FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr    zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce - Bieganowscy-Bieniszewski

von Prof. Dr. habil. Włodzimierz Dworzaczek

Gezeichnete Artikel geben die Ansicht des Verfasser wieder und entsprechen nicht immer der Meinung der Redaktionsmehrheit der WIKIa Szlachta.

QR-Code-Bieganowscy-Bieniszewski

QR-Code-Bieganowscy-Bieniszewski

Zitieren-dieses-Artikels Empfohlene Zitierweise

Dworzaczek, Włodzimierz: „Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]“, Bieganowscy-Bieniszewski, in: WIKIa Szlachta [Onlinefassung]; URL:http://www.de.szlachta.wikia.com/, Zugang .. . .. . 20.. .


Auflösung der verwendeten Abkürzungen siehe Abkürzungensverzeichnis PL - D.

Aberderowiczowie-Azulewicz - 95 Einträge Mieleccy-Mierzewscy - 27 Einträge
Babatyński - Bartoszewscy - 96 Einträge Mierzewscy-Mikołajewscy 53 Einträge
Bartsch-Biedrzykowscy - 145 Einträge Mikora-Mitrowski 82 Einträge
Bieganowscy-Bieniszewski - 53 Einträge Mittelstedt-z Modliszyc 49 Einträge
Bieńkowcy-Błotowski - 81 Einträge Modnicki-z Morawina 50 Einträge
Błożejewscy-Bogusławscy - 98 Einträge Morawscy-Mościccy 38 Einträge
Boguszewscy-Borowińscy - 92 Einträge Mościejewscy-Myśniewska 91 Einträge
Brodowscy-Bruczkowscy - 44 Einträge Nabielski-Neczewicz 80 Einträge
Brudniccy-Budzinscy - 119 Einträge Nehrebeccy-Niemojowscy 69 Einträge
Budzisławscy-Bzowscy - 97 Einträge Niemsta-Nieżychowscy 49 Einträge
Laborski–Lewieccy - 121 Einträge Nigronówna-Nurscy 69 Einträge
Łaskawscy-Łobescy - 60 Einträge Obałkowscy-Olędzcy 106 Einträge
Lewińscy-Łasiewska - 114 Einträge Olizar-Orzechowscy 71 Einträge
Łobodzcy-Łychowscy - 100 Einträge Orzelscy-Ostrołęscy 49 Einträge
Lubomierscy-Lwowscy - 58 Einträge Ostromęccy-Ożegowski 66 Einträge
Łyczkowie-Lubomęscy - 73 Einträge Pabianowscy-Pampiccy 43 Einträge
Machalscy-Malszewski - 84 Einträge Pampowscy-Pawłowscy 68 Einträge
Maltzahn-Małżycki - 50 Einträge Pawłowscy-Pierzchlińscy 87 Einträge
Manasterscy-Marszanowski - 56 Einträge von Pirch-z Plastowa 89 Einträge
Marszański-Mężyńscy - 96 Einträge von Broel-Plater-Podlescy 72 Einträge
Mianowscy-Miedźwiedzcy - 36 Einträge


Bieganowscy-Bieniszewski - 53 Einträge

>Bieganowscy pochodzący z dwóch wsi w p. pyzdr. o identycznej nazwie: Bieganowo, stanowią problem trudny. Z tych dwóch wsi poszły conajmniej trzy rodziny B-ich, różnych herbów, mieszkające o miedzę, używające imion powtarzających się w każdej z nich, co wszystko razem dla segregacji członków poszczególnych rodzin sprawia trudności często nie do przezwyciężenia. Z Bieganowa w parafii Krerowo, wsi położonej w pobliżu Środy, w zachodniej części powiatu, wyszli niewątpliwie B-cy h. Grzymała (zob.), jak się zdaje jedyni tego nazwiska dziedzice owej wsi, ale w Bieganowie , wsi położonej na wschód, posiadającej własną parafię, siedzieli najpierw w XV w. dziedzice, których herbu określić nie umiem, a potem, od końca tego stulecia, obok niewątpliwych Leszczyców (zob.) także zapewne i Dryjowie (zob.). Chociaż przynależność heraldyczna tej ostatniej grupy nie taka pewna, uwzględniam ją. Tutaj zajmę się nieokreślonymi pod względem herbowym dziedzicami Bieganowa, wsi z własną parafią, we wschodniej części p. pyzdrskiego.

Jaśko i Jarosław, synowie komesa Wincentego, dostali 21 V 1288 r. od Dzierżykraja z Kopaszyc, syna Westka, wsie Bieganowo, Zielony Dąb (dziś Zieleniec) i Gałęzewo. Nazwani zostali przy tej okazji "filioli" Dzierżykraja, może byli jego wnukami? (KDW II, s.6). Barnaba z Bieganowa świadczył 1357 r. (KDW III, s.83). Komes Jan, dziedzic z Bieganowa, świadczył 1360 r. przy lokacji wsi klasztornej trzemeszyńskiej Wturek. Występował i 1364 r. (KDW II, s.145, 219, 246). Jaracz świadczył w Środzie 1378 r. dziedzicom z Wełmy (ib., s.472). Dersław cz. Dzierżek B., chorąży poznański 1386-1399 (G.), w r. 1386 wieś Daniszewo w p. koniń. sprzedał za 150 grz. konwentowi trzemeszyńskiemu (ib., s.578). Umarł w r. 1399, kiedy wdowa po nim występowała przeciwko Mikołajowi, obywatelowi pyzdrskiemu (Leksz.II nr 239, 240, 426, 581, 612, 656, 663, 773, 890). Żyła jeszcze w r. 1416 (Py.3 k.142). Chyba ten sam Dersław oraz Piotr i Łasko(!), dziedzice w Bieganowie, mieli w r. 1392 termin z proboszczem gnieźnieńskim (ib., nr 637). Piotr, Pietrasz występował też w l. 1403-18 (P.3 k.42; Py.1 k.148v, 187; 2 k.40v; 3 k.152). W l. 1416-18 mowa o jego żonie Annie, Hance ze Starzłkowa, siostrze Jana z Nowego Miasta (Py.3 k.139v, 210; 4 k.40, 60v). Łaszcz, niewątpliwie identyczny ze wspomnianym wyżej Łaskiem, to brat Piotra (Py.3 k.120), dziedzic w Bieganowie 1410 r. (Py.2 k.40), burgrabia koniński 1412 r. (Py.4 k.28v). Daniel, Mikołaj i JAn występowali 1399 r. (leksz.II, nr 807, 821, 917). Jan w r. 1400 (Py.1 k.86v). Bierward w r. 1413 (Py.3 k.15v). Panny Klara, Wichna i Elżbieta 1415 r. (ib.k.88v).

Aleksy i Jan, bracia rodzeni, byli dziedzice Gunic, nabyli w r. 1449 za 1. 000 zł w. od Wojciecha i Andrzeja, braci rodzonych z Góry całą wieśKościanki i połowę Bieganowa (Py.12 k.336v). Aleksy w r. 1450 na połowie swej części w Bieganowie oprawił 150 grz. posagu żonie swej Jadwidze (P.1381 k.58). Obaj bracia w działach ze Stanisławem z Bieganowa scedowali mu w r. 1451 połowę Bieganowa i Kościanek (Py.13 k.133v). Żona Jana, Dorota, siostra rodzona Mikołaja Klęckiego, skwitowała 1451 r. wspomnianego wyżej Stanisława ze swej oprawy na Bieganowie i Kościankach (ib.k.163v).

Andrzej z Bieganowa miał w r. 1447 termin z Poturgą z Nadarzyc (Py.12 k.314v). Andrzej i Stanisław, bracia rodzeni, dziedzice w Bieganowie, mieli t. r. termin z Piotrem z Góry (Py.12 k.67v), wymienili 1450 r. z Janem Kotką, dziedzicem w Świrczynie, wieś Słaboszewo w p. kon. na dwa i pół łany we wsi Zabłocie i dopłatę 400 grz. (P.1381 k.77). Może to ten sam Andrzej B. w r. 1475 od Macieja, dziedzica w Paruszewie, brata swej żony Elżbiety, czwartą część wsi Sierakowo i czwartą część Starego łasu we wsi Słonczyce nabył wiecznością za 100 grz. (P.1386 k.28). Stanisław z Bieganowa intromitowany został w r. 1451 do części Jana Gunickiego w ćwierci Bieganowa i Kościanek (Py.13 k.126). Miał t. r. sprawę z Aleksym i Janem, braćmi rodzonymi niedzielnymi, niegdy z Gunic, którzy zobowiązali się scedować mu swe dobra w połowie Bieganowa i Kościanek (ib.k.133v), i został skwitowany przez Jadwigę, żonę tego Aleksego z jej oprawy na tych wsiach (ib.k.158). T. r. całą część w Pośrednich Kościankach sprzedał za 210 zł w. Grzymale, dziedzicowi w Kościankach (P.1381 k.26). Ten to pewnie Stanisław, zwany Łaszczem, nie żył już w r. 1464, kiedy to wdowa po nim, Elżbieta Goryńska cz. Bardzka, córka Mikołaja i MAłgorzaty, dostała od Bieniaszki, wdowy po Mikołaju z Graboszewa, i jej sióstr rodzonych, panien Jadwigi i Barbary z Bieganowa zapis wyderkowy 50 grz. na Bieczewie, wsi w pobliżu Bieganowa (P.1383 k.194v). Elżbieta w r. 1475 kupiła od swych sióstr rodzonych Goryńskich, Katarzyny żony Andrzeja Łodzkiego i Barbary żony Jana Sędzińskiego, za 400 grz. wieś Mysłki w p. pyzdr. zaś wraz z siostrą Łódzką sprzedała sposobem wyderkowym za 200 grz. wieś Bardo Janowi Sędzińskiemu (P.1386 k.23). Elżbieta, wdowa po Stanisławie "Łaszczu", występowała jako dziedziczka Mystek cz. Mysłek jeszcze w r. 1489 (Kośc.228 k.92). Musiała umrzeć bezdzietnie w tym samym roku 1489, bo jako spadkobierczyni jej praw do Mystek występowała jej rodzona siostrzenica a córka Jana Bardzkiego (Kośc.228 k.92, 92v). Córką Łaszcza nazwana Jadwiga, żona Jana Kruka z Królikowa, która w r. 1483 jako dziedziczka Bieganowa sprzedała sposobem wyderkafu Piotrowi B. rolę osiadłą położoną koło granicy Sokolnik (Py.16 k.82). W r. 1484 ona wraz z Piotrem B. oraz Grzymkiem, Stanisławem i Marcinem, braćmi z Bieganowa stawili jako poręczyciele dziedziców Zieleńca, tj. Wojciecha z Bieganowa i Mikołaja Strzałkowskiego (Py.19 k.3v). Jadwiga i jej mąż żyli oboje 1486 r., była wdową 1489 r., nie żyła 1494 r. (P.1383 k.31; 1387 k.106v). Wspomniana tu Jadwiga była zapewne identyczna z Jadwigą, jedną z sióstr, o których było już wyżej. Bieniaszka, wdowa po Mikołaju Graboszewskim, Jadwiga i Barbara, występujące w r. 1464, siostry stryjeczno-rodzone Andrzeja ze Strzałkowa (P.1383 k.194v). Bieniaszka występowała w r. 1466 w asyście swego rodzonego brata Stanisława z Bieganowa (Py.14 k.82). Byłyby więc wszystkie córkami Stanisława zwanego Łaszczem. Tych sióstr było więcej: w r. 1462 Bieniaszka, Katarzyna, Barbara i Jadwiga występowały wraz ze swymi niedzielnymi siostrzeńcami, Piotrem i Stanisławem z Bieganowa (Py.15 k.138v). W r. 1476 wspomniana była i siostra Anna. Bieniaszka, wdowa po Mikołaju z Graboszewa, Jadwiga, Barbara, Anna i Katarzyna, dziedziczki w Bieganowie, dokonaly działów (Py.18 k.146). Katarzyna, żona Jakuba z Grabienic, w r. 1480 zastawiła osiem płos roli w Bieganowie rodzonemu siostrzeńcowi Piotrowi z Bieganowa (Py.15 k.249), synowi Arnolda z Brudzewa i Białężyc. Zwana też czasem Beatą - pod tym imieniem pozywała w r. 1469 Jana i Stefana ze Strzałkowa (Py.15 k.492v). Beata, wdowa po Mikołaju z Graboszewa, w r. 1470 rezygnowała trzecią część Bieganowa siostrze Barbarze, żonie Andrzeja Chomiąskiego z Chomiąży (Py.15 k.50). Ta ostatnia, żona Zdunowskiego zwanego też Chomiąskim, była matką Wojciecha i Stanisława zwanych Bieganowskimi. W r. 1486 obaj oni, bracia niedzielni, dziedzice w Bieganowie, jeden łan osiadły i dwa puste w tej wsi, spadłe po ciotce Beacie, sprzedali sposobem wyderkafu za 30 grz. Janowi Królowi Krukowskiemu, mężowi ciotki Jadwigi (P.1387 k.39v). T. r. Wojciechowi dozwolił Piotr B. intromisji do trzeciej części w Bieganowie, którą nieżyjąca już ciotka Beata sprzedała była matce Wojciecha, Barbarze (Py.20 k.12). Wojciech Chomiąski, dziedzic w Tunowie, spadek w Bieganowie po ciotce Jadwidze sprzedał w r. 1498 za 11 grz. Stanisławowi B. (Py.16 k.29). Drugi z braci, Stanisław B. kupił 1489 r. od owdowiałej ciotki Jadwigi Królikowskiej za 200 grz. dwór z budynkami, placami i ogrodami w Bieganowie (P.1387 k.106v). Obaj bracia, zwani wtedy Chomiąskimi, nie stanęli 1492 r. z pozwu Anny Graboszewskiej (Py.21 k.48v). Stanisław w r. 1491 otrzymał zapis 25 grz. posagu od Stanislawa Broniewskiego, ojca swej żony Katarzyny (G.15 k.88v). W r. 1494 na połowie swej części dziedzicznej w Bieganowie i na polówie części w tej wsi, kupionej niegdyś sposobem wyderkafu za 200 grz. od zmarłej już ciotki Jadwigi, oprawił 200 zł w. posagu tej żonie swej (P.1383 k.31; 1388 k.48v). Od teścia Broniewskiego trzymał sposobem wyderkafu jego części we wsiach Suchodół i Broniewice w p. gnieźn. (G.28 k.113v).

Siostrzeńcami powyższych sióstr z Bieganowa nazwani byli bracia: Mikołaj zw. Grzymkiem, Stanisław i Marcin B-cy, o których zob. pod Dryjami, oraz Piotr B. z Białężyc, syn Arnolda, o którym zob. pod Leszczycami.

>Bieganowscy zapewne h. Dryja, z Bieganowa w p. pyzdrskim, wsi o własnej parafii (w odróżnieniu od Bieganowa w tymże powiecie w par. krerowskiej). Wiadomość o herbie tej rodziny niezbyt pewna, bo oparta jedynie na zeznaniu kanonika Żernickiego, który legitymując się w r. 1585 ze szlachectwa przed kapitułą poznańską podał jako herb macierzysty "trzy Dryje" (Weimann, s.61). Dryja też widnieje na jego nagrobku w katedrze gnieźnieńskiej. Możemy wobec tego nie brać pod uwagę wiadomości przekazanej przez Korytkowskiego, iż ów Żernicki herb swej matki przy okazji instalacji na kanonię gnieźnieńską nazwał Łodzią. Członkowie tej rodziny w w. XVII poczęli się pisać z Grodźca, potem w w. XVIII z Grójca. Sprawa to dość zagadkowa. Wieś Grodziec zwana w czasach późniejszych Grójcem leży stosunkowo niedaleko od Bieganowa ale nie tego, o który tutaj chodzi, lecz Bieganowa koło Środy w par. krerowskiej. Grzymalista Jarosław B., dziedzic Bieganowa koło Środy, był też dziedzicem Grodźca. Możnaby więc przypuszczać, iż B-cy piszący się w w. XVII z Grodźca mogli być jego potomkami. Tak jednak nie było. Genealogię potomków Jarosława znamy dokładnie, znamy też dostatecznie dobrze (sięgając wstecz aż do połowy XV w.) genealogię B-ich z Grodźca, przypuszczalnych Dryjów. Nie ma między nimi żadnej więzi. Są to wyraźnie dwie odrębne rodziny biorące identyczne nazwisko od dwóch odmiennych wsi o takiej samej nazwie. Nasuwa się inne przypuszczenie: jeśli przyjąć, iż to Dryje, możnaby się ich pierwotnego gniazda dopatrywać w p. konińskim, w tamtejszym Grodźcu, z którego wzięła nazwisko gałąź Dryjów z Wyszyny, pisząca się potem w Wyszyny Grodzieckimi. Sprawy tej w sposób ostateczny wyjaśnić nie umiem.

Mikołaj zw. Grzymkiem, Stanisław i Marcin, bracia rodzeni, niedzielni, dziedzice w Bieganowie 1484 r. (Py.19 k.3v). Ich matką była zapewne nieznana mi z imienia siostra wspomnianych w artykule poprzednim Bieniaszki cz. Beaty, Katarzyny, Barbary, Jadwigi i Anny, bowiem byli oni wciągnięci we wszystkie niemal spory o spadek po Beacie, Stanisław zaś nazywa się wyraźnie już w r. 1462 jedynym z niedzielnych siostrzeńców owych pań (Py.15 k.138v). Spośród tych braci omówię najpierw Mikołaja i Marcina, Stanisława, którego potomstwo, jak się zdaje, istaniało najdłużej, odkładając na koniec.

Między Mikołajem zwanym Grzymkiem i jego braćmi z jednej strony, a Wojciechem synem Barbary z Bieganowa (zapewne ich ciotecznym bratem) z drugiej, założony został w r. 1485 zakład (Py.20 k.2v). Ponowiono ów zakład w r. 1486, bo bracia zajęli trzecią część Bieganowa należną Wojciechowi po jego zmarłej rodzonej ciotce Beacie. (ib.k.11v). Ów Mikołaj, dziedzic w Bieganowie, zobowiązał się w r. 1489 sprzedać część macierzystą w tej wsi Piotrowi B. (Py.19 k.101). Dokonał tej sprzedaży za 80 zł w. w r. 1491 (P.1387 k.141v). Żył jeszcze w r. 1492, kiedy pozwany przez Annę Graboszewską, nie stanął na terminie (Py.21 k.48v). Może to temu samemu Mikołajowi zwanemu "Grzymkiem" płacili winę 1498 r. synowie Jana Gołanickiego (Kośc.231 k.4v). Kwitował 1499 r. Mikołaja Słupskiego z jednej trzeciej sumy 300 grz., stanowiącej posag Barbary Drzewianowskiej, którą to część zapisała ona swemu mężowi Janowi Bojanowskiemu, a za 100 grz. rezygnowała Mikołajowi (G.24 k.32). I znów może identyczny z Grzymkiem Mikołaj B. z Wilczyna w p. gnieźn., który miał spór z Wojciechem Markowskim zw. "Bombaj" i w r. 1494 założone zostało między nimi vadium 100 kop gr. (Py.169 k.34). Ten Mikołaj ożeniony był w r. 1491 z Anną Wilczyńską, wdowa po Bartłomieju (G.15 k.86v; 16 k.62v), która w r. 1499 jako dziedziczka w Wilczynie zapisała 20 grz. długu Zawiszy Janowskiemu (G.24 k.15v), a t. r. wyderkowała Zawiszy za 34 zł łan roli w Wilczynie i ćwierć łana sołeckiego w Dębowcu (P.1389 k.44v). Od dóbr żony pisano Mikołaja w r. 1500 Wilczyńskim (G.18 s.188). Żył jeszcze ów Mikołaj w r. 1502 (ib.k.184v), a Anna występowała już jako wdowa 1503 r. (G.25 k.31). W r. 1509 zobowiązała się rezygnować łan osiadły w Wilczynie za 10 grz. Janowi Lewinowi Wilczyńskiemu (G.19 k.115). W r. 1511 występowała wraz z trzema swymi synami: Maciejem, Janem i Kasprem (G.19 k.188v; P.786 s.299). Żyła jeszcze 1529 r. (G.29 k.52v). Z synów o Macieju i Kasprze, zob. niżej, o Janie wiem tylko tyle, że żył jeszcze w r. 1521. Córka Barbara, w r. 1509 żona Jana Ościsłowskiego cz. Osisłowskiego (Oświsłowskiego), przekazała częśći w Bieganowie swemu potomstwu, które zwało się Bieganowskimi cz. Ościsławskimi.

Maciej B. z Wilczyna, cz. Wilczyński, syn Mikołaja Grzymka i Wilczyńskiej, dziedzic w Wilczynie, ręczył 1511 r. Marcinowi Napruszewskiemu za swoją żonę Annę, iż ta skwituje go ze swych dóbr ojczystych i macierzystych we wsiach Napruszewo, Sirnicze, Gostom w p. gnieźn. (P.865 k.128). Około r. 1513 skwitowany został przez swą siostrę Osisłowską z dóbr ojczystych i macierzystych we wsiach Wilczyno, Dębe (Dębowiec) i Wola (G.259 k.134). W r. 1532, lub przed tą datą, swoją część jeziora zw. Nowodziesz we wsi Wilczyno wyderkował za 7 grzywien ks. Feliksowi Lewinowi Wilczyńskiemu, kanonikowi kruświckiemu (I.i D.Z.Kal.2 k.204). W r. 1536 wraz ze swym bratem niedzielnym Kasprem uczynili pomiar wsi Wilczyno, Daniszewi i Dębowiec celem dokonania działów (G.31 k.65v). Żył jeszcze w r. 1546 (G.335a k.331v). Nie żył już zapewne w r. 1549, napewno w r. 1557. Jego syn Rafał, który w r. 1546 nabył od ojca sposobem wyderkafu za 12 grz. łan roli w Wilczynej Górze (ib.), poraniony został 1536 r. w Dębowcu przez Marcina Goryńskiego (G.31 k.118v). Intromitowany 1549 r. do połowy Dębowca w p. gnieźn. i do części Daniszewa oraz do dwóch toni jeziora w Wilczynie, nabytych w grodzie radziejowskim (G.34 k.427). Żył jeszcze 1557 r. (G.36 k.50).

Kasper B. cz. Wilczyński, trzeci syn Mikołaja Grzymka i Wilczyńskiej (G.29 k.10, 77v), dziedzic w Wilczynie, występował 1530 r. (ib.k.91v). Mikołajowi Wilczyńskiemu sprzedal 1531 r. za 50 grz. części jeziora Nowodzież (G.335a k.141v). Żył jeszcze 1534 r. (ib.k.189v). Zapewne ten sam Kasper występował w r. 1547 r. (Py.31 k.6v).

Marcin, trzeci z braci urodzonych z nieznanej mi z imienia dzidziczki z Bieganowa, występował wraz z braćmi Mikołajem Grzymkiem i Stanisławem w l. 1484-86 (Py.19 k.3v); 20 k.11v). Jako mąż Anny Ostrowskiej, córki Jana Brzestki z Ostrowąsa (G.259 k.92), w jej imieniu procesował 1492 r. Bartłomieja Nadarzyckiego o zwrot posagu po zmarłej siostrze jej, Urszuli Ostrowskiej (Py.21 k.71). Od siostry swej żony Warszki, córki Jana Ostrowąskiego zw. Brzestką, kupił 1494 r. za 30 grz. te częśći w Nadarzycach koło Gozdowa, które odziedziczyła po ojcu i te, które nabyła sposobem wyderkowym od ks. Mikołaja Ostrowąskiego, plebana w Nadarzycach (P.1383 k.31; 1388 k.48). Marcina, męża Anny, zwano 'Ostrowąsem", niewątpliwie w związku z wziętymi za żonę częściami tej wsi Ostrowąs w p. gnieźn. (Py.23 k.6). Anna żyła jeszcze w r. 1500, kiedy Marcin zobowiązał się stawić ją, aby część w Ostrowąsie, zastawioną Jakubowi Baranowskiemu, wyderkowała temu Jakubowi (G.18 s.188, 189). Jako dziedzic w Ostrowąsie występował 1506 r. (G25 k.277). Na połowie części w Ostrowąsie oprawił 1509 r. posag 20 grz. drugiej swej żonie Barbarze Luczydleńskiej cz. Kalińskiej, córce Stanisława Kalińskiego (P.786 s.112; I.Kon.1 k.363v). Między nim ,a Jakubem Baranowskim z Ostrowąsa i Katarzyną, żoną Jana Oswisłowskiego, rodzeństwem, żałożone zostało w r. 1510 vadium 60 grz. (P.863 k.330v). Części w Bieganowie, odziedziczone po rodzicach, sprzedał 1512 r. za 80 grz. Stanisławowi B. (Py.23 k.6). Wraz ze swymi dziećmi, Mikołajem i Anną, pozwany został w r. 1512 przez Jakuba Baranowskiego i jego siostrę Katarzynę Oświsłowską, których matka Barbara Maciejowa Baranowska była przez 50 lat w spokojnym posaidaniu dóbr ojczystych i macierzystych w Ostrowąsie, a to rodzeństwo po jej śmierci przez lat siedem. Nazwany przy tej okazji "Lakutha" (G.26 k.27v). Żona Barbara wraz ze swą siostrą sprzedały 1525 r. bratu Mikołajowi Luczydleńskiemu za 20 grz. swe części macierzyste we wsiach Racięcice i Luczylino (Luczydlno) w p. koniń. (Z.Kon.6 k.27). Skwitowała 1527 r. męża z oprawy posagu na połowie części Ostrowąsa (I.Kon.2 k.130). Marcin w r. 1535 występował przeciwko bratankowi Kasprowi o pobicie w drodze z ostrowąsa na roczki pyzdrskie (P.875 k.15, 78v) intromitowany został do części w Bieganowie należących do tego Kaspra (Py.171 k.256v). Zapisy dotyczące tego Marcina niełatwo odróżnić od zapisów zeznanych przez Marcina, syna Piotra, o którym pod herbem Leszczyc. A istniał współcześnie i trzeci Marcin, nie żyjący już w r. 1513, kiedy to jego córce Annie oprawił posag mąż jej Jakub Komorowski (G.335a k.19v). Widzieliśmy, że Marcin z Ostrowąsa, obok syna Mikołaja miał również córkę Annę, a zastanawiający zbieg okoliczności jeszcze się powiększa, bowiem Anna Komorowska miała również brata Mikołaja. Więc i tu i tu Marcin, ojciec Mikołaja i Anny, z tą tylko różnicą, iż Marcin z Ostrowąsa żył jeszcze w r. 1535, a ten drugi określony jako już zmarły najpierw w r. 1513, potem w r. 1531. A może to tylko pomyłkowo dodane "olim"? Anna po śmierci pierwszego męża Komorowskiego wyszła 2-o v. za opatrznego Mikołaja Drydę, mieszczanina z Brdowa, i zobowiązała się w r. 1531 oprawę swego posagu 25 grz. na połowie części Komorowa w p. gnieźn. sprzedać bratu Mikołajowi B. (G.29 k.140). O Annie, córce Marcina z Ostrowąsa, prócz wzmianki z r. 1512 nie wiem nic więcej. Jej brat Mikołaj, dziedzic w Ostrowąsie, w r. 1529 wydzierżawił na trzy lata za 3 grz. od Piotra Baranowskiego całą jego część w tej wsi (G.29 k.22v). Poranił go 1532 r. na drodze z Kopydłowa do Ostrowąsa Walenty Bronisz (ib.k.296). Żył jeszcze 1533 r. (G.30 k.49).

Stanisław, brat Mikołaja Grzymka i Marcina, wraz z nimi niedzielny dziedzic w Bieganowie 1484 r. (Py.19 k.3v), toczył 1486 r. sprawę z Wojciechem, synem Andrzeja Chomiąskiego o część spadłą po ich rodzonej ciotce Beacie B. (Py.168 k.6v). Żył jeszcze 1492 r. (Py.21 k.48v). Najprawdopodobniej identyczny z Stanisławem B. zw. "Piksa", od którego zaczynam już zupełnie pewną genealogię tej rodziny. Raz jeszcze zaznaczam, iż związki genealogiczne przedstawione wyżej nasuwają niejedną wątpliwość.

Stanisław "Piksa", skwitowany 1499 r. z 11 grz. przez Wojciecha Kunowskiego (Py.169 k.166v), któremu t. r. wyderkował za 11 grz. dwa łany roli osiadłej we wsi Suchodół w p. gnieźn. (G.24 k.27v). Od Marcina B. "Ostrowąsa" (brata swego rodzonego?) kupił 1512 r. za 80 grz. jego części ojczyste i macierzyste w Bieganowie (Py.23 k.6). Na części w tej wsi, kupione od Wojciecha Kunowskiego, oprawił 1512 r. 100 grz. posagu żonie Barbarze Lisowskiej, córce Stanisława (G.335a k.15v). Matką tej Barbary Lisowskiej była wedle wszelkiego prawdopodobieństwa Barbara żona 1-o v. Stanisława Lisowskiego, 2-o v. Piotra B. h. Leszczyc, ojca Marcina. Ów Marcin pozywał w r. 1513 Barbarę Stanisławową Bieganowską o 100 kop gr. posagu, który jej matka, zmarła już Barbara Lisowska, wniosła w dom jego ojca Piotra, a oprawiony był ów posag na Bieganowie (Py.170 k.108). Niejasna stylizacja tego zapisu jak również sprzeczność z innym, z którego mogłoby wynikać, iż jedna i ta sama Barbara Lisowska była najpierw za Piotrem, ojcem Marcina, potem za Stanislawem B. "Piksą" (ib.k.57) stawia te stosunki rodzinne pod znakiem pytania. Stanisław w r. 1512 kupił część w Bieganowie za 200 grz. od Wojciecha Kunińskiego (G.335a k.15). Cztery role osiadłe oraz część stawu i placu w tej wsi sprzedał 1513 r. za 30 grz. Marcinowi B., kupując od niego jednocześnie za 300 grz. siedem ról tamże (Py.23 k.15, 15v). Ze swym bratankiem (nepos) Marcinem (Leszczycem!) umorzyli 1514 r. wzajemne pozwy o lasy i obrali arbitrów (Py.24 k.178v). W r. 1534 połowę łana roli osiadłej i połowę łana pustej w Bieganowie za 10 grz. oraz części folwarku w Bieganowie koło granicy Sokolnik za 200 zł wyderkował synowi swemu Kasprowi (P.1393 k.684v, 696). Dnia 16 XII 1538 r. na połowie tych części w Bieganowie i Bieczewie, które miały przypaść w dziale synowi Piotrowi, zobowiązał się oprawić 200 zł posagu przyszłej żonie tego syna (Py.171 k.650). W r. 1539 skwitowany został przez syna Kaspra z 200 zł zapisanych mu na folwarku wsi Król. Sokolniki (Py.27 k.42v). T. r. już nie żył. Może to ten sam Stanisław był w r. 1528 opiekunem Blizbora Młodziejowskiego? (G.335a k.106). Synami "Piksy" byli Piotr i Kasper. Z córek znam Annę, żonę w r. 1524 Mikołaja Napruszewskiego, 2-o v. w l. 1537-54 Łukasza Żernickiego. Syn tej Anny legitymując się ze szlachectwa przy instancji na kanonię poznańską w r. 1585 podał jako herb macierzysty Dryję, herb zaś babki macierzystystej Leliwę (Weimann, s.61). I rzeczywiście znamy Lisowskich h. Leliwa z Lisowa koło Grójca (Bon.). Inna córka "Piksy", Barbara, była w l. 1533-42 żoną Marcina Słoneckiego. Trzecia Regina, w r. 1538 za Marcinem Gorzuchowskim. Spotykamy ponadto wymienione jako córki Stanisława, może tego samego, Katarzynę w r. 1514 żonę Andrzeja Dąbrowskiego, i Zofię w r. 1517 za Stanisławem Markowskim. Z synów, o Piotrze zob. niżej. Kasper pozywany był 1534 r. o rany przez Marcina Ostrowąskiego cz. Bieganowskiego (Py.171 k.220). Ów Marcin Ostrowęski, stryj Kaspra, intromitował się w r. 1535 do jego dóbr w Bieganowie, położonych od drogi Słupcy aż do granic Sokolnik i Młodziejewic (Py.171 k.256v). Pozywany był t. r. przez tegoż stryja jako nieosiadły (ib.k.306). Żył jeszcze 1539 r. (Py.27 k.42v), bezdzietny, nie żył już 1550 r. a jedynym jego spadkobiercą był brat Piotr (P.890 k.166v). Może to ten Kasper oprawił w r. 1549 na części Bieganowa 450 zł posagu wziętego za żonę Anną Sławianowską (P.888 k.233v).

Piotr, starszy syn Stanisława "Piksy", zwany "Senior", w odróżnieniu od występującego współcześnie syna swego krewnego po kądzieli Marcina h. Leszczyc, Piotra "Juniora". Ożenił się w r. 1538, krótko po 16 XII, z Zofią Gorzuchowską, córką Jana (Py.171 k.650). Na połowie części w Bieganowie, uzyskanych w dziale z bratem oprawił w r. 1539 posag 65 zł swej żonie (G.335a k.226v). Był burgrabią ziem. pyzdrskim 1560-68 (G.39 k.130; Py.107 k.167). W r. 1570 występował już bez tego urzędu (Py.108 k.180). T. r. wydzierżawił wójtostwa w Sokolnikach i Librabach małżonkom Kamieńskim (ib.k.339v). Żył jeszcze w r. 1579 (P.933 k.70). Jego synami byli: Stanisław, Jan, Kasper, Jerzy, Wawrzyniec, Bartłomiej, Jarosław cz. Hieronim i Maciej. Córki: Regina, w r. 1567 za Andrzejem Wydzierzewskim, Elżbieta, niezamężna 1579 r. (P933 k.69), w r. 1589 żona Jana Kowalskiego, Anna, w r. 1568 żona Ambrożego Kopydłowskiego, wdowa po nim 1602 r., może identyczna z Anną, żoną Benedykta Piotrowskiego, a potem Jana Lubczyńskiego, bezdzietną, nie żyjącą w r. 1649. Byli to jej mężowie drugi i trzeci.

I. Stanisław, syn Piotra burgrabiego pyzdrskiego, kwitował w r. 1564 z 20 grz. Mikołaja Zdzychowskiego (Py.179 k.684). Może to ten sam Stanisław w r. 1575 wyderkował bratu Janowi za 334 zł część w Bieganowie? (P.1398 k.574v). Nie wymieniony wśród braci w r. 1579, więc chyba już wtedy nie żył (Py.125 k.491).

II. Jan, syn Piotra burgrabiego pyzdrskiego, w r. 1579 wraz z braćmi Kasprem, Jerzym, bartłomiejem, Wawrzyńcem, Jarosławem i Maciejem skwitowany został przez mansjonarzy pyzdrskich (Py.116 k.501). Żył jeszcze 1580 r. (P.935 k.70). nie wymieniony wśród braci w r. 1589 (P.952 k.276v), więc chyba już nie żył. Nie żył napewno 1590 r., bezdzietny (Py.125 k.491).

III. Kasper, syn Piotra burgrabiego pyzdrskiego, występował 1576 r. w imieniu ojca (Py.113 k.2). W r. 1581 spisał dozywocie z żoną Zofią Wiszniewską, córką Dobrogosta i Zofii Wolskiej cz. Kiełczewskiej, i wraz z nią kupił za 370 zł od Piotra Dębołęskiego i jego sióstr części Woli Kożuchowskiej w p. gnieźn. (Py.31 k.120, 121; 47 k.70). Ta jego żona nazwana w l. 1588-89 Zofią Wolską cz. Kiełczewską (I.kon.23 k.243, 461) oczywiscie po matce. Kasper od Macieja Gunickiego dostał w r. 1589 zobowiązanie stawienia do akt córki jego Zofii, urodzonej ze zmarłej Reginy Wolskiej, a to celem sprzedania Kasprowi za 700 zł jej części macierzystych w Kożuszkowskiej Woli (Py.125 k.21). W r. 1590 występując wraz z braćmi jako niedzielni dziedzice Bieczewa, uwolnili poddanego z tej wsi (ib.k.367v). W r. 1592 Zofia Wiszniewska jako spadkobierczyni zmarłego Jana Brzezińskiego cz. Kiełczewskiego, cedowała Piotrowi Dębołęskiemu prawa swe do 444 zł z sumy 4. 000 zł cedowanej jej przez tegoż Piotra (I.Kon.25 k.205). Kasper dostał w r. 1592 zobowiązanie od Zofii Gunickiej, żony Marcina Radeckiego, względem rezygnacji za 150 zł jej części spadkowej po ciotce pannie Elżbiecie Wolskiej cz. Kiełczewskiej w Woli Kożuszkowskiej (G.64 k.444). Kupił od niej części w tej wsi za 1. 000 zł w r. 1593 (G.337 k.1). Oboje wraz z żoną kupili części w tejże wsi 1595 r. za 100 zł od Piotra Dębołęskiego i jego sióstr (P.1401 k.548v). T. r. Kasper kupił od Adama B. za 4. 000 zł części w Bieganowie i Bieczewie oraz pustkę Karczewo (Py.47 k.66v) i zaraz potem na połowie tych dobr oprawił 2. 000 zł posagu swej żonie Zofii Wiszniewskiej, w którym było 200 zł jej sumy ojczystej, 1. 800 macierzystej (ib.k.70). Bratu Jerzemu zobowiązał się sprzedać 1597 r. za 30 grz. plac w Bieganowie (Py.128 k.344). W r. 1598 plac w Bieganowie, położony za dworem brata Jerzego, sprzedał za 60 grzywien temu bratu (Py.47 k.134). Żył jeszcze w r. 1604 (ib.k.178). Nie żył w r. 1606 (p.978 k.992). Wdowa została intromitowana w r. 1629 do folwarków Karczewo o Międzylesie cz. Szyby w Bieganowie, do trzech kmieci w tej wsi, oraz do sadzawki rybnej koło kościoła bieganowskiego, które to dobra zastawił jej w grodzie kruszwickim jej syn Bartłomiej (Py.143 k.199). Synowie: Kasper, Wojciech i Bartłomiej o których niżej. Córki: Anna, Małgorzata, Dorota, Katarzyna i Zofia. Anna była w r. 1602 za Ambrożym Goreckim. Małgorzata, żona 1-o v. w r. 1611 Jana Tomickiego z Graboszewa, wyszła 2-o v. w r. 1639 za Wojciecha Oborskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1646. Dorota zaręczona zrazu przez brata Bartłomieja Łukaszowi Pławińskiemu (Py.140 k.17), zaślubiła w r. 1620 we dworze w Psieniach Piotra Karskiego, z którym żyła i w r. 1622. Drugim mężem był w l. 1632-50 Jan Trąmpczynski. Katarzyna wyszła w r. 1628, krótko po 18 IX, za Andrzeja Jezierkowskiego. Umowa ślubna spisana została w Paruszewie. Zofia była w r. 1604 żoną Ludwika Zieleńskiego.

1. Wojciech, syn Kaspra i Wiszniewskiej, ur. ok. 1588 r. (w r. 1606 miał mieć lat 18). Występował wraz z bratem Bartłomiejem w r. 1609 jako współdziedzic Bieganowa (Py.134 k.61, 208). Nie wiem o nim nic więcej. Czy nie był on jednak identyczny z Wojciechem, piszącym się "z Grodźca", nie żyjącym w r. 1665, którego syn Zygmunt w imieniu własnym i rodzeństwa: Fryderyka, Stanislawa i Zofii, zawierał t. r. kontrakt z maciejem Trąmpczyńskim? (I.Kon.58 k.329v).

2. Bartłomiej z Grodźca, drugi syn Kaspra i Wiszniewskiej, dokonał 1619 r. na rzecz matki zastawu, o którym była mowa wyżej. Od Marcina, Stanisława, Mikołaja, Jana i Bartłomieja Paruszewskich, synów Stanisława, kupił 1620 r. za 5. 500 zł części w Paruszewie (P.1412 k.193, 195v; Py.140 k.216v). Pozywał t. r. matkę, brata Jarosława, szwagra Tomickiego i Piotra Karskiego o to, iż siostrę Dorotę, której rękę on obiecał Łukaszowi Pławińskiemu, wywieźli do dworu wsi Psienie i wydali tam za Piotra Karskiego (Py.140 k.17, 239). Był dziedzicem częsci w Bieganowie, Karczewie i Bieczewie (P.1413 k.648). Zrezygnowawszy części w Bieganowie Maciejowi Małachowskiemu i żonie jego Katarzynie z Bagrowa, żobowiązał się w r. 1620 stawić swoją żonę Ludmiłę z Grabia Wilkostowską celem dokonania aprobaty tego aktu (P.1004 k.1424). Była to córka Jana kasztelana konarskiego kujawskiego i Barbary Rokoszówny. Od Zofii z Nadarzyc, wdowy po Andrzeju Wydzierzewskim, 2-o v. po Kasprze Stawskim, kupił 1626 r. majętność w Stawie, własność jej dzieci Stawskich (Py.143 k.72). Od Anny z Chwałkowskich Piotrowej Budzisławskiej dostał w r. 1629 zobowiązanie sprzedania za 3. 040 zł części Borkowa (Py.143 k.175v). T. r. płacił 9 zł podymnego z 18 dymów w swej części Bieganowa, 4 zł z 8 dymów w Paruszewie i 15 gr. z jednego dymu w Borkowie (ib.s.3, 46, 54). T. r. mianował opiekunów dla dzieci swych zrodzonych z Wilkostowskiej (P.1023 k.945). Części w Paruszewie sprzedał 1631 r. za 10. 000 zł Janowi Goreckiemu (P.1417 k.318v). T. r. od Sebastiana Gorazdowskiego kupił za 800 zł części w Borkowie (ib.k.322), a od Jana Goreckiego wtedy za 15. 000 zł części wsi Mystki, miasta Górka oraz pustki Sławęcino w p. pyzdrskim (ib.k.330v). Od stryjecznych braci Świętosława i Wojciecha kupił w r. 1637 za 5. 500 zł ich części w Bieganowie, Bieczewie i pustce Karczewo (P.1419 k.95v). W r. 1638 żona Ludmiła z Grabia Wilkostowska, aprobowała kontrakt, mocą którego Bartłomiej wydzierżawił był Bieganowo małżonkom Oporowskim (Py.148 s.228; ZTP 29 s.2141). Bartłomiej połowę Bieganowa, połowę Bieczewa i całe Borkowo oraz pustki Karczewo dał w r. 1640 synowi Janowi (P.1420 k.238). Ludmiła w r. 1642 skasowała oprawę swego posagu daną sobie przez męża na częściach Paruszewa i Targowej Górki oraz na całych Mystkach i Sławęcinie, zachowała zaś oprawę 16. 000 zł na połowie Bieganowa (ib.k.1040v). Bartłomiej części Mystek, Targowej Górki i pustek Sławęcina sprzedał 1643 r. za 12. 000 zł Janowi Goreckiemu (P.1421 k.443). Umarł między r. 1645 a 1647 (ZTP 29 s.2141; Py.150 s.71). Synowie jego, Jan, o którym niżej, i Kazimierz, bezdzietny, nie żyjący już w r. 1645.

Jan, syn Barłomieja i Wilkostowskiej, we wsi Zieleniec zabił 1637 r. Piotra Pigłowskiego (Py.148 s.116). Na rezygnowanych sobie przez ojca Bieganowie, Bieczewie, Borkowie i pustkach Karczewie oprawił w r. 1640, przed ślubem, posag 10. 000 zł przyszłej swej żonie Zofii z Chraplewa Łąckiej, córce Piotra, chorążego poznańskiego, i Anny z Żelic (P.1420 k.273). Miala ona od rodziców zapis 4. 000 zł na dobrach obrzyckich jako ulepszenie posagu (P.1127 I k.18v). Jan, jako spadkobierca brata Kazimierza, scedował w r. 1645 swej matce sumę 500 zł zapisaną przez dziada Jana Wilkostowskiego, kasztelana konarskiego kujawskiego (py.150 s.242). Dla swych synów, Władysława i Bartłomieja, urodzonych ze zmarłej już Zofii Łąckiej, mianował 1647 r. opiekę (ib.s.97). W r. 1651 płacił podymnego 46 zł z 23 dymów w Bieganowie i 2 zł z Borkowa (ib.s.216). Skasował w r. 1652 opiekę ustanowioną uprzednio dla syna Bartłomieja (Władysław już widocznie nie żył) i mianował nowy jej skład: Jana Goreckiego, Swiętosława Wilkostowskiego, chorążego inowrocławskiego, wuja, i Hieronima B., syna Adama (Py.151 s.3). Umarł tego samego jeszcze roku (ib.s.159)

Bartłomiej z Grójca, syn Jana i Łąckiej, małoletni 1652 r. (Py.151 s.159). Dziedzic w Bieganowie i Borkowie 1662 r. (ib.153 s.6). Z działu dóbr pozostałych po śmierci Swiętosława Wilkostowskiego, chorążego inowrocławskiego dostał w r. 1664 Marszewo, część w Dębowcu i dopłatę gotowizną 3. 331 zł (Py.155 s.120). Część w Dębowcu w r. 1666 zobowiązał się sprzedać Pawłowi Rajskiemu. Rajski już w r. 1667 został do tych dóbr intromitowany (I. Kon.58 k.446v), ale właściwa wieczysta rezygnacja dokonana została przez Bartłomieja dopiero w r. 1693 na rzecz ks. Michała i Wojciecha Ratajskich, bratanków zmarłego już Pawła. Cena sprzedażna wynosiła 1. 500 zł, zapłaconych już przez Pawła (P.1125 k.87). Marszewo sprzedał 1669 r. za 7. 500 zł Wojciechowi Dunin Wolskiemu. Był już wtedy mężem Barbary Manieckiej, córki Mikołaja (P.1866 k.50v). Oboje z żoną żyli jeszcze w r. 1698 (Py.156 s.66, 90). Barbara Maniecka miała od męża oprawę na Bieganowie. I ona, i jej mąż nie żyli już w r. 1713. Ich synem był Stefan.

Stefan z Grójca, syn Bartłomieja i Manieckiej, wspomniany pierwszy raz w r. 1695 (Py.156 s.9), mąż 1-o v. Anny Żabińskiej, wdowy po Zygmuncie Hersztopskim, z którą w r. 1695 zeznał zapis wzajemnego dożywocia w grodzie warszawskim (Boniecki). Kwitowała ona 1698 r. teścia z 4. 500 zł (Py.156 s.90). Po raz drugi zaślubił Stefan Mariannę Kleparską, wdowę 1-o v. po Stanisławie Wargowskim, która w r. 1700 wraz z synem z pierwszego męża, Antonim, kwitowała z 2. 000 zł Andrzeja Lisieckiego (P.1139 XI k.22). Występował 1711 r. jako dziedzic Bieganowa (P.1146 I k.134). Był 1715 r. dziedzicem Baranowa, wsi odziedziczonej po bracie ciotecznym Janie Manieckim (P.1149 II k.83v). Prócz Baranowa odziedziczył po tym Manieckim także wsie Prusim i Bylsko, ale te trzy wsie utracił po dekrecie zjazdowym między współspadkobiercami Manieckiego, poczem popadł w taką nędzę, iż wygnany z dóbr, zamieszkał w Międzychodzie i tam umarł 8 IV 1723 r. (LM Międzychód). Marianna z Kleparskich występowała jako wdowa jeszcze w r. 1729 (ZTP 44 k.989). Z Żabickiej miał Stefan syna Stefana, który występował w r. 1721 jako przyrodni brat Kazimierza Hersztopskiego (P.1181 k.156). Z Kleparskiej był syn Stanisław, który w r. 1724 występował jako spadkobierca Jana Manieckiego, pretendując do dóbr po nim, z których wyzuto ojca (ZTP 42 k.439). Musiał je, przynajmniej częściowo, odzyskać, skoro w r. 1729 sprzedał Baranowo w p. kośc. za 28. 780 zł Bogusławowi Radlic Hazie (P.1218 k.31v).

IV. Jerzy, czwarty syn Piotra, burgrabiego pyzdrskiego, żeniąc się 1585 r. z Ewą Kucharską, córką Błażeja z p. koniń., zobowiązał się krótko przed ślubem, 28 XII, oprawić jej posag (I.Kon.21 k.602). Wzajemne dożywocie spisali oboje 1586 r. (R.Kal.5 k.575). Ewa w r. 1591 dostała od męża oprawę posagu 420 zł (R.K.6 s.417). W r. 1593 oprawę 500 zł (Py.47 k.14), a w r. 1599 ponowną oprawę 1. 800 zł posagu na połowie jego części w Bieganowie i bieczewie oraz w pustce Karczewie, które to dobra nabył on od brata Bartłomieja (Py.47 k.142v). Jerzy wraz z bratem Wawrzyńcem swe części w Bieganowie, Bieczewie i Karczewie sprzedali w r. 1592 za 4. 000 zł bratu Kasprowi (ib.k.12v). Ewa Kucharska, jedyna spadkobierczyni swego ojca, sweczęści w Kucharach Borowych i Koniewię cz. Pieczyskach p. kon. sprzedała 1596 r. za 1. 600 zł Andrzejowi Kucharskiemu bratu stryjecznemu (I.R.D.Z.Kon.18 k.71v). Jerzy części w Wardężynie W. p. kon., nabyte od Zofii Wilkowskiej (Wilkońskiej?), żony Piotra Siąskiego, sprzedał w r. 1596 za 400 zł Andrzejowi Kucharskiemu (ib.k.73). Jerzy umarł między r. 1605 a 1615 (G.68 k.309; P.1409 l/702v). Wdowa w r. 1619 w imieniu własnym i synów Swiętosława i Wojciecha mianowała plenipotentów (Py.140 k.309). Żyła jeszcze 1626 r. (Py.143 k.68). Córek znam cztery: Katarzynę, Helenę, Zofię i Annę. Katarzyna, raz nazwana Anną Katarzyną (I.Kal.102 s.1872), była w l. 1615-24 żoną Jana Kosmowskiego. Helena, w l. 1623-26 za Stanisławem Złyńskim (Zgłyńskim). Zofia w r. 1626 żona Piotra Tomickiego, dziedzica w Psieniach. Anna, niezamężna 1637 r. (P.1036 k.84), w l. 1639-53 za Marcinem Lubowickim.

1. Świętosław z Grodźca, syn Jerzego i Kucharskiej, występował 1620 r. (Py.140 k.270). Dał w r. 1625 zobowiązanie Janowi z Graboszewa Tomickiemu, iż po zaślubieniu Małgorzaty Tomickiej, córki tego Jana i Katarzyny Mieszkowskiej, stawi ją do akt, by skwitowała swego ojca z 2. 300 zł (Py.143 k.112, 113). Pobrali się zaraz potem (ib.k.115), Świętosław w r. 1626 oprawił jej 3. 000 zł posagu na połowie części Bieganowa i Bieczewa oraz pustek Karczewo, uzyskanych w dziale z bratem Wojciechem (P.1415 k.618). Ożenił się powtórnie z Elżbietą Lubowiecką, córką Jana i Katarzyny Pozowskiej. Owdowiała teściowa scedowała mu 1629 r. sumę 2. 400 zł jako posag tej Elżbiety (Py.143 k.315v), którą to sumę Swiętosław t. r. oprawił żonie na połowie Bieganowa, Bieczewa i pustek Karczewo (P.1416 k.279v). Płacił 1629 r. podymnego 2 zł i 15 gr. z 5 dymów w części Bieganowa (py.143 s.3). W r. 1637 wraz z bratem Wojciechem części Bieganowa, Bieczewa i pustki Karczewo, odziedziczone po rodzicach, sprzedali za 5. 500 zł stryjecznemu bratu Bartłomiejowi, synowi Kaspra (P.1419 k.95v). Wraz z żoną Swiętosław wydzierżawił 1640 r. od małżonków Ulatowskich wieś Pląskowo w p. gnieźn. (G.80 k.702), a w r. 1647 oboje wydzierżawili Bieganowo od Jana B., syna Bartłomieja (Py.150 s.71). Swiadczył 1653 r. przy wywodzie szlachectwa Jana Karskiego, syna Doroty B., swej stryjeczno-rodzonej siostry (Py.151 s.51). Nie żył już 1674 r. Jego Pierwsza żona, Tomicka, była bezdzietna (Py.146 s.265). Córki z drugiej żony: Marianna, 1-o v. w l. 1674-86 żona Pawła Dembowskiego, 2-o v. w r. 1686 wyszła za Andrzeja Bonieckiego i żyła z nim jeszcze 1701 r., Anna, 1-o v. w l. 1675-83 za Adamem Boguckim, zaślubiła 2-o v. w r. 1692, krótko po 9 VII Jakuba Kowalskiego, z którym żyła jeszcze 1699 r.

2. Wojciech, syn Jerzego i Kucharskiej, nieletni w r. 1620, w r. 1645 mąż Zofii Stawskiej, córki Kaspra i Zofii z Nadarzyc (Py.150 s.37). Zmarł w r. 1652 lub 1653. Wdowa w r. 1653, jako spadkobierczyni swej matki i siostry Marianny Stawskiej, kwitowała z sum Wydzierzewskiego (Py.151 s.255, 272). Żyła jeszcze 1662 r. (Py.153 s.1). Tego to zapewne Wojciecha synem był Stefan, który w r. 1681 w imieniu swoim i żony Zofii Trzcińskiej, córki Macieja i Anny Turzyńskiej, skwitował z 220 zł Ignacego Malczewskiego (Py.155 s.162; G.88 k.171; P.1113 IV k.2v). Żyła owa Zofia i w r. 1683 (Py.155 s.162). Stefan dwór we wsi Pyszącej w Starostwie śremskim sprzedal w r. 1692 za 150 zł Katarzynie Cytryńskiej, żonie Jana kilińskiego (P.1123 II k.7v). Córki jego i Zofii: Ewa i Dorota, ochrzczona 20 II 1678 r. (LB Sowina).

V. Wawrzyniec, piąty syn Piotra, burgrabiego pyzdrskiego. Występował 1586 r. jako "brat" Zofii z Gorzuchowskich Golemowskiej (P.946 k.408). Mąż Anny Zamysłowskiej, wdowy 1-o v. po Sędziwoju Sadowskim, opiekę zrodzonego z niej syna Sędziwoja powierzył 1591 r. żonie oraz braciom swym, Jerzemu i Bartłomiejowi (P.956 k.876v). oprawił żonie w r. 1599 posag 800 zł (G.66 k.262v). Żył jeszcze w r. 1617, kiedy został skwitowany przez pasierba Jana Sadowskiego z 300 zł, należnych mu po matce (P.998 k.267v), a zapewne żył i w r. 1620. Nie żył już 1624 r. (G.77 k.208). Synami Wawrzyńca byli: Sędziwój, Swiętosław i Krzysztof. Córką jego była zapewne Regina, która w r. 1602, krótko po 20 X, wyszła za Marcina Skąpskiego (G.75 k.547v).

1. Sędziwój, najstarszy syn Wawrzyńca i Zamysławskiej, nieletni w r. 1591 (P.956 k.876v), w r. 1623 mąż Anny Radeckiej, córki Marcina (G.76 k.344v). Żonie tej oprawił 1626 r. posag 1. 600 zł (P.1415 k.383v). Wraz z bratem Krzysztofem, jako bratankowie i spadkobiercy zmarłej Anny z Bieganowskiech 1-o v. Piotrowskiej, 2-o v. Lupczyńskiej, odziedziczone po niej prawo do wsi Rzeczyca w p. radziej. scedowali 1650 r. Swiętosławowi B., synowi Jerzego (G.82 k.184). Był bezdzietny i nie żył już 1665 r.

2. Świętosław, drugi syn Wawrzyńca i Zamysłowskiej, kwitował w r. 1623 Wojciecha Kamińskiego, sługę Gembickiego, opata trzemeszeńskiego i mieszcza z Trzemeszna z procesu o zadane sobie rany (G.76 k.386). Części wsi Strzyżewo Lechowe sprzedał 1640 r. za 1. 100 zł bratu Krzysztofowi (G.337 k.598v). Może identyczny z nim był Swiętosław, zmarły krótko przed 6 VI 1677 r., ożeniony z Zuzanną (Marianną?) Deręgowską nie żyjącą w r. 1719, będącą już 6 VI 1677 r. 2-o v. żoną Głembockiego, był podstarościm zamku w Wieleniu. Jego dzieci urodzone z Deręgowskiej chrzczone w Wieleniu: Marianna 6 VII 1672 r., Anna Domicela 29 V 1673 r., Antoni Wojciech 28 IV 1675 r., Petronela 6 VI 1677 r. już po śmierci ojca (LB Wieleń). Spośród nich syn Antoni spisał dożywocie w r. 1719 z żoną Marianną Bieganowską, córką Wojciecha h. Leszczyc i Anny Radeckiej (P.1169 k.43v). Po śmierci swej żony zawarł w r. 1736 układ z jej siostrą Katarzyną i mężem tej Katarzyny Janem Długołęskim (P.1425 k.102).

3. Krzysztof, trzeci syn Wawrzyńca i Zamysłowskiej, żeniąc się z Marianną Małachowską, córką Piotra i Jadwigi Strzałkowskiej, dostał przed ślubem 10 II 1639 r. od jej ojca zapis posagu 1. 000 zł gotówką i 200 zł w wyprawie, a zobowiązał się oprawić tę sumę na połowie Strzyżewa Księgowego (G.81 k.526v). Zaślubiny odbyły się 6 III t. r. (LC Witkowo). Kwitował teścia z posagu 1640 r. (ib.k.765), i t. r. dokonal oprawy (G.337 k.595v), a 1646 r. spisał z żoną wzajemne dożywocie (ib.k.678). Nie żył w r. 1654, kiedy wdowa wydzierżawiła małżonkom Wierzbińskim części Strzyżewka Smykowego (G.82 k.1029). Umarła między r. 1657 a 1665 (G.82 k.1234; 84 k.284v). nieletnie dzieci Krzysztofa: Jan, Stefan, Mikołaj, Krystyna i Anna zostawały w r. 1665 pod opieką wuja Ludwika Małachowskiego, który gospodarował w odziedziczonych przez nich po ojcu oraz po bezdzietnym stryju Sędziwoju częściach Strzyżewka Smykowego (ib.k.284v, 329). O Krystynie i Annie nic więcej nie wiem. Mikołaj jako wspomniany jeszcze 1673 r., był pełnoletni 1685 r. (G.85 k.23; 88 k.68). Stefan, nieletni 1673 r., żył jeszcze 1685 r. (ib.).

Jan, najstarszy syn Krzysztofa i Małachowskiej, w r. 1673 w imieniu własnym i nieletnich braci Stefana i Mikołaja wydzierżawił Strzyżewko Smykowe Bartłomiejowi Chełmowskiemu (G.85 k.23). Żonie Annie Drzewieckiej, córce Jana i Teresy Mieszkowskiej, zaślubionej przed 26 XI 1695 r., oprawił 1698 r. posag 2. 300 zł (P.1134 VI k.103v). oboje dostali 1701 r. zapis 4. 700 zł na Kozielski i Modrzewiu w p. kcyń. od Władysława Czarnkowskiego i żony jego Anny Grzymułkowskiej (Py.157 s.36). Wraz ze swym synem Stanisławem Jan zawierał w r. 1713 kompromis z małżonkami Kownackimi, trzymającymi zastawem części Strzyżewka Smykowego (G.93 k.145). Nie żył już w r. 1715 (P.1359 k.387). Dzieci jego: Stanisląw, Andrzej, Marianna i Katarzyna. Z nich Stanislaw występował w r. 1715 w imieniu własnym i rodzeństwa (Py.157 s.36). Był niewątpliwie bezdzietny. Andrzej, ochrzczony w Gnieźnie 26 XI 1695 r. (LB Sw. Trójcy). Katarzyna, w r. 1742 żona Władysława Zdziarskiego. Jej dzieci brały spadek po jej bracie Andrzeju i po jej siostrze Mariannie (P.1344 k.10v).

VI. Bartłomiej Senior, w latach późniejszych pisał się z Gądek, szósty syn Piotra burgrabiego pyzdrskiego, żeniąc się w r. 1582 z Ewą Swinarską, córką Sebastiana i Barbary Modrzewskiej, wdową 1-o v. po Jakubie Szczytnickim, krótko przed ślubem, 13 II, dostał od niej zapis długu 400 zł (P.938 k.168v) i zobowiązał się, że oprawi jej tę sumę jako posag na połowie swych dóbr w Bieganowie i Karczewie (ib.k.170). Ewa, w r. 1582 dziedziczka części w Ostrowie i Swinarach (G.60 k.215), sprzedala w r. 1583 Mikołajowi Miełońskiemu, wojskiemu kaliskiemu, za 1. 000 zł części ojczyste w Swinarach (Py.31 k.133v). Bartłomiej w r. 1584 na połowie swych części w Bieganowie i pustece Karczewo, uzyskanych w dziale z braćmi, oprawił jej 1. 300 zł posagu (P.1399 k.353v). Od swych braci Hieronima i Macieja nabył 1592 r. za 4. 000 zł ich części po rodzicach w Bieganowie, Bieczewie i pustce Karczewie (P.1400 k.992v). W r. 1597 został intromitowany do części we wsiach Gądki i Synowice, kupionych za 5. 300 zł od Wojciecha Gądkowskiego (P.138 k.474), a w r. 1604 kupił części w Gądkach za 1. 000 zł od Macieja Płaczkowskiego (P.788 k.49v). Na trzeciej części wsi Gądki oraz na trzeciej częsci wsi Synowice w p. pozn. oprawił w r. 1615 posag 2. 000 zł synowej Zofii Bzowskiej, żonie syna Jerzego (P.1409 k.635v). Połowę wsi Synowiece sprzedał w r. 1616 za 2. 200 zł Janowi Szczytnickiemu (P.1410 k.23). Na połowie części w Gądkach, które w przyszłym dziale między jego synami przypaść miały między synowi Stanisławowi, oprawił w r. 1617 posag żonie tego syna, Katarzynie Mchowskiej (ib.k.597). Żyl jeszcze 1626 r. (P.1016 k.171), nie żył 1643 r. (P.1048 k.535v). Synowie jego: Jerzy, Kasper i Stanisław, o których niżej, córki: Katarzyna i zapewne Anna. Katarzyna wyszła za Andrzeja Gorzyckiego, który w r. 1621 oprawił jej posag. Anna w r. 1608, krótko po 24 III zaślubiła Dobrogosta Bzowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1624.

1. Jerzy, najstarszy syn Bartłomieja, w r. 1615 mąż Zofii Bzowskiej, córki Piotra i Anny Małockiej, spisał z nią wzajemne dożywocie (P.1409 k.366v). Ona częsci swe po matce we wsi Samostrzele p. nakielskiego sprzedała t. r. za 1. 100 zł Mikołajowi Przelskiemu (P.1409 k.614). Jerzy oprawę daną swej żonie przez swego ojca, t. r. ulepszył, dopisując jej do sumy 2. 000 zł, dalsze 1. 100 zł (ib.k.613v). Zofia Bzowska, jako spadkobierczyni Prokopa Samostrzelskiego, części w Samostrzelu sprzedala w r. 1618 za 1. 863 zł Stanisławowi Orzelskiemu (N.222 k.157). Oboje małżonkowie w r. 1620 kupili od Katarzyny z Małockich Wawrzyńcowej Zdzychowskiej części Strzelewa w p. bydg. płacąc za nie 1. 000 zł i za 1. 000 zł inne części w tej wsi od Barbary z Niemieczkowskich, wdowy po Bartłomieju Małockim (P.1412 k.162, 166v). Jerzy wraz z bratem Kasprem i bratankami po Stanisławie, jako współspadkobiercy siostry Katarzyny Gorzyckiej, sprzedali w r. 1626 szwagrowi Andrzejowi Gorzyckiemu odzoedziczone po niej części w Szczepankowie koło Szamotuł (P.1415 k.257). Jerzy ojczyste części w Gądkach, przypadające mu z działu z bratem i bratankami Adamem i Maciejem, sprzedał w r. 1633 za 3. 600 zł bratu Kasprowi (P.1417 k.796). Zofia Bzowska występowała w r. 1644 jako spadkobierczyni swego brata Krzysztofa (P.169 k.662). Wraz z mężem części swe w Strzelewie, odziedziczone po Prokopie Samostrzelskim, sprzedali w r. 1645 za 8. 000 zł synowi Janowi (N.225 k.153v). Żyli jeszcze oboje 1649 r. (P.1424 k.362v). Jerzy już nie żył w r. 1661. Córka jego Katarzyna była 1660 za Samuelem Wełpińskim.

Jan, syn Jerzego i Bzowskiej, w r. 1646 zobowiązał się spisać wzajemne dożywocie z żoną swą Marianną Pcińską, córką Stanisława (P.226 k.322v). Oboje małżonkowie w r. 1647 byli dziedzicami części Strzelewa w p. bydg. (N.226 k.487v). Dożywocie spisali 1649 r.(N.225 k.294v). Żyli jeszcze w r. 1662 (I.Bydg. z r. 1662 k.194).

2. Kasper, drugi syn Bartłomieja, zobowiązał się 1627 r. wobec Stanisława Włoszynowskiego, iż po odebraniu 3. 000 zł gotówką i 500 zł wyprawą, jako posag za Marianną Włoszynowską, córką jego a żoną swą przyszłą, stawi ją do akt dla skwitowania ojca (Py.143 k.6). W r. 1635 Gądki p. pozn. sprzedał za 2. 300 zł sposobem wyderkafu Piotrowi Żernickiemu (P.1418 k.255). T. r. oprawił posag 3. 500 zł swej żonie (ib.k.283v). Spadkobierców Andrzeja Kościeleckiego pozywał 1641 r. o najazd Gądek, a opiekun córek tego Kościeleckiego, Stanisław Bojanowski, pozywał jego i jego sługę Wacława Grochowickiego o zabicie Kościeleckiego (P.166 k.447, 703v; 167 k.676). Części w Gądkach kupił 1643 r. od swych bratanków, synów Stanisława (P.1421 k.107v). W r. 1644 siedział we wsi Kaliska (I.Kon.51 k.142). Żył jeszcze w r. 1651, kiedy płacił 20 zł podymnego z 10 łanów w Gądkach (Py.151 s.216). Nie żył 1652 r., kiedy Marianna Włoszynowska występowała jako wdowa. Żyła jeszcze 1653 r. (P.1065 s.984;1066 k.45). Synowie ich: Stanisław, Marcin, ks. Jan jezuita, Bartłomiej i Świętosław. Z nich Stanisław i Marcin w imieniu własnym i powyższych braci, stosując się do testamentu ojca, zapisali w r. 1652 dług 3. 000 zł siostrze swej Katarzynie (P.1064 k.266). Stanisłąw t. r. w imieniu własnym oraz matki i braci kwitował dziedzica wsi Bielejewo Mroczkowskiego i posesora tej wsi Łukomskiego ze sprawy o poddanych zbiegłych z Gądek do Bielejewa (P.1065 s.984). Ożenił się w r. 1653 z Małgorzatą Cielecką, córką Jerzego i Jadwigi z Jastrzębnik. Krótko przed ślubem, 7 lipca, dostał zapis posagu 3. 000 zł od braci swej przyszłej żony (P.1066 k.208, 208v). nie żył w r. 1663, kiedy Marianna była już 2-o v. żoną Wojciecha Delpowskiego, a bracia Stanisława, Marcin, Bartłomiej i Świętosław w imieniu własnym i jedynej jego córki Jadwigi zobowiązali się sprzedać Gądki za 11. 500 zł Piotrowi Cieleckiemu. Jadwidze Piotr Cielecki, jej rodzony wuj, zapisał t. r. dług 1. 242 zł, jako przypadającą na nią część z ceny Gądek (P.1073 k.1055v, 1057). Była potem w r. 1676 żoną Krzysztofa (Chryzostoma?) Mieruckiego, a 2-o v. 5 I 1678 r. zaślubiła Jana Zamłyńskiego (LC Lubasz). W r. 1681 zrealizowała dawne zobowiązanie dane przez swych stryjów i działając w asyście żyjącego jeszcze stryja Marcina rezygnowała wieczyście Gądki za 1. 200 zł Janowi i Andrzejowi Cieleckim, synom zmarłego już Piotra wojskiego wschowskiego (P.213 V k.47). W r. 1696 była 3-o v. żoną Franciszka Modlibowskiego. Marcin w r. 1665 po śmierci brata Bartłomieja w imieniu własnym i brata Swiętosława skwitował wykonawców testamentu zmarłego brata z wydania rzeczy po nim (P.1076 k.145v).

3. Stanisław, trzeci syn Bartłomieja, w r. 1617 mąż Katarzyny Mchowskiej, która t. r. dostała od teścia oprawę posagu 2. 000 zł na połowie części w Gądkach, mających przypaść w dziale jej mężowi (P.1410 k.597v). Katarzyna, już jako wdowa, wraz zsynami Adamem i Maciejem została skwitowana w r. 1626 przez Helenę z Dzierżnicy Wojciechową Laskowską (I.Kon.44 k.539). Mieszkała wtedy we wsi Kaliska (ib.k.720). Wyszła 2-o v. za Jana Wiśniewskiego i dała na Kaliskiej zapis zastawny 2. 000 zł Marcinowi Kopydłowskiemu, który to zapis w r. 1636, już po jej śmierci, Kopydłowski cedował Stanisławowi B., stryjowi i opiekunowi jej synów (ib.48 k.219). Prócz wspomnianych wyżej synów miał Stanisłąw z Mchowskiej także córkę Mariannę, niezamężną 1645 r. (ZTP.29 s.2137), która w r. 1651 spisała dożywocie z mężem Stefanem Kraśnickim.

1) Adam, starszy syn Stanisława i Mchowskiej, obok brata Macieja współdziedzic dóbr Kaliska w p. kon., był w r. 1641 jeszcze nieletni i występował w asyście stryja i opiekuna Kaspra (P.166 k.436v). T. r. w imieniu własnym i brata Macieja skwitował tego stryja, który w ich imieniu zawarł był kontrakt o wieś Kaliską z Marcinem Kopydłowskim (P.1043 k.374). T. r. występował jako bratanek Anny z B-ich Lubowieckiej (P.1420 k.615). Współspadkobierca dziada Bartłomieja, w imieniu własnym i nieletniego brata Macieja, części w Gądkach spadłe na nich i na siostrę Mariannę sprzedał 1643 r. za 3. 660 zł rodzonemu stryjowi Kasprowi (P.1421 k.107v). na połowie vzęśći wsi Kaliska oprawił 1645 r. posag 2. 500 zł żonie swej Annie Wolskiej (G.337 k.665v). Po śmierci tej żony został księdzem i w r. 1664 już jako proboszcz dzerzneński przypozwany został przez szwagra Kraśnickiego i jego syna Kaspra o 2. 000 zł posagu swej zmarłej siostry Marianny (I.Kon.58 k.303v). Żył jeszcze w r. 1672, kiedy jego dzieci: Andrzej, Jan, Wojciech, Stanislaw i Teofila, występowały jako spadkobiercy Stanisłąwa Wolskiego (I.Kon.60 k.350v). Chyba identyczny ze wspomnianym wyżej Janem był Jan, który w r. 1680 wraz ze swą żoną Dorotą Brzozowską zawierał kontrakt z Kasprem Karśnickim i żoną jego Zofią Wolską (ib.63 k.107v). Oboje małżonkowie Bieganowscy 30 VIII 1682 r. wzięli w dzierżawę od małżonków Czarlińskich część Orchowa (ib.k.650).

2) Maciej, młodszy syn Stanisława i Mchowskiej, nieletni w r. 1643, na częściach wsi Kaliska zapisał 1655 r. sumę 2. 000 zł małżonkom Kwasiborskim (G.82 k.1177). Był dziedzicem tej wsi. Żona jego Anna Ossowska, córka Adama i Zofii Zbrożkówny, wdowa 1-o v. po Janie Wolskim, miała w r. 1665 zatarg ze Stefanem Kraśnickim, który we dworze wsi Kaliska więził pannę Katarzynę Ossowską i panny Wolskie, córki Anny z pierwszego jej małżeństwa (I.Kon.58 k.321). Maciej w r. 1678 części wsi Kaliska dał wiecznością Kasprowi Kraśnickiemu (I.R.D.Z.Kon.28 k.68). Anna Ossowska w r. 1674 scedowała Kasprowi Kraśnickiemu, mężowi swej córki Zofii Wolskiej, zapis oprawny na sumę 2. 000 zł, dany sobie na Więckowicach, wsi król., przez obecnego męża, oraz 500 zł, zapisane przez tegoż męża (ib.60 k.651). Maciej t. r. zobowiązał się temu Kraśnickiemu sprzedać części wsi Kaliska za 9. 000 zł (ib.k.652v). W r. 1677 Anna sumę po Samuelu Zbrożku cedowała synowi Tomaszowi Wolskiemu (ib.k.1045v).

VII. Jarosław, Hieronim, siódmy syn Piotra burgrabiego pyzdrskiego, żeniąc się 1588 r. z Zofią z Wysławic Wilkońską, córką Jakuba, zobowiązał się krótko przed ślubem, 29 XI, oprawić jej 700 zł posagu (G.63 k.161). Był w r. 1620 jednym z opiekunów Doroty B,. córki zmarłego Kaspra (Py.140 k.77). Oboje małżonkowie zawarli w r. 1625 w Gorazdowie kontrakt z synem Wojciechem (Py.143 k.56). Spisali między sobą wzajemne dożywocie małżeńskie 1626 r. (P.1415 k.602v), i t. r. zapisali oboje po 200 zł długu każdej ze swych niezamężnych córek: Zofii, Dorocie i Mariannie (P.1017 k.198v). Oboje skwitowali w r. 1629 syna Wojciecha i jego żonę z 400 zł (Py.143 k.120). Jarosław nie żył w r. 1634, kiedy wdowa zawierała kontrakt z Jadwigą z Wilkońskich Szczurską (Py.146 s.740). Żyła jeszcze w r. 1654 (Py.151 s.175).

Wojciech, syn Jarosława i Wilkońskiej, żeniąc się w r. 1625 z Anną Gorazdowską, córką Stanislawa i Ewy Strzałkowskiej, dostał od owdowiałej teściowej zapis posagu 800 zł dotówką i 200 zł wyprawą (Py.143 k.54). Anna żyła jeszcze 1652 r. (P.1417 k.562), a Wojciech żeniąc się powtórnie w r. 1639 z Elżbietą Bielicką, córką Marcjana, krótko przed ślubem, 26 II, zapisał jej dług 1. 000 zł (I.kon.48 k.631v). W imieniu własnym i swych dzieci zrodzonych z Gorazdowskiej: Kazimierza, Teresy, Petroneli, Heleny i Marianny, skwitował 1643 r. z 50 zł Macieja Korytowskiego (Py.150 s.72). Prawo odziedziczone po ciotce Annie B. 1-o v. Piotrkowskiej, 2-o v. Lupczyńskiej do spadku we wsi Rzeczyca w p. radziejowskim cedował w r. 1649 Swiętosławowi B., synowi Jerzego, swemu stryjecznemu bratu (Py.150 s.36). Oboje z żoną żyli jeszcze w r. 1653 (Py.151 s.206). Spośród dzieci, Kazimierz wspomniany w l. 1643-54, i Teresa w l. 1643-47, byli bezdzietni i oboje nie żyli już w r. 1702, Petronela Anna, ur. ok. r. 1637/40, niezamężna, skwitowała w r. 1700 Franciszka Skaławskiego, podczaszego poznańskiego, z rocznej prowizji od sumy 600 zł (P.1139 IX k.121v). W r. 1702 mając ok. 65 lat występowała jako spadkobierczyni brata Kazimierza i siostry Teresy (P.1142 I k.109). O Helenie wiemy tylko to, że była wspomniana w l. 1643-54. Marianna Domicela, w r. 1652 klaryska w Gnieźnie (G.82 k.493).

VIII. Maciej, ósmy i najmłodszy syn Piotra, burgrabiego pyzdrskiego, wraz z bratem Janem sprzedali w r. 1575 za 5. 000 zł części w Bieganowie Sebastianowi Niwskiemu (P.1398 k.519). jako brat i spadkobierca zmarłego Jana, kwitował 1590 r. z 1. 600 zł Kaspra Kaczkowskiego (Py.125 k.491). W r. 1598 od Łukasza Pcińskiego kupił za 1. 530 zł części we wsi Luczilino (dziś Łuczywno) w p. kon. (I.R.D.Z.Kon.18 k.121v). W r. 1601 swoje części w owej wsi sprzedał za 2. 500 zł Marcinowi Kiełczewskiemu (ib.k.143v). Nie jestem pewien czy to on był tym Maciejem, który w r. 1595 występował jako brat z linii ojczystej Doroty z Nieświastowskich Tomaszowej Gołębiowskiej (P.964 k.730). Żoną Macieja, syna Piotra, była w r. 1602 Dorota Starzłkowska, córka Stanisława i Anny Wydzierzewskiej, a siostra i spadkobierczyni Wawrzyńca (Py.131 k.402v; P.143 k.49). Wraz z siostrą żony, Małgorzatą Strzałkowską, wdową po Macieju Przecławskim, nabyli w r. 1604 od innej siostry Katarzyny Andrzejowej Mańkowskiej za 1860 zł części w Strzałkowie (P.1405 k.194). Maciej od żony dostał w r. 1623 użytkowanie łanu "Matuszewskiego" w Starzłkowie (P.1414 k.687). W r. 1629 Maciej płacił podymnego 1 zł z dwóch dymów w części Strzałkowa (Py.143 s.53). Nie żył w r. 1630 (G.79 k.192). Wdowa w r. 1643 kwitowała się z dzierżawy części Strzałkowa z córką i zięciem Kaliskimi (Py. 150 k. 51v). Z córek Maciej i Strzałkowskiej, Anna była w. 1626-28 żoną Andrzeja Baranowskiego, Marianna w r. 1643 za Janem Kaliskim. Synów było trzech: Jan, Sebastjan i Stanisław. Jan występował w r. 1630 w imieniu własnym, matki i braci (G. 79 k. 192). Stanisław w r. 1677 zobowiązał się sprzedać części w Strzałkowie za 2500 zł "bratankowi" Samuelowi Hieronimowi B. h. Leszczyc (Py. 154 s. 122). W r. 1681, jako były dziedzic części Strzałkowa wedle powyższego zobowiązania z r. 1677 i cesji dokonanej przez Samuela Hieronima b. na rzecz Piotra Kobelińskiego, sprzedał temu ostatniemu za 2500 zł części w Strzałkowie zw. "Bieganowszczyzna" (I. Kal. 140 k. 274v). Zob. tablice 1-3.

@tablica: Bieganowscy h. Dryja 1.

@tablica: Bieganowscy h. Dryja 2, 3.

>Bieganowscy h. Grzymała, wyszli z Bieganowa w p. pyzdr. , par. krerowskiej, w pobliżu Środy. Jarosław, występujący już w r. 1410 (Py. 2 k. 2, 15), nazwany bratem rodzonym Domarata, pisanego w r. 1417 ze Starołęki (Py. 3 k. 30v, 152v, 226). Jarosław ze swą żoną Przechną, dziedzice Bieganowa, sprzedali 1417 r. ks. Mikołajowi z Górki, kanclerzowi katedralnemu poznańskiemu, 6 grz. czynszu rocznego na tej wsi (KWD V, s. 264). Żył jeszcze ów Jarosław 1429 r. (P. 6 k. 130). Jarosław B. , może syn powyższego, skupił 1435 r. części w Grodźcu w p. pyzdr. za 100 grz. od Wojciecha Grodzieckiego, za 100 grz. od Piotra, syna Stanisława z Grodźca, i za 100 grz. od Stanisława z Grodźca (P. 1378 k. 89v, 96). W r. 1441 na swych dobrach, tj. na wsi Bieganowo, wójtostwie w Kostrzyniu i wsi Grodziec zapisał czynsz wyderkowy ks. Mikołajowi z Bliźniewa, wikarjuszowi i altaryście w kościele poznańskim (Acta Cap. II, s. 528). Synowi Mikołajowi w r. 1446 dał w dziale za zgodą innych synów czwartą część w Bieganowie (P. 1379 k. 167v; 1381 k. 74v). Jako arbiter przeprowadzał w r. 1449 działy między Gałczyńskimi (G. 7 k. 5). Na wsi Grodziec, na wiatraku i na połowie inwentarzy w Bieganowie oprawił 1450 r. posag 70 grz. żonie Elżbiecie (P. 1381 k. 105v). Było to z pewnością nie pierwsze jego małżeństwo. T. r. od Bogumiła z Grodźca kupił za 100 grz. część w tej wsi (ib. k. 106). Miał t. r. sprawę o wieś Poklatki z synami zmarłego Piotra Burczaka Poklateckiego (Py. 13 k. 5v). Żył jeszcze w r. 1467, kiedy jako dziedzic w W. Poklatkach miał termin z synami Mikołaja Rusina Mroczkowskiego (Py. 14 k. 211). Był dziedzicem w Mroczkach (Py. 14 k. 141v). Już jako wdowa w r. 1469 miała termin z Małgorzatą Bronikowską (ib. k. 515). W r. 1470 od swego brata Piotra Grabowskiego dostała zapis 17 grz. (Py. k. 143v). Żyła jeszcze 1483 (Py. 16 k. 134). Synami Jarosława byli: Jan, Wincenty, Mikołaj, Piotr, Jakub i Wojciech. Ten najmłodszy syn Wojciech oraz córki Barbara i Dorota rodzili się z Elżbiety, nazwanej w r. 1470 Poklatecką (Py. 14 k. 141v). O Wincentym zob. niżej. Jan części w Bieganowie i Grodźcu, które miały mu przypaść po ojcu, ustąpił w r. 1451 swym braciom: Wincentemu, Mikołajowi, Piotrowi i Jakubowi (P. 1381 k. 43). Zapewne ten sam Jan na częściach w Bieganowie oprawił 1449 r. posag 50 kop gr. żonie swej Dorocie (P. 1380 k. 93v). Jan, syn Jarosława nie żył w r. 1462, kiedy córka jego Katarzyna, żona Wincentego z Drzewców czwartą część ojcowizny w Bieganowie sprzedała za 50 kop gr. Andrzejowi z Bnina, biskupowi poznańskiemu (P. 1384 k. 162v). Były jeszcze trzy inne córki Jana, Barbara, Anna i Jadwiga, które jako niezamężne, swoją czwartą część w Bieganowie sprzedały 1470 r. za 200 kop gr. Andrzejowi B. , synowi Wincentego (P. 1385 k. 56v). Jako wujowie owych sióstr występowali Szymon i Daniel Powałowie (?), może bracia ich matki (Py. 15 k. 64). Mikołaj, trzeci syn Jarosława, o którym pisałem już wyżej, że w r. 1446 dostał od ojca czwartą część w Bieganowie, miał w r. 1450 ponowioną tę donację w przeprowadzonych t. r. działach (P. 1381 k. 74). W r. 1446 (?) wraz ze swym niedzielnym bratem Piotrem scedowali bratu Wincentemu swe dożywotnie prawa do pewnych kosztowności (P. 1379 k. 208v). W r. 1463 występował jako stryj Jadwigi, żony Wawrzyńca z Krzyżanowa (P. 1383 k. 193). W r. 1469 zwąc się już Strzeszkowskim, działał jako rodzony stryj Andrzeja, syna Wincentego (P. 1385 k. 42). Pisany "dawniej Bieganowskim", dziedzic w Strzeszkach, oprawił 1471 r. na częściach wsi Płaczki 50 grz. posagu żonie Wszeborze (ib. k. 96). Te części sprzedał 1475 r. za 100 kop gr. ks. Pawłowi Piotrkowskiemu (P. 1386 k. 29), a oprawę posagu swej żony, tj. 100 grz. zapewnił t. r. na połowie swych dóbr w Strzeszkach (ib.). Jego dziećmi byli Wincenty i Marcin, dziedzice Strzeszek, oraz córka Katarzyna, w r. 1486 żona Wojciecha Pigłowskiego (zob. Strzeszkowscy). Piotr, syn Jarosława, występował jako świecki w l. 1445-65 (P. 1383 k. 228v). Dziedzic w Bieganowie, miał 1465 r. termin z plebanem krerowskim (Py. 15 k. 192v). Potem był księdzem, plebanem w Miłosławiu 1469 r. (P. 1385 k. 42). Czwartą część w Bieganowie sprzedał 1471 r. za 200 kop gr. bratankowi Andrzejowi (ib. k. 109v). O Jakubie, synu Jarosława, nie wiem nic więcej. Wojciech, syn Jarosława, pisał się z Grodźca, czasem z Poklatek. Miał w r. 1469 terminy o Poklatki z Piotrem Siedleckim i braćmi Kołaczkowskimi (Py. 15 k. 425v, 451). Żył jeszcze 1483 r. , kiedy Mikołaj Grodziecki stawił poręczyciela, iż będzie żył w pokoju z nim i z jego matką Elżbietą (Py. 16 k. 134).

Wincenty, syn Jarosława, pisał się czasem z Grodźca, najczęściej jednak z Bieganowa. Występował już w 1432 r. (Py. 7 k. 136v). Swoją część w Grodźcu sprzedał 1445 r. swym braciom Janowi, Piotrowi i Mikołajowi (P. 1379 k. 122v). W dziale, w r. 1446 dostał od ojca czwartą część w Bieganowie (ib. k. 167v). Był w r. 1453 starostą przedeckim, podstarościm i burgrabią brzeskim kujawskim (Boniecki), w końcu zaś życia kasztelanem santockim. (G.). W r. 1456 był dzierżawcą odolanowskim (Py. 11 k. 282). Nie żył w r. 1469. Z żony Małgorzaty, córki Mikołaj z Grobi, miał syna Andrzeja (Acta Cap. II, s. 1816). Matką owej Małgorzaty była rodzona siostra biskupa Andrzeja z Bnina. Był jeszcze i drugi syn, Wincecty, który w r. 1480 płacił winę, bo nie stanął z pozwu Wojciecha z Markowic (Py. 18 k. 244v).

Andrzej, syn Wincentego i Małgorzaty, miał w r. 1469 w sprawie z Dersławem Szczepankowskim przydane sobie 6 lat (Kośc. 20 s. 363), urodził się więc zapewne ok. r. 1460. W r. 1469, działając w asyście biskupa poznańskiego Andrzeja z Bnina i Mikołaja ze Stęszewa, stolnika, wujów, oraz ks. Piotra B. i Mikołaja Strzeszkowskiego, stryjów rodzonych, dokonał działu z siostrą rodzoną swej matki, Katarzyną, żoną Baltazara Gołanickiego i ze Stanisławem z Siekowa, biorąc Śniaty i Sikorzyno w p. kośc. (P. 1385 k. 42, 42v). Od Barbary, Anny i Jadwigi, córek stryja Jana, kupił w 1470 r. za 200 kop gr. czwartą część w Bieganowie (ib. k. 56v), a 1471 r. za 200 kop gr. czwartą część od stryja ks. Piotra (ib. k. 109v). T. r. od stryja Mikołaja ze Strzeszek dzierżawił Łopuchowo (Py. 14 k. 189v). W r. 1472 intromitowany do czwartej części Bieganowa należącej do stryja ks. Piotra, z tytułu donacji 200 kop (ib. k. 252v). T. r. nazwany niegdy Bieganowskim z Sikorzyna, Bądecza, Grobi i Barklina (Kośc. 20 s. 707). Na połowie Bieganowa oprawił 1487 r. posag 100 grz. pierwszej swej żonie Otylii, córce Jana Korzboka z Rybna (P. 1387 k. 66v), która t. r. jeszcze tę oprawę skasowała (Py. 168 k. 61v). W r. 1468 Otylia skwitowała swą owdowiałą matkę Jadwigę, która zobowiązała się sprzedać Andrzejowi za 400 grz. wieczność wsi Klonowiec w p. kośc. (Kośc. 223 k. 68v). Sprzedała mu tę wieś za tę sumę jeszcze t. r. (P. 1387 k. 94). Andrzej na Bieganowie i na połowie Sikorzyna oprawił t. r. żonie swej 600 grz. posagu (ib. k. 94). W r. 1500 kwitował synów Jana Gołanieckiego, sędziego wschowskiego, za 1000 grz. posagu swej babki Doroty, wniesionego na Grobię i St. Boszkowo (P. 859 k. 87v). Drugiej żonie Elżbiecie Konarskiej, córce Jana zw. Pasikoniem, oprawił w r. 1500 na Sniatach i połowie Sikorzyna posag 200 grz. (P. 1389 k. 84v). W r. 1503 skwitowała ona z dóbr po rodzicach braci swych Wawrzyńca i Dobrogosta Pasikoniów Konarskich (P. 861 k. 6). Trzecia jego żona, Anna Goślińska, córka Dobrogosta, dostała w r. 1511 od swego brata Marcina sposobem wyderkowym za 60 grz. połowę Gośliny w p. pozn. (P. 786 s. 316), a Andrzej t. r. na połowie Bieganowa oprawił jej 150 grz. posagu (ib. k. 323). Klonowiec w r. 1513 sprzedał za 400 grz. Michałowi Żegrowskiemu (P. 1391 k. 26v). Pozywał 1514 r. swych synów Jana i Andrzeja o wygnanie siebie z połowy Sikorzyna (P. 866 k. 8v). Wyderkował w r. 1515 swym synom oprawę posagu 600 zł ich matki Otylii na Bieganowie i Sikorzynie (P. 1392 k. 48). T. r. żona Andrzeja, Anna, pozywała brata Marcina Goślińskiego o zagarnięcie części jej w Długiej Goślinie (P. 866 k. 176v), a Andrzej oprawił jej 120 grz. posagu na ćwierci Bieganowa (P. 1392 k. 59). W r. 1520 toczył sprawę z Janem Raczkowskim o połowę Glinna i czwartą część W. Marcinkowa w p. gnieźn. (G. 28 k. 97v). T. r. zawarł ugodę z synami Janem i Andrzejem o dobra Bieganowo, Sikorzyno i Sniaty (P. 867 k. 482v). Połowę Bieganowa, graniczącą z Markowicami, dał w r. 1522 wieczyście swej żonie Annie (P. 1392 k. 486). Pozywała go w r. 1527 rada miejska Srody o granice między Bieganowem i wsiami miejskimi Zielniki i Urniszewo (Py. 25 k. 31ov). Żył jeszcze w r. 1529, ale tego r. chyba umarł, bo posag jego córce Katarzynie, żonie Bielawskiego, zapisał wówczas nie ojciec, lecz brat Łukasz (P. 871 k. 367v). Napewno nie żył w r. 1530, kiedy Anna Goślińska wraz z synem Adamem kupiła od swych pasierbów Jana, Andrzeja i Łukasza, braci niedzielnych, za 800 grz. połowę Bieganowa (P. 1393 k. 352v). Bracia Jan, Andrzej, Łukasz i Adam, dziedzice Bieganowa, toczyli w r. 1530 procesw z pozwu miasta Środy (Py. 25 k. 475v). Wdowa z pasierbem Łukaszem i synem Adamem nie stanęła 1531 r. na termin w tej sprawie (ib. k. 507v). W r. 1538 rezygnowaną sobie przez męża całą wieś Bieganowo dała synowi Adamowi, a ten ze swej strony dał jej czwartą część tej wsi sposobem wyderkowym za sumę 100 grz. (P. 1394 k. 173, 173v). Żyła jeszcze 1554 r. (Py. 174 k. 850). Z pierwszej żony Korzbokówny Rybieńskiej byli synowie: ks. Jan, Andrzej, Wojciech i Łukasz, z trzeciej, Goślińskiej, syn Adam. Córki, Anna i Katarzyna, pochodziły chyba z pierwszej. Anna była w r. 1519 żoną Jakuba Chłapowskiego. Ponieważ pozostawali między sobą w czwartym stopniu pokrewieństwa, mieli o to w r. 1529 sprawę w konsystorzu poznańskim (Acta Cap. II, nr 1816). Katarzyna była w l. 1527-29 żoną Wojciecha Dębnickiego. Po raz drugi była w l. 1529-1564 żoną Wojciecha Bielawskiego zwanego "Rzytka".

I. Jan, syn Andrzeja i Korzbokówny. Wedle zeznania burgrabiego z r. 1514 miał mieć wydzieloną sobie połowę Bieganowa (P. 866 k. 49v). Z braćmi Andrzejem i Wojciechem swe połowy w Bieganowie i Sikorzynie wydzierżawili 1515 r. na trzy lata ojcu (P. 866 k. 244). Wraz z bratem niedzielnym Andrzejem w r. 1521 na połowie Sikorzyna spadłej po matce Otylii i nabytej za 300 grz. od ojca, zapisali roczny czynsz wyderkowy 5 grz. od sumy 60 grz. plebanowi w Błażejowie (P. 1392 k. 400v). Łan roli w Klonowcu nabyty od ojca sposobem wyderkowym za 10 grz. , wyderkował 1524 r. za tę samą sumę Piotrowi Ossowskiemu, burgrabiemu kościańskiemu (P. 1393 k. 38). W działach braterskich, przeprowadzonych w r. 1530, wziął wraz z bratem Andrzejem części Sniat i Sikorzyna, ocenione na 1000 grz. (P. 1393 k. 352v). Będąc już księdzem, prebendariuszem w Bninie, swoje połowy tych wsi sprzedał 1531 r. za 1000 grz. bratu Andrzejowi (ib. k. 416v, 432v). Proboszczem w Bninie był jeszcze w 1540 r. (Py. 27 k. 174). Nie żył w r. 1552, kiedy brat jego Łukasz, jako jeden z wykonawców testamentu księdza, został skwitowany przez Stanisława Bnińskiego (Py. 174 k. 54v).

II. Andrzej, drugi syn Andrzeja i Korzbokówny, w r. 1527 wraz z bratem Łukaszem współdziedzic w Sniatach (Kośc. 224 k. 126). Na połowie Sniat i Sikorzyna oprawił 1531 r. posag 800 zł żonie swej Jadwidze Chłapowskiej, córce Jana i Anny Bnińskiej (P. 1393 k. 417). Przeprowadził 1533 r. rozgraniczenie Sniat od Kluczewa, wsi Katarzyny Kluczewskiej (Kośc. 27 k. 19v). Jadwiga z Chłapowskich kwitowała 1542 r. swego brata Stanisława z dóbr rodzicielskich (P. 881 k. 6). Andrzej żył jeszcze 1552 r. (P. 892 k. 80v). Nie żył 1555 r. Andrzej miał tylko córki: Annę i Helenę. Anna, dziedziczka części Sniat i Sikorzyna, była w r. 1553 żoną Jana Popowskiego (P. 894 k. 209; 1396 k. 121v). Żyli jeszcze oboje 1572 r. Helena, niezamężna 1555 r. , w r. 1556 była już żoną Jerzego Przyborowskiego. Była dziedziczką połowy Sikorzyna i Sniat (P. 1396 k. 602v, 639). Helena 2-ov. wyszła w r. 1582, krótko po 14 VII, za Stanisława Walknowskiego.

III. Wojciech, trzeci syn Andrzeja i Korzbokówny, w r. 1515 kwitował wraz z bratem Janem ojca z dóbr pozostałych po zmarłej matce (P. 866 k. 244). Zapewne zmarł młodo.

IV. Łukasz, czwarty syn Andrzeja i Korzbokówny, w działach braterskich z r. 1530 wziął połowę Bieganowa, wycenioną na 800 grz. (P. 1393 k. 353). Na połowie tej wsi oprawił 1534 r. posag 250 zł żonie swej Annie Pierzchlińskiej, córce Jakuba (ib. k. 628). Od Zofii Chwałkowskiej żony Michała Brodowskiego, nabył 1545 r. za 1000 zł całe części ojczyste spadłe na nią we wsiach: Wyszakowo, Biernatki, Chwałkowo, Płowce i Płaczki w p. pyzdr. (P. 1395 k. 222v). Jako ojciec ks. Wojciecha, altarysty w Krerowie, skwitował 1558 r. z 5 grz. brata Adama, dziedzica połowy Bieganowa (P. 898 k. 21v). Nie żył w r. 1563, kiedy owdowiałą Annę Pierzchlińską skwitował z 30 zł syn Stanisław (P. 905 k. 300). Wdowa 1566 r. części dóbr Wyszakowo, Biernatki, Chwałkowo, Płowce i Płaczki, nabyte od Zofii Chwałkowskiej, żony Michała Brodowskiego, sprzedała za 1000 grz. temu Brodowskiemu (P. 1395 k. 242). Żyła jeszcze w r. 1574 (P. 923 k. 97). Synowie Łukasza i Anny: Jan i Wojciech, o których niżej, Wincenty wspomniany tylko raz 1564 r. (P. 906 k. 730), Stanisław, o którym niżej, Krzysztof wspomniany tylko 1564 r. (ib.), Łukasz, bezdzietny, zmarły 1578 r. lub 1579 r. (Kośc. 258 k. 14; P. 932 k. 558v), oraz Mikołaj, o którym niżej.

1. Jan, syn Łukasza i Pierzchlińskiej, w imieniu własnym i braci Wojciech, Wincentego, Stanisława, Krzysztofa, Łukasza i Mikołaja, skwitował 1564 r. z 100 zł Stanisława Russockiego (P. 906 k. 730). Ożenił się w r. 1574, krótko po 1 II, z Dorotą Lutomską, córką Jana, wdową po Wojciechu Gorzyckim. T. r. spisał z nią dożywocie (P. 923 k. 92, 97; 1398 k. 507v). Obok sióstr współdziedziczącą 1577 r. we wsi W. Lutomie (P. 929 k. 818). W r. 1579 skwitował swych braci ks. Wojciecha, Stanisława i Mikołaja, jako spadkobierców zmarłego brata Łukasza (P. 932 k. 558v). Dorota Lutomska część wsi Siedlemino, spadłą po swej zmarłej matce, sprzedała 1583 r. za 300 zł Janowi Naramowskiemu, a mąż na połowie Bieganowa oprawił jej 1500 zł posagu (P. 1399 k. 28v). Sprzedaż Siedlemina Naramowskiemu ponowiła w r. 1585, ale już za wyższą cenę 800 zł (ib. k. 456v). Jan w r. 1583 intromitowany został do części Bieganowa, kupionych za 1000 zł od brata ks. Wojciecha (P. 941 k. 297v). Jako kolator jednego z ołtarzy w kościele krerowskim, odebrał 1591 r. od stryjecznego brata Macieja, syna Adama, sumę za którą zmarły brat Adam wraz ze swą żoną wyderkowali na połowie Bieganowa na ów ołtarz roczny czynsz 50 grz. (P. 955 k. 733). Na połowie Bieganowa zapisał 1595 r. czynsz roczny wyderkowy 5 grz. od sumy 68 grz. ks. Augustynowi z Brodowa, kanonikowi kolegiaty w Srodzie i altaryście w Krerowie (P. 1401 k. 397), a w r. 1596 na tejże wsi 7 grz. czynszu rocznego od sumy 100 grz. mansjonarzom kolegiaty szamotulskiej (P. 1401 k. 740v). Wraz z breaćmi Stanisławem i Mikołajem występował 1608 r. jako spadkobierca zmarłego brata, ks. Wojciecha (P. 143 k. 217v). Córkom swym: Katarzynie, Dorocie i barbarze, zrodzonym z Lutomskiej, zapisł 1611 r. po swej śmierci każdej po 1000 zł (G. 71 k. 171). Żył jeszcze 1612 r. (p. 146 k. 536). Nieżył 1614 r. (P. 1840 k. 14v). Z córek Jana najstarszą chyba była Anna, która w r. 1601 wyszła za Stanisława Radolińskiego. Żyli z sobą i 1610 r. Zofia wyszła 1615 r. za Mikołaja Granowskiego, z którym żyła i 1627 r. Katarzyna zaślubiła w r. 1620, krótko po 3 VII, Piotra Zadorskiego. Dorota, w r. 1624 za Szymonem Zawadzkim. Barbara, w r. 1634 za Janem Pawłowskim. Synowie Jana i Lutomskiej: Piotr, Wojciech i Stanisław sprzedali 1616 r. całe swe części w Bieganowie za 7400 zł Wojciechowi Niwskiemu (P. 1410 k. 106v), ale dziedzicami Bieganowa nazwani jeszcze i w 1617 r. (P. 998 k. 571). Wszyscy trzej mianowani zostali 1618 r. przez stryja Mikołaja współopiekunami jego dzieci (G. 74 k. 358v). O Piotrze wiem jeszcze tylko to, że żył 1626 r. (P. 1016 k. 109c). Może identyczny z nim Piotr, mąż Katarzyny Sepińskiej, która w r. 1622 kwitowała z dóbr rodzicielskich swego ojca Jana i brata Andrzeja (P. 1008 k. 873). O Wojciechu i Stanisławie, zob. niżej.

1) Wojciech, syn Jana i Lutomskiej, zapisał 1636 r. dług 250 zł swej siostrzenicy Annie Zadorskiej (Ws. 47 k. 433v). Zapewne identyczny z Wojciechem, który w r. 1616 żeniąc się z Zofią Przystanowską, córką Franciszka i Barbary Milińskiej, krótko przed ślubem, 19 V, zobowiązał się oprawić jej posag (P. 996 k. 162v), a w r. 1617 dokonał tej oprawy na sumę 1500 zł (P. 1410 k. 438v). Zofia sprzedała 1618 r. Krzysztofowi i Stanisławowi Rozrażewskim za 1270 zł części po rodzicach w Przystankach w p. pyzdr. (P. 1411 k. 257), a w r. 1639 części wsi: Łukowo, Sokolniki, Pierwoszewo, Zarzecze, Pożarowo, spadłe na nią, jako na współspadkobierczynię Babki, Katarzyny z Bukowca Milińskiej, i prababki, Katarzyny z Łukowskich Bukowieckiej, sprzedała za 3000 zł Abrahamowi Baranowskiemu, kasztelanowi kamieńskiemu (P. 1040 k. 598v; 1419 k. 1437v). Zofia Przystanowska spisała testament w Poznaniu 4 IV 1651 r. (P. 1063 k. 238v). Z tym Wojciechem, piszącym się z Przystanek, zawierała w r. 1630 kontrakt o dzierżawę Dokowa w p. kośc. Małgorzata z Chrząstowskich Dokowska (P. 1023 k. 1055). Chyba ten sam Wojciech był w r. 1642 jednym z opiekunów dzieci zmarłego Stanisława Grzybowskiego i Anny z Jabłkowa B. (P. 167 k. 422). Nie żył już 1643 r. (P. 1048 k. 454).

2) Stanisław, syn Jana i Lutomskiej, żeniąc się w r. 1617 z Marjanną Przyborowską, córką Andrzeja, krótko przed ślubem, 14 II, zobowiązał się oprawić jej posag 1200 zł (P. 998 k. 127v), czego dokonał t. r. (P. 1410 k. 518). Jako pisarz grodzki wschowski począł prowadzić zapisy w tamtejszych księgach grodzkich 6 VI 1633 r. (Ws. 47 k. 33). Od Anny z Kuchar, wdowy po Andrzeju Przyborowskim, kupił 1634 r. za 10.000 zł część Kuchar w woj. łęczyckim (Ws. 207 k. 45). W r. 1628 występował jako spadkobierca siostry Pawłowskiej (P. 172 k. 820v) i w charakterze jedynego jej sukcesora w r. 1650 skwitował z jej posagu Aleksandra Pawłowskiego, brata i spadkobiercę jej męża (Kośc. 302 k. 294). Czy nie tego to Stanisława żoną (drugą) była Zofia Goczałkowska, która w r. 1671 poślubiła 2-ov. Jerzego Wilkowskiego ? (Kośc. 305 k. 563). Anna, córka Stanisława, pisarza grodzkiego wschowskiego, żona w r. 1646 Jakuba Nieprskiego z woj. sandomierskiego.

2. Wojciech, syn Łukasza i Pierzchlińskiej, przy instalacji na kanoninę poznańską 10 V 1577 r. wskazał jako herb swego ojca Łukasza Grzymałę, a jako herb babki ojczystej błędnie Szachownicę (Wczele), podczas gdy był tym herbem Korzbok. Herb matki, Anny Pierzchlińskiej, określił jako Bróg (Leszczyc), babki macierzystej Brodowskiej, Grzymałę (Weimann, s. 56). Był w r. 1581 proboszczem szamotulskim (P. 936 k. 104v; 980 k. 509v). Umarł przed 2 IV 1605 r. , kiedy na jego kanonię instalował się już następca (Weimann, s. 76).

3. Stanisław, syn Łukasza i Pierzchlińskiej, występował w r. 1579 (P. 932 k. 558v). Aprobował w r. 1581 sprzedaż dóbr Gołanickich dokonaną przez ks. Wojciecha i Jana, braci swych, w imieniu własnym i jego, na rzecz Rafała z Leszna, kasztelana śremskiego (P. 936 k. 330). Dworzanin król. , dostał 8 III 1584 r. przywilej na wykupno wójtostwa obornickiego (M. K. 129 k. 459; P. 942 k. 730v). W r. 1585 nazwany już wójtem obornickim (I. Kon. 21 k. 537v). W r. 1595 na wypadek swej śmierci administrację swych dóbr zlecił Piotrowi Czarnkowskiemu, podkomorzemu poznańskiemu, i swemu bratu Mikołajowi (P. 964 k. 1605v). Temu bratu za konsensem król. z 3 IV 1590 r. scedował t. r. wójtostwo obornickie (ib. k. 1606v M. K. 139 k. 168v). Umarł na krótko przed 19 X 1612 r. (P. 146 k. 536). Chyba to właśnie ten Stanisław, luteranin, zmarł 18 III 1611 r. (LM Sw. Krzyża, Poznań, dyssyd.).

4. Mikołaj, syn Łukasza i Pierzchlińskiej, dał w r. 1584 zobowiązanie bratu Janowi, iż w ciągu roku rezygnuje mu całe swe części w Bieganowie (P. 942 k. 736), czego też dokonał 1585 r. za cenę 1000 zł (P. 1399 k. 611). Pokojowy komornik JKMci, dostał 1588 r. zapis 500 zł od Jana Brodowskiego (P. 950 k. 344). Otrzymał od króla w dożywocie 5 III 1593 r. karczmę w wojew. kaliskim we wsi Brudzew (zwącą się Brdów ?). Przywilej na wykup z rąk dotychczasowych posesorów dany był już 8 XI 1592 r. (M.K. 137 k. 466v, 138 k. 41). Dostawszy od brata Stanisława cesję wójtostwa obornickiego 1595 r. , żeniąc się w r. 1597 z Elżbietą Jabłkowską, córką Wacława i Anny Karchowskiej, krótko przed ślubem, 2 V, oprawiuł jej posag na połowie swych dóbr w Kobylempolu i wójtostwie obornickim (P. 1409 k. 277). Posag w sumie 2300 zł oprawił jej ponownie w r. 1599 (P. 1403 k. 401v). Konsens królewski na wykupienie z jego rąk wójtostwa obornickiego otrzymał 16 VIII 1599 r. Mikołaj Pigłowski (M. K. 143 k. 175v), nie doszło jednak do tego. W r. 1603 dożywocie wójtostwa obornickiego cedował, za konsensem królewskim z 15 VI t. r. , Andrzejowi Skórze z Gaju Obornickiemu i żonie jego Jadwidze Grabiance (P. 974 k. 114v; M. K. 148 k. 105v). Dla dzieci zrodzonych z Jabłkowskiej mianował 1605 r. opiekunami: Stanisława Przecławskiego, stolnika poznańskiego, brata swego Jana B. i Mikołaja Pigłowskiego (W. 4 k. 357v). Już po śmierci żony ustanowił w r. 1611 ponownie opiekę dla dzieci z niej zrodzonych: Jana, Mikołaja, Melchiora, Wacława, Anny i Magdaleny (!) i Marianny (G. 71 k. 237). Od Ewy z Jabłkowskich, wdowy po Janie Miruckim kupił 1612 r. za 4666 zł części Jabłkowa w p. gnieźn. (P. 1048 k. 326v). Od Anny Jabłkowskiej, żony Andrzeja Jeziorkowskiego, kupił 1616 r. za 4666 zł inne części w tejże wsi (P. 1410 k. 209). Dla swych dzieci: Mikołaja, Melchiora, Wacława, Anny, Elżbiety i Marjanny ustanowił t. r. nową opiekę (G. 73 k. 227v), poczem w r. 1617 dla Mikołaja, Wacława, Elżbiety i Marjanny raz jeszcze ją odmienił (G. 74 k. 228). W r. 1618 dla Mikołaja, Melchiora, Wacława, Elżbiety i Marianny wyznaczył na opiekunów swych bratanków Piotra, Wojciecha i Stanisława oraz swą córkę Annę, zamężną Grzybowską (ib. k. 358v). Od Wacława Koszutskiego kupił 1619 r. połowę pustki Chełkowo w p. gnieźn. (P. 1411 k. 394). Od Ewy z Jabłkowa Miruckiej kupił 1621 r. za 2233 zł części wsi Jagniewnice i pustki Małkowo (P. 1412 k. 1127), inne zaś części tamże nabył 1623 r. za 2233 zł od Anny z Jabłkowa Jeziorkowskiej (R. 1414 k. 20v), zaś t. r. od Stanisława Wyleżyńskiego nabył za 400 zł część młyna Jagniewskiego, a brzeg w Małkowie dał Andrzejowi Gądeckiemu (ib. k. 171, 173v). W. r. 1633 dokonał podziału swych dóbr między synów: Jabłkowo dał w posiadanie Mikołajowi i Melchiorowi, Jagniewice Wacławowi, z tym, iż na tej ostatniej wsi zastrzegł sobie dożywocie. Do śmierci ojca starsi bracia mieli Wacławowi płacić co roku pewną sumę. Części Małkowa, które Mikołaj kupił był od Wacława Koszutskiego, dopiero po jego śmierci miały iść do działu, przy czym dwie części miały być dołączone do Jabłkowa, trzecia do Jagniewic (P. 166 k. 463v; 1068 k. 244v; 1417 k. 857v). T. r. córce swej Elżbiecie, zakonnicy w Owińskach, zapisał 12 zł czynszu rocznego na swej kamienicy przy ul. Wodnej, między klasztorami Benedyktynek i Dominikanów (P. 1036 k. 533v). Żył jeszcze w r. 1639, nie żył 1641 r. Jego synowie: Jan, Mikołaj, Melchior i Wacław, o których niżej. Córki: Anna, Elżbieta i Marianna. Anna była w l. 1635-44 za Andrzejem Tarnowskim.

1) Jan, syn Mikołaja i Jabłkowskiej, występował w r. 1611 obok swego rodzeństwa jako spadkobierca zamordowanego Wojciecha Jabłkowskiego (P. 145 s. 648). Żył jeszcze 1612 r. (G. 71 k. 487v).

2) Mikołaj, syn Mikołaja i Jabłkowskiej, przez Niesieckiego nazwany mylnie synem Stanisława dworzanina król. i chorążego kaliskiego (poszedł za nim i Polski Słownik Biograficzny). Był rotmistrzem usarskim 1630 r. , posłował od hetmana do Turcji 1634 r. Około r. 1635 oboźny IKMci wojska ukrainnego. Pułkownik regimentu piechoty niemieckiej 1637 r. , podstoli lwowski 21 IX 1643 r. , t. r. wielki poseł do Turcji, dostał za to poselstwo od sejmu nagrodę 10.000 zł. Chorąży lwowski 7 V 1644 r. do 14 III 1658 r. (Malecz.), dostał 1646 r. starostwo mostowskie, a obok tego pewne wsie w woj. bełskim i dożywotnią pensję. Zaślubił w r. 1646 Urszulę Krosnowską, córkę Jana podstolego kor. , wdowę po Pawle Grodzickim generale artylerii kor. Pod Korsuniem wzięty do niewoli tatarskiej, wrócił w końcu 1650 r. Posłował do Turcji 1650 r. Kasztelan podlaski 1658 r. , kasztelan kamieniecki 1660 r. , dostał starostwo janowskie 1663 r. , odmówił przyjęcia województwa bełskiego, potem czernichowskiego. Odbudował 1656 r. klasztor reformatorów we Lwowie, spalony w r. 1648. Fundował klasztory reformackie w Lublinie i Kazimierzu. Umarł w r. 1674, mając podobno 73 lata. Był jednak niewątpliwie starszy. Matka jego już nie żyła w r. 1611, nie mógł więc Mikołaj urodzić się właśnie tego roku, zwłaszcza, iż napewno nie był spośród braci najmłodszym. Dziewiętnastoletni rotmistrz usarski i 23-letni poseł hetmański do Turcji, to też rzeczy niezbyt prawdopodobne. Kasztelan pochowany został 21 VIII 1674 r. we Lwowie w kościele reformackim Sióstr Miłosierdzia (Estr. XXV, s. 383; Pol. Sł. Biogr.). Wdowa żyła jeszcze w r. 1677, kiedy to siostrze swej Katarzynie Stępowskiej sprzedała dobra Czaplinek i Obrąb (Bon.). W aktach sądowych wielkopolskich kasztelan występuje rzadko. W r. 1615 wraz z rodzeństwem był dziedzicem Jagniewic (G. 377 k. 369). Dostawszy od ojca w r. 1633 obok brata Melchiora Jabłkowo i dwie części pustek Małkowo, zaraz potem odkupił od Melchiora za 8000 zł jego połowę tych dóbr (P. 1417 k. 858v). W r. 1635 temu bratu sprzedał za 16.000 zł Jabłkowo (P. 1418 k. 441). Niesiecki słusznie uważał go za bezdzietnego. Potwierdzają to zapisy sądowe. Boniecki mylnie przypisywał mu syna Mikołaja, który był w istocie jego bratankiem.

3) Melchior, syn Mikołaja i Jabłkowskiej, połowę Jabłkowa i części w Małkowie, otrzymane od ojca, dał w r. 1633 w działach bratu Mikołajowi w cenie 8000 zł (P. 1417 k. 858v), ale w r. 1635 odkupił od niego za 16.000 zł całe Jabłkowo i obie części w pustce Małkowo (P. 1418 k. 441). Jako współspadkobierca wraz z bratem Mikołajem zmarłego brata Wacława, pozywał 1639 r. Annę B. , wdowę po Stanisławie Grzybowskim (P. 164 k. 395v). Jabłkowo i części Małkowa sprzedał 1655 r. za 23.000 zł zięciowi Michałowi Zagórskiemu, kupując od niego jednocześnie za 21.000 zł wieś Łęg i część Baranowa w p. kruszw. (P. 1425 k. 988, 996v). W r. 1677, jako spadkobierca bezdzietnego brata Mikołaja, kasztelana kamienieckiego, na wsi Nahaczew w ziemi bełskiej zapisał dług 30.000 zł swej córce Zagórskiej (G. 86 k. 11v). Teresa, córka Melchiora, była żoną Michała Zagórskiego w r. 1665. Żyli jeszcze oboje 1687. Według Niesieckiego Melchior miał mieć dwóch synów: Jerzego, obersztera, poległego pod Mątwami 1666 r. i Mikołaja, starostę mostowskiego, kapitana majora w regimencie królewskim, poległego w czasie walk na Pokuciu. O tym Mikołaju wiemy, iż wraz z żoną, Urszulą Stępowską, dostał za konsensem król. z r. 1666 sołectwo Augustów Mosty (Bon.). Jego niewątpliwie córką była starościanka mostowska Marianna, która w r. 1688 zaślubiła Andrzeja Ścibor Chełmskiego, podstolego sandomierskiego (Estr. XXII, s. 36). W r. 1715 była już 2-ov. żoną Józefa Jelca, chorążego sanockiego. Wedle Niesieckiego, Mikołaj, starosta mostowski, prócz tej Marcjanny mi8ał mieć jeszcze dwie córki: Urszulę za Stefanem Potockim, marszałkiem nadwornym koronnym, i Judytę niezamężną.

4. Wacław, syn Mikołaja i Jabłkowskiej, dobra przypadłe sobie z działu braterskiego, tj. Jagniewice i część pustki Małkowo, tę mianowicie część, którą ojciec kupił był od Wacława Koszutskiego, sprzedał 1637 r. za 9500 zł Janowi Koszutskiemu (P. 1419 k. 134v). Od Stanisława Koszutskiego nabył 1638 r. sposobem wyderkafu za 5000 zł wieś Łosiniec (ib. k. 905). Zginął w zawadzie 1639 r. , zabity przez sługi Kaspra Zebrzydowskiego, kasztelana kaliskiego (P. 164 k. 356v). Był bezdzietny.

V. Adam, najmłodszy syn Andrzeja, urodzony z jego drugiej żony Anny Goślińskiej, w dziale z r. 1530 dostał połowę Bieganowa w cenie 800 grz. (P. 1393 k. 352v). W r. 1531 był jeszcze małoletni (ib. k. 432v). Na połowie części w Bieganowie oprawił 1538 r. posag 300 zł żonie Annie Przyborowskiej, córce Wojciecha (P. 1394 k. 173v). Żył jeszcze 1554 r. (Py. 174 k. 809v). Nie żył 1572 r. , kiedy Anna występowała już jako wdowa wraz z synami Maciejem, Jerzym i Janem (P. 920 k. 90, 91). O Andrzeju i Macieju niżej, Jerzy był w l. 1603-11 współopiekunem bratanków, synów Macieja (P. 973 k. 189v; 986 k. 650). Nie żył już w r. 1626, kiedy występowała jego córka Anna, żona Jana Chorkowskiego (P. 1017 k. 857v). Córki Adama: Katarzyna, w r. 1568 żona Macieja Wronczyńskiego, Małgorzata wyszła 1586, krótko po 31 III, za Stanisława Rękawieckiego, z którym żyła jeszcze 1596 r.

1. Andrzej, syn Adama i Przyborowskiej, legitymując się przy instalacji na kanonię poznańską 29 IX 1569 r. , wykazał, iż ojcem jego był Adam B. h. Grzymała, rodzący się z matki h. Nałęcz, matką zaś Anna Przyborowska h. Glaubicz (de armis carponis), rodząca się z matki h. Grzymała (Weimann, s. 48). Umarł przed 1 IX 1572 r. (ib. , s. 51).

2. Maciej, syn Adama i Przyborowskiej, dostał w r. 1574 od brata Jerzego część w Bieganowie, należną mu z działu (P. 1398 k. 392v). Kupił 1576 r. od Jerzego Przeborowskiego za 5000 zł część w Przeborowie w p. pozn. (ib. k. 660v), ale w kilka lat potem sprzedał w tę wieś Maciejowi Roswarowskiemu (Rostworoskiemu), sędziemu ziem. wschowskiemu, który został do tej wsi intromitowany w r. 1580 (P. 935 k. 757v). T. r. pierwsza żona Macieja, Katarzyna Wojnowska, 1-ov. wdowa po Stanisławie Gołaskim, skasowała swą oprawę na Przeborowie (P. 935 k. 561v). Zmarła krótko potem, bo już w r. 1581 jej spadkobiercy, tj. brat Jerzy i bratanice scedowali sumę 1100 zł jej posagu, oprawionego przez pierwszego męża na Gołaszynie i Tworkowie Maciejowi (P. 937 k. 214v). Od Jana Gołaskiego kupił on 1583 r. za 6000 zł wieś Gołaszyno i części w Tworkowie, poczem owe części dał zaraz Łukaszowi Cieleckiemu (P. 1399 k. 210v, 211). Gołaszyno sprzedał w r. 1585 za 6000 zł Piotrowi Przybińskiemu (ib. k. 537). W r. 1589 zapisał dług 500 zł drugiej swej żonie Zofii Gogolińskiej i skwitował jej ojca Krzysztofa z tej sumy wypłaconej na poczet posagu (P. 951 k. 157v,158v). Od Piotra Potulickiego, wojewody kaliskiego, kupił 1596 r. za 12.000 zł wsie Uchorowo i Szymankowo, które od r. 1585 trzymał już wyderkafem (P. 1399 k. 524; 1401 k. 759v). Na połowie Uchorowa i Szymankowa w r. 1598 oprawił 1700 zł posagu żonie Gogolińskiej (P. 1402 k. 624v). Nie żył już w r. 1603 (P. 974 k. 545v). Owdowiała Zofia Gogolińska w imieniu własnym i swych synów, Krzysztofa, Adama i Andrzeja, kwitowała się w r. 1614 wzajemnie z Przecławskim stolinikiem poznańskim, Mikołajem i Wojciechem Bieganowskimi (P. 1840 k. 14v), a dała w r. 1616 swym synom zobowiązanie skasowania oprawy na Uchorowie, zachowując ją tylko na Szymankowie (P. 996 k. 592v). Żyła jeszcze w r. 1648 (P. 1058 k. 193v). Córki Macieja: Katarzyna, w r. 1606 za Jakubem z Dzwonowa Rogalińskim, od którego oprawę otrzymała 21 III 1605 r. , jeszcze przed ślubem, Anna, w l. 1606-26 za Kasprem z Trzcianki Strzeżmińskim. Pierwszym mężem tej Anny był, jak się zdaje, Andrzej Zbyszewski. Synowie Macieja: Krzysztof, Adam i Andrzej, nieletni w l. 1603-11, (P. 974 k. 545, 545v), występowali wszyscy trzej w r. 1613 (P. 146 k. 1090). W r. 1618 po bezdzietnej śmierci Andrzeja dwaj pozostali podzielili się dobrami: Krzysztof wziął Uchorowo, Adam Szymankowo z dopłatą 4000 zł, ale i z tym, że wieś ta pozostanie pod dożywociem matki. Dopiero po jej śmierci miał ją objąć wraz ze wszystkimi dobrami ruchomymi (P. 1000 k. 324, 564; 1411 k. 214v). Adam w r. 1619 aprobował dożywocie matki na Szymonkowie (P. 1002 k. 190v). Krzysztof t. r. na połowie dóbr uzyskanych w dziale z Adamem, tj. niewątpliwie na połowie Uchorowa, z którego się pisał, oprawił posag 4500 zł żonie Jadwidze z Bierzglina Gałczyńskiej, córce Stanisława i Anny Tomickiej (P. 1012 k. 122v; 1411 k. 219). W Rogoźnie 11 XI 1623 zabił Jana Niemyskiego z ziemi drohickiej (P. 152 k. 410v; 153 k. 18). Sam został zastrzelony w Buku 11 IX 1625 r. przez Bartłomieja Rynarzewskiego i jego wspólników, Macieja i Wojciecha Sobiejuskich. Pozwał zabójców Jan Potarzycki, opiekun jego córki Marianny. W chwili śmierci Krzysztofa żona jego była brzemienna i t. r. urodziła pogrobowego syna Aleksandra (P. 153 k. 341, 386, 494; 1017 k. 891v). Jadwiga z Gałczyńskich wydzierżawiła 1626 r. Uchorowo Andrzejowi Tańskiemu (P. 1017 k. 615v), a w r. 1636 dzierżawił ową wieś Stefan Młodzianowski (P. 1033 k. 810). Jadwiga umarła w r. 1647 (P. 1056 k. 206v; 1423 k. 181v). Aleksander w r. 1645 zobowiązał się wobec Marianny z Piotrkowic, wdowy po Wojciechu Chełkowskim, iż sprzeda jej za 46.000 zł Uchorowo i Szymankowo (P. 1052 k. 450; 1423 k. 181v). Bezdzietny, nie żył już w r. 1647 (P. 1056 k. 206v).

@tablica: Bieganowscy h. Grzymała 1.

@tablica: Bieganowscy h. Grzymała 2.

Może to tego Aleksandra żoną była Anna Trzecka, córka Marcina i Elżbiety Nowowiejskiej, która r. 1674 była powtórnie zamężna za Wojciechem Koszutskim (R. K. 15 k. 354). Marianna, córka Krzysztofa i Gałczyńskiej, była w l. 1645-47 żoną Chryzostoma Koszutskiego. Jako jedyna spadkobierczyni brata Aleksandra, odziedziczone po nim Uchorowo i Szczepankowo sprzedała w r. 1647 za 46.000 zł Mariannie z Piotrkowic Chełkowskiej (P. 1423 k. 181v). Zob. tablice 1, 2.

>Bieganowscy h. Leszczyc wzięli nazwisko od Bieganowa, wsi w p. pyzdrskim, mającej parafię w miejscu. Niektórzy przedstawiciele tej rodziny w XIX w. , zatraciwszy prawdziwą tradycję herbową, uważali się za Grzymalitów. Piotr z Białężyc, syn Arnoldai nieznanej mi z imienia córki Stanisława Łaszcza z Bieganowa, współdziedziczył w Bieganowie w l. 1473-77 wraz ze swym bratem niedzielnym Stanisławem (Py. 15 k. 138, 208v), a miał tam część w r. 1484 obok Grzymka, Stanisława, i Marcina Bieganowskich Dryjów (Py. 19 k. 3v). W r. 1486 dozwolił Wojciechowi B. , synowi Andrzeja Zdunowskiego (zapewne swemu ciotecznemu bratu) wejść w posiadanie trzeciej części Bieganowa, którą to część Beata z B-ch Graboszewska sprzedała była siostrze swej Barbarze, matce Wojciecha (Py. 20 k. 12). W r. 1491, kiedy pozywał owe siostry (zob. Białęscy), nazwany Bieganowskim (Py. 21 k. 7). Od Wojciecha B. , dziedzica w Bieganowie, kupił 1489 r. za 44 grz. dwóch kmieci osiadłych w Bieczewie oraz role puste Kozarzewską i Wawrzyńczewską z wiatrakiem i karczmą w Bieganowie (P. 1387 k. 120v). T. r. Mikołaj Grzymek B. zobowiązał się rezygnować Piotrowi swoją część macierzystą w Bieganowie (Py. 19 k. 101). Zabił swego szwagra Dobrogosta Drachowskiego i ugodziwszy się o jego głowę z wdową a siostrą swą Anną został przez nią skwitowany w r. 1493 z 10 grz. (Py. 15 k. 332). Żoną Piotra była Barbara (Py. 108 k. 389), wedle wszelkiego prawdopodobieństwa 1-ov. żona Stanisława Lisowskiego, z kórym miała córkę Barbarę Lisowską, żonę Stanisława B. zw. "Piksa" (zob. Bieganowscy h. Dryja). Barbara, żona Piotra, w r. 1498 występowała już jako wdowa z nieletnim synem Marcinem (St. Pr. Pol. Pomn. VII). W r. 1500 została intromitowana do swej oprawy na Bieganowie (Py. 22 k. 17, 37v). Nie żyła w r. 1513. Prócz syna była i córka, Jadwiga, 1-ov. 1509 r. za Stanisławem Brunowskim, wójtem pyzdrskim, 2-ov. w l. 1518-35 za Janem Rolą Bratuskim, wójtem pyzdrskim.

Marcin, syn Piotra i Barbary, na swej części w Bieganowie zapisał 1509 r. sposobem wyderkafu czynsz roczny 2 grzywny i jeden wiardunek od sumy 100 zł szwagrowi Brunowskiemu (P. 786 s. 98). Od Stanisława B. kupił 1513 r. za 30 grz. cztery role osiadłe w Bieganowie, a sprzedał mu za 300 grz. siedem ról w tejże wsi (Py. 23 k. 15, 15v). T. r. pozywał Barbarę, żonę Stanisława B. zw. "Piksa" o sumę 100 kop gr. , którą jej matka, zmarła już Barbara Lisowska, wniosła do domu Piotra B. , ojca Marcina, i uzyskała na tę sumę oprawę na Bieganowie (Py. 24 k. 108). Od Arnolda Białęskiego kupił 1527 r. za 300 grz. części w Białężycach (Py. 23 k. 72), a w r. 1529 nabył inne części w tej wsi za 120 grz. od Urszuli, wdowy po Adamie Owieczkowskim, i jej syna Sebastiana Owieczkowskiego (ib. k. 80v). W l. 1528-29 pozywały go córki Andrzeja Białęskiego, których nie wyposażył z ich ojcowizny (Py. 25 k. 364, 418v). Pozywały go one 1534 r. o wygnanie ich z części ojczystych w tej wsi (Py. 171 k. 219). Całe Białężyce dał w dożywocie 1536 r. swemu bratu stryjecznemu a ich bratu rodzonemu Arnoldowi Białęskiemu (P. 1394 k. 54v). Żył jeszcze w r. 1562 (P. 1396 k. 34v). Chyba to ten sam Marcin w r. 1511 na części w Bieganowie oprawił 100 grz. posagu żonie Katarzynie Pomorzanowskiej, córce Wojciecha, podsędka kaliskiego (P. 786 s. 253). Jego syn Piotr, o którym niżej, córki Anna i Barbara. Anna, w l. 1534-56 żona Michała Noskowskiego. Syn jej córki Anny, zamężnej Leśniewskiej, Adam Leśniewski, kanonik poznański i gnieźnieński legitymując się ze szlachectwa przy instalacji na kanonię poznańską, podał jako herb swej babki macierzystej Leszczyc (Weimann, s. 60). Barbara była w r. 1542 żoną Jana Leśniewskiego.

Piotr "Marcinowicz", "Młodszy", syn Marcina, mąż Małgorzaty Paruszewskiej cz. Kluczewskiej, wdowy 1-ov. po Andrzeju Zieleńskim, która w r. 1555 całe swe części wsi Pępocino p. kon. wymieniła z Heleną Bierzglińską, wdową po Janie Przyjemskim, na część Cienina Mniejszego p. kon. z dopłatą 40 grz. (Py. 31 k. 39v). T. r. córki jej pierwszego męża wezwały ją do przedłożenia zapisu oprawnego na dobrach Zieleniec, Tarnowo, Spławie, Nowawieś i Rybitwy na przedmieściu Pyzdr (P. 896 k. 519). Pozywała 1557 r. Macieja Zieleńskiego o wygnanie jej z tej oprawy (P. 898 k. 928; Py. 176 k. 227). T. r. dała zobowiązanie Wilibrordowi Młodziejewskiemu zrezygnowania mu części w Cieninie ze spadku po Annie Gniazdowskiej, żonie Rafała Golińskiego (Py. 176 k. 268, 269). Piotr, dziedzic w Bieganowie, skwitowany został 1557 r. przez Jana Białęskiego, syna Arnolda (Py. 176 k. 8v). Opiekunem syna Adama oraz swych dóbr w Bieganowie i Białężycach mianował żonę Małgorzatę, matkę tego syna, oraz Wilibrorda Młodziejewskiego i Macieja Szczycieńskiego. Kasował tę opiekę 1567 r. (Py. 106 k. 301v). Nie żył w r. 1570, kiedy wdowa jako opiekunka syna Adama została intromitowana do dóbr po mężu w Bieganowie, Białężycach i Racławkach (Py. 108 k. 139v). W r. 1583, działając w asyście tego syna, sprzedała części w Cieninie za 1200 zł Marcinowi Słoneckiemu (Py. 31 k. 131v). Żyła jeszcze 1589 r. (Py. 125 k. 189v), nie żyła już 1591 r. (P. 955 k. 287v). Prócz syna Adama, o którym niżej, była jeszcze córka Zofia, w l. 1581-92 żona Prokopa Jerzykowskiego.

Adam, syn Piotra i Paruszewskiej, nieletni 1567 r. i jeszcze w r. 1570, kiedy jako dziedzic części w Bieganowie występował przeciwko Piotrowi B. h. Dryja. Był też wtedy pozywany przez synów i córki Barbary z B-ch, żony Jana Roli Bratuskiego (Py. 108 k. 389). W r. 1571 kupił za 1000 zł od Wawrzyńca Grzymisławskiego części w Racławkach i pustkach Makuszewo W. i M. (Py. 31 k. 105). Chyba tego to Adama żoną była Zofia Rozrażewska z Nowego Miasta, wdowa 1-ov. po Mikołaju Boturzyńskim, która w r. 1580 zapisała mężowi dług 1700 zł (P. 935 k. 285v). Jeśli tak było, to zmarła rychło, bowiem już w r. 1582 Adam był ożeniony z Agnieszką Gorzewską córką Hieronima, wdową 1-ov. po Wojciechu Stęgoskim Pasku i wraz z nią zawierał układ z Maciejem Stęgoskim Paskiem o użytkowanie wsi Stęgosze (Py. 119 k. 111v). Z tą żoną, może drugą, spisał 1583 r. wzajemne dożywocie i oprawił jej na połowie swych części w Bieganowie posag 3200 zł (Py. 31 k. 136, 143). Od Jana Białęskiego kupił 1587 r. za 2000 zł połowę Białężyc (P. 1400 k. 69). Żonie Gorzewskiej w r. 1595 przeniósł oprawę posagu na swą połowę Białężyc (Py. 47 k. 68v). Umarła ona chyba jeszcze t. r. lub w początkach następnego, bo w r. 1596 Adam na połowie tejże wsi oprawił 2000 zł posagu następnej (trzeciej ?) żonie, Annie Kębłowskiej, córce Wacława (ib. k. 109). Uwolnił 1597 r. poddanego z Bieganowa, którego swego czasu przy sprzedaży części tej wsi Kasprowi B. był wyłączył (Py. 128 k. 59). Żył jeszcze w r. 1606, kiedy od Krzysztofa z Tomic Iwińskiego nabył wyderkafem za 9200 zł całe wsie Urzazowo (Uzarzewo) i Święcino z trzema wodnymi młynami w p. pozn. (P. 1405 k. 635v; Py. 143 k. 8). Nie żył w r. 1610, kiedy jego żona Anna Kębłowska wydzierżawiła owe wsie od Krzysztofa Tomickiego (G. 70 k. 518v). Umarła między r. 1615 a 1620 (P. 994 k. 204; 1004 k. 187v). Znam następujących synów Adama, wszystkich urodzonych z Kębłowskiej: Mikołaj, Kasper, Hieronim, Adam, Andrzej, Jan, Maciej i Jakub. Ich wuj, Maciej Kębłowski, mianowany przez króla opiekunem, zrzekł się tej opieki 1619 r. (P. 1002 k. 904). Znich Adam nie żył już chyba w r. 1620, kiedy nie został wymieniony w kontrakcie dzierżawy Białężyc zawartym przez wszystkich pozostałych braci z Jakubem Kosmowskim (P. 1004 k. 1620v). Nie żył napewno w r. 1624, kiedy nie żył też i Andrzej. Obaj potomstwa nie zostawili. Maciej zapisał w r. 1625 dług 330 zł bratu Kasprowi (I. Kon. 44 k. 84v). Żył jeszcze 1626 r. (Py. 143 k. 136v). Jakub w r. 1627 kwitował Jana Zdzychowskiego z 400 zł (ib. k. 72). Córka Adama i Kębłowskiej, Katarzyna, w l. 1620-37 jeszcze niezamężna (Py. 143 k. 142; 146 s. 316; G. 79 k. 104v; 80 k. 210v, 356). Była potem w l. 1639-43 żoną Marcina Stawskiego.

1. Mikołaj, syn Adama i Kębłowskiej, kwitował 1619 r. z 16 zł Łukasza Kębłowskiego (Py. 140 k. 1v). Wraz z braćmi Kasprem i Hieronimem w r. 1624 części w Białężycach odziedziczone po rodzicach i po braciach Adamie i Andrzeju, sprzedali za 11.600 zł Janowi Zdzychowskiemu (P. 1414 k. 1221v). W r. 1625 zawierał kontrakt z Grzymisławskimi pod zakładem 3000 zł (Py. 143 k. 29v). Kontrakt ów dotyczył niewątpliwie wyposażenia żony Mikołaja, Zuzanny Grzymisławskiej, córki Stanisława, wojskiego kaliskiego, której w r. 1626 oprawił taką właśnie sumę jako posag (P. 1415 k. 542). Dożywocie z żoną spisał w r. 1629 (P. 1416 k 488). Od brata Hieronima kupił 1645 r. za 6000 zł część wsi Bojenice (P. 1422 k. 499v), a w r. 1653 wraz z tym bratem kupili części tej wsi za 2300 zł od Jakuba Boińskiego (G. 82 k. 719). Mikołaj ponowił tę transakcję w r. 1654 (P. 1067 k. 623), Nie żył już 1655 r. , kiedy Zuzanna Grzymisławska, jako pani wienna i dożywotnia, zawierała kontrakt z Hieronimem B. (G. 82 k. 1143v) i zapisał sumę 2000 zł swemu przyszłemu mężowi Mikołajowi Buszkowskiemu (I. Kon. 76 k. 528). Już jako żona Buszkowskiego, w r. 1660 zapisała dług 1000 zł pasierbowi Kazimierzowi Buszkowskiemu (N. 227 k. 510v). Swą oprawę z r. 1626, posagu 3000 zł na części Bojenic scedowała 1660 r. bratankowi pierwszego męża, Adamowi B. , synowi Hieronima, który wypłacił jej ową sumę w gotówce. Jednocześnie skasowała swe dożywocie (ib. k. 587v, 590). Żyła jeszcze 1670 r. (Kc. 131 k. 182).

2. Kasper, syn Adama i Kębłowskiej, w r. 1620 wraz z bratem Hieronimem kwitowali z 33 zł Łukasza Kębłowskiego (Py. 140 k. 9v). Żona jego Dorota Paruszewska kwitowała 1621 r. swych braci z dóbr po rodzicach (P. 1007 k. 335v). Kasper oprawił jej w r. 1624 posag 8000 zł (P. 1414 k. 1224). Żył jeszcze 1636 r. (G. 80 k. 210v).

3. Hieronim, syn Adama i Kębłowskiej, kwitował 1619 r. z 100 zł Mikołaja Mielżyńskiego, kasztelana biechowskiego (Py. 140 k. 276). W r. 1622 skwitował brata Mikołaja z danego sobie w grodzie konińskim zobowiązania do sprzedaży za 2000 zł części Białężyc (I. Kon. 42 k. 121v). T. r. żona jego, Katarzyna Żegocka, córka Samuela i Anny z Gorzewa, kwitowała swą owdowiałą matkę i braci (G. 344 k. 481v), a mąż na połowie Białężyc oprawił jej posag 3000 zł (P. 1413 k. 556v). Oprawę tej sumy ponowił w r. 1624 (P. 1414 k. 1225v). Wraz z bratem Maciejem został w r. 1625 pozwany przez Bardzkich o gwałty, których obaj mieli się dopuścić wraz z lisowczykami (Py. 143 k. 3). Wraz z braćmi Maciejem i Jakubem skwitowali 1626 r. z opieki wuja Macieja Kębłowskiego (P. 1017 k. 258). Od Adama Grzymisławskiego kupił 1631 r. części Bojenic za 6000 zł (P. 1417 k. 292) i t. r. zobowiązał się sadzawkę "Małą" w tej wsi wraz z rolą i łąką położonymi poza nią rezygnować Świętosławowi Boińskiemu (G. 79 k. 411v). W r. 1641 Hieronim wraz ze swą żoną zobowiązał się części Bojenic, nabyte od Adama Grzymisławskiego, rezygnować bratu swemu Mikołajowi za 6000 zł (G. 80 k. 895v). Dokonali oboje tej sprzedaży w r. 1645 (P. 1422 k. 499v). W r. 1651 był Hieronim jednym z opiekunów Bartłomieja B. h. Dryja (Py. 151 s. 3). Żył jeszcze 1655 r. (G. 82 k. 1144). Nie żył w r. 1661 (P. 1072 X k. 533v). Żona jego Żegocka, jak już powiedziałem, żyła jeszcze w r. 1645. Synowie Hieronima i Żegockiej: Samuel, Hieronim, Adam i Jan, o których niżej. Córki Anna i Marianna. Anna była w l. 1674-86 żoną Stefana Żylińskiego (Zielińskiego, Zeleńskiego). Marianna w l. 1674-90 za Dobrogostem Urbanowskim.

1) Samuel Hieronim, syn Hieronima i Żegockiej, występował 1661 r. (P. 1072 X k. 533v). Jego żona Zofia Stawska, córka Marcina i Doroty Ułanowskiej, w r. 1670 wraz ze swą siostrą Drachowską sprzedała za 4000 zł Kazimierzowi Zagórskiemu części w Ostrowie i pustce Dramlisko w p. gnieźn. odziedziczone po wuju Stanisławie Ułanowskim (P. 1868 VII k. 3v). Swoją część w Bojenicach spadłą po stryju Mikołaju i część w tejże wsi nabytą od brata Adama a pochodzącą też ze spadku po stryju, zobowiązał się w r. 1676 sprzedać temuż bratu, a ponieważ ten brat wkrótce potem umarł, jeszcze tego samego roku sprzedał części Bojenic za 300 zł synom Adama, Janowi, Maciejowi, Stanisławowi i Hieronimowi (P. 1427 k. 860v). Od Stanisława B. , syna Macieja h. Dryja, nabył 1677 r. za 2500 zł części w Strzałkowie, a od Mikołaja Krzesińskiego dostał cesję sumy 1900 zł zastawnej na tej wsi (Py. 154 k. 129). Od Ludwika Rosińskiego i żony jego Zofii Kowalewskiej kupił w r. 1681 za 2500 zł ich części w Małachowie Wielkim cz. Złych Mięsic i części w Małachowie Szymborowic cz. Męcikowym (P. 213 III k. 10v). Żonie swej Zofii Stawskiej oprawił w r. 1682 posag jej 3500 zł (P. 1104 k. 161v). Był regensem grodzkim gnieźnieńskim 2 IV 1685 r. (G. 88 k. 51). Od Michała Bugnera i jego żony Teresy Moszczyńskiej kupił t. r. część Małachowa W. cz. Złych Mięsic oraz Małachówka (G. 88 k. 61v, 146, 176). Wraz ze swą drugą żoną Zofią Małachowską, córka Jacka i Teresy Malczewskiej, którą zaślubił przed r. 1684 (może 1683 ?), kwitował 1685 r. jej matkę (ib. k. 62, 76). W r. 1687 nazwany regensem grodzkim i podstarościm gnieźnieńskim (ib. k. 204v). Żył jeszcze 8 VIII 1688 r. (LB Gniezno, Sw. Michał). Nie żył w r. 1690, kiedy Jan B. jako stryj i opiekun jego córek: Konstancji, Agaty, Marianny i Barbary, zobowiązał się wobec Michała Działyńskiego, chorążego pomorskiego, po podniesieniu sumy 4400 zł, stanowiącą ich własność, sprzedać mu za tę sumę części Małachowa W. cz. Złych Mięsic. Wdowa po Samuelu Hieronimie skasowała jednocześnie swe prawa na tych dobrach (G. 89 s. 83, 85). Synem Samuela Hieronima Był Wojciech, który jako małoletni zostawał 1692 r. pod opieką stryja Jana (ib. k. 187). Z córek urodzonych ze Stawskiej, Konstancja wraz z siostrami kwitowała 1691 r. Działyńskiego z 4500 zł (ib. k. 169). Była w r. 1697 żoną Marcina Przeradzkiego. Franciszka, w l. 1699-1703 żona Mikołaja Cygendy. Barbara, niezamężna w l. 1690-97 (G. 90 k. 141), w l. 1723-36 żona Władysława Kościelskiego. Marianna, niezamężna w l. 1690-97, w l. 1726-36 była wdową po Antonim Rożyckim. Agata, w r. 1697 za Franciszkiem Michałem Kossowskim. Z drugiej żony urodziła się w Małachowie córka Helena, ochrzcz. 7 V 1684 r. (LB Witkowo), wspomniana 1692 r. (G. 89 s. 187).

2) Adam, syn Hieronima i Żegockiej, dostał w r. 1660 od stryjenki Zuzanny Mikołajowej cesję jej oprawy 3000 zł na Bojenicach (N. 227 k. 587v). Części Bojenic po ojcu i stryju sprzedał 1662 r. za 1000 zł bratu Samuelowi Hieronimowi (P. 1072 VII k. 891). W r. 1668 spisał dożywocie z żoną Dorotą Płaczkowską, córką Piotra i Anny Wiśniewskiej (G. 337 k. 722). Ta Dorota w r. 1655 skwitowała swego ojca z 300 zł stanowiących ulepszenie jej posagu (G. 85 k. 245). W r. 1676 brat Samuel Hieronim zobowiązał się sprzedać mu te części w Bojenicach, które po stryju Mikołaju przypadły na niego i te, które z tego spadku dawniej przypadły Adamowi, a które on kupił był od niego (ib. k. 267). Nim dopełnił tej rezygnacji, Adam tego jeszcze roku umarł, a Samuel Hieronim swe części sprzedał za 300 zł synom jego: Janowi, Maciejowi, Stanisławowi i Hieronimowi (P. 1427 k. 860v). Wdowa w r. 1678 skwitowała swych braci Płaczkowskich z 200 zł, stanowiących resztę jej posagu (G. 86 k. 109, 113v). Z synów, Jan wraz z żoną swą Dorotą Brzozowską, córką Pawła, dostał w r. 1679 od jej stryja Mateusza części wsi Brzozowo Łężne cz. Utraty p. ciechan. (P. 1429 k. 90). O Macieju nie wiem nic więcej. O Stanisławie, zob. niżej. Hieronim urodził się 25 V 1675 r. (LB Sokolniki). Była jeszcze córka Krystyna, ochrzcz. 12 VIII 1671 r. (ib.)

Stanisław, syn Adama i Płaczkowskiej, ur. 1 V 1673 r. (ib.). Żeniąc się 1701 r. Franciszką Ewą Powalską, córką Wojciecha, wdową po Janie Żelichowskim, dostał od niej krótko przed ślubem, 8 X, zapis 4000 zł (G. 91 k. 58v). Oboje żyli jeszcze 1704 r. (G. 92 k. 30v).

3) Jan, a właściwie Jan Paweł, syn Hieronima i Żegockiej, ożeniony 1-ov. przed r. 1670 z Teresą Gnińską, w r. 1674, 30 VII, w imieniu własnym i żony wydzierżawił części we wsi Bojenicach, tj. "Skrzetuszczyznę" i "Boińszczyznę" małżonkom Racięskim (G. 85 k. 84v). Z żoną tą spisał dożywocie 1684 r. (P. 1108 XII k. 3). Jako opiekun bratanic po bracie Samuelu, ich części w Małachowie sprzedał 1690 r. Michałowi Działyńskiemu, chorążemu pomorskiemu (G. 89 s. 83, 85). Drugą żoną Jana była Teresa Bardzka, córka Piotra z Jadwigi Kleczkowskiej, która w r. 1691 skwitowała z 200 zł Prokopa Lipskiego, stolnika wschowskiego (P. 1122 XI k. 52v). Jan żył jeszcze w r. 1692 (P. 1124 XI k. 43), nie żył zaś w r. 1694 (P. 1128 XI k. 124v). Wdowa oblatowała swój testament 1695 r. (G. 90 k. 25), a t. r. wyszła powtórnie za Stanisława Gowarzewskiego, zapisując mu krótko przed ślubem, 18 VII, na wsi Wieniec sumę 3000 zł (ib. k. 44). Swe dożywocie na Chraplewie, wsi Pawła Wyganowskiego, scedowała t. r. swym pasierbom: Ignacemu, Wojciechowi, Romanowi, Janowi i Ludwikowi (Kc. 133 k. 36v). Trzecim jej mężem był Stanisław Białoskórski. Jako wdowa i po nim żyła jeszcze 1721 r. (P. 1184 k. 36), a zapewne i 1723 r. (ZTP 41 k. 591). Z Gnińskiej miał Jan córki: Annę, ochrzcz. 10 VIII 1672 r. , i Zofię, ochrzcz. 1 V 1674 r. (LB Sokolniki). Spośród synów, urodzonych z Gnińskiej, Ignacy występował już 1686 r. (G. 88 k. 108v). On i Ludwik w imieniu swoim i pozostałych braci skwitowali 1712 r. Wyganowskich z 600 zł (Kośc. 310 s. 354). O Wojciechu i Romanie, zob. niżej, o Ludwiku nie wiem nic więcej. Jan, proboszcz i dziekan Sw. Piotra i Pawła za murami gnieźnieńskimi, mianował w r. 1712 wraz z bratem Wojciechem plenipotentami braci Ignacego i Ludwika (G. 93 k. 116v).

(1) Wojciech, syn Jana i Gnińskiej, skwitował z protestacji 1697 r. Andrzeja Płaczkowskiego (G. 90 k. 135). W r. 1699 był mężem Anny Gaszyńskiej, wdowy 1-ov. po Wojciechu Golemowskim (G. 93 k. 99; P. 1140 IV k. 107). Żyła jeszcze w r. 1721, kiedy Wojciech zapisał 5500 zł jako posag córce Wiktorii, urodzonej z tejże Anny (I. Kon. 75 k. 254v). Nie żyła w r. 1722, kiedy skwitował jej synów z pierwszego męża, Łukasza i Pawła Golemowskiech z 6000 zł, należnych wedle układu spisanego z nimi w r. 1720 (I. Kon. 75 k. 349v). Wojciech nie żył już w r. 1745 (G. 97 k. 739). Córka jego Wiktoria była w l. 1722-39 żoną Andrzeja Orzelskiego (I. Kon. 75 k. 350; G. 97 k. 365).

(2) Roman, syn Jana i Gnińskiej, ochrzcz. 17 VIII 1670 r. (LB Sokolniki), w r. 1695 mąż Marianny Radolińskiej, wdowy 1-ov. po Jakubie Ulatowskim, a córki Kazimierza burgrabiego bydgoskiego i Zofii Jeżewskiej (N. 189 k. 159v; I. Bidg. z r. 1700 k. 39). Żył jeszcze 1703 r. (N. 202 k. 101v). Marianna nie żyła 1725 r. Córka Romana i Radolińskiej Teresa, żona 1-ov. Antoniego Dąbrowskiego, 2-ov. w l. 1713-35 Jana Naramowskiego.

4. Jan, syn Adama i Kębłowskiej, wspomniany pierwszy raz w r. 1620 (P. 1004 k. 1620v), żonie swej Helenie Moszczyńskiej córce Łukasza, zaślubionej 29 XII 1628 r. (LC Witkowo), oprawił posag 1000 zł w r. 1629 (G. 337 k. 539v). Od Swiętosława Boińskiego dostał w r. 1731 zobowiązanie sprzedania za 2000 zł części Bojenic (G. 79 k. 413v). W r. 1685 wdowa po nim, Helena Moszczyńska, zapisała 1000 zł swym synom Wojciechowi i Andrzejowi (G. 88 k. 60v). Był i syn Marcin. O nich wszystkich zob. niżej. Z Moszczyńskiej miał ponadto dwie córki, z których Teresa, już jako wdowa po Stanisławie Mierzejewskim wraz z siostrą Fruzyną, panną dojrzałą, sprzedała w r. 1702 części Bojenic bratankowi Janowi, synowi Andrzeja (P. 1142 II k. 63v).

1) Wojciech, syn Jana i Moszczyńskiej, mąż Anny Radeckiej, córki Jana i Zofii Młodziejowskiej (G. 88 k. 126), zaślubionej przed r. 1671, wraz z nią mianował w r. 1672 plenipotentem brata stryjecznego Samuela (G. 85 k. 4). Wraz z bratem Andrzejem zobowiązali się w r. 1687 sprzedać za 3150 zł Adamowi Lubstowskiemu i żonie jego Izabelli Mielęckiej całe części odziedziczone po rodzicach we wsi Bojenice (G. 98 k. 179). Dożywocie z żoną spisał 1693 r. (P. 1432 k. 390). Jej posag 2000 zł zabezpieczony był na Małachowie, w r. 1699 już własności Działyńskiego (P. 1127 VIII k. 58). Bratankowi Janowi sprzedał 1702 r. za 2500 zł części w Bojenicach, które sam tego dnia nabył od brata Marcina (P. 1142 III k. 64). Oboje z żoną żyli jeszcze 1705 r. (G. 92 k. 73v), nie żyli już 1719 r. Ich syn Wojciech, ur. w Małachowie Złych Mięsicach, ochrzcz. 8 IV 1682 r. (LB Witkowo). Córki: Teodora, ur. w Bojenicach, ochrzcz. 1 IV 1671 r. , Katarzyna, ur. tamże, ochrzcz. 6 XI 1673 r. (LB Sokolniki), zaślubiła przed 24 IV 1704 r. Jana Długołęckiego, Marianna, ur. w Małachowie, ochrzcz. 21 II 1677 r. (LB Witkowo), była w r. 1719 żoną Antoniego B. , chyba h. Dryja (P. 1169 k. 43v).

2) Andrzej, syn Jana i Moszczyńskiej, w r. 1672 mąż Marianny Przecławskiej, córki Piotra i Zofii Dziękczyńskiej, wdowy 1-ov. po Sewerynie Chylińskim (P. 199 k. 342, 457). T. r. pozywał Andrzeja Wojciech Chyliński o zajazd wsi Wilkowa, pozostałej po jej pierwszym mężu (ib. k. 682v, 786v). Żył jeszcze 1686 r. (P. 1111 V k. 36v). Nie żył w r. 1699 (G. 90 k. 260v). Wdowa żyła jeszcze 1705 r. (G. 92 k. 57v). Ich syn Jan.

Jan, syn Andrzeja i Przecławskiej, spisał w r. 1703 wzajemne dożywocie z żoną Anną Jabłkowską, córką Mikołaja i Heleny Radeckiej (ib. k. 3v; P. 290 k. 12v). Wraz z żoną w r. 1705 wydzierżawił na trzy lata osd Jerzego Hieronima Latalskiego za 4000 zł wieś Opieczki, a zobowiązał się temu Latalskiemu sprzedać za 5000 zł części Bojenic (ib. k. 57, 57v). Skwitował Latalskiego w r. 1710 z sumy 4000 zł zastawnej na Opieczkach, stanowiącej część umówionej ceny Bojenic, tj. 5000 zł (G. 93 k. 42). Z Stanisławem Latalskim sporządził 1714 r. kontrakt o wieś Owieczki (ib. k. 177v). Posesorem tej wsi był w r. 1719 (G. 94 k. 36v). Anna z Jabłkowskich żyła jeszcze 25 V 1736 r. Ich córka Agnieszka, ochrzcz. 17 I 1705 r. , syn zaś Kazimierz Stanisław, ochrzcz. w lutym 1702 r. (LH Sokolniki). Niewątpliwie identyczny z tym Kazimierzem Stanisławem był Kazimierz zamieszkały w Radłowie koło Pakości, który z żony Zofii miał dzieci urodzone w Radłowie: Dorotę, ochrzcz. 25 V 1736 r. (jej matką chrzestną była Anna z Jabłkowskich B.), Karola, ochrzcz. 1 III 1745 r. (LB Pakość). Uruskiw oparciu o Akta b. Heroldii Kr. Pol. pisze o Kazimierzu, dziedzicu dóbr Dziewczopole w p. przedec. , który z żony Zofii Kakowskiej miał syna Karola, ożenionego z Elżbietą Krzywosędzką, którego znów synowie Antoni i Kwiryn, podoficer w wojsku rosyjskim, wylegitymowani zostali ze szlachectwa w Król. Pol. 1851 i 1853 r. z herbem Grzymała.

@tablica: Bieganowscy h. Leszczyc 1.

@tablica: Bieganowscy h. Leszczyc 2.

3) Marcin, syn Jana i Moszczyńskiej, dziedzic części w Bojenicach, miecznik bracławski 1687 r. (G. 88 k. 179), sprzedał swe części w tej wsi 1702 r. bratu Wojciechowi (P. 1148 III k. 64). Z nieznanej mi żony córka jego Anna, w l. 1681-86 żona Marcina Konarskiego. Synowie jego, Andrzej i Jakub byli w r. 1742 dziedzicami dóbr Czerników (Rel. Bidg. z r. 1742 k. 142; I. Bidg. z r. 1742 k. 86). Andrzej ten był miecznikiem bydgoskim 1727 r. , chorążym kowalskim 1754 r. Jak się zdaje, byli jeszcze inni synowie. W r. 1711 Jan, Andrzej, Jakub i Stanisław B-cy pozywali owdowiałą Annę Niemojowską, kasztelanową bydgoską i jej syna Jana (ZTP 39 k. 366). Byli chyba między sobą braćmi, a synami właśnie Marcina. Z nich Stanisław zapewne identyczny z Stanisławem, podczaszym kowalskim 1727 r. , kasztelanem rypińskim 1752 r. , zmarłym 1765 r. (Boniecki; Kossakowski). Jakub był mężem Marianny Suleckiej 1726 r. (I. Bidg. z r. 1726 k. 26). Zob. tablice 1-2.

>Bieganowscy różni. Jadwiga, żona Jakuba z Bieganowa, miała 1463 r. sprawę z Tomisławem z Grzybowa (G. 26 k. 28v). Maciej występował 1522 r. jako wuj Heleny, żony Klemensa Drogoszewskiego (Kośc. 233 k. 87), a 1523 r. jako wuj Elżbiety i Barbary, córek Wawrzyńca Lipowskiego (Kośc. 345 k. 101v). Zofia Skaławska, w l. 1532-1535 wdowa po Marcinie B. (P. 874 k. 165v; 875 k. 68v). Anna, córka Mikołaja, w r. 1551 żona Pawła kaliskiego (P. 1395 k. 643). Maciej otrzymał w r. 1574 od Sebastiana Bardzkiego zobowiązanie wyderkowej rezygnacji wsi Bardo i części wsi Mysłki w p. pyzdr. za 4000 zł (G. 52 k. 239v). Maciej kwitował w r. 1585 z 30 zł braci Otuskich (P. 944 k. 90). Andrzej, mąż Magdaleny Wyszławskiej, która w r. 1581 kwitowała ze 100 zł Gowarzewskich (P. 937 k. 131). W r. 1590 występowała jako wdowa już i po drugim mężu Mikołaju Morawskim (P. 953 k. 647v). Mikołaj mieszkał w 1610 r. w Prusinowie (P. 144 k. 95). Tomasz oprawił w r. 1624 żonie swej Izabeli Kokowskiej, córce Walentego, posag 300 zł (Py. 47 k. 311v). Helena, żona Macieja Popowskiego. Oboje nie żyli 1625 r. Katarzyna, żona Jakuba Rogalińskiego, nie żyła 1626 r. Anna, w r. 1626 wdowa po zamordowanym Macieju Szczuckim. Jan Hiacynt, syn Stanisława, otrzymał 1626 r. zapis długu 300 zł od Anny z Kuchar, wdowy po Andrzeju Przyborowskim (P. 1017 k. 182v). Wojciech, administrator ("starosta") dóbr żerkowskich wojewodzica poznańskiego Mikołaja Ostroroga, płacił 1629 r. podymne z Bieździadowa, Dembian, Ostrówka, Krząnu, Lgowa, Smiełowa, Szczedrzejewa i Gąsiorowa (Py. 143 s. 4, 9, 11, 24). Regina, żona Marcina Skąpskiego 1635 r. (Py. 146 s. 362). Dorota spisała w r. 1641 dożywocie z mężem Stanisławem Malińskim. Przeciwko Zofii Miedzianowskiej wdowie po Wojciechu B. , i Stanisławowi B. , rodzonemu bratu jej męża występował 1642 r. Mikołaj Węgorzewski (P. 167 k. 654). Elżbieta, zakonnica w Owińskach 1665 r. (P. 1067 k. 138v). Krzysztof Maciej, nie żyjący już w r. 1671, ożeniony był z Zofią Goczałkowską, córką Wojciecha i Ewy Kromolickiej, wtedy już wdową (Py. 154 k. 48). W r. 1672 była ona 2-ov. żoną Jana Zygmunta Wilkowskiego, który oprawił jej posag 7000 zł (Ws. 208 k. 350). Żyli oboje 1664 r. (P. 1426 k. 621). Wdowa po N. Bieganowskim zaślubiła 2-ov. 20 II 1678 r. Bonawenturę Gronowskiego (LC Wilkowo Pol.). Andrzej zaślubił 10 I 1684 r. Mariannę Żakowską (LC Poniec). Ich syn Ludwik Franciszek ochrzcz. 14 X 1684 r. (LB Poniec). Krystyna, w r. 1690 żona Wawrzyńca Otorowskiego. Jan z żony Reginy miał syna Jakuba, ur. we wsi Kozubiec, ochrzcz. 1 V 1693 r. (LB Miłosław). Marcin, ożeniony z Dorotą Leśnikowską, wdową 1-ov. po Stanisławie Siedleckim, która w r. 1694 już jako wdowa i po nim, sumę 360 zł prowizji zapisaną sobie przez zmarłego Macieja B. , syna zmarłego Stanisława (zob. B-cy h. Dryja) jej ojcu Maciejowi Leśnikowskiemu, cedowała swej córce Ewie z Siedleckich Michalskiej (P. 1128 X k. 102v). Siostra Kunegunda, franciszkanka śremska, umarła wedle jednego zapisu tamtejszego nekrologu 6 III 1695 r. , wedle drugiego 15 II 1696 r. Stefan, po którym wdowa, Katarzyna Górecka, córka Wojciecha, wyszła w r. 1700 2-ov. za Franciszka Musakowskiego (I. Kal. 154 s. 92, 128). Ignacy, dziedzic wsi Lubodzież, w l. 1700-1 mąż Justyny Ostrowickiej (Ostrowskiej ?), wdowy 1-ov. po Piotrze Jabłonowskim (I. Bydg. z r. 1700 k. 69; Jud. Bydg. z r. 1701 k. 371). Łukasz, franciszkanin, zmarł w Piotrkowie 10 V 1710 r. (Nekr. Franciszkanek śrem.). Wojciech, posesor Gemarzewa, zawierał 1713 r. kompromis z Tyszewiczem, plenipotentem Czeluścińskich (ib. k. 1604). Jan skwitowany został 1721 r. przez Mariannę z Bornów Mierzejewską i jej syna ze skryptu datowanego w r. 1719 w Przysiece, opiewającego na 500 zł, wystawionego dla już zmarłego Bartłomieja Mierzejewskiego (G. 94 k. 175). Marianna, żona Grzegorza Leszczyńskiego, i Rozalia niezamężna, córki zmarłego Jana a siostry rodzono stryjeczne zmarłego Tomasza, siostrzenice z siostry rodzonej i spadkobierczynie Marianny z Wolskich Rutkowskiej 1723 r. (G. 94 k. 899). Marianna, z Kunowa, umarła 16 III 1726 r. (LM Kunowo). Andrzej dostał w r. 1725 konsens królewski na scedowanie dożywocia wsi Kalinowiec i Gawronki w woj. brzeskim Stanisławowi B. i żonie jego Annie z Nieborskich (Kc. 135 k. 99v). Stanisław zmarł nagle w Gralewie, pochowany 26 IX 1727 r. (LM Kamionna). Jakub z żoną i córką Anną pielgrzymował do cudownego obrazu w kościele w Pieraniach 23 XI 1727 r. Andrzej wpisany został w tamtejszą księgę bracką 3 XII 1727 r. (LB Pieranie). Dorota, w r. 1728 żona Tomasza Chlebowskiego. Wojciech, po którym wdowa Ewa Żarlińska, wychodząc w r. 1731 2-ov. za Kazimierza Ryszewskiego, zapisała mu przed ślubem dług 3000 zł (G. 96 k. 304v). Synowie Wojciecha i Marianny urodzeni w Pobiedziskach: Wawrzyniec Roch, ochrzcz. 15 VIII 1740 r. , Jakub, ochrzcz. 23 VII 1743 r. (LB Pobiedziska). Andrzej, chrzestny 25 VII 1741 r. (LB Sw. Michał, Gniezno). Marianna, córka Jakuba, już zmarłego, w r. 1746 żona Teofila Popowskiego, komornika ziemskiego inowłodzkiego (ZTP 51 k. 651). Antoni zmarł 19 VIII 1647 r. (LM Pobiedzska). Maciej w imieniu własnym i braci Kazimierza i Andrzeja, kwitował 1756 r. Golemowskich (G. 98 k. 791). Anna wyszła przed r. 1794 za Jana Wiśniewskiego, plenipotenta przygodzickiego, żyła jeszcze 10 V 1811 r. Panna Franciszka, dziedziczka dóbr Kawcze, chrzestna 17 IV 1828 r. (LB Granowo). Marianna wyszła przed r. 1823 za Leona Janickiego ze Starężyna. Nepomucen umarł w Starężynie 4 VI 1831 r. w wieku lat 14 (LM Juncewo).

>Biegańscy z Bieganina w p. kal. Paprocki w Wielkopolsce znał tylko Leszczyców B-ich. Niesiecki poszedł za nim kładąc B-ich w Wielkopolsce pod herb Leszczyc i choć jako pierwszy z heraldyków umieścił także i Prawdziców B-ich, zaliczył do tych ostatnich wyłącznie zamieszkałych w W. Ks. Litewskim. Żychliński zarówno B-ch wielkopolskich jak i litewskich potraktował jako jedną i tę samą rodzinę h. Prawdzic wiodącą się z Bieganina w p. kal. , Leszczyców zaś lokalizował w Małopolsce. Na absurdalność tego pomysłu wskazał Boniecki. B-cy Prawdzice, osiedleni później na Litwie, wzięli nazwisko nie z Bieganina lecz z Bieganowa w p. jędrzejowskim, gdzie, jak to wiemy z "Liber beneficiorum" Długosza, siedzieli już w połowie XV w. ich znane nam podpisy świadczą o tym, że pisali się z Bieganowa, nie z Biegania. Tak więc nazwisko uformowane zostało w sposób niezbyt prawidłowy. Poczynając od XVI wieku Prawdziców spotykamy w różnych częściach kraju, głównie jednak na Litwie.

>B-cy w Wielopolsce, biorący nazwisko od wsi Bieganina w p. kal. , dawnego gniazda Leszczyców (Kozierowski, Leszczyce), nie mieli z Prawdzicami nic wspólnego. Nie mam jednak pewności, czy wszyscy, których tu wymienię, byli Leszczycami. Przy dość znacznym rozdrobnieniu owej wsi w XV i XVI w. mogli tu osiadać i w konsekwencji brać nazwisko przedstawiciele i innych herbów. Przede wszystkim dotyczyło to zapewne tych, którzy obok nazwiska B. używali i innych, np. Kuczkowski czy Pawłowski. Kiedy B-cy wielkopolscy zarzucili Leszczyca a poczęli uważać za Prawdziców, powiedzieć nie potrafię. Mogło to się stać stosunkowo dawno, już nawet w XVII w. , a było zapewne spowodowane większym znaczeniem, a co za tym idzie i rozgłosem B-ich litewskich. Genealogia tej rodziny podana przez Żychlińskiego jest mocno bałamutna, zwłaszcza jeśli idzie o wieki XVI i XVII. Posiadane przezemnie materiały wykazują to niezbicie, jakkolwiek same one jeszcze nie wystarczają by w miejsce tej genealogii dać inną zwartą i ciągłą, sięgającą wstecz wieku XV.

Jan z Bieganina 1400 r. (Py. 1 k. 49v). Świętosław cz. Swiąszek z Bieganina, kupił 1444 r. za 100 grz. część dziedziczną w Bieganinie od Elżbiety, żony Mikołaja z Tomic (P. 1379 k. 76). Nie żył już w r. 1466, kiedy wdowa po nim Dorota z synami Maciejem i Mikołajem połowę łana zw. Pakoskim w Bieganinie sprzedała za 10 grz. Helenie, żonie Mikołaja z Tomic (P. 1383 k. 246a). Byli jeszcze ponadto syn Andrzej i córka Anna, której już po śmierci Doroty w r. 1476 Jan z M. Gałązek zapisał dług 20 grz. (I. Kal. 2 k. 424). Andrzej w l. 1468-71 miał sprawę z ks. Stanisławem, proboszczem w Kościele, którego dom we wsi Głogowa najechał był (I. Kal. 1 k. 448v; 2 k. 207). Mikołaj był mężem Małgorzaty z Roszkowa zwanego Prusami, która w 1463 r. zobowiązała się swą część po rodzicach w owej wsi sprzedać za 30 grz. Wojciechowi Mleczko z Roszkowa (I. Kal. 1 k. 175v). Dokonała tego w r. 1470, już po śmierci męża. Pozostali po nim synowie Wojciech i Maciej (I. Kal. 2 k. 137). Małgorzata z synem Wojciechem zawierała w r. 1504 ugodę z Szymonem Złotkowskim i synami Jana Otty o spadek w Lubieniu w p. kal. po Wojciechu Golańskim (I. Kal. 6 k. 6v). Ów Wojciech był mężem Doroty, Dachny, która w 1485 r. od swych braci Jana i Stanisława Szymanowskich otrzymała zapisy, od każdego po 17 grz. (I. Kal. 3 k. 263v, 270). T. r. Maciej B. nazwany jego bratem rodzonym niedzielnym (ib. k. 262v). Obaj oni w 1495 r. , wciąż jeszcze niedzielni, ugodzili się ze swymi stryjecznymi braćmi, Janem i Piotrem z Bieganina, też niedzielnymi (ib. 4 k. 339, 342), już w r. 1503 pozywany był przez braci z Zbirska o gwałtowne opanowanie części wsi Lubień (P. 861 k. 64). Dorota Szymanowska, wdowa po tym Wojciechu, dała w r. 1514 swemu synowi Janowi łan roli osiadłej w Szymanowicach i część swą w M. Lubieni w zamian za jego część w Bieganinie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 29). Od Mikołaja Szymanowskiego zw. Beda nabyła w r. 1518 wyderkafem za 10 grz. 2 puste półłanki we wsi M. Lubień (ib. k. 43) i t. r. wyderkowała je za takąż sumę swemu synowi Marcinowi (ib. k. 50v), a część w Bieganinie nabytą wieczyście od Jana B. , sprzedała za 40 grz. Maciejowi Kuczkowskiemu (ib. k. 59v), wraz z synem Marcinem kupiła 1520 r. za 24 grz. od Macieja Szymanowskiego części wsi Lubień Mała, a powtórzyła tę transakcję w r. 1525 (Py. 23 k. 34v, 59). Od Mikołaja Bedy Szymanowskiego kupiła w r. 1526 2 puste półłanki w Lubieni M. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 116v). Żyła jeszcze 1539 r. (Py. 27 k. 138). Synowie Wojciecha i Doroty: Jan, Marcin i Andrzej. Andrzeja zabił Andrzej Chwaliszewski i w r. 1515 Jan i Marcin wraz z matką procesowali go o głowę brata (P. 866 k. 230v). O Janie wiem jeszcze to, iż w r. 1514, nabyte od matki dobra, tj. łan osiadły w Szymanowicach i część w M. Lubieni wyderkował za 30 grz. Mikołajowi Krzyńskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 29), a w r. 1519 niedzielni bracia Jan i Marcin ojczystą część w Bieganinie sprzedali za 60 grz. Maciejowi Kuczkowskiemu (ib. k. 59v), zaś Jan w r. 1531 swą część w Lubieni M. sprzedał za 40 grz. bratu Marcinowi (Py. 23 k. 98). Marcin zw. "Mleczko" występował 1523 r. jako dziedzic w M. Lubieni (Py. 25 k. 9; I. i R. Z. Kal. 3 k. 58v). Na połowie swych części w M. Lubieni oprawił 1529 r. posag 55 grz. swej żonie Barbarze Wyszkowskiej (Py. 23 k. 79). Żył jeszce w r. 1532, kiedy półtora łana roli we wsi macierzystej Lubień M. wyderkował za 30 grz. Złotkowskiemu miecznikowi kaliskiemu (P. 1393 k. 531v). Nie żył już w r. 1535 (P. 875 k. 160v, 217), a r. 1537 Barbara, już 2-ov. żona sł. Marcina, kramarza kaliskiego, swą oprawę na Małej Lubieni wyderkowała za 100 grz. Walentemu Skałowskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 310v), a ponowiła to 1538 r. (P. 1394 k. 191v). Synowie Marcina i Barbary, Kasper, Stanisław i Jan pozwani zostali w r. 1535 przez Złotkowskich, miecznikowiczów kaliskich, o dzierżawione przez zmarłego Marcina półtora łana roli w Małej Lubieni (P. 875 k. 160v). Z nich Stanisław i Jan, pozywali 1550 r. Tyburcego Lubińskiego i jego synów o oddzielenie ich ojcowizny w M. Lubieni od oprawy matki Barbary (I. Kal. 12 II s. 329). Jan swoje części w tej wsi odziedziczone po ojcu i po zmarłych innych "kognatach" sprzedał w r. 1553 temu Lubińskiemu za 350 grz. (P. 1396 k. 133). , a w r. 1554 zrobił to ze swoją częścią za taką samą sumę i Stanisław (ib. k. 164). Jan żył jeszcze w r. 1554, kiedy zapisał mu dług 100 zł Jan Suchorzewski (Py. 174 k. 700). Czy z wspomnianym wyżej Stanisławem identyczny był Stanisław, który w r. 1555 występował jako sługa Macieja Mokronoskiego, oraz Stanisław, który w r. 1561 kwitował z 15 zł małżonków Turskich, nie wiem (P. 896 k. 390; 903 k. 81). Zob. tablicę 1.

@tablica: Biegańscy 1.

Piotr, nieżyjący w r. 1441, kiedy wdowa po nim Helena miała termin ze Spytkiem z B. (I. Kal. 6 k. 58v). W 1451 r. Wojciech Raszkowski ugodził się z jej synami Mikołajem, Adamem i Marcinem o trzy łany w B. (Py. 11 k. 218). Była i córka Anna, żona Mikołaja z Bogucic, która o posag pozywała swych braci Adama i Marcina a w r. 1482 skwitowała Adama (I. Kal. 3 k. 91). O Mikołaju wiem jeszcze tyle, że w r. 1445 wraz z matką miał termin ze Spytkiem z B. (ib. k. 145), a żył jeszcze w r. 1454, podobnie jak Maciej (ib. 5 k. 133v). Adam w r. 1454 dał zapis matce swej (ib.), a Spytek, dziedzic w Bieganinie 1435 r. (I. Kal. 1 k. 99), w r. 1443 mąż Jadwigi (Py. 10 k. 54). Od Mikołaja z Gałązek, brata swej żony dostał 1443 r. zapis 30 grz. posagu (ib. 12 k. 388v), wraz ze swym bratem Wawrzyńcem z Młodawina (?) miał w r. 1448 termin z Mikołajem z B. i matką jego Heleną (I. Kal. 4 k. 169v). Nie żył 1469 r. , kiedy synowie jego: Jan, Stanisław i Piotr pozywali Lasotę z Brzostowa (Py. 15 k. 468v). Jan żył jeszcze 1470 r. (ib. k. 581). Stanisław i Piotr, bracia niedzielni, w r. 1475 trzy łany we wsi Kościół (?) p. kal. wraz z sołectwem sprzedali za 30 grz. ks. Stanisławowi, proboszczowi kościoł Sw. Stanisława w Kaliszu (P. 1386 k. 25v). Stanisław z Bieganina w 1466 r. zapisał Janowi z Gałązek M. 17 grz. długu w posagu za swą siostrą Dorotą (I. Kal. 1 k. 375). Mikłaj cz. Mikułka z Bieganina uwolnił 1476 r. Filipa Suchorzewskiego ze sprawy o rany i zniewago (ib. 2 k. 394). Mikołaj z Bieganina skwitował w 1493 r. z części posagu po ciotce Agnieszce, zabezpieczonego na Uszczonowie, Dorotę z W. Gałązek i Katarzynę z Uszczonowa (ib. 4 k. 180v). Mikołajowi B. , synowi Jana Wolfartha B. , dali poręczenie 1495 r. Jan Karcz z Kurowa i Wojciech z Bieganina, że Jan B. będzie żył z nim w pokoju (ib. k. 405). Mikołaj B. na połowie swej części w Bieganinie zobowiązał się 1497 r. odebrawszy ratę 5 grz. oprawić posag żonie swej Annie Głoskowskiej, córce Jana (ib. k. 503). W r. 1462 na połowie kmieci, folwarku i dworu w Bieganinie oprawił 60 grz. posagu żonie Barbarze, a od Wojciecha Roszkowskiego kupił za 36 grz. jego części w tej wsi (P. 1384 k. 131v, 132v). Zapewne jeszcze żył w r. 1499, w którym Chudy, kmieć jego synów Jana i Piotra, dziedziców w Bieganinie, pozywał Jana Kuczkowskiego (I. Kal. 5 k. 83). Adam nie żył w r. 1509. Miał jeszcze trzeciego syna Mikołaja, który w r. 1517 swe części w Bieganinie sprzedał za 40 grz. bratu Piotrowi (P. 1392 k. 154v). Czy nie ten to Mikołaj B. cz. Pawłowski kupił w r. 1529 od Tomasza Pawłowskiego i jego bratanka Michała Głoskowskiego ich części w Małym Pawłówku w p. kal. za 20 grz. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 144). O Janie słyszymy po raz ostatni w r. 1509, kiedy Piotr na połowie części w Bieganinie oprawił 20 grz. posagu żonie Zofii, córce Jana B. zw. "Olszewy", o którym niżej (P. 786 s. 76). Miał z nią syna Bartłomieja, o którym niżej (I. i R. Z. Kal. 4 k. 287). Drugą żoną Piotra, nie żyjącego już w r. 1532 była Agnieszka Miedzianowska cz. Poniatowska, córka Wojciecha Poniatowskiego, która wówczas od swych nieletnich synów Jana i Wojciecha otrzymała oprawę 100 zł posagu na połowie ich części w Bieganinie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 206), a która w r. 1547 wraz ze swymi synami Wojciechem i Janem oraz z poddanymi z Bieganina i Wojciechem Jaskólskim miała termin sądowy z Wojciechem Kuczkowskim z tegoż Bieganina (I. i D. Z. Kal. 7 k. 197v). W r. 1552 kwitowała tych synów ze swej oprawy na Bieganinie (I. Kal. 15 s. 35). Prócz wspomnianych trzech synów Piotr miał z pierwszej żony córkę Dorotę, żonę sław. Jana Wódka z Pleszewa, która w r. 1544 (1549 ?) kwitowała z dóbr po rodzicach brata Bartłomieja (I. Kal. 7 k. 340). Nie wiem z której żony pochodziły córki: Anna, w l. 1535-1537 żona Szymona Proślińskiego, w l. 1551-54 2-ov. żona Adama Gałęskiego "Wronki" z M. Gałązek żyjąca jeszcze 1581 r. , Agnieszka w r. 1552 żona Wawrzyńca Godziątkowskiego, i Elżbieta, w 1539 r. żona Wojciecha Jaskólskiego.

1. Bartłomiej, syn Piotra i Biegańskiej, jeszcze nieletni w r. 1532, bo działający w asyście stryjów Macieja Pawłowskiego i Andrzeja Grodzielskiego oraz wuja Fabiana Kłodawskiego kwitował swych nieletnich przyrodnich braci Wojciecha i Jana z oprawy swej matki na Bieganinie (I. R. Z. Kal. 4 k. 287). Na połowie swej części w tej wsi oprawił w r. 1535 posag 100 zł żonie Małgorzacie Pawłowskiej, córce Wacława (I. i D. Z. Kal. 2 k. 232v). Swą dziedziczną część w tej wsi sprzedał 1544 r. za 500 grz. Piotrowi Pawłowskiemu "Sikaczowi" (P. 1395 k. 100). T. r. wraz z żoną siedlisko "Grosiewskie" i ogród koło siedliska "Wójtowskiego" w Bieganinie sprzedał za 200 grz. Antoniemu Poniatowskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 273). W imieniu żony swej Małgorzaty Pawłowskiej uczynił 1546 r. pilność przeciwko temuż Pawłowskiemu. który t. r. dał mu zobowiązanie wyderkowania części w Pawłowie (I. Kal. 9 k. 7v, 38). Oboje małżonkowie skasowali w r. 1570 swe prawa dożywotnie na części W. Pawłowa nabytej od brata Małgorzaty, Piotra "Sikacza" (ib. 36 s. 256).

2. Wojciech, syn Piotra i Miedzianowskiej, małoletni w r. 1532 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 206), wraz z bratem Janem, wedle zobowiązania otrzymanego w r. 1550 kupili 1552 r. za 400 grz. od Piotra Pawłowskiego i żony jego Zofii Szczytnickiej części w Bieganinie (I. Kal. 12 s. 604; 15 k. 34; P. 1396 k. 24). T. r. na połowie części w tej wsi oprawił 250 zł posagu żonie swej Barbarze Laskowskiej (R. Kal. 1 k. 1v; P. 1396 k. 24), która jednocześnie skwitowała z dóbr po swych rodzicach w Woli Tłomokowej, Ciepielewie i Tobołkach p. kal. swego brata Jakuba Laskowskiego (I. Kal. 15 k. 38). Wojciech żył jeszcze w r. 1564 (ib. 29 k. 254). Może to ten sam Wojciech żył jeszcze w r. 1582 i był ojcem Jadwigi, wówczas żony Stanisława Przespolewskiego.

3. Jan, syn Piotra i Miedzianowskiej, zwany czasem "Piotrowiczem", małoletni w r. 1532, wraz z bratem Wojciechem zostawał wtedy pod opieką stryja Macieja Pawłowskiego i rodzonych wujów, Szymona i Bartłomieja Poniatowskich (I. i D. Z. Kal. 2 k. 206). Swej żonie Katarzynie Chojeńskiej, córce Jana, dał 1552 r. zobowiązanie oprawienia posagu na połowie swych dóbr w Bieganinie, a ona skwitowała swych braci z ojcowizny w Chojnie, Stwolnie i Golejewku (I. Kal. 15 k. 467, 477v). Oprawy 250 zł posagu dokonał 1554 r. (P. 1396 k. 172v). Drugą jego żoną była Agnieszka Laskowska, córka Michała, której w r. 1570 na połowie części w Bieganinie oprawił 250 zł posagu (R. Kal. 3 k. 226). Po raz trzeci ożenił się z Jadwigą Golińską, której w r. 1585 zobowiązał się oprawić 250 zł posagu i 50 zł wyprawy (I. Kal. 58 s. 642).

Dorota B. h. Leszczyc, urodzona z Laskowskiej, a więc córka bądź Wojciecha bądź Jana, była w r. 1605 żoną Stanisława Miełoszewskiego, matką zaś Gabriela Miełoszewskiego, który legitymując się w r. 1643 przy instalacji na kanonię gnieźnieńską określił herb swej matki (Korytkowski). Zob. tablicę 2.

@tablica: Biegańscy 2.

Stanisław B., mąż Barbary, córki Niechrósta z Łobza, otrzymał od niego na wieczność 1474 r. trzecią część dóbr po rodzicach w Łobzu (Py. 15 k. 155v). Stanisław B. części ojcowskie w Bieganinie wyderkował w r. 1476 za 60 grz. Andrzejowi Lutyńskiemu (P. 1386 k. 61). Barbara w r. 1476 miała termin z Janem Fryczem z Wojciechowa (Py. 167 k. 26v). Od Jadwigi, żony Świętosława Ruchockiego, Stanisław kupił 1482 r. za 60 grz. część w Łobzu (P. 1386 k. 156), a część swą w Bieganinie sprzedał w r. 1486 za 100 grz. Janowi Gałążeckiemu (Py. 20 k. 9v). T. r. od Marcina Małoklęskiego, dziedzica w Górze, kupił za 20 grz. brzeg w Łobzu, koło swego ogrodu (Py. 20 k. 10). Wraz z żoną Barbarą dziedzice w Łobzu dali w r. 1492 zobowiązanie Maciejowi Jastrzębskiemu (Py. 15 k. 293). Stanisław kwitował 1495 r. Wawrzyńca Pudełko z M. Gałązek z posagu swej siostry rodzonej Doroty, o który pozywał był Pudełkę (I. Kal. 4 k. 397).

Może jego synami byli bracia rodzeni niedzielni: Jan i Maciej B-cy z Łobza, którzy w r. 1505 siedem części lasu zw. "Godniew" we wsi Łobez oraz siedem części lasów zwanych "Goruński" i "Olszewicz" sprzedali za 70 grz. Janowi Noskowskiemu (P. 1390 k. 33). Maciej B. cz. Łobeski, dziedzic w Dziembowie, w r. 1519 mąż Barbary, wdowy 1-ov. po Macieju Brzeźnickim (Z. Kośc. 25 k. 100). T. r. był też dziedzicem w Dąbrówce w p. kośc. (P. 867 k. 42; Py. 24 k. 154). Może ten sam Maciej był w r. 1514 prokuratorem dzieci zmarłego Macieja Lutyńskiego (P. 866 k. 66). Jan B. nie żył już w r. 1526, kiedy wdowa po nim Katarzyna Łobeska cz. Kromolicka (?), 2-ov. żona Mikołaja Szymanowskiego, kwitowała z 40 grz. swego wiana syna swego Stanisława B. (Py. 25 k. 186v). Może to ten sam Jan w r. 1523 sprzedał za 15 grz. łan roli w Szymanowicach Maciejowi Szymanowskiemu (Py. 23 k. 46). Żona Stanisława B. cz. Łobeskiego, Anna Łaskawska, sprzedała 1526 r. część w Bielejewie i Kłodzinie w p. pyzdr. za 40 grz. Tyburcemu Jaraczewskiemu, a mąż oprawił jej 25 grz. posagu na połowie Łobza (P. 1393 k. 101). Stanisław t. r. kupił od Wojciecha Łobeskiego za 20 grz. plac pusty w Łobzu (Py. 23 k. 60v). "Pospólną" łąkę w Łobzu oraz części lasu "Godniewek" i "Goruński", łąkę od strony Wierzbowca i inną łąkę sprzedał 1527 r. za 60 grz. Maciejowi Noskowskiemu (P. 1393 k. 156). Nie żył 1542 r. , kiedy nieletni syn Maciej Łobeski części w Łobzu sprzedał za 200 grz. Janowi Łobeskiemu (P. 1394 k. 545v). Zob. tablicę 3.

@tablica: Biegańscy 3.

Jan B. w r. 1476 na połowie części w Bieganinie oprawił 30 grz. posagu żonie swej Agnieszce (P. 1386 k. 61). Agnieszka, żona Jana, zobowiązała się w r. 1506 sprzedać swe części w Kotarbach za 17 grz. Maciejowi Kotarbskiemu (I. Kal. 6 k. 101v).

Jan B. zw. "Olszewy", nie żyjący już w r. 1509, ojciec Zofii, wtedy żony Piotra B. , oraz synów: Mikołaja, Jana i Wojciecha, którzy w r. 1500 jako bracia niedzielni kupili część w M. Pawłówku p. kal. za 22 grz. od Jana i Macieja, braci z Główczyna (I. Kal. 5 k. 223v), a w r. 1509 część w Bieganinie sprzedali za 70 grz. Janowi i Piotrowi, synom Adama B. , zaś od Jana i Macieja braci Głowczyńskich kupili za 30 grz. części w M. Pawłowie p. kal. (P. 786 s. 76, 77). Mikołaj B. cz. Pawłowski był dziedzicem części w M. Pawłówku między r. 1519 i 1529 (I. R. Z. Kal. 3 k. 122v). Wojciech Pawłowski cz. B. nie żył w r. 1551, kiedy występowali jego synowie: Adam, Stanisław, Wawrzyniec i Jan Wodnikowscy cz. Pawłowscy z M. Pawłówka (I. Kal. 3 s. 803).

Maciej Kuczkowski, nie żyjący w r. 1538, miał żonę Annę Skrzypińską, która wtedy już 2-ov. za Maciejem Łobeskim, wraz z synem swym Wojciechem B. 6 śladów folwarcznych i 6 śladów roli kmiecej pustej oraz 2 zagrody w Bieganinie wyderkowała za 15 grz. Andrzejowi Miedzianowskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 321). Inny syn Macieja, Mikołaj. Córka Antoniemu Anna, żona w r. 1535 Piotra Mamockiego "Łuszczka". Mikołaj i Wojciech bracia rodzeni B-czy Kuczkowscy. Z nich Mikołaj swą część w Bieganinie sprzedał w r. 1547 za 100 grz. bratu Wojciechowi (I. i D. Z. Kal. 6 k. 429), a w r. 1561 sprzedał za 100 zł części w Osieku w p. pyzdr. Janowi Osieckiemu ojcu i Janowi Grodzieckiemu, zięciowi jego (Py. 31 k. 87v). Żoną tego Mikołaja była w r. 1570 Agnieszka Kucharska, córka Ambrożego, wdowa 1-ov. po Janie Gorzyckim (I. Kal. 36 s. 241). W r. 1574 był on podstarościm ostrzeszowskim (ib. 42 s. 38, 587). Części w Bieganinie wymienił 1584 r. z Ambrożym Pawłowskim "Jarosławem" na części Gorzyc w p. kal. , dopłacając 190 zł (R. Kal. 5 k. 412v), a żonie na połowie części Gorzyc oprawił t. r. posag 400 zł (ib. k. 420). Inne części w tej wsi kupił 1585 r. od Ewy z Gorzyckich Sobockiej cz. Lewkowskiej za 1000 zł (ib. k. 501v). Nie żył w r. 1588, kiedy wdowa została skwitowana przez Jana Molskiego (I. Kal. 55 s. 957), a żyła jeszcze 1596 r. (I. Kal. 63 k. 778). Mikołaj był bezdzietny. Nie wiem czy identyczny z nim Mikołaj B. , w r. 1570 faktor Siemikowskiej, ksieni ołobockiej (I. Kal. 36 s. 561).

Wojciech B. cz. Kuczkowski w r. 1555 wraz z Mikołajem, jako bratem niedzielnym, mieli termin z Feliksem Sobockim (I. i. D. Z. Kal. 7 k. 566v). Wojciech ten nie żył już 1571 r. Wdowa po nim Anna Prusinowska swą oprawę na częściach Biegnina scedowała 1574 r. bratu męża podstarościemu Mikołajowi B. wzamian za zapis 8 zł czynszu rocznego (I. Kal. 42 s. 587). Synowie Wojciecha: Bartłomiej, Jan i Stanisław B-cy cz. Kuczkowscy.

1. Bartłomiej, syn Wojciecha, części w Bieganinie sprzedał w r. 1571 stryjowi Mikołajowi (R. Kal. 3 k. 310). Jako spadkobierca tego stryja sprzedał 1591 r. części w Gorzycach za 500 zł swym braciom Janowi i Stanisławowi (ib. 6 s. 433). Może identyczny z nim Bartłomiej mąż Barbary Kosickiej, o którym niżej.

2. Jan, syn Wojciecha, w r. 1596 dostał zapis długu 300 zł od brata Stanisława (I. Kal. 63 k. 349), może identyczny z Janem Kuczkowskim, synem zmarłego Wojciecha, który w r. 1620 dostał zapis długu 100 zł od Jana B. cz. Kuczkowskiego, syna Stanisława (I. Kal. 86 s. 313).

3. Stanisław B. cz. Kuczkowski, syn Wojciecha, w r. 1595 wziął w zastaw za 150 zł od Jakuba Gorzyckiego poddanego siedzącego na jednym łanie w części Gorzyc (ib. 62 s. 704). W r. 1596 był mężem Anny Wolińskiej cz. Woleńskiej (ib. 63 k. 713v). Tej żonie swej zapisał dożywocie w r. 1616 (R. Kal. 8 k. 499). Jako dziedzic części Gorzyc występował jeszcze 1617 r. (ib. 9 k. 48). Nie żył 1620 r. (I. Kal. 86 s. 313). Wdowa w r. 1627 spisała w Gorzycach kontrakt pod zakładem 200 zł z Andrzejem Rudzińskim i żoną jego Jadwigą, może córką swoją (ib. 93 s. 955). W r. 1637 córce swej Marjannie scedowała sumę 200 zł zapisaną sobie przez męża (ib. 146 s. 405). Nie żyła już w r. 1644 (ib. 110a s. 174). Wspomniana tu Marianna zapewne identyczna z Marianną, ochrzcz. 9 IX 1613 r. (LB Wysocko). Żyła jeszcze w r. 1650 (I. Kal. 116 s. 2071). Nie żyła 1690 r. (ib. 146 s. 405). Synowie, Jan, o którym niżej, i Adam, ochrzcz. 9 VIII 1610 r. (LB Sulmierzyce), bezpotomny, nie żył już 1644 r.

Jan B. cz. Kuczkowski, syn Stanisława i Wolińskiej, dziedzic części Gorzyc 1620 r. (I. Kal. 86 s. 313), aprobował 1627 r. dzierżawę Gorzyc daną przez matkę małżonkom Morawskim (ib. 93 s. 660). Część gruntów w tej wsi rezygnował w r. 1633 Janowi Kiełczewskiemu, podstolemu kaliskiemu (R. Kal. 11 k. 502v)., a połowę stawu zw. "Gorzanowo" koło kopców granicznych wsi Topola M., posiadanego wspólnie ze Stanisławem Dmochowskim, sprzedał w r. 1636 za 150 zł temu Dmochowskiemu (ib. k. 781v). Części w Gorzycach spadłe po bracie Adamie sprzedał 1644 r. za 5000 zł Stanisławowi Dobrosielskiemu (ib. 13 k. 99v). Nie żył w r. 1646, kiedy wdowa, Katarzyna Balicka, prolongowała Dobrosielskiemu termin uiszczenia rocznego czynszu od sumy 1500 zł (I. Kal. 112 s. 977). W r. 1469 wraz z synami mianowała plenipotentów (I. Kal. 115 s. 1753). Synowie Jana i Balickiej: Aleksander, Andrzej i Stanisław, zostali w r. 1650 wraz z matką i ciotką Marianną B. skwitowani z 200 zł przez Jana Morawskiego z zapisu zmarłej babki ich Anny z Wolińskich B-ej, dotyczącego dzierżawy Gorzyc (ib. 116 s. 2071). Aleksander nie żył już 1690 r. (ib. 146 s. 405). Stanisław żonie swej Urszuli Skotnickiej, córce Samuela, zapisał 1665 r. dług 500 zł (ib. 126 s. 323). Sumy po zmarłych, bracie Aleksandrze i ciotce Mariannie, cedował 1690 r. Zofii z Modlibowskich Dobrosielskiej (ib. 146 s. 405). Nie żył 1692 r. , kiedy Urszula już 2-ov. żona Jakuba Rzepeckiego, dostała odeń zapis 150 zł (ib. 149 s. 45). Zob. tablicę 4.

@tablica: Biegańscy 4.

Jan, dziedzic w Bieganinie, żeniąc się w r. 1550 z Katarzyną Pieczynowską, córką Łukasza i Jadwigi Drużbińskiej, zobowiązał się oprawić jej 200 zł posagu (I. Kal. 12 II s. 574).

Jan, nie żyjący już w r. 1562, miał syna Stanisława, którego żoną była Agnieszka Kleszczówna z Ks. Pomorskiego, wdowa 1-ov. po Konradzie (Kunie) Golczu. Agnieszka w r. 1559 procesowała Wilhelma Nanczmera, dzierżawcę drahimskiego (W. 21 k. 143, 165). Stanisław w r. 1561 dostał zapis 214 zł długu od Stanisława Wedla Tuczyńskiego (ib. k. 247). W r. 1562 dostał zapis 200 tal. od Jana Golcza (P. 904 k. 309v). Żona jego dostała w r. 1563 od syna z pierwszego męża, Jana Golcza, zapis wyderkowy 362 i pół grz. na częściach wsi Klausdorf i Łubno p. wał. (P. 1397 k. 256v). W r. 1566 sprzedała za 1000 grz. swe części wsi Stralemberk p. wał. Krzysztofowi Bolthowi (P. 1397 k. 521v). Stanisław t. r. wydzierżawił od Aleksandra Mokronoskiego na trzy lata za 900 zł wieś Tarnowa (W. 1 k. 18v), a w r. 1568 dostał zapis 300 zł długu od Konrada Golcza (ib. k. 36v). W r. 1568 był już podstarościm drahimskim (W. 22 k. 16). W r. 1588 dziedzic części wsi Klausdorf (ib. k. 46). Jana Sędziwoja Czarnkowskiego, star. drahimskiego, skwitował w r. 1590 z 1500 zł (P. 954 k. 534). Żona jego Agnieszka występowała jeszcze w r. 1575 (P. 926 k. 206v), nie żyła już w r. 1591 (W. 30 k. 185). W r. 1595 Golczowie kwitowali podstarościego Stanisława ze sprawy o sprzedaż wsi Stralemberk (P. 963 k. 433). Umarł między r. 1596 i 1597 (P. 1402 k. 76v, 419). Pozostawił syna Aleksandra.

Aleksander, syn Stanisława, ożenił się 1588 r. z Barbarą Bobolecką, córką Piotra podsędka ziem. poznańskiego, której 5 IV, krótko przed ślubem, jej przyszły teść Stanisław B. oprawił na swych sumach posag 1200 zł (P. 1400 k. 158v). Aleksander w r. 1591 kupił za 10.000 zł od swego teścia Boboleckiego części wsi Ossowo i Wielżyno czyli w Przeciwnicy p. pozn. i na połowie tych dóbr oprawił 1200 zł posagu swej żony (ib. k. 694). W r. 1592 intromitowany został do wsi Dębę Stare Andrzeja i Piotra Czarnkowskich (P. 964 k. 1402v). Skwitował Czarnkowskich w r. 1595 (ib. k. 1591v). Części wsi Ossowo i Wielżyno czyli w Przeciwnicy p. pozn. w r. 1596 sprzedał za 9000 zł Wacławowi Nowowiejskiemu (P. 1401 k. 807v) i t. r. nabył sposobem wyderkafu za 4000 zł od Jana Rokossowskiego wieś Jaryszewo oraz dwóch kmieci w Brunczewie w p. pozn. (P. 1402 k. 76v). W r. 1597 od Jana Rokossowskiego nabył sposobem wyderkafu na trzy lata za sumę 10.000 zł wsie Gąsawy, Jastrowie i część we wsi Kępa (ib. k. 419). Zapis wyderkafowy na wsi Jaryszewo z folwarkiem i na części Brunczewa, tj. sumę 1500 zł, scedował 1600 r. Mikołajowi z Chraplewa Łąckiemu, chorążemu poznańskiemu (P. 970 k. 668v). Barbara z Boboleckich odziedziczyła po ojcu część w Stojkowie w p. pozn. , a Aleksander skupił pozostałe części tej wsi od jej sióstr. W r. 1601 płacił za te części Jadwidze Marcinowej Włościejewskiej 2000 zł (P. 1404 k. 136v), zaś w r. 1602 Elżbiecie Maciejowej Gostkowskiej 1833 zł i Agnieszce Maciejowej Włościejewskiej 1800 zł (ib. k. 612, 682). Ponadto od Stanisława Boboleckiego kupił w r. 1601 za 50 zł połowę domu w Poznaniu za bramą Wroniecką, sąsiadującego z domem należącym do zmarłego teścia (ib. k. 378v). W r. 1602 był już dziedzicem części Stojkowa w p. pozn. (W. 3 k. 39). Podstarości drahimski 1605 r. (P. 1405 k. 358). Jeszcze jedną część Stojkowa nabył w r. 1605 za 2000 zł od Anny z Boboleckich Adamowej Chrapiewskiej (ib. k. 368). Połowę domu za bramą Wroniecką sprzedał 1610 r. za 40 zł Łukaszowi Boboleckiemu, bratu Jakuba, od którego ową połowę nabył (P. 1407 k. 102). Akcję skupu części Stojkowa dokończył w r. 1615 nabywając część tej wsi ostatnią za 1800 zł od Jana Krajewskiego i jego żony Zofii z Boboleckich (P. 1409 k. 475v). Barbara z Boboleckich nie żyła już w r. 1615, kiedy to zrodzona z niej córka Gertruda, zamężna Niemieczkowska, kwitowała ojca z dóbr po rodzicach oraz z należnych jej części sumy 3000 zł, zapisanych przez niego zmarłej żonie (W. 78 k. 364). Drugą żoną Aleksandra była Anna Pawelsztorpówna, córka Mikołaja z ziemi pomorskiej, której w r. 1617 oprawił posag 1800 zł. Jednocześnie dla zrodzonego z niej syna Mikołaja mianował opiekunów: Arnolda Golcza, Wojciecha Trąmpczyńskiego i Łukasza Boboleckiego (W. 26 k. 225). Wraz z synem Piotrem w r. 1624 sprzedali Stojkowo Stanisławowi Rokossowskiemu, ojciec swą połowę za 11.250 zł, a syn swoją za taką samą sumę (P. 1414 k. 939, 971v, 973v). Tę sprzedaż zaaprobowała w r. 1626 Anna Pawelsztorpówna (W. 34 k. 384). Aleksander w r. 1635 zapisał 2000 zł długu synowi Mikołajowi (P. 1032 k. 44). Nie żył już 1636 r. (W. 36 k. 22v). Owdowiała Anna nabyła t. r. sposobem wyderkafu za 7000 zł od Władysława Głoskowskiego i żony jego Anny z Krzyżankowskich części wsi Chłapowo, Dominowo, Szrapki w p. pyzdr. (P. 1418 k. 777v). Z Boboleckiej byli synowie Jan i Piotr, o których niżej, oraz wszystkie znane mi córki, z Pawelsztorpówny jedynie syn Mikołaj, o którym niżej. Syn Piotr i córki: Gertruda, Agnieszka, Jadwiga, Dorota i Anna, jako spadkobiercy matki Barbary Boboleckiej wraz z ciotkami swymi zostali skwitowani w r. 1615 z 4900 zł przez Marcina Włościejewskiego, za którą to sumę podsędek Bobolecki wyderkował był Sebastianowi Krajewskiemu połowę wsi Cieszko i Gulcz (P. 994 k. 774). Z nich Gertruda zaślubiła w r. 1606, krótko po 26 VI, Adama Niemieczkowskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1648. Agnieszka była 1-ov. żoną Zygmunta Rusieckiego, w r. 1630 występowała jako wdowa po nim, 2-ov. wyszła w Szamotułach 7 VIII 1633 r. za Jana Krasińskiego. Jadwiga, 1-ov. żona Jakuba Trzebińskiego, występowała w r. 1624 jako wdowa po nim, 2-ov. w r. 1627 była żoną Stanisława Dumańskiego (Domańskiego). Ciekawe, że ta Jadwiga określona została w księgach metrykalnych szamotulskich jako pochodząca z Nowej Wsi, gdzie siedzieli B-cy, o których niżej, późniejsi dziedzice Potulic. Jednak bliższego związku między jedną i drugą gałęzią rodziny ustalić nie umiem. Dorota, niezamężna w r. 1623 (Kc. 19 k. 165v) i w r. 1628 (P. 1020 k. 636), przed 7 IV 1634 r. wyszła za Andrzeja Szczodrowskiego. Oboje żyli jeszcze 1640 r.

1. Piotr, syn Aleksandra i Boboleckiej, występował już w 1619 r. (P. 1411 k. 353), był zapewne najstarszym z braci. Dziedzic części w Stojkowie 1622 r. (P. 1413 k. 551). Żona jego Elżbieta Woldówna, córka Henryka Wolden (!) skasowała 1629 r. swą oprawę na Stojkowie (W. 79 k. 336). Piotr w r. 1630 wziął w dzierżawę za 1400 zł od Jana i Andrzeja Golczów z Worowa części wsi Klausdorf (W. 28 k. 125v). Żył jeszcze w r. 1637 (P. 1036 k. 335). Jego syn Aleksander, o którym niżej, córka Barbara zamordowana przed 7 IV 1633 r. przez uczc. Jakuba, chłopca, sługę Scheninga ze wsi Rudki (W. 35 k. 23v, 28v).

Aleksander, syn Piotra, wraz ze swą żoną Anną Wilkońską zapisali w r. 1659 dług 200 zł Janowi Niemieczkowskiemu (W. 84 k. 61). Ta Anna, córka Marcina i Marianny Koszuckiej, scedowała w r. 1690 synowi Aleksandrowi sumę 1500 zł, którą ojciec jej zabezpieczył na wsi Wyszławice (W. 29a k. 84). O Aleksandrze synu Aleksandra nie wiem nic więcej.

2. Jan, syn Aleksandra i Boboleckiej, występował 1624 r. jako siostrzeniec bezpotomnie zmarłego Adama Chrapiewskiego (Kc. 19 k. 187). W r. 1628 dostał od ojca zapis długu 200 zł (P. 1020 k. 371). Żył jeszcze 1636 r. (W. 36 k. 19v). Chyba to tego Jana żoną była Dorota Bobrownicka, córka Marcina, która w r. 1631 kwitowała swego brata Jana z 400 zł zapisanych jej w posagu przez ojca (P. 1024 k. 208v).

3. Mikołaj, syn Aleksandra i Pawelsztorpówny, w r. 1633 jeszcze nieletni (P. 1028 k. 58, 58v). Żonie swej Zofii Wilkońskiej oprawił w r. 1639 posag 1500 zł (P. 1419 k. 1338). T. r. jako spadkobierca swej matki wraz ze wspomnianą wyżej żoną skwitowali małżonków Głoskowskich z sumy 7000 zł, za które wyderkowali przed kilku laty jego matce i jemu części wsi Chłapowo, Szrapki i Dominowo p. pyzdr. (P. 1040 k. 341v). Oboje z żoną wydzierżawili w r. 1641 od Krzysztofa Kłunowskiego i żony jego Barbary Meszczyckiej wieś Kłuny w p. pyzdr. (P. 1044 k. 355), zaś w r. 1647 od Golczów części w Giznie (W. 82 k. 179v). Mikołaj żył jeszcze 1676 r. (P. 1094 k. 281). Oboje z żoną nie żyli już 1694 r.

Aleksander, syn Mikołaja i Wilkońskiej, dostał w r. 1676 od ojca cesję sumy 200 zł z zapisanych przez Franciszka Golcza 500 zł (ib.). W r. 1686 wraz ze swą żoną Heleną Schlichting wydzierżawili na trzy lata od Krzysztofa Unruga wieś Nowe Gorzycko (P. 1111 I k. 77). Od Samuela Kręskiego kupił w r. 1694 za 20.000 zł Nieszewo w p. pozn. (P. 1127 III k. 41) i t. r. wspomnianej swej żonie, córce Krzysztofa i Anny Marianny Rogowskiej, oprawił 2000 zł posagu (ib. k. 44v). Żył jeszcze w r. 1695 (P. 1238 k. 140v), nie żył w r. 1701 (P. 1140 I k. 169v). Wdowa w r. 1708 dokonała działów ze swymi córkami (P. 1144 k. 319). Z nich Anna Małgorzata, żona 1-ov. Szymona Wyrzyskiego, zaślubiła 2-ov. przed 6 XII 1701 r. Przecława Gruszczyńskiego. Z działu 1708 r. wzięła gotówką 14.000 zł Ludwika Marianna, żona Ludwika Przystanowskiego, dostał w dziale 1708 r. wieś Mierzewo w p. pozn. , kupioną za 20.000 zł, z obowiązkiem spłacenia 6000 zł długów. Oboje Przystanowscy żyli jeszcze w r. 1722. Zob. tablicę 5.

@tablica: Biegańscy 5.

Jan zmarł między r. 1586 i 1587, a Jadwiga Golińska, wdowa po nim, kwitowała w r. 1587 ze swych dóbr po rodzicach Adama Golińskiego (I. Kal. 54 s. 484). Miał ów Jan synów Jakuba i Stanisława oraz córkę Jadwigę, w r. 1616 żonę uczc. Feliksa Głuchowskiego. Jakub w r. 1586 dostał od Piotra Pawłowskiego Jarosława zapis 24 zł (I. Kal. 55 s. 41). W r. 1588 w imieniu własnym i nieletniego Stanisława kwitował z 100 zł Łaszkowskiego (ib. s. 773). T. r. od Ambrożego Pawłowskiego Jarosława i żony jego Urszuli Bułakowskiej wydzierżawił części Bieganina (ib. s. 312). W r. 1597 spisał dożywocie z żoną Katarzyną Parzynczewską, córką Wojciecha i Doroty Karszewskiej i zapisał jej na połowie części Bieganina oprawę 7000 zł posagu (R. Kal. 7 k. 83, 83v). Żył jeszcze 1615 r. (I. Kal. 81 k. 8v), nie żył już 1616 r. (I. Kal. 82 s. 1368). Stanisław, drugi z synów Jana, w r. 1605 zapisał dług 21 zł Janowi Lipskiemu z Jastrzębnik (ib. 71 s. 1803), ożenił się w r. 1607 z Jadwigą Prądzyńską i przed ślubem zobowiązał się oprawić jej 1000 zł posagu na połowie części Bieganina (Kc. 125 k. 176). W r. 1616 siostrze Jadwidze Głuchowskiej zapisał dług 10 zł (I. Kal. 82 s. 888). Oboje z żoną żyli jeszcze 1620 r. (I. Kal. 86 s. 960, 1207).

Wojciech, nie żyjący w r. 1590, miał synów: Macieja, Stanisława i Michała oraz córkę Helenę, w r. 1616 żonę Piotra Nieniewskiego. Maciej t. r. na połowie części w Bieganinie oprawił posag 500 zł żonie Ewie Rogaskiej, córce Wojciecha (R. Kal. 6 s. 280). Dokonał 1595 r. z bratem Stanisławem działów części Bieganina (I. Kal. 62 s. 423). Swoje części w tej wsi sprzedał 1599 r. za 4000 zł Marcinowi Jutroskiemu (R. Kal. 7 k. 239v). Żył jeszcze 1605 r. (I. Kal. 71 s. 739), nie żył w r. 1608, kiedy owdowiała już Ewa występowała jako współspadkobierczyni Jana Jedleckiego (I. i D. Z. Kal. 28 k. 168v). Żyła jeszcze w r. 1622 (I. Kal. 88a s. 968). Ich córka Ewa była w r. 1622 żoną Jana Gajewskiego, druga Marianna była żoną Jana Jankowskiego cz. Lisickiego. Stanisław, syn Wojciecha, kupił 1594 r. od Ambrożego Pawłowskiego Jarosława za 600 zł części w Bieganinie, które Pawłowski kupił był od Mikołaja B. (R. Kal. 6 k. 862v). T. r. ożenił się z Anną Bruczkowską, córką Stanisława, i oprawił jej 700 zł posagu na częściach Bieganina, uzyskanych z działu z braćmi Maciejem i Michałem i kupionych od Pawłowskiego (ib. k. 864). Części w tej wsi rezygnował w 1596 r. bratu Maciejowi (I. Kal. 63 k. 757), a części odziedziczone po ojcu i kupione od Pawłowskiego zobowiązał się w r. 1599 sprzedać za 300 zł Jerzemu Łaskawskiemu (Kośc. 279 k. 244v, 246). Żył jeszcze 1602 r. (I. Kon. 30 k. 650v). W r. 1615 Anna Bruczkowska była już 2-ov. żoną Jana Sypniewskiego (I. Kal. 81 k. 102v). Synem Stanisława i Bruczkowskiej był Jan, który w r. 1622 dał zobowiązanie Łukaszowi Bułakowskiemu, iż stawi swą matkę dla skwitowania z zapisu 200 zł (ib. 88a s. 116). Michał, trzeci syn Wojciecha, całe swe części w Bieganinie sprzedał w r. 1596 za 1000 zł Maciejowi i Stanisławowi (R. Kal. 7 k. 15v), dostając od nich wtedy zapisy dłużne, po 100 zł od każdego. Miało to charakter działów braterskich (I. Kal. 63 k. 240, 240v, 243). T. r. , krótko po 5 VI, ożenił się z Salomoną (!) Chanikówną, córką Macieja Chanika (Hąnika), posiadacza części w Bieganinie, biorąc za nią w posagu 150 zł (ib. k. 371, 594, 594v).

Bartłomiej, może identyczny ze wspomnianym niżej Bartłomiejem B. cz. Kuczkowskim, synem Wojciecha (zob. tabl. 4). Nie umieściłem go jednak w tamtym ustępie, bo nie mam pewności czy nie był to np. Bartłomiej B. mąż Małgorzaty Pawłowskiej ? (zob. tabl. 2). Dzierżawił 1584 r. miasto Kopanicę i wieś Mała Wieś od tamtejszego tenutariusza Jana Kuklinowskiego (P. 942 k. 408v). Od Abrahama i Mikołaja Kosickich kupił t. r. za 1600 zł części wsi Kosiczyno i Chlastawa p. kośc. (P. 943 k. 46; 1399 k. 333v), i zaraz potem na połowie tych dóbr oprawił 400 zł posagu żonie swej Barbarze Kosickiej, córce Piotra (ib. k. 1413). Dla zrodzonych z tej żony dzieci: Mikołaja, Zofii i Gertrudy, mianował 1595 r. opiekunów (P. 964 k. 103). Nie żył już w r. 1603, kiedy Barbara zapisała córce Zofii idącej za Macieja Swinarskiego posag 10.000 zł i 3000 zł wyprawy (P. 974 k. 136). Ta Barbara była w r.l 1608 2-ov. żoną Wojciecha Rakowskiego (P. 143 k. 125v). Wdowa i po tym drugim mężu żyła jeszcze 1628 r. (Py. 143 k. 14). Prócz wspomnianych dzieci Bartłomiej i Barbara mieli jeszcze synów Jana i Piotra, żyjących 1630 r. , o którym więcej nic nie wiem (P. 161 k. 819v). Z córek Zofia, 1-ov. żona Macieja Swinarskiego, poślubiła 2-ov. w r. 1628 lub 1629 Jana Bryszewskiego, Gertruda była w r. 1624 za Maciejem Różycem Dąbrowskim. Syn Mikołaj w r. 1610 na połowie części Kosiczyna i ról w Chlastawie oprawił 1000 zł posagu żonie Zofii Golińskiej, córce Andrzeja (P. 1407 k. 53). Części Kosiczyna sprzedał 1623 r. za 4000 zł Janowi Brudzewskiemu (P. 1414 k. 190). Mikołaj nie żył już w r. 1626, a Zofia w r. 1630 była już 2-ov. żoną Adama Jaroszewskiego (P. 1017 k. 399; 1023 k. 455). Nie żyła już w r. 1633 (I. Kal. 99b s. 2100). Z Golińskiej synowie: Stanisław, Mikołaj, Jan, Jakub i Andrzej. Ten ostatni w r. 1636 jako spadkobierca swych zmarłych rodziców obok braci Stanisława, Mikołaja, Jana i Jakuba rodzonych i Zygmunta przyrodniego (chyba więc Jaroszewskiego), scedował ojczymowi Jaroszewskiemu część sumy 1100 zł z sumy 1650 zł, którą Jan Brudzewski zapisał był zmarłej Zofii Golińskiej, ich matce (P. 1033 k. 428v) w r. 1637 jako nabywca praw od Adama Jaroszewskiego kwitował z 100 zł Jana Brudzewskiego (P. 1036 k. 86). Stanisław i Jakub w r. 1661 prowizję od sumy 1100 zł jako resztę sumy 1500 zł zapisanej zmarłej matce przez Brudzewskiego, cedowali Barbarze z Brudzewskich Schlichtingowej (Kośc. 305 k. 48). Jakub jako spadkobierca matki i już zmarłego brata Stanisława występował 1672 r. przeciwko Brudzewskim o dług (P. 199 k. 206). Żył jeszcze 1682 r. (P. 1105 IX k. 35v). Może to jego synem był Ludwik, który pozywany był 1690 r. przez Kretkowskich. Nazwany wtedy synem zmarłego Jakuba (ZTP 35 s. 59). Zob. tablicę 6.

@tablica: Biegańscy 6.

Stanisław B. części w Bieganinie, zastawione niegdyś Wojciechowi Krzyckiemu. który przelał swe prawa na Erazma Bułakowskiego, wyderkował 1590 r. za 1400 zł Dorocie z Zadorskich 1-ov. Kamieniewskiej, 2-ov. Kotarskiej (P. 1403 k. 255). Ten zapis wyderkowy ponowił w r. 1605 (P. 1405 k. 272v). Nie żył 1611 r. , kiedy przeciwko jego synom, Wojciechowi i Janowi, występował o wyderkaf Bieganina Jan Kamiweniewski (P. 145 s. 397).

Wojciecha, nie żyjącego już w r. 1601, syn Mateusz trzymając od Jakuba Zieleniewskiego część wsi Gronówko na przedmieściu Stawiszyna, zawarł kontrakt w r. 1610 o dzierżawę tej części z Andrzejem Gronowskim (I. Kon. 30 k. 69). W Stawiszynie na przedmieściu zw. Długa Wieś mieszczanin Stanisław B. został w r. 1618 oskarżony o poranienie przez Różę z Kolińskich Jakubową Przybysławską (ib. 40 k. 462). Nie wiem czy miał coś wspólnego z powyższymi.

Jan zmarły między r. 1618 i 1622, miał w l. 1602-7 pierwszą żonę, Zofię Kakulińską, córkę Jana, wdowę 1-ov. po Macieju Łosińskim, 2-ov. po Benedykcie Ciesielskim. Zofia, która od pierwszego męża, Łosińskiego, nabyła części w Nowej Wsi na przedmieściu Szamotuł, rezygnowała je 1602 r. wieczyście swemu trzeciemu mężowi (P. 1404 k. 420v). Jan B. zaślubił 2-ov. w r. 1613 lub przed tą datą Barbarę Rożnowską, która w r. 1622 po jego śmierci wyszła 2-ov. za Jana Liwskiego. Przed ślubem, 6 IV, zapisała mu dług 200 zł (P. 1008 k. 252), a on oprawił jej tę sumę jako posag. Będąc żoną Liwskiego, kwitowała się w r. 1641 z małżonkami Chojnackimi z kontraktu o część Nowejwsi (P. 1043 k. 816v). W r. 1645 jako wdowa i po tym drugim mężu, kwitowała się z kontraktu z małżonkami Ostaszewskimi (P. 1052 k. 1025). W r. 1646 nabyła od swych synów z pierwszego męża, Wojciecha i Stanisława, za 1000 zł ich części ojczyste w Nowej Wsi (P. 1422 k. 928), a w r. 1647 owe części wraz z tymi, które sama tam miała od męża, sprzedała za 1200 zł sław. Andrzejowi Bełwickiemu (P. 1423 k. 408v). Żyła jeszcze w r. 1651, kiedy wydzierżawiła na trzy lata za 3000 zł Poklatki w p. pyzdr. od Piotra Napruszewskiego (P. 1063 k. 620). Z pierwszej żony Jan miał syna Jakuba, ochrzcz. 7 VII 1602 r. i córkę Annę, ochrzcz. 25 III 1607 r. Z drugiej synów Piotra, ochrzcz. 30 XII 1613 r. , Stanisława, ochrzcz. 2 V 1616 r. , wspomnianego wyżej Wojciecha i córkę Katarzynę, ochrzcz. 6 VIII 1618 r. (LB Szamotuły). Z nich znamy jedynie dalsze losy Wojciecha.

Wojciech, syn Jana i Rożnowskiej, zaślubił Zofię Giecównę, córkę Wojciecha Gieca z Kórnika, który nawrócił się z judaizmu na chrześcijaństwo 3 III 1624 r. (LB Fara, Pozn.). Nabyła ona w r. 1646 sposobem wyderkowym od Zygmunta Grudzińskiego, wojewody kaliskiego, za 15.000 zł wieś Rzęszkowo w p. nakiel. (P. 1422 k. 992). Wojciech od Andrzeja Karola Grudzińskiego, wojewody kaliskiego, dostał w r. 1654 zapisy 13.000 zł i 3000 zł (Py. 153 s. 45) i t. r. zobowiązał się oprawić swej żonie posag 18.000 zł (P. 227 k. 224v). Po śmierci Wojciecha w r. 1667 Zofia, już 2-ov. żona Waleriana Mycielskiego wraz z Janem, synem z pierwszego męża scedowała Stanisławowi Gutowskiemu sumę 500 zł zapisaną Wojciechowi (Kc. 131 k. 18v). W r. 1668 ona i jej drugi mąż byli posesorami Malic (ib. k. 100). Nie żyła w r. 1673. Synowie Wojciecha i Giecówny: Jan, októrym niżej, Stanisław i Aleksander. Z nich Stanisław wstąpił pod imieniem Franciszka do zakonu franciszkanów i w r. 1666 jako nowicjusz cedował konwentowi połowę sum spadłych na niego i na brata Aleksandra po ojcu, a pochodzących z zapisu wojewody kaliskiego Grudzińskiego (Py. 153 s. 45). W r. 1689 był biskupem mołdawskim (N. 202 k. 22), a 1694 r. gwardianem franciszkanów poznańskich (P. 1127 I k. 98). O Aleksandrze nie wiem nic więcej. Jan i Giecówna mieli też córkę Katarzynę, zamężną 1-ov. 1676 r. za Janem Więckowskim, 2-ov. za Jackiem Trzebińskim, 3-ov. w l. 1693-94 za Stanisławem Swinarskim.

Jan, syn Wojciecha i Giecówny, w r. 1673 od Andrzeja Karola Grudzińskiego, wojewody poznańskiego, kupił za 18.000 zł Mrozowo w p. nakiel. (P. 1426 k. 513), a od ojczyma Waleriana Mycielskiego nabył w r. 1675 za 40.000 zł Potulice w p. kcyń. (P. 1427 k. 60v). Z żoną Teklą Czarlińską spisał dożywocie w r. 1677 (P. 1428 k. 55). Drugą jego żoną była Teresa Chłapowska, córka Bogusława i Marianny Brezianki. W r. 1708, już jako wdowa, skwitowała ona swego pasierba Samuela z 2506 zł ze swego wiana (P. 1144 k. 343). Skwitowała go ponownie z oprawy swego posgu 6000 zł w r. 1715 (P. 1149 II k. 85v) i t. r. wzięła w zastaw trzyletni od Mikołaja i Dominika Brezów, kasztelaniców santockich, części wsi Ludomy (ib. k. 190v). Pochowana w r. 1726 u Bernardynów w Poznaniu (Arch. Bern. , W. 58). O synu Jana z pierwszej żony Samuelu Aleksandrze zob. niżej. Córki z Czarlińskiej: Zofia, Teofila, Marianna i Aleksandra. Była jeszcze piąta, Anna, nie wiem jednak z którego małżeństwa. O rękę Zofii zawarty został 5 V 1704 r. kontrakt małżeński ze Stanisławem Tuchołką. Teofila była w l. 1712-18 żoną Władysława Kęszckiego, a 2-ov. w r. 1723 Antoniego Rzeszotarskiego, Marianna była w l. 1715-26 żoną Michała Kęszyckiego. Aleksandra Aurelia, w l. 1720-30 żona Jana Stanisława Prandoty Trzcińskiego, podsędka ziemskiego rawskiego. Anna, w r. 1724 żona Jana Komierowskiego.

Samuel Aleksander, syn Jana i Czarlińskiej, dziedzic Potulic, zawarł 9 IX 1715 r. w Debrznie kontrakt małżeński o rękę Barbary Julianny Grabowskiej, córki Andrzeja Teodora i Barbary Zofii Kleistówny. W roku następnym skwitowała ona swego ojca z 22.000 zł posagu (N. 199 k. 32, 33). Samuel żonie swej w r. 1718 oprawił posag 20.000 zł (N. 200 k. 20). Żył jeszcze w r. 1729 (P. 1220 k. 3v). Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1742. Ich synowie: Franciszek, o którym niżej, Stanisław, kanonik warszawski w r. 1742, katedralny warmiński 1743 r. , swoją połowę Potulic scedował w r. 1742 bratu Franciszkowi (P. 1257 k. 170; 1274 k. 78). Żył jeszcze w r. 1755 i był wtedy proboszczem we Włocławku (P. 1315 k. 40v). Ignacy, jezuita w kolegium poznańskim w r. 1753 (P. 1310 k. 23). Wedle Żychlińskiego miał być spowiednikiem królowej Marii Leszczyńskiej, kapelan J. Mielżyńskiego, wojewody poznańskiego, zmarł w Chobienicach 7 I 1796 r. , mając lat 70, pochowany w Zbąszyniu (LM Zbąszyń). Córka Tekla, o której rękę spisany został w Głupczynie 1 III 1740 r. kontrakt małżeński z Janem z Drewnowa Lipskim, potem wojskim i surogatorem kaliskim, w końcu kasztelanem santockim.

Franciszek, syn Samuela i Grabowskiej, ochrzcz. 16 X 1718 r. (LB Rogoźno), dziedzic Potulic z folwarkami Kopaninko i Nowy Folwark, zaślubił 26 II 1743 r. Annę Bojanowską, córkę Jana Antoniego, podstolego kaliskiego, i Ludwiki Potockiej (LC Bytyń), zapisawszy jej przed ślubem sumę 12.000 tynfów (P. 1274 k. 77). T. r. Anna dostała od swego ojca zapis 15.000 zł (P. 1271 k. 24). Obawiając się, by Potulice "posiadane od dziadów i pradziadów" nie wyszły z rąk rodziny wskutek jakichś różnic po jego śmierci między synami, dał je 26 X 1785 r. młodszemu synowi Józefowi w cenie 120.000 zł (G. 112 k. 120). Umarł mając lat 83, 14 II 1801 r. , a żona jego zmarła 7 V 1798 r. , mając lat 70, pochowana u Karmelitów Bosych (LM Potulice). Z synów Franciszka i Bojanowskiej znam wspomnianego wyżej Józefa i młodszego odeń Ignacego Grzegorza Antoniego, ochrzcz. 11 V 1770 r. , zmarłego w r. 1771 i pochowanego 11 IV (LB i LM Potulice). Skoro jednak Józef w r. 1785 nazwany został synem młodszym i skoro zachodziła obawa niezgody między braćmi, musiał wtedy żyć jeszcze conajmniej jeden syn Franciszka, mnie nie znany. Wedle Żychlińskiego był to ks. Jan, proboszcz nowomiejski w r. 1790 (Kośc. 335 k. 287). Ów ks. Jan Nepomucen, przez lat 30 proboszcz nowomiejski, zmarł 23 II 1818 r., licząc lat 72 (LM Nowe Miasto). W księdze zmarłych parafii potulickiej znajdujemy Stanisława, zmarłego 29 III 1772 r. , to też zapewne jeden z synów Franciszka. Córki jego: Ludwika Julianna Marianna, ur. 7 IX 1744 r. (LB Bytyń), zaślubiona w Potulicach 13 II 1763 r. Ignacemu Urbanowskiemu, Tekla zaślubiła 1-ov. w r. 1767 Franciszka Kościelskiego, 2-ov. przed 9 VI 1779 r. wyszła za Franciszka Grodzickiego, zmarła w Chwalęcinie 9 VIII 1808 r. , Magdalena zaślubiła 1768 r. Łukasza Płonczyńskiego, umarła w Łagiewnicach 1 VIII 1822 r. , licząc lat 76, Marianna, ur. około 1759 r. , w r. 1787 żona Nereusza Urbanowskiego, zmarła 1821 r. , Balbina Franciszka Matylda, ochrzcz. 3 IV 1746 r. (LB Potulice), której losy nie są mi znane, wreszcie Anna za Felicjanem Moraczewskim, która zmarła w Poznaniu 11 III 1826 r. , licząc lat 63 (LM Poznań, Sw. Maria Magdal.).

Józef Tomasz Antoni Kajetan, syn Franciszka i Bojanowskiej, ochrzcz. 24 XII 1764 r. (ib.), który w r. 1785 dostał od ojca Potulice. Dziedzic Cykówka 1814 r. (LB Kamieniec). Zaślubił 14 IV 1793 r. Barbarę Żółtowską, miecznikównę wschowską ur. ok 1775/1777 (LC Kamieniec). Wedle Żychlińskiego był za Ks. Warszawskiego radcą departamentowym prefektury poznańskiej, umarł w r. 1820. Barbara z Żółtowskich zmarła w Potulicach 6 III 1841 r. (LM Potulice). Córki ich: Aniela Józefa, ur. w Nojewie 1 IV 1795 r. (LB Zajączkowo), zaślubiła Stanisława Kostkę Mrozińskiego, kapitana wojsk polskich zmarłego po 8 V 1833 r. (LB Kamieniec), sama zmarła 3 VIII 1821 r. , Anna Zuzanna Józefa, ochrzcz. 18 X 1796 r. (LB Potulice), zmarła w Nojewie 31 VIII 1797 r. (LM Zajączkowo). Synowie Franciszek i Józef, o których niżej. Wedle Żychlińskiego byli jeszcze synowie Marceli i Ignacy, pomarli młodo.

1. Franciszek Józef Ignacy, syn Józefa i Żółtowskiej, ur. 3 V 1798 r. (LB Potulice), dziedzic Potulic, Podlesia przejętych w r. 1824, oraz Podlesia Kośc. i Zbietki, po sprzedaży Karniszewa kupionych na subhaście 9 VIII 1844 r. (Hip. Wągr. , Podlesie Kośc.), radca Tow. Kredyt. Ziemskiego w Poznaniu i członek sejmu W. Ks. Poznańskiego, zmarły w Potulicach 7 VIII 1846 r. (LM Potulice). Z Józefy Koszutskiej zmarłej w Potulicach 19 IV 1857 r. w wieku lat 58 (LM Potulice) miał synów: Nepomucena (Nepomucena Leona Józefa), ur. w Potulicach 4 II 1833 r. , dziedzica Potulic, z działów braterskich w r. 1858, oraz Zbietki, którą 15 VI 1860 r. sprzedał za 25.000 tal. Florianowi Majewskiemu (Hip. Wągr. , Zbietka), zmarłego bezdzietnie 8 VII 1888 r. w Owińskach w zakładzie dla umysłowo chorych, pochowanego w Potulicach (LM Chludowo-Owińska, Dz. P.), Władysława Marcelego Szczepana Jana Józefa, ur. w Potulicach 25 XII 1836 r. , zmarłego młodo, i Ignacego Józefa Jana, ur. tamże 11 VII 1843 r. , zmarłego tamże 18 XII 1847 r. (LB i LM Potulice).

Władysław, (Władysław Franciszek Maksymilian Józef) syn Franciszka i Koszutskiej, ur. 3 X 1834 r. , w skutku rozliczenia z braćmi dokonanego 4 X 1858 r. dziedzic Łukowa koło Łekna i od r. 1858 Podlesia, które 18 XII 1860 r. sprzedał Mieczysławowi Rutkowskiemu (Hip. Wągr. , Podlesie), potem i Potulic, po śmierci brata Nepomucena zaślubił w Poznaniu 2 II 1860 r. Eleonorę (Laurę) Kraszkowską, córkę Antoniego z Zielęcina i Praksedy z Mlickich, mającą lat 22 (LC Sw. Marcin). Zmarł w Poznaniu mając lat 71 11 I 1906 r. , pochowany w Potulicach (LM Sw. Marcin, Pozn.). Wdowa zmarła w Poznaniu 18 Xi 1928 r. , pochowana w Potulicach (Dz. P.). Jego dzieci: Franciszek i Antoni, o których niżej, Maria wydana w Potulicach 28 XI 1883 r. za Władysława Stablewskiego, i Józefa, która wyszła w r. 1893 w Potulicach za Bolesława Magnuskiego z Parcic w Kaliskiem.

1) Franciszek, syn Władysława i Kraszkowskiej, od r. 1872 dziedzic Łukowa bezżenny, umarł w r. 1925, a Łukowo odziedziczył po nim siostrzeniec, pułk. Erazm Stablewski (Hip. Wągrow. Łokowo).

2) Antoni, syn Władysława i Kraszkowskiej, ur. 10 V 1865 r. w Łukowie, dziedzic Potulic przekazanych sobie przez ojca 10 I 1894 r. , zaślubił w Sobocie w r. 1901 Marię hr. Szołdrską, córkę Jana z Żydowa i Antoniny z Żychlińskich, zmarł w Poznaniu 13 XII 1913 r. , pochowany w Potulicach (LM Sw. Marcin, Pozn. ; Dz. P.). Dzieci: Antoni, ur. 1 VI 1902 r. , zmarły 24 XII 1924 r. , pochowany w Potulicach, student agronomii (Dz. P.), Anna (Anna Maria Zenobia), ur. w Potulicach 27 VII 1903 r. (LB Potulice), zaślubiła w Potulicach 20 VI 1939 r. Lecha Górskiego z Baranowicz (LC Potulice), zmarłego 1966 r. , Franciszek, zmarły 6 IX 1925 r. ,pochowany w Potulicach (Dz. P.), Maria, zaślubiona pułkownikowi Konstantemu Chłapowskiemu z Mościejewa, Józefa, zmarła 11 V 1925, pochowana w Potulicach (Dz. P.).

2. Józef, syn Józefa i Żółtowskiej, ur. ok. 1801 r. właściciel Cykowa, Cykówka i Sepna, radca Tow. Kredyt. Ziem. w Poznaniu, zmarły 1853 r. , zaślubił w Poznaniu w kościele Przemienienia Pańskiego, u SS Miłosierdzia 14 II 1828 r. Franciszkę Raczyńską, córkę Filipa i Doroty Nieżychowskiej, liczącą lat 25 (LC Kamieniec) która umarła w Cykowie 20 X 1868 r. , licząc lat 67 (!), pochowana w Kamieńcu koło Grodziska. Z córek, Józefa (Józefata Barbara Dorota), ur. 1 I 1829 r. w Cykowie (LB Kamieniec), tamże 23 X 1849 r. zaślubiła Antoniego Skarzyńskiego z Sokołowa i umarła w Sokołowie 20 I 1901 r. (Dz. P.) Franciszka Aniela Nepomucena, ur. w Cykowie ochrzcz. 26 VII 1830 r. zmarła tamże 5 II 1833 r. (LB i LM Kamieniec). Z synów Adam (Adam Filip), ur. w Cykowie 25 XI 1832 r. (LB Kamieniec), zmarł bezżennie w r. 1873, o Wincentym niżej.

Wincenty, syn Józefa i Raczyńskiej, właściciel Cykowa, zaślubił 27 I 1874 r. Antoninę Czarnecką (LC Golejewko), córkę hr. Antoniego z Golejewka i Anieli Ponińskiej, ur. w Golejewku 1 IV 1854 r. , zmarłą 14 XII 1906 r. w Poznaniu (Dz. P.). Wincenty zmarł nagle w Cykowie 1 XI 1892 r. pochowany w Kamieńcu. Ich córka Aniela (Aniela Barbara Józefa), ur. w Cykowie 24 I 1875 r. (LB Kamieniec) wyszła w Poznaniu 25 IV 1901 r. za Zbigniewa (Adama Zbigniewa) Gorzeńskiego Ostroroga z Tarzec, (LC Kamieniec) i umarła 15 XI 1920 r. , pochowana w Wilkowyi (Dz. P.). Był i syn, Józef, ur. w Cykowie 18 III 1876 r. (LB Kamieniec), zapewne zmarły dzieckiem. Zob. tablice 7-8.

@tablica: Biegańscy 7.

@tablica: Biegańscy 8.

Jakub, syn zmarłego Jana, zobowiązał się 1596 r. oprawić na połowie części w Bieganinie posag 700 zł żonie swej Katarzynie Parzynczewskiej, córce Wojciecha i Doroty Karszewskiej (I. Kal. 63 k. 565v). Bracia Maciej, Stanisław i Michał występowali 1601 r. przeciwko Stanisławowi Miełoszewskiemu, który miał siłą uprowadzić i zaślubić siostrę ich Dorotę, będącą w służbie u ich ciotecznej siostry, Elżbiety z Chwalczewa, wdowy po Janie Szołdrskim (Rel. Kal. 1 k. 218, 495). Ów Maciej oskarżony był t. r. o zabicie Wojciecha Kozielskiego (ib. k. 156). Stanisława t. r. pozywał o rany Aleksander Urbański (ib. k. 245). Zastawił był ów Stanisław swą część Bieganina małżonkom Kęszyckim, a Erazm Bułakowski, któremu ci małżonkowie scedowali swe prawa, wzywał Stanisława w r. 1602 do uiszczenia sumy zastawnej (ib. k. 372v). Dorota i jej mąż Miełoszewski żyli jeszcze 1604 r. Łukasz ożeniony z Urszulą Grylewską, 2-ov. w r. 1619 żoną Olbrachta Strusia z wojew. sandomierskiego. Piotr i Jerzy, bracia i spadkobiercy Łukasza, kwitowali t. r. bratową z wydania im pozostałych po nim dokumentów (Py. 47 k. 291).

Maciej, nie żyjący w r. 1618, ojciec Wojciecha i Anny, która t. r. kwitowała z 50 zł Walentego Jedleckiego (I. Kal. 84 s. 291), a w r. 1620 skwitowała ze sprawy Tarnowskiego (I. Kal. 86 s. 225). Mikołaj z Zakrzewka miał z żony Anny córkę Annę, ochrzcz. 8 VII 1624 r. (LB Duszniki). Maciej z Jankowa (bez cech szlachectwa) z żony Anny Gałęzczanki (Gałęskiej ?) miał córki: Jadwigę, ochrzcz. 21 IX 1627 r. , i Barbarę, ochrzcz. 3 V 1638 r. (LB Wysocko). Stanisław z Jankowa, mąż Anny a ojciec Ewy, ochrzcz. 1 VIII 1632 r. (ib.), to może ten sam Maciej omyłkowo nazwany Stanisławem ? Dorota w r. 1636 żona Andrzeja Szczodrowskiego, Marianna t. r. za Andrzejem Tarnowskim. Stanisław, nie żyjący 1640 r. , ojciec Jana, który t. r. oprawił posag 1500 zł żonie Dorocie Kosickiej, córce Pawła (P. 1420 k. 76v; G. 80 k. 684). Stanisław, mąż Anny Woźnickiej, córki Jana i Elżbiety Niwskiej, która 2-ov. 1672 r. wyszła za Jana Teodora Cieleckiego, spisując z nim 1 III kontrakt małżeński w Kcyni pod zakładem 3000 żł (Kc. 131 k. 299, 299v). Jako wdowa już i po Cieleckim występowała 1686 r. (P. 1112 X k. 68). Agnieszka i jej mąż Wojciech Bożęcki, oboje nie żyli już 1677 r. Samuel, regens kancelarii ziemskiej gnieźnieńskiej, umarł 10 VIII 1689 r. i pochowany został w Gnieźnie, w kościele Sw. Trójcy (LM Sw. Trójca, Gniezno). Samuel świadczył 17 X 1713 r. przy chrzcie Przystanowskiej (LB Skoki, dyssyd.). Teresa zaślubiła przed 31 XI 1728 r. Jana Naramowskiego. Jakub, w l. 1736-51 mąż Zofii Drzewieckiej, córki Antoniego i Marianny Drachowskiej (G. 97 k. 145; 98 k. 438v). Ludwika Marianna i jej mąż Stanisław Przystanowski oboje już nie żyli 1750 r. Zofia i jej mąż Tomasz Bylina, oboje nie żyli 1763 r. Petronella, mężatka, zmarła w Poznaniu na Przedmieściu Sw. Wojciecha 22 VII 1807 r. Miała l. 23 i pozostawiła dzieci: Anielę i Edwarda (LM Poznań, Sw. Wojciech). Stanisław zaślubił 9 IX 1820 r. Florynę Goską, córkę Jakuba i Teofili (LC Potulice).

>Biejkowski h. Jastrzębiec. Jan, stolnik przemyski, był w r. 1582 jednym z opiekunów dzieci Juriasza (!) Nowodworskiego i Katarzyny z Strzałkowskich (Py. 119 k. 38).

>Bielanowscy, Bielamowscy, Bielanowscy h. Pierzchała, skąd wyszli, nie wiem, Mikołaj, ekonom w Gaju koło Szamotuł, mąż Zofii Rychłowskiej. Oboje nie żyli w r. 1717 (P. 1152 k. 90) *)W inskrypcjach grodzkich poznańskich (nr 1106 k. 16v) znajduje się zapis sfałszowany w XIX w. , wedle którego Mikołaj B. , syn zmarłego Augustyna, mąż Zofii Rychłowskiej, sprzedał Bielejewo w p. gnieźn. w r. 1683 za 18.000 zł Wojciechowi Wyganowskiemu, a żona skasowała swą oprawę na tej wsi. Treść dokumentu dowodzi, iż w XIX w. rodzina ta zupełnie sobie nie zdawała sprawy z genezy nazwiska i ewentualnej gniazdowej wsi. Być może mamy tu do czynienia z rodziną pochodzenia nieszlacheckiego ? Córka ich Marianna Bogumiła ochrzcz. 6 VI 1688 r. (LB Szamotuły). Syn Kazimierz Pierzchała B. , który w r. 1715 ożenił się z Katarzyną Rajską, córką Wojciecha i Marianny Doleckiej, wdową 1-ov. po Wojciechu Iłowieckim, która krótko przed ślubem zrobiła mu zapis na swej sumie posagowej, zabezpieczonej na Ronowie i Pierzchnie (P. 1149 I k. 348). Dożywocie spisywali w l. 1716 i 1717 (P. 1150 k. 46; 1152 k. 90). W r. 1716 oboje zawarli w Ronowie ugodę z jej bratem i siostrami. Chodziło o to, że Katarzyna jeszcze jako Iłowiecka dzierżawiła od rodzeństwa obie te wsie, a teraz z racji zniszczeń wojennych nie była w stanie uiścić się z czynszu dzierżawnego (Py. 157 s. 69). Oboje z żoną żyli jeszcze 1735 r. (P. 1240 k. 196). Kazimierz był chrzestnym 1 V t. r. (LB Łubowo). Katarzyna zmarła w r. 1738 i została pochowana 26 VII u Reformatów w Poznaniu (Nekr. Reformatów pozn.). Ich dzieci urodzone w Runowie: Piotr z Alkantary, ochrzcz. 19 IX 1715 r. , Antoni, ochrzcz. 24 XII 1717 r. , Józef, ochrzcz. 12 III 1719 r. , o nim niże, Kazimierz, ochrzcz. po tej dacie (LB Tulce).

Józef, syn Kazimierza i Rajskiej, zaślubił 1 II 1747 r. Agnieszkę Turobojską, córkę Stanisława (LC Białężyn), umarł w Pawłówku 29 IV 1757 r. i pochowany został w kościele w Buku (LM Buk). Wdowa Agnieszka mianowała 1780 r. plenipotentem syna Stanisława (I. Kon. 82 k. 143v). Ta Agnieszka jako współspadkobierczyni swego brata ks. Wojciecha Turobojskiego, kanonika łęczyckiego i proboszcza rzgowskiego, swoją część ze spadku cedowała w r. 1786 ks. Józefowi Turobojskiemu, beneficjarzowi kolegiaty chockiej (ib. 83 k. 228). Synowie Józefa i Agnieszki, Jan i Stanisław, występowali 1776 r. jako plenipotenci wuja ks. Wojciecha Turobojskiego, wtedy kanonika kolegiaty średzkiej i proboszcza rzgowskiego (ib. 81 k. 84). Z nich Jan w r. 1786 w imieniu własnym i żony Marianny Jaroszewskiej, 1-ov. po Stanisławskim, mianował plenipotentów (I. Kal. 226 k. 199).

Stanisław, syn Józefa i Turobojskiej, w r. 1780 plenipotent rodzeństwa Turobojskich (Py. 160 k. 394v), towarzysz kawalerii narodowej w r. 1786 (I. Kon. 83 k. 225), był mężem Michaliny Zaremba Jastrzębskiej, córki Michała i Joanny Mierzewskiej, która w r. 1787, jako już z nim rozwiedziona, aprobowała zapis dany w r. 1786 Teodorowi Kilińskiemu na sumę 6000 zł (G. 114 k. 19). Marianna nie żyła już w r. 1788, kiedy w Morawinie, 23 VI, spisywano inwentarz pozostałych po niej rzeczy (I. Kal. 228 k. 183). Syn Stanisława i jej, Wojciech Bielamowski (!) uczestniczył w komplanacji spisanej w Podzborowiu 23 X 1790 r. między spadkobiercami Deograta Jastrzębskiego z Podzborowia i Morawina z jednej strony, a Wincentym Kraśnickim zastawnym posiadaczem tych wsi z drugiej (I. Kal. 231 k. 106v). Zob. tablicę.

@tablica: Bielanowscy h. Pierzchała

Kunegunda B. zaślubiła w Poznaniu u Sw. Marcina 28 VII 1743 r. Jana Karwackiego.

>Bielańscy szl. Franciszek i Ewa z Tymińskich, rodzice Stanisława Stefana, ochrzcz. 10 V 1679 r. (LB Raczkowo).

>Bielawscy. Było w Wielkopolsce kilka wsi o nazwie Bielawy. Z Bielaw w p. gnieźn. pochodziła rodzina B-ch h. Dryja, ale obok nich siedzieli może w tej samej wsi i dziedzice o innych herbach. Z Bielaw w p. konińskim poszli B-cy rozrodzeni najliczniej. Byli to przede wszystkim Zarembowie, lecz obok nich z całą pewnością jeszcze conajmniej dwie inne rodziny, których herbów nie znam. Z Bielaw w p. poznańskim wiedli się B-cy niewiadomego herbu, zapewne wygaśli w XVI w. Orientację wśród mnóstwa B-ich utrudnia i to, że znaleźli się w Wielkopolsce zachodniej tego samego nazwiska Odrowąże, niewiadomo skąd przybyli, dalej Dołęgowie z Bielawy w p. szadkowskim, wreszcie Jelitczycy z Bielawy w p. warszawskim. Stąd artykuł poświęcony B-im różnym musiał wypaść nader obszernie, mimo, iż uwzględniłem tam tylko te osoby, co których nie umiałem określić nie tylko herbu, ale i pochodzenia nazwiska od którejś z wymienionych wyżej wsi. Większość osób tam umieszczonych to zapewne Zarembowie, ale pewności żadnej mieć tu nie można, wobec tylu odrębnych rodzin tego samego nazwiska, jawiących się na tutejszym terenie.

>Bielawscy h. Dołęga. Wedle Wittyga tego herbu Świętosław w r. 1552 opłacał pobór ze wsi Bielawy i Parski w p. sieradz. (Niezn. szl. , s. 29). Obie te wsie leżały obok siebie w woj. sieradzkim, pow. szadkowskim, parafii Grodzisko. Może ten Świętosław identyczny z współczesnym mu Świętosławem, który w r. 1539 wraz ze swą żoną Barbarą Kaniewską, córką Wojciecha, całe połowy wsi Kakawa i Raduchowo w p. kal. sprzedał za 500 grz. braciom Kakawskim (P. 1394 k. 270). T. r. Barbara połowę Kaniewa i pustki Czarny Sad sprzedała za 100 grz. Łukaszowi z Górki, biskupowi kujawskiemu (ib. k. 287). Miała ona od męża oprawę posagu na wsiach Gostkowo w woj. łęczyckim (na pograniczu sieradzkiego) i Wartkowice w p. szadkowskim (P. 962 k. 575v). Części w Kaniewie i Czarnym Sadzie, odziedziczone po siostrze Agnieszce, sprzedała 1549 r. za 1000 grz. Wawrzyńcowi Pogorzelskiemu (P. 1395 k. 480v), który t. r. obojgu małżonkom B-im, dziedzicom w Gostkowie, zapisał dług 200 zł (P. 888 k. 95). Barbara przed r. 1564 sprzedała młyn i łąki w Kakawie Dobrogostowi Potworowskiemu, podsędkowi ziem. kaliskiemu (I. Kal. 29 s. 249). Była wdową 1584 r. (I. Kal. 50 s. 147), nie żyła już w r. 1592, a spadkobiercami jej byli Łowęccy, Skrzetuscy, Sławińscy i Gowarzewscy (I. Kon. 25 k. 342v).

Jan z woj. sieradzkiego, syn nieżyjącego już Jana, kwitował w r. 1604 rodzonego brata Wojciecha z 30 zł (Ws. 21 k. 80v). Ten sam niewątpliwie Jan t. r. kwitował z 800 grz. Annę Sepińską, wdowę po Piotrze Otorowskim (ib. k. 94v). Wojciech w r. 1596 na połowie wsi Parski oprawił 800 zł posagu żonie Katarzynie Ciosnowskiej, córce Kaspra (P. 1402 k. 108). W r. 1619, już po jej śmierci, w imieniu własnym i zrodzonych z niej synów, Jana i Hieronima, pozywał Helenę Laskowską, siostrę rodzoną i spadkobierczynię Stanisława Ciosnowskiego, wuja tych synów (I. Kon. 40 k. 374). Jan i Hieronim, spadkobiercy tego wuja, dokonali t. r. działów wsi Kaliska, spadłej po nim (ib. s. 96). W r. 1620 pozywali Jana Grabskiego o zabicie tego wuja (Py. 140 k. 13v).

Roch, syn Wojciecha z p. szadkowskiego, zapisał 1636 r. dług 1850 zł Maciejowi Katlewskiemu (W. 36 k. 97). Dostał od niego w r. 1643 cesję sprawy sądowej z Heleną Szczypierską, wdową po Janie Dobrzyńskim 2-ov. żoną Mikołaja Gosławskiego (W. 38 k. 488). Może to ten sam Roch (pisany Bilawski) z żony Marianny miał syna Franciszka, ochrzcz. w Gnieźnie 13 V 1638 r. (LB Sw. Wawrzyńca).

Aleksander i Apolinary Jakub, bracia, sprzedali 2 VIII 1746 r. wieś Pacyna w ziemi gostyńskiej za 70.000 zł Antoniemu Czernemu (!) Zawiszy (I. Kal. 189/9 k. 20). Ten Apolinary Jakub (czasem Jakub Apolinary), podstoli gostyński, sumę 1000 zł zapisaną sobie przez Władysława Biernackiego, starostę gembickiego, cedował w r. 1747 ojcu swej żony Faustyny Zielonackiej, Michałowi, chorążemu bielskiemu (I. Kon. 78 s. 124; 79 k. 10). Ta Faustyna, urodzona z Krystyny Olewińskiej, odebrała od ojca w r. 1748 na poczet posagu 12.000 zł, a mąż oprawił jej ową sumę na wsi Pacyna w ziemi gostyńskiej, i na wsiach Parski i Bielawy w ziemi sieradzkiej (I. Kal. 185/9 k. 20). Podstoli nie żył już w r. 1754 (ib. 196/8 k. 72). Wdowa w r. 1756 była już 2-ov. żoną Antoniego Grzywińskiego, komornika ziemskiego inowrocławskiego (G. 98 k. 778; P. 1321 k. 68v). Nie żyła 1763 r. (I. Kal. 204/5 k. 155v). Córka podstolego i Zielonackiej, Krystyna, w r. 1763 była żoną Jana Kantego Gołembowskiego, komornika granicznego sieradzkiego. Żyła z nim jeszcze 1785 r. Syn podstolego i Zielonackiej, Michał wspomniany już w r. 1754 (ib. 196/8 k. 72). Przed r. 1785 wraz z siostrą oraz Małgorzatą z Grzywińskich Kozanecką sprzedali część miasta Pogorzeli oraz wsi Gumienice i Głuchowio Mikołajowi Taczanowskiemu, chorążemu wieluńskiemu, za 20.000 zł (ib. 225 k. 57).

>Bielawscy h. Dryja z Bielaw w p. gnieźn. Nie mam pewności czy wszyscy tu wymienieni a związani z tą wsią B-cy byli właśnie h. Dryja, nie umiem bowiem ustalić pomiędzy nimi pewnych więzi genealogicznych. Przy każdym, o którego przynależności do tego herbu jestem przekonany zaznaczę to. Co do reszty mogę tylko wyrażać przypuszczenie, iż byli też Dryjami.

Krzesław B. 1402 r. (G. 1 k. 15). Tomasz B. w l. 1402-20 (G. 1 k. 15; 2 k. 1; 3 k. 25), mąż Heleny, siostry Jaśka Radzickiego, występującej w l. 1402-3 (P. 2 k. 116, 128). Mikołaj z Bielaw w l. 1410-26 (G. 1 k. 65v; 3 k. 38). Wojciech w r. 1411 (G. 1 k. 85v). Stanisław w l. 1415-16 (G. 2 k. 14v, 36). Wojtko w r. 1424 (G. 3 k. 209). Stanisław, wojciech i Jan, bracia rodzeni z Bielaw, wraz ze swą matką mieli w r. 1420 termin z Daronią z Daronich Górek (G. 3 k. 25v). Ofka z Bielaw 1432 r. (G. 4 k. 38). Mikołaj, syn Wojciecha z Bielaw, a rodzony siostrzeniec Wojciecha Karszowskiego 1448 r. (G. 6 k. 24v). Wojciech z Bielaw nie żył już w r. 1449, kiedy Anna, wdowa ponim, wraz z synami Wojciechem, Janem i Maciejem, miała termin z Janem z Żernik (G. 7 k. 11v). Żyła jeszcze w r. 1450 (ib. k. 160). Mikołaj z Bielaw występował około r. 1440-42 (G. 5 k. 9). Jadwiga, dziedziczka z Bielaw, żona Chwała Goczałkowskiego, dała w r. 1448 swemu mężowi części w Bielawach (P. 1380 k. 22v). Ciotce swej Annie, żonie Andrzeja z Popowa, uiszczała 15 grz. w 1449 r. z jej macierzyzny i babizny (G. 6 k. 49, 114). Chwał przezwał się B-im i nie żył już w r. 1462, kiedy Jadwiga, jako wdowa, miała sprawę z ks. Benedyktem z Łopienna, kanonikiem włocławskim (G. 20 k. 17). Macieja, Stanisława i Mikołaja z Bielaw wzywał do uiszczenia się Wojciech z Łopienna, niedzielny syn Tomasza z Łopienna, 1450 r. (G. 6 k. 158). Jan z Bielaw miał w 1451 r. sprawę z braćmi z Wąglewa (ib. k. 194). Wojciech z Goczałkowa i Bielaw 1459 r. (G. 7 k. 188v). Jan B. połowę wsi Bielawy sprzedał 1466 r. za 350 grz. Janowi Siernickiemu (P. 1383 k. 242v). Całe części Bielaw wymienił w r. 1467 z Januszem z Latalic za część, którą ten ostatni nabył od Piotra wójta w Bodzeporowicach, oraz za dopłatę 500 zł w. (ib. k. 256).

Tomasz B. w r. 1464 trzy łany w Piotrkowicach p. kcyń. sprzedał za 200 zł Januszowi z Latalic (ib. k. 195v). W r. 1467 na połowie dwóch części w Bielawach i Piotrkowicach oprawił posag 45 grz. żonie swej Katarzynie (ib. k. 285). Od teścia swego Wojciecha Kłodzińskiego z M. Kłodzina wydzierżawił 1477 r. części w Jaworowie i Kłodzinie (G. 10 k. 8). Od Jana i Wojciecha, dziedziców z Kłodzina, kupił w r. 1478 sposobem wyderkafu za 45 grz. części Kłodzina i Jaworowo (P. 1386 k. 99). Nie żył już w r. 1481, kiedy Katarzyna była już 2-ov. żoną Stanisława Małachowskiego. Miała od pierwszego męża oprawę na Bielawach, Kłodzinie i Piotrkowicach (G. 11 k. 53v). Pozywał ją t. r. Jan B. (ib. k. 50). Z Tomaszem miała dzieci: Jakuba, Agnieszką, Annę i Dorotę, którym ich rodzony stryj, a więc brat Tomasza, Jan Lupus (Klupo ?) z Piotrkowic, winien być dawać każdego roku 5 grz. i 10 gr. z ich dóbr ojczystych w Kłodzinie, Piotrkowicach i Bielawach. Poręczał to 1481 r. inny rodzony stryj dzieci, Maciej B. (G. 11 k. 53v, 58v). Sprawa z Janem z Piotrkowic oparła się o sąd i w 1482 r. między nim a Katarzyną założone zostało vadium 60 grz. (ib. k. 75, 91v). Dzieci Tomasza, wygnane z M. Kłodzina przez Wojciecha Kłodzińskiego Golasa, zostały sądownie utwierdzone w posiadaniu tej dziedziny (G. 12 k. 90v). W r. 1489 Katarzyna sprzedała na wyderkaf swemu drugiemu mężowi Małachowskiemu prawa, które jej pierwszy mąż miał zapisane w sumie 45 grz. na Kłodzinie i Jaworowie (P. 1387 k. 121). W r. 1491 Jakub działając w asyście matki i stryja Wojciecha Kłodzińskiego Golasa oraz wuja (!) Stanisława Małachowskiego z Bielaw swoją część w Bielawach sprzedał za 40 grz. rodzonemu stryjowi Maciejowi B. celem wyposażenia sióstr swych, Doroty i Agnieszki (P. 1387 k. 152v; G. 15 k. 112). Katarzyna wtedy skwitowała Macieja z Bielaw ze swej oprawy na Bielawach i Piotrkowicach (G. 22 k. 174v). Jeszcze raz działając z synem Jakubem kwitowała tego Macieja w r. 1492 z 40 grz. i 2 kop (G. 15 k. 174v).

Jakub, syn Tomasza, dostał w r. 1487 dla siebie i swych sióstr zobowiązanie od Wojciecha Kłodzińskiego względem części, które zmarłemu ich ojcu wyderkował w Kłodzinie i Jaworowie w sumie 40 grz. Maciej Jeświastowski (ib. k. 112v). Dziedzic w Kłodzinie, sprzedał w r. 1495 sposobem wyderkafu dwa łany w Piotrkowicach za 20 grz. i jedną kopę gr. Tomaszowi Wybranowskiemu (P. 1383 k. 72v). T. r. skwitowany przez siostrę Agnieszkę z dóbr rodzicielskich w Bielawach, Kłodzinie i Piotrkowicach (Kc. 8 k. 77v).

Maciej, brat Tomasza, dziedzic w Bielawach i Piotrkowicach 1491 r. (G. 22 k. 174v), na części w Bielawach, nabytej w dziale od bratanka Jakuba i należnej z działu z bratem Mikołajem, oprawił w r. 1493 posag 50 grz. żonie swej Joannie, córce Jakuba Charzewskiego (P. 1387 k. 190v). Nie żył w r. 1503, a w r. 1505 wdowa Małgorzata skwitowana została z 20 grz. posagu przez zięcia Padarzewskiego (G. 25 k. 564v). Córka Macieja Małgorzata była w r. 1503 żoną Anzelma Padarzewskiego.

Mikołaj, również brat Tomasza i Macieja, pleban Św. Piotra koło Gniezna, swej bratowej Małgorzacie rezygnował w r. 1503 sposobem wyderkafu część w Bielawach z racji 27 grz. posagu swej bratanicy Małgorzaty (G. 25 k. 208).

Mikołaj B. z Padniewa płacił 1469 r. winę córkom Jana z Jadownik (G. 9 k. 13v). Jan Demblnicki, mąż Jadwigi, która występowała jako wdowa 1514 r. (G. 19 k. 240). Synowie jego Wojciech i Jan, dziedzice dawniej w Dembnicy, obecnie w Bielawach, zobowiązali się Janowi Latalskiemu, kasztelanowi gnieźnieńskiemu, uwolnić trzecią część W. Dembnicy i Dzierzgoniestwa, oraz trzecią część jeziora Mistrzewo od ewentualnych pretensji swych sióstr Katarzyny i Jadwigi, pod zakładem 500 grz. (G. 19 k. 49). Z nich Jan żył jeszcze 1514 r. (ib. k. 240).

Maciej z bratem niedzielnym Stanisławem, dziedzice w Bielawach, dwa łany osiadłe w Piotrkowicach sprzedali 1518 r. sposobem wyderkafu za 36 zł w. Mikołajowi Węgorzewskiemu (P. 1392 k. 233). Na części Bielaw oprawił w r. 1520 posag 150 zł żonie swej Katarzynie Grochowickiej, córce Mikołaja (P. 1392 k. 342v). Od teścia w 1522 r. odebrał 10 grz. i zobowiązał się wyderkować mu w tej sumie kmiecia w Piotrkowicach (Kc. 2 k. 76v). Nie żył w r. 1530, kiedy wdowa, już 2-ov. żona Macieja Miedźwiedzkiego, dała drugiemu mężowi swój dom z ogrodem w Bielawach (G. 35a k. 131v). Oboje z drugim mężem żyli jeszcze 1537 r. , kiedy występowali jako dziedzice w Bielawach (G. 31 k. 185).

Jadwiga B., żona opatrznego Mikołaja Szaczka, obywatela w Kiszkowie, występując w asyście stryja Michała Wysockiego, całą swą część macierzystą w Bielawach sprzedała 1529 r. sposobem wyderkafu za 17 grz. Maciejowi Miedźwiedzkiemu (P. 1393 k. 268v).

Sebastian w r. 1533 kwitował Mikołaja Grocholskiego z 3 grz. Nazwany przy tej okazji rodzonym bratankiem Jakuba Kłodzińskiego (Kc. 2 k. 163v). 1544 r. na połowie części w Bielawach i Piotrkowicach żeniąc się z Katarzyną Spławską, oprawił jej krótko przed ślubem, 19 V, posag 300 zł (G. 335a k. 297). Występował 1562 r. jako wuj Ludmiły Dębickiej, żony Mikołaja Czewujewskiego (P. 1397 k. 172). Spisał z żoną wzajemne dożywocie 1566 r. (ib. k. 502v). Trzecią część Piotrkowic sprzedał 1583 r. za 1000 zł synowi Łukaszowi (P. 1399 k. 10). Żył jeszcze w r. 1585, nie żył już 1596 r. Z córek jego Helena była żoną Wojciecha Dobiejewskiego. Oboje nie żyli już 1612 r. Magdalena była w l. 1583-85 żoną Daniela Grabowskiego. Synami Sebastiana byli Łukasz i Wojciech.

Łukasz, syn Sebastiana, wedle zobowiązania danego przez ojca, część Piotrkowic nabyte od niego sprzedał w r. 1583 za 2000 zł Łukaszowi Smoszewskiemu (P. 1399 k. 216v). Od Krzysztofa Mielińskiego nabył t. r. sposobem wyderkafu za 1300 zł Piotrowo w p. gnieźn. (ib. k. 514). W r. 1587 był dworzaninem królewskim (G. 62 k. 534). W r. 1596 nabył za 3000 zł część w Bielawach od Jerzego i Augustyna B-ich, synów Stefana (P. 1402 k. 110). W r. 1600 jako starosta pułtuski części w Bielawach po ojcu oraz nabyte od braci Augustyna i Jerzego, sprzedał za 2000 zł bratu Wojciechowi (P. 1403 k. 714v, 715v). Był ponadto posesorem królewskiej wsi Łagiewniki. Bezdzietny (G. 76 k. 319v).

Wojciech, drugi syn Sebastiana i Spławskiej, zapisał w r. 1600 dług 2600 zł bratu Łukaszowi (G. 66 k. 451v). W r. 1606 na połowie części Bielaw oprawił 2000 zł posagu swej żonie Barbarze Jezierskiej, córce Adama (P. 1405 k. 284; Kc. 125 k. 366v). Barbara swoje części w Łankowicach w p. kcyń. sprzedała sposobem wyderkafu w r. 1605 za 1200 zł Michałaowi Dobrogojskiemu (ib. k. 664). Oboje małżonkowi skwitowali Dobrogojskiego w r. 1609 (N. 167 k. 232). Wojciech nie żył już w r. 1612, a spadkobiercami jego byli siostrzeńcy Dobiejewscy i siostra Grabowska. Sprzedali oni w r. 1615 Bielawy za 9500 zł Hieronimowi Skoroszewskiemu (P. 1409 k. 469).

Wojciech B. "Rzytka" w r. 1529 dostał zapis 30 grz. posagu za żoną Katarzyną Bieganowską od jej ojca Łukasza (P. 871 k. 367), pozwany był 1557 r. przez Annę Brzezińską, żonę Jana Witkowskiego, o dług 53 grz. (G. 36 k. 89). Wraz z żoną Katarzyną Bieganowską zapisali 1558 r. dług 200 zł Wojciechowi Gniazdowskiemu (G. 37 k. 157). Swoją część w Bielawach dał 1560 r. synom Stafanowi, Mikołajowi i Maciejowi (P. 1396 k. 853v). Żył jeszcze w r. 1564 (G. 43 k. 286v). Nie żył już w r. 1571, kiedy wdowa wydzierżawiła część w Bielawach synowi Mikołajowi (G. 51 k. 457v). O synach Stefanie, Mikołaju i Macieju, zob. niżej. Córka Zofia była w l. 1566-82 żoną Marcina Żarczyńskiego.

1. Stefan, syn Wojciecha, sekretarz królewski, przed śmiercią Zygmunta Augusta objął straż nad klejnotami w zamku tykocińskim. W l. 1570-76 był starostą knyszyńskim, a już w r. 1571 także i bolnickim, (G. 51 k. 454v), zabielskim i goniądzkim 1574 r. (Bon.), a od 1577 r. kruszwickim (do 1580 ?) i t. r. rotmistrzem królewskim. Był już starostą kruszwickim 22 II 1577 r. , kiedy mu podkanclerzy Jan Zamoyski zeznawał dług 1.100 zł (M. K. 115 k. 183), ekonom grodzieński około r. 1580, za udział w wojnie moskiewskiej dostał starostwo kokenhauskie 1582 r. , potem był podstarościm brasławskim i rotmistrzem pieszym (Pol. Sł. Biogr.). W l. 1590-93 był komendantem załogi Poznania (P. 954 k. 614; 959 k. 382). Był 1584 r. obok swych braci Mikołaja i Macieja dziedzicem w Bielawach (G. 274 k. 14). Dziedzic części w Orpiszewie, zawierał w r. 1576 za pośrednictwem brata Mikołaja kontrakt działowy z braćmi Chwalczewskimi (I. Kal. 44 s. 328). Już w r. 1583 dziedzic części Orpiszewa, Swinkowa i Jankowa w p. kalis. (I. Kal. 49 s. 659). W r. 1584 trzymał wieś Gorcze koło Tykocina w p. brzeskim lit. , cedowano mu przez Wawrzyńca Beleńskiego, podstarościego i burgrabiego kaliskiego, spadkobiercę Klemensa Beleńskiego, rotmistrza w zamku tykocińskim (I. Kal.50 s. 1167). Od Jana Szołdrskiego kupił w r. 1585 za 10.500 zł części tych wsi oraz pustek: Janów, Roszki, Ryczkowice i Zapole (R. Kal. 5 k. 478). Inne części tych dóbr kupił za 4000 zł od Jerzego Chwalczewskiego, ale wszystko to sprzedał w r. 1588 Janowi Rozrażewskiemu (ib. 6 s. 92). Od Andrzeja Włoszynowskiego z Janowa kupił 1590 r. za 3000 zł wieś Kołdrąb w p. gnieźn. (P. 1400 k. 567). Umarł w r. 1596 i pochowany został w Wilnie (Estr. XX, s. 406). Stefan B. został przez Bonieckiego, a za nim przez Polski Słownik Biograficzny nie słusznie zaliczony do Jastrzębców, którzy pochodzili przecie z Bielaw w p. orłowskim. Kwitując w Grodnie w r. 1586 skarb koronny z odbioru 20 zł przyłożył pieczęć z h. Dryja (Wittyg, s. 30). Z nieznanej mi żony pozostawił synów: Prokopa, Jerzego i Augustyna.

1) Prokop, syn Stefana, występował w r. 1596, kiedy wraz z braćmi całe części w Kołdrąbiu spprzedał za 3000 zł Maciejowi Gliszczyńskiemu (G. 337 k. 93). Bracia dali wtedy za niego zobowiązanie Łukaszowi B. względem sprzedaży jego części Bielaw (P. 956 k. 345v). Ten sam Prokop zeznawał w r. 1605 przed aktami grodzkimi wiskimi (Kapica Milewski). Był zapewne ożeniony z Kurzeniecką, bowiem Marcin i Jerzy Kurzenieccy, którzy wierszem upamiętnili 1596 r. pogrzeb jego ojca, nazwani jego szwagrami (Estr. XX, s. 406). Adam, syn owego Prokopa, mieszkał w r. 1641 w p. wołkowyskim i ożeniony był z Elżbietą Wilczopolską (Kapica Milewski). Po nim to niewątpliwie szło potomstwo osiedlone na Litwie (Boniecki).

2) Jerzy, syn Stefana, otrzmał w r. 1588 pewną darowiznę od ojca (ib.). W r. 1596 wraz z bratem Augustynem części w Bielawach odziedziczone po ojcu oraz nabyte od stryja Mikołaja sprzedali za 3000 zł Łukaszowi B. , synowi Sebastiana (P. 1402 k. 110).

3) Augustyn, syn Stefana, od Andrzeja Włostowskiego nabył 1590 r. Posługówko w p. gnieźn. (M. K. 135 k. 847v), a kupił w r. 1593 za 1000 zł od stryja Mikołaja część Bielaw (P. 1401 k. 107v). Żył jeszcze w r. 1612, kiedy nazwany nieosiadłym (P. 146 k. 8v).

2. Mikołaj, drugi syn Wojciecha, w imieniu własnym i brata Macieja, zapisał 1571 r. dług 2000 zł Mikołajowi Głogińskiemu (G. 51 k. 454v). Swą część w Bielawach sprzedał 1593 r. za 1000 zł bratankowi Augustynowi (P. 1401 k. 107v).

3. Maciej, trzeci syn Wojciecha, rotmistrz jezdny JKMci w r. 1579, odznaczył się przy oblężeniu Pskowa (Pol. Sł. Biogr.). Swe dobra w Bielawach w p. kal. (!) darował 1582 r. Stanisławowi B-mu (M. K. 127 l. 1660). Żył jeszcze w r. 1584 (P. 942 k. 201). Zob. tablicę.

Barbara Sierpowska, wdowa po Janie B. , kwitowała w 1584 r. Mikołaja Nadbora i Małgorzatę Podolską, żonę Wojciecha Konarskiego, z zapisu z r. 1582 (Kc. 26 k. 635v).

@tablica: Bielawscy h. Dryja

>Bielawscy z Bielaw w p. kal. , zob. Biernaccy z Biernatek w p. kal.

>Bielawscy h. Jelita ze wsi Bielawa w p. warszaw. Marianna z Dąbrowskich B. , nieżyjąca w 1712 r. , miała na Bielawach zabezpieczony swój posag. Jej spadkobiercą, jako po rodzonej ciotce, był Stanisław Żydło Dąbrowski (P. 284 k. 179). Stanisław, burgrabia grodzki warszawski, nie żyjący w r. 1734, miał syna Józefa, chorążego pancernegho w chorągwi kasztelana czerskiego, który to Józef, jako zabójca Jana Kosińskiego, zawierał w r. 1734 kompromis z ojcem i bratem nieboszczyka (I. Kon. 76 k. 501, 502). Walenty z żony Petroneli Gawrońskiej miał syna Piotra, piszącego się "Lelito". Był ten Piotr mężem Marianny Załuskowskiej, córki Dionizego i Katarzyny Zagórskiej. Spisał z nią dożywocie w r. 1785 (P. 1362 k. 495v). T. r. wraz z żoną kwitował jej brata Antoniego z 1518 zł z tytułu ugody spisanej w Gnieźnie 12 X 1784 r. (G. 112 k. 74). Wojciech "Jelito", były dziedzic wsi Staw, kwitował w r. 1788 za 4000 zł Jana Bronisza, skarbnika gnieźnieńskiego, obecnego dziedzica Stawu (G. 115 k. 167v). Z żony Wiktorii Rokembachówny, zaślubionej 29 VII 1774 r. (LC Otorowo) miał dzieci: Antoniego Fabiana i Piotra Sebastiana, bliźnięta, urodzone w Cielmowie 18 I 1774 r. , Mariannę Zuzannę Teklę, ochrzcz. 23 VIII 1778 r. , Nikazego Adama, ochrzcz. 13 XI 1782 (?) r. (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno), Gabriela ur. 9 III 1787 r. (LB Staw). Córka Wojciech i Rokembachówny była też Teresa, zaślubiona 13 VII 1788 r. Wojciechowi Goliszewskiemu. Żyli jeszcze oboje w r. 1819.

Z powyższym Antonim Fabianem może identyczny Antoni, który 18 V 1795 r. zaślubił Ewę Zawistowską, pannę z dworu chojnickiego (LC Uzarzewo). Ich syn Franciszek, ur. 29 VII 1796 r. (LB Fara, Pozn.). Chyba ten sam Antoni, zwący się "Zarembą", wdowiec, ekonom w Granówku, potem w r. 1816 posesor wsi Chorzemin, zaślubił 31 I 1808 r. 18-letnią pannę Eleonorę Neymańską z dworu konarzewskiego (LC Konarzewo). Umarł na "Prowencie Bnińskim" 5 XII 1845 r. , mając lat 70 (LM Bnin). Godziłoby się to dokładnie z datą urodzenia Antoniego Fabiana, syna Wojciecha "Jelito" ! Deklasujący się szlachcic wolał zaliczyć się do B-ich Zarembów, rodziny w Wielkopolsce bardziej znanej niż mazowieccy B-cy Jelitczykowie. Rzecz to zwykła. Syn Antoniego i Neymańskiej, Jan Nepomucyn Henryk Justyn, ur. w Chorzeminie 8 XI 1816 r. (LB Wolsztyn).

>Bielawscy h. Odrowąż, nie wiem z których Bielaw wzięli swe nazwisko. Stanisław na połowie wsi Karnin i na całej wsi Czarnoszka w p. kal. , nabytych za 400 grz. sposobem wyderkafu od Jana Sośnickiego, oprawił 1539 r. posag 100 grz. żonie swej Jadwidze Sośnickiej, córce Mikołaja, a siostrze powyższego Jana (P. 1394 k. 268). Będąc burgrabią koźmińskim, a więc zapewne administratorem tych dóbr, dostał w r. 1544 od Wojciecha i Stanisława Szołowskich, synów Mikołaja, zapis długu 30 grz. i w tej sumie zastaw dwu łanów osiadłych w Szołowie (I. Kal. 7 k. 85). Od Feliksa Sobockiego kupił w r. 1550 za 2000 grz. wieś Psar oraz pustki Błotlino i Zaborowice (I. Kal. 12 II s. 299; P. 1395 k. 559). Całe swe części Psar, Błotlina i Zaborowic sprzedał w r. 1552 za 2000 grz. temuż Sobockiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 458). Nie żył już w r. 1558, kiedy to wdowa wraz z córkami Ewą i Katarzyną została skwitowana z 8 grz. przez Feliksa Sobockiego (ib. 23 s. 570). Jadwiga Sośnicka kupiła w r. 1559 od Jana Spławskiego za 10.000 zł wieś Psary oraz pustki Błotlino i Zaborowice (P. 1396 k. 772v). Wyszła powtórnie za Jana Szkudlskiego i już nie żyła w r. 1592 (I. Kal. 59 s. 520). Jedyna córka Stanisława i Jadwigi, Ewa "z Psar", była w l. 1568-70 żoną Piotra Gądkowskiego. Jej syn, Jan Piotr Gądkowski legitymując się ze szlachectwa przy okazji instalacji na kanonię poznańska, wskazał jako herb swej matki Odrowąża, jako herb babki macierzystej, a więc Sośnickiej, Trzy Trąby (Weimann, s. 57).

>Bielawscy h. Zaremba wyszli z Bielaw w p. koniń. , przez czas jakiś pisli się z Ruska. Piotr Grabowski kupił części w Bielawach od Wincentego Kundeja z Chwalibogowa. Nie żył już w r. 1514. Był ojcem Jana, Macieja i Rafała, braci niedzielnych, dziedziców w Bielawach w r. 1462(I. Kon. 2 k. 31v). Jan wraz z Maciejem w r. 1482 zastawili dwa łany roli osiadłej i pięć pustej w Bielawach Stanisławowi Zaleskiemu, ręcząc mu przy tym za brata Rafała (ib. 1 k. 135av). W r. 1493 Jan wraz z braćmi pozywał Wojciecha Gościejewskiego o prawo bliższości do Kromolic po śmierci ich wujów, ks. Jana i Sędziwoja, którą to wieś Wojciech bezsprawnie był zajął (Py. 168 k. 170). Z nich Jan winien był w r. 1466 otrzymać winę od Stanisława z Bratuszyna, który nie uwolnił mu dwóch łanów osiadłych w Bogdałowie (I. Kon. 2 k. 87)Od Barbary z Bielaw, córki zmarłego Stanisława Grabowskiego a żony opatrznego Marcina Słodownika, obywatela kurnickiego, przez lat 30 posiadaczki części Bielaw, kupił te części Wincenty Kundej z Chwalibogowa i w r. 1509 sprzedał je Janowi B. (P. 863 k. 189v). Miał ów Jan w r. 1514 termin z Janem Błożyńskim i żoną jego Małgorzatą z Bielaw, którzy wygnali go z dworu w Bielawach, który to dwór ojciec Jana kupił był niegdyś od Wincentego Kundeja (P. 866 k. 116v, 134). Ten sam niewątpliwie Jan z Bielaw był ożeniony z Zofią, córką Iwana z Goliny, sędziego kaliskiego, i Barbary. Ta Zofia i Dorota, żona Macieja Noskowskiego, siostry niedzielne z Ruska wysłały 1502 r. swego "faktora" Rafała B. z 12 kmieciami do domu kmiecego w Rusku, w którym mieszkał Jan Prusinowski i ci tam poranili go (Py. 169 k. 244). Zofia w dziale przeprowadzonym po śmierci brata rodzonego Rafała Czeszewskiego między siostrami i siostrzeńcem Giżyckim wzięła: połowę wsi Rusko, wsie oraz części wsi Wława, Kapalica, Gałąski i łąki wsi Łobez (Py. 169 k. 281). W r. 1511 miała sprawę z Janem i Maciejem, braćmi z Łobza, swymi bratankami, o wygnanie jej z łąk tej wsi (P. 865 k. 72, 86v). W r. 1512 Jan poręczył za swą żonę Jadwidze z Żelaznej, kasztelanowej kaliskiej iż swe części wsi Gałązki p. pyzdr. rezygnuje tej kasztelanowej, zachowując jedynie dla siebie wolny wyrąb w Rusku (ib. k. 247v). W r. 1513 Zofia całą wieś Gałązki sprzedała za 100 grz. Piotrowi Goreckiemu (P. 786 s. 434), zaś w r. 1518, jako dziedziczka w Rusku, część w tej wsi nabytą prawem bliższości od Jana Jastrzębskiego sprzedała na wyderkaf Piotrowi Komorskiemu (Py. 23 23 k. 32). Części ojczyste wsi Kapalica sprzedała w r. 1521 za 140 grz. Roszkowskiemu (P. 1392 k. 408v). Jan żył jeszcze w r. 1523 (Py. 23 k. 45v), nie żył już w r. 1527, kiedy Zofia jako wdowa pozywała Wita Lgockiego (P. 25 k. 241v). Nie umiem powiedzieć czy to ten sam Jan B. był w r. 1494 sługą Jana Jarockiego Milaja (Py. 169 k. 22). Tak być mogło, bo przed małżeństwem z Zofią z Ruska jego sytuacja majątkowa była nader skromna. Zofia żyła jeszcze w r. 1535, kiedy części po rodzicach w Rusku wraz z pustką Niwka i łąki we wsi Łobez oraz połowę wsi Wława i wolny wyrąb we wsi Górka i we wsi Gałązki dała synowi Janowi (P. 1393 k. 733v). Córkami Jana i Zofii z Ruska były Anna i Małgorzata. Anna była w r. 1536 żoną Fabiana Kołudowskiego (Kołudzkiego). Zapewne tej to Anny mężem (pierwszym) był w l. 1519-27 Jan Jabłonowski. Jako wdowa po nim występowała 1535 r. Małgorzata, w l. 1538-60 żona Wawrzyńca Karsowskiego. Synem Jana i Zofii był Jan.

Jan z Ruska, syn Jana i Zofii z Goliny, skwitowany został w r. 1533 przez Helenę z Bierzglina Przyjemską z 184 grz. , zapisanych na czwartej części Ruska przez Zofię, matkę Jana (Py. 171 k. 75). Chyba to on połowę wsi Bielawy sprzedał t. r. za 300 grz. Łukaszowi Cienińskiemu (P. 1393 k. 553v). Otrzymawszy od matki części w Rusku, zapisał jej na nich w r. 1535 czynsz roczny 6 grz. , a na połowie części wsi Rusko i Wława, pustek Niwka i łąk w Łobzu oprawił 430 grz. posagu żonie swej Jadwidze Rozrażewskiej, córce Hieronima, kasztelana rogozińskiego (ib. k. 734). Brzeg w Rusku rezygnował 1543 r. Jakubowi Jastrzębskiemu (Py. 23 k. 163v). T. r. kupił za 1000 zł od Stanisława Bnińskiego części wsi Strzyżewo p. pyzdr. , ale ćwierć roli w Strzyżewie zaraz odsprzedał temuż Bnińskiemu za 200 zł (Py. 31 k. 2). Córkom Zofii, Dorocie, Jadwidze i Barbarze asygnował w r. 1562 posagi po 300 zł każdej (P. 904 k. 706). Nie żył w r. 1563 (Py. 179 k. 430v). Synowie Jana: Jakub, Hieronim, Stanisław i Piotr zostali w r. 1564 intromitowani do części w Rusku kupionych od Franciszka Kolnickiego (ib. k. 660). O nich niżej. Córki: Ewa, Anna, Zofia, Dorota, Jadwiga i Barbara. Ewa była w l. 1551-74 żoną Jakuba Pogorzelskiego cz. Grąbkowskiego zw. "Pasikoń" z p. kościańskiego. Anna, w l. 1556-76 żona Stanisława Krzyckiego, podkomorzyca poznańskiego. Zofia wyszła w r. 1570 za Jana Bojanowskiego. Żyła z nim jeszcze 1571 r. W r. 1579 spotykamy Zofię B. , żonę Macieja Spławskiego cz. Bojanowskiego. Czy to drugi mąż tej samej Zofii ? Dorota, w r. 1574 żona Mikołaja Widawskiego. O Jadwidze nie wiem nic więcej, poza wzmianką z r. 1562. Barbara była w l. 1589-96 żoną Hieronima Pogorzelskiego.

I. Jakub, syn Jana i Rozrażewskiej, ze swym bratem niedzielnym Hieronimem dziedzice części w Rusku, skwitowani 1564 r. przez Franciszka Kolnickiego cz. Mikuszewskiego z 2000 zł (I. Kal. 29 s. 784). Wraz z braćmi Hieronimem, Stanisławem i Piotrem kupili 1567 r. od tegoż Franciszka za 4000 zł części w Rusku, które ów Franciszek nabył był od Wojciecha Przyjemskiego, kasztelana lędzkiego (P. 1397 k. 628v). Jeszcze w r. 1570 występował jako brat niedzielny Hieronima (P. 918 k. 575). Żeniąc się w r. 1571 z Anną Żelęcką, wdową po Macieju Ujejskim cz. Wambiewskim, oprawił jej 25 VI, przed ślubem, na połowie swych dóbr Rusko, Strzeżewo i pustki Niwka posag 4000 zł (P. 1398 k. 225v). W r. 1590 był stolnikiem poznańskim (P. 954 k. 294). T. r. od Piotra Żelęckiego nabył wieś Bogdanówkę w p. kośc. (Kośc. 347 k. 81v). Żył jeszcze w r. 1594 (P. 962 k. 324). Nie żył w r. 1595, kiedy nie żyła już i wdowa po nim Anna Żelęcka, a jej brat rodzony i spadkobierca, Piotr Żelęcki, oprawił jej na Rusku, Strzeżewie i pustce Niwki na sumę 4000 zł cedował Piotrowi B. i skwitował tego Piotra oraz jego bratanków: Jakuba, Hieronima, Jana i Andrzeja B-ch, spadkobierców stolnika Jakuba B. (I. Kal. 62 s. 1742, 1743).

II. Hieronim, Jarosz, Jarosław, drugi syn Jana i Rozrażewskiej, mąż Małgorzaty Słupskiej, która w r. 1575 części wsi Jeziora W. , Winna i pustki Kaleje p. pyzdr. , ze spadku po Łukaszu Jezierskim, sprzedała za 500 zł Barbarze Przeborowskiej, wdowie po Macieju Międzychodzkim (P. 1398 k. 542). Hieronim od brata Piotra kupił 1576 r. za 1500 zł części wsi Rusko i Strzeżewo (ib. k. 687). Dokonał w r. 1585 z braćmi Jakubem i Stanisławem podziału części w Rusku i Strzeżewie, kupionych od brata Piotra (P. 944 k. 258v). Nie żył w r. 1590, kiedy wdowę skwitował z 100 zł Jan Książyński (Kośc. 270 k. 79). Występowała 1595 r. jako współspadkobierczyni Jerzego Turewskiego (P. 964 k. 1525v). Żyła jeszcze 1596 r. (P. 965 k. 616v).

III. Stanisław, trzeci syn Jana i Rozrażewskiej, zapisał w r. 1568 na dobrach swych, uzyskanych z działu z braćmi, sumę 400 zł bratu Jakubowi (I. Kal. 34 s. 292). W r. 1575 był mężem Jadwigi Zawadzkiej, córki Marcina (Kośc. 255 k. 59v). Oprawił jej w. r. 1576 1500 zł posagu na połowie swych części w Rusku (P. 1398 k. 654). Bratu Jaroszowi zobowiązał się 1579 r. sprzedć za 100 zł czwartą część młyna wodnego i czwartą część stawu oraz czwartą część ogrodu i łąki przyległych do młyna w Rusku (P. 932 k. 508). Żył jeszcze w r. 1589 (P. 951 k. 627, 627v). Nie żył już 1595 r. (I. Kal. 62 s. 1743; P. 1402 k. 64v). Synowie Stanisława: Jakub i Jan, o których niżej. Andrzej wspomniany w r. 1596 (P. 1402 k. 64v), w r. 1618 plenipotent małżonków Szurkowskich (Ws. 31 k. 491), Hieronim, o którym niżej, i Stanisław. Ten ostatni wspomniany obok braci w r. 1604 (Kośc. 284 k. 159). Niewątpliwie córkę tego właśnie Stanisława, a siostrą wymienionych wyżej jego synów, była Ewa, w r. 1596 żona Stanisława Przecławskiego.

1. Jakub, syn Stanisława, wraz z bratem Janem chcieli w r. 1608 sprzedać Wojciechowi Suchorzewskiemu części wsi Rusko i Strzeżewo oraz łąk we wsi Łobez, przypadłe im w działach ze stryjami (Py. 134 k. 339v). W r. 1604 na połowie części w Rusku, uzyskanych z działu z braćmi i ze spadku po bezdzietnym stryju Jakubie, oprawił 2300 zł posagu żonie swej Zofii Cykowskiej, córce Stanisława i Zofii Radomickiej (P. 1405 k. 132). T. r. spisał z żoną wzajemne dożywocie (ib. k. 164v). Wraz z nią kupił 1612 r. za 4000 zł od Stanisława Gostyńskiego Borka, kasztelana krzywińskiego, części w Podrzeczu i Bodzewku p. kośc. (P. 1408 k. 82). W r. 1613 kupił połowę Kociug p. kośc. za 5100 zł od Jana Cykowskiego (P. 1408 k. 580). W r. 1615 od Jerzego, sędziego grodzkiego wschowskiego, ojca, i od Łukasza, syna, Zawadzkich kupił za 14.000 zł części wsi Golina W. i Bukówki p. kośc. , zaś całe części w Kociugach p. kośc. , kupione od Jana Cykowskiego, sprzedał za 5600 zł Stanisławowi Cykowskiemu (P.1409 k. 502v, 507v). T. r. na połowie części w Golinie i Bukówce oprawił 6000 zł posagu drugiej swej żonie Annie z Wilkowa Kluczewskiej, córce Jana, wdowie 1-ov. po Piotrze Kąkolewskim, drugą zaś połowę tych dóbr sprzedał tej żonie sposobem wyderkafu za 4000 zł (ib. k. 677, 677v). Żoną Jakuba była Anna już 14 IV 1614 r. , a jako wdowa po Kąkolewskim występowała 11 XII 1613 r. (P. 1840 k. 7), między tymi datami nastąpił więc ślub. Jakub wraz z Bratem Janem byli w r. 1620 opiekunami córek zmarłej Ewy z B-ch Stanisławowej Przecławskiej (P. 1004 k. 1013). Rolę przy Pasiece w folwarku wsi Golina, należącym do Samuela Zawadzkiego, i swoją część w tej wsi sprzedał 1636 r. za 250 zł temu Zawadzkiemu (P. 1418 k. 821v). Żona Anna wraz ze swą siostrą Katarzyną zamężną Zawadzką sprzedały połowy wsi: Kluczewo, Borek, Zaborowo, Sączkowo Konarzewskim (Ws. 207 k. 160v). W r. 1640 trzecia żona Jakuba, Katarzyna Kucharska, została intromitowana do części wsi Golina i Bukówki, wyderkowanych jej przez męża za sumę 300 zł (P. 165 k. 6). Części Goliny i Bukówki Jakub darował w r. 1643 bratankowi Mikołajowi, synowi Jana, zachowując sobie na nich dożywocie (Ws. 207 k. 201v, 202). Katarzyna skwitowała swego męża z dożywocia 1646 r. (Ws. 51 k. 84), a w r. 1648 była współopiekunką dzieci Macieja Kucharskiego (ib. k. 212v). W r. 1649 dał jej zobowiązanie pod zakładem 4000 zł Mikołaj B. , bratanek jej męża, iż jeśli Jakub umrze przed przyszłym św. Janem, Mikołaj pozostawi ją w posiadaniu części Goliny i Bukówki (Kośc. 302 k. 205v). Jakub nie żył już w r. 1651, kiedy to Katarzyna Kucharska była 2-ov. żoną Władysława Krzyżanowskiego (P. 1063 k. 1129v). W r. 1652 kwitowała się z kontraktów o Golinę W. i Bukówkę z Michałem B. (P. 1064 k. 468). Syn Adrian Stanisław.

Adrian Stanisław, syn Jakuba, w r. 1635 kupił sposobem wyderkafu od Piotra Gniewka za 2000 zł części wsi M. Golinka p. kośc. Ożenił się 1635 r. z Teresą z Sienna Piekarską, córką Piotra, od którego przed ślubem jeszcze dostał zapis 3000 zł (Kośc. 297 k. 266). Nie miał z nią dzieci. Nie żył już w r. 1637 (P. 1036 k. 135, 230v).

2. Jan z Ruska, syn Stanisława, ur. około r. 1580, miał lat 24, kiedy w r. 1604 w asyście stryja Piotra i starszego brata Jakuba sprzedawał za 5000 zł Wojciechowi Suchorzewskiemu części wsi Rusko, Strzeżewo i Łobez (R. Kal. 7 k. 718). Wraz z żoną Katarzyną Modlibowską nabyli w r. 1608 sposobem wyderkafu na trzy lata za 4500 zł od Anny z Pawłowskich, wdowy po Kasprze Modlibowskim, i jej synów Stefana i Jakuba, wieś Modlibogowice i część wsi Wardężyno M. p. kon. (ib. l. k. 271). Od Bartłomieja Kurczewskiego kupił 1613 r. za 4350 zł części wsi Kurczewo i pustek Swiętomierowo cz. Strzedzewko (ib. 8 k. 254v), ale sprzedał te dobra 1617 r. za 5000 zł Stanisławowi Bielczewskiemu(ib. 9 k. 35v). W imieniu własnym i brata Jakuba kwitował 1631 r. Jana Łowickiego, kasztelana lędzkiego, rodzonego brata i spadkobiercę Jadwigi z Łowiczka Hieronimowej Bielawskiej, z 1300 zł na poczet sumy 2250 zł, zabezpieczonych przez nią jej mężowi na wsi Dunkowo (I. Kon. 46 k. 349). T. r. jako brat i spadkobierca Hieronima skwitował kasztelana Łowickiego z 500 zł (ib. k. 418v), a 1634 r. z 250 zł, reszty z powyższej sumy (ib. 48 k. 34v). Oboje małżonkowie w r. 1645 cedowali małżonkom Wardęskim sumę 1000 zł zastawną na Łomowie p. kon. (Py. 150 s. 110). Chyba to ten sam Jan B. "z Goliny" zmarły 1 IV 1647 r. i pochowany 15 IV (LM Gołaszyn). Wdowa Katarzyna z Modlibowskich żyła jeszcze 1654 r. (P. 1067 k. 155v). Synowie Jana: Mikołaj, Franciszek, o których niżej, a zapewne i Krzysztof, dominikanin zmarły 4 II 1643 r. (LM Gołaszyn). Córka Anna wydana w Gołaszynie 13 X 1648 r. za Baltazara Koszutskiego. Drugim jej mężem był Jan Kucharski, po którym wdową była w r. 1659. Niewątpliwie drugą córką Jana była Katarzyna, "panna z Goliny", która 3 VIII 1650 r. zaślubiła w Gołaszynie Władysława Krzyżanowskiego.

(1) Mikołaj, syn Jana i Modlibowskiej, wedle zawartego ze stryjem Jakubem kontraktu, na połowie części Goliny W. i Bukówki oprawił w r. 1644 posag 5000 zł przyszłej swej żonie Katarzynie Kucharskiej, córce Jana i Zofii Kunińskiej (P. 1421 k. 1057). Dostał wraz z nią w r. 1645 konsens na nabycie od Kucharskich sołectwa we wsi król. Brodna (W. 38 k. 766v). Spisał z nią dożywocie w r. 1646 (Ws. 208 k. 9v). Katarzyna sprzedała 1664 r. części wsi Paruszewo i Paruszewko p. pyzdr. za 1200 zł Franciszkowi Golińskiemu, burgrabiemu konińskiemu (P. 1425 k. 625v). W r. 1665 swój udział w spadku po ciotce Jadwidze Kunińskiej, żonie Stefana Tarnowskiego, cedował swej siostrze Katarzynie Mierzewskiej (P. 1076 k. 589). Mikołaj, jako jedyny spadkobierca stryja Jakuba, skwitowany został w r. 1671 z 2300 zł oprawy pierwszej jego żony Cykowskiej przez jej sukcesorkę Zofię z Cykowskich Łukomską i z 1000 zł zapisanych tej pierwszej żonie stryja przez Zofię z Radomickich Cykowską (Ws. 68 k. 509). W r. 1676 był chory, kiedy jego żona w asyście syna Jana roborowała cesję na rzecz Konstantego Brezy, nowodoworskiego (P. 1094 k. 1124). Umarł tego jeszcze roku i Katarzyna, już jako wdowa, skwitowała z 500 zł małżonków Dobrosołowskich, Zofię Tarnowską i Annę Smardzewską (Py. 154 s. 131). W r. 1678, jako spadkobierczyni ciotki Elżbiety z Kunińskich Nietaszkowskiej, w imieniu własnym i syna Jana, cedowała sumę 650 zł Ciecierskiemu (N. 189 k. 61). Żyła jeszcze 9 IV 1686 r. (LB sw. Marcin, Poznań). Po Mikołaju pozostała córka Marianna, która zaślubiła w Poniecu 2 III 1677 r. Stanisława Koczorowskiego.

Jan, syn Mikołaja i Kucharskiej, cząstkę swych ról w częściach Goliny p. kośc. sprzedał 1671 r. za 250 zł Annie z Dobieszewa, wdowie po Stefanie Bojanowskim (P. 1870 k. 368). W r. 1673 od Teresy Krystyny Rosockiej, wdowy po Piotrze Gniewku i po Jakubie Brzeźnickim, oraz od Mikołaja Gniewka, syna tego Piotra, kupił za 12.000 zł części Golinki (P. 1426 k. 500). T. r. oprawił 12.000 zł posagu żonie swej Annie Lisowskiej, córce Jana i Heleny Skrzypińskiej (ib. k. 498), co ponowił w r. 1675 (P. 1427 k. 142). T. r. części wsi Golina i Bukówka, kupione od ojca, sprzedał za 33.500 zł Urszuli Elżbiecie Pruszakównie, wdowie po Aleksandrze Unrugu, oraz jej nieletnim synom (ib. k. 155). Od Łukasza Rydzyńskiego kupił 1676 r. części Przybini p. kośc. za 13.500 zł (P. 1427 k. 840v). Połowę Golinki M. sprzedał 1677 r. za 16.000 zł Annie Zawadzkiej, żonie Samuela Tomickiego (P. 1428 k. 222). Od Macieja Rokossowskiego kupił w r. 1680 za 18.000 zł połowę wsi Przybinia (P. 1102 X k. 103v) a sprzedał tę wieś w r. 1683 za 35.000 zł Janowi Albrachtowi Bojanowskiemu, zaś oprawę 12.000 zł posagu swej żony przeniósł na połowę pozostałych swych dóbr (P. 1106 VI k. 24). T. r. od Jana Jerzego Chwałkowskiego kupił za 16.000 zł części Golinki (ib. k. 25). W r. 1685 od Pawła Kozłowskiego kupił za 5000 zł części wsi Pijanowice oraz Golina W. i Mała (P. 1109 II k. 45v). Pijanowice sprzedał w r. 1686 za 24.000 zł Andrzejowi Szczurskiemu (P. 1111 III k. 35v). Od Stanisława Modlibowskiego, cześnika wschowskiego, kupił 1691 r. za 53.000 zł wieś Wojciechowo (P. 1121 IV k. 16). Po skasowaniu przez żonę oprawy posagu na wsiach Golina, Golinka, Pakówki i Dąbrówki w skutek sprzdaży owych wsi oprawił jej 1691 r. posag 12.000 zł (P. 1122 XII k. 69). Umarł 4 IV 1692 r. (LM Żerków). W inskrypcjach grodzkich poznańskich pod datą 1698 r. znajduje się sfałszowany w XIX w. zapis, którym ten Jan B. kupuje wieś Szkółki w p. gnieźn. za 14.200 zł od Władysława Prądzyńskiego (P. 1134 VI k. 73). Dobra Wojciechowo po jego bezpotomnej śmierci spadły na siostrzeńca Stanisława Koczorowskiego (ZTP 42 k. 658). Wdowa żyła jeszcze 6 IV 1693 r. , kiedy oblatowała spisane po śmierci męża w Golinie i Golince pozostałe po nim rzeczy (Ws. 152 k. 681).

(2) Franciszek, syn Jana i Modlibowskiej, wraz z bratem Mikołajem skwitowani 1657 r. przez Helenę z Pudliszkowskich Choińską, wnuczkę i spadkobierczynię Anny Kluczewskiej, żony Jakuba B. , z 6000 zł (P. 1069 k. 15). W r. 1664 spisał wzajemne dożywocie z żoną Elżbietą Skoroszewską, córką Wojciecha i Anny Kłodzińskiej (P. 1425 k. 655). Tej żonie w r. 1677 oprawił posag 3000 zł (P. 1428 k. 181). Oboje w r. 1684 nabyli od Aleksandra Kułakowicza za 25.000 zł wieś Mystki (P. 1109 X k. 4). W r. 1686 Franciszek już nie żył, a wdowa z synami: Jakubem, Ludwikiem i Janem została skwitowana przez Katarzynę Cielecką, wdowę po Aleksandrze Kułakowiczu ze sprawy toczonej przed Trybunałem Piotrkowskim o sprzedaż wsi Mystki (P. 1112 k. 10v). W r. 1694 skasowała oprawę swego posagu 3000 zł na Mystkach (P. 1127 IV k. 25). Żyła jeszcze 29 VIII 1701 r. (LB Sroda). Prócz wspomnianych synów, o których niżej, był jeszcze syn Feliks Antoni, ochrzcz. 24 I 1669 r. (LB Poniec). Córki: Jadwiga, ochrzcz. 12 VIII 1666 r. , Katarzyna, ochrzcz. 2 VII 1672 r. (ib.) i Barbara, ochrzcz. 24 XII 1673 r. (ib.), Anna Franciszka, niezamężna jeszcze w r. 1694 (P. 1127 k. 30v), była w r. 1701 1-ov. żoną Zygmunta Rzeszotarskiego, 2-ov. zaślubiła przed 23 I 1731 r. Michała Turobojskiego, sędziego grodzkiego wałeckiego. Barbara była 1-ov. żoną Jana Estki, 2-ov. w l. 1715-21 Wojciecha ze Słup Wałdowskiego. Synowie Jakuba Ludwik i Jan w r. 1694 sprzedali Mystki za 22.000 zł Maciejowi Zbijewskiemu (ib. IV k. 30v).

a. Jakub, syn Franciszka i Skoroszewskiej, ochrzcz. 4 VIII 1667 r. (LB Poniec), żonie swej Mariannie Jaraczewskiej, córce Jana i Anny Skaławskiej, zabezpieczył 1694 r. sumę 5000 zł , którą na poczet jej posagu odebrał z rąk jej stryja i opiekuna, Zygmunta Jaraczewskiego (P. 1128 XI k. 49). W r. 1700 Marianna dostała od swych braci, Stanisława i Franciszka zapis 3000 zł jako część posagu określonego na 7000 zł (P. 1139 XI k. 50).Nie żył w r. 1720, kiedy wdowa za konsensem królewskim z 5 III scedowała wieś Zrzeniczkę w p. pyzdr. Skoroszewskim, kasztelaństwu krzywińskim (P. 1172 k. 27v). W r. 1723 dostała cesję od Marianny Jełowieckiej, żony Wojciecha Dembińskiego (P. 1192 k. 53v). Nie żyła w r. 1754. Dzieci Jakuba: Tomasz, Franciszek, Maciej, Wawrzyniec, Marcjanna (Marella), Elżbieta, Magdalena, Bogumiła i Anna, zostały skwitowane w r. 1721 przez ciotkę Wałdowską (N. 201 k. 9v, 10). W r. 1723, kiedy kwitował ich stryj Jan, Wawrzyniec nie jest już wspomniany, Marcjanna nazwana Marcellą, a w miejsce Magdaleny figuruje Małgorzata (W. 90 k. 448), panna Elżbieta, chrzestna 21 V 1724 r. (LB Obiezierze). O Tomaszu i Macieju, zob. niżej. O Franciszku nie wiem nic więcej. Wawrzyniec Józef ur. w Zrenicy M. , ochrzcz. 29 VIII 1701 r. (LB Środa), nieżył już zapewne w r. 1723. Z córek, Marcjanna, żona Jana Sarneckiego, nie żyła już w r. 1740. Magdalena była w l. 1743-52 żoną Piotra Galliardy. Bogumiła cz. Teofila, ur. w. Zrenicy M. 8 VI 1705 r. , żona Jana Korzbok Łąckiego, nie żyła już 1753 r. Anna, ur. w Zrenicy M. , ochrzcz. 17 VIII 1706 r. (LB Sroda), jeszcze w r. 1740 niezamężna (Kośc. 175 s. 954), była w r. 1742 żoną Wiktoryna z Wybranowa Chlebowskiego. Żyła z nim jeszcze w r. 1750.

a) Tomasz, syn Jakuba i Jaraczewskiej, zaślubił 14 XI 1734 r. Teresę Watta Kosicką, córkę Jana i Jadwigi Błociszewskiej (LB Buk). Nie żył w r. 1739, kiedy wdowa skwitowała Ernesta Wilhelma Bojanowskiego, podkomorzego JKMci, z 1000 zł, jako z części sumy oryginalnej 6255 zł przysądzonych jej matce ze spadku po zmarłym bracie Macieju Błociszewskim (Ws. 87 k. 57v). W r. 1742 kwitowała Antoniego Pomorskiego (P. 1267 k. 88). Żyła jeszcze 1771 r. (P. 1348 k. 25v). Ich córka Justyna Jadwiga, ur. w Chrzypsku, ochrzcz. 13 X 1735 r. (LB Chrzypsko).

b) Maciej, syn Jakuba i Jaraczewskiej, w r. 1742 mąż Wiktorii Łubianki Oziemkowskiej, córki Franciszka i Magdaleny Swieypówny, wdowy 1-ov. po Janie Broniszu, regencie grodzkim konińskim (P. 1267 k. 149v; 1350 k. 26). Maciej, jako dziedzic Izdebna, został w r. 1746 skwitowany przez Ignacego Kurnatowskiego z 6660 zł należnych wedle kompromisu z sumy 7000 zł (G. 98 k. 78v). Izdebno, Przytuki i Szyszłowo kupił 1754 r. od tego Kurnatowskiego za 40.000 zł (P. 1311 k. 152v). Musiało to być już tylko dopełnienie ostatecznych formalności sankcjonujących stan rzeczy istniejący od dawna. W r. 1772 scedował synowi Teodorowi prowizje od sumy 3000 zł z sumy posagowej swej matki, zapisanej jej w r. 1700 przez jej braci Jaraczewskich (I. Kon. 80 k. 233). Dostał w r. 1773 od żony cesję sumy, którą jej scedowała macocha Zofia z Bogusławskich Oziemkowska (G. 100 k. 514v). Nie żył w r. 1777 (I. Kon. 81 k. 107v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1790 (P. 1367 k. 619). Synowie Macieja: Teodor, Józef i Faustyn, córki: Wirydianna, Aniela i Marianna, niezamężna w r. 1790 (P. 1367 k. 619). Wirydianna, niezamężna jeszcze 13 III 1780 r. (LB Pobiedziska), potem 1-ov. 26 IV 1789 r. już żona Stanisława Zawadzkiego, 2-ov. 4 XI 1790 r. była już za Tadeuszem Winnickim, z którym żyła i w r. 1791. Aniela dostała 2 VIII 1783 r. wyasygnowany posag 1500 zł (I. Kon. 83 k. 69). Zaślubiła 9 II 1777 r. Izydora Kunińskiego. Teodor, Józef i Faustyn sprzedali 27 VI 1786 r. Izdebno i części Szyszłowa, Przytuk cz. Grabiny (Grabi), Kolonii Nowej w p. gnieźn. za 65.000 zł pułkownikowi Władysławowi Suchorzewskiemu (P. 1363 k. 399v, 400).

(a) Teodor Zaremba, syn Macieja i Oziemkowskiej. Wraz z żoną Franciszką z Ambroszkiewiczów wydzierżawili 13 VII 1772 r. na trzy lata od Franciszki Rudlickiej wybraniectwo we wsi Międzylesie (I. Kon. 80 k. 239). Dziedzic części Izdebna, Szyszłowa i Przytuk, w imieniu własnym i braci dał 1777 r. pewnych poddantch z Szyszłowa Stefanowi Zielonackiemu, podsędkowi kaliskiemu, dziedzicowi Sławska (ib. 81 k. 107v). T. r. i bracia sprzedali cztery części wsi Przytuki za 2931 zł Józefowi Tymińskiemu (ib. k. 129). Od teścia Józefa Ambroszkiewicza dostał w r. 1780 cesję sumy 2000 zł (ib. 82 k. 148). Jako były dzierżawca wsi plebańskiej Morzysław Królewski kwitował 1780 r. ks. Andrzeja Liszkowskiego, proboszcza morzysławskiego, z trzyletniego kontraktu dzierżawy i z procesu (ib. k. 217v). Umarł na Śródce, mając około 70 lat, 14 III 1815 r. Córka Teodora i Franciszki, Marianna, mając lat 33, zmarła wskutek gangreny 30 IV 1806 r. (LM Sw. Małgorzata Pozn.).

(b) Józef (właściwie Jan Józef) Zaremba, syn Macieja i Oziemkowskiej, wedle kontraktu spisanego przez siebie i braci 29 VIII 1782 r. z Konstantym Milewskim łowczym szadkowskim, sprzedał mu 1785 r. za 18.000 zł swoją trzecią część w dobrach Izdebno, Szyszłowo i pustkach Grabie w p. gnieźn. (ib. k. 127). Zaślubił 23 XI 1777 r. w poznaniu Justynę Woszczyńską, córkę Józefa i Antoniny Radzimińskiej (LC Sw. Małgorzata Pozn. ; P. 1356 k. 337).

(c) Faustyn, syn Macieja i Oziemkowskiej, wedle pokwitowania danego przez swych braci skwitował 1785 r. Wojciecha Jarnowskiego (G. 112 k. 35). W l. 1783-1797 mieszkał na Śródce koło Poznania. Umarł nagle, uległszy epidemii 12 XI 1797 r. , mając lat 45 (LM Św. Małgorzata Pozn.). Z żony Marianny Woszczyńskiej, rozwódki zaślubionej 17 VI 1780 r. (LC Św. Marcin, Poznań), synowie: Józef, ur. w Pobiedziskach, ochrzcz. 13 III 1780 r. (LB Pobiedziska), i Wincenty Ferariusz, ur. 12 IV 1789 r. (LB Św. Małgorzata Pozn.) i córki: Barbara, ur. 1 XII 1782 r. , Tekla, ir. 13 II 1789 r. , Daniela Marianna, ochrzcz. 6 II 1795 r.

Do potomstwa Józefa lub Faustyna należeli też zapewne B-cy zamieszkali na Śródce koło Poznania. Z nich "urodzony" Franciszek, po którym z żony sł. Marcjanny Węclewskiej był syn Wojciech Piotr, ur. 22 IV 1810 r. (LB Św. Małgorzata Pozn.). Ten sam pewnie Franciszek, mający lat 31, zaślubił 16 XI 1812 r. Wiktorię Rybińską, wdowę po Leinwerberze z Chwaliszewa, mającą lat 34 (LC ib.). Umarła ona 28 III 1849 r. , a Franciszek umarł 23 I 1826 r. , przyczem dano mu wiek 41 lat (!). Z Rybińskiej była córka Salomea Elżbieta, ur. 6 XI 1813 r. , zmarła przed matką, i syn Józef, który matkę przeżył. Barbara, żona Rafała Skotnickiegi, umarła 31 X 1808 r. , mając lat 25. Marcjanna, żona op. Karola Gundermana, rzeźnika poznańskiego, umarła 27 XI 1827 r. , mając lat 35. Chyba do tych samych zaliczyć należy "urodzoną" Mariannę 1-ov. Zalewską, 2-ov. B-ą, zmarłą na Śródce jako żebraczka 28 V 1825 r. , w wieku lat 70 (LM ib.). Czyżby to była Marianna z Woszczyńskich, wdowa o Faustynie B?

b. Ludwik, syn Franciszka i Skoroszewskiej, ochrzcz. 31 VIII 1670 r. (LB Poniec), zapisał w r. 1702 szwagrowi Rzeszotarskiemu sumę 1000 zł (W. 89 k. 28). T. r. był mężem Barbary Naramowskiej, wdowy 1-ov. po Kazimierzu Zdzychowskim (ib. k. 58v; P. 1352 k. 174v). Już w r. 1707 drugą jego żoną buła Ludwika Turobojska, córka Jana i Barbary Zadorskiej, wdowa po dwóch mężach, Janie Suchorzewskim i Antonim Modlibowskim (P. 1144 k. 178; 1149 I k. 44). Od Barbary z Zadorskich 1-ov. Kunińskiej 2-ov. wdowy po Janie Turobojskim kupił w r. 1711 za 11.000 zł wieś Sierosław w pozn. (P. 1146 II k. 110). Nie żył w r. 1715 (P. 1149 I k. 44). Wdowa żyła jeszcze w r. 1755 (P. 1314 k. 209). Z pierwszej żony miał Ludwik córki Joannę i Annę, z drugiej Mariannę. Joanna, niezamężna w l. 1715-22 (P. 1186 k. 27v), buła w r. 1730 żoną Jana Dunin Nowickiego, administratora zamku szamotulskiego. Jako dziedziczka Sierosławia i jedyna spadkobierczyni rodziców, sprzedała w r. 1748 tę wieś za 38.000 zł swemu zięciowi Marcelemu Raszewskiemu (P. 1291 k. 204v; 1325 k. 88v). W r. 1752 występowała jako wdowa po Janie "Siła" Nowickim. Marianna, ur. około 1709 r. , była w r. 1730 żoną Andrzeja Skrzetuskiego, burgrabiego ziemskiego konińskiego. Bezdzietna, umarła w Sierosławiu mając 33 lata 9 VIII 1742 r. (LM Lussowo).

c. Jan, syn Franciszka i Skoroszewskiej, wedle zobowiązania danego w jego imieniu w r. 1694, części swe w Mystkach sprzedał w r. 1710 za 7330 zł Maciejowi Zbyszewskiemu (P. 1145 k. 47, 113). Jego żona Franciszka Krzesińska, córka Jana i Teresy Naromowskiej, dostał w r. 1716 od swej matki zapis 6000 zł (W. 90 k. 183v). Żeniąc się powtórnie w r. 1721 z Anną Karwosiecką, córką Antoniego i Urszuli Kąkolewskiej, zapisał jej przed ślubem 5000 zł (P. 1184 k. 25v), zobowiązując się tę sumę oprawić jej jako posag (W. 90 k. 363v). Od Adama Pawłowskiego, kasztelana biechowskiego, wziął w zastaw w r. 1722 za 20.000 zł na trzy lata wieś Grońcko i młyn Sąpielno w p. pozn. (P. 1188 k. 18). Umarł nagle w Grońsku 9 VII 1725 r. (LM Lwówek). Wdowa kwitowała w r. 1727 swego ojca z 5000 zł ojcowizny (N. 202 k. 9v). W r. 1746 była 2-ov. żoną Karola Krzesińskiego, chorążego inflanckiego (W. 92 k. 61v). Żyła jeszcze w r. 1754. Z Krzesińskiej syn Józef Aleksy urodzony we wsi Humer, ochrzcz. 19 VII 1714 r. (LB Czarnków), o którym nic więcej nie wiem, i córka Marianna Jadwiga, ur. we wsi Humer, ochrzcz. 4 X 1715 r. (ib.), która 8 I 1741 r. zaślubiła w Kościanie Jana Lisowskiego (LB Głuchowo). Straciła męża 1768 r. , sama żyła jeszcze 11 I 1769 r. Z Karwosieckiej miał Jan syna Antoniego, o którym niżej, i córki: Konstancję Urszulę, ur. w Grońsku, ochrzcz. 24 VI 1725 r. (LB Lwówek), w r. 1746 żonę Jakuba Umińskiego. Czy to nie ten sam Jan, towarzysz chorągwi pancernej Szembeka, podkanclerzego kor. , otrzymał 16 X 1711 r. wójtostwa wsi Róża i Gapa w p. wał. po śmierci Stanisława Tomickiego (P. 289 k. 110).

Antoni, syn Jana i Karwosieckiej, występował 1752 r. (N. 211 k. 107). Dzierżawca Bielejewa w p. pyzdr. w l. 1751-1754 (Rel. Kal. 146 s. 1144), kwitował 1754 r. Wojciecha Wattę Kosickiego, dziedzica tej wsi (I. Kal. 196/8 k. 167). Może to ten sam Antoni, podstoli bydgoski, nie żyjący w r. 1776, mąż Anny Bobrowskiej, córki Kazimierza i Katarzyny Malczewskiej (P. 1353 k. 239), dziedziców Brzostowa, którą zaślubił 25 V 1760 r. (LC Góra k. Jarocina), a która w r. 1785 była 2-ov. żoną Gabriela Gzowskiego, regenta grodzkiego radziejowskiego. Córki Antoniego i Anny: Teresa w r. 1785 niezamężna (P. 1362 k. 56), Magdalena Katarzyna, ur. w Bachorzewie 26 V 1761 r. , ochrzcz. 11 VI (LB Wilkowyja).

3. Hieronim z Ruska, syn Stanisława, ur. zapewne około r. 1582. Około r. 1604, mając lat 22, wedle zobowiązania danego już dawniej przez siebie i innych braci, części wsi Rusko i Strzyżewo oraz łąki we wsi Łobez sprzedał za 5000 zł Wojciechowi Suchorzewskiemu (R. Kal. 1 k. 24). Pierwszą jego żoną była Jadwiga Łowicka, wdowa po Hieronimie Ponętowskim, z którą dożywocie wzajemne spisał w r. 1608 (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 196v) i wraz z którą w r. 1614 dostał zapis długu 2400 zł w. od Wojciecha Rozrażewskiego (Py. 137 k. 257). Nie żył w r. 1627, kiedy druga jego żona, Anna Lewicka, pozywana była przez Suchorzewskich o ewikcję wsi Rusko, kupionej od jej męża (Py. 143 k. 83).

IV. Piotr, czwarty syn Jana i Rozdrażewskiej, w r. 1579 mąż Jadwigi Dobczyńskiej cz. Jarockiej, córki Piotra (Py. 116 k. 231v). Wraz z nią w r. 1582 zapisał dług 100 zł małżonkom Komornickim (P. 938 k. 493). Jadwiga wraz ze swą siostrą Katarzyną, żoną Stanisława Malickiego swoje części we wsi Panienka w p. kośc. , spadłe po bracie stryjecznym Andrzeju Dobczyńskim, sprzedała 1583 r. za 900 zł Annie z Brzozogajskich Dobczyńskiej i jej synom Piotrowi, Maciejowi i Janowi (P. 1399 k. 151v). Piotr dał w r. 1585 swym braciom Jaroszowi, Jakubowi i Stanisławowi części swe we wsiach Rusko i Strzeżewo (ib. k. 484v). Żona jego w r. 1595 kupiła od Aleksandra Rozrażewskiego z Nowego Miasta za 6000 zł części w Cerekwicy i Strzeżewie p. pyzdr. (P. 1401 k. 472), a w r. 1599 sprzedała Cerekwicę za 6000 zł Feliksowi Sośnickiemu (P. 1403 k. 228v). Piotr w r. 1602 wraz ze swą żoną części w Strzyżewie zastawili w r. 1602 za 1000 zł małżonkom Kowalewskim (I. Kal. 68 s. 1067), a w r. 1603 części w Rusku spadłe po jego bracie stolniku Jakubie wyderkowali za 3000 zł synowi Chryzostomowi (P. 1404 k. 932v). W r. 1604 Piotr całe swe części wsi Rusko i Strzeżewo sprzedał za 9000 zł Wojciechowi Suchorzewskiemu (R. Kal. 7 k. 716). Jadwiga Dobczyńska części w Strzeżewie, kupione od Aleksandra Rozrażewskiego, łan "Spytkowski" oraz jeszcze inną część w tejże wsi sprzedała w r. 1605 za 1500 zł Mikołajowi Cieleckiemu (P. 1405 k. 304). Piotr umarł w r. 1609, kiedy to Jadwiga jako wdowa dała w dożywotnie użytkowanie łąkę z dąbrową w Cerekwicy Feliksowi Sośnickiemu (R. Kal. 1 k. 456v; P. 143 k. 758v). Przed r. 1610 sprzedała części ojczyste w mieście Jarocinie i wsiach Bogusław i Ciświca Maciejowi Dobczyńskiemu (P. 1407 k. 218). W r. 1616 była 2-ov. za Janem Olewińskim, żyła jeszcze w r. 1622 (I. Kal. 88a s. 667). Synami Piotra i Dobczyńskiej byli Chryzostom, o którym niżej, i Jan występujący w l. 1610-18 (I. Kal. 76 s. 482; 84 s. 376; Kośc. 290 k. 87v), oraz córki Anna, w l. 1608-12 żona Erazma Książyńskiego. Wyszła za niego w r. 1600, krótko po 2 I, i Katarzyną, w r. 1622 żonę Stanisława Dobrosielskiego.

Chryzostom, syn Piotra i Dobczyńskiej, pozywany w r. 1602 o rany przez Mikołaja Przedzyńskiego (Py. 131 k. 341v), spisał w r. 1603 wzajemne dożywocie z żoną Barbarą Korzkiewską, wdową 1-ov. po Janie Skrzypińskim (R. Kal. 7 k. 531; Kośc. 284 k. 417). Jego żoną była ona już w r. 1602 (Rel. Kal. 1 k. 464v). Od Wojciecha Suchorzewskiego kupił w r. 1604 części wsi Pacynowice i pustek Sulęcino i Grabowiec za 5000 zł (R. Kal. 7 k. 715). T. r. Chryzostom i Barbara swe prawa i cesje do części Ruska, Strzeżewa i łąk w Łobzu cedowali temuż Suchorzewskiemu (I. Kal. 70 k. 858). Od Jana Skrzypińskiego kupił 1608 r. wieś Korzkwy i części wsi Skrzypno i Momoty za 10.000 zł (R. Kal. 1 k. 294v). Barbara Korzkiewska żyła jeszcze w 1612 r. (I. Kal. 78 s. 736). Żeniąc się powtórnie w r. 1615 z Barbarą z Sienna Piekarską, córką Mikołaja, dostał krótko przed ślubem, 14 XI, od przyszłego teścia zapis 2000 zł posagu i 500 zł wyprawą (I. Kal. 81 k. 740). Części Pacynowic p. kal. sprzedał 1616 r. za 5000 zł Andrzejowi Suchorzewskiemu (R. Kal. 8 k. 516). T. r. na wsi Korzkwy i na części wsi Chrzypsko oprawił żonie 4500 zł posagu (Ws. 8 k. 514v). Wzajemne dożywocie spisali międy sobą 1617 r. (R. Kal. 9 k. 4v). Chryzostom żył jeszcze w r. 1619 (Py. 140 k. 217v). Nie żył w r. 1622, kiedy Barbara była już 2-ov. żoną Bartłomieja Kunińskiego i w imieniu dzieci z pierwszego męża, Jana i Heleny, kwitowała Wyleżyńskiego (I. Kal. 88a s. 585). Jako żona Kunińskiego występowała jeszcze w r. 1625 (I. Kon. 44 k. 159v). Poraz trzeci była w l. 1635-50 za Stanisławem Węgierskim. Syn jej i Chryzostoma, Jan, występował 1635 r. , a w r. 1639 był dziedzicem wsi Korzkwy i Momoty (I. Kal. 101 s. 1460; 116 s. 1948, 2121; P. 169 k. 394). Helena, córka Chryzostoma, pod imieniem zakonnym Ludwiki klaryska kaliska, sprzedała 1687 r. Korzkwy i części wsi Momoty za 17.500 zł Franciszkowi Miaskowskiemu (I. Kal. 142 k. 505v). Zob. tablice 1-2.

Nie umiem połączyć z powyższymi następujących B-ich: Anna z Ruska, w r. 1628 żona Jana Kuklinowskiego. Józef, student, i pani Konstancja, rodzice chrzestni 27 I 1741 r. syna Andrzeja Dąbrowskiego i Eleonory z B. (LB Poznań, Sw. Marcin). Józef, nie żyjący już w r. 1780 po którym z Anny Brockiej syn Jan Zaremba sprzedał w r. 1780 swój dom w Opalenicy za 570 zł Antoniemu Radoszewskiemu (P. 1357 k. 421v). Antoni, mąż Ewy Zawistowskiej, która zmarła 8 III 1803 r. w Poznaniu na Przedmieściu Sw. Marcina, mając lat ok. 38 i zostawiając jedyną córkę Felicjannę (LM Poznań, Sw. Marcin).

>Bielawscy z pow. konińskiego. Nie wiem czy wymienieni niżej stanowili jedną rodzinę, czy rodzin kilka. Mikołaj B. na połowie Bielaw oprawił w r. 1438 posag 70 grz. żonie Jachnie (P.1378 k.35), a w r. 1445 połowę wsi Sługocino i Wilczna oraz połowę młyna na Warcie sprzedał za 300 grz. Piotrowi z Szamarzewa (P.1379 k.91v).

Jan, Piotr i Stanisław, bracia rodzeni. Z nich Jan i Piotr, bakałarz, w r. 1461 niedzielni dziedzice w Bielawach (I.Kon.2 k.8). Stanisław w r. 1494 połowę z łanem "Piotrowskim" we wsi Kraśnice przypadłą po zmarłym bracie Piotrze, bakałarzu, sprzedał za 20 grz. Stanisławowi Kraśnickiemu (I.Kon. k.238), a w r. 1499 te dobra sprzedał za 20 grz. Mikołajowi Kraśnickiemu (ib. k.294)

@tablica: Bielawscy h. Zaremba 1.

@tablica: Bielawscy h. Zaremba 2.

Jan B. nabył sposobem wyderkafu w r. 1462 za 20 grz. czynszu rocznego na dwóch łanach we wsi Bogdałowo p. kon. od Stanisława z Woli łowczego gnieźnieńskiego (P.1384 k.99). Piotr, cześnik inowrocławski 1466 r. (I.Kon.2 k.93). Stanisław miał w r. 1467 sprawę z Martą, wdową po Stanisławie z Bratuszyna i Woli (ib. k.105), a w r. 1470 skwitowany został z 2 grz. przez Piotra i Marcina, dziedziców z Biskupic (ib. k.133v). Maciej, sługa Fryderyka biskupa lubuskiego, miał w r. 1470 termin z Wojciechem z Gosławic (ib. k.141).

Wojciech w r. 1534 część po rodzicach w Bielawach sprzedał za 50 grz. Małgorzacie Kraśnickiej (P.1393 k.664v).

>Bielawscy z Bielaw w p. koniń. Jan Błożyński, brat Macieja Błożyńskiego (I.Kon.2 k.274v), mąż Małgorzaty z Bielaw (I.Kon.1 502v), wraz z którą miał 1514 r. termin sądowy z Janem dziedzicem w Bielawach o wygnanie tego ostatniego z dworu w tej wsi (P.866 k.116v, 134). Zapewne za nią dostał części w tej wsi i przezwał się Bielawskim. Żona jego Małgorzata, dziedziczka w Bielawach wraz z dziećmi Wojciechem, Maciejem i Agnieszką miała sprawę z braćmi z Błożyna. W r. 1521 między stronami założone zostało vadium (I.Kon.2 k.6). Jan był też wraz z żoną dziedzicem wsi Rudzicza w p. kon. Nie żył już 1533 r. Synowie Jana zwali się już stale B-mi. Wojciech i Maciej dwa półłanki roli osiadłej we wsi Rudzicza sprzedali w r. 1534 za 40 grz. Andrzejowi Kurowskiemu (I.Kon.6 k.80). Obaj w r. 1534 skwitowali stryja Macieja Błożyńskiego z opieki i z dzierżawy dóbr Rudzicza, trzymanej przez stryja po śmierci ich ojca (I.Kon.2 k.329v) i t. r. wzięli w zastaw od Andrzeja Kurowskiego trzecią część Małego Kurowa za 30 grz. (ib. k.336v), zaś Wojciech t. r. część swoją w Bielawach sprzedał za 50 grz. Małgorzacie Karśnickiej (ib. k.341). Maciej wraz ze swą siostrą Agnieszką działając w asyscie stryja Macieja Błożyńskiego i wuja Macieja Suleńskiego sprzedali całą część macierzystą w Bielawach w r. 1533 za 100 grz. Łukaszowi Broniszowi Cienińskiemu (Z.Kon.6 k.74; I.Kon.2 k.269v). Maciej t. r. od Andrzeja Trąmpczyńskiego nabył sposobem wyderkafu za 20 grz. cvzęści wsi Trąmpczyno i Osiny (Z.Kon.6 k.88v). Stryjowi Maciejowi Błożyńskiemu zastawił t. r. części swe wsi Rudzicza za 8 grz. długu (I.Kon.2 k.274v), a w r. 1534 ponowił wyderkafowe kupno od Trąmpczyńskiego części Trąmpczyna i Osin za 30 grz. (ib. k.336).

>Bielawscy z Bielaw w p. koniń. Łukasz Bronisz Cieniński kupił w r. 1533 za 100 grz. od Macieja Bielawskiego cz. Błożyńskiego i jego siostry Agnieszki, dzieci Jana Błożyńskiego i Małgorzaty Bielawskiej, ich części macierzyste w Bielawach (I.Kon.2 k.269v) i t. r. za 300 grz. części w tej wsi od Jana Bielawskiego (P.1393 k.553v). Ożeniony 1-o v. z Barbarą Ludzicką, po jej śmierci 2-o v. zaślubił Jadwigę Wiatrowską, córkę Włodka, i w r. 1533, już jako Bielawski, oprawił jej 100 zł posagu na połowie swych części w Bielawach. Drugą połowę, wolną od tego zapisu, rezygnował na wyderkaf dzieciom z pierwszej żony: Andrzejowi, Annie i Dorocie (Z.Kon.6 k.75v). Od Katarzyny Szyszłowskiej, wdowy po sław. Janie młynarzu w Gorzeszewie, kupil w r. 1539 za 80 grz. część wsi Szyszłowo w p. gnieźn. (ib. k.101). Od Małgorzaty Kraśnickiej kupił 1541 r. szóstą część w Bielawach (I.Kon.3 k.262v). Pięć łanów pustych i połowę łana osiadłego w Szyszłowie sprzedał 1541 r. za 200 grz. Łukaszowi Irzykowskiemu (P.1394 k.487v). Na 4 łanach roli osiadłej i dwóch łanach pustej w Bielawach oprawił w r. 1548 posag 500 zł synowej Janowej (P.1395 k.418). Żona jego Wiatrowska żyła jeszcze w 1553 r. (I.Kon.6 k.166v). Łukasz trzecią część w Bielawach wyderkował 1557 r. za 120 grz. swym córkom: Katarzynie, Małgorzacie i Barbarze, jako ich posag (Z.Kon.6 k.199). Zapewne nie żył już w r. 1561 (G.263 k.429v), napewno nie żył 1567 r. Z pierwszej żony miał córki Annę i Dorotę, o których prócz wzmianki z r. 1533, nie wiem nic więcej. Z drugiej żony były córki: Katarzyna, w r. 1557 żona Piotra Jurkowskiego, Małgorzata, w l. 1557-78 żona Marcina Jurkowskiego, Barbara, w l. 1567-79 żona Ambrożego Brodzkiego. Synowie Łukasza: Piotr, już zmarły, Andrzej (z pierwszej żony), Jan, Maciej i Wojciech (z drugiej), spadkobiercy ojca, pozywani byli w r. 1561 (?) o ewikcję Szyszłowa przez Mielżyńskich (G.263 k.429v). Andrzeja, Jana, Macieja i Wojciecha kwitował w r. 1567 Rafał Przyjemski z sumy zastawnej 100 zł (I.Kon.13 k.269v).

1. Andrzej, syn Łukasza i Ludzickiej, występował 1566 r. (ib. k.51). Skwitowany został w r. 1579 przez siostrę Brodzką z dóbr po rodzicach. Nie żył już w r. 1584 (I.Kon.18 k.270v), a ponieważ był bezpotomny, spadek po nim brali siostrzeńcy Jurkowscy, synowie Piotra (I.Kon.21 k.47). Żoną Andrzeja była Zofia Chlebowska. W r. 1567 kwitował z 100 zł jej posagu szwagra Jana Chlebowskiego, podstarościego brzeskiego (I.Kon.13 k.170).

2. Jan, syn Łukasza i Wiatrowskiej, występujący w r. 1547 (P.886 k.566v), mąż Barbary Sierpowskiej, córki Piotra, której w r. 1548 teść Łukasz oprawił 500 zł posagu na 4 łanach osiadłych i dwóch pustych w Bielawach. Oma jednocześnie wraz ze swymi siostrami całe wsie Sierpowo i Woliszewo p. kośc. sprzedała za 5000 zł Stefanowi Wilkowskiemu (P.1395 k.417v, 418). Żonie tej w r. 1571 oprawił ponownie posag w sumie 400 zł na połowie swych części w Bielawach (Z.Kon.6 k.243v). Wraz z nią części w Bielawach sprzedał w r. 1574 za 1300 zł Wojciechowi Kobelnickiemu (P.1398 k.479). Nie żył w r. 1582, kiedy wdowa kwitowała z 350 zł Przyjemskich (P.939 k.492v). Żyła jeszcze ta wdowa w r. 1590 (G.64 k.46).

3. Maciej, syn Łukasza i Wiatrowskiej, żeniąc się w r. 1566 z Petronellą Golińską, dostał przed ślubem, 29 X, zapis na 300 zł od jej braci, Rafała i Jana (I.Kon.13 k.87v, 88v). Kwitowała tych braci 1567 r. z dóbr po rodzicach (ib. k.215v). Była już wdową w r. 1568, kiedy zapisała dług 10 zł bratu Janowi (ib. k.617v). W r. 1570 była 2-o v. żoną Jana Zbierskiego "Rachwalika" (I.Kal.36 s.374).

4. Wojciech, syn Łukasza i Wiatrowskiej, dostał w r. 1579 zapis 168 zł od Piotra Borzewickiego (I.Kon.18 k.427). Niewątpliwie nie żył już w r. 1584, kiedy po bracie jego Andrzeju brali spadek siostrzeńcy Jurkowscy. Zob. tablicę.

@tablica: Bielawscy

>Bielawscy z Bielaw w p. pozn. koło Obornik. Jura z Bielaw występował w l. 1403-7 (P.2 k.171v; 3 k.23). Już nie żył w 1434 r. Żoną jego była Anna, córka Piotra Suczki (P.12 k.196). Synowie: Sędziwój, nieżyjący już w r. 1432, zabity przez Gotarda z Przyborowa (ib. k.116v), Wincenty, o którym niżej, i Abraham, występujący 1428 r. (P.10 k.136v, 137). Czema z Bielaw z Tomaszem z Nosalewa 1428 r. (ib. k.75v). Wincenty z Bielaw zw. "Czuryło", "Czurzydło" czasem "Szczurzyło", "Szczurzydło", występował od r. 1419 (P.6 k.29, 48), oprawił w r. 1434 żonie swej Zofii (Ofce) 50 grz. posagu na wsiach: Bielawy, Tworkowo, Złotniki i Biezdrowsko (P.1378 k.3). W r. 1449 na Bielawach i Biezdrowsku oraz na młynie zw. Kosilino oprawił tej żonie 300 grz. posagu (p.1380 k.93v). Na Złotnikach zapisał 1462 r. czynsz roczny 16 grz. Janowi Roszczyńskiemu, a ten Jan na wsi Roszczyno w p. gnieźn. oprawił 100 kop gr. posagu żonie swej Katarzynie (P.1384 k.147v, 148). Może to była córka Wincentego ? Córką Wincentego była Beata, żona Macieja z Nieczajny, której ojciec zapisał w 1462 r. wyprawę, w tym materie i klejnoty (P.18 k.304). Ofka w r. 1464 miała termin z Dorotą z Chojnicy, żoną Piotra Dembińskiego (P.18 k.45, 77). Wincenty z synem Wojciechem oprawił w r. 1464 na Złotnikach i Tworkowie posag 500 grz. Jadwidze, żonie tego syna (P.1383 k.274).

Wojciech "Czuryło" (!) B., syn Wincentego. W r. 1459 stawał za ojca na terminie z Wojciechem Gardziną z Chojnicy (P.18 k.214v). Ożeniony był z Jadwigą, córką Bernarda, dziedzica Wysoczki (P.18 k.207). Dostał w r. 1467 od teścia zapis 100 grz. (P.1383 k.251). Jako dziedzic w Bielawach, Biezdrowsku i Tworkowie zapisał w r. 1477 22 grz. Andrzejowi Chybskiemu w poręczeniu za Andrzeja z Gaju i żonę jego Barbarę (P.20 k.48v). Od Andrzeja i Jadwigi, dzieci zmarłego Jakuba Mchowskiego, kupił w r. 1477 za 200 grz. całe części w Wysoczce, spadłe na nich po ich dziadzie Bernardzie z Wysoczki (P.1386 k.51v). Żył jeszcze w r. 1481 (P.20 k.115v). Jadwiga, już jako wdowa, w r. 1484, w asyście swego starszego syna Jana dziedzica w Bielawach, zapisała na Tworkowie 3 grz. czynszu rocznego wyderkafowego od sumy 30 grz. ks. Wojciechowi, altaryście w Obornikach (P.1387 k.7). Żyła jeszcze w 1485 r., kiedy występowała ze swymi czterema synami (P.855 k.184). Ci synowie Jan, Bernard, Andrzej i Wincenty, bracia niedzielni z Bielaw, Tworkowa, Biezdrowska i Złotnik, pozywali w r. 1485 braci z Przecławia (P.21 k.10), a t. r. zapisali 50 grz. posagu mężowi swej siostry Stefanowi z Gołaszyna (ib. k.16, 19). Bernard i Wincenty, bezdzietni, nie żyli już w r. 1487. Andrzej w r. 1493 na Bielawach i Złotnikach zapisał czynsz wyderkafowy 4 grz. od sumy 48 grz. ks. Mikołajowi z Szamotuł, altaryście w Szamotułach (P.1383 k.4v), a w r. 1494 całą wieś Wysoczkę wyderkował za 100 grz. Grzegorzowi Jankowskiemu (ib. k.36v; 1388 k.55v). Nie żył w r. 1496 (P.856 k.187), kiedy właścicielem Wysoczki był już Jan B.

Jan "Czuryło", syn Wojciecha i Jadwigi z Wysoczki, pisał się czasem z Biezdrowska. Na Bielawach, Biezdrowsku i Złotnikach zapisał w r. 1487 10 zł czynszu wyderkafowego od sumy 124 zł w. na ołtarz w kaplicy Św. Trójcy w kolegiacie w Szamotułach (P.1387 k.80). T. r. po śmierci braci Bernarda i Wincentego, został wraz z bratem Andrzejem przypozwany jako współspadkobierca zmarłych przez szwagra Stefana Gołaskiego (P.21 k.121). Był zrazu niedzielny z bratem Andrzejem (P.855 k.163), ale w r. 1494 już tylko on nazwany dziedzicem Biezdrowska (P.856 k.318v). Połowę trzeciej części w Biezdrowsku, wolną od oprawy żony swej Anny Czeszewskiej, wyderkował w r. 1493 Annie Wargowskiej (P.1387 k.182). Tworkowo sprzedał w r. 1494 za 800 zł w. Stefanowi Gołaskiemu (P.1383 k.20; 1388 k.30). Skwitowany 1498 r. z głowy Jakuba Wargowskiego przez jego braci (P.856 k.318v). Pozywał w r. 1500 brata swej żony Wojciecha Czeszewskiego o to, iż ojciec jej Wincenty obiecał dać w posagu za nią 200 grz., a dał tylko 135 grz. (P.23 k.7v). W Bielawach, Wysoczce, Biezdrowsku, i Złotnikach widzimy go w l. 1503-6 (P.861 k.91; 862 k.175v, 176v). Bielawy wyderkował w r. 1507 za 50 grz. Leonardowi Heltowi, obywatelowi poznańskiemu (P.1390 k.138v), a w r. 1508 za 76 grz. Maciejowi Bodzaporowskiemu (P.786 s.37). Żona Jana, wspomniana już Anna Czeszewska, współdziedziczka w Czeszewie w p. kcyń. (P.862 k.4), sprzedała w r. 1508 za 100 grz. swe części w tej wsi swym siostrom (P.786 s.14). Jan dwa łany roli w Pacholewie, które wyprocesował od ks. Macieja Czeszewskiego za 20 grz. reszty posagu swej żony a siostry księdza, sprzedał w r. 1510 za 20 grz. Abrahamowi Wojnowskiemu (P.786 s.238) i ponowił tę rezygnację w r. 1511 (P.865 k.1v). Wraz z żoną wieś Złotniki sprzedali w r. 1513 za 310 zł Dersławowi Wielickiemu (P.786 s.47; 865 k.416, 417v). Anna w r. 1518 nabyła za 115 grz. od Macieja Mieszkowskiego połowę wsi Mieszowo (P.1392 k.223). Jan Biezdrowsko, Nosilno, Wyganowo i młyn Nosilski sprzedał 1518 r. za 800 grz. konwentowi owińskiemu (ib. k.213). T. r. kupił za 500 grz. od Jana Rosnowskiego i jego żony Jadwigi części wsi W. Granowo w p. kośc. (ib. k.258v) i począł pisać się niekiedy "Bielawskim alias Granowskim". Anna z Czeszewa kupiła w r. 1521 za 14 zł w. od Krzysztofa Karczewskiego trzy części pola w M. Granowie (Kośc.233 k.76v), a w r. 1522 od Mikołaja Rogalińskiego za 500 grz. wieś Wronowo w p. kośc. (P.1392 k.454). Jan w r. 1522 całe swe części w W. i M. Granowie sprzedał za 354 grz. Janowi Ujejskiemu (ib.). Anna w r. 1523 sprzedała Wronowo za 500 grz. Tomaszowi Otuskiemu (ib. k.495) i t. r. trzy łany roli osiadłej w Morawsku, kupione przez siebie sposobem wyderkafu od Jana Morawskiego, sprzedała tymże sposobem za 26 grz. mężowi (ib. k.495v), ten zaś w r. 1527 owe trzy łany osiadłe i jeden pusty w tejże wsi wyderkował za tęż sumę zięciowi Otuskiemu, odkupując od niego jednocześnie za 500 grz. Wronowo i przenosząc na połowę tej wsi oprawę posagu 150 grz. swej żony (P.1393 k.165v). Jeszcze t. r. Wronowo sprzedał za 600 grz. synom Jana Krajkowskiego, a ci półtora łana w tej wsi wyderkowali za 26 grz. Annie, żonie Jana (ib. k.174). Ta Anna t. r. trzy łany osiadłe we wsi Żabno w p. kośc., nabyte od Jadwigi Krajkowskiej, sprzedała sposobem wyderkafu za 40 grz. Małgorzacie, wdowie po Macieju Krajkowskim (ib. k.188v). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1528 (P.1393 k.206). Ich córki: Dorota, w r. 1518 żona Tomasza Otuskiego zw. "Nogeć", i Zofia, małoletnia 1523 r. (P.1392 k.495), żona 1-o v. w l. 1528-32 Mateusza "Czeczerada" Chwałkowskiego, 2-o v. w l. 1549-68 Marcina Pigłowskiego. Zob. tablicę.

@tablica: Bielawscy

>Bielawscy różni. Pietrasz i Mikołaj 1412 r. (Kośc.3 k.99). Piotr i Czewlej 1415 r. (ib.III k.58). Ks. Wojciech, altarysta w Lwówku 1481 r. (P.1386 f.138v). Dorota, wdowa w r. 1504 po Janie Przebędowskim. Katarzyna (?), żona Marcina Grzymały, dziedzica w Chwalibogowie, 1513 r. Michał, burgrabia w Zbąszyniu, dostał w r. 1520 od Abrahama Zbąskiego, kasztelana bydgoskiego, sołectwo we wsi Rogoziniec w p. pozn. (P.1392 k.337), a w r. 1528 otrzymał od Łukasza, Stanisława i Piotra, braci Zbąskich, starostów babimojskich, zapis 212 gra. na wójtostwie wsi Podmokle W. należąceju do miasta Babimostu (MRPS V nr 4950). Sołectwo w Rogozińcu sprzedał w r. 1531 za 300 zł sposobem wyderkafu żonie swej Barbarze Czackiej, córce Jana (P.1393 k.449), a żonie w r. 1533 oprawił 50 zł posagu na sołectwie we wsi król. Podmokle w p. kośc. (ib. k.548v). Nie żył w r. 1534. Wdowa w l. 1538-40 była posesorką tego sołectwa (Kośc.234 k.362, 436). Żyła jeszcze w r. 1553 (P.894 k.54v). Opiekunowie małoletniej córki Michała, Anny, Piotr Zbąski i Piotr Ossowski w r. 1534 wydzierżawili w jej imieniu ks. Janowi Zbąskiemu, kanonikowi poznańskiemu wieś Pyrzyny, nabytą od tego kanonika sposobem wyderkafu za 240 grz. (kośc.27 k.211v; 45 k.162). Ta Anna była w l. 1547-1550 żoną Jana Potockiego.

Piotr w r. 1491 nabył sposobem wyderkafu od Wawrzyńca Przybińskiego z Białego Jeziora za 12 grz. części w tej wsi i w folwarku Sułocinie p. kośc. (P.1387 k.144v). Helena, żona Bartłomieja Krzyżanowskiego 1528 r. Jan kwitował w r. 1530 Krajkowskich, matkę i synów, z przezysków na Wronowie (P.871 k.586v). Jan nie żyjący w r. 1535, miał syna i córki: Małgorzatę, Annę i Katarzynę, które kwitowały wtedy brata z dóbr po rodzicach, działając w asyście stryja Macieja Noskowskiego i wuja Macieja Mokronoskiego (P.875 k.139v). Piotr z Bielaw, plenipotent córek szl. i sł. Jana Rgilewskiego, obywatela poznańskiego, w ich sprawie z szl. Klemensem Rgilewskim (P.875 k.206v). Jan plac swój za murami Poznania na przedmieściu Gąski koło muru cmentarza przy szpitalu Sw. Walentego sprzedał 1537 r. za 30 grz. Sebastianowi Noskowskiemu, burgrabiemu poznańskiemu (P.1394 k.147v). Świętosław, mąż Barbary Kaniewskiej, córki Wojciecha, która w r. 1539 kwitowała Wawrzyńca Pasikonia Pogorzelskiego z opieki nad dobrami Kakawa, Raduchowo i Ozarnysad w p. pyzdr. (P.878 k.253v). Stanisław występowal w r. 1543 jako stryj Anny z Tomickich Wszołowskiej (I. i D.Z.Kal.6 k.367). Stanisław występował 1544 r. jako stryj Małgorzaty Jedleckiej z p. kaliskiego (P.1395 s.104). Wojciech skwitowany w r. 1555 z 143 grz. przez Annę z Brzezieńskich Padarzewską (P.896 k.457). Zacheusz i Świętosław, stryjowie z linii ojcowskiej Łucji z Chwalikowskich Noskowskiej 1557 r. (I. i D.Z.Kal.6 k.487). Anna, w l. 1558-64 żona Mikołaja Kłodzińskiego. Mikołaj w r. 1585 kupił za 60 grz. od sław. Jarosza Gotartowicza, obywatela poznańskiego, domek z placami położony koło zamku (P.1399 k.464), który sprzedał 1586 r. za tę samą sumę sław. Aleksemu Litwinowi, sukiennikowi poznańskiemu (ib. k.673v). Łukasz, syn Jana, za swe zasługi otrzymał od króla 14 IV 1586 r. w Grodnie zezwolenie na wykup wsi królewskiej Łagiewniki w wojew. kaliskim z rąk spadkobierców zmarłego Jana Jaskóleckiego. Dla dokonania owego wykupu dał 16 IV plenipotencję swemu ojcu (M.K.132 k.102, 103). Ks. Wojciech, wikary w Cielmicach 1595 r. (P.1401 k.402). Spadkobiercami bezdzietnej Barbary Rożniatowskiej, żony Jakuba Budzisławskiego, byli w r. 1599: Dorota Rożniatowska 1-o v. Feliksowa Chroślicka, 2-o v. Bielawska, Helena Bielawska, żona Jana Bielawskiego i Roch Bielawski, syn Rocha (G.66 k.296v). Stanisław, w r. 1616 mąż Barbary Wyganowskiej, wdowy 1-o v. po Walentym Ostrowskim (I.Kal.83 s.30, 38). Stanisław z tą żoną zawierali w r. 1620 kontrakt z Dobrogostem Węgierskim (I.Kal.86 s.1053). Barbara, żona Jana Kuklinowskiego w r. 1627. Ks. Maciej proboszcz gosławski 1631 r. (I.Kon.46 k.353). Feliks, mąż Marianny Wilczkowskiej, córki Marcina, która w 1638 r. kwitowała swego brata Jana z 200 zł na poczet swego posagu i wyprawy (I.Kal.104b s.1176). Ks. Stanisław, proboszcz wrzesiński, 1643 r. (P.1048 k.753). Katarzyna, niezamężna dostała w r. 1665 zapis 250 zł długu od Jana Zabowrowskiego (I.Kal.126 s.884). Franciszek występował w r. 1671 jako wuj dzieci Piotra Swinarskiego i Barbary Radzikowskiej (Kc.131 k.252v).

Piotr, ożeniony 1-o v. z Katarzyną Skorczyńską, zmarłą po 12 VI 1686 r., zaślubił 2-o v. 1 VI 1694 r. Annę Gawrońską (LC Pogorzela), nie żył w r. 1719. Z pierwszej żony dzieci: Andrzej, ochrzc. 26 XI 1679 r., Barbara, ochrzcz. 28 XI 1683 r., Marcjanna Anna, ochrzcz. 12 VI 1686 r. (LB Pogorzela). Może też córką jego z pierwszej żony była Marianna, zmarła w Pogorzeli 7 IX 1677 r. (LM Pogorzela). Córką Piotra i Gawrońskiej była Ludwika, ur. ok.1706 r., w l. 1748-55 żona Kazimierza Błociszewskiego. Synem urodzonym ze Sroczyńskiej był Andrzej, który w r. 1719 całą swą część w Gutowie p. kal., kupioną w grodzie przemyskim od Jana Bielskiego, sprzedał za 2000 zł Jakubowi Kosickiemu (I.Kal.160 k.572). Andrzej zaślubił 8 IV 1717 r. w Gnieźnie Konastancję Kosicką, córkę Krzysztofa i Zuzanny Strzeleckiej, wdowę po Żuromskim (LC Sw. Trójca; P.1217 k.4v). Żyli oboje w r. 1729. Andrzej nie żył już w r. 1735, kiedy wdowa skwitowała z 1000 zł Jana Gronowskiego (P.1241 k.126). Synowie ich: Antoni Jakub, ur. w Strzyżewie, ochrzcz. 1 VIII 1721 r., Wawrzyniec, ur. w Strzyżewie, ochrzcz. 1 IX 1738 r. (LB Witkowo), córka Eleonora była w r. 1738 żoną Andrzeja z Bukowca Dąbrowskiego. Blisko związana z powyższymi była zapewne Marianna, która przed 16 I 1724 r. zaślubiła Jana Sienickiego.

Katarzyna, żona Andrzeja Słomowskiego. Oboje nie żyli już w r. 1695. Dorota i jej mąż, Piotr Skrzetuski, nie żyli już w r. 1701. Dominik i Urszula, rodzice Wojciecha Dominika, ur. w Wełnicy, ochrzcz. 7 IV 1726 r. (LB Gniezno, Sw. Michał). Andrzej zmarł w r. 1733 i pochowany został 23 VII (LM Sw. Marcin, Pozn.). Ludwik i Urszula rodzice Petronelli, ur. w Czechowie, ochrzcz. 4 IV 1734 r. (LB Jarząbkowo). Marianna zmarła 13 IV 1736 r. w Chodzieży i pochowana u Bernardynów w Gołańczy (LM Chodzież). Wiktor, student retoeyki w kolegium jezuitów w Bydgoszczy, zmarł 12 VIII 1736 r. (Kantak, Kronika Bernardynów w Bydg.). Panna Barbara, licząca ok. 50 lat, zmarła w Winiarach 7 VII 1737 r. (LB Gniezno, Sw. Michał). Panna Teresa, mająca lat około 23, pochowana 11 II 1738 r. (LM Czarnków). Józef B., student 27 I 1741 r. Wawrzyniec, posesor Rudek, mąż Anny, ojciec Marii Magdaleny, ur. w Świątkowie, ochrzcz. w r. 1741 (LB Świątkowo) oraz Bogusława Szymona, ur. w Rudkach, ochrzcz. 27 X 1745 (LB Łekno). Szl. Ludwik i Urszula, rodzice Łucji, ochrzcz. 30 XII 1742 r. (LB Radlin). Stanisław, dworski w Grochowiskach Pańskich, zaślubił 20 I 1743 r. Antoninę Drachowską , która służyła w tym dworze (LC Rogoźno). Była już wdową 1773 r. (P.1350 k.259). Pani Teresa chrzestna 11 IX 1744 r. (LB Biezdrowo). Franciszka Wysocka, córka Tomasza komornika granicznego łęczyckiego i Konstancji Zakrzewskiej, wdowa po Janie B., w r. 1752 2-o v. żona Józefa Dunina Szpota (P.1308 k.20). Apolinary, podstoli gostyński (czy nie z B-ch h. Jelita z Bielawy w ziemi czerskiej ?), nie żył już 1753 r., kiedy to wdowa, Faustyna Zielonacka występowała jako zastawniczka dóbr Łukom (Rel.Kal.152/153 s.187). Może ich synem był Michał, podstoli (podstolic ?) gostyński, mąż Marianny Gołembiowskiej, pisarzówny ziem. sieradzkiej, z której córka Agnieszka, ur. w Plugawicach w dowmu babki macierzystej 17 IV 1786 r. (LB Wyszków). Pani Katarzyna zmarła 23 II 1762 r., mając około 70 lat (LM Czeszewo). Teresa i jej mąż Jan Gliński, nie żyli oboje 1771 r. Wojciech, były ekonom w Iwanowicach p. kalis., skwitował w r. 1772 z 579 zł Franciszka Lanckorońskiego, dziedzica tej wsi (I.Kal.209/13 k.39v). Józef kwitował w r. 1775 z 51 zł w. Mariannę z Jaroszewskich Ciołkowską i jej córkę pannę Konstancję Czarlińską (G.102 k.1v). Anna, wdowa po Antonim Tokarskim 1776 r. Franciszek, syn zmarłego Antoniego, w r. 1782 sumę 7 zł w. zapisaną sobie 1781 r. przez Wojciecha Strzemecznego, cedował Grabińskim (I.Kon.82 k.321v). Weronika Goczkowska, córka Michała, zamężna Ł-a, żyła w r. 1780. Ks. Andrzej, pleban w Sobocie w r. 1785 (P.1362 k.45v). Ludwika, żona Kazimierza Błociszewskiego, oboje już nie żyli 1786 r. Jan z żony Marianny Zakrzewskiej (?) miał córkę Mariannę Anielę, ur. w Pobiedziskach, ochrzcz. 16 II 1785 r. (LB Pobiedziska). Walenty, mąż zmarłej już Petronelli Gawrońskiej, ojciec Piotra, panny Marianny i Agnieszki zakonnicy w Białymstoku, mianowany 1789 r. przez te dzieci plenipotentem (P.1366 k.410). Piotr wraz z żoną Marianną Mąkowską którą zaślubił 29 I 1791 r. (LC Sroda), wydzierżawił w r. 1792 od Błędowskich na 6 lat dobra Lichenek w p. kon. (G.117 k.6v). Jan, mąż Marianny Zakrzewskiej, córki Michała i Heleny Charzyńskiej, która 13 V 1791 r. występowała jako chrzestna, zmarła zaś w Oborzyskach u swego brata, tutejszego proboszcza, będąc już wdową, 28 VI 1795 r., licząc lat 45. Córki: Aniela, zmarła tanże 19 X 1797 r., mając lat 12, i Katarzyna, zmarła 21 V 1797 r., licząc lat 10 (LM Oborzyska). Zapewne synem Jana i Zakrzewskiej był Antoni, mąż Ewy Zawistowskiej, córki Felicjana, zmarłej w Poznaniu na Przedmieściu Sw. Marcina 8 III 1803 r., w wieku 38 lat (LM Poznań, Sw. Marcin). Ich syn Franciszek, liczący lat 3, zmarł 16 III 1800 r. pochowano go w Oborzyskach. Nazwany siostrzeńcem tamtejszego proboszcza (LM Oborzyska). Rodzeństwo, Leon i Antonina, którzy tam występowali 14 IX 1800 r. w roli chrzestnych (LB Oborzyska), to zapewne też potomstwo powyższych małżonków. Franciszek skwitował w r. 1792 Mikołaja i Mariannę małżonków Buczyńskich z 800 zł ceny domu z ogrodem na przedmieściu Konina, wedle kontraktu sprzedażnego z 17 XI (I.Kon.84 k.362). Tekla wyszła przed 1 XI 1793 r. za Piotra Radzimińskiego.

Ur. Antoni, pisarz prowentowy w Wirach 1807 r., administrator Granowa 1813 r., miał z żony Eleonory Neymańskiej syna Antoniego Aleksandra Napoleona, ur. w Granowie 11 VIII 1813 r., i córkę Paulinę Klaudynę Gabrielę, ur. 13 VII 1809 r. (LB Granowo). Walenty, dzierżawca Wesołki, mąż Weroniki Brochockiej, zmarłej w Kaliszu, gdzie przebywała u lekarzy, 15 IV 1804 r. w wieku lat 31, pochowanej w Mokronosie. Pozostali trzej synowie. Z nich Maciej umarł 18 IV 1814 r. jako uczeń 6 klasy szkoły w Kaliszu (LM Mokronos), o Antonim i Nepomucenie niczego więcej nie wiem. Może bratem powyższego Walentego był ks. Andrzej, proboszcz w Mokronosie, kanonik honorowy kijowski, zmarły 1 IV 1821 r. (ib.). Teodor, urzędnik komory celnej w Zdunach, i żona jego Aniela Sikorska, rodzice: Wawrzyńca Nepomucena, ur. Kobylinie 7 VIII 1816 r., Franciszka Erazma, ur. tamże 5 X 1817 r., Heleny Kunegundy Tekli, ochrzcz. 2 III 1813 r. (LB Kobylin), Michaliny, ur. w Bobronikach 10 IX 1821 r., Józefy, ur. tamże 21 III 1823 r. (LB Doruchów). Antoni (Bielaski), dzierżawca Karny i Chorzynina, zmarły po 7 II 1824 r., z żony Eleonory miał syna Franciszka Henryka, ur. w Karnie 5 X 1820 r., i córkę Mariannę Teresę Henriettę, ur. w Kiełpinie 24 IX 1819 r. (LB Siedlec). Ur. Jakub (Bilawski) młymarz z Międzylesia, mający lat 24, zaślubił 28 IX 1801 r. urodzoną pannę Wiktorię Rożniecką z Poznania (LC Poznań, Sw. Marcin). "Urodzona" panna Aniela, mając lat 25, zaślubiła 4 VII 1827 r. "uczciwego" Walentego Ryczyńskiego, ekonoma, mającego lat 28 (LC Czerlejno). Marianna (Bielaska) zmarła w Pawłowie 16 V 1833 r., mając lat 80 (LM Pawłowo). Nikazy Adam, b. sekretarz i tlumacz sądowy, umarł w Poznaniu 1 I 1833 r., mając lat 54. Została po nim wdowa, Agnieszka z Wilandów, synowie: Aleksay 12-letni, Feliks 11-letni, córka Lucyna 9-letnia (LM Poznań, Sw. Maria Magdal.). Paulina, żona Edwarda Graeve, dzierżawcy Szkaradowa, umarła 26 VIII 1845 r., mając lat 36 (LM Szkaradowo). Maksymilian, audytor pułkowy, zaślubił 30 VII 1890 r. w Spławiu Stanisławę Drogowską, córkę Andrzeja ze Spławia (Dz. P.) Elżbieta, zamężna Powidzka, zmarła w Poznaniu 21 XII 1914 r., w 61-ym roku życia. Stanisława z Zielonackich 1-o v. Staniekowa. 2-o v. B-a, zmarła w Poznaniu 3 XII 1918 r. mając lat 55 (Dz. P.)

>Bielczewscy, czasem Bilczewscy z Bielczewa w p. kal. Maciej Jaracz z Bielczewa kupił 1435 r. od Jana z Sławoszewa połowę Małej Kępy p. kon. za 200 grz. (P.1378 k.98v). Bodzanta z Bielczewa, nie żyjący w r. 1446, ojciec Jadwigi i Katarzyny, które t. r. ojcowiznę w tej wsi sprzedały za 200 grz. Piotrowi i Januszowi zw. "Kustra", swym stryjom rodzonym z Pąchowa (P.1379 k.197v). Bracia rodzeni: ks. Jan i Wojciech. Z nich Jan, altarysta kościoła Najśw. Marii Panny w Kaliszu 1432 r. (I.Kal.1 k.38v), pleban w Wysocku 1444 r. (ib.4 k.160, obok brata współdziedzic w Bielczewie 1447 r. (ib. k.67v). Wojciech, Wojtek B. ręczył 1430 r. za Sędziwoja z Psar, że będzie żyć w pokoju z Mikołajem ze Sławina (I.Kal.1 k.23v), w r. 1446 miał termin z Janem Koszkowskim (Kośc.17 s.760). Żył jeszcze 1456 r. (I.Kal.5 k.85). Kiedy w r. 1461 synowie jego, Filip, Andrzej i Jan występowali jako bracia niedzielni, Wojciech już zapewne nie żył (ib.1 k.64), chociaż mowa o nim jako o zmarłym dopiero w r. 1463. Siostrami tych braci były: Katarzyna, w r. 1466 żona Jakuba z Piwonic i zapewne Małgorzata, która w r. 1489 występowała jako wdowa po Janie z W. Karmina. Powyżsi trzej bracia w r. 1462 zapisali 5 grz. długu Żydowi kaliskiemu Jakubowi (I.Kal.1 k.109v). Filip w 1463 r. na swej części w Bielczewie oprawił 30 grz. posagu żonie Katarzynie (P.1384 k.200v). Miał w 1465 r. sprawę z Barbarą, wdową po Januszu z Chochlewa (I.Kal.1 k.326). W r. 1466 arbitrzy dokonali działów między braćmi, dziedzicami w Bielczewie (ib. k.373). Andrzej wraz z bratem Janem w r. 1461 zastawili kmieci w Bielczewie za dług 31 i pół grz. dzieciom Piotra Oszczeklińskiego (ib. k.10v), a w r. 1462 dwa półłanki tamże wyderkowali za 9 grz. Jakubowi z Piwonic (ib. k.101v). W r. 1464 Jan i Marcin, dziedzice z Karnina, poręzyli za Jana z Bielczewa, iż będzie żył z Andrzejem w pokoju (ib. k.266). Może więc matką tych braci, a żoną Wojciecha była Karmińska ? Andrzej w r. 1463 na swej trzeciej części w Bielczewie, osiągniętej z działu braterskiego, oprawił 30 grz. posagu żonie swej Annie (P.1384 k.201v). W r. 1466 zapisał dług 6 grz. swej siostrze Katarzynie, żonie Jakuba z Piwonic (I.Kal.1 k.373v). Został zabity przez brata Jana i w r. 1469 owdowiała Anna wzywała Jana do uiszczenia 30 grz. za głowę męża. Dziećmi Andrzeja byli Mikołaj i Dorota (ib.2 k.68). Wdowa z dziećmi t. r. została w sumie owych 30 grz. główszczyzny intromitowana do dwóch łanów i do całej części przypadłej z działu między dwoma braćmi w Bielczewie (ib. k.92). Żądała też od szwagra zwrotu jej posagu 30 grz. (ib. k.88v). W r. 1470 intromitowana wraz z dziećmi do części szwagra z tytułu przezysków (ib. k.134v). Żyła jeszcze 1475 r. (ib. k.346). Z dzieci Andrzeja, Dorota była w l. 1489-95 żoną Andrzeja Siłacza z W. Pawłowa. syn Mikołaj otrzymał 1489 r. od Małgorzaty, wdowy po Janie z W. Karnia, jako jej bratankę, zapis długu 15 grz., z zabezpieczeniem na jej zastawnej wsi Trzebowo (ib.3 k.547). Skwitował go t. r. szwagier Andrzej z W. Pawłowa z 10 grz., a żonie zobowiązał się oprawić 70 grz. (ib. k.547v). Mikołaj tej siostrze Dorocie i jej mężowi zapisał 1493 r. dług 12 grz. (ib.4 k.180v), a skwitowany został przez nią w r. 1495 z ojcowizny i macierzyzny (ib. k.374). Żył jeszcze w 1497 r. (ib. k.498v). Zob. tablicę 1.

@tablica: Bielczewscy 1.

Małgorzata B., w r. 1500 żona Jakuba Wilkszyckiego. Małgorzata B. w r. 1507 zastawiła za 10 grz. "Grzegorzewski" łan roli pustej w Bielczewie zięciowi Piotrowi Kurowskiemu, mężowi córki Agnieszki (I.Kon.6 k.207). Była to zapewne ta sama Małgorzata B., która w r. 1517 jako wdowa po Wojciechu Pruskim, połowę swej części w Bielczewie wyderkowała synowej Agnieszce Gniazdowskiej, córce Michała, a żonie Jakuba B. (P.1392 k.154) Ten Jakub Pruski zwany B-im trzecią część z trzeciej w Prusach rezygnował wieczyście w r. 1514 Mikołajowi Pruskiemu, zaspakajając go w ten sposób z macierzystego posagu po Katarzynie Pruskiej (I. i D.Z.Kal.2 k. 27). Owa Katarzyna, matka Mikołaja, to chyba pierwsza żona Wojciecha Pruskiego, wtedy więc Mikołaj byłby przyrodnim bratem Jakuba. Chyba to ten Mikołaj, dziedzic w Bielczewie, na połowie swych części w tej wsi oprawił w r. 1518 żonie swej Dorocie, córce Olbrachta z Myjomic 20 grz. posagu (I. i D.Z.Kal.2 k.50). Od swego ciotecznego brata, ks. Mikołaja B., plebana w Zdunach kupił t. r. za 60 grz. jego część macierzystą w Bielczewie (P.1392 k.237). Z Agnieszką spotykamy się znów w r. 1550, kiedy, jako żona 2-o v. Jana Jarskiego, część w Bielczewie z dworem nabytą od Małgorzaty wydzierżawiła za 9 grz. Janowi B. (I.Kal.12 s.342). O tym Janie, wiem tyle, iż był synem Agnieszki z Gniazdowskich, o tym zaś, że był synem z pierwszego jej męża, Jakuba B., zdaje się świadczyć to iż w r. 1534 spotykamy Jana, chyba właśnie tego samego, sprzedającego części w Prusach Pośrzednich za 25 grz. Tomaszowi Pruskiemu (I. i R.Z.Kal.4 k.548v; I. i D.Z.Kal.2 k.224). Ten sam zapewne Jan był w r. 1546 ożeniony z Anną, wdową 1-o v. po Pawle Parczewskim (I.Kal.9 k.166). W r. 1559 skwitowała go z 7 grz. siostra przyrodnia z tej samej matki, Jadwiga z B-ich Poklękowska (I.Kal.24 k.84v). T. r. Jan i Wojciech B-cy występowali jako bracia stryjeczni Jana Wtrurkowskiego (P.1396 k.787v). Jan nie żył w r. 1562. Jedyną jego spadkobierczynią była córka Katarzyna B., żona Stanisława Marszałkowskiego, skwitowana w r. 1562 z majątku rodzicielskiego przez Dorotę z B-ch Gałęską przyrodnią siostrę (z jednej matki) ojca (I.Kal.27 s.1284). Ta Katarzyna w r. 1564 całe części rodzicielskie w Bielczewie sprzedała za 1200 zł Marcinowi B. (zob. niżej), a mąż oprawił jej 1000 zł posagu (P.1397 k.366v, 367v). Ta sama Katarzyna (córka zmarłego Jana) była 2-o v. 1570 r. żoną Jakuba Rososkiego, który wtedy i w r. 1584 oprawił jej 1000 zł posagu (R.Kal.3 k.284; 5 k.375). Była mowa wyżej o przyrodnich siostrach Jana B. Dziećmi Agnieszki Gniazdowskiej, a przyrodnim rodzeństwem Jana, więc zapewne spłodzonymi przez przez Jana Jarskiego, który już w r. 1539 był dziedzicem części w B. (I. i D.Z.Kal.6 k.329v), ale używającymi nazwiska B-ich, byli: Maciej, Agnieszka, w r. 1547 żona Krzysztofa Przedzińskiego cz. Piątkowskiego, nie żyjąca w r. 1557, Jadwiga, w r. 1557 żona Błażeja Poklękowskiego, Dorota, niezamężna 1557 r., w r. 1562 żona Wojciecha Gałąskiego Slęzaka. Maciej B. w r. 1557 skwitował swego przyrodniego brata Jana z dóbr w Bielczewie, przypadających po śmierci matki sobie i swym siostom (I.Kal.22 k.137v). W r. 1553 Maciej B., może ten sam, jako rodzony brat i spadkobierca Wojciecha B., oświadczał pilność przeciwko Elżbiecie, córce Mikołaja Osieckiego (ib.17 s.689). Zob. tablicę 2.

Włodek B., nie żyjący w r. 1523, miał córkę Annę, wówczas żonę Wojciecha Pruskiego z Pośrednich Prus (I. i D.Z.Kal.2 k.28).

Wojciech Bilczewski wraz z żoną Jadwigą Baranowską dostał w r. 1557 zapis 200 zł od Mikołaja Wysockiego (I.Kal.22 k.117v). Ten sam czy inny Wojciech, brat Marcina, o którym niżej, dziedzic części w Bielczewie, opiekę urodzonych z żony Doroty Giżyckiej synów: Jana, Stanisława i Jerzego, powierzył w r. 1758 tej ich matce (ib.45 s.488). Może to on wraz z Janem B. występował 1559 r. jako brat stryjeczny Jana Wturkowskiego ? (P.1396 k.787v). Wojciech nie żył już w 1580 r. (I.Kal.46 k.518), a w r. 1592 wdowa Dorota Giżycka, w imieniu Magnusa Gołkowskiego kwitowała Macieja Głoskowskiego, syna Marcina, z 100 zł, za które ów Maciej zastawił był Gołkowskiemu łan w Bielczewie (I.Kal.159 s.124). Była w r. 1604 2-o v. żoną Mikołaja Rossoskiego (I.Kal.70 k.18v). Z synów Wojciecha, o Janie, prócz tego że żył jeszcze w 1604 r. (ib.), nie wiem nic więcej, o Stanisławie zob. niżej, Jerzy nabył w r. 1610 od brata Stanisława za 2000 zł jego części w Bielczewie (R.Kal.1 k.496v) i t. r. zobowiązał się całe części w Bielczewie zastawić temu bratu (R.Kal.1 k.496v; I.Kal.76 s. 429). Dokonał tego w r. 1611 za sumę 1000 zł (I.Kal.77a s.372), zaś w 1612 r. części w Bielczewie, spadłe po ojcu i nabyte od brata Stanisława, zastawił na 3 lata za 1300 zł Janowi Kotowieckiemu i jego żonie (ib.78 s.401). Bezpotomny, nie żył już w r. 1615 (I.Kal.81 k.172).

@tablica: Bielczewscy 1.

Stanisław w r. 1604 zapisał dług 200 zł Marcinowi B. (ib.70 k.18v), a w r. 1615 część Bielczewa, spadłe po bracie Jerzym, sprzedał za 2000 zł temuż stryjecznemu bratu Marcinowi (R.Kal.8 k.419v). Od Jana Bielawskiego kupił 1617 r. za 5000 zł części wsi Kurcewo i pustkę Świętomierowo cz. Strzydzewko w p. kal. (ib.9 k.35v). Inne części w tych wsiach oraz Momotach kupił t. r. za 6800 zł od Jakuba Żarczyńskiego (ib. k.56v). Owe części w Momotach sprzedał w r. 1523 za 240 zł Janowi Mańkowskiemu (I. i D.Z.Kal.28 k.410v). Części Kurcewa i Świętomierowo sprzedał 1625 r. za 14.000 zł Andrzejowi Sepińskiemu (ib.10 k.382v). Kwitował w r. 1627 stryjecznego brata Marcina z 1500 zł na poczet sumy 2200 zł, którą Marcin zapisał był sposobem zastawnym na Bielczewie (I.Kal.93 s.382). Nie żył w r. 1631, kiedy jako opiekun jego nieletnich dzieci, Tomasza i Doroty, występował stryjeczny stryj ich, Marcin B. (I.Kal.97a s.26). Żoną jego była w r. 1610 Anna z Chotynina Chotyńska (ib.76 s.428), która umarła między r. 1627 i 1639 (ib.93 s.406). Dzieci Stanisława, Tomasz i Dorota, w r. 1635 posesorzy Kurczewa, zapisali byli 3000 zł braciom Kotlińskim (Py.146 s.269). Dorota była w r. 1639 żoną Aleksandra Błońskiego. Tomasz mianował 1633 r. plenipotentów (I.Kal.99b s.2275). W r. 1641 pod imieniem Floriana w klasztorze franciszkanów konwetualnych w Pyzdrach, kwitował ze spraw swego stryjecznego brata Andrzeja (I.Kal.107a s.336) w r. 1635 zapis zastawny młyna "Murek" we wsi Meszyn w p. ostrzeszow., dany sobie w 600 zł przez Górskich, cedował Zbigniewowi Mielęckiemu (I.Kal.101 s.1316). Żył jeszcze w r. 1639 (ib.105 s.96, 98).

Marcin, brat wspomnianego wyżej Wojciecha. Na połowie dóbr swych w Bielczewie oprawił w r. 1557 posag 360 zł żonie swej Ewie Głogińskiej, córce Andrzeja (I. i D. Z.Kal.6 k.482v). Dożywocie z nią spisał w r. 1565 i t. r. mianował opiekę dla zrodzonych z niej dzieci (ib.k.553v, 557v). Kupił 1564 r. od Katarzyny z B-ch Marszałkowskiej za 1200 zł części w Bielczewie (ib.29 s.147; P.1397 k.366v). Umarł w r. 1578 (I.Kal.45 s.135, 555). W r. 1586 wdowa zawarła ugodę o wieś Bielczewo ze swymi synami, Maciejem i Marcinem (ib.53 s.618). Żyła jeszcze w r. 1605, kiedy skwitowała ją z 20 zł córka Jadwiga, żona Jakuba Żbikowskiego (ib.71 s.888). Marcin i Głogińska mieli Andrzeja, Macieja, Piotra i Marcina, którzy w r. 1580 wraz ze swymi stryjecznymi braćmi, synami Wojciecha, procesowali arcybiskupa i kapitułę gnieźnieńską o granice między Bielczewem i wsią kapitulną Biskupice Szalone (I.Kal.46 k.518). Mieli też córki; Annę, której w r. 1568 zapisał jako swej bratanicy dług 100 zł Maciej Wysocki (I.Kal.34 s.1493), a która w r. 1581 została wydana za Wojciecha Wysockiego, Regina, niezamężna w l. 1576-1582 (I.Kal.44 s.766; 48 s.52), wyszła w r. 1582 za Macieja Przybysławskiego, i wspomnianą już Jadwigę, wydaną w r. 1605 za Jakuba Żbikowskiego.

Maciej, syn Marcina i Głogińskiej, zapisał w r. 1589 dług 100 zł Wiatrowskiemu, obywatelowi poznańskiemu (P.951 k.314). W r. 1590 we dworze w Sarnowie zaślubił Jadwigę Chojnacką, córkę Macieja, i w r. 1591 na połowie dóbr w Bielczewie oprawił jej 1000 zł posagu (P.955 k.15; 1400 k.6330. W r. 1605 wraz z bratem Marcinem zapisał dług 200 zł narzeczonemu siostry Jadwigi, Jakubowi Żbikowskiemu (I.Kal.71 s.44). Jadwiga w r. 1609 kwitowała Zofię z Chojnackich Czeszewską z 500 zł jako z części sumy 2000 zł, darowanej jej niegdyś jako pannie przez zmarłego Pawła Chojnackiego, opata lubińskiego, a dane do depozytu jej ojcu (Kośc.288 k.96). Z tytułu części owego długu 2000 zł intromitowana została t. r. do dóbr Macieja Chojnackiego swego brata, chorego na umyśle, i Barbary z Chojnackich Koszutskiej, jego córki (Ws.25 k.376v). Skwitowała ich w r. 1610 z 2.000 zł (I.Kal.76 s.115). W r. 1611 oboje małżonkowie spisali wzajemne dożywocie (R.Kal.8 k.15v). Maciej żył jeszcze w 1612 r. kiedy zapisał dług 100 zł Andrzejowi Bartoszewskiemu (I.Kal.78 s.1477). W r. 1615 Jadwiga występowała już jako wdowa (I.Kal.81 k.341). Żyła jeszcze w 1618 r. (ib.84 s.1216).

Marcin, młodszy syn Marcina i Głogińskiej, ur. około 1570 r. (ib.53 s.618), służył w r. 1590 Janowi Ostrorogowi, podczaszemu kor. (P.953 k.412v). Jego żoną była w r. 1609 Anna Trzcińska, córka Zygmunta (R.Kal.1 k.348v), wdowa 1-o v. po Janie Giżyckim (I.Kal.81 k.427v). Spadkobierca bezpotomnie zmarłej siostry Anny Wysockiej, skwitował 1615 r. siostrę Jadwigę Żbikowską i jej męża (ib.81 k.266). T. r. Marcin wraz z żoną wydzierżawił bratu stryjecznemu Stanisławowi B. części w Bielczewie nabyte od niego (ib. k.282). Kupił 1626 r. za 3000 zł części wsi Karski Podleśne od Stanisława Jemiełkowskiego i jego dzieci, urodzonych ze zmarłej Anny Zdrowskiej, oraz od sióstr Zdrowskich Elżbiety Duninowej i Zofii Napruszewskiej (R.Kal.10 k.426v). W r. 1633 na połowie Bielczewa oprawił żonie posag 1500 zł (ib.11 k.524v). Nie żył już w r. 1639. Jego syn Andrzej, córka zaś Zofia, wydana 1649 r. za Stanisława z Miełkowic Borzysławskiego.

Andrzej, syn Marcina, w r. 1639 został skwitowany przez Barbarę z Nieniewskich Mężyńską z 500 zł jako połowy sumy 1000 zł, którą jego ojciec zapisał był sposobem zastawnym na wsi Karski jej matce Annnie z Nieżuchowskich Nieniewskiej (I.Kal.105 s.899). T. r. żonie swej Zofii Bojanowskiej oprawił 5500 zł posagu na Bielczewie (Rel. i I.Z.Kal.10 k.420v). Żył jeszcze 1649 r. (I.Kal.115 s.85). Nie żył już w r. 1650, kiedy wdowa po nim Zofia Wiktoryna (!) Bojanowska w imieniu własnym i synów, Marcina, Jana i Floriana, mianowła plenipotentów (I.Kal.116 s.96). Zofia wyszła 2-o v. za Aleksandra Łabęckiego, zaś w r. 1669 już jako 3-o v. żona Jana Wolskiego, cywilnie zmarłego, wraz z powyższymi synami zawierała kontrakt z Sebastianem Gałęskim o Bielczewo i części w Karskach (ib.129 s.975). Córki Andrzeja: Urszula, w l. 1686-95 żona Łukasza Wolińskiego, i Anna, jeszcze niezamężna w r. 1686 (LB Droszew), potem żona Szymona Dąmbskiego. Synowie: Marcin, Jan i Florian sprzedali w r. 1669 Bielczewo i części w Karskach za 13.700 zł Sebastianowi Gałęskiemu (R.Kal.15 k.57).

1. Marcin, syn Andrzeja i Bojanowskiej, w r. 1685 wziął w zastaw za 470 zł od Agnieszki z Szadokierskich Gałęskiej część "Jankowizna", w Czachórach (I.Kal.143 s.349). Wraz z żoną Anną Szadokierską wydzierżawili 1695 za 750 zł od szwagra Łukasza Wolińskiego i swej siostry Urszuli części wsi Żukowice (ib.152 s.346). Marcin w r. 1700 kupił za 5000 zł od Piotra Stanisława Miełaczewskiego części w Czachórach (ib.154 s.90).

2. Jan, syn Andrzeja i Bojanowskiej, kwitował w r. 1673 Sebastiana Gałęskiego, dziedzica Bielczewa (ib.133 s.101). Dostał w r. 1690 zobowiązanie od Katarzyny z Zawadzkich Mycielskiej (ib.146 s.40).

3. Florian (Tomasz), syn Andrzeja i Bojanowskiej, w r. 1677 spisał dożywocie z żoną Teresą Łubianką, córką Marcina i Anny Gosławskiej (R.Kal.15 k.577v). Drugą jego żoną była Helena Bąkowska, zaślubiona przed r. 1682. Z tytułu tego małżeństwa Florian w r. 1682 dzierżawił Rojów od Zygmunta z Zaborowa Bąkowskiego, być może ojca swej żony (LB Ostrzeszów). Z tą żoną w r. 1690 brał w zastaw od Jana Gostkowskiego i żony jego Teresy Borzysławskiej za 3000 zł części Czachór (I.Kal.146 s.365). Trzecią żoną była Marianna Potocka, córka Ludwika i Teresy Kurcewskiej, wraz z którą kwitował w r. 1701 z kontraktu zawartego w r. 1700 małżonków Gałęskich (ib.154 s.281). W r. 1704 małżonkowie zawarli kontrakt z Szpotami Duninami o posesję Wojsławic (ib.171/3 s.207). Florian nie żył w r. 1736, a Marianna, 2-o v. żona Macieja Ostrowskiego, 3-o v. Andrzeja Ostrowskiego, żyła jeszcze w r. 1749 (ib.190/5 k.90v). Spośród dzieci Floriana, Jan i Teresa urodzeni byli z Bąkowskiej. Z niej też rodziła się córka Marianna, ochrzcz. 12 VII 1682 r. (LB Ostrzeszów). Drugi syn Mikołaj, bezpotomny, nie żył w r. 1725. Teresa w r. 1725 była żoną Andrzeja Wężyka, podstolego nowogrodzkiego. Jan, nabywszy od siostry zapis dany im w r. 1713 przez Elżbietę z Łąckich Bąkowską, cedował w r. 1717 sumę 500 zł Janowi Borzymowskiemu (P.1152 k.14). W r. 1725, jako spadkobierca brata Mikołaja, w imieniu własnym i siostry, Kwitował Chryzostoma Twardowskiego z zapisanych bratu 500 zł (I.Kal.161 s.533). Zob. tablicę 3.

@tablica: Bielczewscy 3.

Katarzyna B., przyrodnia siostra Macieja Parczewskiego, żona 1-o v. Stanisława Marszałkowskiego, 2-o v. w 1584 r. Stanisława Rossoskiego (I.Kal.50 s.374). Zofia, w r. 1661 wdowa po Stanisławie z Miełkowic Borzysławskim. Anna, nie żyjąca w r. 1681, żona Aleksandra Podkockiego. Panna Bogumiła, z Bledzianowa, chrzestna 3 VII 1705 r. (LB Ostrzeszów).

>Bieleccy. Było kilka rodzin tego nazwiska i nie wiem jak posegregować tu umieszczonych, o których herbach nie posiadam żadnych informacji.

Tomasz, pisarz kancelarii królewskiej, otrzymał 5 IV 1624 r. dobra w Chodzieży przypadłe królowi prawem kaduka (M.K.171 k.136v). Piotr Krzysztof, towarzysz pancerny chorągwi pisarza polnego koronnego, kwitował 1670 r. z sum swego brata Jana Karola (W.85 k.375). Jan, sługa Bartłomieja Brezy, zamordowany w lutym 1690 r. (LM Chodzież). Maciej, nie żyjący już 1694 r. mąż Jadwigi Zakrzewskiej, córki Aleksandra i Katarzyny z Malczewskich, wdowy 1-o voto po Janie Cieleckim, 3-o voto w r. 1694 r. żony Franciszka Zbijewskiego (Ws.157 k.49). Piotr, syn Stanisława, a spadkobierca brata stryjecznego, też Stanisława, towarzysz chorągwi Pstrokońskiego, stolnika sieradzkiego, w r. 1707 generalny komisarz cara rosyjskiego (I.Kal.157 s.77). Stanisław, dzierżawca Rusiborza 1713 r. (LB Winnogóra). Zofia, w l. 1713-14 żona Adama Dzięciołowskiego. Antoni, mąż Joanny Włoszanowskiej, wdowy 1-o v. po Kazimierzu Chełkowskim, która kwitowała 1740 r. Michała Żulińskiego z 800 zł zapisanych w r. 1739 jej pierwszemu mężowi (G.97 k.469v), umarła w Winiarach 17 II 1767 r., licząc lat 80 (LM Gniezno, Sw. Michał). Anna, w r. 1747 żona Kaspra Wyganowskiego. Grzegorz zaślubił 4 II 1753 r. w Poznaniu Mariannę Poklatecką (LC Poznań, Sw. Marcin). Ta Marianna z Poklateckich B-a, mieszkająca w Leśniewie, chrzestna 5 VI 1785 r. (LB Łubowo). Grzegorz, w r. 1753 mąż Weroniki (!) Poklateckiej, córki Franciszka i Konstancji Trąmpczyńskiej (P.1309 k.240), która w r. 1773 prawo swe do sumy 3000 zł, zapisanej w r. 1767 przez Wojciecha Zbijewskiego, starostę łagiewnickiego, cedowała synowi Antoniemu B. (Ws.96 k.7). Niewątpliwie to ten sam Antoni z żony Teofili Jaraczewskiej miał syna Onufrego Grzegorza, ur. w Leśniewie ochrzcz. 9 III 1784 r. (LB Łubowo). Jan, nie żyjący już w r. 1773, miał synów, Kajetana jezuitę i Antoniego, oraz córkę Reginę, żonę Tomasza Piertkiewicza (Pierkiewicza ?). T. r. jezuita Kajetan spadek po zmarłym bracie Antonim scedował Reginie (P.1350 k.353v). Inny Antoni w r. 1783 roborował skrypt wystawiony 3 VII t. r. w Gwiazdowie swej owdowiałej matce Mariannie, ta zaś ze swej strony skwitowała syna z aresztu sumy 6000 zł na Gwiazdowie, wsi Ludwika Brzechffy (G.110 k.102v). Stanisław (Bilecki), sucepant grodzki sieradzki 1763 r. (Kośc.329 k.122). Jan, pisarz grodzki sieradzki 1785 r. (I.Kon.83 k.199v0. Agnieszka, żona Walentego Magnuskiego, nie żyjącego w r. 1790. Teofila z Jaraczeskich (może żona wspomnianego wyżej Antoniego ?), chrzestna 25 VII 1802 r. (LB Poznań, Sw. Marcin). Antonina przed r. 1818 wyszła za Stanisława Kuczborskiego, współdziedzica Górki k. Objezierza. Marianna wyszła przed r. 1824 za Walentego Stanisławskiego, obywatela ostrzeszowskiego, a chrzestną córki jej była 29 III t. r. pani Marianna B., żona kasjera (LB Ostrzeszów).

>Bielejewscy z Bielejewa, dawniej zwanego też Bielewem, wsi w p. pozn., niedaleko Ostroroga. Niektórzy z nich, a może nawet wszyscy byli h. Byliny. Mikołaj z matką i braćmi występowal od r. 1400 (P.2 k.20, 34, 197). Trzej bracia Mikołaj, Tomasz i Czema, dziedzice Bielejewa, ręczyli w r. 1411 Wincentemu z Obrzycka za Małgorzatę z Niemierzewa (P.2 k.155). Ci trzej Bielejewscy 1413 r. (P.4 k.12v). Czema z Bielejewa w r. 1435 kupił od Tomasza z Nosalewa za 400 grz. dziedzinę w Nosalewie w p. pozn. (P.1378 k.71). Nie żył już 1442 r., kiedy występowała wdowa po nim Katarzyna (P.14 k.48). Żyła ona jeszcze 1447 r. (P.17 k.82). Jan z Nosalewa, syn Czemy B., miał w 1442 r. termin z Gotardem z Przyborowa (P.14 k.140v). Michał z Bielejewa w r. 1462 na połowie tej wsi oprawił 70 grz. posagu swej żonie Małgorzacie (P.1384 k.142v). Połowę łanu osiadłego w tej wsi sprzedał 1479 r. za 80 zł w. Mikołajowi Strzeżmińskiemu (P.1386 k.109). Żył jeszcze w r. 1482 (ib. k.168), nie żył w r. 1486 (P.21 k.53). Jego dzieci: Wojciech, Anna, Brygida i Leonard, wspomniani 1472 r. (p.1385 k.1480 oraz Piotr i Stefan , którzy w r. 1486, już po śmierci ojca, nie stanęli z pozwu synochy, córki Wojciecha z Trzcianki (P.21 k.53). Brygida w l. 1499-1504 była żoną sław. Zebalda, obywatela poznańskiego, Anna była w r. 1499 wdową po Andrzeju, obywatelu poznańskim (P.860 k.6). Siostrom tym Piotr i Stefan zapisali w 1499 r. dług 35 grz. (P.859 k.22v, 23), którego nie zapłacili i stąd w l. 1500-2 Brygida i Anna ich procesowały (ib. k.101v, 151, 247v). Z tych braci Piotr w r. 1508 dostał od Jana Lutomskiego zapis 100 grz. posagu (P.786 s.192). Występował w r. 1513 jako wuj Heleny Mniskiej, żony Stanisława Krzyszkowskiego (P.865 s.429). Wraz z bratem Stefanem połowę Bielejewa wymienili w r. 1518 z Wacławem z Ostroroga na łan pusty w Swinarach i dopłatę 300 grz. (P.1392 k.211). Od Anny i Katarzyny Michaleckich kupił w r. 1530 za 150 grz. część Parczewa w p. gnieźn. (P.1393 k.385), a sprzedał ją 1531 r. za 300 grz. Klemensowi Modrzewskiemu (G.335a k.135). Stefan łan osiadły w Bielejewie wyderkował w r. 1512 za 6 grz. Mikołajowi Boboleckiemu (P.1391 k.21v).

Jan B., rodzony brat wspomnianego wyżej Michała, występował w r. 1466 jako stryj Szymona, syna zmarłego Piotra z Ryżyna (P.1383 k.240a). Na połowie swej połowy Bielejewa oprawił w r. 1470 posag 100 grz. swej żonie Małgorzacie (P.1385 k.69v). Była to Małgorzata Sułocka. Jan nie żył już w r. 1479, w którym synowie jego i Małgorzaty, Stanisław i Jan, mieli termin ze stryjem Michałem (P.20 k.72). W r. 1481 skwitowali go z 20 grz. (ib. k.148). Bracia niedzielni, mieli wraz ze swą matką w r. 1485 termin z Maciejem z Sokolnik (P.21 k.12v). Z nich Stanisław dwa łany osiadłe w Bielejewie wyderkował w r. 1511 za 14 grz. Marcinowi Słoneckiemu (P.1391 k.20v), a zostając w r. 1516 kanonikiem poznańskim, wylegitymował się z herbu ojczystego Bylina, macierzystego "Laski" i Gryf (Pis. Dziejów Pol.IX, s.377). Ks. Stanisław B., pleban w Parzynczewie, część swą w tej wsi sprzedał w r. 1522 za 200 grz. swym rodzonym siostrzeńcom Janowi i Marcinowi Przetockim, którzy zapisali mu 4 grzywny rocznego dożywotniego czyńszu na połowie tej wsi (P.1392 k.475v, 476). Jan nabył w r. 1526 sposobem wyderkafu od Mikołaja Chraplewskiego za 60 grz. 4 łany osiadłe i 3 puste oraz 3 mieszczan, zaś za 20 grz. wójtostwo w mieście Kamiona p. pozn. (P.1391 k.69). Nie wiem czy należeli do powyższych Jan B., nie żyjący w r. 1524, i jego córka Jadwiga, w r. 1524 żona Marcina Słoneckiego. Anna w r. wdowa po sław. Adamie Wolfie, mieszczaninie gnieźnieńskim (G.32 k.101v).

>Bielejewscy h. Nałęcz z Bielejewa w p. pozn. Bracia Jan i Marcin z Przetoczna nabyli w r. 1522 od rodzonego wuja ks. Stanisława B., plebana w Parzynczewie, części w Bielejewie (P.1392 k.475v) i poczęli się zwać B-mi. Jan z bratem Marcinem w r. 1523 części wsi Przetoczno, Krobielewo i Goraj w p. pozn., należne im w działach z bratankami, Mikołajem i Janem, synami Jana, sprzedali sposobem wyderkafu za 150 grz. Jerzemu Łężeckiemu (ib. k.492v, 494v), t. r. obaj ci bracia połowę Bielejewa sprzedali za 600 grz. Mikołajowi Boboleckiemu (ib. k.509). Jan w r. 1526 połowę wsi Goraj i sołectwo tamże sprzedał za 200 grz. Mikołajowi Chraplewskiemu (P.1393 k.103). Nie żył już w r. 1539 (P.878 k.496v)

Marcin B. z Przetoczna zwany i Przetockim (P.875 k.153v), sprzedał w r. 1530 Janowi Przetockiemu część wsi w tej wsi za 500 zł (Kośc.345 k.139v), część zaś w Krobielewie Mikołajowi Przetockiemu (ib. k.140v). Żona jego Dorota Roswarowska, wdowa 1-o v. po Dersławie Wielickim, sprzedała 1538 r. za 300 grz. Mikołajowi Sobockiemu oprawę od pierwszego męża na połowie wsi Wielkie i Złotniki (P.1394 k.170). T. r. nabył sposobem wyderkafu za 400 zł od Wincentego Buszewskiego części w Słopanowie i Oporowie (ib. k.177). Na połowie połowy Bielejewa i na połowie powyższych części Słopanowa i Oporowa oprawił w r. 1539 posag 260 grz. drugiej swej żonie Benignie Prusimskiej, córce Michała (ib. k.314). a wdowie po Wincentym Przyborowskim. T. r. bratankowie jego, Mikołaj i Jan Przetoccy, winni byli płacić winę, bo nie stanęli z jego pozwu o okazanie dekretu działowego dotyczącego wsi Przetoczna i Krobielewo (P.878 k.496v). Z żoną spisał w r. 1540 dożywocie na częściach w Bielejewie, Oporowie i Słopanowie (P.1391 k.184). W r. 1547 mianował opiekunów dla dzieci swych zrodzonych z drugiej żony (P.787 k.6). Żył jeszcze w r. 1550 (ib. k.539). Nie żył w r. 1558, kiedy Benigna jako wdowa nabyła wyderkafem od Andrzeja mniskiego za 100 grz. część młyna w Miłostowie w pow. pozn. (P.1396 k.635). W r. 1563 czwartą część tego młyna sprzedała za 100 grz. swemu bratu Wojciechowi Prusimskiemu (P.1397 k.246v). W r. 1565 od swych braci Sebastiana i Wojciecha dostała w dożywocie trzech kmieci w Debrznie z rolami, pół łana roli pustej, dwór z przyległościami, rolę karczmarską, ostrowy i trzech zagrodników (ib. k. 442). Żyła jeszcze w r. 1570 (P.927 k.480). Córki Marcina i Katarzyny, Anna i Zofia, nieletnie w r. 1559, pozywały o dług 1700 zł należny ojcu Jana Swidwę z Szamotuł, kasztelana biechowskiego (P.901 k.133). Z nich Katarzyna w r. 1559 wyszła za Wojciecha Milewskiego cz. Jabłkowskiego. Żyła z nim jeszcze w r. 1561. Drugim jej mężem był w l. 1566-90 Stanisław Jarochowski. Jej "przyjacielem klejnotnym z jednego herbu" nazwany w r. 1590 Andrzej Objezierski (P.953 k.276v). Była więc h. Nałęcz. Anna, niezamężna w r. 1560 (O.902 k.20), była w r. 1563 żoną Prokopa Broniewskiego, chorążego kaliskiego.

>Bielejewscy z Bielejewa w p. pyzdr. Bracia rodzeni: Wincenty, ks. Jan, pleban w Panience, Paweł Pasek i Bartosz, dziedzice w Bielejewie mieli w r. 1465 termin z Mikołajem i Janem, braćmi z Osieka (Py.15 k.200v). Wincenty w r. 1470 skwitowany za wianek przez Dorotę, wdowę po Wawrzyńcu ze Stramic (Py.14 k.144v). Anna, córka tego Wawrzyńca, stawiła 1473 r. poręczycieli na to, iż rezygnuje mu swe części w Stramicach i Kłodzinie w p. pyzdr. (Py.16 k.55v). W r. 1465 występował jako rodzony stryj braci z Stęgosza (P.1385 k.173). Katarzyna, wdowa po Wincentym z Bielejewa, dziedzicem w Stramicach, pozywała w r. 1476 Rafała z Bielejewa (Py.18 k.109v). Synem tego Wincentego był Jana z Bielejewa i Stęgowa, który w r. 1483 kwitował Jana Dupa z Łowęcic z 20 grz., za które zastawione były dwa łany osiadłe w Stęgoszu. Asystowali mu przy tej czynności stryj Bartłomiej ze Stęgosza i wuj Mikołaj z Podlesia (Py.16 k.125). Córka Wincentego, Marta, była w r. żoną Marcina Pełki z Krzekotowa (ib.). Wincenty B., brat rodzony ks. Jana Stęgoskiego, nie żyjący w r. 1500, ojciec Barbary i Małgorzat, które w r. 1499 były dziedziczkami części wsi Stęgosze i Bielejewo, spadłych po stryju ks. Janie (Py.169 k.114). Części te wymieniły w r. 1500 z Andrzejem, Maciejem i Wincentym, dziedzicami ze Stęgoszy, za jeden łan pusty w tej wsi (ib. k.195). Spośród tych sióstr, Barbara wyszła za Kolnickiego, Małgorzata za Jana Łaskawskiego, a była i trzecia, Marta, za Kretkowskim. Rafał z Bielejewa, wspomniany wyżej pod r. 1476, na połowie swych części Bielejewa i Stramic oprawił 1477 r. posag 50 grz. żonie Annie (P.1386 k.91v). Andrzej B. miał w r. 1505 termin z Barbarą Kolnicką i Małgorzatą Łaskawską o gwałtowne zajęcie części ich po rodzicach w Bielejewie (P.862 k.50v). Andrzej Kretkowski, syn zmarłej Marty Bielejewskiej, może identyczny z powyższym Adrzejem, kwitował w r. 1511 swoją rodzoną ciotkę Małgorzatę Janową Łaskawską z reszty posagu swej matki (Py.170 k.6v,7). Andrzej B., bratanek Wojciecha Łaskawskiego, nabył 1522 r. sposobem wyderkafu od Tyburcego Jaraczewskiego części w Chwałkowie w p. kośc., tj. folwark Kliny, trzy łany osiadłe i dwa puste za 100 grz., sprzedając jednocześnie Jaraczewskiemu za 200 grz. części w Bielejewie i połowę wsi Usłodzino w p. pyzdr. (P.1392 k.429).

>Bielejewscy, Bielewscy z Bielewa, czasem zwanego też Bielejewem w p. kośc., koło Lubinia. Piotr Bielewski cz. Bielejewski nabył w r. 1491 za 12 grz. sposobem wyderkafu od Wawrzyńca Przybińskiego z Białego Jeziora część w Białym Jeziorze i folwarku Sułocino (P.1387 k.144v). Czwartą część w Bielejewie (!), nabytą sposobem wyderkafu od Szymona Bogusławskiego, sprzedał 1497 r. wyderkafem za 100 grz. mężowi swej córki Małgorzaty, Janowi Strzeleckiemu, dziedzicowi w Bielewie. (P.1383 k.157).

Mikołaj Bielewski i jego żona Helena Roswarowska nie żyli oboje w r. 1504, kiedy to jej brat Dersław Roswarowski skwitował z posagu tej siostry, oprawionego na Bielewie, ks. Mikołaja Strzeleckiego (P.861 k.131).

Ks. Jan Bielejewski, pleban w Rąbiniu, spadkobierca zmarłego brata Frycza, pozywał w r. 1508 Jana Bielejewskiego o wygnanie z części w Bielejewie, odziedziczonych po tym bracie. Jan Bielejewski zaś ze swej strony twierdził, iż nabyl tę część sposobem wyderkafu od Piotra Bielejewskiego (P.863 k.105v). Był to więc niewątpliwie wspomniany wyżej zięć Piotra Bielewskiego.

>Bielejewscy, Bielewscy h. Leliwa z Bielewa, dawniej czasem zwanego też Bielejewem, wsi w p. kośc. koło Lubinia. Wspólnego pochodzenia z dziedzicami wsi Strzelce Małe koło Gostynia, którzy to Strzeleccy wedle Kozierowskiego mieli być h. Leliwa. Nie wiem czy Leliwitami byli wszyscy ci, których tu wymieniam. Czewlej z Bielewa, Bielewski, w l. 1401-8 (Kośc.1 k.142; 3 k.81v0. Bronisz i Piotrek w 1402 r. (Kośc.I k.37). Pietrasz 1408 r. (P.3 k.52). Pietrasz z Janem, bratem Klemensa 1416 r. (Kośc.II k.150). Katarzyna z Bielejewa, wdowa po Wyszocie z Bytynia 1446 r. (P.15 k.203). Jan z Bielewa, Bielewski w l. 1459-62 miał terminy z Andrzejem i Barbarą, dziećmi Arkembolda Oporowskiego (P.18 k.215v, 278v).

Janusz, dziedzic w Strzelcach, niedzielny z synem swym ks. Leonardem, rektorem kościoła parafialnego w strzelcach, wraz z nim sprzedał sposobem wyderkafu w r. 1471 za 190 grz. Mikołajowi i Szymonowi, dziedzicom w Bogusławkach połowę ćwierćłanka w Bielewie (P.1385 k.96v). Drugi syn tego Jana, Wojciech Strzelecki, w r. 1471 na połowie Bielewa i na folwarku Wierzbianki oprawił posag 200 grz. żonie swej Annie (ib. k.105).

Jan Strzelecki, dziedzic w Bielewie, mąż Małgorzaty, córki Piotra Bielewskiego cz. Bielejewskiego, nabył od teścia 1497 r. sposobem wyderkafu za 100 grz. czwartą część w tej wsi, przy czym jednocześnie żonie swej oprawił 100 grz. posagu (p.1383 k.157). Sprzedał w r. 1500 ks. Jakubowi z Koźminka, altaryście w Strzelcach, czynsz wyderkowy 5 grz. na Bielewie za 60 grz. (P.1389 k.77). Tego niewątpliwie Jana Strzeleckiego cz. Bielejewskiego pozywal w r. 1508 ks. Jan Bielejewski, pleban rąbiński, o wygnanie z części w Bielejewie, o której pozwany twierdził, że nabył ją wyderkafem od Piotra Bielejewskiego (P.863 k.105v). Niewątpliwie ten sam Jan Bielewski, rodzony brat Wawrzyńca Strzeleckiego, żył jeszcze w r. 1519 (P.867 k.182v), nie żył zaś w r. 1527. Jego syn Leonard, o którym niżej, córki: Helena, w l. 1519-30 żona Bartłomieja Krzyżanowskiego, Katarzyna, w l. 1527-53 żona Jana Bogusławskiego.

Leonard, syn Jana, w asyście rodzonego stryja (?) Wawrzyńca Strzeleckiego i wuja Jana Baranowskiego sprzedał w r. 1527 szwagrowi Bogusławskiemu sposobem wyderkafu część we wsi Bodzewo w p. kośc. w posagu za swą siostrą (Kośc.345 k.130v). Na połowie Bielewa, połowie części w M. Strzelcach i w Bodzewie oprawił 1531 r. posag 400 zł żonie swej Annie Słupskiej cz. Turewskiej, córce Stanisława Słupskiego, dziedzica Turwi (P.1393 k.395). Wraz ze swym stryjeczno-rodzonym bratem Wawrzyńcem Strzeleckim skwitował w r. 1532 Mikołaja Krzyckiego z 200 grz. posagowych zmarłej rodzonej ciotki Agnieszki, która to suma wzięta z dóbr Strzelce, imporotwana została do dóbr Krzyckiego: Cielmice, Siemidrogowo, i miasta Półkpie (P.874 k.6v). Przez szwagra Mateusza Słupskiego mianowany opiekunem jego dzieci, dla swoich dzieci urodzonych z Słupskiej oraz dla zarządu dóbr Bielewa, połowy Strzelec i czwartej części w Bodzewie Wielkim, mianował 1539 r. opiekunem tegoż swego szwagra (P.1394 k.226v, 227). Nie żył już w r. 1547, kiedy jego dziećmi opiekował się ich brat stryjeczny, Marcin Strzelecki (P.886 k.533v), a owdowiała Anna, już 2-o v. żona Jana Karśnickiego, cedowała drugiemu mężowi oprawę otrzymaną od pierwszego (P.1395 k.322, 322v). Karśnicki w r. 1550 już po jej śmierci zawierał ugodę z opiekunem swych pasierbów, Marcinem Strzeleckim i scedował mu ową oprawę (P.889 k.3; 1395 k.519v). Synowie Mateusz i Zygmunt, o którym niżej, córki: Zofia, Małgorzata i Anna, występująca jako niezamężna w r. 1574 (P.1398 k.509v). Zofia, była w l. 1551-61 żoną Stanisława Kemblana Chełkowskiego. Małgorzata, w r. 1561 żona Piotra Noskowskiego.

1. Mateusz Bielewski, syn Leonarda i Słupskiej, działając pod opieką Marcina Strzeleckiego, całą wieś Bielewo, połowę M. Strzelec i część wsi Bodzewo sprzedał wyderkafem 1549 r. za 400 zł małżonkom Bogusławskim (P.1395 k.489v). W r. 1558 w imieniu własnym i brata Zygmunta skwitował Mikołaja Gostyńskiego z 100 zł należnych ich zmarłej bezdzietnie ciotce, Katarzynie Janowej Bogusławskiej (P.898 k.25v). Zmarł tego jeszcze roku bezdzietnie.

2. Zygmunt Bielewski, czasem Bielejewski, syn Leonarda i Słupskiej małoletni jeszcze w r. 1557, jako spadkobierca brata Macieja skwitowany został w r. 1558 z 200 zł przez Marcina Strzeleckiego (Kośc.238 k.137v). Ożenił się w r. 1560 z Łucją Krzyżanowską, córką Macieja, podsędka poznańskiego, której brat Maciej zapisał mu przed ślubem 600 zł jako jej posag i wyprawę (Kośc.239 k.29). Tę sumę Zygmunt t. r. oprawił na połowie Bielewa, Małych Strzelec i W. Bodzewa (P.1396 k.827). Połowę wsi M. Strzelce i cztery półćwiercie łanów w Bodzewie W. sprzedał 1564 r. za 6000 zł Annie ze Zborowskich Gostyńskiej (P.906 k.22; 139 k.297), ale je zaraz potem od tejże Anny odkupił sposobem wyderkafu za 2000 zł (P.906 k.54; 1397 k.300). T. r. dla dzieci zrodzonych z Krzyżanowskiej mianował opiekunów: żonę, Mikołaja Sapińskiego, Jerzego Turewskiego, Macieja Krzyżanowskiego i Krzysztofa Ponieckiego (ib. k.300v). W r. 1569 kupił za 2000 zł od Jana Kemblan Karmińskiego części w Karminie i w pustkach Chełkowie i Chełkówku w p. kośc. (P.1398 k.10v), ale te dobra wnet potem sprzedał za tę samą sumę Stanisławowi Kemblan Chełkowskiemu (ib. k.35v). W imieniu własnym i dzieci po swych siotrach Chełkowskiej i Noskowskiej, oraz w imieniu swej siostry panny Anny, dobra we wsiach Jeziora, Wielgie, Winna i w pustce Kaleje w p. pyzdrskim, odziedziczone po śmierci Łukasza Jezierskiego, sprzedał w r. 1574 za 2000 zł Jerzemu Turewskiemu (P.1398 k.509v). Córce Annie, urodzonej ze zmarłej już Krzyżanowskiej, zapisał w r. 1588 dług 2000 zł (P.949 k.433). Żył jeszcze w r. 1589 (P.952 k.316v). Ale już t. r. umarł a jego synowie Adam, Zygmunt i Andrzej, jako opiekunowie córek Marcina Łobeskiego zostali skwitowani przez Annę z Łobeskich Wyszkowską (Py.125 k.258). Ci trzej bracia w r. 1590 spisali między sobą układ o Bielewo (Kośc.270 k.525v), a w r. 1595 wszyscy trzej Bielejewscy (!) występowali jako spadkobiercy Jerzego Turewskiego (P.964 k.1525v). O nich zob. niżej. Córka Anna, jeszcze w r. 1590 niezamężna (p.955 k.3v), była w l. 1591-1630 żoną Andrzeja z Pigłowic Manieckiego.

1) Adam Bielewski cz. Bielejewski, syn Zygmunta i Krzyżanowskiej, w dziale braterskim przeprowadzonym w r. 1590 wziął wraz z bratem Andrzejem całe Bielewo (P.955 k.3v). Na połowie swej części w tej wsi oprawił 2 I 1591 r. narzeczonej swej Katarzynie z Wilkowa Kluczewskiej córce Łukasza i Barbary Piotrowskiej posag 2400 zł (P.1400 k.575v). Ta Katarzyna dostała w r. 1599 od swego brata Jana Kluczewskiego zapis 1000 zł z tytułu jej spadku po matce (Kośc.279 k.21v). T. r. Adam wraz ze swymi braćmi części w Żabikowie, odziedziczone po Jerzym Turewskim sprzedał za 800 zł Maciejowi Baranowskiemu (P.1403 k.249). Spisał z żoną wzajemne dożywocie 1606 r. (Ws.204 k.292). Bezpotomny, umarł 7 IV 1608 r. w 42 roku życia i pochowany został w Lubiniu (MPH V; u Łukaszewicza data śmierci błędna). Ma na nagrobku herb Leliwę. Katarzyna była 2-o v. za Janem Korzbokiem Zawadzkim (P.1407 k.159). W r. 1609 dostała od swego drugiego męża oprawę 5000 zł posagu (ib. k.169).

2)Zygmunt Bielejewski, czasem Bielewski, syn Zygmunta i Krzyżanowskiej, z działu braterskiego w r. 1590 otrzymał sumy: pierwszą 3000 zł, zapisaną ojcu przez Kościeleckiego opata bledzewskiego, drugą 1100 zł, należną ojcu od Jana Spławskiego z Wyskoci. Za te to sumy ojciec trzymał majętność krerowską, która dostała się teraz w posesję Zygmuntowi (P.955 k.3v). W r. 1593 nabył sposobem wyderkafu za 4000 zł od Hieronima Gostomskiego, wojewody poznańskiego, części wsi Graboszewo, Unia i Krąkowo w p. pyzdr. (W.2 k.47). W r. 1594 skwitowany został przez tegoż Gostomskiego z 4000 zł pierwszej raty dzierżawy miasta Wałcza (N.162 k.162v). Części w Bielewie, odziedziczone po bracie Adamie, sprzedał w r. 1610 za 12.000 zł bratu Andrzejowi (P.1407 k.158).

3) Andrzej Bielejewski, czasem Bielewski, syn Zygmunta i Krzyżanowskiej, oprawił w r. 1594 na ćwierci wsi Bielejewo (!) posag 2000 zł żonie Zofii z Mszczyczyna Grabowieckiej (P.1401 k.146). Tej żonie, córce teraźniejszego opata bledzewskiego, ks. Sebastiana Grabowieckiego, zapisał t. r. dług 100 zł (P.962 k.388). Opata skwitował w r. 1598 z 2000 zł (Ws.16 k.134), a z żoną spisał wzajemne dożywocie w r. 1599 (P.1403 k.391v). W r. 1604 został intromitowany do dóbr opata Grabowieckiego i jego syna Samuela (Kośc.284 k.318). Części Bielewa kupione od bratowej Kluczewskiej, 2-o v. Zawadzkiej, sprzedał w r. 1610 sposobem wyderkafu za 2000 zł Marcinowi Krzyżanowskiemu (P.1407 k.159). Nie żył w r. 1611, kiedy wdowę skwitował Andrzej Maniecki z 700 zł (P.986 k.985). Ta wdowa występowała w r. 1619 jako dziedziczka Bielewa (Kośc.127 k.769), a żyła jeszcze w r. 1635, kiedy cedowała zięciowi Pawłowi Olędzkiemu sumy, zapisane sobie przez córkę Naramowską i jej męża (Kośc.297 k.186v).

@tablica: Bielejewscy cz. Bielewscy h. Leliwa (?)

W r. 1636 wspomniana też jeszcze jako żyjąca (P.1033 k.84v). Andrzej i Grabowiecka mieli syna Zygmunta, który w r. 1625 sprzedał za 26.000 zł Belejewo szwagrowi Olędzkiemu (Ws.206 k.114v), a w r. 1628 zawierał z małżonkami Gołembiewskimi kontrakt z racji sołectwa we wsi Domachowo (Ws.41 k.213). Bezdzietny, nie żył już w r. 1631 (P.1023 k.820v). Córkami Andrzeja i Grabowieckiej były Zofia i Krystyna. Zofia z Bielejewa wyszła w r. 1622 za Pawła z Krzymoszy Olędzkiego i żyła z nim jeszcze w r. 1645. Wraz z siostrą była spadkobierczynią po bracie Zygmuncie (P.1415 k.874v; Kośc.297 k.83v). Krystyna z Bielejewa była w l. 1616-54 żoną Adama Naramowskiego. Zob. tablicę.

Nie wiem czy do tej rodziny należał Marcin Bielewski, który z żony Kunegundy miał córkę Reginę, ochrzcz. 2 II 1675 r. (LB Kościan). Stanisław Bielewski w l. 1693-95 mąż Anny Kurcewskiej, córki Stanisława (I.Kon.69 k.316v; I.Kal.152 s.302). Anna Bielewska, żona Szymona Bossakowskiego, oboje nie żyli 1699 r. Florian, zamieszkały w Czachórach, z żony Heleny miał syna Marcina Andrzeja, ochrzczonego 7 XI 1689 r. (LB Droszew).

>Bieleniewska (?) Barbara, nie żyjąca w r. 1513 żona Wawrzyńca Kolnickiego (P>786 s.390).

>Bielewscy zob. Bielejewscy.

>Bieliccy h. Kuszaba, nie wiem z których wiedli się Bielic. Wojciech z Bielic h. Kuszaba świadczył przy wywodzie szlachectwa Żyrowskich w Piotrkowie 1415 r. (Pis. Dziejów Pol.IX).

Stanisław, w r. 1517 mąż Anny, córki Małgorzaty, wdowy po Jakubie Zakrzewskim (I.Kon.1 k.467v). Anna, zamężna B., córka Andrzeja Sławińskiego 1546 r. (ib.4 k.302v). Bracia Jan, Stanisław, Mikołaj i Wojciech kupili 1575 r. za 100 tal. ces. części w Bielczewie i Pąchowie p. kon. od Melchiora Wróblewskiego (R.Kal.4 k.197v). Rafał z Pąchowa, syn zmarłego Jana, zapisujący w r. 1614 dług 40 zł Mikołajowi z Kiszew Lisieckiemu (Py.137 k.13), to może syn właśnie Jana wspomnianego tutaj ? Napewno jednym z tych braci był Stanisław B. "senior", który w r. 1588 cedował Stanisławowi B. z Pąchowa zapis zastawny dany sobie przez Marcina Sławińskiego z Pąchowa (I.Kal.55 s.167).

Mikołaj B. zw. "Kmita", mąż Anny Drzewieckiej, córki Stanisława i Katarzyny, która w r. 1572 dostała zapis 200 zł długu od Jakuba Lubstowskiego (I.Kon.16 k.17, 322). T. r. pozwali Mikołaja bracia Sławińscy o zapis, który zobowiązał się względem dania ewikcji na półtora łana roli w Pąchowie po małżonkach Wroniawskich (ib. k.218v). Intromitowany t. r. do pustych ról w Bielczewie, zastawionych mu przez Marcina Sławińskiego (ib. k.219). Nie żył już w r. 1581. Synowie jego: Jan, Stanisław i florian, córka Katarzyna, żona Mateusza Cywińskiego, która w r. 1585 skwitowała tych braci z dóbr ojczystych (ib.21 k.564v). Imiona Jan i Stanisław występujące wśród bracia Mikołaja i wśród jego synów powodują możliwość pomyłek. Może niektóre transakcje, które umieszczam mówiąc o synach należałoby przypisać ich stryjom ?

I. Jan, syn Mikołaja, na połowie swych dóbr we wsiach Pąchowo i Bielczewo oprawił w r. 1580 posag 250 zł żonie swej Zofii Skaławskiej (I.Kon.6 k.264v). Jako opiekun swego syna Wojciecha, kwitował Zygmunta Oborskiego z racji proklamowania głowy innego syna swego, poronionego (!) (I.Kon.21 k.70). T. r. dostał zobowiązanie od Wojciecha Głembockiego dotyczące sprzedaży za 1000 zł części w Bielczewie, którą Głembocki nabył był od Zygmunta Oborskiego (ib. k.168). Od Piotra Pąchowskiego "Kustry" i Małgorzaty Gorazdowskiej małżonków kupił w r. 1589 za 100 zł dobra ich w Bielczewie (Z.Kon.6 k.303v). W r. 1588 był opiekunem dzieci zmarłego brata Stanisława (I.Kon.28 k.351) i chyba t. r. umarł, bo wtedy opiekunem owych dzieci był już syn Jana, Wojciech (zob. niżej). Wdowa, Zofia ze Skaławskich, wydzierżawiła w r. 1610 Bielczewo i Pąchowo Adamowi B., synowi Stanisława (ib.35 s.7000. Jan prócz Wojciecha miał jeszcze synów: Stanisława, Seweryna, Jana, Piotra wspomnianego w l. 1598-1602 (I.Kon.28 k.689; 30 k.321), wreszcie Marcjana.

1. Wojciech, syn Jana, pisarz grodzki przedecki w r. 1597 (ib. k.114) jako opiekun synów zmarłego Stanisława B., tj. Adama, Macieja i Rafała skwitował 1598 r. z 50 zł Mężyńskiego, skarbnika kaliskiego (ib. k.626v). Ożenił się w r. 1601 z Elżbietą Łochyńską, córką Piotra, podstarościego wieluńskiego, i krótko przed ślubem, 9 I, zobowiązał się oprawić jej 700 zł posagu i 100 zł wyprawy na połowie swych dóbr w Pąchowie i Bielczewie (ib.30 k.252v). W r. 1614 sprzedał bratu Marcinowi całe części Bielczewa i Pąchowa za 900 zł, a Elżbieta skasowała swą oprawę na tych wsiach (I.R.D.Z.Kon.18 k.280v, 283). Został potem sędzią grodzkim przedeckim. Nie żył już w r. 1626 (I.Kon.44 k.744v). Jego córka z Elżbiety Łochyńskiej, Jadwiga, była t. r. żoną Eremiana Braneckiego.

2. Stanisław, syn Jana, wspomniany w r. 1598 (ib.28 k.689), kwitował w r. 1614 brata Jana z zapisów i długów (ib.38 k.32). Bezpotomny nie żył już w r. 1626, kiedy wdowa, Elżbieta Rusiecka, zawierała umowę z jego spadkobiercami, tj. Janem i Macjanem, braćmi i Jadwigą zamężną Branecką, bratanicą (ib.44 k.744v).

3. Seweryn, syn Jana, działał w r. 1597 w imieniu spadkobierców Melchiora Krzuskiego z p. kruszwickiego (ib.28 k.82v). Żył jeszcze w r. 1605, kiedy wraz z bratem Wojciechem został skwitowany przez Jana Sakowskiego z 300 zł zapisu danego w grodzie przedeckim (ib.32 k.176v). Był mężem Katarzyny Mężeńskiej i nie żył już w r. 1606, kiedy jego bracia, jako spadkobiercy, kwitowali się z Wojciechem Mężeńskim (ib. k.454).

4. Jan, syn Jana, wspomniany już w r. 1598, kiedy imienien jego i innych braci działał brat Wojciech (ib.28 k.689). Na połowie części Pąchowa i Bielczewa oprawił w r. 1609 posag 500 zł żonie Katarzynie Lisieckiej (R.Kal.1 k.384). Andrzejowi Kucharskiemu dał zobowiązanie w r. 1614, iż ks. Maciej B., jezuita, zrezygnuje mu za 733 zł swe części w tych wsiach (I.Kon.38 k.223v). Z bratem Marcjanem dokonał w r. 1615 działów braterskich ojcowizny w Bielczewie (ib. k.350v). W r. 1630 intromitowany został do części w Bielczewie, kupionej od Anny z Pąchowskich 1-o v. Ziemięckiej, 2-o v. Krajewskiej (ib.46 k.20). T. r. wraz z bratem Marcjanem pod zakładem 350 zł zawarł kontrakt z Janem Radoszewskim, który sprzedał mu Pąchowo (ib. k.161v). Całe części Pąchowa, nabyte od spadkobierców Jana Zbijewskiego, zastawił t. r. na 3 lata za 500 zł Władysławowi Zorzewskiemu (ib. k.162). W r. 1649 spisał dożywocie z żoną Katarzyną Lisiecką, a na Bielczewie zapisał 200 zł na kościół w Krampsku (ib.53 k.95v, 96v). Żył jeszcze 1662 r., kiedy jako dziedzic w Bielczewie i Pąchowie, części w tej drugiej wsi zastawił za 1500 zł Andrzejowi B. (ib.58 k.1160. Wspomniany bez "niegdy" i w r. 1666 (ib. k.414v). Synem jego był Wojciech, a ponieważ, jak to zobaczymy niżej, ów Wojciech dzielił się dobrami z braćmi, nie był synem jedynym. W r. 1672 ks. Mikołaj, proboszcz ciemiernicki, i Wojciech B-cy, dziedzice Bielczewa i części Pąchowa, pozywali Ludwika Krajewskiego (ib.60 k.312). To niewątpliwie synowie tego właśnie Jana, bodaj tylko ze względu na transakcję z Krajewskimi, z którymi Jan był w ciągłych stosunkach pieniężnych (ib.46 k.20; 48 k.53, 362; 51 k.261). Barbara, klaryska kaliska, która w r. 1652 skwitowała z 1300 zł posagu ojca swego Jana, to niewątpliwie córka tego właśnie Jana (I.Kal.118 s.1768).

Wojciech, syn Jana, w r. 1644 dostał od ojca zapis długu 3000 zł i roborował kontrakt spisany w Korzeniewie pod zakładem 2000 zł między Władysławem Szadokierskim a nim (I.Kal.110a s.757, 759). Dziedzic części w Pąchowie, w r. 1645 okazywał rany zadane przez Krzysztofa Sławińskiego (ib.51 k.595). W r. 1648 na połowie Bielczewa otrzymanego z działów braterskich ojcowizny, oprawił 1000 zł posagu żonie swej Annie Szadokierskiej, córce Władysława (R.Kal.14 k.1). Nie ulega wątpliwości, iż tego Wojciecha możemy zidentyfikować z Wojciechem, synem Jana, a mężem Doroty Pstrokońskiej (ZTP 41 k.647), która byłaby w ten sposób jego drugą żoną. Był z nią ożeniony zapewne już w r. 1677, kiedy od Stanisława Pstrokońskiego i żony jego Domicelli Zakrzewskiej brał w dzierżawę wieś Solno w p. radziejowskim za 450 zł (I.Kon.60 k.1087). W r. 1680 intromitowany do Lubstówka, wziętego za 6000 zł w zastaw od Serafina Głembockiego, łowczego inowrocławskiego (I.Kon.63 k.188v). Od pułkownika Macieja Kazimierza Trzebuchowskiego wziął w zastaw w r. 1661 za 9000 zł Nowąwieś (ib.63 k.426v). W r. 1690 wziął w zastaw od Erazma Kretkowskiego za 8000 zł Budzisław, Drzewca i części Ochli w p. kon. (ib.68 k.164v0, a 3 X 1694 r. wziął w zastaw za 3000 zł wieś Police od Rafała Lubstowskiego, kasztelanica bydgoskiego, i żony jego Eleonory Latalskiej i t. r. na jeden rok w zastaw Siąszyce od Mikołaja Olszowskiego (ib.69 k.420). Nie żył już w r. 1695, kiedy Dorota z Pstrokońskich, jako wdowa, wraz z synami kwitowała z tej wspomnianej wyżej sumy małżonków Lubstowskich (ib.69 k.561v). Wraz z synami Stefanem, Wojciechem i Rafałem, a w imieniu też synów Franciszka i Piotra, kwitowała w r. 1700 z 3000 zł Stanisława Pstrokońskiego (I.Kal.154 s.648). Wdowa żyła jeszcze w r. 1730 (I.Kon.76 k.351), nie żyła w r. 1741 (P.1266 k.77). Córka Wojciecha, Teresa, w l. 1702-23 żona Adama Torzewskiego, synowie: Stefan, Wojciech, Rafał, Franciszek i Piotr. O Wojciechu wiem tylko, że był bezdzietny i nie żył już 1723 r. (ZTP 41 k.647). Piotr, dziedzic i posesor Pęchowa, kwitował się w r. 1715 z Pawłem Lubowickim, posesorem wsi Krampsko i Wąsosze (I.Kon.73 k.304). W r. 1726 był opiekunem dzieci zmarłego brata Rafała (ib.74 k.114).

1) Stefan, syn Wojciecha i Pstrokońskiej, w r. 1697 kupił za 27.000 zł od Wojciecha Jaskólskiego, starosty stulińskiego, Sadowie w p. kal. (I.Kal.152 s.175). Jego żoną była wtedy Teresa Gostyńska, córka Andrzeja, potem kasztelana kamieńskiego, wdowa 1-o v. po Adamie Jaskólskim (ib. s.1760. Sadowie w r. 1699 odsprzedał staroście Jaskólskiemu za tęż samą sumę, ale zaraz potem wraz z żoną odkupił odeń znów Sadowie, Chróstowo i Mańkowo za 27.000 zł (ib.153 s.542, 543, 588, 589). Pisarz grodzki kościański w r. 1715 (P.1203 VII k.41). Teresa Gostyńska zmarła w r. 1716 i t. r. Stefan, działając w imieniu zrodzonych z nią dzieci, dobra ich odziedziczone po matce, tj. części w Borzęciczkach i Gałąskach oraz folwarki Mycielinko i Dębowiec, zobowiązał się rezygnować pod zakładem 14840 zł Janowi Kurnatowskiemu, skarbnikowi wschowskiemu i sędziemu surrogatorowi kaliskiemu. Syn skarbnika, Maciej Kurnatowski, prawa do owych dóbr sprzedał potem Franciszkowi Gajewskiemu, kasztelanowi konarskiemu (I.Kal.168/70 s.420). Synowie i córka Teresy Gostyńskiej dokonali formalnej rezygnacji tych dóbr w l. 1724-1747, przy czym każde z nich wzięło sumę 2120 zł (P.1197 IV k.1; 1289 k.116v; I.Kal.168/70 s.427, 588, 594). Stefan wraz z braćmi, jako współspadkobierca zmarłych braci Wojciecha i Rafała, występował w r. 1723 przeciwko Urszuli B., córce Hieronima, żonie Kazimierza Polichnowskiego (ZTP 41 k.647). W r. 1724 został wraz z braćmi intromitowany do części Pąchowa, rezygnowanej im w r. 1723 przez tę Urszulę i jej synów (I.Kon.76 k.14). W r. 1725 był posesorem dóbr starostwa odolanowskiego (I.Kal.161 s.121). Teresa z Gostyńskich umarła między r. 1716 i 1724 (I.Kon.76 k.468v; P.1191 k.292; I.Kal.161 s.413). Stefan był już w r. 1730 2-o v. mężem Agnieszki Karbowskiej, córki Pawła i Zofii Barzyckiej (?), wdowy 1-o v. po Adamie Młodziejowskim, z którą dożywocie spisał w r. 1733 (I.Kal.167 s.209; 168/70 s.1771). Żył jeszcze w r. 1732, nie żył w r. 1737 (I.Kon.76 k.468v; 77 k.79). Agnieszka była wtedy 3-o v. żoną Fabiana Moszyńskiego, stolnika inflanckiego (I.Kal.190/5 k.213). Otrzymała 29 III 1739 r. konsens na scedowanie prawa do młyna Harych (?) w starostwie odolanowskim córce swej Zakrzewskiej i jej mężowi. Żyła jeszcze 1748 r. (Rel. Kal.139 s.2104). Córki Stefana: Marianna, niezamężna w r. 1724 (ib.164 s.413), w r. 1731 żona Marcina Małachowskiego, potem skarbnika czerniechowskiego, Teresa (ur. z Karbowskiej), zaślubiła 5 VIII 1749 r. w Droszewie Antoniego Prądzyńskiego, Antoniego Prądzyńskiego, Justyna (z Karbowskiej), w r. 1739 żona Stanisława Drywa Zakrzewskiego, podkomorzego wendeńskiego, żyli jeszcze oboje 1753 r. Synowie z Gostyńskiej: Maciej, Jan, Ignacy, Walerian, Filip, Fabian. O Walerianie i Fabianie zob. niżej. Ks. Maciej "Kuszaba" B., proboszcz w Parzynczewie, swą część w Borzęciczkach, Gałązkach oraz w folwarkach Mycielinko i Dębowiec sprzedał w r. 1724 za 2120 zł Janowi Kurnatowskiemu, skarbnikowi wschowskiemu (P.1197 IV k.1). Proboszcz kolegiaty w Ostrorogu, w l. 1730-47 (Kośc.316 s.269; P.1289 k.116v, 117). Jan, sprzedał w r. 1747 za 2120 zł części wsi Borzęciczki Franciszkowi Gajewskiemu, kasztelanowi konarskiemu (P.1289 k.116v). bezdzietny nie żył już 1731 r. (I.Kal.168/70 s.599). Ignacy żył jeszcze w r. 1734, kiedy mianował plenipotentów, tj. swych braci Waleriana i Fabiana (I.Kal.171/3 s.60). Filip żył jeszcze w r. 1752 (ib.196/8 k.35).

(1) Walerian, syn Stefana i Gostyńskiej, mianował w r. 1737 brata Fabiana plenipotentem, celem podniesienia prowizji od sumy 20.000 zł zapisanej zmarłemu ojcu przez Piotra Sapiehę, stolnika lit. (I.Kon.77 k.79). Sprzedał Pęchowo 23 VI 1749 r. za 20.000 zł Józefowi Wężykowi, miecznikowi dobrzyńskiemu (ib.78 s.279). Dostał t. r. zapis od Antoniego Wyssogoty Zakrzewskiego, dziedzica Czarkowa i Babina w p. kośc. (ib. s.328). Był mężem Anny Zakrzewskiej, córki Jana, cześnika brzeskiego kujawskiego i Ludwiki Bogatkówny (P.1369 k.961), pasierbicy swego brata Fabiana. Z tym bratem, jako spadkobiercy stryja Franciszka, obok ks. Macieja i Filip braci i Marianny Mochelskiej, siostry stryjecznej, kwitował w r. 1750 stryjenkę Franciszkową i jej syna Jana Grochowickiego z 500 zł z reparacji dóbr Gostuń jej dziedzicznie zapisanych (I.Kon.78 s.363). Cześnikiem smoleńskim był w r. 1752 (I.Kal.196/8 k.35). Był dziedzicem Błędna i Wyszczelina w p. przedec. 1753 r. (I.Kon.78 s.714). Nie żył w r. 1762, kiedy wdowa była już 2-o v. żoną Bonawentury Pniewskiego, posesora Błędna i Wyszczelina a dzieci jej pozywały ją i jej drugiego męża z tytułu tej posesji (Rel. Kal.178 k.91; I.Kon.80 k.53). W r. 1777 kwitowała swego ojczyma i jednocześnie brata mężowskiego, Fabiana B., z 3000 zł z sumy 6000 zł, którą w r. 1748 zapisał był swej żonie, a jej matce (ib.81 k.140v). Córka Waleriana i Zakrzewskiej Krystyna, w r. 1768 żona Bartłomieja Bukowskiego, synowie z tejże żony: Augustyn, Konstantyn i Leon, jako małoletni zawierali 19 VI 1766 r. w Waedężynie kompromis z ojczymem Pniewskim (ib.80 k.53v).

Leon Tyburcy z Bielczewa Kuszaba B., syn Waleriana i Zakrzewskiej Błędno sprzedał Walewskiemu, sędzicowi sieradzkiemu, a dwóch z wyłączonych od tej sprzedaży poddanych dał w r. 1768 siostrze Krystynie Bukowskiej i jej mężowi (ib. k.149v). Towarzysz trzeciego szwadronu kawalerii narodowej brygady wielkopolskiej w chorągwi Łochockiego 1786 r. Chorąży w tej brygadzie w chorągwi I. Działyńskiego (potem Andrzeja Cieleckiego) 16 II 1788 r., i t. r. sędzia deputat z wojew. brzeskiego kujawskiego na Trybunał Kor., w r. 1789 dziedzic dóbr Jeziorki, Słupia i Piekary w p. pozn., Zalesie, Liszkowo p. pyzdr., Krzykosy p. łęczyc., Trybus w ziemi sochaczew. (Kośc.335 k.240v). Pułkownik wojsk kor., w r. 1790 mąż Katarzyny Mańkowskiej, wdowy 1-o v. po Michale Małachowskim pułkowniku wojsk koronnych (P.1367 k.64), która zmarła nagle w Kłonach u Lipskich (!) 24 I 1791 r. (LM Słupia). Z pasierbem swym Maciejem Małachowskim Leon zawarł t. r. komplanację (P.1368 k.9). Został w r. 1791 zwolniony z wojska. Kupił w r. 1792 od Adama Bielskiego, szambelana królewskkiego za 154.000 zł dobra Kłony, Ługowiny i Sokolniki w p. pyzdr. (P.1369 k.961). Ożenił się 2-o v. 30 VI 1792 r. w Objezierzu z Wiktorią Malczewską starościanką spławską (LC Objezierze). W powstaniu kościuszkowskim mianowany 11 IX 1794 r. generałem majorem ziemi sochaczewskiej (Pol. Sł. Biogr.). Z Malczewskiej córki: Konstancja za Szymanowskim, Wincencja Nepomucena Aniela, ur. w Objezierze 7 VII 1793 r. (LB Objezierze), żona Ksawerego Lewińskiego i Joanna Nepomucena ur. ok. 1800 r. za Józefem Moszczeńskim, zmarła 6 II 1880 r. w Nowejwsi, pochowana we Wronkach miała lat 80 i była wdową (LM Wronki; Dz.P.)

(2) Fabian, syn Stefana i Gostyńskiej, spadkobierca obok braci zmarłego brata Jana, zapis na 106 zł, dany zmarłej matce przez Jana Jaskólskiego, cedował w r. 1732 Franciszkowi Dobrzyckiemu, posesorowi Rychwałdu (I.Kon.76 s.468v). Od ks. Jana Kobirzyckiego z Rajska kupił 1742 r. za 14.000 zł Wardężynko w p. kon. (I.Kal.178/80 s.374). Ożenił się w r. 1746 z Ludwiką Bogatkówną, córką Kazimierza, starosty kiślackiego i Barbary Granowskiej, wdową 1-o v. po Janie Zakrzewskim, cześniku brzeskim kujawskim, która przed ślubem, 28 VI, zapisała mu 4000 zł na swej sumie posagowej, lokowanej na wsiach Mostki i Mąkolno (I.Kon.78 s.8). Części swoje Borzęciczek i folwarków Mycielinko i Dębowiec spadłe na niego i rodzeństwo, sprzedał 1747 r. za 2120 zł Cyrylli Gajewskiej, córce Franciszka, kasztelana konarskiego (P.1289 k.117). Dożywocie z żoną spisał w r. 1755 (I.Kon.Kal.199/201 k.27v). Był w r. 1766 łowczym bracławskim (I.Kon.80 k.59,59v). Wardężynek sprzedał w r. 1776 Piotrowi z Komorza Kurcewskiemu (ib. k.80). Żył jeszcze w r. 1777 (ib.81 k.140v), nie żył 1783 r. (ib.82 k.373v).

2) Rafał, syn Wojciecha i Pstrokońskiej, w r. 1714 w imieniu własnym i brata Franciszka obierał superarbitra dla sprawy z córkami Hieronima B. (ib.73 k.273v). Nie żył w r. 1717, kiedy to jego syn Andrzej, zostający pod opieką stryjów Stefana, Franciszka i Piotra, dostał od Adama Torzewskiego zapis 1000 tynfów, które ten odebrał z rąk opiekunów jego na wykup części Wrzącej, zastawionych Andrzejowi Tokarskiemu (Ib. k.455v). Ten syn rodził się z Katarzyny Szadokierskiej, córki Władysława i Anny Krassowskiej (I.Kal.167 s.338), 2-o v. w r. 1722 żony Michała Racięckiego, 3-o v. Stanisława Chwałkowskiego, z którym dożywocie spisała w r. 1730 (P.1189 k.47; G.98 k.598), nie żyjącej 1748 r. Andrzej żył jeszcze w r. 1726, ale był wtedy małoletni, a w jego imieniu działał jako opiekun stryj Piotr (I.Kon.76 k.114, 114v). Prócz syna miał Rafał z Szadokierskiej córkę Mariannę, w l. 1750-62 żonę Jana Mochelskiego.

3) Franciszek, syn Wojciecha Pstrokońskiej, został w r. 1712 wraz z bratem Rafałem skwitowany ze sprawy sądowej przez Helenę z Żychlińskich Psarską (ib.73 k.134). Żona jego Marianna Bagińska, córka Franciszka i Elżbiety Jerzykowskiej, wdowa 1-o v. po Mikołaju Grochowickim, cześniku brzeskim, zastawiła w r. 1713 księdzu Władysławowi Trąmpczyńskiemu, plebanowi w Trąmpczynie, za 8700 zł na lat trzy swe odziedziczone po ojcu części w Dobrosołowie i Szyszłowie (G.93 k.134; P.1187 k.144; I.Kon.73 k.364). Była też dziedziczką dóbr Kąpiel w r. 1720 (I.Kon.75 k.178). W r. 1721 wraz z synem Janem Grochowickim sprzedała wsie Kąpiel, Przecław, Mieczewnica za 30.000 zł Konstantemu Kąsinowskiemu (P.1184 k.82; G.94 k.233v). Franciszek kupił t. r. za 10.000 zł wieś Gostuń w p. gnieźn. od Adama Baranowskiego (P.1181 k.141), którą w r. 1741 sprzedał za tę samą sumę swej żonie Mariannie z Bagińskich (P.1266 k.77). Nie żył już w r. 1749, kiedy wdowa prawo swe do części Dobrosołowa ustąpiła Andrzejowi Orzelskiemu (I.Kon.78 s.245). Wraz z synem Janem Grochowickim była w r. 1751 dziedziczką dóbr Gostuń i części Dobrosołowa (ib. s.516). Żyła jeszcze w r. 1752 (ib. s.600).

5. Marcjan, syn Jana, wspomniany w r. 1598 (ib.28 k.689) żonie swej Małgorzacie Mężyńskiej, chyba córce Jakuba, skarbnika kaliskiego, oprawił w r. 1614 na połowie swych części w Bielczewie i Pąchowie posag 800 zł (I.R.D.Z.Kon.18 k.279), a w r. 1626 w imieniu własnym i tej żony zawierał kontrakt z Anną z Kossowa, wdową po Jerzym Krzykowskim (ib.44 k.555v). Drugą jego żoną była w r. 1628 Elżbieta Kębłowska, córka Wojciecha (Py.143 k.41). W r. 1630 żonie tej zobowiązał się oprawić posag 2000 zł (ib.46 k.194v). W r. 1632 był wykonawcą testamentu teściowej Katarzyny z Rynarzewa Kębłowskiej (ib. k.681). W r. 1635 posesor Krampska, wsi dziedzicznej Jana łowickiego, kasztelana inowrocławskiego (ib.48 k.180v) i w tej wsi zawarł t. r. kontrakt ze swym zięciem Stefanem Gogolińskim (ib. k.195). Żona jego, spadkobierczyni swych braci, Piotra i Władysława części wsi Gorzyce w p. pyzdr., spadłej po ojcu i po braciach, sprzedała za 2000 zł Stanisławowi Żegockiemu (P.1419 k.1068). Marcjan nie żył już w r. 1639, kiedy wdowa, już 2-o v. żona Mikołaja Lisieckiego, kwitowała synów swego pierwszego męża: Stanisława, Wojciecha, Swiętosława, Marcina i Kazimierza (I.Kon.48 k.740v). Ostatni z tych synów z niej właśnie był urodzony. Z niej pochodził też syn Jan, wspomniany tylko raz w r. 1632 (ib.46 k.681). Czy starsi synowie pochodzili z pierwszej czy drugiej żony, nie wiem. O Stanisławie i Wojciechu zob. niżej. Świętosław wraz z bratem Marcinem, jako spadkobiercy brata Stanisława występowali w r. 1647 przeciwko wdowie po tym bracie (P.172 k.941). Marcin był księdzem w r. 1659, kiedy dostał zapis 200 zł od Stanisława Poklateckiego (I.Kon.56 k.402). Jako proboszcz gosławski spisywał testament 29 VII 1661 r. (Py.154 s.2). Nie żył w r. 1665 (I.Kon.58 k.339v). Kazimierz w asyście swego opiekuna, Marcina B., intromitowany został w r. 1645 do dworu w Laskowcu, własności Marcjana i Samuela Lisieckich, którzy nie uiścili się z długu 1800 zł, zapisanego jego zmarłej matce przez jej drugiego męża, też już zmarłego Mikołaja Lisieckiego, którzy nie uiścili się z długu 1800 zł, zapisanego jego zmarłej matce przez jej drugiego męża, też już zmarłego Mikołaja Lisieckiego (ib.51 k.579). Kazimierz i Jan, urodzeni z Kębłowskiej, byli bezpotomni i niewątpliwie już nie żyli w r. 1655, bo wtedy jako spadkobierca ciotki Elżbiety z Kębłowa 1-o v. B-ej, 2-o v. Lisieckiej występował Kazimierz Żegocki (ib.56 k.163). Marcjan miał też córkę Elżbietę, w r. 1635 wydaną za Stefana Gogolińskiego.

1) Stanisław z Bielczewa, syn Marcjana, ożenił się w r. 1640 z Marianną Malczewską, córką Jana, której krótko przed ślubem, 10 XII, zapisał dług 1000 zł (G.80 k.777). Oboje małżonkowie spisali wzajemne dożywocie w r. 1641 (I.R.D.Z.Kon.30 k.17). Stanisław, bezpotomny, nie żył już 1645 r., kiedy wdowa dostała zapis długu od Marcjana Lisieckiego (I.Kon.51 k.534, 545). Wyszła 2-o v. za Jana Dzierżanowskiego, z ktorym dożywocie spisała 1648 r. (P.1423 k.579). Żyła jeszcze w r. 1650 (I.Kon.53 k.315v).

2) Wojciech, syn Marcjana, zapisał w r. 1643 200 zł Barbarze Niniewskiej, żonie Stefana Mężeńskiego (I.Kon.51 k.23). Zastawny posesor Krampska 1644 r. (ib. k.168). Na połowie dóbr oprawił w r. 1645 posag 1200 zł żonie Jadwidze Zerzyńskiej i spisał z nią dożywocie (I.R.D.Z.Kon. k.49, 50). Wraz z tą żoną, wzięli w r. 1659 w zastaw od Adama Trzebuchowskiego, miecznika inowrocławskiego, za 2000 zł wieś Podgór (ib.56 k.365). Jako brat i spadkobierca ks. Marcina, kwitował 1665 r. z 200 zł Stanisława Poklateckiego (ib.58 k.339v). Oboje z żoną w r. 1670 sumę zastawną 2000 zł na wsi Podgór scedowali synowi Adamowi Trzebuchowskiego, Samuelowi (ib.60 k.27v). Wojciech nie żył już w r. 1677, kiedy syn jego Maciej, jako bratanek ks. Marcina proboszcza gosławskiego, oblatował testament tego stryja (Py.154 s.2).

II. Stanisław, syn Mikołaja, dostał w r. 1579 zapis długu 22 zł na trzech łanach roli w Sąpolinku p. rzdziej. od Grzegorza B. (I.Kon.18 k.310). Na połowie części Pąchowa i Bielczewa oprawił w r. 1581 posag 800 zł żonie swej Agnieszce Modlibowskiej, córce Jakuba (Z.Kon.6 k.270). Drugą jego żoną była Anna Słuszkowska, córka Jakuba, której 5 II 1587 r., krótko przed ślubem, oprawił na połowach swych części w Pąchowie i Bielczewie 400 zł posagu (I.Kal.54 s.35). Od Marcina Sławińskiego kupił w r. 1592 za 3000 zł jego części w Pąchowie (I.R.D.Z.Kon.18 k.13), a w r. 1594 za 1000 zł jego części w Bielczewie (ib. k.25). Kwitował w r. 1597 z 110 zł Jana Lubstowskiego, chorążego kaliskiego (I.Kon.28 k.52v) i t. r. już nie żył, a występowała jako wdowa trzecia jego żona Bogumiła (Teofila) Wolska (ib. k. 308v), pisząca się z Łaszczowej Wólki. Stanisław testament swój spisał 18 XII 1596 r., a oblatowali ów testament w r. 1598 opiekunowie jego dzieci z pierwszej żony, Bartłomiej Modlibowski i Andrzej z Rusinowa Wolski. Brat Jan został testamentarnie od opieki odsunięty, ale kiedy tę opiekę mimo to objął, tamci dwaj ją złożyli. Wdowa miała od męża dwa zapisy na łączną sumę 300 zł (ib. k.351). Dla swych córek, Agnieszki i Małgorzaty, mianowała w r. 1598 opiekunami swego brata Andrzeja Wolskiego, wuja Mikołaja Lisieckiego oraz Stanisława Górskiego (ib. k.381v). W r. 1602 Bogumiła już 2-o v. żona Stanisława Leskiego, kwitowała Zofię ze Skaławskich Janową B. (ib. k.399). Żył jeszcze w r. 1609 (I.R.D.Z.Kon.18. k.220). Z Modlibowskiej córka Jadwiga, która w r. 1597 występowała przeciwko Piotrowi Lubońskiemu o nieuiszczenie długu 200 zł (I.Kon.28 k.196v), była w r. 1626 żoną Mikołaja Ługowskiego. Również z Modlibowskiej synowie: Adam i Rafał, o których niżej, ks. Maciej, jezuita kolegium poznańskiego, który w r. 1614 rezygnował bratu Rafałowi całe części Pąchowa i Bielczewa (P.1409 k.14; I.Kon.38 k.223v). Żył jeszcze w r. 1626 (I.Kon.44 k.536). Z Wolskiej były córki: Agnieszka, w l. 1615-51 żona Piotra Dąmbskiego, i Małgorzata, o której losach nic nie wiem.

1. Adam, syn Stanisława i Modlibowskiej, w r. 1605 spisał inwentarz dóbr ruchomych i nieruchomych w Pąchowie i Bielczewie, a oblatował ów inwentarz 8 VI 1606 r. (ib.32 k.455). Z żoną Zofią Przylepską córką Piotra i Anny Koszutskiej, kupił 1611 r. od Stefana Muchlińskiego z Balic i Zofii Ordzińskiej małżonków, oraz od Anny Przylepskiej częsci wsi Koszuty w p. pyzdr. za 2000 zł (P.1407 k.406). Bratu Rafałowi sprzedała w r. 1614 za 733 zł całe swe części w Bielczewie i Pąchowie (I.R.D.Z.Kon.18 k.281). Zofia żyła jeszcze w r. 1622, kiedy występowała przeciwko małżonkom Goślickim (I.Kon.42 k.103v). Drugą żoną Adama była w r. 1626 Małgorzata Pierzchlińska, wdowa 1-o v. po Adamie Nieradzkim, wraz z którą wydzierżawili t. r. Koziągórę w p. kon. od małżonków Górskich (ib.44 k.475v, 632). Adam nie żył już w r. 1631, kiedy Małgorzata występowała jako wdowa (ib.46 k.497v). I ona nie żyła już w r. 1642 (G.80 k.969). Synowie Adama, Andrzej, urodzony z Przylepskiej, i Jan, nieletni w r. 1630, zostawali pod opieką stryja Rafała (ib.46 k.187). O Janie wiem tylko to, iż żył jeszcze w r. 1643 (P.1048 k.837v).

Andrzej, syn Adama, w imieniu własnym i brata Jana działał w r. 1643 (ib.). Żonie Katarzynie Sniegockiej, córce Wojciecha i Aleksandry Łukomskiej, oprawił 1646 r. posag 2000 zł (P.1422 k.580). W l. 1647 i 1648 występował jako spadkobierca babki Anny z Koszutskich Przylepskiej i Jadwigi z Koszutskich Ordzińskiej (P.172 k.567v; 173 k.160). W r. 1653 wraz z żoną dzierżawił Komorowo za 5300 zł od Jana z Komorowa Górskiego i żony jego Elżbiety Dąmbskiej (Py.151 s.183). Żył jeszcze w r. 1662, kiedy Jan B. zastawił mu za 1500 zł części w Pąchowie (I.Kon.58 k.116), nie żył w r. 1664 (ib. k.296). Żona jego żyła jeszcze w r. 1657 (P.1069 k.20v).

2. Rafał, syn Stanisława i Modlibowskiej, siostrom Jadwidze i Agnieszce robił w r. 1612 zapisy na poczet posagów (P.992 k.108, 109). Intromitowany w r. 1614 do części Bielczewa i Pąchowa, które dał mu wieczyście brat Maciej, oraz do części w tychże wsiach brata Adama, nabytych drogą cesji od Mikołaja Lisieckiego (I.Kon.38 k.38). T. r. krótko po 30 VII ożenił się z Jadwigą Kucharską, córką Jana, zobowiązując się oprawić jej posag na częściach Pąchowa (ib. k.221v). W l. 1616 i 1617 skwitowała ona swego brata Andrzeja z dóbr rodzicielskich (I.R.D.Z.Kon.18 k.315v, 329), a w r. 1617 Rafał na częściach Pąchowa oprawił jej 600 zł posagu (ib. k.332). Oboje małżonkowie dokonali 1618 r. z małżonkami Sławińskimi wymiany pewnych olędrów w tej wsi (I.Kon.40 s.36). Jadwiga nie żyła w r. 1631, kiedy jej bratanica, Dorota Kucharska, zamężna Tomicka, procesowała Rafała o spadek po ciotce, tj. o posag 800 zł (ib.46 k.295v). Drugą żoną Rafała była w r. 1632 Eufrozyna Ziemięcka, córka Macieja i Anny Pąchowskiej (ib. k.582v). W raz z nią w r. 1638 zapisał dług 500 zł małżonkom Łopuszyńskim (ib.48 k.523v). Trzecią jego żoną była w r. 1643 Zofia Głebocka, córka Jana i Heleny Turskiej (ib.51 k.75). Żył jeszcze w r. 1645, kiedy zapisał 2000 zł długu Swiętosławowi Golińskiemu (ib. k.616v). W r. 1648 Zofia, już wdowa, występowała jako była dziedziczka (obok sióstr) Racięcic po swym ojcu (ib.51 k.75). W r. 1650 jako już 2-o v. żona Ludwika Krajewskiego, w imieniu swych dzieci z pierwszego męża: Macieja, Wojciecha, Agnieszki, Zofii, Marianny, mianowała plenipotentów (ib.53 k.311v). Żyła jeszcze w r. 1654 (ib.56 k.36v). Z synów Rafała, Maciej w l. 1654 i 1655 kwitował z sum małżonków Krajewskich (ib. k.19, 173), Wojciech wziął w zastaw w r. 1667 część Pąchowa od Hieronima B., syna Wojciecha, o którym niżej (ib.58 k.478v). Żył jeszcze w r. 1672, kiedy roborował mu skrypt na 840 zł Stanisław Poniatowski (ib.60 k.315v). Zob. tablicę 1 i 2.

@tablica: Bieliccy h. Kuszaba 1.

@tablica: Bieliccy h. Kuszaba 2.

Wspomniałem wyżej o Hieronimie, synu Wojciecha. Był ów Hieronim dziedzicem w Bielczewie i Pąchowie, chciałoby się więc jego ojca utożsamić z którymś z Wojciechów już wymienionych. Nie ma jednak wśród nich żadnego, którego z pewnym prawdopodobieństwem moglibyśmy tu przyjąć, a któryby w r. 1667 już nie żył, ojciec bowiem Hieronima nie żył już t. r., kiedy to syn zastawiał za 500 zł części Pąchowa Wojciechowi B., synowi Rafała (ib.58 k.478v). Hieronim w r. 1644 zaślubił Annę Cielecką, córkę Kaspra i Jadwigi Zadorskiej (G.84 k.180v; 130 k.369), której w r. 1679 oprawił 1500 zł posagu (P.1429 k.363). Żył jeszcze w r. 1694, kiedy kwitował się z Marianną z Krzywańskich Kościelską z kontraktu zastawu wsi Szycewo w p. kon. (I.Kon.69 k.381). Nie żył w r. 1706, kiedy wdowa, jako pani wienna Bielczewa, do działów po swej śmierci obok innych córek dopuściła i Katarzynę (ib.72 k.224). Córkom: Katarzynie. Urszuli i Mariannie zapisała w r. 1711 posagi po 2000 zł każdej (ib.73 k.90). Żyła jeszcze w r. 1713, kiedy zastawiła Bielczewo za 9800 zł córce Urszuli i jej mężowi (ib. k.193). Córki Hieronima i Cieleckiej: Katarzyna, żona 1-o v. w r. 1706 Seweryna Galickiego, 2-o v. w r. 1711 Kazimierza Rożnieckiego, 2-o v. w l. 1706-21 Kazimierza Polichnowskiego, Marianna, żona 1-o v. Wojciecha Wysockiego, 2-o v. w r. 1706 Stanisława Pruskiego, 3-o v. w r. 1711 Zygmunta Iwańskiego, Jadwiga wreszcie, w r. 1706 żona Andrzeja Swieckiego. Zob. tablicę 3.

@tablica: Bieliccy h. Kuszaba 3.

>Bieliccy h. Ogończyk, przydomku Kośmider, wyszli z Bielic w p. łęczyckim. Dwaj Miaskowscy, kanonicy gnieźnieńscy, rodzący się z sióstr B-ch (zob. niżej) taki herb podali jako swój macierzysty (Korytk.)

Jakub z powiatu łęczyckiego, nie żyjący już w r. 1601, ożeniony z Anną Sulmanowską, występującą jako wdowa w r. 1602 (I.Kal.68 s.1502), a żyjącą jeszcze w 1604 r. (ib.70 k.916v), miał córkę Katarzynę "Kośmidrównę", żonę w r. 1601 Macieja Bogołomskiego, 2-o v. żonę Macieja Borkowskiego, którego zamordowała przy pomocy syna z pierwszego męża (P.169 k.424v). Miał też z róznych żon synów Wawrzyńca i Jana. Obaj oni zostali w r. 1601 skwitowani przez tę siostrę z dóbr rodzicielskich (I.Kal.67 s.414). O Wawrzyńcu wiem jeszcze to tylko, że dostał w grodzie trembowelskim zapis 800 zł od swego brata stryjeczno-rodzonego, Adama B. Kośmidra. Bezpotomny, nie żył już w r. 1602 (ib.68 s.1456), zamordowany przez Łukasza Muchlińskiego (Rel. Kal.1 k.717). Jan zapis 800 zł odziedziczony po bracie Wawrzyńcu cedował w r. 1602 lub 1601 szwagrowi Bogołomaskiemu (ib.). Był spadkobiercą swego rodzonego wuja Marcina Sulmowskiego zw. Kropek (ib.88a s.1015; P.1043 k.496v). Kupił w r. 1617 od siostry Bogołomskiej za 20.000 zł części w Borzęciczkach, Gałązkach i Mycielinku p. pyzdr., odziedziczone po wuju Marcinie Sulmowskim (P.1410 k.500). W r. 1619, kiedy 23 VIII jechał przez Sobótkę do Piwonic, i zaproszony przez Piotra Napruszewskiego wstąpił do jego dworu w Sobótce, został tu przez gospodarza zastrzelony. Pozostawił wdowę Elżbietę Szołdrską (Py.140 k.321v) i nieletnie dzieci: Marcina, Seweryma i Bogumiłę (Teofilę), w r. 1632 wydaną za Jakuba Trzebuchowskiego, sędzica frodzkiego radziejowskiego. O Marcinie nic więcej nie wiem, niewątpliwie już nie żył w r. 1622, bo jako dzieci Jana wymienieni wtwdy tylko Sewreyn i Bogumiła, pozostający pod opieką Macieja Bogołomskiego, Zygmunta Szołdrskiego i Macieja Bogdańskiego (I.Kal.88a s.62, 155, 458). O Sewerynie zob. niżej. Elżbieta z Szołdrskich w r. 1620 zawierała z Maciejem Bogomołowskim, Wojciechem Kociałkowskim i Zygmuntem Szołdrskim kontrakt (I.Kal.86 s.100). Już jako żona 2-o v. Stanisława Sokołowskiego, kwitowała się w r. 1622 z małżonkami Jaraczewskimi z kontraktu dzierżawy Borzęciczek (ib.88a s.351).

Seweryn, syn Jana, w r. 1631 jeszcze nieletni, działając w asyście swych braci ciotecznych Szołdrskich, zapisał wtedy siostrze Teofili dług 13.000 zł jako jej posag (P.1024 k.347v). Ożenił się z Krystyną Pogorzelską, córką Marcina, i w r. 1641 oprawił jej posag 15.000 zł na połowie Borzęciczek, Gałązek i Dębowca, wyłączywszy spod tej orawy folwark Mycielinko (P.1240 k.737). W r. 1644 kupił od Macieja Starkowieckiego za 42.000 zł Sławoszewo w p. kal. (P.1421 k.586). Sprzedał tę wieś w r. 1649 za 43.000 zł Wawrzyńcowi Przyborowskiemu, podczaszemu kaliskiego (P.1424 k.517). T. r. już jako cześnik inowrocławski zapis na Borzęcziczkach sumę 5000 zł nowoerygowanej parafii w tej wsi po 7 % rocznie (ib. k.36). T. r. dla dzieci zrodzonych z Pogorzelskiej mianował opiekunów (P.1060 k.813). Od Wawrzyńca Przyborowskiego, podczaszego kaliskiego, kupił w r. 1653 za 47.500 zł Przylepki, Boreczek, Przyborówko w p. kośc. (P.1066 k.465v). Nie żył w r. 1658 (P.1070 k.193). Wdowa w r. 1661 dobra swych dzieci, Przylepki i Boreczek, sprzedała za 36.000 zł Janowi Iłowieckiemu (P.1072 V k.243). Jako pani wienna i dożywotnia, w imieniu własnym i syna Marcina części Gałązek wyderkowała 1672 r. za 2000 zł małżonkom Goniębickim (P.1426 k.232). Połowę miasta Pogorzela orza wsi Gumienice i Głuchowo w p. pyzdr. sprzedała w r. 1677 za 61.247 zł synowi Marcinowi (P.1428 k.383). Umarła mając lat 78, dnia 14 X 1693 r., pochowana w Kobylinie u Bernardynów (LM Pogorzela). Prócz wspomnianego syna Marcina, o którym niżej, były córki: Anna, w r. 1664 żona Marcina Krzyckiego, Katarzyna, niezamężna w r. 1664 (G.84 k.149v), żona 1-o v. w l. 1670-81 Adama Sieroszewskiego, 2-o v. w l. 1685-90 Franciszka Bartochowskiego, Barbara, nie zamężna 1664 r., wydana w r. 1674 za Mikołaja Malczewskiego. W księdze zmarłych Pogorzeli znajdujemy wiadomość o zgonie 27 XI 1659 r. "urodzonej" Katarzyny B. To chyba też córka Marcina, po której śmierci dano to samo imię drugiej Katarzynie ?

Marcin, syn Seweryna i Pogorzelskiej, dziedzic Borzęciczek, skwitowany w r. 1669 wraz z matką przez małżonków Wierzbickich (I.Kal.129 s.1316). Nieletni jeszcze 1673 r., występował pod opieką matki (P.199 k.1133v). Ożenił się w r. 1676 z Marianną Tworzyjańską, córką Franciszka i Teresy Rydzyńskiej (Ws.68 k.1000v), której w r. 1677 na Borzęciczkach, Mycielinku i Dębowcu oraz części Gałązek oprawił posag 20.000 zł (P.1428 k.380). Kupił w r. 1679 od Franciszka Tworzyjańskiego wieś Chełkowo i część Karmina w p. kośc. za 55.000 zł (P.1429 k.449v), a w r. 1682 Przylepki, Boreczek i Przyborówko sprzedał za 36.000 zł Przecławowi, Jerzemu i Władysławowi Iłowieckim (P.1105 VIII k.37), utwierdzając tym tylko transakcję swej matki z r. 1661. W r. 1684 występował z pretensjami do udziału w spadku po Krzysztofie Aleksandrze Sieniucie (Ws.133 k.770v). W r. 1690 kupił od Franciszka Tworzyjańskiego kamienicę w Poznaniu przy ulicy Wrocławskiej (P.1151 k.47). Marianna Tworzyjańska umarła 9 V 1691 r., pochowana w Poznaniu u Karmelitów (LM Pogorzela). Marcin w r. 6192 występował z tytułem miecznika latyczowskiego (LB Pogorzela). W r. 1693 już jako cześnik wiski był mężem drugiej swej żony Marianny Rogalińskiej, córki Stanisława i Jadwigi Karszewskiej. Swoją część po ojcu w Marcinkowie p. kcyń. sprzedała ona wtedy za 25.500 zł szwagrowi Kazimierzowi Kłobukowskiemu, a Marcin oprawił jej 11.000 zł posagu na połowie Chełkowa i Karmina (P.1432 k.441v,448). T. r. córce Ludwice, urodzonej z Tworzyjańskiej, zapisał sumę 12.000 zł (Ws.76 k.467v). Chełkowo i części Karmina sprzedał w r. 1695 za 70.000 zł Zbigniewowi Mielęckiemu (P.1129 VI k.21v). Od Franciszka Radzewskiego kupił t. r. za 115.000 zł miasto Pogorzelę i wsie Głuchowo i Gumienice (P.1130 VII k.155). Umarł 2 XI 1695 r., pochowany w Poznaniu u Karmelitów (LM Pogorzela). Dla dzieci jego zrodzonych z pierwszej żony, tj.: Jana, Krzysztofa, Karola, Apolinary (Eleonory), Krystyny i Zofii, dziad ich Franciszek Tworzyjański ustanowił t. r. opiekunami: żonę swoją Teresę z Rydzyńskich i Jana Malechowskiego, sędziego ziemskiego poznańskiego (Ws.77 I k.26). Wdowa, Marianna z Rogalińskich, wieś Wiewiórczyno w p. kcyń., odziedziczoną po swych rodzicach, sprzedała w r. 1696 za 9600 zł Joannie z Konar, wdowie po Felicjanie Zakrzewskim (P.1132 X k.118v). W r. 1698 była już 2-o v. żoną Stefana Domiechowskiego (P.257 k.113v), wdową zaś po nim 1713 r. (P.288 k.178). W r. 1718 była 3-o v. żoną Aleksandra Teodora z Grabia Psarskiego, burgrabiego ziemskiego kaliskiego (I.Kon.75 k.18v). Żyła jeszcze w r. 1719 (P.1164 k.59v; 1165 k.28v). Z pierwszej żony miał Marcin synów: Kazimierza, Jana, Krzysztofa, Karola, o których niżej, oraz córki: Ludwikę Annę, ochrzcz. 2 I 1678 r. (LB Pogorzela), żonę w r. 1711 Jana Kazimierza Miaskowskiego, późniejszego podsędka ziemskiego wschowskiego zmarłego w r. 1729, żyła jeszcze 1739 r., Teresę Franciszkę, ur. w Czeluścinie, ochrzcz. 8 III 1684 r. (ib.). Apolinarę, zaślubioną 1 X 1697 r. Jakubowi Miaskowskiemu, kasztelanicowi lędzkiemu (LC Pogorzela), Krystynę Barbarę, ochrzcz. 3 VII 1687 r. (LB Pogorzela), w r. 1707 żonę Rafała Gwiazdowskiego, Zofię Joannę, ochrzcz. 14 V 1685 r., zapewne zmarłą dzieckiem (ib.).

1. Kazimierz Karol, syn Marcina i Tworzyjańskiej, niewątpliwie najstarszy i w r. 1695, kiedy dziad Tworzyjański mianował dla wnuków opiekę, zapewne już pełnoletni. W r. 1699 roborował skrypt za 1296 zł dany temu dziadowi (Ws.76 k.3kv), cześnik bydgoski 1736 r. (ZTP 48 k.817). W r. 1744 dostał od Jana Tworzyjańskiego, kasztelana przemęckiego, cesję sumy 900 zł (Ws.88 k.6). Żona jego Teresa Żarlińska, córka Hilarego i Barbary Makowieckiej, dostała w r. 1749 od ojca cesję sumy 30.000 zł, zapisanej sposobem zastawu na wsiach Grąblin, Marantów, Niesłusz i Grójec przez Konstancję z Dąmbsich Kadzidłowską, podkomorzynę inowrocławską (I.Kon.78 s.335). Oboje żyli jeszcze w r. 1759 (P.1327 k.113). Teresa była wdową w r. 1776 (P.1353 k.353v) Umarła w Poznaniu w "Sapieżyńskim" 3 V 1799 r., mając ok. 80 lat i została pochowana w kościele Karmelitów Bosych (LM Poznań, Sw. Wojciech). Ich syn Jan skwitowany został w r. 1773 przez Antoniego Ulatowskiego, dziedzica Wiekówka, kontraktu jednorocznej dzierżawy tej wsi (G.100 k.469). Zaślubił w Poznaniu 27 I 1780 r. Eleonorę Cerekwicką (LC Św. Marcin), córkę Marcina i Eleonory z Ostemberków, którą dożywocie spisał w r. 1781 (P.1338 k.316v; 1361 k.1v). Sprzedała ona w r. 1784 swoją jedną trzecią Przylepek i Boreczku za 11.000 zł Józefowi Wybickiemu (P.1361 k.16v, 17). Jan w r. 1785 dostał od Marianny z Wiktorowskich Rylskiej dom w Poznaniu na przeciwko kościoła Św. Wojciecha (P.1362 k.364). Umarł mając lat 40 w Poznaniu na Przedmieściu Sw. Marcina 19 V 1788 r. (LM Poznań, Sw. Marcin). W r. 1789 wdowa po nim Eleonora z synem Wojciechem dostała zapis 557 zł od Pawła Kurcewskiego (P.1375 k.509). Wyszła 2-o v. 23 XI 1792 r. za Wojciecha Trzebuchowskiego (LC Sw. Marcin, Poznań). Dzieci Jana i Eleonory: Wojciech, ur. w 1782, ochrzcz. 6 V 1785 r., Teresa Franciszka, ur 1787 r., ochrzcz. z ceremonii 11 VIII 1788 r., zmarła 30 VIII 1790 r. (LB i LM Poznań, Sw. Marcin).

W końcu XVIII w. żył Antoni B., cześnikowicz bydgoski, dziedzic Janocina. Chciałoby się w nim widzieć drugiego syna cześnika Kazimierza, jest jednak pewna wątpliwość. Oto Janocin kupił był 14 VI 1700 r. w grodzie radziejowskim od Jana Ząbińskiego Karol B., syn zmarłego Stanisława (N.191 k.88). Karol ten nie żył już w r. 1724 (Kc.135 k.28v) i był zapewne identyczny z Karolem nie żyjącym już w r. 1718, mężem Marianny Rudnickiej (I.Kon.75 k.26v). Gdybyśmy przyjęli, że cześnikowicz bydgoski Antoni jest synem Kazimierza a wnukiem Marcina, nie byłoby wśród jego przodków miejsca na owego nabywcę Janocina, a to byłoby trudno pojąć. Antoni cześnikowicz bydgoski, mąż Katarzyny Krzesińskiej, zmarłej w Janocinie 2 X 1811 r., był ojcem córek: Wiktorii "de Bielickich Losonki", zaślubionej 23 VII 108 r. Michałowi Chojnackiemu z Woli, Katarzyny Józefaty, ur. w Janocinie 24 IV 1791 r., Apolonii, ur. tamże 9 II 1793 r., oraz synów Tomasza, ur. tamże 20 XII 1794 r. i niewątpliwie Jana, dziedzica Janocina, męża Scholastyki Ubyszówny zmarłej 3 X 1876 r. w wieku lat 96, pochowanej w Kwieciszewie (Dz.P.), którego dzieci: Katarzyna Magdalena, ochrzcz. z ceremonii 26 V 1817 r., Ludwik, zmarły 9 VIII 1821 r., mający 4 dni, Bartłomiej Ludwik, ur. w Janocinie 24 VIII 1822 r. (LB i LM Chełmce). Może bliskim ich krewnym był Franciszek, zmarły w Głebokim 24 IX 1821 r., w wieku 60 lat (LM Chełmce). Potomkami Jana i Ubyszówny byli zapewne następujący B-cy, wszyscy pochowani w Kwieciszewie: Ignacy z Gozdanina, zmarły tamże 7 V 1884 r. w wieku 27 lat, ostatni z potomstwa żyjącej jeszcze matki, Jan zmarły w Marcinkowie 4 XII 1876 r., ktory przed trzema laty stracił ojca, krótko przed swą śmiercią córkę zmarłą "w kwiecie wieku" (Dz.P.)

2. Jan Franciszek, syn Marcina i Tworzyjańskiej, ochrzcz. w maju 1679 r. (LB Pogorzela), wraz z bratem Krzysztofem kupił w r. 1699 od Wojciecha z Dobruchowa Wolskiego za 25.000 zł wieś Borucino w p. kal. (P.1137 IX k.14). Wraz z braćmi Krzysztofem i Karolem dostał w r. 1700 cesję sumy 1500 zł od Barbary z Zieleńskich Chelbowskiej (P.1139 IX k.102). Prawa do połowy Borucina i Dobiesławia,nabyte w r. 1699, cedował bratu Krzysztofowi (Ws.77 IV k.22). Z żoną Heleną Sokolnicką , córką Gabriela, kasztelana międzyrzeckiego, i Teresy Mycielskiej, wdowa 1-o v. po Stanisławie Bartoszewskim zaślubioną 23 I 1702 r. (LC Skalmierzyce), spisał dożywocie w r. 1702 (I.Kal.154 s.122). Była już wdową 1703 r., kiedy jako dożywotniczka połowy Borucina była pozywana przez szwagra Krzysztofa B-go (Ws.156 k.49v). W r. 1704 jako 3-o v. żona Antoniego Baranowskiego, spisała z nim dożywocie (I.Kal.157 s.214). Była 4-o v. w r. 1720 żoną Marcina z Łaska Słoneckiego (ib.161 s.159).

3. Krzysztof, syn Marcina i Tworzyjańskiej, ur. około r. 1680, bowiem w r. 1699, mając rok dwudziesty, kwitował z opieki dziada Franciszka Tworzyjańskiego (Ws.77 III k.57v). W r. 1715 był dziedzicem Borucina (LB Sowina). W r. 1717 w imieniu własnym i brata Karola kamienicę przy ulicy Wrocławskiej w Poznaniu dał ks. Wojciechowi Waśniewskiemu, proboszczowi kolegiaty Sw. Marii Magdaleny i Michałowi Czempińskiemu, ławnikowi i kupcowi poznańskiemu (P.1151 k.47). Spisał w Piotrkowie testament 21 III 1727 r., zlecając pochować swe ciało u Jezuitów w Piotrkowie. Swój majątek zapisał bratu rodzonemu (Karolowi ?) z tym, iż ma on pamiętać o siostrach. Wykonawcami mianował: Piotra Koźmińskiego, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Stanisława Gostyńskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego. Umarł t. r. (ZTP 45 k.1100).

4. Karol, syn Marcina i Tworzyjańskiej, w r. 1700 dał zobowiązanie Stanisławowi Olewińskiemu, iż gdy dojdzie do lat 24, części swe miasta Pogorzeli i wsi Głuchowa i Gumienic, odziedziczone obok braci po ojcu sprzeda mu za 39.333 zł (I.Kal.154 s.21) czego dopełnil dopiero w r. 1731, a więc długo po wyznaczonym terminie (ib.168/70 s.459). W l. 1711-14 mieszkał w Pawłówku w p. kal. (LC Droszew). Żonie Annie Koźmińskiej, córce Piotra, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Heleny Dzierzbińskiej, oprawił posag w r. 1714 (I.Kal.159 s.243; P.1151 k.163v). W r. 1717 mieszkał w Rusiborzu p. pyzdr. Od Adama Pawłowskiego, kasztelana biechowskiego, kupił w r. 1718 za 35.500 zł dobra Wysokie, Podgór i Wilany Barcice z folwarkiem Smolnik, Podgór z folwarkiem Kuźnica, Radolin w p. kon. (P.1162 k.3v) i żonie na połowie wsi Wysokie, Podgór i wilany oprawił w r. 1721 sumę posagową 6930 zł, którą dostała ze spadku po Kazimierzu Dzierzbińskim, sędzim ziemskim wschowskim (P.1182 k.49v). Jako wnuk i spadkobierca Stanisława Pogorzelskiego, kasztelana kaliskiego, w imieniu własnym i brata Krzysztofa kwitował w r. 1723 z 700 zł innego współspadkobiercę Franciszka Radzewskiego, podkomorzego poznańskiego (P.1192 k.15v). Dobra: Wysokie, Podgór, Kuźnica, Wielawy, Drążki sprzedał w r. 1728 za 40.000 podskarbiemu Ignacemu Przebędowskiemu (I.Kal.165 s.111; I.Kon.76 k.235). T. r. od Rafała Dobrzyckiego wziął w zastaw Noskowo w p. pyzdr. za 44.972 zł (Ws.83 k.32). Żona Karola dostała w r. 1735 od Macieja Koźmińskiego, wojewody kaliskiego, zapis 10.000 zł (p.1271 k.91v). Wraz z nią w r. 1736 kupił za 30.000 zł od Jana Koźmińskiego wieś Kotarby i dwie części w Bogwiedzach (I.Kal.171/3 s.348). W r. 1743 Anna z Koźmińskich cedowała sumę 14.972 zł synowi Antoniemu (I.Kal.178/80 s.511). Jako spadkobierca braci był też dziedzicem Borucina (Rel. Kal.107 k.370, 570). Oboje żyli jeszcze 1748 r. (ib.139 s.1492), nie żyli w r. 1764. Ich córki: Marianna, w l. 1761-77 żona Józefa Czyżewskiego, skarbnika ostrzeszowskiego, Franciszka, w r. 1771 żona Maksymiliana Radolińskiego. Synowie: Antoni, o którym niżej, Kazimierz Maciej, ur. w Rusiborzu, ochrzcz. 26 II 1717 r. (LB Targowa Górka).

Antoni, syn Karola i Koźmińskiej, ochrzczony 9 VI 1711 r. (LB Droszew), kwitował w r. 1742 wojewodę kaliskiego Macieja Koźmińskiego (P.1269 k.82v). Dziedzic wsi Kotarby w r. 1761, na której to wsi siostra Czyżewska miała dekretem zjazdowym przyznaną sobie sumę 15.033 zl (I.Kon.81 k.154v). Łowczy smoleński 1764 r. (I.Kal.204/5 k.113v), zobowiązał się w r. 1771 sprzedać Kotarby i dwie części w Bogwiedzach za 40.200 zł siostrzeńcowi pułkownikowi Michałowi Radolińskiemu (I.Kal.209/13 k.44). Żył jeszcze 24 VII 1778 r. kiedy brał w zastaw od Barbary z Bartoszewiczów Bartłomiejowej Żelisławskiej i jej męża Obrzębin za 30.000 zł (I.Kon.82 k.35v). Nie żył już w r. 1780. Testament spisał 23 I 1780 r., a spadek po nim dostał się siostrze Czyżewskiej i siostrzenicy Józefie z Włostowskich Krasnodębskiej (I.Kon.82 k.166v). Michał Radoliński wszczął sprawę o obalenie testamentu, ale ostatecznie ugodził się z Czyżewskimi (I.Kal.220 k.122v).

Z powyższymi łączą się w jedną całość bracia Stanisław i Adam z ziemi łęczyckiej. Ten to niewątpliwie Adam nazwany bratem stryjeczno-rodzonym Wawrzyńca, syna Jakuba (zob. wyżej). Z nich Stanisław "Kośmider", bezpotomny, i jego żona Zofia Skarbkówna nie żyli już oboje w r. 1622, kiedy Marcin "Kośmider", syn Adama a bratanek Stanisława, kwitował z procesu Adama z Budzisławia Wysockiego (I.Kon.42 k.220). Żona tego Marcina, Jadwiga Kębłowska, córka Jakuba i Krajewskiej, a spadkobierczyni siostry swej panny Doroty, kwitowała 1623 r. stryja swego Macieja Kębłowskiego z 300 zł na poczet 600 zł, zapisanych Dorocie przez zmarłego ich brata Łukasza (Kębłowskiego (P.1012 k.46v). Ta Jadwiga jako współspadkobierczyni brata Łukasza, części wsi Budziłowo i Gorzyce w p. pyzdr. sprzedała w r. 1626 za 2000 zł stryjowi Maciejowi, a Marcin oprawił żonie 1000 zł posagu (P.1414 k.512v). Przeciwko obojgu małżonkom występował w r. 1636 Stanisław Żegocki (P.161 k.851). Zob. tablicę.

>Bieliccy h. Ostoja. Nie znał takich Boniecki. Jan B. we Wschowie 6 VII 1790 r. wystawił zobowiązanie, iż rzeczy po nim i po jego żonie Magdalenie przypadną jej dzieciom z pierwszego męża. Przycisnął pieczęć z herbem Ostoja. Nie żył już 27 II 1792 r., kiedy wdowa oblatowała ów skrypt (Ws.198 k.553v, 554). Chyba to ten sam Jan Był w r. 1789 strażnikiem komory celnej wschowskiej, ale jego żona nazwana wtedy Małgorzatą Chlebniczówną, córką Ignacego i Agnieszki z Rudnickich. Skarżył go wyedy teść o pokrzywdzenie swej córki a jego żony. Poprzednią, zmarłą już żoną tego stażnika celnego była Dorota Jermanowska (Jerzmanowska ?), wdowa po Mikołaju Rudnickim (Ws.197 k.500v, 527).

>Bieliccy różni. Na terenie wojew. kaliskiego występowali przedstawiciele kilku rodzin tego nazwiska. Mino, iż o znacznej części wymienionych tutaj mogę mniemać, iż byli Kuszabami, pewności co do tego nie mam. Tej pewności nie mam nawet wtedy, kiedy o tym i o owym możemy wiedzieć napewno, że pochodzi z p. przedeckiego, z którego pochodzili właśnie Kuszabowie.

@tablica: Bieliccy h. Ogończyk

Mogło wyjść stamtąd z rego samego gniazda kilka rodzin tego samego nazwiska a róznych herbów. To samo da się powiedzieć i o pochodzeniu z wojew. łęczyckiego. Prócz Ogończyków pochodzić stamtąd mogli i B-cy innych herbów. Używane przez B-ich łęczyckich imioniska drobnoszlacheckie zdają się wskazywać na drobnoszlachecki ich charakter a co za tym idzie i bardziej prawdopodobną wieloherbowość.

Katarzyna, wdowa po Macieju Baranowskim w r. 1557. Dorota Bojeńska, wdowa po Piotrze Żołeckim "Smolce", 2-o v. w r. 1559 żona Bartłomieja B-go. Jej syn z pierwszego męża, Łukasz "Smolka", zwał się B-om cz. Żołeckim. Ożenił się ów Łukasz w r. 1558 z Małgorzatą Cielmowską, córką Macieja i Barbary Drachowskiej, oprawiając jej 60 grz. posagu (G.37 k.339v). Żyła ona jeszcze w r. 1570 (P.1398 k.154v, 155). Drugą jego żoną była w r. 1585 Petronella Latalska, córka Andrzeja (P.944 k.308). Jako syn i spadkobierca zmarłej Doroty Bojeńskiej kwitował w r. 1586 Cielmowskich (G.62 k.452v). Petronella była bezdzietna i nie żyła już w r. 1588, kiedy jako spadkobierca występował brat stryjeczny Jan Latalski (P.949 k.378v). Wspomniany wyżej Bartłomiej B., drugi mąż Doroty Bojeńskiej, którą w r. 1559 pozywał jej pasierb, Leonard Żołecki, syn Piotra "Smolki", jako panią wienną w Żołczu (P. 901 k.344, 466v).

Wojciech za świadczone Janowi Swidwie z Szamotuł, kasztelanowi biechowskiemu, służby dostał wiecznością od syna jego Jana Swidwy dom z placem i ogrodem zw. "Pański dom" na przedmieściu Poznania zw. Wymykowo (P.1397 k.506v).

Jan w r. 1569 zastawił zięciowi Myślęckiemu części w Kamienicy za 100 zł i role folwarczne w "Sołtystwie" w Bagienicy na lat 6 za 150 zł (N.155 k.191v, 192v). W r. 1576 temuż zięciowi zastawił znów za 250 zł części Bagienicy, a Maciejowi Wałdowskiemu za 160 zł na 3 lata części w Kamienicy (N.157 k.418, 419). Jego córki: Małgorzata, w l. 1569-96 żona Wawrzyńca Myślęckiego, i Anna, która, jako żona uczc. Andrzeja Curasa, kwitowała 1584 r. ze swych dóbr rodzicielskich brata Andrzeja (N.161 k.176v). Syn Jana, Andrzej, pięć łanów w Kamienicy sprzedał w r. 1578 za 800 zł Adamowi Żalińskiemu, sędziemu ziem. tucholskiemu (N.215 k.227, 236). W r. 1584 z pierwszą swoją żoną Małgorzatą Włościborską, córką Jana, część Bagienicy sprzedał za 1000 zł temuż sędziemu (ib. k.361), a żonie oprawił posag 400 zł (ib.161 k.176; 215 k.362). Drugą jego żoną była Katarzyna Radwanowska, córka Stanisława, której w r. 1595 zobowiązał się oprawić posag 600 zł (N. 162 k.219v) i oprawił 500 zł w r. 1597 (N.219 k.248). W r. 1596 części wsi Piszczyno w p. bydg., odziedziczone po braciach Piszczyńskich, dał swej siostrze Myślęckiej i jej mężowi (N.219 k.218). Radwanowska w r. 1597 skwitowała z 600 zł brata swego Jana (N.163 k.30v). Andrzej nie żył w r. 1601, kiedy występowała wdowa po nim (P.978 k.435v). Z pierwszej żony synowie Wojciech i Marcin, córka Barbara, w r. 1607 była żoną Michała Solewskiego. Z drugirj żony syn Stanisław, pozostający w r. 1601 pod opieką wuja Jana Radwanowskiego (P.978 k.435v). Jako jedyny spadkobierca zmarłej matki kwitował 1619 r. Adama i Jana Smuszewskich z 550 zł zapisanych tej matce (N.171 k.535). Bezpotomny, nie żył już w r. 1622 (P.1008 k.136). Wojciech w r. 1623 zapisał 30 zł długu Adamowi Młotkowskiemu (N.173 k.28). Z żoną Heleną Poczałtowską dostali w r. 1628 zapis długu 100 zł od Stanisława Chmielewskiego (N.176 k.362). Marcin, współspadkobierca zmarłego przyrodniego brata Stanisława, skwitowny w r. 1622 przez Kaspra Radwanowskiego, współspadkobiercę swej ciotki a macochy Marcina, Katarzyny z Radwanowskich B-ej (P.1008 k.136). Zob. tablicę.

@tablica: Bieliccy

Może do powyższych B-ch należał ks. Jan, pleban i dziekan w Nakle 1619 r. ? (N.171 k.318).

Feliks B. "Biernat" z woj. łęczyckiego, ożenił się w r. 1573 z Elżbietą Ułanowską, która przed ślubem, 26 IV , dostała zapis długu 700 zł od Jerzego Latalskiego (G.52 k.124). Wraz z żoną w r. 1574 skwitował jej brata, Marcina Ułanowskiego (ib. k.42v). Żył jeszcze w r. 1585, kiedy go skwitowała Małgorzata z Jankowskich Kaczkowska (g.62 k.41v). Nie żył w r. 1590, kiedy wdowa dostała zapis 50 zł od bratanka Jerzego Ułanowskiego (G.64 k.121v). Ich syn Jan, profes bernardynów poznańskich, w r. 1593 zapisał matce dług 800 zł (p.959 k.985v).

Grzegorz z pow. radziejowskiego na trzech łanach w Sąpolinku tegoż powiatu zapisal w r. 1579 dług 22 zł Stanisławowi B. z Pąchowa (I.Kon.18 k.310). Nie żył w r. 1592, kiedy jego syn Wojciech, mający około 16 lat, zapisał 150 zł posagu swej siostrze Annie (ib.25 k.341v). Anna z Sąpolinka nie żyła 1636 r., była żoną Wojciecha Cieplińskiego z p. przedeckiego (p.1418 k.653v).

Andrzej, mąż Anny Wiśniewskiej, córki Mikołaja, skwitowany w r. 1584 przez Tomasza i Marcina Wiśniewskich, synów Józefa (I.Kon.21 k.210v). Grzegorz B., syn Adama zwanego "Żórawien", za St. Bielic w p. łęczyc., zabity został w Chomętowie w 1588 r. przez prac. Stefana Królika, poddanego Krzysztofa Mielińskiego z W. Modliszewa (Kc.27 k.104). Gabriel, wychowanek i sługa pokojowy Marcina Nadbora, ograbił go i zabił w jego dworze w Dobrylewie w 1605 r. przy pomocy swego stryja Grzegorza B. (Kc.124 k.671v). Marcin, syn zmarłego Andrzeja otrzymał w 1603 r. zapis długu 100 zł od Stanisława Radwanowskiego (Kc.124 k.215v). Jakub, nie żyjący w r. 1620, ojciec Anny i Zofii. Ta Anna była w r. 1620 wdową po Stanisławie Łazarzu Pabjanowskim, krawcu i mieszczaninie wągrowieckim, i zawierała wtedy kompromis o spadek po siostrze Zofii, żonie 1-o v. 1586 r. Macieja Kozirowskiego, wdowie po nim 1596 r., 2-o v. w r. 1597 Marcina Rościszewskiego. Bezpotomna, nie żyła w r. 1620.

Regina. w r. 1598 żona Jana Karasia Jaroszewskiego. Stanisław, nie żyjący w r. 1609, mąż Anny Gorzeńskiej (Goryńskiej ?), żony 1-o v. Krzysztofa Golińskiego, w r. 1609 3-o v. Wojciecha Biernackiego (Ws.25 k.186v). Żyła jeszcze w r. 1610 (I.Kal.76 s.1612). Jan, nie żyjący w r. 1615, ojciec Melchiora, męża w r. 1603 Doroty Zbijewskiej, córki Jana (Ws.19 k.399). Ten ostatni kupił w r. 1615 za 4000 zł od Macieja Zbijewskiego części Zbijewa w p. przedeckim (P.1409 k.383). Nie żył już w r. 1644 (Kośc.301 k.660).

Maciej B. cz. Tyński, zw. "Oleksikiem", z ziemi łęczyckiej, nie żył w r. 1612, kiedy syn jego Stanisław B. cz. Tyński "Oleksik" kupił za 2200 zł od ks. Jakuba Korytowskiego, rektora kolegium jezuitów w Kaliszu, folwark we wsi Tyniec koło Kalisza (R.Kal.8 k.219). T. r. od Sebstiana Starczewskiego wydzierżawił części wsi Marszewo W. (I.Kal.78 s.814), a żonie swej Agnieszce, nazwanej tu "Wszołowską", zapisał 1618 r. dług 1000 zł (ib. s. 1683). Ta żona jego Abnieszka, w rzeczywistości Wszołkówna (Wszołkowska, Solkowska), kwitowała w r. 1623 męża z 1000 zł (I.Kal.86 s.57). spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1623 (R.Kal.10 k.133). Żył jeszcze w r. 1627, kiedy zapisał mu dług 1400 zł Maksymilian Biskupski (I.Kal.93 s.223).

Gabriel, mąż Zofii Słodzińskiej,która w r. 1614 kwitowała wykonawców testamentu swego brata Jana (P.992 k.353v). Jan zastawione sobie przez Piotra Chojeńskiego, kasztelana santockiego, wsie Ostrobótki i Zielonawieś, scedował przed r. 1617 Hieronimowi Bronikowskiemu (Ws.31 k.272v). Stanisław z wojew. kaliskiego, podstarości radziński w r. 1622 (ZTP 28a s.901). Wojciech, w r. 1626 mąż Agnieszki Kwaskowskiej, córki Józefa (Py.143 k.268). Sebastian, nie żyjący w r. 1629, ojciec Andrzeja, który t. r. zapisał dług Janowi Łowickiemu, kasztelanicowi lędzkiemu (ZTP 28b s.2254).

Jakub wraz z synem Tomaszem dostał od Jana Łakińskiego zapis czynszu od sumy 750 zł. Nie żył już w r. 1631. Tomasz z tytułu tego zapisu dosyał od tegoż Jana Łakińskiego dla siebie i swych braci Jana i Andrzeja, w posesję czwartą część ról w folwarku Półwiosek (I.Kon.46 k.431v). Jan w imieniu własym i Andrzeja mianował w r. 1635 plenipotentów (ib.48 k.88v). Wraz z tym bratem Andrzejem sumę zastawną 750 zł na częściach Szyszynka w p. kon., zapisaną ojcu, cedował Wojciechowi Swięcickiemu (ib.53 k.432).

Zofia, żona Piotra Jarochowskiego w l. 1638-39. Mateusz (Maciej ?) nie żyjący w r. 1643, ojciec Feliksa, Pawła i Anny, którzxy t. r. skwitowali ze sprawy Piotra Gostkowskiego (Py.150 k.80v). Z nich Anna w r. 1653 służyła Barbarze Noskowskiej (Py.151 s.68), w l. 1664-82 była żoną Jana Wierzejskiego. Katarzynie, wdowie po Janie Biegańskim 1649 r. Elżbieta, w l. 1649-53 żona Wojciecha Bieganowskiego. Andrzej, regent kancelarii grodzkiej kcyńskiej, mąż Zofii, chrzcił 9 VII 1652 r. córkę Annę. W zapisie przy imieniu tego Andrzeja: "sławetny" (LB Kcynia).

Stanisław, nie żyjący w r. 1665, ojciec Macieja, który t. r. zawierał kontrakt z małżonkami Kleistami (W.85 k.147), i Jana, wspomnianego w r. 1679 (W.86 k.427). Ten Maciej był mężem Doroty-Idy Kleistówny, która w r. 1678 kwitowała z 2000 zł małżonków Radolińskich (ib. k.388). Maciej śmiertelnie chory, spisał 16 IV 1679 r. testament i pochowany został w kościele w Wałczu, a wdowa w r. 1680 roborowała ów testament (ib. k.427). W r. 1681 była 2-o v. żoną Stanisława Rożnowskiego (ib. k.492). Może synami Macieja byli bracia: Feliks, Ludwik i Jan. Jan Gorecki, który od nich nabył prawa, skwitował w r. 1681 z inwentarza po Macieju B. Kazimierza Schlichtinga, dziedzica Prusinowa, oraz Dorotę Kleistównę, wdowę po Macieju B., żonę 2-o v. Stanisława Rożnowskiego (ib. k.492). Stanisław, zapewne syn powyższego Stanisława a brat Macieja, mąż Małgorzaty Lewcówny, wdowy 1-o v. po Krzysztofie Kawskim, wraz z którą w r. 1663 dostał zapis długu od małżonków Przybyszewskich, zabezpieczony na Piotrowicach i Domaradzicach (W.85 k.38; G.98 k.277). T. r., 22 V, Stanisław dostał konens na wspólne z żoną posiadanie czterech łanów chełmińskich we wsi Witków za starostwa nowodworskiego, które jej pierwszy mąż miał dożywociem za zasługi żołnierskie (ib. k.64v). W r. 1669 13 IX zawarł w Wiesiółce kontrakt z Jerzym Kleiną, podpułkownikiem królewskim, i żoną jego Anną o rękę Anny Katarzyny Klejnówny (ib. k.358v). Za konsensem królewskim z 25 IV 1670 r. ta Anna Katarzyna dostała w r. 1674 wspólność dożywocie czterech łanów w Witkowie (ib. k.246). Stanisław nie żył już w r. 1677. Z Lewcówny syn Kazimierz, o którym niżej, z Klejnówny córka Konstancja która w r. 1690 niezamężna w asyście babki Eufrozyny Klejnowej, wdowy po Jerzym, brata Kazimierza B., wuja Antoniego Klejny, kwitowała z 576 zł Jana Pawła Goreckiego (W.29a k.81). W r. 1697 spotykamy się z Bielicką (bez imienia), siostrą Kazimierza, żoną Wojciecha Wilkoszewskiego (N.189 k.172). Może to ta Konstancja ?

Kazimierz z Bielic, syn Andrzeja i Lewcówny, działając w asyście stryjów Macieja i Andrzeja, cedował w r. 1677 swemu przyrodniemu bratu Franciszkowi Kawskiemu sumę 1530 zł, zapisaną rodzicom w r. 1663 przez małżonków Przybyszewskich (W.86 k.301v; G.98 k.277). Żoną jego była w r. 1701 Teresa Bobolecka, córka Stanisława i Zofii Łaszczyńskiej wdowa 1-o v. po Kazimierzu Powalskim (P.1140 III k.23), z którą t. r. spisał dożywocie (ib. V k.46). Nie żył w r. 1718, kiedy wdowa występowała wraz z synami Stanisławem i Andrzejem (Kc.134 k.297v). Była 3-o v. żoną 1724 r. Bogusława Zapalskiego, komisarza województw wielkopolskich. Oboje nie żyli w r. 1758 (N. 202 k.6v). O Andrzeju zob. niżej. Stanisław Józef, ur. około r. 1703, został około r. 1727 kanonikiem regularnym laterańskim, był proboszczem trzemeszeńskim. Umarł w Kucharach 25 VIII 1757 r. (LB Kotłów).

Andrzej, syn Kazimierza i Boboleckiej, dziedzic Dobieszewka. W r. 1724 ojczym Zapalski w imieniu własnym i żony oraz pasierbów kwtował małżonków Wiśniewskich z kontraktu dzierżawy Dobieszewka (N.202 k.6v). Andrzej w r. 1744 był pisarzem grodzkim bydgoskim (N.209 k.79v). Zaślubił w Wroniawach 22 IX 1748 r. Zofię Święcicką (LC Kębłowo), córkę Mikołaja i Kunegundy Zakrzewskiej, której w r. 1758 na połowie Dobieszewka oprawił posag (N.211 k.300; Kc.144 k.11). Zofia umarła w Dobieszewku 21 III 1777 r., mając lat 70, pochowana u Bernardynów w Gołańczy (LM Chojno). Z niej córki: Anna Marianna Józefata, ur. w Dobieszewku 30 XI 1766 r. (LB Chojno), żona w r. 1768 Antoniego Drwęskiego, stolnika wschowskiego, i Józefa Elżbieta Teresa, ur. 28 VI 1752 r. (ib.), dziedziczka Dobieszewka, wydana 10 IV 1774 r. za Ksawerego Wiesiołowskiego. Zob. tablicę.

@tablica: Bieliccy

Jan Krzysztof, skarbnik rawski, nie żyjący w r. 1680, ojciec Wincentego, który przed r. 1680 zapisał 4100 zł na częściach Tworzyjanek w wojew. rawskim Samuelowi Czechowskiemu (Ws.73 k.445v). Wincenty, sędzia ziemski rawski, mąż Jadwigi Skorzewskiej, córki Teodora i Ludwiki Chabielskiej, nie żył już w r. 1711, kiedy Jadwiga występowała jako wdowa (ZTP 39 k.501). Wyszła ona w r. 1724, krótko po 30 IX, za Kazimierza Kokalewskiego (I.Kon.76 k.32v).

Anna, w r. 1685 żona Hieronima Jaroszewskiego. Jadwiga, staruszka zmarła 1 VI 1694 r. (LM Brzostków). Marianna, była w r. 1697 wdową po Marcinie Kowalskim. Władysław Walenty dostał w r. 1705 grunt od Józefa Radolińskiego, dziedzica Brudzewa w p. kon. (I.Kon.72 k.217v). Wojciech, w r. 1711 mąż Katarzyny Skorzewskiej (ZTP 39 k.501). Jan, w r. 1717 mąż Marianny Bagińskiej, wdowy po Mikołaju Grochowickim, sędzim grodzkim wschowskim (Ws.161 k.164v). Mikołaj i Katarzyna z Otręboszów, oboje nie żyjący w r. 1725, rodzice Szymona,dziedzica wsi Leszcze w p. łęczyckim, który t. r. na tych diobrach oprawił sumę 1300 zł na poczet posagu żonie swej Konstancji Tarnowskiej, córce Mikołaja i Teresy Molskiej (I.Kal.161 s.277, 278).

Antoni, mąż Katarzyny Rybczyńskiej, wdowy 1-o v. po Franciszku Rumiejewskim, wraz z nią skwitował w r. 1726 z 5000 zł Eleonorę Krzycką, kasztelanową nakielską (N.202 k.188). Spisał z nią wzajemne dożywocie 1727 r. (W.91 k.49v). W r. 1742 Katarzyna, już wdowa, w imieniu własnym i syna Wawrzyńca B. kwitowała Radońskiego, starostę powidzkiego (P.1267 k.89v).

Katarzyna zaślubiła 22 I 1726 r. w Woźnikach Antoniego Iwańskiego Anna i jej mąż Kazimierz Kłopotowski, oboje nie żyli w r. 1751 (Ws.91 k.51). Antoni, posesor Ponętowa Dolnego w wojew. łęczyckim, w imieniu własnym i żony Wiktorii Trzebuchowskiej, dziedziczki tych dóbr, kwitował 1751 r. Szczytnickiego (I.Kon.78 s.478). Teresa z Radolińskich 1-o v. Starzyńska, 2-o v. B-a (G.98 k.630v). Andrzej celem podniesienia sumy 30.000 zł od Rafała Gajewskiego, starosty gnieźnieńskiego, mianował plenipotentem brata swego Franciszka (Kc.143 k.224v). Filip, mąż Konstancji Grochowickiej, córki Jana i Katarzyny Wysockiej, która w r. 1758 Jakubowi Łojewskiemu cedowała sumę 2000 zł zapisaną jej w r. 1753 przez brata jej Jakuba Grochowickiego, podkomorzego inflanckiego (G.99 k.103v). Ich córka Marianna wstępowała do klasztoru klarysek gnieźnieńskich, a ksieni w r. 1758 skwitowała rodziców z jej posagu i wyprawy 2000 zł (ib. k.104v). Krystyna była w r. 1759 wdową po Rafale Twardowskim. Stanisław, mąż Franciszki Brochockiej, która w r. 1767, jako wdowa, została pozwana przez ks. Antoniego Gomolińskiego, proboszcza w Borku (I.Kal.206/8 k.166).

Franciszek, dziedzic Orenic i Oreniczek w p. orłowskim, mąż Franciszki Rudzkiej, córki Stanisława i Jadwigi Trąmpczyńskiej, kwitował w r. 1752 Józefa Otto Trąmpczyńskiego z 2000 zł na poczet jej posagu (N.211 k.90v). Odebrawszy za tą żoną od Stanisława Trąmpczyńskiego, sędzica grodzkiego gnieźnieńskiego, sumę 4000 zł z posagu jej, obróconą na spłacenie Augustyna B., skwitował sędziego w r. 1777 (G.104 k.102). Znamy Augustyna B., syna Waleriana a brata Leona, może więc i Franciszek, mający z nim rozliczenia, był Kuszabą ? W r. 1793 Franciszka występowała jako wdowa (I.Kon.84 k.431).

Grzegorz, mąż Weroniki Poklateckiej, córki Franciszka i Konstancji Trąmpczyńskiej, która występowała jako wdowa w r. 1777 (ib.81 k.133v). Ich syn Antoni, posesor Kopaniny 1782 r., Szymanowa w l. 1786-91, mąż Teofili Jaraczewskiej, córki Franciszka i Jadwigi Kaweckiej spisał z nią dożywocie w r. 1782 (P.1359 k.332). Dzieci ich: Józef Cyprian, ur. w Zaporkach cz. Kopaninie, ochrzcz. 10 VII 1782 r. (LB Węglewo) oraz Marianna Teofila, ur. 14 VIII 1786 r., Izydor Stanisław, ur. 4 IV 1788 r., Elżbieta Salomea, ochrzcz. z wody 10 VII 1788 r., Magdalena Anna, ochrzcz. 28 VII 1791 r., wszyscy urodzeni w Szymanowie (LB Srem).

Jerzy Stanisław, mąż 1-o v. Ewy Rzeszotarskiej, zaślubił 2-o v. 21 VII 1777 r. Elżbietę Wolską, wdowę po Bartłomieju Kraszewskim (LC Lisewo). Ich córka, Magdalena Ludwika, ur. 21 IV 1778 r. (LB Lisewo).

Antoni, podchorąży regimentu pieszego Sułkowskiego wojewody gnieźnieńskiego 1777 r. (G.104 k.50v). Kasper, mąż Teodory Cieńskiej, 1792 r. (G.117 k.1). Franciszka (Bielecka ?), wdowa po Dzierzgowskim, siostra Andrzeja zmarła mając lat 70, 11 VII 1822 (LM Sw. Marcin, Poznań).

Piotr, kasjer i ławnik ostrzeszowski, mąż Marianny Mrozińskiej, miał z nią syna Jana Andrzeja, ur. w Ostrzeszowie 30 XI 1825 r., i córkę Salomeę, ur. 9 XI 1823 r. (LB Ostrzeszów).

>Bielikowie pisali się ze Skornic na Śląsku. Łukasz ze Skornic kupił w r. 1536 od Jana Liczyńskiego, wojskiego sieradzkiego, za 404 grz. wieś Jankowo w p. kal. (P.1394 k.40v) i w r. 1537 na połowie tej wsi oprawił 1000 zł posagu żonie swej Katzraynie z Kalinowy Zarembiance, córce Jana, wojewody kaliskiego, zaś w r. 1539 poddał pod tę oprawę także i połowę wsi Rychanów w p. kal. (I. i D.Z.Kal.6 k.309, 333v). W r. 1540 nabył sposobem wyderkafu wieś Rychnów w p. kal. za 2000 zł od Stanisława Ostroroga (P.1394 k.393). Nie żył już w r. 1544, kiedy synowie jego Jan i Franciszek wraz z matką limitowali termin z Bartłomiejem Suchorzewskim (I.Kal.7 k.12). Wdowa w r. 1545 na wsi Rychnów, swojej oprawnej, zapisała 400 zł Stanisławowi Dziaduskiemu, staroście konińskiemu (I.Kon.4 k.161v). W r. 1546 rodzony brat Łukasza, Franciszek z Skornic, pozywał Zofię z Potulic 1-o v. Zarembinę kasztelanową kaliską, 2-o v. Dziaduską starościnę konińską, o 460 zł zapisanych Łukaszowi (I.Kal.9 k.431). Katarzyna Zarembianka dostała w r. 1556 zapis długu 1000 zł od Andrzeja hr. z Górki, starosty wałeckiego (P.897 k.693v). W r. 1557 nabyła sposobem wyderkafu od Piotra Grodzieckiego za 1000 zł połowę wsi Kuchary w p. kon. (P.1396 k.505), a odstąpiła t. r. ów zapis na tę sumę Barbarze Secygniewskiej, żonie tego Grodzieckiego (ib. k.877). W r. 1562 skwitowała Zofię Zarembiankę, kasztelankę nakielską, z czynszu od sumy 1000 zł (I.Kal.27 s.1320).

>Bielińscy h. Szeliga ze wsi Bieliny w wojew. i pow. rawskim. W drugiej połowie XVI w. dziedziczyli we wsi Bieliny Wielkie i Małe dwaj rodzeni bracia, Mikołaj i Piotr. Z nich Mikołaj na połowie swych części w Bielinach W. i M. oraz części w Myślachowicach w p. raw. oprawił w r. 1571 posag 400 zł żonie swej Barbarze, córce mieszczanina poznańskiego Sebastiana Slefeldra (Slesselfeldera), rodem z Norymbergi (P.1398 k.200). T. r. części swe w powyższych wsiach dał bratu Piotrowi (ib. k.215). Barbara Mikołajowa skwitowała w r. 1572 tego Piotra z 200 zł (p.920 k.216v). Piotr, podstarości koniński, zobowiązał się w r. 1573 wobec swej żony Barbary Podskarbskiej, iż jej rezygnuje połowę łana roli we wsi Bieliny W., położoną koło ról brata Mikołaja (I.Kon.16 k.337). Nie żył w r. 1617. Synowie jego: Seweryn, o którym niże, i Melchior wspomniany w r. 1633 (Ws.47 k.46), o którym wiem to tylko, iż był bezdzietny i już nie żył w r. 1670.

Seweryn, syn Piotra, wydzierżawił w r. 1613 sołectwa wsi Wława Janowi Gorzyckiemu (Kośc.290 k.326). Od Adama Gułtowskiego nabył w r. 1617 sposobem wyderkafu za 7000 zł Kurowo w p. kość. (P.1410 k.387). W r. 1616 żoną jego nazwana Zofia z Kośmina (P.996 k.507). W r. 1617 żonie swej Dorocie z Kosina Kosińskiej (może owa Zofia "z Kośmina" to tylko błąd ?) zapisał dług 1500 zł (P.998 k.746). Był podstarościm kościańskim w r. 1624 (P.1414 k.1150v). Od Zygmunta Żelęckiego kupił w r. 1626 za 14.700 zł wieś Strzeżmino w p. pozn. (P.1415 k.623). Tego roku scedował Janowi Brzyszewskiemu przysługujące sobie i swemu synowi nieletniemu Świętosławowi prawa dożywotnie do sołectwa w Wieszkowie p. kośc., wsi opata lubińskiego (P.1016 k.569). T. r. też skwitował Tomasza Chylińskiego i żonę jego Zofię Gałecką z 2160 zł, za które oni mu wyderkowali byli wieś Wysoczkę w p. pozn. (P.1017 k.33). Nie żył już w r. 1633. Wdowa po nim żyła jeszcze w r. 1645, kiedy wraz synem Aleksandrem kwitowała się z małżonkami Miecznikowskimi z kontraktu o Strzeżmino (P.1044 k.4v). Nie żyła już w r. 1645 (P.1052 k.215). Synowie Seweryna: Aleksander, o którym choć najstarszym, mówić będę po braciach, bo on właśnie był kontynuatorem rodziny, Jan, Marcin i Swiętosław, o których niżej. Córka Małgorzata w r. 1619 zaślubiła Jana Chelińskiego. Zdaje się, że krewnym Seweryna był Walenty B., występujący w r. 1622 (Kośc.292 k.28v).

I. Jan, drugi syn Seweryna i Kosińskiej, w r. 1633 zapisał braciom Marcinowi i Swiętosławowi dług 300 zł, a Aleksandrowi 50 zł (Ws.47 k.23v, 24). T. r. zobowiązał się w przeciągu roku sprzedać za 2000 zł stryjowi Melchiorowi wieś Ciąkec (?) w wojew. rawskim (ib. k.46). Od małżonków Chojnckich wydzierżawił w r. 1641 część Szczepankowa w p. pozn. (P.1043 k.815). Żonie swej Barbarze z Belęcina Skrzydlewskiej, córce Stanisława i Zofii Mieszkowskiej, oprawił 1646 r. posag 2000 zł (P.1422 k.733) i ponowił ów zapis w r. 1647 (P.1423 k.179). Umarł t. r. (P.1056 k.1080), Barbara w r. 1648 była już 2-o v. żoną Jerzego Romiejewskiego (P.1058 k.93v). Zapis wzajemnego dożywocia sporządziła z nim w r. 1649 (p.1424 k.3). Żyła jeszcze w r. 1652 (P.1064 k.417).

II. Marcin, trzeci syn Seweryna i Kosińskiej, zapisał w r. 1634 Mateuszowi Janowskiemu z p. zakroczym. dług 220 zł (Kośc.297 k.171). Był w l. 1634-36 dziedzicem Kąsinowa. Przed r. 1634 zaślubił Annę Szczytnicką , której w r. 1639 skasowawszy pierwotną oprawę na Strzeżminie, oprawił na połowie swych dóbr posag 3000 zł (P.1419 k.1337). Wraz z żoną Szczytnicką, której w r. 1639 skasowawszy pierwotną oprawę na Strzeżminie, oprawił na połowie swych dóbr posag 3000 zł (P.1419 k.1337). Wraz z żoną Szczytnicką, której w r. 1639 skasowawszy pierwotną oprawę na Strzeżminie, oprawił na połowie swych dóbr posag 3000 zł (P.1419 k.1337). Wraz z żoną Szczytnicką zawierał w r. 1663 kontrakt z Janem Kazimierzem Fabickim (P.1073 k.812v). Nie żył w r. 1665, kiedy syn jego Jan kwitował się z Łukaszem Gorajskim, podstolim poznańskim,z dzierżawy wsi Synowice (p.1076 k.390). W r. 1670 wystę powali synowie Jan i Andrzej (Kośc.305 k.546v). Pod r. 1633 znajduję zapis, którym Marcin, syn Seweryna, kwituje się wzajemnie ze swą żoną Katarzyną de Wierzbowa (p.1028 k.651). Powiedziałem wyżej, że Marcin przed r. 1634 zaślubił Annę Szczytnicką, trochę więc trudno te daty pogodzić. Może więc Katarzyna z Wierzbowej, jeśli to nie pomyłka, pierwsza żona Marcina, umarła właśnie w 1633 i jeszcze tegoż roku Marcin zaślubił Szczytnicką ? Wymieniony wyżej syn jego Jan, zapewne identyczny z Janem Antonim, synem Marcina i Szczytnickiej, ur. w Kąsinowie, ochrzcz. 22 I 1634 r. (LB Szamotuły). Był jeszcze syn Stanisław, wspomniany w r. 1700 (P.1139 VIII k.44).

Andrzej, syn Marcina i Szczytnickiej, sprzedał w r. 1683 ks. Hieronimowi Wirzbowskiemu, sufraganowi poznańskiemu, za 4000 zł wieś Synowice w p. pozn., odziedziczoną po wuju Piotrze Szczytnickim (P.1106 IV k.14). W r. 1702, już podwojewodzi rawski, jako brat stryjeczno rodzony zmarłego Adam i obok niego współspadkobierca stryja Swiętosława, dopełnił zobowiązania bratanka Aleksandra względem cesji sumy 3000 zł z Szymankowa (P.1139 XIII k.205).

III. Świętosław, czwarty syn Seweryna i Kosińskiej, oprawił w r. 1640 posag 3000 zł żonie swej Agnieszce z Wielawsi Cieleckiej, córce Jakuba, podstolego poznańskiego (P.1420 k.240). Spisał z nią dożywocie w r. 1645 (P.1422 k.4). Dostał w r. 1646 zapis długu 6000 zł na Uchorowie i Szymankowie od Marianny z Piotrkowic Chełkowskiej (P.1139 VIII k.44). T. r. wydzierżawił od Macieja Rosnowskiego wsie Niemieczkowo i Wielżynko za 3000 zł (P.1058 k.117). Może jego synem był Wawrzyniec (nazwany synem Swiętosława i Anny !), ochrzcz. 14 VIII 1644 r. (LB Duszniki).

IV. Aleksander, najstarszy syn Seweryna i Kosińskiej, zaślubił 1 VI 1636 r. Mariannę Odolińską, córkę Tomasza (LC Ruchocice) ijeszcze przed ślubem dostawszy od przyszłego teścia zapis 2000 zł gotowizną i 1000 zł w wyprawie (P.1033 k.148), na połowie wsi Strzeżmino, uzyskanej w działach z braćmi, oprawił posag 3000 zł (P.1418 k.823v). Strzeżmino wraz z braćmi Janem, Marcinem i Swiętosławem sprzedał w r. 1639 za 15.000 zł Stanisławowi Miecznikowskiemu (P.1419 k.1332), żonie oprawę jej posagu przeniósł na połowę swych dóbr (ib. k.1336). W l. 1644-45 był tenutariuszem Sliwna. Żył jeszcze w r. 1652, kiedy Dorota Tytlewska, żona Jerzego Rutkowskiego, aprobowała rezygnację wsi Ostrów w p. kośc., dokonaną na jego rzecz przez swego męża (P.1064 k.1144), nie żył w r. 1661. W Sliwnie urodziło mu się dwoje dzieci: Małgorzata Magdalena ochrzcz. 29 VIII 1644 r., i Jacek, ochrzcz. 13 VIII 1645 r. (LB Duszniki). O tych nic więcej nie wiem. Ojca przeżył sy Adam.

Adam, syn Aleksandra i Odolińskiej, Andrzejowi Kluczewskiemu wydzierżawił 1660 r. wieś Ostrów (Ws.59 k.234). W r. 1661 skwitował Krzysztofa Grzymułtowskiego, kasztelana poznańskiego, z 240 zł z sumy oryginalnej 1000 zł, zapisanej mu przez babkę Małgorzatę Odolińską, która znów rozporządzała zapisem 6000 zł przez kasztelana dznym jej mężowi (Kośc.305 k.54v). Adam ożenił się w r. 1622 z Barbarą Pogorzelską, córką Andrzeja i Elżbiety Cieleckiej (Kośc.305 k.68). Wzajemne dożywocie z żoną spisał w r. 1664 r. (P.1425 k.354v). Swe prawa do spadku po stryjecznym dziadzie Melchiorze scedował w r. 1670 Andrzejowi, synowi Marcina, swemu bratu stryjecznemu (Kośc.305 k.546v). Od Macieja Misakowskiego kupił w r. 1676 za 48.000 zł miasto Kiebłów (Kębłów) i wieś Widzim w p. kośc., sprzedając jednocześnie temu Miaskowskiemu za 18.000 zł wieś Ostrów w tymże powiecie (P.1427 k.794v, 798). Barbara 1677 r. skasowała swą ioprawę na Ostrowie, a dostała od męża oprawę 5000 zł posagu na połowie tych dóbr świeżo nabytych (P.1428 k.396, 397). Od siostry swej żony, Zofii Pogorzelskiej, żony Andrzeja Milewskiego, kupił w r. 1681 za 9250 zł Nojewo z folw. Grzywna i z pustką Kakową W. w p. pozn. (P.213 III k.6). Od Wojciecha Zbijewskiego odkupił w r. 1685 jego prawa dziedziczne do Kiebłowa i Widzimia za 46.000 zł (P.1109 V k.95v). Od swej żony odkupił w r. 1687 za 9250 zł jej części we wsiach Nojewo i folwarku Grzywno (P.1103 X k.16v), a na poczet posagu oprawił jej 1000 zł (ib. k.17). T. r. sprzedał Nojewo Wojciechowi Gruszczyńskiemu i skwitował go z 15.000 zł stanowiących resztę ceny tej wsi (P.1113 VI k.43), a Barbara skasowała swe prawa oprawne na Nojewie i Grzywnie (ib. k.50v). Od ks. Jana Ciświckiego, jego matki i jego bratanków wziął w r. 1689 w zastaw na jeden rok za 11.400 zł wsie Nowy Fplwark i Strzyżewo w p. kośc. (Ws.73 k.181v). Od Hieronima z Konar Kołaczkowskiego kupił w r. 1690 za 34.000 zł Grabianowo w p. kośc. (P.1431 k.622). Synowi Kazimierzowi, benedyktynowi lubińskiemu, zapisał w r. 1693 dług 2000 zł (Kośc.307 k.484v). Barbara Pogorzelska, jako siostra i spsdkobierczyni Zofii 1-o v. Mielskiej, 2-o v. Szymonowej Chylińskiej, odziedziczone po niej Przyborowo sprzedała t. r. za 6.000 zł szwagrowi Chylińskiemu wedle zobowiązania, które już w r. 1691 dał temu Chylińskiemu jej mąż (P.1432 k.410v). Od Zofii z Drzewieckich Gliszczyńskiej kupił 1694 r. za 5200 zł role w Chaławach (P.1128 XI k.47v). T. r. od Adama Antoniego Opalińskiego, starosty wałeckiego, nabył sposobem wyderkafu za 42.000 zł wsie Mieszkowo, Wolicę i Stramice (ib. k.19v). Córce Mariannie, klarysce śremskiej, zapisał w r. 1694 dług 1000 zł (Kośc.319 s.5). Nie żył już w r. 1700, kiedy wdowa z synami: Jakubem, Aleksandrem, Andrzejem, Antonim, Hieronimem i Janem kupiła od Macieja z Wybranowa Swinarskiego za 120.000 zł i 150 imperiałów Dobieszewo i Słupowo w p. kcyń. (P.1139 IX k.84v). Barbara umarła 29 V 1721 r., pochowana u Bernardynów w Grodzisku (LM Kębłowo). Sześciu synów przeprowadziło w r. 1715 działy majątku oszacowanego ogólnie na 426.280 zł (P.1149 III k.74). O nich wszystkich niżej. Nie wymieniony wśród tych synów Kazimierz, który w r. 1693 pod imieniem Ildefonsa był benedyktynem w Lubiniu (Kośc.308 k.484v). Był jeszcze i Maciej, benedyktyn w Mogilnie pod imieniem Majolusa, który w r. 1694 kwitował ojca z prowizji od sumy 1000 zł (P.1128 XI k.22v). Był proboszczem w Mogilnie w r. 1700 (Kośc.308 s.597). Z córek, Marianna, pod imieniem zakonnym Wiktorii klaryska w Sremie (Kośc.319 s.5), ksieni tego konwentu 1716 r. (Kośc.311 s.496), umarła jako była ksieni 10 VIII 1737 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.). Elżbieta była w r. 1684 żoną Hieronima z Konar Kołaczkowskiego.

1. Jakub, najstarszy syn Adama i Pogorzelskiej, wspomniany już w r. 1687 (P.1113 VI k.50v). Od Piotra Żegockiego kupił w r. 1700 za 120.000 zł miasto Miasteczko i wieś Brzostowo w p. nakiel. (P.1139 IX k.73). Od matki i braci kupił w r. 1701 za 120.000 zł Dobieszewo i Słupowo w p. kcyń. (P.1141 IX k.182v). W Wągrowcu 2 I 1715 r. spisał kontrakt małżeński pod zakładem 10.000 zł o rękę Katarzyny Kurnatowskiej, córki Marcina, podczaszego brzeskiego kujawskiego, i Katarzyny Trlęskiej. Była ona wdową 1-o v. po Janie Gnińskim, staroście knyszyńskim i radzyńskim (Kc.134 k.194v). Wzajemne dożywocie spisał z nią w r. 1716 (N.199 s.70; Kc.134 k.211v). Odziedziczone po bracie Janie części miasta Kębłów oraz wsi Widzim, Rudno, Krzyż i Swięta sprzedał w r. 1718 za 23.000 zł bratu Aleksandrowi (P.1156 k.215v). W r. 1724 występował jako dziedzic wsi Słupowo (Kc.135 k.56v). W r. 1725 oprawił żonie 10.000 zł posagu na połowie Dobieszewa (P.1203 VII k.59). Katarzyna zmarła w Dobieszewie 14 I 1738 r. (LM Wągrówiec) i została pochowana u Bernardynow w Gołańczy, a Jakuba pochowano tamże 18 II 1740 r. (Arch. Bern., W.42). Znamy tylko jednego syna Jakuba, Faustyna.

Józef Faustyn Hieronim, syn Jakuba i Kurnatowskiej, ur. w Dobieszewie i ochrzcz. 19 III 1716 r. (LB Smogulec), ożenił się 9 V 1735 r. z Eleonorą Łakińską (LC Smogulec), córka Jana i Joanny Imielskiej, której to żonie w r. 1738 zapisał sumę 22 zł (P.1254 k.56). Był dziedzicem Dobieszewa i Słupowa (Kc.139 k.301v). Dobieszewo, Słupowo, Słupówko i Skoczka w r. 1744 sprzedał za 97.000 zł Andrzejowi Szołdrskiemu (p.1278 k.66). Po śmierci żony był już w r. 1758 księdzem (N.211 k.293v). W r. 1760, będąc proboszczem w Pakości, kupił wedle układu z 7 VII od braci Melchiora i Władysława Trzcińskich wsie Smogulecka Wieś i Nowa Wieś z młynem Nowomiejskim, płacąc za te dobra 101.000 zł (ib. k.367), ale już 21 VII t. r. dobra te sprzedał za 150.000 zł Franciszkowi Mieczkowskiemu, łowczemu kowalskiemu (ib. k.369). W r. 1761, będąc proboszczem w Kościelcu, skwitowany został z 5940 zł przez swych stryjecznych braci a współspadkobierców obok niego stryja Hieronima (P.1331 k.157). Żył jeszcze w r. 1762 (Kc.145 k.88, 91), nie żył już 1766 r. (P.1341 k.135). Synowie jego: Ignacy, Jakub i Karol. O nich niżej.

1) Ignacy, syn Faustyan i Łakińskiej, ur. w Jaktorowie 17 II 1739 r. (LB Smogulec), w r. 1762 dostał od swej babki Joanny z Jemielskich Łakińskiej cesję praw do sum po Józefie Rogalińskim (Kc.145 k.88). W r. 1763 nabył za 45.000 zł części wsi Imiołki w p. gnieźn. od stefana i Macieja Frezerów (P.1337 k.117). Zaślubił 22 VII 1765 r. Teodorę Trzcińską (LC Żoń), córkę Stefana, miecznika dobrzyńskiego, i Rozalii Gorzeńskiej. Skwitowała ona w r. 1767 swego ojca z 20.000 zł swego spadku rodzicielskiego. Sumę tę otrzymała w formie zapisu zastawnego na wsi Laskownica, danego t. r. jej mężowi (G.107 k.167v). Ignacy dożywocie z żoną spisał t. r. (Ks.147 k.183). Dokonał akcesu do konfederacji barskiej 1769 r. (P.1346 k.29-30). W r. 1771 dostał od Telesfora Frezera zobowiązanie sprzedaży części Imiołek za 5100 zł (G.100 k.449). Całą tę wieś Ignacy sprzedał 29 VII 1771 r. za 50.700 zł Maciejowi Swieykowskiemu (ib. k.448v). Pochowany został u Bernardynów w Gołańczy 18 XII 1772 r. (Arch. Bern., W.42). Wdowa w r. 1780 kupiła od swego ojca za 4000 zł kamienicę w Poznaniu przy ulicy Wodnej, zrazu własność Brzosków, potem zw. Rudoslką, wreszcie zw. Leską (G.107 k.29). T. r. skwitowała ojca z sumy 20.000 zł zapisanej sposobem zastawnym na Laskownicy (G.107 k.297v). Kamienicę "Leską" sprzedała 1781 r. ojcu za 4000 zł (G.108 k.79). Pochowana u Bernardynów w Gołańczy 5 IV 1783 r. (Arch. Bern., W.42). Córka Ignacego i Trzcińskiej, Rozalia Marianna, ur. w Laskownicy Małej 26 I 1768 r., ochrzcz. 31 I t. r. (LB Grylewo), zapewne identyczna z nieznaną mi z imienia panną "Bilińską" mającą około 9 lat, pochowaną u Bernardynów w Gołańczy w sierpniu 1778 r. (Arch. Bern. W.42). Syn Adam ur. ok. r. 1771, mianował w r. 1787 plenipotentem stryja Karola (Kośc.335 k.150), żył jeszcze w r. 1789 i wtedy miał mieć rok 19-y (P.1366 k.545).

2) Jakub Jan Gwalbert, syn Faustyna i Łakińskiej, ur. w Dobieszewie, ochrzcz. 15 VII 1741 r. (LB Smogulec), w r. 1762 jako współspadkobierca ciotecznego brata, Marcina Krzesińskiego, skwitował Jakuba Łakińskiego (Kc.145 k.91). Pochowany u Bernardynów w Gołańczy (Arch. Bern., W.42).

3) Karol Michał Marcin, syn Faustyna i Łakińskiej, ur. w Dobieszewie, ochrzcz. 13 XI 1742 r. (LB Smogulec), dostał w r. 1766 od Mikołaja Łakińskiego części wsi Oleszno i Dobieszewko (P.1341 k.135). Pisarz grodzki nakielski zobowiązał się w r. 1769 części tych wsi, nabytych od Mikołaja i Jana Łakińskich, sprzedać za 1800 zł Maciejowi Łakińskiemu (P.1346 k.13). T. r. dokonał akcesu do konfederacji barskiej (ib. k.29-30). Przysięgał 27 VIII 1770 r. na subdelegaturę pisarstwa grodzkiego nakielskiego (N.212 k.300). Części Oleszna i Dobieszewka sprzedał 1770 r. za 18.000 zł Kazimierzowi Łakińskiemu (ib. k.302v). Dziedzic Laskownicy Mniejszej w p. kcyń., które to dobra sprzedał 4 VII 1781 r. Janowi Wierzbińskiemu (Hip. Wągr., Laskownica Mn.), posesor Wonieścia w p. kośc. zaślubił przed majem 1766 r. Teresę Trzcińską. Pisarz grodzki nakielski, kwitował 1774 r., jako opiekun dzieci brata Ignacego, ich dziada Stefana Trzcińskiego miecznika dobrzyńskiego (P.1351 k.214v). W r. 1776 zrzekł się dokonanej na swoją rzecz przez Jana i Mikołaja braci Łakińskich sprzedaży dwóch części Oleszna i Dobieszewka (G.103 k.34). Z żoną rozwiódł się w r. 1780 na mocy dekreru konsystorza gnieźnieńskiego. Umarła ona w r. 1792 i została pochowana 3 II (Nekr. Reformatów Pozn. P.1358 k.394). Karol ożenił się powtórnie 30 IV 1781 r. z Jadwigą (Teresą Jadwigą) Koszutską, mającą około 23 lat, córką Franciszka dziedzica Piotrowa i Julianny z Mielęckich (LC Głuchowo). Dożywocie spisali w r. 1782 (p.1359 k.180v). Sędzią grodzkim nakielskim był w r. 1786. Umarł nagle w Poznaniu 3 ( 4 ?) III 1789 r., pochowany w tamtejszym kościele jezuitów (LM Fara; LM Głuchowo). Nazwany wtedy byłym dziedzicem Piotrowa i posesorem Wonieścia. Teresa Koszutska umarła, mając lat około 33, dnia 19 IV 1790 r., bawiąc na kuracji u lekarza w Chobienicach. Pochowana u Cystersów w Obrze (LM Głuchowo). Dzieci Karola i Trzcińskiej: Adam, o którym niżej, Kazimierz, ur. w Swiniarach, ochrzcz. 28 III 1772 r., zmarły dzieckiem, Justyna Marianna, 5 VII 1773 r. (LB Kłecko), Katarzyna Marianna, ur. w Laskownicy Małej 15 XI 1775 r. (LB Grylewo). Niewątpliwie ta sama Katarzyna zaślubiła przed 14 VI 1800 r. Antoniego Urbanowskiego, dziedzica Chudopsic, a zmarła w Chudopsicach 29 III 1803. Inna córka z Trzcińskiej to Brygitta żyjąca w r. 1789 (Ws.197 k.518v). Karol z drugiego małżeństwa miał Michała, Kazimierza (drugiego), Feliksa, Joannę 1-o v. za Kozubskim, 2-o v. zaślubiona przed 3 XII 1815 r. Aleksemu Łazarowowi, zapewne oficerowi wojsk rosyjskich, wniosła mu Smogorzewo i W. Strzelce, gdzie oboje mieszkali jeszcze w r. 1820 (LB W. Strzelce), wreszcie Faustynę. Katarzyna, Brygitta, Michał, Kazimierz, Feliks, Joanna i Faustyna, nieletni pozostawali 1789 r. pod opieką obok innych opiekunów także i Waleriana B-go, kasztelanica lędzkiego (Ws.197 k.518v). Joanna Bibianna Nepomucena, ur. w Poznaniu 24 V 1782 r. (LB Fara). Michał Franciszek, ur. w Wonieściu, ochrzcz. 14 XI 1784 r. (LB Wonieść). Feliks Valois Stanisław Kostka Jakub, ur. w Piotrowie u babki Julainny Koszutskiej z domu Mielęckiej, ochrzcz. 14 XI 1786 r. (LB Głuchowo). Faustyna wyszła przed 27 VI 1808 r. za Andrzeja Koszutskiego zmarła jako wdowa, licząc 48 lat, w Głuchowie 9 VIII 1834 r. Prócz powyższych była jeszcze córka Józefa Marianna, ochrzcz. 10 VII 1789 r. (LB Fara Poznań), żyjąca pod opieką babki Koszutskiej, zmarła w Piotrowie 18 VIII 1790 r. (LM Głuchowo). wspomniany wyżej Kazimierz, syn Karola, był może identyczny z Kazimierzem, b. komisarzem powiatu kościańskiego, który zmarł nagle "ze starości" 7 III 1850 r., mając lat 60 (LM Poznań. Sw. Wojciech). Podany wiek 60 lat w miejsce 78, które winienby mieć, to może pomyłka zdarzająca się tak bardzo często. Śmierć "ze starości" przy 60 latach dość mało przekonująca !

Adam, syn Karola i Trzcińskiej, ur. w Karczewie w p. kośc. 31 XII 1766 r., major 7 pułku piechoty liniowej 1815 r., t. r. podpułkownik, kawaler krzyża Virtuti Militari 1810 r. i krzyża kawalerskiego Legii Honorowej 1808 r., krzyża oficerskiego Legii 1814 r., kawaler cesarstwa francuskiego. Właściciel wsi Turka, zmarł w Lublinie 22 I 1855 r. Zaślubił w Bystrzycy 5 XI 1817 r. Julannę Barbarę Zygiert Korn, 1-o v. Preszkową, córkę Krzysztofa i Pauliny, ur. w Lublinie 14 III 1780 r., zmarłą 1850 r. Ich syn Aleksander.

Aleksander Ksawery Leopold, syn Adama i Zygiert Kornówny, ur. w Lublinie 4 X 1818 r., przezes Dyrekcji Szczegółowej Tow. Kredyt. Ziemskiego w Lublinie, zesłaniec na Syberii w l. 1539-41 za udział w Stowarzyszeniu Ludu Polskiego i w l. 1843-59 za udział w spisku ks. Sciegiennego, właściciel Jabłonny w l. 1841-44, zmarł 28 XII 1877 r. w Lublinie i tam pochowany. Zaślubił w Pawłowie 15 VI 1861 r. Marię Łucję Hynek Piotrowską, córkę Waleriana dziedzica Chojna i Petronelli z Kosińskich, zmarłą w Lublinie 25 XI 1890 r. Dzieci ich: Adam i Antoni, o których niżej, Jadwiga Aniela, ur. w Turce 1866 r., zaślubiła 4 XI 1882 r. Jana Stroynowskiego, umarła 16 IX 1925 r.

(1) Adam Henryk, syn Aleksandra i Piotrowskiej, ur. w Turce 1863 r. zmarły 12 VI 1928 r., właściel Turki, ożenoiny z Zofią Zarańską, miał z niej dzieci: Aleksandra, ur. w Turce 27 I 1894 r., rotmistrza 7 pułku ułanów, kawalera orderu Virtuti Militari, poległego pod Cycowem 16 IX 1920 r., Marię Helenę, ur. w r. 1898 w Turce, żonę Wacława Haczyńskiego, Zofię, ur. w r. 1904 w Turce, żonę Zygmunta Piaseckiego, pułkownika, dowódcy 7 pułku ułanów.

(2) Antoni Piotr, syn Aleksandra i Piotrowskiej, ur. w Turce w maju 1864 r., zmarły 11 I 1930 r., właściciel Bidzin w p. opatowskim, wniesionych przez żonę, poseł do III Dumy Państwowej 1907 r., członek Rady Stanu Królestwa Polskiego 1918 r., prezes Towarzystwa Rolniczego w Radomiu. Ożeniony w r. 1895 z Marią Jasieńską, ur. w Winiarach 1876 r., córką Augusta i Zofii Ośmiałowskiej, zmarłą w Bidzinach 19 III 1934 r. (Pol. Sł. Biogr.). Z niej: August, o którym niżej, Mria Krystyna, ur. w Bidzinach 21 VII 1900 r., zaślubiła 28 XII 1921 r. Jana Dębskiego, wicemarszałka sejmu, Adam, ur. w Bidzinach 18 VIII 1904 r., porucznik 7 pułku ułanów.

August Jan, syn Antoniego i Jasieńskiej, ur. 20 X 1896 r., zaślubił 8 I 1922 r. Helenę Baczyńską i miał z niej syna Aleksandra, ur. w czerwcu 1923 r., oraz córkę Stanisławę Helenę, ur. 1924 r. (Łoza, c.c.).

2. Aleksander, drugi syn Adama i Pogorzelskiej, wspomniany już w r. 1687 (P.1113 VI k.50v). Od Magdaleny z Leszna wdowy po Pawle Działyńskim i jej synów kupił w r. 1699 wsie Więckowice i Więckówki w p. pozn. za 70.000 zł (P.1137 VI k.143). Wedle zobowiązania danego już w r. 1699, na połowie dóbr oprawił w r. 1701 żonie swej Jadwidze Kierskiej, córce Franciszka i Doroty Zakrzewskiej, sumę jej posagową, w czym 44.000 zł pochodzące z ceny Srocka i Bieczyn, oraz 6000 zł (P.1139 IX k.83; 1141 IX k.78v). Jadwiga wraz z siostrą Barbarą, zamężną Zakrzewską, sprzedały 1701 r. odziedziczone po ojcu Rostworowo za 42.000 Andrzejowi Wikońskiemu (P.1141 X k.10). Aleksander w myśl testamentu swego ojca w imieniu własnym i braci na wsi Widzim i mieście Kębłów zabezpieczył w r. 1702 altarystom Sw. Barbary i kaplicy Sw. Wawrzyńca w kościele kębłowskim roczny czynsz 160 zł od sumy 2000 zl (P.1142 I k.5). W r. 1715 był posesorem wsi: Szymanowo, Cegielnia i Masłowo (P.1149 I k.193v). Jadwiga Kierska połowę wsi Srocko i Bieczyny, spadłych na nią i na siostrę jej Zakrzewską, teraz 2-o v. Koszutską, sprzedała w r. 1718 za 45.000 zł swemu siostrzeńcowi Andrzejowi Zakrzewskiemu (p.1156 k.201). T. r. Aleksander sprzedal Więckowice i Więckówki za 75.000 zł bratu Hieronimowi (ib. k.222v). Jadwiga z Kierskich umarła po połogu 31 VII 1719 r. i pochowana została u Bernardynów w Poznaniu (LM Kębłowo). Aleksander poraz drugi zaślubił we Lwówku 12 X 1721 r. Elżbietę z Werbna Pawłowską, córkę Adam, kasztelan biechowskiego, i Franciszki Trąmpczyńskiej (LC Lwówek). Teść zapisał mu r. 1722 na poczet posagu za nią sumę 30.000 zł (Ws.80 k.38v), którą on w r. 1723 oprawił na sumie 56.000 zł, posiadanej na wsiach Chmielinka i Grodna oraz na czynszach nowolokowanych wsi Werbno i Likowo, zastawionych sobie przez tegoż teścia w r. 1721 (P.1195 k.74v). Podstoli poznański w r. 1724 (Boniecki). Od Andrzeja Zakrzewskiego kupił w r. 1727 za 106.000 zł wsie Srocko i Bieczyny (P.1210 V k.105). Ponadto był dziedzicem Brudzewa i Rudy w p. pyzdr. (P.1315 k.92). Dnia 21 II 1734 r. został mianowany kasztelanem lędzkim (Kossak. III), ale we wzmiankach pośmiertnych tytułowany często tylko podstolim. Zmarł 5 III 1735 r. i 24 t. mies. pochowany został u Bernardynów w Grodzisku (LM Kębłowo; tu też tylko "podstoli"). "Captus a Polonia, postem admissus, brevi vitam suam finivit" pisze o nim kronika bernardyńska (Arch. Bern., W.44). Elżbieta Pawłowska, wdowa po kastelanie lędzkim, od ks. Józefa Kierskiego, nominata sufragana poznańskiego, kupiła w r. 1736 za 110.000 zł wsie Jabłonowo, Wąglewo i pustkę Mydziołko w p. pozn. (P.1243 k.157) Stafan Płaczkowski legował jej testamentem z 1 VIII 1756 r. dożywocie wsi Tunowo (P.1318 k.33, 59). Eksportację jej ciała z Srocka (gdzie zapewne umarła) do kościoła Bernardynów w Grodzisku odbyła się w r. 1769 (Arch. Bern., W.44). Dzieci Aleksandra zrodzone z obu żon dokonały działów dóbr w Widzimiu 2 VIII 1749 r. (P.1329 k.142). Z Kierskiej miał Aleksander siedmioro dzieci. Z nich w r. 1729 wymienił tylko Macieja, Stanisława, Dorotę, Annę i Małgorzatę (P.1216 k.74v). Wincenty Antoni, ur. w Zakrzewie, ochrzcz. 27 I 1704 r. (P.1329 k.142). Z Kierskiej miał Aleksander siedmioro dzieci. Z nich w r. 1729 wymienił tylko Macieja, Stanisława, Dorotę, Annę i Małgorzatę (P.1216 k.74v). Wincenty Antoni, ur. w Zakrzewie, ochrzcz. 27 I 1704 r. (LB Zakrzewo), widocznie wtedy już nie żył. Nie wymienił też najstarszej córki, Barbary Katarzyny, ur. w Zakrzewie, ochrzcz. 19 IV 1706 r. (ib.), która pod imieniem Aleksandry była już w r. 1722 klaryską w Sremie (Kośc.313 s.183). Konsyliarka tego konwentu w r. 1737, była potem czas jakiś ksienią, umarła jako była ksieni 21 VI 1765 r. (Nekr. Franciszkanek Srem). Maciej Józef ochrzcz. 26 II 1713 r. (LB Niepruszewo), zmarły w Widzimiu 9 II 1736 r. pochowany u Bernardynów w Grodzisku (LM Kębłowo). O Stanisławie zob. niżej. Z pozostałych córek: Dorota, ur. w Zakrzewie, ochrzcz. 26 VII 1715 r. (LB Zakrzewo), zaślubiła w Kębłowie 1 I 1731 r. Ludwika Los Golińskiego, potem podczaszego wschowskiego, Anna, ochrzcz. 26 VII 1715 r. (LB Niepruszewo), żyła jeszcze w r. 1729, Małgorzata Bonawentura, ur. w Widzimiu, ochrzcz. 22 VII 1719 r. (LB Kębłowo), zaślubiła w Głuchowie 4 V 1738 r. Pantaleona Bieczyńskiego, dziedzica Strzelców. Z drugirj żony, Pawłowskiej, byli synowie Adam i Władysław, o których niżej, oraz córki Marianna i Agnieszka. Marianna, chyba najstarsza z dzieci Pawłowskiej, bo w chwili śmiervi w r. 1750 miała mieć około 30 lat, zaślubiła 19 XI 1743 r. w Lwówku Franciszka Wierusz Walknowskiego, potem sędziego ziemskiego kaliskiego. Agnieszka, ur. około 1731 r., bowiem gdy w Głuchowie 13 IX 1747 r. wychodziła za Kaspra Modlibowskiego, kasztelana międzyrzeckiego, wdowca blisko 60-letniego, miała mieć około 16 lat. Poraz drugi zaślubiła 14 II 1757 r. w Wielowsi Antoniego Wyskotę Zakrzewskiego, kasztelana santockiego,potem lędzkiego. Umarła w Pakosławiu 14 I 1783 r., pochowana u Bernardynów w Kobylinie. Określenie dat urodzenia wspomnianych wyżej dwóch synów Aleksandra i Pawłowskiej nastręcza pewne trudności. Adama możnaby identyfikować z Adamem Franciszkiem, ur. w Widzimiu 4 X 1722 r. (LB Kębłów), ale stoi temu na przeszkodzie określenie tego Adama w chwili śmierci, w r. 1767, jako człowieka około trzydziestoletniego. Takie określenie, rzecz wiadoma, nie grzeszyło zwykle dokładnością, lecz tutaj różnica wynosiłaby lat kilkanaście. Może więc ów Adam to tylko imiennik starszego brata Adama Franciszka zmarłego w wieku dziecinnym, urodzony na krótko przed śmiercią ojca, gdzieś koło r. 1735 ? Drugi syn Aleksandra i Pawłowskiej, Władysław, to prawdopodobnie Jan Władysław, ur. w Widzimiu i ochrzcz. 4 VIII 1734 r. (LB Kębłów). Wiem o nim jeszcze tylko to, że żył w r. 1742 (P.1267 k.40v).

1) Stanisław, syn Aleksandra, ksztelana lędzkiego, i Kierskiej, zapewne identyczny z Józefem Stanisławem, ochrzcz. 17 V 1718 r. (LB Niepruszewo). Z działu braterskiego dokonanego w Widzimiu 2 VIII 1749 r. otrzymał miasto Kębłów i wieś Widzim z jeziorem Niałeckim oraz służby ze wsi Kolsko na Sląsku (Kośc.324 k.141v). Na połowie Kębłowa i Widzimia oprawił w r. 1732 posag 101.000 zł żonie Mariannie Rogalińskiej, córce Antoniego, sędziego ziemskiego wschowskiego, i Heleny Rogolińskiek (P.1305 k.75). Od brata Antoniego kupił w r. 1760 za 67.000 zł jego części dóbr kębłowskich, tj. Olędry Krzyż, Święte i Rudna wraz z czwartą częścią borów tamtejszych (P.1315 k.145). Połowę Srocka i Bieczyn sprzedał 1772 r. za 80.000 zł Janowi Kwileckiemu, cześnikowi wschowskiemu (Kośc.331 k.103v). Dobra Święte, Krzyż i Rudna sprzedał w r. 1776 za 200.000 zł synowi Piotrowi (Ws.96 k.214v), ale w r. 1782 odkupił je od niego za tę samą sumę (Kośc.334 k.120v). Marianna z Rogalińskich dostała w r. 1777 z działu czwartą część spadku po bracie ks. Franciszku, opacie bledzewskim (P.1354 s.739). Stanisław uamrł w Widzimiu 7 IX 1786 r., pochowany u Bernardynów w Grodzisku (LM Kębłowo; Arch.Bern., W.44). Marianna Rogalińska zmarła 6 XI 1793 r., mając lat 67 i została pochowana w kościele kębłowskim (LM Kębłowo). Stanisław i Rogalińska mieli synów Piotra i Waleriana, występujących w r. 1782 jako plenipotentów matki (Kośc.334 k.112), oraz córki Nepomucenę i Zuzannę. Nepomucena zaślubiła 10 II 1770 r. Jana Kwileckiego, podkomorzego król., potem kolejno cześnika wschowskiego i kasztelana biechowskiego (LC Kębłowo), umarła 29 III 1777 r. Zuzanna ur. w Widzimiu 1755 r., ochrzcz. 9 VIII 1756 r. (LB Kębłowo), zaślubiła 10 III 1783 r. Karola Jezierskiego, kasztelanica łukowskiego (LC Kębłowo). Były jeszcze dzieci pomarłe w młodym wieku: Roman Wawrzyniec, bliźniak Zuzanny, Ferdynand Józef, ochrzcz. 20 I 1758 r., Rajmund Feliks Józef, ochrzcz. 1 IX 1759 r., Klemens, bliźniak Waleriana (LB Kębłowo). Z synów o Piotrze zob. niżej, Walerian, ochrzcz. 26 IX 176..(ib.) od tego brata odkupił 5 II 1797 r. dobra kębłowskie za 117.250 zł i t. r. 2 XII sprzedał je za 124.000 tal. Wilhelmowi Fryderykowi ks. Oranii, późniejszemu królowi Niderlandów (A. Hipot. pow. wolsztyńskiego). W r. 1801 był dziedzicem Miechcina koło Ponieca (LB Czerwonawieś) a także Dłużyny i Boszkowa. W dłużynie fundował nowy kościół. Bezżenny, umarł w wieku 64 lat w Miechcinie 23 III 1826 r. (LM Dłużyna).

Piotr Paweł, syn Stanisława i Rogalińskiej, ur. 6 III 1754 r. szambelan król. 1782 r., t. r. poseł na sejm, komisarz skarbowy z Wielkopolski i sekretarz Rady Nieustającej, starosta kadzewski 18 IX 1783 r. powtórnie poseł na sejm i nadal komisarz skarbowy 1784 r. (był komisarzem do r. 1786), t. r. kawaler orderu Św. Stanisława, pisarz w. kor. 21 I 1787 r., poseł na sejm 1788 r., kawaler Orła Białego 1 VI 1791 r., prezes Administracyjnej departamentu kaliskiego 1806 r. członek Komisji Rządzącej w styczniu 1807 r., członek deputacji do Napoleona do Drezna w lipcu 1807 r., dostał tam wtedy 22 VII 1807 r.order Legii Honorowej, w listopadzie 1807 r. mianowany senstorem wojewodą i członkiem delegacji do Napoleona z podziękowaniem za utworzenie Księstwa Warszwskiego. W r. 1808 członek delegacji polsko-saskiej w Paryżu i Bayonne. Reprezentował Księstwo Warszawskie w Paryżu 1810 r. na ślubie Napoleona z Marią Ludwiką. Senator wojewoda Królestwa Polskiego 1815 r. Dostał 1825 r. tytuł hrabiowski. Prezes sądu sejmowego 1827 r. Umarł w Warszawie 6 III 1829 r. (Pol. Sł. Biogr.). W r. 1785 kwitował swych rodziców z 84.000 zl swej części z majątku ojcowskiego i matczynego (P.1362 k.158). Był dziedzicem Grodźca w p. kon. Zaślubił 8 VIII 1787 r. za dyspensą rzymską swoją kuzynkę w II stopniu Teodorę Rogalińską (LC Kamieniec), córkę Kaspra, wojewody inflanckiego, i Anny Golińskiej, rozwiedzioną z Feliksem Łubieńskim, starostą nakielskim, z którą t. r. spisał dożywocie (P.1364 k.176v). Teodora umarła 25 XII 1798 r. pochowana u Franciszkanek śremskich (Nekr. Franciszkanek śremskich). Ich syn Jan Nepomucyn Władysław, córka Elżbieta Kornelia, ochrzcz. 9 VII 1797 r., zapewne zmarła młodo (LB Kębłowo).

Jan Nepomucyn Władysław, syn Piotra i Rogalińskiej, ur. w Widzimiu, ochrzcz. 28 VI 1788 r. (ib.), kapitan wojsk Księstwa Warszawskiego, poseł okręgu konińskiego, senator kasztelan Królestwa Polskiego 1827 r., łowczy dworu królewskiego 1830 r., kawaler orderu Sw. Stanisława III kl. 1825 r., kawaler maltański 1821 r., dziedzic Grodźca, zmarł tamże 8 VII 1860 r. Żona jego Anna Weronika Wirginia Dobrzycka umarła w Grodźcu 20 III 1880 r. Sprzedała ona te dobra w r. 1872 r. Mieczysławowi hr. Kwileckiemu (Dz. P.). Córka Wirginia Teodora Felicja, ur. 1816 r., zmarła 27 II 1897 r., pochowana w Grodźcu. Syn Witold Janusz, ur. 1818 r., zmarł w Krakowie 1833 r., przed 2 VIII (Łoza, o. c.).

2) Adam, syn Aleksandra, kasztelana lędzkiego, i Pawłowskiej, ur. około 1722 r., z działu braterskiego spisanego w r. 1749 otrzymał: wieś Brudzew z Rudami w p. pyzdr., Olędry Krzyż , Swięte i Rudna, należące do dóbr kębłowskich, przylegającą do tych kolonii czwartą część boru kębłowskiego, dwie łąki zwane "Krzyżowy Ostrów" i "Posieki" oraz "Małe Jezioro' w Kębłowie (Kośc.324 k.140v). Wymienione wyżej części dóbr kębłowskich w r. 1760 sprzedał za 67.000 zł bratu Stanisławoi (p.1315 k.145). Zaślubił w Lubaszu 8 IX 1756 Anielę Miaskowską, córkę Michała, kasztelana lędzkiego, i Anieli Walknowskiej (LC Lubasz). W r. 1758 skwitowała ona swego ojca z 20.000 zł na poczet swego posagu, a mąż oprawił jej tę sumę na dobrach Brudzew (I.Kon.79 k.108). Adam umarł,mając około 30 lat, w Srocku 16 VIII 1767 r., pochowany u Bernardynów w Grodzisku (LM Głuchowo; Arch. Bern. W.44). Z żoną rozwiódł się. Zawarła ona w r. 1768 ugodę z Antonim Wyskotą Zakrzewskim, kasztelanem biechowskim, opiekunem swej nieletniej córki Elżbiety, o wieś Brudzewo zajętą przez siebie (G.100 k.304). Wyszedłszy 2-o v. za Marcina Rogalę Nossalskiego, zapisała mu w r. 1769 na Brudzewie 18.000 zł długu (Py.158 k.47). Dożywocie z nim spisała w r. 1770 (G.100 k.392) i powtórnie w r. 1779 (I.Kon.82 k.83). W r. 1788, między 5 i 21 II, wyszła 3-o v. za Jakuba Starże Jarnowskiego, kasztelanica kowalskiego (I.Kal.228 k.371v, 380; I.Kon.84 k.70v). Elżbieta, jedyna córka Adama, pozostawała, jak już powioedziałem, pod opieką Antoniego Zakrzewskiego, kasztelana biechowskiego, wyznaczonego do tego przez króla 20 VIII 1767 r. (G.100 k.304). Nieletnia jeszcze 1769 r. (Kośc.331 k.15), w r. 1773 już żona Franciszka Ksawerego Mikorskiego, wojskiego gostyńskiego, potem pisarza ziemskiego kaliskiego, któremu wniosła Brudzewo. Oboje żyli jeszcze 1786 r.

3. Andrzej, trzeci syn Adama i Pogorzelskiej. Za żoną Elżbietą Wierusz Kowalską, córką Franciszka i Urszuli Rogalińskiej, dostał w r. 1706 od teścia zapis 6000 zl posagu (Kośc.309 s.312). Oprawił jej ten posag w r. 1710 (P.1145 k.165v), w r. 1717 do zapisanej już od siebie w r. 1710 (P.1145 k.99v). Jako współspadkobierca wraz z braćmi Antonim i Hieronimem zmarłego brata Jana, sprzedał w r. 1718 części miasta Kębłów i wsi Widzim, Rudna, Krzyż i Swięte bratu Aleksandrowi za 69.000 zł (P.1156 k.204v). Od Franciszka i Stanisława, braci Chłapowskich oraz ich bratanka Stefana, kupił w r. 1721 za 81.500 zł wsie Kadzewo, Marszewo i Bodzeniewo w p. kośc. (P.1180 k.62v). Nie żył już w r. 1722, kiedy wdowa w imieniu własnym i nieletnych dzieci, Józefa i Urszuli, skwitowała szwagra Aleksandra B. z rocznej prowizji od sumy 23.000 zł (P.1186 k.4). W r. 1730 była już 2-o v. żoną Hieronima z Konar Kołaczkowskiego, sędziego ziemskiego wschowskiego (Kośc.316 s.254), potem kasztelana śremskiego. Żyli jeszcze oboje 1742 r. (P.1268 k.92). Syn Józef nieletni 1725 r. (Kośc.324 k.143v), występował jeszcze 1735 r. (Kośc.318 s.264). Bezdzietny, nie żył już w r. 1749, a spadek po nim dostał się siostrze Urszuli (Kośc.324 k.143v). Ta 1-o c. wyszła w r. 1725 za Wojciecha Los Golińskiego, potem pisarza ziemskiego poznańskiego, a 2-o v. zaślubiła 2 II 1738 r. Maksymiliana Molskiego, stolnika kaliskiego (LC Srem), późniejszego kasztelana rogozińskiego.

4. Antoni, czwarty syn Adama i Pogorzelskiej, dostał 1715 r. w dziale Grabianowo w p. kośc., oszacowane na 50.000 zł (P.1149 VII k.75). Pierwszą jego żoną była Zofia Olewińska, córka Stanisława, cześnika inowrocławskiego z Anny Modlibowskiej, której oprawił w r. 1712 posag 20.000 zł (P.283 k.244v). Zofia pochowana u Bernardynów w Grodzisku (Arch. Bern., W.44). Poraz drugi zaślubił w r. 1719 Annę Wilczyńską, córkę pułkownika Kazimierza i Ewy Cerekwickiej, zapisując jej t. r. przed ślubem sumę 10.000 zł (P.1267 k.229; 1278 k.57v). Takąż sumę oprawił jej w r. 1720 (P.1176 k.70) i w r. 1721 skwitował z tego posagu teścia (G.94 k.187). Bratu Hieronimowi sprzedał w r. 1725 za 50.000 zł Grabianowo, kupując jednocześnie od niego za 75.000 zł Więckowice i Więckówki (P.1199 k.46v, 47v), ale tegoż jeszcze roku obie te transakcje bracia anulowali (P.1200 k.160, 161). Więckowice i Więckówki dostał w r. 1726 wskutek działu spadku po braciach Hieronimie, dokonanego między braćmi i bratankiem Józefem (P.1206 k.89). Umarł w r. 1726 i pochowany został 29 XII (LM Fara, Poznań). Anna Wilczyńska w r. 1729, wyszła 2-o v. za Łukasza Rosena i skwitowała swego ojca z 6000 zł, które zapisał był jej jako wdowie w r. 1728 (P>1220 k.17; Rel.Kal.131 s.328). Pochowana w grobie pierwszego męża u Bernardynów w Grodzisku 24 II 1732 r. (Arch. Bern., W.44). Synowie Antoniego, z Olewińskiej Michał, z Wilczyńskiej Kazimierz, o obydwu zob. niżej. Córka z Wilczyńskiej, Teodozja, w l.1738-76 była żoną Franciszka Gembarta.

1) Michał Sarson, syn Antoniego i Olewińskiej, ur. około r. 1705, w r. 1727, jeszcze nieletni, pozostawał wraz z bratem Kazimierzem pod opiekę stryja Aleksandra, podstolego poznańskiego (P.1210 k.74v). Zaślubił 8 IX 1737 r. Mariannę Wierusz Kowalską, córkę Franciszka i Urszuli Rogalińskiej (LC Żabno). T. r. oprawił jej posag 6000 zł (P.1247 k.142). W r. 1738 występował jako dziedzic Grabianowa (Kośc.319 s.5). Po śmierci pierwszej żony zaślubił w Poznaniu 29 V 1740 r. Wiktorię Hersztopską (LC Sw. Marcin; LC Broniszewice, tu data 4 II 1740 r.), córkę Michała i Marianny Cieleckiej. Wedle dokonanych działów zobowiązał się w r. 1740 sprzedać za 80.200 zł bratu Kazimierzowi wsie Więckowice i Więckówki w pozn., a nabyć od niego Grabianowo za 50.000 zł (P.1260 k.80, 84v). Stanisław, Adam i Władysław, kasztelanice lędzcy, scedowali mu w r. 1742 prawa swe do wsi Cielec w ziemi rawskiej (P.1267 k.40v). Urszula z B-ch Molska, spadkobierczyni brata Józefa, skwitowana została przez Michała 1749 z 10.000 zł (Kośc.324 k.143v). Michał w r. 1756, będąc już podstolim rawskim, nabył od brata Kazimierza za 50.000 zł Grabianowo, wedle umowy działowej z r. 1740 (P.1318 k.11v). Wraz ze swą żoną skwitował 1758 r. Ludwika Hersztopskiego z 1100 zł na poczet jej posagu (P.1325 k.11). T. r. mianował plenipotentem swego syna z pierwszego małżeństwa, Antoniego (ib. k.12). Wraz z bratem Kazimierzem, jako bratankowie i spadkobiercy stryja Hieronima, skwitowali w r. 1761 brata stryjecznego ks. Faustyna z 5940 zł (P.1331 k.157). Cedował 1767 r. sumy swemu zięciowi Drwęskiemu (Kośc.330 k.153v). Jako spadkobierca brata Kazimierza, skwitowany został w r. 1780 przez siostrę Gembartową z 33.000 zł (P.1357 k.114). Po tym bracie odziedziczył Więckowice. Umarł mając lat 78, dnia 4 VI 1783 r., pochowany został u Bernardynów w Grodzisku (Arch. Bern., W.44). Wiktoria Hersztopska zmarła 28 V (5 VI ?) 1773 r. (Nekr. Franciszkanów Śrem.229). Synem Michała z Kowalskiej był Antoni, zapewne identyczny z Szymonem Antonim, ur. w Więckowicach, ochrzcz. 2 XI 1738 r. (LB Niepruszewo). Umarł 1764 r., pochowany 16 XII u Reformatów w Poznaniu (Nekr. Reformatów Pozn.). Pojego śmierci spadek po pierwszej żonie Michała przeszedł na jej krewnych, a między innymi występował w r. 1775 jako jej współspadkobierca Antoni Los Goliński, łowczy gnieźnieński (P.1352 k.288v). Z Hersztopskiej był syn Marcjan Wojciech, ur. w Grabianowie 13 III 1742 r. (LB Brodnica), zmarły młodo, oraz córka Wiktoria, w r. 1767 żona Piotra Drwęskiego, późniejszego pisarza ziemskiego poznańskiego. Wiktoria urodziła się może koło r. 1753, bo w r. 1801, w chwili śmierci miała mieć lat 48. Umarła 13 VI 1801 r.

2) Kazimierz, syn Antoniego i Wilczyńskiej, wedle ugody działowej z r. 1740 dziedzic Więckowic i Więckówek (P.1260 k.86v), formalnie nabył te wsie od brata Michała za 80.000 zł dopiero w r. 1756 (P.1318 k.12). Żył jeszcze w r. 1762, kiedy zapisywał mu 3000 zł Franciszek Ksawery Molski (I.Kal.224 k.135). Nie żył już w r. 1779. Po jego bezdzietnej śmierci spadek brała bratanica Drwęska (P.1356 k.87).

5. Hieronim, piąty syn Adama i pogorzelskiej, kwitował w r. 1715 swych braci z 18.000 zł, odebranych od Aleksandra na poczt ceny Kębłowa i Widzimia, sprzedanych przez braci Janowi (P.1149 I k.193v). T. r. jako chorąży znaku chorążego wołyńskiego wziął na trzy lata w zastaw od Jadwigi z Jaraczewskich, wdowy po Stanisławie Łąckim, za 30.000 zł wieś Sowiny (ib. III k.91). W r. 1723 porucznik chorągwi pancernej Szołdrskiego wojewody kaliskiego, dziedzic Więckowic (P.1191 k.208v). Więckowice i Więckówki sprzedał w r. 1725 za 75.000 zł bratu Antoniemu, kupując od niego wzamian za to, za 50.000 zł Grabianowo (P.1199 k.44v). Jeszcze t. r. tę transkację unieważnili (P.1200 k.160, 161). Umarł jeszcze w tym roku lub w r. 1726. Wtedy to dokonane zostały działy jego masy spadkowej, oszacowanej na 80.200 zł, między trzech braci i bratanka Józefa, na każdego po 20.050 zł (P.1206 k.89). Był bezdzietny.

6. Jan, szósty syn Aleksandra i Pogorzelskiej, dostał w działach z r. 1715 miasto Kębłów oraz wsie Widzim, Rudna, Krzyż, Swięte, oszacowane na 100.000 zł (P.1149 III k.74). Z ceny tych dóbr skwitowali go bracia w r. 1715 (P.1149 I k.193v). Bezdzietny, umarł 3 II 1717 r. Pochowany u Bernardynów w Grodzisku (LM Kębłów; Arch. Bern., W.44; P.1156 k.204v). Zob. tablice 1-3.

Stanisław "Bernatowicz", nie żyjący już w r. 1619, miał synów: Krzysztofa, Wojciecha i Piotra, wtedy też już nie żyjącego. Krzysztof, dziedzic części w Bielinach Mysłachowicach i pustce Bielinku w p. rawskim, mianował t. r. plenipotentem brata Wojciecha (Py.140 k.141) i t. r. scedował mu sumy należne ich bratu Piotrowi (ib. k.166v). Zmarł bezpotomnie około r. 1626 w Wielkopolsce u Jakuba Modliszewskiego, żupnika bydgoskiego (Py.143 k.105v). Wojciech, spadkobierca Krzysztofa, skwitował w r. 1626 Modliszewskiego z wydania rzeczy pozostałych po bracie (ib. k.105). To, iż jest bratem zmarłego, poświadczyli w grodzie rawskim Paweł, syn zmarłego Wojciecha, i Jan, syn zmarłego Piotra, B-cy (ib. k.105v). Jan zw. "Szabla" i żona jego Jadwiga Duczynińska, oboje nie żyjący już w r. 1682, mieli synów, Maksymiliana, franciszkanina w konwencie poznańskim (pod imieniem Hieronima) i Kazimierza. Obaj o ni t. r. części po rodzicach w Bielinach W., Bielinach M. i Mysłachowicach dali Hiacyntowi Krosnowskiemu, sędziemu ziemskiemu rawskiemu (P.1866 k.22v).

Waleria Szeliga B., zamężna Choraszewska, zmarła w Bytomiu 11 III 1918 r. (Dz.P.).

>Bielińscy różni, wśród których, być może, znaleźli się i Bilińscy, bo pisownia tych nazwisk czasem chwiejna. Jedne i te same osoby pisały się raz tak, a raz inaczej.

@tablica: Bielińscy h. Szeliga 1.

@tablica: Bielińscy h. Szeliga 2.

@tablica: Bielińscy h. Szeliga 3.

Mikołaj z Bielina w r. 1451 r. skwitowany przez Piotra Lewina z Wilczyna z 12 grz. zyskanych po śmierci ciotki rodzonej tegoż Mikołaja, Grzymki, żony Stefana z Głogowca (G.6 k.162). Jan, Mikołaj i Świętosław, bracia rodzeni niedzielni, dziedzice w Bielinie, części we wsi Głogowiec w p. gnieźn., odziedziczone po rodzonym stryju Jakubie Głogowieckim, sprzedali w r. 1510 za 100 grz. Wojciechowi Czarnotulskiego, swemu bratu "ze stryjecznych rodzonych" (P.786 s.207). Ks. Wojciech B., pleban w Sławnie w p. opoczyńskim, dobra Zakrzów, Jeżów i połowę wsi Sobiech oraz młyn z sadzawką koło Patrykos w p. opocz., dobra trzymane wyderkafem od Jana Strasza, wyderkował 1540 r. za 1700 zł Stanisławowi Dziaduskiemu, staroście konińskiemu (P.1394 k.407v). Jan, sługa ks. Piotra Koneckiego kanonika poznańskiego, zabity przez Andrzeja Łąckiego z ziemi łęczyckiej, cholarz kolegium poznańskiego, na moście wiodącym z Poznania na Ostrów 22 IX 1556 r. (P.897 k.844v). Anna (Bieleńska), 1750 r. wdowa po Piotrze Rusieckim. Marcin zobowiązał się 16 VII 1590 r. oprawić na połowie swych dóbr w Bielinie w wojew. brzeskim posag 500 zł żonie swej przyszłej Annie Rybińskiej (G.64 k.109). Baltazar, pleban w Międzychodzie, w r. 1617 (P.998 k.105v). Felicitas, żona Marcina Ważyńskiego, uszła z Bydgoszczy z powodu zarazy, umarła w Smogulcu 28 II 1624 r. i została pochowana w polu zw. "Dudki". Andrzej otrzymał 26 V 1626 r. konsens królewski na przekazanie swemu synowi Janowi sołectwo we wsi Słupe (?) w starostwie rogozińskim (M.K.173 k.338). Marianna, w r. 1641 żona Sebastiana Noskowskiego.

Jan, nie żyjący w r. 1648, ojciec Mikołaja męża Zofii Psarskiej, która w r. 1646 dostała zapis długu 2000 zł od Krzysztofa Opalińskiego, wojew. poznańskiego (Py.150 s.169). Oboje małżonkowie w r. 1647 wydzierżawili do r. 1650 od Anny z Wierzbna Grodzieckiej kasztelanowej nakielskiej części wsi Brzezno, Szczepidło, Głodno i Kociętowy p. kon. za 6000 zł (I.Kon.56 k.398). W r. 1651 Mikołaj zapisał dług 2200 zł Wojciechowi Konopnickiemu (Ib.53 k.339v). Nie żył w r. 1558, kiedy wdowa, zastawniczka Brzezna, występowała przeciwko Ludwikowi Grodzieckiemu, dziedzicowi tej wsi (ib.56 k.344v). W l. 1662-63 była żoną 2-o v. Jana Karola Scibor Marchockiego (ib.58 k.129v, 216).

Stanisław z Bielin, nie żyjący 1664 r., mąż Magdaleny Trzaskowskiej, ojciec Doroty (pisanej też jako Bilińska) której w r. 1661 zapisał legaty wuj ks. Sebastian Trzaskowski, proboszcz czacki (Kośc.132 k.152), a ktora jako panna dostała 1664 r. zapis 1000 zł od Kunegundy Miaskowskiej, wdowy po Stanisławie Cerekwickim (Kośc.305 k.214). Zaślubiła ona 26 IV 1667 r. w Czaczu Jana Grębińskiego. Stefan, urzędnik, umarł w Łącku mając lat 30, w r. 1678 (LM Tuczno). Anna, żona Roberta Włostowskiego. Oboje nie żyli w r. 1678. Jan w r. 1681 spisał wzajemne dożywocie z żoną Barbarą Mokrzycką, której zapisał 1500 zł (P.1103 VIII k.71). Piotr i żona jego Teresa Konopnicka zawarli w r. 1685 kontrakt z Krystyną z Czarncy Załeską (I.Kal.143 s.102). Ich córka i jedyna spadkobierczyni panna Wiktoria celem windykowania spadku po rodzicach mianowała 1752 r. plenipotentem ks. Dunina, scholastyka gnieźnieńskiego (I.Kon.78 s.592). Jan w r. 1693 skwitowany ze sprawy przez Jana Żychlińskiego (ib.69 k.315v). Walerian Józef umarł 1 V 1722 r., pochowany w Kuczkowie (LM Kuczków). Aleksander, ekonom w Niemarzynie, miał z żony Agnieszki córkę Petronellę Teresę, ur. w Sremie, ochrzcz. 28 V 1732 r. (LB Srem). N., ekonom klucza krobskiego, ojciec Heleny, która 10 Ii 1744 r. występowała jako matka chrzestna Sosnowskiego (LB Krobia). Jan przysięgał 1759 r. na urząd wicesgerenta grodzkiego kcyńskiego (Kc.144 k.52). Katarzyna, żona Jana Grocholskiego. Oboje nie żyli w r. 1764. Zofię Jóżefatę, w r. 1775 żonę Ksawerego Wiesiołowskiego. Barbara, żona Rocha Otockiego, oboje nie żyli w r. 1779. Siostra Jadwiga, franciszkanka śremska, umarła 18 VII 1782 r. (Nekr. Franciszkanek śremskich).

Barbara z Bonikowskich (Bońkowskich) B. 1784 r. (LB Jarząbkowo), występowała jako wdowa i siostra rodzona zmarłego Jana Bońkowskiego, towarzysza kawalerii narodowej 1791 r. (G.115 k.16). W tej samej parafii jarząbkowskiej Józef B. i Teresa B., oboje z Czeluścina, trzymali 11 XII 1798 r. do chrztu Augustyna Zakrzewskiego. Ignacy, mąż Marii Niedziałkowskiej, ojciec Teodozji Anastazji, ur. w Powidzu 1 IV 1798 r., zmarłej t. r., oraz Tekli Antoniny, ur. w Giewartowskich Olędrach, ochrzcz. 2 VI 1799 r. (LB Giewartowo). Franciszek, syn Marcina i Katarzyny z Rudkowskich, mający lat 18, zmarł w Lipowcu 2 IV 1801 (1802 ?) r. (LM Lutogniew). Teodozja zaślubiła przed 5 V 1803 r. Morawskiego z Jabłkowa. Napomucena, z Bab, chrzestna 23 II 1812 r. (LB Odolanów). Józefa przed 20 VII 1816 r. wyszła za Wojciecha Szawelskiego. Michał i Antonina Stolpe, rodzice Wojciecha, ur. w Skałowie, ochrzcz. 8 IV 1816 r. (LB Mokronos). Pani Nepomucena, z Sulisławic, chrzestna 18 IV 1816 r. (LC Janków). Nie wiem, czy ta sama Nepomucena była chrzestną 14 X 1826 r. (LB Szczury-Górzno). Jazimierz, konsyliarz powiatu kościańskiego, świadkował 26 VII 1818 r. (LC Kościan). Panna Antonina, licząca lat 25, poszła 27 X 1836 r. za Jana Nepomucena Banaszkiewicza, ekonoma z Głuchowa (LC Głuchów). Kazimierz, b. komisarz pow. kościańskiego, liczący lat 60, zmarł w Poznaniu w oberży "Pod Tyrolem" na Sapieżyńskiem 7 III 1850 r. (LM Poznań, Sw. Wojciech). Faustyn, ekonom, i Anna Sucker, rodzice Małgorzaty Weroniki, ur. w Lesznie 7 VIII 1886 r. (LB Leszno). Teresa, żona 1937 r. Edwarda Topór-Matuszewskiego, dra med. w Poznaniu (Dz.P.).

>Bielowscy. Wojciech asystował 1470 r. przy dokonywaniu zapisu Beacie, żonie Jana Polickiego (P.20 k.39v). Piotr z wojew. sieradzkiego, nie żyjący w r. 1599, ojciec Wojciecha, który 1593 zapisał dług 20 zł swemu bratu Marcinowi (P.960 k.224). Anna, w r. 1619 wdowa po Wojciechu Zieleńskim. Andrzej w r. 1623 kwitował z 500 zł Katarzynę Szurkowską (Ws.33 k.446v). Adam i żona jego Marianna Bukowska, oboje nieżyjący 1748 r., rodzice córek wtedy też już zmarłych: Magdaleny żony Macieja Grzybowskiego i Barbary żony Stanisława Kozubskiego (I.Kal.185/9 k.55v). Andrzej i żona jego Anna Górska, córka Jana i Zofii Tarchalskiej, oboje nie żyli w r. 1763, kiedy ich syn Jan kwitował z 1986 r. Andrzeja Sieroszewskiego, dziedzica wsi Kuszyn (ib.204/5 k.128v). Jan, sędzia grodzki piotrkowski 1765 r. (Rel.Kal.185/186 s.1720). Cecylia (Bilowska), w r. 1777 żona Jana Trepki, wojskiego radomskiego (I.Kon.81 k.108v).

>Bielscy h. Jelita z Biały i Woli Bielskiej w p. piotrkowskim (Boniecki), pisali się z Olbrachcic, wsi położonej w p. radomskim. Barbara z Olbrachcic, w r. 1695 żona Władysława Karskiego, regenta grodzkiego pyzdrskiego.

>Bielscy zapewne h. Poraj, z Białej w ziemi wieluńskiej. Feliks cz. Zbożny z Białej części w Jankowie otrzymane z działu z braćmi wyderkowal w r. 1514 za 50 zł w. rodzonej swej siostrze Katarzynie, wdowie po Mikołaju Jabłonowskim (I. i D.Z.Kal.2 k.23v). Joachim Kośmider w r. 1572 mąż Agnieszki Kawieckiej (Kośc.282 k.220). Ten Joachim zapewne identyczny z Joachimem nie żyjącym w r. 1592, ojcem Mikołaja, Marcina, Joachima, Adama i Jana Kośmidrów z Białej, którzy w grodzie sieradzkim cedowali pewne prawa na rzecz Jana Kośmidra z Gruszczyc i na syna jego Feliksa (I.Kal.59 s.816). Z nich Mikołaj Kośmider z Białej, mąż Jadwigi Gorzeńskiej, córki Wojciecha, spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1588 (P.1400 k.180v).

>Bielscy z Wieruszowa ze wsi Biała w ziemi wieluńskiej, pisali się często Wieruszami B-mi. Janusz B., mąż Annny, córki Krystyna z Kotlina, która w 1470 r. skwitowała z ojcowizny i macierzyzny w Kotlinie Katarzynę, żonę Grzegorza z Kotlina, i Jadwigę, żonę Jana z Kotlina (I.Kal.2 k.116v). W r. 1485 ona jako wdowa wraz z synami Lutkiem i Wieruszem z Białej miała sprawę o posiadanie części w Kotlinie z Agnieszką i Małgorzatą, córkami Krystyna z Kotlina (ib.3 k.282v, 371, 372). Wojciech z ziemi wieluńskiej, nie żyjący w r. 1546, ożeniony był z Anną Sobocką, która t. r. kupiła od swego brata Feliksa Sobockiego za 300 grz. Psary oraz pustki Błotlino i Zaborowice w p. kal. (P.1395 k.276). Dobra te w r. 1550 oddała temuż bratu (ib. k.559v). Małżonkowie Będziescy w r. 1552 zobowiązali się wyderkować jej 200 grz. połowę Będzieszyna (I.Kal.12 II s.411). W r. 1568 Anna cedowała swej siostrze Małgorzacie Rogozińskiej zapis 400 zł, jaki miała od brata Jana (ib.34 s.1162). Syn Wojciecha i Sobockiej, Andrzej, wspomniany już 1546 r. (P.1395 k.276), może identyczny z Andrzejem, w r. 1580 mężem Anny Kowalskiej, córki Andrzeja, wraz z którą t. r. swe częsci miasta Praszka i wsi Stradzice w p. wieluń., spadłe po jej matce, sprzedali za 5000 zł Mikołajowi Gaszyńskiemu z Wierzchlasu (I. i D.Z. Kal.6 k.571). Anna nie żyła już w r. 1592, kiedy Andrzej na swych częściach w Białej w p. wieluń. zapisał zrodzonym z niej synom, Andrzejowi, Janowi, Stanisławowi i Abrahamowi, każdemu z nich po 1000 zł (I.Kal.59 s.1254). Ten Andrzej, dziedzic w Białej, swe dobra Girzychy i Dóbrówkę w p. kal. sprzedal 1596 r. za 600 zł Janowi Czepowskiemu z wojew. sier. i jego żonie Jadwidze Dąbrowskiej (I.Kal.63 k.298v). Drugą żoną Andrzeja, który nie żył już w r. 1600, była Małgorzata Dąbrowska. Jako wdowa po Andrzeju B., kwitowała w r. 1602 Wacława Zajączka z 2000 zł na poczet sumy 4000 zł (I.Kal.68 s.849), a w r. 1605 z 200 zł prowizji rocznej od sumy 2000 zł Wojciecha Zajączka (I.Kal.71 s.851). Odroczyła w r. 1610 iuszczenie sobie sumy 2000 zł przez Zajączka (I.Kal.76 s.576, 1435). W r. 1617 części Dąbrowy i Gorzuch w p. kal. sprzedała za 1000 zł Adrianowi Radlickiemu (R.Kal.9 k.23v). Nie żyła w r. 1636. Jej córki: Jadwiga w r. 1636 żona Łukasza Mielęckiego i Anna "Wieruszówna" 1604 r. wydana za Stefana Czepowskiego. Ta Anna części Gorzuch i Dąbrowy, odziedziczone po swych ciotkach Annie i Katarzynie Dąbrowskich, sprzedała 1636 r. za 80 zł Aleksandrowi Czepowskiemu (ib.11 k.762). Z pierwszej żony Kowalskiej synowie Andrzeja: Jan, Andrzej, z drugiej Dąbrowskiej Łukasz, Wacław i Wojciech. Jan, bezpotomny, nie żył już w 1612 r. (I.Kal.78 s.15). Małgorzata Dąbrowska w imieniu nieletnich synów Łukasza, Wacława, Wojciecha kwitowała w 1604 r. Piotra Sobiekurskiego z ostrzeszow. z 130 zł (ib.70 k.723). Andrzej, syn Andrzeja i Kowalskiej, dziedzic w Białej Wiktorowie, w r. 1600 swe części we wsi Lisoskórnice w ziemi wieluń., zastawione Stanisławowi Kobierzyckiemu, sprzedał za 2500 zł Sebastianowi Madalińskiemu (R.Kal.7 k.316). Elżbieta, córka nie żyjącego w r. 1629 Andrzeja, może któregoś z powyższych, była t. r. żoną Piotra Bąkowskiego. Jan B. nie żył już w 1624 r., kiedy wdowa po nim Anna Rogozińska była 2-o v. żoną Stanisława Załuskowskiego (I.Kal.90b s.2560). W r. 1649 nazwana Małgorzatą z Rogoźna, wdową po Wojciechu Załuskowskim (ib.115 s.1167).

Łukasz Wierusz syn Andrzeja i Dąbrowskiej, w r. 1626 mąż Anny Walknowskiej, córki Stanisława Seniora (ZTP 28a s. 1367), wieś Żelisław w p. sier. zastawił w r. 1630 za 1000 zł Zofii z Mycielskich Piotrowej Charłupskiej (I.Kal.96 s.695), a w r. 1631 został z tej sumy skwitowany przez jej syna Jana Charłupskiego (ib.98a s.1178). Żelisław zastawił t. r. za 2500 zł Piotrowi Madalińskiemu (ob. s.1187). Zapewne sam Łukasz Wierusz w r. 1635 skwitowany przez Zofię Szkudlską, żonę Wojciecha Siemieńskiego, z 5450 zł (I.Kon.48 s.140). Jan zapisał 1604 r. dług Barbarze wdowie po Janie Kotarbskim, obecnie żonie Stanisława Jasińskiego (I.Kal.70 k.754). Sebastian, nie żyjący już w 1604 r., ojciec Macieja i Marcina, też już wtedy zmarłego, po którym syn Maciej, który w r. 1604 dostał zapis długu 1000 zł od Jana Żernickiego, dziedzica Sikocina, i jednocześnie z sumy 1000 zł skwitował swego rodzonego stryja Macieja (ib. k.563, 564v). Jakub, plenipotent Anny z Jarochowskich Żeromskiej 1618 r. (ib.84 s.282). Mikołaj Wierusz, w r. 1630 pisarz grodzki ostrzeszowski (ib. s.2302), w r. 1637 pisarz grodzki wieluński (ib.29 s.453), w końcu podstarości i podsędek wieluński. Maciej, pisarz grodzki sieradzki 1633 r. (I.Kal.99b s.1919). Hiacynt, syn Felicjana, dostał 1655 r. zapis długu 100 zł od Marianny Grabińskiej, żony Bartłomieja Kołdowskiego (ib.121 s.348). Marcin Wierusz, pisarz grodzki wieluński, dawał w r. 1657 zobowiązanie Stanisławowi Mojaczewskiemu i żonie jego Annie Wieruszównie (B-ej) dotrzymania kontraktu datowanego w Białej pod zakładem 1200 zł (G.82 k.1270v). Spadkobiercami podsędka Mikołaja i pisarza Marcina byli w r. 1667 Zygmunt, komornik graniczny wieluński, i Stanisław Wieruszowie (ZTP 31 s.1010). Zygmunt, komornik graniczny i sędzia grodzki wieluński, wziął w r. 1669 w zastaw od Krzysztofa Olszewskiego, podczaszego wieluńskiego, za 5500 zł wieś Karminki w p. sier. (I.Kal.129 s.518). Wojciecha nie żyjącego w r. 1686, z żony N. Myszczyńskiej córki Zofia i Elżbieta Wieruszówny, pierwsza z nich wtedy wdowa po Mikołaju Bąkowskim, współspadkobierczyni dziada Sylwestra Myszczyńskiego (I.Kal.143 s.77), druga, żona Jana Wierusza Walknowskiego, nie żyła już w r. 1681 (ib.140 k.303; 157 s.80). Jakub, mąż Anny Urbanowskiej, córki Jana i Katarzyny Gliszczyńskiej, występującej jako wdowa 1725 (ZTP 43 k.363).

Krzysztof, mąż Barbary Pakosławskiej. Oboje nie żyli 1733 r. Jego siostrą była Zofia, wtedy też już nie żyjąca, żona 1-o v. Kazimierza Bienieckiego cz. Bieniędzickiego burgrabiego grodzkiego wieluńskiego, 2-o v. Mikołaja Kromno Piotrowskiego. Nieznany mi z imienia brat Krzysztofa był ojcem Stanisława Wierusza, nie żyjącego w r. 1777, po którym zostały sumy na Walichnowach, dziedzictwie Nieszkowskich (Ws.97 k.72). Krzysztofa i Pakosławskiej córka Agnieszka, w r. 1746 żona Franciszka Żelisławskiego, synowie: Dobrogost, Stanisław i Maciej.

1. Dobrogost, syn Krzysztofa i Pakosławskiej, służąc Bogusławowi Kurnatowskiemu, do sparaw spadku po ciotce Piotrowskiej mianował w r. 1733 plenipotentem brata Macieja (Ws.85 k.8v). W r. 1768 w imieniu własnym i nieletnich bratanków mianował plenipotentem do spraw związanych z sumą spadkową na Bienicach Otockiego (Ws.94 k.117v).

2. Stanisław Wierusz, syn Krzysztofa i Pakosławskiej, mąż Teofili Gorzeńskiej, córki Macieja i Bogumiły Piotrowskiej, w r. 1742 współspadkobierczyni Łabęcic w wojew. sieradzkim (P.1268 k.132; 1274 k.7; I.Kal.178/80 s.116). Nie żył w r. 1750, kiedy wdowa kwitowała się z Kamińskimi z kontraktu dzierżwy częsci wsi Lisiec M. (I.Kon.78 s.415). Nie żyła w r. 1774. Córki ich: Teofial, w r. 1788 wdowa po Aleksandrze Petrozelinie, i Zofia, nieletnia w r. 1768, (Ws.94 k.117v). Syn Maciej Wierusz, nieletni 1768 r., mianował 1774 r. Ludwika Otockiego plenipotentem dla procesu o 5000 zł po ciotce Zofii Bieniądzickiej, lokowanych na wsi Bieniądzice (I.Kal.214/16 k.83). Żył jeszcze 1787 r. (ib.227 k.551).

3. Maciej wierusz, syn Krzysztofa i Pakosławskiej, w r. 1764 plenipotent panny Eleonory Twardowskiej (Ws.93 k.233), w r. 1766 mąż Anny Twardowskiej, córki Władysława Karola i Bronikowskiej (G.100 k.232v), skwitowany t. r. przez Franciszka Chociszewskiego z 10.922 zł zapisanych mu z tytułu cesji praw do Chociszewa (I.Kal.206/8 k.113v). Nie żył w r. 1768, a Anna już w r. 1774 była 2-o v. żoną Krzysztofa z Wybranowa Chlebowskiego, kapitana wojsk saskich (I.Kon.80 k.255, 281). Żyła jeszcze w r. 1785, kiedy mianowała plenipotentami męża i syna Adam B. (ib.83 k.199v). Prócz tego syna miała córkę Mariannę, nieletnią 1768 r., niezamężną 1787 r. (I.Kal.227 k.561).

Adam wierusz, syn Macieja i Twardowskiej, nieletni w r. 1768, w r. 1784 w imieniu własnym i siostry kwitował z 2000 zł Jana Zayglicza (ib.224 k.397). Dziedzic Kaweczyna, w imieniu własnym i brata stryjecznego Macieja prawa spadkowe po śmierci panny Jadwigi Piotrowskiej, dziedziczki Kępna, cedował 1788 r. Samuelowi Bronikowskiemu (G.115 k.8). Podkomorzy król., komisarz cywilno-wojskowy wojew. gnieźnieńskiego (ib. k.12). Julianna Karska, wdowa po Stanisławie Smleńskim podczaszym gnieżnieńskim scedowała mu w r. 1789 pewne sumy (I.Kon.84 k.103v), a w r. 1790 była już jego żoną i zastawną posesorką Żydowa (G.115 k.1v). Adam, deputat z wojew. gnieźnieńskiego, dobra Kłony, Ługowiny i Sokolniki w p. pyzdr. sprzedał w r. 1792 za 154.000 zł Leonowi Tyburcemu Bielickiemu, pułkownikowi wojsk. kor. (P.1369 k.961). Juliana z Karskich umarła 9 II 1797 r. (Kronika Bernardynów Bydg.). Zob. tablicę.

@tablica: Bielscy h. Wieruszowa

Elżbieta, żona Dobrogosta Bułakowskiego, oboje nie żyli 1748 r. Mikołaj Wierusz i Anna Mrowińska małżonkowie, nie żyjący już w r. 1779, rodzice Katarzyny, żony Jana Wolskiego, też już wtedy nie żyjących (Ws.100 k.15v).

>Bielscy różni. Niewątpliwie większośc tu umieszczonych to Wierusze ale pewności mieć nie mogę, bo na tym samym terenie, tj. w wojew. poznańskim, kaliskim, względnie sieradzkim występowali z cała pewnością i inni B-cy, np. Jelitczycy czy Prawdzice.

Grzegorz zabił Jakuba Leskiego we wsi Cielczy 1569 r. (I.Kal.38 k.1014). Rafał z pow. sieradzkiego, brat stryjeczny Agnieszki Kawieckiej, żony Joachima Koszmidra, 1572 r. (Kośc.252 k.220). Spadkobiercami zmarłej Anny B-ej byli 1579 r.: siostrzeniec jej Sobocki i siostrzenice: Chwalczewska, Żernicka, Malechowska, Dzierżanowska i Pierzchlińska (I.Kal.46 k.112). Mikołaj, syn zmarłego Rafała (może tego co wyżej ?) zapisał 1620 r. dług 400 zł Agnieszce z Szkudlskich Mieszkowskiej (I.Kal.86 s.490). Wawrzyn nie żył już w r. 1602, kiedy żona jego Zofia z Pękosławia, wdowa 1-o v. po Stanisławie Sulikowskim, zapisała w grodzie sieradzkim sposobem zastawnym sumy na mieście Jeziersko i na wsi Ostrów Maciejowi B., a ten scedował to następnie Gabrielowi Gajewnickiemu (I.Kal.77a s.506). Wojciech nie żył już 1602 r., kiedy to wdowa po nim Małgorzata Dąbrowska uzyskała intromisję do części wsi Dąbrowa i Gorzuchy, nabytych wieczyście od Zuzanny Dąbrowskiej i Łukasza Kowalewskiego (Rel.Kal.1 k.355). Jan, mąż Anny Rogozińskiej, córki Jana, która w r. 1605 dostała zapis 100 zł od Zofii z Dobrzyckich, wdowy po Janie Rogozińskim, i jej syna a swego brata Macieja (I.Kal.71 s.152). W r. 1614 już jako wdowa po nim a 2-o v. żona Wojciecha Załuskowskiego (I.Kon.38 k.79v). Anna, w r. 1608 żona Mikołaja Naczesławskiego "Raka". Jakub z ziemi rawskiej zapisał w r. 1619 dług 1000 zł żonie Annie Wilkowskiej, córce Wojciecha (P.1002 k.807v). Bartłomiej, syn zmarłego Wawrzyńca z p. rawskiego, mąż zmarłej też już Jadwigi, dostał w r. 1619 od Andrzeja Morawskiego zapis długu 300 zł (P.1006 k.233v). Wojciech zw. "Paczuszka", mąż w r. 1622 Agnieszki Nartowskiej, córki Walentego "Jakasza" z p. rawskiego i Zofii Zabłockiej (Ws.33 k.16).

Melchior z p. sandomierskiego, nie żyjący w r. 1622, ojciec Wojciecha, który t. r. kwitował Krzysztofa Mielińskiego, wójta gnieźnieńskiego (G.76 k.211). Jan, syn zmarłego Melchiora (czy tego ?), wraz z żoną Katarzyną Koszecką wydzierżawili od małżonków Chlebowskich w r. 1646 Galewice i Kaszki w ziemi wieluńskiej za 2000 zł (I.Kal.112 s.649).

Maciej, pisarz grodzki sieradzki w l. 1635-43 (I.Kon.48 k.109; 51 k.120). Piotr, mąż Barbary Otfinowskiej, która w r. 1645 występowała przeciwko Jerzemu Mikołajewskiemu (ib.51 k.459v, 526). Jan, w r. 1657 mąż Doroty Goniębickiej, córki Piotra i Anny Naramowskiej (I.Kal.122 s.8). Marcin (Bilski), świadkował 5 III 1658 r. (LC Siemianowice). Sebastian, nie żyjący w r. 1666, mąż Zofii Mikołajewskiej, ojciec Katarzyny, w l. 1666-87 żony Jana Wolińskiego (ZTP 31 s.957; P.1113 V k.61). N., kalwin, pochowany 17 IV 1668 r. w Parcicach (Bytner). Piotr, mąż Barbary Przystanowskiej, która w r. 1668 kwitowała z 566 zł Eliasza Schlichtinga z 2500 zł zapisanych zastawem na Prusinowie (Ws.68 k.370v). Oboje kwitowali w r. 1683 Kazimierza Schlichtinga z 2500 zł zapisanych zastawem na Prusinowie (P.1106 III k.47v). Żyli jeszcze w r. 1686 (P.1112 X k.10). Katarzyna była żoną Wojciecha Wieckiego, nie żyjącego w r. 1669. Feliks, nie żyjący w r. 1669, ojciec Andrzeja, który t. r. wraz ze swą żoną Zofią Czachórską, córką Andrzeja i Jadwigi Gałęskiej, kwitował tę matkę żony z 500 zł (I.Kal.129 s.1265). Wojciech, w r. 1665 mąż Katarzyny Wilczkowskiej, córki Jana i Anny Gutowskiej, (ib.126 s.995), kupił wraz znią w r. 1675 od jej siostry Zofii części w Gutowie zw. "Pieruszczyzna" za 500 zł (R.Kal.15 k.476v). Dziedzic części w Gutowie w r. 1680 (I.Kal.140 k.55). Syn Wojciecha i Wilczkowskiej, Jan w r. 1719 lub przed tą datą swe części w Gutowie sprzedal Andrzejowi Bielowskiemu (ib.160 k.572).

Stanisław, nie żyjący w r. 1677, ojciec Hiacynta, dziedzica wsi Piacniów w wojew. łęczyckim (ib.138 s.944), męża Jadwigi Brodnickiej, córki Mikołaja i Zofii Wierzchlejskiej, dziedziczki części Łagiewnik w ziemi wieluńskiej. Jadwiga t. r. zobowiązała się sprzedać te części za 2000 zł Kazimierzowi Brodnickiemu (ib. s. 936). Ks. Marcin, pleban Dzierzbinie 1681 r. (I.Kon.63 k.316, 386v). Kazimierz, namiestnik chorągwi Denhoffa, stacjinującej w Ostrzeszowie, świadkował 6 III 1685 r. (LC Ostrzeszów). Katarzyna poślubiła 22 X 1690 r. w Wyganowie Mikołaja Łopuszeńskiego. Zygmunt, mąż Anny Kochlewskiej, bezpotomny. Oboje nie żyli 1692 r. (Ws.76 k.372).

Mikołaj i Jadwiga z Swarockich, nie żyjący oboje w r. 1693, rodzice Piotra, który t. r. spaisywał dożywocie z żoną Anną Trzebuszewską (Trzeboszewską), córką Stanisława i Anny Sikorskiej (P.1432 k.125). W r. 1701 Anna, już jako wdowa, występowała w imieniu małoletniego syna Stanisława (P.1140 V k.10). Wyszła 2-o v. za Marcina Brzeskiego i nie żyła już 1718 r., kiedy Stanisław skwitowany został przez ojczyma (Kc.134 k.287).

Jan, mąż Anny Łęczyńskiej, córki Wawrzyńca i Doroty Uwielińskiej 1699 r. (Kc.133 k.140). Paweł i Agnieszka rodzice Stanisława, ochrzcz. 12 V 1703 r. (Kc.133 k.140). Paweł i Agnieszka rodzice Stanisława, ochrzcz. 12 V 1703 r. (LB Sowina). Marianna, w r. 1704 żona Tomasza Czarchowskiego (!). Anna, żona 1-o v. Marcjana Sułkowskiego, 2-o v. Mikołaja Sariusz Zakrzewskiego, nie żyjącego w r. 1709. Agnieszka, żona Sebastiana Jezierskiego, oboje nie żyli 1713 r.Tomasz, nie żyjący 1716 r., z żony Jadwigi Barczewskiej miał córkę Zofię, t. r. żonę Wojciecha Głoskowskiego (I.Kon.73 k.399, 399v). Stanisław i żona jego Dorota Chociszewska, córka Jana i Magdaleny Dobrosołowskiej, nie żyli 1722 r. (P.1187 k.64). Tomasz, mąż Andrzeja plebana w Ludwikowicach wojew. rawskiego, i Mikołaja. Franciszek t. r. swoją część ojcowizny w wojew. rawskim cedował bratu Mikołajowi (G.94 k.318v). Jadwiga, żona Mikołaja Błędowskiego. Oboje nie żyli 1726 r. Wiktoria, w r. 1727 żona Jana Wiśniewskiego. Stefan (czy szlachcic ?), ekonom w Godurowie, z żony Marianny miał córkę Franciszke Helenę, ochrzcz. 6 III 1727 r. (LB Strzelce W.)

Marcin, dzierżawca w r. 1729 od małżonków Grudzieckich wsi Suchowola w p. kal. (I.Kal.167 s.178). W r. 1734 w imieniu własnym i żony Jadwigi Kraszkowskiej wydzierżawił za 9180 zł Czekanów od Władysława Biernackiego (ib.171/3 s.47). Pozywał 1736 r. Biernackich, oni zaś 1739 r. jeogo o okupowanie Maciszewic (Rel. Kal.107 k.346; 112/113 s. 1806). Jako posesor Żydowa w p. kal., kwitował t. r. Kazimierza Rychłowskiego chorążego sieradzkiego z 5000 zł długu (ib. s.45). Marcin nie żył już w r. 1742, kiedy syn jego i Kraszkowskiej, Józef, posesor dóbr Kowale w p. sier., występował jako ojczym Jana i Antoniego Tokarskich (Kośc.321 s.181). Jadwiga nie żyła w r. 1746, kiedy wspomniany już syn Józef, nazwany teraz dziedzicem Kowali, skwitowany został przez Zofię z Wierzbickich Swiętochowską (I.Kal.1815/9 k.90v).

Kazimierz (Bilski) z żony Anny miał syna Kajetana Jakuba, ochrzc. w Poznaniu 18 III 1740 r. (LB Sw. Marcin). Franciszek i żona jego Salomea Żelęcka, nie żyjący oboje w r. 1742, rodzice Ignacego i Józefa. Ignacy t. r., jako współspadkobierca matki, kwitował Michała Rychłowskiego stolnika łęczyckiego (ib.178/80 s.147). Jan, mąż Zofii Wolskiej, nie żyjącej 1743 r., wraz z synem Kazimierzem kwitował w r. 1748 Górskich (ib.185/9 k.37v). Ow Kazimierz w r. 1743, jako spadkobierca swej matki, mianował plenipotentem wuja Stanisława z Dobuchowa Wolskiego (ib.178/80 s.218). Córka Jana i Wolskiej, Marianna, dostała w r. 1748 zapis 500 zł od tego wuja (ib.185/9 k.31).

Marianna, nie żyjąca w r. 1746, żona Andrzeja Obarzankowskiego. Wojciech i Rozalia z Wolskich, córka Jana, występowali w l. 1748-1759 (Rel.Kal.139 s.2127, 193/194 k.209v). Marcin i Marcjanna z Krąkowskich, oboje nie żyjący w r. 1752, rodzice Konatancji, żony 1-o v. Macieja Adamczewskiego, zaślubionej 2-o v. w r. 1752 Wojciechowi Dalewskiemu (ib.196/8 k.9). Marcin (Bilski) w r. 1749 posesor Kęszyc i Latowic w p. kal. (N.211 k.211). Elżbieta, córka Łukasza i Maszkowskiej (?), oraz mąż jej Dobrogost Bułakowski, oboje już nie żyli 1756 r. Stefan (czsem Bilski) w r. 1763 mąż Marianny Chwaliszewskiej, córki Hieronima i Piotrowskiej (G.99 k.442). Oboje żyli jeszcze w r. 1781 r. (P.1358 k.560v). Marianna była wdową w r. 1790, kiedy jej syn Adam występował jako plenipotent matki (P.1367 k.72). Magdalena, żona Wojciecha Pniewskiego. Oboje nie żyli w r. 1764. Wiktoria, żona Józefa Koczowskiego, nie żyjącego już w r. 1765. Krystyna, żona Jana Dąbrowskiego, nie żyjącego już w r. 1767. Katarzyna, ze Zdzienic, 1768 r. wdowa po Dąbrowskim.

Kazimierz, po którym 1768 r. Marianna Kroczewska, 1-o v. żona Józefa Kierzkowskiego (ib.206/8 k.106) zastawna posesorka części Gutów (Rel.Kal.193/194 k.260), nie żyła już w r. 1776 (ib.214/16 k.109v). Ich syn Stanisław w r. 1781 zawierał ugodę z Kierzkowskimi (ib.221 k.332). Maciej, mąż Zofii Bronikowskiej, żony 2-o v. Władysława Twardowskiego, nie żyjącej już w r. 1770 (I.Kon.80 k.40). Ur. Stanisław zaślubił 26 IV 1777 r. Mariannę Beślińską, sługę dworską ze Szkudli (LC Kucharki).

Piotr i żona jego Justyna Łoboniówna, oboje nie żyjący już w r. 1781, rodzice Marcina, który 1 VII 1780 r. sprzedał czwartą część Zaborowa w wojew. sieradzkim Józefowi Pileckiemu (Ws.100 k.126). Kazimierz i Antonina z Kośmińskich, rodzice Marianny ur. w Ostrówku koło Poznania, ochrzcz. 19 III 1783 r. (LB Sw. Małgorzata, Pozn.). Stanisław i Marianna "z karczmy Gutów", rodzice Małgorzaty, ur. 5 VII 1785 r. (LB Sobótka). Katarzyna, żona Jana Rojka, nie żyjącego już w r. 1790. Panna Marianna, z Szczuczyna, chrzestna 17 IV 1796 r. (LB Stobnica). Jan i Magdalena ze Stępkowskich, rodzice Karoliny, ur. w Ostrzeszowie, ochrzcz. 11 XI 1798 r., oraz bliźniąt, Ignacego i Cecylii, ur. w Borku, ochrzcz. 4 IV 1802 r. (LB Ostrzeszów). Marianna, chrzestna 5 VI 1800 r. (ib.). Marcin, kapitan regimentu pruskiego von Mannsteina, i Julianna Karolina, rodzice Jana Fryderyka Edwarda Ferdynanda Hermana, ur. 27 I 1801 r. (LB Gniezno Sw. Tr.). Jan dzierżawca Kochlew, i Magdalena, rodzice Franciszka Ksawerego, ur. 9 IX 1803 r. (LB Rogaszyce). Adam, syn zmarłego Stefan i Heleny z Chlebowskich, dzierżawcy Myszkowa w pow. szadkowskim, rodzice Tomasza Antoniego, ur. tamże 18 XII 1806 r. W r. 1809 przy ceremonii jego chrztu asystował stryj Antoni B., dzierżawca w l. 1809-1812 Sliwnik, mąż Tekli z Łagowskich (LB Skalmierzyce, LB Kuchary). Franciszek, ekonom w Zaborowie, i Tekla z Glińskich, rodzice Joanny Reginy, ur. tamże 28 IV 1809 r. (LB Książ). Justyna (Bilska) przed 12 V 1811 r. wyszła za Jana Dederkę. Syna jej trzymała wtedy do chrztu Elżbieta B. (LB Kępno). Ur. Stanisław (Bilsk), ekonom, ekonom w Łabiszynku, liczący lat 36, zaślubił 26 II 1821 r. sław. pannę Katarzynę Mariannę Sarnowską z Gniezna, liczącą lat 25. Ich syn Franciszek Ksawery, ur. w Jankowie 1 XII 1822 (LC i LB Gniezno, Sw. Michał). Jan, dziedzic dóbr Godziętowy, dzierżawca dóbr Tokarzew w l. 1815-1830 (LB Doruchów), wdowiec liczący lat 36, zaślubił 19 IV 1828 r. Mariannę z Kowalskich, córkę Tomasza i Wincentyny z Karśnickich, dziedziców Kierzna, liczącą lat 17 (LC Myjonice). Szła ona 2-o v. 25 VIII 1835 r. za Ksawerego Karśnickiego, dziedzica Sienkowic w Kr. Pol. (LC Doruchów). Ignacy, syn Pawła i Franciszki Piechoskiej, ur. ok. 1776 r., leśniczy lasów król w Biskupicach Zaborocznych, zaślubił 17 IV 1826 r. Faustynę Grabińską, 26-letnią sługę z klasztoru ołobockiego, córkę Franciszka i MArii z Podborowiczów (LC Ołobok). Ich dzieci: Józef Antoni, ur. 25 III 1827 r., zmarły w Ołoboku 8 III 1835 r. (LB i LM Ołobok), Tekla Faustyna, ur. 11 IX 1829 r. Ow Igancy, umarł w Biskupicach 5 XII 1829 r. w wieku lat 54 (LB i LM Kotłów).

>Bieniakowski Michał, nie żyjący już w r. 1772, mąż Teresy Dąbrowskiej, córki Walentego i Katarzyny Fabierowskiej (G.100 k.482v).

>Bieniaszkówka Sabina, w r. 1590 wdowa po Sebastianie Wieczkowskim.

>Bienieccy, Bieniędzccy, Bieniądziccy h. Łodzia wyszli z Bieniądzic w ziemi wieluńskiej i pisali się rozmaicie, jak wyżej. Jakub z ziemi wieluńskiej zobowiązał się w r. 1601 oprawić na połowie części w Łączkowie p. wiel. posag 150 zł żonie swej Barbarze Lubińskiej, córce Marcina (Kośc.281 k.68). Zygmunt Bieniędzki, nie żyjący w r. 1602, mąż Małgorzaty Zakrzewskiej, która t. r. była 2-o v. żoną Jana Podbielskiego (I.Kon.30 k.244v). Stanisław, syn zmarłego Aleksandra, dostał w r. 1617 zapis długu 158 zł od Pawła Grzybowskiego (G.74 k.151v). Żoną jego była w r. 1618 Ewa Grzybowska, córka Andrzeja (P.1000 k.1021v). Ks. Jan, proboszcz zabartowski 1623 r. (N.173 k.48). Andrzej, żołnierz królewski, otrzymał 7 III 1626 r. kaduk po Alekandrze Szkocie, mieszkańcu Pyzdr, i po Janie tkaczu, mieszkańcu Poznaniu (M.K.173 k.387, 174 k.44). Chyba temu samemu Andrzejowi król zezwolił 1643 r. wieś Dębno w starostwie kolskim ustąpić Bartłomiejowi Kamieńskiemu (ib.185 k.480). Wojciech z żoną Dorotą Tymieniecką dali w r. 1639 Przecławowi Domiechowskiemu zapis zastawny na Mokry Słomków (I.Kal.105 s.1017). W r. 1647 wydzierżawili Złotniki W. od Jadwigi z Zapolic Pstrokońskiej kasztelanowej słońskiej (I.Kal.113 s.546). Nie żyli oboje w r. 1657, kiedy ich syn Jan skwitował Stanisława Mikołajewskiego z 1200 zł zapisanych matce w grodzie sieradzkim (ib.122 s.709). Może ten sam Wojciech kwitował się 1649 r. ze Stanisławem Załuskowskim z dzierżawy wsi Pietrzyki i Ostrówek (ib.115 s.261). Piotr, przeor cystersów w Lądzie 1646 r. (R.Kal.13 k.333v), potem pleban zagórowski 1647 r. (R.Kal.13 k.393). Anna w r. 1652 żona Jana z Oleksowa Gniewosza, chorążego lubelskiego. Mikołaj, nie żyjący 1654 r., kiedy wdowa Anna Głembocka, córka Jana, kwitowała Stanisława Kretkowskiego z 1600 zł, zapisanych jej na częściach wsi Racięcice i Łuczywno (I.Kon.56 k.36). Jan Bieniędzki, nie żyjący 1661 r., ojciec Anny, w l. 1661-65 żony Jana Gackiego (Py.153 s.37). Zofia, w l. 1668-82 żona Piotra Romanowskiego. Wawrzyniec, ojciec Franciszka, który w r. 1669 roborowal skrypt Janowi Ossendowskiemu (I.Kal.129 s.23). Jan Stanisław, syn Aleksandra (nie żyjącego w r. 1681), mąż Teresy Miełaczewskiej, córki Wojciecha i Jadwigi Kobierzyckiej, która to Teresa w r. 1676 wraz zsiostrą Zofią, zamężną Czarnowską, sprzedała części wsi Czachóry zw. "Gutkowizna" w p. kal. za 900 zł Wojciechowi Gałęskiemu i żonie jego Agnieszce Szadokierskiej (R.Kal.15 k.502v). Ich dzieci: Stefan Benedykt, Anna Katarzyna i Krystyna wspomniane w r. 1681 (I.Kal.140 k.275v). Andrzej i Marianna Bronowska, małżonkowie, nie żyjący oboje w r. 1676, rodzice Konstancji, t. r. żony Pawła Piotrowskiego, oraz Jadwigi, która t. r. sumę 400 zł, scedowaną ojcu w r. 1671 przez Wojciecha Sławoszewskiego, cedowała swemu przyrodniemu bratu Wojciechowi Sławoszewskiemu, synowi zmarłego Jana (G.85 k.278v). Marianna z Łochyńskich, córka Mikołaja i Jadwigi Miniszewskiej, żyła 1695 r. (I.Kal.152 s.183). Aleksander Stanisław, po którym wdowa Małgorzata Przyborowska, kwitowała w r. 1700 Jana Stefana Gruszczyńskiego z prowizji rocznej od 1000 zł (P.1139 XI k.80). Wdowa żyła jeszcze w r. 1702 (P.1142 III k.126). Kazimierz, burgrabia ziemski wieluński, dziedzic Bieniądzic w ziemi wieluńskiej, nie żył w r. 1733, kiedy Zofia Bielska, żona jego, a 2-o v. żona Mikołaja Kromno Piotrowskiego, również już nie żyła (Ws.85 k.8v; 97 k.72; k.15v). Michał w r. 1767 był mężem Katarzyny Tymienieckiej, córki Wawrzyńca i Teresy Bledzewskiej (I.Kal.206/8 k.160).

Zapewne do tej rodziny można też zaliczyć Jana i Salomeę z Magnuskich, dziedziców sołectwa w Radoszewicach koło Koniecpola, rodziców Wojciecha. Ten Wojciech, ur. między r. 1791 i 1796, kontroler w Słupcy, zaślubił 18 II 1827 r. Franciszkę Julię Markowską, córkę Zenona i Kalry z Boruckich, ur. w Napruszewie 10 X 1806 r. Oboje występowali jako dziedzice Napruszewa w l. 1838-48, a żyli jeszcze 30 VI 1876 r. Ich córka Józefa ur. w Paryżu około r. 1828/29, wyszła w Napruszewie 1 VI 1845 r. za Edwarda Telesfora Mittelstaedta, kalwina (LB i LC Giewartowo).

>Bieniecki Franciszek z Bieniewic (!), komornik ziemski radomski, plenipotent Zamoyskiego wojewody lubelskiego, zawierał w r. 1684 kontrakt z Teresą z Niewieścińskich Wałdowską (N.186 k.248). Żył jeszcze 1666 r. (P.1112 VIII k.39).

>Bieniewscy z Bieniewa w p. kaliskim. Wojsław (Wyszek) B. kupił 1435 r. połowę wsi Szadek w p. kal. od Andrzeja z W. Złotnik (P.1378 k.99v). Dziedzic w Bieniewie, kupił 1449 r. od Agnieszki, żony Mikołaja Mozgowicza, dawniej Jarnołtowskiego, i od Katarzyny, żony Jana Czeczerka, dziedzica w Wygnańczycach, szóstą część wsi Będzieszyno i trzecią część łanu w Szczurach p. kal. za 100 grz. i za dwa łany we wsi Wierzbowiec (P.1380 k.109, 109v). Anna, wdowa po nim, i sym Jan wezwani zostali 1453 r. do odebrania 200 grz. złożonych w sądzie przez Wincentego Szczypierskiego za części w Boczkowie (I.Kal.5 k.23v). Inni jego synowie, Szymon i Mikołaj. Do trzeciej części Jana w Boczkowie intromitowany został Wincenty ze Szczypierna, który przezyskał ją na zmarłym Wojsławie (I.Kal.5 k.57, 64v). Andrzej z Węgierskiego oświadczył 1456 r. gotowość rezygnowania matce i tym jej trzem synom, dzedzicom w Bieniewie, pięciu łanów w Szczurach (ib. k.78). Anna z niedzielnymi synami zapisał 1462 r. dług 32 zł w. Jakubowi z Kurowa, mężowi Anny (I.Kal.1 k.73), może siostry ich a swej córki. Annie ponowiła ów zapis 1464 r. (ib. k.299). Jan, Szymon i Mikołaj, bracia rodzeni i niedzielni, otrzymali 1462 r. poręczenie, iż Jadwiga niegdy z Boturzyna zrezygnuje im za 80 grz. swą część w Będzieszynie (I.Kal.1 k.92). Spośród tych braci, Jan występował 1463 r. jako ksiądz. (ib. k.174v). Jan z Bieniewa cztery łany osiadłe w Będzieszynie wraz z ogrodem, gdzie rezyduje Dorota z córkami swymi i Jana Boguckiego, Barbarą i Małgorzatą, wyderkował im za 70 zł w. (p.1384 k.99v, 100). Małgorzata z Bieniewa ze swymi bratankami Janem i Mikołajem, braćmi z Ciechla, w r. 1464 zapisała 15 grz. Apolonii, córce Łukasza z Rusinowa (I.Kal.1 k.296). Obaj bracia z Ciechla nazwani gdzieindziej bratankami Anny, wdowy po Wojsławie z Bieniewa (ib. k.92). Stanisława, dziedzica Bieniewa, nie żyjącego w 1468 r., z żony Agnieszki dzieci: Jan, Mikołaj, Dorota, Anna, Jadwiga, działające w asyście stryja Dersława z Kwiatkowa i wuja Wojciecha Bunińskiego, kwitowały 1468 r. Jana ze Szczur z 30 grz. długu należnego ich zmarłej matce (I.Kal.1 k.447). Małgorzata z Bieniewa ze swymi brtankami Janem i Mikołajem, braćmi z Ciechla, w 1464 r. zapisała 15 grz. Apolonii, córce Łukasza z Rusinowa (I.Kal.1 k.296). Obaj bracia z Ciechla nazwani gdzieindziej bratankami Anny, wdowy po Wojsławie z Bieniewa, nie żyjącego w 1468 r., z żony Agnieszki dzieci: Jan, Mikołaj, Dorota, Anna, Jadwiga, działające w asyście stryja Dersława z Kwiatkowa i wuja Wojciecha Bunińskiego, kwitowały 1468 r. Jana ze Szczur z 30 grz. długu należnego ich zmarłej matce (I.Kal.1 k.447).

Mikołaj B. z Bachorzewa na połowie swych dóbr w Bieniewie i Będzieszynie oprawił 1493 r. sumę 300 zł posagu żonie swej Katarzynie Suchorzewskiej, córce Filipa (p.1388 k.7v). Skwitowany 1499 r. przez Dorotę Pruską i jej córkę Agnieszkę z głowy męża i ojca ich, Stanisława Pruskiego (I.Kal.5 k.85). Pozwany 1505 r. przez Andrzeja Chwalczewskiego o 70 grz. posagu za Katarzyną, siostrą jego (I.Kal.6 k.56). Od Wojciecha Wolickiego wziął wyderkafem najpierw w r. 1505 za 30 grz. trzecią część jego dóbr w Wolicy w p. pyzdr. (I.i D.Z.Kal.2 k.4v), potem, w r. 1507 za 35 grz. trzyłany w Broniszewicach (P.1390 k.134). Jan B. na połowie części w Bieniewie oprawił w r. 1517 60 grz. posagu żonie swej Zofii Szczurskiej, córce Stanisława (P.1392 k.158).

>Bieniewscy Pruszakowie h. Leliwa wzięli nazwisko od Bieniewa w p. kaliskim. Żyjący w pierwszej połowie XVI w. bracia Jan i Wojciech Pruszakowie nie mieli nic wspólnego z przytoczonymi powyżej dziedzicami Bieniewa. Byli to zapewne świeży przybysze z Prus Królewskich. "Pruszak", jako człon nazwiska, nie miało w użyciu ich potomków charakteru przydomkowego, lecz występowało niekiedy samo, bez użycia formy przymiotnikowej.

Jan Pruszak dostał w r. 1506 od Jana Chwalikowskiego zobowiązanie do sprzedania za 20 grz. dwóch łanów roli pustej sołeckiej (I.Kal.6 k.119v). Żona jego, Anna Ostrowska, dostała t. r. z działu ze swą siostrą Jadwigą połowę wsi Ostrów, Krępe i Kamienica oraz całe Głuchowo, połowę młyna na rzece Ołobok i inny młyn na tejże rzece należący do Ostrowa (ib. k.119; I. i R.Z.Kal.3 k.453, 504). Jan był podczaszym kaliskim w r. 1527 (I. i R.Z.Kal.3 k.448v), cześnikiem kaliskim w r. 1531 (ib.4 k.18). Sprzedał w r. 1545 za 1000 grz. części wsi Ociąż i pustek Baby w p. kal. braciom Andrzejowi i Bartłomiejowi Karskim (P.1395 k.172) i t. r. od Rafała Leszczyńskiego nabył wyderkafem za 200 grz. wieś Zembczewo w p. kal. (I. i D.Z.Kal.6 k.385v). Żył jeszcze w r. 1550, kiedy jego druga żona Anna Żychlińska nabyła wyderkafem za 100 zł od braci Andrzeja i Bartłomieja Karskich cztery łany osiadłe w Ociążu w p. kal. (ib. k.435v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1551, kiedy Jerzy Kropocki, Jana "brat z rodzonego stryjeczny", kwitował z legatu 33 zł wykonawców testamentu cześnika, tj. Zborowskiego wojewodę kaliskiego, Wojciecha Pruszaka, Marcina Rossowskiego oraz wdowę (I.Kal.14 s.1426).

Wojciech Puszak, dziedzic w Rzeszkowie,w r. 1552 od Jana Gutowskiego kupił części Bieniewa w p. kal. za 160 grz. (I. i D.Z.Kal.2 k.70). Począł się zwać Pruszakiem Bieniewskim. T. r. na połowie części w Bieniewie oprawił 100 grz. posagu żonie Dorocie Sławieńskiej, urodzonej z Praksedy Czeszewskiej (I.D.Z.Kal.2 k.70v; P.901 k.84). Części w Będzieszynie, nabyte w r. 1524 wraz z częściami w Bieniewie za 250 grz. od Wojciecha Miedzianowskiego, sprzedał t. r. za 86 grz. Janowi Gutowskiemu (ib. k.89, 92). W r. 1533 był podwojewodzim kaliskim (ib. k.207). Część wsi Pikart w p. kal., kupioną w r. 1545 za 200 zł od Wojciecha i Jadwigi małżonków Pikartskich, sprzedał t. r. za tęż sumę Piotrowi Bobrowskiemu (ib. k.389, k.401v). Dziedzic w Bieniewie, spadkobierca brata Jana, kwitował w r. 1551 z 200 grz. Rafała z Leszna starostę radziejowskiego (I.Kal.14 s.1428). Wojciech w r. 1558 był opiekunem swych wnuków Ciechelskich, dzieci Mikołaja i swej córki Anny (I.Kal.23 s.293). T. r. jego żona jeszcze żyła (ib. s.498). Wojciech żył jeszcze w r. 1564 r. Prócz wspomnianej Anny, wdowy po Mikołaju Ciechelskim w r. 1559, 2-o v. w r. 1578 żony Pawła Bogwiedzkiego, były córki: Agnieszka, w l. 1557-68 żona Franciszka Gutowskiego cz. Wyleżyńskiego, Małgorzata w r. 1568 żona Jana Pruślińskiego. Synowie Wojciecha: Ambroży, Marcin i Andrzej Pruszakowie B-cy. O Ambrożym zob. niżej. Marcin w r. 1571 części Bieniewa sprzedał bratu Andrzejowi (R.Kal.3 k.343), resztę zaś swych dóbr w tej wsi dał w r. 1576 wieczyście Rafałowi Brzechffie (ib.4 k.398v). Bezpotomny nie żył już w r. 1589, kiedy Ambroży i Andrzej, jego bracia występowali jako spadkobiercy (I.Kal.48 s.1221). Andrzej spisał dożywocie w r. 1573 z żoną swą Barbarą Mieszkowską, wdową po Ludwiku Krzyckim (R.Kal.4 k.97v; I.Kal.42 s.6; Ws.8 k.35). W r. 1575 kupił za 5000 zł od Mikołaja Krzyckiego części miasta Półkpie oraz wsi Cielmice i Siedmidrogowo w p. pyzdr. (Ws.202 k.9). Żył jeszcze w r. 1597 (P.967 k.417v), nie żył już 1601 r., kiedy jako spadkobierca po nim występowal brat Ambroży (I.Kal.67 s.1161). Barbara z Mieszkowskich nie żyła już w r. 1604 już w r. 1604 (ib.70 k.827).

Ambroży Pruszak B., syn Wojciecha, pozwany był w r. 1552 przez Wojciecha Droszewskiego (I.Kal.16 k.75v). Wraz z żoną Reginą Zagajewską zapisali w r. 1558 ojcu Wojciechowi 432 zł długu na W. i M. Zagajewicach w p. inowrocł. (ib.23 s.534). Była ona córką Konrada (R.Kal.4 k.66). Ambroży w r. 1568 kupił od Macieja Droszewskiego cz. Gniazdowskiego za 700 zł części w Bieniewie (R.Kal.3 k.59v0. Części w tej wsi zarówno ojczyste jak i nabyte od Droszewskiego oraz części tamże brata Andzreja sprzedał w r. 1576 za 5500 zł Rafałowi Brzechffie (ib.4 k.307). Rolę w Golinie w p. pyzdr. sprzedał w r. 1581 za 400 zł Mikołajowi Noskowskiemu (ib.5 k.209v). Dostał w r. 1585 od Pawła Goradowskiego cesję sumy 200 zł pod zastaw sołectwa w Noskowie (Py.122 k.14). Zapisał 1588 r. dożywocie żonie i mianował opiekunami swych dzieci: brata Andrzeja oraz Jana Cieleckiego Adamowicza (R.Kal.6 s.15). Jako dziedzic Noskowa występował w r. 1590 (I.Kal.58 s.675). Żył jeszcze w r. 1602 (P.1404 k.519v). Nie żył już w r. 1610. Córkami jego były: Zofia, w r. 1596, krótko po 27 V, wydana za Jakuba Gorzyckiego, Katarzyna, w l. 1597-1608 żona Macieja Golskiego, w r. 1604 żona Joachima Łagiewnickiego (Łagiewskiego) oraz Marianna, w r. 1604 żona Marcina Pawłowskiego. Synów było pięciu: Jakub, Wojciech, Andrzej, Zygmunt i Stanisław.

I. Jakub, syn Ambrożego, w r. 1604 wraz z braćmi dodał 300 zł do posagu siostrze Katarzynie, żonie Macieja Golskiego (I.Kal.70 k.830), jednocześnie zapisał dług 200 zł szwagrowi Marcinowi Pawłowskiemu w posagu za siostrą Marianną (ib. k.833) i 400 zł drugiemu szwagrowi Joachimowi Łagiewskiemu jako resztę posagu za siostrą Anną (ib. k.834). Z dokonanych wtedy działów dóbr po ojcu wziął wraz z bratem Stanisławem część miasteczka Półkpia i wsi Siedmidrogowo w p. pyzdr., które były dzierżawione przez ich stryja zmarłego Andrzeja (ib. k.831). T. r. części miasta Półkpie i wsi Siedmidrogowo w p. pyzdr. rezygnował 1604 r. bratu Stanisławowi (R.Kal.7 k.705v). Od Wojciecha Sobieskiego, podkomorzego lubelskiego, trzymał zastawem za 10.000 zł dobra Budziska, Lendo i Czarna w p. stężyckim. Nie żył w r. 1609 (Py.134 k.215; I.Kal.78 s.1105). Dzieci jego: Hieronim (Jarosz), Bazyli, Barbara i Anna pozostawały pod opieką stryjów Wojciecha, Andrzeja, Zygmunta i Stanisława. Wydzierżawiwszy wspomniane wyżej dobra w pow. stężyckim Sobieskiemu, skwitowały go w r. 1610 z 1000 zł raty dzierżawnej (I.Kal.76 s.1275). Hieronimowi i Bazylemu zapisał 1612 r. dług 1000 zł ich stryj Wojciech (I.Kal.78 s.1575). Barbara była żoną Jerzego Naramowskiego i w r. 1623 kwitowała stryjów i braci z opieki i dóbr rodzicielskich (P.1012 k.318). W r. 1641, już jako wdowa, zapisała dług 200 zł Aleksandrowi Goreckiemu, mężowi Zofii Pruszakówny (P.1043 k.746, 746v). Hieronim w r. 1620 zapisał 300 zł styjowi Stanisławowi (I.Kal.86 s.2075), który skwitował go z tej sumy w r. 1633 (P.1028 k.647v). Bazyli, wojski łukowski, elektor Jana Kazimierza w r. 1648 z wojew. wołyńskiego. ożeniony z Anną z Bebelina (Boniecki). Był jeszcze jeden syn Jakuba, Wojciech, chyba najstarszy, który w r. 1624 wraz z resztą rodzeństwa zeznał w r. 1628 oblig na rzecz Sobieskiego. Może ten sam Wojciech kwitował w r. 1628 Niemirycza z 2000 zł z Przyborowa (ib.). Po tych braciach poszło niewątpliwie potomstwo osiadłe w województwach ukrainnych (zob. Boniecki).

II. Wojciech, syn Ambrożego, z działu dokonanego z braćmi w 1604 r. wziął wraz bratem Zygmuntem części wsi Noskowa, Parzynczewa i pustek Wławka i Kapalica (I.Kal.70 k.831). Te całe części Noskowa i Parzynczewa oraz pustki Wławka rezygnował w r. 1604 bratu Zygmuntowi (R.Kal.7 k.707). T. r. dla swych dzieci zrodzonych z Anny Sepikockiej z wojew. lubelskiego mianował opiekunami Andrzeja i Krzysztofa, braci rodzonych Lubienieckich, Wojciecha Sierakowskiego, pisarza grodz. lubelskiego, Andrzeja, Zygmunta i Stanisława, swoich braci rodzonych, wreszcie Stanisława Przedrzyńskiego, pisarza grodz. kaliskiego (I.Kal.70 k.394). Obok braci: Andrzeja, Zygmunta i Stanisława oraz synów brata Jakuba współdziedziczył w Siedmidrogowie 1609 r. (Py.134 k.215). Żył jeszcze w r. 1610 (I.Kal.76 s.482), nie żył już w r. 1639 (P.1040 k.676).

III. Andrzej, syn Ambrożego, ożenił się z Anną Bojanowską, której ojciec jego oprawil w r. 1602 posag 2050 zł na połowie części wsi Cielmice (P.1404 k.519v). Z działu braterskiego z 1604 r. wziął część Cielmic (I.Kal.70 k.831) i sam na połowie Cielmic w r. 1604 oprawił tej żonie posag 2500 zł (R.Kal.7 k.710), a ona skasowała wtedy oprawę daną jej przez teścia (I.Kal.70 k.839v). Była to córka Erazma z Gołaszyna i Małgorzaty Miaskowskiej. Żyła jeszcze 1611 r., nie żyła już 1619 r. (P.1002 k.849; 1407 k.563v; Ws.25 k.147). Andrzej był w r. 1609 ewangelikiem (P.143 k.762). W r. 1614 został intromitowany do części miasta i wsi Jaraczew, kupionej od Stanisława Kunińskiego, Wojciecha Dachowskiego i Piotra Jaraczewskiego (Py.137 k.148). Części w Jaraczewie od Stanisława Kunińskiego kupił ponownie za 3000 zł w r. 1615 (p.1409 k.428v). Drugiej swej żonie, Annie Siekierzeckiej, córce Jana, oprawił w r. 1623 na połowie Cielmic posag 1500 zł (R.Kal.10 k.62). Jako opiekun bratanic Anny, Katarzyny i Zofii, córce Zygmunta, zapisał w 1626 r. każdej po 1000 zł (P.1017 k.763). Cielmice sprzedal 1631 r. za 10.000 zł bratu Stanisławowi (P.1417 k.508v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1633 (P.1028 k.63). Wdowa, 2-o v. żona Jana Kawieckiego, spisała z nim dożywocie w Gembicach 1636 r. (P.161 k.87). Jako wdowa i po tym drugim mężu kwitowała w 1649 r. swą bratową Jadwigę z Mycielskich, wdowę po Stanisławie, z prowizji od sumy 500 zł (I.Kal.115 s.35).

IV. Zygmunt, syn Ambrożego, z działu w r. 1604 wziął wraz z bratem Wojciechem części wsi Noskowa, Parzynczewa i pustek Wławki i Kapalica (I.Kal.70 k.831) i kupił t. r. od tego brata jego części (R.Kal.7 k.707). W r. 1604 zapisał dług 6000 zł bratu Wojciechowi (Kośc.284 k.267v). Kwitowal w r. 1608 Macieja Grabskiego z procesu o wydanie poddanego kmiecia z Noskowa (Py.134 k.339). Łan roli sołeckiej w Noskowie wyderkował w r. 1610 za 600 zł małżonkom Malińskim (P.1407 k.60v). Jego żona, Dorota Pstrokońska, w l. 1619 i 1620 mianowała plenipotentów (Py.140 k.234v, 262). Zygmunt nie żył już w r. 1626 (P.1415 k.633v). Córki: Katarzyna w r. 1626 krótko po 27 VII, już po śmierci ojca, wydana za Jana Szczurskiego, Anna, niezamężna 1626 r. (ib.), żona w r. 1629 Jakuba Modlibowskiego, Zofia, w r. 1637 żona Aleksandra Goreckiego. Synowie: Piotr, Jan, samuel, o których niżej, Andrzej i Jakub nieletni pozostawali pod opieką stryja Andrzeja, który w r. 1626 części ich w Noskowie, Parzynczewie, Kapalicy i Wławce sprzedał za 15.000 zł ich szwagrowi Janowi Szczurskiemu (P.1415 k.653v). Z nich Andrzej w r. 1635 jeszcze nieletni (P.1032 k.653), żył 1637 r. (P.1036 k.821), nie żył zaś w r. 1645, kiedy spadkobiercami po nim, jako bepotomny, nyli bracia Piotr, Jan i Samuel (P.1052 k.28v). Jakub, nieletni 1635 r. (P.1032 k.653), żył jeszcze w r. 1637 (P.1036 k.821).

1. Piotr, syn Zygmunta, w r. 1633 nieletni, pozostawał pod opieką stryja Stanisława (P.1028 k.63). W r. 1636 kwitował tego stryja z 440 zł z dzierżawy wsi Dąbrówki zakontraktowanej przez Abrahama Ciświckiego, kasztelana śremskiego (I.Kal.102 s.1248) t. r. wraz z braćmi Janem, Samuelem, Andrzejem i Jakubem pozywany był przez stryjenkę Annę z Siekierzeckich Andrzejową B., 2-o v. Janową Kawiecką, o zniszczenie jej dożywotnich dóbr Gembic (P.161 k.87). W r. 1637 kwitował stryja Stanisława z opieki nad sobą i braćmi (P.1036 k.440v). Mąż Katarzyny Kawieckiej córki Jana, która w r. 1640 sprzedała mężowi za 4166 zł części wsi Kawcze w p. kośc. (P.1420 k.45v), on zaś w r. 1645 kupił części tej wsi za 4333 zł od siostry swej Elżbiety Wojciechowej Rosnowskiej (P.1421 k.110), a w r. 1645 części tamże kupił za 3000 zł od swej żony i jej siostry Lisieckiej (P.1422 k.220). Jako współspadkobierca brata Andrzeja, kwitował w r. 1645 z 1000 zł Piotra Choińskiego (P.1052 k.28v). W r. 1646 mianował dla swych dzieci opiekunów, m. in. swych braci Jana i Samuela (Ws.51 k.30). Nie żył już w r. 1648, kiedy wdowie zapisał dług 2000 zł Florian Bronikowski (P.1058 k.560). Katarzyna z Kawieckich w imieniu swym własnym oraz swych dzieci, Franciszka i Zofii, skwitowała w r. 1649 z 1100 zł Chryzostoma Mycielskiego, skarbnika poznańskiego (P.1060 k.68). W r. 1658 wraz z nieletnim synem Franciszkiem zapisała Adamowi Rokossowskiemu (P.1070 k.261v). Żyła jeszcze w r. 1667, kiedy syn zobowiązał się wypłacić jej 300 zł wzamian za jej prawa dożywotnie na częściach wsi Kawcze (Ws.68 k.56).

Franciszek, syn Piotra i Kawieckiej, nieletni w r. 1658 (P.1070 k.261v), współspadkobierca stryja Jana, kwitował 1660 r. stryja Samuela z 300 zł wsiach Kociałkowa Górka i Glinka Pańska w p. gnieźn., odziedziczonych po tym stryju (Ws.59 k.265v). Części wsi Kawcze sprzedał (P.1868 XI k.259). Żona Franciszka, Anna Milińska, córka Jakuba komornika poznańskiego, zaślubiona 21 II 1667 r. (LC Gołaszyn), w r. 1684 nabyła wyderkafem na trzy lata za 10.000 zł od Kazimierza Schlichtinga Witosław w p. kośc. (P.1107 IV k.56). Nie żył w r. 1698 (P.1134 III k.59), a już w r. 1701 Anna była 2-o v. żoną Jana Przybyszewskiego (P.1140 IV k.21v). Nie żyła w r. 1713 (P.289 k.144v). Córka Franciszka i Milińskiej, Urszula, w l. 1700-18 żona Wacława Żakowskiego, syn Tyburcy Konstanty.

Tyburcy Konstanty, syn Franciszka i Milińskiej, nieletni w r. 1698 (P.1134 III k.59), łowczy kijowski 1714 r. (Boniecki mylnie zwie go łowczym kaliskim), skwitowany 1717 r. przez siostrę Urszulę z 3333 zł, jako jej części rodzicielskiej (P.1153 k.16). W r. 1721 udając się jako pielgrzym do Ziemi Sw. zapisał 300 zł siostrzenicy swej Aleksandrze Kotarbskiej (Ws. k.197), zaś sumę 100 zł z sumy 2000 zł zapisanej sobie przez siostrę Żakowską na wsi Skiereszew p. gnieźn. cedował Pawłowi Krassowskiemu, słudze swemu, udającemu się wraz z nim na pielgrzymkę (ib.). Swoje części w Kociełkowej Górce i Glince Pańskiej po zmarłym Janie B., bracie dziada, zobowiązał się w r. 1723 sprzedać za 30.000 zł Kazimierzowi Niemojewskiemu, synowi Heleny B. (P.1194 k.44v). Wspomnianą już sumę 2000 zł na Skiereszewie cedował w r. 1724 pannie Konstancji B., córce Jana, swej "siostrze ze stryjecznych rodzono-stryjecznej" (Kc.135 k.31).

2. Jan. syn Zygmunta i Piotrkowskiej, nieletni w r. 1633 (P.1028 k.63), mąż Zofii Boboleckiej, wdowy 1-o v. po Mikołaju Mierzewskim, łowczym poznańskim, 2-o v. po Aleksandrze Łubie, spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1643 (P.1421 k.407) i t. r. kupił za 7000 zł od Katarzyny Łubianki, żony Daniela Bronisza, części Kociełkowej Górki i pustek Kępiste wraz z częściami w tych wsiach jej siostry panny Elżbiety za 6250 zł (P.1421 k.403, 405). Od Anny z Wargowa, wdowy po Zygmuncie Żychlińskim, i od jej synów Adama, Wojciecha i Andrzeja Żychlińskich kupił w r. 1645 za 8000 zł Golinkę w p. gnieźn. (P.1422 k.161v) i t. r. od Adama Kurnatowskiego za 1000 zł części "Rosnowskie" w Kociełkowej Górce (ib. k.173). Wraz z żoną wydzierżawił Górkę Kociełkową w r. 1653 małżonkom Sadowskim (P.1066 k.236). Spisał testament w Poznaniu 13 IV 1654 r. (p.1067 k.35). Spisał ponowny testament 1655 r. (P.1194 k.44v). Żył jeszcze w r. 1658 16 XI (P.1070 k.261). Nie żył w r. 1660. Był bezdzietny.

3. Samuel, syn Zygmunta i Piotrkowskiej, nieletni w l. 1626-35 (P.1028 k.63; 1032 k.653), ożenił się 1-o v. z Katarzyną Choińską, córką Jana, której w r. 1643 oprawiał posag 2300 zł (P.1421 k.163). Drugą jego żoną była Zofia Pigłowska, której w r. 1652 oprawił posag 5000 zł (P.1187 k.12). Wraz z nią wydzierżawił w r. 1657 od Macieja Grochowickiego, łowczego kaliskiego, na trzy lata Włoszynowo p. kcyń. (G.82 k.1216v). W r. 1660 wraz ze swymi poddanymi został pozwany o zabicie Wacława Żychlińskiego (W.41 k.37v). Glinkę Pańską sprzedał t. r. za 2000 zł Adamowi Malczewskiemu (Ws.208 k.517). Może właśnie wtedy był już mężem trzeciej swej żony, Ewy Malczewskiej, o której słyszym już jako o zmarłej w r. 1698 (P.255 k.213). W r. 1663 występował jako jedyny (?) spadkobierca brata Jana (P.1073 k.177). Wraz z synem Wojciechem w imieniu własnym i innych synów, Stanisława i Franciszka, zawierał t. r. kontrakt o Glinkę z Stanisławem Sampolskim (ib. k.347), a w r. 1664 z tymi synami Kociełkową Górkę wydzierżawił na trzy lata za 10.000 zł Ewie z Goreckich wdowie Lubowieckiej (P.1074 k.341v). Zaślubił 4-o v. 6 II 1668 r. Annę Teresę Bogucką, wdowę 1-o v. po Sebastianie Grzębskim (LC Chojnica). W r. 1669 Anna Teresa z Boguckich, żona dziedzica Kociełkowej Górki i Glinki Pańskiej, była niebezpiecznie chora (P.196 k.23). Umarła t. r. i na wezwanie męża spisany został rejestr pozostałych po niej rzeczy (ib. k.66). Samuel żył jeszcze w r. 1698, kiedy jako mąż zmarłej już piątej żony, Doroty Magdaleny Montemorówny, córki Jana majora JKMci, wdowy 1-o v. po Janie Michale Korffie, staroście orleńskim, dziedziczne wsi Szaufkiany i Termny na Żmudzi, protestował przciwko swemu zięciowi Hurynowiczowi (P.255 k.72). T. r. swemu synowi Franciszkowi sprzedał za 54.500 zł Górkę Kociełkową i Glinkę Pańską, wsie odziedziczone po bracie Janie (P.1134 III k.59). Samuela dziećmi byli: Wojciech, Stanisław, Franciszek, Michał, Jan i Zofia. O trojgu młodszych wiemy, iż się rodzili z Pigłowskiej. Wszyscy występowali wraz z ojcem, dziedzicem Górki Kociełkowej, w r. 1672 (P.199 k.202). O rękę Zofii spisany został w Warszawie 21 VIII 1694 r. kontrakt z Dymitrem Michałem Jurynowiczem, podstolim witebskim. Była 2-o v. już 9 VII 1716 r. żoną Jana Kołłątaja, skarbnika nowogrodzkiego. Z synów Samuela, o Wojciechu, Franciszku i Janie niżej. Mikołaj wraz z Janem prawa swe do Kociełkowej Górki i Glinki, odziedziczone po stryju Janie scedował 1683 r. bratu Franciszkowi (P.1106 VIII k.3). Bezpotomny, nie żył już w r. 1722 (P.1187 k.12).

1) Wojciech, najstarszy syn Samuela, wspomniany po raz pierwszy 1669 r. (P.196 k.670v), porucznik chorągwi pancernej podkomorzego latyczowskiego (I.Kal.178/80 s.24). W r. 1682 spisał wzajemne dożywocie z żoną Ludwiką Błociszewską (P.1104 k.289), wdową 1-o v. po Wojciechu Sczanieckim. Cześnik latyczowski, otrzymał w r. 1683 zapis długu 3000 zł od Adama i Jakuba Zakrzewskich (Kośc.306 k.241). T. r. jego żona została skwitowana przez ojca Stanisława Błociszewskiego z sumy 4000 zł (P.1106 III k.31). Nie żyła już 1687 r. (P.1113 V k.97). Drugą żoną Wojciecha była w r. 1691 Dorota z Chraplewa Łącka, córka Piotra i Jadwigi Sokołowskiej, wdowa 1-o v. po Wojciechu Marszewskim (G.89 s.167). Wojciech z pewnością żył jeszcze 1692 r. (Ws.152 k.575), a umarł zapewne w r. 1694, bo wtedy cześnikiem latyczowskim został po nim Stanisław Pruszak B. (Boniecki). Dorota w r. 1694 , już jako wdowa, w imieniu własnym i swych dzieci: Stanisława, Antoniego i Ludwiki zawierała kompromis z ich stryjem Franciszkiem, działającym w imieniu Marianny, córki Wojciecha z Błociszewskiej (P.1127 VI k.124). W r. 1700 kwitowała z 8000 zł posagu braci swych, Stefana i Wojciecha Łąckich (P.1178 XII k.58). Wyszła potem 3-o v. za Stefana Charszewskiego (P.1178 k.10v) i w czasie zarazy morowej, 12 XI 1709 r., " w polu" spisała testament, który w r. 1719 oblatował syn Stanisław (Py.157 k.104v). Z córek Wojciecha, Marianna była w r. 1719 żoną Stanisława Kotarbskiego, Ludwika, nie żyjąca w r. 1720, żona Wojciecha Żłobnickiego. Była i trzecia córka, Konstancja, nie wiem z którego małżeństwa, w r. 1732 żona Wawrzyńca Kaniewskiego, mieszkającego na Mazowszu (P.1235 k.69). Z synów, o Antonim nie wiem nic więcej. Stanisław w r. 1716 dostał od swej ciotki Kołłątajowej cesję sum na Glince Pańskiej i Kociełkowej Górce, a w r. 1722 scedował te sumy pułkownikowi Antoniemu Modestowi Ulatowskiemu (P.1187 k.12). W r. 1743, jako jedyny spadkobierca ojca, sumę 600 zł, zapisaną ojcu w r. 1683 przez Hieronima Cykowskiego, scedował Wojciechowi Pierskiemu (I.Kal.178/80 s.24).

2) Franciszek syn Samuela, zapisał w r. 1679 dług 1000 zł Katarzynie Strzałkowskiej, wdowie po Janie Szpotańskim (Py.154 s.116). Żoną jego była w r. 1683 Urszula Sieroszewska, wdowa 1-o v. po Władysławie Koszutskim (Py.154 s.116). Żoną jego była w r. 1683 Urszula Sieroszewska, wdowa 1-o v. po Władysławie Koszutskim (P.1106 VII k.3; 1114 XII k.67v). W r. 1697 był poborcą województwa kaliskiego (Kr.133 k.63v). Od swego ojca kupił w r. 1698 za 54.500 zł wsie Górkę Kociełkową i Glinkę Pańską, ale zaraz potem odprzedał za tę samą sumę Jerzemu Ernestowi Wedelskiemu i żonie jego Annie Jadwidze Schlichting (P.1134 III k.59, 60). Transakcję na rzecz małżonków Wedelskich ponowił w r. 1700 (P.1139 IX k.131). Poborca kaliski żył jeszcze w r. 1702 (G.91 k.72). Córka jego i Sieroszewskiej, Barbara, była w r. 1702 żoną Antoniego Imbier Obiezierskiego.

3) Jan, syn Samuela, w r. 1702 zapisał dług 1000 zł Janowi Mierzewskiemu, skarbnikowi kaliskiemu (I.Kon.72 k.99). Żył jeszcze w r. 1722. To pewnie ten sam Jan, nie żyjący w r. 1724, mąż Marianny z Radomicka Daleszyńskiej, wdowy 1-o v. po Przysieckim, ojciec panny Konstancji, nazwanej w r. 1724 siostrą "ze stryjecznych rodzono-stryjeczną" Tyburcego Konstantego (Kc.135 k.31). Czy nie ta to Konstancja zaślubiła w Gnieźnie 24 IV 1732 r. Wawrzyńca, którego nazwiska w księdze zaślubin nie potrafiłem odczytać (Kąn...wski ?) (LC Gniezno, Sw. Wawrzyniec).

V. Stanisław, syn Ambrożego, w r. 1605, mając żenić się z Jadwigą Mycielską, córką Krzysztofa, oprawił jej na połowie części Siedmidrogowa czyli Półkpia posag 4000 zł (P.1405 k.626). W r. 1606 dał zobowiązanie przyszłemu teściowi, iż po zaślubieniu Jadwigi stawi ją do akt dla skwitowania z dóbr ojczystych i matczynych (P.978 k.958). Oprawy posagu dokonał znów w r. 1609 (R.Kal.1 k.433v). W r. 1610 występował jako współopiekun bratanków, synów zmarłego Jakuba (I.Kal.76 s.1275). Części Cielmic, kupione od Andrzeja Szurkowskiego, sprzedał w r. 1616 za 12.000 zł bratu Andrzejowi (P.1410 k.185v), części zaś miasta i wsi Jaraczewa, nabyte mocą dwóch zapisów z lat 1614 i 1615 od Stanisława Kunińskiego, burgrabiego ziemskiego pyzdrskiego, sprzedał t. r. za 13.500 zł Mikołajowi Bojanowskiemu (P.1410 k.205). Dla dzieci zrodzonych z Mycielskiej mianował w r. 1624 opiekunów, a wśród nich brata Andrzeja (Kośc.292 k.280). Od sióstr Urszuli Temricówny, żony Piotra Krzyckiego i od Barbary Temricówny, wdowy po Melchiorze Wojerzu, nabył sposobem wyderkafu w r. 1627 za 15.000 zł części w Olbrachcicach w p. wschow. i Łagnowie w ks. głogowskim (P.1415 k.855v). W r. 1631 od brata Andrzeja nabył za 10.000 zł Cielmice, ale pozostawił je bratu i jego żonie w dożywocie (P.1417 k.507v, 511v). W r. 1635 opiekun bratanków, synów zmarłego Zygmunta (p.1032 k.653). Siedmidrogowo cz. Półkpie oraz Cielmice sprzedał 1639 r. Stanisławowi Przyjemskiemu, marszałkowi nadwornemu i generałowi wielkopolskiemu, za 63.500 zł (P.1419 k.307). T. r. 18 III zawarł kontrakt z kalryskami śremskimi, które zobowiązały się dożywotnio utrzymywać córkę jego pannę Barbarę w domu, który Stanisław ma wybudować (P.1040 k.684v, 685v). W r. 1641 kupił od Władysława Rydzyńskiego części wielkich i Małych Tworzyjanic p. kośc. za 17.000 zł (P.1420 k.594). Skwitował w r. 1641 Stanisława Załuskowskiego z kontraktu małżeńskiego o rękę swej córki Zofii i skasował wszelkie w tej mierze zobowiązania (P.1044 k.6v). Zofia była jednak już w r. 1638 żoną tego Załuskowskiego, który wówczas kwitował twścia z 3000 zł na poczet sumy 3500 zł jej posagu i wyprawy (I.Kal.104b s.1642). Oboje nie żyli już w r. 1671. Stanisław nie żył już w r. 1643, kiedy wdowa występowała z synami Andrzejem, Krzysztofem, Wojciechem i Stefanem (P.1421 k.397). W r. 1645 została intromitowana do wsi Rzgów, Babia, Dąbrowice orza części wsi Bienna, Modła, Zastruże, zastawionych jej za 32.000 zł przez Adama z Wyszyny Grodzieckiego kasztelana międzyrzeckiego (I.Kon.51 k.419v). Była posesorką tych dóbr i w r. 1650 (ib.53 k.322). W r. 1649 22 XI we wsi Modła-Bienna spisała kontrakt małżeński o rękę swej córki z Franciszkiem Modlibowskim (ib. k.187). Żyła jeszcze w r. 1661 (I.Kal.125 s.358). Z córek Stanisława i Mycielskiej, prócz wspomnianych wyżej, Barbary niezamężnej i Zofii Załuskowskiej, Anna, w r. 1633 żona Jana Wieszczyckiego, Dorota, w r. 1649 wydana za Franciszka Modlibowskiego, Marianna Eleonora, w r. 1658 żona Jana Gałęskiego, Krystyna, w r. 1661 żona Mikołaja Boguty Starzyńskiego.

1. Andrzej, syn Stanisława i Mycielskiej, w r. 1633 obok swego ojca jeden z opiekunów dzieci Jerzego Rosnowskiego (Kośc.297 s.26). Oprawił w r. 1640 posag 5000 zł Jadwidze z Gogolewa Rosnowskiej, córce Benedykta (P.1420 k.209). W r. 1643 wraz z braćmi Krzysztofem, Wojciechem i Stefanem części Tworzyjanek i Tworzyjanic W. sprzedał za 16.000 zł Maciejowi Pijanowskiemu, biorąc od niego wyderkafem za taką samą sumę części Goarzdowa, Żydow, Tworzyjanek i Tworzyjanic (P.1421 k.397). Kupił w r. 1647 wieś Chrzanowo i pustkę Karczewo za 14.000 zł od Marcina Napruszewskiego (R.Kal.13 k.421). Żył jeszcze 1649 r. (I.Kal.115 s.625). Nie żył już 1657, a Jadwiga, wtedy 2-o v. żona Piotra Skorczewskiego, skasowała dożywocie po pierwszym mężu (I.Kal.122 s.736). Była 3-o v. w l. 1666-70 żoną Władysława Gosławskiego (ib.126 s.363; Kośc.305 k.477v).

2. Krzysztof, syn Stanisława i Mycielskiej, wraz z bratem Wojciechem kwitowali 1614 r. ojca z 14.000 zł na poczet działów (p.1044 k.17v). Oprawił w r. 1647 swej żonie Barbarze Mańkowskiej, córce Jana, posag 3000 zł (P.1423 k.14) i t. r. wraz z tą żoną wydzierżawił część Objezierza od Barbary z B-ch Naramowskiej (P.1052 k.1015v). W r. 1648, pod nieobecność szwagrów Andrzeja i Pawła Mańkowskich dostał w dyspozycję dobra ich Mikołajewice w p. gnieźn. (Py.150 s.98). Oboje z żoną żyli jeszcze w r. 1649 (Ws.51 k.232). Krzysztof nie żył już w 1661 r. (I.Kal.125 s.1218), a Barbara nie żyła w r. 1672 (P.199 k.309). Córka Krzysztofa i Mańkowskiej, Helena, w r. 1700 1-o v. żona Jana Leszczyc Mierzewskiego, skarbnika kaliskiego. Syn z Mańkowskiej, Paweł.

Paweł, syn Krzysztofa i Mańkowskiej, zawarł 7 II 1678 r. Otocznej kontrakt małżeński z Marianną z Chraplewa Łącką, córką Piotra i Jadwigi Sokołowskiej, która wnosiła mu 8000 zł posagu (Py.154 s.9, 11). Części wsi Chrzanowo i pustki Kurczewko, otrzymane w dziale ze stryjem stefanem, sprzedał 1679 r., wedle zobowiązania tegoż stryja, za 13.000 zł Annie z Sienna, wdowie po Andrzeju Twardowskim (P.1429 k.236v). Kupił w r. 1682 za 30.000 zł od Marcina Kurnatowskiego, jako stryja i opiekuna Adama i Anny Kurnatowskich, Tarnowo, Puszczykowo i Zberkowo w p. gnieźn. (P.1105 X k.45). Z żoną spisał dożywocie 1686 r. (P.1111 I k.24). Tarnowo, Puszczykowo i Zberkowo sprzedał 1691 r. za 40.000 zł Zntoniemu Bułakowskiemu, a nieco przedtem wziął wyderkafem wraz ze swą żoną za 30.000 zł na trzy lata Sobiesiernie i Leśniewo w p. gnieźn. od Franciszka Żeromskiego (P.1121 II k.12; III k.11, 12). Tytułowany 1692 r. cześnikiem latyczowskim (Ws.152 k.572), ale to chyba pomyłka i szło o Wojciecha B-go. Zastawny posesor wsi Czarnotul i Kunowo w p. gnieźn., zapisał w r. 1700 bratankom po bracie Stanisławie sumę 4070 zł (P.1139 X k.135). Żył jeszcze w r. 1706, kiedy w imieniu własnym i córki Anny, zamężnej Wałdowskiej, kwitował Hiacynta Pigłowskiego, pisarza grodzkiego nakielskiego, z wydania sobie scrutinium w sprawie toczonej przeciwko Wojciechowi Wałdowskiemu o wygnanie ze wsi Karnówko (N.192 s.152). W r. 1709 już nie żył i Marianna Łącka, wdowa po nim, w imieniu własnym i swych córek kwitowała ich stryja Jana Michała B. z 360 zł w. (G.93 k.15v). W imieniu tych córek występowała w 1711 r. przeciw Pawłowi Grabskiemu, dziedzicowi Dąbrówki (P.282 II k.163). Te córki to Anna, w l. 1706-23 wdowa po Janie ze Słup Wałdowskim burgrabim nakielskim, oraz Katarzyna, niezamężna w l. 1709-11 (G.93 k.130), w r. 1718 żona Jana Ząmbińskiego żyła jeszcze 22 IV 1730 r.

3. Wojciech, syn Stanisława i Mycielskiej, w r. 1641 z bratem Krzysztofem kwitował ojca z 14.000 zł na poczet działów rodzicielskich (P.1044 k.17v). Wedle zobowiązania swych braci Andrzeja i Krzysztofa, części wsi Tworzyjanki i Tworzyjanice sprzedał w r. 1644 za 16.000 zł Maciejowi Pijanowskiemu i Urszuli Gorazdowskiej, małżonkom (R.Kal.13 k.133v). T. r. był mężem Zuzanny z Horbowa Zarankówny (I.Kal.110a s.1150). Miecznik rawski, zawarł w r. 1646 kontrakt z Piotrem Wierzbiętą Biskupskim o dzierżawę dóbr Skrzynki i Zarzecze, pod zakładem 4600 zł, które od tego Biskupskiego trzymał zastawem za 5640 zł (I.Kal.112 s.951, 1544). Wraz z żoną Zuzanną otrzymał w r. 1651 za konsensem królewskim cesję dożywocia wsi królewskiej Padarzewo w p. gnieźn. oraz wótostwa tamże od Świętosława Węgierskiego i jego żony Heleny Radlickiej (P.1063 k.8). Nie żył już w r. 1652, kiedy Zuzanna zapisała dług 3000 zł Stanisławowi Szczutowskiemu (P.1064 k.259v). Może już w tym samym roku wyszła za niego. Jako żona owego Stanisława. dostała wraz z nim 13 IX 1654 r. konens na scedowanie Padarzewa z wójtostwa Pawłowi Morawskimu i żonie jego Dorocie z Kaczkowa, czego dokonali w r. 1655 (P.180 k.293). Owdowiawszy po tym drugim mężu, wyszła po raz trzeci w r. 1665, krótko po 18 V, za Macieja Miecznikowskiego (P.1076 k.169).

4. Stefan, syn Stanisława i Mycielskiej, w r. 1641 dostał od braci Krzysztofa i Wojciecha zobowiązanie, iż po śmierci ojca sumę 14.000 zł, którą pobrali na poczet działów, wniosą do wspólnego działu (P.1044 k.17v). W imieniu własnym i bratanka Pawła mianował 1661 r. plenipotentów (I.Kal.126 s.714). Żył jeszcze 1681 r. (P.1103 VI k.13v), nie żył w r. 1683 (P.1106 I k.87). Był burgrabią grodzkim poznańskim (G.93 k.15). Żona jego Dorota Skórkowska nie żyła już w r. 1695. Synowie: Jan, Michał i Stanisław.

1) Jan Michał, syn Stefana, w r. 1683 brał w zastaw za 10.000 zł od Adama Kurcewskiego wieś Kowalewo w p. kal. (P.1106 I k.87). W r. 1700 był współopiekunem dzieci zmarłego brata Stanisława (P.1139 X k.133v). Żona jego Zofia Goryńska, córka Jana, nie żyła już w r. 1721 (P.1178 k.115v). W r. 1722 Jan Michał w imieniu własnym i dzieci zrodzonych z tej żony mianował braci Czackich celem podniesienia sumy 5866 zł z sumy 17.600, którą Łukasz Opaliński marszałek nadw. kor. zapisał był na Psarach i Ostrzeżnicy w wojew. krakowskim dziadowi tych dzieci, Janowi Goryńskiemu (Kośc.313 s.240). Żył jeszcze w r. 1723 (Kośc.314 s.54). Dziećmi jego i Goryńskiej byli: Stanisław wspomniany w l. 1721 i 1722 (P.1178 k.115v; Kośc.313 s.240), Jadwiga, w r. 1721 Żona Jana Łochowskiego, Teresa, która w czerwcu 1718 r. zaślubiła Wojciecha Rojewskiego, Dorota, w l. 1721-22 niezamężna. Nie wiem, czy identyczny z Janem Michałem był Jan, który żeniąc się w r. 1687 z Jadwigą Ostaszewską, córką Bolesława i Zuzanny Nieborskiej, wdową po Janie Konradzkim, dostał od niej przed ślubem zapis 6000 zł (P.1113 III k.16). T. r. ta Jadwiga wraz ze swą siostrą Marcjanną zamężną Rutkowską odziedziczone po stryju Jerzym Ostaszewskim Dębno M. sprzedała za 10.000 zł Janowi Scznieckiemu (P.1114 XII k.6), a części swe Bielejewa po tymże stryju sprzedała w r. 1688 za 16.000 zł siostrze Marcjannie Krzysztofowej Rutkowskiej (P.1116 X k.4v).

2) Stanisław, drugi syn Stefana i Skórkowskiej, oprawił w r. 1695 posag 16.666 zł swej żonie Konstancji z Bezdan Hozjuszównie, córce Wojciecha Maksymiliana i Anny Wołowskiej (P.1130 XIII k.27). W r. 1700 Stanisław już nie żył, a Konastancja, 2-o v. żona Michała Kierskiego, kwitowała swe dzieci oraz opiekunów tych dzieci ze swego posagu 10.000 zł (P.1139 X k.133v, 139v). Żyła jeszcze w r. 1702 (P.1142 I. k.116). Nie żyła w r. 1714. Dzieci Stanisława i Hozjuszówny, Wojciech i Anna, zostawały w r. 1700 pod opieką rodzonego stryja Jana, stryjecznego stryja Pawła i dziada Wojciecha Hozjusza (P.1139 X k.133v, 135v). Córka Anna (Anna Dorota), urodzona w Magnuszewicach, ochrzcz. 27 VII 1648 r. (LB Magnuszewice), niezamężna jeszcze w r. 1716 (I.Kal.159 s.205), w r. 1722 żona Jakuba z Wrzący Zajączka. Wojciech, dziedzic Chociczy i Chociczki w p. pyzdr., zapisał siostrze w r. 1716 sumę 12.000 zł jako jej częśc z dóbr rodzicielskich (Py.157 s.87, 89). Zob. tablice 1-2.

Katarzyna B., żona Andrzeja Pigłowskiego 1612 r. Barabara Pruszakówna, w l. 1616-18 żona Piotra Lisieckiego. Paweł, ochrzcz. 9 I 1651 r. (LB Łaszczyn), może identyczny z Pawłem, synem Krzysztofa i Mańkowskiej o którym wyżej. Samuela i Katarzyny Wodowskiej (?) córki, ochrzczone w Farze poznańskiej: Katarzyna 13 V 1670 r. i Marianna 9 III 1672 r. (LB Fara). Elżbieta, żona Jana Wojciechowskiego, nie żyjącego 1692 r. Jan, dziedzic Gliński Pańskiej 1745 r., nie żył w r. 1789 (G.115 k.123). Franciszka i jej mąż Jan Mikorski, podczaszy gostyński, nie żyli oboje 1788 r.

>Bieniewscy z Bieniewa w p. sochaczewskim. Boniecki wymienia B-ch h. Radwan z pow. sochaczewskiego, ale z Bieniewic w par. Błonie. Siedzieli B-cy w obu tych wsiach, jakiego jednak herbu byli dziedzice Bieniewa, nie wiem.

@tablica: Bieniewscy Pruszakowie h. Leliwa 1.

@tablica: Bieniewscy Pruszakowie h. Leliwa 2.

Władysław, dziedzic Bieniewa i Pawłowic Górnych, bezpotomny, nie żył już w r. 1691. Jego siostra Eulalia, też wtedy już nie żyjąca, była żoną Wojciecha Szygowskiego, nie żyjącego już w r. 1699 (P.1116 VIII k.4; 1121 II k.1).

>Bieniędzcy, zob. Bienieccy

>Bienińscy, zob. Boboleccy i Bzowscy

>Bieniszewski Jan na połowie swych dóbr oprawił w r. 1446 posag 150 grz. żonie Częstochnie (P.1379 k.134v). Jan z Bianiszewic, obok innych skwitowany w 1463 r. przez Dorotę, żonę Sędziwoja z Swienic, z jej posagu z dóbr rodzicielskich (I.Kal.1 k.142).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki