FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr    zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce - Błożejewscy-Bogusławscy

von Prof. Dr. habil. Włodzimierz Dworzaczek

Gezeichnete Artikel geben die Ansicht des Verfasser wieder und entsprechen nicht immer der Meinung der Redaktionsmehrheit der WIKIa Szlachta.

QR-Code-Bieganowscy-Bieniszewski.png

QR-Code-Bieganowscy-Bieniszewski

Zitieren-dieses-Artikels Empfohlene Zitierweise

Dworzaczek, Włodzimierz: „Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]“, Błożejewscy-Bogusławscy, in: WIKIa Szlachta [Onlinefassung]; URL:http://www.de.szlachta.wikia.com/, Zugang .. . .. . 20.. .


Auflösung der verwendeten Abkürzungen siehe Abkürzungensverzeichnis PL - D.

Aberderowiczowie-Azulewicz - 95 Einträge Mieleccy-Mierzewscy - 27 Einträge
Babatyński - Bartoszewscy - 96 Einträge Mierzewscy-Mikołajewscy 53 Einträge
Bartsch-Biedrzykowscy - 145 Einträge Mikora-Mitrowski 82 Einträge
Bieganowscy-Bieniszewski - 53 Einträge Mittelstedt-z Modliszyc 49 Einträge
Bieńkowcy-Błotowski - 81 Einträge Modnicki-z Morawina 50 Einträge
Błożejewscy-Bogusławscy - 98 Einträge Morawscy-Mościccy 38 Einträge
Boguszewscy-Borowińscy - 92 Einträge Mościejewscy-Myśniewska 91 Einträge
Brodowscy-Bruczkowscy - 44 Einträge Nabielski-Neczewicz 80 Einträge
Brudniccy-Budzinscy - 119 Einträge Nehrebeccy-Niemojowscy 69 Einträge
Budzisławscy-Bzowscy - 97 Einträge Niemsta-Nieżychowscy 49 Einträge
Laborski–Lewieccy - 121 Einträge Nigronówna-Nurscy 69 Einträge
Łaskawscy-Łobescy - 60 Einträge Obałkowscy-Olędzcy 106 Einträge
Lewińscy-Łasiewska - 114 Einträge Olizar-Orzechowscy 71 Einträge
Łobodzcy-Łychowscy - 100 Einträge Orzelscy-Ostrołęscy 49 Einträge
Lubomierscy-Lwowscy - 58 Einträge Ostromęccy-Ożegowski 66 Einträge
Łyczkowie-Lubomęscy - 73 Einträge Pabianowscy-Pampiccy 43 Einträge
Machalscy-Malszewski - 84 Einträge Pampowscy-Pawłowscy 68 Einträge
Maltzahn-Małżycki - 50 Einträge Pawłowscy-Pierzchlińscy 87 Einträge
Manasterscy-Marszanowski - 56 Einträge von Pirch-z Plastowa 89 Einträge
Marszański-Mężyńscy - 96 Einträge von Broel-Plater-Podlescy 72 Einträge
Mianowscy-Miedźwiedzcy - 36 Einträge


Błożejewscy-Bogusławscy - 98 Einträge

>Błożejewscy h. Abdank z Błożejewa, dziś Błażejewa koło Dolskaw p. kościańskim. Jerzy cz. Jurga z Chojna (zob. Chojeńscy h. Abdank) nabył w r. 1445 Błożejewo od Wincentego z Błożejewa, dając mu wzamian tzry łany osiadłe w Ostrobudkach w p. kośc. oraz dopłatę 200 grz. wyderkowanycj na połowie Daleszyna (P.1379 k.110). W r. 1450 odkupił od tegoż Wincentego za 100 grz. owe trzy łany w Ostrobudkach (P.1381 k.104). Żoną jego była Ofka (Zofia) Księska, w r. 1485 już 2-o v. żona Jana Głogińskiego. Córki Jerzego: Katarzyna, w l. 1487-91 żona Michała, sołtysa w Słupach (Kośc.228 k.333), Jadwiga, w l. 1492-96 za Bogumiłem Tarnowskim, Estera, w r. 1497 żona Piotra Dalabuskiego. Synowie Jerzego: Jan, Andrzej i Piotr. Jan z Błożejewa miał w r. 1465 sprawę ze swym ojcem Jerzym Ostrobockim (P.19 k.86). Pochodził może z jakiegoś poprzedniego, nieznanego mi związku małżeńskiego ojca. O nim to niewątpliwie mowa na odwrocie str. 664. Andrzej i Piotr oraz córki, Jadwiga i Estera występując w asyście stryja Jana Chojeńskiego i wuja Piotra Księskiego, dziedzice w Błożejewie, skwitowali w r. 1485 ojczyma Jana, dawniej Głogińskiego, z 100 grz., które wziął był od Andrzeja i Piotra w posagu za ich matką. Ta zaś matka, ze swej strony, skwitowała synów ze swego posagu oprawionego na Błożejewie oraz na dwóch częściach w Sierakowie i Szymanowie (ib.228 k.30, 30v). Obaj bracia, niedzielni dziedzice w Błożejewie, wyderkowali w r. 1486 Ostrobudki z wiatrakiem i dwie części w Golejewku w p. kośc. Annie, żonie Jana Chojeńskiego (P.1387 k.51). Szwagrowi Michałowi, sołtysowi ze Słup, wyderkowali w r. 1487 za 100 grz. trzy części w Sierakowie i część w Szymanowie (ib. k.67). Wraz z siostrami Jadwigą i Esterą, w asyście rodzonego wuja ks. Wojciecha Księskiego, scholastyka krakowskiego, trzy części w Sierakowie i część w Szymanowie, tj. dobra stanowiące ich "babiznę", dali w r. 1491 biskupowi poznańskiemu Urielowi z Górki wzamian za trzecią część Chojna i dopłatę 600 grz. (ib. k.143). Piotr B. na połowie Błożejewa, uzyskanej z działu z bratem Andrzejem, oprawił w r. 1496 posag 200 grz. pierwszej swej żonie Katarzynie Miaskowskiej, córce Wojciecha, pisarza ziemskiego kaliskiego (P.1383 k.94v). W r. 1498 podniósł 100 zł w. posagu za swą drugą żoną Dorotą Czacką, córką Wincentego (Kośc.230 k.151). Ojczystą część Stwolna w r. 1500 sprzedał za 40 grz. Janowi Chojeńskiemu (P.1389 k.118v). Swej drugiej żonie oprawił w r. 1502 posag 100 zł w. na Błożejewie, Iłowcu i części w Chojnie (ib. k.185). Kwitował w r. 1509 oprawę posagu 100 zł w. (Kośc.233 k.5v; 345 k.2). W r. 1510 występował jako spadkobierca siostrzenicy Anny, córki swej zmarłej już siostry Estery, żony Piotra Dalabuskiego (Kośc.23 k.165v). Szwagrowi Piotrowi Dalabuskiemu dał w r. 1512 swe części Chojna wzamian za całą wieś Dalabuszki w p. kośc. (ib.233 k.29), a żonie swej oprawił w r. 1513 posag 100 zł w. na połowie Błożejewa (ib. k.32). Nie żył już w r. 1516, kiedy jego syn z pierwszej żony Jan pozwany został przez jego dzieci z drugiej żony: Jakuba, Małgorzatę, Annę, Dorotę i Magdalenę o wygnanie z Błożejewa (P.866 k.316). Jan ze swej strony pozywał Jana i Tomasza Czackich o wypędzenie z dóbr macierzystych w połowie Błożejewa i całych Ostrobudek, dwóch części w Golejewku oraz o okupowanie Błożejewa i Dalabuszek (ib. k.337). W r. 1519 wymienione nieletnie dzieci Piotra: Jakub, Małgorzata, Anna i Dorota (Kośc.26 k.7). Magdalena widocznie już nie żyła. Wszyscy czworo występowali i w r. 1524 (ib.232 k.171). Z nich Anna była w r. 1531 żoną Piotra Łobeskiego. Starszym synem Piotra był niewątpliwie Jan.

Jan B., syn Piotra i pierwszej jego żony, w chwili śmierci ojca już napewno pełnoletni, w r. 1516 oprawił żonie swej Róży Czackiej, córce Wincentego (więc siostrze swej macochy) 100 zł w. posagu na połowie Błożejewa i Dalabuszek (P.1392 k.89v, 90). Róża nie żyła już w r. 1526, kiedy jej brat Jan Czacki pozywał Jana B. o wniesiony przez męża na Błożejewo i Dalabuszki posag 100 zł (Kośc.26 k.496). Widać z tego, że umarła bezdzietnie. Drugiej żonie, Małgorzacie Bojanowskiej, córce Jana, oprawił Jan w r. 1528 posag 250 zł na połowie Błożejewa, Dalabuszek, Ostrobudek i na połowie swych części w Golejewku sprzedał w r. 1548 za 4420 grz. Wojciechowi Chojeńskiemu, wojskiemu poznańskiemu (P.1395 k.415). Żonie w r. 1558 zapisał dożywocie (P.1396 k.548). W r. 1562 swym córkom: Małgorzacie, Elżbiecie i Zofii zapisał dług 800 zł, zaś córce Katarzynie sumę 800 zł posagu (Kośc.241 k.96, 97). Synowi Stanisławowi zobowiązał się w r. 1565 dać połowę Dalabuszek (ib.243 k.225v). Żył jeszcze w r. 1576 (R.Kal.3 k.6v). T. r. kwitował Helenę Konarską, wdowę po Wojciechu Chojeńskim wojskim poznańskim i jej synów z 400 grz. na poczet długu 2420 zł (P.911 k.52). Nie żył już w r. 1576. Jego synowie: Maciej występujący w r. 1555 (Py.31 k.43v) i wspomniany wyżej Stanisław, w r. 1576 widocznie już także nie żyli, bowiem spadkobiercą Jana nazwany wtedy jego wnuk po córce Zofii zamężnej Gorazdowskiej (P.1398 k.620v). Zamężne córki Jana: Zofia, urodzona chyba z pierszwj żony i zapewne już nie żyjąca w r. 1562, kiedy występowała wspomniana wyżej tego imienia niezamężna córka Jana, urodzona niewątpliwie z drugiego małżeństwa. Była to więc Zofia "starsza", w l. 1547-53 za Kasprem Gorzadowskim. Jadwiga, w l. 1533-77 za Piotrem Szkudlskim. Urszula, w l. 1553-84 za Marcinem Golskim (cz. Szkudlskim ?). Anna zaślubiła w r. 1558, krótko po 24 III, Stanisława Pogorzelskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1576. Małgorzata, w l. 1567-82 za Stanisławem Radlickim. Zob. tablicę.

@tablica: Błożejewscy h. Abdank

Jan niegdy Błożejewski 1471 r. (Kośc.20 s.566), nie żyjący już w r. 1475 (Py.167 k.3v). Wdowa po nim Zofia, mająca oprawę na Błożejewie i Sierakowie, zapisała 1481 r. dług Małgorzacie Pakosławskiej (Kośc.227 k.76). Synowie Jana, Andrzej, Piotr i Stanisław, zostali w 1476 r. ugodzeni przez arbitrów z Barbarą, żoną Pakosza Zimlińskiego, o oprawę, którą jej dał zmarły Jurga Ostrobodzki na Ostrobudkach i dwóch częściach Golejewka (ib. k.37). Ow Jurga to niewątpliwie ten sam Jurga B., o którym już mówiłem. Andzrej, jeden z synow Jana B., nazwany Chojeńskim, występujący już w r. 1475 r., był pozywany w 1479 r. z Chojna, Sierakowa, Ostrobudek i Błożejewa przez biskupa poznańskiego Uriela (ib. k.64v). Zob. Chojeńscy.

>Błożejewscy h. Grzymała z Błożejewa (dziś Błażejewa) koło Dolska w p. kośc. Mikołaj, dziedzic Błożejewa, sędzia poznański w l. 1343-59, pieczętował się Grzymałą (KW II nr 1221, 1263; III 1327, 2051). Dzierżek z Błożejewa, prawdopodobnie też Grzymalita, występował w l. 1393-1402 (Leksz.I nr 1355; II 2364; Piekos., Zap. Wp. nr. 362). Zapewne Grzymalitą był też Wincenty, dziedzic w Błożejewie, który w r. 1434 na dwóch częściach tej wsi oprawił 50 grz. posagu żonie swej Katarzynie (P.1378 k.14) rodzonej siostrze ks. Jana, plebana w Pępowie a dziedzica w Mieszkowie (Kośc.17 s.588). Wymienił w r. 1445 Błożejewo z Jerzym z Chojna, biorąc wzamian za tę wieś trzy łany w Ostrobudkach i 200 grz. wyderkowanych na połowie Daleszyna (P.1379 k.110). W r. 1450, nazwany już "niegdy Błożejewskim", te trzy łany w Ostrobudkach sprzedał za 100 grz. temuż Chojeńskiemu (P.1381 k.104). T. r. od Mikołaja Cielmickiemu kupił sposobem wyderkafu za 200 grz. Zimnowodę w p. pyzdr. Zaraz też, pisząc się już "Zimnowodzkim" na sumie wyderkowej na tej wsi oprawił 60 grz. posagu żonie swej Katarzynie (ib. k.102a). Jan z Zimnejwody niegdy Błożejewski pozywał 1470 r. Piotra Malewskiego o uiszczenie 18 grz. (Kośc.20 s.446).

>Błożejewscy h. Łodzia z Błożejewa (dziś Błażejewa) koło Bnina w p. pyzdr. Jarosław z Błożejewa kupił w r. 1368 za 24 grz. groszy praskich od Piotrka zw. Suczka, dziedzica w Słoninie (Osłoninie) jezioro położone między Bninem i Błożejewem (KDW III nr 1597). W r. 1377 miał sobie przysądzone prawa do tego jeziora wbrew pretensjom dziedziców z Noskowa i Kuropatnik (ib. nr 1740). Jarosław ten to niewątpliwie ojciec Mikołaja i Jana B-ch, występujących w l. 1395-97, procesujących się ze Stefanem Skórą o sąsiednią wieś Konarskie. Z nich Mikołaj pisał się też z Cmonia, wsi położonej między Błożejewem i Kalejami (Leksz.I 1999, 2025, 2075, 2186; II 574, 590, 602, 603). Jan B. z Błożejewic, nie żyjący w 1402 r. (Py.1 k.116), mąż Piotra Malewskiego o uiszczenie 18 grz. (Kośc.3 k.179). Pachnik B. w r. 1411 na sądach w Kaliszu (Pis. Dz. Pol. IX). Paszko B. występoawł w 1412 r. (Kośc.III k.111v). Andrzej z Błożejewa występował od r. 1415 (Py.3 k.107v). Jego żoną była w r. 1424 Małgorzata (P.7 k.159v). W r. 1428 miał termin z Katarzyną i jej synem Pawłem z Tulc o granice (P.10 k.5v, 16v). Katarzyna z Biezyn córkę Andrzeja z Błożejewa, pozywał 1438 r. Maciej Grunowski imieniem Wojciecha z Góry o połowę wsi Tulce kupioną od jej ojca (Kośc.17 s.56). W l. 1425-29, świadcząc na dokumentach Mikołaja z Górki (KDW V nr. 432, 501). Podpisał w r. 1432 przyrzeczenie szlachty wielkopolskiej obioru Kazimierza Jagiellończyka, pieczętując się w r. 1432 Łodzią (Halecki, Ród Łodziów, Mies. Herald. r. 1912, s. 82; Boniecki, uzup. 193). Zapewne ten sam Andrzej, dziedzic w Błożejewie, nazwany Górkim 1420 r. (p.6 k.43v).

Bracia rodzeni: Wyszota, Jan i Mikołaj, dziedzice Błożejewa. Z nich Wyszota w r. 1442 był mężem Agnieszki, której odstąpili t. r. trzecią część Lubiekowa opiekunowie synów Ramsza Smigielskiego (P.14 k.102v). Występował już w r. 1443 (p.1379 k.62). T. r. nabył na nim prawo Paweł z Tulc, wobec czego Wyszota winien był dać mu w 10 grz. intromisję do Starkówca (Py.10 k.11v). Z działu z braćmi przeprowadzonego w r. 1443 (Py.10 k.66) zalegalizowanego ostatecznie w r. 1446, dostał Starkowiec, Łagiewniki i Ochlę w p. yzdr. i począł się pisać z Starkowca (P.1379 k.158). Zob. Starkowieccy. Żył jeszcze w r. 1450 (Acta Cap.I nr 385). Jan w r. 1445 na dwóch częściach w Błożejewie oprawił posag 300 grz. żonie swej Katarzynie (P.1379 k.120). W dziale przeprowadzonym w r. 1443 dostał Błożejewo z zamkiem. Całą tę wieś sprzedal t. r. za 200 grz. Piotrowi, Wojciechowi, Andrzejowi, Hieronimowi, Benedyktowi, braciom między sobą rodzonym (ib. k.156), kupując zaraz potem od brata Mikołaja za 2000 grz. Konarskie z folwarkiem Tomaszki i część w Radzewie (ib. k.159). Mikołaj, trzeci z braci, nazwany w r. 1446 "niegdy Błożejewskim", kupił wtedy od Piotra i Andrzeja braci z Kępy za 600 grz. wieś Wronowo w p. kośc. (ib.). Z działu braterskiego dostał w 1443 r. Konarskie z folwarkiem Tomaszki oraz Młyny i Radzewo w p. pyzdr. (Py.10 k.66; P.1379 k.158).

>Błożyńscy z Błożyna w p. kon., wsi dziś nieistniejącej. Pomiędzy Prandotą z Błożyna i Janem z Rudziczy, braćmi rodzonymi, z jednej strony, i Stanisławem z Rudziczy z drugiej, założone zostało w r. 1480 vadium starościńskie, iż będą żyć ze sobą w pokoju (i.Kon.1 k.118). Stanisław Rudziczki, syn Mikołaja Błożyńskiego już nie żyjącego w r. 1486 (Kon.3 k.1), nazwany w r. 1489 bratem stryjeczno-rodzonym Augustyna Rudziczkiego, syna zmarłego Jana (I.Kon.1 k.1980. Stanisław B. z Błożyna, mąż Anny, która w r. 1487 kwitowała z długów swego rodzonego stryja Mikołaja Pąchowskiego (ib. k.173). Dziedzic w M. Kurowie w r. 1489 (ib. k.195v). Miał w 1492 r. termin ze strony Jana i Andrzeja, braci z Gosławic (Kon.3 k.65). Żona jego Anna kwitowała w r. 1495 wspomnianego stryja z dóbr rodzicielskich w Pąchowie (ib. k.246). Może to ta sama Anna B. winna była 20 grz. wiana (zapewne za córką) Janowi Zagajewskiemu i w tej sumie zastawiła mu w r. 1505 dwie części Małej Kępy (ib. k.332).

Może synami powyższego Stanisława byli bracia rodzeni: Jan, Michał, Maciej i Wojciech B-scy.

1. Jan B., mąż Małgorzaty Bielawskiej w l. 1514-20 (p.866 k.116v, 134; 867 k.336v; I.Kon.1 k.502v). Od Stanisława Rudzickiego kupił w r. 1521 za 50 grz. dwa łany osiadłe w Rudziczy (p.1392 k.379). Nie żył już w r. 1533. Nazwany wtedy B-im cz. Bielawskim. Występowały wówczas w asyście wuja Macieja Suleńskiego jego dzieci: Maciej Bielawski i Agnieszka, dziedzice części Bielaw w p. kon. Maciej pożyczył t. r. 8 grz. od rodzonego swego stryja Macieja, zastawiając mu swą część Rudziczy (I.Kon.2 k.274v). Oprócz Macieja miał Jan jeszcze syna Wojciecha. Wojciech i Maciej Bielawscy kwitowali w r. 1533 stryja Macieja z opieki i z dzierżawy części Rudziczy (ib. k.329v0.

2. Michał, pożyczywszy od brata Macieja i jego żony 4 grz., zastawiając mu w tej sumie w r. 1525 swą część w Błożynie (ib. k.99v). Jedną trzecią części w tej wsi, przypadłą z działu z braćmi, sprzedał w r. 1527 za 60 grz. Wawrzyńcowi Grabienickiemu, podwojewodziemu konińskiemu (ib. k.125; Z. Kon.6 k.35v). Żona jego Anna Deszczyńska, córka Wojciecha, kupiła w r. 1528 od Macieja B. połowę łana w Rudziczy (I.Kon.2 k.151). Michał wraz z tą żoną sprzedał w r. 1529 za 1 grz. plac w Rudziczy podwojewodziemu Grabienickiemu (ib. k.181v). Anna Deszczyńska łan "Kozłowski" w Rudziczy sprzedała w r. 1530 za 20 grz. temuż Grabienickiemu, teraz już kasztelanowi santockiemu (Z.Kon.6 k.56). Michał odziedziczone po bracie Wojciechu części w Rudziczy sprzedał w r. 1535 za 30 grz. bratu Maciejowi (ib. k.86v0.

3. Maciej, wraz z bratem Wojciechem niedzielni dziedzice w Kępie i Błożynie w r. 1521 (i.Kon.2 k.6). On sam kupił w r. 1524 od uczc. Marcina, sołtysa w Błożynie, za 20 grz. łan solecki w tej wsi (Z.Kon.6 k.21). Od Katarzyny Rudzickiej, żony Jana Oświłowskiego, nabył wieś Tudzicze t. r., dając wzamian resztę części Kępy i dopłatę 3 grz. 9ib. k.24). Żona Jego Anna Rosnowska, córka Hieronima, wdowa 1-o v. po Macieju Trąmpczyńskim Puczku, skwitowała w r. 1525 swych pasierbów Jana i Wojciecha Trąmpczyńskich Puczków (I.Kon.2 k.99v). Maciej wraz z żoną, dziedzice w Rudziczy, skwitowali w r. 1527 jego brata Michała z 4 grz. części w Rudziczy spadłe po bracie Wojciechu (Z.Kon.6 k.86v). Żył jeszcze w r. 1550, kiedy to Anna Rosnowska wobec dokonanej przez męża rezygnacji części Rudziczy i Błożyna synowi Janowi, skasowała tam swą oprawę (i.Kon.5 k.248).

Jan, syn Macieja ożenił się z Anną Bogusławską i dostał w r. 1550 od jej ojca Stanisława zapis 4 grz. długu jako posag (ib. k.265). Brzegi wodne w Rudziczy sprzedał w r. 1555 za 40 grz. Andrzejowi Gosławskiemu (Z.Kon.6 k.185v). Nie żył już w r. 1573, kiedy to jego córka Regina, nieletnia, pozostawała pod opieką Wojciecha Grabieńskiego (ib.16 k.385). W r. 1597 był żoną Bartłomieja Tomickiego.

@tablica: Błożyńscy

4. Wojciech, współdziedzic w Kępie i Błożynie obok niedzielnego brata Macieja 1521 r. (ib.2 k.6). Dziedzic części w Rudziczy, bezdzietny, nie żył już w r. 1535 (Z.Kon.6 k.86v). Zob. tablicę.

>Bługowscy. zob. Błogowscy

>Błyskawa (czy szlachta ?). Barbara i jej mąż Jan Chwałkowski nie żyli już oboje w r. 1532. Szl. Grzegorz, wójt dziedziczny w Krzywej Górze (Py.174 k.590).

>Bninowski N., nie żyjący już w r. 1624, mąż Urszuli, córki Mikolaja Jutroskiego, która wredy wraz ze swą siostrą Jadwigą, owdowiałą Krępską, części Karmina w p. kośc. odziedziczone po ich bracie Stanisławie Fryczu Jutroskim, dała Achillesowi Krępskiemu (P.1414 k.1242).

>Bnińscy h. Łodzia wyszli z Bnina w p. pyzdr. Comes Mirosław, syn Przedpełka, wojewody poznańskiego, dziedzic Bnina i wsi przyległych, kasztelan bniński w l. 1294-1316, dostał w r. 1294 od Przemysła II prawo sądowe dla dóbr: Mieczewo, Jabłonowo, Jaszkowo, Kandemino (?), Góra, Bnin, Dębicz, Rogalin, Krzesiny, Pamiętkowo, Lubanka (dziś Luboniec), Wigonowiczi (?), Sukowo (KDW II nr 718, 728, 982). Synowie jego: Andrzej i Henryk. Ten ostatni świadczył w r. 1311 na dokumencie swego stryjecznego brata Wojciecha z Krośna (KDW II nr 948). Zapewne po ojcu odziedziczył Rogalin i był przodkiem Łodziców Rogalińskich. Na Andrzeja spadły po śmierci ojca nadane przez Przemysła II prawa sądowe, więc to on był dziedzicem Bnina (ib. nr 718). Chyba wnukiem tego Andrzeja był Andrzej z Bnina występujący w l. 1388-91 (Leksz.), który przed r. 1377 odstąpił jezioro między Bninem i Błożejewem Jarosławowi z Błożejewa (ib. nr 1740). Żenił się conajmniej dwa razy. Jego córka Agnieszka była żoną Andrzeja Borka z Osieczny (A.Capit.II nr. 1366). Synowie: Mikołaj, Jan, Piotr, o którym niżej, Wojciech występujący w l. 1406-11 (Z.Pozn. nr 1781). Z tych synów Jan i Piotr byli względem siebie braćmi przyrodnimi.

A. Mikołaj z Bnina, syn Andrzeja, występował w l. 1392-1401 (A.Capit. II nr. 1366; Leksz.I nr 1321, 1577; II nr 1617; Z. Pozn. nr 2781), a żoną jego była Małgorzata z Miłosławia h. Dliwa, występująca w l. 1394-1406 jako posesorka Bnina (Długosz, Opera I s.510; Leksz.I nr 1721; II nr 1159, 2231; Z.Pozn. nr 730, 810, 2725, 2756, 2757; Piekos. nr 154, 189, 246, 1031). Córki: Dorota, w 1453 r. żona Jana z Gołanic, Katarzyna, żona Mikołaja Ramsza ze Śmigla, występowała jako wdowa w r. 1440. Synowie: Andrzej, Mikołaj, Jan, Piotr i Wojciech.

A) Andrzej, syn Mikołaja i Małgorzaty, ur. ok. 1396 r., proboszcz w Międzyrzeczu w r. 1431, w Pobiedziskach 1432 r. To ostatnie probostwo zamienił 23 VI 1432 r. na altarię tytułu Nawiedzenia Najśw. Marii Panny i Krzyża Sw. Instalowany 9 XII 1431 r. na kanonię poznańską, prebendę owej kanonii dostał po śmierci scholastyka Mikołaja Sumińskiego, zmarłego po 20 II 1435 r. W r. 1435 wraz ze swymi braćmi, Janem, Piotrem i Wojciechem kupił za 600 grz. od Mikołaja i Elżbiety małżonków z Piotrowa z folwarkiem w Chaławach w p. kośc. (P.1378 k.92). Według Długosza był też kantorem łęczyckim. Obrany biskupem poznańskim 6 I 1438 r., potwierdzony przez papieża 16 VII t. r., rządy diecezji objął w lutym 1439 r., a sakrę biskupią otrzymał 15 II t. r. w Kaliszu. Wystawił kościoły w Bninie, Smiglu, Borku, Krobi, Dolsku, Kozłowie, Żabikowie, Kiczkach i in., pałac w Poznaniu i zamek warowny w Krobi. Ponadto sprowadziwszy do Poznania bernardynów 1456 r., wystawił im własnym kosztem kościół, konsekrowany w r. 1476. Połowę wsi Głoginina w p. pyzdr. sprzedał w r. 1474 za 250 grz. Mikołajowi Włodkowi z Zimnejwody (P.1386 k.8). W r. 1475 dokonał działów z Agnieszką i Barbarą, swymi bratanicami po zmarłym bracie Piotrze. Z tytułu dóbr ojczystych i macierzystych należnych mu po tym bracie wziął teraz miasto Bnin z przedmieściem, wsie Biernatki, Góra, Dębiec, Błożejewo, zaś z tytułu 3000 grz. zaciągniętej u niego pożyczki zmarłego Piotra i różwnież zmarłego Mikołaja, syna tego Piotra, dostał jeszcze wsie: Borucino, Zwola, Kuczkowo, Czołowo, Rzeczewo oraz dwie części w Przewozie (Py.167 k.13; P.1386 k.28v). Biskup umarł w Poznaniu 5 I 1479 r., mając lat około 82 i pochowany został w katedrze (Pol. Sł. Biogr.).

B) Mikołaj, syn Mikołaja i Małgorzaty, występował pierwszy raz w r. 1401 (Ziem. Pozn. nr 730, 734, 736, 740, 756)). Współdziedzic Bnina 1438 r. obok stryja Jana, miecznika poznańskiego, i brata Andrzeja (KDW V nr 623). Zapewne nie żył już w r. 1443, kiedy to młodsi jego bracia: Jan, Piotr i Wojciech kupowali dobra smigielskie (ib. nr 700).

C) Jan, syn Mikołaja i Małgorzaty, występował w r. 1401 (Ziem. Pozn. nr 730). Wspólnie z bratem Piotrem występował w l. 1412-40 (Ulan., Mat.163; KDW V nr 432, 434, 458, 489, 647), a w r. 1437 wraz ze stryjem Janem, miecznikiem poznańskim (A.Capit.II nr 1030) dzierżawca dóbr biskupich Krobi i Dolska 1443 r. (Kośc.17 s.287). Wraz z braćmi Piotrem i Wojciechem, dzidzice Bnina, nabyli 1443 r. od Władysława i Mikołaja, synów Mikołaja Ramsza za Śmigla, swoich zaś siostrzeńców rodzonych, za 3000 grz. miasto Śmigiel z wsią Koszanowem, połowę Popowa i Nową Wieś (KFW V, s.666). W r. 1446 kupił za 6000 dukatów od ks. raciborskiej, córki Wincentego z Szamotuł, miasto Czempiń z przyległymi wsiami (Cieplucha, Z przeszł. z. kośc., s.138). Żona Jana, Agnieszka, swoje części miasta Sarnowa i wsi Sarnówka i Żołędnica w p. kośc., odziedziczone po ciotce pannie Elżbiecie, sprzedała w r. 1447 za 150 grz. Janowi z Bnina, Stanisławowi z Rogalina, Janowi z Jutrosina i bratankowi tego ostatniego, Mikołajowi z Jutrosina (P.1379 k.177v). W r. 1447 jeszcze wciąż niedzielny w Bninie obok braci biskupa Andrzeja, Wojciecha i Piotra (Py.12 k.156). Na mieście Piechnino cz. Czempiń i na połowach wsi Borowo, Borówko, Tarnowo, Piechinko, Piechinino w p. kośc. oprawił w r. 1448 posag 500 grz. żonie Agnieszce (P.1380 k.9v0. Od Mikołaja, dziedzica w Jutrosinie, kupił w r. 1449 za 1200 zł w. połowy wsi Smolice i Bąkowy w p. pyzdr., inne zaś połowy tych samych wsi za 1200 zł w. od Mikołaja i Bartosza, braci niedzielnych z Jutrosina (ib. k.95v). Był w l. 1450-53 kasztelanem międzyrzeckim i w r. 1453 starostą wschowskim (P.18 k.136; G.0. W r. 1459 już nie żył, bo Agnieszka z Sarnowy występowała wówczas jako wdowa (Kośc.19 k.234, 248, 2720, ale musiał niewątpliwie umrzeć znacznie wcześniej. Wszak już około r. 1455 wymieniany jako kasztelan międzyrzecki Wojciech z Bnina. Synem Jana był Andrzej, córkami: Elżbieta, żona Ścibora z Niepartu (A.Capit.II nr 1366), N. za Benedyktem Górskim, chorążym kaliskim (P.1387 k.20), N. za Piotrem Iłowieckim, chorążym poznańskim, żyjącym w r. 1487 (Kośc.228 k.67).

Andrzej, syn Jana i Agnieszki, zwany czasem Borkowskim, np. w r. 1464 (Kośc.19 k.344), czasem zaś Kamieńskim od urzędu kasztelańskiego jaki piastował, zrazu dziedzic Czempinia, miasto to oraz wsie przyległe: Piechinino, Tarnowo, Borówko i czwartą część Borowa wymienił w r. 1463 ze swym stryjecznym bratem Mikołajem na miasto Borek i wsie: Przecianowo, Zdziesz, Tobołowo, Siedliska, połowę Bruczkowa, Skokowo, Stwołowo w p. pyzdr. (P.1383 k.189). Trzy części swej połowy miasta Sarnowa i wsi Sarnówka Żołędnica sprzedał w r. 1465 za 400 grz. Piotrowi z Bukowca (ib. k.271v). Od Mikołaja Borka z Osieczny kupił w r. 1469 za 450 grz. połowę wsi Zalesie i Zgaliny w p. kośc. (p.1385 k.9). W przeprowadzonych z braćmi stryjecznymi, Mikołajem synem Piotra, i z synami Wojciecha, ostatecznych działów dostał w r. 1470: Borek, Zdziesz, Bruczkowo, Przecianowo, Tobołowo, Siedliska, Skokowo, Stwołowo, Zatonie (?), Stawiszynek, Bankowo (?) w p. pyzdr., połowę Zalesia, Bartoszewice i Smolice w p. kośc. (ib. k.55). Na Bartoszewicach, Smolicach, Zanthowach (?), Bakowach (?) oprawił w r. 1471 posag 400 grz. żonie swej Małgorzacie (ib. k.55). Była to córka Mikołaja z Łabiszyna, kasztelana bydgoskiego, dziedzica Złotowa. Żoną Andrzeja była, jak się zdaje, już 1469 r. (G.9 k.240). Wniosła mężowi połowę ojcowskich dóbr łąbiszyńskich i złotowskich. Kasztelan kamieński 1473 r. (G.), dziedzic w Bninie, nabył w r. 1473 sposobem wyderkafu za 300 zł od Barbary, żony Cherubina z Gołuchowa, połowę jej dóbr macierzystych w Tulcach w p. pozn. (p.1386 k.1v). Dziedzic wsi Nidom i Czaple w r. 1479 (N.9 k.103). Drugiej swej żonie, Katarzynie z Brudzewa, córce Mikołaja Jaranda, wojewody sieradzkiego, oprawił w r. 1480 posag 1000 zł w. na trzeciej części Bnina i wsi przyległych, na sumie 800 zł, za którą wykupił z oprawy na Bninie Barbarę z Szamotuł, wdowę po Mikołaju B., oraz na wsiach Zwola i Borucino (P.1386 k.119v). W dokonanym ze stryjecznymi braćmi Śmigielskimi podziale spadku po stryju biskupie, nabył od nich w r. 1481 za 1800 grz. część Bnina z jeziorem od strony Kórnika orza wsie: Kuczkowo, Czołowo, trzecią część wsi Przewóz, dom murowany z placem niegdy Stęszewskiego, połowę wolnego łana w Bninie oraz część w Nichorzewie przylegającą do tej części w Bninie (ib. k.129v). Żonie swej Katarzynie oprawił w r. 1489 posag 4000 zł w. na swych częściach miasta Bnina i na wsiach: Góra, Dębiec, Smolice, Bruczkowy, na połowie Błożejewa, na Borubinie i Zwoli (ib. k.133v). Wraz z synami Janem i Mikołajem zawarł w r. 1493 ugodę z zięciem Pogorzelskim i jego żoną a swą córką Barbarą, mocą której to ugody ojciec i synowie zobowiązali się wydzielić Pogorzelskim w posagu trzecią część w mieście Łabiszynie w p. kcyń. i trzecią część połowy miasta Złotowa w p. nakiel. pod zakładem 2000 zł w. (P.22 k.31). Ponowną oprawę posagu 1400 zł w. swej żonie sporządził w r. 1494 na częściach Bnina i na sumach zapisowych i zastawnych na tym mieście, na młynie konnym, wiatraku, folwarku zw. Biernatki, przedmieściach z dworem i domem, wsiach: Górach, Dębiec, Smolice, Dakowy, Czołowo, na połowach wsi Michorzewo, Błożejewo, na całych wsiach Borucino i Zwola, na młynie w Zwoli na rzece Warcie, wreszcie na jeziorach, stawach i sadzawkach rybnych w Gąsiorowie (P.1383 k.20v; 1388 k.31). Kasztelan skwitowany został w r. 1503 przez Małgorzatę Śmigielską, wdowę po Rafale z Leszna, marszałku nadwornym koronnym, z 110 grz. za czwartą część Bnina z przyległościami (P.861 k.46). T. r. umarł, a owdowiała Katarzyna z Brudzewa kwitowała jego synów: Jana, Mikołaja i Andrzeja, braci niedzielnych z Bnina, ze swej oprawy na Smolicach i Bąkowach (ib. k.112, 112v). Z nich Andrzej był również i jej synem. W r. 1509 skwitowała go z 600 grz. wyderkowanych na trzecich częściach w Borku, Skokowie i Zdzieszu (P.864 k.206). Od tego to syna dostała w r. 1510 oprawę na tych częściach miasta Bnina i wsi Błożejewo, Góra, Borucino, Zwola, Czeczewo (?), Czołowo, Kuczkowo, Dębiec w p. pyzdr., Przewóz w p. kośc., które przypadły Andrzejowi w dziale z bratem Janem oraz bratankami Janem i Mikołajem (P.786 s.173). Skasowała tę oprawę w r. 1513 (p.865 k.291) i już nie żyła w r. 1514 (P.866 k.28). Kasztelan z pierwszej żony miał synów, Jana i Mikołaja, oraz córki, Barbarę. Z drugiej żony syn Andrzej i córki, Anna, Katarzyna i Felicja. Z nich Barbara z Bnina, zwana też Łabiską, czasem, Smolicką, dziedziczka części dóbr macierzystych w Łabiszynie i Złotowie, 1-o v. w l. 1491-93 żona Mikołaja Luranta Pogorzelskiego wdowa 1503 r., 2-o v. w r. 1505 żona Wierzbięty Kobylińskiego. Anna, nie żyjąca już w r. 1521, żona Jana Chłapowskiego. Katarzyna, niezamężna, występowała w l. 1522-42 (P.1392 k.441v; 1395 k.117). Felicja, w r. 1514 żona Jana Jastrzębskiego z Dupina. Najstarszego z synów Jana omówię na końcu. Trzeci z rzędu, urodzony z Brudzewskiej Andrzej swoją część dworu w Borku i częśc stawu w Stawiszynie sprzedał w r. 1506 za 50 zł bratu Janowi (Py.23 k.1). Umarł bezpotomnie między r. 1511 i 1517 (Py.170 k.21; 1392 k.107v).

(A) Mikołaj, syn Andrzeja i Małgorzaty, występował w r. 1491 (Py.168 k.113). Przed dokonaniem podziału z bratem dóbr macierzystych pisał się niekiedy Łabiskim (N.146 s.173). Swoją macierzystą część w Łabiszynie i we wsiach przyległych sprzedał w r. 1496 za 3000 zł w. bratu Janowi (P.1383 k.129v). Sobie zatrzymując macierzystą połowę dóbr złotowskich, a więc miasta Złotowa, wsi Błękwit, Swięta, Rudna, Stawnica, Głomsk, Zakrzewo, Lipka, Wiśniewka, Kiełpin, Gogolin i Dzierzązna (Dzierznia) w p. nakiel. Na połowie tych dóbr oprawił w 1497 r. posag 250 zł węg. żonie Małgorzacie (N.146 s.179). Była to Małgorzata Sławęcka. Na swoich częściach miasta Złotowo i wsi Swięta, Błękwit, Stawnica i Dębowo zapisał jej w r. 1503 sposobem wyderkafu 500 zł (N.146 s.301). Nie żył już w r. 1505, kiedy między owdowiałą Małgorzatą a Janem i Barbarą, bratem i siostrą Mikołaja założone zostało vadium (ib. s.392). T. r. Małgorzata skwitowała mężowego brata Jana (ib. s.403). Synowie Mikołaja: Mikołaj i Jan.

I. Mikołaj B., syn Mikołaja i Sławęckiej, pisał się z Borku, dość częśto zwano go Kamieńskim, czasem Borkowskim lub Złotowskim (N.213 k.25, 71v, 72v, 76v, 97; Kośc.234 k.188; P.1392 k.17). W r. 1517 był jeszcze nieletni (P.1392 k.116). Obok brata Jana, z którym przez większość swego życia, może i do śmierci, był niedzielny, współwłaściciel miasta Złotowa oraz wsi: Swięta, Rudna, Błękwit, Stawnica, Lipka, Zakrzewo, Głomsk, Wiśniewko, Kiełpin, Dzierznia w p. nakiel. (ib. k.116; N.213 k.66v). Wraz z bratem Janem dostali 9 III 1532 r. przywilej na jarmarki w Złotowie (Wierzb.I, nr 7947). Obok tegoż brata współdziedzic części miasta Bnina i wsi przyległych, w częściach spadłych zarówno po ojcu jak i po stryju Andrzejowi (p.1392 k.107; 1393 k.751). Połowę swych części w tych dobrach dał w r. 1540 Kasprowi Kaczkowskiemu (P.1394 k.328v). Był też wraz z bratem współdziedzicem miasta Borku z przyległymi wsiami (P.1392 k.116v). Swoją część w Jutrosinie i wsiach przyległych sprzedał w r. 1519 wraz z czwartą częścią Bartoszewic za 400 zł Janowi Jastrzębskiemu (ib. k.307v). Tę część Bartoszewic kupił był w r. 1513 lub nieco wcześniej za 30 grz. od Marcina Bartoszewskiego (ib. k.270v; Kośc.233 k.31). W r. 1529 odkupił ją za 50 grz. od Jakuba Jastrzębskiego (Kośc.345 k.136) i w r. 1531 Mikołaj i Jan B-cy, nazwani niedzielnymi dziedzicami w Bartoszewicach (ib.234 k.188). Mikołaj t. r. czwartą część odkupioną od Marcina Bartoszewskiego, odsprzedał mu z powrotwm za 30 grz. (ib.). Miał ponadto części Wysławic w p. pyzdr., kupione w r. 1522 za 40 grz. od Macieja Wysławskiego (p.1392 k.475v), orza części wsi Smolice, Zdzentowy i pustki czyli lasu Bąkowy w p. pyzdr. 1526 r. (P.1393 k.115). W dobrach: bnińskich, boreckich, jutrosińskich, smolickich obok Mikołaja i jego brata dziedziczył również ich stryj Jan, który w okresie małoletności bratanków sprawował na nimi opiekę. Kiedy Mikołaj w r. 1529 udawał się na służbę wojskową na Podole, części w Borku z przykegłościami i w Złotowie z przyległościami rezygnował wieczyście temu swemu stryjowi (ib. k.278v). Potem jednak, po powrocie, wrócił do dziedzictwa tych dóbr, była to więc tylko forma ich zabezpieczania na czas jego nieobecności, lub może miała praktycznie obowiązywać w razie jego śmierci. Z dóbr położonych w powiecie nakielskim połowę wsi Skic sprzedał w r. 1527 za 400 grz. Janowi Mościckiemu (N.213 k.79v). Część Dębowa sprzedał t. r. za 100 zł Andrzejowi Witosławskiemu (ib. k.79v), zaś całe części Dębowa i prawa do tej wsi nabyte od brata sprzedał w r. 1538 za 400 grz. Sebastianowi Broniewskiemu (ib. k.71v). Był bezpotomny, a zapewne i bezżenny, umarł między r. 1541 i 1542 (G.335a k.258v; P.1394 k.532).

II. Jan B. z Borku, syn Mikołaja i Sławęckiej, zwany też czasem Borkowskim lub Kamieńskim (P.1392 k.476v, 512; 1393 k.52; Kośc.234 k.205; N.213 k.69, 93, 99, 99v). Małoletni w l. 1514-17 (P.1392 k.17, 116). Obok brata współdziedzic miasteczek Bnina, Borku, Jutrosina, Złotowa i wsi do tych miasteczek przylegających. Stryja Jana mianował w r. 1518 na lat pięć opiekunem siebie i swych dóbr, tj. czwartej części miast: Borek, Jutrosin, Złotowo, wsi: Skokowo, Bruczkowo, Zalesie, Przecianowo, Zdziesz, stawiszyn, Zagaliny, Blankwit, Głomsko, Zakrzewo, Swięta, Stawnica, Rogozewo, Siedlec w pp. pyzdr. i nakiel. (P.1392 k.239v). W r. 1521 mianował stryja ponownie opiekunem swych dóbr (ib. k.405v). W r. 1521 mianował stryja ponownie opiekunem swych dóbr (ib. k.405v). Wykupiwszy od Jana Jastrzębskiego na zasadzie prawa bliższości te części Jutrosina i wsi przyległych, które sprzedał był brat Mikołaj, sprzedał te dobra w r. 1521 za 1400 zł stryjowi Janowi (ib.). Bratu Mikołajowi sprzedał w r. 1523 za 40 grz. części dworu, siedlisk i sadzawek w Borku (ib. k.503). Odziedziczone po ciotce Barbarze zamężnej Kobylińskiej części Smlic w p. pyzdr., należne mu z działu z bratem i stryjem, sprzedał w r. 1523 za 800 zł temuż stryjowi Janowi (ib. k.535v). Części w Dębowie w p. nakiel., należne sobie z działu z bratem, sprzedał w r. 1524 za 232 zł Janowi Broniewskiemu (N.213 k.69). Swoje części Bnina i wsi przyległych sprzedał w r. 1525 za 1200 zł synom stryja Jana: Stanisławowi, Janowi i Andrzejowi (P.1393 k.52). Swoje części Złotowa i wsi przyległych sprzedał w r. 1533 za 1600 zł bratu Mikołajowi (ib. k.606v). Części dziedziczne i zastawne w Bninie i wsiach przyległych dał w r. 1534 temuż bratu (ib. k.693). W r. 1539 odziedziczone po stryju Andrzeju części Bnina i wsi przyległych dał bratu Mikołajowi (P.1394 k.299), zaś części w Borku i wsiach przyległych sprzedał za 2500 zł owdowiałej stryjence Ludmile (P.1394 k.278). Wedle zobowiązania brata Mikołaja swe czwarte części we wsiach Smlice, Zdzętowy i Bąkowy sprzedał w r. 1542 za 1500 zł Janowi i Stanisławowi Siedleckim (P.1394 k.532). Był spadkobiercą brata Mikołaja. W r. 1543 dziedzic w Borku i Złotowie, kupił za 2000 zł od Jakuba Jastrzębskiego części Borku i wsi przyległych (Py.23 k.159v). Bezpotomny, a zapewne i bezżenny, nie żył już w r. 1544 (P.1395 k.140).

(B) Jan, syn Andrzeja i Małgorzaty, z braci najstarszy, wspomniany już w r. 1488 jako Jan ze Złotowa (N.146 s.17), może po matce dziedzic części w Łabiszynie i Złotowie wspólnie z bratem Mikołajem i siostrą Barbarą (P.1387 k.129v). Wraz z tym rodzeństwem wiódł w r. 1493 spór o granice Złotowa i wsi Górzna w p. nakiel. z Małgorzatą z Gołańczy, wdową po Macieju z Grudny, kasztelanie bydgoskim (P.22 k.129v). W r. 1496 odkupił za 3000 zł w. od brata Mikołaja jego dział w dobrach łabiszyńskich (P.1383 k.129v0. Chodził w r. 1497 z orszakiem na wojnę wołoską (Star. Pr. Pol. Pomn.VII). Od siostry Barbary owdowiałej Pogorzelskiej kupił 1503 r. za 750 zł węg. jej części w dobrach łabiszyńskich (P.1389 k.297v). Od tejże siostry, wtedy już zamężnej Kobylińskiej odkupił w r. 1506 za 750 zł w. jej działy w Złotowie i wsiach: Stawnica, Zakrzewo, Głomsko, Wiśniewka, Lipka, Gogolina, Kiełpino, Blankwit, Rudna, Dębowo, Smiardowo, ługi w p. nakiel. (N.146 s.392v). Pozwany w r. 1506 przez brata Andrzeja wbrew woli małoletnich bratanków, ponadto zaś na Smolicach na oprawę matka Jana. Sąd grodzki kaliski nakazał jednak dokonanie działów w Borku 9 II (I.Kal.6 k.104). Uzyskawszy z działu z bratem Andrzejem i bratankami po bracie Mikołaju trzecią część miasta Borku i części wsi: Skokowo, Zdziesz, Przecianowo, Stawiszynek, trzecią część w połowach wsi: Bruczkowo i Zalesie z dóbr boreckich, wreszcie całą wieś Bartoszewice w p. kośc., zobowiązał się w r. 1506 te wszystkie dobra uwolnić od ciężarów i oprawić na nich 500 zł posagu swej żony Ludmiły, córki Zygmunta Kordzboka, wolnego pana na Straburku i Miliczu (P.862 k.107v; 1392 k.368v). Dokonał t. r. oprawy ale na sumę 600 zł w. (P.1390 k.80v). W r. 1507 procesowała go w imieniu własnym i swych córek Marta, wdowa po Jakubie Wargowskim, którą miał podobno wygnać z trzecich części miasta Jutrosina i wsi przyległych: Rogozowo, Bestwin, Siedlec, Rudia i Pawłowo. Te dobra Jan w imieniu własym i bratanków wyderkował był za 200 grz. zmarłemu Jakubowi Wargowskiemu (P.862 k.246v). Dziedzic w Borku nabył w r. 1509 od Łucji, żony Stanisława Gorzechowskiego, jej część rodzicielską w Strzeżewie w p. pyzdr., dając wzamian jeden łan pusty w Zdzieszu i dopłatę 50 grz. (P.786 s.138). Wraz z bratankami niedzielnymi współdzidziczącymi z nim w Bninie, pozwał w r. 1511 Wacława i Stanisława z Ostroroga o wygnanie ich przemocą z miasta Chodcza oraz ze wsi: Rychnowo, Jankowo, Kwilinie i Brudzewko, do których to dóbr mieli prawa nabyte od braci z Chodcza (P.865 k.38). T. r. został przez macochę Katarzynę z Brudzewa kasztelanową kamieńską, pozwany o wygnanie jej z oprawy na wsiach Zwola i Błożejewo w p. pyzdr. (ib. k.51). Po przedłożeniu przywileju króla Wladysława Jagiełły na jarmarki roczne i prawo niemieckie dla Bnina, uzyskał 21 V 1513 r. jarmarki roczne w tym mięścioe na sobotę przed Niedzielą Palmową oraz na Sw. Jadwigę, targi zaś tygodniowe na soboty (Wierzb.I nr 2050). Od Jana Pampowskiego, wnuka Barabry z Bnina żony Cherubina z Gołuchowa, kupił w r. 1516 szóstą część miasta Bnina i połowę wsi Błożejewo z jeziorem, oraz połowę Czyżewa za 1000 zł w. (P.1392 k.84v). T. r. swoją połowę miasta Łabiszyna z połową przedmieść i wsi: Oporowo, Ojrzanowo, Smogorzewo, Mamlicze, Kania w p. bydg. sprzedał za 2400 zł Jerzemu, Stanuisławowi, Mikołajowi i Marcinowi, braciom z Ostroroga, dziedzicom w Lwówku (ib. k.87v). Od Stanisława Strzeżewskiego kupił w r. 1518 za 80 grz. część Strzeżewa w p. pyzdr. (ib. k.201v). Żonie swej Ludmile dał w r. 1520 dożywocie na połowie Bnina i wsi przyległych, a dla synów swych, Stanisława i Jana, mianował opiekunami na wypadek swej śmierci jej rodzonego brata Jana Kordzboka, wolnego pana na Stramburku i Miliczu (ib. k.368v). Część miasta Jutrosina i wsi Siedlec, Rogozowo, Bestwin, Ruda, Pawłowo sprzedał w r. 1522 za 1038 grz. zięciowi swemu Maciejowi Malechowskiemu (ib. k.425v). Opiekę synów Stanisława, Jana i Andrzeja orza dóbr połowy miasta Bnina z przyległymi wsiami powierzył w r. 1524 żonie i jej bratu Janowi (P.1393 k.38v). Siostra jego Barbara "Smolicka", wdowa po Wierzbięcie Kobylińskim, dała t. r. zobowiązanie, iż po jej śmierci otrzyma on części wsi Zdzątawy i sumę wyderkowaną jej przez bratanków, Jana i Mikołaja, na wsi Smolice (ib. k.15v). Miasto Bnin i wsie: Błożejewo, Góra, Kuczkowo, Dębiec, Czołowo, Czuczewo, Borucino, Zwola, Biernatki, Miechorzewo, Czmanie, Gąsiorowo, połowę miasta Borku i częśći wsi: Bruczkowo, Zdziesz, Skokowo, Przecianowo, Smolice, Zdzątowy, Bąkowy, Strzeżewo rezygnował w r. 1524 swym synom Stanisławowi, Janowi i Andrzejowi (py.23 k.53), a od syna Stanisława dostał dożywotnią używalność tych dóbr (ib. k.56v). Części w Zalesiu i Zgalinach z klucza boreckiego dał w r. 1525 swym trzem synom (P.1393 k.55). Dla użytkowania dworu w Smolicach orza dla mieszkańców Smolic i Bartoszewic dostał t. r. od swego zięcia Malechowskiego wolny wyrąb w częściach Jutrosina i wsi Ruda, Bestwin i Pawłowo (ib. k.97v). Całą wieś Bartoszewice sprzedał w r. 1526 za 500 grz. Marcinowi Orczeńskiemu (ib. k.110v). Trzecią część we wsiach Smolice, Bąkowy i Jankowo, odziedziczonych po siostrze Barbarze, oraz czwartą część tychże wsi, nabytą sposobem wyderkafu za 150 zł od bratanka Mikołaja, dał w r. 1527 w dożywocie swej żonie (ib. k.157), ale t. r. swoje tam części sprzedał żonie za 1125 zł w., a części wyderkowe wyderkował jej za 400 zł (ib. k.190v). Połowę Pąchowa w p. bydg. sprzedał w r. 1528 za 600 zł Andrzejowi Witosławskiemu (ib. k.236). Wraz z bratankiem Mikołajem część wsi Wielkie Wilkonice w p. kośc., odziedziczone po Barbarze Smolickiej, sprzedał t. r. za 60 grz. Mikołajowi Wilkońskiemu (Ib. k.256). Połowę Łabiszyna w p. kcyń., połowy przedmieść tamtejszych oraz połowy we wsiach: Oporowo, Ojrzanowo, Smogorzewo, Mamlicze i Kania w p. bydg. sprzedał w r. 1531 za 7000 zł Dobrogostowi Jezierskiemu (ib. k.478v). Zięciowi Stanisławowi Dobrzyckiemu zapisał w r. 1532 sumę 100 zł, a siostrze swej pannie Katarzynie zapisał 321 zł (P.874 k.160, 160v). Żył jeszcze w r. 1534 (Kośc.24 k.209), nie żył już w r. 1535 (P.874 k.53). W r., owdowiała Ludmiła z synami: Stanisławem, Janem i Andrzejem wezwała Mikołaja B. z Borku do przełożenia zapisów wyderkowych na części wsi Smolice, Zdzątowy oraz pustki Bąkowy (Py.171 k.362). W r. 1537 została zwolniona od wyprawy wojennej (Wierzb.III nr 18048). W r. 1539 kupiła za 2500 zł od Jana B., dziedzica w Borku, jego część w tym mieście i we wsiach: Skokowo, Bruczkowo, Zdziesz, Przecianowo, Stołowo, Zalesie i Stawiszyn (P.1394 k.278). Od innego mężowskiego bratanka, Mikołaja, t. r. nabyła wyderkafem za 1600 zł czwarte części w Borku i przyległych wsiach (Py.23 k.144v). Części w dobrach boreckich nabyte od Jana B. sprzedała w r. 1541 za 2500 zł swym synom, Stanisławowi i Andrzejowi, zaś części wyderkowane przez Mikołaja B. wyderkowała wtedy tymże synom za 1600 zł (P.1394 k.433, 433v). W r. 1545, słaba już na zdrowiu, ze swej sumy oprawnej 700 zł dała córkom: Agnieszce, Dorocie, Ludmile, Jadwidze i Katarzynie po 100 zł, zaś Barbarze 200 zł (P.1395 k.225). Już nie żyła w r. 1549 (P.888 k.82). Z córek tych Agnieszka była w r. 1518 żoną Mikołaja Ksiąskiego, Dorota 1-o v. w l. 1522-25 żona Macieja z Konar Malechowskiego, 2-o v. po r. 1544 wyszła za Mikołaja z Konar Kołaczkowskiego. Ludmiła w l. 1526-28 była żoną Andrzeja Witosławskiego. Jadwiga, żona 1-o v. w r. 1529 Jana Golińskiego, 2-o v. w l. 1535-62 za Janem (Januszem) Słonowskim. Katarzyna, w l. 1539-45 za Stanisławem Dobrzyckim. Z synów, o majstarszym Stanisławie zob. niżej. Jan, ur. przed r. 1520 (P.1392 k.368v), część wsi Przewóz sprzedał w r. 1538 za 208 grz. Jakubowi Krajkowskiemu (P.1394 k.230). W r. 1539 był jeszcze małoletnim (ib. k.287v). Żył jeszcze w r. 1540 (Kośc.234 k.420v), zapewne już nie żył w r. 1544 (Py.23 k.170). Andrzej, ur. między r. 1520 i 1524 (P.1393 k.38v). Żył jeszcze w r. 1542 (P.1394 k.536v).

Stanisław, syn Jana i Kordzbokówny, najstarszy z braci, jeden z głównych przywódców luteranizmu wielkopolskiego, małoletni jeszcze w r. 1520 (P.1392 k.368v), wraz z braćmi kupił w r. 1525 za 1200 zł od stryjecznego brata Jana części Bnina i wsi przyległych (P.1393 k.52), t. r. poręczył ojcu za swych małoletnich braci, Jana i Andrzeja, iż gdy dojdą lat sprawnych, dadzą ojcu uzytkowanie Bnina z przyległościami (Py.25 k.170v). Wsie Przewóz i Zgaliny sprzedał ojcu w r. 1528 za 1000 grz. (P.1393 k.216). Na części w Borku, należnej sobie z działu z braćmi, żonie swej Dorocie Słomowskiej, córce Wincentego, zapisał 9 VII 1537 r. dług 100 zł (Py.171 k.208). W r. 1539, jeszcze niedzielny z braćmi, części swoje i Andrzeja we wsi Smolice orza w pustkach Zdzątowy i Bąkowy sprzedał za 6000 zł Janowi i Stanisławowi braciom Siedleckim (Py.23 k.145). Na połowie części w mieście Bninie i wsiach Błożejewo, Czołowo, Kuczkowo, orza w mieście Borek i wsiach Skokowo, Bruczkowo, i Zdziesz oprawił w r. 1542 żonie posag 500 zł (P.1394 k.536v). Miasta Bnin i Borek z przyległościami dał w r. 1543 w dożywocie tej żonie (Py.23 k.160). Swe całe połowy w mieście Złotowo i wsiach: Bląkwiet, Swięta, Rudna, Zakrzewo, Stawnica, Wiśniewka, Kiełpin, Głomsko, Lipka oraz w pustkach Gogolin, Kłoczki, Dzierząsna, w p. nakiel., dobrach odziedziczonych po bracie stryjecznym Janie, dał w r. 1544 Mikołajowi Potulickiemu z Chodzieży, wojewodzie brzeskiemu (P.1395 k.140). T. r. sprzedał za 2000 zł Janowi i Stanisławowi Siedleckim te części wsi Smolice oraz pustek Bąkowy i Zdzątowy, które miał mu rezygnować jego brat Jan (Py.23 k.170). Opiekę swych dzieci i administrację dóbr na wypadek śmierci zlecił w r. 1546 Andrzejowi z Górki, kasztelanowi poznańskiemu i staroście generalnemu wielkopolskiemu, orza swej żonie (P.787 k.1v). Od Wojciecha Jeżewskiego kupił t. r. za 400 grz. połowę młyna na Obrze zw. "Ziemek", we wsi Wycisłowo (P.1395 k.268). T. r. (lub nieco wcześniej) od Jana Bielawskiego z Ruska kupił części Strzeżewa (I.Kal.9 k.411). T. r. 10 III dostał konsens królewski na zapisanie rocznego czynszu od 300 grz. celem erygowania beneficjów kościelnych w Bninie i w Borku (Wierzb.I nr 7664). Łagiewniki w p. kośc. dał wieczyście w r. 1547 Piotrowi, Janowi i Hieronimowi, braciom Zadorskim (Kośc.345 k.215v). Części pustej wsi Strzeżewo w p. pyzdr. sprzedał t. r. za 1000 zł Janowi Bielawskiemu, a jednocześnie kupił od niego za 200 zł ćwierć roli w tej wsi (Py.31 k.2). Od Macieja Zgalińskiego dostał w r. 1549 część w Zalesiu w p. kośc. (P.1395 k.453v). Oboje z żoną połowę młyna "Ziemek" w Wycisłowie sprzedali w r. 1550 za 400 grz. Łukaszowi Kluczewskiemu (ib. k.547v). Dorota t. r. skasowała swą oprawę na Bninie i Borku, a mąż zapisał jej dług 4000 zł (P.890 k.94v, 95). Stanisław był komisarzem powiatów poznańskiego i kościańskiego w r. 1551 (ZTP 28b s.1898). Posłował na sejm 1553 r. Jako spadkobierca braci swych stryjecznych, Jana i Mikołaja, pozywany był t. r. przez Katarzynę Pogorzelską, wdowę po Janie Czesławskim, o niedopełnienie danego przez nich zobowiązania co do sprzedaży pustek Zgaliny (P.894 k.780v). Wedle tego zobowiązania, danego w swoim czasie Andrzejowi Pogorzelskiemu, części wsi Zgaliny Stanisław sprzedał w r. 1554 za 70 grz. jego córce Katarzynie Czesławskiej (P.1396 k.192). Od Jana Słomowskiego dostał w r. 1556 całą wieś Słomowo i części pustek Drumliska, Gulczewo i Bienkowiec w p. gnieźn. (ib. k.341v). Na sejmie w l. 1556/57 należał do czołowych działaczy ruchu egzekucyjnego. Słomowo dał w r. 1559 Januszowi Słomowskiemu (ib. k.678). Posłował na sejm w l. 1562/63. Zapisał w r. 1564 4000 zł posagu córce Uliannie (P.906 k.571). Był w l. 1565-67 poborcą podatków województwa poznańskiego (P.787 k.57; Kośc.245 k.1v). W r. 1568 przeprowadzał działy między swymi synami (P.1397 k.739v). W r. 1569 był już sędzią ziemskim poznańskim (P.787 k.59v0. Jeszcze w r. 1569 był już sędzią ziemskim poznańskim (P.787 k.59v). Jeszcze w r. 1568 widzimy na tym urzędzie Strzeżmińskiego (I.Kal.34 s.778). Posłował w r. 1569 na sejm lubelski. Odegrywał doniosłą rolę na synodzie sandomierskim w kwietniu 1570 r., ale samemu dziełu zjednoczenia z kalwinami był potem przeciwny. Na elekcji w r. 1573 był zwolennikiem Piasta. Umarł przed przed 20 VIII 1576 r., kiedy odbywały się wybory następcy na urząd sędziego ziemskiego poznańskiego (Akta Sejmikowe I s.27). Synowie, Jan i Zygmunt, o których niżej. Córka Ulianna, juz wspomniana, niezamężna, mając sprawy sądowe z bratankami po Zygmuncie, dostała od króla w r. 1593 opiekunów i kuratorów dla prowadzenia jej spraw (P.959 k.264). Dziedziczka części Zalesia i pustek Zgaliny, dobra te w r. 1605 sprzedała za 20.000 zł bratankowi Piotrowi (P.1405 k.463v). Umarła między r. 1612 i 1628 (P.988 k.571; Ws.41 k.478).

I. Jan, syn Stanisława i Słomowskiej, z luteranizmu przeszedł na kalwinizm, dostał w dziale od ojca w r. 1568 miasto Bnin i wsie: Błożejewo, Góra, Dębiec, Kuczkowo, Czychowo, Borucino, młyn Zwola na Warcie w Borucinie, Czołowo, Miedźwiedź, Miechorzewo w p. pyzdr, części Zalesia i pustek Zgaliny w p. kośc. (P.1397 k.739v). Części Zalesia dał w r. 1570 ojcu (P.1398 k.57). Dał mu też t. r. w dożywocie Bnin z przyległymi wsiami (ib. k.79). W r. 1578, krótko po 13 X, zaślubił Katarzynę Borkównę Gostyńską, córkę Mikołaja, kasztelana santockiego, i Małgorzaty Jaszewskiej, a dostał przed ślubem od przyszłego teścia zapis długu 12.000 zł, jako jej posag (P.931 k.621v). Kwitował w r. 1579 teścia z 7000 zł na poczet tej sumy (P.933 k.157, 639). Jako były kanonik kościoła Najśw. Marii Panny na Górce Poznańskiej cedował w r. 1580 Maksymilianowi Słomowskiemu toczoną przeciwko Mikołajowi Mieszkowskiemu sprawę o dziesięcinę z Drzązgowa (P.935 k.157, 639). Siostrze swej, Uliannie, zapisał w r. 1582 roczną pensję 200 zł na dobrach Zalesie i Zgaliny (P.938 k.631). Od Stanisława hr. z Górki, wojewody poznańskiego, kupił w r. 1584 za 4000 zł części miasta Bnina i wsi przyległych (P.1399 k.427v0. Wieś Czołowo z pustką Czyczewo sprzedał w r. 1585 temuż wojewodzie poznańskiemu (P.1399 k.455). Nie żyła już t. r. bezdzietna Katarzyna Gostyńska, a Jan skwitowany został przez Jana Borka Gostyńskiego, kasztelana santockiego, z 12.000 zł jej posagu oprawionego na Bninie (P.945 k.124). Opiekun bratanków po Zygmuncie, dziedziców Borku 1587 r. (Kośc.267 k.207v). Umarł między r. 1589 i 1591 (P.952 k.516; 956 k.227v). Jego spadkobiercami byli bratankowie (P.964 k.954).

II. Zygmunt, syn Stanisława i Słomowskiej, z luteranizmu przeszedł na kalwinizm. Mąż Elżbiety z Góry Konarskiej, córki Piotra, cześnika kaliskiego, wdowy 1-o v. po Ambrożym Cerekwickim, która oprawę 800 zł swego posagu daną sobie przez pierwszego męża w r. 1554 na połowie dóbr Gałązki i Borzęciczki w p. pyzdr. oraz prawa oprawne do połowy sum ze wsi Wrotkowo i Obra, zdeponowanych w kancelarii gnieźnieńskiej przez Andrzeja z Górki, starostę wałeckiego, sprzedała w r. 1564 za 1600 zł Wojciechowi Marszewskiemu (P.1397 k.305v). Z działu w r. 1568 otrzymał miasto Borek i wsie: Skokowo, Bruczkowo, Przecianowo, Stołowo, Tobołowo, ćwierć roli i pastwiska ugorowe w Strzeżewie w p. pyzdr. oraz Stawiszyno w p. kośc. (P.1397 k.739v). Miasto Borek w r. 1571 dał w dożywocie ojcu (R.Kal.3 k.410v). Janowi Pogorzelskiemu zobowiązał się w r. 1579 sprzedać za 3000 zł sześciu osiadłych sześciu osiadłych kmieci w Bruczkowie (Py.116 k.83v). Umarł w r. 1581 (P.936 k.159v; 937 k.269v), a Elżbieta Konarska w r. 1582 była już 2-o v. żoną Piotra Jaraczewskiego (P.939 k.246v). Żyła jeszcze w r. 1586 (P.947 k.209). Z córek Zygmunta, Anna dostała w r. 1580 zapis od stryja Jana (P.934 k.620v). Ludmiła w r. 1589 wyszła za Andrzeja Jemiołkowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1599 Helena zaślubiła w r. 1591 Piotra Kołaczkowskiego i żyła z nim w r. 1596. Synowie: Andrzej, wspomniany w r. 1580 (P.937 k.269v), zapewne już nie żył w r. 1587 (Kośc.267 k.207v), nie żył napewno w r. 1589 (P.951 k.160v), Ulisses, o którym niżej, Piotr, o którym niżej, i Stanisław. Jan, wspomniany w r. 1581, brał udział w r. 1592 w dziale dóbr po śmierci stryja Jana, kiedy to wraz z bratem Stanisławem wziął miasto Bnin, wieś Błożejewo, młyn Wolski na Zwoli, pustki Biernatki, Dębiec, Miechorzewo, Niedźwiedź (P.958 k.340. T. r. folwark Przecianowo w mieście Borku zastawił za 500 zł Janowi Kurowskiemu (I.Kal.59 s.568). W r. 1603 swą część w Bartoszewicach w p. kośc. sprzedał za 6000 zł Piotrowi Kołaczkowskiemu (P.788 k.36). Żył jeszce w r. 1611 (P.1002 k.802v). Stanisław, wspomniany w r. 1581, jeszcze w r. 1595 nieletni (P.964 k.944), części w Bruczkowie otrzymane z działu z bratem Piotrem sprzedał w r. 1601 za 4000 zł szwagrowi Andrzejowi Jemiołkowskiemu (P.1404 k.38). Mąż Anny Pogorzelskiej, córki Hieronima, wdowy 1-o v. po Krzysztofie Jaraczewskim, która w r. 1602 zapisała mężowi dług 2000 zł (Py.131 k.97v). Umarł w r. 1608 (P.980 k.110; Py.134 k.243v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1609 (P.982 k.809v).

I) Ulisses, syn Zygmunta i Konarskiej, wspomniany w r. 1581 (P.937 k.269v). W dziale z braćmi w r. 1592, po śmierci stryja Jana, dostał części w Bruczkowie z pustką Szołowo i od brata Jana zobowiązanie corocznej wypłaty 150 zł (P.958 k.340). Żonie Annie Słupskiej, córce Wacława i Zofii Bronikowskiej, którą zaślubił w Bronikowie w r. 1593 (LC Smigiel), zapisał t. r. dług 4000 zł (Kośc.273 k.289v). W r. 1595 skasowała ona swą oprawę na Bninie (P.964 k.83, 964v). Wraz z bratem Janem, ako spadkobiercy stryja Jana swe części w Zalesiu i pustce Zgaliny sprzedali w r. 1595 za 4000 zł i roczną prowizję 40 zł ciotce Uliannie (P.1401 k.606v). Z ponownego działu spadku po stryju dostał t. r. wraz z bratem Janem, miasto Bnin z wsiami: Błożejewo, Zwola, Miechorzewo, Gąsiorowo, Miedźwiedź, Góra, Biernatki, Kuczkowo, Dębiec, Pieczyska, Borucino, ponadto zaś Zalesie z pustką Zgaliny (P.964 k.954v). Obaj z bratem miasto Bnin z folwarkiem i wymienionymi wyżej wsiami sprzedali t. r. za 27.000 zł Katarzynie z Kościelca Opalińskiej, marszałkowej nadwornej koronnej, i jej synowi Andrzejowi, proboszczowi płockiemu (P.964 k.968v; 1401 k.611). Ulisses dożywocie z żoną spisał w r. 1597 (P.1402 k.480v). W r. 1609 mianował opiekę dla zrodzonych z nią dzieci (P.982 k.209). Żył jeszcze w r. 1611 (P.1002 k.781v), nie żył w r. 1619 (ib. k.802v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1624 (N.173 k.509). Synowie Ulissesa: Piotr, o którym niżej, Wacław i Jan. Wszystkim trzem scedowała w r. 1609 zapis 800 zł, otrzymany od Piotra B., Ulianna B. (P.982 k.93). Był jeszcze syn Andrzej, ochrzcz. w r. 1602 24 III (LB Fara, Poznań). Wacław w r. 1626 skwitowany przez Stefana Kierskiego z kontraktu dzierżawnego wsi Pawłowice i Złotniki (P.1017 k.442v) żył jeszcze w r. 1636 (P.1033 k.799). Jan, ochrzcz. w r. 1603 14 XII (LB Fara, Poznań), żył jeszcze w r. 1625 (P.153 k.47v).

Piotr, syn Ulissesa i Słupskiej, zrazu mając tylko mniejsze święcenia instalowany 13 VII 1615 r. na kanonię poznańską, ale został pozbawiony tej kanonii przed 7 V 1618 r. (Weiman, s.82-84). Pisarz kancelarii koronnej otrzymał kolejne zezwolenia królewskie na wykup sołectwa we wsi Wąchabno w starostwie kopanickim 3 VII 1619 r. (M.K.163 k.216), sołectwa oraz łana roli we wsi Kurzagóra w starostwie kościańskim 11 VIII 1620 r. (ib.166 k.276v), wójtostwa w Międzyrzeczu oraz sołetw we wsiach Kęsice i Niedopyle w starostwie międzyrzeckim (ib.165 k.7, 166 k.413v), wreszcie dał mu król 16 III 1621 r. dom w Międzyrzeczu, folwark i 4 łany roli (ib.165 k.241v). Ożeniony był zrazu z N. Ossowską (Boniecki). Z drugą żoną, Barbarą z Goraju Brezianką, córką Ernesta i Barbary Schoeneich, ur. około 1601 r. wdową po trzech mężach: Tomaszu z Bukowca Srzemskim, Macieju Broniszu i Andrzeju Skórze z Gaju Obornickim, spisał wzajemne dożywocie w r. 1623 przed aktami ziemskimi warszawskimi (P.172 k.216; 1016 k.267). W czasie najazdu na Chalin w r. 1625 zastrzelił już rannego Macieja Srzemskiego, opiekuna Tomasza Srzemskiego, pasierba swego (P.153 k.47v). Był sekretarzem JKMci w r. 1626 (P.1016 k.267). W imieniu własnym i żony dał w r. 1626 Janowi Skórze z Gaju Obornickiemu poddanych żony z Kołaczkowas, przebywających u tego Obornickiego (Kośc.294 k.17v). Od Michała Kierskiego kupił w r. 1637 za 13.000 zł Napachanie w p. pozn. (P.1419 k.77v). Od Stanisława Mrowińskiego kupił w r. 1638 za 9000 zł części we wsi Mrowino i w pustce Rudki (ib. k.508v). Od Barbary Mrowińskiej, wdowy po Janie Mierzewskim, dostał w r. 1639 części Mrowina (ib. k.1201v). Trzymał wraz z żoną w r. 1639 Chalin, własność pasierba Macieja Srzemskiego (P.164 k.475v). Od króla dostał 30 XI t. r. pewne pola z lasami zajęte bezprawnie przez mieszczan wałeckich (P.166 k.25v), zaś 24 I 1640 r. dostał konsens królewski na wykupienie wsi Kamieniec w p. gnieźn. (M.K.186 k.137). Otrzymał też 18 VIII 1640 r. domy żydowskie i spichrze w Międzyrzeczu i Skwierzynie (ib. k.1201v). W r. 1647 pozwał Piotra jego pasierb Tomasz Srzemski, oskarżając o to, iż zabiwszy opiekuna owego pasierba, wziął nieletniego do siebie i chował przez lat dwadzieścia "w grubej prostocie" i nędzy, mimo znacznego majątku ojcowskiego. Tomasz trzymany był głównie u babki Barbary z Schoeneichów 1-o v. Breziny, 2-o v. Żegockiej. Piotr "zajednał" był głowę Macieja Srzemskiego. Tomasz pozwał go teraz na Trybunał, twierdząc, że w swoim czasie przed sądem królewskim stawał "zmownie" ze stroną, a na nim "nieznającym prawa" wymożono kwity i zapisy, potem obłożono trzema infamiami o niesłuszne oskarżanie matki o zabójstwo stryja (P.172 k.156v). Piotr w r. 1648 oprawił swej żonie posag 3000 zł na połowie wsi Napachanie i na połowie części Mrowina (P.173 k.276). Otrzymał od króla 19 I 1649 r. folwarczek z trzema osadnikami we wsi Dąbrówka w starostwie obornickim (M.K.191 k.21). Barbara Brezianka w myśl dektretu królewskiego w sprawie ze swym synem Tomaszem Srzemskim, skasowała w r. 1652 dożywocie otrzymane od pierwszego męża (P.1065 s.245). Piotr dożywocie wsi Dąbrówka z teuty obornickiej scedował w r. 1653 za konsensem królewskim synowi Stanisławowi (Kośc.303 k.691v). Wedle brzmienia instrukcji sejmiku średzkiego z r. 1661, uprosił był tę wieś od króla bezprawnie i nie płacił miasteczku Obornikom 100 grz. rocznie, do czego był zobowiązany (P.187 k.192). Żonę skwitował w r. 1655 z ruchomości (P.1068 k.3v). Syna Franciszka kwitował w r. 1658 (P.1070 k.31v). Piotr wraz z żoną przed r. 1661 sprzedali Mrowino (P.187 k.109). Umarł 18 I 1661 r. Wdowę, wkrótce potem, najechał w jej dożywociu i oprawie w Napachaniu syn Stanisław. Odmawiał poddanych od posłuszeństwa, ją zaś samą zelżył i uderzył obuchem (P.187 k.114). W r. 1663 zapisała 3000 zł karmelitom od Bożego Ciała w Poznaniu (P.1073 k.1427). Synowie, Stanisław i Franciszek, których niżej. Córka Katarzyna, wydana 1-o v. w r. 1643, krótko po 11 IX, za Stanisława Bartochowskiego, 2-o v. w l. 1646-1652 była żoną Stefana z Tuchorzy Ossowskiego, a 3-o v. w l. 1662-66 Jana Przybyszewskiego.

(I) Franciszek, syn Piotra i Ossowskiej, dziedzic połowy Mrowina w r. 1648 (P.173 k.705). Ożenił się z Anną Zbijewską, córką Stanisława i Zofii z Budzisławia. Nastąpiło to niewątpliwie w r. 1657, kiedy to pod zakładem 20.000 zł zawierał kontrakt z Wojciechem Zbijewskim, jej bratem (Ws.56 k.674v). W r. 1658 spisał z nią wzajemne dożywocie (P.1070 k.201v). Franciszek nie żył już w r. 1662, kiedy Anna idąc powtórnie za Jana Boguckiego, zapisała mu przed ślubem dług 6000 zł (Ws.63 k.492v). W r. 1670 skasowała zapisaną jej prze pierwszego męża oprawę na Napruszewie (P.1868 X k.111v). Jako wdowa już i po Boguckim żyła jeszcze w r. 1689 (P.1117 IV k.40v). Syn Piotr.

Piotr, syn Franciszka i Zbijewskiej, sumy zapisane dziadowi Piotrowi i przez niego scedowane synowi Franiszkowi, ojcu swemu, scedował w r. 1677 swej matce (G.86 k.4). Bezdzietny, nie żył już w r. 1682, a spadkobierczyniami jego były siostry stryjeczne, Tymieńska i Goślińowska (P.1105 VII k.49; 1107 IV k.12v).

(II) Stanisław, syn Piotra i Brezianki, pod Korsuniem w r. 1648 dostał się do niewoli i przebywał w niej dziesięć lat. Wykupił go z niewoli Kutnarski, kanclerz hospodara wołoskiego. Miał wieś Dąbrówkę, konferowaną sobie przez króla (P.187 k.109, 114). Po ojcu był dziedzicem wsi Napachanie. Żoną jego była Anna Schlichting, córka Eliasza i Katarzyny Przysieckiej, wdowa 1-o v. po Macieju Tworzyjańskim (P.184 k.1v; Ws.59 k.1016). Żeniąc się z nią w r. 1657, krótko przed ślubem 15 XI oprawił jej 10.000 zł posagu (P.1069 k.46v). Wzajemne dożywocie spisał z nią w r. 1658 (P.1070 k.279v). W r. 1663 zapisał jej dług 5000 zł (P.1073 k.481v, 482). Nie żył już w r. 1676 (P.1094 k.658v). Anna nie żyła w r. 1678 (Ws.73 k.289). Córki: Zofia, w r. 1669 wdowa po Romanie z Sienna Sulmowskim, Katarzyna, w l. 1676-87 żona Stefana Tymińskiego, Marianna, dziedziczka połowy wsi Napachanie, kupił drugą połowę w r. 1680 za 11.500 zł od swej siostry Tymińskiej (P.1101 III k.51v). Była już wtedy żoną Stanisława Goślinowskiego, z którym żyła jeszcze i w r. 1683. Drugim jej mężem był w l. 1685-87 Marcin Kędzierzyński. Były jeszcze córki bliźniaczki, Jadwiga i Katarzyna, obie ochrzcz. 2 X 1658 r. (LB Fara, Poznań).

II) Piotr, syn Zygmunta i Komarskiej. z działu przeprowadzonego po śmierci stryja Jana w r. 1592 dostał folwark Przecianowo (P.958 k.340). Domek w Poznaniu rezygnował Wacławowi Słupskiemu, co w r. 1605 aprobowali jego bracia, Ulisses i Jan (P.964 k.954v). We ostatecznym dziale dóbr pozostałych po stryju Janie dostał wraz z bratem Stanisławem w r. 1595 część miasta Borku z folwarkiem Zdziesz, część wsi Bruczkowo i "puszczę" Stawiszyn (P.964 k.954v). We dworze w Bninie, będącym w posesji Wacława Słupskiego, zabił w r. 1594 Feliksa Otrębusza z ziemi warszawskiej, o co w r. 1595 pozywał go Adam Otrębusz (P.962 k.921v; 964 k.1257). Przypadłe sobie z działu z bratem Stanisławem części Bruczkowa sprzedał w r. 1597 za 4000 zł Andrzejowi Jemiełkowskiemu (R.Kal.7 k.68). Wraz z bratem Stanisławem całe miasto Borek ze wsią Skokowo i pustkami Stołowo i Stawiszyn oraz z pustymi folwarkami w Zdzieszu i Przecianowie sprzedali w r. 1598 za 33.000 zł Andrzejowi Borzewskiemu (P.1402 k.745). Piotr nabył potem sposobem wyderkafu w r. 1598 za 4400 zł na jeden rok od Andrzeja Brodowskiego jego dobra w Włościejewicach i Brzostowni (P.1402 k.749). Dnia 19 VIi 1602 r., krótko przed ślubem z Katarzyną Domiechowską, otrzymał od jej ojca Wojciecha zapis 2500 zł posagu i wyprawy (I.Kal.68 s.1165). W r. 1603 mowa o nim jako o "nieosiadłym" (Py.131 k.114v). T. r. od Piotra, Andrzeja i Sebastiana Pogorzelskich nabył sposobem wyderkafu za 2000 zł część Koszkowa w p. kośc. (P.1404 k.989v). W r. 1605 oprawił 3000 zł posagu swej żonie Domiechowskiej (P.1405 k.391v). Od braci Jana, Ulissesa i Stanisława dostał t. r. zobowiązanie, iż po śmierci ciotki Ulianny nie będą oni domagali się od niego spadku po niej w Zalesiu i pustce Zgaliny (P.976 k.543). Od tej ciotki on sam t. r. kupił za 20.000 zł jej części w tych dobrach (P.1405 k.463v). Od Wojciecha i Andrzeja braci Krajewskich kupił w r. 1610 za 1700 zł części Krajewic i Bodzewa, ale już w r. 1611 sprzedał je za takąż sumę Wojciechowi Krajewskiemu (P.1407 k.97v, 454). Nie żył już niewątpliwie w r. 1619, kiedy Katarzyna Domiechowska w sprawach majątkowych występowała sama (Kośc.127 k.773v). W r. 1620, jako dożywotniczka, występwała wraz z synami: Andrzejem, Stanisławem, Janem, Wojciechem i Piotrem, dziedzicami Zalesia (Py.140 k.42). W r. 1622 kupiła od swego brata Eremiana Domiechowskiego za 21.000 zł częsci wsi Strzegowa w p. kal. (P.1413 k.149v). Powtórnie była w r. 1625 żoną Piotra Budziszewskiego (ZTP 28a s.1280). Klejnoty, które wraz z synami, Andrzejem i Stanisławem, złożyła w depozyt w klasztorze trzebnickim, dała w r. 1627 synom swym: Andrzejowi, Stanisławowi, Mikołajowi i Wojciechowi (P.1415 k.916). Wszyscy czterej w 1626 r. pozostawali pod opieką między innymi Macieja Misakowskiego (P.1017 k.129). Ich matka drugiemu mężowi dała t. r. wieś Strzegową (ib. k.916v). Nie żyła już w r. 1630. Córki: Ludmiła, niezamężna w r. 1630, dostała wtedy od braci zapis 10.000 zł z sum po matce (I.Kal.96 s.1210). W r. 1663 była żoną Piotra Suchorzewskiego. Anna występowała jako panna i w t. 1642 (LB Droszew). Synowie: Andrzej, Stanisław, Jan, Mikołaj, Wojciech i Piotr, wspomniani w r. 1620 (Py.140 k.42). Z nich, o Janie i Piotrze nie wiem nic więcej. Niewątpliwie pomarli dziećmi.

(I) Andrzej, syn Piotra i Domiechowskiej, pełnoletni już w r. 1628 (ZTP 28b s.1914). Z braćmi Stanisławem i Mikołajem zapisali w r. 1630 siostrom w posagu z dóbr macierzystych 10.000 zł (I.Kal.90 s.1210). W r. 1631 wydzierżawił od Andrzeja Węgierskiego za 1800 zł jego części wsi Myślniew p. ostrzesz. (I.Kal.98a k.993). T. r. miał w zastawie od Wacława Karskiego i jego żony Heleny Węgoerskliej części we wsi Bobry (ib. k.580). W r. 1633 mąż Zofii Izbeli Domaniewskiej, córki Mikołaja, cześnika łęczyckiego (I.Kal.99b s.2117; ZTP 29 s.43), która w r. 1635 kwitowała braci z ojcowizny (I.Kal.101 s.228 k.1048). Współspadkobierca brata Mikołaja 1636 r. (P.161 k.103). Z żoną spisał dożywocie w r. 1642 (Py.63 k.21v). Żył jeszcze w r. 1647 (Kośc.301 k.1070), a już nie żył w r. 1649, kiedy wdowa kwitowała brata mężowego, Wojciecha, z 7350 zł zapisanych sposobem zastawnym na Zalesiu (p.1060 k.710). W l. 1657-61 była ona 2-o v. żoną Andrzeja Chojeńskiego (Py.152 s.183; P.186 k.290).

(II) Stanisław, syn Piotra i Domiechowskiej, małoletni w r. 1628 (ZTP 28b s.1914). Części ojczyste w Zalesiu sprzedał w r. 1636 za 10.000 zł bratu Mikołajowi (P.1418 k.705v). Współspadkobierca tego brata zmarłego w tymże roku (P.161 k.103). Był w r. 1638 księdzem (Kośc.299 k.155v). Z bratem Wojciechem współdziedzic Zalesiaq 1640 r. (P.165 k.492). Sekretarz król. 1649 r. (I.Kal.115 s.1931). Instalowany na kanonię poznańską 30 VI 1657 r. (Weimann, s. 105). Umarł krótko przed 11 VII 1678 r. (ib., s.117).

(III) Mikołaj, syn Piotra i Domiechowskiej, małoletni w r. 1628-30 (ZTP 28b s.1914), zmarł bezdzietnie i niewątpliwie bezżennie w r. 1636 (p.161 k.103). Był dziedzicem części w Zalesiu, w których swój udział po nim Stanisław i Andrzej zobowiązali się 1638 r. odsprzedać za 24.000 zł bratu Wojciechowi (I.Kal.104b s.1898).

(IV) Wojciech, syn Piotra i Domiechowskiej, ur. ok. 1617 r. (P.1033 k.570v), dziedzic Zalesia 1639 r. (Kośc.299 k.272). Od brata Andrzeja kupił w r. 1641 za 12.000 zł jego części po ojcu i po bracie Mikołaju we wsi Zalesie i pustce Zgaliny i za taką samą sumę części tamże od brata, ks. Stanisława (ZTP 29 s.1324, 1328). Od ks. Piotra Kociuskiego, wedle zobowiązania z r. 1643 kupił w r. 1645 Dąbrówkę w p. kośc. za 5700 zł (P.1422 k.11). Pustkę Zgaliny sprzedał w r. 1647 za 1500 zł Hieronimowi Pogorzelskiemu, kasztelanowi przemęckiemu (p.1423 k.16v). Mąż Teresy Chełmskiej, córki Andrzeja i Marianny Cecylii Sielskiej, spiał z nią wzajemne dożywocie w r. 1649 (P.1299 k.19, 23; 1424 k.2). Od Piotra Kołaczkowskiego kupił w r. 1651 (wedle zobowiązania z r. 1648) za 2000 zł części miasta Jutrosina i wsi Sielec (P.1860 k.85v; Ws.51 k.201). Od Ktystyny z Bojanowskich, wdowy po Macieju Tomickim i po Macieju Gorzyńskim orza jej synów Wojciecha i Samuela Tomickich kupił w r. 1652 za 19.000 zł części Szymanowic w p. kal. (R.Kal.14 k.274). Od ojca Chryzostoma Suchorzewskiego, franiszkanina obserwanta na Stradomiu w Krakowie, dostał w r. 1653 cesję dóbr i sum po ojcu (Ws.56 k.377). Janowi Zaborskiemu w 1655 r. zobowiązał się rezygnować swą częśc domu w Kaliszu (I.Kal.121 s.154). Od Tomasza Kotarbskiego dostał w r. 1658 zobowiązanie sprzedaży części w Drogoszewie w p. kośc. za 8.740 zł (Py.152 s.37). Od Stanisława Pogorzelskiego dostał w r. 1658 zobowiązanie sprzedaży części w Drogoszewie w p. kośc. za 8.740 zł (Py.152 s.37). Zrzekł się w r. 1664 opieki nad dziećmi zmarłego Franciszka B. (P.1075 k.83v). Pozywała go w r. 1672 Anna z Kociuskich, wdowa po Aleksandrze Kuczkowskim, dziedzicu Dąbrówki, o bezprawne posiadanie tej wsi (P.199 k.390v). Nie żył już w r. 1684, kiedy Teresa Chełmska występowała jako wdowa (P.1107 III k.51v). Żyła jeszcze w r. 1689 (P.1118 IX k.112), nie żyła w r. 1700 (P.1139 XI k.64v). Córki: Jadwiga, wspomniana w r. 1690, o której więcej nic nie wiem, i Katarzyna, występująca w r. 1700 jako panna dojrzała (ib. k.79). Synowie: Jan, Piotr, Andrzej, Stanisław, Franciszek, Wawrzyniec i Wojciech. Spośród nich, o Janie, Piotrze i Wawrzyńcu zob. niżej, z tym, iż Piotra omówię na końcu. Andrzej występujący w r. 1684 (P.11007 III k.51v), manifestował się w r. 1691 wraz z bratem Wawrzyńcem przeciwko braciom swym, Piotrowi i Stanisławowi, jako opiekunom uciążliwym (ZTP 36 s.365). Stanisław występował w l. 1684-1700 (P.1139 XI k.101v). Frznciszek, wspomniany w r. 1684, jeszcze nieletni w r. 1690 (P.1431 k.585), żył jeszcze w r. 1711 (P.1146 II k.59v). Wojciech występoawł w l. 1719-23 jako rodzony stryj synów sędziego Piotra i współsapdkobierca Teresy z Chełmskich B-ej (P.1192 k.14v).

1. Jan, syn Wojciecha i Chełmskiej, instalowany na kanonię poznańską katedralną 11 VII 1678 r. (Weimann, s.117), nabył w r. 1676 (?) plac w Warszawie przy ulicy Senatorskiej (Boniecki). Zawierał w r. 1684 wraz z braćmi kontrakt z małżonkami Kurnatowskimi o część Drogoszewa w p. kośc., pod zakładem 4000 zł (P.1107 III k.51v) i z małżonkami Gliszczyńskimi o Sszymanowice pod zakładem 700 zł (ib. k.52). Był plebanem w Złotowie w r. 1686 (ZTP 34 s.259). Proboszcz złotowski i zakrzewski 1692 r. (ZTP 35 s.996). Umarł krótko przed 24 V 1694 r. (Weimann, s. 123).

2. Wawrzyniec, syn Wojciecha i Chełmskiej, wspomniany w r. 1684, nieletni jeszcze w r. 1690 (P.1431 k.585). Kwitował w r. 1691 Franciszka Wielowieyskiego (ZTP 36 s.359) i już wtedy był niewątpliwie mężem Anny Wielowieyskiej. Część w Szymanowie dał w r. 1698 swemu bratu Piotrowi (P.1135 X k.224). W r. 1699 był zastawnym posesorem Zorzewka w p. kon. (I.Kon.70 k.574v). Oboje wraz z żomą wydzierżawili w r. 1706 od ks. Łukasza Wielowieyskiego, dziekana kamienieckiego, wsie Broniszewice i Polskie (I.Kal.157 s.79). Wawrzyniec, bezdzietny, nie żył już w r. 1711 (P.1146 II k.59v). Owdowiała Anna kwitował w r. 1714 mężowego brata Piotra z 1000 zł (Kośc.311 s.311).

3. Piotr, syn Wojciecha i Chełmskiej, w r. 1679 dworzanin Rafała Leszczyńskiego, krajczego koronnego (ZTP 32 s.1608). Od braci: ks. Jana, Stanisława, Franciszka, Andrzeja i Wawrzyńca kupił w r. 1689 za 18.000 zł Szymanowice (P.1118 IX k.112). W imieniu własnym i nieletniego rodzeństwa sprzedał w r. 1690 Wojciechowi Kurcewskiemu za sumę 24.000 zł Szymanowice w p. kal. oraz pusykę Trąmpczynko cz. Swinkowo w p. pyzdr. (P.1431 k.585). Żonie swej Annie Krąkowskiej, córce Wojciecha, kasztelana krzywińskiego, i Jadwigi Łąckiej, oprawił w r. 1691 posag 8000 zł (P.1121 IV k.585). Od Wladysława Łąckiego dostał w r. 1698 zobowiązanie sprzedaży dóbr Samostrzele, Mrozowo, Żelazna, Kraczki za 184.500 zł (N.201 III k.19). Sędzia grodzki nakielski w r. 1710 (N.193 s.34). Wraz z bratem Franciszkiem w r. 1711 spadkobiercy brata Wawrzyńca (P.1146 II k.58, 59v). Od Eusatchego Noskowskiego kupił w r. 1713 za 15.000 zł części wsi Zalesie i Zgaliny pustki (P.1147 II k.214). Umarł między 4 XI 1715 r. i 28 VII 1716 r. (N.199 s.29). Zostawił wsie Samostrzele, Mrozowo, Żelazna, Kraczki w p. nakiel. oszacowane na 150.000 zł, oraz gotówką 116.000 zł. Wdowa wraz z synami: Rafałem, Stanisławem i Piotrem kupił w r. 1716 od swego ojca za 124.800 zł dobra Wyrzysk, Osiek i inne w p. nakiel. (W.90 k.181). Wraz z tymiż synami dobra owe sprzedała w r. 1717 za 129.000 zł Mikołajowi Rydzyńskiemu (N.199 s.96). Żyła jeszcze w r. 1729, kiedy zapisała 14.000 zł swym córkom Eleonorze i Jadwidze (N.206 s.138). Nie żyła w r. 1735 (N.205 s.118). Córki Piotra i Krąkowskiej: Zofia, w r. 1710 za Pawłem Łakińskim, Eleonora, żona 1-o v. w r. 1713 Antoniego Zdzychowskiego, podczaszyca wschowskiego, 2-o v. przed 24 IV 1721 r. poszła za Jana Rydzyńskiego, Jadwiga, w l. 1727-35 żona Kaspra Miaskowskiego, potem podstolego poznańskiego, Anna, niezamężna w r. 1733 (N.205 k.149v). Synowie: Rafał, Sstanisław, Wojciech, o których niżej, Piotr, który w r. 1709 brał w zastaw na trzy lata od Wladysława Łąckiego, kastelanica kaliskiego, za 88.000 zł miasto Łobżenicę (W.90 k.14v0., bezpotomny i bezżenny, zamordowany, nie żył już w r. 1722 (N.201 k.12).

1) Rafał, syn Piotra i Krąkowskiej, w r. 1717 był zastawnym posesorem wsi Lubosz i Chorzewo z folwarkiem Daleszynek (P.1151 k.146). Lubosz, Charzewo, Daleszynek w p. pozn. i Złotniki w p. gnieźn. kupił w r. 1719 za 130.606 zł od Andrzeja Borkowskiego pułkownika wojsk W. Ks. Litewskiego, bratanka i spadkobiercy Franciszka Borkowskiego sędziego grodzkiego wałeckiego (P.1171 k.71). Od Wojciecha Skarbka Malczewskiego kupił t. r. za 7100 zł Dąbrówkę w p. kośc. (P.1176 k.62v). W dziale z 16 VII 1772 r. dostał Zalesie, oszacowane na 15.000 zł, orza od brata Wojciecha wypłatę sumy 60.000 zł i od tegoż brata 3873 zł z dóbr samostrzelskich (N.201 k.12). Dziedzic Drogoszewa 1723 r. (Ws.80 k.69v). Żona jego Marianna Kwilecka, córka Wojciecha i Urszuli Chrzątowskiej, w dziale dóbr po swych dziadkach, Adamie i Konstancji z Rożnowskich Kwileckich dostała w r. 1725 sumę 45.000 zł, którą mąż zabezpieczył jej jako posag (P.1200 k.37, 39). Spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1726 (N.202 k.163v). Dziedzic Lubosza i Charzewa, kupił 28 VI 1728 r. od Antoniego Bolesza wolny wyrąb w lasach charzewskich (P.1221 k.56v). Od spadkobierców Remigiana Żółtowskiego skupił w l. 1736-37 za ogólną sumę 193.000 zł części we wsiach Psarskie, Koninko w p. pozn. i Panienka w p. kośc. (p.1246 k.150; 1251 k.100). T. r. od Jana Krzysztofa Konarskiego kupił za 140.000 zł Gnuszyno, Kikowo, Bielejewo w p. pozn. (P.1251 k.117). Bielejewo sprzedał w r. 1738 za 60.000 zł Franciszkowi Sczanieckiemu (P.1253 k.273v). Zalesie, Dąbrówkę i części Drogoszewa sprzedał w r. 1742 za 144.000 Janowi Nieświastowskiemu (P.1267 k.51v). Panienkę sprzedał w r. 1744 za 640.000 zł Kazimierzowi Błociszewskiemu (P.1275 k.63v). Od Stanisława Grabskiego, stolnikowicza bracławskiego, kupił t. r. za 100.000 zł połowę dóbr Jaromierz, Uście i Olędry w p. kośc. (ib. k.139). Kasztelan śremski w r. 1746, dobra dziedziczne Lubosz, Charzewo i Daleszynko sprzedal w r. 1748 za 152.000 zł Karolowi Opalińskiemu, starościcowi śremskiemu, a jednocześnie kupił od tegoż Opalińskiego za 260.000 zł miasto Opalenicę i wsie: Jastrzębniki, Rudniki, Porażyn, i folwark Silinko (P.1293 k.154, 155). Rafał nie uiścił należnej za te dobra sumy i Opaliński w r. 1755 cofał się z kontraktu (P.1315 k.108). Współspadkobierca Alekasndra Sielskiego, kasztelana gnieźnieńskiego (brata prababki, Marianny Cecylii z Sielskich Chełmskiej), oraz Stanisława Chełmskiego, starosty kopanickiego, nabywca praw od innych spadkobierców, odziedziczone po nich wszystkich dobra: Żeronice, Żeroniczki, Wolę Kołkową oraz pustkę Ostoja w p. orłowskim sprzedał w r. 1750 za 88.100 zł Aleksandrowi, Bogusławowi i Andrzejowi Kożychowskim, synom Stanisława, cześnika wieluńskiego (P.1299 k.19, 23). Złotniki w p. gnieźn. sprzedał w r. 1752 za 15.604 zł Maciejowi Gądkowskiemu, pisarzowi grodzkiemu poznańskiemu (P.1307 k.60v). W r. 1760 po śmierci swej żony, córkom swym: Rozalii, Urszuli, Katarzynie, Eleonorze, Esterze, pannom, zapisał posagi równe posagowi najstarszej córki Anny, zamężnej Swinarskiej, tj. każdej po 60.000 zł, gdyby zaś która z nich szła do klasztoru, po 10.000 zł (Ws.92 k.226). W r. 1768 synom swym: Stanisławowi, Łukaszowi i Ignacemu dał trzy klucze: psarski (Psarskie, Koninko, Gnuszyna, Kikowo, Podpniewek, Bielawy, Olędry W. i M.),, luboski (Lubosz, Charzewo, Daleszynko), jaromierski (Jaromierz, Uście Wyższe i Niższe, Olędry Nowe i Stare i Groszuwek (?)). Cedował im rónież sumy (Ws.94 k.153, 157). Z kasztelanii rezygnował w r. 1769, przed 5 VII (Kossakowski). Umarł w r. 1769 lub 1770. W wspomnianych wyżej córek, Anna, ur. około r. 1727, wyszła przed 7 I 1748 r. za Mikołaja Swinarskiego, podczaszego kaliskiego, potem kaszt. inflanckiego i umarła 9 V 1771 r. w Wieleniu. Rozalia była 1-o v. 1763 r. żoną Franciszka Józefa Moszczeńskiego, kasztelana lędzkiego, z którym żyła jeszcze w r. 1785. Urszula, ur. 25 X 1739 r. (LB Psarskie), zaślubiła 1-o v. 17 II 1765 r. w Lubaszu Andrzeja Odrowąża Chwałkowkiego, skarbnika wschowskiego, zaś 2-o v. w r. 1771 wyszła za Walentego Gozimirskiego, wojskiego wschowskiego, późniejszego kasztelana elbląskiego, którym żyła jeszcze w r. 1785. Jej trzecim mężem był Lutomski. Zmarła 24 VI 1799 r., mając ponad 60 lat, pochowana w Gułtowach. Katarzyna Antonina, ur. 20 XI 1747 r. (LB Psarskie), zaślubiła w Chrzypsku 3 II 1771 r. Ludwika Żółtowskiego, dziedzica Brzezna i żyła z nim jeszcze w r. 1785. Eleonora wyszła w Chrzypsku 1-o v. 23 II 1774 r. za Antoniego Wattę Kosickiego, 2-o v. przed 16 X 1777 r. za Michała Moszczeńskiego, podkomorzego królewskiego, dziedzica Kazimierza, i żyła z nim jeszcze 3 X 1802. Klara Estera, ur. 17 II 1749 r. (LB Opalenica), niezamężna, umarła w Posadowie 13 III 1774 r. (LM Lwówek). Były jeszcz córki: Marianna Małgorzata, ur. 13 VII 1741 r. w Psarskim, Jadwiga Teresa Joanna, ur. 26 X 1744 r. (LB Psarskie), Justyna Teresa, ochrzcz. 25 IX 1752 r. (LB Opalenica). O synach Stanisławie, Łukaszu i Ignacym, zob. niżej. Prócz nich byli synowie pomarli w wieku dziecinnym: Jakub "student" w l. 1738-41 (LB Psarskie) zmarły w r. 1742 i pochowany u Bernardynów poznańskich (Arch. Bern., W.58), Onufry Antoni, ur. 4 VI 1750 r. w Opalenicy (LB Opalenica).

(1) Stanisław, syn Rafała i Kwileckiej, ur. około 1735 r. , łożniczy królewski w r. 1757 (Boniecki), podkomorzy JKMci 1770 r. (Ws.95 k.28). W r. 1776 dostał list przypowiedni na chorągiew pancerną (Boniecki). Od Jana Kluga kupił w r. 1791 za 150.000 zł dobra Wierzenica, Kobelnica i gościniec Wygoda, a za 570.000 zł od tegoż Kluga Krzekotowice, Skoroszewice, Gembice i folwark Bugaj w p. kośc. (P.1368 k.396v, 398). Około r. 1801 od brata Łukasza nabył klucz sierakowski. Umarł mając lat 67, 18 IV 1802 r., pochowany w kościele Sw. Stanisława w Poznaniu (LM Fara).

(2) Łukasz Wiktor, syn Rafała i Kwileckiej, ur. w Psarskim 9 X 1738 r. (LB Psarskie), jako ojcowski plenipotent, na dobrach ojca, mianowicie na Opalenicy z przyległościami (!), zapisał w r. 1762 sumę 222 zł w. Józefowi Koszutskiemu (Ws.93 k.72). Chorąży chorągwi pancernej Czartoryskiego, generała ziem podolskich, od Karola i Ludwika Krzyżanowskich kupił w r. 1765 za 40.000 zł Chlebowo w p. gnieźn. (G.100 k.96v). Chlebowo wraz z pustkami Bledniewki i Krzyżowice sprzedał w r. 1769 za 40.000 zł Ignacemu Miaskowskiemu, chorązycowi wschowskiemu (P.1346 k.167v; 1363 k.364v). Pułkownik chorągwi usarskiej 1770 r. (Ws.95 k.82, ale w Sigillatach nominacja dopiero w r. 1774). Ożenił się 17 V 1772 r. w Smiglu z Jadwigą Nepomuceną Pawłowską, córką Macieja, kasztelana biechowskiego, i Wiktorii Swięcickiej, wdową po dwóch mężach, Franciszku Garczyńskim i Józefie Korzbok Łąckim, podkomorzym brzeskim kujawskim, dziedziczką miasta Lwówka z przyległościami, która mężowi przed ślubem zapisała sumę 100.000 zł (LC Smigiel; Ws.95 k.165). Od Piotra Zbyszewskiego kupił w r. 1774 Krzeszkowice i koźle z folwarkiem Dębiną w p. pozn. (Ws.96 k.75). T. r. wykupił od Branickiego starostwo sokolnickie. Kawaler orderu Sw. Stanisława, od Antoniego z Lubieńca Niemojowskiego kupił w r. 1775 za 288.000 zł wsie: Biezdrowo, Pierwoszewo, Zakrzewo, Pępowo, Kotusz (?), Krzywołękę, Gogolice w p. pozn. (P.1352 k.400). Od Kazimierza Raczyńskiego i żony jego Teresy z Mośzczeńskich kupił w r. 1776 za 150.000 zł Cmachowo z przyległościami (P.1353 k.414). Pierwoszewo sprzedał 18 III 1776 r. za 103.000 zł Józefowi i Ludwikowi braciom Gorczyczewskim (ib. k.290v). Przed r. 1779 sprzedał Franciszkowi Sczanieckiemu Nojewo, Grzybowo, Kikowo W., Chełmno (P.1356 k.335v). W r. 1780 wraz z żoną byli dziedzicami Wybranowa (G.107 k.33v). Łukasz w r. 1781 był kandydatem do kasztelanii kaliskiej. Sędzią ziemskim poznańskim został w r. 1782 (Boniecki). Od Stefana Gorzyńskiego kupił 30 VI 1784 r. za 15.000 zł wieś Rudzicę, ale w r. 1786 odstąpił od tej transakcji (P.1363 k.536). Od Grzegorza Włodkowskiego kupił w r. 1784 (wedle kontraktu z 7 X 1783 r.) części Sławęcina W. w p. kon. (I.Kon.83 k.52, 53). Połowę wsi Buszewko w p. pozn. sprzedał w r. 1785 Józefowi Moszczeńskiemu, kasztelanowi lędzkiemu (P.1362 k.630v). Od Stanisława Gosławskiego kupił w r. 1786 za 24.000 zł Rudzicę i Wolę Podłężną (P.1303 k.306). Dziedzic Gnuszyna 1787 r. (P.1364 k.314v). T. r. dożywotnik Grąblina w p. kon. (I.Kon.83 k.358v). Z województwa poznańskiego posłował na Sejm Czteroletni. W r. 1789 miał i starostwo babimojskie. T. r. kupił od Karola Abrahama bar. von Fritsch kanclerza elektora saskiego, za 1.297.859 zł miasto Sieraków i wsie: Jaruszewo, Grobia, folwark Sprzeczno, Lutom, Kaczlin, Ryzyn, Milin, Chrzypsko W. i Małe, Bukowiec, Tuchola, Kłosowice, Góra, stary Zatom, Kobylarnia, Chrzempowo, Zwierzyniec, Bucharzewo, Dębowskie Olęndry, z młynami: Borowym, Kukówką, Kubkiem i Niziołkiem (P.1375 k.433). Żona Łukasza w r. 1790, w trakcie procesu rozwodowego, dała plenipotencję swemu synowi Melchiorowi Łąckiemu (Ws.106 k.15v0. W r. 1791 16 V dostał Łukasz order Orła Białego. T. r. nazwany dziedzicem Popowa (Ws.106 k.110), a Oszczeklino i Raszewy sprzedał wtedy Feliksowi Łubieńskiemu (I.Kal.232 k.218v). W r. 1792 rotmistrz kawalerii narodowej, miał też starostwo grodzkie. Sławęcino sprzedał t. r. 28 VI za 18.000 zł Makaremu Mąkowskiemu (P.1368 k.114v). W r. 1792 jest już z Pawłowską rozwiedziony (P.1369 k.930). Umarła ona 18 VII 1807 r. mając lat 82, w Lwówku (LM Lwówek). Od Bartłomieja Łukomskiego kupił t. r. za 80.000 zł Parusewo i Parusewko w p. pyzdr (P.1369 k.983). Marszałek Konfederacji Targowickiej wojewwództw wielkopolskich 20 VIII 1792 r. Ożenił się powtórnie 16 III 1794 r. z Józefą Swinarską (LC Otorowo), córką Mikołaja, kasztelana inflanckiego, i Anny Bnińskiej. Został hrabią pruskim 5 VI 1798 r. Około r. 1800 przeniósł się na Wołyń, wyprzedawszy dobra Wielkopolskie. Klucz sierakowski około r. 1801 odstąpił bratu Stanisławowi, klucz biezdrowski bratu Ignacemu. Osiadł w Ostropolu. To miasteczko wraz z przedmieściami Lewkówką i Serbinówką oraz wsie Józefówkę i Tokarówkę w p. nowogródzko-wołyńskim kupił w r. 1800 za 1.050.000 zł od Walewskiej. W r. 1816 te dobra oraz klucz mrzygłodzkki w Królewstwie Polskim wraz z dobrami w Poznańskiem odziedziczonymi po bracie Stanisławie odstąpił synowi Hilaremu, zastrzegając sobie dożywotnią roczną rentę 30.000 zł (Boniecki, uzup.). Umarł w r. 1818. Synowie z drugiej żony: Hilary, o którym niżej, Eustachy Walerian Antoni, ur. 12 IX 1799 r., zmarł 19 XI 1801 r. (LB i LM Biezdrowo).

Hilary Rafał Mikołaj, syn Łukasza i Swinarskiej, ur. w Biezdrowie 12 I 1795 r. (LB Biezdrowo), właściciel Ostropola, Nowej Grobli, Owczar, Ładyg na Wołyniu, Mrzygłoda w Królestwie Polskim, Zbaraża (Nowego) z przyległościami w gub. kijowskiej. Ożeniony z Izabelą Dzierżkówną, córką Teodora i Tekli Stadnickiej miał z nią prócz młodo zmarłych: Zygmunta Marcina Józefa, ur. Ładygach 1824 r., Piotra i Stefanii, syna Romana, o których niżej, oraz córkę: Helenę, ur. w r. 1830, zmarłą 25 XI 1877 r., żonę Cezarego Szaszkiewicza, i Marię, ur. około r. 1838, zmarłą w Krakowie 22 IV 1900 r.

Roman Józef Jan Nepomucen Teofil Antoni, syn Hilarego i Dzierżkówny, ur. 5 III 1826 r. w Ostropolu, zmarł w Wacławóce 30 XI 1912 r. (Dz. P.), pochowany w Poherbyszczach. Właściciel Ostropola, dla długów sprzedał te dobra Włodzimierzowi Szwejkowskiemu. Zaślubił w Murafie 12 III 1863 r. Wacławę Sobańską, córkę Piotra, marszałka powiatu jampolskiego, i Hortensji Jełowickiej, ur. 4 III 1840. Walczył w powstaniu 1863 r. i wraz z żoną znalazł się na wygnaniu na Syberii. Przywrócony do praw i tytułu hrabiowskiego w r. 1871. Wacława była właścicielką Czeremoszny i Malanek w p. berdyczowskim. Umarła w Krakowie 14 XII 1899 r. Synowie Romana, Roman i Hilary, o których niżej. Córka Maria, ur. 1 VI 1865 r., zaślubiła w Krakowie u Kapucynów 24 I 1885 r. Adama hr. Komorowskiego Suffczyńskiego (Dz. P.).

a. Roman Piotr, syn Romana i Sobańskiej, ur. w Tobolsku 31 X 1869 r., właścieciel Dżuryna na Podolu, ożenił się w Poznaniu 6 IX 1904 r. z Marią Teklą Czarnecką (LC Niepart) córką Wiktora i Eufrozyny Sobańskiej, ur. w Gogolewie 16 II 1878 r., zmarłą 11 V 1932 r. (Dz. P.).

b. Hilary Aleksander, syn Romana i Sobańskiej, ur. w Obernigk na Sląsku 10 VII 1873 r., właściciel Wacławówki w gub. kijowskiej. Ożenił się w Krakowie 3 IX 1901 r. z Jadwigą hr. Tarnowskąm, córką Stanisława, profesora Uniwerystetu Karakowskiego, i Róży hr. Branickiej, ur. w Krakowie 20 VI 1879 r. Ich córki: Rozalia, ur. 6 X 1902 r., za Romanem Szaszkiewiczem, Maria za Popielem. Synowie: Stanisław, ur. 16 VI 1904 r., Andrzej, poległy w 1939 r., ożeniony z Jednowską, Wacław, ożeniony z Żółtowską.

(3) Ignacy Rupert Franciszek, syn Rafała i Kwileckiej, ur. w Psarskim 27 III 1743 r. (LB Psarskie). Od Wojciecha Opalińskiego, wojewody sieradzkiego, nabył w r. 1770 sposobem trzyletniego zastawu za 100.000 zł Rudniki (Ws.95 k.42v). Od Wojciecha Słuckiego, starościca gniewkowskiego, wziął w zastaw 25 VI 1776 r. na trzy lata za 220.000 zł dobra Gułtowy, Nowojewo, Ostrowo w p. pyzdr. (P.1353 k.345). Rotmistrz kawalerii narodowej, od Symforozy Niszczyckiej, żony 1-o v. Joachima Czernego, chorążego oświięcimskiego i zatorskiego, 2-o v. Łukasza Moszyńskiego, podstolego radomskiego, nabył w r. 1784 zastawem za 200.000 zł dobra Nekla, Starczynowo, Strożki w p. pyzdr. (P.1361 k.300). W r. 1785 otrzymał przwem emfiteutycznym na lat 50 starostwo średzkie (Boniecki). Ożeniwszy się przed r. 1782 ze swą kuzynką Franciszką Bnińską, córką Konstantego, kasztelana chełmińskiego, i Brygidy Załuskiej, odebrał w r. 1788 od teścia 50.000 zł na poczet jej posagu (P.1375 k.334). Wojciech Słucki, starościc gniewkowskim, urodzony z Magdaleny Skaławskiej, w grodzie łęczyckim 23 VI 1787 r. Gułtowy, Nowojewo i Ostrowo, dobra rodzinne Skaławskich, wedle kontraktu zawartego w r. 1776, za 190.000 zł dał tytułem donacji Ignacemu B., obecnemu ich posiadaczowi (Py.163 k.559). Ignacy jednak od tej transakcji, jako dokonanej bez swej wiedzy, t. r. odstąpił (P.1364 k.455). Skorzaszewice, Krzekotowice, Gembice sprzedał w r. 1796 Aleksandrowi Bojanowskiemu (LB Skoraszewice). Umarł 22 IX 1804 r., pochowany w Gułtowach (LM Gułtowy). Był też właścicielem Biezdrowa i po bracie Stanisławie Sierakowa. Franciszka z Bnińskich umarła w r. 1810, 22 III, mając lat 50, w Zagorzycach w pow. radziejowskim, pochowana w Gułtowach (LM Gułtowy. Synowie: Piotr, ochrzcz. 20 VI 1782 r. (LB Fara, Poznań), zmarły w kwietniu 1784 r. (LM Gułtowy), Aleksander i Florenty, o których niżej, Kazimierz Franciszek Józef, ur. 4 III 1797 r., zmarły 18 III 1801 r. (LM Gułtowy), Nikazy, zmarły młodo. Córki: Brygida Marianna, ur. w Gułtowach, ochrzcz. 18 XII 1784 r. (LB Gułtowy), zmarła w wieku 68 lat w Poznaniu 13 XII 1846 r., pochowana w Bytyniu (LM Sw. Marcin), zaślubiona w Gułtowach 20 VIII 1811 r. Chryzostomowi Niegolewskiemu z Młodawska, Teodora Brygida, ur. w Poznaniu 9 XI 1791 r. (LB Fara), Franciszka (Franciszka Benedykta Joachima), ur. 20 III 1803 r. (LB Gułtowy), zmarła 2 V 1864 r., pochowana w Gościeszynie (Dz. P.), wydana przed 1825 r. za Tertuliana Koczorowskiego, Józefa Krystyna ur. w Poznaniu, ochrzcz. 18 III 1793 r. (LB Fara), zaślubiona w Wronczynie 14 V 1811 r. Wincentemu Węsierskiemu, stolnikowiczowi i sędziemu pokoju powiatu gnieźnieńskiego, Emilai, ur. 18 VII 1794 r., zmarła w Poznaniu 28 XI 1853 r., pochowana w Gułtowach, (LM Sw. Marcin), żona Seweryna Ostrowskiego, posiadacza Gułtów, zmarłego w Zakrzewie 5 XI 1866 r. Jej bliźniaczka Wiktoria zmarła 19 III 1801 r.

a. Aleksander Stanisław Rufin, syn Ignacego i Bnińskiej, ur. w Poznaniu 26 XI 1783 r. (LB Fara), wstąpił do wojska polskiego w r. 1807 , kapitan 3 pułku jazdy galicyjsko-francuskiej (9 pułk ułanów Ks. Warsz.) 1809 r., t. r. kawaler Złotego Krzyża Wojskowego. Dymisjonowany w r. 1811. Znów walczył 1812 r. Dziedziczny hr. pruski 1816 r. Senator kasztelan Królestwa Polskiego 1821 r. Minister prezydujący w Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego 1 II 1831 r. Umarł w Warszawie 16 VI 1831 r. Po ojcu dziedzic dóbr sierakowskich, od braci trzymał jakiś czas w posesji Gułtowy. Zaślubił Marię ks. Radziwiłównę, córkę Dominika z linii kleckiej, zmarłą 15 X 1875 r. w Czarnawczycach na Litwie (Dz. P.). Córka Julia Walentyna Aleksandra, ur. w Gułtowach 13 II 1817 r. (LB Gułtowy), zmarła zapewne dzieckiem. Inna córka Izabela Zofia wyszła za hr. Seweryna Grubowskiego.

b. Florenty, syn Ignacego i Bnińskiej, ur. 23 II 1789 r., hr. pruski 17 I 1816 r., dziedzic Biezdrowa, zmarły w Poznaniu 8 X 1834 r., pochowany w Biezdrowie (LM Biezdrowo), ożeniony 16 VI 1813 r. z Joanną Nepomuceną Żółtowską (LC Poznań, Sw. Małgorzata), córką Marcelego, łowczego poznańskiego, i Joanny Niegolewskiej, zmarłą w Poznaniu 4 II 1866 r., pochowaną w Biezdrowie (LM Biezdrowo; LM Św. Wojciech, Pozn.). Synowie: Aleksander, Adolf i Maksymilian, o których niżej, Marceli, Jan Władysław, ur. w Biezdrowie 18 VI 1816 r. (LB Biezdrowo), zmarły w Dreźnie w r. 1893, Wincenty Aleksy Apolinary, ur. w Biezdrowie 171 VII 1819 r., zmarły tamże 11 VI 1836 r. (LB i LM Biezdrowo). Córki: Forentyna (Wita Modesta Florentyna), ur. w Biezdrowie 15 VI 1817 r. (LB Biezdrowo), zmarła 25 IX 1868 r. w Gułtowach i tam pochowana (Dz. P.), zaślubiona w Poznaniu 24 II 1844 r. Juliuszowi z Kalinowy Zarembie (LC Sw. Marcin), Stefania (Stefania Róża Cypriaka), ur. w Biezdrowie 21 VIII 1820 r. (LB Biezdrowo), zaślubiona 29 IV 1839 r. w Poznaniu Alfonsowi Białkowskiemu, właścicielowi Pierzchna, zmarła w Pierzchnie 6 VIII 1886 r. (LB Nietrzanowo; Dz. P.), Eustachia (Eustachia Ludwika Cypriaka), ur. w Biezdrowie 21 VIII 1820 r. (bliźniaczka poprzedniej), zaślubiona przed 17 X 1846 r. Adolfowi Doliwie, zmarła w Warszawie w r. 1898, Maria, ur. 8 IX 1824 r. w Poznaniu (LB Sw. Marcin), zaślubiona w Poznaniu 16 V 1850 r. Nestorowi Koszutskiemu (LC Sw. Marcin), właścicielowi Jankowa koło Gniezna, zmarła 6 VIII 1861 r., pochowana w Jankowie (Dz. P., Julia, zmarla 3 I 1881 r. (Dz. P.), zaślubiona 1851 (przed czerwcem) Władysławowi Moszczeńskiemu, dziedzicowi Stępuchowa.

a) Aleksander Florenty Euchariusz, syn Florentego i Żółtowskiej, ur. w Biezdrowie 28 II 1814 r. (LB Biezdrowo), umarł w Poznaniu 21 III 1892 r. (LM Sw. Marcin; Dz. P.), dziedzic Biezdrowa i Popówka, podporucznik 1 pułku strzelców konnych 1831 r., kawaler Złotego Krzyża Wojskowego, zaślubił 7 II 1836 r. Paulinę Mlicką, córkę Maksymiliana, pułkownika wojsk polskich i Marianny Moszczeńskiej (LC Kazimierz), ur. 1818, zmarłą w Poznaniu 26 XII 1848 r. Synowie: Bronisław Wincenty Florian Maksymilian, ur. w Popówku 9 VIII 1839 r. (LB Szamotuły), zmarły w Poznaniu 21 II 1840 r. (LM Sw. Marcin), Stanisław, o którym niżej, Wacław Florenty, ur. w Poznaniu 20 VIII 1842 r. (LB Sw. Marcin), kupił w r. 1873 na licytacji Popówko (Dz. P.), miał też Urbanie w p. obornickim, zmarł w Warszawie w r. 1898, Witold, o którym niżej. Córki: Wincentyna Maria, ur. w Popówku 1 III 1839 r. (LB Szamotuły), zmarła w Poznaniu 22 VI 1882 r., pochowana w Biezdrowie (LB Sw. Marcin; Dz. P.), zaślubiona 6 VI 1865 r. Kazimierzowi Koszutskiemu (LC Szamotuły), redaktorowi "Ziemianina", Jadwiga Marianna, ur. w Popówku 28 III 1847 r. (LB Szamotuły), zmarła w Dębnie 24 VI 1929 r., pochowana w Dębnie (Dz. P.).

(a) Stanisław Marcin, syn Aleksandrz i Mlickiej, ur. w Popówku 10 XI 1840 r. (LB Szamotuły), zmarł w Żernikach 14 IX 1885 r., właściciel Biezdrowa. Lasy tych dóbr (22.000 m.m.) sprzedał w r. 1867 za 66.000 tal. rządowi (Dz. P.), a i same dobra poszły na subhastę w r. 1873 (ib.) Zaślubił w Kopaninie 10 V 1868 r. Marię Zofię Sobierayską (LC Kozielsko), córkę Konstantego i Elżbiety Jaraczewskiej, ur. w Kopaninie 12 XII 1850 r., od r. 1872właścicielkę Łekna z przyl., dóbr odziedziczonych po Wincencie Sobierajskim (Hip. Wągr., Łekno). Synowie, Ignacy Roman Aleksander, ur. w Biezdrowie 28 I 1872 (LB Biezdrowo), zmarły i Jan.

aa. Bernard Ignacy, syn Stanisława i Sobierayskiej, ur. w Biezdrowie 20 VI 1870 r. (LB Biezdrowo), zmarły w Poznaniu 24 II 1920 r., pochowany w Pietronkach (Dz. P.). Od r. 1901 właściciel Pietronek i Opalina (1008 ha), kawaler honorowy maltański. Zaślubił w Warszawie u Wizytek 27 I 1903 r. Helenę Wodzińską, córkę Tadeusza i Eufrozyny hr. Tyszkiewiczówny, ur. w Warszawie 6 V 1883 r. Bezdzietni. Helena, będąc już wdową, Pietronki sprzedała.

bb. Jan Nepomucen Rafał Piotr, syn Stanisława i Sobierayskiej, ur. w Biezdrowie 10 XII 1873 r. (LB Biezdrowo). Zaślubił w Kijowie 21 VI 1899 r. Katarzynę Stremouchow, córkę generała adiutanta cesarza rosyjskiego i Elizy Karageorgewicz, ur. w Białymstoku 4 XI 1874 r.

(b) Witold Rafał, syn Aleksandra u Mlickiej, ur. 22 X 1844 r. w Rokietnicy (LB Cerekwica), zmarł w Iwnie 4 VII 1920 r. Major 4 pułku ułanów pruskich. Zaślubił 1-o v. w Płocku 28 XI 1890 r. Bronisławę Juliannę Piwnicką, wdowę 1-o v. po hrz. Sumińskim (Dz. P.), ur. w sikorzu 14 VI 1867 r. (1848 ?), zmarłą w Kowanówku 19 XI 1914 r., 2-o v. zaślubił Władysławę Rosada, córkę Jakuba i Marii Koteckiej, ur. 7 IX 1872 r., zmarłą w Poznaniu 4 X 1928 r. (LM Sw. Marcin). Prowadziła ona, jako wdowa, biuro matrymonialne w Poznaniu. Z pierwszej żony syn Konrad i córka Jadwiga, ur. w Popówku 20 II 1897 r.

Konrad Aleksander, syn Witolda i Piwnickiej, ur. w Toruniu 19 II 1895 r., zmarł w r. 196.., pochowany w Witaszycach. Zaślubił w Witaszycach 3 II 1921 r. Paulinę Feodorę Ohnesorge, ur. w Homburgu 21 X 1898 r. dzidziczkę Witaszyc. Konrad był kawalerem honorowym maltańskim. Dzieci: Joanna, ur. w Poznaniu 7 XI 1921 r., Piotr, ur. w Poznaniu 13 XII 1924 r.

b) Adolf Bonifacy, syn Florentego i Żółtowskiej, ur. w Biezdrowie 19 II 1815 r. (LB Biezdrowo), zmarły w Gułtowach 5 IV 1881 r., pochowany w Gułtowach (LM Gułtowy). Kawaler honorowy maltański 1872 r. (Dz. P.), dziedzic Pieruszyc, posesor Gułtów, gdzie osiadł po r. 1831, i Biezdrowa. W r. 1865 kupił od Treskowa z Owińsk Chraplewo (Dz. P.), a od Walza w r. 1880 za 270.000 mk Buszewo w p. szamotul. (ib.). Ożenił się w r. 1841 z Eleonorą Laurą Węsierską, córką Wincentego i Józefy Bnińskiej, ur. w Zakrzewie 28 XII 1817 r., zmarłą w Gułtowach 1 XII 1899 r. Córka Izabela Józefa Maria, ur. w Czachowie 6 III 1846 r. (LB Sw. Marcin, Poznań), zmarła we Wrocławiu 21 II 1909 r. (Dz. P.), zaślubiła w Poznaniu w Katedrze 12 VII 1864 r. Zbigniewa hr. Węsierskiego Kwileckiego ordynata wróblewskiego (LC Poznań, sw. Małg.; Dz. P.). Inna córka, Klaudia Józefa, ur. w Biezdrowie 1 IV 1850 r., zmarła w Pierwoszewie 26 VIII 1852 r. (LB i LM Biezdrowo). Synowie: Włodzimierz, Seweryn, Karol, o których niżej, oraz Zygmunt Wincenty Adolf, ur. w Biezdrowie 7 V 1845 r. (LB Sw. Marcin, Poznań).

(a) Rafał Józef Emilian Włodzimierz, syn Adolfa i Węsierskiej, ur. w Poznaniu 9 X 1841 r. (ib.), umarł w Poznaniu 28 II 1910 r. (LM Sw. Marcin0, pochowany w Gułtowach (Dz. P.). Dzoedzic Brzozowca i Cmachowa, żona jego od Władysława Gutowskiego kupiła 21 X 1887 za 457.000 m. Smuszewo w p. wągrowowieckim (Dz. P.; Hip. Wągr., Smuszewo). Zaślubil w Golejewku 19 II 1868 r. Annę Czarnecką (LC Golejewko), córkę Antoniego i Anieli Ponińskiej, ur. w Golejewku 18 III 1849 r., zmarłą 28 II 1869 r., pochowaną w Gułtowach (Dz. P.). Syn Edward (Edward Rafał Marceli), ur. w Cmachowie 10 II 1869 r., zmarły we Wrocławiu 24 II 1903 r. po 12 latach choroby (Dz. P.). Córka Maria (Maria Eleonora Anna), ur. w Ćmachowie 6 VIII 1885 r. (LB Biezdrowo), właścicielka Smuszewa, zaślubiła w Poznaniu 23 X 1906 r. Stanisława Brezę potem pułkownika wojsk polskich, któremu wniosła Smuszewo. Umarła 27 III 1918 r. (Hip. Wągr., Smuszewo).

(b) Seweryn Tertulian, syn Adolfa i Węsierskiej, ur. w Poznaniu 8 I 1745 r. (LB Sw. Marcin), zmarły w Poznaniu 13 VI 1909 r., pochowany w Gułtowach (LM Sw. Marcin; LM Gułtowy; Dz. P.), dożywotni członek pruskiej Izby Panów 1901 r., kawaler honorowy maltański 1872 r., posiadacz Gułtów, od nieznanych spadkobierców rodziny Słuckich, a raczej od wyznaczonych przez sąd kuratorów nabył na subhaście resztę praw do dóbr gułtowskich w r. 1885 i wreszcie stał się ich dziedzicem (Dz. P.). Od Juliana Vercha kupił w r. 1879 za 290.000 mk. Nową Dąbrówkę w p. bydg. (654 ha), a t. r. Chraplewo w p. bukowskim (3.148 m.m.) sprzedał kupcowi Hardtowi z Berlina (Dz. P.).

(c) Karol Jan Paweł, syn Adolfa i Węsierskiej, ur. w Poznaniu 6 VII 1854 r. (LB Sw. Marcin), zmarły w Czarnotkach 10 VIII 1935 r. pochowany w Gułtowach (Dz. P.), właściciel Buszewa, potem Czarnotek. Od Pantaleona Libelta w r. 1885 kupił Czeszewo w pow. wągrow. (441 ha), a sprzedal te dobra w r. 1908 Nepomucenowi Sołtysińskiemu. Od Witolda Moszczeńskiego na subhaście kupił 27 X 1894 r. Graboszewo w pow. wągrow. za 199.510 m., a sprzedał je 5 VII 1896 r. Leopoldowi Grąbczewskiemu za 233.000 m. (Hip. Wągr. Graboszewo). czarnotki dał córce Twardowskiej. Zaślubil w Kossowie 8 XI 1883 r. Emilię Potworowską, córkę Bronisława i Heleny Kościelskiej (Dz. P.), ur. w Kossewie 22 III 1864 r., zmarłą w Poznaniu 6 II 1933 r. Synowie, Adolf, o ktorym niżej, Rafał Marian Stanisław, ur. w Poznaniu 17 IV 1894 r. (LB Sw. Marcin), zmarły młodo. Córka Helena Maria Kazimiera, ur. w Buszewie 27 VIII 1885 r., zaślubiona w Gułtowach 19 I 1911 r. Teodorowi Twardowskiemu, ordynatowi Kobylnickiemu.

Adolf Rafał Jan, syn Karola i Potworowskiej, ur. w Kossowie 21 VIII 1884 r. (LB Siemowo), zamordowany przez Niemców w r. 1941 (?), dziedzic Gułtów (1625 ha), Biskupic, Wysławic, w pow. strzel., oraz Bożejewic (1716 ha), wojewoda poznański, przewodniczący Akcji Katolickiej, prezes Polskiego Związku Ziemian, delegat rządu RP na terenach Polski włączonych do Rzeszy. Po wybuchu wojny 1939 r. pozostał w Poznaniu, spełniając funkcję dlegata rządu emigracyjnego. Aresztowany w r. 1941, wywieziony do Berlina, t. r. został starcony. Zaślubił w Lubostoniu 27 I 1914 r. Marię Skórzewską, córkę Witolda i Marii z ks. Radziwiłłów, ur. 26 IV 1893 r. Ich córki: Maria Emilia Konstancja Jadwiga, ur. w Lubostoniu 5 XII 1914 r. zamężna Księżycka, rozwiedziona i Emilia Jadwiga, ur. w Gułtowach 18 I 1917 r. zmarła w Poznaniu 1966 r., zamężna Twardowska.

c) Maksymilian Kazimierz Karol, syn Florentego i Żółtowskiej, ur. w Nowejwsi 26 II 1823 r. (LB Kazimierz, zmarły w Pamiątkowie 31 VII 1908 r., pochowany w Cerekwicy (Dz. P., dziedzic Rokitnicy i Pamiątkowa, zaślubił 1-o v. w Poznaniu 30 VII 1845 r. Joannę Sewerynę Karolinę Żółtowską, córkę Jana i Emilii Niegolewskiej, ur. w Myszkowie 1812 r., zmarłą 30 VIII 1855 r. w Pamiątkowie, pochowaną u Reformatów szmotulskich (LM Cerekwica). Zaślubił 2-o v. w Rakoniewicach 11 V 1861 r. (LC Rakoniewice) Helenę Czarnecką, córkę Marcelego i Flrentyny Chłapowskiej, ur. w Myszkowie 1812 r., zmarłą 13 IX 1867 r., pochowaną w Rakoniewicach (Dz. P.). Z pierwszego małżeństwa synowie: Artur Aleksander, ur. w Poznaniu 25 IX 1847 r. (LB Sw. Marcim), zmarły tamże 29 IX 1854 r. (LM Cerekwica), Jan Boży, ur. w r. 22 II 1855 w Poznaniu (LB Sw. Marcin), zmarły 2 II 1857 r. w Pamiątkowie (LM Sw. Marcin, Poznań; LM Szamotuły). Z drugiego Roman Adam, ur. w r. 1866 i zmarły po trzech miesiącach 18 X 1866 r. (LM Cerekwica), Edward Jan, Feliks, ur. w Pamiątkowie 9 IX 1867 r. (LB Cerekwica), zmarły młodo. Córki z pierwszej żony: Julia Emilia, ur. w Poznaniu 22 V 1846 r. (LB Sw. Marcin, Poznań), zmarła tamże 6 IV 1898 r., pochowana w Woźnikach (LM Ptaszkowo; LM Sw. Marcin, Poznań), zaślubiony w Poznaniu 21 I 1868 r. Józefowi hr. Mielżyńskiemu (LC Cerekwica), Wanda Antonina Felicja, ur. w Pamiątkowie 26 VI 1852 r. (LB Cerekwica). Z drugiego małżeństwa była córka Cecylia (Celina) Maria Leonia, ur. w Rakoniewicach 10 IV 1863 r. (LB Rakoniwice), zaślubiona w Poznaniu 10 XI 1885 r. Tadeuszowi Morstinowi, dziedzicowi Strzelewa (Dz. P.).

2) Stanisław, syn Piotra i Krąkowskiej, za konsensem królewskim z 3 I 1718 r. dostał od Andrzeja Dąmbskiego, kasztelana brzeskiego kujawskiego, cesję starostwa nakielskiego. Przysięgę na ten urząd złożył 16 X (N.201 k.1, 2, 2v). Z działu braterskiego przeprowadzonego w r. 1722 dostał gotowizną 58.000 zł i z szacunku dóbr samostrzelskich 20875 zł (ib. k.12). Starostwo i wójtostwo nakielskie za konsensem królewskim z 16 V 1729 r. cedował swemu bratu Wojciechowi (N.205 k.117), ale i nadal tytułowanow go w dokumentach starostą. Żył jeszcze w r. 1732 (N.205 k.124v0. Nie żył już w r. 1738. Żoną jego była Joanna Krzycka, córka Jana, kasztelana nakielskiego, i Eleonory Suchorzewskiej, nie żyjącej już w r. 1753 (P.1309 k.99v). Jedyna ich córka Anna Petronela była w l. 1736-54 żoną Andrzeja Mielżyńskiego, starosty kcyńskiego.

3) Wojciech, syn Piotra i Krąkowskiej, kapitan regimentu królewowej, od ciotki Marianny Chełmskiej, wdowy po Franciszku Wielowieyskim dostał w r. 1712 cesję spadku po Aleksandrze Sielskim, kasztelanie gnieźnieńskim (Kośc.310 s.521). Major regimentu pieszego Fleminga, skwitowany został w r. 1716 przez Stefana Dunina, posesora Kobierna, z procesu o tę wieś (N.199 s.3). Od Władysława Łąckiego, kasztelana kruszwickiego, kupił w r. 1720 za 184.500 zł wsie: Samostrzele, Mrozowo, Żelazne, Kraczki, wedle zobowiązania danego przez kasztelana ojcu Wojciecha w r. 1698 (N.201 III k.19). Od swych braci, Stanisława i Rafała nabył w r. 1722 zastawem części wsi: Runowo, Borzyszkowo, Rościmino za 6666 tal. (N.201 k.3v). Z dokonanego t. r. działu rodzinnego otrzymał majętność samostrzelską z obowiązkiem spłacenia innych braci po śmierci ojca i brata Piotra (ib. k.120. Jego żoną była t. r. Katarzyna Cieńska, podkomorzanka sieradzka, która wniosła posag 60.000 zł. Od Andrzeja Falęckiego, starosty łopateckiego, kupił w r. 1724 wsie Strzelewo i Siedlisko za 38.000 zł (N.202) k.64). Kasztelanem kowalskim mianowany 16 V 1729 r. (N.204 k.9v; Kossakowski). Od brata Stanisława dostał cesję starostwa i wójtostwa nakielskiego za konsensem królewskim z 16 V 1729 r. (N.205 k.117). Od tegoż brata dostał w r. 1732 zapis 18.000 zł, jako rekompensatę cesji spadku po Aleksandrze Sielskim, kasztelanie gnieźnieńskim, i po Stanisławie Cieńskim, staroście kopanickim (ib. k.124v). Dnia 29 V 1736 r. starostwo nakielskie scedował (za konsensem z 27 IV 1735 r.) Augustynowi Działyńskiemu. Tego to dnia, w Samostrzelu zawarł z Działyńskim kontrakt sprzedaży starostwa za sumę 95.000 tynfów. Działyński za tę sumę zastawił mu miasto Krajenkę z przyleglymi wsiami (N.205 s.179, 180). Od Stanisława Falęckiego, burgrabiego chełmińskiego, dostał w r. 1736 części wsi Krusino i Pawłówko (Pawłowo ?) w p. bydg. (ib. s.193). Wójtostwo nakielskie w r. 1737 cedował Działyńskiemu za konsensem królewskim z 30 VI 1736 r. (N.206 s.66). Od swej córki Raczyńskiej nabył w r. 1744 Mierucino w p. nakiel. (N.209 k.72). Drugą jego żoną, zaślubioną we Lwówku 24 V 1728 r. (LC Lwówek), była Wiktoria Swięcicka, kasztelanka santocka, wdowa 1-o v. po Macieju z Werbna Pawłowskim, nie żyjąca już w r. 1757 (N.212 k.59). Kasztelan umarł około 11 IV 1755 r. tego dnia bowiem dzwoniono na jego śmierć (Kurier Polski nr 91). Z Cieńskiej córki: Wirydianna, ur. około r. 1720, 1-o v. w l. 1739-44 za Leonem Raczyńskim, kasztelanem santockim, 2-o v. przed 10 XII 1760 r. zaślubiła Józefa Mielżyńskiego, wojewodę kaliskiego, potem poznańskiego, zmarła mając lat 77, 9 IX 1797 r., pochowana w Chobienicach (Łukaszewicz). Anna, ur. około r. 1722, w l. 1756-60 za Wojciechem Radolińskim, podkomorzycem wschowskim, zmarła w wieku lat 59, w r. 1781, pochowana 5 V w Górce koło Łobżenicy (LM Lechlin). Ta Anna zapewne identyczna z Konstancją Anną, kasztelanką kowalską, chrzestną 12 IV 1735 r. (LB Nakło). Z Święcickiej syn Konstanty. Była też córka (nie wiem z której żony), Balbina, w l. 1756-62 żona Kazimierza Grąbczewskiego, kasztelanica chełmińskiego, zmarła w Klonówcu 26 III 1798 r. w wieku lat 76.

Konstanty, syn Wojciecha i Święcickiej, jako zastawny posesor Skoraczewa i Skoraczewka, kwitował w r. 1755 z sum dziedzica owych dóbr, Jakuba Działyńskiego, wojewodę malborskiego (N.211 k.178v). Z żoną Brygidą Załuską, córką Jana Prospera, kuchmistrza W. Ks. Litewskiego, i Wiktorii Szołdrskiej, spisał wzajemne dożywocie w r. 1757 (N.211 k.233v). W r. 1758 skwitowała ona z 70.000 zł posagu i 10.000 zł wyprawy Marcina Załuskiego, mąż zaś oprawił jej sumę 80.000 zł na Samostrzelu (ib. k.348v). Generał major wojsk koronnych w r. 1761 (N.212 k.8). T. r. starosta murzynowski, nabył tę królewszczyznę kontraktem z 30 VI od generała Wojciecha Łochockiego, za konsensem królewskim z 29 VII. Do tenuty murzynowskiej należały wsie: Murzyn, Nowawieś, Wielowieś, Chrząstowo, Osiek, Buczek w p. inowrocł. (N.212 k.55; Kc.145 k.62). W r. 1762 18 VII sprzedał wieś Mierucino za 55.000 zł Kazimierzowi Sadowskiemu (N.212 k.49). Posłował z województwa kaliskiego na elekcję 1764 r. W r. 1766 wykupił wraz z żoną od Zaleskiego Gronowo w wojew. chełmińskim (Boniecki). W r. 1767 był marszałkiem Trybunału Koronnego. Mianowany 21 X 1770 r. kasztelanem elbląskim. Za konsensem królewskim z 13 VI 1771 r. dożywocie tenuty królewskiej Gronowo i Gronówko cedował t. r. Onufremu Ostrowskiemu (N.212 k.32v). Jednocześnie, mocą kontraktu z 29 V, kupił t. r. od Ostrowskiego i jego matki Petroneli z Złotnickich Franciszkowej Ostrowskiej, dobra Szczmielino, Nowawieś, Wymysłowo, Wybitowo, Ospowo za 107.000 zł (N.142 k.34; Ks.147 k.311v) Mianowana kasztelanem chełmińskim 11 VI 1772 r. Od Tomasza Wróblewskiego kupił 7 XII 1773 r. Królikowo, Smadrzykowo, Dąbrówkę, Knory, Cieszkowo, Chraplewo, Dąmbszczyznę cz. Błeńszczyznę i częśći w Słupach w p. kcyń. oraz Sokołowo i Tomaszewo pustki za 200.000 zł (G.100 k.568v). Od Jana Nepomucena Mycielskiego, starosty ośnickiego, dostał w r. 1775 zobowiązanie sprzedaży za 200.000 zł dóbr Piętno, Dziadowice, Kotwasice, Deszno i Wielopole w p. kal. (P.1352 k.128). W r. 1775 otrzymał order Sw. Stanisława, a w r. 1778 Orła Białego (Boniecki). Brygida Załuska umarła 27 I 1770 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.) i Konstanty ożenił się powtórnie przed r. 1787 z Franciszką Sliwicką, córką Dominika i Elżbiety Miecznikowskiej. Był w r. 1792 konsyliarzem Konfederacji Targowickiej. Umarł 30 X 1810 r. Z pierwszej żony był syn Józef, ur. około r. 1748, uczeń w kolegium jezuickim w Poznaniu, umarł tamże, mając lat 15, 5 V 1773 r., pochowany u Bernardynów w Górce koło Łobżenicy (LM Fara, Poznań; Arch. Bern., W.43; Nekr. Franciszkanów Srem.229). Były też z tej żony córki: Wiktoria, która w r. 1784 wyszła 1-o v. za Jana Aleksandra Kraszewskiego, generała wojsk koronnych, 2-o v. w r. 1792 była żoną Antoniego Sierakowskiego, chorążego zawkrzyńskiego, Franciszka, ur. ok. 1760 r., zmarła 22 III 1810 r., w r. 1782 żona Igancego Bnińskiego, starosty średzkiego, Nepomucena za Wolskim zmarła 16 VI 1817 r., mając lat 63, pochowana w Gnieźnie na cmentarzu Sw. Krzyża. Z drugiego małżeństwa syn Józef. Jak się zdaje, miał jeszcze jedną córkę zrodzoną chyba z drugiej żony, Mariannę, którą spotykamy w roli chrzestnej 11 I 1815 r. Nazwana przy tej okazji "kasztelanką chełmińską" (LB Gułtowy).

Józef Ignacy, syn Konstantego i Sliwickiej, ur. w Poznaniu 19 IX 1787 r. we dworze Moszczeńskiego na Przedm. Sw. Marcina (LB Poznań, Sw. Marcin), mianowany hrabią pruskim 12 VI 1816 r., dziedzic Samostrzela Strzelewa i Glesnam, dobra samostrzelskie sprzedał w r. 1845 synowi Ignacemu. Liczyły owe dobra 30.000 m.m. Umarł w Poznaniu 6 VII 1846 r. (LM Sw. Marcin). Zaślubił w Zagórzycach 1 III 1810 r. Mariannę Dominikę Anielę Gąsiorowską, córkę Leona, szambelana JKMci, i Marianny Borysławskiej, ur. w Warszawie 6 VIII 1793 r., zmarłą w Berlinie 25 III 1840 r. Synowie: Konstanty, Jan, Ignacy, o ktorych niżej, Władysław Witold, ur. około 1830 r., zmarły w Poznaniu 23 II 1838 r. w wieku lat 8 (LM Sw. Marcin), Witold Władysław, ur. w Poznaniu 3 V 1831 r. (LB Sw. Marcin), też niewątpliwie zmarły młodo. Córki: Aniela Leopoldyna, ur. w Poznaniu, ochrzcz. 15 XI 1815 r. (ib.), zaślubiła w kwietniu 1835 r. Hilarego Baranowskiego z Rożnowa, umarła 24 IV 1882 r. (LM Sw. Marcin), Józefa Felicjanna, ochrzcz. 4 IV 1817 r. (LB Poznań, Sw. Wojciech), Anna, ur. 15 XI 1828 r. zaślubiła we wrześniu 1849 r. Alfreda Cieleckiego, właściciela Hadyńkowców, umarła we Lwowie 31 VIII 1914 r.

(1) Konstanty, syn Józefa i Gąsiorowskiej, ur. w r. 1811, około 20 X, porucznik wojsk polskich 1831 r., w r. 1848 dowodził oddziałem jazdy. Kawaler krzyża Virtuti Militari. Dziedzic Gleśna i Strzelewa, sprzedał Strzelewo z przyległościami (6300 m.m.) w r. 1884 za 900.000 zł Tadeuszowi Morstinowi (Dz. P.). Umarł w Glesnie 25 III 1889 r. (Dz. P.). Zaślubił 1-o v. około r. 1832 Izabelę Kęszycką, córkę Jakuba i Brygidy Bnińskiej, ur. 3 IX 1815 r., zmarłą 3 I 1838 r. (LM Poznań, Sw. Maria Magd.) a ożenił się 161 VI 1842 r. w Poznaniu z Jadwigą Kalkstein z Psarskiego, ur. około r. 1821 (LC Sw. Marcin), z którą rozwiódł się. Żyła ona jeszcze w r. 1862 i mieszkała wtedy w Unisławiu (Hip. Wągr., Roszkowo). Po raz trzeci ożenił się w Szmotułach 7 VIII 1855 r. z Seweryną Koszutską, ur. około 1836 r., zmarłą w Berlinie 18 I 1890 r., pochowaną w Gleśnie (Dz. P.). Córki z pierwszej żony: Franciszka (Franciszka Justyna Gabriela), ur. w Gleśnie 26 VI 1835 r. wyszła w Gleśnie 6 VI 1855 r. za Zygmunta Kalksteina ze Stawian, umarła w Poznaniu 1 IV 1862 r. pochowana w Glęśnie (LM Sw. Marcin; Dz. P.; Hip. Wągr., Stawiany), Maria Ksawera Barabara, ur. w Poznaniu 3 XII 1837 r. (LB Fara) zaślubiła 21 I 1857 r. w Poznaniu Jana Mielęckiego, dziedzica Smólska w Król. Polskim (LC Sw. Marcin), umarła 2 XI 1857 r.

(2) Jan Piotr Paweł, syn Józefa i Gąsiorowskiej, ur. w Samostrzelu 30 VI 1818 r., zmarły w Poznaniu 4 XI 1847 r. (LM Sw. Marcin), dziedzic Karny i Reklina oraz w Król. Polskim Osiecza. Ożenił się w Poznaniu 31 VII 1842 r. z Marią hr. Mielżyńską, córką Macieja i Konstancji z Mielżyńskich, ur. w Chbienicach 12 XII 1821 r., zmarłą w Warszawie 25 II 1878 r. Ich syn Józef, o któeym niżej, i córka Emilia Marianna, ur. w Gościeszynie 8 XII 1842 r. (LB Gościeszyn), zmarła w Karnej 1847 r.

Józef Franciszek Maciej, syn Jana i Mielżyńskiej, ur. w Karnej 19 VIII 1845 r. (LB Siedlec; LB Chobienice), zmarł w Mentonie 15 II 1883 r., pochowany w Gostyniu (Dz. P.). Dziedzic Osieczna, zaślubił w Pempowie 21 IV 1868 r. Anielę Marię Natalię hr. Mycielską, córkę Teodora i Ludwiki z Bispingów, ur. w Chociszewicach 23 III 1848 r., zmarłą 25 VI 1915 r. (Dz. P.). Ich syn Jan (Jan Teodor Piotr Paweł Konstanty Maria) ur. w Chociszewicach 19 XI 1871 r. (LB Pępowo), dziedzic Osieczna. Córką Ludwika (Ludwika Maria Konstancja), ur. w Chociszewicach 19 II 1870 r. (LB Pępowo), zaślubiła w Warszawie 10 VII 1889 r. Tomasza Potockiego. Zmarła w Siemianicach 27 III 1899 r.

(3) Igancy Józef, syn Józefa i Gąsiorowskiej, ur. w Samostrzelu 1 II 1820 r., zmarły tamże 16 IV 1893 r. Od r. 1845 właściciel Samostzrela nabytego od ojca. Uczestnik spisku w r. 1846 i powstania w r. 1848. Dożywotni członek Pruskiej Izby Panów. Zaślubił w Neustadt koło Wiednia 4 II 1845 r. Franciszkę Emilię Korzbok Łącką (LC Brody; LC Lwówek), córkę Antoniego i Nimfy Scznieckiej, przybraną córkę panny Emilii Sczanieckiej, ur. w Posadowie 9 III 1827 r., zmarłą w Samostrzelu 16 II 1907 r.(Dz. P.) Z nią córki: Emilia Maria Nimfa, ur. w Samostrzelu 26 XII 1846 r., zmarła w Chbienicach 26 IX 1925 r. (Dz. P.), wydana w Samostrzelu 24 IV 1866 r. za Karola hr. Mielżyńskiego, Maria Ada, ur. w Samostrzelu 21 XI 1851 r., właścicielka dóbr samostrzelskich, zmarła w Samostrzelu 23 III 1934 r., pochowana w Sadkach (Dz. P.). Dobra samostrzelskie zapisała Rafałowi B-mu, wnukowi swego brata Bolesława. Jedyny syn Bolesław.

Bolesław Wojciech Henryk Gabriel, syn Ignacego i Łąckiej, ur. w Samostrzelu 29 XI 1849 r., zmarły w Berlinie 10 III 1912 r. Ordynat na Dąblach 1 I 1902 r. Zaślubił w Choryni 21 V 1883 r. Katarzynę Marię Zofię Tacznowską, córkę generała Edmunda i Anieli z Baranowskich ur. w Marszewie 26 XII 1864 r., zmarłą w Berlinie 11 II 1894 r. Ich córka Katarzyna, ur. w Dąbkach 13 I 1884 r., zaślubiła w Londynie 24 I 1908 r. Joachima v. Alvensleben, właściciela Ostromęcka, z którym rozwiodła się. Synowie: Ignacy, ur. w r. 1887, zmarły 27 IX t. r. (Dz. P.) i Konstanty.

Konstanty Łukasz, syn Bolesława i Taczanowskiej, ur. w Dąbkach 3 I 1889 r., właściciel Dobczyna w pow. średz. (367 ha) 1911 r. i Dąbek w pow. wyrzyskim (1436 ha), kawaler honorowy maltański. Zaślubił w Kościelcu 24 I 1911 r. Irenę Ponińską, córkę Adolfa i Zofii Czapskiej, ur. w Żernikach 25 II 1885 r. Synowie, rafał, o którym niżej i N. ur. w Dobczynie w sierpniu 1919 r. Córki: Maria Zofia Irena, ur. w Poznaniu 31 X 1911 r. (LB Sw. Marcin), zaślubiła w r. 1936 Andrzeja Brzozowskiego, Irena Gabriela Anna Maria, ur. w Poznaniu 23 XII 1912 r. (ib.), Katarzyna Gabriela Maria, ur. w Poznaniu 19 VI 1916 r. (ib.).

Rafał Ignacy Wojciech Adolf Łukasz Maria, syn Konstantego i Ponińskiej, ur. w Dobczynie 27 II 1918 r. Po ciotce swego ojca, pannie Marii B-ej dziedziczce Samostrzela z folwarkami: Mrozowo, Smielino, Ignalin, Kraczki, Żelazno w pow. wyrzyskim (6056 ha), odziedziczył te dobra, a ich zarząd objął ojciec Rafała, Konstanty B. zamordowany przez Niemców w Warszawie 13 X 1943 r. Ożenił się w Balicach 8 XII 1942 r. z Izabelą Marią Karoliną Zuzanną Różą Marceliną Czartoryską, córką ks. Olgierda i Mechtyldy arcyks. austriackiej, ur. w Sielcu 8 VIII 1917 r. Ich syn Karol Andrzej Rafał Antoni Józef Aleksander Konstanty Maria, ur. w Warszawie 15 XI 1943 r.

D) Piotr, syn Mikołaja i Małgorzaty, występował wspólnie ze swym bratem Janem od r. 1412. Wraz z braćmi Wojciechem i Janem współdziedziczył w 1412 r. w W. Darnowie (Kośc.3 k.184), zaś z braćmi Wojciechem, Mikołajem i Janem mieli wieczność Wyskoci (P.4 k.31v). Żonie swej Barbarze (z Pleszewa ?) oprawił w r. 1435 posag 200 grz. (P.1378 k.108v). Za tę Barbarę ręczył w r. 1448 Mikołaj ze Stęszewa, stolnik poznański, iż zrezygnuje ona za 500 grz. Mikołajowi z Pleszewa, chorążemu kaliskiemu, swe części w Pleszewie i wsiach przyległych (P.852 I k.9). Pdstoli kaliski w l. 1447-53 (G.), kupił w r. 1446 (?) za 2000 zł od Elżbiety z Szamotuł, żony Mikołaja z Łabiszyna podczaszego inowrocławskiego, wsie Pełczyno, Chwalibogowo, Panczki w p. pyzdr. (P.1379 k.2020. Dziedzic w Bninie, wyderkował w r. 1450 Łagiewniki Mikołajowi Stęszewskiemu, stolnikowi poznańskiemu (P.1381 k.90). Barbara swe części w połowie miasta Pleszewa i w połowie wsi Baranowo, Piekarzewo, Sucharzewo, Czpyszewo (?), Strzedzewo, Laszowa, sprzedała T. R. Mikołajowi Pleszewskiemu, chorązemu kaliskiemu (P.1381 k.106). Kasztelan lędzki w r. 1456-61 (G.). W r. 1459 pisany z Bnina, Chwałkowa i Nietrzanowa (P.18 k.229). Od Małgorzaty, wdowy po Mikołaju Tumigrale z Borku, jej synów, córki i wnuczki nabył (1459 r. ?) miasto Borek z przyległymi wsiami: Zdziesz, Przecianowo, pół Bruczkowa, Tobołowo, Siedlisko (Kośc.20 s.233). Nie żył jużw r. 1462 (P.1384 k.212). T. r. owdowiała Barbara winna była przysięgać, iż syn ich Mikołaj miał 10 lat (P.18 k.299v). Córki: Agnieszka i Barbara. Z nich Agnieszka w r. 1473 była żoną Jana z Kobylan, stolnika krakowskiego, a 2-o v. w l. 1479-83 Jakuba z Dębna, wojewody sandomierskiego, potem kasztelana krakowskiego. W r. 1475, jako wdowa po Janie z Kobylan, z działu przeprowadzonego ze stryjem biskupem wzięła: Nidom, Czaple, Tulce, Runowo, Wojuczewo i Położejewo w p. pozn. i gnieźn. (P.1386 k.29). Barbara była 1-o v. żoną w r. 1462 Wojciecha Kota z Dębna, 2-o v. w l. 1473-94 Cherubina z Gołuchowa, stolnika łęczyckiego (poznańskiego ?). Z działu w r. 1475 otrzymała wsie Pełczyno, Chwalibogowo, Jaszkowo, Nietrzanowo, Polwica (ib.).

Mikołaj, syn Piotra i Barbary, od Wojciecha z Góry,, kasztelana lędzkiego, i jego brata Andrzeja z Góry kupil w r. 1462 za 1000 grz. ich dziedzictwa we wsiach: Góra, Dębiec i części dwie w Biernatkach (P.1384 k.212). Od Małgorzaty, wdowy po Mikołaju Tumigrale z Borku w r. 1463 nabył za 100 grz. dwie części w Miechorzewie (P.1383 k.180). T. r., działając w asyście stryjów, Andrzeja z Bnina, biskupa poznańskiego, Mikołaja ze Stęszewa, stolnika poznańskiego, Piotra z Opalenicy, kasztelana santockiegio, orza wuja Jana Mielżyńskiego, dał Andrzejowi z Czempinia swemu stryjecznemu bratu miasto Borek i wsie: Przecianowo, Zdziesz, Tobołowo, Siedliska, pół Bruczkowa, Skokowo i Stwołowo, wzamian za miasto Czempiń i wsie przyległe: Piechinino, Tarnowo, Borówko i czwartą część Borowa (ib. k.189). W dziale ze swymi stryjecznymi braćmi: Andrzejem z Bnina oraz Smigielskimi dostał w r. 1470 miasto Bnin i wsie: Jaszkowo, Kuczkowo, Błożejewo, Góra, Peczyno, Nietrzanowo, Chwalibogowo, Położejewo, Biernatki, Dębiec, Czeczewo, Polwica, Pączki, Wojuczewo, Czołowo, Niechorzewo w p. pyzdr., Tulce, Kunowo w p. pozn., dwie części w Przewozie w p. kośc. (P.1385 k.55). Na tych dobrach w r. 1471 oprawił posag 1000 grz. żonie Barbarze z Szamotuł (ib. k.101). W r. 1472, już jako kasztelan kamieński, został nim 1471 r (G.), kupił za 460 grz. wsie Czaple i Nidom w p. gnieźn. od Jana Mielżyńskiego (P.1385 k.138v). Umarł w r. 1473, między 1 III a 21 IV (G.). T. r. Barbara cedowała Andrzejowi z Bnina oprawę swego posagu 1000 grz. na Bninie i wsiach przyległych (P.1383 k.211v). W r. 1475 była już 2-o v. żoną Mikołaja Kościeleckiego (P.855 k.21), a żyła jeszcze 1480 r., kiedy Kościelecki był już starostą inowrocławskim (P.1386 k.119v).

E) Wojciech, syn Mikołaja i Małgorzaty, pisał się z Bnina i ze Śmigla. W r. 1450 był dzierżawcą i gubernatorem dóbr biskupstwa poznańskiego położonych na Mazowszu (Boniecki). Kasztelan międzyrzecki zapewne ok. 1455 r., umarł chyba przed r. 1460 (Boniecki; G.). Miał za żonę w r. 1435 Zuzannę z Gowarczowa (P.1378 k.92), córkę Krystyna Magóry, Rawity, która to Zuzanna wniosła mu Mroczków, Skroninę i Sędów (Boniecki). Jego synowie: Piotr, kanonik poznański, Andrzej, Jan, Mikołaj i Stanisław wzięli w r. 1470 z działów ze stryjem bislupem oba Oporowa w p. kośc., zaś w działach ze stryjecznymi braćmi, Andrzejem i Mikolajem, miasto Śmigiel, wsie: Koszanowo, Brzoszczewo, Przesieka, Nietążkowo, Nowawieś, Kunino, połowę Popowa, W. i M. Oporowa w p. kośc. (P.1385 k.54v, 55). Poszli po nich Śmigielscy piszący się z Bnina.

B. Jan z Bnina, syn Andrzeja, miał w r. 1393 sprawę sądową w ziemstwie łęczyckim (Pawiński, Księgi sąd. łęczyc., nr 2992). Współdziedzic Bnina w l. 1411-38 (Piekos., nr 1447; KDW V nr 623), miecznik poznański w l. 1432-40 (A.Capit. II nr 1069; KOśc.17 s.176; P.14 k.64; G.), kupił w r. 1432 Stęszew od Łodzica Przedpełka Mościca z Koźmina (Kośc.19 k.69; Cieplucha, s. 266). Umarł w r. 1440, między 12 IV a 7 VI (G.; Kośc.17 s.235). Syn jego Mikołaj. Jego też córka musiała być Małgorzata, żona 1-o v. Jana Kotwicza, 2-o v. w r. 1449 Piotra Pasikonia, którą t. r. Henryk Kotwicz z Gołanic, starosta wschowski, kwitował za 150 gzr. (Kośc.19 k.4v0. Jakkolwiek ojciec jej, Jan Bniński, wymieniony wtedy bez zaznaczenia, iż nie żył już, nie było innego Jana, który w tym wypadku mógłby wchodzić w rachubę.

Mikołaj z Bnina Stęszewski,. syn Jana, w r. 1440 wziął po swym ojcu Stęszew. Na połowie tego miasta i wsi Dębno w p. pozn. oprawił w r. 1445 posag 500 gzr. Jadwidze z Jarogniewic, która jedniocześnie rezygnowała swemu mężowi trzecią część we wsiach Jarogniewice Piotrowo i Mikoszewice w p. kośc., zachowując dla siebie dwie trzecie tych dóbr (P.1379 k.107v, 108). Żoną Mikołaja była już w r. 1444 (Kośc.17 s.466). Mikołaj w l. 1447-77 był stonikiem poznańskim (G.). W r. 1449 kupił od Dersława z Dąbrowy za 80 zł w. wieś Gorzyczki w p/ kośc. (P.1380 k.69). Uposażył w r. 1460 szkołę w Stęszewie i wystawił tam nowy kościół, dla którego w r. 1468 wyjednał godność kolegiaty (Cieplucha; Halecki, Mościc ze Stęszewa, Mies. Herald. 1911, s.20, 21). Połowę wsi Góra w p. pozn. sprzedał w r. 1462 za 150 grz. Małgorzacie, żonie Jana z Góry (P.1384 k.150). Występował w r. 1463 jako stryj Miołaja dziedzica w Bninie (P.1383 k.189). Od Jana, Piotra i Henryka (?), braci rodzonych, oraz Jana, ich brata stryjecznego, byłych dziedziców z Chojnicy, kupił w r. 1466 za 180 grz. i za 15 grz. prawa ich do wsi Wielkie i Małe Wiry w p. pozn. (P.1384 k.231v). Od Jana Szczepowskiego kupił w r. 1467 za 60 grz. część w Szczepowicach w p. kośc. (P.1383 k.196v). Wieś Gorzyce W. oraz połowę M. Gorzyczek w p. kośc. sprzedał w r. 1469 za 1200 grz. Janowi starszemu, Janowi młodszemu i Wojciechowi, braciom z Rydzyny, zachowując dla siebie dożywocie (P.1385 k.19v). Żona Mikołaja Jadwiga, występowała w r. 1472 jako dziedziczka w Miechininie (ib. k.135). T. r. Mikołaj od Jana dawniej Jarogniewskiego, dziedzica w Sędzinie, kupił za 400 grz. połowę Piotrowa w p. kośc. (ib. k.162). Stęszew z zamkiem i przyległymi wsiami W. Witowle z trzecią częścią wsi Przewóz w p.kośc., M. Witowle, Dębno, Trzcielno, Krąpiewo i młyn w M. Witowlu p. pozn. sprzedał w r. 1474 za 8000 zł stryjecznemu bratu Maciejowi z Bnina (Kośc.227 k.3; Cieplucha, s. 266). Nie żył już 3 I 1480 r. (G.). Jedyna córka Mikołaja, Anna, zaslubiła Jana Starszego Swidwę z Szamotuł, wojewodę poznańskiego.

C. Piotr, syn Andrzeja, wraz z bratem Janem procesował w 1407 r. Adama i Jana, sołtysów wsi Konarskie o 5 grz. (P.3 k.21v). Z braćmi Janem, Wojciechem i Mikołajem miał 1410 r. termin ze Stefanem Skórą i Janem z Lusowsca (ib. k.132v), a 1412 r. wraz z tymiż braćmi termin z dziećmi zmarłego Jana Mosińskiego (ib. k.183v). Sędzia deputowany przez króla i starostę generalnego wielkopolskiego 1424 r. (P.6 k.150). Kasztelan gnieźnieński 1428 r. (P.10 k.128, 136), dostał od króla w r. 1429 zapis 1490 grz. na wsiach: Krosno, Żabno w p. pozn., które za konsensem królewskim wykupił był za taką sumę od Przedpełka ze Stęszewa (KDW V s.490, 491). Jednocześnie dostał też od króla zapis 322 grz. na mieście Mosinie i wsiach: Pożegowo i Sowiniec, wykupionych od tegoż Przedpełka (ib. k.491, 492). W r. 1434 dostał jeszcze zapis 140 grz. na Mosinie (ib. s.544). Żoną jego była w 1437 r. Barbara z Łopuchowa, żyjąca jeszcze w r. 1444 (P.13 k.213v; 14 k.238v; 15 k.16). W 1444 r. Pakosz Przylepski odmówił Piotrowi intromisji do przysądzonych mu Przylepic i Chaław (Kośc.17 s.387). Pozywał 1437 r. Tomasza Owieczkę z Konarzewa o część Trzcielna nabytą od Mościca, do której to wsi zgłaszał swą biższość (P.14 k.9v). Od Jana i MIkołaja, dziedziców Komornik, kupil w r. 1444 połowę Borzujewa w p. pyzdr. (P.1379 k.28). Od Agnieszki z Polwicy kupił w r. 1445 za 100 grz. części Polwicy w p. pyzdr. (ib. k.91v). T. r. od Andrzeja i Wojsława braci z Gryżyny, kupił miasto Opalenicę z zamkiem oraz wsie: Silina, Zimnowoda, Postna (?) Woda, Pozarzyno, Kuszlino, Miechorzewo Suche, Miechorzewo Mokre, Rudniki, Dokowo Mokre, Rapoczino (?), młym Droszniki w p. kośc., dając wzamian połowę wsi Darnowo w p. kośc. oraz dopłatę 6000 grz. (P.1379 k.124v; Kośc.17 s.651). Na mieście Bninie i wsi Polwica oprawił t. r. posag 400 grz. drugiej swej żonie Elżbiecie Gołutowskiej (P.1379 k.1250. Od Jana, sołtysa w Pożegowie, kupił w r. 1446 za 40 grz. trzyłany sołeckie w tej wsi w p. pozn. (ib. k.200v). Dziedzic Borzujewa, Wlkowyi i Uszczonowa 1447 r. (Py.12 k.6v, 7). W r. 1448 płacił mu winę Wawrzyniec Królikowski, bo mimo danego poręczenia za Jana Piekarskiego i żonę jego Katarzynę, nie uwolnił od obciążeń połowy Gołutowa (Py.12 k.181v). T. r. między 29 I a 3 XII kasztelan umarł (G.). Wdowa (nazwana wtedy Małgorzatą) oraz dzieci, Piotr, ks. Piotr i Maciej, trzymali w r. 1462 w zastawie trzecią część Grabowca i plebanię w Obrzycku (P.1384 k.126) w p. pyzdr., wsi zastawionej kasztelanowi przez ks. Zygmunta z Grabowca, plebana w Obrzycku (P.1384 k.126). Elżbieta Gołutowska, pani wienna na Bninie, Jeżewie, Położejewie i Polwicy żyła jeszcze w r. 1477 (Py.24 k.332, 362). Córki Piotra: Barbara, w r. 1488 wdowa po Janie Kępińskim z Baranowa, Anna, w r. 1439 żona Niemiry (Niemierzy) Grodzickiego, z Grodziska trzecia, nieznana mi z imienia, żona Zbigniewa Bąka. Były jeszcze córki, Barbara i Jachna, wymieniane w l. 1444 i 1448 obok Katarzyny (Py.10 k.175; 12 k.227). Synowie: pierwszej żony Piotr, z drugiej, Piotr i Maciej.

A) Piotr z Bnina, z Opalenicy, syn Piotra, dziedzic w Opalenicy 1449 r. (P.1380 k.57). W r. 1450 występował jako brat niedzielny Macieja i Piotra iuniora (Kośc.19 k.113). Od Jana Jarockiego kupił w r. 1450 za 2000 zł wieś Wlkowyję i połowę Uszczanowa w p. kal. (P.1381 k.66v). Tenutariusz w Mosinie, dał w r. 1451 Janowi z Baranowa wieś Bzowo w p. pozn. i Rogaczewo w p. kośc., biorą wzamian Jastrzębniki w p. kośc. oraz dopłatę 1200 zł (ib. k.27v). Z działu z przyrodnimi braćmi, przeprowadzonego w r. 1457, dostał zamek i miasto Opalenicę, wsie: Silino, Zimnowoda, Pasdna (?) Woda, Pozarzyno, Popoczyno, Jastrzębniki, Kuszlino, Michorzewo suche, Michorzewo Mokre, Endrzyny (?), Mokre Dokowo, Wyskoć i młyn wodny koło miasta Droszyn w p. kośc. i pozn. (P.1382 s.64). Był kasztelanem santockim w l. 1463-66. Umarł przed r. 1468 (G.). Jego żoną była Małgorzata Włoszakowska. Poszli po nim Opalińscy piszący się z Bnina.

B) Piotr zwany też Mosińskim, syn Piotra i Elżbiety z Gułtów, pisał się i z Radlina. Z działu braterskiego w r. 1457 wziął wraz z bratem Maciejem częśći miasta Bnina i wsi Położejewo, Polwica, połowy wsi Rucewo, Góra, Grabowiec, Gołutowo, Drzązgowo, Żabice, Sokolniki, Ostrów, Borzujewo, całe wsie Radlino, Kąty, Wilkowyja, połowę wsi Uszczonowo, całe Spytkowice, Łagiwniki orza sumy na dobrach królewskich, tj. mieście Mosinie, wsiach: Pożegowo, Sowiniec, Krosno, Żabno, w powiatach pozn., pyzdr, kośc. i kal. (P.1382 s.64). Piotr, kanonik poznański, wraz z bratem Maciejem niedzielni, sprzedali w r. 1466 swe części w Grabowcu w p. pyzdr. za 300 grz. Łukaszowi z Górki, wojewodzie poznańskiemu (P.1383 k.244a). Piotr w r. 1467, już wtedy i kaliski kanonik, dokonał z bratem Maciejem działu dóbr, biorąc wsie: Radlino, kąty, Wilkowyja, połowę Uszczonowa, Borzujewa, Drzązgowa w powiatach pozn., pyzdr. i kal. (ib. k.281). Występował w r. 1479 jako kanclerz poznański (Wierzb.I nr 1507). Biskup elekt przemyski 1482 r. (ib. nr 1576). Z biskupstwa przemyskiego postulowany w r. 1482 na biskupstwo kujawskie (P.1386 k.185). Biskup kujawski toczył wraz z bratem Maciejem proces przeciwko Jarosławowi z Łaska o porwanie i zaślubienie przemocą Zuzanny, córki ich rodzonej siostry Bąkowej. Owa Zuzanna była 1-o v. żoną Mikołaja z Rossoszycy, tenutariusza w Tuszynie. Król uznał jednak w r. 1487 małżeństwo za legalne (ib. nr 1946). Bikup w r. 1488 dostał konsens na wykupienie od Wojciecha Potulickiego wsi Rataje należącej do królewszczyzny ujskiej (ib. nr 1946). W r. 1489 uzyskał zezwolenie na wykup wsi Konary, Zawady i Rudniki w z. sier. od sióstr Bąkówien, Zuzanny i Małgorzaty (ib. nr 2038). W r. 1491 kupił Piotrowo w p. pozn. za 500 gzr. od Katarzyny, żony Mikołaja z Kościelca (P.1387 k.146v). Od Marcina Gołutowskiego nabył w r. 1493 części we wsiach Gołutowo, Drzązgowo, Sokolniki, Żabice, Ostrów w p. pyzdr. dając wzamian Piotrowo i dopłatę 500 grz. (Wierzb.II nr 225). Umarł w r. 1493 (MPH IV s.29).

C) Maciej z Bnina, czasem zwany Mosińskim, syn Piotra i Elżbiety z Gołutowa, jak już powiedziałem, z działu z r. 1457 dostał swą część jako niedzielną z bratem ks. Piotrem, zaś w r. 1467, będąc już krajczym koronnym (był nim do 1476 r.) z działu z tym ostatnim wziął sumy na dobrach królewskich, tj. mieście Mosinie, wsiach Pożegowie, Sowińcu, Kraśniku, Żabnie, Sabrzewie (?), orza 5 łanów ojczystych we wsi Kołaczkowo (P.1383 k.280v). W r. 1473 zapisał mu król sumę 600 zł na mieście Ujściu i wsiach przyległych (Wierzb. I nr. 1026). T. r. był też i starostą generalnym wielkopolskim (G.). W 1474 r. nabył za 8000 kop gr. pras. dobra stęszewskie od stryjecznego brata Mikołaja, stonlnika poznańskiego (Kośc.227 k.3; Cieplucha, s. 266). T. r. dziedzic w radlinie (G.21 k.3). Wojewoda kaliski 9 XI 1475 r. (G.), mianowany został 3 V 1477 r. wojewodą poznańskim (G.), zatrzymał nadal i starostwo generalne wielkopolskie (P.138 k.80; G.21 k.83), aż do r. 1484 (G.). W r. 1478 dostał konsens na wykup wsi Guchna (?) od Mikołaja.

@tablica: Bnińscy h. Łodzia 1.

@tablica: Bnińscy h. Łodzia 2.

@tablica: Bnińscy h. Łodzia 3.

@tablica: Bnińscy h. Łodzia 4.

@tablica: Bnińscy h. Łodzia 5.


>Bnińscy-Bobbe. Milaja z Miłosławia, miecznika kaliskiego (Wierzb. I nr. 1482). T. r. dostał zapis 100 grz. na Ujściu i Pile (ib. nr 1483), a w r. 1479 wraz z bratem swym ks. Piotrem dostali obaj na tych królewszczyznach zapis 200 grz. (ib. nr 1507). Żoną Macieja była zaślubiona przed r. 1467 Nawojka z Koniecpola, córka Mikołaja, podkomorzego i star. przemyskiego, z Doroty Zarembianki z Kalinowy. Nawojka na mocy dokonanego w r. 1480 działu ze stryjem otrzymała tenutę starostwa przemyskiego i lelowskiego wraz z dobrami Kościelcem i Przekopem (Boniecki XI, s. 76). W r. 1490 król potwierdził ugodę, jaką o te dobra zawarła z Przedborem i Stanisławem z Koniecpola (Wierzb. I, nr 2139). Król zezwolił Maciejowi w r. 1492 rezygnować Ujście i Piłę Marcinowi Ściborowi z Ponieca, mężowi swej bratanicy Barbary z 0palenicy (ib. II nr. 45-47). Umarł Król zezwolił w r. 1516 Spinkowi wykupić od owdowiałej Nawojki tenutę lelowską (ib. IV nr 11019). Umarła ona między 3 I 1531 r. i 1 III 1532 r. (ib. nr 15947, 16346). Córki Macieja: Barbara zaślubiła 1-o v. przed 4 X 1487 r. Andrzeja Kmitę z Wiśnicza, starostę bełskiego, 2-o v. przed 3 III 1497 r. Rafała z Jarosławia, Jadwiga, wspomniana jako niazamężna w l. 1496-1501 (Kośc. 230 k. 140; 231 k. 96v). Synowie: Piotr "pierworodny" który w r. 1467 dostał od stryja ks. Piotra połowę wsi Drzązgowo w p. pyzdr. (P. 1383 k. 281), o którym nie wiem nic więcej, Hieronim. Ten ostatni pisał się niemal stale Mosińskim, trzymając po ojcu króleszczyzny Mosinę i Ujście. O nim pod Mosińskimi. Zob. tablice 1-5.

Anna, w r. 1595 żona Daniela(?) Czermińskiego z ziemi lwowskiej. Dorota, ksieni konwentu trzebnickiego w r. 1659 (Ws. 56 k. 822). Teresa zaślubiła przed 27 I 1661 r. Franciszka Szczypierskiego, a 2-o v. przed 25 I 1679 r. Mikołaja Stanisława Politalskiego.

>Bobaliccy z Bobalic Większych i Mniejszych w pow. bielskim wojew. płockiego (Boniecki). Walenty, uchodząc przed zarazą znalazł się koło Gosławic w p. kon. i tutaj, nie wpuszczony do wsi jako zapowietrzony, "w polu" spisał 5 VIII 1630 r. testament. Dowiadujemy się z niego że był bezdzietny, miał tylko sumi u ludzi, a rodzice jego pochowani byli w parafii bonisławskiej (dziś Benisław). Wkrótce potem umarł, a jako jego sukcesorka występowała siostra Teofila, w r. 1631 wdowa po Wojciechu Zakrzewskim z p. bielskiego (I. Kon. 46 k. 353).

>Bobbe. Wedle zapisu notorycznie sfałszowanego w pierwszej połowie XIX w., Jan, sym zmarłych Ferdynanda i Julianny Schlichting, miał w r. 1757 kupić za 52.000 zł od Mikołaja Otuskiego wieś Taczały z pustką Drzewce (P. 1322 k. 152). To fałszerstwo posłużyło Józefie z Kraśniewskich, wdowie po Józefie Ignacym B., synu powyższego Jana i Anny Elżbiety N., do wylegitymowania się wraz ze swymi dziećmi ze szlachectwa w r. 1837 przed Heroldją Królestwa Polskiego. Jako herb podała Wieniawę (Boniecki i uzup. s. 197).

>Bobeccy. Aleksander i żona jego Jadwiga Wierzbińska dostali w r. 1664 zapis od Stanisława Szczodrowskiego (P. 1074 k. 222v). Nie żył już w r. 1686, kiedy wdowa po nim była już 2-o v. żoną Stanisława Dąbrowskiego. Występowały też wtedy dzieci ich: Franciszek, Kazimierz z Anna (P. 1112 IX k. 14v). Kazimierz występował i w r. 1694, kiedy to matka jego już nie żyła. Anna była wówczas żoną Wojciecha Zabłockiego (P. 1128 XI k. 106v).

>Bobicki pochodził zapewne z rodziny osiadłej w ziemi czerskiej. Antoni, towarzysz chorągwi usarskiej królewicza w r. 1725 (I. Kal. 161 s. 121).

>Bobińscy. Feliks we dworze w Raczkowie zastrzelił w r. 1609 Bartłomieja Czaplińskiego (P. 143 k. 670v). Walenty, ekonom z Berkowa, zaślubił 1 X 1776 r. Gertrudę Podewils (Pudwels), owdowiałą Lossow z Węgrzynowa (LC Sławno). Franciszek, pułkownik wojsk pol., zmarł w Siernikach 1 IX 1883 r., mając lat 90 (LM Rogoźno).

>Bobkowscy z Bobkowic w p. kośc., wedle S. Kozierowskiego byli Korabitami (BNT II). Wojciech Kadziorka B. występował w l. 1401-12 (Kośc. I k. 11, 51; 3 k. 58v; III k. 93). Kądziorka nazwany stryjem 1412 r. sióstr Formozy, Katarzyny i Grzymki (ib. k. 95v). Babką Grzymki i Kachny była nie żyjąca już t. r. Jarosława (ib. k. 83v). Dorota, wdowa po Michale B., miała 1449 r. termin ze strony Krystyna z Dalebuszek, kasztelana krzywińskiego, burgrabiego kościańskiego (Kośc. 18 s. 400)!

Szl. Teresa (czy szlachcianka?) wyszła w Rawiczu 29 X 1741 r. za szl. Mikołaja Jankowskiego (LC Łaszczyn)

>Boblewski (rodziny szlacheckiej tego nazwiska nie cytują herbarze). Ur. Ignacy, komisarz dóbr opatowskich w l. 1791-92, ekonom w Plugawicach 1797-98 (LB Opatów), dzierżawca Rogaszyc w l. 1810-16, części Bobrownik 1811 r., żył jeszcze 4 VIII 1816 r. (LB. Rogaszyce, LB Trzcinica) 0żenił się 7 II 1798 r. z Amalią (Emilianną) Korytowską, córką Piotra (C Doruchów).

>Bobola h.Leliwa ks. Sebastian, syn zmarłego Jana z W. Piasku, jezuita kolegium kaliskiego, dobra we wsi Borzymowice w p. wiślic., odziedziczone po zmarłym bracie Wojciechu, rezygnował w r. 1612 paulinom częstochowskim (R. Kal. 8 k. 230).

>Boboleccy h.Łodzia wzięli nazwisko od wsi Bobolczyno (dziś Bobulczyn) w p. pozn., parafii Ostroróg. Pierwotnie, w XV w., od wsi Binino, dawniej Bienino, w tejże parafii zwali się Binińskimi cz. Bienińskimi, od Bzowa zaś, wsi leżącej koło Czarnkowa, także i Bzowskimi. 0statecznie od początku XVI w. pisali się Boboleckimi z Binina. "Z Binina" to już tylko mały krok do pisania się "z Bnina", co się pięknie godziło z herbem Łodzia. Na nagrobku w Biezdrowie z r. 1622 figuruje już ów Bnin. Tak też ich pisze Niesiecki.

Binino było ojcowizną Mikołaja Baworowskiego, już nie żyjącego w 1422 r. (P. 7 k. 16; 12 k. 25v). Jadwiga B., siostra Katarzyny Choryńskiej, 1432 r. (P. 12 k. 123v). Jan, Andrzej i Wincenty, dziedzice z M. Chrzypska i Bienina, zostali w r. 1453 przypozwani przez Wincentego niegdy Sierakowskiego po śmierci matki ich Katarzyny z Bienina (P. 18 k. 148). Braci tych ów Wincenty obwieszczał 1459 r. (ib. k. 192v). Jan Bieniński miał w l. 1464 i 1465 terminy sądowe z braćmi z Przyborowa (P. 18 k. 29; 19 k. 112). Jan i jego brat Andrzej mieli 1487 r. sprawę z Maciejem Sierosławskim (P. 22 k. 110v). Chyba po tym to Janie Bienińskim wdową była Agnieszka, dziedziczka w Lubaszu i Stojkowie (dziś Stajkowie), która w r. 1506 na połowie Stojkowa zapisała pół grzywny czynszu rocznego kościołowi w 0bornikach (P. 1390 k. 99). Jan i Andrzej Bienińscy bracia rodzeni z Binina, chyba synowie Jana i Agnieszki, toczyli w l. 1486-87 sprawę z Maciejem Sierosławskim (P. 21 k. 83v, 110v). Katarzyna, wdowa po Macieju Studzieńskim, kwitowała 1498 r. swych braci rodzonych Jana i ks. Andrzeja, plebana w Brodnicy, z dóbr po rodzicach w Bzowie, Stojkowie i Lubaszu (P. 856 k. 293v). Andrzej był plebanem w Brodnicy i w r. 1506 (P. 862 k. 105v). W r. 1513 pleban w Kamionnej (P. 786 s. 456). W r. 1515 pleban w Kamionnej i Chrzypsku (P. 866 k. 273v), w r. 1519 pleban w Chrzypsku (P. 867 k. 211v). Drugi z braci, Jan Bieniński z Bzowa i Lubasza, zwany też czasem Bzowskim czyli Bienińskim, zapisał w r. 1493 dług 24 grz. szwagrowi Studzieńskiemu (P. 23 k. 104v), a w r. 1494 na Bzowie półtora grzywny rocznego czynszu ks. Janowi z Wronek (P. 1383 k. 32v). W r. 1508 Wojciechowi Trąmpczyńskiemu, swemu "bratu rodzonemu"(!) ręczył, iż rezygnuje mu połowę młyna wodnego z połową stawu w Stojkowie (P. 863 k. 124v). Na połowie Bzowa oprawił w r. 1511 posag 150 grz. swej żonie Elżbiecie Modrzewskiej córce Andrzeja (P. 786 k. 323). T. r. łan osiadły w Lubaszu zastawił Mikołajowi Sławieńskiemu, będąc mu winnym 10 grz. (P. 865 k. 3). Andrzej i on, bracia niedzielni, w r. 1513 Bzowo z pustką Grabowiec wymienili z Jakubem, Mikołajem i Andrzejem braćmi oraz Janem, Jakubem, Sędziwojem i Erazmem, ich bratankami, Boboleckimi, na ich wieś Bobolczyno i dopłatę 400 grz. (P. 786 k. 430, 456). Elżbieta, żona Jana Bzowskiego, skwitowała w r. 1514 Jakuba, Mikołaja i Andrzeja, braci z Bobolczyna, ze swej oprawy na połowie Bzowa (P. 866 k. 142v). Jan Biniński, dziedzic w Bobolczynie, wraz z synem Janem Boboleckim zapisali w r. 1524 dług 60 grz. Wojciechowi Trąmpczyńskiemu dziedzicowi w Lubaszu (P. 869 k. 108v). Jan w r. 1528 wraz z żoną Elżbietą wyderkował za 60 grz. Wojciechowi Trąmpczyńskiemu część w Stojkowie (P. 1393 k. 210). Nie żył już w r. 1530 (ib. k. 357). Córki Jana: Katarzyna, w r. 1522 żona Jana Wilczyńskiego, Barbara, w r. 1530 za Wawrzyńcem Sławińskim. Synami Jana byli bracia Jan i Marcin, zwący się już stale Boboleckimi.

I. Jan Bobolecki z Binina, syn Jana, w r. 1530 lub nieco przed tą datą dokonał działów części w Bobolczynie, Stojkowie i Lubaszu z bratem swym Marcinem (ib. k. 339). Dziedzic części w Lubaszu i Stojkowie, był w r. 1541 mężem Barbary Gorzewskiej, córki Jana (P. 1394 k. 446v). Swoją ćwierć w Lubaszu dał w r. 1548 Piotrowi Włościejewskiemu wzamian za połowę Stojkowa oraz dopłatę 80 grz. (P. 787 k. 8). Barbara skasowała wtedy swą oprawę na tej ćwierci Lubasza (ib. k. 8v). Żył jeszcze w r. 1562, kiedy połowę Stojkowa, wolną od oprawy żony, wyderkował za 700 zł Stanisławowi Ordzińskiemu (P. 1396 k. 53v). Nie żył już w r. 1555, a owdowiała Barbara wraz ze swym synem Maciejem wydzierżawiła od Ordzińskiego połowę Stojkowa, którą temu Ordzińskiemu wyderkował był jej zmarły mąż (P. 896 k. 502). Wdowa żyła jeszcze w r. 1561 (P. 903 k. 173). Córka Jana, Anna, w l. 1555-59 żona Piotra Wargowskiego. Synowie: Maciej, Piotr, Jan, Wojciech i Jakub (P. 897 k. 765v).

1. Maciej B. z Stojkowa (czasem nazywany Bienińskim, raz Stojkowskim), syn Jana i Gorzewskiej, występował w l. 1555-56 wraz ze swą matką, chyba jeszcze wtedy nieletni (P. 896 k. 89v, 90; 897 k.701v). Na połowie swych dóbr w Stojkowie, uzyskanych z działu z braćmi, żeniąc się w r. 1560 z Anną Witkowską, córką Andrzeja, oprawił jej przed ślubem 5 XI posag 750 zł (P. 1396 k. 863). Anna w r. 1561 kwitowała z posagu i wyprawy swego brata Andrzeja (P. 903 k. 164v, 165v). Bratu Piotrowi dał w r. 1570 część dworu "Starego" ojcowskiego z placem w Stojkowie (P. 1398 k. 103v). Wraz ze swymi braćmi, Janem i Wojciechem, części rodzicielskie w Stojkowie sprzedali w r. 1574 za 3.600 zł bratu Piotrowi (ib. k. 415v), wobec czego Maciej musiał t. r. ponowić oprawę posagu 750 zł swej żonie Annie (ib. k. 417v), która swą oprawę na Stojkowie skasowała (P. 923 k. 424v). 0d Zofii Koszutskiej, żony Marcina Bobrownickiego, wziął w r. 1582 w zastaw za 1.000 zł czterech kmieci osiadłych w Szczepankowie (P. 938 k. 207). Dziedzic części w Szczepankowie 1583 r. (P. 941 k. 597). Od Krzysztofa Niemieczkowskiego kupił w r. 1584 za 5.000 zł. części wsi Wilczyno i Ossowo w p. pozn. (P. 1399 k. 393v). Części Ossowa i Wielżyna sprzedał w r. 1587 za 5.000 zł swym braciom, Piotrowi i Wojciechowi (P. 1400 k. 55v). Ze swą żoną t. r. spisał wzajemne dożywocie (ib. k. 57v). Żył jeszcze w r. 1588 (P. 950 k. 319), a w r. 1589 owdowiała już Anna skwitowała z zapisów mężowskich Piotra, Wojciecha i Jakuba, braci męża (P. 951 k. 125v). Idąc t. r. 2-o v. za Jarosza Sławieńskiego, przed ślubem, 12 V, dostała od niego oprawę 810 zł posagu (P. 1400 k. 285). Żyła jeszcze w r. 1590, kiedy kwitowała Piotra i Wojciecha, braci pierwszego męża (P. 955 k. 2v). Maciej był bezdzietny.

2. Piotr B. z Bnina(!), syn Jana i Gorzewskiej, wspomniany w r. 1556 (P. 897 k. 765v), ożeniony z Gertrudą Popowską, córką Jakuba, dostał w r. 1569 od swego teścia części Kobelice i Popowo Inaczewo w p. gnieźn. (P. 1398 k. 34). Mianowany 28 XII t. r. surrogatorem urzędu starościńskiego poznańskiego, złożył 3 I 1570 r. przysięgę na urzędy burgrabiego ziemskiego, surrogatora i postarościego poznańskiego (P. 1398 k. 43). Części w Kobelicach i Popowie, nabyte od teścia, sprzedał w r. 1570 za 3.000 tal. sr. Piotrowi Popowskiemu (ib. k. 82). Od swego brata Macieja dostał t. r. część ojcowskiego dworu wraz z placem w Stojkowie (ib. k. 103v). Żonie Gertrudzie t. r. oprawił 2.200 zł posagu na połowie swych dóbr w Stojkowie (ib. k. 82v). Inną część dworu stojkowskiego dostał w r. 1571 od brata Jakuba (ib. k. 240). Od braci Macieja, Jana i Wojciecha kupił w r. 1574 za 3.600 zł ich części w Stojkowie (ib. k. 415v). Był podsędkiem ziemskim poznańskim w r. 1577 (P. 787 k. 75). 0d brata Jakuba kupił w r. 1577 jego piątą część w Stojkowie za 1.200 zł (P. 1398 k. 738). Od Macieja Wielżyńskiego kupił w r. 1585 za 1.000 zł części w Wielżynie (P. 1399 k. 541v). Część Wielżyna sprzedał w r. 1586 za 800 zł bratu Maciejowi (ib. k. 723v), ale w r. 1587 wraz z bratem Wojciechem kupił od tegoż Macieja części w Ossowie i Wielżynie za 5.000 zł (P. 1400 k. 55v), a w r. 1589 odkupił od brata Wojciecha jego część w tym nabytku za 3.200 zł (ib. k. 263v). Gertruda Popowska żyła jeszcze w r. 1589 (P. 951 k. 181). Piotr części w Ossowie, Wielżnie i Przeciwnicy w p. pozn. sprzedał w r. 1591 za 10.000 zł zięciowi swemu Aleksandrowi Biegańskiemu (P. 1400 k. 693v). Drugą żoną podsędka była w r. 1593 Ewa Sławińska, córka Jana i Jadwigi Kobelnickiej (P. 960 k. 152v), trzecią Anna Zadorska, córka Abrahama, której w r. 1594 oprawił posag 2.000 zł na połowie Stojkowa (Ws. 347 k. 118). T. r. kupił od niej za 1.600 zł jej dział we wsiach Łagiewniki i Sepienko w p. kośc. (P. 1401 k. 190v). Nabyte od żony owe części sprzedał w r. 1596 za 2.200 zł Piotrowi Cykowskiemu (ib. k. 683). Plac pusty koło ogrodu Bernardynów za murami Poznania, naprzeciwko kościoła, nabyty od Sędziwoja Czarnkowskiego, generała wielkopolskiego, sprzedał w r. 1597 za 100 grz. Janowi Cieleckiemu, pisarzowi grodzkiemu poznańskiemu (P. 787 k. 155v). Podsędek żył jeszcze w r. 1597 kiedy od Adama Sędziwoja Czarnkowskiego, generała wielkopolskiego, nabył sposobem wyderkafu za 9.560 zł części wsi Golcz, Goraj i Ciszkowo (P. 1402 k. 366v). Zapewne żył jeszcze i w r. 1598, kiedy żona jego Anna wraz ze swą siostrą Dorotą z Zadorskich Cykowską sprzedała części wsi Jaskółki za 1.500 zł Zofii z Grabskich Zadorskiej (P. 1402 k. 582). Nie żył w r. 1599, a Anna była już wtedy 2-o v. żoną Stanisława Grzymisławskiego, który oprawił jej 4.000 zł posagu (P. 1403 k. 223). Podsędek miał tylko córki: Barbara, urodzona z Popowskiej, wydana w r. 1588, krótko po 25 IV za Aleksandra Biegańskiego, żyła z nim jeszcze w r. 1602, Jadwiga, w l. 1600-5 za Marciniem Włościejewskim, Agnieszka, w l. 1600-30 za Maciejem Włościejewskim, Elżbieta, Katarzyna i Anna w r. 1600 jeszcze niezamężne (P. 970 k. 542). Z nich Elżbieta, w l. 1602-15 była żoną Macieja Gostkowskiego, Katarzyna, niezamężna jeszcze w r. 1613 (P. 146 k. 494v), w l. 1614-21 za Janem Krajewskim, Anna, w l. 1604-5 za Adamem Chrapiewskim.

3. Jan B., syn Jana i Gorzewskiej, wspomniany w r. 1556 (P. 897 k. 765v) wraz z braćmi Maciejem i Wojciechem swe części w Stojkowie sprzedał bratu Piotrowi w r. 1574 (P. 1398 k. 415v). Bezdzietny, nie żył już w r. 1585, kiedy to pozostałe po nim na Rusi i Na Podolu dobra ruchome i nieruchome bracia Piotr, Maciej i Wojciech dali bratu Jakubowi (P. 1399 k. 618v).

4. Wojciech B. z Binina, syn Jana i Gorzewskiej, wspomniany w r. 1556 (P. 897 k. 765v), wraz ze swymi braćmi, Maciejem i Janem, swe części w Stojkowie sprzedał w r. 1574 bratu Piotrowi (P. 1398 k. 415v). W r. 1585 córkom swym Zofii i Annie, zrodzonym z Katarzyny Włościejewskiej, zapisał po 1.000 zł (Kc. 119 k. 5). Ta żona już wtedy widocznie nie żyła , bowiem t. r., 19 X, Wojciech na Witkowicach oprawił posag 1.800 zł swej żonie przyszłej Zofii Przecławskiej, córce Marcina (P. 945 k. 604). Wraz z bratem Piotrem kupił w r. 1587 od brata Macieja za 5.000 zł części Ossowa i Wielżyna (P. 1400 k. 55v). Sam w r. 1588 kupił za 10.000 zł od Stanisława i Prokopa braci Witkowskich części w Witkowicach i Roszczkach oraz w pustce Gorgoszewo w p. pozn. (ib. k. 206v) i t. r. na połowie owych części oprawił 1.800 zł posagu swej żonie (ib. k. 215v). Swoje części w nabytym Wielżynie i Ossowie sprzedał w r. 1589 za 3.200 zł bratu Piotrowi (ib. k. 263v). Ożenił się trzeci raz z Jadwigą Pomorzańską cz. Wojnowską, córką Jakuba, wdowa po Stanisławie Slachcińskim (G. 64 k. 281v) i w r. 1591 na połowie części Witkowic, Rościegniewic i Gorgoszewa oprawił jej 1.200 zł posagu (P. 787 k. 110). Od Marcina, Stanisława i Jana Pawłowskich kupił w r. 1592 za 220 zł części Witkowic i Roszczek (P. 787 k. 125). Z żoną t. r. spisał wzajemne dożywocie (P. 1400 k. 879). Od Stanisława Konarzewskiego kupił w r. 1602 część Witkowic w p. pozn. za 1.800 zł, a sprzedał Konarzewskiemu za 1.000 zł części Gorgoszewa (P. 1404 k. 409v, 411v). Części Witkowic, Roszczek i pustek Gorgoszewo sprzedał w r. 1605 za 20.000 zł Mikołajowi Mierzewskiemu, łowczemu poznańskiemu (P. 1405 k. 467v). Z żoną spisał wzajemne dożywocie w r. 1605 (ib. k. 468v), a ponowił ów zapis w r. 1609 (P. 1406 k. 489v). Nie żył już w r. 1610, kiedy owdowiała Jadwiga córkom swego męża: Zofii, Annie, Katarzynie i Barbarze scedowała swe oprawę i dożywocie, jakie miała od ich ojca (P. 984 k. 202v). Była t. r. panią dożywotnią części Nieświastowic (G. 70 k. 590). Z Wojciechem dzieci nie miała. Ze wspomnianych wyżej córek, Zofia i Anna rodziły sie z Włościejewskiej, Katarzyna i Barbara z Przecławskiej. W r. 1594 Wojciech mianował opiekunami swych córek Macieja i Kaspra B-ch, braci swych stryjecznych (P. 961 k. 236). Zofia była w l. 1600-26 żoną Mikołaja Mierzewskiego, łowczego poznańskiego, poślubiwszy go krótko po 17 IV 1600 r., 2-o v. w r. 1633 żona Aleksandra Łuby, 3-o v. w l. 1640-43 Jana Pruszaka Bieniewskiego. Anna, w l. 16o4-12 żona Jana Sędziwoja Sadowskiego, Katarzyna, w l. 1605-10 żona Andrzeja Cerekwickiego. Temu Andrzejowi Wojciech 2 XI 1604 r., krótko przed ślubem, zapisał 2.500 zł posagu i 500 zł wyprawy za tą córką (Kc. 124 k. 621v). Barbara, w r. 1607, krótko po 14 V, wyszła za Macieja Kotarskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1614.

5. Jakub B. z Binina, syn Jana i Gorzewskiej, wspomniany w r. 1556 (P. 897 k. 765v), od Jakuba Bzowskiego kupił w r. 1585 części w Cmachowie i pustkach Pamięcinie i Sniatach, a sprzedał mu równocześnie za 5.000 zł części wsi Łukowo i wylewku rzeki Warty zw. "Kopaniec", a położonych w dziale Sobockich (P. 1399 k. 510, 511). Od swych braci Piotra Macieja i Wojciecha dostał t. t. nieruchome i ruchome dobra na Rusi i Podolu, pozostałe po zmarłym bracie Janie (ib. k. 618v). Żył jeszcze w r. 1591 (W. 30 k. 185v).

II. Marcin, syn Jana, na połowie swych części w Bobolczynie, Stojkowie i Lubaszu, uzyskanych z działu z bratem Janem, oprawił w r. 1530 posag 300 zł żonie swej Agnieszcze Rosnowskiej, córce Jakuba (P. 1393 k. 339). T. r. skwitowała go z dóbr po rodzicach siostra Barbara Sławieńska (871 k. 641v). Żona Agnieszka części swe we wsiach Niepart, Gogolewo, Ciołkowo i M. Przynorówko w p. kośc., Kępa W., Luboniec, Ociosna, Czarnotki, Karzewo(?) w p. pyzdr., odziedziczone po wuju Feliksie Nieparckim, wymieniła w r. 1542 z Rosnowskimi na połowę Łukowa i Żernik (P. 1394 k. 522v), a Marcin t. r. oprawił jej na Bobolczynie posag 1.200 zł (ib. k. 523v). Marcin połowy Łukowa i Żernik wymienił w r. 1546 z Andrzejem Milińskim, dopłacając mu 450 grz., na połowy we wsiach Milino, Radziszewo i część w Kłodziejsku w p. pozn. (P. 1395 k. 269v). Te nabyte drogą zamiany dobra dał t. r. w dożywocie swej żonie (ib. k. 270v). Sprzedał owe dobra w r. 1547 za 500 grz. Andrzejowi Milińskiemu (ib. k. 355). Części w tych wsiach, tj. w Milinie Radziszewie i Kłodziejsku sprzedał w r. 1550 za 1.400 grz. Janowi Milińskiemu (ib. k. 539). T. r. od Mikołaja Przetockiego dostał zobowiązanie sprzedaży wsi Lechnino (dziś Lechlin) w p. gnieźn. za 3.000 grz. (P. 889 k. 84v). Agnieszka Rosnowska w r. 1553 skasowała oprawę i dożywocie zapisane jej przez męża na Milinie, Radziszewie i Kłodziejsku, sprzedanych Janowi Milińskiemu (P. 894 k. 245v). Marcin żył jeszcze w r. 1567 (P. 1397 k. 552). Nie żył już w r. 1569, kiedy Anna występowała jako wdowa (P. 915 k. 128v). Żyła jeszcze w r. 1579 (P. 933 k. 631, 634). Synowie jego: Wojciech, wspomniany raz tylko w r. 1552 (P. 893 k. 138v), Stanisław, Maciej, Kasper i Piotr o których niżej. Córki: Dorota, w r. 1549, krótko po 13 I., zaślubiła Marcina Sokołowskiego, Katarzyna w r. 1567 wyszła za Jana Przystanowskiego "Sperkę" i żyła z nim jeszcze w r. 1578, Elżbieta, 1-o v. w l. 1580-81 za Stanisławem Kłodzińskim, 2-o v. w r. 1587, krótko po 26 VII wyszła za Piotra Drużbickiego i żyła z nim jeszcze w r. 1601.

1. Stanisław z Binina, syn Marcina i Rosnowskiej, podstarości pyzdrski w r. 1568 (Py. 107 k. 166v), a burgrabia ziemski i podstarości 1569 r. (P. 915 k. 128v). Zapewne z racji pełnienia tych urzędów Wojciech Sędziwój Czarnkowski, starosta generalny wielkopolski, scedował mu 17 VI 1576 r. swe prawa do dwóch części wsi królewskiej Dąbrowa Miejska w p. pozn. (M. K. 114 k. 66v). Na połowie Bobolczyna i Łukowa oprawił 1570 r. posag 1.200 zł żonie swej Jadwidze Brzozogajskiej, córce Walentego (Jerzego?) i Anny Łabiskiej (P. 1398 k. 96v; N. 60 k. 767-67v). Wraz z bratem Kasprem części ich obu i brata Piotra we wsi Łukowo sprzedali w r. 1575 za 8.000 zł bratu Maciejowi (ib. k. 598), zaś w r. 1576 Stanisław kupił od brata Macieja za 2.500 zł części w Bobolczynie (ib. k. 624). Z dokonanych w r. 1577 działów braterskich dostali wspólnie z bratem Maciejem połowę Łukowa w p.pozn. z młynem i rzeką, przy czym od brata Macieja odkupił jego część za 2.100 zł (P. 929 k. 936). Od brata Kaspra kupił w r. 1585 za 3.000 zł połowę Bobolczyna (P. 1399 k. 540v) i t. r. od Jakuba Bzowskiego kupił za 8.000 zł Cmachowo z pustkami Pamięcino i Sniaty (P. 944 k. 668v, 669v). Brzozogajskiej, która miała oprawę na połowie Łukowa (P. 945 k. 61v), oprawił t. r. posag 1.000 zł na połowie Cmachowa (P. 1399 k. 543). Od brata Piotra kupił w r. 1587 za 3.000 zł drugą połowę Bobolczyna (P. 1400 k. 5v). Bobolczyno rezygnował w r. 1591 za 4.000 zł Bartłomiejowi Skrzetuskiemu (P. 956 k. 138v). Umarł w r. 1592 i pochowany został w kościele w Biezdrowie. Jadwiga Brzozogajska umarła mając lat 56 w r. 1622. Syn Łukasz wystawił w r. 1622 ojcu i matce pomnik w kościele biezdrowskim, gdzie między innymi herbami widnieje Łodzia i Prawdzic (Łukaszewicz). Córka ich Jadwiga wyszła w r. 1587, krótko po 24 XI, za Wojciecha Ponińskiego (Punińskiego), z którym żyła jeszcze 1594 r. Synowie, Jakub i Łukasz.

1) Jakub, syn Stanisława i Brzozogajskiej, urodzony około r. 1571, w r. 1592 mając lat 21 w asyście stryjów swych Macieja i Kaspra, a w imieniu własnym i brata Łukasza, wyderkował Bobolczyno na trzy lata za 2.000 zł Janowi Przecławskiemu (P. 1400 k. 857v). Bratu Łukaszowi sprzedał w r. 1598 za 2.500 zł połowę swą w tej wsi (P. 1402 k. 676). Kupioną od brata Łukasza połowę domu w Poznaniu za bramą Wroniecką, obok domu zmarłego Piotra Boboleckiego, podsędka poznańskiego, sprzedał w r. 1601 za 500 zł Aleksandrowi Biegańskiemu (P. 1404 k. 378v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1610 (P. 984 k. 215).

2) Łukasz, syn Stanisława i Brzozogajskiej, w r. 1592 obok brata Jakuba nabył od Adama Czarnkowskiego, starosty pyzdrskiego, sposobem wyderkafu za 3.700 zł wsie Ciszkowo i Golcz (dziś Gulcz) (P 1400 k. 912). Od brata Jakuba kupił w r. 1598 za 2.500 zł jego połowę Bobolczyna (P. 1402 k. 676). Na tym Bobolczynie oprawił w r. 1601 posag 4.000 zł swej żonie Katarzynie Kierskiej, córce Stanisława (P. 1404 k. 15). Drugą jego żoną była zaślubiona w r. 1604 Konkordia (Zgoda) z Gór Poklatecka, córka Mikołaja, której przed ślubem na połowie części Cmachowa i Bobolczyna oprawił posag 4.000 zł (P. 1405 k. 4). Części Zajączkowa, pochodzące ze spadku po stryju Kasprze, sprzedał w r. 1607 bratu stryjecznemu Stanisławowi (P. 1406 k. 92v). Spadkobierca bezdzietnego brata Jakuba 1610 r. (P. 984 k. 215). Od Aleksandra Biegańskiego kupił t. r. za 40 zł połowę domu w Poznaniu za bramą Wroniecką, którą to połowę Biegański kupił był od zmarłego Jakuba B., brata Łukasza (P. 1407 k. 12). Wraz ze swą żoną Zgodą byli w r. 1624 opiekunami Anny Obodowskiej (P. 152 k. 1287). Łukasz umarł w r. 1630, lub niedługo przed tą datą (P. 165 k. 491; 1023 k. 26). Konkordia Poklatecka, już wdowa po Łukaszu i 2-o v. żona Władysława Kunińskiego, zapisała w r. 1631 sumę 500 zł bratu swemu Stanisławowi Poklateckiemu (P. 1024 k. 211v). W r. 1633 występowała wraz z synem swym Dadźbogiem (P. 1028 k. 297). T. r. skasowała swą oprawę na Cmachowie i Bobolczynie, odebrawszy od syna swój posag i przywianek, łącznie 4.000 zł (ib. k. 766). Żyła jeszcze w r. 1639 (P. 1419 k. 1405). Córka Łukasza i Poklateckiej, Zofia, pozostawała jako panna pod opieką ojczyma Kunińskiego, króry po śmierci pasierba Dadźboga zagarnął Bobolczyno i Cmachowa i trzymał te dobra przez dwa lata (P. 165 k. 491). Zofia w l. 1539-65 była żoną Adama Kurnatowskiego.

Dadźbóg (Teodor), syn Łukasza i Poklateckiej, ur. około r. 1616, bowiem w r. 1633, wedle poświadczenia swej matki, miał rok osiemnasty (P. 1028 k. 764). W r. 1635 był mężem Zofii Przystanowskiej (P. 1032 k. 945). Zmarł bezpotomnie, zapewne w r. 1638, bowiem w r. 164o mówi się, iż " w leciech zmarły" przed dwoma laty (P. 165 k. 491). Spadek po nim w Cmachowie i Bobolczynie dostał się siostrze Kurnatowskiej (P. 164 k. 549; 1040 k. 208).

2. Maciej z Binina, sym Marcina i Rosnowskiej, kupił w r. 1575 za 8.000 zł od swych braci, Stanisława, Kaspra i Piotra, części w Łukowie (P. 1398 k. 598). Na połowie części własnych i części swych braci w Łukowie oprawił w r. 1576 posag 200 zł żonie swej Barbarze Lutomskiej, córce Wincentego, całe zaś swe części w Bobolczynie rezygnował za 2.500 zł bratu Stanisławowi (P. 1398 k. 624). Barbara części swe we wsiach Lutomie W. i Małe oraz Siedlemino, przypadające jej z działu z siostrami, dała t. r. mężowi (ib. k. 653v). Z działów braterskich z r. 1577 otrzymał wspólnie z bratem Stanisławem połowę Łukowa, ale swoją tam część sprzedał Stanisławowi za 2.100 zł (P. 929 k. 936). Maciej w r. 1584 nabył za 2.000 zł części Lutomia Wielkiego i Małego oraz pustek Roksina od Katarzyny z Lutomskich Krajewskiej (P. 1399 k. 315), a t. r. części wsi Siedlemino w p. pyzdr. sprzedał za 1.000 zł Wojciechowi Krajewskiemu (ib. k. 317). Od Apolonii z Lutomskich Janowej Sokołowskiej kupił 1593 r. za 1.200 zł części Lutomia Wielkiego i Małego (P. 1401 k. 43v). Nie żył już w r. 1595, kiedy występował jego jedyny syn Stanisław (P. 964 k. 1413v). Owdowiała Barbara z Lutomskich żyła jeszcze w r. 1608 (P. 980 k. 562).

Stanisław, syn Macieja i Lutomskiej, nieletni jeszcze w r. 1599 (P. 14o3 k. 214v). Od Łukasza B. kupił w r. 1607 za 3.000 zł części Zajączkowa w p. pozn. ze spadku po stryju Kasprze (P. 1406 k. 92v) i t. r. żeniąc się z Zofią z Dąbrówki Zdzarowską, córką Wojciecha i Małgorzaty Więckowskiej, na połowie owych części oprawił jej posag 1.500 zł (ib. k. 114v). Od Anny Lutomskiej 1-o v. Szczytnickiej, 2-o v. Wydzierzewskiej, kupił w r. 1612 za 6.000 zł części w Lutomiu Wielkim (P. 1408 k. 181v), a części w Zajączkowie t. r. sprzedał za 6.000 zł swej żonie (ib. k. 230v), która ze swej strony użytkowanie owych części dała swej owdowiałej matce (ib. k. 233v), Stanisław zaś na połowie części Lutomia Wielkiego, nabytych od Wydzierzewskiej, oprawił żonie posag 1.500 zł (ib. k. 235). Zofia t. r. sprzedała Dąbrówkę w p. gnieźn. za 10.000 zł Wawrzyńcowi Niemojeskiemu (ib. k. 248v). Poddanego z Dąbrówki, wyłączonego przy okazji tej sprzedaży, dała w r. 1622 Annie z Czacza Przedzyńskiej (P. 1413 k. 124), a mąż oprawił jej t. r. posag 10.000 zł na połowie Lutomia Wielkiego (ib. k. 221). Żyli jeszcze oboje w r. 1631, kiedy wydzierżawili Bobolczyno od Konkordii Poklateckiej 1-o v. Łukaszowej Boboleckiej, 2-o v. Kunińskiej (P. 1024 k. 812). Stanisław już nie żył 1635 r., kiedy syn jego Wojciech w imieniu owdowiałej matki i swych braci: Jana, Łukasza, Stanisława, Piotra i Kaspra kwitował ze sprawy Potencjannę z Brezów Belęcką (P. 1032 k. 669v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1649 (P. 1060 k. 289). Córki Stanisława i Zdzarowskiej: Katarzyna, żona 1-o v. w l. 1629-33 Wojciecha Ponieckiego, za którego poszła krótko po 30 IV 1629 r., zaślubiła 2-o v. w r. 1639, krótko po 8 VIII, Łukasza Żółtowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1634, 3-o v. w l. 1659-64 była za Janem Woźnickim, Zofia, w r. 1645 żona Jakuba Cieleckiego.

1) Wojciech, syn Stanisława i Zdzarowskiej, obok braci współposiadacz Wielkiego Lutomia 1642 r. (P. 167 k. 637). Wraz z braćmi Łukaszem Kasprem odkupił w r. 1643 części w tej wsi od brata Stanisława za 8.000 zł (P. 1421 k. 398), a wraz z tymiż braćmi i bratem ks. Łukaszem sprzedał w r. 1644 Wielki Lutom za 34.500 zł Bartłomiejowi Mieszkowskiemu (P. 1421 k. 635). Na połowie dóbr swych w Lutomiu Wielkim oprawił w r. 1649 posag 6ooo zł swej żonie Katarzynie Hersztopskiej (P. 1424 k. 786). W r. 1653 nabył sposobem wyderkafu od Mariany z Pierzchna, wdowy po Marcinie Wilkońskim, i jej synów Stanisława i Wojciecha Wilkońskich za 6.000 zł części Wyszławic i Drzązgowa (P. 1066 k. 536). Od Sebastiana Wilkońskiego dostał w r. 1657 zobowiązanie sprzedaży części w tych wsiach za 2.000 zł (Py. 152 s. 67) i t. r. nazywano go już dziedzicem w nich (ib. s. 52, 66). Oporowo w p. pozn. wydzierżawił w r. 1660 za 1.200 zł Stefanowi Krasińskiemu (Ws. 59 k. 166v). W r. 1665 kwitował się z Maciejem Mieszkowskim i żoną jego Zofią Zdanowską z kontraktu jednorocznej dzierżawy Oporowa (P. 1076 k. 888). Nie żył już w r. 1670 (P. 869 k. 64v). Hersztopska może żyła jeszcze w r. 1683 (P. 1106 I k. 10). Synami Wojciecha byli: Maciej, wspomniany raz tylko w r. 1653 kiedy to stryj Stanisław zapisał mu 2.000 zł (P. 1066 k. 151v), może z okazji trzymania do chrztu, i Stanisław.

Stanisław, syn Wojciecha i Hersztopskiej, wieś Gołuń w p. gnieźn. odziedziczoną niewątpliwie po stryju Stanisławie, sprzedał w r. 1670 za 6.000 zł Krzysztofowi Raczyńskiemu (P. 1869 k. 64v). T. r. oprawił 4.000 zł posagu swej żonie Zofii Łaszczyńskiej, córce Andrzeja i Marianny Zadorskiej, a wdowie 1-o v. po Janie Przybyszewskim (P. 1869 k. 107v). W r. 1671 sporządził z nią zapis wzajemnego dożywocia (P. 1870 k. 43). Stanisław trzymał potem rozmaite wydrkafy: 1672 r. od Mikołaja Mycielskiego, wojskiego kaliskiego za 13.000 zł miasto Miłosław w przyległościami (P. 1426 k. 218), w r. 1675 od Jana Morawskiego za 10.000 zł Krześlice i Wronczyno w p. gnieźn. (P. 1427 k. 82), w r. 1676 od powyższego Mycielskiego za 10.000 zł Gorzyczki i części Lipia (ib. k. 1016). Córkom swym Urszuli i Teresie zapisał w r. 1681 posagi po 10.000 zł każdej, gdyby zaś szły do zakonu, tylko po 5.000 zł (P. 213 I k. 50). Wraz ze swą żoną i jej bratem, Wacławem Łaszczyńskim pozywany był w r. 1682 o zamordowanie Aleksandra Bzowskiego (Py. 155 s. 95). Zofia Łaszczyńska, nabywczyni praw od tego brata, części Będzieszyna i Szczurów w p. kal. spadkowe i nabyte od niego oddała mu z powrotem w r. 1686 (P. 1111 IV k. 11). Stanisław w r. 1692 był obłożnie chory (N. 189 k. 43v). Nie żył już w r. 1694 (P. 1128 X k. 166). Łaszczyńska nie żyła w r. 1699 (N. 191 k. 49). Córki Stanisława: Urszula, wydana w r. 1692, krótko po 17 IV, za Andrzeja Karwosieckiego, żyła z nim jeszcze w r. 1701. Teresa, niezamężna w r. 1694 (P. 1128 X k. 166) w r. 1699 żona Kazimierza Lewalt Powalskiego, zaślubiła 2-o v. w r. 1701 Kazimierza Bielickiego, z którym żyła jeszcze w r. 1712, a w l. 1724-32 była 3-o v. żoną Bogusława Zapolskiego, komisarza województw wielkopolskich. Żyła współcześnie Dorota B., wydana w sierpniu 1708 r. za Stanisława Zakrzewskiego (LB Czarnków), może to też córka Stanisława? O jego synach: Antonim, Michale i Wojciechu, zob. niżej.

(1) Antoni, syn Stanisława i Łaszczyńskiej, zawierał 17 IV 1692 r. we wsi Tłukom kontrakt z Pawłem Karwosieckim i żoną jego Aldegundą Sadowską o małżeństwo syna ich Antoniego ze swą siostrą Urszulą, pod zakładem 10.000 zł (N. 189 k. 43v). W r. 1698 kwitował się z Kazimierzem Łakińskim z kontraktu jednorocznej dzierżawy wsi Tłukom (ib. k. 339v). Wraz z braćmi, Michałem i Wojciechem, wziął t. r. w zastaw od Andrzeja Trzebińskiego za 18.000 zł Miastowice w p. kcyń. (P. 1139 IX k. 34). Jego żoną była w r. 1711 Katarzyna ze Słupów Wałdowska, córka Macieja i Barbary Chrząstowskiej (N. 193 s. 126), która w r. 1722 skwitowała brata Jana Mikołaja z dóbr po rodzicach a od męża dostała zobowiązanie dokonania oprawy 6ooo zł posagu. Oboje za tę sumę 6.000 zł wzięli od Stanisława Dembińskiego w zastaw na jeden rok części wsi Olekszyn w p. gnieźn. (N. 201 k. 16). Kwitowali się w r. 1723 z małżonkami Dembińskimi z kontraktu o wieś Olekszyn (G. 94 k. 296v). Katarzyna Wałdowska występowała już jako wdowa w r. 1729 (G. 96 k. 162). Żyła jeszcze w r. 1737 (G. 97 k. 178v), a może i w r. 1743 (P. 1271 k. 114v). Nie żyła w r. 1765 (G. 100 k. 132v). Córki Antoniego i Wałdowskiej: Marianna, ur. około r. 1713, za indultem z 20 VI 1736 r. zaślubiła t. r. w Kamieńcu Kazimierza Kosmowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1736, Jadwiga, w r. 1742 żona Macieja Glinieckiego, Anna, w l. 1742-43 (P. 1267 k. 69; 1271 k. 114v), w r. 1758 żona Kazimierza Tomalińskiego. Syn Kazimierz, wspomniany w r. 1729 (G. 96 k. 162), nie żył w r. 1765 (G. 100 k. 132v).

(2) Michał, syn Stanisława i Łaszczyńskiej, wspomniany pierwszy raz w r. 1692 (N. 189 k. 43v), w l. 1699-1700 współspadkobierca Miastowic (P. 1139 IX k. 34; Kc. 133 k. 115v). W r. 1710 był mężem Justyny Linowskiej (Kc. 134 k. 40), córki Zygmunta i Zofii Kochowskiej, wdowy 1-o v. po Stanisławie Niesiołowskim, której w r. 1711 zapisał sumę 4.500 zł (P. 1146 I k. 63v). Justyna w r. 1714 zastawiła Aleksandrowi Wałdowskiemu za 6.600 zł wsie Suchoręcz i Suchoręczek (G. 93 k. 187). Żyła jeszcze w r. 1715 (ZTP 40 k. 21), nie żyła już w r. 1717 (I. Kal. 134 k. 253). Michał może żył jeszcze w r. 1730 (Kc. 135 k. 368). Nie żył już napewno w r. 1739 (N. 206 s. 99). Pozostawił tylko dwie córki, Franciszkę i Antoninę, obie w l. 1723-30 niezamężne (I. Kon. 75 k. 405v, 407; Kc. 135 k. 376). Z nich Franciszka, żona 1-o v. w l. 1739-41 Macieja Glinickiego, 2-o v. w l. 1743-46 Walentego Zbierzchowskiego, wyszła 3-o v. w r. 1747, krótko po 24 VII, za Franciszka Obermuta ("Obermanta) Osińskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1752. Antonia, w l. 1742-56 za Michałem Radeckim.

(3) Wojciech, zapewne identyczny z Wojciechem Ignacym, synem tychże rodziców ochrzczonym 30 VII 1684 r. w zakonnym kościele Sw. Katarzyny w Poznaniu (LB Poznań, Sw. Wojciech), syn Stanisława i Łaszczyńskiej, współposesor Miastowic w r. 1698 (P. 1139 IX k. 34). Posesor wójtostwa Róża w starostwie nowodworskim 1723 r., był wtedy mężem Franciszki Ostenówny, córki Jana i Anna Naramowskiej, za którą to żoną na poczet posagu podjął już sumę 1.000 tal. (W. 90 k. 449v). Wydzierżawił potem w r. 1729 od Piotra Jerzego Przebendowskiego, wojewody malborskiego, na trzy lata za 18.000 zł miasto Gołańcz (N. 203 k. 28v). Drugą jego żoną była t. r. Ewa Wałdowska. W r. 1731 mieszkał jako posesor w Mostkach koło Smogulca. Żył jeszcze w r. 1742 (P. 1267 k. 69), nie żył już w r. 1747 (P. 1290 k. 125). Wałdowska nie żyła już w r. 1761 (N. 212 k. 18). Córki Wojciecha: Anna Zofia zmarła 5 IV 1725 r. jako półroczne dziecko (LM Smogulec), pochodziła może z pierwszej żony, Ostenówny, Zofia Barbara urodzona z Wałdowskiej w Gołańczy, ochrzcz. 6 XII 1729 r. (LB Gołańcz) jako niezamężna żyła jeszcze w r. 1761. Wspomniana wtedy obok niej i siostra Barbara, od Zofii chyba starsza (N. 212 k. 18). Ta Barbara zabiła się sama w przystępie szaleństwa 25 VII 1765 r. (LM Sw. Trójca, Gniezno). Czy nie ta sama Barbara B. z Bielaw chrzestna 23 VIII 1744 r. (LB Nakło). Córką Wojciecha była też Katarzyna, żona Ignacego Bronisza pisarzewicza grodzkiego konińskiego. Była jeszcze jedna córka, Bogumiła cz. Teofila, która pod imieniem Kolumby wstąpiła do klasztoru klarysek w Gnieźnie. Dostała ona w r. 1761 zapis 193 zł od brata Jana (N. 212 k. 19). Zmarła w Gnieźnie 12 II 1807 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.). Synowie Wojciecha, Stanisław i Jan.

a. Stanisław, syn Wojciecha i Wałdowskiej, ochrzcz. 11 III 1731 r. (LB Smogulec), w imieniu własnym oraz sióstr swych, Barbary i Zofii, oraz spadkobierców już zmarłej Anny zamężnej Broniszowej, części Dąbrówki i Trzcińca w p. bydg., odziedzciczone po matce, sprzedał w r. 1761 za 17.466 zł Józefowi Czapskiemu (N. 212 k. 18). W r. 1770 był posesorem Otoczny. Żoną jego była wtedy Marianna z Pławińskich (LB Staw). Stanisław żył jeszcze w r. 1774 (Py. 158 k. 307v).

b. Jan, syn Wojciecha i chyba Wałdowskiej, wspommniany w l. 1742-61 (N. 206 k. 84v; 212 k. 19). Jan Bobolewski(!), może ten sam, w r. 1760 mąż Marianny Naramowskiej, córki Marcina i Barbary Chrząstowskiej (I. Kon. 79 k. 201v). Wedle Bonieckiego małżonkowie ci występowali w r. 1777 w grodzie warszawskim. Synem Jana (syna Wojciecha, wnuka Stanisława, dziedzica Gołunia) był Jakub, po którym z żony Apolonii Cieszyńskiej synowie: Andrzej, Teodor, Marcin i Wojciech, wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Polskim w r. 1643 (Boniecki).

2) Jan, syn Stanisława i Zdzarowskiej, wspomniany w r. 1635 (P. 1032 k. 669v), jezuita w kolegium poznańskim, dostał w r. 1641 od braci zapis długu 300 zł (P. 1044 k. 404v). T. r. swoje części we wsi Lutom dał tym swym braciom (P. 1420 k. 712). Żył jeszcze w r. 1642 (P. 167 k. 637).

3) Łukasz, syn Stanisława i Zdzarowskiej, wspomniany w r. 1635 (P. 1032 k. 669v), współposiadacz Wielkiego Lutomia 1642 r. (P. 167 k. 637), jezuita, uczestniczył w r. 1644 w dokonanej przez braci sprzedaży wsi Lutom Wielki Mieszkowskiemu (P. 1421 k. 635).

4). Stanisław, syn Stanisława i Zdzarowskiej, wspomniany w r. 1635 (P. 1032 k. 669v), współposiadacz z braćmi Wielkiego Lutomia 1642 r. (P. 167 k. 637), dostał w r. 1643 zapis 1400 zł od swej matki (P. 1048 k. 129v). Sprzedał t. r. swą część w Wielkim Lutomiu za 8.000 zł braciom swym: Wojciechowi, Piotrowi i Kasprowi (P. 1421 k. 398). W r. 1653 od Wawrzyńca Łukomskiego kupił za 10.000 zł wieś Gołuń w p. gnieźn. (P. 1066 k. 168v). Był bezdzietny (P. 1107 II k. 8, 8v), a zapewne nie żył już w r. 1670, kiedy Gołuń należał już do jego bratanka Stanisława.

@tablica: Boboleccy h.Łodzia 1.

@tablica: Boboleccy h.Łodzia 2.

5). Piotr, syn Stanisława i Zdzarowskiej, wspomniany w r. 1635 (P. 1032 k. 669v), wraz z braćmi Wojciechen i Kasprem kupił w r. 1643 od brata Stanisława za 8.000 zł Lutom Wielki (P. 1421 k. 398), a w r. 1645 wedle zobowiązania braci Wojciecha i Kaspra sprzedał ową wieś za 34.500 zł Bartłomiejowi Mieszkowskiemu (P. 1422 k. 150). Od Marcina Rosnowskiego nabył w r. 1648 za 5.000 zł sposobem wyderkafu Niemieczkowo i Wielżynko (P. 1423 k. 555). Żoną jego była w r. 1651 Marcjanna Stępkowka (Kośc. 302 k. 573v). Po bezpotomnej śmierci Piotra była ona 2-o v. w. l. 1657-58 żoną Wojciecha Zbijewskiego (Ws. 56 k. 657v; P. 182 C k. 186v). Nie żyła już w r. 1676 (P. 1094 k. 1439v).

6) Kasper, syn Stanisława i Zdzarowskiej, wspomniany w r. 1635 (P. 1032 k. 669v), współposiadacz w r. 1642 Lutomia Wielkiego, wraz z matką nabył w r. 1649 sposobem wyderkafu za 8.000 zł wsie Chalin i oba Srzemy od Tomasza Srzemskiego i jego matki, Eufrozyny Sławianowskiej (P. 1424 k. 672v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1658 (P. 182C k. 186v).

3. Kasper z Binina, syn Marcina i Rosnowskiej, wraz z bratem Stanisławem część ich i brata Piotra w Łukowie sprzedał w r. 1575 za 8.000 zł bratu Maciejowi (P. 1398 k. 598). Z działów braterskich z r. 1577 otrzymał wspólnie z bratem Piotrem całe Bobolczyno, będące pod dożywociem matki. Do wygaśnięcia owego dożywocia mieli obaj ci bracia dostawać od braci starszych po 25 zł rocznie (P. 929 k. 936). Połowę Bobolczyna sprzedał w r. 1585 za 3.000 zł bratu Stanisławowi (P. 1399 k. 54ov). Od Andrzeja Krzyszkowskiego kupił w r. 1598 za 4.700 zł części Zajączkowa w p. pozn. (P. 1402 k. 674v). W r. 1603 żonie swej Barbarze Piotrkowskiej, córce Augustyna, oprawił posag 1.200 zł na połowie swych części w Zajączkowie (P. 1404 k. 824). Nie żył już w r. 1606, kiedy to Barbara, wychodząc 2-o v. za Wojciecha Milińskiego, krótko przed ślubem, 21 II, zapisała dług 1.200 zł swemu przyszłemu mężowi (P. 1405 k. 508v).

4. Piotr, syn Marcina i Rosnowskiej, wspomniany w r. 1575 (P. 1398 k. 598), sprzedał w r. 1587 połowę Bobolczyna za 3.000 zł bratu Stanisławowi (P. 1399 k. 5v). Nie żył już w r. 1591 (P. 956 k. 139). Zob. tablice 1, 2.

Małżonkowie Jan i Zofia, rodzice Piotra ochrzczonego w Poznaniu 30 VII 1593 r. (LB Fara). Paweł otrzymał w r. 1602 zapis długu 70 zł od Mikołaja Miłaczewskiego (I. Kal. 68 s. 555) Wojciech i Anna, zamieszkali w Poznaniu przy ulicy Wodnej, rodzice Marianny, ochrzczonej w Poznaniu 4 IV 1633 r. (ib.). Apolonia "Boboleska", żona Jana Narożyńskiego 3 VIII 1709 r. z Margońskiej Wsi (LB Margonin).

Zob. Bzowscy.

>Bobolewicz "urodzony" Franciszek, regens konsystorza gnieźnieńskiego, mający lat 25, zmarł 31 I 1697 r. (LM Sw. Trójca, Gniezno).

>Bobowiccy z Bobowicka w p. pozn. w okolicy Międzyrzecza. Siedzieli tu zrazu Samsony-Waty, potem przybysze ze Śląska, a zapewne i inni. Rograniczenie tych grup trudne.

Janusz Rab (Raab) z Bobowicka występował w l. 1407-12. W r. 1408 z synami swymi z Wojszyna miał termin o Bobowicko ze strony Jana i Abrahama z Wielżyna (P. 3 k. 8, 18v, 60, 183v, 157v). Wdowa po Janie, mieczniku, i Jakub z Bobowicka 1432 r. (P. 12 k. 97v). Stefan Konopka z Bobowicka 1436 r. (P. 13 k. 165v).

Wojciech Wata, dziedzic w Debrznie (wsi koło Sierakowa) 1443 r. (Kozierowski, Ród Samsonów Watów, s. 10, 11). W Bobowicku widzimy go już w r. 1447 (ib.). Część swą w Małym Zakrzewku w p. kośc. sprzedał w r. 1450 konwentowi paradyskiemu (P. 1381 k. 44v). Prawo bliższości i tenutę tej wsi sprzedał w r. 1462 za 100 zł w. Stanisławowi Zbąskiemu (P. 1384 k. 155v). Prawował się 1464 r. o granice między Bobowickeim a wsią Sircz z Dobrogostem z Lwowa, kasztelanem kamieńskim (P. 19 k. 13v). Młyn ze stawem we wsi Kolno w p. pozn. sprzedał w r. 1464 za 70 grz. Mikołajowi Prusimskiemu (P. 1383 k. 220v). Dostał 1465 r. zapis 130 grz. od Sędziwoja z W. M. Gorzycka (P. 19 k. 113v). Wicepodkomorzy kościański w l. 1465-71, poznański w l. 1465-72, wicesędzia kościański 1472-76, poznański 1472-73. Żenił się dwa razy: jego pierwszą żoną była w 1450 r. Zofia (Kośc. 19 k. 62v), drugą w 1465 r. Barbara z Karnina (ib. 20 s. 26). Tej Barbarze w r. 1469 zapisał 6 grz. długu jej rodzony brat Jan Chełkowski (ib. s. 371). Wojciech żył jeszcze 29 I 1476 r. (G.), ale nie żył już tego samego roku, kiedy jego synowie: Mikołaj, Samson, Salomon i Jan B-cy, dziedzice w Bobowicku, kupili od Jakuba Popowskiego w r. 1476 za 150 grz. połowę Popowa w p. pozn. (P. 1386 k. 51). T. r. przeprowadzili między sobą działy ojcowizny: Mikołaj dostał połowę Popowa, Samson - Bobowicko, Salomon i Jan - części w Debrznie nabyte przez ojca prawem bliższości (P. 1386 k. 51). Samson B. na połowie Bobowicka oprawił t. r. posag 1.000 grz. żonie swej Barbarze Piekarskiej (ib. k. 50v). Wraz ze swym bratem Mikołajem (występującym potem jako Popowski) cztery łany roli w Międzyrzeczu sprzedał w r. 1477 za 120 zł w. opatrznemu Jakubowi z Krobi (ib. k. 83). Samson od brata Jana z Debrzne dostał w r. 1482 w dziale część ojczystą Bobowicka (ib. k. 164v). Nie żył już 1493 r., kiedy jego córki Zofia, Anna, Włodka i Katarzyna miały termin z Heleną Nowomiejską (P. 23 k. 44). W r. 1494 występowały córki zmarłego Zawiszy z Bobowicka, kiedy indziej nazwane córkami Samsona. Samson więc i Zawisza to jedna i ta sama osoba. Barbara, wdowa po Samsonie, występowała w r. 1506 przeciwko Sędziwojowi Przetockiemu, skarżąc go o wygnanie z oprawy w Bobowicku (P. 862 k. 155). W r. 1509 była już wdową i po drugim mężu, Wincentym Gościchowskim (P. 863 k. 225v). W r. 1511 kwitowała zięcia Przetockiego z 200 grz. swej oprawy na połowie Bobowicka (P. 865 k. 47). Córki Samsona-Zawiszy: Zofia, Anna, Katarzyna, Włodka, występowały w l. 1494-15o8 jako jeszcze niezamężne, w r. 1494 w asyście rodzonego stryja, Jana Waty Debrzyńskiego, i rodzonego wuja, Jerzego Piekarskiego (P. 856 k. 18; 863 k. 11; 1383 k. 20v). Z nich Katarzyna była w l. 1511-1536 żoną Sędziwoja Przetockiego, Włodka w r. 1513 żoną Benedykta Chwałkowskiego. Obie w r. 1511 nazwane ciotkami rodzonymi(!) Piotra Kosickiego, syna zmarłego Mikołaja. Wraz z tym Piotrem t. r. sprzedały całe Bobowicko za 500 zł w. Sędziwojowi Przetockiemu (P. 786 s. 279, 280; 865 k. 47v, 48). Obie siostry w r. 1532 części w Debrznie i Popowie, nabyte od powyższego Piotra Kosickiego, sprzedały za 300 grz. Wawrzyńcowi Chrzypskiemu (P. 1393 k. 508v)

Wojciech Wata z Bobowicka, żyjący w r. 1503, ojciec Wojciecha i Jana Watów. Może ten sam Jan nabył w r. 1495 od Bernarda Gorzyckiego za 10 zł w. dwa łany w Gorzycy (P. 1383 k. 63v). Jan Wata, syn Wojciecha dostał w r. 1503 zaręczenie od Jana Waty Gorzyckiego, iż ten ostatni uwolni sprzedaną za 150 grz. połowę Popowa (P. 861 k. 51). Jan B. został w r. 1504 intromitowany do owej połowy Popowa (ib. k. 192v). Nie wiem czy ten sam czy inny Jan B. łan roli w Bobowicku wyderkował w r. 1519 za 12 grz. Janowi Karwatowi z Zielenia(?) (P. 1392 k. 269v). Jan B. dwa łany roli w Bobowicku wyderkował w r. 1522 za 27 grz. Szymonowi Bukowieckiemu (ib. k. 481), a w r. 1532 wyderkował temu Szymonowi łan w tejże wsi za 20 grz. (P. 1393 k. 537v), zaś w r. 1534 znów temuż Szymonowi cztery łany tamże za 120 grz. (ib. k. 708v). Jan B., nie wiem czy identyczny z powyższym, w r. 1545 wyderkował Zygmuntowi Bukowieckiemu za 217 grz. dziewięć łanów roli osiadłej w Bobowicku (P. 1395 k. 200). Jan B., przybysz ze Sląska, zapewne identyczny z poprzednim, swe dziedzictwo w Bobowicku dał w r. 1546 swym synom, Joachimowi i Wolfgangowi B-im (ib. k. 260v). Umarł t. r. Żona jego a matka tych synów Ludmiła. Joachim na Bobowicku, wsi swojej i nieobecnego w kraju brata Wolfganga, zapisał t. r. matce czynsz wyderkowy 6 grz. rocznie od sumy 100 grz., zaś swej żonie Małgorzacie Landskrone z Weigsdorff, córce Piotra, oprawił posag 150 grz. (P. 1395 k. 273). Joachim B. "Mestchen" (Metsch?) z Księstwa Żagańskiego sprzedał w r. 1551 połowę Bobowicka za 2.000 zł Janowi Przetockiemu (ib. k. 621). W r. 1553 oświadczał pilność w sprawie uiszczenia należności, którą za Mikołaja Przetockiego poręczył Jan Przetocki (P. 894 k. 107). Wolfgang sprzedał w r. 1549 połowę Bobowicka za 750 grz. Janowi Radobyckiemu(!) (P. 888 k. 32; 1395 k. 444).

Jan na połowie części w Bobowicku oprawił w r. 1549 posag 500 zł żonie swej Katarzynie, córce zmarłego Henryka Gyelnycz (!) (P. 1395 k. 483). Urszula, żona uczciwego Macieja Girzyka, obywatela ze Lwówka, Magdalena, żona sław. Kaspra Reyckie(!), obywatela z Międzyrzecza i Joachima, żona Mikołaja Przetockiego, występowały w r. 1550 (P. 890 k. 14v).

Zob. Gliszczyńscy i Przetoccy.

>Bobowscy h.Gryf z Bobowy w p. bieckim. Wacław z Bruchnala, mąż Heleny Dzierżkówny, oboje nie żyli w r. 1691. Ich syn Wawrzyniec oprawił t. r. posag 5.000 zł żonie swej Katarzynie Kwiatkowskiej, córce Jana i Anny Mikołajewskiej (I. Kal. 149 s. 313).

>Bobowscy ze wsi Boby w p. urzędowskim. Siedzieli tam Prawdzice, nie wiem czy wyłącznie? Jan, służebnik sufragana gnieźnieńskiego, opłacając w r. 1565 pobory przyłożył pieczęć z tym herbem (Wittyg). Stanisław rezygnował w r. 1567 (1566?) Krzysztofowi Lipnickiemu cztery łany w Bobach (R. Kal. 2 k. 22). Jerzy z Bobów występował w r. 1676 (I. Kal. 60 k. 865a).

>Bobowscy różni. Mikołaj i Barbara z Kawieckich, nie żyjący w r. 1549, kiedy ich córka Zuzanna występowała przeciwko Jakubowi Roli Bratuskiemu, zabójcy jej matki (P. 886 k. 115v) Ks. Jan, wikary Sw. Jerzego na zamku gnieźnieńskim pleban w Niestronnie w r. 1604 (G. 68 k. 10). W r. 1615 lub przed tą datą sprzedał dom na przedmieściu Gniezna zw. Targowisko uczciwej Reginie, żonie Wawrzyńca kołodzieja (G. 337 k. 371v). Anna i jej mąż Jan Jezierski, oboje nie żyli już w r. 1701. Gryzela, nie żyjąca w r. 1714, żona Stanisława Czelużyńskiego. Teresa z Bronikowskich, wdowa 1-o v. po Franciszku Janowskim, w r. 1726 występowała jako wdowa po Bobowskim (Kośc. 161 k. 163v) Katarzyna, w l. 1775-76 żona Bartłomieja Orłowskiego. Jan, użytkownik plebanii w Ostrowie 1777 r., ekonom w Opatowie 1784 r., z żony Zuzanny miał córkę Honaratę Weronikę, ur. w Oswtrowie, ochrzcz. 4 II 1777 r. (LB Ostrów) i synów Jana Nepomucena Michała, ur. w Lewkowie, ochrzcz. 4 VI 1781 r. (LB Lewków), i Józefa, ochrzcz. 11 III 1784 r., zmarłego w Opatowie 14 V t. r. (LB Opatów). Matka Józefa nazwana Justyną z Bystyńskich, ale Zuzanna, żona ekonoma opatowskiego, zmarła 12 III 1784 r., więc zaraz po urodzeniu Józefa (LM Opatów), to jest więc jej prawdziwe imię. Owdowiały szl. Jan B. ożenił się w Opatowie 22 VIII 1784 r. z Marianną Kiedrzyńską (LC Opatów). Agnieszka, żona Kaspra Krzywokulskiego, nie żyjącego w r. 1787.

>Bobrowie byli w ziemi ciechanowskiej i używać mieli herbu Gryf (Boniecki). Nie wiem czy cytowani tu przezemnie mieli z nimi coś wspólnego. N., ekonom w Kwilczu (w zapisie dopisano później "generosus"), z żony Marianny miał córkę Katarzynę, ur. w Kwilczu, ochrzcz. 21 II 1751 r. (LB Kwilcz). "Urodzony" Bóbr, ojciec Katarzyny, ochrzcz. 19 III 1756 r., zmarłej 12 VII t. r. (LB i LM Miłosław).

>Bobrowiński "urodzony" Maciej zmarł w Szemborowie 17 XI 1763 r. (LM Szemborowo).

>Bobrowniccy h.Doliwa z Bobrownik w p. chęcińskim. Przecław z p. chęcińskiego, zapewne jeszcze żyjący w r. 1622 (I. Kal. 88a s. 1122). był ojcem Jerzego, który ożenił się w r. 1615 z Marianną z Kalinowy Zarembianką, córką Janusza i Zofii Russockiej. Krótko przed ślubem, 25 IV zobowiązał się swej przyszłej żonie oprawić posag 7.000 zł na wsi Mrowina i na częściach Bobrownik (I. Kal. 81 s. 120, 121v). Żyli jeszcze oboje w r. 1638 (Py. 148 s. 505). Jerzy już nie żył w r. 1646, kiedy to występowali jego dwaj synowie, Adam i Przecław (ZTP 29 s. 2461). Przecław sumę 150 zł, zapisaną mu przez Wojciecha Kobierzyckiego, cedował w r. 1649 Janowi Szyszkowskiemu (I. Kal. 115 s. 313). Córka Jerzego, Jadwiga, do już posiadanych zapisów od Jana Szyszkowskiego na 4.000 zł i na 2.000 zł dostała od niego w r. 1652 nowy zapis za 2.000 zł (I. Kal. 118 s. 494) Była w l. 1655-65 żoną Piotra Radońskiego, podstarościego kaliskiego i pisarza grodzkiego konińskiego.

Adam, syn Jerzego i Zarembianki, ożenił się w r. 1653 z Marianną Kąsinowską, wdową 1-o v. po Mikołaju Broniewskim. Na krótko przed ślubem, 17 I, dostał od narzeczonej zapis 20.000 zł (P. 1066 k. 7v). Oboje małżonkowie t. r. wydzierżawili Andrzejowi Sczanickiemu wieś Gaj koło Szamotuł (ib. k. 604v). Adam, miecznik sieradzki, w 1665 r. obok Jana Kąsinowskiego i innych mianowany współopiekunem dzieci Wacława Bukowieckiego (P. 1076 k. 1377v) oraz współopiekunem dzieci tego Kąsinowskiego (ib. k. 1377). Wedle Bonieckiego miecznik wieluński i starosta przedborski w r. 1667. Marianna była już wdową w r. 1668 (ZTP 31 s. 2211). Miała oprawę i dożywocie na Gaju (P. 199 k. 721). Od Jana i Władysława Słupskich kupiła w r. 1678 za 24.000 zł wieś Godurowo i część wsi Drogoszewo (W. 86 k. 385). Dobra te w r. 1685 sprzedała za 30.000 zł Bogusławowi Kurnatowskiemu (P. 1109 V k. 77). Dziedziczką Gaju nazwana w r. 1699 (I. Kon. 70 k. 599v). Umarła między r. 1700 i 1706 (P. 1138 III k. 71; Kośc. 309 s. 392). Córka Katarzyna, żona 1-o v. Andrzeja Scibora z Rudułtowic Kotkowskiego, 2-o v. w r. 1696 żona Piotra Żychlińskiego, podkomorzego kaliskiego, 3-o v. w l. 1717-20 Macieja Twardowskiego, sędziego surrogatora grodzkiego kaliskiego. Zapewne córką Adama była też Zofia, w r. 1701 wdowa po Aleksandrze Sciborze Kotkowskim. Synowie: Jan i Bogusław, o których niżej, oraz Stefan występujący w r. 1686 (ZTP 34 s. 446), chorąży bracławski w r. 1706 (Kośc. 309 s. 392).

1. Jan, syn Adama i Kąsinowskiej, wspomniany w r. 1686 jako współposiadacz obok braci wsi Gaj (ZTP 34 s. 446). Starosta przedborski (obok brata Bogusława) w r. 1706 (Kośc. 309 s. 392). Żoną jego była w r. 1680 Elżbieta Stanówna (Boniecki).

2. Bogusław, syn Adama i Kąsinowskiej, starosta przedborski, współposiadacz Gaju w r. 1686 (ZTP 34 s. 446). Żył jeszcze w r. 1706 (Kośc. 309 s. 392). W r. 1726 żona jego Teodora Orzechowska z Orzechowic występowała już jako wdowa wraz z synami: Janem, o którym niżej, Aleksandrem, chorążym chorągwi pancernej Bielińskiego wojewody chełmińskiego, i Stefanem (Ws. 81 k. 53v).

Jan, syn Bogusława i Orzechowskiej, starosta przedborski 1726 r. (ib.). Żonie swej Annie Marcjannie Mielęckiej, córce Samuela i Ludwiki Twardowskiej, roborował w r. 1729 skrypt na 50.000 zł, wystawiony w Andrychowicach 26 X 1726 r. (Ws. 83 k. 59v). Ta ostatnia data odnosi się zapewne do umowy przedślubnej. Pisał się; "na Bobrownikach" (Ws. 88 k. 72v). Żonie swej w r. 1746 zobowiązał się oprawić posag 50.000 zł (Ws. 89 k. 75). Żył jeszcze w r. 1758 (Ws. 92 k. 157). Mielęcka w r. 1766, już jako wdowa, wraz ze swymi siostrami, sprzedała Dobrogostowi Karczewskiemu za 400.000 zł części Jędrzychowic (Andrychowic), Kowalewa i Piasków (Ws. 94 k. 5). W r. 1770 cofnęła plenipotencję daną synowi Pawłowi, a swe części dóbr rodzicielskich sprzedała Karczewskiemu (Ws. 95 k. 44v, 51v). Umarła mając lat 76, w r. 1787. Córki: Marianna Helena, w l. 1758-87 żona Andrzeja Mojaczewskiego, Teodora, w r. 1785 żona Bogusława Kosseckiego, Zofia, w r. 1788 za Janem Mieszkowskim, porucznikiem wojsk koronnych, Wiktoria, niezamężna w l. 1787-88, i Eleonora, niezamężna w r. 1788, umarła mając lat 84 w r. 1822. Syn Paweł.

Paweł, syn Jana i Mielęckiej, ur. około r. 1737, występował w r. 1788 (I. Kr. 228 k. 346). Mąż Agnieszki Piotrowskiej w r. 1784, miał z niej synów: Jana Stefana, Andrzeja Samuela i Samuela Teodora.

1) Jan Stefan, syn Pawła i Piotrowskiej, ur. w r. 1785, posesor Chrząstowa, mąż w r. 1809 Heleny Kosseckiej, zmarłej w r. 1818, umarł sam w r. 1821.

2) Andrzej Samuel, syn Pawła i Piotrowskiej, ur. w r. 1787, kapitan wojsk Ks. Warszawskiego 1809 r., mąż Ludwiki Różyckiej 1815 r., ojciec Stefanii, ur. w r. 1816, zmarłej w r. 1890, żony Konarskiego.

@tablica: Bobrowniccy h.Doliwa

3) Samuel Teodor, syn Pawła i Piotrowskiej, ur. w r. 1788, kapitan wojsk Księstwa Warszawskiego 1808. (Boniecki). Zob. tablicę.

Adam, pułkownik szwedzki, bezpotomny, nie żyjący już (poległy) w r. 1713. Jego spadkobiercą był Antoni Radoński, starościc inowłodzki, nazwany bratem jego cioteczno-rodzonym (I. Kal. 159 s. 226). Czyżby więc ów Adam był jeszcze jednym z synów Adama i Kąsinowskiej?

>Bobrowniccy, nie wiem z których Bobrownik pochodzący, może z wsi tej nazwy leżącej w p. ostrzeszowskim?

Kasper nabył w r. 1551 za 700 zł sposobem wyderkafu od Jerzego Przyborowskiego części Witkowic i Rościegniewic w p. pyzdr. (P. 787 k. 10). Żoną jego była w r. 1559 Katarzyna Czacka, wdowa 1-o v. po Andrzeju Witkowskim (P. 900 k. 512v). Od Łukasza z Górki wojewody łęczyckiego nabył w r. 1560 na wyderkaf za 2.150 zł wieś Gaj w p. pozn. (P. 1396 k. 795v). Od swego pasierba Andrzeja Witkowskiego odkupił w r. 1561 za 550 zł część Szczepankowa w p. pozn. zastawioną za 1.100 zł przez Wincentego Buszewskiego (P. 1397 k. 60). Katarzyna z Czackich zapisała w r. 1562 swym dzieciom: Marcinowi, Łukaszowi, Wojciechowi, Barbarze, Jadwidze i Elżbiecie B-im sumę 550 zł (P. 904 k. 247v). Kasper od Łukasza z Górki wojewody poznańskiego nabył w r. 1566 sposobem wyderkafu za 4.500 zł połowę Szczepankowa i cztery łany w Gaju (P. 1397 k. 464). Od Jana Swidwy z Szamotuł kupił w r. 1571 za 5.000 zł połowę Szczepankowa (P. 1398 k. 201). Chyba już nie żył w r. 1574, kiedy synowie występowali jako już podzieleni (ib. k. 422v). Nie żył napewno w r. 1577, kiedy synowie Marcin, Łukasz i Wojciech zostali skwitowani przez Łukasza Kunowskiego (P. 929 k. 344). Owdowiała Katarzyna żyła w r. 1582 (P. 938 k. 180). Ze wspomnianych wyżej córek, Barbara była w r. 1582 żoną Wojciecha Smuszewskiego, Jadwiga w r. 1587, krótko po 25 V, zaślubiła Marcina Młodawskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1615, Elżbieta, żona 1-o v. w r. 1591 Stanisława Kurnatowskiego, wyszła 2-o v. w r. 1593 za Stanisława Rozbickiego i żyła z nim jeszcze w r. 1603. Spośród synów, o Marcinie i Łukaszu zob. niżej. Wojciech wspomniany w r. 1574 (P. 1398 k. 422v). W r. 1582 zobowiązał się sprzedać za 2.000 zł bratu Marcinowi swe dziedziczne i wyderkowe części w Szczepankowie spadłe po ojcu (P. 938 k. 175).

1. Marcin, syn Kaspra i Czackiej, wspomniany w r. 1574 (P. 1398 k. 422v). Żeniąc się w r. 1575 z Zofią Koszutską, córką Jakuba i Anny Szypłowskiej, krótko przed ślubem, 13 XII, zobowiązał się oprawić jej posag 700 zł na połowie tych dóbr w Szczepankowie i Gaju, które mu przypadną w dziale z braćmi (P. 926 k. 571). Ta Zofia w r. 1577 występowała jako współspadkobierczyni brata Stanisława Koszutskiego (ib. k. 322), a w r. 1582 zobowiązała się ona czterech kmieci w Szczepankowie zastawić za 1.000 zł Maciejowi Boboleckiemu ze Stojkowa (P. 938 k. 207). Jak widzieliśmy wyżej, dostał od brata Wojciecha zobowiązanie sprzedania części w Szczepankowie i Gaju. Wobec tego z działu z bratem Łukaszem, dokonanego t. r., wziął dwie części w tych wsiach, Łukasz zaś tylko jedną (ib. k. 180v). Części w Gaju, należące do kościoła parafialnego w Szamotułach a wyderkowane zmarłemu Kasprowi B. przez Łukasza z Górki, wyderkował w r. 1592 za 1.000 zł braciom Kobelnickim (P. 1400 k. 892). W r. 1596 mianował opiekę swych dzieci urodzonych z Koszutskiej, wyznaczając do owej opieki tę żonę i jej krewnych (P. 966 k. 789). Łan pusty "Luszewski" w Szczepankowie sprzedał w r. 1608 stryjecznemu bratu Kasprowi (P. 1406 k. 332). Z bratem Łukaszem kupili wspólnie w r. 1615 za 5.000 zł od Stanisława Rokossowskiego części Szczepankowa (P. 1409 k. 654). Części w tej wsi dał w r. 1616 synowi swemu Stanisławowi (P. 1410 k. 318). Żył jeszcze w r. 1621, kiedy jego synowie, Stanisław i Jan, w w imieniu ojca kwitowali swego szwagra Marcina Dembińskiego. Nie żyjąca już wtedy żona Dembińskiego a córka Kaspra i już zmarłej Zofii Koszutskiej, Anna, dała ojcu względnie braciom zobowiązanie rezygnowania części Koszut, należnej jej ze spadku po dziadzie Jakubie Koszutskim (P. 1006 k. 280). W r. 1622 Marcin już nie żył (P. 1008 k. 251). Córki Marcina i Koszutskiej wspomniana już Anna, w r. 1608 żona Marcina Dembińskiego, Agnieszka, zaślubiona 1-o v. w Szamotułach 2 VII 1617 r. Malchiorowi z Pożarowa Gorzeńskiemu, była w l. 1633-39 2-o v. za Stanisławem Szczodrowskim, Urszula zaślubiła tamże 1-o v. 7 VII 1624 r. Marcina Niemierzyckiego, a 2-o v. wyszła w maju 1627 r. za Krzysztofa (Stanisława?) Dumańskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1628, Dorota, była w r. 1631 żoną Jana Biegańskiego.

1) Stanisław, syn Marcina i Koszutskiej, wraz ze swą żoną Katarzyną Rajską nabył w r. 1608 od Jakuba Pląskowskiego i jego żony Teofili Mikołajewskiej za 600 zł sposobem wyderkafu części Pląskowa w p. gnieźn. (P. 1406 k. 333v). Drugą jego żoną była Urszula Szczodrowska, córka Jana, za którą w r. 1617, krótko przed ślubem, dostał w posagu zapis 1.000 zł od Anny z Żelic, żony Piotra Łąckiego (P. 998 k. 61). T. r. ową sumę oprawił swej narzeczonej na połowie Szczepankowa (P. 1410 k. 329). W r. 1628 zapisał 400 zł długu siostrze swej, zamężnej Dumańskiej (P. 1020 k. 159). Od brata Jana kupił w r. 1629 za 3.200 zł jego części w Szczepankowie (P. 1416 k. 304v). Żył jeszcze w r. 1633 (P. 1417 k. 860v). W r. 1639 Urszula Szczodrowska była już wdową (P. 1040 k. 236v). W r. 1647 w imieniu własnym i swych synów: Marcina, Stefana, Jakuba, Wojciecha i Kazimierza kwitowała małżonków Kozierowskich z raty dzierżaawy części Szczepankowa (P. 1056 k. 515). Żyła jeszcze w r. 1652 (P. 1064 k. 1008v), nie żyła już w r. 1663 (P. 1073 k. 1263). Córki Stanisława i Szczodrowskiej: Anna, ochrzcz. 2 II 1620 r. Jadwiga, ochrzcz. 15 IV 1626 r. (LB Szamotuły), żyła jeszcze w r. 1663 (P. 1425 k. 308v), niezamężna, nie żyła już w r. 1717 (P. 1155 k. 131) Teresa, ochrzcz. 6 V 1629 r. (LB Szamotuły). Z synów, oprócz wspomnianych wyżej, był jeszcze Gabriel, chyba najstarszy, o którym niżej, Jan, ochrzcz. 7 X 1618 r., inny Jan, ochrzcz. 2 IX 1627 r. i wreszcie Franciszek, ochrzcz. też 2 IX 1627 r. (LB Szamotuły), zapewne bliźniak poprzedniego.

(1) Gabriel, syn Stanisława (i Rajskiej?), współdziedzic Szczepankowa, w r. 1635 mąż Zofii Szczodrowskiej, zaś 2-o v. w r. 1657 Katarzyny Rusieckiej (G. 82 k. 1235), nie żyjącej już w r. 1694 (P. 1127 VI k. 91v). Syn Gabriela i Szczodrowskiej Andrzej, córka z Rusieckiej Agnieszka, wydana w r. 1692 za Jana Bułakowskiego, żyła z nim jeszcze 1694 r.

Andrzej, syn Gabriela i Szczodrowskiej, ochrzcz. 28 XI 1635 r. (LB Szamotuły). Oskarżony został w r. 1657 przez Jana Trąmpczyńskiego o najazd Cmachowa i naprowadzenie tam Szwedów (P. 181 k. 111v).

(2) Marcin, syn Stanisława i Szczodrowskiej, ochrzcz. 29 X 1617 r. (LB Szamotuły), współdziedzic części w Szczepankowie w l. 1647-51 (P. 1056 k. 515; 1063 k. 765v). W r. 1663 wraz z bratem Wojciechem, a w imieniu braci Jakuba i Kazimierza, części w Szczepankowie dali bratu Stefanowi (P. 1425 k. 308v). Z żoną swą Zofią Korytowską, córką Michała, spisał wzajemne dożywocie w r. 1664 (ib. k. 381v). Oboje kwitowali się 1665 r. z kontraktu dzierżawy Szczepankowa (P. 1076 k. 1303, 1306).

(3) Stefan, syn Stanisława i Szczodrowskiej, ochrzcz. 20 VI, ale nie wiem którego roku (LB Szamotuły). Współdziedzic Szczepankowa w r. 1647 (P. 1056 k. 515). Spisał w r. 1649 wzajemne dożywocie ze swą żoną Dorotą Cielecką (P. 1424 k. 350), która żyła jeszcze w r. 1652 (P. 1064 k. 1008v). Od swych braci dostał w r. 1663 części Szczepankowa (P. 1425 k. 308v). Od Katarzyny z Bukowieckich Wojciechowej Żychlińskiej i jej siostry Marianny Adamowej Jaskóleckiej kupił w r. 1670 części Bielejewa w p. pozn., płacąc każdej z nich po 8.500 zł (P. 1868 VI k. 29, 29v). T. r. części Szczepankowa sprzedał za 8.500 zł Wojciechowi Żychlińskiemu i Katarzynie Bukowieckiej małżonkom (ib. k. 67). Drugą żoną Stefana była Anna Ulatowska (P. 1113 III k. 14), trzecią w r. 1672 Jadwiga Lubowiecka, córka Mikołaja i Ewy Goreckiej (P. 199 k. 202). Bielejewo sprzedał w r. 1673 za 16.150 zł Jerzemu Ostaszewskiemu (P. 1426 k. 552). Nie żył już w r. 1677 (Py. 154 s. 64). Lubowiecka żyła jeszcze chyba w r. 1699 (P. 1137 VI k. 156v). Z pierwszego małżeństwa synowie, Łukasz, żyjący w 1665 r. (P. 1076 k. 311v), zapewne zmarły młodo, Ludwik i córka Anna, nie żyjąca już w r. 1677, wyszła w Węgierskim 6 II 1674 r. za Władysława Kierskiego, z drugiego małżeństwa syn Jan, i córka Bogumiła (P. 1155 k. 154), która wyszła 1-o v. w r. 1686 za Marcina Głoskowskiego, a 2-o v. w latach 1712-1724 była za Antonim Łączkowskim z trzeciego córka Zofia Konstancja, w l. 1690-1701 żona Antoniego Hieronima Cieleckiego.

a. Ludwik, syn Stefana i Cieleckiej, występował w r. 1677 jako siostrzeniec i współspadkobierca Stanisława Zadorskiego, cześnika koronnego (Py. 154 s. 64). W r. 1682 był mężem Marianny Korytowskiej, córki Jana i Zofii Pierskiej (P. 1105 VIII k. 62). Wraz z tą żoną nabyli w r. 1685 za 4.300 zł części wsi Wysoczka (P. 1109 IV k. 50). Wraz z bratem Janem zobowiązał się w r. 1687 sprzedać części Szczepankowa za 16.000 zł Janowi Łąckiemu, podkomorzemu wschowskiemu (P. 1113 III k. 14), czego dokonali w r. 1688 (P. 1116 XIII k. 42). W r. 1687 zawarł z Piotrem Chylińskim kontrakt sprzedaży części Wysoczki za 4.300 zł (P. 1114 IX k. 9). Żył jeszcze w r. 1695 (ZTP 36 s. 248).

b. Jan, syn Stanisława i Ulatowskiej, współdziedzic części w Szczepankowie, występował w l. 1687-1717 (P. 1113 III k. 14; ZTP 36 s. 248). Spadek po swej ciotce, pannie Jadwidze, scedował w r. 1717 szwagrowi Łączkowskiemu (P. 1155 k. 131).

(4) Jakub, syn Stanisława i Szczodrowskiej, współdziedzic Szczepankowa, wspominany już w l. 1647-51 (P. 1056 k. 515; 1063 k. 1083v), w r. 1663 przebywał w niewoli nieprzyjacielskiej i nie było wiadomo czy jeszcze żyje (P. 1425 k. 308v).

(5) Wojciech, syn Stanisława i Szczodrowskiej, ochrzcz. 27 III 1625 r. (LB Szamotuły), współdziedzic Szczepankowa w r. 1647 (P. 1056 k. 515), żył jeszcze w r. 1663 (P. 1073 k. 1263; 1425 k. 308v).

(6) Kazimierz, syn Stanisława i Szczodrowskiej, ochrzcz. 7 III 1632 r. (LB Szamotuły), współdziedzic Szczepankowa w r. 1647 (P. 1056 k. 515), w r. 1663 przebywał w niewoli albo już nie żył (P. 1425 k. 308v).

2) Jan, syn Marcina i Koszutskiej, występował w imieniu ojca w r. 1621 (P. 1006 k. 280). W r. 1623 kwitował brata Stanisława z zadanych sobie ran (P. 1012 k. 1150). Żeniąc się w r. 1623 z Anną z Dębna Dembińską, córką Marcina, dostał przed ślubem od jej ojca zapis 1.100 zł gotówką i 200 zł w wyprawie (N. 173 k. 3v). Bratu Stanisławowi sprzedał w r. 1629 za 3.200 zł swe części Szczepankowa, a żonie oprawił posag 1.300 zł (P. 1416 k. 304v). T. r. sporządził z tą żoną zapis wzajemnego dożywocia (ib. k. 519). Skwitowany w r. 1631 przez siostrę Dorotę zamężną Biegańską z 400 zł posagu (P. 1024 k. 208v). Chyba to ten Jan w r. 1636 jako spadkobierca swej siostry ciotecznej Zofii Ordzińskiej kwitował z 336 zł jej męża Stefana Muchlińskiego (P. 1033 k. 590v). Anna z Dembińskich żyła jeszcze w r. 1639 (P. 1040 k. 431v). Jan żył jeszcze w r. 1651 (P. 1063 k. 1083v), nie żył już w r. 1652 (N. 227 k. 5v). Synowie: Andrzej, ochrzcz. 26 XII 1625 r. (LB Szamotuły) i Wojciech.

Wojciech, syn Jana i Dembińskiej, występujący w l. 1652-61 (N. 227 k. 5v, 798v). Chyba identyczny z nim Wojciech, który w r. 1663 spisał wzajemne dożywocie z żoną Katarzyną Kołacką (P. 1425 k. 15v). Była to córka Andrzeja i Małgorzaty Żegockiej. Oboje małżonkowie w r. 1665 zawarli z Franciszkiem Czeluścińskim kontrakt o wieś Ławki w p. gnieźn. (G. 84 k. 303). Katarzyna w r. 1671 była już 2-o v. żoną Jana Ostromięckiego (Kc. 131 k. 268v).

2. Łukasz, syn Kaspra i Czackiej, na połowie dóbr i sum w Szczepankowie i Gaju, przypadłych mu z działów braterskich, oprawił w r. 1574 posag 700 zł żonie swej Annie Przystanowskiej, córce Franciszka (P. 1398 k. 422v). Spisał z nią w r. 1577 wzajemne dożywocie (ib. k. 738v). Ożenił się powtórnie w r. 1585 z Anną Bronikowską, córką Stanisława, której na krótko przed ślubem, 26 VI, na połowie części w Szczepankowie oprawił 1.000 zł posagu (P. 1399 k. 536v). W r. 1586 skwitował teścia z 800 zł gotówką i 200 zł w wyprawie (P. 946 k. 22). Dożywocie wzajemne z tą żoną spisał w r. 1587 (P. 1400 k. 84v). Od Andrzeja Młodawskiego kupił w r. 1692 za 1.800 zł części wsi Rudki i pustek Szczepy w p. pozn. (P. 1400 k. 858v; 787 k. 136v). Część w tej wsi zw. "Łoziska", położoną za wsią, w kierunku Ostroroga, otrzymaną od Andrzeja Młodawskiego, dał w r. 1594 Marcinowi Młodawskiemu (P. 1401 k. 318v). Od Marcina Młodawskiego kupił w r. 1596 za 2.000 zł części Rudek i pustek Szczepy (ib. k. 762v). Na połowie swych części w Rudkach oprawił w r. 1600 posag swej żonie (P. 1403 k. 469v), a na połowie części w Rudkach i Szczepach w r. 1608 oprawił jej 1.700 zł (P. 1406 k. 238v). Córce urodzonej z tej żony, Barbarze, zapisał w r. 1609 posag 1.000 zł gotówką i 200 zł wyprawy (P. 982 k. 293) i ponowił ten zapis w r. 1611 (P. 986 k. 155). Wraz z bratem Marcinem kupili w r. 1615 od Stanisława Rokossowskiego za 5.000 zł części Szczepankowa (P. 1409 k. 654). Części tej wsi sprzedał w r. 1617 za 4.000 zł zięciowi Stanisławowi Wierzchaczewskiemu (P. 1410 k. 398). Nie żył już w r. 1622 (P. 1008 k. 251). Owdowiała Anna Bronikowska w r. 1635 kwitowała się z Bartłomiejem Przystanowskim z kontraktu dzierżawy części Rudek (P. 1032 k. 601v). Córki Łukasza, Katarzyna i Barbara, w r. 1624 sprzedały części po ojcu w Rudkach za 7.000 zł szwagrowi Stanisławowi Wierzchaczewskiemu (P. 152 k. 653). Katarzyna 1-o v. w r. 1605 żona Rudolfa Baranowskiego, 2-o v. w l. 1611-30 za Marcinem Ułanowskim. Barbara wyszła w r. 1611 za Kaspra Rożnowskiego ze Skoków i żyła z nim jeszcze w r. 1624. Jadwiga, trzecia z córek, poSlubiLa w r. 1616, krótko po 25 VI, Stanisława Wierzchaczewskiego. Żyła z nim jeszcze w r. 1624. Wyszła 2-o v. za Bartłomieja Przystanowskiego, z którym żyła w r. 1629.

Wspomniany wyżej Kasper, mąż Katarzyny Czackiej, był zapewne bratem (czy rodzonym?) Melchiora, bowiem synowie tego Melchiora nazwani braćmi stryjecznymi synów Kaspra. Ow Melchior, nie żyjący w r. 1604, był ojcem Melchiora i Kaspra, a może i Dawida.

1. Melchior, syn Melchiora, wspomniany w r. 1604 (G. 68 k. 497v), t. r. mąż Jadwigi Wolikowskiej, wdowy po Stanisławie Bronikowskim (P. 788 k. 54) nabył w r. 1606 sposobem wyderkafu od Katarzyny z Cmachowa Łukaszowej Chłapowskiej za 2.500 zł części we wsiach Bożejewie i Chłapowie (P. 1405 k. 629v). Części w Chłapowie i kmiecia w Bożejewie nabył w r. 1607 za 400 zł sposobem wyderkafu od tejże Katarzyny (P. 1406 k. 6). Od Stanisława Urbanowskiego nabył w r. 1609 na wyderkaf za 2.500 zł Sierosław w p. pozn. (ib. k. 691). W r. 1613 był mężem drugiej swej żony Anny Więckowskiej (P. 990 k. 943v). Od swego 24-letniego bratanka Andrzeja, syna zmarłego już Dawida kupił w r. 1615 za 30.000 zł jego części we wsiach Adrianki, Stanisławowo i Zatoczki w p. drohickim (P. 1409 k. 701). Na tych wsiach zapisał w r. 1617 dług 3.000 zł bratu Kasprowi (P. 998 k. 297v). Skwitowany został w r. 1617 przez swego stryjecznego brata Marcina z 300 zł (ib. k. 7v). W r. 1618 mieszkał w Lipnicy koło Szamotuł (LB Szamotuły). Trzeciej żonie, Barbarze Gorzeńskiej córce Łukasza, oprawił w r. 1620 posag 1.000 zł (P. 1412 k. 456v). Wraz z nią kwitował się w r. 1621 z małżonkami Bardzkimi z kontraktu zawartego w r. 1620 o dobra Bierzglino, Gułtowo Stare, części w Kleparzu i Grzybowie (P. 1007 k. 515). Wraz ze swą żoną wydzierżawił w r. 1626 część wsi Mokrzec od małżonków Wyganowskich (G. 78 k. 63v). Żyli jeszcze oboje w r. 1627 (I. Kal. 93 s. 1539).

2. Kasper, syn Melchiora, oprawił w r. 1604 posag 1.000 zł Annie Krochowskiej, córce Jana (P. 1405 k. 200). Od swego brata stryjecznego Marcina kupił w r. 1608 pusty łan w Szczepankowie, zw. "Luszewski" (P. 1406 k. 332). Kwitował w r. 1610 stryjecznego brata Łukasza (P. 984 k. 462). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1635 (P. 1032 k. 539). Zob. tablicę.

Należeli zapewne do tej samej rodziny następujący B-cy. Joachim, syn zmarłego Stanisława, występował w r. 1589 (P. 952 k. 833v). Anna, córka Stanisława, żona Zbożnego Miecznikowskiego w r. 1638. Zofia, w l. 1657-65 żona Jakuba Grochowskiego. Kazimierz sługa w Słowikowie, ożenił się 15 II 1695 r. z Anną Słaboszewską, służącą tamże (LC Kamieniec). Zofia i jej mąż Stanisław Łączkowski oboje już nie żyli w r. 1692. Kazimierz i żona jego Anna Romanowska oboje nie żyli już w r. 1729. Ich dzieci: córka Marianna wtedy niezamężna (I. Kal. 167 s. 149) i synowie, Stefan i Maciej. Z nich Stefan, w r. 1730 mąż Konstancji Starzęckiej, córki Jana i Bogumiły Ponińskiej (P. 1222 k. 51v). Żyli oboje w r. 1736 (G. 97 k. 98v). Maciej dom na przedmieściu Pyzdr, odziedziczony po matce, dał w r. 1732 za sumę 100 zł bratu Stefanowi, dokonywując z nim działy (G. 96 k. 452v). Jan, nie żyjący w r. 1738, był ojcem Józefa, Marcina, Katarzyny, w r. 1738 żony Mikołaja Kiedrzyńskiego, zmarłej po 11 IV 1775 r., Franciszki, niezamężnej w 1740, potem żony Jana Wierzbickiego, zmarłej po 11 IV 1775 r. (LB Opatów). Z synów, Marcin był w 1774 r. plebanem w Opatowie. Umarł 11 II 1783 r., mając lat 62 (LM Opatów). Józef, dziedzic Majówki, miał z żony Agnieszki Jaszewskiej syna Józefa, ur. w Majówce, ochrzcz. z wody w domu 3 II 1767 r., z cerem. 9 I 1773 r. (LB Opatów). Może z nimi w bliskim jakimś pokrewieństwie pozostawała Józefa, w r. 1807 żona Gabriela Wstowskiego, mieszkająca w Klęce koło Nowego Miasta.

@tablica: Bobrowniccy

>Bobrowniccy h.Niesobia z Bobrownik w p. ostrzeszowskim. Jan B., krewny ze strony matki Jadwigi, żony Bartłomieja z Iwanowic, kasztelana kaliskiego, 1480 r. (I. Kal. 3 k. 44v). Ten sam niewątpliwie Jan Mruk B. kwitował 1482 r. Mojżesza z Radliczyc z 110 zł w. posagu i dostał od niego zapis długu 50 zł w., też tytułem posagu (ib. k. 94). Po śmierci Mojżesza, w l. 1483-85. prawował się z jego synem Marcinem o należność swoją (ib. k. 112v, 221v). Ten sam z Bobrownik sprzedał w r. 1491 części w Wielkich Złotnikach w p. kal. odziedziczone po rodzonym wuju Jakubie, za 70 grz. Janowi, dziedzicowi w Brzeźnie (P. 1387 k. 164v). Wierzbięta Mruk z Bobrownik ręczył 1495 r. za Jana Lesieckiego z Morawina, iż ten będzie żył w pokoju z Piotrem, synem Bartłomieja z Iwanowic, kasztalana kaliskiego (I. Kal. 4 k. 404). Cztery łany w Złotnikach Wielkich sprzedał w r. 1496 za 200 zł w. Janowi Brzezieńskiemu (P. 1383 k. 108v). Od Wincentego Chwalibogowskiego z Biskupic otrzymał w 1497 r. zastaw wyderkafowy wsi Czołnochowo w sumie 200 grz. posagu córki tego Wincentego a żony swej Małgorzaty (I. Kal. 4 k. 533v). Od Piotra Zaremby z Nieniewa wziął w zastaw w r. 1498 za 300 zł części wsi Ruda i Boszkowo (I. Kal. 5 k. 3v). Od tegoż Piotra, nazwanego też "Zarembką", dostał w r. 1499 zobowiązanie sprzedaży za 200 grz. wsi Biskupice w p. kal. (ib. k. 64v). Żona jego Małgorzata z Łęgu (Łęska) miała t. r. sprawę z Katarzyną Nieniewską, żoną Andrzeja Stągoskiego, o zajęcie połowy wsi Ruda i połowy młyna na Prośnie (Py. 169 k. 150v; I. Kal. 5 k. 68, 89v). Tę Małgorzatę skwitował w r. 1502 Andrzej Chwalibogowski z części Biskupic i Czołnochowa, które wyderkował był za 100 grz. zmarły już ks. Jan Chwalibogowski (I. Kal. 5 k. 283v). Wierzbięta nabył sposobem wyderkafu za 8 grz. długu w r. 1507 od Andrzeja Turskiego trzy części boru zw. "Kwiatków" koło rzeki Prosny i wsi Małego Turska (I. Kal. 6 k. 162v). T. r. występował jako stryj Barbary, żony Wojciecha Stawskiego (P. 1390 k. 105v). Był burgrabią kaliskim (I. i R. Z. Kal. 3 k. 648v). W r. 1522 występował jako wuj nieletniego Jana Turskiego (P. 1392 k. 427v). W r. 1542 Małgorzata "Biskupska" występowała jako już wdowa po nim (P. 1394 k. 515). Zob. Biskupscy h.Niesobia.

>Bobrowscy może h.Jastrzębiec, z Bobrowa w p. sierpskim. Michał, podstoli smoleński w r. 1701 (ZTP 38 k. 125), od Jana Kazimierza Sapiehy, starosty bobrujskiego, i żony jego Ludwiki Opalińskiej brał w zastaw w r. 1703 za 15.000 zł wieś Kamiennik z klucza wieleńskiego w p. pozn. (W. 89 k. 86v), gdzie też mieszkał w l. 1703-10. Jego żoną była w r. 1703 Krystyna Imiałkowska (Imiołkowska, Jemiołkowska, nazwisko pisane rozmaicie), córka Aleksandra i Jadwigi Krassowskiej (P. 1146 I k. 46) obok siostry Katarzyny zamężnej Biskupskiej współdziedziczka Brzostowa, wsi odziedziczonej po bracie Janie Imiałkowskim (P. 284 k. 250; 287 k. 144, 145v). Nie mam pewności czy identyczny z nim był Michał B., chorąży chorągwi lekkiej Rzewuskiego wojewody podolskiego, wyznaczony w r. 1717 do odebrania poborów (G. 93 k. 323v). Chyba raczej nie. Podstoli w r. 1723 był posesorem części Michorzewa Mokrego (P. 1191 k. 62v). Wraz z żoną w r. 1726 kupili za 10.000 zł od Katarzyny z Imiałkowskich Biskupskiej połowę Brzostowa w p. pyzdr. (P. 12o8 k. 38v). Michał umarł 15 III 1735 r. i został pochowany u Bernardynów w Koźminie (LM Góra koło Borku; Arch. Bern. W. 50). Krystyna umarła w końcu r. 1748 lub w r. 1749 i została pochowana 15 I 1749 r. tamże (Arch. Bern. W. 50). Córka podstolego Katarzyna, żona 1-o v. w r. 1743 Sebastiana Łętkowskiego, wdowa po nim w r. 1746, 2-o v. w l. 1746-74 była za Antonim (Ludwikiem?) Łętkowskim, stolnikiem łęczyckim. Synowie: Józef i Jan, o których niżej, Andrzej, ur. w Kamienniku, ochrzcz. 21 XII 1705 r. (LB Wieleń), i Kazimierz, o którym niżej.

1. Józef Antoni, syn Michała i Imiałkowskiej, ochrzcz. 29 IX 1703 r. (ib.), współdziedzic Brzostowa w r. 1736 (I. Kal. 171/3 s. 544), w r. 1744 mąż Joanny Zajączkówny, córki Józefa i Jadwigi Nieżychowskiej, nie żył już w r. 1746, kiedy Joanna 2-o v. żona Franciszka z Wybranowa Swinarskiego, zawarła komplanację z bratem pierwszego męża, Józefem B. (P. 1283 k. 35). W r. 1756 już wdową i po drugim mężu (W. 93 k. 227v). Jej trzecim mężem był w r. 1758 Antoni z Komorza Kurcewski (P. 1326 k. 2v; 1329 k. 66). Żyła z nim jeszcze w r. 1786 (Py. 164 k. 439). Syn Józefa i Zajączkówny, Wojciech Wiktor Eleuteriusz, ur. w Kamienniku, ochrzcz. 19 IV(?) 1744 r. (LB Wieleń).

2. Jan, syn Michała i Imiałkowskiej, ochrzcz. 28 IX 17o4 r. (ib.) zapewne identyczny z Janem w r. 1731 mężem Barbary Swinarskiej, córki Stanisława i Urszuli Osuchowskiej. Oboje ci małżonkowie nie żyli już w r. 1771 (P. 1348 k. 70v). Ich córka Konstancja, ur. w Rybitwach, ochrzcz. 8 III 1734 r. (LB Węglewo). Syn Feliks.

Feliks, syn Jana i Swinarskiej, współdziedzic Zielęcina po Jakubie Swinarskim, sprzedał w r. 1771 swoją część w tej wsi Ignacemu Swinarskiemu, sędziemu grodzkiemu starodubowskiemu (Kośc. 331 k. 62v). W r. 1786 zawarł układ z Józefem Swinarskim o pewne prawa odziedziczone po Mikołaju Swinarskim, kasztelanie inflanckim (Py. 164 k. 439).

3. Kazimierz Albin, syn Michała i Imiałkowskiej, ochrzcz. 10 III 1710 r. (LB Wieleń), współdziedzic Brzostowa 1736 r. (I. Kal. 171/3 s. 544), w r. 1742 mąż Katarzyny Malczewskiej, córki Stanisława i Anny Starzeńskiej, dzierżawił w r. 1746 od jej ojca Chwalęcin w p. pyzdr. (P. 1285 k. 186). Obok swych ciotecznych braci Biskupskich, urodzonych z Katarzyny Imiałkowskiej, był w r. 1753 współspadkobiercą Ludwiki z Kęszyckich Kalińskiej, przyrodniej siostry swej matki (I. Kon. 78 s. 649). W r. 1756 nazwany dziedzicem Chwalęcina Wielkiego i Brzostowa (P. 1317 k. 124). Brzostowo sprzedał w r. 1760 Antoniemu Gajewskiemu, kasztelanowi nakielskiemu (I. Kal. 206/8 k. 134, 134v). Od Piotra Sapiehy, wojewody smoleńskiego, kupił 16 VII 1761 r. za 51.000 zł Bachorzewo w p. kal. (ib. 202/3 k. 383v). Był podstolim smoleńskim, zapewne po ojcu. Umarł w r. 1765 i pochowany został 22 IV u Bernardynów w Koźminie (Arch. Bern. W. 50). Owdowiała Katarzyna Malczewska, dziedziczka Chwalęcina 1769 r. (Py. 158 k. 86), wyszła 2-o v. w Chwalęcinie 12 IX 1773 r. za Józefa Jaraczewskiego. (LC Panienka). Umarła w Chwalęcinie 19 VI 1778 r., pochowana w Koźminie u Braci Mniejszych (LM Panienka) r. 1778, a pochowana u Bernardynów w Koźminie 23 VI (Arch. Bern. W. 50). Córki: Anna, zaślubiona w Górze koło Jarocina 25 V 1760 r. Antoniemu Bielawskiemu, podstolemu bydgoskiemu, 2-o v. w l. 1785-89 była żoną Gabriela Gzowskiego, regenta grodzkiego radziejowskiego, Marianna, nie żyjąca w r. 1779, za Norbetem Grabskim. Synowie: Michał, Stanisław, Maciej i Franciszek, o których niżej. Prócz nich byli jeszcze: Grzegorz Józef Antoni, ochrzcz. 26 III 1750 r., zmarły zapewne dzieckiem, Karol Fabian Sebastian, ur. 20 I 1752 r., pochowany 2 VI 1752 r., Wawrzyniec, pochowany 6 VIII 1754 r. jako dziecko dwutygodniowe, Jan Piotr, ochrzcz. 1 VII 1758 r., wreszcie Piotr Paweł, ochrzcz. 1 VII 1759 r., zapewne zmarły młodo (LB i LM Góra k. Jaroc.).

1) Michał, syn Kazimierza i Malczewskiej, wraz z braćmi Maciejem i Franciszkiem dopełnił w r. 1768 ojcowskiego zobowiązania i sprzedał Gajewskiemu, kasztelanowi nakielskiemu za 54.000 zł wieś Brzostowo (I. Kal. 206/8 k. 134, 134v). Spisał w Bachorzewie 10 V 1779 r. działy z braćmi Maciejem i Franciszkiem, siostrą Anną oraz mężem i córką siostry Marianny. Wedle spisanego z tymi braćmi 19 VIII 1784 r. kontraktu sprzedaży trzeciej części Bachorzewa, skwitował braci t. r. z 20.000 zł stanowiących cenę owej części (ib. 224 k. 57). Sprzedawszy 27 VI 1786 r. bratu Franciszkowi swoją część Chwalęcina skwitował go z 13.466 zł ceny tej części (ib. 226 k. 47). Żył jeszcze w r. 1789 (Py. 163 k. 772).

2) Stanisław Jakub, syn Kazimierza i Malczewskiej, ochrzcz. 21 VI 1742 r. (LB Wieleń), żył jeszcze w r. 1771 (Py. 158 k. 152v).

3) Naciej, syn Kazimierza i Malczewskiej, występował w r. 1768 (I. Kal. 206/8 k. 134, 134v), w r. 1782 mąż Marianny Jarochowskiej, córki Franciszka i Marianny Elbinowskiej (Py. 162 k. 145), zaślubił ją jednak zapewne już wcześniej, przed r. 1764. Wraz z bratem Franciszkiem nabył 19 VIII 1784 r. od brata Macieja za 20.000 zł jego trzecią część Bachorzewa, skupiając w ten sposób w swych rękach całą tę wieś (I. Kal. 224 k. 57). Potem od brata Franciszka nabył 15 IX 1784 r. jego połowę Bachorzewa za 22.414 zł (ib. k. 61). W miejsce tej sumy rezygnował bratu 20 XI t. r. swoją trzecią część Chwalęcina (ib. k. 200v, 201). Ta ostatnia rezygnacja została dokonana formalnie w r. 1785 (Py. 163 k. 343). Obok brata Franciszka był w r. 1786 posesorem wsi Skórki (ib. k. 502). Żył jeszcze w r. 1789 (ib. k. 772). Marianna z Jarochowskich, pani dożywotnia Bachorzewa, umarła 1 I 1806 r. (LM Jarocin). Synowie: Roch Ignacy, ur. 11 VIII 1763 r., Dominik Ludwik Kajetan, ur. 4 VIII 1776 r., Wojciech Napomucen Ignacy, ochrzcz. 9 IV 1778 r., zmarły 15 IV 1779 r., Maciej Kazimierz Józef, ochrzcz. 28 II 1780 r. Córka Józefa Nepomucena Katarzyna, ur. 11 III 1773 r. (LB i LM Wilkowyja). Ta córka, zapewne identyczna z Józefą, córką tychże rodziców, która przed r. 1802 zaślubiła Gabriela Wstowskiego, zaś 2-o v. była żoną Feliksa Chełmickiego, kapitana wojsk polskich, umarła mając lat 58, 20 III 1832 r. i została pochowana w Gurowie (LM Sw. Wawrzyniec, Gniezno). Spośród synów, Dominik Ludwik Kajetan, zapewne identyczny z Kajetanem, dziedzicem Bachorzewa i Hilarowa w p. pleszewskim, zmarłym po r. 1811, mężem zaślubionej 20 V 1809 r. Marianny Sokolnickiej, córki Pawła, ur. ok. 1785 r. (LC Potarzyca), która wyszła 2-o v. za Hilarego Baranowskiego. Owdowiała powtórnie 19 II 1848 r. (LM Sw. Marcin Poznań) i sama umarła w Rydlewie 6 VII 1848 r. w 85 roku życia (Dz. P.). Synem Kajetana z niej zrodzonym był Antoni, który umarł mając lat 30, 11 X 1842 r. (LM Żydowo). Wspomniany wyżej Maciej Kazimierz Józef, może identyczny z Kazimierzem "młodzieńcem z Borucina", który mając lat 26 zaślubił 18 XI 1805 r. osiemnastoletnią Helenę Kurcewską z Lutyni (LC Lutynia). Żyła ona jeszcze 4 V 1816 r. (LB Ołobok)

4) Franciszek, syn Kazimierza i Malczewskiej, chyba identyczny z Franciszkiem Michałem, synem tychże rodziców, ochrzcz. 9 X 1757 r. (LB Góra k. Jaroc.), małoletni w l. 1768-71 (I. Kal. 206/8 k. 134, 134v; Py. 158 k. 152v), zaślubił w Poznaniu 27 VIII 1780 r. Mariannę Kłossowską (LC Fara, Poznań) z Środy. Połowę Bachorzewa wymienił w r. 1784 z bratem Maciejem na połowę Chwalęcina (I. Kal. 224 k. 61; 200v, 201). Od brata Michała odkupił 27 VI 1786 r. za 13.466 zł jego część w Chwalęcinie (ib. 226 k. 47). Marianna Kłossowska w r. 1789 w trakcie rozwodzenia się z mężem kwitowała go z pewnej sumy (P. 1366 k. 357). W l. 1790-92 występowała już jako rozwiedziona (P. 1367 k. 213v; 1369 k. 683). Wyszła potem w Srodzie 16 I 1795 r. za Antoniego Chełstowskiego. Zob. tablicę.

>Bobrowscy z Bobrów w p. kal. Machna, żona Stanka z Bobrów 1400 r. (G. 1 k. 44v). Stanisław z Bobrów 1403 r. (Py. 1 k. 57v), może identyczny z owym mężem Machny?

Jan Karski oświadczył gotowość dokonania rezygnacji na rzecz Jana, Andrzeja i Macieja, braci z Bobrów, 1437 r. (I. Kal. 2 k. 37v).

@tablica:Bobrowscy h.Jastrzębiec (?)

Jan B., nie żyjący już w r. 1445, kiedy od jego żony Klary i jej synów trzymał zastawem część ich dóbr Mikołaj Żyrochowski z Żakowic (ib. 3 k. 111v). Owej Klarze zobowiązał się w r. 1447 Abraham z Wierzchosławia uiścić dwie kopy gr. (ib. 4 k. 86v). W r. 1449 zawierała ona ugodę o posag ze swymi braćmi Mikołajem i Janem (Py. 11 k. 176v). Żyła jeszcze w r. 1462. Syn jej i Jana Andrzej, córka Agnieszka, za którą matka i brat zobowiązali się w r. 1462 uiścić 6 grz. posagu op. Jakubowi Janemu, mieszczaninowi kaliskiemu. Cały posag wynosić miał 50 grz. (I. Kal. 1 k. 73v). Andrzej, nazwany niedzielnym synem Klary, dostał w r. 1457 zapis 10 grz. od Chebdy z M. Piątku (Py. 11 k. 68). W r. 1463 oprawił 35 grz. posagu żonie swej Annie z Wysocka (P. 1384 k. 201; I. Kal. 1 k. 173v, 241). W r. 1482 ta Anna, już wdowa, brała w zastaw łan osiadły w Bobrach od Wojciecha B. (ib. 3 k. 86).

Andrzej z Bobrów, zapewne identyczny z Andrzejem, drugim ze wspomnianych wyżej trzech braci, żyjący w r. 1443, już zmarły w r. 1447, miał synów Mikołaja i Wojciecha oraz córkę Małgorzatę, wspomnianą pierwszy raz w r. 1444 (I. Kal. 3 k. 64). Ta Małgorzata była zrazu za Maciejem piszącym się też z Bobrów. Wdowa po nim w r. 1468 (ib. 1 k. 478v), była 2-o v. w l. 1479-80 za Marcinem z Bronczyna. Była dziedziczką pewnych części w Wierzchosławiu (ib. 2 k. 545; 3 k. 9v). Mikołaj, starszy z synów Andrzeja, Janowi Karskiemu zastawił w r. 1443 za 17 grz. łan roli w Wierzchosławiu (ib. 6 k. 11). Franciszek z Lgoty odpuścił mu w 1447 r. dobra dziedziczne nabyte w Bobrach i Wierzchosławiu (ib. 4 k. 155v). T. r. nazwany dziedzicem części w Bobrach (P. 1379 k. 185). W r. 1451 oprawił 30 grz. posagu żonie Annie (P. 1381 k. 29v), chyba z Grudzielca. Półtora łana roli i dom sprzedał 1453 r. za 9 grz. Maciejowi z Kotarbów (I. Kal. 5 k. 77). W r. 1462 odebrał przysądzoną mu sumę 24 grz., która miała być przydatkiem do części Ociąża wzamian za części w Bobrach. Nazwany przy tej okazji "niegdy z Bobrów" (ib. 1 k. 119v). Czwartą część w Bobrach zastawił w r. 1463 za 5 grz. Naczkowi z Gałązek i żonie jego Katarzynie (ib. k. 227v). Bezdzietny, nie żył już w r. 1468, kiedy jego siostra Małgorzata łan w Ociążu spadły po nim sprzedała za 30 grz. Dersławowi Kwiatkowskiemu (ib. k. 478v; P. 1385 k. 29v). Wojciech, drugi syn Andrzeja, w r. 1455 nazwany klerykiem (Z. Kal. 12 k. 182v), otrzymał w r. 1469 od Mikołaja z Podkoców, męża Anastazji z Grudzielca, siostry zmarłej już bratowej Wojciecha, Mikołajowej B., zobowiązanie, iż nie będzie go niepokoić o pozostałą po niej oprawę na Ociążu (I. Kal. 2 k. 71). Anastazja skwitowała go wówczas z oprawy siostry na dwóch łanach w Ociążu (ib. k. 70v). Łan pusty w Ociążu, odziedziczony po bracie, zobowiązał się t. r. rezygnować za 30 grz. Dersławowi z Kwiatkowa, czego dopełnił w r. 1470 (ib. k. 70v; P. 1385 k. 63v). W r. 1479 otrzymał zapis 40 grz. długu od swej siostry Małgorzaty, która w tej sumie cedowała mu dwa i pół pustych łanów w Wierzchosławiu (ib. k. 545v). Owe dwa i pół łana sprzedał za 30 grz. Mikołajowi Karskiemu (P. 1383 k. 50). W r. 1480 szwagrowi Marcinowi z Bronczyna ręczył za tę siostrę, iż mu zrezygnuje półtora łana w Wierzchosławiu (ib. 3 k. 9v). Łan w Bobrach w 1482 r. zastawił Annie, wdowie po Andrzeju B. (ib. k. 86). Jeszcze żył w 1497 r., kiedy szwagierce zmarłego brata Anastazji z Grudzielca, zapisał dług 10 grz. (ib. 4 k. 560v). Barbara, córka Wojciecha, może tego samego, była w r. 1512 żoną Macieja Bunińskiego (P. 786 s. 335).

Maciej, zapewne identyczny z Maciejem, trzecim spośród wymienionych wyżej trzech braci, mąż Agnieszki Lubieńskiej, która w r. 1439 występowała wraz z Małgorzatą, Anną i Katarzyną, swymi córkami, ale chyba z innego małżeństwa (I. Kal. 2 k. 150v). Ow Maciej z Bobrów ręczył w 1457 r. za Annę z Godziątkowa (Py. 11 k. 77). Nie żył już w 1476 r., kiedy owdowiała Agnieszka kwitowała Małgorzatę Lubieńską, wdowę po Marcinie Tarzeckim z W. Lubienia, ze swego udziału w spadku po rodzonych stryjach Ubysławie i Andrzeju z W. Lubienia we wsiach W. i M. Lubień, Sucha i Szymanowice, otrzymawszy od tej Małgorzaty zobowiązanie uiszczenia 13 grz. (I. Kal. 2 k. 4, 401v). Jeszcze raz kwitowała tę Małgorzatę ze "stryjowizny" 1479 r. (ib. k. 535v).

Mikołaj, mąż Agnieszki, kwitował w r. 1499 jej brata ks. Walentego Kucharskiego z 10 grz. jej posagu (ib. 5 k. 144). W r. 1507 Mikołaj został wygnany przez Mikołaja Pruślińskiego z posesji połowy części w Pruślinie, odziedziczonej prawem bliższości po rodzonej ciotce Klarze z Bobrów (ib. 6 k. 194v). Chyba jeszcze żył w 1511 r. (P. 170 k. 2).

>Bobrowscy może h.Nałęcz, z Bobrów w p. kal. Nanczek (Naczek) z W. Gałązek wraz ze swą żoną Katarzyną wzięli w zastaw w r. 1463 za 5 grz. od Mikołaja Bobrowskiego czwartą część jego w Bobrach (I. Kal. 1 k. 227v). Nie żył już w r. 1487, kiedy owdowiała Katarzyna domagała się uiszczenia 30 grz. od Anny, żony Jana Topolskiego (ib. 3 k. 412v). Kwitowała tę Annę Topolską ze swego posagu w r. 1506 (ib. 6 k. 129v). Chyba synami owego Naczka byli żyjący na przełomie XV i XVI wieku bracia Andrzej i Jan zwani Nanczkami, a piszący się już z Bobrów. Ponieważ Jan w jednym z zapisów nazwany jest synem Jana, takie więc musiało być imię Nanczka z Gałązek, występującego tylko z imioniskiem.

I. Andrzej wraz ze swym niedzielnym bratem Janem zobowiązali się w r. 1483(?) rezygnować łan pusty w Gniazdowie za 20 grz. Michałowi z Gniazdowa (ib. 3 k. 114v). Andrzej, mąż Katarzyny, dostał w r. 1507 od jej rodzonego brata Mikołaja Goreckiego zapis długu 9 grz. (P. 862 k. 386). W r. 1525 nabył sposobem wyderkafu za 10 grz. od Andrzeja Karskiego części w Bobrach (I. i D. Z. Kal. 2 k. 108). Ten sam zapewne Andrzej, zwany Naczkiem, w r. 1532 jeden łan roli w Bobrach dał synowi Grzegorzowi (ib. k. 193v), zaś jeden łan pusty w tejże wsi synowi Michałowi (ib. k. 190v).

1. Grzegorz, syn Andrzeja, dziedzic w Żerosławicach w p. sier. i w Bobrach (ib. 3 k. 349), swą część w Bobrach w r. 1533 sprzedał za 40 grz. braciom Bobrowskim, Janowi i Wojciechowi (ib. 4 k. 492). Łan pusty w Bobrach, trzymany przez brata Michała, sprzedał sposobem wyderkafu w 1539 r. za 8 grz. Stanisławowi Kromolickiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 331). Ten łan, odziedziczony po bracie Michale, zwany "Czudajewskim", zobowiązał się w r. 1544 sprzedać za 100 grz. bratankmowi Piotrowi, synowi Jana (I. Kal. 7 k. 440, powiedziano tu chyba błędnie że to był bratanek z brata rodzonego), a dopełnił tego zobowiązania w 1545 r. (Py. 23 k. 181). Może jeszcze żył w r. 1551 (I. Kal. 14 s. 1411).

2. Michał, syn Andrzeja, dziedzic łanu "Czudajewskiego" w Bobrach (I. i R. Z. Kal. 3 k. 349), żył jeszcze w r. 1539 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 331), bezdzietny, już nie żył w r. 1544 (I. Kal. 7 k. 440).

II. Jan "Nanczek" z Bobrów, brat Andrzeja, a zapewne syn Nanczka (Jana) z W. Gałązek i Katarzyny, mąż Małgorzaty Ostrowskiej, córki Jana Pieczygrocha z Ostrowa, która od swego rodzonego brata Macieja Ostrowskiego dostała w r. 1491 zapis długu 10 grz. (G. 22 k. 173). T. r. ta Małgorzata nazwana została siostrą Wincentego Chwalibogowskiego (Py. 168 k. 101v, 104). Ow Wincenty zwany "Kundej", piszący się też z Biskupic (zob. Biskupscy w p. kal.) zapisał 1497 r. 9 grz. długu Janowi, synowi Jana B., swemu szwagrowi. W zapisie użyte słowo "gener", które w tym przypadku zięcia oznaczać nie może, bowiem Małgorzata, córka Wincentego, była wówczas żoną kogo innego (I. Kal. 4 k. 534). Jan zobowiązał się wówczas oprawić tej żonie 30 grz. posagu na dwóch łanach w Gałązkach, przypadających mu z działu z braćmi (ib.). A więc byli jeszcze i inni bracia. Oprawił 15 grz. jej posagu w r. 1499 na połowie łana w Bobrach i na połowie części w Gałązkach należnej z działu braterskiego (P. 1389 k. 55v). W r. 1498 intromitowany został do łana "Bieńkowskiego" w Bobrach, nabytego sposobem wyderkafu za 20 grz. od Katarzyny, wdowy po Nanczku z Bobrów (I. Kal. 5 s. 19), a więc zapewne swej matki. Synowie Jana, już nie żyjącego w r. 1546 (P. 1395 k. 295v): Jan, Wojciech i ks. Błażej. Ten ostatni wspomniany tylko jeden raz w r. 1546 (ib.).

1. Jan, syn Jana, występował w r. 1529 wraz z niedzielnymi braćmi Błażejem i Wojciechem przeciwko Stanisławowi Gałęskiemu o wygnanie ich z części w Gałązkach (P. 871 k. 372; I. i D. Z. Kal. 7 k. 409). Wraz z bratem Wojciechem zyskał połowę pustego łana "Naczkowskiego" na Wacławie Gałęskim i sprzedał to w r. 1532 za 40 grz. Piotrowi Gałęskiemu (I. i R. Z. Kal. 4 k. 220v). Żoną jego była Helena Bronowska (Brunowska) cz. Karmińska, wdowa 1-o v. po Tomaszu Miniszewskim, pani wienna w Bronowie (ib. k. 213). Jan wraz z bratem Wojciechem cześci w Bobrach, z wyjątkiem łanu "Czudajewskiego", sprzedali w r. 1533 za 100 grz. Stanisławowi Kromolickiemu (ib. k. 461v; I. i D. Z. Kal. 2 k. 218v). Helena w r. 1535 od swego syna Jana Miniszewskiego nabyła wiecznością jego część w Bronowie, Kotarbach i Bogwiedzach (I. i D. Z. Kal. 2 k. 239), a w r. 1539 tę część sprzedała za 100 grz. synom z drugiego męża, Piotrowi, Stanisławowi i Sebastianowi (ib. 6 k. 332). Jan B. wraz z żoną połowę Bronowa w p. kal. sprzedał w r. 1543 za 500 grz. Maciejowi i Janowi braciom Pabianowskim (P. 1395 k. 81v). Helena t. r. zobowiązała się te dobra uwolnić od pretensji swych synów, Piotra, Stanisława i Sebastiana B-ch (I. Kal. 9 k. 204v). Jan wraz z bratem Wojciechem części rodzicielskie swoje i brata ks. Błażeja we wsi W. Gałązki sprzedali w r. 1546 za 200 grz. Szymonowi Poniatowskiemu (P. 1395 k. 295v). W r. 1550 Jan występował wraz z żoną jako dziedzic części Bronowa, Gałązek i Bobrów (I. Kal. 12 II s. 186). Helena była wdową w r. 1551 (ib. 14 s. 1411). Synowie wspomniani już: Piotr, Sebastian i Stanisław.

1) Piotr, syn Jana i Bronowskiej cz. Karmińskiej, jako nieletni pozostawał w 1544 r. wraz ze swymi braćmi pod opieką stryja Tyburcego Lubieńskiego, zwanego Burzą, i wuja rodzonego Piotra Karmińskiego (I. Kal. 7 k. 69). Od stryja Grzegorza nabył w 1545 r. za 100 grz., wedle zobowiązania z r. 1544, łan pusty "Czudajewski" w Bobrach (Py. 23 k. 181; I. Kal. 7 k. 524). Od Wojciecha Pruszaka, dziedzica w Bieniewie, kupił w 1545 r. za 200 zł część we wsi Pikart w p. kal. (I. i D. Z. Kal. 6 k. 401v). Janowi i Bartłomiejowi braciom Kromolickim sprzedał w r. 1551 łan "Czudajewski" w Bobrach za 100 grz. (P. 1395 k. 649). Od Andrzeja Rybińskiego kupił w r. 1575 za 600 zł część wsi Lubowicze Małe w p. gnieźn. (P. 1398 k. 547). Jego żoną była w r. 1562 Anna Kowalska, córka Andrzeja i Doroty Latalskiej (G. 54 k. 77v; P. 920 k. 607v, 747; 933 k. 608v), której w r. 1574 gotów był oprawić 800 zł posagu (P. 923 k. 51v). Części wsi Lubowicze Małe Piotr sprzedał w r. 1581 za 330 zł Janowi Kucharskiemu (P. 936 k. 446). Z żoną miał w 1585 r. od jej brata Macieja Kowalskiego zapis 500 zł posagu (P. 944 k. 598). Anna żyła jeszcze w r. 1591 (P. 955 k. 686). Piotr umarł między r. 1600 a 1602 (G. 66 k. 557; Py. 131 k. 249v). Nie wiem czy ten sam Piotr, sługa Sebastiana Kęszyckiego, poranił w r. 1564 Macieja Zaleskiego (I. Kal. 29 s. 379). Córka Piotra, panna Zofia występowała w r. 1602 (Py. 131 k. 249v). Synowie: Jan, wspomniany w r. 1600 (G. 66 k. 557), i Stanisław.

Stanisław, syn Piotra i Kowalskiej, mąż Katarzyny Rajówny, córki sław. Jana Rai, obywatela żnińskiego, zobowiązał się w 1605 r. oprawić swej żonie posag (P. 976 k. 436v). W r. 1607 oprawił posag żonie Katarzynie "Rajskiej" (P. 1406 k. 65v). W dalszych zapiskach już stale widnieje ta druga "uszlachcona" forma nazwiska (np. w r. 1612, P. 988 k. 758v). Druga żona Stanisława B., Barbara Gwiazdowska, córka Bartłomieja i Jadwigi Rożnowskiej, części ojczyste w Gwiazdowie i w puste Zaporki sprzedała w r. 1617 za 2.500 zł Janowi Otuskiemu i żonie jego Dorocie Łagiewnickiej (P. 1410 k. 376). Spisywał z nią dożywocie w 1618 r. (P. 1411 k. 25). Oboje żyli jeszcze w r. 1635 (G. 80 k. 59v).

2) Sebastian, syn Jana i Bronowskiej cz. Karmińskiej, nieletni w 1544 r. (I. Kal. 7 k. 69), mąż Jadwigi Klnowskiej w 1557 r. (ib. 22 k. 109v). Miał potomstwo, bo w 1568 r. mowa o tych potomkach jako o spadkobiercach stryja ks. Stanisława (P. 949 k. 228v).

3) Stanisław, syn Jana i Bronowskiej cz. Karmińskiej, nieletni w r. 1544 (I. Kal. 7 k. 69), konserwator domu miechowitów 1566 r. (R. Kal. 2 k. 34), proboszcz kościoła Sw. Jana za murami gnieźnieńskimi w l. 1568-71 (P. 949 k. 228v; G. 51 k. 512).

2. Wojciech, syn Jana, dziedzic części w Bobrach (I. Kal. 7 k. 241), występował obok brata Jana w r. 1532 (I. i R. Z. Kal. 4 k. 220v). T. r. na połowie swej części w Bobrach oprawił 40 grz. posagu żonie Małgorzacie Goreckiej, córce Jana z Górki Kaczkowskiej (I. i D. Z. Kal. 2 k. 187a). W r. 1533 nazwany wujem Jadwigi Koryckiej (P. 1393 k. 599). W r. 1535 dał zobowiązanie Marcinowi Sobockiemu, iż uwolni od swych praw część zwaną "Rząsnowo" we wsi Czechel, którą Sobocki kupił był za 40 grz. od Agnieszki, wdowy po Mikołaju B. (I. i R. Z. Kal. 4 k. 618). Zapisał 1559 r. dług 100 grz. swej córce Helenie (I. Kal. 24 k. 329v). Swą część w Bobrach scedował w r. 1570 synowi Jakubowi (R. Kal. 3 k. 274). Nie żył już w r. 1581 (I. Kal. 47 s. 549). Córki Wojciecha: wspomniana wyżej Helena i Jadwiga, w r. 1570 żona Bartłomieja Ruskiego(?). Syn Jakub.

Jakub, syn Wojciecha, mąż Jadwigi Radlickiej, córki Tomasza, która w r. 1568 kwitowała z 30 grz. posagu swego brata Marcina (I. Kal. 34 s. 1482). Część w Bobrach, nabytą w r. 1570 od ojca, sprzedał t. r. za 1100 zł Bartłomiejowi Karskiemu (R. Kal. 3 k. 274, 380). Od Marka Kaczkowskiego i jego żony Anny Cieńskiej kupił w r. 1576 częśi Mroczek Małych w p. kal. (ib. 4 k. 340v). Swe części w Mroczkach Małych sprzedał w r. 1593 za 260 zł Stanisławowi Sarnowskiemu (I. i D. Z. Kal. 28 k. 17), a jego żona skasowała swoją tam oprawę (ib. k. 19). Umarł w r. 1595 (I. Kal. 62 s. 10, 1442). T. r. wdowa w imieniu własnym i swych synów, Jana i Augustyna, części pustek Podchlewie i Gródek w p. kal. zastawione mężowi przez Stanisława Chwalęckiego, wydzierżawiła temu Chwalęckiemu (ib. k. 1446). Żyła jeszcze w r. 1605 (I. Kal. 71 s. 1652). Córka Jakuba i Radlickiej, Zofia, dostała w r. 1588 od swej ciotki Zofii z Radlickich Stojanowskiej zapis długu 30 grz. (ib. 55 s. 1106). W r. 1592 ta Zofia była żoną Macieja Wojsławskiego Szyjka. Inną córką Jakuba była też zapewne Anna, żona Stanisława Łazińskiego z wojew. łęczyckiego, której w r. 1604 zapisał 200 zł długu Adrian Radlicki i która wtedy skwitowała Jana Radlickiego (I. Kal. 70 k. 989v, 990). Była już 1611 r. wdową po tym Łazińskim.

Augustyn, syn Jakuba i Radlickiej, spisał w r. 1607 wzajemne dożywocie z żoną Katarzyną Szczypierską, córką Wojciecha i Małgorzaty Bunińskiej, wdową 1-o v. po Franciszku Czachórskim (ib. 76 s. 306; 77 s. 484, 494). Jako spadkobierca zmarłego brata Jana kwitował w r. 1612 ze 100 zł Piotra Stojanowskiego (I. Kal. 78 s. 484). W r. 1615 gospodarował w Pruślinie. Oboje z żoną żyli jeszcze w r. 1620 (ib. 86 s. 625), a on jeszcze i w r. 1624 (ib. 90b s. 2783). Córki ich Katarzyna, ur. w Pruślinie, ochrzczona 12 VII 1615 r. (LB. Wysocko), i Marianna, w r. 1673 żona Jana Zielińskiego. Zob. tablicę.

Nie wiem w jakim stosunku pokrewieństwa z powyższymi pozostawali następujący Bobrowscy: Barbara, żona Macieja Bunińskiego, w r. 1519 swą część w Bobrach sprzedała za 20 grz. Mikołajowi Karskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 62v). Żyli oboje w 1525 r. (ib. k. 108). Agnieszka, wdowa po Mikołaju B., swą część ojczystą ww wsi Czechel, zwaną "Rząsnowo" w p. kal., sprzedała w r. 1535 za 40 grz. Marcinowi Sobockiemu (ib. k. 240v). Jan na połowie swych części w Bobrach oprawił w 1552 r. posag 100 grz. żonie Urszuli Czackiej (ib. 6 k. 449v). Jadwiga, w l. 1555-64 żona Andrzeja Kurowskiego. Zofia, w r. 1602 wdowa po Walentym Wilczyckim Gołąbku.

>Bobrowscy różni. Michał nie żył już w r. 1538, kiedy wdowa po nim Anna Łaskawska swą część "Pyszewską" w Łaskawach w p. kośc. sprzedała za 200 grz. Maciejowi Brzozogajskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 322v). Barbara, już nie żyjąca w r. 1552, żona N. Sulisławskiego. Barbara z Bobrowa w p. sierpskim, w r. 1554 żona sław. Wojciecha Terlika, mieszczanina w Lwówku (P. 895 k. 525), nie żyła już w r. 1577 (P. 929 k. 925v). Anna, córka nie żyjącego już Jakuba, wdowa w r. 1568 po Janie Babeckim Kręcireju z p. sierpskiego (R. Kal. 3 k. 75v). Andrzej, w r. 1594 sługa

@tablica: Bobrowscy h.Nałęcz (?)

Doroty Żydowskiej, wdowy po Janie Kamieniewskim (P. 962 k. 315). Jadwiga, w r. 1623 wdowa po Łukaszu Slesińskim. Jakub, nie żyjący już w r. 1631, kiedy występowała wdowa po nim, Regina Boińska, córka Wojciecha (G. 79 k. 297v).

Marianna i jej mąż Wojciech Marszyński nie żyli już oboje w r. 1714. Ojciec Franciszek, cysters, pleban łętkowski, były posesor przeor w Lądzie, zmarł 15 I 1719 r. (MPH V, Nekr. lędzki). Marianna w r. 1721 wdowa po Krzysztofie Lodze. Teresa, w l. 1724-36 wdowa po Aleksym z Łaska Russockim. Pan Bobrowski zmarł 20 III 1730 r. (LM Tuczno). Franciszek, poborca ceł w Lesznie, nie żył już w r. 1744, kiedy owdowiała Anna Marianna zaślubiła 9 I Bartłomieja Gorczyńskiego, pisarza skarbowego komory w Smiglu (LC Leszno). Józef, w r. 1756 mąż Katarzyny Czajowskiej, wdowy 1-o v. po Wojciechu Niklewiczu (P. 1318 k. 80v). Agnieszka i jej mąż, Franciszek Szymon Czajowski, nie żyli już oboje w r. 1766. Jan, ekonom, mający około 80 lat, umarł 4 IV 1761 r. (LM Snieciska).

W księgach Inskrypcji grodzkich poznańskich (P. 1355 k. 449) dochował się zapis sfałszowany w pierwszej połowie XIX wieku, z którego miało wynikać, iż Ignacy, syn zmarłego Franciszka i Jadwigi, kwitował w r. 1778 swego rodzonego stryja Pawła, dziedzica Żeromina w z. płockiej.

>Bobrzańska Franciszka, w r. 1796 żona Antoniego Ebertowskiego.

>Bobrzyński Stanisław, w r. 1661 mąż Doroty Bitowtowiczówny (Kc. 130 k. 287). Michał, namiestnik Galicji, prof. Uniw. Jagiellońskiego, przeniósł się w r. 1919 do Wielkopolski, gdzie był właścicielem maj. Garby w pow. średz. (447 ha). Mieszkał potem w Łopuchowie koło Gośliny. Umarł w Poznaniu 3 VII 1935 r. Był autorem wielu cennych prac historycznych.

>Bobska Marcjanna wyszła w Gnieźnie 3 II 1739 r. za Franciszka Boińskiego.

>Bocheńscy pochodzić mieli, według Bonieckiego, z Prus i używać herbu Rawicz odmienny. Nie wiem, czy należą do nich ci, których tu wymieniam. Jan (Bochyński) zapisał w r. 1573 dług 15 grz. swemu zięciowi sławetnemu Marcinowi, sukiennikowi konińskiemu, w posagu za swą córką Dorotą (I. Kon. 16 k. 419v). Katarzyna, w r. 1573 wdowa po Macieju Szczytowskim. Stanisław zaślubił w październiku 1714 r. Konstancję Prymińską (LC Smigiel). Maurycy, cysters, zrazu w Obrze, potem w Ołoboku, zmarł tam 2 X 1784 r. w 63 roku życia, po 47 latach profesji i 39 kapłaństwa (LM Przemęt).

Józef, komisarz dóbr hr. Ilińskiego w guberni wołyńskiej, mąż Franciszki Borowieckiej, miał z nią syna Juliana, ur. ok. 1802 r., komisarza w dobrach hr. Franciszka Potockiego, dziedzica Wilkowa Niemieckiego, Smyczyny i miasta Brodów. Ow Julian 28 IX 1828 r. zaślubił Józefę Brożnowską, córkę Bazylego, profesora gimnazjum w Zbarażu, i Marianny Rowińskiej, ur. ok. 1809 r. adoptowaną przez hr. Annę z Potockich Mycielską (LC Leszno; LC Wilkowo). Żyli oboje 15 III 1830 r. (LB Wilkowo Niemieckie). Józefina, chrzestna 25 I 1832 r., może ich córka (ib.).

>Bochocki (?) urodzony Józef i Konstancja, rodzice Aleksego Jakuba, ur. 17 VII 1758 r. (LB Murowana Goślina).

>Bochwic, zob. Buchwitz.

>Bociańscy. Urodzona Gertruda, w r. 1767 żona Jana z Zawady Zawadzkiego (W. 94 k. 195). Ur. Stanisław, były dzierżawca Tomczyc, kwitował w r. 1787 Ksawerego Wiesiołowskiego, dziedzica tej wsi, z 11.000 zł, pochodzących z kontraktu dzierżawnego (G. 114 k. 7v).

>Bock Fryderyk Ernest, w r. 1764 mąż Anny Wojerzówny (Ws. 51 k. 95v). Karol Fryderyk, kapitan regimentu piechoty pruskiej Kleista, w r. 1774 mąż Ernestyny Julianny von Redern, córki Jana Zygmunta i Heleny Eufrozyny Nostitz Drzewieckiej (Ws. 96 k. 103v).

>Boczkowscy h.Wieniawa ze wsi Boczki w p. łęczyckim. Pisali się z Brudnowa. Boniecki daje im herb Pomian, ale kanonik poznański Boczkowski, legitymując się ze szlachectwa w r. 1678, herb swój nazwał wyraźnie Wieniawą.

Wojciech, syn zmarłego Wojciecha z Topoli Nagórnej w p. łęczyc. kwitował w r. 1586 z 100 zł Macieja Lipskiego (I. Kal. 53 s. 71). Kwitował go ponownie w r. 1587 z 400 zł reszty posagu żony swej Anny Lipskiej, córki tegoż Macieja (ib. 54 s. 46). Oboje żyli w r. 1611 (ib. 77a s. 736). Zofia, wdowa po Pawle Leźnickim, w l. 1652-64.

Jan, urodzony z Teofili Wierzbowskiej h.Jastrzębiec, ożeniony z Zofią Parczewską, urodzoną z Dunin Karwickiej, oboje nie żyjący już w r. 1685, byli rodzicami Waleriana i Andrzeja. Walerian 2 V 1678 r. instalowany na kanonię katedralną poznańską (Weimann, s. 117), został 6 XI 1679 r. kanclerzem warszawskim (ib. s. 118). Wieś Kościanki wydzierżawił w r. 1680 Barczewskim (Py. 155 s. 71). Proboszcz sochaczewski, sekretarz królewski, zapisał w r. 1686 bratu Andrzejowi dług 1.000 zł na Brudnowie w p. łęczyckim (P. 1111 II k. 73). Od Marcina Rapackiego kupił w r. 1687 za 6.000 zł części Chotowa w p. kal. (P. 1113 II k. 17v). T. r. był deputatem na Trybunał Lubelski (Boniecki). Żył jeszcze w r. 1694, nie żył już w r. 1700 (Py. 156 s. 74; P. 1139 XIII k. 157). Andrzej, syn Jana i Parczewskiej, od Adama Mycielskiego kupił w r. 1685 miasto Miłosław i wsie: Kozubiec, Piątków, Orzechów, Gorzyczki, Kębłów i Lipie w p. pyzdr. za 118.000 zł (P. 11o9 III k. 12). Od Aleksandra Zaleskiego, podkomorzyca łęczyckiego, kupił w r. 1694 za 40.000 zł Domaniew, Domaniewek i części Tobolic w p. łęczyc. (P. 1127 VII k. 35). Od Przyjemskich nabył starostwo międzyrzeckie za konsensem królewskim z r. 1698 (Boniecki). Występował w r. 1700 jako spadkobierca brata swego ks. Waleriana (P. 1139 XIII k. 157). Otrzymał w r. 1704 konsens królewski na scedowanie starostwa Maciejowi Radomickiemu, wojewodzie inowrocł., ale Radomicki otrzymał tę królewszczyznę dopiero w r. 1710 (Sig. 16 k. 171, 17 k. 157, 222). Miał i starostwo medyckie, które za konsensem z r. 1704 cedował Radomickiemu (Boniecki). Bezdzietny, nie żył już w r. 1722 (ZTP 41 k. 437). W księgach chrztów parafii miłosławskiej znajduję zapis chrztu Macieja, urodzonego w Dusznikach w r. 1693, syna Wielm. Pana B. i Anny. Chyba to syn Andrzeja, zmarły dzieckiem? O jego żonie nic mi jednak nie wiadomo.

Wedle Bonieckiego do B-ich z p. łęczyckiego należałoby też zaliczyć Jana ożenionego z Teresą Kraszewską, nie żyjącego w r. 1699. Zapewne córką tej pary małżeńskiej była Barbara, która w r. 1704 w Kamieńcu zaślubiła Marcina Jarnowskiego. Syn Jana i Kraszewskiej, Paweł, od Konstancji Franciszki z Baranowskich Złotnickiej kupił w r. 1699 Dankowo w p. gnieźn. za 12.600 zł (P. 1136 I k. 217). W r. 1705 spisał dożywocie z żoną Barbarą Miedźwiedzką, córką Adama i Heleny Brzechffianki (G. 92 k. 75v). Żył jeszcze w r. 1706 (I. Kon. 72 k. 231). Barbara Miedźwiedzka, w r. 1711 już wdowa, występowała jako dziedziczka części Domanina w p. ostrzesz., które otrzymała w r. 1671 jako nieletnia jeszcze od swego wuja ks. Kazimierza Brzechffy, opata trzemeszeńskiego (G. 93 k. 56v). Te części Domanina dała 11 II 1713. r. Jakubowi Zaleskiemu mając iść za niego 2-o v. zamąż (I. Kon. 73 k. 173). Jako dożywotniczka Dankowa zawierała w r. 1726 kompromis ze swymi dziećmi z pierwszego męża: Janem, Aleksandrem, Stanisławem, Heleną, Teresą i Jadwigą (ib. 76 k. 124). Żyła jeszcze w r. 1733 (G. 96 k. 503v), nie żyła w r. 1751 (I. Kon. 78 s. 516). Spośród córek, Teresa występowała ostatni raz w r. 1727 (ib. 76 k. 210). Może identyczna z nią córka tychże rodziców Katarzyna Teresa, ochrzcz. 10 V 1705 r. (LB Kamieniec). Jadwiga była w r. 1751 norbertanką w Strzelnie (I. Kon. 78 s. 516). Helena, niezamężna, występowała jeszcze w r. 1755 (ib. s. 882, 883).

1. Jan, syn Pawła i Miedźwiedzkiej, dziedzic wraz z braćmi Dankowa w r. 1726 (ib. 76 k. 105v). Wraz z nimi sprzedał tę wieś w r. 1757, wedle kontraktu z 20 VI 1755 r., za 21.000 zł Józefowi Przyborowskiemu (ib. 78 s. 882; P. 1321 k. 53). Żył jeszcze w r. 1761 (P. 1331 k. 11).

2. Aleksander, syn Pawła i Miedźwiedzkiej, współdziedzic Dankowa w l. 1726-57.

3. Stanisław, syn Pawła i Miedźwiedzkiej, współdziedzic Dankowa w l. 1726-57. W r. 1764 nazwany towarzyszem znaku pancernego Bielskiego starosty rabsztyńskiego. Mowa o nim wtedy, że Danków sprzedał był Wawrzyńcowi Potockiemu(!) (I. Kal. 204/5 k. 24). Ale w r. 1780 on, jedyny spadkobierca rodziców, poddanych z Dankowa wyłączonych kiedyś przy sprzedaży wsi Józefowi Przyborowskiemu, rezygnował teraz ks. Kalksztynowi, proboszczowi kleczewskiemu (I. Kon. 82 k. 162). Zob. tablicę.

@tablica: Boczkowscy h.Wieniawa(?)

>Boczkowscy z Boczkowa w p. kal. koło Skalmierzyc. Wincenty z Boczkowa dostał w r. 1435 od Jaśka ze Szczypierny (dziś Szczypiorny) dziedzinę zw. Szczypiernia w p. kal., dając wzamian 6 łanów w trzeciej części Boczkowa (P. 378 k. 99v). Anna Lenartowa z Boczkowa została w r. 1441 ugodzona przez arbitrów z Katarzyną, żoną Jana ze Zdzynic (I. Kal. 3 s. 18). Katarzyna ze swym mężem w r. 1443 zastawiła za 6 grz. łan osiadły ojcowski w Boczkowie Piotrowi Kotowi, sołtysowi w tej wsi (ib. 6 k. 7v). Ta Katarzyna i jej syn Wawrzyniec, dziedzice w Boczkowie zastawili w r. 1466 cztery łany w tej wsi za 76 grz. konwentowi Sw. Mikołaja w Kaliszu (ib. 6 k. 5). Chyba to ten sam Wawrzyniec Trach Boczkowski pozwany był w r. 1469 przez synów zmarłego Stanisława z Kamieńca i Kowalewa (Kośc. 20 s. 223). Świąchnie z Boczkowa zobowiązał się w 1447 r. uiścić 12 grz. Mikołaj z Jaraczewa jako prokurator Marcina z Gorynina alias z Wław (Py. 9 k. 119). Świątochna, niewątpliwie ta sama, wdowa po Wojciechu z Boczkowic, wraz ze swymi niedzielnymi synami Marcinem i Maciejem ugodziła się w r. 1454 z Mikołajem z Pleszewa, chorążym kaliskim, zrzekając się bliższości do Pacynowic i Grabowca (I. Kal. 5 k. 155v). Jan z Boczkowa, jeden z arbitrów 1455 r. godzących Małgorzatę, wdowę po Mikołaju z M. Gorzycy, z jej dziećmi (Z. Kal. 12 k. 187v). Stanisław B. kupił w r. 1495 za 30 grz. od Katarzyny, dziedziczki z Żakowic i od Mikołaja Leszeńskiego pole w Boczkowie (P. 1383 k. 59). Piotr B. nie żył już w r. 1497, kiedy występowała wdowa po nim Agnieszka, córka Mikołaja Lewkowskiegto (Z. Kal. 4 k. 520v). Jadwiga, żona Wojciecha B., została w r. 1498 obok innych osób mocą prawa bliższości intromitowana do wsi Sieroszewic (I. Kal. 5 k. 23).

>Boczkowscy ze wsi Boczki w wojew. sieradzkim, p. szadkowskim. Maciej i Paweł, synowie Katarzyny. Z nich Maciej, z p. sieradz., zapis dany w grodzie łęczyckim obu braciom i matce ich przez Jana Wielanowskiego na sumę 100 zł scedował w r. 1576 Wawrzyńcowi Wojnowskiemu (I. Kal. 44 s. 1337). Jan nie żyjący w r. 1631 miał synów Spytka i Adama. Spytek z p. szadk. występował w r. 1631 (I. Kon. 46 k. 434v). Wraz ze swą żoną Barbarą Kurcewską dzierżawili w r. 1634 wieś Paprotnię w p. kon. od Stanisława z Komorza Kurcewskiego i żony jego Anny Mąkowskiej (Py. 146 s. 9). Zbiegłego do Koła uczciwego Marcina Wachnio, szewca, poddanego z Kozubowa, wsi dziedzicznej Spytka i Adama, Spytek uwolnił w r. 1637 z poddaństwa, wziąwszy od niego 85 zł (I. Kon. 48 k. 430). W r. 1654 występował z synem Wojciechem i córką Katarzyną (ib. 56 k. 30v). Adam, drugi syn Jana, w r. 1662 mąż Jadwigi Chotowskiej (ib. 58 k. 126v, 127).

>Boczkowscy różni. Sebastian B. w r. 1572 "brat z linii ojczystej" Zofii z Niewierskich Żegrowskiej (R. Kal. 4 k. 69). Ks. Jakub, proboszcz tuliszkowski, tenutariusz wsi Wróblina 1614 r. (I. Kon. 38 k. 80). Adam, w 1616 r. mąż Teofili Przyrańskiej córki Piotra i Teofili Szczycińskiej (I. Kal. 82 s. 649). Felicjan, pisarz kancelarii król., otrzymał 1640 r. konsens na wykup młyna na Obrze koło Skwierzyny w starostwie babimojskim, w rok potem konsens na wykup dwóch młynów, Piła i Folusz na Obrze koło Skwierzyny w starostwie międzyrzeckim(!) i t. r. konsens na ich cesję sław. Schwerowi (M. K. 186 k. 249, 317, 360v). Franciszek i Marianna, rodzice Barbary, ur. w Dąbrowie, a 27 III 1678 r. ochrzcz., i Marianny, ochrzcz. 7 V 1680 r., już po śmierci ojca (LB Kobierno). Marianna, w r. 1681 wdowa po Stanisławie ze Strachocic Rogozińskim. Katarzyna zaślubiła w Poniecu 3 II 1693 r. Kazimierza Zwierzchowskiego. Jadwiga, w r. 1701 za Jakubem Czeluścińskim. Teofila (chyba siostra Jadwigi?) i jej mąż Rafał Kossowski, nie żyli już oboje w r. 1713. Katarzyna, w r. 1701 żona Jana Rędziny. Panna Teresa, zmarła na kołtun w Ostrzeszowie 25 XII 1702 r. (LM Ostrzeszów). Dwie siostry rodzone: Barbara, w r. 1713 żona Piotra Dziabałtowskiego, i nie żyjąca już Katarzyna, żona zmarłego Stanisława Suchorskiego (P. 1147 III k. 45v). Katarzyna p. 1718 r. wyszła za Franciszka Mirowskiego. Zofia (czy Boczkowska?) zaślubiła 12 X 1736 r. w Swiątkowie Kazimierza Swierczyńskiego. Szl. Eufrozyna, sługa dworu w Sławnie, chrzestna 16 X 1738 r. (LB Słupia). Potomkowie zmarłych Walentego Wojciechowskiego i żony jego Marianny B. dziedziczyli w r. 1743 po bezpotomnym Stanisławie B. (I. Kal. 178/80 s. 457). Marcin i Barbara, dzierżawcy karczmy w Miedzianowie, rodzice córek: Marcjanny, ochrzcz. 3 II 1742 r., Marianny, ochrzcz. 7 II 1743 r. (LB Droszew) i Katarzyny, ochrzcz. 29 IX 1747 r. (LB Raszków). Ignacy i Marianna, przybysze w parafii Palędzie Kościelne, rodzice Antoniego Jana, ochrzcz. w Dusznie 12 V 1775 r. (LB Palędzie Kościelne). Marcjanna, z Plugawic, wyszła 8 IX 1777 r. w Kępnie za Jana Trojanowskiego, strażnika komory wieruszowskiej. Rozalia, w r. 1778 za Jakubem Wilkostowskim umarła w Myjomicach 1 IV 1823 r. mając lat 70. Ks. Antoni, kanonik kruszwicki, proboszcz parchański od lat 12, umarł 15 I 1783 r. mając lat 55 (LM Parchanie). Maria z Paliszewskich zamężna B. zmarła 18 VI 1884 r. (Dz. P.).

>Bodeccy ze wsi Bodecz, Bocz, dziś Bucz w p. kośc. Bracia: Wolfram, Dobiesław i Wyszemir. Z nich Wolfram występował w l. 1396-1412 (Kośc. 1 k. 75, 82; P. 3 k. 180). Dobiesław w l. 1396-1418 (Kośc. l. k. 75, 82; Py. 4 k. 22), przy czym w r. 1413 nazwany Grobskim (Kośc. III k. 132). Żona jego Wichna w l. 1404-7 (P. 2 k. 214v, 283v; P. 3 k. 35). Wyszemir w l. 1396-1413 (Kośc. 1 k. 75, 82; 3 k. 115v; III k. 132). Bratem Wolframa mazwany też 1408 r. Jan (Kośc. 3 k. 76). Jan B. z W. Kosmowa w r. 1434 (P. 14 k. 251v).

>Bodzanowscy h.Samson z Bodzanowa w p. brzeskim kuj. Mikołaj Zakrzewski, nie żyjący już w r. 1491, ojciec Jakuba B., wtedy dziedzica w Sycewie i Zakrzewie (I. Kon. 1 k. 209). Jan, w r. 1569 mąż Ewy Gołąbkowskiej (Gołąbowskiej?) (Kc. 117 k. 22), która 2-o v. była za Janem Lenartowskim. Jan nie żył już w r. 1593 (G. 65 k. 91v). Ewa żyła jeszcze w r. 1594, nie żyła już w r. 1596. Syn tej pary Melchior w r. 1593 zapisał dług 52 zł Stanisławowi Wydzierzewskiemu (G. 65 k. 91v), a w r. 1594 zapisał 75 zł długu braciom swym rodzonym Hieronimowi, Tomaszowi i Janowi (ib. k. 281v, 282). Była i córka Zofia, nie żyjąca w r. 1602, bezpotomna (G. 67 k. 394v). Melchior, Hieronim, Tomasz i Jan skwitowali w r. 1596 Jana Spławskiego, wojewodę inowrocławskiego, z 1.000 zł, za które wyderkowł był kiedyś Żydowo w p. pozn. tym braciom i ich matce (P. 966 k. 25v). Spośród nich Melchior zapisał w r. 1599 dług 130 zł bratu Janowi i siostrze Zofii (G. 66 k. 175v). T. r. był mężem Emerencji Gołuńskiej (ib. k. 277v). Wraz z tą żoną trzymali w r. 1606 zastawem od Bartłomieja Mierzewskiego części Czeluścina (G. 69 k. 115v). Oboje zostali skwitowani w r. 1610 przez tegoż Mierzewskiego z kontraktu zastawu części Czeluścina i poddanego w Żołczu (G. 70 k. 468). W r. 1612 dzierżawili oboje Komorowo w p. gnieźn. od Wacława Jerzykowskiego (G. 71 k. 389). Żyli jeszcze w r. 1621 (P. 1007 k. 292v). Inny z braci, Hieronim cz. Jarosz, Jarosław występował w r. 1608 (Kc. 125 k. 304v).

Piotr B. z Brzezia, nie żyjący w r. 1579, ojciec Mikołaja, który t. r. w obronie życia zabił w Brześciu Sebastiana Jaronowskiego (I. Kon. 18 k. 553v).

>z Bodzątek w p. kal., wsi dziś nie istniejącej. Strzeszek 1436 r. dostał poręczenie od Michała z Kotojecka (I. Kal. 2 k. 7). Stawił 1447 r. poręczycieli, iż będzie żyć w pokoju z ks. Janem, dziedzicem i plebanem w Kościelcu (Py. 11 k. 303v). Zobowiązał się 1448 r. rezygnować czynsz wyderkowy 6 grz. Swiątochnie, wdowie po Straszu z Żyronic (I. Kal. 4 k. 173). Jakusz z Bodzątek domagał się 1437 r. od Stanisława Habermutha z Chrostowa uiszczenia 18 grz. (I. Kal. 2 k. 11v). Połowę ojcowizny w Bodzątkach, nabytej prawem bliższości na Katarzynie, wdowie po Paszku, zrzekł się 1439 r. na rzecz Strzeszka (ib. k. 126). Sędziwojowi ze Złotnik stawił 1439 r. poręczycieli w sprawie o głowę zabitego Włodka, brata Jakusza (ib. k. 124v). Nie żył już w r. 1440, kiedy wdowa Zofia zawierała ugodę z jego siostrą Swiątochną, wdową po Straszku z Żyronic, o podział połowy Bodzątek i części w Tarchałach (ib. k. 202). Katarzyna, wdowa po Pawle cz. Paszku z Bodzątek, domagała się 1440 r. uiszczenia 13 grz. przez Pietrasza Korzeniewskiego (ib. k. 169v). Uzyskała od niego zapis 17 grz. 1444 r. (I. Kal. 4 k. 14v).

>Bodzeporowscy, Bodzaporowscy z Bodzeporowic, Bodzeporzowic, Bodzaporowic, osady dziś nie istniejącej w p. gnieźn., parafii Węglewo. Były Bodzeporowice Wielkie i Mniejsze. Siedziała tam liczna drobna szlachta, zapewne różnoherbowa.

Stanisław w l. 1402-3 (G. 1 k. 14, 29v). Stanisław z Bodzeporowic w r. 1405 świadczył z herbu Junosza przy wywodzie szlachectwa (Semkowicz, Wywody, nr. 6). Piotr B. 1402 (G. 1 k. 18), ojciec Wawrzyńca 1403 r. (ib. k. 39v). Wawrzyniec l. 1403-24 (P. 2 k. 132; 3 k. 78; 6 k. 54; G. 2 k. 112). Wawrzyniec z synem 1424 r. (G. 3 k. 235). Wawrzyniec występował jeszcze w r. 1435 (P. 1378 k. 113). Wawrzyniec B. alias Lis (Kozierowski, Badania IV, s. 50). Wojciech i Mikołaj 1402 r. (G. 1 k. 14v). Wojciech 1404 r. (ib. k. 47). Jan 1403 r. (Py. 1 k. 62). Jakub 1404 r. (G.1 k. 23). Jakusz, ten sam lub inny miał 1424 r. termin z Ozjaszem z Głębokiego (G. 3 k. 208v). Piotr 1405 r. (P. 2 k. 287v). Ten sam lub inny.

Piotr z Bodzaporowic z żoną swą Anną około r. 1423 (G. 3 k. 33). Przecław 1411 r. (G. 1 k. 92), może identyczny z Przecławem synem Mikołaja z r. 1419 (G. 2 k. 67v). Mikołaj i Maciej 1411 r. (G. 1 k. 79v). Paweł, Dersław i Jadwiga w l. 1417-18 (P. 5 k. 26, 79). Andrzej i Wit 1419 r. (G. 2 k. 67v). Mikołaj w l. 1426-29 mąż Barbary, siostry Warpurgi (G. 3 k. 235, 239; P. 10 k. 113v, 178). Bartosz, zapewne brat tego Mikołaja, 1428 r. (P. 10 k. 48v). Bartosz z Bodzaporowic, wicepodsędek kcyński w l. 1433-35 (G.), to niewątpliwie ten sam. Żona jego Barbara 1429 r. (ib. k. 161v, 162v). Wincenty 1427 r.(G. 3 k. 255v). Mikołaj "Ozepowicz" 1427 r. (ib. k. 254v). Stanisław Bodzeporzowski części w Bodzeporzewicach sprzedał w r. 1434 za 50 grz. Janowi Jemielińskiemu (P. 1378 k. 13). Jan "Bogatka", po którym wdowa Pakosława w l. 1435-36. Ich dzieci: Mikołaj, Dorota, Katarzyna (P. 13 k. 23, 55, 80, 124, 147v). Rodzeństwo to miało termin 1442 r. z Mikołajem z Jagodna, przy czym jako opiekun występował Bogusz, obywatel poznański. W r. 1443 inny termin z Wawrzyńcem z Jagodna (P. 14 k. 126v, 147v, 213v). Jam z Bodzeporzowic kupione od Dersława z Parzniczewa części w Parzniczewie w p. pyzdr. sprzedał w r. 1445 za 6o grz. Jakubowi z Noskowa (P. 1379 k. 91). Jan z Parzniczewa niegdy z Bodzeporowic miał w 1448 r. sprawę z Bodzętą z Bodzeporowic (G. 6 k. 22v), ale już w r. 1449 nazwany Janem z Bodzeoporowic niegdy Parzniczewskim. Jego żoną była wtedy Małgorzata (ib. k. 71v). Żył jeszcze 1451 r. (ib. k. 184). Wawrzyniec "Podgolony" z Bodzaporowic miał 1449 r. termin z Małgorzatą, żoną Jana z Bodzaporowic niegdy Parzenczewskiego (ib. k. 71v). Wawrzyniec z W. Bodzaporowic (chyba ten sam) z żoną swą Katarzyną miał t. r. termin z tymże Janem z Bodzaporowic (ib.). Katarzyna zaś w l. 1449-52 miała terminy z Marcinem z Bodzaporowic, z Wawrzyńcem z M. Bodzaporowic, a w r. 1452 także z Bartoszem i Jakubem z Bodzaporowic (ib.; P. 862 II k. 23). Katarzyna, wdowa po Wawrzyńcu, pozywała w r. 1467 braci z Latalic o to, iż ich zmarły ojciec Jan miał złożony do wiernych rąk list rezygnacyjny jej ojcowizny i macierzyzny w Bodzaporowicach (G. 20 k. 146v). Michna z Bodzaporowic wraz z rodzoną swą siostrą Dorotą z Wybranowa dostała 1452 r. od Jana ze Starołęki zapis 30 grz. (P. 18 k. 81v). Mikołaj i Maciej, synowie zmarłego Dobiesława z Wielkich Bodzaporowic, mieli termin z Maciejem Prądzyńskim 1452 r. (G. 7 k. 172). W r. 1480 Mikołaj, Jan i Maciej, bracia rodzeni, niedzielni, swą część w Bodzaporowicach, odziedziczoną po ojcu Dobiesławie, wydzierżawili Małgorzacie, wdowie po Piotrze z Bodzaporowic, i jej synom (G. 10 k. 161). Mikołaj i Maciej w r. 1483 wzywali do uiszczenia jednej grzywny Mikołaja Janowskiego, kasztelana śremskiego (G. 12 k. 19). Mikołaj, Jan i Maciej, synowie zmarłego Piotra z W. Bodzaporowic, mieli w r. 1452 termin z Maciejem Prądzyńskim (G. 7 k. 173v). Małgorzata, wdowa po Piotrze z Bodzaporowic, z synami niedzielnymi Mikołajem i Janem, wydzierżawiła w r. 1480 część w Bodzaporowicach od synów Dobiesława (G. 10 k. 161). Trudno przychodzi pogodzić z tym zapis z r. 1469, którym Tomasz Wygrozowski zapisał 6 grz. posagu Piotrowi z W. Bodzaporowic za swą siostrą rodzoną Małgorzatą (G. 8 k. 8v). Bartosz z Bodzaporowic miał w l. 1449-52 terminy z Katarzyną, żoną Wawrzyńca z Bodzaporowic (G. 6 k. 71v; P. 852 II k. 23), a 1468 r. zapisał dług 6 grz., potem zaraz 3 grz. braciom z Budzisławia (G. 8 k. 15, 35). Jan z Łubowa były dziedzic z Bodzaporowic 1459 (ib. k. 194v). Po bezpotomnym Wojciechu części w Bodzaporowicach przypadły siostrze jego Dorocie, żonie Klemensa, mieszczanina w Kłecku, a ta w r. 1462 sprzedała je Janowi Latalskiemu (G. 2 k. 9v). Od tej Doroty nabyła t. r. prawo bliższości do dóbr w Bodzaporowicach jej rodzona siostra Małgorzata, żona Macieja z Bodzaporowic (ib. k. 11). Obie te siostry miały w r. 1463 termin sądowy między sobą (ib. k. 29v). Synem Macieja i Małgorzaty był Wojciech, występujący w r. 1469 (G. 9 k. 11). Do części Mikołaja, Bogatka(?), Anny, Bartłomieja i Małgorzaty w Bodzaporowicach intromitowany został w r. 1462, mocą przysądzonych mu praw, Jan Złotnicki (G. 20 k. 11). Anna, wdowa po Adamie z Bodzaporowic wraz ze swymi niedzielnymi synami, Łukaszem i Janem, pozwana została w r. 1462 przez Jana z Małych Lubowic (ib. k. 15). Katarzyna, żona Piotra z Bodzaporowic, część w tej wsi, przypadającą jej po rodzonych braciach Wojciechu i Mikołaju, dziedzicach w tej wsi, zmarłych bezdzietnie, sprzedała w r. 1462 za 60 zł w. Janowi Latalskiemu (P. 1384 k. 128v). Bodzęta z Bodzaporowic miał w 1448 r. sprawę z Janem z Bodzaporowic cz. z Parzniczewa (G. 6 k. 22v). Może ten sam Bodzęta z Bodzaporowic Wiekich oprawił w r. 1463 na połowie swych dóbr posag 20 grz. żonie Mikołajce (ib. k. 166v). Chyba ten sam Bodzęta sprzedał w r. 1467 za 50 grz. Janowi i Januszowi braciom z Latalic połowę trzeciej części w Wielkich Bodzaporowicach, kupioną od Wojciecha Wolanowskiego i Jadwigi, ciotki tego Wojciecha w wdowy po Jakuszu z Bodzaporowic (P. 1383 k. 269). Jadwiga niegdy Bodzaporowska, córka Bodzęty, pozostawała 1471 r. pod opieką Michała Charzewskiego (G. 8 k. 55v). Marcin, Andrzej i Mikołaj części swe w Bodzaporowicach sprzedali w r. 1465 Janowi starszemu i Janowi młodszemu, braciom z Latalic, biorąc wzamian każdy z nich po trzeciej części półłanka w Latalicach w p. gnieźn. i dopłacie 30 grz. (P. 1383 k. 203). Piotr, wójt w Bodzeporowicach w r. 1467 (ib. k. 256). Dobrogostowi niegdy Dziećmiarowskiemu w r. 1468 Stanislaw i Krystyn bracia z Budzisławia odpuścili w 19 grz. zastaw w Bodzaporowicach otrzymany od Jana, syna Stanisława (G. 8 k. 15). Dobrogost Bodzaporowski nie żył już w 1488, kiedy jego rodzony brat Paweł Dziećmiarowski, dziedzic w Bodzaporowicach skwitował ze spadłej po nim części bliższości Katarzynę Bodzaporowską, która ową część trzymała wyderkafem (G. 13 k. 94).

Jan B., sługa Jana Chwałkowskiego z Witakowic w r. 1482 (G. 21 k. 107v). Wojciech B. "Nadambek" w r. 1486 zapisał 3 grz. Wojciechowi Dziećmiarowskiemu cz. Gliczskiemu (22 k. 35v). Mikołaj w r. 1488 mąż Małgorzaty, córki Jana Spiczka z Markowic (Kośc. 228 k. 70). Katarzyna i Helena, żona Mikołaja z Wysławic, siostry niedzielne B-e, wyderkowały część w Bodzaporowicach nabytą od Pawła, dawniej B., za 17 grz. Mikołajowi B. z Wielkich Bodzaporowic w r. 1491 (P. 1387 k. 153). Ten zaś Mikołaj B. owo prawo wyderkowe wyderkował z kolei w r. 1492 za 17 grz. Januszowi Latalskiemu, bugrabiemu kościańskiemu (ib. k. 171v) i t. r. kwitował Latalskiego z 16 grz. z owej części (G. 15 k. 155v). Wojciech B. część w Bodzaporowicach sprzedał w r. 1491 za 2 grz. Januszowi Latalskiemu, burgrabiemu gnieźnieńskiemu (ib. k. 156). Mikołaj i Maciej, bracia niedzielni, kupili w r. 1492 od Jana Gwiazdowskiego za 25 grz. część wsi Wolanki w p. gnieźn. (ib. k. 173; G. 22 k. 204v). Ow Gwiazdowski t. r. rezygnował wieczyście połowę oraz czwartą część drugiej połowy we wsi Wolanowice za 25 grz. Mikołajowi Bodzaporowskiemu (G. 15 k. 159v). Mikołaj, około r. 1514 mąż Anny Charzewskiej, dziedziczki części w Charzewie (G. 259 k. 47). Maciej od Jana Bielawskiego nabył w r. 1508 sposobem wyderkafu za 76 grz. Bielawy w p. pozn. (P. 786 s. 37). W r. 1514 kwitował Jana Morawskiego z 3o grz. wyderkowanych na trzech łanach w Morawsku (P. 866 k. 110v). Wojciech B. od Agnieszki wdowy po Stanisławie Witakowskim i od jej córek dostał w r. 1502 zobowiązanie rezygnowania za 20 grz. części w Witakowicach (G. 25 k. 218v). Wojciech, nie żyjący w r. 1505, był ojcem Heleny (N. 146 s. 394).

Maciej B. nabył w r. 1512 sposobem wyderkafu za 100 grz. od Katarzyny Chojnickiej połowę wsi Chojnica w p. pozn. (P. 1391 k. 22). W r. 1513 od Marcina Chomęckiego, dziedzica części w Morawsku, nabył wyderkafem 3 łany osiadłe i jeden łan pusty w Morawsku za 30 grz. (ib. k. 27). Katarzyna Chojnicka, żona Macieja, nabyła wyderkafem w r. 1517 od synów Marcina Chomęckiego cz. Morawskiego za 12 grz. jeden łan osiadły w Morawsku (ib. k. 38v). Ta Katarzyna, już jako wdowa po Macieju B., nabyła w r. 1520 wyderkafem za 1o grz. od Małgorzaty, żony Jana Naramowskiego, półtora łana w Chojnicy w p. pozn. (P. 1392 k. 328). Od Jana i Jakuba braci Morawskich nabyła 1523 r. na wyderkaf za 12 grz. część w tejże wsi wraz z częściami dwóch młynów (ib. k. 500v). Od ks. Jana Piotrkowskiego nabyła na wyderkaf w r. 1524 za 30 grz. część Piotrkowic w p. kośc. (Kośc. 233 k. 94; 345 k. 108v). Czwartą część wsi Chojnica, połowę młyna i połowę placu w tej wsi dała w r. 1541 swej córce Małgorzacie, żonie Mikołaja Piotrkowskiego (IP. 1394 k. 471v). Połowę swej połowy we wsi Chojnica sprzedała w r. 1542 za 400 grz. zięciowi Piotrkowskiemu (ib. k. 530). T. r. skwitował ją z 100 grz. syn Maciej B. (P. 881 k. 239v).

Wojciech Padarzewski, nie żyjący około r. 1518 r., mąż Barbary która wniosła na Padarzewo i Bodzaporowice posag 100 kop gr., też już wtedy nie żyjącej. Ich synowie: Anzelm, Jakub i Jan B-cy, dziedzice w Małych Bodzaporowicach, bracia z jednej matki Macieja Skockiego (G. 259 k. 101v).

Wojciech B. kupił w r. 1525 za 5 grz. od Mikołaja Witakowskiego część w Gowarzewie w p. pozn. (G. 28 k. 216v).

Jan B. na połowie swych części w Bodzaporowicach oprawił w r. 1537 posag 30 grz. swej żonie Katarzynie, córce Marcina Małachowskiego (P. 1394 k. 140v). W r. 1542 Katarzyna, już wdowa, część swej oprawy wyderkowała Jakubowi Wolanowskiemu (ib. k. 517). Od Jana Małachowskiego Gębacza i żony jego Anny Ruszajewej nabyła wyderkafem za 15 i pół grz. trzy płosy w Małachowie Złych Mięsicach (G. 335a k. 293v). Około r. 1542 już 2-o v. żona Ambrożego Marchewki, mieszczanina gnieźnieńskiego (G. 260 k. 87). Synem Jana i owej Katarzyny był Tomasz B., który jako małoletni w r. 1542 otrzymał zapis 10 grz. długu od Jakuba Wolanowskiego (P. 881 k. 160v). Mając rok siedemnasty, w asyście stryja Jakuba Małachowskiego Rykały i wuja Jana Małachowskiego Myślibora, którzy za niego ręczyli, w 1557 r. zobowiązał się po osiągnięciu lat sprzedać za 200 zł swe części w Bodzaporowicach Jakubowi Wyganowskiemu (G. 36 k. 302).

Katarzyna, córka zmarłego Mikołaja B., żona opatrznego Bartłomieja z Małej Gośliny, części po obojgu rodzicach w Bodzaporowicach spzedała w r. 15.. za 100 grz. swemu powinowatemu Jakubowi Wolanowskiemu (P. 1394 k. 517). Anna była w r. 1544 żoną Wojciecha Jemieleńskiego.

>Bodzewscy h.Leliwa wyszli z Mniejszego Bodzewa cz. Bodzewka w p. kośc. Bartłomiej Bodzewski pozywał 1475 r. Helenę, wdowę po Macieju B. (Kośc. 227 k. 6). Bartosz łan pusty "Wołowski" wraz z placem w Bodzewie sprzedał w r. 1491 za 40 grz. Annie, żonie Jana B. (P. 1387 k. 155). Bartosz z M. Bodzewa 1496 r. (Kośc. 230 k. 136). Bartłomiej B. z M. Noskowa 1499 r. (Kośc. 231 k. 22v). Bartłomiej z M. Bodzewa, którego żona Helena w r. 1505 wraz ze swym starszym synem Janem sprzedała Dobrogostowi z Kociug swe części rodzicielskie w Bogusławicach (Kośc. 234 k. 14v).

Maciej z Bodzewka, może inny syn powyższego Bartłomieja, w r. 1514 mąż Małgorzaty, bratanicy Jakuba Zaleskiego (Kośc. 23 k. 498v). Na połowie części w Bodzewku w p. śrem.(!) oprawił w r. 1519 posag 20 grz. tej żonie Małgorzacie, nazwanej teraz Godurowską (Kośc. 233 k. 69; 345 k. 78v). Od Jana Żółkowskiego nabył wyderkafem w r. 1523 za 5 grz. łan pusty "Orzechowski" we wsi Żółkowo w p. kośc. (Kośc. 345 k. 104v; 233 k. 89v) i na połowie części w Bodzewku oprawił jednocześnie 10 grz. posagu żonie Małgorzacie Żółkowskiej, córce Stanisława (Kośc. 233 k. 90; 345 k. 1o4). Sądzę, iż była to wciąż jedna i ta sama Małgorzata. Półtora łana w Bodzewku Maciej w r. 1537 sprzedał za 60 grz. Janowi Gostyńskiemu (Kośc. 345 k. 119v). Małgorzata Żółkowska została t. r. intromitowana do części Żółkowa ze spadku po swym rodzonym stryju Piotrze Żółkowskim (Kośc. 234 k. 354v). Pół łana osiadłego w Żółkowie wymieniła w r. 1541 ze Stanisławem Krajewskim na pół łana roli pustej "Szafranowskiej" w tejże wsi (Kośc. 345 k. 189). Maciej żył jeszcze wtedy. Oboje małżonkowie już nie żyli w r. 1550 (Kośc. 235 k. 263v). Ich córka Anna, niezamężna w r. 1550 (ib. k. 264), potem żona uczciwego Szymona bednarza, mieszczanina z Krobi, część matczyną w Żółkowie sprzedała w r. 1562 za 100 zł bratu Wojciechowi (Ws. 346 k. 46v). Synowie: Wojciech, Jan, Stanisław i Łukasz zobowiązali się w r. 1550 sprzedać bratu Wojciechowi za 120 grz. części po rodzicach w Żółkowie i Bodzewku (Kośc. 235 k. 263v). Stanisław i Łukasz sprzedali temu Wojciechowi w r. 1553 części w obu tych wsiach za 200 grz. (Ws. 346 k. 4v).

1. Wojciech, syn Macieja i Żółkowskiej, na połowie części w Bodzewku i Żółkowie oprawił w r. 1551 posag 140 grz. żonie swej Annie Baszkowskiej, córce Piotra Baszkowskiego cz. Goreckiego (P. 891 k. 117v). Ta sama Anna Gorecka skwitowała w r. 1554 swych braci z dóbr rodzicielskich (Kośc. 236 k. 260v), a Wojciech na połowie części Bodzewka i Żółkowa oprawił jej posag 100 grz. (Kośc. 346 k. 10v). Wojciech płacąc 1566 r. pobór z Bodzewka i Żółkowa przyłożył pieczęć z Leliwą (Wittyg). Anna Gorecka wraz ze swą siostrą Jadwigą zamężną Czekanowską części w Baszkowie i Włodykach w p. pyzdr. sprzedały w r. 1577 za 700 zł Wacławowi Goreckiemu cz. Baszkowskiemu oraz Maciejowi i Zygmuntowi, synom zmarłego Macieja Goreckiego cz. Baszkowskiego (P. 1398 k. 785). W r. 1580 skasowała swą oprawę na Żółkowie i Bodzewku (P. 935 k. 215) i ponowiła tę kasację w r. 1585 (I. Kal. 51 s. 867). Wojciech w r. 1585 dał w dziale synowi Jerzemu część w Żółkowie trzymaną zastawem od Stanisława Drogoszewskiego w sumie 1.000 zł, zaś synowi Bartłomiejowi swoje części w Żółkowie i Bodzewku (R. Kal. 5 k. 503v, 504). Wraz ze swą żoną dostał t. r. od obydwu tych synów zobowiązanie względem dożywocia sumy 50 zł (I. Kal. 51 s. 867).

1) Jerzy, syn Wojciecha i Baszkowskiej, wspomniany w r. 1580 (P. 935 k. 215), dziedzic części w M. Bodzewku 1586 r. (P. 1399 k. 749), kupił t. r. od Stanisława Borka Gostyńskiego za 3.000 zł części Karchowa, Brylewa i Bylęcina w p. kośc. (Ws. 347 k. 52). Oświadczył w r. 1589 gotowość podjęcia od Wojciecha Staręskiego sumy 162o r. i rezygnowania mu potem cześci w powyższych wsiach nabytych od Gostyńskiego (P. 951 k. 343, 512v). T. r. dostał intromisję do kupionych od Gostyńskiego dóbr (P. 952 k. 294v). Sumę wyderkafową 1.000 zł na części Żółkowa, scedowaną sobie przez Stanisława Drogoszewkiego, cedował w r. 1598 Elżbiecie z Gulczewskich Żółkowskiej (P. 968 k. 208). Wraz z bratem Bartłomiejem części w Podrzeczu i Bodzewku dał w r. 1599 Stanisławowi Borkowi Gostyńskiemu, kasztelanowi krzywińskiemu (P. 1403 k. 184; 1405 k. 631; 1408 k. 82). Bezdzietny, nie żył już w r. 1600 (P. 970 k. 151).

2). Bartłomiej, syn Wojciecha i Baszkowskiej, wspomniany w r. 1580 (P. 935 k. 215), postrzelił Pawła Ciechelskiego 1587 r. (Kośc. 276 k. 101). Mąż Zofii Sulewskiej (Sulejewskiej), córki Łukasza 1596 r. (Kośc. 276 k. 101). Od Wawrzyńca Pogorzelskiego nabył w r. 1599 wyderkafem za 1.500 zł część Jarosławek (P. 1403 k. 192), a część Żółkowa, odziedziczoną po ojcu, sprzedał t. r. za 1.200 zł Wojciechowi Krajewskiemu (ib. k. 266v). Spadkobierca bezdzietnego brata Jerzego 1600 r. (P. 970 k. 151; Ws. 19 k. 106v). Na połowie części Brylewa, Belęcina i Karchowa w p. kośc. oprawił w r. 1600 posag swej żony 1.000 zł (P. 1403 k. 482v). Wraz z żoną części Brylewa i Karchowa wderkował w r. 1603 za 1.800 zł małżonkom Włostowskim (Ws. 204 k. 197v) i ponowił to w r. 1604 (Ws. 21 k. 143). Od Wojciecha i Jana Czarnkowskich cz. Skórzewskich, ojca i syna, nabył w r. 1604 za 400 zł część "Rycharską' w Belęcinie (P. 1405 k. 17v). W r. 1611 wraz z żoną swą część w Belęcinie dali za 1.200 zł Stanisławowi Łocheńskiemu (Kośc. 351 k. 332). Żył jeszcze w r. 1614 (P. 992 k. 686, 687). Nie żył w r. 1615 (P. 994 k. 439v). Wdowa od Marcina Gniazdowskiego kupiła za 600 zł w r. 1617 części wsi Czachóry (R. Kal. 9 k. 46), a sprzedała owe części w r. 1618 za 600 zł Janowi Moszczyńskiemu, mężowi Doroty B., zapewne swej córki (ib. k. 188v, 190). Żyła jeszcze w r. 1621 (P. 1oo6 k. 159v). Może ta sama Dorota była 1633 r. żoną Wojciecha Chodakowskiego. Syn Andrzej, o którym niżej. Córki: Elżbieta, wydana w r. 1610, krótko po 8 II, za Stanisława Łochyńskiego z wojew. sieradzkiego, żyła z nim jeszcze w r. 1617, Zofia, w l. 1614-41 wdowa po Mikołaju Drzewieckim.

Andrzej, syn Bartłomieja i Sulewskiej (Sulejewskiej), skwitowany w r. 1615 przez Mikołaja Siedleckiego (P. 994 k. 435). Spadkobierca ojca i stryja Jerzego, jeszcze nieletni, kwitował t. r. stryja Adama z 300 zł zapisanych zmarłemu stryjowi Jerzemu (P. 994 k. 439v). Jedyny spadkobierca ojca (mylnie tu nazwany Janem) w r. 1616 (P. 996 k. 920), żył jeszcze w r. 1621 (P. 1006 k. 159v).

2. Łukasz, syn Macieja i Żółkowskiej, występował w l. 1550-53 (Kośc. 235 k. 263v; Ws. 346 k. 4v). Nie żył już w r. 1603 (P. 973 k. 268). Syn jego Adam.

Adam, syn Łukasza, występował w r. 1603 (ib.), mąż Anny Skrzetuskiej, córki Wojciecha i Heleny Rożnowskiej, spisał z nią w r. 1608 wzajemne dożywocie (P. 980 k. 492, 494; 1406 k. 309v). Żył jeszcze w r. 1621 (P. 1006 k. 159v). Anna Skrzetuska w r. 1631 występowała jako wdowa (Kośc. 296 k. 74). Córka ich Barbara, w r. 1631 wdowa po Tomaszu Grzegorzewskim, chyba 2-o v. za Mikołajem Błaszkowskim. Syn Wacław.

Wacław, syn Adama i Skrzetuskiej, wspomniany w r. 1631, zapisał w r. 1633 dług 140 zł Mikołajowi Błaszkowskiemu (P. 1028 k. 276), a 1636 r. ten Błaszkowski skwitował go z 500 zł posagu za zmarłą żoną Barbarą Bodzewską (P. 1033 k. 854). Oprawił w r. 1636 posag 600 zł żonie swej Annie Kłodzińskiej (P. 1418 k. 672v) i t. r. skwitował Jadwigę Kłodzińską, wdowę po Janie Kłodzińskim, z 800 zł posagu, zapewnionego swej żonie przez jej zmarłego ojca Jana Kłodzińskiego (P. 1033 k. 350, 350v). Ponieważ sprzedał Janowi Pawłowskiemu wieś Księginki w p. kośc., Anna skasowała w r. 1645 swą oprawę i dożywocie zabezpieczone na tej wsi (P. 1052 k. 46o). Zob. tablicę.

@tablica: Bodzewscy h.Leliwa

Melchior, mąż Emerencji Golińskiej 1605 r. (G. 68 k. 406). Jan, posesor Zajączkowa, w l. 1674-76 dzierżawca dóbr lubińskich (LB Lubiń) w r. 1669 mąż Doroty Bolikowskiej cz. Bolkowskiej (P. 196 k. 341), która już w r. 1682 była 2-o v. za Jerzym Ordyńcem (Ws. 73 k. 662). Syn Jan Antoni, ur. w Bielewie, ochrzcz. 13 VI 1673 r. (LB Lubiń). Córki: Jadwiga, ochrzcz. 30 V. 1679 r. (LB Pempowo), Anna, w r. 1694 żona Kaspra Kuczborskiego.

>Bodzewscy z Bodzewa w p. kośc. Domasław B., naganiony w szlachectwie przez Jaśka Krajewskiego, oczyszczając się z tej nagany w r. 1409 w Kościanie, stawił świadków na swój herb ojczysty Korab (Pis. Dz. Pol. IX, s. 303). Domasław z Bodzewa w l. 1412-13 (Kośc. III k. 82, 157v). Wichna, żona Mikołaja z Bodzewa zwanego "Czarny Pan", występowała 1405 r. przeciwko Janowi z Bodzewa (Kośc. 3 k. 5v, 10). Jan z Bodzewa ze stryjem Teodorykiem 1406 r. (ib. k. 25v). Jan B. w l. 1407-8 z siostrami (P. 3 k. 5v, 48v, 52). Pietrek, ojciec Filipa i Siechny, stryj Jana 1407 r. (Kośc. 3 k. 47v). Filip i Jan 1408 r. (ib. k. 97). Andrzej "Rycerz" z Bodzewa 1409 r. (ib. k. 113, 128). Jan z Bodzewa "Spruch" 1409 r. (ib. k. 108), w r. 1411 mąż Jadwigi (ib. k. 167v). Mikołaj B. 1414 r. (Kośc. III k. 166). Dorota, Elżbieta i Jadwiga, siostry rodzone z M. Bodzewa 1443 r. (Kośc. 17 s. 330). Dorota z Bodzewa, żona Jana, miała w r. 1444 termin z Dersławem z Parzęczewa (Py. 10 k. 156v).

Stefan i Andrzej, bracia rodzeni z Bodzewa, odpuścili 1444 r. pół łana roli w Bodzewie w 12 grz. i 16 gr. Małgorzacie, wdowie po Szybanie z Krajewic (Kośc. 17 s. 487). Wincenty niegdy B. miał termin 1449 r. z Dorotą, córką Pawła Chlebowskiego (Kośc. 19 k. 7v). Katarzyna, wdowa po Janie B. oraz Stanisław i Piotr, bracia, dziedzice w Bodzewie oraz ludzie z Bodzewa i Młynów zostali w r. 1467 ugodzeni przez arbitrów z braćmi Janem i Mikołajem Młyńskimi (Py. 14 k. 21v). Wojciech z W. Bodzewa stryj i Wincenty bratanek jego oraz Wincenty i Jadwiga, dzieci zmarłego Jana, też bratańcy tego Wojciecha, sprzedali w r. 1469 łan osiadły w tej wsi Dorocie, wdowie po Mikołaju z W. Bodzewa (P. 1385 k. 5v). Jadwiga B., wdowa, z oprawy swej na Bodzewie wyprawiła konnego na wojnę czeską 1474 r. (Star. Pr. Pol. Pomn. VII nr. 666). Jadwiga B., wdowa po Mikołaju Strzeleckim, miała od niego oprawę w Bodzewie 1482 r. (Kośc. 227 k. 97). Tomasz B. nie żył już w r. 1485, kiedy Jadwiga, wdowa po nim, części rodzicielskie w Bodzewie sprzedała za 200 grz. Janowi Łaszczyńskiemu (P. 1387 k. 2ov).

Jan B., mąż Anny Włostowskiej, która części ojczyste i macierzyste w M. Włostowie w p. kośc. sprzedała w r. 1491 za 80 grz. Dawidowi i Janowi, stryjowi z bratankiem, dziedzicom w M. Włostowie (P. 1387 k. 155). T. r. nabyła za 40 grz. od Bartosza B. łan pusty "Wołowski" z placem w Bodzewie (ib.). Oboje żyli jeszcze w r. 1499 (Kośc. 231 k. 22v). Nie wiem czy pochodzili oni z Wielkiego Bodzewa czy z Małego Bodzewa alias Bodzewka, o którego dziedzicach było wyżej.

Jadwiga, żona Aleksandra z Bodzewa, ze swej ojcowizny we wsi Prusy wysłała w r. 1497 konnego na wojnę wołoską (Star. Pr. Pol. Pomn. VII nr. 361).

>Boening Jakub zmarł we Wrześni 22 II 1884 r. (Dz. P.). Wacław z Wrześni kupił w r. 1883 za 280.000 mk majątek Połażejewo w p. średz. (1390 m. m.) (Dz. P.).

>Boess Władysław, mąż Marianny de Brusse(?), oboje nie żyjący w r. 1738, rodzice Ludwiki, żony 1-o v. Karola Rozrażewskiego, 2-o v. t. r. Jakuba Łąckiego (I. Kal. 174/6 s. 450). Ewa i jej mąż Antoni Ciświcki, oboje już nie żyjący w r. 1762.

>Bogacka. Byli B-cy h.Prawdzic na Mazowszu. Nie wiem czy do nich należała Eleonora zamężna Zabłocka, dobrodziejka franciszkanek śremskich, zmarła 27 I 1823 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.).

>Bogart (Baumgart?) Bernard i Tomasz, bracia rodzeni i niedzielni, dziedzice we Wronowie w r. 1516 (P. 866 k. 293v).

>Bogatkowie h.Pomian ze wsi Bogatki w p. czerskim. Piotr, starosta bielicki i "zblaneński"(?), skwitowany w r. 1592 przez Andrzeja Staręskiego, opiekuna Jakuba Zaleskiego (I. Kal. 59 s. 566). Piotr B. miał w 1603 r. sprawę ze szl. i sław. Anną Zaleską, żoną szl. Kaspra Brzeskiego, obywatela kcyńskiego, z racji dóbr nabytych po zmarłym Wawrzyńcu Zaleskim, bratanku Jakuba Zaleskiego, starosty piaseczyńskiego (Kc. 124 k. 241v). Jan, komornmik królewski, od Krzysztofa Gembickiego, dworzanina królewskiego, otrzymał cesję pewnych dochodów z poradlnego województw poznańskiego i kaliskiego, za konsensem król. z 30 III 1623 r. (M. K. 170 k. 216v), a 28 VIII 1624 r. król dał mu owe dochody jako dożywotnią pensję (Py. 143 k. 67). Król zezwolił mu 12 III 1629 r. wykupić wójtostwo międzyrzeckie (M. K. 177 k. 286v). Kazimierz Jan, podpułkownik JKMci, w r. 1689 mąż Sydonii Mniszchówny (Boniecki), ożeniony był 2-o v. w r. 1696 z Barbarą Granowską, córką Wincentego i Barbary Potockiej (Kośc. 308 s. 303). Starosta kiślacki, nie żył już w r. 1727, kiedy Barbara była już wdową i po drugim mężu Michale Tarnowskim (ZTP 46 k. 1567). T. r. występowała jako posesorka części Granówka (P. 1210 VII k. 16). Umarła w r. 1740 lub 1741 (P. 1260 k. 27; Kośc. 321 s. 53). Z pierwszej żony córka Katarzyna, żona Stanisława Jabłonowskiego, chorążyca trembowelskiego (oboje nie żyli już w r. 1732), z drugiej syn Jan i córka Ludwika, w l. 1741-42 za Janem Zakrzewskim, cześnikiem brzeskim kujawskim, 2-o v. w r. 1746, krótko po 28 VI, wyszła za Fabiana Bielickiego łowczego bracławskiego. Jan w imieniu swej matki kwitował w r. 1736 Franciszka Przeuskiego, zastawnego posesora Granówka, z sumy 1350 zł (Kośc. 318 s. 479). Żył jeszcze w r. 1742 (P. 1267 k. 26v).

Antoni zmarł 25 VIII 1707 r. (LM Grodzisk). Wojciech, sędzia winnicki, mąż Konstancji Rozrażewskiej, córki Macieja, nie żyjącej w r. 1747, po której pozostali nieletni synowie (Kośc. 323 k. 267). Marianna z Wojakowskich Bogatkowa, 2-o v. w r. 1784 za Stanisławem Molskim (I. Kal. 224 k. 79).

Stefania z domu Grabska, zmarła w Zakrzewie koło Aleksandrowa Kujawskiego 30 I 1914 r., pochowana w Straszewie. Pozostali synowie (Dz. P.).

>Bogdajewicz (czy szlachta?). Jakub, nie żyjący już 1819 r. i Teresa z Palickich, rodzice "urodzonego" Piotra, królewskiego urzędnika granicznego, po którym z Tekli Borkowskiej, córki Wojciecha z Lezionej i Apolonii z Borków, córka Teodozja Justyna, ur. w Lezionej 3 IV 1819 r. (LB Ołobok).

>Bogdalski Wacław, syn zmarłego Jana, kwitował w 1616 r. z 200 zł Wojciecha Czackiego (I. Kal. 82 s. 743).

>Bogdańscy h.Prus III-o wzięli swe nazwisko od wsi Bogdany w ziemi ciechanowskiej. Stanisław, w r. 1616 mąż Elżbiety Bojanowskiej, córki Jana łożniczego królewskiego i Beaty Lutomierskiej (ZTP 27 s. 1833). Maciej, współopiekun dzieci Jana Bielickiego (I. Kal. 88a s. 1015). Stefan w r. 1630 wziął w zastaw miasteczko Wieruszów od Jana Tomickiego za 28.000 zł (I. Kon. 46 k. 82v). Konstancja, żona Mikołaja Nekandy Trepki 1635 r.

Piotr, syn zmarłego Macieja, kwitował w 1636 r. z 1.600 zł Jakuba Łukomskiego (I. Kal. 102 s. 2026). Zapewne ten sam Piotr z żoną swą Katarzyną Szyszkowską, córką Krzysztofa, wzięli w r. 1637 w zastaw na trzy lata za 5.000 zł od Piotra Korzboka Łąckiego części wsi Wielka Wrząca w p. kal. (J. Kon. 48 k. 356v). Ta Katarzyna w r. 1638 była już wdową (ib. k. 540; I. Kal. 113 s. 469), a w l. 1639-47 2-o v. żoną Adama Lutomirskiego (ib. k. 706v). Wdowa i po Lutomierskim 1666 r. (I. Kal. 126 s. 361, 362). Nie żyła już w r. 1673 (ib. 133 s. 750). Syn Piotr.

Piotr, syn Piotra i Szyszkowskiej, wspomniany w r. 1639 (I. Kon. 48 k. 706v). Żeniąc się w r. 1677 z Zofią Miaskowską, córką Jakuba, zapisał jej przed ślubem dług 3.000 zł (I. Kal. 138 s. 114, 1011). W r. 1678 na połowie swej wsi Przytocznica w p. ostrzeszow. oprawił jej posag 7.000 zł (R. Kal. 15 k. 640v). Żył jeszcze w r. 1700 (I. Kal. 154 s. 215). Dostał wtedy zapis 2.000 zł od Kazimierza Ferdynanda B., ukazany potem w testamencie tegoż B. u Franciszka Skaławskiego (I. Kon. 76 k. 48). Nie żył już w r. 1711 (I. Kal. 157 s. 167). Zofia wyszła 2-o v. za Szymona Kwiatkowskiego i już nie żyła w r. 1712 (ZTP 39 k. 876). Córką Piotra i Miaskowskiej była Barbara, ochrzcz. 8 II 1686 r. (LB Wysocko). Synowie: Dobrogost Franciszek i Antoni.

1. Dobrogost (Bonawentura), syn Piotra i Miaskowskiej, wspomniany w r. 1711 (I. Kal. 157 s. 167), zaślubił 29 IX t. r. Zofię Bartoszewską, córkę Andrzeja i Jadwigi Taczanowskiej, wdowę po Wojciechu Stawskim wzgl. Stawickim, ur. w r. 1671, która wniosła mężowi posesję Miedzianowa (LC Droszew; I Kal. 159 s. 292). W r. 1719 wraz z bratem Franciszkiem, obok innych spadkobierców Szyszkowskich, współdziedzice Skarszewa W. w p. kal., wraz z nimi rezygnowali ową wieś Stanisławowi Kożuchowskiemu cześnikowi wieluńskiemu (I. Kal. 160 k. 645). W r. 1724 nazwany byłym współdziedzicem (obok brata Franciszka) Przytocznicy (ib. 161 s. 93). Zofia Bartoszewska żyła jeszcze w r. 1729 (ib. 167 s. 199), nie żyła już 1736 r. Dobrogost umarł między r. 1736 a 1742 (ib. 171/173 s. 56; 178/180 s. 266). Synowie, Piotr i Andrzej, córka Teresa, ur. w Miedzianowie, ochrzcz. 28 IX 1717 r. (LB Droszew).

1). Piotr Aleksander Wawrzyniec, syn Dobrogosta i Bartoszewskiej, ur. w Miedzianowie, ochrzcz. 30 VIII 1712 r. (ib.) wspomniany 1724 r. (I. Kal. 161 s. 357), w r. 1748 mąż Katarzyny Niniewskiej, córki Franciszka i Marianny Chociszewskiej (ib. 185/189 k. 61v). Nie żył 1749 r. (ZTP 52 k. 57). Wdowa t. r. wyszła 2-o voto za Antoniego Bąkowskiego (I. Kal. 190/5 k. 108v). W r. 1764 była 3-o v. żoną Wawrzyńca Karchowskiego (ib. 204/5 k. 22). Po raz czwarty wyszła 1773 r. za Franciszka Prackiego (ib. 209/13 k. 25v) i żyła z nim jeszcze 1776 r. (ib. 214/16 k. 98v).

2) Andrzej, syn Dobrogosta i Bartoszewskiej, ur. w Miedzianowie, ochrzcz. 5 XII 1715 r. (LB Droszew) wspomniany 1736 r. (I. Kal. 171/3 s. 56). Może to ten sam Andrzej zaślubił 29 XI 1742 r. Wiktorię Godziszewską z Wronczyna (LC Modrze). Była to jego pierwsza żona. Andrzej, syn Dobrogosta, był 1742 r. wicesgerensem grodzkim kaliskim (I. Kal. 178/80 s. 80). Od swej wujecznej siostry Marianny Rokickiej, córki Piotra i Petronelli Szałowskiej, wdowy po Andrzeju Kałowskim, dostał 1742 r. zapis 4.000 zł (ib. s. 335). Od Jana Bartoszewskiego kupił 1745 r. za 37.000 zł Kotowiecko w p. kal. (ZTP 49 k. 622). Był współspadkobiercą fortuny Szyszkowskich 1746 r. (ib. 51 k. 629). Współspadkobierca zmarłego bezdzietnie Albrachta Bartoszewskiego, dziedzica Sobótki (P. 1291 k. 37v). Komornik ziemski kaliski 1752 (I. Kal. 196/8 k. 35). Subdelegat komornika granicznego 1753 r. (ib. k. 154). Od Jadwigi Chylińskiej, wdowy po Konstantym Malczewskim, i od jego synów Antoniego i Michała kupił 1755 r. wsie Pawłówek i Twory (ib. 204/5 k. 87v). Mąż zaślubionej przed 8 IX 1755 r. 2-o v.(?) Elżbiety Małachowskiej, córki Marcina, skarbnika czerniechowskiego, i Marianny Bielickiej (LB Kuchary). Kupił w r. 1760 od Macieja Mostowskiego, regenta ziem. piotrkowskiego, części Brzezia w p. kal. za 12.500 zł (I. Kal. 202/3 k. 124v) Kotowiecko sprzedał 1762 r. za 36.000 zł Michałowi B-mu, ale tej sumy nie podjął i Michał 1768 r. zobowiązał się tę wieś odprzedać mu (I. Kal. 206/8 k. 11v). Dziedzic Sobótki 1764 r. (ib. 204/5 k. 118). Wojski kaliski, zobowiązał się 1767 r. sprzedać Pawłówek za sumę 60.000 zł Franciszkowi Michałowskiemu (ib. 206/8 k. 57). Zobowiązania tego nie dopełnił i pozostał nadal dziedzicem owej wsi (ib. 209/13 k. 58v; 214/6 k. 54). Prawa swe do dóbr Bruczków, nabyte 1748 r. od Marianny Bartoszewskiej, cedował 1770 r. Felicjanowi Wierzchlejskiemu (ib. 209/13 k. 62). Od siostry swej żony, Franciszki Małachowskiej, żony Stanisława Frankemberka, łowczego mielnickiego, dostał 1773 r. zobowiązanie sprzedaży za 15.000 zł połowy wsi Brzezie (ib. k. 124v). Zawarł 1774 r. kontrakt kupna od Antoniego Niniewskiego za 1.100 zł części wsi Głoski zw. "Droszczyzna" (ib. 214/6 k. 157v). Dostał 4 VII 1775 r. od Michała Kobierzyckiego zobowiązanie sprzedaży za 37.000 zł Pawłowa w p. kal. (ib. 214/6 k. 121v). Od Izydora Bartoszewskiego dostał 5 VII 1775 r. zobowiązanie sprzedaży za 40.000 zł części Kotowiecka (ib. k. 119v). Miecznik wschowski, mianowany podsędkiem ziemskim kaliskim 1779 r., przed 12 II (Py. 160 k. 303; P. 1088 k. 246v). Swoją część ze spadku po Szyszkowskich w dobrach Skarszewek, Chrostowo i w połowie Borkowa oraz w sumie na drugiej połowie tej wsi króleskiej cedował 1780 r. Józefowi Mikorskiemu, podkomorzemu gostyńskiemu (I. Kal. 220 k. 321v). Z żoną swą Elżbietą Małachowską spisywali wzajemne dożywocie t. r. (ib. k. 336v). T. r. od Franciszki z Małachowskich Frankemberkowej, wedle zobowiązania z r. 1773, kupił za 15.000 zł połowę Brzezia (ib. k. 337v). Sprzedał 20 VI 1781 r. Pawłówek i Twory synowi Ludwikowi za 80.000 zł (ib. 221 k. 42). Sędzia ziemski kaliski, część miasta i wsi Sobótka Wielka, wsi Mała Sobótka oraz dziedzinę Klusiny sprzedał 4 XII 1786 r. za 170.000 zł Franciszkowi Ksaweremu Mikorskiemu, pisarzowi ziemskiemu kaliskiemu (ib. 226 k. 286v; 227 k. 54). Pozostał do śmierci dziedzicem Kotowiecka. Już nie żył w r. 1791 (ib. 231 k. 415v). Wdowa żyła jeszcze 1792 r. (ib. 232 k. 242v). Ich córka Teresa, niezamężna 1780 r. (LB Sowina), w l. 1782-1792 żona Macieja Rudnickiego, burgrabiego grodzkiego wschowskiego, potem komornika granicznego kaliskiego. Były i inne córki: Barbara, ochrzcz. 30 XI 1761 r., Marianna, ochrzcz. 15 V 1765 r., Zofia Joanna, ochrzcz. 15 V 1769 r., Wiktoria, zmarła 1 IX 1769 r., Konstancja Ludwika, ochrzcz. 6 X 1775 r. (LB i LM Sobótka), nie nazwana z imienia jednoroczna córka, pochowana w sierpniu 1778 r. (LM Droszew). Niewątpliwie córką Andrzeja była też Juliana ("panna z Sobótki"), która 19 VI 1786 r. zaślubiła w Sobótce Jakuba Kiedrzyńskiego. Jej drugim mężem był Józef Madaliński, kapitan wojsk polskich, zmarła w Orpiszewku 17 XI 1809 r. Synowie Andrzeja: Ignacy ur. ok. 1755 r., zmarły 8 I 1773 r., Ludwik i Maciej, o których niżej, Aleksy Wincenty, ochrzcz. 28 VII 1763 r., zmarły 31 V 1774 r., Mateusz, o którym niżej, Łukasz Piotr z Alkantary Jan Kanty, ur. 16 X 1770 r. (ib.), żyjący jeszcze 1792 r. (I. Kal. 232 k. 242v), może identyczny z Piotrem, chrzestnym 7 IV 1822 r. (LB Lenartowice), Maksymilian, o którym niżej, Walenty występujący 1792 r. (I. Kal. 232 k. 242v), zmarły bezpotomnie 1843 r., ożeniony z N. Sawicką (Żychliński).

(1) Ludwik, syn Andrzeja i Małachowskiej, ur. w Kotowiecku, ochrzcz. 25 VIII 1753 r. (LB Droszew), komornik ziemski kaliski, spisywał 1779 r. wzajemne dożywocie z żoną Teresą Rozrażewską, ur. ok. 1763 r., córką Jakuba, kasztelana rogozińskiego, i Krystyny Zakrzewskiej (Py. 160 k. 303). Nabył od ojca 1781 r. za 80.000 zł dobra Pawłówek i Twory (I. Kal. 221 k. 42). Wraz z żoną 1786 r. występowali jako dziedzice Sulęcina i Borowa, a rownież i 1791 r. (ib. 226 k. 271; LB Mądre). Ludwik mianowany 1787 r. wojskim mniejszym kaliskim (Bonicki). W l. 1788-1791 mieszkał z żoną w Kotowiecku (LB Droszew). Teresa nazywana w l. 1794-1795 dziedziczką Pigłowic (LB Kleszczewo; LB Mądre). Ludwik zmarł w Kaliszu 11 IV 1824 r. (Nekr. Dominik. Pozn.). Teresa z Rozrażewskich umarła w Poznaniu, mając lat 53, 22 IV 1817 r. (LM Sw. Marcin Pozn.). Córki ich: Antonina, a właściwie Joanna Antonina, ur. 24 V 1781 r. (LB Sobótka), wydana w r. 1796 za Feliksa Zielińskiego (ślub w Nowym Mieście), z którym żyła jeszcze 1819 r., Eufemia Tekla Józefa, ur. 16 IX 1782 r. (LB Sobótka), zaślubiła w Kretkowie 24 IX 1797 r. Franciszka Michała Zielińskiego, dziedzica Bieganowa, żyła jeszcze 4 V 1816 r., Tekla, wedle rejestru z r. 1791, ur. ok. 1784 r., zaślubiła przed 1812 r. Jana Nepomucena Kurcewskiego, z czasem radcę sprawiedliwości, umarła w 87-ym roku życia 14 IV 1872 r. (LM Sw. Marcin Pozn.; Dz. P.). Byli i synowie: Marceli, mający w r. 1791 lat 9, a więc ur. ok. 1782 r., oraz Maciej Tadeusz Franciszek Ksawery, ur. w Sulęcinie, ochrzcz. 31 X 1783 r. (LB Solec). Chyba identyczny z powyższym Marcelim Marceli, major wojsk pol., zmarły 29 I 1831 r. (Nekr. Dominik. Pozn.).

(2) Maciej, syn Andrzeja i Małachowskiej, ur. ok. 1761 r., dostał 1786 r. cesję sumy od Franciszka Chodubskiego (I. Kal. 226 k. 265). Jego żoną, zaślubioną 13 VI 1791 r., była Marianna Sadowska, licząca sobie wtedy lat 22 (Lc. Droszew). Ta Marianna, córka Stanisława, pisarza grodzkiego wałeckiego, i Apolonii Skórzewskiej, wniosła mu w posagu 10.000 zł, z której to sumy Maciej 1791 r. skwitował swych teściów (I. Kal. 231 k. 453). Oboje mieszkali w l. 1791-1795 w swej dziedzicznej wsi Pawłówku. Wraz z żoną był Maciej dziedzicem Żakowic, posesorem Mieczownicy. W r. 1802 mieszkał w Miedzianowie. Drugą jego żoną była Elżbieta Sadowska, siostra pierwszej. Żyła jeszcze 23 II 1812 r. (LB Pogrzybów). Z pierwszego małżeństwa synowie, Andrzej i Józef, o których niżej, oraz córki: Izabela Józefa, ur. w Pawłówku, ochrzcz. 15 III 1792 r., wydana 7 II 1813 r. za Pawła Mierzewskiego, Urszula Teresa, ur. tamże 16 X 1794 r., zmarła tamże 4 VIII 1795 r., Marcjanna Deograta, ur. 28 XII 1796 r. w Kucharkach. Z drugiej żony syn Stanisław Kostka Ksawery Antoni, ur. 5 XI 1802 r. w Miedzianowie, zmarły tam 28 XI 1803 r. (LB, LC, LM Droszew), i córka Marianna, ur. ok. 1798 r., wyszła w Droszewie 25 X 1834 r. za Walentego Skórzewskiego.

a. Andrzej, syn Macieja i Marianny Sadowskiej, dziedzic Żakowic, mąż Apolonii Sęp Szarzyńskiej, miał córkę Pelagię Wandę, żonę Hiacynta z Rokszyc Pągowskiego, oraz synów: Edmunda, właściciela Słupowa zmarłego bezżennie 1859 r., i Cezarego.

Cezary, syn Andrzeja i Sęp Szarzyńskiej, ur. ok. 1822, więzień w Moabicie 1863 r., dziedzic Żakowic, które to dobra sprzedał 1882 r. za 228.000 mk Pannewitzowi (Dz. P.), zmarł w Ostrowie 2 IX 1888 r. (ib.). Z żony Marcjanny Bogdańskiej, córki Ludwika i Heleny Couny (zob. niżej), ur. ok. 1843 r., zmarłej w Ostrowie 23 IV 1910 r. (ib.), zostawił córki: Ewę, występującą jako chrzestna 20 VI 1873 r., zmarłą po 23 IV 1910 r. (LB Droszew), i Zofię Marię, ur. w Żakowicach 5 VI 1873 r. (ib.), niezamężną, zmarłą 27 I 1905 r., pochowaną w Ostrowie (Dz. P.), oraz synów: Kazimierza Andrzeja, ur. w Żakowicach 13 I 1866 r. (LB Droszew), lekarza w Żninie, Tadeusza i Antoniego, o których niżej, ks. Stanisława, proboszcza w Miłosławiu 1905 r. zmarłego w Iwoniczu na kuracji 28 VIII 1933 r., pochowanego w Miłosławiu (Dz. P.), wreszcie Jana Nepomucena, ur. w Żakowicach 16 V 1870 r., zmarłego po 13 XII 1884 r. (LB Droszew).

a) Tadeusz Zygmunt Cezary, syn Cezarego i Bogdańskiej, ur. w Żakowicach 25 IV 1867 r. (LB Droszew), zmarły w Poznaniu 9 V 1931 r., pochowany na cmentarzu Jeżyckim (Dz. P.). Zaślubił Helenę Prusimską, córkę Henryka i Julii Goetzendorff Grabowskiej, ur. ok. 1878 r., zmarłą w Poznaniu 22 I 1931 r., pochowaną na cmentarzu Jeżyckim (ib.). Synowie: Henryk. adwokat w Poznaniu, po wojnie zamieszkały w NRF, i Cezary. Córka niezamężna.

b) Antoni Ludwik Jan, syn Cezarego i Bogdańskiej, ur. w Żakowicach 4 VI 1868 r. (LB Droszew), właściciel Kęczewa w p. mławskim, zmarły 28 IX 1917 r. Pozostawił wdowę (Dz. P.).

b. Józef, syn Macieja i Marianny Sadowskiej, ur. ok. 1798 r., zaślubił 27 IV 1831 r. Palmirę Chrzanowską, córkę Rafała i Anny Pągowskiej, ur. ok. 1814 r. w Wólce. Był posesorem Mieczownicy, gdzie umarł 1 IV 1832 r. (LC i LM Giewartowo).

(3) Mateusz Leon, syn Andrzeja i Małachowskiej, ochrzcz. 7 II 1767 r. (LB Sobótka), mąż Marcjanny Goczałkowskiej, córki Jana, podczaszego mielnickiego, i Józefy Zielińskiej, spisywał z nią wzajemne dożywocie 1791 r. (I. Kal. 231 k. 134). T. r., wedle spisu ludności sporządzanego po parafiach, mieszkali w Pawłowie i on miał lat 31, ona 22. Mieli synów: Józefa, ur. ok. 1786 r., Stanisława Kostkę, ur. w Pawłowie 16 XI 1788 r. (LB Droszew), Leonarda Ksawerego, ur. tamże, ochrzcz. z wody 13 XI 1789 r. (ib.), obydwu w r. 1791 już nie żyjących, Teodora Andrzeja, ur. tamże, ochrzcz. z wody 21 XI 1790 r. (ib.), Józefa Leona, ur. w Mielęcinie 11 IV 1799 r. (LB Parzynów) oraz, wedle Uruskiego, Pawła i Antoniego, którzy rodzili się chyba już po r. 1791. Marcjanna z Goczałkowskich żyła jeszcze 7 VIII 1832 r. (LB Pogrzybów). Mateusz, administrator dóbr, umarł w r. 1802, pochowany 17 XII 1802 r. (LB Trzcinica). Wiek podany na 46 lat, więc czy to ten sam?

(4) Maksymilian Edward, syn Andrzeja i Małachowskiej, ur. 12 X 1772 r. (LB Sobótka), w r. 1795 mąż Antoniny Zawidzkiej (Zawickiej) (LB Droszew). W l. 1806-1819 dzierżawca dóbr narodowych Pierzyska (LB Sw. Wawrzyniec, Gniezno). Żył jeszcze 26 IX 1830 r. (LB Droszew). Dzieci ich: Ignacy, ur. w Gałązkach Wielkich 28 XI 1795 r., Anna Elżbieta ur. w Pawłowie 26 XII 1796 r., wydana 5 X 1817 r. za Józefa Nagórskiego, Józef Walenty, ur. tamże 20 II 1798 r., Tekla, ur. w Gałązkach 8 IV 1803 r. (LB, LC Droszew), zmarła 1838 r. na suchoty w Gałązkach i pochowana 24 VI (LM Krotoszyn), Rozalia, ur. w Gałązkach 29 VIII 1804 r. (LB Droszew), Prakseda Anna, ur. w Pierzyskach 20 VII 1806 r. (LB Łubowo), Ludwik, ur. w Gałązkach 22 IX 1807 r., Tomasz Jan, ur. tamże 20 XII 1809 r. (LB Droszew), Marianna Antonina Ewa, ur. w Chotowie 13 XII 1812 r., a do chrztu trzymali ją siostra Anna i brat Adam (LB Gostyczyna), a więc jeszcze jeden syn Maksymiliana, którego kolejności nie znam. Maksymilian, syn Fabiana, a więc nie ten o którym wyżej była mowa, legitymował się 1841 r. w Królestwie Polskim ze szlachectwa. Ignacy Napoleon, syn Maksymiliana i Antoniny Zawidzkiej, zaś wnuk Fabiana(!), zrobił to samo w r. 1845. Piękny przyczynek do rzetelności legitymacji szlacheckich przed Heroldią Królestwa Polskiego! Wedle Żychlińskiego, Maksymilian i Zawidzka mieli mieć jeszcze synów Ludwika i Antoniego oraz córkę Elżbietę, zapewne identyczną z Anną Elżbietą, o której wyżej. Ludwik ur. ok. 1802, zaślubił w Szczurach 22 VI 1839 r. Helenę Couny, Francuskę, nauczycielkę dzieci we dworze, ur. ok. 1803 r. (LC Szczury-Górzno), miał z niej córkę Marcjannę, ur. ok. 1843 r. zmarłą 23 IV 1910 r., żonę Cezarego B-go (zob. wyżej).

Franciszek, syn Piotra i Miaskowskiej, wspomniany w r. 1712 (ZTP 39 k. 876), w r. 1717 mąż Jadwigi Lipskiej, córki Jana i Teresy Borzysławskiej, wdowy po Janie Kuczkowskim (LB Droszew; I. Kal. 161 s. 107). W l. 1717-1720 mieszkali w Kwiatkowie. W r. 1724 Franciszek nazwany byłym współdziedzicem Przytocznicy (ib. s. 93). Umarł chyba między r. 1749 a 1752, kiedy to Jadwiga Lipska występowała już jako wdowa (ZTP. 52 k. 57: I. Kal. 196/8 k. 84v).

3. Antoni, syn Piotra i Miaskowskiej, wspomniany w 1712 r. (ZTP 39 k. 876), może identyczny z Antonim, który z żony Zofii Brońskiej miał synów: Wojciecha, ochrzcz. 3 IV 1714 r. (LB Pakosław), Mikołaja, Tomasza, ochrzcz. 10 XII 1716 r. (LB Golejewko), innego Wojciecha ochrzcz. 22 VI 1717 r. (LB Pakosław); z córek jego, Małgorzata, ur. w Chwalęcinku, ochrzcz. 2 VI 1724 r., Róża, ur. tamże, ochrzcz. 31 VIII 1730 r. (LB Panienka). Zob. tablice 1, 2.

Wojciech z p. ciechanowskiego, syn zmarłego Wojciecha i Jadwigi Czaplińskiej, 1647 r. sługa Dobrogosta Kurnatowskiego (P. 172 k. 711, 1715v). Stefan, kasztelan konarski-sieradzki 1647 r. (ZTP 29 s. 2520), nie żył już 1650 r., kiedy występowali jego synowie: ks. Marcin, Jan i Sebastian. Franciszek, inny syn tego kasztelana, bezdzietny, już wtedy nie żył (ib. 30 k. 530). Sebastian, może identyczny z powyższym, cześnik sieradzki, nie żył już 1669 r. (I. Kal. 129 s. 1008). Stanisław, syn zmarłego Stanisława, występował w 1650 r. (ZTP. 30 s. 370). Sebastian w r. 1682 mąż Franciszki Rogalińskiej (ib. 32 s. 2251).

Samuel na Bogdanach, już nie żyjący 1690 r. (I. Ka. 146 s. 26), ojciec Zygmunta i Jerzego, podpułkownika JKMci 1736 r. (ib. 171/3 s. 81).

Zygmunt, syn Samuela, występował w 1690 r. jako siostrzeniec już zmarłej Marianny B-ej, żony 1-o v. Tomasza Gocłowskiego, sędziego ziemskiego rawskiego, 2-o v. Adama Przeradzkiego, podczaszego nurskiego, która była zapewne siostrą Samuela B-go (ZTP 35 s. 44). Żoną Zygmunta była 1698 r. Teresa Rudnicka, córka Stanisława, wdowa 1-o v. po Janie Biskupskim (ib. 37 s. 190). Oboje już nie żyli 1731 r. (I. Kal. 168/70 s. 262). Synowie: Walenty, o którym niżej, Jan, występujący w l. 1736-43, Franciszek, wspomniany w 1736 r., córka Zofi, w r. 1736 żona Jana Jasińskiego (ib. 171/3 s. 81; 178/80 s. 94).

Walenty, syn Zygmunta i Rudnickiej, mąż 1726 r. Ewy Stawiskiej, córki Wojciecha i Zofii Bartoszewskiej, pasierbicy Dobrogosta Bogdańskiego (zob. wyżej) (I. Kon. 76 k. 138v; I. Kal. 165 s. 111), kupił 1731 r. wieś Gostynie w p. kal. za 7.000 zł od braci Stefana i Stanisława Szczypierwskich (I. Kal. 168/70 s. 262; 196/8 s. 148). Z bratem Janem 1736 r. spadkobiercy bezdzietnej siostry(!) z Paczków Śmiarowskiej (ib. 171/3 s. 81). Żył jeszcze Walenty w r. 1748 (P. 1291 k. 37v). Był wówczas zastawnym posesorem Rogowa (I. Kal. 204/5 k. 79), nie żył już w 1761 r. (I. Kon. 79 k. 244v). Ewa, "plena annorum", umarła 1 VI 1775 r. (LM. Sobótka). Z córek, Barbara, ur. w Miedzianowie, ochrzcz. 4 XII 1721 r. (LB Droszew), była w r. 1764 żoną Andrzeja Kurcewskiego, Marianna, w l. 1761-1766 za Piotrem Turobojskim. Synowie: Marcin, o którym niżej, Jakub, ur. w Miedzianie, ochrzcz. 4 XII 1721 r. (ib.), i Antoni, obaj występujący w l. 1764-1768 (I. Kal. 204/5 k. 79; 206/8 k.99), wreszcie Michał, o którym niżej.

@tablica:Bogdańscy h.Prus III 1.

@tablica:Bogdańscy h.Prus III 2.

1. Marcin, syn Walentego i Stawiskiej, wspomniany 1764 r., wydzierżawił 1767 r. na trzy lata wieś Plewnie w p. kal. od Antoniego Kawieckiego (ib. 204/5 k. 61). Od Franciszki Jackowskiej, wdowy po Andrzeju Kiedrzyńskim, i od jej synów wziął 1773 r. zastawem połowę wsi Strzegowy (ib. 209/13 k. 150, 151). Dzierźawca połowy wsi Ociąż w l. 1774-1775 (ib. 214/16 k. 207, 258). Od Wojciecha Koszutskiego wziął w zastaw 1774 r. za 70.000 zł Lutynię (ib. k. 112). Mąż Marianny Kiedrzyńskiej, córki Andrzeja i Franciszki Jackowskiej, około 1764 r. Tradycyjnym posesorem Ociąża był jeszce 1784 r. (ib. 224 k. 300v, 301). Wraz z żoną 15 V 1784 r. sprzedali dobra Wszołowo, Jankowo i Ordzino za 137.000 zł Weronice Krzyckiej, 1-o v. Mycielskiej, 2-o v. Stefanowej Garczyńskiej (ib. k. 12, 308), ale 1788 r. Marcin nazywany nadal dziedzicem Wszołowa i Jankowa (ib. 228 k. 372). Syn Józef, o którym niżej. Córki: Marianna, w r. 1786 żona Piotra Passenty Kiedrowskiego, dziedzica Popowa, zmarła w Borucinie 5 III 1848 r., mając lat 80, Franciszka Joanna Klara, ochrzcz. 10 VIII 1781 r. (LB Gostyczyna).

Józef, syn Marcina i Kiedrzyńskiej, ur. ok. 1764 r., prawnuk Zygmunta i Rudnickiej, odstąpił 1788 r. od kontraktu zastawnego względem dóbr Siewieruszki, sprzedanych Wawrzyńcowi Zabłockiemu (I. Kal. 228 k. 372). Mąż Elżbiety Zabłockiej, którą przeżył, umarł na suchoty 24 II 1828 r. (LM Krotoszyn).

Michał, syn Walentego i Stawiskiej, wspomniany w r. 1768 (I. Kal. 204/5 k. 79), mąż t. r. Salomei Kawieckiej, skwitował w r. 1769 Antoniego Kawieckiego, łowczyca dobrzyńskiego, z 10.000 zł na poczet posagu swej żony. Był sam wtedy zastawnym posesorem wsi Kuszyn i pustki Jaszczurowo w p. kal., dziedzicznych tegoż Kawieckiego (ib. 209/13 k. 33v). W 1780 r. z tą Salomeą, występującą jako córka Mateusza, komornika sieradzkiego, i Agnieszki Niwskiej, spisał wzajemne dożywocie (ib. 220 k. 353). Wydzierżawił 1788 r. Potarzycę za 23.000 zł od Stefana Szczytnickiego, pułkownika wojsk koronnych (ib. 228 k. 428). Salomea umarła mając lat 90 w Lutyni 3 I 1821 r. (LM Lutynia). Synowie: Ambroży Sylwester, ur. 7 XII 1776 r. (LM Sobótka), i Józef, o którym niżej. Córki: Teresa, ur. w Orpiszewku, ochrzcz. 25 XI 1768 r., Rozalia, ur. tamże, ochrzcz. 6 IX 1770 r. (LB Janków), Małgorzata, pochowana 23 VI 1774 r. (LM Janków), Konstancja Ludwika, ur. 1774 r., zmarła mając półtora roku 21 X 1775 r. (LB i LM Sobótka), Marianna, ur. 8 XII 1776 r., Petronela, ochrzcz. 31 V 1783 r. (LB Sobótka). Zapewne ta to Petronela 26 IV 1808 r. podawała do chrztu córkę Piotra i Marianny z B-ch Kiedrowskich (LB Droszew).

Józef Wincenty, syn Michała i Kawieckiej, ur. ok. 1777/78, zaślubił 20 VII 1806 r. Józefę Otuską, wdowę po Joachimie Kurcewskim, dziedziczkę Lutyni, podającą swój wiek na lat 40 (LC Lutynia). Józef umarł w Krotoszynie 19 V 1852 r., pochowany w Lutyni. Żona jego zmarła w Lutyni 16 X 1846 r., mając lat 81 (LM Lutynia). Zob. tabl. 3.

W bliskim stosunku genealogicznym z powyższymi pozostawać musiał Florian "Prus B.", dzierżawca Gałązek 1824 r. (LB Droszew), kolonii Sieraszewice 1828 r., Tłokini (LB Ostrów), dziedzic Jankowa w l. 1830-1851, zmarły w Jankowie 23 I 1851. w wieku 52 lat (LM Sowina Kośc., LM Kuczków). Zaślubił 3 VI 1827 r. Rozalię Bronikowską, kalwinkę (LC Droszew). Synowie: Tadeusz, ur. 4 XII 1830 r. w Bliżankach (LB Droszew) zmarły w Jankowie 25 I 1832 (LM Kuczków), Przemysła, o którym niżej, córka Ludgarda Joanna, ur. w Droszewie 21 V 1828 r. (LB Droszew), wyszła 26 XI 1851 r. w Kuczkowie za Rudolfa Radzimińskiego, z Rajska w Król. Pol.

Przemysław, syn Floriana i Bronikowskiej, ur. ok. 1830, dziedzic Jankowa w p. pleszew., gdzie go widzimy w l. 1854 i 1855 (LC Srem), nazwany 1868 r. byłym dzierżawcą Chyb, w l. 1874-78 dziedzic Wojciechowa (LB Sw. Marcin, Pozn.). Ożenił się 3 V 1853 r. z Klementyną Pomorską, córką Franciszka i Antoniny z Przyjemskich, dziedziców Chyb, ur. ok. 1825 r. (LC Kiekrz), zmarłą w Wojciechowie 16 VI 1874 r., w wieku lat 48, pochowaną w Jaraczewie (LM Jaraczew; Dz. P.). Przemysław żył jeszcze 25 VI 1883 r. Synowie: Bronisław, Kazimierz i Mieczysław, Córka Wiktoria Antonina Julianna, ur. w Chybach 19 VI 1855 r. (LB Kiekrz) zmarła 31 III 1868 r. na suchoty, w Poznaniu (LM Sw. Maria Magd. Pozn.).

@tablica:Bogdańscy h.Prus III 3.

1. Bronisław Stefan (Szczepan Bronisław), syn Przemysława i Pomorskiej, ur. w Jankowie 1854 r., ochrzcz. z wody 3 VIII (LB Kiekrz; LB Kuczków), żył jeszcze 1874 r.

2. Kazimierz Antoni, syn Przemysła i Pomorskiej, ur. w Chybach 13 VI 1856 r. (LB Kiekrz), żył jeszcze 1784 r.

3. Mieczysław Stanisław, syn Przemysława i Pomorskiej, ur. w Chybach 2 XI 1859 r. (ib.), zmarł w Bukowcu 25 VI 1883 r. (Dz. P.). Zawiadamiali o zgonie ojciec i brat. Zob. tabl. 4.

Ferdynand Kazimierz z Bogdan, syn zmarłego Jana, zapisał w r. 1700 sumę 2.000 zł Piotrowi B-mu, synowi Piotra (I. Kal. 154 s. 215). Małżonkowie Franciszek i Petronela chrzcili 24 VII 1704 r. swego syna Rafała Wawrzyńca (LB Siemianice). Jan, cześnik latyczowski, mąż Elżbiety Żochowskiej, wdowy 1-o v. po Drozdowskim, bezdzietnej, nie żyjącej już w 1712 r. (I. Kon. 73 k. 126). Jan, chrzestny 12 III 1714 r. (LB Cielcza). Konstancja i jej mąż Mikołaj Sulimirski nie żyli już oboje 1716 r. Jakub, mąż Marianny Tarchalskiej 1720 r. (I. Kal. 161 s. 550).

@tablica:Bogdańscy h.Prus III 4.

Franciszek, mąż Teresy Dąbrowskiej 1729 r. Ich synowie: Ignacy, miecznik sochaczewski 1763 r. (ib. 204/5 k. 176), i Bartłomiej. Ów Bartłomiej (Ludwik Bartłomiej) spisywał 1729 r. wzajemne dożywocie z żoną Marianną Mirowską, córką Jana i Heleny Woropajówny (ib. 167 s. 1). Ten to Bartłomiej, b. administrator Radlina, posesor Staniewa w p. sier., zmarł 28 VI 1733 r., pochowany u Bernardynów w Koźminie (LM Koźmin; LM Wilkowyja). Jego syn Jan zmarł trzeciego dnia po ojcu (Arch. Bern., W. 50). Owdowiała Marianna z Mirowskich wydzierżawiła 1736 r. od Piotra Sapiehy, stolnika w. lit., wieś Staniew i połowę wsi Sokołowo w p. pyzdr. (I. Kal. 171/3 s. 161). Wyszła powtórnie 27 XI 1737 r. za Franciszka Koszutskiego (LC Koźmin), który przed ślubem zapisał jej 10.000 zł (W. 86 k. 71). Oboje żyli jeszcze 1748 r. (I. Kal. 185/9 k. 180). Występował jako wdowa po raz drugi 1753 r. (ib. 196/8 k. 189). Nie żyła już 1771 r. (ib. 209/13 k. 42). Prócz syna Jana, o którym wyżej, był jeszcze inny syn, Apolinary, wspomniany 1748 r., który musiał również umrzeć młodo i bezdzietnie, bo w r. 1763 mowa o Bartłomieju Ludwiku B-m jako o bezdzietnym (ib. 204/5 k. 176). Pomarli więc dziećmi jeszcze inny syn Stanisław Antoni, ochrzcz. 17 I 1726 r., i córka Zofia Leonora, ochrzcz. 18(16?) VI 1729 r. (LB Radlin).

Marianna, żona Felicjana Koszutskiego, nie żyła już 1731 r. Rafał, 1738 r. mąż Katarzyny Masłowskiej, córki Jana i Jadwigi Baranowskiej (G. 97 k. 196v). Ur. Jan, dr. med. w Gnieźnie, mąż Katarzyny Jagoszyńskiej, miał z niej synów: Tadeusza Epifaniusza, ochrzcz. 19 III 1739 r., Macieja Józefa, ur. 25 II 1743 r., oraz córkę Justynę Juliantę, ur. 18 IX 1748, zmarłą 30 VI 1754 r. Jako ojciec chrzestny występował w Gnieźnie 23 III 1745 r. Benedykt Franciszek (LB i LM Św. Trójca, Gniezno). Panna Katarzyna z dworu wielichowskiego, chrzestna 1745 i 1747 r. (LB Wielichowo). Marianna, żona Jana Pruszkowskiego, nie żyjącego 1748 r. Józef i Wiktoria, rodzice Marianny Teresy, ur. w Siedmiodrogowie, ochrzcz. 27 XII 1749 r. (LB Borek). Antoni i Marcjanna z Pawsławskich(?), rodzice Pawła, który żeniąc się 1756 r. z Rozalią Roszkowską (Reczkowską, Reszkowską?), córką Jana i Ewy Rylówny, wdową 1-o v. po Józefie Bogusławskim, dostał od niej krótko przed ślubem, 5 II, zapis 1.500 zł (I. Kon. 78 s. 961; 79 k. 6). Katarzyna zaślubiła przed 30 IV 1761 r. Kazimierza Jarzębowskiego, ekonoma w Szczuczynie koło Szamotuł. Piotr, nie żyjący 1764 r., ojciec Piotra, dziedzica Strzydzewa, też wtedy nie żyjącego, po którym córka Katarzyna, wówczas żona Piotra Mostowskiego (I. Kal. 204/5 k. 135). Oboje Mostowscy nie żyli już w 1785 r. Ignacy świadkował 15 IX 1766 r. (LC Św. Trójca, Gniezno). Ewa i jej mąż Marcin Kieszkowski oboje już nie żyli 1773 r. Jan i Antonina z Wolskich rodzice Stanisława zmarłego w wieku lat 4, w r. 1778, pochowanego 4 XII, i Franciszka Ksawerego Andrzeja, ur. w Ostrzeszowie, ochrzcz. 3 XII 1776 r. (LM i LB Ostrzeszów). Franciszek, ur. ok. 1776 r., a więc najprawdopodobniej identyczny z powyższym zaślubił 11 II 1800 r. w Koninie koło Lwówka Ludwikę Cybulską, córkę tamtejszego ekonoma (LC Pniewy). Sam kolejno ekonom w Wąsowie potem w Michorzewku. Ludwika z Cybulskich umarła 14 IX 1810 r. w wieku lat 35. Z niej synowie: Jan Nepomucen, ur. 10 IV 1807 r., zmarły 15 II 1812 r., Antoni, ur. w Michorzewku 15 I, zmarły 12 IX 1810 r., córka Nepomucena, ochrzcz. 11 V 1802 r. (LB i LM Michorzewko). Czy nie ten sam ur. Franciszek, ekonom w Rudkach, potem w Ostrorogu, zmarły 10 II 1829 r., w wieku lat 53 i jego żona sław. Michalina Kapelska (byłaby to więc druga żona), rodzice Emilii, ur. w Rudkach 15 V 1813 r. (ta metryka dopisana znacznie później), Jana Teodora, ur. 13 X 1819 r., Antoniego, zmarłego w Ostrorogu 17 V 1823 r., jako dziecko jednoroczne, i Teofili, ur. w Ostrorogu 23 IV 1823 r. (LM i LB Ostroróg).

Jan, mąż Marianny z Kamińskich, córki Franciszka i Marianny Brzozowskiej, występował wraz z tą żoną w l. 1780-86 (G. 107 k. 47; P. 1363 k. 487v). Ona, już wdowa, zamieszkała w M. Gutowie, wraz z Józefem B-m w r. 1817 podawała do chrztu córkę Stanisława Wybieralskiego i Weroniki z B-ch (LB Września). Jan, mąż Rozalii z Trzcińskich, wdowy 1-o v. po op. Wacławie Bielachowiczu, mieszczaninie kaliskim, który nabyte 21 I 1785 r. od pierwszego męża dwa domy w Kaliszu, jeden na przedmieściu Toruńskim, drugi na ulicy Zamkowej, sprzedała 1786 r. za 2.018 zł swemu drugiemu mężowi (I. Kal. 225 k. 3; 226 k. 357). Ur. Zofia B., mieszkanka Swarzędza, zaślubiła 19 VII 1786 r. uczc. Antoniego Jarnuszkiewicza, ekonoma swarzędzkiego (LC Swarzędz). Marianna zaślubiła w Mikorzynie 24 IX 1787 r. Tomasza Wodzińskiego, ekonoma w Tokarzewie. Jan, po którym wdową była 1788 r. Franciszka z Dzierzbickich, córka Jana i Marianny Chmielewskjiej (Py. 164 k. 913). Walenty, mąż Julianny z Pruskich, nie żyjącej już 1788 r. (I. Kon. 84 k. 39v). Bonaqwentura, po którym wdowa Ludwika z Turskich w imieniu własnym i nieletnich dzieci kwitował 1791 r. Bajkowskiego, wiceregenta ziemskiego kaliskiego, dziedzica wsi Głoski, z prowizji od sumy 6.000 zł zapisanej na tych dobrach zmarłemu Andrzejowi B-u, sędziemu ziem. kaliskiemu (I. Kal. 231 k. 455). Czyżby ów Bonawentura był jednym z synów sędziego? Antoni, 1792 r. mąż Tekli z Raczkowskich, córki Piotra i Heleny Leskiej (G. 117 k. 162v).

Józefa z Korytkowskich B-a, matka chrzestna syna Piotra Kiedrowskiego i Marianny z B-ch 27 V 1802 r. (LB Droszew). Chyba ta sama pani Józefa chrzestna 31 V 1803 r. (LB Nowe Miasto). Panna Salomea, z Wybranowa, mająca lat 23, poślubiła 13 VIII 1803 r. Wincentego Radzikowskiego z Warszawy (LC Sw. Marcin, Pozn.). Ur. Michał, ogrodnik, i Katarzyna z Kolskich, rodzice Franciszka, ur. w Kobylnikach, ochrzcz. 24 IX 1805 r. (LB Obrzycko). Petronela wyszła przed 18 IV 1805 r. za Józefa Kiedrzyńskiego, dzierżawcę ostrzeszowskiego. Panna Katarzyna, wyszła 12 I 1817 r. za Stefana Grodzkiego, ekonoma w Rybnie. Liczyła lat 26. Wśród Swiadków był jej brat Jan B. (LC Kiszkowo). Marianna z Psarskich B-a dziedziczka Myślniewa, chrzestna 25 XI 1817 r., zmarła tamże jako wdowa 10 I 1840 r., w wieku lat 73 (LB i LM Kobyla Góra). Ur. Marcin ze wsi Poddębice w Król. Pol., "persona vagabunda" i "mente captus", mający 50 lat, umarł 19 IV 1820 r. (LM Czermin). Magdalena zaślubiła przed 8 IV 1820 r. Klemensa Wachowskiego.

Ur. Teodor, "stanu szlacheckiego", dzierżawca folwarku Masłowszczyzna, występujący też i jako komornik, czasem wyrobnik w "Kolkach", zmarły w Kolonii Kaliszkowice Kaliskie 10 II 1837 r., mąż Antoniny Cichowiczówny "stanu chłopskiego", miał z niej syna Franciszka zmarłego 23 III 1820 r. jako jednoroczne dziecko oraz córki: Mariannę, ur. w Kaliszkowicach 29 I 1821 r., trzymaną do chrztu przez pannę Leonię B-ą, i Domicelę, ur. tamże 20 V 1833 r. (LB i LM Kotłow). Ur. Józef, komornik, wyrobnik, z żony Marianny z Kędziów (Kędzianki) miał synów: Antoniego, zmarłego w Kaliszkowicach Kaliskich 4 IV 1820 r., jako jednoroczne dziecko, Michała Mateusza, ur. tamże 2 X 1829 r., i Walentego, zmarłego 28 IX 1838 r. w wieku lat trzech. Córki: Marcjanna, zmarła 1 I 1823 r., mająca sześć lat, Konstancja, ur. tamże 15 I 1821 r., Karolina, zmarła 4 I 1824 r., Marianna, ur. tamże 2 II 1833 r. Konstancję trzymał do chrztu wspomniany wyżej Teodor B., dzierżawca folwarku, Mariannę Antoni i Eleonora B-cy (LB i LM Kotłów).

Nepomucena przed 9 III 1829 r. wyszła za ur. Walentego Nidzierowicza(?), wójta w Broniszewicach. Maria, zamężna pułkownikowa Skoroszewska, zmarła 2 VIII 1864 r., pochowana w Brzeziu (Dz. P.). Maria zaślubiła w Poznaniu 1 X 1875 r. Wincentego Urbańskiego (Dz. P.). Mieczysław zmarł 25 VI 1883 r. w Bukowcu w Prusach, o czym zawiadamiał ojciec i brat (ib.). Jan umarł 11 III 1884 r. w 36-ym roku życia (ib.).

>Bogdaszewska Izabela, w r. 1737 wdowa po Adamie Sierzputowskim (Ws. 86 k. 49v). Byli B-cy h. Jastrzębiec w z. czerskiej i na Litwie (Boniecki).

>Boglewscy h.Jelita z Boglewic w z. czerskiej. Jan, mąż Doroty, wdowy 1-o v. po Hieronimie Dobrogoście Gostomskim, która oprawę 600 kop gr. daną sobie przez pierwszego męża na wsiach Graboszewo, Krąpkowo i Unia w p. pyzdr., dała 1533 r. w dożywocie drugiemu mężowi (P. 1393 k. 550v). Zofia, w l. 1570-78 wdowa po Franciszku Russockim, kasztelanie nakielskim. Jadwiga, w r. 1618 żona Andrzeja Całowańskiego. Teresa, żona 1-o v. Jana Mniewskiego, kasztelana konarskiego łęczyckiego, 2-o v. 1694 r. Macieja z Mierosławic Gąsiorowskiego, starosty radziejowskiego.

>Bogołomscy z Bogołomi w p. przedeckim. Grzegorz, nie żyjący w r. 1612, ojciec Macieja (I. Kal. 68 s. 351). Żona tego Macieja, Katarzyna Bielicka Kośmidrówna, córka Jakuba z p. łęczyc., kwitowała w r. 16o1 swych braci z dóbr pozostałych po rodzicach (I. Kal. 67 s. 414). W r. 1602 Maciej oprawił tej żonie posag 1.000 zł (I. i D. Z. Kal. 28 k. 100v). Wraz z nią 1612 r. skwitowany przez Elżbietę z Radzickich wdowę Mieszkowską z 400 zł dzierżawy wsi Szadek (I. Kal. 78 s. 187). W r. 1617 małżonkowie spisali wzajemne dożywocie, a Katarzyna sprzedała za sumę 20.000 zł bratu swemu Jakubowi Bielickiemu części w Borzęciczkach, Gałązkach, Mycielinku, odziedziczone po wuju Macieju Sulmowskim (P. 998 k. 551v; 1610 k. 499, 500). Maciej od Wojciecha Mycielskiego kupił w r. 1618 za 9.000 zł części w Nieniewie Wielkim i w pustkach Nieniewko i Ostrów w p. kal. (R. Kal. 9 k. 121v). T. r. kupił inne części w Nieniewie i Nieniewku za 2.000 zł od Stanisława Nieniewskiego Gizy (Py. 47 k. 278). Części Nieniewa i Nieniewka sprzedał w r. 1621 za 11.000 zł Janowi Gorzewskiemu (ib. luzy na końcu). Bugrabia ziemski kaliski w l. 1623-24 (ib. 1o k. 134, 319), nie żył już w r. 1626 (P. 1o16 k. 196; W. 36 k. 390). Bielicka w r. 1630 występowała jako wdowa w imieniu własnym i swych synów: Marcina, Chryzostoma i Macieja (P. 1023 k. 865v). W r. 1633 była już wdową i po drugim mężu, Macieju Borkowskim. Sprzedała wtedy Wojciechowi Mycielskiemu za 21.000 zł części wsi Kakawa (R. Kal. 11 k. 557v). Tego drugiego męża zamordowała do współki ze swym synem Chryzostomem. Żyła jeszcze w r. 1644 (P. 169 k. 424v). Nie żyła już w r. 1655 (Py. 151 s. 25). Córki Macieja i Bielickiej, Marianna, żona 1-o v. w r. 1624 Kaspra Bawczowskiego z p. sier., 2-o v. w l. 1627-35 Piotra Biestrzykowskiego, Barbara w r. 1633 żona Mikołaja Brzeżańskiego, Katarzyna i Zofia, niezamężne 1636 r. (P. 1033 k. 416v). Synowie: Marcin, Chryzostom, Samuel i Maciej. O Samuelu wiem tylko to, iż żył w r. 1626 a w r. 1630 przemilczany w transakcji matki, zapewne już nie żył. Maciej występował w l. 1626-41 (P. 1016 k. 137v; P. 1043 k. 383v; N. 66 k. 10).

1. Marcin, syn Macieja i Bielickiej, mąż w r. 1623 Małgorzaty Baszkowskiej, wdowy 1-o v. po Zygmuncie Krzyckim, sędzim ziemskim wschowskim, spadkobierczyni brata Wojciecha Baszkowskiego (P. 1012 k. 827), żył z nią jeszcze w r. 1626 (Py. 143 k. 56v). T. r. Małgorzata umarła, a Marcin t. r. zaślubił Teofilę z Sielca Witosławską, córkę Stanisława i Katarzyny Boruckiej, wdowę 1-o v. po Krzysztofie Słupskim (P. 153 k. 1010; 1016 k. 124v). Marcin, zabity przez Andrzeja Przecławskiego, nie żył już w r. 1631, kiedy wspomniane dzieci jego, Jan i Teresa, pozostające pod opieką stryja Chryzostoma (N. 66 k. 199v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1647 (P. 172 k. 172). Córka Teresa niezamężna 1636 r. (P. 1033 k. 416v) była w r. 1647 żoną Seweryna Czechowskiego. Syn Jan żył jeszcze w r. 1636 (P. 161 k. 1004).

2. Chryzostom (Krzysztof?), syn Macieja i Bielickiej, w r. 1631 opiekun dzieci brata Marcina (N. 166 k. 199v). Do współki ze swą matką zamordował ojczyma Borkowskiego. Skwitowany został w r. 1636 przez brata zamordowanego Macieja, Wojciecha Borkowskiego, z peny infamii (P. 1033 k. 134). Żył jeszcze w 1644 r. (P. 169 k. 424v). Zob. tablicę.

@tablica:Bogołomscy

Wojciech, pisarz grodzki brzeski kujawski w l. 1625-31 (I. Kon. 44 k. 204v; 46 k. 235). Wojciech, syn zmarłego Jana, występował w r. 1629 (ZTP 28b s. 2266). Stanisław, syn zmarłego Jana, 1639 r. (ib. 29 s. 934).

Jan i Florian, bracia. Ten ostatni mąż Reginy Maniszewskiej, córki opatrznego Macieja i Reginy Kruszeckiej, żony 1-o v. opatrznego Nowickiego, 2-o v. Macieja Machnackiego, nie żył już w r. 1771, a wdowa skwitowana została przez Jana B. z ruchomości pozostałych po bracie (I. Kal. 209/13 k. 27v). Wdowa, dziedziczka dworku w Kaliszu koło bramy Wrocławskiej, sprzedała ów dworek w r. 1774 za 2.000 zł sławetnym małżonkom Susłom, obywatelom kaliskim (ib. 214/6 k. 19). Żyła jeszcze w r. 1776 (ib. k. 15).

>Bogońscy, Boguńscy, chyba przybysze z Mazowsza. Hiacynt, nie żyjący już w r. 1713, ojciec Andrzeja i Stefana (I. Kal. 159 s. 34).

1. Andrzej, najpewniej identyczny z Andrzejem, synem Hiacynta, zaślubił 12 II 1697 r. Annę Potocką (LC Szczury-Górzno), córkę Ludwika i Teresy Kurcewskiej. W l. 1699-1703 mieszkali w Słaborowicach w p. kal. Anna w r. 1706 kwitowała swą matkę i brata Jana Potockiego z 1.200 zł posagu (I. Kal. 158 s. 166). W r. 1714 widzimy tę parę małżeńską w parafii golejewskiej, w l. 1716-17 w parafii jankowskiej, zaś w r. 1719 w bytyńskiej, najwyraźniej więc chodzili dzierżawami. Nie żyli już oboje w r. 1734 (I. Kon. 76 k. 499v). Ich synowie: Wojciech, ur. w Słaborowicach, ochrzcz. 23 IV 1699 r. (LB Szczury-Górzno) i inny Wojciech, ochrzcz. 11 IV 1716 r., Jan, ochrzcz. 12 VII 1717 r. (LB Janków), Walenty, ochrzcz. 5 II 1719 r., Marcin, o którym niżej. Córki: Małgorzata Magdalena, ochrzcz. 12 VII 1700 r., Dorota, ur. w Słaborowicach, ochrzcz. 28 I 1703 r. (LB Szczury-Górzno), wydana w r. 1734, krótko po 20 II, za Pawła Mroczkowskiego, Elżbieta Katarzyna, ochrzcz. 16 XI 1714 r. (LB Golejewko). Może identyczny z jednym ze wspomnianych wyżej Wojciechów był Wojciech, który 7 X 1736 r. zaślubił Mariannę Marcinkowską (LC Strzelno).

Marcin Karol, syn Andrzeja i Potockiej, sługa Zofii Kiedrzyńskiej dziedziczki Konowa(?), zaślubił w lutym 1738 r. Agnieszkę Steklińską (Saklińską?), sługę z dworu konowskiego (LC Bytyń). Potem w l. 1740-60 mieszkali w Sękowie parafii wilczyńskiej, gdzie Marcin był ekonomem. Synowie urodzeni w Sękowie: Józef, ochrzcz. 16 III 1740 r., Stanisław Florian, ur. 8 V 1744 r., Piotr Paweł, ochrzcz. 4 VII 1748 r., Alojzy Jan, ur. 21 VI 1750 r., bliźniaki Franciszek i Ludwik, urodzeni 12 IX 1762 r., Sykstus Konstanty, ur. 28 III 1758 r., Karol Marcin, ur. 2 XI 1760 r. Córki porodzone też w tej wsi: Jadwiga Teresa, ochrzcz. 15 X 1742 r., zap. identyczna z Jadwigą wydaną przed 30 XII 1771 r. za Wojciecha Grzegorzewskiego, ekonoma z Susin. Marianna, ochrzcz. 14 IX 1745 r., Elżbieta, pochowana 19 VII 1746 r., Petronela Elżbieta Magdalena Antonina, ochrzcz. 10 VIII 1755 r. (LB i LM Wilczyna). Marcin Karol nie żył już w r. 1780, kiedy synowie jego: Józef, Ludwik, Konstanty i Franciszek, w imieniu własnym i nieletniego brata Nepomucena (nie znam daty jego urodzenia) mianowali brata Stanisława plenipotentem do windykowania spadku po zmarłej ciotce Dorocie Mroczkowskiej (P. 1357 k. 366). Występowali ci wszyscy synowie i w r. 1781 (I. Kal. 221 k. 292). Chyba ten sam Józef, chrzestny 16 VI 1790 r. (LB Sw. Marcin, Pozn.). Konstanty żył jeszcze w r. 1789 (G. 115 k. 80).

2. Stefan, syn Hiacynta, występował w r. 1713 (I. Kal. 159 s. 34). W r. 1714 mąż Heleny Olszewskiej, wdowy 1-o v. po Aleksandrze Pawińskim (ib. 161 s. 1). Ożenił się z nią chyba już w r. 1711, kiedy to ona, jako wdowa, zapisała mu 1.000 zł (ib. s. 281). Stefan, może ten sam, ożenił się ponownie 18 IX 1725 r. z Jadwigą Grudziecką, wdową 1-o v. po Stanisławie Chwalęckim (LC Droszew). Oboje żyli jeszcze w 1742 r. (I. Kal. 178/80 s. 292). Zob. tablicę.

@tablica: Bogońscy

Krystyna B. z Gałązek W. 1704 r. matka chrzestna syna Kazimierza Gałęskiego (LB Droszew). Paweł i Rozalia, rodzice Kaspra Wojciecha, ochrzcz. 6 I 1730 r. (LB Katedra, Gniezno). Kazimierz, stolnik nurski, w r. 1743 mąż Elżbiety Ciecierskiej, córki Stanisława, podczaszego chełmińskiego, i Apolonii Kossakowskiej (Kc. 139 k. 368v). Jadwiga, w l. 1748-84 żona Bartłomieja Zaborowskiego, komornika zakroczymskiego nie żyli oboje 13 VII 1801 r.

>Boguccy z Bogucic w p. kal. Niesiecki pisał o Boguckich h. Abdank, przytaczając jednak pod tym herbem jedną tylko osobę, to jest Stanisława, kasztelana sądeckiego, który był w rzeczywistości Boguskim h. Rawicz. Boniecki, powołując się na "heraldyków", których bliżej nie określił, herb Abdank dał Boguckim z p. kaliskiego. W. Semkowicz, znalazłszy w początkach XV w. w Bogucicach w p. kal. Skarbimira, a więc imię częste wśród Awdańców, złączył to z informacją Niesieckiego, nie zastanawiając się bliżej nad jej istotną wartością, i przyjął za pewnik, że Skarbimir był protoplastą Boguckich h. Awdaniec (W. Semkowicz Ród Awdańców, Poznań 1920). Jednak przypuszczalnie z Bogucic tych wiodło się kilka rodzin i, jeśli nawet owego Skarbimira przyjmiemy za Awdańca, nie mamy danych na to, by wszystkich innych tamtejszych dziedziców uważać za jego potomków lub krewnych po mieczu.

Skarbimir z Bogucic świadkował w Kaliszu w l. 1409-14 (Ulanowski, Wybór zapisek kaliskich, nr 3, 16, 569). Katarzyna z Bogucic miała w r. 1423 sprawę z Małgorzatą, wdową po Janie z Grodzielca (Z. Kal. 12 k. 40). Wyszota z Bogucic część dziedziczną w tej wsi oraz część zastawną, trzymaną za sumę 20 grz., wyderkowł w r. 1445 małżonkom Zdzieszkowi i Agnieszcze, sołtysom a dawniej dziedzicom w Skarszewie, biorąc od nich dwa łany sołeckie we wsi Gaszewo(?), ocenione na 40 grz. i dopłatę 100 grz. (P. 1379 k. 95v). Temu Wyszocie w r. 1446 nazwanemu już "niegdy z Bogucic" Zdzieszek złożył należne 10 grz. (Py. 11 k. 28). Żoną Wyszoty była 1445 r. Agnieszka. Jego syn Piotr nazwany wtedy niedzielnym, a córka Jadwiga, żona Klemensa z Kęszyc, otrzymała t. r. od ojca posag 60 grz. (I. Kal. 3 k. 151v, 151).

Wspomniany Zdzieszek cz. Zdzesław z Bogucic wraz ze swym synem Janem zapisał 1447 r. op. Jaśkowi, obywatelowi kaliskiemu, trzy i pół grzywien (ib. 4 k. 78), a od Jaśka z Głosek brał t. r. zastawem na siedem i pół grzywien czwartą część w Głoskach (ib. k. 159v). Na połowie Bogucic oprawił w r. 1448 żonie swej Agnieszce posag 250 grz. (P. 1380 k. 30v). Żyła ona jeszcze w r. 1454 (Py. 11 k. 154v). Zdzesław wraz z niedzielnym synem Janem w r. 1456 część ich w Bogucicach sprzedał Janowi z Kaczek, słudze ks. Ubysława z Piątku, plebana tamże (ib. k. 244). Żył jeszcze 1457 r. (ib. k. 64v). Jan, syn Zdzesława, kwitował w 1448 r. Andrzeja z Koźmina o 40 grz. posagu żony swej Doroty (I. Kal. 4 k. 184v). Ta Dorota w 1456 r. kasowała oprawę 100 grz. swego posagu na Bogucicach na rzecz Jana z Kaczek (ib. 5 k. 86). Jan B. i Dorota, rodzice Barbary i Małgorzaty, które w r. 1462 wraz ze swą matką nabyły sposobem wyderkafu za 70 grz. od Jana z Bieniewa cztery łany roli w Będzieszynie w p. kal. (P. 1384 k. 100).

Zofia, żona Piotra z Bogucic, kwitowała w 1445 r. Mikołaja z Międzyborza z uiszczenia półtorej grzywny (Py. 11 k. 267v). Ten Piotr z synem swym niedzielnym Marcinem kwitował 1449 r. Tumilina z Dobrzycy z długu (Py. 11 k. 176v). Ten sam może Marcin z Bogucic na połowie części tej wsi oprawił 1463 r. posag 30 grz. żonie swej Małgorzacie (P. 1384 k. 357v). Bracia Piotr i Jan z Bogucic ręczyli 1449 r. za szl. Mikołaja Gotartowskiego, mieszczanina w Stawie, iż będzie on żył w pokoju z Mikołajem z Bogucic. Takie same poręczenie dali Grzymka i Stefan z Bogucic (Z. Kal. 12 k. 139v). Pani Grzymka z Bogucic ręczyła 1454 r. za Stefana, że uisci jedną grzywnę Stanisławowi z Poklękowa (I. Kal. 5 k. 150). Wspomniany tu Stefan z Bogucic na połowie części swej w tej wsi oprawił w 1449 r. posag 12 grz. żonie Dorocie (P. 1380 k. 85v). Była to Dorota z Kotarbów. Oboje żyli jeszcze w r. 1465 (I. Kal. 1 k. 312). Jan B. w 1466 r. kupił od Macieja z Jaroszewic części Bogucic, dając w zamian części Jaroszewic i dopłacając 50 grz. (P. 1384 k. 223v).

W drugiej połowie XV wieku żyli bracia niedzielni Jan i Maciej z Bogucic. Z nich Maciej, dziedzic w Bogucicach, na połowie swych dóbr w tej wsi oprawił w 1469 r. posag 50 grz. swej żonie Małgorzacie (P. 1385 k. 50), wezwany do tego przez jej ojca Pełkę z Korytkowa (I. Kal. 2 k. 64v). Małgorzata była 1-o v. żoną Stanisława ze Skarszewa (ib. k. 134, 155). Maciej t. r. od Jana Kaczkowskiego i jego stryja Wawrzyńca zw. Rusek kupił za siedem i pół grzywien ich część w Bogucicach (ib. k. 72), zaś w r. 1472 część tamże za 20 grz. od Macieja Kwysza(!) z Jastrzębnik (ib. k. 221v). Oboje z żoną zobowiązali się w r. 1472 uiścić córce jej z pierwszego męża Annie 14 grz. (ib. k. 227v), a w r. 1475 ponowili to zobowiązanie (ib. k. 341v). Maciej w 1477 r. brał zastawem od Macieja z Jastrzębnik za 7 grz. dwa łany puste w Jastrzębnikach (ib. k. 492), do których 1480 został intromitowany (ib. 3 k. 18). Obaj bracia niedzielni, Jan i Maciej, w r. 1494 nabyli za 150 grz. wyderkafem od Jakuba Smyrzyńskiego części Racędowa i Jarnołtowa, poczem Maciej na tej sumie oprawił 40 grz. posagu swej żonie Małgorzacie, córce Pełki Korytkowskiego (P. 1383 k. 52, 52v). Jan,już wtedy burmistrz bydgoski, i Maciej całe swe części w Bogucicach i dwa łany w Jastrzębnikach sprzedali 1495 r. za 300 grz. Dawidowi ze Strzeszkowic (ib. k. 68; I. Kal. 4 k. 307). Maciej był w r. 1497 dziedzicem w Jarnołtowie i poręczyciele (między nimi inny Maciej z Bogucic) ręczyli wówczas za niego, iż będzie żył w pokoju z dziedzicami z Godziątkowa (ib. k. 508). W r. 1499 Jan, obywatel bydgoski skwitował wspomnianego wyżej Dawida, pisanego już z Bogucic, z głowy brata Macieja i z całej części ojczystej w Bogucicach (ib. 5 k. 114). T. r. dokonał działu Jarnołtowa i Racędowa z owdowiałą bratową Małgorzatą Maciejową (ib. k. 139). Ostateczna ugoda działowa stanęła 15o1 r. (ib. k. 237). T. r. skwitował Jan synów zmarłego już Dawida (ib. k. 237v). Małgorzata, wdowa po Macieju, występowała w 1505 r. przeciwko Andrzejowi Racędowskiemu o wygnanie jej z oprawy w Racędowie (ib. 6 k. 88v), a w r. 15o6 zobowiązała się wyderkowć za 20 grz. swą oprawę Janowi Kobylińskiemu (ib. k. 118v). Posag 40 grz. oprawiomy na Jarnołtowie i Racędowie wyderkowała 1513 r. Stefanowi z Jarnołtowa Sulimowskiemu (I. I D. Z. Kal. 2 k. 17v).

Wawrzyniec z Bogucic część tej wsi odziedziczoną po swym bratanku Janie, obciążoną oprawą Barbary, wdowy po tym Janie, zobowiązał się w r. 1471 rezygnować za 20 grz. Pawłowi z Kaczek Pośrzednich (I. Kal. 2 k. 178). Mikołaj wraz ze swą żoną Anną, dziedzice w Bogucicach, zastawili 1483 r. połowę części w tej wsi Maciejowi Zdzynickiemu ob. ze Stawiszyna, i żonie jego Katarzynie (I. Kal. 3 k. 142).

Stanisław część placu z zabudowaniami w Bogucicach sprzedał w r. 1477 za 2 grz. Annie, żonie Wacława z Bogucic (P. 1386 k. 88). Może to ten sam Stanisław kupił w 1489 r. za 9 grz. od Grzegorza z Poklękowa część w Poklękowie w p. kal. (P. 1387 k. 113v). Stanisław B. w 1493 r. siostrzeniec Doroty, żony op. Wojciecha Gwizdona, obywatela konińskiego, dziedziczki w W. Wardężynie (I. Kon. 1 k. 222).

>Boguccy h. Oksza. Wyszli ze Strzeszkowic, nie wiem jednak, czy z wsi tej nazwy położonej koło Opoczna, czy z drugiej w pobliżu Jędrzejowa, czy wreszcie z trzeciej koło Lublina. Dawid ze Strzeszkowic w r. 1495 wziął w zastaw od braci Jana, burmistrza bydgoskiego, i Macieja ich części w Bogucicach i dwa łany w Jastrzębnikach za 300 grz. (P. 1383 k. 68; I. Kal. 4 k. 3o7). Dawid wraz z żoną Katarzyną, dziedzice w Bogucicach, zastawili w 1497 r. łan osiadły w tej wsi za 8 grz. ks. Mikołajowi, altaryście w Pamięcinie (ib. k. 528v). W r. 1499 został skwitowany przez wspomnianego Jana z Bogucic z głowy jego brata Macieja, którego najwidoczniej zamordował, i z całej jego części w Bogucicach (ib. 5 k. 113). Począł się pisać z Bogucic. Żona jego Katarzyna była rodzoną siostrą Andrzeja i Jana z Wielkiego Skarszewa, którzy w r. 1498 zapisali Dawidowi 20 grz. posagu (ib. k. 25). Dawid żył jeszcze w 1499 r. (ib. k. 89v, 113), nie żył już 1501 r., kiedy Jan B. skwitował jego synów Dawida, Wojciecha, Jana, Stanisława i Macieja (ib. k. 237v). W 1503 r. Wojciech, Jan i Stanisław, niedzielni dziedzice w Bogucicach, zapisali swej matce Katarzynie jej sumę posagową 60 grz. (P. 1389 k. 263). Z synów Dawida, Dawid był, jak się zdaje, przodkiem większości Boguckich wielkopolskich żyjących w późniejszych stuleciach, o nim więc będzie mowa po innych.

Wojciech, chyba identyczny z jednym z synów Dawida, na połowie części w Bogucicach otrzymanej z działu z braćmi oprawił 1522 r. 20 grz. posagu żonie swej Jadwidze, córce Jana Krczona Ciemirowskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 74). Nie żył już w 1527 r., kiedy Jadwiga, 2-o v. żona Jana Trąmpczyńskiego, oprawę swą na Bogucicach wyderkowała za 10 grz. Janowi B. (Z. Kon. 6 k. 35v).

Jan, który na połowie swej części w Bogucicach oprawił w 1524 r. 35 grz. posagu żonie Annie Kaczanowskiej, córce Stanisława (I. i D. Z. Kal. 2 k. 97), zapewne identyczny z Janem, synem Dawida, który w r. 1542 na połowie części Bogucic i dworu we wsi Werowo koło Stawiszyna oprawił 70 grz. posagu żonie swej Dorocie Przespolewskiej (ib. 6 k. 359v). Byłaby to więc jego druga żona. Zapisał jej tam 1547 r. dożywocie (ib. k. 423). Dorota umała między r. 1550 a 1559 (ib. k. 431v; I. Kal. 24 k. 137). Jan poślubił znów Małgorzatę Słomowską, córkę Jana z p. sier. której w 1560 r. oprawił 100 zł posagu na połowie dziedzicznych i wyderkafowych części Bogucic (P. 1396 k. 875). Małgorzata, jako wdowa, zawierała 1564 r. ugodę z Maciejem B. (I. Kal. 29 s. 245). Jan był bezdzietny (I. i D. Z. Kal. 6 k. 345).

Nie wiem, czy Maciej, który w 1505 r. na połowie części Bogucic oprawiał 10 grz. posaguu żonie Agnieszce Kotarbskiej (P. 1390 k. 69), był identyczny z Maciejem synem Dawida. Chyba był nim Maciej, który w r. 1546 zobowiązał się sprzedać część rodzicielską w Bogucicach bratankowi Maciejowi, synowi zmarłego Dawida (I. Kal. 9 k. 125v). Zapewne po tym to Macieju, już nie żyjącym w r. 1551, wdowa Elżbieta przed r. 1552 zastawiła część w Bogucicach Stanisławowi Rzekieckiemu "Smoluszce", w r. 1552 już nie żyjącemu (ib. 15 k. 341).

Synem jednego z braci, Wojciecha lub Macieja, synów Dawida, był Jan, który w r. 1546, jeszcze jako świecki, zobowiązał się wyderkować za 5 grz. swą część w Bogucicach rodzonemu stryjowi Janowi (ib. 9 k. 347). Już jako pleban w Zbiersku sprzedał w r. 1550 swą część w tej wsi za 100 zł bratu stryjeczno-rodzonemu Maciejowi (I. i D. Z. Kal. 6 k. 431), a w r. 1565 dał temu Maciejowi część w niej odziedziczoną po stryju Janie (ib. k. 545).

O Dawidzie, synu Dawida, wiem tylko to, że już nie żył w r. 1546. Anna, córka zmarłego Dawida, była w l. 1543-57 żoną Marcina Poklękowskiego (P. 1395 k. 39v; I i D. Z. Kal. 6 k. 489), nie wiem jednak czy to córka Dawida starszego, czy młodszego. Synem Dawida młodszego był wspomniany już Maciej, a także niewątpliwie Jakub "Białas", bowiem jego syn nazwany jest bratem stryjecznym synów Macieja, biorących też po nim spadek.

Jakub "Białas" w r. 1547 na połowie swych części w Bogucicach oprawił 40 grz. posagu żonie Agnieszce Radłowskiej (ib. k. 414v). Nie żył w 1583 r., a Agnieszka jako wdowa już i po drugim mężu, Stanisławie Jaskólskim, zapisała w 1584 r. dług 40 grz. córkom swym z pierwszego męża, Annie i Agnieszce Boguckim, i po 10 grz. córkom z drugiego małżeństwa, Jadwidze, żonie sł. Aleksego, mieszczanina z miasta Dobra, i pannie Dorocie Jaskólskim (I. Kal. 50 s. 1451). Nie wiem, czy identyczny z nim Jakub B., który w 1543 r. swą część dziedziczną w Poklękowie sprzedał Marcinowi zw. Dzierżkim (P. 1395 k. 39v). Z córek Jakuba i Agnieszki, Anna, już jako żona sł. Krzysztofa Wolskiego, mieszczanina pleszewskiego, kwitowała w 1590 r. swego brata Jana B. z dóbr po rodzicach (I. Kal. 58 s. 364).

Jan, syn Jakuba, zapisał 1583 r. dług 13 grz. Tomaszowi Poklękowskiemu "Gąsiorowi" (ib. 49 s. 337) i t. r. na połowie swych części w Bogucicach oprawił posag 250 grz. żonie Małgorzacie Łukomskiej Szeliżance (R. Kal. 5 k. 537v). Kwitowała ona 1584 r. z dóbr po rodzicach swych braci (I. Kal. 50 s. 417). Jan skwitowany 1588 r. przez stryjecznego brata Jana B. (I. Kal. 55 s. 708). Bezpotomny, żył jeszcze 1597 r. (Py. 128 k. 178v), nie żył w 1602 r., a spadek po nim brał stryjeczny brat Andrzej (Py. 131 k. 56v). Marianna przeżyła męża, ale już nie żyła w r. 1611 (G. 71 k. 109).

Maciej, syn Dawida, otrzymał 1546 r. od stryja Macieja zobowiązanie sprzedaży części Bogucic (I. Kal. 9 k. 125). T. r. jako mąż Anny Miłaczewskiej kwitował jej matkę Dorotę Miłaczewską, wdowę po Marcinie Kobylnickim zw. "Żołda", z 70 grz. na poczet 100 grz. posagu (ib. k. 350). W 1547 r. na połowie części w Bogucicach oprawił 100 grz. posagu tej żonie, tym razem nazwanej Kobylnicką (I. i D. Z. Kal. 6 k. 418v). Od stryjeczno-rodzonego brata ks. Jana nabył 1550 r. części w Bogucicach, jak również w r. 1565 (ib. k. 431; I. Kal. 9 k. 545). Na połowie części nabytych w r. 1550, zapisał t. r. dożywocie 30 grz. i jedną kopę gr, Janowi B. i żonie jego Dorocie Przespolewskiej (I. i D. Z. Kal. 6 k. 431v). Żył jeszcze 1577 r. (R. Kal. 4 k. 380), nie żył już 1584 r., kiedy owdowiała Anna Kobylnicka dostała zobowiązanie od synów Andrzeja, Jakuba i Jana (I. Kal. 50 s. 417). Córki Macieja: Anna, w l. 1577-86 żona Aleksego Godziątkowskiego, Jadwiga w 1584 r. wyszła za Macieja Naczesławskiego "Siemka" i żyła z nim jeszcze 1592 r., Zofia wyszła 1585 r. za Gabriela Pioruskiego, Małgorzata, w r. 1584 jeszcze panna (ib. s. 1449), już w r. 1586 żona Jana Olewińskiego. Synowie: Jan, Andrzej i Jakub, skwitowani zostali 1582 r. przez Tomasza Poklękowskiego "Gąsiora" z 15 grz. (I. Kal. 48 s. 171). Z nich Jan części Bogucic, otrzymane z działu z braćmi, zastawił 1582 r. za 100 zł bratu Andrzejowi (ib. s. 893). W r. 1584 wraz z bratem Andrzejem części w Bogucicach należące do nich i do brata Jakuba, wolne od oprawy matki, zastawił za 100 grz. szwagrowi Aleksandrowi Godziątkowskiemu (ib. 50 s. 784). W r. 1589 części Bogucic sprzedał za 600 zł bratu Andrzejowi (R. Kal. 6 s. 145). Nie żył już w r. 1596 zabity przez Jana Rajskiego. Wtedy to wdowa po nim, Agnieszka Stryjewska, kwitowała Andrzeja B., opiekuna córki Jana, Małgorzaty, z 16 zł czynszu od sumy 160 zł główszczyzny, podniesionej przez opiekuna od spadkobierców zabójcy (I. Kal. 63 s. 4872). Agnieszka żyła jeszcze 1604 r. (ib. 70 k. 815). Małgorzata, w r. 1604 żona Wojciecha Dąbrowskiego "Sułka", dostała zapis długu 250 zł od stryja Andrzeja (ib. k. 970).

I. Andrzej, syn Macieja,, 1582 r. mąż Małgorzaty Kurowskiej, wdowy po Janie Nieniewskim (Py. 119 k. 154v; I. Kon. 21 k. 595v). W r. 1583 występował jako współspadkobierca Jana B., brata rodzonego swego pradziada, ożenionego z Małgorzatą Słomowską, bezpotomnie zmarłą (I. Kal. 49 s. 9o8). Spisał z żoną wzajemne dożywocie 1586 r. (R. Kal. 5 k. 518). Żyła ona jeszcze 1587 r. (I. Kal. 54 s. 319). Andrzej ożenił się powtórnie 1588 r. z Anną Biernacką cz. Gorzycką, córką Macieja, której na krótko przed ślubem, 15 II, zapisał dług 400 zł na poczet wiana (ib. 55 s. 59). T. R. jako opiekun bratanic, córek Jakuba, ich części w Bogucicach sprzedał za 230 zł Kasprowi Kotarbskiemu (R. Kal. 6 s. 1). Od brata Jana kupił 1589 r. za 600 zł części Bogucic (ib. s. 145). Od Aleksego Godziątkowskiego kupił w 159o r. za 100 zł połowę kmiecia z Bogucic (ib. s. 325). Od Wojciecha Nieniewskiego kupił 1599 r. za 600 zł części wsi Kurowo Wielkie (ib. 7 k. 236v). Od Jana Pacynowskiego i jego brata stryjecznego Jana kupił 1600 r. za 550 zł części w Bogucicach (ib. k. 326v). Części Kurowa Wielkiego, swoje i swej zmarłej pierwszej żony, sprzedał 1600 r. za 500 zł synowi Janowi (ib. k. 323v). Jako spadkobierca brata Jana występował 1601 r. (I. Kal. 67 s. 1131). Jako opiekun swych bratanic, córek Andrzeja, ich części w Bogwiedzach sprzedał 1602 r. lub przed tą datą Kasprowi Karskiemu zw. "Bezek" (ib. 68 s. 404). W r. 1604 skwitowany przez Andrzeja Szetlewskiego z 370 zł posagu bratanicy Heleny B., żony tego Szetlewskiego (ib. 70 k. 584v). Córce Agnieszce zapisał w r. 1610 dług 1000 zł (ib. 76 s. 1645). Od Jana Pacynowskiego kupił w 1611 r. za 80 zł części w Bogucicach (R. Kal. 8 k. 1v). Córce Dorocie zapisał w r. 1620 gotówką 1000 zł jako posag i 100 zł wyprawy (I. Kal. 86 s. 2070). Umarł w r. 1624 (R. Kal. 97a s. 722). Córki Andrzeja: Jadwiga, w l. 1610-50 żona Piotra Jaraczewskiego, Agnieszka w r. 1619 wyszła za Piotra Doleckiego, Dorota (urodzona chyba z Biernackiej), w r. 1629 żona Władysława Zorzewskiego. Synowie: Jan, Piotr, Mikołaj, Samuel i Sebastian.

1. Jan, syn Andrzeja i Kurowskiej, na połowie części Kurowa w pow. konińskim oprawił w r. 1600 posag 600 zł żonie swej Katarzynie Biernackiej cz. Gorzyckiej (R. Kal. 7 k. 312v). W r. 1605 zapisał owej żonie dług 3.000 zł (I. Kal. 71 s. 1632). Całe części swe w Kurowie zobowiązał się tego roku sprzedać za 1.900 zł Piotrowi Kurowskiemu (ib. s. 402, 799). Od swego brata Mikołaja kupił w r. 1612 za 600 zł części macierzyste w Kurowie (R. Kal. 8 k. 123v). Tego roku dzierżawił starostwo ostrzeszowskie od Andrzeja Siewierskiego (P. 988 k. 29o). Od Jana Miedzianowskiego kupił w r. 1613 za 4.500 zł część Droszewa i Popówka w p. kal. (R. Kal. 8 k. 244). Dziedzic części Kurowa Wielkiego 1614 r. (I. Kon. 38 k. 280v). Części Kurowa i pustek Zabiele sprzedał w r. 1617 za 2.000 zł Walentemu Trąmpczyńskiemu (R. Kal. 9 k. 22). Żonie swej oprawił t. r. 1.000 zł posagu na połowie części Droszewa (ib. k. 25). Od Piotra Dunina kupił w r. 1623 za 10.500 zł Wszołowo w p. kal. (ib. 10 k. 103v). Z żoną swą spisał w r. 1629 wzajemne dożywocie (ib. k. 361v). Części w Droszewie i pustce Popówko sprzedał w r. 1629 za 8.000 zł synowi Marcjanowi (ib. 11 k. 53). Od Bartłomieja Kuczkowskiego kupił w r. 1631 za 30 grz. częstkę na gruncie Kruczkowa, koło granic Wszołowa (ib. k. 239). Od Piotra Jarochowskiego otrzymał w r. 1631 cesję praw do wsi Wszołowo (I. Kal. 97a s. 523). Części Bogucic sprzedał w r. 1636 za 1.000 zł swemu bratu Samuelowi (ib. k. 751v). Od Zofii z Golińskich Wojciechowej Zdzienickiej kupił w r. 1646 za 3.000 zł Pawłowo W. (ib. 13 k. 299v). Katarzyna Biernacka nie żyła już t. r. (ib. k. 280). W r. 1649 Anna Wieluńska, żona Andrzeja Jedleckiego, córka zmarłej już Barbary z Tuchorzy Ossowskiej, żony 1-o v. Stanisława Wieluńskiego, 2-o v. Jana Boguckiego, kwitowała ojczymma z rzeczy po matce (I. Kal. 115 s. 156; 129 s. 824). Jeśli to ten sam Jan B., byłaby to jego druga żona. Jan synowi Marcjanowi sprzedał w r. 1647 za 9.000 zł wieś Pawłowo (ib. k. 362). Był wtedy dziedzicem Wszołowa (I. Kal. 113 s. 356). W l. 1649-1650 był opiekunem wnuczek po swym zmarłym synu Marcjanie (I. Kal. 115 s. 1224 i 116 s. 1216). Drugą ewentualnie trzecią jego żoną była w 1652 r. Katarzyna Mieszkowska, wdowa po Koszutskim (I. Kal. 118 s. 1903). Umarł między r. 1652 i 1653 (Ws. 56 k. 47v, 308, 309). Synowie: Marcjan, Stanisław, Augustyn, Walerian, o których niżej, oraz Dobrogost, wspomniany w r. 1628 (P. 1020 k. 235v), bezdzietny, nie żyjący w r. 1635 (I. Kal. 101 s. 175). Córki: Wiktoryna, żona 1-o v. w r. 1618 Jana Głoskowskiego, zaślubiła go krótko po 5 II t. r., była żoną 2-o v. w l. 1624-40 Walentyna Blińskiego, Zofia, niezamężna 14 II 1623 r. (LB Drodzew) żona 1-o v. w r. 1626 Jakuba Golskiego, 2-o v. w l. 1631-49 Zygmunta Grabowieckiego, Anna Teresa, żona 1-o v. w r. 1624 Feliksa Belęckiego, 2-o v. w l. 1630-60 Sebastiana Grzębskiego, 3-o v. wyszła w Chojnicy 6 II 1668 r. za Samuela Pruszaka, Marianna, w l. 1631-64 za Łukaszem Blińskim zaślubiła go krótko po 13 III 1631 r., Barbara, wydana 1-o v. krótko po 25 II 1631 r. za Tomasza Kotarbskiego, 2-o v. w l. 1636-61 za Kasprem Pilchowskim, Elżbieta pod imieniem Małgorzaty, klaryska w Kaliszu 1638 r., kwitowała ojca z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 104b s. 1765).

1) Marcjan, syn Jana i Biernackiej, od Andrzeja Karskiego kupił w r. 1630 za 50 zł grunt w Droszewie (R. Kal. 11 k. 196). Skwitował w r. 1635 braci swych: Waleriana, Augusta i Stanisława ze 100 zł, zapisanych sobie przez zmarłego brata Dobrogosta (I. Kal. 101 s. 177). Na połowie swych części w Droszewie i w pustce Popówko, kupionych od ojca, oprawił w r. 1631 posag 3.000 zł żonie swej Zofii Wierzbięciance Biskupskiej, córce Wojciecha i Elżbiety z Goliny Noskowskiej (R. Kal. 11 k. 278v). Części w Droszewie i w Popówku sprzedał w r. 1633 za 7.000 zł Janowi Droszewskiemu cz. Gniazdowskiemu (ib. k. 516v), a żonie swej t. r. oprawił 2.000 zł posagu na połowie dóbr (ib. k. 484). Żyła ona jeszcze w r. 1647 (I. Kal. 113 s. 1645). Marcjan od ojca w r. 1647 kupił za 9.000 zł Pawłowo (ib. 13 k. 362). Nie żył w r. 1649, kiedy jego ojciec Jan w imieniu swych wnuczek a córek Marcjana, Elżbiety i Agnieszki, kwitował Adama Droszewskiego cz. Gniazdowskiego (I. Kal. 115 s. 1224). Zofia Biskupska była już t. r. 2-o v. żoną Piotra Słonkowskiego (ib. s. 683, 899). Z córek Marcjana, Katarzyna, ochrzcz. 27 XI 1631 r. (LB Droszew), Elżbieta, niezamężna w r. 1650 (ib. s. 2599), t. r. wyszła za Adama Kurcewskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1658, zaś 2-o v. była żoną Jana Stobieckiego, 3-o v. w l. 1661-84 Piotra Żelęckiego, podwojewodziego kaliskiego, pisarza grodzkiego pyzdrskiego, Agnieszka, wspomniana w r. 1650 (ib. s. 1216), pod iminiem Marcjanny klaryska w Kaliszu w r. 1653. T. r. obie siostry odziedziczone po ojcu Pawłowo za 12.000 zł sprzedały Marcinowi Napruszewskiemu (R. Kal. 14 k. 324v).

2) Stanisław, syn Jana i Biernackiej, ur. w Droszewie, ochrzcz. 19 III 1622 r. (LB Droszew) występował w r. 1635 (I. Kal. 101 s. 175). Mąż Elżbiety Tokarskiej, córki Mikołaja, wraz z tą żoną w r. 1614 wziął w zastaw za 7.000 zł od Stanisława Kożuchowskiego wsie Karsy, Wierzchosław i Bobry (ib. 112 s. 1167). Od Sebastiana Grzębskiego kupił w r. 1653 za 25.000 zł Kowalewo w p. kal. (R. Kal. 124 k. 300). Elżbieta Tokarska skwitowała w r. 1654 Stanisława Kożuchowskiego z sumy zastawnej na Karsach, Bobrach i Wierzchosławiu (ib. 120 s. 1502). Druga żona, Teresa Daleszyńska, wdowa 1-o v. po Andrzeju Gałczyńskim, kasowała 1657 r. dożywocie po pierwszym mężu (I. Kal. 122 s. 740), a po śmierci Stanisława była już w r. 1661 3-o v. żoną Andrzeja Wierzbięty Doruchowskiego (I. Kal. 125 s. 146). Była 4-o v. za Piotrem Słonkowskim, 5-o v. w r. 1673 za Janem Pijanowskim (ib. 133 s. 130). Nie żyła już w r. 1685. Miała oprawę na Kowalewie (ib. 143 s. 344). Stanisław miał z pierwszej żony córkę Katarzynę, ochrzcz. 5 IV 1646 r. (LB Droszew), zapewne zmarłą dzieckiem.

3) Augustyn, syn Jana i Biernackiej, wspomniany w r. 1635 (ib. 101 s. 175). W r. 1641 wziął w zastaw za 4.000 zł od Jadwigi z Parczewa, wdowy po Macieju Biernackim, i jej syna Jana części wsi Chutki, Modła osiadłe, Gotarty i Ujazdów pustki (I. Kal. 107a s. 750). W r. 1462 19 I zawarł w Karśnicach z Piotrem Urbanowskim kontrakt małżeński o rękę Katarzyny Urbanowskiej, córki Macieja, a siostry Piotra, pod zakładem 10.000 zł (Kośc. 301 k. 517). T. r. Jakub Urbanowski, inny jej brat, zaskarżył ważność tego kontraktu (P. 167 k. 78v), uwiózł Katarzynę z Karśnic do siebie do Rozbitka i przymusił do zawarcia w Poznaniu 11 III t. r. małżeństwa z Łukaszem Milińskim (P. 167 k. 136). Augustyn ożenił się z Marianną Olewińską i w r. 1644 oprawił jej 5ooo zł posagu, wedle zobowiązania danego jej ojcu Tomaszowi Olewińskiemu (R. Kal. 13 k. 164; J. Kal. 110a, s. 898, 899). W r. 1652 z bratem Stanisławem skwitował ojca z sumy 3.000 zł oprawy zmarłej matki (I. Kal. 118 s. 691). Był w r. 1654 posesorem wsi Sucha (Py. 151 s. 40). Dla dzieci zrodzonych z Olewińskiej mianował opiekunami Samuela, Andrzeja Boguckich i innych (I. Kal. 122 s. 145). Od bratanicy Elżbiety, zamężnej Kurcewskiej, kupił w r. 1658 za 4.000 zł części Wszołowa w p. kal. i części ról w Kuczkowie (R. Kal. 14 k. 458v). Był w r. 1660 opiekunem dzieci brata Waleriana (Ws. 59 k. 528). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1661 (I. Kal. 125 s. 130). Olewińska w r. 1665 była już wdową (ib. 126 s. 458). Nie żyła w r. 1678 (R. Kal. 15 k. 657). Synowie Augustyna: Piotr, o którym niżej, Andrzej, nieletni w r. 1669 (I. Kal. 129 s. 824), który w r. 1673, wedle zobowiązania danego w r. 1671 przez brata Piotra Stanisławowi Grabińskiemu, sprobował rezygnację Wszołowa (ib. 133 s. 366). Żył jeszcze w r. 1678 (G. 86 k. 76). Córki: Barbara, żona 1-o v. w r. 1671 Jana Głaniszewskiego, 2-o v. w r. 1678 Mikołaja Biernackiego, Teresa, w l. 1678-93 za Łukaszem Płaczkowskim.

Piotr, syn Augustyna i Olewińskiej, małoletni w r. 1669, kiedy to stryj i opiekun jego i jego brata Andrzej (zob. niżej) w imieniu ich i ich stryjecznej siostry Katarzyny zamężnej Koźmińskiej sprzedał wieś Wszołowo Stanisławowi Grębińskiemu (ib. 129 s. 824). Piotr z bratem w r. 1676 kupili za 8.000 zł części Wszołowa od Elżbiety z Boguckich Żelęckiej, sprzedając jej jednocześnie za taką sumę części Kowalewa, odziedziczonego po stryju Stanisławie (R. Kal. 15 k. 515, 518). Te części Wszołowa sprzedali zaraz za 8.000 zł Stanisławowi Grabińskiemu (ib. k. 520v). Piotr, dziedzic wsi Sucha i Cierszewo, zobowiązał się 1681 r. sprzedać Cierszewo za 15.ooo zł Aleksandrowi Załuskowskiemu i żonie jego Mariannie Scipierskiej (I. Kal. 140 k. 355v). W r. 1687 spisał dożywocie ze swą żoną Katarzyną Deręgowską (Kc. 134 k. 123v). Sędzia kapturowy nakielski 1697 r. (N. 189 k. 313). Od Damiana Baranowskiego kupił w r. 1699 Grochowiska Pańskie za 45.333 zł (P. 1136 II k. 109). T. r. od Pawła Grabskiego kupił za 60.000 zł Międzylesie w p. kcyń. i sprzedał zaraz za 63.500 zł Zofii z Łakińskich Adamowej Kurczewskiej (P. 1137 VI k. 149v, 163). Dziedzic Grochowisk Pańskich i Złotnik 1703 r. (P. 1143 I k. 2). Nie żył w r. 1711, kiedy Katarzyna była już 2-o v. żoną Aleksandra Wolskiego, sędziego grodzkiego bydgoskiego (P. 282 II k. 163v; G. 93 k. 118). Żyła jeszcze chyba w r. 1721 (G. 94 k. 134v). Piotr był bezdzietny (P. 121o VII k. 61).

4) Walerian, syn Jana i Biernackiej, skwitowany w r. 1635 przez ojca i braci z rzeczy ruchomych pozostałych po bracie Dobrogoście (I. Kal. 101 s. 175, 177). Ożenił się w r. 1635 z Małgorzatą Swieykowską, córką Waleriana i Zofii z Chochlewa Giżyckiej, oprawiając jej t. r. posag 3.500 zł (P. 1032 k. 1021; 1418 k. 247v). Dożywocie wzajemne z tą żoną spisał w r. 1638 (R. Kal. 12 k. 5v). Małgorzata żyła jeszcze w r. 1641 (P. 1044 k. 494). Walerian od Wojciecha Pakosławskiego kupił w r. 1642 za 15.000 zł Cykówko w p. kośc. (P. 1420 k. 937). Ożenił się poraz drugi z Zofią z Werbna Rydzyńską, córką Marcina, podsędka ziemskiego wschowskiego, i Marianny Zawadzkiej. Kontrakt małżeński spisany został w Kaliszu 20 IX 1650 r. (Ws. 56 k. 308, 309). Od teściowej w r. 1651 odebrał klejnoty należne mu na poczet sumy 10.000 zł posagu i wyprawy żony swej (P. 1063 k. 10). T. r. mianował opiekę dla syna swego i córek tj. dzieci zrodzonych z pierwszej i drugiej żony (Ws. 56 k. 47). Drugiej swej żonie w r. 1653 oprawił 1.000 zł posagu na Cykowie i Cykówku (Ws. 208 k. 130v). Żył jeszcze w r. 1655 (Kośc. 303 k. 942), nie żył zaś w r. 1660 (Ws. 59 k. 528). Zofia Rydzyńska nie żyła już w r. 1667. Wspomnianego wyżej syna nie znam nawet z imienia, widocznie umarł dzieckiem. Z Swieykowskiej była córka Katarzyna, niezamężna w l. 1650-62 (P. 1061 k. 53v; Kośc. 132 k. 199; Ws. 59 k. 528), w l. 1663-77 żona Zygmunta z Iwanowic Koźmińskiego. Z Rydzyńskiej: Marianna i Teresa, niezamężne w r. 1660. Pierwsza z nich w l. 1667-76 za Wojciechem Zbijewskim, druga w l. 1676-77 za Hieroniem z Oporowa Miełońskim. Te trzy siostry dokonały w r. 1669 między sobą działów ojcowizny, tj. Cykowa, Cykówka, Kowalewa, Wszołowa. Katarzyna i Marianna, jako spadkobierczynie stryja Stanisława, części Kowalewa w p. kal. dały w r. 1670 r. swej stryjecznej siostrze Elżbiecie zamężnej Żelęckiej (P. 1868 XI k. 209v). Teresa swoją część ojcowizny w Cykowie, Cykówku, Kowalewie i Wszołowie sprzedała w r. 1677 za 8.000 zł szwagrowi swemu Wojciechowi Zbijewskiemu (P. 1428 k. 362v). Może powyższa Teresa identyczna z Teresą, w l. 1685-88 żoną Adama Łempickiego? Byłby to jej drugi mąż.

2. Piotr, syn Andrzeja (i Kurowskiej?), części Bogucic przypadające mu z działów braterskich sprzedał w r. 1631 za 1.000 zł bratu Samuelowi, a dostał od niego części placu i zabudowania w tej wsi, gdzie mieszkał ich ojciec (R. Kal. 11 k. 232, 234). T. r. wziął w zastaw za 900 zł od Marcina Poklękowskiego jego części w Poklękowie (I. Kal. 98a s. 1003). Mąż Agnieszki Oborskiej, córki Jana i Anny Prusimskiej 1633 r. (ib. k. 542v), oprawił jej w r. 1634 posag 1.200 zł (ib. k. 595v). W r. 1646 oboje spisali z małżonkami Dobrogojskimi kontrakt dzierżawy wsi Gostynie (I. Kal. 112 s. 513). W r. 1649 brali w zastaw za 2.000 zł wieś Ociążek od Jana Lubiatowskiego (I. Kal. 115 s. 1133), a w r. 1652 za 2.000 zł od Katarzyny Kaniewskiej, żony Macieja Wysockiego, i jego syna Adama część Wysocka w p. kal. (ib. 118 s. 657). Chyba to ten Piotr płacił w 1652 r. podwójne podymne 20 zł z 10 dymów swej dzierżawy Ociążka (Rel. Kal. 31a k. 257, 263). Piotr żył jeszcze w r. 1655 (I. Kal. 121 s. 284), nie żył już w r. 1667 (R. Kal. 2 k. 248). Jego córka Dorota, w l. 1655-67 żona Krzysztofa Suchorzewskiego.

3. Mikołaj, syn Andrzeja i Kurowskiej, występował w r. 1605 (I. Kal. 71 s. 402), części macierzyste w Kurowie sprzedał w r. 1612 za 600 zł bratu Janowi (R. Kal. 8 k. 123v). Żeniąc się w 1613 z Katarzyną Białęską, córką Jana i Jadwigi z Cienina, krótko przed ślubem, 2 I, zobowiązał się oprawić jej 800 zł posagu na połowie części Bogucic (G. 72 k. 1). Od Stanisława Kurcewskiego kupił w r. 1624 za 3.000 zł części wsi Rakowice w p. sier. (R. Kal. 10 k. 305). Należne sobie z działów części w Bogucicach, wedle zobowiązania danego przez brata Jana sprzedał w r. 1631 za 1.000 zł bratu Samuelowi (ib. 11 k. 254v). Może ten sam Mikołaj spisał w 1633 r. dożywocie z żoną (drugą?) Ewą Rossoską (I. R. D. Z. Kon. 28 k. 9v). Mikołaj, syn Adama, żył jeszcze 1647 r. (I. Kal. 113 s. 275). Nie żył już w r. 1662 (Ws. 63 k. 492v). Synowie jego: Jan, o którym niżej, Wojciech, który sumę 800 zł scedowaną sobie przez ciotkę Zofię z Białęskich Wojnowską cedował Franciszkowi B., a sam żył jeszcze w r. 1680 (I. Kon. 63 k. 354).

Jan, syn Mikołaja, ożenił się w r. 1662 z Anną Zbijewską, córką Stanisława, wdową po Franciszku Bnińskim, która przed ślubem zapisała mu dług 6.000 zł (P. 1073 k. 919v; 1075 k. 168). Od Wojciecha Żychlińskiego kupił w r. 1669 za 20.000 zł Napruszewo w p. gnieźnieńskim i na połowie tej wsi oprawił posag żony 6.000 zł (P. 1867 k. 150v). Sprzedał tę wieś w r. 1670 za 25.000 zł Władysławowi Belęckiemu i dokonał ponownej oprawy sumy posagowej (P. 1868 IX k. 108, 111v). Od Teodory Kurskiej, wdowy po Stanisławie Trąmpczyńskim, kupił w r. 1676 za 30.700 zł Głuchowo i Sierniki w p. kal. (P. 1427 k. 814v). Od Stanisława Błociszewskiego kupił t. r. za 24.400 zł Piotrowo (ib. k. 1043). Umarł w Poznaniu 12 III 1682 r., pochowany u tamtejszych Bernardynów (LM Głuchowo). Wdowa wraz z córkami sprzedała w r. 1684 Piotrowo za 25.000 zł ks. Adamowi Miłaczewskiemu, kanonikowi poznańskiemu (P. 1107 III k. 20). Z córkammi też, jako z dziedziczkami Głuchowa, dwoma zapisami z r. 1688 i 1689 sprzedała te dobra za 45.578 zł zięciowi Andrzejowi Łęskiemu (P. 1117 IV k. 40v). Nie żyła już w r. 1690 (P. 1431 k. 693). Jan miał z Zbijewską same córki: Jadwiga, żona 1-o v. 1679 r. Aleksandra Rozrażewskiego, z nim rozwiedziona w konsystorzu poznańskim, wyszła 2-o v. w Głuchowie 25 VIII 1682 r. za Andrzeja Franciszka Łęskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1690, w 1712 r. 3-o v. żona Franciszka Wyszławskiego, Katarzyna, w l. 1684-88 pod imieniem Potencjanny (Weroniki?) dominikanka u Sw. Katarzyny w Poznaniu (P. 1107 III k. 20; 1109 II k. 7; 1430 k. 71v), zmarła w Poznaniu 1 IV 1742 r. (Sepult. Dominikanów Pozn.) Zofia, niezamężna 1684 r., 1-o v. w l. 1685-89 żona Łukasza Racięckiego, burgrabiego ziemskiego konińskiego, 2-o v. w l. 1711-35 Wawrzyńca Kułakowicza, Marianna, niezamężna 1684 r. w l. 1685-1711 żona Stanisława Grodzyńskiego, Teresa, jeszcze w świecie w r. 1686 (P. 1112 XII k. 44v), pod imieniem Cecylii cysterka owińska w l. 1688-90 (P. 1430 k. 71v; 1431 k. 693), Anna, niezamężna w r. 1688 (P. 1430 k. 71v), 1-o v. w r. 1691 żona Jana Wyszławskiego, 2-o v. w l. 1711-29 żona Antoniego Mroczyńskiego.

4. Samuel, syn Andrzeja i może Biernackiej, dostał w r. 1628 od Prokopa Lipskiego cesję sumy 1.000 zł, zastawnej na części wsi Trzebinie w p. kal. (P. 1020 k. 182v). Od brata Mikołaja dostał w r. 1631 zobowiązanie sprzedania za 2.000 zł części Bogucic (R. Kal. 11 k. 254v). Braci swych Piotra i Sebastiana t. r. skwitował z ran (I. Kal. 97a s. 276). Na połowie części tej wsi oprawił t. r posag 1.200 zł żonie swej Ewie Jaraczewskiej, córce Swiętosława i Doroty Kurczewskiej (ib. k. 269) zaślubionej t. r., krótko po 13 IV (I. Kal. 97a s. 582). Drugą jego żoną była Katarzyna Pogorzelska, córka Andrzeja, której w r. 1634 oprawił 1.500 zł posagu (P. 1418 k. 103v). Od brata Jana kupił w r. 1636 części Bogucic za 1.000 zł (R. Kal. 11 k. 751v). Całe swe części w Bogucicach, wedle kontraktu z 1638 r. (I. Kal. 104b s. 1919) w r. 1639 sprzedał za 6.000 zł bratu Sebastianowi (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 415v). Katarzyna Pogorzelska zastawiła w r. 1663 Helmichtom wieś Siewieruszki Wielkie w p. sier. (Py. 153 s. 173). Żyli jeszcze oboje w r. 1666, (I. Kal. 126 s. 776). Samuel już nie żył w r. 1685. Córki jego: Teresa, w r. 1642 za Adamem Jaraczewskim, Anna, żyjąca w r. 1642, i zapewne Marcjanna, ksieni klarysek kaliskich w r. 1677 (ib. 138 s. 1336; 143 s. 96), zmarła 3 IX 1693 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.). Może też córką Samuela i Pogorzelskiej była Marianna "z Pogorzeli B.", żona Wawrzyńca Kowalskiego. Oboje nie żyli już w r. 1724. Syn Samuela Władysław.

Władysław, syn Samuela, dziedzic Siewieruszek Małych w p. sieradzkim, w r. 1685 mąż Anny Torzewskiej (I. Kal. 143 s. 96, 110). W r. 1692 sprzedał Siewieruszki Małe za 13.000 zł Tomaszowi Kwiatkowskiemu (ib. 153 s. 397). Wraz zwe swą żoną pozywał w r. 1696 synów i córkę Franciszka B. i Katarzyny Naczesławskiej (I. Kon. 70 k. 6o). W r. 1698 odkupił z powrotem Siewieruszki Małe od Kwiatkowskiego, który nie uiścił się z należności za tę wieś (I. Kal. 153 s. 397).

5. Sebastian, syn Andrzeja i może Biernackiej, na poczet przyszłego spadku po ojcu podjął sumę 500 zł 1616 r. i zobowiązał się braciom uiścić ją, gdy dojdzie do działów (I. Kal. 82 s. 828) w r. 1620 zapisał dług 200 zł swemu ojcu (ib. 86 s. 119). Od Aleksego Godziątkowskiego kupił w r. 1623 za 2.200 zł części Bogucic (R. Kal. 10 k. 89). Żoną jego była w l. 1616-1627 Małgorzata Dzienczyńska, wdowa po Stanisławie Szetlewskim (I. Kal. 82 s. 1564; 88a s. 507; 93 s. 1387). Od brata Samuela kupił w r. 1639 za 6.000 zł części Bogucic (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 415v). Drugiej swej żonie Róży Bilińskiej, wdowie 1-o v. po Andrzeju Karskim, zaślubionej w r. 1631 (I. Kal. 97a s. 535), na połowie części Bogucic oprawił w r. 1636 posag 1.600 zł, wedle zobowiązania danego Walentemu Bilińskiemu (R. Kal. 11 k. 716). Nie żyła już w r. 1661 (I. Kal. 125 s. 375, 376). Sebastian płacił w 1652 r. 20 zł podwójnego podymnego z 10 dymów w Bogucicach (Rel. Kal. 31a k. 257, 263), umarł między r. 1669 i 1677 (ib. 129 s. 749; 138 s. 1088). Jego córki (chyba z Blińskiej?): Marianna, wydana 1654 r., krótko po 13 V, za Jana Jemielińskiego, Teresa, w l. 1661-65 żona Piotra Bogusławskiego, Anna, w l. 1665-81 żona Stanisława Stawowskiego. Nie wiem, czy ta sama Anna była 1647 r. żoną Sebastiana Grzębińskiegoo. T. r. Sebastian B. skwitował Sebastiana Grzębińskiego z 6.000 zł (I. Kal. 113 s. 97). Synowie: Andrzej i zapewne Franciszek.

1) Andrzej, syn Sebastiana i Bilińskiej, wspomniany w r. 1661 (I. Kal. 125 s. 375, 376), dziedzic Bogucic, oprawił w r. 1674 posag 4.000 zł swej żonie Elżbiecie Rembieskiej, córce Andrzeja i Barbary Zbrożkówny (R. Kal. 15 k. 341). Zaślubić ją musiał najpóźniej około r. 1657, skoro jego syn Sebastian rodził się około tej daty. Dziedzic Poklękowa 1677 r. (I. Kal. 138 s. 1088). Od Władysława i Aleksandra Lipskich kupił 1678 r. za 27.ooo zł części w Jastrzębnikach (R. Kal. 15 k. 689v). Części Jastrębnik i Zbierska kupił w r. 1679 za 2.500 zł od Stefana Lipskiego (ib. 2 k. 85v). Dziedzic Jastrzębnik, Bogucic, Poklękowa i części Zbierska 1681 r. (I. Kal. 140 k. 175v; I. Kon. 63 k. 275). Bogucice sprzedał t. r. za 18.000 zł Stanisławowi Jarochowskiemu (I. Kal. 140 k. 315). Nie żył już w r. 1684 (ZTP 33 s. 533). Wdowa w r. 1686 wraz ze swym synem Stanisławem a w imieniu pozostałych dzieci zobowiązała się sprzedać Jastrzębniki za 36.000 zł Maciejowi Konstanemu Waliszewskiemu, pisarzowi ziemskiemu sieradzkiemu (I. Kal. 143 s. 8). Żyła jeszcze w r. 1690 (ib. 146 s. 256), może i w r. 1692 (ib. 149 s. 11). Córka Andrzeja z niej zrodzona, Barbara, wspominana w l. 1684-86 (ZTP 33 s. 533; I Kal. 143 s. 8). Synowie: Sebastian, o którym niżej, oraz Stanisław, nieletni w r. 1684 (ZTP 33 s. 533), żyjący jeszcze w r. 1692, kiedy to wedle zobowiązania swej matki sprzedał Waliszeskim za 18.000 zł swoją część Jastrzębnik (I. Kal. 149 s. 11).

Sebastian, syn Andrzeja i Rembieskiej, nieletni w r. 1684, dostał wraz z bratem w r. 1685 zobowiązanie od Władysława Lipskiego sprzedania im za 5.000 zł części Zbierska (ib. 143 s. 24). Swoje ojczyste części Jastrębnik sprzedał w r. 1690 za 18.000 zł Maciejowi Konstanemu Waliszewskiemu (ib. 146 s. 4). W r. 1693 był mężem Elżbiety Heleny Sokolnickiej (ib. 149 s. 230). W l. 1722-26 dzierżawca Święcin (LB Panienka). Umarł w Kuczynie, której był posesorem, mając około 70 lat, 8 I 1727 r., pochowany u Bernardynów w Kobylinie (LM Krobia). Elżbieta umarła w Żychlewie 18 VI 1733 r. i spoczęła obok męża (ib.). Ich córka Katarzyna przed 15 II 1722 r. zaślubiła Józefa Szczepanowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1728. Inne córki: Jadwiga Teresa ochrzcz. 13 X 1696 r., i Ludwika, ochrzcz. IV 1699 r. (LB Koźmin), w r. 1720 żona Aleksandra Widlickiego, dzierżawcy wsi Milino. Synowie: Stanisław, Antoni i Andrzej.

(1) Stanisław, syn Sebastiana i Sokolnickiej, wspomniany w r. 1728 (Kośc. 316 s. 39), mąż Rozalii Wojciechowskiej, córki Franciszka z Narianny Sterskiej, wdowy po Janie Rudowskim, z którą wzajemne dożywocie spisywał 1733 r. (I. Kal. 168/70 s. 1480), zmarłej w Kąkolewie 24 IV 1737 r. (LM Granowo), umarł między r. 1758 i 1761 (Ws. 92 k. 152v; 93 k. 1ov). Syn jego Witalis.

Witalis, syn Stanisława i Wojciechowskiej, wspomniany w r. 1745 (Kośc. 323 k. 79v), w r. 1758 wziął w zastaw od Rafała Gajewskiego, starosty gnieźnieńskiego, na jeden rok za 30.000 zł Bułakowo (Ws. 92 k. 152v). Pierwsza jego żona Helena Wilczyńska, córka Andrzeja, umarła na suchoty, mając około 20 lat, 17 VII 1760 r. i została pochowana u Bernardynów we Wschowie (LM Krobia). Była bezdzietna. Witalis ożenił się powtórnie w kwietniu 1761 r. z Elżbietą Lutomską, córką Marcina i Elżbiety Bystramówny (LC Niepruszewo). Był wtedy posesorem Kąkolewa, a tej żonie przed ślubem zapisał sumę 10.000 zł (Ws. 93 k. 10v). Od Jana Jerzego Rozbickiego kupił w r. 1763 za 80.000 zł Niepruszewo z pustką Radwankowem w p. pozn. (P. 1336 k. 114). W r. 1769 podpisał akces do konfederacji barskiej (P. 1346 k. 29, 30). Skarbnik poznański, kupił w r. 1774 od Wawrzyńca, Walentego, Franciszka i ks. Jana Nepomucena, braci Lutomskich wieś Otusz z folwarkiem Wygodą w p. pozn. (P. 1351 k. 304). Niepruszewo z przyległościami sprzedał 29 VI 1774 r. Józefowi Krzyckiemu, stolnikowi poznańskiemu, (P. 1352 k. 200). Gowarzewo i Synowice w p. pozn., wsie kupione w r. 1774 (Boniecki), sprzedał 9 VII 1776 r. za 165.000 zł Józefowi Lutomskiemu (P. 1353 k. 255). Wojski mniejszy poznański 1776 r., od Jana Iłowieckiego kupił 16 VIII 1779 r. za 24.200 zł Dębowiec w p. gnieźn. (G. 106 k. 122). T. r. od Andrzeja Miedźwiedzkiego, obywatela miasta Końskie, dostał cesję spadku po stryju Kazimierzu Miedźwiedzkim, burgrabim poznańskim (Kośc. 333 k. 155). Mianowany podwojewodzim poznańskim 25 IX 1785 r. (P. 1108 k. 848v), złożył przysięgę na ten urząd 1 III 1786 r. (P. 1363 k. 486v). Konstanty Żarecki, siostrzeniec opata lędzkiego Iłowieckiego, scedował Witalisowi t. r. część spadku po wuju (ib. k. 191). Witalis nie żył już w r. 1789, kiedy Elżbieta występowała już jako wdowa (G. 115 k. 80). Umarła w Gnieźnie 19 X 1817 r., mając lat 73, pochowana w kośc. Sw. Krzyża (LM Sw. Trójca, Gniezno). Dzieci jego urodzone z Lutomskiej: Helena Emerencjanna, ur. w Otuszu. ochrzcz. 24 VI 1764 r., Justyna Marianna Józefa, ochrzcz. z ceremonii 24 VI 1764 r., Tomasz, ochrzcz. z wody 16 XII 1767r. (LB Niepruszewo). Tomasz z Chwalibogowa żył jeszcze 3 X 1802 r. (LB Gułtowy). Może ten sam Tomasz, dziedzic Nożyczyna, świadkował 3 II 1819 r. (LC Gułtowy).

W pierwszej połowie XIX w. występował Witalis B., urzędnik, tłumacz w sądzie gnieźnieńskim, potem emeryt, zmarły w Poznaniu 10 V 1879 r. w 71 roku życia (Dz. P.), a więc urodzony około r. 1809. Oryginalne to imię pozwoliłoby przypuszczać, iż mógł być synem Tomasza, a wnukiem wojskiego Witalisa. Witalis ten swego z kolei syna nazwał Tomaszem, co potwierdzałoby taką genealogię, zważywszy rozpowszechniony zwyczaj dawania synowi imienia dziada. Zaślubił 1-o v. w Poznaniu 15 IX 1841 r. Emilię Kardolińską, mającą około 17 lat (LC Sw. Marcin). Drugą jego żoną zaślubioną 6 XI 1855 r. była Emilia Herman z Przyborowa (LC Łubowo). Z pierwszej synowie: Tadeusz, w r. 1879 zamieszkały w Królestwie Polskim we wsi Krzyżowniki koło Kutna, Nepomucen, przebywający w Ameryce, w r. 1879 od wielu lat obłożnie chory, córka Helena, przed 18 VII 1875 r. wydana za Romana Hulewicza z Ostrowa kierownika domu poprawczego we Wronkach. Z drugiej żony tylko córka Witalisa Stanisława (Testamenty).

(2) Antoni, syn Sebastiana i Sokolnickiej, pieczętował się Toporem, ale odwróconym ostrzem w prawą stronę tarczy jak Oksza. Towarzysz chorągwi pancernej Dąmbskiego starosty inowrocławskiego 1734 r. (I. Kal. 171/3 s. 62), spisał w r. 1748 wzajemne dożywocie z żoną Franciszką Walknowską, córką Antoniego, kasztelanica wieluńskiego, i Urszuli Mielżyńskiej (P. 1293 k. 11). Od ks. Teodora Czartoryskiego, biskupa poznańskiego, kupił w r. 1758 za 24.000 zł Chwalibogowo Strużne w p. pyzdr. (Py. 166 k. 99), zw. też Chwaliszewem. Podstoli kaliski 1766 r. (Ws. 93 k. 1v). Miecznik poznański (wedle Bonieckiego mianowany w r. 1765), zmarł 9 II 1769 r., pochowany u Jezuitów w Poznaniu (LM Fara). Wdowa, jako opiekunka dzieci, skwitowała t. r. swego brata Józefa Walknowskiego z 9.000 zł na poczet 35.000 zł swego posagu (P. 1346 k. 103v). Żyła jeszcze w r. 1781 (P. 1358 k. 442), a może w r. 1791 (P. 1386 k. 292). Synowie: Marceli, o którym niżej, Ignacy Piotr Józef Teodor, ochrzcz. 31 I 1750 r. prob. starogrodzki 1781 r. (I. Kal. 221 k. 176), kanonik inflancki (ib. 226 k. 146), żył jeszcze 18 V 1806 r. i był wtedy proboszczem lutogniewskim i starogrodzkim (LC Wyganów). Córki: Antonina Anna Karolina Teresa, ur. w Mszczyczynie, ochrzcz. 13 VI 1748 r. (LB Dolsk), w l. 1772-82 żona Macieja Płonczyńskiego, majora wojsk saskich, Marianna (Marcjanna), ur. w Mszczyczynie, ochrzcz. 16 XI 1751 r. (ib.) w r. żona Michała Gądkiewicza (Gątkiewicza), z czasem skarbnika zwinogrodzkiego, wdowa w l. 1780-87, żyła jeszcze 5 VIII 1790 r.

Marceli, syn Antoniego i Walknowskiej, mianował w r. 1775 plenipotentem stryjecznego brata Witalisa (Py. 158 k. 591). Dziedzic Chwalibogowa Strużnego (G. 109 k. 57; Py. 163 k. 419v). Dziedzic wójtostwa Ołaczewa w p. pyzdr. 178o r. (P. 1357 k. 373). Część swoją i Witalisa we wsi Olewin w p. wieluń. zwaną "Sokolnicczyzna", odziedziczoną po siostrach babki ich, Elżbiety z Sokolnickich, sprzedał t. r. za 2.000 zł Mikołajowi Taczanowskiemu (I. Kon. 82 k. 198v). Żona jego, Katarzyna Wolińska, córka Józefa i Rozalii Pawłowskiej, kwitowała w r. 1785 rodziców z 10.000 zł (Py. 164 k. 299). Chwalibogowo Strużne sprzedał 4 VI 1791 r. za 88.080 zł generałowi Andrzejowi Mielęckiemu (Py. 166 k. 205, 249; P. 1368 k. 292), a Katarzyna t. r. skasowała swą oprawę na tych dobrach (Py. 163 k. 980v).

(3) Andrzej, syn Sebastiana i Sokolnickiej, od Macieja i Kazimierza braci Sokolnickich kupił w r. 1739 za 8000 tynfów części Bielna i Szewa w p. kowalskim (P. 1256 k. 66v). Nie żył już w r. 1752. Z Konstancji Wolskiej, która po jego śmierci poszła 2-o v. za Rościszewskiego, miał syna Antoniego, oraz córki Konstancję i Helenę, którym to trojgu dzieciom babka ich, Elżbieta Sokolnicka, cedowała t. r. cedowała substancję po ich prababce, Elżbiecie z Rembieskich Boguckiej (I. Kal. 196/8 k. 1v).

2) Franciszek, zapewne syn Sebastiana, dziedzic w Mniejszej Wrzący, w r. 1666 mąż Katarzyny Naczesławskiej, wdowy 1-o v. po Marcinie Ruszkowskim (I. Kon. 58 k. 438). Wraz z żoną sprzedał w r. 1673 połowę Marcinkowa za 2.000 zł Konstancji Obrzembskiej, żonie Zygmunta Wolskiego (Py. 155 s. 98). Umarł w r. 1674 i pochowany został u Bernardynów w Kole 6 V (Arch. Bern. W. 48). Był nabywcą praw od Wojciecha, syna Mikołaja i Białęskiej (I. Kon. 63 k. 354), swego zapewne stryjecznego brata. Wdowa żyła jeszcze w r. 1685 (Py. 155 s. 98). Nie żyła już w r. 1688 (I. Kal. 146 s. 91). Córki Franciszka i Naczesławskiej: Marcjanna, w l. 1688-98 żona Wojciecha Sakowskiego, nazwana w r. 1688 siostrą stryjeczną Stanisława B. (ib.), Bogumiła (Teofila), nieletnia w r. 1681 (ib. 140 k. 273v), 1-o v. w l. 1696-98 żona Jana Winnickiego, 2-o v. Piotra Rożnieckiego. Synowie Teofil i Teodor.

(1) Teofil (Bogumił), syn Franciszka i Naczesławskiej, obok brata współdziedzic Mniejszej Wrzący 1677 r. (I. Kon. 60 k. 1054), w r. 1681 pozostawał jeszcze pod opieką stryja Andrzeja (I. Kal. 140 k. 273v). Wraz z bratem i siostrą Winnicką pozywany był w r. 1696 przez Władysława B. i żonę jego Annę Modrzewską (I. Kon. 70 k. 60). W r. 1698 był mężem Anny Radolińskiej, córki Wawrzyńca i Anny Baszkowskiej (P. 257 k. 36; G. 90 k. 207v). Spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1700 (P. 1139 XII k. 55). W r. 1727 występował jakio spadkobierca bezdzietnej siostry Rożnieckiej (I. Kon. 76 k. 166).

(2) Teodor (Dadźbóg, Deodat), syn Franciszka i Naczesławskiej, współdziedzic Wrzący Mniejszej 1677 r. (ib. 6o k. 1054). W r. 1697 obaj bracia już nie byli dziedzicami owej wsi (ib. 70 k. 206v). Żoną Dadźboga była w r. 1698 Anna Drachowska, córka Wojciecha i Marianny Stawskiej (G. 90 k. 207, 207v). Od Franciszka Kossowskiego dostał w r. 1699 zobowiązanie rezygnacji za 3.000 zł części Szyszyna Wielkiego (G. 90 k. 238v)

i t. r. k

upił te części. Drugą żoną Teodora była Magdalena Ruszkowska, córka Jana i Magdaleny Poleskiej, występująca jako wdowa w r. 1724 (I. Kon. 76 k. 15v). Drugim jej mężem był w r. 1726 Marcin Kiełczewski, burgrabia grodzki kruszwicki (ZTP 46 k. 1453). Nie żyła w r. 1747 (G. 98 k. 164v). Synowie Teodora: Deodat (urodzony z Ruszkowskiej), nieletni w r. 1724 (I. Kon. 76 k. 15v), Wojciech (nie wiem z której żony, występujący w r. 1727, części Szyszyna Wielkiego sprzedał 1743 r. za 3.000 zł Leonowi Kossowskiemu, synowi zmarłego Franciszka, dawnego dziedzica tych dóbr (P. 1273 k. 72), Wawrzyniec (też z Ruszkowskiej), występujący w r. 1727, bezdzietny, nie żył już w r. 1750. Magdalena Ruszkowska nazwana w r. 175o bezpotomną, a więc musieli już wtedy nie żyć wszyscy trzej powyżsi synowie (Kc. 141 k. 79).

II. Jakub, syn Macieja, w r. 1581 mąż Heleny Strzałkowskiej, wdowy 1-o v. po Feliksie Kakawskim Zajączku (I. Kal. 47 s. 1026v). Połowę części w Bogucicach, przypadłych mu z działu z braćmi Andrzejem i Janem, sprzedał w 1585 r. za 600 zł Aleksemu Godziątkowskiemu (R. Kal. 5 k. 452v). Od Macieja Grudzielskiego kupił 1586 r. za 210 zł części wsi Bogwiedze w p. kal. (ib. 5 k. 545). Nie żył już w r. 1588, kiedy jego córki Anna, Helena i Ewa pozostawały pod opieką stryja Andrzeja, który ich części w Bogwiedzach sprzedał t. r. za 230 zł Kasprowi Kotarbskiemu (R. Kal. 6 s. 1; I. Kal. 55 s. 129). Z nich Anna poszła 1600 r. za Jana Kurowskiego, Helena, w r. 1604 żona Andrzeja Szetlewskiego, jako współspadkobierczyni siostry, zmarłej już Anny Kurowskiej, kwitowała jej męża ze swego udziału w jej oprawie 350 zł (I. Kal. 70 k. 762v). Była 2-o v. w r. 1621 żoną Jana Ciesielskiego. Ewa zaślubiła 1-o v. 1602 r., krótko po 28 I, Sebastiana Błaszkowskiego, 2-o v. w l. 1610-14 była żoną Jana Godziątkowskiego, 3-o v. 1626 r. Baltazara Golskiego. Zob. tablice 1-3.

>Boguccy h. Krzywda z Bogut w ziemi nurskiej. Bracia: Maciej Kazimierz, podstoli podlaski, Michał, burgrabia zamku krakowskiego, wojski nurski, podwojewodzi lelowski, ks. Jan, kanonik wileński i inflancki, proboszcz dobrzyniewski. Z nich Maciej Kazimierz i jego żona Anna Odyńcówna, nie żyli już oboje w r. 1718. Ich synowie: Antoni i ks. Józef za swej nieletności pozostawali pod opieką stryjów Michała i Jana. Teraz w r. 1718 ks. Józef, jezuita, magister, swoje części we wsiach Biała i Wilków w p. lelow., Gorzgowiczki i Rzuchowice w p. piotrk., Boguty Wielkie, Leszne, Chrościele, Drewnowo, Jaszczołkowizna w ziemi nurskiej, odziedziczone po ojcu przez niego i jego brata, sprzedał za 15.000 zł stryjowi Michałowi (P. 1156 k. 111v).

Stanisław, podstarości i sędzia grodzki nurski 1722 r. (ZTP 41 k. 383). Stanisław, cześnik łomżyński, wraz ze swą żoną Balbiną Falkierzamb wydzierżawił w r. 1762 Smogorzewo od braci Miaskowskich chorążyców wschowskich (Kośc. 329 k. 81v).

@tablica:Boguccy (h. Oksza) 1.

@tablica:Boguccy (h. Oksza) 2.

@tablica:Boguccy (h. Oksza) 3.

Marianna (Maria Magdalena), córka Wincentego i Franciszki z Boguckich, wdowa po zmarłym 21 X 1826 r. Józefie Chłapowskim, staroście kościańskim umarła w Konarskiem 27 V 1840 r. (Borkowski, Alm. Błęk.). Jako chrzestny występował w Bonikowie 18 VI 1828 r. Józef Bogucki, zapewne ktoś jej bliski (LB Bonikowo).

>Boguccy h. Rawicz z Bogucic w p. szadkowskim, pisali się z Chorzempina w p. szadkowskim. Adam z Chorzempina, ojciec Tomasza, który w r. 1592 dostał zapis długu 150 zł od Jana Kaznowskiego (I. Kal. 58 s. 811). Stanisław, syn zmarłego Adama z Chorzempina, występował w r. 1590 (ib. s. 816). Hieronim, syn zmarłego Jana, na połowie swych dóbr, pochodzących z działów z braćmi, w Bogucicach i Otoku w p. szadkowskim oprawił w r. 1608 posag 2.000 zł swej żonie Jadwidze Lipskiej, córce Macieja, wdowie po Zygmuncie Złotnickim (R. Kal. 1 k. 284). Stanisław, podwojewodzi sieradzki, dziedzic Otoka Mniejszego, nie żyjący już w r. 1638, ojciec Jana, po którym wdowa Regina Mikołajewska była już wtedy 2-o v. żoną Samuela Smiełowskiego (ZTP 28b s. 2872). Posesorka Bogucic i Otoka Mniejszego, tę drugą wieś zrezygnowła w r. 1638 za 500 grz. Aleksandrowi z Otoka Zaleskiemu, podsędkowi ziemskiemu sieradzkiemu (R. Kal. 12 k. 30v). Anna z Chorzempina, żona 1-o v. Marcina Balińskiego, 2-o v. Mikołaja Bełdowskiego, podsędka łęczyckiego, 3-o v. w r. 1647 Jana Daleszyńskiego, podsędka poznańskiego.

Jan, komornik ziemski łęczycki, nie żyjący w r. 1675, ojciec Adama, który był żonaty 1-o v. z Elżbietą Sielską, a t. r. oprawił posag 1.300 zł drugiej swej żonie Annie Bieganowskiej, córce Swiętosława i Elżbiety Lubowieckiej (P. 1427 k. 405). T. r. oboje małżonkowie spisali wzajemne dożywocie (ib. k. 436v). Adam, dziedzic części Bronówka w p. szadkowskim, powierzył w r. 1686 administrację owej wsi bratu Mikołajowi (P. 1111 III k. 80v). Wraz z żoną kupili w r. 1689 od Anny z Niegolewskich 1-o v. Trąmpczyńskiej, 2-o v. Chełmskiej 3-o v. Sczanieckiej za 17.000 zł Buszewko w p. pozn. (P. 1118 IX k. 116). Adam nie żył już w r. 1692, a wdowa idąc wtedy 2-o v. za Jakuba Kowalskiego, zapisała mu 9 VII, krótko przed ślubem 4.000 zł długu (Kośc. 3o7 k. 379; 356 k. 170v). Z Sielskiej był syn Jan, który w r. 1695 wraz z macochą sprzedał Buszewko za 17.000 zł Michałowi Niegolewskiemu, staroście pobiedziskiemu (P. 1129 IV k. 51). Jedyny spadkobierca ojca, kwitował w r. 1699 swą macochE z inwentarzy pozostałych po nim (G. 90 k. 248v). Może identyczny z owym Janem, synem Jana, był Jan, mąż Anny Lisieckiej, córki Stanisława i Anny Bardzkiej, nie żyjący już w r. 1707, kiedy wdowa idąc 2-o v. za Macieja Jagniątkowskiego, krótko przed ślubem, 26 II, zapisała mu sumę 1.000 zł (G. 92 k. 107). Była już wdową i po tym mężu w r. 1731 (G. 96 k. 342v). Chyba żyła jeszcze w r. 1742 (P. 1267 k. 248v). Syn Jana Józef.

Józef, syn Jana i Lisieckiej, spisał w r. 1727 dożywocie wzajemne ze swą żoną Heleną Niedrowską (Niezdrowską), córką Jakuba Antoniego i Katarzyny Bronikowskiej (P. 1210 V k. 178; G. 96 k. 229). Oboje kwitowali w r. 1737 Stanisława Dembińskiego, byłego posesora Oleksina, z 6.000 zł z kontraktu zastawu tej wsi, zawartego w r. 1732 (G. 97 k. 188v). Z Maciejem Czyżewskim i jego córką Teresą zamężną Lisiecką zawarli oboje w r. 1739 kontrakt kupna połowy wsi Recz (ib. k. 345v). Właściwy akt kupna części wsi Recz od Teresy Czyżewskiej za 8.000 zł dokonany został w r. 1742 (P. 1267 k. 84v). Helena wedle zobowiązania męża z r. 1732 sprzedała w r. 1742 Cyprianowi Zajdliczowi za 6.000 zł część Łubowa Wielkiego (ib. k. 248v). Józef umarł między r. 1749 i 1766 (P. 1294 k. 204, 204v; G. 100 k. 203v). Helena umarła mając ponad 70 lat w Słębowie 26 IX 1783 r. (LM Sławno). Córka Marianna, w l. 1771-85 za Andrzejem Karłowskim ze Słębowa. Synowie: Adam Jan, ur. w Gwiazdowie, ochrzcz, 31 XII 1734 r. (LB Węglewo), Franciszek, Ignacy i Józef.

1. Franciszek, syn Józefa i Niedrowskiej, obok braci Ignacego i Józefa dziedzic połowy Recza, w r. 1770 wraz z nimi zawarł z Józefem Tomickim kontrakt sprzedaży tej wsi za 26.000 zł, ale ta transakcja do skutku nie doszła i kontraktem z 4 VII 1771 r. bracia za 26.000 zł sprzedali swą połowę Recza Ludwikowi Garczyńskiemu (G. 100 k. 431). Franciszek t. r. spisał wzajemne dożywocie ze swą żoną Felicjanną Swinarską, córką Stefana i Marianny Rutkowskiej (ib. k. 420v). Jej posag w sumie 1o.ooo zł importowany na Witakowice i Wolanki, przeniesiony został w r. 1775 na Międzylesie, dobra jej brata Ludwika Swinarskiego (G. 1o2 k. 68, 69). Franciszek wraz z bratem Ignacym był w r. 1780 dziedzicem Osieka, odziedziczonego po stryju rodzonym(!) Józefie Glinickim (Py. 160 k. 464). Felicjanna w r. 1788 skwitowała szambelana Franciszka Kosińskiego, dziedzica Wiekowa i Podwiekowa w p. gnieźn. z 10.000 zł swego posagu (G. 115 k. 58). Oboje żyli jeszcze w r. 1792 (G. 117 k. 104v). Dzieci ich: Julianta Tekla Katarzyna Józefata, ur. w Witakowicach, ochrzcz. 1 V 1773 r. (LB Sławno), Jan Boży Józef Benedykt Walenty Wincenty, ur. 30 III 1778 r. (LB Kłecko), Karolina Brygida Teresa, ur. w Podwiekowie, ochrzcz. 23 X 1785 r. (LB Powidz), Antonina Justyna Zofia, ur. w Głemboczku 13 VI 1787 r. (LB Sławno).

2. Ignacy, syn Józefa i Niedrowskiej, obok braci współdziedzic połowy Recza 1770 r., brał w zastaw w r. 1771 od Antoniego Guttrego, chorążyca smoleńskiego, wieś Paryż w p. kcyń. za 11.000 zł (G. 100 k. 639). W r. 1774 mąż Wiktorii Chociszewskiej, córki Macieja i Zofii Bartoszewskiej (G. 10 k. 608). Dziedzic Dziećmiarek w l. 1786-88 (LB Kłecko; LB Sławno), posesor Trębinka 1790 r., posesor Koszonowa 1805 r. (LB Wilczyna), Czyścca 1811 r., Ławicy. Zmarł w Ławicy 10 VIII 1821 r., mając lat 73 (LM Skórzewo). Wiktoria umarła w Czyśccu 5 IX 1811 r., mając lat 55, pochow. w Szamotułach u Reformatów (LM Kazimierz; Sep. Ref. Szamot.) Synowie ich: Kajetan, o którym niżej, Tomasz, dzierżawca Czyścca 1812 r. (LB Wilczyna), zmarły tamże 2 VIII 1813 r. w wieku lat 26 (LM Kazimierz), Władysław Michał, ur. w Trębinku 25 IX 1790 r., Łukasz Tadeusz, ur. w Trębinku, ochrzcz. 30 XI 1796 r., zmarły w Dolsku 7 XI 1799 r. (LB, LM Dolsk). Z córek, Marianna, ur. ok. 1799 r., wyszła w Dolsku 20 II 1797 r. za Józefa Pławińskiego, kolejno dzieżawcę Koszonowa, Buszewa, ekonoma w Kurowie, zmarła w Kurowie 1 III 1830 r., mając lat 51. Emilianna, występująca 1806 r., niezamężna, żyła jeszcze 6 IV 1812 r. Katarzyna występowała w 1806 r., żyła jeszcze 13 III 1815 r. Konstancja występowała 1809 r., żyła jeszcze 6 IV 1812 r. (LB Wilczyna, LB Otorowo). Chyba córką Ignacego była też Elżbieta, zamieszkująca w Koszonowie, której 1807 r. z niewymienionego ojca urodziła się nieślubna córka (LB Wilczyna). Może ta sama Elżbieta przed 6 III 1809 r. poszła za Ignacego Pławińskiego, podsędka pow. międzyrzeckiego, i jako wdowa żyła jeszcze 6 II 1821 r. Jeszcze inną córką Ignacego była zapewne Teresa, która przed 2 VII 1824 r. poślubiła Marcina Pławińskiego.

Kajetan, syn Ignacego i Chociszewskiej, ur. w Paryżu w p. kcyń. 7 VIII 1774 r. (LB Juncewo), zaślubił w Poznaniu 31 I 1804 r. Krystynę Gołembowską, wdowę po Jarochowskim (LC Fara). Dziedzic Sokolnik w l. 1805-16 (LB Wilczyna, LB Otorowo), posesor Czyścca 1818 r., administratr Wronek (Nowejwsi) w l. 1820-22, mieszkał 1831 r. w Kiełpinie (LB Jarząbkowo). Żył jeszcze 5 VII 1839 r. (LC Kazimierz). Chyba identyczny z nim Kajetan, wdowiec, zmarły w Chwałkowie 22 X 1847 r. (LM Łubowo). Krystyna żyła jeszcze 14 XII 1822 r. (LB Wronki). Syn Józef, ur. 8 VII 1805 r. Córki: Apolinara, ur. 1804 r. zmarła 3 XII 1806 r., Eleonora Wilburga ur. 22 II 1811 r. w Sokolnikach M. (LB, LM Kazimierz).

3. Józef, syn Józefa i Niedrowskiej, ur. 1749 r. współdziedzic obok braci połowy Recza 1770 r., zaślubił w Ostatki 1778 r. Ewę Kąsinowską (G. 106 k. 49), córkę Antoniego, spadkobierczynie zaś stryja Józefa (ib. k. 21; 108 k. 86). Mieszkał w l. 1781-86 we wsi Czechy, a w r. 1784 był tradycyjnym posesorem części w Brzozogaju (G. 111 k. 86). Umarł w Koszanowie 10 II 1806 r., mając lat 57 i pół (LM Wilczyna). Jego żona żyła jeszcze 1790 r. (P. 1367 k. 406v). Córki jego: Helena występowała 6 III 1784 r., a żyła jeszcze 8 X 1791 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno), Ewa Petronella, ur. 28 VI 1791 r., Franciszka Józefa, ur. 6 III 1784 r., Marcjanna Marianna Ksawera, ur. 10 IV 1785 r., zmarła w Czechach 14 tego miesiąca, Justyna Józefa, ur. 15 VII 1786 r. (LB i LM Kłecko). Zob. tablicę.

Ich bliską krewną była zapewne Teofila, w r. 1789 żona Macieja Lniskiego z Rokietnicy, zmarła 22 VIII 1790 r. (LM Konojad).

>Boguccy różni. Większość umieszczonych tutaj to B-cy wiodący się z Bogucic w p. kal., ponieważ jednak tam gdzie brak wzmianki o owych Bogucicach nie mogę ich odróżnić od przenikających dość licznie na teren województw kaliskiego i poznańskiego B-ch z pow. szadkowskiego i B-ch z Mazowsza, kładę i tu. Szymon B. na połowie części w Bogucicach i Poklatkach oprawił w 1518 r. posag 40 grz. żonie swej Annie, córce Macieja Goslanskiego(?) "Baraja" (P. 1392 k. 248). Ten sam chyba Szymon B. swą część ojczystą w Magnuszewicach p. kal. sprzedał 1518 r. za 30 grz. stryjowi rodzonemu Maciejowi Magnuszewskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 44v). Stanisław, burgrabia ziemski poznański 1532 r. (P. 874 k. 169). Anna, wdowa po Piotrze Małachowskim 1534 r.

Jan B., ojciec Piotra, Stanisława, Anny, żony Mikołaja Wierzbowskiego, i Doroty, niezamężnej 1596 r. Zofia, nie żyjąca w r. 1592, żona Stanisława Jemiałkowskiego (I. Kal. 63 k. 841). Katarzyna, w r. 1598 żona Stanisława Jaroszkowskiego. Tomasz, mąż w 1604 r. Zofii Lubińskiej, wdowy 1-o v. po Piotrze Byszewskim (I. Kal. 70 k. 30v) Eremian, w r. 1619 mąż Wiktorii Liskowskiej (I. Kon. 40 s. 197). Bartłomiej, w 1624 mąż Anny, wdowy 1-o v. po Marcinie Zakrzewskim, 2-o v. po Wojciechu Janczewskim (I. Kal. 90b s. 1933). Dorota Młodziejewska, wdowa po Łukaszu B., wydzierżawiła w r. 1627 Karminek od Katarzyny z Suchorzewskich 1-o v. Krąkowskiej, 2-o v. Nakielskiej (I. Kal. 93 s. 374). Mikołaj wraz ze swą żoną Ewą Rossoską wzięli w r. 1632 od Jana Mikołajczewskiego wieś Bielawy w p. kon., częścią w zastaw, częścią w dzierżawę (I. Kon. 46 k. 697). Zostali przez małżonków Mikołajczewskich w r. 1638 skwitowani z kontraktu o Bielawy (ib. 48 k. 524v). Kazimierz, syn Stanisława, 1633 r. (Kośc. 297 k. 26). Marcin od Samuela Mieszkowskiego nabył w r. 1635 wydekafem za 5500 zł Krześlica w p. kośc. (P. 1418 k. 326v). Walenty (bez cech szl.) z Małachowa koło Gniezna i Jadwiga, rodzice Wojciecha, ochrzcz. 26 IV 1637 r. Walenty, z Małachowa, zapewne ten sam, i żona jego Teofila, rodzice Anny ochrzcz. 19 III 1641 r. (LB Witkowo). Szl. Andrzej z Kopernosa (Kopernacz, młyn w kluczu żnińskim) i Zofia, rodzice Jakuba, ochrzcz. 20 VII 1642 r. (LB Góra k. Żnina). Stanisław, ojciec Jana, 1650 r. (Kc. 129 k. 544). Aleksander, w r. 1654 mąż Jadwigi Smiłowskiej, wdowy 1-o v. po Hieronimie Toopolskim (G. 82 k. 889). Ta Jadwiga była już znów wdową w r. 1661 (I. Kal. 125 s. 428). Nie żyła w r. 1666. Synowie ich: Rafał występujący w r. 1666 (ib. 126 s. 178) i Franciszek 1672 r. (Kośc. 305 k. 594). Ten sam zapewne Rafał z żony Marianny miał córkę Annę, w lipcu 1678 r. (LB Srem). Szl. Stanisław, sołtys cz. wójt wsi Królewskich Róża i Gappa(?) 1658 r. (P. 182a k. 41). Marcjan, syn zmarłego Stanisława, kwitował w r. 1659 Zygmunta Żelęckiego, podsędka ziemskiego poznańskiego (P. 1071 k. 61v).

@tablica:Boguccy h. Rawicz

Marcjan z żoną Agnieszką Bogusławską brał w 1665 r. w zastaw za 1.000 zł na trzy lata części w Królikowie p. kc. od ks. Piotra Smoszewskiego i jego bratanka Andrzeja (O. 1076 k. 1104). Nie żył 1676 r., kiedy występowała wdowa i nieletnie jego dzieci: Jan, Mikołaj, Franciszek, Anna i Zofia (Kc. 131 k. 582v). Z nich Anna żyła jeszcze w r. 1733 i miała wtedy lat 60 (P. 1238 k. 282v). Teresa, w l. 1677-86 żona Jana Zakrzewskiego. Elżbieta, żona Adama Krusińskiego, nie żyjącego w r. 1678. Zofia, z Dorucina, chrzestna 5 X 1680 r. (LB Myjomice). Jan stryj i Piotr bratanek występowali w r. 1681 (Kc. 132 k. 113v). Piotr zaślubił 2 III 1683 r. Różę Łakińską (LC Smogulec). Stanisław, w r. 1685 mąż Anny z Zaborowa Bąkowskiej (I. Kal. 143 s. 459), która występowała już jako wdowa 1688 r. (ib. 146 s. 174). Nie żyła 1693 r. Córki ich: Zofia, wtedy żona Floriana Rudnickiego, Marianna Stefana Skrzyneckiego (ib. 149 s. 413). Franciszek, w l. 1692-97 dzierźawca Smiłowa koło Szamotuł, mąż Konstancji, ojciec Jakuba, ur. w Smiłowie, ochrzcz. 29 VII 1692 r., Sebastiana, ochrzcz. 23 I 1695 r., Stanisława, ochrzcz. 21 IX 1697 r. (LB Szamotuły). Małgorzata, żona Jana Dzierzchowskiego, nie żyjącego w r. 1693. Kazimierz, chrzestny 15 VII 1694 r. (LB Baranów). Barbara i jej mąż Aleksander Swiętochowski, nie żyli oboje w r. 1695. Anna i jej mąż Adam Drozdowski, nie żyli oboje 1695 r. Stanisław, mąż Jadwigi Waliszewskiej, córki Adama i Teresy Gądkowskiej, nie żyjącej w r. 1695, kiedy występował syn ich Maciej (I. Kal. 152 s. 262). Marianna i jej mąż Stanisław Gorecki, nie żyli oboje 1697 r. Teresa, w r. 1697 żona Adama Łempickiego, sędziego kapturowego kaliskiego. Mikołaj, w r. 1701 mąż Doroty Wilkowskiej (Wilkońskiej?) (I. Kon. 72 k. 33v). Józef z Miłostowa Mniejszego zmarł nagle 9 IX 1704 r., pochowany w Goruszkach (LM Chwałków).

Stanisław zaślubił 9 III 1710 r. Marcjannę Krusińską, córkę Stefana i Apolonii Chrząstowskiej (LC Popowo Kośc.). Nie żył już w r. 1717 (P. 1151 k. 75). Jego to córką była niewątpliwie Jadwiga, nazwana w r. 1726 siostrzenicą Marcina Krusińskiego, syna Stefana i Chrząstowskiej (Kc. 135 k. 126v). Urszula z Pląskowskich, wdowa po Wojciechu B., zaślubiła 2-o v. 2 XI 1712 r. Andrzeja Ciecierskiego (LC Sw. Trójca, Gniezno; G. 93 k. 121). Aleksander, w r. 1714 mąż Jadwigi Lubienieckiej (I. Kon. 73 k. 292v). Franciszek, nie żyjący już w r. 1716, kiedy wdowa po nim Jadwiga Drachowska, córka Stanisława i Marianny Turskiej, 1-o v. żona Wojciecha Zaleskiego, wydzierżawiła Bożejewice na jeden rok Jerzemu Rozbickiemu (Kc. 134 k. 230v; ZTP 42 k. 729). Żyła jeszcze w r. 1727 (ZTP 45 k. 581). Katarzyna i jej mąż Maciej Krassowski nie żyli już oboje w r. 1722. Barbara, w r. 1724 żona Bartłomieja Stawiskiego. Jadwiga, chrzestna 25 III 1729 r. (LB Gniezno, Sw. Michał). Konstancja zaślubiła 24 II 1729 r. w Krobi Pawła z Kozarzewa Borzęckiego. Marianna Pielska, wdowa po Mikołaju B. 1730 r. (P. 1221 k. 12v). Marianna, w r. 1731 żona Stanisława z Bytynia Kurnatowskiego. Andrzej, w r. 1734 mąż Katarzyny Modlibowskiej (I. Kal. 171/3 s. 109). Stanisław, wojskowy, zmarł w Nowym Dworze 2 IV 1735 r. (LM Lubiń). Stanisław, w r. 1735 plenipotent Piotra Sapiehy, stolnika W. Ks. Litewskiego, starosty wschowskiego (Ws. 85 k. 60). Ludwika, w r. 1741 żona Aleksandra Widlickiego, posesora Jabłkowa. Wojciech, w r. 1742 zastawny posesor Bolimowa w p. gnieźn. (I. Kal. 178/80 s. 203). Wojciech ożenił się w Gnieźnie 6 VII 1748 r. z Marianną Jastrzębską (LC Sw. Trójcy). Dziecko urodzonego pana B. zmarła 24 VI 1752 r. (LM Dolsk). Stanisław, ekonom krotoszyński, mąż Balbiny 1753 r., nazwanej wtedy cześnikową łomżyńską (LB Krotoszyn, LB Lutogniew, LB Janków), żył jeszcze 1759 r. (LB Kobylin). Panna Marianna (Marcjanna?), ich córka chrzestna 1759 r. (LB Lutogniew, LB Krotoszyn). Helena, w l. 1754-57 żona Franciszka Wiśniowskiego Teresa i jej mąż Kazimierz Bardzki, oboje nie żyli już w r. 1756. Stanisław, w r. 1758 mąż Magdaleny Skierskiej, córki Józefa i Petroneli Chwalęckiej, nie żył już w r. 1773, kiedy ona występowała jako wdowa (I. Kal. 209/13 k. 105). Ich syn Dominik Kajetan Wawrzyniec, ur. w Słaborowicach 3 VIII 1758 r. (LB Szczury-Górzno). Kazimierz, ekonom w Kobylopolu, z żony Koszutskiej miał syna Józefa Marcina Teodora, ur. tamże, ochrzcz. z wody 2 XI 1760 r. (LB Poznań, Sw. Jan). Pani Elżbieta, posesorka Morownicy 1779 r. (LB Przemęt). Elżbieta z Lutomskich, wdowa, zmarła w Gnieźnie 3 IV 1804 r., mając lat 36, pochowana u Franciszkanów (LM Sw. Trójca, Gniezno).

Kajetan, ekonom w Parczewie, zmarł 30 III 1813 r., mając lat 60 (LM Wysocko). Antonina, w r. 1813 żona Ignacego Biskupskiego, ogrodnika (w Nekli?). Józef, chrzestny 26 I 1808 r. (LB Krzywiń). Ksawera ("Bokucka"), 1814 r. żona Jana Nepomucena Zakrzewskiego, ekonoma w Przysiece. Józef, liczący lat 32, zaślubił 15 X 1815 r. Katarzynę Słubicką, 24-letnią (LC Wyskoć). Nepomucen, świadek 20 VII 1816 r. (LC Lutogniew). Justyna, z Dąbrowy, chrzestna w l. 1822-25 (LB Juncewo). Panna Teresa, z Lubiatówka, chrzestna w l. 1824-26 (LB Srem). Konstancja, w r. 1826 żona Franciszka Łubińskiego. Tekla z Dydyńskich 1852 r. Antonina, zmarła przed 3 VII 1858 r., żona Macieja Prądzyńskiego, zmarłego właśnie wtedy w Pierzchnie w wieku 80 lat. Józef, dziedzic Bąbolina koło Inowrocławia, mąż Katarzyny Słubickiej, zmarł w Poznaniu 18 IX 1836 r., mając lat 53 (LM Fara, Pozn.). Justyna zmarła 12 IX 1865 r. Józef, niegdyś obywatel poznański, zmarł w Kobylinie 16 XII 1866 r., mając lat 86, będąc wdowcem. Pozostawił córkę Józefę. Panna Wiktoria, córka Melchiora, obywatela pozn., zmarła w Kobylinie 1 III 1867 r., w wieku lat 51. Przeżyła ją siostra (LM Kobylin). Eleonora, zamężna Fusiecka, zmarła w Siedlcu 21 II 1867 r. Teresa zmarła w Górce Duchownej 22 IX 1869 r., mając lat 70. Baltazar ukończył 1875 r. wydział inżynierii politechniki w Monachium (Dz. P.).

>Boguniewscy z Boguniewa w p. pozn. Szymon, brat Pietrasza ze Słomowa 1397 r. (Leksz.). Ponieważ niektórzy Słomowscy byli Awdańcami, Boniecki uważa za Awdańców również i B-ch. Wątła to podstawa. Jeśli nawet i przyjąć, że mógł być Awdańcem Szymon, to przecie nie wiemy, czy późniejsi B-cy byli jego potomkami, chociaż powtarzające się imię Szymon mogłoby na to wskazywać.

Szymon w r. 1401 (P. 2 k. 63, 93). Szymon, kasztelan zbąski 1403 r.(ib. k. 149). Elżbieta, wdowa po Szymonie, chyba tym samym, 1404 r. (ib. k. 214). Jan B. 1412 r. (P. 3 k. 184v), nazwany bratem zmarłego Dersława i stryjem jego dzieci, Macieja i Katarzyny, 1414 r. (P. 4 k. 43v). Matka Macieja, Elżbieta, występowała t. r. wraz z synem (ib. k. 38). Katarzyna procesowała się ze stryjem Janem i bratem Maciejem w l. 1414-16 (ib. k. 38, 160v). Jan występował jeszcze 1417 r. (P. 5 k. 74v). Nie żył już w r. 1422, kiedy występowała wdowa po nim Przechna (P. 7 k. 29v). Żyła jeszcze w r. 1425 (P. 8 k. 60v). Czy ta sama, czy inna Przchna była w 1418 r. żoną Bogusława z Zielonki (P. 5 k. 112). Jej synowie: Szymon i Mikołaj występujący w r. 1424 (P. 7 k. 149). Szymon w r. 1428 nazwany synem pani Zelenskiej (P. 10 k. 37). Szymonowi i Mikołajowi, braciom niedzielnym, dziedzicom w Boguniewie, Jan z Żelątkowa i Jan z Soboty zeznali 1447 r. 88 grz. (P. 14 k. 80v). Szymon żył jeszcze 1444 r. (ib. k. 264). Maciej z Boguniewa miał 1443 r. termin z Michałem Duchanem z Kiekrza (P. 14 k. 228v). Ten sam co wyżej lub inny na połowie Boguniewa oprawił w r. 1449 żonie swej Katarzynie posag 100 grz. (P. 1300 k. 40v). Miał sprawę 1452 r. z braćmi Grodzieńskimi o granice między Boguniewem i ich wsi Parkowem (P. 18 k. 90). Jego żona Katarzyna t. r. miała sprawę z Wojciechem niegdy Popowskim z racji przysięgi składanej wobec tych Grodzieńskich (ib. k. 113). Szymon z Boguniewa oprawił oprawił w r. 1471 posag 300 grz. żonie swej Annie Podleskiej (P. 1385 k. 109v). Ta Anna, córka Marcina Podleskiego, posag i wiano na Boguniewie sprzedała w r. 1487 za 85 grz. Sędziwojowi Milińskiemu (P. 1387 k. 83). Szymon B. z Czekanowa, Boguniewa i Dąbrówki, nazwany 1475 r. bratankiem zmarłego Macieja B. (P. 21 k. 10v), skwitowany 1479 r. z 40 grz. przez Piotra Mrowińskiego (ib. k. 85). Wraz ze swymi stryjami, wujami i braćmi całą wieś Czekanowo w p. gnieźn.(!) sprzedał 1489 r. za 320 grz. Sędziwojowi Milińskiemu (P. 1387 k. 114v). Maciej B. w r. 1500 lub przed tą datą rezydował we dworze w Boguniewie (P. 1389 k. 72v; G. 863 k. 83v). Może to Maciej, o którym pisałem wyżej? Anna, nie żyjąca w r. 1519 żona Jana Czerackiego.

>Boguńscy, zob. Bogońscy

>Bogurscy z Bogurzyna i Bogurzynka w p. szreńskim, wojew. płockim. Siedzieli tam Ogończykowie (Boniecki) i może wśród najstarszych osiedlonych w Wielkopolsce byli właśnie B-cy tego herbu? Inni spotykani w aktach wielkopolskich, przejściowo osiedleni w Bydgoszczy, to Suchekownaty.

Piotr, faktor w Dziekanowicach ks. Witkowskiego, dziekana gnieźnieńskiego 1557 r. (G. 36 k. 209). Dostał w r. 1569 zapis długu 20 zł od Marcina B., syna zmarłego Mikołaja (G. 49 k. 60). Od Wojciecha Swinarskiego nabył 1575 r. sposobem wyderkafu za 1540 zł połowę Swinarek Mniejszych w p. gnieźn. (P. 1398 k. 571v). Skwitował w r. 1576 z zapisu 20 zł Wojciecha B., syna zmarłego już tymczasem Marcina, dziedzica części w Bogurzynie w p. szreńskim (G. 54 k. 254). T. r. oprawił 300 zł posagu żonie swej Agnieszce Gułtowskiej, córce Łukasza (P. 1398 k. 618v). Nie żył w r. 1592 (G. 64 k. 443v). Córka jego Małgorzata, w l. 1592-1611 żona Stanisława Turzyńskiego.

Na przełomie XVI i XVII w. Bogurscy cz. Parkusowie (Parkuzowie) byli mieszczanami bydgoskimi. Bracia: Jan, Stefan i Gabriel, w imieniu własnym i przebywającego wtedy na Podolu rodzonego brata Stanisława, który został naganiony w szlachectwie, udowodnili w r. 1599 na rokach ziemskich szreńskich, iż są synami zmarłego Grzegorza, osiadłego w Bydgoszczy, wnukami Stanisława, a prawnukami Wojciecha. Swiadczyli im z linii ojczystej bracia ich stryjeczni Piotr i Maciej B-cy h. Suchekownaty. Matką ich ojca była Anna Buńkowska, co poświadczyli ich bracia cioteczni, Jakub i Franciszek Buńkowscy h. Korwin. Swiadkami ze strony prababki byli Wawrzyniec Trzciński i Andrzej Czaplicki z h. Pobóg. Swiadkiem ze strony ich matki ("ex avo", a więc dziada macierzystego) był Wawrzyniec Miłocki h. Brodzic (Semkowicz, Wywody, s. 124).

1. Stefan, jeden z synów Grzegorza (Jerzego?), tytyłowany "sławetnym", obywatel bydgoski, w r. 1600 nabył wyderkafem za 4.500 zł od Bartłomieja Turzyńskiego, burgrabiego ziemskiego nakielskiego, Rzęszkowo p. nakiel. (N. 219 k. 435). Jako burmistrz bydgoski, występował 1602 r. przeciwko Wojciechowi Mierczyńskiemu, wojskiemu inowrocławskiemu i poborcy cła w Fordonie (I. Bydg. 21 k. 389v). "Szlachetny i sławetny", obywatel bydgoski, otrzymaną od Wojciecha Cucharskiego cesję wyderkafu Mirucina cedował w r. 1610 Michałowi i Andrzejowi braciom Korytowskim (N. 167 k. 520). W r. 1619 mąż Katarzyny Łyskowskiej (Liskowskiej?) (I. Bydg. z r. 1619 k. 1163). Uczciwy Marcin, kuśnierz z Nieciszewa, w r. 1619 zeznał pod przysięgą, iż od 40 lat uczył się kuśnierstwa u Stefana Parkusa, mieszczanina bydgoskiego, zwanego też Bogurskim, a którego syn Piotr B. podaje się za szlachcica (N. 62 k. 282). Stefan żył jeszcze w r. 1621 (I. Bydg. z r. 1621 k. 48), nie żył już w r. 1624 (N. 223 k. 549). Córka jego Anna była żoną Wojciecha Falęckiego, nie żyjącego już w r. 1631. Synowie: Piotr i Stanisław.

1) Piotr, syn Stefana i Łyskowskiej, fundator kaplicy Bogurskich w kościele Farnym w Bydgoszczy (I. Bydg. z r. 1611-17 k. 219, 229), wspomniany w r. 1615 (ib. z r. 1615 k. 41, 83), podawał się w r. 1619 za szlachcica (N. 62 k. 282). Dzierżawca (podstarości) kcyński, żonie swej Annie Rynarzewskiej, córce Stanisława, zapisał w r. 1621 dług 1.500 zł i mianował opiekunów dla urodzonych z niej dzieci: Katarzyny, Marianny i Wojciecha (Kc. 127 k. 487, 569, 570). Od Piotra Żerońskiego, cześnika nadwornego koronnego, nabył w r. 1621 sposobem wyderkafu za 4.000 zł połowę Krusinka w p. bydg. (N. 223 k. 549). Nie żył już w r. 1626, kiedy Anna występowała jako wdowa wraz z córkami Marianną i Katarzyną (Kc. 19 k. 698v). W r. 1628 była 2-o v. żoną Wojciecha Cerekwickiego (Jud. Bydg. z r. 1629 k. 1). Żyła jeszcze w r. 1638, kiedy o Cerekwickim mowa jako o cywilnie zmarłym (Kc. 128 k. 154v). Wspomniany wyżej syn Wojciech zmarł widocznie młodo, bo poza jedną powyższą wzmianką głucho o nim. Pozostał natomiast syn Piotr. Z córek, o Katarzynie słyszymy jeszcze w r. 1635 jako o niezamężnej (Jud. Bydg. z r. 1635 k. 279). Marianna była jeszcze niezamężną w r. 1643 (I. Bydg. z r. 1643 k. 315). W r. 1646, krótko po 5 I, wyszła za Stanisława Chociszewskiego (N. 226 k. 197v, 198v) i żyła z nim jeszcze w r. 1654.

Piotr, syn Piotra i Rynarzewskiej, ur. około r. 1622, wedle zobowiązania z r. 1643, sprzedał w r. 1646 wsie Kruszyno Wielkie i Kruszynko Mniejsze w p. bydg. za 10.000 zł Zygmuntowi Raczyńskiemu, staroście jasienickiemu i surrogatorowi grodzkiemu nakielskiemu (ZTP 29 s. 2471). Jako stryjeczny brat i opiekun panny Anny Teresy, córki Stanisława, wydawał ją w r. 1658 zamąż (ib. 38 k. 746). Żoną jego była w r. 1670 Zofia z Komorza Kurcewska, córka Barłomieja (I. Kon. 60 k. 22v; ZTP 46 k. 1541). Żyli jeszcze oboje w r. 1682 (I. Kon. 63 k. 566). Jedyna ich córka Anna była żoną Jana Jaroczyńskiego (Jarocińskiego?). W r. 1700 występowała jako wdowa po nim i spadkobierczyni jedyna stryjecznej siostry swego ojca Teresy Anny Szeliskiej (ZTP 38 k. 184). W r. 1701 była 2-o v. żoną N. Gozdowskiego (ib. k. 746).

2) Stanisław Parkus, syn Stefana i Łyskowskiej, wspomniany w r. 1615 (I. Bydg. z r. 1615 k. 41, 83). Od Barbary Załakowskiej, żony Marcina Sławęckiego, kupił w r. 1619 za 4.000 zł część Załakowa (Kc. 127 k. 387). Protestował przeciwko Turzyńskim (może rodzącym się z Bogurskiej, o której wyżej?), którzy zarzucili mu nieszlachectwo (Kc. 33 k. 934, 1010, 1071, 1143, 1210). W r. 1622 mąż Zofii ze Staroźreb Sobiejuskiej, córki Stanisława i Anny Winnickiej (I. Bydg. z r. 1622 k. 386; Kc. 13 k. 338; 19 k. 518). Nazwany w r. 1631 "sławetnym Parkusem", wujem szlachetnych Falęckich (N. 66 k. 45). Żył jeszcze w r. 1647 (N. 226 k. 388v), nie żył już w r. 1658, kiedy to córka jego Anna Teresa została przez opiekuna, stryjecznego jej brata Piotra, wydana za Bogusława Szeliskiego. Umowę ślubną spisano 2o VIII t. r. w Zalesiu w p. świeckim, dziedzicznej wsi tej Anny (ZTP 38 k. 746). Zofia Sobiejuska nie żyła już w r. 1678 (N. 185 k. 735). Wspomniana wyżej Anna Teresa w r. 1569 pokwitowała z opieki stryjecznego brata Piotra (N. 227 k. 380v). Żyła jeszcze z Szeliskim w r. 1690. Synowie Stanisława: Mikołaj, Zygmunt, Wojciech.

(1) Mikołaj, syn Stanisława i Sobiejuskiej, wspomniany w r. 1643 (Z. Bydg. z r. 1643 k. 59), pisarz grodzki kruszwicki 1645 r. (ZTP 29 s. 2126). Dostał 1654 r. w grodzie bydgoskim zapis 300 zł od Jana Strzeleckiego. Bezdzietny nie żył już w r. 1678, a spadek po nim dostał się siostrze Szeliskiej (N. 185 k. 735).

(2) Zygmunt Grzegorz, syn Stanisława i Sobiejuskiej, wspomniany 1643 r. (Z. Bydg. z r. 1643 k. 59), proboszcz w Mroczy, pleban w Samoklęskach, jako nabywca praw od brata Mikołaja, kwitował w r. 1654 z 300 zł Alojzję z Łukowa Smogulecką (P. 1067 k. 440).

3) Wojciech Bonawentura, syn Stanisława i Sobiejuskiej, w zakonie franciszkanów (Kc. 13 k. 338).

2. Gabriel Parkus, syn Grzegorza (Jerzego?), obywatel bydgoski, miał w r. 1599 termin z braćmi Mierczyńskimi (Z. Bydg. 21 k. 114). Od Zofii z Zebrzydowskich Niemojewskiej, kasztelanowej chełmińskiej, nabył w r. 1623 na 3 lata sposobem wyderkafu Pruszcz w p. świeckim (N. 222 k. 438). Nie żył już w r. 1625 (Kc. 19 k. 612v). Jego córka Justyna, w r. 1626 żona Wojciecha Buczyńskiego (Burzyńskiego?). Synowie: Aleksander i Wawrzyniec, występujący w l. 1625-26 (Kc. 19 k. 612v, 746v). Zob. tablicę.

@tablica:Bogurscy h. Suchekownaty

Piotr, dziedzic części w Bogurzynie, nie żyjący już w r. 1592, ojciec Małgorzaty, dziedziczki części ojcowskich, wtedy żona Stanisława Turzyńskiego (N. 219 k. 91v).

Andrzej, obywatel bydgoski, nie żyjący już w r. 1622, pozostawił dzieci: Samuela, Zofię, Annę, Barbarę i Cecylię (Jud. Bydg. z r. 1622 k. 169). Z córek, Anna była zapewne identyczną z Anną, córką zmarłego Andrzeja, w l. 1633-37 żoną Walentego Morawskiego (N. 223 k. 958v). Syn Samuel, w r. 1647 mąż uczciwej Salomei Janecjuszówny, córki Jerzego doktora filizofii i medycyny, nie żył już w r. 1658 (G. 82 k. 1319v). W tym roku Salomea idąc 2-o v. za Stanisława Naczesławskiego, zapisała mu sumę 4.000 zł (P. 182 a k. 198). Umarła między r. 1682 i 1685 (P. 1105 XII k. 9; 1113 I k. 48v; Py. 155 s. 89, 106). Córka Anna Dorota, ochrzcz. 31 I 1647 r. (LB Fara, Poznań), żona Stanisława Sławińskiego, nie żyła już w r. 1682. Jako opiekuni jej dzieci występowali wtedy ich wujowie: ks. Ludwik i Paweł B-cy, bracia między sobą stryjeczni (P. 1105 XII k. 9). Ks. Ludwik Wojciech z M. Bogurzyna, syn Samuela, pleban śnieciski i koszutski 1677 r. (LB Snieciska). Proboszczem w Snieciskach był jeszcze w r. 1722 (P. 1185 k. 162). Pochował 25 V 1707 r. w Snieciskach swego bratanka Michała (LM Snieciska).

Paweł Wojciech, syn zmarłego Wojciecha, może identyczny z wspomnianym wyżej Pawłem, bratem stryjecznym ks. Ludwika, występował w r. 1662 (Kośc. 305 k. 142; 305 k. 170). Od Józefa Przysieckiego kupił w r. 1670 za 1.000 zł część Mierzewa w p. gnieźn. (P. 1865 k. 81v). Części w Bogurzynie W. sprzedał w r. 1679 za 3.000 zł Stanisławowi B., synowi zmarłego Andrzeja, a części Mierzewa za 2.000 zł Stanisławowi Przysieckiemu (P. 1429 k. 46v, 65). Żonie swej Teresie Koszutskiej, córce Adama i Teresy Żychlińskiej, zobowiązał się w r. 1682 oprawić posag 2.000 zł (P. 1104 k. 439). Umarł w r. 1686 lub 1687 (P. 1111 III k. 54; 1113 III k. 5v). W r. 1687 występowała wdowa po nim, Teresa Koszutska, i nieletnie dzieci: Adam, Łukasz, Antoni i Dorota. Wdowa w r. 1687 kupiła za 7.000 zł od Jadwigi Wysockiej, żony Waleriana Zabłockiego, Lubowice w p. gnieźn. (P. 1114 XII k. 22). Córka Dorota występowała w r. 1735 jako wdowa po Franciszku Jastrzębskim. Z synów Łukasz wydzierżawił w r. 1728 na trzy lata za 15.000 zł od Adama Koszutskiego, pisarza ziemskiego ponańskiego, Pigłowice (Ws. 83 k. 30v). Żonie swej Mariannie Rokossowskiej, córce Wojciecha i Katarzyny Milińskiej, oprawił w r. 1736 posag 7.000 zł (P. 1244 k. 145). Posesor Pierzchna 1740 r. (P. 1262 k. 6). Nie żył w r. 1749, kiedy Marianna była 2-o v. żoną Stanisława Korytowskiego (P. 1294 k. 189). Wdowa i po tym mężu 1759 r. (G. 99 k. 149v), umarła mając lat ponad 70, u Franciszkanek gnieźnieńskich "za bramą" 31 VII 1765 r. (LM Sw. Trójca, Gniezno). Spadkobiercami bezdzietnego Łukasza byli Objezierscy (P. 1352 k. 272v) i Kasper Jastrzębski (P. 1355 k. 244; I Kal. 220 k. 178).

Jerzy mąż Anny Rumiejewskiej 1624 r. (I. Kal. 90b s. 2835), w r. 1626 spisał z nią wzajemne dożywocie (R. Kal. 10 k. 455v). Marianna, w r. 1644 wdowa po Rafale Kaniewskim Ludwik, mąż Konstancji Rumieńskiej, która w r. 1720 była 2-o v. żoną Macieja Pigłowskiego (ZTP 40 k. 749).

>Boguscy. Wedle Bonieckiego byli B-cy h. Topór z Boguszyc w p. łomżyńskim i h. Zagłoba z tychże Boguszyc. Awdańcem był jednak chyba Jan Skarbek z Wielkiego Domaniewa "zwany B-im" z p. łęczyckiego, który w r. 1573 spisał wzajemne dożywocie ze swą żoną Anną Gowarzewską, córką Andrzeja (I. Kon. 16 k. 421). Wojciech B., w r. 1590 mąż Barbary Gostkowskiej, córki Jana (Kośc. 270 k. 515v). Bogumiła, 1618 r. żona Andrzeja Klichowskiego. Marcjanna, żona Michała Gątkiewicza, nie żyjącego już w r. 1789.

>Bogusławscy h. Ostoja z Bogusławic w p. radomszczańskim, wojew. sieradzkiego. Używali od czasu do czasu przydomka Scibor.

Jan B. Ścibor zawierał w Warszawie 14 XII 1597 r. pod zakładem 2.000 zł kontrakt z Janem Tarnowskim, biskupem poznańskim i podkanclerzym, roborowany dnia następnego (M. K. 141 k. 313v). Marcin i Katarzyna Rościerska, oboje nie żyjący już w r. 1699, rodzice Marcina, dziedzica Wrzeszczewic koło Łaska w l. 1671-85 (ZTP 37 s. 678; I. Kal. 143 s. 146). Synem tego ostatniego był Andrzej, w l. 1714-17 regent grodzki sieradzki, w r. 1714 mąż Katarzyny Gorzyńskiej, raz nazwanej córką Adama i Marianny Brezianki, kiedyindziej córką Michała i Teresy Linowskiej (N. 197 k. 124; I. Kon. 73 k. 439; I. Kal. 167 s. 258). Dziedzic Sulisławic, komornik graniczny sieradzki 1720 r. (Boniecki; ZTP 46 k. 389), żył jeszcze w r. 1725 (ZTP 44 k. 195), nie żył już w r. 1729, kiedy Katarzyna występowała jako wdowa (I. Kal. 167 s. 27). Jeszcze chyba żyła w r. 1740. Córki Andrzeja i Gorzyńskiej: Elżbieta i Barbara, obie występowały w r. 1740. Synowie: Franciszek, o którym niżej, ks. Ignacy Scibor, występujący 1740 r. (I. Kal. 177 k. 434), Jakub, o którym niżej.

1. Franciszek, syn Andrzeja i Gorzyńskiej, mąż 1-o v. 1754 r. Anny Jankowskiej, córki Jana i Barbary. Anna była 1-o v. żoną Ludwika Poniatowskiego (ib. 196/8 k. 85). Drugą żoną Franciszka była w r. 1780 Anna Pruszkowska, córka Jakuba i Marianny Wolickiej (ib. 220 k. 2). Z pierwszego małżeństwa syn Maksymilian.

Maksymilian Ostoja, syn Franciszka i Jankowskiej, dziedzic połowy Smaszkowa w p. sier., w r. 1792 mąż Faustyny Kiedrowskiej, córki Antoniego i Apolonii Kaczkowskiej (ib. 232 k. 345v). Synowie Maksymiliana i Kiedrowskiej: Stanisław Pacyfik Nikodem i Wojciech, legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Polskim w l. 1837-38. Z nich Wojciech, żołnierz napoleoński, dziedzic Pawłówka w p. kal., żył jeszcze w r. 1882 i mieszkał w Kaliszu (Boniecki; Dz. P.).

2. Jakub, syn Andrzeja i Gorzyńskiej, występujący w r. 1740, ojciec Antoniego.

Antoni, syn Jakuba, mąż Salomei Bobowskiej, ojciec ks. Ignacego i Antoniego, wylegitymowanych ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1843 r. Zob. tablicę.

@tablica:Bogusławscy h.Ostoja

>Bogusławski h. Przyjaciel z Bogusławic w wojew. brzeskim litewskim. Jan i Aleksandra z Lipskich, oboje już nie żyjący w r. 1786, rodzice Michała i Walentego. Michał swoje części Bogusławic, odziedziczone po ojcu, dał t. r. Joachimowi, synowi brata Walentego, zrodzonemu ze zmarłej Anny Wiśniewskiej (G. 113 k. 140v).

>Bogusławscy z Bogusławic w p. kon. We wsi tej, a raczej we wsiach, były bowiem dawniej Bogusławice Górne i Nadolne, siedziała niezmiernie liczna, bardzo drobna szlachta, z całą pewnością różnoherbowa. Wiemy, iż byli wśród tej szlachty tacy, którzy używali h. Prus I, Prus II, Swinka, Jastrzębiec, a niewątpliwie i innych herbów. Swiadomość heraldyczna ze względu na bardzo niski poziom majątkowy i złączony z tym analfabetyzm, musiała być znikoma, stąd też pomieszzanie herbów. Różni potomkowie jednego i tego samego człowieka (żyjącego na przełomie XVII i XVIII wieku) legitymowali się w XIX w. w Królestwie Polskim jedni z h. Swinka, drudzy z h. Prus I, trzeci wreszcie z h. Prus II. Spośród najbliższych krewnych po mieczu, jeden legitymował się z h. Swinka, drugi z h.Jastrzębiec. Poszczególne grupy rodzinne wyróżniały się imioniskami, ale kiedy te w XVII w. poczęły wychodzić z użycia, odróżnienie, identyfikacja poszczególnych osób i grup, wobec masy stale powtarzających się tych samych imion, staje się trudna, często wręcz niemożliwa. Kładę na początek tych B-ch, których dzięki imioniskom mogłem posegregować, potem dopiero wszystkich bez imionisk, ale pochodzeniem związanych w sposób niewątpliwy z Bogusławicami konińskimi lub występujących w aktach konińskich. Nie wyodrębniam Prusów i Swinków w osobne grupy herbowe, bo to niemożliwe. Jedynie przy poszczególnych osobach, co do których zachowała się jakaś bezpośrednia wskazówka heraldyczna, powiem o niej. Grupy imioniskowe podaję w kolejności chronologicznej występowania najdawniejszego znanego mi ich członka.

Paweł _Pniak_ z Bogusławic 1462 r. (I. Kon. 2 k. 15v).

>_Budki_. Marcin Budek, w r. 1462 mąż Małgorzaty, córki Jana Pieszczka z Bogusławic, która była po rodzicach dziedziczką części w tej wsi (ib. k. 33). Oprawił tej żonie w r. 1469 posag 20 grz. (P. 1385 k. 41v). Małgorzata w r. 1481 części w Bogusławicach sprzedała za 45 grz. swemu przyrodniemu bratu Janowi Królowi z Biernacic (I. i R. Kon. 1 k. 127, 130), a w r. 1482 sprzedała temuż Janowi za 20 grz. części w Bogusławicach (P. 1386 k. 150v). Oprawę swego posagu 18 grz. na połowie części Bogusławic wyderkowała w r. 1491 zięciowi Mikołajowi z Bogusławic zw. Miasko, jako posag za swą córką Anną (ib. k. 207). Marcin nie żył w r. 1493 (ib. k. 221v). Owdowiała Małgorzata wraz ze swym synem Janem, dziedzice w Bogusławicach Górnych, sprzedali w r. 1514 za 40 grz. Wawrzyńcowi Grochowskiemu część w Bogusławicach odziedziczoną po śmierci ks. Piotra Guździałki, plebana w Kucharach (ib. k. 449). Żyła jeszcze w r. 1515 (ib. k. 453v). Wspomniana wyżej córka Marcina, Anna, żyła jeszcze ze swym mężem Mikołajem zw. Miastko w r. 1496 (ib. k. 255). Syn Jan w r. 1493 nie miał jeszcze lat sprawnych (ib. k. 221v). W l. 1499-1500 toczył sprawę ze szwagrem Mikołajem zw. "Miąsko" o bliższość do spadku po jego żonie a swej siostrze Annie (Kon. 4 k. 62v, 83v). W r. 1524 na częściach Bogusławic oprawił 10 grz. posagu żonie swej Katarzynie B., córce Andrzeja zw. Pukiel (Z. Kon. 6 k. 20). Drugiej swej żonie Elżbiecie B., córce Macieja Chmielnika B., oprawił w r. 1526 na połowie części Bogusławic 8 grz. posagu (ib. k. 30). Córką Jana była zapewne Jadwiga występująca w r. 1601 jako wdowa po Stanisławie Korzeniewskim (I. Kon. 67 s. 1384), a synem chyba Piotr, mąż Anny Jaroszewskiej, nie żyjący już w r. 1598 (ib. 28 k. 530v), ojciec Andrzeja, Wojciecha i Bartłomieja nazwanych bratankami Jadwigi B. zamężnej Korzeniewskiej. Andrzej, dziedzic w Bogusławicach Górnych 1588 r. (ib. 23 k. 156). W r. 1605 mąż Zofii Nadarzyckiej (ib. 32 k. 147), wraz z nią części w Bogusławicach Górnych sprzedał w r. 1610 za 33 grz. Wojciechowi B. Mnichowi (R. Kal. 1 k. 533). Oboje w 1616 r. kwitowali z 30 zł Piotra Dzierzbińskiego (I. Kal. 82 s. 355). Wojciech, syn Piora, występował w l. 1618-31 (I. Kon. 40 s. 113; 46 k. 241). Bartłomiej, syn Piotra, trzeci z braci, może najmłodszy, żeniąc się w r. 1598 z Anną Dzierzbińską, córką Stanisława, dziedzica w Bogusławicach, dostał za nią od jej ojca na krótko przed ślubem, 21 I, zapis 100 zł posagu (ib. 28 k. 331v). Anna żyła jeszcze 1605 r. (ib. 32 k. 147). Bartłomiej w r. 1623 rezygnował części Bogusławic Górnych synowi swemu Janowi, zachowując dla siebie dożywocie połowy tych dóbr (R. Kal. 10 k. 105, 106). Żył jeszcze w r. 1631 (I. Kon. 46 k. 241). Nie żył już w r. 1647 (Kośc. 301 k. 1017). Wspomniany wyżej syn Jan otrzymał 1624 r. od Adama B. cesję zapisu 8 grz., danego ongiś przez jego ojca Bartłomieja zmarłemu ojcu Adama, Pawłowi, na częściach Bogusławic (I. Kal. 90b s. 1550) wziął w r. 1630 w zastaw od Wojciecha B. Mnicha dom z ogrodem w Bogusławicach Górnych (ib. k. 57), nie żył już w r. 1631, kiedy jego nieletnią córkę Annę naszli w jej domu i uwięzili Wojciech B. Piotrowicz, Chlewscy, Mantyccy i inni (ib. k. 329v). Zob. tablicę 1.

@tablica: Bogusławscy (Budki) 1.

>_Chmielniki_. Marcin Chmielnik z Bogusławic, mąż Anny, która w r. 1462 miała termin z Pawłem Pniakiem z Bogusławic (I. Kon. 2 k. 15v). Rodzonym szwagrem Marcina nazwany w r. 1472 Piotr Kaczkowski (I. Kon. 1 k. 11v). Anna, żona Macieja "Chmielnika" z Bogusławic, miała 1486 r. termin z Szymonem B. (Kon. 3 k. 4). Jan, Maciej i Wawrzyniec, bracia z Bogusławic Niżnych, nie stanęli w r. 1495 z pozwu Jana Rozduła z Bogusławic Górnych (I. i R. Kon. 1 k. 249). Ci trzej bracia dokonali w r. 1504 działów: Jan i Maciej wzięli w niedzielne władanie część w Bogusławicach, Wawrzyniec zaś dostał część macierzystą w Kawieczynie w ziemi sieradzkiej i z tej części miał wyposażyć siostry (I. Kon. 1 k. 322). Z nich Jan był mężem Jadwigi, siostry klejnotnej Łukasza Szypłowskiego, która w r. 1500 kwitowała Marcina Głowczyńskiego z części w Bogwiedzach, odziedziczonych prawem bliższości po babce Agnieszce Bogwiedzkiej (I. Kal. 5 k. 209). Jan część w Bogusławicach Nadolnych sprzedał w r. 1504 za 17 grz. Andrzejowi B. Pukielowi (I. Kon. 1 k. 322v). Jadwiga, wdowa po Janie, rezygnowała w r. 1530 synowi Maciejowi swą część ojczystą i macierzystą w Bogusławicach (Z. Kon. 6 k. 61). W r. 1531 innym swym dzieciom, Janowi i Elżbiecie, zobowiązała się rezygnować część w tej wsi, zastrzegając, iż ogród ma się dostać po jej śmierci synowi Maciejowi (I. Kon. 2 k. 217v, 222). Zapewne ten to Maciej, syn Jana i Jadwigi, kupił w r. 1523 od Zofii Wardęskiej za 3 grz. część w Wardężynie Małym (ib. k. 42). Jego żona, Anna Wardęska, miała w r. 1529 sprawę z Piotrem Wardęskim (ib. k. 176v, 178). Maciej w r. 1537 skwitowany został przez Jana B. Durmasa z dóbr macierzystych (ib. 3 k. 18v). Bracia rodzeni, zapewne synowie Macieja i Wardęskiej: Stanisław, Michał i Wacław dokonali w r. 1531 działów: Stanisław dostał część w Wardężynie, Michał i Wacław część w Bogusławicach (ib. 2 k. 239). Z nich Michał nabył w r. 1531 od Wacława za 18 grz. część rodzicielską w Bogusławicach (ib. 2 k. 227). W r. 1539 na połowie części w Bogusławicach Mniejszych, uzyskanych z działu z bratem Wacławem, oprawił posag 15 grz. żonie swej Apolonii Smoszewskiej (Z. Kon. 6 k. 98). W r. 1540 lub krótko przed tą datą zabił Pawła B. Chodubka i miał płacić główszczyznę (I. Kon. 4 k. 80). W r. 1546 skwitowany został z głowy przez braci zabitego (ib. k. 234v). Sam zabity został w r. 1559 przez swego syna Jerzego. Wizji ciała dokonano 26 IX (ib. 24 k. 471). Stanisław pełnił w r. 1537 funkcje woźnego konińskiego (ib. 3 k. 18). Wacław w r. 1536 skwitował brata Michała (ib. 2 k. 380v). Wspomniany wyżej Jan, syn Jana i Jadwigi, może identyczny z Janem, który w r. 1570 na połowie części w Bogusławicach Nadolnych oprawił posag 50 grz. żonie swej Annie Kamieńskiej, córce Andrzeja (R. Kal. 3 k. 261).

Maciej, zapewne identyczny ze wspomnianym pod r. 1495, na połowie części Bogusławic oprawił w r. 1509 posag 10 grz. swej żonie Annie (P. 786 s. 80). W r. 1518 od córki Barbary, żony Feliksa Jaroszewskiego nabył za 8 grz. jej część macierzystą w Bogusławicach, zw. "Karasiówka" (P. 1392 k. 243, 244). Nie żył już w r. 1526, kiedy córka Elżbieta była żoną Jana B. Budka (Z. Kon. 6 k. 30), z którym żyła jeszcze w r. 1534 (ib. k. 80).

Jan, nie żyjący w r. 1603, ojciec Katarzyny, żony sł. Krzysztofa, krawca z Konina, która swe części w Bogusławicach Nadolnych dała wiecznością t. r. szwagrowi Marcinowi B. (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 153) Zofii, żony uczc. Jana Kowalskiego, młynarza, która w r. 1617 sprzedała za 20 zł swą część w Bogusławicach Nadolnych Marcinowi B. (R. Kal. 9 k. 11v), wreszcie Anny, w r. 1603 żony Marcina B. Piotrowicza. Synem Jana był Marcin, wspomniany w 1614 r. (P. 137 k. 173v). Pewnie to ten Marcin w Bogusławicach Nadolnych 1618 r. (I. Kon. 40 s. 507). Jan, nie żyjący w r. 1638, ojciec Agnieszki, żony Piotra Dzierzbińskiego, która t. r. części w Bogusławicach Nadolnych sprzedała za 100 zł Wojciechowi i Stanisławowi, braciom B-im Piotrowiczom (R. Kal. 12 k. 32). Wojciech występował w l. 1680-93 (I. Kon. 63 k. 86; 69 k. 265v). Petronela, zamężna Purzycka, spisała testament w Bogusławicach 15 VI 1764 r. Nie żyła już w r. 1788 (ib. 84 k. 41).

>Piotr _Janusz_ z Bogusławic miał w r. 1466 termin z Anną, żoną Marcina z Bogusławic (ib. 2 k. 102).

>Jan _Pawłowicz_ z Bogusławic 1470 r. (ib. k. 143).

>_Rozduły_, _Mnichy_, _Mniszki_ w XVIII wieku uważali się za Swinków, czy także i wcześniej, i czy wszyscy, nie wiem. Stanisław Rozduł z Bogusławic, w r. 1470 mąż Małgorzaty (ib. k. 143). Żył jeszcze w r. 1477 (ib. 1 k. 37; I. Kal. 2 k. 465).

Jan Rozduł, potem zwany Mnichem, syn powyższego, mąż Anny. W r. 1477 Jan Piątka, dziedzic Dzierzbina, poręczył za niego, iż stawi tę żonę, aby skwitowała z dóbr rodzicielskich Stanisława z M. Złotnik i Piwonic (ib. k. 465v). Około r. 1479 nabył wyderkafem od ks. Stanisława z Wrzącej, kustosza kaliskiego, i od bratanków jego, dziedziców z Wrzącej i Mycielina, za 30 grz. rolę w Piwonicach (ib. 1 k. 507v). Od tegoż ks. Stanisława w r. 1482 brał w zastaw wyderkafem za 30 grz. część w Dzirzbinie (ib. 3 k. 85). Jego drugą żoną była w l. 1487-97 Małgorzata z Dzirzbina (Kon. 3 k. 26v; I. Kal. 4 k. 378v). Ta Małgorzata, córka Andrzeja Dzirzbińskiego, z siostrami Dorotą i Małgorzatą(!) części w Dzirzbinie zastawiła w r. 1497 za 100 grz. Janowi (ib. k. 508v). Ten Jan B. zapisał w r. 1506 dług 14 grz. zięciowi Prusinowskiemu w posagu za córką (I. Kon. 6 k. 136; 1 k. 376v). Żył jeszcze w r. 1511 (ib. k. 395v), nie żył w r. 1515 (Z. Kon. 6 k. 10v), kiedy wdowa po nim Małgorzata wyderkowała swą ojczystą część wsi Dzierzbino p. kal. za 30 grz. swej synowej Stanisławowej (I. i D. Z. Kal. 2 k. 37). Wśród potomków Jana imioniska Mnich lub Mniszek były w stałym użyciu aż po wiek XVII. Córki Jana: Anna, w l. 1506-7 żona Klemensa z Wielkiego Lubienia cz. Prusinowskiego, Katarzyna, w r. 1515 żona Jana B. Piotrowicza. Synowie: Stanisław, Marcin i Grzegorz, dziedzice w Bogusławicach Górnych 1517 r. (I. Kon. 1 k. 472, 474).

Stanisław, syn Jana, w r. 1515 mąż Jadwigi Biernackiej, córki Macieja (I. i D. Z. Kal. 2 k. 37), wraz ze swym niedzielnym bratem Marcinem kupili w r. 1517 za 8 grz. części w Bogusławicach Nadolnych od Jana B. Łuszczka i od Jana B. Zaremby (P. 1392 k. 151). Stanisław w r. 1518 na połowie swej części w Dzierzbinie i Biernacicach, należnej mu z działu z braćmi, oprawił posag 30 grz. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 41) w r. 1550 zapisał 40 grz. długu zięciowi Janowi Błożyńskiemu w posagu za swą córką Anną (I. Kon. 5 k. 265). Synowi Walentemu zobowiązał się sprzedać za 200 grz. połowę "Jędrzejowskiego" łana roli w Dzierzbinie (I. Kal. 22 k. 88v; Z. Kon. 6 k. 195v). Część swą w Dzierzbinie w r. 1558 sprzedał za 800 grz. Janowi, Stanisławowi, Kasprowi i Piotrowi, braciom Mycielskim (Z. Kon. 6 k. 208v). Część w Smoszewie dał w r. 1560 Bartłomiejowi i Wojciechowi, braciom Smoszewskim (ib. k. 230). Córka Stanisława, wspomniana już Anna, żona Błożyńskiego. Synowie: Walenty, Ambroży, Wawrzyniec, Grzegorz i Wojciech.

I. Walenty, syn Stanisława, występował, jak widzieliśmy wyżej, w r. 1557. Całą swą część w Dzierzbinie sprzedał 1560 r. za 225 grz. braciom Janowi, Piotrowi, Stanisławowi i Kasprowi Mycielskim (I. i D. Z. Kal. 6 k. 522). Nabył w r. 1564 od Tomasza B. Bachury za 100 grz. ogród w Bogusławicach, zw. "Błonie" (I. Kal. 25 s. 400; 1397 k. 379). Mąż Barbary z Kościanek Owieczkowskiej, skwitował w r. 1567 jej brata Walentego z 30 grz. jej posagu (Py. 105 k. 8v). Oboje małżonkowie wydzierżawili 1569 r. od Marcina Tomickiego, jako opiekuna Jana Tomickiego, część w Trąmpczynie (Py. 107 k. 292). Spisali oboje między sobą wzajemne dożywocie (Py. 31 k. 101v). Walenty swe części w Bogusławicach Nadolnych i Górnych wydzierżawił w r. 1579 Janowi Galewskiemu cz. Siąskiemu (Py. 116 k. 327v). Żył jeszcze w r. 1585 (I. Kon. 21 k. 591, 592). Bezdzietny, nie żył już w r. 1588 (R. Kal. 6 s. 61). Barbara Owieczkowska w r. 1589 dostała dożywotnie użytkowanie części Bogusławic Górnych i Nadolnych od Wojciecha B. syna Grzegorza a bratanka swego męża (ib. s. 156). Wyszła 2-o v. za Piotra Gablińskiego. Jako wdowa i po tym drugim mężu żyła jeszcze w r. 1617 (W. 26 k. 366).

II. Ambroży, syn Stanisława, w r. 1546 mąż Zofii B., córki Andrzeja zw. Rzytkowicz (I. Kon. 4 k. 362v), która w r. 1547 dostała od swego dziada, Jana B. Rzytki, połowę części w Szetlewie Szlacheckim i Podbielu (Z. Kon. 6 k. 154). Ta Zofia nazywana też czasem Szetlewską, t. r. owe otrzymane od dziada części dała mężowi w dożywocie (ib. k. 154v). Ambroży wraz ze swym szwagrem Wojciechem B. Rzytką, dziedzice części w Szetlewie Szlacheckim i Podbielu, zobowiązali się w r. 1552 sprzedać za 100 grz. Maciejowi Podbielskiemu plac w Podbielu (I. Kon. 6 k. 56v). Wraz z Wojciechem Szetlewskim kupili obaj 1560 r. za 40 grz. od braci Piotra, Macieja i Wojciecha Godziątkowskich części we wsiach Szetlewo W. i Podbielu p. kal. (I. i D. Z. Kal. 6 k. 525). Oboje małżonkowie dostali w 1576 r. od Jana Szetlewskiego Żaka i jego braci zobowiązanie sprzedania placu w Szetlewie Wielkim (Py. 113 k. 86). Synowi swemu Piotrowi w r. 1579 zobowiązał się zrezygnować część w Wielkim Szetlewie, co miało stać się jego wydziałem ojcowizny (I. Kon. 18 k. 417). Obok braci swych, Wawrzyńca i Grzegorza, oraz dzieci brata Wojciecha, występując jako współspadkobierca zmarłego brata Walentego, w r. 1588 wraz z nimi wszystkimi zobowiązał się sprzedać za 235 zł bratankowi Wojciechowi, synowi Grzegorza B. Mnicha, części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (R. Kal. 6 s. 61). Swym synom: Piotrowi, Zygmuntowi i Stanisławowi wraz ze swą żoną dał w r. 1591 ze swych części w Szetlewie i Podbielu trzy części swoje dziedziczne a żony po jej matce i z tytułu oprawy (ib. s. 445). Umarł między r. 1598 i 1602 (I. Kon. 28 k. 679; 30 k. 492v). Córka Anna, w l. 1584-1603 za Janem Wardęskim Ramkiem. Synowie: Stanisław, Zygmunt, Piotr, o których niżej, Jan i Wojciech. Jan, wspomniany w r. 1589. Wojciech został zabity przez Wojciecha Kroczyńskiego w r. 1589 i pochowano go w Rzeczycy 1 VI (Py. 125 k. 163).

1. Stanisław, syn Ambrożego i Bogusławskiej cz. Szetlewskiej, wspomniany w r. 1589 (ib.), dostał w r. 1591 od ojca części w Szetlewie i Podbielu (R. Kal. 6 s. 445). Ożenił się w r. 1602 z Anną Gorazdowską, córką Wojciecha i Małgorzaty Glinieckiej, a od teściowej dostał przed ślubem cesję sumy 1.000 zł, którą miała zapisaną przez swego męża (Py. 131 k. 2v). Anna t. r. sprzedała Janowi Chwałkowskiemu za 1.500 zł Borkowo w p. pyzdr. (P. 1404 k. 482), a Stanisław żonie swej t. r. oprawił posag 1.000 zł (ib. k. 570). Części w Szetlewie i Podbielu t. r. zobowiązał się sprzedać za 300 zł bratu Zygmuntowi (Py. 131 k. 212). Części w Bogusławicach sprzedał w r. 1610 za 300 zł Jakubowi B. Piotrowiczowi i żonie jego Barbarze Smuszewskiej (I. Kon. 35 s. 588). Od Jakuba B. Piotrowicza kupił w r. 1615 za 1.000 zł części Bogusławic Górnych i Nadolnych (R. Kal. 8 k. 446v). Swe dożywotnie prawo do wsi Złotniki w p. radziejow. scedował w r. 1618 Janowi Konopce (I. Kon. 40 s. 224). T. r. swe części w Szetlewie W. i Podbielu sprzedał za 300 zł bratu Zygmuntowi (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 359v). T. r. na połowie swych części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych oprawił 600 zł posagu żonie swej Annie Gorazdowskiej (ib. k. 357v). Żył jeszcze w r. 1639 (I. Kal. 105 s. 337). Nie żył już w r. 1650 (I. Kon. 53 k. 224). Synowie: Jan i Mikołaj, córki: Katarzyna, w r. 1651 żona Wojciecha Zaremby, Jadwiga, niezamężna, nieżyjąca w r. 1661 (I. Kal. 123 s. 1541).

1) Jan, syn Stanisława i Gorazdowskiej, w r. 1650 części Bogusławic Górnych i Nadolnych z działu z bratem Mikołajem sprzedał za 650 zł Janowi Chlewskiemu (I. Kon. 53 k. 224; R. Kal. 14 k. 116). Żył jeszcze w r. 1661 (I. Kal. 125 s. 1541).

2) Mikołaj, syn Stanisława i Gorazdowskiej, w r. 1631 spisał wzajemne dożywocie ze swą żoną Anną Czartkowską (R. Kal. 11 k. 264). Części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych zastawił w r. 1639 za 20 grz. Maciejowi B. Piotrowiczowi (I. Kal. 105 s. 337). Wraz ze swą drugą żoną, Marianną Pzybysławską, zastawili w r. 1664 Janowi B., synowi Adama, pewne role (I. Kon. 58 k. 292v).

2. Zygmunt, syn Ambrożego i Bogusławskiej cz. Szetlewskiej, wspomniany w r. 1589 (Py. 125 k. 163). Żonie swej Zofii Bogusławskiej, córce Macieja B. Piotrowicza, zapisał w r. 1593 na częściach Szetlewa dług 300 zł (I. Kon. 25 k. 408, 409). Od brata Stanisława w r. 1602 dostał zobowiązanie sprzedaży części Szetlewa i Podbiela za 300 zł (Py. 131 k. 212). W r. 1608 od uczc. Anny, córki sł. Jana Karasia, obywatela pyzdrskiego, zrodzonej z Doroty B. Rzytkówny, żony uczc. Macieja Czecha, szewca pyzdrskiego, kupił za 300 zł jej macierzyste części we wsi Podbiele i Szetlewo W. (Py. 47 k. 201v). Żył jeszcze w r. 1618, kiedy od brata Stanisława kupił za 300 zł części w Szetlewie W. i Podbielu (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 359v). T. r. umarł (I. Kon. 40 s. 578). Wdowa po nim żyła jeszcze w r. 1644 (Py. 150 s. 213). Jego córki: Anna, w r. 1620 żona Piotra Łaniewskiego (Łuniewskiego, Łoniewskiego?), żyła z nim jeszcze w r. 1653, Katarzyna, w l. 1644-52 za Swiętosławem Boińskim, Dorota, w r. 1644 za uczc. Maciejem organistą (Py. 150 s. 188). Synowie: Marcin, Stanisław i Wojciech.

1) Marcin, syn Zygmunta i Bogusławskiej Piotrowiczówny, wspomniany już w r. 1597 (Py. 128 k. 147v), współspadkobierca stryja Piotra 1623 r. (P. 1012 k. 120v). Wraz z bratem Wojciechem część Szetlewa wydzierżawili w r. 1631 Wilczyckim (I. Kon. 46 k. 422v), a w r. 1638 obaj oni część Szetlewa i Podbiela wydzierżawili Janowi Godurowskiemu (Py. 148 s. 54). Marcin w r. 1647 części swe w tych obu wsiach sprzedał Maciejowi Szetlewskiemu cz. Jaroszewskiemu (R. Kal. 13 k. 401).

2) Stanisław, syn Zygmunta i Bogusławskiej Piotrowiczówny, występował w l. 1618-20 (I. Kon. 40 s. 578; I. Kal. 86 s. 430).

3) Wojciech, syn Zygmunta i Bogusławskiej Piotrowiczówny, występował w l. 1618-38 (I. Kon. 40 s. 578; Py. 148 s. 54).

3. Piotr, syn Ambrożego i Bogusławskiej cz. Szetlewskiej, występował w r. 1579 (Py. 116 k. 61v, 62), otrzymawszy t. r. od ojca zobowiązanie rezygnacji części w Szetlewie, dostał w r. 1582 od Doroty Szetlewskiej, żony uczc. Jana Karasia z Pyzdr, zobowiązanie sprzedania części w tej wsi za 10 grz. (Py. 119 k. 59v) i w r. 1589 od tejże Doroty zobowiązanie sprzedania części w Podbielu za 30 zł (Py. 125 k. 164v). W r. 1598 był obok braci Zygmunta i Stanisława współposiadaczem części zmarłego Stanisława Wysockiego w Wielkim Szetlewie (I. Kon. 28 k. 679). Bezdzietny, umarł między r. 1618 i 1623 (ib. 40 s. 578; P. 1012 k. 120v).

III. Wawrzyniec, syn Stanisława, na połowie części w Bogusławicach, uzyskanych z działu z braćmi, oprawił w r. 1560 posag 50 grz. swej narzeczonej Magdalenie Podbielskiej, córce Macieja (Z. Kon. 6 k. 227v, nazwany tu błędnie Walentym). Tej Magdalenie na połowie części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych oprawił w r. 1571 posag 40 grz. (ib. k. 246). Żyła ona jeszcze w r. 1592 (I. Kon. 25 k. 107v, 108). Wawrzyniec zaś żył jeszcze w r. 1597 (Py. 128 k. 147v) nie żył już w r. 1611 (I. Kal. 77a s. 213). Córki: Anna, w r. 1592 żona Klemensa Zdzenickiego Przecha, Dorota, nie żyjąca w r. 1647, cysterka w Ołoboku (ib. 113 s. 699, 1475), synowie: Stanisław, Wojciech i Paweł.

1. Stanisław, syn Wawrzyńca i Podbielskiej, kupił w r. 1633 od swej siostry stryjecznej Doroty B., córki Grzegorza, zakonnicy w Ołoboku, części Bogusławic za 4.000 zł (R. Kal. 11 k. 477). W r. 1636 od Melchiora Waliszewskiego wziął w zastaw za 15 grz. dom zagrodniczy w Bogusławicach Górnych, który to dom Waliszewski trzymał zastawem od Wojciecha B., syna Grzegorza (I. Kon. 48 k. 236v). Był dziedzicem Nagórek w p. radziejowskim, bezdzietny umarł między r. 1639 i 1641 (I. Kal. 105 s. 775; I. Kon. 51 k. 542v; 63 k. 675).

2. Wojciech, syn Wawrzyńca i Podbielskiej, występował w r. 1619 (I. Kon. 40 s. 412), mąż Anny Przyrańskiej 1620 r. (Py. 140 k. 38). Nie żył w r. 1631, kiedy wdowa występowała jako matka Anny B. w sprawie o główszczyznę po Tomaszu Przyrańskim, zabitym przez zmarłego Mikołaja Zarembę (I. Kal. 97a s. 431). Ta wdowa była 2-o v. w l. 1644-54 żoną Stanisława Wardęskiego (I. Kon. 51 k. 376v; I. Kal. 120 s. 1484). Córką tego Wojciecha była Anna, która w r. 1654, jako wdowa po Wojciechu B. Piotrowiczu, kwitowała z 50 zł swych braci Piotra i Jana (I. Kal. 120 s. 1489). Żyła jeszcze w r. 1680 (I. Kon. 63 k. 91). Synowie Wojciecha: Jan i Piotr.

1) Jan, syn Wojciecha i Przyrańskiej, w r. 1638 mąż Jadwigi Pieruskiej, urodzonej z Katarzyny Sławińskiej, wdowy zaś po Kasprze Godziątkowskim (ib. 48 k. 473v; I. Kal. 104b s. 1403, 1468). W r. 1641 występował w grodzie radziejowskim jako jeden ze spadkobierców rodzonego stryja Stanisława. Wraz z bratem Piotrem i siostrą Anną kwitował w r. 1654 matkę i ojczyma z 100 grz. (I. Kal. 120 s. 1486). Żył jeszcze w r. 1682 (I. Kon. 63 k. 675v). Jadwiga Piruska żyła jeszcze w r. 1666 (ib. 58 k. 404v). Córka Jana Agnieszka, w l. 1666-77 żona Marcina Łukowskiego. Jej wnuk Nieniewski legitymując się w r. 1763 przy instalacji na kanonię poznańską stwierdził, iż babka była h. Swinka (Weimann, s. 144). W r. 1695 występowała Dorota B., córka Jana B. Mnicha, żona Jana Dzierzbińskiego (I. Kon. 69 k. 502v). Może to też córka tego Jana?

2) Piotr, syn Wojciecha i Przyrańskiej, dziedzic części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych, współspadkobierca stryja Stanisława 1645 r. (ib. 51 k. 542v). Części w obu tych wsiach t. r. zobowiązał sprzedać za 400 zł bratu swemu Janowi (ib. k. 539). Żonie Teresie Boguckiej, córce Sebastiana, zobowiązał się w r. 1661 oprawić posag 2.500 zł (I. Kal. 125 s. 39). Wydzierżawił w r. 1665 od Boguckich na trzy lata Wszołowo (ib. 126 s. 458). Żonie t. r. oprawił posag 2.500 zł (R. Kal. 2 k. 152v). Bezdzietna Teresa nie żyła już w r. 1669 (I. Kal. 129 s. 19). Piotr w r. 1669 kupił od Marcina Pruskiego i jego bratanków, dzieci zmarłego Stanisława Pruskiego, części Bronowa w p. kal. (I. Kal. 129 s. 717, 725, 764). Inne części tej wsi kupił od tegoż Pruskiego w r. 1673 za 2.587 zł (R. Kal. 15 k. 314v). Na połowie Bronowa oprawił w r. 1670 posag 3.000 zł drugiej swej żonie Zofii Zadorskiej, córce Łukasza i Doroty Kołaczkowskiej (P. 1868 VII k. 12). W r. 1685 był dziedzicem części miasta i wsi Sobótka w p. kal., a mianowicie połowy "Napruszewskich" (I. Kal. 143 s. 81; Kośc. 306 k. 345). W r. 1705 spisał wzajemne dożywocie ze swą żoną (I. Kal. 157 s. 109). T. r., 17 VIII, ciężko chorując, spisał w Sobótce testament. Ciało swe polecił pochować u Reformatów w Kaliszu. Starszemu synowi przekazywał Sobótkę, trzem córkom wydał już był posagi po 1.000 tal. każdej, teraz jednak - wobec powiększenia się fortuny - dodawał każdej z nich po 1.000 tal. Żonie dawał w dożywocie dwa dwory w Kaliszu, jeden przed kolegium oo. jezuitów kupiony za 1.000 tal. (6.000 zł), drugi przy ul.Wrocławskiej. Na "ojczyźnie" w Bogusławicach miał sumę 150 zł z prowizjami od lat 55, to legował wnuczce Golińskiej. Żonie jego, której oprawa wynosiła 6.000 zł, starszy syn miał wypłacić sumę 10.000 zł. Piotr był niepiśmienny i ten testament, jak też i inne zapisy, podpisywał "ręką trzymaną" (I. Kal. 146 s. 125; 157 s. 104). Nie żył już w r. 1708, kiedy to 12 II wdowa zawierała w Sobótce kontrakt z synem Franciszkiem (ib. 157 s. 40). Jeszcze chyba żyła w r. 1715 (Kośc. 311 s. 431). Córki Piotra i Zadorskiej: Marianna, ochrzcz. 18 I 1671 r., w r. 1688 żona Adama Grabińskiego, Anna Teresa, ochrzcz. 18 VIII 1672 r. (LB Sowina), w l. 1690-1700 żona Antoniego Ignacego Rawicz Golińskiego, Teresa, w r. 1701 żona Franciszka Kuczkowskiego. Synowie Wojciech i Franciszek.

(1) Tomasz Wojciech, syn Piotra i Zadorskiej, ochrzcz. 21 XII 1676 r. (LB Sowina), ożenił się przed r. 1704 (zapewne w r. 1703) z Joanną Duninówną, córka Jana i Barbary Grabskiej. Zobowiązał się w r. 1704 oprawić posag jej, który miała dostać, tj. 20.000 zł gotówką i 4000 zł w klejnotach (I. Kal. 157 s. 46, 48, 49). Wraz z żoną wydzierżawili w r. 1710 od małżonków Wargowskich Tomice w p. pyzdr. (ib. s. 143). Wraz z bratem Franciszkiem dziedzice miasta Sobótki 1715 r. (Kośc. 311 s. 431). Dziedzicem połowy Sobótki i Bronowa nazwany w r. 1724 (I. Kal. 178/80 s. 518). Wojciech umarł między r. 1731 i 1734 (ib. 171/73 s. 15). Owdowiała Joanna Duninówna występowała w r. 1734 jako dziedziczka Chociszewa w p. gnieźn. (G. 96 k. 634). Wieś tę sprzedała w r. 1736 za 24.000 zł Wojciechowi Daleszyńskiemu i żonie jego Katarzynie z Bułakowskich (G. 97 k. 95). Spisała testament w Poznaniu 20 III 1747 r., legując tamtejszym karmelitom 1.000 zł (P. 1301 k. 25v). Nie żyła już w r. 1748 (P. 1293 k. 127v). Synowie Wojciecha i Duninówny: Ludwik, Maksymilian, Leopold, o których niżej, oraz trzej pomarli zapewne dziećmi: Jan Walenty, ur. w Bronowie, ochrzcz. 25 II 1704 r., Mateusz Franciszek ur. tamże, ochrzcz. 11 IX 1705 r. (LB Sowina), oraz Józef Tomasz, ur. w Jankowie, ochrzcz. 23 XII 1731 r. (LB Kuczków).

a. Ludwik Bartłomiej, syn Wojciecha i Duninówny, ur. w Bronowie, ochrzcz. 23 VIII 1710 r. (LB Sowina). Z bratem Leopoldem dziedzice połowy Sobótki 1752 r. (ZTP 53 k. 89). W imieniu własnym i braci zawierał w r. 1754 kompromis ze stryjecznym bratem Bartłomiejem, dziedzicem drugiej połowy Sobótki (I. Kal. 196/8 k. 7). Nie żył w r. 1781. Był bezpotomny (ib. 121 k. 198).

b. Maksymilian, syn Wojciecha i Duninówny, ur. około r. 1712, występował w r. 1748 (P. 1293 k. 127v). Swoją część Sobótki sprzedał w r. 1751 za 3.000 zł bratu Leopoldowi (P. 1304 k. 75). Części spadkowe po bracie Ludwiku cedował w r. 1781 stryjecznemu bratankowi Stanisławowi (I. Kal. 221 k. 298). Umarł mając około 70 lat, w Sobótce 30 III 1782 r. (LM Sobótka). Nie wiem czy ten sam Maksymilian, dzierżawca Kleszczewa, chrzestny 8 IX 1749 r. (LB Krzywiń).

c. Leopold Andrzej, syn Wojciecha i Duninówny, ur. w Tomicach, ochrzcz. 16 XI 1723 r. (LB Kobierno), ożenił się zapewne w r. 1756 z Anną Linowską, córką Stanisława, podstolego wschowskiego, i Zofii Mieruckiej (P. 1346 k. 39v; inf. Z. Raszewskiego). W r. 1749 był regentem ziemskim poznańskim. Od brata Maksymiliana odkupił w r. 1751 za 3.000 zł jego część Sobótki (P. 1304 k. 75). Od Aleksandra Złotnickiego kupił w r. 1753 za 60.000 zł Glinno i Okalewo w p. pozn. (P. 1310 k. 93), ale zaraz potem, t. r., zastawił te wsie temuż Złotnickiemu za sumę 40.000 zł (P. 1309 k. 262), widocznie nie posiadając dostatecznej sumy na zapłacenie ceny kupna. Glinno i część Sobótki zastawił w r. 1761 za 43.000 zł Fabianowi Bieńkowskiemu (Py. 158 k. 339). W r. 1763, będąc już regentem ziemskim krakowskim, zeznał, iż 'certis ex rationibus animum suum equestrem permoventibus, a regetia terrestri Posnaniensi subiectioneque ac dependentia quavis Judicio Terrestri Posnaniensi... recessit" (P. 1337 k. 114). Oblatował w r. 1766 swoją genealogię (w niej praprababkę swą Podbielską nazwał błędnie Marianną) podpisaną przez mieszkańców województw poznańskiego i kaliskiego, a potwierdzoną dokumentami z województw płockiego(!), poznańskiego i kaliskiego. W r. 1770 potwierdził "słowem szlacheckim", iż Bartłomiej, dziedzic części w Sobótce, to był jego brat stryjeczno-rodzony, a Stanisław i Justyna, dzieci tegoż Bartłomieja, urodzone z Rapackiej (P. 134 k. 1). Anna Linowska nie żyła już 20 IV 1761 r. (P. 532 k. 289). Leopold zbankrutował, a dobra jego, tj. Glinno i Sobótka w r. 1773 zostały zajęte przez wierzycieli (P. 1351 k. 99v). Ostatecznie sprzedał 4 IX 177 r. za 86.000 zł i spłatę długów Glinno i Holendry Okalew ks. Ignacemu Bieńkowskiemu. scholastykowi krakowskiemu, jako stryjowi i opiekunowi dzieci zmarłego Józefa Bieńkowskiego, to jest Władysławowi i Karolowi (P. 1354 s. 406). Należąca jeszcze do Leopolda część Sobótki została 1778 r. sprzedana za długi Andrzejowi Bogdańskiemu, sędziemu ziem. kaliskiego (I. Kal. 217/18 k. 397-398v). Umarł nagle w Srodzie 11 I 1793 r. (LM Sroda). Córki: Joanna, ur. zap. w 1758 r., zm. między r. 1762 a 1770 (P. 1347 k. 1-1v) i Zofia Antonina, ur. w Glinnie, ochrzcz. 10 VI 1759 r. (LB Chojnica), zm. w Krakowie 19 VIII 1812 r., zaślubiła 1805 r. Wincentego Haassa, ale się z nim wnet rozwiodła (inform. Z. Raszewskiego). Syn Wojciech.

Wojciech, ur. 9 IV 1757 r., ochrzcz. z ceremonii 14 I 1770 r. (LB Chojnica), słynny dyrektor teatru, twórca sceny narodowej, zmarł w Warszawie 23 VII 1829 r., pochowany na Powązkach. Miał żonę Karolinę Wilhelminę Augustę (używał trzeciego imienia) Siegmund, córkę Karola, drukarza, i Marii Schmidt, ur. w Lipsku 12 II 1798 r., zm. w Jasieniu w pow. brzezińskim 7 V 1867, poch. w Lubochni na cmentarzu, ewangeliczkę. Zaślubił ją po 1 II 1823 r. Dzieci z nią nie miał. Miał natomiast dzieci nieślubne z Marianną Franciszką z Marunowskich (1764-1816), żoną Kazimierza Pierożyńskiego, aktorką, i tym dał swe nazwisko. Była to córka Rozalia, ur. 1786(?), zmarła w Warszawie 8 V 1866 r., aktorka zaślubiona 1 V 1808 Ludwikowi Osińskiemu, i syn Wojciech Ignacy, ur. 12 II 1794 r. w Warszawie, zmarły tamże 20 VII 1860, kapitan wojsk polskich. Ożenił się z aktorką Anielą Nacewiczówną, zawierając ślub cywilny 8 VII 1824 r., kościelny 3 III 1829 r. Zmarła 1854 r. Spośród 13 dzieci znani tylko: Wojciech Maurycy, Zofia, Kazimierz, Helena, Aniela, Władysław, Aleksander, Ludwik, Rozalia. Wojciech B. miał jeszcze inne nieślubne dzieci. Jak się zdaje również z Pierożyńskiej pochodził Leopold, w 1799 student medycyny we Lwowie, żyjący jeszcze w r. 1801. Również i Teodor, o którym mowa w r. 1799, że jest przeznaczony "do apteki". W 1808 był dyrektorem teatru w Płocku. Występował po raz ostatni w r. 1814. Teodor napewno, a Leopold najprawdopodobniej, nosili nazwisko ojcowskie. Z Anielą niewiadomego nazwiska miał Wojciech B. córkę Zofię B., ur. ok. 1807 r., zmarłą w Warszawie 16 X 1818 r. Z aktorką Konstancją Pięknowską (1784-1854) miał Wojciech syna Wojciecha Stanisława, występującego zrazu jako Stanisław Pięknowski, potem Bogusławski.

Stanisław Bogusławski, naturalny syn Wojciecha i Pięknowskiej, ur. w Warszawie 28 XII 1804 r., zmarł tamże 10 VI 1870 r. Był podporucznikiem wojsk polskich, potem aktorem i dramatopisarzem. Jego żoną była Katarzyna Frölich (1820-1890) i z niej dzieci: Ludwik, zmarły w wieku 9 lat, Władysław, i córka Zofia (inf. Z. Raszewskiego).

Władysław Wojciech, syn Stanisława i Frölichówny, ur. 9 II 1839 r., zmarły 18 VIII 1909 r., uczestnik powstania 1863 r., wybitny krytyk teatralny, literacki i muzyczny, wylegitymowany w r. 1850 ze szlachectwa w Królestwie Polskim, jako swój herb podał Swinkę. Ożeniony z Julią Norblin, miał z nią córkę Zofię, żonę Stanisława Kozłowskiego, autora dramatycznego (Boniecki; Uruski; Pol. Sł. Biogr.).

(2) Franciszek Szymon, syn Piotra i Zadorskiej, ochrzcz. 29 X 1679 r. (LB Sowina), dziedzic połowy Sobótki, zawarł 15 II 1708 r. w Tursku pod zakładem 20.000 zł kontrakt małżeński o rękę Anny Słoneckiej, córki Marcina i Rozalii Krusińskiej (I. Kal. 157 s. 40; 167 s. 75). Umarł między r. 1730 i 1734 (ib.; 171/3 s. 15). Anna Słonecka była w r. 1734 2-o v. żoną Bartłomieja Stępczyńskiego, sędziego kapturowego kaliskiego (ib. 171/3 s. 7). Umarła między r. 1734 i 1736 (ib. s. 319). Syn Bartłomiej, o którym niżej. Córki: Wiktoria, zaślubiona w r. 1734 Andrzejowi Górskiemu, żyła z nim jeszcze w r. 1743, Rozalia i Katarzyna, niezamężne w l. 1738-43 (Kośc. 320 s. 79; I. Kal. 178/80 s. 407).

Bartłomiej, syn Franciszka i Słoneckiej, w r. 1734 dał zobowiązanie ojczymowi Stępczyńskiemu (I. Kal. 171/3 s. 7). Dziedzic części Sobótki i posesor połowy Turska 1742 r. (ib. 178/80 s. 518). W r. 1751 mąż Joanny Rapackiej, córki Franciszka i Katarzyny Gliszczyńskiej (P. 134 k. 1). Bartłomiej umarł w Sobótce 20 V 1765 r. (LM Sobótka), a Joanna zaślubiła 2-o v. 19 I 1767 r. Stanisława Sokolnickiego (LC Sobótka), zapisując mu przed ślubem sumę 3.000 zł (I. Kal. 206/8 k. 9v). Żyła jeszcze w r. 1787 (Py. 164 k. 742). Córka Bartłomieja i Joanny, Justyna, ur. w Sobótce i ochrzcz. 1751 r. (LB Sobótka), była w l. 1772-84 żoną Ignacego Stobieckiego. Syn Stanisław.

Stanisław, syn Barłomieja i Słoneckiej, wspomniany w r. 1770 (P. 134 k. 1), dziedzic części Sobótki 1776 r. (I. Kal. 214/16 k. 105v). Sprzedał w r. 1778 części miasta Sobótki i wsi Wielka i Mała Sobótka z pustka Klusiny oraz place w Kaliszu Kajetanowi z Wrzący Zajączkowi. Żył jeszcze w r. 1787 (Py. 164 k. 742). W r. 1838 wylegitymował się w Królestwie Polskim z herbem Jastrzębiec Stanisław B., dziedzic Sławna i Januszewic w p. opoczyńskim. Jako swych przodków wstępnych wymienił: Franciszka, Bartłomieja i Piotra, dziedzica Bronowa, a więc trzy pokolenia, które podałem wyżej. Nie poprzestał jednak na nich, wymieniąc jeszcze dwa zgoła fantastyczne: Jana i Stanisława. Fantazje na temat tych odległych pokoleń nie dziwne, ale sama osoba legitymującego się budzi pewne wątpliwości. Zdawać by się mogło, że to nikt inny, tylko właśnie Stanisław z Sobótki. On jednak urodził się zapewne w latach pięćdziesiątych XVIII w. i w r. 1778 był już niewątpliwie pełnoletnim. Tak więc Stanisław legitymujący się w r. 1838, jeśli był z nim identyczny, musiałby być wtedy już bardzo wiekowym człowiekiem. Miał zresztą umrzeć w tymże roku 1838, a żona jego Józefa Mąkolska w r. 1867. Ich córka zamężna za Łuszczyńskim, syn Ignacy, dziedzic Sławna, wystawił w r. 1852 kościół parafialny w tej wsi. Był też właścicielem Prymusowej Woli. Z żony Heleny Koźmińskiej synowie: Stanisław zmarły bezdzietnie, ożeniony z Orlewską, Kazimierz, ożeniony z Brunówną, córki: Józefa, za Adamem Karwickim, Maria, za Wiktorem Gregorowiczem (Boniecki; noty Reiskiego; Uruski).

3. Paweł, syn Wawrzyńca i Podbielskiej, w r. 1601 w imieniu własnym i żony Anny Zdzenickiej kwitował się z małżonkami Korzeniewskiemi z dzierżawy części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (I. Kon. 30 k. 255). Od Elżbiety Korzeniewskiej, wdowy po Mikołaju B. Piotrowiczu, wziął w r. 1615 w zastaw na trzy lata części w Bogusławicach Górnych i pięć zagród w Bogusławicach Nadolnych (ib. 38 k. 453). W r. 1622 brał też zastawem części w Bogusławicach od Andrzeja B. Choduby (ib. 42 k. 88v), nie żył już w r. 1624 (I. Kal. 90b s. 1550). Synowie: Jan, Adam, Stanisław. Może córką Pawła była Marianna, żona Jakuba Wojnowskiego, której w r. 1636 zapisał dług 40 grz. syn Pawła, Adam B. (ZTP 29 s. 349).

1) Jan, syn Pawła, wspomniany w r. 1625 (I. Kon. 44 k. 123). Żeniąc się w r. 1637 z Dorotą Gulczewską, córką Mikołaja i Anny, krótko przed ślubem, 11 XII, zobowiązał się oprawić jej 3.000 zł posagu (G. 80 k. 376). Części w Bogusławicach, pochodzące z działu z braćmi, dał w r. 1648 bratankowi Janowi, synowi Adama (P. 1423 k. 502). W r. 1651 mianował opiekunami swej córki Anny: żonę, rodzonego brata Stanisława, stryjecznego Piotra oraz ks. Wojciecha Gulczewskiego (P. 1063 k. 440v). Żył jeszcze w r. 1665 (G. 84 k. 324), nie żył już w r. 1682 (I. Kon. 63 k. 675v). Owdowiała Dorota Gulczewska była w r. 1690 posesorką Kaweczyna (G. 89 s. 74). Wspomniana wyżej córka Anna była 1-o v. w r. 1665 żoną Felicjana Dankowskiego z p. bialskiego wojew. rawskiego, 2-o v. w l. 1686-93 żoną Jerzego Kowalewskiego.

2) Adam, syn Pawła, w r. 1624 w imieniu swoim i braci Jana i Stanisława zapis 8 grz. dany przez Bartłomieja B. zmarłemu ojcu sposobem zastawnym na częściach Bogusławic, ceduje Janowi B., synowi Bartłomieja (I. Kal. 90b s. 1550) 1625 scedował Piotrowi Dzierzbińskiemu odziedziczone po ojcu przez siebie i braci prawa do zastawionych przez Andrzeja B. Chodubę części Bogusławic (I. Kon. 44 k. 123). W r. 1631 żona jego Jadwiga Chlewska, wdowa 1-o v. po Janie Chlewskim (jak więc z domu?), oprawę po pierwszym swym mężu na częściach Wojsławic p. kal. cedowała małżonkom Wolińskim (I. Kal. 98 s. 933). W r. 1638 był "cywilnie zmarły" a jego żona Jadwiga Chlewska scedowała wtedy Janowi B. sumę 100 grz., zapisaną na Bogusławicach Górnych i Nadolnych przez Annę z Przyrańskich Wardęską (I. Kon. 48 k. 576). W r. 1645 Jadwiga, żona Adama, wciąż "cywilnie zmarłego", kwitowała Stanisława B. Piotrowicza (ib. 51 k. 577v). Adam umarł między r. 1682 i 1683 (ib. 63 k. 675v; I. Kal. 142 k. 90v). Jadwiga Chlewska żyła jeszcze napewno w r. 1648 (I. Kon. 53 k. 63), a być może, iż przeżyła męża i żyła jeszcze i w r. 1687 (I. Kal. 142 k. 516). Synowie: Jan i Stefan.

(1) Jan, syn Adama i Chlewskiej, dostał w r. 1648 od stryja Jana części w Bogusławicach (P. 1423 k. 502). Od Mikołaja B. i żony jego Marianny Przybysławskiej wziął w zastaw w r. 1664 za 40 zł pewne role (I. Kon. 58 k. 292v). Części w Bogusławicach sprzedał w r. 1683 za 500 zł bratu Stefanowi (I. Kal. 142 k. 90v).

(2) Stefan, syn Adama i Chlewskiej, ożenił się w r. 1674 z Marianną Goczówną Wardęską, córką Jana i Anny Boińskiej i dostał przed ślubem od jej ojca zapis 400 zł (Py. 154 s. 268). Części swe po rodzicach w Bogusławicach Górnych i Nadolnych sprzedał w r. 1687 za 500 zł Wojciechowi B., synowi Stanisława (I. Kal. 142 k. 516). Wraz z żoną wziął w zastaw w r. 1688 od Teresy z Radlickich Jaroszewskiej i jej syna Jana części w Szetlewie Wielkim (Py. 155 s. 51). Oboje kupili w r. 1701 od Jana Sakowskiego i żony jego Łucji Przykuckiej za 1.500 zł wieś Stare Miasto w starostwie konińskim (I. Kon. 70 k. 28). Stefan, nazwany "starcem", żył jeszcze w r. 1731 (ib. 76 s. 411), a żonę jego spotykamy ostatni raz w r. 1721 (I. Kon. 75 k. 270v). Córki: Anna, nie żyjąca w r. 1721, żona Franciszka Paczyńskiego, Katarzyna, w l. 1700-1 za Stanisławem Jaroszewskim cz. Szetlewskim zw. Karaś. Syn Jan.

Jan, syn Stefana i Wardęskiej, został w r. 1721 wraz z ojcem skwitowany przez Franciszka Paczyńskiego ze sprawy o dopuszczenie się gwałtów po śmierci Anny B., siostry Jana a żony tego Paczyńskiego (ib. k. 266). Mąż Anny Chudzyńskiej, córki Karola i Katarzyny Rolanki, spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1722 (P. 1185 k. 300v; 1187 k. 37v). Wraz z ojcem posesorzy Szetlewa 1723 r. (I. Kon. 75 k. 370). Oboje z żoną w r. 1740 zastawili na trzy lata za 250 zł małżonkom Wągrodzkim części Gorzykowa (G. 97 k. 439v). Oboje żyli jeszcze w r. 1753. Anna Chudzyńska występowała wtedy jako współspadkobierczyni swej ciotecznej siostry Jadwigi ze Skarżyńskich Górskiej (I. Kon. 78 s. 647). W r. 1780 umowa o nich (bez słówka "olim") iż Krzywosędzkim i małżonkom Szumańskim pożyczyli byli sumę 2.000 zł pod zastaw cząstki w Gorzykowie (G. 107 k. 90v), nie wydaje się jednak by wtedy jeszcze żyli. Synowie ich: Aleksander, ur. w Gorzykowie, ochrzcz. 29 V 1731 r., Józef, ur. tamże, ochrzcz. w r. 1739 (LB Mielżyn) i wreszcie Wojciech występujący w r. 1753 (I. Kon. 78 s. 817). Wojciech i Józef żyli jeszcze w r. 1780 (G. 107 k. 90v).

3. Stanisław, syn Pawła, wspomniany w r. 1625 (I. Kon. 44 k. 123), żeniąc się w r. 1641 z Anną Otorowską, córką Jana i Anny Brzeźnickiej, dostał na krótko przed ślubem, 16 VIII, od jej matki zapis 600 zł (P. 1044 k. 714). Współspadkobierca, obok braci Adama i Jana, stryja Stanisława, dziedzica w Nagórkach, 1647 r. (I. Kal. 113 s. 1497). Części Bogusławic odziedziczone po rodzicach przez siebie i braci sprzedał w r. 1649 bratankowi Janowi, synowi Adama (P. 1424 k. 402v). Ze swą drugą żoną Katarzyną Łukomską spisał wzajemne dożywocie w r. 1665. Była ona córką Wawrzyńca i Krystyny Koszutskiej (P. 1425 k. 756). Tenutariusz Podstolic 1667 r. Katarzyna Łukomska kupiła w r. 1676 od Macieja Kleparskiego, jego rodzeństwa i bratanków za 4.800 zł części wsi Kleparz i Grzybowo w p. gnieźn. (P. 1427 k. 920). Stanisław w r. 1680 oprawił tej żonie posag 2.000 zł (P. 1102 VIII k. 58). Występowała jako wdowa w r. 1682 (P. 1105 IX k. 111v). Nie żyła już w r. 1684 (P. 1107 III k. 9). Z drugiej żony syn Adam, o którym niżej. Były jeszcze z tejże żony bliźniaki: Franciszek i Marianna Barbara, ochrzcz. 14 VIII 1667 r. (LB Targowa Górka), o których nic więcej nie wiem. Była też zapewne córka Zofia, nie żyjąca już w r. 1731, żona Swierczyńskiego.

Adam, syn Stanisława i Łukomskiej, w r. 1681 kupił od Wojciecha Drachowskiego za 1.200 zł części w Grzybowie Robaszkowym (P. 213 III k. 26v), oprawił w r. 1684 posag 2.500 zł żonie Zofii Żukowskiej, córce Wojciecha i Anny Małkowskiej (P. 1107 III k. 9). Części wsi Grzybowo Robaszkowe i Kleparz w p. gnieźn., nabyte od Macieja Kleparskiego i Wojciecha Drachowskiego, sprzedał w r. 1688 za 7.203 zł Kazimierzowi Żegockiemu (P. 1115 V k. 29, 29v). Wraz z żoną wzięli w dzierżawę w r. 1705 od małżonków Latalskich za 5.000 zł na trzy lata Rzegnowo i Strychowo w p. gnieźnieńskim (G. 92 k. 60). Wsie te w r. 1710 Adam nabył od Stanisława Latalskiego za 11.278 zł wyderkafem (P. 1145 k. 150v). Drugą jego żoną była t. r. Zofia Domaradzka, wdowa 1-o v. po Janie Jarnowskim (G. 93 k. 26). Żył jeszcze w r. 1719 (G. 94 k. 15v). Zofia była wdową w r. 1720 (ib. k. 96). Córka Adama z Żuchowskiej, Marianna, w l. 1714-46 żona Stanisława Kurnatowskiego. Synowie z tej żony: Paweł, Maciej i Walenty, występujący w r. 1720 (G. 94 k. 96). Paweł występował jeszcze w r. 1725 (ib. k. 370). Maciej żył jeszcze w r. 1724 (Kc. 135 k. 63). Walenty, nieletni w r. 1724 (ib.), występował w r. 1731 jako bratanek i spadkobierca Zofii B. zamężnej Swierczyńskiej, dziedziczki części Czeszewa w p. kcyń. (G. 96 k. 390v).

IV. Grzegorz, syn Stanisława, występował w r. 1562 (I. Kal. 27 s. 1028), żonie swej Zofii Jaskólskiej, córce Macieja zw. Rżany, oprawił w r. 1564 posag 50 grz. na połowie swych części Bogusławic Górnych i Nadolnych (P. 1397 k. 382). W r. 1588 części w obu Bogusławicach rezygnował synowi Wojciechowi (R. Kal. 6 s. 70), a Zofia skasowła tam swoją oprawę (I. Kal. 55 s. 928). Grzegorz w r. 1598 cedował Bartłomiejowi B., synowi Piotra, zapis zastawny 10 grz. na rolach w Bogusławicach Nagórnych, dany przez zmarłego Piotra B. Budka (I. Kon. 28 k. 428). Nie żył już w r. 1608 (R. Kal. 1 k. 326). Jego córki: Anna, w l. 1584-88 żona Klemensa B. Piotrowicza, Dorota, cysterka w Ołoboku w r. 1588 (I. Kal. 55 s. 991), z powodu długów pozostawionych przez ojca i brata Wojciecha sprzedała w r. 1633 części w Bogusławicach za 4.000 zł stryjecznemu bratu Stanisławowi B., synowi Wawrzyńca (R. Kal. 11 k. 477). Żyła jeszcze 1647 r. (I. Kal. 113 s. 30).

Wojciech, syn Grzegorza i Jaskólskiej, dziedzic części w Szetlewie 1582 r. (R. Kal. 5 k. 277v), pozywał w 1584 r. Stanisława Krelińskiego o zabicie w Kaliszu w czasie roków grodzkich Jana B. (I. Kal. 50 s. 574). Ożenił się w r. 1588, krótko po 24 VIII, z Zofią Chwalęcką, córką Andrzeja Chwalęckiego cz. Kawieckiego (I. Kal. 55 s. 933) i t. r. na połowie części Bogusławic Górnych i Nadolnych oprawił jej 400 zł posagu (R. Kal. 6 s. 151). Od Łukasza B. Bachurki dostał w r. 1598 zobowiązanie sprzedania za 9 grz. ogrodu w Bogusławicach Nagórnych (I. Kon. 30 k. 56). W tejże wsi kupił 1602 r. za 20 grz. od Macieja Mantyckiego dwa i pół ślady roli koło swoich ról położone (I. i D. Z. Kal. 28 k. 103). Część w tej wsi, tj. ogród zw. "Siedliska" sprxedał w r. 1608 za 90 zł Janowi Piegłowskiemu (R. Kal. 1 k. 526). Od Andrzeja B. Budka kupił w r. 1610 za 33 grz. części Bogusławic Górnych (ib. k. 533). Plac koło ogrodu w Bogusławicach Nadolnych sprzedał w r. 1618 za 200 zł bratu stryjecznemu Stanisławowi, synowi Ambrożego (I. Kon. 40 s. 507). Od Stanisława B. Bachury dostał w r. 1622 zobowiązanie sprzedania za 450 zł części w Bogusławicach Nagórnych (ib. 42 k. 229). T. r. żona jego jeszcze żyła (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 379v). W 1624 r. od Jana Dzierzbińskiego otrzymał zobowiązanie rezygnacji łanu w Bogusławicach Górnych, leżącego przed dworem Wojciecha, a koło roli Macieja Mantyckiego (I. Kal. 90b s. 2521). Bezdzietny, umarł między r. 1630 i 1633 (I. Kon. 46 k. 57; R. Kal. 11 k. 477). W r. 1635 mowa o jego żonie też już jako o zmarłej bezpotomnie (I. Kal. 101 s. 16).

V. Wojciech, syn Stanisława, występował r. 1546 (I. Kon. 4 k. 276v). Ożenił się z Jadwigą Kurowską, córką Jana, i od teścia dostał w r. 1560 części w Szetlewie i Podbielu i na połowie tych wsi oprawił żonie posag 100 zł (Z. Kon. 6 k. 216, 216v). Prawo zastawne do pewnych ról w Szetlewie, otrzymane od Jana Kurowskiego Korosa, cedował w r. 1567 Wojciechowi Szetlewskiemu Rzytce (I. Kon. 13 k. 294v). Nie żył już w r. 1568, kiedy to wdowa skarżyła Mikołaja Szetlewskiego o zadane jej rany (ib. k. 606v). W r. 1582 była 2-o v. żoną Marcina Błaszkowskiego (Py. 119 k. 51). Chyba żyła jeszcze w r. 1602 (Py. 131 k. 9, 10). Części w Szetlewie i Podbielu odziedziczyły po Wojciechu córki jego i Jadwigi, Anna i Zofia (ib. k. 157v). Pierwsza była w l. 1602-10 żoną Wojciecha Jaroszewskiego Karasia, druga, w r. 1603 żona Wojciecha Kowalskiego. Zob. tablice 2-4.

Nie umiem złączyć z powyższymi następujących B-ch Mnichów. Stanisław, nie żyjący w r. 1527, ojciec Urszuli, wtedy żony Jana Wardęskiego (Z. Kon. 6 k. 34). Mateusz i Wojciech, bracia rodzeni, zawarli między sobą w r. 1637 kontrakt dzierżawy wsi Szetlewo Wielkie i Podbiele (I. Kon. 48 k. 449v).

Piotr _Guzdzialczyn_ z Bogusławic 1470 r. (I. Kon. 2 k. 143). Spadkobiercą zmarłego ks. Piotra B. Guździałki, plebana w Kucharach, był w l. 1514-30 Jan B. (Z. Kon. 6 k. 50v; I. i R. Kon. 1 k. 449).

>Wawrzyniec _Ragasz_ z Bogusławic 1470 r. (I. Kon. 2 k. 143).

>_Stogniewki_. Stogniew, nie żyjący w r. 1472, ojciec Stanisława i Macieja. Z nich Stanisław zobowiązał się w r. 1472 sprzedać części po rodzicach w Bogusławicach Piotrowi Kaczkowskiemu (I. Kon. 1 k. 11v). Między Maciejem, synem Stogniewa, a Maciejem i jego synem Mikołajem z Bogusławic, założone zostało t. r. vadium, iż będą żyć w pokoju (ib. k. 5v). Maciej Stogniewek żył jeszcze w r. 1484 (I. i R. Kon. 1 k. 150v).

@tablica:Bogusławscy (Mnichy) 2.

@tablica:Bogusławscy (Mnichy) 3.

@tablica:Bogusławscy (Mnichy) 4.

>_Bieniaki_. Bieniasz, Bieniak, dziedzic w Bogusławicach 1472 r. (I. i R. Kon. 1 k. 3v). Miał w r. 1473 termin z Mikołajem, synem Macieja z tejże wsi (I. Kon. 2 k. 155v). W r. 1486 pozywał Bernarda i Jerzego z Janiszewa o napadnięcie na drodze publicznej jego ojca Mikołaja, teraz już nie żyjącego (Kon. 3 k. 13v). Zastawił w r. 1496 za 10 grz. część "Szuszkowską" w tejże wsi z racji głowy Jana, syna Katarzyny Paczoszczyny z Bogusławic (I. i R. Kon. 1 k. 259v), który zabity został przez Stanisława Bieniaka, zapewne syna Bieniasza. Pozywany był w l. 1499-1500 przez tę Katarzynę w sprawie zastawu części "Szuszkowskiej" za tę główszczyznę (Kon. 4 k. 74, 91v), a w r. 1502 płacił jej winę, bo nie odnowił owego zastawu (ib. k. 106v). Żył jeszcze w r. 1504 (I. Kon. 1 k. 327), już nie żył w r. 1513, kiedy wdowa po nim, Małgorzata, i synowie: Wawrzyniec, Jakub i Wojciech, dziedzice części zwanych "Bieniakowskie" w Bogusławicach, procesowali się z Wawrzyńcem Dzierzbińskim Dryją o wygnanie ich z tej części (ib. k. 422). Były jeszcze i córki: Anna, która od brata Wawrzyńca kupiła w r. 1535 r. za 15 grz. połowę części w Bogusławicach (Z. Kon. 6 k. 90), i Katarzyna (występowała jako siostra Wawrzyńca), w r. 1546 żona Tomasza Czyżewskiego Swidra. Z synów Bieniaka, o Jakubie Bieniaku, czasem zwanym Bieniaczkiem, wiem to, iż w r. 1534 części w Bogusławicach dał Tomaszowi Mycielskiemu (P. 1393 k. 708; I. Kon. 2 k. 358; 3 k. 108). Od brata Wojciecha nabył w r. 1550 za 200 grz. części w Bogusławicach Nadolnych (I. Kon. 5 k. 261) i te części w r. 1555 sprzedał za 200 grz. Marcinowi Lisieckiemu (Z. Kon. 6 k. 191v). Wawrzyniec Bieniaczek skwitowany został w r. 1533 przez córki Bogusławskiego Paczoszki z głowy Jana B., którego zabił był przed r. 1496 już nie żyjący Stanisław B. Bieniak, zapewne jeszcze jeden syn Bieniasza (I. Kon. 2 k. 310). Wawrzyniec, w r. 1535 mąż Agnieszki (ib. k. 358). Ta Agnieszka, z domu Smoszewska, sprzedała w r. 1537 swoją część w Smoszewie za 200 grz. Marcinowi Lisieckiemu (Z. Kon. 6 k. 89v). Wawrzyniec w r. 1544 kupił za 50 grz. od Tomasza Mycielskiego część w Bogusławicach (ib. k. 134v). Bezdzietny, nie żył już w r. 1555 (ib. k. 191v).

>_Paczoszki_. Stanisław z Bogusławic i Zdzenic 1472 r. (I. i R. Kon. 1 k. 3). Nie żył już w r. 1496, kiedy wdowa po nim Katarzyna dostała od Bieniaka z Bogusławic zastawem za 10 grz. część "Szuszkowską" w tej wsi jako zapłatę za głowę syna jej i Stanisława, Jana. Żyła jeszcze 1502 r., kiedy Bieniak płacił jej winę, bo nie odnowił tego zastawu (Kon. 4 k. 106v). Inny jej syn Andrzej (ib. k. 259v). Żoną tego Andrzeja była Barbara Szetlewska, która w r. 1504 wymieniła ze Stanisławem B. Sapałą część macierzystą w Bogusławicach (I. Kon. 1 k. 313v). Andrzej umarł między r. 1514 i 1532 (ib. k. 443; Z. Kon. 6 k. 67). Córki jego: Barbara, żona Jana Sójki Myszakowskiego, mieszczanina w Rychwale, Dorota, Marta i Jadwiga, występowały w r. 1530 (ib. k. 50). W r. 1532, kiedy już i Dorota była mężatką, zaślubiwszy Pawła B. Kroplę, sprzedały one część macierzystą w Bogusławicach Piotrowi B. (Z. Kon. 6 k. 67). W r. 1533 już i Jadwiga była zamężna za prac. Pawłem, cieślą w Bogusławicach. Wtedy to trzy siostry Barbara, Dorota i Jadwiga części rodzicielskie w Bogusławicach sprzedały za 60 grz. Wawrzyńcowi B. Bieniakowi (P. 1393 k. 755) i skwitowały tego Bieniaka z głowy Jana B., syna zmarłej Katarzyny (Z. Kon. 6 k. 310v).

Stanisław _Goły_ z Bogusławic, nie żyjący już w r. 1472, ojciec Doroty, żony Jana Bieniaka, dziedzica w Zdzenicach, która wtedy dała zobowiązanie Florianowi z Bogusławic sprzedania tzw. "części Gołego" w Bogusławicach (I. Kon. 1 k. 4v).

Jan _Pieszczek_ z Bogusławic, którego pierwszą żoną była Agnieszka, drugą Dorota występująca w r. 1475 jako wdowa (ib. 2 k. 169; I. i R. Kon. 1 k. 59v). Żyła jeszcze w r. 1477 (I. Kon. 2 k. 179). Z pierwszej żony córka Małgorzata, w r. 1475 żona Marcina Budka, dziedzica w Bogusławicach (I. i R. Kon. 1 k. 49, 59v). Części po rodzicach w tej wsi, ocenione na 45 grz., scedowała w r. 1481 swemu przyrodniemu bratu Janowi Królowi z Biernacic, dziedzicowi w Bogusławicach. Zawarte było w owej cesji i 25 grz. posagu jej matki, wniesionego do Bogusławic (ib. k. 127). Temu bratu w r. 1482 sprzedała za 20 grz. część rodzicielską w Bogusławicach (P. 1386 k. 156v). Żyła jeszcze w r. 1486 (I. i R. Kon. 1 k. 164).

>_Krczony_. Andrzej od ks. Wawrzyńca i Jana, dziedziców w Bogusławicach wykupił w l. 1479-80 za 40 grz. ich ojcowiznę w tej wsi (ib. k. 112v; P. 1386 k. 204). Żył jeszcze w r. 1494 (P. 1383 k. 28), nie żył już w r. 1495, kiedy jego syn Mikołaj kupił za 30 grz. od Jakuba Dzierzbińskiego jego część w Bogusławicach Małych (I. i R. Kon. 1 k. 248v). W l. 1498-1511 występowała Katarzyna, wdowa po Mikołaju (I. Kon. 1 k. 288, 392).

Stanisław _Paskowicz_, dziedzic w Bogusławicach 1481 r. (I. i R. Kon. 1 k. 125).

Maciej _Karaś_ z Bogusławic 1486 r. (ib. k. 164), czy nie identyczny z Maciejem Karaskiem z Jaroszewic Mniejszych w r. 1491, o którym niżej?

>_Bachury_, _Bachurki_, _Bachurczyki_. Piotr z Bogusławic Nadolnych kupił w r. 1486 od Małgorzaty z Bogusławic za 12 grz. część w tej wsi (I. Kon. 1 k. 164). W r. 1491 od Macieja Karaska z Jaroszewic Mniejszych kupił za 15 grz. część Bogusławic (P. 1387 k. 162). Temu Maciejowi zapisał w r. 1497 3 grz. i 2 gr. jako dopłatę do dóbr wymienionych z tym Maciejem przez Andrzeja B., rodzonego bratanka Piotra (I. Kon. 1 k. 267v).

Maciej na połowie części w Bogusławicach oprawił w r. 1530 posag 10 grz. żonie swej Agnieszcze Podbielskiej, córce Szymona (Z. Kon. 6 k. 53v). Od Pawła i Jana B-ch Piotrowiczów wziął zastawem w r. 1537 za 2 grz. trzy płosy w Bogusławicach Nagórnych (I. Kon. 3 k. 21). Nie żył w r. 1549 (ib. 5 k. 191v). Druga jego żona Anna Kurowska (Krzyńska) była już w r. 1550 2-o v. żoną Tomasza B. Kropli (ib. k. 315), zwanego też w r. 1552 Bachurą (ib. 6 k. 111), zapewne po swej żonie Bachurzynie. Tomasz i Anna żyli jeszcze w r. 1533 (ib. k. 175v). Synowie Macieja: Błażej, Jan, Tomasz i Wojciech.

I. Błażej, syn Macieja, występował w r. 1549 (I. Kon. 5 k. 191v), zobowiązał się w r. 1557 dać braciom Tomaszowi i Janowi część w Bogusławicach należną sobie z działów (I. Kal. 22 k. 439v). Żył jeszcze w r. 1561 (Py. 31 k. 91v).

II. Jan, syn Macieja i Podbielskiej, występował w r. 1557 (I. Kal. 22 k. 438v), w r. 1559 był jeszcze niepodzielony z bratem Tomaszem (ib. 24 k. 101v). Występował w r. 1571 jako wuj Zofii Psarskiej, żony Wojciecha Podbielskiego (Z. Kon. 6 k. 245v. Pierwszą jego żoną była w r. 1572 Dorota Szetlewska (I. Kon. 25 k. 432; Py. 110 k. 39v). Umarła niewątpliwie t. r., bo drugiej żonie, Helenie Szetlewskiej Karasiównie, córce Marcina, w r. 1572 zobowiązał się oprawić 40 grz. posagu na połowie Szetlewa (Py. 110 k. 375). Helena dostała w r. 1573 od Jana Trąmpczyńskiego Malcherka zobowiązanie sprzedaży za 100 grz. części w Szetlewie (I. Kon. 16 k. 546v, 547). Żyła jeszcze w r. 1588 (ib. 23 k. 168). Trzeciej żonie swej, Teofili Wardęskiej, Krzeczkównie, córce Wojciecha, zapisał w r. 1589 dług 40 grz. (ib. 23 k. 431). Wraz z nia brał zastawem za 10 grz. w r. 1592 role w Szetlewie od Jana Podbielskiego (ib. 25 k. 3v). Nie żył już w r. 1592 (ib. k. 112v). Synowie jego z pierwszej żony: Marcin, Stanisław, Łukasz i Hieronim. Dzieci z drugiej: Wojciech, Jan, Grzegorz i Zofia, ta ostatnia występująca w r. 1593 (ib. k. 432). Z nich, Wojciech, pleban w Głuchowie w l. 1598-1612 (Kośc. 288 k. 232; P. 482 s. 472; 1402 k. 572; I. Kal. 78 s. 550).

1. Marcin, syn Jana i Doroty Szetlewskiej, wspomniany w r. 1578 (ib. 18 k. 97v), dziedzic w Szetlewie w r. 1593 (ib. 25 k. 432). Żonie Dorocie Kurowskiej, córce Wojciecha Mizgały, oprawił w r. 1594 posag 25 grz. (R. Kal. 6, poszyt). Dorota żyła jeszcze w r. 1598 (I. Kon. 28 k. 423v), była bezdzietną (ib. 44 k. 82). Marcin kupił w 1603 r. od swych braci Stanisława i Hieronima za 200 zł ich części w Szetlewie W., Szlacheckim cz. Pańskim (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 155). Drugą żoną Marcina była Agnieszka Godziątkowska, wraz z którą dostał w r. 1609 od Wojciecha Szetlewskiego Malcherka zobowiązanie sprzedania za 100 zł części rodzicielskich w Szetlewie (Py. 134 k. 134v). Agnieszka kwitowała 1612 r. swego ojca Kaspra Godziątkowskiego z 100 zł posagu i wyprawy (I. Kal. 78 s. 92). Marcin umarł między r. 1635 i 1638 (I. Kon. 48 k. 130v, 540). Wdowa, Agnieszka Godziątkowska, została w r. 1650 skwitowana przez syna Adama (I. Kal. 116 s. 1916). Może żyła jeszcze wr. 1677 (I. Kon. 60 k. 1000v). Synowie: Jan, występujący w l. 1638-39 (Py. 148 s. 121, 444), Marcin, Adam, o których niżej. Córki: Jadwiga, występująca w r. 1650 (R. Kal. 13 k. 130), Anna, w l. 1638-50 (Py. 148 s. 121), Katarzyna, od r. 1638 (ib.), zmarła jako niezamężna między r. 1677 i 1682 (I. Kon. 60 k. 1000v; 63 k. 864v).

1) Marcin, syn Marcina i Godziątkowskiej, występował w r. 1638 (Py. 148 s. 121). Od brata Adama kupił w r. 1646 za 300 zł części Szetlewa Wielkiego, a w r. 1650 od tegoż brata inne części tej wsi za 400 zł (I. Kal. 112 s. 91; R. Kal. 14 k. 130). W r. 1649 zapisał dług 200 zł żonie swej Jadwidze Wilczkowskiej, córce Piotra (I. Kal. 115 s. 1533) i znów 200 zł długu w r. 1650 (I. Kal. 116 s. 1916). Kwitowała ona w r. 1652 męża z 200 zł (Py. 151 s. 312). Marcin t. r. części w Szetlewie, te odziedziczone po ojcu, i te nabyte od brata Adama, sprzedał za 418 zł Stanisławowi Kurowskiemu "Niczkowi" (Py. 63 k. 73v). W r. 1658 zawrał kontrakt ze Stanisławem Godziątkowskim, sprzedając mu za 350 zł część we wsi królewskiej Wyrowo(?) starostwa stawiszyńskiego. Nie żył już w r. 1665 (I. Kal. 126 s. 139). Syn Marcina, Łukasz, wspomniany w r. 1651 (I. Kon. 53 k. 406), żył jeszcze w r. 1685 (ib. 66 k. 63v).

2) Adam, syn Marcina i Godziątkowskiej, w r. 1635 mąż Anny Wilczyckiej Gołąbkówny, córki Jana (ib. 48 k. 162v), kwitowł w r. 1638 swą matkę z 200 zł (ib. k. 540). Bratu Marcinowi sprzedał części w Szetlewie Wielkim, w r. 1646 za 300 zł (I. Kal. 112 s. 91), zaś w r. 1650 za 400 zł (R. Kal. 14 k. 130). Drugą jego żoną była w r. 1647 Anna Wojsławska (I. Kal. 113 s. 826), wraz z którą t. r. brał w zastaw za 400 zł od Jana Waliszewskiego części wsi Wyrowo koło Stawiszyna (ib. s. 1295), a która w r. 1650 wzięła w zastaw od Adama Lipskiego części Godziątkowa w p. kal. (I. Kal. 116 s. 52). Występował w r. 1682 jako jedyny spadkobierca siostry Katarzyny (I. Kon. 63 k. 864v). Żył jeszcze w r. 1685 (ib. 66 k. 63v). Nie żył Jan już w r. 1700 (I. Kal. 154 s. 209). Anna Wojsławska żyła jeszcze w r. 1657 (ib. 122 s. 47), nie żyła już w r. 1700 (ib. 154 s. 209). Synowie jego: Wojciech, o którym niżej, Stanisław, występujący w r. 1699 (I. Kon. 70 k. 553) i Jan (z drugiej żony), ur. około 1660 r. (ib. 60 k. 890v), o którym w r. 1699 mówi się, że jest chory i niepiśmienny (ib. 70 k. 553), żyjący jeszcze w r. 1700 (I. Kal. 154 s. 209).

Wojciech, syn Adama i zapewne Wojsławskiej, dostał w r. 1665 od Stanisława Godziątkowskiego cesję rezygnacji części we wsi królewskiej Wyrowo w starostwie stawiszyńskim (ib. 126 s. 139). Od Marianny z Kurowskich Wardęskiej i jej synów Macieja i Pawła wziął w r. 1674 w zastaw za 600 zł na trzy lata części w Kurowie (Py. 154 s. 286). Tę sumę zastawną scedował w r. 1680 Dorocie z Podbielskich Stawskiej (Py. 155 s. 47). Wraz z żoną Anną Dzierzbińską, zaślubioną około r. 1676, dostał w r. 1680 zobowiązanie od małżonków, Wojciecha Zdzienickiego i Marianny Kurowskiej, cesji części Bogusławic Górnych i Nadolnych (I. Kon. 63 k. 101). Dnia 23 IV 1699 r. spisał w Bogusławicach testament. Polecił pochować swe ciało w kościele w Dzierzbinie. Zeznał, iż wszedł w dziedzictwo żony, sam nic jej nie wnosząc (ib. 70 k. 553). T. r. Anna Dzierzbińska, już po śmierci męża, zaślubiła 2-o v. Jana Kotarbskiego. Nie żyła już w r. 1721 (ib. 75 k. 287).

2. Stanisław, syn Jana i Doroty Szetlewskiej, w r. 1611 wraz z bratem Marcinem, a w imieniu też brata ks. Wojciecha, wszyscy jako spadkobiercy zmarłego brata Łukasza, kwitowali z 70 zł Gabriela Złotkowskiego (I. Kal. 78 s. 550). Stanisław w r. 1614 od brata stryjecznego Jakuba B. kupił części rodzicielskie w Bogusławicach Górnych i Nadolnych za 500 zł (R. Kal. 8 k. 343v). Chyba to ten sam Stanisław Bachura był w r. 1619 mężem Anny Kurowskiej (I. Kon. 40 s. 151).

3. Łukasz, syn Jana i Doroty Szetlewskiej, wspomniany już w r. 1574 (ib. 16 k. 61v), dał w r. 1601 zobowiązanie Wojciechowi B. Mnichowi sprzedania mu za 9 grz. ogrodu w Bogusławicach Nagórnych, nabytego od Wojciecha B. Storzycha (ib. 30 k. 56). Żył jeszcze w r. 1605 (I. Kal. 71 s. 638). Bezdzietny, nie żył już w 1612 r. (I. Kal.78 s. 550).

4. Hieronim, syn Jana i Doroty Szetlewskiej, dał w r. 1598 zobowiązanie bratu Marcinowi, iż sprzeda mu swe części w Szetlewie i Podbielu za 30 zł (I. Kon. 28 k. 398). Poranił w r. 1605 Stanisława Zabłockiego z pow. zakroczymskiego (ib. 32 k. 229v).

5. Wojciech, syn Jana i Heleny Szetlewskiej, występował w l. 1592-93 (ib. 25 k. 3v, 432).

6. Jan, syn Jana i Heleny Szetlewskiej, ur. około r. 1575, występował w r. 1592 (ib.). Zobowiązał się w r. 1597 bratu Marcinowi sprzedać za 13 zł część ojczystą w Szetlewie i Podbielu (ib. 28 k. 36).

7. Grzegorz, syn Jana i Heleny Szetlewskiej, występował w l. 1592-93 (ib. 25 k. 3v, 432).

III. Tomasz, syn Macieja i Podbielskiej, wraz z bratem Wojciechem zapisali w r. 1553 dług 8 grz. macosze Annie Krzymskiej(!), obecnie żonie Tomasza B. Kropli (I. Kal. 17 s. 926). Żona Tomasza, Dorota Wierzchosławska, córka Marcina, dostała w r. 1555 od mężowego brata Wojciecha część w Bogusławicach przypadającą mu z działu braterskiego (Z. Kon. 6 k. 181v). T. r. części rodzicielskie w Wierzchosławicach p. kal. sprzedała za 100 zł Dobrogostowi Potworowskiemu (P. 1396 k. 314v). Tomasz Walentemu B. Mniszkowi sprzedał w r. 1564 za 100 grz. ogród "Błonie" w Bogusławicach (P. 1397 k. 379). Wraz z bratem Janem dał w r. 1570 za swe dzieci Łukasza i Zofię zobowiązanie Walentemu Wardęskiemu sprzedania mu za 200 zł części w M. Kurówku, odziedziczone przez te dzieci po wuju ich Łukaszu Kurowskim (I. Kal. 36 s. 1192). Wraz z synem Łukaszem części w Bogusławicach Górnych dał w r. 1574 Janowi B. Storzychowi (R. Kal. 4 k. 155v). Dorota Wierzchosławska żyła jeszcze w r. 1581 (Z. Kon. 6 k. 269). Tomasz w r. 1582 skwitowany przez siostrę Zofię Przedzyńską z dóbr rodzicielskich w Bogusławicach (I. Kal. 48 s. 1137). Wraz z synem Łukaszem cząstki w Górnych Bogusławicach sprzedał w r. 1584 za 5 grz. Klemensowi B. Piotrowiczowi (R. Kal. 5 k. 400v). Był w r. 1592 opiekunem bratanków po bracie Janie (I. Kon. 25 k. 112v). Synom swym oddał w r. 1594 w działach, Łukaszowi jedną połowę dóbr swych w Bogusławicach Górnych, Jakubowi drugą (R. Kal. 6, luzy). Żył jeszcze wr. 1597 (I. Kon. 28 k. 178v), nie żył już w r. 1602, kiedy występowała jako wdowa druga jego żona Dorota Bratuska Rolanka, cedując synowi Łukaszowi zapis 15 grz., dany jej przez męża (ib. 30 k. 413, 422). Córki Tomasza, z pierwszej żony Zofia, w l. 1575-1608 za Wojciechem Przedzyńskim zw. "Wróbl", z drugiej(?) Agnieszka, w l. 1595-1606 żona uczc. Wita Bartnika cz. Traszczyka, młynarza w Bogusławicach Górnych (I. Kal. 62 s. 506; I. Kon. 30 k. 217v, 422; 32 k. 321v, 473v). Synowie: Łukasz, Jakub i Stanisław.

1. Łukasz, syn Tomasza, występował w r. 1570 (I. Kal. 36 s. 1192), części w M. Kurówku sprzedał w r. 1582 za 200 zł Walentemu Wardęskiemu Cesarzowi (R. Kal. 5 k. 283v). Od Jana Galewskiego cz. Siąskiego kupił 1583 r. za 100 grz. ogród z domem w Bogusławicach Nadolnych (ib. k. 367). Na połowie części w Bogusławicach Górnych oprawił w r. 1584 posag 300 grz. żonie swej Katarzynie, córce Jana B. Piotrowicza (ib. k. 359). T. r. kwitowała ona z dóbr rodzicielskich swego brata Wojciecha B. Piotrowicza (I. Kal. 50 s. 439). Żyła jeszcze w r. 1596 (I. Kal. 63 k. 338v). Łukasz w r. 1596 dostał od Wojciecha B. Storzycha wieczność połowy ogrodu w Bogusławicach Górnych (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 68v). Cząstki w Bogusławicach Górnych sprzedał w r. 1608 za 10 grz. Kasprowi B. Chudobie (R. Kal. 1 k. 247). Części w Kurówku, odziedziczone po ciotce Agnieszce Kurowskiej, sprzedał w r. 1608 za 30 grz. Walentemu Wardęskiemu (ib. k. 241). Nie żył już w r. 1614 (I. Kon. 38 k. 169). Syn Piotr, córka Małgorzata, niezamężna w r. 1596 (I. Kal. 63 k. 338v).

Piotr, syn Łukasza i Bogusławskiej Piotrowiczówny, występował w r. 1614 (ib.). W r. 1615 oprawił posag 300 zł żonie swej Jadwidze Kurowskiej Przebindziance (R. Kal. 8 k. 416; I. Kon. 40 s. 239), która żyła jeszcze w r. 1622 (I. Kon. 42 k. 20v). Piotr części w Bogusławiach Wielkich i Małych sprzedał w r. 1620 za 800 zł stryjowi Stanisławowi i jego żonie (R. Kal. 9 k. 354v). Był w r. 1635 sługą Samuela Czyżewskiego (Py. 146 s. 410). Żył jeszcze w r. 1647 (Rel. i I. Z. Kal. 1 c k. 517), nie żył już w r. 1650 (I. Kon. 53 k. 245). Córka Anna, w l. 1644-50 za Adamem Żochowskim (Żuchowskim).

2. Jakub, syn Tomasza, wspomniany w r. 1594 (R. Kal. 6, luzy), części rodzicielskie w Bogusławicach Górnych i Nadolnych sprzedał w r. 1614 za 500 zł stryjecznemu bratu Stanisławowi (ib. 8 k. 343v). Został zabity w r. 1615 przez Broza, młynarza w Guznie(?). Wizji ciała dokonano w młynie tej wsi 29 VI, a pochowano go w Dzierzbinie (I. Kon. 38 k. 475v).

3. Stanisław, syn Tomasza, był w r. 1589 sługą Wojciecha Otto Trąmpczyńskiego (Py. 125 k. 89). W r. 1598 mąż Elżbiety Skrzetuskiej, wdowy 1-o v. po Krzysztofie (Marcinie?) Strzałkowskim (I. Kon. 28 k. 589v; 38 k. 250v). Wraz z tą żoną kupił w r. 1620 za 800 zł od bratanka Piotra B. części w Bogusławicach Wielkich i Małych (R. Kal. 9 k. 354v). Oboje dali w r. 1622 zobowiązanie Wojciechowi B. Mnichowi sprzedania mu za 450 zł części w Bogusławicach Górnych (I. Kon. 42 k. 229). Stanisław nie żył już w r. 1625 (Py. 143 k. 86v). Córka Marianna była w l. 1625-28 żoną Trojana Rylskiego (Relskiego). Zapewne też córką Świętosława była Katarzyna, w r. 1625 żona Jana Żórawskiego cz. Sadowskiego. Synowie: Świętosław, o którym niżej, Andrzej, występujący w l. 1619-25 (I. Kon. 40 s. 22; Py. 143 k. 86).

Świętosław, syn Stanisława i Skrzetuskiej, występował w r. 1619 (I. Kon. 40 s. 22; P. 1020 k. 293v). W r. 1630 współopiekun dzieci swego brata przyrodniego Stanisława Strzałkowskiego (G. 79 k. 268; P. 1028 k. 922v). Mąż Marianny Kowalskiej, córki Jana, oprawił jej w r. 1633 posag 1.100 zł (P. 1417 k. 789v). Oboje z żoną wydzierżawili w r. 1637 Wierzyce w p. gnieźn. od Doroty z Charzewskich Płaczkowskiej (G. 80 k. 217v). Żyli jeszcze w r. 1639 (ib. k. 534v).

IV. Wojciech, syn Tomasza i Podbielskiej, występował w r. 1553 (I. Kal. 17 s. 926). Części w Bogusławicach, należne z działu z bratem Tomaszem, dał w r. 1555 bratowej Dorocie Wierzchosławskiej (Z. Kon. 6 k. 181v). Jako niedzielny z braćmi występował jeszcze w r. 1559 (I. Kal. 24 k. 101v). W r. 1561 zapewne już nie żył (Py. 31 k. 91v). Zob. tabl. 5.

W r. 1500 mowa o części "Pomianowskiej" w Bogucicach (Kon. 4 k. 91v).

Mikołaj _Pomian_ (herb użyty w charakterze imioniska) z Małych Bogusławic kupił w r. 1492 za 14 grz. pół łana roli osiadłej w tej wsi od Jakuba Dzierzbińskiego (I. i R. Kon. 1 k. 216v), a w r. 1494 od tegoż za 14 grz. grunt w Bogusławicach koło "dworu Krczona" (P. 1383 k.28).

Florian _Tworek_ z Bogusławic miał 1487 r. sprawę z Małgorzatą, żoną Jana Mnicha z Bogusławic (Kon. 3 k. 26v). W r. 1539 mowa o ogrodzie "Tworkowo" w Bogusławicach (ib. k. 150). Ow. Florian był zapewne potomkiem Tworka z Bogusławic, który był w r. 1412 wicepodkomorzym konińskim, zaś w r. 1412-16 wicewojewodą konińskim (G.).

Maciej _Kula_ B. ze Zdzynic, nie żyjący w r. 1493, kiedy to wdowa po nim Barbara z Szetlewa sprzedała swe części ojczyste w Szetlewie swemu stryjowi Grzegorzowi (I. i R. Kon. 1 k. 224).

>_Łuszczki_. Mikołaj z Bogusławic od Jana Zaremby z Bogusławic wziął w zastaw 1494 r. połowę roli w tej wsi (I. Kon. 1 k. 241). Jan wraz ze wspomnianym Zarembą, równie jak i on dziedzicem w Małych Bogusławicach, sprzedali w r. 1517 swą część w Bogusławicach Nadolnych za 8 grz. Stanisławowi i Marcinowi, braciom z Górnych Bogusławic (P. 1392 k. 151). Z braćmi B-mi Mnichami procesowł się t. r. o część "Wawrzyńczewską" w Bogusławicach Nadolnych (I. Kon. 1 k. 472).

@tablica:Bogusławscy (Bachury) 5.

Jan _Zaremba_ (nie wiem czy chodzi tu o nazwę herbu użytą jako imionisko, czy też tylko o imionisko?) w r. 1494 połowę roli w Bogusławicach zastawił Mikołajowi Juszczkowi z Bogusławic (ib. k. 241). Wraz z tymże Łuszczkiem sprzedali w r. 1517 części w Bogusławicach Nadolnych Stanisławowi i Marcinowi, braciom z Bogusławic Nagórnych (P. 1392 k. 151). Jan część rodzicielską w Bogusławicach sprzedał w r. 1539 za 22 grz. Piotrowi B. Rzytce (I. Kon. 3 k. 141v) i t. r. zobowiązał się ogród w tej wsi zw. "Tworkowo" dać córce Dorocie, żonie Jana B. Durmasa (ib. k. 150).

Mikołaj _Miąsko_ z Bogusławic, mąż Anny, córki Marcina Budka z Bogusławic, otrzymał 1491 r. wyderkafem od jej matki Małgorzaty oprawę 18 grz. posagu tej Małgorzaty na połowie części Bogusławic jako posag za Anną (P. 1386 k. 207). Miał 1499 r. sprawę z Janem, synem Marcina z Bogusławic, o dobra, do których miał bliższość po żonie swej Annie, rodzonej siostrze tego Jana (Kon. 4 k. 62v). W r. 1500 pozywany był przez Jana Budka z Bogusławic Górnych (ib. k. 83v).

>_Sapały_. Stanisław z Bogusławic, w r. 1500 mąż Agnieszki z Bogusławic (I. i R. Kon. 1 k. 306). Swoją część w tej wsi w r. 1504 wymienił na inną z małżonkami Szetlewskimi, dopłacając 2 grz. (I. Kon. 1 k. 323). W r. 1536 Anna B., wdowa po Stanisławie Sapale, zapewne tym samym, część ojczystą w Bogusławicach dała synowi Janowi (ib. 3 k. 1v). W r. 1528 na połowie swych części w Bogusławicach oprawił 15 grz. posagu żonie swej Apolonii Smoszewskiej (Z. Kon. 6 k. 44v). Ten Jan w r. 1537 sprzedał część w Bogusławicach Górnych za 20 grz. Janowi B. Rzytce (Z. Kon. 6 k. 90v). Żył jeszcze w r. 1540 (I. Kon. 3. k. 216v), nie żył już w r. 1547. Syn jego Wit dostał w r. 1547 od wuja Stanisława Smoszewskiego zapis długu 5 1/2 grz. (ib. 5 k. 64v). Część swą w Bogusławicach Nadolnych sprzedał t. r. Michałowi Dzierzbińskiemu (Z. Kon. 6 k. 157v).

>_Pukle_, _Pukielki_. Andrzej w r. 1504 od Jana B. Chmielnika kupił za 17 grz. część w Bogusławicach Nadolnych (I. Kon. 1 k. 322v). T. r. część ojczystą w Bogusławicach sprzedał za 12 grz. Janowi Zdzenickiemu Krasce (ib. k. 323v). Katarzyna, córka Andrzeja Pukielka, w r. 1524 żona Jana B. Budka (Z. Kon. 6 k. 20). Jan B. oprawił 1560 r. na połowie części w Bogusławicach Nadolnych, uzyskanych z działów z braćmi, posag 20 grz. żonie Zofii Czyżewskiej, córce Jana Czyżewskiego zw. "Miroszek" (Z. Kon. 6 k. 217v). W r. 1573 występowała Zofia Czyżewska, wdowa po Janie B. Pukielku, posesorka części w Bogusławicach Nadolnych (I. Kon. 16 k. 475), ale już w r. 1574 spotykamy się z Zofią Czyżewską Miroszkówną, wdową po Janie B. Żaczku, wychodzącą krótko po 18 II 2-o v. za Wojciecha Przedzyńskiego (ib. k. 626). Chyba więc Pukielka zwano czasem i Żaczkiem? Córką Jana Pukielka z Bogusławic Nadolnych była występująca w r. 1585 Małgorzata (I. Kal. 51 s. 518). Siostrą jej ojca była Anna, chyba zamężna Janowska. Wspomniany też wtedy Jakub Pukielek (I. Kon. 21 k. 366). Walenty nie żył już w r. 1585. Żona jego Zofia Szetlewska była już wtedy wdową i po drugim mężu Piotrze Jaroszewskim Chwaliku, a żoną trzeciego, Marcina Wardęskiego Gocza (ib. k. 365v). Piotr występował w l. 1598-1602 (ib. 28 k. 608v; 30 k. 280v). Może to ten sam Piotr, sołtys we wsi królewskiej Barczygłów w starostwie konińskim zapisał w r. 1619 swym trzem córkom, Małgorzacie, Annie i Katarzynie, każdej po 12 grz. posagu (ib. 40 s. 396). Piotr już nie żył w r. 1625. Miał synów, Jerzego występującego wtedy (ib. 44 k. 8v) i Grzegorza wspomnianego obok brata w r. 1626 (ib. k. 480). Z córek, Małgorzata była w l. 1600-35 żoną Stanisława Kaczkowskiego. Jerzy Pukielek, występujący jeszcze w r. 1634 (I. Kon. 48 k. 70v), niewątpliwie identyczny z Piotrem Jerzym Pukielkiem (synem Piotra), który 26 III 1646 r. wraz ze swą żoną Marianną Drogoszewską dostał przywilej królewski na posiadanie sołectwa w Barczygłowie. Potwierdził ów przywilej w r. 1662 król Jan Kazimierz (ib. 58 k. 159). Piotr Jerzy i jego ta żona dostali 7 V 1667 r. konsens na scedowanie sołectwa Janowi Sadowskiemu i żonie jego Mariannie Skrzetuskiej i cesji tej t. r. dokonali (ib. k. 456). Marianna Drogoszewska umarła między r. 1675 i 1677. Piotr w r. 1677 żył jeszcze. Wraz ze swą żoną dostał był od króla łan we wsi Wyrowo (w nadaniu tym nazwanym Jerzym) i ten łan teraz scedował małżonkom Wawrowskim (ib. 60 k. 758; I. Kal. 138 s. 1048).

>_Piotrowicze_ jawią się z tym imioniskiem w r. 1512, a więc Piotr, który dał im początek, żył zapewne w końcu XV w. Znam z tego czasu trzy wzmianki o Piotrze, względnie Piotrach, brak bowiem podstaw, by uważać owe wzmianki za dotyczące jednej i tej samej osoby. Imię to zbyt częste. A więc: Piotr, dziedzic w Bogusławicach 1472 (I. i R. Kon. 1 k. 3). Piotrowi B., zięciowi swemu, zastawił w r. 1491 cząstki w Bogusławicach za 1 kopę gr. Jan, dziedzic w tejże wsi (ib. k. 207v). Piotr z Bogusławic kupił w r. 1493 od Szymona B. za 10 grz. część w tej wsi (ib. k. 232v). Ponieważ współcześnie występował jednak Piotr Bachura z Bogusławic (zob. wyżej), może któreś z tych wzmianek odnoszą się właśnie do niego.

Spotykamy w r. 1512 braci niedzielnych, Pawła i Jana, którzy od ks. Mikołaja, plebana w Dzierzbinie nabyli na wyderkaf za 40 grz. część w Bogusławicach (I. Kon. 1 k. 407v), i znów nabyli wyderkafem tę część od tegoż księdza za 44 grz. w r. 1515 (Z. Kon. 6 k. 8v). Matka Jana nazwana w r. 1526 Jadwigą B. (I. Kon. 2 k. 120). Zdaje się, że siostrą tych braci była Anna, córka zmarłego już "Piotrowicza", w r. 1527 żona Piotra Kurowskiego Mizgały (Z. Kon. 6 k. 36). Żyła z nim jeszcze w r. 1539. Braćmi zajmę się kolejno.

1. Paweł w r. 1515 oprawił posag 20 grz. żonie swej Małgorzacie Szczypierskiej, córce Abrahama (ib. k. 10v). Żył jeszcze w r. 1564, kiedy zobowiązał się sprzedać synowi swemu Janowi za 100 grz. trzecią część swych części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (I. Kal. 29 s. 1023). Synowie Maciej i Jan.

1) Maciej, syn Pawła (i Szczypierskiej?), ożenił się z Jadwigą Dzierzbińską, córką Jerzego, która w r. 1564 dostała od swego teścia Pawła zobowiązanie zabezpieczenia oprawy posagu 40 grz. na połowie trzeciej części Bogusławic Górnych i Nadolnych (ib. s. 1024). Maciej tej swej żonie oprawił w r. 1568 posag 35 grz. na połowie folwarku w Bogusławicach Nadolnych (R. Kal. 3 k. 37v). W r. 1581 Jadwiga dostała od swego brata Aleksandra części wsi Dzierzbino w p. kal. (I. Kal. 47 s. 1383). Maciej żył jeszcze w r. 1593 (I. Kon. 25 k. 352v). Córka jego Regina, w r. 1593 żona Piotra Zdzienickiego cz. Trzeckiego. Syn Wojciech, wspomniany w r. 1592 (ib. k. 289v).

2) Jan, syn Pawła (i Szczypierskiej?), chyba identyczny z Janem Piotrowiczem, mężem Katarzyny Biernackiej, w r. 1562 poranionej przez Grzegorza B. Mnicha (I. Kal. 27 s. 1028). Ojciec Paweł, jak już powiedziałem, zobowiązał się w r. 1564 temu synowi rezygnować za 100 grz. trzecią część swych dóbr w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (I. Kal. 29 s. 1023). Jan nie żył już w r. 1570, kiedy córka jego wychodziła za Stanisława Podbielskiego (R. Kal. 3 k. 261v). Żyła z nim jeszcze w r. 1598.

2. Jan, syn N. Piotrowicza i Jadwigi, występował w r. 1512, żonie swej pierwszej Katarzynie B., córce Jana Mnicha, oprawił w r. 1515 posag 20 grz. (Z. Kon. 6 k. 10a). Po jej bezdzietnej śmierci z 14 grz. jej posagu kwitował Jana w r. 1527 jej brat Stanisław B. Mnich (I. Kon. 2 k. 124). W r. 1526 Jan skwitował Jadwigę B. Pomianową z 1 kopy gr. i z ogrodu, który jego matka zastawiła była zmarłej Dorocie B. (ib. k. 120). T. r. Jan oprawił na połowie części w Bogusławicach posag 15 grz. drugiej swej żonie Dorocie B., córce Jana zw. Rzytka i Anny B. Boguszówny (Z. Kon. 6 k. 30; I. Kon. 4 k. 340v). W r. 1532 tej żonie oprawił 20 grz. posagu (Z. Kon. 6 k. 67). Od Pawła B. Kropli i Jadwigi, jego siostry, kupił w r. 1537 za 30 grz. część roli i pusty ogród w Bogusławicach Nadolnych, które przedtym od tegoż rodzeństwa trzymał wyderkafem (ib. k. 90v). Od nich też kupił r. 1539 za 50 grz. ich części macierzyste w Bogusławicach (ib. k. 99) i t. r. od samego Pawła za 40 grz. jego część tamże po obojgu rodzicach (I. Kon. 3 k. 140v). Łan "Tworkowski" w Bogusławicach Nadolnych kupił w r. 1553 za 10 grz. od Jana B. Durmasa (ib. 6 k. 186). Żył jeszcze 1567 r. (ib. 13 k. 500), nie żył w r. 1570, kiedy owdowiała Dorota zobowiązała się rezygnować za 20 grz. swe części w Bogusławicach Górnych swym synom Maciejowi i Klemensowi (I. Kal. 36 s. 147). Byli synowie: Piotr, Maciej, Jan i Klemens.

1) Piotr, syn Jana i Bogusławskiej Rzytkówny, wspomniany 1563 r. (P. 1397 k. 279), dziedzic w Bogusławicach Górnych 1567 r. (I. Kon. 13 k. 245). Synowi Janowi zapisał w r. 1588 dług 40 zł (ib. 23 k. 174v), zaś synowi Mikołajowi w r. 1598 zobowiął się rezygnować część "Zarembińską" w Bogusławicach Nadolnych (ib. 28 k. 565v). Żył jeszcze w r. 1599, kiedy synowi Janowi sprzedał za 200 zł części w Bogusławicach Nadolnych (R. Kal. 7 k. 263). Jego żoną była Agnieszka Krąkowska, córka Jana, której w r. 1596 zapisywał dług 100 zł (I. Kal. 63 k. 194v), a którą w r. 1604, już jako wdowa, prolongowała Jakubowi Wilczyckiemu termin uiszczenia długu 40 grz. winnego jej zmarłemu ojcu (ib. 70 k. 559v).

(1) Jan, syn Piotra, występujący w l. 1588-99, może identyczny z Janem Piotrowiczem, w r. 1605 mężem Reginy Małachowskiej, córki Sebastiana zw. Czeszek, której zapisał dług 80 zł (G. 68 k. 393v, 394).

(2) Mikołaj, syn Piotra, występujący od r. 1592 (I. Kon. 23 k. 290), żył jeszcze 1598 r. (ib. 28 k. 505v), nie żył zaś w r. 1615, kiedy wdowa po nim, Elżbieta Korzeniewska, części w Bogusławicach Górnych i pięć zagonów w Nadolnych zastawiła na trzy lata Pawłowi B. Mnichowi (ib. 38 k. 453). Żyła jeszcze 1616 r., kiedy od Jana Dzierzbińskiego brała w zastaw za 10 grz. łąkę w Bogusławicach (I. Kal. 82 s. 1608). Synowie: Wojciech i Stanisław. Wojciech, nieletni 1615 r. (ib.), bezpotomny, nie żył już w r. 1631 (ib. 46 k. 397).

Stanisław, syn Mikołaja i Korzeniewskiej spadkobierca bezdzietnego brata, dziedzic w Bogusławicach Górnych, Nadolnych i Pośrednich (ib. k. 398v), role w Bogusławicach Górnych zastawił w r. 1639 za 40 grz. Melchiorowi Waliszewskiemu i żonie jego Zofii B., córce Marcina (ib. 48 k. 641), a role w Bogusławicach Nadolnych zastawił w r. 1650 Mikołajowi Wardęskiemu i żonie jego Ewie Głoskowskiej (I. Kal. 116 s. 1376). Żył jeszcze w r. 1668 (I. Kon. 58 k. 514). Syn jego Jakub.

Jakub, syn Stanisława, skarżył w r. 1668 Jana B. o zadane sobie rany (ib.). W r. 1680, dnia 27 II, w Kozarzewie zawarł kontrakt małżeński o rękę Ewy Baranowskiej, córki Wojciecha i Anny Łętkowskiej, która to Ewa wnosiła mu w posagu 2.000 zł (ib. 63 k. 321). Wzajemne dożywocie spisali z nią 1681 r. (I. R. D. Z. Kon. 28 k. 80v). Oboje żyli jeszcze w r. 1699 (I. Kon. 70 k. 455).

2) Maciej, syn Jana i Bogusławskiej Rzytkówny, na połowie części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych, przypadłych mu w działach z braćmi Piotrem i Klemensem, oprawił w r. 1563 posag 40 grz. żonie Katarzynie Janowskiej, córce Wojciecha (P. 1397 k. 279). Wraz z braćmi Janem i Klemensem kupili w r. 1567 od Wawrzyńca Psarskiego za 350 zł części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (R. Kal. 3 k. 7). Wraz z bratem Klemensem i bratankiem Janem, synem Jana, kupili na wyderkaf w r. 1581 od Tomasza B. Bachury cząstki roli pustej w Bogusławicach Górnych za 100 grz. (Z. Kon. 6 k. 269). Dostał w 1584 r. zobowiązanie od bratowej Reginy, wdowy po Janie, i zapisał jej dług 40 zł (I. Kal. 50 s. 143, 439). Nie żył już w r. 1589 (I. Kon. 25 k. 289v). Owdowiała Katarzyna Janowska żyła jeszcze w r. 1598 (R. Kal. 7 k. 141). Córka Zofia była w r. 1593 żoną Zygmunta B. Mnicha. Być może, iż była jeszcze jedna córka, Agnieszka, żona Piotra Drwalewskiego. Synowie: Jakub, Hieronim, Wojciech, Marcin i Piotr. Ten ostatni, ur. około r. 1578 (I. Kon. 28 k. 299v), zobowiązał się w r. 1605 swe części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych sprzedać za 50 zł bratu Hieronimowi (I. Kal. 71 s. 316).

(1) Jakub, syn Macieja i Janowskiej, występował w r. 1588 (R. Kal. 6 s. 57), żonie swej Barbarze Smuszewskiej rezygnował w r. 1592 części w Bogusławicach (ib. k. 688). Od stryja Klemensa kupił t. r. za 500 zł części w Bogusławicach Nadolnych i Górnych (ib. k. 662). W r. 1597 wraz z nieletnimi braćmi, Hieronimem, Marcinem i Piotrem, dał zobowiązanie bratu Hieronimowi sprzedania za 150 zł części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (I. Kon. 28 k. 299v). Wraz ze swą żoną Barbarą zawierał w r. 1610 kontrakt kupna części w Bogusławicach ze Stanisławem B. Mniszkiem (ib. 35 s. 588). Oboje w r. 1615 części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych sprzedali za 1.000zł Stanisławowi B. Mnichowi, synowi Ambrożego (R. Kal. 8 k. 446v).

(2) Hieronim, syn Macieja i Janowskiej, występował w r. 1597 (I. Kon. 28 k. 299v). Kupił w r. 1598 od brata Wojciecha za 100 grz. części rodzicielskie w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (R. Kal. 7 k. 141). Żonie swej Annie Zielonackiej oprawił w r. 1602 posag 100 grz. (ib. k. 438). Od brata Piotra dostał w r. 1605 zobowiązanie sprzedania części tamże za 50 zł (I. Kal. 71 s. 316). Oboje z żoną występowali jeszcze w r. 1610 (I. Kon. 35 s. 330, 331). Hieronim nie żył już w r. 1627 (I. Kal. 93 s. 984). Synowie jego, Maciej i Wojciech.

a. Maciej, syn Hieronima (i Zielonackiej?), dziedzic w Bogusławicach Górnych, części w tej wsi i ogród w Bogusławicach Nadolnych zastawił w r. 1627 za 50 zł Stanisławowi Zdzienickiemu (ib. s. 984). Na połowie części w Bogusławicach Nadolnych oprawił w r. 1631 posag 500 zł żonie swej Annie Głuchowskiej, córce Jana (R. Kal. 11 k. 288). W 1652 r. mowa o nim jako o cywilnie zmarłym. Wtedy żona jego, syn Jan i córki Anna i Katarzyna, skwitowani zostali przez Agnieszkę Szatkowską (I. Kal. 118 s. 1677). Anna Głuchowska umarła między r. 1657 i 1666 (I. Kal. 120 s. 445; 122 s. 221; 126 s. 911). Maciej umarł między r. 1666 i 1669 (ib.; R. Kal. 15 k. 44v). Córka Anna, żona 1-o v. w r. 1666 Piotra Dzierzbińskiego, 2-o v. w l. 1669-72 Franciszka Kwaskowskiego, synu Janie i o córce Katarzynie nie wiem nic więcej.

b. Wojciech, syn Hieronima (i Zielonackiej?), mąż w r. 1631 Marianny Turskiej (I. Kon. 46 k. 516), występował w r. 1665 wraz z nią jako dziedzic części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (I. Kal. 126 s. 604).

(3) Wojciech, syn Macieja i Janowskiej, występował w r. 1592 (I. Kon. 25 k. 289v), w r. 1597 już dojrzały (ib. 28 k. 299v). Sprzedał w r. 1598 bratu Hieronimowi za 100 grz. części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych po ojcu i mające przypaść po śmierci matki (R. Kal. 7 k. 141).

(4) Marcin, syn Macieja i Janowskiej, ur. około r. 1575 (I. Kon. 28 k. 299v), w r. 1603 spisał dożywocie z żoną Anną B., córką Jana B. Chmielnika (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 154v). T. r. od siostry swej żony Katarzyny B., żony Krzyszofa, krawca z Konina, dostał wiecznością jej część w Bogusławicach Nadolnych (ib. k. 153). Od innej siostry żony, Zofii B. Chmielnikówny, żony młynarza Jana Kowalskiego kupił w r. 1617 za 20 grz. części w Bogusławicach Nadolnych (R. Kal. 9 k. 11v). Marcin żył jeszcze w r. 1618 (I. Kon. 40 s. 113). Nie żył już w r. 1638, kiedy jego dwaj synowie, Wojciech i Stanisław, kupili od Agnieszki B., córki Jana Chmielnika, żony Piotra Dzierzbińskiego, za 100 zł części w Bogusławicach Nadolnych (R. Kal. 12 k. 32). Stanisław w 1651 r. sprzedał bratu Wojciechowi za 200 zł części "Chmielnikowskie" w Bogusławicach (I. R. D. Z. Kon. 30 k. 67v). O tych braciach, Wojciechu i Stanisławie, mowa w r. 1672, iż byli spadkobiercami bezdzietnej ciotki Agnieszki B., żony Piotra Drwalewskiego (I. Kon. 60 k. 372v). Byłaby to więc może jeszcze jedna córka Macieja i Janowskiej?

a. Wojciech, syn Marcina, w r. 1638 brał w zastaw na trzy lata za 20 grz. od Macieja Mantyckiego trzy ślady roli w Bogusławicach Nadolnych (I. Kal. 104b s. 1914). W r. 1654 mąż Anny B. Mnichówny (I. Kal. 120 s. 1496). Żył jeszcze zapewne w r. 1672. Anna w r. 1676 występowała wraz ze swym synem Wojciechem już jako wdowa (I. Kon. 60 k. 898v).

Wojciech, syn Wojciecha i Anny Bogusławskiej Mnichówny, dziedzic w Bogusławicach Nadolnych, ożeniony był 1-o v. 1676 r. z Dorotą Drwalewską (ib. k. 863bv), córką Hieronima, z którą dożywocie spisał w r. 1681 (I. R. D. Z. Kon. 28 k. 79v), 2-o v. 1693 r. żoną jego była Elżbieta Wąpierska, wdowa 1-o v. po Andrzeju Krajewskim (ib. 69 k. 266). Nie wiem czy ten, czy inny Wojciech Piotrowicz w r. 1686 oprawił posag 200 zł żonie Mariannie Siekielównie Zdzienickiej (ib. 79 k. 381v; 77 k. 310). Jeśli to ten sam, Zdzenicka byłaby drugą żoną, Wąpierska, o której było wyżej, trzecią. Wojciech, mąż Wąpierskiej, żył jeszcze w r. 1695 (ib. 69 k. 618v). W r. 1698 Elżbieta, już wdowa, skwitowła dzieci swego męża z jego pierwszego małżeństwa, Stanisława i Zofię, z 300 zł z sumy 400 zł zapisanej jej przez męża w r. 1693 (ib. 70 k. 361). Zofia była w r. 1716 żoną Szymona Lisieckiego, w r. 1740 wdową po nim. Czy to nie ta sama Zofia była 2-o v. za Kazimierzem (Stanisławem?) Porzyckim (Purzyckim?) i już nie żyła w r. 1756?

b. Stanisław, syn Marcina, chyba identyczny z Stanisławem, synem Marcina nie żyjącego w r. 1672, pochodzącym z Bogusławic Nadolnych (ib. 72 k. 181v), a dziedzicem części w Muchlinie w p. sier., mężem Anny Balickiej cz. Muchlińskiej, córki Stefana i Reginy Zdzienickiej, krórą zaślubił przed r. 1662. W r. 1668 pobił on swego teścia i jego żonę Annę z Lipnickich (ib. 58 k. 515v; 60 k. 151). Anna Balicka nazwana w r. 1672 dziedziczką części Muchlina (ib. 60 k. 342v). Stanisław żył jeszcze w r. 1676 (ib. k. 930). Anna w r. 1681 występowała już jako wdowa dając zobowiązanie rezygnowania swym synom: ks. Wojciechowi, Łukaszowi, Stefanowi i Janowi za 6.000 zł części Muchlina (N. 63 k. 309) Żyła jeszcze w r. 1691 (P. 1121 II k. 3). Córki Stanisława i Balickiej: Marianna, w l. 1681-1704 żona Andrzeja Lisieckiego, Anna i Regina, niezamężne w r. 1681 (ib.). Z nich Regina w r. 1730 występowała jako wdowa po uczc. Franciszku bednarzu (I. Kon. 76 k. 323).

a) Wojciech, syn Stanisława i Balickiej, wikary w Szubinie, w r. 1681 w imieniu swoim i braci zapisał po 400 zł długu każdej z trzech sióstr (N. 63 k. 314). W r. 1686 proboszcz w Chomętowie (I. Kon. 66 k. 175v). Proboszcz w Targowej Górce, części w Muchlinie po matce sprzedał w r. 1691 za 1.000 zł swym braciom Łukaszowi, Stefanowi i Janowi (P. 1121 II k. 3).

b) Łukasz, syn Stanisława i Balickiej, występował w r. 1681 (N. 63 k. 309), mąż Marianny Szetlewskiej 1683 r. (Kc. 132 k. 262), w r. 1688 posesor Małachowa Pańskiego, wraz ze swą żoną w r. 1692 dziedzice części wsi Gostoń (G. 89 s. 199). Marianna żyła jeszcze w r. 1696 (G. 90 k. 98). Łukasz żył w r. 1697 (ib. k. 148). Nie żyli oboje w r. 1722 (I. Kal. 163 s. 415). Synowie: Michał Franciszek, ochrzcz. 25 IX 1688 r., Jan ur. w Małachowie, ochrzcz. 18 II 1691 r. (LB Witkowo), Stanisław.

Stanisław, syn Łukasza i Szetlewskiej, dziedzic części Muchlina w p. sier., oprawił w r. 1722 posag 1.000 zł żonie swej Katarzynie Ponieckiej, córce Jerzego i Marianny Bledzewskiej (I. Kal. 163 s. 415). Żył jeszcze w r. 1724 (ib. 161 s. 78), nie żył już w r. 1739, kiedy to wychodząc 2-o v. za Jana Wąsowskiego, na krótko przed ślubem, 23 I, zapisała mu dług 500 zł (I. Kon. 77 k. 140v). Synowie, Paweł i Wojciech, ten ostatni występujący w l. 1750-58 (ib. 78 s. 412; 79 k. 77v, 78).

Paweł, syn Stanisława i Ponieckiej, obok brata Wojciecha dziedzic po ojcu części Muchlina 1750 r. (ib. 78 s. 412). W r. 1760 mąż Marianny Zieleniewskiej, córki Stanisława i Eleonory Rubinkowskiej, jedynej spadkobierczyni matki (ib. 79 k. 178v). Synowi Andrzejowi, urodzonemu z Zieleniewskiej, sprzedał w r. 1785 za 3.000 zł części w Muchlinie, mocą kontraktu z 16 IV (I. Kal. 225 k. 207, 208). Nie żył w r. 1786 (ib. 226 k. 392). Marianna Zieleniewska żyła jeszcze w r. 1792 (ib. 232 k. 127). Synowie: Andrzej, o którym niżej, Marek i Bartłomiej, obaj występujący w r. 1786 (ib. 226 k. 392). Bartłomiej żył jeszcze w r. 1792 (ib. 232 k. 127).

Andrzej, syn Pawła i Zieleniewskiej, swą część w Muchlinie sprzedał 10 X 1785 r. Janowi Radoszewskiemu (ib. 226 k. 392). Wraz z bratem Bartłomiejem kupili w r. 1792 połowę części w Zdzenicach, zw. "Topielejowizna" za 500 zł od Swiętosława Bacha Zdzienickiego (ib. 232 k. 127).

c. Stefan, syn Stanisława i Balickiej, ur. około r. 1676 (I. Kon. 60 k. 930). Żył jeszcze w r. 1691 (P. 1121 II k. 3).

d. Jan, syn Stanisława i Balickiej, występował w r. 1681 (N. 63 k. 309), dziedzic części w Muchlinie, mąż w r. 1727 Agnieszki Zdzienickiej (I. Kon. 76 k. 148v). Drugiej swej żonie Mariannie Giżyńskiej córce Józefa i Jadwigi Rumińskiej, żeniąc się z nią w r. 1739, na swej części w Muchlinie zapisał sumę 100 zł (ib. 77 k. 157). Nie żył już w r. 1744 (ib. k. 364v). Synowie jego z pierwszej żony: Władysław, Jakub i Maciej, wszyscy trzej występujący w r. 1744 (ib.). Jakub i Maciej żyli jeszcze w r. 1750 (ib. 78 s. 412).

Władysław, syn Jana i Zdzienickiej, mąż Barbary Zieleniewskiej córki Wojciecha i Marianny Przespolewskiej (Dzierzbińskiej?), która to Barbara w r. 1753 aprobowała dokonaną w r. 1746 wraz ze swym rodzeństwem sprzedaż Obrzębina (ib. s. 637; I. Kal. 196/8 k. 83v). Występowała w r. 1788 jako wdowa po Władysławie (I. Kon. 84 k. 42).

3) Jan, syn Jana i Bogusławskiej Rzytkówny, występował w r. 1567 (R. Kal. 3 k. 7). W r. 1572 był mężem Reginy Czyżewskiej (I. Kon. 16 k. 304v). Była to jego druga żona. Pierwszej nie znam. W r. 1577 Jan oprawił Reginie na połowie części Bogusławic Górnych posag 200 zł (R. Kal. 4 k. 441v). Nie żył w r. 1581, kiedy jego syn Jan uczestniczył w zawartej przez braci zmarłego ojca, a stryjów swych, Macieja i Klemensa, transakcji kupna wyderkafowego od Tomasza B. Stachury części w Bogusławicach Górnych (Z. Kon. 6 k. 269). Syn Jana i Reginy, Wojciech, zmarły nieletni w 1584 r. (I. Kal. 50 s. 9) bezdzietnie między r. 1586 i 1589 (I. Kal. 53 s. 365; I. Kon. 23 k. 427v). W r. 1584 ten Wojciech nazwany współspadkobiercą zmarłego Pawła B. Piotrowicza (I. Kal. 50 s. 407), czego nie rozumiem, bo Paweł B., brat dziada Wojciecha, Jana B., pozostawił potomstwo (zob. wyżej). T. r. córki wszystkie z pierwszego małżeństwa: Dorota, w l. 1575-95 za Janem B. Markowiczem, Anna, w l. 1586-95 za Wawrzyńcem Wilczyckim, Katarzyna, w l. 1584-95 za Łukaszem B. Bachurą, Zofia, niezamężna w r. 1588 (R. Kal. 6 s. 57), 1-o v. za Janem Przedzyńskim Boguszem, po którym wdową była w r. 1592, 2-o v. w. l. 1593-1601 za Janem Łojewskim (Łojowskim?) Jadwiga, niezamężna 1588 r., w r. 1602 za prac. Janem Stankiem (Staniek), młynarzem ze wsi archybiskupiej Kowale (R. Kal. 7 k. 500v), Małgorzata wreszcie, niezamężna 1588 r., w l. 1595-1610 za Maciejem Mantyckim z ziemi sieradzkiej. Siostry: Dorota, Anna, Zofia i Katarzyna części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych sprzedały w r. 1595 za 100 zł Maciejowi Mantyckiemu (ib. 2 k. 488v).

4) Klemens, syn Jana i Bogusławskiej Rzytkówny, wspomniany w r. 1563 (P. 1397 k. 279; I. Kon. 13 k. 518). Dostał w r. 1584 od Łukasza B. Bachury zobowiązanie rezygnowania za 5 grz. dwóch ogrodów w Bogusławicach Górnych (I. Kon. 21 k. 126v). Na połowie części w obu Bogusławicach oprawił w r. 1584 posag 50 grz. żonie swej Annie B., córce Grzegorza Mnicha (R. Kal. 5 k. 399v). Żonie tej zapisał w r. 1588 dług 10 grz. (I. Kal. 55 s. 924, 925). Rodzonemu bratankowi Jakubowi sprzedał w r. 1592 za 500 zł części w Bogusławicach Nadolnych i Nagórnych (R. Kal. 6 k. 662). Drugą jego żoną była w r. 1605 Małgorzata Czyżewska Swidrówna, wdowa po Janie Raczkowskim (I. Kon. 32 k. 184, 208, 261v). Żył jeszcze w r. 1606 (ib. k. 468). W l. 1610-12 Małgorzata była wdową (I. Kon. 35 s. 421; R. Kal. 8 k. 199), a w r. 1614 była 2-o v. za Sewerynem Drzewieckim (I. Kon. 38 k. 244). Żyła jeszcze 1616 r. (I. Kal. 82 s. 739). Zob. tablice 6-8.

@tablica:Bogusławscy (Piotrowicze) 6.

@tablica:Bogusławscy (Piotrowicze) 7.

@tablica:Bogusławscy (Piotrowicze) 8.

Stanisław Piotrowicz poranił w r. 1602 uczc. Agnieszkę, żonę Jana Pigłowskiego (I. Kon. 30 k. 535v). Wojciech Piotrowicz, mąż Zuzanny Lubińskiej, która w r. 1627 dostała od Piotra Grzymisławskiego cesję sumy 300 zł zastawnej na Bogusławicach Nadolnych (I. Kal. 93 s. 428). Wojciech Piotrowicz występował w r. 1633 jako brat stryjeczny Jadwigi i Marianny B-ch Chodubianek (R. Kal. 11 k. 474v).

>_Choduby_, _Chodubki_, _Chodubczyki_. Jan od Katarzyny B. wdowy po opatrznym Stanisławie ze Smolska, kupił za 8 grz. w r. 1524 jej część macierzystą w Bogusławicach (Z. Kon. 6 k. 19; I. Kon. 2 k. 50v). Nie żył już w r. 1539 (I. Kon. 3 k. 144). Synowie jego: Piotr, Andrzej i Paweł.

1. Piotr, syn Jana, występował w r. 1534 (I. Kon. 2 k. 330v) wraz z bratem Andrzejem i był w r. 1539 opiekunem bratanków po bracie Pawle (ib. 3 k. 144). Jako brat niedzielny Andrzeja występował jeszcze w r. 1546 (ib. 4 k. 234v).

2. Andrzej, syn Jana, występował w r. 1534 (ib. 2 k. 330v). W l. 1539-40 opiekun bratanków po Pawle (ib. 4 k. 80). Za żoną Jadwigą Kurowską odebrał w r. 1540 od jej ojca Jana zw. Nyczek 10 grz. posagu (ib. 3 k. 182v). W r. 1550 na połowie części w Bogusławicach oprawił tej żonie swej 12 grz. posagu (Z. Kon. 6 k. 167). Procesowali go w r. 1579 bratankowie Marcin i Wojciech (I. Kon. 18 k. 476v). Kupił od nich t. r. za 190 zł części Bogusławic Nagórnych (R. Kal. 5 k. 59). Żył jeszcze w r. 1589 (I. Kon. 23 k. 399v). Jego córka Jadwiga występowała w r. 1585 (ib. 21 k. 268v, 269). Synowie: Łukasz, Stanisław i Marcin. Ten ostatni, bezpotomny, zabity został w r. 1579 przez Wojciecha Sadkowskiego i wizji ciała dokonano we dworze ojcowskim w Bogusławicach Górnych 3 IX, pochowano go w Grochowach (ib. 18 k. 564).

1) Łukasz, syn Andrzeja, występował w r. 1579 (ib.), zapisał w r. 1589 dług 14 grz. swemu ciotecznemu bratu uczc. Piotrowi, mieszkańcowi Konina, słudze Zygmunta Grodzieckiego (ib. 23 k. 399v). Żeniąc się w r. 1597 z Zofią Dzierzbińską, córką Marcina, dostał od jej ojca krótko przed ślubem, 23 I, zapis 30 grz. posagu i oprawił tę sumę na Bogusławicach Górnych (ib. 28 k. 26, 26v). Żonie tej na połowie części Bogusławic oprawił w r. 1599 posag 35 grz. (R. Kal. 7 k. 232v). Zofia w r. 1618 występowała już jako wdowa (I. Kon. 40 s. 180). Żyła jeszcze w r. 1630 (I. Kal. 96 s. 155), nie żyła w 1631 (ib. 97a s. 744). Córki Łukasza, Anna, Jadwiga i Marianna, wspomniane w r. 1631 jako spadkobierczynie brata Andrzeja (I. Kon. 46 k. 241). Z nich Jadwiga, w l. 1630-37 żona Stanisława Osuchowskiego, Marianna (Marcjanna?), niezamężna w l. 1633-37 (R. Kal. 11 k. 474v; I. Kon. 48 k. 466-68), w r. 1645 za Janem Mantyckim. Syn Łukasza Andrzej, ur. około r. 1602, w r. 1622 części w Bogusławicach zastawił Pawłowi B. Mnichowi (I. Kon. 42 k. 88v). Chyba żył jeszcze w r. 1625 (ib. 44 k. 123). Bezdzietny, nie żył już w r. 1631 (ib. 46 k. 241).

2) Stanisław, syn Andrzeja, występował w r. 1579 (ib. 18 k. 564). W r. 1584 od swego brarta stryjeczno-rodzonego Marcina, syna Pawła, dostał cesję zapisu danego Marcinowi przez ojca Stanisława (ib. 21 k. 6v). Żył jeszcze w r. 1585 (ib. k. 269; I. Kal. 51 s. 487), bezpotomny nie żył już w r. 1589 (Py. 125 k. 254).

3. Paweł, syn Jana, nie żyjący już w r. 1539, zabity przez Michała B. Chmielnika (I. Kon. 3 k. 144; 4 k. 80). Nieletnie jego dzieci urodzone zapewne z Kaczkowskiej, córki Stanisława i Doroty Przedzyńskiej, wymienione w r. 1539; Marcin, Wojciech i Anna, pozostawały pod opieką stryjów Piotra i Andrzeja.

1) Marcin, syn Pawła, nieletni jeszcze i w r. 1540 (ib. 4 k. 80), w r. 1572 wraz z bratem sprzedali części Bogusławic stryjowi Andrzejowi (ib. 16 k. 249v). W zapisie nazwany ten Andrzej ich bratem, co jest oczywistym błędem. W imieniu Marcina i Wojciecha wuj ich Andrzej Kaczkowski cz. Bogusawski sprzedał w r. 1574 części swoje i ich w Przedzynie za 500 zł Janowi Przedzyńskiemu zw. Warta (R. Kal. 4 k. 177v). Marcin w r. 1575 dopełnił tę transakcję sprzedając Przedzyńskiemu za 250 zł części w Przedzynie odziedziczone po zmarłej babce Dorocie z Przedzynia, wdowie po Stanisławie Kaczkowskim (R. Kal. 4 k. 195v). Wraz z bratem części w Bogusławicach Nagórnych w r. 1579 sprzedał za 190 zł stryjowi Anndrzejowi (R. Kal. 5 k. 59). Żył jeszcze 1585 (I. Kon. 21 k. 268v).

2) Wojciech, syn Pawła, nieletni w l. 1639-40, część w Przedzynie, uzyskaną z działu ze "stryjem" Andrzejem B. cz. Kaczkowskim i bratem a pochodzącą ze spadku po babce, sprzedał w r. 1576 za 100 grz. Janowi Przedzyńskiemu (R. Kal. 4 k. 308v). W r. 1579 niewidomy (ib. 5 k. 59). Żył jeszcze w r. 1584 (I. Kon. 21 k. 6v). Zob. tablicę 9.

@tablica:Bogusławscy (Choduby) 9.

Kasper Choduba od Łukasza Bachury kupił w r. 1608 za 10 grz. cząstki w Bogusławicach Górnych (I. Kal. 1 k. 247). Żył jeszcze w r. 1618 (I. Kon. 40 s. 113).

Jan Choduba, nie żyjący w r. 1610, ojciec Jana poranionego wtedy przez Stanisława Mężyńskiego (I. Kon. 35 s. 133). Ow Jan w r. 1625 żeniąc się z Anną Wydzierzewską, córką Andrzeja, zobowiązał się krótko przed ślubem, 9 I, oprawić jej 1.000 zł posagu (I. kon. 44 k. 10v). Zapewne bratem tego Jana był Wawrzyniec (występujący w r. 1614 jako syn zmarłego Jana), który żonie swej Elżbiecie (Helenie?) Gniazdowskiej, córce Stanisława, zobowiązał się w r. 1614 oprawić 500 zł posagu (Py. 137 k. 6v). Dokonał tej oprawy w r. 1616 (P. 1410 k. 24). Dożywocie z nią spisał w r. 1617 (R. Kal. 9 k. 70). W r. 1618 skwitowała ich Jadwiga Chojnacka, wdowa po Macieju Bielczewskim, z 150 zł z dzierżawy części wsi Bielczew (I. Kal. 84 s. 1216). Żyli oboje w r. 1639 (P. 164 k. 24v).

>_Rzytki_, _Rzytkowicze_. Jan występował w r. 1526 (Z. Kon. 6 k. 30). Od Pawła, Andrzeja i Jana B-ch wziął w r. 1534 w zastaw za dług 3 grz. cząstkę ich roli macierzystej w Bogusławicach (I. Kon. 2 k. 330v). Od Jana i Macieja Kaczkowskich oraz od Zofii, wdowy po Wojciechu B., 2-o v. żony Floriana Kaczkowskiego Tworka, nabył w r. 1535 za 20 grz. ich części niedzielne w Bogusławicach (Z. Kon. 6 k. 85). Od Jana B. Sapały kupił w r. 1537 za 20 grz. część w Bogusławicach Górnych (ib. k. 90v). Żona Jana, Agnieszka (Anna) B. Boguszówna, zobowiązała się w r. 1546 rezygnować pod zakładem 1.000 grz. córkom swe części po rodzicach w Bogusławicach (I. Kon. 4 k. 340v). Dopełniła tego w r. 1547 (Z. Kon. 6 k. 157). Jan połowę swych części w Szetlewie i Podbielu dał w r. 1547 wnuczce Zofii, córce swego syna Andrzeja (ib. k. 154), a w r. 1549 wnuczkom po synu Piotrze zobowiązał się rezygnować za 200 grz. części Bogusławic Górnych (I. Kon. 5 k. 156). Wnukowi Wojciechowi, synowi Andrzeja, zobowiązał się 1550 r. sprzedać części Szetlewa Szlacheckiego i Podbiela (ib. k. 277). Ze względu na swą starość, dla wnuczek po synu Piotrze i dla administrowania częściami w Bogusławicach Górnych i Nadolnych wyznaczył w r. 1552 opiekunem Piotra Grochowskiego (Z. Kon. 6 k. 173v). Umarł t. r. (I. Kon. 6 k. 63). Jego synowie Andrzej i Piotr, córki: Katarzyna, w l. 1532-67 za Michałem Sebastianem Kurowskim Mizgałą, Anna, w r. 1546 wdowa po Bartłomieju Przedzyńskim, Dorota, w l. 1526-48 za Janem B. Piotrowiczem, Helena, w l. 1537-48 za Michałem Dzierzbińskim, Barbara, w l. 1528-65 za Stanisławem Jaroszewskim Sołtyskiem.

1. Andrzej, syn Jan, nie żył w r. 1546. Z żony nieznanego imienia, ale wiodącej się chyba ze wsi Stare Miasto, córka Zofia (jej rodzonym wujem nazwany Jan ze Starego Miasta), zwana też Szetlewską, w l. 1546-91 żona Ambrożego B. Mnicha (I. Kon. 4 k. 362v). Syn Wojciech.

Wojciech, syn Andrzeja, zwany też Szetlewskim, spadkobierca ojca w Szetlewie i Podbielu 1553 r. (I. Kon. 6 k. 56v, 157v). Żył jeszcze w 1582 r. (I. Kal. 48 s. 1065). Nie żył w r. 1589 (Py. 123 k. 10v). Żona jego Katarzyna Smoszewska, w r. 1602 2-o v. za Walentym Żakiem Szetlewskim, oprawę od Wojciecha na Szetlewie i Podbielu oraz zapisu na 30 grz. i 10 grz. dane jej przez męża cedowała t. r. córce Zofii i jej mężowi Maciejowi Jaroszewskiemu Karaskowi (ib. 30 k. 490v, 491v). Inne córki Wojciecha: Dorota, nie żyjąca już 1608 r., żona sł. Jana Karasia, obywatela pyzdrskiego (Py. 47 k. 201v), Agnieszka, była w r. 1589 żoną uczc. Jana Grudzieńskiego, mieszczanina z Pyzdr (Py. 125 k. 10v). W r. 1602 swe części po rodzicach w Szetlewie Szlacheckim i Podbielu sprzedała za 200 zł Maciejowi Jaroszewskiemu Karaskowi i jego żonie a swej siostrze Zofii (Py. 47 k. 157). Żyła z nim jeszcze w r. 1610 (I. Kon. 35 s. 289).

2. Piotr, syn Jana, od Jana B. Zaremby kupił w r. 1539 za 22 grz. jego części po rodzicach w Bogusławicach (ib. 3 k. 141v). Wraz z ojcem żonie swej Dorocie Biernackiej, córce Mikołaja, oprawił w r. 1541 posag 30 grz. (Z. Kon. 6 k. 105). W r. 1546 Piotr już nie żył, a Dorota była 2-o v. żoną Bartłomieja Podbielskiego. Jej ojciec dał wtedy zobowiązanie jej teściowi Janowi B., iż w razie jej śmierci zwróci mu jej posag 30 grz. (I. Kon. 4 k. 38, 363). Żyła jeszcze w r. 1550 (Z. Kon. 6 k. 168v). Córki: Agnieszka, Anna i Zofia, wspomniane w r. 1549 (I. Kon. 5 k. 156). Z nich, Agnieszka i Zofia były jeszcze nieletnie w r. 1552, Anna chyba wtedy już nie żyła (Z. Kon. 6 k. 173v). Agnieszka, w l. 1568-80 była żoną Wawrzyńca Psarskiego cz. Szamarzewskiego. Dobra swe w obu Bogusławicach w r. 1574 sprzedała za 400 zł Janowi Siąskiemu cz. Galewskiemu (R. Kal. 4 k. 117v). Zofia, niezamężna jeszcze w r. 1557 (I. Kal. 22 k. 294v), była 1-o v. w l. 1565-72 żoną Sebastiana Podbielskiego, 2-o v. 1574 Jana Błaszkowskiego Loracza. Zob. tablicę 1o0

>_Markowicze_. Jan i Maciej, bracia niedzielni. Z nich Jan, nie żyjący 1545 r., był ojcem Anny, wtedy żony Pawła Zdzienickiego Chrósta (I. Kon. 4 k. 153v), z którym żyła jeszcze wr. 1559. Maciej, w r. 1527 oprawił posag 15 grz. żonie swej Agnieszce Nieradzkiej z ziemi sieradzkiej (ib. 2 k. 123v), a w r. 1532 tejże żonie oprawił posag 12 grz. na połowie części w Bogusławicach (Z. Kon. 6 k. 67v). W r. 1537 dziedzic części w Szetlewie i Podbielu (I. Kon. 3 k. 43v), nie żyjący 1540 r., kiedy to Agnieszka Nieradzka występowała już jako wdowa. Syn Macieja, też Maciej, przeprowadził w r. 1545

@tablica:Bogusławscy (Rzytki) 10.

działy części w Bogusławicach i Szetlewie Szlacheckim ze swą stryjeczną siostrą Anną zamężną Zdzienicką, bo, jak już powiedziałem, ojcowie ich byli niedzielni (I. Kon. 4 k. 153v). W r. 1555 występował jako brat stryjeczny Doroty Wierzchosławskiej, żony Jana B. Bachury (P. 1396 k. 314v). Żonie swej Elżbiecie Czyżewskiej, córce Jana, oprawił w r. 1557 posag 30 grz. na połowie części w Bogusławicach (Z. Kon. 6 k. 200v). Występowała ona jako wdowa w l. 1573-74 (I. Kon. 16 k. 446v, 636v). Córka Zofia w r. 1599 1-o v. wdowa po Piotrze Goliszewskim, 2-o v. w r. 1600 żona Adama Boińskiego, 3-o v. w l. 1611-18 Piotra Pniewskiego. Syn Jan.

Jan, syn Macieja, wspomniany w r. 1573 (I. Kon. 16 k. 446v), dał w r. 1575 swej żonie Dorocie, córce Jana B. Piotrowicza, zobowiązanie oprawienia posagu 40 grz. (ib. k. 798, 798v). Na połowie części Bogusławic Górnych oprawił w r. 1582 tej żonie swej posag 45 grz. (R. Kal. 5 k. 263v). Żyła ona jeszcze w r. 1595 (I. Kon. 62 s. 506, 511). Jan nie żył już w r. 1619 (ib. 40 s. 244). Synowie jego: Jan, Andrzej i Marcin.

1) Jan, syn Jana, nie wiem czy on czy jego ojciec występował w r. 1618 (ib. 40 k. 113). W r. 1619 już napewno on dał zobowiązanie bratu Andrzejowi rezygnowania mu części w Bogusławicach Górnych, należnych z działu braterskiego (ib. s. 244). Części w Bogusławicach Górnych sprzedał w r. 1623 bratowej Andrzejowej (R. Kal. 10 k. 116). Żył jeszcze w r. 1631 (I. Kon. 46 k. 241). W r. 1680 spotykamy Bartłomieja B. Markowicza, syna Jana (ib. 63 k. 255), może właśnie tego, choć przestrzeń lat nieco przydługa.

2. Andrzej, syn Jana, występował w r. 1619 (ib. 40 s. 244). Mąż Katarzyny Paprockiej, która w r. 1623 nabyła za 130 zł od mężowskiego brata Jana części w Bogusławicach Górnych (R. Kal. 10 k. 116). Nie żył już w r. 1639, a Katarzyna, wtedy już 2-o v. żona Marcina Chlewskiego, kwitowała bratanka pierwszego męża, Łukasza (I. Kal. 105 s. 14).

3. Marcin, syn Jana, w r. 1615 mąż Zofii Skąpskiej, wdowy 1-o v. po Piotrze Dzierzbińskim (ib. 81 k. 500v). Sumę 20 zł zastawną na domu z placem i ogrodem w Bogusławicach Górnych, którą jemu i jego żonie zapisała Zofia Dzierzbińska, wdowa po Łukaszu B. Chodubie, cedował w r. 1630 Stanisławowi Osuchowskiemu (ib. 96 s. 155). Nie żył już w r. 1631 (I. Kon. 46 k. 379). Syn jego Łukasz.

Łukasz, syn Marcina, w r. 1631 wziął w zastaw od Macieja B. Piotrowicza za 150 zł części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (ib. k. 379). Żona jego Zofia Wardęska, córka Andrzeja zw. "Mały Maciek" i Małgorzaty Jaroszewskiej "Jaroszkówny" (I. Kal. 102 s. 1465), sprzedała w r. 1632 części Jaroszewic Mniejszych cz. Mokrych za 530 zł Abrahamowi Ciświckiemu, kasztelanowi śremskiemu (R. Kal. 11 k. 409v). Łukasz od Samuela Czyżewskiego kupił w 1633 r. części w Bogusławicach Nadolnych za 730 zł (Py. 63 k. 3), a od Marcina Zdzienickiego Mieczka kupił w r. 1637 za 100 zł też i jego części w Bogusławicach Nadolnych (R. Kal. 11 k. 821). Swym córkom urodzonym z Wardęskiej: Agnieszce, Annie i Barbarze, zapisał w r. 1670 każdej po 600 zł posagu (I. Kon. 60 k. 91v). Pozywał w r. 1676 Wojciecha B. Piotrowicza, jego matkę Annę i ich czeladź o najazd na swe grunta. Przy okazji tego najazdu została pobita córka Łukasza, Barbara owdowiała Brzeska, usiłująca bronić domu (ib. k. 898v). Zofia Wardęska żyła jeszcze w r. 1680 (ib. 68 k. 68v, 70). Łukasz w r. 1689 część zw. "Markowizna" w Bogusławicach Górnych sprzedał za 300 zł Wojciechowi B. (I. Kal. 146 s. 53). Nie żył już w r. 1694 (I. Kon. 69 k. 451, 454v). Spośród wspomniuanych wyżej córek, Barbara już w r. 1672 była wdową po Tomaszu Brzeskim, 2-o v. w r. 1680, krótko po 14 IV, wyszła za Jana Suchorskiego i umarła w r. 1694. Zob. tablicę 11.

>_Krople_. Paweł kupił w r. 1530 za 3 grz. od Barbary, żony Jana Sójki Mysławskiego, obywatela w Rychwale, jej część w Bogusławicach (Z. Kon. 6 k. 50). Jego żoną była w r. 1532 Dorota B., córka Andrzeja B. Paczoszki (ib. k. 67). Wraz ze swą siostrą Jadwigą, wdową po Jakubie ze Smoszewa, sprzedali w r. 1537 za 30 grz. Janowi B. Piotrowiczowi część roli i ogród pusty w Bogusławicach Nadolnych (ib. k. 90v). W r. 1539 z tą samą siostrą, nazwaną teraz "Pomianową", a 2-o v. żoną prac. Jakuba, kmiecia w Dzierzbinie, sprzedał za 50

@tablica:Bogusławscy (Markowicze) 11.

grz. Janowi B. Piotrowiczowi część macierzystą w Bogusławicach (ib. k. 99; I. Kon. 3 k. 160v). Sam Paweł części po rodzicach w Bogusławicach sprzedał w r. 1539 temuż Janowi za 40 grz. (I. Kon. 3 k. 140v).

Jakub, ur. około r. 1538, poraniony w r. 1597 przez Piotra Jaroszewskiego (ib. 28 k. 32). Żył jeszcze w r. 1598 (ib. k. 70v). Marcin w r. 1614 sługa Adama Lisieckiego (ib. 38 k. 195v).

Tomasz, dziedzic części w Bogusławicach Nagórnych, w r. 1550 mąż Anny Kurowskiej (Krzyńskie?), wdowy 1-o v. po Macieju B. Bachurze (ib. 5 k. 315). Od swej żony zwany także i Bachurą, w r. 1552 swe części w Bogusławicach Nagórnych dał tej żonie i córce Zofii (Z. Kon. 6 k. 111). Oboje z żoną żyli jeszcze w r. 1553 (ib. 175v).

>_Mizgały_, _Mizgałki_. Łukasz Mizgał w r. 1532 na połowie części w Bogusławicach oprawił 15 grz. posagu żonie swej Marcie Modlskiej, córce Jakuba (ib. k. 67). Nie żył już w r. 1562, kiedy jego syn Jan Mizgałek poranił Dorotę Zdzenicką, żonę Wojciecha Witkowskiego (I. Kal. 27 s. 544).

_Durmas_ Jan sprzedał w r. 1533 za 10 grz. Janowi B. Piotrowiczowi łan "Tworkowski" w Bogusławicach Nadolnych (Z. Kon. 6 k. 186). Ze swych dóbr macierzystych w Bogusławicach skwitował w r. 1537 Macieja B. Chmielnika (I. Kon. 3 k. 18v). Żoną jego była Dorota córka Jana B. Zaremby. Ojciec jej zobowiązał się w r. 1539 dać im ogród "Tworkowski" w Bogusławicach (ib. k. 150).

Stanisław B. _Przych_ cztery zagony z łąką w Bogusławicach Nadolnych sporzedał w r. 1557 za 40 grz. swemu synowi Wawrzyńcowi (Py. 31 k. 57v).

>_Storzychy_. Jan, na którego wezwanie odbyło się w Stawiszynie 5 IV 1557 r. obwołanie głowy jego syna Łukasza, zabitego przez Stanisława Biskupskiego (I. Kal. 22 k. 210). Chyba ten sam Jan występował w r. 1571 jako stryj Zofii Psarskiej, żony Wojciecha Podbielskiego (Z. Kon. 6 k. 245v). Od Tomasza i Łukasza B-ch Bachurów dostał wiecznością w r. 1574 części w Bogusławicach Górnych (R. Kal. 4 k. 155v) i jednocześnie części w tej wsi sprzedał za 100 grz. Janowi Galewskiemu cz. Siąskiemu (ib. k. 156v). Nie żył już w r. 1592, kiedy występował syn jego Wojciech (I. Kon. 25 k. 290). W r. 1596 połowę ogrodu w Bogusławicach Górnych, nabytą przez ojca od Tomasza i Łukasza Bogusławskich "Bachurów", dał wiecznością Łukaszowi B. "Bachurze" (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 68v). Miał ten Wojciech w r. 1598 role w Bogusławicach Nagórnych (ib. 30 k. 56).

Piotr B. _Narożny_ , skwitowny w r. 1574 przez Katarzynę z Karmińskich Gniazdowską z 10 grz. zastawnych na rolach w Bogusławicach (I. Kal. 42 s. 850).

Szymon B. _Łukaszek_ części swe w Bogusławicach Nadolnych rezygnował w r. 1578 Marcinowi, Janowi i Piotrowi, braciom Dzierzbińskim (R. Kal. 5 k. 12v).

Wojciech B. _Zebrko_ , nie żyjący już w r. 1591, kiedy to wdowa po nim Róża Czachórska dostała od Adama Czachórskiego dom w Czachórach, a części Czachór sprzedała jednocześnie za 100 grz. temu Adamowi (ib. 6 s. 448, 451). Była 2-o v. żoną Jana Czachórskiego "Barana" i nie żyła już w 1608 r. (I. i D. Z. Kal. 28 k. 161v).

>_Żaczki_. Łukasz nie żył już w r. 1592. Jego synowie, Piotr i Jakub. Piotr Jakbowi sprzedał wtedy za 30 grz. części w Bogusławicach Nadolnych (R. Kal. k. 663). Jakub części w tej wsi, uzyskane z działów z braćmi(!), sprzedał w r. 1598 za 10 grz. Małgorzacie B. zamężnej Kaczkowskiej (ib. 7 k. 120bv). W r. 1604 zapisał 100 zł posagu córce swej pannie Annie (I. Kal. 70 k. 1033), a w 1606 r. dał zobowiązanie Jakubowi Zdzienickiemu Mieczkowi sprzedania mu części Bogusławic Nadolnych za 250 zł (I. Kon. 32 k. 514v). Dokonał tej transakcji w r. 1609 (R. Kal. 1 k. 430). Miał dwóch synów, Jana, którego zaspokoił z ojcowizny sumą 100 zł, i Piotra, któremu w 1608 r. wyznaczył sumę 100 zł, zapisaną przez Jakuba Zdzenickiego "Mieczka" (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 196). Córką Jakuba była Anna, w r. 1608 żona Stanisława Zdzenickiego "Siekiela". Może bratem Jakuba a synem Łukasza był Jan, nie żyjący już w r. 1598, ojciec Małgorzaty, w r. 1598 żony Stanisława Kaczkowskiego Mruka (ib. 7 k. 120bv). Ta Małgorzata B. Żaczkówna w r. 1614 sprzedała swe części ojcowskie w Bogusławicach Nadolnych Stanisławowi Zdzienickiemu Siekielowi i żonie jego Annie B. za 232 zł (ib. 8 k. 378).

Jan B. _Płoszaj_ , syn zmarłego Macieja, 1625 r. (I. Kon. 44 k. 4).

Zob. ponadto: Czachórscy, Czyżewscy, Dzierzbińscy. Niektórzy członkowie tych rodzin zwali się też alternatywnie B-mi.

Przechodzę teraz do B-ich występujących w źródłach bez imionisk, względnie do tych, którzy nie dali się w sposób mniejwięcej pewny powiązać genealogicznie z którąś z powyższych grup imioniskowych. Wciąż jednak zajmuję się wyłącznie B-mi pochodzącymi z Bogusławic w p. konińskim, lub bodaj występującymi w aktach konińskich, względnie kaliskich. Mogą tu jednak, rzecz prosta, od czasu do czasu zabłąkać się i B-cy pochodzący skądinąd.

Jan z Bogusławic jako opiekun panny Doroty z B. domagał się w r. 1439 od Bodzeja ze Zdzynic uiszczenia 10 grz. (I. Kal. 2 k. 103v). Grzegorz, syn Naczka z Bogusławic 1442 r. (ib. k. 127). Mikołaj z Bogusławic na połowie swej części w tej wsi zapisał w r. 1445 posag 40 grz. dany za córką swą Małgorzatą Stanisławowi z Dzierzbina (P. 1379 k. 112). Jan z Bogusławic jadąc na Węgry dał do wiernych rąk Jaśka Wąsego, obywatela kaliskiego, sumę 10 grz., a ojciec Jana, Wawrzyniec z Bogusławic, w r. 1446 odebrał ową sumę wraz z 3 grz. czynszu (Py. 11 k. 118). Bartłomiej z Bogusławic sprzedał w r. 1450 tę wieś za 20 grz. Mikołajowi z Bogusławic (P. 1381 k. 6). Mikołaj z Bogusławic miał w r. 1464 sprawę z Piotrem z Bogusławic, synem zmarłego Janusza z Dzierzbina (I. Kon. 2 k. 42). Andrzeja z Bogusławic żona Katarzyna, dziedziczka z Kwiatkowa, swą część rodzicielską w Kwiatkowie w p. kon. sprzedała za 40 grz. w r. 1464 Marcinowi z Unienia (P. 1383 k. 265v). Maciej z Bogusławic, w r. 1465 mąż Barbary, córki Sędziwoja z Krzonu, wdowy po Pawle z Głowczyna (P. 14 k. 41v), która w r. 1466 od Jadwigi i Piotra z Pacynowic i jej syna Stanisława ze Strzedzewa wzięła w zastaw za 10 grz. część w Głowczynie w p. pyzdr. (Py. 14 k. 58v). Kwitowała ona w r. 1471 swego brata Stanisława z Krzonu z 20 grz. posagu i wiana (Py. 15 k. 96v). Maciej, dziedzic w Bogusławicach, w r. 1469 mąż Katarzyny ze Zdzienic, a Mikołaj, dziedzic w Bogusławicach, t. r. mąż Nastazji ze Zdzienic (P. 1385 k. 40v). Katarzyna, wdowa po Wojciechu z Bogusławic, kwitowała w r. 1470 braci rodzonych i niedzielnych, Mikołaja i Jana z Bogusławic, ze swego posagu i przywianku tam oprawionych (I. Kon. 2 k. 146).

Wawrzyniec, nie żyjący w r. 1472, ojciec Michała i Wawrzyńca. Florian, syn tego Michała, dostał w r. 1472 od Doroty z Bogusławic, żony Jana Bieńka ze Zdzienic, zobowiązanie sprzedania za 9 grz. części zw. "Gołego" w Bogusławicach (ib. 1 k. 4v). Wraz z Maciejem z Bogusławic (bratem?) dziedzice Bogusławic, pewne części tej wsi mieli t. r. w zastawie za 13 grz. u Wojciecha Krzyżana z Dzierzbina (ib. k. 4v). Z żony Jadwigi, wdowy 1-o v. po Marcinie Jaroszewskim, już zmarłej, miał Florian córki Dorotę i Katarzynę. występujące wraz z nim w r. 1489 (ib. k. 200). Wawrzyniec, syn Wawrzyńca, nie żyjący już w r. 1472, był ojcem Agnieszki, wtedy dziedziczki części w Bogusławicach (ib. k. 4).

Stanisława, nie żyjącego już w r. 1472, syn Jan, dziedzic w Bogusławicach, część macierzystą w Mniejszym Konarzewie i Zborowie w p. pozn. sprzedał w r. 1472 za 100 grz. Mikołajowi z Tomic, chorążemu poznańskiemu (P. 1385 k. 146). Siostry Jana, Agnieszka i Anna, działając w asyście stryja Andrzeja Malińskiego, swoje części w tych wsiach, odziedziczone po dziadzie Janie Mleczko, sprzedału chorążemu t. r. za 200 grz. (ib. k. 142) t. r. jako siostry niedzielne miały sprawę z Elżbietą Mirzewską ze Zborowa (P. 20 k. 130v). Zapewne ich krewnymi byli bracia ks. Wawrzyniec i Jan, synowie Wincentego z Malinia, nie żyjącego już w r. 1479, którzy t. r. swą część ojczystą w Bogusławicach sprzedali za 4 grz. Andrzejowi Krczonowi z Bogusławic (I. Kon. 1 k. 112v).

Bogusz, dziedzic w Bogusławicach 1472 r. (ib. k. 2), w r. 1481 występował jako wuj Jadwigi (z Biernacic?), żony Jana Bogusławskiego (I. Kal. 3 k. 61). Założony został w r. 1472 zakład między Maciejem z Bogusławic i jego niedzielnym synem Mikołajem z jednej strony, a Bieniakiem z Bogusławic z drugiej, iż będą żyć w pokoju między sobą (ib. k. 5). Stanisław, dziedzic w Bogusławicach, część swą w tej wsi, otrzymaną z działów braterskich, sprzedał w r. 1473 za 15 grz. Piotrowi z Kaczek (P. 1385 k. 171). Andrzej z Bogusławic od Jana, Mikołaja i Wojciecha, braci z Dzierzbina, kupił w r. 1477 za 40 grz. część w Bogusławicach (P. 1386 k. 67v). T. r. wraz ze swym synem niedzielnym Mikołajem oprawił na połowie części w Bogusławicach 15 grz. posagu żonie Katarzynie (chyba syna?) (ib. k. 68). Jan B. na połowie części Bogusławic, uzyskanych po śmierci ojca z działów z braćmi, oprawił w r. 1477 posag 30 grz. żonie swej Annie (ib. k. 80v). Maciej B. z żoną Małgorzatą, wdową 1-o v. po Wincentym Czyżewskim, w r. 1477 dziedzice w Mniejszym Czyżewie (I. Kon. 1 k.88v, 91v, 144v, 182). Żyli jeszcze w r. 1490 (ib. k. 202v). Bracia ks. Wawrzyniec, pleban w Sławoszewie, i Jan, części swe ojczyste w Bogusławicach sprzedali w r. 1480 za 20 grz. Andrzejowi z Bogusławic Krczonowi (P. 1386 k. 204). Anna, żona Franciszka z Bogusławic swą część ojczystą w Zdzienicach zastawiła w r. 1481 za 10 grz. Maciejowi ze Zdzienic (I. Kon. 1 k. 30). Szymon z Bogusławic wraz z Franciszkiem z Biernacic w 1482 r. zawierał ugodę z ks. Stanisławem z Wrzącej, plebanem w Skęcznowie, i małżonkami Stawskimi (I. Kal. 3 k. 92). Franciszek tej żonie oprawił w r. 1485 posag 6 grz. na połowie części w Bogusławicach (P. 1387 k. 34v). Szymon B. miał termin 1486 z Anną, żoną Macieja Chmielnika z Bogusławic (Kon. 3 k. 4). Szymon miał 1492 r. termin z Mikołajem Sołtyskiem z Mniejszych Jaroszewic (ib. k. 69v). Szymon części w Bogusławicach sprzedał 1493 r. za 10 grz. Piotrowi z B. (I. Kon. 1 k. 232v). Szymon w r. 1494 część ojczystą w Bogusławicach sprzedał za 15 grz. bratu Piotrowi z Bogusławic (P. 1383 k. 27v). Szymon z Nadolnych Bogusławic 1494 r. (I. Kon. 1 k. 235). Czy we wszystkich powyższych wypadkach chodzi o jedną i tę samą osobę, nie wiem. Jadwiga, żona Jana z Bogusławic, swą macierzystą ćwierć roli w Bogwiedzach sprzedał 1483 r. za 5 grz. Wojciechowi z Bogwiedz (I. Kal. 3 k. 179). Jan, dziedzic w Bogusławicach, zastawił w r. 1491 trzy zagony roli w tej wsi za jedną kopę groszy zięciowi Piotrowi B. (I. Kon. 1 k. 207v). Mikołaj B., mąż Doroty, która w r. 1491 braciom swym Wojciechowi i Janowi sprzedała za 15 grz. część swą po rodzicach w Wojsławicach p. kal. (P. 1387 k. 163v). N. Bogusławski, mąż Katarzyny Słopanowskiej, siostry Jakuba Słopanowskiego 1493 r. (P. 23 k. 138). Franciszek z Bogusławic trzymał w r. 1493 grunta w tej wsi, zastawione za 9 grz. przez zmarłego Marcinka Budka z Bogusławic (ib. k. 221v). Żył jeszcze w r. 1496 (ib. k. 255). Andrzej i Błażej, "bracia z braci stryjeczno-rodzonych", mieli w r. 1498 termin z Katarzyną, wdową po Mikołaju Krczonie z Bogusławic (ib. k. 288). Jan B. skwitowany został w r. 1499 przez córki zmarłego Andrzeja Dzierzbińskiego z ich części rodzicielskich w Dzierzbinie (ib. 5 k. 136). Mikolaj B., mąż Katarzyny Czarnowskiej (Czarnockiej?) w r. 1499 (ib. k. 141). Maciej B. i żona jego Małgorzata mieli 1502 r. termin ze Stanisławem Gawłowskim (Kon. 4 k. 110).

Andrzej B., syn Katarzyny, w r. 1504 (ib. 1 k. 327). Andrzej B., ojciec Anny, w r. 1505 żony Bartłomieja Przedzyńskiego (I. Kal. 6 k. 18v). Może ten sam Andrzej był t. r. mężem Anny Przedzyńskiej (ib. k. 25). Ta Anna obok swej siostry współdziedziczka w Przedzynie, część rodzicielską w tej wsi, tzw. "Grzybowską", sprzedała w r. 1507 za 20 grz. Marcinowi i Mikołajowi, synom Stefana, dziedzica w Przedzynie (P. 1390 k. 101v). Andrzej B., może ten sam, mąż 1-o v. Anny, 2-o v. Anny, córki Piotra B., drugiej swej żonie w r. 1525 oprawił na Bogusławicach 5 grz. posagu (Z. Kon. 6 k. 27v). Stanisław, mąż Jadwigi Kuszyńskiej, córki Macieja, która w r. 1506 zobowiązała się sprzedać trzecią część w Kuszynie p. kal. za 10 grz. Jakubowi Kosmowskiemu (I. Kal. 6 k. 123). Stanisław w r. 1507 oprawił jej 10 grz. posagu (P. 1390 k. 101v). Róża, w r. 1511 żona Wojciecha z Wielkich Jaroszewic. Jadwiga, w r. 1511 żona Macieja Zdzienickiego. Mikołaj miał w r. 1512 termin z Adamem, ślusarzem poznańskim, o głowę swego rodzonego stryja Wojciecha (P. 865 k. 201v). Maciej, ojciec Doroty, w r. 1512 żony Pawła Zdzienickiego (P. 786 s. 337). Jan części w Zdzienicach sprzedał w r. 1513 za 12 grz. Grzegorzowi Zdzienickiemu (ib. s. 463). Anna B., wdowa po Wawrzyńcu B., 2-o v. żona Bartłomieja Szetlewskiego, część ojczystą w Bogusławicach sprzedała w r. 1513 za 20 grz. mężowi (Z. Kon. 6 k. 4). Anna, dziedziczka w Bogusławicach, w r. 1513 żona Marka Szetlewskiego; czy nie ta to para małżeńska zapoczątkowała rodzinę B-ch Markowiczów, dziedziczących na Szetlewie (zob. wyżej). Anna, w r. 1514 za Mikołajem Kczyńskim (Krzyńskim?). W r. 1547 spotykamy Mikołaja B. ożenionego z Anną Kczyńską, córką zmarłego Mikołaja (Py. 172 k. 334). Zbieżność imion i nazwiska każe się nam domyślać jakiegoś tu związku. Anna, w l. 1524-32 żona Jana Dobrosołowskiego, pochodzącego z ziemi kujawskiej. Marcin dostał od swej żony Agnieszki Smoszewskiej, córki Stanisława Lisieckiego(!), jej część macierzystą w Smoszewie i na połowie swej części w Bogusławicach oprawił tej żonie w r. 1524 posag 20 grz. (Z. Kon. 6 k. 20). Katarzyna B., wdowa po opatrznym Stanisławie ze Smolska, 1524 r. (ib. k. 19). Może to ta Katarzyna, dziedziczka w Bogusławicach, części w tej wsi sprzedała w r. 1524 za 8 grz. Janowi B. Chodubce (I.Kon. 2 k. 50v). Magdalena, córka Piotra B., żona Piotra Kurowskiego Mizgały, kwitowała w r. 1526 z 6 grz. Łukasza i Szymona B-ich (ib. k. 119v). Urszula, w r. 1527 żona Jana Wardęskiego Kantora. Maciej B., brat stryjeczno-rodzony Jana Szetlewskiego Loracza, występował w r. 1528 (ib. k. 148). Czy nie był to syn Marka Szetlewskiego i Anny B., o których pisałem wyżej? Gdyby tak było, należałoby go może zidentyfikować z Maciejem B. Markowiczem, o którym było pod "Markowiczami". Jan B. sprzedał w r. 1530 części w Zdzienicach za 8 grz. Katarzynie z Przespolewskich Kaczkowskiej (Z. Kon. 6 k. 52). Maciej, nie żył już w r. 1530, zabity przez Stanisława Gawłowskiego (I. Kon. 2 k. 193). Piotr w r. 1532 kupił część w Bogusławicach od córek zmarłego Andrzeja B. Paczoszki (Z. Kon. 6 k. 67). Zofia, wdowa po Wojciechu B., w l. 1533-49 żona Floriana Kaczkowkiego Mruka (Tworka?) (ib. k. 85). Paweł, Andrzej i Piotr, niewątpliwie bracia, zastawili w r. 1534 Janowi B. Rzytce swą część roli macierzystej w długu 3 grz. (I. Kon. 2 k. 330v). Łukasz nabył wyderkafem w 1534 r. za 5 grz. połowę łana w Dzierzbinie (I. D. Z. Kal. 2 k. 222v). Jadwiga, żona Wojciecha Przykuckiego 1537 r. Barbara, żona Feliksa Jaroszewskiego 1538 r. Anna, w r. 1542 żona Jarosza Szetlewskiego. Zofia, żona 1547 r. Marcieja Wardęskiego zw. Mały Maciek. Wdową po nim była w r. 1550. Anna, w l. 1546-1557 żona Jana Chutkowskiego. Piotr na połowie swych dóbr w Bogusławicach oprawił 1555 r. posag 30 grz. żonie Reginie Biernackiej (ib. 6 k. 464v). Maciej ojciec Jadwigi, w r. 1558 żony Wojciecha Czyżewskiego Mrozka (Z. Kon. 6 k. 203v). Stanisław, w r. 1559 mąż Jadwigi Biernackiej cz. Gorzyckiej, sprzedał był części w Dzierzbinie Janowi, Piotrowi, Stanisławowi i Kasprowi, braciom Mycielskim (I. Kal. 24 k. 47). Stanisław części Bogusławic Górnych i Nadolnych dał w r. 1562 synowi Grzegorzowi (P. 1397 k. 195). Małgorzata, w l. 1545-1562 żona Macieja Godziątkowskiego. Piotr na połowie części w Bogusławicach Górnych w r. 1565 oprawił posag 15 grz. żonie swej Annie Jaroszewskiej, córce Stanisława (Z. Kon. 6 k. 233). Walenty oprawił w r. 1565 na połowie części w Bogusławicach Nadolnych 25 grz. posagu żonie Zofii, córce Marcina Szetlewskiego Karasia (ib. k. 236v). Ta Zofia, wdowa po Walentym B., cedowała 1572 r. swą oprawę 15 grz. na połowie części w Bogusławicach Nadolnych Jakubowi B., synowi zmarłego Walentego (Py. 110 k. 104, 189). Jadwiga, w r. 1566 wdowa po Macieju Łowickim. Wojciech, w r. 1566 mąż Urszuli Łaskawskiej, córki Macieja (I. Kon. 13 k. 101). Nie żył już w r. 1567, a Urszula była wtedy 2-o v. żoną uczc. Wojciecha Piwko, mieszczanina słupeckiego (ib. k. 479). W l. 1584-85 występowała jako żna opatrznego Wojciecha Pijanowskiego kołodzieja w Słupcy (ib. 21 k. 66;, Py. 122 k. 127). Ciekawy przykład "uszlachcania" nazwiska! Wojciech, brat rodzony Jana i Walentego, bezpotomnie zmarłych, zobowiązał się w r. 1572 sprzedać Jakubowi B. za 100 zł części pochodzące z działu z tymi braćmi i ze spadku po nich (Py. 110 k. 183). Marcin, "przyjaciel klejnotny" Anny Zbierskiej, żony Jana Piątkowskiego 1578 r. (I. Kon. 18 k. 198). Marcin, w r. 1582 sługa Kotlińskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, (Py. 119 k. 107v). Piotr kupił w r. 1583 od Doroty Szetlewskiej, żony uczciwego Jana Karasia z Pyzdr, za 100 zł części w Szetlewie (ib. 31 k. 134). Zofia B. z Szetlewa Szlacheckiego, w r. 1589 wdowa po Marcinie Zawadzkim. Stanisław, syn zmarłego Michała 1597 r. (I. Kon. 28 k. 259), w 1598 r. części w Bogusławicach Nadolnych sprzedał za 200 zł Maciejowi Mantyckiemu i Małgorzacie B. małżonkom (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 103). Dziedzic części wsi Deszna w p. kal., zapisł dług 100 zł żonie Małgorzacie Wolskiej, córce Walentego (I. Kal. 78 s. 382). Żył jeszcze 1616 r. (ib. 82 s. 28). Czy nie ten sam Stanisław (też syn Michała!) kwitował w r. 1615 z ran Wojciecha Mycielskiego (I. Kal. 81 k. 179). Stanisław, mąż Małgorzaty Wolskiej, sprzedał w r. 1616 swe części wsi Deszna za 1.000 zł Hieronimowi Szadokierskiemu (I. D. Z. Kal. 28 k. 527v). Katarzyna, żona w r. 1598 Stanisława Kamieńskiego. Zofia z Kleparza, wdowa po Macieju B. 1605 r. (I. Kon. 32 k. 189v). Anna, w r. 1618 żona Stanisława Zdzienickiego Siekiela. Elżbieta, w l. 1622-46 żona Jakuba Wiśniewskiego. Piotr, nie żyjący w r. 1625, ojciec Jerzego, Wojciecha, Małgorzaty wtedy żony uczc. Wojciecha Kłoczka ze Starego Miasta, poddanego starostwa konińskiego, i Katarzany niezamężnej (ib. 44 k. 157, 157v). Jerzy żył jeszcze w r. 1644 (ib. 51 k. 209v). Swiętosław z p. kon. żeniąc się 1630 r. z Barbarą Płaczkowską, córką Kaspra, dostał 22 II, krótko przed ślubem, od jej stryja Wojciecha Płaczkowskiego zapis długu 1.200 zł jej posagu (P. 1023 k. 139). Stanisław, dziedzic części w Bogusławicach, oprawił w 1633 r. posag 400 zł żonie swej Teofili Wolikowskiej. Oboje nie żyli już 1683 r., kiedy ich córka i jedyna spadkobierczyni panna Elżbieta cedowała ową oprawę Janowi Wolińskiemu, podpiskowi grodzkiemu konińskiemu. Jej braćmi stryjecznymi nazwani Łukasz i Jan Bogusławscy (I. R. D. Z. Kon. 28 k. 94).

Mikołaj, nie żyjący w r. 1635, był ojcem Stanisława i drugiego syna, nieznanego mi z imienia, po którym syn Jan (o nim wyżej).

Stanisław, syn Mikołaja, nie żyjącego w 1647 r. w r. 1635 ożenił się z Katarzyną Rakowską, której przed ślubem dał zobowiązanie oprawienia 500 zł (I. Kal. 101 s. 1450). W r. 1647 zapisał jej dług 300 zł (ib. 43 s. 1835). Żył jeszcze w r. 1654 (ib. 120 s. 1668). Nie żył w r. 1662 (I. Kon. 58 k. 145). Owdowiała Katarzyna żyła jeszcze w r. 1686 (ib. 66 k. 172v), nie żyła 1689 r. (I. Kal. 146 s. 53). Synowowie ich: Kazimierz, Ludwik, Wojciech i Maciej. Ten ostatni wymieniony tylko dwa razy w l. 1694-98 (I. Kon. 69 k. 378; 70 k. 336). Kazimierz, wspomniany w r. 1677, jako obok braci współdziedzic części w Bogusławicach "Piotrowskich" (ib. 60 k. 1104 v; 1105; 72 k. 59v), pleban wyszyński w r. 1694 (ib. 69 k. 378).

1. Ludwik, syn Stanisława i Rakowskiej, występował w r. 1662 (ib. 58 k. 145). W r. 1676 mąż Agnieszki Skoraszewskiej, córki Jana, spisał z nią wzajemne dożywocie (R. Kal. 15 k. 494v). Oboje w r. 1677 byli dziedzicami części Bogusławic "Piotrowszczyzny" (I. Kon. 60 k. 1104v, 1105). Ludwik w r. 1680 intromitowany został, mocą kontraktu z r. 1679 do części w Zdzienicach zwanych "Chrostowizna" i "Maciejowizna (ib. 63 k. 40). Żył jeszcze w r. 1681 (ib. k. 370), nie żył w r. 1698 (ib. 70 k. 336), zabity. Agnieszka była 2-o v. żoną Stanisława Krowickiego, a w r. 1699 występowała jako wdowa już i po tym drugim mężu (ib. k. 516). Żyła jeszcze w r. 1701 (ib. 72 k. 62v), nie żyła już w r. 1714 (I. Kal. 159 s. 43). Córki Ludwika: Anna, w r. 1698 pobita w Bogusławicach przez Jana Dzierzbińskiego (I. Kon. 70 k. 336), żyła i w r. 1699, Marianna, niezamężna 1699 r. (ib. k. 516), potem w l. 1701-10 żona Jana Załuskiego, Syn Andrzej Zofia, niezamężna w r. 1701 (ib. 72 k. 66v). Syn Andrzej.

Andrzej, syn Ludwika i Skoraszewskiej, występował w r. 1699 (ib. 70 k. 516). Części w Bogusławicach "Piotrowskich" zastawił w r. 1701 na trzy lata za 2.000 zł Franciszkowi Hryniewieckiemu, skarbnikowi bielskiemu (ib. 72 k. 59v, 60). T. r. spisał dożywocie ze swą żoną Marcjanną Wardęską, córką Pawła i Bogumiły Smiełowskiej (ib. k. 62v). Marcjanna miała od męża zapis 200 zł na częściach Bogusławic Nadolnych. Bezdzietna, nie żyła już w r. 1705 (ib. k. 207v). Andrzej w r. 1714 dał zobowiązanie swemu bratu stryjecznemu Wojciechowi, synowi Macieja (I. Kal. 159 s. 43).

2. Wojciech, syn Stanisława i Rakowskiej, występował w r. 1677 (I. Kon. 60 k. 1104v, 1105), kupił w r. 1689 od Łukasza B. za 300 zł część Bogusławic Górnych zw. "Markowizna" (I. Kal. 146 s. 53). Od Rzepeckich, dzieci Jana, kupił w r. 1694 za 100 zł dom w Bogusławicach (ib. 149 s. 289).

3. Maciej, syn Stanisława i Rakowskiej, występował w r. 1677 (I. Kon. 60 k. 1104v, 1105), żył jeszcze w r. 1694 (ib. 69 k. 378). Z nieznanej mi żony jego syn Wojciech 1714 r. (I. Kal. 159 s. 43).

Jan, brat stryjeczno-rodzony synów Stanisława i Rakowskiej, w r. 1667 mąż Jadwigi Kozaneckiej, córki Bartłomieja i Bogumiły Kowalskiej (I. Kon. 58 k. 463), wraz z nią poraniony w r. 1668 przez poddanych z Dunajca, wsi Russockich (ib. k. 508v). Jadwiga w r. 1690 była już wdową (I. Kon. 68 k.167v). Jako spadkobiercy Jana występowali w r. 1694 jego bracia stryjeczno-rodzeni: ks. Kazimierz, Wojciech, Jakub i Maciej (ib. 69 k. 378). Zob. tablicę 12. Powyższych B-ch chciałoby się identyfikować z "Piotrowiczami. Posiadanie części w Bogusławicach "Piotrowskich", imiona trzech pokoleń: Mikołaj - Stanisław - Jakub, wszystko to odnajdujemy i tam. Dokonać jednak tej identyfikacji nie mogę, bowiem natrafiamy tu na wyraźną sprzeczność w datach śmierci Stanisława. Oczywiście można brać pod uwagę możliwość omyłkowych zapisow.

@tablica:Bogusławscy 12.

Wojciech, w r. 1638 mąż Anny, córki Jakuba Szetlewskiego cz. Jaroszewskiego Karasia (Py. 148 s. 366). Wraz ze swą żoną mianował w r. 1650 plenipotentów (I. Kal. 116 s. 1898). Anna, już jako wdowa, występowała w r. 1654 wraz ze swymi dziećmi Franciszkiem i Elżbietą (Py. 151 s. 248). W r. 1657 zapisał jej 120 zł długu Maciej Trąmpczyński (I. Kal. 122 s. 575). Czy nie ich też córką była Anna, nazwana w r. 1675 córką zmarłego Wojciecha i Anny Jaroszewskiej, jedyna spadkobierczyni ojca? (Py. 154 s. 393). W l. 1664-75 była ona żoną Jana Podbielskiego.

Zofia, córka zmarłego Marcina z Bogusławic Górnych i Nadolnych, w r. 1639-45 żona Melchiora Waliszewskiego (I Kal. 105 s. 299; I. Kon. 48 k. 641; 51 k. 565v). Jadwiga, w r. 1639 żona Wojciecha Sławińskiego. Wojciech był w r. 1644 urzędnikiem pani Stefanowej Żychlińskiej we wsi Wysoka (I. Kon. 51 k. 168).

Jerzy wraz ze swą żoną Reginą, posesorzy wójtostwa we wsi Warczygłowy (Barczygłowy), zapisali 20 XI 1645 r. sumę 100 zł Adamowi Ołubskiemu, wójtowi w Czołowie, żeniącemu się z ich córką Reginą (ib. k. 619). Mikołaj, nie żyjący w r. 1656, ojciec Stanisława, pobitego wtedy przez Dzierzbińskich (ib. 56 k. 203v). Anna, nie żyjąca w r. 1657, żona Piotra Łuniewskiego.

Wojciech przy udziale Marcina B. i innych poranił w r. 1663 Jana Jaroszewskiego cz. Szetlewskiego (ib. 58 k. 237v). Żona Jana, Anna Bojanowska, poraniona w r. 1664 w Bogusławicach przez Mikołaja B. (ib. k. 300v). Nabyła ona w r. 1673 za 150 zł od Anny z Osuchowskich Garczyńskiej część Bogusławic zw. "Osuchowizna" cz. "Chodubizna" (ib. 60 k. 523v). Oboje małżonkowie w r. 1682 zostali poranieni w Bogusławicach przez Gąsiorowskich i Chlewskich. Ich corka Zofia (ib. 63 k. 866v).

Adam, żyjący jeszcze w r. 1677, ojciec Wojciecha, który w 1657 r. otrzymał zapis długu 360 zł od Macieja Trąmpcczyńskiego (I. Kal. 122 s. 574), w r. 1666 był mężem Łucji Prus Kurowskiej, córki Stanisława, wdowy 1-o v. po Janie Mroczkowskim (I. Kal. 126 s. 657; 133 s. 600). Żyli jeszcze 1720 r. (ib. 161 s. 438).

Jana występującego w r. 1666 (ib. 126 s. 999), zmarłego między r. 1686 i 1689, synowie Stanisław i Adam, występowali 1666 r. Z nich Stanisław w r. 1686 kupił od Katarzyny Wardęskiej, żony Stanisława Sobockiego, za 1.000 zł części Kurówka w p. kon. (ib. 143 s. 340), zaś w r. 1690 wydzierżawił na trzy lata od Franciszka i Macieja Wardęskich Kurowo Wielkie, t. zw. "Mizgalińskie" (I. Kon. 68 k. 166). Adam, drugi syn Jana, w r. 1688 mąż Anny Milewskiej, córki Aleksandra i Marianny Kowalskiej, wdowy 1-o v. po Janie Paksińskim, spisywał z nią wzajemne dożywocie w r. 1691 (I. Kal. 149 s. 79). Jako nabywca praw od stryja Piotra sumę długu 500 zł, zapisaną przez Jana B. (zapewne ojca?) Piotrowi swemu bratu stryjecznemu, przez Piotra zaś scedowaną Adamowi, cedował z kolei w r. 1689 Jerzemu Kowalskiemu (Py. 155 s. 39). Zapisał w r. 1693 sumę 1.400 zł pasierbowi Paksińskiemu (I. Kal. 149 s. 53). Umarł w Pacanowicach 16 III 1695 r. pochowany w Pleszewie (LM Grodzisko). Wdowa, dziedziczka części Pacanowic, była w r. 1700 3-o v. żoną Wojciecha Głuchowskiego (I. Kal. 154 s. 550). Nie żyła już w r. 1705 (ib. 157 s. 113). Syn Adama i Anny, Franciszek, zapewne identyczny z Hiacyntem Franciszkiem, ur. w Pacanowicach, ochrzcz. 21 VIII 1688 r. (LB Grodzisko), występował w r. 1720 (I. Kal. 161 s. 57).

Anna, w r. 1667 żona Tomasza Wardęskiego. Łukasz, ojciec Macieja poranionego w r. 1671 przez Władysława Pabianowskiego (I. Kon. 60 k. 244). Jan, nie żyjący w r. 1677, ojciec Stanisława, męża w r. 1672 Katarzyny Skąpskiej, córki Stanisława i Agnieszki Zdzychowskiej, wdowy 1-o v. po Franciszku Wardęskim (ib. k. 416; Py. 154 s. 193). Dożywocie z żoną spisał ów Stanisław w r. 1680 (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 308), a żył jeszcze wr. 1685 (Py. 155 s. 71). W r. 1694 wdowa po nim, Katarzyna Skąpska, pozywała o najazd Adama B. i jego wspólników (I. Kon. 72 k. 32v).

Anna, w r. 1674 żona Jana Radzickiego. Jan, mąż Anny Boińskiej, wydzierżawił wraz z żoną w r. 1674 od Wardęskich części wsi Kurowo W. i Zabiele (Py. 154 s. 277). Jan, w r. 1675 mąż Anny Badowskiej (I. Kon. 60 k. 830v). Agnieszka, w r. 1676 wdowa po Marcjanie Boguckim.

Wojciech, nie żyjący w r. 1677, ojciec Marcjana i Wojciecha, wspomnianego w r. 1686. Marcjan spisał w r. 1677 dożywocie wzajemne z żoną Elżbietą Różycką, córką Jakuba (R. Kal. 15 k. 597v). Wraz z nią t. r. wydzierżawił od małżonków Czachórskich na trzy lata części Zbierska (I. Kal. 138 s. 728). Ponowili tę dzierżawę w r. 1680 (ib. 140 k. 73). W r. 1686 Marcjan części w Bogusławicach Nadolnych dał bratu Wojciechowi (ib. 143 s. 333). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1691 (ib. 149 s. 212, 214). Ich córki: Ewa, w r. 1686 żona Daniela Zwiastowskiego, Magdalena, w r. 1691 za Maciejem Wawrowskim.

Stanisław, nie żyjący w r. 1677, ojciec Wojciecha, który t. r. wziął w zastaw za 4.000 zł od Krzysztofa Mycielskiego części wsi Wietynia w p. sier. (ib. 138 s. 106). Oprawił w r. 1678 posag 1.000 zł żonie swej Krystynie Załuskowskiej, córce Stanisława i Zofii Pruszakówny (R. Kal. 15 k. 683), a dożywocie z nią spisał w r. 1680 (R. Kal. 2 k. 299v). Wraz z żoną wydzierżawił w r. 1685 za 4.400 zł od Katarzyny z Pepłowskich 1-o v. Grabińskiej, 2-o v. Kobierzyckiej wieś Wszołowo (I. Kal. 143 s. 148), a w r. 1686 wziął tę wieś w zastaw od Adama Grabińskiego (ib. s. 107). Od Zygmunta Lasockiego kupił w r. 1686 za 2.300 zł części Bogusławic Nadolnych (I. Kal. 143 s. 255). Od Stefana B. kupił w 1687 r. za 500 zł część w Bogusławicach Nagórnych (ib. 142 k. 516). Żył jeszcze w r. 1694, nie żył już w r. 1696, kiedy owdowiała Barbara zapisała 3.000 zł Jakubowi Dobrzyckiemu, swemu drugiemu mężowi (I. Kon. 70 k. 20v; 73 k. 378). Dzieci Wojciecha i Krystyny: Piotr, w r. 1716 chory (ib.) i Zofia 1-o v. wdowa po Józefie Prusinowskim, w r. 1730, krótko po 20 XI wyszła 2-o v. za Antoniego Korzeniewskiego. Była wtedy dziedziczką części Bogusławic (ib. 76 s. 363). Piotr w r. 1722 swe prawo do dóbr po ojcu i matce cedował siostrze (ib. 75 k. 347). Żył jeszcze w r. 1727 (ib. 76 k. 165).

Maciej, w r. 1680 mąż Elżbiety Skrzetuskiej (ib. 63 k. 115v). Mikołaj, nie żyjący w r. 1681, kiedy jako wdowa po nim występowała Zofia Wolińska, żona 1-o v. Piotra Wardęskiego (I. Kal. 140 k. 367v).

Jan, mąż Marianny (Anny?) Jaworskiej, która w r. 1682 została poraniona przez mężowskiego bratanka Jana (I. Kon. 63 k. 854). Ow Jan nie żył już w r. 1706, kiedy jego syn Franciszek krótko po 31 VII ożenił się z Anną Brodzicką, córką Piotra i Anny Chlebowskiej, wdową 1-o v. po Krzysztofie Jaraczewskim (G. 92 k. 90). Żyli jeszcze oboje w r. 1714 (I. Kal. 159 s. 260). W r. 1736 Brodzicka była już 3-o v. żoną Franciszka Radeckiego (I. Kon. 77 k. 27). Nie żyła w r. 1738. Ignacy, syn Franciszka i Brodzickiej, występował w r. 1736. Wardężynek, odziedziczony po matce, zastawił w r. 1738 za 1.500 zł ks. Piotrowi Mroczkowskiemu, proboszczowi grabienickiemu (ib. k. 103v), a w r. 1739 scedował mu swe prawa do tej wsi (ib. k. 139). Żył jeszcze w r. 1745 (ib. k. 378v). Katarzyna, córka zmarłego Piotra, wdowa w r. 1690 po Marcinie Kozickim (I. Kon. 68 k. 127).

Bracia rodzeni: Józef, Wojciech, Stanisław i Urban. Z nich Józef, posesor części w Bogusławic w r. 1745 (I. Kon. 77 k. 396v), w r. 1748 mąż Rozalii Reszkowskiej, córki Jana i Ewy Rylówny (I. Kal. 185/9 k. 21), która w r. 1754, już jako wdowa, ugodziła się z bratankiem i spadkobiercą swego męża, Michałem (I. Kon. 78 s. 844). W r. 1756, krótko po 5 II, wyszła 2-o v. za Pawła Bogdańskiego (ib. 79 k. 6). Wojciech, drugi z braci, zaślubił 30 I 1708 r. Mariannę Sosnowską (LB Pogorzela). W r. 1736 wraz z braćmi Stanisławem i Urbanem zamordowany został w Bogusławicach przez braci Korzeniewskich (I. Kal. 171/3 s. 116, 117). Jego synowie z Sosnowskiej: Michał Antoni, ochrzcz. 18 V 1710 r. (LB Pogorzela), Jan, nie żyjący już w r. 1758 (I. Kon. 79 k. 87), Franciszek, dziedzic Bogusławic obok stryja Józefa i stryjecznego brata Michała, swoją część w tej wsi sprzedał w r. 1750 za 4.000 zł Zygmuntowi Kurczewskiemu dla spłacenia sióstr (I. Kal. 190/5 k. 99v). Były to: Konstancja, wydana w Biechowie 17 VII 1740 r. za Tomasza Pawłowskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1750, Marianna, w l. 1750-58 za Gedeonem Zajączkowskim, Magdalena, ochrzcz. 9 VII 1720 r. (LB Skrzebowo), niezamężna, żyjąca jeszcze w r. 1774, kiedy to miała sumę na wsi Podbiele (I. Kal. 214/6 k. 190). Stanisław, trzech z braci, jak już było wyżej zamordowany w r. 1736, z żony Marianny Piąrkowskiej, nie żyjącej już w r. 1758, miał córkę Franciszkę, niezamężną, występującą w l. 1751-58 (I. Kon. 78 s. 471; 79 k. 110), nie żyjącą już w r. 1788 (Py. 163 k. 582) i syna Michała, wspomnianego w r. 1750. Występował ów Michał w r. 1755 jako bratanek i spadkobierca stryja Józefa, dziedzic części Bogusławic (I. Kon. 78 s. 870; 79 k. 4v). Dobra te sprzedał 20 VII 1755 r. za 9.300 zł Tomaszowi Gałczyńskiemu (ib. 79 k. 102). W r. 1766 kwitował się z Józefem Szomańskim z procesu (ib. 80 k. 44v). Nie żył już w r. 1788. Z Anny Wittanówny, też już wtedy nie żyjącej, syn Józef i córka Konstancja niezamężna (Py. 163 k. 582). Zob. tablicę 13.

Walenty, nie żyjący w r. 1710, miał z żony Zofii Ryszewskiej, nie żyjącej już w r. 1724, syna Kazimierza, który żeniąc się w r. 1710 z Anną Dobrosielską, córką Franciszka i Zofii Modlibowskiej, wdową 1-o v. po Kasprze Rogalińskim, dostał od niej krótko przed ślubem, 5 VII, zapis 2.000 zł (I. Kon. 73 k. 38v; 75 k. 245; 76 k. 37v). Był w r. 1714 zastawnym posesorem Biskupic w p. kon. (ib. 73 k. 275). Oboje wydzierżawili w r. 1718 od Wojciecha Gurowskiego na jeden rok miasto Slesin z wójtostwem (ib. 75 k. 43v). Kazimierz w r. 1728 spisał z żoną dożywocie (I. Kal. 165 s. 159). Dobrosielska umarła między r. 1730 i 1733 (I. Kon. 76 k. 324v). W r. 1733 Kazimierz dostał od Marianny z Kadzidłowskich 1-o v. Łąckiej, 2-o v. Wodzyńskiej zobowiązanie sprzedania za 30.000 zł Biskupic (ib. 75 k. 490). Dziedzicem tej wsi nazwany w r. 1734 (ib. k. 515), ale znów w r. 1736 występował jako jedynie posesor połowy Biskupic (I. Kal. 171/3 s. 392). Wedle Uruskiego (na podstawie akt b. Heroldii Król. Polskiego) jednym z synów tego Kazimierza był Józef. Józef ten miał za żonę (1752?) Ewę Więckowską (I. Kal. 196/8 k. 35) i nie żył już w r. 1792. Synem Józefa i Więckowskiej był Roch, w r. 1783 mąż Konstancji Żeromskiej, inspektor browaru w Przygodzicach, w r. 1789 administrator Karczewa. W r. 1792 zrzekł się dokonanej kiedyś na swoją rzecz przez rodziców cesji spadkowej (I. Kon. 84 k. 374). Umarł 1 VII 1793 r. (Nekr. Franciszkanów Inowrocł.). Jego dzieci: Anna Marianna, ur. we dworze przygodzickim, ochrzcz. 10 VII 1783 r. (LB Ostrów), Regina Anna Tekla, ur. w Kowalewku 19 VI 1786 r. (LB Biskupice), bliźnięta Stanisław i Józefa, liczące sobie po pół roku, pochowane 5 VIII 1789 r. (LM Kamieniec). Wedle Uruskiego, był jeszcze syn Józef, komisarz obwodu rawskiego, w r. 1840 wylegitymowany ze szlachectwa w Król. Polskim z herbem Prus I.

@tablica:Bogusławscy 13.

Franciszek od ks. Jana Kobierzyckiego, kanonika kaliskiego, wziął w zastaw w r. 1713 Modlibogowice i Wardężyno Małe (I. Kon. 73 k. 204). Franciszek w r. 1714 mąż Barbary Stawskiej, córki Pawła i Anny Błaszkowskiej (ib. k. 263v). Jan, nie żyjący już w r. 1717, mąż Barbary Malczewskiej, córki Jana i Jadwigi Skąpskiej, występującej wtedy już jako wdowa (ib. k. 420). Franciszek wziął w zastaw w r. 1720 od Michała Bronisza za 1.150 zł część Szyszyna (ib. 75 k. 222). Franciszek od braci Jakuba i Jana Gąsiorowskich wydzierżawił w r. 1720 na trzy lata Sarnowo (ib. k. 185). Franciszek, syn zmarłego Walentego, były posesor Słaboszewa 1720 r. (ib. k. 232). Być może, że w powyższych zapisach chodzi o jednego i tego samego Franciszka. Panna Zofia, chrzestna 25 I 1735 r. (LB Sw. Michał, Gniezno).

Kazimierz, w r. 1736 mąż Marianny Nieszczewskiej (ib. 77 k. 54v), która występowała już jako wdowa w r. 1762 (ib. 79 k. 292), a żyła jeszcze w r. 1772. Syn ich Antoni, jako plenipotent matki, zawierał w r. 1770 kontrakt z Jakubem Józefem Ubyszem i jego siostrami, dotyczący części Piotrkowic (ib. 80 k. 202). Nabywszy wieś Lubomyśle, odprzedał ją w r. 1772 z powrotem za 11.000 zł Ludwinie z Trzebickich Malczewskiej i Katarzynie z Trzebickich Mielęckiej, córkom Dyzmy Trzebickiego (ib. k. 228). Bratankiem powyższego Kazimierza nazwany w r. 1736 Marcin B. (ib. 77 k. 54).

Katarzyna (Teresa?) z domu Pomianowska, bezdzietna, nie żyła już w r. 1741 (ib. k. 224). Kazimierz (może identyczny z powyższym?) zawierał w r. 1746 kompromis z małżonkami Korytowskimi (ib. 78 k. 10v).

Jan, mąż Rozalii Biernackiej, która od swej matki Katarzyny z Madalińskich Biernackiej otrzymała 1750 r. zapis 1.500 złp. Oboje żyli jeszcze 1756 r. (Re. Kal. 163/4 s. 1790, 1880).

Jan, nie żyjący w r. 1762, ojciec Macieja, wtedy męża Anieli Więckowskiej, córki Jana i Anny Radziszewskiej (ib. 79 k. 302v). Aniela z Więckowskich zmarła w Karsach w r. 1769 i pochowana w Sobótce 10 III (LM Sobótka). W tejże Sobótce pochowano też zmarłą tam 12 III 1806 r. Mariannę, mającą lat 65. W Sobótce również występowała 6 XII 1765 r. trzymając do chrztu czyjeś dziecko Barbara B. zamężna Gliwiczowa. Może wszyscy oni mieli jakiś bliższy związek z B-mi dziedzicami Sobótki, o których wyżej pod "Mnichami".

Wojciech, nie żyjący w r. 1784, miał z Franciszki Zaleskiej syna Franciszka, który wtedy spisał dożywocie z żoną Franciszką Regulską (I. Kon. 83 k. 103).

Andrzej "Prus" B. z Górnych i Dolnych Bogusławic był w r. 1788 plenipotentem Stablewskiego (I. Kal. 228 k. 400). Ten sam chyba Andrzej Prus z Bogusławic podpisał 4 IX 1792 r. akces do konfederacji targowickiej (ib. 232 k. 338v). Chyba inny ur. Andrzej i Justyna, rodzice Teresy, ur. w Czachorówku 20 X 1814 r., mającej za chrzestnych nieszlachtę (LB Pobiedziska).

Wojciech, mąż Marianny Kiełczewskiej 1792 r. (I. Kon. 84 k. 366, 381).

>Bogusławscy z Bogusławek w p. kośc. Świętosław, Święszek B. herbu Pierzchała, w l. 1409-17 (Kośc. 3 k. 127v, 142; II k. 15; III k. 14v, 81v). Mikołaj i Dorota z Bogusławek, dzieci Święszka, już nie żyjącego w r. 1440, mieli w l. 1438-40 sprawę z op. Bartoszem, mieszczaninem gostyńskim (Kośc. 17 s. 96, 120). Bracia rodzeni niedzielni Mikołaj i Jan z Bogusławek mieli w 1442 r. termin z braćmi Krajewskimi (ib. s. 251). Bracia rodzeni Mikołaj i Szymon, niedzielni dziedzice w Bogusławkach, nabyli w r. 1469 od Piotra Moreckiego wyderkafem łan osiadły w Golenczewie z folwarkiem dworem i połową jeziora (P. 1385 k. 5v). Od Janusza, dziedzica w Strzelcach, i syna jego ks. Leonarda, rektora kościoła parafialnego w tej wsi, nabyli w r. 1471 sposobem wyderkafu za 190 grz. folwark Gaj i połowę ćwierćłanka osiadłego w Bielejewie w p. kośc. (ib. k. 96v). Szymon swe prawa do czwartej części Bielejewa zbył potem Piotrowi Bielejewskiemu (P. 1383 k. 157). Na połowie swych częsci w Bogusławkach oprawił w r. 1472 posag 80 grz. swej żonie Katarzynie (ib. k. 143v). Nie żył już w r. 1493, kiedy to owdowiała Katarzyna nabyła na wyderkaf od Jana Ceradzkiego cztery półłanki roli w Nowym Ceradzu w p. pozn. (P. 1383 k. 1). Ta Katarzyna była Słopanowską i posag wniosła z Słopanowa do części Ceradza. Zrodzoni z niej synowie Wojciech i Jakub, niedzielni dziedzice w Bogusławkach, ręczyli 1501 r. Jakubowi Słopanowskiemu, iż mu wyderkują swą część w N. Ceradzu za 80 zł w. (P. 859 k. 210v). Mieli w r. 1502 termin z tym Słopanowskim (ib. k. 256v). Jakub kwitował w r. 1503 swego rodzonego wuja Jakuba Słopanowskiego z posagu matki (P. 861 k. 2v, 58). Wraz z bratem Wojciechem, współdziedzicem w Bogusławicach, miał w r. 1505 przedłożyć Piotrowi Więckowskiemu celem skasowania list rezygnacyjny na cztrey półłanki w Nowym Ceradzu (P. 862 k. 43). Wojciech i Jakub, bracia niedzielni, sprzedali w r. 1505 swe części w Bogusławkach za 100 zł w. Dobrogostowi z Kociug (Kośc. 24 k. 14v). Jakub ten był mężem Jadwigi Dąbrowskiej, która w r. 1506 wydzierżawiła na trzy lata Maciejowi Rosnowskiemu cz. Swiekockiemu trzy i pół łany puste w Dąbrowie w p. pozn. za 40 zł w. (ib. 232 k. 82v). Jakuba, może tego samego, już nie żyjącego w r. 1542, córka Katarzyna, wtedy żona Magnusa Reszkowskiego z Reszla w p. gąbińskim, była spadkobierczynią swej ciotki Małgorzaty Noskowskiej (P. 881 k. 173).

Andrzej na połowie części w Bogusławkach oprawił w r. 1507 posag 20 grz. żonie swej Annie Czachórskiej, córce Bartosza (P. 1390 k. 101v).

Piotr nie żył już w 1513 r., kiedy to wdowa po nim Barbara Rogaczewska kupiła za 300 grz. od Macieja Skaławskiego całą wieś Rogaczewo w p. kośc. (P. 1391 k. 24v).

Jan, syn Mikołaja, od Łucji, córki zmarłego Mikołaja Dobiesława z Kociug, zwanego też "Starym bratem" lub Żakowskim, nabył sposobem wyderkafu 1514 r. za 100 grz. połowę Bogusławek (Kośc. 345 k. 44v). T. r. zobowiązała mu się też rezygnować za 100 grz. swą część ojczystą w tej wsi Zofia, córka Mikołaja Dobiesława Bogusławskiego (ib. 24 k. 135v), chyba raczej siostra wspomnianej Łucji, nie Jana? Ten Jan na połowie części w Bogusławkach, nabytych od ojca, i na drugiej połowie, wyderkowanej przez Łucję, oprawił w r. 1527 posag 100 zł żonie swej Katarzynie Bielewskiej (Bielejewskiej), córce Jana (ib. 345 k. 130v). W 1532 r. skwitował brata swej żony, Leonarda Bielewskiego, z 100 zł jej posagu (P. 874 k. 3v). Od Wojciecha Żakowskiego Strugały kupił w r. 1533 za 160 grz. połowę Bogusławek (P. 1393 k. 566v). W r. 1549 zobowiązał się sprzedać tę wieś za 800 grz. Jakubowi Włostowskiemu (Kośc. 235 k. 139v). Wraz z żoną dostali w r. 1552 w dożywocie od Mikołaja Gostyńskiego Borka Czachorowo w p. kośc., zaś Bogusławki sprzedali temuż Gostyńskiemu za 1.600 grz. (P. 893 k. 217v). W r. 1553 nabyli od Gostyńskiego dożywotnio Bogusławki (P. 1396 k. 89). Katarzyna Bielewska, bezdzietna, nie żyła już w r. 1558 (P. 898 k. 25v). T. r. Jan ożenił się 2-o v. z Anną Grabowską z Zalesia, córką Wincentego wdową po Janie Szamarzewskim cz. Psarskim (P. 899 k. 92v; 1396 k. 638; Py. 125 k. 47v). Wzajemne dożywocie z nią spisał w r. 1560 (Ws. 346 k. 31v). Anna oprawę swą na Bogusławkach zobowiązała się w r. 1565 dać po swej śmierci synowi Janowi Psarskiemu (Kośc. 243 k. 225). Jan wtedy jeszcze żył, nie żył już w r. 1575, kiedy Anna jako wdowa dostała zapis 50 zł długu od Macieja Jeżewskiego (P. 926 k. 308). Umarła między r. 1579 i 1589 (Py. 116 k. 507; P. 951 k. 385v). W 1577 r. jej imieniem występował syn Mikołaj (P. 929 k. 242v), ale nie wątpliwie umarł wcześnie, bo potem jedynym ich dzieckiem nazywana córka Anna, w l. 1589-1603 żona Jana ze Skoroszewic Kroczyńskiego, pisarza grodzkiego pyzdrskiego, potem burgrabiego ziemskiego kościańskiego.

Mikołaj, stryj Jadwigi, żony Piotra Pijanowskiego 1524 r. (Kośc. 233 k. 96). Ten sam niewątpliwie Mikołaj wyderkował w r. 1533 swej żonie Małgorzacie Prusinowskiej swą część w Bogusławkach oraz inwentarze i ruchomości we dworze wójtowskim we wsi Ostrów w p. kośc. (P. 1393 k. 575v). Małgorzata, żona Mikołaja, zapisła 1535 r. dług 10 grz. szwagrowi swemu Bartłomiejowi B. (P. 875 k. 140v).

Jakub, nie żyjący w r. 1637, miał z żony Doroty Jąnowskiej synów Jana, posesora w Szołdrach, i Piotra, którzy w r. 1637 byli spadkobiercami zmarłego Jana Jąnowskiego (Kośc. 297 k. 314). Chyba ten sam Jan (syn Jakuba) spisał w r. 1609 wzajemne dożywocie z żoną swą Anną Gorazdowską, córką Piotra (Pawła?) i Anny Gorzyńskiej (R. Kal. 1 k. 447v; Kośc. 290 k. 388v). Dzierżawił w r. 1612 wieś Siedlemino (P. 988 k. 232). W r. 1626 od Stanisława Wilkońskiego kupił za 2.300 zł części Wilkonic Wielkich i pustek Pasierbic (P. 1415 k. 410v). Na połowie owych części oprawił t. r. 500 zł posagu żony (ib. k. 411v). Te dobra sprzedał w r. 1631 za 2.400 zł Melchiorowi i Wojciechowi braciom Konarzewskim (P. 1417 k. 84v). Żył jeszcze w r. 1652 (Ws. 56 k. 146). Synem Jana był Stefan.

Stefan, syn Jana, w r. 1630 mąż Anny Robaczyńskiej (LB Pępowo; P. 1424 k. 586v). Oboje z żoną dzierżawili w r. 1637 Chaławy w p. kośc. od małżonków Chudzyńskich (P. 1036 k. 29v), Cerekwicę Wielką i Małą od Łukasza Bojanowskiego (P. 1060 k. 151), 1649 r. Wziąchowo i Małgowo w p. pyzdr. od Pogorzelskiego, kasztelana rogozińskiego (ib. k. 187). W r. 1651 dla dzieci zrodzonych z Robaczyńskiej mianowł opiekunów (P. 1030 k. 579v). Nie żył już w r. 1652, kiedy jako opiekun tych dzieci działał Krzysztof Jaraczewski (Ws. 56 k. 216v). Owdowiała Anna wraz z synem Kazimierzem dzierżawiła 1661 r. od Starkowieckiego, kasztelana kamieńskiego, Lisiec (I. Kon. 58 k. 15v). Żyła jeszcze w r. 1662 (Kośc. 305 k. 114, 114v). Synowie Stefana i Robaczyńskiej: Maciej, ur. w Wilkonicach, ochrzcz. 17 II 1630 r. (LB Pępowo) i wspomniany wyżej Kazimierz, o którym niżej. Córki: Bogumiła, w l. 1649-50 żona Jerzego Jaraczewskiego, Dorota, w l. 1650-51 klaryska w Sremie, dostała od ojca w r. 1651 zapis 1.500 zł (Kośc. 302 k. 470) i w r. 1652 znów zapis 1.000 zł długu (Ws. 56 k. 146), Katarzyna w r. 1661, krótko po 28 II, wyszła za Andrzeja Gutowskiego cz. Sulislawskiego.

Kazimierz, syn Stefana i Robaczyńskiej, występujący w l. 1660 i 1661 (Ws. 59 k. 158v; I. Kon. 58 k. 15v), niewątpliwie identyczny z Kazimierzem, który 27 V 1663 r. zaślubił Annę Iłowiecką (LC Wilkowo Polskie), córkę Jana i Zofii Gałczyńskiej, zobowiązując się oprawić jej posag 6.000 zł (Kośc. 305 k. 160). W l. 1668-69 był dzierżawcą Kikowa. Oboje z żoną nie żyli już w r. 1720 (I. Kal. 161 s. 110). Dzieci ich: Dorota Apolonia, ur. w Kikowie 30 I 1668 r., Władysław Florian, ur. tamże 21 IV 1669 r. (LB Chrzypsko), Melchior.

Melchior, syn Kazimierza i Iłowieckiej, występował w r. 1720 (I. Kal. 161 s. 110), chyba identyczny z Melchiorem mężem Elżbiety z Zaborowa Bąkowskiej, wdowy 1-o v. po Marcinie Pawłowskim, posesorem Głosek w r. 1700 (I. Kal. 154 s. 322). Oboje nie żyli już w r. 1723. Zob. tablicę.

@tablica:Bogusławscy

Jakub i Ewa z Kołaczkowskich występowali w r. 1631 (P. 1024 k. 535). Oboje od Barbary z Jaktorowa Ujejskiej wydzierżawili w r. 1633 Witosław w p. kośc. (Kośc. 296 k. 210). Żył jeszcze ów Jakub w r. 1635 (P. 1032 k. 787v), zaś w r. 1638 Ewa, już jako wdowa, zapisała swym dzieciom Janowi, Annie i Agnieszce sumę 1.000 zł (Kośc. 299 k. 102v). Była w r. 1645 2-o v. żoną Jana Chojnackiego. Jej troje dzieci wspominane i wtedy (Kośc. 301 k. 837).

>Bogusławscy różni. Większość umieszczonych tutaj osób to niewątpliwie B-cy z Bogusławic w p. kon., nie mając jednak dla nich wskazówek w rodzaju imionisk czy też wzmianek o stanie posiadania w tej właśnie wsi czy bodaj w powiecie konińskim, nie mogłem ich zaliczyć do tamtej grupy. Zbyt wiele było w Polsce różnoherbowych rodzin tego nazwiska, zbyt wielka możliwość imigracji do Wielkopolski najróżniejszych tego nazwiska przedstawicieli. A i w obrębie samej Wielkopolski rozróżnienie między niepowiązanymi genealogicznie i nieokreślonymi co do pochodzenia B-imi z Bogusławic konińskich i B-imi z Bogusławic kościańskich niemożliwe.

Jan B. z pow. mazowieckiego(!), mąż Anny z Kopydłowa, która w r. 1459 swą bliższość do W. Piątku w p. kalis. przypadającą po swym stryju Przedpełku z Kopydłowa, kasztelanie lędzkim, odstępuje na rzecz Anny, wdowy po Marcinie z W. Piątku, i jej dzieci (I. Kal. 7 k. 190). Może to Bogusławski z Bogusławic w p. ciechanowskim?

Dorota, córka Mikołaja, żona w r. 1528 Jakuba Raszewskiego z p. pyzdr. (P. 1393 k. 211). Jako wuj i opiekun dzieci zmarłego Jakuba Raszewskiego występował w 1536 r. Jan B. (P. 874 k. 426). Wojciech wraz z żoną Agnieszką dostał około r. 1547 od Jana Konarskiego zapewnienie uwolnienia od obciążeń części wsi Zberki i Ostrów, sprzedanych im za 200 zł (G. 260 k. 74v).

Maciej, brat klejnotny Anny z Oporowskich Krzymaczewskiej 1557 r. (I. Kal. 22 k. 81). Piotr, sługa w r. 1578 Stanisława Tuczyńskiego (W 1 k. 63v). Ten sam niewątpliwie Piotr w r. 1586 intromitowany do wsi Marcinkowo Lubsdorf mocą kontraktu z marszałkiem w. kor. Opalińskim (W. 22 k. 19v). Łukasz wydzierżawił w r. 1581 od Jana Goreckiego na dwa lata części w Kaczej Górce i Borzęciczkach p. pyzdr. (P. 936 k. 236). Anna, w r. 1585 żona uczc. Wojciecha Wajdy, mieszczanina z Gostynia (I. Kon. 21 k. 272). Łukasz mianował w r. 1588 opiekunów dla swej córki Anny (P. 949 k. 20). Łukasza zabił uczc. Melchior, sługa Jana Malechowskiego. Pogrzeb odbył się 8 III 1591 r. u Franciszkanów poznańskich (P. 955 k. 413, 420v). Tomasz, mąż Zofii Wolińskiej, córki Jakuba, która w r. 1595 kwitowała swego bratanka Hieronima Wolińskiego z dóbr po rodzicach (I. Kal. 62 s. 786). Jan B. ze Sliwnik zaślubił 5 VIII 1603 r. Jadwigę Gniazdowską (LC Skalmierzyce). Ks. Maciej, b. pleban w Wyganowie, skwitowany w 1602 r. z głowy Adama Kęsego z Wyganowa, poddanego Katarzyny Sulimowskiej (I. Kal. 68 s. 635). Jan, w l. 1609-20 mąż Reginy Karczewskiej, córki Piotra (Py. 134 k. 126v; 140 k. 212v). Jan, ojciec Stanisława 1611 r. (ZTP 27 s. 821). Dorota, w r. 1614 żona Aleksandra Otockiego. Piotr, syn zmarłego Jakuba, dostał w r. 1615 zapis długu 50 zł od Zofii Rudnickiej, wdowy po Janie Wojuckim (I. Kal. 81 k. 18) i skwitował ją z tej sumy 1616 r. (ib. 82 s. 637). Może ten sam Piotr (też syn zmarłego Jakuba!) kwitował w r. 1630 swego brata Jana z długu 200 zł, zapisanego sobie w r. 1627 (ib. 93 s. 409; 96 s. 1033). Wojciech, syn zmarłego Łukasza, w asyście rodzonego stryja Marcina, kwitował 1624 r. z 50 zł Wojciecha Korzbok Zawadzkiego (I. Kal. 90b s. 2929).

Stanisław, plenipotent w r. 1629 Jerzego Gockowskiego (N.176 k. 400v). Zofia, w r. 1630 żona Jana Wiśniewskiego. Wojciech, w r. 1632 mąż Ewy Kechenderffen (Kośc. 296 k. 191v). Stanisław, po którym wdowa Ewa Dobruchowska z Młodonina Górnego, córka Marcina, była w r. 1641 2-o v. żoną Jana Otwinowskiego z p. sandom. (G. 80 k. 800). Jakub, syn zmarłego Jana, mąż Ewy Kołaczkowskiej, mianował 1636 r. opiekę dla zrodzonych z niej dzieci (P. 1033 k. 97), a t. r. Piotr Bniński, sekretarz król., skwitował ich z 6.000 zł (ib. k. 573). Walerian skwitowany 1636 r. z 400 zł prowizji od sumy 4.000 zł (ib. k. 713v). Marianna, w 1636 r. żona Andrzeja Wolskiego. Agnieszka, w 1638 r. żona Pawła Dzierzbińskiego. Aleksander występował w r. 1641 (ib. k. 794v). Aleksandrowi scedowała w 1641 r. Marianna z Iwińskich Grudzińska sprawę sądową toczoną z Piotrem Iwińskim o jej posag z Iwna i innych wsi (P. 1043 k. 184v). Łukasz w 1641 r. skwitował kapitułę gnieźnieńską, właścicielkę wsi Marchwacz (I. Kal. 107a s. 909).

Adam, nie żyjący w r. 1651, ojciec Adama Aleksandra, podstarościego grodzkiego konińskiego 1643 r., męża Justyny Arciszewskiej (I. Kon. 51 k. 60v). Oboje zostali skwitowani w r. 1649 przez Andrzeja Łukomskiego z 1.500 zł z rat dzierżawnych wsi Gulczewo Czuprachtowe (P. 1060 k. 103). Żonie tej zapisał w r. 1651 dług 4.000 zł (G. 82 k. 348). Od Działyńskiego, starosty tolkmickiego, dzierżawili oboje w r. 1655 Potrzymowo w p. gnieźn. (P. 1068 k. 45). W r. 1657 Justyna była już wdową (G. 82 k. 1214v).

Kasper Piotr, mąż Anny Radzickiej w r. 1647 (P. 1056 k. 85). T. r. oboje kwitowali Jana Dzierzbińskiego z części sumy 400 zł zapisanej im sposobem zastawnym na Robakowie i Siekierzynie przez jego zmarłego ojca Łukasza Dzierzbińskiego (I. Kal. 113 s. 1386). Chyba ci sami, Piotr i Anna, rodzice Kaspra ochrzcz. 14 I 1646 r. (LB Kcynia). Owdowiała Anna Radzicka aprobowała swój testament w r. 1674 (Kc. 131 k. 439v). Żyła jeszcze w r. 1684 (Kc. 132 k. 316). Anna przed 22 I 1648 r. wyszła za Jana Gurowskiego (LB Kcynia).

Wojciech, mąż Doroty Gorzyckiej córki Stefana, która w 1642 r. skwitowała Macieja Manieckiego z 200 zł, zapisanych jej w 1618 r. przez babkę Małgorzatę z Grabowieckich Chełkowską (P. 761 k. 395v). W r. 1652 wydzierżawili Niemierzewo od Heleny z Bukowca Kurnatowskiej, dożywotniczki (P. 1064 k. 739), a w 1653 r. skwitowali się z nią z tego kontraktu (P. 1066 k. 244v). Dostali 25 IV 1654 r. konsens na cesję sobie przez Annę z Suchorzewskich Bojanowską wsi królewskiej Gorzęcino, zapłacili jej za to 5.500 zł (P. 180 k. 329; 1067 k. 92v).

Jan z Głuchowa zmarł 31 V 1651 r. (LM Pogorzela). Jan, w r. 1659 mąż Katarzyny Golemowskiej, wdowy 1-o v. Wojciechu Kosińskim (ZTP 30 s. 1701). Adam, w l. 1661-66 mąż Anny Morawskiej, wdowy 1-o v. po Janie Porowskim (I. Kal. 125 s. 329; 126 s. 553). Józef, nie żyjący w r. 1667, ojciec Marcina, wtedy męża Katarzyny Marszewskiej (ZTP 31 s. 1025). Marcin, w r. 1673 mąż Marianny Rososkiej, córki Filipa i Anny Pstrokońskiej (I. Kal. 133 s. 233). Jakub żył jeszcze w r. 1681 (ib. 140 k. 391v). Walenty Antoni, notariusz apostolski konsystorza gnieźnieńskiego w l. 1686-94, potem pisarz aktowy wójtostwa poznańskiego 1696 r., miał z żony Zofii Rabianki (de Raaby, de Raben) córki: Teofilę, ochrzcz. 21 IX 1686 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno), Lucynę, ur. 17 X 1699 r., i synów: Justyna Jakuba, ochrzcz. 23 VII 1694 r., i Hildegarda Jana, ur. 7 IX 1696 r. (LB Fara, Poznań).

Stanisław z Mystek w p. pyzdr. z żony Zofii miał syna Stanisława, ochrzcz. 7 V 1691 r. (LB Targowa Górka). Zofia, nie żyjąca już w r. 1693, żona Szymona Chocimskiego. Jadwiga i jej mąż Jan Grochowski nie żyli oboje w r. 1694. Siostra Jadwiga, konsyliarka franciszkanek śremskich, umarła 18 IV 1696 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.; Kośc. 308 k. 325).

Andrzej i Barbara z Barzechowskich, rodzice Tomasza, w l. 1704-12 męża Marianny Łąckiej, córki Andrzeja i Katarzyny Zabłockiej (P. 1144 k. 9v; 1145 k. 93v). W r. 1712 Tomasz dzierżawił część Gorazdowa, dziedziczną Andrzeja Radolińskiego (P. 284 k. 221). Ta Marianna w r. 1738 była już wdową (G. 97 k. 201). Nie żyła już w r. 1755 (G. 98 k. 145). Córki Tomasza i jej; Rozalia przed 14 V 1738 zaślubiona Piotrowi Antoniemu Jasińskiemu, komornikowi królewskiemu i pisarzowi skarbowemu, żyła z nim i w r. 1764, Katarzyna, w r. 1738 żona Kazimierza Sadłuckiego, Zofia, Franciszka i Agnieszka, w r. 1738 jeszcze panny (G. 97 k. 201). Potem, w l. 1748-55 Zofia była żoną Franciszka Łuby Oziemkowskiego.

Jakub i Regina, rodzice Konstancji, ur w Zakrzewie, ochrzcz. 10 VIII 1704 r., oraz Barbary Konstancji, ur. tamże, ochrzcz. 10 X 1705 r. (LB Zakrzewo). Adam, mający około 70 lat, zmarł 26 VI 1708 r. w Chwalszycach (LM Targowa Górka). Marianna, żona Adama Grabińskiego 1708 r. "Urodzony pana B." zastrzelił się 14 IX 1708 r. w Podoborowie (LM Golejewko). Regina zaślubiła w Pakosławiu 28 I 1709 r. Franciszka Kędzierskiego. Siostra Jadwiga, ksieni franciszkanek śremskich, umarła 6 XII 1709 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.). Jan i Franciszek, bracia rodzeni zmarłego Stanisława, występowali w r. 1711 (ZTP 39 k. 295). Anna, w r. 1714 żona Aleksandra Lewandowskiego. Teresa, w r. 1714 żona Franciszka Kuczkowskiego.

Andrzej żeniąc się w r. 1704 z Katarzyną Modlibowską, córką Franciszka i Teresy Mietlickiej, krótko przed ślubem 21 VII, zapisał jej sumę 5.000 zł. Katarzyna, już jako wdowa, cedowała ową sumę w r. 1748 Andrzejowi Skrzypińskiemu (I. Kal. 185/9 k. 231). Józef B. zabity 3 VII 1712 r. w lesie koło Mosiny przez żołnierzy pułku kijowskiego, stacjonującego na łęgach Dębiny (P. 285 k. 172v). Piotr, syn zmarłego Łukasza, kwitował w r. 1720 Stanisława B. z 50 zł na poczet sumy 200 zł (ib. 86 s. 957). Adam, dzierżawca Mąkownicy, zmarł 26 I 1720 r. Jego córka panna Anna zmarła tamże 10 XI 1714 r. Oboje pochowani w kościele w Lądzie (LM Witkowo). Chyba tego samego Adama inne dziecko, nienazwane, pochowane w Lądzie, zmarło 15 IV 1739 r. (ib.).

Maciej, w l. 1721-57 mąż Doroty Małachowskiej, córki Adama i Katarzyny Dedyńskiej (G. 94 k. 410v; 99 k. 6v). Dzieci ich: N. córka, ur. w Małachowie, ochrzcz. 29 XII 1721 r., Józef Maciej, ochrzcz. 24 II 1731 r., Marianna Zofia, ochrzcz. 20 IV 1732 r., w r. 1757 żona Macieja Bruckiego (Brudzkiego), Telesfor Kasper Józef, ochrzcz. 6 I 1735 r., Wojciech, mający w r. 1757 rok 17-y. W r. 1757 żyły też niezamężne córki Marcjanna i Franciszka (LB Witkowo; G. 99 k. 6v). W r. 1781 Kasper Wojciech, owdowiała Marianna i niezamężna Marcjanna kwitowali Grzywińskiego (G. 108 k. 67, 72v).

Bogusław, ekonom w Zimlinie, zmarł tamże 15 V 1723 r. (LM Krobia). Marianna, w r. 1725 żona Karola Komornickiego. Ojciec Alan, cysters przemęcki, zmarł w Przemęcie 18 XI 1732 r., mając lat 73, po 50 latach profesji zakonnej i po 38 latach kapłaństwa (Nekr. Obra). Ks. Jan, dziekan z Lwówka, proboszcz z Wronek, chrzestny 19 IX 1732 r. (LB Biezdrowo). Marianna z domu Kurnatowska skasowała w r. 1733 oprawę swego posagu 3.000 zł na Łubowie (P. 1238 k. 42). Józef (Jakub?), w r. 1735 mąż Katarzyny (Zofii?) Gałęskiej, córki Kazimierza, wdowy 1-o v. po Bartłomieju Gogolewskim (I. Kal. 171/3 s. 116). Syn ich Józef Antoni, ur. w Szczurach 9 III 1742 r. (LB Szczury-Górzno; I. Kal. 196/8 k. 188).

Kazimierz, nie żyjący już w r. 1735, mąż Konstancji Chlewskiej, córki Marcina i Marianny Naczesławskiej, która to Konstancja była 1-o v. żoną Marcina Ołdakowskiego, a w r. 1735 była 3-o v. za Michałem Kamockim (I. Kal. 171/3 s. 425). Żyła jeszcze jako wdowa i po tym trzecim mężu w r. 1749 (ib. 190/5 k. 45v). Synowie: Józef, Jan i Walenty, po matce dziedzice części Naczesławic, sprzedali je 1752 r. za 940 zł Józefowi Żeromskiemu (ib. 196/8 k. 59v). Z nich Jan, w r. 1746 spisał dożywocie z żoną Rozalią Biernacką, córką Macieja i Katarzyny Madalińskiej (ib. 185/9 k. 148v). Rozalia żyła i w r. 1748 (ib. k. 220).

Teofila, w r. 1738 klaryska gnieźnieńska (G. 97 k. 312), zmarła w Gnieźnie 2 IX 1762 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.). Ks. Jan, dziekan lwówiecki i proboszcz we Wronkach 1742 r. (P. 1269 k. 18), należący do probostwa folwark Stare Miasto, który kupił był w r. 1730 za 4.000 zł, od zmarłego Jan Łąckiego, kasztelanica kaliskiego, sprzedał w r. 1743 obecnemu dziedzicowi Wronek, Maciejowi Koźmińskiemu, wojewodzie kaliskiemu (P. 1272 k. 34). Franciszek, porucznik wojsk koronnych 1748 r. (I. Kal. 185/9 k. 144v). Zapewne ten sam Franciszek, w r. 1763 namiestnik znaku pancernego wojewody inowrocławskiego (ib. 204/5 k. 46v). Dorota zmarła w Czeluścinie 12 I 1748 r. (LM Jarząbkowo).

Franciszek, ekonom Grabskiego, zaślubił 17 II 1745 r. Katarzynę Chmielewską (LC Pępowo). Umarł w Klęce 8 I 1785 r., mając ok. 80 lat, pochowany w Nowym Mieście (LM Nowe Miasto). Ona umarła w Perzynach 20 XI 1795 r., mając ok. 70 lat (LM Zbąszyń). Ale w tym samym zapisie zgonu podana też w rubryce zgonów inna jeszcze ilość lat - 36. Stąd wątpliwość: czy to zgon Katarzyny z Chmielewskich (nazwiska panieńskiego tam nie ma, tylko imię), czy też Katarzyny z Osieckich, wdowy po Sylwestrze, o którym niżej. Identyczny z tym Franciszkiem zapewne Franciszek, ekonom krzekotowski, chrzestny 29 I 1767 r. (LB Smolice). Synowie Franciszka i Katarzyny: Wojciech i zapewne ten Sylwester. Córki: Marianna, ur. ok. 1758 r., wyszła przed 23 IX 1798 r. za N. Obrzutowskiego, umarła jako wdowa w Zbąszyniu 16 XII 1823 r., mając lat 65, Helena Krystyna, ur. w Janówcu, ochrzcz. 31 III 1760 r. (LB Janówiec), wyszła w Zbąszyniu 4 IX 1787 r. za Józefa Biernackiego, posesora Chrośnicy umarła niedługo po 25 VIII 1831 w Uzarzewie, Agnieszka Katarzyna, ur. w Klęce, ochrzcz. 31 I 1763 r. (LB Nowe Miasto), i zapewne Brygida, wydana przed 11 IX 1800 r. za Macieja Kozłowskiego, administratora dóbr zbąszyńskich.

1. Wojciech, syn Franciszka i Chmielewskiej, ochrzcz. 9 IV 1746 r. (LB Nowe Miasto), administrator (komisarz) dóbr zbąszyńskich 1808 r. dzierżawca Perzyn 1812 r., umarł tamże 8 VIII 1825 r., w 82-im roku życia. Jego żona Marianna umarła w Perzynach 5 III 1801 r., mając lat ok. 40 (LM Zbąszyń). Synowie: Wincenty, o którym niżej, Antoni, zmarły 12 III 1801 r., w wieku ok. 40 (LM Zbąszyń). Synowie: Wincenty, o którym niżej, Antoni, zmarły 12 III 1801 r., w wieku ok. 9 lat, Jan, ochrzcz. 30 XII 1793 r., Sylwester Bernard, zmarły w Perzynach 30 IV 1796 r. jako dziecko 15-miesięczne, Wojciech, o którym niżej, Alojzy, ur. 20 VI 1799 r., zmarły 30 I 1801 r. (LB i LM Zbąszyń). Córki: Anna, wydana 8 IX 1805 r. w Zbąszyniu za Franciszka Ksawerego Marczyńskiego, miała wtedy 22 lata, Tekla pochowana tamże 26 X 1789 r. jako dziecko jednoroczne, Nepomucena, zmarła w Perzynach 13 VI 1798 r., mając ok. 8 lat, wreszcie Marianna Prakseda Magdalena, ur. w Perzynach 15 VII 1798 r., wyszła tamże 31 VII 1816 r. za Serafina Garczyńskiego, podporucznika wojsk pol., posesora Poświątnego (LB, LC, LM Zbąszyń), umarła 27 VII 1869 r. w Gościeszynie koło Rogowa (Dz. P.).

1) Wincenty Ignacy, syn Wojciecha i Marianna, posesor Perzysk, zmarł 31 VIII 1825 r., licząc lat 41 (LM Zbąszyń). Ożenił się 19 VII 1815 r. z Krystyną Niesiołowską, wdową po Frejerze (LC Popowo Kośc.), zmarłą w Perzyskach 11 VII 1831 r., w wieku lat 31 (LM Zbąszyń). Syn Aleksander. Córki: Emilia Karolina Krystyna, ur. 15 VI 1816 r. (LB Zbąszyń), wyszła w Lutogniewie 26 XI 1843 r. za Jana Nepomucena Garczyńskiego, administratora Iwna, zmarła w Węgorzewie 4 XI 1871 r., pochowana w Iwnie, Karolina Rozalia Franciszka, ur. w Perzyskach 4 IX 1817 r., Józefa Estera, ur. tamże 5 VII 1824 r. (tamże), żyła jeszcze będąc niezamężną 1846 r. (LB Sławno).

Aleksander Jan Alojzy, syn Wincentego i Niesiołowskiej, ur. w Perzyskach 20 VI 1820 r., posesor (dziedzic?) Kawczyńskiego, zmarł w Poświątnem 3 VI 1862 r. Żona jego Antonina Kawicka, zmarła po połogu w Kawczyńskiem 18 IV 1856 r., licząc lat 36 (LM Zbąszyń). Synowie: Włodzimierz Wincenty, ur. w Poświątnem 1 IX 1845 r., Wincenty, Jan, Stanisław, o którym niżej, Alojzy Ignacy, ur. w Kawczyńskiem 17 IV 1856 r. (LB. Zbąszyń), żył jeszcze 10 X 1881 r. (LB Tulce). Córki: Bronisława Emilia, ur. w Poświątnem 11 VIII 1842 r., Katarzyna Helena Maria, ur. tamże 22 III 1844 r. (LB Zbąszyń), wydana przed r. 1865 za Andrzeja Niesiołowskiego, zmarła w Poznaniu 13 VII 1912 r., Anna, ur. w Kawczyńskiem 1 IX 1850 r. (ib.).

(1) Wincenty Wojciech, syn Aleksandra i Kawickiej, ur. w Kawczyńskiem 19 IV 1847 r. (LB Zbąszyń), zapewne identyczny z Wincentym, który w Berlinie zdał 1876 r. egzamin na królewskiego budowniczego, a pochodził z okolic Międzyrzecza (Dz. P.). Mógł być jednak identyczny i z innym synem Aleksandra, wspomnianym wyżej Włodzimierzem Wincentym. Budowniczy Wincenty zaślubił w farze bydgoskiej 25 V 1886 r. Helenę Gościcką (ib.). Owdowiawszy poszła ona 1-o v. za Łebińskiego i umarła 13 VI 1917 r., mając lat 53 (ib.).

(2) Jan Telesfor, syn Aleksandra i Kawickiej, ur. w Kawczyńskiem 26 XII 1848 r. (LB Zbąszyń), ekonom w Sobiesierniach, zmarł w Goryszewie 14 X 1908 r., pochowany w Kwieciszewie (Dz. P.). Ożenił się w Poznaniu 10 X 1881 r. z Katarzyną Ksawerą Bojanowską z Garbów, liczącą lat 18 (LC Tulce), która przeżyła męża. Mieli dzieci.

(3) Stanisław, syn Aleksandra i Kawickiej, ur. w Kawczyńskiem 2 V 1854 r. (LB Zbąszyń), właściciel (dzierżawca?) Podwierzbia w Król. Pol. koło Bobrownik. Żenił się dwa razy, a jego drugą żoną, zaślubioną w Król. Pol. w lutym 1900 r. była Jadwiga Niesiołowska, córka Ignacego i Konstancji Piątkowskiej (LB, LC Sw. Marcin, Pozn.).

2) Wojciech Benedykt Alojzy, syn Wojciecha i Marianny, ur. w Perzyskach, ochrzcz. 28 III 1796 r. (LB. Zbąszyń), niekiedy określany w zapisach metrycznych jako "inquilinus", zmarł w Nowych Domkach 28 XI 1835 r. Zaślubił 27 VI 1825 r. uczc. Justynę Rybaczewską, córkę Franciszka i Reginy, mającą lat 28 (LM, LC Zbąszyń). Z niej syn Wincenty Konstanty Tadeusz, ur. w Nowych Domkach 28 III 1826 r., zmarły w Zbąszyniu 2 I 1828 r. Córki: Teodozja (Teodora) Petronela, ur. w Zbąszyniu 29 V 1828 r., zmarła w Nowych Domkach 15 II 1834 r., Emilia, zmarła w Nowych Domkach 2 I 1835 r., mając dwa lata i 9 mies. (LB, LM Zbąszń).

2. Sylwester, chyba syn Franciszka i Chmielewskiej, administrator Niechanowa, dzierżawca Mikołajewic, zmarły tam 1 XII 1791 r. w wieku lat 36 (LM Niechanowo). Z żony Katarzyny Osieckiej miał córki: Teklę, zmarłą w Łomnicy 5 IX 1781 r., mającą rok i trzy mies. (LM Zbąszyń), Józefatę Krystynę, ur. ok. 1788 r., wydaną 6 XII 1812 r. w Perzynach w wieku lat 24 za Wawrzyńca Franciszka Moszczeńskiego, leśniczego państwowego w Lutolku, żyła jeszcze 1824 r., wreszcie zapewne też Jolantę (Jolentę), ur. ok. 1784 r., wydaną w Perzynach 30 IX 1807 r. w wieku 21 lat za Michała Niesiołowskiego, żyła jeszcze 1815 r. Zob. tablicę.

@tablica:Bogusławscy

Franciszek i żona jego Anna Dąmbska, córka Jana z Lubrańca Dąmbskiego i Konstancji Izbińskiej, oboje nie żyjący w r. 1749, rodzice Karola, który występował w r. 1748 jako wnuk Konstancji z Izbińskich 1-o v. Dąmbskiej, 2-o v. Chociszewskiej, 3-o v. Gorskiej (I. Kon. 78 s. 165, 351). Może ten Karol identyczny z Karolem, nie żyjącym już w r. 1790, po którym z żony Antoniny Przyłuskiej pozostały córki: Barbara, wtedy niezamężna, i Katarzyna, żona Ignacego Ostrowskiego, burgrabiego grodzkiego brzeskiego (I. Kon. 84 k. 228v).

Panna Anna zmarła w Padniewie 25 IV 1755 r. (LM Mogilno). Barbara zaślubiła 9 II 1756 r. w Rossoszycy Mikołaja Radzickiego. Żyła z nim 1758 r. Franciszka umarła w II 1758 r. (LM Mogilno). Józef, ekonom z Wziąchowa, chrzestny 25 X 1768 r. (LB Mokronos).

Antoni, wiceregent grodzki inowrocławski w l. 1761-62, mąż Franciszki Łudzkiej(?), miał z nią dzieci: Mariannę zmarłą dzieckiem i pochowaną 4 VII 1761 r., Antoniego, dziecko jednoroczne, pochowane 22 II t. r., Justynę Esterę Barbarę, ochrzcz. 27 VI 1762 r. (LM i LB Inowrocław). Nie wie czy to ten sam Antoni był w r. 1781 pisarzem grodzkim radziejowskim i dziedzicem Mikorzyna? (I. Kon. 82 k. 265v).

Marianna, nie żyjąca w 1761 r., żona Stanisława Grabińskiego. Aleksandra zaślubiła przed 30 XI 1765 r. Żurowskiego (LB Mielżyn) N., zastawnik Balczewa, ojciec córki zmarłej 3 VII 1766 r. (LM Parchanie). Józef i Agnieszka, rodzice Magdaleny Józefy, ur. w Gorzykowie 10 VII 1766 r. (LB Mielżyn). Anna i jej mąż Adam Jeziorkowski nie żyli już oboje 1766 r. Jan zaślubił 12 I 1769 r. Reginę Rozwadowską, córkę Jana i Agnieszki, pisarzów z Osieczny (LC Radomicko). Wojciech, posesor części Gorzykowa, zaślubił przed 19 XI 1772 r. Weronikę Ciesielską (LB Mielżyn). Jan, ekonom w Chociszewicach, umarł tam 20 XII 1772 r., mając lat 40 (LM Pępowo).

Jan, nie żyjący już 30 VI 1771 r., kiedy żona jego Marianna Gromadzka wyszła 2-o v. za Józefa Kosińskiego (LC Kobylin; Kośc. 331 k. 163). Syn Jana i Gromadzkiej, Ludwik Bartłomiej, ochrzcz. z wody w Pępowie 1772 r., z ceremonii 8 XI 1774 r. (LB Górzno). Stanisław, mający około 50 lat, zmarł 20 XI 1773 r. (LM Przemęt). Franciszka, wdowa po Andrzeju Szczycińskim, wojskim bracławskim, 2-o v. 1774 r. żona Stanisława Lisieckiego. Bracia: Walenty, Tomasz i Jakub występowali 1774 r. (I. Kal. 214/6 k. 13v).

Sebastian, pisarz komory celnej w Międzychodzie 1774 r., mąż Marianny Dłużewskiej, córki Mikołaja, miecznika czerskiego, i Konstancji Smarzewskiej, która to Marianna była 1-o v. za Stanisławem Brodowskim. Nie żył już 1790 r. Córka ich Franciszka Katarzyna Weronika, ur. w Międzychodzie, ochrzcz. 15 V 1774 r. (LB Kwilcz). Syn Łukasz żył w r. 1790 (P. 1367 k. 402). W r. 1782 w Kłosowicach urodziła się Justyna Eleonora, córka Józefa i Marianny, ochrzcz. 6 II t. r. (LB Kamionna). W r. 1788 spotykamy Łukasza, syna zmarłego Józefa i wdowy Marianny Dłużewskiej (P. 1365 k. 490v). Sebastian i Józef to chyba jedna i ta sama osoba bądź dwuimienna, bądź obdarzona którymś z tych imion omyłkowo.

Józef i Małgorzata, rodzice Antoniny Salomei, ur. w Rogoźnie, ochrzcz. 3 XI 1776 r. (LB Rogoźno). Marianna i jej mąż Maciej Żulicki nie żyli oboje w r. 1779. Franciszek, w r. 1780 mąż Anny Pruszkowskiej, córki Józefa i Marianny Wolickiej (I. Kal. 220 k. 147v). Jan i Apolonia z Szatkowskich, rodzice Pawła, ur. 22 I 1780 r. na Wildzie (LB Poznań, Sw. Marcin). Wojciech i Regina, rodzice Józefaty, ur. w Srodzie, ochrzcz. 19 I 1780 (LB Sroda). Weronika, w r. 1781 żona Władysława Wolskiego. Roch Maksymilian, wicesgerens ziemski wieluński i ostrzeszowski, chrzestny 12 IV 1781 r. (LB Ostrzeszów). Maksymilian zaślubił 1784 r. pannę Faustynę Kiedrowską z Czachór (LC Droszew). Ich córka Antonina Helena, ur. w Czachórach, ochrzcz. 28 V 1786 r., syn Pacyfik Nikodem, ur. tamże, ochrzcz. 4 VI 1788 r. (LB Droszew). Michał, nie żyjący w r. 1786, po którym wdowa Ludwika Jarocka, córka Mikołaja i Marianny Bronikowskiej (Ws. 104 k. 3v). Katarzyna, wdowa po Franciszku Godziszewskim 1790 r.

Piotr, w r. 1791 mąż Katarzyny Kurowskiej (P. 1868 k. 84). Marianna z domu Koniecka, mająca około 76 lat, umarła w Inowrocławiu 1792 r. i pochowana 15 X (Nekr. Franciszkanów Inowrocł.). Tekla wyszła przed 28 VI 1794 r. za Michała Mokrskiego, szambelana król., dziedzica Kobylejgóry. Ludwik, syn chorążego wojsk kor., chrzestny 5 VI 1796 r. (LB Kobylagóra). Ur. Andrzej B. ożenił się 17 IX 1797 r. z panną Różą Cieńską z wojew. kaliskiego (LC Poznań, Sw. Mikołaj). Józef i Marianna z Miaskowskich, rodzice Ignacego, ur. w Chociczy 26 VII 1799 r., i Petronelli, ur. 19 V 1797 r. (LB Września).

Ludwik Ignacy, mający lat 68, umarł w Jankowie 30 IX 1806 r. Z żony Franciszki Jędrzejewskiej, córki Józefa i Anny Królikiewiczówny, zmarłej przed mężem, pozostawił syna Andrzeja i córkę Barbarę, zakonnicę pod imieniem Stanisławy. Andrzej, posesor probostwa, potem sołectwa w Jankowie, mąż opatrznej Teresy Lizakówny, którą zaślubił dopiero 3 VIII 1799 r. (LC Odolanów), miał z niej córkę Teklę Różę, urodzoną w Jankowie już 26 VIII 1793 r. Inne dzieci tej pary, o której w aktach kościelnych jankowskich zanotowano: "ut dicunt de", to byli: Ludwik Augustyn, ur. na wójtostwie jankowskim 19 VIII 1800 r., żył w r. 1805, Jan, ur. około 1802 r., w r. 1805 wymieniony jako trzyletni, Jan Ignacy, ur. w Jankowie 10 VIII 1804 r., Honorata Marcjanna, ur. tamże 6 I 1806 r., Jan Józef, ur. tamże 19 III 1807 r., Stanisław Ferdynand, ur. tamże 7 V 1808 r., Wincenty Jan, ur. we dworze w Sulisławiu 1 III 1809 r. Stefan Napoleon, ur. w Jankowie 16 VIII 1810 r. Zofia Julianna, ur. w Sulisławiu 10 V 1812 r., Piotr Aleksander, ur. tamże 25 VI 1813 r., Teodora Marianna, ur. tamże 1 IV 1816 r. (LB i LM Janów).

Pani Marianna umarła 5 XI 1793 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.). Frnciszka zaślubiła przed 31 VIII 1794 r. Karola Gałkowskiego, dzierżawcę Węglewic. Wojciech, dzierżawca Zakrzewka w l. 1796-1801, potem Porażyna 1804 r., wreszcie Bytkowa w r. 1813, mąż Barbary Bąkowskiej, występującej w r. 1813 (LB Sobota), miał następujące dzieci: Annę Marię Franciszkę, ur. 25 VII 1796 r., Mikołaja Tomasza, ur. 6 XII 1798 r., Leona Jana Nepomucena, ur. 10 V 1800 r., Floriana Stanisława, ur. 4 V 1801 r. Franciszka Ignacego Marcina, ur. 2 VIII 1804 r. Wszyscy oni urodzili się w Zakrzewku (LB Duszniki). Była jeszcze ponadto córka Teofila, niezamężna, zmarła w Kiszkowie 27 VIII 1848 r. w wieku lat 32. O jej śmierci donosił brat (LM Kiszkowo) Michał i Marianna, rodzice Faustyny Marianny, ur. na Rybakach 13 II 1800 r. (LB Sw. Marcin, Pozn.).

Roch z przedmieścia Inowrocławia zaślubił 7 XI 1803 r. Mariannę N. (LC Inowrocław). Wojciech zaślubił 23 I 1804 r. Marię Szczepańską (ib.). Benedykta, żona przed r. 1805 Kazimierza Krzysztoporskiego. Wojciech, posesor Ostrowieczka, mąż Barbary, ojciec Ignacego, zmarłego w Ostrowieczku 29 VII 1806 r. w wieku lat dwóch (LM Dolsk) i Marianny, ur. w Porażynie 4 I 1803 r. (LB Opalenica). Łukasz mający lat 40 zaślubił w Poznaniu 15 XI 1806 r. Franciszkę Smoleńską, rozwiedzioną Tarnowiową, 30-letnią (LC Fara). Franciszka, z dworu czarkowskiego, mająca lat 21, poślubiła 27 VII 1806 r. Stanisława Szczurskiego, ekonoma z Drobnina, czasem dziedzica Kuklinowa. Umarła na kołtun w Kuklinowie 26 XI 1837 r. mając lat 53. Urszula przed 6 VII 1807 r. wyszła za Jana Skalskiego. Ur. Agnieszka B., wdowa, uboga, umarła 4 V 1807 r., mając lat 49 (LM Poznań, Sw. Małgorzata). Michał i żona jego Marianna Gazińska, rodzice Faustyny Marianny, ur. na Rybakach 13 II 1800 r. (LB Poznań, Sw. Marcin) Wincentego, ur. na Śródce 4 IV 1804 r. (LB Poznań, Św. Marcin), Michaliny Tekli, ur. 21 IX 1804(?) i Andrzeja, ur. na Przedmieściu Sw. Wojciecha 21 XI 1807 r. (LB Poznań, Sw. Wojciech). Panna Krystyna z Zakrzewa, chrzestna 25 II 1810 r. (LB Zakrzewo). Franciszek, z Pogrzybowa, chrzestny 10 XII 1811 r. (LB Pogrzybowo). Andrzej świadkował w l. 1818-19 (LC Pogrzybowo). Piotr, mający lat 28, zaślubił w Kotarbach 11 VII 1821 r. Teklę Tarczewską, liczącą lat 30 (LC Sowina Kośc.). Antoni, radca powiatowy, chrzestny 26 V 1822 r. (LB Kotłów). Ignacy, chrzestny 27 I 1825 r. (LB Potulice). Mikołaj B., mąż Julii Przybylskiej, zmarłej 28 XII 1827 r., w wieku 55 lat. Pozostała nieletnia córka Aniela (LM Poznań, Sw. Małgorzata). Joanna, córka dzierżawcy Młynowa, licząca lat 24, zaślubiła 11 I 1826 r. Augusta Greffena, podporucznika pułku grenadierów gwardii Król. Polskiego (LC Szczury-Górzno). Zapewne jej bratem był Ludwik, z Młynowa, który licząc lat 32 zaślubił 2 V 1830 r. Józefę Laskowską, wdowę, dziedziczkę Czachór, mającą lat 33 (LC Droszew). Ich syn Jan Tadeusz umarł 23 I 1834 r. w wieku lat trzech (LM Droszew). Może też siostrami Ludwika były: Marianna, chrzestna 20 X 1833 r. (LB Droszew), oraz panna Teodora, zmarła w Czachórach 11 II 1845 r. w wieku lat 29 (LM Droszew). Adolf, ekonom w Mroczkach, mający lat 28, ożenił się 16 VII 1834 r. z Katarzyną Grocholską z Wrześni, 18-letnią (LC Września). Był dzierżawcą plebanii w Kiszkowie w l. 1844-49, zaś 1863 r. mowa o nim jako o byłym dzierżawcy, kapitaliście (Dz. P.). Jego synami byli: Walenty, ur. w Czerniejewie 2 II 1838 (LB Czerniejewo), Franciszek Ksawery, ur. w Kiszkowie 28 XI 1844 r., Tymoteusz, ur. tamże 8 I 1847 r. (jego chrzestną była pani Barbara B.) (LB Kiszkowo). Córki: Kornelia, zmarła w Żernikach 20 X 1834 r. jako 2-miesięczne dziecko (LM Opatówko), Bronisława Helena, ur. w Kiszkowie 18 II 1849 r. (LB Kiszkowo). Zofia, żona Jana Pawłowskiego, zmarła przed 26 XI 1839 r. Karolina 1-o v. za Weigtem, 2-o v. za Niesiołowskim, umarła w Poznaniu 9 V 1856 r. mając lat 38 (LM Fara, Pozn.). Wojciech, z Chmielinka w pow. bukowskim, jako krewny ze strony ojca był w r. 1861 r. jednym z opiekunów chorego na umyśle Juliana Swinarskiego, właściciela Szadka (Hip. Wągr., Roszkowo). N. B-i był mężem Agnieszki Iłowieckiej, córki Karola i Marianny Nasierowskiej, ur. ok. r. 1805 (Hip. Wągr., Budziejewo). Wincenty z Pniew zmarł 21 X 1868r., pozostawiąc dzieci (ib.). Katarzyna, wdowa po kapitanie de Brechan, umarła w Bydgoszczy 8 VII 1871 r., mając lat 74 (ib.). Franciszek, zmarły 1875 r., mąż Anny Marii Muller, zmarłej 17 VI 1876 r. Prowadziła ona handel. Pozostawiła umierając czworo dzieci, z których najstarsze miało 12 lat (ib.). Wanda zmarła w r. 1884 (26 VIII?), pozostawiając rodzeństwo (ib.). Marcjanna z domu Palicka z Kościana zmarła 20 I 1910 r., pochowana w Pniewach (ib.).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki