Wikia

Szlachta

Łobodzcy-Łychowscy

Kommentare0
2.573Seiten in
diesem Wiki

In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Łobodzcy-Łychowscy - 100 EinträgeBearbeiten

>Łobodzcy h. Jastrzębiec z Łobodzic w pow. piotrkowskim. Anna przed r. 1582 wyszła za Jana Żerosławskiego. Krzysztofa, już nie żyjacego w r. 1590, syn naturalny, "uczc." Stanisław Ł., ustąpił wtedy zapisu Walentemu Kokowskiemu z Sierpów (Py. 125 k. 294v). Jarosław, mąż Zofii córki Wawrzyńca Tomickiego, uzyskał od niej w r. 1592 zapis 500 zł. długu (I. Kal. 59 s. 206, 795, 1904). Paweł od Stanisława Tarnowskiego w r. 1598 kupił za 1.700 zł. część wsi Chlewo w p. kal. (R. Kal. 7 k. 176v) i zaraz na połowie owej części oprawił 500 zł. posagu żonie Agnieszce Tarnowskiej (ib. k. 177v). Inne części zarówno w tej wsi jak i w Wojsławicach p. kal. t. r. kupił z 600 zł. od Pawła Glinickiego (ib. k. 179v), ale te już w r. 1599 zrezygnował Stanisławowi Radlickiemu (ib. k. 219v). Chryzostom w imieniu własnym i żony, Małgorzaty Waliszewskiej, kwitował w latach 1616 i 1624 Jadwigę Zaleską, 1-o v. Waliszewską, 2-o v. Borzewicką (I. Kal. 82 s. 1512, 90 s. 1692). Anna, jego córka, uzyskała w r. 1616 zapis długu 100 zł. od babki swej, Agnieszki Zamłyńskiej, wdowy po Franciszku Waliszewskim (ib. 82 s. 64). Maciej, syn Chryzostoma, kwitował w r. 1641 z 300 zł. Jana Lubiatowskiego (ib. 107a s. 517). Zofia żona 1-o v. Jakuba Płońskiego, 2-o v. w latach 1638-1653 Adama Gostkowskiego. Anna, w latach 1640-1644 żona Jana Balickiego.

Wacław, mąż Katarzyny Piorunowskiej, która była 2-o v. żoną Stanisława Stawskiego. Nie żyła już w r. 1714, kiedy syn Wacława i jej, Wojciech, z Łobodzic, dawał plenipotencję swym rodzonym braciom, Janowi i Antoniemu (ib. 159 s. 188). Barbara, nie żyjąca już w r. 1742, była żoną Jana Porowskiego. Wojciech, mąż Marianny z Naramowskich, która 1744.29/XII. r. spisywała w Przysiece testament (G. 97 k. 706). Może jego synem był Józef, któremu prawa swe do zastawnej części w Jelitowie w p. gnieźn., płynące ze spadku po Naramowskich oraz z kupna, cedował w r. 1763 Kazimierz Sakowski (I. Kal. 204/205 k. 120). Marianna poślubiła 1771.2/VI. r. Antoniego Magnuszewskiego. Józef, mąż zmarłej już Agnieszki Gryfeltówny (Grifeltówny), córki Józefa, w imieniu swoich zrodzonych z niej córek, Agnieszki i Barbary, w r. 1771 zapisał się na kompromis z Zuzanną z Borowiczów, wdową po Wojciechu Gryfelcie (ib. 209/213 k. 31). W imieniu tych córek w r. 1781 kwitował z 5.000 t. magistrat miasta Zduny (ib. 221 k. 234). Z nich, Barbara była w r. 1785 żoną Macieja Mostowskiego, Agnieszka w r. 1787 jeszcze niezamężna (ib. 225 k. 17; LB Sobótka). Józef w r. 1785 był skwitowany przez córkę Mostowską z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 225 k. 302). Chyba ten sam Józef z żoną Franciszką z Magierowskich (chyba to druga żona) w r. 1780 kupili od rodzeństwa Zarembów dom w Kaliszu koło zamku, odziedziczony po ciotce Wolskiej (I. Kal. 220 k. 196). Umarł w r. 1790, pochowany 30/VIII. (A. B. Koło, W. 48). Wdowa, mocą swego dożywocia uzyskanego od męża 1779.15/IX. r., została w r. 1790 intromitowana do wsi Głowy z dóbr koźmińskich (I. Kon. 84 k. 233v). Pani Franciszka, może ta sama, chrzestna w latach 1774-1776 (LB Krotoszyn). Chyba identyczna z nią Franciszka Ł-a, ze Słaborowic, chrzestna 1779.28/III. r. (LB Górzno). Pani Franciszka, chrzestna 1786.2/XI. r. (LB Ostrów).

Marcin, syn Franciszka i Doroty z Chorkowskich, pisarz grodzki łęczycki, zaślubił 1783.24/IX. r. Józefę Kurcewską z Czermina, córkę ks. Józefa, dziekana kolegiaty chockiej, i zmarłej Wiktorii z Nowowiejskich. Na Sokolnikach w pow. łęczyckim oprawił jej w r. 1785 posag 30.000 złp. (I. Kal. 225 k. 8). Żyli jeszcze oboje w r. 1787 (G. 114 k. 112). Waleria ok. r. 1807 żona Stanisława Zaremby Cieleckiego.

>Łobodzińscy byli znani z Łobodnego (dziś Łobodna), wsi w pow. lelowskim. Nie wiem jednak, czy ci, o których tu będzie mowa, pisani też niekiedy Łobodzińskimi, należeli do tych właśnie.

Franciszek, administrator starostwa grabowskiego w r. 1716 (LC Grabów). Chyba ten sam Franciszek, mąż Marianny Skrońskiej, córki Sebastiana i Anny Konopnickiej, uzyskał w r. 1724 od żony plenipotencję celem podniesienia sumy z dóbr Miemiecin(?) w wojew. łęczyckim, scedowanej jej w r. 1711 przez Aleksandra Skrońskiego (I. Kal. 161 s. 344). Pani Marianna, chrzestna w r. 1729 (LB Kotłów). Anna, z Tarchał, chrzestna 1733.26/IV. r. (LB Raszków). Katarzyna, chrzestna 1734.9/XII. r. (LB Lewków). Zuzanna wyszła przed 1736.3/I. r. za Józefa Radwańskiego, chrzestnym jej dziecka był wtedy Franciszek Ł. (LB Janków). Była wdową w r. 1737. Drugim jej mężem, poślubionym przed 1739.10/XII. r., był Antoni Hilary Dobrski, dziecko zaś ich podawał wtedy do chrztu ks. Mikołaj Łabudziński(!), proboszcz rastkowski (ib.). Oboje Dobscy (ona nazwana teraz Łobodzińską) nie żyli już w r. 1781. Jej siostra, Magdalena, już nie żyła w r. 1765, a była żoną Sylwestra Szawelskiego. Katarzyna i mąż jej Walenty Bojanowski, oboje już nie żyli w r. 1762. Józef zaślubił 1767.25/VIII. r. "sław." pannę Justynę Rzeszewską (LC Żerków). Teodora wyszła w Czerminie 1789.28/VI. r. za Aleksego Prusinowskiego, ekonoma we Wróblewie.

>Łobżeńscy, Łobżeniccy h. Topór (Pałuka) z Łobżenicy w pow. nakielskim. Daniel Słupski, syn Macieja, kasztelana nakielskiego, dzięki małżeństwu z Zofią Łobżeńską, córką Sędziwoja (zob. niżej), zawartego przed r. 1501, wszedł w dziedzictwo Łobżenicy i od niej poczęto go zwać. Wespół z rodzonym bratem, Mikołajem Słupskim z Drzewianowa, jako tenutariusze Kcyni, część młyna w tym mieście, za konsensem królewskim z 1510.28/II. r., sprzedali w r. 1511 za 80 grz. Dobrogostowi Żarczyńskiemu (P. 786 s. 310). Daniel umarł między r. 1513 a 1515. Jego synowie, Maciej, Andrzej i Marcin, pozostawali pod opieką stryja Mikołaja Słupskiego z Drzewianowa (P. 865 k. 286v, 866 k. 165v). Wspomniana już żona jego, Zofia Ł-a, kwitowała w r. 1500 Barbarę Buntowską z 250 zł., zapisanych na Buntowie w p. nakiel. (N. 146 s. 242). Swoją część w tej wsi t. r. sprzedała wyderkafem za 100 zł. węg. Wojciechowi Krotoskiemu (ib. s. 308). Odziedziczone po ojcu trzy łany osiadłe i trzy łany puste w Kościerzynie p. nakiel., które ojciec nabył wyderkafem za 50 grz. od Jakuba "Rungi" Sypniewskiego, w r. 1502 sprzedała wyderkafem za taką sumę Stanisławowi Jardanowskiemu (ib. s. 320). Część brzegu rzeki Wyrzy w r. 1505 sprzedała za 31 zł. węg. Benedyktowi Rynarzewskiemu (ib. s. 392d). Po swej rodzono-stryjecznej siostrze, Małgorzacie Drzewianowskiej, odziedziczyła Drzewianowo i Skoraczewo w p. nakiel., ale obie te wsie zagarnął Mikołaj Słupski, brat rodzony Daniela Ł-go. W latach 1502-1505 sprzedała je temu Mikołajowi za 1.000 zł. (N. 146 s. 295, 392b; P. 865 k. 286v). Zofia, będąc już wdową, swe dobra w mieście Łobżenicy oraz wsiach, Buntowo i Piesno, w r. 1522 wymieniła z Andrzejem Krotoskim na jego części w Wierzejewicach i dopłatę 3.750 zł. (N. 213 k. 54v). Nabyła wyderkafem: t. r. od Krotoskiego za 2.000 zł. wsie, Żórawia, Strachocin, Kowalewo, Rozwarzyn w p. kcyń (P. 1392 k. 438), w r. 1523 od Jana Łekieńskiego za 300 zł. czwartą część miasta Łekna (ib. k. 519v), w r. 1524 od Małgorzaty, żony Mikołaja Rynarzewskiego, za 1.000 zł. Pszczołczyno w p. kcyń. (Kc. 2 k. 7). Z kolei czwartą część Łekna sprzedała wyderkafem w r. 1527 za 300 zł. Wojciechowi Grodzieńskiemu (P. 1393 k. 169v). Połowę wsi Żórawia wyderkafem sprzedała w r. 1528 za 300 zł. Bernardowi Grocholskiemu (G. 335a k. 114v), zaś pięć łanów roli w tejże wsi w r. 1531 za 100 zł. Michałowi Jardanowskiemu, burgrabiemu ziemskiemu kcyńskiemu (ib. k. 143) i znowu w r. 1534 połowę wsi Żórawia za 100 zł. temuż Grocholskiemu (ib. k. 184). Żyła jeszcze w r. 1536, kiedy całe wsie Żórawia i Kowalewo oraz połowy wsi pustych, Strachocin i Rozwarzyn sprzedała wyderkafem za 2.000 zł. swemu synowi Andrzejowi (P. 1394 k. 55v). Jak już była mowa, Daniel i Zofia mieli synów, Macieja, Andrzeja i Marcina. Córką ich była Barbara, o której rękę matka zawarła 1525.19/XII. r. umowę z Janem Ostrowskim z pow. inowrocł. Wyznaczono ślub na 31/XII. (Kc. k. 99v).

Spośród synów, o Marcinie po za wzmianką z r. 1515 nie wiem nic więcej. Maciej Ł. w r. 1528 kupił od Szymona Turzyńskiego za 1.000 grz. całą wieś Wałdowo oraz części w Wałdówku w p. nakiel. i Jadamkowo w p. tucholskim (P. 1393 k. 223). Na połowie tych dóbr w r. 1533 oprawił posag 400 zł. Jadwidze Śleszyńskiej (N. 213 k. 36). Nie żyli już w r. 1539 a synowie jego, Jan, Wawrzyniec i Maciej, pozywali wtedy Andrzeja Krotoskiego, już kasztelana inowrocławskiego, o sumy wyderkafowe na wsiach Żórawia, Rozwarzyn, Kowalewo i Strachocin (Kc. 10 k. 117v). Ich stryjowie i opiekunowie, bracia Mikołaj i Wojciech Słupscy, oraz Mikołaj Słupski, syn Macieja, kwitowali t. r. kasztelana z 2.000 złp. (ib. k. 119). Owdowiała Zofia była 2-o v. w r. 1542 żoną Jana Oleskiego (Kc. 10 k. 216v, 217), umarła w r. 1545 (ib. k. 293, 307v). Jana, Wawrzyńca i Macieja zwano już Wałdowskimi (Kc. 11 k. 31; N. 157 k. 193).

Andrzej ze Słupów, Ł., drugi syn Daniela i Zofii Ł-ej otrzymał od matki w r. 1536, jak już widzieliśmy, wyderkafowe wsie, Żórawia osiadłą i Kowalewo pustą, połowy wsi pustych, Strachocino i Rozwarzyno. Połowę wsi Żórawia zachował dla siebie, drugą zaś połowę sprzedał wyderkafem w r. 1537 za 600 zł. Bernardowi Grocholskiemu (P. 1394 k. 128). Od Urszuli Włościborskiej, żony Jakuba Czapiewskiego, w r. 1538 kupił za 600 zł. części we Włościborzu p. nakiel. (ib. k. 209), a inne tam części kupił wtedy za taką samą sumę od Barbary Włościborskiej, żony Piotra Skarżyńskiego "Jałmużny" (ib. k. 208v). Od tej drugiej uzyskał też w r. 1539 zobowiązanie, iż zrezygnuje mu części swego syna, Jana Zapadowskiego, w Zapadowie w p. tuchol. (Kc. 10 k. 95). T. r. został zamordowany przez Wojciecha Nadbora (ib. k. 181v). Spadkobiercami jego byli bratankowie Wałdowscy, synowie Macieja Ł-go (Kc. 11 k. 31; N. 157 k. 93). O nich pod Wałdowskimi h. Topór. Zob. tablicę.

@tablica: Łobżeńscy h. Topór

>Łobżeńscy, Łobżeniccy z Łobżenicy w pow. nakiel. Mikołaj z Łobżenicy, Ł., w latach 1427-1438 (G. 3 k. 96v, 4 k. 89v, 5 k. 221v). Sędziwój z Wiśniewa "Nielataj", dziedzic w Łobżenicy, Łobżenicki. Na Starym i Nowym mieście Łobżenicy, wsi Łobżenica oraz przedmieściach, na częściach wsi Pieszna, Łobżenka i Buntowo, jeziora Kraszyn młynów Jutrogoskiego i Wielkiego Łobżeńskiego, dobrach należących mu się za działów z bratem Maciejem, oprawił w r. 1467 posag 30 grz. swej żonie Barbarze (N. 146 s. 20). Ona zaś t. r. dała mężowi swoją macierzystą połowę we wsi Mienkowo p. nakiel. wraz z użytkami w Ślesinie, sprzedała mu jednocześnie wyderkafem za 200 zł. trzecią część ze swej trzeciej części wsi Nietobyle, Zakrzewo i Słupowo p. nakiel. (N. 144 s. 34). Sędziwój na Mienkowie, Zakrzewie, Nietobylu i Słupówku w r. 1468 zapisał 8 grz. mansjonarzom w Łobżenicy (ib. s. 35). Połowę Drzewianowa w p. nakiel., przypadłą z działu z bratem Maciejem, sprzedał t. r. za 50 zł. Pawłowi z Budziszewa (ib. s. 43). Skwitowany w r. 1469 przez Piotra "Roga" z Radziczka z zastawu na Buntowie (ib. s. 77). Jego drugą żoną (jeśli imię pierwszej, Barbary, nie zostało zapisane błędnie) była Małgorzata Jankowska. Na sześciu łanach w Łobżenicy, wolnych od jej oprawy, i na częściach wsi Pieszna w p. nakiel. zapisał w r. 1475 czynsz kościołowi (P. 1382 k. 178). Małgorzata miała oprawę na miastach Łobżenicy Nowej i Starej, wsi Łobżenicy oraz folwarku. W latach 1476-1477 Sędziwój miał sprawę o zabicie Andrzeja Buntowskiego (N. 145 s. 114, 115, 146). Żył jeszcze w r. 1482 (N. 144 s. 316), nie żył już w r. 1488, kiedy to jego syn Wojciech żądał uiszczenia 21 grz. należnych od Wojciecha i Stanisława, dziedziców Potulic (N. 146 s. 14). T. r. Małgorzata była już 2-o v. żoną Mikołaja Słupskiego (ib. s. 28). Trzecią część przywianku, uzyskanego od pierwszego męża na połowie Starej i Nowej Łobżenicy, tj. 80 grz. scedowała w r. 1496 obecnemu mężowi (ib. s. 103). Syn Sędziwoja, wspomniany wyżej Wojciech Ł., żył jeszcze w r. 1493 (P. 22 k. 95v). Był widocznie bezpotomny, bowiem dobra łobżenickie dostały się w całości siostrze Zofii Ł-ej, żonie w r. 1500 Daniela Słupeckiego, który począł się od nich zwać Ł-im (zob. wyżej).

Nie wiem kim był w stosunku do powyższych Mikołaj Ł., między którym a Anną Luchowską zakładane było w r. 1497 vadium (N. 146 s. 148).

>Łochoccy h. Junosza z Łochocina w pow. lipnowskim. Jadwiga, w r. 1578 żona Feliksa Jarunowskiego. Aleksy nie żył już w r. 1600, kiedy jego żona, Anna z Oporowa, zapisała dług 130 zł. swemu bratu rodzonemu(!), Marcinowi Szrobskiemu (Kc. 123 k. 654). Czy powyższych można istotnie zaliczać do Junoszów Ł-ch, pewności nie mam.

Erazm z Łochocina, już nie żyjący w r. 1657 (G. 82 k. 1195), mąż Katarzyny z Kiełpin Pręczkowskiej, nie żyjącej w r. 1660 (N. 225 k. 496), był ojcem Stanisława.

Stanisław, syn Erazma i Pręczkowskiej, od ks. Stanisława Gnińskiego, kanonika poznańskiego, jego siostry Katarzyny zamężnej Trlęskiej Aleksandra i Jerzego Łubów, ich braci przyrodnich, kupił w r. 1663 za 10.000 złp. wieś Górkę w p. pozn. (P. 1076 k. 172v, 1425 k. 239, 1428 k. 161). Od Heleny Cieleckiej, wdowy po Mikołaju Słopanowskim, oraz od jej synów, Łukasza, Jana, Aleksandra i Stanisława, kupił w r. 1667 za 18.500 zł. Przyborówko w p. pozn. (P. 196 k. 117v, 1426 k. 961). Od Macieja Ł-go w r. 1672 kupił wsie, Stęklinek w p. lipnowskim, Głęboczek w p. rypińskim, oraz części we wsiach, Frąca, Kopytkowo, Rychłowo, Kamionka i Udziesz w p. nowskim (P. 1121 I k. 10v). Przyborówko i Górkę sprzedał w r. 1677 za 36.000 złp. zięciowi, Samuelowi Kaliszkowskiemu (P. 1428 k. 230). Nie żył już w r. 1680 (P. 1102 IX k. 31). Żeniąc się w r. 1657 z Konstancją Maniecką, córką Jakuba i Agnieszki Przecławskiej spisywał kontrakt małżeński 8/VI. (G. 82 k. 1195). Żonie tej w r. 1660 oprawił 3.000 zł. posagu (N. 225 k. 496). Testament dysponujący sumami i ruchomościami spisała ona w Poznaniu 1693.29/V. r., pod zakładem 3.000 zł. (P. 1125a k. 103). Żyła jeszcze w r. 1701 (P. 1140 I k. 140v). Synowie, Stefan i Wojciech. Córki, Teresa, ur. w Górce, ochrzcz. 1668.21/IV. r. (LB Objezierze), zapewne zmarła dzieckiem, i Katarzyna. O tej Katarzynie dowiadujemy się najpierw, że była żoną Chryzostoma Pogorzelskiego, który w r. 1676 roborował zawarty z jej ojcem w Przyborówku układ o sumę 12.000 złp. posagu (P. 1094 k. 93, 94), ale tego samego roku oprawił jej 10.000 złp. posagu mąż, Samuel Kaliszkowski (P. 1427 k. 569v). Może w pierwszym wypadku mamy pomyłkę co do imienia i szło o inną córkę Stanisława? Katarzyna zamężna Kaliszkowska umarła między r. 1702 a 1719.

1. Stefan, syn Stanisława i Manieckiej, kasztelan rypiński w r. 1703, dobrzyński od 1722.1/XII. r. (Kossakowski III; Bon.). Od Stanisława Jemielskiego, wojskiego inowrocławskiego, w r. 1686 brał w zastaw Smoszewo p. kcyń. (Kc. 132 k. 388v). Kwitował w r. 1690 Kazimierza Ł-go, stolnika dobrzyńskiego, z zapisu rezygnacyjnego dotyczącego Steklina w p. lipnowskim (Kc. 132 k. 559v). Od Zygmunta Niemojewskiego w r. 1691 kupił za 41.000 złp. Słupowo z folwarkiem Łukowiec w pow. nakiel. (P. 1122 X k. 82v), zaś w r. 1693 dobra te zastawił na trzy lata za 40.000 złp. klaryskom bydgoskim (N. 189 k. 65). Był w r. 1706 dziedzicem dóbr: Słupowo i Łukowiec w p. nakiel., Steklinek (Steklino Małe) i Niedźwiedź w ziemi dobrzyńskiej (Bydg. 79 k. 31, 35). Od Franciszka Moszczeńskiego, chorążego brzeskiego-kuj., w r. 1717 wziął w zastaw na dwa lata za 5.000 zł. Kotomierz w p. bydg. (N. 193 s. 160), a skwitował go z tej sumy już w r. 1712 (N. 194 s. 44). Od Władysława Korzbok Łąckiego, kasztelanica kaliskiego, w r. 1713 brał w trzyletni zastaw za 40.000 złp. wsie, Liszkowo, Rataje, Piesna z młynem Folusz w p. nakiel. (N. 195 s. 112). Zastaw Liszkowa za tę samą sumę odnowił w r. 1715 ale już z Janem Łakińskim (N. 198 s. 135). Kwitował się w r. 1719 z tym Łakińskim ze spisanego 1715.4/X. r. kontraktu trzyletniej dzierżawy Liszkowa (N. 201 II k. 38v). Umarł w r. 1724 (Bon.). Jego żoną była Apolinara Unimierska, córka Michała i Marianny Jemielskiej obok siostry Ulatowskiej spadkobierczyni ojca. Dobra po nim, a więc Brudnowo, Ossówkę i bory ciągnące się od wsi Waganca do Brudnowa w p. inowrocł. sprzedała w r. 1685 za 13.500 złp. Stanisławowi Jarnowskiemu, cześnikowi inowrocławskiemu (P. 1109 II k. 48v). "Jaroszewiznę" we wsi Święte w p. brzeskim(?) w r. 1686 sprzedała za 1.400 złp. Przemysławowi Bykowskiemu, podczaszemu sieradzkiemu. Od męża uzyskała w r. 1695 zapis posagu 16.275 zł. (P. 1130 X k. 57v), zaś w r. 1701 zapis dożywocia (P. 1141 IX k. 153). Mąż w jej imieniu w r. 1696 kwitował się z Maciejem Wałdowskim z inwentarza wsi Kobyłki, Kopanina i Starężyn w p. kcyń. (G. 90 k. 74). Żyła jeszcze w r. 1715, kiedy córka Eleonora, żona Stanisława Niszczyckiego, z czasem kasztelana raciąskiego, skwitowała oboje rodziców z 20.000 tynfów, na poczet 60.000 tynfów swego posagu (N. 198 s. 137). Nie żyła już 1725 r. (I. Kal. 161 s. 267, 268). Eleonora Niszczycka nie żyła już w r. 1734. Byli dwaj synowie, Stanisław i Jan Antoni.

1) Stanisław (Stanisław Aleksander), syn Stefana i Unimierskiej, ochrzcz. 1686.23/X. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), mianowany stolnikiem dobrzyńskim 1713 r., chorąży dobrzyński 1716 r., deputat na Trybunał Koronny 1722 i 1723 r., kasztelan dobrzyński 1724.4/V. r., starosta osiecki 1728 r., elektor Stanisława Leszczyńskiego z ziemi dobrzyńskiej 1733 r. (Bon.; Kossak. III; I. Kon. 75 k. 389v; Ws. 83 k. 23v). Kwitował się wzajemnie z Jakubem Działyńskim, wojewodzicem kaliskim, z pretensji o kontrakt dzierżawy zawarty w r. 1722, dotyczący miasta Krajenka oraz wsi, Tarnówka, Ossówka, Piecewo (N. 202 k. 125v). Od Józefa Radolińskiego, podkomorzego wschowskiego, uzyskał w r. 1725 cesję sumy 60.000 złp., zastawnej na miastach Unrugowa i Kargowa, dziedzicznych Karola Unruga, stolnika wschowskiego (N. 204 k. 44). Od Jana Antoniego Radomickiego, wojewody inowrocławskiego, starosty generalnego wielkopolskiego, w r. 1726 wziął w zastaw za 100.000 zł. wsie, Granowo, Drużyn, Kubaczyn, Niemierzyno i Strzępin w p. kośc. Tę sumę oraz 10.000 zł. prowizji scedował w r. 1728 wdowie po wojewodzie, Dorocie z Broniszów, w zamian za dokonaną przez nią wtedy cesją na jego rzecz starostwa osieckiego. Konsens królewski na ową cesję wydany był 19/VI. t. r. (Ws. 83 k. 23v). Od Franciszka Szeliskiego w r. 1730 kupił za 31.000 tynfów wieś Gliszcze w p. nakiel. (N. 204 k. 72). Ze szwagrem Niszczyckim, kasztelanem raciąskim, po śmierci jego żony a swej siostry Eleonory, zawierał w imieniu własnym i brata komplanację spisaną we wsi Grabiona, dotyczącą 60.000 złp. jej posagu, 1734.10/IX. r. (N. 205 k. 228). Od Lubomirskich w r. 1736 nabył Nieborów (Bon.). Starostwo osieckie za konsensem królewskim scedował w r. 1737 synowi Józefowi Janowi (Bydg. 95 k. 65). U schyłku życia był właścicielem Słupowa, Łukowa, Wierzchucina, Krąpiewa, Trzemiętówka, Drzewianowa, Glesna, Słupówka w p. nakiel., Nieborowa w p. rawskim, Steklinka w p. lipnowskim (Bydg. 132 k. 158). Umarł 1738.13/VIII. r., pochowany w Toruniu w kościele Panny Marii (ib. k. 398). W sprzeczności z tą datą zgonu pozostaje zapis z r. 1737, gdzie mowa, iż po jego śmierci opiekunem nieletnich synów, Józefa-Jana i Wojciecha, jest ich stryj, Jan-Antoni, starosta krzeczowski (N. 206 s. 193). Żoną Stanisława była Teofila Rydzyńska, córka Stanisława łowczego wschowskiego, i Teresy Kwileckiej. Konstrakt małżeński spisany był w Grzymiszewie 1723.31/III. r. Wniosła 100.000 złp. posagu (I. Kon. 75 k. 389v). Przeprowadziła ona 1725.20/VIII. r., pod zakładem 189.000 zł., podział ojcowizny z siostrą Marcjanną, żoną Antoniego Mycielskiego, starosty wschowskiego (I. Kal. 161 s. 255). Zaraz potem mąż oprawił jej 91.500 zł. posagu. Teofila odziedziczoną po ojcu połowę wsi Morkowo w p. kośc. sprzedała wtedy za 60.000 zł. siostrze Mycielskiej (ib. s. 267, 268). Oprócz wspomnianych wyżej synów, Józefa-Jana i Wojciecha, był jeszcze Józef Gabriel, ur. w Radosiewiu, ochrzcz. 1727.6/IV. r. (LB Czarnków), może identyczny z Józefem-Janem?

(1) Jan (Jan Józef), syn Stanisława i Rydzyńskiej, starosta osiecki 1737 r., nabył od Ogińskich starostwo błońskie, które w r. 1770 scedował Dzierzbickiemu (Bon.). Jeszcze nieletni, w latach 1737-1742 pozostawał pod opieką stryja Jana Antoniego (N. 206 s. 193; Kc. 139 k. 281). Podziału dóbr dokonał z bratem w r. 1745 (Bydg. 132 k. 145). Dziedzic wsi Krotoszyno p. gnieźnien. 1752 r. (G. 98 k. 545), wespół z bratem dziedzic Sokołowa p. kon. 1754 r. (I. Kon. 78 s. 800). Dziedzic miasta Barcina z przyległościami w p. kcyń. 1745 r. (N. 210 k. 62v-64). Żył jeszcze w r. 1774 (G. 100 k. 640). Nieborów sprzedał Radziwiłłom, pozostała jednak na tych dobrach należna mu suma. Nie żył już w r. 1785 (P. 1382 k. 408v). Był bezdzietny i, jak się zdaje, bezżenny.

(2) Wojciech, syn Stanisława i Rydzyńskiej, nabył od Działyńskich w r. 1758 starostwo murzynowskie (Bon.), a 1762.29/VII. r. dostał konsens królewski na scedowanie tej tenuty Konstantemu i Brygidzie z Załuskich Bnińskim. Kontrakt sprzedaży starostwa spisał z nimi już wcześniej, 30/VI. t. r. (Kc. 145 k. 62). Był w r. 1759 generałem-majorem wojsk koronnych (N. 211 k. 344v). Pozostawał w latach 1737-1742 pod opieką stryja Jana-Antoniego (N. 206 s. 193; Kc. 139 k. 281). Dziedzic Słupowa w r. 1745 (N. 210 k. 62v-64). Dziedzic Królikowa w p. kcyń., w r. 1747 zastawił tę wieś Kazimierzowi Sadowskiemu (ib. k. 251). Dobra Stęchlinek, Wygoda, Niedźwiecz z młynem Czernikowo w ziemi dobrzyńskiej sprzedał 1750.17/IX. r. za 75.000 tynfów Władysławowi Krzyckiemu, staroście zelgniewskiemu (N. 211 k. 25v). Nie żył już w r. 1782, a nie żyła wtedy również jego żona, Anna Kalkszteinówna (P. 1359 k. 154). Synowie, Józef i Ignacy. Z córek, Joanna Franciszka wyszła przed r. 1783 (w r. 1782?) za Jana Święcickiego, z czasem generała wojsk polskich, będąc już wdową umarła w Kokorzynie 1828.26/III. r., mając ok. 60 lat. Ludwika mając lat 16 poszła 1787.14/XI. r. za Józefa Mieczkowskiego, kasztelanica konarsko-kujawskiego. Byli rozwiedzeni w r. 1791, a ona żyła jeszcze 1795 r. Eleonora zaślubiła 1788.7/VI. r. Józefa Kajetana Zawadzkiego z Cerekwicy, potem dziedzica Dziećmiarek. Była i Bogumiła, w r. 1791 jeszcze niezamężna (P. 1368 k. 217v).

@tablica: Łochoccy h. Junosza

a. Józef (Józef Anastazy), syn Wojciecha i Kalkszteinówny, uzyskał za sumę 102.000 złp. cesję starostwa powidzkiego od Kazimierza Radońskiego (P. 1113 k. 326), cedował tę królewszczyznę 1787.5/VI. r. Bonawenturze Gajewskiemu, biorąc od niego 130.000 złp. (P. 1375 k. 8). Rotmistrz kawalerii narodowej 1786 r., kawaler orderu Św. Stanisława 1791 r. (P. 1368 k. 217v), generał-brygadier regimentu kaliskiego 1807 r., obrany prezydentem Warszawy 1807.16/II. r., złożył ten urząd wkwietniu t. r., był w r. 1809 sędzią pokoju pow. bydgoskiego (Bon.). Od Kazimierza Dworzańskiego uzyskał w r. 1786 cesję praw do wsi Mamlicz pow. inowrocł. (G. 113 k. 20). Od szambelana Wojciecha Piechowskiego kupił 1788.26/VI. r. Giewartowo p. gnieźn. z przyległościami, za 52.000 zł., ale już 1789.20/I. r. sprzedał owe dobra za 54.000 złp. Stanisławowi Chrościckiemu (P. 1365 k. 475; G. 115 k. 96, r. 1788, k. 10, r. 1789). Był w r. 1795 dziedzicem Barcina (LB Barcin).

b. Ignacy (Ignacy Franciszek), syn Wojciecha i Kalkszteinówny, pisał się hrabią. Jako bratanek i współspadkobierca stryja Jana Józefa, starosty osieckiego, sumę pozostałą na Nieborowie u Radziwiłłów cedował w r. 1785 bratu Józefowi Anastazemu (P. 1362 k. 408v). Dziedzic Słupowa i Barcina 1786 r. (LB Barcin). Wspólnie z siostrami, panną Bogumiłą, Joanną Święcicką i Ludwiką Mieczkowską, skwitował w r. 1791 brata Józefa Atanazego z ruchomości pozostałych po zmarłej bezpotomnie stryjecznie ich siostrze Korduli, zamężnej Małachowskiej, wojewodzinie krakowskiej (P. 1368 k. 217v). Żył jeszcze w r. 1793 (P. 1370 k. 192).

2) Jan (Jan Antoni), syn Stefana, kasztelana dobrzyńskiego, i Unimierskiej, starosta krzeczowski 1718 r., elektor Stanisława Leszczyńskiego z wojew. krakowskiego 1733 r., poseł dobrzyński na sejm 1735 r., uzyskał 1718 r. konsens na wykup starostwa soleckiego od Słoneckich (Bon.). Wspomniany obok rodziców w r. 1708 (Bydg. 79 k. 31). Opiekun bratanków, kasztelaniców dobrzyńskich, w latach 1738-1742 (N. 206 s. 193; Kc. 139 k. 281). Nie żył już w r. 1745 (N. 210 k. 93v). Żoną jego była Krystyna z Witowic Szwarcenberk Czernówna, wdowa 1-o v. po Janie Brzechffie, staroście krzeczowskim. Mąż uzyskał dla niej w r. 1718 prawo wspólnoty na starostwie soleckim, które mu wtedy, jak już wiemy, pozwolono wykupić (Bon.). Jedyna córka Kordula, nieletnia w r. 1745 (N. 210 k. 93v), była w r. 1755 w Andrychowie, w domu swego dziada Czernego, kasztelana wojnickiego, zaręczona Piotrowi Małachowskiemu, staroście oświecimskiemu (K. P. nr 93), poźniejszemu wojewodzie krakowskiemu. Umarła w r. 1790 w Warszawie, a inwentarz pozostałych po niej rzeczy spisano 4/VI. (P. 1368 k. 217v).

2. Wojciech, syn Stanisława i Manieckiej, wspomniany w r. 1682 (P. 1105 X. k. 62v), jezuita kolegium poznańskiego, przypadającą sobie połowę dóbr ojcowskich, tj. Stęklino i Głęboczek w powiatach lipnowskim i rypińskim, oraz części wsi, Frąca, Kopytkowo, Rychłowo, Kamionka i Udziesz w pow. nowskim dał w r. 1691 Kazimierzowi Ł-mu stolnikowi dobrzyńskiemu (P. 1121 II. 10v). Zob. tablicę.

Zofia i jej mąż Aleksander Racięski, oboje nie żyli już w r. 1685. Kazimierz, stolnik dobrzyński 1690 r. (Z. T. P. 35 k. 247), sędzia ziemski dobrzyński 1693 r. (P. 1125a k. 175). Jan zmarł w r. 1719 (Księga Bracka, Pieranie).

>Łochowscy. Znani h. Belina, wywodzący się z Łochowa w ziemi rawskiej, oraz h. Kuszaba z Łochowa w ziemi nurskiej. Sądzę, iż cytowani tu należą w większości do tych pierwszych, żadnej jednak pod tym względem pewności nie mam, a pamiętać należy i o tym, że niektórzy mieli być członkami jakiejś jeszcze innej rodziny tegoż nazwiska. Pisownia tego nazwiska często przemienna: Łochowski - Łochocki, ale od Junoszów Łochockich w zachodniej Wielkopolsce tak zamożnych, Łochockich-Łochowskich odróżnić już łatwiej.

Wawrzyniec, syn zmarłego Krzysztofa, zamordowany w r. 1671, pozostawił wdowę, Katarzyną z Olszowskich, oraz synów, Wojciecha i Jakuba. W ich imieniu brat Wawrzyńca, Jan, pozywał t. r. o jego głowę Mikołaja Miłoszewskiego, burgrabiego rawskiego (Z. T. P. 31 s. 1984).

Wojciecha, nie żyjącego już w r. 1686, syn Marcin, mając żenić się z Anną Drachowska, córką Mikołaja i Konstancji Żegockiej, zobowiązał się 11/IX. t. r., iż po odebraniu 1.000 zł. posagu tę swą przyszłą żonę stawi do akt dla skwitowania rodziców (G. 88 k. 125). Małżonkom tym, Marcinowi i Annie, małżonkowie Chudzyńscy w r. 1699 cedowali swe prawa do sołectwa w Młodujewie, wsi klucza ciążyńskiego i skwitowali ich z 1.200 złp. z tytułu owej cesji (Py. 156 s. 81).

Wojciech, już nie żyjący w r. 1691, z żony Ewy Paulusikówny, córki Adama, burmistrza bydgoskiego, córka Barbara była wówcza żoną Macieja Palędzkiego (Bydg. 128 k. 26). Wdową była ta Barbara w r. 1706. Tego samego, czy innego Wojciecha, już nie żyjącego w r. 1698, syn Franciszek, mąż Katarzyny Węgierskiej, w r. 1688 brał w zastaw od Jana i Zofii z Węgierskich Gołębowskich część wsi Żołcze w p. gnieźn. (Py. 155 d. 65). Części w Żołczu Grzybowszczyźnie w r. 1694 nabyli za 8.000 zł. od Wojciecha Mścisława Grzybowskiego, ale je wnet odprzedali małżonkom Strzeszewskim (G. 96 k. 217). Oboje kwitowali w r. 1697 tych Strzeszewskich z zobowiązania względem wieczności Żołcza (G. 90 k. 158v). Franciszek w r. 1698 brał zastawem część Żołcza Wielkiego od Adama Boińskiego (Py. 156 s. 58), zaś w r. 1699 części w Żołczu Siedleczyźnie od Adama Kawieckiego (G. 90 k. 243v). Krótko przed śmiercią nabył jeszcze części w Żołczu Kawiecczyźnie od Wojciecha Kawieckiego (P. 1302 k. 53). Oboje małżonkowie już nie żyli w r. 1725 (G. k. 368v). Ich syn Jan.

Jan, syn Franciszka i Węgierskiej, zaślubił 1720.29/I. Jadwigę (Annę) Pruszakównę Bieniewską z Cielmowa, córkę Jana Michała i Zofii z Goryńskich (LC Św. Wawrzyniec, Gniezno; P. 1178 k. 115v). Podpis w r. 1725 kładł "ręką trzymaną" (G. 94 k. 368v). Umarł w Żołczu 1739.22/V. r. (LM Jarząbkowo). Jadwiga z Bieniewskich umarła w Gnieźnie w szpitalu 1771.10/V. r., mając ok. 80 lat (LM Św. Michał, Gniezno), z czego można wnosić, iż umierała w nędzy. Synowie: Andrzej i Jakub, o których niżej, Wojciech, ur. w Żołczu, ochrzcz. 1732.8/IV. r. (LB Jarząbkowo), o którym nie wiem nic więcej. Córka Marianna (Joanna) wyszła w Gwiazdowie 1747.3/VIII. r. za Stanisława Badowskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1788.

1. Andrzej, syn Jana i Bieniewskiej, część w Żołczu Kawiecczyźnie w r. 1751 sprzedał za 1.000 zł. Leonowi Koźmińskiemu, chorążemu wschowskiemu (P. 1302 k. 53). Posesor części Żołczy, zaślubił potajemnie 1763.2/IX. r. Magdalenę Szpotańską, córkę Szymona i Katarzyny Grabowskiej z Żołcza Starego (G. 103 k. 10v). Od siostry swej, Marianny Badowskiej i od jej męża uzyskał w r. 1781 cesję 666 zł. z sumy na Głogoczewie w ziemi krakowskiej (G. 108 k. 19v). Dziedzic Gałczyna Wielkiego w pow. gnieźn., wespół z małżonkami Badowskimi w r. 1786 (wedle kontraktu z 1785.19/VIII. r.) sprzedał tę wieś za 40.000 (4.000) zł. Józefowi Pierzchlińskiemu, skarbnikowi gnieźnieńskiemu (Py. 163 k. 422; G. 113 k. 154). Zawierał 1789.28/I. r. w imieniu swej żony i jej siostry, Małgorzaty Szpotańskiej, ugodę z Piotrem Rokossowskim, dziedzicem części w Żołczu zwanej Szpotańszczyzną (G. 115 k. 13). Syn Józef Jakub, ochrzcz. 1769.11/V. r. Z córek, Konstancja Eleonora, ur. w Żołczu, ochrzcz. 1764.26/II. r., Joanna ochrzcz. 1766.19/I. r., Agnieszka Marianna, ochrzcz. 1768.22/I. r., Izydora Katarzyna i Wincencja Małgorzata, bliźniaczki, ochrzczone 1776.5/IV. r. (LB Jarząbkowo).

2. Jakub (Jakub Marian), syn Jana i Bieniewskiej, ur. w Żołczu, ochrzcz. 1729.25/VII. r. (ib). Skarżył przed aktami chęcińskimi rezygnację czwartej części wsi Gałczyna Wielkiego, dokonaną na rzecz Józefa Kościelskiego, ale potem od tej skargi odstąpił i swoją czwartą część owej wsi sprzedał 1792.5/XII. r. temuż Kościelskiemu za 2.000 złp. (G. 117 k. 161). Zob. tablicę 1.

@tablica: Łochowscy 1

Józef, chrzestny w latach 1743-1748 (LB Broniszewice). Zapewne inny Józef, żyjący w r. 1751 (dopiero 1780 r. mowa o nim jako o zmarłym, Kośc. 333 k. 227v), mąż Heleny Gałęskiej, w r. 1751 już nie żyjącej (Kośc. 325 k. 110), miał z nią synów, Wawrzyńca i Ignacego, oraz córki. Z nich, Marianna była w r. 1749 żona Grzegorzewskiego, nie żyła już w r. 1790. Katarzyna wyszła w Górze w p. pyzdr. za Mikołaja Krajewskiego, umarła w Holendrach Brodnickich 1799.6/IX. r., mając 80 lat (LM Brodnica). Zuzanna wreszcie, która w r. 1790, biorąc obok siostry Krajewskiej spadek po zmarłej siostrze Grzegorzewskiej, prawa swe cedowała bratankowi Józefowi. Nazwana wtedy "panną dojrzałą" (P. 1367 k. 158v). Z synów, Wawrzyniec, bezpotomny, nie żył już w r. 1774 (Kośc. 332 k. 69v).

Ignacy, syn Józefa i Gałęskiej, chrzestny 1749.17/X. r. (LB Góra k. Jaroc.), spisywał w r. 1751 wzajemne dożywocie z żoną Marianną Przanowską, córką Franciszka i Ludwiki z Jaskóleckich (Kośc. 325 k. 110). Dzierżawił od miasta Kościana przed r. 1757 folwark w Nacławiu (Kośc. 327 k. 164). Nie żył już w r. 1774 (Kośc. 332 k. 69v), kiedy to syn jego Józef, występując jako spadkobierca stryja Wawrzyńca, skwitował z pozostałych po nim w Markowie rzeczy posesorkę tej wsi, Teresę z Mycielskich Mączyńską, kasztelanową spicimirską (ib.). O tym Józefie wiem jeszcze tyle, że, jak było wyżej, uzyskał w r. 1790 od swych ciotek cesję spadku po ciotce Grzegorzewskiej. Z córek Ignacego, Anna, ur. w Brodnicy ok. r. 1766, wyszła w Margoninie 1795.16/XI. r. za Stanisława Krajewskiego i umarła w Margońskiej Wsi 1816.16/VII. r., mając 50 lat. Mąż jej nazwany wtedy "dworzaninem emerytem". Inną córką Ignacego była niewątpliwie Deograta (Bogumiła), ur. ok. r. 1771, zaślubiona w Górze we dworze 1796.6/VI. r. Aleksandrowi Rosso, kamerdynerowi. Zmarła w Holendrach Brodnickich 1813.7/IV. r., mając lat 42. Pisano ją też "Rouszowa" (LM Brodnica). Zob. tablicę 2.

@tablica: Łochowscy 2

Jan, syn zmarłych Wojciecha i Barbary z Gnińskich, kupił w r. 1725 za 1.500 zł. od Piotra Gałęskiego część "Pierzchlińszczyzna" we wsi Gniazdowo w p. kal. (I. Kal. 161 s. 301). Maciej z Sarbi i Ewa, rodzice Katarzyny, ur. w Podlesiu Kościelnym-Sarbi, ochrzcz. 1725.17/VI. r. (LB Popowo Kośc.). Panna Urszula (Łochocka), chrzestna 1744.27/V. r. Urszula, zapewne ta sama (nazwana już Ł-ą), żona Józefa Przemyskiego chrzestna 1745.27/V. (LB Objezierze). Marianna (Łochocka), chrzestna 1746.26/III. r. (LB Starygród). Panna Wiktoria (Łochocka), z dworu w Czaczu, chrzestna 1749.3/VII. r. (LB Modrze). Ignacy (Łochocki) z parafii Komorniki w p. kośc. miał z żony Marianny syna Stanisława, ur. w Święciechowie 1775.5/V. r. (LB Święciechowa). Urszula (Łochocka), chrzestna 1775.17/IX. r. (LB Wolsztyn). Wiktoria, ekonomowa, chrzestna 1778.22 i 30/III. r. (LB Broniszewice). Jan zaślubił 1781.27/II. r. Mariannę Ziomecką (LC Strzałkowo). Ewa (Łochocka), zamężna Fabgowa(!), zmarła 1809.7/XII. r., mając lat 42 (LM Ostrów). Józef, w latach 1810-1815 komisarz dóbr Piotrkowa w p. pozn. (LB, LC Brodnica).

>Łochyńscy h. Jelita z Łochyńska w pow. piorkowskim. Jerzy z pow. piotrkowskiego zabity przez Mikołaja Straszowskiego, który już nie żył w r. 1549 (I. R. Kon. Gr. 5 k. 167). Imiona Jerzy i Grzegorz traktowane były często traktowane przemiennie. Grzegorz, żyjący w pierwszej połowie XVI w., rodzący się z matki Elżbiety Parzyniewskiej, mąż Doroty Straszowskiej był ojcem: Jana, Piotra, Anny, żony Macieja Glińskiego, innej córki za Mikołajem Glińskim, jeszcze innej za Piotrem Świerczyńskim. Z synów, Jan, pisarz kancelarii koronnej w r. 1557, kanonik płocki 1559 r., przeprowadził w Pułtusku legitymację szlachecką, był w r. 1579 deputatem kapituły na Trybunał Lubelski (Bon.).

Piotr, syn Grzegorza i Straszowskiej, pisarz grodzki wieluński 1557 r., podstarości wieluński, dziedzic w Łochyńsku i w części Straszowa (ib.), ożeniony z Łucją Galewska, córką Jana, już nie żył w r. 1575, kiedy to wdowa wespół z siostrą Małgorzatą zamężną Cielecką odziedziczone po ojcu części w Ostrowie Galewskim w p. wiel. sprzedała za 2.600 zł. Jakubowi Pogorzelskiemu (R. Kal. 4 k. 205). Syn Jan. Z córek, Barbara była w r. 1594 żoną Wojciecha Obielawskiego, żyła jeszcze w r. 1610. Elżbieta wyszła w r. 1602, krótko po 8/I., za Wojciecha Bielickiego, pisarza grodzkiego przedeckiego, umarł przed r. 1639.

Jan, syn Piotr i zapewne Galewskiej, posesor wójtostwa Krzyworzeka w starostwie wieluńskim 1570 r. (Bon.), dziedzic w Łochyńsku, w r. 1602 wydając siostrę Elżbietę za Wojciecha Bielickiego zapisał dług 700 zł. (I. R. Kon. 30 k. 251, 251v). Nie żył już w r. 1625 (N. 223 k. 584). Z żony, Reginy ze Skomlina (Bon.), synowie: Aleksander, Piotr (znany mi tylko ze wzmianki z r. 1620 w Bonieckim), Samuel i Marcin. Z córek, Marianna za N. Ninińskim, umarła przed r. 1650 bezpotomnie. Dorota wyszła przed r. 1626 (w 1625?) za Jana Czewujewskiego, zmarłego między r. 1638 a 1643. Umarła sama między r. 1654 a 1661.

1. Aleksander, syn Jana i zapewne Reginy ze Skomlina, pisarz grodzki nakielski 1622 r. (Bon.; N. 171 k. 89v), dożywotni posesor wójtostwa Krzyworzeka w r. 1621 (Bon.; n. 223 k. 584). Występował w r. 1617 jako plenipotent małżonków Zarembów w sprawie z Przerębskimi toczonej w grodzie piotrkowskim (I. i D. Z. Kal. 28 k. 295). Od Mikołaja Pląskowskiego kupił w r. 1628 za 6.000 zł. Kaczkowo Małe w p. kcyń. (N. 223 k. 794). Wieś Wełnę w r. 1629 wydzierżawił małżonkom Kowalewskim (G. 79 k. 113v), a Kaczkowo Małe, wedle zobowiązania z r. 1630, sprzedał w r. 1631 za 6.000 zł. Wojciechowi Skwarkowskiemu (G. 79 k. 270v; N. 223 k. 898v). Od Jana Mikołaja Smoguleckiego, starosty nakielskiego, kupił w r. 1633 za 24.000 zł. Samostrzel w p. nakiel. (N. 223 k. 975v), zaś w r. 1635 wieś tę sprzedał wyderkafem za 2.000 złp. Zofii z Starczewskich Łubowickiej (P. 1418 k. 277). Umarł w r. 1635 lub 1636 (G. 80 k. 45vb, 190). Ożenił się w r. 1626, krótko po 7/V., z Anną Chrząstkowską, córką Stanisława, wdową 1-o v. po Wojciechu Obodowskim, której t. r., jeszcze przed ślubem, oprawił posag 3.000 zł. (N. 223 k. 584; Kc. 19 k. 435v). Wzajemne dożywocie spisali oboje małżonkowie w r. 1626 (N. 223 k. 742v). Anna, będąc już wdową, wraz z synem Adamem ciągnęła proces z Maciejem Orzelskim o wieś Samostrzel, które to dobra wyrokiem Trybunału Piotrkowskiego w r. 1639 (lub przed tą datą) zostały ostatecznie przysądzone Orzelskim (P. 1419 k. 1448v). Mieszkała w Żarczynie w r. 1642 (LB Kcynia). Od Krzysztofa Kłunowskiego w r. 1645 nabyła wyderkafem za 20.000 złp. wieś Kłuny w p. pyzdr. (P. 1422 k. 375). Swemu przyszłemu zięciowi, Aleksandrowi Racięckiemu, zapisała w r. 1674 w posagu za córką Zofią 3.500 zł. gotowizną i 500 zł. w wyprawie (N. 226 k. 358v). Od Zofii Smoguleckiej, żony Sędziwoja Sławianowskiego, w r. 1647 kupiła wyderkafem za 16.500 złp. jej ojcowiznę w Dziewierzewie i Podolinie w p. kcyń. (P. 1423 k. 115v). Skwitowana w r. 1652 z dóbr rodzicielskich przez córkę Dorotę zamężną Skoroszewską (P. 1064 k. 442). Od Mikołaja z Nagłowic Reya, starościca libuskiego, w r. 1653 nabyła zastawem za 14.000 złp. wsie Danaborz i Brzezna w p. kcyń. (Kc. 39 k. 48v). Żyła jeszcze w r. 1660 (N. 227 k. 674v), nie żyła już 1664 r. (P. 1425 k. 526). Syn Adam. Spośród córek, Zofia (Zofianna) wyszła w r. 1647, krótko po 7/II., za Aleksandra Stanisława Racięckieogo, już nie żyła w r. 1678, kiedy to owdowiały mąż, teraz już ksiądz, był plebanem w Izdebnie. Dorota, najpierw w r. 1652 żona Stanisława Skoroszewskiego, zamordowanego przed r. 1660, wyszła 2-o v., chyba już w r. 1661, za Jana Borzymowskiego, zmarłego w r. 1676 lub 1677, zaś 3-o v. w r. 1677 była żoną Łukasza Płaczkowskiego. Umarła między r. 1686 a 1694. Elżbieta wyszła w r. 1660, krótko po 8/X., za Stefana Zerembę Tymienieckiego, późniejszego pisarza grodzkiego bydgoskiego, była wdową 1676 r., umarła między r. 1683 a 1686. Regina była w r. 1669 wdową po Stanisławie Czackim. Zofia (jeszcze jedna), pod imieniem Florencji dominikanka w Poznaniu, żyjąca jeszcze w r. 1711 (P. 1140 V k. 24v).

Adam, syn Aleksandra i Chrząstkowskiej, jako nieletni pozostał w latach 1636-1649 pod opieką stryjów, Samuela i Marcjana (G. 80 k. 190; Kc. 129 k. 433), był w r. 1649 spadkobiercą swej ciotki Marianny zamężnej Ninińskiej (ib.). Swemu przyszłemu szwagrowi, Stefanowi Tymienieckiemu, zapisał w r. 1660 w posagu za siostrą Elżbietą sumę 3.500 zł. (N. 227 k. 673v). W imieniu własnym, siostrzenicy Doroty, teraz już Borzymowskiej, jak też jej córek Skoroszewskich, skwitował w r. 1660 z win Władysława Niedźwiedzkiego, zabójcę swego szwagra Skoroszewskiego (P. 1073 k. 368v). Wraz z bratem stryjecznym Andrzejem, mianowany przez siostrę Reginę Czacką opiekunem jej dzieci (Kc. 131 k. 150v). Od Stanisława Dzierżanowskiego w r. 1670 kupił za 18.000 złp. Mrowiniec w p. kcyń. (P. 1868 VII k. 15). Od małżonków Kurnatowskich wydzierżawił w r. 1676 na trzy lata pod zakładem 6.700 złp. Górkę Ledną w p. gnieźn. (P. 1094 k. 826). Skwitowany w r. 1683 przez owdowiałą siostrę Elżbietę Tymieniecką z 3.000 złp. (P. 1106 X. k. 13v). Mrowiniec w r. 1701 sprzedał za 26.000 złp. Kazimierzowi Chociszewskiemu (P. 1140 V k. 7v). T. r. skwitowany przez siostrę Zofię, zakonnicę, z 2.000 zł. jej majątku rodzicielskiego na Mrowińcu (ib. k. 24v). Czy nie on był Ł-im zabitym 1704.20/IX. przez Szwedów? (LM Stęszew). Nekrolog Reformatów poznańskich notuje pod r. 1703 pogrzeb Ł-go, bez wymienienia imienia, ale pomyłki w datach jakże tu częste! To pewne, że nie żył już w r. 1711 (P. 282 II k. 160). Jego żoną była Anna Łagiewnicka, córka Jana i Zofii z Krzyżanowskich, której w r. 1664 oprawił 6.000 złp. posagu (P. 1425 k. 539v), 1861 k. 348v). Tę oprawę uzupełnił w r. 1669 sumę 5.000 zł., odebraną ze wsi Borowo od Chryzostoma Pogorzelskiego (P. 1867 k. 96). Oboje z żoną od Władysława Gniewkowskiego i jego bratanków, Andrzeja i Władysława, wydzierżawili w r. 1681 na trzy lata Broniewice, Sędno, Suchodół, Obódno, Ostrowite w pow. gnieźn. (P. 1103 VII k. 44). Wzajemne dożywocie spisali w r. 1691 (P. 1122 VIII k. 26). Katarzyna od Adama Brodzkiego kupiła w r. 1701 zastawem na jeden rok za 10.000 złp. wieś Studzieniec w p. pozn. (P. 1140 V k. 58). Żyła jeszcze w r. 1715 (P. 1149 I k. 268v), a chyba i w r. 1719 (P. 1168 k. 9v), nie żyła już 1722 r. (P. 1186 k. 8v). Synowie: Aleksander, wspomniany w r. 1701 (P. 1140 V k. 22), zapewne zmarły młodo, Andrzej, o którym niżej, Jan, jezuita 1711 r. (P. 282 II k. 160), Mikołaj, o którym niżej. Z córek, Jadwiga, wspomniana w r. 1711 (ib.), niezamężna, chrzestna bratanicy Apolonii 1742.23/IX. r. (LB Popowo Kośc.). Konstancja i Joanna, wspomniane w latach 1711-1713 (P. 282 II k. 160, 288 k. 212v).

Andrzej, syn Adama i Łagiewnickiej, w imieniu własnym, matki i rodzeństwa pozywał w r. 1711 Kazimierza Chociszewskiego, dziedzica Mrowińca (P. 282 II k. 160). Bogusław i Zofia z Lebenów, małżonkowie Jaskóleccy, cedowali mu w r. 1715 sumę 10.000 złp. zastawną na Chociszewie p. gnieźn., wsi Floriana Łączyńskiego (P. 1149 I k. 260). Tego Łączyńskiego Andrzej skwitował z owej sumy w r. 1719 (P. 1168 k. 9v). Dziedzic części Nieświastowic w p. gnieźn., zawierał 1723 r. komplanację z Antonim Giżyckim, dziedzicem trzeciej części tej wsi (G. 94 k. 270). Od Antoniego Piotra Smoleńskiego, cześnika ciechanowskiego, w r. 1755 wziął w zastaw na trzy lata za 24.000 złp. Cielmowo p. gnieźn. (G. 98 k. 737). Nazwany t. r. byłym dziedzicem Nieświastowic (P. 1316 k. 106v). Umarł w Cielmowie 1756.22/IV. r., pochowany w Poznaniu u Reformatów (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno; Nekr. Reform. Pozn., tu jednak data pogrzebu 19/IV.). Ożenił się z Konstancją Rogalińską, córką Jakuba i Marianny z Garczyńskich. Nabyła ona w r. 1721 od Krzysztofa Garczyńskiego, chorążego chełmińskiego, za 14.133 złp. części Nieświastowic (P. 1182 k. 34v). Tę sumę bezpośrednio potem mąż jako jej posag oprawił na częściach tejże wsi (ib. k. 37). Wzajemne dożywocie z mężem spisywała w r. 1722 (P. 1186 k. 8v). Bezdzietna, nie żyła już w r. 1724 (Z. T. P. 46 k. 635; P. 1268 k. 710). Andrzej ożenił się po raz drugi, biorąc Annę Objezierską, córkę Zygmunta i Apolonii Golińskiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1733 (P. 1238 k. 94v, 1256 k. 277v). Zapisał jej w r. 1741 sumę 8.000 złp., a potem w r. 1746 dał jej zobowiązanie oprawienia 11.000 złp. posagu, włączając w to i tę poprzednią sumę (P. 1283 k. 38). Zapisał w r. 1749 żonie 4.000 złp., z sumy 15.000 złp., którą miała zabezpieczoną przez ojca, dopełniając w ten sposób jej posag (P. 1295 k. 34v). Owdowiawszy Anna wyszła 2-o v. 1758.17/IX. r. za Jakuba Karłowskiego, dziedzica Redecza w p. gnieźn. (LC Św. Wawrzyniec, Gniezno). Była potem znów wdową w r. 1760 (G. 99 k. 281v), a żyła jeszcze 1763.18/IX. r. (LB Łekno), nie żyła już 1767 r. (P. 1343 k. 85v). Z pierwszego małżeństwa syn Tomasz Domonik, ochrzcz. 1721.1/I. r. (LB Łubowo), a drugiego syn Józef Dominik, ur. w Nieświastowicach, ochrzcz. 1742.23/IX. r. (LB Popowo Kośc.), obaj pomarli młodo lub zgoła w wieku dziecinnym. Jedyną spadkobierczynią ojca była zrodzona z Objezierskiej córka Apolonia (Apolonia Jadwiga), ur. w Nieświastowicach, ochrzcz. 1734.8/VIII. r., (ib.), wydana 1751.21/II. r. za Franciszka Gorzeńskiego, dziedzica Łukowa. Wdowa w r. 1790, żyła jeszcze 1797.24/III. r. Wniosła mężowi wziętą po ojcu zastawną posesję Cielmowa (G. 115 k. 98v).

2) Mikołaj, syn Adama i Łagiewnickiej, występujący w latach 1711-1715 (P. 282 II k. 160, 288 k. 212v, 1149 I k. 268v). Kwitował w r. 1733 rodzeństwo Chrząstowskich, spadkobierców ks. Macieja Chrząstowskiego, ze sprawy o pewne sumy (N. 205 k. 176). Bezżenny, umarł w Cielmowie 1756.12/III. r., mając ok. 68 lat, pochowany w Gnieźnie u Franciszkanów (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno).

2. Samuel, syn Jana i Reginy ze Skomlina, uczestniczył w r. 1629 oboka brata w zawieraniu we wsi Grabiona kontraktu z Hieronimem Izdbińskim (N. 176 k. 417). Kwitował w r. 1638 Bielickich ze spadku po swojej ciotecznej siostrze, Jadwidze z Bielickich Braneckiej, córce Elżbiety z Ł-ch (G. 80 k. 390). Żył jeszcze w r. 1649 (Kc. 129 k. 440).

3. Marcjan, Marcin, syn Jana i Reginy ze Skomlina, podwojewodzi kaliski w r. 1633 (I. Kal. 99b s. 1172), sekretarz królewski w r. 1649 (Kc. 129 k. 440). Od Wojciecha Bielickiego, pisarza grodzkiego przedeckiego, w r. 1614 nabył za 900 złp. części w Bielczewie i Pąchowie w p. kon. (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 280v). W r. 1634 dostał od króla w posesję wójtostwo Krzyworzeka (Bon.). Od Jana Czewujewskiego wespół z żoną nabył wyderkafem w r. 1635 za 4.000 złp. Czewujewo w p. kcyń. (P. 1418 k. 318), i powtórzył tąż transakcję w r. 1636 (ib. k. 839). W imieniu własnym, brata Samuela i bratanka Adama, skwitował w r. 1638 Bielickich ze spadku po zmarłej Jadwidze z Bielickich Braneckiej (I. Kon. 48 k. 470). Był w r. 1639 plenipotentem Wojciecha Ł-go, dziedzica w Zakrzewie i Bielejewicach w p. opoczyńskim (N. 178 k. 288). Skwitowany w r. 1648 przez brata stryjecznego(!) Mikołaja Ł-go, syna zmarłego Zygmunta (Kc. 129 k. 356v). Kwitował w r. 1650 z 400 zł. siostrę swą Dorotę, zamężną Czewujewską (Kc. 129 k. 584). Dziedzic Sielca w p. kcyń., z której to wsi z 14 łanów osiadłych i dwóch pustych w r. 1655 winien był wystawić jednego żołnierza pieszego (Kc. 130 k. 174). Żył jeszcze w r. 1661 (ib. k. 275v), nie żył już 1666 r. (G. 84 k. 370). Jego pierwszą żoną była Jadwiga Głoskowska, którą zaślubił prawdopodobnie już przed 1633.26/VI. (LB Środa), a napewno był jej mężem 1634 r. (Bon.). Na połowie Sielca w r. 1639 oprawił jej 3.000 złp. posagu (P. 1419 k. 1209). Oboje Sielec wydzierżawili w r. 1642, pod zakładem 3.000 złp., małżonkom Łaskawskim, a kwitowali się z nimi z tego kontraktu w r. 1645 (G. 80 k. 1026; Kc. 129 k. 58). Marcjan wystawił żonie w r. 1646 nagrobek w Krakowie u Franciszkanów (Boniecki). Drugą jego żoną była Anna z Lubrańca Dąmbska, która miała przysądzone sobie dekretem Trybunału Lubelskiego 1663 r. sumy, 13.000 i 2.000 zł. na wsi Tęczyn w wojew. sandomierskim (G. 94 k. 209), a nie żyła już w r. 1668 (Kc. 131 k. 129). Syn Andrzej pochodził niewątpliwie z pierwszego małżeństwa. Z drugiej żony była córka Katarzyna Teresa, wydana przed r. 1667 za Jana (Jana Karola) Orzelskiego, zmarła w r. 1685 lub 1686.

Andrzej, syn Marcjana i Głoskowskiej, zapisywał w r. 1651 dług 500 zł. Stefanowi Obielawskiemu (Kc. 129 k. 739v). Skwitowany w r. 1668 przez siostrę Orzelską, której wypłacił 5.000 zł. jej posagu (Kc. 131 k. 130). Przez siostrę Czacką ustanowiony 1669 r. jednym z opiekunów jej dzieci (Kc. 131 k. 150v). Nie żył już w r. 1671, kiedy wdowa po nim, Anna Strzałkowska, roborowała spisany w Sielcu kontrakt z Franciszkiem Urbanowskim (Kc. 131 k. 283v). Był to chyba kontrakt małżeński, bo w r. 1672 z tym Urbanowskim, drugim swym mężem, zeznawała wzajemne dożywocie (P. 1426 k. 236). Zob. tablicę 1.

Mikołaj z pow. sieradzkiego, nie żyjący już w r. 1610, ojciec Stanisława, który wtedy kwitował Krzysztofa Czeszewskiego z 200 zł. na poczet 500 zł. długu. (P. 984 k. 602). Synowie jego, Stanisław i Zygmunt.

1. Stanisław, syn Mikołaja, z wojew. sieradzkiego, żenił się w r. 1610, krótko po 4/I., z Elżbietą, córką Barłomieja Bodzewskiego. Zofia z Sulejewa, żona tego Bartłomieja, zapisała mu wtedy dług 200 zł. (P. 984 k. 17v, 20), a w r. 1611 oboje małżonkowie Bodzewscy zapisali im obojgu dług 600 złp. (P. 986 k. 703v). T. r. sprzedali też im za 1.200 zł. całe swe części w Belęcinie p. kośc. (Kośc. 351 k. 332). Stanisław na połowie części w tej wsi oprawił żonie t. r. posag 1.000 zł. (P. 1407 k. 442). Od Walentego Gniazdowskiego w r. 1620 kupił za 1.400 zł. folwark w Gniazdowie p. kal. (R. Kal. 9 k. 419v). Od Jana Podkockiego w r. 1624 kupił za 1.200 zł. część wsi Czachóry (ib. 10 k. 321). Żył jeszcze 1625.26/III. r. (LB Droszew), nie żył zaś 1636 r. (I. Kal. 102 s. 284). Synowie, Piotr i Wojciech, ochrzcz. 1625.26/III. r. (LB Droszew). Córki, Anna, ochrzcz. 1614.3/VIII. r., i Marianna, ochrzcz. 1616.13/III. r. (LB Siemowo). Piotr i Wojciech, obaj nieletni w r. 1636, pozostawali wtedy pod opieką stryjecznego brata Mikołaja (I. Kal. 102 s. 284). Z nich w r. 1639 żył już tylko Piotr, którego ówczesny opiekun Marcjan Ł., podwojewodzi kaliski, jego części w Czachórach sprzedał za 900 złp. Andrzejowi Kaczyńskiemu (P. 1419 k. 1207). Wspomniane wyżej córki, Anna i Marianna, w r. 1639 niewątpliwie już nie żyły, bo o Piotrze wtedy mowa jako o jedynym spadkobiercy ojca.

@tablica: Łochyńscy h. Jelita 1

2. Zygmunt, syn Mikołaja, nie żyjący już w r. 1636, był ojcem Mikołaja, występującego w r. 1636 w charakterze opiekuna swych stryjecznych braci, synów zmarłego Stanisława (I. Kal. 102 s. 284). Kwitował w r. 1648 swego "brata stryjecznego" Marcjana Ł-go z 500 zł. (Kc. 129 k. 356v). Części w Czachórach w r. 1649 wydzierżawił małżonkom Kurnatowskim (I. Kal. 115 s. 812). Idąc t. r. na wojnę przeciwko kozakom, pod komendą starosty generalnego wielkopolskiego, mianował plenipotentów (I. Kon. 53 k. 108v). Na połowie Czachór w r. 1651 oprawił posag 3.000 zł. żonie Jadwidze Miniszewskiej, córce Aleksandra (R. Kal. 14 k. 221v), a w r. 1652 spisali oboje wzajemne dożywocie i części w Czachórach zastawili za 1.000 złp. małżonkom Domaradzkim (I. Kal. 118 s. 1109). Od Marcina Walewskiego, kasztelanica łęczyckiego, w r. 1654 wzięli w zastaw za 3.000 złp. całą wieś Siedliska w p. sier. (I. Kon. 56 k. 43v). Od Katarzyny Tymienieckiej, wdowy po Stanisławie Kołdowskim wydzierżawili w r. 1657 wieś Zamotki(?) w p. sier. (I. Kal. 122 s. 535). Skwitowali w r. 1661 Jana Walewskiego, spadkobiercę brata Marcina, o którym było wyżej, z 3.000 złp. (ib. 125 s. 566). Mikołaj od Jana Miniszewskiego uzyskał w r. 1676 zapis 1.500 zł. (ib. 143 s. 229), nie żył już, jak również jego żona w r. 1685 (ib.). Synowie: Wojciech, Stanisław i Józef. Ten ostatni zmarł między r. 1690 a 1695. Z córek, Konstancja w r. 1690 żona Rutkowskiego, nie żyła już 1695 r. Katarzyna, w r. 1695 jeszcze niezamężna, Marianna, w r. 1695 żona Bienieckiego. Bogumiła, 1690 r. żona Wojciecha Grochowickiego, nie żyła już w r. 1695. Synowie Wojciech i Stanisław cedowali w r. 1685 Andrzejowi Nowowiejskiemu, dziedzicowi Śliwnik, prowizję roczną od sumy 1.500 zł., którą Jan Miniszewski, syn Aleksandra, dziedzica Śliwnik i Kowalewa, zapisał był w r. 1676 ich ojcu (I. Kal. 143 s. 229). Obaj bracia, jako spadkobiercy rodziców oraz brata Józefa i siostry Konstancji, podniósłszy z powyższej sumy 1.050 zł. z rąk Andrzeja Nowowiejskiego, zobowiązali się bronić go przed pretensjami swych sióstr, Marianny zamężnej Bienieckiej, panny Katarzyny, i spadkobierców zmarłej już siostry Teresy zamężnej Grochowickiej (I. Kal. 152 s. 183). Może z tym Wojciechem identyczny Wojciech Ł., którego żoną była w r. 1714 Marianna Skrzyńska, córka Jana i Zofii Malczewskiej (ib. 159 s. 60). Stanisław, drugi z synów Mikołaja, swoją część w Czachórach, odziedziczoną obok rodzeństwa po rodzicach, sprzedał w r. 1690 za 416 zł. Aleksandrowi Podkockiemu (ib. 146 s. 387). Spisał w r. 1695 wzajemne dożywocie z żoną Katarzyną Biernacką, córką Jana i Teofili Olszewskiej (ib. 152 s. 345). Wedle dyspozycji z r. 1711 stryja, Pawła Biernackiego, winna była ona otrzymać po jego przyszłej śmierci od swych braci sumę 3.000 złp. (ib. 157 s. 38). Stanisław od Stanisława Niniewskiego i żony jego, Katarzyny Grodzieckiej, uzyskał w r. 1717 cesję zastawu w sumie 2.000 zł. wsi Gniazdowa. Z tej sumy w r. 1720 skwitował Marcina Wierzbiętę Doruchowskiego, syna dziedzica części Gniazdowa, zmarłego Jana Doruchowskiego, cześnika mielnickiego (ib. 161 s. 305). Nie żył już w r. 1730, kiedy Katarzyna z Biernackich występowała jako wdowa (ib. 167 s. 486), a sama nie żyła już w r. 1742 (ib. 178/180 s. 513). Córka Teofila była w r. 1730 żoną Franciszka Gzowskiego, wdowa w r. 1742, żyła jeszcze 1750 r. Zob. tablicę 2.

@tablica: Łochyńscy h. Jelita 2

Wojciech w r. 1636 brał zastawem od ks. Krzysztofa Wilkowskiego w sumie 6.000 zł. wsie Radwan i Stawowiczki p. opocz. (P. 1033 k. 388v). Elżbieta, w r. 1639 żona Jana Raczyńskiego, wdowa w r. 1666. Józef zmarł 1706.15/VI., pochowany w kościele w Buku (LM Buk). Teofila wyszła w Golinie 1711.3/XI. r. za Michała Wilczyńskiego. Katarzyna, chrzestna 1713.24/XII. r. (LB Golina). Pani Agnieszka, pochowana 1721.30/XI. r., w obecności trzech synów, z których starszy, jezuita w Bydgoszczy, odprawiał msze (Nekr. Reform. Pozn.). Joanna zaślubiła w Gnieźnie 1731.6/XI. r. Antoniego Radziejowskiego. Świadkiem ślubu ich był Andrzej Ł. (LC Katedra, Gniezno). Ewa, żona Mikołaja Krzynieckiego, nie żyjącego już w r. 1737, ona zaś już nie żyła w r. 1741. Teofila (Locheńska), z Jelitowa, zmarła 1754.18/IV. r. (LM Raszków). Andrzej w r. 1772 zapisał sumę 5.666 złp. Stanisławowi Gliszczyńskiemu (G. 100 k. 3v). Marcin syn zmarłego Piotra i Magdaleny z Kierskich, spadkobierca zmarłego Stanisława Ł-go, cedował w r. 1791 Janowi Gorzyńskiemu prawo do sumy 210 tynfów na Pęchrzewach Borowych i Podleśnych w p. sier. (I. Kal. 231 k. 461).

>Łodzcy h. Łodzia, z Łodzi w pow. kośc. Jan Ł. 1407 r. stryj Bieniaszki i N., żony Teodoryka Iwieńskiego (P. 3 l. 3v). Nie wiem, czy z tą Bieniaszką identyczna Bieniaszka Ł-a z Sadowia 1432 r. (P. 11 k. 150). Beata, córka zmarłego Jana, występowała w latach 1415-1418 (P. 4 k. 114v; Kośc. 11 k. 76v, 91, III k. 73v, 80v). Łucja z Łodzi (Łodzicka de Łodzica!), miała w latach 1443-1444 terminy przeciwko Januszowi Łaszczyńskiemu i jego żonie (Kośc. 17 s. 256, 359, 518). Jan "Jost" niegdy z Pakosławia, kwitował w r. 1469 Andrzeja i matkę jego Katarzyną z wydania połowy Łodzi (P. 854 k. 30v). Jan "Jost" niegdy z Łodzi, 1472 r. brat rodzony Jadwigi, żony Stanisława(?) z Będlewa (P. 20 k. 143). Marcin Ł., mąż Katarzyny Sławskiej, która w r. 1459 miała termin z braćmi z Osieczny (Kośc. 19 k. 257). Występowała w r. 1462, będąc już wdową jako pani oprawna na połowach Wielkiego i Małego Sławska, Brenna, Kowalewa, Piątna, Dziadowic, Kotwaszyc, Nowejwsi, Cikowa (P. 18 k. 294). Andrzej z Łodzi, podsędek poznański, 1489 r. wuj Zofii z Dębna, żony Ambrożego z Pampowa, kasztelana rozpirskiego (P. 1387 k. 110v). Zob. Będlewscy, Brodzcy.

>Łodzcy, Łódzcy, różni. Zofia, w r. 1643 żona Adama Gostkowskiego. Franciszek (Łudzki), regent ziemski inowrocławski, uzyskał w r. 1738 zapis 1.000 zł. od Jana Wolskiego, łowczego brzeskiego-kuj. Po śmierci tego Franciszka jego siostrzeniec, Kazimierz Józef Białecki w r. 1744 połowę tego zapisu, tj. 500 zł. cedował ks. Antoniemu Ł-mu, kanonikowi wiślickiemu, proboszczowi radoszyckiemu i fałkowskiemu (I. Kon. 77 k. 346v). Franciszka (Łudzka), żona Antoniego Bogusławskiego, wiceregensa grodzkiego inowrocławskiego, w r. 1762.

>Łodzińscy h. Radwan ze wsi Łodziny (potem Łodzinka) w pow. sanockim. Pisali się z Chorągwicy. Jakub z Chorągwicy Ł. z żoną Katarzyną Orzechowską, córką Jana, przed r. 1579 nabyli wyderkafem od ks. Marcina z Ruśca Izdbińskiego, scholastyka krakowskiego, wieś Dobranowice i folwark Wola w pow. krak. (P. 932 k. 819v). Krzysztof, nie żyjący już w r. 1595, był ojcem Jana i Krzysztofa, którzy wtedy zobowiązali się uiścić w ciągu dwóch lat Annie Knutównie, wdowie po Piotrze Małowiejskim, narzeczonej Krzysztofa Ł-go, sumę 4.000 złp., którą ów Krzysztof zabezpieczy na Małejwsi (N. 162 k. 218). T. r., już po ślubie, Anna uzyskała od Marcina Małowiejskiego prolongatę uiszczenia sumy 700 zł. (ib. k. 305). Dobra Maławieś z pustą Mikołajewo w p. nakiel., nabyte od pierwszego męża, sprzedała w r. 1596 za 10.000 złp. Janowi Orzelskiemu, staroście kościańskiemu, zaś czwartą część młyna wodnego koło Małejwsi, nabytą przez siebie od Macieja Siedleckiego, sprzedał temuż Orzelskiemu za 200 zł. (N. 219 k. 226v, 227).

Stanisław Ł., z Gniazdowa, i Anna, rodzice Piotra, ochrzcz. 1621.1/VII. r. (LB Skalmierzyce). Wojciech (Łodzieński), z Liskowa, chrzestny 1636.14/X. r. (LB Tuczno). Jan, w r. 1639 mąż Gryzeldy Żalińskiej, córki Samuela, wojewody malborskiego (Kc. 128 k. 178).

Józef, syn Michała i Elżbiety Gołuchowskiej, w r. 1786 mąż Katarzyny Niniewskiej, córki Józefa i Wiktorii Nowowiejskiej (I. Kal. 226 k. 270). Oboje w r. 1787 kwitowali Józefa Załuskowskiego z 450 złp., z ceny domu w Kaliszu, położonego za murami, koło baszty Niższej (ib. 227 k. 8).

Wojciech, leśniczy (w Dziewokluczu?), ojciec Marianny, która licząc 27 lat wyszła 1779.17/XI. r. za Kazimierza Urbanowskiego, ekonoma z Czesławic (LC Żoń).

>Łojewscy, Łojowscy istnieli różnych herbów. Więc Belinowie z Łojów pod Rokitnem w ziemi warszawskiej, Brochwicze siedzący w końcu XVIII wieku na Mazowszu, Łodzie znani nam dopiero z XIX wieku, Jasieńczycy z Łojów w pow. przasnyskim, wreszcie Ł-cy różnych herbów w ziemi wiskiej. Nie wiem do których i czy tylko do jednej rodziny, należą wymienieni tutaj.

Jan, mąż Zofii Bogusławskiej, córki Jana Bogusławskiego "Piotrowicza", wdowa 1-o v. po Janie Przedzyńskim, która jako współspadkobierczyni ojca w r. 1595, wespół z siostrami, części Bogusławic Górnych i Dolnych (Nadolnych) w p. kon. sprzedała za 100 złp. Piotrowi Bogusławskiemu "Pukielkowi" (I. R. Kon. 28 k. 608v). Z tej sumy, za którą oboje małżonkowie zastawili owemu "Pukielkowi" części wsi Staremiasto w p. kon., kwitował ich on w r. 1602 (ib. k. 254). Andrzejowi Ł-mu, synowi zmarłego już Wojciecha, bracia Międzychodzcy w r. 1622 winni byli 120 zł. (Kośc. 292 k. 100v). Może tego samego Andrzeja żoną była Dorota Łaskawska, córka Stanisława i Małgorzaty Gorzyckiej, która w r. 1625 części wsi Gorzycko Stare i Gorzeń p. pozn., odziedziczone po wuju rodzonym, Stanisławie Gorzyckim, sprzedała za 666 złp. Jakubowi Ossowskiemu (P. 1415 k. 94). Andrzej i ta żona jego w r. 1628 kwitowali z 650 zł. Jana Jarosławskiego (Ws. 41 k. 234v). Żyli jeszcze oboje w r. 1638 (P. 1419 k. 355v).

Jan, zmarły między r. 1624 a 1629, był ojcem Wojciecha, Stanisława i Anny, zmarłej przed r. 1668, żony Macieja Gawrońskiego. Z tych synów, Stanisław może identyczny ze "szl." Stanisławem, żołnierzem, którego dom w Pyzdrach król 1649.13/XII. r. zwalnił od podatku (M. K. 191 k. 253, 253v). Wojciech, syn Jana, uzyskał w r. 1624 od "uczc." Grzegorza Papieża cesję praw do sołectwa we wsi królewskiej Barczygłowo w p. kon. (I. Kal. 90b s. 2321). Od Andrzeja Cielmowskiego w r. 1626 dostał zapis 300 zł. długu (I. Kon. 44 k. 551v). Zawierał w Chotuni w r. 1629 kontrakt z Zofią z Cieleckich Kowalską i jej synem z pierwszego małżeństwa, Andrzejem Łaszczyńskim (Py. 143 k. 245v). Od Stanisława Wyszeckiego z wojew. brzeskiego uzyskał w r. 1631 zapis (Z. T. P. 28b s. 2663). Był t. r. mężem Anny ze Skrzypińskich, wdowy 1-o v. po Janie Gorzewskim (I. Kal. 98a s. 914; Py. 146 s. 173), z którą w r. 1633 spisywał wzajemne dożywocie (Py. 63 k. 4v). Od Kaspra Skrzypińskiego w r. 1634 kupił za 1.200 zł. części w mieście Lutynia p. kal. (Py. 146 s. 400). Od Jana Rudnickiego uzyskał w r. 1635 zapis 1.600 zł. długu (G. 80 k. 102v). Od małżonków, Stanisława Krzekotowskiego i Katarzyny z Wydzierzewskich, nabył wyderkafem w r. 1636 za 4.000 zł. Graboszewo Kościelne (P. 1418 k. 815v). Cedowali mu w r. 1641 wyderkafowy zapis 800 złp. na Podlesiu Wysokim w p. gnieźn. Jan Woźnicki z żoną Anną z Niniewskich (G. 80 k. 877). Pozwany w r. 1642 z oskarżenia Wojciecha Koszutskiego o uzurpowanie sobie szlachectwa i bezprawne posiadanie dóbr ziemskich (P. 167 k. 488). Ze swj strony pozywał t. r. Wacława ojca, Stanisława i Wojciecha synów, Koszutskich, o stawianie mu takiego zarzutu (ib. k. 592v). Zapadł w r. 1643 w tej sprawie dekret Trybunału Lubelskiego Piotrkowskiego, oczyszczający Ł-go, który wywodził szlachctwo swe zarówno na sejmie warszawskim jak i przed Trybunałem. Oskarżyciel musiał odsiedzieć sześć tygodni na dnie wieży i zapłacić 100 grz. winy (P. 168 k. 406). Jeszcze w r. 1642, mocą uchwały sejmiku średzkiego miał sobie Ł. przysądzoną wieczyście wieś Sarbia w p. gnieźn. oraz sumę, którą Stanisław Koszutski wpłacił do skarbu województw poznańskiego i kaliskiego (P. 167 k. 502). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1644 (Py. 150 s. 141). Już w r. 1646 Stanisław Ł., brat i jedyny spadkobierca zmarłego Wojciecha, odziedziczoną po nim Sarbię sprzedał za 24.000 złp. Adamowi Krzywańskiemu (P. 1422 k. 585). Był ów Stanisław księdzem, plebanem w Lenartowicach. W r. 1651 z sumy uzyskanej za Sarbię, 2.000 zł. cedował rodzeństwu Przedzyńskim, o co oni procesowali potem Krzywańskich, spadkobierców nabywcy Sarbi (P. 1268 k. 179). Ks. Stanisław nie żył już w r. 1667, kiedy jako jego sukcesorowie wymienieni siostrzeńcy Gawrońscy, Stefan, Maciej i siostra ich Bogumiła zamężna Dzierzbińska (Py. 153 s. 27).

Jan, chrzestny 1657.7/X. r. (LB Rydzyna). Łukasz i Dorota z Przybysławskich, rodzice Marianny, ur. w Śródce 1660.19/III. r. (LB Chrzypsko). Jan w r. 1665 oprawił 500 zł. posagu żonie Zofii Białęskiej, ona zaś skwitowała swych braci z majątku rodzicielskiego (P. 1076 k. 522, 1425 k. 946v, 1863 k. 146). Panna Konstancja, chrzestna 1666.12/X. r. (LB Dopiewo). Jan zaślubił 1671.27/I. r. Annę Kołudzką (LC Dolsk). Jan w Łęgu, we dworze Wojciecha Kolnickiego, zaślubił 1674.29/IV. r. Zofię Grzybowską (LC Śrem). Zofia i jej mąż, Piotr Kobielski, nie żyli już oboje w r. 1698. Marcjanna zaślubiła w Poznaniu w kościele Św. Wojciecha 1701.6/XI. r. Andrzeja Gosławskiego. Umarła będąc wdową między r. 1733 a 1737. Jan, mąż Teresy Gostkowskiej, zmarłej bezpotomnie w Goli 1713.10/X. r., pochowanej w grobie Przyborowskich (LM Stary Gostyń, P. 1149 I k. 270v).

Franciszek świadkował 1715.10/I. r., umarł w r. 1728, pochowany 31/III. (LC, LM Św. Wawrzyniec, Gniezno). Żoną jego była Jadwiga z Ryszewskich, zmarła 1740.4/XII. r., w wieku lat 50 (LM Św. Trójca, Gniezno). Córka ich, Marianna, ur. w Ćmachowie, ochrzcz. 1716.12/IX. r. (LB Biezdrowo). Synowie, Jakub i Wawrzyniec, pisali się "Dzierżko (Dzierżków) Ł-imi".

1. Jakub, syn Franciszka i Ryszewskiej, żeniąc się w r. 1751 z Katarzyną Bieńkowską, córką Wawrzyńca i Zofii Orzelskiej, wdową 1-o v. po Gabrielu Bułakowskim, i 2-o v. po Antonim Kossobudzkim, jeszcze przed ślubem, 16/I. uzyskał od niej zapis sumy 3.500 złp. (G. 98 k. 432v). Ją i jej syna Marcina Bułakowskiego, dziedziców Sienna w p. gnieźn., kwitował w r. 1752 ze sprawy Andrzej Malczewski (I. Kon. 78 s. 606). Drugą żoną Jakuba była w r. 1758 Zofia Umińska (G. 99 k. 96). Zawierał w r. 1767 komplanację z Wojciechem Dorpowskim (Kc. 147 k. 146v). Umarł między r. 1777 (I. Kon. 81 k. 99v), a 1782, kiedy owdowiała Zofia z Umińskich otrzymała cesję sumy dłużnej 7.200 złp. od swego rodzonego brata(!), ks. Stanisława Pikarskiego, proboszcza w Żydowie (G. 109 k. 16v). Ta wdowa, nazwana Zofią z Pikarskich(!), cedowała w r. 1786 synowi Marcinowi Ł-mu proces toczony przeciwko Antoniemu Kolczyńskiemu, podczaszycowi inowrocławskiemu (G. 113 k. 94v).

2. Wawrzyniec, syn Franciszka i Ryszewskiej, ochrzcz. 1718.2/VIII. r. (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno), zaślubił 1752.26/VII. r. Jadwigę Skoroszewską, córkę Franciszka i Ludwiki z Nieżychowskich, wdowę 1-o v. po Janie Wyganowskim (LC Św. Michał, Gniezno; Kośc. 335 k. 84). Kwitowała ona w r. 1754 swoją matkę z 2.125 złp. na poczet posagu (P. 1313 k. 94, 94v). Wawrzyniec w latach 1752-1759 dzierżawił Woźniki koło Gniezna (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno). Od Józefa Wyganowskiego w r. 1765 kupił za 16.765 złp. (w innym zapisie cena 16.669 złp.) jego część Zdzychowic w p. pyzdr., a od swej pasierbicy, Ludwiki Wyganowskiej, za 12.033 złp. jej część w tejże wsi (P. 1341 k. 24, 15; G. 100 k. 72v). To kupno części Zdzychowic od pasierbicy było najwidoczniej w jakiś sposób kwestionowane, bowiem w r. 1779, po dekrecie eksdywizyjnym zapadłym między nią a jej stryjem i ciotkami, sprzedaż na rzecz ojczyma za tę samą sumę została powtórzona (P. 158 k. 876). Od Konstancji Paruszewskiej, ksieni klarysek gnieźnieńskich, wydzierżawił w r. 1765 na trzy lata, pod zakładem 4.500 zł. Woźniki (G. 100 k. 97v), które to dobra jak widzieliśmy trzymał już w r. 1753, a posiadał jeszcze ową wieś i w r. 1768 (ib. k. 314). Żyła jeszcze Jadwiga ze Skoroszewskich 1771.13/X. r. (LC Środa), ale już w r. 1774 Wawrzyniec był wdowcem i żenił się powtórnie, biorąc Eleonorę Tomicką, córkę Jakuba i Marianny Rokossowskiej, której t. r., jeszcze przed ślubem, zapisał sumę 3.000 złp. (P. 1351 k. 96v; Py. 158 k. 356v). Zdzychowice, prócz części dziedziczonej przez spadkobierców Mikołaja Pruskiego, sprzedał w r. 1780 za 40.000 złp. oraz 30 zł. węg. rękawicznego Władysławowi Kurnatowskiemu (P. 1357 k. 63). Eleonorze z Tomickich Ł-ej i jej siostrze Barbarze, zamężnej 3-o v. Tomickiej, brat ich ks. Andrzej Tomicki, kanonik katedralny poznański, cedował w r. 1783 swe dożywocie na wsi Nożyczyno w p. gnieźn. (Py. 162 k. 283v). Eleonora żyła jeszcze w r. 1790 i była wtedy jedną ze spadkobierców kanonika Tomickiego (G. 115 k. 111v). Nie żyła już w r. 1793, ale Wawrzyniec Ł. chyba wtedy jeszcze żył (P. 1370 k. 198). Z Pierwszego małżeństwa synowie: Walenty, ur. w Woźnikach, ochrzcz. w lutym 1756 r., Franciszek Antoni, ur. tamże 1759.7/IX. r., Wawrzyniec, o którym mowa niżej, Jan Nepomucen, ur. tamże 1762.3/X. r. Córki z tegoż małżeństwa: Marcjanna, wydana 1775.10/IX. r. za Ignacego Stobieckiego, dziedzica części Żołcza, żyli oboje w r. 1789, Elżbieta, ochrzcz. 1753.12/VII. r., Marcjanna, ur. tamże, ochrzcz. w maju 1761 r. Było jeszcze dziecko, którego płci nie podano, zmarło 1754.3/XI. r., zaraz po chrzcie (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno). Syn Nepomucen żył jeszcze w r. 1785 (G. 112 k. 47v).

Wawrzyniec, syn Wawrzyńca i Skoroszewskiej, mąż Jadwigi Nieżychowskiej, miał z nią syna Jana Nepomucena, któremu w r. 1793 cedował pewną sumę (P. 1370 k. 198). Zob. tablicę.

@tablica: Łojewscy

Kazimierz i Barbara z Ryntów, oboje nie żyjący już w r. 1780, rodzice Piotra z Łojowic Ł-go, Łojowskiego (pisanego czasem Łujewskim), który 1773.17/V. r. wydzierżawił pod zakładem 1.000 zł. wieś Zamojćie (Zamoście) od Marjanny z Gosławskich, wdowy po Romanie Rychłowskim, kasztelanicu sieradzkim (I. Kal. 209/213 k. 50). W latach 1776-1777 był dzierżawcą Osieka w pow. kal. (LC, LB Gostyczyna). Mąż Agnieszki z Podbowiczów, córki mieszczan kaliskich, Andrzeja i Katarzyny Królikiewiczów, zaślubionej przed r. 1774, już nie żyjącej 1780 r., zapisał wtedy urodzonym z niej dzieciom sumę 19.992 złp. (I. Kal. 220 k. 8). Swego teścia, Andrzeja Podbowicza, skwitował w r. 1781 z tej sumy stanowiącej posag zmarłej żony i wypłaconej jeszcze za jej życia (ib. 221 k. 401). Z córek, Józefa zmarła w Osieku 1777.6/I. r. w wieku lat 3 (LM Gostyczyna). Józefa Franciszka Elżbieta, ur. w Skalmierzycach 1777.17/IX. r. (LB Skalmierzyce), zapewne identyczna z Józefą Łojewską, która wyszła za Jana Nepomucena Grzybkowskiego i mieszkając z nim na probostwie we Skalmierzycach, 1806.2/VIII. r. powiła tam córkę. Chyba też córką Piotra była Anna, zamężna Ostraszewska, chrzestna w parafii gostyczyńskiej 1794.30/XI. r.

Katarzyna i jej mąż, Stanisław Skotnicki, nie żyli już oboje 1804.19/IX. r. Ignacy (Łogieski) i Anna z Krzywińskich, córka Stanisława i Marianny z Biernackicj, rodzice Mikołaja, ur. w Karskach 1804.4/XII. r. (LB Lewków). Wdowa Marianna umarła w Rusku, we dworze, gdzie służyła, 1811.14/X. r., mając lat 58 (LM Rusko). Olimpiusz, ur. ok. r. 1837, posesor wsi Kalinie(!), zaślubił 1871.15/II. r. Franciszkę Mitletstaedt, ur. ok. r. 1847, która mu wniosła Napruszewo w gub. kaliskiej. Zrazu w r. 1873 nazwani posesorami tej wsi, w latach 1875-1878 dziedzicami. Córki: Józefa Franciszka Klara Zuzanna, ur. w Maleniu w gub. kaliskiej 1876.22/IV. r., Justyna, ur. 1873.6/X. r., Jadwiga, ur. 1875.17/VII. r., Joanna, ur. 1878.2/V. r. (LB Giewartów).

>Łojkowie, Łoykowie (Łojko, Łoyko) h. Wąż, brali przydomek Rędziejewski, Rędziejowski, Rędziewski. Samuel, podczaszy orszański, i Katarzyna z Piruskich, oboje nie żyjący już w r. 1715 (P. 1149 II k. 198v), rodzice Dominika i Karola. Dominika znam tylko ze wzmianki 1715.20/XII. r. jako chrzestnego swej bratanicy (LB Pepowo). Karol, łowczy orszański w r. 1708, administrator Chociszewic w latach 1708-1714 (LB Pępowo). Był w r. 1729 plenipotentem ks. Janusza Wiśniowieckiego, kasztelana krakowskiego, i jego żony Teofili z Leszczyńskich, w ich ugodzie z Maciejem Skaławskim (Kośc. 316 s. 204). Umarł między r. 1749 a 1754 (P. 1296 k. 42, 1313 k. 31v). Jego pierwszą żoną była Marianna Świętowska, córka Stanisława i Katarzyny ze Strzałkowskich, zmarła między r. 1712 a 1715 (P. 1277 k. 35). Druga żona, poślubiona 1715.21/II. r., to Teresa Wojnarowska, córka Jana, pułkownika J.Kr.Mci, i Anny Zawadzkiej, z którą t. r. spisywał wzajemne dożywocie (LC Pępowo; P. 1149 II k. 198v). Umarła 1737.17/V. r., pochowana u Reformatów w Górce (LM Kobylin). Z pierwszego małżeństwa synowie, pomarli w Chociszewicach w wieku dziecięcym, Antoni, pochowany 1712.14/X. r., i Józef, pochowany 19/X. t. r. (LM Pępowo). Te ostatni chyba identyczny z Antonim Jakubem, synem tychże rodziców, ur. w Chociszewicach między r. 1708 a 1714, ochrzcz. 4/VIII. (LB Pepowo). Z Świętowskiej rodziła się też córka Anna, w r. 1734 żona Stanisława Otto Trąmpczyńskiego, zmarła między r. 1744 a 1749. Była po matce spadkobierczynią części Cykowa i Cykówka w pow. kośc. (P. 1277 k. 35). Z Wojnarowskiej synowie: Felicjan (Feliks), Paweł, Jan i Józef. Z córek, Wiktoria, ochrzcz. 1715.20/XII. r. (ib.), jeszcze niezamężna w latach 1737-1742, potem żona Andrzeja Gajewskiego kasztelanica konarskiego, nie żyła już w r. 1749. Magdalena, wspomniana w r. 1737, a już nie wymieniona wśród rodzeństwa w r. 1739, więc najprawdopodobniej wtedy już nie żyła (Kośc. 319 s. 162, 320 s. 306; P. 1268 k. 71v, 1296 k. 42; I. Kal. 178/180 s. 505).

1. Feliks, Felicjan (Felicjan Paweł Franciszek), syn Karola i Wojnarowskiej, ochrzcz. 1717.18/I. r. (LB Kobylin), podkomorzy J.Kr.Mci 1748 r. (Kośc. 324 k. 55), otrzymał w r. 1754 starostwo Strużany w Inflantach, które w r. 1760 cedował Rykowi (Bon,; P. 1313 k. 31v), miał od r. 1758 królewszczyznę Szropy w wojew. malborskim. Kawaler ord. Św. Stanisława w r. 1766, t. r. członek Komisji Skarbu Koronnego i poseł do Francji, zaś w r. 1771 z ramienia konfederacji barskiej poseł do Wiednia. Autor dzieł historycznych i ekonomicznych (Bon.; P. S. B.; G. 100 k. 604). Obok braci w r. 1737 współspadkobierca babki Anny z Zawadzkich Wojnarowskiej, 1-o v. Rokossowskiej, 2-o v. Grudzielskiej (Kośc. 320 s. 306), a w r. 1742 wuja Jana Wojnarowskiego (P. 1268 k. 71v). Był też w r. 1749 wspłóspadkobiercą siostry Gajewskiej, a raczej zmarłej t. r. jedynej jej córki, Cyrylli Gajewskiej (P. 1296 k. 42). Od siostrzeńca, Antoniego Trączyńskiego, podczaszego pomorskiego, dziedzica Grzybowa, uzyskał w r. 1774 zapis 4.000 złp. długu (G. 100 k. 604). Umarł w Warszawie 1779.19/V. r. (P. S. B.). Był bezżenny.

2. Paweł, syn Karola i Wojnarowskiej, wspomniany obok braci w latach 1737-1742 (Kośc. 319 s. 162, 320 s. 306; P. 1268 k. 71v; I. Kal. 178/180 s. 505).

3. Jan (Jan Piotr), syn Karola i Wojnarowskiej, ur. 1724.24/VI. r. w Grzybowie (P. S. B.), jeszcze świecki 1737 r. (Kośc. 319 s. 162), nowicjusz jezuicki 1739 r. (ib. 320 s. 306), jezuita 1742 r. (I. Kal. 178/180 s. 505). Z ramienia Komisji Edukacji Narodowej członek Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych 1777 r., należał do zespołu opracowującego elementarza dla szkół wiejskich. Kanonik inflancki, tknięty paraliżem umarł w Grzybowie 1789.23/IV. r., pochowany w Kościele we Wrześni (LM Września).

4. Józef, syn Karola i Wojnarowskiej, wspomniany 1737 r. (Kośc. 319 s. 162), jeszcze świecki 1739 r. (ib. 320 s. 306), jezuita 1742 r. (I. Kal. 178/180 s. 505), profesor Akademii Poznańskiej 1778 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Zob. tablicę.

@tablica: Łojkowie, Łoykowie k. Wąż

Z pewnością bliska powyższym, może jeszcze jedna z córek Karola, to Karolina, przeorysza Św. Teresy w Poznaniu, obok jezuity ks. Józefa Łojki chrzestna 1778.28/X. r. (ib.). Brygida, żona Jakuba Trąmpczyńskiego, miecznika pomorskiego, oboje już nie żyjący w r. 1790. Ludwik i Marianna, rodzice Wincentego Ludwika Leopolda, ur. w Popowie, ochrzcz. 1802.9/V. r. (LB Wilkowo Pol.).

>Łokaczewska, "Ur." panna Eleonora z dworu w Wełnie, chrzestna 1820.30/XII. r. (LB Parkowo). Byli Ł-cy w wojew. płockim na Litwie (Bon.). Nie wiem, czy miała z nimi coś wspólnego?

>Łokowski, "Ur." Józef, leśniczy w Tuchorzy 1767 r., zmarł tam 1794.18/III. r., mając ponad 70 lat (LB, LM Tuchorza). Szlachty tego nazwiska heraldycy nie notują.

>Łukociewska Teresa, żona "Ur." Macieja Zaremby, matka dziecka, ur. 1792.10/III. r. Byli Ł-cy cz. Łokuciejewscy h. Żnin w pow. oszmiańskim oraz Ł-cy h. Bończa. Nie wiem do których należała Teresa?

>Łomieńska, Łomińska(?) Anna. Znam ją tylko jako pisaną "de Łomno". Była w latach 1623-1624 wdową po Andrzeju Kozielskim. Istniało kilka rodzin Łomieńskich cz. Łomińskich, a więc: h. Trzywdar z Łomny Małej w p. warszawskim, nieznanego herbu z Łomna w Sandomierskim, h. Suchekownaty w p. oszmiańskim na Litwie. Brak mi jakochkolwiek wskazówek pozwalających Annę identyfikować z którąmś z tych rodzin.

>Łoniewscy różni, co do których brak danych, by ich utożsamiać z Ł-mi "Gawłowiczami" z Samborszczyzny. Możliwi wśród wymienionych niżej także i Łuniewscy. Piotr, syn Andrzeja nie żyjącego już w r. 1641 od Agnieszki Podbielskiej w r. 1625 brał w zastaw za 12 zł. rolę w Szetlewie oraz Łąkę w Podbielu (I. Kon. 44 k. 185v). Jego żona, Anna z Bogusławskich, skarżyła w r. 1630 o rany Jana Podbielskiego (ib. 46 k. 174v). Piotr Ł. wespół z Władysławem Babskim zapisał w r. 1641 dług 1.500 zł. Wojciechowi Szołdrskiemu (I. Kal. 107a s. 278). Oboje z żoną, jako nabywcy praw od Andrzeja Szetlewskiego, kwitowali w r. 1648 małżonków Stawskich (I. Kon. 53 k. 43).

Domicella przed 1735.6/X. r. wyszła za Józefa Rębieskiego. Łukasz świadkował 1769.20/VI. r. przy ślubie córki swej Franciszki idącej za Rocha Koszkowskiego (LC Targowa Górka).

>Łoniszewscy z Łoniszewa w pow. kowalewskim, szlachta heraldykom nieznana. Jan, nie żyjący już w r. 1652, ojciec: Kazimierza, Jana i Jadwigi, żony Stanisława Grabieńskiego. Kazimierz t. r. w imieniu własnym i brata zapisał tej siostrze dług 2.000 zł. jako jej posag i wyprawę, wedle zobowiązania danego uprzednio w grodzie kowalewskim (P. 1064 k. 309, 312).

>Łopaccy h. Kotwicz, rodzina miejska krakowska, o nieznanej dacie nobilitacji. Stanisław, dr filozofii i medycyny, profesor Akademii Krakowskiej, zmarły w r. 1735, zaślubił w Krakowie w r. 1692 Urszulę Karmichlównę (Karmichelównę?). Boniecki wymiania jej dzieci, które w r. 1740 zawierały między sobą ugodę majątkową. Nie znał jednak jednej z córek, a mianowicie Barbary, żony 1-o v. Kazimierza Sędzimira, 2-o v. Jana Falęckiego, już nie żyjącej w r. 1774 (I. Kal. 214/216 k. 1).

>Łopaccy h. Lubicz, z Łopacina w ziemi ciechanowskiej. Wojciech Antoni, podstoli ciechanowski, wraz z żoną, Zofią z Pankracewic Grabianczanką roborowali w r. 1714 Eleonorze z Łosiów Warszyckiej, kasztelanowej łęczyckiej, skrypt datowany w Runowie 12/VII. t. r. (N. 197 k. 50). Ks. Antoni, kanonik wieluński, pozywał w r. 1725 Andrzeja Piotrowskiego, Jana Koseckiego i jego pasierbów, Andrzeja i Krzysztofa Trepków, dziedziców Parcic (Z. T. P. 43 k. 541).

>Łopaciński z Łopacina w Wielkopolsce (w p. pyzdr.?), wsi dzisiaj nieznanej. Nie znał jej i S. Kozierowski. Dziersław, Dzierżek z Łopacina, Ł., występujący w latach 1402-1416, był też w latach 1404-1416 dziedzicem w Dębiczu w p. pyzdr. (Py. 1 k. 143, 170v, 2 k. 91, 101v, 3 k. 134v; P. 2 k. 102, 3 k. 77)>

>Łopanowski Antoni, chrzestny 1739.16/IX. r. (LB Tulce). Nie znają szlachty tego nazwiska heraldycy.

>Łopateccy h. Korab, z Łopatek w p. szadkowskim, pisali się z Łaska i rzeczywiście stanowili odgałęzienie Korabitów Łaskich.

Ks. Marcin, pleban w Sędziejowicach, instalowany na kanonię gnieźnieńską 1525.2/X. r., przeniósł się w r. 1535 na inną tamtejszą kanonię, był w r. 1539 proboszczem w Berlinie, umarł w r. 1580 (Korytkowski). Był w r. 1580 posesorem Piszczynka koło Gniezna (Pawiński). Jego rodzony brat Jan, z pow. szadkowskiego, w r. 1542 na połowie wsi Czestków i Łopatki, na połowie młyna zw. Łętków na gruncie Czestkowa oraz na połowie wsi Dobra w tymże powiecie oprawił posag 2.000 zł. swej żonie Zofii Ludomskiej, córce Wojciecha i Anny z Grabinej Woli, poślubionej t. r. (P. 881 k. 169, 1394 k. 517v). Drugą żoną Jana była Konstancja Kunowska, córka Andrzeja i Zofii Grudzińskiej, która w r. 1551 pozywała Jana Krotowskiego, kasztelana rogozińskiego, o zagarnięcie jej dóbr we wsiach, Wiry, Trzebaw, Łodzia, Łęczyca, Sadowie, Sowiniec i Górka w p. pozn. (P. 891 k. 74v; Kc. 22 k. 135v). Była wtedy dziedziczką w Kunowie (Kc. 113 k. 11v). Owdowiała jej matka sprzedała była połowę wyliczonych wyżej wsi Krotoskiemu, ale córka na zasadzie dokonanej przez matkę rezygnacji owych dóbr na jej rzecz, transakcji na rzecz Krotoskiego nie uzanawała za ważną i procesowała go o to. W r. 1553 między nią a Krotoskim, teraz już kasztelanem inowrocławskim, stanęła ugoda i scedowała mu ona swe prawa (N. 213 k. 176v). Pozywał ją w r. 1555 Rafał Górski o intromisję do Kunowa (P. 896 k. 999). Ona ze swej strony pozywała Ulissesa i Andrzeja Grudzińskich, domagając się wydzielenia sobie części w mieście Gołańcz, we wsi Rybowo i w pustce Barcikowo, jak również we wsiach Lipiny i Borowo w p. kcyń., które jej matce dostały się po bezdzietnej śmierci Wawrzyńca Grudzińskiego zaś po zgonie matki spadły na nią (P. 901 k. 57v, 58). Jan Ł. żył jeszcze w r. 1561 (Kc. 115 k. 189v), a w r. 1571 Konstancja występowała już jako wdowa (N. 156 k. 425v; Kc. 117 k. 712v). Nie wiem kiedy sprzedała wieś Żelazną za 3.000 złp. Zygmuntowi Grudzińskiemu (G. 262 k. 320v). Żyła jeszcze w r. 1586 (Kc. 119 k. 348). Synem Jana, pochodzącym niewątpliwie z pierwszego małżeństwa, był Stanisław, o którym niżej. Jan Ł., syn zmarłego Jana, winien był w r. 1589 sumę 140 złp. Janowi Rusinowskiemu, administratorowi ceł królewskich w Wielkopolsce (P. 952 k. 249). Kamienicę w Poznaniu przy ulicy Życowskiej w r. 1580 sprzedał za 2.000 złp. temuż Rusinowskiemu, dziedzicowi Wierzbiczan (p. 1400 k. 455). Jeśli ów Jan był istotnie synem Jana, męża Ludomskiej potem Kunowskiej, rodził się zapewne z tej drugiej żony.

Stanisław, syn Jana i niewątpliwie Ludomskiej, w r. 1564 był mężem Elżbiety Osieckiej, córki Mikołaja i Małgorzaty (I. Kal. 29 s. 1067). Owa Elżbieta, jako spadkobierczyni stryja Jana Krowickiego, dała w r. 1567 wdowie po nim przypadającą sobie ze spadku po stryju część dóbr ruchomych, zaś w dożywocie dała jej pochodzące z tego spadku części w Krowicy Małej oraz części młyna w pustej wsi Gotarty w p. kal. (R. Kal. 3 k. 9v). W r. 1570 zobowiązała się sprzedać mężowi za 4.000 zł. całą wieś Modla oraz części we wsiach Chutki i Krowica Wielka w p. kal., odziedziczone po Wojciechu Krowickim, rodzonym(!) stryju (I. Kal. 36 s. 757). Stanisław Ł. od Jana Chutkowskiego (Chudkowskiego) kupił w r. 1572 za 3.000 zł. dwa działy roli w Chutkach i jeden w należącej do Chutem pustej wsi Ujazdowo (R. Kal. 4 k. 9). Elżbieta, wbrew zobowiązaniu z r. 1570, Modlę oraz części w Chutkach oraz w pustkach Ujazdowo i Gotarty, ze spadku po Wojciechu Krowickim, sprzedała w r. 1575 za 3.000 zł. Łukaszowi i Maciejowi braciom Biernackim, zaś mąż jej sprzda jednocześnie tym Biernackim za 300 zł. te części w Chutkach, które nabył od Jana Chutkowskiego (R. Kal. 4 k. 211, 212v). Oboje małżonkowie części w Krowicy Małej z młynem w Gotartach sprzedali t. r. za 1.400 zł. Katarzynie Miniszewskiej, wdowie po Tyburcym Krowickim (ib. k. 243). W r. 1577 spisali wzajemne dożywocie (ib. k. 374). Drugą żoną Stanisława była Jadwiga Ciemińska, wdowa 1-o v. po Florianie Szyszkowskim, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1595 (ib. 2 k. 468v). Żyła ona jeszcze w r. 1602 (I. Kal. 68 s. 388). Wieś Rumiejki w pow. wołkowyskim, z wyjątkiem części zw. Ziemkowszczyzna, nabytą od Pruskowskich, rezygnował w r. 1608 synowi Mikołajowi, ten zaś ojcu rezygnował jednocześnie odziedziczone po matce, Elżbiecie Osieckiej, części wsi Osiek w p. kal. (R. Kal. 1 k. 233, 233v). Stanisław temuż synowi w r. 1611 scedował zapis na 250 grz., jaki ongiś ojciec jego Jan otrzymał był od Anny z Grabinej Woli, wdowy po Macieju Starczynowskim (I. Kal. 77a s. 425). Jak się zdaje, żył jeszcze w r. 1612 (ib. 78 s. 763), nie żył już 1614 r. (R. Kal. 8 k. 354). Z pierwszego małżeństwa synowie: Mikołaj, Stanisław i Samuel oraz córka Barbara, w r. 1614 żona Stabisława Żabickiego z Żabic. O Mikołaju nie wiem nic prócz transakcji, o których wyżej.

1. Stanisław, syn Stanisława i Osieckiej, zapisał w r. 1611 dług 1.000 złp. swej żonie Elżbiecie Barczkowskiej (I. Kal. 77a s. 44). Oboje małżonkowie zostali w r. 1612 skwitowani przez wdowę Elżbietę z Kłonickich Szyszkowską z 300 zł. pierwszej raty dzierżawy części Skarszewka (ib. 78 s. 84) i t. r. z dalszych 200 zł. z tejże pierwszej raty (ib. s. 728). T. r. oboje skwitowani byli przez wdowę Zofię z Jasińskich Mikołajewską z 700 zł. drugiej raty dzierżawy części Suliszewic w p. sier. (ib. s. 1538). Z tej dzierżawy w r. 1616 skwitowali się nawzajem całkowicie (ib. 82 s. 342). Od siostry Barbary zamężnej Żabickiej Stanisław wraz z bratem Samuelem w r. 1614 uzyskali rezygnację części w Osieku i Dobrzyszewie, ze spadku po matce. (R. Kal. 8 k. 354). Stanisław z żoną w r. 1615 spisywali wzajemne dożywocie (ib. k. 444v). Oboje części w Osieku i Dobrzyszewie w r. 1616 sprzedali wyderkafem za 1.000 zł. małżonkom Czermińskim (I. Kal. 82 s. 605), a w r. 1618 Stanisław całe swe części w tych wsiach, zarówno odziedziczone jak i nabyte, zobowiązał się sprzedać wyderkafem za 8.000 zł. Piotrowi Rudnickiemu (ib. 84 s. 1285). Przed 1625.20/II. r. ożenił się powtórnie, biorąc Katarzynę z Miełkowic Mikołajewską (LB Skalmierzyce). Osiek za sumę 6.000 zł. zastawił Marcinowi Szczypierskiemu, a wdowa po tym Marcinie w imieniu własnym i synów w r. 1633 kwitowała go z 2.000 zł., pozostałych jeszcze z sumy zastawnej (I. Kal. 99b s. 1289). Oboje małżonkowie Osiek i Dobrzyszew zastawili potem, przed r. 1636, za 8.000 zł. Urszuli z Szamowskich Lipskiej, stolnikowej kaliskiej (ib. 102 s. 691). Żyli jeszcze w r. 1647, kiedy od Marianny z Balina, wdowy po Stanisławie Mikołajewskim, uzyskali zapis 300 złp. długu. Stanisław Ł. był wtedy dziedzicem wsi Bąki w p. szadkowskim (ib. 113 s. 259, 818). Nie żył już w r. 1677 (ib. 138 s. 1295). Syn Kazimierz Karol.

Kazimierz Karol (Karol Kazimierz), syn Stanisława i zapewne Mikołajewskiej, podstarości i sędzia grodzki sieradzki 1692 r. (Bon.), syndyk kaliskiego konwentu bernardynów 1693 r. (Z. T. P. 35 s. 1229). W imieniu własnym i żony Katarzyny Milewskiej zawierał w r. 1666 kontrakt z małżonkami Zaleskimi (I. Kal. 126 s. 242). Od Heleny z Radzyńskich, wdowy po Stanisławie Jeżewskim, 2-o v. Pniewskiej, i od jej syna Franciszka Jeżewskiego uzyskał w r. 1677 cesję sumy 300 zł., którą zmarły Stanisław Ł. wraz z żoną zapisali sposobem zastawu na wsi Bąki zmarłemu Stanisławowi Jeżewskiemu (ib. 138 s. 1295). Jego drugą żoną była Dorota Golińska, córka Piotra i Reginy z Obornickich. Kazimierz Karol był tenutariuszem dóbr królewskich Ceków w p. kal. Umarł przed 1700.14/VI. r., ale chyba właśnie w tym roku (ib. 154 s. 10, 156). Dorota z Golińskich przeżyła męża, w r. 1710 wydzierżawiła od Antoniego Baranowskiego Trzebów w p. kal. (I. Kon. 75 k. 259), co ponowiła na trzy lata w r. 1711 (I. Kal. 157 s. 31). Nie żyła już w r. 1717 (ib. 160 k. 21v). Z niej dzieci nie było i jako spadkobierca jej występował w r. 1721 rodzony jej brat Jakub Goliński (I. Kon. 75 k. 259). Z Milewskiej Kazimierza Karol miał synów Andrzeja i Stanisława. Z nich, Andrzej spisywał w r. 1700 wzajemne dożywocie z żoną, Katarzyną Korzenicką, córką Walentego i Anny Olszewskiej (I. Kal. 154 s. 10). Stanisław, któremu z działów z bratem przypadła dzierżawa wsi królewskiej Ceków, za konsensem królewskim z 1700.14/VI. r. wieś tę cedował Kazimierzowi Sokołowskiemu, miecznikowi płockiemu (ib. s. 156). Należy przypuszczać, iż obaj bracia byli bezdzietni i już nie żyli w r. 1724, kiedy wspomniany wyżej Jakub Gliński nazwany był nabywcą praw do całego spadku po Kazimierzy Ł-im, sędzim grodzkim sieradzkim (ib. 161 s. 385).

2. Samuel, syn Stanisława i Osieckiej, zapisał w r. 1606 dług 200 zł. Jakubowi Potockiemu (I. Kon. 32 k. 355). Wraz z żoną, Zofią Gembartówną, zapisł w r. 1624 dług 1.000 zł. bratu Stanisławowi Ł-mu (I. Kal. 90b s. 2770). Zob. tablicę.

Stefan, mąż zmarłej już pierwszej żony, Krystyny Brudzińskiej, miał z niej córkę Krystynę i w imieniu własnym oraz tej córki kwitował w r. 1666 Maksymiliana Stępowskiego z 2.000 złp. (ib. 126 s. 562). Matka jego drugiej żony, Jadwiga z Kałowa, wdowa po Tomaszu Radkowskim, jemu i drugiemu swemu zięciowi, Wojciechowi Łagiewskiemu, cedowała w r. 1666 rozmaite zapisy (ib. s. 555). Jan i Dorota, rodzice Marianny Kazimiery, ochrzcz. 1701.22/X. r. (LB Oporowo). Rozalia, nie żyła już w r. 1769, żona Rocha Barczewskiego. Ponieważ ich syn Deograt (Teofil) Barczewski występował wtedy jako dziedzic części Bąków (I. Kal. 209/213 k. 10), sądzić by można, iż owa Rozalia była wnuczką (bo chyba nie córką?) wspomnianego wyżej Stanisława Ł-go, dziedzica Bąków.

@tablica: Łopateccy h. Korab

Szymon i Anna (Marianna) z Jastrzębowskich, oboje już nie żyjący w r. 1788, rodzice Michała, męża Anny Grabowskiej, obojga wtedy też już nie żyjących, po których syn Antoni. Ten Antoni miał za pierwszą żoną Katarzynę Kczeczkowską, córkę Jakuba i Barbary Politańskiej. Z niej syn jedyny Józef, którego w r. 1787 Wojciech z Konopnicy Grabowski, podstarości kaliski, uczynił swym plenipotentem (I. Kal. 227 k. 380). Temu Józefowi ojciec w r. 1788 swe cedował swoje wszystkie sumy i dobra spadkowe (ib. 228 k. 150). Drugą żoną Antoniego była Jadwiga Szawłowska, z którą spisywał w grodzie łęczyckim 1786.29/XII. wzajemne dożywocie. Umarła ona w r. 1791, a rejestr pozostałych po niej rzeczy spisywano 12/XII. Była bezdzietna i Antoni t. r. jej dożywocie scedował spoadkobiercom jej (ib. 231 k. 154, 337).

>Łopieńscy, Łopińscy h. Lubicz, z Łopieni w ziemi bielskiej. Ks. Andrzej, opat w Mogilnie w r. 1535 (G. 30 k. 306). Od Walentego Czarnotulskiego nabył wyderkafem w r. 1537 za 200 zł. dla swego konwentu jezioro we wsi Głogowiec i łąkę "Kobylnicę" w p. gnieźn. (P. 1394 k. 162). To jezioro i tę łąkę w r. 1540 sprzedał wyderkafem za taką sumę Janowi Kołudzkiemu (P. 1394 k. 366). Należne sobie z przyszłych działów z braćmi rodzonymi, Wawrzyńcem i Piotrem, części wsi Łopienna Siódmaki czyli części we wsiach: Łopienie, Krassowo, Piekuty, Koboski, Skłody w ziemi bielskiej dał w r. 1545 bratu Piotrowi (P. 1395 k. 197). Nie żył już w r. 1569 (P. 915 k. 276). Wawrzyńcowi, bratu opata, w r. 1536 zapisał Jan Dąbrowski dług 29 grz. (G. 31 k. 41), a w r. 1538 ten sam Dąbrowski sprzedał mu wyderkafem za 30 grz. trzy łany roli pustej we wsi Dąbrówka w p. gnieźn. (P. 1394 k. 217v). Z tego jeden łan zobowiązał się w r. 1540, iż sprzeda wyderkafem za 60(!) grz. Janowi Czarnotulskiemu (G. 32 k. 211v). Wawrzyniec Ł. "Sapkowicz" ("Zubkowicz"?) z ziemi bielskiej, niewątpliwie identyczny z powyższym, kwitował w r. 1544 ze 100 grz., zapisanych w ziemstwie brańskim, Wawrzyńca Ł-go, syna "Soboty", swego brata stryjeczno-rodzonego (G. 44 k. 51v). Boniecki w popisie ziemian bielskich w r. 1528 znajduje wśród rozmaitych Ł-ch, dziedziców w Łopieni, także Piotra i Ławryna Janowiczów "Zubkowiczów", oraz Piotra "Soboczyca". Janowiczami "Zubkowiczami" byliby wię wszyscy trzej bracia, ks. Andrzej, Piotr i Wawrzyniec (Lawryn). Piotr "Soboczyc" to ich brat stryjeczno-rodzony.

>Łopieńscy, z Łopienna w p. gnieźn., zapewne h. Szaszor. Sędziwój z Łopienna w r. 1402 (G. 1 k. 20). Dziersław z Łopienna, Ł., w latach 1410-1416 (Py. 2 k. 3v, 4 k. 165v). Dalibor w r. 1411 (G. 1 k. 95v). Małgorzata i Jadwiga, panny, córki Helki, 1411 r. (ib. k. 73v). Fał w r. 1411 (ib. k. 72, 91, 98). Stefan z synem Michałem 1411 r. (ib. k. 76v, 91) i Stefan, zapewne ten sam, z Tomkiem 1419 r. (G. 2 k. 67). Może ów Tomek to Tomasz, syn Pawła, z r. 1418? (P. 5 k. 97v). Tomaszów z Łopienna żyło współcześnie dwóch: Tomek i Pietrasz, dziedzice w Łopiennie, występowali ok. 1424 r. przeciwko Tomkowi z Łopienna i jego bratankowi Janowi (G. 3 k. 214v). Identyczny niewątpliwie z jednym z owych Tomaszów Tomisław z r. 1420 (ib. k. 25v) i Tomasz występujący ok. r. 1427 (ib. k. 243). Piotr występował w latach 1416-1418 (G. 2 k. 36, 109v).

Jan z Łopienna, Ł., burgrabia kaliski w latach 1443-1447 (Gąs.), nazwany w r. 1443 "niegdy z Łopienna" (P. 1379 k. 52), w r. 1444 "Łopieński" (ib. k. 25v) i znów 1447 r. (I. kal. 4 k. 77v). Dziersław z Łopienna miał w r. 1443 sprawę z Michałem z Wilamowic (G. 5 k. 26). Piotr z Łopienna w r. 1445 nabył wyderkafem za 30 grz. dwa łany z Łopiennie od Piotra z Żernik, kasztelana kaliskiego (P. 1379 k. 97v). Należy tu dodać, że ów Piotr, będąc jeszcze chorążym kaliskim, występował ok. r. 1424 jako dziedzic części w Łopiennie (G. 3 k. 214v). Tomasz, Tomek Ł. dziedzic w Łopiennie, być może identyczny ze wspomnianym wyżej Tomaszem, synem Pawła, w r. 1443 od Piotra z Żernik, kasztelana kaliskiego, nabył wyderkafem za 50 grz. cztery i pół łany roli w Łopiennie (P. 1379 k. 66). Miał w r. 1448 sprawę z powództwa Annym żony Wojciecha z Broniewic, dziedzica w Wilamowie (G. 6 k. 10v). T. r. nastąpiła rozgraniczenie jego dóbr z dobrami tych małżonków, Wojciecha i Anny, jak również z dobrami Michała Wilamowskiego, jego żony Katarzyny i synów (ib. k. 13v). Mikołaja, syna tego Tomasza, pozywał t. r. Andrzej z Wilamowa (G. 7 k. 4), a ojciec poręczył za niego Andrzejowi na sumę 19 grz. (G. 6 k. 122v). Wojciech z Łopienna, syn "niedzielny" Tomasza, zapewne tego samego, wzywał w r. 1450 braci Bielawskich do uiszczenia się (ib. k. 158v).

Stanisław z Łopienna uzyskał w r. 1449 termin przeciwko Janowi i Wojciechowi, braciom z Kłodzina (G. 7 k. 56). Chyba ten sam Stanisław na połowie dóbr w Łopiennie w r. 1465 oprawił posag 30 grz. żonie swej Helenie (P. 1383 k. 236v). Miał w r. 1469 termin z Dorotą Goliaszową i jej niedzielnymi synami, Janem i Wojciechem, dziedzicami w Kłodzinie (G. 20 k. 178v). Uzyskał t. r. termin przeciwko Wojciechowi z Janowmłyna. Dane mu przy tej okazji imienisko "Puczek" ("Paczek"?) (G. 9 k. 1, 19v). Wuj rodzony Agnieszki, wdowy po Tomaszu z Wygrozowa (G. 10 k. 110v). Zięciowi swemu, Mikołajowi Raszkowskiemu "Baranowi", zapisał w r. 1485 sumę 30 zł. węg. (G. 22 k. 5v). Pozwany w r. 1484 przez bratanicę Katarzyną, córkę zmarłego brata Pawła, dziedzica w Łopiennie, nie stanął i winien był płacić winę (G. 12 k. 78). Tej Katarzynie, która tymczasem wyszła za Franciszka (Franczka), mieszczanina w Żninie, zapisał w r. 1486 dług 25 grz. (G. 22 k. 27v). Od niej t. r. kupił wyderkafem za 10 grz. jej ojczyste części w Łopiennie (P. 1387 k. 51v), zaś w r. 1489 nabył je od niej za 30 grz. wiecznością (ib. k. 119). Intromitowany w r. 1491 do dwóch łanów Wojciecha Golasa (Goliasza) w Małym Kłodzinie (G. 22 k. 189). Od Katarzyny, żony Stanisława Małachowskiego z Małego Kłodzina w r. 1494 nabył za 11 grz. i jeden wiardunek dwa puste łany w tej wsi (P. 1388 k. 66v; G. 16 k. 89). Ręczył w r. 1497 za swego zięcia, Jana Zawiszę Wybranowskiego, ks. Mikołajowi Raszkowskiemu, iż ten będzie z nim żył w pokoju (G. 17 k. 26). Już nie żył w r. 1500, a dwa puste łany w Kłodzinie odziedziczyła po nim córka Małgorzata Ł-a (Kc. 8 k. 29; P. 1389 k. 71v), która zrazu w r. 1485 była żoną Mikołaja Raszkowskiego "Barana", potem 2-o v. w latach 1497-1511 Jana Zawiszy Wybranowskiego. Odziedziczone po ojcu części w Łopiennie w r. 1511 sprzedała za 100 grz. Andrzejowi Zakrzewskiemu (P. 786 s. 287).

Ks. Benedykt (Bieniasz), kanonik włocławski 1460 r., scholastyk krakowski w r. 1463, kanonik krakowski i gnieźnieński 1464 r., kanclerz arcybiskupi 1464 r., archidiakon pomorski 1469 r. Wraz z Janem z Rytwian w r. 1461 posłował do Rzymu (Korytkowski). Toczyła przeciwko niemu sprawę w r. 1462 Jadwiga, wdowa po Chwale z Bielaw (G. 20 k. 17). Dwie części swego działu w Łopiennie w r. 1470 sprzedała wyderkafem za 110 grz. Maciejowi Prądzyńskiemu (P. 1385 k. 66v). Ten Maciej, późniejszy kasztelan przemęcki, był mężem Anny, rodzonej bratanicy ks. Benedykta (G. 259, luźna karta). Ks. Benedykt w r. 1474 spisał testament, zapisując wszystkie swe księgi kościołowi gnieźnieńskiemu. Umarł w r. 1480 (Korytkowski). Agnieszka z Łopienna, żona Feliksa Dziewierzewskiego, połowę Łopienna w r. 1482 sprzedała za 350 grz. Annie, żonie Dobiesława Żabickiego z Zakrzewa (P. 1386 k. 163v). Jakub, syn zmarłego Jana, dziedzica w Łopiennie, był w r. 1486 wzywany przez tę Annę, żonę Dobiesława Zakrzewskiego, do uiszczenia 350 grz. (G. 12 k. 128v).

>Łopińscy, Łopieńscy różni. Maciej Łopiński, od sióstr, Anny, żony Macieja Kurowskiego, i Barbary, żony Jana Kurowskiego, w r. 1513 kupił za 60 grz. ich część macierzystą we wsi Prusy Zakrzewskie (Py. 23 k. 14). Wojciech Łopiński, chrzestny 1627.3/III. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Piotr Łopiński, mąż Ludwiny Szczytnickiej, córki Jana, bezpotomnej, nie żyjącej już w r. 1682 r. (Py. 155 s. 71). Piotr Łopieński, chrzestny 1684.23/I. r. (LB St. Gostyń). "Szl." Ignacy i Marianna Łopieńscy, rodzice Barbary, zmarłej w Rgielsku 1796.7/IX. r. (LM Tarnowo k. Łekna). Ignacy "de Łopiński", po którym wdowa, "szl." Anna Marianna z Zaydlerów, mieszkająca w Gostyniu, zmarła w Zdunach 1826.14/I. r., mając lat 40 (LM Zduny). Franciszka Łopińska, żona Macieja Jana Kuleszy, kapitana w czasach napoleońskich, potem burmistrza Gostynia, zmarłego tam 1856.11/I. r., przeżyła męża (LM Gostyń).

>Łopuchowscy h. Leszczyc, z Łopuchowa w pow. pozn. Gerward ze Słomowa, podłowczy poznański, potem stolnik poznański w okresie 1378.27/V. - 1396.9/IV. (Gąs.), którego Boniecki, chyba jak najsłuszniej, łączy w jedno z Gerwardem, ojcem Żegoty Gerwardowicza z Łopuchowa i Żylic (P. 6 k. 74), występującego w latach 1389-1397, zmarłego między r. 1397 a 1400 (Leksz.). Żoną tego Żegoty była Małgorzata cz. Machna, występująca jako wdowa i dziedziczka w Łopuchowie 1400 r. i w latach następnych (Ks. Z. Pozn. 290, 291, 501, 729). Wespół z synem Niemierzą w r. 1420 dokonywała pewne trensakcji ze swym zięciem Tomkiem Gądkowskim (P. 6 k. 75, 89). Zapewne nie żyła już od dwóch lat w r. 1429 (P. 10 k. 169), chociaż wzmiankę o niej bez zaznaczenia, iż nie żyje, znajdujemy jeszcze pod r. 1444 (P. 15 k. 16). Synowie to zapewne Niemierza i z wszelką pewnością Mroczek. o którym niżej. Córka, Katarzyna z Łopuchowa, w r. 1420 żona Tomasza z Gądek (Gądkowskiego), miała wtedy sprawę z pozwu Katarzyny, wdowy po Pietraszu ze Słomowa (P. 6 k. 82v). Ta sama Katarzyna, żona Tomasza (teraz nazwanego z Łopuchowa), procesowała się w r. 1424 z bratem swym, Andrzejem ze Słomowa i Szczytna, o działy (P. 7 k. 158). Możę ów Andrzej był jeszcze jednym synem Żegoty Gierwardowicza zrodzonym z jakiegoś poprzedniego, nieznanego mi małżeństwa, albo też był Katarzyny bratem stryjecznym?

1. Niemierza z Łopuchowa, z Bliżyc, Bliżycki, z Kiszewa, syn zapewne Żegoty i napewno Małgorzaty, żony owego Żegoty. W imieniu swej matki pozywał w r. 1400 Stefana, mieszczanina z Obornik, o 6 grz. i 13 gr. długu (Ks. Z. Pozn. 362). Jego sprawa toczona przeciwko Trojanowi, stryjowi, o złe wyrażenie się o matce powoda, była w r. 1402 odroczona (ib. 989). Czy ów Trojan był stryjem rodzonym, czy dalszym krewnym ze strony ojca, nie wiem. Już jednak w r. 1404 Trojan ze Zdżaru (zapewne ów stryj) i Niemierza z Bliżyc pozywali wspólnie córki Sądziwoja Objezierskiego o dziedzictwo Kiszewa (ib. 1853). Niemierza, pisany już z Kiszewa, wadził się z bratem Mroczkiem z Łopuchowa o 60 grz. zabezpieczonego na Łopuchowie wiana matki Małgorzaty na wypadek jej śmierci. Ugodzili ich co do tego w r. 1420 ks. Mirosław, kanonik poznański, oraz Bieniak, Bodzanta i Pietrasz, dziedzice w Bytyniu, którzy Niemierzę i Mroczka zwali swymi "nepotes" (P. 6 k. 83). T. r. Niemierza (tu pisany Blizickim) i Mroczek dokonali działów z siostrą Katarzyną, żoną Tomasza z Gądek (P. 6 k. 114). Niemierzę z Kiszewa i jego poręczycieli zwolnił w r. 14429 bratanek Gerward od zobowiązania uiszczenia 90 grz. w dwa lata po śmierci Małgorzaty, matki Niermierzy a babki Gerwarda (P. 10 k. 169). Żył jeszcze Niemierza z Kiszewa w r. 1434 i zarzucał wtedy nieszlachectwo Wincentemu niegdyś z Dziećmierowic (Ulanowski, nr 190, 191). Niewątpliwie synami Niemierzy byli: ks. Mikołaj, kanonik poznański, Imbir, Abraham, Jan i Sędziwój, dziedzice w Kiszewie, którzy w r. 1443 mieli termin ze strony Dobrochny, żony Piotra Nidomskiego, a córki Mroczka z Łopuchowa (P. 14 k. 190v). Boniecki Niemierzę i jego potomstwo uważał za Nałęczów, zapowne jednego pochodzenia z Objezierskimi. Imiona synów Niemierzy zdawałyby się to potwierdzać. Jest jednak rzeczą niewatpliwą, iż był on synem Małgorzaty, wdowy po Żegocie z Łopuchowa. Gdyby zaś pochodził z jakiegoś poprzedniego, nieznanego mi małżeństwa tej Małgorzaty, mało prawdopowdobne, by wraz z matką występował jako współdziedzic Łopuchowa.

2. Mroczek z Łopuchowa, Ł., syn Żegoty i Małgorzaty, pisany w r. 1420 z Łopuchowa i Posadowa (P. 6 k. 107v), z Posadowa 1426 r. (P. 10 k. 88v), z Łopuchowa i Rybocześnicy (dziś Lubocześnica koło Pniew) 1427 r. (P. 9 k. 51). Za zasługi wojenne otrzymał w r. 1410 Prusmork (Dług). Z tytułu szkód poniesionych w czasie wojny i klęski zadanej wrogom w Prusmorku miał pretensje pieniężne do króla, od których na wiecu w Korczynie został odsądzony (Piekosiński, Zap. Sandomier.). Jako krewny Piotra Wysza, biskupa krakowskiego, uczestniczył w toczonej przezeń w latach 1412-1417 sprawie z Wojciechem Jastrzębcem (Dług). Był w r. 1416 tenutariuszem w Powidzu (P. 4 k. 156). Trzymał zastawem Babimost, który wykupił odeń w r. 1426 Piotr Korzbok (KDW V). W r. 1426 listem królewskim zwolniony był od stawania w sądach, bowiem właśnie wtedy z sejmu w Warcie słany był przez króla na Litwę (P. 8 k. 91, 124). Należeć do niego musiały dobra: Trzciel, Rybojady, Jabłonka, Siercz i Tuczęp (dziś Tuczępy) w pow. pozn., bowiem wszystkie te wsie w r. 1434 nazwane dziedzictwem jego córek, Barbary i Dobroszki (P. 12 k. 111v). Umarł między r. 1427 a 1429 (P. 10 k. 169). Jego żoną była w r. 1415 Dobroszka (Kośc. III k. 76; P. 4 k. 172v), żyjąca jeszcze w r. 1428 (P. 10 k. 134). Syn Gerward. Córki, Barbara i Dobroszka, wspomniane w r. 1432 (P. 12 k. 119v, 120v), jeszcze niezamężne 1435 r., nazwane wtedy "niegdy z Trzciela" (P. 13 k. 17v), a więc już wyzbyły się tego ojcowskiego dziedzictwa. Barbara była w latach 1438-1446 żoną Piotra Bnińskiego, kasztelana gnieźnieńskiego. Dobroszka, w r. 1438 panna (P. 14 k. 27), potem w latach 1443-1444 żona Piotra Nidomskiego.

Gerward, syn Mroczka i Dobroszki, wespół z matką i rodziną(!) godzony był 1428 r. przez arbitrów z Piotrem Urbanowskim oraz Wincentym i Klemensem Krakwiczami (P. 10 k. 134). Żył jeszcze w r. 1429 (ib. k. 169), a już w r. 1432 Małgorzata, córka Stanisława Słapa, wdowa po tym Gerwardzie, miała sprawę z Andrzejem ze Słomowa (P. 11 k. 142v). Zob. tablicę.

@tablica: Łopuchowscy h. Leszczyc

Dorota z Łopuchowa w r. 1432 (G. 4 k. 81v). Maciej i panna Barbara t. r. (P. 12 k. 70v, 119v, 120v).

>Łopuski Andrzej, z Bartuchowa, usiłował uzyskać w r. 1532 intromisję do wsi Siejuszyce w p. kon. na podstawie t. zw. przezysków, ale Jadwiga, wdowa po Wojciechu Siejuskim, odmówiła dania tej intromisji (I. i R. Gr. Kon. 2 k. 245v). Może pochodził ów Andrzej z Ł-ich h. Ślepowron, wiodących się z Łopusz w z. dtohickiej?

>z Łopuszki Anna, w r. 1518 druga żona Jana Zaremby z Kalinowy będąc wdową żyła jeszcze w r. 1529. Czy chodzi tu o Łopuszkę W. w z. przemyskiej, z której wiedli się Ł-cy nieznanego nam herbu?

>Łopuszyńscy wiodący się z Łopuszna, nie wiem z którego, w Chęcińskim, czy Sandeckim? Benedykt z żoną Katarzyną z Wojnowskich dzierżawił w r. 1590 od braci Grabińskich Sito M. w p. bydg. (P. 954 k. 720). Kwitował w r. 1608 Jana Siedleckiego z Karnówka z sumy 530 zł. (N. 167 k. 38). Andrzej, syn zmarłego Benedykta, uzyskał w r. 1631 od Andrzeja Pierskiego zapis 50 zł. długu (G. 79 k. 449v). Nie wiem, czy ten sam Andrzej Ł. był w r. 1638 mężem Katarzyny Przedzyńskiej? (I. Kon. 48 k. 623v). Marianna, w r. 1634 żona Adama Jurkowskiego. Jakub, mąż Doroty Zberkowskiej, córki Macieja i Magdaleny z Brzączewskich, która w r. 1645, wespół z siostrami, części Chwałkowic w p. pyzdr., odziedziczone po ojcu i po stryju Wojciechu, sprzedała za 1.200 zł. Janowi z Chraplewa Łąckiemu, chorążycowi poznańskiemu (P. 761 k. 459v).

Mikołaj (Łopuszeński) zaślubił 1690.22/X. r. Katarzynę Bielską (LC Wyszanów).

>Łoscy h. Brodzic z Łosi w p. warszaw. Nie mam pewności, czy mogę do nich zaliczyć Stanisława Ł-go, który od Jana Roszkowskiego w r. 1476 kupił za 500 grz. wieś Górzno w p. kal. i na połowie tej wsi, jak również na połowie części Ogorzelczyna i Smolina w p. kon., oprawił zaraz 200 grz. posagu swej żonie Dorocie (P. 1386 k. 58v, 59). Pamiętajmy, iż istnieli również Ł-cy h. Rogala wiodący się z Łosi w z. czerskiej. Natomiast wyraźnie do Brodziców zaliczany był Andrzej, syn Piotra, elektor króla Michała z ziemią warszawską, który w r. 1662 zeznał darowiznę na rzecz Młockiego. Ożeniony był z Katarzyną Rudzką (Boniecki). Niewątpliwie właśnie na niego natykamy się w Wielkopolsce. Oto Andrzej, syn zmarłego Piotra z p. kamienieckiego, dziedzic dóbr Łosie, kupił(!) w r. 1647 od Bogusława Leszczyńskiego, starosty generalnego wielkopolskiego, za 200.000 zł. całe miasto Leszno w z. wschow. wraz z zamkiem (R. Kal. 13 k. 352v). Była to oczywiście transakcja fikcyjna potrzebna Leszczyńskiemu dla jakichś dalszych działań prawno-procesowych. T. r. Andrzej Ł., dziedzic Łosi i miasta Leszna z przyl., oraz Bogusław Leszczyński, były dziedzic Leszna, pozwali wspólnie ks. Zygmunta Cieleckiego, proboszcza poznańskiego, dziedzica części Rydzyny i wsi Dąbecz (dziś Dąbcze), jak również Wojciecha Gajewskiego, poprzedniego dziedzica, oraz Melchiora i Piotra Konarzewskiego, obecnych posesorów tych dóbr (P. 172 k. 1084). Leszczyński t. r. cedował Ł-mu toczoną przez siebie sprawę przeciwko powyższemu Gajewskiemu o nowolokowane jałowe pastwiska w dobrach Rydzyna i Dąbecz (I. Kal. 113 s. 123). Ten sam oczywiście Andrzej Ł., dworzanin (niewątpliwie właśnie Leszczyńskich!), zaślubił 1660.27/XI. r. Katarzynę Rudzką (LC Wilkowo Pol.).

>Łosiccy, nie mam pewności, czy szlachta. "Szl." Jan i Katarzyna, słudzy Jana Gurowskiego, dzierżawcy klucza bukowskiego, rodzice Marianny, ochrzczonej 1683.21/IX. r. (LB Duszniki).

>Łosiecki Jan na połowie dóbr swych w połowie wsi Łosiec w p. kon. oraz na połowie części we wsi Morawino w p. kal. oprawił w r. 1477 posag 200 grz. żonie swej Katarzynie (P. 1386 k. 80). Wsi Łosiec nie znał Kozierowski, nie istnieje w okolicach Konina także i dzisiaj.

>Łosiewski "ur." Jakub, chrzestny 1752.30/VII. r. (LB Witkowo). Byli Ł-cy h. Nieczuja z Łosiewa w z. łomżyńskiej, nie wiem jednak, czy wymieniony Jakub należał do nich.

>Łosińscy (h. Jastrzębiec?), z Łosińca w p. gnieźn. Stanowili odgałęzienie Skrzetuskich wiodących się ze Skrzetusza Wielkiego w p. pozn. Siedziała tam, jak również i w Skrzetuszu Małym, mnoga, dość drobna szlachta, stąd niemała możliwość różnych jej herbów poza Jastrzębcem dawanym im powszechnie przez heraldyków.

Andrzej zrazu Skrzetuski, potem Ł., syn Jana Skrzetuskiego, będąc już mężem Katarzyny Ł-ej, córki Wojciecha i Heleny Miedźwiedzkiej (zob. niżej Ł-cy h. Pomian), nabył w r. 1511 za 200 grz. od jej siostry Anny połowę Łosińca w p. gnieźn. (P. 786 s. 304). Stał się w ten sposób właścicielem całej tej wsi, bowiem drugą połowę wziął był za żoną. Skwitowany przez tęż Annę w r. 1512 z 50 grz. tj. z jej części posagu matki wych sióstr, Heleny, wynoszącego 100 grz. (G. 26 k. 18). Od tej swej teściowej uzyskał t. r. zobowiązanie, iż ów posag oprawiony na Łosińcu dostanie się po jej smierci tylko jemu (ib. k. 18v). Stale już potem posano go Ł-im. Od Jana Jardanowskiego w r. 1518 nabył wyderkafem za 41 grz. cztery łany osiadłe w Jardanowicach p. pozn. (P. 1392 k. 214). Dziedzic w Skrzetuszu Wielkim, kwitował w r. 1521 swego ojca z dóbr rodzicielskich w tej wsi (P. 867 k. 544v). Od Andrzeja Smoszewskiego w r. 1522 nabył za 1.000 grz. całą wieś Sarb (dziś Sarbia) w p. gnieźn. (P. 1392 k. 461v). Od Stefana Rakojeckiego kupił wyderkafem w r. 1527 za 103 grz. połowę wsi Rakojady z połową tamtejszego młyna w p. gnieźn. (P. 1393 k. 146v). Od Klemensa Modrzewskiego wyderkafem kupił w r. 1528 za 202 zł. trzecią część Sławna w p. gnieźn. (ib. k. 214v). Od Apolonii, wdowy po Janie Domasławskim, kupił w r. 1528 za 300 grz. jej oprawę na połowie Brzezna i Konotopi w p. pozn. oraz na połowie innych należących do Domasławskich dóbr., tj. na wsiach: Domasław, Piotrkowice, Wybranowo, Łosocino i Mirkowice w powiatach gnieźn. i kcyń. (ib. k. 215v). Dokonał t. r. szeregu transakcji, następujących bezpośrednio jedna po drugiej. Najpierw więc Stanisławowi Grzymułtowskiemu, chorążemu kaliskiemu, dał całą wieś Sarb, biorąc w zamian części Popowa Kościelnego w p. gnieźn. oraz dopłatę 300 grz. (ib. k. 239v). Te części Popowa Kościelnego dał zaraz dopłacając 115 grz. Maciejowi Wojnowskiemu, biorąc w zamian części wsi Strzelce i Słąki (dziś Słomki) w p. kcyń. (ib. k. 240). Części w Strzelcach i Słąkach dał dopłacając 500 zł. Mikołajowi Potulickiemu z Chodzieży, wziął zaś od niego w zamian za to całe wsie Urzazowo (dziś Uzarzewo) i Świącino (dziś Święcinek) w p. pozn. (ib. k. 240v). Urzazowo i Świącino wymienił z kolei z Januszem Latalskim, kasztelanem lędzkim, na całą wieś Stawiany w p. gnieźn. (ib. k. 241), ale owe Stawiany zaraz odprzedał z powrotem kasztelanowi za 1.200 zł. (ib. k. 242v), by je w r. następnym, 1529, od niego za sumę 1.200 grz. znów odkupić (ib. k. 272). T. r. kupił też za 1.800 grz. od tegoż Latalskiego, teraz już kasztelana gnieźnieńskiego, Podlesie Wysokie i pustą wieś Piączyno w p. gnieźn. (ib. k. 315v) i zaraz potem na Łosińcu i tych dwóch wsiach zapisał 15 grz. czynszu rocznego kapitule katedralnej poznańskiej (ib. k. 318v). Podlesie Wysokie i Piączyno sprzedał w r. 1530 za 1.800 zł. Bernardowi i Barbarze małżonkom Kruchowskim (ib. k. 336), nabywając od nich jednocześnie wyderkafem za 900 grz. Stawiany w p. gnieźn. (ib.). Nabytą przez siebie od wdowy Apolonii Domasławskiej jej oprawę na połowie Brzezna i Konotopi t. r. sprzedał wyderkafem za 150 grz. Małgorzacie Sułockiej (ib. k. 359), nabywając jednocześnie wyderkafem od Jerzego Borzejowskiego za 300 zł. część Sławna w p. gnieźn. (ib. k. 360). Wspomnianą wyżej oprawę Domasławskiej sprzedał ostatecznie w r. 1531 za 300 grz. Stanisławowi Domasławskiemu (ib. k. 429v). T. r. od Mikołaja Grabieńskiego cz. Gackiego nabył wyderkafem za 11 grz. część boru we wsi Sławica (ib. k. 437), zaś w r. 1532 od tegoż "Gackiego" również wyderkafem za 20 grz. dwa jeziora, Boruje i Garnek, w połowie Sławicy (ib. k. 517). T. r. Jan Łekieński, który od opata wągrowieckiego trzymał wyderkafem połowę we wsi Siedlcu, sprzedał Ł-mu ów wyderkaf za 400 grz. (ib. k. 543), on zaś zaraz za taką sumę odprzedał to Wojciechowi Korycińskiemu (ib. k. 547). Od Macieja Skrzetuszewskiego nabył wyderkafem w r. 1533 za 13 grz. łan osiadły w Pawłowie p. gnieźn. (ib. k. 559) i t. r. od Latalskiego, kasztelana gnieźnieńskiego, również wyderkafem za 200 kop gr. oprawę na Niedarzynie w p. gnieźń., którą Urszula Niedarzyńska miała od swego pierwszego męża Jana Raczkowskiego, a którą sprzedała była wyderkafem kasztelanowi (ib. k. 572). Od Jana Pawłowskiego w r. 1534 kupił za 600 zł. część w Pawłowie p. gnieźn. (ib. k. 634v). Rok 1535 obfitował znów w transakcje: nabycie wyderkafem za 13 grz. łanu osiadłego w Pawłowie od Jana Zwanowskiego (ib. k. 715v) i za 23 grz. łana osiadłego i łana pustego tamże od Macieja Pawłowskiego cz. Skrzetuszewskiego (ib. k. 750), całej wsi Rościnno p. gnieźn. za 1.000 grz. od Piotra Rościńskiego (ib. k. 762v), zbycie wyderkafu Rościnna Wojciechowi Jabłkowskiemu (ib. k. 767). Zięciowi Maciejowi Brzezińskiemu w r. 1536 zapisał 100 grz. długu i t. r. wypłacił mu tę sumę stanowiącą resztę posagu swej córki Anny (P. 874 k. 267, 441). T. r. od Stanisława Grzymułtowskiego, chorążego kaliskiego, kupił za 1.000 zł. węg. całą wieś Szczodrochowo w p. gnieźn. (P. 1394 k. 12), zaś od Stanisława Domasławskiego z powrotem nabył wyderkafem za 300 grz. oprawę Apolonii z Mierzewskich Domasławskiej na połowach Brzezna i Konotopu p. pozn. oraz na połowach wsi Domasław, Piotrowice, Wybranowo, Lasocino i Mirkowice w p. gnieźn. (ib. k. 36v). Od wspomnianego już Macieja Pawłowskiego cz. Skrzetuszewskiego w r. 1537 nabył wyderkafem za 48 grz. dwa łany w Pawłowie, jeden osiadły, drugi pusty (ib. k. 96v), zaś w r. 1538 za 31 grz. osiadły łan "Kępiński" tamże (ib. k. 224v). Nie żył już w r. 1539 (P. 878 k. 389). Jego żona, wspomniana wyżej Katarzyna z Ł-ch, t. r. odebrała wraz z synami od sław. Jana Grodzickiego, rajcy poznańskiego, skrzynię z pieniędzmi złożoną u niego w depozyt przez zmarłego męża (ib. k. 461v). Nabyła wyderkafem w r. 1540 za 700 zł. od Jana Prusieckiego połowę Siernik w p. pozn. (P. 1394 k. 347), a wespół z synami od Jana Węgorzewskiego za 500 grz. całe wsie Strzeszkowo i Jemielinko w p. gnieźn., zaś od Stanisława Sobiejuskiego za 350 zł. połowę Kotlarowych Górek (ib. k. 376). Mikołaj Domasławski w r. 1541 sprzedał jej wyderkafem za 700 zł. część Małego Domasławka w p. kcyń. (ib. k. 426v). Wspólnie z synami kupiła w 1543 za 2.000 grz. od Jana Węgorzewskiego wspomniane wyżej wsie, Strzeszkowo i Jemielinko (P. 1395 k. 3). Całe swe rodzicielskie części w Łosińcu dała w r. 1547 synowi Maciejowi (ib. k. 384). Synowie Andrzeja i Katarzyny: Piotr, Stanisław, Mikołaj, Jan, Wojciech i Wawrzyniec. Spośród córek, Anna była w r. 1536 żoną Macieja Brzezińskiego cz. Domasławskiego, w latach 1549-1550 wdowa po nim, 2-o v. w latach 1552-1558 żona Jana Witowskiego, nie żyła już w r. 1577. Zuzanna w latach 1543-1546 żona Pawła Bojeńskiego cz. Opeczyckiego zwanego Giza, 2-o v. w latach 1576-1591 za Maciejem Wyszławskim. Może córką Andrzeja była również Felicja, Felicjanna, w r. 1550 żona "szl." Jakuba Szyszyńskiego zw. Niesławek, siedzącego na wójtostwie czyli sołectwie we wsi Lubicz w p. kon., już wdowa w r. 1552.

1. Piotr, syn Andrzeja i Katarzyny Ł-ej, już dojrzały w r. 1539, dopełniając wtedy wespół z braćmi umowy zawartej jeszcze przez ojca, Stawiany i pustkę Szczodrochowo w p. gnieźn. sprzedał za 2.700 zł. Jerzemu Latalskiemu, kasztelanowi lędzkiemu (P. 1394 k. 324v). Z dokonanego w r. 1543 działu z braćmi wziął części Pawłowa w p. gnieźn. (P. 1395 k. 30v), ale je zaraz t. r. sprzedał za 600 zł. powyższemu Latalskiemu (ib. k. 64v) i jednoczesnie temuż Latalskiemu sprzedał wyderkafem części w tej wsi, które ojciec nabył wyderkafem od Macieja Pawłowskiego (ib. k. 65). Od Sebastiana Zagajewskiego bezpośrednio potem kupił za 400 grz. część w Smykowym Strzyżewie p. gnieźn. (ib. k. 66v). On i jego bracia, Wojciech i Jan, części w Łosieńcu dali w r. 1548 bratu Stanisławowi (ib. k. 395v). Pozywany był Piotr w r. 1550 przez Seweryna, Reginę i Katarzynę, rodzeństwo Kruchowskich, o wygnanie ich z części ich rodzicielskich w Strzyżewie Smykowym (P. 890 k. 279). Nie żył już w r. 1557, kiedy to jego synowie, Gabriel i Maciej, pozostawali pod opieką stryjów, Stanisława, Jana i Wawrzyńca Ł-ch (G. 36 k. 86v). Rodzili się owi synowie z Eufemii Trlęskiej, która męża przeżyła (ib. k. 94). Miała oprawę na Strzyżewie Smykowym i była wtedy procesowana przez Mikołaja Mielińskiego, któremu zmarły Piotr zobowiązał się był w r. 1544 sprzedać łan pusty w Strzyżewie, czego jednak nie dopełnił (G. 36 k. 94, 44 k. 47v). Mielińskiemu przysądzono t. r. intromisję do Strzyżewa Smykowego (G. 36 k. 290). Ostatecznie wdowa dopełniła wobec niego zobowiązania mężowskiego i w r. 1558 sprzedała mu za 200 grz. łan "Litwinowski" w tej wsi (P. 1296 k. 606). Żyła jeszcze w r. 1581 (P. 936 k. 582). Synowie, jak było wyżej, Gabriel i Maciej.

1) Gabriel, syn Piotra i Trlęskiej, współdziedzic po ojcu w Strzyżewie Smykowym, nieletni w latach 1557-1562 (G. 36 k. 290, 41 k. 166; P. 898 k. 238), chyba jednak właśnie w r. 1562 osiągnął lata, bowiem jako dziedzic w Łosińcu zapisał wtedy dług 500 grz. Krzysztofowi Grzymułtowskiemu, którą to sumę był winien zmarły stryj Gabriela, Stanisław (Kc. 115 k. 377). W r. 1568 najwidoczniej gdzieś się zawieruszył i uważano go za zmarłego, zaś brat Maciej mienił się jego spodkobiercą (N. 215 k. 88v). Odnalazł się jednak t. r. i części Łosińca spadłe nań po stryju Stanisławie sprzedał wyderkafem za 300 zł. Barbarze z Czarnkowa, wdowie po Krzysztofie Grzymułtowskim (P. 1397 k. 697). Wespół z bratem Maciejem łan "Litwinowski" w Strzyżewie Smykowym sprzedali w r. 1569 za 200 grz. Mikołajowi Mielińskiemu, burgrabiemu ziemskiemu gnieźnieńskiemu (P. 1398 k. 25). Wedle zobowiązania z r. 1576, Gabriel sprzedał w r. 1577 Wojciechowi Strzeżewskiemu za 800 zł. części w Strzyżewie Smykowym, swoje i nabyte od brata (G. 54 k. 164; P. 1398 k. 720v). Część swą w Łosińcu sprzedał Janowi Grzymułtowskiemu (P. 1399 k. 185), a miało to miejsce chyba w r. 1581, bowiem jego żona właśnie wtedy kasowała swą oprawę na tej wsi (P. 936 k. 578v). Żył jeszcze w r. 1586 (P. 946 k. 315). Jego żoną była Jadwiga Suszewska, córka Piotra, której w r. 1571 oprawił 300 zł. posagu na połowie dóbr swych w Strzyżewie Smykowym (P. 1398 k. 259v). Zobowiązał się w r. 1576 oprawić jej ów posag na połowie swych dóbr w Łosińcu (G. 54 k. 165v). Żyła ona jeszcze w r. 1586, kiedy to Jan Cerekwicki zapisywał jej 140 zł. długu (P. 946 k. 315).

2) Maciej, syn Piotra i Trlęskiej, nieletni w latach 1557-1562 (G. 36 k. 86v, 262 k. 478), w r. 1562 współdziedzic w Strzyżewie Smykowym (P. 898 k. 236v). Sądząc, iż jego brat Gabierl nie żyje, części w Łosińcu spadłe po stryju Stanisławie i po tym bracie sprzedał w r. 1568 wyderkafem za 300 zł. Barbarze z Czarnkowa Grzymułtowskiej (N. 215 k. 88v). Jak widzieliśmy wyżej, brat odnalazłszy się transakcję tę powtórzył. Ostatni raz spotykamy Macieja w r. 1572 (P. 920 k. 504), a w r. 1602 Zofia Kakulińska, córka Jana, wdowa po tym Macieju i po drugim mężu Benedykcie Ciesielskim, była już 3-o v. żoną Jana Biegańskiego. Wtedy dobra swe w Nowejwsi koło Szamotuł, otrzymane od pierwszego męża, dała wieczyście temu Bieganowskiemu (P. 1404 k. 420v). Córka Macieja i Kakulińskiej, Katarzyna wyszła najpierw w Nowejwsi 1610.24/I. r. za Marcina Brzymskiego, zmarłego między r. 1623 a 1625, potem 2-o v. 1627.13/VI. r., również w Nowejwsi, w domu Macieja Nowowiejskiego, za Tomasza Grzegorzewskiego.

2. Stanisław, syn Andrzeja i Katarzyny Ł-ej, w 1539 dojrzały, nieobecny (w kraju?) (P. 1394 k. 324v). Części w Stawianach i w pustce Szczodrochowo w p. gnieźn., należne mu z działów braterskich, w r. 1540 sprzedał za 2.600 zł. Jerzemu Latalskiemu (P. 1394 k. 376v). Wespół z bratem Wojciechem przy okazji przeprowadzonych w r. 1543 działów, należne im części po rodzicach w Łosińcu i Pawłowie sprzedali za 1.600 zł. braciom swym: Piotrowi, Mikołajowi, Janowi i Wawrzyńcowi (P. 1395 k. 30v). Całe Jemielenko (Imielenko) w p. gnieźn. Stanisław w r. 1544 sprzedał za 900 zł. bratu Wojciechowi (ib. k. 157). Od matki otrzymał w r. 1547 jej część w Łosińcu (ib. k. 384), a dał mu wtedy swoje części w tej wsi także i brat Wawrzyniec (ib. k. 384v), zaś w r. 1548 bracia Piotr, Wojciech i Jan zrobili to samo ze swymi częściami Łosińca (ib. k. 395v). Stanisław Strzeszkowo w p. gnieźn. w r. 1549 sprzedał za 1.500 zł. Wojciechowi Budziejewskiemu cz. Czekanowskiemu (P. 888 k. 80v, 1395 s. 448). Zapisał w r. 1550 sumę 133 grz. długu swej siostrze Annie owdowiałej Brzezińskiej (P. 889 k. 118, 118v), ale jej sumy nie uiścił, o co go pozywała w latach 1552 i 1552 będąc już żoną Witowskiego (P. 1392 k. 212v, 894 k. 238), a skwitowała w r. 1554 (P. 895 k. 527). Bezpotomny, umarł w r. 1557 lub 1558 (P. 898 k. 238, 1396 k. 617v). Pierwszej swej żonie, Dorocie Budziejewskiej cz. Czekanowskiej, córce Wojciecha, oprawił w r. 1548 na połowie Łosińca posag 300 zł. (P. 1395 k. 395v) i z tej sumy t. r. skwitował ojca jej (G. 34 k. 42v). Druga żona Stanisława, Zofia Iłowiecka, skwitowała w r. 1551 swego ojca Mikołaja z majątku rodzicielskiego (P. 891 k. 258v). Od męża uzyskała t. r. oprawę 400 zł. posagu na połowie Łosińca (P. 1395 k. 5866). Już będąc wdową pozywała w r. 1559 mężowskiego brata Wawrzyńca o najazd na Łosiniec i wygnanie jej z dóbr oprawnych (P. 901 k. 56v). Pozywała t. r. także i Krzysztofa Grzymułtowskiego, dziedzica części Łosińca, który nie chciał wydzielić jej połowy podlegającej oprawie (P. 901 k. 552v). W r. 1560 była już 2-o v. żoną Mikołaja Małowiejskiego i kwitowała szwagra Wawrzyńca Ł-go (P. 902 k. 640). Żyła jeszcze w r. 1570 (P. 917 k. 34).

3. Mikołaj, syn Andrzeja i Katarzyny Ł-ej, dojrzały, nieobecny (w kraju?) w r. 1539 (P. 1394 k. 324v), a działów braterskich w r. 1543 wziął wraz z braćmi Janem i Wawrzyńcem Łosiniec (P. 1395 k. 30, 30v). Część wsi Gać w p. pozn. w r. 1544 sprzedał wyderkafem Jerzemu Latalskiemu, kasztelanowi lędzkiemu (ib. k. 121v). Bezdzietny a chyba i bezżenny, nie żył już w r. 1547 (P. 886 k. 433). Zabity został przez Macieja Zajączkowskiego Bieniaka, a w r. 1557 już po śmierci zabójcy bracia Mikołaja pozywali jego synów, Jakuba i Stanisława Zajączkowskich (G. 36 k. 243v).

4. Jan, syn Andrzeja i Katarzyny Ł-ej, w r. 1539 już dojrzały (P. 1394 k. 324v), a działów braterskich w r. 1543 otrzymał oboka Mikołaja i Wawrzyńca części w Łosińcu (P. 1395 k. 30v). Od Macieja Piotrowskiego zw. Pietuch w r. 1545 kupił za 1.000 złp. części wsi Piotrowice i Ciosny p. pyzdr. (Py. 23 k. 183). Inną część wsi Ciosny kupił w r. 1550 za 60 złp. od Mikołaja Piotrowskiego, swego teścia, a sprzedał mu równocześnie za takąż sumę swoją część Piotrowic (Py. 31 k. 13v). Po śmierci brata Mikołaja pozywał w r. 1547 swych braci jako współspadkobierców zmarłego o sumę 100 zł., którą ten był mu winien (ib. k. 433). Zabił w r. 1550 Jakuba Wygrozowskiego, o co go w r. 1551 pozywał stryj Jakuba, Jerzy Drachowski (Py. 173 k. 100). Zabił też w r. 1552 Krzysztofa Babińskiego zw. Książek (P. 174 k. 159v). Od brata Wawrzyńca nabył w r. 1558 jego części po rodzicach w Łosińcu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 514). Te części, jak również części odziedziczone po bracie Stanisławie, t. r. sprzedał za 3.000 zł. Krzysztofowi Grzymułtowskiemu (P. 899 k. 701v, 1396 k. 617v; Py. 176 k. 570). Opiekunami bratanków i bratanic urodzonych ze swych braci, Piotra i Wojciecha Ł-ch, mianował w r. 1563 braci swych stryjeczno-rodzonych, Marcina i Bartłomieja Skrzetuskich (P. 1397 k. 239v). Połowę swych dóbr we wsi Ciosna sprzedał w r. 1566 za 1.800 zł. swemu zięciowi Kasprowi Kaliskiemu (ib. k. 509v). Nie żył już w r. 1568 (G. 49 k. 111v). Jego pierwszą żoną była w r. 1550 Anna Piotrowska, córka Mikołaja (Py. 172 k. 656). Swoją rodzicielską część wsi Linowiec sprzedała ona w r. 1550 za 60 złp. swym braciom rodzonym(!), Janowi, Stanisławowi i Leonardowi Linowskim (Py. 31 k. 13v). Uderza jednoczesność transakcji o Piotrowice, Ciosny i Linowiec, zawsze za taką samą sumę 60 zł., zapewne w jakiś sposób tylko symboliczną. Drugiej żonie, Annie Otorowskiej, na połowie swj części wsi Ciosny oprawił w r. 1553 posag 300 zł. (P. 894 k. 487, 1396 k. 107). Jako wdowa pozywała ona w r. 1569 pasierba Mikołaja o nie uiszczenie sumy 400 zł. (Py. 107 k. 411), z której go t. r. skwitowała (P. 915 k. 703, 862v). W r. 1571 mowa o dokonanej już przez tegoż pasierba na rzecz Marcina Siedleckiego cesji jej oprawy i dożywocia na Ciosnach (G. 51 k. 75). Mogłoby się zdawać, że już wtedy nie żyła. Jednak, jak się wydaje, żyła jeszcze i w. r. 1578 (G. 56 k. 187v). Z pierwszego małżeństwa synowie Mikołaj i Maciej oraz córka Jadwiga zaślubiona Kasprowi Kaliskiemu. Rzecz charakterystyczna, że ów Kaliski przed ślubem dawał zobowiązanie względem jej oprawy nie ojcu narzeczonej, lecz jej macierzystemu dziadowi, Mikołajowi Piotrowskiemu (Py. 179 k. 840). Świadczyć by to mogło bądź o zozdźwiękach w rodzinie, bądź też wnuczka przebywała u dziadka przez niego chowana. Mikołaj, Maciej i ta Jadwiga w r. 1579 skarżyli Stanisława Linowskiego cz. Piotrowskiego, dziedzica części Piotrowic, o zagarnięcie po śmierci ich dziadka należnych im ruchomości wartych 4.000 grz. (P. 116 k. 589). Z drugiej żony byli synowie, Wojciech, Stanisław i Jan, oraz córki, Zofia, w latach 1590-1609 żona Marcina Poniatowskiego, i Anna. Obie one w r. 1590 występowały jako spadkobierczynie swych zmarłych braci, Wojciecha i Stanisława, oraz zaginionego bez wieści Jana (P. 954 k. 211, 687v, 963 k. 476). Siostrze Annie, niezamężnej, małżonkowie Poniatowscy w r. 1595 zapisali dług 100 zł. (P. 963 k. 476). Wszyscy trzej synowie Jana i Otorowskiej w r. 1568 wspomniani jako nieletni (G. 49 k. 111v). Nie wiem, czy to ten czy jakiś inny Wojciech Ł. był w r. 1582 dzierżawcą Gębic (P. 938 k. 700).

1) Mikołaj, syn Jana i Piotrowskiej, w imieniu własnym i nieletnich braci, Wojciecha, Stanisława i Jana, dawał w r. 1568 zobowiązanie bratu Maciejowi (G. 49 k. 111v). Swoje części wsi Ciosna (Ciosny), scedowane mu ongiś przez matkę, w r. 1569 sprzedał wyderkafem za 400 Marcinowi Słoneckiemu (P. 1398 k. 32). Wespół z bratem Maciejem całe, odziedziczone po ojcum części owej wsi, jak również prawa do tych części spadłe po matce, sprzedali w r. 1571 za 1.000 grz. Leonardowi Linowskiemu (G. 51 k. 75v; P. 1398 k. 194v). Bezpotomny, umarł między r. 1582 a 1585, kiedy to jako jego spadkobierczyni występowała siostra Jadwiga zamężna Kaliska (Py. 119 k. 292v, 122 k. 121). Chyba to tenn sam Mikołaj Ł. w r. 1574 wydzierżawił od Wojciecha Drachowskiego Lisa części w Drachówku Rumiejewskim w p. gnieźn., a jednocześnie żonie swej "uczciwej" Agnieszce, pochodzacej z miesteczka Mielżyna, zapisał dług 40 grz. (G. 52 k. 348v, 350).

2) Maciej, syn Jana i Piotrowskiej, skwitował w r. 1568 Macieja Słaboszewskiego z procentów od sumy 150 złp. (I. R. Kon. 13 k. 638). Dobra w Łosińcu odziedziczone po stryju Stanisławie, które wdowa po owym stryju, mająca na nich oprawę, rezygnowała była Krzysztofowi Grzymułtowskiemu, rezygnował teraz ze swej strony Barbarze z Czarnkowskich, wdowie po tym Grzymułtowskim, trzymającej te dobra w dożywociu. Zawarował jednak, iż po jej smierci wrócą do niego lub jego spadkobierców (P. 1398 k. 115). Bezpotomny, umarł między r. 1579 a 1585, spadkobierczynią zaś była siostra Kaliska (Py. 116 k. 389, 122 k. 121).

5. Wojciech, syn Andrzeja i Katarzyny Ł-ej, w r. 1539 dojrzały nieobecny (w kraju?) (P. 1394 k. 324v), od brata Stanisława nabył w r. 1544 za 900 zł. całą wieś Jemielenko (Jemielinko, Imielinko) w p. gnieźn. (P. 1395 k. 157). Żył jeszcze w r. 1547 (P. 886 k. 433). Żonie swej, Katarzynie Rakojeckiej, córce Feliksa, na połowie Jemielenka oprawił w r. 1545 posag 417 zł. (P. 1395 k. 213). Ta Katarzyna, nazwana tu Michalecką, już wdowa, kwitowała w r. 1557 za 100 zł. Stanisława Włoszynowskiego (G. 36 k. 123v). Że nie była to jakaś inna, druga żona Wojciecha, świadczy zapis z r. 1562, który Katarzyna Rakojecka, wdowa po Wojciechu, teraz 2-o v. żona Marcina Ułanowskiwgo, swoją oprawę 416 zł. posagu na Jemielenku sprzedała wyderkafem za 800 zł. Stanisławowi Skrzetuskiemu (P. 1397 k. 145v). Dysproporcja sum tłumaczy się tym, iż oprawę posagu należy zawsze liczyć podwójnie, wchodziło tu bowiem w grę także "wiano", z reguły równe posagowi. Nie żyła już w r. 1599, kiedy jej córka Anna, żona Wojciecha Modliszewskiego Sobiejuchy, kwitowała swych przyrodnich braci Ułanowskich (G. 66 k. 124). Ta Anna wyszła za Modliszewskiego w r. 1572, krótko po 2/VI. Po bezdzietnej śmierci swych braci stała się dziedziczką części w Łosińcu (P. 1400 k. 611v). Synów Wojciecha i Rakojeckiej było trzech: Stanisław, Jan i Jerzy.

1) Stanisław, syn Wojciecha i Rakojeckiej, wespół w braćmi rodzonymi a obok braci stryjecznych przypozywał w r. 1557 Zajączkowskich w sprawie o zabójstwo stryja Mikołaja (G. 36 k. 243v). Był chyba jeszcze nieletni w r. 1562, kiedy Bartłomiej i Marcin Skrzetuski jemu i jego braciom dali zobowiązanie, iż po śmierci ich matki, teraz 2-o v. Ułanowskiej, zwrócą im 400 złp. (P. 904 k. 344v). Chyba już nie żył w r. 1569 (P. 915 k. 269v).

2) Jan, syn Wojciecha i Rakojeckiej, wspomniany w r. 1557 (G. 36 k. 243v), jeszcze w r. 1562 nieletni (P. 904 k. 344v), współdziedzic części w Łosińcu, wespół z bratem Jerzym pozywał Grzymułtowskich, synów Mikołaja i Barbary z Czarnkowskich, o wydzielenie im ich dóbr w tej wsi (P. 915 k. 269v). Od Wojciecha Sędziwoja Czarnkowskiego, starosty generalnego wielkopolskiego, w r. 1572 nabył wyderkafem za 1.200 złp. wieś Przybychowo w p. pozn. (P. 1398 k. 366v). Szwagrowi Modliszewskiemu w posagu za siostrą zapisał w r. 1572 dług, gotowizną 600 złp. i w klejnotach 100 złp. (P. 920 k. 724v). Łosiniec, wieś swoją i brata Jerzego, w r. 1575 sprzedał za 2.800 złp. Marcinowi Rynarzewskiemu (P. 1398 k. 560v), musiała jednak ta transakcja nie dojść do skutku, skoro, jak widzieliśmy, dziedziczyła potem w Łosińcu siostra Modliszewska. Ciotce Zuzannie zamężnej Wyszławskiej Jan w r. 1576 zapisał dług 100 złp. (G. 54 k. 46).

3) Jerzy (Grzegorz), syn Wojciecha i Rakojeckiej, wspomniany w r. 1557 (G. 36 k. 243v), z całą pewnością jeszcze nieletni w r. 1562 (P. 904 k. 344v), współdziedzic w Łosińcu, żył jeszcze w r. 1575 (P. 1398 k. 560v).

6. Wawrzyniec zw. Farach, syn Andrzeja i Katarzyny Ł-ej, nieletni w r. 1539 (P. 1394 k. 324v), uzyskał z działów braterskich w r. 1543 obok braci Mikołaja i Jana części w Łosińcu (P. 1395 k. 30v), ale je w r. 1547 dał bratu Stanisławowi (ib. k. 384v). Kiedy zaś ten umarł, ponowił donację dóbr rodzicielskich w Łosińcu w r. 1558, tym razem na rzecz brata Jana (I. i D. Z. Kal. 6 k. 514), który nawzajem zobowiązał się utrzymać Wawrzyńca dożywotnio (i. Kal. 23 s. 1059). Jednak już t. r. Wawrzyniec część w Łosińcu, odziedziczoną po bracie Stanisławie, dał Mikołajowi Grzymułtowskiemu (P. 1396 k. 644v). Przeciwko Wawrzyńcowi zwanemu Farach, "gołocie" nieosiadłemu, protestowała w r. 1559 jego stryjenka, Zofia z Iłowca, wdowa po Stanisławie Ł-im, skarżąc o najazd i wygnanie jej z oprawy w Łosińcu (P. 901 k. 56v). Kwitowała go ta stryjenka w r. 1560 (P. 902 k. 640). Zob tablicę.

@tablica: Łosińscy (h. Jastrzębiec?)

>Łosińscy h. Pomian z Łosińca w p. gnieźn. Wielisław z Łosińca w r. 1449 skwitowany przez Mikołaja z Janowca (Janów Młyna), kasztelana śremskiego, z 18 grz. (G. 7 k. 29). Mikołaj z Łosińca dokonując w r. 1463 podziału dóbr z rodzonym bratem Marcinem z Podlesia, wziął Łosiniec i połowę Piączyna (Piekszyna?) oraz sumę pieniężną u Jana Prusieckiego, Marcinowi zaś dostało się Wysokie Podlesie i połowa Piączyna z połową jeziora tamże (P. 1384 k. 167). Wielisław z Łosińca, nie wiem czy identyczny ze wspomnianym wyżej, występował w r. 1491 ze swym synem Wojciechem (G. 22 k. 149v). Wojciech Ł., chyba identyczny z synem Wielisława, opiekę dzieci swego zmarłego stryjeczno-rodzonego brata Jana Kołybskiego, tj. Wojciecha, Katarzyny, Anny, Estery i Doroty, w r. 1494 powierzył matce ich Dorocie, obecnie 2-o v. żonie Macieja Budziejewskiego (G. 23 k. 42). Na połowie Łosińca t. r. oprawił żonie swej Helenie, córce Mikołaja Miedźwiedzkiego, posag 100 grz. (P. 1388 k. 36). Umarł między r. 1496 a 1499 (G. 16 k. 118, 18 s. 81). Owdowiała Helena żyła jeszcze w r. 1512, kiedy to dawała zobowiązanie Andrzejowi Skrzetuskiemu, mężowi swej córki Katarzyny, iż 100 grz. swego posagu, oprawionego na Łosińcu, po jej śmierci przypadnie tylko jemu (G. 26 k. 18v). Córkom Wojciecha i Heleny, Katarzynie, Annie i Małgorzacie, Piotr i Wojciech, bracia z Przesieki, oświadczyli w r. 1500 gotowość zadość uczynienia względem kontraktu dzierżawy Grzybowa, dziedzictwa owych sióstr (G. 24 k. 75v, 77v). Jak już powiedziałem, Katarzyna była żoną Andrzeja Skrzetuskiego. Siostra jej Anna, swoją połowę Łosińca (Małgorzata więc już wtedy nie żyła) wraz z częścią oprawy matki, która miałaby jej przypaść po śmierci tej matki, sprzedała w r. 1511 za 200 grz. szwagrowi Skrzetuskiemu (P. 786 s. 304). Skwitowała tego szwagra w r. 1512 z 50 grz., tj. z należnej jej części macierzystego posagu (G. 26 k. 18). W r. 1513 była już żoną Jakuba Redeckiego, zaś w r. 1544 występowała jako wdowa po nim.

>Łosińscy różni. Maciej kwitował w r. 1547 ze 105 zł. długu matkę i syna Lubiatowskich (P. 886 k. 497v). Jan "Łosiński a Wolde", nie żyjący już w r. 1626, był ojcem Katarzyny "a Wolde", wtedy żony Aleksandra z Nozewa Kakulińskiego (N. 222 k. 741). Ks. Stanisław Franciszek Ł. pleban w Cerekwicy, pozywany był w r. 1644 przez Władysława Bojanowskiego, działającego w imieniu brata Łukasza, obecnego dziedzica tej wsi (P. 169 k. 473). Mikołaj z dwóch dymów, jakie miał we wsi Czachóry w r. 1652 winien był płacić podwójnego podymnego 2 zł. (Rel. Kal. 31a k. 260v). Piotr i Marianna, rodzice bliźniaków Sebastiana i Pawła, ochrzczonych 1689.20/I. (LB Pozn., Św. Maria Magdal.). "Nob." Joachim (Łoszyński) świadkował 1757.17/XI. r. (LC Mur. Goślina). Jakub, dzierżawiąc starostwo Mieścickie od Filipa Raczyńskiego, skwitowany w r. 1780 z 200 złp. przez Wojciecha Nerskiego (G. 107 k. 30, 31). Nazwany w r. 1783 byłym dzierżawcą tego starostwa (G. 110 k. 121v). Antoni, mąż Eleonory Motowiczówny, wdowy 1-o v. po Antonim Otockim, która w r. 1780 odstąpiła od substancji po pierwszym mężu (I. Kon. 82 k. 155). Może ten sam Antoni Ł. był w r. 1790 pełnomocnikiem Antoniego Mierzewskiego, dziedzica Osieczna (G. 115 k. 48v). Józef, dziedzic Oleszna, skwitowany w r. 1788 przez Katarzynę z Kołudzkich Zaleską z 2.000 złp. (G. 115 k. 134).

>Łosiowie h. Dąbrowa z p. przasnyskiego, ziemi ciechanowskiej. Andrzej, syn zmarłego Stanisława, kasztelana dobrzyńskiego, odbierał od Stanisława Mikołajewskiego zobowiązanie dania oprawy żonie Zofii Jasieńskiej, dopełnione w r. 1592 (R. Kal. 6 k. 640). Pankracy, ojciec Anny, w r. 1597 żony Samuela Grabowieckiego (P. 1402 k. 507). Anna żona 1-o v. Walentego Łanskowskiego(?), była już w r. 1624 2-o v. żoną Stanisława Świeykowskiego (Kośc. 292 k. 287v). Będąc już wdową i po tym drugim mężu umarła bezpotomnie między r. 1651 a 1659, kiedy jej siostra i spadkobierczyni Katarzyna kwitowała Andrzeja Stefana Drozdowskiego z prowizji od sumy 650 zł. (Py. 151 s. 236; Kośc. 304 k. 988). Owa Katarzyna, niezmężna, mając lat 70 roborowała w r. 1667 swój testament (Kośc. 305 k. 363). Kasper Ł. (Los?), mąż Anny Molskiej, która w r. 1630 kwitowała Grabskich (Z. T. P. 28b s. 2400). Aleksander, podstoli chełmiński, nie żył już w r. 1677, kiedy wdowa Justyna Teofila z Przytyka Podlodowska kwitowała Adama Molskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, z 5.000 zł. i t. r. kwitowała się nawzajem z małżonkami Skąpskimi z kontraktu o wieś Głozowo(?) (I. Kal. 138 s. 321, 447). T. r. od Macieja Konstanrego Waliszewskiego wzięła w zastaw za 6.000 zł. wieś Tymieniec p. kal. (ib. s. 709). W r. 1682 była już 2-o v. żoną Marcina z Budzisławia Wysockiego (I. Kon. 63 k. 636v).

Aleksander, mąż Marianny Łempickiej, córki Szymona i Anny Potockiej, która w r. 1690 zobowiązała się sprzedać swe dziedziczne części we wsi Rakowice w wojew. sieradzkim za 2.000 zł. Kazimierzowi Krzyżanowskiemu (I. Kal. 146 s. 165). Oboje, jak się zdaje, żyli jeszcze w r. 1720 (ib. 161 s. 285), nie żyli już w r. 1734 (ib. 171/173 s. 165). Ich syn Jakub, córka Zofia, nie żyjąca już w r. 1743, była żoną Jana Markowskiego. Być może również ich córką była Konstancja, w r. 1743 żona Jana Dembskiego.

Jakub, syn Aleksandra i Łempickiej, od Jadwigi Otorowskiej, wdowy po Stanisławie Zdzanieckim, kupił w r. 1721, wedle zobowiązania z r. 1720, części wsi Naczesławice zwane Otorowszczyzną czyli Ostrowszczyzną w p. kal., płacąc za nie 1.200 zł. (ib. 161 s. 285, 163 s. 88). Już jako były dziedzic tych dóbr został w r. 1734 skwitowany z sumy przez Teresę z Naczesławskich Iwańską (ib. 171/173 s. 165). Współspadkobierca obok Konstancji z Ł-ów Janowej Dembskiej, rodzonej swej siostry, Zofii zamężnej Markowskiej, kwitował w r. 1743 Wojciecha Sieroszewskiego, posesora Będziechowa, z sumy 275 zł. Był wówczas posesorem wsi Kaczko Pośrednie w pow. sier. (ib. 178/180 s. 103-108). Żoną jego była w r. 1734 Katrzyna Pogorzelska, córka Piotra i Marianny z Tarchalskich. Oboje nie żyli już w r. 1763, kiedy syn ich Wojciech, obok siostry Stodolskiej współspadkobierca wuja Marcina Tarchalskiego, zawierał z Chryzostomem Janem Jackowskim, też spadkobiercą Tarchalskiego, kontrakt kupna za 5.000 zł. części wsi Gać Powęzowa (ib. 204/205 k. 57v, 128). Dziedzic części wsi Górka zwanej Stawieczczyzną w p. szadkowskim, mąż Marianny Więckowskiej, córki Stanisława i Heleny z Kamińskich, kwitował w r. 1764 teściową z 500 zł. (ib. 204/205 k. 108). Części w Górkach Stawieczczyźnie w r. 1766 sprzedał Antoniemu Wierzbickiemu (ib. 206/208 k. 91). Siostrą Wojciecha a córką Jakuba i Pogorzelskiej była Marianna, w r. 1763 żona Wawrzyńca Stodolskiego, wdowa po nim w r. 1788. Zob. tablicę.

@tablica: Łosiowie h. Dąbrowa

Władysław, wojewoda pomorski, z pierwszej swej żony Barbary Marianny Guldensternówny miał córki Ulrykę i Eleonorę, z drugiej zaś, Elżbiety Kryszpinówny, Konstancję. Ludwika, w r. 1691, krótko przed 13/VIII., żona Działyńskiego, wojewodzica kaliskiego, zmarłego w r. 1692 lub 1693, jeszcze wdowa po nim w r. 1694, była już 1695.30/VI. r. wdową także i po drugim mężu ks. Antonim na Klewaniu i Żukowie Czartoryskim (N. 189 k. 3v, 103v, 129, 153v). Trzecim jej mężem, z którym spisywała dożywocie w r. 1708, był Fryderyk Wilhelm ks. Holstein-Beck (N. 192 s. 243). Umarła między r. 1712 a 1714 (N. 193 s. 17, 197 k. 47). Eleonora, żona Jana Warszyckiego, kasztelana łęczyckiego, występowała w r. 1714 jako spadkobierczyni siostry Ludwiki. W r. 1722 ustanowiła plenipotenta dla działań w sądach świeckich i duchownych przeciwko mężowi, wtedy już wojewodzie łęczyckiemu, z którym była seperowana. Jej pełnomocnik miał również prowadzić sprawy jej toczone z siostrą przyrodnią Konstancją, wdową po Feliksie na Podhajcach Potockim, kasztelanie krakowskim i hetmanie wielkim koronnym (I. Kon. 75 k. 316). Konstancja była wdową po Potockim w r. 1714 (N. 97 k. 47).

Katarzyna, żona Franciszka Drwalewskiego 1704 r. Władysław, kasztelan rypiński, po którym wdową była w r. 1722 Elżbieta z Czapskich (Z. T. P. 41 k. 439). Katarzyna i jej mąż Jan Chojnacki, oboje już nieżyli w r. 1748. Antoni Feliks, generał major wojsk koronnych, w r. 1765 ożenił się z Marią Urszulą Moszczeńską, wojewodzianką inowrocławską (Estr., dod do t. XXII, I). Józef, kasztelan rypiński, nie żył już w r. 1771, kiedy żona jego, Marianna z Malanowskich, 2-o v. za Wojciechem Tokarskich, była już 3-o v. żoną Antoniego Wolskiego, łowczego parnawskiego (P. 158 k. 159). Helena i mąż jej, Michał Badyński, oboje już nie żyli w r. 1788. Marianna i jej mąż Pruski nie żyli już w r. 1791.

>Łoskuńscy ze wsi Łoskuń (dziś Łoskoń) w p. pozn., zapewne jednego pochodzenia z Wojnowskimi z siąsiedniego Wojnowa. Kiełcz z Łoskuni miał w r. 1395 w Poznaniu sprawę z Przecławem Popowskim (Leksz.). Pani Zofia, występująca w latach 1408-1409, matka Piotra (P. 3 k. 74v, 88). Piotr, Pietrasz w tychże latach (ib. k. 70, 77v). Myszczyna (Myczina) z dziećmi w r. 1411 (ib. k. 134v), może identyczna z powyższą Zofią, bowiem Pietrasz Myszczyc występował w r. 1411 wraz z Pietraszem Wojnowskim (ib. k. 138). Maciej Myszko nie żył już w r. 1437, kiedy syn jego Maciej Myszko z Łoskuni potwierdzał dokonane przez zmarłego ojca kupno 24 grz. czynszu z Margońskiej Wsi (K. D. W. V).

Anna, Hanka z Gośliny Długiej i jej dzieci, dziedzice w Łoskuni mieli w r. 1420 termin ze strony Wincentego, dziedzica w Wojnowie (P. 6 k. 118). Ta Anna oraz jej synowie, Piotr (Pietrasza) i Wincenty, dziedzice w Łoskuni, Brzezna i Długiej Gośliny, mieli w r. 1423 ze strony "uczc." Dobroszki, wdowy po sołtysie z Małych Pomorzan, i jej syna termin o 7 grz. (ib. k. 117v, 121v). Piotr z Łoskuni, Ł-i, pozywany w r. 1443 przez Ramsza z Golenczewa i jego żonę (P. 14 k. 232v), uzyskał w r. 1445 termin przeciwko Piotrowi z Przebędowa i Dobrogostowi z Wojnowa, braciom Sędziwoja Wojnowskiego (P. 15 k. 110). Był w r. 1448 jednym z poręczycieli ręczących za Piotra Przebędowskiego, iż bedzie żyć w pokoju z Zygmuntem z Chomęcic (P. 852 I k. 7). Miał w r. 1459 termin z Barbarą, córką Wojciecha Gackiego, której przydano 12 lat, i z panną Anną z Gaci, córką Mikołaja (P. 18 k. 196v, 215). Tę samą Annę, teraz już żonę Andrzeja Gądkowskiego, dziedzica Gaci, pozywał w r. 1464 (P. 18 k. 34, 82), a toczona z nią sprawa o poseję czwartej części Gaci ciągnęła się jeszcze w r. 1466 (ib. k. 123). Występował w r. 1468 w imieniu córek Sędziwoja niegdy Goślińskiego (P. 854 k. 3v). Uzyskał w latach 1471 i 1473 terminy przeciwko Maciejowi i Janowi, braciom, dziedzicom Długiej Gośliny (P. 20 k. 111, 120 k. 174v). W r. 1474 wyprawił w Łoskuni jednego konnego na wojną czeską (St. Pr. Pol. Pomn. VII 667). Umarł w r. 1475 (P. 20 k. 5, 855 k. 27). Wdowa po nim, Katarzyna, swoją oprawę na połowie Łoskuni w r. 1477 scedowała Wincentemu Pacholewskiemu (P. 855 k. 55), zaś w r. 1479 tę sprawę posagu, wynoszącego 100 kop gr. i tyleż wiana, sprzedała za 110 grz. temuż Pacholewskiemu, który jednocześnie zapisał jej na części Pacholewa w p. pozn. 8 grz. wyderkafowego czynszu od tej sumy (P. 1386 k. 107v). Córki Piotra: Katarzyna, żona Wojciecha Zaleskiego, Małgorzata, Anna i Dorota, zakonnica w Owińskach, siostry niedzielne, wespół z Andrzejem Ł-im (bratem?), działając w asyście ojca oraz stryjów rodzonych, Sędziwoja niegdy z Gośliny i Jana z Oleska, jak też wujów, Jakuba Węgorzewskiego i Gotarda Wojnowskiego, swoją macierzystą trzecią część Wilkowa w p. pozn. sprzedały w r. 1462 za 200 grz. Grzymisławowi Niegolewskiemu (P. 1384 k. 120). Katarzyna Zaleska umarła w r. 1481 lub 1482. Anna była w latach 1475-1476 żoną Jana Wilkowskiego. Dorota, cysterka owińska, otrzymała od ojca w r. 1474 zapis czynszu wyderkafowego na Łoskuni od sumy 60 grz. (P. 1386 k. 4v). W r. 1475 skwitowała ze swej części po rodzicach w tejże wsi siostry Zaleską i Wilkowską (P. 855 k. 27), które jej w r. 1476 sprzedały wyderkafem za 72 grz. roczny czynsz 6 grz. na połowie Łoskuni (P. 1386 k. 48). Skwitowała w r. 1485 Wincentego Ł-go (zob. niżej), dziedzica w Łoskuni i Wojnowie, z 30 grz. (P. 855 k. 184). Stanisław Worowski, w r. 1490 mąż Barbary Ł-ej (P. 21 k. 184), tej Dorocie, siostrze rodzonej(!) swej żony, zapisał wyderkafem w r. 1497 jedną grzywnę czynszu rocznego od sumy 12 grz. na Gołębowie w p. pozn. (P. 856 k. 254v, 1383 k. 132). Barbara zamężna Worowska byłaby więc jeszcze jedną córką Piotra Ł-go. Worowski w swym zapisie zastrzegł, iż jego żona ma po siostrze dziedziczyć owe 12 grz. Dorota, działając w asyście stryja Abrahama Wojnowskiego, swoją część Łoskuni sprzedała w r. 1500 za 12 grz. Agnieszcze, żonie Mikołaja Pierwoszewskiego (P. 1389 k. 100).

Andrzej, niegdy Ł., zwany Drapikotem, wadził się ze Stefanem i Janem braćmi z Prusinowa. Ręczył za nich w r. 1468 Marcin z Wiotszyna, podstoli poznański, iż będą żyć z Andrzejem w pokoju, za niego zaś takież poręczenie równocześnie składali Mikołaj Grudzielski i Mikołaj Opala Kotliński z Twardowa (I. Kal. 1 k. 474v, 475v). Może ten Andrzej identyczny ze wspomnianym wyżej, działającym w r. 1462 wespół z córkami Piotra Ł-go?

Wincenty Pacholewski, brat rodzony Stanisława i Abrahama Wojnowskich, jak już wiemy, otrzymał w r. 1477 od wdowy po Piotrze Ł-im cesję jej oprawy na Łoskuni i zaraz potem zapisał 100 grz. Katarzynie zamężnej Zaleskiej, córce tegoż Piotra (P. 855 k. 61). Od tej Katarzyny w r. 1478 kupił za 100 grz. połowę jej części ojczystej w Łoskuni wraz z połową placu w Poznaniu, koło kościoła Dominikanów, między placami Zbąskiego i Wojnowskiego. Katarzynie asystował przy tej transakcji w. in. stryj Dobrogost Wojnowski (P. 1386 k. 93). Wincenty, pisany już Ł-im (potem tak stale), w r. 1483 zapisał sumę 30 zł. węg. swej rodzonej bratanicy, Katarzynie, córce zmarłego Stanisława Wojnowskiego (P. 855 k. 140v). Dziedzic w Łoskuni i Wojnowie, uiścił się w r. 1485 z 30 grz. Dorocie Ł-ej, zakonnicy w Owińskach (ib. k. 184v). Od żony swej, Anny Czeszewskiej, dostał w r. 1485 jej trzecią część ojczystą w mieście i wsi Czeszewie oraz w Ruścu w p. kcyń. i na Czeszewie oprawił jej 150 grz. posagu (P. 1387 k. 31v). Bratu rodzonemu Abrahamowi Wojnowskiemu t. r. zapisał 11 grz. długu (P. 21 k. 15v). Trzecią część w Ruścu, którą dostał był od żony, wymienił w r. 1486 z braćmi Jakubem i Wojciechem Czeszewskim, dziedzicami w Ruścu, na ich trzecią część w Czeszewie (P. 1387 k. 49v). Jednocześnie Anna Czeszewska sprzedała za 70 grz. Janowi, Stanisławowi i Dorocie, synom i córce Marcina Izdbieńskiego, swoje dwie części z przypadającej na nią trzeciej części w Ruścu, odziedziczonej po zmarłym bracie Mikołaju Czeszewskim (ib. k. 50). Żył jeszcze Wincenty Ł. w r. 1487, kiedy uzyskała przeciwko niemu termin Katarzyna, córka zmarłego Stanisława Wojnowskiego (więc bratanica), żona Sędziwoja Nieświastowskiego (P. 855 k. 178).

Agnieszka Ł-a, żona Mikołaja Pierwoszewskiego, w r. 1488 cedowała mężowi swe prawa do dóbr rodzicielskich (w Łoskuni), ale jednocześnie trzecią część połowy owej wsi, swojej macierzystej, rezygnowała Mikołajowi Krzyszkowskiemu. Asystowali przy tej transakcji wujowie jej, Jan Przebędowski i Wincenty Czeszewski (P. 1387 k. 98v), może identyczny ze wspomnianym wyżej Wincentym Pacholewskim cz. Ł-im.

>Łosoccy z Łosocina (wsi dziś nie istniejącej) w p. gnieźn. Piotr z Łosocina miał w r. 1399 sprawę w Gnieźnie (Leksz). Ten sam chyba Piotr w r. 1402 (G. 1 k. 18) i w r. 1411 (ib. k. 101v). Katarzyna w r. 1411 (ib.). Piotr z Jadwigą i Małgorzatą w r. 1415 (G. 2 k. 26). Sędziwój zw. Kusz w r. 1432 (G. 4 k. 75). Ów Sędziwój oraz Mikołaj z Łosocina procesowali się w r. 1437 o dziesięciny z Mikołajem, proboszczem od Św. Jana w Gnieźnie (Mon. Medii Aevi XVI). Niewątpliwie ten sam Sędziwój w r. 1438 (G. 4 k. 223v). Marcin z Łosocina asystował jako brat stryjeczny w r. 1443 przy transakcji Katarzynie z Dziekczyna, żonie Świętosława (P. 1379 k. 66). Jan z Łosocina miał w r. 1453 termin z Janem Słupskim z Wyrzyska (N. 143 k. 50v). Piotr Ł. miał w r. 1459 termin z Janem i Zygmuntem, braćmi niedzielnymi z Wilkowyi (G. 7 k. 296v). Piotr z Łosocina w r. 1465 pozywał Jana z Chwałkowa i Komorza, który na publicznej drodze napadł na Jana z Łosocina, rodzonego brata Piotra, i zabił go (Py. 14 k. 42v). Sprawa o to zabójstwo ciągnęła się jeszcze w r. 1467 (ib. k. 106). Piotr Ł. zw. Nogeć, może ten sam, szóstą część w Łosocinie w r. 1476 sprzedał za 60 grz. Piotrowi Ł-mu, synowi Wojciecha (P. 1386 k. 52), o którym mowa będzie niżej. Piotr, nie wiem czy jeden czy drugi, w r. 1478 pełnomocnik Małgorzaty, żony Bieniaka Jabłonowskiego (N. 145 s. 224). Piotr Ł. i Adam Michałkowski skwitowali w r. 1482 z 10 grz. posagu i wiana rodzonej ich ciotki, zmarłej Małgorzaty, żony Michała z Grzybowa Robieżyc, Michała, Stafana i Stanisława, braci rodzonych niedzielnych z Grzybowa Rabieżyc (G. 11 k. 110). Stanisław z Łosocina, brat przyrodni (frater cogermanus) Piotra, na dwóch częściach tej wsi, należnych mu z działów z bratem, oprawił w r. 1462 posag 20 grz. żonie swej Helenie (P. 1384 k. 127). Nie wiem, czy ten sam Stanisław procesowany był w r. 1460 o dziesięciny przez plebana z Jankowa (Mon. Medii Aevi XVI). Ten sam, czy inny Stanisław z Łosocina zwany Kasprkiem swoją szóstą część w tej wsi sprzedał w r. 1476 za 60 grz. Wojciechowi Ł-mu (P. 1386 k. 75). Małgorzata, żona "opatrzn." Jana, mieszczanina z Włocławka, w asyście stryjów, Andrzeja Dziekczyńskiego i ks. Piotra, plebana w Kołdrąbiu, oraz wujów, Jana Żabickiego i Szymona Radeckiego, części swe po obojgu rodzicach w Łosocinie sprzedała w r. 1466 za 50 grz. Wojciechowi Żołeckiemu (P. 1384 k. 227v). Wojciech Ł. uzyskał w r. 1469 termin przeciwko Michałowi, Stefanowi i Stanisławowi, braciom Grzybowskim (G. 9 k. 3). Widzieliśmy wyżej, że tych braci kwitował w r. 1482 Piotr Ł., musiała więc chyba między tym Wojciechem i Piotrem istnieć bliska więź rodzinna. Wojciech z Łosocina, nie wiem, czy ten sam, wespół ze swą córką Dorotą uzyskał w r. 1469 termin przeciwko Stanisławowi Łopieńskiemu (ib. k. 6).

Wojciech Świerczewski, już nie żyjący w r. 1476, ojciec Piotra Ł-go, zwanego Brakowny, który, jak to już mówiłem, w r. 1476 kupił od Piotra Ł-go "Nogća" za 60 grz. szóstą część w Łosocinie (P. 1386 k. 52). Ten Piotr w r. 1481 nazwany "Ł-im, niegdy Świerczewskim" (G. 11 k. 47). Czwartą część młyna "Gorzewskiego" na rzece Wełmie w r. 1485 sprzedał wyderkafem za 24 grz. Wawrzyńcowi Domasławskiemu (P. 1387 k. 19v). Skwitowany w r. 1486 przez Elżbietę, żonę Jana Ł-go (G. 13 k. 16). Umarł między w r. 1487 a 1491 (P. 1387 k. 84v; G. 15 k. 124v). Jego żoną była Elżbieta Budziejewska, może już w r. 1481, bowiem wtedy występował jako pełnomocnik sióstr niedzielnych Budziejewskich, Małgorzaty, żony Mikołaja Mościckiego, Barbary i Doroty (D. 21 k. 95v). Z całą pewnością małżeństwem byli w r. 1485, kiedy to brat Elżbiety, Wojciech Budziejewski zeznał szwagrowi w posagu za siostrą 12 grz. (G. 12 k. 119v). Piotr w r. 1486 zobowiązał się oprawić tej żonie posag 24 grz. na połowie swych dóbr w Łosocinie, ona zaś skwitowała z dóbr rodzicielskich swych braci, Jana i Wojciecha, dziedziców w Budziszewie (G. 13 k. 2, 2v). Poręczenie za nią, iż tym braciom Budziszewskim dopełni zakwitowania dawał wtedy jej mąż jak również inny Piotr Ł., też dziedzic w Łosocinie (ib.). Zapewne był to jeden z tych, o których wyżej była mowa, może ten zwany Nogciem, albo ten, który był bratem zamordowanego Jana. Elżbieta t. r. uzyskała od męża oprawę 10 grz. posagu na połowie części młyna wodnego zwanego Gorzewskim oraz na połowie dworu, ogradów i inwentarzy w Łosocinie (P. 1387 k. 46v). Ponowienie zapisu oprawy na połowie części w Łosocinie, tym razem na 20 grz. posagu, otrzymała w r. 1487 (ib. k. 84v). Synem Piotra "Brakowanego" był Wojciech, a niewątpliwie także Jan. Jako córki zmarłego już Piotra wymienione, Anna, w r. 1491 żona Andrzeja Piotrowskiego, i Jadwiga w r. 1497 żona Marcina Szyszyńskiego. Synem zmarłego Piotra nazwany też Maciej Ł., który w r. 1507 części swe rodzicielskie w Łosocinie sprzedał wyderkafem za 10 grz. Jakubowi Mirkowskiemu (G. 335a k. 6v). Jednak wobec tego, że współcześnie żyło kilku Piotrów, nie można mieć pewności, że Maciej to brat Wojciecha i Jana.

1. Wojciech, syn Piotra "Brakowanego" i Budziejewskiej, w r. 1491 zeznał 4 grz. długu Janowi Budziejewskiemu (G. 15 k. 124v). Całą swą część odziedziczonego po rodzicach młyna Gorzewskiego na rzece Wełmie we wsi Łosocino w r. 1492 sprzedał wyderkafem za 30 grz. temuż Budziejewskiemu (P. 1387 k. 173). Połowę połowy Łosocina wraz z połową części tego młyna sprzedał w r. 1498 za 60 grz. Mikołajowi Bojeńskiemu "Kosiorkowi", dziedzicowi w Łosocinie (P. 1389 k. 5v). Ten to zapewne Mikołaj, zwący się Ł-im, w r. 1501 kupił trzecią część w Pępicach p. gnieźn. za 60 grz. od sióstr, Doroty, żony Jana Pępickiego, i panny Elżbiety, jednocześnie zaś sprzedać czwartą część w Łosocinie i tamtejszym młynie wodnym za 40 grz. Tomisławowi Wybranowskiemu (ib. k. 158v). Wracam do Wojciecha Ł-go. Spytkowi Żabickiemu sprzedał wyderkafem za 17 grz. część młyna Gorzewskiego i w r. 1502 dał mu zobowiązanie uwolnienia owej części (G. 24 k. 187v). Był już księdzem w r. 1505, kiedy swoją część Łosocina z częścią tego młyna sprzedał za 40 grz. Stanisławowi Domasławskiemu (G. 335a k. 4v).

2. Jan, niewątpliwie syn Piotra "Brakowanego", sprzedał w r. 1510 za 100 grz. Tomaszowi Domasławskiemu swą połowę w Łosocinie oraz czwartą część młyna Gorzewskiego (P. 786 s. 220). Mając trzecią część wsi Kołdrąb w p. gnieźn., nabytą wyderkafem od Mikołaja Włoszynowskiego, wydzierżawił ją w r. 1512 za 12 grz. Janowi Dębnickiemu (G. 25 k. 375). Od Jana Rakojeckiego w r. 1517 nabył wyderkafem za 31 grz. połowę połowy wsi Rakojady w p. gnieźn. (P. 1392 k. 145v). W r. 1519 od Wincentego Gurowskiego wyderkafem nabył za 100 grz. trzecią część w Gurowie Małym w p. gnieźn., jak również za 30 grz. tę część w tejże wsi, którą trzyma Katarzyna Wojkowska (ib. k. 326v). Dorotę, wdowę po Stanisławie Chocieszewskim, w r. 1520 skwitował z 35 grz. jej posagu i wiana oprawionych na Chocieszewicach, zaś przez siebie nabytych wyderkafem w sumie 35 grz. (G. 28 k. 92v). Od Wincentego Kijańskiego w r. 1528 kupił za 120 grz. jego część w Małym Gurowie (G. 335a k. 118v). Całą swą część w tej wsi jak też sumy wyderkafowe na innej części Gurowa sprzedał w r. 1530 za 100 złp. Sebastianowi Owieczkowskiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 56v, 60v), a w r. 1532 wszystko to od Owieczkowskiego za taką samą sumę odkupił z powrotem (G. 29 k. 236v). Od Małgorzaty, żony Marcina Drachowskiego, wójta w Skarboszewie, wdowy zaś 1-o v. po Mikołaju Malczewskim "Kośmidrze", trzymał wyderkafem części w Małym Gurowie, które ona w r. 1534 sprzedała za 200 grz. bratu swemu stryjeczno-rodzonemu Wawrzyńcowi Gurowskiemu (G. 335a k. 179). Od szwagra Sebastiana Owieczkowskiego, w r. 1533 lub 1536 nabył wyderkafem za 1.000 zł. połowę Gurowa Mniejszego (G. 335a k. 198v). Umarł między r. 1562 a 1564 (G. 41 k. 488, 43 k. 195). Ożeniony był z Beatą ("Elżbietą alias Beatą") Owieczkowską (G. 36 k. 343v), córką Adaukta, której w r. 1519 na połowie swej trzeciej części w Łosocinie oprawił 30 grz. posagu (P. 1392 k. 326v). Oboje małżonkowie (ona w asyście stryja herbowego, Bartłomieja Myślęckiego) dali w r. 1560 zobowiązanie synowi Piotrowi sprzedania mu domu w Gnieźnie przy ulicy Farnej (P. 902 k. 197v). Beata, już będąc wdową, prawa swoje do połowy sumy 300 zł. długu, zapisanego jej i zmarłemu mężowi przez Jerzego Pielatowskiego, scedowała synowi Piotrowi (G. 43 k. 195).

Piotr, syn Jana i Owieczkowskiej, dziedzic części Gurówka w r. 1562 (P. 904 k. 757), t. r. obok swego ojca w imieniu własnym i matki kwitował z długu 320 złp. Seweryna Palędzkiego (G. 41 k. 537). Wawrzyniec Cielmowski z żoną byli mu w r. 1564 winni 200 złp. pod zastaw części w Cielmowie (G. 43 k. 304v). Od Wawrzyńca Gurowskiego, pisanego czasem szlachetnym, czasem zaś opatrznym, syna sław. Macieja, kuśnierza, mieszczanina gnieźnieńskiego, i szl. Małgorzaty Gurowskiej, kupił w r. 1566 za 2.000 złp. części w Gurówku, które ów Wawrzyniec odziedziczył był po bracie wujeczno-rodzonym, Jerzym Gurowskim (P. 1397 k. 468; G. 46 k. 271v). Już nie żył w r. 1569 (P. 915 k. 324). Żoną Piotra była Barbara Głębocka, córka Przecława. Przed ślubem z nią zobowiązał się w r. 1560, iż oprawi jej posag 570 złp. (G. 39 k. 170v). T. r. Barbaram już żona Ł-go, swą część po rodzicach we wsi Głębokie w p. gnieźn. sprzedała za 1.000 zł. węg. Sewerynowi Palędzkiemu (P. 902 k. 257, 1396 k. 816). Owdowiawszy poszła 2-o v. za Wawrzyńca Irzykowskiego. Była jego żoną w r. 1585 (G. 62 k. 144). Swoją oprawę 600 złp. posagu, uzyskaną na Gurówku od Ł-go, cedowała t. r. córkom (G. 62 k. 198). Jako wdowa również i po tym drugim mężu żyła jeszcze w r. 1605 (I. Kon. 32 k. 101). Córki, Anna i Zofia, dziedziczki w Gurówku w r. 1569 (P. 915 k. 324). Z nich, Anna była w latach 1585-1586 żoną Sędziwoja Rozbickiego, Zofia, w r. 1585 jeszcze niezamężna, w latach 1590-1595 żona Piotra Trzebińskiego, który w r. 1590 od szwagierki Rozbickiej nabył za 1.200 zł. części w Gurówku, które miała tam obok swych rodzonych sióstr (G. 64 k. 117). Stąd wniosek, że Piotr prócz tych dwóch musiał mieć jeszcze inne córki. Zofia umarła w r. 1599. Zob. tablicę.

@tablica: Łosoccy

>Łosowscy, Łossowscy z pow. wyszogrodzkiego. Marcin i Dorota Niezdzińska, oboje już nie żyjący w r. 1577, mieli synów, Rosłana cz. Rosłańca i Krzysztofa. Rosłan od Anny z Kurowskich, żony Jakuba Łukomskiego, wydzierżawił w r. 1563 części w Kurowie p. kon. (Py. 179 k. 229). Wespół z żoną Katarzyną Kurowską cz. Galewską, córką Ambrożego Galewskiego, dziedzica w Kurowie, wdową 1-o v. po Piotrze Kurowskim, zapisywał w r. 1567 dług 30 grz. Annie Sławińskiej, wdowie po Stanisławie Trąmpczyńskim (Py. 106 k. 9v, 107 k. 320, 1088 k. 399v; I. R. Kon. 13 k. 528). Tej Katarzynie Galewskiej dał w r. 1569 dożywocie swych dóbr, a był dziedzicem we wsi Brody Małe w p. wyszogr. (R. Kal. 3 k. 173). Pozywała go w r. 1572 o rany zadane na polu w Kurowie Jadwiga Kurowska, żona Marcina Szetlewskiego (Py. 110 k. 278). Katarzyna Kurowska, bezpotomna, nie żyła już w r. 1576 (Py. 113 k. 198v). T. r. Rosłan zawierał z bratem Krzysztofem układ na przeżycie w wypadku gdyby obaj byli bezdzietni (I. R. Kon. 16 k. 524). Już t. r. zaślubił 2-o v. Annę Puczołowską, córką Jana i Anny z Wilkońskich, której przed ślubem dał zobowiązanie oprawienia 300 zł. posagu na połowie Brodów Wielkich w p. płockim (Py. 113 k. 351v). Ów posag oprawił jej w r. 1577 na połowie swych dóbr w Brodach Małych w p. wyszogrodzkim (P. 1398 k. 764). Żył jeszcze w r. 1579 (I. R. Kon. 18 k. 317).

>Łosowscy, Łossowscy, Łoszowscy, Łoszewscy, różni. "Szl.", "Ur." Franciszek Łosowski i Marianna, rodzice Jakuba, ochrzcz. 1675.20/VII. r. (LB Św. Małg. Pozn.), i Kazimierza, ur. w Gnieźnie na Wójtostwie, a ochrzcz. 1684.27/II. r. (LB Św. Trojan, Gniezno). Sebastian nie żył już w r. 1737, kiedy jego żona, Teresa z Mroczkowskich, córka Antoniego i Ewy z Chełstowskich, wdowa 1-o v. po Sebastianie Łapczyńskim, mianowała swego brata, ks. Piotra Mroczkowskiego, proboszcza w Grabienicach, plenipotentem dla windykowania spadku po ich matce z dóbr Sampława i Rodzone w z. michałowskiej (I. Kon. 77 k. 66). Nie żyła już w r. 1745, kiedy synowie Sebastiana i jej, Jakub i Maciej, występowali jako współspadkobiercy sum na dobrach Sampława i Rodzone, należnych im po matce, babce i prababce macierzystej, Annie z Sampławskich Chełstowskiej (I. Kon. 77 k. 415). Spośród nich, Jakub był w r. 1764 dla tych spraw plenipotentem rodzonego wuja, wspomnianego wyżej ks. Mroczkowskiego (ib. 79 k. 363v). Po smierci tego wuja kwitował w r. 1771 z 690 zł. Wojciecha Koszutskiego i jego żonę, Bogumiłę z Mroczkowskich (ib. 80 k. 215v). Żoną tego Jakuba była w r. 1786 Anna Kamieńska, wdowa 1-o v. po Franciszku Wierszewskim (ib. 83 k. 237v).

Grzegorz Łoszowski (dodano potem "Magn. i Gen.") i Anna Starszawszczanka(!), rodzice Jakuba Wincentego, ur. w Mielęcinie, ochrzcz. 1774.24/VII. r. (LB Parzynów). Paweł (Losowski) i jego żona, Krystyna Kuczborska, córka Jana i Elżbiety z Rokossowskich, oboje nie żyli już w r. 1776 (P. 1353 k. 365v).

>z Łoszna Niemierza pozywał w r. 1453 ks. Andrzeja, plebana w Sampelborku (N. 144 s. 4).

>Łościborscy, zob. Włościborscy

>Łowęccy h. Nałęcz z Łowęcina w p. pozn. Jakusz z Łowęcina w r. 1407 (P. 3 k. 30v). Betka z Łowęcina z synem Janem w r. 1409 (ib. k. 101v). Jan Ł. w latach 1411-1416 (ib. k. 159v, 195, 197, 4 k. 144). Jan Ł. z Łowęcina i jego zięciowie, Mikołaj Biały z Siekierek i Mikołaj Tarnowski, w r. 1422 (P. 7 k. 34). Jan z Łowęcina miał w r. 1422 termin z Katarzyną cz. Pachną i ze Swachną z Urzazowa (Uzarzowa) (P. 6 k. 34v). Dobroszka, Dobrochna, żona Jana z Łowęcina, Ł-go, i Dorota, zakonnica w Owińskach, były w r. 1428 pozywane z ich dóbr macierzystych w Urzazowie i Święcinie przez Dziersława z Roswarowa, działającego w imieniu swych synów, dziedziczących w tych wsiach (P. 10 k. 69v). T. r. uzyskała termin przeciwko Mikołajowi z Wargowa (ib. k. 126). Swoje części we wsiach powyższych sprzedała w r. 1435 za 200 grz. Andrzejowi z Gryżyny. Zawierała w r. 1442 układ z Andrzejem i Mojsławem(!), braćmi z Urzarzowa (P. 14 k. 136). Swoje prawa bliższości do Uzarzowa, spadłe po rodzonej siostrze Dorocie, scedowała w r. 1443 Andrzejowi i Wojsławowi, braciom z Gryżyny. To samo zrobili jej bracia rodzeni(!), Dobrogost Ludomski i Bieniak Roswarowski (ib. k. 176). Jan, chyba identyczny z mężem owej Dobroszki, przysięgał w r. 1437, iż uiści 20 grz. posagu swej córce Katarzynie (P. 14 k. 44). Występował Jan wraz z synem Wincentym w latach 1432-1438 (P. 11 k. 121, 13 k. 66, 14 k. 12v, 36v). Wspólnie z tym synem miał w r. 1443 termin z Przechną, wdową po Mikołaju Gwiazdowskim cz. Poszczukowskim, zabitym przez Piotra Ł-go. O tym Piotrze będzie jeszcze mowa. Uzyskała wtedy Przechna zapis 19 grz. (P. 14 k. 191v, 192, 212). Jeszcze w r. 1445 procesował się Wincenty z Przecławem Gwiazdowskim, bratem zabitym Mikołaja (P. 15 k. 116v). Jan wespół z innym swym synem, Mikołajem, w r. 1445 sprzedał trzy łany w Łowęcinie za 30 grz. temu Przecławowi z Gwiazdowa, zaś dwa łany osiadłe i dwa puste w tejże wsi owdowiałej Przechnie (P. 1379 k. 125v). Jan, ojciec, miał w r. 1446 termin z Jadwigą, żoną Piotra Karszewskiego (P. 15 k. 154v), a w r. 1448 z Jadwigą z Bonina, żoną Piotra (P. 17 k. 176v, 231). Z jego wyżej wymienionych synów, Wincenty występował już w latach 1433-1434 (P. 12 k. 86, 209). Obaj bracia, Wincenty i Mikołaj, winni byli w r. 1452 płacić winę, bo nie stanęli z pozwu siostry Anny, zakonnicy w Owińskach (O. 18 k. 121). Wincenty miał z nią termin również i w r. 1453 (ib. k. 174v). Nie wiem, czy z Mikołajem, synem Jana, identyczni: Mikołaj Tramszyński(?) z Łowęcina, który w r. 1448 miał termin ze strony Macieja z Sokolnik (P. 17 k. 176v), i Mikołaj z Łowęcina, który w r. 1466 na połowie owej wsi oprawił 70 grz. posagu żonie Annie (P. 1383 k. 247v).

Dziersław z Łowęcina w r. 1419 (G. 2 k. 78). Dziersław z Mikołajem w r. 1420 (P. 6 k. 38). Dziersław niegdy z Łowęcina miał ok. r. 1426 termin ze Stanisławem Szramem z Nowegomiasta (G. 3 k. 240, 246). Żył jeszczew r. 1427 (G. 3 k. 242v, 253). Piotr, mąż Jadwigi, która w r. 1436 nabyła wyderkafem za 30 grz. od Wojciecha i Piotra, braci z Jasienia, łan osiadły w Jasieniu p. pozn. (P. 1378 k. 63v). Ten właśnie Piotr zabił wspomnianego wyżej Mikołaja z Gwiazdowa cz. Poszczułkowskiego, i Jadwiga, mająca oprawę na siedmiu łanach w Łowęcinie, miała w r. 1443 sprawę z Przechną, wdową po zabitym (Py. 14 k. 172). T. r. otrzymała zapis 19 grz. od Jana Ł-go i jego syna Wincentego (ib. k. 212).

Bracia: Andrzej, Jan i Piotr z Łowęcina zawierali w r. 1462 między sobą ugodę względem działów (P. 1384 k. 133). Spośród nich, Andrzej w r. 1465 na dwóch częściach w Łowęcinie, należnych mu z tych działów, zachowując trzecią część dla siebie, oprawił 50 grz. posagu żonie Małgorzacie (ib. k. 208v). Trojanowi Wydzierzewskiemu w r. 1477 sprzedał wyderkafem za 20 grz. dwa łany w Łowęcinie (P. 1386 k. 83). Jan, drugi z braci, całą część ojczystą w Łowęcinie sprzedał w r. 1475 bratu Andrzejowi za 40 grz. (ib. k. 40v). Już nie żył w r. 1477, kiedy wdowa po nim, Anna, wzywała Andrzeja do uiszczenia 10 grz. (P. 855 k. 50). Wreszcie trzeci z braci, Piotr, mąż Agnieszki, która części rodzicielskie we wsi Bylino sprzedała w r. 1483 za 24 grz. Marcinowi Bylińskiemu, zaś od męża uzyskała jednocześnie oprawę 20 grz. na połowie Łowęcina (P. 1386 k. 180).

Bartłomiej, Andrzej i Marcin to bracia rodzeni. O Marcinie będzie mowa niżej, Bartłomiej, Bartosz ręczył w r. 1484 za Andrzeja Ł-go, może brata, iż będzie żył w pokoju z Agnieszką, wdową po Piotrze Ł-im (P. 855 k. 145v). Tego Andrzeja spotykamy jeszcze raz w r. 1496 (Kośc. 230 k. 101v). Bartłomiej na połowie części, jaka mu w Łowęcinie miała przypaść z działów z bratem Marcinem, oprawił w r. 1483 posag 50 grz. żonie Annie (P. 1387 k. 40). Była ona córką Stanisława Wydzierzewskiego. Oprawił jej Bartłomiej posag w r. 1496, ale tym razem w wysokości 40 grz. Był jeszcze wtedy nie podzielony z bratem Marcinem (P. 1383 k. 127). Z bratem tym w r. 1516 ugodził się o granice (P. 866 k. 365), zaś w r. 1518 nabył od niego wyderkafem za 10 grz. łan roli w Łowęcinie (P. 1392 k. 235). Od Wojciecha, Jana i Doroty, rodzeństwa Siekierzeckich, kupił w r. 1526 za 20 grz. całą ich część w Siekierkach p. pozn. (P. 1393 k. 131). Czwartą część sołectwa w Łowęcinie, którą trzymał w 30 grz. oprawy swej matki, sprzedał w r. 1529 za 320 grz. ks. Stanisławowi i Maciejowi Ł-im, braciom między sobą rodzonym, swoim zaś, jak to zobaczymy, bratankom. Jednocześnie część w Siekierkach sprzedał za 30 grz. Łukaszowi Siekierzeckiemu (ib. k. 315). Nie żył już w r. 1532 (ib. k. 506v).

Nie wiem czyimi synami, może wspomnianego wyżej Andrzeja, byli bracia Stanisław i Maciej, bratankowie powyższego Bartłomieja. Z nich Stanisław był w r. 1522 dziekanem wieluńskim, w r. 1526 również i kanonikiem poznańskim, ale niewątpliwie tylko kolegiackim, nie katedralnym. Wraz z niedzielnym bratem Maciejem nabyli w r. 1522 wyderkafem za 1.000 zł. i 200 zł. węg. od Anny ks. raciborskiej miasto i wieś Potarzyce w p. pyzdr. (P. 1392 k. 446v), zaś w r. 1526 kupili od niej na wieczność całe te dobra za 3.000 zł. (P. 1396 k. 132). Ks. Stanisław od bratanków swych, Stanisława i Wojciecha, uzyskał w r. 1545 zapis 200 zł. węg. (P. 844 k. 141). Nie żył już w r. 1558 (P. 899 k. 139v).

Maciej, brat ks. Stanisława, pisany zrazu Łowęckim, potem również i Potarzyckim cz. Ł-im (P. 878 k. 9), był może identyczny z Maciejem, który w r. 1499 wraz z Bartoszem Ł-im (więc chyba stryjem) występował jako współdziedzic w Łowęcinie (P. 859 k. 38), zaś w r. 1500 od Marcina Ł-go (też stryja?) i jego żony Anny Ninińskiej nabył wyderkafem za 12 grz. łan osiadły w Łowęcinie (P. 1389 k. 101v). Ożenił się z Zofią Nowomiejską, córką Mikołaja i Heleny, a w r. 1508 uzyskał od teściowej za 200 zł. węg. posagu wyderkaf części w Rusku p. pyzdr. (P. 786 s. 53) i zaraz sumę tę oprawił żonie na połowie swej części Łowęcina (ib.). Os szwagra Jana Nowomiejskiego w r. 1520 nabył wyderkafem za 30 grz. dwóch mieszczan w Nowymmieście, zaś od szwagra Wawrzyńca za 10 grz. tamtejszą mieszczkę (P. 1392 k. 344). Czwartą część w Łowęcinie z przynależną częścią sołectwa, oraz tę część tamtejszego sołectwa, którą stryj Bartłomiej trzymał z tytułu 30 grz. oprawy swej matki, a które to dobra Maciej, teraz dziedzic w Potarzycy, wespół z bratem ks. Stanisławem wieczyście od stryja nabył, sprzedał w r. 1532 za 320 grz. Andrzejowi, Maciejowi, Janowi i Wojciechowi Ł-im, braciom między sobą rodzonym, swoim zaś bratankom(!) (P. 1393 k. 506v). To oczywista pomyłka, byli to bowiem synowie Marcina a bratankowie zmarłego Bartosza, Macieja zaś bracia stryjeczni (zob. niżej). Występował Maciej w r. 1535 jako wuj sióstr Łaskawskich (P. 875 k. 9). Umarł między r. 1539 a 1542 (P. 878 k. 9, 881 k. 321v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1552, kiedy to córce swej Annie, zamężnej Gościejewskiej, na swej oprawie zapisała 100 zł. długu (I. Kal. 15 k. 163), potem zaś t. r. zawarła ugodę z synem Łukaszem i skasowała oprawę na Potarzycy (Py. 174 k. 88v, 89v). Synowie, Wojciech, Stanisław i Łukasz. Z córek, Małgorzata była zrazu w r. 1545 żoną Ambrożego (Zbrożka) Chociszewskiego, zmarłego między r. 1547 a 1551, w r. 1552 miała już 2-o v. wyjść za Stanisława Kemblana Wszołowskiego, ale to małżeństwo najwyraźniej nie doszła do skutku i t. r. zaślubiła Mikołaja Cieleckiego, a umarła w r. 1554. Wspomniana wyżej córka Anna była w r. 1552 żoną Wojciecha Gościejewskiego.

1. Stanisław, syn Macieja i Nowomiejskiej, zwany Trądem (P. 932 k. 739), wspomniany w r. 1542 (P. 881 k. 321v), uzyskał wraz z braćmi w r. 1545 zobowiązanie od szwagra Chociszewskiego, iż stawi żonę celem skwitowania ich z majątku rodzicielskiego (P. 884 k. 33v). On i bracia dziedzice Potarzycy, t. r. zapisali sumę 200 zł. węg. stryjowi ks. Stanisławowi (ib. k. 141). Stanisław połowę Łowęcina t. r. sprzedał za 100 grz. Maciejowi Ł-mu i Annie z Kaniewskich (zob. niżej), ci zaś jednocześnie sprzedali mu za 3.000 grz. całą wieś Brzezie w p. kal. (P. 1395 k. 190). Wyłączywszy dla siebie użytkowanie czterach pustych łanów i dworu, dał to Brzezie w r. 1546 w dożywocie swej żonie, Annie Nowomiejskie, córce Piotra, wdowie 1-o v. po Stanisławie Wełmińskim (P. 787 k. 4, 894 k. 974), ale już w r. 1549 całe Brzezie sprzedał za 7.000 grz. Bartłomiejowi Chwalibogowskiemu (P. 1395 k. 482), zaś żona skwitowała tego nabywcę w r. 1551 ze swej oprawy i dożywocia (P. 891 k. 267v). Od Jerzego i Tomasza, braci Wojnowskich, Stanisław nabył wyderkafem w r. 1551 za 250 grz. połowę wsi Nienawiść i połowę pustki Zalasowo w p. pozn. (P. 787 k. 11v) i t. r. od Tomasza Rożnowskiego kupił za 3.000 zł. Boguniewo w p. pozn. (P. 1395 k. 617), aby tę wieś niedługo potem, jeszcze t. r., sprzedać wyderkafem za 500 zł. Janowi Ninińskiemu (ib. k. 639). Części w Potarzycy, które po śmierci brata Wojciecha spadły na niego i matkę, w r. 1552 sprzedał za 700 grz. bratu Łukaszowi (Py. 31 k. 26v). Anna z Nowomiejskich, żona Stanisława, po swym pierwszym mężu miała oprawę na połowie części w Wełmie i Grodnie. Z tej oprawy wynoszącej 900 grz. skwitowała w r. 1553 swych synów, Wojciecha i Melchiora Wełmińskich, oni zaś dali jej w dożywocie połowę Studzieńca (P. 894 k. 974, 974v, 1396 k. 133). Od obecnego męża t. r. uzyskała dożywocie części Boguniewa, Nienawiści oraz sum lokowanych u różnych osób (P. 787 k. 18v). Stanisław po śmierci siostry 1-o v. Chociszewskiej, 2-o v. Cieleckiej, jako jej spadkobierca i nabywca praw do tego spadku od brata Łukasza, skwitował w r. 1554 szwagra Cieleckiego (P. 895 k. 517, 1396 k. 161v). Mansjonarzom kolegiaty szamotulskiej sprzedał t. r. za 100 grz. wyderkafowy czynsz 7 grz. na połowie Boguniewa i na wyderkafowej połowie Nienawiści (P. 1396 k. 173v). Oskarżony w r. 1561 o poranienie Doroty, wdowy po Jerzym Radeckim, w jej własnym domu, która od tych ran umarła (P. 904 k. 19). Po śmierci żony ożenił się powtórnie z Anną Żabińską, córką Jana, której w r. 1563 na połowie swych dóbr w Boguniewie oprawił 1.000 zł. posagu (P. 1397 k. 237). Z tej drugiej żony miał córkę Ewę, dla której w r. 1569 ustanowił opiekunów i zapisał jej 600 zł. długu, żonie zaś dał dożywocie swych dóbr (G. 49 k. 45). Umarł t. r. (P. 915 k. 488v, 493v). Wdowa skarżyła w r. 1570 Piotra Radeckiego, wtedy już dziedzica w Boguniewie, o wtargnięcie siłą do jej części oprawnej w tej wsi (P. 917 k. 445). Tę swoją oprawę w r. 1583 scedowała zięciowi Sapieńskiemu (P. 941 k. 495v). Od drugiegi męża swej córki, Kościeleckiego, uzyskała w r. 1590 zobowiąznie, iż jeśli owa córka umrze przed nią, bedzie jej płacić dożywotnio 100 zł. rocznej pensji (P. 954 k. 752). Niewątpliwie z pierwszej żony pochodził syn Stanisława Jan, który w r. 1575 kwitował z 25 złp. Kaspra Potulickiego, wojewodzica brzeskiego (P. 926 k. 507). Nie żył już ów Jan w r. 1578, kiedy to Ewa, córka Stanisława z drugiego małżeństwa, była jedyną spadkobierczynią tak ojca jak i brata (P. 931 k. 244, 932 k. 117v, 739). Była w r. 1583 żoną Mikołaja Sapińskiego, któremu w r. 1585 sprzedała za 5.000 zł. swe części w Boguniewie (P. 1399 k. 586). Jej drugim mężem był a latach 1580-1590 Andrzej Kościelecki kasztelanic bydgoski.

2. Wojciech, syn Macieja i Nowomiejskiej, w imieniu własnym i braci w r. 1542 wzywał Łukasza Jaraczewskiego do uiszcznia 200 zł. węg. należnych ojcu (P. 881 k. 321v). Obok brata niedzielnego Stanisława współdziedziczył w r. 1545 w Potarzycy (P. 884 k. 141). Zmarł bezpotomnie pomiędzy r. 1550 a 1552 (P. 889 k. 80v; Py. 31 k. 26v).

3. Łukasz, syn Macieja i Nowomiejskiej, pisany często Ł-im cz. Potarzyckim a niegdy tylko Potarzyckim, wspomniany w r. 1542 (P. 881 k. 321v), wraz z matką zawierał w r. 1552 ugodę z bratem jej, Janem Nowomiejskim (Py. 174 k. 88v). Siostrze swej Małgorzacie, zamężnej 2-o v. za Cieleckim, zapisał w r. 1552 dług 100 grz. (I. Kal. 15 k. 491). Od brata Łukasza, jak wyżej powiedziane, nabył t. r. za 700 grz. części w Potarzycy spadłe po śmierci brata Wojciecha. Swoją część spadkową po siostrze Cieleckiej w r. 1554 dał bratu Stanisławowi (P. 1396 k. 161v). Na mieście i wsi Potarzycy w r. 1559 zapisał siedem i pół grzywien czynszu od sumy 100 grz. plebanowi w Wielkich Strzelcach (P. 1397 k. 540). Bratanicę Ewę Ł-ą w r. 1578 skwitował z długów jej zmarłego ojca, Stanisława Ł-go (P. 931 k. 244). Połowę wsi Potarzycy w r. 1582 sprzedał wyderkafem za 2.100 zł. Annie z Czermińskich Cieleckiej (P. 939 k. 228v). Wespół z synem dobra w mieście i wsi Potarzycy, które kiedyś stryj ks. Stanisław i ojciec nabyli od księżny raciborskiej, sprzedał w r. 1588 za 15.000 zł. Mikołajowi Sapieńskiemu (P. 1400 k. 237). Od Krzysztofa Pogrzybowskiego trzymał zastawem część w Pogrzybowie p. kal. (R. Kal. 2 k. 428v). Umarł między r. 1591 a 1594 (P. 955 k. 752v; R. Kal. 2 k. 428v). Żoną jego była Zofia Strzelecka, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1555 (P. 1396 k. 295). Zofia swoje części w Wielkich i Małych Strzelcach w p. kośc. w r. 1572 sprzedała za 8.000 złp. Stanisławowi Radzewskiemu (P. 1398 k. 285v; Kośc. 252 k. 194). Żyła jeszcze w r. 1588 (P. 950 k. 449v). Synowie: Jan, Maciej i Piotr. Córki, Katarzyna i Zofia, którym rodzice w r. 1542 zapisali po 2.000 złp. posagów (P. 920 k. 166v). Katarzyna była w r. 1575 żoną Łukasza Miaskowskiego, nie żyła już w r. 1586. Zofia chyba identyczna z Zofią, w r. 1584 żoną Andrzeja Trzaskowskiego.

1) Jan, syn Łukasza i Strzeleckiej, pisany najczęściej Ł-im, niekiedy Ł-im cz. Potarzyckim, oświadczył w r. 1583, iż poprzestając na dobrach wydzielonych mu przez ojca, nie będzie wysuwał pretensji wobec braci. Na połowie miasta cz. wsi Potarzycy oraz wsi pustej zobowiązał się t. r. oprawić 2.000 zł. posagu przyszłej swej żonie, Annie Gogolińskiej, córce Krzysztofa (P. 941 k. 700). Jako swój wydział ojcowizny dostał od ojca w r. 1584 trzecią część roli, łąk i lasów należących do miasta Potarzycy, cały dwór zwany Starym z połową przynależności do niego, oraz pewnych kmieci. Jednocześnie ojciec pewne części miasta czyli wsi(!) Potarzycy wraz z kmieciami sprzedał mu wyderkafem za 1.333 zł., on zaś ze swą żoną spisał wzajemne dożywocie (P. 1399 k. 293-296). W r. 1585 za połowie dóbr potarzyckich oprawił jej 2.500 złp. posagu (ib. k. 467). Już nie żył w r. 1587, kiedy wdowa spisywała dożywocie ze swym drugim mężem, Aleksandrem Rozdrażewskim (P. 1400 k. 8). Żyła jeszcze w r. 1588 (P. 950 k. 490v). Jedyny syn, Jana Potarzycki cz. Ł., pozostawał pod opieką stryjów, Macieja i Piotra, z których Maciej cztery łany osiadłe i dwa puste w Potarzycy, stanowiące własność bratanka a wolne od oprawy bratowej, zastawił wtedy za 300 zł. jej obecnemu mężowi Rozdrażewskiemu (I. Kal. 54 k. 334). Obaj ci stryjowie dobra w Potarzycy, które zmarły ich brat Jan nabył od ojca wyderkafem, prócz nabytku wiecznością, sprzedali w r. 1588 Mikołajowi Sapieńskiemu (P. 955 k. 752v, 1400 k. 228v). Król w r. 1593 ustanowił dla Jana opiekunów: Zofię z Malic, babkę, Stanisława Malickiego, Jakuba Bielawskiego, stolnika poznańskiego, wuja, i Jana Rusieckiego (P. 959 k. 1032). Swoje dobra w Potarzycy Jan w r. 1611 sprzedał za 6.000 złp. Marcinowi Sapieńskiemu (P. 1407 k. 363).

2) Maciej, syn Łukasza i Strzeleckiej, czasem pisany Ł-im cz. Potarzyckim, czasem Potarzyckim cz. Ł-im. Od ojca w r. 1583 otrzymał dziedzinę Sienice we wsi Potarzycy (I. i D. Z. Kal. 6 k. 583). Miasto cz. wieś Potarzycę obaj z ojcem sprzedali w r. 1588 Mikołajowi Sapieńskiemu (Py. 140 k. 7). Żył jeszcze Maciej w r. 1602 (Ws. 19 k. 106v), nie żył już w r. 1619 (Py. 140 k. 184). Pierwszą jego żoną była w r. 1586 Anna Chojnacka, wdowa 1-o v. po Krzysztofie Chojeńskim, która żyła jeszcze w r. 1590 (P. 946 k. 502v, 950 k. 492v, 953 k. 517v). Druga żona, Anna Gostkowska, kwitowała w r. 1598 z dóbr rodzicielskich Stanisława Gostkowskiego (P. 968 k. 14v). Z pierwszego małżeństwa były córki, Dorota i Barbara, w których imieniu ojciec w r. 1600 kwitował Bartłomieja Bodzewskiego i Michała Chojeńskiego (P. 970 k. 535, 785v). Dorota była w latach 1619-1620 żoną Kaspra Zberkowskiego, zaś Barbara wtedy niezamężna (Py. 140 k. 184).

3) Piotr, syn Łukasza i Strzeleckiej, pisany Ł-im cz. Potarzyckim, ur. ok. r. 1571 (P. 950 k. 449v, 466). Współopiekun bratanka Jana w r. 1588. Chyba żył jeszcze w r. 1621 (P. 1007 k. 238). Zob. tablicę 1.

@tablica: Łowęccy cz. Potarzyccy h. Nałęcz 1

Marcin, brat Bartłomieja i Andrzeja, o których było wyżej, pisał się potem Ninińskim cz. Ł-im, Ł-im zwany Ninińskim, czasem zaś tylko Ninińskim. Mąż Anny Ninińskiej, córki Macieja, w r. 1491 od teścia nabył wyderkafem w sumie 100 grz. posagu swej żony połowę części tego teścia w Nininie p. pozn. i tę sumę oprawił jej na swojej części Łowęcina (P. 1387 k. 152). Dwa łany roli osiadłej wraz z połową sołectwa i z trzecią częścią folwarku w Gołaszynie p. pozn. sprzedał w r. 1500 za 100 zł. węg. Janowi Gołaskiemu (P. 1389 k. 72). Łan osiadły w Łowęcinie t. r. sprzedał wyderkafem za 12 grz. Maciejowi Ł-mu (ib. k. 101v). W r. 1508 występował jako stryj Katarzyny, żony Andrzeja Wargowskiego, Doroty, żony Wojciecha Bylińskiego, Małgorzaty, żony Stanisława Kaszlińskiego, sióstr miedzy sobą rodzonych, zapewne Ł-ch, które swoją macierzystą część wsi Górka w p. pozn. sprzedały za 120 grz. Małgorzacie Ninińskiej, żonie Benedykta Jabłonowskiego. Jako wuj ich występował wtedy Jan Jabłonowski (P. 786 s. 64). Marcin od tejże Małgorzaty z Ninińskich Jabłonowskiej w r. 1509 kupił za 100 kop gr. trzecią część wspomnianej Górki (ib. s. 124). Zobowiązał się w r. 1524 oprawić 80 grz. posagu drugiej swej żonie, Annie Chybskiej (P. 869 k. 6). Skwitowała ona t. r. męża swego, dziedzica w Nininie, ze 100 grz. posagu oprawionego na połowie części Łowęcina (ib. k. 180). Marcin na swej części w Górce w r. 1525 oprawił posag 100 grz. żonie Annie, tym razem nazwanej Ninińską (P. 1393 k. 51v), oczywiście tylko z racji dziedzictwa swego męża. Anna ta, jak się zdaje, żyła jeszcze w r. 1558 (P. 899 k. 154). Synowie: Stanisław, Andrzej, Jan, Maciej i Wojciech. Marcin, o którym tu mówiłem, chyba identyczny z Marcinem Ninińskim, ojcem Jadwigi, żony w r. 1520 Wojciecha Ninińskiego, i Katarzyny, w r. 1521 żony Łukasza Skrzetuskiego.

1. Stanisław, syn Marcina i Ninińskiej, swoją część po rodzicach w Nininie w r. 1518 sprzedał za 60 grz. swym braciom, Janowi, Andrzejowi i Wojciechowi. Nazwany wtedy Ninińskim (P. 1392 k. 215).

2. Andrzej, syn Marcina i Ninińskiej, pisany niemal stale Ninińskim, swoją część w Nininie w r. 1519 sprzedał za 70 grz. braciom swym Janowi i Wojciechowi (ib. k. 320v). Z braćmi swymi niedzielnymi, Maciejem, Janem i Wojciechem w r. 1532 nabył za 320 grz. od Macieja Ł-go, dziedzica w Potarzycy (zob. wyżej), czwartą część Łowęcina wraz z częściami tamtejszego sołectwa (P. 1395 k. 506v). Żoną jego była Helena Chybska, córka Macieja, a więc chyba siostra macochy. Otrzymała ona w r. 1524 od swego w jednej osobie teścia i szwagra oprawę 800 grz. posagu (ib. k. 45), od męża zaś w r. 1533 oprawę takiej samej sumy posagowej na połowie części w Nininie (ib. k. 548). Umarła krótko potem, bo już w r. 1534 Andrzej na tej części Ninina, która była wolna od owej oprawy, jak również na dworze kupionym od Wojciecha Ninińskiego, oprawił 100 zł. posagu drugiej swej żonie, Agnieszce Skrzetuskiej, córce Mikołaja (ib. k. 630). Całą swą część Ninina sprzdał w r. 1537 za 300 zł. swemu bratu Janowi (P. 1394 k. 131v), ale ją od niego w r. 1545 za taką samą sumę odkupił (P. 1395 k. 179v). W imieniu swych synów, Wojciecha i Jana, oraz córek, Anny i Reginy, ich trzecie części po dziadzie macierzystym, Macieju Chybskim, we wsiach: Chyby, Prześmirowo i Wielkie Skorzewo w r. 1542 sprzedał za 180 grz. Jadwidze Chybskiej, żonie Andrzeja Pierzchlińskiego (P. 881 k. 86v), ale te jego córki w r. 1553 swoje części w tychże dobrach po matce i dziadku sprzedały za 400 grz. Łukaszowi Chybskiemu cz. Pawłowickiemu (P. 1396 k. 118v). Drugiej swej żonie dał w r. 1553 dożywocie na swych dobrach (ib. k. 111v), zaś w r. 1555 na połowie swej części Ninina oprawił jej 100 zł. posagu (ib. k. 283v). Ona t. r. skasowała wcześniejszą oprawę uzyskaną na tej części owej wsi, na której miała zabezpieczenie swego posagu pierwsza żona Andrzeja, bowiem część tę od niego nabyła (P. 896 k. 480). Żył jeszcze Andrzej w r. 1561 (P. 903 k. 642v). Synowie, Wojciech i Jan, jak to widzieliśmy wyżej w transakcji z r. 1542. Z nich, o Janie nie wiem nic więcej, Wojciech Niniński zaś instalując się 1564.16/III. r. na kanonię katedralną poznańską fundi Dalabuszki wylegitymował się ze szlachectwa po ojcu Andrzeju Ninińskim z Łowęcina h. Nałęcz i Łodzia (to herb babki Ninińskiej), po matce Helenie Chybskiej h. Jastrzębiec i Abdank (Installationes, s. 44). Umarł przed 1583.6/VII. r., bowiem wtedy na tę kanonię instalował się następca (ib., s. 60). Z córek Andrzeja, Anna była w r. 1558 żoną Pawła Gębickiego. Regina t. r. za Józefem Wyszławskim, występowała jako wdowa po nim w latach 1584-1603, pisana rozmaicie: zrazu Ninińska, w latach późniejszych Ł-a.

3. Jan, syn Marcina i Ninińskiej, sam pisał się Ninińskim, niekiedy Ł-im, Ninińskim cz. Ł-im, względnie Ł-im cz. Ninińskim. Jak już widzieliśmy, wespół ze swymi braćmi, Andrzejem i Wojciechem, nabył w r. 1518 od brata Stanisława część rodzicielską w Nininie, zaś w r. 1519 wraz z bratem Wojciechem nabył za 70 grz. część w tejże wsi od brata Andrzeja (P. 1392 k. 320v). Od tegoż Andrzeja w r. 1537 kupił za 300 zł. całą jego część w Nininie (P. 1394 k. 170v). Od Jana Żelickiego kupił wyderkafem w r. 1554 za 1.100 zł. części wsi Raczkowo oraz całą pustkę Piaczyno w p. gnieźn. (P. 1396 k. 226v), a w r. 1555 te dobra nabył od Żelickiego za 5.000 zł. na wieczność (P. 896 k. 79v, 897 k. 26, 1396 k. 248). Część Ninina w r. 1557 sprzedał wyderkafem za 500 zł. Piotrowi Czarnkowskiemu, kasztelanowi poznańskiemu (P. 1396 k. 493v). Całą swą część w tej wsi sprzedał w r. 1563 swemu zięciowi, Wojciechowi Zebrzydowskiemu (P. 1397 k. 259). Nie żył już w r. 1588 (P. 950 k. 531v). Żonie swej, Dorocie Rosnowskiej, córce Wawrzyńca, zapisał w r. 1558 dług 200 zł., z zabezpieczeniem na częściach w Nininie Wielkim (P. 899 k. 154). Córka Anna, w r. 1563 żona Mikołaja Zebrzydowskiego.

4. Maciej, syn Marcina i Ninińskiej, pisany przeważnie Ł-im, niekiedy tylko Ninińskim, na połowie części w Nininie w r. 1518 oprawił 40 grz. posagu żonie Barbarze Pakosławskiej, córce Jana (P. 1392 k. 210). Drugiej swej żonie, Małgorzacie Trzeckiej, oprawił w r. 1534 posag 100 kop gr. na połowie części Łowęcina, przypadłej mu z działów z bratem Wojciechem (P. 1393 k. 613v). Umarł przed r. 1555 (P. 895 k. 531v). Synowie jego: Andrzej, Maciej i Daniel, przezywani "Garnkami".

1) Andrzej "Garnek", syn Macieja, pisany najczęściej Ł-im, czasem Ł-im cz. Ninińskim, niekiedy tylko Ninińskim (np P. 951 k. 207, 1398 k. 285). Wraz z braćmi kwitowany był w r. 1554 przez Macieja Rożnowskiego z 15 grz. zapisanych przez ojca ich (P. 895 k. 531v), a wespół z tymi braćmi zawierał w r. 1560 ugodę działową ze stryjem Wojciechem, któremu wydzierżawili oni za 45 grz. części Łowęcina (P. 902 k. 9). Andrzej zawierał w r. 1583 kontrakt z Barbarą Zagajewską, 1-o v. Ł-ą, 2-o v. Mierzewską (P. 941 k. 262v). Nie żył już w r. 1588 (P. 950 k. 572). Synowie: Maciej, Stanisław i Krzysztof. Z córek, Dorota, w r. 1572 żona Macieja Zdzychowskiego, wdowa w r. 1598, Barbara Ł-a, Ł-a cz. Ninińska, w latach 1589-1604 za Andrzejem Rosnowskim. Agnieszka Ł-a, Ł-a cz. Ninińska, w r. 1598 żona Wojciecha Rakojeckiego, zmarłego między r. 1613 a 1618. Był jeszcze zapewne syn Marcin, nie żyjący już w r. 1604, bowiem wtedy Jan i Piotr Ninińscy cz. Ł-ccy, synowie jego, zaś wnuki (napotes) Andrzeja Ł-go zwanego Garnek, części ojczyste w Nininie sprzedali za 500 zł. swym stryjeczno-rodzonym braciom, Andrzejowi i Janowi Ł-im cz. Ninińskim, synom zmarłego Stanisława (W. 4 k. 188v). Uznali też wtedy zapis 130 zł. długu od wdowy po tym Stanisławie, Zofii z Ordzińskich, 2-o v. Modrzewskiej (ib. k. 190).

(1) Maciej, syn Andrzeja "Garnka", pisany Ninińskim, uzyskał w r. 1588 wespół z bratem Krzysztofem od brata Stanisława zapis długu 400 złp. (P. 950 k. 572) i t. r. wespół z Krzysztofem części w Nininie sprzedał temuż Stanisławowi (P. 1400 k. 243). Swej żonie, Annie Grabowskiej, córce Wojciecha, oprawił w r. 1608 posag 700 złp. (P. 1406 k. 396v), zaś braci jej, Adama, Jakuba i Dobrogosta Grabowskich, t. r. skwitował z 340 zł. na poczet posagu (W. 24 k. 359v). Ogród w Nininie w r. 1613 sprzedał za 170 złp. Małgorzacie Żegockiej, wdowie po Kasprze Potulickim (P. 1408 k. 690). Oboje z żoną kwitowali w r. 1626 małżonków Wiśniewskich z 60 zł. ostatniej raty dzierżawy części Ninina (P. 1017 k. 861). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1628 (P. 1416 k. 23).

(2) Stanisław, syn Andrzeja "Garnka", sam też tak przezywany (P. 958 k. 508). Pisany raz Ninińskim, raz Ł-im cz. Ninińskim, od braci, jak widzieliśmy, nabył w r. 1588 części w Nininie. Żeniąc się w r. 1588 z Zofią Ordzińską, córką Stanisława, oprawił jej jeszcze przed ślubem 600 zł. posagu na połowie części w Nininie (P. 1400 k. 244), zaś po ślubie, jeszcze t. r. zapisał jej dług 400 złp. (P. 950 k. 572) i jej brata Macieja skwitował z 200 zł. na poczet posagu (P. 951 k. 532v). W r. 1590 skwitował tego Macieja z 1.000 zł. posagu (P. 954 k. 3). Wzajemne dożywocie małżonkowie spisywali w r. 1589 (P. 1400 k. 270v). Stanisław nie żył już w r. 1592 (P. 958 k. 508). Wdowa była w r. 1598 2-o v. żoną Macina Modrzewskiego (P. 968 k. 355, 1402 k. 658), nie żyjącego już w r. 1600 (P. 970 k. 424v). Sama żyła jeszcze w r. 1604, kiedy zapisywała dług 130 złp. wspomnianym już wyżej Janowi i Piotrowi Ł-im cz. Ninińskim, synom Marcina (W. 4 k. 190). Synowie Stanisława, Andrzej i Jan.

a. Andrzej, syn Stanisława i Ordzińskiej, Niniński, Ł., Ł. cz. Niniński, nieletni w r. 1592 (P. 958 k. 508), dokonał w r. 1598 z bratem podziału dóbr ojczystych i macierzystych w Nininie (P. 968 k. 355). Wespół z tym bratem w r. 1604 kupił za 500 zł. od braci stryjecznych, Jana i Piotra Ninińskich cz. Ł-ich, ich części w Nininie (W. 4 k. 188v). Żył jeszcze w r. 1613 (G. 72 k. 82v).

b. Jan, syn Stanisława i Ordzińskiej, Niniński, Ł., z Ninina Ł., z Łowęcina Niniński, z Łowęcina Ł. cz. Niniński, nieletni w r. 1592 (P. 958 k. 508), zapisywał w r. 1629 dług 600 złp. Jakubowi Skrzetuskiemu (G. 79 k. 128). Żonie swej Dorocie Pigłowskiej, córce Mikołaja, cześnika i dworzanina królewskiego, i Jadwigi z Obrąpałek, w r. 1630 oprawił posag 3.500 złp. (P. 1416 k. 809), zaś teściowa t. r. cedowała mu sumę 2.000 złp., którą miała u Jana Szczuckiego (P. 1023 k. 969). Z tą żoną spisał w r. 1634 wzajemne dożywocie i oprawił jej 4.000 złp. posagu (P. 1418 k. 186, 186v). Od Wawrzyńca Goryńskiego w r. 1638 nabył wyderkafem za 7.000 złp. Jabłonowo i Węglewo w p. pozn. (P. 1419 k. 554v). Pozywał w r. 1639 Goryńskiego i jego żonę Annę z Przecławskich o ów zapis (W. 38 k. 52). Żonie w r. 1640 dał nową oprawę 3.500 złp. posagu na połowie Złotnik w p. gnieźn. (P. 1420 k. 6v). Oboje małżonkowie owe Złotniki sprzedali wyderkafem w r. 1641 za 2.000 złp. małżonkom Obiedzińskim (ib. k. 651v), zaś w r. 1643 Złotniki, również wyderkafem, sprzedali za takąż sumę małżonkom Poniatowskim (P. 1421 k. 184v). Jan jeszcze raz w r. 1644 sporządził żonie oprawę na 3.500 złp. posagu (ib. k. 1069v). Żyła ona jeszcze w r. 1646, kiedy Jan Złotniki sprzedał wyderkafem za 2.000 złp. Władysławowi Chomęckiemu (P. 1422 k. 742).

(3) Krzysztof, syn Andrzeja "Garnka", Niniński, Ł., z Ninina Ł., Niniński cz. Ł., uczestniczył obok brata Macieja we wspomnianej już transakcji z r. 1588 o części Ninina, zaś w r. 1589 kwitował z 200 złp. brata Stanisława (P. 951 k. 192v). Bratowej Zofii z Ordzińskich w r. 1600 zapisywał dług 100 złp. (P. 970 k. 424v). Wojciechowi Rakojeckiemu wydzierżawił w r. 1613 część Ninina należącą do swych bratanków, synów Stanisława (G. 72 k. 82v). Siostrzeńcowi swemu, Janowi Rakojeckiemu, zapisał w r. 1617 dług 400 złp., zaś Stanisławowi Bojeńskiemu wydzierżawił jednocześnie za 175 złp. części Ninina (G. 74 k. 264, 265). Żył jeszcze w r. 1624 (Kc. 19 k. 279v).

2) Jan, syn Macieja, zwany "Garnkiem", Ł., Niniński, skwitowany w r. 1554 wraz z braćmi przez Rożnowskiego (P. 895 k. 531v), uczestniczył w r. 1560 wespół z braćmi, Andrzejem i Danielem, w działach ze stryjem Wojciechem i w puszczaniu temu stryjowi dzierżawą za 45 grz. części Łowęcina (P. 902 k. 8, 9). Od Wincentego Kierskiego w r. 1561 kupił za 2.000 grz. części Wielkiego Skorzewa w p. pozn. (P. 787 k. 41v), ale już w r. 1562 sprzedał je za 1.450 grz. stryjowi Wojciechowi Ł-mu (P. 1397 k. 145v). Był w r. 1572 dziedzicem części w Nininie (P. 920 k. 501v). Chyba identyczny z nim Jan Ł., który w r. 1575 swoją część Łowęcina sprzedał za 2.000 zł. Marcinowi, Jakubowi i Andrzejowi, braciom Ł-im (P. 1398 k. 524v). Ten to zapewne Jan, w r. 1579 mąż Urszuli Przetockiej, wdowy 1-o v. po Stanisławie Gnuszyńskim i 2-o v. po Janie Kurnatowskim (P. 932 k. 805v, 937 k. 537). Oboje żyli w r. 1589 (P. 952 k. 167). Ale przy tym Janie, mężu Przetockiej, brak jakichkolwiek śladów powiązania z Nininem, co mocno osłabia prawdopodobieństwo tej identyfikacji.

3) Maciej "Garnek", syn Macieja, Ł., Niniński z Łowęcina, skwitowany obok braci w r. 1554 przez Macieja Rożnowskiego (P. 895 k. 531v). Żył jeszcze w r. 1589 (P. 951 k. 361v).

4) Daniel, syn Macieja, pisany zawsze Ł-im, chyba jeszcze nieletni w r. 1560 (P. 902 k. 9). Skwitowany w r. 1569 przez stryja Wojciecha ze 100 złp. (P. 915 k. 10, 10v). Należną sobie z działów z bratem Janem część w Łowęcinie w r. 1570 sprzedał za 2.000 złp. swym braciom stryjecznym, Marcinowi, Jakubowi i Andrzejowi, synom zmarłego już stryja Wojciecha (P. 1398 k. 134). Mąż Anny Tarzeckiej, która w r. 1588 od swych rodziców, Wojciecha i Doroty z Ostrowickich, uzyskała cesję praw do wójtostwa w mieście Górka (P. 949 k. 233). Małżonkowie wzajemne dożywocie spisali w r. 1599 (R. Kal. 7 k. 209v), zaś w r. 1602 Daniel żonie zapisał dług 1.000 złp. (I. Kal. 68 s. 1137). Od Stanisława Czarnkowskiego w r. 1606 nabył wyderkafem za 4.500 złp. całą wieś Grodzisko w p. kośc. (P. 1405 k. 696v). Od szwagra, Stanisława Tarzeckiego, kupił w r. 1609 za 6.000 złp. części w Zdzichowicach (dziś Zdziechowice) p. pyzdr. (P. 1406 k. 531). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1614 (P. 992 k. 336). Córką ich była Barbara, w r. 1599 żona Jana Droszewskiego, 2-o v. za Czermińskim, zmarła bezpotomnie przed r. 1614 (R. Kal. 7 k. 206; Py. 150 k. 1v).

5. Wojciech, syn Marcina i Ninińskiej, zwany Kardaszem, pisany zrazu Ninińskim, potem Ł-im cz. Ninińskim, a wreszcie przeważnie tylko Ł-im. Nabywca w r. 1518 obok braci, Jana i Andrzeja, części Ninina od brata Stanisława, zaś w r. 1519 obok brata Jana od brata Andrzeja, o czym była mowa wyżej. Podziału części w Łowęcinie z bratem Maciejem dokonał w r. 15334 lub wcześniej (P. 1393 k. 613v). Na połowie swych części Łowęcina oprawił w r. 1549 posag 500 zł. żonie swej, Annie Siekierzeckiej (Siekierskiej), córce Łukasza (P. 1395 k. 508), zaś w r. 1551 sporządzili oboje zapis wzajemnego dożywocia (P. 787 k. 13). Z bratankami, synami brata Macieja, zawierał w r. 1560 ugodę działową (P. 902 k. 9). Od bratanka, Jana Ninińskiego, kupił w r. 1562 za 1.450 grz. część w Skórzewie (P. 1397 k. 146v), a w r. 1563 całe swe części w tej wsi sprzedał za 3.600 grz. Jakubowi Iłowieckiemu (P. 787 k. 49v). Umarł w r. 1569 lub 1570 (P. 915 k. 10, 917 k. 286). Wdowa skasowała w r. 1572 swe dożywocie na rzecz synów, Marcina, Jakuba i Andrzeja (P. 920 k. 647v). Była dziedziczką części Siekierek Wielkich i pustki Sułowa w p. pozn. 1575 r. (P. 1398 k. 46). Dobra te w r. 1576 dała synom, Jakubowi i Andrzejowi (P. 1398 k. 683v). Umarła między r. 1478 a 1584 (P. 931 k. 5v).

1) Marcin "Kardasz", syn Wojciecha i Siekierzeckiej, pisany stale Ł-im, w imieniu własnym i braci kwitował w r. 1570 Jana Dachowskiego z pewnych sum z tytułu dzierżawy Krzyżewnik (P. 917 k. 286). Wespół z braćmi kupił w r. 1570 od brata stryjecznego, Daniela, za 2.000 zł. części w Łowęcinie (P. 1398 k. 134), zaś w r. 1575 za taką sumę od Jana Ł-go części w tejże wsi (ib. k. 524v). Matce swej zapisał w r. 1574 dług 100 złp. (P. 923 k. 222). Wraz z braćmi w r. 1575 nabył za 3.000 zł. od Bartłomieja Ł-go jego części w Łowęcinie (P. 1398 k. 567). T. r. swej żonie, Annie Górskiej, córce Rafała, na połowie swych dóbr w tej wsi oprawił posag 2.500 zł. (ib. k. 568v). Bezpotomny, umarł w r. 1575, zaś wdowa t. r. odebrała od jego braci i spadkobierców 2.500 złp. swego posagu (P. 926 k. 443v). Była w r. 1577 2-o v. żoną Macieja Baranowskiego (P. 929 k. 810).

2) Jakub "Kardasz", syn Wojciecha i Siekierzeckiej, pisany stale Ł-im, wspomniany w r. 1570 (P. 917 k. 286). Mąż Heleny Tarnowskiej, córki Adama, której jej teściowa a matka Jakuba na połowie dóbr swych w Siekierkach i Sułowie oprawiła jeszcze przed ślubem syna 1575.4/X. r. jej posag (P. 1398 k. 603). Jakub, kiedy krótko po Wielkiej Nocy w r. 1577 jadąć ze Środy wstąpił do dworu w Markowicach, został tam ciężko poraniony przez Marcina Kunińskiego i Łukasza Siekierzeckiego, sołtysa w Paczkowie. Z tych ran umarł we dworze w Wielkich Siekierkach, zaś obwołanie głowy przy okazji pogrzebu zostało w tamtejszym kościele dokonane 18/IV. (P. 929 k. 874, 874v). Helena z Tarnowskich, jeszcze wdowa w r. 1579 (P. 932 k. 504), w r. 1584 już 2-o v. żona Sędziwoja Milińskiego, kwitowała się z Mikołajem Poklateckim z wyderkafowej sprzedaży połowy Siekierek oraz pustki Sułowo za sumę 1.800 zł. (P. 942 k. 676v) i owe dobra, w tej sumie jej oprawione, t. r. za taką samą sumę zastawiła obecnemu mężowi (P. 944 k. 102v). Wdową i po tym drugim mężu była w r. 1601 (P. 1404 k. 82), żyła jeszcze w r. 1609 (P. 143 k. 918). Syn Łukasz, córka Katarzyna, w r. 1617 żona Jana Krzeszewskiego, wdowa w latach 1620-1637.

Łukasz, syn Jakuba i Tarnowskiej, w latach 1577-1580 pozostawał pod opieką stryja Andrzeja (P. 929 k. 810, 874, 899v). Kwitował z opieki tego stryja w r. 1593 (P. 959 k. 900), po jego zaś śmierci, jako jego spadkobierca, kwitował w r. 1598 owdowiałą stryjenkę, Annę z Przetockich, z pozostałych po nim ruchomości (P. 968 k. 493, 1357, 1358). Swoje części w Siekierkach Kościelnych w r. 1600 sprzedał wyderkafem na jeden rok za 700 złp. Benedyktowi Mańkowskiemu (P. 1403 k. 620). Części w Siekierkach i Sułowie oraz całe części w Łowęcinie, odziedziczone po stryju Andrzeju, sprzedał Krzysztofowi Tomickiemu, ten jednak w r. 1602 uznał ową transakcję za niebyłą (G. 337 k. 235). Części pustki Sułowo, położone między Wydzierzewicami a Trzekiem, sprzedał w r. 1605 za 1.500 złp. Benedyktowi Mańkowskiemu (P. 1405 k. 361). Części Siekierek Kościelnych i całe Sułowo osiadłe w r. 1609 sprzedał za 7.000 zł. Łukaszowi Pląskowskiemu (P. 1406 k. 710v). Od Stefana Goreckiego w r. 1611 kupił za 7.650 złp. całe Sanniki z młynem wodnym w Kociełkowej Górce (P. 1407 k. 553v). Od swego siostrzeńca, Adama Krzeszewskiego, w r. 1622 kupił za 3.000 zł. jego części w Łowęcinie (P. 1413 k. 610v). Nie żył już w r. 1626 (P. 1017 k. 547v). Jego żoną, zaślubioną w r. 1605, była Barbara Naramowska, córka Jerzego (P. 976 k. 544), której t. r., jeszcze przed ślubem, oprawił 3.000 złp. posagu na częściach Siekierek i pustki Sułowo (P. 1405 k. 458). Po sprzedaniu tych dóbr w r. 1609 ponowił oprawę owego posagu (P. 1406 k. 710v). Braci swej żony, Adama i Jerzego Naramowskich, w r. 1614 skwitował z wypłacenia tych 3.000 złp. (P. 922 k. 372v). Wespół z synem Janem pozywała Barbara r. 1642 szpital w Domachowie (P. 167 k. 189). Umarła między r. 1652 a 1664 (P. 1064 k. 386; G. 84 k. 192v).

Jan, Syn Łukasza i Naramowskiej, zapisał w r. 1626 dług 100 zł. Jerzemu Naramowskiemu (P. 1017 k. 547v). Dziedzic Sannik, wespół z matką w r. 1630 skwitowany przez kapitułę kolegiaty szamotulskiej z czynszów od sumy 100 grz. (P. 1023 k. 38). Skwitowany w r. 1630 przez szwagra Krzeszewskiego ze 100 zł. z sumy 200 zł. posagowej siostry swej, zabezpieczonej jej na Łowęcinie (P. 1023 k. 955v). Części w tej wsi w r. 1631 sposobem wyderkafu sprzedał za 4.000 złp. małżonkom Chełkowskim (P. 1417 k. 389). Sanniki wydzierżawił Pawłowi Morawskiemu, a w r. 1641 skwitował się z nim wzajemnie z tego kontraktu (P. 1043 k. 700). Łowęcino sprzedał w r. 1643 za 15.000 złp. Janowi Samuelowi Kawieckiemu (P. 1421 k. 78v), zaś w r. 1680, trzymając tę wieś zastawem od zmarłego już Piotra Kawieckiego, występował przeciwko Annie Morawskiej, wdowie po nim, 2-o v. Krzysztofowej Kierskiej (Z. T. P. 32 s. 1860). Umarł między r. 1682 a 1686 (Py. 155 k. 28; P. 1111 V k. 21). Jego żoną była Zofia Kawiecka, córka Mikołaja i Jadwigi Miaskowskiej, której w r. 1629 na połowie Sannik oprawił 4.000 złp. posagu (P. 1033 k. 6, 1416 k. 489). Uzyskała od męża w r. 1635 oprawę 10.000 złp. posagu na Sannikach i połowie Łowęcina (P. 1418 k. 246v), zaś w r. 1643 po sprzedaży Łowęcina otrzymał od niego jako rekompensatę skasowanej tam oprawy wyderkaf 15.000 złp. na Sannikach (P. 1421 k. 80v). Będąc wdową, w r. 1686 kwitowała wespół z konwentem franciszkanów pyzdrskich Stanisława Przybyszewskiego, surogatora grodzkiego bydgoskiego, z 6.000 zł., zapisanych zastawem na Czeszewie i Chlebowie (P. 1111 V k. 21). Połowę z tej sumy, tj. 3.000 zł., Przybyszewski t. r. zabezpieczył jej na Babinie (ib. k. 99). Żyła jeszcze w r. 1687 (Py. 155 s. 49).

3) Andrzej "Kardasz", syn Wojciecha i Siekierzeckiej, wspomniany w r. 1570 (P. 917 k. 286), współspadkobierca brata Marcina w r. 1575 (P. 926 k. 443v). Po śmierci brata Jakuba był w latach 1577-1580 opiekunem jego syna Łukasza (P. 929 k. 874, 934 k. 589v), skwitowany z tej opieki w r. 1593 (P. 959 k. 900). Dziedzic części w Łowęcinie, Siekierkach i Sułowie w r. 1578 (P. 931 k. 301). Bezpotomny, umarł między r. 1595 a 1598 (P. 964 k. 1383v, 968 k. 493). Spadek po nim brał bratanek Łukasz. Ożenił się Andrzej w r. 1578 z Anną Przetocką, córką Stanisława z Chomęcic Przetockiego, od którego na krótko przed ślubem, 30/VI., uzyskał zapis 800 zł. posagu (P. 931 k. 307v). Wzajemne dożywocie spisywali małżonkowie w r. 1586 (P. 1399 k. 803v). Anna owdowiawszy wyszła 2-o v. za Jana Tłukomskiego. Byli małżeństwem już w r. 1599 (P. 1403 k. 130). Jako wdowa i po tym mężu, miała w r. 1623 oprawę na Łowęcinie (P. 152 k. 231). Kwitowała w r. 1626 małżonków Stawskich z 2.400 zł. ostatniej raty z Łowęcina (P. 1017 k. 854v). Umarła między r. 1632 a 1641 (P. 1043 k. 75, 1417 k. 669). Zob. tablicę 2.

Zofia z Łowęcina Ninińska, w latach 1626-1627 żona Marcina Święcickiego. Jadwiga Ninińska cz. Ł-a, nie żyjąca już w r. 1693, żona Bogusława Kąsinowskiego.

Stanisław, w r. 1495 stryj Barbary Popowskiej, żony Mikołaja Ułanowskiego (G. 23 k. 76). Jak już pisałem, żyli w pierwszej połowie XVI wieku sobie nawzajem współcześni, Maciej Ł. z Potarzycy i Maciej Ł. cz. Niniński, jak zobaczymy, był jeszcze i trzeci Maciej, mąż Anny Kaniewskiej. Tak więc Maciejów, których nie mogę zidentyfikować z jednym z wymienionych kładę tutaj. Maciej, w r. 1512 wuj Katarzyny Chojnackiej (P. 1391 k. 22). Maciej w r. 1513 kupił za 40 grz. od panny Katarzyny Siekierzeckiej części Siekierek p. pozn. (P. 1391 k. 25v), ale wkrótce potem odprzedał te części jej siostrzeńcom, Marcinowi i Maciejowi Siekierzeckim (G. 25 k. 514). Chyba ten sam Maciej w r. 1548 nazwany był wujem Katarzyny Jankowskiej, żony Mateusza Kłunowskiego (P. 1395 k. 433v). Maciej, w r. 1517 stryj Jadwigi Wydzierzewskiej, żony Jakuba Kamienieckiego (P. 1392 k. 183v). Maciej, w r. 1529 stryj Katarzyny, żony Bogusława Gościejewskiego. Chyba ten sam Maciej, ojciec Anny, w r. 1529 żony Wojciecha Gościejewskiego cz. Kromolickiego, syna Bogusza Gościejewskiego (P. 1393 k. 301, 323) Maciej Ł. kwitował w r. 1530 Macieja Ł-go z dóbr macierzystych w Łowęcinie (P. 871 k. 702). Maciej, w r. 1530 wuj córek Piotra Lubiatowskiego (P. 871 k. 512). Wreszcie Maciej, ojciec Katarzyny, w latach 1553-1575 żony Michała Skrzetuskiego (P. 787 k. 22, 1398 k. 555).

Maciej w r. 1529 kupił za 1.000 grz. od Doroty Siedlemińskiej, żony Macieja Brzozogajskiego, całą wieś Brzezie w p. kal. (P. 1393 k. 309). Mąż Anny Maniewskiej, córki Mikołaja i Katarzyny, zawierał w r. 1529 z opiekunami jej sióstr układ dotyczący oprawy ich matki na Kaniwie i Czarnym Sadzie w p. pyzdr., Kakawie i Raduchowie w p. kal., na których to dobrach zapisał ona córce Annie 400 zł. węg. Z owej sumy siostry winne były uiścić jej teraz 260 grz. (P. 871 k. 312). Swoje połowy

@tablica: Łowęccy cz. Ninińscy h. Nałęcz 2

w Kaniwie i Czarnym Sadzie Anna w r. 1530 sprzedała w r. 1530, lub przed tą datą, Wawrzyńcowi Pogorzelskiemu "Pasikoniowi" (P. 1393 k. 345). Maciej od Barbary Kaniewskiej, wdowy po Andrzeju Niemojewskim, oraz od jej syna Wierusza(!) kupił w r. 1531 za 800 grz. połowy w Kaniewie i Czarnym Sadzie (ib. k. 441v). Na wsi Brzezie zapisał w r. 1534 czynsz wyderkafowy 12 zł. od sumy 200 zł. ks. Wojciechowi, proboszczowi w Kórniku (ib. k. 622). Całą wieś Brzezie, z wyjątkiem czterech łanów, których użytkowanie zachował dla siebie i dla swych spadkobierców, dał w r. 1535 wieczyście żonie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 237v). Oboje małżonkowie połowę Brzezia w r. 1539 sprzedali wyderkafem za 300 grz. Maciejowi Ł-mu z Potarzycy (P. 1394 k. 304v). Od Stanisława Ł-go kupili w r. 1545 za 100 grz. połowę Łowęcina, sami zaś sprzedali mu za 3.000 grz. całe Brzezie (P. 1395 k. 190) Cysterki owińskie puściły Maciejowi w r. 1560 na lat 20 zapisem emfiteutycznym wieś Barcino (P. 933 k. 426). Nie żył już w r. 1561, kiedy owdowiała Anna Kaniewska dała swym synom, Jakubowi, Piotrowi i Bartłomiejowi, całą część swą w Łowęcinie, zachowując jednak jej dożywotnie posiadanie (P. 1397 k. 60v, 61). Żyła jeszcze w r. 1563 (P. 905 k. 74v). Oprócz wspomnianych synów były i córki, Zofia, która w r. 1561 wyszła za Stanisława Sławieńskiego, i Anna w r. 1565 żona Jana Jemielińskiego cz. Gowarzewskiego, już nie żyjąca w r. 1573. Z wymienionych wyżej synów, o Piotrze wiem tylko tyle, że w r. 1561 "miał już lata" (P. 903 k. 438v), a żył i w r. 1562 (P. 904 k. 432). Zapewne umarł młodo.

1. Jakub, syn Macieja i Kaniewskiej, wraz z braćmi w r. 1561 zapisał przyszłemu mężowi siostry Zofii, Stanisławowi Sławieńskiemu, sumę 200 zł. w posagu za nią (P. 903 k. 838v). Był mężem Barbary Zagajewskiej, córki Sebastiana, wraz z którą uzyskał w r. 1563 od swej matki zobowiązanie, iż nie będzie ich ona niepokoić w posiadaniu Łowęcina (P. 905 k. 74v). Żonie na połowie swych części w tej wsi oprawił w r. 1568 posag 700 zł. (P. 1397 k. 741). Umarł między r. 1569 a 1575 (P. 915 k. 303, 926 k. 17v). Barbara już w r. 1578 była 2-o v. żoną Sebastiana Mierzewskiego (G. 56 k. 239v). Wyszła za niego chyba wcześniej, może w r. 1575, bowiem wtedy właśnie stryj i opiekun jej syna, Bartłomiej Ł., zawierał kontrakt z tym Mierzewskim (P. 926 k. 17v). Pani oprawna na Łowęcinie w r. 1579 (P. 932 k. 634v), w latach 1585-1586 części w tej wsi wydzierżawiła Andrzejowi Ł-mu (P. 945 k. 337, 947 k. 147v). Żyła jeszcze w r. 1604 (G. 68 k. 46). Syn Maciej, córka Katarzyna, niezamężna, występująca w latach 1579-1604 (P. 933 k. 426; G. 68 k. 46).

Maciej, syn Jakuba i Zagajewskiej, nieletni w latach 1575-1579, pozostawał pod opieką stryja Bartłomieja (P. 926 k. 17v, 933 k. 426), kwitował w r. 1585 stryja i matkę (G. 62 k. 202v). Mąż Barbary Sławińskiej, córki Mikołaja, jeszcze przed ślubem, 1595.16/III. r., na połowie Łowęcina oprawił jej 1.300 zł. posagu (P. 1401 k. 384v). T. r., już po ślubie kwitował z 1.200 złp. jej stryja ks. Michała, kanonika i oficjała poznańskiego, oraz jej brata Świętosława. Barbara również kwitowała wtedy tego stryja ze 100 zł. (P. 964 k. 1216v, 1217). na sumie 1.300 złp. należnej od Marcina Krzyżankowskiego Maciej w r. 1609 oprawił żonie posag 1.200 złp., zaś jednocześnie Janowi Krzeszewskiemu sprzedał za 3.000 złp. całe części Łowęcina (P. 1406 k. 537v). Umarł między r. 1610 a 1614. Żona przeżyła go (P. 984 k. 429v; Py. 137 k. 176). Córka Dorota, w latach 1636-1639 żona Andrzeja Rakowskiego, wdowa w r. 1651. Ów Andrzej Rakowski w r. 1641 dług zapisany przez Jana Ł-go cedował Janowi Gowarzewskiemu (P. 1043 k. 116). Chyba ten Jan Ł. był jakimś bliskim krewnym Ł-vh, o których tu mowa?

2. Bartłomiej, syn Macieja i Kaniewskiej, nieletni w latach 1561-1562 (P. 903 k. 838v, 904 k. 432), kwitował w r. 1568 brata Jakuba z wydania sobie połowy budynków dworskich w Łowęcinie (G. 49 k. 127). Dawał w r. 1573 zobowiązanie Strzałkowskim, braciom narzeczonej swego byłego szwagra Gowarzewskiego, iż Gowarzewo uwolni od oprawy swej pierwszej żony zmarłej siostry Bartłomieja, Anny (G. 52 k. 329). Jeden z opiekunów w r. 1575 bratanka Macieja Ł-go, syna Jakuba (P. 926 k. 17v). Od Janusza Wrzesińskiego nabył wyderkafem w r. 1586 za 2.300 złp. Sokołowo w p. gnieźn. (P. 1399 k. 679v). Od Wojciecha Stanisława Chłapowskiego, również wyderkafem, nabył w r. 1589 za 2.000 zł. części Słupi Wielkiej i Murzynowa Leśnego oraz pustek, Słupia Mała i Ramutki w p. pyzdr. (P. 1400 s. 446). Obok bratanka Macieja Ł-go, Skrzetuskich, Sławińskich i Gowarzewskich był w r. 1592 współspadkobiercą Barbary Kaniewskiej, żony Świętosława Bielawskiego (I. R. Kon. 25 k. 342v; P. 958 k. 770v). Od Krzysztofa Mielżyńskiego dzierżawił w r. 1603 Popowo i część Kakulina (P. 973 k. 356). Już nie żył w r. 1620 (P. 1004 k. 31). Jego pierwszą żoną była Urszula Powodowska, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1577 (P. 1398 k. 743v). Żyła jeszcze w r. 1686 (P. 947 k. 465v). Była bezdzietna (P. 968 k. 457v). Po raz drugi żenił się Bartłomiej z Zofią z Wielawsi Cielecką. Małżeństwem byli już w r. 1591 (G. 64 k. 395v), zaś wzajemne dożywocie spisywali w r. 1592 (P. 1400 k. 949). Zofia żyła jeszcze w r. 1620 (P. 1004 k. 31). Zob. tablicę 3.

@tablica: Łowęccy h. Nałęcz 3

Jan w r. 1536, lub wcześniej, rolę w Grabowie w p. gnieźn. sprzedał za 100 grz. Małgorzacie Kruchowskiej, żonie Marcina Witowskiego (Witkowskiego?) (P. 1394 k. 6v). Stanisław, w r. 1537 wuj Doroty Sławskiej, żony Jana Żychlińskiego, tenutariusza kopanickiego (ib. k. 114v). Dorota, w r. 1552 żona Jerzego Palędzkiego. Prac. Marcin Koczan, kmieć poddany Wojciecha Ł-go (może Wojciecha "Kardasza", o którym było wyżej?), w czasie najścia Gotartowa, tenuty ks. Wawrzyńca Kierskiego, archidiakona pczewskiego, zabił tamtejszego faktora, Jana Bielickiego (P. 896 k. 812). Wojciech (czy ten sam?) był w r. 1556 jednym z opiekunów syna Jana Dachowskiego (P. 1396 k. 379v). Jan, nie żyjący już w r. 1574, ojciec Barbary, także już zmarłej, żony Macieja Gąsiorowskiego, (G. 52 k. 323v). Marcin, nie żyjący już w r. 1580, mąż Reginy Czackiej, córki Jana Czackiego Ciołka, wdowy 1-o v. po Janie Woźnickiem, która w r. 1580 oprawę uzyskaną od pierwszego męża cedowała Kasprowi Gnińskiemu (Kośc. 347 k. 18v).

Zofia, w r. 1665 żona Stanisława Rosnowskiego, należała chyba do jakichś innych Ł-ch.

>Łowęccy h. Zaremba z Łowęcic w p. pyzdr. Mikołaj Ł. obecny w r. 1392 na sądach w Pyzdrach (Leksz). Hanka, Barbara i Jan z Łowęcic w r. 1444 (P. 4 k. 57).

Stanisław, Stachnik wspomniany w ksiągach ziemskich pyzdrskich w latach 1410-1418 (Py. 2 k. 20, 20v, 92v, 3 k. 4v, 108, 4 k. 62v), Tyfan zaś w latach 1410-1417 (Py. 2 k. 20, 20v, 92v, 3 k. 4v, 183v), to bracia rodzeni, dziedzice w Łowęcicach. Zapewne też bratem ich był Mikołaj w Łowęcic występujący w latach 1411-1415 (Py. 2 k. 45, 3 k. 4v). Spośród nich, Stanisław miał w r. 1414 sprawę o Grabowo z Przybysławem z Siedlemina (Boniecki). Pisał się z Wociechowa (Wojciechowa), kiedy w latach 1447-1448 miał terminy z Janem i Piotrem, braćmi niedzielnymi w Łowęcic (Py. 12 k. 169v-220), zapewne swymi bratankami. Bezpotomny, umarł chyba w r. 1448 (P. 1380 k. 13v). Tyfan z Łowęcic miał w r. 1443 terminy z Katarzyną i Jadwigą, siostrami z Górki, córkami Jadwigi z Cerekwicy (Py. 10 k. 54, 54v), i z Wojciechem Golskim (ib. k. 38v). Zapewne żył jeszcze w r. 1447, kiedy jeden z jego synów Jan miał termin ze strony Czeleja z Łobza, zaś inny syn Marcin wiódł sprawę z Marcinem z Cerekwicy i był pozywany przez Tyfana z Broczkowa (Py. 12 k. 34, 39v, 40). Żoną Tyfana z Łowęcic była Tochna z Brodzewa(!), o której nieuiszczony posag, 100 kop gr., synowie Marcin, Jan i Chwał, bracia niedzielni z Łowęcic, pozywali w r. 1448 Piotra z Nidomia i Jana z Niankowa (Py. 12 k. 232v). Marcin trzecią część Łowęcic, przypadającą sobie z działu z braćmi, oraz część tejże wsi należną mu po rodzonym stryju, Stanisławie Wojciechowskim, sprzedał w r. 1448 za 300 grz. bratu Janowi Ł-mu (P. 1380 k. 13v). Współcześnie z tymi braćmi występowali bracia, Jan i Piotr, również spadkobiercy w Wojciechowie po stryju Stanisławie, byli więc może synami Mikołaja, w którym, jak to było wyżej, byłbym skłonny dopatrywać się brata owego Stanisława. Siostrą Jana i Piotra była Anna, która w r. 1472 będąc żoną Andrzeja Międzychodzkiego kwitowała brata Jana Ł-go z dóbr po rodzicach i po stryju (Py. 14 k. 246v). Czy z tą Anną nie była identyczna Anna, żona "uczc." Gnojka z Koźmina, która w r. 1463 wespół z Aleksym z Gunic pozywała Jana i Piotra o najazd na jej części w Wojciechowie, odziedziczone po rodzonym stryju Stanisławie? (Py. 14 k. 18v). Ów Gnojek byłby w takim przypadku pierwszym jej mężem. Piotr Ł. z Łowęcic miał za żonę Małgorzatę, która w r. 1459 winna była uiścić winę, bowiem nie stanęła z pozwu Mikołaja Korzboka z Zawady (Kośc. 19 k. 276v). Oprawił jej w r. 1463 na połowie Łowęcic i Wojciechowa 800 grz. posagu (P. 1383 k. 192). Nie żył już w r. 1468, zabity przez Lasotę z Brzostowa, ona zaś była już wtedy 2-o v. żoną Jana z Głoginina (Py. 15 k. 8v). Wdowa i potym drugim mężu (py. 167 k. 62v), żyła jeszcze w r. 1482, kiedy kwitowała córkę ze 150 swej oprawy na Łowęcicach i Wojciechowie (Kośc. 227 k. 114). Ta córka Jadwiga (kilka razy nazwana córką Jana, np Py. 167 k. 48, 70v), w r. 1476 żona Jana, Janusza Frycza Jutrosińskiego, wniosła mężowi części Łowęcic i Wojciechowa, od których to wsi począł się pisać. Stawiła t. r. poręczycieli na to, iż skwituje Lasotę z Brzostowa z głowy ojca (Py. 15 k. 186). Męża jej Jana Frycza zwano Młodszym już w r. 1475, bowiem wtedy Jan Ł., o którym niżej, sprzedał mu za 240 grz. trzecią część Łowęcic (P. 1386 k. 37). Oboje małżonkowie w r. 1476 obierali arbitrów na sąd polubowny z braćmi z Łobza celem przeprowadzenia granic między wsiami: Łobez, Karkisz, Łowęcice, Wojciechowo, Cerekwica (Py. 167 k. 23). Jan Frycz z Łowęcic część młyna wodnego w Wojciechowi na rzecze Obrze w r. 1477 sprzedał wyderkaferm za 20 grz. Mikołajowi Cielmickiemu. Inną część tego młyna zachował dla swj żony (P. 1386 k. 82v). Jadwiga dwie części w Łowęcicach oraz połowę Wojciechowa w r. 1482 wymieniła z Maciejem Jastrzębskim na połowę Jastrzębnik w p. kal. i dopłatę 400 grz. Jednocześnie Jan Frycz Jutroski dał Jastrzębowskiemu swoją połowę Wojciechowa i trzecią część Łowęcic, biorąc w zamian za to czwartą część Osieka w p. kośc. i dopłatę 400 grz. (P. 1386 k. 171, 171v). Ponowiony w r. 1489 akt wymiany między Jadwigą i Jastrzębskim dopłatę dla niej określił na 500 grz. (P. 1387 k. 113).

Jan Ł. z Łowęcic, z Wojciechowa, syn Jana Ł-go, już nie żyjącego w r. 1479 (Py. 167 k. 73), chyba identycznego z Janem, bratem Piotra, choć nie można wyłączyć i takiej ewentualności, że to mógł być Jan, syn Tyfana. Zwano go Dupik, Dup, Dupy. Był mężem Anny Stęgoskiej, córki Pawła i Doroty Uszczonowskiej, a od owdowiałej już matki swej żony uzyskał w r. 1469 zobowiązanie uiszczenia 60 grz. posagu (Py. 14 k. 137v). Od braci żony, Wincentego i Andrzeja Stęgoskich, w r. 1473 nabył wyderkafem za 27 grz. dwa łany we wsi Stęgosze w p. pyzdr. (P. 1385 k. 173). Jak już wiemy, w r. 1475 sprzedał swoją trzecią część Łowęcic za 240 grz. Janowi Fryczowi Jutroskiemu i już w r. 1480 mowa o nim jako o "niegdy z Łowęcic" (Py. 15 k. 253v, 254, 16 k. 123), lub "niegdy z Wojciechowa" (Py. 16 k. 119). Widzimy go w r. 1491 w Noskowie (Py. 168 k. 111). Od Piotra Będzieskiego, zwanego "Długim Piotrem", burgrabiego konińskiego, w r. 1495 nabył wyderkafem za 30 grz. część Szymanowic w p. kal. (P. 1388 k. 91v; I. Kal. 4 k. 368v). Jego żona, Anna Stęgoska, żyła w r. 1497 i była wtedy spadkobierczynią swej matki w Uszczonowie (I. Kal. 4 k. 500v). Od Macieja Poklękowskiego w r. 1499 kupiła za 100 grz. dwie części w Uszczonowie (ib. 5 k. 150). Owe dwie części Uszczonowa w r. 1513 sprzedała za 100 grz. Maciejowi No(wo)wiejskiemu (Py. 23 k. 13v). Jan od Mikołaja Chwalęckiego w r. 1514 kupił za 200 grz. część w Małym Chwalęcinie p. kośc. i zaraz na połowie owej części oprawił 50 (20?) grz. posagu drugiej swej żonie, Katarzynie (Kośc. 233 k. 47, 47v, 345 k. 50v, 51). Zob. tablicę.

@tablica: Łowęccy h. Zaremba

Katarzyna z Łowęcic, w r. 1469 wdowa po Janie z Taczanowa. Mikołaj i Andrzej, stryj z bratankiem, z Łowęcic w r. 1481 (P. 855 k. 112v). Andrzej Ł. i syn jego Wojciech w r. 1491 uzyskał od ks. Jana Kłunowskiego i jego bratanka Zachariasza zapis 4 grz. długu (Py. 168 k. 94v).

Wspomniany wyżej nabywca części Łowęcic, Maciej Jastrzębski z Jastrzębnik w p. kal., a więc niewątpliwie też Zaremba, począł pisać się także i Ł-im. Od Macieja Gorskiego w r. 1497 nabył wyderkafem za 100 grz. sześć łanów osiadłych w Noskowie oraz tamże karczmę w p. pyzdr., dobra dziedziczne Jana Noskowskiego (P. 1383 k. 156v). Od Mikołaja Ksiąskiego w r. 1499 kupił wyderkafem trzecią część miasta Książa w p. kośc. (P. 1389 k. 29). Nie żył już w r. 1502, kiedy synowie jego, Maciej, Jakub i Jan, bracia niedzielni, dziedzice w Łowęcicach mieli sprawę z Marcinem Górskim z Góry (Py. 169 k. 251; Kośc. 232 k. 18). Jego córka Jadwiga, żona Wincentego Łąckiego z Kamieńca, kwitowała w r. 1508 z dóbr rodzicielskich w Łowęcicach i Wojciechowie braci swych rodzonych, Macieja, Jana i Jakuba (P. 963 k. 64). Z nich, Maciej i Jakub sześć łanów i karczmę w Noskowie w r. 1507 sprzedali wyderkafem za 100 grz. Pawłowi Kębłowskiemu, a właściwie wymienili na wyderkaf w tejże sumie Orzechowa w p. pyzdr. (P. 1390 k. 119). Wszyscy ci trzej bracia, wciąż jeszcze niedzielni w Łowęcicach, w r. 1509 nabyli wyderkafem za 12 grz. od Pawła Strzeżewskiego część w Strzyżewie p. pyzdr. (P. 786 s. 140). Pozywali Ściebora Kolnickiego o to, iż im nie uwolnił Orzechowa. Ponieważ nie stanął, winien był im w r. 1510 zapłacić 8 skojców winy (Kośc. 232 k. 97v, 111). Maciej Ł. występował w r. 1513 jako wuj córek Piotra Lubiatowskiego (Py. 24 k. 102v). Jakub Ł. w r. 1523 wuj Małgorzaty z Twardowskich Goreckiej (Py. 25 k. 20).

Nie wiem czy z powyższymi pozostawał w jakimś związku występujący w r. 1579 Jan Ł., syn zmarłego Stanisława, brat zaś Stanisława, wtedy także już nie żyjącego.

>Łowiccy z Łowicza (dziś Łowiczka) w p. brzeskim. Niesiecki zlał ich w jadną całość z Łowęckimi cz. Ninińskimi i dał, jak tamtym h. Nałęcz. W tym poszli też i późniejsi heraldycy włącznie z Urskim. Dopiero Boniecki, a raczej jego kontynuator A. Reiski dał Ł-im h. Łabędź. Zrobił tak na tej zasadzie, iż wśród podpisanych na przyrzeczeniu ziemi brzeskiej danym w r. 1433 Jagielle, co do obioru królem jego syna, figuruje Krzesław z Dowierzyna z rodu Łabędziów. W latach 1418-1424 współdziedzicami Dowierzyna i jednocześnie Łowiczka byli, wedle tegoż autora, Stanisław z matką Małgorzatą. Pewności to jednak nie daje, bowiem wymienia on wśród dziedziczących w Łowiczu w XV w. osoby należące najwyraźniej do różnych rodzin. Sprawa herbu Ł-ch jest więc wysoce niepewna.

Maciej, mąż Jadwigi z Bogusławic Dobrosołowskiej, którą jej bezdzietny bratanek Florian uczynił w r. 1557 swoją spadkobierczynią (I. R. Gr. Kon. 7 k. 363). Nie żył już ów Maciej w r. 1562, a owdowiała Jadwiga, wydając córkę Barbarę za Kleofasa Mierosławskiego, zapisała 18/VI. swemu przyszłemu zięciowi dług 400 złp. w posagu za córką (G. 41 k. 335). Skwitowana t. r. przez tę córkę, już żonę Mierosławskiego, z dóbr rodzicielskich (P. 904 k. 781). Jadwiga była dziedziczką Dankowa (w z. wieluń.?) (G. 262 k. 505). Skwitowana 1566 r. przez innego zięcia, Wojciecha Siąskiego, z 200 zł. (I. R. Kon. 13 k. 129v), zapisała mu w r. 1567 dług 340 zł. (ib. k. 361v). Wespół z synami, Janem, Florianem, Jakubem i Wojciechem, w r. 1567 kwitowana była z procesów przez Jana Kaliszkowskiego z pow. brzeskiego (ib. k. 375). Była, jak to już wiemy, spadkobierczynią brata Floriana Dobrosołowskiego i z tego tytułu synowie jej w imieniu matki w r. 1569 kwitowali kapitułę metropolitalną gnieźnieńską oraz ks. Hieronima Garwaskiego, kanclerza gnieźnieńskiego, tenutariusza wsi kapitulnej Złotkowo (G. 49 k. 168v). Żyła jeszcze w r. 1575 i została wtedy skwitowana przez córkę Annę, żonę Dobrogosta (Bonawentury) Irzykowskiego cz. Baranowskiego, z dóbr rodzicielskich (I. R. Kon. 16 k. 808v). Już nie żyła w r. 1578 (ib. 18 k. 18v). Synowie: Jan, Florian, Jakub i Wojciech. Ten ostatni występował w r. 1570 (Py. 108 k. 17). Z córek, Barbara zaślubiła w r. 1562 krótko po 18/VI., Kleofasa Mierosławskiego, już nie żyjącego w r. 1578. Anna była w latach 1575-1578 żoną Dobrogosta (Bonawentury) Irzykowskiego cz. Baranowskiego. Petronella, w r. 1578 żona Jerzego Miełaczewskiego. Zofia, w latach 1566-1578 żona Wojciecha Siąskiego zw. Podleśnym, wdowa w latach 1582-1584, 2-o v. w latach 1585-1588 za Wojciechem Bartochowskim.

1. Jan, syn Macieja i Dobrosołowskiej, w r. 1562 obok matki skwitowany przez siostrę Mierosławską (P. 904 k. 781). Niedzielny z braćmi, obok nich w r. 1570 dziedzic części macierzystych w Częstkowie (Py. 108 k. 17). Żył jeszcze w r. 1578 (I. R. Kon. 18 k. 18v).

2. Florian, syn Macieja i Dobrosołowskiej, wspomniany w r. 1567, współdziedzic obok braci części w Częstkowie 1570 r., wyznaczony w r. 1571 przez szwagra Siąskiego jednym z opiekunów jego dzieci (I. R. Z. Kon. 6 k. 248v). Był w r. 1580 dziedzicem Dankowa w p. gnieźn. (Paw.). Żył jeszcze w r. 1588 (I. R. Kon. 23 k. 14v). Żonie swej, Sułkowskiej, oprawił w r. 1578 posag (Boniecki). Żył jeszcze w r. 1588 (I. R. Kon. 23 k. 14c).

Chyba Florianowi należałoby przypisać ojcowstwo Jana, kasztelana inowrocławskiego, oraz dwóch rodzonych sióstr tego Jana, Jadwigi, żony 1-o v. Hieronima Ponętowskiego, 2-o v. w latach 1608-1614 Hieronima (Jarosława) z Ruska Bielawskiego, nie żyjącej już w r. 1631, oraz Anny, w r. 1621 żony Marcina Łętkowskiego, nie żyjącej w r. 1655.

Jan był więc zapewne synem Floriana. Posiadanie przezeń Dankowa, która to wieś była w rękach Floriana, branie spadku po bracie Floriana, Jakubie, kasztelanie kowalskim (zob. niżej), wszystko to zdaje się uzasadniać moje przypuszczenie. Ów Jan, sekretarz królewski w latach 1610-1618 (I. Kon. 40 s. 35), sędzia ziemski brzeski-kujawski w r. 1618, podkomorzy brzeski od r. 1620 do 1623, starosta brzeski w r. 1622 (ib. 42 k. 252v, 46 k. 235), kasztelanii nakielskiej, danej sobie 1625.27/XI. r. (M. K. 173 k. 185v, 186v), nie przyjął, został 1628.23/I. r. kasztelanem lędzkim (ib. 176 k. 175v, 176), kasztelan inowrocławski w r. 1633, poseł na wiele sejmów, marszałkował sejmowi 1624 r. Trzymał starostwa: bobrownickie w r. 1623, ale je t. r. zrezygnował, lipińskie w r. 1631, gąbińskie w latach 1633-1634 (Boniecki). Dostał 1618.23/I. r. dożywocie wsi królewskiej Krampsko (Kramsko) w p. kon. (M. K. 161 k. 205, 205v). Danielowi Broniszowi w r. 1630 zapisał dług 3.000 zł. (I. Kon. 46 k. 198). Spadkobierca rodzonej siostry Jadwigi zamężnej Bielawskiej, skwitowany w r. 1631 przez Bielawskich, braci swego szwagra z sumy 1.300 zł., na poczet 2.290 zł. zabezpieczonych temu zmarłemu szwagrowi, Hieronimowi Bielawskiemu, sposobem wyderkafu na wsi Dankowo (ib. k. 349, 48 k. 34v). Jako spadkobierca Jakuba, kasztelana kowalskiego, skwitowany w r. 1635 przez Dorotę Lubińską, żonę Mateusza Malisa (G. 80 k. 24v). Dziedzic Krampska, skwitowany t. r. przez Krzysztofa Czampskiego, posesora tej wsi (I. Kon. 48 k. 180v). Dankowo zastawił w r. 1636 za 5.000 złp. Wojciechowi Baranowskiemu (ib. k. 255), zaś w r. 1639 zobowiązał się sprzedać mu ową wieś za 8.300 złp. (P. 1128 XIII k. 20). Był dziedzicem miasta Izbicy, wsi Łowiczek i innych przyległych (I. Kon. 58 k. 34). Umarł w r. 1640, zapewne w lutym (P. S. B.). Jego żoną była Ewa Zadzikówmna, siostra biskupa krakowskiego, zaślubiona przed r. 1623, która 1624.5/III. r. uzyskała od króla dożywocie na Kramsku (M. K. 171 k. 86, 87), od męża zaś w r. 1630 dostała oprawę posagu (P. S. B. Boniecki). Syn Wojciech, o którym niżej. Z córek, Marianna, 1-o v. żona Pawła Tomickiego, po którym wdową była w latach 1657-1658, 2-o v. w r. 1672 za Marcinem Aleksandrem Doruchowskim, już nie żyjąca w r. 1683, Anna, pod Charitas zakonnica w klasztorze Św. Józefa w Krakowie, w r. 1661 wikariuszka, spadkobierczyni swej zmarłej nieletniej bratanicy Teresy, skwitowała wtedy Wojciecha Kadzidłowskiego, kasztelana inowrocławskiego, nabywcę miasta Izbicy, wsi Łowiczek oraz innych, z posesji i prowentów z dóbr ojczystych i macierzystych owej Teresy (I. Kon. 58 k. 34).

Wojciech, syn Jana, kasztelana inowrocławskiego, i Zadzikówny, wspomniany w r. 1644 (Z. T. P. 29 s. 2036), deputat do boku królewskiego w r. 1649 (Vol. leg.), dziedzic miasta Izbicy, wsi Łowiczek i innych (I. Kon. 56 k. 382v), nie żył już w r. 1658. Żoną jego była Anna z Bogusławic Sierakowska, która była potem 2-o v. żoną Wojciecha Feliksa Kadzidłowskiego, zaś 3-o v. w r. 1658 Melchiora Grudzińskiego (Boniecki). Miała prawa dożywotnie na Izbicy i Łowiczkach, dobrach sprzedanych przez jej pierwszego męża Kadzidłowskiemu, i Grudziński w r. 1659 te jej prawa zobowiązał się znieść (I. Kon. 56 k. 382v). Jedyna córka Wojciecha, Teresa zmarła jako nieletnia, a spadkobierczynią jej, była w r. 1661, jak widzieliśmy ciotka zakonnica. Spadek po kasztelanie dostał się ostatecznie Tomaszowi Tomickiemu, jego wnukowi po córce Mariannie (P. 1128 XIII k. 20, 88v).

3. Jakub, syn Macieja i Dobrosołowskiej, starosta gnieźnieński w r. 1587 (Boniecki), był nim jednak bardzo niedługo, bo już 1588.15/VI. r. dostał tę królewszczyznę Paweł Uchański (M. K. 135 k. 61v-63). Podkomorzy brzeski-kujawski w r. 1590 (G. 64 k. 56v), dworzanin prymasa Karnkowskiego 1602 r., kasztelan kowalski w r. 1613 (Boniecki). Spotykam go po raz pierwszy w r. 1567. Współdziedzic obok braci w Czestkowie w r. 1570, zapisał w r. 1573 dług 50 złp. Janowi Dobrosołowskiemu, dziedzicowi w Ossowcu (G. 52 k. 256v). Szwagrowi Dobrogostowi Jerzykowskiemu cz. Baranowskiemu t. r. zapisał dług 130 złp. (I. R. Kon. 16 k. 395v). Przydany przez króla jako opiekun Małgorzacie Jamielskiej, odepchniętej (repudiata) żonie Andrzeja Kraśnickiego, asystował jej w r. 1578 z okazji pozwu przeciwko Marcinowi Sługockiemu i jego wspólnikom o wtargnięcie do domu Ł-go w Czestkowie i o uprowadzenie jej siłą, pobicie, ograbienie z szat, uwięzienie etc. (ib. 18 k. 77, 77v). Jakub swoje dobra macierzyste, tj. części w Czestkowie i Szyszyłowie w p. gnieźn. w r. 1583 sprzedał za 1.200 zł. Marcinowi Piotrowskiemu (R. Kal. 5 k. 373v). Z bratem Florianem kwitowali się wzajemnie w r. 1584 z kontraktu dzierżawy części w Czestkowie (I. Kal. 50 s. 436). Umarł w r. 1619 (Boniecki). Jego spadkobiercą był Jan Ł., kasztelan inowrocławski, o którym było wyżej. Zob. tablicę.

@tablica: Łowiccy (h. Łabędź?)

Łowiccy osiedleni częściowo w wojew. kaliskim, o których mówiłem, wygaśli z całą pewnością w XVII wieku. Mniejwięcej wtedy urywają się też ich ślady na Kujawach, jak to wynikałoby z Bonieckiego. Nie mniej jednak na terenie W. Ks. Poznańskiego w XIX w. występowali przedstawiciele tego nazwiska. Karol Ł., posesor Zgierzynka, chrzestny 1821.25/XI. r. (LB Lwówek), posesor Starygrodu w latach 1833-1835, Białężyc w latach 1841-1844, z żony Prowidencji Guttry miał córki: Małgorzatę, ur. w r. 1832, zmarłą w Starymgrodzie 1833.25/V. r., Małgorzatę Annę, ur. tamże 1833.13/VII. r., Eufrozynę Marię,ur. tamże 1834.3/IX. r., Prowidencję Saturninę, ur. tamże 1835.29/XI. r. (LB, LM Starygród), Elżbietę, ur. ok. r. 1838, zmarłą w Białężycach 1844.4/III. r. w wieku lat sześciu (LM Białężyce). Żył również w Poznańskiem w drugiej połowie XIX wieku Władysław Ł. (K. Łodzia Czarniecki, Herbarz Polski podług Niesieckiego, t. II, s. 89), może syn Karola? Tych Ł-ch znał i był z nimi w kontakcie cytowany K. Czarniecki. Od jednego z członków rodziny właśnie Władysława, otrzymał przywilej królewski dany w r. 1618 Janowi (przyszłemu kasztelanowi inowrocławskiemu) na dobra Krępsko w pow. konińskim, który to przywilej zawędrował potem do Biblioteki Ossolineum. Wskazywałoby to na poczuwanie się słusznie, czy raczej niesłusznie za jedno z tamtymi z XVII wieku, ba, może nawet za potomków owego kasztelana!. Widzieliśmy wyżej, że cały spadek po kasztelanie poszedł na spadkobierców po siostrze, a więc dostały się im też zapewne i dokumenty odnoszace się do dziedziczonych dóbr. Do rąk Ł-ch żyjących w XIX w. przywilej w r. 1618 chyba nie zawędrował drogą spadku. K. Czarniecki musiał wiedzieć jakim herbem pieczętował się ten Ł., który mu użyczył owego dokumentu i jako ten herb wymiania Nałęcza, co jednak bynejmniej sie świadczy, że byli Nałęczami Ł-cy z XVII wieku! Jest to jeszcze jedno poświadczenie zjawiska występującego masowo: używania czy raczej uzurpowania sobie tych tylko herbów, które w związku z danym nazwiskiem wymieniał Niesiecki, stronienia zaś od herbów przez tego klasyka heraldyki polskiej niecytowanych.

>Łowienieccy h. Topór z Łowienicy, Łowinicy (dziś Łownica) w Sandomierskim. Dzieci Jana i Doroty z Gowarzewskich, córki Piotra, zmarłej chyba w r. 1570: Jan, ur. ok. r. 1550, Zygmunt, Stanisław, Krzysztof, Dorota, żona Jana Miączyńskiego, Katarzyna, Anna, Zofia, Barbara i Jadwiga, dziedziczyły po Melchiorze Chełmskim części w Lubiekowie w Lubiekowie w p. pozn., które Jan, najstarszy z rodzeństwa, w imieniu własnym oraz braci i sióstr w r. 1570 sprzedał za 2.000 zł. Janowi Strzeżmińskiemu (P. 917 k. 7v, 1398 k. 155). Całe to rodzeństwo w latach 1572-1579 występowało obok innych współspadkobierców Andrzeja Gowarzewskiego (P. 920 k. 220, 929 k. 1025, 932 k. 663).

>Łowińscy różni, Anna z Łowina Ł-a, w r. 1622 żona Andrzeja Kozielskiego, wdowa po nim w r. 1625. O. Adalbert Ł., cysters, profes bledzewski, zmarł w Bledzewie 1780.15/VII. r. mając 63 lata, po 38 latach profesji zakonnej, a po 36 latach kapłaństwa (Nekr. Przemęt). Br. Bonawentura Ł., franciszkanin, zmarł w Pyzdrach 1800.10/IV. r. (Nekr. Franciszkanie, Śrem).

>Łozińscy różni. Jan, jeden ze wspólników Jana Święcickiego, oskarżonego o to, iż w r. 1613 we wsi Łaskowicze w ziemi bełskiej zamordował 70-letniego starca Jerzego Rogalskiego i jego syna Jana (Py. 137 k. 249v). Tomasz, syn zmarłego Wojciecha, mąż Zofii Korzeniewskiej, córki Wojciecha i Anny z Podkockich, która od matki otrzymała w r. 1652 zapis długu 600 złp. (I. Kal. 118 s. 365). Tomasz ze szwagrem swym, Samuelem Korzeniewskim, t. r. w Podkocach w p. kal. spisywał kontrakt pod zakładem 400 złp. (ib. k. 462). Od teściowej w r. 1654 kupił za 800 zł. jej części owej wsi (R. Kal. 14 k. 354). Anna, w latach 1681-1682 żona Jana Latkowskiego. N., mąż Anny Wyganowskiej, żony Tomasza Skopowskiego, już nie żyjącej w r. 1726, bezdzietnej (N. 202 k. 170v). N., mąż Katarzyny Kędzierzyńskiej, żony 2-o v. Macieja Szleziewicza, bezpotomnej, nie żyjącej już w r. 1756 (I. Kon. 79 k. 7).

N., mąż Ksawery z Żychlińskich, zmarłej w Poznaniu 1913.11/XII. r., w wieku 87lat, po której pozostał syn żonaty (Dz. P.).

>Łubiankowska Anna, w latach 1615-1620 żona Jana Dobruchowskiego (I. Kon. 38 k. 363v; Py. 140 k. 191, 294).

>Łubieńscy h. Pomian z Łubnej w p. sieradzkim. Nie mam pewności, czy można do nich zaliczyć Piotra z Łubnej, który bratu rodzonemu, Stefanowi z Rakonic(?), w r. 1446 sprzedał za 140 grz. pięć łanów we wsi Przeranie p. kal., zaś Małgorzata, żona jego, skasowała zabezpieczoną tam oprawę swego posagu (P. 1379 k. 142). Jan i Jakub, bracia rodzeni, dziedzice w Łubnej, uzyskali w r. 1502 od Jakuba Zajączka z Kakawy zobowiązanie wyderkafowej sprzedażuy dwóch osiadłych łanów w Raduchowie i jednego w Kakawie w p. kal. (I. Kal. 5 k. 246). Katarzyna, w r. 1552 wdowa po Marcinie Wyszkowskim. Maciej, ojciec Zofii, która wyszła w r. 1590 za Piotra Byszewskiego z pow. sieradz. (ib. 58 s. 259), zaś w r. 1604 była 2-o v. żoną Tomasza Boguckiego. Córka Jana, Anna, żona w r. 1593 Wojciecha Szetlewskiego (Py. 47 k. 16v). Piotr, z Łubnej, w r. 1605 wydzierżawił od Bartłomieja Czyżewskiego cz. Bogusławskiego wieś Czyżewo w p. kon. (I. Kon. 32 k. 198). Kontrakt ten odnowił z wdową po Bartłomieju, zaś w r. 1610 scedował Piotrowi Mańkowskiemu (ib. 35 s. 445).

Jan, z Łubnej, z żony Doroty Żłobickiej pozostawił syna Świętosława.

Świętosław, syn Jana i Żłobickiej, dziedzic Łubnej i Brodzyna, zmarły w r. 1592, pochowany w Wągłczewie, zaślubił w r. 1561 Barbarę Zapolską, córkę Benedykta i Agnieszki Pstrokońskiej, zmarłą w r. 1611, pochowaną w katedrze gnieźnieńskiej. Miał synów, Wojciecha i Jana, o których niżej, Macieja, Stanisława i Marcina. Maciej, ur. w r. 1572, kolejno: biskup chełmski w r. 1620, poznański w r. 1627, kujawski w r. 1631, arcybiskup gnieźnieński w r. 1641, zmarł 1652.28/VIII. r. Stanisław, ur. w r. 1573, biskup łucki w r. 1622, podkanclerzy koronny 1625-1627, biskup płocki w r. 1627, historyk, zmarły 1640.16/IV. r. Marcin, jezuita, rektor kolegium kaliskiego w r. 1644 (R. Kal. 13 k. 91), zmarły w r. 1651 (Boniecki). Stanisławowi, biskupowi płockiemu, i Maciejowi, wtedy biskupowi kujawskiemu, Krzysztof Aleksander z Kalinowy Zaremba w r. 1636 zobowiązał się sprzedać za 13.000 zł. wsie Gawrzałów i Upuszczów w p. sier. (Ws. 47 k. 496). Córkami Świętosława były, Zofia, w r. 1633 ksieni cystersek w Ołoboku (I. Kal. 99b s. 1805), i Małgorzata, żona Sebastiana Starczewskiego (Boniecki).

A. Wojciech, syn Świętosława i Zapolskiej, ur. ok. r. 1565, kanonik gnieźnieński w r. 1593, wyświęcowy na kapłana dopiero 1594.29/IX. r., proboszcz w Opatówku, sekretarz królewski, proboszcz w Środzie, potem w Pułtusku, instalowany na kanonię katedralną poznańską 1617.9/VI. r., na tamtejszą dziekanię 1630.16/XI. r. (Install.), kanonik Św. Jerzego w Gnieźnie, kanonik płocki w r. 1632, umarł 1640.5/X. r. mając lat 75, pochowany w Pułtusku (Boniecki).

B. Jan, syn Świętosława i Zapolskiej, ur. w r. 1569, pisarz grodzki sieradzki w r. 1598 (ib.), winien był w r. 1611 Stanisławowi Żłobnickiemu 300 zł. (G. 71 k. 133). Umarł we Wrocieryżu w r. 1617, pochowany w Miechowie. Mąż Zofii Wyleżyńskiej, ur. w r. 1592, zmarłej w r. 1648, pochowanej w Wągłczewie (Boniecki; I. Kal. 110a s. 1186). Synowie jego: Hieronim i Wojciech. Hieronim zmarł w r. 1644 (Boniecki; Z. T. P. 29 s. 1776). Jego potomstwo zob. u Bonieckiego. Jego wnukiem po synu Zygmuncie, chorążym sieradzkim nie żyjącym już w r. 1681, był ks. Kazimierz, któremu wtedy Maciej i Jan Ł-cy, stryjeczni bracia ojca, scedowali zapis 34.800 zł. dany ich ojcu przez Małgorzatę Prusimską (I. Kal. 140 k. 189). Umarł ów Kazimierz 1719.11/V. r. jako biskup krakowski. Jego bratanek, ks. Maciej, dziekan gnieźnieński, zmarł w r. 29/VII.1770. i został pochowany w katedrze gnieźnieńskiej w kaplicy Ł-ch (LM Katedra Gnieźn.).

Wojciech, syn Jana i Wyleżyńskiej, stolnik sieradzki w r. 1643 (R. Kal. 13 k. 6v), chorąży sieradzki w r. 1646 (Boniecki; I. Kal. 113 s. 1777), elektor Jana Kazimierza, kasztelan sieradzki i starosta przedecki 1649 r. (R. Kal. 14 k. 46), dziedzic w Kalinowej 1638 r. (I. Kon. 48 k. 578), kupił w r. 1643 od Anny z Potworowskich, żony Jana Bużeńskiego, za 50.000 zł. jej części wsi: Chojno, Główczyno, Sierpy, Kuczowola, Korzekwin, Szczytniki, Siedliska i Wawry w p. kal. (R. Kal. 13 k. 6v) a jednocześnie od jej brata, Jana Potworowskiego, kupił za 70.000 zł. inne części w tychże wsiach, jak również staw zw. Białecz na gruncie miasta Iwanowic (ib. k. 10). Jako rodzony bratanek i spadkobierca ks. Stanisława, biskupa płockiego, w imieniu własnym i brata Hieronima w r. 1643 kwitował z 1.500 złp. Stanisława Zarembę z Kalinowej (Z. T. P. 29 s. 1776). Wawry i Szczytniki zastawione były za sumę 23.000 złp. Piotrowi Nieniewskiemu, wykupił je w r. 1644 z rąk wdowy po nim i jego synów (I. Kal. k. 110a s. 1257). Dobra Cienia Wielka w p. sier. w r. 1649 sprzedał za 4.000 zł. ks. Hieronimowi Cieńskiemu, proboszczowi kaplicy Ł-ch w katedrze gnieźnieńskiej. Żoną Wojciecha była już wtedy Teofila Górska (R. Kal. 14 k. 46), córka Andrzeja, wojewody mazowieckiego, i Heleny Zamoyskiej, kasztelanki chełmskiej. Żył jeszcze Wojciech w r. 1652, kiedy go kwitowała panna Anna Korytkowska (I. Kal. 118 s. 727). Boniecki datę jego śmierci kładzie na r. 1653. Wdowa już w r. 1657 była 2-o v. żoną Jana Gomolińskiego, kasztelana rawskiego. Wydzierżawiła wtedy Kuczowolę Annie Tokarskiej (ib. 122 s. 206). Jej drugi mąż potwierdził t. r. swój testament datowany w Kalinowej (ib. s. 210). W r. 1661 będąc już 3-o v. żoną Mikołaja Mycielskiego, miecznika kaliskiego, skwitowała Mikołaja Gomolińskiego, brata i jedynego spadkobiercę swego drugiego męża (ib. 125 s. 195). Z kilku wymienionych przez Bonieckiego córek Wojciecha, Zofia była w r. 1666 żoną Stanisława Mączyńskiego, starosty klonowskiego. Kazanie na jej pogrzebie wygłoszone zostało w r. 1692 w Kaliszu w kościele jezuitów (Estr. XXVII 326). Z synów, ks. Stanisław (Stanisław Andrzej), kanonik krakowski w r. 1654 (Boniecki; I. Kal. 126 s. 315), sekretarz królewski, instalowany 1670.31/III. r. na kanonii katedralnej poznańskiej (Install., s. 113), nie żył już 1674.21/V. r. (ib., s. 115). Zarówno ks. Stanisław, jak i dwaj pozostali synowie Wojciecha, Maciej i Janm skwitowani zostali w r. 1669 przez Tokarskich z 2.000 zł. zapisanych przez matkę wspomnianej wyżej Annie Tokarskiej (I. Kal. 129 s. 443). Jan, obok braci współdziedzic w Łubnej i Gaju 1666 r. (ib. 126 s. 315), dziedzic Szczytnik i Kuczowoli w r. 1669 (ib. 129 s. 450). Wespół z żoną, Joanną z Urbańskich, te dwie wsie, jak również części w Główczynie i Korzekwinie w r. 1673 wydzierżawił na trzy lata Piotrowi Kamińskiemu (ib. 133 s. 582). Jako dziedzic Szczytnik, Chojna, Główczyna, Korzekwina i Kuczowoli kwitowany był t. r. przez kapitułę metropolitalną gnieźnieńską z zaległych czynszów od sumy 2.000 złp., zapisanych przez prymasa Macieja Ł-go na tych dobrach wyderkafem prebendarzom kaplicy Ł-ch (G. 82 k. 18v) Żył jeszcze w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 189).

Maciej, syn Wojciecha i Górskiej, starosta wągłczewski (Boniecki), swoje części w Łubnej i Gaju zastawił za 4.000 zł. Sebastianowi Starzyńskiemu, który w r. 1666 scedował ową zastawną sumę żonie Macieja, Teresie Radolińskiej, córce Andrzeja, sędziego surogatora i podstarościego grodzkiego poznańskiego, później kasztelana krzywińskiego. Jednocześnie Maciej skwitował teścia tego z 5.000 złp. na poczet sumy posagowej 25.000 zł. (ib. 126 s. 311, 315). Żonie w r. 1669 zapisał dług 3.000 zł. (ib. 129 s. 258). Starszej swej córce Katarzynie zapisał w r. 1687 sumę 10.000 złp. (ib. 158 s. 152). Był dziedzicem: Kalinowej, Łubnej, Szczytnik z przyl., Chojna, Główczyna, Kuczowoli, Sierpów w województwach kaliskim i siaradzkim. Nie żył już 1704.14/VI. r. Żona przeżyła go i z dokonanych wówczas przez synów działów uzyskała zabezpieczenie 30.000 zł. oprawy. Bracia zapisali wtedy 10.000 zł. posagu siostrze swej Konstancji, zaś siostrze Jadwidze, zakonnicy, roczną prowizję od sumy 2.000 zł. Cały ojcowski majątek wycenili wtedy na 271.000 zł. (ib. 157 s. 70). Ze wspomnianych tu córek Macieja, Katarzyna była żoną Jacka Pruszkowskiego, a umarła między 1746.7/I. r. i r. 1753. Konstancja, niezamężna jeszcze w r. 1704, w r. 1707 żona Andrzeja Ordęgi, owdowiawszy poszła 2-o v. w r. 1713 za Kazimierza Wstowskiego, żyła jeszcze w r. 1753. Synowie: Andrzej, Stanisław, Wojciech, Maciej i Aleksander. Mowa w r. 1730 o Fransiszku już zmarłym, obok braci dziedzicu Chojna, Główczyna i Kuczowoli (ib. 167 s. 687). To chyba jeszcze jeden syn Macieja?

I. Andrzej, syn Macieja i Radolińskiej, kanonik kaliski, objął probostwo kaplicy Ł-ch w katedrze gnieźnieńskiej 1688.5/II. r., proboszcz w Kalinowej już w r. 1704, archidiakon kaliski i kanonik krakowski w r. 1709, scholastyk krakowski 1722 r., kanonik gnieźnieński 1711.22/X. r. Z dokonanego w r. 1704 działu z braćmi wziął wespół z bratem Maciejem Gowrzałów, Garbów i Orzech, dobra wycenione na sumę 100.000 zł. (ib. 157 s. 70). Połowę Kalinowej w r. 1709 zastawił za 6.000 na trzy lata małżonkom Pęskim (G. 93 k. 12v, 13). Umarł w Krakowie w r. 1730 (Boniecki; Korytkowski).

II. Stanisław, syn Macieja i Radolińskiej, w działach braterskich w r. 1704 dostały mu się dobra: Chojno, Główczyn, Kuczowola i Sierpy w p. kal., wycenione na 60.000 zł. (I. Kal. 157 s. 70). Swej żonie, Annie Karskiej, córce Jana, częśnika dobrzyńskiego, i Franciszki Giżanki, oprawił w r. 1698 posag 20.000 złp. (P. 1134 II k. 22v). Żyła ona jeszcze w r. 1708 (I. Kal. 157 s. 46), już nie żyła w r. 1740 (ib. 177 s. 475). Synowie, Wojciech i Jan.

I) Wojciech, syn Stanisława i Karskiej, podczaszy szadkowski w r. 1764 (Boniecki; I. Kal. 206/208 k. 155), podstoli piotrkowski w r. 1769 (I. Kal. 209/213 k. 23). Mąż Anny Cywińskiej, zawierał t. r. kompromis z Janem Zabłockim i jego synem, też Janem (I. Kon. 76 k. 518). Anna Cywińska była córką Bartłomieja i Heleny Węgierskiej. Wojciech w r. 1740 zobowiązał się oprawić jej 8.000 zł. posagu (I. Kal. 177 s. 475). Dziedzic w Chojnie w r. 1753 (ib. 196/198 k. 64v). Córce Józefie w r. 1763 zapisał sumę 12.000 złp. (ib. 209/213 k. 160). Oboje z żoną żyli jeszcze w r. 1769, kiedy to ona występowała jako współspadkobierczyni zmarłego brata Józefa Cywińskiego, podczaszego poznańskiego (ib. 209/213 k. 28). Prawa swe do spadku po nim w dobrach Tomice p. kal. i Brody p. pozn. już wcześniej, w r. 1767 scedowała synowi i córkom (I. Kal. 206/208 k. 111). Wojciech pochowany w lutym 1771 r. (A. B. Kal., W. 46). Jego syn Piotr. Z córek, Antonina, w r. 1771 żona Prospera Stamirowskiego, nie żyjącego już w r. 1788. Józefa, w r. 1773 żona Kajetana Grodzickiego, cześnika sieradzkiego, sędziego grodzkiego ostrzeszowskiego, umarła po 1795.28/V. r. Marianna (Marcjanna?), już nie żyjąca w r. 1767, żona Floriana Łaszewskiego.

Piotr, syn Wojciecha i Cywińskiej, podczaszy szadkowski w r. 1770 (Boniecki), mąż Józefy Korytowskiej, córki Tadeusza, łowczego kaliskiego, i Doroty z Miełaczewskich, która w r. 1767 kwitowała swego ojca z 50.000 złp. posagu, zaś mąż, dziedzic Chojna i Główczyna, posag ów jej oprawił (P. 1344 k. 121, 121v). Kwitował podkanclerzego i biskupa przemyskiego, Stanisława Młodziejowskiego, wykonawcę testamentu prymasa Władysława Łubieńskiego, jak również nieletniego Feliksa Ł-go, bratanka i spadkobiercę prymasa, z sumy 3.000 zł. zapisanej w kondycylu do testamentu sporządzonego przez prymasa w Skierniewicach 1766.19/VIII. r. (I. Kal. 206/208 k. 155). Wspólnie z żoną zobowiązali się w r. 1769 do spisania wzajemnego dożywocia (ib. 209/213 k. 23), zaś spisali je w r. 1773 (P. 1350 k. 322v). Piotr od siostry Stamirowskiej i jej męża otrzymał w r. 1769 plenipotencję do spraw związanych ze spadkiem po wuju Józefie Cywińskim, podczaszym poznańskim (I. Kal. 209/213 k. 28). Dobra Pakosław i Bródki, odziedziczone po tym wuju, sprzedał w r. 1771 za 195.000 złp. Józefowi Sczanieckiemu, podkoniuszemu koronnemu, z tym jednak, iż na jeden rok zatrzyma je zastawem w sumie 150.000 złp. (P. 1348 k. 19v). Szwagrowi Grodzickiemu w r. 1773 wypłacił z ceny Pakosławia i Bródek 40.000 złp. jak też 12.000 złp. posagu siostry Józefy (I. kal. 209/213 k. 160v). Wtedy też uiścił się z 40.000 złp. posagu siostrzenicy swej Helenie Łaszewskiej, żonie Józefa Klińskiego (ib. k. 161). Był w r. 1775 dziedzicem Chojna, Bronczyna i Główczyna w p. kal. (ib. 214/216 k. 242), w r. 1780 Krowicy Zawodnej i Cieszykowa w tymże powiecie (ib. 220 k. 169). Józefa z Korytowskich umarła 1782.14/VII. r., pochowana u Bernardynów w Kaliszu (A. B. Kal., W. 46). Piotr ożenił się powtórnie biorąc za żonę Kunegundę Grodzicką, córkę Józefa, chorążego wieluńskiego, i Konstancji Błeszyńskiej. Spisywali oboje w r. 1785 wzajemne dożywocie ona na Bronczynie, on na sumach (I. Kal. 225 k. 75). Sprzedali 1789.9/V. Krowicę synowi Władysławowi. Dobra te były obciążone zapisem sumy 29.000 złp. zrobionym przez Piotra na rzecz kapituły metropolitalnej gnieźnieńskiej (G. 115 k. 62v). Według Bonieckiego, Piotr umarł w r. 1794. Jego synowie z pierwszego małżeństwa to Antoni i Władysław, o którym niżej. Nie wiem z której żony rodził się syn Józef. Córka Urszula. Po Antonim z żony Józefy Dąmbskiej była córka Maria zamężna za Grabskim. Po Józefie, ożeniony, najpierw z Ostrowską, potem z Ludwiką Czarnecką, poszła odnoga osiadła w XIX w. w Królestwie Polskim. Gabriela, córka Jana Hilarego i Pelagii z Zajączków, wnuczka tego Józefa, wyszła przed r. 1844 za Konstantego Zakrzewskiego, dziedzica Gutów, potem Turska. Jadwiga, prawnuczka Józefa (córka też Józefa i Jadwigi Kręskiej, wnuczka Napoleona Adama i Józefy Rozdejczerówny), żona Stanisława Radońskiego, zmarła w Kaliszu 1906.5/IV. r., mając 32 lata, pochowana w Lipem koło Brudzewa (Dz. P.).

Władysław (Władysław Ignacy Antoni), syn Piotra i Korytowskiej, ur. w Chojnie w r. 1766 (Boniecki), podkomorzy J.Kr.Mci w r. 1788 (ib.) dziedzic Krowicy Małej i Cieszkowa, spłacił w r. 1789 kapitułę metropolitalną gnieźnieńską z ojcowego zapisu (G. 115 k. 62v). Członek komisji cywilno-wojskowej kaliskiej, kupił 1792.1/III. r. za 5.940 złp. od Jana Nepomucena Sokolnickiego dwór w Kaliszu tzw. "Zabłockich" i zaraz, 6/III., za taką sumę odprzedał Feliksowi Ł-mu, staroście nakielskiemu (I. Kal. 232 k. 163). Od tego Feliksa 25.IV. t. r. kupił za 110.000 złp. Oszczeklin i Raszewy w p. kal., ale jeszcze t. r. obaj odstąpili od kontraktu (ib. k. 218). Umarł w Chojnie w r. 1807. Żenił się dwa razy, najpierw w r. 1789 z Franciszką Radzimińską, która rozwiodła się z nim i poszła za Sulerzyskiego, potem 2-o v. zaślubił Barbarę Garbowską (Boniecki). Z pierwszej żony syn Józef, z drugiej synowie, Stafan zmarły bezpotomnie, Antoni oraz córki, Józefa zamężna za Brzeskim, i Emilia, mieszkająca w r. 1822 u brata Józefa w Kiączynie (LB. Skoraszewice), potem żona Józefa Sadowskiego, zmarła w r. 1888.

(I) Józef (Józef Kazimierz Piotr), syn Władysława i Radzimińskiej, ur. 1792.11/III. r., kapitan wojsk polskich, posesor (dziedzic?) w latach 1818-1827 Wiewiórczyna w p. pozn., zaślubił 1819.17/II. r. w Krzekotowicach Konstancję Bojanowską, córkę Bogusława i Magdaleny Kęszyckiej, ur. w Krzekotowicach 1798.14/II. r., głośną ze swego romansu z Adamem Mickiewiczem w czasie jego pobytu w Wielkopolsce w r. 1831. Józef był też dziedzicem Kiączyna w r. 1821 i Starego w pow. szamotulskim, a w r. 1827 posesorem Więckowic i Więckówek (LB Niepruszewo). Dziedzic Budziszewa w r. 1831 (LB Skoki), Potrzonowa i Włókna. Zmarł w Poznaniu 1846.19/VI. r., pochowany w Budziszewie (LM Św. Marcin, Pozn.; LM Skoki). Wdowa wyszła 2-o v. w Poznaniu w kościele Św. Marcina 1848.18/I. r., za Wandalina Wodpola, młodszego od niej o lat blisko 14. W r. 1863 żyli w seperacji (Hip. Wągr., Potrzanowo). Właścicielka Budziszewa, umarła w Poznaniu 1867.15/I. r., pochowana w Budziszewie (LM Św. Maria Magdal., Pozn.; Dz. P., tu data zgonu 16/I. Synowie: Franciszek (Franciszek Józef Konstanty), ur. w Kiączynie 1821.9/III. r., zmarły tamże 1845.4/III. r. (LB, LM Kazimierz). Stanisław i Bogusław. Z córek, Waleria (Bibianna Franciszka Waleria Anzelma), ur. w Poznaniu 1819.2/XII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), umarła w drugim roku życia. Maria (Marianna Tekla), ur. w Więckowicach 1827.6/IX. r. (LB Niepruszewo). Kiedy w Budziszewie chrzczono ją "z ceremonii" jako czteroletnie dziecko 1831.26/IX. r., asystował przy owej ceremonii Adam Mickiewicz. Maria już 1849.5/V. r. była żoną Józefa Wierzbińskiego ze Skoków. Rozliczenie spadkobierców Józefa miało miejsce w Rogoźnie 1849.16/VIII. r. Mienie jego, żyjącego we wsólnocie majątkowej z żoną, obejmowało: Budziszewo, Patrzanowo, Kiączyn i nieruchomość w Poznaniu przy ul. Rycerskiej. Wszystko razem wycenione na 267.000 tal. Ponieważ długów do spłacenia było 105.202 tal., pozostało do podziału 180.542 tal. oraz listy Ziemstwa. Wdowie przypadła z tego połowa, tj. 90.271 tal., dzieciom po 30.090 każdemu. Wdowa wzięła zrazu Budziszewo i dom w Poznaniu, ale potem w r. 1863 nabyła od syna Stanisława Pomorzanowice (464 ha) zaraz darowała je córce Wierzbińskiej, zachowując dla siebie dożywotnie użytkowanie i administrację tych dóbr (Hip. Wągr. Potrzanowo).

1. Stanisław (Leonard Bogusław Stanisław Kostka), syn Józefa i Bojanowskiej, ur. w Krzekotowicach 1822.7/XI. (LB Skoraszewice), wedle działów z r. 1849 dziedzic Potrzanowa w pow. obornickim, sprzedał te dobra 1831.18/X. r. matce, sam zaś wziął Budziszewo, zaślubił 1849.12/VI. r. Eleonorę Jaraczewską, córkę Juliana, dziedzica Głuchowa (LC Głuchów), ur. ok. r. 1832. Wniosła 6.000 tal. posagu zabezpieczonego na Potrzanowie. Był w r. 1851 dziedzicem Włókna (578 ha), a miał i Budziszewo (5.800 m.m.), które, wystawione w r. 1878 na subhastę, nabył za sumę 125.000 m. Pomorski Bank Hipoteczny i zaraz za 630.000 m. odprzedał rotmistrzowi Albrechtowi v. Treskow z Biedruska (Dz. P.). Stanisław zmarł 1892.26/IV. r. w zakładzie dla umysłowo chorych w Owińskach, pochowany w Kazimierzu (LM Chludowo-Owińska; Dz. P., tu data zgonu 28/IV.). Wdowa wyszła 2-o v. za Władysława Grabowskiego. Synowie: Dionizy Julian Antoni Józef, ur. w Głuchowie 1851.9/X. r. (LB Głuchów), zapewne zmarły dzieckiem, Maciej i Franciszek. Z córek, Gabriela (Gabriela Józefa Antonina), ur. w Poznaniu 1850.12/XI. r. (LB Św. Marcin, Pozn.; LB Skoki), wyszła przed 1878.11/IX. r. za Bolesława Sowińskiego, dra med., lekarza w Skokach. Maria (Maria Stanisława Eleonora), ur. w Poznaniu 1853.12/XI. r. (ib.), zmarła w Londynie 1879.11/IV. r. w klasztorze Najśw. Marii Panny (Dz. P.). Paula Klara Kaliksta ur. we Włóknie 1858.9/VIII. r., zmarła tamże 1859.2/X. r. (LB, LM Skoki).

1) Maciej, syn Stanisława i Jaraczewskiej, ur. w r. 1851, zmarły w Warszawie 1901.1/VIII. r., ożeniony z hr. Jadwigą Baworską, córką Włodzimierza i Antoniny z Harasimowiczów, ojciec Wandy i Zofii (Boniecki; Borkowski, Alm. Błęk.).

2) Franciszek, syn Stanisława i Jaraczewskiej, ur. 1859.2/X. r., uzyskał w r. 1885 doktorat filozofii w Heidelbergu (Dz. P.), w Krakowie u Kapucynów zaślubił 1886.15/V. r. Rozalię Gorczyńską, córkę Juliana i Rozalii z Czajkowskich, właścicielką dóbr Stryszów koło Kalwarii Zebrzydowskiej (ib.), która owe dobra wniosła mężowi. Syn ich Wojciech, ur. w Stryszewie w r. 1894. Córki: Maria za Kazimierzem Skrochowskim, Rozalia, Stanisława, Anna i Zofia (Boniecki).

2. Bogusław, syn Józefa i Bojanowskiej, ur. w Kiączynie 1825.3/II. r., uczestnik robót spiskowych w r. 1846, brał udział w powstaniu r. 1848, zaś w r. 1863 był członkiem Komitetu Jana Działyńskiego, a potem t. r. twórcą Komitetu Wielkopolskiego organizującego wyprawy do Królestwa. Więzień w r. 1864. Poseł do sejmu pruskiego w latach 1861-1877 i do sejmu prowincjonalnego od r. 1865 (P. S. B.). Zaślubił 1849.20/II. r. Annę Wierzbińską z Czarnegosadu, ur. ok. r. 1825. Mieszkał wtedy we Włóknie (LC Koźmin). Od r. 1849 dziedzic Kiączyna, otrzymanego w działach po ojcu, dobra Kiączyn i Stare w pow. szamotul. (3.100 m.m.) w r. 1884 sprzedał synowi Wojciechowi (Dz. P.). Umarł w Poznaniu 1885.18/VI. r., pochowany w Kazimierzu (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Synowie jego: Artur, Wojciech i Tadeusz. Z córek, Konstancja (Konstancja Franciszka Balbina), ur. w Poznaniu 1850.9/III. r., (LB Św. Marcin, Pozn.) zaślubiła w Kiączynie 1869.4/X. r. Wacława Swinarskiego z Dębego, zmarła w Poznaniu 1926.27/IX. r., pochowana w Lubaszu. Emilia Magdalena, ur. w czerwcu w r. 1853, zmarła w Kiączynie 1857.25/XII. r. (LM Kazimierz). Stanisława, ur. 1854.9/XI. r., wyszła 1879.25/I. r. za Pawła Wyskotę Zakrzewskiego z Goliny, umarła w Poznaniu 1930.3/XII. r.

1) Artur, syn Bogusława i Wierzbińskiej, ur. w r. 1852 (Boniecki), mieszkał zrazu w Starem, a w r. 1882 kupił Chłędowo w p. gnieźn. (Dz. P.). Umarł w Toruniu 1887.29/VII. r., wskutek rany otrzymanej poprzedniego dnia w pojedynku z Brederowem, porucznikiem ułanów pomorskich (ib.).

2) Wojciech, syn Bogusława i Wierzbińskiej, ur. w Kiączynie 1856.23/IV. r. (LB Kazimierz), studiów inżynierskich w Berlinie nie ukończył i od r. 1884 gospodarował w dobrach kupionych od ojca, Kiączynie i Starem. Ożenił się w Starogrodzie 1884.21/X. r. z Janiną (Joanną) Chełkowską, córką Ildefonsa i Józefy z Łukaszewiczów, dziedziców Kuklinowa (Dz. P.). Umarł w Kiączynie 1903.10/X. (ib.), zaś wdowa umarła tamże 1922.19/I. r., pochowana w Kazimierzu (ib.). Syn ich Bogusław. Z córek, Maria, żona Alfreda Piwnickiego. Anna, ur. w Kiączynie 1887.23/I. r., działaczka oświatowa, uczestniczka w przygotowaniach plebiscytu na Warmii i Mazurach w r. 1920, potem na Górnym Śląsku, założycielka i prezeska Koła Włościanek w Kazimierzu, umarła w Zielonej Górze 1960.12/II. r. (P. S. B.) Wreszcie Józefa.

Bogusław, syn Wojciecha i Chełkowskiej, ur. 1893.25/XII. r., w Kiączynie, uczestnik powstania wielkopolskiego 1919 r., w randze porucznika brał udział w wojnie polsko-rosyjskiej t. r. W latach 1935-1938 posłował na sejm z BBWR. Wiceprezes Wielkopolskiej Izby Rolniczej, w latach 1935-1938 prezes Rady Związku Eksporterów Zboża, w latach 1937-1939 wiceprezes Międzynarodowego Europejskiego Związku Buraczanego. We wrześniu 1939 r. walczył w grupie "Polesie" gen. Kleeberga, potem przebywał w Oflagu w Woldenbergu. Umarł w Stargardzie Szczecińskim 1941.22/IV. Był dziedzicem Kiączyna z folwarkiem Stare w pow. szamotul. (765 ha). Ożeniony był z Anną z Grodzickich (P. S. B.). Syn ich Wojciech, córka Maria, żona Tedeusza Lalika, docenta, pracownika Instytutu Historii PAN.

3) Tadeusz (Tadeusz Franciszek Ksawery), syn Bogusława i Wierzbińskiej, ur. w Kiączynie 1859.5/XII. r. (LB Kazimierz), pracownik Banku Kwilecki i Potocki w Poznaniu, zaślubił 1885.21/IV. r. w kościele Najś. Marii Panny w Poznaniu Annę (Annę Sewerynę) Łyskowską, córkę Mieczysława i Marii z Łukaszewiczów, ur. ok. r. 1866 (LC Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Umarł 1898.3/IX., nazwany wtedy "kupcem" (LM Św. Marcin, Pozn.). Wdowa wyszła 2-o v. za dra Piotra Lacroix we Francji.

(II) Antoni (Antoni Wit), syn Władysława i Garbowskiej, ur. w. r. 1897 w Piotrkowicach w gub. kaliskiej, oficer wojsk polskich w r. 1831, właściciel Woli Czewujewskiej i Wapienka w pow. wągrowieckim. Od Ludwika Wilkońskiego kupił wraz z żoną 1862.28/V. r. za 14.000 tal. Wapno (Hip. Wągr. Wapno). Wapienko przekazał 1879.20/IV. r. synowi Władysławowi, zastrzegając dla siebie dożywotnio roczną rentę 600 tal. Umarł w Wiśniewie koło Łekna 1879.22/V. r., pochowany w Czeszewie (Dz. P.). Żona jego, Roksolana Sulerzyska umarła w Wapienku 1873.10/XI. r., pochowana w Srebrnogórze (ib.). Synowie, Władysław, ur. w r. 1839, właściciel Wapienka (Boniecki), i Witold. Władysław Wapienko sprzedał 1907.10/V. r., za 179.000 m. Michałowi i Katarzynie z Szymczaków Saganowskim (Hip. Wągr., Wapienko). Z córek, Franciszka, żona Jana Moszczeńskiego, zmarła 1860.27/I. r., pochowana w Cerekwicy. Prakseda, ur. ok. r. 1837, żona Józefa Golcza, zmarła 1912.24/VI. r. w wieku lat 75, pochowana w Ciążeniu w Królestwie Polskim. Jadwiga, żona Juliana Ponikiewskiego z Wiśniewa, zmarłego 1895.21/I. r., pochowanego w Czeszewie, przeżyła męża i umarła 1901.6/X. r.

Witold, syn Antoniego i Sulerzyskiej, ur. ok. r. 1844, właściciel Dolnika z Poruszkowem(?) w pow. złotowskim, które to dobra w r. 1886 z subhasty nabył za 226.000 m. fiskus (Dz. P.). Umarł w Poznaniu 1887.17/VII. r. (ib.). Jego pierwszą żoną była Grabowska (Boniecki), za którą wziął powyższe dobra. Owdowiawszy, zaślubił 1881.5/VII. r. w Farze poznańskiej Karolinę Nasierowską, ur. ok. 1854 r., córką Walentego belwederczyka, dziedzica Oczkowic, i Filipiny Wilczyńskiej (LC Św. Maria Magdal., Pozn.; Dz. P.). Z drugiej żony syn Bogdan, zmarły młodo, i córka Zofia (Boniecki).

II) Jan, syn Stanisława i Karskiej, cześnik szadkowski, dziedzic połowy Chojna i Główczyna w latach 1730-1734 (I. Kal. 167 s. 493, 171/173 s. 182). Od Franciszka i Macieja braci Waliszewskich w r. 1753 brał na trzy lata w zastaw za 18.000 złp. wieś Dąbrowę w p. kal. (ib. 196/198 k. 97v-98). Współspadkobierca w r. 1753 stryja Aleksandra, kasztelana gnieźnieńskiego (ib. k. 172v; G. 98 k. 618v). Mąż Joanny Sczanieckiej, córki Wojciecha, w r. 1726 (Z. T. P. 45 k. 334). Synowie: Stefan, Michał, Józef, Aleksander. Według Bonieckiego miały też być cztery córki, z których Agnieszka zaślubiła w Raczkowie 1772.3/II. r. Wojciecha Pągowskiego.

(I) Stefan (Stefan Wojciech), syn Jana i Sczanieckiej, proboszcz kaplicy Ł-ch w katedrze gnieźnieńskiej, objął tę prebendę 1760.27/III. r., na kanonii gnieźnieńskiej instalowany 1761.29/X. r., wiceprezydent Trybunału Koronnego Prowincji Wielkopolskiej, w r. 1789 administrator archidiecezji, opat komendatoryjny trzemeszeński, kawaler ord. Św. Stanisława, prekonizowany 1790.14/XII. r. na biskupa biblieńskiego, wyświęcowny 1791.27/II. r., syfragan gnieźnieński, zmarł w Gnieźnie 1808.21/V. r. (Korytkowski; Biniecki).

(II) Michał, syn Jana i Sczanieckiej, generał-adiutant królewski w r. 1774, szambelan w r. 1775. Zaślubił najpierw przed r. 1774 Monikę Gąsiorowską, kasztelankę bydgoską, zmarłą po r. 1785, zaś 2-o v. Józefę Mikorską, zmarłą 1826.23/IX. r., Córki jego, Julia za Władysławem Podczaskim, Emilia, żona 1-o v. Mohla, 2-o v. Płonczyńskiego (Boniecki).

(III) Józef, syn Jana i Sczanieckiej, posesor Bliżyc w p. gnieźn. w r. 1761 (LC Raczkowo), miecznik nowogrodzki w r. 1770, ożenił się najpierw z Franciszką z Ordęgów, a 2-o v. był w r. 1785 mężem Joanny Koszutskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Radońskim. W imieniu własnym i tej drugiej żony kwitował wtedy ze sprawy sądowej o popełnione gwałty Antoniego Jana Sakowskiego, rodzącego się z Salomei Radońskiej (I. Kal. 225 k. 68). Wraz ze swym nieletnim pasierbem, Kasprem Radońskim, spadkobiercą ojca, skwitowany był w r. 1786 przez Michała Gromadzkiego z kondemnat (ib. 226 k. 410). Z pierwszej żony córka Tekla (Jadwiga?), ur. w Bliżycach, ochrzcz. 1761.30/IX. r. (LB Raczkowo), z drugiej syn Wincenty (Boniecki).

(IV) Aleksander, syn Jana i Sczanieckiej, mąż Marianny Czaplickiej, ojciec Adama Szczepana, sędziego apelacyjnego poznańskiego w r. 1807, zmarłego po r. 1841, po którym z żony Bogumiły Goskówny syn Seweryn i córki (ib.).

III. Wojciech, syn Macieja i Radolińskiej, uczestniczył w działach braterskich 1704.14/VI. r. (I. Kal. 157 s. 70), dziedzic Chojna w r. 1730 (ib. 167 s. 372), elektor Stanisława Leszczyńskiego z wojew. kaliskiego w r. 1733. Nie żył już w r. 1753 (ib. 196/198 k. 172v). Był mężem Teresy Orzelskiej, córki Andrzeja i Barbary Pęcherzewskiej, która uzyskała w r. 1720 od swej matki zapis 2.000 zł. (ib. 161 s. 145). Synowie, Jakub i Aleksander, obaj w r. 1753 współspadkobiercy stryja Aleksandra, kasztelana gnieźnieńskiego (ib. 196/198 k. 172v; G. 98 k. 618v). Z nich, Jakub, mąż Julianny z Kałowskich, bezdzietny (Boniecki).

Aleksander, syn Wojciecha i Orzelskiej, starosta wągłaczewski w r. 1753, już nie żyjący w r. 1767. Był w r. 1724 mężem Wiktorii Kałowskiej, córki Aleksandra i Marianny z Piwów (I. Kal. 185/189 k. 90, 206/208 k. 155), nie żyjącej już w r. 1786 (I. Kon. 83 k. 264). Spośród synów, Kazimierz, ur. 1743.4/III. r., wyświęcowny na kapłana w r. 1768, kanonik metropolitalny gnieźnieński w r. 1795, proboszcz kaplicy Ł-ch w r. 1808, instalowany na archidiakonię gnieźnieńską 1809.28/XII. r., umarł w Gnieźnie 1814.28/VI. r. (Korytkowski). Michał, kanonik kaliski, proboszcz w Warcie i Kalinowej. Wojciech, mąż Anny Gałczyńskiej, bezdzietny. Antoni, starosta wągłaczewski w r. 1767, kwitował Stanisława Młodziejowskiego, biskupa przemyskiego i podkaclerzego koronnego, wykonawcę testamentu prymasa Władysława Ł-go, jak również Feliksa Ł-go, wnuka prymasa po bracie, z sumy 1.200 złp. zapisanej przez prymasa w kodycylu do testamentu (I. Kal. 206/208 k. 155v). Żoną Antoniego była Krystyna Bogusławska (Boniecki). Spośród córek Aleksandra Franciszka była w r. 1786 żoną Wojciecha Gosławskiego, burgrabiego grodzkiego sieradzkiego. Anna wyszła przed r. 1790 za Wojciecha Ordęgę. Zapewne córką Aleksandra była również Maria (Marianna), w latach 1790-1815 wdowa po Łukowskim z Gołunia. Nazwana wtedy ciotką córki powyższych małżonków Ordęgów (LC Św. Trójca, Gniezno). Będąc już wdową zmarła ona w Czachórkach 1817.26/I. r. w wieku 67 lat.

IV Maciej, syn Macieja i Radolińskiej, elektor Augusta II z wojew. poznańskiego w r. 1697 r., rotmistrz powiatu sieradzkiego w r. 1709, komisarz skarbowy i administracyjny poborów ziemi sieradzkiej umarł w r. 1710 (Boniecki). Z przeprowadzonych w r. 1704 działów braterskich wziął wespół z bratem ks. Andrzejem Gowrzałów, Garbów i Orzech, dobra wycenione na 100.000 zł. (I. Kal. 157 s. 70). Z żony Marianny z Romiszwic Stokowskiej, już nie żyjącej w r. 1720 (ib. 161 s. 514), pozostawił synów, Władysława i Floriana, oraz córkę Gertrudę, w r. 1720 żonę Jana Taczanowskiego, z czasem stolnika trembowelskiego już nie żyjącą w r. 1763.

I) Władysław (Władysław Aleksander), syn Macieja i Stokowskiej, ur. w Iwanowicach 1703.1/XI. r., kanonik kijowski w r. 1721 (I. Kon. 75 k. 243), kanonik metropolitalny gnieźnieński w r. 1726, proboszcz-infułat łaski w r. 1728, scholastyk krakowski w r. 1730, dziekan gnieźnieński w r. 1742, t. r. pisarz wielki koronny, opat komendatoryjny paradyski w r. 1748, kustosz sandomierski w r. 1752, mianowany 1757.27/XI. r., arcybiskupem lwowskim, odprawił ingres do Lwowa 1758.3/VIII. r. i tegoż dnia otrzymał order Orła Białego, arcybiskupem gnieźnieńskim mianowany 1759.11/III. r., ingres odbył w maju, kawaler ord. Św. Stanisława w r. 1765. Obok brata Floriana dziedzic Kalinowej, skwitowany wraz z nim w r. 1721 przez siostrę Taczanowską z 9.800 złp. z dóbr macierzystych (I. Kon. 75 k. 243). Współspadkobierca w r. 1753 stryja Aleksandra, kasztelana gnieźnieńskiego (I. Kal. 196/198 k. 183v). Zmarł w Warszawie 1767.21/VI. r. (P. S. B.; Boniecki). Spadek po nim dostał się spadkobiercom zarówno po bracie Florianie jak i po siostrze Taczanowskiej (I. Kon. 80 k. 284v).

II) Florian, syn Macieja i Stokowskiej, ur. ok. r. 1705, cześnik piotrkowski, deputat na Trybunał Koronny w Piotrkowie w r. 1730, elektor Stanisława Leszczyńskiego w r. 1733, stolnik rawski w latach 1735-1746, pisarz grodzki sieradzki w r. 1736, podstarości i sędzia grodzki sieradzki w latach 1739-1746, poseł na sejm grodzieński w r. 1744, posłował znów z ziemi rawskiej w r. 1750 (Boniecki), dostał 1760.26/I. r. starostwo Kruszwickie po śmierci Niemojewskiego (K. P. nr 5, wiadomość z Warszawy 30/I.), ale wkrótce potem, 22/III. t. r. odstąpił owo starostwo Longinowi Karłowskiemu, a t. r. zrezygnował i z pisarstwa ziemskiego sieradzkiego. Mianowany 1760.27/VI. r. wojewodą poznańskim (P. 500 k. 127), otrzymał 3.VIII. t. r. order Orła Białego. Współspadkobierca stryja Aleksandra, kasztelana gnieźnieńskiego 1773 r., nabył za 98.000 złp. od brata Władysława oraz od potomków innych swych braci, Stanisława i Wojciecha, części po tym stryju w Szczytnikach, Wawrach i Korzekwinie w p. kal. (I. Kal. 196/198 k. 172v, 183v). T. r. w imieniu własnym i tych współspadkobierców stryja miasto Sławno oraz wsie Myszki i Sławienko sprzedał za 90.000 złp. Kazimierzowi Węsierskiemu, assesorowi sądowemu ziemskiemu tucholskiemu (G. 98 k. 618v). Zastawny posesor Piwonic w r. 1754 (I. Kal. 196/198 k. 157v). Na wzór wypraw zapisanych już córkom, Małgorzacie, zamężnej Radolińskiej, i Magdalenie, zamężnej Rychłowskiej, zapisał w r. 1759 sumę córce Kunegundzie (Katalog Arch. Radol., s. 130) Umarł w Warszawie 1760.28/IX. r. (P. S. B.; Boniecki). Jego pierwszą żoną była zaślubiona ok. r. 1730 Bogumiła (Teofila) Walewska, córka Wojciecha, kasztelana rozpirskiego, i Domicelli Nowomiejskiej, już nie żyjąca w r. 1755, Ożenił się po raz drugi z Marianną Wilkowską, wdową 2-o v. po Stefanie Trębińskim, podstolim trembowelskim, zmarłą w r. 1787 w wieku 75 lat (G. W. nr 13, wiadomość z Lublina 21/I.). Z pierwszego małżeństawa syn Celestyn oraz córki. Z nich, Kunegunda była w latach 1751-1779 żoną Józefa Magnuszewskiego, z czasem wojskiego piotrkowskiego, wdowa w r. 1775, zmarła w Grębaninie 1794.31/III. r. Małgorzata, w r. 1755 żona Kajetana Radolińskiego, potem wojskiego poznańskiego, zmarła 1784.7/VIII. r. Magdalena w latach 1759-1780 żona Stanisława Rychłowskiego, wojskiego piotrkowskiego, potem kasztelana spicimirskiego.

Celestyn, syn Floriana i Walewskiej, szambelan królewski w r. 1753, zmarły w r. 1759. Żoną jego była Paulina (Paula) Szembekówna, starościanka brzeska, która 2-o v. poszła za Jana Potockiego, starostę guzowskiego, zaś 3-o v. w r. 1763 za Andrzeja Ogińskiego, kasztelana trockiego, marszałka wielkiego literwskiego. Umarła w r. 1787 (Boniecki; I. Kal. 209/213 k. 21, r. 1771). Jedyny syn Feliks.

Feliks (Feliks Franciszek), syn Celestyna i Szembekówny, ur. w Minodze koło Olkusza 1758.22/XI. r. Poseł na sejm 1778 r. z wojew. kaliskiego, otrzymał wtedy order Św. Stanisława, zaś w grudniu t. r. dostało mu się starostwo nakielskie. Posłował na sejm 1788-1782, dostał w r. 1791 order Orła Białego. Na czele deputacji szlachty wielkopolskiej udawał się w r. 1793 do króla pruskiego. Otrzymał 1798.5/VII. r. dziedziczny pruski tytuł hrabiowski, zaś w r. 1805 order Orła Czerwonego. Dyrektor Wydziału Sprawiedliwości przy Komisji Rządzącej 1807.14/I. r., w październiku t. r. minister sprawiedliwości Księstwa Warszawskiego. założyciel w r. 1808 Archiwum Ogólnego Krajowego w Warszawie (P. S. B.). Dziedzic Kuczowoli, Korzekwina, Wawrów, po śmierci prymasa Władysława Ł-go odziedziczył po nim ponadto Małków, Szczytniki i Kalinowę w Kaliskim. Od Walentego Jaxy Żeromskiego, komornika granicznego sieradzkiego, uzyskał w r. 1771 zobowiązanie sprzedania za 38.000 złp. Popowa w pow. kaliskim (I. Kal. 209/213 k. 21, 214/216 k. 245; Katalog Arch. Radol., s. 155). Skwitował w r. 1778 swego opiekuna, Stanisława Kostkę Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego, kanclerza wielkiego koronnego, z sumy 27.000 złp. (P. 1335 k. 341). Od ojczyma Ogińskiego ok. r. 1780 odkupił za 90.000 zł. starostwo niegrodowe Zagość. Od Łukasza Bnińskiego, sędziego ziemskiego poznańskiego, w r. 1791 kupił Oszczeklin i Raszewy, a 1792.25/IV. r. sprzedał owe dobra za 110.000 złp. Władysławowi Ł-mu, szambelanowi królewskiemu. Jadnak t. r. odstąpili obaj od tego kontraktu (I. Kal. 232 k. 218). Od tegoż Władysława Ł-go nieco wcześniej, bo 6/III. t. r. kupił za sumę 5.940 zł. dwór w Kaliszu zw. "Zabłockich" (ib. k. 163). Szczytniki i Kalinowę w r. 1787 wymienił z rządem pruskim na starostwo guzowskie, które trzyma jego matka. T. r. po jej śmierci osiadł w tej dawnej krolewszczyźnie. W zaborze austriackim zachował dożywocie starostwa zagojskiego (Zagość), dopiero w r. 1821 przejętego na skarb Królestwa Polskiego (P. S. B.). Umarł w Guzowie 1848.2/IV. r., pochowany w Wiskitkach. Pierwszą jego żoną była Teodora Rogalińska, córka Kaspra, wojewody inflanckiego, i Anny Golińskiej. Oprawił jej 1775.27/XII. r. sumę 200.000 złp. posagu (P. 1352 k. 86v). Małżeństwo zostało unieważnione w r. 1779 i Teodora kwitowała się t. r. wzajemnie z Piotrem Ł-im, podczaszym szadkowskim, działającym w imieniu jej byłego męża, z zapisu 200.000 zł., danego jej w r. 1775 (P. 1356 k. 64). Od ojca swego kupiła 1781.4/VII. r. za 204.399 zł. wsie Ujazd, Kowalewo i Lechowo w p. kośc. (P. 1358 k. 395), a sprzedała je 1784.14/VII. r. za 205.299 zł. Józefowi Żółtowskiemu (Kośc. 334 k. 299v). Poszła 2-o v. 1878.8/VIII. r. za Piotra Bielińskiego (h. Szeliga), pisarza wielkiego koronnego (LC Kamieniec) i t. r. spisywała z nim wzajemne dożywocie (P. 1364 k. 176v). Feliks Ł. ożenił się po raz drugi 1782.6/XI. r. z Teklą (Teklą Teresą) Bielińską (h. Junosza), córką Franciszka, pisarza wielkiego koronnego, i Krystyny Sanguszkówny, ur. 1762.6/VI. (P. S. B. daje datę 1767!), zmarła w Krakowie 1810.15/VIII. r. Wszystkie dzieci Feliksa, siedmiu synów i trzy córki, z niej były zrodzone. Spośród nich zajmę się tylko najmłodszym z synów, Józefem, jako że tylko on był związany z Wielkopolską.

Józef, syn Feliksa i Biegańskiej, ur. 1797.16/X. r. w Zagości, ożenił się w Pudliszkach 1823.18/V. r. z Józefą Pruską, córka Jana i Ludwiki z Sczanieckich, ur,. 1804.26/X. r. (LC, LB Krobia), jedyną spadkobierczynia rodziców. Wniosła mu ona: Pudliszki, Kokoszki, Karzec, Kuczynę i Jeżewo. W Pudliszkach wystawił pałac, zaś dawny dwór darował na szkołę wiejską przez siebie założoną. Wystawił też tam cukrownię, a w Kuczynie gorzelnię. I jadno i drugie przyniosło mu tylko straty. Był współwłaścicielem domu handlowego w Gdańsku, który w r. 1842 zbankrutował, więc w ślad za tym poszła stopniowa wyprzedaż dóbr. Pudliszki sprzedane zostały jako ostatnie w r. 1856. Ale już wcześniej, ok. r. 1848 Ł-cy zamieszkiwali we Wrocławiu, a po sprzedaży Pudliszek wynieśli się na Ukrainę, gdzie Józef wziął dzierżawę. Potem wraz z zięciem, Julianem Ł-im, przenieśli się do Puław, stąd do Łodzi i wreszcie ok. r. 1865 do Warszawy, gdzie Józefa umarła 1877.18/IV. r., Józef zaś zmarł 1885.31/X. r., pochowany w Wiskitkach (Dzierzbicki). Jedyny jego syn Włodzimierz, ur. w Pudliszkach 1824.2/V. r. (LB Krobia), umarł w Ostendzie 1849.10/X. r., Z córek, Tekla (Tekla Anna), ur. w Pudliszkach 1825.23/VII. r. (ib.), wyszła w Guzowie 1814 r. za swego stryjecznego brata, Pawła Ł-go, umarła w Wiskitkach 1853.20/IV. r. (Dzierzbicki). Jej mąż zmarł w Warszawie 1892.29/II. r. Franciszka, ur. w Pudliszkach 1827.15/I. r., zmarła tamże 1833.26/IV. r., pochowana w Krobi (LB, LM Krobia), wyszła tamże 1850.25/VII. r. za stryjecznego brata Juliana Ł-go, właściciela Śląskowa koło Jutrosina, którą to wieś krótko potem sprzedał i wyniósł się do Królestwa Polskiego, Zmarł w Warszawie 1873.23/V. r., ona zaś umarła w Krakowie 1903.24/IX. r. (Dz. P.). Wiktoria, ur. 1831.6/III. r. w Pudliszkach (LB Krobia), zaślubiona 1851.23/IX. r. Hipolitowi Popielowi, właścicielowi Zajezierza koło Sandomierza. Maria (Maria Paulina Róża), ur. 1832.25/X. r. w Pudliszkach (ib.), wstąpiła do zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia w Poznaniu 1856.5/XI. r. Irena, ur. w Pudliszkach 1835.27/XI. r., umarła tam 1837.18/V. r. (LB, LM Krobia). Barbara, ur. w Pudliszkach 1837.11/XII. r. (LB Krobia), chyba zmarła młodo. Ludwika, ur. tamże 1839.2/VII. r. i tam zmarła 1843.6/II. (LB, LM Krobia).

V. Aleksander (Aleksander Mikołaj), syn Macieja i Radolińskiej, podwojewodzi sieradzki w r. 1707, kaliski w latach 1713-1720 (I. Kal. 159 s. 15, 161 s. 60; P. 1144 k. 187v), podsędek ziemski kaliski w r. 1720, sędzia ziemski w r. 1738 (Boniecki), mianowany kasztelanem gnieźnieńskim 1749.22/I. r. (Kossakowski; K. P. nr 635, tu wiad. z 22/I. mowa iż kasztelania dana "wczoraj"). Z działów z braćmmi, dokonanych 1704.14/VI. r., dostały mu się Szczytniki, Wawry, Korzekwin i Siedliska w p. kal., oszacowane na 85.000 zł. (I. Kal. 157 s. 70). Skwitowany w r. 1707 przez siostrę Konstancję Ordężynę z 5.700 złp. na poczet sumy 10.000 zł. posagu (ib. 158 s. 152). Od Franciszka Gorzeńskiego w r. 1726 kupił za 57.000 złp. dobra Myszki, miasto Sławno i wieś Sławienko w p. gnieźn. (P. 1204 k. 219; I. Kal. 196/198 k. 172v). Spisywał w r. 1741 testament, ale go skasował i 1746.7/I. r. sporządził nowy (I. Kal. 185/189 k. 11), w którym miedzy innymi zapisami było i 12.000 złp. dla siostry Katarzyny zamężnej Pruszkowskiej (ib. 196/198 k. 185). Nie żył już w r. 1753, a spadek po nim brali synowie jego braci (ib. k. 172v, 183v; G. 98 k. 618v). Pierwszą żoną Aleksandra była w r. 1705 Anna Wężykówna, córka Rafała, miecznika dobrzyńskiego, i Klary z Ossolińskich, wdowa po Janie Ciświckim, staroście stawiszyńskim, która wniosła mu posesje Iwna, Chorzałek, Ruścia i Wiktorowa, dóbr swoich oprawnych a dziedzicznych teraz Jana Morawskiego, kasztelana przemęckiego (P. 285 k. 238v. 289 k. 237, 1144 k. 187v). Udział swój w spadku po Bełżeckich i Stanisławskich w r. 1720 scedowała swym braciom, Aleksandrowi, Stanisławowi i Franciszkowi Wężykom (I. Kal. 161 s. 60). Od męża otrzymała w r. 1726 zobowiązanie zapisania oprawy 24.000 złp. posagu (P. 1206 k. 24v). Zaspokojona jednocześnie przez Wojciecha Morawskiego, bratanka i współspadkobiercę kasztelana przemęckiego, skasowała swe oprawne prawa na Iwnie, Chorzałkach, Ruścu i Wiktorowie (P. 1206 k. 29). Drugą żoną Aleksandra była Marianna Radomicka, córka Władysława, wojewody poznańskiego, której w r. 1733 na Sławnie, Myszkach i Rzepczynie w p. gnieźn. oprawił posag 30.000 złp. (P. 1238 k. 37v). Z tej drugiej żony były córki: Aleksandra Kunegunda Anna, ochrzcz. 1733.22/VII. r., zmarła 30/VII. t. r., i Kunegunda, ochrzcz. 1734.3/IV. r. (LB, LM Nowemiasto), też zmarła dzieckiem. Zob. tablicę 1-4.

Marcin (Lubiński) z ziemi sieradzkiej z żoną Jadwigą Wardęską Kantorówną kwitowali w r. 1619 z 10 grz. Macieja Wardęskiego Gocza (I. Kon. 40 s. 243). Paweł nie żył już w r. 1629, kiedy to jego córka Zofia była żoną Adama Krzęcieskiego (P. 1426 k. 554v). Jan nie żył już w r. 1641, kiedy wdowa po nim, Zofia Kłunowska, dziedziczka Cieni, mająca od męża oprawę na Łubnej, zawierała ze Stanisławem Przetockim kontrakt o dzierżawę Bliżyc w p. gnieźn., wsi dziedzicznej Waleriana Wyleżyńskiego (I. Kal. 107a s. 802). Wojciech, w r. 1676 mąż Zuzanny Wierzchaczewskiej, córki Władysława (Z. T. P. 32 s. 478). Kazimierz, mąż Katarzyny Szczawińskiej, córki Adama i Marianny Bonińskiej, której to Katarzynie Wojciech Antoni Wierzbięta Biskupski w r. 1681 zapisał sumę 1.000 zł. (I. Kal. 140 k. 346). Żyli jeszcze ci małżonkowie w r. 1685 (ib. 143 s. 198). Anna, zamężna Magnuska, chrzestna 1759.26/IV. r. Czy to aby nie pomyłka w imieniu i czy w istocie nie chodzi tu o Kunegundę z Ł-ch Magnuską, córkę wojewody Floriana? Helena, 1-o v. żona Tomasza Milewskiego, 2-o v. w r. 1757 za Marcinem Borzęckim, nie żyła już w r. 1791. Elżbieta wyszła przed r. 1765 za Jakuba Rytelskiego. Katarzyna, z Żydowa, zmarła dzieckiem, pochowana 1770.31/VIII. r. (Sep. Reform. Szmot.). Wojciech, liczący ok. 60 lat, zmarł 1777.31/VI. r. (LM Św. Mikołaj, Pozn.). Konstancja wyszła przed r. 1782 za Marcina Głoszczewskiego. Elżbieta, żona Jana Stokowskiego, nie żyjącego już w r. 1785. Anastazy, mąż Marianny Gałczyńskiej, córki Wawrzyńca i Katarzyny z Koszutskich, której to Mariannie wuj jej, ks. Roch Koszutski, kanonik łęczycki, cedował w r. 1788 swoją część ze spadku po swym stryju, Władysławie Koszutskim (P. 1365 k. 580). Urszula, rozwiedziona z Madalińskim, poszła 2-o v. przed r. 1806 za Leona Dzierzbińskiego i umarła w Poznaniu 1814.25/VIII. r., mając 38 lat. Florentyna wyszła przed 1821.17/XI. r. za Franciszka Skąpskiego, posesora Osieka. Panna Melania, gość we dworze w Krzekotowicach, chrzestna 1822.14/II. r. (LB Pępowo). Adelajda, cysterka ołobucka, zmarła w Ołoboku 1843.18/II. r., mając lat 69, po spędzeniu w zakonie 49 lat (LM Obra). Maria z Niniewskich Ł-a (Łubiańska?), posesorka wsi, chrzestna 1846.4/X. r. (LB Ołobok). Adala, chrzestna 1856.23/X. r. (LB Czerwonawieś). Dobra Zimnice koło Krzywinia, dawniej własność Kunowa, należące do hr. Ł-go (którego?), zostały w r. 1873 sprzedane za 152.000 tal. Trzebuchowskiemu (Dz. P.). Helena wyszła przed r. 1874 za Henryka Dobrzyckiego, posesora Baborowa. Feliks, kapitan b. wojsk polskich, rezydent w Miłosławiu u Mielżyńskich, zmarł tam 1880.10/VI. r. (ib.). Panna Maria, córka Alfreda i Marii z Przezińskich, zmarła w Poznaniu 1890.25/XI. r., licząc 24 lata. O jej śmierci donosił Konstanty Ł. (LM. Św. Maria Magdal., Pozn.). Bohdan zmarł w Wiśniewie 1901.20/VII. r., w 18-ym roku życia (Dz. P.). Jan, właściciel w 20-leciu miedzywojennym Szubina-Wsi ( 645 ha).


@tablica: Łubieńscy h. Pomian 1

@tablica: Łubieńscy h. Pomian 2

@tablica: Łubieńscy h. Pomian 3.

@tablica: Łubieńscy h. Pomian 4

>Łubieńscy z Łubna koło Sobótki w pow. łęczyckim. Melchior, mąż Doroty Niemieczkowskiej, która w r. 1612 kwitowała brata Adama z dóbr po rodzicach (P. 988 k. 563v). Od tego swego szwagra kupił Melchior w r. 1629 za 2.600 złp. część Witakowic w p. gnieźn., po czym na połowie tej części oprawił żonie posag 1.500 złp. (P. 1416 k. 694) Był "cywilnie zmarły" w r. 1638, kiedy Dorota "zalewek" i staw w Witakowicach zrezygnowała Adrianowi Radlickiemu, pisarzowi grodzkiemu poznańskiemu (P. 1419 k. 345). procesowała w r. 1640 Łukasza Otuskiego (P. 165 k. 578). Melchior, bezdzietny, umarł między r. 1640 a 1644, zaś Witakowice dziedziczyli jego siostrzeńcy, Boryccy i Suchodolscy. Dorota męża przeżyła występując jeszcze w r. 1644 (P. 169 k. 75, 437v). Nie żyła już w r. 1650, a jej spadkobiercami byli bratankowie Niemieczkowscy (P. 1061 k. 175).

>Łubkowie h. Lubicz. Marianna Łubkówna i mąż jej, Wojciech Jagodziński, skarbnik gostyński, oboje już nie żyli w r. 1776.

>Łubkowscy h. Bończa z Łubków w Lubelskim. Marcin z Łubków Ł., już nie żyjący w r. 1593, ojciec Anny, w latach 1593-1603 żony Janusza Łubowskiego, nie żyjącego już w r. 1609 (R. Kal. 6 k. 775; Ws. 19 k. 372v, 25 k. 370v). Józef Buza(?) Ł., dzierżawca Radosiewa koło Czarnkowa, zaślubił 1784.1/XI. r. Karolinę z Logów (LC Czarnków). Żył jeszcze 1793.4/VI. r. (LC Ujście). Ich córki to, Marianna, ur. w Radosiewiu, ochrzcz. 1788.20/IV. r., i Katarzyna Bibianna, ur. 1791.1/XII. r. (LB Czarnków). Może siostrą tego Józefa była panna Ludwika Ł. z parafii czarnkowskiej, która w r. 1787 (ok. 13/VII.) poślubiła w Poznaniu Jana z Grochowa Logę (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Józef Ł. zaślubił w r. 1814, krótko po 4/XI., Antoninę Grabską, córkę Maksymiliana, szambelana król., i Małgorzaty Dorpowskiej, dziedzioczkę Pomarzanek z Jabłkówkiem. Rozwiedziona orzeczeniem sądu w Poznaniu 1820 r., wyszła 2-o v. w r. 1825, krótko po 12/XII., za Melchiora Stablewskiego, zmarłego w Pomarzankach 1827.26/III. r. Jej trzecim mężem, zaślubionym krótko po 1828.19/VII. był Karol Samuel Kurella, zmarły w Skokach 1843.18/VII. r. Józef Ł. i Antonina mieli córkę Adonię, żonę Adama Włodkiewicza (Hip. Wągr., Pomarzanki).

>Łubkowscy, Łupkowscy różni. Maciej ożenił się 1680.4/III. r. z Dorotą Korzeniewską (LC Skalmierzyce). Wojciech, sługa Krzysztofa Kierskiego, skwitował w r. 1697 wdowę po nim i córkę ze 100 zł. zasług zapisanych mu w testamencie Krzysztofa (Kośc. 308 s. 371). Antoni, sługa w Bytyniu, ożenił się 1740.14/II. r. z Marianną Nerską, też pozostajacą w służbie tamtejszego dworu, zmarła 1742.23/X. r. Ich synowie porodzeni tamże to, Andrzej Walenty, ochrzcz. 1740.19/XI. r., i Karol Antoni, ochrzcz. 1742.23/X. r. (LC, LM, LB Bytyń). Ten sam czy inny Antoni w r. 1752 zaślubił Wiktorię Krukowiecką (LC Duszniki). Był w r. 1755 ekonomem w Malechowie, w r. 1757 w Grzymisławiu, potem w wójtostwie bukowskim w r. 1760 (LB Wilczyna), wreszcie w Sierosławiu, gdzie umarł 1763.8/II. r. (LM Lussowo). Syn jego, Jan Antoni, ur. w Malechowie, ochrzcz. 1755.24/XII. r. (LB Kunowo). Córka, Brygida Julianna, ur. w Grzymisławiu, ochrzcz. 1757.19/VI. r. (LB Śrem). Małżonkowie Marcin i Marianna, rodzice synów porodzonych w Błoniu, Jakuba Filipa, ochrzcz. 1740.29/V. r., i Wojciecha, ochrzcz. 1744.25/III. r. (LB Sulmierzyce). Maria zaślubiła w Bieganowie 1785.19/VI. r. Kazimierza Drachowskiego. Brygida (może identyczna z powyższą Brygidą Julianną?) wyszła przed r. 1798 za Walentego Idzińskiego, pełnomocnika w Tarnowie Podgórnym. Honorata wyszła przed r. 1812 za Karola Fijałkowskiego, pisarza komory celnej w Kępnie. Umarł tam 1815.15/V. r. w 30-ym roku życia. Józef, dzierżawca Roszkowa, i Antonina z Grabskich, rodzice Sydonii Augusty ur. w Roszkowie, ochrzcz. 1815.13/VIII. r. (LB Skoki), będącej 1818.24/VIII. r. w trakcie przeprowadzania rozwodu.

>Łubniccy h. Rola. z Łubnicy w pow. łęczyckim. Jan z Małych Złotnik, syn zmarłego Piotra Ł-go, uzyskał w latach 1475-1476 terminy przeciwko Dorocie, wdowie po Janie Mroczkowskim, i jej synom, dawniej dziedzicom w Małych Złotnikach, teraz w Biskupicach (I. Kal. 2 k. 369v, 427v). Jerzy cz. Jurga Ł., dziedzic w Łubnicy, już nie żyjący w r. 1537, mąż Doroty Konarzewskiej, która w r. 1549 swoją oprawę na Łubnicy cedowała córce Katarzynie (I. R. Gr. Kon. 3 k. 46v, 5 k. 170v). Ta Katarzyna Ł-a była w latach 1537-1552 żoną Marcina z Kiszew Lisieckiego. Jan Ł., syn zmarłego Wawrzyńca z ziemi łęczyckiej, kwitował w r. 1545 Stanisława Gniadego z ziemi sieradzkiej z uiszczenia się za głowę jego ojca (ib. 4 k. 153). Marek Ł. nie żył już w r. 1562, kiedy jego córka Barbara była żoną Krzysztofa z Tomic Iwieńskiego (I. Kal. 27 s. 870), umarła między r. 1564 a 1578. Stanisław Ł., kasztelan wieluński 1581 r. (Boniecki), nie żyjący już w r. 1592, był mężem Jadwigi z Kobylan, która w r. 1564 w grodzie łęczyckim dawała za wspomnianą wyżej Barbarę zobowiązanie braciom Padniewskim. Bezpotomna, nie żyła już w r. 1578 (G. 56 k. 183v). Była dziedziczką miasta Działoszyna oraz wsi: Rębielice, Szczyty, Raciszyn w pow. wieluń., Kobylany, Łęki, Łubienko, Draganowa, Głojsce, Chiwla, Cherowa Niżnia, Dukielskie Przedmieście w pow. bieckim (P. 1400 k. 854). Maciej Ł. cz. Bolkowski z Łubnicy uzyskał w r. 1605 od Barbary ze Strachanowa, wdowy po Stanisławie Taczanowskim, zapis długu 300 zł. (I. Kon. 38 k. 75v). Usiłował w r. 1614 na zasadzie dekretu grodu łęczyckiego intromitować się "w zyskach i przezyskach" do części wsi Wielka Wrząca i Dęby, dziedzicznej Walentego Drogomira i jego żony, wspomnianej wyżej Barbary 1-o v. Taczanowskiej. Drogomirowie do intromisji nie dopuścili (ib. k. 78). Maciej, może identyczny z powyższym, oraz jego bratankowie, Jan, Zbigniew, Wojciech, Maciej, Jerzy, Łukasz i Abraham, występowali w r. 1620 jako spadkobiercy Jadwigi z Tomic Iwieńskiej, wojewodziny łęczyckiej, względem sukcesji, jaka dostała się tej Jadwidze po Barbarze z Ł-ch Iwieńskiej (P. Py. 140 k. 25v).

Jan, dzierżawca Zgierzynka, ojciec Andrzeja, ochrzcz. 1623.15/VIII. r. (LB Brody). Mikołaj Ł. cz. Gorecki, mąż Elżbiety Baranowskiej cz. Jerzykowskiej, kwitował w r. 1626 ojca jej Jana z 800 zł. gotowizną i z 300 zł. w wyprawie, na poczet sumy posagowej 1.500 zł. (I. Kon. 44 k. 558). Oboje w r. 1631 wydzierżawili od Jana Mikołajczewskiego Bialawy (ib. 46 k. 463). Mikołaj żył jeszcze w r. 1638 (ib. 48 k. 489v), nie żył zaś w r. 1644, kiedy wdowa kwitowała swych braci z dóbr po obojgu rodzicach (ib. 51 k. 232v). Może ich córką była Katarzyna Gorecka cz. Ł-a, żona Stanisława Dąbrowskiego z Dąbrówki Górnej w pow. łęczyckim. Nie żyli już oboje w r. 1767 (G. 85 k. 367). Maciej, bezpotomny, nie żył już w r. 1636, kiedy jako jego spadkobiercy występowali Samuel Brzeski i Paweł Pukarzewski (I. Kal. 102 s. 1358).

Nie wiem, czy do tej samej rodziny należał Stanisław Rościeski cz. Ł., który w r. 1583 swoją część w Zdzienicach pow. kal. dał wieczyście swym rodzonym braciom, Janowi i Pawłowi Rościeskim cz. Ł-im (I. R. Z. Kon. 6 k. 277).

>Łubowie h. Lubicz ze wsi Łuby w z. łomżyńskiej, pow. kolneńskim. Marcin i Mikołaj byli zapewne rodzonymi braćmi.

I. Marcin z Łubów Kowalewa, wspomniany w r. 1586 (G. 62 k. 448), umarł między r. 1591 a 1599 (G. 64 k. 379, 66 k. 17v; P. 988 k. 1110v). Jego synem był Jakub.

Jakub, syn Marcina, mając żenić się z Reginą Kołacką, córką Kaspra, dał w r. 1586 przed ślubem zobowiązanie oprawienia jej na połowie części w Łubach 340 złp. posagu (G. 62 k. 448). Już wobec żony dopełnił w r. 1587 tego zobowiązania (P. 1400 k. 9v). Od małżonków Trębińskich w r. 1590 wydzierżawił za 250 zł. cała wieś Gurówko w p. gnieźn. (G. 64 k. 118v). W latach 1604-1605 mieszkał w Maleninie koło Witkowa (LB Witkowo). Części w Łubach w r. 1605 wydzierżawił Jakubowi Ł., synowi Mikołaja (G. 68 k. 212). Od Mikołaja Mielińskiego, kasztelana kamieńskiego, dłużnego mu 2.000 złp., wziął t. r. w zastaw za tę sumę całe Jastrzębowo w p. gnieźn. (G. 68 k. 513v). Skwitował kasztelana z tej sumy w r. 1610 (G. 70 k. 538). Od swego zięcia, Krzysztofa Wydzierzewskiego, uzyskał w r. 1609 zobowiązanie oprawienia swej córce a żonie tego Krzysztofa, 2.000 złp. posagu (P. 1406 k. 493v). Żona Jakuba w r. 1612 skasowała swoją oprawę 340 zł. na Łubach Kowalewie, w myśl danego w ziemstwie kolneńskim zobowiązania (P. 988 k. 1100v). T. r. oboje z mężem spisywali wzajemne dożywocie (P. 1408 k. 538v), a już w r. 1613 Jakub nie żył, kiedy Regina z synami wyznaczała plenipotentów (G. 72 k. 57). Nie żyła i ona w r. 1647 (P. 172 k. 892). Synowie, Jerzy, Adam, Ludwik, Marcin i Jan. Z nich i Janie wzmianka jako o żyjącym, jeszcze nieletnim, tylko z r. 1613 (G. 72 k. 57). Adam był w r. 1613 plenipotentem matki i braci (ib.). Córka Zuzanna, w latach 1609-1613 żona Krzysztofa Wydzierzewskiego.

1. Jerzy, syn Jakuba i Kołackiej, miał już lata w r. 1613 (ib.) i t. r. wspólnie z bratem Adamem nabył wyderkafem dwie części Ćwierdzina (Twierdzina) w p. gnieźn. od Macieja Drachowskiego i jego żony Agnieszki Ćwierdzińskiej (ib. k. 183v). Jakubowi Ł., synowi Mikołaja, swemu stryjowi(!) rodzonemu, t. r. zapisał dług 100 złp. (ib. k. 274v). Ożenił się z Felicją (Felicjanną) Stawską i od jej rodziców, Feliksa i Elżbiety z Grzymisławskich, uzyskał w r. 1614 zapis posagu 800 zł. gotowizną i 100 zł. w wyprawie (I. Kon. 38 k. 21v). Nie żył już w r. 1617, kiedy to wdowa krótko po 12/IX. wyszła 2-o v. za Jana Małachowskiego (G. 74 k. 127). Żyła jeszcze w r. 1630 (I. Kon. 46 k. 132v). Jedyny syn Stanisław, nieletni w latach 1618-1631 (ib. 40 s. 315, 46 k. 337), chyba umarł młodo.

2. Ludwik, syn Jakuba i Kołackiej, nieletni w r. 1613 (G. 72 k. 57). W imieniu własnym, brata Marcina i bratanka Stanisława, w r. 1630 prolongował wdowie i synowi Adama Sędziwoja Czarnkowskiego, wojewody łeczyckiego i starosty generalnego wielkopolskiego, termin uiszczenia 2.900 złp., którą to sumę wojewoda winien był ich ojcu (P. 1023 k. 789v) ale już w r. 1631 pozywał Czarnkowskich o ten dług (I. Kon. 46 k. 337). Żył jeszcze w r. 1648 (P. 173 k. 236v), nie żył już w r. 1650 (P. 1061 k. 26). Jego żoną była w r. 1636 Katarzyna Mierzewska, córka Mikołaja, łowczego poznańskiego, wdowa 1-o v. po Jerzym Gnińskim (P. 161 k. 111v, 1033 k. 719). Ta Katarzyna wespół ze swą siostrą Jadwigą, zamężną Pigłowską, spadkobierczynie brata Jana Mierzewskiego, części we wsiach Mrowino i Przybroda p. pozn. w r. 1639 sprzedały za 3.700 złp. kapitule katedralnej poznańskiej (P. 1419 k. 1130v). Katarzyna z działu dokonanego z siostrą była dziedziczką Górki. Ją i jej syna z pierwszego małżeństwa, Kazimierza Gnińskiego, Ludwik skarżył w r. 1647 o zadanie mu ran (P. 172 k. 412, 892). Ale z kolei i ona okazywała w r. 1648 zadane jej rany (P. 173 k. 62v). W Górce, przed jej dworem, zabity został w r. 1648 Mikołaj Sadowski, podobno z inicjatywy Ludwika Ł-y (ib. k. 76v). Katarzyna w imieniu własnym i swych dzieci Gnińskich, w asystencji ich stryja i opiekuna ks. Wojciecha Gnińskiego, kantora poznańskiego, występowała w r. 1648 przeciwko mężowi, przy tej okazji mieniąc go "nieosiadłym". Jako wdowa po Ludwiku żyła jeszcze w r. 1650 (P. 1061 k. 26), nie żyła już w r. 1663 (P. 1425 k. 239). Żyło w r. 1647 czworo dzieci Ludwika (P. 172 k. 412), ale już w r. 1663 przy życiu było niewątpliwie tylko dwóch synów, Aleksander i Jerzy.

1) Aleksander, syn Ludwika i Mierzewskiej, współspadkobierca matki w Górce, w imieniu własnym i brata Jerzego a także wespół z Gnińskimi, swym przyrodnim rodzeństwem, sprzedali tę Górkę w r. 1663 za 10.000 złp. Stanisławowi Łochockiemu (P. 1425 k. 239). Na pospolite ruszenie z racji elekcji 1669 r. słał poczet pod chorągwią chorążego kaliskiego (P. 196 k. 478). Umarł między r. 1679 a 1683 (G. 86 k. 146v; P. 1106 I k. 74v). Żoną jego była w r. 1663 Marianna Cielmowska, wdowa 1-o v. po Stanisławie Radolińskim (G. 84 k. 66v), dziedziczka Cielmowa w p. gnieźn., zmarła między r. 1673 a 1683 (G. 85 k. 46v; P. 1166 I k. 74v). Aleksander nazwany w r. 1676 dziedzicem Cielmowa (G. 85 k. 271v). Spadkobiercami Cielmowa po matce były obok przyrodniego brata, Kazimierza Radolińskiego, jezuity, dzieci jej z drugiego małżeństwa, więc syn Wawrzyniec i córki: Katarzyna, Zofia, Anna, Helena, w r. 1683 wszyscy jeszcze nieletni (P. 1112 XII k. 35). Spośród nich, Wawrzyniec mający już lata, ale jeszcze świecki w r. 1688 (Py. 155 s. 58), jezuita kolegium poznańskiego, w r. 1698 wraz z siostrami, Katarzyną, Anną i Heleną sprzedał Cielmowo za 14.500 złp. Andrzejowi Kurnatowskiemu (P. 1135 VII k. 60v). Już nie żył w r. 1718 (I. Kon. 75 k. 4). Z córek, Katarzyna w latach 1687-1699 żona Jana Cielmowskiego, już nie żyła w r. 1721. Zofia, niezamężna, żyła jeszcze w r. 1694 (P. 1128 XI k. 66), ale przy okazji wspomnianej wyżej sprzedaży Cielmowa w r. 1698 już nie wymieniona, widocznie więc nie żyła. Anna, nieletnia jeszcze w r. 1688 (P. 1115 IV k. 10v), w latach 1694-1705 żona Dobrogosta Wierzbińskiego, już nie żyjaca w r. 1749. Wreszcie Helena, niezamężna w r. 1699 (G. 90 k. 223v), w r. 1701 żona Tomasza Zbierzchowskiego, już nie żyła w r. 1712. Mąż ją przeżył.

2) Jerzy, syn Ludwika i Mierzewskiej, przebywał w r. 1663 zagranicą (P. 1425 k. 239) i t. r. uzyskał od Stanisława Łochockiego zapis długu 1.000 złp. (P. 1073 k. 539v), a w r. 1665, już będąc w kraju, skwitował Łochockiego z 300 zł. na poczet tego długu, zaś od swego brata Aleksandra dostał zapis 300 zł. (P. 1076 k. 172v).

3. Marcin, syn Jakuba i Kołackiej, ur. w Maleninie 1604.24/X. r. (PB Witkowo), występował w latch 1626-1631 obok brata Ludwika (Py. 143 k. 104v; I. Kon. 46 k. 337). Od Aleksandry z Trzebuchowskich Wilkońskiej wydzierżawił w r. 1661 wieś Kubiec (I. Kal. 125 s. 659). Już nie żył w r. 1677 (R. Kal. 15 k. 577v). Żoną jego była w r. 1633 Anna Gosławska (I. Kal. 99b s. 1886), zmarła miedzy r. 1661 a 1677 (ib. 125 s. 659; R. Kal. 15 k. 577v). Ich córka Teresa była w r. 1677 żoną Floriana Bilczewskiego.

@tablica: Łubowie h. Lubicz 1

3II. Mikołaj, w r. 1603 już nie żyjący, ojciec Jakuba (P. 1404 k. 1021).

Jakub, syn Mikołaja, dziedzic w Łubach w r. 1603 (ib.), od Jakuba Ł-by, syna Marcina, wydzierżawił w r. 1605 części w tej wsi (G. 68 k. 212). Od swego rodzonego(!) bratanka Jana, syna Jakuba, uzyskał w r. 1613 zapis 100 złp. długu (G. 72 k. 274v). Dzierżawca Chłądowa w r. 1618, wsi dziedzicznej sióstr Suchorzewskich, podstolanek kaliskich (G. 337 k. 445v), wydzierżawił w r. 1622 Chojno w p. kcyń., wieś dziedziczną Jana Smoguleckiego ze Smogulca (Kc. 127 k. 756), zaś w r. 1624 skwitowany został przez tegoż Smoguleckiego (Z. T. P. 28a s. 1105). Żył jeszcze 1628.29/XII. r. (LC Witkowo), nie żył już 1629 r. (G. 79 k. 149). Swej pierwszej żonie, Zofii Kołackiej, na połowie swoich części w Łubach dał w r. 1603 zapis 400 złp. z tytułu wiana (P. 1404 k. 1021). Jego druga żona, Anna Gorecka z Sannik, wdowa 1-o v. po Jakubie Dziekczyńskim, zapisywała w r. 1605 dług Jakubowi Ł., synowi Marcina (P. 976 k. 354v; G. 70 k. 500). Małżonkowie t. r. spisywali wzajemne dożywocie (P. 1405 k. 456v). Po swych rodzicach odziedziczyła Anna posesję części Wygrozowa w p. gnieźn., wsi dziedzicznej Jakuba Dziekczyńskiego (G. 79 k. 97, 80 k. 413v, 873). Od męża uzyskała w r. 1617 cesję praw do sumy 800 złp. na częściach Kociełkowej Górki, wsi Goreckich, które to prawa nabył on od Jana Cieleckiego (G. 74 k. 35v). Oboje małżonkowie w r. 1618 od Aleksandra Goreckiego, chorążyca poznańskiego, wydzierżawili tę wieś w r. 1618 (P. 1000 k. 225), ale w r. 1620 Jakub, jako "bezprawny posesor" Kociełkowej Górki, pozywany był przez Barbarę z Piątkowskich, wdowę po Piotrze Goreckim, 2-o v. żonę Wojciecha Sulmowskiego (Py. 140 k. 248v). Anna żyła jeszcze w r. 1626 (G. 78 k. 94), nie żyła już w r. 1629 (G. 79 k. 97v). Z drugiego małżeństwa syn Aleksander oraz córki: Elżbieta, ur. w Wygrozowie 1607.11/VI. r. (LB Witkowo, jej matka nazwana tu Katarzyną!), po śmierci brata posesorka w Kociełkowej Górce w r. 1641 (P. 166 k. 290v), żyła jeszcze w r. 1646 (Py. 150 s. 57), i Katarzyna, "z Wygrozowa", zaślubiona we dworze wsi Ruchocinko 1627.21/XI. r. Danielowi Broniszowi, pisarzowi grodzkiemu inowrocławskiemu, spadłe po bracie części w Kociełkowej Górce i w pustce Kępiste sprzedała w r. 1643 za 7.000 złp. Janowi Pruszakowi Bieniewskiemu, a jednocześnie tamtejsze części siostry Elżbiety wespół z mężem sprzedała temuż Bieniewskiemu za 6.250 złp. (P. 1421 k. 403, 405). Oboje Broniszowie żyli jeszcze w r. 1625, on już nie żył w r. 1657.

Aleksander, syn Jakuba i Goreckiej, jako spadkobierca ojca skwitował w r. 1629 Marcina Dziekczyńskiego, syna zmarłego Jakuba, z sum na Wygrozewie (G. 79 k. 97, 97v). Od Aleksandra Goreckiego w r. 1635 kupił za 15.000 złp. część Kociełkowej Górki (P. 761 k. 280). Nie żył już w r. 1637 (P. 1036 k. 695). Żoną jego była w r. 1633 Zofia Bobolecka, wdowa 1-o v. po Mikołaju Mierzewskim, łowczym poznańskim. W r. 1639 lub 1640 wyszła 3-o v. za Jana Pruszaka Bieniewskiego (P. 164 k. 37, 1417 k. 721v; G. 80 k. 777v). Żyła jeszcze w r. 1644 (P. 169 k. 70v). Aleksander był bezdzietny i spadek w Kociełkowej Górce oraz w pustce Kępiste brały po nim siostry (Py. 150 s. 57; P. 169 k. 70v). Zob tablicę 1.

Jadwiga, w r. 1696 wdowa po Marcinie Wolińskim. Jakub z ziemi łomżyńskiej, urodzony z Katarzyny Skrockiej, stolnik trembowelski (bracławski?), starosta piasecki (I. Kal. 228 k. 112), nie żył już w r. 1751 (Ws. 91 k. 31v). Jego żoną była Elżbieta Sułkowska, siostra ks. Aleksandra. Z niej synowie, Antoni i Stanisław oraz córka Konstancja (Anna Konstancja), wydana w Rydzynie 1749.16/II. r. za Józefa Bagniewskiego, wdowa w r. 1763, zmarła w r. 1748 (Boniecki). W kontrakcie małżeńskim sporządzonym w Rydzynie 1749.15/II. r. miała sobie zapisaną przez wuja Aleksandra Józefa Sułkowskiego, łowczego nadwornego litewskiego, sumę 100.000 złp. (Ws. 91 k. 31v). Elżbieta z Sułkowskich wyszła 2-o v. za Kazimierza Nowomiejskiego, podczaszego buskiego, nie żyjącego już w r. 1763. Swym synom z pierwszego męża scedowała w r. 1762 prawa do starostwa piaseczyńskiego i do dóbr królewskich Chylice (Ws. 93 k. 152).

1. Antoni, syn Jakuba i Sułkowskiej, generał-adiutant buławy wielkiej litewskiej w r. 1754, potem duchowny, isnstalowany 1760.5/IX. r. na kanonii katedralnej poznańskiej (Install., s. 149), proboszcz łęczycki i w Brennie 1765 r. (Ws. 93 k. 313v), proboszcz w Lesznie, gdzie odrestaurował kościół po pożarze 1790 r., proboszcz w Łańcucie w Galicji, miał w r. 1792 za koadiutora swej poznańskiej kanonii ks. Ignacego Ł-ę, oficjała kaliskiego (Install., s. 158). W r. 1763 w imieniu własnym i brata kwitował braci Sułkowskich, Augusta, Aleksandra, Franciszka i Antoniego, bratanków matki, ze spraw toczonych o spadek po Michale i Stanisławie Sułkowskich, generałach wojsk saskich, braciach matki, jak również z praw do dóbr Chylice (Ws. 93 k. 152). Umarł w Łańcucie 1798.29/VIII. r. (LM Leszno).

2. Stanisław, syn Jakuba i Sułkowskiej, generał-adiutant królewski w r. 1754, pułkownik wojsk koronnych 1757 r., otrzymał konsens na wykupienie starostwa stawiszyńskiego od Konarzewskich. Mianowany szambelanem królewskim w r. 1759 (K. P., nr 48, wiad. z Warszawy 28/XI.), posłował z województwa kaliskiego na sejm konwokacyjny w r. 1764, był t. r. jednym z elektorów Stanisława Augusta. Generał-major wojsk koronnych 1768 r. (Boniecki). t. r. chorąży gnieźnieński (Ws. 94 k. 120), zrzekł się tego chorąstwa w r. 1773. Starostwo stawiszyńskie w r. 1775 dostało mu się na lat 50 w emfiteuzę. Rotmistrz kawalerii narodowej i komendant brygady wielkopolskiej tejże kawalerii w r. 1777, zrzekł się tego w r. 1781. Członek Rady Nieustającej w r. 1778, kawaler orderów Św. Stanisława i Św. Huberta, kawaler honorowy maltański 1781 r. (I. Kal. 221 k. 227). Kwitował w r. 1772 z sumy 1.708 złp. Stanisława Frankenberka, łowczego mielnickiego, byłego dzierżawcę starostwa stawiszyńskiego (ib. 209/213 k. 44). Dziedzic Grodziska i Rokutowa, dobra te 1788.15/IV. r. sprzedał za sumę 160.000 zł. Ignacemu Wyganowskiemu, burgrabiemu województwa kaliskiego (ib. 228 k. 112). Umarł w r. 1791 (Boniecki). Ożenił się z Magdaleną z Brzechffów, dla której w r. 1764 uzyskał prawo wspólnoty na starostwo stawiszyńskie (ib.). Umarła 1786.22/III. r. w wieku lat 40, pochowana w Rydzynie (LM Leszno; LM Rydzyna; G. W. nr 28). Ich córka Eleonora (Eleonora Barbara Franciszka Ksawera), ochrzcz. 1771.8/XII. r. (LB Leszno), zaślubiła w r. 1792 Jana Bętkowskiego, sędziego ziemskiego stężyckiego. Z synów, Antoni umarł 1781.9/VII. r. mając lat 15 (LM Leszno), August umarł dzieckiem 1769.3/IX. r. (LM Rydzyna), oraz Józef.

Józef, syn Stanisława i Brzechffianki, ochrzcz. z ceremonii dopiero 1783.27/VIII. r. (LB Rydzyna), a więc w wieku jakichś kilkunastu lat, po ojcu starosta stawiszyński 1791 r., asesor sądów Asesorii Koronnej w r. 1792, konsyliarz konfederacji województwa kaliskiego t. r. (I. Kal. 232 k. 334), kawaler ord. Św. Stanisława, prefekt departamentu poznańskiego w r. 1807, radca stanu w Dyrekcji Skarbu. Dworek w Warszawie w jurydyce Grzybów, przy ulicy Twardej, kupiony od Alojzego Kwiatkowskiego, sprzedał 1792.30/VII. r. za 4.000 złp. Karolowi Grudzińskiemu (ib.). Dziedzic Chociwia, żył jeszcze w r. 1817 (Boniecki). Zob. tablicę 2.

@tablica: Łubowie h. Lubicz 2

Brat Andrzej, cysters, zmarł w Koronowie 1761.8/VII., mając lat 45, po 11 latach profesji zakonnej (Nekr. Obra). Ks. Marcin, proboszcz w Górce (Gorensis?), plenipotent swych stryjacznych braci(!), Antoniego, kanonika poznańskiego, i Stanisława, starosty stawiszyńskiego (W. 93 k. 313v). Bracia rodzeni, Franciszek Ksawery, pułkownik kawalerii narodowej, i ks. Ignacy, proboszcz stawiszyński, w r. 1787 (I. Kon. 83 k. 358). O Ignacym była już mowa jako o koadiutorze Antoniego Ł-y, kanonika poznańskiego. Był nim w r. 1791, a miał też wtedy beneficjum oficjała kaliskiego (I. Kal. 231 k. 325). Po smierci Antoniego w r. 1798 objął kanonię katedralną, a był wtedy również i kanonikiem smoleńskim (Install., s. 160). Umarł 1813.7/II. r. (Nekr. Franciszkanów, Śrem). Samuel, pułkownik kawalerii narodowej prowincji wielkopolskiej, w r. 1788 plenipotent Stanisława, starosty stawiszyńskiego (I. Kal. 228 k. 119). Julianna, w r. 1796 żona Łaszewskiego, b. kapitana wojsk polskich.

>Łubowscy h. Drya z Łubowa w p. gnieźn. Jan z Łubowa, miecznik kaliski w latach 1480-1483 (Gąs.; I. R. Kon. 1 k. 128v), były dziedzic Bodzaporowic, miał w r. 1459 termin z Mikołajem z Rzegnowa (G. 7 k. 194v). Od Piotra Miłosławskiego kupił w r. 1463 za 350 grz. Kopaszyce w p. pyzdr. (P. 1383 k. 191). Od Wojciecha Rzegnowskiego kupił t. r. za 60 grz. część jeziora w Myślęcinie, przyległego do części Rzegnowa (P. 1384 k. 167). Umarł między r. 1483 a 1486 (G. 22 k. 93v). Żoną jego była Małgorzata, 1-o v. wdowa po Januszu z Nowegomiasta, która w r. 1463 scedowała Piotrowi Miłosławskiemu prawa swe do sum zapisanych przez pierwszego męża na trzeciej części połowy Nowegomiasta, połowy wsi Dąbrowa, wsi Chromiec, połowy wsi Łęka i połowy wsi Laskówka, a to wszystko wzamian za całą wieś Kopaszyce (P. 1383 k. 191). T. r. skwitowała owego Miłosławskiego z 420 grz. oprawionych jej ongiś na powyższych dobrach (G. 20 k. 57). Z synami swymi, Wojciechem i Maciejem, występowała w r. 1486 jako niedzielna z nimi współdziedziczka w Łubowie (G. 22 k. 93v) i t. r. wraz z nimi zobowiązała się wobec swego zięcia Jana Rakowskiego wypłacić mu 200 grz. posagu za córką Barbarą (G. 13 k. 1). Ją i jej synów wzywał Rakowski w r. 1488, aby zobowiązania tego dopełnili (ib. k. 85v), oprawił jednak swej żonie 100 zł. posagu dopiero w r. 1495 (P. 1388 k. 120), widocznie wtedy w części zaspokojony. W r. 1496 oprawił już żonie całość, bo 200 grz. posagu i 100 za wyprawę (P. 1383 k. 96). Inna córka Jana, Małgorzata, żona Łukasza Jaruchowskiego swoje części rodzicielskie w Kopaszycach w r. 1497 sprzedała za 300 grz. Mikołajowi Szołdrskiemu (ib. k. 150). Ów Łukasz Jaruchowski był dziedzicem części wójtostwa gnieźnieńskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1521.

1. Wojciech zw. Drya, syn Jana i Małgorzaty, obok matki i brata niedzielny współdziedzic w Łubowie w r. 1486 (G. 13 k. 1, 22 k. 93v). Wespół z bratem Maciejem od Heleny, córki Bogusza z Rzegnowa, żony Marcina z Rzegnowa Suchego, kupił t. r. za 50 grz. jej ojczystą część jeziora w Myślęcinie (P. 1387 k. 46). Wraz z tymże bratem swoją połowę młyna w Ławiczynie na rzece Wełmie w p. gnieźn. sprzedał w r. 1489 za 200 zł. węg. Janowi Swinarskiemu, wójtowi gnieźnieńskiemu (G. 13 k. 104, 22 k. 119v). T. r. temuż wójtowi obaj bracia dali część młyna, część boru, część jeziora wraz z częścią wspomnianej rzeki, wszystko chyba należące do Łubowa, w zamian za łan w Swinarach i dopłatę 200 zł. (P. 1387 k. 119v). Kopaszyce bracia w r. 1491 zastawili w 200 grz. posagu siostrze Jaruchowskiej. T. r. przeprowadzili działy między sobą (P. 1398 k. 154; G. 15 k. 108, 22 k. 174v). Wojciech swoje części miasta(!) i wsi Łubowo sprzedał t. r. szwagrowi Rakowskiemu (G. 22 k. 174), ale tę sprzedaną połowę miasta i wsi w r. 1492 odkupił od niego za 1.400 zł. węg., jednocześnie puszczając mu te dobra wyderkafem za 100 grz. i 118 zł. węg. (P. 1387 k. 177v). Te swoje połowy w mieście i wsi Łubowo w r. 1493 sprzedał Górkom, Urielowi, biskupowi poznańskiemu, i jego bratankowi Łukaszowi (P. 22 k. 4v). Żył jeszcze w r. 1495 (P. 1388 k. 98v).

2. Maciej zw. Drya, syn Jana i Małgorzaty, burgrabia ziemski gnieźnieński w r. 1499 (G. 18 s. 60). Niedzielny z matką i bratem 1486 r. (G. 22 k. 93v), skwitowany w r. 1491 przez szwagra Rakowskiego ze 100 grz. posagu siostry a jego żony (G. 15 k. 67). Intromitowany w r. 1504 do Podlesia Kościelnego, wsi Jana Sapińskiego (G. 24 k. 274), którego w r. 1505 skwitował z 55 grz. wyderkafu na tej wsi (G. 19 k. 1v). Od Macieja Przyborowskiego kupił w r. 1520 część w Przyborowie p. gnieźn. (P. 1392 k. 364), zaś w r. 1524 tę część w Przyborowie sprzedał za 60 grz. Maciejowi Przyborowskiemu zw. Gamlet (G. 335a k. 77v). Wespół z żoną połowę połowy Łubowa w r. 1527 sprzedał wyderkafem za 200 grz. Marcinowi Bieganowskiemu (P. 1393 k. 152v). Nie żył już w r. 1529 (ib. k. 267). Jego żoną była Katarzyna, córka młynarza gnieźnieńskiego, szl. Bernarda, której w r. 1489 na połowie miasta Łubowa oprawił 300 zł. posagu (P. 1387 k. 122). Młynarz młyna konnego w Gnieźnie, szl. Jan(!) w r. 1490 zobowiązał się uiścić swemu zięciowi, Maciejowi Ł-mu 200 zł. węg. posagu i 100 wyprawy za tą córką (G. 15 k. 1). Chyba identyczna z tą młynarzówną Katarzyna żona tegoż Macieja Katarzyna Ludzicka, rodzona siostra Hieronima Ludzickiego, wspomniana w r. 1527 (P. 1293 k. 152v). Pozywała w r. 1534 zięcia, Stanisława Zakrzewskiego (G. 262 k. 126v), a w r. 1542 córce Małgorzacie, zamężnej Szczycińskiej, sprzedała wyderkafem za 100 zł. swe oprawne części w Łubowie (G. 335a k. 276). Syn Macieja i Ludzickiej Jerzy, córki, Małgorzata, a latach 1530-1542 żona Wojciecha Szczycińskiego, zmarła po r. 1556, i Anna, w r. 1532 żona Stanisława Zakrzewskiego, zmarła między r. 1532 a 1534.

Jerzy, syn Macieja i Ludzickiej, pozwany w r. 1524 przez Macieja Koźmińskiego i jego poddanych z miasta i wsi Łubowo (P. 869 k. 169), asystował w r. 1527 swej matce przy transakcji (P. 1393 k. 152v). Dziedzic w Łubowie, pozywał w r. 1529 Macieja Koźmińskiego i jego bratanków, Rocha, Sebastiana, Kaspra i Marcina, o wygnanie siebie z połowy miasta Łubowa oraz z połowy wsi Łubowa (P. 871 k. 421v). Skwitowany t. r. przez Marcina Bieganowskiego z 200 grz., które ojciec Jerzego zapisał mu na połowie Łubowa zastawem (G. 29 k. 13). Umarł w r. 1531 lub 1532 (G. 262 k. 21, 335a k. 150v; P. 874 k. 58v). Ożenił się z Anną Chybską, córką Macieja, której w r. 1529 na połowie połowy miasta Łubowa oprawił 230 grz. posagu (P. 1393 k. 266, 267), ona zaś skwitowała ojca z dóbr rodzicielskich (P. 871 k. 293). Już będąc wdową pozywała w r. 1532 mężowskiego szwagra, Stanisława Zakrzewskiego, o wygnanie jej z oprawy na połowie miasta Łubowa (P. 874 k. 58v), ponowiła zaś ów pozew w r. 1535 (P. 875 k. 83v). Była w r. 1542 2-o v. żoną Jakuba Golińskiego, któremu wtedy dała dożywocie połowy swej oprawy na częci Łubowa, tj. 115 grz. (G. 335a k. 271v). Wespół z siostrą, Jadwigą Chybską, wdową po Andrzeju Pierzchleńskim cz. Rybińskim, części wsi Chyby, Skórzewo Wielkie i pustki Przeźmierowao, odziedziczone po ojcu, sprzedała w r. 1553 za 1.000 grz. Łukaszowi Chybskiemu cz. Pawłowickiemu (P. 1396 k. 119). Nie żyła już w r. 1558 (P. 899 k. 33). Syn Maciej.

Maciej, syn Jerzego i Chybskiej, po ojcu dziedzic części w Łubowie, wezwany w r. 1532 przez Stanisława Zakrzewskiego, męża swej ciotki, do uiszczenia 100 grz. posagu, winien był wypłacić mu ową sumę (G. 29 k. 276v, 262 k. 21). Jeszcze w r. 1535 nieletni (P. 875 k. 203v). Do jego części miasta i wsi Łubowo intromitowany był w r. 1534 Stanisława Zakrzewski, nie zaspokojony z 200 grz., należnych jako posag i wiano zmarłej jego żony, Anny Ł-ej (G. 262 k. 75v). Wespół z ojczymem Golińskim, posiadającym w Łubowie wyderkaf, zapisał w r. 1547 na połowie "miasta cz. wsi" Łubowo 12 grz. rocznego czynszu sprzedanego za 200 grz. kapitule metropolitalnej gnieźnieńskiej (P. 1395 k. 382v). Skwitowany w r. 1553 przez matkę z 230 grz. jej oprawy na Łubowie (P. 894 k. 731v). Jako spadkobierca matki kwitował w r. 1558 małżonków Myślęckich z 217 złp. (P. 899 k. 33). Swej przyrodniej siostrze, Katarzynie Golińskiej, żonie Jakuba Podolskiego, w r. 1560 zapisał dług 115 grz. z tytułu jej dóbr macierzystych (G. 39 k. 23v, 162, 165v). Już nie żył w r. 1564 (G. 43 k. 192). Ożeniony był z Małgorzatą Jaruchowską, córką Stanisława, kasztelana konarskiego, której w r. 1556 na połowie części w Łubowie oprawił 600 zł. posagu (P. 1396 k. 389v). Będąc już wdową Małgorzata w sumie 30 grz. brała zastawem częśc w Starym Żołczu od Łukasza Przeborowskiego Kulki, z której to sumy skwitowała go w r. 1569 (G. 49 k. 242). Kapitule metropolitalnej gnieźnieńskiej zapisała w r. 1574 na Łubowie sumę 36 grz., płatną przez trzy lata po 12 grz. (G. 52 k. 133). Żyła jeszcze w r. 1590 (G. 64 k. 149v). Synowie: Stanisław, Jan cz. Janusz i Mikołaj. Córka Anna wyszła w r. 1591, krótko po 27/IV., za Jana Modliboga, łowczego inowrocławskiego, była już dwową w r. 1609, umarła między r. 1625 a 1638.

1) Stanisław, syn Macieja i Jaruchowskiej, obok braci współdziedzic w Łubowie 1584 r. (G. 274 k. 431v), wraz z nimi swemu przyszłemu szwagrowi Modlibogowi w r. 1591 zapisał 600 złp. posagu za siostrą Anną (G. 64 k. 251v), z czego Modlibóg w r. 1599 skwitował braci Ł-ch (G. 66 k. 124v). Był wśród ewangelików podpisujących w r. 1609 protest przeciwko biskupowi poznańskiemu zakazującemu budowania zboru w Międzyrzeczu (P. 243 k. 744). Uzyskane z działów braterskich, przeprowadzonych w r. 1615, części w Łubowie, dał w r. 1619 bratu Mikołajowi z zamian za inne części tamże (P. 1411 k. 497, 498). Bezdzietny, umarł między r. 1621 a 1636 (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 373; Ws. 207 k. 80v).

2) Jan cz. Janusz, syn Macieja i Jaruchowskiej, obok braci w r. 1584 współdziedzic w Łubowie (G. 274 k. 431v), od Elżbiety z Cieleckich, wdowy po Marcinie Trlęskim, mocą kontraktu zawartego niegdyś z Andrzejem Leszczyńskim, wojewodą brzeskim, dzierżawił Gołanice i w r. 1600 był przez nią kwitowany z 1.000 złp. na poczet pierwszej raty tej dzierżawy (P. 970 k. 46v). Od Stanisława Objezierskiego w r. 1602 kupił wyderkafem na jeden rok za 3.240 zł. wieś Gołębowo oraz sześciu kmieci w Ocieszynie p. pozn. (P. 1404 k. 693), zaś w r. 1603 od wdowy Anny z Grocholskich Wilkowskiej, sędziny ziemskiej wschowskiej i od jej syna Jana również wyderkafem nabył za 7.000 złp. Stary Folwark we wsi Wilkowo Niemieckie w p. wsch. (Ws. 204 k. 194v). Od Wacława Leszczyńskiego trzymał w r. 1604 zastawem części w Tarchałach (R. Kal. 7 k. 642v). Smyczynę Starą i Nową w r. 1608 wydzierżawił pod zakładem 600 zł. Janowi Mysłkowskiemu (Ws. 25 k. 149v). Podpisał w r. 1609 wspomniany wyżej protest przeciwko zakazowi budowania zboru w Międzyrzeczu. Od wdowy Zofii z Mielżyńskich Zbyszewskiej i jej syna Stanisława w r. 1612 nabył wyderkafem za 4.000 złp. wsie Potrzonowo i Włókno p. pozn. (P. 1408 k. 303v). Nie żył już w r. 1616 (Ws. 31 k. 31v). Jego żoną była Anna Łubkowska, córka Marcina z pow. lubelskiego, której w r. 1593 na połowie części wsi cz. miasta Łobowo oprawił 600 zł. posagu (R. Kal. 6 k. 775). Dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił w r. 1603 opiekunów (Ws. 19 k. 372v) i ponownie, już po śmierci żony, w r. 1609 wyznaczył do tej opieki m. in. obu swych braci i siostrę Modlibogową (Ws. 25 k. 370v). Pozostawił tylko trzy córki, Barbarę, Mariannę i Annę. Barbara była najpierw w r. 1616 żoną Jana Zakrzewskiego z Osieka zmarłego między r. 1624 a 1626, potem w r. 1630 zaślubiła 2-o v. Andrzeja Ossowskiego, starostę wschowskiego, umarła w r. 1662. Marianna wyszła w r. 1616 za Stefana Żychlińskiego, była wdową w r. 1643, umarła między r. 1661 a 1665. Wreszcie Anna, niezamężna w latach 1616-1619 (Ws. 31 k. 31v; I. Kon. 40 s. 164), w r. 1626 żona Samuela Korzboka Zawadzkiego. Te córki Jana (Janusza) wzięły w spadku po ojcu każda 2.000 zł. (P. 996 k. 951), ale były sukcesorkami nie tylko ojca, lecz z czasem także i obydwu bezdzietnych stryjów, którzy wraz z ciotką Modlibogowską sprawowali opiekę nad nimi. Dziedzictwo po tych stryjach w Łubowie Barbara zamężna Ossowska w r. 1636 sprzedała za 10.000 zł. swemu szwagrowi Stefanowi Żychlińskiemu (Ws. 207 k. 80v).

3) Mikołaj, syn Macieja i Jaruchowskiej, obok braci współdziedzic w r. 1584 w Łubowie (G. 274 k. 431v). jak już wiemy, części w Łubowie uzyskane z działów braterskich w r. 1615 wymienił w r. 1619 z bratem Stanisławem. Nabywca praw od siostry Anny, wdowy po Janie Modlibogu, skwitował w r. 1622 Piotra Siedleckiego z 450 złp., którą to sumę miała zapisaną w grodzie nakielskim (G. 76 k. 183v). Skwitowany w r. 1626 przez bratanicę Barbarę z Ł-ch wdowę Zakrzewską (G. 78 k. 38) i t. r. przez Samuela Korzboka Zawadzkiego, męża najmłodszej bratanicy Anny, z 4.100 złp., stanowiących część jej posagu 6.000 złp. (ib. k. 113v). Umarł między r. 1631 a 1636 (G. 79 k. 453; Ws. 207 k. 80v). Zob. tablicę.

@tablica: Łubowscy h. Drya

>Łubowscy h. Nałęcz, zapewne z Łubowa w pow. gnieźn. Jakub Ł. w r. 1599 uzyskał poświadczenie ze strony Bartłomieja stryja i Sebastiana bratanka Pawłowskich, iż wiedzie się z rodziny h. Nałęcz (G. 66 k. 42v).

>Łubowscy z Łubowa w pow. gnieźn., różni. Wśród wyliczonych tutaj szlachta nie jednoherbowa, na domysły puszczać się trudno. Należy ponadto pamiętać, że Ł-imi czy Lubowskimi pisano też niejednokrotnie dziedziców Lubowic (dziś Łubowice) w tym samym powiecie, a więc Lubowieckich, o których już pisałem.

Bartłomiej z Łubowa w r. 1400 (Py. 1 k. 49, 91). Nie wiem, czy ten sam Bartłomiej Ł. występował w r. 1419 (G. 2 k. 84). Jan z Łubowa w r. 1403 (G. 1 k. 35v). Jasiek z Łubowa w r. 1404 (Py. 1 k. 107). Kiełcz z Łubowa, Ł., obywatel gnieźnieński w r. 1403 (G. 1 k. 35v, 36), obywatel poznański 1411 r. (P. 3 k. 140v), nazwany "niegdy z Łubowa" w r. 1426 (G. 3. k. 240). Wit z Łubowa, Ł., w r. 1400 (P. 2 k. 23v), brat Kiełcza 1404 r. (G. 1 k. 50) Może ten sam Wit z Łubowa, wicepodkomorzy poznański w latach 1400-1403 (Gąs.). Wit z Łubowa 1408 r. (P. 3 k. 52v). Janusz, wójt z Łubowa, w r. 1411 mąż Katarzyny (Doroty?) (G. 1 k. 27, 73). Dobiesław z Łubowa 1411 r. (ib. k. 97). Wojciecha(!) z Łubowa a latach 1415-1416 (G. 2 k. 59v). Piotr i Hynek Ł-cy w r. 1419 (ib. k. 89v). Wierzbięta z Łubowa ok. r. 1419 (ib. k. 81v, 91v).

Janusz i Wojciech z Łubowa mieli ok. r. 1424 termin z Janem z Janowmłyna (G. 3 k. 229v). Występowali oni również ok. r. 1426 (ib. k. 264v). Wojciech z Łubowa nie żył w r. 1443, kiedy wdowa po nim Katarzyna uzyskała termin przeciwko Mościcowi Przedpełkowi z Wielkiego Koźmina (Py. 10 k. 9), i ponownie w r. 1444 (ib. k. 163v). Ją z kolei pozywał Mościc w r. 1447 (Py. 12 k. 5). Wierzbięta Piątka z Łubowa pozywany w r. 1443 przez Przedpełka z Wronczyna (G. 5 k. 37). Mikołaj Ł., syn zmarłego Szymona, wzywał w r. 1450 Piotra Witkowskiego do uiszczenia się z 5 grz. (G. 6 k. 111). Jan Ł. uzyskał w r. 1452 termin przeciwko Katarzynie z Dąbrowy i jej synowie Jakubowi (G. 7 k. 309). Jan, Mikołaj i Stanisław z Łubowa i Szczytnik, mieli t. r. termin ze strony Jana z Popowa (ib. k. 301). Jan z Łubowa był w r. 1468 jednym z arbitrów dokonujących rozgraniczenia wsi Wola i Slebicz(?) należących do Mikołaja z Pleszewa od wsi Witaszyce i Słup braci z Żerkowa (I. Kal. 1 k. 440). Jan Ł. ręczył w r. 1469 za Dobiesława, Jana i Mikołaja, że uiszczą 18 grz. za głowę Świętosława z Mikołajewic wdowie po nim Katarzynie (G. 20 k. 188v). Jan Ł., stryj Anny, żony Mikołaja z Jelitowa, w r. 1471 (ib. k. 239). Jan Ł. w imieniu braci z Jerzykowa wzywał w r. 1471 ks. Jana Jerzykowskiego, plebana w Graboszewie, do uiszczenia się ze 170 grz. (G. 8 k. 98v). Pełnomocnikiem owych braci był również w r. 1478 (G. 10 k. 61). Mikołaj, syn Jana Ł-go, występował w r. 1478 w imieniu Marcina, syna Mikołaja Gęby z Wielkiej Dębnicy, w sprawie toczonej z Piotrem Gorzuchowskiem (G. 10 k. 52. Nie wiem, czy to ten sam Mikołaj Ł. kwitował w r. 1485 Pawła Pierzchałę z Pląskowa z 6 grz. długu (G. 22 k. 6v). Za Żegotę i Wawrzyńca Ł-ch ręczyli w r. 1478 Teodoryk i Piotr, bracia z Drachowa, iż będą żyć w pokoju z braćmi z Wysokiego (ib. k. 51v). Jan z Łubowa nie stanął w r. 1479 pozwany przez Annę, wdowę po Wojciechu z Przyborowa (G. 9 k. 115). Jan Ł., stryj Katarzyny, żony Szymona z Gaci, dziedzica w Pakszynie, 1481 r. (P. 1386 k. 134v). Jan, żyjący jeszcze w r. 1482, ojciec Łukasza, który z tytułu swej macierzyzny uzyskał w r. 1480 zapis 16 grz. długu od Barbary z Zwanowa (dziś Dzwonowo), żony Teodoryka czyli Dzietrzycha Chojnickiego czyli Bojnickiego. Ze swej strony Łukasz zobowiązał się tej Barbarze zrezygnować wieczyście swe macierzyste części w Zwanowie i Pawłowie. Był wtedy nieletni i poręczał zań ojciec (G. 10 k. 156v), 157). Wzywał ów Łukasz w r. 1482 Barbarę do uiszczenia 15 i pół grz. i uzyskał zobowiązanie zastawienia w tej sumie części Pawłowa (G. 11 k. 69v, 70v). Jako stryj tej Barbary występował w r. 1486 Wawrzyniec Ł. (P. 1387 k. 63v). Wojciech Ł., mąż Annny, która w r. 1488 odebrała dwie grzywny długu od swej siostry rodzonej, Katarzyny Brzączewskiej (G. 13 k. 125v). Hinczka, Wawrzyniec i Jan, bracia z Łubowa, synowie zmarłego Wojciecha, dziedziczyli obok innych spadkobierców po zmarłym Janie, wójcie kłeckim, części tego wójtostwa, wsi Próchnowo, młyna wodnego na rzece Gówna zwanego Kurcz w pow. gnieźn., które to dobra wspólnie z innymi sukcesorami sprzedali w r. 1494 za 70 grz. Jarosławowi Skubarczewskiemu (P. 1388 k. 36v). Za Macieja Ł-go ręczył w r. 1495 Stanisław Żegota z Wysokiego, iż żyć będzie w pokoju z Wincentym Zdzarowskim (G. 16 k. 77a). Jarosław Ł., ojciec Katarzyny, której mąż Andrzej Wargowski oprawił w r. 1497 posag 50 kop gr. (P. 1383 k. 151v). Bartłomiej Ł., wuj 1499 r. Heleny Grzybowskiej z Grzybowa Rabieżyc w pow. gnieźn., żony Marcina Siekierzeckiego (P. 1389 k. 9). Maciej Ł., burgrabia gnieźnieński w r. 1503 (G. 24 k. 198v). Małgorzata Ł-a, żona szl. Łukasza, obywatela gnieźnieńskiego (oboje przyjęli prawo miejskie) w r. 1501 (G. 24 k. 124). Maciej Ł., stryj braci z Żernik, dziedziców Wełmy i części Łopienna w p. gnieźn., w r. 1506 (P. 1390 k. 87v). Maciej Ł., przypozywany przez córkę Macieja Budziejewskiego, nie stanął i winien był w r. 1506 płacić winę (G. 24 k. 283). Tych Budziejewskich przyrodnią siostrą (z jednej matki) była zmarła Anna, córka Jana Kołybskiego. Maciej Ł. występował w r. 1508 jako wuj rodzony Wojciecha Kołybskiego, najwyraźniej syna owej Anny (G. 19 k. 53) i t. r. jako stryj Piotra Kołybskiego (ib. k. 30). Ten sam, czy inny Maciej Ł., stryj Anny, żony Jana Pakszyńskiego, w r. 1506 (G. 25 k. 265). Maciej Ł., mąż Anny wdowy 1-o v. po Janie Węgorzewskim, w jej imieniu występował w r. 1514 przeciwko synom tego Jana oraz ich stryjowi Mikołajowi Węgorzewskiemu o wygnanie jej z oprawy w Węgorzewie (P. 866 k. 116). Stanisław, ojciec Doroty, w r. 1522 żony Mikołaja Młyńskiego braci Gołąbkowskich z Wodnik w pow. pyzdr. (G. 335a k. 96v). Mikołaj Ł. nie żył już w r. 1532, kiedy jako wdowa po nim występowała Jadwiga Włościborska (N. 213 k., 15). Maciej Ł. nie żył już w r. 1599, kiedy syn jego Adam kwitował Marcina Słupskiego z 36 zł. na poczet symy 150 zł., jaką był winien jemu i jego rodzeństwu, Tomaszowi, Annie i Reginie (Kc. 123 k. 451v).

>Łubowscy z Łubowa w pow. poznańskim. I tu również nie mam pewności, czy wymienieni przezemnie niżej należeli do jakiej rodziny, jak również, czy nie umieszczam tu także Ł-ch z pow. gnieźnieńskiego lub Luboskich a nawet zgoła Lubowieckich. Ks. Kozierowski w niektórych Ł-ch z Łubowa w pow. poznańskim domyślał się Leszczyców.

Wincenty Ł. w r. 1400 (P. 2 k. 8v). Bartłomiej i Jan w r. 1400 (ib. k. 13v). Piotryka(?) Ł. w r. 1412 (P. 3 k. 174v). Paweł i Lutek Ł-cy w r. 1413 (P. 4 k. 13). Bartosz i żona jego Małgorzata mieli w r. 1420 termin z Wojciechem z Niegolewa (P. 6 k. 75).

Parysz, Parzysz, wedle Kozierowskiego Leszczyc (B. N. T. arch. pozn.) w r. 1423 dziedzic w Łubowie (P. 6 k. 80v), syn Anny, nie żyjącej już w r. 1449, żony 2-o v. Gotarda Przyborowskiego z Wojnowic. Miał w r. 1438 wraz z rodzoną siostrą Jadwigą termin ze strony Jana Czarnkowskiego, podkomorzego poznańskiego (P. 14 k. 52v). Wraz z tą siostrą ojczymowi Gotardowi Przyborowskiemu w r. 1449 cedował 100 grz. wiana zmarłej ich matki (P. 1380 k. 53). Na swych częściach Wielkich Sokolnik w r. 1457 oprawił żonie Annie Knyszyńskiej, córce Jana, 150 grz. posagu (P. 855 k. 47, 1382 s. 65). Ojczyma Gotarda, teraz pisanego z Wojnowic, skwitował w r. 1469 z 200 grz., tj. z posagu i wiana swej matki (P. 18 k. 202). Jego żona wraz ze swymi niedzielnymi siostrami połowy swych części ojcowskich we wsi Nieczajna sprzedała w r. 1478 za 50 grz. Dobrogostowi Sobockiemu, pisarzowi ziemskiemu poznańskiemu (P. 1386 k. 94v), zaś w r. 1485 zobowiązała się swe części ojczyste we wsiach Knyszyno, Drogocino p. pozn. sprzedać za 100 grz. swej siostrze Ofce, wdowie po Andrzeju Przecławskim. "Parysz" żył jeszcze wtedy (P. 855 k. 156, 1387 k. 12). Anna, będąc już wdową, zobowiązała się w r. 1498 scedować swą oprawę synowi Piotrowi (P. 859 k. 2), zaś w r. 1501 skwitowała tego syna ze swej oprawy na Wielkich Sokolnikach (P. 850 k. 195v). Prócz Piotra był jeszcze i inny syn Mikołaj.

1. Piotr Parysz, syn Parysza i Knyszyńskiej, od brata Mikołaja w r. 1498 kupił za 400 grz. jego części w Sokolnikach i na połowie Łubowa i w swej części Sokolnik oprawił 200 grz. posagu żonie Annie Spławskiej, córce Mikołaja (P. 1389 k. 1, 1v, 166). Za wypłacenie tego posagu przez jej braci, Jana, Mikołaja, Jakuba, Wincentego Spławskich poręczył był Mikołaj Młyński, którego Piotr w r. 1500 skwitował z 300 zł. tego posagu (P. 859 k. 49, 49v). Posag ów został wypłacowny w ten sposób, iż t. r. Jan, Mikołaj i Jakub Spławscy sprzedali Piotrowi sposobem wyderkafu za 300 zł. węg. Kobylepole w p. pozn., ale bez młyna wodnego i stawu pozostających w posesji matki ich Barbary (P. 1389 k. 70). Żonie oprawę 200 grz. posagu ponowił w r. 1501, tym razem na całym Łubowie i Kobylepolu, jak również na sumach zapisanych na Kobylepolu (ib. k. 166). Skwitowała ona t. r. swych braci z dóbr rodzicielskich (P. 859 k. 195). Piotr nie żył już w r. 1511, a żona przeżyła go (P. 786 s. 265). Jedyna córka Katarzyna, wtedy nieletnia, była w r. 1521 żoną Jana Bukowieckiego, któremu wniosła Łybowo i Sokolniki (P. 1392 k. 374v, 444).

2. Mikołaj Parysz, syn Parysza i Knyszyńskiej, pleban w Czempiniu 1498 r. (P. 1389 k. 1), jak widzieliśmy, swe części w Sokolnikach sprzedał bratu. Dziedzic w Łubowie, opiekun nieletniej bratanicy Katarzyny, wraz z nią całą część dziedziczną Sokolnik sprzedał wyderkafem w r. 1511 za 150 grz. owdowiałej jej matce, Annie Spławskiej (P. 786 s. 265). Skwitował t. r. wujów tej Katarzyny, Jana, Mikołaja i Jakuba Spławskich, z 300 zł. węg., za którą to sumę ojcu jej sprzedali byli wyderkafem całe Kobylepole (P. 865 k. 7). Chyba nie żył już w r. 1521, bo Katarzynie przy zawieraniu wtedy transakcji asystowali inni krewni (P. 1392 k. 374v). Zob. tablicę.

@tablica: Łubowscy (h. Leszczyc?)

Przecław Ł. części ojczyste wsi Wielki Skrzetusz w p. pozn. w r. 1451 sprzedał Janowi z Ryczywołu (P. 1381 k. 34v). Andrzej Ł., mąż Stanisławy ze Skrzetusza, która w r. 1469 wraz z siostrami części w Małym Skrzetuszu, odziedziczone po bracie Wawrzyńcu, sprzedała za 27 grz. Wincentemu ze Skrzetusza (P. 1385 k. 16). Wojciechowi Ł-mu Mikołaj Spławski w r. 1494 sprzedał wyderkafem za 200 zł. węg. i 30 kop gr. Szczepankowo z łąką położoną koło lasu Pokrzywno w p. pozn. (P. 1383 k. 42v) i z kolei w r. 1496 dobra te sam zbył wyderkafem za tyleż Małgorzacie, wdowie po Piotrze Siedleckim (ib. k. 100v).

>Łubowscy różni. Ks. Andrzej Ł. pięć osiadłych łanów w swej części wsi Dominowo w p. pyzdr. sprzedał w r. 1463 za 50 grz. wyderkafem Janowi Przesieckiemu (P. 1384 k. 108). Nie mam pewności, czy ów Andrzej nie pochodził z Ł-ch podgnieźnieńskich? Bartosz Ł. miał w r. 1469 termin przeciwko Janowi Lichyńskiemu (Kon. 2 k. 118v). Wojciech Ł., dziedzic w Myszkowie, połowę tej wsi w p. kon. w r. 1473 wymienił z Janem Gunickiem na wójtostwo w Śleszynie (P. 1386 k. 1). Jan Ł. intromitowany w r. 1473 do połowy miasta Grzymiszewa, połowy wsi tejże nazwy i do połowy Gozdowa, dóbr Marcina Grzymiszewskiego (Kon. 2 k. 151v). Jan Ł., stryj Katarzyny z Głębokiego, żony Jana Pląskowskiego, i Anny z Głebokiego, żony Stanisława Owieczkowskiego, w r. 1477 (P. 1386 k. 74). Bartłomiej Ł., ojciec Katarzyny, żony Jakuba Chwalibogowskiego, 1478 r. (I. R. Kon. 1 k. 100v). Świętosław Ł., niegdy z Wolanowic, ósmą część tej wsi w p. gnieźn. w r. 1478 sprzedał za 30 grz. Adamowi z Wolanowic (P. 1386 k. 98). Ks. Wojciech, pleban w Wysokiej, syn zmarłego Michała Ł-go(?), miał w r. 1487 termin z braćmi Chwałkowskimi (P. 855 k. 175v). Przeciwko Annie, żonie Macieja Ł-go toczył sprawę w r. 1493 Wawrzyniec Mirkowski. Dziadem owej Anny był zamordowany Adam Brudzewski (P. 22 k. 39v, 59v).

Franciszkowi Ł-mu zapisała w r. 1601 dług 1.200 złp. Anna z Oporowa Grocholska, wdowa po Stanisławie Wilkowskim, sędzim ziemskim wschowskim (Ws. 17 k. 351v). Tomasz. w r. 1604 mąż Anny Łaskawskiej cz. Szetlewskiej (I. Kal. 70 k. 80). Zofia Ł-a, sześcioletnia siostrzenica Jadwigi z Sierakowa Szmborskiej, utopionej w bagnach koło folwarku Toninek przez Jakuba Nosala Kaczorowskiego, sługę wdowy Doroty z Karnkowskich Walewskiej. Zofia towarzyszyła ciotce i losy jej były w r. 1619 nieznane (N. 62 k. 286). Anna, w r. 1663 żona Marcina Piwo, sędzica ziemskiego gostyńskiego.

Szl. Anna (Lubowska), ekonomowa w Kawczu, chrzstna 1721.19/II. r. (LB Poniec). Ur. Maciej Ł. i Łucja, rodzice Jadwigi Barbary, ur. w Środzie, ochrzcz. 1730.16/X. r. (LB Środa). Wojciech Ł., ekonom w Rostworowie, zaślubił 1788.4/II. r. Łucję Błażejewską, wdowę 1-o v. po Józefie Grzybowskim (LC Żydowo). Ignacy i Marianna Ł-cy, syn i córka zmarłej Marianny z Pigłowskich, ostatnio żony Franciszka Glinickiego, pozostawali w r. 1788 pod opieką Mikołaja Pigłowskiego (P. 1365 k. 120v). Sebastian Ł., mąż Józefaty z Czajkowskich 1791 r. (G. 115 k. 91). Anna Ł-a wyszła przed 1800.10/IV. r. za Antoniego Paczyńskiego.

>Łuczkowski Marcin, świadkował 1714.12/XI. r. (LC Targowa Górka). Boniecki nie znał szlachty tego nazwiska.

>Łuczyccy h. Nowina z Łuczyc w pow. proszowskim. Kazimierz, chrzestny 1744.21/IV. r. (LB Strzelno). Maciej chrzestny w latach 1750-1753 (ib. ). Panna Helena z klasztoru w Strzelnie, chrzestna 1751.28/VIII. r. (ib.). Ks. Józef, proboszcz i infułat strzeliński, chrzestny 1753.1/X. r. (ib.). Może to brat Kazimierza, Macieja i Heleny? Był być może sprawcą osiedlenia się w Wielkopolsce Ł-ch, o których będę mówił niżej.

Maciej, syn Stanisława i Anny z Jordanów, nie żyjących już w r. 1767, może identyczny z Maciejem, o którym było wyżej, wojski bracławski w r. 1764 (LC Orchowo) wojski kruszwicki 1789 r. (I. Kon. 84 k. 124), otrzymał w r. 1767 od Jana Iłowieckiego, dziedzica Dębowca w p. gnieźn., zapis 3.000 złp. na tej wsi (G. 100 k. 267v). Dzierżawca Siernicza Wielkiego w p. gnieźn. w r. 1775 (LB Orchowo), skwitował w r. 1779 dziedzica tej wsi, Kajetana Mlickiego, cześnika płockiego, z 6.676 zł., według komplanacji spisanej w r. 1778 pomiędzy tym Ł-im i jego żoną a Mlickim (G. 106 k. 79v). Od Onufrego Gałczyńskiego kupił 1780.15/VI. r. za 20.000 złp. części w Mycielinie w p. kal. (I. Kal. 220 k. 266). Trzecią część Mycielina nabył 1781.25/VI. r. od Kazimierza Biernackiego, wojskiego ostrzeszowskiego, również za cenę 20.000 złp. (ib. 221 k. 37). Z Onufrym Gałczyńskim, dziedzicem Dzierzbina, zawierał w r. 1791 ugodę graniczną (ib. 231 k. 302). Zaślubił 1764.13/VIII. r. Agnieszkę Mlicką (LC Orchowao), córkę Stanisława, wojskiego płockiego, i Petronelli Gałczyńskiej, w r. 1774 współspadkobierczynię Floriana Mlickiego, cześnikowicza lubelskiego (I. Kon. 80 k. 285). Agnieszka z bratem i siostrami zawierała w r. 1778 komplanację z matką (G. 105 k. 17v). Brat jej Kajetan w r. 1782 uiścił się wobec niej z szeregu sum: 15.988 zł., 937 zł. po siostrze pannie Katarzynie Mlickiej, 10.000 zł. scedowanych mu przez matkę zaś Agnieszce zapisanych w posagu, 500 zł. z sumy zabezpieczonej na Ossowsu (I. Kon. 82 k. 182v). Żyła jeszcze Agnieszka w r. 1786 (G. 113 k. 92). Syn Macieja i jej, Marcin, plenipotent ojca w r. 1789 (I. Kon. 84 k. 124). Może Ł-im. był też "ur." Stanisław Łoczycki, mąż Katarzyny Borzęckiej, ojciec Franciszki ur. 1796.4/III. r. w Poznaniu, we "Dworcu Karmelickim"? (LB Św. Wojc., Pozn.).

>Łuczyleńscy, Łuczydleńscy, Łuczywieńscy h. Jelita z Łuczylna, Łuczydlna, Łuczywna w pow. kon. Stanisław Kaliński, wiodący się z Kalinia cz. Kalenia w pow. łęczyckim zaślubił Katarzynę, córkę Jana Paszka dziedzica w Racięcicach i Luczydlnie, i począł się zwać Ł-im. Wspomniana Katarzyna w r. 1485 wykupiła od Mikołaja Pąchowskiego siedem z ćwiercią włók, stanowiących jej ojcowiznę (I. R. Kon. 1 k. 157). Łan roli w r. 1487 zastawiła za 30 grz. Tomaszowi z Małego Lubstowa (ib. k. 173). Stanisław K. cz. Ł. został zamordowany i Katarzyna Ł-a, już jako 2-o v. żona Jana Kiełczewskiego z Wielkiego Kiełczewa, łan roli w Racięcicach w r. 1491 zastawiła za 6 grz. Mikołajowi z Pąchowa (ib. k. 209), a w r. 1492 łan tamże za 5 grz. Jakubowi Drogomirowi (ib. k. 220). Wespół z synem Feliksem Ł-im toczyła w r. 1492 proces przeciwko Mikołajowi i Michałowi, braciom niedzielnym, dziedzicom w Racięcicach i Łuczydlnie, zabójcom swego pierwszego męża (Kon. 3 k. 64). Ten Mikołaj nazwany był też t. r. Łagiewnickim z Racięcic (P. 22 k. 69). Katarzyna nie żyła już w r. 1523 (I. R. Gr. Kon. 2 k. 38v). Synowie Stanisława i Katarzyny: Feliks, Maciej, Mikołaj i Jan pisali się już tylko Ł-imi. Z córek, Barbara Ł-a cz. Kalińska, w r. 1510 żona Marcina Bieganowskiego. Katarzyna Ł-a cz. Kalińska była zrazu w r. 1510 za Janem Kalskim (Kalińskim?), 2-o v. w r. 1525 za Ambrożym Bronisławskim(?). Wreszcie Anna, w r. 1510 jeszcze niezamężna (I. R. Kon. 1 k. 363v), w latach 1523- 1537 żona Macieja Baranowskiego. Z synów, o Janie wzmianka pod r. 1499 (Kon. 4 k. 3v). Ów Jan, będąc winien bratu Mikołajowi 20 grz., zastawił mu w r. 1526 w tej sumie swoją część Łuczydlna i Racięcic (I. R. Gr. Kon. 2 k. 107).

1. Feliks, syn Stanisława i Katarzyny, wspomniany obok matki w r. 1492, współdziedzic obok braci w Łuczywnie, ręczył w r. 1499 Mikołajowi Pęchowskiemu za siebie i swych rodzonych braci, jak również za braci przyrodnich (z jednej matki), Jana i Stanisława, iż zastawią mu za 6 grz. łan osiadły w Racięcicach (Kon. 4 k. 3v). W transakcjach od r. 1508 już nie występował, widocznie umarł przed tą datą.

2. Maciej, syn Stanisława i Katarzyny, wspomniany obok innych braci w r. 1499, niedzielny z bratem Mikołajem, wraz z nim w r. 1508 oświadczał gotowość odebrania od Mikołaja Przykuckiego(?) 50 grz., za które zastawili mu całą ich część w Racięcicach, tj. osiem łanów, w tym dwa osiadłe (I. R. Kon. 1 k. 354v). Obaj z Mikołajem łan osiadły tamże sprzedali w r. 1513 za 60 grz. Wincentemu Głębockiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 4). Wraz z rodzonymi siostrami, Barbarą, Katarzyną i Anną, kwitował w r. 1510 Annę z Łagiewnickich Głębocką z główszczyzny ojca ich (I. R. Kon. 1 k. 363v). Wojciechowi Niwskiemu z ziemi łęczyckiej dał w r. 1517 swoją macierzystą część w Łuczydlnie i Racięcicach w zamian za jego część w Niwkach w p. łęczyckim (I. R. Kon. 1 k. 471v). Trzeba tu dodać, iż owe Niwki w początku XV w. pozostawały w rękach Jelitczyków Kalińskich (Boniecki).

3. Mikołaj, syn Stanisława i Katarzyny, wspomniany obok innych braci w r. 1499, wraz z bratem Maciejem był w r. 1513 procesowany przez małżonków, Katarzynę i Jana Przedzyńskich (I. R. Kon. 1 k. 426v). Dwa łany osiadłe i dwa puste w Racięcicach, które wespół z siostrą Baranowską kupił był od Michała Lubstowskiego, zastawił w r. 1523 w 30 grz. szwagrowi Maciejowi Baranowskiemu (I. R. Gr. Kon. 2 k. 39). Części macierzyste w Racięcicach i Łuczydlnie w r. 1525 kupił za 20 grz. od sióstr, Barbary i Katarzyny (I. R. Z. Kon. 6 k. 27). Kasper Suszewski t. r. lub nieco wcześniej wykupił z jego rąk łan osiadły w Bielczewie w pow. kal. (I. R. Gr. Kon. 2 k. 100). Jak już wiemy, od brata Jana w r. 1526 wziął w zastaw za 20 grz. część jego w Łuczydlnie i Racięcicach, zaś kmiecia z Racięcic zastawił za 10 grz. szwagrowi Baranowskiemu, zapisując mu ponadto 20 grz. długu (ib. k. 107, 107v). Szwagier ów w r. 1527 skwitował go z 17 grz., za które miał zastawionych sobie dwóch kmieci z tejże wsi (ib. k. 134v). Od Doroty Podgórskiej, żony Andrzeja Sławieńskiego, w r. 1529 brał zastawem za 6 grz. dwa puste łany w Pąchowie pow. kon. (ib. k. 164v). Był t. r. jednym z arbitrów przy ugodzie zawieranej między Janem i Hieronimem, braćmi z Wielkiego Kiełczewa (ib. k. 168). Siostrę Baranowską skwitował w r. 1532 z dóbr macierzystych w Racięcicach, zaś przez jej męża skwitowany został z 30 grz. (ib. k. 250). Od Wincentego Głębockiego w r. 1533 wykupił za 60 grz. część w tej wsi, którą ów Głebocki nabył wyderkafem od zmarłego Mikołaja Pąchowskiego, ten zaś z kolei miał je od Feliksa Pąchowskiego (ib. k. 298v). Łan pusty tamże w r. 1637 zastawił za 14 grz. długu szwagrowi Baranowskiemu (ib. 3 k. 15). Od wspomnianej wyżej Doroty Sławieńskiej w r. 1539 kupił za 100 grz. część jej we wsi Kępa Mniejsza w pow. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 102). Trzecią część w tej wsi w r. 1540 sprzedał za 200 zł. węg. Marcinowi Goryńskiemu (I. R. Gr. Kon. 3 k. 217), zaś w r. 1541 całą swą tamtejszą część sprzedał temuż Goryńskiemu za 300 złp. (I. R. Z. Kon. 6 k. 104v). Żoną jego była Dorota Pąchowska, która w r. 1527 od swego ojca Mikołaja dostała części wsi Podgór (Podgora), sąsiadującej z Pąchowem, oraz dwa puste połłanki w Bielczewie w pow. kon. (P. 1393 k. 179v). Ta Dorota od swej siostry Katarzyny, zamężnej Wroniawskiej, wedle zawartej ugody, otrzymała w r. 1528 dóch poddanych z Pąchowa (I. R. Z. Kon. 6 k. 42v). Kwitowała w r. 1529 Dorotę z Podgórskich Sławińską z wykupienia dwóch pustych łanów w Pąchowie (I. R. Gr. Kon. 2 k. 170v). Swoje części po rodzicach we wsi Podgór, wedle zobowiązania danego w r. 1539 przez swego męża, winna była dać Dorocie Sławińskiej i jej mężowi w zamian za części rodzicielskie tej Sławińskiej w Kępie Mniejszej (ib. 3 k. 147). T. r. sprzedała połowę w Podgórze Andrzejowi Sławińskiemu za 200 grz. (I. R. Z. Kon. 6 k. 102). Od męża t. r. uzyskała na połowie Łuczydlna oprawę 100 grz. posagu (ib. k. 101v). Według Bonieckiego, synami Mikołaja byli: Jan, Stanisław i Gabriel. Może córką Mikołaja była Anna, w r. 1545 żona Stanisława Wardęskiego, nie żyjąca już w r. 1565 (ib. k. 140v, 239).

1) Jan, syn Mikołaja, w r. 1565 dokonał wymiany pewnych dóbr z Adamem Głębockim, dając mu włókę roli w Łuczydlnie (ib. k. 240v). Od Jana Lubstowskiego uzyskał w r. 1571 zapis długu 1.000 złp. (G. 51 k. 545). Od Jana Grabieńskiego i jego żony Zofii Mokrskiej w r. 1577 kupił za 3.000 zł. całą ich część wsi Bożątki (Grabienice Bożątki) (R. Kal. 4 k. 545)440). Części w dobrach Grabienice, Bożątki i Witnica w p. kon. w r. 1585 sprzedał za 1.360 złp. Janowi Rozdrażewskiemu z Nowegomiasta (I. R. Kon. 21 k. 341). Nie żył już w r. 1598 (ib. 28 k. 348). Pierszą żoną jego była Elżbieya Kobylnicka (ib. 21 k. 341), drugą Elżbieta Latalska, która w r. 1581 sumę 300 złp., zapisaną sobie w posagu w grodzie gnieźnieńskim przez braci Łukasza i zmarłego już Andrzeja Latalskich, cedowała Maciejowi Strzałkowskiemu (P. 936 k. 590). Z Kobylnickiej Jan miał synów Wojciecha i Marcina oraz córkę Barbarę. Wojciech i Marcin wspomniani w r. 1587 (G. 62 k. 563). Marcin w r. 1598 kwitował Wojciecha Kiełczewskiego Niemierzę z dóbr pozostałych po zmarłej siostrze Barbarze (I. R. Kon. 28 k. 348), której zapewne był mężem. Dla Aleksandra i Anny, dziedzi urodzonych z Latalskiej, ojciec w r. 1585 ustanowił opiekunów (ib. 21 k. 343). Ten Aleksander chyba zmarł wcześnie, bo w znanych Bonieckiemu transakcjach zawieranych w grodzie przedeckim w latach 1585-1608 figurują jako synowie Jana i Latalskiej: Florian, Wacław, Marcin, Sebastian, Walenty, Stanisław i Adrian.

2. Stanisław, syn Mikołaja, ojciec Rafała i Krzysztofa, którzy w r. 1597 kwitowali stryjecznego brata Walentego. Krzysztof swoją część w Racięcicach w r. 1612 sprzedał stryjecznemu bratu Janowi, synowi Gabriela. Żył jeszcze w r. 1641. Córka Stanisława Elżbieta była w r. 1599 żoną Siedleckiego (Boniecki).

3. Gabriel, syn Mikołaja, w r. 1572 mąż Zofii, dziedziczki Wrzostowa. Oboje żyli jeszcze w r. 1600. Córką Gabriela była Zofia, w r. 1600 żona Jakuba Mchowskiego (ib.). Synowie: Jan, Wincenty (u Bonieckiego chyba błednie Wacław) i Andrzej.

1) Jan, syn Gabriela, zapisał w r. 1584 dług 30 zł. Tyburcemu Magnuskiemu (I. Kal. 50 s. 62), a w r. 1562 dług 20 zł. Stanisławowi Ruszkowskiemu, chorążemu kaliskiemu (I. R. Kon. 25 k. 19), zaś w r. 1597 dług 54 zł. Wojciechowi Bielickiemu, pisarzowi grodzkiemu przedeckiemu (ib. 28 k. 114). Wespół z braćmi w r. 1600 zobowiązał się do pewnych świadczeń na rzecz rodziców (Boniecki). Brata Wincentego w r. 1601 skwitował z 73 zł. (ib. 30 k. 14v). Poraniony w r. 1602 w swym dworze w Racięcicach przez Mikołaja Mikołajewskiego (ib. k. 323). Od Andrzeja Ruszkowskiego, cześnika kaliskiego, uzyskał w r. 1610 zapis 100 zł. długu (P. 984 k. 330). Żył jeszcze w r. 1612. Jego żoną była Anna Dramińska (Boniecki).

2) Wincenty, syn Gabriela, poranił w r. 1598 Jana Głębockiego (I. R. Kon. 28 k. 634v). Jak już wiemy, żył jeszcze w r. 1601.

3) Andrzej, syn Gabriela, dziedzic części Łuczydlna i Racięcic, mąż Doroty Oborskiej, której w r. 1600 oprawił posag (Boniecki). Już nie żył w r. 1624 (I. Kal. 90b s. 2573), ona zaś nie żyła w r. 1631 (ib. 98a s. 820) Ich syn Jan w r. 1624 kwitował swego wuja Jana Oborskiego (ib. 90b s. 2573), zaś w r. 1625 wyznaczał plenipotentów (I. Kon. 44 k. 59). Był bezdzietny i spadkobiercą w Racięcicach po "bezdzietnej" siostrze był w r. 1631 wspomniany wyżej Jan Oborski (I. Kal. 98a s. 82). Zob. tablicę.

@tablica: Łuczyleńscy h. Jelita

>Łuczyleńscy, Łuczydleńscy z Łuczylna, Łuczydlna, Łuczywna w p. kon., różni. Jan Paszek, dziedzic w Racięcicach i Łuczydlnie, nieżył już w r. 1461, kiedy wdowa po nim, Katarzyna, została skwitowana przez Elżbietę z Racięcic, zwaną Paszkową Starą, może teściową (Kon. 2 k. 7). Katarzyna ową Elżbietę skwitowała jednocześnie ze swego posagu i wiana (ib.). Córka tego Jana Paszka, Katarzyna miała w latach 1463-1465 sprawy z Agnieszką, wdową po Piotrze z Racięcic i jej synami o sumę 60 grz. (ib. k. 25v, 67, 79). Była w r. 1485 żoną Stanisława Kalińskiego (ich potomstwo zob. Ł-cy h. Jelita), zaś w r. 1491 2-o v. żoną Jana Kiełczewskiego z Wielkiego Kiełczewa. Z drugiego małżeństwa synowie, Jan i Stanisław, współdziedzic obok przyrodnich braci (z jednej matki) w Łuczywnie i Racięcicach w r. 1499 (Kon. 4 k. 3v). Potem jednak występowali dwaj bracia z Kiełczewa Ł-cy, Jan i Hieronim. Może więc Stanisław był dwuimienny? Jan Ł., dziedzic Małego Kiełczewa, w r. 1522 zastawił Maciejowi Sierakowskiemu w sumie 20 grz. dwa łany osiadłe w Wielkim i Małym Wierzchucinie (I. R. Gr. Kon. 2 k. 33v). Arbitrzy, a wśród nich Mikołaj Ł. (zob. wyżej) oraz Stanisław i Jerzy Krzykowscy, wujowie rodzeni(!), czynili w r. 1529 ugodę między tymi dwoma braćmi (I. R. Gr. Kon. 2 k. 168). Obaj bracia Ł-cy w r. 1530 ogród pusty "Tworkowski" w Kiełczewie Wielkim dali Piotrowi Kiełczewskiemu Niemierzy w zamian za jego ogród pusty "Pieniążkowski" w tejże wsi (I. R. Z. Kon. 6 k. 50).

Jadwiga Rodowa(?), niegdy z Luczydlna, nabyła wyderkafem w r. 1463 od Anny Sławoszewskiej i synów jej, Jana i Wojciecha, łan osiadły w Sławoszewie na trzy lata za sumę 11 grz. (Kon. 2 k. 74, 75).

>Łuczyńscy h. Samson, taki przynajmniej herb daje Ł-m osiadłym w Wielkopolsce Boniecki. Jan, wojski siaradzki w r. 1531, stryj Grodzieckich, synów Jana (I. R. Z. Kon. 6 k. 65v). Stanisław w r. 1533, lub raczej przed tą data, część we Wziąchowie w pow. pyzdr. sprzedał za 120 grz. Maciejowi Kromolickiemu (Py. 23 k. 113v). Wojciech, wójt czyli sołtys w Sabaszczewie, mąż Jadwigi Zberkowskiej, po której śmierci skwitowany był w r. 1568 przez jej brata Jana Zberkowskiego z 80 grz. należnych mu w spadku po niej (Py. 107 k. 124v). Wojciech Ł., chyba ten sam, już nie żyjący w r. 1569, mąż Reginy Grzybowskiej, córki Wawrzyńca Grzybowskiego "Robaszka" (chyba to więc jego druga żona), której t. r. jej bracia Wawrzyniec i Gabriel "Robaszkowie" zapisali 80 grz. długu (G. 99 k. 183v). Żyła jeszcze w r. 1572, kiedy kwitowała ze 100 zł. Jana Kleparskiego (Py. 110 k. 96v). Arseniusz(!), syn zmarłego Marcina z pow. konińskiego, poraniony w r. 1626 we wsi Lubstowo Wielkie przez Kozickiego cz. Kozłowskiego (I. Kon. 44 k. 734v).

Krzysztof i Katarzyna z Raczyńskich, oboje już nie żyjący w r. 1737, rodzice Józefa Antoniego, posesora w latach 1733-1737 Łubowa Mniejszego cz. Łubowniczek w pow. gnieźn. (LB Kiszkowo; G. 97 k. 128v). Z dziedzicem tej wsi, Jakubem Gorczyńskim, zawierał w r. 1742 komplanację (P. 1267 k. 119). Był w r. 1744 wespół z drugą żoną posesorem Nadarzyc (LB Września). Nie żył już w r. 1748 (P. 1291 k. 68). Jego pierwszą żoną, już nie żyjącą w r. 1733, była Jadwiga Starzeńska, córka Franciszka i Teresy Gronowskiej (G. 97 k. 193v; Kośc. 323 k. 11v), drugą zaślubioną przed 1733.10/V. r., Helena Soszyńska (LB Kiszkowo), zapewne córka Jana i Anny Błociszewskiej, nie żyjaca już w r. 1753 (P. 1309 k. 176). Z pierwszej żony syn Franciszek, z drugiej synowie Józef i Marcjan, córki zaś: Jadwiga, Teresa i Bibiana. Wszystkie te urodzone z Soszyńskiej dzieci pozostawały w r. 1753 pod opieką wuja Macieja Soszyńskiego (P. 1309 k. 176). Z córek, Jadwiga wyszła 1-o v. za Wawrzyńca Pacynowskiego (Pacenowskiego?), a była już wdową w r. 1767 (Kc. 147 k. 166). Zaślubiła powtórnie 1770.19/XI. r., "ur." Bonawenturę Dubowicza z Żołcza (LC Marzenin). Oboje żyli jeszcze w r. 1792 (G. 117 k. 26). Teresa, żona w r. 1776 (a zapewne już i w r. 1767). Kazimierza Polichnowskiego, zmarła między 1782.6/VIII. r. a r. 1785. Balbina wreszcie wyszła w r. 1782 za "opatrznego" Józefa Smokowskiego. Kontrakt małżeński spisany był w Gnieźnie 1782.6/VIII. r. (G. 115 k. 62).

1. Franciszek, syn Józefa Antoniego i Starzeńskiej, uzyskał w r. 1737 od ojca zapis 2.000 zł. na poczet ojcowizny (G. 97 k. 193v). W jego imieniu ojciec w r. 1742 kwitował Jana Bojanowskiego, dziedzica Bytynia, z pewnych należności pochodzących ze spadku po matce (P. 1269 k. 16v). Należał w r. 1745 do spadkobierców Dobrogosta Gronowskiego, dziedzica Wargowa i Świerkówek w p. pozn. (Kośc. 323 k. 11v). Posesor Pętkowa koło Środy w r. 1777 (LB Środa), Ławicy w r. 1781 (LB Śrem), współspadkobierca wuja Piotra Starzeńskiego w r. 1782 (P. 1359 k. 121v). Żoną jego była zaślubiona przed 1781.5/VIII. r. Ludwika Magowska (LB Śrem), która w r. 1790, będąc już wdową, występowała w imieniu własnym i swych dzieci, Antoniego, Zuzanny i Marcjanny (P. 1367 k. 34). Posesorka Zmysłowa w latach 1796-1800 (LB Kazimierz; LB Modrze) Jej wspomniany wyżej syn to niewątpliwie Antoni, posesor Włostowa w r. 1812 (LC Nietrzanowo), zmarł w Łowęcinie 1818.2/I. r. w wieku lat 40 (LM Swarzędz).

2. Józef, syn Józefa Antoniego i Soszyńskiej, scedował w r. 1767 pewną sumę Kazimierzowi Polichnowskiemu (Kc. 147 k. 163v). Zaślubił 1783.23/IX. r. Magdalenę Skarzyńską (LC Św. Trójca, Gniezno). Żył jeszcze w r. 1788 (G. 115 k. 62). Magdalena umarła w Węgielnikach 1802.9/III. r. w wieku lat ok. 50 (LM Św. Trójca, Gniezno). Zob. tablicę.

@tablica: Łuczyńscy h. Samson

>Ługowscy ze wsi Ługi w pow. śreńskim wojew. płockiego. Siedziała tam mnoga drobna szlachta, stąd trudno o pewność, czy wszyscy używali Jastrzębca-Boleścica, znanego z pieczęci jednego z Ł-ch w księdze poborowej z r. 1592 (Boniecki).

"Sławetny i szlachetny" Mateusz (Maciej) Ł. osiadły w Kcyni i tam przyjął prawo miejskie. Nie żył już w r. 1588, kiedy jego synom, Tomaszowi i Adamowi, też "szlachetnym i sławetnym". oraz córkom, Annie i Reginie, Marcin Słupski zapisywał dług 150 zł. (Kc. 120 k. 294v). Tomasz, będąc winien 17 zł. "szl. i sław." Stanisławowi Szczepkowskiemu obywatelowi kcyńskiemu, puścił mu w r. 1594 w tej sumie swoją ćwiartkę roli na gruncie miasta Kcyni (Kc. 121 k. 580v). Jego brat Tomasz i obie siostry w r. 1603 pozywali Marcina Słupskiego o 150 zł. za zboża ozime ze wsi Krzepiszyno (Kc. 124 k. 207v). Chyba ten sam Tomasz dokonał w r. 1592 zamiany z Andrzejem Szelskim (Szeliskim?) z pow. lipnowskiego, sprzedając mu za 760 zł. swoje części w ługach pow. śreńskiego, a nabywając od niego za takąż sumę jego dziedziczne części położone koło miasta Lipna (N. 219 k. 94v, 95). Adam, brat Tomasza, w r. 1599 skwitował Andrzeja Grudzińskiego z Gołańczy z 2.000 grz. (N. 164 k. 253). Siostrom ich, Annie i Reginie, Stanisław Popowski t. r. zapisał dług 50 zł. (Kc. 123 k. 414v). Z nich, Regina, już będąc żoną Kiliana Makkena, mieszczanina bydgoskiego, w imieniu własny, i siostry Anny w r. 1610 skwitowała z tych 50 złp. Popowskich, braci stryjecznych i spadkobierców Stanisława (Kc. 126 k. 157v).

>Ługowscy różni. Łukasz pozywał Feliksa Sobockiego o zamordowanie brata Pawła Ł-go. Sobocki nie stanął i gdzieś w latach 1519/29 winien był płacić osiem skojców winy (I. R. Z. Kal. 3 k. 62). Feliks, celnik ziem ruskich, administrator starostwa chełmskiego, kupił w r. 1568 za 8.500 zł. od Jakuba Rokossowskiego, podsędka ziemskiego poznańskiego, wieś Kobierzyn w pow. krakowskim (P. 1397 k. 738). Mikołaj mąż Jadwigi Bielickiej, córki Stanisława, która w r. 1626 kwitowała swych braci, Adama, Macieja i Rafała, z 400 zł. posagu (I. Kon. 44 k. 536). Stanisław skwitował w r. 1630 "szl." Jana Jędrachowskiego(!) zabójcę Krzysztofa Ł-go (P. 1023 k. 969v).

Jan wraz z żoną Katarzyną Trzaskowską dożywocie wójtostwa skarszewskiego w wojew. pomorskim scedowali w r. 1665 Leonardowi Bartlińskiemu, asesorowi ziemskiemu tczewskiemu, i jego żonie Annie Stanisławskiej (W. 85 k. 158). Ta Katarzyna, będąc już wdową, w r. 1691 mianowała plenipotentów (I. Kon. 69 k. 49v). Jan, syn zmarłego Jana, zapewne identyczny z powyższym, dzierżawca Węglewa w pow. kon., w r. 1622 kwitował z 3.000 złp. Franciszka Żychlińskiego (ib. k. 156, 158). Kwitował się w r. 1693 z Marcinem Kraśnickim, dziedzicem Węglewa, z zawartego w r. 1692 kontraktu trzyletniej dzierżawy tej wsi pod zakładem 2.700 złp. (ib. k. 268v). Ów Jan był mężem Marianny Zbierzchowskiej, córki Kazimierza i Zofii Goryńskiej, która w r. 1693 kwitowała matkę i rodzeństwo z 3.000 złp. posagu, odebranego z rąk Jana Kościelskiego, pisarza ziemskiego brzeskiego, a zapisanego jej kontraktem (małżeńskim?) z 1692.6/X. r. (ib. k. 267). Od Aleksandra i Kaspra, braci Gałczyńskich, otrzymał Jan w r. 1693 zobowiązanie sprzedaży za 7.800 złp. wsi Osmolin w pow. szadkowskim (ib. k. 267, 268). Może tego samego Jana żoną (a więc drugą?) była Katarzyna Kęszycka, wraz z którą w r. 1697 zawierał kontrakt z małżonkami Nieświastowskimi (ib. 70 k. 252v). Oboje małżonkowie wójtostwo we wsi Lisiec Wieli starostwa konińskiego cedowali za konsensem królewskim z 1725.30/X. r. małżonkom Wiśniewskim (ib. 76 k. 169). Wspomniałem wyżej o Marcinie Kraśnickim, dziedzicu Węglewa. Jego żoną była w r. 1695 Teresa Ł-a, może siostra Jana. Kraśnicki nie żył już w r. 1712, a Teresa jako wdowa występowała w r. 1714, a żyła jeszcze, jak się zdaje, w r. 1715, a może nawet w r. 1726. Nie żyła napewno w r. 1755.

Ł., mąż Marianny z Kraszkowskich, żony 2-o v. Piotra Kamińskiego, 3-o v. Jana Szczuplińskiego, nie żyjącej już w r. 1718 (I. Kal. 160 k. 400). Wojciech, chrzestny 1736.31/V. r. (LB Branno). Franciszek, mieszkający w Kłecku, i Krystyna, rodzice Marii, ur. 1769.5/IV. r. (LB Kłecko). N., mąż Marianny z Osińskich, wdowy w r. 1781 (I. Kon. 82 k. 22v).

Józef i Zuzanna z Chmielewskich, oboje zapewne jeszcze żyjący w r. 1783, rodzice Andrzeja, który w t. r. spisywał wzajemne dożywocie z żoną Anną z Mellerów (Milerów), córką "szl." Wojciecha i Anny, wdową 1-o v. po Florianie Golańskim (Kośc. 334 k. 229). Skwitował w r. 1792 Piotra Krzyżanowskiego, wojskiego gnieźnieńskiego (P. 1369 k. 90v). Był w latach 1783-1800 dzierżawcą Brzezia koło Gostynia (LB Gostyń). Chyba ten sam Andrzej, dzierżawca Nieczajny, umarł 1817.9/IV. r. mając ok. 70 lat, pozostawiając żonę (LM Objezierze). Córki Andrzeja i Anny z Mellerów to, Katarzyna, ur. w Brzeziu 1783.10/XI. r., i Małgorzata, zmarła 1785.26/VII. r., mająca dwa miesiące (LB, LM Gostyń). Ta Katarzyna przed 1809.12/X. r., wyszła za "szl. i opatrz." Kazimierza Czochrana, dzierżawcę Sepna (LB Sobota). Współposesorka Nieczajny, zaślubiła 2-o v. 1813.12/IX. r. Aleksandra Moraczewskiego (LC Objezierze).

Wincenty, "stanu szlacheckiego", i Marianna z Wolskich, mieszkająca w Jelitowie, byli rodzicami: Antoniny, ur. tamże 1818.1/VI. r., Urszuli, ur. tamże 1820.16/X. r., zmarłej 30/X. t. r., oraz drugiej Urszuli, ur. w Jelitowie 1821.20/X. r. (LB, LM Pogrzybów).

>Łukanowscy. Wawrzyniec i Justyna z Witowskich, rodzice Konstantego, zmarłego w Żydowie 1805.29/VIII. r. (LM Żydowo).

>Łukaszewiczowie h. Trójstrzał, nobilitowani w r. 1791 w czasie Sejmu Wielkiego (Boniecki). Herb przedstawiony u Ostrowskiego (nr 1937). Żychliński (tom VI) na temat Ł-ów osiadłych w Wielkopolsce podaje w części fantazje, w części informacje niezbyt ścisłe.

Teodor, komisarz księżny Jabłonowskiej, z domu Broniszówny, w jej dobrach stęszewskich w r. 1762 (LB Stęszew). Był dzierżawcą miasta Stęszewa z przyległościami w r. 1775 (Kośc. 332 k. 141), komisarzem generalnym kluczów racackiego, stęszewskiego, tomickiego, należących do ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewody poznańskigo, w r. 1776. A miał wtedy za plenipotenta swego bratanka Teodora Ł-a (ib. k. 207). Umarł w Stęszewie 1782.17/X., mając ok. 60 lat (LM Stęszew). Wdowa po nim, Anna, umarła 1784.19/II. r., pochowana w Kościanie u Bernardynów (LM Wyskoć).

Teodor, bratanek (czy rodzony?) powyższego Teodora, jako plenipotent stryja, zajmował się interesami ks. A. Jabłonowskiego teraz już kasztelana krak. Tego to Teodora dotyczyła nobilitacja z r. 1791, o której było wyżej. Dzierżawił w latach 1782-1787 Wyskoć (LB Stęszew; LB Wyskoć), był w latach 1788-1790 ekonomem w Czeszewie (ib.)., mieszkał w r. 1797 w Krąplewie w kluczu stęszewskim, jako właściciel tamtejszego wójtostwa (LB Stęszew). Umarł 1805.5/III. r. (Sep. Franciszkanów, Śrem). Zaślubił 1784.22/VII. r. Katarzynę Poplewską (LC Wyskoć), która zmarła w Krąplewie 1843.5/III. r., mając lat 78 (LM Stęszew). Z niej synowie: Antoni (Antoni Nikodem), ur. w Wyskoci 1785.2/VI. r., żyjący jeszcze 1806.12/VI. r. (LB Góra k. Borku), Jan Nepomucen Marcelin, ur. w Wyskoci, ochrzcz. 1787.1/V. r. (LB Wyskoć), zapewne zmarły młodo, Franciszek Ksawery oraz Józef, o którym niżej.

1. Franciszek Ksawery (Franciszek Ksawery Florian), syn Teodora i Poplewskiej, ur. 1791.20/IV. r. w Mikuszewie, zmarły w Żołkowie koło Żerkowa 1867.5/VIII. r. (Dz. P.). Ożenił się z Marianną Ślusarzewiczówną, ur. ok. r. 1794, której matka, Katarzyna z Gowarzewskich (Goworzewskich?), była 2-o v. żoną Konstantego Ł-a, o którym niżej. Z tego małżeństwa, według Żychlińskiego, byli synowie: Julian, poległy pod Książem 1848.29/IV. r., ks. Maksymilian (Maksymilian Władysław), proboszcz w Żerkowie, zmarły 1893 z 13 na 14/VII. r. (Dz. P.), i córka Marianna (Maria), żona Kajetana Chłapowskiego, zmarła w Poznaniu 1902.8/VI. r. w wieku 70 lat.

2. Józef (Józef Andrzej), syn Teodora i Poplewskiej, ur. w Krąplewie, ochrzcz. 1797.29/XI. r. (LB Stęszew), autor wielu wartościowych prac historycznych dotyczących dziejów Wielkopolski, bibliotekarz Biblioteki Raczyńskich. Sprzedał Krąplewo, kiedy wraz z ręką żony dostały mu się Targoszyce (Dz. P.). Umarł tam 1873.13/II. r. (LM Wyganów; Dz. P., tu data 14/II.). Ożenił się 1831.27/XII. r. z Seweryną Fryze (Fryza), ur. ok. r. 1800, córką Piotra, oficjalisty Mielżyńskich z Chobienic i Konstancji z Miklaszewskich (LC Chobienice). Zmarła w Targoszycach 1859.18/IX. r. Z ich córek najstarszą miała być Konstancja, zmarła w Targoszycach 1861.18/IX. r., a wiek jej podano wtedy na lat 17. (ib.). W rzeczywistości musiałaby być znacznie starsza, jeśliby miała być z sióstr najstarszą. Anna Maria (Maria, Maria Anna), ur. ok. r. 1835, poślubiła 1-o v. 1858.9/II. r. Stanisława Mottego z Poznania (LC Wyganów), zaś po unieważnieniu tego małżeństwa poszła 2-o v. 1861.12/XI. r. za Mieczysława Łyskowskiego, sędziego, dyrektora banku w Poznaniu, umarła w r. 1875, 31/XII. Józefa (Józefa Franciszka Karolina), ur. w Poznaniu 1838.18/VIII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), zaślubiła w r. 1860 Ildefonsa Chełkowskiego, właściciela Kuklinowa, umarła w Ostrowitem koło Trzemeszna 1875.23/IX. r., pochowana w Wyganowie. Zob tablicę.

@tablica: Łukaszewiczowie h. Trójstrzał

W pokrewieństwie z powyższymi pozostawał, jak się zdaje, Konstanty Ł., rodem z Galicji, ur. ok. r. 1772/1773, adwokat trybunału pierwszej instancji powiatu poznańskigo, który 1809.27/IV. r. zaślubił Katarzynę Gowarzewską (Goworzewską?), ur. ok. r. 1764/1765, wdowę po Ślusarzewiczu, zamieszkałą w Poznaniu, na Przedmieściu Św. Marcina (LC Św. Marcin, Pozn.). Umarła ona 1845.11/IV. r., mając lat 80 (LM Św. Marcin, Pozn.). On, komisarz sprawiedliwości, umarł w Poznaniu 1847.4/II. mając lat 75 i nie zostawiając żadnego majątku. O jego śmierci donosił Józef Ł., bibliotekarz (LM Św. Wojciecg, Pozn.).

>Łukaszewiczowie, Łukasiewiczowie różni. Znajdą się wśród nich członkowie tej samej rodziny, co powyższa, znajdują się jednak zapewne Ł-e rozmaitych innych herbów, albo też zgoła szlachta własnej kreacji, czy wreście Łukasiewiczowie.

Pani Petronella umarła 1712.2/VIII. r. (LM Baranów). Marcin z żoną Barbarą z Okrzejów kwitowali w r. 1728 "opatrznych" małżonków Ribaberów (P. 1211 k. 100v). Franciszek, administrator w Komorzy, i jego żona Marianna, rodzice Józefa Wojciecha, ochrzcz. 1738.24/VI. r. (LB Pogorzela). N., posesor Uścięcina, ojciec Kazimierza Grzegorza, ochrzcz. 1733.22/I. r. (LB Graboszewo). Ignacy (Łukasiewicz) i Anna, rodzice Mansweta Macieja, ochrzcz. 1745.19/II. r. (LB Katedra, Gniezno). Franciszek, mieszkający we dworze na Grobli zw. "Raj" w Poznaniu, własności Koźmińskiego, wojewody kaliskiego, ojciec Jana Nepomucena Alojzego, ochrzcz. 1749.20/IV. r. (z wody był już chrzczony w kośc. Św. Rocha). Dziecko do chrztu trzymał brat starszy Józef (LB Św. Marcin, Pozn.). Umarł ten Nepomucen Alojzy, mający już rok, niedługo potem (chrzest z wody miał miejsce widocznie dość dawno!) i został pochowany 30/V. t. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Antoni umarł w Łęgowie, pochowany 1751.10/XI. r. (LM Łęgowo).

Józef (Józef Teodor), syn Franciszka, nie żyjącego już w r. 1776 mianowany 1756.10/IV. r. komisarzem burgrabiego poznańskiego (P. 1317 k. 6v). Plenipotent Malczewskich w r. 1765 (P. 1340 k. 72), Ignacego Hulewicza z Grąblina w r. 1768 (I. Kon. 80 k. 139). Od dominikanki Katarzyny (Kolumby) Kąsinowskiej kupił w r. 1776 za 300 zł. po spaleniu się budynków grunt z sadem jabłecznym koło kościoła Wszystkich Świętych w Poznaniu (P. 1353 k. 237v). Kupiony od tej zakonnicy Kąsinowskiej dworek koło tegoż kościoła sprzedał t. r. za 3.500 złp. Ksaweremu Łukomskiemu (ib. k. 272v). Posesor wsi Główna koło Poznania, kwitował w r. 1778 tego Łukomskiego (P. 1355 k. 252). Żył jeszcze w r. 1784 (P. 1316 k. 453). Żoną jego była w r. 1763 Marianna Dobrosławska, córka Mikołaja i Marianny Biernawskiej (P. 1336 k. 32v). Marianna Łukasiewiczowa, "burgrabina poznańska", umarła w r. 1789, pochowana 12/VIII. (Sep. Franciszkanów, Śrem). Syn ich Benon (Benon Wit Onufry), ur. 1771.15/VI. r. (LB Gołaszyn), żył jeszcze 1815.9/IX. r. (LC Leszno). Z córek, Joanna Weronika Marianna, ur. w Głównej 1781.24/VI. r. (LB Św. Jan, Pozm), Julianna zmarła w Poznaniu 1823.5/VII. r., mając lat 34 (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Pani Anna, chrzestna 1763.13/VIII. r. (LB Gryżyna). Panna Barbara, chrzestna 1773.18/X. r. (LB Św. Trójca, Gniezno). "Szl." Modest i Agnieszka, rodzice Józefa Konstantego, ur. w Lednogórze, ochrzcz. 1781.5/V. r. (LB Węglewo). Jan Dawid, dworzanin w Wełmie, i Jadwiga, rodzice Waleriana Mateusza Adama, ur. tamże, ochrzcz. 1781.21/IX. r. (LB Parkowo). Anna Łukasiewiczowa (nie mam pewności czy szlachcianka?) umarła 1784.19/II. r. (A. B. Kościan, W. 49). Jan i Jadwiga, zamieszkali w Skorzewku, rodzice Józefa Kaspra, ur. 1788.1/I. r., ochrzcz. 1793.10/III. r. (LB Skorzewo). Panna Józefa, licząca lat 27, wyszła 1808.30/X. r. za Józefa Popławskiego. Oboje pochodzili z Żabikowa. Walenty Łukasiewicz chrzestny 1821.6/XII?) r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Ludwik, liczący lat 34, zaślubił 1830.24/XI. r. pannę Agnieszkę Suchorzewską, 38-letnią. Oboje pochodzili z Wąsowa i tam w kaplicy wzięli ślub (LC Witomyśl). Byli posesorami Słocina. Ich córka Antonina, ur. w Słocinie 1832.7/VI. r. (LB Grodzisk). Pani Agnieszka umarła w Mechowie koło Swarzędza 1862.19/I. r. Mąż i ta córka, wtedy jeszcze niezamężna, przeżyli ją (Dz. P. Rozalia, zamężna Stabrowska, umarła 1869.7/VI. r. (ib.).

>Łukaszewscy. Boniecki znał Ł-ch h. Odrowąż, ale czy wśród tych, których tu wymieniam, byli Odrowąże, nie wiem. Antoni i Jadwiga z Rusieckich, w r. 1720 posesorowie części Przybysławia Wielkiego (I. Kal. 161 s. 547). Trzymali ową posesję na zasadzie cesji sumy 3.623 zł. dokonanej na ich rzecz w r. 1716 przez Mariannę z Bielskich wdowę Charchowską i jej córkę Annę zamężną Strusińską. Tę sumę Antoni Ł. z żoną w r. 1730 scedowali małżonkom Hersztopskim (ib. 167 s. 621). Mieszkał potem w Łękocinach i tutaj w r. 1734 umarła mu żona w wieku lat 70, pochowana 26/VI. (LM Janków). Inny Antoni i żona Jego Anna, chrzestni 1731.30/IV. r. (LB Raszkow). Umarł ów Antoni 1745.21/IV. r. (LM Raszków). Antoni zaślubił 1734.9/X. r. Mariannę Topolską (LC Skoki), a żył jeszcze 1740.9/X. r. Chyba identyczny z tą parą, Antoni, administrator Wtorku, i Marianna, rodzice Rocha Ludwika, ur. tam, ochrzcz. w lipcu 1735 r. (LB Wysocko). Marianna z Topolskich, już wdowa, szła w r. 1746 za Stanisława Wróblewskiego, zapisując mu przed ślubem 300 złp. (I. Kal. 185/189 k. 33, zapis niedokończony, więc może nieważny?) Tomasz, z Nowejwsi koło Torunia, ożenił wię 1745.16/IX. r. z "uczc." Marianną Orletówną (LC Miłosław). Kazimierz, chrzestny 1778.8/I. r. (LC Pakość). Franciszek i Urszula, rodzice Marcjanny, ur. w Hucie Powidzkiej 1790.5/I. r. (LB Powidz). Krystyna wyszła przed 1809.22/IV. r. za Walentego Gruszczyńskiego, celnika z Międzychodu.

>Łukawieccy. Elżbieta, w r. 1635 żona Henryka Dobrzykowskiego. Joanna z Dobrzenicy Ł-a, wdowa po Piotrze Ł-im, uzyskała w r. 1636 od Stanisława Korzboka Zawadzkiego zapis 1.100 zł. długu (I. Kal. 102 s. 700), z czego skwitowała go w r. 1638 (Py. 148 s. 403).

>Łukawscy różni. Wojciech z ziemi bełskiej (bielskiej?) kwitował w r. 1539 ks. Wojciecha Załuskiego, kanonika gnieźnieńskiego, tenutariusza wsi kapitulnej Czerlenina, z sołectwa i ze zbóż w tej wsi, które legował mu w testamencie ks. Stanisław Czaśnicki, scholastyk gnieźnieński (G. 32 k. 37). Wacław, cysters paradyski, podprzeor, zmarł w Paradyżu 1758.23/III. r., w 34-tym roku życia, 13-ym profesji zakonnej, 9-ym kapłaństwa (Nekr. Przemęt). Tesselin, cysters lędzki, regens chóru, kustosz "sacrarii", zmarł w Lądzie 1778.23/VII. r., w 56-ym roku życia, 34-ym profesji, 31-ym kapłaństwa (ib.).

>Łukińscy, "Ur." Leon zaślubił w Poznaniu w kościele Karmelitów 1770.2/IX. r. Józefę Dramińską, zamieszkałą na Rybakach (LC Św. Marcin, Pozn.).

>Łukoccy byli h. Łukocz, z Łukocina w pow. tczewskim. Nie wiem, czy ci, o których tu mówię, należeli do nich. Anna, ok. r. 1621 żona Piotra z Zakrzewa Radojewskiego (Epit. u Franciszkanów Inowrocł). Katarzyna, chrzestna 1665.2/VII. r. (LB Ludziska). Walenty, mąż Małgorzaty Wierzchowskiej, córki Wojciecha i Małgorzaty, zobowiązał się w r. 1560 oprawić jej posag 200 złp., na którego poczet skwitował teściową z 30 złp. (G. 39 k. 67).

>z Łukomców Mniejszych (wieś taka nieznana dziś, a milczy o niej i S. Kozierowski), Bogusław, ojciec Wojciecha, w r. 1464 (G. 20 k. 81).

>Łukomscy z Łukomia w pow. konińskim. Ponieważ we wsi Łukom siedzieli obok siebie równocześnie Drye, Szeligi, a może i Nałęcze, nie sposób posegregować wedle herbów wszystkich, których nie potrafiłem powiązać w całości genealogiczne. Niestety nie mogły w tym przyjść z pomocą herbarze. Z nich, Niesiecki znał w Wielkopolsce tylko Dryów, Boniecki przydał jeszcze Nałęczów, u Urskiego znaleźli się też Szeligowie. Ale wszystkie trzy wymienione herbarze tam, gdzie mówią o Dryach, wyliczają przeważnie, ba, nieomal wyłącznie, notorycznych Szeligów. Umieszczam więc na wstępie wszystkich tych Ł-ch, których nie umiem połączyć z Dryami lub Szeligami, chociaż przypuszczam, że w większości przypadków byli tymi drugimi, nieporównanie szerzej rozplenieni. Ponadto nie mam pewności, czy wśród tych genealogicznie nie powiązanych, nie znajdują się też noszący to nazwisko przybysza z innych dzielnic Rzeczypospolitej, albo też i zgoła nieszlachta, zwłaszcza wśród tych z wieku XVIII czy XIX.

Wit i Jasiek Ł-cy świadczyli w Lądzie w r. 1399 (KDW IV). Wit miał sprawę z opatem lędzkim w Pyzdrach w r. 1402 (Piekosiński, Wybór zap., 330). Pietrasz z Łukomia występował w Lądzie w r. 104 (KDW V). Mikołaj z Łukomia w Kaliszu w r. 1411 (Pis. Dziej. Pol. IX, s. 167). Jasiek, komornik sądu ziemskiego w Pyzdrach w r. 1414 (Boniecki).

Za Wojciecha z Łukomia ręczył w r. 1437 Filip z Lipego, iż będzie żyć w pokoju z Przybysławem z Łukomia (Gr. Kal. 2 k. 24v). Stanisław Ł. wraz ze Świąchną, wdową po Olbrachcie ze Zbykowa, w r. 1439 zobowiązał się stawić poręczycieli gwarantujących, iż będzie ona żyć w pokoje ze Świemą ze Zbykowa (ib. k. 128). Marcin z Łukomia zw. Gurbaj w r. 1461 kwitował z 4 grz. Stanisława cz. Stanka z Liścia (Kon. 2 k. 4) Małgorzata, żona tego Marcina, miała w r. 1462 termin ze strony opata i konwentu lędzkiego (ib. k. 23).

Za Macieja z Łukomia ręczył w r. 1486 Jakub Barkała z Małachowa, iż uiści dwie grzywny nawiązki za rany braciom Janowi i Wawrzyńcowi z Małachowa Samborowego (G. 12 k. 150). Ten sam zapewne Maciej Ł. miał we wsi Strzeżewo Paszczkowe (Paszkowe?) kmiecia zastawionego sobie za sumę 4 grz. i jednego wiardunku i z tej sumy w r. 1514 skwitował nabywcę owej wsi, Franciszka Gołąbkowskiego (G. 25 k. 520). Zapewne identyczny z powyższymi Maciejami Maciej Ł., który jako obywatel gnieźnieński w r. 1505 wzywał Jana Młodziejewskiego do uiszczenia sumy 7 grz. (Py. 22 k. 52). Był burnistrzem w Pyzdrach, kiedy w r. 1518 Słonecki zapisywał mu 10 grz. długu (ib. k. 147v). Z tym Słoneckim Marcinem, czasem zwanym Janem, dokonał wówczas takiej transakcji: dał mu połowę Brykcewic oraz cała część w Babinie i Piotrowicach w zamian za jeden pusty łan w Piotrowicach i dopłatę 60 grz. (Py. 23 k. 26v). Łan w Strzeżewie, trzymany wyderkafem od Michała Strzeżewskiego, w r. 1521 również wyderkafem sprzedał za 9 grz. Marcinowi Robakowskiemu (G. 335 k. 59). Jego żoną była Jadwiga z Babina, już nie żyjąca w r. 1518 (Py. 22 k. 147). Z niej syn Jan i córka Katarzyna, w r. 1518 żona "opatrz." Wacława Pusznika, mieszczanina pyzdrskiego, Ta "szlachetna i uczciwa" Katarzyna Ł-a, obywatelka pyzdrska, w r. 1536 zeznała, iż całą swoją część połowy Brykcewic sprzedała za 50 grz. Janowi(!) Słoneckiemu (Py. 171 k. 381v). Żyła jeszcze będąc wdową w r. 1553 (Py. 174 k. 334). Jan Ł., zwący się też Babińskim od macierzystej dziedziny, swe części po matce w Piotrowicach i Wrzoskowie w p. pyzdr., które ona miała w spadku po Wojciechu Żyłce, sprzedał w r. 1500 za 150 grz. Januszowi Młodziejewskiemu (P. 1389 k. 126). Jan wraz z siostrą Pusznikową w r. 1518 części po matce w Brykcewicach, Piotrowicach i Babinie sprzedał za 60 grz. Marcinowi(!) Słoneckiemu, utwierdzając tym równoczesną transakcję ojca (Py. 22 k. 147). Oboje t. r. kwitowali ojca ze swych dóbr macierzystych (ib. k. 160).

Przeciwko Andrzejowi i Maciejowi, braciom rodzonym niedzielnym, dziedzicom w Łukomiu, występowała ok. r. 1462 Małgorzata, wdowa po Dziersławie z Łukomia, o której zob. pod Szeligami (Kon. 4 k. 70).

Andrzej i Jan, bracia rodzeni, niedzielni, pozywalni byli ok. r. 1462 przez synów zmarłego Dziersława z Łukomia, jak również przez wdowę po nim (Kon. 4 k. 70, 88). Obaj ci bracia, jako stryjowie, w r. 1463 asystowali Dorocie, żonie "sław." Michała zw. Elbranth, mieszczanina ze Słupcy, i Korduli, żonie Klemensa, mieszczanina z Konina które kwitowały z dóbr rodzicielskich w Brykcewicach Jadwigę, wdowę po Wincentym ze Słonczyc, której to Jadwidze owe części t. r. sprzedały (Kon. 2 k. 63; P. 1383 k. 133). Ci bracia, niedzielni dziedzice w Łukomiu i Łomowie, w imieniu własnym i wspomnianych wyżej synów Dziersława (może więc bratanków?), mieli w r. 1464 sprawę o granice z konwentem lędzkim (Kon. 2 k. 44). Może to ten sam Andrzej z Łomowa i Łukomia był w r. 1463 pozywany przez Mikołaja Moszczeńskiego (ib. k. 61). Zabił Adama, syna tego Mikołaja, i w r. 1466 winien był uiścić ojcu 60 grz. główszczyzny (ib. k. 86v).

Andrzej nie żył już ok. r. 1462, kiedy to jego synowie, Piotr i Jan, niedzielni w Łukimiu, pozywali Andrzeja, Marcina, Mikołaja i Jana, braci rodzonych z Łukomia (Kon. 4 k. 88). Wojciech i Mikołaj, synowie zmarłego Andrzeja (czy tego samego?), bracia niedzielni z Łukomia, ok. r. 1462 pozywali wspomnianą wyżej Małgorzatę Ł-ą, żonę Marcina "Gurbaja" z Łukomia (ib. k. 77, 92). Wdowę po tym Andrzeju, Katarzynę, kwitował w r. 1463 z jednej grzywny Mikołaj z Myszakowa (Kon. 2 k. 72). Ta Katarzyna miała sobie przez ojca, Mikołaja Komorskiego, dany w r. 1467 zapis 200 grz. na Nowejwsi, Spławiu, Tarnowie i na częściach przedmieścia Pyzdr. (P. 1383 k. 246). Wraz ze swą siostrą Anną, zamężną Chrzanowską, dopisały od ojca w r. 1471 części wsi Komorze, Tarnowo, Spławie, Nowawieś, Paruchowo oraz przedmieścia pyzdrskiego, poczem zaraz sprzedały te dobra za 600 grz. Mikołajowi Gorazdowskiemu, synowi ich zmarłej siostry Barbary (P. 1385 k. 100, 100v). Katarzyna żyła jeszcze w r. 1472, kiedy to jej jak też jej synowi ks. Mikołajowi zeznał 6 grz. Mikołaj Gorazdowski, burgrabia pyzdrski, zaś Świąszek z Komorza zapisał jej 8 grz. z tytułu poręki za Michała z Łukomia (Py. 15 k. 110, 117v). Z synów, o Wojciechu nic więcej nie wiem. Były i córki. Z nich, Anna, w r. 1471 żona Mikołaja z Jelitowa. Druga córka, nieznana mi z imienia, nie żyjaca już w r. 1471, żona Filipa Przyborowskiego. Mikołaj był już plebanem w Skarboszewie, kiedy w r. 1470 części w Łukomiu i Myszakowie sprzedał za 150 grz. Jakubowi z Gonic (P. 1385 k. 59v; Py. 15 k. 110v). Od swego szwagra, Filipa Przyborowskiego, w r. 1471 uzyskał zapewnienie iż stawi swoją córkę Annę, aby skwitowała wuja z należnych jej matce dóbr rodzicielskich w Łukomiu i Myszakowie oraz z praw do spadku po dziadzie Mikołaju Komorskim (G. 20 k. 239). Jednocześnie z tego samego skwitowany został przez siostrą Jelitowską (ib.).

Andrzej, dziedzic w Łukomiu, w r. 1475 zeznał 12 zł. Michałowi Ł-mu (zob. Ł-cy h. Drya) i w tej sumie zastawił mu łan roli w Łukomiu (I. R. Kon. 1 k. 60).

Andrzej z Łukomia zw. Świnie Oko trzymał zastawem w 13 zł. węg. łan roli w Łomowie należący do Grzegorza i Adama, braci z Łukomia, z której to sumy w r. 1480 został spłacony (I. R. Kon. 1 k. 114v, 115). Skwitował też wtedy synów zmarłego Dziersława z Łukomia, który poręczył był za 17 grz. należnych Piotrowi Zorzewskiemu od Wawrzyńca Królikowskiego (ib. k. 114v). Swemu "bratu przyrodnio-rodzonemu", Piotrowi Lubomyskiemu winien był dwie grzywny i w tej sumie w r. 1482 zapstawił mu ogród w Łomowie (ib. k. 133v).

Mateusz Ł., 1513 r. wuj Anny Stęgoskiej, żony Jana Łowęckiego zw. Dupy. Leonard Łukomski(?) oskarżony był w r. 1548 o zabicie Wojciecha Węgierskiego "Kuropatwy" (Py. 172 k. 432). Małgorzata, w r. 1554 żona Jakuba Żylickiego. Małgorzata, w r. 1557 żona Stanisława Turskiego. Małgorzata, w r. 1590 żona Stanisława Brańskiego(?). Wincenty nie żył już w r. 1596, a był ojcem Apolonii, wtedy żony Jana Sokołowskiego, a obok sióstr współdziedziczki po zmarłej matce w Siedleminie p. pyzdr. (P. 1402 k. 163v). Walenty, mąż Magdaleny Zarembianki, już nie żył w r. 1598, kiedy wdowa wydając córkę Jadwigę Ł-ą za Wojciecha Kiełbowskiego z pow. płockiego zapisywała jej w posagu 100 zł. (Kc. 123 k. 288). Urszula, w r. 1602 żona Wojciecha Kuszyńskiego (Kusińskiego), nie żyła już w r. 1605. Jan z żoną Wturkowską cz. Kotowiecką uzyskali oboje w r. 1609 od Jana Wturkowskiego cz. Kotowieckiego zapis 150 złp. długu (I. Kal. 75 s. 130), zaś t. r. od Jana Gajewskiego 15 złp. długu (ib. s. 150). Stanisław pozywał w r. 1619 Jana Dobruchowskiego i jego żonę, Annę z Łubiankowskich, którzy zastawili mu byli za 5.000 zł. swe części we wsiach Królikowo, Łagiewniki, Biała oraz w pustkach Lądek i Rudniki p. kon. (Py. 140 k. 174v, 191). Scedował ów zastaw Jakubowi i Katarzynie z Bryczkowskich Gralewskim, którzy uzyskali doń w r. 1620 intromisję (ib. k. 294). Ewa, żona Stanisława Muchlińskiego w latach 1636-1649. Oboje oni byli w r. 1649 kwitowani przez Wojciecha Ł-go, syna Jana, z 1.100 zł. na poczet sumy 2.200 zł. (I. Kal. 115 s. 1187). Ten Wojciech, syn Jana i Chłapowskiej, omówiony będzie niżej pod Szeligami. Może Ewa była jego siostrą? Jadwiga, w r. 1637 żona Jana Gaszyńskiego Oremusa. Stanisław, syn Stefana(?), uzyskał w r. 1655 zapis długu od Stanisława Konstantego Zapolskiego, kasztelanica wieluńskiego (I. Kal. 110a s. 1320). Jan i Małgorzata, rodzice Adama, ur. w Lubeczu(?), ochrzcz. 1650.3/II. r., i Marianny, ur. tamże, ochrzcz. 1651.18/VIII. r. (LB Nowemiasto). Ks. Mateusz (Mateusz Stefan), proboszcz Św. Trójcy za murami Gniezna w latach 1652-1674, penitencjariusz metropolitalny gnieźnieński w r. 1674 (G. 82 k. 584, 85 k. 144v). Jan, mąż Ewy Swinarskiej, córki Wojciecha, nie żyjącej już w r. 1660, kiedy brat jej Adam występował jako jej spadkobierca (N. 227 k. 758v). Jadwiga, w latah 1662-1668 żona Jana Popławskiego. Katarzyna, wdowa po Piotrze Imielińskim w r. 1666. Helena, zamężna Mietlicka w r. 1667.

Wojciech, w r. 1671 mąż Marianny Szyszyńskiej (I. Kon. 60 k. 300), współdziedziczki w Szyszynie, nie żyjącej już w r. 1681, pozywany t. r. jako opiekun zrodzonych z niej dzieci, Stefana, Andrzeja i Anny Ł-ch, przez Wacława Zarudzkiego, dożywotnika w części Szyszyna po żonie Katarzynie Szyszyńskiej, już zmarłego (ib. 63 k. 473). Nie żył już w r. 1690 (ib. 68 k. 175). Wspomniana wyżej córka Anna była w latach 1690-1705 żoną Jana Jackowskiego. Z synów, o Stefanie brak mi dalszych wiadomości, zapewne nie żył już w r. 1690.

Andrzej, syn Wojciecha i Szyszyńskiej, w imieniu własnym i siostry Jackowskiej zobowiązał się w r. 1690 części w Szyszynie sprzedać za 2.500 złp. Agnieszce Jarnowskiej, żonie Jana Strzemiecznego (ib.), z którego to zobowiązania zostali oboje przez tę Agnieszkę w r. 1693 skwitowani (ib. 69 k. 265). Andrzej w imieniu własnym i siostry w r. 1694 zobowiązał się te dobra sprzedać Katarzynie z Pilchowskich Jąnowskiej i tym razem transakcja została zrealizowana (P. 1140 k. 1v). Mąż Konstancji Jeżewskiej, córki Wojciecha i Anny Zbyszewskiej, otrzymał wraz z nią w r. 1694 od jej ciotki, panny Anny Zbyszewskiej, cesję sumy na Brzyskorzystwi w p. kcyń. (Kośc. 307 k. 536). Konstancja, współdziedziczka po rodzicach części Laskownicy Mniejszej w p. kcyń., w r. 1700 dała tę swoją część bratu Andrzejowi Jeżewskiemu (I. Kal. 154 s. 133). Andrzejowi w r. 1706 roborował skrypt Jan Ł., syn Adama, o którym było wyżej (ib. 158 s. 162), nie żył już w r. 1715 (ib. 159 s. 64). Synami jego byli Franciszek i Kwiryn. Z córek Anna, niezamężna w r. 1715 (ib.), w r. 1717 żona Mikołaja z Łaska Słoneckiego, wdowa w latach 1723-1727, wyszła 2-o v. 1728 r., krótko po 27/XI., za Aleksandra Jarnowskiego, zaś 3-o v. zaślubiła w r. 1734, krótko po 5/X., Wojciecha Nieborskiego, żyła jeszcze w r. 1774. Teresa, niezamężna w r. 1715 (ib.), w r. 1723 żona Pawła Tomickiego, umarła 1741.4/II. r.

1. Franciszek, syn Andrzeja i Jeżewskiej, w imieniu własnym i sióstr kwitował w r. 1715 Gdowskich z sumy 2.000 zł. długu zapisanego ojcu w r. 1704 (I. Kal. 159 s. 64). Kwitował w r. 1723 Jana Ł-go, syna Adama, z zapisanych ojcu 2.000 zł., sam zaś skwitowany z posagów po 1.000 zł. przez siostry, Annę owdowiałą Słonecką i Teresę zamężną Tomicką (Kośc. 314 s. 64, 65). W imieniu swoim i tych sióstr manifestował się przeciwko małżonkom Bzowskim, posesorom Mniejszej Laskownicy (Z. T. P. 43 k. 924). Stryja Jana Ł-go w r. 1732 kwitował z sum (Kośc. 317 s. 430).

2. Kwiryn (czy to nie imię zakonne?), syn Andrzeja i Jeżewskiej, cysters wągrowiecki, zmarł 1739.24/IV. r., mając lat 45, profesji zakonnej 6, kapłaństwa 4 (Nekr. Wągrowiec; Nekr. Obra, tu data zgonu 26/IV.). Zob tablicę.

@tablica: Łukomscy

Elżbieta, w r. 1673 wdowa po Samuelu Wilkotarskim. Chryzostom i Regina, rodzice Antoniego Chryzostoma, ochrzcz. 1680.4/II. r., i Walentego, ochrzcz. w r. 1682 (LB Nowemiasto). Aleksander i Marianna, rodzice Katarzyny Zuzanny, ochrzcz. 1684.10/VIII. r. (LB Droszew). Magdalena w latach 1709-1728 żona Antoniego Słoneckiego, wdowa w r. 1748. Antoni i Marianna ze Strachowskich otrzymali w r. 1711 od Macieja Kotowieckiego, dziedzica części Gałązek Wielkich, skrypt (I. Kal. 157 s. 29). Była ta Marianna córką Bartłomieja Strachowskiego i Katarzyny z Gałęskich, dziedziców części Gałązek Wielkich (ib. 159 s. 218). Od Felicjana Koszutskiego w r. 1715 kupiła za 1.100 złp. część wsi Żakowice Poklękowszczyzna (ib. s. 352). Nie żyła już w r. 1729, a spadkobiercami po niej w tych dobrach byli jej bracia i bratankowie (ib. 167 s. 278). W r. 1730 nie żył i Antoni Ł. (ib. 167 s. 202). Stąd wniosek, iż dzieci ich pomarły wcześniej, a były to: Anna, ur. w Gałązkach Wielkich, ochrzcz. 1709.25/VII. r., i Wojciech, ur. tamże, ochrzcz. 1714.22/IV. r. (LB Droszew). N., mąż Joanny Ewy z Mielęckich, chrzestnej 1710.21/V. r. (LB Orzeszkowo, dyssyd.). Panna Anna, chrzestna 1711.23/IV. r. (LB Ostrowo k. Wrześni). Magdalena, żona Antoniego Kąsinowskiego w r. 1728. Stanisław i Helena, rodzice Petronelli, ochrzcz. 1732.31/IX. r., trzymanej do chrztu przez plebejów (LB Św. Mikołaj, Pozn.). Siostra Apolinara, dominikanka poznańska, zmarła w Poznaniu 1735.6/II. r. (Nekr. Dominikanek, Pozn.). Ks. Mikołaj zmarł w r. 1735(?) (Pieranie, Księga bracka). Zofia, zmarła w Sierosławiu 1739.18/X. r., mając 8 lat, pochowana w grobie Potockich (LM Lussowo). Apolonia wyszła w Bieganowie 1739.7/XI. r. za Mateusza Bogusława Lewickiego, oboje żyli jeszcze w r. 1742. Anna, w latach 1742-1745 żona Antoniego Luborackiego. Franciszek i Marianna, rodzice Franciszka, ur. w Lęgniszewie, ochrzcz. 1744.13/X. r. (LB Ponigródz). Adam, syn zmarłego Jakuba, w r. 1745 scedował Antoniemu Mniszewskiemu sumę 382 zł. zapisaną sobie w r. 1738 przez Macieja Bronowskiego, dziedzica części Bronowa w pow. płockim (I. Kon. 77 k. 420v). Antoni, nie żyjący już w r. 1754, mąż Katarzyny z Pomianowskich, córki Jana i Anny z Madalińskich (I. kal. 196/198 s. 164v). Jan, w r. 1754 mąż Katarzyny Kraśnickiej, córki Wojciecha i Heleny z Malczewskich (G. 98 k. 639v). Ta Katarzyna jako spadkobierczyni Grzegorza Debrzyńskiego, w r. 1755 kwitowała swego ciotecznego brata Józefa Czaplickiego (I. Kon. 78 s. 887). Ks. Jan Chryzostom, chrzestny 1756.11/VII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Eleonora, zamężna Kościeska, pochowana u Reformatów w Miejskiej Górce 1763.28/II. r. Antoni, chrzestny 1766.16/I. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Joanna, chrzestna córki "szl." Stanisława i Marianny Stadnickich 1768.17/III. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Jadwiga i jej mąż, Jan Turski, oboje nie żyli już w r. 1768. Antoni, ekonom w Żegotkach, zaślubił 1768.20/VIII. r. Brygidę Zaleską z tychże Żegotek (LC Strzelno). Marianna, żona Łukasza Mierzewskiego, oboje już nie żyli w r. 1769. Paweł był świadkiem 1774.26/IX. r. (LC Wierzenica). Ksawery, świadek w styczniu 1785 r. (LC Środa). "Szl." Antoni, ekonom z Chudopsic, i Zofia z Wierzchaczewskich, rodzice porodzonych w Chudopsicach: Józefy Apolonii, ochrzcz. 1786.29/X. r., i Antoniego, ochrzcz. 1788.18/VI. r. Do chrztu podawała go Antonina z Ł-ch Cybulska, "obywatelka" z Kamiony (LB Lubosz). Nie mam pewności, czy to szlachta. Aleksander, świadek 1789.16/II. r. (LC Śrem). Tomasz, w r. 1791 spadkobierca rodzonego brata, ks. Jana, plebana w Gozdowie (Py. 163 k. 979v). Sebastian, świadek 1799.18/VI. r. (LC Św. Wawrzyniec, Gniezno).

Magdalena wyszła przed 1802.27/VII. r. za Stanisława Czaplickiego. Józef, pierwszy mąż Ewy z Czapskich, 20o v. żony Grzegorza Kosińskiego, zmarłej w Giewartowie 1805.9/III. r., w wieku lat 70 (LM Giewartowo). "Ur." Ignacy, nauczyciel szkoły parafialnej w Krotoszynie, i Marianna z Letniewskich, rodzice Józefa, ur. 1814.22/IV. r. (LB Krotoszyn). Marianna, z Chwałkówka, chrzestna 1815.10/V. r. (LB Łubowo). Wincenty, liczący lat 42, posesor Mechnacza koło Kwilcza, zaślubił 1825.24/IV. r. Eufrozynę Żerońską, 24-letnią córkę dziedziców Brzozy i Grodziszczka (LC Niepruszewo). Byli w r. 1832 posesorami Bronic (LB Niepruszewo), a ona żyła jeszcze 1838.11/VI. r. (LB Buk), on 1839.17/III. r. (LB Tulce). Franciszka, żona Franciszka Skarżyńskiego, posesora dóbr Grodna koło Rogoźna, zmarłego 1841.28/IV. r., przeżyła męża.

>Łukomscy h. Drya z Łukomia w pow. koniń. Daję tu tylko tych, co do których mam pewność, że byli Dryami, a więc powiązanych genealogicznie ze Stanisławem Ł-im, kanonikiem poznańskim potem krakowskim, który legitymując się ze szlachectwa przy instalacji na kanonię poznańską podał Dryę jako swój herb. Świadomie nie uwzględniam tu całego zastępu Ł-ch poczytywanych za Dryów przez autorów herbarzy.

Piotr, nazwany w r. 1463 ojcem Macieja, Michała i Wawrzyńca, uczestniczących w ugodzie granicznej z klasztorem z Lądzie (Py. 14 k. 17). O Macieju będzie niżej. O Wawrzyńcu dalszych informacji nie posiadam. Za Michałaa z Łukomia ręczył w r. 1472 Świąszek z Komorza, zapisują z tego tytułu Katarzynie, wdowie po Andrzeju z Łukomia, sumę 8 grz. (Py. 15 k. 117v). Od Andrzeja zwanego Świnie Oko, dziedzica w Łukomiu, uzyskał w r. 1475 w sumie 12 zł. długu zastaw łana roli w Łukomiu (I. R. Kon. 1 k. 60). Nie żył już w r. 1476 (ib. k. 73v). Żoną jego była Małgorzata, żyjąca w r. 1480 (ib. k. 115v). Synowie Michała, Grzegorz i Adam, bracia niedzielni, dziedzice w Łukomiu, w r. 1476 po śmierci ojca od wspomnianego wyżej Andrzeja "Świnie Oko" uzyskali zastaw za 12 zł. jednego łana w Łomowie (ib. k. 73v). Tę sumę odebrał od Andrzeja "Świnie Oko" stryj Grzegorza, Maciej, i Andrzeja w r. 1480 skwitował (ib. k. 115).

Maciej, z synów Piotra chyba najstarszy, któremu w r. 1462 miał płacić winę Bogusz Koszutski z Wielkiego Cienina, on sam zaś nie uiścił córkom Jana Zdunowskiego należnych im po ojcu 12 grz. i t. r. miał płacić winę (Kon. 2 k. 35v, 36). Figurował w r. 1466 wśród poręczycieli za Krzona Błonickiego wobec Piotra z Szmotuł, kasztelana poznańskiego i starosty generalnego wielkopolskiego (Kon. 2 k. 98v). Przez arbitrów w r. 1467 zawierał ugodę z Barbarą, żoną Mikołaja z Myszakowa (ib. k. 107). Chyba ten sam Maciej na połowie części w Łukomiu oprawił w r. 1477 posag 50 grz. żonie Helenie (P. 1386 k. 68). Pozywał w r. 1486 siostry z Koszut, córki Jana Chudzickiego, o prawo do 12 grz. po zmarłym Boguszu Koszutskim (Kon. 3 k. 3), zaś w r. 1492 skwitował je z tej sumy (I. R. Kon. 1 k. 220v). Sam skwitowany t. r. przez Tomasza Jemielskiego z 9 grz. z tytułu wyderkafu dwóch łanów z Jemielnie (Kon. 3 k. 70v), a w r. 1494 od Macieja i Tomasza, wuja z siostrzeńcem dziedziców w tej wsi, nabył tam za 10 grz. dwa łany puste (I. R. Kon. 1 k. 240). Nie żył już w r. 1504, kiedy jego synowie: Jan, Stanisław, Zachariasz i Florian, bracia niedzielni, mieli sprawę z Jakubem Modlibowskim o granice Łukomia i Myszakowa (I. R. D. Z. Kon. 5 k. 17, 17v). Stanisław, Zachariasz i Florian w r. 1505 nabyli wyderkafem za 10 grz. od ks. Macieja Ł-go dwa puste łany w Jemielnie (G. 335a k. 5). Z nich tylko o Zachariaszu i Florianie posiadam dalsze wiadomości. Nie wiem czy nie tego samego Macieja córką była Katarzyna, w r. 1548 żona Marcina Rosnowskiego?

I. Zachariasz, syn Macieja, dziedzica części w Łukomiu i Łomowie, niedzielny z bratem Florianem 1529 r., wraz z nim od Anny Ł-ej, żony Jana Gambarzewskiego kupił za 100 grz. i 70 grz. jej części w tych wsiach (I. R. Gr. Kon. 2 k. 172; P. 1393 k. 317, 317v). Umarł między r. 1534 a 1537 (Py. 171 k. 169, 456). Żoną jego była Małgorzata Dąbrowska, córka Grzegorza, wdowa 1-o v. po Andrzeju Tomickim, której w r. 1529 oprawił 100 grz. posagu (P. 871 k. 555v, 1393 k. 317v). Będąc już wdową dokonała w r. 1541 ze szwagrem Florianem Ł-im podziału dóbr z tytułu swej oprawy, zaś 50 grz., zapisane sobie przez męża, przeznaczyła po swej śmierci synom swym, Stanisławowi i Jakubowi, oraz córce Dorocie (I. R. Gr. Kon. 3 k. 261, 261v). Była jeszcze wdową w r. 1550 (P. 890 k. 199) ale już w r. 1554 widzimy ją jako żonę 2-o v. "prac." Jakuba Rachutka zwanego też Rachutą, Kobierzyckim, Gąleńskim(!), krawca w Słupcy (Py. 174 k. 747v; P. 895 k. 615). W r. 1557 mąż jej nazwany Jakubem Suskim (Py. 176 k. 25). Przeciwko niemu, określanemu jako "maritus impotus", zwanego zaś "Łukomskim zwanym Mazur", t. r. występował instygator (ib. k. 307). Chyba to wciąż ten sam Jakub, zrazu zwany Rachutkiem, maskujący swą plebejskość coraz to innymi formami nazwisk. Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1558 (ib. k. 386). Wspomniana wyżej córka Dorota, w r. 1568 jeszcze niezamężna, była wtedy przypozywana przez siostry Dąbrowskie do sprawy, którą toczyły przeciwko Januszowi Wrzesińskiemu o zapis 100 zł., jaki uczynił na rzecz ich zmarłej ciotki, zakonnicy Anny Dąbrowskiej (Py. 107 k. 26v). Potem, w r. 1572 była żoną Łukasza Gulczewskiego.

I) Stanisław, syn Zachariasza i Dąbrowskiej, nieletni w latach 1537-1546, pozostawał pod opieką stryja Floriana, który do tej opieki nad nim oraz jego bratem Jakubem wyznaczył w r. 1546 Wojciecha Gniazdowskiego i Macieja Gunickiego (I. R. Z. Kon. 6 k. 92; Py. 172 k. 289). Stanisław z bratem Jakubem, jako spadkobiercy stryja Floriana, części w Łukomiu i Łomowie, odziedziczone po nim, w dopełnieniu danego przezeń zobowiązania zmarłemu Piotrowi Służewskiemu, wojewodzie kaliskiemu, rezygnowali w r. 1551 jego synowi Janowi (P. 787 k. 17v, 1395 k. 595). Wespół z przyrodnim bratem Janem Tomickim (obaj nazwani "impossessionati et golothae"), jak również z ojczymem Jakubem zw. Rachutą pozywani byli w r. 1554 przez Macieja Mokronoskiego, nabywcę od Służewskiego części w Łukomiu i Łomowie (ib., 895 k. 608v, 896 k. 355). Z bratem Jakubem Ł-im w r. 1557 dokonał wymiany dóbr w Łukomiu (Py. 276 k. 211v). Poranił w r. 1569 w Łukomiu bratową swą Annę i krewną, pannę Annę Ł-ą, córkę Feliksa (Py. 107 k. 328). Wespół z bratem, jako spadkobiercy Anny Dąbrowskiej, ksieni klarysek gnieźnieńskich, pozywali w latach 1579-1584 Macieja Goreckiego, chorążego poznańskiego (P. 116 k. 48v; G. 274 k. 60). Przyszłemu zięciowi, Szymonowi Kaczkowskiemu z pow. sieradzkiego, na poczet posagu za córką Jadwigą w r. 1585 zapisł dług 200 zł. (Py. 122 k. 63). Łąkę w Bukowem, koło drogi z Nowejwsi do Łukomia, dał w r. 1591 swym synom: Janowi, Adrianowi, Stanisławowi i Piotrowi (R. Kal. 6 s. 452). Części w Łukomiu i Łomowie oraz w pustkach Jemielno i Bukowe w r. 1595 sprzedał za 2.000 złp. synowie Stanisławowi (R. Kal. 2 k. 482). Umarł między r. 1597 a 1612 (Py. 128 k. 176v; R. Kal. 8 k. 196). Żonie swej, Małgorzacie Oborskiej, córce Wojciecha, w r. 1557 oprawił posag 100 grz. na połowie dóbr, które miałyby mu przypaść z działów z bratem, w Łukomiu, Łomowie, Jemielnie i Bukowem (Py. 31 k. 55). Żyła jeszcze w r. 1597 (Py. 128 k. 176). Synowie: Jan, Adrian,, Stanisław i Piotr. O Adrianie prócz wzmianki z r. 1591 innych wiadomości nie posiadam, a milczy już o nim transakcja braci z r. 1598 (I. R. Kon. 28 k. 12), co pozwala przypuszczać, iż wtedy już nie żył. Z córek, Anna była w r. 1579 żoną Jakuba Skrzypińskiego, zmarłego w r. 1597, podczas gdy ona żyła jeszcze w r. 1608. Jadwiga wyszła w r. 1585 za Szymona Kaczkowskiego, była wdową w latach 1612-1614. Dorota, w latach 1588-1597 żona Jana Błaszkowskiego cz. Szetlewskiego. Katarzyna wyszła w r. 1592, krótko po 22/X., za Wojciecha Ościsłowskiego (Osisłowskiego) cz. Bieganowskiego, a była wdową w latach 1610-1614.

(I) Jan, syn Stanisława i Oborskiej, wspomniany w donacji ojca z r. 1591 (R. Kal. 6 s. 452). Wraz z braćmi dawał w r. 1597 zobowiązanie Janowi Jerzykowskiemu cz. Baranowskiemu pod zakładem 500 grz. (I. R. Kon. 28 k. 12). Części wsi Borcin w pow. chęcińskim w r. 1624 kupił od Wojciecha Czampskiego, zaś w r. 1628 od jego brata Mikołaja inne części tejże wsi. Byli oni bratankami i spadkobiercami Andrzeja Czampskiego, pierwszego męża żony Jana Ł-go (R. Kal. 11 k. 41). Nie żył już Jan w r. 1639 (Py. 148 s. 54). Jego żoną była w r. 1601 Barbara Ościsłowska cz. Bieganowska (I. R. Kon. 30 k. 75v), jak już wiemy, wdowa 1-o v. po Andrzeju Czampskim. Kwitowała ona w r. 1602 swego brata Tomasza z posagu (Py. 131 k. 284). Żyła jeszcze w r. 1628 (R. Kal. 11 k. 41). Synowie, Jan i Piotr, nie żyli już w r. 1639, a współspadkobiercami ich i ojca ich byli wtedy ich stryjeczni bracia a synowie Stanisława Ł-go (Py. 148 s. 54).

(II) Stanisław, syn Stanisława i Oborskiej, w gospodzie w Zagórowie w r. 1589 napadł i poranił Jana Ł-go, syna Feliksa (Py. 125 k. 248). Od ojca, jak widzieliśmy, w r. 1595 nabył za 2.000 złp. części w Łukomiu, Łomowie oraz w pustkach Jemielnie i Bukowem. Siostrze Annie, owdowiałej Skrzypińskiej, zapisał w r. 1597 sumę 100 zł. (Py. 128 k. 307). Części pustki Ostrowo w Łukomiu w r. 1606 dał wieczyście bratu Piotrowi (P. 1405 k. 600) Części w Łukomiu i Łomowie (wyjąwszy pustkę Ostrów) sprzedał w r. 1612 za 3.300 zł. Janowi Skrzypińskiemu, swemu bratu ciotecznemu (R. kal. 8 k. 196) jednocześnie dobra te od niego wydzierżawiając (I. Kal. 78 s. 1197). Wspólnie z tym Skrzypińskim Łukom i Łomowo w r. 1616 sprzedali za 3.300 złp. Janowi Modlibowskiemu (P. 1410 k. 156). Od Jana Cykowskiego w r. 1620 wziął zastawem za 700 zł. części wsi Kurowo Wielkie i Małe oraz Zabiele (Py. 140 k. 272). Od Wojciecha i Adriana braci Biskupskich w r. 1634 brał zastawem za 2.000 zł. części Biskupic i Bystrzycy w p. kon. (Py. 146 s. 644). Nie żył już w r. 1622 (I. Kal. 88a s. 1018). Ożenił się z Katarzyną Mieniszewską (Miniszewską), której w r. 1596 zapisał dług 100 zł. na Łukomiu, Łomowi, Jemielnie i Bukowem (ib. 63 k. 363). Katarzyna, będąc już wdową, w r. 1627 zapisała dług 300 zł. zięciowi Czartkowskiemu (Py. 143 k. 42v). Synowie: Piotr, Łukasz i Stanisław, ten ostatni wspomniany raz tylko w r. 1622, kiedy był jeszcze nieletnim (I. Kal. 88a k. 42v), a chyba już nie żył w r. 1627 (Py. 143 k. 43v). Z córek, Anna, w r. 1623 żona Stanisława Zielonackiego, umarła przed r. 1632. Zofia w r. 1627 wyszła za Stanisława Czartkowskiego, a żyli jeszcze oboje w r. 1652.

1. Piotr, syn Stanisława i Mieniszewskiej, w r. 1622 wespół z braćmi prolongował Jakubowi Gralewskiemu termin uiszczenia 300 złp. winnych zmarłemu ich ojcu (I. Kal. 88a s. 1018). W imieniu własnym i brata Łukasza przyszłemu szwagrowi Czartkowskiemu w r. 1627 zapisał w posagu za siostrą Zofią dług 300 zł. (Py. 143 k. 43v). Obaj ci bracia kwitowali w r. 1634 Andrzeja Biskupskiego i jego bratanice z 2.000 zł. zapisanych ojcu Ł-ch zastawem na częściach Biskupic i Bystrzycy po ojcu Ł-ch (Py. 146 s. 644). Od Piotra Podbielskiego w r. 1643 wziął w zastaw pod zakładem 230 zl. części "Tomaszowskie" we wsi Podbiele w p. kon. (Py. 150 k. 34). Umarł między r. 1648 a 1650 (Kc. 129 k. 369; Py. 151 s. 242). Żoną jego była w r. 1632 Katarzyna Chrząstowska, wdowa 1-o v. po Krzysztofie Biskupskim (I. Kon. 46 k. 655). Części w Biskupicach wydzierżawiła małżonkom Wolińskim, którzy w czasie ucztowania i pijatyki w Mięsopusty 1634 r. wzniecili przez nieostrożność piżar, który zniszczył dwa dwory Biskupskich, zabudowania gospodarskie i chaty chłopskie w obu częściach tej wsi (Py. 146 s. 251). Będąc wdową już i po drugim mężu żyła jeszcze w r. 1657 (I. Kal. 122 s. 561).

2. Łukasz, syn Stanisława i Mieniszewskiej, nieletni w r. 1622 (I. Kal. 88a s. 1018), ogród w Kurówku w r. 1637 zastawił za 200 grz. małżonkom Gałęskim (I. Kon. 48 k. 343v). Umarł między r. 1676 a 1681 (Py. 154 s. 57, 58, 155 s. 92). Jego żoną była w r. 1634 Zofia Cykowska (Py. 146 s. 408, 410), córka Jana i Heleny z Biskupskich. Mąż jej i brat jego, Piotr Ł., skwitowali ją w r. 1637 z winy banicji z racji zapisu 700 zł., który dał był na Kurowie Wielkim i Małym oraz na pustce Zabiele ich ojcu jej ojciec (I. Kon. 48 k. 390). Całe części w tych wsiach sprzedała w r. 1640 za 2.200 zł. Janowi Wardęskiemu Goczowi (R. Kal. 12 k. 140). Będąc spadkobierczynią Zofii z Biskupskich Turskiej, sumę 300 zł. ze spadku po nij scedowała w r. 1667 Kasprowi Turskiemu cz. Tomickiemu (Kośc. 305 k. 360v). Jedyna sukcesorka Zofii z Cykowskich Bielawskiej, w r. 1671 skwitowała Mikołaja Bielawskiego z 2.300 zł. jej oprawy oraz z 1.000 zł., które jej zapisała Zofia z Radomickich Cykowska (Ws. 68 k. 59). Żyła jeszcze w r. 1676 (P. 1094 k. 613), a może i w r. 1681 (Py. 155 s. 92). Syn Adam.

Adam, syn Łukasza i Cykowskiej, asystował przy akcie prawnym zeznawanym przez matkę w r. 1671 (Ws. 68 k. 509). Zawierał w r. 1679 kompromis z braćmi Kolnickimi o posesję wsi Libabry (P. 154 s. 23). Tę wieś w pow. pyzdr. w r. 1681 zastawił za 1.600 złp. małżonkom Gadomskim (Py. 155 s. 51). Sumy na wsiach Jeziora Wielkie i Małe, Niezamyśl, Luciny, nabyte od matki, cedował w r. 1681 Hieronimowi Cykowskiemu (ib. s. 92). Nie żył już w r. 1684 (ib. w. 78). Jego żona, Agnieszka Strzałkowska, córka Piotra, w r. 1676 kwitowała z 1.500 złp. brata swego Stanisława (Py. 154 s. 57, 58). Już jako wdowie ów brat w r. 1684 zapisał jej sumę 1.300 złp., podjętą we wsi Libabry od Wojciecha Przybyszewskiego (Py. 155 s. 78).

(III) Piotr, syn Stanisława i Oborskiej, był współuczestnikiem napadu brata Stanisława w r. 1589 w Zagórowie na Jana Ł-go (Py. 125 k. 248). Od siostry Anny, zamężnej Skrzypińskiej, uzyskał w r. 1602 zapis długu 100 zł. (Py. 131 k. 33). Od brata Stanisława w r. 1606 otrzymał części pustki Ostrowo w Łukomiu (P. 1405 k. 600). Chyba żył jeszcze w r. 1638 (I. Kal. 104b k. 1660), nie żył już w r. 1639 (Py. 148 s. 54). Jego pierwszą żoną była Anna Dzięczyńska, córka Remigiana, której bracia, Jan, Remigian i Andrzej, zapisali 700 zł. posagu, zaś Piotr w r. 1602, jeszcze przed ślubem sumę tę jej oprawił (Py. 131 k. 288). Będąc już żoną Piotra Ł-go kwitowała w r. 1603 braci z 300 zł. (P. 973 k. 678). Od męża t. r. uzyskała zapis 900 złp. wiana na całym jego majątku (P. 1404 k. 911). Była bezdzietna, a jako jej spadkobierca występował w r. 1608 brat Remigian Dzięczyński (Py. 134 k. 167v). Drugiej żonie Mariannie Kralinównie, pochodzącej ze Śląska, z księstwa głogowskiego, wziąwszy za nią w posagu z rąk Wojciecha Wilkońskiego sumę 900 zł., zobowiązał się w r. 1606, jeszcze przed ślubem, sumę ową oprawić (Kośc. 286 k. 17v). Wzajemne dożywocie spisywał z nią w r. 1607 (R. Kal. 1 k. 198). Żyła jeszcze w r. 1614, kiedy oboje z mężem byli kwitowani z 600 zł. długu przez jego siostrę Katarzynę, owdowiałą Ościsłowską (Py. 137 k. 108v). Z drugiej żony synowie: Jan, Wojciech i Paweł. Wojciech i Paweł wspomniani raz tylko w r. 1639 jako współspadkobiercy obok brata Jana swych braci stryjecznych, Jana i Piotra, synów Jana (Py. 148 s. 54).

Jan, syn Piotra i Kralinówny, w r. 1638 uzyskał zapis 1.500 zł. długu od Stanisława Kolnickiego cz. Nowomiejskiego (I. Kal. 104b s. 1660). Skarżył w r. 1645 o zadanie ran Adama Jaroszewskiego Karasia i jego wspólników (I. Kon. 51 s. 453v). Od stryjecznego brata Łukasza otrzymał w r. 1647 "prac." Hieronima (Jarosza), poddanego, mieszkającego wówczas w Poklękowie, wsi Władysława Gądkowskiego, miecznika kaliskiego, a nabytego od Andrzeja Biskupskiego (Py. 150 s. 213). Od wdowy Doroty z Jaskóleckich Tymienieckiej w r. 1652 uzyskał zapis długu 600 zł. (Py. 151 s. 184). Chyba z nim identyczny Jan Ł., w r. 1657 jeden z plenipotentów Katarzyny z Chrząstowskich, wdowy po Piotrze Ł-im, stryjecznym bracie Jana, syna Piotra (I. Kal. 122 s. 561). Żoną Jana Ł-go, syna Piotra i Kralinówny, była Marianna Wolińska, rodząca się z Doroty Borzysławskiej. Z niej syn Stanisław, proboszcz w Wyskoci, instalowany 1681.11/XI. r. na kanonii katedralnej poznańskiej fundii Dalabuszki. Legitymując się przy okazji owej instalacji ze szlachectwa, jako herb swój ojczysty podał Dryę. Zmarł krótko przed 1702.11/XII. r., kiedy na kanonii został wprowadzony jego następca (Install. s. 119, 128).

II. Jakub, syn Zachariasza i Dąbrowskiej, komisarz i wiceregens starosty generalnego wielkopolskiego w r. 1579 (Py. 16 k. 263v). Nieletni, w r. 1537 pozostawał pod opieką stryja Floriana (I. R. Z. Kon. 6 k. 92; I. R. Gr. Kon. 3 k. 30, 87v; Py. 172 k. 280). Współspadkobierca tego stryja w r. 1551 (P. 787 k. 17v). Z bratem Stanisławem niedzielni w Łukomiu w r. 1554 (Py. 174 k. 747v), dokonali w r. 1557 między sobą wymiany dóbr w tej wsi (Py. 176 k. 211v), co było niewątpliwie następstwem przeprowadzonych wtedy działów. Uzyskane z tych działow całe części w Łukomiu, Łomowie, Bukowem i Jemielnie sprzedał w r. 1572 za 2.000 zł. Tomaszowi Ł-mu (R. Kal. 4 k. 5). Siostrze Dorocie zamężnej Gulczewskiej t. r. zapisał dług 50 zł. (Py. 110 k. 71) Ze swą córką, panną Urszulą, odebrali oboje w r. 1579 400 zł. długu, który jej zapisał był Tomasz Ł. (I. R. Kon. 18 k. 461v). Otrzymał od króla 1584.4/V. r. sołectwo we wsi Barcigłów starostwa konińskiego (M. K. 129 k. 465, 466). Jego żona, Anna Kurowska, córka Ambrożego, wdowa po Feliksie Ł-im (zob. niżej). swoje części po rodzicach w Kurowie Wielkim pow. kon. wydzierżawiła w r. 1563 Rosławnowi Łosowskiemu (Py. 179 k. 229). Mąż na połowie części w Łukomiu, Łomowie, Jemielnie i Bukowem oprawił jej w r. 1565 posag 300 zł. (I. R. Z. Ko. 6 k. 296). Poranił ją w r. 1569 w Łukomiu szwagier Stanisław Ł. (Py. 107 k. 327v). Swoją część w Wielkim Kurowie zastawiła na dziewięć lat Rosłanowi Rossoskiemu, który w r. 1576 cedował ów zastaw małżonkom Nieniewskim (Py. 113 k. 199v).

II. Florian (Tworzyjan), syn Macieja, burgrabia koniński 1537 r. niedzielny z braćmi w r. 1504 (I. R. Z. D. Z. Kon. 5 k. 17, 17v), wraz z bratem niedzielnym Zachariaszem od Anny Ł-ej, żony Jana Gambarzewskiego, w r. 1529 kupili za 170 grz. jej części rodzicielskie w Łukomiu i Łomowie (P. 1393 k. 317; I. R. Kon. 2 k. 172). Stryj i opiekun bratanków, Stanisława i Jakuba Ł-ch, w r. 1537 nabył za 100 kop gr. od Jakuba Ł-go, syna Mikołaja, części we wsiach Łukom, Łomowo i w pustce Bukowe, które on kupił był od Mikołaja Gorskiego (I. R. Z. Kon. 6 k. 92). T. r. od tegoż Jakuba Ł-go nabył za 80 grz. jego części rodzicielskie w tych wsiach (I. T. Gr. Kon. 3 k. 10). Zobowiązał się t. r. Janowi Ł-mu, synowi Mikołaja, zrezygnować wieczyście pod zakładem 100 kop gr. części tych wsi, pochodzące ze spadku po Annie z Ł-ch Gambarzewskiej (ib. k. 37). Wespół z bratankami w r. 1538 kupił za 80 (100?) grz. od córek Marcina Tomickiego ich części w pustce Jemielno (ib. k. 87v; I. R. Z. Kon. 6 k. 94). Części w Łukomiu, Łomowie, w pusce Bukowe i ogród koło dworu Jana Ł-go, nabyty od Jakuba Ł-go, brata tego Jana, sprzedał w r. 1538 za 200 grz. temuż Janowi (I. R. Z. Kon. 6 k. 94v). Od Agnieszki Klichowskiej w r. 1539 kupił za 60 grz. jej część macierzystą w Jemielnie (Py. 23 k. 138). Z owdowiałą bratową Małgorzatą dokonał w r. 1541 podziału dóbr ojczystych, gdzie miała swą oprawę (I. R. Gr. Kon. 3 k. 261). Opiekę swych nieletnich bratanków, Stanisława i Jakuba, w r. 1546 zlecił Wojciechowi Gniazdowskiemu i Maciejowi Gunickiemu (Py. 172 k. 280). Piotrowi Służewskiemu, wojewodzie kaliskiemu, zobowiązał się w r. 1547, iż całe części ojczyste, które w Łukomiu i Łomowie przypadną mu z działów z bratankami, rezygnuje mu na wieczność (ib. k. 408), ale w r. 1548 owe części w Łukomiu, Łomowie i Bukowem sprzedał za 500 grz. swemu siostrzeńcowi Maciejowi Gunickiemu (P. 1395 k. 491v). Nie żył już w r. 1550, kiedy Jan Służewski, wojewodzic kaliski, usiłował do tych dóbr uzyskać intromisję na zasadzie zobowiązania danego jego ojcu w r. 1547 przez zmarłego Floriana Ł-go ale nie dopuścoł do tego Maciej Gunicki (Py. 172 k. 673v). Bratankowie i spadkobiercy Floriana dopełnili jednak tego stryjowskiego zobowiazania i zrezygnowali te stryjowe dobra Błużewskiemu, który z kolei w r. 1551 dsał je wieczyście Maciejowi Mokronoskiemu (P. 787 k. 17v, 1395 k. 595). Zob. tablicę.

@tablica: Łukomscy h. Drya

>Łukomscy h. Nałęcz wyszli chyba ze wsi Łukom w pow. koniń. Maciej mieszkaniec powiatu pyzdrskiego, urodzony z Anny Chwalibowskiej, mąż Doroty Wardęskiej, rodzącej się z Barbary Węgierskiej, miał syna Andrzeja, kanonika kujawskiego w końcu lat 90-ych XVI wieku, dziekana w Wolborzu, proboszcza w Przybyszewie koło Grójca. Ten przy instalacji na kanonię katedralną poznańską (fundi Winary) 1600.8/III. r. podał jako herb ojczysty Nałęcza. Mianowany 7/VIII. t. r. kanclerzem kapituły poznańskiej (Imstall., s. 70), był w r. 1608 kanoikiem kolegiaty sandomierskiej, w r. 1610 proboszczem w Biechowie koło Stopnicy, w r. 1615 kanonikiem katedralnym krakowskim, w r. 1618 sekretarzem królewskim, w r. 1636 archidiakonem krakowskim. Polemista religilny, umarł w Krakowie w r. 1737. Boniecki; P. S. B.).

>Łukomscy h. Szeliga z Łukomia w pow. koniń. W odróżnieniu od innych rodzin biorących stąd nazwisko, niektórzy przedstawiciele tej rodziny już od końca XV wieku używali w formie imioniska nazwy herbu Szeliga.

Dziersław, dziedzic w Łukomiu, nie żył już w r. 1462, kiedy wdowa po nim Małgorzata pozywała Andrzeja i Macieja, braci między sobą rodzonych i niedzielnych, dziedziców w Łukomiu, zapewne swoich szwagrów (Kon. 4 k. 70) i t. r. pozywała Andrzeja i Jana, również między soboą niedzielnych, zapewne także swych szwagrów (ib. k. 88). Żyła jeszcze Małgorzata w r. 1470 (ib. k. 127v). Synowie Dziersława: Mikołaj, Marcin, Jan i Piotr. Z nich Jan i Piotr zwali wujem Mikołaja z Trąmpczyna (I. R. Kon. 1 k. 63), co zdawałoby się wskazywać na to, iż matką ich była Trąmpczyńska, ale Marcin, ich brat starszy, rodzonym swym wujem zwał Wojciecha Strzegowskiego (P. 1390 k. 75), co wspazywałoby na to, iż pierwszą żoną Dziersława była córka dziedzica w Strzegowie p. kal. Gdybyśmy więc przyjęli, iż Dziersław żenił się dwa razy, Strzegowska byłaby matką Mikołaja i Marcina, Trąmpczyńska Jana i Piotra. Jan i Piotr mieli siostrę przyrodnią Beatę, chyba ze wspólnej matki a nie ojca. Ta Beata była w r. 1470 żoną "opatrznego" Marcina Starzyka, mieszczanina z Nowegomiasta (Kon. 4 k. 127v, 128).

I. Mikołaj, syn Dziersława, w r. 1462(?) współdziedzic w Łukomiu i Łomowie, niedzielny z braćmi (Kon. 4 k. 70), mąż Barbary Owieczkowskiej, córki Stanisława, która w r. 1514 dzieliła się wsią Owieczki w p. gnieźn. ze swą siostrą Dorotą, żoną Jakuba Kaliskiego (G. 25 k. 448). Ta Barbara od ks. Jana Tarnowskiego, proboszcza i wójta w Pyzdrach, w r. 1515 nabyła wyderkafem za 90 grz. jego część dziedziczną wójtostwa pyzdrskiego (P. 1392 k. 60v). Wraz ze wspomnianą siostrą Kaliską części w Owieczkach sprzedała w r. 1516 za 300 grz. Michałowi Radeckiemu (G. 335a k. 35). Mikołaj, nie żył już w r. 1526, kiedy wdowa po nim Barbara, wtedy 2-o v. żona Mikołaja Lisieckiego, skwitowała drugiego męża z oprawy na częściach Liśca i Kars w p. kon., zaś wyderkafem sprzedała mu za 400 zł. oprawę swego posagu 100 kop gr. i tyleż wiana, dane jej przez pierwszego męża na połowie części w Łukomiu i Łomowie. Działała tu w asyście Marcina Ł-go Szligi, stryja (chyba szwagra?) (Py. 23 k. 64, 25 k. 205v). Już nie żyła w r. 1560 (I. R. Z. Kon. 6 k. 227). Synowie Mikołaja: Stanisław, Jan, Jakub i Marcin. Z córek, Anna, żona Marcina Wieczorka, mieszczanina z Jarocina, otrzymawszy od brata Jana 10 grz. posagu, skwitowała go w r. 1537 z dóbr rodzicielskich (P. 171 k. 418v). Ów Wieczorek, tkacz, był potem mieszkańcem Raszkowa. Anna i druga córka Mikołaja, Katarzyna, żona Józefa, rybaka ze Słupcy, w r. 1549 zobowiązały się wobec brata przyrodniego Jerzego Lisieckiego. iż mu scedują sprawę sądową o zamordowanie rodzonego ich brata Stanisława, a Lisiecki ze swej strony zapisał im jednocześnie 50 grz. długu (Py. 172 k. 581v, 582v). Obie siostry całe swe części w Łukomiu, Łomowie i w pustce Bukowe, odziedziczone po braciach Marcinie i Stanisławie, jak też po bratanku Andrzeju, wraz z procesem o zabójstwo Stanisława scedowały w r. 1553 Maciejowi Mokronoskiemu, pisarzowi skarbowemu, w zamian za jego dobrodziejstwa (P. 1396 k. 126v), ale już w r. 1557 to dziedzictwo po bracie w Łukomiu i Łomowie zobowiązały się sprzedać za 300 zł. Piotrowi Korzkiewskiemu (Py. 176 k. 145v).

I) Stanisław, syn Mikołaja, wraz ze swymi niedzielnymi braćmi pozywał w r. 1532 Zachariasza i Floriana braci Ł-ch (I. R. Gr. Kon. 2 k. 264v). Zobowiązał się w r. 1533 zredygnować bratu Janowi części rodzicielskie w Łukomiu i Łomowie, wziąwszy za nie 30 grz. (Py 171 k. 89), ale zobowiaznia tego nie dopełnił i w r. 1536 pozywany był o to przez tego brata (P. 874 k. 129v). Po jego śmierci w r. 1544 pozywał wdowę po nim o wydanie sobie połowy części w Łukomiu, Łomowie i Bukowem (I. R. Gr. Kon. 4 k. 68; I. Kal. 7 k. 461v). Od Jana Trąmpczyńskiego zw. Miedźwiedź, swego brata stryjecznego(!), w r. 1545 otrzymał w darze role puste w Trąmpczynie p. kon. (Py. 23 k. 186v), ale te role, zwane Mączyńskimi, zwrócił w r. 1547 temuż Trąmpczyńskiemu (I. R. Gr. Kon. 6 k. 154v). Tego Stanisława, jego owdowiałą bratową Małgorzatę i bratanka Andrzeja w r. 1546 pozywał jego przyrodni brat Jerzy Lisiecki o wydzielenie części w Łukomiu i Łomowie, należących mu się po matce (I. kal. 9 k. 518). Stanisław nie żył już w r. 1549, zabity przez Stanisława Turskiego, drugiego męża swej bratowej Małgorzaty (Py. 172 k. 581v).

II) Jan, syn Mikołaja, od brata Jakuba w r. 1531 kupił części w Łukomiu i Łomowie (I. R. Gr. Kon. 2 k. 236v), a w r. 1532 kupił za 30 grz. części tamże od brata Marcina (ib. 6 k. 68v). Na swych częściach tych wsi w r. 1535 sprzedał za 15 grz. roczny czynsz wyderkafowy, tj. jedną grzywnę i 12 gr. dla altarystów kościoła w Pyzdrach i 12 gr. dla starszych bractwa kościelnego (Py. 23 k. 126). Od Floriana Ł-go w r. 1538 kupił za 200 zł. części w Łukomiu, Łomowie i Bukowem (I. R. Z. Kon. 6 k. 94v). Nie żył już w r. 1544 (I. R. Gr. Kon. 4 k. 68). Jego żoną była w r. 1535 Małgorzata Komorska, córka Świętowsława (Py. 171 k. 243v, 348v, 349). Na połowie swych części w Łukomiu, Łomowie i Bukowem w r. 1537 oprawił jej 300 grz. posagu (P. 1394 k. 113). Była już w r. 1544 2-o v. żoną Stanisława Turskiego (I. R. Gr. Kon. 4 k. 68). Uzyskała w r. 1546 swe dobra oprawne po pierwszym mężu, tj. dwór z budynkami i folwark w Łukomiu (ib. 5 k. 10). Procesowała się ze szwagrem Stanisławem Ł-im, którego w r. 1549 lub krótko przed tą datą jej drugi mąż zabił (Py. 172 k. 581v). Będąc wdową i po tym mężu żyła jeszcze w r. 1582 (I. Kal. 48 s. 477). Syn Jana i Komorskiej, Andrzej umarł bezpotomnie, niewątpliwie w bardzo młodym wieku, między r. 1546 a 1551 (I. Kal. 9 k. 518; I. R. Gr. Kon. 6 k. 24).

III) Jakub, syn Mikołaja, części swe, przypadające z działów braterskich, we wsiach Łukom i Łomowo w r. 1531 sprzedał za 10 grz. bratu Janowi (I. R. Gr. Kon. 2 k. 236v). Od Mikołaja Gorskiego, burgrabiego konińskiego, w r. 1537 nabył za 100 kop gr. części w Łukomiu i Łomowie, ale bezpośrednio potem sprzedał je za tyle samo Florianowi Ł-mu i jego bratankom, Stanisławowi i Jakubowi (I. R. Z. Kon. 6 k. 91v, 92). T. r. swoje części po rodzicach, należne mu z działów braterskich, sprzedał za 80 grz. Florianowi Ł-mu (I. R. Gr. Kon. 3 k. 10). Od Wojciecha Brudzyńskiego uzyskał w r. 1539 zobowiązanie stawienia żony Anny dla wieczystego rezygnowania całej części wsi Kępa Mniejsza w p. kon. (G. 32 k. 110v). Już nie żył w r. 1551, kiedy jego syn Stanisław części w Łukomiu, Łomowie i Bukowem, odziedziczone po stryjecznym bracie Andrzeju i po stryju Stanisławie, sprzedał za 400 grz. Maciejowi Rudnickiemu z pow. szadkowskiego (ib. 6 k. 24). Chyba już nie żył w r. 1553, kiedy jako spadkobierczynie tychże występowały jego ciotki.

IV) Marcin, syn Mikołaja, swoje części rodzicielskie w Łukomiu i Łomowie sprzedał w r. 1532 za 30 grz. bratu Janowi (I. R. Gr. Kon. 6 k. 68v). Bezpotomny, żył jeszcze w r. 1533 (ib. 2 k. 277v), nie żył już w r. 1553 (ib. 6 k. 201v).

II. Marcin, syn Dziersława, zwany Szeliga (Py. 23 k. 64; I. R. Z. Kon. 6 k. 87v). Chyba jeszcze nieletni w r. 1464 (Kon. 2 k. 44). Od Anny, wdowy po Lewku Nadarzyckim, uzyskał w r. 1492 zapis 3 grz. (Py. 168 k. 158). On i Jan, jego brat, oraz Adam Wołczek Strzegowski w r. 1505 sprzedali za 60 grz. Mikołajowi Potworowskiemu część Strzegowa w p. kal., odziedziczoną po ich rodzonym wuju, a bracie tego Adama, Wojciechu Strzegowskim (I. Kal. 6 k. 85; P. 1390 k. 75). Marcinowi Ł-mu Szelidze Andrzej Trąmpczyński w r. 1506 winien był 7 grz. (I. R. Kon. 1 k. 339). Łan "Basiewski" pusty, część ogrodu w Zdzarach oraz łąkę w Karsach Marcin w r. 1535 sprzedał wyderkafem za 50 grz. Janowi Lisieckiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 87v). Wszystkie swe dobra w Łukomiu, Łomowie i Bukowem w r. 1538 dał swym synom, Feliksowi i Wawrzyńcowi (I. R. Gr. Kon. 3 k. 84). Już nie żył w r. 1542 (ib. k. 318v). Jego żoną była ANna Trąmpczyńska, za którą w poagu brat jej Andrzej w r. 1496 zapisał mu sumę 15 grz. (I. R. Kon. 1 k. 258). Oprawił jej Marcin w r. 1499 na połowie swych części w Łukomiu i Łomowie 25 grz posagu (P. 1389 k. 64). Chyba ten sam Andrzej Trączyński w r. 1506 zapisał Marcinowi jeszcze 7 grz. długu (I. R. Kon. 1 k. 339). Synowie: Piotr, Wawrzynie i Feliks. Z córek, Jadwiga, ju będąc wdową po "sław." Wojciechu Gambarzewskim, mieszczaninie pyzdrskim, w r. 1553 skwitowała brata Feliksa z 12 grz. (Py. 174 k. 229v). Anna, zamężna (nie wiem za kim?), w r. 1558 darowała swym synom i córkom części rodzicielskie w Łukomiu (I. R. Z. Kon. 6 k. 204). Z synów o wawrzyńcu wiem jeszcze tylko tyle, że swe części w Łukomiu, Łomowie i Bukowem, otrzymane od ojca, sprzedał w r. 1538 za 18 grz. bratu Feliksowi (I. R. Gr. Kon. 3 k. 84). Już nie żył w r. 1548, zamordowany przez Mikołaja Rossoskiego w pow. kaliskiego. O jego głowę ułożyli się z zabójca brat Feliks i bratanek Stanisław,, biorąc w r. 1549 sumę 60 grz główszczyzny (Py. 172 k. 480, 538; I. R. Gr. Kon. 5 k. 160).

I) Piotr, zw. Szeliga, syn Marcina i Trąmpczyńskiej, mąż Agnieszki Sarnowskiej, córki Jana, której w r. 1535 ojciec Piotra oprawił 20 grz. posagu na półłanku osiadłym i półłanku pustym w Łomowie (I. R. Z. Kon. 6 k. 87). Zabity przez Jana Rogaskiego (Py. 176 k. 127v), nie żył już w r. 1542, kiedy Agnieszka, będąc już 2-o v. żoną Ambrożego Osieckiego z Trąmpczyna, swą oprawę w Łomowie zastawiła w sumie 40 grz. długu Ambrożemu Kurowskiemu (I. R. Gr. Kon. 3 k. 318v). Żyła jeszcze w r. 1555 (P. 896 k. 1071v). Syn Stanisław, jeszcze nieletni w r. 1549 (I. R. Gr. Kon. 5 k. 160v), zapewne umarł wcześnie. Opieka nad córką Anną dekretem królewskim z 1553.15/III. r. została zlecona jej ojczymowi Ambrożemu Osieckiemu (ib. 6 k. 207v). Była ona w latach 1555-1557 żoną Jakuba Osieckiego, wdową w latach 1560-1579.

II) Feliks zw. Szeliga (I. R. Gr. Kon. 5 k. 160v), syn Marcina i Trąmpczyńskiej, od ojca po równi z bratem Wawrzyńcem, jak już wiemy, otrzymał w r. 1538 części w Łukomiu, Łomowie i Bukowem, a od tego Wawrzyńca wykupił jego dział za 18 grz. Skwitował w r. 1549 Mikołaja Rossoskiego z 60 zł. za głowę brata Wawrzyńca (Py. 172 k. 538). Skwitował w r. 1553 Ambrożego Osieckiego z Trąmpczyna, drugiego męża swej bratowej Agnieszki (I. R. Gr. Kon. 6 k. 175v). Nie żył już w r. 1565 (I. R. Z. Kon. 6 k. 236). Żonie swej, Annie Kurowskiej, córce Ambrożego, oprawił w r. 1538 na połowie części w Łukomiu, Łomowie i Bukowem posag 100 zł. (ib. k. 97). Była już ona w r. 1565 2-o v. żoną Jakuba Ł-go (ib. k. 236). Umarła po r. 1575. Synowie Feliksa: Wojciech, Tomasz, Jan, Stanisław i Jakub uzyskali od ojca w r. 1550 zapis 400 grz. długu (Py. 172 k. 769v). Córka Małgorzata "Szeliżanka" (Rel. Kal. 5 k. 357v), poraniona, jak matka, w r. 1569 przez Stanisława Ł-go, który napadł je w Łukomiu (Py. 107 k. 328), w latach 1584-1597 żona Jana Boguckiego, wdowa w r. 1602, nie żyła już w r. 1611. Spośród wymienionych wyżej synów, o Wojciechu i Stanisławie nie mam żadnych innych informacji, zapewne obaj pomarli młodo.

(I) Tomasz zw. Szeliga, syn Feliksa i Kurowskiej, wymieniony w zapisie ojca z r. 1550, od Jakuba Ł-go, syna Zachariasza, w r. 1572 kupił za 200 zł. jego części w Łukomiu, Łomowie oraz w pustkach Bukowem i Jemielnie (R. Kal. 4 k. 5). Swoją ojczystą część w Łukomiu i Łomowie w r. 1574 sprzedał za 320 zł. bratu Janowi (I. R. Z. Kon. 6 k. 282). T. r. obok braci skwitowany przez siostrę Bogucką z majątku rodzicielskiego (I. Kal. 50 s. 417). Swoją część w Kurowie p. kon. w r. 1598 sprzedał za 600 złp. zięciowi Jakubowi Szetlewskiemu (Py. 47 k. 135, 136v). Był w r. 1608 dziedzicem części w Myszakowie (R. Kal. 1 k. 276). Umarł między r. 1614 a 1616 (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 268v; R. Kal. 8 k. 543v). Pierwszą jego żoną była Jadwiga Ostrowska, córka Krzysztofa, z którą w r. 1578 spisywał wzajemne dożywocie (P. 1398 k. 787v). Była ona spadkobierczynią swego brata Krzysztofa Ostrowskiego i w tym charakterze w r. 1579 uzyskała intromisję do Pomorzan, wsi Marcina Zdzarowskiego (P. 933 k. 37v; Py. 116 k. 45v). Po raz drugi Tomasz ożenił się z Anną Łaskawską cz. Szetlewską, córką Jana, której w r. 1602 oprawił posag 230 złp. (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 141). Nie żyła już ona w r. 1628, a dzieci najwidoczniej nie miała, skoro wtedy jako jej spadkobierczyni występowała pasierbica, zamężna Śniegocka. Synowie Tomasza: Łukasz, Marcin i Jan. Z córek, Małgorzata była w latach 1598-1630 żoną Jakuba Szetlewskiego Przecha. Anna, w latach 1598-1614 żona Jana Szetlewskiego Loracza, wdowa w latach 1636-1652. Aleksandra (Aleksandryna) wyszła w r. 1627 za Wojciecha Śniegockiego w pow. płockiego, zmarłego między r. 1641 a 1646, sama żyła jeszcze w r. 1654. Była jeszcze córka Ewa, żyjąca w r. 1628, kiedy od macochy uzyskała zapis 100 zł. (Py. 143 k. 11). Z synów, Łukasz Szeliga Ł., który od stryja Jana otrzymał w r. 1597 wiecznością część w Kurowie (Py. 47 k. 120v). Umarł chyba niedługo potem.

1. Marcin Szeliga Ł., syn Tomasza i Ostrowskiej, od brata Jana w r. 1617 kupił za 1.800 zł. części wsi Łukom i Łomowo oraz pustek Bukowe (R. Kal. 9 k. 30v). Części w Łomowie w r. 1625 zastawił za 400 zł. małżonkom Przedzyńskim (I. Kon. 44 k. 244v). Od przyszłego szwagra Wojciecha Śniegockiego dostał w r. 1627 zobowiązanie oprawienia posagu swej siostrze a jego przyszłej żonie, Aleksandrze Ł-ej (Py. 143 k. 164v). Pozywany w r. 1628 przez tę siostrę o dług 100 zł., zapisanych jej i jej siostrze Ewie przez macochę (Py. 143 k. 11). Występował jako chrzestny 18/XI. t. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), nie żył już w r. 1631 (I. Kon. 46 k. 370v). Pierwszą jego żoną była Dorota Pacynowska, córka Jana, dziedzica Ociążka, której w r. 1616 na połowie swych części w Łukomiu, Łomowie i Bukowem oprawił 1.000 złp. posagu (R. Kal. 8 k. 343v). T. r. spisywali wzjemne dożywocie (ib. k. 494). Była ona bezdzietna, a spadek po niej brali jej bracia (P. 150 s. 8). Swej drugiej żonie Helenie Rusinowskiej (Wolskiej), córce Jana, na tych samych dobrach oprawił w grodzie brzeskim w r. 1620 posag 1.000 złp. (I. Kon. 46 k. 489v). Już w r. 1631 była ona 2-o v. żoną Jana Mietlickiego (ib. k. 370v; Py. 146 s. 611). Żyła jeszcze w r. 1644 (P. 1421 k. 835v), nie żyła już w r. 1677 (Py. 154 s. 159). Córka Marcina i Heleny, Barbara, w latach 1644-1647 żona Hieronima Gorzewskiego, żyła jeszcze będąc już wdową w r. 1677.

2. Jan, syn Tomasza, podstarości pyzdrski w r. 1629 (Py. 143 s. 40) jak już wiemy, sprzedał w r. 1617 bratu Marcinowi za 1.800 zł. części w Łukomiu i Łomowie. Za konsensem królewskim z 1618.20/III. r. jemu i jego żonie, Ewie Grabowskiej, dożywocie wójtostwa w Borzykowie scedowali jej rodzice, Marcin Grabowski i Agnieszka z Goździów (Py. 140 k. 63, 63v). Jan w r. 1619 zapisał żonie dług 1.500 zł. (ib. k. 280). Wespół z nią od małżonków Rudnickich w r. 1620 wydzierżawił części Sierakowa i Słonczyc (Py. 140 k. 105), od Kaczkowskich zaś dzierżawili oboje Libabry, z której to dzirżawy byli kwitowani w r. 1626 (Py. 143 k. 123v). Jan jako dzierżawca Nowejwsi w p. pyzdr. płacił w r. 1629 podymnego z 32 dymów - 16 zł., z 12 dymów w Borzykowie i z 23 dymów w Dłusku - 17 zł. i 15 gr., z 3 dymów zagrodniczych i 3 młynarskich w Pyzdrach - 3 zł., z 16 dymów w Ratajach - 8 zł., z 7 dymów w Lissowie, wsi Czarnkowskiej, wojewodziny łęczyckiej - 8 zł. i 15 gr. (Py. 143 s. 36, 40, 54, 55). Umarł między r. 1630 a 1634, kiedy to wdowa kontrakt zawierany przez męża w r. 1630 w Kołaczkowie z Jerzym Kaczkowskim, w imieniu własnym oraz synów, Andrzeja i Adama, scedowała Janowi Tańskiemu (Py. 146 k. 4). Od Wojciecha Skaławskiego kupiła w r. 1636 za 10.000 złp. Budziłowo i część Gorzyc w p. pyzdr. (P. 1418 k. 621) zaś od Jana Grabowskiego w r. 1638 za 12.000 zł. Gulczewo Czuprachtowe w p. gnieźn. (Py. 148 s. 329), wreszcie od Stanisława Banastowskiego w r. 1645 za 2.000 złp. części w Gulczewie Dominikowem (P. 1422 k. 236v). Zarówno części Gulczewa Czuprachtowego, oszacowane na 18.000 złp., jak i części w Gulczewie Dominikowym, wycenione na 8.000 zł., sprzedała w r. 1648 za łączną sumę 26.000 zł. synowi Andrzejowi, zapewniając sobie dożywocie. Córkom, Teresie i Annie, jeszcze pannom, zapisała po 3.000 złp. posagów (P. 789 k. 20v, 22, 23v). Zawarła w Gulczewie 1652.12/VIII. r. pod zakładem 3.500 złp. kontrakt z Marcinem Pruskim o rękę córki Anny (G. 82 k. 567). Umarła między r. 1655 a 1658 (G. 82 k. 1159; P. 182b k. 89). Z córek, Teresa była 1-o v. w r. 1649 żoną Jana Myślęckiego, zaś 2-o v. w latach 1658-1663 Jana Dembińskiego. Anna, w r. 1652, krótko po 12/VIII., poszła za Marcina Pruskiego, oboje żyli jeszcze w r. 1684.

1) Andrzej, syn Jana i Grabowskiej, wspomniany w r. 1634 (Py. 146 k. 4), od matki, jak już wiemy, w r. 1648 nabył za 26.000 zł. części w Gulczewie Czuprachtowym i w Gulczewie Dominikowym, a jednocześnie zobowiązał się bratu Adamowi wypłacić z pierwszej z tych wsi sumę 9.000 złp., z drugiej, po wygaśnięciu dożywocia matki, 4.000 złp. (P. 789 k. 20v). Od Jakuba Pierdziołka, mieszczanina ze Słupcy, kupił w r. 1648 za 16.000 złp. Szczytniki p. pozn., które to dobra ów Pierdziołek odziedziczył był po swym wuju Wojciechy Małachowskim (P. 1423 k. 510). T. r. Andrzej sprzedał Szczytniki za 15.000 złp. Janowi Tańskiemu wiceinstygatorowi koronnemu (ib. k. 569v). Wraz z żoną od Mikołaja Węgorzewskiego w r. 1649 kupił za 8.000 złp. części Nieświastowic w p. gnieźn. (P. 1424 k. 957v). Umarł w r. 1650 lub 1651 (G. 82 k. 224v, 387v). Jego żoną była Anna Tolibowska, córka Daniela, sędziego ziemskiego brzeskiego-kujawskiego, i Doroty Węgorzewskiej. Jeszcze przed ślubem zapisał jej 1648.27/IV. r. na Gulczewie Czuprachtowym cz. Większym i na połowie Gulczewa Dominikowego cz. Mniejszego oprawę posagu (P. 789 k. 28v). Będąc już wdową, Anna w r. 1651 części Nieświastowic wydzierżawiła na trzy lata Andrzejowi Doręgowskiemu (G. 82 k. 387v). Od brata mężowego Adama odkupiła w r. 1653 za 12.000 złp. Gulczewo Czuprachtowe i Gulczewo Dominikowe, należące doń obok jej dzieci, poczem dożywotnie użytkowanie Gulczewa Dominikowego dała swej teściowej Ewie z Grabowskich Ł-ej (P. 1066 k. 580, 582v), zaś części Nieświastowic kontraktem z 2/VIII. t. r. zastawiła za 8.000 zł. Wojciechowi i Ewie z Radzewskich małżonkom Nieświastowskim (G. 82 k. 771v). Wyszła w r. 1654 2-o v. za Wojciecha Zdzychowskiego, zapisując mu na krótko przed ślubem 26/III. dług 3.000 złp. ze swych sum na Gulczewie Dominikowym (G. 82 k. 920v). Zdzychowski t. r., już po ślubie, oprawił jej tę sumę jako posag (P. 1067 k. 34v). Części Gulczewa Czuprachtowego, kupione od szwagra Adama Ł-go, sprzedała w r. 1661 za 12.000 zł. obecnemu mężowi (P. 1072 k. 507v). Żyła jeszcze w r. 1673 (P. 1426 k. 563), choć to niezbyt pewne, bo już w jednym z zapisów w r. 1667 wzmianka o niej jako o zmarłej (P. 1428 k. 591). Synowie, Daniel i Maciej.

(1) Daniel, syn Andrzeja i Tobibowskiej, w r. 1658 współspadkobierca ojca i babki Ewy z Grabowskich Ł-ej (P. 182b k. 89), współdziedzic w Gulczewie Dominikowym w r. 1659 (P. 183 k. 85), wraz z bratem otrzymał w r. 1665 zapis długu 3.000 zł. od Marcina Pruskiego z ceny Gulczewa Chuprachtowego, które to dobra ów Pruski kupił był od Wojciecha Zdzychowskiego (P. 1076 k. 282). Daniel, będąc już jezuitą, w r. 1667 Gulczewo Czuprachtowe sprzedał wespół z bratem temuż Pruskiemu za 14.000 złp. (P. 1428 k. 591). Z tym bratem całe Gulczewo Dominikowe, które ich matka sprzedała była stryjowi ich Adamowi, oni zaś w r. 1673 za 7.000 złp. odkupili od stryja, sprzedali t. r. za 6.000 złp. ojczymowi Wojciechowi Zdzychowskiemu (P. 1426 k. 524, 563). Był Daniel jezuitą w kolegium poznańskim.

(2) Mikołaj, syn Andrzeja i Tolibowskiej, w latach 1658-1673 współuczestnik wszystkich wyliczonych transakcji brata dotyczących Gulczewa Czuprachtowego i Dominikowego. Pewnych poddanych z Gulczewa Dominikowego w r. 1671 dał ojczymowi Zdzychowskiemu (Py. 154 s. 48).

2) Adam, syn Jana i Grabowskiej, wspomniany w r. 1634, wtedy jeszcze nieletni (Py. 146 k. 4). Wedle układu matki z synami w r. 1648, miał od brata Adrzeja otrzymać 13.000 złp. gotowizną (P. 789 k. 20v). Od Konstantego Opalińskiego, wojewodzica poznańskiego, nabył w r. 1653 wyderkafem na jeden rok wieś Chmielinkę w p. pozn. za 5.000 złp. (P. 1066 k. 570). Jego transakcje z lat 1653-1661 dotyczące Gulczewa Czuprachtowego i Dominikowego już znamy. Gulczewo Czuprachtowe sprzedał ostatecznie w r. 1664, lub nieco przed tą datą, ojczymowi Wojciechowi Zdzychowskiemu (P. 1424 k. 444v), zaś Gulczewo Dominikowe, kupione od bratowej Anny z Tolibowskich Ł-ej, w r. 1673 sprzedał za 7.000 zł. jej synom, ks. Danielowi i Mikołajowi (P. 1427 k. 563). Na konfederację w obozie pod Lublinem w r. 1671 stawił się pod chorągwią podkomorzego poznańskiego (P. 199 k. 1089). Nie żył już w r. 1684 (P. 1107 V k. 41). Jego żoną była w r. 1659 Marianna Mieszkowska, córka Krzysztofa i Anny Rogalińskiej (P. 183 k. 19v), której w r. 1663 oprawił 4.000 złp. posagu (P. 1425 k. 100v). Wraz z mężem otrzymała ona t. r. od swej siostry Konstancji Mieszkowskiej, zakonnicy w Owińskach, cesję sumy 1.000 złp. na wsi Kłony, odziedziczonej po ciotce Mariannie z Bieganowskich Koszutskiej (P. 1073 k. 972v). Już będąc wdową od Jana Opalińskiego, starosty śremskiego, nabyła wyderkafem w r. 1686 za 4.000 złp. na jeden rok wieś Ujazdek w p. kośc., należącą do dóbr grodziskich (P. 1112 IX k. 49). Testament spisywała 1710.7/XII. r., oblatywany w r. 1719, już po jej śmierci. Zleciła pochować się u Karmelitanek Bosych, gdzie była zakonnicą córka jej Agnieszka (Py. 157 k. 88). Synowie: Jan, Krzysztof, Kazimierz i Michał. Tego ostatniego znam tylko ze wzmianki w r. 1686 (P. 1112 IX k. 51). A byli też co najmniej jeszcze dwaj inni synowie, jeden nie nazwany z imienia, ochrzcz. 1671.19/IX. r. (LB Mieszkowo), drugi Franciszek, bliźniak Ludwiki Jadwigi, ochrzcz. 1674.6/X. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), niewątpliwie obaj zmarli w wieku dziecięcym czy nawet niemowlęcym. Chyba synem tego samego Adama był również Stanisław, ur. w Naramowicach, ochrzcz. w lutym 1670 r. (LB Św. Wojciech, Pozn.), zapewne też zmarły dzieckiem. Córki: Zofia, Ludwika (chyba identyczna ze wspomnianą wyżej Ludwiką Jadwigą), wymienione w r. 1686 (P. 1112 IX k. 51), Agnieszka, zakonnica, karmelitanka bosa, i Anna, w latach 1699-1712 żona Wawrzyńca Goźlińskiego, 2-o v. w latach 1715-1718 Walentego Trąmpczyńskiego, nie żyła już w r. 1740.

(1) Jan, syn Adama i Mieszkowskiej, wspomniany w r. 1686, kiedy to matka w imieniu swych synów i córek kwitowała starostę śremskiego Jana Opalińskiego (P. 1112 IX k. 51). Od małżonków, Pawła Morawskiego i Jadwigi z Żychlińskich, 1-o v. Trzebickiej, oraz od syna jej, Macieja Trzebickiego, w r. 1689 nabył na rok wyderkafem za 20.000 zł. Sługocinko w p. kon. (P. 1117 IV k. 53). On i jego żona nazwani w r. 1691 zastawnymi posesorami Sługocinka (I. Kon. 69 k. 14, 84v). Współspadkobierca brata Krzysztofa 1694 r. (P. 1127 II k. 106). Oskarżony o to, iż przybywszy z ośmioletnim synkiem 1698.5/VII. r. do Nowejwsi, należącej do opactwa bledzewskiego, zarąbał tam szablą Stanisława Stokowskiego (P. 255 k. 360). Od Aleksandra i Andrzeja, braci Kurnatowskich, w r. 1700 kupił za 42.500 złp. Niemierzewo w p. pozn. (P. 1139 XIII k. 72). Umarł w r. 1703 (Sep. Reform. Pozn.; P. 1143 I k. 35). Jego pierwszą żoną była w r. 1689 Anna Gzowska, wdowa 1-o v. po Stanisławie Koźmińskim (P. 1117 IV k. 53). Skarżyła ją w r. 1691 Marianna z Kęszyckich Sokolnicka o to iż ją w Sługocinie poraniła (I. Kon. 69 k. 84v). Żyła jeszcze w r. 1694 (P. 1128 XIII k. 57v). Drugą żoną była kalwinka, Teresa Zaidlicówna, córka Krzysztofa Fryderyka i Anny Elżbiety Szlichtynkówny, której w r. 1700 oprawił posag 6.000 złp. (P. 1139 XIII k. 73). Będąc już wdową była posesorką Niemierzewa (P. 282 II k. 17v). Skwitowana w r. 1717 przez pasierba Antoniego Ł-go z wydania pozostałych po ojcu szat (P. 1151 k. 53v). Jej drugim mężem był Wojciech Korytowski, w latach 1720-1721 obłożnie chorujący (P. 1179 k. 25, 1182 k. 38). Była wdową w r. 1724 (Z. T. P. 42 k. 435). Z pierwszego małżeństwa syn Antoni i córka Anna, z drugiego syn Jan i córki, Teresa i Marianna. Dla opieki nad nieletnimi dziećmi urodzonymi zarówno z pierwszej żony jak i z drugiej, akatoliczki, babka ich, Marianna z Mieszkowskich Ł-a po śmierci swego syna a ich ojca w r. 1703 mianowała opiekunów, a wśród nich ks. Mikołaja (Antoniego) Ł-go, opata lędzkiego, "stryja" (P. 1143 I k. 35). O synu Antonim będzie niżej. Anna była potem, w latach 1706-1711 żoną Stanisława Żołczyńskiego, 2-o v. w r. 1721 Franciszka Poklateckiego, zmarła w r. 1721 lub 1722. Syn Jan żył chyba jeszcze w r. 1712 (Z. T. P. 39 k. 1066). Teresa i Marianna jeszcze żyły w r. 1715 (P. 1149 III k. 6v).

Antoni, syn Jana i Gzowskiej, w r. 1711 pozostawał jeszcze pod opieką opata lędzkiego (P. 1146 I k. 85v). Niemierzewo sprzedał w r. 1720 za 39.000 złp. Janowi Kurnatowskiemu (P. 1175 k. 167). Zawierał w r. 1721 ugodę z macochą (P. 1182 k. 38). Umarł między r. 1732 a 1737 (LB Św. Maria Magdal., Pozn.; G. 97 k. 180v). Ożenił się w r. 1723 z Salomeą Katarzyną Jarnowską, córką Andrzeja, kasztelana kowalskiego, i Marianny Niemojewskiej, zaś kontrakt małżeński spisywano 4/XI. w Orchowie (P. 1194 k. 43; G. 97 k. 180), z którą wzajemne dożywocie spisał w r. 1724 (P. 1197 III k. 140v). Dziedziczka wsi Kaliska i Wólka, była 2-o v. w r. 1740 żoną Łukasza Jarnowskiego, stolnikowicza brzeskiego (I. Kon. 77 k. 199v). Żyli jeszcze oboje w r. 1761 (ib. 79 k. 276). Synowie: Ludwik Józef, Kajetan i Wojciech oraz córka Marianna uzyskali zapis 5.000 złp. od siostry wujecznej, Jadwigi Poklateckiej, zakonnicy w Owińskach. Ludwik Józef w r. 1747 skwitował Franciszka Poklateckiego z 1.250 złp. jako części owego zapisu (P. 1290 k. 124). Był jeszcze syn Stanisław Władysław, ochrzcz. 1732.22/V. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), zapewne zmarły dzieckiem. Ludwik Józef nie żył już zapewne w r. 1754, kiedy następną ratę od Poklateckiego odbierali już tylko Wojciech, Kajetan (teraz już zakonnik) i panna Marianna (P. 1315 k. 33v). Była ta Marianna w r. 1780 żoną Pawła Lachowicza, a żyła jeszcze w r. 1789.

(2) Krzysztof, syn Adama i Mieszkowskiej, wspomniany w r. 1684, plenipotentem dla podniesienia prowizji od sumy na Drogoszewie wyznaczony wtedy przez pannę Dorotę Drogoszewską (P. 1107 VI k. 47v). Żył jeszcze w r. 1686 (P. 1112 IX k. 51, XII k. 12). Bezpotomny, nie żył już w r. 1694 (P. 1127 II k. 106). Ze spadku po nim bracia Jan i Kazimierz wzięli każdy po 13.000 złp. (Py. 157 k. 88).

(3) Kazimierz, syn Adama i Mieszkowskiej, wspomniany w r. 1686 (P. 1112 IX k. 51) W imieniu brata Jana w r. 1698 pozywał opata bledzewskiego (P. 255 k. 248). Od Wawrzyńca Goźlińskiego w r. 1700 kupił za 25.000 zł. Pomorzanki w p. gnieźn. (P. 1138 VI k. 62v). Umarł między 1710.7/XII. r. a r. 1712 (Py. 157 k. 88; P. 285 k. 153). Ożenił się z Apolonią Mieszkowską, córką Krzysztofa, podsędka ziemskiego wschowskiego, i Kunegundy Bułakowskiej, i w r. 1698 oprawił jej 6.000 złp. posagu, odebranego z rąk jej brata Andrzeja (P. 1134 V k. 107; N. 203 k. 23). Owdowiała Apolonia, już w r. 1712 2-o v. żona Zygmunta Rudnickiego, pozywała wtedy Pawła Korytowskiego w sprawie posesji Pomorzanek (P. 285 k. 153). Wdowa także i po Rudnickim w r. 1723 (G. 94 k. 275v), t. r. wyszła 3-o v. za Marcina Swinarskiego (P. 1191 k. 189v). Umarła między r. 1742 a 1744 (P. 1268 k. 94, 1275 k. 124). Synowie, Józef i Antoni. Córka Marianna, pod imieniem Apolonii dominikanka (katarzynka) poznańska w r. 1723 (P. 1190 k. 33 powtórna), nie żyła już w r. 1763, kiedy jako jej jedyna(!) spadkobierczyni występowała siostra jej przyrodnia, panna Rozalia Rudnicka (P. 1338 k. 7v).

a. Józef, syn Kazimierza i Mieszkowskiej, ur. ok. r. 1708, wychowany jeszcze za życia ojca w domu babki, Marianny z Mieszkowskich Adamowej Ł-ej, otrzymał z mocy jej testamentu z r. 1710 legat 1.000 złp. (P. 157 k. 88). Od swej matki uzyskał w r. 1723 cesję 1.000 zł. z sumy, którą miała logowaną u synagogi poznańskiej (G. 94 k. 275). W latach 1734-1755 mieszkała w Graboszewie Kościelnym. Po ojcu dziedzic Pomorzanek, w r. 1744 sprzedał te dobra za 17.000 złp. Ludwikowi Dorpowskiemu, pułkownikowi J.Kr.Mci (P. 1275 k. 124). Umarł, jak się zdaje, w r. 1755, mając 48 lat (LM Graboszewo, gdzie data 1765 r., ale już w r. 1755 mowa o nim jako zmarłym, P. 1314 k. 209, 1316 k. 54). Żoną jego była Marcjanna (czasem zwana Marianną) Modlibowska, córka Antoniego i Ludwiki Turobojskiej, której w r. 1723 zapisał sumę 6.000 złp., odebraną od matki (P. 1191 k. 227). Przeżyła ona męża, a umarła przed r. 1766 (P. 1340 k. 128). Synowie: Walenty, Kazimierz, Piotr i Stanisław. Z córek, Eufrozyna Ludwika, ochrzcz. 1734.28/IV. r. a jej chrzestnym był Wojciech Ł., którego nie umiem zidentyfikować. Apolonia (Apolonia Melchida), ochrzcz. 1739.24/III. r., podawana do chrztu przez pannę Antoninę Ł-ą, może starszą siostrę? (LB Graboszewo) W latach 1763-1775 była ta Apolonia żoną Antoniego Kąsinowskiego, a już nie żyła w r. 1793.

a) Walenty Szeliga Ł., syn Józefa i Modlibowskiej, mieszkał w r. 1756 w Graboszewie Kościelnym (LC Graboszewo). Dziedzicem tej wsi był potem generał Andrzej Mielęcki (I. Kal. 232 k. 242), chyba wskutek kupna od Ł-go. Od szwagra Kąsinowskiego uzyskał w r. 1771 cesję sumy 1.501 złp. (P. 1348 k. 115v, 116). Jako współspadkobierca Anny z Rudnickich, żony Józefa Glinickiego, dziedzica Osieka, skwitował w r. 1776 ze 135 zł. Józefa Glinickiego, jego bratanka (Py. 158 k. 478v). Umarł w r. 1786 lub 1787 (I. Kal. 226 k. 37, 227 k. 336). W lutym 1756 r. zaślubił Konstancję Malczewską, córkę Konstantego i Jadwigi Chylińskiej (LC Graboszewo; Py 162 k. 59). Żyła ona jeszcze w r. 1787 (I. Kal. 227 k. 340). Córka Apolonia, w latach 1775-1778 niezamężna (LB Sobótka), była w latach 1786-1792 żoną Tomasza Iwanowskiego.

b) Kazimierz, syn Józefa i Modlibowskiej, świadkował przy ślubie brata w r. 1756 jeszcze bez cech duchownego (LC Graboszewo). Ksiądz w r. 1763 (I. Kal. 204/205 k. 214), proboszcz magnuszewski w r. 1765 (P. 1340 k. 128).

c) Piotr, syn Józefa i Modlibowskiej, proboszcz kawnicki w r. 1765 (ib.).

d) Stanisław (Dionizy Stanisław), syn Józefa i Modlibowskiej, ochrzcz. 1737.8/V. r. (LB Graboszewo), proboszcz w Lutyni w r. 1763 (I. Kal. 204/205 k. 214), w Dobrzycy w r. 1765 (P. 1340 k. 128), współspadkobierca ciotki Anny z Rudnickich Glinickiej, skwitował w r. 1776 bratanka jej męża, Józefa Glinickiego, dziedzica Osieka (Py. 158 k. 482). Udział swój w spadku po Józefie Modlibowskim, pisarzu grodzkim kaliskim, scedował w r. 1790 innemu współspadkobiercy jego, Antoniemu Modlibowskiemu (P. 1367 k. 294v). Był także plebanem w Rozdrażewie. Zmarł w Dobrzycy 1807.18/IV. r., mając 71 lat (LM Dobrzyca).

b. Antoni, syn Kazimierza i Mieszkowskiej, wspomniany obok rodzeństwa w r. 1724 (Z. T. P. 42 k. 435), może identyczny z Antonim, już w r. 1736 nie żyjącym, kiedy to jako wdowa po nim występowała Katarzyna Pomianowska, córka Jana i Anny z Madalińskich (I. Kal. 171/173 s. 568). Była ona 2-o v. w r. 1737 żoną Jana Jedleckiego (ib. 174/176 s. 289), zaś ponownie wdową w latah 1742-1754 (ib. 178/180 s. 140, 196/198 k. 164v).

(II) Jan Szeliga Ł., syn Feliksa i Kurowskiej, obok braci uzyskał w r. 1550 od ojca zapis długu 400 grz. (Py. 172 k. 769v). Prawa nabyte od Jakuba Mężyńskiego, skarbnika kaliskiego, cedował w r. 1576 bratu Janowi Ł-mu (Py. 113 k. 113v). Od brata Tomasza w r. 1584 kupił za 320 zł. jego część po rodzicach w Łukomiu i Łomowie (I. R. Z. Kon. 6 k. 232). Pozywał w r. 1589 Stanisława i Piotra braci Ł-ch (zob. wyżej), którzy go napadli w gospodzie miasta Zagórowa (Py. 125 k. 248). Bratankowi Ł-mu, synowi Tomasz, w r. 1597 dał wieczyście macierzystą część w Kurowie swoją, jak również tę, którą nabył od bratanka Jakuba (Py. 47 k. 120v). Umarł między r. 1597 a 1603 (Py. 128 k. 311v, 131 k. 150v). Ożenił się z Różą Chłapowska, córką Marcina i Małgorzaty z Modliszewskich, której w r. 1585 na swych połowach w Łukomiu i Łomowie oprawił 700 zł. posagu (P. 944 k. 157, 1399 k. 447v). Róża części we wsi Kowalewo i w pustce Babino, odziedziczone po wuju Filipie Palędzkim, sprzedała t. r. za 200 zł. Sewerynowi Palędzkiemu (P. 1399 k. 451). Owdowiawszy, była 2-o v. w r. 1603 żoną Jakuba Pilchowskiego (Py. 131 k. 150v). Swoją oprawę na częściach Łukomia i Łomowa w r. 1612 scedowała Janowi Modlibowskiemu (I. kal. 78 s. 1412). Wdowa i po tym drugim mężu w r. 1619 (Py. 140 k. 160). Umarła między r. 1633 a 1636 (I. Kal. 99b s. 2267, 102 s. 155). Synowie: Wojciech, Jerzy i Jakub. Córka Dorota, w latach 1615-1641 żona Piotra Nieniewskiego, wdowa w r. 1644, umarła w r. 1665 lub 1666. Być może córką Jana była też Agnieszka Ł-a, w latach 1606-1612 żona Walentego Blińskiego, zmarła przed r. 1641. Wujem jej wnuków nazwany w r. 1629 Wojciech Ł., syn Jana (Py. 143 k. 180).

1. Wojciech, syn Jana i Chłapowskiej, w imieniu własnym i swoich braci, Jerzego i Jakuba, części w Łukomiu i Łomowie w r. 1612 sprzedał za 1.800 zł. Janowi Modlibowskiemu, który tę sumę zpisał mu jako dług (R. Kal. 8 k. 209v; I. Kal. 78 s. 1411). Skwitowany w r. 1615 z 400 złp. przez siostrę Dorotę, zamężną Nieniewską (I. i D. Z. Kal. 28 k. 233v). Wespół z żoną w r. 1621 wydzierżawił od Aleksandra Goreckiego części Górki Kociełkowej i pustki Skępiste (Py. 146 s. 113), zaś od małżonków Borzysławskich w r. 1624 wsie Młocin i Krzymaczew w p. sier. (I. Kal. 90b s. 1353). Skwitowany w r. 1639 przez córkę, zamężną Miełaczewską, z dóbr rodzicielskich (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 431v). Zapisał w r. 1641 dług 450 zł. szwagrowi Piotrowi Nieniewskiemu (I. Kal. 107a s. 843). Od Jana Kruszyny Rembieskiego uzyskał w r. 1644 zobowiązanie względem sprzedaży sobie za 275 złp. przez siostrę tego Jana, Mariannę zamężną Krajkowską, części wsi Kościanki w p. sier. (ib. 110a s. 626). Był t. r. jednym z opiekunów synów Doroty z Ł-ch Nieniewskiej (ib. s. 1257). Od Wojciecha Kobierzyckiego w r. 1649 brał zastawem za 300 zł. młyn w Rozdzałach (ib. 115 s. 1481). Roborował w r. 1652 testament (ib. 118 s. 1908). T. r. nazwany dziedzicem(?) Tłokini (Rel. Kal. 31a k. 261v). Umarł między r. 1666 a 1672 (I. Kal. 126 s. 703; R. Kal. 15 k. 224v). Jego pierwszą żoną była w r. 1620 Anna Bieczyńska, córka Stanisława (Py. 140 k. 277v), której w r. 1622 oprawił posag 2.000 złp. (P. 1413 k. 502). Żyła jeszcze w r. 1624 (I. Kal. 90b s. 1569). Druga żona to w r. 1631 Zofia Mikorska (ib. 97b s. 484), wreszcie trzecia - Anna Stęgoska, córka Bartłomieja, której w r. 1648 oprawił 3.000 złp. posagu (R. Kal. 14 k. 21). Z pierwszego małżeństwa syn Jan i dwie córki. Z nich Katarzyna w r. 1633 uzyskała zapis 400 zł. od ciotki Róży z Chłapowskich Pilchowskiej (Py. 156 s. 64; I. Kal. 99b s. 227), w latach 1646-1663 była żoną Mikołaja Bagińskiego, wdowa w r. 1677, żyła jeszcze w r. 1693. Druga córka Wojciecha, Marcjanna (Marianna), w latach 1639-1660 żona Marcina Miełaczewskiego, wdowa w latach 1665-1666. Jej syn Adam Miełaczewski instalując się w r. 1680 na kanonię poznańską, nazwał błędnie swoją matkę Zofią, a pomyliły mu się też babki. Z babki macierzystej Anny Bieczyńskiej zrobił babkę ojczystą. Jednak to, iż matka była Ł-ą h. Szeliga zapamiętał (Install., s. 118). Z drugiej żony Wojciech miał synów, Franciszka i Aleksandra.

1) Jan, syn Wojciecha i Bieczyńskiej, ochrzcz. 1621.25/VII. r. (LB Stary Gostyń), wraz z bratem Wojciechem, jako bracia zmarłego Aleksandra i opiekunowie jego dzieci, aprobowali w r. 1666 kontrakt zawarty przez wdowę po tym bracie z Janem Gnińskim (I. Kal. 126 s. 480). Uzyskał w r. 1666 od ojca cesję sumy 1.800 zł., zapisanej w kontrakcie dzierżawy Drodzewa prze Annę z Cieleckich Droszewską (ib. sd. 703). Spisywał w r. 1672 wzajemne dożywocie z żoną Barbarą Bronikowską, córką Andrzeja, podstarościego kaliskiego (R. Kal. 15 k. 224v). Już nie żył w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 231), a wdowa żyła jeszcze w r. 1713 (ib. 159 s. 54).

2) Franciszek, syn Wojciecha i Mikorskiej, uzyskał w r. 1665 od ojca cesję sumy 1.500 zł., stanowiącą część z zapisów danych przez Władysława Leszczyńskiego, wojewodę łęczyckiego (Ib. 126 s. 195). T. r. siostrze Marcjannie, owdowiałej Miełaczewskiej, zapisał dług 1.000 zł. (ib. s. 605). Od Jana Kobierzyckiego wziął zastawem w r. 1685 na trzy lata dobra Leziona i Wielopole za sumę 20.000 zł. (ib. 43 s. 154). Od Pawła Mąkowskiego w r. 1692 kupił za 45.000 zł. Drzązgowo i Pieczyska w p. pyzdr. (P. 1123 IV k. 5). Od Rafała Leszczyńskiego, wojewody łęczyckiego, kupił wyderkafem w r. 1694 na trzy lata za 30.000 złp. miasto Zduny i wieś Baszkowo w p. pyzdr. (P. 1128 XI k. 80). Był też dzierżawcą dóbr królewskich Chwaliszewo ze starostwa odolanowskiego (P. 1140 II k. 49). Nie żył już w r. 1697 (Kośc. 308 s. 362). Jego pierwsza żona, Katarzyna Czeska, córka Stefana i Barbary z Rozbitka Urbanowskiej, w r. 1676 kwitowała swą matkę z 10.000 złp. posagu (P. 1094 k. 743v), mąż zaś posag ów t. r. jej oprawił (P. 1427 k. 579v). Żyła jeszcze ok. r. 1683 (P. 1140 II k. 49v). Swej drugiej żonie, Annie Rokossowskiej, córce Macieja i Anny Szczurskiej, oprawił najpierw 4.000 złp. posagu, a potem w r. 1693 dodał jeszcze do tej sumy 1.000 złp. odebrane właśnie od jej braci (P. 1432 k. 352v). Anna z Rokossowskich wyszła 2-o v. za Kazimierza z Bukowca Szlichtynka. Kontrakt narzeczeński spisywano w Śremie 1697.28/XII. r., pod zakładem 12.000 złp. (Kośc. 308 s. 362). Będąc już wdową i po tym mężu, w r. 1734 kwitowała pasierba, Andrzeja Szlichtynka, z zbezpieczonego powyższym kontraktem posagu (ib. 318 s. 99). Żyła jeszcze w r. 1739, kiedy kwitował ją z 1.000 złp. zięć Andrzej Pogorzelski (P. 1258 k. 9v), nie żyła już w r. 1747 (P. 1288 k. 371v). Z pierwszej żony byli synowie, Jan i Stanisław, oraz córki, Franciszka i Marianna, jeszcze niezamężne w r. 1694 (P. 1128 X k. 240v). Z nich, Franciszka była w latach 1699-1732 żoną Franciszka Górskiego, z czasem w r. 1719 murgrabiego poznańskiego, nie żyła już w r. 1752. Marianna od braci, Jana i Stanisława, dostała w r. 1696 zapis 8.300 złp. posagu (P. 1210 V k. 218). Była już wtedy żoną Kazimierza Tomickiego. Oboje już nie żyli w r. 1726. Z drugiej żony pozostawała tylko córka Krystyna, w r. 1717 jeszcze niezamężna, kiedy do spraw spadku po bracie Stanisławie wyznaczyła plenipotenta (Py. 157 s. 115). W latach 1718-1747 była żoną Andrzeja Pogorzelskiego, a zmarła w Mietrzanowie w r. 1753, pochowana 14/XI. u Reformatów w Poznaniu.

(1) Jan, syn Franciszka i Czeskiej, wspomniany w r. 1694 (P. 1128 X k. 240v), dziedzic Drzązgowa, umarł w r. 1701. Żoną jego była ww r. 1700 Zofia Sobocka (P. 1139 XI k. 57), córka Andrzeja i Konstancji Bukowieckiej, skwitowana przez męża w r. 1701 (P. 1140 I k. 108). Zofia, t. r., będąc już wdową, scedowała swe dożywocie córkom, Ludwice i Katarzynie Ł-im (P. 1140 II k. 25). Była ta Zofia 2-o v. żoną Wojciecha Korytowskiego w r. 1712 (P. 285 k. 27v). Oboje Korytowscy nie żyli już w r. 1722 (Z. T. P. 41 k. 141). Z córek Jana, Ludwika była w r. 1716 żoną Wojciecha Ł-go, któremu wniosła Drzązgowo, umarła między r. 1721 a 1722 (zob. niżej).

(2) Stanisław, syn Franciszka i Czeskiej, ur. ok. r. 1683 (P. 1140 II k. 49v, 1142 III k. 9v), wspomniany w r. 1694 (P. 1128 X k. 240v), kwitował w r. 1702 Rafała Leszczyńskiego, podskarbiego wielkiego koronnego, starostę generalnego wielkopolskiego, z 3.000 złp. rocznej prowizji od sumy 30.000 złp., zapisanych ojcu zastawem na Zdunach i Baszkowie (P. 1142 III k. 9v). Żył jeszcze w r. 1707 (P. 1144 k. 172v). Mowa o nim w r. 1717 jako o zmarłym bezpotomnie (Py. 157 s. 115).

3. Aleksander, syn Wojciecha i Mikorskiej, z dzierżawione przez siebie wsi Bielczewo w p. pyzdr., z 15 dymów płacić miał w r. 1652 powdójnego podymnego 15 zł. (Rel. Kal. 31a k. 261v). Umarł między r. 1661 a 1663 (I. Kal. 125 s. 168; P. 1073 k. 15). Jego żoną była Dorota Dobrosielska, córka Stanisława, której w r. 1650 oprawił 5.000 złp. posagu (R. Kal. 14 k. 123). Dorota, już wdowa, wraz z dziećmi, Stanisławem, Kazimierzem, Stefanem, Anną i Zofią, pannami, była w r. 1663 kwitowana z 1.000 złp. przez Stefana Rogalińskiego (P. 1073 k. 15). Od Andrzeja Zaleskiego w r. 1669 wydzierżawiła pod zakładem 12.000 zł. wieś Kamień w p. kon. (I. Kal. 129 s. 670). Była już w r. 1673 2-o v. żoną Jana Białkowskiego (ib. 133 s. 799), z czasem burgrabiego ziemskiego pyzdrskiego, umarła między r 1692 a 1695 (ib. 149 s. 105, 152 s. 470). Oprócz córek wymienionych wyżej były jeszcze dwie, Elżbieta i Marianna, chyba w akcie z r. 1663 przemilczane z tej racji, że już były mężatkami. Możemy tak sądzić, mimo to, że znane nam daty ich występowania jako mężatek są dość późne. I tak Elżbieta, w latach 1669-1670 żona Samuela Wilkotarskiego, zamordowanego, zaś 2-o v. w latach 1679-1710 żona Hieronima Krzywańskiego, nie żyli już oboje w r. 1715. Marianna, w latach 1691-1692 żona Władysława Kaniewskiego, nie żyła już w r. 1725. Anna, 1-o v. za Kazimierzem Jarosławskim, 2-o v. w r. 1685 za Janem Rudnickim, wdowa w r. 1691, wyszła 3-o v. w r. 1695 za Jacka Górskiego, a będąc już wdową i po tym mężu występowała w latach 1729-1730. O Zofii, prócz wzmianki z r. 1663, wiem jeszcze tylko tyle, że żyła będąc niezamężną 1696.15/VII. r. (LB Pobiedziska). Z synów, o Stefanie nie wiem nic po za wzmianką z r. 1663.

(1) Stanisław, syn Aleksandra i Dobrosielskiej, wspomniany w r. 1663 (P. 1973 k. 15). Był duchownym i już nie żył w r. 1691 (I. Kal. 149 s. 316).

(2) Kazimierz, syn Aleksandra i Dobrosielskiej, wzpomniany obok braci w r. 1663 (P. 1073 k. 15), kwitował w r. 1691 matkę z 2.000 zł. ze spadku po bracie, ks. Stanisławie (I. Kal. 149 s. 315). Dziedzic połowy Bieniewa a zastawny posesor drugiej połowy tej wsi w r. 1705, mąż Katarzyny Krzemieniewskiej, wdowy 1-o v. po Sebastianie Poradowskim (ib. 157 s. 11, 24; 178/180 s. 335), t. r. córce swej z niej zrodzonej, Barbarze, żonie Stanisława Czyżewskiego, zapisał sumę 10.000 złp. (ib. 157 s. 57, 58). Testament spisał w Bieniewie 1724.17/V. r. (ib. 161 s. 166). Jedyną jego spadkobierczynią była wspomniana córka Barbara, zamężna za Stanisławem Czyżewskim, która połowę Bieniewa w r. 1742 za 33.000 złp. sprzedała Stanisławowi Żbikowskiemu, komornikowi sądowemu poznańskiemu (ib. 178/180 s. 335). Oboje Czyżewscy nie żyli już w r. 1760.

2. Jerzy, syn Jana i Chłapowskiej, wspomniany w r. 1612 (R. kal. 8 k. 209v), swoje części w Łukomiu, Łomowie i w pustce Bukowe w r. 1617 sprzedał za 600 zł. Janowi Modlibowskiemu (ib. 9 k. 72v). Od matki uzyskał w r. 1619 zapis długu 200 zł. (Py. 140 k. 160). Zginął w czasie najazdu szwedzkiego. Jadwiga z Modlibowskich Czacka dzierżawiła dobra królewskie Płowce, których administrację, uchodząc stamtąd przed Szwedami, zleciła Ł-mu. Wraz ze Szwedami pojawił się tam również pozostający na ich służbie Adam Bronikowski i zażądzał od Ł-go ustąpienia z tych dóbr. Kiedy się opierał, został w lesie zastrzelony (P. 182c k. 294). Żoną jego była Barbara Grabska, wspólnie z którą w r. 1624 wydzierżawił od ks. Jana Gorskiego, proboszcza skalmierskiego i dziekana kaliskiego, sołectwo i plebanię w Skalmierzycach (I. Kal. 90b s. 2145). Barbara umarła między r. 1638 a 1650 (I. Kon. 48 k. 505; Kośc. 302 k. 399v). Z niej synowie, Krzysztof i Wojciech, w imieniu których ojciec ich kwitował w r. 1650 ze spraw sądowych braci Nieniewskich i ich matkę, Annę z Grabskich Nieniewską. Obaj ci synowie pozywali w r. 1658 Adama Bronikowskiego o zabójstwo ojca, oskarżając o współudział w tym morderstwie Annę Moszczyńską, szafarkę w Płowcach (P. 182c k. 294).

3. Jakub, syn Jana i Chłapowskiej, w r. 1605 kwitował Wojciecha Grzybowskiego z 200 grz. (I. Kon. 38 k. 401v). Wedle zobowiązania danego za siebie przez zmarłego Jakuba Pilchowskiego, aprobował w r. 1619 rezygnację części wsi Łukom, Łomowe i pustki Bukowe, dokonaną na rzecz Jana Modlibowskiego (R. Kal. 9 k. 200). Od Andrzeja Grodzieckiego wydzierżawił wieś Rzgowo w p. kon. (I. Kon. 44 k. 536v). Skarżył w r. 1634 Andrzeja Boszkowskiego, dziedzica Gałązek, oraz wspólników jego, o napad i pobicie, kiedy przybył do kościoła (Py. 146 s. 203). Od Abrahama Ciświckiego, kasztelana śremskiego, w r. 1633 wydzierżawił części Królikowa, Białej i Łagiewnik w p. kon., a w r. 1636 wraz z żoną skwitowany został z 6.300 zł. z tej dzierżawy (I. Kal. 102 s. 567). Od Mikołaja Mielżyńskiego w r. 1637 kupił za 10.000 złp. Czyżewo w p. kon. (P. 1419 k. 233v), zaś w r. 1638 sprzedał tę wieś za tyle samo Beacie Kobierzyckiej, wdowie po Mikołaju Tymienieckim, wojskim wieluńskim (R. Kal. 12 k. 41). Nie żył już w r. 1641 (P. 1043 k. 707). Jego żoną była w r. 1619 Urszula Stawska (Py. 140 k. 217v). Jakub dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił w r. 1636 opiekunów (I. Kal. 102 s. 631), zaś w r. 1638 zobowiązał się oprawić jej 1.000 zł. posagu (ib. 104b s. 1407). Już jako wdowa i opiekunka córek, Teofili i Barbary, kwitowała w r. 1641 Łukasza Opalińskiego, podkomorzego poznańskiego, z 10.000 złp. (P. 1043 k. 707). Od Krzysztofa Mielżyńskiego, plenipotenta tegoż Opalińskiego, t. r. nabyła wyderkafem za 18.000 złp. Tomice, Cieśle i Mirosławwski w p. pozn. (P. 1420 k. 588v). Umarła między r. 1662 a 1665, kiedy to jej wnuki po córce Bogumile oraz córka Barbara dzielili się pozostałą po niej sumą 9.000 zł. lokowaną na Starczynowie u spadkobierców biskupa poznańskiego Tolibowskiego (Py. 153 s. 146; P. 1076 k. 193v). Z córek Jakuba i Stawskiej, Teofila (Bogumiła) uzyskała w r. 1633 zapis 400 zł. od ciotki Róży z Chłapowskich Pilchowskiej (I. Kal. 99b s. 2266). Była w r. 1644 żoną Jana Tańskiego, pisarza grodzkiego gnieźnieńskiego, z czasem instygatora koronnego (P. 1421 k. 822). Umarła między r. 1657 a 1665. Barbara, w r. 1658 żona Stanisława Grabowieckiego, sekretarza królewskiego, administratora ceł koronnych, wdowa po nim w r. 1676, nie żyła już w r. 1685.

(III) Jakub Szeliga Ł., syn Feliksa i Kurowskiej, prawa nabyte od Jakuba Mężyńskiego, skarbnika kaliskiego, w r. 1576 scedował swemu bratu Janowi Ł-mu (Py. 113 k. 113v). Od Jakuba i Eustachego Morawskich braci zmarłego Wojciecha, pierwszego męża swej żony, w r. 1588 kupił za 2.000 złp. wieś Gołuń w p. gnieźń. (P. 1400 k. 225). Macierzystą część w Kurowie przed r. 1597 sprzedał bratu Janowi (Py. 47 k. 120v). Hieronimowi Prądzyńskiemu, swemu przyszłemu zięciowi, w posagu za córką Anną w r. 1600 zapisał gotowizną 1.000 zł. i w wyprawie 200 zł. (P. 970 k. 31v). T. r., juz po ślubie, został z tego zapisu przez córkę i zięcia skwitowany (ib. k. 672). Należące do Gołunia pustki, tzw. Marzejanki, w r. 1619 dał synowi Wojciechowi (G. 337 k. 113v). Nie żył już w r. 1620 (P. 1004 k. 767). Z żoną Agnieszką Chłapowską, wdową 1-o v. po Wojciechu Morawskim, spisywał wzajemne dożywocie w r. 1586 (R. Kal. 5 k. 515v; G. 62 k. 533). Oprawił jej w r. 1589 na połowie wsi Gołuń posag 700 złp. (P. 1400 k. 266v). Żyła jeszcze w r. 1636, kiedy kwitowała z 60 złp. prowizji swego syna Wawrzyńca Ł-go (G. 80 k. 186). Synowie, Wojciech i Wawrzyniec. Z córek, Anna, w r. 1600, krótko po 2/I., wyszła za Hieronima Prądzyńskiego, była wdową w r. 1625, a żyła jeszcze w r. 1630. Zofia, w r. 1605 żona Tomasza Trąmpczyńskiego, umarła między r. 1629 a 1634.

1. Wojciech, syn Jakuba i Chłapowskiej, od ojca, jak już wiemy, dostał w r. 1618 pustkę Marzejanki w Gołuniu. Gołuń w r. 1624 sprzedał za 2.500 złp. bratu Wawrzyńcowi (P. 1414 k. 1287v). Kwitował w r. 1626 siostrę Annę, owdowiałą Prądzyńską (P. 1017 k. 881v), zaś w r. 1629 kwitował Adama Krzeszewskiego oraz Mikołaja i Jana Goreckich ze skarg i bezprawi (G. 79 k. 36). Chyba ten sam Mikołaj Ł. był w r. 1630 dzierżawcą Sarbinowa, wsi kapituły katedralnej poznańskiej (P. 1023 k. 88). Bezpotomny, nie żył już t. r., a jego spadkobiercą był brat Wawrzyniec. Żoną Wojciecha była Małgorzata Gorecka, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1629 (P. 1416 k. 275). Będąc już wdową, w r. 1630 skasowała swe dożywocie (P. 1023 k. 288), zaś Wawrzyniec Ł. cedował jej t. r. sumę 300 złp., którą zmarłemu Wojciechowi zapisał był jej ojciec, także już nie żyjący Ambroży Gorecki (ib. k. 539v, 541).

2. Wawrzyniec, syn Jakuba i Chłapowskiej, wspomniany w r. 1610 (R. Kal. 1 k. 511), od brata Wojciecha w r. 1624 nabył za 2.500 złp. wieś Gołuń (P. 1414 k. 1287v). Był w r. 1650 spadkobiercą tego brata (P. 1023 k. 539v). Skwitował t. r. ze 100 złp. siostrę Annę, owdowiałą Prądzyńską (ib. k. 542v). Wieś Gołuń była sprzedana wyderkafem Kasprowi Płaczkowskiemu, po którego śmierci Wojciech Płaczkowski, stryj i opiekun synów Kaspra, w r. 1630 prolongował Ł-mu uiszczenie sumy 3.300 złp. (ib. k. 1214). Jedyny spadkobierca siostry Trąmpczyńskiej, w r. 1634 pozywał jej męża, Tomasza Trąmpczyńskiego, o zwrot 1.200 zł. jej posagu (py. 146 s. 495), a skwitował go z tej sumy w r. 1638 (Py. 148 s. 355). Z sześciu dynów w Gołuniu winien był w r. 1651 płacić 12 zł. podwójnego podymnego (Py. 151 s. 211, 212). Sprzedał tę wieś w r. 1653 za 10.000 złp. Stanisławowi Boboleckiemu (P. 1066 k. 169) i jednocześnie od Chryzostoma Koszutskiego nabył na trzy lata wyderkafem za 6.000 zł. części wsi Kłony w p. pyzdr. (P. 1066 k. 169). Już nie żył w r. 1669 (P. 196 k. 235). Ożenił się z Krystyną Koszutską, córką Hektora i Barbary ze Spławskich, której na połowie Gołunia w r. 1626 oprawił posag 4.000 złp. (P. 1415 k. 493). Wzajemne dożywocie małżonkowie spisywali w r. 1653 (P. 1966 k. 156v). Krystyna nie żyła już w r. 1669 (I. Kal. 129 s. 139). Syn Adam. Z córek, Katarzyna, w latach 1665-1680 żona Stanisława Bogusławskiego, wdowa w r. 1682, nie żyła już w r. 1684. Barbara, niezamężna w r. 1669 (P. 196 k. 235v), t. r. w marcu lub 1670.3/II. r. wyszła za Szymona Grabowskiego (LC Marzenin, tu ślub zanotowano pod dwiema różnymi datami!), nie żyła już w r. 1698.

Adam, syn Wawrzyńca i Koszutskiej, w imieniu własnym i sióstr protestował w r. 1669 przeciwko małżonkom Lipnickim oraz ich wspólnikom o dokonanie najazdu i zajęcie połowy wsi Staw, będącej w posiadaniu protestujących (P. 196 k. 235v). W związku z kontraktem o wieś Rataje w p. kośc. manifestował się w r. 1672 przeciwko Adamowi o sumę 1.200 złp. Jan Drwęski (P. 199 k. 719v). Adam od Dobrogosta Pogorzelskiego kupił w r. 1680 za 15.000 złp. Arkuszewo z pustką Uniłówko w p. gnieźn. (P. 102 VII k. 36). Od Władysława Orzelskiego w r. 1682 kupił za 18.000 złp. Pomorzanowice w p. gnieźn. (P. 1105 X k. 65v). Arkuszewo z Uniłówkiem t. r. sprzedał za 13.000 złp. ks. Stanisławowi Cieńskiemu, kantorowi gnieźnieńskiemu (ib. XI k. 44v). Pomorzanowice w r. 1683 za 18.600 złp. sprzedał Stanisławowi Śrzemskiemu (P. 1106 IX k. 5v). Od Bzowskich w r. 1686 wydzierżawił pod zakładem 11.600 zł. część Gułtów (P. 1111 V k. 92v), zaś w r. 1691 część tejże wsi kupił za 25.000 złp. od Bartłomieja Swinarskiego (P. 1121 V k. 30). Od Stanisława Bzowskiego i Anny z Bzowskich Katlewskiej w r. 1692 kupił za 26.300 zł. część Gułtów (N. 189 k. 20v). Drewniany dwór w Poznaniu, kupiony od tamtejszych mieszczan Dobrzyńskich, sprzedał w r. 1694 za 500 zł. Stanisławowi Małachowskiemu (P. 1127 VI k. 81). Nie żył już w r. 1696 (P. 1131 III k. 35). Żoną jego była w r. 1670 Helena Mańkowska (Z. T. P. 31 s. 1581). Żyła chyba jeszcze w r. 1704 (I. Kal. 157 k. 62), nie żyła już w r. 1710 (ib. s. 111, 112). Synowie: Mikołaj, Jan-Wawrzyniec, Wojciech, Wawrzyniec. Ten ostatni wspomniany w latach 1698-1701 (P. 1135 k. 80v, 1140 I k. 154). Córka Marianna, w latach 1698-1710, żona Władysława Glinickiego, nie żyła już w r. 1727.

1) Mikołaj, syn Adama i Mańkowskiej, ur. w r. 1662, odprawił 1690.1/I. r. profesję jako cysters w Lądzie, pod imieniem Antoniego, wyświęcony na kapłana w r. 1696, obrany opatem w Lądzie 1697.31/VIII. r. (Nekr. Bledzew; Nekr. Przemęt), sekretarz królewski 1743 r. (LB Droszew). Ojca skwitował w r. 1697 z majątku rodzicielskiego (Py. 156 s. 118). Od r. 1733 faktyczną władzę w konwencie sprawował już jego przyszły następca, obrany 1733.14/VIII. r. (Nekr. Bledzew). Wobec rozpoczetego 51-go roku kapłaństwa odbywał 1747.1/I. r. powtórne prymicje (K. P. nr 527). Zmarł w Lądzie 1750.8/V. r. (Nekrologi: Obra, Owińska, Przemęt, Bledzew; K. P. nr 714).

2) Jan Wawrzyniec, syn Adama i Mańkowskiej, od Stanisława Bzowskiego, wespół ze swymi braćmi, Wojciechem i Wawrzyńcem, w r. 1696 kupił za 26.300 złp. części Gułtów w pow. pyzdr. (P. 1131 III k. 35). Obok tychże braci skwitowany w r. 1698 przez szwagra, Władysława Glinickiego z 6.000 złp. posagu siostry Marianny (P. 1135 VII k. 80v). Nazwany w r. 1701 byłym dziedzicem Gułtów (P. 1140 I k. 154). Od Stanisława Leszczyńskiego, wojewody poznańskiego, w r. 1701 brał zastawem za 40.000 zł. wsie Koszanowo i Bruszczewo z folwarkami: Koszanowo, Glińsko, Nowawieś wp. kośc., a w r. 1715 ową sumę zastawną cedował Wojciechowi Krąkowskiemu, kasztelanowi krzywińskiemu (P. 1149 I k. 77v). Był także w r. 1712 posesorem wsi: Rozdzały, Kobierno, Szczury, Wszołów w p. kal. (Z. T. P. 39 k. 1091). Względem Wszołowa kontrakt dzierżawy zawarty z braćmi Grabińskimi ponowił w r. 1713 (I. Kal. 159 s. 196). Od Franciszka Potockiego kupił w r. 1718 za 21.000 złp. wieś Warszówkę w p. kal. (ib. 160 k. 398v). Od Joanny, żony Jana Wierzchlejskiego, i od Franciszki, żony Andrzeja Pigłowskiego, sióstr Olszewskich, łowczynek sieradzkich, w r. 1719 kupił za 86.000 złp. wsie Belęcin, Karchowo i Trzebiecz w p. kośc. (P. 1163 k. 185) Dobra te w r. 1730 sprzedał za 119.000 złp. Józefowi Zbijewskiemu, podsędkowi ziemskiemu poznańskiemu (P. 1222 k. 39). Rozdzały i Kobierno, dobra swej żony, sprzedał w r. 1721 Wojciechowi Skrzetuskiemu (I. Kal. 167 s. 22). zastawny posesor Gołębina w p. kośc. w r. 1732 (Kośc. 317 s. 286), a w r. 1736 także i Gorzyczek (ib. 318 s. 412). T. r. skwitowany przez zięcia, Karola Łaszewskiego, z sumy 10.000 złp. posagu za córką Rozalia, pochodzącego ze spadku jej po matce (Kośc. 318 s. 400, 401). Nie żył już 1738.16/IV. r. (Kośc. 173 k. 104). Żenił się dwa razy, z jego żoną pierwszą była w r. 1701 Jadwiga Grabińska, córka Adama i Marianny z Łętkowskich, która uzyskała wtedy od mężą 19/XI/ zapis 1.000 zł., i z tej sumy skwitowała go w r. 1703 (I. Kon. 72 k. 152v). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1702 (I. Kal. 154 s. 226). Jadwiga w r. 1710 skwitowała swych braci z 3.000 zł. posagu i uzyskała od męża oprawę tego posagu na Wszołowie (ib. 157 s. 111, 112). Żyła jeszcze w r. 1714 (Z. T. P. 39 k. 2416). Nie żyła już w r. 1720 (I. Kal. 161 s. 566). Jan ożenił się powtórnie 1721.21/XI. r. z Agnieszką Radoszewską, córką Franciszka i Zofii Zapolskiej, której przed ślubem zapisał sumę 4.000 złp. (Kośc. 313 s. 124). Agnieszka w r. 1732 skasowała swe prawa na Belęcinie i Karchowie, po sprzedaniu tych wsi przez męża Zbijewskiemu (ib. 317 s. 283). Oboje spisywali wzajemne dożywocie w r. 1736 (ib. 318 s. 535). Agnieszka, będąc już wdową, w imieniu własnym i nieletniego syna Antoniego dokonała 1738.16/IV. r. w Gołębinie podziału pozostałych po mężu rzeczy z pasierbem Władysławem Ł-im (ib. 173 k. 104). Tego pasierba pozywła w r. 1739 (ib. 174 s. 774). Drugim jej mężem był w r. 1742 Józef Grudzielski (ib. 321 s. 117, 244), dziedzic Swadzimia i Sadów (P. 1317 k. 162). Owdowiała powtórnie i umarła w r. 1754 lub 1755 (P. 1311 k. 159v, 1314 k. 22). Z pierwszej żony synowie, Władysław i Józef, oraz córki, Ewa i Rozalia. Ewa wyszła 1727.24/III. r. za Zygmunta Koszutskiego, a była wdową w r. 1739. Poszła 2-o v. 1742.28/XI. r. za Józefa Tymińskiego, z czasem cześnika zakroczymskiego, była w latach 1787-1788 wdową i po tym mężu. Rozalia, chrzestna 1729.9/VIII. r. (LB Siemowo), jeszcze niezamężna w r. 1730 (I. Kal. 167 s. 22), była potem w r. 1736 żoną Karola Łaszewskiego, z czasem łowczego bracławskiego, umarła przed r. 1756. Jan Wawrzyniec miał z drugiej żony syna Antoniego i kilka córek. Z nich, Konstancja Apolinara, ur. w Belęcinie, ochrzcz. 1723.18/II. r. (LB Świerczyna), zapewne identyczna z panną Apolonią Ł-ą z Gutów (Gułtów?), chrzestna 1778.4/III. r. (LB Górzno). Helena Jadwiga Ewa, ur. w Belęcinie, ochrzcz. 1727.18/VIII. r., może identyczna z dzieckiem, które zmarło w r. 1729 (imienia nie podano) i zostało pochowane 4/IV. (LB, LM Świerczyna). Katarzyna (Katarzyna Marianna), ur. w Belęcinie, ochrzcz. 1728.21/XI. r. (ib.), uzyskała w r. 1742 zapis 2.000 zł. od swej ciotki, Wiktorii ze Skrzetuskich Skrzetuskiej, sędziny grodzkiej kaliskiej (Kośc. 321 s. 117). Mieszkała w latach 1748-1755 u matki w Swadzimiu (LB Lussowo), a 1755.30/IV. r. wyszła tam za Antoniego Wyskotę Zakrzewskiego, pułkownika wojsk koronnych. Była wdową w latach 1788-1792. Ludwika zaślubiła we dworze swadzimskim 1756.16/II. r. Stanisława Urbanowskiego, Umarła w r. 1778.

(1) Władysław, syn Jana Wawrzyńca i Grabińskiej, stolnik bracławski 1746 r. (I. Kon. 76 k. 18v). Jako współspadkobierca matki współdziedzic w Rozdzałach i Kobierni, aprobował w r. 1730 rezygnację tych dóbr dokonaną przez ojca w r. 1721 na rzecz Skrzetuskiego (I. Kal. 167 s. 22). Ojca w r. 1735 skwitował z 24.000 zł. majątku rodzicielskiego (Kośc. 318 s. 271). Od Marcina Zbierzchowskiego w r. 1736 kupił za 28.000 złp. dobra Wiśniewo i Biela w p. kon. (P. 1245 k. 68v). Plenipotent w r. 1739 siostry Estery, owdowiałej Koszutskiej (Kośc. 320 s. 331). Mieszkając w wojew. sandomierskim, Wiśniewo w r. 1746 zastawił na trzy lata za 20.000 zł. Antoniemu Przyłuskiemu (I. Kon. 76 k. 18v). Umarł bezpotomnie między r. 1755 a 1760, zaś sukcesję po nim w Wiśniewie brały: siostra Tymińska, dzieci zmarłej siostry Łaszewskiej (I. Kon. 79 k. 210), a brał również brat Antoni (P. 1316 k. 122, 1331 k. 184).

(2) Józef, syn Jana Wawrzyńca i Grabińskiej, wspomniany w r. 1720 (I. Kal. 161 s. 566), cysters w Lądzie w r. 1727 (LB Świerczyna), koadiutor tamtejszego opata w r. 1730 (I. Kal. 167 s. 22), obrany opatem koprzywnickim w r. 1731 (K. P. nr 68, wiad. z Warszawy z 11/IV.), żył jeszcze w r. 1746 (I. Kon. 76 k. 18v).

(3) Antoni, syn Jana Wawrzyńca i Radoszewskiej, nieletni w r. 1738 (Kośc. 173 k. 104). W imieniu własnym i siostry, panny Ludwiki, w r.1755 kwitował się z Antonim Zakrzewskim, mężem innej swej siostry Ł-ej, z Kazimierzem Koczorowskim, mężem swej przyrodniej siostry Grudzielskiej, i z Karolem Łaszewskim, mężem zmarłej siostry Rozalii Ł-ej oraz dziećmi jej (P. 1314 k. 22). Wiśniewo i Biele, odziedziczone po bracie Władysławie, sprzedał w r. 1761 za 50.000 złp. szwagrowi Antoniemu Zakrzewskiemu, pułkownikowi wojsk koronnych (P. 1339 k. 196v). Opiekun w r. 1782 dzieci stryjecznego brata Adama Ł-go (P. 1359 k. 485v). Współspadkobierca w r. 1788 Wiktorii z Radoszewskich Pągowskiej (I. Kon. 84 k. 39v), żył jeszcze w r. 1792 (P. 1369 k. 122). Z żony Agnieszki (nie znam jej nazwiska) miał córkę, Katarzynę Petronellę, ur. w Swadzimiu, ochrzcz. 1751.11/VI. r. (LB Lussowo).

3) Wojciech, syn Adama i Mańkowskiej, wspomniany obok braci w r. 1698 (P. 1135 VII k. 80v). Od Jana Barszczewskiego i jego żony Marianny z Czarlińskich w r. 1712 brał zastawem za 1.620 złp. na lat sześć Kościanki w p. pyzdr. (G. 93 k. 121v), a w r. 1715 uzyskał od nich na tej wsi zapis długu 500 zł. (Py. 157 s. 28). Mieszkał w latach 1716-1717 w Belęcinie (LB Świerczyna). Od Antoniego Słoneckiego w r. 1720, wedle zobowiązania z r. 1718, kupił za 30.000 złp. Paruszewo w p. pyzdr. (Py. 157 k. 83v; P. 1177 k. 43). Posesor połowy Drzązgowa w r. 1731 (P. 1229 k. 210v), żył jeszcze w r. 1737 (Ws. 86 k. 52). Jego żoną była zaślubiona przed 1716.11/XI. r. Ludwika Ł-a, córka Jana i Zofii z Sobockich (zob. wyżej), która wniosła mu Drzązgowo. Umarła w r. 1721 lub 1722 (LB Graboszewo; Z. T. P. 41 k. 141). Z kolei synowie, Józef i Adam, o których niżej. Z córek, Katarzyna Helena Zofia, ur. w Belęcinie, ochrzcz. 1717.30/XI. r. (LB Świerczyna), Marianna Helena, ur. w Paruszewie, ochrzcz. 1720.8/II. r. (LB Graboszewo), obydwie chyba młodo zmarłe, Antonina (Antonina Elżbieta), ur. tamże, ochrzcz. 1721.3/VII. r. (ib.), w latach 1745-1749 żona Jana Krzyżanowskiego, zaślubiła 2-o v. we Włościejewkach 1752.15/VII. r. Wiktora Cieślińskiego, umarła między r. 1765 1 1774.

(1) Józef (Józef Mikołaj) Szliga Ł., syn Wojciecha i Łukomskiej, ur. w Belęcinie, ochrzcz. 1716.11/XI. r. (LB Świerczyna). Z działu z bratem Adamem w r. 1745 wziął w cenie 30.000 złp. dobra Paruszewo i Paruszewko w p. pyzdr. (P. 1281 k. 114). Paruszewo zastawił w r. 1755 Ludwice z Turobojskich Bielawskiej (P. 1314 k. 209). Zastawny posesor Sługocinka w p. kon. w r. 1758 (I. Kon. 79 k. 86v). Od braci Kąsinowskich, synów Franciszka, kasztelanica nakielskiego, zrodzonych z Ludwiki Słoneckiej, w r. 1760 kupił za 60.000 złp. Słomczyce (Słonczyce) w p. pyzdr. (Py. 158 k. 785; G. 112 k. 100v). Umarł 1781.24/XI. r., pochowany w kościele klasztornym w Lądzie (LM Skarboszewo). Żoną jego była w r. 1748 Wiktoria Lipska, córka Wojciecha z Drewnowa Lipskiego miecznika nurskiego, i Katarzyny Krzyckiej, której w r. 1749 oprawił 20.000 złp. posagu (P. 1292 k. 70v, 1294 k. 136, 137). W r. 1754 oprawił jej jeszcze 16.670 złp. posagu z powołaniem się na zobowiązanie z r. 1749 (P. 1312 k. 115v). Dodał jeszcze w r. 1767 do tej oprawy dalsze 4.329 złp. (P. 1344 k. 172v). Wójtostwo w Uścięcinie, wsi biskupiego klucza ciążeńskiego, oboje małżonkowie Ł-cy, za konsensem z 1763.15/V. r. biskupa poznańskiego Czartoryskiego, wedle kontraktu 1762.14/VII. r. scedowali Ludwikowi i Annie z Suchodolskich Ciświckim za sumę 10.000 złp., wypłaconą im w r. 1768 (Py. 158 k. 11, 12,) i zaraz z tej sumy połowę, tj. 5.000 złp. Józef zapisał żonie (ib. k. 12v). Wiktoria żyła jeszcze 1786.17/VI. r. (LB Skarboszewo). Synowie, Bartłomiej i Wojciech. Ten drugi wspomniany w r. 1792 (P. 1392 k. 122). Z córek, Katarzyna, wydana 1776.18/II. r. za Stanisława Szczuckiego, żyli jeszcze oboje w r. 1792. Ludwika, w latach 1771-1786 niezamężna (LB Skarboszewo; Py. 164 k. 483v), w latach 1787-1792 żona Ewarysta Mieruckiego. Tekla (Tekla Taida), ur. w Paruszewie 1755.24/VIII. r. (LB Skarboszewo), niezamężna w latach 1785-1786 (G. 112 k. 100v; Py. 164 k. 483v), w r. 1792 żona Józefa Żołądkowskiego. Niewątpliwie córką Józefa i Wiktorii była też Weronika, zmarła w wieku lat 12, 1769.6/XI. r., pochowana w kościele klasztornym w Lądzie (LM Skarboszewo). Od Józefa Ł-go, dziedzica Paruszewa i Paruszewka, wywiódł swe pochodzenie Franciszek Sebastian Ł., syn Wincentego i Anny, legitymujący się w r. 1847 ze szlachestwa w Królestwie Polskim (Herbarz Krol. Pol.). Jako herb swój podał wtedy Dryę. Zrobił tak albo dla tej przyczyny, że Niesiecki, podstwawa wszelkich informacji dla legitymujących się, znał w Wielkopolsce wyłącznie Ł-ch Dryów, albo dla tego, że wywód jego od Józefa Ł-go był fikcyjny. Znalazł po prostu któregoś z Ł-ch żyjącego w XVIII wieku i posiadającego własność ziemską (tego wymagały przepisy dla legitymujących się), a nie wiedział jakim herbem pieczętował się w istocie ów rzekomy przodek. I jedno i drugi wytłumaczenie wysoce prawdopodobne, bo takie właśnie nieporozumienia zdarzały się nader często z okazji legitymacji.

Bartłomiej (Tymoteusz Bartłomiej) Szeliga Ł., syn Józefa i Lipskiej, ur. w Paruszewie 1755.24/VIII. r. (LB Skarboszewo), dziedzic Paruszewa i Słomczyc, zastawił w r. 1783 Paruszewko na trzy lata za 9.701 zł. Katarzynie z Cieleckich i jej mężowi, Franciszkowi Chociszewskiemu (Py. 162 k. 485). W Słomczycach 1786.28/IV. r. zawierał komplanację z siostrami, Ludwiką i Teklą, pannami, oraz Katarzyną, zamężną Szczucką (Py. 164 k. 483v). Skwitowany w r. 1787 przez tę Katarzynę i jej męża z 13.750 złp. jej posagu (I. Kal. 227 k. 260), a w r. 1789 z takiej samej sumy posagowej kwitowali go siostra Ludwika i jej mąż, Ewaryst Mierucki (G. 115 k. 85). Paruszewo i Paruszewko 1792.28/V. r. sprzdał za 80.000 złp. Łukaszowi Bnińskiemu, staroście sokolnickiemu i babimojskiemu (P. 1369 k. 983), ale ta transakcja ostatecznie do skutku nie doszła i 1803.4/VI. r. Bartłomiej nazwany nadal dziedzicem Paruszewa i Paruszewka, a obok tego zastawny posesor Oborzysk (LB Oborzyska). Umarł w Paruszewie 1808.25/II. r. (LB Skarboszewo). Ożenił się w r. 1785, krótko po 8/IV., z Bogumiłą Judzką, córką Walentego i Barbary z Kraszkowskich (I. Kon. 83 k. 119; G. 112 k. 76), która zmarła 1839.22/II. r., mając lat 76 (LM Skarboszewo). Synowie: Marceli, o który, niżej, Józef Piotr Ignacy, ur. w Paruszewie 1787.26/VII. r. (LB Skarboszewo), zapewne młodo zmarły, Franciszek, o którym niżej. Z córek, Tekla, ur. w r. 1788, żona M. Pawłowskiego, zmarła w Zajezierzu 1871.4/III. r., mając lat 83, pochowana w Biechowie (Dz. P.). Regina, ur. w r. 1789, zmarła w Paruszewie 1790.20/II. r., mając sześć miesięcy, pochowana z Lądzie (LM Skarboszewo). Józefa, wydana przed r. 1826 za Józefa Orzechowskiego. Antonina, żona N. Leskiego. Nepomucena, ur. ok. r. 1801, niezamężna, spisywała w Poznaniu 1852.8/VII. r. testament, czyniąc swym uniwersalnym spadkobiercą brata Franciszka. Przeżyła jednak tego brata i umarła 1884.31/III. r., mając 83 lata (Dz. P.). Emilia, ur. ok. r. 1804, umarła w Paruszewie 1809.2/II., w wieku lat 5, pochowana w Lądzie (LM Skarboszewo).

a. Marceli (Marceli Józef), syn Bartłomieja i Judzkiej, ur. 1786.2/V. r. (LB Skarboszewo), dziedzic Paruszewa, zmarł tam 1846.25/V. r., pochowany w Graboszewie (LM Skarboszewo). Z żony Józefy z Pawłowskich, poślubionej przed r. 1826, miał synów: Władysława Mateusza Józefa, ur. w lipcu 1829 r., zmarłego w Paruszewie 1834.2/VI. r. (ib.), Józefa, Ignacego i Juliana, o których niżej. Z córek, Marcjanna, ur. 1826.28/XII. r., żona N. Gostomskiego, zmarła w Ostrowie 1904.3/V. r., mając lat 77 (Dz. P.). Teodora, ur. 1828.28/III. r., ok. r. 1852 (może już przed r. 1846?) żona Waleriana Hulewicza, dziedzica Młodziejewic, który od braci jej w r. 1879 nabył Paruszewo. Umarła 1901.7/XI. r. Ignacja, ur. 1831.24/VII. r., żona N. Langiewicza, będąc już wdową umarła w Gnieźnie 1904.24/VII. r. (Dz. P.). Wreszcie Aniela, ur. 1836.18/IX. r., wyszła przed r. 1864 za Juliana Szafrankiewicza, adwokata, zmarła w Ostrowie 1914.23/VIII. r. (ib.).

a) Józef (Adam Józef Walenty), syn Marcelego i Pawłowskiej, ur. 1839.9/II. r., właściciel Gonic, uczestnik powstania styczniowego (D. Kubiak, Podobizny uczestników Powstania Styczniowego, Kronika m. Pozn. nr. 1/1962), odznaczony pod Metzem żelaznym krzyżem w r. 1870 (Dz. P.). Zmarł w Gonicach 20/X. (27/IX?) 1887 r., pochowany w Stawie (ib.). Żoną jego, zaślubioną 1868.16/VI. r., była Józefa Jackowska (LC Pobiedziska), córka Maksymiliana i Marii Lichneker, ur. 1848.27/IX. r. Po śmierci męża sprzedała w r. 1888 Gonice za 182.000 m. porucznikowi Fryderykowi Faehndrichowi (Dz. P.). Umarła w Poznaniu 1929.1/IV. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Synowie: Szczęsny, Eustachy i Marceli. Z córek, Bogumiła, niezamężna, zamieszkała w Poznaniu, zmarła w r. 1941 w Krakowie. Kamila, ur. 1879.30/IX. r., pod im. Tersy z Zgromadzeniu SS. Miłosierdzia w Józefowie koło Krakowa, zmarła tam 1911.23/VIII. r. (Dz. P.). Maria, żona Stefana Stobnickiego, inżyniera w Galicyjskim Wydziale Krajowym, zmarła w Krakowie 1909.13/VI. r. (ib.). Stanisława, ur. w r. 1876, niezamężna, zmarła w r. 1963. Ewa, ur. w r. 1886, wyszła w r. 1908 za Romana Kahla, zmarłego w r. 1921. sama zmarła w Poznaniu 1952.18/XI. r.

(a) Szczęsny (Szczęsny Tadeusz), syn Józefa i Jackowskiej, otworzył w r. 1913 biuro dla elektrotechniki, mechaniki i porady technicznej w Poznaniu przy ul. Lipowej (ib.). Umarł w r. 1941. Z żony Ireny Drwęskiej miał córki, Bogumiłę Szczęsną, ur. 1925.13/I. r. (LB Św. Marcin, Pozn.)., zmarłą młodo, i Joannę (Joannę Józefinę Marię), ur. 1928.7/V. r. (ib.).

(b) Eustachy, syn Józefa i Jackowskiej, ur. w r. 1871, zmarł po ostatniej wojnie. Z zaślubionej w r. 1923 żony Anny Chmielewskiej, ur. w r. 1898, pozostawił synów, Władysława i Jana, ur. w r. 1931, oraz córkę Jadwigę, ur. w r. 1929, zaślubioną w r. 1954 Janowi Szymańskiemu. Władysław syn Eustachego i Chmielewskiej, ur. w r. 1924, zaślubił w r. 1972 Kalinę Piotrowską, ur. 1939 r. Syn ich Tadeusz ur. 1973 r.

(c) Marceli, syn Józefa i Jackowskiej, ur. w Gonicach 1873.25/V. r. miał zrazu od r. 1899 sklep kolonialny w Poznaniu przy ul. Teatralnej (potem 3 Maja), a w r. 1902 nabył od firmy W. Becker w Poznaniu przy dzisiejszym Placu Wolności skład delikatesów (Dz. P.). Powstaniec wielkopolski w latach 1918-1919, sędzia handlowy w r. 1935, zmarł z Poznianiu 1939.19/V. r. (ib.). Zaślubił w r. 1903 Anielę (Anielę Ludwikę Martę) Zaleską, córkę Romualda i Rozalii z Sulmierzyskich, ur. 1879.29/VII. r. w Bożejewiczkach (LB Żnin), zmarłą w r. 1965. Ich jedyny syn Zbigniew.

Zbigniew (Zbigniew Józef Marian), syn Marcelego i Zaleskiej, ur. w Poznaniu 1909.3/VIII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Docent, inżynier mechanik. Zaślubił w Pniewach 1935.31/XII. r. Jadwigę z Śramkiewiczów, córkę Władysława i Łucji z Przewoźnych, ur. w Pniewach 1911.5/X. r. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. Jego syn Marian, córki, Katarzyna (Katarzyna Aniela), ur. w Poznaniu 1939.15/II. r., mgr ekonomii, i Małgorzata, ur. w Poznaniu 1950.18/I. r., zaślubiła 1976.26/VI. r. Piotra Wasilewicza.

Marian (Marian Józef), syn Zbigniewa i Śramkiewiczówny, ur. w Pniewach 1940.18/III. r., mgr inżynier mechanik, ożenił się 1959.10.IV. r. z Marią Bok. Synowie ich, Michał, ur. 1960.29/IX. r., i Tomasz, ur. 1964.5/X0. r. Córki, Izabella, ur. w r. 1959, zmarła w r. 1960, i Joanna, ur. 1963.4/II. r.

b) Ignacy (Ignacy Bronisław), syn Marcelego i Pawłowskiej, ur. 1840.11/VII. r., właściciel Biechowa w pow. wrześnińskim, dobra te w r. 1891 sprzedał i był potem właścicielem Biskupic Kościelnych w pow. średzkim. Po sprzedaży również tych dóbr (nabył jej przed r. 1899 Seweryn Bniński z Gułtów), żył w Poznaniu z kapitału. Umarł 1903.16/V. r. mając 62 lata (LM Św. Wojciech, Pozn.; Dz. P.). Pierwszą żoną była Stanisława Poklatecka, zmarła 1881.9/II. r., pochowana w Biechowie (Dz. P.). Druga, Marta Rollwagen, zmarła 1903.5/X. r. (ib.). Z pierwszego małżeństwa syn Edward, ur. ok. r. 1876, zmarły 1881.6/II. r. w szóstym roku życia, pochowany w Biechowie (ib.) Z córek, Lucyna zaślubiła w Biechowie 1887.5/XI. r. Franciszka Hepkego z Waliszewic w Królestwie Polskim (ib.). Stefania poszła w Usarzewie 1892.28/III. r. za Józefa Żelisławskiego, właściciela dóbr Modła w gub. kaliskiej (ib.). Z drugiej żony syn Jerzy (Jerzy Jarosław), ur. 1895.24/IV. r., dziś już nie żyjący, po którym z żony Anny Karłowskiej córka Alina zamężna za Lechowiczem.

c) Julian (Julian Ludwik Jan), syn Marcelego i Pawłowskiej, ur. w Paruszewie 1842.9/VI. r. Będąc jeszcze uczniem gimnazjalnym brał udział w powstaniu 1863 r. Inspektor budowlany w r. 1881, radca rejencyjny, od Kzimierza Jeżewskiego kupił 1907.31/V. r. Gowarzewo w pow. wągrow. (Hip. Wągr., Gowarzewo). Zmarł w Poznaniu 1922.2/XI. r., pochowany w Olszowej koło Kępna (Dz. P.). Pierwszą jego żoną była Sabina Bętkowska, drugą Helena (Helena Ludwika) Daszkiewiczówna, córka Piotra i Ludwiki z Chrzanowskich, ur. 1858.20/V. r., zaślubiona 1881.5/IX. r., zmarła w Kluczborku 1886.17/V. r., pochowana w Olszowej (ib.). Z pierwszej żony syn Wojciech Józef, ur. 1875.14/III. r., zapewne zmarły dzieckiem. Z drugiej syn Bolesław, o którym niżej, i córka Aldona (Aldona Maria), ur. w Poznaniu 1881.5/IX. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), zmarła w r. 1964, zaślubiła w r. 1908 Stefana Domaradzkiego, zmarłego w r. 1941.

Bolesław, syn Juliana i Daszkiewiczówny, ur. w r. 1879, dr. filozofii, w czasie pierwszej wojny światowej oficer dywizji strzelców polskich na Syberii, po kapitulacji tej dywizji przebywał w radzieckim obozie robót przymusowych w Tule. Umarł we Wrocławiu 1952.2/V. r., pochowany w Poznaniu. Ożenił się w r. 1923 z Ireną Grabianowską, z której synowie, Stanisław i Wojciech.

(a) Stanisław, syn Bolesława i Grabianowskiej, ur. w Poznaniu 1924.4/IV.. r., mgr inżynier rolnik. Ożenił sie 1950.29/VI. r. z Hanną Przelaskowską. Ich synowie, Marek i Jerzy, córka Ewa, ur. 1951.29/X. r. wyszła 1976.16/X. r. za Tomasza Ilowskiego.

aa. Marek, syn Stanisława i Przelaskowskiej, ur. 1951.29/X. r., ożenił się 1977.8/I. r. z Haliną Kowal.

bb. Jerzy, syn Stanisława i Przelaskowskiej, ur. 1954.10/X. r., ożenił się 1977.8/VI. r. z Ewą Kowalczyk.

(b) Wojciech, syn Bolesława i Grabianowskiej, ur. w Poznaniu 1925.8/VIII. r., mgr inżynier mechanik. Jego pierwszą żoną była Wanda Doria Dernałowicz, drugą Barbara Kuźnicka.

b. Franciszek Ksawery, syn Bartłomieja i Judzkiej, ur. ok. r. 1790, posesor sołectwa w Skarboszewie 1825 r., zmarł 1858.7/II. r. (LM Św. Marcin, Pozn,; Testamenty). Żoną jego była Kunegunda Skoroszewską, córka Aleksandra i Heleny, zmarła 1836.2/II. r. w wieku 36 lat, pochowana w Skarboszewie (LM Skarboszewo). Syn ich Piotr Paweł żył tylko jeden dzień, pochowany tamże 1825.6/VII. r. (ib.).

(2) Adam (Adam Joachim), syn Wojciecha i Ludwiki Łukomskiej, ochrzcz. 1719.20/I. r. (LB Graboszewo), dziedzic Drzązgowa i Sokolnik, które to dobra przypadły mu w r. 1745 z działów przeprowadzonych z bratem, wycenione na 45.000 zł. (P. 1281 k. 114). Umarł między r. 1766 a 1769 (Kc. 147 k. 117; Ws. 94 k. 237v). Pierwszą jego żoną, zaślubioną 1745.27/XI. r., była Marianna Chwałkowska (LC Kcynia), urodzona z Heleny Grabowskiej, której to Mariannie t. r. zapisał sposobem długu 10.000 złp (N. 210 k. 117), zmarła po 1755.10/II. r. (LC Samoklęski). Drugą żoną była Wirydianna Łakińska, córka Zygmunta i Katarzyny Zabłockiej, której w r. 1757 zapisał sumę 12.000 złp. (G. 99 k. 14), a z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1759 (P. 1327 k. 121v). Będąc już wdową, w r. 1769 Drzązgowo i Sokolniki wydzierżawiła na trzylata pod zakładem 12.000 zł. szwagrowi męża, Wiktorowi Cieślińskiemu (Ws. 94 k. 237v). Poszła potem 2-o v. w Poznaniu 1770.18/VII. r. za Stanisława Swinarskiego, dziedzica Wysławic (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Umarła między r. 1779 a 1784 (P. 1356 k. 272v, 1361 k. 207). Z pierwszego małżeństwa syn Ksawery, o którym niżej, i inny syn Grzegorz Józef, ur. w Samoklęskach Wielkich, ochrzcz. 1753.12/III. r. (LB Samoklęski). Córka Barbara, w r. 1766 jeszcze niezamężna (Kc. 147 k. 117) potem przed 1771.31/V. r. zaślubiona Karolowi Jarnowskiemu, była 2-o v. a latach 1780-1792 żoną Piotra Rakowskiego, burgrabiego gostyńskiego. Z drugiego małżeństwa syn i trzy córki, wszyscy czworo pozostający w r. 1782 pod opieką stryjecznego stryja Antoniego Ł-go (P. 1359 k. 485v). Więc: Wojciech, Katarzyna, wydana w Farze poznańskiej 1782.22/XI. (1781?) r. za Jana Żerońskiego, Faustyna, niezamężna, mieszkająca w Wysławicach w r. 1771 (LB Bagrowo), w r. 1792 żona Jana Rakowskiego, Antonina, jeszcze niezamężna w r. 1792 (P. 1369 k. 122).

a. Ksawery (Franciszek Ksawery) Szeliga Ł., syn Adama i Chwałkowskiej, wraz z siostrą Barbarą, w asyście ojca, zawierał w r. 1766 ugodę z Franciszkiem Mieczkowskiem, kasztelanem konarskim-kujawskin, i jego żoną, Zofią z Chwałkowskich (Kc. 147 k. 117). Odziedziczoną obok innych spadkobierców po śmierci Andrzeja Chwałkowskiego, skarbnika wschowskiego, swego rodzonego wuja, trzecią część Wielkich i Małych Samoklęsk oraz młyna Tur kontraktem z 1769.17/XI. r. zobowiązał się sprzedać za 55.000 złp. Walentemu Gozimirskiemu, skarbnikowi wschowskiemu, współspadkobiercy Chwałkowskiego (N. 212 k. 289, 289v). Temu Gozimirskiemu wespół z siostrą swą Barbarą, teraz już zamężną Jarnowską, cedowali swe prawa spadkowe po wuju Chwałkowskim (P. 1349 k. 123v). Ksawery w r. 1775 skwitował Gozimirskiego z 7.500 złp. po tym wuju (P. 1352 k. 181). Od Józefa Łukaszewicza w r. 1776 kupił za 3.500 złp. dworek w Poznaniu koło kościoła Wszystkich Świętych (P. 1353 k. 272v). Spadkobierca Barbary z Urbanowskich Czeskiej i jej syna Jacka Czeskiego, sumy po nich w r. 1779 scedował Stanisławowi Czeskiemu (Py. 160 k. 184). Będąc obok brata Wojciecha dziedzicem Drzązgowa i Sokolnik, zapisał się w r. 1785 na sąd polubowny z tym bratem względem podziału majątku rodzicielskiego (P. 1362 k. 490) Swoją połowę Drzązgowa i Sokolnik sprzedał 1786.10/III. r. Gozimirskiemu, skarbnikowi wschowskiemu, za 80.000 złp. (G. 113 k. 21) i t. r., nabywszy 23/VI od brata połowę jego w tych dobrach, sprzedał 18/VII. Gozimirskiemu za 36.000 zł. także i to (ib. k. 111). Jednak formalnie tę połowę nabył od Wojciecha Ł-go dopiero 1789.10/VI. r., po uzyskaniu przez tego brata pełnoletności, i powtórzył wtedy rezygnację na rzecz Gozimirskiego, wtedy już kasztelana elbląskiego (P. 1366 k. 455v). Jednak już w r. 1791 odkupił od kasztelana z powrotem Drzązgowo, Sokolniki i Wymysłowo(?) za 290.000 złp. (G. 115 k. 2v). T. r. nazwany dziedzicem Drzązgowa, Wysławic i Sokolnik, skwitowany z sum przez siostrę Katarzynę, zamężną Żerońską (P. 1368 k. 67, 475). Żył jeszcze w r. 1792 (P. 1369 k. 122). Chyba już nie żył 1802.18/II. r., kiedy dziedzicem Drzązgowa nazwany brat jego Wojciech (LB Gułtowy). Żoną Ksawerego była w r. 1786 Kunegunda Sokolnicka, córka Nepomucena i Teresy z Trąmpczyńskich, za którą wziął wtedy w posagu 35.000 złp., w wyprawie zaś 100 zł. węg. (P. 1363 k. 251). Wzajemne dożywocie z nią spisywał w r. 1790 (G. 115 k. 125v). Umarła ona w Poznaniu 1795.23/II. r., mając lat 45, pochowana u Dominikanów (LM Św. Maria Magdal., Pozn.).

b. Wojciech Szeliga Ł., syn Adama i Łakińskiej, pozostawał w r. 1782 pod opieką Antoniego Ł-go, stryjecznego brata ojca (P. 1359 k. 485v). Skwitował w r. 1785 ojczyma Swinarskiego, dziedzica Wysławic (P. 1362 k. 511v). Swoją połowę Drzązgowa i Sokolnik, wedle zobowiązania z r. 1786, doszedłszy lat sprzedał 1789.10/VI. r. za 36.000 złp. bratu Ksaweremu (G. 113 k. 111; P. 1363 k. 545v, 1366 k. 455v). Od Konstantego Bojanowskiego kupił 1789.14/II. r. trzecią część dóbr Chylino, Tarnowa, Głogowo w pow. kon., płacąc 40.000 złp. (P. 1366 k. 500, 1375 k. 486). T. r. 30/VI. dobra owe odprzedał Bojanowskiemu za taką sumę (P. 1375 k. 507). Po bezdzietnym bracie Ksawerym dziedzic Drzązgowa w r. 1802 (LB Gułtowy), a jak się zdaje, t. r. miał i Wysławice (LB Gułtowy). Chyba identyczny z nim Wojciech Ł., dziedzic Rusocina, chrzestny 1813.22/VI. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Wojciech, nazwany dziedzicem Drzązgowa 1823.28/III. r., (LB Gułtowy), ale chyba już wcześniej dobra te sprzedał, bo w swym testamencie z r. 1839 mówi o poważnych pretensjach finansowych, z tytułu tej sprzedaży, do masy konkursowej po zmarłym w r. 1798 ks. Kazimierzu Nestorze Sapieże. Żył jeszcze 1839.29/III. r. i nie posiadał żadnej substancji prócz owych pretensji (Testamenty). Jego pierwszą żoną była Barbara Mikorska, która dla odbycia połogu zjechała do Poznania i tu zmarła 1791.23/IX., licząc lat 16, pochowana u Bernardynów (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Drugą żoną, poślubiona przez 1802.18/II. r. była Julianna (Julia) Tymińska (LB Gułtowy, tu błednie nazwana Anną; LB Grodziszczko z 1804.8/III. r.). Testament swój składała w sądzie powiatowym w Środzie w r. 1823 (Dz. P. z r. 1879). Z pierwszej żony córka Franciszka (Franciszka Rozalia Anna), ur. w Poznaniu 1794.2/IX. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn; LB Gułtowy, tu błędna data ur. 2/XII), "panna z Wysławic" 1802 r. (LB Gułtowy), wyszła 1819.3/II. r. za Michała Walknowskiego, dziedzica miasta Ślesina i w Królestwie Polskim Petrykoz (Lc Gułtowy).

III. Jan, syn Dziersława, wspomniany w r. 1464, chyba jeszcze wtedy nieletni (Kon. 2 k. 44). Wspólnie z bratem Piotrem niedzielni dziedzice w Łukomiu i Łomowie, zeznali w r. 1474 dzieciom swej zmarłej siostry przyrodniej (nie wiem, czy po wspólnym ojcu, czy po wspólnej matce?) Beaty, żony mieszczanina Marcina Starzyka z Nowegomiasta, 15 grz. posagu (I. R. Kon. 1 k. 24, 89). Wujowi rodzonemu(!), Mikołajowi z Trąmpczyna, zastawili w r. 1475 w sumie 15 grz. długu dwa łany w Łomowie (ib. k. 63). Jan bratu Piotrowi za 11 grz. zastawił wyderkafem w r. 1480 łan pusty "Wilkowski" w Łukomiu (ib. k. 114v). Łan w Łomowie t. r zastawił w 7 grz długu Andrzejowi i Jakubowi z Trąmpczyna, synom zmarłego Mikołaja (ib. k. 116v). Mikołajowi i Stanisławowi, braciom z Szetlewa, w r. 1490 zastawił dwóch kmieci w Łomowie w sumie 10 grz. długu (ib. k. 202v) i ponowił ów zastaw w r. 1495 (ib. k. 246). Wespół ze swym niedzielnym bratem Piotrem miał w r. 1508 zatargi o kopce graniczne z opatem lędzkim. Z tym bratem pozostawał niedzielnym aż do śmierci. Umarł w r. 1508 lub 1509 (I. R. D. Z. Kon. 5 k. 57, 75). Pierwszą jego żoną była Helena, za którą w r. 1491 jej rodzony brat, Jan Gunicki Ziemięta, zapisał mu w posagu 10 grz. długu (Py. 16 k. 107v). Drugą żoną była w r. 1506 Anna Tarnowską (I. Kal. 6 k. 105v), której ks. Jan Tarnowski, kanonik gnieźnieński i proboszcz pyzdrski brat jej, w r. 1521 dał w dożywocie jedną grzywnę czynszu rocznego z dóch półłanków we wsi zw. Szyba, płaconą przez przedmieszczanina pyzdrskiego (Py. 23 k. 40). Była Anna już wdową w r. 1527, kiedy od swego siostrzeńca, Macieja Lubieńskiego, nabyła wyderkafem za 16 złp. łąki w Tarnowie w p. pyzdr. (Py. 23 k. 70v). Żyła jeszcze w r. 1539 i skwitował wtedy Mikołaja Kębłowskiego z prawa bliższości do Mniejszego Budziłowa w p. pyzdr., wsi nabytej przezeń a pochodzacej ze spadku po Teofilu Tarnowskim i Macieju Lubieńskim (G. 32 k. 59v). Córką Jana była Anna, dziedzicząca po ojcu w Łukomiu, którą w r. 1509 przypozywał Henryk, opat lędzki, w sprawie o granice, którą toczył z jej ojcem i stryjem Piotrem (I. R. D. Z. Kon. 5 k. 75). Proces z opatem trwał jeszcze w r. 1514 (ib. k. 163). T. r. pozywał ją o gwałty Marcin z Szetlewa (ib. k. 302). Będąc już żoną Jana Gambarzewskiego części w Łukomiu i Łomowie w r. 1524 dała temu mężowi w dożywocie (Py. 23 k. 49), zaś w r. 1529 sprzedała je za 170 grz. Florianowi i Zachariaszowi, braciom Ł-m (P. 1393 k. 317). Zmarła przed r. 1538.

IV. Piotr, syn Dziersława, wspomniany w r. 1464, chyba wtedy jeszcze nieletni (Kon. 2 k. 44), niedzielny z bratem Janem, współdziedzic części w Łukomiu i Łomowie 1474 r. (I. R. Kon. 1 k. 24). Od Adama z Modli brał w r. 1481 w zastaw za 5 grz. pół łana w Zastróżu (ib. k. 122) i ponownie pół łana tamże za tyle samo w r. 1487 (ib. k. 169v), a znów w r. 1489 (ib. k. 196). Jan był niedzielny z Piotrem aż do jego śmierci, tak też w r. 1509 był niedzielny z jego córką a swoją bratanicą Anną (I. R. D. Z. Kon. 5 k. 75). Żył jeszcze w r. 1513 (ib. k. 113v), a może i w r. 1537 (Py. 171 k. 418v). Żoną jego była Helena Modlska, za którą od jej brata Jakuba z Modli w r. 1476 dostał w posagu zapis 20 grz. i tyleż od innego jej brata, Wawrzyńca (I. R. Kon. 1 k. 75). Na połowie swych części w Łukomiu i Łomowie, należnych z działów z braćmi, oprawił jej w r. 1477 posag 60 grz. (P. 1386 k. 67). Skwitował w r. 1480 z tego posagu braci jej, Jakuba , Adama i Wawrzyńca (ib. k. 113v). Zob. tablicę 1-6.

@tablica: Łukomscy h. Szeliga 1

@tablica: Łukomscy h. Szeliga 2

@tablica: Łukomscy h. Szeliga 3

@tablica: Łukomscy h. Szeliga 4

@tablica: Łukomscy h. Szeliga 5

@tablica: Łukomscy h. Szeliga 6

>Łukoscy, Łukowscy z Łukoszyna w ziemi płockiej. Druga, nieprawidłowo uformowana postać nazwiska, z czasem całkowicie wyparła pierwszą, stąd wielu Łukoskich znalazło się zapewne wśród Łukowskich różnych. W Łukoszynie Niesiecki znał tylko Dołęgów, lecz w rzeczywistości siedząca tam drobna szlachta była z pewnością różnoherbowa.

Paweł z Łukoszyna Borków, mąż Ewy, córki "sław." Marcina Abramczyka, mieszczanina nakielskiego, która w r. 1583 aprobowała rezygnację tych dóbr dokonaną przez męża na rzecz brata Macieja Ł-go (N. 160 k. 447v). Niewątpliwie ten sam Paweł Ł. był w r. 1593 woźnym sądowym w Nakle (P. 121 k. 271). Znamy pieczęć z XVI wieku jednego z dziedziców w Łukoszynie Borkach z herbem Szeliga (Wittyg).

Michał, ojciec Jana zmarłego dzieckiem 1742.5/IV. r. w Grzybowie Barszczyźnie (LM Grzybowo), zapewne identyczny z Michałem z Łukoszyna Łukowskim(!), który w r. 1747 kwitował się z sum z małżonkami Mierzejewskimi (G. 98 k. 161v). Michał Ł., komisarz burgrabski województw poznańskiego i kaliskiego w r. 1747 (I. Kon. 78 s. 101). Temu komisarzowi, z Łukoszyna Łukowskiemu, cedował w r. 1748 sumy na Dankowie tradycjonalny posesor tej wsi, Piotr Malczewski (G. 98 k. 218). Żył jeszcze Michał 1752.6/XI. r. Jego synowie, Walenty i Józef, obaj już nie żyjący w r. 1786, kiedy to w charakterze spadkobiercy bezpotomnego stryja Józefa występował syn Walentego, Jakub (G. 213 k. 30).

Andrzej Feliks Sobieraj na Łukosinie(!) Ł., dziecic części Żerniczek i Kociał, dobra te zastawił w r. 1783 na trzy lata Stanisławowi Gałczyńskiemu (I. Kon. 82 k. 385).

Roman Dołęga Ł., syn Franciszka i Aleksandry z Mękarskich, ur. w r. 1814 w Lubaszu, ranny w powstaniu 1831 r., dostał się do niewoli. Służył potem w wojsku pruskim jako podoficer, ale po 1848 został zdegradowany i przez 18 miesięcy więziony. Był potem nauczycielem, zrazu we Wroniawach koło Wolsztyna, potem aż do emerytury w Radomierzu koło Przemętu. Umarł 1892.27/IV. r. w Gostyniu (Dz. P.).

>Łukowscy h. Leliwa z Łukowa w pow. pozn., gałąź Granowskich z Granowa i Spławia, z których to wsi, zwłaszcza z Granowa, pisali się.

Mikołaj z Granowa, w r. 1417 mąż Anny cz. Hanki z Łukowa, za którą wziął Łukowo i Ziemino, po czym sam począł się pisać z Łukowa, niekiedy Ł-im z Granowa (P. 5 k. 38v, 8 k. 206). Anna była chyba identyczna z Hanną, Hanką, córką Klary cz. Jachny, wdowy po Janie z Łukowa, w latach 1400-1405 jeszcze niezamężną (Ks. Z. Pon., nr 19m 1450). W imieniu Hanki, żony Mikołaja z Ziemina i Łukowa, Wierzbięta z Rozbitka wiódł w r. 1423 sprawę z Jarosławem z Bieganowa (P. 7 k. 55). Oboje małżonkowie w r. 1425 mieli termin ze strony ks. Mikołaja, kanonika poznańskiego, o granice między Siernikami a Uchorowem (P. 8 k. 47). Mikołaj żył chyba jeszcze w r. 1443 (Kośc. 17 s. 292), nie żył już w r. 1446 (ib. s. 707). Wdowa Anna Ł-a z Ziemina miała w r. 1447 termin z Jakubem z Gościeszyna i Kokorzyna (Kośc. 18 s. 58). Od Stanisława Pałuki miała nabyte prawa do 12 domów i połowy miasta Goślina Kościelna, a o tę Goślinę i o wieś Boduszewo toczyła w r. 1448 sprawę z Dorotą z Pniew, żoną Mikołaja Kościeleckiego, chorążego inowrocławskiego (P. 17 k. 117v, 118). Umarła między r. 1450 a 1463 (Kośc. 19 k. 35v; P. 18 k. 6v). Synowie, Jan i Mikołaj. Ten drugi, występujący w latach 1440-1463, pisany stale z Granowa lub Granowskim (Zob. Granowscy). (P. 14 k. 94, 142v, 267, 15 k. 10v, 18 k. 6v, 1379 k. 1v; Kośc. 17 s. 117, 292, 707).

Jan, syn Mikołaja z Granowa i Łukowa, z Anny Łukowskiej, sam pisany przemiennie Granowskim lub Łukowskim, względnie Ł-im ze Spławia, a od r. 1464 już niemal stale Ł-im. Wspomniany obok matki w r. 1438, kiedy to Ofka, żona Wierzbięty Smoguleckiego, procesowała ich o swe prawa do Strzeszyna (P. 14 k. 41). W latach 1440-1442 niedzielny z matką i bratem Mikołajem (ib. k. 93, 95, 142v), wraz z nimi na dwóch częściach wsi Modrzewie, na połowie Międzylesia oraz na częściach Puzdrowca w pow. kcyń. w r. 1444 zapisał wyderkafem 50 grz. Wojciechowi ze Spławia (P. 1379 k. 1v). Pisany był Ł-im ze Spławia, kiedy w r. 1447 zeznawał 10 grz. Przecławowi, byłemu dziedzicowi Kopaszyc (P. 17 k. 16). Zarówno on, jak i brat Mikołaj, obaj ze Spławia, mieli w r. 1463 termin z Dorotą z Pniew, żoną Mikołaja Kościeleckiego, o posesję części Boduszewa (P. 18 k. 6v). Połowę Parzynczewa w pow. kośc. w r. 1472 sprzedał wyderkafem za 300 zł. węg. Agnieszce, żonie Mikołaja Wąbiewskiego (P. 1385 k. 148). Nie żył już zapewne w r. 1477 (P. 1386 k. 83). Żoną jego była w r. 1450 Synocha Jarogniewska, zapewne córka Marcina Jarogniewskiego i Małgorzaty z Konina (P. 1379 k. 16v), wdowa 1-o v. po Macieju z Łekna, sędzicu kaliskim. T. r. Trojan z Łekna, były teść Synochy, dla spłacenia jej posagu, sprzedał jej wyderkafem za 1.465 grz. miasto Chodzierz ze wsią tejże nazwy wraz z połową Kowalewa i połową tamtejszego folwarku (P. 1381 k. 89, 89v) Swoje prawa zastawne na tych dobrach sprzedała ona w r. 1457 za 100 grz. Przecławowi z Potulic (P. 1382 s. 65). Była już chyba wdową również i po drugim mężu, kiedy od syna Stanisława uzyskała zabezpieczenie oprawy swego posagu. Z córek, Dorota w r. 1487 była zakonnicą (P. 21 k. 106). Synocha w r. 1493 wyszła za Stanisława Sławskiego.

Stanisław, syn Jana i Synochy, pisany stale Ł-im, matce swej w r. 1477 oprawił 500 grz. posagu na obu Granowach i na połowie Parzynczewa w p. kośc. (P. 1386 k. 83). Miał w r. 1479 terminy z Agnieszką, wdową po Mikołaju Wąbiewskim (P. 20 k. 74v, 91v). Nie żył już zapewne w r. 1485, bowiem wtedy córki jego, Katarzyna, Małgorzata, Jadwiga i Dorota, pozywane były przez Josta Ocieskiego cz. Wąbiewskiego jako niedzielne dziedziczki Łukowa i Żernik (P. 21 k. 12). Żoną jego była Małgorzata, której w r. 1478 na mieście Ziminie w p. kośc. i na Łukowie w p. pozn. oprawił 900 zł. węg. posagu i 1.000 zł. węg. wiana (P. 1386 k. 93). Ta Małgorzata była rodzoną siostrą Jana Gołanickiego z Gołanic, sędziego wschowskiego, który w r. 1493, jako rodzony wuj, był jednym z opiekunów jej córek (P. 22 k. 20). Pozostały cztery wymienione wyżej córki, dziedziczące po ojcu w Łukowie, Żernikach, Wielkim i Małym Granowie oraz w mieście Ziminie. Znajdowały się w r. 1487 pod opieką stryjów Spławskich, stryjecznych braci wojca, oraz wujów, rodzonego Jana Gołanickiego i Stanisława Siekowskiego (P. 21 k. 106). A należały do tych sióstr też i części Parzęczewa, również ze spadku po ojcu (P. 1389 k. 6). Te dobra znajdowały się w posiadaniu braci Spławskich. Pozywał ich w r. 1493 Jan Gołanicki w celu spłacenia posagu 60 grz. Synochy, siostry ojca owych panien, a żony Stanisława Sławskiego (P. 22 k. 11, 20v). Siostry z Łukowa wydzierżawiły wtedy swe dobra ojczyste wujowi Gołanickiemu, sędziemu wschowskiemu (ib. k. 81v). Wuj ten nie uiścił się z wypłaty posagu swej siostry a ich matki. Po jego śmierci pozywała synów jego najstarsza z córek Małgorzaty, Katarzyna, o sumę 2.000 zł. węg. (Kośc. 23 k. 62). Ta Katarzyna była w latach 1495-1510 żoną Stanisława Ujejskiego Hinczy. Małgorzata, w latach 1495-1519 żona Wojciecha Trąmpczyńskiego. Jadwiga, jeszcze niezamężna w r. 1495 (P. 1388 k. 112), Była w r. 1500 żoną Jakuba Rosnowskiego, nie żyła już w r. 1517, a mąż ją przeżył. Dorota, niezamężna w r. 1495 (ib.), w latach 1498-1534 żona Mikołaja Młyńskiego cz. Brodowskiego, nie żyła już w r. 1540 Zob. tablicę.

@tablica: Łukowscy h. Leliwa

>Łukowscy h. Topór (Pałuka) z Łukowa w pow. kcyń. Tomisław z Łukowa w r. 1400 (P. 2 k. 24v), nie żył już w r. 1411 (G. 1 k. 95) Synami jego byli, Wincenty i Jan. Drugi z nich żył jeszcze w r. 1432 (P. 11 k. 115).

Wincenty Ł., z Łukowa, syn Tomisława, stolnik kaliski w latach 1452-1470 (Gąs.), wuj rodzony Sędziwoja niegdy ze Starczynowa 1432 r. (G. 4 k. 84). Folwark we wsi Wojsko w r. 1457 sprzedał wyderkafem za 50 grz. Maciejowi z Ninina (N. 143 k. 89v). Od Jana i Mikołaja, dziedziców w Laskownicy Wielkiej, w r. 1462 nabył wyderkafem cztery łany puste w Łukowie (P. 1384 k. 99), zaś od Jakuba Rungi z Dźwierszna i od jego bratanka Macieja w r. 1469 wziął w zastaw sześć łanów w Dźwiersznie (N. 144 s. 113). Od Jana Konarskiego t. r. kupił za 40 grz. dwa łany z karczmą w Zbyszewicach w p. kcyń. (P. 1385 k. 34). Żył jeszcze 1470.14/II. r., nieżył zaś 1471.14/II. r. (Gąs.; G. 20 k. 231v). Synowie jego: Andrzej, Jan, Wincenty i Michał. Być może, iż Andrzej rodził się z innej matki niż trzej pozostali. Mógłby na to wskazywać konflikt, do jakiego doszło w r. 1471 pomiędzy braćmi, Andrzejem z jednej strony, a Wincentym i Michałem z drugiej, wskutek fałszywej wiadomości o śmierci brata Jana. Wincenty i Michał uważali, iż tylko oni są spadkobiercami zarówno Jana jak i zmarłej siostry Heleny. A wiemy, iż właśnie oni dwaj byli wtedy z tym Janem niedzielni (P. 1385 k. 140v). Były to więc chyba dzieci z jednej matki, drugiej żony Wincentego. Wiemy ponadto, iż Wincenty stolnik kaliski, miał jeszcze jedną córkę, też Helenę (nazwaną raz Katarzyną), która w r. 1503 była żoną Marcina Grzymiszewskiego, a żyła jeszcze w r. 1514. Byłaby to więc zapewne córka z pierwszego małżeństwa stolnika. Ale mogło być i tak, że ta druga Helena była już w r. 1471 całkowicie spłacona i nie wchodziła w grę jako ementualna współspadkobierczyni ks. Jana. Wojciech i Jan, bracia z Krotoszyna, Helenie tej, jeszcze wtedy pannie, sprzedali wyderkafem w r. 1475 za 300 grz. całą wieś Sadłogoszcz w p. kcyń.(P. 1386 k. 38v).

1. Andrzej Ł., z Kleczewa, syn Wincentego, chorąży kaliski w latach 1476(10/IX.)-1477(13/I.) (Gąs.). Od Jana Kotki z Świerczyna, kasztelana kruszwickiego, w r. 1462 kupił za 1.000 zł. węg. Małe Słaboszewo w p. kon. (P. 1384 k. 126v). Od Macieja i Jana, braci z Myśliborza w r. 1469 uzyskał cesję prawa bliższości we wsi Przerowno w p. kon. po zmarłej Barbarze, żonie Przybysława z Ozerzyna (P. 14 k. 141), zaś w r. 1470 od Jana z Myśliborza nabył jego część w połowie Przerowna w zamian za dwa łany w Słaboszewie i dopłatę 54 grz. (P. 1385 k. 59v). Obaj ci bracia sprzedali mu też w r. 1470 za 50 grz. bliższość w Przerownie, spadłą po stryjecznym bracie Janie (ib. k. 59v, 60). Andrzej od swych braci, Wincentego i Michała, uzyskał w r. 1471 zapis 900 zł. węg. długu, co było następstwem mylnej wieści o śmierci brata, ks. Jana, i dokonanego podziału jego dóbr (G. 20 k. 231v). Dziedzic Kleczewa, od Stanisława Grota Kawnickiego w r. 1474 nabył wyderkafem za 100 grz. połowę Przerowna (P. 1386 k. 14) T. r. był również dziedzicem Sławoszewa Małego (I. R. Kon. 1 k. 74). Umarł w r. 1477, między 13/I. a 23/V. (Gąs.). Żona jego, Agnieszka Kleczewska, dziedzic(!) w Kleczewie, będąc już wdową, trzecią część swych dóbr ojczystych w połowie miasta Kleczewa oraz wsi, Wielka i Mała Jabłonka oraz Gogolina w p. kon., wraz z trzecią częścią młyna konnego, dała w r. 1481 synowie Mikołajowi, zachowyjąc dla siebie łan folwarczny w Kleczewie i wiatrak. Zapisała mu też 3.000 zł. węg. długu, z której to sumy winien był wypłacić posagi siostrom Barbarze, Małgorzacie i Katarzynie (P. 1386 k. 142). Żyła jeszcze Agnieszka w r. 1495 (P. 1388 k. 100v) Z córek, Barbara zaślubiła przed r. 1478 Piotra Skierkę z Łekna, Katarzyna poszła przed r. 1488 za Jana Giżyckiego.

Mikołaj Kleczewski, syn Andrzeja Ł-go i Kleczewskiej, skwitowany w r. 1477 przez siostrę Barbarę, żonę Piotra Skierski z Łekna, z 1.000 zł. węg. jej dóbr po rodzicach (Kon. 2 k. 179v). Od matki, jak już wiemy, w r. 1481 otrzymał jej trzecią część w połowie miasta Kleczewa oraz wsi Wielka i Mała Jabłonka i Gogolina. Skwitowany w r. 1487 przez siostrę Katarzynę zamężną Giżycką z dóbr rodzicielskich i z prawa bliższości do dóbr mających przypaść po matce, tj. z 1.000 zł. ojczystych i 900 zł. macierzystych (P. 855 k. 168). Ponieważ stryjowie, ks. Jan, Wincenty i Michał, zapłacili za niego 350 zł. węg. posagu Janowi Giżyckiemu za siostrą jego Katarzyną, zobowiązał się w r. 1489 sprzedać im syderkafem za takż sumę wieś Kotkowo w p. kon. (G. 22 k. 134). Ożenił sie w Małgorzatą Ostrorożanką Lwowską, córką Dobrogosta, kasztelana międzyrzeckiego. Jego matka Agnieszka, z którą był iedzielny, w r. 1495 dała tej swej synowie oprawę 1.200 złp. posagu na swych wsiach: Gogolina, Sławoszewo, Przyrowno, Dunajec p. kon. (P. 1388 k. 100v). Odziedziczone po stryju ks. Janie, kanoniku poznańskim, części w dobrach: Żoń, Zbyszewice, Dziewoklicz p. kcyń. sprzedał w r. 1514 za 500 grz. swym braciom stryjecznym: Anzelmowi, Janowi, Michałowi i Maciejowi (P. 1392 k. 23). Chyba już nie żył w r. 1524, kiedy jego córka Zofia, zamężna Danaborska, starościna nakielska, zwana była "Kleczewską", a więc zapewne z racji dziedziczenia Kleczewa (G. 335 a k. 89) Nie żył napewno 1530.2/II. r. (P. 871 k. 623). Jego żona Małgorzata żyła jeszcze w r. 1512. Z córek, Zofia, była w r. 1523 żoną Mikołaja Margońskiego, a już w r. 1524 2-o v. Andrzeja z Danaborza, starosty nakielskiego. Barbara, pozostająca w r. 1530 pod opieką stryja, ks. Anzelma, kanonika poznańskiego (P. 871 k. 623), wyszła t. r., krótko po 2/II. za Jana Gniewiąckiego z Bużenina. Mężowi wniosła części rodzicielskie w mieście Kleczewie i we wsiach: Jabłonka, Rostoka, Dunajec, Gogolina, Sławoszewo, Jarotki, Przyrowno w powiatach Kon. i gnieżx. (P. 1394 k. 58v). Anna, Katarzyna i Małgorzata były jeszcze pannami w r. 1530, kiedy uzyskały zapis długu 480 zł. od starszej siostry Barbary, zamężnej Gniewiąckiej (P. 871 k. 504). Z nich, Katarzyna, w r. 1533 żona Stanisława Spinka z Bądkowa, wtedy swe ojczyste dobra w mieście Kleczewie, w przedmieściu i we wsiach: Jabłonka, Rostoka, Dunajec, Gogolina, Sławoszewo, Jarotki, Przerowno w p. kon. dała Stanisławowi, Jerzemu i Marcinowi, braciom z Ostroroga Lwowskim, w zamian za połowę wsi Olszyna w p. ostrzeszow. oraz dopłatę 4.000 złp. (P. 1393 k. 600 v).

2. Jan Ł., syn Wincentego, kanonik poznański w r. 1458, t. r. altarysta ołtarza Św. Stanisława w katedrze gnieźnieńskiej, proboszcz w Dolsku kanonik katedralny gnieźnieński w r. 1482, kanclerz poznański 1483 r., archidiakon gnieźnieński w r. 1488, kantor poznański 1494 r., dziekan poznański 1500 r. (P. 859 k. 72v), administrator diecezji poznańskiej po śmierci biskupa Uriela Górki 1498 r., administrator archidiecezji gnieźnieńskiej 1504 r. po śmierci kardynała Fryderyka Jagiellończyka, wikariusz in spiritualibus tejże archidiecezji 1513 r., kiedy prymas Łaski wyjechał na sobór lateraneński (Korytkowski). W r. 1471 może w czasie jakiejś ekskursji zagranicznej ks. Jana, rozejść się musiała mylna wiadomość o jego śmierci, doszło bowiem między braćmi do zatargu o dobra po nim, tj. część wsi Łukowo, Zbyszewice, Tomiszewo, Dziewoklicz, Jaktorowo w p. kcyń., Białośliwie, Borzątkowo, Wojsko, Dębówko, Dobrzyniewo w p. nakiel. (G. 20 k. 231v). Ks. Jan działał już wspólnie z braćmi niedzielnymi, Wincentym i Michałem, w r. 1472 (P. 1385 k. 140v). Wespół z tymi braćmi w r. 1475 trzecią część Jaktorowa sprzedał za 300 grz. Janowi Smolce Jardanowskiemu z Jaktorowa (P. 1386 k. 36). Z bratem Michałem Ł-im ze Zbyszewic był niedzielny i dopiero po śmierci tego Michała wspólne ich dobra we wsiach: Zbyszewice, Dziewoklicz, Żuń, Pawłowo, Dębienko, Dobrzyniewo i Wojsko miały być w r. 1504 dzielone między niego a wdowę i córki brata (N. 146 s. 368). Bratankom swym po braciach Andrzeju i Wincentym w r. 1507 sprzedał wyderkafem za 1.000 grz. części wsi Zbyszewice, Dziewoklicz, Żuń oraz części jeziora w Żuni, nabyte wyderkafem od Mikołaja Pawłowskiego, ponadto za 1.000 zł. węg. dobra swe we wsiach Łukowo, Tomiszewo i Laskownica (P. 1390 k. 114v). Wsie Białośliwie, Wojsko, Borzątkowo w r. 1508 sprzedał wyderkafem za 500 grz. bratankom, synom Wincentego (N. 146 s. 442). Od bratanków, ks. Anzelma i Macieja, wedle rezygnacji braci ich, Michała i Jana, uzyskał w r. 1512 dożywotnią rezygnację dla siebie i swej siostry Heleny, zamężnej Grzymisławskiej, części w Zbyszewicach i Dziewokliczu (P. 786 s. 757).

3. Wincenty Ł. z Białośliwia, Białośliwski, syn Wincentego, chorąży kaliski w r. 1490 (N. 146 s. 55). Niedzielny z braćmi, ks. Janem i Michałem, w Zbyszewicach, Tomiszewie, Dziewokliczu, Jaktorowie w p. kcyń., Białośliwiu, Borzątkowie, Wojsku, Dębówku, Dobrzyniewie w p. nakiel. 1471 r. (G. 20 k. 231v). Bratu Andrzejowi z Kleszczewa on i Michał zapisali t. r. 900 zł. węg., w mniemaniu, iż brat ich ks. Jan już nie żyje (ib. k. 234). Jako poręczyciel za brata Michała Ł-go, wzywany był w r. 1477 przez Wojciecha Królikowskiego do uiszczenia 11 grz. (N. 145 s. 185). Od Jana Laskownickiego w r. 1483 kupił za 50 grz. część w Laskownicy (P. 1386 k. 182v), zaś w r. 1499 od Jana Grylewskiego kupił za 300 grz. całą Laskownicę Wielką (P. 1389 k. 24), a w r. 1505 sprzedał mu swe dobra za 450 grz. Feliks Grylewski, brat Jana (P. 1390 k. 76), co niewątpliwie byłu już tylko formalnością sankcjonującą transakcję z r. 1499. Od rodzonej siostry Katarzyny(!), zamężnej Grzymiszewskiej, w r. 1503 uzyskał zapis 200 grz. długu (P. 1389 k. 282). Umarł między r. 1505 a 1506.30/VI. (P. 1390 k. 76v; Gąs., s. 36). Pierwszą jego żoną była Jadwiga Grudzińska, z którą Wojciech Grzymisławski miał w r. 1494 sprawę o futro sobolowe (G. 23 k. 62; Kc. 8 k. 66v). Od męża uzyskała w r. 1500 oprawę 600 grz. posagu na Łukowie, Laskownicy Wielkiej i połowie Tomiszewa (P. 1389 k. 110) Będąc już wdową, nabyła wyderkafem w r. 1514 za 100 zł. węg. od Jana z Danaborza, kasztelana rogozińskiego, połowę Słupowa w p. nakiel. (G. 335a k. 31). Zapewne już nie żyła w r. 1524, nie żyła zaś napewno w r. 1528 (ib. k. 120). Synowie: Anzelm, Michał, Jan i Maciej. Z córek, Katarzyna była w r. 1495 żoną Mikołaja Smoguleckiego. Małgorzata, nie żyjaca już w r. 1516, była najpierw za Stanisławem Strykowskim, 2-ov. za Janem Kokorzyńskim, wtedy także już nie żyjącym.

1) Anzelm Ł., syn Wincentego i Grudzińskiej, kanonik poznański 1489.8/VIII. r., gnieźnieński 1506.4/X. r., kantor poznański w r. 1508 (P. 863 k. 18). Jako pełnomocnik biskupa Oleśnickiego objął zarząd diecezji poznańskiej 1538.21/III. r. (Kortytkowski). Wespół z braćmi, Michałem, Janem i Maciejem, nabyli wyderkafem w r. 1508 za 260 (200?) grz. połowę Czeszewa w p. kcyń. od Jana i Wincentego Sławianowskiego oraz od żon ich, Małgorzaty i Agnieszki, sióstr z Czeszewa (P. 786 s. 15, 863 k. 18). Ale jeszcze w r. 1518 sprawa tego wyderku nie była ostatecznie załatwiona, bowiem siostry Sławianowskie dawały wtedy zapewnienie względem uwolnienia połowy Czeszewa od zobowiazań (Kc. 8 k. 142v). Bracia od swej siostry stryjecznej, Heleny ze Zbyszewskich, zamężnej Łagiewnickiej, w r. 1509 kupili za 300 grz. części Zbyszewic, Dziewolklicza, Żuni i Pawłowa (P. 786 s. 107, 863 k. 199). Od Stanisława Grzymułtowskiego, chorążego kaliskiego, męża ich bratanicy Felicji, w r. 1511 nabyli wyderkafem za 1.700 zł. węg. zapisy oprawne posagu i wiana, jakie miał na Zbyszewicach i Dziewokliczu (P. 784 s. 271), od samej zaś Felicji kupili wieczyście za 500 grz. jej części ojczyste w Dziewokliczu, Zbyszewicach i Żuni oraz sumę wyderkafową na Pawłowie, jak również mającą jej przypaść część z posagu macierzystego (ib. s. 272). Jednocześnie nabyli od tej Felicji za 400 grz. jej części rodzicielskie w Dębówku i Dobrzyniewie oraz sumę wyderkafowa na Małej Kościerzynie (N. 213 k. 4v). Z powodu tej transakcji doszło do sporów braci Ł-ch oraz ich stryja ks. Jana Ł-go z małżonkami Grzymułtowskimi. Jednak jeszcze t. r., za pośrednictwem prymasa Jana Łaskiego i Janusza Latalskiego, kasztelana gnieźnieńskiego stanęła między stronami ugoda (P. 865 k. 25v). Bracia nabywszy w r. 1514 za 500 grz. od swego stryjecznego brata, Mikołaja Kleczewskiego, części, które mu przypadły po wspólnym ich stryju ks. Janie, kanoniku poznańskim, w Żuniu, Zbyszewicach i Dziewokliczu, pozostawili je w dożywociu ciotki, zamężnej Grzymiszewskiej (P. 1392 k. 23). Ks. Anzelm części we wsiach Białośliwie, Borzątkowo, Wojsko, Dębówko, Dobrzyniewo i Kościerzyna w p. nakiel., należące mu się z działu z braćmi, Michałem, Janem i Maciejem, w r. 1514 dał tym braciom (N. 213 k. 16v). Darował w r. 1543 całe swe części Łukowa, Laskownicy, Tomiszewa w p. kcyń. i Dobrzyniewa w p. nakiel. bratanicom, Annie, zamężnej Rozdrażewskiej, i Barbarze, pannie, córkom brata Macieja, zaś części Zbyszewic, Dziewoklicza i Żuni w p. kcyń. dał bratankom, Janowi, Marcinowi i Sebastianowi Zbyszewskim, synom brata Jana (P. 1395 k. 14v). Chyba żył jeszcze w r. 1544 (Kc. 10 k. 277v).

2) Michał Ł. z Łukowa, Ł. z Białośliwia, potem Białośliwski z Łukowa, syn Wincentego i Grudzińskiej, surogator i administrator urzędu starościńskiego nakielskiego w r. 1518 (N. 213 k. 34). Występował w r. 1507 jako poręczyciel za Jana z Danaborza, kasztelana rogozińskiego (N. 146 s. 128). Wespół z bratem części ich w Zbyszewicach i Dziewokliczu dali w dożywocie stryjowi ks. Janowi oraz ciotce Helenie, zamężnej Grzymiszewskiej (P. 786 s. 297). Obaj t. r. poręczyli temu stryjowi i ciotce za braci swych, ks. Anzelma i Macieja, iż nie będą przeszkadzali w spokojnym posiadaniu tych wsi (P. 865 k. 88v). On i bracia jego, Jan i Maciej, w r. 1514 kupili za 28 grz. od stryjecznej siostry Heleny, zamężnej Łagiewnickiej, części, które spadły na nią w Dobrzyniewie, Dębówku i Kościerzynie po siostrze Katarzynie Nowomiejskiej (N. 213 k. 18v), a za 25 grz. części w Zbyszewicach i Żuni, także po tej siostrze (P. 1392 k. 14). Michał od Jana z Danaborza, kasztelana rogozińskiego, t. r. nabył wyderkafem za 100 zł. węg. połowę Słupowa w p. nakiel. (G. 335a k. 31). Niedzielny z braćmi Janem i Michałem z Białośliwia, wraz z nimi cztery łany roli w Dębówku sprzedał wyderkafem w r. 1519 za 60 zł. Jakubowi Bilanowskiemu (N. 213 k. 39v). Umarł między r. 1521 a 1524 (P. 1392 k. 403v; N. 213 k. 67). Żoną jego była Zofia, córka Jana z Danaborza, kasztelana rogozińskiego, i Petronelli z Oporowa. Układ o to małżeństwo zawarto w r. 1513, a posag Barbary wynieść miał 700 zł. gotowizną i 500 w wyprawie, z czego 700 zł. miało wyderkafowe zabezpieczenie na Chrostowie. Michał z braćmi zobowiązał się żonie dać oprawę tego posagu na Białośliwiu, Borzątkowie i połowie Wojska (P. 865 k. 292). Barbara, już żona Michała, uzyskała w r. 1514 od męża i jego braci oprawę na sumę 1.200 zł. na dobrach, które oni wtedy otrzymali z daru brata, ks. Anzelma (N. 213 k. 16v). Będąc już wdową, w r. 1524 sprzedała wyderkafem połowę oprawy za 200 zł. Bernardowi Grocholskiemu (ib. k. 67). Od matki swej dostała w r. 1536 zapis 625 zł. węg., podobnie jak i jej siostry (P. 1394 k. 61v). Synowie Michała: Jan, Andrzej i Krzysztof, zwani Białośliwskimi, dziedziczyli po babce, Jadwidze z Grudzińskich Białośliwskiej, jak też po ojcu, wyderkaf Słupowa, na której to wsi Andrzej i Krzysztof, bracia Danaborscy, zapisali im w r. 1524 wyderkafem 200 zł., a po śmierci Krzysztofa Danaborskiego sam Andrzej, starosta nakielski, w r. 1526 dopisał jeszcze 600 zł. (G. 335a k. 120). Jan Białośliwski od stryjecznej swej siostry, Anny Ł-ej, zamężnej Rozdrażewskiej, dostał w darze w r. 1543 połowę Dobrzyniewa (P. 1395 k. 35). Drugą połowę tej wsi siostra owej Anny, Barbara, zamężna Świątkowska, w r. 1553 sprzedała za 1.000 złp. tym trzem swym stryjecznym braciom Białośliwskim, jak też i stryjecznym braciom Zbyszewskim (N. 213 k. 171). Wypada dodać, iż poprzedniego roku, 1552, ta Świątkowską skarżyła Krzysztofa i jago braci o wygnanie jej z części po rodzicach w Łukowie (Kc. 113 s. 32v). Swoją część w Dobrzyniewie, pochodzącą a tej transakcji, Andrzej Białośliwski w r. 1557 sprzedał za 300 zł. bratu Janowi (P. 1396 k. 436v), zaś Krzysztof Białośliwski swoją nabytą część w tej wsi dał w r. 1562 Janowi w zamian za część w Nieżychówku (N. 215 k. 13v). Zob Białośliwscy.

3) Jan Łukowski, Zbyszewski, syn Wincentego i Grudzińskiej, wspomniany w r. 1507 (P. 1390 k. 114v). Swoją połowę w Dobrzyniewie w r. 1522 sprzedał za 200 zł. bratu Maciejowi (N. 213 k. 56). Dziedzic w Zbyszewicach, w r. 1524 nabył wyderkafem za 30 grz. od Piotra Żuńskiego, stryja i opiekuna Jana Żuńskiego, część tego nieletniego w Żuni w p. kcyń., a jednocześnie kupił od tego Piotra za 110 zł. część w tejże wsi (P. 1393 k. 28v). Dla już zrodzonych z żony Katarzyny Oleskiej, córki Jana, dóch synów w r. 1526 ustanowił opiekunów. Jego żona jednocześnie części wsi Ślesin i Gorzyn w p. bydg., o które jej matka, a i ona sama procesowały Rynarzewskich, sprzedała za 100 grz. Andrzejowi Rynarzewskiemu (P. 1393 k. 118v). Jan od Mikołaja Potulickiego w r. 1528 kupił za 80 grz. części wsi Żuń (ib. k. 210v). Żonie t. r. dał w dożywocie całe Zbyszewice z wolnym wyrębem w Dziewokliczu (ib. k. 247v). Tę wieś Dziewoklicz w r. 1533 sprzedał wyderkafem za 300 zł. Adamowi Smoszewskiemu (G. 335a k. 169v). Od Felicji Dźwierszczyńskiej, żony Andrzeja Wilamowskiego, t. r. kupił wieś Chojna w p. kcyń. za 3.000 zł. (P. 1393 k. 598v), ale zrazu za takąż sumę odprzedał ową wieś jej mężowi (ib. k. 599v). Od Jana Rogalińskiego t. r. nabył wyderkafem za 334 zł. połowę Strzelewa w p. bydg. (N. 213 k. 29v), ale t. r. wyderkaf ów został powiększony o dalsze 450 zł. (ib. k. 39). Strzelewo w r. 1540 sprzedał wyderkafem za 1.050 zł. swej córce Katarzynie, zaś żonie swej oraz bratu, ks. Anzelmowi, zlecił opiekę nad swymi dziećmi obojej płci (P. 1394 k. 353). Nie żył już w r. 1541, kiedy owdowiała Katarzyna, dziedzic(!) w Oleśnicy, zapisała 300 zł. długu bratowej Elżbiecie Maciejowej Ł-ej (P. 871 k. 441), z czego była przez tę Elżbietę skwitowana w r. 1642 (P. 881 k. 95). Wspmniani wyżej synowie Jana: Jan, Marcin i Sebastian Zbyszewscy uzyskali w r. 1543 od stryja, ks. Anzelma Ł-go, donację części wsi Zbyszewice, Dziewoklicz i Żuń (P. 1395 k. 14v). Jan i Sebastian opiekowali się stryjeczną siostrą, panną dojrzałą Barbarą Ł-ą, którą z ich domu porwał Hieronim Rozdrażewski, o co go pozywali w r. 1552 (P. 893 k. 19). Marcin już chyba nie żył. Od tej Barbary Ł-ej, żony jeż wtedy Marcina Świątkowskiego, w r. 1553 kupili wespół ze swymi stryjecznymi braćmi Białośliwskimi (zob. wyżej) za 1.000 zł. połowę Dobrzyniewa w p. nakiel. (N. 213 k. 171), zaś w r. 1557 swoją tam część sprzedali za 400 zł. Janowi Białośliwskiemu (P. 1396 k. 411). Zob. Zbyszywscy.

4) Maciej Łukowski, syn Wincentego i Grudzińskiej, wspomniany w r. 1507 (P. 1390 k. 114v), niedzielny w Łukowie z bratem Janem 1514 r. (N. 213 k. 18v), zaś w r. 1519 z braćmi Michałem i Janem (ib. k. 39v). Od brata Jana w r. 1522 kupił za 200 zł. połowę Dobrzyniewa w p. nakiel. (ib. k. 56) i zaraz dziewięć łanów osiadłych w tej wsi sprzedał wyderkafem za 100 zł. Andrzejowi Wyrzyskiemu (ib. k. 56v). Od Małgorzaty, wdowy po Wincentym Laskownickim, teraz żony Grzegorza Kozielskiego, t. r. nabył wyderkafem za 150 grz. jej oprawę na połowie części Laskownicy Wielkiej w p. kcyń (P. 1392 k. 449v) Dziedzic w Tomiszewie w r. 1524 (G. 335a k. 89). Na Łukowie w r. 1525 sprzedał Sebastianowi Jaktorowskiemu za 90 grz. roczny czynsz wyderkafowy 9 grz. (P. 1393 k. 53). Od Andrzeja z Danaborza, starosty nakielskiego, kupił wyderkafem w r. 1529 za 970 zł. całe wsie: Dębogóra, Dobieszewo i Brzezno w p. kcyń. (ib. k. 284). Żył jeszcze w r. 1531 (N. 213 k. 2v), a może i w r. 1536 (P. 1394 k. 61v), nie żył 1539.18/VIII. r. (P. 878 k. 354v; G. 335a k. 233). Jego żoną była Elżbieta Danaborska, córka Jana, kasztelana rogozińskiego i starosty nakielskiego, której w r. 1526 wraz z swym bratem ks. Anzelmem oprawił 1.300 zł. posagu na całych wsiach Łukowo Wielkie i Laskownica oraz na sumie pienieżnej zapisanej sobie na Laskownicy sposobem wyderkafu (P. 1393 k. 112). Elżbieta, siostra bratowej, Michałowej Białośliwskiej, otrzymała w r. 1536 od swj matki, wedle donacji z r. 1531, sumę 625 zł. węg. z posagu tej matki, po równi z siostrami (P. 1394 k. 61v). Będąc już wdową, wraz z córką Petronellą a też w imieniu córek, Anny i Barbary, część w Laskownicy, którą zmarły mąż nabył wyderkafem od Małgorzaty Laskownickiej, sprzedały wyderkafem w r. 1539 za 150 grz. synom Wojciecha Grudzińskiego (G. 335a k. 233). Elżbieta, dziedziczka w Oleśnicy w r. 1541 (P. 871 k. 441v), żyła jeszcze w r. 1542 (P. 881 k. 95). Maciej i ona mieli tylko córki. Z nich, Petronella, pozostająca pod opieką stryjów, ks. Anzelma i Jana (P. 878 k. 354v), wyszła w r. 1539, krótko po 18/VIII. za Marcina Prusieckiego. Chyba ta sama Petronella żyła jeszcze w r. 1566, będąc wtedy żoną Wojciecha Słupskiego. Anna w r. 1542, krótko po 22/XII. wyszła za Hieronima Rozdrażewskiego i była wdową w latach 1557-1597. Barbara, wreszcie, którą, jak już wiemy, Hieronim Rozdrażewski (szwagier?) w r. 1552 uwiózł z domu opiekujących się nią stryjecznych braci, wyszła t. r. za Marcina Świątkowskiego, zmarłego w r. 1553. Żyła jeszcze w r. 1557. W działach przeprowadzonych w r. 1553 przez siostry Annę i Barbarę, pierwszej dostało się całe Łukowo, drugiej Laskownica i połowa Tomiszewa (N. 213 k. 172). Barbara już nie żyła w r. 1562 i w latach 1571-1574 widzimy wszystkie te dobra w rękach Anny (Kc. 117 k. 8788v; P. 1398 k. 459v).

4. Michał Łukowski, ze Zbyszewic, Zbyszewski, syn Wincentego, uczestniczył w r. 1471 w sporze z bratem Andrzejem o spadek po rzekomo zmarłym bracie, ks. Janie (G. 20 k. 231v). Obok swych braci niedzielnych, Jana i Wincentego, dziedzic w Łubowie i Zbyszewicach (ib. k. 234v, 1385 k. 140v). Od Piotra Komorskiego w r. 1476 kupił za 40 grz. dwa łany z karczmą w Zbyszewicach (P. 1386 k. 48). Bracia Jan i Wojciech z Budziejewa w r. 1485 sprzedali mu wyderkafem za 133 zł. węg. sześć łanów osiadłych i jeden łan pusty w tej wsi (P. 1387 k. 30v). Umarł między r. 1493 a 1504. Do końca życia był niedzielnym z bratem, ks. Janem, w dobrach: Zbyszewice, Dziewoklicz, Żuń, Pawłowo, Dębienko, Dobrzyniewo, części w Wojsku (P. 22 k. 67; N. 146 s. 368). Żoną jego była Małgorzata z Margonina, córka Domarata, który zobowiązał się dać za nią zięciowi w posagu 200 zł. O ten posag toczył Michał w r. 1493 sprawę z nieletnim bratankiem żony, Mikołajem z Margonina. Małgorzata ponadto pretendowała wtedy do spadku po ojcu i po matce ojca Annie, która na dobrach margonińskich miała sumę 1.800 grz. (P. 22 k. 67). Między Małgorzatą i jej córką Katarzyną, żoną Stanisława Nowomiejskiego, z jednej strony, a stryjem owej Katarzyny, ks. Janem z Łukowa z drugiej, mieli w r. 1504 dokonać podziału dóbr Maciej Grudziński, kasztelan bydgoski, i Wojciech Wysławski, podsędek kaliski (N. 146 s. 368). Swoją oprawę posagu 850 zł. węg. i tyleż wiana, zabezpieczone na trzech częściach Zbyszewic i Dziewoklicza, sprzedał wyderkafem w r. 1508 za 1.700 zł. węg. Stanisławowi Grzymułtowskiemu, mężowi innej swej córki, Felicji Zbyszewskiej (P. 863 k. 135). Żyła ta wdowa jeszcze w r. 1511 (P. 786 s. 272). Trzecia jej córka, Helena, żona Andrzeja Łagiewnickiego, swoje części w dobrach ojczystych, należne jej z przyszłych działów z siostrami, Katarzyną, teraz już wdową po Nowomiejskim, i Felicją zamężną Grzymułtowską, sprzedała w r. 1509 za 300 grz. swym stryjecznym braciom: ks. Anzelmowi, Michałowi, Janowi i Maciejowi, z Łukowa (P. 786 s. 107). To samo zrobiła ze swą częścią Felicja Grzymułtowska, teraz chorążyna kaliska, ale sprzedała tym braciom stryjecznym nie tylko części po ojcu, ale i część posagu macierzystego, która przypadłaby jej w działach (P. 786 s. 272v). Zob. tablicę.

@tablica: Łukowscy h. Topór (Pałuka)

>Łukowscy różni, wśród których mogą się też znajdować Łukoscy h. Dołega z Łukoszyna w ziemi płockiej, u których forma nazwiska Łukowski wyparła pierwotną, prawidłową - Łukoski.

Wit z Łukowa w p. kośc. w r. 1400 (Kośc. 1 k. 129). Wit z Łukowa (czy ten sam?), brat Kiełcza w r. 1404 (G. 1 k. 48). Klara z Łukowa w p. kośc. wdowa po Janie w r. 1400 (P. 2 k. 27). Ta Klara, zwana też Jachną, w latach 1403-1404 (P. 2 k. 123v, 152, 178, 195v). Jej córka Anna, Hanka, w r. 1400 (P. 2 k. 5), była potem w r. 1424 żona Mikołaja z Granowa, któremu wniosła Łukowo (zob. Ł-cy h. Leliwa).

Wojciech niegdy z Łukowa dał był żonie swej Katarzynie oprawę na Łukowie (chyba w p. pozn.?), potem, po zbyciu tej wsi, jej posag 340 grz. oprawił w r. 1435 na sumie, jaką miał na mieście królewskim Pobiedziskach (P. 1378 k. 71v). Mikołaj Ł., burgrabia nakielski w r. 1468 (N. 144 s. 44). Jan od Marcina Grzymiszewskiego w r. 1482 nabył wyderkafem za 100 zł. węg. osiem łanów osiadłych w Grzymiszewie p. kon. (P. 1386 k. 167v). Jan z Łukowa Ł., mąż Katarzyny Błockiej, która w r. 1483 dała mu swoje dwie części po rodzicach we wsiach Błocko i Łąkie w p. kośc. w zamian za czynsz 100 kop gr. Jednocześnie mąż oprawił jej 100 grz. posagu (ib. k. 172v). Oboje żyli w r. 1495 (Kośc. 230 k. 77), a w r. 1511 ona występowała już jako wdowa (P. 865 k. 25). Maciej Ł., w r. 1486 wuj Małgorzaty, żony Jakuba Modliszewskiego. Marcin Ł. po śmierci Wincentego ze Skampego przypozywał w r. 1489 jego córkę Annę (Py. 168 k. 76v). Elżbieta, w r. 1509 żona Macieja Starołęskiego ze Starej Łęki w p. pozn.

Hieronim Ł. "Wojewódka" z ziemi przemyskiej procesował się z Żakowskimi o spadek po zmarłym Mikołaju Wolskim "Szerszeniu" we wsiach Tłomokowa Wola, Ciepielewo, Tobołki w p. kal., zaś w r. 1547 w imieniu własnym oraz swych braci, Nikodema, Józefa i Achacego Ł-ch sprzedał za 1.000 grz. Maciejowi i Michałowi Laskowskim (P. 1395 k. 321v).

Małgorzata z Ł-ch Tomicka w r. 1550. Jakub, mieszczanin(!) w Izbicy w p. brzeskim, nazwany dalej dziedzicem w Izbicy, mąż Zofii Grabieńskiej, córki Wawrzyńca, kasztelana santockiego, odebrawszy od jej brata Jana 1.010 zł. posagu, zobowiązał się w r. 1552 oprawić jej ten posag na domu, folwarku i połowie ról w mieście Izbicy, a Zofia skwitowała brata z dóbr rodzicielskich (I. R. Gr. Kon. 6 k. 112v). Grzegorz służył Janowi Krzesińskiemu, chorążemu bydgoskiemu, surogatorowi i podstarościemu poznańskiemu, po którego śmierci za te służby brat spadkobiercy zmarłego, Mikołaj Krzesiński, cedował mu w r. 1559 części wyderkafowe Samsieczynka Małego w p. nakiel. (P. 1396 k. 730v). Marcin, mąż Anny Dachowskiej, córki Macieja, wdowy 1-o v. po Mikołaju Cieleckim, która w r. 1574 kwitowała synów swego pierwszego męża, Łukasza i Marcina Cieleckich, z oprawy swego posagu 350 złp. (P. 923 k. 272v). Oboje małżonkowie Ł-cy żyli jeszcze w r. 1589, kiedy Zofia z Bogusławskich Zawadzka, mieszkająca w Pyzdrach, okazywała rany zadane jej przez tę Annę (Py. 125 k. 242). Może ten sam Marcin intromitowany był w r. 1579 do Mieczewa, wsi Stanisława hr. z Górki, wojewody poznańskiego, sprzedanej przezeń wyderkafem Wojciechowi Spławskiemu cz. Bojanowskiemu, a po śmierci Wojciecha przez jego syna Macieja i Zofię z Bielawskich, żonę tego Wojciecha, scedowanej Ł-mu (P. 832 k. 560). Elżbieta, w latach 1578-1584 wdowa po Andrzeju Cerekwickim. Anna z Łukowa (czy Łukowska?), w r. 1580 żona Wojciecha Spławskiego z Koźlanki. Barbara z Łukowa, może siostra poprzedniej, w r. 1598 wdowa po Wacławie Kębłowskim. Katarzyna z Łukowa (czy Łukowska?), w latach 1611-1614 wdowa po Macieju Czewujewskim. Stanisław, plenipotent Agnieszki Złotnickiej, wdowy po Wojciechu Rydzyńskim, w r. 1618 (I. Kon. 40 s. 124). Paweł i jego żona Zofia z Ryszewskich, oboje dostali w r. 1622 od Krzysztofa Mielińskiego w długu 1.000 zł. zastaw wsi Piotrowo i młyna Ulek w p. gnieźn. (G. 76 k. 98). Jan otrzymał w r. 1624 od Wojciecha Czampskiego wiecznością dobra Borczyn w p. chęcińskim (I. i D. Z. Kal. 28 k. 455v). Krzysztof w imieniu swoim i żony Małgorzaty Moszczyńskiej w r. 1625 zawierał kontrakt z małżonkami Bielickimi (I. Kon. 44 k. 92). Dorota, w r. 1629 żona Piotra Niniewskiego. Anna, w r. 1630 wdowa po Prądzyńskim. Jakub, w r. 1635 dzierżawił Królikowo od Abrahama Ciświckiego, kasztelana śremskiego (I. Kon. 48 k. 181v). Katarzyna z Łukowa (czy Łukowska?), w latach 1636-1638 żona Tomasza Wielewickiego. Piotr, syn zmarłego Stanisława, w r. 1637 skwitowany z banicji przez Kaspra Zdzenickiego "Chrósta" (I. Kon. 48 k. 451). Jan, w r. 1651 pod Beresteczkiem wyznaczony jednym z pełnomocników Władysława Leszczyńskiego, podkomorzego poznańskiego (M. K. 192 k. 455). Walenty nie żył w r. 1654, a wdowa Anna z Żarczyńskich zawierała wtedy kontrakt z Anną z Dobrzycy, wdową po Wacławie Rogaczewskim (Kośc. 303 k. 808v). Anna zaślubiła (w Marzeninie?) w r. 1654 Wojciecha Zdzychowskiego. Wojciech w r. 1661 wydzierżawił Młynów i część Głuchowa od Jana Wierusz Walichnowskiego (I. Kal. 125 s. 727).

Stanisław i Anna z Białkowskich, oboje nie żyjący już w r. 1665, rodzice Aleksandra, Jana, Kazimierza, Franciszka, Zofii, wtedy żony Adama Franciszka Napierkowskiego, Marcjanny i Urszuli, panien. Najstarszy z synów, Aleksander oraz opiekunowie reszty rodzeństwa, więc wuj Jan Białkowski i stryj Jan Ł., skwitowali t. r. Stanisława z Pilcy Korycińskiego, kasztelanica nakielskiego, z 5.400 zł. (I. Kal. 126 s. 905). Ze wspomnianych córek, Zofia Napierkowska i niezamężna Urszula, żyły jeszcze obie w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 544). Żyła wtedy i Marcjanna, już w r. 1669 żona Adama Rybińskiego. Z synów, o Aleksandrze mowa niżej. Jan w imieniu własnym oraz braci i sióstr cedował w r. 1690 Andrzejowi Miedzianowskiemu 500 zł. z sumy 1.200 zł., którą ich ojcu zapisał był jako dług zmarły Wojciech Miedzianowski, surogator grodzki ostrzeszowski, ojciec Andrzeja (ib.). Kazimierz i Franciszek żyli jeszcze wtedy (ib.).

Aleksander, syn Stanisława i Białkowskiej, w r. 1669 asystował wraz z bratem Kazimierzem siostrze Marcjannie zamężnej Rybińskiej, kiedy kwitowała Stanisława Korycińskiego z 2.000 zł. na poczet sumy 5.400 zł., którą był winien ich rodzicom (ib. 129 s. 1209). Żoną jego była w r. 1690 Marianna Doruchowska, córka Stefana (ib. 146 s. 453). Nie żyli już oboje w r. 1720, kiedy syn Józefa kwitował z 333 zł. Stanisława Kożuchowskiego (ib. 161 s. 561). Były i córki, Teresa, 1-o v. w latach 1705-1709 żona Stanisława Żelęckiego, 2-o v. Krzysztofa Czechowskiego, 3-o v. w latach 1720-1735 Jakuba Gąsiorowskiego, nie żyjąca już w r. 1737. Urszula, żona Józefa Piekarskiego, już nie żyła w r. 1735. Zob. tablicę.

@tablica: Łukowscy

Jan, syn zmarłego Stefana, prawa do zapisu na sumę 550 zł., danego przez zmarłego Aleksandra (Adama?) Droszewskiego cz. Gniazdowskiego, a scedowanego sobie przez Jana Władysława Szołdrskiego, cedował w r. 1665 z powrotem temu Szołdrskiemu (ib. 126 s. 689; Z. T. P. 31 s. 638).

Marcin, mąż Agnieszki Bogusławskiej "Mnichówny", córki Jana i Jadwigi Pieruskiej, która w r. 1666 uzyskała od swej matki cesję sumy 200 zł. zapisanej jej przez męża (I. Kon. 58 k. 404v). Agnieszka w r. 1669 od stryja Wojciecha uzyskała cesję sumy 440 zł., ojca zaś skwitowała z 200 zł. posagu (I. Kal. 129 s. 365). Oboje małżonkowie kwitowali w r. 1677 Marcina Kurowskiego, dziedzica części Kurowa Wielkiego w p. kon. (ib. 138 s. 1038). Marcin, jak się zdaje, umarł w r. 1690, zaś Agnieszka w r. 1691 zawierała z tym Kurowskim kontrakt (Py. 156 s. 59, 61). Nie żyła już w r. 1737 (I. Kal. 174/176 s. 331). Ich syn Adam w r. 1722 kupił za 5.000 złp. od Józefa i Świętosława braci Błaszkowskich części we wsiach Szetlewo i Podbiele zwane Szetlewizną i Mrocznikowczyzną w p. kon. (I. Kon. 75 k. 337). Mąż Doroty Biskupskiej, córki Rafała i Teresy z Cielmowskich, zaślubionej krótko po 1713.25/I. r. (ib. 73 k. 167v). Wraz z nią zawierał w r. 1727 układ z Józefam Błaszkowskim i jego bratową, Marcjanną z Ciszewskich, wdową po Świętosławie Błaszkowskim (ib. 76 k. 167). Ta Dorota była wdową 1-o v. po Jakubie Zagórskim (ib. k. 108). Na swej sumie posagowej, zabezpieczonej na Szetlewie, zapisała w r. 1736 córce Annie Ł-ej sumę 1.000 zł. (ib. 77 k. 39v). Adam z żoną Dorotą w r. 1737 spisywali wzajemne dożywocie (I. Kal. 174/176 s. 331). Umarł między r. 1741 a 1745 (I. Kon. 77 k. 210, 388v). Dorota nie żyła już w r. 1749 (ib. 78 s. 243). Córka wspomniana w r. 1729 (ib. 76 k. 308), jeszcze niezamężna w r. 1741 (ib. 77 k. 210), była w latach 1745-1754 żoną Antoniego Luboradzkiego, któremu wniosła część Szetlewa Wielkiego.

Jan, z Myszczenic, chrzestny w r. 1669 (LB Tuczno). Zofianna, w r. 1676 wdowa po Wawrzyńcu Garczyńskim, burgrabim pomorskim. Jan, z Jardanowa, chrzestny w r. 1688 (LB Tuczno). Jan, niewątpliwie ten sam, już nie żyjący w r. 1700, był mężem Katarzyny z Piechockich. Ich dzieci: Michał, Konstancja, Wiktoria, Ludwika, Anna (N. 191 k. 76). Katarzyna z Piechockich 1700.23/I. r. od Marcina Franciszka Smoguleckiego, starosty nakielskiego, mocą spisanego wtedy w Jardanowie kontraktu sprzedaży, uzyskała zapis 12.000 złp. Już nie żyła w r. 1701. Z córek, Konstancja była wtedy żoną Wojciecha Przedborskiego, a Wiktoria żoną Andrzeja Jeżewskiego. Syn Michał, mąż Teofili Pławińskiej, córki Wojciecha i Zofii z Charszewskich, która w r. 1715 kwitowała z 500 t. Ludwika Baranowskiego (Kc. 134 k. 204v). Ich córka, Dorota Barbara Teofila, ur. w Jardanowie 1714.27/XI. r. (LB Tuczno). Chyba ten sam Michał, omyłkowo nazwany Józefem, pozywany był w r. 1715 na Trybunał Piotrkowski przez Aleksandra Kołudzkiego, kanonika gnieźnieńskiego, siostrzeńca Marcina Smoguleckiego, o bezprawne posiadanie po śmierci tego wuja Mochla i Jardanowa (Z. T. P. 40 k. 95). Teofila, z Kujaw, chyba właśnie ta z Pławińskich, umarła w r. 1718 w Nowymmieście, gdzie od lat trzech leczyła się na kołtun. Pochowana w r. 1718 (LM Nowemiasto).

Kazimierz, ekonom w Sepnie, chrzestny 1691.2/IX. r., (LB Konojad). Stanisław i Katarzyna z Siedleckich, oboje już nie żyjący w r. 1693, rodzice Jadwigi, żony 1-o v. Stanisława Rapińskiego(?), 2-o v. w r. 1687 Franciszka Moraczewskiego (I. Kon. 69 k. 218v). Łucja, dominikanka, zmarła w Poznaniu 1694.25/III. r. (Sep. Dominikanek, Pozn.). Pani Anna zmarła w Bronowie w r. 1695 (LM Sowina). Adam, z Bronowa, chrzestny 1709.1/IV. r. (LB Sowina). Franciszek, w r. 1696 deputat chorągwi Czarneckiego, pisarza polnego koronnego, do województwa chełmińskiego (I. Kon. 70 k. 39v). Panna Jadwiga, z Sobótki, chrzestna 1699.6/III. r. (LB Sowina). Tomasz, sługa Mikołaja Swinarskiego, zastrzelony w r. 1701 w zwadze. Okazania ciała dokonano 1708.3/VIII. r. (Kośc. 142 s. 618). Stanisław zaślubił 1708.3/I. r. Konstancję Kopczyńską (LC Sowina). Mateusz, ekonom w Belęcinie, umarł w kwietniu 1716 r. (LM Świerczyna). Kazimierz, posesor części w Szczurach, chrzestny 1722.29/X. Syn jego, też Kazimierz, umarł tam 1720.20/VI. r. (LB, LM Szczury-Górzno). Antoni, może też syn Kazimierza, zmarł w Będzieszynie, pochowany 1726.16/VII. r. (ib.). Michał w r. 1722 ożenił się z Anną Koczorowską, córką Tomasza i Jadwigi Belęckiej, wdową 1-o v. po Szymonie Wyrzyskim, która przed ślubem, 19/II. t. r. zapisała mu sumę 2.000 zł. (G. 94 k. 201v, 224v, 272). Michał nie żył już w r. 1762 (G. 99 k. 394v). Anna umarła w Szemborowie 1762.9/VII. r. (LM Szemborwo). Ich synowie bliźniacy, Florian Antoni i Sebastian Józef, ochrzczeni 1730.18/I. r. (LB Katedra, Gniezno). Z tym drugim może identyczny Józef, syn tychże rodziców, który od sióstr swej matki, więc Franciszki Koczorowskiej, klaryski gnieźnieńskiej pod imieniem Jadwigi, i Zofii z Koczorowskich Żorawskiej, dostał w r. 1762 cesję sumy 1.360 złp. zabezpieczonej na wsi Ostrów, oraz praw ich do Starężynka w p. kcyń. (G. 99 k. 394v). Zwierał w r. 1765 komplanację z Józefem Tomickim, rodzącym się z Katarzyny Belęckiej (Kc. 147 k. 67v). Swoje odziedziczone po matce prawa do substancji dziadków Koczorowskich w r. 1769 scedował Wojciechowi Lipskiemu, komornikowi ziemskiemu kaliskiemu (G. 100 k. 354). Ks. Mikołaj Ignacy, prepozyt i infułat w Strzelnie w r. 1734 (I. Kon. 76 k. 507v) zmarł 1736.2/IV. r. (Nekr. Norbertanek, Strzelno). Mateusz, syn Anny z Lipskich, wdowy po Kazimierzu Zielonackim, w r. 1736 (I. Kal. 171/173 s. 282). Józef i Barbara z Hornowskich, żyjący w r. 1739,, uzyskali wtedy zapis w grodzie bobrownickim. Byli rodzicami Feliksa występujacego w r. 1780 (P. 1354 k. 228).

Pani z Ł-ch Gromadzka, pochowana 1754.17/VI. r. u Bernardynów w Grodzisku (A. B. Grodzisk, W. 44). Jan, mąż zmarłej już Magdaleny z Wolęckich, ojciec Wawrzyńca, który w r. 1767 karmelitanom kcyńskim cedował sumy odziedziczone po matce ze spadku po Dominiku Adamskim (Kc. 147 k. 176v). Ks. Jan, proboszcz w Gozdawie, chrzestny 1774.20/XI. r. (LB Gozdowo). Anna, żona Wojciecha Niedziałkowskiego, oboje już nie żyli w r. 1774. Marianna i jej mąż, Władysław Mazowiecki, oboje nie żyjący już w r. 1775. Adam Wysocki żył w r. 1780, a był mężem zmarłej już Marcjanny Ł-ej, córki Macieja i Zofii z Kosickich, wnuczki Stanisława i Anny z Lipskich, prawnuczki Aleksandra i Anny z Mielęckich, praprawnuczki Stanisława i Katarzyny z Wężyków (I. Kal. 220 k. 316). Panna Rozalia wyszła w Gozdowie 1783.16/XI. r. za Andrzeja Radzickiego. Jan i jego żona, Konstancja w Wolszlegerów, oboje nie żyli już w r. 1783. Spadek po niej brała obok innych siostra jej, Maria Elżbieta z Wolszlegerów Trzebiatowska (I. Kon. 82 k. 403). Franciszka, żona Kaspra z Dobruchowa Wolskiego, nie żyjacego już w r. 1791, sama żyła jeszcze 1794.25/V. r. Franciszek zaślubił 1793.10/II. r. Wiktorię Mąkowską (Lc. Śrem). Był posesorem wsi Rumianek w r. 1795, potem dzierżawcą probostwa w Tulcach w r. 1796. Jego synowie, Antoni, zmarły 1795.13/IV. r., mający jeden rok (LM Ceradz), i Wincenty Józef, ur. 1796.22/I. r. (LB Tulce). Benedykt zmarł w Małachowie Wierzbięcicach 1801.8/IX. r., licząc lat 21 (LM Witakowo). Franciszka z Guzieckich, wdowa 1-o v. po Pawłowskim, 2-o v. żona Ł-go, zmarła w Gnieźnie na wójtostwie 1801.29/III. r. w wieku lat 40 (LM Św. Trójca, Gniezno). Ludwik ze wsi Mamoty z żoną Brygidą, chrzestni 1806.5/X. r. (LB Broniszewice). N., mąż Marii (Marianny) z Łubieńskich, która jako "wdowa z Łokunia" świadkowała 1815.30/IV. r. przy zaślubinach swej siostry, Brygidy Ordężanki, z Janem Nepomucenem Koszutskim (LC Św. Trójca, Gniezno). Umarła ta Maria w Czachórkach 1817.26/I. r., mając 67 lat (LM Pobiedziska). Stefan, ekonom w Morownicy, zmarł tam w r. 1818, pochowany 28/I., miał lat 64 (LM Śmigiel). Franciszka wyszła przed 1819.26/II. r. za Macieja Rostkowskiego. Franciszek, ekonom w Będzieszynie, z żony Małgorzaty z Kubickich miał porodzone tam względnie pomarłe dzieci: Rafaelę Cecylię ur. 1826.23/X. r., zmarłą 1827.8/V. r., Balbinę, ur. 1828.21/V. r., zmarłą na drugi dzień, Józefa, ur. 1829.18/III. r., i Teresę, zmarłą 1826.3/VIII. r., mającą 10 miesięcy (LB, LM Szczury-Górzno). Zapewne siostrą tego Franciszka była panna Antonina, z dworu w Szczurach, licząca 29 lat, kiedy 1822.22/XI. r. zaślubiła Karola Suchanka ze Śliwnik. Świadek tego ślubu, Franciszek Ł., nazwany ekonomem z Biniewa (LC Szczury-Górzno). Józef, kierownik szkoły w Skrzetuszu, mąż Salomei Lemańskiej, zmarłej tamże 1869.1/II. r. w wieku lat 60, przeżył żonę. Spośród ich córek, Rozalia Bolesława, ur. tamże 1844.12/V. r., zmarła tam 1845.31/V. r. W r. 1869 żyła już tylko jedna ich córka, Aniela (LB, LM Ryczywół). Michał i Marianna z Bąkowskich, rodzice Joanny Władysławy, ur. 1878.2/VI. r., która 1905.2/III. r. w Poznaniu u Św. Marcina zaślubiła Zygmunta Neymana. Albin zmarł w Rawiczu 1885.8/IX. r. w 48-ym roku życia, pozostawiając żonę i dzieci (Dz. P.). Kazimierz zmarł w Poznaniu 1902.8/V. r., mając 42 lata. Pozostali żona i dzieci jak też żyjąca jeszcze matka (ib.).

>Łukowiczowie h. Newlin mieszkali w XVIII wieku w Prusach Królewskich. Stanisław, kapitan 128 regimentu pruskiego stacjonujacego w Rawiczu, ojciec Franciszka Ksawerego Jana Nepomucena, ur. tam 1824.5/IX. r. (LB Rawicz). Józef, posesor wsi Skrzynka, świadkował 1843.22/II. r. (LC Św. Michał, Gniezno). N., mieszkając w Chojnicach, mąż Bogumiły z Sikorskich, zmarłej 1909.17/IX. r. Miał z niej synów (Dz. P.).

>Łuniewscy h. Łukocz z Łuniewa w ziemi drohickiej. Tymoteusz, właściciel Gurówka i Korytnicy, autor dzieł agronomicznych, członek To. Przyj. Nauk w Poznaniu, zmarł w Warszawie 1905.20/IV. r. i tam pochowany (Dz. P.; Boenicki). Edward, właściel Glinek koło Mińska Mazow., mąż Leontyny z Nekanda Trepków, zmarłej w Kruchowie koło Trzemeszna 1921.9/VI. r. w wieku 74 lat (ib.). Właścicielem Kruchowa 697 ha w pow. mogileńskim był w 20-leciu międzywojennym Antoni Ł. mieszkający w Warszawie, potem zaś nabył te dobra Alfred Jankowski. Antoni Ł. był również właścicielem Mroczy w pow. wyrzyskim (442 ha, gdzie nastąpiło odroczenie wypłat, potem zaś właścicielem był dr Maliński.

>Łuniewscy różni. Piotr z żoną Anną z Bogusławskich w r. 1643 procesowali małżonków Malińskich o sołectwo w Grodnicy, wsi klucza oleskiego (P. 168 k. 386v). Im obojgu Świętosław Boiński wraz z synem Łukaszem zapisali w r. 1653 dług 300 złp. (G. 82 k. 826v). Anna już nie żyła w r. 1657, kiedy Piotr Ł. w imieniu własnym i zrodzonych z niej synów, Macieja, Piotra i Adama scedował ową sumę Florianowi Jankowskiemu i jego żonie a swej jedynej córce, Annie Ł-ej (I. Kal. 122 s. 305).

>Łuńska(?) "Wielmożna Pani", z Brzostowa, chrzestna 1690.21/I. r. (LB Śmiłowo).

>Łupińscy h. Ślepowron z Łupianki w ziemi bielskiej. Tomasz, w r. 1727 mąż Anny z Łąckich, córki Andrzeja i Katarzyny z Zbłockich, wdowy 1-o v. po Franciszku Oyrzyńskim (P. 1210 I k. 231v), mieszkał w r. 1730 we wsi Lubrza w p. pyzdr., zmarł 1739.29/XI. r. (LB, LM Nowemiasto). Niewątpliwie ten sam Tomasz był elektorem Stanisława Leszczyńskiego z wojew. kaliskiego. Pani Katarzyna, chrzestna 1731.30/VII. r. (LB Książ).

>Łuszczewscy h. Korczak z Łuszczewa w pow. sochaczewskim. Wojciech, mąż w r. 1665 Barbary Parzniewskiej, córki Adama, kasztelana rypińskiego (I. Kal. 126 s. 194). Oboje małżonkowie t. r. zawierali kontrakt z Zofią z Parzniewskich Kobierzycką, wojewodziną pomorską (ib. s. 145). Chyba z tym Wojciechem identyczny Wojciech Teodor Ł., który w r. 1669 uzyskał od Jana Kobierzyckiego, syna Władysława i Marianny z Parzenickich, siostrzeńca i współspadkobiercy Anny z Parzniewskich Wituskiej, podkomorzyny gostyńskiej, rezygnację części wsi Świniary, Wiaczemin, Mnichowice, Strugały, Panoczna(?), Rękawki, Dutki w p. gąbińskim (R. Kal. 15 k. 48) i t. r. został przez tegoż Kobierzyckiego skwitowany z 8.000 zł. (I. Kal. 129 s. 632). Wojciech Teodor, stolnik wyszogrodzki, zmarł w r. 1697 zostawiając syna Waleriana, kasztelana sochaczewskiego, zmarłego bezpotomnie w r. 1737, oraz córkę Zuzannę, żonę Jana Stanisława Glinki, pisarza ziemskiego i grodzkiego nurskiego (Boniecki). Córka tej Zuzanny, Eufemia z Glinków Starzeńska, występowała w r. 1744 jako spadkobierczyni rodzonego wuja, Waleriana Ł-go (P. 1278 k. 23).

Maciej Korczak na Łuszczewie Ł., podkomorzy J.Kr.Mci, zawierał w Górze 1748.27/VII. r. pod zakładem 100.000 zł. kontrakt z Antonim Gajewskim, starostą łęczyckim, który za konsensem królewskim z 1748.11/VIII. r. scedował mu to starostwo 25/VIII. t. r. (I. Kon. 78 s. 171). Był potem Maciej kasztelanem sochaczewskim w r. 1772, rawskim w r. 1774, umarł bezpotomnie w r. 1791 (Boniecki). Jego żona Ewa z Ponińskich umarła w Warszawie w r. 1787 (G. W., nr 103, wiad. z 26/XII.). Siostra Macieja, Urszula, 1-o v. zamężna Łaźniewska, podczaszyna sochaczewska, 2-o v. wyszła w Iłowie 1755.1/I. r. za Pawła Mikorskiego, cześnika gostyńskiego (K. P., nr 82).

Piotr, pułkownik wojsk Księstwa Warszawskiego, chrzestny 1812.15/III. r. (LB Kępno). Teodora, chrzestna 1841.25/XI. r. (LB Czerwonawieś). Adam, ur. w r. 1799, poseł na sejm w r. 1831 (Boniecki), żył jeszcze 1844.10/VII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Był mężem Teofilii ze Skarżyńskich zmarłej w Poznaniu 1856.8/XII. r. w wieku lat 49, pochowanej w Oporowie (LM Św. Wojciech, Pozn.). Ich synowie: Jan (Jan Paweł) i Bronisław. Z córek, Maria (Maria Bibianna Antonina), ur. w r. 1830, wyszła w Poznaniu u Św. Marcina 1855.14/X. za Lucjana ks. Woronieckiego, dzierżawcę Wierzenicy, starszego od niej o lat 34. Umarła w Warszawie 1879.2/V. r. (Dz. P.). Irena, w Zgromadzeniu Św. Wincentego a Paulo, przełożona Domu Św. Józefa w Poznaniu, zmarła 1910.17/X. r. (Dz. P.). Aleksandra, ur. ok. r. 1837, zaślubiła w Poznaniu 1859.5/VII. r. wdowca Jana Mierzyńskiego, dziedzica Bytynia, umarła w Lipnicy 1881.3/VII. r. Obaj wspomniani wyżej synowie Adama zostawili potomstwo, mieszkające po za Wielkopolską. Młodszy z tych synów, Bronisław (Bronisław Józef Marcin), ur. w Poznaniu 1843.3/I. r. (LB Św. Marcina, Pozn.). Konstancja, siostra powyższego Adama, była żoną Macieja Wodzińskiego, senatora-kasztelana Królestwa Polskiego. "Wojewodzina" Konstancja Wodzińska umarła 1881.10(9?)/VIII. r. w 82-im roku życia, pochowana w Żegocinie (Dz. P.).

>Łuszczewscy różni, a wśród nich zapewne i Korczaki. Andrzej, mąż Elżbiety z Młynów, która plac z Nadolnym Młynem na rzece Warcie, karczmę i łan roli we wsi Młyny w p. pyzdr. sprzedała wyderkafem za 22 grz. Janowi Młyńskiemu (P. 1382 s. 57). Nie żył już ów Andrzej w r. 1463, kiedy jego żona wraz z siostrą zawierały ugodę z Janem Młyńskim (Py. 14 k. 20v) Synowie Andrzeja, Jan, Andrzej i Stanisław, niedzielni dziedzice w Młynach, toczyli w r. 1468 sprawę przeciwko Janowi niegdy Wydzierzewskiemu o najazd na ich dom we wsi Konarskie (Py. 14 k. 156).

Bartłomiej, w r. 1514 mąż Heleny, córki Stanisława Otuskiego (P. 866 k. 68). Katarzyna, cysterka owińska, miała w r. 1555 z tytułu swoich dóbr macierzystych, scedowanych przez nią siostrom Annie i Helenie, czynsz dożywotni 3 grz. rocznie na Polanowicach, zapisany przez zmarłego Marcina Balickiego, a teraz ponowiony przez Pawła Balickiego (P. 896 k. 816v). Wojciech żonie swej, Agnieszce z Palędzkich, córce Macieja, w r. 1557 zobowiązał się oprawić 300 zł. posagu (G. 36 k. 204). Dziedzic Kościeszek w pow. kruszw., żonie tej zapisał w r. 1571 dług 1.000 złp. (G. 51 k. 405). Wywodził się niewątpliwie z Łuszczewa w tymżę powiecie. Do tej samej rodziny należały z pewnością siostry, Zofia, wdowa po Mikołaju Pląskowskim "Łachawiku", i Anna. Zofia w r. 1585 kwitowała z 50 zł. Jerzego Kościeskiego (G. 62 k. 68v). Szymon i Wojciech, bracia rodzeni i spadkobiercy Konstancji Ł-ej, żony Stanisława Wolskiego cz. Kiełczewskiego, kwitowali w r. 1602 tego swego szwagra z 500 zł. jej posagu (I. R. D. Z. Kon 18 k. 147v). Wojciech, syn zmarłego Stanisława, nie żył już w r. 1610, kiedy wdowa po nim, Katarzyna z Trlęskich, była już 2-o v. żoną Mikołaja Gołębowskiego (G. 70 k. 450). Mikołaj żeniąc się w r. 1631 z Barbarą Stawską z pow. radziejowskiego, córką Jakuba i Anny, zapisał jej 25/I. krótko przed ślubem sumę 1.600 zł. (I. Kon. 46 k. 248v). Barbara ta skwitowała w r. 1636 swych braci z 200 złp. długu i ze 100 złp., zapisanych jej przez matkę (ib. 48 k. 303v). Była już wdową w r. 1654 (Kc. 130 k. 157), a nie żyła w r. 1682, kiedy ich córka Bogumiła, jedyna spadkobierczyni ojca, żona 1-o v. Jana Mochelskiego, teraz 2-o v. Macieja Włostowskiego, sumę 700 złp., zapisaną ojcu przez Stanisława Borzewickiego, dziedzica miasta Kleczewa, cedowała Mikołajowi Mycielskiemu, sędziemu ziemskiemu sieradzkiemu (I. Kon. 63 k. 774v). Adam z żoną, Zofią Wozińszczanką, w r. 1666 ustanowili plenipotentów (ib. 126 s. 740). Adam, w r. 1669 mąż sław. Anny Piotrowskiej, wdowy 1-o v. po sław. Krzysztofie Stobnickim, mieszczaninie kaliskim (ib. 129 s. 1250). Marcin świadkował w r. 1705 (LC Jedlec).

Marcjan, syn Stefana, już nie żyjący w r. 1723 (I. Kon. 75 k. 408), mąż Anny Pigłowskiej, w imieniu własnym i żony w r. 1714 kwitował z 2.000 złp. Teresę z Kęszyckich Skąpską (I. Kon. 73 k. 296). Od Antoniego Walknowskiego, dziedzica Stawisk, dostał w latach 1714 i 1722 zapisy na 2.000 zł. i na 80 zł. (G. 100 k. 480). Synowie jego i Teresy, Marcin Antoni, ur. w Pacanowicach, ochrzcz. 1714.11/XI. r., i Antoni, ur. tamże, ochrzcz. 1718.29/V. r. (LB Grodzisko n. Prosną). Z córek, Franciszka była w r. 1730 żoną Tomasza Żórawskiego, a 2-o v. w latach 1741-1743 Antoniego Gawrońskiego, wdowa w latach 1773-1786. Marianna, w r. 1763 żona Aleksandra Pilgera, oboje nie żyli już w r. 1772. Zofia, żona Wojciecha Świątkowskiego, wdowa w r. 1777.

Stefan świadkował 1736.19/I. r. (LC Katedra, Gniezno). Wojciech umarł w Buku, we dworze tamtejszym 1739.1/II. r. (LM Buk).

>Łuszczonowscy z Łuszczonowa, dziś Łuszczanowa w pow. pyzdr. Jan z Łuszczonowa, występował w r. 1502 jako wuj Heleny, żony Stanisława Skoraczewskiego (P. 1389 k. 208). Szymon Ł., mąż Małgorzaty, wdowy 1-o v. po Wincentym Mieszkowskim, która łan pusty w Wolicy i folwark w Mieszkowie w r. 1523 sprzedała za 10 grz. wyderkafem Mikołajowi Mieszkowskiemu (Py. 23 k. 40v). Maciej, mąż Jadwigi Robakowskiej, która w r. 1524, będąc już wdową, skwitowała ze swych dóbr rodzicielskich Wojciecha i Łukasza, stryjów, Jana i Stanisława, bratanków, Robakowskich (Py. 25 k. 118v).

>Łuszczyńscy. Byli w Przemyskiem h. Korczak. Czy ci, o których tu mowa, należeli do nich, nie wiem. Anna, w r. 1630 wdowa po Baltazarze Kobelińskim. Magdalena, cysterka owińska, podprzeorysza tego konwentu, zmarła w Owińskach 1745.24/VI. r., mając lat 66, profesji zakonnej 49 (Nekr. Obra). Antoni, dzierżawca Zamysłowa, ożenił się 1808.5/II. r. z Ewą Rencówną (LC Leszno).

>Łuszkowscy różni. Szl. Dorota Ł-a, sołtysowa, w asyście brata sytryjecznego Jana Gorskiego kwitowała w r. 1494 z 20 grz. swego majątku rodzicielskiego brata rodzonego Macieja, niegdy Psarskiego (P. 856 k. 18v). Po Janie Ł-m odziedziczył część w Wysławicach w p. pyzdr. Mikołaj Jagodziński i sprzedał ją w r. 1532 Marcinowi Dąbrowskiemu (Py. 23 k. 102v).

Wojciech nie żył już w r. 1654, kiedy żona jego, Marianna z Karnkowskich, była wdową już i po drugim mężu, Macieju Klęczkowskim (Py. 151 s. 106). Szl. Jan (Łuskowski), z Sokolnik, chrzestny w czerwcu 1670 r. (LB Sokolniki). Ignacy, z Zielnik, świadkował 1808.1/XII. r. (LC Giecz).

>Łużeccy h. Lubicz ze wsi Łużki w ziemi drohickiej. Wiemy z Bonieckiego, iż Stanisław Karol Ł., wojewoda podolski, który poległ na wyprawie przeciw Turkom w r. 1686, miał z pierwszej żony, Katarzyny Humieckiej, synów, Antoniego, Jana i Stanisława, drugą zaś jego żoną była Anna Kopciówna, 2-o v. Konstantowa Szuyska, pisarzowa wielka W. Ks. Litewskiego. Wiemy również, że Tomasz Kazimierz, podkomorzy wendeński, zmarł w r. 1687 (jego stosunku pokrewieństwa z wojewodą Boniecki nie wyjaśnia), miał z Zofii Rzewuskiej, 1-o v. Morawcowej, syna Stanisława Wincentego, żyjacego w latach 1697-1703 w wojew. brzeskim-litewskim. A tu tymczasem dane ze żródeł wielkopolskih, pochodzace z drugiej połowy XVIII wieku, trudno z tym wszystkim pogodzić.

Stanisław Wincenty, podczaszy orszański, mąż Barbary Wężówny, nie żyjący już w r. 1755, miał synów: Benedykta Ambrożego, Tomasza, Aleksandra i Józefa. Z nich, Aleksander i Józef, wtedy także już nie żyli, a wdowa po Aleksandrze, Barbara Winkiewiczówna, była wtedy 2-o v. żoną Święcickiego. Z pierwszym mężem miała potomstwo (P. 1316 k. 39v). Benedykt Ambroży, w r. 1757 rewizor komory celnej zbąszyńskiej, posesor Sowińki w r. 1761, rewizor generalny ceł skarbu koronnego prowincji wielkopolskiej, jako "nepos" (a więc wnuk lub bratanek!) wojewody, dla windykowania należnej sobie po nim części spadku od spadkobierców Konstantego Szuyskiego, pisarza W. Ks. Litewskiego, i Anny z Kopciów 1-o v. Ł-ej, mianował w r. 1774 plenipotentów (I. Kal. 214/216 k. 57). Czy więc ojciec jego Stanisław Wincenty był identyczny ze Stanisławem, synem wojewody, czy też wszyscy trzej znani Bonieckiemu wojewodzice pomarli bezdzietnie, a Benedykt pretendował do spadku po stryjecznym dziadzie? Żoną Benedykta była Wiktoria Starzyńska, córka Felicjana, łowczego drohockiego, i Joanny z Michałowskich, żyjaca jeszcze w r. 1784 (I. Kal. 224 k. 295). Ich córka, Apolonia Scholastyka, ochrzcz. z wody 1760.10/III. r., z ceremonii 1761.2/V. r. (LB Sowina).

>Łychowscy h. Jasieńczyk z Łychowa w ziemi czerskiej. Jan (zwany niekiedy Jakubem), podkomorzy bełski w r. 1650, starosta mostowski i janowski, zmarły w r. 1652 (Boniecki). Mąż Anny Wozuczyńskiej, starościanki grabowskiej, miał z nią prócz innych dzieci także córkę Joannę, w latach 1663-1703 żonę Krzysztofa Gorzewskiego, cześnika chełmińskiego. Mianowała ona w r. 1676 jednym ze swych plenipotentów ks. Jana Konstantego Wozuczyńskiego, sufragana chełmskiego (I. Kon. 60 k. 477, 865v, 72 k. 57; P. 1143 I k. 73v). Oboje nie żyli już w r. 1708 (Kc. 134 k. 5v). W imieniu tej Joanny działał w r. 1673 Adam Jakub Ł., syn zmarłego Stefana, niewątpliwie jej krewny (I. Kon. 60 k. 477).

>Łychowscy, Łychawscy różni. Katarzyna (Łychawska), w r. 1638 żona Stanisława Mężyńskiego. Marcjan (Łychawski) nie żył już w r. 1690, kiedy wdowa po nim, Marcjanna z Zabłockich, oraz syn Andrzej zawierali kontrakt pod zakładem 300 zł. z Marcjanem Goliszewskim (I. Kal. 146 s. 108). Jan i Marianna z Kąkolewskich, oboje już nie żyjący w r. 1694, rodzice Andrzeja i Jadwigi. Andrzej ów działał wtedy w imieniu własnym i tej siostry, żony sław. Adama Zielezińskiego, mieszczanina kaliskiego, w sprawie należnych po matce sum (P. 1127 II k. 29).

Jan zaślubił 1747.2/VII. r. Mariannę Popławską (LC Skalmierzyce).

Aus dem Wikia-Netzwerk

Zufälliges Wiki