FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Boguszewscy-Borowińscy - 92 EinträgeBearbeiten

>Boguszewscy, byli h. Ostoja ze wsi Bogusze w ziemi drohickiej, byli również h.Juńczyk na Wołyniu, Litwie i w wojew. bełskim. Nie wiem skąd pochodzili i czy mieli coś wspólnego z powyższymi ci, których tu wymieniam.

Szl. i sł. Stanisław, obywatel gnieźnieński, mąż Emerencji Małachowskiej, ojciec szl. i sław. Anny B. "Kramplewny", która pozostawała pod opieką Jakuba Małachowskiego Zygmuncika (G. 64 k. 158v, 204v).

Maciej z wojew. sieradzkiego, już nie żyjący w r. 1655, ojciec Stanisława (P. 180 k. 354). Marcin i żona jego Marianna Racicka, oboje nie żyli już w r. 1743. Ich córka Jadwiga, w l. 1738-43 żona Macieja Kossowskiego (I. Kon. 77 k. 313). Bartłomiej i Teodora z Bronikowskich mieli córkę Wiktorię Ewę, ur. na Przedmieściu Św. Marcina w Poznaniu, ochrzcz. 23 X 1788 r. (LB Poznań, Św. Marcin). Ignacy, porucznik wojsk polskich, mający lat 29, zaślubił w Poznaniu 21 I 1813 r. Franciszkę Lenczewską, liczącą lat 23 (LC Fara).

>Boguszowie h. Półkozic z p. radomskiego. Nie wiem czy wszyscy ci, których tu wymieniam, należeli do tej właśnie rodziny. Anna w r. 1694 żona Wojciecha Wiśniewskiego. Brat Stefan, franciszkanin kaliski, zmarł 5 VI 1700 r. (Nekr. Franciszkanek śremskich). Aleksander i Katarzyna Zbrożkówna Wolska, małżonkowie, oboje już nie żyjący w r. 1707, rodzice też już nie żyjącego Ludwika, którego żona Konstancja Rumińska była wtedy 2-o v. za Maciejem z Pigłowic Pigłowskim (N. 192 s. 200). Jan, dworzanin Broniewskiego, zmarł w r. 1753 i pochowany 10 II (LM Samoklęski).

>z Boguszyc w p. pozn. Marek występował w l. 1409-19 (P. 3 k. 96; 5 k. 144). Stefan w r. 1416 (P. 4 k. 117, 118v). Marcin, Marcisz w l. 1403-16 (P. 2 k. 183v; 3 k. 208; 4 k. 117, 118v). Cherubin w l. 1412-16 (P. 3 k. 208v; 4 k. 117, 118v). Jerzy z Boguszyc miał 1423 r. sprawę z Małgorzatą, żoną Jana Golasa, o oprawę na Sulewie (P. 7 k. 79). Mikołaj kupił w r. 1445 za 40 grz. od Macieja z Nieczajny łan w tej wsi w p. pozn. i na połowie owego łanu oraz sum u Jana Żołądkowskiego i Jana Sobockiego oprawił posag 20 grz. żonie swej Dorocie (P 1397 k. 82v).

>Boguta Jan z p. nurskiego, sługa Jana Malechowskiego, poraniony w r. 1575 przez Remigiana Dziączyńskiego na drodze koło wsi Kawcze (Kośc. 145 k. 153).

>Bogwiedzcy, Bugwidzcy ze wsi Bogwiedze (dziś Bugwidze, dawniej też Bogwiedzewo, Bogwiedzewice) w p. kal. Janusz z Bogwiedzewic w l. 1403-4 (G. 1 k. 23, 35). Katarzyna, żona Jana z Bogwiedz, miala 1431 r. termin z klerykiem Piotrem z Bogwiedz (Py. 11 k. 11v). Może ta sama Katarzyna z Bogwiedzowic, nazwana teraz żoną Jana z Przybysławic, dała w r. 1432 cztery zagony w Sowinie Dorocie Chrostowej, wdowie po Mikołaju Chroście z Chrostowa, oraz jej dzieciom, z racji zabójstwa dokonanego na jej mężu (I. Kal. 1 k. 36). W r. 1433 Dorota z Chrostowa żądała od niej uiszczenia należnej sumy i wykupu dóbr (ib. k. 89).

Wspomniana wyżej Dorota, żona Mikołaja Chrosta z Chrostowa,jeszcze wtedy chyba żyjącego, występowała w r. 1432 przeciwko Fiemce z Chrostowa (ib. k. 21). Stawiła w r. 1440 jako świadków przeciwko Bogufałowi z Sowiny dziedziców z Sowiny Bogwiedz i Kotarbów (ib. 2 k. 192). Nazwana Chrostowską z Sowiny Bogwiedz, miała w r. 1443 wraz ze swym niedzielnym synem Janem z Jakuszem i Apolonią małżonkami z Sowiny Bogwiedz (Z. Kal. 12 k. 199). Ta Dorota Chrostowa miała 1446 r. termin z synem(!) Piotrem niegdy z Korzkiew, obecnie mieszkającym w Sowinie. Był ów Piotr synem Jakusza z Korzkiew (ib. 3 k. 207v, 212-20). Wraz z synem Janem miała t. r. termin z braćmi Świnczycami ze Szkudli (ib. k. 209v), a w r. 1447 termin ze wspomnianymi już małżonkami Jakuszem i Apolonią. Katarzyna z Sowiny Bogwiedz, córka Chrosta, miała również wtedy z nimi termin (ib. 4 k. 89v). Z tą Dorotą i jej synem Janem Chrostem z Sowiny Bogwiedz miała 1457 r. sprawę Małgorzata, wdowa po Mikołaju ze Szkudli (Py. 11 k. 136). Nie wiem, czy to ten sam Jan Chrost z Sowiny Bogwiedz miał 1487 r. sprawę z Barbarą, żoną Wojciecha Stawskiego (I. Kal. 3 k. 412). Był mężem Katarzyny, która t. r. od swego brata rodzonego nabyła sposobem wyderkafu za 25 grz., stanowiących resztę jej posagu, łan "Nagrodowski" w połowie osiadły, w połowie pusty oraz pustą karczmę "Kotkowską" (P. 1387 k. 73). Ta żona, nazwana Gniazdowską, wiodła 1491 r. sprawę ze swymi braćmi, Janem, Stanisławem i Mikołajem, dziedzicami z Szymanowic (I. Kal. 4 k. 115), a 1495 r. miała termin z Michałem z Gniazdowa (ib. k. 303v). Jan ze swą siostrzenicą rodzona Dorotą z Białej, żoną Jana z Michowa, połowę wsi Chrostowo w p. kal. sprzedał 1491 r. za 15 grz. Janowi Koroszowi z Chrostowa (P. 1387 k. 162). Swą część dziedziczną w Sowinie Bogwiedzach zastawił za 15 grz. w 1497 r. temuż Janowi Koroszowi z Chrostowa (ib. k. 522). Nie żył już w r. 1499, kiedy owdowiała Katarzyna trzymała łan osiadły w Szymanowicach (Py. 169 k. 185). Ta wdowa wraz z córką Dorotą, żoną Mikołaja Kretkowskiego, zobowiązała się w r. 1505 dobra swe oprawne, córki zaś swej dziedziczne w Gniazdowie sprzedać za 30 grz. Michałowi Gniazdowskiemu. Synem jej był Wojciech (I. Kal. 6 k. 21v, 55).

Wspomniany wyżej kleryk Piotr z Bogwiedz, występujący w r. 1431, był chyba identyczny z ks. Piotrem, dziedzicem w Sowinie Bogwiedzach, plebanem w Karninie, którego wraz z jego bratankami Mikołajem i Marcinem arbitrzy pogodzili w r. 1443 z Dorotą, córką Piotra z Iwanek, żoną Mikołaja z Sowiny Bogwiedz (I. Kal. 6 k. 137). Owi bratankowie winni byli 1447 r. stryjowi ks. Piotrowi sumę 20 grz. (ib. 4 k. 93v).

Od Jana z Bogwiedz upominali się 1432 r. główszczyzny Mikołaj i Spytek z Ostrowa, bracia rodzeni zabitego Jana (I. Kal. 1 k. 30v). Dorota żona Jana z Bogwiedzewa, toczyła w r. 1434 sprawę o ojcowiznę w tej wsi z Janem Kurskim (ib. k. 103v). Czechna z Bogwiedzów Sowiny, żona Jakuba z tejże wsi 1434 r. (ib. k. 104). Zofia, wdowa po Janie z Sowiny Bogwiedz, miała w r. 1438 wytoczoną sprawę przez Świemę z Rosoczycy (I. Kal. 2 k. 62v).

Wawrzyniec, Mikołaj Wiktor oraz Mikołaj z Sowiny Bogwiedz mieli w r. 1439 termin z Mikołajem Giżyckim z Bronowa (ib. k. 130). Mikołaj, syn Wawrzyńca (czy tego?), brał w r. 1446 w zastaw za 3 grz. część w Sowinie Bogwiedzach od Masy(?) z Sowiny Bogwiedz, żony Mikołaja Torzyńskiego(?) (I. Kal. 4 k. 49). Jan z Bogwiedz zwanych Sowiną, syn zmarłego Wiktora z Bogwiedz (chyba identycznego ze wspomnianym wyżej) swą część po rodzicach w tej wsi sprzedał 1463 r. za 14 grz. Janowi z M. Sowiny (I. Kal. 1 k. 150). Annie, wdowie po Wiktorze Michale z Sowiny Bogwiedz, 1469 r. winien był 3 grz. Paweł z tejże wsi (ib. 2 k.47). Maciej z Bogwiedz zwany Wiktor na połowie swych części w tej wsi oprawił w r. 1485 posag 20 grz. żonie swej Dorocie (P. 1387 k. 29v). Maciej Wiktor z Bogwiedz zastawił w r. r. 1497 swą część w tej wsi za 10 grz. Maciejowi, synowi Sulisława z Kotarb, wyłączając oprawę posagu żony Doroty (I. Kal. 4 k. 525). Chyba to ten sam Maciej "Wiktoryn" z Bogwiedz występował 1511 r. jako stryj Katarzyny z Borzucina, żony Jakuba Siemowskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 10). Macieja Wiktora synowie: Wojciech, Wawrzyniec i Maciej. Z nich Wojciech B. cz.Kotarbski w r. 1529 na połowach części w Kotarbach i Bogwiedzach, należnych mu z działów z braćmi Wawrzyńcem i Maciejem, oprawił 15 grz. posagu żonie Jadwidze Waliszewskiej, córce Wojciecha "Rafałka" (ib. k. 142v). O Wawrzyńcu wiem jeszcze to tylko, że występował w r. 1531 (I. i R. Z. Kal. 4 k. 63v). Maciej Kotarbski cz. B. zwany "Wiktorynem" w r. 1531 pięć śladów roli oraz inne cząstki w Kotarbach wyderkował za 5 grz. Marcinowi Świlugowskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 178). Połowę swej części w Kotarbach w r. 1534 wyderkował Antoniemu Poniatowskiemu (ib. k. 227). Ten to Maciej Kotarbski cz. Bogwiedzki pozwany został w r. 1535 przez Małgorzatę Jelitowską, żonę Mikołaja Twardowskiego cz. Rzekieckiego o bliższość do części Bogwiedz, które to części Maciej kupił był za 15 grz. od jej brata Wawrzyńca Jelitowskiego (I. i R. Z. Kal. 4 k. 661).

Marcin Wiktor, mąż Anny Wturkowskiej, której w r. 1545 na połowie swych części w Bogwiedzach i Kotarbach oprawił posag 200 zł (I. i D. Z. Kal. 6 k. 387v), a która t. r. skwitowała swego ojca Jana z posagu (ib. 7 k. 35v). Dostała od ojca zapis 20 grz. 1559 r. (I. Kal. 24 k. 413). Marcin w r. 1565 cztery ślady ogrodu w Kotarbach dał braciom Janowi i Stanisławowi Kotarbskim (I. i D. Z. Kal. 6 k. 543). Marcin wraz z żoną części w Bogwiedzach i Kotarbach, jej oprawne, zastawili w r. 1583 za 500 zł Annie Gronowskiej, żonie Sebastiana Słaboszewskiego (I. Kal. 49 s. 569). Marcin nie żył już w r. 1588 (R. Kal. 6 s. 28). Wdowa w r. 1590 skasowała swą oprawę na Bogwiedzach na rzecz Jana Skałowskiego i żony jego Barbary Głoskowskiej (ib. 58 s. 947). Córki: Zofia, w r. 1570 żona Wojciecha Kuczkowskiego, Anna, która w r. 1581 dostała od ojca zapis długu 250 zł (ib. 47 s. 691). Synowie: Maciej, Jan, Piotr, i Wawrzyniec, w r. 1592 skwitowani z 1.500 zł przez Zofię z Wturkowskich Tarchalską, jako posesorzy dóbr zmarłego Jana Wturkowskiego (ib. 59 s. 69). Wawrzyniec, bezpotomny, nie żył już w r. 1626 (P. 1027 k. 495v).

1. Maciej Wiktor, zwany czasem "Wiktorkiem", syn Marcina i Wturkowskiej, pozywany 1576 r. o pobicie w Kuczkowie panny Katarzyny Kuczkowskiej (I. Kal. 44 s. 1179), wraz z bratem Janem części w Bogwiedzach oraz trzy ślady roli w Kotarbach i łąkę na Porębach w tejże wsi sprzedali w r. 1588 za 250 zł Janowi Skałowskiemu i żonie jego Barbarze Głoskowskiej (R. Kal. 6 s. 28, 75). Wraz z braćmi Piotrem, Janem i Wawrzyńcem sprzedali w r. 1591 połowę wsi Wturek w p. kal. za 3.400 zł Jakubowi Rososkiemu z Rosoczycy (ib. s. 414). Znów wraz z tymiż braćmi części wsi Wielkie i Małe Westrze i część wsi Chełstowo w p. kal., tak należne im z tytułu dziedzictwa jak i nabyte od Piotra Wturkowskiego, sprzedali w r. 1592 za 700 zł Wojciechowi Parczewskiemu (ib. s. 659). Był mężem Katarzyny Wysockiej cz. Rososkiej, córki Jana Wysockiego z Rossoczycy, która t. r. kwitowała ojca i brata z 200 zł posagu (I. Kal. 59 s. 237, 791). Maciej od swych braci Piotra, Jana i Wawrzyńca kupił w r. 1594 za 500 zł części wsi Kotarby z wyjątkiem ogrodu (R. Kal. 6 k.789). Wraz z bratem Janem sprzedali w r. 1594 Rafałowi Kaniewskiemu za 600 zł części wsi Chełstowo (ib. k. 845v). Maciej na połowie Kotarb oprawił w r. 1600 posag 250 zł żonie swej Katarzynie Wysockiej (R. Kal. 7 k. 352v). Trzecią część w Kotarbach dał w r. 1617 starszemu swemu synowi Janowi, dzieląc go z innymi synami, Marcinem, i Mikołajem (ib. 9 k. 61v). Chyba to ten sam Maciej umarł 7 IV 1618 r. (Nekr. Cystersów Wągrowieckich). Wdowa żyła jeszcze w r. 1624 (R. Kal. 10 k. 168v). Z synów, Marcin, wspomniany w r. 1617 (ib. 9 k. 61v), dziedzic części w Kotarbach, bezpotomny, nie żył już w r. 1624 (ib. 10 k. 168v).

1) Jan, syn Macieja, wspomniany w r. 1617 (ib. 9 k. 61v), nabył w r. 1624 za 500 zł od brata Mikołaja części w Kotarbach jego własne i odziedziczone po ich bracie Marcinie (ib. 10 k. 168v). Części w tej wsi sprzedał w r. 1636 za 1.400 zł Annie Łaszczyńskiej, wdowie po Baltazarze Kobelińskim (ib. 11 k. 765). Był w r. 1636 mężem Marianny Bartochowskiej (I. Kal. 102 s. 909) i t. r. wraz z nią brał w zastaw od Andrzeja Jeżewskiego i jego żony Anny Laskowskiej za 1.300 zł części w Gorzycach (ib. s. 1220). Dziedzic części Bogusławic Górnych i Nadolnych w p. kon. 1645 r. (I. Kon. 51 k. 542v). Po śmierci swej pierwszej żony ożenił się w r. 1646 z Marianną Zielonacką, córką Stanisława i Anny Łukomskiej. Krótko przed ślubem, 20 XI, zobowiązał się oprawić jej 900 zł posagu na połowie swych dóbr w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (I. Kal. 112 s. 1668, 1669). Dokonał owej oprawy w r. 1647 (R. Kal. 13 k. 365v). T. r. Marianna kwitowała spadkobierców ojca ze swego posagu (I. Kal. 113 s. 742). Jan wraz ze swą żoną części Bogusławic Górnych i Nadolnych zastawili w r. 1650 za 440 zł małżonkom Lisieckim (I. Kon. 53 k. 270v). Ożenił się po raz trzeci w r. 1652, krótko po 5 I, z Katarzyną Orłowską cz. Owsianą, córką Mikołaja (I. Kal. 118 s. 11, 745). W r. 1653 spisywał z nią dożywocie (R. Kal. 14 k. 278v). Żyli jeszcze oboje w r. 1664 (I. Kon. 58 k. 257). Jan już nie żył w r. 1668 (N. 185 k. 17v). Z Bartochowskiej córka Zofia, w r. 1670 żona Jana Wolińskiego (R. Kal. 15 k. 123). Nie wiem z której żony pochodziła córka Anna, w r. 1675 wdowa po Wojciechu Baranowskim, i syn Jan. Był rownież i syn Kazimierz, ksiądz, zmarły przed 23 VII 1704 r. (Kośc. 158 k. 90).

Jan (Jan Dominik), syn Jana, wspomniany w r. 1668 (N. 185 k. 17v). Mąż Anny Malczewskiej, córki Bartłomieja, spisywał z nią wzajemne dożywocie w r. 1671 (Ws. 208 k. 332v). W r. 1673 wydzierżawił za 8.000 zł wieś Wyrzę od teściowej Marianny Wyrzyskiej, wdowy po Bartłomieju Malczewskim, i jej syna Ignacego Malczewskiego (N. 185 k. 225v, 400v). Oprawił swej żonie w r. 1675 posag 4.000 zł (N. 225 k. 668). Dzierżawca Wyrzy 1676 r. (N. 185 k. 514, 514v). Od Jana Tymienieckiego kupił w r. 1681 za 14.000 zł Charbowo w p. gnieźn. (P. 1103 IX k. 10). Anna Malczewska dostała w r. 1681 od swego brata Ignacego ulepszenie posagu (N. 186 k. 7), a mąż t. r. na Charbowie oprawił jej 5.000 zł posagu (N. 225 k. 763). Tę wieś sprzedał w r. 1690 za 18.000 zł Stanisławowi Kierskiemu (P. 1431 k. 720v). Był miecznikiem inflanckim. Spisywał testament w r. 1704 (Kośc. 320 s. 8). Był też posesorem Ewersmujży w Inflantach, nadanej sobie przez Jana III (Boniecki, uzup.). Testament spisywał w Kościanie 13 VII 1704 r., czyniąc zapisy dla sióstr Baranowskiej i Wolińskiej (Kośc. 158 k. 90). Umarł jako tenutariusz Krzemieniewa 15 V 1706 r. i został pochowany w Osiecznie (LM Oporowo). Wdowa zaślubiła 2-o v. 28 VIII 1707 r. Stanisława Niedźwiedzkiego cz. Miedźwiedzkiego (LC Oporowo; Ws. 77 VI k. 14v). Żyła jeszcze z tym mężem w r. 1715 (P. 1149 II k. 65). Była powtórnie wdową w l. 1717-27 (Py. 157 s. 96, 98; Ws. 80 k. 61; Kośc. 162 k. 14v). Umarła w 1727 r. po 8 III, kiedy to w Kościanie spisywała testament (Kośc. 162 k. 90).

2) Mikołaj, syn Macieja i Wysockiej, ur. ok. r. 1601, wspomniany w r. 1617 (R. Kal. 9 k. 61v). Działając w asyście wujów Wysockich i matki części własne w Kotarbach i części w tej wsi odziedziczone po bracie Marcinie sprzedał w r. 1624 za 500 zł bratu Janowi (ib. 10 k. 168v). W imieniu własnym i innych współspadkobierców bezpotomnego stryja Wawrzyńca kwitował w r. 1626 Stanisława Leśniewskiego, męża swej stryjecznej siostry Anny B., z 200 zł z sumy 800 zł zapisanej przezeń temu stryjowi (P. 1017 k. 495v). Żona jego Katarzyna Magnuska, córka Tyburcego, brała w r. 1633 w zastaw od Mikołaja Kierzyńskiego za 800 zł części Wojucic w p. sier. (I.Kal. 99b s. 1507). Wraz z tą żoną wydzierżawił Mikołaj w r. 1646 od małżonków Gorzyckich wieś Piekary (ib. 112 s. 1190). Katarzyna w r. 1647 wraz ze swą siostą Kromolicką, jako spadkobierczynie bezpotomnego Wojciecha Magnuskiego, kwitowały z 200 zł Wojciecha Mroczkowskiego (ib. 113 s. 2263). W r. 1650 była już wdową (ib. 116 s. 61). Nie żyła w r. 1669 (ib. 129 s. 102). Córki Mikołaja i jej: Konkordia, w l. 1665-69 żona Marcjana Wolińskiego, Anna, w r. 1669 żona sław. Jerzego, obywatela syczowskiego (ib.).

2. Jan Wiktor, syn Marcina i Wturkowskiej, wspomniany w l. 1588-94 (R. Kal. 6 s. 28, 75, 845v), w r. 1596 skwitowany przez Jana Skałowskiego z 20 zł z drugiej raty dzierżawy wsi Bogwiedze (I. Kal. 63 k. 477).

3. Piotr Wiktor, syn Marcina i Wturkowskiej, wspomniany w r. 1591 (R. Kal. 6 s. 414), w r. 1594 wraz z braćmi Janem i Wawrzyńcem części wsi Kotarby sprzedali za 500 zł bratu Maciejowi (ib. s. 789). Żonie swej Zofii Popowskiej oprawił w r. 1596 posag 300 zł (P. 1401 k. 732). Intromitowany w r. 1601 do części wsi Srocko Wielkie i Bieczyny w p. kośc., kupionych za 3.500 zł od Hieronima Zadorskiego (Kośc. 281 k. 206v). Od Macieja Zadorskiego kupił w r. 1603 za 6.600 zł wieś Drożdżyce i części pustej wsi Raszkowo (P. 1404 k. 976v) i t. r. od tegoż Macieja Zadorskiego kupił części wsi Srocko Wielkie i Bieczyny za 10.300 zł (Kośc. 348 k. 27), sprzedając mu jednocześnie za 6.600 zł nabyte świeżo Drożdżyce i części w Raszkowie (ib. k. 29; Kośc. 351 k. 211). Na połowie części Srocka i Bieczyn oprawił w r. 1604 żonie swej posag 800 zł (P. 1404 k. 1140). Części Srocka i Bieczyn sprzedał w 1612 r. za 12.500 zł Walemtemu Szczuckiemu (Kośc. 351 k. 351v) i ponowił ową rezygnację w r. 1614 (ib. 348 k. 136). Z żoną spisał wzajemne dożywocie w r. 1615 (P. 1409 k. 517). Żył jeszcze w r. 1616 (P. 1410 k. 305), nie żył już w r. 1621 (P. 1006 k. 482). Zofia żyła jeszcze w r. 1626 (P. 1016 k. 36). Córki: Anna wyszła w r. 1608 za Stanisława Leśniewskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1631, Jadwiga zaślubiła w r. 1614, krótko po 25 VI, Macieja Malczewskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1636.

4. Wawrzyniec, syn Marcina i Wturkowskiej, wspomniany w r. 1594 (R. Kal. 6 k. 789), żył jeszcze w r. 1614 (P. 992 k. 600v). Zob. tablicę 1.

@tablica:Bogwiedzcy 1.

Andrzej z Sowiny Bogwiedz i inny Andrzej z tejże wsi, syn Paszkowej, świaczyli 1440 r. Dorocie Chrostowej, a obok nich świadczyli jej również Stanisław i Maciej, synowie "Małej Janowej" (I. Kal. 2 k. 192). Byli to więc synowie Jana. Stanisław z Wielkiej Sowiny i Bogwiedz, syn zmarłego Jana, działając ze swymi niedzielnymi rodzonymi braćmi i siostrami, sprzedał w r. 1457 części w W. Sowinie i Bogwiedzach za 31 grz. Mikołajowi z W. Sowiny i Bogwiedz (Py. 11 k. 311v). Bracia niedzielni Piotra, a więc synowie "Małego Jana", to: Maciej, Stanisław, Wojciech i Jakub. Piotr i Maciej w imieniu swoim i pozostałych braci dali w r. 1485 zobowiązanie Mikołajowi, iż nie będzie przez nikogo niepokojony w zastawnej posesji połowy tej wsi (Z. Kal. 12 k. 49v). Z nich Piotr, Stanisław, Wojciech i Jakub w r. 1464 zastawili za 50 grz. część w tej wsi Janowi z Sowiny (I. Kal. 1 k. 304). Piotr, chyba jeden spośród tych braci, zamordowany, nie żył już w r. 1472, kiedy synowie jego Dobiesław i Stanisław, dziedzice w Sowinie Bogwiedzach, kwitowali z jego głowy Andrzeja z Bronowa (I. Kal. 2 k. 221). Żoną Dobiesława była Anna z Kotarb, która w r. 1477 żądała od Katarzyny z Ordzina i jej syna Wawrzyńca zwrotu trzech wołów lub zapłaty za nie (ib. k. 489v). Dobiesław żył jeszcze w 1483 r. (ib. 3 k. 168). Anna z Kotarb 2-o v. żona Jana Pruskiego w r. 1505 skasowała swą oprawę na połowie części w Bogwiedzach, bowiem została spłacona przez Katarzynę, żonę Stefana z Przybysławic, bratanicę i spadkobierczynię Dobiesława z Bogwiedz (I. Kal. 6 k. 28v).

Mikołajowi z Bogwiedz Sowiny jego bratanica Małgorzata, żona Jakuba z M. Pawłowa odstąpiła w r. 1446 swą część po rodzicach w Sowinie Bogwiedzach za 20 grz. swego posagu. Jej bratem stryjeczno-rodzonym nazwany wówczas Paszek z Sowiny Bogwiedz (ib. 4 k. 11v). Mikołaj z Sowiny Bogwiedz w imieniu własnym i rodzonego brata Wojciecha, zamieszkałego w Borkowie, skwitował w r. 1448 Małgorzatę z Waliszewic z posagu ich babki (ib. k. 168). Jan z Sowiny Bogwiedz w sprawie swych dóbr macierzystych w Szkudli miał w 1453 r. termin z Mikołajem, synem Dobrochny ze Szkudli (I. Kal. 5 k. 52). Agnieszka, dziedziczka w Sowinie czyli Bogwiedzach, żona Chwaliboga z W. Gałązek, zawierała w r. 1458 ugodę ze swą siostrą przyrodnią rodzoną(!) Dorotą z Sowiny i Bogwiedz, żoną Jana z M. Sowiny, o dobra po rodzicach w Sowinie i Bogwiedzach (Z. Kal. 12 k. 57v). Dorocie z Sowiny Bogwiedz, wdowie po Pawle, zapisał w r. 1462 Piotr z Malinia 30 grz. (I. Kal. 1 k. 93v). Racław z Sowiny Bogwiedz nie żył już w r. 1462. Jego żoną była Wichna (Luchna?), która w r. 1467 zobowiązała się rezygnować za 20 grz. swą część w tejże wsi odziedziczoną po swym rodzonym stryju Jakubie i po siostrze Świętosławie, Janowi z Sowiny (ib. k. 419v). Lutka, córka Racława, zobowiązała się 1462 r. rezygnować za 30 grz. części w Sowinie Bogwiedzach po ojcu i po bracie Stanisławie Jakubowi i jego synowi Grzegorzowi, a jednocześnie Wichna skwitowała ich (ib. k. 98v). Jakub ten nie żył już w r. 1470, a Grzegorzowi Anna, wdowa po Krzonie z Kotlina, zapisała 1463 r. dług pięć i pół grz. (ib. k. 210v). W r. 1464 Grzegorz wezwał tę Annę do uiszczenia owej sumy, a Jana Rolę z Morzy do uiszczenia 6 zł w. (ib. k. 298v). Pisał się też z Kotarb i Bogwiedzów, kiedy w r. 1470 ręczył za Tomasza z Kotarb (ib. 2 k. 108v). Całe części w Sowinie Bogwiedzach wymienił t. r. z Pawłem z Kotlina za jego część w Kotlinie. Rodzeństwo Grzegorza: Jan i Dorota (ib. k. 124). Nie żyjącego już w r. 1487 Grzegorza nieletnim dzieciom przydano lata w sprawie z Małgorzatą, córką Pawła Chwała z Kotlina, Marcinowi do lat 11 przydano 5, Annie 4 (ib. 3 k. 381).

Anna, żona Mikołaja z Sowiny Bogwiedz, kwitowała z 9 grz. swego rodzonego brata Marcina z Niedzianowa (Miedzianowa?) 1464 r. (ib. 1 k. 309v). Jan z Sowiny Bogwiedz miał w r. 1468 sprawę z Janem i Archamboldem, synami Andrzeja z Brunowa (ib. k. 447). Pawłowi z Sowiny Bogwiedz ręczyli 1469 r. Jan z Kotlina za siostrę Małgorzatę a Mikołaj Spytkowicz (Spytek?) z Kotlina za żonę Agnieszkę, iż zapiszą mu one 8 grz. (I. Kal. 2 k. 54v). Jan "Worypalth" z Sowiny Bogwiedz dostał w r. 1469 zapis 5 grz. od Ubysława z Kotarb (ib. 2 k. 89v). Wdowa po tym Janie, Dorota, została ugodzona w r. 1487 przez arbitrów z Zofią, żoną Andrzeja z Podkoców o dwa łany i dwa zagony w Gniazdowie (ib. 3 k. 366v). W imieniu zmarłego Wojciecha "Vorwalt" (Worypalth?) z Bogwiedz Jan z Kurowa domagał się 1483 r. uiszczenia przez Wojciecha z W. Sobótki 4 zł w. czynszu od sumy 30 grz. (ib. 3 k. 113v). Jan z Sowiny Bogwiedz, syn Mikołaja brał 1471 r. w zastaw od Jana i Adama, braci z Rososzycy, półtora łana w Rososzycy za 15 grz. (ib. 2 k. 171). Jan z Sowiny Bogwiedz ręczył 1476 r. za Agnieszkę, córkę zmarłego Jana z Kotarb, że nie będzie niepokoić o swą babiznę Jana z Korzkiew (ib. 2 k. 385v). Mikołaj z żoną Anną, dziedzice w Bogwiedzach, zastawili 1481 r. połowę swej części tamże za 6 grz. Maciejowi Poklękowskiemu (ib. 3 k. 57v). Siostry, Katarzyna, żona op. Świętosława z Kalisza, i Agnieszka, dziedziczki w Sowinie Bogwiedzach, dały 1483 r. poręczycieli, iż będą żyć w pokoju z Dorotą, żoną Stanisława z tejże wsi (ib. k. 135v). Wojciech, syn Jana Dzichnicza z Bogwiedz, kupił od Jadwigi, żony Jana Bogusławskiego, 1483 r. za 5 grz. jej macierzystą ćwierć roli w Bogwiedzach (I. Kal. 3 k. 179). Agnieszka z Bogwiedz sprzedała 1498 r. części w Bogwiedzach za 6 grz. Mikołajowi Kurskiemu (ib. 5 k. 32v). Chyba ta sama Agnieszka z Bogwiedz, nie żyjąca w r. 1500, była babką Jadwigi Bogusławskiej, żony Jana Bogusławskiego Chmielnika (ib. 5 k. 209). Wspomniana wyżej Dorota, już jako wdowa po Stanisławie, działając w asyście wuja Jana z Bogwiedz i stryja Rafała z Kotarb, łan pusty w Gniazdowie w p. kal. sprzedała 1487 r. za 20 grz. Michałowi Gniazdowskiemu (P. 1387 k. 87v).

Marcin B., którego żona Małgorzata zastawiła w r. 1501 za 2 grz. części w Bogwiedzach Wojciechowi Poklękowskiemu (I. Kal. 5 k. 240). Czy nie ta sama Małgorzata B., nazwana wdową po Marcinie Grzybowskim, swe cząstki w Bogwiedzach sprzedała w r. 1522 za 7 grz. Antoniemu i Katarzynie małżonkom Bogwiedzkim (I. i D. Z. Kal. 2 k. 77). W 1576 r. występował Marcin B. cz. Grzybowski, rodzący się chyba z Kotarbskiej (I. Kal. 44 s. 520). Mikołaj z Bogwiedz w 1512 r. występował jako stryj Doroty, żony Mikołaja z Momot, i Katarzyny, żony Jakuba z Momot, sióstr rodzonych (I. i D. Z. Kal. 2 k. 12v). Marcin B., dziedzic w Kotlinie, wyderkował w r. 1517 trzy łany osiadłe w tej wsi, nabyte od Jana Korosza i matki jego Katarzyny, Annie Baranowskiej, żonie Macieja Oszczeklińskiego (P. 1392 k. 153v). Od tej Anny kupił t. r. za 200 grz. części wsi Bronowo i Bogwiedze, a części ojczyste w Kotlinie sprzedał jednocześnie za 200 grz. Andrzejowi Koroszowi (ib. k. 154). W r. 1518 na połowie swej części w Bogwiedzach i na połowie Bronowa oprawił posag 100 grz. żonie Marcie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 42). Część wsi pustej Swoinka w p. kal. sprzedał t. r. za 20 grz. Andrzejowi Korzyckiemu (P. 1392 k. 251v). Od braci Melchiora i Mikołaja Koroszów, dziedziców w Kotlinie, kupił 1524 r. za 40 grz. ich części w Bogwiedzach (I. i D. Z. Kal. 2 k. 90). Od Andrzeja Korosza nabył wyderkafwem w r. 1525 za 15 grz. połowę części "Chrostowskiej" w Bogwiedzach (Py. 23 k. 56v). Dziedzic w Bronowie 1532 r. (I. i R. Z. Kal. 4 k. 213). Wraz z żoną Martą połowę wsi Bronowo i całą część wsi Bogwiedze sprzedał 1534 r. za 600 grz. zięciowi Janowi Śliwnickiemu, a ten oprawił posag żonie swej Małgorzacie, córce Marcina (P. 1393 k. 712). Marcin ów nie żył już w r. 1547, kiedy Śliwnicki ponownie oprawił posag Małgorzacie (P. 1395 k. 345). Małgorzata była już wdową w 1553 r. Może ten sam Marcin w 1524 r. swą część macierzystą we wsi Malinie w p. kal. wraz z częścią młyna wodnego wyderkował za 30 grz. Annie z Tęczyna ks. raciborskiej (I. i D. Z. Kal. 2 k. 96v). Jan B., występujący 1525 r. jako stryj Małgorzaty Waliszewskiej (ib. k. 107). Wojciech B., syn zmarłego Błażeja, kupił w 1530 r. od Andrzeja Korytskiego za 20 grz. część w Bogwiedzach (ib. k. 169v).

Fabian B., nie żyjący już w r. 1535, ojciec Stanisława i Erazma, oraz Barbary, w l. 1535-41 żony Stanisława Rachwała Kotarbskiego, i Zofii w l. 1535-41 niezamężnej, 0bie one w r. 1541 swe części macierzyste w Bogwiedzach sprzedały za 180 grz. Andrzejowi Poświątnemu Boruckiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 346v). Stanisław Fabianek (Pabianek) w r. 1530 występował jako wuj Elżbiety Rąbczyńskiej, żony Jana Jelitowskiego (ib. 2 k. 169). T. r. na połowie swych części w Bogwiedzach oprawił 25 grz. posagu żonie Jadwidze Bunińskiej, córce Mikołaja (ib. k. 170). W r. 1532 od Jana Gutowskiego nabył wyderkafem dwa łany osiadłe w Będzieszynie za 25 grz. (I. i D. Z. Kal. 2 k.186). Ów Stanisław nie żył już w r. 1535, kiedy to wdowa dała dożywocie swej oprawy na Bogwiedzach swemu drugiemu mężowi Andrzejowi Stawskiemu (ib. k. 236), i kiedy synowie: Kasper, Maciej, Jan i Marcin zobowiązali się ojczymowi powyższe dwa łany w Będzieszynie uwolmić od ciężarów (I. i R. Z. Kal. 4 k. 628v). Ci bracia oraz ich stryjeczny brat Jan, syn Erazma, kupili t. r. za 180 grz. od wyżej wspomnianych ciotek Barbary i Zofii części w Bogwiedzach i Karsach Podleśnych (P. 1393 k. 745v). Kasper Fabianek (Pabianek) dwa łany w Będzieszynie, które on i bracia jego kupili za 25 grz. wyderkafem od Jana Będzieskiego, wyderkował t. r. ojczymowi Stawskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 241). Od tego ojczyma nabył wyderkafem w r. 1539 za 40 grz. oprawę jego żony a swojej matki na Bogwiedzach (ib. 6 k. 330v) i na połowie części w Bogwiedzach, tak kupionych od ojczyma Andrzeja Stawskiego, jak i należnych z działu z braćmi Maciejem i Marcinem, oprawił w r. 1539 posag 50 grz. żonie swej Annie Miniszewskiej, córce Tomasza (P. 1394 k. 303v). Ten Kasper, opiekun młodszego brata Marcina, umarł t. r. Matka jego żony, Helena z Bronowskich Miniszewska, zagarnęła dwór w Bogwiedzach i znajdujce się tam ruchomości pod pozorem, iż jej córka nie otrzymała należytej oprawy (I. i D. Z. Kal. 7 k. 2v). Bracia niedzielni, Maciej i Marcin, występowali w r. 1544 (I. Kal. 7 k. 88v). Z nich Maciej, mający w r. 1541 lat 19, sprzedał wtedy swe części rodzicielskie w Bogwiedzach za 600 grz. Ambrożemu i Wojciechowi braciom Chociszewskim (I. i D. Z. Kal. 6 k. 349). W r. 1565 części spadłe po ojcu i po bracie Marcinie w Bogwiedzach dał wiecznością Dobrogostowi Potworowskiemu, podsędkowi ziemskiemu kaliskiemu (ib. k. 551), ale już w r. 1550 jedynym spadkobiercą zmarłego Marcina B. nazwany jego brat Maciej "Stawski" (I. Kal. 12 II s. 89). Czy zwano go tak po ojczymie? Macieja (czy tego?) żoną była w r. 1553 Katarzyna Bartochowska, córka Łukasza (ib. 17 s. 71). Marcin, mający lat 9, swoją część w Bogwiedzach sprzedał w r. 15.. za 200 zł Andrzejowi Poświątnemu Boruckiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 348v). Był bezdzietny.

Jan z siostrami, Anną, wdową po op. Piotrze Płachcie, mieszczaninie w Warcie, Zofią, żoną szl. Łukasza Rzepeckiego, i Katarzyną, żoną op. Jana Suflota, mieszczanina też w Warcie, w r. 1535 część macierzystą w Bogwiedzach sprzedał za 50 grz. bratu z jednego ojca Wojciechowi (ib. 2 k. 234). Temuż Wojciechowi wyderkował w 1547 r. za 6 grz. swoją część w tej wsi (ib. 6 k. 417v). Marcinowi Kotarbskiemu sprzedał w r. 1555 swoją część w Bogwiedzach za 15 grz. (ib. k. 467). Wojciech w r. 1547 swe części tamże (wraz z nabytą od brata) wyderkował swemu rodzonemu wujowi Marcinowi Kotarbskiemu (ib. k. 418).

Bartłomiej i Wojciech, bracia rodzono-stryjeczni Andrzeja, Jana i Marcina Grodzielskich, występowali w r. 1539(?) (I. i D. Z. Kal. 7 k. 513). Wojciech i Bartłomiej Grodzielscy cz. Bogwiedzcy 1545 r. (ib. k. 96v). Jan, w r. 1542 faktor Piotra Opalińskiego, kasztelana gnieźnieńskiego, w jego starostwie śremskim, miał sprawę z ks. Dawidem Poniatowskim, kustoszem gnieźnieńskim (P. 881 k. 144). Podstarości śremski otrzymał 9 XI 1550 r. wieczystym prawem feudalnym przypadłe królowi kadukiem dwa łany puste w Grzymisławicach, dwa łany w Pyszącej i ogród w Staromieściu na przedmieściu Śremu (MRPS V, nr 4930).

Wojciech B. Perek około r. 1545 lub nieco wcześniej zabił Jakuba Głoskowskiego, o co miał termin z synem zabitego Janem (I. i D. Z. Kal. 7 k. 101). Ow Jan procesował go o to i w r. 1547 (ib. k. 381v).

Bracia rodzeni: Kasper, Łukasz i Melchior B-cy. Z nich:

1. Kasper Perek zobowiązał się 1564 r. wobec Walentego Gawłowskiego iż stawi do akt swą żonę Jadwigę Gawłowską, córkę Hieronima, celem zrzeczenia się przez nią części Gawłowic w p. sier. Zobowiązał się jednocześnie żonie tej oprawić posag 30 grz. na połowie części w Bogwiedzach (I. Kal. 29 s. 762). Części w tej wsi sprzedał w r. 1576 za 200 zł bratu Łukaszowi. Jadwiga żyła jeszcze wtedy (R. Kal. 4 k. 300v).

2. Łukasz Perek w r. 1568 zapisł dług 800 grz. żonie swej Barbarze Kotowieckiej, córce Marcina (I. Kal. 34 s. 1437). W r. 1576 zapisał dług 50 grz. bratu Kasprowi (ib. 44 s. 518). Występował w r. 1583 jako stryj Jakuba Pruskiego (R. Kal. 5 k. 327). Swym córkom: Katarzynie i Annie zapisał w r. 1590 po 100 zł posagu (I. Kal. 58 s. 764). Połowę swych części w Bogwiedzach rezygnował w r. 1598 synowi Maciejowi (R. Kal. 7 k. 174v). Żona jego w r. 1605 nazwana Barbarą Wturkowską (I. Kal. 71 k. 174v), była jednak tą samą Kotowiecką, bowiem pod tym nazwiskiem występowała znów w 1608 r. (I. i D. Z. Kal. 28 k. 161). Łukasz części w Bogwiedzach, ponad te które rezygnował synowi Franciszkowi, dał w r. 1608 w dziale synowi Maciejowi (ib. k. 159v), a ponowił to w r. 1618 (R. Kal. 8 k. 47). Chyba żył jeszcze w r. 1615 (ib. k. 427v). Ze wspomnianych wyżej jego córek, Katarzyna, zapewne identyczna z Katarzyną, która w l. 1596-1602 byla żoną Jakuba Szetlewskiego Karasia, wydana za niego w r. 1596, krótko po 7 X, Anna zaś, zapewne identyczna z Anną, w l. 1608-14 żona Macieja Wardęskiego Kantorczyka.

1) Maciej, syn Łukasza, wspomniany w r. 1598 (R. Kal. 7 k. 174v), spisał w r. 1600 wzajemne dożywocie z żoną Barbarą Morawską (ib. k. 345). Oboje z żoną zawarli w r. 1610 kontrakt z małżonkami Potworowskimi, skarbnikami kaliskimi (I. Kal. 76 k. 1340). T. r. Maciej nabyte od ojca części w Bogwiedzach sprzedał za 300 zł bratu Franciszkowi (R. Kal. 1 k. 547). Oboje żyli jeszcze w r. 1611 (I. Kal. 77a s. 64).

2) Franciszek, syn Łukasza, wspomniany w r. 1609 (ib. 75 s. 310), od brata Macieja kupił 1610 r. za 300 zł części w Bogwiedzach (R. Kal. 1 k.547). Z żoną Ewą Żakowską spisał dożywocie 1615 r. (ib. 8 k. 427v). W r. 1616 wraz z żoną kwitował się z małżonkami Sośnickimi z kontraktu dzierżawy Bogwiedz (I. Kal. 82 s. 479). Żył jeszcze 1622 r. (ib. 88a s. 625), nie żył 1641 r. (ib. 107a s. 282). Jego córka Anna, w r. 1635 żona Chryzostoma Kuczkowskiego, umarła w październiku 1645 r.

3. Melchior został skwitowany w r. 1582 z 9 grz. przez Stanisława Kotarbskiego "Perka" (ib. 48 s. 497), a w r. 1583 z 10 grz. przez swego brata Łukasza "Perka" (ib. 49 s. 205). W r. 1599 mąż Agnieszki Gniazdowskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Wojsławskim (R. Kal. 7 k. 234). Ta Agnieszka w r. 1600 sprzedała Walentemu Jedleckiemu za 2.000 zł części miasta Lutyni (ib. k. 296v). Oboje żyli w r. 1608 (ib. 1 k. 257). Agnieszka była wdowa w r. 1612 (I. Kal. 78 s. 1456), a żyła jeszcze 1616 r. (ib. 82 s. 1721). Zob. tablicę 2.

@tablica:Bogwiedzcy 2.

Piotr Perek swe części w Bogwiedzach sprzedał w 1567 r. za 300 grz. Maciejowi Śliwnickiemu (R. Kal. 3 k. 15v). Żył jeszcze może 1598 r. (ib. 7 k. 135v). Piotr, może ten sam, mąż Anny Lubstowskiej, która 1568 r. od swego ojca Macieja dostała zapis długu 36 grz. (I. Kal. 34 s. 47).

Wojciech zobowiązał się 1546 r. części Bogwiedz wyderkować za 14 grz. Marcinowi Kotarbskiemu (ib. 9 k. 345v). Piotr i Jan, bracia rodzeni, otrzymali 1546 r. od Zofii Gutowskiej, wdowy po Błażeju Kotarbskim, część w Bogwiedzach, "Markowskie" zwaną (I. D. Z. Kal. 6 k. 414).

Paweł, syn Abrahama, nie żyjącego w r. 1563, części swe ojczyste w Bogwiedzach wyderkował 1555 r. za 12 grz. Wojciechowi B. (P. 1396 k. 315v). Części tamże 1563 r. sprzedał za 50 grz. Wojciechowi Chociszewskiemu (P. 1397 k. 273). Od Szymona Gutowskiego nabył wyderkafem 1570 r. za 70 grz. połowę łana roli pustej "Chwalikowskiej" (R. Kal. 3 k. 209). Anna Pruszakówna Bieniewska, żona Pawła B., skwitowana 1578 r. przez Wojciecha Gutowskiego (I. Kal. 45 s. 1073). Była ona 1-o v. za Mikołajem Ciechelskim. Paweł i ona żyli jeszcze 1592 r. (ib. 59 s. 1256). Wojciech Abramek, zapewne brat powyższego Pawła, części w Bogwiedzach sprzedał 1563 r. za 100 grz. Maciejowi i Kasprowi braciom Kotarbskim (P. 1397 k. 279v).

Małgorzata, żona Feliksa Kakowskiego, w l. 1557-64. Wojciech, mąż Anny Tarchalskiej, córki Wojciecha, która 1559 r. dostała od ojca część Tarchał i pustej wsi Gorzyczki (P. 1396 k. 782v). Zofia, w r. 1592 wdowa po Wojciechu Kuczkowskim. Marcin, w r. 1595 mąż Katarzyny Chlebowskiej, córki Jerzego (P. 963 k. 252v). Urszula, córka Pawła B., mieszkającego w Kaliszu, kwitowała 1596 r. Walentego Karszewskiego (I. Kal. 63 s. 624). Anna, w r. 1612 żona Macieja Wardęskiego. Katarzyna Kuczkowska wdowa po Kasprze B., żona uczc. Józefa, krawca z Kuczkowa, kwitowała 1616 r. swego siostrzeńca Bartłomieja Kuczkowskiego (ib. 82 s. 603). Mikołaj, faktor opata wągrowieckiego 1618 r. (Nekr. Cystersów Wągrowiec.) Anna w r. 1622 żona Jana Gutowskiego. Mikołaj i Marianna, rodzice Jakuba, ochrzcz. 20 VII 1634 r. Czy szlachta? (LB Sw. Wojc., Pozn.). Jan B., mąż Anny Wyleżyńskiej 1636 r. (I. Kal. 102 s. 661). Agnieszka, w r. 1636 żona Piotra Doleckiego. Walerian, mąż Małgorzaty Świejkowskiej 1639 r. (Kośc. 299 k. 236v). Barbara Wilkońska, nie żyjąca w r. 1641, była 1-o v. żoną Błażeja Pikarskiego, 2-o v. Jana B., wtedy też już zmarłego (I. Kal. 107b s. 902). Mikołaj w 1642 r. spisał dożywocie z żoną Zofią Buszkowską, wdową 1-o v. po Adamie Pląskowskim, 2-o v. po Janie Modlibogu (G. 337 k. 610; P. 1048 k. 567v). Nie żyła już 1645 r. (P. 1052 k. 222). Elżbieta, 1-o v. żona Adama Kurcewskiego, 2-o v. Jana z Kłomnic Stobieckiego, 3-o v. 1661 r. żona Piotra Żelęckiego. Ojciec Kazimierz, franciszkanin śremski, umarł 26 III 1682 r. (Nekr. Franciszksnów Śrem.). Katarzyna, córka Mikołaja i Anny, mając lat 20 umarła i pochowana 8 V 1796 r. (LM Sobótka).

>Bohn, Bohnen h. Własnego z Pomorza Zachodniego. Michał w r. 1602 działał w imieniu Doroty Puttkammer, wdowy po Mikołaju Münchow, marszałku Kazimierza ks. pomorskiego (W. 3 k. 37v). Nie żył już w r. 1634, kiedy jego syn Jan Jerzy występował jako spadkobierca swej ciotki, tej właśnie Doroty (W. 35 k. 250).

>Bohusławski Jan, podczaszy bracławski, wraz ze swą żoną Heleną Gimbutówną oskarżeni 1718 r. o zagarnięcie i okupowanie dóbr Hultaje, Czerniew i Kamionka w wojew. brzeskim litewskim (Py. 160 k. 849).

>Bohuszówna Fedora (Teodora), żona 1558 r. Mikołaja Trzebuchowskiego, kasztelana gnieźnieńskiego.

>Boińscy, Bojeńscy z Bojenic (dziś Bojanic) w p. gnieźn., drobna szlachta o wielu imioniskach a niewątpliwie i wielu herbach. Bardzo rozrodzeni i stąd trudni do posegregowania na grupy rodzinne. Na początek kładę noszących imioniska i tym samym dających się łatwiej na takie grupy podzielić.

>_Liście_. Jan z Bojenic zw. Liść nie żył już niewątpliwie w r. 1468, kiedy wdowa po nim Małgorzata i dzieci: Jan, Jadwiga i Barbara, mieli termin z Krzesławem z Bojenic (G. 9 k. 11v; 20 k. 163v). Owdowiała Małgorzata ze swym niedzielnym synem Janem zapisała w r. 1470 dług temu Krzesławowi (G. 20 k. 210). Jadwiga w r. 1483 jako żona szl. Jana wójta z Żyrnik skwitowała brata Jana z 4 grz. z dóbr rodzicielskich (G. 12 k. 24). Był też jeszcze syn Stanisław.

1. Jan, syn Jana, wraz z bratem Stanisławem części w Brzozogaju sprzedał w r. 1489 za 35 grz. Dorocie z Brzozogaju, żonie Andrzeja Pigłowskiego (P. 1487 k. 125; G. 22 k. 143). Na połowie części w Bojenicach uzyskanych z działu dokonanego z bratem i na połowie części jeziora w Brzozogaju oprawił w r. 1491 posag 35 grz. żonie swej Dorocie (P. 1387 k. 138v). Drugiej swej żonie Katarzynie Wydzierzewskiej, córce Stanisława, oprawił w r. 1495 posag 40 grz. na tych samych dobrach (P. 1383 k. 74). Od Mikołaja Kłodzińskiego, kiedyś zwanego B-im, kupił w r. 1496 za 250 grz. części Kłodzina w p. gnieźn., odziedziczone po zmarłej Helenie Janowej Pawłowskiej (ib. k. 118v). Tę część Kłodzina sprzedał w r. 1504 za 100 grz. Bartłomiejowi Kłodzińskiemu (G. 25 k. 136v). Od brata Stanisława kupił t. r. za 200 grz. części ojczyste w Bojenicach i Brzozowym Gaju (G. 24 k. 275v). Zięciowi Grzegorzowi Wysławskiemu Czalabanowi zapisał w r. 1509 dług 10 grz. (G. 19 k. 103). Katarzyna, żona Jana, w asyście swego stryja Wincentego Gurowskiego Siejka, część macierzystą we wsi Sobiesiernie w p. gnieźn. sprzedała za 50 grz. w r. 1516 Stanisławowi Sobiesierskiemu Ninocie (G. 335a k. 38v). Chyba już nie żył w r. 1524, kiedy synowie jego Wojciech i Mikołaj wraz ze swą matką Katarzyną półtora łana roli (z czego jeden łan osiadły) we wsi Brzozogaj wyderkowali za 22 grzywny Walentemu Brzozogajskiemu (P. 1393 k. 46). Jan nie żył już napewno w r. 1528 (G. 335a k. 106v). Córki Jana: Barbara, w r. 1509 żona Grzegorza Wyszławskiego, Małgorzata, w r. 1528 żona Wojciecha Stawskiego. Synowie: Wojciech, o którym będzie niżej, Mikołaj i Maciej. Mikołaj wspomniany w r. 1524 (P. 1393 k. 46). Maciej wspomniany w r. 1528, części Bojenic i Opieczyc w r. 1530 zobowiązał się sprzedać za 110 grz. bratu Wojciechowi (G. 29 k. 115).

Wojciech, syn Jana i Katarzyny, występował w r. 1524. Matce w r. 1527 lub 1528 dał w dożywocie dwa łany roli w Opieczycach w p. gnieźn. i toń na jeziorze w Brzozogaju (G. 335a k. 163v). Swoją część w Brzozogaju wraz z częścią brata Macieja sprzedał w r. 1528 za 104 grz. Walentemu Brzozogajskiemu (ib. k. 107). Na połowie części Bojenic i Opieczyc oprawił t. r. posag 100 zł żonie swej Katarzynie Węgierskiej, córce Mikołaja (ib. k. 107v). W r. 1541 występował jako wuj Katarzyny Jankowskiej, żony Macieja Kłunowskiego (P. 1394 k. 426v). Swe części w Bojenicach, Opieczycach i Brzozogaju dał w r. 1542 w dożywocie żonie Węgierskiej (G. 335a k. 267v). Umarł między r. 1560 i 1561 (G. 39 k. 120; 262 k. 399, 399v). Był bezdzietny. Katarzyna Węgierska umarła między r. 1560 i 1562. Spadkobiercami Wojciecha byli rodzeni jego siostrzeńcy Stawscy i Wysławski (P. 904 k. 83v, 111; G. 41 k. 24).

2. Stanisław, syn Jana, w r. 1485 nazwany Judzkim, wówczas mąż Anny Owieczkowskiej, dziedziczki w Owieczkowicach cz. Owieczkach (G. 22 k. 8v, 82). Ta Anna w l. 1485-88 wzywała do uiszczenia się Macieja i Wawrzyńca, synów Piotra Myślęckiego (G. 12 k. 113; 13 k. 85). Stanisław dostał od niej w 1492 r. zapis 150 zł na jej części w Owieczkowicach (G. 15 k. 152). Od braci Jana i Macieja Sepieńskich nabył w r. 1493 sposobem wyderkafu za 30 grz. 4 łany osiadłe we wsi Zbitka p. gnieźn. (P. 1387 k. 185v; G. 22 k. 221). Od żony kupił 1495 r. za 200 zł jej części w Owieczkach (P. 1383 k. 89v). Dziedzic w Owieczkowicach i Myślęcinie, skwitował w 1497 r. brata Jana z dóbr po rodzicach w Bojenicach i w części jeziora w Brzozowym Gaju (G. 17 k. 44). Bratu Janowi sprzedał w r. 1504 za 200 grz. części ojczyste w Bojenicach i Brzozow Gaju (G. 24 k. 275v). T. r. już nie żył, kiedy Anna występowła jako wdowa (G. 24 k. 269v). Bardzo prawdopodobne, że synami Stanisława byli bracia Jan, Piotr i Paweł, dziedzice w Bojenicach. Dorota, córka Stanisława nie żyjącego w r. 1533, żona Jakuba Kaliskiego z Nożyczyna, stryjeczna siostra Wojciecha B., (P. 1393 k. 592v; Py. 23 k. 110v), to zapewne córka tego właśnie Stanisława Liścia, a siostra powyższych braci. Jan i Piotr kwitowali w r. 1531 Krzysztofa Orzelskiego z ugody zawartej o głowę ich brata Pawła, zamordowanego (G. 29 k. 120v). Piotr, występujący w r. 1535 jako stryj Anny, córki Jakuba Kaczkowskiego, żony Feliksa Małachowskiego (G. 262 k. 266). Piotr juz nie żył t. r., kiedy to wdowa po nim Jadwiga, nazwana Myślęcką, mająca oprawę posagu na Owieczkach i Myślęcinie, matka Bartłomieja, nazwanego też Myślęckim, zobowiązała się wobec Mikołaja B. (może identycznego z Mikołajem, synem Jana B. Liścia), iż stawi tego swego syna, gdy ten dojdzie lat, celem uwolnienia od obciążeń części Bojenic, które ów syn i jego siostry sprzedali byli za 100 grz. Mikołajowi B. (P. 875 k. 294v). Zob. tablicę 1.

@tablica:Boińscy (Liście) 1.

>_Kakacze_. Nie odrazu pojawia się wśród tej grupy to imionisko. Jan, Tomasz i Stanisław, bracia rodzeni i niedzielni, dziedzice w Bojenicach, kupili w r. 1464 za 40 grz. część "Golczewską" w tej wsi od Wojciecha zw. Magnus (P. 1383 k. 195v). W r. 1469 kupili za 150 grz. od Mikołaja z Bojenic część tej wsi i prawo patronatu kościoła Sw. Piotra przed Gnieznem (P. 1385 k. 39). Jan i Stanisław swą część niedzielną w Bojenicach sprzedali t. r. za 30 grz. ks. Maciejowi, Piotrowi i Grzegorzowi braciom z Bojenic (ib. k. 31). Tomasz na połowie części w Bojenicach, uzyskanej z działu z Janem i Stanisławem, oprawił w r. 1478 posag 40 grz. żonie swej Annie (P. 1386 k. 99). Nie żył już w r. 1502. Dzieci jego: Mikołaj, Piotr i Barbara, wraz ze Stanisławem B. Koniecznym zobowiązały się wtedy rezygnować połowę części "Kulikowskiej" (G. 25 k. 220v). Barbara żyła jeszcze w r. 1537 (P. 1394 k. 120v).

1. Mikołaj zw. Kakacz, syn Tomasza, na połowie części w Bojenicach oprawił w r. 1514 posag 50 grz. żonie swej Barbarze Rusieckiej, córce Jana (P. 1392 k. 26v). Drugą jego żoną była Anna Przeborowska, córka Macieja, w r. 1536 już 2-o v. żona Michała Kamieńskiego (G. 31 k. 71). Wedle złożonego w r. 1561 oświadczenia syna, Mikołaj miał odkupić w r. 1535 części w Bojenicach od spadkobierców brata Piotra i miał umrzeć w r. 1537 (G. 262 k. 431). Ta ostatnia data, jak widzimy, błędna. Syn Mikołaja Jan i córki Dorota i Katarzyna w asyście stryja Jana Wierzejskiego i wuja Jana B.(!) w r. 1537 sprzedali za 30 grz. ciotce Barbarze B. tę część w Bojenicach, którą ich ojciec swej siostrze w dziale był wyznaczył, zaś części w Bojenicach należne im po ojcu i matce sprzedali za 400 grz. Pawłowi B. Giży (P. 1394 k. 120v). Z córek, Dorota, w r. 1540 żona sław. Macieja, obywatela nakielskiego, kwitowała Pawła B. Giżę (G. 32 k. 267). Zarówno Dorota jak Katarzyna żyły jeszcze w r. 1561 (G. 262 k. 431). Syn Jan Kakacz w r. 1536 zapisał dług 27 grz. swej macosze Przyborowskiej, obecnie 2-o v. Kamieńskiej (G. 31 k. 71). W r. 1540 kwitował Pawła Giżę z 20 grz. (G. 32 k. 210). Żył jeszcze w r. 1561.

2. Piotr, syn Tomasza, występował w r. 1502. Od Jakuba Owieczkowskiego kupił w r. 1520 za 80 grz. części w Owieczkach p. gnieźn. (G. 335a k. 55v). Był dziedzicem w Myślęcinie 1522 r. i wtedy został skwitowany przez Jakuba Dziećmiarowskiego z 55 grz. za sprzedane części w Owieczkach (G. 28 k. 68). Na połowie części w tej wsi oprawił w r. 1528 posag 30 grz. żonie swej Jadwidze, córce Mikołaja Noskowskiego, a wdowie po Janie Myślęckim, która wtedy połowę swej oprawy od pierwszego męża na połowie Myślęcina i pustki Niewola wyderkowała za 30 grz. Piotrowi (G. 335a k. 109v). Piotr był mężem Jadwigi zapewne już wcześniej, w r. 1522, kiedy występował jako dziedzic w Myślęcinie. Jako dziedzic w Owieczkach występował jeszcze wraz z żoną w r. 1529 (G. 29 k. 21v). Zob. tablicę 2.

>_Trafary_, _Trafarki_. Grzegorz B. Trafara nie żył już w r. 1486, kiedy wdowa po nim Małgorzata Żołecka część ojczystą w Żołczu sprzedała za 30 grz. posagu swej córki Heleny mężowi jej Marcinowi z Wygrozowa (P. 1387 k. 45v; G. 261 k. 92v). Taż wdowa wraz ze swą siostrą Jadwigą Porzeską części ojczyste w Czeluścinie w p. gnieźn. sprzedała w r. 1511 za 12 grz. Bartłomiejowi Korzkiewskiemu (P. 786 s. 296). Syn Wojciech.

@tablica:Boińscy (Kakacze) 2.

Wojciech, syn Grzegorza i Żołeckiej, występował w r. 1504 (G. 25 k. 136). W r. 1508 dziedzic części ojczystych w Bojenicach, działał w asyście wuja Jana B. Nogcia, nie był więc jeszcze pełnoletni (G. 19 k. 51v). W r. 1520 mąż Anny Gałczyńskiej, córki Macieja i Urszuli, kupił od swej teściowej za 30 grz. dwie części w Mikołajewicach (G. 335a k. 50). Części w Bojenicach sprzedał w r. 1522 za 30 grz. Janowi Kaczkowskiemu (ib. k. 64). Anna Gałczyńska część rodzicielską w Gałczynku w p. gnieźn. sprzedała w r. 1530 za 30 grz. Janowi Szczukowskiemu cz. Rożeńskiemu (ib. k. 130v). Wojciech, jako dziedzic w Mikołajewicach Górnych, występował w l. 1535-49 (G. 262 k. 252v). W r. 1549 drugiej swej żonie Agnieszce Małachowskiej Koziełkównie, córce Wojciecha, zapisał 20 grz. (G. 34 k. 293, 293v). Nie żył już w r. 1558 (G. 37 k. 88). Z pierwszej żony miał synów: Stanisława, Pawła, Łukasza, Błażeja, Tyburcego i Wawrzyńca. O Błażeju nie wiem nic więcej ponad to wspomnienie go w r. 1549 (G. 34 k. 293v).

1. Stanisław, syn Wojciecha i Gałczyńskiej, wspomniany w r. 1549 (ib.). Pierwszą jego żoną była Elżbieta Drachowska (G. 67 k. 26). Żeniąc się 2-o v. w r. 1562 z Zofią Gurowską, córką Mikołaja, zapisał jej krótko przed ślubem, 23 VII, sumę 100 grz. (G. 41 k. 436v). Od brata Tyburcego kupił w r. 1566 za 100 zł część w Mikołajewicach Górnych i na połowie swych części w tej wsi oprawił 50 grz. posagu żonie (N. 215 k. 65v, 66). Od Jana Drachowskiego, sołtysa w Wierzbiczanach wsi arcybiskupiej, dostał t. r. zobowiązanie rezygnacji sołectwa tego za 40 grz. (G. 46 k. 62v). Od brata Wawrzyńca dostał w r. 1576 zobowiązanie sprzedania za 100 zł części w Mikołajewicach Górnych (G. 54 k. 86). Części sołectwa w Wierzbiczanach, kupione od Drachowskiego, w r. 1578 zobowiązał się rezygnować za 40 grz. bratu Tyburcemu (G. 56 k. 217). Zofia Gurowska w r. 1601 zobowiązała się sprzedać synowi Janowi części w Górnych Mikołajewicach pozostałe po zmarłym Wojciechu B. Trafarze (G. 67 k. 25). Skasowała w r. 1602 swą oprawę na tej wsi (ib. k. 394) i t. r. ponowiła zobowiązanie na rzecz syna Jana (G. 337 k. 214). Stanisław w r. 1611 rezygnował synom Janowi i Stanisławowi swe części w Mikołajewiczkach Górnych (G. 337 k. 344v). Żył jeszcze w r. 1612 (G. 71 k. 372), nie żył już w r. 1623 (G. 76 k. 364). Chyba identyczny z nim "szłachetny i sławetny" Stanisław B. Trafara, w r. 1581 obywatel gnieźnieński (G. 59 k. 65). Z Drachowskiej był syn Marcin, który w r. 1601 kwitował swego ojca z dóbr ojczystych i po matce (G. 67 k. 26), żył jeszcze w r. 1602 (G. 337 k. 214). Z Gurowskiej Jan i Stanisław, o których niżej, a zapewne z tej drugiej żony pochodzili też synowie Sebastian i Walenty. Sebastian w r. 1607 kwitował brata Jana z 20 grz. z dóbr po ojcu i matce w Mikołajewicach Górnych (G. 69 k. 241v). Walenty występował w r. 1604 (G. 68 k. 200). Była i córka (nie wiem z której żony) Anna, która w r. 1631 jako wdowa po sławet. Marcinie Szczepanku zobowiązała się części w Mikołajewicach Górnych, odziedziczone po bracie Stanisławie i bratanku Franciszku, sprzedać stryjecznemu bratu Tomaszowi (G. 79 k. 521, 522v).

1) Jan, syn Stanisława i Gurowskiej, wspomniany w r. 1601 (G. 67 k. 25). Żeniąc się w r. 1602 z Jadwigą Siedlecką, córką Macieja i Agnieszki Miedźwiedzkiej, na krótko przed ślubem, 31 I, dostał od teściów zapis długu 300 zł w. jako posag (ib. k. 312). Od brata Walentego dostał w r. 1604 zobowiązanie sprzedania za 20 grz. części w Mikołajewicach Górnych (G. 68 k. 200). W r. 1611 ojciec rezygnował jemu i bratu Stanisławowi części Mikołajewiczek Górnych (G. 337 k. 344v). Nie żył już w r. 1612, kiedy występowała wdowa z synem Pawłem (G. 71 k. 372). Ow Paweł musiał już nie żyć w r. 1631, kiedy jako spadkobierczyni jego stryja Stanisława i stryjecznego brata Franciszka występowała jego ciotka Anna zamężna Szczepankowa (zob. wyżej).

2) Stanisław, syn Stanisława i zapewne Gurowskiej, występował w r. 1609 (G. 70 k. 93), obok brata dostał w r. 1611 od ojca rezygnację części Mikołajewiczek Górnych (G. 337 k. 344v). W r. 1612 występował jako stryj i opiekun bratanka Pawła (G. 71 k. 372). Żonie swej Małgorzacie Kroczyńskiej, córce Jana, burgrabiego ziemskiego kościańskiego, oprawił w r. 1624 posag 1.300 zł (P. 1414 k. 887v). Wraz z tą żoną zawierał w r. 1630 kontrakt o Mikołajewice Górne z małżonkami Łabęckimi (G. 79 k. 153). Oboje nie żyli już w r. 1631. Pomarli "powietrzem". Nieletni ich syn Franciszek zostawał pod opieką stryja Tomasza, ale umarł tego jeszcze roku, a spadek w Mikołajewicach Górnych dostał się siostrze Stanisława, Annie zamężnej Szczepankowej (ib. k. 387v, 521, 522v).

2. Paweł, syn Wojciecha i Gałczyńskiej, wspomniany w r. 1549 (G. 34 k. 293v), przy pomocy braci Stanisława i Łukasza zabił w r. 1557 Jana Mikołajewskiego Grabisza (G. 36 k. 44v). Wraz z bratem Łukaszem w r. 1558 zawarł ugodę z synem tego zabitego (G. 37 k. 165). Bezdzietny, nie żył już w r. 1581 (G. 59 k. 391v).

3. Łukasz, syn Wojciecha i Gałczyńskiej, wspomniany w r. 1549 (G. 34 k. 293v), nazwany w r. 1557 "impossesjonatem i gołotą" (P. 898 k. 473), żył jeszcze w r. 1558 (G. 37 k. 165), bezdzietny, nie żył już w r. 1581 (G. 59 k. 391v).

4. Tyburcy, syn Wojciecha i Gałczyńskiej, wspomniany w r. 1549 (G. 34 k. 293v), swą część w Mikołajewicach Górnych sprzedał w r. 1566 za 100 zł bratu Stanisławowi (N. 215 k. 65v), a dostał od tego brata w r. 1578 zobowiązanie sprzedania za 40 grz. sołectwa we wsi arcybiskupiej Wierzbiczany. Był wtedy mężem Anny Zberzyńskiej (G. 56 k. 217, 218). Anna występowała i w r. 1581 (G. 59 k. 340v). Tyburcy prawo do sołectwa w Wierzbiczanach cedował w r. 1584 Andrzejowi Rzeszotarskiemu (G. 61 k. 527). Nie żył już w r. 1617 (G. 74 k. 54). Synowie jego: Wojciech i Tomasz.

1) Wojciech, syn Tyburcego, w r. 1617 mąż Zofii Małachowskiej Ruskówny, córki Zygmunta (G. 74 k. 54). Ich córka Anna, ochrzczona 19 II 1619 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno).

2) Tomasz, syn Tyburcego, żeniąc się w r. 1620 z Agnieszką Opatowską cz. Chwałkowską (Chwalikowską), córka Jana Opatowskiego z Chwałkowic i Zofii Ostrowskiej, dostał na krótko przed ślubem, 27 II, zapis 2.000 zł od jej wuja Andrzeja Ostrowskiego (G. 75 k. 311). Od siostry stryjecznej Anny zamężnej Szczepankowej dostał w r. 1631 zobowiązanie sprzedania części Mikołajewic Górnych (G. 79 k. 521, 522v). Od Jadwigi z Żołcza Chwałkowskiej brał w zastaw w r. 1637 części w Żołczu Młodym (G. 80 k. 278; 82 k. 238). W r. 1638 występował jako jedyny spadkobierca stryjecznego brata Stanisława (G. 80 k. 457). Córkom swym urodzonym z Chwałkowskiej: Annie, Reginie, Jadwidze i Katarzynie, zapisał w r. 1642 po 300 zł każdej (ib. k. 997v). Mikołajewice Górne dał w r. 1646 synowi Aleksandrowi (G. 337 k. 667). Umarł w r. 1650, przed 8 VIII (G. 82 k. 245). Wdowa wraz z synem Swiętosławem wydzierżawiła w r. 1654 swej córce Reginie Dąbrowskiej i jej mężowi trzy części we wsi Żołcze Stare (G. 82 k. 974). Żyła jeszcze w r. 1658 (P. 1070 k. 222). Synowie Tomasza i jej: Aleksander i Swiętosław. Ze wspomnianych wyżej córek, Anna była w l. 1650-51 żoną Jana Wardęskiego Gocza, Regina, w r. 1654 żona Andrzeja Dąbrowskiego.

(1) Aleksander, syn Tomasza i Chwałkowskiej, mąż 1-o v. Anny Gronowskiej, bezdzietnej, nie żyjącej już w r. 1649 (G. 82 k. 72v), dziedzic części Mikołajewic Górnych, w r. 1650 2-o v. mąż Zofii Grzegorzewskiej, córki Jana i Anny Wargowskiej (G. 82 k. 170v). Wraz z bratem Swiętosławem zastawioną kiedyś ojcu część w Żołczu Młodym cedował t. r. Tomaszowi Cielmowskiemu (ib. k. 238). Zofia Grzegorzewska żyła jeszcze w r. 1653 (P. 1066 k. 158). Aleksander ożenił się 2-o v. w r. 1658 z Barbarą Dzierzbińską, córką Jana, której na krótko przed ślubem 8 IV zapisał dług 300 zł (G. 82 k. 1315). Oboje nie żyli już w r. 1690 (P. 1431 k. 515). Syn z drugiej żony Jan.

Jan Chryzostom, syn Aleksandra i Dzierzbińskiej, zaślubił 2 V 1689 Marcjannę Cielmowską (LC Kłecko), córkę Jerzego i Katarzyny Wyganowskiej. Oprawił jej w r. 1690 posag 1.500 zł po skasowaniu dawnej oprawy (P. 1431 k. 515). Umarł w Mikołajewicach Górnych zwanych Bojeniczkami 28 XI 1715 r. (LM Niechanowo). Wdowa występowała w r. 1736 wraz z synami jako współdziedziczka Bojeniczek (G. 97 k. 90). W r. 1742 mowa o niej jako o chorej (ib. k. 588). W r. 1748 już nie żyła (G. 98 k. 238). Córki: Marianna, ur. w Bojeniczkach, ochrzcz. 2 II 1706 r. (LB Niechanowo), w l. 1748-50 żona Józefa Obarzankowskiego, Katarzyna, niezamężna w r. 1748 (G. 98 k. 238). Synowie: Kazimierz, Franciszek, Józef, Sebastian, o których niżej, i Marcin występujący raz tylko w r. 1736.

a. Kazimierz, syn Jana i Cielmowskiej, w r. 1730 spisał dożywocie ze swą żoną Teresą Radoszewską, córką Stanisława i Jadwigi Morawskiej (P. 1225 k. 28v), oprawił jej w r. 1739 sumę 1.000 zł na poczet posagu (P. 1257 k. 33v). Wraz z bratem Franciszkiem sprzedali w r. 1748 Mikołajewice Górne cz. Bojeniczki Zofii z Drachowskich, wdowie po Michale Zaleskim (P. 1293 k. 153v). Żył jeszcze w r. 1750 (G. 98 k. 380, 381). Teresa Radoszewska umarła w r. 1754 i pochowana 23 III (LM Niechanowo).

b. Franciszek, syn Jana i Cielmowskiej, zapewne identyczny z Michałem Franciszkiem synem tejże pary, urodzonym w Bojeniczkach, ochrzcz. 4 X 1708 r. (ib.). Ożenił się 3 II 1739 r. z Marcjanną Babską córką Remigiana i Jadwigi Dydyńskiej (LC Sw. Wawrzyniec, Gniezno; G. 98 k. 380, 381; 99 k. 31v). T. r. był posesorem Drachówka. Swoją część w Mikołajewicach Górnych sprzedał wraz z braćmi w r. 1748 Zofii z Drachowskich Zaleskiej (G. 98 k. 238; P. 1293 k. 153v). Żył jeszcze w r. 1757 (G. 99 k. 31v). W r. 1765 Marcjanna, już wdowa, cedowała synowi Stanisławowi sumę 300 zł z Jarząbkowa i Czechowa (G. 100 k. 135v). Córki Franciszka i Babskiej w r. 1766 niezamężne: Marianna, Agnieszka, ur. w Małachowie Szymborowicach, ochrzcz. 30 I 1753 r., Wiktoria (G. 100 k. 217). Synowie: Stanisław, o którym niżej, Andrzej, Wojciech i Antoni, występujący w r. 1766 (ib.). Z nich Antoni może identyczny z Filipem Antonim, ur. w Małachowie, ochrzcz. 20 V 1756 r. Był jeszcze syn Wacław Konstanty, ur. 4 IV 1759 r. (LB Witkowo).

Stanisław Kostka Tymoteusz, syn Franciszka i Babskiej, ochrzcz. 2 XI 1739 r. (LB Niechanowo; LB Sw. Wawrzyniec, Gniezno), wraz ze swym rodzeństwem i rodzeństwem stryjecznym prawa do spadku po stryju Józefie cedował w r. 1766 wdowie po tym stryju (G. 100 k. 217). Mąż Franciszki Bojeńskiej, córki Pawła i Konstancji Kurnatowskiej, w r. 1766, posesor Mieścisk w r. 1776, spisał w r. 1779 wzajemne dożywocie ze swą żoną (P. 1356 k. 238). Córki jego: Julia Zofia, ur. w Jeziercach, ochrzcz. 16 V 1767 r. (LB Czerniejewo), Nepomucena Rozalia, ochrzcz. z wody 6 V 1773 r., z ceremonii 31 VII 1776 r. (LB Fara, Poznań). Synowie: Wojciech, starszy, wspomniany w r. 1776, Franciszek Stanisław, ur. w Mieścisku, ochrzcz. 3 X 1776 r. (LB Bytyń), zmarły tamże 5 IX 1778 r. (LM Ceradz).

c. Józef, syn Jana i Cielmowskiej, ochrzcz. 24 III 1711 r. (LB Sw. Wawrzyniec, Gniezno). W r. 1761 mąż Magdaleny Borowskiej, córki Bartłomieja i Zofii Radoszewskiej (G. 99 k. 346). Bezpotomny, nie żył już w r. 1766, kiedy wdowie scedowały swe sprawa do spadku po nim dzieci po braciach jego, Franciszku i Sebastianie (G. 100 k. 217). Magdalena wyszła 2-o v. w r. 1768, krótko po 21 VII za Kazimierza Smorzewskiego (Smoczarskiego?) Żyła jeszcze 1790 r. (ib. k. 333, 544v; 115 k. 159v).

d. Sebastian, syn Jana i Cielmowskiej, występował w r. 1736 jako współdziedzic Bojeniczek obok braci (G. 97 k. 90). Z żoną Magdaleną Witowską, córką Michała i Bogumiły Słaboszewskiej, spisał dożywocie w r. 1737 (P. 1251 k. 57v). Mikołajewice Górne cz. Bojeniczki wraz z braćmi sprzedał w r. 1748 Zofii z Drachowskich Zaleskiej (G. 98 k. 238). Magdalena Witowska umarła 31 VIII 1757 r. (Nekr. Franciszkanów Inowrocł.), a Sebastian ożenił się 2-o v. 18 XI 1758 r. z Antoniną Zaleską, córką Michała i Zofii Drachowskiej. Przed ślubem zapisał jej dług 2.000 zł (LC Sw. Trójca, Gniezno; G. 99 k. 138v). Umarł w Więcławicach w r. 1763 i pochowany został 14 IX (Nekr. Franciszkanów Inowrocł.). Jego dzieci występujące w r. 1766: ks. Jan, Maciej, Józef, Antoni, Anna, zamężna za Wolskim, Wiktoria, Marianna, Zofia (G. 100 k. 217).

(2) Świętosław, syn Tomasza i Chwałkowskiej, występował w r. 1650 (G. 82 k. 238). Dziedzic Mikołajewic Górnych cz. Bojeniczek 1664 r. (G. 84 k. 208). Być może, że ten Swiętosław był identyczny z Swiętosławem mężem Ewy Tworzyjańskiej (oboje nie żyjący już w r. 1714), których to małżonków syn Wojciech, dziedzic Chwalęcina W. i Borzysławia, sprzedał w r. 1714 te dobra za 16.000 zł Maciejowi Wyszławskiemu (P. 1148 III k. 32).

5. Wawrzyniec, syn Wojciecha i Gałczyńskiej, wspomniany w r. 1549 (G. 34 k. 293v), bratu Stanisławowi zobowiązał się w r. 1576 sprzedać za 100 zł części Mikołajewic Górnych (G. 54 k. 86). Kwitował w r. 1581 brata Stanisława z 15 grz. należnych mu ze spadku po braciach Pawle i Łukaszu (G. 59 k. 391v). Zob. tablicę 3-4.

@tablica:Boińscy (Trafary) 3.

@tablica:Boińscy (Trafary) 4.

Mikołaj Mikołajewski cz. B. Trafara skarżył około r. 1562/65 Jana Mikołajewskiego o popełnienie w Drachowie Wietrzychowym gwałty (G. 262 k. 546v).

Mikołaj B. zw. _Kosiorek_, dziedzic w Losocinie w p. kcyń., kupił w r. 1498 za 60 grz. od Wojciecha Losockiego połowę połowy tej wsi wraz z połową części młyna wodnego zw. "Gorzewskim" (P. 1389 k. 5v).

>_Giże_. Maciej, dziedzic w Bojenicach i Dębnicy, zeznał w r. 1496 dług 5 grz. Stanisławowi Mieleńskiemu (G. 16 k. 137). Ręczył 1501 r. za Mikołaja Kaczkowskiego, iż będzie on żył w pokoju z siostrami Dorotą i Katarzyną z Kamienieczka (G. 18 s. 289). Wawrzyniec z żoną Barbarą wyprawili w r. 1498 z Bojanic zastępców na wojnę (Boniecki). Dziedzice w części Bojanic w r. 1514 (G. 25 k. 475v). Od ks. Andrzeja i Mikołaja braci Ostrowskich kupił Wawrzyniec w r. 1521 za 20 grz. część w Opieczycach w p. gnieźn. (P. 1392 k. 400v). Część w tej wsi dał w r. 1527 swemu synowi Pawłowi (G. 1393 k. 158v). Żył jeszcze w r. 1538 (G. 31 k. 330v). Córki: Dorota, w l. 1535-43 za Piotrem Gulczewskim cz. Witakowskim, Anna, w l. 1642-43 za Wojciechem Czeskim. Synowie: Paweł, Stanisław, Jan.

1. Paweł B. cz. Opieczycki, syn Wawrzyńca, w r. 1527 na połowie otrzymanych od ojca części w Opieczycach oprawił 20 grz. posagu żonie swej Beacie (P. 1393 k. 159v). Od Katarzyny B., żony Wojciecha Wygrozowskiego i córek jej Jadwigi, Barbary i Agnieszki Boińskich(!) kupił w r. 1534 za 70 grz. część boru zw. "Dziatkowice" w Bojenicach (ib. k. 615v). Drugiej swej żonie, Zuzannie Łosińskiej, córce Andrzeja, oprawił w r. 1543 posag 300 zł na połowie części w Bojenicach i Opieczkach(!) (P. 1395 k. 63). Części Bojenic i Opeczek sprzedał w r. 1566 za 6.000 zł Jerzemu Latalskiemu, wojewodzicowi poznańskiemu, biorąc od tegoż wojewodzica dożywotnie użytkowanie Rzegnowa (P. 1397 k. 466v, 467). Latalski t. r. żonie Pawła oprawił 300 zł posagu na części Rzegnowa i pustkach Pogorzałki i Niewola (ib. k. 476v). Paweł siedlisko w Bojenicach sprzedał w r. 1567 za 200 zł Maciejowi Stawskiemu cz. Boińskiemu (P. 1397 k. 562v). Żył jeszcze w r. 1573 (G. 52 k. 287), nie żył już w r. 1574 (ib. k. 262). Zuzanna w l. 1576-90 była żoną 2-o v. Macieja Wysławskiego (G. 54 k. 46v; 64 k. 52v). Paweł miał tylko córkę Agnieszkę, w r. 1553 żonę Jana Kakulińskiego.

2. Stanisław, syn Wawrzyńca, wspomniany w r. 1538 (G. 31 k. 330), współdziedzic w Bojenicach około r. 1542 (G. 264 k. 95v). Plac w tej wsi dał w r. 1569 bratankowi Bartłomiejowi (P. 1397 k. 756). Bezdzietny, nie żył już w r. 1573 (G. 52 k. 156v). Miał i dom w Gnieźnie (P. 1398 k. 399v, 400).

3. Jan, syn Wawrzyńca, mąż Elżbiety (Anny, Heleny?) Zaleskiej, która w r. 1516 od ojca swego Jana, dziedzica w Bojenicach, dostała część w tej wsi (P. 1392 k. 93v). Dziedzic w Bojenicach 1532 r. (G. 262 k. 15v). Zabity został przez Wojciecha B. Liścia, a obwołanie głowy dokonane zostało 18 I 1541 r. (G. 32 k. 282v). Owdowiała Zaleska siedlisko z dworem w Bojenicach dała w r. 1552 synowi Sebastianowi (G. 335a k. 375v). Córka Jana Jadwiga, w l. 1557-58 żona Jana Gulczewskiego Dominika. Synowie: Jakub, Bartłomiej, Sebastian, Maciej i Piotr.

1) Jakub, syn Jana i Zaleskiej, miał wraz z braćmi około r. 1543 termin z Wojciechem B. Liściem o zabicie ojca (G. 263 k. 164v). Wraz z braćmi Sebastianem, Maciejem i Piotrem wymienili w r. 1545 pewne role w Bojenicach z Mateuszem(!), synem Mikołaja B. Garbatki (G. 33 k. 8). Części rodzicielskie w Bojenicach, pochodzące z działu z braćmi, sprzedał w r. 1556 za 100 grz. bratu Bartłomiejowi (P. 1396 k. 318).

2) Bartłomiej, syn Jana i Zaleskiej, występował w r. 1541 (G. 32 k. 324v). Żonie swej Łucji Modrzewskiej na połowie części Bojenic oprawił w r. 1552 posag 80 grz. (P. 1396 k. 33v). Od brata Jakuba odkupił w r. 1556 za 100 grz. jego części w Bojenicach (ib. k. 318). Dziedzic w Bojenicach "Giżowych" (G. 37 k. 91). Siedlisko w Bojenicach sprzedał w r. 1567 za 200 zł Maciejowi Stawskiemu cz. Bojńskiemu (P. 1397 k. 562v), co t. r. aprobowała jego żona (P. 911 k. 273v). Od stryja Stanisława dostał w r. 1569 plac w Bojenicach (ib. k. 756). T. r. córce swej Annie i jej przyszłemu mężowi dał połowę części w Bojenicach, wolną od oprawy swej żony (P. 1398 k. 11v). Od owdowiałej ciotki Doroty B. zamężnej Golczewskiej dostał w r. 1573 zobowiązanie sprzedania za 20 grz. części Bojenic odziedziczonej przez nią po jej bracie a stryju Bartłomieja, Stanisławie (G. 52 k. 156v). Wraz ze swym bratankiem Wojciechem dał t. r. zobowiązanie ciotkom, Golczewskiej i Czeskiej, spłacenia długów zmarłego Stanisława B. (ib. k. 159). T. r. dokonał z powyższym bratankiem działu sukcesji po Stanisławie (ib. k. 236). W r. 1576 wraz ze swymi bratankami po bracie Sebastianie, Wojciechem i Stanisławem, występował jako spadkobierca brata Pawła (G. 54 k. 192, 193v). Żył jeszcze w r. 1586 (G. 62 k. 420). Nie żył już w r. 1614 (P. 1409 k. 254). Jedyna jego córka Anna wyszła w r. 1569 za Jana Gołembowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1614.

3) Sebastian czasem zwany też Golczewskim, syn Jana i Zaleskiej, występował w r. 1541 (G. 32 k. 324v). W r. 1552 na połowie siedliska z dworem w Bojenicach, otrzymanego od matki, oprawił posag 115 zł żonie swej Jadwidze Bielawskiej (G. 335a k. 375v). Prawo do wsi Łęg w starostwie kruszwickim, nabyte od Jadwigi Radeckiej i jej męża Augustyna Zagórskiego, cedował w r. 1557 Jakubowi Ruszkowskiemu "tribuni alias czesznikowi"(!!) brzzeskiemu (G. 36 k. 323v). Dziedzic w Bojenicach "Giżowych" 1558 r. Jadwiga Bielawska żyła jeszcze wtedy (G. 37 k. 91, 92). Sebastian nie żył w r. 1573 (G. 52 k. 158). Synowie jego, Wojciech i Stanisław, o których niżej. Córki; Katarzyna, w r. 1606 żona Feliksa Nagórskiego, i Anna, wtedy niezamężna (P. 978 k. 37).

(1) Wojciech, syn Sebastiana, wraz z bratem dostał w r. 1573 od stryja Macieja zobowiązanie rezygnowania za 20 grz. części Bojenic (G. 52 k. 161). Żeniąc się t. r. z Jadwigą Pląskowską, córką Michała i Katarzyny Nadarzyckiej, dostał przed ślubem od rodziców narzeczonej i jej brata zapis długu 250 zł (ib. k. 330, 330v). Od ciotek ojca, Czeskiej i Gulczewskiej, kupili z bratem w r. 1574 części w Bojenicach, płacąc każdej z nich po 40 grz. (P. 1398 k. 399v). Wojciech na połowie swych części w tej wsi oprawił w r. 1575 posag 250 grz. żonie (ib. k. 551v). Wraz z bratem i swym stryjem Bartłomiejem występował w r. 1576 jako spadkobierca ojcowego stryja Pawła B. (G. 54 k. 350). Jego córka Zofia wyszła t. r., krótko po 29 V, za Jakuba Małachowskiego Kozła.

@tablica:Boińscy (Giże) 5.

(2) Stanisław, syn Sebastiana, występował w r. 1573 (G. 52 k. 161). Obok brata dziedzic w Bojenicach, Annie Płaczkowskiej, żonie Jana Gołembowskiego w r. 1604 zobowiązał się sprzedać za 400 zł części tej wsi zastawione Janowi Łąkockiemu (G. 68 k. 64v). Wedle zobowiązania z r. 1604 części w Bojenicach sprzedał w r. 1615 za 400 zł Stanisławowi Grzymisławskiemu, wojskiemu kaliskiemu (P. 1409 k. 680), a żona Stanisława B., Katarzyna Turska, córka Stanisława, t. r. skasowała swą oprawę na tych częściach (G. 73 k. 124v). W r. 1617 od Krzysztofa Łowęckiego wydzierżawił część Ninina w p. pozn. (G. 74 k. 265).

4) Maciej, syn Jana i Zaleskiej, występował około r. 1543 (G. 263 k. 164v). Swe części w Bojenicach po stryju w r. 1573 zobowiązał się rezygnować za 20 grz. bratankom swym, synom Sebastiana (G. 52 k. 161).

5) Piotr, syn Jana i Zaleskiej, występował około r. 1543 (G. 263 k. 164v). Żył jeszcze w r. 1557 (G. 36 k. 234v). Zob. tablicę 5.

>_Garbatki_. Stanisław wraz z rodzonym bratankiem Marcinem zaspokoili 1478 r. z dóbr rodzicielskich i z posagu z Bojenic Dorotę, siostrę tego Stanisława, a wdowę po Januszu Pląskowskim (G. 10 k. 23). Temu Stanisławowi Jakub i Paweł Pląskowscy w r. 1496 zobowiązali się zwrócić każdy po 2 grz. z oprawy posagu jego zmarłej rodzonej ciotki Marianny B. (G. 16 k. 137v). W r. 1498, po śmierci Stanisława, syn jego Wacław wzywał Jakuba Pląskowskiego do uiszczenia 2 grz. (G. 17 k. 66). Inny syn, Wincenty t. r. część ojczystą w Bogusławicach sprzedał za 20 grz. Dorocie, wdowie po Marcinie B. Garbatce (ib. k. 80v). Ta Dorota sprzedała Wincentemu swą ojcowiznę i w r. 1500 skwitowała go z niej, nazywając przy tej okazji swym stryjem (G. 18 k. 148). T. r. został zadekretowany podział dóbr w Bojenicach, między Wincentym, i jego rodzoną siostrą Anną, klaryską gnieźnieńską (ib. s. 222).

Wspomniany wyżej Marcin, bratanek Stanisława, nie żył już 1498 r., kiedy jego syn Mikołaj wzywał Jakuba Pląskowskiego do uiszczenia należnych ojcu 2 grz. (G. 17 k. 66). T. r. był mężem Doroty, o której było wyżej. Nie żył już w r. 1502, kiedy wdowa po nim Dorota winna była uiścić trzy i pół grz. Stanisławowi, Mikołajowi, Piotrowi i Barbarze, dziedzicom w Bojenicach (G. 25 k. 19). W r. 1499 nabyła na wyderkaf za 4 grz. od Jadwigi Malczewskiej, wnuczki Andrzeja Brloka z Bojenic, za 4 grz. część Bojenic (G. 18 s. 54), a ta transakcja została ponowiona w r. 1503 (ib. 25 k. 203, 391v). Żyła jeszcze w r. 1512 (ib. k. 246). Synowie: Mikołaj, Paweł, Maciej i Marcin. Ci synowie nazwani rodzonymi siostrzeńcami Jadwigi Drachowskiej, żony Klemensa Malczewskiego, a więc ich matka Dorota była też Drachowską i, równie jak Jadwiga, wnuczką Andrzeja Brloka z Bojenic.

1. Mikołaj, syn Marcina i Drachowskiej, wraz z braćmi kupił w r. 1504 sposobem wyderkafu za 5 grz. od Sądki, wnuczki Andrzeja Brloka z Bojenic, żony Andrzeja Gurowskiego, części po dziadzie w Bojenicach (ib. k. 142v). Te części w r. 1507 mieli od niego w zastawie (ib. k. 153). Od ciotki Jadwigi Malczewskiej w r. 1514 nabyli na wyderkaf za 4 grz. część w Bojenicach (ib. k. 543v). Z bratem Pawłem przeprowadził w r. 1529 działy dóbr rodzicielskich w Bojenicach (G. 29 k. 5v). Żonie swej Agnieszce Wilamowskiej, córce Michała, dał w r. 1534 dożywocie części Bojenic (G. 335a k. 179v). Nie żył już w r. 1541 kiedy to Agnieszka była już 2-o v. żoną Wojciecha Goszczyńskiego (Gościńskiego?) (G. 32 k. 320). Żyła jeszcze w r. 1557 (G. 36 k. 29v), a zapewne i w r. 1560 (P. 1396 k. 802v). Synowie Mikołaja: Wojciech, wspomniany w r. 1541 (G. 32 k. 320), niewątpliwie bezpotomny (G. 59 k. 293), Maciej, o którym niżej, Jan, który w r. 1557 wraz z matką zobowiązał się sprzedać stryjowi Pawłowi za 800 zł część swoją dziedziczną a matki oprawną w Bojenicach (G. 36 k. 29v).

Maciej, syn Mikołaja i Wilamowskiej, w r. 1549 zobowiązał się sprzedać stryjowi Pawłowi za 57 grz. swą część w Bojenicach (G. 34 k. 283, 284). Żył jeszcze w r. 1560 (P. 902 k. 184). Bezdzietny, nie żył już w r. 1581 (G. 59 k. 293).

2. Paweł, syn Marcina i Drachowskiej, występował w r. 1504 (G. 25 k. 142v). Jeszcze niedzielny z braćmi w Bojenicach w r. 1514 (ib. k. 543v). Wraz z bratem Mikołajem od Jadwigi Drachowskiej, wdowy po Klemensie Malczewskim Klimaszku kupili w r. 1518 za 40 grz. część Bojenic (G. 335a k. 45v). Ożenił się w r. 1528 z Katarzyną Gorzuchowską, córką Wojciecha, która krótko przed ślubem, 31 I, sprzedała za 26 grz. swe części w Gorzuchowie p. gnieźn. swemu bratu stryjecznemu Janowi, a Paweł na połowie części w Bojenicach oprawił jej posag 20 grz. (P. 1893 k. 204v, 205). W r. 1529 dokonał działów Bojenic z bratem Mikołajem (G. 29 k. 5v). Od bratanka Macieja i jego matki a swej bratowej Agnieszki dostał w r. 1549 zobowiązanie sprzedania za 57 grz. części w Bojenicach (G. 34 k. 284), zaś w r. 1557 takież zobowiązanie od bratanka Jana za cenę 800 zł (G. 36 k. 29v). Od Agnieszki i Macieja nabył w r. 1560 lub przed tą datą 1/7 część Bojenic (P. 902 k. 184). Paweł żył jeszcze w r. 1571 (G. 51 k. 200v). Katarzyna, już jako wdowa, dostała w r. 1579 od syna Walentego zapis dożywotniej pensji 4 grz., a scedowała jemu i jego żonie swą oprawę (G. 57 k. 541v).

Walenty, syn Pawła i Gorzuchowskiej, mąż Anny Gwiazdowskiej, córki Andrzeja, która w r. 1560 dostała od swego teścia oprawę 250 zł posagu na połowie części Bojenic, którą ów teść nabył od wdowy po bracie Mikołaju i od jej syna Macieja (P. 902 k. 184; 1396 k. 802v). Drugą żoną była Eufemia Wysławska, córka Kaspra zaślubiona w r. 1573, krótko po 12 I, kiedy to zobowiązał się jej, swej narzeczonej, oprawić posag 400 zł (G. 52 k. 22v). Wraz z nią wydzierżawił w r. 1576 od Katarzyny z Modliszewskich Jelitowskiej części w Bojenicach (G. 54 k. 38v; 57 k. 540). W r. 1581 występował jako spadkobierca stryjecznego brata Macieja (G. 59 k. 293). Umarł między r. 1600 i 1607 (G. 66 k. 360v; 69 k. 228v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1614, kiedy to skasowała swą oprawę 450 zł posagu na połowie części w Bojenicach (P. 992 k. 126). Córki Walentego: Katarzyna (urodzona z Wysławskiej), w r. 1607 żona Stanisława Grzybowskiego, Regina (też zapewne z Wysławskiej), w l. 1615-26 za Stanisławem Małachowskim Czeszkiem; bratem stryjecznym tej Reginy nazwany w r. 1615 Swiętosław B., o którym niżej (G. 73 k. 83). Syn Jakub.

Jakub, syn Walentego i Wysławskiej, występował w r. 1607 (G. 69 k. 228v). Żonie swej Jadwidze Dobieszewskiej, córce Krzysztofa, zobowiązał się w r. 1614 oprawić posag 1.000 zł (P. 992 k. 128). Na połowie części Bojenic oprawił jej ów posag w r. 1615 (P. 1409 k. 654v). Drugiej swej żonie Katarzynie Staruchowskiej, córce Wojciecha, oprawił w r. 1625 posag 600 zł na połowie części Bojenic, wolnych od oprawy poprzedniej żony (P. 1415 k. 134). Żoną Jakuba (zapewne tego samego) była Dorota Przyborowska, córka Macieja, która w r. 1647 wraz z siostrą Anną, żoną Andrzeja B., części w Żołczu sprzedała za 500 zł Janowi Myślęckiemu (P. 1423 k. 20). Jakub w r. 1653 części swe w Bojenicach sprzedał za 2.300 zł Mikołajowi i Hieronimowi Bieganowskim. Transakcję tę sfinalizował w r. 1654 (G. 82 k. 719; 1067 k. 623). Jakub i Dorota Przyborowska żyli jeszcze w r. 1654 (G. 82 k. 940v). Z Dobieszewskiej córka Marianna, niezamężna w r. 1648 (G. 81 k. 771), 1-o v. w r. 1650 za Aleksandrem Markiewiczem, 2-o v. w l. 1653-59 za Władysławem Kąsinowskim. Z Staruchowskiej córka Zofia, w l. 1653-54 za Janem Ulatowskim; obie kwitowały ojca w r. 1654 z dóbr ojczystych w części Bojenic (P. 1067 k. 306). Był i syn Maciej, wspomniany w l. 1644-47 (G. 81 k. 120; P. 172 k. 321v).

3. Maciej, syn Marcina i Doroty Drachowskiej, wspomniany już w r. 1499 (G. 24 k. 5v), występował obok braci w r. 1507 (G. 25 k. 153). Około r. 1542(?) zobowiązał się Wojciechowi B. Konieczce wyderkować za 200 zł części w Bojenicach (G. 264 k. 13v).

4. Marcin, syn Marcina i Doroty Drachowskiej, wspomniany w r. 1504 (G. 25 k. 142v), obok braci współdziedzic w Bojenicach 1514 r. (G. 25 k. 543v). W r. 1527 występowała Katarzyna, córka Marcina, żona Jana Skrzetuszewskiego zw. Jaroszkiem (P. 1393 k. 191v). Przy imieniu ojca brak słówka "niegdy", był to więc chyba ten Marcin, a nie Marcin mąż Drachowskiej, więc Katarzyna to zapewne jego córka, nie siostra. Zob. tablicę 6.

@tablica:Boińscy (Garbatki) 6.

Pisałem wyżej, iż Regina Stanisławowa Małachowska nazwana w r. 1615 stryjeczną siostrą Swiętosława. Może tu wchodzić w grę jedynie Swiętosław, syn Wojciecha. Nie można tego Wojciecha utożsamiać z Wojciechem, synem Mikołaja, figurującym na powyższej tabliczce, bo, jak powiedziałem już, wszyscy synowie Mikołaja pomarli bezdzietnie. "Brat stryjeczny" to czasem pokrewieństwo bardzo dalekie. Przyjmuję jednak za rzecz wielce prawdopodobną, iż Swiętosław i cała jego linia byli po mieczu wspólnego pochodzenia z Garbatkami i umieszczam ich tutaj.

Wojciech występował w r. 1605 (G. 68 k. 482v). Dziedzic części w Bojenicach, zapisał w r. 1609 dług 200 zł synowi swemu Janowi (G. 70 k. 7). Umarł między r. 1619 i 1629 (G. 75 k. 4; 79 k. 62). Nie wiem czy można z nim identyfikować Wojciecha, męża w r. 1611 Doroty Gulczewskiej, córki Jana zw. Dusza (G. 71 k. 256), występującej w r. 1619 jako wdowa (Py. 140 k. 298v), w r. 1643 2-o v. żony Stanisława Zberkowskiego (Py. 150 k. 5). Wracam do Wojciecha, zmarłego między r. 1619 i 1629. Synowie jego: Jan, Wawrzyniec, wspomniany w r. 1605 (G. 68 k. 482v), nie żyjący w r. 1631, bezdzietny (G. 79 k. 413v), i Swiętosław. Córki: Dorota, w r. 1631 żona Jana Lubowickiego, Regina, w r. 1631 wdowa po Jakubie Bobrowskim.

1. Jan, syn Wojciecha, wspomniany w r. 1605 (G. 68 k. 482v), w r. 1611 mąż Małgorzaty z Gorzykowa Wydzierzewskiej, córki Andrzeja, zaś wdowy po Bartłomieju Cielmowskim (G. 71 k. 64v, 392; P. 996 k. 228v), żyjącej jeszcze w r. 1622 (P. 1008 k. 835). Sam umarł bezpotomnie między r. 1629 i 1631 (G. 79 k. 62, 413v).

2. Świętosław, syn Wojciecha, wspomniany w r. 1613 (G. 72 k. 236v), mąż Agnieszki Nieświastowskiej, córki Kaspra, która w r. 1621 cedowała Annie z Młodziejewskich Budziejewskiej sumę 333 zł na Nieświastowicach, stanowiącą jej spadek po rodzicach (P. 1006 k. 613v; 1016 k. 434). Swiętosław tej żonie oprawił w r. 1626 posag 500 zł (P. 1415 k. 355). W r. 1631 zobowiązał się sprzedać za 2.000 zł Janowi Bieganowskiemu części w Bojenicach po ojcu i bezdzietnych braciach, Janie i Wawrzyńcu (G. 79 k. 413v). T. r. od Hieronima Bieganowskiego otrzymał zobowiązanie sprzedania sobie małej sadzawki rybnej z rolą i łąką w Bojenicach (ib. k. 411v, 413). Dokonał 1633 r. sprzedaży części Bojenic za 2.000 zł Janowi Bieganowskiemu. Agnieszka Nieświastowska żyła jeszcze wtedy (G. 337 k. 552, 557). Części w Żołczu zastawił za 1.000 zł Stanisławowi Gurowskiemu (G. 80 k. 975v). Chyba ten sam Swiętosław żeniąc się w r. 1642 z Marianną Przyborowską, córką Aleksandra, dostał od jej ojca krótko przed ślubem, 1 III, zapis 400 zł (ib. k. 984). Byłaby to jego druga żona. Od Wojciecha Mierzewskiego kupił w r. 1644 za 2.500 zł części Żołcza (P. 1421 k. 1016). W r. 1644 był już mężem Katarzyny Bogusławskiej, córki Zygmunta (Py. 150 s. 213). Części w Żołczu sprzedał w r. 1645 za 1.000 zł Janowi Swięcickiemu (P. 1422 k. 353v). Żonie Bogusławskiej dał w r. 1652 dożywocie nowowybudowanego domu z ogrodem w Żołczu (G. 337 k. 694v). Umarł między r. 1657 i 1673 (I. Kal. 122 s. 305; G. 82 k. 826v; 85 k. 49v). Synowie: Mikołaj, o którym niżej, Łukasz, wspomniany w l. 1653-57 (ib.), Jakub i Maciej. W l. 1649-52 mowa o dzieciach z pierwszej żony pozostających po opieką ojca (G. 82 k. 32v, 498v). To chyba ci właśnie synowie. Jakub, współdziedzic Żołcza Starego w l. 1673-77 (G. 85 k. 49v; 86 k. 55, 55v), bezdzietny, nie żył już w r. 1691 (G. 89 k. 122). Maciej aprobował w r. 1645 dokonaną przez ojca sprzedaż wyderkową części w Żołczu Wojciechowi Myślęckiemu (P. 1052 k. 486v; 1422 k. 353v).

Mikołaj, syn Świętosława, ożenił się 6 XI 1667 r. z Dorotą Gołemmbowską, córką Adama i Katarzyny Gurowskiej (LC Marzenin). Swój dwór w części Żołcza Starego, wspólnie z bratem Jakubem zastawili w r. 1673 za 100 zł na trzy lata Agnieszce z Grzybowskich Jaroszewskiej (G. 85 k. 49v). Żonie w r. 1677 zobowiązał się oprawić posag 1.000 zł (G. 86 k. 55, 55v). Nie żył już w r. 1691, kiedy występowały dzieci jego: Adam, Andrzej i Marianna (G. 89 s. 122). Dorota Gołembowska nie żyła już w r. 1699 (P. 1137 VIII k. 92).

1) Adam, syn Mikołaja i Gołembowskiej, wraz z bratem Andrzejem w r. 1697 zobowiązał się ogród w Żołczu sprzedać za 12 zł Kazimierzowi Kaliszkowskiemu i żonie jego Dorocie Jaroszewsiej (G. 90 k. 123). Żonie swej Annie Cybulskiej, zaślubionej w r. 1699, córce Łukasza i Marianny Stawskiej (Stawickiej?) oprawił t. r. sumę 500 zł, którą dostał od teściowej na poczet posagu (1137 VIII k. 92; G. 90 k. 235v). Żył jeszcze w r. 1717. Był wtedy obok brata współdziedzicem części w Żołczu Starym zwanej "Boińszczyzną (G. 93 k. 284). Bezpotomny, nie żył już w r. 1731 (G. 96 k. 334v).

2) Andrzej, syn Mikołaja i Gołembowskiej, występował w r. 1691 (G. 89 s. 122), obok brata współdziedzic "Boińszczyzny" w Żołczu Starym 1717 r. (G. 93 k. 284). Mąż zaślubionej zapewne przed r. 1708 Petroneli Skarzyńskiej, córki Jana i Konstancji Papieskiej, w r. 1723 spadkobierczyni wuja ks. Franciszka Papieskiego, kanonika gnieźnieńskiego, dziedzica Skiereszewa (G. 94 k. 247, 256). Andrzej nie żył już w r. 1727 (ib. k. 508, 508v). Petronela żyła jeszcze w r. 1730 (P. 1223 I k. 117), nie żyła już w r. 1738 (G. 97 k. 306v). Córki: Jadwiga, ur. około r. 1708, żona Waleriana Dubowicza, zmarła w Żołczu w wieku około 80 lat, 15 XI 1788 r. (LM Jarząbkowo), Marcjanna, żona 1-o w r. 1745 Franciszka Wiecheckiego, 2-o v. w r. 1757 N. Glińskiego. Syn Paweł.

Paweł, syn Andrzeja i Skarżyńskiej, wspomniany w r. 1723 (G. 94 k. 247), dziedzic części w Zalesiu 1727 r. (ib. k. 508, 508v). Na połowie dóbr oprawił w r. 1730 posag 4.000 zł żonie swej Urszuli Mycielskiej, córce Chryzostoma i Anny Dobińskiej (G. 1223 I k. 117). Dziedzic części zw. "Bojeńszczyzna" w Żołczu 1730 r. (G. 96 k. 255). Spadkobierca bezdzietnego stryja Adama w r. 1731 (ib. k. 334v). Żeniąc się powtórnie w r. 1738 z Konstancją Kurnatowską, córką Jana Bogusława i Konstancji Kleistówny, zapisał jej krótko przed ślubem, 29 IV, dług 3.000 zł (G. 97 k. 306v). Konstancja w r. 1745 swe części w Skrzetuszewie w p. gnieźn., odziedziczone po ojcu, sprzedała za 5.000 zł Ludwice z Nieżychowskich Franciszkowej Skoroszewskiej (P. 1279 k. 59). Paweł prawa swe do Skiereszewa idące po prababce z Papieskich Skarżyńskiej, scedował t. r. ks. Michałowi Maurycemu Kamockiemu, kanonikowi gnieźnieńskiemu, proboszczowi czeladzkiemu (G. 97 k. 714v). W r. 1757 lub przed tą datą część Żołcza sprzedał Arnoldowi Lisieckiemu i żonie jego Katarzynie Kotarbskiej (G. 99 k. 47). Umarł 30 XII 1764 r. w domu plebana mikuszewskiego (LM Czeszewo). Konstancja Kurnatowska umarła w r. 1795 na przedmieściu Poznania Zawady i została pochowana 13 V (Nekr. Reformatów Pozn.). Córka Pawła i Mycielskiej, Urszula Teresa, ochrzcz. 30 X 1732 r. (LB Września). Synowie Pawła i Kurnatowskiej, Paweł, o którym niżej, i Dionizy Wojciech, ur. w Nadarzycach, ochrzcz. 29 IV 1750 r. (LB Gozdowo). Córka z Kurnatowskiej, Franciszka, w l. 1767-79 żona Stanisława Boińskiego (zob. wyżej).

Kazimierz, syn Pawła i Kurnatowskiej, ur. około r. 1751, posesor Manieczek, ożenił się 11 VI 1781 r. z Anną Magdaleną Rumińską, córką Franciszka (LC Głuchowo), która umarła w r. 1795, pochowana 19 IX (Nekr. Reformatów Pozn.). Drugą żoną Kazimierza była w r. 1797 Małgorzata Wolska. Kazimierz był w r. 1803 posesorem Tarnowa koło Łekna. Córki z pierwszej żony; Antonina, ur. około r. 1782, pochowana 23 XII 1794 r. (LM Dziekanowice), Rozalia, ur. około r. 1783, ochrzcz. z ceremonii 23 VI 1786 r., przy czym jej matką chrzestną była pani Aleksandra B. (LB Poznań, Sw. Małgorzata), wyszła 2 II 1803 r. za Jana Nepomucena Kaniewskiego (LC Tarnowo koło Łekna). Z drugiego małżeństwa córka Honorata Agnieszka, ur. w Siemianowie, ochrzcz. 24 I 1799 r. (LB Dziekanowice). Syn z pierwszej żony, Stanisław Kostka, ur. w Siemianowie 13 XI 1789 r., z drugiej syn Józef Bernard, ur. tamże 20 III 1797 r. (ib.). Zob. Tablicę 7.

@tablica:Boińscy (Garbatki?) 7.

>_Konieczni_, _Konieczki_. Stanisław B. Konieczny (czy nie identyczny ze Stanisławem, bratem Jana i Tomasza, wymienionym wśród Kakaczy?) wraz z dziećmi Tomasza B. zobowiązał się 1502 r. rezygnować połowę części "Kulikowskiej" (G. 25 k. 220v). Był dziedzicem części w Bojenicach i nie żył już w r. 1533 (G. 30 k. 40v; Py. 23 k. 110v). Żoną jego była około r. 1518 Jadwiga Węgorzewska, bezpotomna. Jej siostrzeniec i spadkobierca Jan Węgorzewski kwitował w r. 1533 z jej posagu Katarzynę, córkę Stanisława z innej matki (zapewne pierwszej żony) (ib. k. 40v, 165; 262 k. 360v). Ta Katarzyna była żoną 1-o v. Jakuba Gulczewskiego, 2-o v. Michała Kaczkowskiego cz. Boińskiego. Temu drugiemu mężowi w r. 1518 dała połowę swej części Bojenic. Działa wtedy w asyście stryja szl. Wojciecha zw. "Ważny", obywatela gnieźnieńskiego, i wuja Macieja Pampickiego (P. 1392 k. 243). Kiedyindziej w r. 1524 stryjem jej nazwany Mikołaj B. (G. 335a k. 77). Była 3-o v. w l. 1524-33 żoną Wojciecha Wygrozowskiego. Jako wdowa po nim występowała w l. 1534-35. Jej córki ze wszystkich trzech małżeństw zwały się Boińskimi. Z pierwszego: Anna i Jadwiga, występujące w r. 1535, ta druga zaślubiona w r. 1535 Grzegorzowi Pomorzanowskiemu, 2-o v. w l. 1549-79 żona Kaspra Wysławskiego. Z drugiego małżeństwa występujące w l. 1534-35 Barbara i Agnieszka, ta ostatnia zaślubiona w r. 1536 Łukaszowi Golczewskiemu, żyła z nim jeszcze w r. 1546. Z trzeciego Zofia i Dorota, wymienone w r. 1542. Katarzyna wraz z córkami Jadwigą, Barbarą i Agnieszką część boru "Dziatkowice" w Bojenicach sprzedały w r. 1534 za 70 grz. Pawłowi B. cz. Opieczyckiemu Giży (P. 1393 k. 615v). Rodzonym wujem córek Katarzyny nazwany Mikołaj B. Konieczka. Asystował w r. 1535 swym siostrzenicom Annie, Jadwidze, Barbarze i Agnieszce przy sprzedaży części rodzicielskich w Bojenicach za 200 grz. Grzegorzowi Pomorzańskiemu (P. 1393 k. 734; G. 30 k. 212v; 31 k. 60; 335a k. 269v). Mikołaj Konieczka wspomniany tutaj jako rodzony wuj córek Katarzyny, byłby oczywiście również synem Stanisława Koniecznego, o którym mówiłem wyżej.

Ten Mikołaj Konieczka cz. Konieczny część lasu w Bojenicach zw. "Dziatkowicz" wyderkował w r. 1532 Pawłowi B. Giży z Opieczyc (G. 29 k. 267v) i ponowił to w r. 1534 (G. 335a k. 174v; 30 k. 157v). Był dziedzicem części w Golczewie Czuprachtowym (P. 894 k. 684; 896 k. 690). Nie żył już w r. 1550 (P. 890 k. 325v). Jego synowie: Jan i Wawrzyniec, o których niżej. Córki jego: Katarzyna, Eufemia, Barbara i Jadwiga, występowały przeciwko Pawłowi B. cz. Opieczyckiemu o oddzielenie ich części w Bojenicach po rodzicach od części w tej wsi Pawła (P. 890 k. 325v). Z nich Katarzyna była w l. 1553-55 żoną opatrzn. Szymona, kapelusznika z Chwaliszewa (P. 894 k. 501v), Eufemia, w r. 1555 opatrzn. Lizwy z Chwaliszewa, Barbara, niezamężna, w r. 1555 już nie żyła Jadwiga, w r. 1555 niezamężna (P. 896 k. 181v, 1090v). Była jeszcze córka Dorota, w r. 1555 żona opatrzn. Walentego Duszy, obywatela z Bydgoszczy (ib.).

1. Jan, syn Mikołaja, wraz z bratem Wawrzyńcem pozostawali w r. 1553 pod opieką stryjów Sebastiana, Wojciecha, Wawrzyńca i Piotra (P. 894 k. 238, 241v). Nie wiem ani tego czy byli to stryjowie rodzeni, ani też tego czy między sobą byli braćmi. W r. 1557 lub przed tą datą obaj ci bracia sprzedali części w Gulczewie Czuprachtowym za 28 grz. Maciejowi Miedźwiedzkiemu (G. 36 k. 266, 268). Dziedzice części w Gulczewie Czuprachtowym 1558 r., pozostawali wtedy jeszcze pod opieką stryja Sebastiana (P. 1396 k. 604; G. 37 k. 145, 194). Jan żył chyba jeszcze w r. 1570, bowiem jeszcze wtedy mówi się w liczbie mnogiej o "synach" zmarłego Mikołaja siedzących w Gulczewie Czuprachtowym (P. 1398 k. 95).

2. Wawrzyniec zw. B. cz. Gulczewskim, syn Mikołaja, w l. 1553-58 pod opieką stryja Sebastiana, od Macieja i Wawrzyńca, ojca i syna Cielmowskich, kupił w r. 1563 za 700 zł części w Cielmowie w p. gnieźn. (P. 905 k. 232v; 1397 k. 223v); części w Cielmowie sprzedał w r. 1567 za 1.500 zł Maciejowi i Marcinowi Gurowskim (P. 1397 k. 608v). Jego żoną była w r. 1570 Anna Cielmowska, córka Łukasza (Py. 108 k. 354). Części "Łukaszewskie" w Gulczewie Dominikowym, nabyte od spadkobierców Łukasza Gulczewskiego Dominika, sprzedał w r. 1585 za 400 zł Andrzejowi Gulczewskiemu, wykupując jednocześnie od tego Gulczewskiego za 30 grz. sztukę roli w tej wsi przy swym domu (P. 1399 k. 457, 458). Anna Cielmowska zobowiązała się w r. 1599 sprzedać za 217 zł synowi Adamowi część w Gulczewie Dominikowym, nabytą za takąż sumę od Łukasza Gulczewskiego Kota (G. 66 k. 193v). Jeszcze w r. 1600 mowa o Wawrzyńcu jako o żyjącym (ib. k. 468v). Nie żył już w r. 1603 (G. 67 k. 574). Anna Cielmowska umarła między r. 1603 i 1605 (ib. k. 569; P. 976 k. 431v). Ich syn Adam, córki: Anna, w l. 1603-13 wdowa po Macieju Grzybowskim Rosole, Agnieszka, w l. 1603-9 niezamężna (G. 67 k. 569; P. 982 k. 94), w r. 1613 żona sław. Grzegorza, młynarza w Niechanowie (G. 72 k. 192v), Katarzyna, niezamężna w l. 1603-9 (G. 67 k. 569; P. 982 k. 94), Ewa, niezamężna w l. 1603-5 (G. 67 k. 569; P. 976 k. 431v), w l. 1609-13 żona Stanisława Mistrzewskiego.

Adam, syn Wawrzyńca, w r. 1600 wraz z żoną Zofią Bogusławską, wdową 1-o v. po Piotrze Goliszewskim (zaślubioną zapewne przed r. 1597), dostał od Agnieszki Kleparskiej, wdowy po Janie Kleparskim, zobowiązanie sprzedaży za 300 zł części Kleparza w p. gnieźn. (G. 66 k. 468). Umarł między r. 1605 i 1611 (P. 976 k. 432v). Zofia Bogusławska w r. 1611 byla już 3-o v. żoną Piotra Pniewskiego (G. 71 k. 291v). W r. 1612 występowała jako opiekunka dzieci z poprzedniego małżeństwa (ib. k. 402v). Żyła jeszcze w r. 1618 (P. 1000 k. 299v). Syn Adama i Zofii, Jan, ur. około 1597 r. (G. 71 k. 291v), żył jeszcze w r. 1618 (P. 1000 k. 299v). Zob. tablicę 8.

Wojciech Konieczny, dziedzic w Bojenicach 1532 r. (G. 262 k. 14v).

Współcześnie z wymienionym wyżej Wawrzyńcem dzziedziczył w częściach Gulczewa Czuprachtowego inny Wawrzyniec, o którym będzie niżej. Personalne określenie niektórych transakcji zawieranych wtedy jest niemożliwe. Kładę je tutaj.

Wawrzyniec części Gulczewa Czuprachtowego i pustki Marcinkowo sprzedał w r. 1562 za 2.000 zł Jakubowi Sobiesierskiemu Ninocie (P. 1397 k. 132v). Wawrzyniec Gulczewski cz. B. zobowiązał się części w Gulczewie Czuprachtowym sprzedać za 1.600 zł Janowi Nadarzyckiemu 1562 r. (G. 41 k. 60). Wawrzyniec Gulczewski cz. B. w r. 1594 nazwany byłym podstarościm wałeckim (P. 962 k. 349v).

@tablica:Boińscy (Konieczni, Konieczki) 6.

Jan B._Nogeć_ występował w r. 1508 jako wuj Wojciecha B., syna Grzegorza B. Trafary (G. 19 k. 51v).

>_Perki_ (_Pirki ?_). Jan B. Perek (Pirek?), dziedzic części w Bojenicach 1534 r. (G. 262 k. 139). Od Jakuba Golczewskiego Czuprachta kupił w r. 1540 za 800 grz. części wsi Wielkie Golczewo, a jednocześnie sprzedał za 500 zł części Bojenic Wojciechowi B. Liściowi (P. 1394 k. 389). Na połowie części Golczewa Czuprachtowego oprawił w r. 1542 posag 50 grz. Dorocie Zagajewskiej (G. 335a k. 267). Nie żył już w r. 1562 (P. 1397 k. 141v). Córka Jana, Katarzyna, żona 1-o v. Serafina Sulińskiego, 2-o v. w r. 1562, krótko po 21 II, wyszła za Marcina Żołeckiego.

1. Wojciech, syn Jana, zobowiązał się w r. 1557 bratu Wawrzyńcowi sprzedać za 300 grz. części w Gulczewie Czuprachtowym i pustce Marzęcino (G. 36 k. 26). Żył jeszcze w r. 1558 (G. 37 k. 4).

2. Wawrzyniec B. cz. Gulczewski, syn Jana, w r. 1557 mąż Eufemii Jelitowskiej, córki Marcina (G. 36 k. 55v). Części w Golczewie Czuprachtowym i pustce Marzęcinko sprzedał w r. 1562 za 2.000 zł Jakubowi Sobiesierskiemu Ninocie (P. 904 k. 182). T. r. występowali oboje z żoną (G. 41 k. 254v, 257v).

Jakub Bojański 1400 r. (Py. 1 k. 49). Jakub 1403 r. (G. 1 k. 39v). Dobrochna, córka Jakuba 1415(?) r. (G. 2 k. 37). Stefan Bojański 1400 r. (P. 1 k. 49), może identyczny ze Szczepankiem, Stefanem, synem zmarłego Stanisława, wspominanym 1403 r. (G. 1 k. 39, 39v). Stefan ze swą matką 1404 r. (ib. k. 25v). Stefan B. 1420 r. (P. 7 k. 122). Bogusław z Bojanic 1403 r. (G. 1 k. 33, 39v). Paweł 1403 r. (ib. k. 31v, 39). Przecław Bojański w l. 1403-15 (G. 1 k. 39v; 2 k. 14). Wyszak w l. 1403-18 (G. 1 k. 39v; 2 k. 114, 114v). Piotr w l. 1403-24 (G. 1 k. 39v, 51v; 3 k. 29v, 219). Dorota z Mikołajem 1404 r. (G. 1 k. 53v). Danaj(?) i Wojciech 1416 r. (Py. 3 k. 148). Wojciech Bojanicki w l. 1420-24 (P. 6 k. 122v; 7 k. 146; G. 3 k. 225). Andrzej w l. 1418-26 (P. 5 k. 96; G. 3 k. 238v). Mikołaj Bojeński w l. 1418-26 (G. 2 k. 114, 114v; 3 k. 238v; P. 6 k. 122v). Michał w r. 1424 (G. 3 k. 207v).

Andrzej "Brlok"(?) z Bojenic miał około r. 1424 termin z Piotrem z Jaświastowic(!) (G. 3 k. 228v). Jego wnuczka Sądka (Sandka) żona Andrzeja Gurowskiego, sprzedała w r. 1499 część swej bliższości w Bojenicach po tym dziadzie za 20 grz. Janowi Palędzkiemu (G. 18 s. 40), a potem wyderkowała w r. 1504 odziedziczone po nim części w Bojenicach za 5 grz. synom Marcina Garbatki z Bojenic (G. 25 k. 142v). Inna jego wnuczka, Jadwiga Drachowska, żona Klemensa Malczewskiego, w 1499 r. zastawiła wyderkafem za 4 grz. swą część w Bojenicach, po tym dziadzie odziedziczoną, Dorocie, wdowie po Marcinie B. Garbatce (G. 18 s. 54), wyderkowała w r. 1505 swą część tamże za 4 grz. tejże Dorocie (ib. k. 391v). Michał z Bojenic miał około r. 1427 termin z Janem z Łabiszyna (ib. 3 k. 243). Stefan z Bojenic miał w r. 1444 termin z Katarzyną i jej synem Andrzejem z Bojenic (G. 5 k. 34). Stanisław niegdy z Bojenic sprzedał w r. 1443 część tej wsi za 70 grz. Janowi, dziedzicowi w Brzozowym Gaju (P. 1379 k. 65v). Temuż Janowi sprzedał w r. 1444 swą część tamże Wojciech niegdy z Bojenic (ib. k. 2). Żył ów Wojciech jeszcze w r. 1449 (G. 6 k. 50v). Przechna, wdowa po Mikołaju z Bojenic, miała 1448 r. termin z Wierzbiętą z Grzybowa (ib. k. 38v). Jan, syn Mikołaja z Bojenic, miał w r. 1448 termin z Michałem z Bojenic (G. 5 k. 50v). Michał miał część w tej wsi 1449 r. (G. 7 k. 4v). Anna, wdowa po Szymonie z Bojenic, ze swym synem niedzielnym Maciejem 1449 r. (G. 7 k. 16v). Jan B., jeden z poręczycieli synów zmarłego Pieczygrocha z Opieczyc 1449 r. (G. 6 k. 94). Może ten sam Jan był jednym z arbitrów godzących w r. 1451 Szymona z Redecza z Agnieszką z Popowa (ib. k. 188). Za Stanisława z Bojenic ręczyli 1450 r. wobec Jana z Żernik bracia z Mileszyna (ib. k. 135v). Jan i Stanisław, bracia rodzeni, niedzielni w l. 1452-59 (ib. k. 172v, 192v). Jan Bojar z Bojenic, nie żyjący w r. 1459, ojciec Mikołaja i Wojciecha (ib. k. 188v, 192v). Z nich Mikołaj części w Bojenicach sprzedał w r. 1469 za 150 grz. wraz z prawem patronatu kościoła Sw. Piotra przed Gnieznem, Tomaszowi, Janowi i Stanisławowi, braciom z Bojenic (P. 1385 k. 39). Żona jego Helena wezwała 1471 r. do uiszczenia 7 grz. Tomasza, Jana i Stanisława, braci rodzonych i niedzielnych z Bojenic (G. 8 k. 100v). T. r. oboje z żoną skwitowali owych braci z 7 grz. jej posagu i z dóbr po jej rodzicach (ib. k. 107v). Była więc Helena niewątpliwie ich siostrą. Wojciech i Mikołaj, synowie Jadwigi, bracia niedzielni w r. 1459, chyba identyczni z powyższymi (G. 7 k. 196). Piotr z Bojenic 1459 r. (ib. k. 192v). Maciej i Jan, bracia niedzielni występowali w r. 1459 (ib. k. 193), a w r. 1467, jako dziedzice w Bojenicach, połowę swych dóbr w tej wsi wyderkowali za 20 grz. ks. Maciejowi, i Piotrowi, braciom rodzonym, niedzielnym, dziedzicom w tej wsi (P. 1383 k. 284). Wojciech B. od Małgorzaty, żony Marcina z Sobiesierni i jej rodzonego brata Pawła Golczewskiego kupił w r. 1462 ich część po rodzicach w Bojenicach (P. 1384 k. 127). Krzesław z Bojenic miał w r. 1462 termin z wdową Katarzyną z Kamieńca (G. 20 k. 12v). W r. 1463 występował jako stryj Katarzyny i Pierzchny, córek Jaśka Wolskiego (P. 1383 k. 188; 1384 k. 164). Jako wuj Pierzchny Wolskiej występował wtedy Mikołaj z Bojenic (ib.). Żona Krzestka z Bojenic, niewątpliwie identycznego z powyższym Krzesławem, Małgorzata, córka zmarłego Janusza z Pląskowa, zeznała w r. 1471 stryjowi Maciejowi z Pląskowa cztery i pół grzywny na trzeciej części swych dóbr po rodzicach w Pląskowie (G. 8 k. 109). Mikołaj z Bojemnic w r. 1463 mąż Anny (G. 20 k. 23). Wojciech "Magnus" część "Golczewską" w Bojenicach sprzedał w r. 1464 za 40 grz. Janowi, Tomaszowi Stanisławowi, braciom niedzielnym, dziedzicom w tej wsi (P. 1383 k. 195v), o których zob. pod "Kakaczami". T. r. ów Wojciech nabył sposobem wyderkafu od Michała B. za 11 grz. połowę jego części w Bojenicach (ib. k. 223). Mikołaj na połowie części w Bojenicach oprawił w r. 1465 posag 40 grz. żonie swej Helenie (ib. k. 236v). Wspomniani już wyżej bracia, ks. Maciej i Piotr, występujący w r. 1467, mieli rodzonego brata Grzegorza występującego w r. 1469 (P. 1385 k. 31). Piotra i Grzegorza, braci niedzielnych, skwitowała w r. 1472 z opieki Katarzyna, wdowa po Mikołaju, synu zmarłego "Piotrkowicza" z Bojenic (G. 20 k. 258). Owi Piotr i Grzegorz od swej rodzono-stryjecznej siostry Heleny, żony Szymona Kobylnickiego, dziedzica w Bojenicach, kupili w r. 1472 za 30 grz. całą jej tam część ojczystą (P. 1385 k. 137v). Jan, mąż Katarzyny Golczewskiej, która w r. 1524 miała sprawę z Jakubem Golczewskim o część w Golczewie Czuprachtowym. Ich syn Stanisław (P. 869 k. 57v). Jan z Bojenic miał w r. 1469 termin z Małgorzatą, wdową po Mikołaju Brzozogajskim (G. 20 k. 188). Andrzej z Bojenic w r. 1469 część tej wsi z prawem patronatu kościoła Sw. Piotra koło Gniezna wyderkował za 7 grz. Wojciechowi z Bojenic (P. 1385 k. 47v). Jan B. na połowie części w Bojenicach, uzyskanych z działu z rodzonymi braćmi Andrzejem i Bartoszem, oprawił w r. 1472 posag 80 grz. żonie swej Barbarze (P. 1385 k. 136). Mikołaj i Andrzej, bracia niedzielni, dziedzice w Bojenicach 1482 r. (G. 21 k. 111). Kwitowała ich w r. 1485 z posagu i z przywianku Katarzyna, żona Jana Wygrozowskiego (G. 22 k. 6v). Maciej z Bojenic zw. "Skwarna", prokurator Dersława Łekieńskiego 1482 r. (G. 11 k. 89v). Dorota, wdowa po Grzegorzu (Jerzym?), swe części w Bojenicach, odziedziczone po wuju Macieju B. zw. "Skwirznia", sprzedała 1511 r. za 60 grz. Stanisławowi Kaczkowskiemu, dziedzicowi w Bojenicach (P. 786 s. 305). Andrzej od Wincentego Nadborowskiego nabył w r. 1487 sposobem wyderkafu za 21 grz. trzy łany puste w Nadborowie (P. 1387 k. 84). Jan B. ręczył 1489 r. za Wojciecha Wolanowskiego, iż będzie żyć w pokoju z małżonkami Kaczkowskimi (G. 13 k. 155). Piotr, dziedzic części w Bojenicach, nie żył w r. 1491, kiedy jego spadkobiercą, jako po wuju rodzonym, był Jan Zaleski (G. 15 k. 98). Jan B. wzywał Wojciecha Zaleskiego, względnie jego dzieci, do uiszczenia 23 grz. (Kc. 8 k. 32). Jan, Wojciech, Tomasz i Wincenty, synowie zmarłego Jana B. z Bojanic, mieli 1493 r. z panną Barbarą, córką zmarłego Mikołaja B., o wydzielenie jej w Bojanicach (P. 23 k. 163).

Wojciech nie żył już w r. 1504. Żona jego Febronia nie żyła już wtedy również, a po niej prawo bliższości do Drachowa przypadło jej córkom (ale czy zrodzonym z tego właśnie męża?): Katarzynie, żonie Jana Małachowskiego z Małachowa Wierzbięcic, i Małgorzacie, żonie Stanisława Małachowskiego z tegoż Małachowa (G. 25 k. 135v). Katarzyna, siostra stryjeczno-rodzona(!) Marcina Nieżuchowskiego, występowała w r. 1508 (N. 146 s. 461). Wojciech, nie żyjący w r. 1513, ojciec Doroty, wtedy żony Wojciecha Bagrowskiego (ib. s. 448). Elżbieta B., żona Jana B., działając w asyście stryja Mikołaja B. i wuja Piotra B., swoje dwie części w Bojenicach dała w r. 1518 mężowi (G. 335a k. 45v). Między Grzegorzem B., może tym samym, i Janem Sokolnickim założone zostało w 1482 r. vadium 60 grz. (G. 11 k. 75). Anna, wdowa po Wojciechu Zaworskim, sołtysie w Wierzbnie, 1548 r. (P. 172 k. 485). Stanisław od Agnieszki Wilamowskiej, wdowy po Mikołaju B., nabył w r. 1550 sposobem wyderkafu za 38 grz. połowę jej oprawy na Bojenicach (G. 335a k. 363). Katarzyna Skubarczewska z Żołcza, wdowa po Macieju B., miała w r. 1557 oprawę na Skubarczewie (P. 898 k. 277). Dorota, wdowa po Piotrze Żołeckim, 2-o v. w r. 1559 żona Bartłomieja Bielickiego. Anna, w r. 1596 wdowa po Jakubie Gorzewskim. Jadwiga, wdowa w r. 1599 po Janie Gulczewskim. Jan, w r. 1600 sługa Macieja Ulanowskiego, podstarościego drahimskiego (W. 23 k. 40v). Wojciech z żoną swą Jadwigą, rodzice Wawrzyńca, ochrzcz. 10 VIII 1628 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno). Jan od Adama Grzymisławskiego kupił w r. 1628 za 400 zł te cześci Bojenic, które zmarły Stanisław Grzymisławski, ojciec Adama, kupił kiedyś od zmarłego Stanisława B. (P. 1416 k. 190v).

Krzysztof, Marcin, Maciej i Sebastian, synowie zmarłego Wojciecha, występowali w r. 1629 (Py. 143 k. 132v). Maciej, syn Wojciecha, procesował w r. 1645 Tomasza B., dziedzica w Żołczu (G. 81 k. 377). W r. 1647 miał grunt po stryju we wsi Kawiory (G. 81 k. 631). Maciej pobił i poranił pannę Teresę Trąmpczyńską, z czego skwitowł go w r. 1649 ojciec tej panny Jan Trąmpczyński (G. 82 k. 138v). Chyba ten sam Maciej zobowiązał się w r. 1652 oprawić posag 400 zł żonie swej Magdalenie Grzegorzewskiej, córce Jana i Małgorzaty Popowskiej (ib. k. 535v). Ich dzieci: Dorota, ochrzcz. 27 I 1648 r., Wawrzyniec, ochrzcz. 28 VII 1649 r., dziecko ochrzcz. 17 VII 1651 r., Regina, ochrzcz. 17 VI 1655 r., Franciszek, ochrzcz. 16 IX 1657 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno). Sebastian, zapewne identyczny z powyższym Sebastianem, synem Wojciecha, był w r. 1657 mężem Marianny Grzegorzewskiej, córki Jana i Małgorzaty Popowskiej (G. 82 k. 1266).

Jadwiga, żona Walentego Lisowskiego 1635 r. Andrzej, w l. 1637-49 mąż Anny Przyborowskiej (G. 80 k. 238; 82 k. 76), współdziedziczki części w Żołczu (P. 1423 k. 20). Tomasz, w r. 1639 mąż Anny Falkowskiej (G. 80 k. 623v), dziedzic w Żołczu 1645 r. (G. 81 k. 377). Elżbieta, w r. 1647 żona Macieja Bartoszewskiego. Marianna, w r. 1648 żona Zygmunta Rożnowskiego. Jakub, dziedzic części w Bojenicach, ojciec Kazimierza, którego pobili w tej wsi w r. 1648 Bieganowcy (G. 81 k. 685v). Anna, w l. 1651-52 żona Jana Stawskiego. Agnieszka, w r. 1661 za Jakubem Zdzenickim. Anna Włodkówna, córka Jerzego, wdowa 1-o v. po Wojciechu Swięcickim, 2-o v. po Macieju B., 3-o v. po Janie Ałczynowskim, dziedziczka części w Czeluścinie 1661 r. (P. 1072 VIII k. 409). Andrzej występował w r. 1666 (I. Kal. 126 s. 523). Maciej z pow. gnieźnieńskiego uczestniczył w r. 1669 w elekcji króla Michała (P. 196 k. 434).

Maciej i Anna, rodzice Pawła, o którym niżej, Wawrzyńca, ochrzcz. 31 VII 1674 r., i Agnieszki, ochrzcz. 31 XII 1671 r. Paweł, ochrzcz. 11 I 1669 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno), chyba identyczny z Pawłem, synem zmarłego Macieja, w r. 1703 mężem Ewy Koźmińskiej, córki Bartłomieja i Katarzyny Sczanieckiej (I. Kon. 72 k. 167).

Ewa z Bojenic zaślubiła 26 XI 1673 r. w Szamotułach Walentego Zaleskiego z ziemi łomżyńskiej. Anna, w r. 1674 żona Jana Bogusławskiego. Wojciech, w r. 1675 mąż Teresy Kłodzińskiej (G. 85 k. 192). Maciej, w r. 1684 mąż Elżbiety Jaroszewskiej (G. 88 k. 21). Krzysztof, nie żyjący już w r. 1691, ojciec Adama (I. Kal. 149 s. 26). Adam, może ten sam, mąż Marianny Babskiej, dzierżawił wraz z tą żoną w r. 1685 Pikart od Doroty z Biernackich Gorzyckiej (I. Kal. 143 s. 431). Oboje żyli jeszcze w r. 1695 (ib. 152 s. 64).

Kazimierz nie żył już w r. 1687, kiedy żona jego Marianna Boińska była 2-o v. za Piotrem Jarockim (G. 88 k. 190). Żyła jeszcze w r. 1695, kiedy występowały jej córki: Teresa, żona Jakuba Borka, Helena i Jadwiga. Stryjecznym bratem owych sióstr nazwany Andrzej B. (Kc. 133 k. 30v). Teresa i jej mąż Borek żyli jeszcze w r. 1702. Rodzonym jej bratem, a więc synem Kazimierza i Marianny, był Mikołaj, w r. 1720 dziedzic części zw. "Mycielszczyzna" w Gorzykowie (G. 94 k. 77v, 320v), w r. 1701 mąż Anny Czarnomskiej, córki Wawrzyńca, sędziego grodzkiego bydgoskiego, wdowy po Jakubie Strzeleckim i po Zygmuncie Goreckim (G. 91 k. 42v).

Eleonora, wdowa, zmarła 12 XI 1697 r. (LM Targowa Górka). Jadwiga zaślubiła 14 IX 1698 r. w Gnieźnie u Sw. Michała Stanisława Zarzyckiego. Elżbieta, żona Macieja Laskownickiego 1703 r. Wojciech, rybak, z żoną Getrudą mieli córkę Dorotę, ochrzcz. 4 I 1718 r. Brak w zapisie cech szlachectwa (LB Sw. Trójca, Gniezno). Sebastian występował w r. 1734 (G. 96 k. 560). W r. 1735 był mężem Zofii Choroblewskiej, córki Tomasza i Anny Siekierzeckiej (G. 97 k. 38v). Zofia zmarła w Pomorzanach 6 IV 1734 r. (LM Kłecko). Mariana i jej mąż Marcin Ostrowski nie żyli już w r. 1750. Pani Teresa zmarła w Nadarzycach 4 II 1751 r. (LM Gozdowo). Ks. Ignacy, kanonik kolegiaty Najśw. Marii Panny, proboszcz w Krakowie od 1773 r., zmarł jako dziekan sredzki, mając lat 48, 29 III 1792 r. (LM Krerowo; G. 116 k. 6). Stanisław, ekonom w Łowien.(?), i Franciszka, rodzice Zuzanny Róży, ur. w Łukowie, ochrzcz. 13 VIII 1780 r. (LB Łukowo). Stanisław, mąż Łucji Morawskiej, żony 1-o v. Antoniego Lesiewskiego 1783 r. (I. Kon. 82 k. 390v). Maciej i Franciszka Dobrowolska, rodzice Wita Modesta, ur. w Wielowsi 15 VI 1785 r., oraz Marianny Franciszki Wiktorii, ur. 7 XII 1786 r. (LB Ostrowo koło Gniewkowa). Andrzej, w r. 1791 mąż Ludgardy Strażycowny, córki Franciszka i Marianny Zajączkówny (P. 1368 k. 202). Jakub zaślubił w Gnieźnie 12 VII 1796 r. Józefę Sawicką (LC Sw. Trójca). Oboje chrzestni 1803 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno). Feliks z par. Sw. Małgorzaty na Sródce zaślubił 28 XII 1797 r. w Szkaradowie urodzoną pannę Małgorzatę Larminat (LC Szkaradowo). Umarła ona w 1803 r., pochowana 9 VIII (Nekr. Reform. Pozn.). Panna Petronella, mająca lat 60, zmarła na Sródce 10 XI 1805 r. i została pochowana 14 XI u tamtejszych Reformatów. Panna Aleksandra, mająca lat 70, zmarła tamże 16 XI 1808 r. i pochowana 19 XI u Reformatów (LM Poznań, Sw. Małgorzata; Nekr. Reformatów Pozn.). Zapewne siostry. Ur. panna Julianna, córka Kazimierza i zmarłej Julianny, pokojowa dworska w Pijanowicach, poszła 23 XI 1807 r. za uczc. Andrzeja Szpringera, akatolika, ogrodnika z Bielejewa. Zgodę wyraziła jej ciotka Aleksandra B. (LC Krobia). Salomea przed 28 V 1811 r. poszła za Franciszka Wolskiego, dzierżawcę Ulejna, potem dziedzica Kunowa w Kr. Pol. 1826 r. Ojciec Rajmund, cysters przemęcki, zmarł w Wągrówcu 29 IX 1819 r., mając lat 68, po 43 latach profesji zakonnej, a po 38 kapłaństwa (Nekr. Cystersek Owińskich; Nekr. Obry; Nekr. Przemętu). Panna Ewa, licząca lat 26, zaślubiła 6 II 1820 r. uczc. Jana Rozmarynowskiego, ekonoma w Siekowie. Pochodziła sama z dworu chylkowskiego (LC Wonieść). Maria przed 27 VIII 1821 r. poszła za Jana Rozmarynowskiego, ekonoma z Mełpina. Marcjanna, żona Wincentego Laskowskiego, umarła w Srodzie 7 V 1873 r. (Dz. P.). Jej siostra Zuzanna była żoną Mateusza Goździewskiego, pochodzącego z Mazowsza, osiadłego w Srodzie, brat zaś był w r. 1883 dziekanem w Ujściu (ib.).

Zob. Kaczkowscy, Zdzychowscy.

>Boiszewski h. Bibersztein. Jan Bibersztyn B. w r. 1690 mąż Elżbiety Dłuskiej, dziedziczki Zakrzewa (I. Kal. 146 s. 64). Teresa przed 15 IV 1720 r. poszła za Jana Ostrowskiego, cześnika sieradzkiego.

>Bojaczewscy, zob. Wojaczewscy.

>z Bojanek Dersław, wicepodsędek poznański 1419 r., kościański w l. 1419-20 (G.). Zob. Bojańscy z Bojanic.

>Bojakowska Zofia, żona w r. 1686 1-o v. Macieja Jaraczewskiego, majora JKMci, 2-o v. w r. 1690 Wojciecha Sokołowskiego (I. Kal. 146 s. 110).

>Bojanowscy h. Junosza odmienna, wzięli nazwisko od wsi Bojanowo (dziś Bojanowo Stare) w p. kośc. Właścicielem tej wsi był w l. 1391-1400 Guncerz (Gunter) Pradel, w l. 1391-93 postarości kościański (Leksz. I 1471, 1485, 2607; II 919, 1663). Był on przybyszem ze Sląska, gdzie Pradlów spotykamy w księstwach oleśnickim i legnickim już w r. 1320. Pierwotnym ich gniazdem była miejscowość Predel w Saksonii koło miasta Zeitz. Zachowana z r. 1327 pieczęć jednego z członków tej rodziny ma w godle trzy heraldyczne stopnie (3 herald. Stufen, die treie Kreisflache fullen Blutenstengel aus). Tożsamość Pradlów, antenatów Bojanowskich, z Schaffgotschami należy do bajek chętnie powtarzanych przez Żychlińskiego, który zresztą całą genealogię B-ch nieprawdopodobnie pogmatwał. Gunter, oprócz Bojanowa, miał w Wielkopolsce sąsiednie Nietążkoo i Unino, kupione od Piotra Ziberlicha, a w r. 1398 był również właścicielem w Spławiu koło Kościana (KDW III 1994). Wraz z bratem Mikołajem de Prudel dziedziczył też w r. 1399 w Bronikowie (ib. 2000). Z tej wsi pisany był i w r. 1403 kiedy to dekretem sądu ziemskiego poznańskiego Dersław Taczanowski winien mu był uiścić 50 grz. poczem Guncerz miał ustąpić z trzymanej zastawem dziedziny Żukowo (Ks. Ziem. Pozn. 1125). Nie żył już w r. 1406, kiedy występowała Małgorzata, wdowa po Gunterze Pradlu z Bronikowa, matka Małgorzaty (Kośc. 3 k. 39). "Pani Pradlewa" zeznała w r. 1407, iż guncerz Piotrowi Ziberlichowi z 50 grz. ceny Nietążkowa i Unina pozostał winien tylko 7 grz. T. r. Cybko Pradel poświadczył, iż Guncerz kupił był od Borzysława i jego syna Mikołaja Kuranowo (dziś Koronowo) w pobliżu Leszna i zapłacił za tę wieś (Piek. 1174, 1175). W l. 1415-16 mowa o Andrzeju, synu Małgorzaty Pradlewej (Kośc. III k. 137; II k. 81). Kozierowski sądził, iż być może synami Guncerza Pradla byli: Niklas Pradel, w r. 1403 pisany z Nietążkowa i Unina (Kozier. BNT; I s. 514) i powyższy Cybko (Cibek heres Curanowski), którego w Kuranowie i Spławiu widzimy już w r. 1395 (Leksz. I 2040). Ten sam niewątpliwie Cybko Pradel ze Spławia w r. 1412 (Kozier., Obce ryc.). Andrzej B. wymieniony w l. 1413-16 obok Sędziwoja B. Obaj nazwani w r. 1413 dziedzicami w Rusinowie (Kośc. III k. 131v; II k. 145v). W 1432r. Sędziwój i Andrzej, bracia rodzeni, niewątpliwie identyczni z powyższymi, występowali jako bracia Doroty (Kośc. 14 k. 20).

Andrzej Bojanowski, syn Małgorzaty Pradlowej, a więc zapewne i Guncerza Pradla, występował już w r. 1403 (Kośc. I. k. 40v), w r. 1412 dziedziczył w Bojanowie, Żydowie, Ostrowie (Kośc. III k. 108v), w r. 1414 zasiadał na sądach w Kościanie jako zastępca starosty generalnego wielkopolskiego. Pochodzenie z rodziny niedawno w Wielkopolsce osiadłej mogłoby tłumaczyć zarzut nieszlachectwa jaki spotkał go ze strony Leszczyńskich. Wywodził w r. 1422 swe pochodzenie szlacheckie na sądach w Kościanie, a świadkowie zeznali, iż ma w herbie białego barana na czerwonym szczycie z proklamą Junosz, po matce zaś herb Czwekow, po babce ojczystej Samson, po macierzystej Pierzchała (Pis. Dz. Pol.IX s. 327; Boniecki). Ponieważ Andrzej był synem Guncerza Pradla, to najwidoczniej ostateczne ustalenie się godła rodzinnego w formie barana musiało się dokonać stosunkowo późno. Jan, zwany "Dusza", ze Skoraczewa, Skoraczewski, występował jeszcze w r. 1450 (Kośc. 18 s. 417a; 19 k. 18v, 85). Występował Andrzej na terenie pow. kościańskiego jako podsędek w czasie wakansu urzędu sędziowskiego, zaś w l. 1432-38 jako podwojewodzi, wreszcie w l. 1439-40 jako burgrabia kościański (G.). W r. 1435 dziedzic w Bojanowie, oprawił na tej wsi i na wsi Czyżewo w p. kośc. 200 grz. posagu żonie swej Klimce (P. 1378 k. 73v). Umarł w r. 1440 (Kośc. 17 s. 165, 212). Jego dziećmi było rodzeństwo: Andrzej, Jan, Wincenty, Jadwiga, Małgorzata, Barbara i Dorota, o których niżej. Jako syn zmarłego Andrzeja występował w r. 1440 Mikołaj, z którym wiedli sprawę Jan Buniński i Włodek, syn Ramsza ze Smigla (Kośc. 17 s. 212).

Jan i Andrzej, bracia rodzeni i niedzielni, dziedzice w Bojanowie, kwitowali w r. 1443 Włodka i Mikołaja, synów Ramsza Smigielskiego z ich macierzyzny alias babizny (Kośc. 17 s. 295). W r. 1444 mieli oni termin z Jadwigą ze Stęszewa i Mikołajem Stęszewskim. Owa Jadwiga miała też wtedy termin z panną Dorotą z Bojanowa, niewątpliwie ich siostrą (ib. s. 466). Ta Dorota B. miała 1443 r. termin z Janem i Zewrzydem, wójtami kościańskimi (ib. s. 301). Nazwana "niegdy Bojanowską" 1448 r. (ib. 18 s. 177).

Andrzej, Jan i Wincenty, bracia rodzeni i niedzielni, dziedzice w Bojanowie, kupili w r. 1446 od Jana wójta w Kościanie połowę jego dziedzictwa we wsiach Skoraczewo i Prędkowice (P. 1379 k. 152). W dziale przeprowadzonym w r. 1448 te dwie wsie dostały się Janowi, zaś Andrzej i Wincenty objęli Bojanowo, Żydowo i Spławie, z obowiązkiem wyposażenie trzech wspomnianych sióstr (P. 1380 k. 10v, 11). W l. 1423-24 Andrzej i Wincenty, niedzielni dziedzice w Bojanowie, w r. 1449 nabyli od kapituły katedralnej poznańskiej pustkę Poświątne we wsi Spławie wzamian za zapis 3 grz. czynszu rocznego zabezpieczonego na Spławiu (ib. k. 96). O Wincentym wiem jeszcze tylko to, że wraz z bratem Andrzejem pozywał 1459 r. Mikołaja Karnińskiego z Grunowa o sadzawkę między Spławiem i Karninem (Kośc. 19 k. 253). Czy nie jego to synem był Piotr Spławski, po którym, jako po bracie stryjecznym rodzonym, odziedziczył w r. 1501 w Spławiu Mikołaj B., syn Andrzeja? (Kośc. 231 k. 81). Po tym Piotrze dziedziczyły równie, jako po bracie stryjeczno-rodzonym siostry, Katarzyna, wdowa po Mikołaju Jaromierskim, i Zofia, żona Mikołaja Czackiego. W r. 1500 sprzedały one części w Spławiu i Żydowie za 200 grz. Mikołajowi B. (P. 1389 k. 69v). Może to były córki Jana? Andrzej wraz z braćmi procesował się 1449 r. z córkami Jana Nietąszkowskiego o dług ich zmarłego ojca (Kośc. 18 s. 406, 417a, 437a, 440; 19 k. 18v), żonie swej Annie oprawił w r. 1449 na połowie Bojanowa 100 grz. posagu (P. 1380 k. 48v), a w r. 1470 ponowił jej oprawę posagu 100 kop groszy na tejże wsi (P. 1385 k. 60v). W l. 1479-81 i 1484-92 był burgrabią kościańskim (G.; P. 1387 k. 54; Kośc. 228 k. 339v). W r. 1494 nazwany byłym burgrabią (Kośc. 230 k. 34v). W r. 1498 miał sprawę przed sądem kapitulnym ze Stanisławem opatem lubińskim o konia nabytego na wyprawę wojenną (A. Cap. III 1536, 1541). Nie żył już w r. 1501, kiedy Anna występowała jako wdowa, zaś synowie Wojciech i Mikołaj dokonali działu Bojanowa, Parska, Spławia i Żydowa (Kośc. 231 k. 114). Anna żyła jeszcze w r. 1505, kiedy to syn jej Jan za sumę 100 kop gr. intromitowany został do jej oprawnej czwartej części w Bojanowie (Kośc. 232 k. 41). Synów miał Andrzej trzech: Wojciecha, Jana (o którym właśnie mówiłem) i Mikołaja. O Wojciechu nie wiem nic więcej, o Janie i Mikołaju zob. niżej. Były też córki: Annie ojciec zapisał w r. 1486 na Bojanowie dożywotnio 7 grz. czynszu rocznego (P. 1387 k. 54). Żyła jeszcze w r. 1502 (Kośc. 231 k. 157v), Elżbieta, żona 1-o v. Wojciecha Krajkowskiego, w l. 1490-1513 2-o v. za Wojciechem Żabieńskim, Apolonia, w r. 1495 żona Wojciecha Karmińskiego.

I. Jan, syn Andrzeja i Anny, w r. 1493 występował jako brat wujeczny Doroty z Popowa, żony Mikołaja Chraplewskiego (P. 856 k. 2ocv), w r. 1497 uczestniczył w wyprawie wołoskiej (Boniecki). W r. 1501 występował jako współdziedzic Bojanowa, niedzielny z bratem Mikołajem (Kośc. 23 k. 6; 231 k. 73). Prócz tej wsi mieli oni obaj w r. 1502 po ojcu i po zapewne już wtedy nie żyjącym bracie Wojciechu, Spławie, Żydowo i Parsko (Kośc. 231 k. 157v) Mikołajowi Kemblanowi z Szołowa zapisał w r. 1503 30 grz. długu z sumy 100 grz. należnej za części wsi Spławie i Żydowo (P. 861 k. 38). Żonie swej Katarzynie Cmachowskiej, córce Jana, oprawił t. r. 200 grz. posagu na połowie Bojanowa (P. 1389 k. 253v). Na swej części w Bojanowie w r. 1509 ponowił oprawę posagu 150 grz. tej żonie (P. 786 s. 83). W r. 1510 tejże żonie dał oprawę 200 grz. posagu na połowie tych części w Bojanowie, Spławiu, Żydowie i Parsku, które mu się należały z przyszłego działu z bratem (ib. s. 203). T. r. dla dzieci swych: Andrzeja, Małgorzaty, Stanisława i Jana mianował opiekunami Macieja i Bartłomieja Pawłowskich (Kośc. 233 k. 13; 345 k. 10v). W dziale z bratem Mikołajem dostał w r. 1511 Bojanowo i t. r. dodał Mikołajowi do jego działu łąkę Ostrów koło Bojanowa i "zapustek dębowy" w Bojanowie (Kośc. 233 k. 16; 345 k. 15). W r. 1512 ponowił mianowanie opiekunów dla wymienionych wyżej dzieci, tym razem Macieja Pawłowskiego i Piotra Cmachowskiego oraz żonę swą Katarzynę (Kośc. 345 k. 26v). Żył jeszcze w r. 1513 (Kośc. 23 k. 395v). W r. 1528 wdowa po nim, Katarzyna, wraz ze swym synem Andrzejem cztery łany roli osiadłej w Bojanowie, wraz ze swym synem Andrzejem cztery łany roli osiadłej w Bojanowie wyderkowała Piotrowi B. (P. 1393 k. 235). W r. 1529 kwitowała brata swego Piotra Cmachowskiego z dóbr po rodzicach i ze spadkowych dóbr działoszyckich rozrzuconych w powiatach krakowskim, sandomierskim i lubelskim (P. 871 k. 404). Wraz z synami Andrzejem, Piotrem i Stanisławem występowała w r. 1531 jako pani oprawna na częściach Bojanowa (Kośc. 234 k. 194-195v). Swoją oprawę na tej wsi wydzierżawiła t. r. synowi Andrzejowi (Kośc. 27 k. 104v). Żyła jeszcze w r. 1534 (Kośc. 234 k. 293v). O Piotrze wiem jeszcze tylko, że w r. 1536 swe części dworu w Bojanowie dał bratu Andrrzejowi wzamian za części placu w tejże wsi (P. 1394 k. 45). O Andrzeju i Stanisławie niżej. Córka Malgorzata w l. 1528-58 żona Jana Błożejewskiego.

A. Andrzej, starszy syn Jana i Cmachowskiej, w r. 1526 mąż Katarzyny Włościejewskieju, wdowy 1-o v. po Piotrze Radomickim (Ws. 1 k. 186). Odkupił w r. 1528 za 1.000 zł od stryjecznego brata Mikołaja oprawę posagu 500 zł i tyleż przywianku zapisane żonie przez Radomickiego na połowie Radomicka, a przez nią sprzedaną t. r. Mikołajowi B., poczem na częściach w Bojanowie uzyskanych z działu braterskiego i na tej sumie na Radomicku zapisał żonie dożywocie (P. 1393 k. 253v, 254, 254v). Zabiwszy w polu wsi Radomicko Andrzeja Radomickiego miał o to sprawę w l. 1531-33 (Kośc. 27 k. 77v, 157). Od brata Stanisława nabył w r. 1534 za 800 zł części w Bojanowie i Ostrowie, pozostawiając mu dożywociem części pustego ogrodu koło dworu w Bojanowie (P. 1395 k. 635). Wiceburgrabia ziemski kościański 1538 r. (Kośc. 234 k. 377v), t. r. burgrabia (Kośc. 28 k. 65), a był nim jeszcze w r. 1551 (P. 1395 k. 651). Wymieniany już bez tego urzędu 1557 r. jako jeden z opiekunów nieletniego Jana B., syna Stanisława ze Spławia (Kośc. 237 k. 201v). Od Janusza Latalskiego, wojewody poznańskiego, dzierżawił w 1545 r. jego część cła kościańskiego za opłatą 115 grz. rocznie (P. 884 k. 193). W r. 1565 skwitował go z opieki i z wydania ruchomości pozostałych po ojcu rodzony bratanek Jan (Kośc. 243 k. 203v, 205v, 219). W r. 1567 mowa o nim jako o świeżo zmarłym (Kośc. 246 k. 395). Katarzyna Włościejewska żyła jeszcze w r. 1539 (P. 1394 k. 272), nie żyła już w r. 1562 (P. 904 k. 775). Synowie Andrzeja i Włościejewskiej: Jerzy i Stanisław, córki: Małgorzata, w l. 1551-59 żona Jana Słuszkowskiego, Anna, w r. 1561 za Jakubem Słuszkowskim.

Z synów, Jerzy występował w l. 1562-67 (P. 904 k. 775; Kośc. 246 k. 395). Stanisław z Bojanowa wspominany w l. 1567-84, Bojanowo oraz pustki Czyżewo i Ostrów sprzedał w r. 1575 za 14.400 zł Wawrzyńcowi Żegrowskiemu (P. 1398 k. 597; Kośc. 255 k. 279v). Transakcja ta najwidoczniej nie doszła do skutku, bo w r. 1583, 8 III (powtorzenie 8 III 1585 r. dla tegoż Stanisława!) dostał przywilej lokowania w Bojanowie miasta na prawie niemieckim (M. K. 127 k. 284v, 131 k. 109). Bojanowo, Ostrów i Czyżewo sprzedał ostatecznie w r. 1584 za 11.300 zł Mikołajowi Bojanowskiemu z Trzebosza (P. 1399 k. 425), który w 1585 pozostawił mu w dożywotnie użytkowanie wyspę cz. Ostrówko na stawie w Bojanowie (ib. k. 432v).

B. Stanisław, syn Jana i Cmachowskiej, ur. około r. 1507, od Stanisława Ostroroga dostał w r. 1540 dożywociem wsie Gunice i cz. Sołeczna w p. pyzdr. (P. 1394 k. 383). Swoją część spadku po bracie Piotrze dał w 1544 r. bratu Andrzejowi (P. 1391 k. 115v). Po r. 1543 kierownik kancelarii polskiej młodego króla, w l. 1547-55 agent dyplomatyczny ks. pruskiego Albrechta, sekretarz królewski 1548 r. (Pol. Sł. Biogr.; P. 1395 k. 416v). Swej żonie Magdalenie Bylęckiej, córce Stanisława, oprawił w r. 1549 posag 300 zł na połowie Gunic i Sołeczny (ib. k. 517). Umarł 17 VI 1555 r. w Krakowie i pochowany został w kościele Dominikanów. Na znajdującym się tam do dziś nagrobku herb Junosza w postaci zwykłej, nie odmiennej. Magdalena Bylęcka już w r. 1557 była 2-o v. żoną Wincentego Buszewskirego (Kośc. 237 k. 238). Nie żyła już w r. 1587 (P.948 k. 135v). Dziećmi Stanisława i Magdaleny, Jerzym i Zofią, opiekował się w r. 1555 stryj Andrzej B. (P. 896 k. 574, 591). Zofia w l. 1570-92 była żoną Macieja Chomęckiego z Konarzewa.

Jan, syn Stanisława i Bylęckiej, od Anny Dębickiej, wdowy po Janie Sołeczyńskim, 2-o v. żony Wawrzyńca Skarboszewskiego, kupił w r. 1547 za 100 grz. części w Sołecznej (G. 335a k. 341v). Kwitował w r. 1565 z ruchomości swego opiekuna stryja Andrzeja (Kośc. 243 k. 219, 205v). W r. 1572 kwitował Jana i Mikołaja Ostrorogów, kasztelaniców międzyrzeckich, z sumy, którą jego ojciec złożył na wykup sołectwa we wsi Gunice cz. Sołeczno i na kupno części w tej wsi (P. 920 k. 114v). W r. 1579 nazwany sekretarzem JKMci (P. 932 k. 97v). Paprocki mówi o nim jako o marszałku dworu ks. Jerzego Słuckiego i zwie go gorliwym katolikiem. W l. 1588-99 był starostą bobrujskim (Boniecki; Arch. Sbor. Dok. VI s. 63). Łożniczy JKMci 1590 r. (P. 954 k. 9). Mąż Beaty Lutomierskiej, zaślubionej przed r. 1589 (wtedy zapewne urodził się najstarszy syn), wraz z nią w r. 1597 zapisał 1.900 zł długu szwagrowi Chomęciemu (P. 967 k. 1185v). Beata w r. 1600 występowała już jako wdowa. Wtedy to Maciej i Gabriel B-cy, synowie Marcina, jako opiekuni Stanisława, Krzysztofa, Janusza, Stefana i Mikołaja, synów łożniczego, zabezpieczyli odebrane a należne pupilom 19.000 zł (Ws. 17 k. 228). Drugim mężem Beaty był Adam z Chomiąży Baliński, kasztelan bydgoski, trzecim w r. 1606 Adaukt Smerzyński, wojewodzic inowrocławski (I. Kon. 32 k. 362v). W r. 1609 była już wdową i po tym trzecim mężu (ZTP 27 s. 497). Nie żyła już w r. 1612 (ib. s. 1130). Prócz synów wspomnianych wyżej Jan i Lutomierska mieli i córki: Jadwigę, której bracia Stanisław i Krzysztof przyznali pewną sumę (Boniecki) i Elżbietę, niezamężną w l. 1609-11 (ZTP 27 s. 497, 801), w r. 1616 żonę Stanisława Bogdańskiego. O Stanisławie zob. niżej. O Stefanie i Mikołaju wiem jeszcze tylko tyle, że obaj nie żyli już w r. 1610 i byli bezpotomni (I. Kal. 76 s. 415). Janusz skwitował w r. 1615 z opieki Gabriela B. (ib. 81 k. 127v) i występował jeszcze w r. 1616 (ZTP 27 s. 1833). Krzysztof w r. 1610 skwitował Gabriela B. z opieki i z połowy sumy 19.000 zł, którą opiekunowie podjęli w imieniu pupilów ze starostwa bobrujskiego (I. Kal. 76 s. 414, 415). Łożniczy królewski w r. 1618, sprzedał bratu Stanislawowi Słońsko, Latkowo i Olszewice w p. inowrocł., zaś w r. 1620 prawa swe do starostwa kremońskiego cedował Białłozorowi (Boniecki).

Stanisław Krzysztof, syn Jana i Lutomierskiej, ur. około r. 1589, pisał się z Słońska, był dziedzicem Słońska, Latkowa i Olszewic w p. inowrocł. W r. 1612 opiekował się dobrami swych nieletnich braci przyrodnich Smerzyńskich (ZTP 27 s. 1130). Wstawiał się za nim 25 VIII 1639 r. sejmik średzki, prosząc by król wynagrodził mu jurgielt zabezpieczony na Rydze (P. 164 k. 563). Umarł mając około 62 lat w r. 1651, kiedy to 12 XII syn zawiesił ojcu u Franciszkanów inowrocławskich chorągiew nagrobną (Nekr. Franciszkanów inowrocł.). Z nieznanej mi żony zostawił syna Andrzeja i córkę Mariannę, w l. 1654-82 żonę Adama Padniewskiego. Wujem tej Marianny nazwany w r. 1682 Jan Wyrzyski, ale czy to wuj rodzony? (Kc. 132 k. 231).

Andrzej, syn Stanisława, nie żył już w r. 1681, kiedy to jego żona Marianna Obrębska, już 2-o v. żona Aleksandra Ostrowskiego, sędziego grodzkiego kowalskiego i komornika granicznego brzeskiego kujawskiego, potem sędziego grodzkiego inowrocławskiego, występowała wraz z dziećmi z pierwszego męża: Józefem, Wojciechem, Teresą, Katarzyną, Anną, Wiktorią i Zofią (I. Kon. 63 k. 362). Obrębska była w r. 1687 powtórnie wdową (P. 1114 VIII k. 9). Żyła jeszcze w r. 1700 (P. 1138 V k. 5). Z synów, Józef zapewne już nie żył w r. 1687, bo nie wspomniany wtedy przy wyliczeniu całego rodzeństwa (P. 1113 VI k. 37). Wojciech żył jeszcze w r. 1700 (P. 1138 V k. 5). Z córek, niezamężna Zofia, wymieniona w r. 1681, była zapewne identyczna z niezamężną Teofilą wspomnianą w r. 1687 (P. 1113 VI k. 37). Teresa, w l. 1686-1701 żona Konstantego Makowieckiego, Katarzyna, żona 1-o v. Franciszka Wiśniewskiego, w l. 1698-9 2-o v. żona Wojciecha Jankowskiego, Anna, w l. 1693-1721 żona Pawła Zbierzchowskiego, Wiktoria, w l. 1698-99 żona Kazimierza Paruszewskiego.

II. Mikołaj B. czasem Spławski, syn Andrzeja i Anny, od Katarzyny wdowy po Mikołaju Jaromierskim i Zofii żony Mikołaja Czackiego, sióstr stryjeczno-rodzonych i spadkobierczyń Piotra Spławskiego, nabył w r. 1500 za 200 grz. części w Spławiu i Żydowie (P. 1389 k. 69v). Dziedziczył w r. 1501 i sam w Spławiu po tym swym bracie stryjeczno-rodzonym Piotrze Spławskim (Kośc. 231 k. 81). Po śmierci owego Piotra zajechał dwór w Spławiu należący do zmarłego Mikołaja Spławskiego, o co toczyła się sprawa w r. 1502 (Kośc. 23 k. 82). Z działu z bratem Janem otrzymał w r. 1511 całe wsie Spławie, Żydowo i Parsko oraz folwark Poświątne (dziś Poświętno) koło Spławia. Dostał na dodatek od brata łąkę Ostrów i "Zapustek Dębowy" w Bojanowie (Kośc. 345 k. 15). Żył jeszcze w r. 1514 (P. 1392 k. 13v), a nie żył już w r. 1517. Żona jego była 1496 r. Barbara Drzewianowska (N. 146 s. 125). W r. 1501 oprawił jej 400 zł posagu (P. 1389 k. 147). W r. 1517 owdowiała Barbara miała oprawę 400 grz. na Spławiu (Kośc. 25 k. 45v). Wszyscy trzej synowie Mikołaja i Barbary, Andrzej, Mikołaj i Piotr, zostawili potomostwo. Córki: Barbara, w r. 1512 żona Mikołaja z Karchowa i Belęcina Karchowskiego, Helena, w r. 1514 za Janem Daleszyńskim, Małgorzata, w r. 1517 za Marcinem Łąckim. Zapewne też ich córką była Anna, 1-o v. żona Krzysztofa Olbrachcickiego, 2-o v. w l. 1529-31 żona Stanisława Radzewskiego. Wszyscy trzej synowie, Andrzej, Mikołaj i Piotr, skwitowani zostali w r. 1517 przez siostrę Łącką z jej części we wsiach Spławie, Poświątne, Źydowo i Parsko (Kośc. 25 k. 41).

A. Andrzej, syn Mikołaja i Drzewianowskiej, przed dokonaniem działów braterskich pisał się czasem i Spławskim. Sługa Łukasza z Górki, kasztelana lędzkiego i starosty generalnego wielkopolskiego, oskarżony wraz z innymi o zabicie Marcina Rembieskiego, został w r. 1508 uwolniony od winy (Wierzb. IV 349). Od swej żony Małgorzaty Gołaskiej, córki Jana, dostał w r. 1516 całe jej części w Gołaszynie w p. kośc. i zabezpieczył jej 300 grz. posagu na połowie swych części w Gołaszynie, Spławiu, Żydowie i Parsku (P. 1392 k. 98v, 99). Częściami w Spławiu i Poświątnem i łąką Ostrów w Bojanowie podzielił się w r. 1517 po połowie z bratem Piotrem (Kośc. 233 k. 56), ale t. r. jeszcze części w Spławiu, Poświątnym i łące Ostrów oddał braciom Andrzejowi i Piotrowi wzamian za całe wsie Żydowo i Parsko (Kośc. 345 k. 62v). Jak zobaczymy jednak niżej, pewne części w Spławiu pozostały w rękach Andrzeja i jego potomstwa. T. r. kupił za 100 kop gr. części w Gołaszynie od Małgorzaty, żony opatrz. Michała Fotza, obywatela z Góry, oraz od jej siostrzeńca i siostrzenic (P. 1392 k. 123v). W r. 1520 został uwolniony od wyprawy wojennej (Wierzb. IV 3513). Jako patron kościoła parafialnego w Gołaszynie, oskarżony został przez tamtejszego plebana Benedykta w r. 1526 o "luterańskie prześladowanie" (A. Cap. II 1793). Połowę wsi Spławie i części w Gołaszynie wyderkował w r. 1533 za 300 grz. Mikołajowi Krzyckiemu, staroście w Pułtusku (P. 1393 k. 596). Nie żył w r. 1536, kiedy to jego synowie: Jan, Andrzej, Mikołaj, Marcin i Stanisław przeprowadzili działy ojcowizny. Jan i Andrzej połowę Spławia i części w Gołaszynie dali trzem młodszym braciom, biorąc sami całą wieś Trzebosz w księstwie głogowskim, koło granicy Wielkopolski, niedaleko Gołaszyna (P. 1394 k.8v). Owdowiała Małgorzata Gołaska oprawą swą na połowie Gołaszyna i Spławia dała w r. 1540 swym młodszym synom Mikołajowi, Marcinowi i Stanisławowi, zachowując sobie tylko dożywocie owej oprawy (ib. k. 383v, 384). O Andrzeju, drugim synu, wiemy jeszcze tylko to, iż występował w r. 1538 (Kośc. 28 k. 121, 121v). Umarł chyba stosunkowo młodo i bezdzietnie. Zapewne nie żył już w r. 1542, kiedy bracia przeprowadzili działy nie wymieniające go (P. 1394 k. 504v). Jan, Mikołaj, Marcin i Stanisław pozostawili potomstwo. Córki: Anna, w l. 1540-44 żona Sebastiana Smigielskiego, Katarzyna, w l. 1546-49 żona Macieja Zakrzewskiego, Agnieszka, w l. 1547-50 żona Bartłomieja Drzewieckiego.

1. Jan, syn Andrzeja i Gołaskiej, pisał się z Gołaszyna czasem nawet Gołaskim. W Gołaszynie współdziedziczył obok pozostałych braci. W r. 1542 w działach otrzymał ponadto wraz z bratem Stanisławem od braci Mikołaja i Marcina części w Spławiu (P. 1394 k. 504v). W r. 1551 opiekę swych dzieci urodzonych z Heleny Karchowskiej, córki Andrzeja, oraz dóbr tych dzieci - Gołaszyna, zlecił żonie oraz swym stryjom Piotrowi i Andrzejowi burgrabiemu kościańskiemu (Ws. 345 k. 218v). Od swego stryjecznego brata Wojciecha B. i jego żony Doroty Ręckiej kupił w r. 1563 za 8.000 zł wsie Żydowo i Parskie oraz części w Bojanowie (P. 1397 k. 238), a w r. 1568 te dobra sprzedał za 9.000 zł Bartłomiejowi B., bratu Wojciecha, i jego żonie Annie Tłockiej (ib. k. 642v). Od Zofii Gołaskiej, żony swego syna Andrzeja, i od jej siostry Doroty z Gołaskich Maciejowej Gostkowskiej, kupił w r. 1574 za 6.000 zł części w Gołaszynie, które spadły na nie po ich bracie Mikołaju Gołaskim (P. 1398 k. 447v). Nie żył już w r. 1575 (Kośc. 245 k. 139v). Owdowiała Helena Karchowska żyła jeszcze w r. 1584 (Kośc. 264 k. 17). Córce Annie rezygnował w r. 1561 sumę 800 zł posagu (P. 903 k. 820v). w r. 1568 owa Anna B. cz. Gołaska zaślubiła Zygmunta Korzboka Kamieńskiego. Synowie: Stanisław, Andrzej, Erazm i Krzysztof.

1. Stanisław B. cz. Gołaski, piszący sie przeważnie z Kopaszewa, syn Jana i Karchowskiej, części Gołaszyna sprzedał w r. 1575 za 6.000 zł swym braciom Andrzejowi, Erazmowi i Krzysztofowi (P. 1398 k. 521). T. r. od Andrzeja hr. z Górki, kasztelana międzyrzeckiego, nabył sposbem wyderkafu za 6.000 zł do r. 1577 Kopaszewo w p. kośc. (ib. k. 610v). W r. 1579 na połowie części tej wsi i na powyższej sumie wyderkowej oprawił posag żonie swej Zofii Kromnównie Przybyszewskiej, córce Jana i Doroty Rąbińskiej (Ws. 9 k. 155v; 202 k. 27), a w r. 1580 skwitował jej brata Jana Przybyszewskiego z 700 zł na poczet tego posagu i wyprawy (P. 934 k. 292). Przybyszewska była drugą żoną Stanisława. Pierwszą była Agnieszka Siedlecka, wdowa 1-o v. po Wawrzyńcu Pawłowskim (Kośc. 264 k. 142v). Andrzej z Górki Kopaszewa z jego rak nie wykupił i w r. 1587 Bojanowski nabył za 10.300 zł od jego spadkobiercy, wojewody poznańskiego Stanisława z Górki, tę wieś tytułem wieczności (P. 1400 k. 42v). Na połowie tej wsi w r. 1588 oprawił 700 zł z posagu żony, podniesione od jej brata Jana Przybyszewskiego, pisarza ziemskiego wschowskiego (Ws. 262 k. 14). Od Jana, syna Macieja, Marcina, Stanisława i Jana, synów Mikołaja i Piotra, synów Piotra, Pawłowskich braci między sobą stryjecznych, kupił w r. 1590 za 7.000 zł części w Pawłowicach i Robczysku w p. kośc. (Ws. 347 k. 82). W r. 1592 na Kopaszewie oprawił 8.500 zł posagu swej żony (Ws. 13 k. 85v) i t. r. po skasowaniu przez nią tej oprawy (P. 958 k. 320v), ponowił zapis oprawny, ale już w znacznie mniejszej sumie, bo tylko 1.700 zł (P. 1400 k. 922). Pustą dziedzinę w Kopaszewie zw. "Żalki" dał w r. 1603 swemu synowi Swiętosławowi (P. 1404 k. 1083). Od spadkobierców Jerzego Turewskiego kupił wraz z Janem i Mikołajem Konarzewskimi w r. 1608 za 23.200 zł Turew i Wronowo w p. kośc. (P. 1406 k. 231), dokupując t. r. cząstki w tych wsiach za 431 zł (ib. k. 423), a w r. 1613 zyskując rezygnację praw do tych dóbr od Anny z Tarnowa Nowowiejskiej (P. 1408 k. 700). Podpisał w r. 1609 protest szlachty ewangelickiej w sprawie budowania zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). Synowi Świętosławowi w dziale z innymi swymi synami, Wojciechem, Janem i Samuelem, dał w r. 1610 swe dobra w Pawłowicach i Robczysku (P. 1407 k. 18). Wraz z Janem, Mikołajem i Andrzejem Konarzewskimi nabył w r. 1611 za 7.000 zł części Żabna w p. kośc. od Katarzyny z Drzewców, wdowy po Erazmie Modrzewskim (ib. k. 400v). Pewne cząstki w Turwi i Wronowie wraz ze spadkobiercami zmarłego Jana Konarzewskiego kupił w r. 1612 za 500 zł od Katarzyny Prusimskiej, żony Jana Chwałkowskiego (P. 1408 k. 206). Wraz z Konarzewskimi nabytki w Turwi, Wronowie i Żabnie sprzedał w r. 1614 za 30.600 zł Zofii z Rąbinia 1-o v. Strzeleckiej, 2-o v. Wojciechowej Chrzypskiej (P. 1409 k. 171v). Nawróciwszy się na katolicyzm w dzień WW. Swiętych, umarł 22 XI 1616 r. (LM Krzywiń). Z pierwszej żony Siedleckiej syn Piotr i córki Anna i Agnieszka, wszyscy wspomniani jako żyjący w r. 1584 (Kośc. 264 k. 142v). Z nich, Anna w r. 1596, krótko po 27 V, wyszła 1-o v. za Jana Sadowskiego, w r. 1610 krótko po 5 II, 2-o v. za Mikołaja Marszewskiego, w l. 1619-27 była 3-o v. żoną Maksymiliana Biskupskiego, sędziego grodzkiego ostrzeszowskiego. Z drugiej żony Przybyszewskiej prócz wspomnianych już wyżej czterech synów była córka Małgorzata, która zaślubiła krótko po 3 XI w 1604 Wojciecha Sławińskiego, była wdową w l. 1616-18, 2-o v. w l. 1620-33 żona Łukasza Iłowieckiego.

(1) Swiętosław, syn Stanisława i Przybyszewskiej, pisał się z Kopaszewa. Jak już powiedziałem wyżej, dostał od ojca w r. 1603 pustkę zw. "Żalki" w Kopaszewie, zaś w r. 1610 części w Pawłowicach i Robczysku. Na połowie tych części t. r. żeniąc się z Anną Brodnicką, córką Macieja, a wdową 1-o v. po Wojciechu Ponieckim, oprawił jej 5.000 zł posagu (P. 1407 k. 20v). Od Mikołaja Gostkowskiego kupił w r. 1619 za 1.200 zł dwie części lasu w Gostkowie (P. 1411 k. 387). Od Adama Brodnickiego nabył w r. 1620 za 11.000 zł części w Choryni p. kośc. (P. 1412 k. 198v). Nie żył już w r. 1622, kiedy wdowa występowała z synami Władysławem, Swiętosławem i Janem, pozostającymi pod opieką stryjów Wojciecha, Jana i Samuela (Kośc. 292 k. 10v, 42). Ci stryjowie w imieniu swych pupilów dąbrowy w Gostkowie kupione przez zmarłego Swiętosława od Mikołaja Gostkowskiego sprzedali w r. 1623 za 1.000 zł Hieronimowi Zakrzewskiemu (P. 1414 k. 112v). Anna z Brodnicy łan "Stary" w Choryni sprzedała w r. 1623 za 500 zł swemu synowi z pierwszego męża, Krzysztofowi Ponieckiemu (ib. k. 500), a w r. 1628 całe części w tej wsi za 14.000 zł sprzedała temuż swemu synowi (Ws. 206 k. 240). W r. 1631 była już 3-o v. żoną Jerzego z Chwalczewa Sobockiego (Kośc. 296 k. 106v). Wspomniana jako żyjąca w r. 1632 (Ws. 45 k. 8v), nie żyła już w r. 1633 (Kośc. 297 k. 51). Z synów, Jan występował raz jeszcze w r. 1625 (ZTP 28b s. 1872), ale milczy o nim już zapis z r. 1626, mocą którego stryjowie Wojciech, Jan i Samuel, jako opiekunowie bratanków Władysława i Swiętosława, wydzierżawili na jeden rok połowę Pawłowa, wolną od oprawy wdowy po Swiętosławie, tejże wdowie (P. 1017 k. 29v). Pewnie wtedy już nie żył. Władysław nie żył już w r. 1639, kiedy to Jan z Kopaszewa i Stefan z Gołaszyna, opiekunowie Swiętosława, jedynego pozostałego przy życiu syna Swiętosława, sprzedali za 26.000 zł Wojciechowi Chełkowskiemu dobra jego, Pawłowice i Robczysko, zniszczone w czasie trwania posesji jego matki (P. 1419 k. 1304v).

Świętosław, syn Świętosława i Brodnickiej, mąż Ewy Tworzyjańskiej, dla zrodzonych z niej dzieci mianował w r. 1651 opiekunami Łukasza i Jarosława B-ch (Kośc. 302 k. 519v). Chyba ten Świętosław, ze Zbęchów, świadkował 8 I 1662 r. (LC Lubiń). Od córek swego stryja Jana B., Barbary zamężnej Bronikowskiej i panny Zofii, kupił w r. 1666 za 17.500 zł części w Kopaszewie i folwarku Kopaszewko (P. 1864 k. 312). Połowę Pawłowic, zwaną Małyn Dworem, oraz Robczysko w p. kośc. najwidoczniej odkupione nanowo, sprzedał w r. 1669 za 50.000 zł Andrzejowi Gorzyckiemu (P. 1867 k. 256v). Tworzyjańska żyła jeszcze w r. 1679 (P. 1429 k. 343v). Po jej śmierci Swiętosław w r. 1686 zaślubił 2-o v. Katarzynę Raczkowską, zapisując jej przed ślubem dług 3.000 zł (Kośc. 306 k. 322v). T. r. synowi Stanisławowi i jego żonie wyderkował części w Choryni (Kośc. 306 k. 337, 337v). W r. 1687 ożenił się trzeci raz z Katarzyną Bratkowską, córką Wojciecha, której przed ślubem zapisał sumę 500 zł (ib. k. 375v). Części w Choryni sprzedał w r. 1688 za 18.500 zł Jakubowi Sliwnickiemu (Kośc. 307 k. 108v). W r. 1689 od Anny Krzbok Zawadzkiej, żony Samuela Tomickiego, kupił za 18.000 zł Chwalęcin Wielki w p. pyzdr. (P. 1118 IX k. 99). Żył jeszcze w r. 1690 (Py. 156 s. 109), nie żył już w r. 1693 (P. 1432 k. 333v). Katarzyna Bratkowska wyszła 2-o v. za Skrzetuskiego i nie żyła już w r. 1708. Byla bezdzietna (P. 1144 k. 259v). Z pierwszej żony byli synowie: Stefan, Stanisław i Wojciech oraz córka Katarzyna, w l. 1671-79 żona Wojciecha (Macieja?) Radowickiego. Z synów, Stanisław wspomniany tylko w r. 1676 (P. 1094 k. 1198v).

a. Stefan, syn Swiętosława i Tworzyjańskiej, w r. 1685 żonie swej Katarzynie Młodziejewskiej, córce Franciszka i Marianny Skrzetuskiej oprawił posag 3.000 zł, odebrawszy tę sumę od Stanisława Szczytnickiego z tytułu jej praw do Młodziejewic (P. 1110 XI k. 13v). Od Samuela B., syna Łukasza, nabył 1687 r. wraz z żoną za 5.000 zł część Strzyżewka w p. pyzdr. (P. 1114 XII k. 21). Bratu Wojciechowi sprzedał w r. 1693 za 11.000 zł odziedziczone po ojcu Chwalęcino Wielkie (P. 1432 k. 333v). Żona jego skasowała w r. 1694 swe prawa na kamienicy "Dylowskiej" w Poznaniu (P. 1127 I k. 79v). Oboje małżonkowie połowę nabytych od Samuela B. dóbr w Strzyżewku sprzedali w r. 1699 za 7.500 zł Jakubowi B., synowi Andrzeja (P. 1136 IV k. 81v). Nie żyli już w 1711 r., kiedy występowały ich córki, Ewa, żona Antoniego Politalskiego, oboźnego grodzieńskiego, i panna Marianna (P. 284 k. 218v).

b. Wojciech, syn Swiętosława i Tworzyjańskiej, ochrzcz. VI 1663 r. (LB Krzywiń) jak widzieliśmy wyżej, dziedzic w Chwalęcinie Wielkim, dostał od ojca w r. 1687, w chwili kiedy Swiętosław żenił się poraz trzeci, zapis 7.000 zł (Kośc. 306 k. 376v). Zaślubił 2 II 1689 r. w Niepruszewie Katarzynę Zbijewską (LC Niepruszewo), córkę Wojciecha i Marianny Boguckiej. Posag 6.000 zł. oprawił jej w r. 1690 (P. 1431 k. 230v). Oboje żyli jeszcze w r. 1732 (Kc. 137 k. 38). Wojcidech już nie żył w r. 1734 (I. Kal. 171/3 s. 44). Katarzyna, nazwana raz dziedziczką dóbr Bardo (I. Kon. 79 k. 98), umarła między r. 1736 i 1746 (Kośc. 318 s. 500; P. 1286 k. 106). Z synów, Michał, ochrzcz. 9 XI 1705 r. (LB Panienka), zapewne młodo zmarły. Pozostał Józef. Córki: Marianna, nie wiem czy identyczna z Różą Marią. ochrzcz. 3 IX 1701 r. (ib.), w r. 1734 wdowa po Marcinie Smoleńskim, Barbara, w r. 1735 wdowa po Władysławie Wężyku, Ludwika, w l. 1736-54 żona Rocha Strachowskiego, Jadwiga, w r. 1746 żona Andrzeja Sikorskiego, Apolonia w l. 1754-61 żona Józefa Podbielskiego.

Józef, syn Wojciecha i Zbijewskiej, z 4.000 zł posagu żony swej Marianny Dobrogojskiej, córki Kazimierza i Marcjanny Koczorowskiej, skwitowł w r. 1732 jej ojca (Kc. 137 k. 38). Marianna zmarła między r. 1747 i 1759 (P. 1290 k. 6v; G. 99 k. 204). Józef wraz ze swymi siostrami, Sikorksą i Podbielską, prawa swoje i ich do części dóbr Łęczyca i młyna Kątnik, odziedziczonych po pradziadzie Zbijewskim, staroście babimojskim, i jego żonie, cedował w r. 1761 Józefowi Kurcewskiemu, burgrabiemu grodzkiemu wschowskiemu (P. 1331 k. 228v). Żył jeszcze w r. 1771 (Py. 158 k. 133, 133v). Córka jego z Dobrogojskiej Marcjanna, w r. 1765 żona Stanisława Jarnowskiego, kasztelanica kowalskiego, syn Antoni.

Antoni, syn Józefa i Dobrogojskiej, w r. 1771 mąż Józefy Żareckiej, córki Antoniego i Joanny Iłowieckiej (Py. 158 k. 133, 133v; 160 k. 345v). Był dzierżawcą Chrustowa koło Obornik. Józefa umarła w tej wsi 14 I 1784 r. i pochowana została u Reformatów w Szamotułach (LM Objezierze; Nekr. Refomatów szamotul.). Zrodzona z niej córka Urszula umarła mając jeden rok 25 VIII 1781 r. (LM Objezierze). Antoni dostał w r. 1786 cesję od Ignacego Miaskowskiego sumy 30.000 zł, która mocą dekretu kompromisarskiego została zabezpieczona na wsi królewskiej Gonięcino. Tę sumę sam z kolei scedował w r. 1793 Michałowi Ziemięckiemu (P. 1370 k. 125). Chyba to ten sam Antoni podpisywał w r. 1769 akces do konfederacji barskiej (P. 1346 k. 29, 30) a napewno on był w r. 1787 mężem Rozalii Miaskowskiej, z której 19 III t. r. urodził się w Gonięcinie koło Poznania, syn Józef Benedykt, a 14 I 1790 r. urodziła się tamże córka Felicjana Agnieszka (LB Poznań, Sw. Wojciech). Dnia 18 VI 1793 r. przyszła na świat w Pobiedziskach córka Julianna (Konstancja Julianna) (LB Pobiedziska). Felicjanna, wyszła 6 IX 1825 r. za Serafina Żychlińskiego (LC Poznań, Sw. Małgorzata). Julianna zaślubiła 4 V 1826 r. sześcdziesięcioletniego wdowca Michała Węclewicza, mieszczanina z Ostrówka, tj. z Ostrowu Tumskiego (ib.). Zmarła w Poznaniu w wieku lat 81, 23 VIII 1873 r. (LM Sw. Marcin; Dz. P.). Antoni, zapewne identyczny z powyższym, mając lat 79 umarł w Pobiedziskach 25 IV 1807 r. (LM Pobiedziska). Konstancja, panna 24-letnia, która 25 XI 1795 r. zaślubiła w Pobiedziskach pisarza miejskiego Jakuba Pantena (LC Pobiedziska), była może jego córką, ale, rzecz prosta, nie z Miaskowskiej. Jeśli Antoni z Pobiedzisk był rzeczywiście identyczny z Antonim synem Józefa, Konstancja byłaby córką Żareckiej.

(2) Wojciech, syn Stanisława i Przybyszewskiej, pisał się zrazu z Kopaszewa, części w tej wsi sprzedał w r. 1618 za 8.000 zł bratu Janowi (P. 1411 k. 237). Żeniąc się w r. 1619 z Zofią Zakrzewską, córką Mikołaja, oprawił jej przed ślubem 8.000 zł posagu (ib. k. 351). Wraz z tą żoną nabył w r. 1622 wyderkiem od Jakuba Zakrzewskiego Sląskowo w p. kośc. (P. 1413 k. 362v). Żył jeszcze w r. 1627 (P. 1415 k. 984). Zofia występowała już jako wdowa w r. 1633 (Ws. 47 k. 102v). Dobra swe w Cerekwicy Kościelnej wydzierżawiła w r. 1635 Henrykowi Nibelczycowi (Ws. 47 k. 337v). Te części Cerekwicy spadły na nią i na Władysława B., syna Gabriela, po zmarłym bezpotomnie Krzysztofie Sośnickim (P. 165 k. 140v). Żyła jeszcze w r. 1645 (P. 1042 k. 44v).

(3) Jan, syn Stanisława i Przybyszewskiej, pisał się stale z Kopaszewa i, jak widzimy wyżej, odkupił od brata Wojciecha w r. 1618 jego części w tej wsi. Pierwszą jego żoną była Małgorzata z Chraplewa Łącka, wdowa po dwóch mężach, Kasprze Proskim i Kszystofie Kotficu, która 23 II 1620 r., na krótko przed ślubem zapisała mu dług 10.000 zł (P. 1004 k. 162v). T. r., już po ślubie, Jan oprawił jej na połowie Kopaszewa i Kopaszewka posag 7.000 zł (P. 1412 k. 34). Małgorzata w r. 1633 lub przed tą datą sprzedała Wojciechowi Kierskiemu części w Gościeszynie (P. 1417 k. 797v). Umarła 7 VI 1633 r. (LM Krzywiń), a 1635 r. jej syn z pierwszego męża Mikołaj Proski skwitował ojczyma z 4.000 zł na poczet sumy 5.000 zł, którą Jan zapisał był swej zmarłej żonie (P. 1032 k. 373v). Od brata Samuela kupił w r. 1637 za 8.000 zł jego części w Kopaszewie (Ws. 207 k. 89). Na połowie połowy Kopaszewa i Kopaszewka oprawił t. r. 10.000 zł posagu drugiej swej żonie Katarzynie Chojeńskiej, córce Jana (P. 1419 k. 196v) którą był zaślubił 2 IV 1637 r. (LC Krzywiń). Umarła ona 26 VI 1643 r. (LM Krzywiń). W r. 1649 Jan był już mężem trzeciej żony, Anny z Konar Malechowskiej, wdowy 1-o v. po Jakubie Rogalińskim (P. 1060 k. 788v). Jan żył jeszcze w r. 1654 (P. 1067 k. 578). Anna Malechowska występowała już jako wdowa w r. 1659 (P. 1071 k. 21v), a żyła jeszcze w r. 1662, kiedy dzierżawiła Zakrzewo w p. kcyń. od Marianny z Domiechowskich, wdowy po Janie Zakrzewskim (Kc. 130 k. 320v). Z drugiej żony był syn Franciszek, ochrzcz. 10 X 1638 r. (LB Krzywiń) i córki: Jadwiga, ur. w Golejewku, ochrzcz. 18(7?) III 1640 r. (LB Golejewko; LB Krzywiń), Barbara, ochrzcz. 5 XII 1641 r. (LB Krzywiń) w l. 1661-70 żona Jana Bronikowskiego, Zofia, ochrzcz. 26 VI 1643 r., zmarła niedługo po chrzcie (LB, LM Krzywiń). Zofia, niezamężna w r. 1661 (Ws. 63 k. 137v), żona 1-o v. w l. 1669-77 Jakuba Czampskiego (Cząpskiego?), 2-o v. w r. 1695 Łukasza Bronikowskiego.

(4) Samuel, syn Stanisława i Przybyszewskiej, pisał się z Kopaszewa, części w tej wsi sprzedał w r. 1637 za 8.000 zł bratu Janowi (Ws. 207 k. 89). Umarł 28 V 1655 r. (LM Krzywiń). Był bezdzietny (Kośc. 301 k. 836v).

2) Andrzej B. cz. Gołaski, syn Jana i Karchowskiej, mąż Zofii Gołaskiej, córki Feliksa, wdowy 1-o v. po Stanisławie Szurkowskim, która w r. 1574 wraz ze swą siostrą Dorotą Maciejową Gostkowską ich części w Gołaszynie, odziedziczone po bracie Mikołaju, sprzedała za 6.000 zł swemu teściowi Janowi B. (P. 1398 k. 447v). Tej żonie na połowie części w Gołaszynie, przypadających mu z działu z braćmi, oprawił w r. 1575 posag 2.300 zł (P. 1398 k. 521v). Z nabytych od brata Erazma części ojczystych w Gołaszynie sprzedał w r. 1584 bratu Krzysztofowi za 1.2OO zł połowę dworu zw. "Na kopcu" z przyległościami (P. 1399 k. 363). Umarł między r. 1589 i 1594 (Ws. 13 k. 159v). Zofia Gołaska żyła jeszcze w r. 1600 (Ws. 17 k. 53). Synowie Andrzeja i Gołaskiej, Łukasz i Zygmunt, córka Łucja, występująca raz tylko w r. 1600 (P. 970 k. 120v).

(1) Łukasz B. cz. Gołaski, syn Andrzeja i Gołaskiej, wspomniany pierwszy raz w r. 1598 (P. 968 k. 568v). Od brata Zygmunta odkupił w r. 1600 za 5.000 zł części w Gołaszynie odziedziczone po ojcu (Ws. 17 k. 197) i t. r. na połowie swych części w tej wsi oprawił 2.500 zł posagu żonie swej Jadwidze Bruczkowskiej cz. Mokronoskiej, córce Jana (P. 1403 k. 461v). W r. 1601 z tą żoną spisał wzajemne dożywocie (P. 1404 k. 209). Swe części w Gołaszynie zastawił w r. 160. za 30.000 zł Maciejowi B. (P. 1416 k. 1148). Bezpotomny, nie żył już w r. 1609 (P. 980 k. 486v). Owdowiała Jadwiga była 2-o v. w l. 1610-33 żoną Bartłomieja Borzysławskiego (R. Kal. 8 k. 13v; 11 k. 519v).

(2) Zygmunt, syn Andrzeja i Gołaskiej, pisał się z Gołaszyna. Skwitował w r. 1598 z opieki stryjów swych, Erazma i Stanisława, wedle zobowiązania danego uprzednio przez starszego brata Łukasza (P. 968 k. 568v). Temu bratu sprzedał w r. 1600 za 5.000 zł części ojcowskie w Gołaszynie (P. 1403 k. 459v). Ożeniony był z Barbarą Korosówną, wdową 1-o v. po Baltazarze Gorzyńskim, która w r. 1601 dzierżawiła wieś Górzno od Stanisława Gorzyńskiego (Kośc. 281 k. 200). Tej żonie Zygmunt oprawił w r. 1605 posag 1.000 zł (I. Kal. 1 k. 68v). Oboje małżonkowie kupili w r. 1613 od Jana Goreckiego części wsi Bunino i Karski (R. Kal. 8 k. 260), a sprzedali je w r. 1618 za 3.000 zł Małgorzacie B., wdowie po Wojciechu Sławińskim (ib. 9 k. 146). Zygmunt, jako spadkobierca brata Łukasza części w Gołaszynie, zastawione przez tego brata Maciejowi B. za 30.000 zł, sprzedał w r. 1630 za sumę 36.000 zł Stefanowi B., synowi tegoż Macieja, już zmarłego (P. 1416 k. 1148). Nie żył już w r. 1633 (P. 1417 k. 980). Syn jego Jan.

Jan, syn Zygmunta i Korosówny, wspomniany w r. 1623 jako brat stryjeczny Krystyny B., żony Macieja Tomickiego (R. Kal. 10 k. 10v). W r. 1624 wraz z matką zapisał dług 150 zł Kasprowi Kowalskiemu (I. Kal. 90b s. 1828). Żeniąc się w r. 1633 z Anną Sułkowską, córką Stanisława, oprawił jej posag 2.000 zł (P. 1417 k. 980). Wraz z żoną wydzierżawili 1634 r. części wsi Robczysko p. kośc. małżonkom Rozbickim (Ws. 47 k. 259). Spisał z żoną wzajemne dożywocie w r. 1644 (P. 1421 k. 566v). Wydzierżawił wraz z nią w r. 1649 od Marianny z Piotrkowic Chełkowskiej na trzy lata wieś Przeciwnicę koło Szamotuł (P. 1060 k. 211). W r. 1642 4 IV ochrzczony został ich syn Stanisław (LB Grodzisk).

3) Erazm B. cz. Gołaski, syn Jana i Karchowskiej, wspomniany po raz pierwszy w r. 1575, kiedy to wraz z braćmi Andrzejem i Krzysztofem nabył od brata Stanisława za 6.000 zł części ojczyste w Gołaszynie (P. 1398 k. 521v), w r. 1580 mąż Małgorzaty Miaskowskiej, córki Jerzego z Krzekotowic (P. 935 k. 213v). Przed r. 1684 lub t. r. części w Gołaszynie rezygnował bratu Andrzejowi (P. 1399 k. 363). Kupił w r. 1584 za 1.500 zł od Wojciecha Drzewieckiego części we wsi Golina Wielka i w pustce Gierłachowo w p. kośc. (P. 1399 k. 309v), ale je sprzedał już w r. 1586 za 2.000 zł Piotrowi Golińskiemu (ib. k. 753). Żonie w r. 1588 oprawił posag 500 zł (Ws. 747 k. 66). Dzierżawił w r. 1597 od Jakuba Białęskiego części Brylewa, Karchowa i Bylęcina (Kośc. 277 k. 160v). Żył jeszcze w r. 1599 (Kośc. 279 k. 72), nie żył już w r. 1600, kiedy to jego bracia Stasnisław i Krzysztof, jako opiekunowie jego dzieci, kwitowali bratanka Łukasza (P. 970 k. 123). Owdowiała Małgorzata nabyła w r. 1603 wyderkiem za 1.200 zł od Macieja Grąblewskiego pustkę Kurowo należącą do Grąblewa, koło Grodziska (Ws. 204 k. 196). Żyła jeszcze w r. 1611 (P. 986 k. 654). Córki Erazma i Miaskowskiej, Anna i Marianna. Pierwsza z nich , niezamężna w l. 1600-1 (P. 970 k. 589; Kośc. 281 k. 145), była w l. 1602-11 żoną Andrzeja Pruszaka Bieniewskiego, Marianna, niezamężna w l. 1600-8 (P. 970 k. 589; Ws. 25 k. 147, 148), była w l. 1610-31 za Stanisławem Gorzyckim.

4) Krzysztof B. cz. Gołaski, syn Jana i Karchowskiej, w r. 1575 wraz z braćmi Andrzejem i Erazmem, nabył od brata Stanisława za 6.000 zł części w Gołaszynie (P. 1398 k. 521). Od brata Andrzeja kupił w r. 1584 za 1.200 zł połowę dworu ojczystego zw. "Na kopcu" w Gołaszynie wraz z przyległościami (P. 1399 k. 363). Z bratem stryjecznym Maciejem dokonał w r. 1601 zamiany pewnych poddanych w Gołaszynie (Ws. 17 k. 349). Pierwszą jego żoną była Anna Bronikowska, drugą Katarzyna Buszewska, córka Jakuba, za którą dostał w r. 1608 od jej ojca zapis posagu gotówką 500 zł i wyprawą 100 zł (P. 980 k. 85v, 86v). W r. 1609 podpisał protest szlachty ewangelickiej w sprawie budowy zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). Katarzyna z Buszewskich wspomniana ostatni raz jako żyjąca w r. 1611 (P. 986 k. 607v). Krzysztof swe części w Gołaszynie sprzedał w r. 1622 za 13.600 zł Hieronimowi Bronikowskiemu (P. 1413 k. 260v). Żył jeszcze w r. 1623, kiedy to sprzedaż potwierdził jego syn Stanisław (Kośc. 292 k. 227v, 228v). Nie żył już w r. 1631. Z pierwszej żony córki Dorota i Katarzyna, niezamężne, nie żyły już obie w r. 1636, kiedy spadek po nich brał ich siostrzeniec Stanisław Gostkowski (Ws. 47 k. 492v, 493v), syn Zofii, w l. 1608-22 żony Mikołaja Gostkowskiego, urodzonej też niewątpliwie z Bronikowskiej. Bronikowskiej córką była też zapewne Anna "z Gołaszyna", w l. 1611-20 żona Stanisława Strachowskiego cz. Giedzińskiego. Z powyższymi danymi nie umiem pogodzić treści zapisu z r. 1649, mocą którego panna Katarzyna B., sześćdziesięcioletnia córka zmarłego Krzysztofa a siostra rodzona Andrzeja mianowała plenipotentów (I. Kal. 115 s. 392). Z synów zrodzonych z drugiej żony, o Andrzeju zob. niżej. Wspomniany już Stanisław występował pierwszy raz w r. 1613 (Kośc. 290 k. 327v). Żył, jak widzieliśmy wyżej w r. 1623, nie żył już w r. 1636 (P. 161 k. 217v). Był bezdzietny.

Andrzej, syn Krzysztofa i Buszewskiej, w r. 1629 oprawił 3.000 zł posagu pierwszej swej żonie Gertrudzie z Wierzbna Pawłowskiej (I. Kal. 140 k. 81), córce Marcina i Zofii z Głęboczka. Getruda wraz z siostrami dostała w r. 1639 od swej matki, 2-o v. zamężnej za Modrzewskim, łąki i role w Robczysku w p. kośc. (R. Kal. 12 k. 68). Andrzej t. r. oprawił jej 3.000 zł posagu (R. i I. Z. Kal. 1c k. 422). W r. 1644 skupił wieś Sobótkę małą w p. kal.: za 1.000 zł od Zofii Domaradzkiej, żony Kazimierza Otorowskiego (R. Kal. 13 k. 170), za 4.000 zł od Adama ojca i Łukasza syna Domaradzkich (P. 1421 k. 1051v). W r. 1647 całe swe części w Sobótce M. zastawił za 2.000 zł synowi Janowi. Żyła jeszcze wtedy jego żona Pawłowska (I. Kal. 113 s. 36, 43). Getruda Pawłowska żyła jeszcze 1649 r. (ib. 115 s. 1814). Drugą jego żoną była w r. 1661 Florentyna Mycielska, córka Wojciecha i Zofii Trąpczyńskiej, wdowa 1-o v. po Mikołaju Krzysztofie z Rudnik Łyszkowskim (I. Kal. 125 s. 176; 126 s. 474). Dla swych dzieci zrodzonych z tej drugiej żony mianował w r. 1671 opiekunów (Ws. 68 k. 590v). Umarł w 1680 (I. Kal. 140 k. 16v, 81). Owdowiała Florentyna w r. 1682 części po swym ojcu we wsi Kakawa w p. kal. sprzedała za 4.000 zł Stanisławowi Szołdrskiemu (ib. k. 598). Nie żyła już w r. 1699 (P. 1137 IX k. 18). Z Pawłowskiej były córki: Elżbieta, ochrzcz. 25 XI 1640 r. (LB Wysocko), i Izabela, żona 1-o v. Jana Mroczkowskiego, 2-o v. w l. 1680-85 Stanisława Pigłowskiego. Być może, iż córką Andrzeja była również Helena, nie żyjąca już w r. 1726, żona Franciszka Grabskiego, stolnika bracławskiego. Synami Andrzeja byli Antoni i Jakub, o których niżej.

(1) Antoni Józef, syn Andrzeja i Mycielskiej, mąż w r. 1694 Jadwigi Szczurskiej, córki Andrzeja i Konstancji Wierusz Kowalskiej (P. 1128 IX k. 43v), kupił t. r. od Stanisława B., syna Łukasza, za 1.600 zł części we wsiach Cerekwica Wielka, Cerekwica Zawodna i Strzyżewko w p. pyzdr. (ib. XIV k. 59), ale już w r. 1695 odprzedał owe dobra za taką samą sumę Stanisławowi B. (P. 1129 II k. 54). Żonie oprawił w r. 1696 posag 6.000 zł (P. 1131 II k. 43v). Pawłówko w p. kal. sprzedał w r. 1699 za 23.300 zł Janowi Bielickiemu (P. 1137 X k. 155v). Był komornikiem granicznym kaliskim w r. 1709 (I. Kal. 157 s. 49), a obok tego komisarzem województwa kaliskiego w r. 1711 (P. 1146 II k. 42v), zaś w r. 1712 poborcą województwa kaliskiego (I. Kon. 73 k. 110). Mianowany podstolim kaliskim 1713 r., złożył ten urząd na rzecz bratanka Jana 1728 r. (Boniecki). Od Stefana i Jana Przyłuskich kupił w r. 1726 Dzierznicę w p. pyzdr. (P. 1210 V k. 192), sprzedał zaś tę wieś w r. 1737 za 43.000 zł Bartłomiejowi Krzywosędzkiemu (P. 1249 k. 37v). Był syndykiem bernardynów w Koźminie. Umarł w r. 1738 i pochowany został u Bernardynów w Poznaniu (Arch. Bern., W. 50, 58). Wdowa miała na Dzierznicy sumę posagową 9.000 zł (G. 97 k. 471v). Umarła w r. 1742 i spoczęła obok męża (Arch. Bernd., W. 58).

(2) Jakub, syn Andrzeja i Mycielskiej, w r. 1687 żonie Teresie Sokolnickiej, córce Piotra, pisarza grodzkiego wałeckiego, oprawił 2.000 zł posagu na połowie swych części w Sobótce Małej (I. Kal. 142 k. 539v, 540v). Wraz z tą swą żoną wydzierżawił na trzy lata za 26.200 zł od Zofii Opalińskiej, wojewodziny brzeskiej, i Aleksandra Przyjemskiego, podstolego koronnego, Sierakowo, Szymanowo i Cegielnię koło Rawicza i tam zamieszkał (Ws. 76 k. 220) na lat conajmniej pięć. Był w r. 1693 kaznodzieją luterskiego zboru w Rawiczu (LB Łaszczyn). W r. 1696 kupił za 31.382 zł od Samuela i Stanisława B-ch, synów Łukasza, i od ich sióstr Doroty i Teresy, oraz od Andrzeja i Wojciecha, bratanków tego rodzeństwa, części w Cerekwicy Wielkiej, Małej i Zawodnej oraz w Strzyżewku w p. pyzdr. (I. Kal. 152 s. 31, 33). Od braci Józefa i Tomasza Łaskawskich kupił w r. 1699 za 11.500 zł części w Goreczkach w p. pyzdr. (P. 1137 IX k. 18). Drugą jego żoną była Jadwiga Marchocka, córka Jana Karola, podsędka ziemskiego kaliskiego, i Doroty z Wyszyny Grodzieckiej. Zaślubiona w r. 1700, po 24 VII (Kośc. 163 k. 285), umarła w r. 1701 (I. Kon. 72 k. 47v), wydawszy na świat syna Stanisława. Jakub ożenił się poraz trzeci 29 V 1702 r. z Barbarą Olewińską, córką Stanisława, cześnika inowrocławskiego, i Anny Modlibowskiej (LC Pogorzela; P. 280 k. 138), zapisawszy jej na kilka dni przed ślubem dług 12.000 zł (Ws. 77 IV k. 3). W r. 1706 odebrawszy od teściowej 20.000 zł posagu, zapisał żonie oprawę (I. Kal. 157 s. 57; 158 s. 146), a w r. 1710 zapewnił jej dożywocie na Cerekwicy i Strzyżewku (I. Kal. 157 s. 106). W r. 1708 był dzierżawcą Radlina (LB Radlin). W r. 1711 utwierdził zawarty w Cerekwicy 17 XII 1710 r. kontrakt narzeczeński z Michałem z Zaborowa Bąkowskim, niewątpliwie o rękę którejś ze swych córek (Kośc. 310 s. 381). W r. 1712 sprzedał Andrzejowi Bonieckiemu i żonie jego Mariannie z Bieganowskich cześć wsi Goreczki w p. pyzdr. za 14.000 zł (P. 283 k. 262). Nie żył już w r. 1718 (Py. 157 s. 41). Barbara Olewińska poszła 2-o v. za Jana Chryzostoma Niemirę Gniazdowskiego, starostę nowomiejskiego, i umarła bezpotomnie (Py. 162 k. 372). Z pierwszej żony miał Jakub synów: Jana Antoniego, o którym niżej, Józefa Jakuba, ur. w Sierakowie, ochrzcz. 4 II 1690 r., Andrzeja Franciszka, ur. tamże, ochrzcz. 8 IV 1691 r., o których nie wiem nic więcej, oraz córki: Katarzynę Małgorzatę, ur. w Sierakowie, ochrzcz. 17 VII 1692 r., Zofię Konstancję, ur. tamże, ochrzcz. 5 VII 1695 r., i Teresę, w r. 1712 żonę Maksymiliana Wierusz Kowalskiego. Było jeszcze dziecko, ur. tamże, ochrzcz. 11 X 1693 r. (LB Łaszczyn), może to właśnie owa Teresa? Z tych córek Zofia była potem żoną Stanislawa Chorkowskiego. Z drugiej żony syn Stanisław, o którym niżej.

a. Jan Antoni, syn Jakuba i Sokolnickiej, po ojcu dzierżawca Radlina 1717 r. (LB Radlin; LB Panienka) zaślubił 16 I 1714 r. w Niewierzu Jadwigę z Kosiczyna Belęcką, córkę Jana, sędzica ziemskiego poznańskiego, i Teresy Żółtowskiej (LC Brody; P. 1148 I. k. 67v). Posag 4.000 zł oprawił jej w r. 1718 (P. 1161 k. 78v). Jadwiga, jako jedyna spadkobierczyni ojca, wniosła mężowi wieś Niewierz w p. pozn. Wedle zobowiązania ojca z r. 1693 danego zmarłemu Franciszkowi Rudkowskiemu, dała w r. 1720 wsie Przystanki i Lubosina Andrzejowi Rudkowskiemu, spadkobiercy tego Franciszka (P. 1175 k. 164). Musiala umrzeć t. r., może bezpośrednio po urodzeniu syna Felicjana, więc po 10 VI, bo już w r. 1721 Jan Antoni, dziedzic Cerekwicy Wielkiej i Małej oraz Strzyżewa, żeniąc się z Ludwiką Potocką, córką Przecława, kasztelana rogozińskiego, i Anny Mieszkowskiej, oprawił jej 20.000 zł posagu (P. 1184 k. 271). Był w r. 1722 burgrabią ziemskim gnieźnieńskim (P. 1186 k. 6v). w r. 1725 brat Stanisław dopełnił zobowiązania z r. 1719 i sprzedał mu za 30.000 zł części swe w Wielkiej i Małej Cerekwicy oraz Strzyżewie (P. 1202 k. 10). Całe te wsie Jan Antoni sprzedał w r. 1726 za 87.400 zł Piotrowi Grabskiemu, synowi Franciszka, stolnika bracławskiego, i zmarłej już Heleny B. (P. 1205 k. 23). Mocą cesji stryja Antoniego mianowany został w r. 1728 podstolim kaliskim (Boniecki). Od Jana Gronowskiego kupił w r. 1729 za 85.000 zł Bytyń i Roszczki cz. Rościegniewice oraz pustki Gorgoszewo, Bądowo i Gątki w p. pozn. (P. 1215 k. 80v). Dziedzic Zakrzewka w p. pozn. 1730 r. (P. 1222 k. 2). Od Józefa Rogalińskiego dokupił w r. 1732 za 78.000 zł sąsiadującą z Bytyniem wieś Witkowice (P. 1233 k. 763). Był w r. 1733 prezydentem sądu kapturowego poznańskiego (P. 1238 k. 102). Wronczyn w p. gnieźn. sprzedał był Janowi Gronowskiemu, ale toczył się potem o tę transakcję proces i w r. 1737 Helena Przybyszewska, wdowa po Wojciechu Gronowskim, wskutek dekretu trybunału piotrkowskiego odprzedała te dobra postolemu za 19.000 zł (P. 1248 k. 42), on zaś t. r. sprzedał je ponownie Janowi Gronowskiemu za 18.000 zł (P. 1250 k. 39). Żył jeszcze w r. 1744 (P. 1275 k. 40v). Zapewne umarł t. r., bo podstolim w r. 1745 był już Jan Korytowski (Boniecki). Ludwika z Potockich żyła jeszcze, jak się zdaje, w r. 1774 (Ws. 96 k. 106v). Z Belęckiej byli następujący synowie: Antoni Ludwik Bernard, ochrzcz. 5 IX 1715 r., Walenty Felicjan Józef, ur. 4 III 1719 r., Felicjan Erazm Antoni, ur. 10 VI 1720 r., wszyscy trzej urodzeni w Niewierzu (LB Brody) i zapewne pomarli dziećmi. Była i córka Petronela Ludwika Antonina, ur. w Radlinie, ochrzcz. 13 VI 1717 r. (LB Radlin), dziedziczka Niewierza i Zakrzewka, wydana 1-o v. w r. 1732, krótko po 27 XII, za Macieja Sokolnickiego, 2-o v. zaślubiła w Niegolewie 27/11. 1765 r. Bartłomieja Niegolewskiego, starościca pobiedziskiego, 3-o v. w r. 1775 żona Marcelego Nieżychowskiego. Z drugiej żony byli synowie Florian, o którym niżej, Teodor Anastazy, ur. w Niewierzu, ochrzcz. 14 XI 1728 r. (LB Brody), i córka Anna, ur. około r. 1728, zaślubiona 26 II 1743 r. Franciszkowi Biegńskiemu z Potulic.

a) Florian Edmund, syn Jana Antoniego i Potockiej, wspomniany w r. 1748 (P. 1292 k. 39v), wraz z bratem Wiktorem dobra spadłe po ojcu, tj. Bytyń, Roszczki cz. Rościegniewice, Witkowice i olędry Gorgoszewo oraz pustki Bądowo i Gatki sprzedali w r. 1751 za 226.400 zł Andrzejowi Niegolewskiemu, stolnikowi poznańskiemu (P. 1303 k. 54). Jego żoną była w r. 1752 Katarzyna Koszutska, córka Franciszka i Zofii Ossowskiej (Ws. 91 k. 65v) i w r. 1753 spisał z nią wzajemne dożywocie (P. 1310 k. 3). Od Konstantego Borzęckiego, podwojewodziego kaliskiego, kupił w r. 1755 za 40.000 zł Tworzymierki w p. kośc. (P. 1315 k. 57), a w r. 1758 oprawił żonie na tej wsi jej posag 20.000 zł (P. 1323 k. 77). w r. 1769 podpisał akces do konfederacji barskiej (P. 1346 k. 29, 30). Dnia 15 VIII 1774 r. spisał kontrakt sprzedaży wsi Tworzymierki za 44.000 zł Maciejowi Potockiemu (Ws. 96 k. 106v). Nie żył już w r. 1780, kiedy Katarzyna Koszutska była 2-o v. żoną Wojciecha Koszutskiego (Py. 160 k. 507v). Nie żyła już w r. 1791 (Py. 165 k. 47). Z córek Floriana i Koszutskiej, Barbara Ludwika Urszula, ochrzcz. 19 XI 1755 r. Julianna Barbara Ludwika, ur. w Tworzymirkach, ochrzcz. 1 I 1757 r., Katarzyna, ochrzcz. 14 II 1761 r., Petronela, zmarła w Tworzymirkach 6 VIII 1764 r., inna Julianna Katarzyna, ur. tamże, ochrzcz. 21 VII 1765 r., w l. 1780-91 żona Stanisława Swierczyńskiego, Maria Józefa Aniela, ochrzcz. 30 VIII 1763 r., zmarła tegoż dnia mając 22 tygodnie (LB i LM Kunowo).

b) Wiktor Ludwik Dominik Jan Nepomucen, syn Jana Antoniego i Potockiej, ur. w Niewierzu, ochrzcz. 1 VII 1725 r. (LB Brody), w r. 1752 posesor wsi Uścięcice, dziedzicznej Wiktora Raczyńskiego (Kośc. 325 k. 114v). Pułkownik buławy W. Ks. Litewskiego 1759 r., generał major wojsk koronnych w l. 1768-90, w r. 1787 mąż Jadwigi Jarnowskiej, wdowy 1-o v. po Mostowskim (Boniecki), wydzierżawił w r. 1718 na trzy lata klucz rzgowski w pobliżu Pabianic od Agnieszki z Miaskowskich 1-o v. Bielińskiej, 2-o v. Nosalskiej, 3-o v. Jarnowskiej, kasztelanicowej kowalskiej (I. Kon. 84 k. 70v). W r. 1791 był generałem majorem wojsk W. Ks. Litewskiego (P. 1368 k. 405). Jego syn Dominik w r. 1788 sekretarz królewski do ekspedycji zagranicznej (I. Kal. 228 k. 528), występujący i w r. 1791. Może ten sam Dominik mieszkał w r. 1813 wraz z żoną Anną Wroniecką w Żurawiu koło Kcyni. Córka jego Aleksandra, mająca półtora roku, zmarła 17 XII 1813 r. (LM Fara, Poznań).

b. Tomasz Stanisław, syn Jakuba i Marchockiej, ur. chyba w r. 1700, w r. 1722 posesor wsi Strzyżewa (LB Lutynia) i t. r. mąż Julianny Zabłockiej, corki Jana i Małgorzaty Swierczyńskiej, której w r. 1728 oprawił posag 10.000 zł (P. 1213 k. 53). Już poprzednio, wedle zobowiązania z r. 1719, Stanisław sprzedał w r. 1725 za 30.000 zł części po ojcu w Wielkiej i Małej Cerekwicy i w Strzyżewie starszemu bratu Janowi Antoniemu (P. 1202 k. 10). Jako spadkobierca wuja Aleksandra Scibor Marchockiego, kwitował się w r. 1735 z małżonkami Kurcewskimi z kontraktu zastawu odziedziczonych po wuju wsi Chylina, Głogowa i młyna Tarnowskiego w p. kon. (I. Kon. 76 k. 536v). W r. 1736 Julianna Zabłocka była już wdową (ib. 77 k. 7) i jako taka występowała jeszcze i w r. 1746 (ib. 78 k. 15). W r. 1747 widzimy ją już jako 2-o v. żonę Rocha Aurelewskiego, zawierającą kompromis z synami Amtonim i Mikołajem B-mi (ib. s. 79). Ci synowie w r. 1750 wykupili matkę i ojczyma z Brzeźna (ib. s. 381). Julianna, jak się zdaje, żyła jeszcze w r. 1777 (G. 104 k. 142). Obok wspomnianych synów, o których zob. niżej, był jeszcze syn Aleksander Bonawentura, ochrzcz. 13 VII 1722 r. (LB Grodzisko) i córki: Marianna Małgorzata, ur. 6 VI 1724 r. (ib.) i Elżbieta, niezamężna w l. 1737-49 (I. Kon. 77 k. 68v; 78 s. 242), w l. 1753-64 1-o v. za Antonim Sikorskim, 2-o v. w l. 1777-79 za Łukaszem Rosenem, wdowa po nim w r. 1784, poślubiła 3-o v. 15 VII 1793 w Poznaniu Rocha Brzeżańskiego.

a) Antoni Jan, syn Stanisława i Zabłockiej, ur. 23 V 1723 r. (LB Grodzisko), wraz z bratem Mikołajem spadkobiercy zmarłych Aleksandra Marchockiego i Władysława Kretkowskiego, kasztelana chełmińskiego, pozostawali pod opieką dziada Jana Zabłockiego (I. Kon. 77 k. 7). Bracia w r. 1749 dokonali zapisu na kompromisową eksdywizję dóbr Brzeźna, Szczepidła, Głodna, Chylina, Głogowa i młyna Tarnowskiego (ib. 78 s. 242). Antoni 17 II 1749 r. w Goli zaślubił Franciszkę Mańkowską, córkę Wojciecha i Elżbiety Kwileckiej, wdowę po Macieju Koszutskim (LC Stary Gostyń), a 1750 r. spisał z nią wzajemne dożywocie (I. Kal. 190/5 k. 147v). Umarła ona zapewne w r. 1752, wtedy bowiem jako opiekun jej jedynej córki Elżbiety występował dziad macierzysty tej Elżbiety Wojciech Mańkowski (Kośc. 325 k. 147). Z drugą żoną Marianną Miaskowską, córką Michała, starosty gębickiego, potem kasztelana lędzkiego, i Anieli Walknowskiej, Antoni sporządził zapis wzajemnego dożywocia w r. 1754 (P. 1313 k. 166). Z działu przeprowadzonego z bratem Mikołajem był w r. 1755 dziedzicem Brzeźna z przyległościami (I. Kon. 78 s. 899; 79 s. 1). Komendant chorągwi usarskiej królewicza Fryderyka, w imieniu swej córki Elżbiety, urodzonej z pierwszej żony, i w imieniu pasierba po tej żonie Macieja Koszutskiego, jako spadkobierców matki, zobowiązał się w r. 1760 rezygnować za 5.000 zł Stefanowi Żaboklickiemu ich dobra po niej, tj. części w mieście Tywrowie w p. winnickim, należące do klucza kleszczewskiego (I. Kon. 79 k. 228, 228v). Od ks. Jana Wolińskiego, promotora Bractwa Różańcowego w Murowanej Goślinie, kupił w r. 1762 za 10.000 zł Rudzicę, Błużynko i Rudziczkę w p. kon. (P. 1334 k. 97v). Sędzia kapturowy powiatu konińskiego 1764 r. (I. Kon. 79 k. 359v). Wojski mniejszy poznański 1768 r. (Boniecki). Żonie zapisał t. r. sumę 32.000 tynfów (I. Kon. 80 k. 153v). Miecznik poznański 1769 r. (Boniecki). T. r. podpisał akces do konfedaracji barskiej (P. 1346 k. 29, 30). Trzecia jego żona Helena Kretkowska, córka Andrzeja, starosty kowalewskiego, i Teresy Gembartówny, kwitowała w r. 1778 matkę i braci z 20.000 zł posagu (I. Kon. 82 k. 30). W r. 1791 był właścicielem dworku w Poznaniu na przedmieściu Rybakach (P. 1368 k. 561). Jego jedyna, urodzona z Mańkowskiej, córka Elżbieta, była w l. 1767-78 żoną Antoniego z Lubieńca Niemojewskiego, kasztelanica bydgoskiego, umarła 20 III 1778 r.

b) Mikołaj, syn Stanisława i Zabłockiej, ur. 21 XII 1725 r. Zrazu obok brata dziedzic Brzeźna, żonie swej Bibiannie Morawskiej, córce Jana i Katarzyny Sczanieckiej, w r. 1748 zobowiązał się oprawić posag 8.000 zł (P. 1292 k. 91). W r. 1750 spisał z nią wzajemne dożywocie (I. Kal. 190/5 k. 190). Wskutek przeprowadzonych działów braterskich dziedzic Chylina z przyległościami 1755 r. (I. Kon. 78 s. 899; 79 s. 1). W r. 1757 mąż drugiej żony Marianny Złotnickiej (Kc. 143 k. 213). W jej imieniu spisał 29 X 1760 r. w Dziewierzewie działy z jej szwagrem Józefem Radzimińskim, mężem Michaliny Złotnickiej. Dotyczyły owe działy Dziewierzewa, Szczepic, Rozstrzębowa i Kozikowa w p. kcyń. Mikołaj scedował przy tej okazji szwagrowi sumę 10.000 zł zapisaną sobie przez Franciszka B. (G. 100 k. 626). Dziedzicem Szczepic, Rozstrzębowa i Kuszpietu(!) nazwany w r. 1763 (Kc. 146 k. 70). Marianna zmarła 30 VII 1762 r. w Szczepicach (LM Kcynia). Mikołaj był sędzią kapturowym województwa kaliskiego w r. 1764 (I. Kon. 79 k. 359v). Z trzecią swą żoną Krystyną Chłapowską, córką Ludwika, sędziego ziemskiego poznańskiego, i Julianny Zakrzewskiej, spisał wzajemne dożywocie w r. 1767 (I. Kal. 206/8 k. 175v). Skwitowała ona w r. 1768 swego brata Stanisława, kasztelana międzyrzeckiego, z 37.000 zł (Kośc. 330 k. 239v). Mikołaj żył jeszcze w r. 1779 (G. 106 k. 38v), nie żył już w r. 1782 (I. Kon. 82 k. 203). W r. 1784 8 VII wdowa po nim Krystyna Chłapowska zaślubila 2-o v. Józefa Zbijewskiego, majora wojsk koronnych (LC Katedra, Gniezno). Z pierwszej żony, Morawskiej, były córki: Herula, zmarła w wieku 6 lat i pochowana u Reformatów w Szamotułach 20 XI 1755 r., oraz Franciszka, bezpotomna, nie żyjąca w r. 1784, której spadkobiercą był, jeśli idzie o jej mienie po matce w Budzisławiu Górnym i Zberzynie, cioteczny brat Józef Miaskowski, rodzący się z Konstancji Morawskiej (G. 115 k. 6v; P. 1361 k. 103). Z Złotnickiej był syn Stanisław, żyjący w r. 1763 (P. 1336 k. 178v), nie żyjący w r. 1779, oraz córka Bibianna, w l. 1773-74 żona Michała Biernackiego, porucznika kawalerii narodowej. Z Chłapowskiej Konstanty Franciszek, ur. w Szlachcinie 29 IX 1766 r., i Marceli Józef Felicjan, ur. tamże, ochrzcz. 13 IX 1779 r. (LB Nietrzanowo). Z tych synów, Konstanty trzecią część Chylina, Tarnowy i Głogowy sprzedał 14 II 1789 r. Wojciechowi Łukomskiemu za 4.000 zł, ale już 30 VI t. r. odkupił te wsie za tyleż z powrotem (P. 1366 k. 484, 500; 1375 k. 486, 507). Były i córki. Z nich, Delfina, ur. ok. 1761 r., w r. 1789 żona Makarego Mąkowskiego, wyszła 2-o v. w Poznaniu 26 VI 1817 r. za Wawrzyńca Kurnatowskiego. Weronika Krystyna, ur. w Murzynówku, ochrzcz. 2 III 1777 r. Biblianna(!) Salomea, ur. w Szlachcinie, ochrzcz. 12 XI 1778 r., (LB Nietrzanowo).

2. Mikołaj B. cz. Gołaski, syn Andrzeja i Gołaskiej, wraz z braćmi Maciejem i Stanisławem otrzymał od braci starszych w działach ojcowizny dokonanych w r. 1536 połowę Spławia i całe części Gołaszyna (P. 1394 k. 8v). Jako dziedzic w Gołaszynie, pół łana roli w tej wsi wyderkował w r. 1538 za 50 grz. Krzysztofowi Golińskiemu (P. 1394 k. 225). W r. 1542 w nowym dziale przeprowadzonym między braćmi (zapewne po śmierci brata Andrzeja) Mikołaj wraz z bratem Marcinem części w Spławiu dał Janowi i Stanisławowi (ib. k. 504v). Żona Mikołaja, Anna Golińska, wdowa 1-o v. po Janie Konarzewskim, swoją oprawę otrzymaną od pierwszego męża na połowie Konarzewa, Sierakowa, Chwałkowa i Kokoszek w p. kośc. oraz Pasierbic w p. pyzdr. sprzedała w r. 1564 za 700 zł bratu męża Stanisławowi Konarzewskiemu (P. 1395 k. 291). Mikołaj w r. 1556 wraz z braćmi Janem i Marcinem nazwany dziedzicem w Gołaszynie i Trzeboszu (Kośc. 237 k. 96v). W r. 1557 występował już tylko jako dziedzic w Trzeboszu na Sląsku (ib. k. 190v). Niewątpliwie jego to synami byli bracia Andrzej i Mikołaj, zwani B-mi cz. Trzeboskimi, córką zaś Katarzyna, w r. 1565 wydana za Mikołaja Droszewskiego. Czy nie była też jego córką panna Anna, wspomniana w 1567 r.? (P. 911 k. 127).

1) Andrzej B. cz. Trzeboski, syn Mikołaja, w r. 1565 w imieniu własnym i małoletniego brata Mikołaja kwitował z 300 tal. stryja Jana B. z Gołaszyna, Parska i Żydowa (Kośc. 243 k. 268v). Dziedzic w Trzeboszu na Sląsku 1579 r. (P. 933 k. 656) i t. r. mąż Anny Przybyszeskiej (ib. k. 753). W r. 1593 kupił od Jana Rydzyńskiego za 22.500 zł części w Gorzyczkach (P. 1401 k. 24v) i t. r. na Jaszkowie, Jasieniu i częściach w Gorzyczkach oprawił żonie 1.400 zł posagu (ib. k. 27v). Miał i Gołębin, który w r. 1599 wyderkował na jeden rok za 4.000 zł Jadwidze z Rydzyńskich Miaskowskiej (ib. k. 217v). Żył jeszcze 1601 r. (P. 1404 k. 275v). Nie żył w r. 1605, kiedy wdowa występowała wraz z synami Andrzejem, Mikołajem i Janem (P. 976 k. 84v). Mieszkała w r. 1608 we dworze w Jaszkowie (P. 143 k. 167) i żyła jeszcze w r. 1616 (P. 996 k. 286). Z synów, o Mikołaju zob. niżej, Andrzej wspomniany pierwszy raz w r. 1596 (Kośc. 276 k. 8v), obok brata Mikołaja współdziedzic Jasienia w r. 1606 (P. 1405 k. 567), żył jeszcze w r. 1609 (P. 982 k. 459v), nie żył w r. 1611 (P. 986 k. 1049), był bezpotomny. Jan występował jeszcze raz w r. 1609 (P. 982 k. 459v), po tej dacie już się z nim nie spotkałem. Z córek: Anna w r. 1585 poślubiła Mikołaja Pudliszkowskiego, Zofia 1-o v. w r. 1590 wyszła za Wacława Gułtowskiego, 2-o v. w r. 1606 była żoną Stanisława z Łaska Russockiego, Jadwiga wyszła 1-o v. w r. 1599 za Macieja Krzyżanowskiego, 2-o v. była żoną Jana Ponieckiego, Katarzyna, w l. 1601-2 1-o v. żona Piotra Pogorzelskiego, 2-o v. w r. 1618 Jana Grylewskiego.

Mikołaj, syn Andrzeja i Przybyszewskiej, pisał się z Jaszkowa. Skwitowany został w r. 1606 wraz z braćmi przez Łukasza Bułakowskiego z 2.000 zł, za którą to sumę ojciec ich wyderkował był Jasień i części w Gorzyczkach (P. 978 k. 544v). Był po śmierci obu braci dziedzicem całej ojcowizny, tj. Jasienia, Jaszkowa, Gołębina i części w Gorzyczkach (P. 988 k. 342; 1419 k. 1475; Kośc. 290 k. 642v). Żoną jego była Marianna Strzelecka, córka Mikołaja i Zofii Rąbińskiej, która w r. 1616 miała oprawę posagu na Gołębinie i częściach Gorzyczek (P. 996 k. 286, 2ę5v). Owa Marianna t. r. swe części w Rąbiniu, Turwi, Wronowie i Żabnie w p. kośc. oraz w Długim Wielkim i Małym p. wsch. dała swym braciom Janowi i Baltazarowi (P. 1410 k. 170v). Mikołaj w r. 1622 zapisał plebanowi jaszkowskiemu 2.000 zł, a dla rektora i kantora szkoły w Jaszkowie miarę ziarna kwartalnie, czyniąc to dla spokoju dusz pochowanych w tamtejszym kościele rodziców, braci i sióstr (P. 1413 k. 16). Żył jeszcze w r. 1624, kiedy spisywał z tą żoną wzajemne dożywocie (Ws. 206 k. 55). W r. 1627 owdowiała Marianna szła już powtórnie za Wojciecha Grzymułtowskiego, kasztelanica bydgoskiego (P. 1415 k. 762). W r. 1630 kwitowła ze spraw sądowych o swą oprawę spadkobierców męża tj. Pudliszkowską, Krzyżanowską i Grylewską oraz jego siostrzeńców Gułtowskich i Russockich (Kośc. 386 k. 71v). Wdową i po tym drugim mężu była w r. 1658 (Kc. 130 k. 208v). Jej trzecim mężem był w l. 1661-72 Andrzej Podleski (I. Kal. 125 s. 189; Kc. 130 k. 303v; P. 199 k. 24).

2) Mikołaj B. cz. Trzeboski, syn Mikołaja i Golińskiej, pisał się z Bojanowa. Nieletni jeszcze w r. 1565 (Kośc. 243 k. 268v). Dziedzic Trzebosza, kupił w r. 1584 od Stanisława B., syna Andrzeja, burgrabiego kaliskiego, za 11.300 zł Bojanowo wraz z pustkami Ostrowem i Czyżewem (P. 1399 k. 425). Wyspę cz. Ostrówko na stawie w Bojanowie pozostawił w r. 1585 temu Stanisławowi w dożywotnie użytkowanie (ib. k. 432v). Na połowie owych nabytych dóbr oprawił t. r. 3.000 zł posagu żonie swej Barbarze Ujejskiej, córce Jana z Borzysławia Ujejskiego (ib. k. 433). Dla zrodzonych z niej dzieci mianował w r. 1588 opiekunów (P. 949 k. 28). W r. 1590 występował jako dziedzic tylko Bojanowa, brat zaś Trzebosza, musiały więc już wtedy dokonać się między nimi działy (Kośc. 270 k. 285). Oprawę żonie ponowił w r. 1606 na tych samych dobrach co i w r. 1585 (Ws. 204 k. 291). Podpisał w r. 1609 protestację szlachty ewangelickiej w sprawie zakazu budowania zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). Od swego zięcia Mikołaja Jastrzębskiego kupił w r. 1609 za 16.000 zł Łowęcice w p. pyzdr. (P. 982 k. 848v; 1406 k. 587v). Od Andrzeja Pruszaka Bieniewskiego kupił w r. 1616 za 13.500 zł części miasta i wsi Jaraczewo w p. pyzdr. (P. 1410 k. 205) i t. r. od Adama Jaraczewskiego wzamian za pole "Kopczyńskie" dostał inne części w tych dobrach (ib. k. 305v). Nabyte cześci Jaraczewa, kiedyś stanowiące własność Stanisława Kunińskiego, sprzedał w r. 1617 za 13.500 zł synowi Maciejowi (ib. k. 339). Testament spisywał w Bojanowie 28 VII 1619 r., nie żył już 3 I 1620 r. W tym testamencie majętność Bojanowską, oszacowaną na 24.000 zł, przeznaczył synowi Melchiorowi, zaś wnukom po zmarłym synu Jakubie majętność Łowęcką, ocenioną na 18.000 zł, i Jaraczewską, na 16.000 zł. Gdyby wnukowie nie chcieli przyjąć całego Jaraczewa, mieli się nim podzielić po połowie z Melchiorem, ten zaś winien w takim wypadku dopłacić im po 3.000 zł (Kośc. 127 k. 786v). Owdowiała Barbara z Ujazdu skasowała w r. 1622 swą oprawę na Bojanowie (Ws. 33 k. 59), a od synów i wnuków dostała w r. 1626 dożywocie łanów "Urbańskich" i pól "Czyżewskich" oraz "Wielkiego" dworu w Bojanowie( Ws. 206 k. 182v). Żyła jeszcze w r. 1627 (Kośc. 294 k. 353v). O synach Melchiorze, Macieju i Jakubie, zob. niżej. Córki: Sabina zaślubiła w r. 1605 Mikołaja Jastrzębskiego, Anna wyszła w r. 1607 za Jakuba Żychlińskiego, Barbara zrazu 1-o v. żona Stanisława Gliszczyńskiego, wyszła 2-o v. w r. 1620 za Stanisława Przybyszewskiego.

(1) Melchior, najmłodszy syn Mikołaja i Ujejskiej, w r. 1618 części w Jaraczewie wyderkował za 3.000 zł w. swej siostrze Żychlińskiej (P. 1411 k. 226v). Odziedziczył owe części (obok bratanków po bracie Jakubie) po bezpotomnej śmierci brata Macieja. W r. 1619 wraz z tymi bratankami wyderkował owe części za 2.000 zł Janowi Karchowskiemu (P. 1411 k. 486v). W r. 1623 w imieniu własnym i wspomnianych bratanków części w Jaraczewie sprzedał za 14.100 zł Wacławowi Żychlińskiemu, celem spłacenia długów pozostawionych przez brata Macieja (P. 1414 k. 205). Wraz z bratankami w r. 1625 dziedzic Łowęcic (P. 143 k. 31, 34v). W r. 1628 dokonał z nimi podziału dóbr, biorąc całe Bojanowo, im zaś dając Łowęcice (Ws. 206 k. 326). Bojanowo wraz z pustkami Czyżewem i Ostrowem sprzedał w r. 1641 za 41.500 zł Krzysztofowi Opalińskiemu, wojewodzie poznańskiemu (P. 1420 k. 634), sam zaś nabył t. r. sposobem wyderkafu od Jana z Bnina Radzewskiego za 13.500 zł Mórkę, Jelenczewo i Małpino w p. kośc. (ib. k. 636v). Od Hieronima Radomickiego, wojewody inowrocławskiego za sumę 13.500 zł trzymał wyderkafem Szlachcino i Babino w p. pyzdr. Nie żył już w r. 1645, kiedy to wdowie po nim Elżbiecie Bronikowskiej, córce Andrzeja, drugi jej mąż Hieronim Bronikowski zobowiązał się oprawić posag 6.000 zł (Kc. 129 k. 27v). Była bezpotomna i umarła tego samego jeszcze roku (P. 1052 k. 324; Kośc. 301 k. 1104).

(2) Maciej, syn Mikołaja i Ujejskiej, nabył w r. 1617 od ojca za 13.500 zł części w Jaraczewie (P. 1410 k. 339) i t. r. żeniąc się z Zofią Krzyszkowską, córką Andrzeja, oprawił jej na nich 7.000 zł posagu (1410 k. 340v). Był bezdzietny i nie żył już w r. 1618 (P. 1000 k. 8v), a części w Jaraczewie spadły po nim na brata Melchiora i bratanków po bracie Jakubie (P. 1411 k. 486v).

(3) Jakub, syn Mikołaja i Ujejskiej, był mężem Urszuli Sczanieckiej, córki Jerzego i Urszuli Bukowieckiej, która w r. 1609 skwitowała swych braci ze swej ojcowizny (P. 982 k. 671v). T. r. dostała oprawę 6.000 zł posagu od teścia swego Mikołaja B. na połowie Łowęcic (P. 1406 k. 601v). T. r. Jakub obok ojca podpisał wraz z innymi członkami rodziny protestację szlachty ewangelickiej w sprawie zakazu budowania zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). Żył jeszcze w r. 1612 (P. 988 k. 6v), nie żył w r. 1618, kiedy to wdowa idąc 2-o v. za Prokopa Lipskiego, dostała od niego przed ślubem zapis oprawy 7.500 zł posagu (P. 1411 k. 71). Jako wdowa po Lipskim, pisarzu ziemskim kaliskim, żyła jeszcze w r. 1642 (R. Kal. 12 k. 373). Jakub i Urszula mieli córki Annę, jeszcze niezamężna 1636 r. (I. Kal. 102 s. 876), w l. 1638-51 żonę Jana Lipskiego, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Zofia, żyjąca 1633 jako niezamężna (I. Kal. 99b s. 1728), oraz synów: Jana i Mikołaja, o których niżej, oraz Jerzego. Ten ostatni, małoletni w r. 1619 (P. 1411 k. 486v), nie żył już w r. 1621.

a. Jan, syn Jakuba i Sczanieckiej, nieletni w r. 1619, w dziale ze stryjem Melchiorem dostał w r. 1628 wraz z bratem Mikołajem Łowęcice (Ws. 206 k. 326). W r. 1632, już dojrzały, wraz ze swym nieletnim jeszcze wtedy bratem Mikołajem sprzedał Łowęcice za 28.000 zł Piotrowi Lipskiemu, stolnikowi kaliskiemu (P. 1417 k. 670). Żył jeszcze w r. 1633, kiedy wraz z bratem nabył wyderkiem od małżonków Pogorzelskich Borzysławice i Cykówko za 10.000 zł (Ws. 47 k. 89v). T. r. udając się na wyprawę moskiewską ("in oras Moschoviae") mianował opiekunem swych sióstr, Anny i Zofii, Jerzego Schlichtinga, sędziego ziemskiego wschowskiego, gdyby zaś z tej wyprawy miał nie powrócić, opiekę nad nimi zlecał swej matce, obecnie zamężnej Lipskiej, i bratu Mikołajowi (I. Kal. 99b s. 1728).

b. Mikołaj, syn Jakuba i Sczanieckiej, ur. około r. 1610, bowiem w r. 1632 miał rok 23-ci (P. 1417 k. 670). W r. 1627 skwitował matkę z dóbr Łowęcice przysądzonych przez trybunał koronny jemu, jego bratu, stryjowi Melchiorowi i tej matce (I. Kal. 93 s. 209). W r. 1628 w dziale ze stryjem Melchiorem dostał wraz z bratem Łowęcice, które oni obaj, jak to było wyżej, sprzedali w r. 1632 Lipskiemu. W r. 1638 ożenił się z Zofią z Budzisławia Wysocką, córką Adama, łowczego brzeskiego kujawskiego, której na krótko przed ślubem, 17 III, zobowiązał się oprawić posag 10.000 zł (I. Kon. 48 k. 495v). Od Krzysztofa Opalińskiego, wojewody poznańskiego, kupił w r. 1642 za 41.500 zł Bojanowo z pustkami Czyżewem i Ostrowem, kupione przez tegoż wojewodę od Melchiora B. (P. 1420 k. 856) i t. r. na połowie tej wsi oprawił żonie ową sumę 10.000 zł (R. Kal. 12 k. 389v). Umarł jako katolik 5 XI 1644 r. (Kośc. 130 s. 752). W r. 1652 wdowa wraz z Janem i Stefanem B-mi, opiekunami swych dzieci, zawarła w Smiglu kontrakt z Chryzostomem Potockim (Kośc. 302 k. 580). Żyła jeszcze w r. 1653 (P. 1066 k. 183b), nie żyła już w r. 1661 (Ws. 63 k. 132). Dzieci Mikołaja: Konstanty, Teresa, Marianna i Katarzyna, pozostawały w l. 1649-54 pod opieką Jana z Kopaszewa i Stefana z Gołaszyna B-ich (Kośc. 302 k. 134; 303 k. 803v, 804v). Z nich Teresa Urszula, w r. 1662 (zapewne już i w r. 1661) żona Jana Gosławskiego, Marianna i Katarzyna w r. 1668 jeszcze niezamężne (Ws. 68 k. 329v), pierwsza z nich w r. 1670 żona Stefana z Osin Wężyka, druga w r. 1676 za Hieronimem Korzenickim z p. sieradzkiego.

Konstanty, syn Mikołaja i Wysockiej, w r. 1644 w chwili śmierci ojca miał lat 5 (Kośc. 130 s. 752), dziedzic Bojanowa, którą to wieś w r. 1661 wydzierżawił Janowi Gosławskiemu (Kośc. 305 k. 49v). Celem wyposażenia żony tego Gosławskiego, a swej siostry Teresy, wyderkował w r. 1662 Bojanowo Stare za 14.000 zł Jakubowi Milińskiemu, komornikowi poznańskiemu (P. 1072 VI k. 869). Żoną jego była Teresa z Lubrańca Dąmbska, córka Wawrzyńca i Anny Smuszewskiej, która mu wniosła posag 15.000 zł (G. 84 k. 313v). Oprawił jej ów posag w r. 1666 na połowie Bojanowa (P. 1864 k. 39). Konstancja była dziedziczką części Retkowa w p. kcyń. (I. Kal. 165 s. 433). Konstanty nie żył już w r. 1668, (Ws. 68 k. 329v), a wdowa w r. 1670 szła powtórnie za Jakuba Błeszyńskiego, poźniejszego kasztelana międzyrzeckiego (Kośc. 305 k. 502, 503). Nie żyła już w r. 1690 (I. Kon. 68 k. 103). Bojanowo Stare dostało się córkom Konstantego i Dąmbskiej (P. 1132 VI k. 27v; Kc. 135 k. 208): Konstancji, w l. 1690-96 żonie Franciszka Kociełkowskiego, i Annie, w l. 1696-97 żonie Adama na Kokorzynie Cerekwickiego.

3. Marcin B. cz. Gołaski, syn Andrzeja i Gołaskiej, wraz ze swymi braćmi, Mikołajem i Stanisławem, dostał w działach przeprowadzonych w r. 1536 od starszych braci Jana i Andrzeja połowę Spławia i części w Gołaszynie (P. 1394 k. 8v), zaś wraz z Mikołajem, współdziedzicem w Gołaszynie, przy okazji ponownego działu w r. 1542 części w Spławiu oddał Janowi i Stanisławowi (ib. k. 504v). W r. 1562 od Jana i Stanisława Magnuszewskich kupił za 10.000 zł części w Magnuszewicach oraz pustki Prusy, Polskie i Pędzewo wraz z wolnym wyrębem w Węgrzynowie w p. kal. (P. 1397 k. 202v). Inne części w powyższych wsiach oraz w pustce Roszkowo dokupił w r. 1567 za 3.000 zł od Krzysztofa Suliszewskiego (R. Kal. 2 k. 17v). Dorota z Magnuszewskich, wdowa po Janie Oborskim, zobowiązała się w r. 1568 sprzedać mu części swe w Węgrzynowie (I. Kal. 34 s. 788). Dalsze części w Magnuszewicach kupił w r. 1574 za 1.000 zł od Anny Granowskiej (R. Kal. 4 k. 145v). Od Piotra Pruskiego zw. Gajny kupił w r. 1576 za 400 zł części Prus Pośrzednich (ib. k. 326). Od Jana i Marcina, braci Wyszkowskich kupił w r. 1577 za 100 grz. część Prus zw. Roszkowo (ib. k. 409). Od Piotra Przybysławskiego kupił w r. 1578 za 200 grz. część w Prusach Pośrzednich zw. Roszkówko (Ws. 346 k. 92v). Od Wojciecha Pruskiego cz. Przybysławskiego kupił w r. 1582 za 100 zł części Prus Pośrzednich i Roszkowskich (R. Kal. 5 k. 258v). Od Bartłomieja, Wojciecha i Macieja Pruskich kupił w r. 1584 za 800 zł części Prus Pośrzednich (ib. k. 394). Od Wojciecha Pruskiego Żołny kupił w r. 1585 za 100 zł część Prus Wielkich (ib. k. 495). Żoną Marcina była w r. 1581 Agnieszka Dobrzycka (I. Kal. 47 s. 1002). W r. 1593 skasowała ona swą oprawę na Magnuszewicach i Prusach a Marcin te dobra dał synowi Maciejowi w dziale z innymi swymi synami, Gabrielem i Piotrem. Prócz tych dobr miał ponadto Gołaszyn w p. kośc., Strzyżewo i części miasta Dobrzycy w p. kal. (Ws. 203 k. 38v). Nie żył już w r. 1594 (Ws. 13 k. 151v). Wdowa wraz z synem Maciejem kupiła w r. 1595 od Marcina Golińskiego za 1.560 zł części w Golinie (Ws. 203 k. 109v) i t. r. skasowała oprawę swą na Gołaszynie (P. 964 k. 242). W r. 1598 wspomniane wyżej części w Golinie Wielkiej, nabyte od Marcina Golińskiego, sprzedała za 2.150 zł Piotrowi Golińskiemu, jego bratu (P. 1402 k. 693). Córką Marcina i Dobrzyckiej była Zofia, wydana w r. 1581 za Stanisława Siewierskiego, starostę ostrzeszowskiego. Ze wspomnianych wyżej synów, o Gabrielu i Macieju zob. niżej. Trzeci, Piotr B. cz. Gołaski, bezpotomny, zmarł między r. 1594 i 1595 (Ws. 13 k. 151v; P. 1401 k. 435, 436).

1) Gabriel B. cz. Gołaski, syn Marcina i Dobrzyckiej, w dziale braterskim, dokonanym w r. 1593 jeszcze za życia ojca, wziął zrazu wraz z Piotrem części w Gołaszynie, Strzyżewie i mieście Dobrzycy (Ws. 203 k. 43v), potem po śmierci ojca i brata Piotra w dziale z bratem Maciejem wziął w r. 1595 części w Strzyżewie i Dobrzycy (P. 1401 k. 435, 436). Mąż Zofii Dawidowskiej, córki Jana, mianował w r. 1596 opiekunów swych dzieci z niej zrodzonych (P. 966 k. 295). Od Walentego Szczuckiego kupił w r. 1596 za 9.400 zł części w mieście i wsi Dobrzycy (P. 1402 k. 123). Na połowie swych części w Dobrzycy t. r. oprawił żonie 2.000 zł posagu (ib. k. 85). Zofia Dawidowska części po swym ojcu we wsiach Leszno, Grody, Łuszczewo, Powązki, Lubiec, Kuzy, Cholewy w ziemi sochaczewskiej sprzedała w r. 1598 za 2.600 zł Piotrowi Wąsowskiemu (R. Kal. 7 k. 130). Była w r. 1599 właścicielką części w Otwocku i Kurczewiu (Boniecki). Gabriel od Andrzeja Czarnkowskiego, wojewody kaliskiego, kupił w r. 1606 za 24.500 zł Roszkowo z folwarkiem i Sarbinowo w p. kośc. (P. 1405 k. 694). Wieś Strzyżewo w p. kal. dał w r. 1608 swej żonie (P. 1406 k. 270). Sarbinowo i Roszkowo sprzedał w r. 1609 za 24.500 zł Janowi Lipskiemu "Starszemu" (ib. k. 615v). Dokonał w r. 1615 rozgraniczenia swych części w Dobrzycy od części tamże Jana Dobrzyckiego (I. Kal. 81 k. 43). Strzyżewo zastawił w r. 1627 synowi Piotrowi za sumę 11.000 zł stanowiącą jego wydział ojcowizny (ib. 93 s. 180), a w r. 1630 zobowiązał się rezygnować synowi Władysławowi całą wieś Strzyżewo i wsie nowo przez siebie lokowane: Bugaj, Dębnicę i Klonowo (dziś Klonów), jako jego wydział (ib. 96 s. 771), a synowi Piotrowi połowę swych części miasta Dobrzycy i wsi Klonowo (ib. s. 778). W r. 1632 dokonał ostatecznej dyspozycji swych dóbr między trzema synami: Władysławem, Piotrem i Łukaszem, czwarty bowiem, Samuel Jan, bezpotomny, zabity został 29 VI 1628 r. w Popowie przez Jana Wyszkowskiego, Andrzeja Żernickiego i Stanisława Trzebickiego, w chwili, kiedy wybierał się na służbę wojskową na Ukrainę pochowany w kościele w Dobrzycy (LM Dobrzyca; Py. 143 k. 6v). Tak więc Władysław miał dostać po śmierci ojca Strzyżewo z Bugajem (R. Kal. 11 k. 361, 362v), połowę części w Dobrzycy i Klonowie wyznaczył Piotrowi (ib. k. 363v), drugą połowę Łukaszowi, ale jednocześnie owe dobra Dobrzycę i Klonowo, działając z synem Piotrem a w imieniu syna Łukasza, sprzedał za 40.000 zł Chryzostomowi Mycielskiemu (ib. k. 368v). Umarł między r. 1633 i 1634 (ib. k. 519v, 571v). Zofia Dawidowska żyła jeszcze 1616 r. (I. Kal. 82 s. 1587), nie żyła już w r. 1623 (R. Kal. 10 k. 10v). Z córek Gabriela i Dawidowskiej, Zofia, ur. około r. 1612, bowiem w r. 1662 nazwana panną 50-letnią (Ws. 63 k. 424v), w r. 1653 jako "panna na dewocji", roborowała swój testament spisany w Łękach Wielkich (Ws. 56 k. 346v). Żyła jeszcze w r. 1665 (P. 1076 k. 66). Krystyna, w l. 1623-28 żona 1-o v. Macieja Tomickiego, w l. 1633-36 2-o v. żona Macieja Gorzyńskiego, Helena, w r. 1612 żona Mikołaja Sośnickiego, była w 1624 r. 2-o v. za Janem Pakosławskim, Marianna, w l. 1615-35 żona Jana Tomickiego. Z synów: Władysław, Piotr i Łukasz zostawili potomstwo.

(1) Władysław, syn Gabriela i Dawidowskiej, wspomniany pierwszy raz w r. 1622 (Kośc. 292 k. 32v). Od szwagra Jana Tomickiego kupił w r. 1624 za 7.000 zł Węgrzynowo w p. kal. (R. Kal. 10 k. 322v). Był w r. 1624 mężem Anny Suchorzewskiej, córki i jedynej spadkobierczyni Bartłomieja, i kwitował wtedy teścia z 4.000 zł jej posagu (I. Kal. 90b s. 2005; Py. 143 k. 76v), a Anna w r. 1631 połowę Pacanowic i pustki Sulęcina w p. kal. sprzedała za 6.000 zł Walentemu Goślinowskiemu (P. 1417 k. 145). Z działów z braćmi dostał w r. 1632 Strzyżewo, Bugaj i Klonowo (R. Kal. 11 k. 361, 362v, 365v, 367). Od Piotra Suchorzewskiego kupił w r. 1634 za 7.000 zł części w Pacynowicach (ib. k. 571v), ale w r. 1635 sprzedał je Janowi Skrzypińskiemu (ib. k. 673). W r. 1634 od Chryzostoma Mycielskiego kupił za 40.000 zł miasto Dobrzycę i wieś Kłonowo (R. i I. Z. Kal. 1c k. 25), ale swe części w tych dobrach sprzedał w r. 1635(?) za 36.000 zł Stanisławowi Przyjemskiemu, marszałkowi nadw. kor. i staroście gen. wielkopolskiemu (ib. k. 47b). Nabywszy Rusko, Strzyżewko i Łobez w p. pyzdr. od Jana ojca i Wojciecha syna Szołdrskich, zastawił te dobra w r. 1635 za 10.000 zł Adamowi Załuskowskiemu (I. Kal. 101 s. 973). Na Rusku i na rozmaitych sumach zabezpieczył swej siostrze Zofii sumę 5.360 zł, płatne po jej zamęściu lub wstąpieniu do klasztoru (I. Kal. 102 s. 1290). Połowę Ruska, Strzyżewka i łakę w Łobzie sprzedał w r. 1639 za 20.000 zł Stefanowi Kaczkowskiemu (P. 1419 k. 1172v). Strzyżewo, Klonowo i Bugaj sprzedał t. r. za 24.000 zł Janowi Szołdrskiemu (ib. k. 1292v). T. r. od wspomnianych już wyżej Jana i Wojciecha Szołdrskich kupił za 17.000 zł części w Rusku i Strzyżewku (ib. k. 1294). Od Anny żony Pawła Srzemskiego i Urszuli żony Andrzeja Popowskiego, sióstr Sośnickich, spadkobierczyń brata Ludwika Sośnickiego, kupił t. r. za 2.200 zł części w Cerekwicy Kościelnej (ib. k. 1296). Musiał też wykupić innych spadkobierców Ludwika Sośnickiego, bo w r. 1642 całą Cerekwicę Zawodną cz. Kościelną sprzedał za 17.000 zł bratu swemu Łukaszowi (ib. k. 1420 k. 889). W r. 1649 wydzierżawił za 10.666 zł miasto Dupino i wieś Dupino od Jakuba Jastrzębskiego (Ws. 5 k. 257). Od Zofii z Wysockich Zbijewskiej dostał w 1652 r. zobowiązanie do sprzedaży za 2.000 zł kamienicy w Poznaniu przy ul. Psiej, w sąsiedztwie jego własnej kamienicy (P. 1064 k. 315). T. r. wraz z żoną dostali za konsensem król. od Doroty z Pawłowskich 1-o v. Gorzyckiej 2-o v. Żytowieckiej cesję dożywocia wsi król. Gonięcino (ib. k. 314v). Umarł w r. 1653 (P. 1066 k. 43v, 150). T. r. wdowa w imieniu własnym i synów: Stefana, Macieja, Marcjana i Stanisława, kwitowała Grabowieckiego (ib. k. 164), a w r. 1655 za konsensem królewskim uzyskanym 25 IV 1654 r. na scedowanie dożywocia wsi królewskiej Gonięcina w p. pozn. małżonkom Bogusławskim, dokonała owej cesji (P. 180 k. 330). Były i córki, Urszula ochrzcz. 24 I 1630 r. (LB Dobrzyca), w l. 1651-66 żona Jakuba Milińskiego, pisarza ziemskiego wschowskiego oraz Anna, ochrzcz. 10 III 1633 r. (LB Dobrzyca), zakonnica w Trzebnicy, która w 1652 r. dostała od ojca zapis pensji rocznej 50 zł (P. 1064 k. 148v). Spośród synów, o Macieju nie wiem nic więcej.

a. Stefan, syn Władysława i Suchorzewskiej, ochrzcz. 25 III 1632 r. (LB Dobrzyca) spisał w r. 1654 dożywocie z żoną Marianną Zdzarską (P. 1067 k. 10), a w r. 1659 od Krzysztofa Zdzarskiego kupił za 5.000 zł części wsi Lubienia Wielka w p. kal. (Py. 63 k. 88). W r. 1660 dał Wojciechowi Kierzyńskiemu część pustego placu "Suchorzewskiego" w Kaliszu przy ul. Wrocławskiej (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 133v). Zabiwszy Samuela Miniszewskiego miał płacić w r. 1665 główszczyznę (I. Kal. 126 s. 151). Lubienię Wielką zastawił t. r. za 4.000 zł na jeden rok Maciejowi Białęskiemu (ib. s. 826). Wraz z braćmi, ks. Stanisławem i Marcjanem, zbył w r. 1666 (lub wcześniej) prawa do kamienicy w Poznaniu przy ul. Psiej na rzecz szwagra Milińskiego (P. 1864 k. 7v). Jako dziedzic Lubieni Wielkiej wystepował jeszcze w r. 1677 (Py. 154 s. 85), nie żyli już oboje z żoną w r. 1682 (Py. 155 k. 12v). Ich córka Anna, w l. 1675-82 żona Stanisława z Siemkowic Radoszewskiego, synowie Jan i Michał (Mikołaj?), wymienieni pierwszy raz w r. 1682 (ib.; P. 1106 IX k. 68v). Jan udając się w r. 1705 na wyprawę wojenną poza granice Rzeczypospolitej opiekę nad siostrą stryjeczną Ewą, córką Marcjana, powierzył ciotecznemu jej bratu Janowi Gostkowskiemu (I. Kal. 157 s. 49). Jako spadkobierca po tej Ewie, zamężnej Kamieńskiej, dał w r. 1710 zobowiązanie sprzedania temuż Gostkowskiemu za 18.200 zł jej części w Ziemlinie koło Krobi, zwane "Bojanowszczyzna" (Ws. 77 VII k. 71). Ostatecznie jednak sprzedał te części w r. 1714 za 18.000 zł Bogusławowi Dzierżanowskiemu, podczaszemu kaliskiemu (P. 1148 III k. 128v).

b. Marcjan, syn Władysława i Suchorzewskiej, oprawił w r. 1673 posag Katarzynie Gostkowskiej, córce Stanisława i Marianny Mierzewskiej (P. 1426 k. 413), t. r. nabył części w Ziemlinie w p. kośc. za 9.000 zł od Macieja Zakrzewskiego (P. 1426 k. 423), a w r. 1677 inne części w tej wsi za 12.800 zł od Stanisława Radzikowskiego (P. 1428 k. 245). Był burgrabią ziemskim kościańskim w r. 1683 (Boniecki). Żył jeszcze w r. 1684 (P. 1149 I k. 238v), nie żył już w r. 1691, kiedy Katarzyna występowała jako wdowa (P. 1140 I k. 103v). W r. 1692 była już 2-o v. żoną Łukasza Kamieńskiego z Kamieńczyka (Kośc. 307 k. 390v). W r. 1700 znów wdowa i po tym drugim mężu (Kośc. 308 s. 674), zaś w r. 1700 wyszła poraz trzeci za Antoniego Korytowskiego (P. 1149 II k. 123). Nie żyła już w r. 1705 (I. Kal. 157 s. 49). Córka Marcjana i Gostkowskiej, Ewa Katarzyna, ochrzcz. 5 V 1672 r. (LB Gołaszyn), była w r. 1701 żoną Józefa Kamieńskiego, wdowa w r. 1705, a nie żyła już w r. 1710, kiedy, jak widzieliśmy wyżej, spadek w Ziemlinie brał po niej stryjeczny brat Jan.

c. Stanisław, syn Władysława i Suchorzewskiej, w zakonie jezuitow 1666 r. (P. 1864 k. 7v), przebywał w r. 1668 w kaliskim kolegium (Kośc. 305 k. 423), zaś w r. 1684 w rawskim (ZTP 33 s. 589).

(2) Piotr, syn Gabriela i Dawidowskiej, w r. 1618 obok ojca mianowany przez szwagra Sośnickiego współopiekunem jego dzieci (I. Kal. 84 s. 1427), żeniąc się w r. 1627 z Anną z Miełkowic Borzysławską, córką Bartłomieja i Jadwigi Bruczkowskiej, krótko przed ślubem, 24 III, zobowiązał się oprawić jej posag 4.500 zł na swej sumie 11.000 zł zabezpieczonej na Strzyżewie (I. Kal. 93 s. 188). Od ojca dostał w r. 1630 zobowiązanie sprzedaży połowy części w mieście Dobrzycy i we wsi Klonowie (ib. 96 s. 778). W r. 1632, stawszy się wskutek działów dziedzicem połowy części Dobrzycy i Klonowa, uczestniczył w ojcowskiej transakcji sprzedaży tych dóbr za 40.000 zł Chryzostomowi Mycielskiemu (R. Kal. 11 k. 363v, 368v). T. r. części po matce i po bracie Samuelu w Strzyżewie i Bugaju rezygnował bratu Władysławowi (ib. k. 365v). Żonie, po skasowaniu przez nią praw na Dobrzycy, Klonowie i Strzyżewku, oprawił w r. 1633 raz jeszcze posag 4.500 zł (ib. k. 519v). W r. 1636, kiedy Anna Borzysławska skasowała i tę drugą oprawę posagu 11.600 zł oraz dożywocie na dobrach Smiełowo osiadłe oraz Chotynin i Subocino pustki, rezygnowanych przez męża Aleksandrowi Madalińskiemu (I. Kal. 102 s. 1145). Piotr żył jeszcze w 1638 r. (ib. 104b s. 1617). W r. 1647 Anna Borzysławska wystepowała już jako wdowa (Ws. 51 k. 97v). Nie żyła w r. 1666, kiedy wystepowali trzej synowie Piotra i jej: Jan Samuel, kapitan piechoty JKMci, Zygmunt i Stanisław (I. Kal. 126 s. 319). O tym ostatnim nie wiem nic więcej. Córki: Katarzyna, ochrzcz. 7 III 1632 r. (LB Dobrzyca). Może to ta sama Katarzyna, niezamężna, chrzestna 7 VII 1663 r. (LB Krzywin).

a. Jan Samuel, syn Piotra i Borzysławskiej, chyba identyczny z Samuelem, synem tychże rodziców, ochrzcz. VI 1630 r. (LB Dobrzyca) jak powiedziałem wyżej, kapitan piechoty JKMci w r. 1666, nie żyjący już w r. 1698, miał z Marianny Błędowskiej, też już wtedy zmarłej, syna Sebastiana.

Sebastian, syn Jana Samuela i Błędowskiej, w r. 1697 wydzierżawił Tarchalin od małżonków Łętkowskich (Ws. 77 II k. 33). W r. 1698 oprawił posag 10.000 zł żonie swej Barbarze Kośmidrównie Gruszczyńskiej, córce Wojciecha i Barbary Bronikowskiej (P. 1135 VIII k. 44). Zawierał w r. 1702 kontrakt kupna wsi Szadek oraz części wsi Pamięcino i Żegocino w p. kal. od Adama Radońskiego (Ws. 77 IV k. 37), zaś w r. 1732 od Jana Zygmunta Złotnickiego dostał zobowiązanie sprzedaży za 94.500 zł wsi Spławie w p. kośc. (Ws. 84 k. 43). Kontrakt kupna tej wsi został spisany już w 1731 r. (Kośc. 170 k. 246). W r. 1735 tytułował się już dziedzicem Spławia (P. 1240 k. 84, 86). Umarł między r. 1735 i 1737 (P. 1248 k. 108). Wdowa, zaspokojona przez syna, skasowała w r. 1743 swą oprawę na 10.000 zł, otrzymaną w r. 1698, skasowała również zapis wzajemnego dożywocia (Kośc. 322 k. 78). Nie żył już w r. 1759 (Kc. 144 k. 44v). Synowie Sebastiana i Barbary: Franciszek, o którym niżej, Dymitr Adam, ochrzcz. 6 XI 1701 r. (LB Kobylin).

Franciszek Józef, syn Sebastiana i Gruszczyńskiej, ur. 6 VIII 1697 r. w Kuczynie Wielkiej (LB Krobia), zaślubił 12 VIII 1726 r. Franciszkę Turobojską, wdowę 1-o v. po Łukaszu Kołaczkowskim, pisarzu grodzkim kaliskim, córkę Michała, sędziego grodzkiego wałeckiego, i Teresy Strzeleckiej, z którą to żoną spisał dożywocie w r. 1729 (LC Lutogniew; P. 1220 k. 24v). Odebrawszy od Józefa Potockiego, wojewody kijowskiego, posagową sumę żony 35.000 zł zabezpieczoną na wsiach z klucza krotoszyńskiego Lutogniewie i Bożacinie, obrócił owe pięniadze na kupienie od braci Stanisława i Wojciecha Opalińskich wsi Dokowy Mokre cz. Kościelne i części wsi Dokowy Suche w p. pozn. Zobowiązanie do sprzedaży tych dóbr dostał od nich w r. 1729 (P. 1220 k. 41v). Franciszka Turobojska żyła jeszcze w r. 1731, kiedy to 29 XI chrzcił urodzoną z niej w Dokowach Mokrych córkę Jozefinę (LB Dakowy). Nie żyła już 26 III 1732 r., kiedy spisano inwentarz pozostałych po niej rzeczy (Kośc. 167 k. 339). Już t. r. Franciszek wraz ze swą drugą żoną Anną Skrzetuską, wdową po Franciszku Jemielskim, kasztelanicu nakielskim, wydzierżawił na trzy lata Michałowi Grotowi Dziewierzewo w p. kcyń. (Kc. 137 k. 47v). Był w r. 1733 sędzią kapturowym województwa poznańskiego (ib. k. 113v). Dożywocie z drugą żoną spisał w r. 1735 (Kośc. 170 k. 102v). Od Jana Złotnickiego, podstolica poznańskiego, kupił w r. 1737 za 94.500 zł Spławie, właściwie utwierdzając tym tylko dawniejszą transakcję ojca (P. 1248 k. 108). T. r. Dokowy Mokre cz. Kościelne oraz części wsi Dokowy Suche sprzedał za 137.000 zł Hieronimowi Kołaczkowskiemu, sędziemu ziemskiemu wschowskiemu (P. 1348 k. 72). W r. 1740 nazwany dziedzicem Wapna, Ruśca, Stołężyna w p. kcyń. (Kc. 139 k. 190v). Spławie sprzedał w r. 1743 zrazu za 15.000 zł Michałowi Kazimierzowi Miedźwiedzkiemu, burgrabiemu poznańskiemu (P. 1270 k. 103v), ale transakcja ta nie doszła do skutku i wieś tę t. r. sprzedał Łukaszowi Kwileckiemu, kasztelanowi lędzkiemu (P. 1271 k. 103; Kośc. 323 k. 190). Od Józefa Kwiatkowskiego kupił w r. 1745 za 23.050 zł wieś Zdzarowite w p. gnieźn. (P. 1281 k. 123v) i t. r. od braci Franciszka i Antoniego Przanowskich za 60.530 zł miasto Kiszkowo z przyległymi wsiami Rybienkiem i Brudzewkiem w p. gnieźn. (ib. k. 130). Działał w r. 1750 jako plenipotent królowej Marii Leszczyńskiej (P. 1299 k. 16v). W r. 1759 nazwany dziedzicem Srebrnej Górki, Ruśca, Wapna, Stołężyna i Podolina (Kc. 144 k. 87). Jako syn Sebastiana i Gruszczyńskiej, wnuk Jana Samuela, prawnuk Piotra, dziedzic dóbr Gujsko i Podlesie w ziemi dobrzyńskiej, dał w r. 1762 owe dobra Mikołajowi B., synowi Walentego, swemu zaś bratankowi "ze stryjecznych stryjecznemu" (P. 1334 k. 73v). Zastanawiające jest to dziedziczenie Gujska i Podlesia, bowiem te wsie, jak to zobaczymy niżej, wniosła w dom Bojanowskich Sokołowska, żona Macieja B., brata Gabriela prapradziada Franciszka. Może dokonała się jakaś nieznana mi transakcja między Piotrem pradziadem Franciszka i którymś z jego stryjecznych braci, synów Macieja? Pewne części w Kiszkowie i wsiach przyległych nabył Franciszek w r. 1763 za 1.250 zł od Stefana Przanowskiego (P. 1336 k. 25; G. 99 k. 440v). Będąc bezdzietnym (widocznie więc wspomniana wyżej córka z pierwszej żony już nie żyła) swe dobra Kiszkowo, Rybno, Brudzewko, Zdzarowite w p. gnieźn. dał w r. 1764 wspomnianemu wyżej Mikołajowi B. (P. 1338 k. 31v). Nie żył już w r. 1766, kiedy owdowiała Anna Skrzetuska występowała jako dziedziczka Górek Kościelnych (Kc. 147 k. 120v).

Trudno mi ściśle określić stopień pokrewieństwa owego Franciszkowego (bratanka) "ze stryjecznych stryjecznego". Pojęcie brata stryjecznego było nader rozciagłe. Walenty, ekonom w Raszkowie z żony Katarzyny Łabuzinskiej miał dzieci ochrzczone kolejno w Raszkowie: Wojciech 16 IV 1732 r., Jan Nepomucen Józef 26 IV 1733 r., Mikołaj z Tolentino 8 IX 1734 r., Anna Marianna 28 V 1736 r. (LB Raszków). Walenty i Katarzyna nie żyli już w r. 1762 (P. 1334 k. 73v). Syn ich Mikołaj nabyte od "stryja" Franciszka w r. 1764 dobra Kiszkowo, Rybno, Brudzewko, Zdzarowite sprzedał w r. 1767 Józefowi Radzimińskiemu (Kc. 147 k. 168v).

b. Zygmunt, syn Piotra i Borzysławskiej, wspomniany w r. 1666 (I. Kal. 126 s. 319), mąż w r. 1669 Anny Rosnowskiej, córki Wawrzyńca i Anny Rapackiej (ib. 129 s. 887). Oboje wspomniani w r. 1682 wraz z nieletnią córką Marianną (I. Kon. 63 k. 862), potem żoną Jana Galińskiego, żyjącą w początkach XVIII w. (Boniecki). Może tego to Zygmunta synem był Władysław, który w r. 1743 na swych dobrach Kowalskie i Bugaj w p. gnieźn. zapisał sumę dłużną 12.000 zł bratu swemu Janowi, generałowi majorowi wojsk pruskich? (Ws. 88 k. 39).

(3) Łukasz, syn Gabriela i Dawidowskiej, wspomniany pierwszy raz w r. 1627 (I. Kal. 93 s. 180). W r. 1638 oprawił 7.250 zł posagu żonie swej Krystynie z Wierzbna Pawłowskiej (P. 1419 k. 382v), córce Macieja i Anny Robaczyńskiej, która t. r. wraz ze swą siostrą Rozrażewską sprzedała odziedziczone po ojcu części w Krąpiewie, Wielkim Bodzewie, Żułkowie i w pustce Leciejewo za 20.500 zł Andrzejowi Pogorzelskiemu, kasztelanowi rogozińskiemu (P. 1419 k. 1037v). Od Piotra Napruszewskiego kupił w r. 1639 za 22.500 zł Cerekwicę Wielką z folwarkiem Strzyżewem w p. pyzdr. (P. 1419 k. 1176). Żona jego współspadkobierczyni stryja Jana Pawłowskiego części po nim w Pawłowicach Robczysku w p. kośc. sprzedała w r. 1642 za 5.000 zł Janowi Gorzyckiemu (P. 1420 k. 910). Łukasz od brata Władysława kupił t. r. za 17.000 zł Cerekwicę Zawodną cz. Kościelną (ib. k. 889). Dla dzieci zrodzonych z Pawłowskiej mianował w r. 1651 opiekunami: Stefana B. z Gołaszyna, Swiętosława i Jarosława B-ch (Kośc. 302 k. 520v). Drugą żoną Łukasza była Jadwiga Watta Kosicka, córka Andrzeja i Agnieszki Kurnatowskiej, która mu wniosła 4.000 zł posagu (P. 213 I k. 17v). Zabił ją w Cerekwicy w r. 1660, krótko przed 30 IV, Tomasz Kotarbski, trzymający od Łukasza sposobem zastawu część Cerekwicy. Łukasz jeszcze wtedy żył (Py. 63 k. 110v), ale nie żył już w r. 1661 (Py. 153 s. 12). Synowie z Pawłowskiej: Samuel, Kazimierz, Zygmunt, Wojciech, Stanisław, Franciszek, Gabriel. Córki: Dorota, w l. 1688-98 żona Jana Grzybowskiego, Teresa, niezamężna w l. 1687-96 (P. 1113 I k. 93v; I. Kal. 152 s. 33; Ws. 63 k. 755v). Z Kosickiej był syn Andrzej, który w 1681 r. działając w asyście wuja Stanisława Kosickiego (więc jeszcze nieletni) brał w zastaw na jeden rok od Jana Korytowskiego i żony jego Zofii z Pierskich za 2.000 zł wieś Kunowo w p. pozn. (P. 213 I k. 17).

a. Samuel, syn Łukasza i Pawłowskiej, wspólnie z bratem Wojciechem zabili 9 VIII 1660 r. w Cerekwicy Tomasza Pawłowskiego (Kośc. 131 k. 33v). W r. 1662 oprawił na Cerekwicy i Strzyżewku posag 2.000 zł żonie swej Ewie Malczewskiej, córce Wojciecha (P. 1072 VI k. 879v; I. Kal. 161 s. 80). W r. 1664 w imieniu swoim i braci wyderkował Cerekwicę Wielką za 5.000 zł Barbarze z Rynarzewskich Sławińskiej (P. 1425 k. 686), a w 1665 r. wraz z bratem Kazimierzem zastawili tę wieś za 8.000 zł Annie z Kembłowskich Siekierzeckiej (P. 1076 k. 381v). W r. 1684 wystęował jako posesor części macierzystych w Cerekwicy (P. 1107 I k. 20). Z bratem Stanisławem i bratankiem Andrzejem sprzedał w r. 1696 Cerekwicę Wielką, Małą i Zawodną oraz Strzyżewko za 31.382 zł Jakubowi B. (I. Kal. 152 s. 31). Żył jeszcze w r. 1700 (P. 1139 IX k. 99v). Może to ten sam Samuel był w r. 1702 mężem Jadwigi Sieklickiej, córki Stanisława i Agnieszki Konarzewskiej? (Kośc. 308 s. 794). Malczewska była bezpotomna.

b. Kazimierz, syn Łukasza i Pawłowskiej, wystepował w l. 1664-84 (P. 1107 VII k. 48; 1425 k. 686), nie żył już w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 70). Z żony Bogumiły Siekierzeckiej, nie żyjącej już w r. 1690 (ib.), syn Andrzej i córki: Marianna, zaślubiona 13 IV 1695 r. Janowi Czachórskiemu (LC Skalmierzyce), Katarzyna, niezamężna w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 70), w l. 1696-1718 żona Stefana Kuleszy, Dorota, niezamężna w l. 1690-1735 (ib.; P. 1240 k. 33v). Andrzej w r. 1696 pozostawał pod opieką stryjów (I. Kal. 152 s. 31), zawierał 20 IX 1701 r. kontrakt dotyczący wyposażenia siostry Czachórskiej. Nie żył w r. 1726 (Ws. 81 s. 55v).

c. Zygmunt, syn Łukasza i Pawłowskiej, wystepował w l. 1664-92 (P. 1076 k. 381v, 849; 1425 k. 686; Py. 156 s. 87).

d. Wojciech, syn Łukasza i Pawłowskiej, wspomniany już w r. 1664 (P. 1425 k. 686). Oczywiście ten sam Wojciech nazwany dawnym dziedzicem Cerekwicy, nie żył już w r. 1681 i był mężem Elżbiety Gałęskiej, wdowy 1-o v. po Pawle Morawskim, 2-o v. po Janie Gałęskim, a po śmierci B-go 4-o v. żony Aleksandra Głuchowsiego. Elżbieta była bezpotomna i nie żyła już w r. 1700. Syn Wojciecha, Wojciech, małoletni w r. 1696 (I. Kal. 152 s. 33), nie żył już widocznie w r. 1700.

e. Stanisław, syn Łukasza i Pawłowskiej, wspomniany w r. 1664 (P. 1425 k. 686), występował w r. 1687 wraz ze swymi siostrami Teresą i Dorotą jako dziedzic obok nich Cerekwicy Zawodnej (P. 1113 I k. 93v). W r. 1694 części macierzyste w Cerekwicy Wielkiej i Zawodnej oraz części w Strzyżewku sprzedał za 1.600 zł Józefowi Antoniemu B. (P. 1128 XIV k. 59), ale w r. 1695 odkupił je od niego z powrotem za taką samą sumę (P. 1139 II k. 54). W r. 1696 wraz z bratem Samuelem i bratankiem Andrzejem sprzedał te dobra za 31.382 zł Jakubowi B., bratu Józefa Antoniego (I. Kal. 152 s. 32).

f. Franciszek, syn Łukasza i Pawłowskiej, współdziedzic Cerekwicy wspominany w l. 1664-65 (P. 1076 k. 381v, 849; 1107 VII k. 48), nie żył już zapewne w r. 1692 (Py. 156 s. 87).

g. Gabriel, syn Łukasza i Pawłowskiej (nazwany raz Łukaszem), współdziedzic Cerekwicy w l. 1665-1684 (P. 1076 k. 381v; 849; 1107 I k. 20), nie żył zapewne w r. 1696 (I. Kal. 152 s. 33).

2) Maciej, syn Marcina i Dobrzyckiej, pisał się z Gołaszyna, od Mikołaja Łąckiego, chorążego poznańskiego kupił w r. 1592 za 15.000 zł części Witaszyc i Słupi w p. kal. (P. 1400 k. 946; R. Kal. 6 k. 660v). Od ojca jako swój wydział ojcowizny dostał w r. 1593 Magnuszewice i Prusy w p. kal. (Ws. 203 k. 38v) i t. r. żeniąc się z Anną z Wawrzymowa Sokołowską, córką Jana, wdową 1-o v. po Jerzym Kretkowskim, staroście wschowskim, oprawił jej posag 24.000 zł na Witaszycach, Słupi, Magnuszewicach i częściach Prus w p. kal. (ib. k. 41v; P. 1405 k. 394). W r. 1595 przy okazji nowych działów z bratem Gabrielem po śmierci ojca i brata Pawła, dostał części w Gołaszynie (P. 1401 k. 435, 436) i t. r. wraz z matką kupił za 1.560 zł od Marcina Golińskiego części w Golinie w p. kośc. (Ws. 203 k. 109v). Anna Sokołowska skwitowała w r. 1597 swego brata Mikołaja, starostę brzeskiego i rogozińskiego, z sumy 4.000 zł na poczet 12.000 zł swego posagu (Py. 128 k. 35v). Ze stryjecznym bratem Krzysztofem B. dokonał Maciej w r. 1601 wymiany pewnych dóbr w Gołaszynie (Ws. 17 k. 349). Podpisał w r. 1609 protestację szlachty ewangelickiej w sprawie zakazu budowania zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). Na Witaszycach i Słupi zapisał w 1612 r. swej żonie sumę 11.000 zł, a ona skwitowała go z tej sumy zapisanej dawniej na Magnuszewicach (I. Kal. 78 s. 703). Magnuszewice z pustką Pędzewem sprzedał w r. 1612 za 17.600 zł Janowi Rembielińskiemu i żonie jego Jadwidze Stęgoskiej (R. Kal. 8 k. 139), a Witaszyce i Słupię w r. 1616 sprzedał za 37.000 zł Andrzejowi Szurkowskiemu (P. 1410 k. 87v). Swoją trzecią cześć w Prusach Pośrzednich i Raszkówku sprzedał w 1618 r. za 3.000 zł Dymitrowi Weiherowi, staroście kościerzyńskiemu (Py. 47 k. 286v). Pewne części w Gołaszynie przed r. 1622 sprzedał był za 11.000 zł Marcinowi Pruskiemu (Ws. 33 k. 9). W r. 1623 zastawił żonie swej za 4.000 zł folwark w Gołaszynie wraz z budynkami koło zboru (P. 152 k. 254v). Jako donatariusz dóbr pozostałych po zmarłym Janie Rzeszotarskim, wystepował w r. 1623 przeciwko ich "przywłaszczycielom" (Ws. 33 k. 454v). Części Gołaszyna sprzedał w r. 1625 za 50.000 zł. synowi Stefanowi (Ws. 206 k. 101v) zatrzymujac sobie w dożywotnie użytkowanie folwark położony koło kościoła parafialnego i nabywając od tegoż syna sposobem wyderkafu za 1.000 zł puste pole w Gołaszynie zw. "Kowalskie" (ib. k. 104v, 105). Maciej i jego żona nie żyli już w r. 1628 (Ws. 41 k. 488v). Z Maciejem tym może identyczny Maciej, któremu król 2 IX 1621 r. dał przypadłe sobie prawem kaduka części wsi Chociszewice i Bobkowice p. kon. (M. K. 167 k. 86). Córki Macieja i Sokołowskiej; Katarzyna, w r. 1626 żona Tyburcego Złotnickiego, potem chorążego kaliskiego, Jadwiga, niezamężna w l. 1626-35 (P. 1017 k. 691; Kośc. 296 k. 87; Ws. 47 k. 298), wydana 19 II 1640 r. za Jana Golskiego (LC Gołaszyn). Synowie: Stefan, Krzysztof, Michał, Mikołaj i Jarosław. Z nich Mikołaj wspomniany w r. 1631 (Kośc. 296 k. 87), chyba jednak nie żył już w r. 1626, bo wtedy w dokonywanym wspólnie przez braci zastawie Gołaszyna Sielskiemu o nim głucho (P. 1017 k. 624v, 691).

(1) Stefan, syn Macieja i Sokołowskiej, pisał się z Gołaszyna. Słyszymy o nim pierwszy raz, gdy w r. 1623 protestował przeciwko małżonkom Bronikowskim o zbrojny najazd na Gołaszyn (Ws. 33 k. 318v). Od ojca nabył w r. 1625, jak widzieliśmy wyżej, część Gołaszyna za sumę 50.000 zł (Ws. 206 k. 101v). Swoje części w Gujsku i Podlesiu w ziemi dobrzyńskiej, ze spadku po matce, sprzedał w r. 1629 za 1.600 zł bratu Michałowi (R. Kal. 11 k. 138v). Od Zygmunta B., syna Andrzeja, kupił w r. 1630 za 36.000 zł części w Gołaszynie. Trzymał je już dawniej w zastawie za 30.000 zł od zmarłego Łukasza, brata Zygmunta (P. 1416 k. 1148). Wraz z braćmi swymi Krzysztofem, Mikołajem i Jarosławem ponowil w r. 1631 rezygnację części w Gujsku i Podlesiu, nabytych ongiś przez matkę, a dokonanej na rzecz brata Michała (Kośc. 296 k. 87). Żeniąc się w r. 1634 z Slązaczką Anną Dobiszowską (Dobieszowską, Dobieszewską), córka Krzysztofa z Dobieszewa (Dobischau) koło Koźla, zobowiązał się jej posag oprawić na połowie swych części w Gołaszynie (Ws. 47 k. 279). Części w tej wsi kupił w r. 1636 za 19.500 zł od Hieronima Bronikowskiego (P. 1418 k. 799). Posłował w r. 1648 na sejm konwokacyjny (P. 173 k. 515). T. r. mianował opiekunami swych dzieci urodzonych z Dobiszowskiej, braci swych stryjecznych, Władysława i Łukasza, synów Gabriela, siostrzeńca Jana Złotnickiego, chorążyca kaliskiego i innych (Ws. 51 k. 180v). Na częściach Gołaszyna i na mieście Bojanowie Nowym (lokowanym przez siebie w r. 1638 na gruntach Gołaszyna) oprawił w r. 1648 posag 5.000 zł swej żonie (Ws. 208 k. 46v). Posłował w r. 1651 na sejm, gdzie współwyznawcy powierzyli mu obronę interesów ich Kościoła. Posłował jeszcze w r. 1654. Był sędzią surrogatorem i podstarościm grodzkim poznańskim w r. 1655 (P. 180 k. 157; 1431 k. 759v). T. r. 6 VI kupił części w Gołaszynie za 5.600 zł od Pogorellów (Ws. 73 k. 855). Od Mikołaja Przybyszewskiego, pisarza ziemskiego wschowskiego, kupił w r. 1658 za 12.800 zł Nową Wieś w p. pozn. (Ws. 208 k. 269). Potem, po śmierci Stefana, będzie mowa, iż Nową Wieś nabył on w r. 1658 od Władysława Leszczyńskiego, podkomorzego poznańskiego (P. 1425 k. 434). Z sejmiku średzkiego 28 II 1659 r. obrany komisarzem do rewizji ksiąg ziemskich i podkomorskich, komisarzem do fortecy poznańskiej i posłem na sejm (P. 184 k. 291, 294). Umarł w r. 1660 (Sinapius). Wdowa kupiła w r. 1669 za 11.900 zł od Stefana Moraczewskiego części wsi Dzięczyna w p. kośc. (P. 1866 k. 126). Od Jana Bielawskiego nabyła w r. 1671 za 250 zł cząstkę roli w Golinie (P. 1870 k. 368). Od Andrzeja Golińskiego kupiła w r. 1672 za 16.000 zł części Goliny i Pakówki (Ws. 208 k. 344v), inne zaś części w tych wsiach nabyła w r. 1675 za 7.503 zł od Franciszka Gostkowskiego i jego sióstr Anny, Marianny i Jadwigi (ib. k. 380v). Od Wojciecha Stanisława Gruszczyńskiego nabyła w r. 1676 (wedle zobowiązania z r. 1671) za 15.000 zł części Dzięczyny (P. 1427 k. 652; Ws. 68 k. 554v). Żyła jeszcze 10 III 1678 r., kiedy to wraz z synami zawierała z Krzysztofem Unrugiem, starostą gnieźnieńskim, i jego synem Jerzym, kontrakt o małżeństwo córki swej Anny Marianny z tym Jerzym (Ws. 73 k. 22v). Nie żyła w r. 1678 (ib. k. 165). Była prócz dóbr wspomnianych dziedziczką części wsi Weszkowa (dziś Waszkowo) w p. kośc., koło Nowego Bojanowa, i na Sląsku Dobieszewa (Ws. 80 k. 90). Córki Stefana i Dobiszowskiej: Marianna Elżbieta, w l. 1663-86 żona Jana Krzysztofa Dzierżanowskiego, po matce dziedziczka Waszkowa (P. 1429 k. 325), Anna Marianna, mocą kontraktu małżeńskiego z 10 III 1678 r. wydana za Jerzego Unruga, z czasem podstolego poznańskiego, Anna Zuzanna, żona 1-o v. Karola Resz (Resch?), 2-o v. w r. 1670 Ludwika Jaskóleckiego. Chyba córką Stefana była też Katarzyna, zmarła w Gołaszynie 6 X 1653 r. (LM Gołaszyn). Synów było dwóch: Bogusław i Jan Albracht.

a. Bogusław, syn Stefana i Dobiszowskiej, ur. w r. 1639, ożeniwszy się z Ewą Unrug, córką Jerzego i Elżbiety Rothenburg, kwitował w r. 1661 Krzysztofa i Aleksandra Unrugów, jej braci, z sumy 16.000 zł jej posagu (Ws. 63 k. 229; 68 k. 148v), który to posag t. r. oprawił żonie na częściach miasta Bojanowa Nowego i wsi Gołaszyna (Ws. 208 k. 75). Nową Wieś w p. pozn. sprzedał w r. 1662 za 12.800 zł Janowi Proskiemu (P. 1072 II k. 717). Wraz ze swym bratem Janem Albrachtem, jako dziedzice miasta Bojanowa i przedmieścia Gołaszyna, zostali w r. 1662 wraz ze stryjem Jarosławem, jako ich opiekunem, pozwani przez biskupa i kapitułę poznańską o przeszkadzanie w nabożeństwie katolickim (P. 188 k. 405). Oprawę swej żony powiększył w r. 1664, zapisując jej na połowie Bojanowa i Gołaszyna dalsze 6.000 zł (P. 1425 k. 657). Janowi Jerzemu John zobowiązał się w r. 1667 sprzedać za 12.000 zł części wsi Cyrus na Sląsku w księstwie głogowskim a powiecie kożuchowskim (Ws. 68 k. 154v). Dopełnił tego zobowiązania wraz z żoną w r. 1669 wobec dzieci zmarłego tymczasem Johna, a żonie zabezpieczone tam z jej posagu 10.000 zł przeniósł na Bojanowo Nowe i części Gołaszyna (Ws. 208 k. 315, 317v). W dziale z bratem Janem Albrachtem nabył od niego w r. 1670 za 74.500 zł części Bojanowa i Gołaszyna (P. 1868 VI k. 64). Z sejmiku średzkiego 27 IV 1672 r. mianowany rotmistrzem powiatu kościańskiego (P. 199 k. 509). Wojski poznański 1676 r. (P. 1094 k. 183). Od Krystyny z Moraczewskich Janowej Kozierowskiej kupił w r. 1676 za 5.900 zł części Drzewców w p. kośc. (P. 1427 k. 648v). T. r. wraz z żoną dożywocie wsi królewskiej Rumiejki w p. pyzdr. cedował Andrzejowi Kołaczkowskiemu i żonie jego Jadwidze Miaskowskiej P. 1094 k. 1100). Przy okazji przeprowadzanych po śmierci matki ostatecznych działów między rodzeństwem, od siostry Marianny Elżbiety Dzierżanowskiej nabył w r. 1679 za 800 zł część folwarku "Pogorzelskiego" w Gołaszynie (P. 1429 k. 325), a wraz z bratem i siostrami t. r. sprzedał za 7.000 zł części w Dzięczynie szwagrowi Dzierżanowskiemu (ib. k. 318). Części Drzewców sprzedał w r. 1682 za 15.000 zł Adamowi Kalckreuth (P. 1105 IX (VIII?) k. 9v). Od Hieronima Ponińskiego, cześnika wschowskiego, kupił w r. 1684 za 37.000 zł Parsko i Żydowo w p. kośc. (P. 1107 V k. 25). T. r. od Stanisława Skrzydlewskiego i Franciszka Zdanowskiego, jako opiekunów dzieci zmarłego Macieja Skrzydlewskiego, kupił za 19.800 zł Robaczyno w p. kośc. (ib. k. 41). Mianowany w r. 1688 chorążym poznańskim (Boniecki). T. r. kupił części w Robaczynie za 3.300 zł od Łukasza Skrzydlewskiego (P. 1116 XII k. 5). Od Konstancji B., żony Franciszka Kociełkowskiego, kupił w r. 1690 za 25.000 zł części Bojanowa Starego, Czyżewa i pustki Ostrowa w p. kośc. (P. 1431 k. 633v). Mając lat 52 i 39 tygodni umarł 12 XI 1691 r. i pochowany został 3 III 1692 r. (napis nagrobny; Bojanowo, dyssyd.). Wdowa po nim umarła 5 V 1694 r. mając lat 48. Byli bezdzietni.

b. Jan Albracht (Olbracht), syn Stefana i Dobiszowskiej, ur. około r. 1644, części miasta Bojanowa i wsi Gołaszyno sporzedał w r. 1670 za 74.500 zł bratu Bogusławowi (P. 1868 VI k. 64). Od Jana Pijanowskiego nabył w r. 1671 za 30.000 zł Tworzyjanice i Tworzyjanki w p. kośc. (Ws. 208 k. 322). Wraz ze swą żoną Ewą Elżbietą Unrug, wdową 1-o v. po Baltazarze Dziembowskim, dożywotniczką po pierwszym mężu Kręska i Brudzewka, spisał wzajemne dożywocie w r. 1673 (P. 1426 k. 403; Ws. 77 I k. 64). Siostrze swej Mariannie Elżbiecie Dzierżanowskiej sprzedał w r. 1684 za 35.000 zł wieś Przybinię w p. kośc. (P. 1107 V k. 53). T. r. kupił za 87.000 zł od Maksymiliana Miaskowskiego, kasztelanica santockiego, Moraczewo i Pomykowo w p. kośc. (ib. k. 60v). W r. 1687 był dziedzicem części Goliny (P. 1113 VI k. 20v). Od Jana Bielawskiego kupił w r. 1691 za 64.000 zł Golinkę Małą i Golinę Wielką oraz Pakówkę i Dąbrówkę (P. 1122 XII k. 15). Będąc spadkobiercą brata Bogusława, Parsko i Żydowo sprzedał w r. 1692 za 37.000 zł Zygmuntowi Maurycemu Prittwitzowi (P. 1124 XII k. 71). Moraczewo, Pomykowo, Tworzyjanki i Tworzyjanice sprzedał w r. 1694 za 200.000 zł Rafałowi Leszczyńskiemu, wojewodzie łęczyckiemu i generałowi wielkopolskiemu (P. 1127 II k. 21v; Kośc. 320 s. 133). Dziedzic Robaczyna 1694 r., odziedziczonego po bracie Bogusławie (P. 1128 XII k. 9v). Od Konstancji z Golińskich Dadźbogowej Malczewskiej kupił w r. 1695 za 3.500 zł części Goliny (P. 1130 XII k. 30). Jako spadkobierca brata, wedle umowy z r. 1694, zawarł w r. 1696 ostateczną transakcję kupna za 30.000 zł połowy Bojanowa Starego z pustkami Czyżewem i Ostrowem z Konstancją B. zamężną Kociełkowską (P. 1132 VI k. 27v). Umarł mając lat 54, 28 X 1698 r. (Bojanowo, dyssyd.). Wdowa t. r. kupiła od Macieja Skrzydlewskiego z 2.300 zł części Robaczyna (P. 1135 XII k. 153), zaś od Adama Kalckreutha za 125.000 zł części Goliny Wielkiej, Pakówki i Dąbrówki, sprzedając mu jednocześnie za 60.000 zł Miechocino w p. pozn. (Ws. 77 III k. 23v, 24). W r. 1699 wraz z synami: Janem, Stefanem, Aleksandrem, Karolem, Krzysztofem i Bogusławem kupiła za 6.000 zł od Zofii z Mieszkowskich Zygmuntowej Sniegockiej części w Robaczynie (P. 1137 VI k. 66v). Umarła mając lat 66, 29 VII 1712 r. (Bojanowo, dyssyd.). Prócz wymienionych wyżej synów, o których niżej, byli jeszcze inni synowie pomarli dziećmi: Krzysztof Jerzy, ur. 1680 r., zmarły 27 VII 1681 r., bliźniaki Olbracht i Władysław, ur. 1684 r., zmarli obaj 24 IX 1685 r. (Bojanowo, dyssyd.). Z córek: Marianna, w r. 1722 żona Bogusława Dzierżanowskiego, Ewa Elżbieta, ur. 11 VI 1675 r. (ib.), w l. 1694-1732 żona Krystiana Konrada Dziembowskiego, Anna Helena, mocą kontraktu małżeńskiego z 16 VI 1699 r. wydana za Władysława Żychlińskiego, podkomorzyca kaliskiego (Ws. 77 III k. 51). Była jeszcze córka Anna Małgorzata, ur. w r. 1674, zmarła t. r. 30 XII (Bojanowo, dyssyd.). Dziecko nieznanej mi płci umarło 15 III 1691 r. (ib.).

a). Jan Stefan, syn Jana Albrachta i Unrużanki, ur. w r. 1747, dziedzic Robaczyna w r. 1712 (Kośc. 310 s. 346), ale już t.r., 18 XI, z działów braterskich dokonanych po śmierci matki Robaczyno dostało się Karolowi, Jan Stefan zaś dostał wspólnie z bratem Bogusławem miasto Bojanowo i Bogusławowo oraz wsie Gołaszyno i Szemzdrowo w p. kośc., przy czym jemu samemu miały przypaść w Gołaszynie zamek i "wielki" dwór. Jednocześnie wykupił od Bogusława jego część w tych dobrach za 140.000 zł, dodając mu wieś Drzewce, której części wykupił od rodzeństwa (Ws. 77 VIII k. 80; P. 1147 II k. 161v). Żenił się w r. 1717 z Heleną Katarzyną Kottwitz, córką Adama Wacława i Heleny Stosch, wdową po Aleksandrze Kalckreuth, która krótko przed ślubem zapisała mu 4.000 tal. (Ws. 158 k. 143). W r. 1718, wedle ugody z 3 I t. r., od brata Bogusława odkupił za 58.000 zł sprzedane mu w r. 1713 Drzewce (Ws. 79 k. 6) i zaraz sprzedał ową wieś za tę samą sumę Ernestowi Wilhelmowi B. (P. 1157 k. 63v). Żonie w r. 1718 zapisał 8.000 tal., tj. 48.000 zł odebranych przez nią jako jej macierzyste (Ws. 79 k. 33v). Helena Katarzyna z Kottwitzów umarła 2 VI 1720 r. (Bojanowo, dyssyd.). Stefan wraz z braćmi i z siostrą cioteczną Anną Jaskólecką zawarł 3 I 1724 r. układ o spadek po stryju Bogusławie B. i po babce Annie z Dobiszowskich (Ws. 80 k. 90). Umarł bezpotomnie 9 VII 1724, mając lat 47 bez trzech tygodni i jednego dnia (Bojanowo, dyssyd.).

b) Aleksander, syn Jana Albrachta i Unrużanki, ur. w r. 1677, w dziale z 18 XI 1712 r. dostał części w Golinie zwane: "Kalckreuthów", "Unrugów" i Szkudlny Folwark, oraz Dąbrówkę i Pakówkę (Ws. 77 VIII k. 80). Żonie Ewie Mariannie Dzierżanowskiej, córce Bgusława, podczaszego kaliskiego, żeniąc się z nią w r. 1715, zapisał przed ślubem 20.000 zł (Ws. 158 k. 41v). Jako współspadkobierca, obok innych braci, brata Stefana, wraz z Bogusławem a też w imieniu Krzysztofa, wedle zawartej umowy działowej, dobra po Stefanie, tj. miasto Bojanowo i wsie Bogusławowo, Gołaszyno i Szlemzdrowo w p. kośc. sprzedał w r. 1724 za 320.000 zł Karolowi (P. 1197 V k. 68). Z bratem Krzysztofem dokonał zamiany części w Dąbrówce oraz pól i łąk w Gierłachowie na części w Pakówce (P. 1234 k. 43). Umarł bezdzietnie mając lat 58 i pół 19 VII 1735 r. (Bojanowo, dyssyd.).

c) Karol, trzeci syn Jana Albrachta i Unrużanki, ur. w r. 1682, z działu 18 XI 1712 r. dziedzic Bojanowa Starego i Robaczyna (Ws. 77 VIII k. 80). Od brata Krzysztofa dostał w r. 1714 "Kętny Folwark" w Golinie (Kośc. 311 s. 297). Dożywocie Bojanowa Starego i Robaczyna dał w r. 1715 swej żonie Annie Konstancji Wiśniewskiej (P. 1149 I k. 81v). Wiśniewska umarła w r. 1718 mając lat 40, 4 miesiące i 17 dni, została pochowana 26 VI (Smigiel, dyssyd.). Karol kontraktem z 29 X 1720 r., kupił t. r. od Józefa Molskiego, stolnika kaliskiego, za 70.000 zł Nietążkowo koło Smigla (Kośc. 312 s. 282; Ws. 79 k. 137). Na połowie Starego Bojanowa, Robaczyna i Nietążkowa oprawił w r. 1721 posag 18.000 zł drugiej swej żonie Szarlocie Małgorzacie Billerbeck z Saksonii, córce Adama i Anny Kottwitz (P. 1179 k. 48v; Kośc. 313 s. 168). Po śmierci brata Stefana, w wyniku dokonanych wtedy działów, kupił w r. 1724 od pozostałych braci za 320.000 zł pozostałe po nim dobra, tj. miasto Bojanowo i wsie: Bogusławowo, Gołaszyno i Szemzdrowo (P. 1197 V k. 68). Po śmierci swych braci, Aleksandra i Krzysztofa, wedle umowy spisanej w Golinie 19 VII 1736 r., kupił od brata Bogusława jego część spadku po nich w Golinie, Golince, Dąbrówce i Pakówce za 161.914 zł (P. 1245 k. 9v; Kośc. 318 s. 417). Umarł w "pałacu" w Gołaszynie 18 III 1743 r., mając lat 61 (Bojanowo, dyssyd.). Małgorzata Szarlota umarła mając lat 49, tygodni 28 i dni 4, 1 IX 1743 r. (ib.). Z Wiśniewskiej był syn Karol Konrad, o którym niżej, i córki: Joanna Tadea, wydana 26 IX 1734 r. za Bogusława Jana Radlic Hazę, i Anna Konstancja, ochrzcz. 26 V 1718 r. (Smigiel, dyssyd.), zaślubiona 20 X 1737 r. Zygmuntowi z Kurska Luce. Z drugiej żony Billerbeckówny synowie: Bogusław, Stefan, o których niżej, Aleksander Wilhelm, ur. 26 IX 1726 r. (Bojanowo, dyssyd.), o którym nie wiem nic więcej, Aleksander, o którym niżej, Zygmunt Rudolf, ur. w r. 1730, 7 X, zmarły 30 VIII 1731 r. (ib.). Karol, Bogusław, Stefan i Aleksander dokonali 9 XII 1743 r. działów (P. 1294 k. 170v). Córki: Szarlota Eleonora, ochrzcz. 28 X 1723 r. (Smigiel, dyssyd.), zaślubiła 6 VII 1746 r. Pawła Antoniego Massow, kapitana wojsk pruskich (Bojanowo, dyssyd.), Fryderyka Wilhelmina, ur. 20 VI 1732 r. (ib.), w l. 1749-53 żona Jana Karola Brudzewskiego, kapitana wojsk saskich, Marianna Dorota Elżbieta, ur. 18 III 1728 r. (ib.), w r. 1765 wdowa po Jerzym Macieju Libermanie, podpułkowniku pruskim.

(a) Karol Konrad, syn Karola i Wiśniewskiej, z działu braterskiego, przeprowadzonego 9 XII 1743 r., wziął zrazu Nietążkowo i Golinkę oszacowane na sumę 120.000 zł (Kośc. 178 k. 784), zaślubił 30 VIII 1744 r. Joannę Jadwigę (Joanna Divina?) Lestwitz (ib.), córkę Jana Jerzego, generała wojsk pruskich, i Anny Heleny Kottwitz (P. 1287 k. 26). Rotmistrz wojsk saskich, w dziale braterskim, dokonanym w r. 1745 po śmierci brata Bogusława, wziął miasto Bojanowo i wsie Gołaszyno i Szemzdrowo, oszacowane na 330.000 zł, ale zobowiązał się jednocześnie wobec brata Stefana, iż mu te dobra odda wzamian za Golinę Wielką, Golinkę, Dąbrówkę i Pakówkę (Kośc. 323 k. 43-48). Zamiana została dokonana, i w r. 1746 Karol był już dziedzicem Goliny, Golinki, Dąbrówki i Pakówki (P. 1287 k. 26). Nie żył już w r. 1759, w którym owdowiała Joanna Jadwiga zawarła układ z biorącymi spadek po jej mężu braćmi jego, Stefanem i Aleksandrem (Ws. 92 k. 175v). Bracia 23 VI t. r. dokonali podziału pozostałych po nim dóbr (ib. k. 190v).

(b) Bogusław, syn Karola i Billerbeckówny, ur. w r. 1722, wedle ugody działowej z braćmi, zawartej 9 XII 1743 r., dziedzic Nowego Bojanowa, Bogusławowa, Golaszyna, Szemzdrowa, oszacowanych na 330.000 zł (Kośc. 178 k. 784), umarł w pałacu gołaszyńskim mając lat 21, miesięc 6 i dni 12, 12 IV 1744 r. (Bojanowo dyssyd.).

(c) Adam Stefan, syn Karola i Billerbeckówny, ur. w r. 1725, major wojsk koronnych w r. 1743, z działu braterskiego przeprowadzonego 9 XII 1743 r., dostał zrazu Golinę W. z pięcioma folwarkami, Dąbrówkę i Pakówkę, ocenione na 270.000 zł (Kośc. 178 k. 784). Z nowego działu w r. 1745, dokonanego po śmierci brata Bogusława, dostał Golinę, Golinkę, Dąbrówkę i Pakówkę, ocenione łącznie na 320.000 zł, ale wymienił zaraz te dobra z bratem Karolem na miasto Bojanowo oraz wsie Gołaszyn i Szemzdrowo (Kośc. 323 k. 43-48). T. r. 17 X zaślubił Fryderykę Elżbietę bar. Kottwitz (Bojanowo, dyssyd.), córkę Dawida Henryka i Barbary Elżbiety Dyherrn, której to żonie w r. 1746 oprawił 45.163 zł posagu (P. 1287 k. 24; Ws. 89 k. 97v). T. r. wraz z braćmi występował jako spadkobierca Anny B., żony Adama Cerekwickiego (Kośc. 323 k. 163v). Od Heleny Sabiny Dzierżanowskiej, żony Ludwika Unruga, kupił 23 XI 1750 r. za 30.000 zł Ostrowieczno Wielkie (Ws. 90 k. 118v). Podpułkownik wojsk koronnych w r. 1756 (Kośc. 327 k. 97), pułkownik JKMci 1758 r. (P. 1326 k. 9-), generał adiutant wojsk koronnych, przeprowadził 23 VI 1759 r. z bratem Aleksandrem działy po śmierci brata Karola, mocą których ten ostatni zobowiązał się sprzedać Stefanowi za 76.316 zł swoją część spadkową w dobrach Golina, Golinka, Pakówka i Dąbrówka (Ws. 92 k. 190v). Golinkę Stefan sprzedał 17 VIII 1765 r. za 100.000 zł Helenie Sabinie z Dzierżanowskich Unrużynie (Kośc. 360 k. 119; Ws. 106 k. 79). Generał major wojsk koronnych w r. 1766 (P. 1341 k. 199v). Umarł 6 II 1770 r., pochowany w Bojanowie (Geschichte der evang. Kirche in Bojanowo, s. 17). T. r. mowa o nim już jako o zmarłym (Ws. 95 k. 170v). Owdowiała Fryderyka Elżbieta żyła jeszcze w r. 1791, kiedy to synowie Karol, Stefan i Bogusław spisali w Bojanowie 6 VI dział dóbr. Majątki po generale, ocenione w r. 1759 na 600.000 zł, teraz szacowane na 871.032 zł, w czym długów ojcowskich było 487.032 zł. T. r. 31 V spaliło się Bojanowo. Czterem siostrom bracia wyznaczyli po 25.875 zł każdej. Synom przypadło każdemu czystej wartości po 101.180 zł (Ws. 106 k. 79). Fryderyka Elżbieta umarła w Przytyku (Prittag) koło Zielonej Góry 10 III 1800 r. (Schlesische Provinzialblätter, t. 31, s. 284). Córki Stefana i Kottwitzówny: Joanna Fryderyka, ur. 18 XII 1746 r., umarła 28 VIII 1748 r. (Bojanowo, dyssyd.). Szarlota Elżbieta, ur. 25 IV 1748 r. (ib.), żona 1-o v. w r. 1766 Jerzego Bogusława Unruga, podkomorzego JKMci, 2-o v. w l. 1779-92 Karola Adama Mielęckiego, podkomorzego JKMci, Fryderyka, wydana w r. 1772, krótko po 28 VII, za porucznika Aleksandra Normanna, adiutanta króla pruskiego, Joanna Helena, wydana 27 IX 1776 r. za Jana Ernesta Stensch, Marianna Konstancja wyszła 21 IX 1784 r. za Rudolfa Adama Hesslera, urzędnika saskiego.

aa. Karol Henryk, syn Stefana i Kottwitzówny, współdziedzic z braćmi Bojanowa 1784 r. (Ws. 102 k. 174). Dziedzic Zawady, mąż w r. 1786 Joanny Fryderyki May, zmarłej we Wrocławiu 29 VI 1825 r. w wieku 66 lat (Schlesische Provinzialblätter, t. 82). Wobec tego, iż on i jego bracia doszli lat, stryj ich Aleksander w r. 1787 zrzekł się opieki (Kośc. 335 k. 156). Z działów przeprowadzonych w r. 1791 otrzymał Karol miasto Bojanowo, Wielki Folwark w Golinie i Wielki Folwark w Gołaszynie (Ws. 106 k. 79). Umarł 4 III 1823 r., mając 71 lat i 3 mies. a 9 dni (Schlesische Provinzialblätter, t. 77, s. 277). Jego dzieci: Karol Stefan, ur. w Bojanowie 1786 r., umarł w Rosenau 14 XI 1814 r., porucznik wojsk pruskich, Fryderyk Henryk Ernest, ur. 30 XII 1786 r., zmarły 10 VII 1787 r., Fryderyka Helena Amelia, ur. 16 V 1788 r., zmarła w Sopocie 21 VIII 1819 r. (Geneal. Taschenbuch der Adeligen Häuser, Brünn 1890, r. 15, s. 92), Wilhelmina Adelajda Joanna, ur. 23 I 1790 r. (Bojanowo, dyssyd.), zaślubiła 25 XI 1816 r. Ferdynanda Hoffmanna, późniejszego pułkownika wojsk pruskich, Emilia Ludwika Konstancja Karolina, ur. w Bojanowie 3 VIII 1792 r., zmarła 13 II 1793 r. (Schlesische Provinzialblätter, t. 17, s. 280, t. 74, s. 282).

bb. Jan Stefan, syn Stefana i Kottwitzówny, wedle Żychlińskiego ur. w r. 1757, porucznik wojsk pruskich w r. 1788 (Ws. 104 k. 126) potem kapitan. Z działu dokonanego w r. 1791 dostał Gołaszyn i Szemzdrowo (Ws. 106 k. 79), potem był dziedzicem dóbr Deutsch Kessel na Sląsku. Zmarł w r. 1813. Z żony Wilhelminy Werthern miał syna Wilhelma.

Wilhelm, syn Stefana i Werthernówny, pruski tajny radca rejencyjny i landrat zielonogórski, mąż Florentyny Kleist, ojciec Zofii, zamężnej Dumoulin, Ludwiki 1-o v. baronowej Bothmer, 2-o v. Kottwitz. Synowie Wilhelma: Fryderyk, zmarły w r. 1865, po którym z żony von Oelrichs tylko córka, Paweł, mąż N. von Lippe, po którym też córka, Wilhelm, kapitan strzelców stacjonujących w Marburgu, żonaty, Karol, zmarły w r. 1814 (Żychliński).

cc. Bogusław Maksymilian Rudolf, syn Stefana i Kottwitzówny, spisał w r. 1787 dożywocie wzajemne z żoną swą Joanną Fryderyką Brudzewską, córką Jana Karola i Elżbiety B., wdową 1-o v. po Piotrze Władysławie Unrugu (P. 1364 k. 181; 1368 k. 28). Z działu braterskiego, przeprowadzonego 6 VI 1791 r., dostał wsie Golinę, Pakówkę i Dąbrówkę (Ws. 106 k. 79). Podkomorzy JKMci, t. r., wedle kontraktu z 24 VI, kupił od Eleonory z Bieńkowskich Gliszczyńskiej, kasztelanowej biechowskiej, za 400.000 zł i 400 zł w. rękawicznego Przytoczno z folwarkami: Zorga, Dębowiec, Zychtysser w p. pozn. (P. 1386 k. 57v). Ponieważ z ceny kupna pozostał winien 362.000 zł, był potem, po śmierci kasztelanowej, procesowany przez kasztelana Józefa Gliszczyńskiego. Ugodę zawarli 22 II 1797 r. (Hip. Wągr., Lechlin).

(d) Karol Aleksander, syn Karola i Billerbeckówny, ochrzcz. 17 VIII 1729 r. (Bojanowo, dyssyd.), z działu braterskiego z 9 XII 1743 r. wziął Stare Bojanowo i Robaczyno z folwarkami, ocenione na 170.000 zł (Kośc. 178 k. 784), w dziale rodzinnym, dokonanym w r. 1745 po śmierci brata Bogusława, otrzymał Stare Bojanowo, Robaczyno i Nietążkowo, oszacowane na 240.000 zł (Kośc. 323 k. 43-48). Zostało to utwierdzone w 1756 r. zobowiązaniem do sprzedania owych dóbr jemu przez braci (Kośc. 360 k. 18v). Podkomorzy JKMci polski i saski w r. 1754 (Kośc. 326 k. 105), zaślubił 7 X 1755 r. Joannę Helenę Eleonorę Bothmer (Trzebosz, dyssyd.), córkę Jana Jerzego, chorążego wojsk ces. i szambelana pruskiego z Heleny Karoliny bar Maltzahn. W r. 1756 oprawił tej żonie posag 24.000 zł i spisał z nią wzajemne dożywocie (Kośc. 360 k. 16, 22). T. r. od Zygmunta z Kurska Luki kupił za 150.000 zł dobra Sierpowo i Woliszewo (ib. k. 15). Po śmierci brata Karola przypadające po nim części w Golinie, Golince, Dąbrówce i Pakówce zobowiązał się w r. 1759 sprzedać za 76.316 zł bratu Stefanowi (Ws. 92 k. 190v). Dokonał tej transakcji 5 V 1760 r. (Kośc. 360 k. 84v). Na generalnym kongresie Unii Konfesji Augsburskiej w Lesznie w r. 1775 był jednym z seniorów i patronów (Ws. 96 k. 158v). Seniorem ze stanu rycerskiego owej Konfesji w Wielkopolsce był i w r. 1779 (Kośc. 333 k. 163v). Kawaler orderu Sw. Stanisława i senior Konfesji Augsburskiej 1783 r. (Ws. 102 k. 116v). W r. 1785 dobra swe: Nietążkowo, Sierpowo, Olszewo, Bojanowo, Robaczyno sprzedał synowi Augustowi (Kośc. 335 k. 37v). Szambelan króla polskiego, generalny senior Kościoła Ewangelickiego wyznania augsburskiego w Wielkopolsce, prezydent konsystorza, umarł w r. 1789 i został pochowany w Robaczynie 11 VI (Smigiel, dyssyd.). T. r. Helena Eleonora występowała jako wdowa (Kośc. 335 k. 234). Synowie Aleksandra i Bothmerówny: Karol Jerzy Gotlob, ur. 24 I 1757 r. (Trzebosz, dyssyd.). Umarł 14 IX 1758 r., pochowany w Robaczynie, gdzie ma nagrobek. Aleksander Gotlob, inaczej August Aleksander Bogumił, o którym niżej, Jan Henryk Stanisław, ochrzcz. 11 IV 1768 r. (Smigiel, dyssyd.), umarł 22 V 1769 r. i pochowany tamże, a data urodzenia na nagrobku 20 IV 1768 r. Córki: Joanna Eleonora, ur. 8 II 1758 r., zmarła 1768 r., pochowana 18 VII (ib.). Jej bliźniaczka Eleonora Szarlota, w r. 1786 żona Jana z Sienna Potworowskiego, podkomorzego JKMci, ochrzcz. 19 VII 1765 r., Julianna Henrieta Wilhelmina, ochrzcz. 1767 r. (ib.), wedle Żychlińskiego, żona Unruga z Grabienic, Szarlota Fryderyka, ochrzcz. 28 X 1770 r. (ib.), przed 16 III 1795 r. żona Karola Zygmunta Unruga, dziedzica Bojanowa.

August Aleksander Gotlob, Bogumił, syn Aleksandra i Bothmerówny, ur. 29 III 1763 r. (LB Śmigiel, dyssyd.), podkomorzy JKMci, nabył od ojca 1785 r. Nietążkowo, Sierpowo, Olszewo, Bojanowo Stare i Robaczyno (Kośc. 335 k. 37v). Mąż Zofii Karoliny Ludwiki hr. Maltzahn, córki Karola i Karoliny bar. Mudrach, która spisała 2 X 1786 r. w Nietążkowie testament (Ws. 104 k. 24). Kawaler orderu Św. Stanisława 1789 r. (Boniecki). T. r. sędzia ziemiański powiatu kościańskiego i ziemi wschowskiej, dziedzic Gołaszyna, Nietążkowa i klucza bojanowskiego (P. 1369 k. 121; Ws. 106 k. 134v). Godność szambelańską 1792 r. złożył i był potem szambelanem pruskim. Umarł w r. 1827 (Żychliński). Synowie jego, Karol Eugeniusz i Ksawery, o których niżej, Antoni Konstanty Fryderyk Edward, ur. 1791, zmarły 25 VII 1792 r. (LM Bojanowo, dyssyd.), Ottokar i Juliusz, o których niżej. Córki: Elżbieta Antonina Henryka Zofia Eleonora, ochrzcz. 29 VII 1789 r. (ib.), i Aleksandra, ur. 1789 r. zmarła w r. 1866, żona Rothkircha (Żychliński).

aa. Karol Eugeniusz (Tadeusz Karol Ludwik Eugeniusz), syn Augusta i Maltzahnówny, ur. 5 X 1786 r. (LB Smigiel, dyssyd.). pułkownik pruski, ożeniony z Aurorą Loeben, zmarł bezpotomnie 1859 r. (Żychliński).

bb. Gustaw Alfred Kazimierz Ksawery, syn Augusta i Maltzahnówny, ur. 30 X 1787 r. (LB Bojanowo, dyssyd.), podporucznik kirasjerów sląskich 1807 r., oficer ordynansowy gen. Kleista 1812 r., adiutant księcia meklemburskiego 1814 r., porucznik i adiutant sztabu głównego 1815 r., major 1817 r., fligel-adiutant królewski 1818-1831, podpułkownik 1831 r., dowódca 2 pułku dragonów w Schwedt 1832 r., przy przejściu w stan spoczynku mianowany 1838 r. generałem majorem. Zmarł 13 V 1856 r. w Carve koło Berlina (PSB). OZeniony z Rozalią Knobelsdorf, miał z nią córkę Franciszkę Zofię, ur. 1822 r., wydaną za barona von den Knesebeck Tylsen, oraz synów: Maksymiliana, Alfreda, ur. 1826 r., zmarłego 1848 r., Wiktora i Pawła.

aa) Maksymilian Aleksander Jarosław, syn Ksawerego i Knobelsdorfówny, ur. 1824 r., bezpotomny z żoną Klicją von Zeschau.

bb) Wiktor Ferdynand Ernest Ryszard, syn Ksawerego i Knobelsdorfówny, ur. 4 VI 1831 r., konsul pruski w Moskwie 1867 r., w Petersburgu 1870 r. (Dz. P.), cesarsko niemiecki rzeczywisty radca legacyjny i generalny konsul w Londynie, potem prezes urzędu patentowego w Berlinie, umarł 29 III 1892 r. Ze swojej żony, Marii Izydory von Bülow mial następujące dzieci: Edwarda Wilhelma Wiktora, ur. 10 VII 1866 r. Izydorę Franciszkę Weronikę Wiarę, ur. 29 IX 1868 r., Marię Rozalię Irenę, ur. 3 IV 1871 r., Piotra Ksawerego, ur. 17 X 1872 r.

cc) Paweł Fryderyk Wilhelm, syn Ksawerego i Knobelsdorfówny, ur. 1834 r., radca dworu wielkiego księcia badeńskiego, miał z Eleonory Rotkirch dwie córki.

cc. Ottokar Alfred, syn Augusta i Maltzahnówny, ur. 1797 r., podpułkownik pruski, po którym z żony Marii Altrock córka Elżbieta Maria zamężna za baronem Alfonsem Rothkirch.

dd. Juliusz Alfons, syn Augusta i Maltzahnówny, ur. 1805 r., generał pruski, komendant Wrocławia, zmarły w 1869 r. Ożeniony był 1-o v. z panną von Mutius, 2-o v. z panną von Reyher. Pozostawił dwie córki (Żychliński).

d) Krzysztof, syn Jana Albrachta i Unrużanki, ur. ok. 1688 r., z działu braterskiego przeprowadzonego 18 XI 1712 r. otrzymał w Golinie Wielkiej Górny Folwark, zwany dawniej "Golińskich", Kętny Folwark, dawniej "Bielawskich", oraz Golinkę z dwoma folwarkami, zwanymi dawniej "Bielawskich" (Ws. 77 VIII k. 80). Kętny Folwark scedował 1714 r. bratu Karolowi (Kośc. 311 s. 297). Umarł bezpotomnie mając lat 46, 2 VIII 1734 r. (LM Bojanowo, dyssyd.).

e) Bogusław, syn Jana Albrachta i Unrużanki, ur. ok. 1692 r. W dziale przeprowadzonym 18 XI 1712 r. otrzymał zrazu wespół z bratem najstarszym Stefanem miasto Bojanowo i wsie Gołaszyno i Szemzdrowo, przy czym do niego miały należeć w Gołaszynie folwarki: Kościelny, Pogorzelski i Dolny (Ws. 77 VIII k. 80), ale tego samego jeszcze dnia swe części w tych dobrach sprzedał temu bratu formalnie za 140.000 zł, a w praktyce częściowo drogą wymiany za Drzewce w p. wschow., które Stefan skupił był od rodzeństwa (P. 1147 II k. 161v). Żonie swej Annie Helenie z Kurska Lukównie, córce Dobrogosta i Ewy Elżbiety Dziembowskiej, oprawił 1714 r. posag na połowie Drzewców (P. 1148 III k. 168v). W r. 1717 swej drugiej żonie Eleonorze Teofili Złotnickiej, córce Aleksandra, podstolego poznańskiego, i Krystyny Żychlińskiej, oprawił 20.000 zł posagu (P. 1152 k. 35v). Dnia 3 I 1718 r. zawarł z bratem Stefanem ugodę, mocą której sprzedał mu za 58.000 zł Drzewce (Ws. 79 k. 6). T. r. kupił od Kazimierza Schlichtinga za 60.000 zł Przybinię w p. kośc. koło Rydzyny (P. 1157 k. 59) i na tę wieś przeniósł z Drzewców oprawę żony Złotnickiej (ib. k. 61). Po śmierci brata Stefana, wraz z braćmi Aleksandrem i Krzysztofem, dobra spadkowe po nim sprzedał 1724 r. bratu Karolowi (P. 1197 V k. 68). Od Krzysztofa Dzierżanowskiego kupił w 1725 r. za 29.000 zł wieś Kadzyń w p. kośc. (P. 1201 k. 53v). Eleonora Teofila Złotnicka na lat kilka przed śmiercią nawróciła się na katolicyzm. Umarła w r. 1730 po urodzeniu córki Teresy Bogumiły i została pochowana 5 XI w Pawłowicach w kaplicy dworskiej (LM Rydzyna). Po śmierci braci, Aleksandra i Krzysztofa, wedle zawartej 11 VII 1736 r. z bratem Karolem umowy, Bogusław sprzedał temu bratu za 161.914 zł odziedziczone po nich dobra, tj. Golinę, Golinkę, Dąbrówkę i Pakówkę (P. 1245 k. 29v; Kośc. 318 s. 417). W 1737 r., żeniąc się po raz trzeci z Karoliną Magdaleną Nostitz Drzewiecką, córką Jana Jerzego i Krystyny Schlichting, oprawił jej 10.000 zł posagu (Ws. 86 k. 75). Był też dziedzicem Kadzynia w p. kośc. koło Dolska. Umarł mając lat 46, 16 V 1738 r. (LM Bojanowo, dyssyd.). Wdowa zawarła 27 VII t.r. układ z pasierbem Aleksandrem (Kośc. 320 s. 142). W r. 1741 skwitowała swego brata Samuela Nostitz Drzewieckiego z 16.000 zł swego posagu i wyprawy, jak też z 375 zł, tj. z części należnej jej sumy 1.500 zł po dziadzie Samuelu Schlichtingu (Ws. 87 k. 152). Żyła jeszcze w 1746 r. (Kośc. 323 k. 153v), nie żyła zaś 1771 r. Była bezdzietna (Ws. 95 k. 138v). Z Lukówny Bogusław miał tylko jedną córkę, Ewę Helenę, w r. 1736 żonę Baltazara Augusta Zajdlica. Ze Złotnickiej byli synowie, Aleksander, o którym niżej, i Ludwik Bogusław, ochrzcz. 29 I 1722 r. (LB Wolsztyn), zapewne młodo zmarły. Były i córki: Eleonora, niezamężna w r. 1739 (P. 1257 k. 46v), zmarła po r. 1770, Krystyna, zaślubiona 23 IV 1736 r. Michałowi Sczanieckiemu, zmarła w Lesznie 12 V 1781 r., i Teresa Bogumiła, ur. 1 XI 1730 r., zmarła t. r. (LM Rydzyna).

Aleksander, syn Bogusława i Złotnickiej, ur. ok. 1720 r., dziedzic Przybini i Kadzynia (Kośc. 324 k. 117v), mąż 1741 r. Zofii Nieświastowskiej, córki Franciszka i Teofili Dzierżanowskiej, ur. ok. 1721 r., procesowany 1743 r. przez Teresę Nieświastowską, wdowę po Antonim Wyssogocie Zakrzewskim, i przez jej syna Krzysztofa Zakrzewskiego, o zabicie jej męża a jego ojca (Kośc. 322 k. 5). Kwitował 1755 r. teścia z 40.000 zł na poczet posagu żony (Kośc. 327 k. 45). W 1766 r. kupił za 4.600 zł jezioro w Ostrowiecznie W. od Krzysztofa Wyssogoty Zakrzewskiego (Kośc. 360b k. 130v). Zofia Nieświastowska w dziale przeprowdzonym 1767 r. z siostrą Salomeą Bogusławową Koszutską dostała Konarzewo w p. kośc. (P. 1343 k. 73v). Aleksander od Ignacego Bnińskiego, starosty średzkiego, kupił Skoraszewice, Krzekotowice i Gębice (LB Skoraszewice), a był też w r. 1781 dziedzicem Ostrowieczna. Umarł w r. 1794 mając 74 lata i został 24 IV pochowany u Reformatów w Rawiczu (LM Rydzyna). Żona jego umarła 29 VIII 1811 r. w Krzekotowicach u syna Bogusława, pochowana w Pępowie. Miała lat 90 (LM Pępowo). Synowie Aleksandra i Nieświastowskiej: Franciszek, Wojciech i Józef, o których niżej, Maciej Marcjan, ur. w Przybini, ochrzcz. 10 IV 1752 r., Ignacy Paweł Antoni, ur. tamże, ochrzcz. 4 II 1754 r., zmarły we wrześniu t. r. (LB, LM Rydzyna), Bogusław i Antoni, o których niżej. Z córek, Konstancja Augusta, ur. w Przybini, ochrzcz. 10 IV 1747 r., Weronika Jadwiga Salomea, ochrzcz. 14 XII 1748 r., zmarła we wrześniu 1754 r., Teresa i Marianna, zmarły we wrześniu 1754 r., Teresa Eufrozyna Barbara, ur. w Przybini, ochrzcz. 14 XII 1756 r., chyba identyczna z Teresą " z Przybini", żoną Kociełkowskiego, pochowaną u Reformatów w Rawiczu 13 VII 1793 r. (LM Rydzyna), Franciszka Teodora, ochrzcz. 30 X 1762 r. (LB Rydzyna), zmarła w Ostrowiecznie mając lat 16(!) 20 VI 1781 r. (LM Dolsk).

(a) Franciszek Jan Nepomucen, syn Aleksandra i Nieświastowskiej, ur. w Konarzewie, ochrzcz. 22 V 1741 r. (LB Łaszczyn). Zaślubił 19 V 1777 r. Rozalię Koszutską, córkę Józefa i Ludwiki Sczanieckiej. Dożywocie wzajemne spisywał z tą żoną 1779 r. (P. 1356 k. 275v). W l.1782-1787 był dzierżawcą Ponieca (LB Poniec). Po ojcu dziedzic Przybini i Ostrowieczna. Od Kazimierza Radońskiego, generała majora wojsk kor. dostał 1786 r. zesję dóbr Mórki, Mełpina, Jelenczewa i części Lubiatowa w p. kośc., nabytych za 235.000 zł (P. 1363 k. 12). Miał ponadto Wojnieść (dziś Wonieść), folwarki koło miasta Święciechowy oraz nabyte przez niego i jego żonę Chwałkowo z Małym i Wielkim Włostewem. Franciszek umarł w Mórce 26 II 1815 r. i tam pochowany (LM Mórka; Nekr. Franciszkanów śrem. z datą 8 II; w pamiętniku Nieświastowskiego 28 II). Rozalia po śmierci męża zamieszkała w Lesznie i tu umarła 27 VIII 1827 r., mając lat 67, pochowana w Mórce (LM Leszno). O synach: Ignacym, Nepomucenie, Józefie, Tomaszu i Łukaszu, zob. niżej. Był jeszcze syn Ignacy Teodor, ur. w Poniecu, ochrzcz. 9 XI 1783 r. (LB Poniec), zapewne zmarły dzieckiem. Córki: Krystyna, ur. w Godurowie ok. 1782 r., wydana 10 V 1804 r. za Ludwika Żychlińskiego, wyzn. luter. (LC Mórka, LB Lubiń), Zofia Ludwika Emerencja Tekla, ur. w Mórce 24 I 1793 r., zaślubiona w Lesznie 20 VIII 1827 r. Nepomucenowi Kurnatowskiemu, umarła w Dusinie 14 V 1828 r., pochowana w Gostyniu.

aa. Ignacy Michał Aleksander, syn Franciszka i Koszutskiej, ur. w Dłoni, ochrzcz. 14 VIII 1778 r. (LB Kołaczkowo), dziedzic Mełpina i Lubiatowa, oficer wojsk polskich i kawaler ord. Virtuti Militari 1831 r. Będąc ciężko chorym zaślubił 1 III 1848 r. uczc. Jadwigę Nowacką z Mełpina, ur. ok. 1814 r., z którą miał już nieślubne dzieci. Wyzdrowiał jednak i umarł dopiero 14 III 1857 r. w Mełpinie, pochowany w Mórce. Jadwiga umarła w Mełpinie 8 XI 1873 r., w wieku lat 59, pochowana obok męża w Mórce (LC, LM Mórka). Dzieci Ignacego i Nowackiej, przez niego adoptowane: Wincenty, o którym niżej, Emilia Florentyna, ur. 20 VII 1839 r. w Mełpinie, dziedziczka Mełpina i Lubiatowa, zaślubiła 12 XI 1857 r. Wiktora Edwarda Unruga z Dzięczyny, zmarła w Mełpinie 8 VIII 1904 r.

Wincenty, syn Ignacego i Nowackiej, ur. w Śremie ok. 1835 r., wykolejeniec i awanturnik, skazany na cztery lata więzienia, wydziedziczony przez ojca. Ożenił się 29 VIII 1864 r. z Katarzyną Kuczmerowicz z Gostynia, ur. ok. 1844 r., i osiadł w Gostyniu kupując tam dom. W Gostyniu umarł 25 X 1874 r. i tam pochowany (LM Gostyń). O synu Ignacym niżej. Z córek, Jadwiga, ur. w Gostyniu 22 V 1869 r., zamężna za Walterem. Józefa, ur. tamże 15 IV 1873 r., wyszła w Poznaniu 19 II 1912 r. za Stanisława Masłowskiego.

Ignacy, syn Wincentego i Kuczmerowiczówny, ur. w Gostyniu 13 XII 1864 r., umarł w Mogilnie ok. 1905 r. Żoną jego była Maria Stark. Z niej synowie: Wincenty, Bronisław, o których niżej, Edmund zmarły w Poznaniu. Córki: Maria za Bolesławem Misiurewiczem z Poznania i Jadwiga.

aa) Wincenty, syn Ignacego i Starkówny, zmarły w Poznaniu 1964 r. Mąż Zofii Trąbczyńskiej, z której synowie Janusz i Maciej, córka Krystyna, ur. w Poznaniu 29 I 1921 r., zaślubiona w Lublinie Zygmuntowi Mikulskiemu.

(aa) Janusz, syn Wincentego i Trąbczyńskiej, ur. w Poznaniu 1918 r., dwa razy żenił się i dwa razy rozwodził. Z pierwszego małżeństwa córki Grażyna i Bogna, z drugiego Bożena i Ewa.

(bb) Maciej, syn Wincentego i Trąbczyńskiej, ur. w Poznaniu 1923 r. Pierwszą jego żoną była Danuta Kędziorówna, po której śmierci zaślubił Krystynę Mikołajczak. Z pierwszego małżeństwa syn Andrzej, z drugiego synowie: Michał, ur. w Poznaniu 1955 r., i Wojciech, ur. tamże 1957.

Andrzej, syn Macieja i Kędziorówny, ur. w Poznaniu 1948 r., zaślubił w Głogowie Alfredę Borzyna. Z niej córka Danuta Iwona, ur. w Głogowie 1968 r.

bb) Bronisław, syn Ignacego i Starkówny, rozwiedziony z żoną Izabelą Kurek, z której córki: Krystyna, rozwiedziona z Aleksandrem Misiurewiczem, Teresa, zmarła dzieckiem (informacje Macieja B-go).

bb. Jan Nepomucen, syn Franciszka i Koszutskiej, ur. 1 VIII 1779 r. w Godurowie, dziedzic Wojnieścia i Gniewowa oraz folwarków miasta Święciechowy, w 1813 r. dziedzic Ostrowieczna i Kadzynia, sędzia pokoju, zaślubił 31 V 1812 r. Marię Rychłowską, córkę Franciszka i Faustyny Grodzickiej, ur. ok. 1791 r. Nepomucen zmarł 4 X 1816 r. (Pamiętnik Nieświastowskiego), a wdowa poszła 2-o v. w Wojnieściu 24 VIII 1818 r. za jego brata Józefa B-go. Umarła w Chwałkowie 5 XII 1827 r. Synowie Franciszek i Aleksander.

aa) Franciszek Józef Ignacy, syn Nepomucena i Rychłowskiej, ur. 28 III 1813 r. (LB Dolsk). Dwa odziedziczone po ojcu folwarki koło Święciechowy sprzedał Niemcowi, sam gospodarował w Wojnieściu i Gniewowie. Ożenił się 15 XI 1842 r. ze swą stryjeczną siostrą Benigną B-ą, córką Tomasza i Julianny Miłkowskiej, ur. 16 VIII 1822 r. (LB Dolsk), która od matki i rodzeństwa kupiła Ostrowieczno i Kadzyń. Osiedli oboje w tych dobrach, a Wojnieść wydzierżawili Józefowi Szenicowi. Po wygaśnięciu tej dzierżawy Franciszek objął Wojnieść, a Ostrowieczno oboje wydzierżawili Kalckreuthowi, kiedy zaś ten umarł, Telesforowi Bendzie. Franciszek, zagrożony subhastą, sprzedał ok. r. 1865 Wojnieść Niemcowi i zamieszkał na jeden rok we Wrocławiu. Odebrał potem od dzierżawcy Ostrowieczno, ale i ta wieś została sprzedana z subhasty 20 VII 1868 r. za 70.500 tal. Żydowi ze Śremu. Potem wraz z żoną mieszkał kolejno w Gostyniu, Śremie, Berlinie. W Berlinie po 1870 r. umarła Benigna. Franciszek osiadł potem w Głubczynie u brata Józefa i tutaj zmarł 25 II 1879 r. (Dz. P.). Synowie: Bronisław Tomasz (Florian?) Nepomucen, ur. 21 IX 1844 r. w Ostrowiecznie, zmarł 8 VIII 1848 r. (LB, LM Dolsk), Tomasz Nepomucen, ur. 23 IX 1846 r. (LB Wonieść), Wacław Henryk Ignacy ur. w Ostrowiecznie 15 VI 1849 r. (LB Dolsk), obaj zapewne pomarli dziećmi. Córki: Anna Maria Eustachia, ur. w Wojnieściu, ochrzcz. 20 IX 1843 r., Zofia Rozalia Teodora, ur. tamże 30 X 1853 r. (LB Wonieść).

bb) Aleksander Józef Ignacy, syn Nepomucena i Rychłowskiej, ur. 29 IX 1816 r. w Wojnieściu (LB Wonieść). Za sumę uzyskaną w działach z bratem kupił Oczkowice i Goreczki koło Jutrosina. Umarł 12 II 1846 r. w Szurkowie w domu narzeczonej Filipiny Wilczyńskiej, pochowany w Nieparcie. Swe dobra zapisał narzeczonej, póżniejszej Walentowej Nasierowskiej. Rodzinie przeznaczył tylko legaty.

cc. Józef Ignacy Kazimierz, syn Franciszka i Koszutskiej, ur. w Poniecu, ochrzcz. 17 III 1782 r. (LB Poniec). Dziedzic Chwałkowa, Włostowa Wielkiego i Małego koło Krobi, Krzymowa i połowy kontrowersowego boru pod Koninem, pułkownik wojsk polskich 1826 r., poseł na sejm W. Ks. Poznańskiego. Ożenił się 24 VIII 1818 r. w Wojnieściu ze swą bratową Marią Rychłowską, wdową po Nepomucenie B-m (LC Wonieść), ur. ok. 1791 r., zmarłą w Chwałkowie przy połogu 5 XII 1827 r. Józef umarł w Krzymowie 9 IX 1839 r. Po jego śmierci opiekun dzieci Zemrau sprzedał połowę kontrowersowego boru, a w rok potem sprzedał i dobra krzymowskie Moszczeńskim, zaś Chwałkowo kotlarzowi z Rawicza, Niemcowi. Potem dzieci upełnoletnił i każde z nich wyposażył sumą 40.000 tal. Synowie Włodzimierz, Józef i Nepomucen, o których niżej. Córki; Benigna Józefa Nepomucena, ur. 16 VIII 1820 r. w Chwałkowie, zmarła tamże 1 IX t. r. (LB, LM Krobia), Bronisław Rozalia Faustyna, ur. tamże 16 IV 1824 r. (ib.), wydana w Poznaniu 13 VII 1841 r. za Kazimierza Grabowskiego, dziedzica Wełny (LC Św. Marcin, Pozn.), Ksawera Marianna Barbara, ur. w Chwałkowie 1 XII 1825 r. (LB Krobia), wydana w Gostyniu u Filipinów 17(14?) I 1845 r. za Józefa Gorzeńskiego, dziedzica Budzisławia (LC Kunowo).

aa) Włodzimierz, syn Józefa i Rychłowskiej, ur. w Chwałkowie 13 VI 1819 r., dzierżawił w latach 1840-1843 Kępę koło Zaniemyśla, w r. 1843 Goniębice. Dziedzicem Goniębic nazwany 1848 r. Umarł w Rogaczewie 25 II 1865 r. (LM Wyskoć). Ożenił się 19 X 1841 r. z Emilią Rychłowską, córką Hieronima i Tekli Taczanowskiej (LC Cerekwica), ur. w Zimnejwodzie 28 V 1823 r. Po r. 1846 kupił za 54.000 tal. Rogaczewo Małe koło Krzywinia po Szermerach. Wdowa dla ułatwienia działów sprzedała 28 VI 1867 r. Małe Rogaczewo za 100.000 tal. Tadeuszowi Chłapowskiemu z Turwi (Dz. P.), sama zaś z dziećmi przeniosła się do Leszna. Umarła tam 17 XII 1904 r. (LM Leszno). Synowie: Witold Romuald, ur. w Goniębicach 7 II 1848 r., zmarły 19 VI t. r. (LB, LM Goniębice), Bronisław Herman, ur. w Rogaczewie Małym 15 XI 1849 r., zmarły tamże 1 I 1850 r. (LB, LM Wyskoć), Jan Karol, ur. tamże 1 II 1853 r., zmarły tamże 28 III 1858 r., Józef, ur. tamże 8 III 1855 r., zmarły tamże 14 VIII 1858 r., Stanisław Andrzej, ur. tamże 16 XI 1864 r., zmarły 24 IV 1867 r. tamże (LB, LM Wyskoć; Dz. P.). Córki: Maria Tekla Emilia, ur. w Goniębicach 28 V 1843 r., zaślubiona w Lesznie 21 VII 1868 r. Ignacemu Wichlińskiemu, dziedzicowi Giecza, Bolesława Tekla, ur. tamże 19 V 1844 r. (LB Goniębice), zaślubiona 8 X 1867 r. Józefowi Jastrzębowskiemu, dzierżawcy Zbrudzewa, zmarła we Wschowie 4 II 1875 r., Maria Melania, ur. w Rogaczewie Małym 9 VIII 1857 r. (LB Wyskoć).

bb) Józef Patrycy, syn Józefa i Rychłowskiej, ur. 17 III 1822 r. w Chwałkowie (LB Krobia), ożenił się 16 VII 1846 r. z Konstancją Goetzendorff Grabowską, córką Jana i Augustyny Brandenstein, ur. ok. 1828 r., z którą rozwiódł się 1853 r., poczem ona poszła za oficera niemieckiego Reinscha. Józef, dziedzic Głubczyny w pow. złotowskim, zmarł tam 4 VIII 1877 r. Synowie: Józef, ur. w Chawłodnie 7 IV 1850 r., zmarły w Ostrowie koło Wielenia 14 X 1867 r. (Dz. P.), Jan, o którym niżej. Córki: Władysława, ur. 28 X 1846 r. w Bydgoszczy, zaślubiła 2 I 1868 r. Walerego Rutkowskiego z Piotrkowic koło Inowrocławia, Augusta, ur. w sierpniu 1848 r. w Augustowie koło Krajenki, poszła za Nepomucena Jantę-Połczyńskiego, Helena Antonina, ur. w Gorzewie 23 VI 1853 r. (LB Ludomy), Helena, ur. w marcu 1855 r. w Głubczynie, zmarła 19 V 1880 r. (Dz. P.).

Jan, syn Józefa i Grabowskiej, ur. w Głubczynie 14 II 1852 r., dziedzic tej wsi, umarł 7 VIII 1882 r. Jego żoną była Franciszka Mikołajewska, zmarła 25 IX 1885 r. (Dz. P.).

cc) Jan Nepomucen Ksawery, syn Józefa i Rychłowskiej, ur. w Chwałkowie 1 XII 1827 r. (LB Chwałkowo). Swój kapitał utracił chodząc małymi dzierżawami, był m. in. w r. 1848 dzierżawcą Chudzic w p. średz. W powstaniu 1848 r. ranny w rękę w bitwie pod Książem. Zaślubił 24 X 1848 r. Emilię Zaborowską, córkę Justyna i Antoniny Przyłuskiej. Rozwiódł się z nią, poczem ona wraz z dziećmi wróciła do swych rodziców. Nepomucen umarł w Kościanie wracając z kuracji "u wód" 12 VIII 1861 r., pochowany w Kościanie (Dz. P.). Emilia umarła 7 XI 1881 r., pochowana w Tulcach (ib.). Córki ich: Jadwiga Antonina, ur. w Iłowcu M., ochrzcz. 24 X 1849 r. (LB Iłowiec), Anna, ur. 1851 r., zaślubiła w Swarzędzu 14 X 1874 r. Bronisława Grabowskiego, Ksawera, ur. 1853 r., kupiła 26 VI 1878 r. od dra Tomaszkiewicza za 15.300 tal. folwark Garby koło Swarzędza i tam osiadła wraz z matką. Zaślubiła 10 X 1881 r. w Poznaniu Telesfora (Jana Telesfora) Bogusławskiego, ekonoma w Sobieszynie (LC Tulce; Dz. P.).

dd. Tomasz, syn Franciszka i Koszutskiej, ur. 1785 r., dziedzic Ostrowieczka i Ostrowieczna oraz Kadzynia, które to dobra kupił w 1828 r., umarł w Ostrowieczku 9 III 1843 r., mając lat 58, pochowany w Dolsku (LM Dolsk). Z żony Julianny Miłkowskiej, córki Andrzeja i Marcjanny Pruskiej, ur. ok. 1799 r., zaślubionej w Macewie 29 VII 1816 r. (LC Kuchary), zmarłej w Poznaniu 18 VI 1858 r., pochowanej w Dolsku (LM Dolsk), synowie: Roman, Feliks i Teofil, o których niżej. Córki: Nepomucena Józefa (Nepomucena Marianna), ur. w Ostrowieczku 30 III 1817 r., zmarła tamże 19 XII t. r. (LB, LM Dolsk), Rozalia Marcjanna, ur. tamże 3 IX 1818 r. (ib.), zaręczona z Hipolitem Radońskim, zmarła w Ostrowieczku 11 VI 1837 r., pochowana w Dolsku (ib.), Benigna Marcjanna, ur. w Ostrowieczku 16 VIII 1822 r. (ib.), zaślubiona 15 XI 1842 r. swemu stryjecznemu bratu Franciszkowi B-u, zmarła po r. 1870 (zob. wyżej).

aa) Roman Jan Nepomucen, syn Tomasza i Miłkowskiej, ur. 13 IV 1820 r. (LB Dolsk), kupił od swej matki Ostrowieczko, które potem sprzedał a nabył Karsewo koło Gniezna. Ożenił się 16 II 1852 r. z Barbarą Pomorską, córką Franciszka i Antoniny Przyjemskiej, zmarłą w Karsewie na cholerę 1852 r. Po śmierci żony Roman sprzedał i ten majątek, poczem wyniósł się na Śląsk, stamtąd na Wołoszczyznę, wreszcie do Turcji, gdzie żył z udzielania lekcji języka francuskiego.

bb) Feliks, syn Tomasza i Miłkowskiej, ur. w Ostrowieczku 7 X 1824 r. (LB Dolsk), epileptyk, przebywał u brata Romana, który tracąc własny majątek, utracił i jego mienie.

cc) Teofil Andrzej, syn Tomasza i Miłkowskiej, ur. 16 XII 1828 r. w Ostrowieczku (ib.), zmarł 1863 r. w Wojnieściu u siostry Benigny i tam pochowany.

ee. Łukasz, syn Franciszka i Koszutskiej, ur. ok. 1790 r. w Mórce(?) może identyczny z Kalikstem Łukaszem Piotrem, synem tychże rodziców, ochrzcz. 16 X 1787r. (LB Poniec). Dziedzic Mórki i Jelenczewa, ożenił się 1-o v. z Anastazją Godlewską, córką Paschalisa i Marii Pruskiej, zmarłą 21 IX 1830 r. w Mórce i tam pochowaną. Jego drugą żoną była Józefa Miłkowska, córka Andrzeja i Marcjanny Pruskiej, wdowa po Nepomucenie Garczyńskim. Łukasz umarł w Poznaniu 11 VI 1836 r., mając lat 46 (LM Fara Pozn.). Na łożu śmierci Mórkę sprzedał żonie za taksę Ziemstwa Kredytowego, tj. za ok. 30.000 tal. i stąd syn z pierwszej żony, Maciej dostał jedynie mały dział. Józefa umarła w Mórce 4 V 1841 r. mając lat 32, tam pochowana (LB Mórka). Z pierwszego małżeństwa synowie: Maciej, o którym niżej, Franciszek Ksawery, ur. 3 XII 1826 r. w Mórce (LB Mórka), zmarły tamże młodo, oraz Wincenty Henryk, ur. tamże 18 I 1828 r., zmarły tamże 24 III t. r. (ib.). Z drugiej żony dwie córki: Florentyna Melania, ur. tamże 20 VI 1834 r. (ib.), zaślubiona 25 X 1854 r. Wincentemu Wilkońskiemu, która od rodzeństwa odkupiła Mórkę za 90.000 tal. Umarła w Poznaniu 20 IX 1910 r., Melania, ur. 1 X 1836 r. w Mórce (LB Mórka), wydana 15 VI 1858 r. za Kwiryna Biernackiego, dziedzica Zamojścia i Giżyc.

Atanazy Maciej, syn Łukasza i Godlewskiej, ur. w Mórce, ochrzcz. 27 II 1825 r. (ib.). Ożenił się 4 IX 1850 r. z Rozalią Żychlińską (LC Kowalew), córką Teodora i Eleonory Stablewskiej. Miał wieś Chlewo w p. ostrzeszowskim, ale w 1864 r. sprzedał ją za 94.000 tal. Niemcowi Berce i kupił 1865 r. za 67.500 rb wieś Kamyk koło Częstochowy po Kołaczkowskich. Potem był właścicielem Przedborowa, wreszcie osiadł w Warszawie. Umarł w Bolechowicach koło Krakowa 3 VIII 1897 r. Żona umarła 14 IV 1883 r. Synowie: Stanisław, Maciej, o których niżej, Władysław Nicefor, ur. w Zamojściu 13 III 1865 r. (LB Grabów). Córki: Eleonora (Laura), ur. 20 XI 1853 r. w Pleszewie, zmarła 10 III 1921 r., pochowana w Gołanicach (Dz. P.), zaślubiła 27 IV 1897 r. w Warszawie Ludwika Skórzewskiego, dziedzica Gołanic, Maria, ur. w Chlewie 30 XII 1858 r., zmarła 29 VII 1931 r., pochowana w Niechłodzie (Dz. P.).

aa) Stanisław, syn Macieja i Żychlińskiej, ur. w Kowalewie koło Pleszewa 26 IX 1851 r., umarł w Lesznie 25 X 1928 r., pochowany w Niechłodzie (LM Leszno). Był dzierżawcą Żernik i Olszownicy koło Opatowa. Zaślubił III 1886 r. Kazimierę Jabłońską, córkę Józefa i Walerii z Ryków, wdowę 1-o v. po dr Jagielskim, zmarłą 9 V 1934 r., pochowaną w Niechłodzie (Dz. P.). Syn Józef, o którym niżej, córka Maria Rozalia, ur. IX 1893 r.

Józef, syn Stanisława i Jabłońskiej, ur. 11 V 1887 r., członek sejmiku, radca Poznańskiego Ziemstwa Kredytowego właściciel Niechłodu (582 ha), umarł tam 10 X 1934 r. i tam pochowany (Dz. P.). Zaślubił w Grodzisku Wielkop. 27 IX 1919 r. Marię Motty, córkę Jana i Mieczysławy Koczorowskiej, ur. 5 IV 1896 r., zmarłą 20 VI 1947 r. Synowie: Maciej, Józef, Jan, o których niżej. Córki: Eleonora, ur. 14 X 1921 r., wyszła 19 III 1946 r. za Karola Stobieckiego, Izabela, ur. 16 VII 1928 r., wyszła w Warszawie XI 1960 r. za Tadeusza Dzieduszyckiego, Zofia, ur. 13 V 1933 r.

(aa) Maciej, syn Józefa i Mottówny, ur. 24 IX 1920 r., zaślubił w Warszawie 9 VII 1958 r. Lucynę Małgorzatę Wiktorównę, córkę Jana i Zofii Dzieduszyckiej. Synowie: Michał, ur. 6 III 1959 r., Antoni, ur. 5 VI 1960 r.

(bb) Józef, syn Józefa i Mottówny, ur. 30 X 1922 r., ożenił się w Paryżu 28 VII 1945 r. z Anną Wołoszowską, córką Tomasza i Marii Karczewskiej. Ich córki: Anna Maria, ur. w Edynburgu 15 III 1947 r., Izabela Teresa, ur. w Gdańsku 6 VIII 1950 r.

(cc) Jan, syn Józefa i Mottówny, ur. 17 I 1925 r., ożenił się w styczniu 1953 r. z Ireną Stachowiak. Dzieci: Józef, ur. 1956 r., Elżbieta, ur. 1954 r., Maria Aniela, ur. 1955 r., Teresa, ur. 1959 r.

bb) Maciej, syn Macieja i Żychlińskiej, ur. we wsi Chlewo 1 VIII 1860 r. Dyrektor banku, umarł w Poznaniu 17 XII 1921 r., pochowany w Gołanicach (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Ożenił się 1890 r. z Zofią Kamocką, córką Józefa i Zofii Pstrokońskiej. Córki: Celina, ur. w Kutnie 3 VII 1892 r., zaślubiła w Lesznie 16 VIII 1921 r. Jana Tymowskiego, Helena, ur. w Petersburgu 9 X 1895 r., zaślubiła w Gołanicach 23 VIII 1924 r. Jerzego Donimirskiego (informacje Macieja B-go) wnosząc mu Gołanice (416 ha).

(b) Stanisław Wojciech, syn Aleksandra i Nieświastowskiej, ochrzcz. 10 V 1750 r. (LB Rydzyna). Mieszkał kolejno: w Ostrowiecznie w l. 1781-1784, jako dzierżawca w Dębeczu w l. 1783-1784, w Kłodzie w l. 1785-1788, jako dzierżawca Kopaszewa i Rogaczewa w l. 1789-1791 (LB W. Strzelce), jako dzierżawca w Strzyżewie w l. 1791-1793, jako dzierżawca w Stęszewie w l. 1795-1799 (właściwie we dworze wsi Chmielnik), wreszcie jako dzierżawca w Niewierzu 1800 r., a w r. 1814 w Czachórowie (LB W. Strzelce). Ożenił się w Pleszewie 16 II 1781 r. z Apolonią Kęszycką z Marszewa, córką Samuela, wojskiego wschowskiego, i Anny Zadorskiej, ur. ok. 1766 r. Teść Apolonii, Aleksander B. oprawił jej 21 V t. r. posag 20.000 zł na Przybini (Ws. 106 k. 122v). Wojciech umarł w Krzekotowicach 25 IV 1835 r., mając lat 85 (LM Pępowo). Jego synowie: Aleksander Ignacy Jakub, ur. w Kłodzie, ochrzcz, 6 XI 1785 r., Samuel Teofil Bogusław, ur. tamże, ochrzcz. 3 I 1787 r. (LB Rydzyna), zmarły w Kopaszewie 27 III 1791 r., pochowany w Kościanie u Bernardynów (LM Krzywiń), Ksawery Bogusław Edward Nicefor, ur. w Kłodzie, ochrzcz. 15 III 1788 r. (LB Rydzyna), zmarły 24 XII 1791 r. (LM Leszno), Teodor Józef Walenty, ochrzcz. 9 II 1791 r. (LB Krzywiń), Walenty, o którym niżej, Józef Joachim, ur. 19 III 1793 r. w Strzyżewie (LB Leszno), zmarły w Chmielniku 30 XI 1796 r. (LM Stęszew), Leon, ur. ok. 1795 r., żyjący jeszcze w 1835 r., Stanisław, ur. w Chmielniku 23 XI 1797 r., zmarły tamże 25 XI 1799 r., Roman Michał, ur. tamże 28 II 1799 r. (LB, LM Stęszew), Walerian Antoni, ur. w Niewierzu 6 IX 1803 r., zmarły 28 IV 1805 r. (LM Brody). Z córek, Anna Weronika Apolinara, ur. w Dębeczu, ochrzcz. 19 II 1783 r. (LB Rydzyna), zmarła 19 II 1830 r. (LM Skoraszewice), Antonina Salomea Anastazja, ur. w Ostrowiecznie, ochrzcz. 6 III 1784 r. (LB Dolsk), Franciszka Jadwiga, ur. ok. 1785 r., wyszła w Niewierzu 25 XI 1807 r. za Antoniego Jonemana, asesora sądu apelac. poznańskiego, potem prezesa trybunału cyw. pow. bydgoskiego, wreszcie gene. sekretarza ministerstwa sprawiedliwości Ks. Warszawskiego, umarła jako wdowa w Poznaniu 10 II 1830 r. (LM Fara, Pozn.), Wiktoria Ewa, ochrzcz. 23 XII 1789 r. (LB Krzywiń), poszła 1-o v. przed 1820 r. za Rosjanina, Dymitra Pustelnikowa (LM Kobylin), 2-o v. w Kobylinie 22 IV 1827 r. za Antoniego B-go, Zofia Nepomucena, ur. 15 V 1795 r. w Chmielniku (LB Stęszew), zmarła tamże 15 XII 1796 r. (LM Stęszew), Aniela Ksawera Zofia, ur. w Niewierzu 17 VIII 1800 r. (LM Brody), w r. 1829 żona Gustawa Adolfa Poussardiere (LB Bojanowo, dyssyd.), Serafina Magdalena, bliźniaczka poprzedniej, wreszcie Julianna, ur. w Niewierzu, ochrzcz. 29 XI 1801 r. (LB Brody). Serafina i Julianna żyły jeszcze w r. 1835 (LM Pępowo).

Walenty, syn Wojciecha i Kęszyckiej, ur. 10 II 1792 r. w Strzyżewie (LB Leszno). Dziedzic Kołaczkowic, zmarły 23 III 1836 r., pochowany w Skoraszewicach (LM Kołaczkowice). Z żony Teresy Umińskiej, 1-o v. Wilkońskiej, siostry generała, zmarłej 23 III 1836 r. w Kołaczkowie, syn Edmund.

Edmund Wojciech Stanisław, syn Walentego i Umińskiej, ur. w Grabonogu 14 XI 1814 r. (LB W. Strzelce), mieszkał w tej wsi od r. 1839 przez lat 30, oddany tworzeniu ochronek wiejskich i formowaniu założonego przez siebie Zgromadzenia Służebniczek NMP. Umarł w Górce Duchownej 7 VIII 1871 r.

(c) Józef, syn Aleksandra i Nieświastowskiej, ur. ok. 1752 r., kapitan wojsk pol., posesor Polwicy koło Zaniemyśla, zaślubił 22 X 1785 r. Rozalię Lutomską (LC Koszuty), córkę Jakuba i Augustyny Śniegockiej, i wraz z nią 1786 r. kwitowł jej ojczyma Józefa Zabłockiego z 15.000 zł posagu (P. 1363 k. 567v). Mikołaj Lutomski cedował mu 1790 r. część spadkową po stryju Janie Lutomskim (Py. 163 k. 835). W r. 1791 był posesorem Pełczyna koło Sremu (P. 165 k. 44), zaś 1796 r. Ostrowieczna. Umarł w Lesznie 27 II 1827 r. w wieku lat 75 (LM Leszno). Synowie: Paweł Aleksander, ochrzcz. 26 III 1790 r. (LB Koszuty), Michał, o którym niżej, Teofil, ur. w Ostrowiecznie 13 I 1796 r., zmarły t. r. i pochowany 11 IX (LB, LM Dolsk). Wedle Żychlińskiego mieli być jeszcze synowie Aleksander i Ignacy, których losów autor ów nie znał. Z córek, Eleonora, ur. ok. 1793 r., zmarła 1796 r., pochowana 11 IX (LM Dolsk), Zofia Katarzyna Józefa, ur. w Kotowiecku 6 III 1799 r. (LB Droszew), wedle Żychlińskiego zamężna za Kurowskim.

aa. Franciszek Ksawery Antoni, syn Bogusława i Kęszyckiej, ur. 1 XII 1795 r. w Konarzewie (LB Łaszczyn), oficer wojsk polskich 1831 r. Sprzedał Konarzewo Niemcowi Rothemu, zaś sam od szwagra Morawskiego kupił Zakrzewo, które też sprzedał po kilku latach. Miał potem Laskowo koło Łopienna, ale i tę wieś sprzedał poczem wyniósł się do Królestwa Polskiego do dóbr Łubieńskich. Wróciwszy do W. Ks. Poznańskiego, zamieszkał z żoną w Oporowie. Umarł w Pluskowęsach 26 VIII 1866 r., pochowany w Chełmicy (Dz. P.). Żoną jego była zaślubiona 21 VIII 1824 r. Kordula Sczaniecka, córka Antoniego i Anny Kowalskiej (LC Poniec), ur. w Sarbinowie 22 X 1805 r. Po śmierci męża przeniosła się do Poznania. Synowie: Tadeusz, ur. w Konarzewie 1829 r., umarł 19 V 1831 r. (LM Łaszczyn), Teofil Teodor, ur. tamże 25 III 1832 r., zmarł młodo, Kalikst, o którym niżej. Córki: Helena Kamilla, ur. w Konarzewie 30 IV 1825 r., zaślubiona 22 X 1845 r. Andrzejowi Iłowieckiemu, Bogusława, ur. tamże 21 V 1826 r., wyszła 5 V 1845 r. za Walentego Iłowieckiego z Sarbinowa, Wanda, ur. tamże 25 XII 1828 r., Jadwiga, ur. tamże 2 I 1831 r., zaślubiła 2 IX 1850 r. Kazimierza Sobierajskiego z Popowa-Ignacewa, Albertyna Klaudyna, ur. tamże 23 IV 1833 r., Antonina Taida Katarzyna, ur. tamże 16 XI 1835 r., wstąpiła 4 III 1862 r. do Zgromadzenia SS Miłosierdzia w Warszawie, umarła 5 XII 1918 r., Klaudyna Barbara, ur. tamże 28 XI 1836 r. (LB Łaszczyn), wstąpiła 13 VI 1857 r. do tegoż Zgromadzenia, Stefania Zofia, ur. 9 III 1838 r. w Rawiczu (LB Rawicz), zmarła w Poznaniu 24 XII 1894 r., Anna Magalena, ur. w Zakrzewie 17 XII 1841 r. (LB Zakrzewo), zmarła w Laskowie 1842 r., pochowana w Łopiennie. Miała być też córka Irena, wydana 18 II 1860 r. za Romana Pawłowskiego z Wiskitek w Król. Polskim, ale tej Irenie przypisano datę urodzenia 23 IV 1833 r. w Krzekotowicach, więc dokładnie wtedy, kiedy rodziła się tam wspomniana wyżej Albertyna Klaudyna. Albo więc to jedna i ta sama osoba, używająca potem imienia nie wymienionego w metryce chrztu, albo jakieś nieporozumienie.

Kalikst Bogusław Antoni, syn Ksawerego i Sczanieckiej. ur. 12 VIII 1834 r. w Konarzewie (LB Łaszczyn), właściciel Czarnolasu, zmarły 3 XII 1887 r. (Dz. P. ). Zaślubił 26 VII 1865 r. Marię Mikorską, córkę Edmunda i Romany Skoroszewskiej. Synowie: Stanisław, zmarły dzieckiem, Józef, o którym niżej, Antoni, popełnił samobójstwo w Piotrkowie Tryb. IX 1912 r., Tadeusz, zmarły w Poznaniu 192... Córki: Helena, ur. 18 V 1866 r. (Dzierzbicki), wyszła 1885 r. za dra Józefa Iłowieckiego, Romana, ur. 2 XII 1867 r., wyszła w Kaliszu 6 VI 1893 r. za Jana Arnolda, Zofia, ur. w Cieślach, wyszła za Józefa Karney, Maria, ur. 1875 r. w Czarnolesie, wyszła w Częstochowie 1899 r. za Eugeniusza Arnolda, Anna wyszła za N. Buykę.

Józef, syn Kaliksta i Mikorskiej, ur. w Cieślach 15 VII 1874 r., zmarł 12 IV 1943 r. w obozie oświęcimskim. Ożenił się w Sieradzu 27 IV 1908 r. z Marią Potocką (h. Prus), córką Stanisława i Joanny Tarnowskiej. Syn Tadeusz, córka Janina, ur. 23 XII 1909 r. w Łasku, wyszła w Łodzi za Janusza Jungowskiego.

Tadeusz, syn Józefa i Potockiej, ur. 7 IX 1912 r., ożenił się 26 IV 1958 r. z Janiną Górską. Syn Andrzej, ur. w Łodzi 29 XI 1959 r. (informacje Macieja B-go).

bb. Kalikst Hieronim, syn Bogusława i Kęszyckiej, ur. w Krzekotowicach 30 IX 1799 r., zmarły w Skoraszewicach 4 VII 1848 r. (LB Pępowo, LM Skoraszewice). Właściciel Krzekotowic i Skoraszewic, a w l. 1824-1828 Bielaw koło Gostynia. Był w l. 1828-1840 opiekunem dzieci Klaudiusza Sczanieckiego i Wincencji z Swinarskich (Hip. Wągr., Roszkowo). Z żony Serafiny Potworowskiej, ewangeliczki, córki Andrzeja i Ludwiki Żychlińskiej, zaślubionej 14 VI 1824 r., ur. około 1798 r. (LC Domachowo), zmarłej na "czarną śmierć" we Wrocławiu 3 IX 1847 r., po nawróceniu się na katolicyzm, pochowanej w Skoraszewicach (LM Skoraszewice), miał synów: Bogusława, o którym niżej, oraz Gabriela Franciszka Ksawerego, ur. w Bielewie 18 III 1831 r., zmarłego tamże 4 IV 1833 r. (LB, LM Lubiń). Córki: Emilia, ur. 1824 r., umarła 30 IX 1826 r., Kornelia, ur. w Bielewie 23 XI 1825 r., Maria Emilia, ur. tamże 12 XII 1826 r. (LB, LM Lubiń), zmarła w Marienbadzie 19 VIII 1847 r., pochowana w Skoraszewicach (LM Skoraszewice), Ludwika Salomea, ur. w Bielewie 17 XI 1827 r. (LB Lubiń), wyszła 28 II 1849 r. za Antoniego Węsierskiego (LC Skoraszewice), umarła 16 I 1917 r., pochowana w Lgowie (Dz. P.), Antonina , ur. w Bielewie 25 I 1829 r., zmarła tamże 27 V t. r. (LB, LM Lubiń), Magdalena Dezyderia, ur. w Bielewie 12 IV 1832 r. (ib.), wyszła w Poznaniu w Katedrze 6 VII 1852 r. za Antoniego Gorzeńskiego (LC Św. Małg. Pozn., LC Skoraszewice).

Hygin Gustaw Bogusław, syn Kaliksta i Potworowskiej, ur. ok. 1830 r. dziedzic Krzekotowic, które 1889 r. zostały sprzedane Niemcowi Wellerowi, potem dziedzic Lgowa, umarł w 72 roku życia 27 X 1901 r., pochowany w Skoraszewicach (Dz. P.). Ożenił się w Poznaniu 11 II 1861 r. z Marią Brezianką, córką Józefa i Konstancji Mycielskiej, ur. ok. 1839 r. (LC Niepruszewo; LC Sw. Wojciech, Pozn.), zmarłą w Reinerz 18 VII 1885 r., pochowaną w Skoraszewicach (Dz. P.). Dzieci: Gustaw Bogusław, ur. w Krzekotowicach 11 I 1862 r. (LB Pępowo), zmarły tamże 11 IX 1889 r., pochowany w Skoraszewicach (Dz. P.), Bogusław Kalikst, ur. ok. 1864 r., zmarły w Krzekotowicach 15 III 1890 r. (LM Skoraszewice), Helena, zmarła tamże 7 VI 1890 r., pochowana obok braci (Dz. P.).

(d) Bogusław Michał, syn Aleksandra i Nieświastowskiej, ur. w Przybini, ochrzcz. 28 IX 1755 r. (LB Rydzyna), właściciel Krzekotowic, Konarzewa, Kiączyna, sędzia pokoju pow. krobskiego (Żychliński), zmarł w Krzekotowicach 14 IX 1816 r., pochowany w Skoraszewicach (LM Pępowo, LM Skoraszewice). Ożenił się 9 II 1795 r. z Magdaleną Kęszycką, ur. ok. 1776 r. (LC Stęszew), zmarłą 23 IV 1850 r., pochowaną w Skoraszewicach (LM Pępowo; LM Skoraszewice). Synowie: Ksawery i Kalikst, o których niżej, Bogusław, zmarły 17 IX 1816 r. (LM Pępowo). Z córek, Scholastyka Apolonia, ur. w Krzekotowicach 24 I 1797 r. (LB Pępowo), zmarła 28 VIII 1816 r. (LM Skoraszewice). Anastazja Konstancja, ur. 14 II 1798 r. (LM Pępowo), ochrzcz. z cerem. we dworze w Kiączynie 12 XII 1799 r. (LB Kazimierz), zaślubiona 1-o v. w Krzekotowicach 17 II 1819 r. Józefowi Łubienskiemu 2-o v. wyszła w Poznaniu 18 I 1848 r. za Wandalina Wodpola (LC Sw. Marcin, Pozn.). Głośna ze swego romansu z Adamem Mickiewiczem, umarła w Poznaniu 15 I 1867 r. (LM Fara, Pozn.). Antonina Agnieszka, ur. 19 IV 1802 r. (LB Pępowo), wyszła w Krzekotowicach 27 V 1822 r. za Hieronima Gorzeńskiego ze Śmiełowa.

Michał Hieronim Kleofas, syn Józefa i Lutomskiej, ur. w Przybini, ochrzcz. 10 II 1791 r. (LB Rydzyna), dziedzic Raczkowa koło Gniezna, umarł przed 20 XII 1849 r. Zaślubił 1-o v. 8 II 1817 r. Karolinę Kraszkowską, ur. ok. 1796 r. (LC Zielęcin), a 2-o v. w Kleczewie 21 IX 1820 r. Balbinę Sarnowską, zmarłą w Racławkach 20 XII 1849 r. (LM Targowa Górka). Syn Piotr. Córki: Urszula Karolina, ur. ok. 1824 r., poszła w Cerekwicy 12 I 1864 r. za Leona Dulińskiego, dziedzica Sławna, zmarła w Sławnie 26 V 1883 r., pochowana w Lubaszu (LM Lubasz; Dz. P.), Julia, wyszła po 20 II 1865 r. za Wincentego Wawrowskiego. Wszystkie te dzieci z drugiej żony.

Piotr, syn Michała i Sarnowskiej, ur. w Jabłkowie 2 IX 1821 r. (LB Kramsko), dzierżawił Pucołowo 1849 r., Racławki, Podlesie, wreszcie 1865 r. klucz gołuchowski od Działyńskich. Umarł w Sławnie bawiąc u krewnych 6 II 1887 r., mając lat 65, pochowany w Lubaszu (LM Lubasz). Z żony Pauliny Mielęckiej, córki Walentego i Tekli Koczorowskiej, zaślubionej 3 VII 1849 r. (LC Oborniki), ur. ok. 1823 r., miał syna Stefana, o którym niżej, i córkę Jadwigę, ur. ok. 1854 r., w 1878 r. żonę dra Stanisława Błociszewskiego, lekarza w Ostrowie, potem w Wiesbadenie.

Stefan Władysław, syn Piotra i Mielęckiej, ur. w Racławkach 4 VI 1850 r. (LB Targowa Górka), zmarł w Krakowie 3 III 1910 r., pochowany w Gostyczynie (Dz. P.). Z żony Heleny Zabłockiej, córki Erazma i Heleny Skrzydlewskiej, zaślubionej 18 V 1884 r. w Kaliszu, zmarłej w Ostrowie 21 VIII 19..., pochowanej w Gostyczynie (Dz. P.), synowie Henryk i Gustaw. Stefan B., "obywatel Ostrowa", a więc niewątpliwie właśnie ten, świadkował 26 IV 1883 r. przy ślubie Kazimierza B-go, syna Józefa i Adolfiny z Lewandowskich, liczącego lat 28 i pół, strażnika granicznego w Kr. Polskim, z Anną Siemianowską, córką Jana i Pelagii z Wiewiórowskich, obywateli ostrowskich, liczącą lat 24 (LC Ostrów). Byłby więc ów Kazimierz jakimś krewnym Stefana?

aa. Henryk, syn Stefana i Zabłockiej, ur. w Gołuchowie 9 III 1885 r., zmarł w Ostrowie 1945 r. Ożenił się w Ostrowie 25 XI 1925 r. z Aleksandrą Niegolewską, córką Andrzeja i Aleksandry z Ostrowskich. Synowie: Stefan, ur. 15 VI 1929 r., i Andrzej, o którym niżej. Córki: Aleksandra, ur. 23 I 1932 r., wyszła za Henryka Klamczyńskiego, Henryka, ur. 16 XI 1933 r., wyszła za Stanisława Pisulę.

Andrzej, syn Henryka i Niegolewskiej, ur. 1 IV 1936 r., ożenił się z Wandą Janiak. Synowie ich: Tomasz, ur. 1964 r., Michał, ur. w styczniu 1971 r.

bb. Gustaw, syn Stefana i Zabłockiej, ur. 28 IX 1889 r., zmarł w Ostrowie 17 XII 1957 r. Ożenił się 25 XI 1925 r. z Marią Niegolewską, siostrą bratowej. Synowie: Bogusław i Rafał, o których niżej. Córka Helena, ur. 21 VIII 1926 r.

aa) Bogusław, syn Gustawa i Niegolewskiej, ur. 10 IV 1931 r., ożenił się we Wrocławiu 25 XII 1958 r. z Reginą Kubzdela. Syn Krzysztof, ur. 27 IV 1962 r. Córka Beata, ur. 24 XI 1959 r.

bb) Rafał, syn Gustawa i Niegolewskiej, ur. 4 I 1937 r., zaślubił w Ostrowie 1961 r. Bogusławę Grzesiek. Ich corki: Ewa, ur. w Ostrowie 16 XI 1962 r., Izabela, ur. tamże 13 XII 1963 r., Emilia, ur. tamże 11 V 1967 r. (informacje Macieja B-go).

(e) Jan Antoni, syn Aleksandra i Nieświastowskiej, ur. w Sierakowie, ochrzcz. 9 VI 1758 r. (LB Łaszczyn), niewątpliwie identyczny z Antonim, który w r. 1786, jako mąż Kunegundy Goczałkowskiej, córki Antoniego, skwitował swego teścia z 40.000 zł zapisanych Kunegundzie przez ojca, jeszcze jako pannie, 28 VI 1785 r. (P. 1363 k. 62). Antoni w l. 1768-1789 mieszkał w Czachórowie, był dzierżawcą Sarbinowa w l. 1793-1797, dziedzicem Przybini i posesorem Kobylina 1803 r., dzierżawcą Sarnowy w 1810 r. Umarł 11 II 1840 r., mając lat 81 (LM Zakrzewo). Wiek w chwili śmierci potwierdza identyczność Antoniego męża Goczałkowskiej, z Janem Antonim, synem Aleksandra i Nieświastowskiej. Kunegunda umarła we dworze w Sanrnówce 19 VI 1810 r., mając 43 lata (LM Sarnowa). Synowie ich: Antoni, o którym niżej, Piotr, zmarły 16 I 1797 r. w wieku 8 lat, pochowany w Miejskiej Górce u Reformatów (LM Poniec), Jan Tadeusz, ur. w Sarbinowie 24 VI 1794 r. (LB Poniec). Córki: Zofia, zmarła w Czachórowie 5 III 1789 r. jako 3-miesięczne dziecko (LM Gostyń), Józefa, ochrzcz. z ceremonii 20 X 1793 r., a urodzona chyba w którymś z lat poprzednich, Antonina Apolonia, ur. w Sarbinowie 12 VI 1793 r. (LB Poniec). Ich też córką była zapewne Teofila, zamężna za Droszewskim, pochowana 26 III 1806 r. (LM Kobylin).

Antoni, syn Antoniego i Goczałkowskiej, ur. w Czachórowie 27 VI 1786 r. (LB Gostyń), dzierżawca Konarzewa. Zaślubił 22 II 1827 r. Wiktorię Bojanowską, córkę Wojciecha i Wiktorii Kęszyckiej, wdowę po Dymitrze Pustelnikowie (LC Kobylin).

(2) Krzysztof, syn Macieja i Sokołowskiej, pisał się z Gołaszyna. W r. 1627 kupił za 1.500 zł od Piotra Gniewka i jego żony Jadwigi Golińskiej części w Golince Małej (P. 1415 k. 881). Na połowie swych części w Gujsku i Podlesiu w p. rypińskim, odziedziczonych po matce, oprawił w r. 1630 posag 2.500 zł swej żonie Katarzynie Korzbok Łąckiej (P. 1416 k. 1046v). T. r. skwitowała ona swego ojca Piotra z dóbr rodzicielskich (P. 1023 k. 959v). W r. 1631 Krzysztof wraz z braćmi, Stefanem, Mikołajem i Jarosławem owe części w Gujsku i Podlesiu sprzedał za 6.400 zł bratu Michałowi (Kośc. 296 k. 87). Wraz z żoną wziął w r. 1635 w zastaw za 1.600 zł za konsensem królewskim od szwagra Tyburcego Złotnickiego, chorążego kaliskiego, dzierżawę wsi królewskiej Wilków i wójtostwa w mieście Warcie w województwie sieradzkim (I. Kon. 48 k. 158). Oboje żyli jeszcze w r. 1661 (ib. 58 k. 78).

(3) Michał, syn Macieja i Sokołowskiej, swe części z posagu matki, zabezpieczonego na Gołaszynie, cedował w r. 1628 bratu Stefanowi (Ws. 41 k. 488v). W l. 1629-31 od swych braci kupił części macierzyste w Gujsku i Podlesiu za 6.400 zł (R. Kal. 11 k. 138v; Kośc. 296 k. 87), i w r. 1635 na tych dobrach zapisał sumę 3.000 zł siostrze swej Jadwidze (Ws. 47 k. 298v). Żył jeszcze w r. 1647 (Ws. 51 k. 81). Może identyczny z nim był Michał, który wraz z żoną Anną Trzebińską, córką Stanisława, wydzierżawił w r. 1665 na trzy lata części Zbierska od Jana Czachórskiego i żony jego Anny Zbierskiej (I. Kal. 126 s. 156, 919). T. r. owa Anna Trzebińska scedowała Janowi B., synowi swego męża (więc zapewne z pierwszej, nieznanej mi, żony) sumę 3.000 zł, oprawioną sobie na połowie wsi Buszkowy Górne w p. tczewskim (ib. s. 109). Jako wdowa występowała już w r. 1670. Była potem 2-o v. żoną Wojciecha Imiełkowskiego 1679 r. (ZTP 32 s. 1601).

(4) Jarosław, syn Macieja i Sokołowskiej, mąż 1-o v. Elżbiety Schweinichen z Kolbnitz (Chełmy) w ks. jaworskim, kwitował się wraz z nią w 1641 r. z Olbrachtem Malechowskim i jego żoną Katarzyną z Swinarskich z kontraktu o Gościejewice w p. kośc. (P. 1043 k. 622v). Mianował w r. 1648 opiekunami dla zrodzonych z niej dzieci: brata Stefana B., oraz Władysława i Łukasza, synów Gabriela B. (Ws. 51 k. 189). W r. 1651 był jednym z opiekunów dzieci Swiętosława B. (Kośc. 302 k. 519v). Przeniósłszy się w r. 1647 na Sląsk, do ks. oleśnickiego, zamieszkał w Polskiej Lgocie. Był konsyliarzem księcia oleśnickiego. Ożenił się poraz drugi w r. 1658 z Katarzyną Elżbietą bar. von Reibnitz (Sinapius; wiad. od Wiktora Unruga). Nie żył już w r. 1681, kiedy to jego dzieci: Adam Jarosław, Sylwiusz Henryk, Franciszek Jerzy, Wacław Achacy, Elżbieta Katarzyna, żona Jana Sobottendorff, Ewa Eleonora, niezamężna, Helena Zofia, żona Adama Kalckreuth, Anna Helena, niezamężna, kwitowały z procesu o dobra ojczyste i macierzyste w Gołaszynie i o wieś Sudrogi w p. płockim swe rodzeństwo stryjeczne, dzieci Stefana (Ws. 73 k. 530). Z tych dzieci wedle Sinapiusa tylko syn Wacław Achacy (zwie go Janem Achacym!) pochodził z drugiej żony. Helena Zofia, zamężna Kalckreuth, występowała jeszcze w r. 1696. Z Sinapiusa dowiadujemy się, że Ewa Eleonora wyszła potem za Jerzego Abrahama Sobottendorffa, a miała być wedle niego jeszcze jedna córka, Anna Rozyna, żona 1-o v. Leonarda Prittwitza, 2-o v. w r. 1675 Jerzego Dyhrn na Albersdorff. Z synów, Franciszek Jerzy żył jeszcze chyba w r. 1719 (Ws. 79 k. 74v). Sinapius powiada, że miał żonę "Napolsky" i że był bezdzietny.

a. Adam Jarosław, syn Jarosława i Schweinichenówny, właściciel dóbr Bitschin i Neudorff na Sląsku, jako posesor Olszyny koło Ostrzeszowa świadkował 26 VIII 1685 r. (LC Ostrzeszów) zmarły w stosunkowo młodym wieku bezpotomnie. Zaślubił 12 IX 1673 r. Blandynę Zofię Greiffenstein, córkę Jerzego, radcy cesarskiego (Sinapius).

b. Sylwiusz Henryk, syn Jarosława i Schweinichenówny, zawierał w r. 1685 kontrakt z Adamem Lipskim z racji Dąbrówki koło Konarzewa (Ws. 76 k. 22). Nie żył już w r. 1715. Wedle Sinapiusa ożeniony był z N. Kaltenborn z Siegroth. Syn jego Bogusław umarł mając 5 dni 26 I 1680 r. (Bojanowo, dyssyd.). Inny syn, Jarosław, kwitował w r. 1715 Jana Stefana B., dziedzica miasta Bojanowa, z sumy 2.000 zł zapisanej ojcu oraz z prowizji od tej sumy (Ws. 158 k. 52). Jako jego dzieci Sinapius wymienia Jana Wacława, zmarłego bezdzietnie, i Ewę Eleonorę.

c. Wacław Achacy, syn Jarosława i Reibnitzówny (tak Sinapius), dziedzic Polskiej Lgoty, roborował w r. 1697 stryjecznemu bratu Janowi Albrachtowi skrypt na 45.000 zł datowany w Gołaszynie (Ws. 77 II k. 15). Żył jeszcze w r. 1720 (I. Kal. 161 s. 174). Nie żył już w r. 1721 (P. 1182 k. 30v). O żonie jego Annie Marii (Mariannie) Posadowskiej mówi się jako o zmarłej już w r. 1717 (I. Kal. 160 k. 203). Z córek Wacława Achacego, Loiza Szarlota i Bogumiła Maria, niezamężne, występowały obie w r. 1730 (Kośc. 317 s. 64), Eleonora Sabina w r. 1717 żona Michała Łaszczyńskiego. Wedle Sinapiusa córkami "Jana Achacego" i Posadowskiej były: Anna Zofia, w r. 1698 żona Wilhelma von Hedviger, mianowanego z czasem hr.Sponneck, duńskiego generała, komendanta Kopenhagi, Szarlota, żona 1-o v. von Uchtritza 2-o v. von Lessla, Luiza za Polakiem, Anna Gotliba za Karolem Wilhelmem von Koshchenbar. Synowie Wacława Achacego: Ernest Wilhelm i Wacław Jarosław.

a) Ernest Wilhelm, syn Wacława Achacego i Posadowskiej, mąż Zuzanny Elżbiety Schweinichen, corki barona Ernesta i Kunegundy Gersdorff ("Gersztoffen"), wdowy 1-o v. po Melchiorze Fryderyku Schweinitz (Sinapius). W r. 1715 roborował tej żonie skrypt datowany w Gołaszynie 10 VIII t. r. (Ws. 79 k. 66; 158 k. 41). W r. 1718 kupił od Jana Stefana B. części wsi Drzewce Wielkie w ziemi wschowskiej za 58.000 zł (P. 1157 k. 63v). Z żoną za konsensem królewskim nabyli 15 III 1719 r. za 26.500 zł od Ludwika Boruckiego starostwo gnieźnieńskie (Ws. 79 k. 62, 90v; Boniecki). W r. 1721 napisał żonie dożywocie sumy 50.000 zł (P. 1182 k. 30v). Roborowała ona swój testament 1724 r., spisany w Drzewcach 16 VIII t. r. (Ws. 80 k. 128). Ernest Wilhelm zawarł w r. 1727 komrpomis w sprawie Klonowca z dziedzicami połowy tej wsi, Karolem i Andrzejem Skrzetuskimi (Ws. 82 k. 35v). W r. 1728 dostał od tych Skrzetuskich zobowiązanie sprzedaży połowy Klonowca (Kośc. 316 s. 44). W r. 1727 występował jeszcze z tytułem starosty gnieźnieńskiego, w r. 1728 już bez tego tytułu (Ws. 83 k. 24). Po śmierci pierwszej żony ożenił się z Joanną Katarzyną Solchow, córką Joachima Bernarda landrata w Sternberg, i Anny Lukrecji Winterfeld. Kontrakt małżeński spisany został w Kemmenzborn koło Krosna 13 IV 1728 r., a roborowany już po ślubie 28 V (Ws. 83 k. 11v). Połowę Klonowca, wedle zobowiązania z r. 1728, kupił w r. 1730 za 23.626 zł od Antoniego Skrzetuskiego (P. 1221 k. 127). W r. 1732 nazwany był dziedzicem Klonowca (P. 1236 k. 24, 42) i to w r. 1735 całego. Wtedy to w imieniu własnym i bratanków po bracie Wacławie Jarosławie mianował plenipotentów do windykowania spadku po rodzonym swym wuju Joachimie Maurycym Posadowskim, dziedzicu miasteczka Wołczyn (Konstadt) na Dolnym Sląsku (Ws. 85 k. 77). Podkomorzy JKMci i elektorski saski w r. 1737 (Ws. 86 k.45v). Żył jeszcze w r. 1739 (Ws. 87 k. 57v). Wdowa w r. 1740 skasowała dożywocie na częściach Drzewców i Na Klonowcu (ib. l. 103v). Już w r. 1741 była 2-o v. żoną Władysława Dzierżanowskiego, podkomorzego JKMci (Kośc. 321 s. 40). Nie żyła już w r. 1745 (Ws. 89 k. 36). Córki Ernesta Wilhelma z drugiej żony: Krystyna, niezamężna w r. 1745 (ib.), Ernestyna Bernardyna, w l. 1747-71 żona Fryderyka Wilhelma Mehlinga, pułkownika wojsk koronnych. Synowie z tejże żony: Joachim Aleksander, o którym niżej, Piotr Władysław, występujący w l. 1747-56 (Ws. 89 k. 168; Kośc. 327 k. 95v, 97), i Adolf Konstanty, małoletni w r. 1747, w r. 1759 kapitan wojsk pruskich, zobowiązał się swoją część w Starych Drzewcach, zwaną "Bojanowską" sprzedać za 10.500 zł bratu Joachimowi Aleksandrowi (Ws. 92 k. 177v). Żył jeszcze w r. 1772.

Joachim Aleksander, syn Ernesta Wilhelma i Joanny Katarzyny Selchow, porucznik wojsk saskich 1755 r. (P. 1315 k. 200). Obok siostry Mehlingowej występował w r. 1763, jako spadkobierca wuja Aleksandra Selchow, dziedzica w Bieberteitsch i Belitz w Brandenburgii (Ws. 93 k. 135v). Kapitan saski i dziedzic części Drzewców w r. 1764 (Kośc. 329 k. 197). W imieniu własnym i brata Adolfa Konstantego sprzedał 2 IX 1772 r. połowę Klonowca Wiktorowi Cieślińskiemu (Ws. 95 k. 208), a 10 XII 1776 r. również w imieniu swoim i brata sprzedał spisał z Józefem Jonemanem, regentem ziemskim wschowskim, kontrakt sprzedaży części Starych Drzewców za 90.000 zł. Samego aktu rezygnacji dokonał w r. 1777 (Ws. 97 k. 12). Jego żona, Helena Zofia Lessel, córka Franciszka Teofila i Barbary Zofii Klausen (Clausen?), skwitowała w r. 1776 Jonemana z 24.000 zł swego posagu, który mąż zużywszy na spłatę długów ciążących na Drzewcach oprawił jej był 24 IX 1759 r. na częściach tej wsi (Ws. 96 k. 204). Te odebrane pieniądze posagowe obróciła na kupno dóbr Piskorzów (Peyskern) i Tscheltsch na Sląsku w p. złotowskim. Żyła jeszcze w r. 1784 (Ws. 102 k. 139v).

b) Wacław Jarosław, syn Wacława Achacego i Posadowskiej, w l. 1722-23 trzymał zastawem za sumę 18.000 zł od Michała Miaskowskiego wieś Nowiec w p. kośc. (P. 1188 k. 40v; 1192 k. 45). Jego żoną była w r. 1724 Anna Urszula Stwolińska (Kośc. 314 s. 271). Żył jeszcze w r. 1730 (Kośc. 317 s. 64). Występowała Stwolińska już jako wdowa w r. 1735 (I. Kal. 171/3 s. 132). Synami ich byli Sylwiusz i Karol Leopold, w imieniu których działał w r. 1735 ich stryj Ernest Wilhelm (Ws. 85 k. 77). Karol Leopold wyruszając w r. 1736 za granicę do akademii wojskowej dawał temu stryjowi plenipotencję (Ws. 85 k. 83v). Wymieniony wyżej Sylwiusz był zapewne identyczny z Sylwiuszem Aleksandrem, generałem austriackim, ur. w Swinarach (Schweinern) na Sląsku w p. trzebnickim w r. 1724, majorem 4 pułku kirasjerów Serbelloniego w r. 1752, podpułkownikiem 1758 r., pułkownikiem t. r., generałem majorem 1771 r., zmarłym w Keresztur na Węgrzech 11 II 1799 r., obdarzonym w r. 1760 dziedzicznym tytułem baronowskim (Żychliński).

4. Stanisław B., czasem Gołaski lub Spławski, syn Andrzeja i Gołaskiej, wraz z braćmi Mikołajem i Marcinem dostał w działach ze starszymi braćmi, przeprowadzonych w r. 1536, połowę Spławia i części w Gołaszynie (P. 1394 k. 8v). W ponownych działach dokonanych w r. 1542 bracia Mikołaj i Marcin części w Spławiu oddali Janowi i Stanisławowi (ib. k. 504v). Na połowie połowy Spławia, Poświątnego i łąki Ostrów w Bojanowie oprawił w r. 1547 posag 420 zł żonie swej Urszuli Kołaczkowskiej, córce Feliksa (Kośc. 345 k. 214v). Umarł w r. 1553, mianowawszy przed śmiercią dla swych dzieci Jana i Jadwigi opiekunami żonę, Andrzeja B. i Macieja Punińskiego (Ws. 345 k. 6v; Kośc. 236 k. 161v). Urszula była 2-o v. w r. 1556 żoną Bartłomieja Drzewieckiego. Na Spławiu i Poświątnym miała oprawę 500 zł swego posagu (P. 897 k. 413v). Córka Stanisława Jadwiga B. cz. Spławska, w l. 1569-92 żona Macieja Szczurskiego. Syn Jan.

Jan B., czasem Spławski lub Gołaski, syn Stanisława i Kołaczkowskiej, jeszcze nieletni w r. 1558 pod opieką Andrzeja B. i Macieja Punińskiego (Kośc. 238 k. 146v, 147), dziedzic w Spławiu 1569 r. (Kośc. 249 k. 181v). Żeniąc się w r. 1570 z Zofią z Ruska Bielawską, córką Jana, oprawił jej przed ślubem na połowie swych dóbr w Spławiu i pustce Poświątne posag 600 zł (P. 1398 k. 96v). Swoje połowy w tych wsiach sprzedał w r. 1571 za 5.000 zł Maciejowi Chojnackiemu (ib. k. 244v), a żonie ponowił oprawę posagu na połowie swych dóbr w gotowiźnie i w zapisach dłużnych (ib. k. 248). Od Macieja Karchowskiego wziął wtedy za 3.500 zł prawem wyderkafu pewne części w Bylęcinie i Karchowie (ib. k. 247v). Żył jeszcze w r. 1572 (Kośc. 252 k. 70). Bezpotomny, nie żył już w r. 1575 (Kośc. 255 k. 190).

B. Mikołaj B. cz. Spławski, syn Mikołaja i Drzewianowskiej, wspomniany pierwszy raz w r. 1510 (Kośc. 232 k. 104). Mąż Jadwigi Miaskowskiej, dostał w r. 1516 od jej braci, Andrzeja, Wojciecha i Ambrożego, prawem wyderkowym czwartą część Swierczyny za 200 zł w. jej posagu i tę sumę oprawił żonie na połowie dóbr swych w Spławiu, Żydowie i Parsku, przypadających mu w dziale z braćmi Andrzejem i Piotrem, oraz na połowie wyderkowych części w Swierczynie (P. 1392 k. 80v). Po przeprowadzeniu działów braterskich stał się w r. 1517 całych wsi Żydowo i Parsko (Kośc. 345 k. 62v). Żył jeszcze w r. 1528 (P. 1393 k. 253v), nie żył już w r. 1538 (Kośc. 28 k. 121, 121v), kiedy występowali jego dwaj synowie, Wojciech i Bartłomiej. Wdowa oprawę swą na połowie Żydowa i na dworze z przyległościami oraz folwarku w Parsku dała w r. 1550 swym dwom wspomnianym wyżej synom nazwanym "Parskimi" (P. 1395 k. 551). Żyła jeszcze w r. 1559 (Kośc. 238 k. 337). Córki Mikołaja: Anna, wydana w r. 1538 za Łukasza Słupskiego, 2-o v. w l. 1541-54 żona Macieja Drachowskiego, Katarzyna, w r. 1541 zaślubiła Jana Ręckiego, była wdową po nim w r. 1543, 2-o v. w l. 1546-57 za Bartłomiejem Błockim. Zapewne córką tego samego Mikołaja była Barbara, w l. 1552-71 żona Melchiora Glińskiego.

1. Wojciech B. cz. Parski lub Spławski, syn Mikołaja i Miaskowskiej, obok brata dziedzic Żydowa i Parsku, zapisał w r. 1538 sumę 1.000 grz. Łukaszowi Słupskiemu w posagu za swą siostrą Anną (Kośc. 234 k. 357, 422v, 424, 424v). Na wspomnianych wyżej wsiach oprawił w r. 1551 posag 300 grz. żonie Dorocie Ręckiej, córce Andrzeja (P. 1395 k. 596). Wraz z bratem Bartłomiejem kupił w r. 1557 za 3.000 zł wsie Błocko i Łąkie od spadkobierców Bartłomieja i Łukasza Błockich (P. 1396 k. 417v), ale oni obaj sprzedali te dobra w r. 1558 za 4.000 zł Feliksowi Jaktorowskiemu za zezwoleniem siostry swej, wdowy po Bartłomieju Błockim (ib. k. 609v; Kośc. 238 k. 269). Części swe w Żydowie i Parsku oraz części Bojanowa sprzedał w r. 1563 za 8.000 zł stryjecznemu bratu Janowi B., dziedzicowi w Gołaszynie (P. 1397 k. 238). W r. 1563 pozywany był o zabójstwo Jana Przybyszewskiego (Py. 179 k. 430). T. r. został intromitowany do części w Żydowie i Parsku oraz w Bojanowie, kupionych od brata Bartłomieja (Kośc. 240 II k. 110v). Ponadto nabył prawem wyderkowym za 3.500 zł od Stanisława hr. z Górki Mieczewo i części w Radzewie oraz Kantorowie w p. kośc. 1563 r. (P. 1397 k. 255v). Żył zapewne jeszcze w r. 1568 (P. 1397 k. 642v), nie żył już w r. 1572 (P. 920 k. 136). Wdowa żyła jeszcze w r. 1577 (P. 929 k. 575v), a zapewne i w r. 1593 (P. 960 k. 251). Syn Maciej, o którym niżej. Córki: Jadwiga, w r. 1574 żona Macieja Kozielskiego, Anna, w l. 1588-93 żona Jana Dachowskiego, Agnieszka B. cz. Spławska, niezamężna w l. 1588-93 (P. 949 k. 595; 960 k. 251), w r. 1595 żona Macieja Kraśnickiego.

Maciej B. cz. Spławski, syn Wojciecha i Ręckiej, w r. 1572 jeszcze nieletni, bo działający w asyście stryja Bartłomieja, siostrom swym, pannom Jadwidze, Annie i Agnieszce zapisał każdej po 600 zł posagu (P. 920 k. 136), w r. 1579 mąż Zofii Bielawskiej. Mieszkał wtedy w Mieczewie, wciąż jeszcze trzymanym wyderkafem od Górki (P. 932 k. 560; Py. 116 k. 112). Drugą jego żoną była w r. 1589 Regina Kozielska, wdowa 1-o v. po Jakubie (Janie?) z Taczał Krajkowskim (P. 951 k. 210v, 655v). Żył jeszcze w r. 1593 (P. 960 k. 251). Może tego Macieja córką była Anna B. cz. Spławska, żona 1-o v. Łukasza Jaraczewskiego, 2-o v. wydana w r. 1619 za Stanisława Łaskawskiego, wdowa po tym ostatnim w l. 1631-45 (P. 1024 k. 468v; 1063 k. 96v; W. 38 k. 702v; P. 1411 k. 510).

2. Bartłomiej B. cz. Spławski lub Parski, syn Mikołaja i Miaskowskiej, pisał się też B. z Parska. Współopiekun dzieci siostry Dachowskiej 1554 r. (Ws. 346 k. 18). T. r. na połowie swych części w Żydowie oprawił posag 400 zł żonie Agnieszce Suchorzewskiej, córce Jana (Ws. 346 k. 10). Dziedzic w Żydowie 1556 r. (Kośc. 237 k. 23), części w Żydowie, Parsku i Bojanowie sprzedał w r. 1563 bratu Wojciechowi (Kośc. 240 II k. 110v), ale w r. 1568 od Jana B. z Gołaszyna odkupił za 9.000 zł części w tychże wsiach, które ów Jan nabył od Wojciecha, brata Bartłomieja. Kupna tego dokonał Bartłomiej wraz z drugą swą żoną Anną Tłocką. Ta Anna była wdową 1-o v. po Dobrogoście Ujejskim (P. 1397 k. 642v, 733). W r. 1570 dwór w Parsku dała swemu pasierbowi Stanisławowi B. (Ws. 346 k. 69v), a części w tejże wsi dała t. r. drugiemu pasierbowi, Maciejowi, zachowując sobie dożywocie (P. 1397 k. 108v). W r. 1583 oboje małżonkowie całe Żydowo i Parsko dali Stanisławowi B. (P. 1399 k. 80), widocznie więc Maciej już wtedy nie żył. Bartłomiej umarł między r. 1583 i 1584 (P. 940 k. 476; 943 k. 209). W r. 1584 Anna Tłocka była już 3-o v. żoną Jana Kluczewskiego z Wilkowa (Kośc. 264 k. 325). W r. 1585 kwitowała pasierba Stanisława (P. 945 k. 213v). Żyła jeszcze w r. 1590 (P. 953 k. 351v). Bezpotomna, nie żyła już w r. 1591 (P. 956 k. 742). Z pierwszego małżeństwa miał Bartłomiej córkę Zofię B. cz. Spławską, w r. 1575 żonę Wojciecha Zadorskiego. Synowie jego to już wspomniani: Maciej, zapewne młodo zmarły i Stanisław.

Stanisław B. cz. Spławski, syn Bartłomieja i Suchorzewskiej, pisał się z Parska. Jak widzieliśmy, dostał w r. 1570 od macochy dwór w Parsku, a od ojca i macochy w r. 1583 wsie Żydowo i Parsko. Mąż Doroty z Wierzei Wielżyńskiej, córki Jana, na połowie Żydowa i Parska oprawił jej w r. 1584 posag 2.500 zł (P. 1399 k. 263v; Kośc. 276 k. 198). Skwitował t. r. małżonków Żelądkowskich z 100 zł z racji dzierżawionego im przez żonę Grabionowa (P. 942 k. 748v). W r. 1585 spisał z tą żoną wzajemne dożywocie, a ona części Grabionowa oraz pustkę Zwonowo w p. kośc. sprzedała za 1.800 zł Stanisławowi Szołdrskiemu (P. 1399 k. 592, 594v). Stanisław od Bartłomieja Krzyckiego kupił w r. 1594 za 3.300 zł połowę wsi Tarnowo (P. 1401 k. 245). Część Gołaszyna wyderkował w r. 1595 Jadwidze z Rydzyńskich Miaskowskiej (P. 964 k. 238v). Od Bartłomieja Tłockiego kupił w r. 1601 za 5.600 zł części wsi Tarnowo i pustek Prochy Małe w p. kośc. (P. 1404 k. 92v). Od Jana Jerzego z Wedla Wedelskiego kupił w r. 1612 za 20.000 zł Bobowicko w p. pozn. (P. 1408 k. 14). Umarł t. r. (P. 988 k. 1111). Dorota Wielżyńska umarła między r. 1613 i 1614 (Kośc. 290 k. 366v, 367v; P. 992 k. 386v). Córka Stanisława i Wielżyńskiej, Małgorzata ("Marusza"), która w r. 1614, jeszcze jako niezamężna, dostała zobowiązanie od brata Bartłomieja, iż ją będzie utrzymywać (P. 992 k. 489), w l. 1615-17 była żoną Adama Kunińskiego, komornika ziemskiego poznańskiego. Synowie: Bartłomiej i Wojciech, o których niżej, Stanisław i Andrzej. Stanisław występował w l. 1612-17 (P. 988 k. 1111v; 998 k. 838). Bezpotomny, nie żył już w r. 1621 a raczej zaginął bez wieści i bracia nie wiedzieli, czy poległ w niedawnej wyprawie wołoskiej (cecorskiej), czy też dostał się do niewoli (Kośc. 127 k. 949; P. 1006 k. 378). Andrzej występował w r. 1612 (P. 988 k. 1111v), od Adama i Rafała Retkowskich skupił w l. 1620-24 za 12.000 zł wieś Baworówko i części wsi Kępa w p. pozn. (P. 1412 k. 319; 1414 k. 1166), a w r. 1624 części w Kępie sprzedał za 4.000 zł Janowi z Warzymowa Sokołowskiemu, staroście radziejowskiemu (P. 1414 k. 1164v). W r. 1647 mianowany został przez brata Bartłomieja jednym z opiekunów jego syna Adama (P. 1056 k. 1079). Bezpotomny, nie żył już w r. 1649 (P. 1424 k. 758). Tego to Andrzeja żoną była w l. 1620-21 Jadwiga Bronikowska, córka Andrzeja (P. 1004 k. 1106v, 1109v, 1110v; 1412 k. 1304).

1) Bartłomiej, syn Stanisława i Wielżyńskiej, pisał się z Parska. Ożenił się w r. 1610, krótko po 25 VI, z Marianną z Chociczy Kamińską, córką Stanisława z pow. zakroczymskiego (P. 984 k. 895), a ojciec Bartłomieja, Stanisław, oprawił jej, jeszcze jako narzeczonej swego syna, posag 3.000 zł na połowie Tarnowa (P. 1407 k. 127v). Tę oprawę Marianna skasowała w r. 1611 (P. 986 k. 632). Bartłomiej w dziale z braćmi dokonanym w r. 1614 wziął Tarnowo z obowiązkiem utrzymywania siostry Marianny (P. 992 k. 386v, 489). Tę wieś nabył więc za 13.000 zł od braci Wojciecha, Stanisława i Andrzeja (P. 1409 k. 158). Grunt w Tarnowie zw. "Wygorzałe" sprzedał w r. 1623 za 6.000 zł Jerzemu Kamińskiemu (P. 1414 k. 544). Ulepszając oprawę swej żony, jak z tego wynika, powtórnie uczynioną na Tarnowie, zapisał jej w r. 1626 na połowie Tarnowa posag 4.000 zł (P. 1415 k. 501). Wieś tę wyderkował w r. 1645 za 13.000 zł synowi Mikołajowi (P. 1422 k. 423), ale już wkrótce w r. 1647 sprzedał Tarnowo z folwarkiem Nietrzeba za 28.000 zł Jerzemu Zbijewskiemu (P. 1423 k. 141v). Dla syna Adama mianował t. r. opiekunami kilka osób, a między innymi brata swego Andrzeja. Żonie swej zapisał jednocześnie dług 3.000 zł (P. 1056 k. 1079, 1079v). Nie żył już w r. 1649, kiedy owdowiała Marianna Kamińska skasowała swe prawa na Tarnowie i folwarku Nietrzeba, dziedzicznych obecnie Zbijewskich (P. 1060 k. 638). W r. 1651 w imieniu swego syna Adama jako spadkobiercy stryja Andrzeja B. kwitowała Jana Jaskóleckiego z 200 zł prowizji rocznej od sumy 2.000 zł, którą Jaskólecki zapisał był zmarłemu Andrzejowi B. (P. 1063 k. 909). W r. 1652 jako opiekunka swej wnuczki po zmarłym synu Mikołaju, Anny, kwitowała Jadwigę z Jastrzębskich Zbijewską (P. 1064 k. 1136). Żyła jeszcze w r. 1653 (P. 1066 k. 185). Synowie Bartłomieja i Kamińskiej, Mikołaj i Adam, o których niżej, córki: Anna, w r. 1628 żona Andrzeja Pigłowskiego, 2-o v. w l. 1635-41 żona Samuela Kręskiego, 3-o v. w r. 1649 żona Pawła Kąsinowskiego, 4-o v. w l. 1653-59 żona Adama Korzbok Zawadzkiego, Zofia, wydana krótko po 25 VI 1635 r. za Andrzeja Kosickiego.

(1) Mikołaj, syn Bartłomieja i Kamińskiej, żeniąc się w r. 1645 z Urszulą z Wielawsi Cielecką, córką Łukasza, podsędka poznańskiego, i Katarzyny Stęgoskiej, dostał przed ślubem, 4 V, zobowiązanie od swego ojca, iż mu sprzeda sposobem wyderkafowym Tarnowo za sumę 13.000 zł, w czym 8.000 zł miało być jego ojcowizną, a 5.000 zł posagiem Urszuli (P. 172 k. 951v). W r. 1647 Mikołaj już nie żył, a Urszula jako wdowa kwitowała teścia z 10.000 zł z sumy 13.000 zł wyderkowanej na Tarnowie (P. 1056 k. 20). W r. 1649 była już 2-o v. żoną Łukasza Bieczyńskiego (P. 1424 k. 693v). Nie żyła już w r. 1660. Jedyna córka Mikołaja i Cieleckiej, Anna, dziedziczka Baworówka po stryju Adamie B., wydana 10 II 1660 r. za Władysława Otto Trąmpczyńskiego, wdowa po nim w r. 1669, 2-o v. w l. 1671-76 żona Jana Los Golińskiego, burgrabiego ziemskiego konińskiego.

(2) Adam, syn Bartłomieja i Kamińskiej, małoletni w r. 1647 (P. 1056 k. 1079). Odziedziczywszy po stryju Andrzeju części w Baworówku, inne części w tej wsi kupił w r. 1649 za 9.000 zł od współspadkobierczyni Andrzeja a swej stryjecznej siostry Barbary zamężnej Latalskiej (P. 1424 k. 758). Idąc w r. 1651 na wyprawę wojenną przeciwko Kozakom, więc zapewne w pospolitym ruszeniu pod Beresteczko, mianował administratorami swych dóbr i opiekunami bratanicy panny Anny swoją matkę, Macieja Pigłowskiego, burgrabiego ziemskiego poznańskiego, i Stanisława Latalskiego (P. 1063 k. 148v). Adam nie żył już niewątpliwie w r. 1653, bo słyszymy wtedy o mianowanych przez króla opiekunach jego bratanicy (P. 1066 k. 185).

2) Wojciech, syn Stanisława i Wielżyńskiej, pisał się z Parska. W wyniku działów braterskich nabył w r. 1614 od braci, Bartłomieja, Stanisława i Andrzeja części we wsiach Parsko i Żydowo (P. 1409 k. 157v). Na połowie tych wsi w r. 1615 oprawił posag 3.500 zł żonie swej Zofii z Sokolnik Jaskóleckiej (ib. k. 425), która t. r. skwitowała swego brata Jana Jaskóleckiego z dóbr ojczystych w Wielkich Sokolnikach i Lipnicy w p. pozn. (P. 994 k. 307). W r. 1629 kupił od Pawła Nowowiejskiego za 10.000 zł Nową Wieś w p. pozn. (P. 1416 k. 327), ale t. r. sprzedał tę wieś za 12.500 zł Samuelowi Targowskiemu, sekretarzowi królewskiemu (ib. k. 431). W r. 1630 mianował opiekę dla dzieci swych zrodzonych z Jaskóleckiej (P. 1023 k. 546). Parsko i Żydowo sprzedał w r. 1643 za 34.000 zł Aleksandrowi Ponińskiemu i odtąd chodził wyłącznie posesjami (P. 1417 k. 911; 1418 k. 803; 1421 k. 178, 793v). Żył jeszcze w r. 1648 (Kc. 131 k. 88), nie żył już w r. 1649 (P. 1424 k. 758). Wdowa żyła jeszcze w r. 1653 (G. 82 k. 652v). Córki Wojciecha i Jaskóleckiej: Barbara, w r. 1638 żona Władysława Miękiskiego, wdowa w r. 1647, 2-o v. w l. 1649-51 za Stanisławem hr. z Łabiszyna Lalatskim, Katarzyna, w r. 1643 zaślubiła Mikołaja z Nagłowic Reja, starostę libuskiego. Obie one pisały się z Parska.

C. Piotr B. cz. Spławski, syn Mikołaja i Drzewianowskiej, dzielił się w r. 1517 z bratem Andrzejem po połowie częściami wsi Spławie i Poświętne oraz łąką Ostrów w Bojanowie (Kośc. 233 k. 56). Od swej żony Anny Wilkowskiej, córki Pawła, nabył w r. 1523 jej części w Smyczynie w p. kośc. i części w Niemieckim Wilkowie w p. wschow., poczem oprawił jej 350 grz. posagu na częściach swych w Spławiu i Bojanowie oraz w Poświątnym (Kośc. 233 k. 88v; 345 k. 102). Od Łukasza Popowskiego kupił w r. 1529 za 400 grz. część w Popowie w p. kośc. (P. 1393 k. 287v) i w r. 1530 dał ją w dożywocie swej teściowej Małgorzacie 1-o v. Wilkowskiej, 2-o v. wdowie po Bernardzie Kemblanie (Kośc. 345 k. 144; 234 k. 191v). W r. 1539 wraz ze swymi synami: Janem, Mikołajem, Marcinem i Stanisławem, kwitował Jana Daleszyńskiego z 113 grz. posagu zmarłej Heleny B. Janowej Daleszyńskiej, macochy tego Jana a ciotki swych synów (Kośc. 234 k. 401). Drugą żoną Piotra była Dorota Kołaczkowska, córka Ubysława Pakosza Kołaczkowskiego, zaślubiona zapewne przed r. 1545. W r. 1548 oprawił jej posag 450 zł na połowie wsi Spławie Poświątne oraz na łące Ostrów w Bojanowie (P. 1395 k. 413v). Części w Smyczynie i Niemieckim Wilkowie dał w r. 1550 synom swym zrodzonym z pierwszej żony: Janowi, Mikołajowi, Marcinowi i Stanisławowi Spławskim (P. 1395 k. 556v). Dla Mikołaja, Marcina, Stanisława, Barbary, Anny i Katarzyny, pochodzących z pierwszej żony, i dla Macieja i Piotra, pochodzących z drugiej, Kołaczkowskiej, też już wtedy nie żyjącej, mianowł w r. 1554 opiekunów na przeciąg lat 15, a między innymi Wojciecha i Bartłomieja B-ch, swych bratanków. (Ws. 346 k. 13v). W r. 1559 nabył sposobem wyderkafu za 2.000 zł od Mikołaja Spławskiego, burgrabiego ziemskiego poznańskiego, Wyskoć w p. kośc. (P. 1396 k. 763) i na owej sumie wyderkafowej zabezpieczył 400 zł posagu córce swej Annie, a 550 zł posagu córce Katarzynie (Kośc. 238 k. 322v, 323). Umarł t. r. (ib. k. 341, 342). Córki z Wilkowskiej: Zofia, w l. 1552-57 żona Macieja Chojnackiego seniora, Jadwiga, w r. 1551 żona Adama Mierzewskiego, Barbara, w r. 1564 żona Marcina Sliwnickiego, Anna, w r. 1560 żona Franciszka Relskiego, Katarzyna, w r. 1564 żona Macieja Sliwnickiego.

1. Jan B. cz. Spławski, syn Piotra i Wilkowskiej, w r. 1554 już pełnoletni, bo nie objęty mianowaną wtedy przez ojca opieką, wraz z braćmi i siostrami z tej samej matki intromitowany w r. 1558 do części wsi Jedlec w p. kal., odziedziczonym po "stryju" Janie Wilkowskim (I. Kal. 23 s. 1292). Nie wymienia go już ponowna intromisja z r. 1559 (ib. 24 k. 414), więc zapewne już wtedy nie żył.

2. Mikołaj B. cz. Spławski, syn Piotra i Wilkowskiej, małoletni jeszcze w r. 1554, w r. 1559 oprawił posag 500 zł żonie swej Małgorzacie Borzysławskiej cz. Snowidowskiej, córce Stanisława (Kośc. 238 k. 341, 342). Wraz z braćmi Marcinem i Stanisławem intromitowany w r. 1560 do części Smyczyny i Niemieckiego Wilkowa danych mu w r. 1550 przez ojca (Kośc. 239 k. 239). Z tymi braćmi odziedziczył też po ojcu wyderkafową posesję Wyskoci, w której to wsi widzimy ich trzech w r. 1561 (P. 903 k. 719). T. r. Mikołaj zamordował Wojciecha Grąblewskiego (Kośc. 240 k. 345). W działach braterskich nabył od brata Stanisława w r. 1565 za 3.000 zł części w Spławiu, Popowie, Wilkowie Niemieckim i w pustce Smyczynie (P. 1397 k. 421), poczem w r. 1566 części w Wilkowie i Smyczynie zamienił z bratem Marcinem na jego części w Spławiu, Popowie i łące w Bojanowie (ib. k. 492). Wedle zobowiązania danego w r. 1567 części swe w Spławiu, Popowie, pustce Poświątne i pustce w Bojanowie oraz część borów Smyczynie sprzedał w r. 1568 za 7.000 zł bratu Maciejowi (P. 1397 k. 733v; Kośc. 246 k. 49). W r. 1569 dostał od brata Stanisława część w Poświątnem (P. 1398 k. 16). T. r. kupił od Marcina Pakosławskiego za 3.000 zł części wsi Kunowo w p. pozn. (ib. k. 42), a sprzedał je za taką samą sumę w r. 1570 Janowi Glińskiemu (ib. k. 159). Od brata Macieja kupił t. r. za 3.000 zł części w Popowie (ib. k. 73v), a części w tej wsi kupione od tegoż brata w r. 1567(!) sprzedał teraz za 2.500 zł Wacławowi Glińskiemu (ib.). Od Jana Glińskiego odkupił w r. 1572 za 3.000 zł sprzedane mu części w Kunowie (ib. k. 382v) i na połowie swych części w tej wsi oprawił w r. 1574 posag 500 zł żonie (ib. k. 499). Nie żył w r. 1578, kiedy Małgorzata "Snowidowska" występowała już jako wdowa (Kośc. 258 k. 105). Że nie chodzi tu o jakąś inną, ewentualnie drugą, żonę Mikołaja, dowodzi zapis z r. 1603, mocą którego Małgorzata Borzysławska, wdowa po Mikołaju Spławskim cz. Bojanowskim scedowała oprawę swego posagu 500 zł, zabezpieczonego na Kunowie, Hieronimowi Borzysławskiemu (P. 974 k. 46v). Ponowiła tę cesję w r. 1604 już na rzecz synów zmarłego tymczasem Hieronima (P. 974 k. 882). Synowie Mikołaja i Borzysławskiej Bartłomiej, o którym niżej, i Marcin występujący w l. 1579-84 (P. 932 k. 293v; Kośc. 264 k. 461v). Córki, pisane też B-mi cz. Spławskimi: Małgorzata, w l. 1598-1604 żona Jerzego Pieskowskiego, Anna (Agnieszka), w r. 1604 żona sław. Stanisława kotlarza, mieszczanina grodziskiego (Kośc. 284 k. 35v), zaś 2-o v. w l. 1614-26 żona sław. Wawrzyńca organisty, obywatela grodziskiego (Kośc. 290 k. 661v; P. 1017 k. 586v).

Bartłomiej B. cz. Spławski, syn Mikołaja i Borzysławskiej, wspomniany pierwszy raz w r. 1578 (Kośc. 258 k. 105). W r. 1579 mąż Jadwigi Wulikowskiej (P. 932 k. 205). W r. 1594 żeniąc się powtórnie z Anną Rosnowską, córką Jana, zobowiązał się oprawić jej posag na połowie części w Kunowie (P. 962 k. 651).

3. Marcin B. cz. Spławski, syn Mikołaja i Wilkowskiej, nieletni 1554 r. (Ws. 346 k. 13v), bratu Mikołajowi dał w r. 1566 części swe w Wilkowie Niemieckim i w pustce Smyczynie wzamian za części wsi Spławie, Popowo i za części łąki w Bojanowie (P. 1397 k. 492). Żył jeszcze w r. 1569 (Ws. 7 k. 344), nie żył już w r. 1577 (Ws. 9 k. 44). Jego żoną była Jadwiga Turkowska, wdowa 1-o v. po Stanisławie Rudzkim, występująca już jako wdowa i po Marcinie B. w r. 1578 (Kośc. 258 k. 280v). Żyła jeszcze w r. 1589 (P. 952 k. 357v). Syn Marcina Maciej.

Maciej, syn Marcina i Turkowskiej, dziedzic części w Wilkowie Niemieckim 1577 r. (Ws. 9 k. 44), jako jeszcze nieletni, sprzedał w r. 1585 części w Wilkowie i Smyczynie za 4.000 zł Stanisławowi Wilkowskiemu, podsędkowi ziemskiemu wschowskiemu (P. 1399 k. 480v). Żył jeszcze w r. 1600 (Ws. 17 k. 86v). Córka Marcina i Turkowskiej, Katarzyna, w l. 1600-9 żona Stanisława Przybińskiego.

4. Stanisław B. cz. Spławski, syn Piotra i Wilkowskiej, nieletni w r. 1554 (Ws. 346 k. 13v), bratu Mikołajowi sprzedał w r. 1565 za 3.000 zł części Spławia, Popowa, Wilkowa Niemieckiego i Smyczyny (P. 1397 k. 421), a w r. 1569 dał mu jeszcze części wsi Poświątne (P. 1398 k. 16).

5. Maciej B. cz. Spławski, syn Piotra i Kołaczkowskiej, nieletni w r. 1554 (Ws. 346 k. 13v), od brata Mikołaja kupił w r. 1568 za 7.000 zł części wsi Spławie, Popowo i Poświątne, część pustki w Bojanowie i część borów w Smyczynie (P. 1397 k. 33v). W r. 1570 części swe w Popowie sprzedał temu bratu za 3.000 zł (P. 1398 k. 73v). Żył jeszcze w r. 1590 (Kośc. 270 k. 30).

6. Piotr B. cz. Spławski, syn Piora i Kołaczkowskiej, nieletni w r. 1554, musiał mieć wtedy około 9 lat, bo ojciec zastrzegł trwanie opieki na lat 15, czyli do osiągnięcia dojrzałości przez najmłodszego z synów (Ws. 346 k. 13v). Swoje części w Spławiu, Popowie i Poświątnym, części łąki w Bojanowie i części Smyczyny sprzedał w r. 1568 za 3.000 zł Stanisławowi Borzysławskiemu cz. Snowidowskiemu (Ws. 201 k. 28). Żył jeszcze w r. 1569 (Kośc. 246 k. 23). Zob. tablice 1-12.

Bogusław zapisał na Bojanowie w r. 1435 swej siostrze zakonnicy Katarzynie dożywotni roczny czynsz 3 grz. (P. 1378 k. 77). Stanisław dostał w r. 1509 zaświadczenie, iż ze swych dóbr zadośćuczynił obowiązkowi wojennemu (Wierzb. IV nr 9283). Anna, w l. 1550-57 wdowa po Stanisławie Moreckim. Urszula, w r. 1576 żona Marcina Golskiego. Walenty, faktor w Słupowie 1580 r. (N. 158 k. 2). Jako wdowa po nim występowała w r. 1611 Anna Biechowska (N. 167 k. 921). Maciej, nie żyjący już w r. 1603, kiedy wdowa po nim Anna Chłapowska, córka Marcina, kwitowała swych braci z 2.000 zł zapisanych jej przez ojca (P. 973 k. 150v). Paweł trzymane zastawem za 5.000 zł od Wacława Lesczyńskiego wsie Czerminko i Pojednicę cedował w r. 1612 małżonkom Borzysławskim (P. 988 k. 167). Anna, wdowa w r. 1623 po Macieju Winiskim(?). Elżbieta, w r. 1628 wdowa po Macieju Krzyckim, podsędku ziemskim wschowskim. Anna, w r. 1633 żona Jana Poklękowskiego, Helena, żona Mikołaja Sośnickiego, nie żyjącego już w 1636 r. Florian, mąż Zofii Milewskiej 1648 r. (P. 173 k. 812v). Stanisława i Jadwigi z Pogorzelskich, nie żyjących już w r. 1648, synowie Jan i Andrzej (P. 173 k. 155v). Zofia Wiktoryna, wdowa 1-o v. po Andrzeju Bielczewskim 1650 r., była potem 2-o v. za Aleksandrem Łabęckim, a 3-o v. 1661 r. za Kazimierzem Wolskim, o którym w r. 1669 mowa jako o cywilnie zmarłym. Florentyna, w r. 1651 żona Macieja Rogozińskiego. Maciej, dzierżawca Wijewa, zmarły w r. 1659(?). Jego córka została ścięta (LM Brenno). Piotr otrzymał w r. 1662 wraz ze Stanisławem Ignacym Wojakowskim kaduk po arianinie Janie Schlichtingu, dziedzicu Kurnatowic (P. 188 k. 178), a w r. 1664 te części sprzedali za 7.000 zł Janowi Przybyszewskiemu (P. 1425 k. 426v). Anna, w l. 1664-82 za Janem Bogusławskim. Jan z żoną Magdaleną Gałęską, z Gałązek, mieli syna Wojciecha, ochrzcz. 23 IV 1675 r. (LB Droszew).

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 1.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 2.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 3.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 4.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 5.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 6.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 7.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 8.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 9.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 10.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 10a

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 10b

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 10c

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 10d

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 11.

@tablica:Bojanowscy h.Junosza 12.

Jana i Teresy z Dąmbskich, nie żyjących w r. 1683, córki Teresa i Marianna (Kc. 132 k. 232v). Po Janie, nie żyjącym w r. 1687 był spadkobiercą Andrzej ze Skrzypny Twardowski (Kc. 132 k. 491v). Jana, nie żyjącego w r. 1687, dzieci: Władysław i Katarzyna (P. 1113 I k. 42). Katarzyna, żona Jana Jordana Stojowskiego, oboje nie żyjący w r. 1693. Piotr, wdowiec, zaślubił 15 VI 1698 r. Agnieszkę Przecławską (LC Poniec). Mikołaj był w r. 1699 sługą Mikołaja Bronikowskiego, dziedzica Mierzewa (Kośc. 308 s. 571).

Wojciech, w r. 1701 mąż Heleny (Teresy, Katarzyny?) Kraśnickiej (I. Kon. 72 k. 52; 77 k. 151v). Oboje nie żyli już w r. 1729, kiedy to 28 VII ich córka Agnieszka zaślubiła Macieja Liberadzkiego (LC Kamieniec; I. Kon. 76 k. 301v). N. Bojanowski, szlachcic, zmarł 23 I 1702 r. i został pochowany pod kościołem w Szamotułach (LM Szamotuły). Piora i Marianny córka Dorota, ur. w Zimlinie, ochrzcz. 31 I 1704 r. (LB Krobia). Panna Petronela zmarła 27 II 1704 r. (Nekr. Benedyktynek Pozn.). Zuzanna, żona Marcina Obrębskiego, nie żyjącego już w r. 1710. Marianna zaślubiła 25 V 1713 r. w Pamiątkowie Gabriela Lipnickiego, potem pułkownika JKMci. Ewa, w l. 1714-19 żona Antoniego Politalskiego. Zofia, żona szl. Aleksandra Warszawskiego(!), który 8 XII 1716 r. chrzcił zrodzonego z niej syna (LB Zduny). Wojciech, dziedzic części wsi Kaliska w p. kon. 1717r. (I. Kon. 73 k. 461). Katarzyna i jej mąż Paweł Sokołowski, cześnik bracławski, nie żyli już oboje w r. 1724. N., student, pochowany 14 X 1731 r. u Karmelitów Bosych w Poznaniu (LM Fara, Pozn.). Ur. Walenty, sługa Piotrowskiego z Baranowa, chrzestny 11 VIII 1731 r. (LB Baranów). Wojciech, mający około 80 lat, zmarł w Węgrzynowie w r. 1733 (LM Lutynia). Teresa, wdowa po Maksymilianie Wierusz Kowalskim 1737 r. Panna Eleonora, mająca około 20 lat, zmarła w Kadzewie 23 VI 1740 r. (LM Dolsk). Konstancja, żona Józefa Kierskiego. Oboje nie żyli już w r. 1740. Konstancja i jej mąż Stanislaw Garczyński, stolnik bielski, oboje nie żyjący 1745 r. Wojciech, mający lat około 60, zmarł w Jelitowie ("Lelitowo") w r. 1766 i został pochowany 21 IX (LM Jarząbkowo). Maciej i Marianna, rodzice Zygmunta Andrzeja, ur. w Nakle 19 XI 1773 r. Przy imieniu ojca dziecka późniejszy dopisek "nobilis" (LB Nakło). Teresa i jej mąż Marcin Szczodrowski nie żyli już 1774 r. Antoni z Komorza, chrzestny 22 I 1779 r. (LB Nowe Miasto). Barbara, żona Franciszka Czachórskiego 1776 r. Teresa, żona Józefa Goczałkowskiego 1787 r. Ignacy, pisarz skarbowy w komorze Zakrzewo, mający lat około 24, zaślubił 21 VI 1788 r. Annę Zembrzuską, pannę 14-letnią (LC Chlewiska). Marcin Stanisław Kostka, syn Antoniego, ur. w Słupi, ochrzcz. 18 XI 1790 r. (LB Sroda). Konstanty i żona jego z domu Jasińska, rodzice Petronelli, ochrzcz. 4 XI 1802 r. (LB Nakło). Konstancja, wdowa po Pantonie ("Pantonowa"), licząca lat 45, zmarła w Pobiedziskach 8 V 1822 r. (LM Pobiedziska). Floriana zaślubiła Antoniego Jakubowskiego, kancelistę sądu pokoju w Poznaniu. Matką chrzestną jej dziecka była 1 VIII 1822 r. Eufrozyna B. (LB ib.). Karolina wyszła przed 21 III 1831 r. za Tadeusza Zabłockiego z Malic (LB Kcynia). Feliks z Mokrego koło Torunia, mający lat 32, zaślubił 13 I 1861 r. Małgorzatę Kwiatkowską z Ułanowa, mającą lat 24 (LC Kłecko). Maria sprzedała w r. 1879 Murzynowo Borowe w p. średz. (3.687 m. m.) za 390.000 mk kapitanowi Blanck z Berlina (Dz. P.). Kamilla, żona Tadeusza Stablewskiego z Dąbrówki, zmarła w Toruniu 17 III 1892 r. (Dz. P.). Marianna zamężna Bronikowska zmarła 27 V 1896 r., mając lat 36 (LM Sw. Marcin, Pozn.). Ignacy kupiec w Gostyniu, zaślubił 14 X 1891 r. w Mogilnie Pelagię Stark (Dz. P.). Agnieszka zmarła w Trzemesznie 24 I 1903 r. (ib.). N., dr. med., mąż Łucji z Bolewskich, zmarłej 2 III 1903 r., pochowanej w Kościanie (ib.). Tadeusz zmarł w Poznaniu, mając lat 44, 31 XI 1928 r. (ib.). Nie wiem czy do tych należał Jan, ur. 4 IX 1878 r. w Osieku w Prusach Zach., syn Jana i Anny Glaza, który w Poznaniu 13 IX 1910 r. zaślubił Pelagię Kiełczewską, ur. w Sumowie p. wrzes. 16 III 1872 r., córkę Michała i Praksedy Grześkiewicz (LC Sw. Wojciech, Pozn.).

>Bojańscy, Bojeńscy, z Bojanic (czasem dawniej zwanych też Bojenicami) w p. kośc., zob. z Bojanek. Sędziwój Wyskota z Bojanic w l. 1398-1400 (Kośc. 1 k. 80; 122). Andrzej w r. 1405 (ib. 3 k. 7). Dersław w r. 1419 (Kośc. III k. 164v), niegdy z Bojanic 1421 r. (P. 6 k. 136). Wojciech, syn zmarłej Włoszki z Bojanowic(!), winien był w r. 1448 stawić sześciu świadków Jarosławowi z Nienawiści w sprawie o 34 grz. oprawy wiana zmarłej, z którego to wiana Jarosław wziął 24 grz. (P. 17 k. 203). Mikołaj (Nikiel) Bojański, niegdy Osiecki miał w r. 1449 termin z dziedzicami Karnina (Kośc. 19 k. 24), dziedzic Bojanic, na połowie tej wsi oprawił w r. 1450 posag 100 grz. swej żonie Małgorzacie (P. 1381 k. 46v), która t. r. przegrała proces toczony z Janem z Radomicka o czwartą część Radomicka i całe Miechcino (Kośc. 19 k. 63). Nikiel miał w 1453 r. termin z synami Borka Osieckiego (ib. k. 210v). Chyba jego synami byli bracia niedzielni Jan, Bartosz, Mikołaj i Andrzej z Bojanic, którzy mieli w r. 1459 termin z Janem Radomickim (ib. k. 263). Córka jego Barbara nabyła 1493 r. od swych rodzonych bratanków: Jana, Wojciecha, Tomasza i Wincentego, braci niedzielnych i dziedziców w Bojanicach, połowę rocznego czynszu od kmieci z tej wsi, jako jej wydział rodzicielski (P. 1387 k. 188). Była jeszcze i inna córka Mikołaja, Katarzyna zamężna Zbarzewska, nie żyjąca w r. 1516 (P. 1392 k. 84v). Wspomniana Barbara została w r. 1501 intromitowana do połowy Bojanic (Kośc. 231 k. 112). Połowę owej wsi odziedziczoną po bratanku Tomaszu B. sprzedała w r. 1516 za 292 grz. Janowi Daleszyńskiemu (P. 1392 k. 82).

Wymienieni wyżej Jan, Wojciech, Tomasz i Wincenty to niewątpliwie wnukowie Mikołaja (Nikiela) po nieznanym mi z imienia synu jego. Jan i Tomasz w r. 1499 zapisali ciotce Barbarze dług 12 grz. (Kośc. 231 k. 6v). W r. 1501 obaj oni płacili tej ciotce winę (ib. k. 112). Tomasz w r. 1511 na połowie połowy Bojanic oprawił 100 grz. posagu żonie swej Annie Kołaczkowskiej, córce Jana (P. 786 s. 294). Bezdzietny, nie żył już w r. 1516 (P. 1392 k. 82, 84v).

>Bojarkowski szl. Wojciech z p. wieluń., syn zmarłego Błażeja, kwitował 1611 r. z krzywd burmistrza i radę miasta Koźminka (I. Kal. 77a s. 589).

>Bojarowscy. Ur. Ignacy, ekonom w Kotłowie, ożeniony z Marcjanną Dąbrowską, ojciec Ignacego Jana Nepomucena Kajetana, ur. 31 VII 1807 r. (LB Kotlów).

>Bojarscy, byli h.Sas w ziemi przemyskiej. Niem wiem jednak czy wymienionych tutaj można do nich zaliczyć, a jeśli nawet i tak, to czy wszystkich? Piotr w r. 1571 był mężem Anny Domasławskiej, wdowy 1-o v. po Janie Ostrowskim (N. 156 k. 444v). Ta Anna nie żyła już w r. 1584 (N. 161 k. 199).

Antoni z Laskowa pochowany został w styczniu 1740 r. (LM Rogoźno). Marianna, córka Aleksego, ur. w Nadziejewie, ochrzcz. 18 X 1753 r. (LB Mądre). Józef, dzierżawca probostwa w Snieciskach, mąż Marianny, ojciec: Marianny Józefy, zmarłej w wieku jednego roku 24 II 1756 r., Stanisława, zmarłego jako dziewięciomiesięczne dziecko 12 II 1757 r., Barbary, sześcioletniej, zmarłej 7 III 1764 r., i córki ochrzcz. 28 III 1764 r. (LM i LB Snieciska). Pani Marianna, dzierżawczyni wsi Brzostek, umarła 8 II 1759 r. mając lat 27 (LM Zaniemyśl). Konstancja B., wdowa po Józefie B., występowała w r. 1782. Dzieci tego Józefa: Józef i Antonina (P. 1359 k. 328). Ur. Jan, sekretarz sądu ziemskiego gnieźnieńskiego, i Katarzyna z Nowickich, rodzice Jana Jakuba, ur. w Gnieźnie 20 XI 1819 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno). Nie wiem czy tu należą ur. Walenty ("Bojerski", błąd, czy zgoła inne nazwisko?) i Otolia z Lewickich, rodzice Małgorzaty Elżbiety, ur. w Półwsiu 6 VII 1803 r. (LB Sw. Marcin, Pozn.).

>Bojemscy h. Korab z Boimia w p. liwskim. Benedykt, po którym wdowa Dorota dostała w r. 1534 pozew w Wyganowie (Py. 171 k. 204). Jerzy w r. 1682 posesor dóbr arcybiskupstwa gnieźnieńskiego (ZTP 33 s. 116).

>Bojenscy, zob. Boinscy i Bojanscy

>Bojniccy, zob. Bujniccy

>Bokszyccy. Byli Boksiccy cz. Bokszyccy h.Tarnawa, z Boksic w p. sandomierskim. Czy wymienieni tutaj z nimi identyczni, nie wiem. Ur. Józef, ojciec Magdaleny, w l. 1747-52 żony sław. Sebastiana Blachowskiego (LB Ostrzeszów).

>Bolcewicz h. Pogonia w W. Ks. Litewskim s przydomkiem Towiłło (Boniecki). Jan "Stawiało"(!) B., mąż Agnieszki Golskiej, kwitował w r. 1774 posesorów dóbr Majkowa i Chmielnika z pretensji o gwałty i rany, jakie mu zadał szewc Jan Drapak (I. Kal. 214/16 k. 188v).

>Bolechowska Urszula, w r. 1821 Zona Fryderyka von Borek, landrata pow. krotoszyńskiego (LB Krotoszyn).

>Bolecki Maciej z pow. ciechanowskiego wraz z żoną swą Elżbietą Magnuszewską dał w r. 1600 zapis ewikcyjny ks. Feliksowi Rembielińskiemu, kanonikowi gnieźnieńskiemu (G. 66 k. 456v).

>Bolemińscy, Bolimińscy h. Leszczyc z ziemi chełmińskiej. Zuzanna, w r. 1576 za Janem Pamiątkowskim. Jan występował w r. 1577 (N. 157 k. 605v). Jan, zapewne ten sam, wuj dzieci Kaspra Żernickiego, 1582 r. (N. 160 k. 160). Jakub, Andrzej i Jan, bracia rodzeni zmarłego Krzysztofa, występowali 1594 r. (Kc. 121 k. 367).

Stanisław kwitował w r. 1673 Stanisława Recza (Py. 154 s. 198).

>Bolemowska Katarzyna i jej mąż Andrzej Kowalski oboje nie żyli już w r. 1698.

>Bolescy. Wojciech, bezdzietny, już nieżyjący w r. 1596, kiedy wdowa po nim Małgorzata wraz z siostrą jego Agnieszką, wdową po Benedykcie Żakowskim, jedyną spadkobierczynią brata, kwitowały Tomasza Podbielskiego z 10 grz. (I. Kal. 63 k. 760).

>Bolestowie h. Jastrzębiec. Bartłomiej zaślubił 25 XI 1698 r. Wiktorię Bigoską, mieszczkę ze Strzelna. Ich córka Marianna Elżbieta, ochrzcz. 4 VIII 1701 r. (LC i LB Strzelno). Barbara, w r. 1725 żona Jakuba Ziomeckiego. Panna Zofia Bolimowska(!) wyszła 15 IV 1768 r. za szl. Michała Skarżyńskiego (LC Sw. Trójca, Gniezno).

>Boleszczyńscy, Boliszczyńscy wyszli z Boleszczyna w p. sieradzkim. Jakub Zygmar z Boleszczyna, ojciec Piotra, który w r. 1503 kwitował Bernarda Zorzewskiego z 13 grz. za głowę swego ojca (I. Kon. 1 k. 316v).

Wawrzyniec dał w r. 1522 Jakubowi Rzekieckiemu swą część we wsi Rzekty w p. kal. wzamian za część Boleszczyna i dopłatę 6 grz. (P. 1392 k. 455v). Zofia, w r. 1729 za Józefm Chrząnowskim.

>Boleszowie h. Jastrzębiec, pisali się z Grochowarska w p. płońskim. Maciej B. Grochowarski w r. 1577 był mężem Zofii Kuczyckiej (P. 1398 k. 721), nie żył już w r. 1597 (P. 967 k. 796v). Jego synowie: Marcin i Stanisław.

1. Marcin, syn Macieja, zapisał w r. 1604 bratu Stanisławowi dług 1.000 zł, jako dopłatę do działu dóbr po rodzicach (G. 68 k. 25). Był około r. 1609 dzierżawcą pewnych dóbr komandorii poznańskiej (P. 982 k. 30v). W r. 1611 został oskarżony o udział w zabójstwie Aleksandra Zawiszy (P. 145 s. 682).

2. Stanisław, syn Macieja i Kuczyckiej, mąż Urszuli Słupskiej, córki Wacława, zawarł w r. 1597 kontrakt z jej ojcem pod zakładem 1.200 zł (P. 967 k. 796v). Był to zapewne właśnie kontrakt małżeński. W r. 1598 oprawił tej żonie posag 1.200 zł (P. 1402 k. 565), a Urszula t. r. kwitowała swych braci z dóbr po rodzicach (P. 968 k. 33). Oboje małżonkowie wydzierżawili w r. 1601 Uniesław Wielki w p. kal. od Elżbiety z Cieleckich Trlęskiej, stolnikowej inowrocławskiej, (Kośc. 281 k. 259). Stanisław od Grzegorza Grabskiego w r. 1602 wydzierżawił Górę, Zalesie, Wławę w p. pyzdr. (Py. 131 k. 197). Oboje wraz z żoną wydzierżawili w r. 1605 Targoszyce od Jana Ponieckiego i żony jego Katarzyny Żegrowskiej (I. Kal. 71 s. 1121). Stanisław dostał w r. 1609 od Macieja Kuczyckiego z pow. wyszogrodzkiego cesję zapisu na 170 zł danego przez Marcina B., brata Stanisława (P. 982 k. 32v). Oboje z żoną występowali w r. 1618 (N. 171 k. 10, 141v). Stanisław nie żył już w r. 1649 (N. 225 k. 293). Urszula wtedy może jeszcze żyła, nie żyła już napewno w r. 1652 (ib. k. 375v). Córka Stanisława Zofia, niezamężna w l. 1654-55 (P. 180 k. 346v; 1067 k. 97). Pod r. 1653 spotykamy wzmiankę o niezamężnej Elżbiecie, córce Stanisława (N. 227 k. 86). Nie wiem czy były więc dwie córki, czy też jedna i ta sama, w drugim wypadku błędnie nazwana Elżbietą?

Stanisław, syn Stanisława i Słupskiej, w r. 1649 oprawił posag 3.000 zł żonie swej Ewie Slesińskiej, córce Tomasza (N. 225 k. 293). Od Barbary Kowalskiej, wdowy po Janie Krusińskim, i od jej córek kupił w r. 1652 za 13.000 zł wieś Jaszkowo w p. nakiel. (ib. k. 375v). T. r. dokupił pewne części tej wsi za 300 zł od Stanisława Krusińskiego (ib. k. 383v). W Nieczajnie 19 IX 1653 r. spisał kontrakt małżeński z Jerzym Brudzyńskim o rękę Teresy Brudzyńskiej, córki Stefana, drugiej żony swojej. T. r. zobowiązał się oprawić jej posag 2.100 zł na wsi Kościelne Podlesie (N. 227 k. 40, 41, 42). Żył jeszcze w r. 1655 (P. 180 k. 346v). W r. 1658 już nie żył, a wdowa wraz ze swym szwagrem Wojciechem Miruckicm, mężem Marianny Brudzyńskiej, współposesorka Podlesia Kościelnego, skwitowała Mariannę z Kaczkowskich Wyganowską z dokonanego w czasie zamieszek wojennych najazdu na tę wieś (P. 182 A k. 155; 1070 k. 173). Obok tej siostry była w r. 1664 współspadkobierczynią brata Jerzego Brudzyńskiego (P. 1075 k. 333). Żyła jeszcze w r. 1684 (P. 1107 II k. 1). Dzieci Stanisława: Kazimierz, Katarzyna i Zofia, pozostawały w r. 1659 pod opieką Władysława Dobrskiego (N. 227 k. 395v). Z nich Zofia, niezamężna, żyła jeszcze w r. 1669 (N. 185 k. 30).

Kazimierz, syn Stanisława i Slesińskiej, nieletni w r. 1659 (N. 227 k. 395v), żonie swej Franciszce Malczewskiej, córce Bartłomieja i Marianny Wyrzyskiej, oprawił w r. 1673 posag (P. 1426 k. 370). Dostała ona w r. 1681 od brata Ignacego ulepszenie posagu (N. 186 k. 7). Kazimierz w r. 1688 sprzedał Jaszkowo za 13.300 zł Władysławowi Nowowiejskiemu i Ewie Łakińskiej małżonkom (P. 1115 IV k. 62), żonie zaś posag 4.000 zł przeniósł na jedną trzecią swych dóbr (ib. k. 63; P. 1430 k. 91, 94v). Drugiej swej żonie Mariannie Dembińskiej, córce Piotra i Justyny Pudwelsówny, oprawił w r. 1697 posag 1.000 zł (P. 1133 IV k. 70). W r. 1698 był posesorem Uścięcic, wsi dziedzicznej Macieja Niegolewskiego, chorążego wschowskiego (P. 1136 I k. 167). Marianna w r. 1701 roborowała testament spisany w Uścięcicach (P. 1140 I k. 98). Trzecią żoną Kazimierza była Teresa Rosnowska, wdowa 1-o v. po Aleksandrze Giżyckim, z którą w r. 1702 spisał wzajemne dożywocie (P. 1142 I k. 11). W r. 1709 Kazimierz wydzierżawił na trzy lata Żelęcino od Władysława Skórzewskiego i żony jego Konstancji Kierskiej (Kośc. 310 s. 217). Umarł między r. 1713 i 1715, chyba 17 II (P. 1147 I k. 102; 1149 I k. 190v; LM Grodzisk). Wdowa w r. 1715 wydzierżawiła Lubocześnicę od małżonków Suchorzewskich (P. 1149 I k. 154). Roborowała swój testament w r. 1722 (P. 1190 k. 17v). Umarła 22 III 1730 r., pochowana w Sierakowie u Bernardynów (Arch. Bern. W. 60). Syn Kazimierz Antoni, o którym niżej, córka Elżbieta. Dostała ona od ojca w r. 1701, kiedy chyba szła do benedyktynek poznańskich, zapis posagu 1.500 zł (P. 1140 I k. 86v). W r. 1702 benedyktynki kwitowały Kazimierza z 1.000 zł jej posagu (P. 1142 I k. 93). W r. 1752 była ksienią tego konwentu (P. 1308 k. 8v). Dziewiąta ksieni umarła 10 IX 1758 r. (Nekr. Benedyktynek Pozn.). Łukaszewska kładzie datę jej śmierci na 10 IX 1768 r. Z Malczewskiej była też córka Zofia, w 1727 niezamężna (Kośc. 162 k. 90). Chyba inną córką Kazimierza była też Anna, która w l. 1701-4 była żoną Macieja Gądeckiego.

Antoni, syn Kazimierza i Malczewskiej, wspomniany w r. 1713 (P. 1147 I k. 102). Mąż Katarzyny Zbijewskiej, córki Wojciecha i Marianny Nieżychowskiej, oprawił jej w r. 1715 posag 5.000 zł (P. 1149 I k. 190v), zaś w r. 1717 zobowiązał się oprawić jej 10.000 zł posagu (Kośc. 311 s. 715). W r. 1717 od Franciszka Kaliszkowskiego kupił za 27.500 zł wieś Łęzce W. w p. pozn. (P. 1155 k. 154v). Wszystkiego razem dostał za nią 10.000 zł posagu z dóbr rodzicielskich, 3.500 zł ulepszenia posagu po zmarłej teściowej, zapis 1.000 zł babki żony, Teresy z Zawadzkich 1-o v. Zbijewskiej, 2-o v. Drozdowskiej i prowizja od tego zapisu 500 zł (P. 1160 k. 59v). Przysięgał na urząd burgrabiego ziemskiego poznańskiego 28 VI 1728 r. (P. 1221 k. 56v). Katarzyna Zbijewska zmarła 24 V 1730 r., pochowana w Marcinkowie (Arch. Bern. W 60). T. r. Antoni był już 2-o v. mężem Zofii Wieruszówny Kowalskiej, córki Franciszka i Urszuli Rogalińskiej (P. 1222 k. 53v). Przed ślubem zapisał jej sumę 3.000 zł i oprawił posag 6.000 zł (P. 1223 I k. 70v). Był sędzią kapturowym poznańskim w r. 1733 (P. 1238 I k. 100v). Żył jeszcze w r. 1736 (P. 1245 k. 71v). Nie żył już w r. 1741 (Kośc. 321 s. 76). Wdowa w r. 1750 sprzedała za 32.000 zł Konstantemu Borzęckiemu Tworzymirki, które kupiła była od Antoniego Zaremby (P. 1298 k. 149v, 150). Ponowiła tę transakcję sprzedażną w r. 1751 (P. 1302 k. 49). Umarła 1763 r. w dobrach swych Kluczewie, pochowana w kościele w Przemęcie (LM Przemęt). Z pierwszej żony Antoni miał synów: Józefa Antoniego, ur. w Łężcach, ochrzcz. 17 X 1717 r. (LB Chrzypsko), zmarłego niewątpliwie dzieckiem, i Józefa, o którym niżej. Z drugiej syn Kazimierz, o którym niżej. Córki z pierwszej żony: Marianna Katarzyna, ur. w Głuponiach, ochrzcz. 13 XII 1715 r. (LB Brody), klaryska poznańska 1743 r. (P. 1271 k. 4), Wiktoria, ur. w Głuponiach, ochrzcz. 27 XII 1716 r. (LB Brody), Jadwiga Franciszka, ur. w Łężcach, ochrzcz. 7 X 1720 r. (LB Chrzypsko; Kośc. 313 s. 90), jeszcze niezamężna 5 III 1742 r., mieszkała we dworze we Wziąchowie (LB Mokronos), w l. 1745-53 żona Karola Łaszowskiego, Anna Elżbieta, ur w Łężcach, ochrzcz. 25 XI 1721 r., Teresa Kunegunda, ur. tamże, ochrzcz. 23 VII 1724 r., z drugiej żony Urszula Eleonora, ur. tamże, ochrzcz. 17 I 1734 r. (LB Chrzypsko), wyszła w Tworzymirkach 18 V 1750 r. za Konstantego Borzęckiego, umarła po 1 IX 1771 r. (LB Kunowo).

1) Józef Jan Boży, syn Antoniego i Zbijewskiej, ur. w Łężcach, ochrzcz. 19 III 1719 r.(LB Chrzypsko), zawierał 1743 r. we wsi Łężce kompromis z siostrą Katarzyną, klaryską poznańską, a ona kwitowała brata z 9.000 zł (P. 1271 k. 4). Dziedzic Łężców, około r. 1741 zaślubił Dorotę Urbanowską, córkę Macieja i Wiktorii Sliwnickiej, której to Dorocie w r. 1745 oprawił 9.000 zł posagu (P. 1280 k. 46). Od brata Kazimierza kupił w r. 1763 za 28.500 zł jego połowę wsi Łężce (P. 1337 k. 73). Wzajemne dożywocie z żoną spisał w r. 1776 (P. 1353 k. 437v). Umarł 25 IX 1797 r. w Łężcach i został pochowany u Bernardynów w Sierakowie (LM Łężce). Żona go przeżyła, występowała 4 IX 1798 r. jako dzierżawczyni W. Włostowa (LB Krobia). Córki ich: Marianna, ur. około r. 1743, w l. 1776-92 żona Jana Nepomucena Kierskiego z Pobórki, Aurelia zaślubiła w Łężcach 6 VIII 1792 r. Adama Daleszyńskiego. Umarła jako wdowa w Poznaniu 20 III 1786 r., mając 82 lata (LM Fara, Pozn.; LM Pobiedziska, tu wiek 78 lat). Synowie Maciej i Karol.

(1) Maciej, syn Józefa i Urbanowskiej, w r. 1783 (lub krótko przed tą datą) zabity przez Nepomucena Gurowskiego, kasztelanica gnieźnieńskiego, i innych (P. 1360 k. 427v).

(2) Karol, syn Józefa i Urbanowskiej, ur. około r. 1752, podpisał w r. 1769 akces do konfederacji barskiej (P. 1346 k. 29, 30). W r. 1785 był mężem Anny Jarochowskiej, wdowy po dwóch mężach, Józefie Jeziorkowskim i Benedykcie Morawskim (P. 1362 k. 139v; 1375 k. 52). Od Kazimierza Raczyńskiego, marszałka nadwronego koronnego, i jego żony kupił 23 VI 1788 r. za 18.000 zł Czesławice w p. kcyń. (P. 1365 k. 34; 1375 k. 183). Umarł mając lat 40, 15 VII 1792 r., pochowany w Poznaniu w kościele WW Swiętych (LM Fara). Anna z Jarochowic żyła jeszcze 19 III 1795 r. (LB Niepruszewo).

2) Kazimierz Tomasz, syn Antoniego i Kowalskiej, ur. w Łężcach, ochrzcz. 1 I 1736 r. (LB Chrzypsko), podpisał w r. 1769 akces do konfederacji barskiej (P. 1346 k. 29, 30). Był podczaszym gnieźnieńskim w r. 1775, stolnikiem gnieźnieńskim w r. 1777, rotmistrzem kawalerii narodowej 1785 r., kawalerem orderu Sw. Stanisława w r. 1787, posłem sejmowym w l. 1778, 1780, 1782, starostą stawiskim, kandydatem do kasztelanii rogozińskiej w r. 1781, do kasztelanii kaliskiej w r. 1778 (Boniecki). W r. 1784 komisarz powiatu kościańskiego i posesor wsi Kluczewo, Sączkowo i Borek (Kośc. 335 k. 252). Był też posłem sejmowym w r. 1791 (P. 1368 k. 160v). Stolnik kaliski 1792 r. (P. 1369 k. 781). Umarł w Błażejewie 14 IX 1794, pochowany u Filipinów w Gostyniu (LM Dolsk). Zob. tablicę.

@tablica: Boleszowie h. Jastrzębiec

Anna, żona Marcina Starzewskiego 1631 r. Urszula, żona Jana Wygrozowskiego 1646 r. Jan umarł w r. 1715, pochowany u Bernardynów w Grodzisku (Arch. Bern. W. 44). Panna Marianna pochowana 16 VI 1724 r. u Bernardynów w Sierakowie (ib. W. 60). Ojciec Placyd, cysters pradyski, ur. około r. 1744, zmarł 29 I 1801 r. po 33 latach profesji zakonnej a po 27 latach kapłaństwa (LM Przemęt; Nekr. Owiński; Bledzew 185; Obra 360). Marianna Boleszowa Wagnerowa(!), chrzestna wespół z Kazimierzem B-em 25 I 1750 r. (LB Kunowo). Michał Wagner był wówczas dzierżawcą wójtostwa kunowskiego (ib.), więc to chyba jego żona, z domu Boleszówna. Wiktoria, benedyktynka poznańska, zmarła 16 VI 1759 r. (Nekr. Benedyktynek Pozn.).

>Bolewscy byli tego nazwiska nobilitowani 1777 r. z herbem Łodzia. Nie wiem, czy do nich należą podani tutaj. Emilia z Ziemiańskich B-a, umarła w Rozdrażewie 16 VIII 1859 r., a zawiadamiał o tym Jan B. (Dz. P.). Maria z B-ch Grabowska mieszkała 1913 r. w Zakopanem (Hip. Wągr., Laskownica M.). Matka Benedykta Maria, urszulanka, długoletnia przełożona zakładu w Kościerzynie, potem przełożona zakładu w Pokrzywnie, zmarła tam 23 I 1939 r. (Dz. P.) Tadeusz, dr. med., ojciec Barbary, zmarłej 20 IV 1919 r. w Poznaniu (Dz. P.). Aniela Janta-Połczyńska, córka Władysława i Róży z Paruszewskich, w r. 1924 wdowa po N. B-im (Hip. Wągr., Redgoszcz).

>Bolkowscy, czasem Bolikowscy. Boniecki wymienia dwa te nazwiska osobno, dając Bolkowskim h.Rola i wiodąc ich z pow. łęczyckiego ze wsi Bolkowa. Nie mogę iść za nim i dokonać podziału między Bolkowskimi i Bolikowskimi, bowiem jedne i te same osoby pisane były raz tak a raz inaczej. Piotr w 1584 r. mąż Katarzyny, która przed tą datą otrzymała zapis od Barbary Starzechowskiej (I. Kal. 50 s. 1416). Jadwiga w r. 1604 żona Abrahama Boskiego. Paweł z wojew. sieradzkiego, starosta klucza biskupiego ciążyńskiego okazywał w r. 1625 rany zadane mu we dworze wsi Kosowo przez Zygmunta Gałczyńskiego (Py. 143 k. 116). Piotr z wojew. sieradzkiego, syn zmarłego Marcina, występował w r. 1637 (I. Kon. 48 k. 462). Dorota, w r. 1669 żona Jana Bodzewskiego, 2-o v. Krzysztofa Troschke, 3-o v. w l. 1682-87 Jerzego Ordyńca. Franciszek zaślubił 17 VIII 1687 r. Jadwigę Kleparską, wdowę 1-o v. po Stanisławie Jabłońskim (LC Sw. Marcin, Poznań), mając dany sobie przez nią przed ślubem zapis długu 500 zł (P. 1113 II k. 31). Oboje małżonkowie kwitowali się w r. 1696 z Stanisławem Tymienieckim z kontraktu o wieś Ossowo (Py. 156 s. 47). Franciszek w r. 1688 był mężem Marianny (G. 88 k. 229). Marianna i jej mąż Franciszek Kłobuczyński, oboje nie żyli już w r. 1692. Mikołaj, syn zmarłego Hieronima, spisywał w r. 1696 wzajemne dożywocie z Marianną Gorecką, córką Stanisława i Doroty Amanduszówny (P. 1132 XI k. 72). Franciszek Bolkowski, Bolikowski, ekonom w Nekli, z żoną Zofią, chrzestni w l. 1714-16 (LB Nekla). Marianna, w l. 1717-23 żona Franciszka Suchodębskiego. Marianna z Wolickich umarła 6 IV 1773 r., mając ok. 60 lat, pochowana w Doruchowie (LM Doruchów). Może Bolikowską była też Joanna "z Balikoskich" Madalińska z Kolebek, przyległości Bobrownik, zmarła 28 III 1791 r., w wieku 39 lat (ib.).

>Bolimińscy, zob. Bolemińscy.

>Boliszczyńscy, zob. Boleszczyńscy

>Bolt, Bolth osiedleni przez Wedlów w r. 1306 na prawie lennym w Dzikowie w p. wałeckim. W drugiej połowie XVI w. żyli bracia: Krzysztof, Walenty, Henryk, Piotr i Rimer. Z nich, Krzysztof, dziedzic we wsi Dzikowo 1554 r. (W. 21 k. 9v), oskarżony był w r. 1564 o zamordowanie Mateusza Turny (ib. k. 284v). Od Agnieszki Kleszczewny z ks. pomorskiego, wdowy po Konradzie Golczu, obecnie 2-o v. żony Stanisława Biegańskiego, kupił w r. 1566 częśc wsi Stralemberk (dziś Strzaliny) w p. wał. za 1.000 grz. (P. 1397 k. 521v). T. r. założone zostało vadium królewskie między nim a braćmi Turnami ze Stręczna (W. 1 k. 20), ale sprawa toczyła się dalej i w r. 1570 (ib. k. 41). W r. 1568 nie uiścił poboru ze wsi Dzikowo, Stybowo (dziś Zdbowo) i Stralemberk (ib. k. 28v). Żona jego Getruda Belerbek została w r. 1581 skwitowana przez Stanisława Tuczyńskiego z ceny za puszczone jej prawem feudalnym dobra Dzikowo i Stralemberk (P. 937 k. 663). Krzysztof wraz z braćmi 10 V 1583 r. spowodował obwołanie głowy brata Rimera, dawniej wasala w Stybowie potem posesora w Stralemberku, zabitego w części Stralemberka należącej do Rudigera Wedelskiego przez prac. Szymona Quade, poddanego tegoż Wedelskiego (P. 942 k. 181). W r. 1588 miał Krzysztof w Stybowie dwa półłanki, jednego zagrodnika i jednego karczmarza, w Dzikowie 15 półłanków, czterech zagrodników i kowala, w Stralemberku pięć półłanków i ćwierć młyna (W. 22 k. 46). W r. 1598 występował przeciwko Wedelskim (W. 32 k. 517). Nie żył już w r. 1613, kiedy Gertruda występowała jako wdowa. Nabyła ona po śmierci męża od Stanisława z Wedla Tuczyńskiego prawo feudalne czwartej części Dzikowa, składającej się z 16 łanów i dwóch zagrodników z domami oraz czterech łanów we wsi Stralemberk (W. 78 k. 48v). Córkami Krzysztofa i Getrudy były: Emerencja, Anna i Małgorzata, które w r. 1591 miały termin z Rudigerem Wedelskim w sprawie młyna wodnego w Stralemberku. Z nich Anna była już wtedy mężatką (W. 30 k. 107). Jej mężem był Kijona, nie żyjący już w r. 1613. Emerencja była w l. 1603-13 wdową po Krystianie Rothe cz. Miłogaskim. Małgorzata, w r. 1613 wdowa po Tomaszu Zuko(?).

Piotr, w r. 1562 dziedzic części w Dzikowie (P. 904 k. 554v), wasal Stanisława Tuczyńskiego 1566 r. (W. 1 k. 21v, 23). Nie uiścił w r. 1568 poboru z dóbr Dzikowo i Stybow (ib. k. 34). Nie żył w r. 1582(?). Jego córka Anna była wtedy żoną Wawrzyńca Turny (ib. k. 153v).

Melchior, wasal Krzysztofa Tuczyńskiego, cedował mu w r. 1614 prawa swe do wsi Dzikowo i Stybow (W. 78 k. 142). Nie żył już w r. 1643 (W. 38 k. 517). Jego synowie Walenty i Baltazar. Walenty w r. 1628 siedział w Dzikowie (W. 79 k. 161v). W r. 1637 kwitował Bartłomieja Turnę, męża Emerencji (Marancji) Boltówny (W. 36 k. 238, 239). Bezpotomny, nie żył już w r. 1642 (zabity i ograbiony na drodze publicznej przez Franciszka Golcza), kiedy brat Baltazar występował jako jedyny jego spadkobierca (W. 38 k. 377v, 609). Żył jeszcze ów Baltazar w r. 1643 (ib. k. 517).

Hipolita, w r. 1619 żona uczc. Marcina Hindemborka z Prusinowa (W. 27 k. 102).

>Bołądź h.Korab. Nie znał takiej szlachty Boniecki. Józef Korab., inżynier technolog, zmarł w Poznaniu 12 IX 1935 r. mając lat 82 (Dz. P.).

>Bołbott Teodor złożył w r. 1738 przysięgę na wiceregenturę grodzką kościańską (Kośc. 320 s. 262). W r. 1756 nazwany byłym wiceregentem (Kośc. 327 k. 68v), ale potem znów spotykamy go z tym urzędem (np. w r. 1758, Kośc. 327 k. 4). Był też komisarzem województw wielkopolskich. Umarł w Kościanie 12 XII 1761 r., spisawszy t. r. testament (LM Kościan; Kośc. 329 k. 138v).

>Bombarski Andrzej, po którym wdowa Anna Drachowska miała w r. 1637 dom w Gnieźnie koło placów probostwa Sw. Jana (G. 80 k. 303v).

>Bombek h. Własnego Samson, kapitan i sekretarz artylerii koronnej 1697 r. (Ws. 77 I k. 61v). Krzysztof, pułkownik piechoty, umarł mając lat 62 i 14 tygodni, 28 X 1720 r., pochowany w Kobylinie (Kobylin, dyssyd.). Maria Elżbieta B. i jej mąż Krystian Dahlke, generał major wojsk koronnych, nie żyli oboje w r. 1778.

>Bomsdorf h. Własnego Antoni, w r. 1612 mąż Małgorzaty Schlichting, córki Franciszka (P. 988 k. 654v). Barbara (Bomsterowna), żona Krzysztofa Rottenberka 1636 r. Ferdynand Gotlob, mąż Angeliki N., która 2-o v. w r. 1701 była żoną Stefana Kośmidra Gruszczyńskiego (Ws. 77 IV k. 26v).

>Bonarowie, Bonerowie h. Bonarowa pisali się z Balic. Jan, kasztelan chełmski, wielkorządca zamku krakowskiego, starosta spiski i rabsztyński, w r. 1554 mąż Katarzyny z Tęczyna, córki Jana, wojewody sandomierskiego (P. 895 k. 632v).

Seweryn, kasztelan sądecki, zmarły 1549 r. (Boniecki), ożeniony był 2-o v. z Jadwigą Kościelecką, córką Jana, występującą jako wdowa w r. 1554 (P. 895 k. 687v; Py. 174 k. 768v). W r. 1557 występowała ona jako współspadkobierczyni bezdzietnego brata Jana z Kościelca, wojewody łęczyckiego, dziedzica Pleszewa (I. Kal. 22 k. 519). Wolę Pleszewską wyderkowała w r. 1567 (lub przed tą datą) za 2.064 zł Dobrogostowi Potworowskiemu, podsędkowi ziemskiemu kaliskiemu (R. Kal. 3 k. 2). Żyła jeszcze w r. 1578 (Kc. 17 k. 262).

>Bonarski Marcin, w r. 1634 mąż szl. Doroty Grygrówny(?) (Py. 146 s. 214). Marcin (nie wiem czy ten sam, czy inny) i żona jego Dorota Kosmowska kwitowali w r. 1652 z 3.000 zł Barbarę z Sienna, wdowę po Adamie Baranowskim (P. 1065 s. 649).

>Bonartowiczowna Katarzyna, w r. 1684 żona Michała Pęskiego.

>Bonartowna Katarzyna, w l. 1690-94 żona Andrzeja Wyganowskiego.

>Boncz de Bibertycz, Bibertheicz Baltazar, nie żyjący w r. 1508, ojciec Doroty, wtedy żony Marcina Czarmyślskiego (P. 786 s. 63). Jakub w r. 1557 kupił od Baltazara Gorzyckiego za 2.000 grz. czwartą część wsi Gorzyca w p. pozn. (kośc.?) (P. 1396 k. 494v). Dziedzic w Gorzycy, dożywotnie użytkowanie tamtejszych swych dóbr dał w r. 1563 żonie swej Katarzynie Schlieben.

>Bonerowie, zob. Bonarowie.

>Boniarski ur. Aleksander, ekonom w Zakrzewie, chrzestny 7 VII 1799 r. (LB Zakrzewo).

>Bonicki z Bonic w p. pyzdr. (dziś Bojnice) Przybek 1404 r. (Księga ziem. pozn., nr. 2371).

>Bonieccy h. Bończa z Bończy w ziemi czerskiej. Ks. Jan, altarysta w Osiecznej 1539 r. (Kośc. 345 k. 181). Hieronim pozywał w r. 1600 Zygmunta Kotwicz Gorczyńskiego (Ws. 17 k. 243v). Wawrzyniec, pisarz komory celnej wschowskiej, nie żył już w r. 1611. Syn jego Jan (Ws. 28 k. 26v), pisarz tejże komory celnej 1610 r. (Ws. 204 k. 376), w r. 1611 mąż Anny Kwiatkowskiej, córki Mikołaja i Agnieszki Chorzewskiej (Ws. 28 k. 159). W r. 1615 na połowie swych części w Bonikowej Wsi w p. wareckim oprawił tej żonie posag 500 zł (Ws. 205 k. 27). Nie żył już w r. 1616 (P. 996 k. 382). Katarzyna, córka Jana już nie żyjącego w r. 1641 (może identycznego z powyższym?), w l. 1641-52 żona Macieja Ossowskiego (P. 1420 k. 702v). Urszula, w r. 1622 za Janem Mirowskim. Jan, syn zmarłego Bartłomieja, zapisał w r. 1623 dług 200 zł Walentemu Potrykowskiemu (P. 1012 k. 906).

Andrzej "de Bończe", syn Andrzeja i Marianny Krajewskiej ożenił się 1686 r. z Marianną Bieganowską, wdową 1-o v. po Piotrze Dembowskim (P. 1111 I k. 75v). Oni oboje kwitowali się 1701 r. z Teofilem Pawłowskim i jego żoną z kontraktu dzierżawy Gębic zawartego pod zakładem 24.000 zł (P. 1140 III k. 91v). W r. 1705 wydzierżawił Andrzej od Adama Zakrzewskiego miasteczko Dupino (I. Kal. 157 s. 46). W l. 1705-11 był dziedzicem części Goreczek w p. pyzdr. (ib. s. 70; P. 1146 II k. 30), wieś tę oboje małżonkowie kupili formalnie dopiero w 1712 r. od Jakuba Bojanowskiego za 14.000 zł (P. 283 k. 262). Marianna Bieganowska była wdową w r. 1722 (P. 1185 k. 37), żyła jeszcze w r. 1724 (I. Kal. 161 s. 303).

Walenty i Zofia z Rogowskich, oboje nie żyjący już w r. 1724, rodzice: Stanisława, Antoniego, Felicjana i Anny, niezamężnej, pochowanej 21 VIII 1779 r. u Bernardynów w Kole (Arch. Bern. W 48; Ws. 96 k. 19). Z nich Stanisław Bończa B. lub "z Bończy", w r. 1721 mąż Barbary Włostowskiej, córki Wacława i Katarzyny Borkowskiej (P. 1180 k. 128v), spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1724 (P. 1197 III k. 6). T. r. Barbara występowała jako spadkobierczyni swego bezdzietnego brata Wojcieha Włostowskiego (I. Kal. 161 s. 303). Stanisław wraz z bratem Antonim posesorowie części Jeżewa, przy pomocy swego siostrzeńca Gołeckiego postrzelili w Jeżewie 13 VIII 1724 r. Wojciecha Milewskiego, który z tego postrzału umarł 15 III 1715 r. (Kośc. 159 k. 328v). Bracia zostali w r. 1727 skwitowani ze sprawy sądowej o zabójstwo Milewskiego przez jego matkę i brata (Kośc. 315 s. 243). Od Jana Rydzyńskiego wydzierżawił w r. 1730 na jeden rok część Jeżewa (P. 1222 k. 80). Barbara żyła jeszcze wtedy (P. 1223 I k. 61). Drugą jego żoną, zaślubioną w Czechlu 12 II 1737 r. była Urszula Szczepanowska, córka Józefa i Katarzyny Boguckiej, której w r. 1740 oprawił posag 2.000 zł (LC Kucharki; P. 1260 k. 18v). Żyła jeszcze 11 VIII 1749 r. i mieszkała wtedy we dworze w Koźminie (LB Koźmin). Stanisław w r. 1742 był plenipotentem Sokolnickiego, chorążego kaliskiego (I. Kal. 178/80 s. 85). Połowę Goreczek w p. pyzdr. sprzedał w r. 1754 (wedle zobowiązania z r. 1750) za 22.000 zł Franciszkowi Rychłowskiemu, kasztelanicowi sieradzkiemu (P. 1311 k.55v; 1327 k. 52v). Umarł w Cerekwicy 5 X 1755 r. (LM Cerekwica). Jego córka Antonina aprobowała w r. 1758 dokonaną przez siebie donację dóbr Mirowice i Mirowska Wieś w ziemi warszawskiej na rzecz Józefa Bobickiego. Występowała wtedy pod opieką panny Anny B., siostry rodzonej ojca, i w asyście stryjecznego brata Samuela, syna zmarłego stryja Antoniego (I. Kon. 79 s. 79v). Umarła t. r., pochowana 31 X w Kole u Bernardynów (Arch. Bern., W. 48).

Anna za Maciejem Franciszkiem Białobrzeskim z wojew. ruskiego. Oboje nie żyli w r. 1736.

>z Bonikowa w p. kośc. Wyszak 1412 r. (Kośc. 3 k. 192v). Elżbieta z Bonikowa, siostra starsza, miała 1445 r. termin z Janem Otuskim (P. 15 k. 65).

>Bonikowscy, zob. Bońkowscy

>Boninowie h. Własnego z księstwa pomorskiego. Jakub z księstwa pomorskiego, w r. 1612 mąż Elżbiety Golczówny z Rzepowa, córki Jana burgrabiego ziemskiego wałeckiego (W. 25 k. 480). Elżbieta była wdową w r. 1620 (W. 27 k. 276). Marianna, w r. 1665 za Piotrem Pruślińskim. Barbara Małgorzata, żona Mikołaja Ernesta Schmellinga, nie żyjącego już w r. 1714.

>Bonińscy, zob. Bunińscy

>Bonowna(?) Marianna i jej mąż Wojciech Reklewski, oboje nie żyjący już w r. 1676.

>Bontani h. Własnego. Helena miała spisać w r. 1761 dożywocie z ur. Walentym Dutkowskim, burgrabią ziemskim pyzdrskim. Zapis ten (P. 1331 k. 173) jest naiwnym, nieudolnym falsyfikatem z pierwszej połowy w. XIX.

>Bońkowscy, Bonikowscy h.Brodzic ze wsi Bońki koło Płońska w wojew. płockim. Mogli się znaleźć w niniejszym artykule również i Bońkowscy z wojew. brzeskiego kujawskiego, którym Boniecki daje h.Korab. Regina, w r. 1661 żona Jana Czarneckiego. Paweł z Procynia zmarł 31 X 1713 r. (LM Gębice). Wojciech, syn zmarłego Tomasza, występował w r. 1714 (G. 93 k. 159). Bogumiła zaślubiła 31 V 1730 r. w Czeszewie urodzonego Karola Kolberskiego (Koliberskiego?). Żyli jeszcze oboje w r. 1746.

Władysław zaślubił w Sarbi 13 VIII 1736 r. Beatę Elżbietę Lossow, wdowę 1-o v. po Władysławie Kurnatowskim (LC Czarnków). Mieszkał w l. 1737-41 w Sarbi, wsi będącej w posiadaniu żony. W r. 1743 był miecznikiem zakroczymskim (W. 91 k. 458v, 531). W r. 1746 był w trakcie rozwodzenia się z żoną (P. 1283 k. 33). Od Kazimierza Bardzkiego kupił w r. 1750 za 24.000 zł trzy części wsi Staw i Czekuszewo, tj. całą "Bardczyznę" w p. pyzdr. (P. 1298 k. 14). W r. 1754 toczył proces z Drzewieckimi, synami zmarłego Samuela, dziedzica Olbrachcic, o kaplicę luterańską w Olbrachcicach (Ws. 92 k. 11). Beata z Lossowów, rozwiedziona z Władysławem B., swoją sumę posagową 10.000 zł zabezpieczoną na Sarbi cedowała w r. 1757 swemu synowi Andrzejowi Kurnatowskiemu (W. 93 k. 277). Żyła jeszcze w r. 1775 (P. 1352 k. 176). Drugą żoną Władysława była w r. 1761 Marcianna Rembowska. Miecznik zastrzelony został 20 VIII 1762 r. przy przejmowaniu dóbr Opalenicy i pochowany tamże (LM Opalenica). Jedyny jego syn, urodzony z drugiej żony, Ksawery. Marcjanna Rembowska umarła 3 VI 1767 r. (LM Przemęt).

Ksawery Melchior Adam, syn Władysława i Rembowskiej, ochrzcz. 6 I 1762 r. (LB Murowana Goślina), w r. 1768 za pośrednictwem swego opiekuna, wuja Jana Rembowskiego, uczestniczył w działach spadku po dziadzie Stanisławie Rembowskim, podczaszym dobrzyńskim, spisanych we Wroniawach 18 IV (Ws. 94 k. 134). Ksawery w r. 1784 kwitował wuja z opieki, a część spadku po ciotce Franciszce Rembowskiej, żonie Wawrzyńca Stawowskiego, cedował Michałowi Krąkowskiemu, pisarzowi komory celnej wschowskiej, mężowi Teofili Rembowskiej (Ws. 102 k. 181). W r. 1789 zawarł układ ze swym stryjeczno-rodzonym bratem Janem, ustępując mu windykowanie swego spadku po rodzicach i po ciotkach, wolał bowiem spokój (P. 1366 k. 419v).

Małgorzata zaślubiła w maju 1745 r. w Czarnkowie Stanisława Moszyńskiego, cześnika parnawskiego. Miejsce ślubu pozwala domyślać się w niej siostry lub bliskiej krewnej miecznika zakroczymskiego Władysława. Oboje Moszyńscy żyli jeszcze w r. 1752.

Katarzyna zmarła w Żołczu 14 IV 1741 r. (LM Jarząbkowo).

Antoni, zapewne brat Władysława, w r. 1743 mąż Rozalii Szarzyńskiej, córki Marcina i Katarzyny Skórzewskiej (P. 1271 k. 42). Wraz z tą żoną dostali w r. 1747 od Agnieszki z Koneckich Franciszkowej Rożnieckiej za konsensem arcybiskupim z 3 VII t. r. cesję dożywocia sołectwa w Biskupinie w kluczu żnińskim (G. 98 k. 128). Antoni zmarł w r. 1757 lub 1758 (P. 1325 k. 5). Wdowa, dożywotnia posesorka wójtostwa w Biskupinie, skwitowała w r. 1765 Zygmunta i Reginę małżonków Pawłowskich z 1.300 zł wedle kontraktu sprzedaży tego wójtostwa zawartego 23 VIII t. r. (G. 100 k. 143v). Nie żyła w r. 1773 (Py. 158 k. 215v). Córki: nieznana z imienia, ochrzcz. 25 III 1757 r. (LB Juncewo), Wiktoria, w l. 1773-75 za Janem Olszewskim, Barbara, niezamężna w r. 1773 (Py. 158 k. 215v), w r. 1784 za Janem Bielińskim. Synowie: Jan i Marcin, występujący w r. 1773. Z nich Jan, w r. 1787 towarzysz kawalerii narodowej (G. 114 k. 91), podchorąży kawalerii narodowej 1789 r. (G. 115 k. 137), miał przysądzone sobie w r. 1790 sumy na Dębłowie i Żukowszczyźnie (ib. k. 16 z r. 1791). Umarł bezpotomnie w r. 1790 i został 4 II pochowany u Dominikanów w Poznaniu (LM Fara; Poznań, Sw. Mikołaj, tam data zgonu 7 II). Czy nie identyczny z nim Jan, w r. 1787 mąż Małgorzaty Gliszczyńskiej (G. 114 k. 14), córki Antoniego, komornika granicznego kaliskiego, i Marianny Sławoszewskiej, która to Małgorzata występowała jako wdowa już w r. 1792 (G. 117 k. 133v). Marcjan, w r. 1773 mąż Łucji Szeliskiej, córki Franciszka i Róży Kruszyńskiej (P. 1350 k. 252). Nazwany w r. 1779 "mężem uciążliwym" (G. 106 k. 134v).

Ewa wyszła 27 V 1748 r. w Gnieźnie za Józefa Sliwińskiego. Zofia, w r. 1755 żona Franciszka z Bukowca Dąbrowskiego.

Franciszek, nie żyjący już w r. 1757, mąż Anny Borysławskiej, córki Franciszka i Heleny Modlibowskiej, która to Anna t. r., już jako wdowa, część swą po matce z sumy 300 zł na Grzymaczewie w p. sier. cedowała swej siostrze Teresie (W. 93 k. 275). W r. 1772 wdowa została skwitowana z 2.000 zł przez Józefa Nepomucena Raczyńskiego, męża córki Karoliny (P. 1349 k. 122).

Antoni, chorąży załogi poznańskiej, zaślubił 9 V 1751 r. Katarzynę Rokossowską (LC Poznań, Sw. Marcin). Skarbnik płocki, nie żył już w r. 1759, kiedy Katarzyna Rokossowska, córka Stanisława i Zofii Gowarzewskiej była wdową (P. 1327 k. 10). Żyła ona jeszcze w r. 1765 (Kc. 147 k. 74).

Helena zaślubiła 1 VIII 1767 r. w Gnieźnie Antoniego Szołdrskiego, podczaszego wschowskiego. Jadwiga i jej mąż Piotr Kocięcki nie żyli oboje w r. 1770. Michał, świadkował 2 XI 1773 r. (LC Sw. Trójca, Gniezno). Konstancja, w r. 1773 żona Saganowskiego, ekonoma w Bieganowie. Jan z Junikowa zaślubił 20 XI 1774 r. Mariannę Nietrzebczankę z Fabianowa (LC Komorniki). Ich córka Wiktoria Teresa, ur. w Junikowie, ochrzcz. 27 XII 1775 r. (LB Komorniki). Może identyczna z Teresą, goszczącą od lat wielu w Iłówcu u dziedzica tej wsi Jana Kantego Zaborowskiego, która 14 I 1830 r. wyszła za niego. Wiek swój określiła na lat 50. Teofila i jej mąż Andrzej Bratkowski oboje nie żyli już w r. 1788.

>Boraczyńscki Stanisław, po którym wdową była w r. 1703 Marianna Małachowska, córka Wojciecha (G. 91 k. 121v).

>Borakowscy. Ewa (Anna?) z Borakowa, w r. 1600 żona Stanisława Pomorzańskiego. Sebastian, syn zmarłego Jana, występował w r. 1647 (Kc. 129 k. 232v).

>Boratyńscy h. Korczak z Boratynia w ziemi przemyskiej. Anna, w l. 1609-10 za Adamem Gołembiewskim. Anna, nie żyjąca(?) w r. 1648, za Gabrielem Jutroskim. Paweł, syn zmarłego Wacława, wedle zobowiązania danego krótko przed ślubem 15 XI 1665 r., oprawił w r. 1666 posag 2.000 zł żonie swej Elżbiecie Grudzielskiej, córce Marcjana i Katarzyny Chłapowskiej (P. 1076 k. 1391v; 864 k. 200). Kwitowała ona swego ojca w r. 1686 (P. 1112 IX k. 3v). Jan, syn zmarłego Pawła (może identycznego z powyższym?), w r. 1730 też już nie żyjący, był mężem Zofii Babskiej, córki Jerzego i Marianny Jąnowskiej, jedynej spadkobierczyni ojca, nazwanej tak w r. 1730 (I. Kon. 76 k. 323v, 324).

Władysław i Elżbieta, rodzice Marcjanny, ochrzcz. 2 VIII 1668 r. (LB Stary Gostyń). Jakub zaślubił 2 II 1704 r. Konstancję Załuskowską, zmarłą w Ułanowie 16 I 1705 r. (LC i LM Kłecko). Jakub z żoną Marianną Gądkowską, dzierżawili w r. 1708 dochody plebańskie od ks. Jana Ciświckiego, plebana i kolatora w Królikowie (P. 1144 k. 276v). Ta Marianna, już jako wdowa, skarżyła w r. 1713 Bogusława Tomickiego, pisarza grodzkiego kaliskiego, i jego żonę o najazd na Królikowo i wygnanie jej z posesji tej wsi (P. 290 k. 308v). Jan Antoni, wiceadministrator dóbr krotoszyńskich Potockiego, wojewody kijowskiego, z żony Zofii Babskiej miał córkę Katarzynę Barbarę, ochrzcz. 25 XI 1732 r. (LB Krotoszyn). Ferdynand i żona jego Zofia Kowalska (żyła w r. 1717), oboje nie żyjący w r. 1739, rodzice Zuzanny, Stanisława zmarłego bezpotomnie (żył w r. 1717) i Hiacynta (I. Kon. 77 k. 153). Jan, administrator lutogniewski, i jego żona (druga?) Konstancja, rodzice Agnieszki, ur. w Lutogniewie, ochrzcz. 17 I 1740 r., i Anny Antoniny, ochrzcz. 29 VII 1742 r. (LB Lutogniew).

>Borawscy h. Bojcza z Borawic w ziemi wiskiej (Boniecki). Stanisław z Borawic Wityni, nie żyjący w r. 1604, ojciec Wojciecha występującego w r. 1603 (G. 73 k. 672). Wojciech ten od Agnieszki Sobockiej, wdowy po Łukaszu Pierzchlińskim, nabył sposobem wyderkafu w r. 1604 części jej połowy w Lenartowicach, Zawidowicach, Grodzisku i młynie Tupadłach w p. kal. (P. 1405 k. 91). W r. 1610 spisał wzajemne dożywocie z żoną Anną Kucharską (P. 1407 k. 236v). T. r. w kilka tygodni po objęciu dzierżawy Chudzic koło Srody (wsi Andrzeja Pierzchlińskiego) i Garbów Wojciech zmarł (P. 165 k. 638). Owdowiała Anna w r. 1611 występowała obok Jana B., brata i spadkobiercy jej męża, który prawa do tego spadku nabył również od trzeciego brata Mateusza B. (P. 986 k. 813). W r. 1812 Anna była już 2-o v. żoną Andrzeja Przyborowskiego. O Janie B. natomiast mówi się wtedy, iż był nabywcą praw od brata Marcina(!) (P. 988 k. 804). Nie wiem czy Marcin i Mateusz to nie jedna i ta sama soba, omyłkowo w którymś wypadku nazwana? W r. 1616 występował jeszcze jeden brat bezdzietnego Wojciecha - Paweł B. (P. 996 k. 521). Agnieszka Kucharska i jej drugi mąż żyli jeszcze w r. 1640 (P. 165 k. 638). W l. 1640-41 jako jedyna spadkobierczyni Wojciecha występowała jego rodzona siostra Dorota, wdowa po Janie Nurkowskim (Norkowskim?) (P. 165 k. 678; 166 k. 647v). Widocznie wymienieni wyżej bracia Wojciecha pomarli przed tą datą bezpotomnie.

>Borck, Borcke, zob. Borkowie h. Własnego

>Borczyńscy może z Borczyna w p. chęcińskim? Stanisław, żyjący w r. 1525, nie żyjący już w r. 1542, ojciec Hieronima i Anny, która w l. 1525-42 była wdową po Wojciechu Molskim (I. i D. Z. Kal. 2 k. 105v; P. 1394 k. 506). Ur. Franciszek zaślubił 14 VII 1771 r. Marcjannę Mąkowską (LC Koźmin).

>Boreccy. Boniecki wymienia B-ch h.Hołobok ze wsi Borcze w ziemi lwowskiej. Nie wiem czy ci, których tu podaję należeli do nich. Wojciech, nie żyjący w r. 1690, mąż Teresy Kwiatkowskiej, ojciec Franciszki, wtedy żony Stefana Porowskiego (I. Kal. 146 s. 384). Rozalia i jej mąż Wojciech Mroczkowski, oboje nie żyjący w r. 1725. Piotr i żona jego Agnieszka, dzierżawcy W. Iłówca, chrzestni w l. 1819-21 (LB Iłówiec). Józef, syn Marcina, emerytowany komisarz powiatowy, zmarł 7 II 1895 r., mając 83 lata (LM Sw. Wojciech, Pozn.).

>Borejko Jędrzej, w r. 1659 szwagier Jerzego Przybysławskiego (P. 183 k. 173). Byli na Litwie B-wie h.Własnego i inni h.Jastrzębiec.

>Borenstedt, Borenstheth Piotr, po którym wdową była w r. 1514 Zofia, współdziedziczka w Stręcznie w p. wał. (P. 866 k. 160v; 1392 k. 36).

>Borewiczowie byli h. Prus z odm. na Litwie, ale nie wiem czy należeli do nich wymienieni niżej. Ks. Faustyn, przeor kanoników regularnych w Trzemesznie 1769 r. Eleonora, t. r. wdowa po Józefie Stanisławie Kostce Badyńskim (I. Kon. 80 k. 183).

>z Borkowa w p. gnieźn. Jan 1415 r. (G. 2 k. 21v). Elżbieta, żona Jakuba, w l. 1423-26(?) (G. 3. k. 37, 41v). Mikołaj B. oraz jego rodzeni bratankowie, Włodek i Dobrogost, bracia między sobą niedzielni byli w r. 1492 dziedzicami w Borkowie. Za Włodka poręczył jego stryj(!) Mikołaj Koszewski, iż będzie żyć w pokoju z rodzonym stryjem Mikołajem, któremu wydzierżawił swą cześć w Borkowie (G.15 k. 183). T. r. Piotr Gwiazdowski poręczył pod zakładem 60 grz. za Andrzeja B., iż będzie żyć w pokoju z powyższymi, Mikołajem, Włodkiem i Dobrogostem (ib.).

>z Borkowa w p. kal. Stefan (Mikołaj?) Rola, kasztelan ksiąski 1440 r. (G.). Stefan Rola, podkomorzy inowrocławski 1444 r. (P. 1379 k. 16v) pisał się też z Morzy i z Otmianowa. W r. 1445 jako jeden z arbitrów godził ks. Ubysława z Lubienia, plebana w Rzgowie, z Jadwigą, żoną Marcina Prusinowskiego (I. Kal. 3 k. 158v). Nie żył w r. 1463, kiedy Jan Rola z Borkowa wdowie po nim, Elżbiecie z Morzy, zastawił za 10 grz. kmiecia (ib. 1 k. 156). Jan Rola wyderkował w r. 1464 za 48 grz. Elżbiecie, córce Mikołaja z Bartodziei wdowie po Stefanie Roli cztery łany osiadłe i jeden pusty w Borkowie (P. 1383 k. 225v; I. Kal. 1 k. 287v). Za tę Elżbietę, wdowę po Stefanie z Morzy i Borkowa, ręczył 1476 r. Wit z Bartodziei, iż będzie ona żyć w pokoju ze swym synem Mikołajem Rolą z Borkowa (I. Kal. 2 k. 437v). Mikołaj kwitował t. r. Andrzeja Gołuchowskiego z 50 grz. danych pod zastaw Borkowa (ib. k. 400v). Mikołaj ów t. r. zobowiązał się oprawić 300 grz. posagu żonie Marcie z Bratuszyna (ib. k. 392, 508). Siedlisko z ogrodem w Borkowie dał 1478 r. w dożywocie swej matce Elżbiecie (ib. 2 k. 525v). Żona jego Marta miała 1480 r. termin z Pawłem ze Stawu i Sobiesęków (ib. 3 k. 19). Nie wiem, czy to ten sam Mikołaj nie żył już 1487 r. i był ojcem Zofii, żony Macieja Droszewskiego, która wtedy wieś Janków, nabytą przez jej ojca od Stanisława Denowskiego i jego syna Jana, dała Dorocie Lipskiej i Beacie Radolińskiej, siostrom z Gutowa, wzamian za połowę Gutowa (ib. 3 k. 419v). Czy "Rola" to w tych wypadkach imionisko czy też herb? Chyba to drugie. Wspomniany już wyżej Jan Rola z Borkowa występował w r. 1462 (ib. 1 k. 73v). Jan z Borkowa i Morzy oraz ks. Jan Bochnek, pleban w Kościelcu, mieli 1464 r. sprawę z Mikołajem Bochnkiem z Bartodziei (I. Kal. 1 k. 302).

>z Borkowa w p. pyzdr. Pietrasz 1413 r. (Py. 2 k. 164v). Andrzej zastawił 1443 r. trzech kmieci osiadłych na półtora łana w Borkowie za 10 grz. Mikołajowi z W. Chwalęcina (Py. 10 k. 11, 53v). Andrzej i Arnold trzecią część wsi Garby sprzedali w r. 1444 za 60 grz. Janowi i Mikołajowi, dziedzicom z Komornik (P. 1379 k. 29).

>Borkowie h. Waż pochodzili z Trzcieńca w p. ksiąskim i przeważnie pisali się z tej wsi. Mikołaj w Brudzowie (Małopolska?), mąż w r. 1570 Marianny Słupskiej, córki Stanisława i Anny Grzymułtowskiej (Kc. 117 k. 205).

Rodzeństwo: Jan, Jerzy, Franciszek i Konstancja, żona 1-o v. w l. 1670-82 Andrzeja Szadokierskiego, 2-o v. w r. 1691, krótko po 5 IX, wyszła za Daniela Ciołka Zaleskiego, 3-o v. w r. 1698 wyszła za Jana Strachowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1702. Jerzy i Franciszek, bezpotomni, nie żyli już obaj w r. 1717 (P. 1153 k. 7). Jan z Trzcieńca, mąż Barbary Szadokierskiej, córki Wojciecha i Katarzyny Cieleckiej, w r. 1673 dostał od teścia cesję pewnej sumy (I. Kon. 60 k. 601; 66 k. 92v; I. Kal. 171/3 s. 498). Ta Barbara w r. 1681 kupiła za 7.000 zł od Wojciecha Szadokierskiego części Korzeniewa w p. kal. (I. Kal. 140 k. 325, 325v, 326), a w r. 1684 lub nieco wcześniej części w tejże wsi za 900 zł od Marianny Szadokierskiej, żony Adama Grochowskiego (I. Kal. 142 k. 242). Jan żył jeszcze w r. 1707 (I. Kal. 158 s. 114). Barbara w r. 1713 występowała już jako wdowa (ib. 159 s. 20). Części Korzeniewa zastawiła w r. 1719 Stanisławowi Grabińskiemu. Żyła jeszcze w r. 1722 (I. Kon. 75 k. 346). W r. 1717 występowali synowie Jana i Barbary: Remigian, współspadkobierca stryjów i ciotki Konstancji, ks. Stanisław, kanonik gnieźnieński i proboszcz markuszewski, Władysław i Jan (P. 1153 k. 7).

>Borkowie h. Własnego, zwanego w Polsce Gryżyna (Gryzima). Wyszli z Pomorza Zachodniego, gdzie pisali się Borck, Borcke. Ich odgałęzienia zdawna w Polsce osiedlone zob. Gostyńscy, Gryżyńscy, Jaszkowscy, Włoszakowscy.

Franciszek, Maciej i Branth(!) Borkowie (de Borkyen) pozwani zostali w r. 1547 przez Henryka Golcza o wygnanie go z części wsi "Cleynsko" (P. 886 k. 435). Hening, w r. 1579 mąż Katarzyny Wedlówny, córki Jerzego Wedla z Frydlandu zw. Frydlandzkim (P. 933 k. 826). Żył jeszcze w r. 1590 (P. 953 k. 574). W r. 1593 Katarzyna była już wdową (W. 77a k. 17). W r. 1595 2-o v. żona Bernarda B. (zob. niżej). Córki Heninga i Katarzyny: Ewa, w l. 1613-15 żona Stanisława Kucieńskiego, podkomorzego gostyńskiego, i Dorota, w r. 1613 wdowa po Adamie Zbożym Zakrzewskim, wyszła 2-o v. w r. 1615 za Wojciecha z Sielca Witosławskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1617. Synowie: Justus, Jerzy i Krystian, występujący w r. 1613 (P. 146 k. 1253v). Justus i Jerzy w imieniu własnym i brata Krystiana dali w r. 1615 zobowiązanie stryjowi Bernardowi, iż sprzedadzą mu połowę Gizna za 2.100 zł (W. 78 k. 338v). Z nich Justus, nie żyjący już w r. 1626, był ojcem Heninga, Andrzeja, Krystiana i Jodoka. Jerzy, też nie żyjący w r. 1626, miał synów: Juliana, Henryka i Jerzego. Ich wszystkich skwitował wtedy ze sprawy sądowej Bernard B. (W. 34 k. 383). O Henryku i Jerzym, synach Jerzego, dowiadujemy się jeszcze pod r. 1639, iż byli wówczas spadkobiercami ciotki Urszuli Wedelskiej (W. 38 k. 60). Wspomniany wyżej Krystian, syn Heninga, dostał w r. 1615 od Adama Gunterberg Kaliskiego cesję wyderkafowej sumy 6.000 tal. na Giznie (W. 78 k. 315). Część dóbr spadkowych w Prusinowie sprzedał w r. 1626 za 225 tal. Fryderykowi B. i żonie jego Elżbiecie (W. 34 k. 359v). Żył jeszcze w r. 1637 (W. 36 k. 262). Ożeniony był z Gertrudą Gunterberg, która w r. 1645 jako wdowa występowała wraz z synami Adamem, Jodokiem i Krystianem (P. 1052 k. 846). Zob. tablicę 1.

@tablica: Borkowie h. Własnego 1.

Bernard z Pomorza Zachodniego (W. 4 k. 503), pisał się z Łobza, nazywany stryjem dzieci wspomnianego wyżej Heninga (W. 78 k. 338), nie wiem jednak czy był tego Heninga bratem rodzonym, czy też tylko jakimś dalszym krewnym. W r. 1595 mąż wdowy po tym Heningu, Katarzyny Wedlówny Frydlandzkiej (W. 31 k. 98v). Z tego możnaby wnosić, iż rodzonym bratem nie był. Katarzyna w r. 1596 występowała jako dziedziczka w Giznie (ib. k. 203). Bernard jako opiekun panny Elżbiety Blankenburg występował w r. 1608 przeciwko jej braciom o asygnowanie posagu jej i pannie Mariannie Blankenburg (W. 24 k. 464v, 465). Katarzyna Wedlówna części ojczyste we wsi Gizen i w młynie wodnym wsi Łowicz w p. wał. sprzedała w r. 1609 za 7.000 zł Andrzejowi Żernickiemu (N. 165 k. 422), ale t. r. Bernard odkupił od Żernickiego za 1.000 tal. te sprzedane przez żonę części (W. 24 k. 716). Katarzyna żyła jaszcze w r. 1612 (P. 1408 k. 94). Nie żyła już w r. 1613 (P. 146 k. 1253v). Bernard od swych "bratanków", synów Heninga dostał w r. 1615 zobowiązanie do sprzedania za 2.100 zł połowy Gizna (W. 78 k. 338v). Synowi Zygmuntowi Fryderykowi zastawił w r. 1619 za 500 zł połowę Gizna (W. 27 k. 152, 153). Od Henryka Golcza dzierżawił w r. 1629 wieś Hegenstein (W. 79 k. 379). Jego część w Goznie liczyła t. r. 17 dymów (ib. k. 383v). Wraz ze swymi synami Zygmuntem Fryderykiem i Heningiem Dyderykiem, dziedzice Gizna, sprzedali w r. 1636 połowę młyna w Łowiczu za 600 zł Dionizemu Blankenburgowi, surrogatorowi wałeckiemu i jego bratankom, synom Bernarda (W. 36 k. 26). Żył jeszcze w r. 1642, kiedy występował w imieniu własnym oraz Heninga Dyderyka, Jana Fryderyka i panny Elżbiety, chyba swych wnuków (W. 38 k. 419). Nie żył już w r. 1647 (W. 82 k. 139).

1. Zygmunt Fryderyk, syn Bernarda i Wedlówny, wspomniany w r. 1613 wśród spadkobierców matki (P. 146 k. 1253v). W r. 1625 sprzedał wraz z bratem stryjowi Fryderykowi za 660 zł części w Prusinowie (W. 34 k. 121). Ożenił się z Marią Esterą Golczówną, której ojciec jego, wedle zobowiązania danego w r. 1630, oprawił w r. 1631 na połowie Gizna posag 8.000 zł (W. 28 k. 176v, 223v). Obok ojca i brata współdziedzic w Giznie, żył jeszcze w r. 1636 (W. 36 k. 26). Nie żył już w r. 1648 (W. 82 k. 300). W r. 1631 wymienieni jego synowie Hening, Bernard i Dyderyk (W. 28 k. 358). W r. 1642, może już po śmierci Zygmunta Fryderyka, ojciec jego Bernard działał w imieniu Heninga Dyderyka i Jana Fryderyka, zapewne swych wnuków po tym synu, oraz panny Elżbiety, napewno córki Zygmunta Fryderyka (W. 38 k. 419). Ta Elżbieta, współdziedziczka części Gizna, pozostająca pod opieką wuja Andrzeja Golcza z Worowa, była w 1. 1647-70 żoną Ludwika Golcza. Heninga Dyderyka, może identycznego ze wspomnianym wyżej synem Zygmunta Fryderyka, dziedzica części Gizna, nie żyjącego już w r. 1699. Córka Agnieszka, też już wówczas nie żyjąca, była żoną Krystiana Henryka Dewicza (W. 87 k. 130).

2. Hening Dyderyk (Teodoryk), syn Bernarda i Wedlówny, wspomniany w r. 1613 jako jeden ze spadkobierów matki (P. 146 k. 1253v). Jako siostrzeniec i współspadkobierca Doroty Wedlówny Frydlandzkiej 1-o v. Tuczyńskiej, 2-o v. Roszkowskiej, kasztelanowej przemęckiej, kwitował w r. 1617 Małgorzatę z Tuczna Zrembinę (P. 998 k. 73). Pułkownik cesarski, kwitował w r. 1647 Hernryka Golcza z Rudek z 1.800 zł na poczet posagu żony swej, a córki jego, Anny Doroty Golczówny (W. 82 k. 170v). Po ojcu dziedzic części Gizna 1648 r. (W. 82 k. 301). Żonie dał w r. 1651 połowę swych dóbr (W. 40 k. 113). Wraz z nią zastawne części wyderkowali w r. 1653 Ludwikowi Golczowi i żonie jego Elżbiecie B. (W. 40 k. 526). Spisał po niemiecku testament w Wiedniu 1 I 1667 r., a wdowa po jego śmierci oblatowała ów testament w r. 1672 (W. 85 k. 480). Bezdzietna, nie żyła już w r. 1684 (W. 86 k. 525).

Fryderyk, syn Krystiana (nie żyjącego już w r. 1624) (W. 27 k. 436v; 34 k. 75), nazwany stryjem synów Bernarda, ale nie wiem czy był tego Bernarda bratem rodzonym czy stryjecznym? Mąż Elżbiety Blankenburg, córki Henryka i Elżbiety Wedlówny Frydlandzkiej, która to jego żona w r. 1606 występowała przeciwko spadkobiercom ojca o 9.000 zł posagu gotówką i o 2.500 zł wyprawy (W. 24 k. 79v, 721v). Elżbieta część domu i gruntu na przedmieściu Wronieckim Poznania dała w r. 1610 Andrzejowi Żernieckiemu (P. 1407 k. 82). Fryderyk od Elżbiety Frydlandzkiej, wdowy po Janie Górskim, łowczym inowrocławskim, kupił w r. 1622 za 2.000 zł części wsi Prusinowo cz. Prussendorff w p. wał. (W. 34 k. 255) inne zaś części tej wsi kupił t. r. za 9.000 zł od Andrzeja Żernickiego (P. 1413 k. 146v). T. r. zapisał swej żonie dożywocie na Prusinowie (W. 27 k. 436v). Transakcję kupna części Prusinowa od Żernickiego ponowił w r. 1624 (W. 34 k. 75). Prusinowo dał w r. 1626 swej żonie (ib. k. 263). Od Krystiana B., syna Heninga odkupił w r. 1626 za 225 tal. jego części spadku w tej wsi (ib. k. 359v). Żona Fryderyka, Elżbieta, od Doroty Guntenberk, żony Macieja Wałdowskiego, kupiła w r. 1630 za 500 zł części Prusinowa (W. 28 k. 90v). W r. 1633, już jako wdowa, kupiła za 2.000 zł części w tej wsi od Doroty Pudwelsówny, żony Andrzeja Żernickiego (W. 53 k. 78). W r. 1634 Prusinowo sprzedała za 25.000 zł Henrykowi Golczowi (W. 35 k. 199), ale t. r. odkupiła tę wieś za tę samą sumę (ib. k. 392v), poczem połowę jej sprzedała za 12.500 zł temuż Golczowi, połowę zaś za 12.500 zł Rudigerowi Wedelskiemu (ib. k. 394, 395) W r. 1639 oblatowała spisany po niemiecku testament datowany t. r. w Prusinowie w Zielone Swiątki (W. 38 k. 71). Umarła między r. 1645 i 1648 (ib. k. 766d; 82 k. 352). Syn Krystiana występował w l. 1626-33 (W. 34 k. 255; 35 k. 78). Córki: Anna, w l. 1634-59 żona Rudigera Wadelskiego, Ida, 1-o v. w l. 1631-48 żona Henryka Golcza z Rudek, 2-o v. w l. 1661-70 żona Eliasza Schlichtinga z Bukowca. Zob. tablicę 2.

Ernest ze wsi Łobez, nie żyjący w r. 1579, kiedy występowała wdowa po nim Urszula Wedlówna Frydlandzka, córka Jerzego (P. 933 k. 826; 934 k. 130v). W r. 1584 kupiła ona za 7.000 tal. ces. od Stanisława Wedla Tuczyńskiego "młodszego" wieś Prusinowo w p. wał. (P. 1399 k. 422). Intromitowana do tej wsi 1585 r. (P. 945 k. 682v). Była jeszcze wdową w r. 1590 (P. 953 k. 574). W r. 1594 już 2-o v. żona Piotra Smiełowskiego, sekretarza JKMci (W. 77a k. 145v). Żyła jeszcze w r. 1599 (W. 33 k. 149v), nie żyła już w r. 1619, a części Prusinowa odziedziczyła po niej, jako po ciotce, Blankenburgowie (W. 27 k. 146).

@tablica: Borkowie h. Własnego 2.

Henryk i Franciszek, bracia rodzeni, dzierżawcy majątku Falkembork oraz ich poddani z Margrabstwa zostali w r. 1601 pozwani przez Ulanowskiego, podstarościego drahimskiego (W. 23 k. 170v).

Krystian, nie żyjący już w r. 1602 (P. 1404 k. 584v), ojciec Katarzyny, wtedy żony Jana Dziembowskiego, 2-o v. w l. 1611-20 żony Jana Bartochowskiego z Sędzic.

Kasper z Brallentin spisał w r. 1604 wzajemne dożywocie z żoną swą Katarzyną Menchow (W. 4 k. 36). Nie żył już w r. 1616 (N. 222 k. 76v). Wdowa w r. 1617 kwitowała pasierba Joachima (W 26 k. 246). Córka Maria, nie żyjąca w r. 1640, żona Baltazara Stessel. Synowie: Godfryd i Joachim.

1. Godfryd, syn Kaspra, spisał w r. 1621 wzajemne dożywocie z żoną Anną Czarten (Carthen) (P. 1412 k. 1284v). Nie żył już w r. 1628, kiedy Anna jako wdowa zawierała pod zakładem 4.000 zł kontrakt z synem Kasprem (W. 79 k. 106). W r. 1629 została mocą swego zapisu dożywocia z r. 1621 intromitowana do dóbr mężowskich we wsi Borka w starostwie ujskim (W. 79 k. 305v). wraz z wspomnianym synem zawarła w r. 1638 z Ulrykiem Feliksem B., dziedzicem w Stramel, kontrakt dzierżawy wsi Borka (W. 36 k. 441v). Jako posesorka połowy wsi Borkendorff w starostwie wałeckim występowała jeszcze w r. 1641 (W. 38 k. 363v). Jej syn Kasper żył jeszcze w r. 1639 (ib. k. 3v).

2. Joachim, syn Kaspra, w r. 1616 żonie swej Katarzynie Hechthausen oprawił posag 1.160 zł, a macosze swej Katarzynie Menchow dał użytkownictwo wsi Borka cz. Dobnica i Foluszu (N. 222 k. 76v). Synowi Kasprowi Fryderykowi zapisał w r. 1632 dług 4.000 zł (W. 28 k. 445-47). Posesor połowy wsi Borkendorff w starostwie wałeckim 1641 r. (W. 38 k. 363v). Nie żył już w r. 1643 (ib. k. 555). O synu Kasprze Fryderyku zob. niżej. Zapewne córką Joachima była Essa Katarzyna, w l. 1633-71 żona Macieja Podkamera (W. 85 k. 117v).

Kasper Fryderyk, syn Joachima, mąż Doroty Golczówny, córki Franciszka, dostał w r. 1632 od teścia zapis posagu 6.000 zł (W. 28 k. 445-47). Tej swej żonie oprawił w r. 1639 posag 5.000 zł (W. 38 k. 5v). Żyła jeszcze w 1652 r. (P. 1064 k. 866). Kasper Fryderyk dziedzic Mościsk 1652 r. (N. 227 k. 19) i Katarzyna w p. nakiel. 1659 r. (W. 85 k. 108v). Pierwsza żona była bezpotomna (W. 85 k. 195v). W r. 1661 Kasper był już mężem drugiej żony Agnieszki Katarzyny Golczówny (W. 42 k. 127v). Nie żył w r. 1664, a wdowa wraz z opiekunami małoletniej córki Petroneli Katarzyny części Mościsk wydzierżawiła Pawłowi Karwosieckiemu (W. 85 k. 138v). Żyła jeszcze w r. 1690 (W. 29a k. 79v), nie żyła zaś 1696 r. (N. 189 k. 247v). Wspomniana wyżej córka wyszła w r. 1674, krótko po 5 VI, za Andzrzeja Radolińskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1701. Zob. tablicę 3.

@tablica: Borkowie h. Własnego 3.

Pannie Annie Benignie, jako swej "neptissae" scedowała w r. 1604 za konsensem królewskim z 4 VI 1603 r. Anna Prechlerz z Pomorza swe prawa do kuźnicy pilskiej (Ruda cz. Hamer) w starostwie wałeckim, posiadane dożywociem. Anna Benigna nazwana "szlachetną", kiedy indziej jednak obie te panie tytułowane "uczciwymi", nie wiem więc czy to nie mieszczki? (W. 4 k. 46v).

Joachim, nie żyjący w r. 1621, ojciec Cecylii, też wówczas już nie żyjącej, żony Gerarda Manteuffel Popielewskiego (W. 27 k. 349). Marianna, w r. 1631 wdowa po Gerardzie Popielowskim, może więc identyczna z powyższą Cecylią. Anna Benigna (może identyczna ze wspomnianą wyżej), w r. 1632 żona Stanisława Zaleskiego, nie żyjąca już w r. 1643. Filip z Falkiemborka, w r. 1639 mąż Doroty Bulow (W. 38 k. 73). Maria Elżbieta, w l. 1643-71 żona Joachima Bernarda Wedla, zwanego czasem Wedelskim. Elżbieta Zofia, w l. 1646-68 żona Konrada Golcza. Godfryd Joachim, w r. 1663 mąż Doroty z Wałdowa (Kc. 130 k. 338), która w r. 1664 zapisała nieletniej Petroneli Katarzynie B. córce Kaspra Fryderyka (zob. wyżej) sumę 300 zł, pochodzącą z dzierżawy części Mościsk, a odebraną od opiekunów tej małoletniej (W. 85 k. 142). Dorota w r. 1690 była rozwiedziona, a w r. 1696 była już 2-o v. za Ernestem Lettowem z Pomorza (N. 189 k. 201v).

Asmus, nie żyjący w r. 1663, ojciec Krzysztofa Fryderyka z księstwa pomorskiego, który ożenił się t. r. z Elżbietą Małgorzatą Golczówną, córką Franciszka, i krótko przed ślubem. 17 XII, dostał od jej brata Henryka zapis posagu 12.000 zł (W. 85 k. 66a).

Henryk Tessen i Franciszek Joachim, rodzeni, występowali w l. 1679-86 (W. 86 k. 403v). Ich rodzona siostra Marta Maria, w l. 1664-79 żona Arnolda Kaspra Golcza, burgrabiego ziemskiego wałeckiego.

Barbara Konstancja, w r. 1665 żona Sędziwoja Sławianowskiego. Filip Adam, w r. 1669 mąż Adelgundy Ertmuty Krokowskiej, córki Dymitra i Barbary Below (W 85 k. 341v). Katarzyna Agnieszka i jej mąż Jerzy Reimer Melentin, oboje nie żyjący już w r. 1683. Katarzyna Maria, córka Heninga, w r. 1689 żona Krystiana Henryka Borny (W. 29a k. 60v). Dering Joachim, w l. 1692-97 mąż Barbary Małgorzaty Golczówny, córki Henryka i Doroty z Golczów (ib. k. 121; 87 k. 55). Siostry: Katarzyna, 1636 r. za Piotrem Rolą Sujkowskim i Anna za Wojciechem Nielubowskim, obie nie żyły już w r. 1695 (P. 1130 XIV k. 57). Arnold Filip, którego drugą żoną była w l. 1699-1706 Elżbieta Lukrecja Bornówna, córka Konrada, wdowa 1-o v. po Edwardzie Golczu (W. 87 k. 155; 89 k. 143v). Anna, nie żyjąca w r. 1699, żona Bogusława Joachima Menchow. Dyderyk, mąż Barbary Golczówny, córki Henryka z Borcza, 1699 r. (W. 87 k. 145).

Filip "Borek Gostyński", major wojsk pruskich, mąż w r. 1703 Elżbiety Marii Golczówny, wdowy 1-o v. po Dionizym Blankenburgu (W. 89 k. 84). Podpułkownik pruski 1712 r. (W. 90 k. 77). Pułkownik 1715 r. (ib. k. 155). Dziedzic w mieście Falkiemborgu, kupił w r. 1720 od panny Ewy Zofii Parysówny za 3.000 t. czterech poddanych ze wsi Machliny w p. wał. (ib. k. 340, 341v). Części dziedziczne w owej wsi i w folwarku Janikowo dał w r. 1731 swemu synowi Filipowi (W. 91 k. 164). Elżbieta Maria Golczówna, która żyła jeszcze w r. 1720, nie żyła już w r. 1733. Syn pułkownika Filip Jerzy Wilhelm "Borek Gostyński", brat przyrodni Elżbiety Marii Blankenburg, żony Jerzego Macieja "Borka Gostyńskiego", chorąży trabantów 1727 r. (W. 91 k. 30v, 31), zawarł w r. 1733 z Henrykiem Golczem, starostą wałeckim, kontrakt sprzedaży części Machlina za 4.000 tal. (W. 91 k. 219). Żył jeszcze w r. 1734 (ib. k. 236v). Anna Maria Elżbieta, córka Ottona (nie żyjącego już w r. 1721) i Anny Elżbiety de Carben (N. 201 k. 6v), w l. 1708-31 żona Andrzeja Teodora Grabowskiego, pisarza ziemskiego leoburskiego, potem sędziego ziemskiego człuchowskiego, wreszcie kasztelana chełmińskiego. Ernest Adrian, generał adiutant JKMci 1711 r. (P. 1146 I k. 60v). Marcin Wawrzyniec "Borck Gostyński", komisarz ziem pruskich 1712 r. (W. 90 k. 89). Jerzy Maciej, konsyliarz księstwa pruskiego 1715 r., mąż Elżbiety Marii Blankenburg, córki Dionizego (ib. k. 155). Marcin Filip "Borek Gostyński", kapitan wojsk pruskich, dziedzic wsi Pruchnowo i Regenwald w Królestwie Pruskim (ib. k. 316v), w r. 1725 kapitan JKMci. Antoni, konsyliarz księstwa pomorskiego, wspomniany już Marcin Filip oraz Jan Joachim, nazwani wszyscy trzej w r. 1725 braćmi między sobą rodzono-stryjecznymi i ciotecznymi(!) (ib. k. 508). Katarzyna Julianna "Borko Gostyńska", w r. 1724 żona Krzysztofa Goetzendorff Grabowskiego, assessora ziemskiego człuchowskiego. Marcin Wawrzyniec "Borek Gostyński", nie żyjący w r. 1731, mąż Małgorzaty Adelajdy de Czastro, ojciec Jana Joachima i Fryderyka Achacego. Z nich Jan Joachim, porucznik JKMci 1731 r. (W. 91 k. 143v), potem kapitan, bezpotomny, nie żył już w r. 1740. Fryderyk Achacy, urodzony z Czastrówny, w r. 1740 spadkobierca brata kapitana (W. 91 k. 441), nie żył w r. 1764. Synowie jego: Rudolf Julian i Krystian Ernest "Borkowie Gostyńscy" występowali w r. 1764 (W. 94 k. 171). Maria Elżbieta, żona Leopolda Godfryda Ostena, nie żyjącego już w r. 1741. Felicjan (Feliks), mąż Anny Krystyny Unrug, córki Aleksandra i Katarzyny Dorpowskiej, która w r. 1735 kwitowała matkę z 4.489 zł z dóbr ojczystych, a braci z 5.142 z kontraktu działowego spisanego w r. 1719 (W. 91 k. 255, 255v). Żyli oboje w r. 1743 (ib. k. 510v). Anna Krystyna była wdową w r. 1761 (W. 94 k. 46v). Dorota Maria, żona Guntera Golcza w r. 1747; oboje nie żyli 1752 r. Rudiger i żona jego Barbara z Bornów, oboje nie żyjący w r. 1759, rodzice Idy Małgorzaty, wówczas żony Jerzego Popielewskiego (W. 93 k. 365, 411). Anna Krystyna zaślubiła w Lisewie przed 14 III 1784 r. Karola Ludwika(?) Schulta.

Fryderyk "de Bork", ewangelik, landrat krotoszyński, mąż Urszuli Bolechowskiej, ojciec Marianny Emilii Doroty, ochrzcz. z ceremonii 21 VIII 1821 r., oraz Wilhelminy Eleonory Stefanii, ur. 5 VI 1821 r. (LB Krotoszyn). Może jego siostrą była Aniela "de Borg", która zaślubiła przed 20 IV 1822 r. Apolinarego Sługockiego, porucznika wojsk pruskich. Dzieci ich trzymał do chrztu ks. Ignacy B. (LB Krotoszyn).

>Borkowie różmi. Znajdą się tu niewątpliwie przedstawiciele B-ów pomorskich, zwłaszcza powydawane za Polaków żeńskie przedstawicielki tej rodziny, ale obok nich zapewne małoposcy B-wie h. Wąż. Odróżnić jednych od drugich na terenie Wielkopolski często nie sposób.

Mikołaj na połowie dóbr oprawił w r. 1601 posag 200 zł swej żonie Dorocie Laskowskiej (P. 1404 k. 297). Szl. Aleksander, sługa Stanisława Tarchalskiego, skwitowany z ran przez Wojciecha Lewendowskiego 1636 r. (I. Kal. 102 s. 1631). Szl. Barbara (Anna?), w l. 1663-65 żona ur. Wojciecha Nielubowskiego (czy szlachcianka?). Agnieszka, wdowa po Stanisławie Mosińskim, 2-o v. w r. 1664 żona Dobrogosta Polikowskiego.

Jakub, w r. 1698 mąż Teresy Boińskiej, córki Jakuba i Teresy Borzęckiej. W r. 1702 nie wiedziano gdzie ów Jakub przebywa (G. 91 k. 76v). Oboje nie żyli w r. 1720 i byli rodzicami Andrzeja (G. 94 k. 77v), ochrzcz. 23 XI 1698 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno). Andrzej był w r. 1741 mężem Franciszki Czarneckiej, córki Wawrzyńca (G. 97 k. 519v). Drugą jego żoną była w r. 1751 Ewa Obarzankowska, córka Kazimierza i Barbary Dedyńskiej (G. 100 k. 95v, 182). W r. 1752 jako spadkobierca siostry swej babki, Barbary z Borzęckich Miklaszewskiej, prawo spadkowe do domu na przedmieściu gnieźnieńskim zw. Wójtostwo, za kościołem Sw. Michała, cedował małżonkom Guzieckim (G. 98 k. 539v). Andrzej umarł między r. 1772 i 1779, kiedy to Ewa występowała jako wdowa (G. 100 k. 467; 106 k. 99), umarła między r. 1786 i 1790 (G. 113 k. 154v; P. 1367 k. 638v, 639v). Ich córka Apolonia, ur. w Małym Kępem, ochrzcz. 19 II 1755 r. (LB Witkowo), zaślubiła 29 IV 1779 r. w Gnieźnie Wojciecha Borkowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1790 r. Synowie: Kazimierz, ur. w Wójtostwie ochrzcz. w marcu 1751 r. (LB Sw. Trójca), i Jan wspomniany w r. 1772 (G. 100 k. 457v), który w r. 1783 wraz z siostrą sumę na Gorzykowie zapisaną ich ojcu przez Mikołaja Boińskiego cedował Kazimierzowi Borkowskiemu (G. 110 k. 8v). W r. 1790 dostał od siostry cesję spadku po Michale Obarzankowskim (G. 115 k. 1v).

Barbara i jej mąż Stefan Polikowski, oboje nie żyjący już w r. 1701. Stefan, tenutariusz dóbr opactwa mogileńskiego 1704 r. (G. 92 k. 20v), wraz ze swą żoną Teresą Kicińską spisywał w r. 1713 we wsi Wrzedzień pod zakładem 2.700 t. komplanację z opatem mogileńskim i konwentem (G. 93 k. 142). Nie żył już w r. 1719, kiedy Teresa spisała wzajemne dożywocie ze swym drugim mężem Jakubem Korytowskim (G. 94 k. 12). Była wdową i po tym mężu w r. 1733 (G. 96 k. 491). Katarzyna, żona Sebastiana Przysieckiego 1711 r. Helena i jej mąż Maciej Sosnowski, oboje nie żyjący już w r. 1717. Andrzej zaślubił 28 II 1726 r. Katarzynę wdowę Turską (LC Gniezno, Sw. Michał). Jan i jego żona Ewa z Borkowskich poślubiona 23 XI 1783 r. (LC Sw. Michał, Gniezno), rodzice Wiktorii Honoraty, ur. w Skrzetuszewie, ochrzcz. 16 XII 1785 r. (LB Sławno). Ten sam niewątpliwie Jan z Janowa, mąż Ewy, rodzice Stanisława, zmarłego 30 VI 1800 r. w wieku lat 5 i Marianny Marciny, ur. w Łubowie 2 II 1787 r. (LB Łubowo). Marcina zaślubiła przed 13 XII 1811 r. Stanisława Kosińskiego. Honorata, może siostra poprzedniej, zaślubiła przed 21 VIII 1811 r. Wojciecha Wereczyńskiego. Urodzona Katarzyna, wdowa po Józefie Kuglerze, aptekarzu, mająca lat 43, umarła w Gnieźnie 3 II 1841 r. (LM Sw. Wawrzyniec). Szl. Leon i Antonina z Malczewskich, rodzice: Władysława występującego jako chrzestny 22 V 1845 r. Anieli, wtedy też chrzestnej, Marianny, ur. w Gostyniu 28 I 1845 r., i Konstancji, ur. tamże 16 VIII 1848 r. (LB Gostyń). N. z Dąbrówki wykupił w r. 1686 z rąk niemieckich Szelejewo (650 m. m.) płacąc 47.000 tal. (Dz. P.).

>Borkowscy h. Nowina ze wsi Borki w ziemi łukowskiej. Andrzej, sędzia ziemski mielnicki, zmarł 19 I 1773 r. Żona jego Anna Miłkowska umarła 10 IX 1791 r. (Nekr. Owińska).

>Borkowscy h. Samson z Borku w p. kośc. Wiedział o nich Dziadulewicz (zob. Wittyg, Nieznana szlachta), a Mikołaj w końcu XVII w. wyraźnie nazwał siebie "Wattą". Nie przeszkodziło to jednak, by wnuk jego siostry Kierskiej legitymując się ze szlachectwa przy okazji instalacji na kanonię poznańską wskazał jako herb swej babki Łabędzia. Nie przeszkodziło również niektórym członkom tej rodziny pisać się w XVIII w. "Duninami".

Kasper B., dziedzic w Borku 1538 r. (Kośc. 234 k. 362). Małgorzata B., wdowa po Kasprze Sepińskim 1547 r. (Kośc. 235 k. 15). Kasper B., mąż Małgorzaty Grzymisławskiej, mianował w r. 1550 opiekunów dla zrodzonych z niej dzieci: Andrzeja, Wawrzyńca, Jana i Anny (P. 1395 k. 526v). Łukaszowi Strzałkowskiemu wydzierżawił w r. 1551 części Sobiesierni w p. gnieźn. (P. 891 k. 62v). W r. 1558 występowała Małgorzata B., wdowa po Kasprze Sepińskim (Kośc. 238 k. 126), a w r. 1560 zapisała ona 100 zł posagu córce Annie B. idącej za Mikołaja Żabińskiego (Kośc. 239 k. 181v). Zapisała w r. 1562 dług swemu bratu Jakubowi Grzymisławskiemu (Kośc. 241 k. 166v). W r. 1566 nazwana wdową po Kasprze Sapieńskim cz. B-im (Kośc. 244 k. 52v). T. r. oprawę swą na Borku dała synowi Andrzejowi (P. 1397 k. 458). W powyższych zapisach chodzi zapewne o jedną i tę samą parę małżeńską, Kaspra B. cz. Sepieńskiego i Małgorzatę Grzymisławską, zapis zaś z r. 1547 zwący ją w tym roku wdową, zapewne jest błędny. Nie można jednak wyłączać i takiej możliwości, iż były to dwie pary o identycznych imionach. Córka Anna i jej mąż Żabiński żyli jeszcze w r. 1574. Z synów, o Andrzeju zob. niżej, o Wawrzyńcu nie wiem nic więcej. Trzeci Jan B. cz. Sepieński części Borku dał w r. 1567 bratu Andrzejowi (P. 1397 k. 569v). Żył jeszcze w r. 1575 (Kośc. 255 k. 389).

Andrzej B. cz. Sepieński, syn Kaspra i Grzymisławskiej, nieletni w r. 1550, zapisał w r. 1566 matce swej dożywocie 60 owiec i 4 krow dojnych (Kośc. 244 k. 52v). Na połowie swych części w Borku oprawił w r. 1569 posag 500 zł żonie swej Katarzynie Bieczyńskiej, córce Stanisława (P. 1398 k. 41). W r. 1572 od Sebastiana Bardzkiego wziął w zastaw za 1.000 zł na trzy lata Mysłki w p. pyzdr. (Py. 110 k. 437v). Katarzyna Bieczyńska w r. 1574 skasowła swą oprawę na Borku (P. 923 k. 463), bo Andrzej Marcinowi Grzymisławskiemu, wedle zobowiązania z r. 1572, sprzedał w r. 1574 za 3.300 zł swe części w Borku, zarówno te, które mu przypadły w dziale z braćmi, jak i te, które nabył od brata Jana (P. 1398 k. 408v; Py. 110 k. 339). Nie mając teraz dóbr dziedzicznych, żonie w r. 1576 oprawił jej posag 500 zł na połowie posiadanych sum (P. 1398 k. 685v). Od ks. Jerzego Zadorskiego, kanonika poznańskiego, kupił w r. 1586 za 3.700 zł części wsi Jeziora Małe i Niezamyśl w p. pyzdr. (P. 1399 k. 709v). W r. 1589 występował jako brat cioteczny Katarzyny Psarskiej, żony Marcina Wydzierzewskiego cz. Węgierskiego (P. 1400 k. 331). Jeziora Małe i Niezamyśl sprzedał w r. 1594 Janowi Roszkowskiemu, kasztelanowi przemęckiemu (P. 1401 k. 156) i jednocześnie żonie, która skasowała swą oprawę na tych wsiach, oprawił ponownie posag 500 zł (P. 962 k. 547v; 1401 k. 157). Nie żył już w r. 1595 (P. 964 k. 177). Wdowa Katarzyna z Zador Bieczyńska żyła jeszcze w 1621 (P. 1007 k. 389). Córki ich: Anna, w l. 1593-1612 żona Wojciecha Sławińskiego, Zofia, w r. 1603 zaślubiona Janowi Charzewskiemu, żyła z nim jeszcze w r. 1612. Z synów, o Janie, Marcinie i Kasprze, zob. niżej, Andrzej został zabity w r. 1594 przez Jana Warszyckiego i innych, pochowany u Franciszkanów w Poznaniu 24 IX (P. 961 k. 1214v).

1. Jan, syn Andrzeja i Bieczyńskiej, wspomniany w r. 1593 (P. 960 k. 171). Ożenił się w r. 1597, krótko po 10 XI, z Elżbietą Dobieszewską, córką Krzysztofa (P. 967 k. 1253). W r. 1598 oprawił jej posag 1.000 zł (P. 1402 k. 784v). W r. 1600 dał swej matce dożywocie otrzymanej od niej sumy 500 zł (P. 1403 k. 640). Wraz z bratem Kasprem kupili w r. 1613 od Piotra Przecławskiego za 12.000 zł Mierosław w p. pozn. (P. 1408 k. 662) i t. r. zobowiązali się ową wieś sprzedać swym pupilom a synom zmarłego brata Marcina, Maciejowi, Mikołajowi i Wojciechowi (P. 990 k. 711v). Jan nie żył już w r. 1618 (P. 1000 k. 553). Elżbieta Dobieszewska żyła jeszcze w r. 1620 (P. 1004 k. 92v). Synowie: Andrzej, Jan, Baltazar, o których niżej, Krzyztof występujący w l. 1618-28 (P. 1000 k. 553; W. 79 k. 102).

1) Andrzej, syn Jana i Dobieszewskiej, w r. 1618 wraz z braćmi pozostawał pod opieką stryja Kaspra (P. 1000 k. 553). Od swych stryjecznych braci Jerzego i Stefana, synów Kaspra, dostał w r. 1633 dom drewniany w Poznaniu na przedmieściu Sw. Mikołaja około Katedry (P.1417 k. 712). Chyba tego to Andrzeja żoną była Jadwiga Winklerówna, wraz z którą nabył w r. 1635 od małżonków Bielińskich sposobem wyderkafu za 3.000 zł Niemieczkowo w p. pozn. (P. 1418 k. 591). Jadwiga żyła jeszcze w r. 1639 (P. 164 k. 390). Po jej śmierci Andrzej sumę wyderkafową na Niemieczkowie cedował w r. 1645 Rosnowskiemu (P. 1052 k. 8v). Od Wacława Koszutskiego kupił w r. 1644 za 13.000 zł Karczewo p. gnieźn. (P. 1421 k. 810). Chyba był identyczny z Andrzejem, którego żona Cecylia Lubowicka, córka Jana i Katarzyny Pozewskiej, kwitowała w r. 1643 z dóbr rodzicielskich swych braci (P. 1048 k. 1; 1422 k. 571). T. r. oprawił jej posag 2.400 zł (ib. k. 90v). Wraz z nią nabył t. r. sposobem wyderkafu od Katarzyny z Chrzypska Słoneckiej część Cienina w p. kon. (P. 1421 k. 303v). Oboje małżonkowie wydzierżawili w r. 1653 od Władysława Manieckiego Dąbrowę i Kotowo w p. pyzdr. (Kośc. 303 k. 746). Syn Andrzeja i Jadwigi Winklerówny, Andrzej, ochrzcz. 30 X 1635 r. (LB Fara, Pozn.).

2) Jan, syn Jana i Dobieszewskiej, wspomniany w r. 1618 (P. 1000 k. 553), żeniąc się w r. 1631 z Elżbietą Lubowicką, córką Gabriela i Doroty Chraplewskiej, dostał od jej ojca, krótko przed ślubem 24 III, zapis długu 500 zł jako jej posag (G. 79 k. 351v, 352). Wraz z żoną od jej ojca nabyli w r. 1638 wyderkafem części Lubowic w p. gnieźn. (P. 1419 k. 331v). Dorota skwitowała ojca z 500 zł posagu w r. 1643 (P. 1048 k. 460), a mąż t. r. oprawił jej tę sumę (P. 1421 k. 172v). Drugą jego żoną była Jadwiga Gozimirska. Im obojgu w r. 1658 zapisał 700 zł długu Piotr Adam Opaliński, krajczy królowej (P. 1070 k. 162). T. r. Jan skwitował z 400 zł Aleksandra Gozimirskiego (ib. k. 196). W r. 1661 córkom z pierwszego małżeństwa: Barbarze, Katarzynie, Dorocie i Annie, zapisał po 200 zł każdej jako posag, a dla nich i dla syna z drugiej żony Jana wyznaczył opiekunów (Kośc. 305 k. 12). Żył jeszcze w r. 1665 (G. 84 k. 239v), nie żył już w r. 1672, kiedy Jadwiga występowała już jako wdowa. Ich syn Jan, też już wtedy nie żyjący, zastrzelony został 6 VI t. r. na drodze między Sobotą i Rostworowem przez Tomasza Borowego, poddanego z Kobylnik, wsi kapituły poznańskiej (P. 199 k. 599v).

3) Baltazar, syn Jana i Dobieszewskiej, wspomniany w r. 1618 (P. 1000 k. 553), mąż Anny Żabińskiej w r. 1641, córki Jana i Agnieszki Płaczkowskiej, wdowy 1-o v. po Marcjanie Wawrowskim, jedynej spadkobierczyni swej matki (P. 1043 k. 563v; 1044 k. 431; 1063 k. 1230). Baltazar żył jeszcze w r. 1651 (ib.), był sługą Macieja Kierskiego z Jasienia, a w r. 1663 Żabińska była już wdową i występowała jako jedyna spadkobierczyni swej matki (P. 1073 k. 697). Jeszcze w r. 1650 kupiła za 206 zł dom w Czempiniu przy ul. Kapłańskiej i tam mieszkała. W testamencie spisanym 12 III 1670 r. zleciła pochować swe ciało na tamtejszym cmentarzu, a dom legowała ks. Maciejowi Dybysławskiemu, kaznodziei kościoła czempińskiego. Żyła jeszcze 17 XI 1674 r. (Kośc. 140 s. 266). Bratankiem Baltazara, lecz nie wiem, po którym bracie, nazwany w testamencie Anny Adrian B. Już nie żył w r. 1694 i był mężem Zofii Rosnowskiej, córki Macieja i Katarzyny Cieleckiej, wdowy 1-o v. po Marcinie Trąmpczyńskim. W r. 1619 roborowała ona swój testament (P. 1128 XIII k. 5v). Żyła jeszcze w r. 1701 (P. 1140 I k. 57v; Kośc. 308 s. 753). Bezpotomna, już nie żyła 1720 r. (P. 1178 k. 115v).

2. Marcin, syn Andrzeja i Bieczyńskiej, wspomniany w r. 1594 r. (P. 961 k. 1214v). Od Piotra Zadorskiego nabył w r. 1598 sposobem wyderkafu za 2.100 zł części Zador w p. kośc. (P. 1402 k. 762v). Od Walentego Szczuckiego nabył w r. 1603 wyderkafem na trzy lata za 4.000 zł wieś Mechlin (P. 1404 k. 914v). Oprawił t. r. posag 1.500 zł żonie swej Agnieszce Piątkowskiej, córce Wojciecha i Anny Sapińskiej (ib. k. 1083v; 1408 k. 599). Od Jana Pogorzelskiego nabył wyderkafem w r. 1606 za 4.800 zł części Szelejewa w p. kośc. (P. 1405 k. 644v), a w r. 1609 za 6.000 zł od Andrzeja i Piotra Pogorzelskich połowę tej wsi (P. 1406 k. 715). Od Piotra Łąckiego nabył wyderkafem w r. 1610 za 7.000 zł Wolikowo i pustkę Plastowo w p. kośc. (P. 1407 k. 78). Nie żył już w r. 1612 (P. 988 k. 677), a w r. 1613 synom jego: Maciejowi, Mikołajowi i Wojciechowi ich stryjowie i opiekunowie, Jan i Kasper, zobowiązali się sprzedać za 12.000 zł wieś Mierosław (P. 990 k. 711v). Marcin miał z Piątkowskiej prócz synów cztery córki: Annę, Zofię, Mariannę i Jadwigę, wspomniane w r. 1613 (P. 1408 k. 594v). Z nich Anna, w r. 1622, krótko po 25 VI, wydana za Wacława Chełkowskiego, żyła z nim jeszcze w r. 1628, Zofia, klaryska w Głogowie, która w r. 1648 swe części dóbr rodzicielskich dała bratu Wojciechowi (Ws. 208 k. 45v), Marianna, niezamężna w 1626 r. (P. 1016 k. 754), żona 1-o v. w l. 1631-39 Łukasza Żółtowskiego, 2-o v. w l. 1648-54 Dobrogosta Ponińskiego. O Jadwidze wiem jeszcze tyle, że w 1626 r. była panną (ib.).

1) Maciej, syn Marcina i Piątkowskiej, wspomniany w r. 1612 (P. 988 k. 677), w r. 1613 wraz z braćmi Mikołajem i Wojciechem dostał od stryjów Jana i Kaspra zobowiązanie sprzedaży za 12.000 zł Mierosławia (P. 990 k.711v). W r. 1621 skwitował z opieki stryja Kaspra i zrzekł się opieki nad nieletnimi braćmi swymi, Mikołajem i Wojciechem (P. 1007 k. 946v, 950v). W r. 1623 był tych braci plenipotentem (P. 1018 k. 190). Wraz z nimi w imieniu niezamężnych sióstr prawo do spadku po ciotce Jadwidze z Sapińskich Jaskóleckiej scedował 1626 r. Zofii z Piątkowskich Bieczyńskiej (P. 1016 k. 754). Z nimi też wspólnie dostał w r. 1628 od stryja Kaspra części w Mirosławiu (ZTP 28b s. 1882). Nie żył już w r. 1633, a żona jego Katarzyna Bielicka, która była 1-o v. za Maciejem Bogołomskim, sprzedała wtedy części wsi Kakawa za 21.000 zł Wojciechowi Mycielskiemu (R. Kal. 11 k. 557v). Miał być podobno zamordowany przez tę żonę działającą wspólnie z pasierbem Macieja, a jej synem z pierwszego męża, Chryzostomem Bogołomskim (P. 169 k. 424v). Był może identyczny z Maciejem B., nie żyjącym już w r. 1676, ojcem Jakuba. Wdowa żyła jeszcze w 1636 r. (P. 1033 k.134).

Jakub, syn Macieja, zapisał w r. 1653 dług 600 zł żonie swej Katarzynie Kęszyckiej, córce Stanisława (P. 1066 k. 530). Może ten sam Jakub służąc pod chorągwią Opalińskiego, podkomorzego poznańskiego, złożył w r. 1672 w obozie pod Lublinem przysięgę na konfederację (P. 199 k. 1089). Jakub i jego wspomniana wyżej żona wydzierżawili w r. 1676 wieś Rudki małżonkom Szawrońskim (P. 1094 k. 1028v). Katarzyna w r. 1683 występowała już jako wdowa z synami Mikołajem, Franciszkiem i Andrzejem (P. 1106 I k. 73). Nie żyła już w r. 1689 (P. 1117 V k. 85v). O Mikołaju, Franciszku i Andrzeju zob. niżej.

(1) Mikołaj, syn Jakuba i Kęszyckiej, pisał się "Dunin Borkowski" co mogłoby moje przypuszczenie o tożsamości jego dziada Macieja z Maciejem mężem Bielickiej obalić, gdybym nie wiedział, że i inni współcześni mu notoryczni Wattowie B-cy poczynali wówczas uważać się za Łabędziów. Wspomniany w r. 1683 (P. 1106 I k. 73), kupił w r. 1699 od Piotra Jaskóleckiego za 18.000 zł wieś Złotniki (P. 1136 III k. 23v). Żona jego Konstancja Krzyszkowska, córka Samuela i Heleny Miedźwiedzkiej, kwitowła w r. 1686 r. ojca z 3.000 zł z dóbr macierzystych (P. 1112 VII k. 39v). W r. 1710 Konstancja, już wdowa, wychodziła 2-o v. za Piotra Bułakowskiego (P. 1145 k. 114v). W r. 1724 była wdową i po tym drugim mężu. Od pierwszego miała oprawę na Złotnikach (ZTP 43 k. 194).

(2) Franciszek, syn Jakuba i Kęszyckiej, pisał się "Dunin B." Wspomniany w r. 1683 (P. 1106 I k. 73), pisarz grodzki wałecki, ożenił się 1 I 1689 r. z Franciszką Dachowską, córką Kazimierza i Katarzyny Pikulskiej, wdową 1-o v. po Andrzeju Kurcewskim, oprawiając jej t. r. posag 6.000 zł (LC Ptaszkowo; P. 1117 V k. 85v). Był w r. 1699 sędzią surogatorem grodzkim wałeckim (Ws. 77 III k. 71v). Od Samuela Kaliszkowskiego kupił w r. 1700 za 121.000 zł wieś Lubosz, Charzewo i pustkę Daleszynko (P. 1139 XII k. 82). Roborował swój testament w r. 1708 (P. 1144 k. 237), a spisał testament nowy w r. 1715 (P. 1239 k. 15v). Nie żył już w r. 1717, kiedy Franciszka Dachowska była 3-o v. żoną Aleksandra Napruszewskiego (P. 115 k. 21). Żyła jeszcze w r. 1721 (P. 1180 k. 38v). Franciszek był bezdzietny.

(3) Andrzej, syn Jakuba i Kęszyckiej, występował w Wielkopolsce w l. 1683-84 (P. 1106 I k. 73; 1107 I k. 7). Wyprowadził się do W. Ks. Litewskiego i był podczaszym brzeskim lit. Nie żył już w r. 1719. Jego syn Andrzej, piszący się "ze Skrzynna Dunin Borkowski", pułkownik wojsk W. Ks. Lit., był spadkobiercą swego rodzonego stryja Franciszka i w r. 1717 manifestował się przeciwko wdowie po nim (P. 1171 k. 47v), a w r. 1719 pozostałe po tym stryju wsie: Lubosz, Charzewo, Daleszynek w p. pozn., Złotniki w p. gnieźn. sprzedał za 130.606 zł Rafałowi Bnińskiemu, sędzicowi grodzkiemu nakielskiemu (ib. k. 71).

2) Mikołaj, syn Marcina i Piątkowskiej, wspomniany w r. 1612 (P. 988 k. 677), jeszcze w r. 1621 nieletni (P. 1007 k. 950v). Wraz z bratem Wojciechem kupił w r. 1628 od stryja Kaspra wieś Mierosław w p. pozn. za 12.000 zł (P. 761 k. 158). W r. 1631 chyba jeszcze świecki (P. 1036 k. 667), w r. 1639 już proboszcz sieradzki (G. 80 k. 601), w r. 1643 ponadto i proboszcz kurzelowski, bawił wtedy we Włoszech (P. 168 k. 410). Obok brata Wojciecha niedzielny współdziedzic w Mirosławiu 1644 r. (P. 169 k. 14v). Żył jeszcze w r. 1651 (P.1063 k. 441).

3) Wojciech, syn Marcina i Piątkowskiej, małoletni w l. 1612-21 (P. 988 k. 677; 1007 k. 950v), współdziedzic Mirosławia nabytego w r. 1628 od stryja Kaspra (P. 761 k. 158; ZTP 28b s. 1882). W r. 1636 kwitował Chryzostoma Bogołomskiego, pasierba swego stryja Macieja, z peny infamii i banicji za udział w zabójstwie ojczyma (P. 1033 k. 134). 1637 na połowie części tej wsi oprawił posag 3.000 zł żonie swej Elżbiecie Gorazdowskiej, córce Stanisława, wdowie 1-o v. po Janie Golejewskim (P. 1036 k. 699), która t. r. części w Gorazdowie sprzedała za 2.200 zł Maciejowi Korytowskiemu (P. 1419 k. 311v). Spisał z tą żoną dożywocie 1639 r. (P. 761 k. 354). W imieniu własnym i brata ks. Mikołaja bawiącego wówczas we Włoszech protestował w r. 1643 przeciwko gwałtom i krzywdom doznanym od luterskich poddanych z Węglewa(?), wsi pani Goryńskiej (P. 168 k. 410). Dla zrodzonych z powyższej żony dzieci mianował w r. 1651 opiekunami między innymi brata swego, ks. Mikołaja (P. 1063 k. 441). Żył jeszcze w r. 1652 (P. 1094 k. 1399v). Nie żył już w r. 1662, kiedy występowała wdowa z dziećmi: Franciszkiem, Marcinem, Mikołajem, Teresą, Wiktorianą, Konstancją (P. 188 k. 241). W r. 1665 z jej dzieci wymienieni już tylko: Franciszek, Mikołaj, Wiktoria i Konstancja (P. 1076 k. 582v), widocznie Marcin już nie żył. Elżbieta Gorazdowska w r. 1676 zawarła z synem Mikołajem układ o skasowanie jej oprawy na Mirosławiu (P. 1094 k. 111, 112). T. r. już nie żyła (P. 1427 k. 1039). Z córek, Teresa pod imieniem Ludgardy, klaryska poznańska w l. 1662-63 (P. 188 k. 241; 1073 k. 551v), Konstancja, w l. 1671-86 żona Jana Kierskiego, komornika granicznego wschowskiego, potem też burgrabiego ziemskiego poznańskiego, której wnuk legitymując się ze szlachectwa przy okazji instalacji na kanonię poznańską podał jako herb swej babki Łabędzia (Weimann, s. 140). Z synów, o Mikołaju zob. niżej, Franciszek występował w l. 1662-65 (P. 188 k. 241; Kośc. 305 k. 278), Marcin, nieletni w l. 1662-64 (P. 188 k. 241; 1861 k. 166v), chyba już nie żył w r. 1665 (Kośc. 305 k. 278).

Mikołaj, syn Wojciecha i Gorazdowskiej, pisał się "Wattą", wspomniany w r. 1662 (P. 188 k. 241), nieletni jeszcze w r. 1664 (P. 1861 k. 166v), był chory w r. 1665 (Kośc. 305 k. 278). Zaślubił 29 XI 1676 r. Zofię Trąmpczyńską, córkę Stefana i Teodory Kurskiej, która to Zofia t. r. kwitowała swą matkę z 10.000 zł (LC Książ; P. 1094 k. 982v). T. r. Mikołaj oprawił swej żonie tę sumę jako posag (P. 1427 k. 1039). Ostatecznie miała ona oprawę 12.000 zł na Iwnie w p. kcyń. (P. 1429 k. 506). W r. 1677 Mikołaj już nie żył, a żona jego 28 X t. r. wyszła 2-o v. za Zygmunta Kamińskiego (LC Kcynia). Wdową i po tym drugim mężu była w r. 1683 (P. 1106 V k. 12). W r. 1684 już 3-o v. żona Jana Gzowskiego, kupiła za 22.100 zł od Heleny z Sobiejuskich 1-o v. Chylkowskiej, 2-o v. Czackiej Sobiejuchy w p. kcyń. (P. 1108 VIII k. 20). W r. 1687 była 4-o v. żoną Seweryna z Kamiennej Kamieńskiego (P. 1113 II k. 80v). Z Mikołajem miała syna Stefana i Mikołaja Andrzeja, ochrzcz. 25 XI 1677 r. (LB Książ). Żyli obaj w r. 1678 (ZTP 32 s. 1046), ale widocznie pomarli młodo, bo w r. 1691 mowa o Konstancji z B-ch Kierskiej jako o spadkobierczyni "bezpotomnego" brata Mikołaja (ZTP 35 s. 335).

3. Kasper, syn Andrzeja i Bieczyńskiej, wspomniany w r. 1594 (P. 961 k. 1214v). w r. 1608 mąż Zofii Skrzydlewskiej cz. Belęckiej, córki Kaspra i Anny Krzyckiej (P. 143 k. 427; 146 k. 866). T. r. spisał wraz ze swą żoną wzajemne dożywocie (P. 1406 k. 207). Od Kaspra Skrzydlewskiego kupił t. r. za 3.300 zł części Skrzydlewa (ib. k. 289v). Części tej wsi sprzedał w r. 1610 za 7.000 zł Sebastianowi Kręskiemu (P. 1407 k. 295). Wraz z bratem Janem kupili w r. 1613 od Piotra Przecławskiego za 12.000 zł wieś Mirosław (P. 1408 k. 662). Zofia Skrzydlewska żyła jeszcze w r. 1614 (P. 992 k. 227). Zapewne ów Kasper identyczny z Kasprem którego żoną była w r. 1619 Dorota Łowęcka cz. Potarzycka, córka Macieja (Py. 140 k. 184). Byłaby to więc jego druga żona. Napewno zaś żoną tego Kaspra, syna Andrzeja, była Jadwiga Brzozogajska, której brat Stanisław Brzozogajski zapisał mu w r. 1623 dług 2.500 zł jako jej posag (P. 1012 k. 606). Kasper części Mirosławia wolne od oprawy swej żony Skrzydlewskiej wyderkował w r. 1624 za 500 zł Jadwidze Brzozogajskiej (P. 1414 k. 860). Dożywocie wzajemne spisali ci małżonkowie w r. 1627 (P. 1415 k. 901). Części w Mirosławiu, wedle zobowiązania danego w r. 1613 przez siebie i zmarłego brata Jana, dał w r. 1623 swym bratankom: Maciejowi, Mikołajowi i Wojciechowi, synom Wojciecha (ZTP 28b s. 1882). W r. 1628 wieś Mierosław sprzedał za 12.000 zł bratankom Mikołajowi i Wojciechowi (P. 761 k. 158). Żył jeszcze w r. 1630, kiedy żona jego wzięła w zastaw od Aleksandra Biegańskiego za 3.000 zł Piotrowo w p. pozn. (W. 28 k. 121v). Zamordowany, nie żył już w r. 1631, kiedy Jadwiga występowała jako wdowa (P. 180 k. 360; 1024 k. 465v). T. r. krótko po 30 VI wyszła ona 2-o v. za Stanisława Bułakowskiego (ib. k. 610) i żyła z nim jeszcze w r. 1635 (P. 1418 k. 378). Poraz trzeci wyszła w r. 1654, między 15 i 27 I za Andrzeja Włostowskiego (P. 1066 k. 672v, 676v). Wdowa i po tym mężu 1660 r. (Ws. 59 k. 122v). Synowie: Jerzy, Andrzej, Stefan, o których niżej. Córka Jadwiga, wspomniana obok braci w r. 1636, potem żona Stanisława Malewskiego, nie żyjącego w r. 1655. Z synów, Jerzy w imieniu własnym i brata Stefana dom drewniany na przedmieściu Sw. Mikołaja, koło katedry w Poznaniu, odziedziczony po ojcu, dał w r. 1633 stryjecznemu bratu Andrzejowi, synowi Jana (P. 1417 k. 712). Andrzej w r. 1636 był zakonnikiem i występował wtedy wraz z braćmi i siostrami przeciwko stryjecznemu bratu Wojciechowi (P. 161 k. 947v). Stefan jeszcze w r. 1655 procesował tego Wojciecha (P. 180 k. 350). Zob. tablicę.

@tablica: Borkowscy h. Samson

Marcin części w Borku sprzedał w r. 1574 za 1.100 zł Jerzemu Manieckiemu (P. 1398 k. 433v). Maciej (Mateusz?), występujący od r. 1594 (P. 962 k. 563), kupił w r. 1605 od Jana Sepińskiego za 800 zł folwark Kluny na gruncie Małego Sepna w p. kośc. (P. 1405 k. 433v), a w r. 1608 odprzedał mu ów folwark z powrotem za 2.000 zł (Kośc. 348 k. 56v). Jego syn Wojciech, bezdzietny, nie żył już w r. 1621, a córki: Estera, wydana w r. 1594 za Stanisława Warlewskiego, była potem w l. 1606-29 2-o v. żoną Bartłomieja Wilkońskiego, Zofia, występująca jako niezamężna w l. 1596-1606 (Kośc. 276 k. 297v; 286 k. 69v), w l. 1626-36 żona Wojciecha Niezdzieńskiego cz. Duplickiego, Jadwiga, niezamężna w l. 1596-1626 (P. 1004 k. 205v, 206v; 1016 k. 298).

>Borkowscy z Borku w p. kośc. Nie wiem czy wymienieni tutaj stanowili jedną rodzinę, czy kilka, nie wiem również czy nie znajdują się wśród nich także i B-cy h. Samson, o których pisałem wyżej.

Tomisław B. 1403 r. (Kośc. I k. 9v, 42). Tomek "Kapusta" 1411 r. (P. 3 k. 144v). Wojciech, dziedzic w Borku w l. 1409-16 (P. 3 k. 94; 4 k. 79v, 94v). Stanisław B. 1418 r. (P. 5 k. 66v). Katarzyna Zgirzyna 1432 r. (P. 12 k. 31v).

Mikołaj Tumigrała ze Zdziesza i Borku, nie żyjący już w r. 1438, kiedy to wdowa po nim Małgorzata płaciła winę Katarzynie Giecowej, obywatelce poznańskiej (P. 14 k. 49). Jako dziedziczka w Borku godziła się w r. 1439 z Mikołajem Swiemą z Rossoczycy (I. Kal. 2 k. 99v). Jeszcze wdowa 1440 r. (P. 14 k. 75v), a już w l. 1443-48 Małgorzata "Tumigralina" występowała jako 2-o v. żona Dominika z Jeżewa, pisanego też czasem z Borku (Py. 10 k. 41; 12 k. 195). Wdowa powtórnie w r. 1452 (P. 852 II k. 5, 10, 58, 59, 62v), była w 1453 r. wraz z synami z pierwszego męża Janem, Sędziwojem i Maciejem wezwana przez Wojciecha i Michała Drachowskich do rezygnacji wsi Bruczkowa (ib. k. 86). T. r. skasowała swą oprawę na Jeżewie na rzecz swych córek z drugiego małżeństwa, panien Doroty, Anny i Elżbiety (Kośc. 19 k. 193v). Wymienieni wyżej bracia, Jan, Sędziwój i Maciej, występowali obok matki już w r. 1446 (I. Kal. 3 k. 250). Sędziwój alias Tumigrała z Borku, jako syn niedzielny, występował w r. 1453 (P. 852 k. 57v, 59).

Jan, syn starszy Tumigrały z Borku, wymienił w r. 1445 z Marcinem z Magnuszewic części w Borku, Bruczkowie, Zdzieszu, Przecianowie, Tobołowie w p. pyzdr. na części Cielczy i Cząszczewa (P. 1379 k. 118), od Marcina z Magnuszewic odkupił w r. 1451 prawa do miasta Borek i do wsi Zdziesz, Bruczkowo, Przecianowo i Tobołowo, sprzedając mu jednocześnie za 1.000 grz. Cielczę i Cząszczewo (ib. k. 22). W r. 1452 wraz z bratem Sęziwojem mieli termin ze swymi przyrodnimi siostrami, Elżbietą, Anną i Dorotą, dziedziczkami w Jeżewie (P. 852 II k. 5, 18, 35). Obaj żyli 1459 r. (Kośc. 19 k. 230v). Chyba identyczny z nim Jan B. Tumigrała B. z Drzenczewa, który w r. 1464 miał termin z Piotrem Moreckim (Kośc. 19 k. 329).

Wspomniany wyżej Marcin z Magnuszewic, zapewne identyczny z Marcinem B., który w 1440 r. Mikołajowi i Tomkowi, braciom rodzonym z Borku, zeznał 50 grz. długu, jako wiano ich matki a swojej żony (Kośc. 17 s. 218). Ten sam niewątpliwie Marcin, Marcisz, zw. "Zgirza", z Borku, występował w l. 1448-59. W r. 1459 nazwany "niegdy Borkowskim" (Kośc. 18 s. 305, 331, 344; 19 k. 199, 276).

Tomasz cz. Tomisław w Borku na połowie wsi Borek oprawił w r. 1462 posag 75 grz. swej żonie Katarzynie (P. 1384 k. 147v). W r. 1466 płacił winę, bo nie stanął z pozwu Katarzyny Krzyżanowskiej (Kośc. 20 s. 169), a 1469 pozywał go Jan, syn zmarłej Katarzyny z Puczołowa, o 50 grz. jej posagu (ib. s. 225). Czy nie szło tu o żonę Tomasza? Andrzej B. z Borku miał w r. 1464 termin z Janem Konarskim (Kośc. 19 k. 339v), 1465 r. z braćmi z Cielmic i Siedmidrogowa (Py. 14 k. 34), a w r. 1466 był starostą biskupim w Krobi (ib. k. 96). Andrzej z Borku kupił w r. 1466(?) od Macieja Pogrzybowskiego za 400 grz. Stawiszynko w p. pyzdr. (P. 1383 k. 273). Ten czy inny Andrzej z Borku części w tej wsi sprzedał w r. 1487 za 30 grz. Janowi Morawskiemu (P. 1387 k. 67). Andrzej B. połowę Borku wyderkował w r. 1493 za 30 grz. swej rodzonej siostrze Małgorzacie, żonie 1-o v. Jana Morawskiego, 2-o v. Wojciecha Węgierskiego (P. 1388, luzy k. 3; Kośc. 228 k. 346v). Część Borku wyderkował w r. 1505 za 200 grz. szwagrowi Wojciechowi zwanemu dawniej Węgierskim (P. 1390 s. 27).

Wojciech Węgierski w r. 1505 pisany był już "Borkowskim cz. Węgierskim" (Kośc. 232 k. 32v). T. r. skwitował Barbarę Kierską, wdowę po Mikołaju Węgierskim, i Jana Węgierskiego, syna Mikołaja, z 20 grz. za część we wsi Węgierskie (P. 862 k. 43). Wojciech B. połowę wsi Borek wraz z połową folwarku w owej wsi wyderkował t. r. za 15 grz. Janowi Przylepskiemu (P. 1390 s. 30), a ponowił tę transakcję w r. 1515 (Kośc. 232 k. 388). Procesowali się z nim w 1519 r. o posesję Borku synowie zmarłego już Jana Przylepskiego (P. 867 k. 168v, 179). Syn Wojciecha, Mikołaj, zabity został na polu wsi Borkowo(!), a ojciec pozwał o to w r. 1520 Marcina Przylepskiego, który się wyparł (Kośc. 26 k. 55v).

>Borkowscy różni. Znaczna część podanych tu osób to zapewne Wattowie-Samsony, ale ponieważ na terenie Korony istniało kilka rodzin tego nazwiska, mogli się też i w Wielkopolsce pojawiać B-cy rozmaitych herbów.

Wojciech z Borkowa 1426 r. (P. 9 k. 38v).

Anna B., zakonnica w Owińskach, połowę swej ojcowizny w Murzynowie w p. pyzdr. sprzedała w r. 1480 za 300 grz. siostrze swej Elżbiecie z Jeżowa Kołaczkowskiej (P. 1386 k. 123). Szl. Jan B., obywatel kaliski, w imieniu Jadwigi, wdowy po Janie ze Szczur, domagał się 1483 r. od Stanisława Żychlińskiego uiszczenia 10 grz. długu (I. Kal. 3 k. 126). Katarzyna, żona Macieja "Kwysza" (Qwysz) z Borkowa, miała 1487 r. termin z Maciejem Robakowskim o dopełnienie rezygnacji czterech ćwierci roli we wsi Lubień (ib. k. 377v). Anna, wdowa po Janie Grzybowskim 1513 r. Między Władysławem, dziedzicem w Pląskowie, i jego córką Anną z jednej strony, a braćmi Pląskowskimi z drugiej zostało założone w 1524 r. vadium (P. 869 k. 41v). Anna, żona Andrzeja Szuszewskiego 1532 r. Marcin, po którym wdową była w r. 1539 Eufemia Grzybowska (G. 335a k. 225). Wojciech swe części we wsi Grzybowo Krczonowic w p. gnieźn. sprzedał w r. 1545 za 40 grz. Wawrzyńcowi Grzybowskiemu Robaczkowi (Py. 23 k. 159).

Maciej, mąż Doroty Gorzeńskiej, za którą dostał w 1577 r. w posagu od jej braci zapis 100 grz. (P. 929 k. 778), a która odziedziczone po swej matce części w Pożarowie Mniejszym w p. pozn. sprzedała t. r. za 100 grz. bratu swemu Maciejowi Gorzeńskiemu (P. 1398 k. 745). Skwitowała w r. 1578 braci z majątku rodzicielskiego, a od męża dostała zapis długu 200 grz. (P. 931 k. 34v). Maciej, może ten sam, występował w r. 1589 (P. 952 k. 558).

Wojciech, w r. 1580 mąż Anny Padarzewskiej, wdowy 1-o v. po Hieronimie Kwiatkowskim (G. 58 k. 378). Żył jeszcze ów Wojciech w r. 1584 (G. 61 k. 533v), a w l. 1588-91 Anna występowała już jako wdowa i po tym mężu (I. Kon. 23 k. 153v; G. 64 k. 330v).

Piotr, w r. 1585 mąż Anny Gulczewskiej, córki Łukasza, wdowy 1-o v. po Mikołaju Cielmowskim (G. 62 k. 42). Katarzyna, w 1569 r. wdowa po Macieju Gościejewskim. Jan nabył w r. 1599 od Jana Kowalskiego za 6.000 zł części w Jelitowie i Żołczu w p. gnieźn. oraz połowę kamienicy w Gnieźnie koło klasztoru Franciszkanów (P. 1403 k. 365). Jakub zaślubił 9 II 1612 r. Zofię Tokarską (LC Skalmierzyce), córka Jana i Eufemii Pacynowskiej, która w 1612 r. kwitowała Marcina Szczypierskiego z rocznego czynszu zapisanego niegdyś jej matce (I. Kal. 78 s. 728). Anna, w r. 1614 posesorka wsi Łęka w p. warszawskim, dziedzicznej Wacława Zerzyńskiego (Py. 137 k. 9). Małgorzata, w l. 1614-15 żona Wojciecha z Komorza Wolickiego. Stanisław 14 XI 1616 r. przysięgał na urząd pisarza grodzkiego wałeckiego (W. 26 k. 110), a był nim jeszcze w r. 1618 (ib. k. 381v). Jan, syn zmarłego Mikołaja, występował w r. 1626 (I. Kon. 40 s. 5). Marcin, r. 1621 plenipotent Witosławskich (W. 27 k. 313). Maciej, syn zmarłego Wojciecha, występował w r. 1626 (G. 78 k. 31). Maciej, w r. 1626 mąż Agnieszki z Modlibogów (Py. 143 k. 97). Jan, urodzony z Gniewkówny, rodzonej siostry Piotra Gniewka 1630 r. (Ws. 206 k. 444v), dostał w r. 1631 cesję od tego wuja (Kośc. 296 k. 115). Jan od Wacława Strzałkowskiego i żony jego Katarzyny Sławieńskiej kupił w r. 1645 za 60 zł dom "Przybysławski" na przedmieściu Rogoźna zwanym Wrzeszcz (P. 1422 k. 309). Jan, ojciec Kazimierza, ochrzczonego 5 III 1645 r. (LB Gozdowo). Walenty Kazimierz, pisarz grodzki wałecki 1646 r. (W. 82 k. 32). Andrzej, brat cioteczny Zofii z Skaławskich Objezierskiej 1649 r. (P. 1424 k. 984). Jan, w r. 1650 mąż Anny Paprockiej (Py. 151 s. 43), która już nie żyła w r. 1682 (Py. 155 k. 15). Wtedy córka ich Anna była już wdową po Tomaszu Gołeckim. Jan (Izaak) z pow. zatorskiego, syn nie żyjącego już Stanisława, mąż Barbary Tarzeckiej, córki Piotra, która w r. 1651 kwitowała z 1.000 zł Macieja Jerzykowskiego (P. 1063 k. 1289). Mąż oprawił jej t. r. ową sumę (P. 1860 k. 476v). Jadwiga, w r. 1654 wdowa po Stanisławie Malińskim. Anna, w r. 1666 żona Krzysztofa Mieszkowskiego. Anna B. zmarła 10 III 1674 r. (LM Rąbiń). Stanisław zaślubił 17 V 1671 r. Zofię Napruszewską z Poklatek, która owdowiawszy poszła 2-o v. 3 II 1674 r. za Aleksandra Łączkowskiego (LC Czerlejno).

Maciej z dworu w Woźnikach (zapewne sługa) zaślubił 31 I 1675 r. Konstancję Polewiczównę, córkę Mikołaja (LC Chrzypsko). Syn ich Kazimierz, ochrzcz. 15 XI 1676 r. (LB Ptaszkowo). Marcin zaślubił 3 X 1677 r. Katarzynę Zaleską (LC Snieciska). Andrzej, w r. 1680 mąż Katarzyny Stawskiej (I. Kal. 140 k. 27). Tomasz i Jadwiga, rodzice Reginy, ochrzcz. 20 X 1689 r. (LB Dobrzyca). Jakub, w r. 1695 mąż Teresy Boińskiej, córki Kazimierza i Marianny (Kc. 133 k. 30v). Brak Ludwik, franciszkanin, zmarł w Inowrocławiu 18 I 1696 r. (Nekr. Franciszkanek Srem.). Pani Franciszka z Grzymisławic 1697 r. (LB Morka). Wojciech i żona jego Zofia Nowowjejska dostali w r. 1697 od Marcina Chełkowskiego i żony jego Jadwigi Zbierskiej zobowiązanie sprzedania za 300 t. dom w Grzybowie (G. 90 k. 137).

Ojciec Robert, profes bledzewski, zmarł 26 II 1707 r. (Nekr. Bledzew 185). Katarzyna i jej mąż Wacław Włostowski, oboje nie żyjący w r. 1713. Jacek Adam i żona jego Regina "de Danszyn", rodzice: Wawrzyńca, ochrzcz. 10 VIII 1716 r., Jakuba, ochrzcz. 24 VII 1721 r., Magdaleny, ur. w Jędrzejewskim, ochrzcz. 13 VI 1728 r. (LB Janków). N. i żona jego Zofia Napruszewska, 1-o v. za Aleksandrem Łączkowskim, nie żyjący oboje w r. 1717 (P. 1151 k. 116v). Marianna, w r. 1734 żona Michała Załuskowskiego. Maciej, posesor Paprotni, wsi dziedzicznej Jana Taczanowskiego, w r. 1735 mąż Marcjanny Gawłowskiej (I. Kon. 76 k. 525, 545). Gawłowska, która już była wdową po Kazimierzu Obarzankowskim i po Antonim Ciesielskim, po śmierci Macieja B. wyszła w r. 1736 krótko po 3 II za Jana Czyżewskiego (ib. 77 k. 3v). Żyła z tym mężem jeszcze w r. 1737 (ib. k. 74). Marcjanna, w r. 1736 wdowa po Antonim Deręgowskim. Elżbieta i jej mąż Marcin Pawłowski, oboje nie żyjący w r. 1739.

Franciszek, w r. 1741 mąż Elżbiety Błaszkowskiej, wdowy 1-o v. po Pawle Jaroszewskim (ib. k. 221v). W r. 1760 była ona dziedziczką Szetlewa "Błaszkowizny". Występował też wtedy syn tej pary małżeńskiej Wojciech i córka Julianna (ib. 79 k. 180v). Oboje małżonkowie nie żyli w r. 1773, a niezamężna córka Julianna zobowiązała się wtedy swe części w Szetlewie sprzedać za 2.000 zł przyrodniej swej siostrze Katarzynie z Jaroszewskich Wardęskiej (Py. 158 k. 228v).

Ludwika, w r. 1743 żona Pawła Gniatkowskiego. Jakub, w r. 1752 plenipotent małżonków Koźmińskich, podkomorstwa wschowskich (I. Kal. 196/8 k. 33v). Rozalia (Róża) wyszła przed 6 VI 1756 r. za Łukasza Groszewskiego, ekonoma dóbr łabiszyńskich (LB Sw. Michał, Gniezno). Franciszek, ekonom w Czaczu, zmarł 18 X 1756 r. (LM Czacz). Jakub zaślubił 1 VI 1761 r. Katarzynę Stobiecką (LC Pleszew). Jan, nie żyjący już w r. 1766, mąż Marianny Makowieckiej, z której syn Ignacy i córka Julianna, w l. 1761-66 żona Kazimierza Pniewskiego (I. Kon. 80 k. 66v). Ignacy, nie wiem czy ten czy inny, nie żył już w r. 1769, kiedy występowała wdowa po nim Róża Morawska, żona 1-o v. Józefa Dobrzyckiego (Py. 158 k. 63v). Żyła jeszcze w r. 1778 (P. 1355 k. 298). Wawrzyniec zaślubił 13 I 1771 r. Jadwigę Derkowską (LC Niepruszewo). Wicenty, organista w Tucznie, z żony Katarzyny miał syna Joachima Józefa, ochrzcz. 26 III 1775 r. (LB Tuczno). Wojciech ekonom w Wełnie w l. 1774-1787, potem dzierżawca folwarku zw. Konikowe 1794r., zmarł tam 14 IV 1795 r., mając lat 68 (LM Sw. Michał, Gniezno). Jego pierwszą żoną była Anna Różycka, zmarła w Wełnicy 12 VI 1779 r. (ib.). Powtórnie zaślubił w Gnieźnie 29 VI 1779 r. Apolonię Borkównę, córkę Andrzeja i Ewy Obarzankowskiej (LC Sw. Trójca; G. 113 k. 154v). Żyli jeszcze oboje w r. 1790 (P. 1367 k. 639v). Z pierwszej żony synowie Jakub Antoni, ur. w Wełnicy 19 VII 1774 r. i Grzegorz Józef, ur. tamże, ochrzcz. 16 III 1776 r. Córki: Franciszka, ochrzcz. 9 III 1760 r., Dominika, ur. 1771 r. Niewątpliwie córką Wojciecha i Różyckiej była też Ewa Agnieszka, która 23 XI 1783 r. zaślubiła Jana Borka, a żyła jeszcze 1795 r. Z drugiego małżeństwa syn Florian Stanisław, ur. tamże 4 V 1787 r., córki: Klara Anna, ochrzcz. 18 VIII 1782 r., Marianna, ochrzcz. 11 XII 1783 r., obie urodzone w Wełnicy, Józefa Magdalena, ur. w Konikowym folw. 19 IV 1794 r. (LB Sw. Michał, Gniezno). Inna jeszcze ich córka Tekla wyszła przed 3 IV 1819 r. za ur. Piotra Bogdajewicza, urzędnika granicznego, mieszkającego w Lezionej (LB Ołobok). Stanisław zaślubił 12 V 1779 r. Katarzynę Korytkowską (LC Poznań, Sw. Mikołaj). Chyba ci sami, Stanisław i Katarzyna, rodzice Tadeusza, ur. w Piotrkowicach ochrzcz. w październiku 1782 r. Ten sam Stanisław i Helena(!), rodzice Tekli, ur. tamże, ochrzcz. w listopadzie 1784 r. (LB Ludziska). Marcjanna (czy szl.?) wyszła 24 XI 1784 r. za ur. Tomasza Gostyńskiego (LC Sroda). W bliskim pokrewieństwie Mikołaj, por. w regimencie v. Mansteina, zaślubił 7 II 1800 r. Marcjannę Smolińską, córkę Józefa i Marcjany Piekarskiej, rozwiedzioną z Mikołajem Dobrogojskim, zmarłą jako wdowa na Nowym Mieście 20 V 1840 r. (LC, LM Sw. Trójca, Gniezno) pozostawał, jak się zdaje, Kazimierz, mąż Joanny Teresy Berensdorff, ojciec Justyny, ur. w Hucie Powidzkiej 7 VI 1789 r., i Jana Nepomucena Antoniego, ur. 1 VI 1795 r. (LB Powidz). Może to ten sam Kazimierz "Nałęcz B." kwitował w r. 1785 Boguckiego, dziedzica Chwalibogowa? (G. 112 k. 25). Ur. Joanna (może identyczna z powyższą Joanną z Berensdorffów) chrzestna 26 VII 1790 r. (LB Kępno).

Piotr wraz ze swą żoną Katarzyną Raciborską dożywocie sołectwa we wsi królewskiej Ruchenna w p. kon. scedowali w r. 1789 Stanisławowi Grabińskiemu (I. Kon. 84 k. 130v). Ur. Ludwik, leśniczy, i Katarzyna, rodzice Barbary Joanny, ochrzcz. VI 1802 r. (LB Srem).

Wojciech, po którym z żony Ludwiki Koszutskiej syn Edward Maurycy, ur. 22 IX 1809 r. (LB Swarzędz) Ignacy i Apolonia z Pilichowskich, rodzice Michała, ur. na przedmieściu Sw. Wojciecha 12 IX 1825 r. (LB Sw. Wojciech, Pozn.). Szl. Edward, syn dzierżawcy Panienki, z czasem dziedzic Białego Dworu, mający lat 24 zaślubił w kościele kolnickim 14 II 1832 r. Honoratę Wyganowską, córkę Józefa, i Tekli Szczytowskiej dziedziców Ochli (LC Panienka; Nieśw.), zmarłą jako wdowa w Białym Dworze 21 IX 1879 r. w wieku lat 63 (LM Koźmin). Mikołaj, kapitan wojsk pruskich i wójt w Opalenicy, i Maksymiliana de Hebestreitz, rodzice: Józefa, ur. w Opalenicy 6 IX 1830 r., Stanisława Emila, ur. tamże 22 IV 1834 r., Pauliny Modesty, zmarłej tamże 7 X 1830 r., mającej rok i 3 mies., Marianny, zmarłej tamże 7 IV 1834 r., mającej rok i 9 mies. (LB, LM Opalenica). Magdalena przed 5 VII 1833 r. wyszła za Wojciecha Zglinickiego, dzierżawcę Bogusławek. Wojciech, mąż Ludwiki (Zofii Nepomuceny) z Koszutskich, córki Józefa i Józefy z Zakrzewskich (Hip. Wągr. Łukowo), zmarłej w Chwalęcinie 29 IX 1854 r. w wieku lat 62. Przeżył ją, a ich synem był Jan wtedy pełnoletni (LM Panienka). Siostra Helena, cysterka, umarła w Ołoboku 10 V 1843 r., mając lat 61, profesji zakonnej 37 (LM Ołobok i Nekr. Obra 360).

>Bornacki? urodzony Józef, ekonom Marianny z Kostrzewskich Przysieckiej, umarł w Dąbrówce 26 XII 1777 r. (LM Mogilno).

>Borniewska(?) Barbara i jej mąż Andrzej Żółtowski, oboje nie żyjący w r. 1735.

>Bornowie h. Własnego, który z racji pewnego podobieństwa określano jako Doliwę. Pochodzili z Pomorza Zachodniego. Właściwe brzmienie nazwiska: Borne (von dem Borne), czasem używano formy Born, w polskich aktach sądowych pisano ich zawsze: Borna.

Piotr z p. człuchowskiego 1576 r. (N. 157 k. 243), w r. 1591 od Krzysztofa Kościeleckiego, kasztelana inowrocławskiego, nabył sposobem wyderkafu na trzy lata za 2.000 zł wieś Ossówkę w p. nakiel. (N. 219 k. 46). W r. 1595 jeszcze raz nabył wyderkafem tę wieś na jeden rok za 4.000 zł (ib. k. 182v). Synowi swemu Melchiorowi cedował w r. 1599 dług 100 zł u Feliksa Kleista (N. 164 k. 243v). W r. 1610 mowa o nim jako o chorym i jako o ojcu Piotra (N. 167 k. 625). Urszula, córka Piotra (może identycznego z powyższym), była w r. 1586 żoną Jana Golcza z Rzepowa (W. 22 k. 1), w r. 1598 burgrabiego ziemskiego wałeckiego. Występowała jako wdowa po nim w l. 1608-11.

Michał, w r. 1599 mąż Anny Komorowskiej (N. 164 k. 55v). Baltazar z księstwa pomorskiego, syn Piotra (z p. kaliskiego?), ożenił się w r. 1600, krótko po 26 VI z Katarzyną Słupską, córką Jakuba i Barbary Grabowieckiej (P. 970 k. 529; Kc. 127 k. 393). W r. 1601 zapisał dług 100 zł Krzysztofowi Mielżyńskiemu (G. 67 k. 69), zawierał wraz z żoną w r. 1606 układ z małżonkami Rożnowskimi (P. 978 k. 1162). Od małżonków Otorowskich wydzierżawił w r. 1608 wieś Szczodrochowo (P. 980 k. 487). Umarł między r. 1614 i 1636 (P. 992 k. 413v; W. 36 k. 77v). Córka Dorota, w l. 1621-36 za Konradem Golczem z Łubna. Rudiger "de Born", nie żyjący w r. 1612, ojciec Jana Henryka (W. 25 k. 396v). Jan Henryk z Nowej Marchii (może ten sam?) nie żył już w r. 1628. Żyjąca wtedy wdowa po nim to Elżbieta Golczówna (W. 79 k. 174v). Elżbieta B., w r. 1615 za Wawrzyńcem Zaleskim, w r. 1620 nazwana 2-o v. żoną Wojciecha Kościeleckiego, kasztelana międzyrzeckiego, ale potem występowała znów jako wdowa po Zaleskim. Michał skwitowany został w r. 1624 przez Stanisława Grzybowskiego z 1.600 zł kontraktu dzierżawy Smiardowa (N. 173 k. 538v). Jan, w l. 1631-38 mąż Ewy Sławianowskiej, córki Andrzeja (W. 28 k. 334v; N. 178 k. 213v).

Jan, nie żyjący już w r. 1639, którego żona była 2-o v. za Maciejem Zaleskim (N. 178 k. 278), miał córkę Annę Teresę, żonę 1-o v. Władysława Gądeckiego, wydaną 2-o v. w r. 1679 za Jakuba Będkowskiego. Przeciwko synom Jana: Zygmuntowi, Jerzemu i Jakubowi, nieosiadłym, występował w r. 1639 Wojciech Gawarecki, dziedzic Ułanowa (P. 164 k. 167v). Był jeszcze syn Michał, dziedzic połowy Szczytna w p. człuchowskim, bezpotomny, nie żyjący już w r. 1694 (N. 189 k. 99v, 101v).

1. Zygmunt, syn Jana, występował w r. 1639 jako pasierb Macieja Zaleskiego (N. 178 k. 278). W r. 1643 mąż Marianny Czeluścińskiej, córki Jana (Py. 150 k. 10), na połowie Pawłówka oprawił jej w r. 1654 posag 1.250 zł (P. 1067 k. 496v). Żyli jeszcze oboje w r. 1655 (G. 82 k. 1092). Zygmunt nie żył już w r. 1679. Syn jego Stefan.

Stefan, syn Zygmunta, żonie swej Elżbiecie Radeckiej, wdowie 1-o v. po Mikołaju Jabłkowskim, dał w r. 1663 zapis w grodzie gnieźnieńskim (N. 189 k. 201v, 219v). W r. 1679 zapisał jej dożywocie na sumie 1.500 zł zapisanej sobie przez nią (P. 1429 k. 40). Występował w r. 1694 jako spadkobierca stryja Michała, zaś jako spadkobierca stryja Jerzego odziedziczoną po nim czwartą część w Pawłówku sprzedał wtedy za 300 zł Janowi Jerzemu B. (N. 189 k. 101). Elżbieta Radecka żyła jeszcze w r. 1699 (N. 191 k. 36v), a Stefan żył 1703 r. (G. 92 k. 7). Nie żyli już oboje w r. 1721 (G. 94 k. 175). Ich córka Marianna, żona 1-o v. w r. 1721 Bartłomieja Mierzewskiego, 2-o v. w r. 1725 wdowa po Andrzeju Cybulskim.

2. Jerzy, syn Jana, w r. 1633 części Pawłówka w p. człuchow. wyderkował na dwa lata za 2.000 zł Samsonowi Trebnicowi (N. 223 k. 967). Bezpotomny, nie żył już w r. 1694 (N. 189 k. 101v).

3. Jakub, syn Jana, nazwany nieosiadłym w r. 1639 (P. 164 k. 167v). Zapewne identyczny z Jakubem, nie żyjącym już w r. 1694, ojcem Jana Jerzego, o którym niżej, i Barbary Elżbiety, żony Michała Powalskiego, nie żyjącej już w r. 1693.

Jan Jerzy, syn Jakuba, dziedzic Elżanowa i Rutenbergu, mąż 1-o v. Zofii Pudwelsówny, córki Jana Henryka i Marianny Latalskiej, która to Zofia była 1-o v. żoną Kaspra Lemcke (N. 189 k. 143v, 148v; 191 k. 53) ożenił się 2-o v. z Elżbietą Marią Manteuffel Kiełpińską, córką Piotra i Anny Elżbiety Blankenburg. Elżbieta Maria w r. 1686 sprzedała części wsi Łączyk (Laczyk) i Langhutt (Langhof - Długi Dwór?) w p. wał. za 1.020 zł Jerzemu Wilhelmowi Golczowi (W. 86 k. 567v). Od Anny Rembowskiej, wdowy po Stanisławie Dembińskim i po Krzysztofie Węgierskim, nabył w r. 1687 sposobem wyderkafu za 10.000 zł części wsi Mościska w p. nak. (W. 86 k. 592). Od Zofii Barbary Golczówny, wdowy po Krzysztofie Wedelskim i po Janie Kąsinowskim, surogatorze grodzkim wałeckim, wydzierżawił w r. 1688 na trzy lata wieś Stare w p. nakiel. za 9.000 zł (W. 86 k. 623). Części w Mościskach "Dembińszczyźnie" kupił w r. 1690 za 12.000 zł od Adama, Franciszka i Urszuli zamężnej Doleckiej, synów i córki Stanisława Dembińskiego (N. 225 k. 850). Te części w Mościskach sprzedał w r. 1692 za 12.200 zł Adamowi Charzewskiemu (N. 189 k. 7; 225 k. 879v), a żonie swej, Manteufflównie Kiełpińskiej, przeniósł oprawę na wieś Rutenberg i część Stoltenfeldu w p. człuchowskim (N. 189 k. 101v). Żył jeszcze w r. 1700 (W. 87 k. 169v), nie żył już w r. 1713 (N. 195 s. 133). Córki urodzone z Pudwelsówny: Elżbieta, w l. 1695-99 za Janem Lewalt Powalskim, Barbara, w r. 1695 żona Tobjasza Emanuela Lemcke, zmarła około r. 1699, Dorota, w l. 1693-1723 żona Stanisława Bzowskiego. Synowie: Jan Jerzy i Joachim Godfryd.

1) Jan Jerzy, syn Jana Jerzego i Pudwelsówny, mąż Anny Zofii Misbach, córki Joachima Fryderyka i Barbary Zofii Ludwig, nabył wraz z tą żoną sposobem wyderkafu w r. 1693 za 10.640 zł od Kazimierza i Stefana Powalskich wieś Kościerzynę (N. 189 k. 55v; 201 k. 43). Dziedzic Elżanowa w r. 1695 (N. 189 k. 143v, 148v), a w r. 1696 wziął od tych Powalskich Kościerzynę i Trzeboń za 12.000 zł zastawem (N. 189 k. 217v). Poborca powiatu człuchowskiego, kupił w r. 1698 za 34.000 zł od Wojciecha, Michała i Bronisława Zaleskich wieś Grabowo w p. nak. (ib. k. 371, 372). Misbachówna dożywocie swe na Elżanowie i na sumach rezygnowała w r. 1700 Janowi Kurnatowskiemu, podstolemu sochaczewskiemu, mąż zaś oprawił jej sumę 7.000 zł posagu na Grabowie (W. 87 k. 169, 169v). Żyła jeszcze w r. 1724 (ZTP 43 k. 232). Jan Jerzy odziedziczywszy wieś Rutenberg po bracie Joachimie Godfrydzie, zrzekł się w r. 1729 tego spadku (N. 204 k. 38v). Córka ich Karolina Jadwiga, o której rękę rodzice zawarli w Grabowie 24 VII 1719 r. umowę przedślubną z Antonim Ulatowskim (N. 201 k. 43, 44). Żyła jeszcze z tym mężem w r. 1723.

2) Joachim Godfryd, syn Jana Jerzego i Pudwelsówny, wicekapitan piechoty w r. 1695 (N. 189 k. 143v, 148v), major JKMci, spisał w r. 1709 wzajemne dożywocie ze swą żoną Elżbietą Kalkstein Stolińską, córką Melchiora, sędziego ziemskiego człuchowskiego, wdową 1-o v. po Janie Godfrydzie Puttkamerze (W. 90 k. 32; ZTP 39 k. 1596). W r. 1723 cedowała mężowi swe prawo do dożywocia na sumie 4.900 zł zapisanej przez pierwszego męża na wsiach Łoza i Geglenfeld w p. człuch. (ib. k. 436v). Joachim Godfryd, dziedzic na Rutenbergu, bezdzietny, nie żył już w r. 1729 (N. 204 k. 38v). Zob. tablicę 1.

Krzysztof, nie żyjący już w r. 1633 (P. 1417 k. 701), ojciec Barbary Konstancji, w l. 1633-55 żony Łukasza Prądzyńskiego, 2-o v. w l. 1664-74 żony Sędziwoja Sławianowskiego. Syn zmarłego Jana, Henryk, zaciągnięty przez Czarnkowskiego, starostę drahimskiego, rotmistrza królewskiego, wraz ze swym bratem Janem zebrał ludzi, ale starosta nie uiścił się wobec nich z zobowiązań pieniężnych. Skarżył go Henryk o to w r. 1635 (W. 35 k. 462). Jan, syn zmarłego Krzysztofa, oprawił w r. 1638 posag 3.000 zł żonie swej Dorocie Gulczewskiej Bobolance, córce Bartłomieja (P. 1419 k. 513). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1639 (P. 1040 k. 60v). Jan zaślubił 23 V 1638 r. wdowę Janowską (LC Wągrowiec). Melchiora, nie żyjącego już w r. 1638, syn Melchior Aleksander (N. 178 k. 133v). Wolfgang Rudiger zawierał w r. 1638 kontrakt z Golczami we wsi Łubno (W. 36 k. 381v). Piotr, po którym wdową była w r. 1648 Zofia Powalska (ZTP 29 s. 2778). Marianna, w r. 1650 za Janem Ostromięckim. Anna, w l. 1653-54 za Jerzym Łazarskim.

@tablica: Bornowie h. Własnego 1.

Jerzy B., brat cioteczny Małgorzaty Katarzyny de Wolden, żony Bogusława Ernesta Popielewskiego (W. 85 k. 219). Chyba ten sam Jerzy był w r. 1676 mężem Pryski Estery Golczówny, córki Tesseniusza Henryka z Rzepowa i Katarzyny Woedtke (W. 86 k. 296). Sprzedała ona w r. 1689 swe części we wsiach Rzepow, Plumward i Winkel za 1.000 t. Jerzemu Fryderykowi, Joachimowi Rudigerowi, Arnoldowi Kasprowi, Henrykowi Bernardowi, braciom Golczom (W. 29a k. 62). Nie żyła już w r. 1698. Jerzy nie żył już w r. 1713 (W. 90 k. 109). Ich córka Katarzyna Sabina, w r. 1713 żona Krzysztofa Fryderyka Barsdorfa, syn zaś Piotr Jerzy, występujący w r. 1698 (W. 87 k. 109), kapitan JKMci, swe części ze spadku po matce i ciotkach we wsiach Rzepowo, Winkel, Plumward sprzedał w r. 1716 za 25.000 t. Henrykowi Bernardowi Golczowi (W. 90 k. 169, 169v).

Krzysztof, syn Michała, nie żyjącego już w r. 1669, w r. 1667 mąż Marianny Kleistówny, córki Piotra i Erraty Blankenburg (N. 184 k. 130; 185 k. 47v). Dziedzic części wsi Brydfeld w p. człuch., w r. 1669 zapisał swej żonie sumę 1.576 zł przysądzoną dekretem Trybunału Piotrkowskiego z Gronowa po zmarłym Henryku Pudwelsie (N. 225 k. 600). Żył jeszcze w r. 1681 (N. 185 k. 981). W r. 1684 Marianna, już jako wdowa, części w Nowejwsi oraz Starej i Nowej Hucie w p. nak. wyderkowała za 1.000 zł Ekkardowi Golczowi (N. 225 k.817v).

Franciszek Joachim zawierał w Giznie 19 II 1680 r. kontrakt pod zakładem 8.000 zł z Elżbietą z Borków Golczową (W. 86 k. 420). Był to zapewne kontrakt małżeński o rękę Elżbiety Golczówny, córki Ludwika z Gizna, z którą jako z żoną Franciszka Joachima B. spotykamy się w r. 1688 (ib. k. 625v). Nie żyła już w r. 1702 (W. 89 k. 68). Ich córka Dorota Maria. Syn Joachim Rudiger, wspomniany w r. 1688. Ten syn, jako jedyny spadkobierca matki, kwitował w r. 1712 z jej posagu wuja Joachima Rudigera Golcza (W. 90 k. 79).

Wojciech, w r. 1681 mąż Anny Powalskiej, córki Samsona i Jadwigi Wedelstedt (N. 185 k. 975), dziedzic połowy wsi Rychwał i części wsi Gockowy (N. 189 k. 5v).

Konrad, mąż Doroty Elżbiety Golczówny, córki Baltazara z Kesemburga, która w r. 1686 kwitowła swego ojca z 1.230 tal. posagu (W. 86 k. 584). Umarł między r. 1697 i 1699 (W. 87 k. 58, 155). Córki jego: Elżbieta Lukrecja, w r. 1697 wdowa po Ewaldzie Golczu, 2-o v. w l. 1699-1706 żona Arnolda Filipa Borka, Barbara Estera, żona 1-o v. w l. 1711-21 Franciszka Ludwika Golcza, rotmistrza JKMci, 2-o v. w r. 1725 Pawła Dorpowskiego, Zofia Agnieszka Katarzyna, niezamężna, występująca w r. 1713 (W. 90 k. 126v, 137), która 25 I 1757 r. spisała w Brocznie testament (W. 93 k. 247).

Krystian Henryk, mąż Katarzyny Marii Borkówny, córki Heninga, która w r. 1689 nabyła od Henryka Golcza sposobem wyderkafu za 6.000 zł części Rudek w p. wał. (W. 29a k. 60v). Ten sam zapewne Krystian Henryk, zmarły między r. 1720 i 1727, był ożeniony 2-o v. z Elżbietą Julianną Morner, która w l. 1727-44 występowała jako wdowa (W. 91 k. 65v, 580v).

Marianna Errata, w r. 1693 żona Aleksandra Filipa Kraszewskiego. Dorota, w r. 1694 za Stanisławem Błociszewskim.

Gothelf, mąż Anny Brenoen(!), nie żyjącej w r. 1698, ojciec Jana Jerzego, męża w r. 1694 Katarzyny Elżbiety Puttkammer, córki Jana Ewalda i Doroty Elżbiety Puttkammerówny (N. 189 k. 128). W r. 1698 zobowiązał się na wsi Preten w Nowej Marchii w pow. Drumberg oprawić swej żonie 1.750 zł prus. z sumy jej posagowej 3.750 zł prus. (N. 189 k. 330v). Jan Jerzy żył jeszcze w r. 1711 (W. 90 k. 58), nie żył już 22 XI 1718 r., kiedy to wdowa zawarła z Piotrem Ewaldem Manteufflem kontrakt sprzedaży części wsi Łoza i Geglenfeld, odziedziczonych po wujecznym bracie Janie Puttkammerze. Sprzedaży wraz ze swymi synami Arnoldem Joachimem, rotmistrzem JKMci, i Ewaldem Gothelfem, porucznikiem wojsk pruskich, dokonała w r. 1719 za 3.300 zł (ib. k. 310v). Chyba jeszcze żyła w r. 1730 (N. 204 k. 102). Córka Jana Jerzego i Puttkammerowny, Elżbieta Maria, w l. 1719-30 za Mikołajem Abrahamem Brudzewskim.

Barbara Estera, w l. 1711-22 za Franciszkiem Ludwikiem Golczem, rotmistrzem JKMci. Po nieżyjącej już Konstancji z Bornów Kołudzkiej dziedziczyli w r. 1713, jako po ciotce, Gądeccy (P. 920 k. 488). Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1719, żona Piotra Roli Sujkowskiego, wtedy też już zmarłego. Barbara Małgorzata, w r. 1724 wdowa po Klausie Erneście Schmellingu. Anna Zofia, zamężna za N. Schmidbergiem, wdowa w r. 1754 r. Ojciec Franciszek, cysters z Obry, dr teologii, przeor w Wąchocku, zmarł tamże 30 XII 1757 r., mając lat 45, profesji zakonnej 25, kapłaństwa 21 (Nekr. 0bra 360; Bledzew 185; Owińska; LM Przemęt). Barbara i jej mąż Rudiger Borek nie żyli już oboje 1759 r. Franciszek i Julianna, rodzeństwo, występowali w r. 1766 (N. 212 k. 161). Katarzyna i jej mąż Michał Prądzyński, nie żyjący oboje w r. 1770.

Józef, mąż Zofii Kleistówny, nie żyjącej w r. 1770, żony 2-o v. Antoniego Kąsinowskiego (N. 212 k. 301v), spisał testament w Małocinie 20 XII 1761 r. Syn Franciszek swoją część z sumy 4.500 zł pochodzącą z testamentu ojczyma Kąsinowskiego, zapisaną jemu i siostrze jego, cedował w r. 1779 Piotrowi Zaleskiemu (G. 106 k. 137). Córka Józefa i Kleistówny, Joanna, wyszła w Parlinie 15 VIII 1779 r. za Stefana Kosińskiego.

Jan Nepomucen Borne, ur. 16 V 1784 r. w Klonowie koło Tucholi, umarł w Nowym Jasieńcu 1 IX 1868 r. (Dz. P.). Pierwszą jego żoną była Katarzyna Wysocka, drugą Elżbieta Jasińska, zmarła w Poznaniu u córki swej Radkiewiczowej w 96 roku życia, 8 II 1905 r. (ib.). Synowie ich Ignacy i Wiktor.

1. Ignacy, syn Jana Nepomucena, ur. w Tuszynie koło Swiecia, umarł w Mąkowarsku w sierpniu 1871 r. Z żony Walerii Dembińskiej syn Zygmunt, ur. 13 I 1846 r. w Bydgoszczy. Nie wiem od którego z braci, Ignacego czy Wiktora, Nowy Jasiniec nabył w r. 1883 na subhaście za sumę 300.000 mk Dembiński z Węgier (ib.).

2. Wiktor Teodor, syn Jana Nepomucena, ur. w Nowym Jasińcu 2 XI 1853 r., mąż Anieli Dembińskiej, umarł 9 XI 1895 r. (LM Zielęcin). Ona umarła 5 X 1921 r. w Poznaniu, mając lat 68 i pochowana została na cmentarzu jeżyckim (Dz. P.). Obok innych dzieci był syn Tadeusz.

Tadeusz Marian, syn Wiktora i Dembińskiej, ur. 8 IX 1877 r., dr praw, dyrektor Towarzystwa UbezpieczeN "Vesta" 1907 r., ożenił się w Poznaniu 6 V 1911 r. z Ireną Marią Jankowską, córką Franciszka Ksawerego i Leokadii Przybyszewskiej, ur. 22 III 1887 r. (LC Sw. Marcin, Poznań). Córka Krystyna Irena, ur. 26 II 1912 r. Syn Andrzej Ryszard, ur. 12 III 1915 r. (ib.). Zob. tabl. 2.

@tablica: Bornowie h. Własnego 2.

Magdalena zaślubiła przed 1 XII 1811 r. Józefa Korytowskiego. Waleria zaślubiła Zygmunta Wilkońskiego i umarła w sierpniu (około 10) 1878 r. (Dz. P.).

Augustyn umarł w Bydgoszczy w 66 roku życia 3 IX 1908 r. (Dz. P.). Balbina z domu Hoppe umarła 21 IX 1912 r. w 66 roku życia (ib.). Tadeusz, lekarz dentysta, z pierwszej żony Ludmiły Koszewskiej miał syna Jerzego Antoniego, ur. 20 II 1917 r., z drugiej Ireny Węclewskiej, Stanisława Adama, ur. 28 XII 1928 r. (LB Sw. Marcin, Poznań).

>Borocka Jadwiga, w r. 1690 żona Wacława z Kłomic Sobockiego (I. Kal. 146 s. 239).

>Boroszewscy (czasem Boryszewscy, Borzeszewscy) z Boroszewa w p. tczewskim. Andrzej (Andrzych) z Borzeszewa, podczaszy ziem pruskich 1469 r. (G. 20 k. 179v). Ożeniony był z Małgorzatą, rodzoną siostrą Jana Polaka i Marcina Kosyna, tenutariuszy wsi król. Mierzewo w p. gnieźn. W r. 1486, już jako podkomorzy malborski, po śmieri swej żony dopuszczony został do posesji łanów w Mierzewie z tytułu nie wypłaconego posagu 60 grz., od Marcina zaś dostał zapis długu 30 grz. (G. 22 k. 90). Został potem w r. 1498 kasztelanem gdańskim (Czaplewski). Andrzej, ojciec Jana, który w r. 1604 wyderkował od Marcina Słupskiego za 2.500 zł na trzy lata części Młotkowa Wielkiego (N. 165 k. 218v). T. r. ów Jan oprawił posag 1.200 zł Jadwidze Obodowskiej, córce Adama (ib. k. 221v). Od Wojciecha Kościeleckiego nabył sposobem wyderkafu w r. 1608 za 400 zł jeden łan roli pustej "Pędzińskiej" i pięciu kmieci osiadłych we wsi Stare w p. nakiel. (N. 165 k. 354). Od Marcina Słupskiego kupił w r. 1609 za 7.000 zł część Wielkiego Młotkowa w p. nak. Żoną Jana drugą była wtedy Katarzyna Słupska, córka Marcina i Agnieszki Samostrzelskiej (ib. k. 389v). Katarzyna ta swe części wsi Samostrzele, odziedziczone po wuju Prokopie Samostrzelskim, sprzedała t. r. za 1.120 zł Stanisławowi Orzelskiemu (ib. k. 405v). Jan na częściach Młotkowa w r. 1618 oprawił posag 1.500 zł tej żonie (N. 222 k. 195), a t. r. części Samostrzela sprzedał Stanisławowi Orzelskiemu (ib. k. 191v). Od Wojciecha Kościeleckiego dostał w r. 1624 zobowiązanie wyderkafu wsi Stare w p. nakiel. za 7.700 zł (Kc. 19 k. 327). Kasprowi Zebrzydowskiemu zobowiązał się sprzedać t. r. za 15.000 zł części Młotkowa (N. 173 k. 552v). Jan i Katarzyna Słupska żyli jeszcze w r. 1632 (N. 66 k. 265). Jego córka Zofia wyszła w r. 1623 za Mikołaja z Krusina Sierskiego. Elżbieta, w r. 1609 żona Marcina Słupskiego. Zob. Boryszewscy.

>Borowiccy, Borowieccy byli h. Ogończyk z Borowic cz. Borowców w wojew. sieradzkim (Boniecki), nie wiem jednak czy ci, o których tutaj piszę, do nich należeli. Jerzy, ojciec Mikołaja, w r. 1600 sługi Andrzeja Roszkowskiego, kasztelana przemęckiego (Ws. 16 k. 44v). Ten Mikołaj w r. 1603 kwitował Jana Korzbok Zawadzkiego z 200 zł (Ws. 19 k. 189v). Andrzej, syn Jerzego, kwitował 1602 r. Stanisława Grabskiego z 200 zł (I. Kal. 68 s. 206). Jan z żoną swą Małgorzatą Jaroszewską wzięli w zastaw w r. 1629 za 3.300 zł Nową Wieś w p. wsch. od Ludwika Krzyckiego (Ws. 41 k. 569v). Spisali wzajemne dożywocie w r. 1630 (Ws. 206 k. 359v). Anna, w r. 1725 żona Wojciecha Miłaczewskiego. Zofia i jej mąż Antoni Żychliński nie żyli oboje w r. 1736. Kazimierz Borowicki, syn zmarłych Kazimierza i Petronelli z Dembińskich, dziedzic Krzekotowic, mający lat 34, ożenił się 12 XI 1855 r. z Władysławą Swinarską, córką Edwarda i Teodozji z Rokossowskich, dziedziców Gołaszyna, liczącą lat 20 (LC Kobylin).

>Borowiczowie. Zuzanna, wyszła przed 21 I 1735 r. za ur. Wojciecha Gryffelda, dworzanina krotoszyńskiego (LB Krotoszyn). Jako wdowa żyła jeszcze 1771 r. Józef Wojciech, komornik gostyński, mieszkał 1780 r. w Sulęcinie (LB Solec). Grzegorz, pisarz skarbowy komory nieszawskiej, i Anna z Wilsenów, rodzice ks. Faustyna, kanonika lateraneńskiego, proboszcza w Licheniu, i Eleonory, wdowy po Józefie Badyńskim. Owi brat i siostra spadek po zmarłej ciotce opatrznej Jadwidze z Wilsenów, żonie zmarłego opatrznego Jana Hoffmana, obywatela bydgoskiego, cedowali w r. 1787 Nepomucenie z Wilsenów Marcinowej Malczewskiej (I. Kon. 83 k. 305v). Eleonora żyła jeszcze w r. 1788. Józef, komornik graniczny gostyński, intromitowany w r. 1788 do trzyletniej dzierżawy wsi Lądek (I. Kon. 84 k. 83).

>Borowińscy. Andrzej. w r. 1678 mąż Katarzyny Tuszyńskiej (Py. 154 s. 61). Szl. Stanisław (Borowieński) z Kossowa, ojciec chrzestny syna Stanisława Zielnickiego 5 VIII 1688 r. (LB Siemianice). Ewa, w r. 1729 żona Aleksandra Borowskiego.

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki