FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Brudniccy-Budzinscy - 97 EinträgeBearbeiten

>Brudniccy h. Jastrzebiec wyszli z Brudnic w wojew. płockim. Maciej, nie żyjący już w r. 1596, był ojcem Melchiora, Wojciecha i Andrzeja, występyjących w r. 1597. Melchior z p. płockiego w r. 1596 zapisał 100 zł. długu Zofii i Agnieszce Głuchowskim, córkom Pawła (P.965 k.858). T. r. spisał wzajemne dożywocie z żoną swą Barbarą Rosnowską, wdową 1-o v. po Pawle Głuchowskim (P.988 k.28v; 1401 k.839v), a w r. 1597 zapisał dług 150 zł. swemu bratu Wojciechowi (P.967 k.92v). W r. 1614 wraz ze swą żoną oboje skasowali przywilej na sołectwo w Korzęcinie i Dębogórze klasztoru owińskiego (P.992 k.234).

Zofia, w r. 1605 żona Marcina Kunińskiego. Andrzej, może identyczny ze wspomnianym wyżej, i żona jego Agnieszka Jaraczewska, bezpotomna, nie żyli już oboje w r. 1613 (P.146 k.1115). Walenty służył w Ludomach Zygmuntowi Grudzińskiemu i tu zmarł. Po jego śmierci, w r. 1640 najbliżsi jego krewni zeznali w grodzie płockim, iż był on nie Brudnicki, lecz Żółtowski ze wsi Żółtowo Żbiki (P.166 k.312). Stanisław zaślubił 1657.21/VIII r. Annę pochodzącą z miasta Swięciechowy (LC Szamotuły). Walerian był w r. 1620 podstaroscim pyzdrskim (Py.140 k.258)

Tomasz, mąż Anny Blińskiej, nie żyjący już w r. 1665, był ojcem Kazimierza, który t. r. zapisał sumę 2.000 zł. żonie swej Zofii Skrzetuskiej (P.1425 k.913v). Zofia z tej sumy 2.000 zł. swego posagu, zabezpieczonego na wsi Grzebienisko, skwitowała t. r. dziedzica tej wsi Adama Cieleckiego (P.1076 k.503v). Zofia z tej sumy 2.000 zł. swego posagu, zabezpieczonego na wsi Grzebienisko, skwitowała t. r. dziedzica tej wsi Adama Cieleckiego (P.1076 k.50v). W r. 1676 zawierał kontrakt ze spadkobiercami zmarłego Macieja Malewskiego, dziedzica Pijanowic, Goliny i części Golinki Małej (P.1094 k.168). Zofia Skrzetuska przybywszły z Drzeczkowa do Brenna, do domu brata Wojciecha, na wesele, tutaj umarła 1679.14/I r. (LM Brenno). Kazimierz ożenił się powtórnie z Anną Proską, córką Mikołaja i Katarzyny Cieleckiej, poczem w r. 1680 oprawił tej żonie posag 3.000 zł. (P.1101 III k.57). Części po rodzicach we wsi Blino w p. rypińskim sprzedał t. r. za 1.000 zł. Michałowi Orłowskiemu, żupnikowi dobrzyńskiemu (ib. k.119). Od Piotra Kosickiego kupił w r. 1683 za 16.500 zł. Chraplewo w p. pozn. (P.1106 III k.71). Zapis z r. 1686 podpisał "reką trzymaną" (P.1111 III k.23v). Nie żył już w r. 1687 (P.1113 II k.31v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1706 (P.1144 k.133). Syn Kazimierza i Skrzetuskiej, Jan, zobowiązał się w r. 1687, iż osiągnąwszy 24 lata odziedziczone po ojcu Chraplewo sprzeda za 21.000 zł. Wojciechowi Szołdrskiemu (P.1113 II k.49). W r. 1695 sprzedał tę wieś za 21.500 zł. synom Jana Szołdrskiego, cześnika kaliskiego (P.1129 I k.127).

Wojciech zaślubił 1706.15/II r. Zofię, służącą z Wirów. Ich syn Andrzej, ochrzcz. 1706.1/XII r. (LC i LB Wiry). Mikołaj, w r. 1713 mąż Heleny Kołudzkiej, córki Michała, wdowy po Konstantym Winnickim (G.93 k.143). Mateusz, ekonom we wsi Winna, nie żyjący już w r. 1742, z żoną Zofią Stawiską, rodzice Józefa, ochrzcz. 1715.28/VII r. (LB Snieciska), oraz Marianny, w r. 1742 żony Kazimierza Golińskiego (I. Kal.178/80 s.74). Antoni i Marcjanna z Lewandowskich, rodzice Apolonii, ochrzcz. 1735.23/II r. (LB Chojna). Walenty, dworzanin w Chobienicach, odebrał sobie życie 1752.26/XII r. (IM Chobienice). Wojciech, ekonom chobienicki, z żony Teofili (Bogumiły) miał synów: Anzelma Wojciecha, ur. w Żernikach, ochrzcz. 1754.28/IV r. (LB Łukowo), Gorgoniusza Rafała Mateusza, ur. w Chobienicach, ochrzcz. 1756.26/IX r. (LB Chobienice). Owdowiała Bogumiła mianowała w r. 1777 plenipotentem swego syna Anzelma (P.1354 s.889). Bracia Michał i Anzelm, występowali w r. 1784 (G.111 k.56). Anzelm, niewątpliwie ten sam leśniczy w Nowymmieście, miał z żony Marianny synów: Jakuba Ignacego, ur. tamże, ochrzcz. 1787.16/VII r., Bartłomieja Ludwika, ur. tamże, ochrzcz. 1791.24/VIII r., Antoniego Feliksa, ur. tamże, ochrzcz. 1796.1/VI r., Jana Ewangelistę, ur. tamże 1798.23/XII r., Franciszka a Paulo, ur. tamże 1801.1/IV r. Córki: Apolonia Barbara, ur. tamże, ochrzcz. z cerem. 1794.27/II r., Katarzyna, ur. tamże 1795 r., zmarła 1797.15/I r., Magdalena, ur. tamże 1803.29/VII r., zmarła 1806.5/VIII r. Wymienionego wyżej Bartłomieja Ludwika trzymała do chrztu 1791.24/VIII r. pani Honorata B. (LB, LM Nowemiasto). Zofia, matka proboszcza siedlemińskiego, umarła w listopadzie 1753 r. i została pochowana 24/XI t. r. u Bernardynów w Koźminie (Arch. Bern. W.50). Katarzyna z Cieleckich, wdowa po Kazimierzu, bezdzietna, nie żyła już w r. 1755 (P.1316 k.82v). Stanisław, nie żyjący już w r. 1772, z żony Marianny Cińskiej, zmarłej w wieku lat 70, 1776.7/IX r. (LM Bieganowo), pozostawił córkę Zofię, która 1769.26/VII r. w Bieganowie zaślubiła Piotra Drabińskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1772 (Py.158 k.177v). Wojciech i Marianna, rodzice Józefa, ur. we dworze jabłkowskim 1809.11/III r. (LB Jabłkowo). Szl. Leon, pisarz dworski w Jaraczewie (czy szlachcic?), zmarł 1819.24/II r. (LM Jaraczew).

>Brudniewscy może z Brudniewa w p. radomskim, skąd szli Brudniowscy cz. Brudnowscy h. Pomian? Stanisław, w r. 1644 mąż Elżbiety Kociuskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Dąbrowskim (P.1421 k.489v). W r. 1645 dzierżawca Snowidowa, wydzierżawił 1649 r. Prusinowo w p. pozn. od Marianny Ojrzyńskiej i jej syna Stanisława (P.1060 k.362v). Oboje w r. 1653 kwitowali Stanisława Ojrzyńskiego z 3.000 zł. (P.1066 k.531). Ich córka Teresa, ur. w Snadowie, ochrzcz. 1645.23/X r. (LB Ptaszkowo)

>Brudnowscy z Brudnowa w p. łęczyckim, parafii domaniewskiej. Andrzej, mąż Zofii Leskiej (Łęskiej?), która w r. 1631 otrzymała zapis 600 zł. długu od Wojciecha Kobierzyckiego (I. Kal.98a s.849). Ten sam chyba Andrzej, nie żyjący już w r. 1658, był ojcem Stanisława i Macieja. Stanisław dostał w r. 1658 zapis 3.000 zł. od Jana Dokowskiego (P.1070 k.140), a w r. 1659 był mężem Urszuli Bzowskiej cz. Boboleckiej, wdowy 1-o v. po Stanisławie Przecławskim (P.1071 k.184v). Księga chrztów parafii Dakowy Mokre nazywa żonę Stanisława w l. 1654-55 Elżbietą. Możnaby stąd mniemać, iż Bzowska była drugą żoną, poślubioną po r. 1654, ale już w r. 1659 syn Stanisława, Piotr, trzymał do chrztu siostrzyczkę, a ten Piotr nazwany poźniej wyraźnie synem Urszuli! A więc Urszula i Elżbieta to jedna i ta sama osoba, może dwuimienna, a może imię Elżbieta było zwykłą pomyłką. Stanisław żył jeszcze w r. 1668 Ws.68 k.282v). Owdowiała Urszula w r. 1680 zawierała kontrakt ze swymi synami w Wąbiewie (Kośc.306 k.100). Żył jeszcze w r. 1687 (Py.155 s.10). Córki Stanisława: Katarzyna (z Elżbiety), ochrzcz. 1654.27/IX r., w r. 1682 żona Kazimierza Zdąnowskiego. Jadwiga, ochrzcz. 1659.10/I r., Elżbieta, ochrzcz. 1661.3/I r. (LB Dakowy Mokre). Była i córka Teresa, która w r. 1659 trzymała do chrztu siostrę swą Jadwigę, zapewne więc od wymienionych tu trzech sióstr starsza. Owa Treresa wyszła najpierw za Wojciecha Bzowskiego, potem 2-o v. w l. 1687-1709 była żoną Stefana B., swego stryjecznego brata. Synowie Piotra to Kazimierz i Andrzej. Pierwszy z nich był w r. 1680 księdzem (praepositus ennensis?) (Kośc.306 k.100), w r. 1687 plebanem w Miedznie (Miedzinensis?) (Py.155 s.10). Andrzej, występujący w r. 1680, był w r. 1684 mężem Anny Kowalikowskiej, córki Jana i Zofii Gurowskiej (P.1107 IV k.36v). Nabywca praw od brata księdza, kwitował w r. 1687 swą matkę z 1.000 zł. (Py.155 s.10). Oboje z żoną żyli jeszcze w r. 1690 (I. Kal.146 s.120). Maciej, syn Andrzeja, dostał w r. 1664 od Piotra B., syna zmarłego Piotra, cesję zapisu 130 zł., który to zapis dał był Piotrowi w grodzie łęczyckim Jan Pomorski (P.1074 k.212). Mąż Anny Białobrzeskiej, zapis na sumę 1.000 zł., scedowany jemu i jego żonie przez Jana Białobrzeskiego, cedował w r. 1664 Stanisławowi B. (P.1074 k.210). Żył jeszcze 1665 r. (P.1076 k.1281v). Nie żył już w r. 1699 (G.90 k.244v). Córka Macieja i Anny, Zofia, ochrzcz. 1674.3/IX r. (LB Sw. Trójca, Gniezno). Syn Macieja Stefan był w r. 1687 mężem Teresy B., córki Stanisława, a wdowy 1-o v. po Wojciechu Bzowskim (P.1113 I k.79v; 1114 XII k.84). Żyła ona jeszcze w r. 1709 (Kc.134 k.27). Stefan spisał 1710.29/X r. w Laskownicy Małej testament, który aprobował t. r. (ib. k.53v). Zob. tablicę.

>Brudnowscy z ziemi sieradzkiej, tj. z Brudnówka w p. sier., a może i z Brudnowa w p. szadkowskim. Maciej z z. sier., sługa Macieja Krajewskiego, poraniony w r. 1561 w Domachowie przez Stanisława Wilkońskiego, gdy przejeżdżał tamtędy jadąc z Wikonic do Krajewic w interesach swego pana (Kośc.240 k.149). Maciej z z. sier., nie wiem czy ten sam czy inny, sługa Wawrzyńca Pogorzelskiego, zarąbał mieczem swego pana we dworze w Szelejewie w r. 1563 (ib. II k.27). Marcin z z. sier., syn zmarłego Wojciecha, występował w r. 1584 (I. Kon.91 k. 150v). Maciej był w r. 1595 mężem Doroty Żydowskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Kruchowskim (P.964 k.871v). Dziedzic Brudnówka, na połowie części tej wsi oprawił w r. 1596 posag 800 zł. tej swej żonie (P.1401 k.778v)

@tablica: Brudnowscy

>Brudnowscy różni. Prócz wspomniany wyżej wsi: Brudnowa w p. łęczyckim, Brudnowa w p. szadkowskim i Brudnówka w p. sieradzkim, istniało jeszcze Brudnowo w p. inowrocławskim. Kilku B-ch nie umiem określić co do pochodzenia, nawet w sposób przypuszczalny. Marcin z z. krakowskiej (może więc z Brudnowa cz. Brudniowa w p. radomskim?. To jednak byłowy wojew. sandomierskie), w r. 1513 mąż Małgorzaty, wdowy 1-o v. po Piotrze Sobiesierskim, która miała po tym pierwszym swym mężu oprawę na Sobiesierni (G.26 k.69v; P.1393 k.18). Jakub, którego żona Małgorzata Osisłowska, sprzedała w r. 1544 Mikołajowi Bieganowskiemu za 100 zł. część Osisłowa w p. kon. (Z. Kon.6 k.128v; I Kon.4 k.89v). Mikołaj skarżył w r. 1567 o zadanie sobie rany Marcina Rayskiego (Py.106 k.230). Stanisław Wodecki cz. B., brat przyrodni Magdaleny, Anny i Jadwigi Zberzyńskich, występował w r. 1590 (G.64 k.174v). Maciej 1594 r. poranił Michała Liniewskiego, sługę Stanisława Baranowskiego (P.962 k.913). Andrzej pod chorągwią Opalińskiego, podkomorzego poznańskiego, przebywał w r. 1672 w obozie pod Lublinem (P.199 k.1089).

>Brudzewscy h. Leszczyc, zob. Białęscy h. Leszczyc

>Brudzewscy h. Nałęcz wyszli z Brudzewa w p. pyzdr. koło Wrześni. Kiełcz (Kilian) jako podsędek prezydował w r. 1392 na sądach pyzdrskich (Lekszycki). Z żony Elżbiety syn jego Mirosław, kanonik poznański 1403 r., proboszcz kościoła Sw. Michała w Gnieźnie 1405 r., kanonik gnieźnieński 1408 r., doktor dekretów Uniwersytetu w Bolonii w r. 1415, delegowany t. r. na sobór w Konstancji. Po r. 1417 osiadł na stałe w Rzymie, gdzie był sekretarzem domowym i dotariuszem papieskim. Mianowany przez papieża 1426 r. biskupem poznańskim z pominięciem obioru kanonicznego, z powodu oporu króla nie objął swej diecezji i umarł w Rzymia 1427.6/IV r. Głównym jego spadkobiercą był brat Jan, a synowie tego Jana, bratankowi Niemierzy, Mirosław zapisał w swym testamencie bibliotekę teologiczną i prawniczą oraz 200 dukatów przeznaczonych na studia (Pol. Sł. Biogr.).

Mrokota z Brudzewa w l. 1400-8 (G.1 k.44; Kośc.3 k.90). Tomasz, Tomisław z Brudzewa w l. 1400-5 (P.2 k.7; Py.1 k.172). Jan z Brudzewa w l. 1404-14 (Py.1 k.170; 3 k.20v). Sędziwój z Brudzewa z l. 1403-18 (Py.1 k.43v; 4 k.36). Jego syn Mikołaj z Brudzewa 1416 r. (Py.3 k.153). Ten sam czy inny Mikołaj w l. 1418-27 (G.2 k.111v; 3 k.252v). Mikołaj z Brudzewa z synami 1412 (Py.2 k.109). Ks. Piotr z Brudzewa 1416 (Py.3 k.136v). Kiełcz z Brudzewa 1435 r. (P.13 k.71v).

Mikołaj Kiełcz z Brudzewa miał w r. 1444 termin z Jarosławem z Ruchocina i Stanisławem z Mielżyna (G.5 k.35v). T. r. mieli też terminy ze Stanisławem z Mielżyna i z Anną, wdową po Janie z Mielżyna, bracia jego rodzeni i niedzielni, Kiełcz i Mirosław z Brudzewa (Py.10 k.136v). Kiełcz na częściach należnych mu z działów we wsiach Brudzewo, Grabianki Wielkie, Wyrzutowo, Białężyce oprawił w r. 1444 posag swej żony 300 grz. (P.1379 k.25). Może identyczny z Kiełczem seniorem lub Kiełczem iuniorem, synami zmarłego Kiełcza, występującymi w r. 1449 jako niedzielni dziedzice w Brudzewie (G.7 k.48v). Mógł zresztą równie dobrze być identyczny z ojcem tych dwóch braci. Przy identyczności imion tych ostatnich nie łatwo zorientować się, do którego z nich odnosić poszczególne transakcje i zapisy. Kiełcz kupił w r. 1450 od Przecława ze Skąpego za 70 zł. w. trzecią część w Moszczenicy w p. pyzdr. (P.1381 k.119v). Kiełcz miał w r. 1462 sprawę z braćmi z Gorynina (G.20 k.4). Elżbieta żona Kiełcza, kupiła w r. 1462 za 50 grz. części w Szyszłowie w p. gnieźn. od Anny, żony Wojciecha z Kwilina (P.1384 k.127v). Kiełcz t. r. kupił za 35 grz. części wsi Staw p. pyzdr. od Strzałka z Strzałkowa (ib. k.212v), a w r. 1467 miał termin z Maciejem i Piotrem, dziedzicami ze Stawu (Py.14 k.113). Kiełcz z Brudzewa występował w 1468 r. jako stryj Elżbiety, żony Jerzego, dziedzica we Wrześni (Py.14 k.223v). Kiełcz, dziedzic w Brudzewie, sprzedał w r. 1470 sposobem wyderkafu za 100 grz. wieś Przecław w p. gnieźn. Annie, żonie Jana Małachowskiego (P.1385 k.68v). Kiełcz wieś Białężyce wedle zobowiązania z r. 1469 wymienił na części w Brudzewie z Andrzejem, Piotrem i Stanisławem, braćmi niedzielnymi niegdy z Brudzewa obecnie z Białężyc, dopłacając im 150 grz. (ib. k.100; Py.14 k.175v). Kiełcz, mąż Elżbiety, 1-o v. wdowy po Janie z Janowego Młyna (G.9 k.104), pasierbicy swej Elżbiecie w r. 1470 złożył 4 grz. (G.8 k.87, 87v). Córce Kiełcza, Katarzynie, oprawił w r. 1473 posag jej mąż Wincenty, dziedzic w Golinie (P.1383 k.214). Kiełcz zapisał 1476 r. Andrzejowi Dziatkowskiemu 100 grz. jako resztę posagu za swą córką a jego żoną Elżbietą (G.21 k.21). W r. 1479 Kiełcz senior i Kiełcz iunior zwany Stanisławem, bracia rodzeni, niedzielni z Brudzewa, zeznali 60 grz. długu na rzecz Aleksandra z Gaju, dzierżawcy obornickiego, jako posag za jego żoną Elżbietą, zapisany jej przez zmarłego ich ojca Kiełcza (Py.18 k.175v, 186). Aleksander z Gaju wzywał ich 1480 r. do uiszczenia tego długu w kwocie 65 grz. (Py.16 k.37) i podniósł od nich 25 grz. (G.10 k.163). W r. 1479 Kiełcz, dziedzic Rud i Wyrzutowa w p. pyzdr., występował jako mąż Elżbiety, wdowy 1-o v. po Janie z Janow Młyna (G.9 k.104). Stanisław Kiełcz iunior występował w r. 1481 (G.21 k.84v). W r. 1482 Kiełcz Senior, to jest Jan z Brudzewa, tenutę wsi Unia i Chwalibogowo w p. pyzdr. odpuścił w sumie 40 grz. bratu rodzonemu Stanisławowi z Brudzewa zw. Kiełcz (G.11 k.111). T. r. ci bracia Kiełcz i Stanisław dokonali między sobą podziału fortuny, biorąc każdy z nich po połowie we wsiach: Brudzewo, Wyrzutowo, Rud, Nieborzyno, Unia, Moszczenica, Grabionki, Chwalibogowo i Staw (P.1386 k.157v). Jan z Brudzewa Kiełcz miał w r. 1485 termin z Katarzyną, wdową po Boguszu Turskim (Py.19 k.27), a ostatni raz spotykamy go w r. 1486 (Py.168 k.17). Potem o nim głucho, zapewne wkrótce zmarł. Stanisław, zięć Piotra Witkowskiego, nabył od niego 1485 r. sposobem wyderkafu za 80 grz. część wsi Dromlice w p. gnieźn. Żonie swej Dorocie na połowie swych części w Brudzewie, Wyrzutowie, Rudach i Stawie oprawił wtedy posag 200 grz. (P.1386 k.157v). T. r. skwitował go Maciej Pląskowski z 12 grz. za głowę jego brata Wojciecha Pląskowskiego (G.12 k.105). Stanisław Kiełcz iunior nazwany w r. 1486 bratem rodzonym zmarłego Andrzeja (G.22 k.23). W. r. 1487 Stanisław B. zw. Kiełczem kupił od Wojciecha i Jerzego, braci Moszczenickich, trzecią część w Moszczenicy (Py.20 k.23v). T. r. skwitowany przez Jana Dziatkowskiego z Posługowa z posagu zmarłej Elżbiety, siostry tego Dziatkowskiego (G.13 k.59, 79). Stanisław Kiełcz B., dziedzic Nieborzyna 1491 r. (G.22 k.167). Dorota, żona Stanisława Kiełcza B. z synem swym Maciejem z Brudzewa, a również w imieniu innych dzieci, kwitowała 1494 r. Wojciecha Gostomskiego z sumy danej przez Stanisława B. na wyderkaf dwóch łanów osiadłych we wsi Gostom (G.16 k.80). Stanisław Kiełcz winien był w r. 1501 wydzielić części w Stawie ks. Stanisławowi, plebanowi w Łagiewnikach, i Janowi, braciom rodzonym w Stawie (G.24 k.128). W r. 1503 lub wcześniej kupił od tych braci za 50 grz. części w Stawie (Py.169 k.264). Żył jeszcze w r. 1507 (Z. Kon.6 k.1v), nie żył już w r. 1512, kiedy to jego syn Andrzej zostawał pod opieką swego szwagra Mikołaja Mielżyńskiego, męża Róży, córki Stanisława Kiełcza (P.867 k.70v; I. Kon.1 k.398). Był pod tą opieką i w r. 1513, kiedy Mielżyński oprawiał posag żonie swej Róży B. (ib. k.408v; P.786 k.399v)

Andrzej Kiełcz B., syn Stanisława Kiełcza cz. Kiliana (P.1392 k.271v), na połowie Nieborzyna w p. gnieźn., Brudzewa, Wyrzutowa, Rud w p. pyzdr. oprawił w r. 1522 posag 400 zł. żonie swej Małgorzacie, córce Stanisława Lubstowskiego (ib. k.434v). T. r. dostał zapis długu 100 zł. od Macieja Wysockiego i tej sumie zastaw części wsi Wielkiej Ochli oraz części wsi Wielany z wyjatkiem młyna (I. Kon.2 k.28v). Od Anny, wdowy po Janie Stawskim, i od córki jej Małgorzaty, żony Błażeja Przyborowskiego, kupił w r. 1534 części wsi Staw w p. pyzdr. (P.1393 k.690). Od Marcina Skąpskiego kupił w r. 1542 za 100 grz. trzy i pół łana roli pustej w pustej wsi Moszczenicy w p. pyzdr. (P.1394 k.500). Żonie swej dożywotnio sprzedał sposobem wyderkafu w r. 1544 całkowite wsie oraz części we wsiach: Brudzewo, Wyrzutowo, Rudy, Moszczenica, Staw, Grabionki w p. pyzdr., Nieborzyno w p. gnieźn. (G.225a k.301). Nie żył już w r. 1547, a wobec jego bezdzietności spadkobiercami byli siostrzeńcy Mielżyńscy (Py.172 k.355), dziedziczący w Brudzewie, Wyrzutowie, Rudach i Stawie oraz w pustkach Grabionkach i Moszczenicy (P.1396 k.149). Małgorzata Lubstowska, która przeżyła swego męża (Py.172 k.273), nie żyła już w r. 1554 (P.895 k.87). Mielżyńscy odziedziczywszy Brudzewo, poczęli się pisać z tej wsi.

>Brudzewscy zapewne h. Newlin, wyszli z Brudzewa (niem. Brausendorf) koło Zbąszynia. Spolonizowani członkowie tej rodziny używali nazwiska zrazu Brudz, potem Brudzewski, ci natomiast, którzy pozostali Niemcami, pisali się von Brause. Bywało nierzadko, iż w jednym i tym samym dokumencie, w jego łacińskim lub polskim tekście figurowało nazwisko "Brudzewski", w oryginalnym zaś podpisie po tymże dokumentem "Brause", lub "Brausin", kiedy podpisującą się była kobieta. Herb tej rodziny nastręcza niejedną wątpliwość. Ledebuhr (Adelslexicon I, s.100) rodzinie Brause cz. Brause-Brudzewski daje herb Dołęgę lub też strzałę ostrzem w górę przeciątą półksiężycem skierowanym rogami w dół, w polu czerwonym. Józef Rydzyński, wnuk po ojcu Barbary z Brudzewskich Rydzyńskiej, legitymując się w r. 1752 na kanonię poznańską, podał jako herb swej babki Newlin (Weimann, s.146), a więc w polu błękitnym między dwiema sześciopromiennymi gwiazdami złotymi strzała złota opierzona, żeleźcem do góry, w środku przekrzyżowana. Na herbie w koronie, jak w Dołędze, skrzydło czarne, strzałą w prawo przeszyte. Herb ten miał być przeniesiony z Niemiec do Polski w XVI w. przez Ronenbergów, ale w formie bardziej prostej, tylko w postaci skośnej strzały. Inne dodatki miał otrzymać od Zygmunta Augusta Szymon Roenenberg za zasługi położone w wojnie przeciwko Moskwie. Od Newla, pod którego murami poległ brat Szymona, miał on wziąć swe polskie nazwisko, poczoł się bowiem pisać Ronenebergiem Newlińskim (Niesiecki). Czy to opowiadanie ścisłe, nie wiem, bo i w Niemczech istniał herb odpowiadający dokładnie Newlinowi, a używali tego godła Promnitzowie. W każdym razie w Newlinie i w godle opisanym przez Ledebuhra a wziętym niewatpliwie od niemieckiej rodziny von Brause, widzimy elementy wspólne. Newlin więc, jako herb rodziny, wielce prawdopodobny Kozierowski przytacza Annę Brauzerównę h. Osoria z obwodu szczecińskiego występującą w r. 1736 i stąd uważa tę rodzinę za odłam Osiorów z niedalekiego Sczańca (Obce rycerstwo, s.20). B-cy w swej linii spolszczonej uważali się w w. XIX i XX za Nałęczów. To już oczywiste nieporozumienie, a poszło zapewne z lektury Niesieckiego, który obok Pomianów o Nałęczach tylko wspomina. Jak powiedziałem wyżej, Nałęcze szli z innego Brudzewa i wygaśli w XVI w. a ich rodzinne gniazdo dostało się w spadku Mielżyńskim, którzy pisali się "z Brudzewa". Oczywiście z tej właśnie przyczyny niektórzy B-cy w w. XVIII poczeli pisać się viceversa "z Mielżyna", podkreślając w ten naiwny sposób rzekomą wspólnotę pochodzenia z rodziną w owych czasach bardzo już możną. Tego, iż Mielżyńscy byli przecie h. Nowina najwidoczniej pod uwagę nie brali!

Franciszek z Brudzewa 1462 r. (Kozierowski, Badania n. t. arch. pozn. I, s. 50).

Jan Brucz (Brause) z Brudzewa na połowie wsi Brausendorf oprawił w r. 1496 posag 100 zł. w. żonie swej Małgorzacie (P.1383 k.92). Nie żył już w r. 1528, kiedy to wdowa po nim Małgorzata, zwana tutaj "Brudzewą", swoją oprawę dała po swej smierci córkom Annie, Małgorzacie, Otylii i Katarzynie (P.1393 k.219). Anna była w l. 1534-41 żoną Mikołaja Kosickiego. Małgorzata i Otylia występowały w r. 1534 (Kośc.234 k.293v; P.1394 k.447). Był i syn Jan, już nie żyjący w r. 1545, bowiem Otylia "alias germanicae Othulgae Brausendorf", skwitowała t. r. z dóbr rodzicielskich w Brausendorff Fryderyka i Jana Brausen, synów swego zmarłego brata rodzonego Jana (P.884 k.25). Z nich Jan 1541 r. na połowie przypadających mu części w Brudzewie (!) oprawił 110 grz. posagu żonie swej Annie, córce Henryka Kląpskiego (P.1394 k.447v), a drugi z braci, Fryderyk, na połowie swoich części oprawił w r. 1543 posag 150 zł. reń. Małgorzacie, córce Macieja Zajdlicza Czarmyskiego, swojej żonie (P.1395 k.38). Jan w r. 1545 dostał od brata Fryderyka zapis długu 300 zł. (P.884 k.24v), a t. r. żona skwitowała go z oprawy 150 zł. reń. na połowie jego dóbr w Brudzewie (P.884 k.158). W r. 1549 nabył od Fryderyka jego połowę we wsi Brausendorf za 750 grz. (P.1395 k.444v). Jana, dziedzica w Brudzewie koło Bobowicka spotykamy jeszcze w r. 1553 (P.894 k.109v). Jakub był dziedzicem w Gorzycy, którą to wieś córki jego Anna, Dorota, Brygida, Elżbieta, Małgorzata i Katarzyyna "Brudzewny" sprzedały w r. 1579 lub przed tą datą za 5.000 zł. Sebastianowi Unrugowi (P.938 k.436v).

U schyłku XVI w. żyli dwaj przedstawiciele tej rodziny: Henryk i Jan, może rodzeni bracia, bowiem ich dzieci, a nawet w jednym wypadku wnuk Jana i wnuczka Henryka, nazwani stryjeczno-rodzonymi (P.1422 k.270), co jest oczywistą nieścisłością, ale w każdym razie zdaje się świadczyć o bardzo bliskim stopniu pokrewieństwa.

A. Henryk kupił w r. 1581 od Jana Kręskiego za 3.800 zł. części wsi Przytoczna w p. pozn. (P.937 k.175v) i od tegoż Jana w r. 1583 za 3.000 zł. nabył inne części tejże wsi (p.941 K.222v). Nie żył już w r. 1599 (P.1403 k.268v). Córka jego Anna była w r. 1618 żona Jana Krzyszkowskiego Czecha i występowała w r. 1631 jako wdowa w asyście stryjecznego swego brata Jana B. (zob. niżej), mając sobie sprzedany przez rodzonego brata Fryderyka folwark w Przytocznie zw. "Nowe Pole" (P.1417 k.135). Synowie Henryka, Sebastian i Fryderyk (P.1000 k.35v).

I. Sebastian, syn Henryka, od Wawrzyńca Hersztopskiego kupił w r. 1599 za 5.500 zł. części w Wielkim Dłusku (P.1403 k.268v). Dokonując w r. 1600 ze swym bratem Fryderykiem działów, sprzedał wraz z nim części w Przytocznie za 8.000 zł. Henrykowi Schlichtingowi (P.1403 k.786v), zaś w r. 1601 części w Dłusku, nabyte od Wawrzyńca Hersztopskiego, sprzedał za 10.000 zł. Jerzemu Sczanieckiemu (P.1404 k.18v). T. r. nazwany bratem stryjecznym Baltazara B. (zob. niżej) (P.970 k.188). Wraz z bratem swym t. r. części w Brudzewku sprzedali za 3.700 tal. Janowi B., synowi zmarłego Jana (P.1040 k.160v). W r. 1610 zrzekł się opieki nad dziećmi Kaspra Skrzydlewskiego (P.984 k.961). W r. 1612 lub przed tą datą zabił Zachariasza Lebena (P.146 k.540). Obaj wraz z bratem kupili w r. 1612 od Eliasza Kręskiego za 3.400 zł. folwark "Najzorga" i "Grunwald" w Przetocznie (P.1408 k.274v). Swoją część w owych nabytych folwarkach sprzedał Sebastian w r. 1615 bratu Fryderykowi za 1.650 zł. (P.1409 k.560). Żonie swojej Salomei Kręskiej zapisał w r. 1618 dług 1.600 zł. (P.100 k.51). Od Mikołaja Krzyszkowskiego kupił t. r. za 24.000 zł. części wsi Hersztop i Dłusko (P.1611 k.139), zaś Jan Krzyszkowski scedował mu t. r. za konsensem królewskim dożywocie sołectwa w Cwierdzielewie, wsi dziedzicznej Głuskiego, opata bledzewskiego (P.100 k.37v). Żył jeszcze w r.1623, występując jako dziedzic w Hersztopie i Dłusku (ib. k.599v). Nie żył już w r. 1626 (P.1017 k.159). Wdowa nie żyła w r. 1630 (P.1023 k.730v). Jego córka Anna była w l. 1626-48 żoną Floriana z Gorzyc Schlichtinga. Synowie Henryk i Sebastian.

1. Henryk, syn Sebastiana i Kręskiej, wraz z bratem Sebastianem skwitowany 1626 r. z dóbr po rodzicach przez siostrę Schlichtingową (P.1017 k.159). Jeszcze małoletni, bowiem działający w asyście swej matki i stryja Fryderyka, części w Hersztopie swoje i brata, które ojciec nabył kiedyś od Mikołaja Krzyszkowskiego, sprzedał w r. 1629 za 21.000 zł. Maciejowi Belęckiemu (P.1416 k.329v). Nie żył już w r. 1637 (P.1419 k.124v).

2. Sebastian, a właściwie Jerzy Sebastian, syn Sebastiana i Kręskiej, połowę części w Hersztopie, które ojciec kupił był od Mikołaja Krzyszkowskiego, sprzedał w r. 1637 Janowi Melchiorowi Kręskiemu za 21.500 zł. (ib.). Żonie swej Katarzynie Zajdlicównie, córce Henryka, oprawił w r. 1640 posag 2.000 zł. (P.1420 k.350). W r. 1643 oboje małżonkowie kwitowali małżonków Kręskich (P.1048 k.221v). Sebastian w r. 1652 zapisał dług 2.500 zł. żonie będącej jedną ze spadkobierczyń bratanka Franciszka Henryka Zajdlica w części dóbr Zamostowo w p. pozn. (P.1064 k.935, 959v). W r. 1684 mowa o Sebastianie jako o już zmarłym. Córka jego Helena (Anna-Helena) była wówczas żoną Wojciecha (Albrechta) Zajdlica (P.213 I k.53; 1107 V k.87v). Synami Sebastiana byli Jan Henryk i Zygmunt.

1) Jan Henryk, syn Sebastiana i Zajdlicówny, zawierał w r. 1687 z Joachimem Mikołajem Drzewieckim kontrakt i wieś Mieszewo (dziś Nieszawa w p. pozn. (P.113 VI k.6v). Od Szymona Chylińskiego kupił w r. 1693 za 7.000 zł. Przyborowo w p. gnieźn. (P.1423 k.228v). W r. 1694 oprawił posag 4.000 zł. żonie swej Annie Kalckreuth, córce Adama i Anny Knobelsdorff (P.1128 XII k.42v). T. r. Przyborowo sprzedał za 7.250 zł. Aleksandrowi Rosnowskiemu i żonie jego Elżbiecie Kaliszkowskiej (P.1128 XII k.43). Drugiej swej żonie Barbarze Zofii Seherr Thoss, córce Jana Krzysztofa i Zofii Doroty Kittlitz, zapisał dożywocie w r. 1703 (Ws.77 V k.29v).

2) Zygmunt, syn Sebastiana i Zajdlicówny, generał lejtnant i komendant wojsk Augusta II stacjonujących w Wielkopolsce, z żony swej Sary Krystyny Lüttichau miał córkę Krystynę Fryderykę, o której rękę zawierał 1711.1/VII r. kontrakt małżęński z Joachimem Rudigierem Golczem komornikiem krolewskim, poźniejszym podstolim wschowskim (P.1146 I k.60v). Żona generała nie żyła już w r. 1723 (Ws.90 k.61, 433v). Zygmunt był dziedzicem Zamostówka koło Międzyrzecza. Nie żył już w r. 1750, kiedy ta wieś była już własnością Karola Augusta Unruga, a Krystyna Fryderyka, jedyna spadkobierczyni ojca, była już wdową (Ws.93 k.19v).

II. Fryderyk, syn Henryka, zwany "Starszym" (Senior), o którym już wspomniałem, że przy okazji transakcji brata Sebastiana z l. 1600 i 1601. Pisałem też, iż kupiwszy z bratem w r. 1612 od Eliasza Kręskiego dwa folwarki w Przytocznie, następnie w r. 1615 odkupił od brata jego udział w tym nabytku. Od Jerzego Sebastiana Kręskiego kupił w r. 1616 za 3.300 zł. folwark Nowepole w Przytocznie (P.1410 k.95), a sprzedał mu za takąż sumę folwarki Nowa Zorga i Grunwald w tejże wsi (ib. k.95v). Żonie swej Helenie Kręskiej zapisał w r. 1618 dług 1.500 zł. (P.1000 k.52). Tej Helenie zapisał w r. 1623 Maciej Wierzbiński 400 zł. długu (P.1012 k.920). Folwark Nowepole, sprzedał siostrze swej zamężnej Krzyszkowskiej (P.1417 k.135). Nie żył już w r. 1630 kiedy jego stryjeczny brat Jan zrzekł się opieki nad jego dziećmi (P.1023 k.185). Jego córkami: Dorotą, Barbarą, Heleną i Małgorzatą opiekowali się po jego śmierci Jan Kręski i Jan Brudzewski (P.1028 k.78v). Z nich Dorota była już t. r. żoną Jana Ciepłowiejskiego (Warmsdorf) i żyła z nim jeszcze w r. 1641, a 2-o v. w l. 1645-54 żoną Pawła Turobojskiego, Barbara, w r. 1635 żona Krzysztofa z Kosiczyna Schlichtinga, Helena, jeszcze w r. 1633 niezamężna (P.1066 k.364), Małgorzata wreszcie, w l. 1640-45 żona Melchiora Siekowskiego Knobelsdorffa.

B. Jan, zwany "Starszym" (Senior), występował w r. 1589 jako "Hans Brause" (P.952 k.194v). Dziedzic w Brudzewku, spisał w r. 1595 wzajemne dożywocie ze swą żoną Salomeą Unrug, córką Mikołaja (P.1401 k.565). T. r. swym córkom: Barbarze, Ewie, Annie i Małgorzacie zapisał każdej po 1.000 zł. (P.964 k.747v). Od Jana Schlichtinga kupił w r. 1600 za 2.000 zł. części wsi Linie (P.1403 k.553v). Części w tej wsi dał w r. 1605 za 2.000 zł. swej córce Ewie Smolińskiej (P.1405 k.331v). Brudzewko w r. 1616 sprzedał za 13.000 zł. synowi Baltazarowi (P.1410 k.151). Nie żył w r. 1618 (P.1000 k.921v). Spośród jego córek: Barbara była w r. 1609 żona Karola Schlichtinga, Ewa 1-o v. w r. 1605 za Janem Smolińskim, 2-o v. w l. 1615-20 za Baltazarem Unrugiem, Małgorzata wreszcie w l. 1615-17 żoną Ernesta Schlichtinga. Synowie Jana: Mikołaj, Baltazar, Jan, Melchjor i Fryderyk. Ponieważ Melchior poprzez swe potomstwo stał się kontynuatorem rodziny, będę o nim mówił na końcu.

I. Mikołaj, syn Jana, zabity został w Skwierzynie przez Pomorskiego, sługę opata bledzewskiego, 1612 r., a obwołanie jego głowy dokonano 9/VII (P.146 k.379).

II. Baltazar, syn Jana, dziedzic Brudzewka, nazwany w r. 1600 bratem stryjecznym Sebastiana B. z Przetoczny (P.970 k.188). Od Wacława Najmana kupił w r. 1602 za 3.500 zł. części wsi Gorzeń w p. pozn. (P.1404 k.561v). Z żoną swą Ewą Tschammer ("Czamrówną"), córką Kaspra, spisał t. r. wzajemne dożywocie (ib. k.799v). Wraz z Joachimem Dąbrowskim był w r. 1609 opiekunem dzieci zmarłego brata Melchiora (P.982 k.500v). Żona Ewa Tschammer cz. Marszewska (!) skasowała w r. 1611 swą oprawę na części Gorzenia (P.986 k.172v). Od swego ojca nabył w r. 1616 za sumę 13.500 zł. wieś Brudzewko (P.1410 k.151). Od bratanka Jana Fryderyka, syna Melchiora, dostał w r. 1626 cesję jego praw do Brudzewka (P.1016 k.574v). Drugiej swej żonie Barbarze ze Smolna Smolińskiej zapisał w r. 1627 sumę 7.000 zł. długu na Brudzewku (Kośc.229 k.396v). Tę wieś sprzedał w r. 1630 za 33.000 zł. Krystianowi Dziembowskiemu (P.1416 k.1164v), a w r. 1631 od Jana Zdzarowskiego kupił za 30.000 zł. Policko i Janowo (P.1417 k.143). Te wsie, Policko i Janowo, sprzedał w r. 1638 za 40.000 zł. swemu bratankowi Janowi Fryderykowi, zachowując dla siebie dożywotnie użytkowanie (P.1419 k.1032v, 1034v). Żył jeszcze w r. 1641, kiedy był jednym z opiekunów dzieci zmarłego brata Jana (P.1043 k.451). T. r. tę opiekę scedował swym bratankom Janowi-Fryderykowi i Sebastianowi (ib. k.452v). Barbara Smolińska występowała w r. 1644 jako wdowa (P.169 k.103), zaś w r. 1645 będąc już 2-o v. żoną Samuela z Bukowca Schlichtinga, spisała z nim wzajemnie dożywocie (P.1422 k.182v).

III. Jan, syn Jana, wspomniany w r. 1614 (P.992 k.880), zapisał w r. 1621 dług 2.000 zł. żonie swej Urszuli Magdalenie Reissenberg ("Rainszperg") (P.1007 k.961v). Od Krzysztofa Szlanca ("a Szlanc") kupił w r. 1620 za 5.000 zł. części Przytoczny (Ws.205 k.151v), sprzedał zaś te części w r. 1623 za 6.000 zł. Samuelowi Kręskiemu (P.1414 k.629). W r. 1630, kiedy zrzekł się opieki nad dziećmi stryjecznego brata Fryderyka, nazwany Janem B. z Chlastawy (P.1023 k.185). Łan pola w Kosieczynie zwany "Kosierowskim" sprzedał w r. 1637 za 1.000 zł. Krystianowi Dziembowskiemu (P.1419 k.121v). Nie żył już w r. 1641, kiedy to jego synów, Krzysztofa i Jana Mikołaja, kwitował z 110 zł. Adam Jaroszewski (P.1044 k.12v), a brat jego Baltazar i bratanek Jan Fryderyk jako opiekuni jego dzieci zawierali kontrakt o dzierżawę części Kosiczyna z Krzysztofem Schlichtingiem i Barbarą B. małżonkami (P.1043 k.451). Jego żoną (może drugą?) była Barbara z Kosiczyna, nie żyjąca już w r. 1649, z którą miał córkę Helenę, wtedy niezamężną, pozostajaca pod opieką Jana Melchjora Kręskiego (P.1060 k.524, 529). Inna córka Jana, Katarzyna, była w r. 1662 żoną Melchiora Oppel. Spośród synów, Jan Mikołaj (czy może Mikołaj Jan?) chyba żył jeszczee w r. 1662 (P.188 k.489).

IV. Fryderyk, syn Jana, chyba najmłodszy, wspomniany w r. 1616 (P.996 k.213v), skwitował w r. 1619 swego brata Baltazara z dóbr ojczystych i macierzystych (P.1002 k.757), był t. r. mężem Sabiny Glaubitzówny (ib. k.758), córki Stefana, której w r. 1620 oprawił posag 1.200 tal. (P.1412 k.251). Od Samuela Kręskiego kupił w r. 1635 za 1.500 zł. części Przytoczny (P.1418 k.206).

V. Melchior, syn Jana, chyba przedostatni, w r. 1605 od Joachima Dąbrowskiego kupił za 6.500 zł. części w Chlastawie i Kosiczynie, poczem na tych dobrach oprawił 2.000 zł. posagu żonie swej Małgorzacie Żakównie (Zak) z Jedrzychowic (P.1405 k.376v), Żył jeszcze w r. 1608, kiedy dwa łany osiadłe i dwa łany puste w Kosieczynie zastawił za 5.000 zł. Urszuli Schlichting, wdowie po Krzysztofie Troszka (Troschke), późniejszej Fryderykowej Unrużance (P.980 k.150). Nie żył już w r. 1609 (P.143 k.648; 1407 k.646v). Małoletnie dzieci Melchjora, tj.: Melchior Jan (Jan Fryderyk) i Małgorzata, pozostawały w r. 1609 po opieką stryja Baltazara B. (P.982 k.500v). Małgorzata była w l. 1637-1643 żoną Ratisława Mięsickiego a drugim jej mężem był w l. 1653-1654 Kasper Zygmunt Knobelsdorff.

Jan Fryderyk, syn Melchiora, w r. 1616 dostał zapis od stryja Baltazara (P.996 k.214v). Stryjów Baltazara, Jana i Fryderyka kwitował z opieki w r. 1623 (P.1012 k.599). Prawa odziedziczone po ojcu do wsi Brudzewka scedował w r. 1626 stryjowi Baltazarowi B. (P.1016 k.574v). Na połowie swych dóbr w Chlastawie i Kosieczynie oprawił w r. 1624 posag 1.000 zł. żonie swej Barbarze z Bukowca Schlichting (P.1414 k.856). Od Kaspra Sack kupił w r. 1628 za 40.000 zł. wieś Pieski w p. pozn. (Ws. 206 k.317). Dwa puste półłanki w Kosieczynie sprzedał w r. 1635 za 1.000 zł. Barbarze Naiman (Neumann), wdowie po Konradzie Troszka (P.1418 k.336v), a dwa półłanki i ćwierć łana w tejże wsi sprzedał t. r. za 1.500 zł. Ewie B., wdowie po Baltazarze Unrugu (ib. k.338). W r. 1635 miał części Przytoczny nabyte od Samuela Kręskiego, a był już wtedy mężem Izabeli Kręskiej (P.1032 k.35v). Ta Izabela, córka Eliasza, części Przytoczny, sprzedane jej i jej rodzeństwu przez zmarłą Jadwigę Lebenównę, żonę zmarłego Piotra Kucharskiego, sprzedała t. r. za 13.500 zł. Maksymilianowi z Bukowca Schlichtingowi (P.1418 k.398). W r. 1637 skwitowany został przez Racisława Mięsickiego i jego żonę Małgorzatę B. z 12.000 zł. na poczet sumy 36.000 zł., którą zapisał był Mięsickim (P.1036 k.299v). Od stryja Baltazara Jan Fryderyk kupił w r. 1638 za 40.000 zł. Policko i Janowi, pozostawiając jednak temu stryjowi dożywotnie użytkowanie owych wsi (P.1419 k.1032v, 1034v). Części w Przytocznie sprzedał w r. 1644 za 19.000 zł. Janowi Jerzemu Schlichtingowi (P.1421 k.684, 685). Był w r. 1649 opiekunem dzieci Krzysztofa Schlichtinga zrodzonych z Barbary B. (Kośc.302 k.212). W r. 1661 występowali jako obok niego współposiadacze Policka, Mikołajewa i Janowa czterej synowie: Kasper Samuel, Baltazar, Krzysztof i Mikołaj (P.186 k.253). W r. 1668 Izabela z Kręskich, od lat dziewięciu nie żyjąca z mężem w małżeństwie, oprawę na Policku i Janowie scedowała synowi Kasprowi Samuelowi (Ws.68 k.309). Jan Fryderyk w r. 1675 sprzedał Chlastawę za 24.000 zł. synowi Krzysztofowi (P.1427 k.50). Nie żył już w r. 1676 (P.1094 k.161v). Córkami Jana Fryderyka były: Barbara, w l. 1668-76 żona Jana Rydzyńskiego, Anna, w r. 1668 żona Joachima Fryderyka Szmolki (Schmolcke) i Katarzyna wspomniana w r. 1641 (P.1043 k.452v). Synowie, już przezemnie wspomniani: Kasper Samuel, Baltazar, Krzysztof i Mikołaj.

1. Kasper Samuel, syn Jana Fryderyka i Kręskiej, obok ojca i braci współposiadacz Policka, Mikołajewa i Janowa 1661 r. (P.186 k.252), na połowie Policka oprawił t. r. 7.500 zł. posagu żonie swej Annie Mariannie Sack z Heinersdorf w Brandnburgii, córce Jana Wolfganga i Anny Troszkówny (P.1072 III k.145; 1136 I k.156v). Drugiej swej żonie Annie Elżbiecie Troszkównie, córce Abrahama i Elżbiety Löben (Lebelówny) oprawił w r. 1674 posag 3.000 zł. (P.1426 k.786). W r. 1686 trzeciej swej żonie Annie Magdalenie Rothemburg ("Rotemberkównie") oprawił na wsi Janowo 3.000 zł. posagu (P.1111 V k.65v). Wtedy też opiekę nad dziećmi pochodzącymi a drugiego i trzeciego małżeństwa powierzył Zygmuntowi Bronikowskiemu, Krystianowi Lossowowi i Baltazarowi Zajdlicowi (ib. k.67v). Od Konstancji Chrząstowskiej, wdowy po Piotrze Skoroszewskim, łowczym kaliskim, i od syna jej Stanisława Skoroszewskiego oraz od jej siostry Anny Chrząstowskiej kupił w r. 1695 za 86.500 zł. ich dobra we wsiach Łukowo i Laskownica oraz w pustce Lipowiec w p. gnieźn. (P.1129 VI k.71), a wobec sprzedaży Policka i Janowa, t. r. przeniósł na Laskownicę opraę 5.000 zł. posagu trzeciej swej małżonki (P.1130 XII k.71). Kasper Samuel, dziedzic Laskownicy Wielkiej, żył jeszcze w r. 1699 (G.90 k.251). Magdalena Rothemburg, już wdowa, sprzedała w r. 1700 Łukowo synom swego męża urodzonym z Sackówny: Janowi Fryderykowi i Malchiorowi (Kc.135 k.262v), ale t. r. od tych pasierbów kupiła Łukowo, Laskownice i Lipowiec za 68.458 zł. (P.1138 IV k.21v). Umarła w r. 1701 (P.1140 II k.10; IV k.40v). Była dziedziczką Łukowa (Kc.133 k.307, 319). Z pierwszego małżeństwa byli synowie, Jan Fryderyk i Melchior, o których niżej, oraz córki: Marianna, w l.1690-1704 żona Aleksandra Bronikowskiego, Anna Lawinia, w l.1699-1701 żona Franciszka Gogolewskiego, Barbara, niezamężna w l.1713-20 (P.289 k.104; Kc.134 k.201v, 400, 401), nie żyjąca już w r. 1767 (P.1329 k.148, 148v; Kc.147 k.140), Urszula Elżbieta, w r. 1697 żona Andrzeja Przystanowskiego. Z drugiego małżęństwa córka, Jadwiga Zofia, żona 1-o v. Jana Pikarskiego, 2-o v. Kaspra Bardzkiego, 3-o v. w r. 1712 zaślubiła Jakuba Rzeszotarskiego, Anna Elżbieta, w r. 1712 żona Zygmunta Bronikowskiego. Z trzeciej żony wreszcie synowie Zygmunt i Aleksander, o których niżej.

1) Jan Fryderyk, syn Kasper Samuela i Sackówny, spisał w r. 1692 wzajemne dożywocie za swą żoną Ewą Małgorzatą Lessel (P.1124 XII k.18). Kupił w r. 1695 za 20.000 zł. od Zygmunta Bronikowskiego wieś Kikowo w p. pozn. (P.1130 VII k.141v). Drugiej swej żonie Mariannie (Ewie Eleonorze?) Tschamer, córce Wolfganga Zygmunta, oprawił w r. 1695 posag 4.000 zł. (P.1130 X k.128, 128v). Od Łukasza Cieleckiego i jego żony Zofii Mieszkowskiej kupił w r. 1697 za 18.700 zł. wieś Tomaczyce w p. kcyńskim (P.1133 IV k.75v). Na to kupno został obrócony posag drugiej żony. Była ona bezdzietną (Ws.79 k.52). Jan Fryderyk wraz ze swym bratem Malchiorem sprzedał Łukowo i Laskownicę w r. 1700 macosze, a w r. 1701 już sam sprzedał Kikowo za 34.000 zł. Kasprowi Fryderykowi Zajdlicowi (P.1140 IV. k.14, 58). Jego trzecią żoną była w r. 1702 Anna Małgorzata Lüttwitz ("Litfic"), córka Jana Krzysztofa i Urszuli Małgorzaty Raussendorf, która wniosła mężowi 8.000 zł. posagu (P.1142 I k.128). Jan Fryderyk żył jeszcze w r. 1710 (Kc.134 k.42), nie żył już w r. 1718 (Ws.79 k.52). Lüttwitzówna, bezdzietna, nie żyła już w r. 1722 (P.1190 k.34v). Jego córka z Lesslówny, Anna Elżbieta Ludwika (Lowiza) zaślubiła w Gołańczy 1710.28/VI r. Krystiana Zajdlica. Syn z drugiego małżeństwa, Kasper Zygmunt, ochrzcz. 1698.31/VIII r. (LB Gołańcz), zapewne umarł młodo. Anna Ludwika odprzysięgała się od dziedzictwa po ojcu w Tomaczycach 1760 r. (P.1330 k.27v).

2) Melchior, syn Kaspra Samuela i Sackówny, w r. 1700 zrazu wraz z bratem Janem Fryderykiem nabył od macochy Łukowo, a potem t. r. wraz z tym bratem Łukowo, Laskownicę i Lipowiec owej macosze sprzedał. W r. 1701 wziął w zastaw za 12.000 zł. od Władysława Czarnkowskiego Puzdrowiec w p. kcyń. (P.1140 I k.161v). W r. 1701 na połowie dóbr swych oprawił 5.000 zł. posagu żonie swej Annie Zofii Thiesel, córce Sebastiana i Barbary Zofii Lest (P.1140 IV k.97). W r. 1713 oprawił posag 5.000 tynfów drugiej swej żonie Annie Elżbiecie Buckow (P.1147 I k.102). Ta Anna Elżbieta w r. 1722 podpisała się "Brausin", podczas gdy mąż podpisał ten sam dokument polską formą nazwiska Brudzewski. (P.1188 k.105). Melchior umarł między r. 1740 i 1742, kiedy to Anna Elżbieta Buckow występowała już jako wdowa po nim, zastawniku Puzdrowa (P.1262 k.22; Kc.139 k.273). Nie żyła już w r. 1771 (G.100 k.455). Był zrodzony z niej syn Jan, występujący w r. 1761 jako współspadkobierca stryja Jana Fryderyka (po odprzysiężeniu się od tego spadku jego córki Anny Ludwiki Zajdlicowej). Części w Tomczycach, odziedziczone po tym stryju, sprzedał wówczas za 30.000 zł. Henrykowi Zajdlicowi, dopełniając w ten sposób zobowiązania danego temu Zajdlicowi przez stryja Aleksandra (P.1332 k.129v). Służył w wojsku pruskim 1771 r. (G.100 k.455). Eleonora, też urodzona z Bukówny, była w r. 1771 wdową po Janie Biernackim. W r. 1734 Krystian, syn Melchiora i Elżbiety Kozłowskiej, obojga chyba żyjących, służący w wojsku, mianował plenipotentem Krystiana Zajdlica, męża Ludwiki B. (Kc.137 k.194, 197v). Trudno mi treść tego zapisu pogodzić z powyższymi danymi. Innego Melchiora B. wtedy nie znam, a i stasunki z tymi właśnie Zajdlicami wskazują na krąg potomstwa Kaspra Samuela B. Może ta Kozłowska już wtedy nie żyła i, jako żona Melchiora, była poprzedniczką Buckówny?

3) Zygmunt, syn Kaspra Samuela i Rothemburkówny, występował już w r. 1693 (P.1141 X k.36v). Od Jana Bronikowskiego kupił w r. 1721 za 71.000 zł. wsie Kłony w p. pyzdr. i Kawęczyno w p. gnieźn. (P.1180 k.13). Tego samego roku dostał od swego stryjecznego brata Jana Dobrogosta zobowiązanie do sprzedaży wsi Żerniki, Jaryszki, Swiątniki i Koninko za 50.000 zł., a dał mu nawzajem zobowiązanie za taką samą sumę wsi Pawłowo, Dzwonowo, i Berębusz (P.1243 k.222v, 223v). Występował też w latach następnych, 1722-35, jako dziedzic Koninka (wtedy zwanego też Kaninem) i Żernik (P.1189 k.6; 1191 k.112; 1240 k.179v). W r. 1736 dopełniając już tylko formalności, zeznał akt sprzedaży Pawłowa, Dzwonowa i Berębusza za rzecz spadkobierców zmarłego tymczasem Jana Dobrogosta, tj. jego brata Krzysztofa i bratanków, oni zaś nawzajem dopełnili formalności względem sprzedaży Żernik, Jaryszek, Swiątnik i Kanina (P.1243 k.222v, 223v). Żerniki, Jaryszki i Olendry Zygmunt sprzedał w r. 1736 za 42.000 zł. ks. Hermenegildowi Sczanieckiemu (P.1426 k.164). Był wtedy jeszcze dziedzicem Swiątnik i Kanina w p. pozn. (ib. k.165). Żył jeszcze w r. 1740 (P.1262 k.22), nie żył już 1747 r., kiedy mowa o wdowie po nim Urszuli Szteysel (P.1289 k.192, 186). Umarła ta Urszula między r. 1756 i 1758 (P.1318 k.6; 1324 k.2v). Z niej córka Henryeta Zofia zaślubiła 1-o v. 1747.17/I r. w Poznaniu Aleksandra Zajdlica, 2-o v. w r. 1765 Bogusława Horn Rogowskiego, z czasem podkomorzego JKMci. Żyła jeszcze 1784.17/IV r. Synowie: Ernest Zygmunt, Jan, Rudolf, Leopold Ernest, Filip Wilhelm i Karol. Jan, Rodolf i Leopold części swoje i brata Ernesta Zygmunta we wsiach Kanino i Swiątniki sprzedali w r. 1747 za 32.800 zł. Zygmuntowi Krystianowi Dziembowskiemu (P.1288 k.448). Ernest Zygmunt potwierdził tę transakcję w r. 1748 (P.1292 k.267) zaś Filip Wilhelm w r. 1756, ale już na rzecz Anny z Kierskich Goreckiej, która tymczasem wieś tę od Dziembowskiego odkupiła (P.1318 k.6v). Najmłodszy z braci Karol wspomniany w r. 1766, dokonał wówczastego potwierdzenia ze swej strony (P.1342 k.174). Ernest Zygmunt żył jeszcze t. r. (P.1318 k.8). Jan i Rudolf wraz ze stryjem Aleksandrem, jako spadkobiercy stryja Jana Fryderyka, swoje części spadkowe w Tomczycach sprzedali w r. 1760 za 6.000 zł. Henrykowi Baltazarowi Zajdlicowi (P.1330 k.27v). Karol nie żył już w r. 1774 (Py.158 k.280v). Jan i Leopold występowali jeszcze w r. 1781 (G.108 k.26). Leopold, podpułkownik wojsk saskich, bezpotomny, nie żył już w r. 1791 (P.1368 k.414v).

Filip Wilhelm, syn Zygmunta i Urszuli Szteysel, mąż Julianny Jaskóleckiej, córki Krystiana i Ewy Kalckreuth, która to Julianna w r. 1757 przeprowadziła działy ze swą siostrą Ludwiką, żoną Aleksandra B., stryja Filipa Wilhelma (G.99 k.164). Małżonkowie w r. 1758 spisali między sobą wzajemne dożywocie (P.1324 k.2v). Julianna po przeprowadzonym z mężem rozwodzie cedowała mu w r. 1770 za koszta tego rozwodu swoją część z sumy zapisanej jej w r. 1757 na Studzieńcu przez Jana Żółtowskiego, poprzedniego dziedzica tej wsi (P.1347 k.22). Filip Wilhelm żył jeszcze w r. 1774 (Py.158 k.280v).

4) Aleksander Wolfgang, syn Kaspra Samuela i Rothemburgówny, wspomniany pierwszy raz w r. 1701 (P.1141 k.36v), w r. 1713 był już mężem Aleksandry Anastazji Chociszewskiej, córki Kazimierza i Katarzyny Konarskiej, wdowy 1-o v. po Ludwiku Urbańskim (Kc.134 k.127; P.1217 k.41v). Zrzekł się w r. 1714 dóbr macierzystych (G.93 k.179) i t. r. kupił od Zygmunta Bronikowskiego za 11.500 zł. wieś Kaweczyno w p. gnieźn. (P.1148 I k.83v), a sprzedał mu za taką samą sumę Łukowo z folwarkiem Lipowiec w p. kcyń. (ib. k.84). Kaweczyno w r. 1718 sprzedał za 20.000 zł. Janowi Bronikowskiemu (P.1156 k.163v), a jednocześnie od Zygmunta Bronikowskiego odkupił za 11.500 zł. Łukowo i Lipowiec (ib. k.166). Łukowo i Rudki w p. kcyń. zobowiązał się 1719 r. sprzadać za 65.000 zł. Janowi Bronikowskiemu (Kc.134 k.383v). Laskownicę Wielką sprzedał t. r. za 24.000 zł. Janowi Słoneckiemu (P.1170 k.58). W r. 1720 zawarł z Janem Bronikowskim kontrakt kupna Kaweczyna za 16.333 zł. i zaraz potem na tej wsi zabezpieczył 5.000 zł. posagu swej nieżamężnej siostrze Barbarze (Kc.134 k.400, 401). Dnia 1721.24/III r. spisał w Łukowie kontrakt sprzedaży wsi Rudki za 30.000 zł. z Janem Bronikowskim (N.201 k.6). T. r. sprzedał Łukowo i folwarki: Puste, Ostrowo, Ceglonka, Wysoka i Niwa za 50.000 zł. Aleksandrowi Bronikowskiemu (P.1180 k.4). W r. 1722 od tegoż Bronikowskiego kupił Łukowo z powyższymi folwarkammi za 50.000 zł. (P.1185 k.297), a w r. 1724 sprzedał Łukowo za 38.000 zł. Krystianowi Zajdlicowi (P.1197 VI k.55v), zaś w r. 1626 za tę sumę od Zajdlica wieś tę odkupił z powrotem (P.1294 k.206). Od Franciszka Gorzeńskiego kupił w r. 1727 za 33.000 zł. wieś Mrowiniec w p. kcyń., a jednocześnie sprzedał mu za 45.000 zł. Łukowo z folwarkiem Rudki (P.1210 III k.5). T. r. od Stanisława Iłowieckiego kupił wieś Charzewo (G.100 k.301). Żona Aleksandra, Chociszewska, żyła jeszcze wtedy (P.1217 k.41v). Żeniąc się powtórnie w Poklatkach 1735.30/I r. z Heleną Zofią Jaskólecką, córką Krystiana i Ewy Elżbiety Kalckreuth, Aleksander oprawił jej przed ślubem 6.000 zł. posagu (P. LC Czerlejno; P.1239 k.12v, 13). Mrowiniec sprzedał w r. 1748 Mikołajowi Kurowskiemu i żonie jego Mariannie Sujkowskiej (P.1291 k.136v), ale Kurowscy od tej transakcji odstąpili i w r. 1760 Aleksander zostawił restytuowany od dziedzictwa tej wsi (Kc.144 k.147v). Wieś tę sprzedał t. r. za 2.000 zł. ponad ciążące na niej długi Ludwikowi Poleskiemu (P.1329 k.148, 148v). Swych bratankow, synów Zygmunta, kwitował t. r. z przypadających sobie części sumy posagowej odziedziczonej po siostrze Przystanowskiej (P.1330 k.50v). Charzewo w p. gnieźn. sprzedał w r. 1760 za 24.000 zł. Walentynowi Suchodolskiemu (P.1329 k.107). Części swoje i swej bratanicy Zofii, córki Zygmunta, położone w Tomczycach a odziedziczone po bracie Janie Fryderyku, sprzedał w r. 1760 Henrykowi Baltazarowi Zajdlicowi (P.1332 k.129v). Nie żył już w r. 1761 (P.1331 k.150v). Z pierwszego małżeństwa były córki: Marianna, niezamężna w r. 1744 (P.1278 k.7v), i Joanna, która 1754.6/X r. zaślubiła Andrzeja (?) Żaboklickiego, ekonoma w Popowie, i Marcjanna, niezamężna w l.1744-50 (P.1278 k.7v; 1298 k.139). Syn Bogusław, o którym niżej. Z drugiego małżeńsktwa był syn Andrzej Zygmunt, który w r. 1759 miał lat 21 i pół (metryka w Sławnie), występował w r. 1760 jako jedyny spadkobierca swej matki (I. Kon.79 k.162), a żył jeszcze 1774 r. (G.100 k.584v), i syn Krzysztof, zmarły między r. 1757 i 1758 (G.99 k.164).

Bogusław, syn Aleksandra i Chociszewskiej, wspomniany w r. 1744 (P.1278 k.7v), w r. 1782 występujący jako jedyny spadkobierca ojca (P.1359 k.314), żyjący jeszcze w r. 1787 (P.1364 k.540v).

2. Baltazar, syn Jana Fruderyka i Kręskiej, obok ojca i braci współposesor Policka, Mikołajewa i Janowa w r. 1661 (P.186 k.250), spisał w r. 1673 wzajemnie dożywocie ze swą żoną Anną Jadwigą Zajdlicówmną, córką Henryka (P.1426 k.562). W r. 1674 Baltazar otrzymał od Barbary Polikseny Zajdlicówny, żony Erazma Zygmunta Knobelsdorff Siekowskiego cesję części wsi Czaromyśl w p. pozn. (Ws.68 k.758). Żona jego Zajdlicówna części owej wsi sprzedała w r. 1675 za 2.000 zł. Janowi Zajdlicowi (P.1427 k.36). Baltazar części wsi Jeżewo, Wycisłowo i Jawory w p. kośc. koło Borku zastawił w r. 1681 za 2.000 zł. Mariannie z Parczewskich Robakowskiej (I. Kal.140 k.324). Zajdlicówna nie żyła już w r. 1721. Baltazar umarł między r. 1721 i 1725 (P.1180 k.112; G.94 k.385v). Dzieci tej pary: Urszula Marianna, ur. 1675.9/X r., Eleonora, ur. 1682.11/III r., Zygmunt 1685.10/I r. (LB Kobylin, dysyd.). Spośród nich Eleonora była w l. 1709-37 żoną Jana Lisieckiego. Był jeszcze syn Aleksander żyjący w r. 1725 (G.94 k.385v).

3. Krzysztof, syn Jana Fryderyka i Kręskiej, nieletni w r. 1641 (P.1043 k.452v), występował w r. 1661 (P.186 k.253), w r. 1669 żonie swej Elżbiecie Lossow, córce Melchiora i Doroty Schlichting, oprawił posag 4.500 zł. (P.1867 k.298v) i t. r. kupił za 28.500 zł. od Łukasza Watty Kosickiego wieś Linie z folwarkiem Paryzewo i folwarkiem Zawada w p. pozn. (P.1867 k.262). Linie z tymi dwoma folwarkami sprzedał t. r. za 27.000 zł. Wojciechowi Trąmpczyńskiemu (P.1426 k.184). Oprawę posagu swej żony przeniósł wtedy na połowę swych dóbr (ib. k.179). W r. 1675 od swego ojca nabył za 24.000 zł. Chlastawę (P.1427 k.50), a sprzedał tę wieś w r. 1698 za 26.000 zł. Janowi Przybyszewskiemu (P.1134 V k.90; 1169 k.31). T. r. nazwany dziedzicem Pawłowa (P.255 k.308v). Swym synom urodzonym z Lossówny: Jerzemu Fryderykowi i Janowi asygnował w r. 1711 po 30.000 zł. jako wydział ich majątku rodzicielskiego (P.1146 I k.97). Żyli jeszcze oboje w r. 1725 (P.1200 k.147). Krzysztof nie żył już w r. 1730 (P.1224 k.87v). Lossowówna nie żyła już w r. 1743 (P.1274 k.136). Synowie tej pary to Jerzy Fryderyk i Jan.

1) Jerzy Fryderyk, syn Krzysztofa i Lossówny, ur. 1680.23/IV r. (LB Kobylin, dysyd.), oprawił w r. 1713 na połowie Pawłowa, Dzwonowa i Olendrów w p. gnieźn. 20.000 zł. posagu żonie swej Urszuli Mariannie Unrug, córce Krzysztofa i Małgorzaty Katarzyny Golczówny (P.1147 II k. 69; 1148 II k.16). Wsie te kupił wówczas za 33.500 zł. od Teresy Kamińskiej, wdowy po Stanisławie Cieleckim (ib. k.90). W r. 1730 kupił za 50.000 zł. od Jerzego Sebastiana, Krzysztofa, Aleksandra i Karola Augusta, braci Unrugów, szwagrów swych wieś Gorzeń w p. pozn. (P.1224 k.87v). Żonie swej po skasowaniu oprawy na Pawłowie i Dzwonowie posag jej, 20.000 tynfów, przeniósł w r. 1733 na połowę swych dóbr wszyskich (P.1238 k.188v). Córkom swoim: Małgorzacie Elżbiecie, Helenie Fryderyce, Ludwice Bogumile, Karolinie i Eleonorze, w r. 1735 zapisał każdej po 10.000 zł. posagu (P.1240 k.32). Od Jana Dziembowskiego kupił w r. 1743 za 80.000 zł. Słopanowo w p. pozn. (P.1274 k.136), a w r. 1749 sprzedał tę wieś za 84.000 zł. synowi swemu Janowi Karolowi (P.1294 k.161). Unrużanka nie żyła już w r. 1762, kiedy Jerzy występował jako kapitan JKMci (P.1333 k.199). W r. 1764 zapisał 12.000 zł. posagu córce zamężnej Żychlińskiej (Ws.95 k.207v). Nie żył już w r. 1767 (Ws.94 k.70). Nie wiem, czy z tym Jerzym Fryderykiem mogę identyfikować Jerzego (Brodzewskiego!), chrzestnego 1750.4/VI r.? (LB Biezdrowo). Ze wspomnianych wyżej córek: Helena Fryderyka była w l. 1749-72 żoną Zygmunta Żychlińskiego, a Ludwika Bogumiła, w l. 1745-83 za Baltazarem Krystianem Lossowem. Była ponadto córka Ludwika (Lowiza) Krystyna, urodzona zapewne po r. 1735, kiedy ojciec jej siostrom zapisywał posagi. W l. 1739-53 była żoną Aleksandra Sokołowskiego. Synowie: Jan Karol, o którym niżej, i Aleksander Bogusław wspomniany raz w r. 1749 (P.1294 k.169).

Jan Karol, syn Jerzego Fryderyka i Unrużanki, nabył od ojca w r. 1749, jak widzieliśmy wyżej, Słopanowo. Żoną jego była t. r. Fryderyka Wilhelmina Bojanowska, córka Karola i Małgorzaty Billerbeck (P.1294 k.170v). W r. 1753 oprawił jej 38.110 zł. posagu (P.1309 k.53). Drugą jego żoną była Fryderyka Unrug, córka Karola, stolnika wschowskiego, i Joanny Marianny bar. Kottwitz. Spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1762 (P.1333 k.199). Był kapitanem wojsk koronnych 1763 r. (P.1337 k.82), a kapitanem wojsk saskich w l.1767-88 (Ws.94 k.70). Od braci Przystanowskich, synów Bogusława, kupił w r. 1768 za 72.000 zł. wieś Baborówko w p. pozn. (P.1345 k.122; 1352 k.172). Szwagrowi Żychlińskiemu uiścił w r. 1772 posag 12.000 zł. zapisany przez ojca (Ws.95 k.207v). Dziedzic Gorzenia, Słopanowa i Baborówka, żonie swej Fryderyce Unrug zapisał w r. 1774 sumę 48.000 zł., odebraną od Aleksandra Unruga, starosty hamersztyńskiego (P.1351 k.503). Na generalnej kongragacji Unii Konfesji Augsburskiej w Lesznie w r. 1775 obrany jednym z seniorów i patronów ze stanu rycerskiego (Ws.96 k.158v; Kośc.333 k.163v). Sprzedał 1788.21/VI r. Baborówko za 90.000 zł. swemu synowi Piotrowi Aleksandrowi (P.1375 k.344). Z pierwszego małżeństwa miał córkę Fryderykę (Joannę Fryderykę, Fryderykę Elżbietę?), żonę 1-o v. w r. 1773 Piotra Władysława Unruga, 2-o v. w l. 1787-91 żonę Bogusława Maksymiliana Bojanowskiego. Z drugiej żony syn Piotr Aleksandr.

Piotr Aleksander, syn Jana Karola i Unrużanki, pisał się od czasu do czasu "z Mielżyna". Jak już powiedziałem, nabył w r. 1788 od ojca Baborówko, ale tę wieś t. r. sprzedał za 110.000 zł. Antoniemu Mańkowskiemu (P.1365 k.476). Zapewne identyczny z nim Piotr B., który z żony Brygidy Kąsinowskiej miał córkę Nepomucenę Florentynę, ur. 1784.23/II r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Ten sam lub inny Piotr, mąż Zofii Waczyńskiej, miał z nią syna Konstantego Józefa Ferdynanda, ur. 1798.14/IX r. i córkę Fryderykę Amalię, ochrzcz. 1800.5/IV r. (LB Poznań, Sw. Marcin).

2) Jan, syn Krzysztofa i Lossówny, zastawił w r. 1715 Gwiazdowo w p. gnieźn. za 9.000 zł. Bogusławowi Jaskóleckiemu i żonie jego Zofii Lebenównie (P.1149 I k.260v). W r. 1717 kupił tę wieś za 26.000 zł. od Stanisława Kurnatowskiego (P.1154 k.86). Żoną jego była Pryska Konstancja Eleonora Blanckenburg, córka Dionizego i Elżbiety Marianny Golczówny. Skwitowała ona t. r. swych braci za 15.000 talarów posagu (Ws.90 k.213, 213v). Wzajemne dożywocie z żoną spisał Jan w r. 1718 (P.1162 k.19). Gwiazdowo z pustką Zaporka sprzedał w r. 1725 za 26.000 zł. Stanisławowi Dembińskiemu (P.1200 k.147). W r. 1726 był dziedzicem miasta Kiszkowa i wsi Rybienka i Brudzewka, dóbr nabytych od Przanowskich (ZTP 44 k.663; P.1026 k.20). Z Adamem Rozbickim kwitował się w r. 1732 z zawartego w r. 1729 kontraktu trzyletniej dzierżawy Kiszkowa z przyległymi wsiami i Brudzewka (G.96 k.482v). W posiadaniu Kiszkowa i wsi Rybienka był i w r. 1734 (P.1239 k.112). Żyła jeszcze wtedy jego żona, ale już nie żyła w r. 1744 (W.91 k.577). Żeniąc się powtórnie w r. 1749 z Szarlotą Lukrecją Knabolińską, wdową 1-o v. po Janie Teofilu Schütz (Schitze), oprawił jej na krótko przed ślubem, 27/II, sumę 14.000 zł. (W.92 k.150v). Żyła ona jeszcze jako wdowa w r. 1759 (P.1327 k.51). Córką jego z pierwszego małżeństwa była Marianna Elżbieta, ochrz. 1720.8/II r. (LB Węglewo), wydana w r. 1750, krótko po 5/X za Cypriana z Bukowca Schlichtinga. Synowie z tejże żony: Jan Jerzy, Karol Wilhelm, orzchcz. 1722.26/I r. (LB Węglewo). Aleksander, Zygmunt Henryk, wszyscy jeszcze nieletni w r. 1744 (W.91 k.577; 92 k 50v; 93 k.185v; P.1289 k.218v). Żyli i w r. 1760 (W.94 k.17v). Spośród nich, Jerzy był w r. 1754 porucznikiem wojsk pruskich (P.1313 k.46v). Był i syn Krzysztof Masymilian, ur. w Brudzewku 1725.17/IX r. (LB Skoki), niewątpliwie już nie żyjący w r. 1744.

4) Mikołaj, a właściwie Jan Mikołaj syn Jana Fryderyka i Kręskiej, protoplasta linii całkowiecie spolszczonej i już w następnym pokoleniu katolickiej, nieletni w r. 1641 (P.1043 k.452v), wspomniany w r. 1661 (P.186 k.253). Żeniąc się w r. 1672 z Teresą Pogorzelską, córką Dobrogosta i Domicelli Trąmpczyńskiej, oprawił jej jeszcze przed ślubem posag 3.000 zł. (P.1426 k.166). Ta Teresa żyła jeszcze w r. 1681. Poraz drugi Mikołaj zaślubił w r. 1700 Ewę Mariannę Kurnatowską, córkę Wojciecha i Zofii Gruszczyńskiej, zapisując jej przed ślubem sumę 2.000 zł. (Kc.133 k.149v; P.1147 II k.226). Proboszczowi w Kozielsku cedował w r. 1701 pewną sumę pieniężną na budowę kościoła parafialnego w Niemczynie (Kc.133 k.189). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1715 (P.1149 II k.108v). Córki Mikołaja z pierwszego małżeństwa: Marianna, ur. w Naramowicach, ochrzcz. 1677 r. (LB, Poznań, Sw. Wojciech), ta sama lub inna Marianna, w l. 1711-36 żona Stanisława Petrykowskiego, Katarzyna zaślibiła 1-o v. w r. 1716, krótko po 9/X, Jana Mielżyńskiego, 2-o v. w l. 1721-27 była żoną Jakuba Orzelskiego, którego zaślubiła w Poznaniu 1721.14/IX r., zaś w r. 1756 była wdową po trzecim mężu Janie Rakowskiem, Konstancja, w r. 1725 żona Wojciecha Nieborskiego, Helena, w r. 1747 żona Fabjana Stanisławskiego, zmarła 1773.4/V r. (LM Sw. Małgorzata Pozn.). Synowie z pierwszej żony: Krzysztof, Jan Dobrogost i Hiacynt, o których niżej.

1) Krzysztof Wojciech, syn Mikołaja i Pogorzelskiej, ochrzcz. 1681.8/VII r. (LB Fara, Pozn.), był w r. 1712 mężem Anny Sabiny Zajdlicówny, luteranki (LB Kobylin, dysyd.). Swemu stryjecznemu bratu Zygmuntowi sprzedał przed r.1736 wsie Żerniki, Jaryszki i Olendry w p. pozn. (P.1246 k.164). Dziedzicząc po swym bracie Janie Dobrogoście (obok bratańców po bracie Hiacyńcie), dobra po nim spadłe, tj. Pawłowo, Dzwonowi i Berębusz w p. gnieźn. sprzedał w r. 1745 za 55.000 zł. Antoniemu Prusimskiemu. Transakcji tej dokonał wraz ze wspomnianymi bratańcami (P.1282 k.89v). Anna z Zaidliców żyła jeszcze 1725 r. (LB Skoki). Drugą jego żoną była katoliczka Marianna Moszczyńska, córka Macieja i Zofii Korytkowskiej, która to Marianna w r. 1752 scedowała Józefowi B., bratankowi swego męża, sumę 6.000 zł. lokowaną na Małachowie Złych Miejscach, posagową swej babki (G.98 k.515v). Krzysztof żył jeszcze w r. 1754 (G.99 k.298), nie żył już w r. 1756, kiedy to Marianna występowała jako wdowa (G.98 k.784v, 785v). Wdową była zapewne już w r. 1755, kiedy to dekret zjazdowy w sprawie z Andrzejem Malechowskiem starostą nakielskim przysądził jej dziedzictwo Laskownicy M. w p. kcyń. (I. Kal.202/3 k.436). Wyszła ona 2-o v. 1758.7/II r. za Piotra Zięmęckiego (LC Jarzabkowo; G.99 k.57). Laskownicę M. w r. 1761 sprzadała za 30.000 zł. Józefowi Raczyńskiemu (I. Kal.202/3 k.436). Z pierwszego małżeństwa byli synowie: Kasper Zygmunt, ur. 1712.31/III r. (LB Kobylin, dysyd.), i Krzysztof Fryderyk Mikołaj, ochrzcz. 1715.27/IV r. (LB Wolsztyn, dysyd.), obaj niewątpliwie zmarli młodo. Córki z pierwszej żony: Maria Helena. ochrzcz. 1714.21/III r. (ib.), w r. 1756 żona Andrzeja Korycińskiego, Teresa Karolina Szarlota, ochrzcz. 1715.1/V (ib.), Joanna, w r. 1760 żona Stanisława Białęskiego, Anna, w l. 1760-65 żona Walentego Jaruchowskiego. Korycka, Białęska i Jaruchowska zobowiązały się w r. 1761 sprzadać Walentemu Jaruchowskiemu za 1.500 zł. ich część w Skrzetuszewie w p. gnieźn., dziedziczną przez nie obok stryjecznego brata Józefa B. (G.99 k.276v). Z drugiego małżeństwa była tylko córka Julianta Zofia, ochrzcz. 1753.8/II r. (LB Gniezno, Sw. Trójca).

2) Jan Dobrogost, syn Mikołaja i Pogorzelskiej, występował w r. 1699 jako plenipotent stryja Kaspra Samuela i jego synów Jana i Melchiora (ZTP 37 s.797). W r. 1701 był mężem Anny Prusimskiej, córki Jana i Teresy Gajewskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Belęckim (P.1140 III k.32v; 37; IV k.30). Od Krzysztofa Prusimskiego dostał w r. 1708 zobowiązanie sprzadania za 25.000 zł. wsi Żerniki, Jaryszki, Swiątniki i Kanino w p. pozn. (P.1144 k.306v). Dziedzicem Żernik nazwany w r. 1711 (P.282 II k.127v). W r. 1721 dał ze swej strony zobowiązanie do sprzadaży tych dóbr za 50.000 zł. swemu stryjecznemu bratu Zygmuntowi, który nawzajem zobowiązał się za taką samą sumę sprzadać Janowi Dobrogostowi Pawłowo, Dzwonowo i Berembusz w p. gnieźn. (P.1243 k.222v, 223v). Transakcje te nie mogły przybrać formy ostatecznych rezygnacji wieczystych, bowiem Prusimski dopełnił formalnej rezygnacji Żernik, Jaryszek i Swiątnik dopiero w r. 1727 (P.1210 I k.192). W 1725 r. mieszkał w Pawłowie (LB Skoki). Jan Dobrogost zaraz potem na tych wsiach oprawił 15.000 zł. posagu swej żonie (IB. k.193). Po jej śmierci, w r. 1736 spadkobiercy, tj. brat Krzysztof oraz bratankowie Mikołaj i Józef dopełnili z Zygmuntem formalności wieczystych zarówno względem dóbr jemu ongiś przez Jana Dobrogosta sprzedanych, jak i od niego nabytych (P.1243 k.222v, 223v).

3) Hiacynt (Jacek), syn Mikołaja i Pogorzelskiej, chyba już w r. 1701 był mężem Doroty Włostowskiej, córki Mikołaja i Marcjanny Mielżyńskiej (P.1290 k.196), która to Dorota w r. 1713 dostała od swej matki zapis 1.000 zł. (G.93 k.125). Żonie tej w r. 1719 Hiacynt dał oprawę jej posagu (P.1160 k.81). W r. 1719 oboje mażonkowie przeprowadzili z siostrą Doroty Zofią Włostowską i jej mężem Stanisławem Strachowskim podział części wsi Kłodzina w p. gnieźn., biorąc połowę tych części (G.94 k.27, 27v). Wraz ze Strachowskim kupili oni za 9.000 zł. od Stefana Włostowskiego, brata Doroty, jego części w tejże wsi i sprzedali je zaraz w r. 1720 za 9.500 zł. Kazimierzowi Narburtowi i jego żonie Katarzynie Ziemięckiej (P.1176 k.50v). Hiacynt żył jeszcze w r. 1732 (G.96 k.444), nie żył jyż w r. 1737. Nie żyła już wtedy i Dorota, która po śmierci Hiacynta wyszła 2-o v. za Jana Mańkowskiego (G.97 k.372v). Dzieci ich: Mikołaj i Józef, o którym niżej, oraz Wiktoria, w r. 1756 żona Józefa Nasierowskiego. Mikołaj wspomniany w r. 1736 z okazji transakcji związanych ze spadkiem po stryju Janie Dobrogoście B. (P.1243 k.223v), chyba już nie żyła w r. 1739, kiedy to jako spadkobiercy Hiacynta występują już tylko Józef i Wiktoria.

Józef, syn Hiacynta i Włostowskiej, pisał się "de Brudzewo Mielżyn", lub "z Mielżyna", dostał w r. 1754 od Bartłomieja Strachowskiego ciotecznego brata cesję praw do części spadkowej po Kazimierzu Włostowskim, kasztelanie krzywińskim (G.98 k.695v). Był mężem Katarzyny Raszewskiej, córki Aleksandra i Marianny Wieszczyckiej, zaślubionej w Gnieźnie 1752.2/II r. (LC Sw. Michał, Gniezno; G.98 k.652v), zapisał tej żonie w r. 1756 dług 3.000 zł. (ib. k.783v, 787). Współspadkobierca Barbary z Zielińskich Chlebowskiej, dziedziczki połowy Skrzetuszewa, w imieniu własnym i swych stryjecznych sióstr: Koryckiej, Białęskiej i Jaruchowskiej, sprzedał w r. 1760 tę połowę za 12.000 zł. Józefowi Poleskiemu, komornikowi ziemskiemu poznańskiemu (P.1329 k.106v). Prawo do spadku w dobrach Mieniszewo po ciotce Konstancji B. zamężnej Nieborskiej cedował w r. 1775 synom swym, Pawłowi i Karolowi (G.102 k.38). Pawłowi scedował ponadto w r. 1781 sumy spadkowe po ciotce Barbarze z Gaszyńskich Gorzyńskiej, zabezpieczone na Szlachcinie, zarówno w części należnej jemu osobiście, jak i w części scedowanej mu przez siostrę Wiktorię Nasierowską w r. 1765, oraz w części nabytej w r. 1764 od Jakuba Mańkowskiego (G.108 k.135v). Żył jeszcze w r. 1792 (P.1369 k.558v). Katarzyna z Raszewskich żyła jeszcze w r. 1784 (I. Kon.83 k.15v). Córka Józefa i Raszewskiej, Wiktoria Franciszka, ur. w Szczytnikach, ochrzcz. 1763.24/IV r. (LB Marzenin) zaślubiła 1804.6/II r. landrata Bogusława Horn Rogowskiego, owdowiałego po Zofii B., córce Zygmunta. Pan młody miał lat 67, panna młoda 38, czyli urwała sobie trzy lataz (LC Giecz). Owdowiawszy, wyszła 2-o v. 1815.21/V r. za Cypriana Wincentego Goślinowskiego, posesora wsi Lipe w wojew. kaliskim. Tym razem pan młody miał lat 33, a panna młoda wciąż tylko 38! (ib.).

(1) Paweł Józef, syn Józefa i Raszewskiej, ur. około r. 1754, część spadku po Konstancji B. zamężnej Nieborskiej cedował w r. 1779 swemu bratu Karolowi (G.106 k.23v). Miaszkał w r. 1796 w Wierzchowiskach koło Witkowa, dzierżawionych od małżonkow Dydyńskich. W l. 1798-1801 był posesorem wsi Starołęka koło Poznania, a w r. 1802 posesorem Paczkowa (LB Swarzędz) a w r. 1808 ponadto posesorem Sarbinowa i Taniborza (LB Tulce). Umarł w Sarbinowie koło Swarzędza, jako posesor tej wsi, a mając 51 lat, 1808.21/IX r. (LM Uzarzewo). Jego żoną była zaślubiona w Poznaniu 1796.28/I r. Salomea Rokembachówna (Rochembachówna), wdowa 1-o v. po Włostowskim (LC Poznań, Sw. Marcin), która 3-o v. mając lat 45 zaślubiła w Sarbinowie 1809.7/V r. Dionizego Podgórskiego (LC Uzarzewo; LC Poznań, Sw. Małgorzata). Dzieci Pawła i Rokembachówny: Leopold, o którym niżej, Piotr Felicjan, ur. 1797.19/IX r. (LB Poznań Św. Marcin), Adam Karol, ur. 1798.16/XII r., Feliks Józef, ur. 1801, zmarły 3/VIII t. r. w wieku 10 tygodni (LB i LM Głuszyna), Marianna Apolonia Salomea, ur. 1802.25/XII r. (LB Swarzędz), zmarła w r. 1807, pochowana 17/X (LM Uzarzewo), Józef, o którym niżej, Franciszka Salomea Wilhelmina, ur. w Sarbinowie, ochrzcz. 1805.9/III r. (Lb. Uzarzewo).

a. Leopold Bonawentura, syn Pawła i Rokembachowny, ur. w Wierzchowiskach, ochrzcz. 1796.17/XI r. (LB Ostrowite), porucznik wojsk polskich 1831 r., dziedzic Charbowa 1835 r., zmarły po 1849. Żona jego Robertyna Koepke umarła w Wojnowie 1878.19/IX r. i została pochowana w Imielnie (Dz. P.). Z niej między innymi dziećmi byli syn Edward i córka Marianna, zmarła 1837.14/IX r., mająca dni 20 (LM Fara, Pozn.).

Franciszek Edward, syn Leopolda i Koepkówny, ur. w Charbowie 1838.7/X r., w powstaniu styczniowym pod pseudonimem "Nałęcza" dowodził szwadronem jazdy w oddziale Kurowskiego i był ranny w bitwie pod Miechowem. Ożenił się z Zofią Moraczewską, córką Benedykta, dziedzica Lednogóry, i po teściu odziedziczył te dobra. Miaszkał w Lednogórze w l. 1858-73 (LB Brodnica). Potem gospodarował w Korabnikach koło Krakowa. Zmarł w r. 1908 (Pol. Sł. Biogr.). Jego synowie: Karol, Kazimierz, o których niżej, córki: Zofia, Anna za Czerkawskim, Jadwiga, Adela za Bieniewskim.

a) Karol Roman, syn Edwarda i Moraczewskiej, ur. w Lednogórze 1868 r., dr. medycyny, okulista, docent Uniw. Jagiellońskiego 1917 r., ordynator oddziału ocznego szpitala Sw. Łazarza w Krakowie. Umarł 1935.29/X r. (ib.).

b) Kazimierz, syn Edwarda i Moraczewskiej, ożeniony z Zofią Gostkowską.

b) Józef Edward, syn Pawła i Rokembachówny, ur. około r. 1803, dzierżawił w r. 1830 Dębno koło Kalisza. Ożeniony był z Barbarą Kamieńską. Umarł w Jarosławkach w wieku 36 lat, 1849.23/VIII r. Jego dzieci: Władysław, ur. około w r. 1838, Marceli, ur. około 1842, i Teofil, ur. około 1844 (Testamenty).

(2) Karol, syn Józefa i Raszewskiej, spisał w r. 1784 wzajemne dożywocie z żoną Aleksandra Zbierzchowską, córką Antoniego i Teresy Walknowskiej (I. Kon.83 k.15v). Jako b. dzierżawca połowy Cienina Zabornego, kwitował w r. 1789 dziedzica owej połowy Kazimierza Zabłockiego (I. Kon.84 k.103). Oboje z żoną żyli jeszcze w r. 1791 (ib. k.281). Zob. tablice 1-4.

@tablica: Brudzewscy h. Newlin 1.

@tablica: Brudzewscy h. Newlin 2.

@tablica: Brudzewscy h. Newlin 3.

@tablica: Brudzewscy h. Newlin 4.

Maria, żona Macieja Jana Pigłowskiego, nie żyjącego już w r. 1681. Anna, wdowa po Dadźbogu Gorajskim 1687 r. N. Brause chrzcił 1691.3/X r. córkę Annę Luizę (LB Międzyrzecz, dysyd.). Panna Marianna, luteranka w mieście Ryczywół przyjęła katolicyzm 1700.2/VI r. (Reformaci Pozn.). Ludwika, żona Jana Zajdlica, nie żyjącego już w r. 1711. Mikołaj Abraham, którego żona Elżbieta Maria Bornianka, córka Jana i Katarzyny Elżbiety Puttkammer, kwitowała w r. 1719 swą matkę z 6.000 tal. posagu (W.90 k.265). Oboje małżonkowie kupili w r. 1727 od małżonków Rotenhoffów, majorostwa JKMci, sołectwo cz. wójtostwo we wsi królewskiej Nadorycz w starostwie wałeckim za 1.250 tal (W.91 k.21v, 32). Od Raczyńskich dzierżawili w r. 1730 wieś Wiela i część wsi Rościmino (N.204 k.34). Franciszek umarł w r. 1720 (LM Kobylin, dysyd.). Dorota, w r. 1731 wdowa po Krzysztofie Wolfgangu Selchow. Mikołaj von Brause, po którym wdowa Elżbieta z Bornów (von Born) żyła jeszcze w r. 1739 (N.206 s.71). Marianna, chrzestna 1754.10/II r. (LB Sw. Michał Gniezno). Pani Anna, chrzestna 1776.1/I r. (LB Lwówek). Panna Helena Wilhelmina zaślubiła 1788.6/XI r. Jerzego Trakl, porucznika huzarów regimentu Usedoma (LC Obrzycko, dysyd.). Piotr i Zofia z Waczyńskich (Wleczyńskich?), rodzice Konstantego Józefa Ferdynanda, ur. 1798.14/IX r. w Drukarni (LB Sw. Marcin, Pozn.), Fryderyki Amalii, ur. w Półwsiu, ochrzcz. 1800.5/IV r. (ib.), i Franciszki, zamężnej Ruprecht, zmarłej 1870.10/VIII r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Marianna, zamężna, chrzestna w l. 1798-1800 (LB Krobia, LB W. Strzelce). Aleksandra i Marianny córka Zofia Fryderyka, licząca sobie dwa i pół roku zmarła 1799.24/VII r. (LM Fara, Pozn.).

August, podprefekt kaliski, potem landrat pow. obornickiego (poznańskiego?), piszący się w dokumentach niemieckich "Brause", był dziedzicem Słopanowa 1798 r. (LB Stobnica), i jak się zdaje, Przetoczny. Ożeniony z Katarzyną Moszczeńskąm córką Michała i Eleonory Bnińskiej, ur. 1782 r. (Żychliński), zmarłą w stanie wdowim 1843.24/I r. w wieku lat 50 (!) w Napachaniu i pochowaną w Kazimierzu (LM Kazimierz; LM Cerekwica). Ta Katarzyna była dziedziczką Wierzenicy 1827 r. (LB Biezdrowo). Ich synami byli: Stanisław Kostka Klemens, ur. 1800.14/XI r., Aleksander Florenty Ignacy, ur. 1801.20/VI r., zmarły 1808.30/IV r., bliźnieta, Florenty Józef Makary i Roman Kazimierz Ksawery, urodzeni 1805.23/II r., córka Elżbieta Walerianna Eleonora, ur. 1807.19/XI r. (LB, LM Kazimierz), wreszcie syn, znów Aleksander. Aleksander chyba najmłodszy z synów Augusta i Moszczeńskiej, ur. ok. 1814 r., dziedzic Otorowa w p. pozn. i Łabiszynka koło Gnieznam 1842 r, Wierznicy (LB Otorowo), uczestnik powstania 1831 r., robót spiskowch 1846 r. i powstania 1848 r. Umarł 1858.14/II r. w Poznaniu (LM Otorowo; Pol. Sł. Biogr.). Od jego spadkobierców majetność otorowską kupiła w r. 1860 za 400.000 tal. księżna matka Sachsen Altenburg, zaś Łabiszynek t. r. nabyty został za 150.000 tal. przez kupca z Berlina (Dz. P.). Córką Augusta i Moszczeńskiej była Wincencja, ochrzcz. 1810.26/I r. (LB Fara, Pozn.), a zapewne również i Prowidencja, Antonina i Eleonora. Prowidencja ta była żoną Ludwika Broeckere i w r. 1843 urodził się jej w Przetocznie syn. Zmarła 1863.3/III r. (Dz. P.). Antonina Ludwika zaślubiona przed 1841.21/VI r. Edwardowi Sawickiemu, dziedzicowi Sokolnik. Zmarła w Trzemesznie 1878.9/IX r. (ib.). Eleonora, ur. około r. 1811, zaślubiła 1835.2/III r. Tadeusza Węsierskiego z Napachania (LC Wierzenica), potem długoletniego radcę Ziemstwa. Anna, zamężna Bukowiecka, chrzestna 1830.25/X r. Melchior, chrzestny 1847.24/XII r. (LB Chrzypsko W., LB Sokolniki).

>Brudzewscy h. Pomian wyszli z Brudzewa w p. kon., pisali się "Jarandami", a stanowili jedno z Jarandami z Grabi Grabskimi. Jan Jarand z Grabi, kasztelan kruszwicki 1394 r. Syn jego Jarand z Brudzewa cz. z Grabi, dworzanin królewski 1394 r., podczaszy brzeski kujawski 1402 r., stolnik brzeski 1403 r., pod Grunwaldem dowodził 25-ą chorągwią Wojciecha Jastrzębca. Chorąży inowrocławski przed 1408.12/VIII r., chorąży gniewkowski przed czerwcem 1415 r., starosta inowrocławski około 1417 r., wojewoda inowrocławski miedzy 1426.10/III r., i 1427.24/I r., od Macieja z Chrząblic kupił 1435 r. wieś Łąkie w p. kon. (P.1378 k.121v). Wojewoda sieradzki przed 1439.24/IX r., t. r. dostał zapis 300 grz. nagrody na zamku Przedeczu i mieście Kładawie. W r. 1444 z Piotrem Chrząblickim dokonał wymiany dwóch łanów roli w Małych Policach cz. Daniszewie w p. kon. na osiem łanów w Chrząblicach, dopłacając Chrząblickiemu 500 grz. (P.1379 k.5). Umarł około 1450.24/X r. (Boniecki; Pol. Sł. Biogr.). Synowie jego: Jarand, Mikołaj, Stanisław i Jan.

1. Jarand, syn Jaranda wojewody sieradzkiego, kanonik gnieźnieński około r. 1443, archidiakon uniejowski i kanonik kruszwicki 1456 r., nabył od Mikołaja i synów jego Jana i Jakuba, dziedziców w Mroczkach W., ich połowę w tej wsi, tj. dziesięć i pół łanów, dając w zamian swoje dwie części we wsi Mochel W. w p. bydg. i dopłatę 250 grz. (I. Kal.5 k.14v). Tylko kanonikiem kruszwickim nazwany w r. 1462 (I. Kon.2 k.39). Wraz ze swymi braćmi Mikołajem i Stanisławem wymienili wszyscy trzej t. r. łan pola w Brudzewie z braćmi z Kwiatkowa, tj. ks. Piotrem i Swiętosławem, na ich części w Kwiatkowie w p. kon., dopłacając im 100 grz. (P.1384 k.154). T. r. dostał wraz z tymi braćmi konsens na wykupienie starostwa kowalskiego od Piotra Oporowskiego, wojewody łęczyckiego (Wierzb. I nr 620). Od Tomasza, dziedzica w Czaplach, nabył 10 łanów z karczmą we wsi Klwany w p. kon. za trzecią część wsi Police Srzednie i za dopłatą 400 grz. (P.1385 k.37v). Za pożyczone królowi 200 zł. w. dostał 1479.19/III r. pobór 2 groszy z ziemi brzeskiej i kowalskiej (Wierzb. I nr 1508). On i jego bracia, Mikołaj i Stanisław, trzymali dobra królewskie Brześć, Radziejów i Kowale niepodzielnie, dopiero 1483.28/XI r. król obiecał im owe dobra podzielić (ib., nr 1613, 1614). Żył jeszcze w r. 1491 (P.1387 k.142v).

2. Mikołaj, syn Jaranda wojewody sieradzkiego, dworzanin królewski, towarzyszył królowi Władysławowi na Węgry i tam w r. 1442 dostał za zasługi zapis 200 grz. Starosta brzeski 1455 r., pożyczywszy królowi 600 grz. i 18 florenów dostał między 2 i 9 w lipcu 1456 r. zabezpieczenie tego długu na połowie czynszu z miasta Brześcia (Wierzb. I, nr 313), a 1457.24/IV r. dostał zapis 200 grz. na połowie czynszów z miast Brześcia i Radziejowa (ib. nr 419). Cześnik kaliski 1461 r., wraz z braćmi Jarandem, Stanisławem i Janem nabył od ks. Piotra i Swiętosława, braci z Kwiatkowa, i od ich matki Katarzyny ich części w Kwiatkowie dając w zamian inną część, tj. dwa łany we wsi nowej i dopłatę 100 grz. (I. Kal. 1 k. 38v). Wraz z tymi braćmi otrzymał 1466 r. zobowiązanie od Bernarda i Jana, braci z Mroczek wieczystej rezygnacji dziesięciu łanów w tej wsi (ib. k.372v). Od Jana, dziedzica w Wielkom Brodzie, nabył w r. 1467 część tej wsi za łan pola w Golenczewie i dopłatę 200 grz. (P.1383 k.252v). Nieco później kupił od Jana i Marcina, braci z Mroczków, połowę wsi Mroczki w p. kal. wzamian za czwartą część wsi Police i dopłatę 500 grz. (ib. k.279). W r. 1467 zawarta została ugoda miedzy nim, Jaranderm kanonikiem Stanisławem kustoszem kruszwickim, i Janem, braćmi, dziedzicami Brudzewa (I. Kon.2 k.108). Wojewoda sieradzki 1467 r. (I. Kal.1 k.403v). W r. 1471 on i bracia jego zobowiązali się całą wieś W. Mroczki w p. kal. sprzedać za 200 grz. Piotrowi ze Stawu (ib.2 k.183v). Król 1471.1/XII r. zapisał mu 100 grz. na poborze dwóch groszy ziemi brzeskiej (Wierzb. I, nr 738). Mikołaj wraz z braćmi Jarandem i Stanisławem dziesięć łanów we wsi Klwany sprzedał w 1472 r. sposobem wyderkafu za 600 grz. mansjonarzom kościoła parafialnego w Brudzewie (P.1385 k.144). Wraz z tymi braćmi kupił 1472.17/XI r. od Wincentego, biskupa chełmińskiego, dobra Głuchów i Szocha w p. sier. (Wierzb. I, nr.887). Od króla dostał 19/XII t. r. zapis 400 zł. w. na mieście Kowale, 100 grz. i 10 zł. w. na poborze dwóch groszy z ziemi brzeskiej (ib., nr. 916, 917), a od Piotra Chrząblickiego kupił za 40 grz. dwa łany we wsi Małe Police w p. kon. (ib., nr 918). Od króla dostał 1474.26/I r. zapis 150 zł. w. i 50 grz. na poborze dwóch groszy ziemi brzeskiej (ib., nr 1126). T. r., 25/V, wojewoda mianował dla swych dzieci opiekunów, tj. żonę swą Barbarę z Brzezia, Stanisława i Jana, braci z Brzezia cz. z Lanckorony oraz Jaśka z Grabia (ib., nr 1184). Intromitowany w r. 1475 do trzech łanów we wsi Klwano, wymienionych z Mikołajem dziedzicem z Czapel z dopłatą 70 grz. za Łowczewo na Kujawach (I. Kon. 1 k.70). Od Wawrzyńca, dziedzica w Kwiatkowie, kupił w r. 1476 za 30 grz. połowę części w Kwiatkowie w p. kon. (P.1386 k.60). Od Mikołaja z Czapel nabył t. r. 16 łanów w Czaplach w p. kon. za części w Mochlu w p. bydg. i dopłatę 800 zł. w. (ib. k.66v). Na połowie dóbr Chylice, na wsi Pieronowo, na częściach w Czaplach i na trzech łanach w Klwanach oraz na części w Kamionce w p. kon. oprawił w r. 1477 posag 500 grz. i wiano 400 grz. żonie swej Barbarze z Brzezia (P.1386 k.94). W r. 1480 miał sprawę z Bartłomiejem z Iwanowic kasztelanem kaliskim i żoną jego Jadwigą o uwolnienie wsi Cieszków w p. kal., którą kupił był od nich za 750 zł. (I. Kal.3 k.42v). W r. 1488 dostał konsens na wykup wsi Nakonów i Kruchów od Andrzeja Oporowskiego (Wierzb. I, nr 1955). Wraz ze swym synem Janem dostał 1488.14/V r. dożywocie zamku i miasta Brześcia i wsi przyległych oraz wsi Mirzewice i Broniewo w p. inowrocł., a do chwili wypłaty przez króla sumy 2.500 zł. w. miasto Kowale z przyległymi wsiami (ib., nr 1921). Wojewoda dostał 1490.16/XI r. dla miasta Stawu w p. sier. jarmarki doroczne na Odnalezienie Sw. Krzyża (ib., nr 2154). Niedzielny z bratem kanonikiem Jarandem, wymienił 1491 r. z Janem Russockim, stolnikiem łęczyckim, dwa łany we wsi Police Kąty w p. kon. oraz dopłatę 400 grz. za połowy wsi Chrzablice i Smolino w p. kon. (P.1387 k.142v). Żył jeszcze w r. 1494 (P.1383 k.20v). Kupił był, zrazu sposobem wyderkafu a potem wiecznością, Cieszykowo od Bartłomieja z Iwanowic, kasztelana kaliskiego (I. Kal.6 k.36v). Barbara z Brzezia chyba jeszcze żyła w r. 1510 (I. Kon.1 k.372v; 374v). Córki Mikołaja: Katarzyna, w l. 1489-94 żona Andrzeja z Bnina, kasztelana kamieńskiego, Anna, w r. 1490 żona Jana Kobylańskiego. Syn Jan.

Jan Jarand, syn Mikołaja, wojewody sieradzkiego, i Barbary z Brzezia, starosta brzeski 1488 r., od Mikołaja z Bratuszyna kupił w r. 1494 za 800 grz., wsie Bratuszyno i Kalinowa w p. kon. (P.1383 k.28). Nabył 1495 r. od Jana Russockiego, stolnika łęczyckiego, wsie Galewo i Kwilino w zamian za części wsi Piorunów i Kamionka w p. kon. (I. Kal.4 k.410). T. r. od Jana z Chodcza, starosty halickiego, wziął zastawem za 1.000 zł. w. miasto Chodecz i wsie: Kwilenie, Brudzewko, Lichnowo i Jankowo p. kal. (ib. k.108). Dworzanin królewski, dostał 1495.11/VII r. dla Brudzewa jarmarki doroczne na Sw. Małgorzatę i targi tygodniowe w soboty (Wierzb. II, nr 545). Kasztelan spicimirski, t. r. żonie swej Katarzynie z Górki, bratanicy biskupa poznańskiego Uriela, oprawił 3.000 zł. w. wyprawy i 4.000 zł. w. wiana na mieście Brudzewo, przedmieściu i wsiach przyległych: Czaple, Klwany, Bratuszyno, Kalinowa, folwarki Kwilino, na połowie wsi Podłużyce, połowie wsi Kwiatkowo, całych wsiach Czychowo z młynem wodnym, Rusko w młynem wodnym, Police Mostowe, Police Srzednie, Police Kątne, Leszcze, Łąka, Daniszewo, Nowawieś, Tarnówka, Smolina, Chrząblice, Gałkowo, Kolnica i młyma Dzierzązno ze stawem w tejże wsi, wreście na wsiach Brodzinko i Wielkie Brodzino w p. kon. (P.1383 k.85). Katarzyna 15/IX t. r. skwitowała z 4.000 zł. w. posagu stryja Urliela i brata Łukasza (P.856 k.162v). Od Jana z Chodcza, starosty halickiego, nabył w r. 1496 sposobem wyderkafu za 550 zł. w. miasto Chodecz z przyległymi wsiami (ib. k.103v). Zastawił w r. 1497 wieś Rychnowo za 100 zł. w. Janowi Stawskiemu (I. Kal.4 k.508v). W r. 1498 nazwany kasztelanem rozpirskim (I. Kal.5 k.18v). Jako kasztelan rozpirski w r. 1499 żonie Katarzynie z Górki, ulepszając poprzednią oprawę, zabezpieczył 1.000 grz. na wsiach: Czeszykowo W., Mroczki, Kościany w p. kal. i na połowie wsi Osiek w p. kon. (P.1389 k.14v). T. r. od Jana Stawskiego kupił za 300 zł. dwa łany osiadłe w Sobiesękach w p. kal. i szóstą część folwarku tamże (ib. k.52v). Dostał wraz z żoną 24/VIII t. r. tenutę miasta Warty, aż do chwili uiszczenia przez króla 3.000 zł. w., którą to sumę pożyczył był niegdy od biskupa Uriela z Górki (Wierzb. II, nr 1282). T. r. 18/IX dostał konsens królewski na wykup od szwagra Łukasza z Górki zamków Drahima i Wałcza (ib., nr.1291). Kasztelan kaliski 1499 r. Dostał 1504.11/III r. zapis 100 grz. na swej tenucie warckiej (ib. III, nr 1409), zaś 15/VI t. r. dostał konsens na wykupienie od Mikołaja z Kurozwęk, wojewody lubelskiego, zamku i miasta Sieradza z przyległymi wsiami (ib., nr 1546), a 26/IX t. r. król pozwolił Łukaszowi z Górki, kasztelanowi spicimirskiemu, by zastawił Janowi dobra królewskie miasto Pobiedziska z wsiami w p. gnieźn., wsie Kleszczewo i Trzebiesławki w p. pyzdr. oraz dwa grosze poradlnego województwa kaliskiego (ib., nr 1699, 1700). T. r. 20/XII, jako tenutariusz warecki, dostał konsens królewski na wykupienie od Bartłomieja Bartochowskiego wsi królewskiej Glinno należącej do miasta Warty (ib., nr 1930). Za zasługi dostał 1505.24/V r. zapis 100 grz. na Warcie (ib., nr.2178). W r. 1507 dostał ponownie konsens na wykupienie Glinna, tym razem bądź od Bartochowskiego, bądź też od Wojciecha Mycielskiego (ib. IV, nr 220). W r. 1508 od Jana Wolskiego nabył sposobem wyderkafu za 24 grz. część w Woli w p. kon. (P.786 s.35), zaś t. r. od Barbary, wdowy po Marcinie dziedzicu w Woli, obecnie żony Mikołaja Szczukockiego kupił sposobem wyderkafu za 120 grz. Bogdałowo i połowę Woli (ib. k.65). W r. 1509.23/IX król łącząc mu wszystkie dotychczasowe zapisy na mieście Warcie, wsi Glinno i młynie zw. Narożnym w tym mieście, zapisał mu tam sumę 3.000 zł. w. i 800 grz. (Wierzb. IV, nr 828). Będąc chorym, we Lwowie 1509.24/IX r. mianował opiekunami żony i dzieci swych konclerza Jana Łaskiego i Jarosława z Wrzący, kasztelana biechowskiego (ib., nr 831). Skasował tę opiekę 1510.26/II r. (ib., nr 9423). Dał swej żonie 1510.27/II r. sumę 2.000 zł. w. zapisaną sobie na mieście Warcie, oraz sumę 400 grz. sprzedaną sobie przez Barbarę Wolską i jej syna Jana Wolskiego na wsiach Wola i Bogdałowo (ib., nr 931). Od Wojciecha i Baltazara Stawskich nabył w r. 1510 części wsi Sobieszynka w p. kal. za jeden łan pusty w Golenczewie w p. sier. i za dopłatą 200 grz. (P.786 s.175). T. r. nazwany dziedzicem Woli i Bogdałowa (I. Kon.1 k.374v). Łan pusty w Golenczewie w p. sier. wymienił t. r. z Wojciechem i Baltazarem Stawskimi, stryjem i bratankiem, na części wsi Sobiesęki, dopłacając im 200 grz. (P.863 k.267). Żonie swej 1511.8/II r. zapisał na mieście Warcie 2.000 zł. w. i 600 zł., legowane przez jej stryja biskupa Uriela (Wierzb. IV, nr 9905) i z tego tytułu została ona 14/II t. r. utrzymana przez króla w posiadaniu owej tenuty (ib., nr.9959). Miał Jan t. r. dwór i dom na przedmierściu Piotrkowa (ib., nr 1047). Mianowany 1512.11/III r. wojewodą łęczyckim (Wierzb. IV, nr 1466). T. r. od Barbary Wojciechowej Stawskiej kupił za 100 grz. część w Sobiesękach w p. kal. (I. i D. Z. Kal.2 k.11v). Występował w r. 1513 przeciwko ks. Janowi z Iwanowic, kanonikowi gnieźnieńskiemu, o wypędzenie z części wsi Sobiesęki, nabytych od Barbary żony Wojciecha Stawskiego (P.865 k.286). Zachowany 1519.31/XII r. przy dożywotnim posiadaniu miasta Warty z przyległościami (Wierzb. IV, nr 12443), na wsi Mroczki w p. kal. zapisał w r. 1522 roczny czynsz wyderkafowy 20 zł. od sumy 400 zł. siostrzenicy swej pannie Katarzynie Bnińskiej (P.1392 k.441v) Dostał 1527.11/V r. konsens królewski na scedowanie sumy na Warcie synowi swemu Mikołajowi (Wierzb. IV, nr 15206). Dożywocie owej tenuty dostał znów 1530.16/I (ib., nr 15663). Na mieście Staw i wsiach Cieszyków, Kościany i Sobiesęki w p. kal. zapewnił w r. 1530 altarii Sw. Stanisława w katedrze gnieźnieńskiej roczny czynsz 13 grz. od wziętej sumy 320 grz. (ib., nr 5500). Umarł w r. 1532, a 6/IX na urząd wojewody łęczyckiego mianowany już został następca (ib., nr 6213). Katarzyna z Górki żyła jeszcze w r. 1545, kiedy to występowała jako dziedziczka dóbr Ruskowo i Police, cedując mocą konsensu królewskiego z r. 1543 zapis 2.000 zł. w. i 600 grz. na Warcie wnukowi Hieronimowi, synowi Mikołaja B. (I. Kon.4 k.211). Córki Jana i Katarzyny: Anna, w r. 1514 żona Jana Pampowskiego, Katarzyna 1529.29/XII r. żona Mikołaja Niszczyckiego, wojewodzica płockiego, potem wojewody bełskiego, Barbara, w r. 1530 żona Rosława cz. Rosłańca Kryskiego, cześnika zakroczymskiego (Boniecki XII, s.384), Małgorzata, w r. 1537 żona Stanisława z Kalinowy Zaremby, kasztelana kaliskiego.

Mikołaj, syn Jana, wojewody łęczyckiego, i Katarzyny z Górki, dostał 1527.29/IV r. konsens królewski na wykup od kapituły gnieźnieńskiej wsi Szczytniki (Wierzb. IV, nr 1519). Dziedzic w Sobiesękach, pozwał w r. 1530 Koźmińskich, synów zmarłego Marcina z Iwanowic (I. i D. Z. Kal.7 k.432). W r. 1533 sprzedał za 40 grz. wieś Kwilino w p. kon. Marcinowi Pruszkowskiemu (I. i D. Z.3 k.209v). Dostał 1533.3/IV r. dożywocie tenuty Warty z warunkiem uiszczenia co roku do skarbu 150 zł. (Wierzb. IV, nr 16887). Jego żoną była 1533.6/VI r. Elżbieta Sierpska (Sieprska), córka Prokopa, starosty płockiego, i Elżbiety z Gaju (ib., nr 17037). Dziedzic Stawu i Cieszykowa 1534 r. (I. i R. Z. Kal.4 k.517). Wieś Niekaszyn w p. szadk. sprzedał t. r. za 500 grz. Janowi z Kobylan, kasztelanowi rozpirskiemu (P.1393 k.714). Mianowany 1535.7/XII r. kasztelanem inowłodzkim (Wierzb. IV, nr 17954). W r. 1536 Niekaszyn sprzedał sposobem wyderkafu za 600 zł. swej matce (P.1394 k.23). Żona jego Elżbieta kupiła w r. 1536 za 500 grz. od Aleksandra i Jana, braci Koźmińskich, wsie Krowica i Gotarty (P.1394 k.53; I. Kal.7 k.149v). Mianowany kasztelanem łęczyckim 1538.29/VII r. (Wierzb. IV, nr 19288). Był też w l. 1539-44 surrogatorem powiatu kaliskiego i konińskiego (I. Kon.3 k.162; I. Kal.7 k.1). Dostał 1539.27/II r. dożywocie wsi Szczytniki w p. kal. (Wierzb. IV, nr 6290), a 1543.28/V otrzymał na własność plac w Kaliszu, położony od fosy zamkowej, koło muru, aż do placów miejskich po prawej stronie idąc z zamku ku kościołowi Sw. Mikołaja (ib., nr 21094). Glinno wydzierżawił w r. 1544 za 30 grz. Maciejowi Kołdowskiemu (I. kal.7 k.284v). Z żoną swą t. r. spisał wzajemne dożywocie (P.1495 k.151). T. r. kupił od Piotra Koźmińskiego wsie: Krowicę W., Chutki i Gotarty w p. kal. (I. i D. Z. Kal.6 k.375). Mianowany 1545.22/X r. wojewodą łęczyckim (Wierzb. IV, nr 7507). Fundowanemu przez siebie szpitalowi w Brudzewie zapisał 1546.16/II r. roczny czynsz wyderkafowy 10 grz. (ib., nr 22249). Umarł w r. 1552 w marcu, między 21 i 28 (Pol. Sł. Biogr.). T. r. Elżbieta z Sierpca występowała już jako wdowa wraz ze swym nieletnim synem Hieronimem (I. Kal.15 k.251v 311v). Elżbieta dziełając z synem Hieronimem, całą część wsi Truskawice i Plewniki w p. łęczyc. sprzedała w r. 1555 za 2.200 zł. Mikołajowi Truskawskiemu (I. i D. Z. Kal.6 k.477). W r. 1563 wieś Niekaszyno w p szadk. dała w połowie córce Katarzynie Sobockiej i jej córce Jadwidze Górkowej, w połowie zaś córce Annie Latalskiej, przyczym połowę Latalskiej zatrzymała w swym dożywociu (P.1397 k.277v, 278). Od córki Latalskiej kupiła w r. 1563 za 3.000 zł. części wsi Linszino (?) i Kijonki w p. gąbińskim (ib. k.278v). Od wdowy Anny z Bobrowskich Babeskiej dostała w r. 1568 wiecznością jej oprawę na częściach wsi Babcz, Kręcireje i Rachocino w p. sierp. (R. Ka.3 k.75v). Umarła w r. 1575 lub 1576 (I. Kon.16 k.833v; G.54 k.170). Córki Mikołaja i Elżbiety: Katarzyna, w r. 1550 żona Brykcego Sobockiego, potem kasztelana gostyńskiego. Anna, małoletnia w r. 1552, w r. 1562 żona Janusza hr. z Łabiszyna Latalskiego, wojewodzica poznańskiego, rozwiedziona z nim już 1580 r. wreszcie Elżbieta, zmarła chyba krótko po r. 1552. Syn Hieronim, o którym niżej.

Hieronim, syn Mikołaja, wojewody łęczyckiego, i Sierpskiej, od Wacława Zaremby, kasztelana nakielskiego, nabył w r. 1544 sposobem wyderkafu za 200 zł. w. połowę wsi Sobiesęki z młynem wodnym zw. Kurzybród (P.1395 k.131). W chwili śmierci ojca, w r. 1552, jeszcze małoletni (I. Kal.15 k.251). Dostał 1553.15/III r. konsens królewski na przejęcie z rąk Stanisława, Marcina i Mikołaja Gruszczyńskich wójtostwa w mieście Warcie w dożywotnią posesję (MRPS V nr 6054). Od Piotra Kwiatkowskiego kupił w r. 1557 za 24 zł. części Kwiatkowa w p. kon. (Z. Kon.6 k.200). W r. 1558 sprzedał sposobem wyderkafu Gabrielowi Złotkowskiemu za 4.000 zł. Bratuszyno, Czaple, Kalinowę, Chrząblice, Tarnowi Brudzino Wielkie i Małe w p. kon. (P.1396 k.673), który to wyderkaf w r. 1560 od Złotkowskiego odkupiła matka Hieronima (ib. k.886). Bezpotomny, nie żył już w r. 1562, a spadek po nim dostał się siostrom Sobockiej i Latalskiej (P.904 k.700). W r. 1576, już po śmierci matki, Latalska i córka Sobockiej Jadwiga, żona Stanisława z Górki, wojewody poznańskiego, przeprowadziły między sobą działy całej fortuny Brudzewskich i majatku macierzystego. Były to dobra następujące: miasto Brudzew, wsie: Czaple, Bratuszyn, Kwiatków, Kuźnica, Niekaszyn, Klwany, Kalinowa, Zalewo, Nowawieś, Cichów, Brudzewska Wieś, Chrzablice, Kolnica, Leszcze, Brudzin, Brudzinko, Osiek, Rusków, Police Mostowe, Police Pośrzedne, Police Kątne, Łęka, Daniszew, Tarnowa, Smolina, Struga, Długie, Szinino (?), Wrzosowo, Warpalice, Przywitowo, Wrociszewo, części wsi Tadajewo w ziemi dobrzyńskiej (przypadłe w dziale Jadwidze), dalej miasto Staw i wsie: Sobiesęki, Krowica, Cieszykowo, Mroczki, Kościany, położone w wojew. kaliskim, wsie Lusin i Kijanki w wojew. rawskim, Gołębiów w wojew. łęczyckim, miasto Bieżuń z wsiami: Mojnowo, Seroki, Helżbiecino, Jamne, Zimolza, Obrąb, Strzeszewo, Młodzino, Dąbrówki, Siedliska i części we wsiach: Bobrowo, Bambcze, Myślino, Watróbki, dobra wieczyste i wyderkafowe w wojew. płockim (przypadłe z działu Annie). Były ponadto: dwór z placem na przedmieściu Warszawy, który wzięła Jadwiga, oraz dwa dwory z placami, jedem w Kaliszu, drugi w Płocku, które dostały się Annie (G.54 k.170).

3. Stanisław, syn Jaranda, wojewody sieradzkiego, kanonik włocławski 1451 r., instalowany na kanonię gnieźnieńską 9/V t. r., kustosz kruszwicki 1466 r. (I. Kal.1 k.372v), w 1467 r., obok swych braci niedzielny dziedzic Brudzewa (I. Kon.2 k.108), kanonik poznański 1472 r. (P.1385 k.144), dostał w lutym 1476 r. zapis. 542 zł. w. długu na poborach ziemi brzeskiej (Wierzb. I, nr 1364). i t. r. 9/IV zapis 250 zł. długu na poborze dwóch groszy tejże ziemi (ib., nr 1375). Zmarł w r. 1487 i pochowany został w katedrze poznańskiej (Boniecki; Pol. Sł. Biogr.).

4. Jan, syn Jaranda, wojewody sieradzkiego, wspomniany w r. 1467 (I. Kon.2 k.108). W r. 1495 nabył sposobem wyderkafu za 100 grz. od Anny Koziemińskiej, żony Mikołaja Biernackiego, obywatela kolskiego, połowę wsi Podłużyce w p. kon. (P.1383 k.57v). T. r. wraz ze swym bratankiem Janem zobowiązał się uwolnić części wsi Piorunowo i Kamionki rezygnowane Janowi Russockiemu wzamian za Galewo i Kwilino (I. Kon.1 k.253v). Zob. tablicę.

@tablica: Brudzewscy h. Pomian

>Brudzewscy h. Zaremba wyszli z Brudzewa w p. kal., niedaleko od Kalinowy, starego gniazda Zarembów. Herkenbold, syn Mikołaja z Brudzewa, sprzedał w r. 1370 Cielczę za 200 grz. groszy praskich Jankowi z Czyrznelina (dziś Czerlejna) (KDW II, nr 1636).

Mikołaj z Brudzewa, ręczył 1434 r. za Bartosza ze Strachynowa (I. Kal.1 k.121v). Już jako podkomorzy kaliski, kupił w r. 1446 za 150 grz. od Mikołaja z Lipego trzy łany osiadłe i jeden łan pusty w Brudzewie (P.1379 k.186, 198), a 1447 r. od tychże za 300 grz. cztery łany osiadłe we wsi Lipe w p. kal. (Py.11 k.295). Żonie swej Małgorzacie oprawił w r. 1449 posag 300 grz. na wsiach Brudzewo, Bolemowo, Żelaskowo i na częściach w Lipem i Zdzenicach w p. kal. (P.1380 k.55). W r. 1450 nabył od Magdaleny, żony Marcina z Janiszewa, części w Nowym Mieście oraz wsie Dąbrowę i Klękę i połowy we wsiach Komorzy, Boguszynie, Pogwizdowie, Nawigrach (?) i część w Chrośniczynie (?), dają wzamian za to wszystko wieś Bolemowo i dopłatę 3.000 grz. (P.1381 k.7). Od Jana z Niewierza, dziekana włocławskiego, i jego brata Marcina nabył w r. 1451 części Dąbrowy i dopłatę 2.000 zł. wzamian za Żelaskowo i części Zdzenic w p. kal. (P.1381 k.21v). T. r. Małgorzata skasowała swą oprawę na Żelaskowie (ib. k.25). W r. 1454 w imieniu córki swej Anny, wdowy po Niemierzy z Piwonic, domagał się uiszczenia sumy od Niemierzy, Jakuba i Swiaszka, synów zmarłego Andrzeja z Piwonic (I. Kal.5 k.117v). W r. 1457 był jednym z opiekunów nieletniego Mikołaja ze Sławska wojewodzica kaliskieogo (Py.11 k.110, 110v). Podkomorzy przez trzy lata, aż do śmierci trzymał Nowemiasto z zamkiem (Py.14 k.40v). Umarł w 1462 (P.1384 k.126v) i t. r. córki jego: Małgorzata, żona Stanisława Sobockiego, Annam żona Bieniasza Walknowskiego, Katarzyna, żona Jana Mielżyńskiego, Barbara panna, siostry niedzielne, zostały intromitowane do wsi Pruszkowo, Dojutrowo i Podlesie (I. Kal.1 k.123). Walknowski był drugim mężem Anny owdowiałej po Niemierzy z Piwonic. Podkomorzy kaliski miał i synów: Filipa, Jana i Marcina, którzy zmarli bezpotomnie i w r. 1463 cztery siostry skwitowały Mikołaja i Tomasza, braci z Rogowa, z 600 zł. w. zapisanych na wsiach Dębsko, Cieszkowo i folwarku Kozanki, odziedziczonych po tych braciach (ib. k.168v). Małgorzata (Marta), która jeszcze w r. 1464 była żoną Stanisława Sobockiego (Py.14 k.34), już w r. 1466 była za Piotrem Milajem z Chociczy (ib. 14 k.59). W r. 1467 już nie żyła Małgorzata żona Stanisława Sobockiego (P.1383 k.248). Inne córki: Katarzyna, żona Jana Mielżyńskiego, i Anna, żona Bieniasza Walknowskiego, sędziego wieluńskieogo, sprzedały t. r. swe części po ojcu w Nowym Mieście z zamkiem i wsiach: Dąbrowa, Klęka, Laskówka w p. pyzdr., Boguszyno i Chromiec w p. kośc., i to Katarzyna swoją część za 300 grz. Jakubowi Kotowi z Dębna, Anna swoją za 200 grz. Mikołajowi, synowi Stanisława Sobockiego (ib. k.287, 287v). Miała w tych dobrach udział czwarta córka podkomorzego Barbara, w r. 1477 żona Jakuba Milejewskiego (P.1386 k.69). Syn Katarzyny, Stanisław Mielżyński, legitymując się przy instalacji na kanonię poznańską w r. 1517 podał jako herb macierzysty Zarembę (Pis. Dz. Pol. IX, s. 378).

Nie jestem pewien czy Zaremba był również Jan Brudzewski (!), 1448 r. burgrabia koźmiński Hinczy z Rogowa, kasztelana rozpirskiego i podskarbiego Królestwa (Py. 12 k.238v). Ten sam czy inny Jan z Brudzewa, w r. 1447 mąż Marty, córki Bartosza, dziedzica w Gostyniu, która miała sprawę z Maciejem Borkiem z Osieczny, kasztelanem nakielskim (P.17 k.95v; Kośc.27 k.163). Owa Marta teraz ze swą siostrą Magdaleną zamężną Janiszewską, dziedziczki w Nowym Mieście, dały t. r. połowę Gostynia Maciejowi Borkowi z Osieczny wzamian za jego połowę w Nowym Mieście i wsiach przyległych (P.1380 k.32, 32v). Obie te siostry swoje części w połowie dóbr nowomiejskich dały t. r. rodzonemu stryjowi Janowi, dawniej z Gostynia teraz z Nowego Miasta dziedzicowi (ib. k.34), a w r. 1449 Marta trzecią część w owych dobrach dała swemu mężowi, zaś wraz z Magdaleną sprzedała wieś Boguszyno za 250 grz. Janowi z Brzostkowa (ib. k.79, 79v). Jan z Brudzewa część w Nowym Mieście oraz części w Dąbrówce, Klęce, połowę Komorza, Boguszyno, Pogwizdowo, Nawysz (?), części we wsi Chromiec w p. kośc. oraz części miasta i wsi Laskówka w p. pyzdr. wymienił z Jaśkiem Janiszewskim za wieś Galewo i część wsi Bogdałowo w p. kon. 1450 r. (P.1381 k.7v). Jan i Małgorzata żyli jeszcze 1459 (P.18 k.213v).

>Brudzewscy z Brudzewa, dziś Brudzewka, w p. gnieźn., parafii Sławno. Mikołaj B. występował około r. 1426 (G.3 k.238). Mąż Swięchny, córki Piotra z Wronczyna, która na Brudzewko wniosła 50 grz. posagu (P.23 k.188). Mikołaj i syn jego wadzili się z Andrzejem i Janem, dziedzicami z Charzewa i z Janem Korzbokiem z Kiszkowa, więc 1453 r. założono między nimi vadium (P.852 II k.59v). Adam M. zw. "Koryto" (G.13 k.192) miał w r. 1481 termin z Mikołajem z Brudzewa (G.21 k.84), czy ojcem? Żona tego Adama była Anna, wdowa 1-o v. po Ogierzu Swiniarskim z Małych Swiniarek, która mu wniosła 60 grz. posagu (P.22 k.223). Adam zabił Swiętosława Popowskietgo, sam zaś nie żył już w r. 1493 (ib. k.39v). Jego syn Wojciech wraz z ojcem swym oprawił w r. 1489 na połowie swych dóbr w Brudzewie posag 70 grz. żonie swej Barbarze córce Dobiesława z Zakrzewa (G.13 k.157, 157v; P.1387 k.114). Córka Adama wyszła za Wojciecha z Węgorzewa i z nim miała córkę Annę, która wobec bezdzietności wuja Wojciecha B. (nazwanego w r. 1493 niegdy księdzem Wojciechem) była w r. 1493 spadkobierczynią dziada Adama B. Była wówczas żoną Macieja Lubowieckiego z Małych Lubowic (P.22 k.15). Ona "dziedzic" w Brudzewie, zwąca się też Brudzewską 1496 r. (G.16 k.141v, 142, 145v), zobowiązała się też w r. 1504 sprzedać sposobem wyderkafu za 60 grz. swe dobra macierzyste w Węgorzewie Mikołajowi Węgorzewskiemu (G.25 k.150). Drugim jej mężem był około r. 1513 Jan Przeborowski. Syn starszy Anny z pierwszego jej męża, Maciej, mający w r. 1514 lata sprawne, zwał się Brudzewskim (P.866 k.19v). W r. 1534 Agnieszka, żona "opatrznego" Pawła, mieszczanina w Skokak, w asyście Wawrzyńca Grzybowskiego stryja i Mikołaja Gackiego wuja, część swą macierzystą w Brudzewie i część w tej wsi odziedziczoną po śmierci rodzonej siostry Anny sprzedała za 130 grz. Wincentemu Zdzarowskiemu (P.1393 k.631v).

>Brudzewscy różni. Marcin "Kornasz" z M. Piatku, niegdy z Brudzewa 1444 r. (I. Kal.3 k.38v). Marcin niegdy z Brudzewa, brat cioteczny Mikołaja i Jana, braci z Lipego, występował 1444 r. (P.1379 k.25v). Kasper niegdy B., syn zmarłego Macieja B., pozostawił w 1472 r. po opieką stryja Jana B. (Py.14 k.245). Dorota, w r.1499 żona, a w r. 1528 wdowa po Jakubie Sulańskim z Sulanek w p. kon. Regina, w r. 1594 wdowa po Wojciechu Popowskim. Dorota, w r. 1605 wdowa po Tomaszu Zielińskim. Jan i Agnieszka z Kolnickich spisali wzajemne dożywocie 1614 r. (P.1409 k.261v). Brat Benedykt, bernardyn, student filozofii, zmarł 1624.17/VII r. (Kantak, Kronika Bernardynów Bydg.). Mariannę, w r. 1630 żonę Marcina Jeziorkowskiego. Jan B., mąż Zofii Golińskiej, żony 1-o v. Mikołaja Biegańskiego, nie żyjący już 1636 r., której to żonie zapisał był sumę 1.650 zł. (P.1033 k.428v), 430).

>Brudzyńscy cz. Brudzińscy, Brodzińscy h. Prawdzic z Brudzewa (dawniej zwanego Brudzino, Brodzino) w p. kcyńskim, koło Janówca.

Bracia rodzeni Bernard z Rogalina i Maciej. Ten ostatni dziedzic w Brodziniu występował w 1432 r. (G.5 k.84). W r. 1440 ów Maciej B. był mężem Anny z Tomic, wdowy 1-o v. po Mikołaju Malechowskim (P.14 k.94; Py.10 k.22). Oboje żyli jeszcze w r. 1443 (Py.10 k.33). Maciej nie żył już w r. 1448, miał z żony Anny z Tomic synów Jakuba i Macieja, którzy w r. 1448, w asyście rodzonego swego stryja Bernarda i wujów, rodzonego Mikołaja Tomickieogo i Mikołaja Iwieńskiego, połowę części we wsi Brodzino swej matce pod oprawę jej posagu 100 grz. (P.1380 k.19v). W r.1471 byli jeszcze nie podzieleni (G.8 k.103v). O Jakubie zob. niżej. Maciej był w r. 1477 plebanem w Sokolnikach (P.1386 k.85v). Wraz z bratem w r. 1485, niedzielni dziedzice w Brudzinie, wieś Wiktorowo w p. pozn. z prawem bliższości do Iwna sprzedali obaj za 600 grz. Jerzemu Tomickiemu (P.1387 k.32v). W r. 1487 był Maciej plebanem w Szubinie (G.22 k.112v). Był w l. 1497-98 wicewojewodą kaliskim (G.) W r. 1502 ręczył za ks. Jana Chełmskiego, kanonika kruszwickiego, wobec Jakuba Srzemskiego (P.859 k.224), a żył jeszcze 1504 r., kiedy występował obok swego bratanka Wojciecha jako współdziedzic w Brodzinie i Wiktorowie (P.24 k.45, 80v; 861 k.7). Ostatnio był plebanem w Łeknie, a nie żył już w r. 1512 (P.856 k.166v).

Jakub, syn Macieja i Anny, łowczy kaliski w l. 1476-98 (G.), w 1477 r. na połowie części otrzymanej z działu z bratem we wsi Brodzino oprawił t. r. 150 grz. posagu żonie swej Dorocie (P.1386 k.85v). Od Sędziwoja z Czarnkowa kupił w r. 1485 za 100 grz. połowę wsi Zakowo w p. gnieźn. (P.1387 k.14v), a od Macieja Żabickiego w r. 1487 nabył za 30 grz. jego część w tejże wsi (ib. k.68v). Na połowach Brodzina i Zakowa oprawił w r. 1493 posag 150 grz. żonie (ib. k.182). Żona Dorota wraz z siostrami kwitowała w 1502 r. swego rodzonego brata ks. Jana Chełmskiego, kanonika kruszwickiego, z dóbr rodzicielskich w Chełmie (P.859 k.223v). Jakub nie żył juś w r. 1511 kiedy owdowiała Dorota z synem swym Wojciechem nabyła sposobem wyderkafu od Mikołaja Włoszynowskiego sześć łanów osiadłych w Dziekczynie w p. kcyń. (P.786 s.291). Żyła jeszcze w r. 1515 (P.866 k.246). Córka Jakuba, Dorota, żona 1-o v. w l.1517-24 Jerzego Swinarskiego, 2-o v. w r. 1540 Wincentego Popowskiego. Syn Wojciech.

Wojciech, syn Jakuba i Doroty, wspomniany obok stryja ks. Macieja w r. 1501 (G.24 k.128v). Dworzanin królów Aleksandra i Zygmunta I, w r. 1517 na połowie Brodzina i Zakonowa oprawił posag 250 zł. żonie swej Annie Wąsoskiej, córce Ambrożego i Doroty Dziewierzewskiej (P.1392 k.144), która w r. 1528 jako spadkobierczyni Jana Wąsoskiego, dziedziczyła ww częściach wsi Wąsosze, Kępa i Dzierżysław w p. kon. i we wsi Żarczyno w p. kcyń. (P.871 k.8). W r. 1537 dostała od swej matki części Żarczyna i połowę pustej dziedziny Spiora w p. kcyń. (G.335a k.214v). W r. 1539 Wojciech zobowiązał się wobec Jakuba Łukomskiego stawić tę żonę, aby dokonała rezygnacji części w Kępie w p. kon. (G.32 k.110v), a w r. 1540 dał zobowiązanie stawienia jej do akt Michałowi Mirosławskiemu celem zrezygnowania mu przez nią za 100 grz. swych praw na wsi Kępka w p. kon. (ib. k.138v). W r. 1541, między 21 a 23/III, Wojciech został burgrabią ziemskim kcyńskim (Kc.10 k.167v, 168), a w r. 1542 był obok tego podwojewodzim (ib. k.225). Burgrabią kcyńskim był jeszcze 1551.28/XII r. (Kc.125 k.1v), ale już w r. 1550, będąc burgrabią grodzkim (ziemskim?) gnieźnieńskim, kupił za 420 zł. od ks. Mikołaja Małachowskiego Kępy i jego brata Stanisława Małachowskiego cz. Mościckiego ich części odziedziczone po stryju Macieju Małachowskim we wsi Sobiesiernie w p. gnieźn. (P.889 k.24v; 1395 k.521). T. r. na połowie Brudzina i Zakonowa dał zapis dożywocia swej żonie (G.225a k.371v). Nie żył już w r. 1554, kiedy Anna Wąsoska występowała jako wdowa (P.895 k.163, 164v). W r. 1558 dobra swe we wsiach: Wąsosze, Kępa Wielka w p. kon., Dzierżysław w p. gnieźn. i Żarczyno w p. kcyń. dała swym synom: Maciejowi, Wojciechowi i Marcinowi (P.1396 k.647). T. r. czując zbliżającą się śmierć dała synowi Wojciechowi plenipotentowi do sprawy z Marcinem Goryńskim o zabicie jej brata Ambrożego Wąsoskiego (P.1396 k.648). Żyła jeszcze w r. 1560 (P.902 k. 489). Córki Wojciecha i Anny: Agnieszka, w l. 1542-58 żona Mikołaja Padniewskiego. Anna, w r. 1554 1-o v. żona Adama Domasławskiego, w r. 1565 2-o v. żona Jana Dąbrowy, Regina wyszła w r. 1557, krótko po 15/I, za Wojciecha Popowskiego. Synowie: Maciej, Wojciech, Marcin i Kasper, w r. 1555 wszyscy czterej jeszcze małoletni (P.869 k.679). Z synów Wojciecha, Kasper zamordowany został w r. 1558 przez Jerzego Jabłkowskiego cz. Mileskiego i jego braci Klemensa i Wojciecha. Wizji ciała dokonano we dworze w Brodzinie 30/VI, a pogrzeb odbył się w Janowcu (Kc.22 k.191v). O pozostałych zob. niżej.

1. Maciej, syn Wojciecha i Wąsoskiej, wraz ze swą żoną Anną Jaktorowską, córką Sebastiana, kwitował w r. 1554 swych braci z dóbr po rodzicach (P.895 k.826). Wniosła mu ta żona 850 zł. posagu, którą to sumę matka Maciaja Anna Wąsoska oprawiła na połowie Żarczyna (P.1396 k.163). Maciej wraz z bratem Marcinem, a też w imieniu matki i pozostałych braci w r. 1557 zobowiązał się owdowiałej ciotce Dorocie Popowskiej płacić 6 zł. czynszu rocznego (G.36 k.36). na połowie Żarczyna w r. 1560 oprawił 1.000 zł. posagu swej już wspomnianej żonie, która przed tym aktem skasowała poprzednią oprawę uzyskaną od swej teściowej (P.1396 k.858v; 902 k.489). W r. 1567 mianował opiekunami swych dzieci żonę, Wojciecha B., Andrzeja i Jana Smuszewskich (P.911 k.242). Anna skasowała w r. 1574 swe dożywocie, a oprawę scedowała synowi Janowi, od męża zaś otrzymała zapis długu 500 zł. (Kc.24 k.298-299). Maciej umarł miedzy r. 1575 (P.926 k.49v) i 1577, kiedy to Anna Jaktorowska występowała już jako wdowa (G.51 k.187; Kc.17 k.50). Syn tej pary Jan, o którym niżej.

Jan, syn Macieja i Jaktorowskiej, mąż Jadwigi Nadborówny, córki Wojciecha, oprawił jej w r. 1577 na częściach Żarczyna posag 2.000 zł. (P.1398 k.743). Umarł tego samego jeszcze roku (Kc.17 k.173v). Był bezpotomny, a spadek po nim dostał się jego braciom stryjecznym, synom Marcina (G.56 k.34v). Pozywał ich w r. 1583 Jan Królikowski o zwrot szat, które pożyczył był zmarłemu (Kc.26 k.306, 434v). Nadborówna przed r. 1584 wyszła 2-o v. za Jana Karnkowskiego, podkomorzego dobrzyńskiego (Kc.121 k.335; P.964 k.834) i żyła jeszcze 1597 r. (Kc.122 k.551).

2. Wojciech, syn Wojciecha i Wąsoskiej, ur. około r. 1529, miał za młodych lat przebywać na dworach cesarzy Karola V i Ferdynanda I. W r. 1558 podzielił się z bratem Marcinem trzymanymi dotąd wspólnie częściami we wsiach Brodzino i pustej Zakonowo, w młynie Dziekczyńskim na rzece Wełnie, w Zakonowie oraz w danych im t. r. przez matkę wsiach Żarczyno, Wąsosze, Kępa Wielka, Dzierżysław (P.1396 k.647v, 648v, 649). Brodzino, Zakonowo i połowę młyna Dziekczyńskiego sprzedał w r. 1560 sposobem wyderkafu za 3.000 zł. bratu Maciejowi (P.906 k.116v; 1396 k.797v). Zostawszy księdzem, był w r. 1564 plebanem w Gozdowie (Py.179 k.811v). Brodzino, Zakonowo, połowę młyna Dziekczyńskiego sprzedał wyderkafem w r. 1562 za 2.000 zł. siostrze Annie, żonie Jana Dąbrowy (P.1398 k.440). Był sekretarzem królewskim i w r. 1566 kanonikiem sandomierskim. T. r. 30/IX instalowany na kanonię krakowską, kustoszem krakowskim został 1567.4/II r. Od Wojciecha Popowskiego kupił w r. 1577 za 200 zł. czwartą część młyna Dziekczyńskiego koło miasta Janowca (P.1398 k.742v), zaś t. r. od Andrzeja Włoszynowskiego kupił za 5.000 zł. wieś Dziekczyno (P.1398 k.773v). Wraz z bratankami po bracie Marcinie odziedziczone po bratanku Janie, synu Macieja, części w Żarczynie t. r. dał w dożywocie wdowie po tym Janie, Jadwidze Nadborównie (P.1398 k.777). Instalowany na kaninię katedralną gnieźnieńską 1584.30/IV r., występował w r. 1592 jako dziedzic Brodzina, Zakonowa, Dziekczyna i części Puzdrowa (G.64 k.485v). Był ponadto dziedzicem wsi Czulice i pustki Czernichowo w p. proszowskim. Umarł mając lat 66 w r. 1595. Taką datę podaje Wiśniewski na tej zasadzie, iż 1595.26/X r. kanonię sandomierską, którą Wojciech posiadał, objął już ktoś inny (Katalog, s.27). Korytkowski tekst napisu nagrobnego z katedry gnieźnieńskiej datę postawienia nagrobka przez bratanków, tj. czerwiec 1601 r., wziął mylnie za datę śmierci (Prałaci I, s.89-92). Gdyby Wojciech umarł w r. 1601, wobec swego wieku 66 lat, musiałby się urodzić w r. 1535, czyli po swym bracie Marcinie, który był bratem młodszym. Łętowski datę śmierci Wojciecha kładzie na r. 1594 (Katalog II, s. 100). Przesądza zresztą tę sprawę fakt, iż bratankowie dzielili się majatkiem stryja już w r. 1597. Na nagrobku herby: Prawdzic, Godziemba (Wąsowskiej) i podwójny Nałęcz, Doroty Chełmskiej żony Jakuba B. i Doroty Dziewierzewskiej.

3. Marcin, syn Wojciecha i Wąsoskiej, ur. około r. 1535, dokonał działów z bratem Wojciechem w r. 1558 (P.1396 k.648v, 649). Żeniąc się w r. 1560 z Agnieszką Popowską, córką Piotra z Swinar, zobowiązał się przed ślubem, 10/I, oprawić jej 1.100 zł. posagu (G.39 k.33). Oprawy 1.200 zł. posagu dokonał t. r. na połowie wsi Wąsoszee, Kępa, Dzierzysław (P.1396 k.802). Od Sebastiana Sulińskiego i jego małoletnich braci kupił w r. 1565 za 100 grz. części Małej Kępy (Z. Kon.6 k.238v). Burgrabia ziemski kcyński, kupił w r. 1571 od Andrzeja Rogalińskiego za 1.700 zł. cztery łany roli opustoszałej i jeden łan osiadły w Puzdrowie w p. kcyń. (P.1398 k.271v). Umarł mając lat 40, 1575.1/I r. w Gnieźnie, wedle Okolskiego i Niesieckiego otruty, pochowany w katedrze gnieźnieńskiej. Owdowiała Agnieszka z Popowskich części w Puzdrowie swoje oprawne a dziedziczne swych czterech synów, Macieja, Mikołaja, Stanisława i Stefana, sprzedała t. r. sposobem wyderkafu za 600 zł. Adamowi Kluczewskiemu, dziedzicowi innych części tamże (P.1398 k.561). Inny zapis z t. r. wymienia jako synów Marcina: Macieja, Mikołaja, Jana i Stefana (Kc.24 k.454), jeszcze inny z r. 1583 i 1584: Macieja, Marcina i Stefana (Kc.26 k.306, 434v). O tych dwóch, Janie i Marcinie, nie wiem nic więcej. Agnieszka umarła między r. 1579 i 1584 (P.933 k.485v; 942 k.400). O Mikołaju i Stefanie zob. niżej. Maciej pozostawał w r. 1584 pod opieką stryja ks. Wojciecha (P.942 k.400). Ostatnia o nim wzmianka w r. 1588 (P.950 k.174). Był bezpotomny (Kc.122 k.46v). Stanisław występował w l. 1575-79 (P.1398 k.561; Kc.17 k.280). Były też dwie córki, Anna, niezamężna w r. 1586 (G.62 k.257, 257v) w l. 1587-1600 żona Jana Starołęskiego, i Agnieszka, w l. 1596-1605 żona Wojciecha z Łukowa Zbyszewskiego, wydana za niego krótko po 1596.4/IX r.

1) Mikołaj, syn Marcina i Popowskiej, obok brata Stefana dziedzic wsi Kępa i Wąsosze w r. 1589 (I. Kon.23 k.534v), część dworu w Puzdrowcu sprzedał w r. 1592 za 1.650 zł. Janowi Janowskiemu (P.1400 k.983). Żenią się w r. 1595 z Anną Orzelską, córką Swiętosława, starosty radziejowskiego, i Barbary Dąbrowskiej, oprawił jej na krótko przed ślubem, 31/VII, na wsiach Brudzino, Dziekczyno, Zakonowo posag 5.000 zł. (P.1401 k.601v). W r. 1596 skwitował swego teścia z 1.000 zł. wyprawy swej żony (N.162 k.460). Z działu przeprowadzonego z bratem i aktykowanego w grodzie krakowskim w r. 1597, dotyczącego dóbr spadłych po stryju ks. Wojciechu i po matce. Mikołaj otrzymał Brodzino i pustkę Dziekczyno w p. kcyńskim, Zakonowo w p. gnieźn., Czulice i pustkę Czernichowo w p. proszowskim (P.1402 k.280v). Zaraz jednak potem Brodzino Dziekczyno i Zakonowo sprzedał za 15.000 zł. bratu Stefanowi (ib. k.282). Od brata Stefana kupił w r. 1598 za 12.000 zł. wsie Wąsosze, Kępka i Kępa (P.1402 k.772) i zaraz żonie swej Annie z Orla oprawił na tych wsiach posag 5.000 zł. (ib. k.773). Był w r. 1602 komornikiem ziemskim województwa kalskiego (I. Kon.30 k.532v; Py.131 k.314). Wzajemne dożywocie z żoną spisał w r. 1604 (P.1005 k.136v). T. r. jako spadkobierca stryja ks. Wojciecha kwitował Pawła Popowskiego (I. Kal.70 k.998). Wąsosze, Kępę i Kępkę sprzedał w r. 1604 za 16.000 zł. Stanisławowi Russockikemu (I. Kon.32 k.221), a żonie Annie z Orla oprawił w r. 1605 posag 5.000 zł. na wsi Linne i mieście Zamysłów w p. sier. (R. Kal.1 k.40). Anna t. r. kasowała swą oprawę na wsiach Wąsoszee, Kępka, i Kępa (I. Kal.71 s.624). Żył jeszcze w r. 1611, kiedy to siostra Zbyszewska zapisała mu dług 500 zł. (P.986 k.270). W r. 1620 Anna, już wtedy wdowa, brała w zastaw za 7.000 zł. od Adama z Wyszyny Grodzieckiej wsie Zbiersko w p. kal. i Brzezno w p. kon. (I. Kal.86 s.1168). Nie żyła już w r. 1624 (N.173 k.488). Synowie Mikołaja i Orzelskiej, Jan i Wojciech, córki żyjące w r. 1624: Marianna i Barbara, panny, Agnieszka i Katarzyna, zakonnice (I. Kal.90b s.1566).

(1) Jan, syn Mikołaja i Orzelskiej, cysters koronowski 1624 r., przeprowadzając t. r. działy z bratem Wojciechem, dał mu swe części rodzicielskie we wsiach: Linne, Chrapiewo, Dobrownica, Szymany w p. sieradzkim (N.223 k.559v). Był w r. 1646 przeorem w Koronowie (N.226 k.260v), a żył jeszcze w r. 1675, kiedy to bratanek ks. Stanisław zapisał mu 1.000 zł. (Kc.131 k.489).

(2) Wojciech cz. Olbracht, syn Mikołaja i Orzelskiej, wspomniany w r. 1622 (G.76 k.174), jak to widzieliśmy wyżej, z przeprowadzonego w r. 1624 działu z bratem dostał dobra rodzicielskie we wsiach Linne, Chrapiewo, Dobrownica i Szymany w p. sier. Z żoną Anną Przyborowską, córką Stanisława, zrazu podczaszego poznańskiego, potem kasztelana biechowskiego, spisał w r. 1626 wzajemne dożywocie (P.1415 k.643) i t. r. dostał od teścia zastaw części wsi Przyborowo (P.1017 k.5v). Żonie tej zapisał w r. 1626 sumę 10.000 zł. (P.1016 k.54). Wieś Doborwnicę i części w Szymanach sprzedał w r. 1629 za 4.000 zł. Andrzejowi Zbierzchowskiemu i żonie jego Barbarze Goreckiej (R. Kal.11 k.89). Był w r. 1637 cześnikiem poznańskim (G.80 k.261). Przed r. 1638 nabył od Macieja Jaskóleckiego, sędziego ziemskiego kaliskiego, wsie Jeziora Wielkie i Winna w p. pyzdr., a sprzedał je w r. 1644 za 67.000 zł. Krzysztofowi Tuczyńskiemu (P.1036 k.250v; 1420 k.805; 1421 k.681v). W r. 1648 był sędzią kapturowym poznańskim (P.173 k.464). Od Łukasza Gorajskiego kupił w r. 1649 za 36.000 zł. wsie Brudzyń, Dziekczynko i pustkę Zakonowo (P.1424 k.704). T. r. umarł (ib. k.988). Wdowa w r. 1651 zapisała 50 zł. rocznej prowizji córce Dorocie Aleksandrze, klarysce gnieźnieńskiej (G.82 k.458, 458v). W r. 1652 ona i synowie: ks. Stanisław oraz Władysław, zostali skwitowani przez córkę zamężną Żychlińską z 8.000 zł. posagu, z czego 6.000 zł. zapisali ci bracia (P.1064 k.852v). Zmarła między r. 1672 i 1673 (Kc.131 k.345; G.85 k.20). Inne córki Wojciecha i Przyborowskiej: Zofia, w l.1654-62 żona Andrzeja Jana Gostkowskiego, Petronella, w l. 1662-70 żona Macieja Grochowickiego, łowczego kaliskiego, Marianna, niezamężna w r. 1651 (G.82 k.319), w r. 1652 żona Krzysztofa Żychlińskiego, wreszcie Krystyna, cysterka ołobocka 1673 r. (G.85 k.20). Wspomniana już wyżej Dorota Aleksandra, klaryska gnieźnieńska, żyła jeszcze w r. 1690 (G.89 s.90). Synowie, Stanisław i Władysław.

a. Stanisław, syn Wojciecha i Przyborowskiej, dostał kanonię katedralną krakowska jeszcze jako kleryk w r. 1648, instalowany na nią jako diakon w r. 1649, wraz z bratem Władyslawem dał t. r. matce dożywotnie użytkowanie części Brudzynia, Dziekczynka i Zakonowa (P.1424 k.988). Kanonik sandomierski 1651.8/III r. (Wiśniewski, Katalog). Dał w r. 1668 zapis wieczysty na Brudzyniu Katedrze poznańskiej (Hip. Wągr., Stempuchowo) wsie Brudzyń, Dziekczyno, Dziekczynko i Zakonowo oraz młyn w Dziekczynie Wybranowym sprzedał w r. 1686 za 36.000 zł. Krzysztofowi Grzymułtowskiemu, wojewodzie poznańskiemu (P.1112 XII k.35v). Był też sekretarzem królewskim i dziedzicem Bożegodaru 1688 (Boniecki). Umarł w r. 1690 mając lat 67 (noty Reiskiego).

b. Władysław Mikołaj, syn Wojciecha i Przyborowskiej, występował w r. 1649 (P.1424 k.988). Umarł bezpotomnie między r. 1667 i 1672 (Kc.131 k.37v, 345).

2) Stefan, syn Marcina i Popowskiej, małoletni w r. 1575 (P.1298 k.561), obok brata Mikołaja współdziedzic dóbr Kępa i Wąsosze 1589 r. (I. Kon.23 k.534v). Żeniąc się w r. 1597 z Elżbietą Russocką, córką Maksymiliana, dostał przed ślubem, 24/XI, od jej brata Stanisława Russockiego zapis 4.000 zł. posagu (ib.26 k.292v). Z działu przeprowadzonego z bratem Mikołajem, a dotyczącego dziedzictwa po stryju Wojciechu i po matce, dostał t. r. Wąsosze, Kępę z pustką Kępka oraz dopłatę 8.000 zł. gotówką (P.1402 k.280v). i zaraz od brata odkupił Brodzino, Dzielczyno i Zakonowo za 15.000 zł. (ib. k.282). T. r. części w Żarczynie, odziedziczone po stryjecznym bracie Janie, a przypadajace sobie w skutku działów przeprowadzonych z bratem Mikołajem, sprzedał za 4.000 zł. Janowi Karnkowskiemu, kasztelanowi lędzkiemu, mężowi wdowy po tymże bracie Janie B. (ib. k.445). Części Puzdrowca sprzedał w r. 1598 za 850 zł. Janowi Janowskiemu (ib. k.601). Wsie Wąsosze, Kępa i pustkę Kępka sprzedał t. r. za 12.000 zł. bratu Mikołajowi (ib. k.772). Elżbieta Russocka żyła jeszcze w r. 1613, kiedy to Stefan na połowie wsi Brudzyno, Dziekczyno i Zakonowo oprawił jej 4.000 zł. posagu (P.1408 k.367v). W r. 1620 na połowie wsi Brudzyno, Dziekczyno i Zakonowo oraz na połowie młyna Dziekczynek oprawił posag 4.000 zł. drugiej swej żonie Katarzynie Zakrzewskiej (P.1412 k.244), córce Jerzego, którego jednocześnie z tego posagu skwitował (P.1004 k.1577). Brudzyno Dziekczyno z młynem zw. Wybranowo i pustkę Zakonowo sprzedał w r. 1623 za 26.000 zł. Piotrowi Grochowickiemu (P.1414 k.216v). Otrzymał konsens królewski 1623.7/VII r. na scedowanie wsi pustej Posługówko w pow. gnieźnieńskim Jakubowi Grochowickiemu (M. K.170 k.338), zaś 1626.21/III r. na scedowanie tejże wsi Piotrowi Wybranowskiemu (ib.174 k.80v). W r. 1631 skwitował bratanka Wojciecha z prowizji od sumy 2.000 zł., za którą Stefan miał sobie zastawioną wieś Linne w p. sier. (P.1024 k.440). Nie żył w r. 1636 (P.161 k.456v). Katarzyna z Zakrzewskich żyła jeszcze w r. 1628, ale musiała umrzeć niedługo potem, bo już w r. 1630 Stefan był mężem Małgorzaty Chociszewskiej, córki Andrzeja i Szamarzewskiej, która wniosła posag 2.500 zł. (P.1023 k.1352v). Małgorzata jako wdowa po Stefanie B. występowała w r. 1636, kiedy kwitowała małżonków Deręgowskich z 600 zł. jako połowy sumy 1.200 zł., ostatniej raty należnej ze wsi Podlesie Kościelne (P.1033 k.733). W r. 1637 kwitowała swych braci z 2.000 zł. na poczet sumy posagowej 3.000 zł., zapisanej jej przez jej ojca (P.1036 k.629). W r. 1641 wdowa w imieniu własnym i swych dzieci, Wojciecha i Jadwigi, kwitowała Wojciecha Jastrzębskiego z 400 zł. czynszu rocznego od sumy 2.500 zł. zabezpieczonej na wsi Podbiele (P.1044 k.142v). Żyła jeszcze w r. 1673 (P.1426 k.258), nie żyła już w r. 1695 (P.1130 XI k.65). Z pierwszej żony córka Anna, w r. 1622 żona Stanisława Mierzwińskiego, z drugiej synowie, Jan i Jerzy, o których niżej, córki: Teresa i Marianna niezamężne obie w r. 1645 (P.1052 k.285). Z nich, Teresa wyszła w r. 1653 krótko po 19/IX za Stanisława Bolesza, Marianna zaś była w l. 1653-75 żona Wojciecha Franciszka Mieruckiego. Z Zakrzewskiej była jeszcze córka Dorota, ochrzcz. 1628.10/II r. (LB. Szemborowo). Z trzeciego małżeństwa był syn Wojciech i córki: Wiktoria, klaryska gnieźnieńska w l.1645-47 (P.1052 k.744; 1056 k.248), i Jadwiga Konstancja, niezamężna w l. 1641-42 (P.1044 k.142v; 1056 k.248), w r. 1658 1-o v. żona Wojciecha Gogolewskiego, 2-o v. w l. 1661-87 żona Franciszka Gołeckiego. Z synów, o Wojciechu mogę powiedzieć jedynie to, iż jako małoletni występował w l. 1636-47 (P.161 k.456v; 1056 k.248). Bezdzietny, nie żył już w r. 1658 (P.1070 k.174).

(1) Jerzy, syn Stefana i Zakrzewskiej, małoletni, wraz z braćmi pozostawał w r. 1636 pod opieką Stanisława Przyborowskiego, kasztelana biechowskiego, i Wojciecha B., swego brata stryjecznego (P.161 k.546v). Wraz z bracmi dziedzic Podlesia Kościelnego 1639 r. (P.1040 k.464). W r. 1645 w imieniu własnym i sióstr swych, Teresy i Marianny, skwitował Wojciecha Jastrzębskiego, obecnego dziedzica Podlesia Kościelnego z 672 zł. prowizji rocznej od sumy 4.200 zł. którą ojciec Jerzego zapisał był na tej wsi owym córkom jako ich posag (P.1052 k.285). Z żoną swą Katarzyną Baranowską, córką Macieja, spisał wzajemne dożywocie w r. 1649 (N.225 k.279v), a w r. 1652 dla zrodzonych z niej dzieci mianował między innymi ks. Stanisława B. kanonika krakowskiego (P.1064 k.489). Był w r. 1652 tenutariuszem Objezierza. Katarzyna Baranowska w r. 1653 cedowała Barbarze z Strzeleckich Dadźbogowej Baranowskiej sumę 8.000 zł., stanowiącą połowę sumy 16.000 zł., którą jej ojcy zapisał był Albtacht Baranowski, kasztelan kamieński, sposobem wyderkafu na wsiach Szamocino, Lastkowo i Hamer w p. kcyń. (P.1066 k.594v). Jerzy żył jeszcze 1653.19/IX r., kiedy to w Nieczajnie spisywał kontrakt małżeński z Boleszem o rękę swej siostry Teresy B. (N.227 k.40, 41). W r. 1657 Katarzyna Baranowska spisywała już wzajemne dożywocie z drugim swym mężem Wacławem Rożnowskim (G.82 k.1199v). Jerzy miał syna Franciszka Stefana, ochrzcz. 1652.8/XI r. (LB. Objezierze), młodo zmarłego, bo w r. 1664 jako jego jedyne spadkobierczynie występowały siostry, Marianna Mierucka i Teresa Boleszowa (P.1075 k.333).

(2) Jakub, syn Stefana i Chociszewskiej, cysters koronowski, w r. 1637 zbył swe prawa do spadku ojcowskiego bratu Jerzemu (P.1036 k.91). W r. 1648 był kustoszem konwentu koronowskiego (Kc.129 k.372). Zob. tablicę.

@tablica: Brudzyńscy h. Prawdzic

Z tego samego Brudzynia, ale nie wiem czy również Prawdzicami, byli następujący B-cy: Swiąszek z Brodzina 1418 r. (G.2 k.117) Wojciech z Brodzina, mąż Małgorzaty z Ruchocina Ruchocińskiej, która 1449 r. miała termin z Janem Cwierdzińskim (G.6 k.65). Wojciech Brodziński cz. Małachowski odstapił w r. 1453 dwa łany osiadłe w Brodzinie ks. Piotrowi, plebanowi w Janow Młynie (dziś Janowcu) (Kc. z r. 1453 k.302v). Andrzej Brudzieński skwitowany został w r. 1519 z wyderkafu w Dąbrowie przez Wawrzyńca Siernickiego (Kc. z r. 1519 k.287).

>Brudzyńscy, Brudzińscy, Brodzińscy zapewne h. Rogala, wyszli z Brudzina cz. Brodzina w parafii będkowskiej p. dobrzyńskiego. Siedziała tam licznie rozrodzona drobna szlachta, przeważnie zagrodowa. Sposród niej, ci, którzy używali przydomku Cibor, byli h. Rola. Wśród Ciborów w drugiej połowie XVI w. spotykamy Walentego i Jakuba (Biliński, s.27), w właśnie te dwa imiona figurują w pierwszym pokoleniu B-ch, z którymi mamy do czynienia już na terenie Wielkopolski właściwej.

Może rodzonymi braćmi między sobą byli: ks. Sebastian, pleban leźnicki, i Andrzej, obaj już nieżyjący w r. 1623, oraz Walenty i Jakub obaj nie żyjący w r. 1635. Jakub w r. 1623 występował jako stryj i opiekun małoletniego Jana, syna Andrzeja B. (G.76 k.495v), zaś w r. 1635 występowali: Jan, syn Andrzeja, Maciej, syn Walentego, i Jan, syn Jakuba, wszyscy trzej bracia miedzy sobą stryjeczni a bratankowie ks. Sebastiana (G.80 k.41). Z nich w Wielkopolsce osiedli: Jan, syn Andrzeja, i jego stryj Jakub.

Jan, syn Andrzeja z ziemi dobrzyńskiej (G.78 k.51), małoletni w r. 1633, zobowiązał się w r. 1635 części swe we wsi Brudzino w ziemi dobrzyńskiej sprzedać za 500 zł. stryjecznemu bratu swemu Maciejowi, synowi Walentego (G.80 k.41v). Od Agnieszki Wodeckiej, wdowy po Janie Wolskim, kupił w r. 1637 za 1.000 zł. części wsi Grzybowo Wódki (P.1419 k.61), a t. r. inne części tamże za 1.000 zł. od Anny Nadarzyckiej, żony Baltazara Gliszczyńskiego (ib. k.62v). Żona jego Katarzyna Gostkowska, córka Piotra i Anny Ruchockiej, kwitowała w r. 1649 swego ojca z dóbr rodzicielskich (P.1060 k.4; Py.151 s.133). Jan t. r. na połowie swych części w Grzybowie Wódkach oprawił jej posag 2.000 zł. (P.1424 k.164v). W r. 1651 spisał z tą żoną wzajemne dożywocie (G.337 k.687). Umarł między r. 1655 i 1658, kiedy to Katarzyna, już owdowiała, wyszła 2-o v. za Stefana Drachowskiego, zapisawszy mu krótko przed ślubem, 6/VII, sumę 1.000 zł. (G.82 k.133v). W r. 1676 Katarzyna była już 3-o v. żoną Stefana Przeradzkiego (G.85 k.343v, 344v). Żyła jeszcze w r. 1688 (G.88 k.235). Syn Jana Sebastian.

Sebastian, syn Jana i Gostkowskiej, w r. 1676 mąż Zofii Gorazdowskiej, córki Sebastiana i Marianny Wydzierzewskiej (G.85 k.343v, 344v) brał wraz z żoną w r. 1677 w zastaw za 1.000 zł. części wsi Węgierki od Macieja Doruchowskiego (Py.154 s.82). Od Mikołaja Drachowskiego kupili oboje w r. 1680 za 3.500 zł. części wsi Grzybowo Wódki (P.1101 I k.6). Sebastian występował w r. 1704 jako spadkobierca bezpotomnej Barbary B., żony Hieronima Ozbińskiego, która żyła w r. 1659 (G.92 k.25v). Nie żył już w r. 1705, kiedy to jego trzej synowie, Jan, Piotr i Mikołaj, zastawili części w Wódkach za 3.500 zł. Franciszkowi Grzybowskiemu (G.92 k.55v, 61v). W r. 1708 nie żyła już i Zofia Gorazdowska. Córka Sebastiana Teresa, żona 1714 r. Franciszka Grzybowskiego. Zapewne była jego żoną już w r. 1705, kiedy jej bracia zastawili mu części w Wódkach. W r. 1714 Jan i Mikołaj (Piotr może już nie żył?) części w Wódkach Grzybowie sprzedali za 7.166 zł. Stanisławowi Jaraczewskiemu (P.1148 II k.160). O Janie słyszymy jeszcze raz w r. 1721 kiedy cedował sumę swemu "bratu stryjecznemu" Andrzejowi B. (G.94 k.129).

Mikołaj Stanisław, syn Sebastiana i Gorazdowskiej, był w r. 1708 posesorem połowy Zdzychowic (G.92 k.135). Żoną jego była w r. 1718 Eleonora Bogumiła Zabeltitz, córka Kaspra Zygmunta (G.93 k.369). Wzajemne z nią dożywocie spisał w r. 1720, przy którym to dokumencie ona złożyła swój podpis po niemiecku (P.1177 k.11v). Używała też czasem polskiej formy nazwiska "Sobolewska" (Kc.135 k.261; N.203 k.13). Mikołaj żył jeszcze w r. 1729 (Kc.135 k.285). Może to ten sam Mikołaj zmarł 1735.18/III r.? (LM Pobiedziska). Eleonora Bogumiła nie żyła już w r. 1742, kiedy to wspomniany syn ich Jan (P.1268 k.47). Nie wiem, czy z powyższym Mikołajem Stanisławem można identyfikować Mikołaja, ożenionego w r. 1708 z Elżbietą Kędzierzyńską, córką Adama i Apolonii Sławianowskiej? (G.92 k.134v; P.1144 k.314v).

Jakub z ziemi dobrzyńskiej występował 1599 r. (G.66 k.12). Był może bratem wspomnianych wyżej Sebastiana, Andrzeja i Walentego. Wraz ze swą żoną Dorotą Czewujewską nabyli w r. 1604 sposobem wyderkafu za 3.000 zł. połowę części w Grochowiskach od Jakuba, Wacława i Aleksandra Grochowickich (G.68 k.86v). Od Jana Złotnickiego kupił w r. 1615 za 4.000 zł. wieś Jankowo Małe w p. gnieźn. (P.1409 k.354). W r. 1631 Dorota występowała już jako wdowa (G.79 k.422v). Syn ich Jan.

Jan, syn Jakuba i Czewujewskiej, w r. 1631 dziedzic Jankowa Małego (G.79 k.422v). Może to ten sam Jan w r. 1633 sporządził zapis wzajemnego dożywocia z żoną Katarzyną Małachowską? (G.337 k.549v). W r. 1635 na połowie Jankowa Małego oprawił posag 2.000 zł. żonie (drugiej?) Katarzynie Rożnowskiej, córce Marcina (P.1418 k.469). Żył jeszcze w r. 1637 (G.80 k.333). Tem sam Jan występował w l.1625-36 jako chrzestny (LB Witkowo, raz nazwany Brudzewskim). W r. 1663, już po jego śmierci, synowie jego, Wojciech i Stanisław, zostający pod opieką Jana Małachowskiego (więc może zrodzeni z Małachowskiej?), wydzierżawili Jankowo Małe Kazimierzowi Romanowi (G.84 k.55v). Roman był widocznie już wtedy ich szwagrem. Jako męża Ludmiły B., córki Jana i Rożnowskiej, spotykamy się z nim w l.1673-87. Rożnowska żyła jeszcze, jak się wydaje, w r. 1682 (P.1104 k.477).

Stanisław, syn Jana, dziedzic Jankowa Małego 1673 r. (G.85 k.4), t. r. zapisał dług 3.000 zł. żonie swej Konstancji ze Słup Wałdowskiej, córce Jana (G.85 k.15) i Teresy Niewieścińskiej. W r. 1677 skwitowała ona swoją matkę z 4.000 zł. należnych z dóbr ojcowskich i macierzystych (N.185 k.639v). Stanisław oprawił t. r. żonie swej posag 4.000 zł. (N.225 k.671v). Oboje wraz z żoną sprzedali w r. 1682 Jankowo za 8.000 zł. Elżbiecie Szetlewskiej, wdowie po Kazimierzu Grabskim, kasztelanie śremskim (P.1104 k.332). Stanisław żył jeszcze w r. 1688 (P.1116 XI k.31). W r. 1692 Wałdowska była już 2-o v. żoną Kazimierza Borzęckiego (P.1123 I k.117). Jako po raz drugi wdowa występowała w r. 1719 (P.286 k.28v). Nie żyła już w r. 1713 (P.289 k.58). Córka Stanisława i Wałdowskiej, Marianna dostała w r. 1700 od swej matki zapis 4.000 zł. (Kc.133 k.163v). W l. 1702-13 była żoną Wojciecha Morawskiego. Syn Andrzej. Był jeszcze inny, starszy syn, Kazimierz, ochrzcz. 1676.12/III r., była też jeszcze jedna córka, Anna Teresa, ochrzcz. 1674.5/VII r. oraz dziecko, którego płci nie podano, ochrzcz. 1678.20/IX r. (LB Sw. Michał, Gniezno).

Andrzej, syn Stanisława i Wałdowskiej, ochrzcz. w ostatnich dniach grudnia 1680 r. (LB Sw. Michał, Gniezno) wspomniany w r. 1711 (Kc.134 k.74), kupił w r. 1718 od Stanisława Puchalskiego za 12.000 zł. połowę Obiecanowa w p. kcyń. (P.1160 k.84v). T. r. 12/X zaślubił Mariannę Mazowską, córkę Felicjana i Jadwigi Ossowskiej, wdowę 1-o v. po Adamie Skąpskim i 2-o v. po Franciszku Zarembie (LC Sw. Michał, Gniezno), która przed ślubem z Andrzejem B. zapisała mu dług 10.000 zł. (Kc.134 k.307v). T. r. oboje spisali wzajemne dożywocie (ib.). Andrzej kupił w r. 1720 od Andrzeja Dembickiego za 14.000 tynfów wsie Wieniec i Wociechowo w p. gnieźn. (Kc.134 k.403v). Od "brata stryjecznego" Jana B., syna Sebastiana, dostał w r. 1721 cesję sumy (G.94 k.129). Jako regent grodzki kcyński, przejął w r. 1724 księgi od poprzedniego regenta Zbigniewa Rozbickiego (Kc.135 k.17). Obok tego był w r. 1726 komisarzem burgrabskim ziemi wschowskiej (ZTP 48 k.40). W r. 1728 nazwany "bratem stryjecznym" Teresy B. córki Sebastiana, zamężnej Grzybowskiej (Kc.135 k.219v). Żył jeszcze w r. 1730 (G.96 k.287v), a w r. 1742 Marianna była już po raz trzeci wdową (Kc.139 k.317). Nie żyła i ona w r. 1751 (Kc.141 k.189). Ich córka Marta Anna występowała w l. 1736-62 (ZTP 47 k.492; Kc.141 k.189; 145 k.33), w r. 1762 zobowiązała się swe części w połowie Szczepowic, Sepna i Łagiewnik sprzedać za 500 zł Józefowi Zarembie, swemu bratu przyrodniemu (Kc.145 k.4v). Był i syn Marcjan, wspomniany w r. 1735 (P.1310 k.169). Zob. tablicę

@tablica: Brudzyńscy h. Rogala (?)

Z powyższymi w bliskim pokrewieństwie musiał pozostawiać Jan, który w r. 1698 wydzierżawił na trzy lata za 24.000 zł. od Ludwiki z Łosiów Czartoryskiej miasto Złotów z przyległościami (N.189 k.381). Może to on był w r. 1694 wdowcem po bezdzietnej Agnieszcze Sosnowskiej, 1-o v. Florianowej Opaczewskiej, 2-o v. Janowej Strzeleckiej? (ib. k.111). W r. 1705 wraz ze swą żoną Barbarą Palęczewską wydzierżawili oboje od powyższej Czartoryskiej za 20.000 zł. na trzy lata Sypniewo, Jełowo, Raduńsk i Jazdrawy (N.192 k.139). Oboje dostali w r. 1709 od Katarzyny z Marszewskich, wdowy po Michale Chojeńskim, i od jego córek zobowiązanie do sprzedaży Czerlina w p. kcyń. (W.90 k.26v). Jan nie żył już w r. 1712, kiedy to Barbara wychodziła 2-o v. za Macieja Swierczyńskiego, zapisując mu przed ślubem sumę 10.000 zł. (Kc.134 k.107v). T. r. spisała z Swierczyńskim wzajemnie dożywocie (N.194 s.154). W r. 1714 wraz ze swymi córkami, Katarzyną i Klarą, wedle zobowiązania z r. 1709, nabyła ostatecznie Czerlino za sumę 31.000 zł. (N.197 k.24). W r. 1728 była już po raz drugi wdową (Kc.135 k.224v). Nie żyła już w r. 1741 (Kc.139 k.215). Jej córki, Katarzyna i Klara, dziedziczki Czerlina 1728 r. (N.203 k.49). Z nich, Katarzyna, miezamężna jeszcze w r. 1720 (N.201 k.46v, 47), w t. 1721-31 żona Łukasza Demeckiego, 2-o v. w l. 1741-43 za Stanisławem Skowrońskim. Klara, niezamężna 1721 r. (Kc.134 k.456v), w l.1724-31 żona Józefa Białoskórskiego.

>Brudzyńscy, Brodzyńscy, Brodzińscy różni. Andrzej z Brudzina zw. Kuropłochem 1462 r., zapewne pochodził z Brodzina w p. kon. parafii janiszewskiej (I. Kon.2 k.24). Występował jeszcze w r. 1473 jako dziedzic w Brodzinie i Pęchorzewie (I. Kon. i k.16). Jan, dziedzic w Wielkim Brodzinie, zapewne w p. kon., swą część ojczystą w tej wsi oddał w r. 1467 Mikołajowi z Brudzewa, wojewodzie sieradzkiemu, wzamian za łan w Goleniowie i dopłatę 100 grz. (P.1383 k.252v).

Anna Brudzińska, wdowa po Wojciechu Kijewskim 1547 r.

Jan Brodziński zw. Dybylasem z p. płońskiego, nie żyjący już w r. 1562, był ojcem szl. Andrzeja, obywatela w mieście Łobżenicy, który t. r. części swe w Brodzinie i Rostkowie w pópłońskim sprzedał za 50 kop groszy rodzonemu bratu Stanisławowi (N.215 k.14).

Anna Brodzińska, żona Jana Dąbrowskiego 1565 r. Mikołaj Brudziński Wietrzych z ziemi dobrzyńskiej zapisał w r. 1567 dług 10 zł. Stanisławowi Goyskiemu (P.911 k.573v). Barbara Brodzińska, córka Jana z Brodni, w r. 1578 żona Sebastiana Modlibowskiego (I. Kon.18 k.107v; I. Kal.68 s.781), a wdowa po nim 1589 r., była 2-o v. w l. 1591-1604 żoną Jana Wysockiego z ziemi łęczyckiej, burgrabiego ziemskiego i podstarościego grodzkiego kaliskiego, wdowa i po tym mężu w r. 1618. Piotr Brodziński, mąż Katarzyny Miłaczewskiej w l. 1583-88 (I. Kal.49 s.989; I. Kon. 21 k.125v). Piotr Brodziński, mąż Katarzyny, wdowy 1-o v. po Kasprze Morawskim, która w 1584 r. kwitowała z 40 zł. Jana Korzenickiego (I. Kal. 50 s.14). Wojciech Brudziński z p. płoc. dzierżawił części wsi Suchorężec M. od Stefana Słupskiego i żony jego Elżbiety Palędzkiej, i został w 1596 r. skwitowany przez nich z 400 zł. z sumy 450 zł. dzierżawnej (Kc.122 k.163, 164). Spisał 1604.24/VII r. testament polecając pochować się w Kcyni. Nie żył już 31/VII t. r. Miał brata (Kc.124 k.551) Paweł, nie żyjący ok. r. 1615/18, miał z Elżbiety Węglińskiej żyjącego wtedy syna Stanisława (Kc.31 k.471). Ewa Brudzyńska, w r. 1655 żona Piotra Kotarbskiego. Krystyna Brudzińska, żona Samuela Zaleskiego, sędziego grodzkiego przedeckiego, dziedziczka dóbr Brodnia i Gruszyn w p. szadkowskim 1677 r. (I. Kal.138 s.165). Małgorzata Brudzyńska, pochowana w r. 1680 u Bernardynów w Poznaniu (Arch. Bern., W.58). Katarzyna Brudzyńska i jej mąż Piotr Potocki, oboje nie żyli już w r. 1695. Macieja i Zofii małżonków Brudzyńskich syn Franciszek, ur. w Prusinowie, ochrzcz. 1710.7/X r. (LB Czarnków). N. Brudzyński z żony swej (zapewne Kołudzkiej?) chrzcił 1712.2/V r. zrodzoną córkę Helenę, ur. w Modliszewku u matki tej żony (LB Modliszewo). Jana Brudzyńskiego i Marianny z Lisieckich córka Anna była w r. 1714 wdową po Wojciechu Chwaliku Jaroszewskim (I. Kon.73 k.260). Panna Rozalia Brudzyńska poślubiła 1767.14/I r. Stanisława Szymańskiego (LC Poznań, Sw. Mikołaj).

Marianna Brudzyńska, wdowa po N. Sępińskim, mając lat 83 zmarła 1890.19/IX r. (LM. Sw. Marcin, Pozn.).

>Brühl h. Własnego. Henryk "hr. z Ocieszyna B.", pierwszy minister saski, starosta lipiński i piaseczyński, wywodzący się wedle całkowicie sfałszowanego rodowodu od "Brylów" Ocieskich z Ocieszyna w p. pozn., kupił od Jakuba Działyńskiego, starosty nakielskiego, 1748 r. za 180.000 zł. wsie Niechanowo, Potrzymowo, Nową Wieś, Konstancję cz. Drachówko, Ambrożkowo i Januszkowo w p. gnieźn., sprzedając jednocześnie temu Działyńskiemu za 20.000 zł. swe części w Wargowie, pochodzące ze spadku (wyimaginowanego!) z głowy zmarłego Jana Bryla, syna niegdy Macieja Bryla z Ocieszyna (P.1292 k.180, 182v). Jan Maurycy, koniuszy saski, kawaler zakonu teutońskiego, działając w imieniu własnym i swego brata Henryka, ministra, dobra Ocieszyno "po przodkach" sprzedał w r. 1749 Jakubowi Działyńskiemu, staroście nakielskiemu (ZTP 52 k.468), Henryk, w r. 1752, wtedy obok pierwszego ministra już i generał artylerii koronnej, starosta lipiński, piaseczyński i bolemowski, kupił od Stanisława Odrowąża Mieszkowskiego za 80.000 zł. wieś Luto, Wielki (P.1308 k.73). Część Pakawia z dóbr sierakowskich sprzedał w r. 1763 za 16.000 zł. Franciszkowi Antoniemu Kwileckiemu, staroście wschowskiemu (P.1337 k.82). Jego syn Alojzy Fryderyk, generał artylerii koronnej, sprzedał 1786.11/III r. Ocieszyno i Gołembowo Józefowi Gronowskiemu (P.1363 k.151v).

>Brulinscy h. Roch i Kolumna wyszli z Brulina w ziemi łomżyńskiej. Jakub, syn zmarłego Stanisława, mianował w r. 1654 plenipotentów (P.120 s.1495). Żył jeszcze w r. 1676 (Py.154 s.3, 35). Po Jakubie, nie żyjącym już w r. 1678, chyba bezdzietnym, spadkobiercą była siostra jego Dorota z Witosławic, wdowa po Andrzeju Starczewskim i po Andrzeju Dobrosielskim (Py.154 s.88). Inny zapewne Jakub, bo posiadający własne potomstwo, nie żył już w r. 1679. Wdowa Dorota Grabecka, wtedy 2-o v. żona Andrzeja Myślińskiego, dzieci: Andrzej, Anna i Marianna, obie te córki niezamężne wówczas (ib. s.58). Aleksander w r. 1665 został skwitowany z protestacji o gwałty przez Wojciecha Czewujewskiego (Py.153 s.35). Ur. Stanisław i Kunegunda, rodzice Teofilii, ur. w Srodzie 1797.3/III r. (LB Sroda).

>Brunnow h. Własnego Franciszek, nie żyjący już w r. 1730, ze zmarłej już żony Krystyny de Renen (Rönne?) pozostawił córkę Krystynę Elżbietę, w l. 1728-30 żonę Macieja Joachima Manteuffel Kiełpińskiego, wojskiego wschowskiego (N.204 k.18).

>Brunowscy, zob. Bronowscy

>Bruscy szlachetni Adam i Anna, rodzice Katarzyny, ochrzcz. 1669.23/X r. (LB Smigiel).

>Bruszewscy h. Ślepowron z Bruszewa w ziemi bielskiej. Może z tych pochodził Stanisław, w l. 1795-98 mąż Wiktorii z Modzelewskich, w r. 1798 posesor probostwa w Krerowie. Dzieci ich: Wojciech Klemens, ur. w Pełczynie 1795.7/IV r. (LB Srem), Franciszka zmarła 1797 r. mając jeden rok, pochowana 24/VIII, Izydor Antoni, ur. 1798.3/IV r. (LB i LM Krerowo).

>Brwinowscy h. Belina z Brwinowa koło Warszawy. Katarzyna, w r. 1593 żona Andrzeja Grzybowskiego. Marcin w r. 1631 dał zobowiązanie swej żonie Dorocie Golańskiej, córce Wojciecha z p. radomskiego, iż oprawi jej 350 zł. posagu na wsiach Kunice i Brzostówko w p. opoczyńskim (Kc.19 k.1297v).

>Z Brykczewic, wsi w p. pyzdr., dzisiaj nieznanej, Andrzej Czartowicz, Diabłowicz z Brykczewic 1411 r. (P.2 k.40v, 65, 67). Maciej, Wichna i Tomisława z Bryczkewic 1412 r. (ib. k.123v). Andrzej i Wacław, bracia rodzeni, dali 1417 r. swe części we wsi Wrzorkowo(?) Wojciechowi z Piotrowic (Py.3 k.219v). Wincenty, ojciec Wawrzyńca i Małgorzaty z Brykczewic, którzy w r. 1444 cedowali cedowali wieczyność części w tej wsi Maciejowi z Brykczewic, a ten ze swej strony zobowiązał się uiścić im 2 grz. (Py.10 k.182v). Trzy części w Brykczewicach i część w Piotrowicach posiadały 1466 r. Dorota i Kordula (Py.14 k.72v). Maciej, nie żyjący już w r. 1567, ojciec córek Korduli i Doroty, które w r. 1463 sprzedały swe połowy w częściach Brykcewic i Piotrowic Jadwidze, wdowie po Wincentym ze Słonczyc. Przy tej transakcji asystowali im stryj Jan z Łukomia i wuj Wojciecj z Pacynowic. (P.1383 k.183, 282).

>Brykczyńscy. Mikołaj, były wojskowy i były posesor dóbr, liczący lat 66, zmarł w Poznaniu 1856.4/X r., pozostawiając jako wdowę drugą swą żonę, syna Gustawa, urodzonego z pierwszego małżeństwa, liczącego wtedy lat 27, a z drugiej żony córkę Emilię mającą lat 20 i syna Józefa liczącego lat 18 i pół (LM Sw. Marcin, Pozn.). Wanda zmarła w 17 roku życia, w Kościanie 1868.4/IX r. (Dz.). Dionizy von B., syn Stanisława, zmarłego po 1898.29/VII r., i Retycji(!) Stamm z Poznania, ur. w Nakle 1872.3/IV r., kupiec w Lesznie zaślubił 1897.13/VI r. Julię Matuszewską, córkę Józefa i Barbary Koniecznej, ur. w Wyciążkowie 1871.6/VI r. (LC Leszno). Ich syn Władysław Marceli, ur. w Lesznie 1898.29/VII r. (LB Leszno). Bronisław von B., kupiec w Ostrowie, 28-letni, zaślubił w Lesznie 1887.5/X Leokadię Zenonię Putiatycką z Leszna, mającą lat 28. Ich syn Roman Walenty Bronisław, ur. w Lesznie 1891.29/XII r. Jego chrzesty Walenty v. B. "magister" z Ślesina (ib.)

>Brylowie, zob. Kuczyńscy, Ociescy

>Brylewscy wyszli z Brylewa w p. kośc. Bracia: Wojciech, Marcin i Czewlej z Brylewa, z których Wojciech cz. Wojsław występował w l. 1395-1415 (Leksz. I, nr 1730, 1996, 2498; Ksiąga ziem. pozn., nr 411; Kośc. II k.65v). Marcin w l. 1399-1418 (Leksz. I, nr 2269, 2488; Ksiega ziem. pozn., nr 2336;P.5 k.108; Kośc. I k.42v, 60; 3 k.93v; II k.125; II k.82). Czewlej w r. 1415 (Kośc. II k.65v). Wojsław nazwany w r. bratem Katarzyny Miaskowskiej (ib.). Synem Marcina był Piotr Pietrasz, wystepujący w l. 1418-25 (Kośc. II k.125, 136v; P.8 k.27v). Bratanek Marcina Stefan występował obok niego i Wojsława w l. 1404-18 (Kośc. I k.60; III k.132; P.5 k.108).

Maciej, Andrzej i Stanek, dziedzice w Brylewie 1400 (Kośc. I k.105).

Maciej z Brylewa nie żył już w r. 1459, kiedy wystepowała wdowa po nim Katarzyna (Kośc.19 k.263v). W r. 1465 nie żył już i syn tego Macieja Stefan, a arbitrzy godzili o podział Brylewa pod winą 50 grz. owdowiałą Katarzynę i jej córki Annę i Elżbietę z Dorotą, wdową po Stefanie i z Janem, synem Stefana (Kośc.20 s.17). Piotr i Mikołaj, bracia rodzeni z Brylewa, mieli w 1464 r. termin z Janem niegdy Drockim (Kośc.19 k.319v). Ci dwaj niedzielni bracia wraz z ich bratankiem Jerzym ze Szczepowic zeznali w 1465 r. sumę 30 grz. Janowi i Andrzejowi braciom z Robaczyna (Kośc.20 s.36). Maciej B. i jego siostra stryjeczno-rodzona Anna z Szczepowic mieli w l. 1469-72 termin z braćmi z Robaczyna (ib. s.297, 709). Jan i Marcin, bracia przyrodni, niedzielni z Brylewa, mieli po wyprawie mołdawskiej skonfiskowane dobra, które król dał Rafałowi z Leszna, kasztelanowi gnieźnieńskiemu i marszałkowi dworu krolewskiego, ale doszło do ugody i w 1499 r. Rafał kwitował ich z tych dóbr (P.859 k.22). Ci dwaj bracia w r. 1506, lub przed tą datą, sprzedali za 200 grz. swą część we wsi Pucołowo odziedziczoną po rodzonej ciotce Małgorzacie Wojciechowi Grabionowskiemu (P.862 k.174). Jan B. w r. 1519 sprzedał połowę Brylewa za 250 grz. Mikołajowi Karchowskiemu (P.1392 k.362v). Jadwiga, wdowa po Janie B., siostra rodzona Jana i Stanisława Popowskich, matka małoletniego syna Macieja B., występowała w r. 1534 (Kośc.234 k.268, 269). Marcin B. zwany też Drogoszewskim, od Andrzeja Dąbrowskiego kupił w r. 1521 za 8 grz. dwa półłanki roli w Drogoszewie (Kośc.233 k.75; 345 k.86v). Żona Marcina, Małgorzata, córka Mikołaja Malewskiego, wdowa 1-o v. po Marcinie (Wojciechu?) Drogoszewskim, wraz ze swą siostrą Anną sprzedała w r. 1522 połowę Malewa w p. kośc. za 140 grz. (150?) Wojciechowi Daleszyńskiemu (Kośc.233 k.78v: 345 k.91). Marcin od Mikołaja Młyńskiego kupił w r. 1525 (1526?) za 100 grz. połowę części Drogoszewa (Kośc.233 k.100v; 345 k.119). Małgorzata oprawę swą 150 grz. uzyskaną od pierwszego męża na połowie części Drogoszewa, dała w dożywocie w r. 1527 Marcinowi, ten zaś dał jej w dożywocie swoją część w tej wsi (Kośc.345 k.125v, 126).

Zygmunt w r. 1557 występował jako wuj Anny z Krzyżanowskich Karsznickiej (Kośc.237 k.191v). Stanisław B. cz. Drogoszewski, mąż Agnieszki Krzyżanowskiej, dla zrodzonych z nią dzieci mianował w r. 1572 opiekunami: Bartłomieja Krzyżanowskiego, Piotra Popowskiego i Ambrożego Drogoszewskiego, zaś żonie zapisał dług 400 zł. (P.920 k.702, 702v). Z tą żoną występowali w r. 1579 (P.933 k.801). Mateusz Drogoszewski cz. B., w r. 1581 spadkobierca bezdzietnego stryja Macieja B. (P.936 k.28).

Nie wiem czy z powyższymi B-mi, idącymi niewatpliwie z Brylewa w p. kośc., można łączyć tych, których kładę niżej. Piotr, nie żyjący już w r. 1623, miał ze swej żony Barbary Zajdlicówny syna Jana i córkę Barbarę. Ta ostatnia, klaryska bydgoska pod imieniem Teodory, miała w r. 1623 prawa do kamienicy w rynku poznańskim po wuju sławetnym Kasprze Zajdlu (P.152 k.48). Prawa te nabył od niej w r. 1624 brat jej Jan, współspadkobierca tegoż wuja (ib. k.601v). Żyła jeszcze w r. 1626 (P.153 k.705v), zaś Jan i jego żona, Elżbieta Złyńska, dostali w r. 1652 zapis 1.500 zł. długu od Beaty Trąmpczyńskiej zamężnej Chłapowskiej (P.1064 k.1236v).

Piotr, mąż Barbary Przystanowskiej, występował 1669 r. (P.196 k.441). Antoni i Barbara, rodzice Małgorzty Anny, ur. w Miechlinie ochrzcz. 1747.18/VI r. (LB Śrem). Stanisław, świadek 1791.3/XII r., ochrzczony 1792.26/XI r. (LB, LC Zbaszyń). Stanisław, może ten sam, dzierżawca wsi Rzeczkowo, z żoną Moniką chrzestni 1796.29/XII r. Rodzeństwo, Walenty i Róża z Rzeczkowa, zapewne dzieci ich, chrzestni 1797.11/IX r. (LB Niepart). Konstancja zapewne też córka Stanisława, wyszła w Łomnicy 1793.19/VI r. za Kajetana Kownackiego, żyła jeszcze 1804.6/X r. Kajetana Kownackiego, dzierżawcę Frankowa.

>Brylscy. Piotr z p. sandomier., nie żyjący już w r. 1658, ojciac Jakuba, któremu w r. 1655 zapisała dług 400 zł. Anna z Tolibowa Zdzychowska (G.82 k.1115v). Jakub ten, żeniąc się w r. 1658 z Katarzyną Wodecką, córką Jana i Anny Racłakowskiej, krótko przed ślubem, 24/I zobowiązał się oprawić jej 2.000 zł. posagu (ib. k.1305v).

>Brynk, zob.Brink

>Brynkowska Wiktoria i jej mąż Walerian z Rosocina Rosowski, oboje nie żyli już w r. 1743.

>Bryszewscy cz. Brzyszewscy h. Pomian wyszli z Bryszewa cz. Brzyszewa w p. przedeckim. Jan z p. kowalskiego, syn Stefana, żeniąc się w r. 1609 z Konkordią Ossowską, dostał przed ślubem od jej ojca Stanisława z Tuchorzy Ossowskiego zapis długu 1.000 zł. (Ws.25 k.374, 374v). Oprawił owej żonie posag 1.000 zł. i spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1619 (P.1411 k.544v, 545v). W r. 1626 Seweryn Bieliński scedował mu dożywotnią posesję sołectwa we wsi Wieszkowo należącej do opactwa lubińskiego (P.1016 k.569). W r. 1629 mieszkał w Niewierzu i ożeniony był 2-o v. z Zofią z Kosiczyna Biegańską (KB Brody), z którą t. r. spisał wzajemne dożywocie (P.1416 k.554). Była ona wdową 1-o v. po Macieju Swinarskim i żyła jeszcze w r. 1635 (P.1032 k.220). Jan nie żył już w r. 1649 (Kośc.302 k.180v). Synowie jego: ks. Piotr, wspomniany w r. 1661 (P.186 k.231v), Stefan Domonik, który w r. 1661 występował jako siostrzeniec Anny z Tuchorzy Zbijewskiej, starościny babimojskiej (P.1072 X k.540), rodził się więc z Ossowskiej, Jan Domonik, urodzony z Biegańskiej, ochrzcz. 1629.12/VIII r. (LB Brody), wreszcie Wojciech.

1. Stefan, syn Jana i zapewne Ossowskiej, żeniąc się w r. 1649 z Barbarą Krzycką, córką Piotra, zapisał jej dług 3.000 zł. (Kośc.302 k.180v). Był dziedzicem wsi Hinerszdorff na Śląsku. Bezdzietny, nie żył już w r. 1661 (P.186 k.231v).

2. Wojciech, syn Jana, wraz ze swą żoną Ewą Dobrosielską, wdową 1-o v. po Wawrzyńcu Chrząstowskim, nabyli oboje w r. 1643 od Andrzeja Krzyckiego sposobem wyderkafu na trzy lata za 2.000 zł. wieś Radzim w p. tuchol. (N.225 k.63; 226 k.591). Ewa żyła jeszcze w r. 1661 (N.227 k.390v). W r. 1672 Wojciech i jego syn Jakub od Stanisława Kossobudzkiego wieś Ołgonowo w p. brzeskim kujawskim (P.1213 k.40). Córka Wojciecha, Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1728, była 1-o v. żoną Mikołaja Mirosławskiego, 2-o v. żoną Jana Trąmpczyńskiego. Synowie: Piotr, występujący w r. 1658 (N.227 k.345), Jakub, Wojciech i Jan, o których niżej.

1) Jakub, syn Wojciecha, dziedzic Ołgonowa, żył jeszcze w r. 1701 (I. Kon.70 k.60v), bezdzietny, nie żył już w r. 1702. Jego żoną była Elżbieta Tyskiemberk, w r. 1702 już 2-o v. za Franciszkiem Sokołowskim stolnikiem inowrocławskim (ZTP 38 k.19).

2) Wojciech, syn Jana, obok swego brata Jana spadkobierca w r. 1701 brata Jakuba (ZTP 38 k.19), sumę na Kuźnicy w wojew. brzeskim, zapisaną temu zmarłemu bratu przez Franciszka Sokołowskiego, cedował w r. 1710 Gostyńskiemu (I. Kon.70 k.60v). Żoną jego była Marianna Dąbrowska. Oboje nie żyli już w r. 1732. Dzieci ich: syn Paweł i córka Salomea, żyjące w r. 1698, bezpotomnie pomarłe, nie żyły już w r. 1732 (G.96 k.430v).

3) Jan, syn Jana, w r. 1670 mąż Katarzyny Czarnkowskiej, mieszkał z nią t. r. w Małachowie Męczychowie, w r. 1673 kwitowali się oboje z Ewą z Doręgowskich Małachowską z zawartego w r. 1670 kontraktu dotyczącego połowy wsi Małachowo Szymborowicz (G.85 k.24v). Jan żył jeszcze w r. 1710 (I.Kon.70 k.60v). Oboje z żoną nie żyli już w r. 1728. Córki ich Barbara, ochrzcz. 1670.19/IX r. i Anna, ochrzcz. 1672.30/VI r. (LB Witkowo), syn Andrzej.

Andrzej Pomian B., syn Jana i Czarnkowskiej, kanonik katedralny gnieźnieński (nie wymienia go Korytkowski!) i proboszcz Św. Jana w Gnieźnie, kanonik Św. Grobu, spadkobierca Ołgonowa po dziadzie Wojciechu i stryju Jakubie, sprzedał te dobra w r. 1728 za 28.000 zł. siostrzeńcowi Aleksandrowi Mirosławskiemu, komornikowi ziemskiemu inowrocławskiemu (P.1213 k.40). W r. 1730 wystepował jako rodzony bratanek i jedyny spadkobierca bezpotomnie pomarłych stryjów, Jakuba i Waleriana (G.96 k.223v). Nie wiem cz "Walerian" to tak przez pomyłkę nazwany Wojciech, czy też to jeszcze jeden syn Wojciecha i Dobrosielskiej?. W r. 1732 występował Andrzej jako jedyny spadkobierca Pawła i Salomei, dzieci stryja Wojciecha (ib. k.430v). Żył jeszcze w r. 1740 (G.97 k.418v). Zob. tablicę.

@tablica: Bryszewscy h. Pomian

Stefan i Anna, rodzice Ignacego, ochrzcz. 1638.30/VII (LB Stęszew). Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1696, żona Stefana Wolskiego. Walerian, zabójca Hiacynta Stobieckiego, skwitowany ze sprawy o to zabójstwo przez matkę i siostrę zabitego (I. Kal.154 s.233).

>Bryszkowscy. Jest wieś Bryszki w p. piotrk., ale czy wyliczeni tutaj od wsi brali swe nazwisko, nie wiem. Ich szlachectwo dość wątpliwe. Kasper, tytułowany "szlachetnym", czasem jednak tylko "sławetnym", był w r. 1623 plenipotentem Cweków (Kośc.292 k.164). Zawierał w r. 1626 kontrakt z małżonkami Turskimi (Kośc.294 k.90v). W r. 1663 plenipotent Jana B. i jego żony (P.1038 k.923). Był t. r. mężem Jadwigi Tymianki. W r. 1645 wraz z tą żoną kwitował z 9.400 zł. małżonków Proskich (P.1052 k.800). W r. 1652 szl. Kasper N. w imieniu swych "sławetnych" synow Jana i Tomasza prolongował Piotrowi Gorskiemu termin uiszczenia sumy 1.760 zł. (P.1064 k.347). Ojciec w imieniu swoim i synów, t. r. kwitował Korzeniowskiego pisarza grodzkiego kościańskiego (ib. k.1243). Jadwiga Tymianka była w r. 1663 2-o v. żoną Władysława Macieja Jeżewskiego (P.1073 k.447). Synowie Kaspra i Jadwigi: Jan, ochrzcz. 1633.22/VI r. (LB Golejewo), żyjący jeszcze w r. 1663 (P.1073 k.447), Józef, ochrzcz. 1646.16/IV r. (LB Fara, Pozn.), i Tomasz.

Tomasz, syn Kaspra i Tymianki, występował w r. 1651 (P.1063 k.828). Był. kancelistą. Żył jeszcze w r. 1692, kiedy dostał zapis długu od Swiejkowskiego (Kc.132 k.645v). Żoną jego była "uczciwa" Apolonia Skorzejewiczówna. Z niej dzieci: Jakub, ochrzcz. 1671.24/VII r., Andrzej Mikołaj, ochrzcz. 1675.5/XII r., Marcin, ochrzcz. 1677.6/XI r., Elżbieta, ochrzcz. 1679.11/XI r., Antoni, ochrzcz. 1682.22/V r., Jan, ochrzcz. 1684.5/VI r., Hiacynt, ochrzcz. 1688.1/IX r. (LB Fara, Pozn.). Zob. tablicę.

@tablica: Bryszkowscy

>Brzączewscy, Brączewscy wyszli w Brączewa, dawnie zwanego też Brzączewem, wsi w p. pozn., koło Obrzycka. Jan Brzunczewski, mąż Katarzyny, córki Jaroty Chlebowskiego i Anny, która to Katarzyna była obok swej siostry Anny, wdowy po Marcinie z Popowa, w r. 1488 współdziedziczką w Chlebowie i Sulinie (G.13 k.107v). W r. 1501 Jan (Brunczewski) był wójtem w Stobnicy, a żona jego Katarzyna wyderkowała za 150 grz. połowę Chlebowa Mikołajowi Wybranowskiemu (G.18 k.342). Helena, żona Macieja B., swoją część po rodzicach we wsi Wierzchowisko w p. gnieźn. sprzedała w r. 1530 za 300 grz. Wojciechowi Wierzchowskiemu (P.1393 k.338). Maciej swe części w Chlebowie w p. gnieźn. sprzedał w r. 1530 za 300 grz. Wojciechowi Wybranowskiemu (G.335a k.132v). Łukasz, syn zmarłego Jana B., dziedzic w Chlebowie, część w tej wsi, którą jego ojciec sprzedał był sposobem wyderkafu zmarłemu Mikołajowi Wybranowskiemu, sprzedał w r. 1534 za 100 grz. synowi tego Mikołaja, Wojciechowi Wybranowskiemu (P.1393 k.672v). "Szlachetny" Jan B., obywatel obornicki syn zmarłego Stanisława B., a wnuk zmarłego Jana B. i Katarzyny Chlebowskiej, swoją część w Chlebowie ze spadku po tej babce, uzyskaną z działu przeprowadzonego ze swym rodzonym bratem Pawłem i siostrą panną Dorotą, sprzedał w r. 1550 za 20 grz. Maciejowi Chlebowskiemu (P.1395 k.565v). Paweł małoletni i panna Dorota byli wtedy oboje dziedzicami części w Chlebowie (P.890 k.515).

Helena B. i jej mąż Stanisław Niniński, nie żyjący oboje w r. 1553 Jan B., nie żyjący w r. 1595, ojciec Macieja B. z Ninina, występującego w r. 1580 (G.58 k.371v). Maciej ten w r. 1583 zapisał dług żonie Lukrecji Skrzetuskiej, córce Jana (G.61 k.184v, 185), a w r. 1590 mianował opiekunów dla swych dzieci zrodzonych z niej (G.64 k.25). Od Marcina Radeckiego i jego matki Anny z Wydzierzewskich wziął w zastaw za dług 110 zł. części ich w Strzeżewie Paszkowym (ib. k.326v). Od Kazimierza Skrzetuskiego kupił w r. 1594 za 3.000 zł. Pakszyn i Pakszynek w p. gnieźń. (P.1401 k.162v) i w r. 1595 na połowie tych dóbr oprawił 320 zł. posagu swej żonie (G.337 k.59). Żył jeszcze w r. 1604 (G.68 k.40v). Lukrecja Skrzetuska występowała już jako wdowa w r. 1609 (Py.134 k.230). Żyła jeszcze w r. 1622 (G.76 k.136v). Córki Macieja i Skrzetuskiej: Anna w r. 1604, krótko po 13/VII, wydana za Marcina Judzkiego, Magdalena, w r. 1609 wydana za Macieja Zberkowskiego, żyła z nim jeszcze w r. 1621, w r. 1645 2-o v. żona uczc. Jana Nartowicza zw. Pisarzem (P.761 k.457v, 464), Zofia, w r. 1617 żona Łukasza Piotrowskiego, a wreszcie może i Agnieszka, już nie żyjąca w r. 1626, żona Jana Przyborowskiego. Synowie dwaj, Wacław i Stefan o których niżej.

1. Wacław, syn Macieja i Skrzetuskiej, występował w r. 1611 (G.71 k.278). Był w r. 1637 mężem Barbary z Fulszyna Mierzewskiej, córki Mikołaja i zapewne Anny z Rosnówka, która to Barbara wniosła mężowi posag 1.000 zł. (G.80 k.309v, 732; 82 k.271, 271v). Dziedzic w Pakszynie w r. 1643 (P.168 k.257v), swoje części w tej wsi sprzedał w r. 1644 za 3.200 zł. Chryzostomowi Jaskólskiemu (P.1421 k.761). Z żoną spisał w r. 1650 wzajemne dożywocie (P.1422 k.37v). Oboje wydzierżawili w r. 1649 od małżonkow Wolskich wsie Chrostowo i Nowąwieś w p. pozn. (P.1060 k.91v). Wacław żył jeszcze w r. 1650 (G.82 k.271v). Nie żył już w r. 1659, kiedy to Barbara występowała jako wdowa (P.183 k.173). Córki Wacława i Mierzewskiej: Zofia, niezamężna w r. 1669 (Ws.68 k.417v), Anna, w l. 1659-69 za Zygmuntem Stroińskim (Strońskim?)

2. Stefan N. cz. Niniński, syn Macieja i Skrzetuskiej, występował w r. 1611 (G.71 k.278), w r. 1620 zapisał dług 180 zł. szwagrowi Łukaszowi Piotrowskiemu (G.75 k.565). Spisał w r. 1623 wzajemne dożywocie z żoną Anną Gądecką, córką Piotra i Zuzanny Suchorzewskiej (G.76 k.482v; 337 k.546). W r. 1626 występował obok brata Wacława jako spadkobierca zmarłej Agnieszki B., wdowy po Janie Przyborowskim (G.78 k.207v). Nie żył już w r. 1643 (P.168 k.257v). Zob. tablicę.

Franciszek B. był w r. 1671 mężem Katarzyny Goreckiej (I. Kon.60 k.254v).

@tablica: Brzączewscy

>Brzączynska Jadwiga (z Brzenczyna), żona Jakuba Strykowskiego, nie żyjacego w r. 1636, sama nie żyjaca już w r. 1664.

>Brzechffowie cz. Brzechwowie, czasem Brzychwowie h. Jastrzębiec od pierwszej połowy XVI w. pisali się z Wrzący cz. Wielkiej Wrzący, wsi w p. sieradzkim, wziąwszy ową wieś dzięki małżeństwu z Zajaczkówną. Przezwisko "Brzechwa" (strzała bez grota) mogło być dawane rozmaitym osobom w różnych częściach kraju zamieszkującym i bynajmniej między sobą nie związanym. Byłoby tedy daleko idącą lekkomyślnością we wszystkich Brzechwach, o jakich nam mówią źródła średniowieczne, dopatrywać się koniecznie przodków późniejszych B-ch z Wrzący. Błędu tego nie ustrzegł się Boniecki, który do Jastrzębców zaliczył wszystkich w czambuł B-ch, jakich gdziekolwiek bądź znalazł, i to nawet tych, którzy w XV w. i początkach XVI występowali w Małopolsce.

Mikołaj B., w l.1387-1406 dziedzic w Goślinie, Boduszewie i Przebędowie w p. pozn., miał synów, spośród których Sędziwój cz. Sądek B. występował obok ojca lub i sam w l. 1387-90. Mikołaj o wymienione wyżej wsie toczył w l. 1401-6 sprawy sądowe z Mikołajem Pniewskim i Dorotą Radzimiską cz. Pniewską. Z Wincentym Radzimskim procesował się w r. 1399 Świętosław cz. Świaszek zw. B., może też syn Mikołaja? Spotykamy tego Świętosława i w r. 1400. T. r. występował też Piotrasz B. Panna Eufemia, córka Brzechwy (Mikołaja?), miała sprawę w r. 1403 z Dorotą Pniewską, dawniej Radzimską, o wsie Goślina i Boduszewo (Lekszycki I, nr.100, 231, 341, 824, 2979, 3088; Ziemska Pozn., nr 27, 442, 643, 1147, 1601, 23424), Ta sama chyba, Fomka Brzechwina miała 1407 r. sprawę o Zaborowo z Dobroszką Sabkową z Zaborowa (P.3 k.17). Nie wiem czy wszystkich wyżej wymienionych możemy uważać za Jastrzębców.

Mikołaj B. ożenił się z Małgorzatą z Wrzący Zajączkówną, dziedziczką w Przystani w p. kal., Kwaskowie i Wrzący w p. sieradzkim, chyba identyczna z Małgorzatą, córką Mikołaja z Wrzący Zajączka, jeszcze niezamężną w r. 1498 (I. Kal.5 k.14). Mikołaja od dóbr żoninych poczęto czasem zwać Wrząckim lub Wrząckim cz. Brzechwą. W r. 1532 wraz z żoną i synami, Janem, Franciszkiem i Maciejem, na wsiach Przystań, Kwaskowo i Wrząca zapisali sześć i pół grz. i osiem groszy rocznego czynszu wikariuszom katedry gnieźnieńskiej (I. i D. Z. Kal.2 k.185v; P.1393 k.529). Mikołaj Wrzącki cz. B. nazwany w r. 1530 dziedzicem Kwaskowa (I. i. D. Z. Kal.7 k.449v). Nie żył już w r. 1534, kiedy to owdowiała Małgorzata łan osiadły w Przystani dała swym synom Janowi i Franciszkowi Wrząckim (I. i. D. Z. Kal.2 k.225v). W r. 1543 wraz ze swym synem Maciejem Wrząckim sprzedała Przystań sposobem wyderkafu za 300 zł. i 15 zł. w. Dobrogostowi Potworowskiemu (P.1395 k.31v). W r. 1544 zapisała ona 350 zł. długu synom swym: Janowi, Franciszkowi i Maciejowi, którym sprzedała przedtym Kwaskowo (I. Kal.7 k.68). Dziedziczka w Przystani, zobowiązała się w r. 1550 sprzedać sposobem wyderkafu za 200 zł. połowę owej wsi swej córce Dorocie, żonie Marcina Mieszkowskiego (I. Kal.12 s.164). T. r. córce swej Małgorzacie, zamężnej Laskowskiej, zapisał dług 20 grz. (ib. s.149). Część wsi Ustków w p. sier. dała w r. 1564 Janowi Kakawskiemu (ib.29 s.98). Żyła jeszcze w r. 1568 (ib.34 s.922), nie żyła już 1571 r. (R. Kal.3 k.391v). Synowie: Jan, Franciszek, Maciej, Mikołaj, Rafał i Andrzej. Córki: Anna, w r. 1571 wdowa po Janie Galewskim, Katarzyna, w r. 1570 wdowa po Bernardzie Laskowskim, wspomniana już Dorota, w l. 1550-58 żona Marcina Mieszkowskiego, Barbara, w r. 1550 żona Piotra Laskowskiego.

I. Jan B. z Wrzący, syn Mikołaja i Zajaczkówny, nazwany w r. 1543 "bratem stryjeczno-rodzonym"(!) Katarzyny, córki Wrząckiego zwanego Zajączkiem a żony Feliksa Domiechowskiego (I. Kal.7 k.473). W r. 1544 wraz z braćmi swymi Franciszkiem i Maciejem dziedzice nabytych od matki wsi Wrząca i Kwaskowo w p. sier. (ib. k.68). W l. 1564-68 był Jan mężem Anny Kłomnickiej (ib.29 s.342; 34 s.155). Wraz ze swymi siostrami, Anną i Katarzyną, części po matce w Przystani rezygnował w r. 1571 bratu Rafałowi (R. Kal.3 k.390). Żył jeszcze w r. 1574, kiedy to występował jako dziedzic części Krzywosądowa w p. kal. (I. Kal.42 s.152).

II. Franciszek B. Wrzącki, syn Mikołaja i Zajaczkówny, wspomniany w r. 1544 (ib.7 k.68), dziedzic Wrzący, w r. 1553 mąż Anny Jabłońskiej (ib.17 s.517), umarł między r. 1559 i 1564 (ib.24 k.405v; 29 s.822). Wdowa po nim żyła w r. 1582 (I. Kal.48 s.207). Córka Zofia w r. 1582 żona Stanisława Rybińskiego z ziemi gostyńskiej, synowie: Jan, o którym niżej, Andrzej i Abraham. Andrzej części Przystani, odziedziczone po babce Małgorzacie, sprzedał w r. 1572 bratu Janowi (R. Kal.4 k.53). Abraham swoje części w tejże wsi sprzedał Janowi w r. 1574 za 1.000 grz. (ib. k.142) i t. r., wedle zobowiązania danego przez Jana Wawrzyńcowi Laskowskiemu, cedował spadek po ciotce swej Katarzynie, zamężnej Laskowskiej (I. Kal.42 s.869). W r. 1595 występował jako opiekun dzieci zmarłego brata Jana (ib.62 s.1346), ale t. r. został przez króla od tej opieki odsunięty (ib. s.1491).

Jan, syn Franciszka, wspomniany w r. 1564 (ib.29 s.822), dostał w r. 1568 od stryja ks. Andrzeja części w Kwaskowie (R. Kal.3 k.76) i t. r. od tegoż stryja, jako proboszcza w Kościeleckiej Wsi wydzierżawił na sześć lat za 200 zł. wieś Głogowę w p. kal. należącą do tego probostwa (I. Kal.34 s.939). Ze stryjem Rafałem przeprowadzili w r. 1570 działy siedlisk na gruncie wsi Przystani (ib.42 s.244). Od Jerzego Mieszkowskiego, syna swej ciotki Doroty, dostał w r. 1571 części wsi Przystań (R. Kal.3 k.391v) i t. r. dostał wraz ze stryjem Rafałem części w Przystani od stryja ks. Andrzeja (ib. k.391), a w r. 1572 części tamże od swego brata Andrzeja (R. Kal.4 k.53). Połowę części w Kwaskowie, nabytych od ks. Andrzeja, dał w r. 1572 swemu stryjecznemu bratu Andrzejowi, synowi Mikołaja (ib. k.14v). Od brata Abrahama kupił w r. 1574 jego części w Przystani za 1.000 grz. (ib. k.142), a w r. 1577 kupił za 2.000 zł. części tamże od stryja Rafała (ib. k.363v). T. r. żeniąc się z Elżbietą Śmiełowską, córką Andrzeja, oprawił jej na połowie części w Przystani na krótko przed ślubem, 16/VII, posag 1.400 zł. (I. Kal.44 k.422, 424). Śmiełowska była bezdzietna i już nie żyła w r. 1581. Nie żyła też wówczas i jedyna urodzona z niej córka Anna, a spadkobiercą macierzystego majątku owej Anny był jej rodzony wuj Jan Śmiełowski, który kwitował Brzechffę (ib.47 s.1538). Inni wujowie i spadkobiercy Annym Andrzej i Mikołaj skwitowali go z tej sumy 1584 r. (I. Kal.50 s.712). Brzechwa w r. 1581 był już conajmniej od roku mężem drugiej żony Potencji Stawskiej i mając już z nią córkę Elżbietę, wyznaczył na opiekuna dla niej na wypadek swej śmierci, miedzy innymi swego stryjecznego brata Jana, syna Rafała (ib. s.1541). Potencja w r. 1590 była już wdową (ib.58 s.33). W r. 1592 odroczył termin uiszczenia długu 1.200 zł. Stanisławowi Siewierskiemu, staroście ostrzeszowskiemu (I. Kal.59 s.16). Wyszła potem 2-o v. za Marcina Sulimowskiego i już nie żyła w r. 1595 (ib.62 s.1346). Jej dzieciom: Franciszkowi, Stanisławowi, Jerzemu i Elżbiecie ojczym Sulimowski cedował 1596 r. otrzymane od ich matki dożywocie (I. Kal.63 k.131v). Od opieki nad Franciszkiem, synem Jana, oddalony został przez króla w r. 1595 rodzony stryj nieletniego, Abrahama, a mianowani dalsi stryjowie, Jan i Dobrogost, synowie Rafała, Andrzeja, syn Mikołaja, oraz wuj Jan Stawski (ib.62 s.1481). Franciszek nie żył już w r. 1602, zamordowany. O to zabójstwo opiekunowie jego, Jan, Andrzej i Dobrogost Brzechffowie, procesowali jego braci Stanisława i Jerzego (I. Kal.68 s.1603). Dobrogost, podwojewodzi kaliski, jeden z opiekunów dzieci Jana i Stawskiej, tj. Stanisława, Jerzego i Elżbiety, kwitował w r. 1601 Andrzeja Leszczyńskiego, wojewodę brzeskiego, z 2.000 zł., stanowiących połowę sumy 4.000 zł. zapisanych przez wojewodę ich matce i ojczymowi (ib.67 s.114). Wspomniana wyżej córka Jana Elżbieta w r. 1612 już jako żona Jana Sarnowskiego kwitowała swego brata Stanisława B. (ib.78 s.1375).

1. Stanisław, syn Jana i Stawskiej, ożeniwszy się z Zofią Wilkowską, córką Stefana i Zofii z Pożarowa, dostał w r. 1609 w posagu za tą żoną zapis 3.200 zł. od Jerzego i Stanisława Sławoszewskich i dał wzajemne zobowiązanie, iż sprzeda im części swe w Gronówku, Wilkowie Niemieckim i Smyczynie odziedziczone przez żonę po rodzicach, a żonie tej oprawi posag na Przystani (Ws.25 k.228, 229, 231). Zofia w r. 1610 dokonała tej transakcji na rzecz Sławoszewskich za 3.000 zł. i dostała od męża oprawę na taką sumę posagu (P.1407 k.247, 247v). Stanisław t. r. od brata Jerzego kupił za 3.000 zł. połowę Przystani (ib. k.249). Joachimowi Wierusz Stoleckiemu sprzedał w r. 1612 za 6.800 zł. wieś Przystań (R. Kal.8 k.203v). Zofia, w r. 1617 skasowała swą oprawę na tych dobrach (Ws.31 k.332). W r. 1620 była spadkobierczynią rodzonej swej ciotki Heleny Pożarowskiej, żony Jana Goreckiego cz. Westerskiego (I. Kal.86 s.1300). Stanisław żył jeszcze w r. 1625 (I. Kon.44 k.296v). W r. 1637 Zofia, już jako wdowa, skasowała dożywocie (ZTP 29 s.435). Synami Stanisława byli Dobrogost i Krzysztof.

1) Dobrogost, syn Stanisława i Walknowskiej, od Jakuba Doruchowskiego otrzymał 1641 r. zapis długu 1.500 zł. (I. Kal.107a s.1102), od Abrahama Girzyckiego dostał w r. 1645 cesję sumy zastawnej 2.000 na młynie w Kobylej Górce, które to dobra Giżycki trzymał zastawem od Dobrogosta Węgierskiego (Py.150 s.83). Żył jeszcze w r. 1650 (Py.151 s.263). Był komornikiem granicznym wieluńskim. Nie żył już w r. 1673. Wraz ze swą żoną Marianną Wierzbięcianką Doruchowską dali byli oboje zapis 4.200 zł. Samuelowi Giżyckiemu, miecznikowi wieluńskiemu (I. kal.133 s.756). Doruchowska już nie żyła w r. 1682 (ZTP 32 s.2465). Córka Bobrogosta i Doruchowskiej, Helena, w l.1661-95 żona Adama Bala Miedźwiedzkiego, komornika granicznego ciechanowskiego. Synowie: Kazimierz, Władysław i Jakub.

(1) Kazimierz, syn Dobrogosta i Doruchowskiej, będąc jeszcze człowiekiem świeckim, w r. 1671 dostał z działu przeprowadzonego z braćmi część Domanina (I. Kon.73 k.173). Potem proboszcz w Kotłowie 1680 r. (LC Ostrzeszów), kanonik regularny laterański św. Augustyna w Kaliszu 1685 r. (I. Kal.143 s.40, 279), proboszcz w Kłodawie 1691 r. (ZTP 35 s.473), opat trzemeszeński 1706 r. (G.92 k.94). Rezygnował w r. 1711 Domanin w ziemi wieluńskiej siostrzenicy Barbarze z Miedźwiedzkich Pawłowej Boczkowej (G.93 k.56v). Żył jeszcze w r. 1713 (I. Kon.73 k.173).

(2) Władysław, syn Dobrogosta i Doruchowskiej, wraz ze swą żoną Marianną z Biesiekierskich, córką Jana i Marianny Mikołajewskiej, spisał wzajemne dożywocie w r. 1682 (ZTP 32 s.2465). Oboje oni kupili 1705.13/X r. od ks. Franciszka Józefa Kraszewskiego, opata witowskiego, kanonika gnieźnieńskiego i dziakana kaliskiego, za 28.000 zł. wieś Chwałkowo w p. gnieźn. (G.92 k.71). W r. 1709 oprawił posag 1.000 zł. żonie swej drugiej, Joannie Kosickiej, córce Krzysztofa i Zuzanny Strzeleckiej (G.93 k.14; P.1217 k.4v). Synowi swemu Kazimierzowi scedował w r. 1712 (za konsesem królewskim z 1710.2/X r.) dożywocie tenuty miasta Dąbie w wojew. łęczyckim (G.93 k.90, 90v). W r. 1720 zobowiązał się sprzedać Chwałkowo za 28.000 zł. Elżbiecie Kwileckiej, wdowie 1-o v. po Ludwiku Rokossowskim, 2-o v. po Michale Orzelskim, a 3-o v. żonie Stefana Brzechffy, syna swego (P.1176 k.58). Władysław nie żył już w r. 1721, a Joanna Kosicka występowała jako wdowa (G.94 k.173). Żyła jeszcze w r. 1749 (G.98 k.299v). Z Biesiekierskiej miał synów: Kazimierza, Stefana i Rafała, o których niżej, oraz córki: Annę, występującą w l. 1712-23 (ZTP 40 k.557; 46 s.253), Rozalię, w tychże latach niezamężną, potem żonę Stanisława Rybczyńskiego, stolnika bracławskiego, i Katarzynę, ochrzcz. 1703.30/III r. (LB Trzemeszno), żyjącą jeszcze w r. 1723. Z drugiego małżeństwa byli synowie: Józef i Jan, o których niżej, i córki, Konstancja i Jadwiga, niezamężna w r. 1721 (G.94 k.171), z których pierwsza w l. 1749-75 była żoną Stanisława Kilińskiego, druga zaś wyszła 1742.30/V r. za Jakuba Rembielińskiego (LC Gębice).

a. Kazimierz, syn Władysława i Biesiekierskiej, występował od r. 1719 (ZTP 40 k.557), w r. 1729 był już księdzem (G.96 k.145).

b. Stefan, syn Władysława i Biesiekierskiej, mąż Elżbiety Kwileckiej, wdowy po dwóch mężach, Ludwiku Rokossowskim i Michale Orzelskim, spisał z nią w r. 1718 wzajemne dożywocie (P.1160 k.96). Elżbieta dostała w r. 1720 od swego teścia Władysława B. zobowiązanie do sprzedania za 28.000 zł. Chwałkowa (P.1176 k.58). Stefan w r. 1729 przeprowadził działy z bratem swym Rafałem (G.98 k.229v). W r. 1736 nazwany dziedzicem Chwałkowa (G.97 k.99v). Elżbieta z Kwileckich nie żyła już w r. 1738 (P.1252 k.254) i być może, umarła właśnie w tym roku. Stefan w r. 1749 kwitował się ze swym rodzeństwem z pretensji do Chwałkowa (G.98 k.328v). Żył jeszcze w r. 1750 (ib. k.390), nie żył już 1754 r. Jego córka urodzona z Kwileckiej, Elżbieta, w r. 1739 żona Chryzostoma Korytowskiego, nazwanego w r. 1775 "mężem uciążliwym". Syn Józef.

Józef, syn Stefana i Kwileckiej, mocą przywileju królewskiego z 1738.30/V r. dostał kępę na Wiśle zwaną Soponin w wojew. pomorskim (Ws.87 k.9v). Obok ojca współdziedzic Chwałkowa 1739 r. (G.97 k.398v), spisał w tej wsi 1749.15/VII akt komplanacji ze stryjem swym Rafałem (G.98 k.296v) i t. r. wraz ze swą siostrą Korytowską zawarł kompromis z innymi spadkobiercami ojca pochodzącymi po Biesiekierskiej oraz z Kilińskimi (ib. k.299v). Wraz z siostrą zobowiązał się w r. 1750 sprzedać Chwałkowo za 35.800 zł. stryjowi Rafałowi (ib. k.390). Dnia 1753.8/I r. w Chwałkowie spisał kontrakt małżeński z Franciszkiem Otto Trąmpczyńskim o rękę jego córki Justyny (ib. k.570), urodzonej z Rozalią Raszewską. Małżeństwo zostało zawarte 14/I t. r. (LC Łubowo). Z tą Justyną Trąmpczyńską w r. 1754 spisał Józef wzajemne dożywocie (ib. k.635v). Oboje z żoną zawierali w r. 1773 kontrakt z Ludwikiem B., synem Rafała (G.102 k.32v). W r. 1783 Justyna występowała już jako wdowa (P.1360 k.242v). Żyła jeszcze w r. 1786 (P.1363 k.465). Dzieci Józefa i Trąmpczyńskiej, Franciszek, Barbara i Honorata, dziedziczyły przez swą matkę prawa do udziału w spadku po Opalińskich. Z nich, Honorata, ur. około r. 1767, wyszła w Pozananiu 1805.16/II r. za Ludwika Skórzewskiego, majacego lat 24 (LC Fara). Nic dziwnego, że swój własny wiek podała przy tej okazji na lat 20! Umarła mając lat 80 w Pozaniu 1847.3/II r. (LM Fara). Prócz wspomnianego wyżej syna Franciszka, byli jeszcze synowie: Alojzy i Antoni, ur. w Żydówku, ochrzcz.1757.10/VI r. (LC Łubowo). O Franciszku i Alojzym zob. niżej.

a) Franciszek, syn Józefa i Trąmpczyńskiej, ur. w Czerlinie 1774.28/I r., ochrzcz. z ceremonii 1792.17/V r. przy czym trzymała go do chrztu Dorota z Brzechffów Fuchsowa z Poznania (zob. niżej), niewatpliwie bliska krewna ojca (LB Poznań, Św. Marcin). Walczył w brygadzie Madalińskiego 1792 r., został porucznikiem 1794 r. W czasie wyprawy Dąbrowskiego do Wielkopolski. Od r. 1798 służył w legionach jako porucznik grenadierów. Rotmistrz kawalerii legionowej 1799 r., walczył z nią zrazu we Włoszech, potem w r. 1800 nad Renem pod wodzą Kniaziewicza. Wskutek zatargów ze swym dowódcą, pułkownikiem Rożnieckiom, przeniesiony do piechoty, do 1-ej półbrygady Grabińskiego. W armii Księstwa Warszawskiego 1807 r. szef szwadronu 6 pułku ułanów. Odbył kampanię 1809 r. Został w r. 1810 majorem 12 pułku jazdy i otrzymał w r. 1811 krzyż Virtuti Militari. Walczył 1812 r. Mianowany w r. 1813 dowódcą 17 pułku jazdy, dostał się do korpusu marszałka Davout, a potem latem był w brygadzie lekkiej jazdy XIII korpusu generała Gerard. Stacjonował potem w Danii, skąd w r. 1814 wrócił wraz z pułkiem do Warszawy. Był kawalerem Legii Honorowej. W r. 1816 dostał dymisję i mieszkał odtąd gospodarując w Staszewie w p. gnieźn. (Pol. Sł. Biogr.). Może jego żoną była Eufrozyna B., wraz z którą trzymał do chrztu 1808.4/II r. syna swej siostry Skórzewskiej (LB Krzywiń).

b) Alojzy, Ignacy syn Józefa i Trąmpczyńskiej, ur. w Żydówku, ochrzcz. 1756.20/VI r. (LB Łubowo) około r. 1796 mąż Marianny Łąckiej, urodzonej około 1773 r., zmarłej w Poznaniu w wieku około 70 lat, 1843.27/XII r. (LM Św. Marcin). Sam Alojzy zmarł 1804.13/III r. mając lat 48. Był wtedy dzierżawcą folwarku należącego do Krzeszewskiego (LB Poznań. Św. Małgorzata). Miał z Łącką syna Tomasza Józefa, który legitymując się ze szlachectwa przed Heroldią Królestwa Polskiego w r. 1840 podał swą genealogię. Miał również córkę Michalinę Weronikę, ur. około r. 1796, ochrzcz. z ceremonii 1804.30/VI r. (LB. Św. Marcin, Pozn.), zmarłą w Poznaniu w r. 1836 (LM ib.).

c. Rafał, syn Władysława i Biesiekierskiej, wspomniany w r. 1719 (ZTP 40 k.557), spisał w r. 1728 wzajemne dożywocie z żoną swą Anną Trąmpczyńską, córką Jana i Marianny Wolskiej (Kc.135 k.251), i ponowił ów zapis w r. 1729 (P.1217 k.37v). W r. 1729 przeprowadził działy z bratem Stefanem (G.98 k.299v). Był w r. 1732 dziedzicem wsi Rożanna i Procyn w p. kruszwickim (G.96 k.405v; 97 k.351, 720; ZTP 49 k.54). Obie te wsie sprzedał 1747 Antoniemu Kossowskiemu, podskarbiemu nadwornemu koronnemu (G.98 k.366v). Ze swym bratankiem Józefam zawarł 1749.15/VII r. w Chwałkowie komplanację (G.98 k.296v) nabywając od niego i od jego siostry zamężnej Korytowskiej tę wieś (ib. k.335). Zobowiązanie do sprzedaży Chwałkowa sobie za 35.800 zł. dostał od nich dopiero w r. 1750 (G.98 k.390). Z Janem Dembińskim zawierał w r. 1754 kontrakt kupując od niego za 32.300 zł. wieś Gwiazdowo w p. gnieźn. (ib. k.684). Chwałkowo sprzedał t. r. Bogusławowi Żółtowskiemu (P.1314 k.70, 72v). Formalna transakcja kupna Gwiazdowa dokonana została dopiero w r. 1758 (P.1325 k.186). Był w l. 1754-59 chorążym wołyńskim (Boniecki; G.99 k.147v). Umarł w r. 1759 i został pochowany 19/XII t. r. u Raformatów w Poznaniu. Nazwany tam omyłkowo chorążym wschowskim (Nekr. Reform. Pozn.). Owdowiała Anna z Trąmpczyńskich dożywocie swe na Gwiazdowie scedowała w r. 1760 swemu synowi Ludwikowi (G.99 k.254). Tę Annę, jako wdowę, akta tytułują rozmaicie: chorążyną wołyńska (ib. k.358v, 382), bydgoską (G.100 k.148v, 433; P.1331 k.82v), a raz nawet smoleńską! (G.100 k.11). Umarła między r. 1766 i 1771 (ib. k.148v, 433). W inskrypcjach grodzkich gnieźnieńskich z r. 1750 znajduje się zapis, mocą którego Rafał B., dziedzic Gwiazdowa, daje pewien zapis żonie swej Annie Trąmpczyńskiej, córce Jana i Teresy Prusimskiej (G.98 k.394). Zapis ten pozostaje w jaskrawej sprzeczności z faktem kupna Gwiazdowa dopiero w r. 1754 i z tym, że Franciszka była córką Wolskiej. Jest to nieudolny falsyfikat z pierwszej połowy XIX wieku, sporządzony zapewne po to, by uzasadnić pretensje i tej linii Brzechffów do spadku po Opalińskich. Prawa spadkowe istotne szły po pierwszej żonie Jana Trąmpczyńskiego, Prusimskiej, nie zaś po drugiej, Wolskiej. Spośród córek Rafała, Marcjanna zaślubował w Smogulcu 1748.3/II r. Ludwika Borowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1757, Wiktoria była zrazu żoną Antoniego Broniewskiego, w r. 1759, krótko po 1/IX, wyszła za Józefa Otto Trąmpczyńskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1766, a umarła mając lat 78 dnia 1805.1/X r. (LM Poznań, Św. Małgorzata), wreszcie Urszula Joanna, ur. w Różanej, ochrzcz. 1741.24/X r. (LB Gębice), wydana 1761.6/V r. za Antoniego Ulatowskiego, chorążego chorągwii pancernej, potem pułkownika wojsk koronnych i generała adjutanta królewskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1792. Z synów znam Stanisława Wojciecha, ur. w Różanej, ochrzcz. 1734.20/VI r. (ib.), i Ludwika, o którym niżej.

Ludwik, syn Rafała i Trąmpczyńskiej, wspomniany w r. 1755 (P.1315 k.60), od swej owdowiałej matki dostał w r. 1760 cesję jej praw dożywotnich na Gwiazdowie (G.99 k.254). Dziedzic tej wsi i mąż Elżbiety Prusimskiej, córki Melchjora, starosty obornickiego, i Marianny Biernackiej, spisał w r. 1761 z tą żoną wzajemne dożywocie (ib. k.358v; P.1331 k.82v), a w r. 1765 oprawił jej 20.000 zł. posagu (P.1339 k.132). Od Walentego Suchodolskiego kupił kontraktem z 1771.5/IX r. za 37.000 zł. Charzewo z Olendrami (G.100k.433). W r. 1772 nazwany dziedzicem Charzewa i Gwiazdowa (ib. k.469m 491). Elżbieta z Prusimskich umarła w Gwiazdowie w r. 1790 i została pochowana 4/IV (Nekr. Reform. Pozn.). Ludwik żył jeszcze w r. 1792 (P.1369 k.560v). Synowie jego i Elżbiety: Franciszek a Paulo, ur. w Gwiazdowie 1766.29/III r. (LB Węglewo), zmarły 1781 r., pochowany 20/XII (Nekr. Ref. Pozn.), Jan Baptysta Rafał Walenty, ur. w Gwiazdowie 1780.18/VI r. (LB Węglewo), współdziedzic Brzezna w r. 1850. Córki Ludwika: Sabina Wiktoria Józefa, ur. w Gwiazdowie 1778.29/VIII r., i Wiktoria Elżbieta, ur. w Gwiazdowie, ochrzcz. 1784.27/XII r. (ib.).

d. Józef, syn Władysława i Kosickiej, wspomniany w r. 1721 (G.94 k.171), w r. 1730 mąż Konstancji Lisieckiej, córki Jakuba i Elżbiety Rogalińskiej (G.96 k.253). Był w r. 1749 łowczym rzeczyckim (G.98 k.328v).

e. Jan, syn Władysława i Kosickiej, wspomniany w r. 1721 (G.94 k.171), w r. 1735 jeszcze świecki (P.1241 k.148), w r. 1749 już jezuita w kolegium gdańskim (G.98 k.299v).

(3) Jakub, syn Dobrogosta i Doruchowskiej, w r. 1680 mąż Anny Parczewskiej, córki Łukasza i Jadwigi Rossoskiej (I. Kal.140 k.103, 304), która to Anna w r. 1685 wzięła w zastaw za 6.000 zł. od Macieja Nowowiejskiego wieś Wturek (I Kal.143 s.108). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1715 (ZTP 40 k.109). Syn ich Stanislaw wspomniany w r. 1710 (G.93 k.42).

2) Krzysztof, syn Stanisława i Wilkowskiej, wspomniany w r. 1646 (ZTP 29 s. 2368). Wraz ze swą żoną Dorotą (Katarzyną?) Pogorzelską, córką Andrzeja, a wdową 1-o v. po Prandocie Tomickim, zawierał w r. 1653 we wsi Psienie kontrakt pewien z małżonkami Tomickimi (Py.151 s.254 na r. 1653, s.157 na r. 1654). Oboje żyli jeszcze w r. 1661 (I. Kal.125 s.534). Krzysztof nie żył już w r. 1683, kiedy to występował syn jego i Doroty, Stanisław (W.86 k.506, 516).

2. Jerzy, syn Jana i Stawskiej, małoletni w r. 1601 (I. Kal.67 s.839), sprzedał w r. 1610 za 3.000 zł. bratu swemu Stanisławowi połowę wsi Przystań w p. kal. (P.1407 k.259). Żeniąc się w r. 1610 z Elżbietą Sławoszewską, córką Andrzeja, pisarza ziemskiego wschowskiego, dostał krótko przed ślubem, 6/III, od jej braci zapis 2.000 zł. posagu i wyprawy (G.84 k.191) i całą tę sumę oprawił jej jeszcze przed ślubem (P.1407 k.28v). Od Stanisława i Bartłomieja Kurcewskich kupił w r. 1611 za 6.000 zł. części wsi Kurcewo, Momoty i pustki Swiętomirowo w p. kal. (R. Kal.8 k.59v), a inne części w tych wsiach nabył w r. 1613 za 2.000 zł. od Jana Kurcewskiego (ib.8 k.252v). Części w tych dobrach sprzedał w r. 1613 za 5.350 zł. Jakubowi Żarczyńskiemu (ib. k.486v). Oboje małżonkowie w r. 1616 brali w zastaw za 300 zł. części Głuchowa w p. kal. od Jana Karczewskiego (I. Kal.82 s.1475), żyli jeszczee w r. 1636 (G.80 k.106).

III. Maciej Wrzącki, syn Mikołaja i Zajączkówny, występował w l. 1543-44 (P.1395 k.31; I. Kal.7 k.58).

IV. Mikołaj B. Wrzącki, syn Mikołaja i Zajączkówny, dziedzic w Wrzący i Kwaskowie 1553 r. (I. Kal.17 s.76). Mąż Jadwigi Węgierskiej, córki Jana z Mikorzyna i Anny Wieczyńskiej, której w r. 1553 na połowie swych części w Kwaskowie oprawił posag 1.200 zł. (R. Kal.1 k.23), a która to Jadwiga w r. 1554 wraz ze swą siostrą Dorotą zamężną Smiełowską części odziedziczone po matce w Mikorzynie Myślniewie w p. ostrzeszowskim sprzedała za 2.000 grz. bratu Andrzejowi Węgierskiemu. Mikołaj na połowie części w Kwaskowie oprawił wówczas tej swej żonie 1.200 zł. posagu (P.1396 k.171v, 172v). Jako dziedzic części w Kwaskowie występował jeszcze w r. 1558 (I. Kal.23 s.45). Nie żył już w r. 1572 (R. Kal.4 k.14v). Jego synem był Andrzej, a córkami Dorota w r. 1582 żona Krzysztofa Markuszewskiego i Jadwiga Anna, w l.1596-1612 żona Andrzeja Sadowskiego z wojew. krakowskiego.

Andrzej, syn Mikołaja i Węgierskiej, od stryjecznego brata Jana, syna Franciszka, dostał w r. 1572 części w Kwaskowie (ib.). W r. 1576 zapisał 100 zł. długu stryjowi Rafałowi (I. Kal.44 s.100). Na połowie swych części w tej wsi oprawił w r. 1580 posag 1.000 zł. żonie swej Teofili Kwiatkowskiej, córce Stanisława (R. Kal.5 k.107). W r. 1584 wziął w zastaw za 1.800 zł. od Marcjana i Stanisława Kwiatkowskich Młynowo w p. kal. (I. Kal.50 s.535), ona zaś t. r. skasowała swą oprawę na częściach Kwaskowa (ib. s.703). Oprawił żonie sumę posagową na połowie sumy posiadanej na Młynowie (R. Kal.5 k.393v). Części Kwaskowa sprzedał w r. 1585 za 1.900 zł. Janowi Parczewskiemu (ib. k.439). Od Aleksandra Zaremby nabył w r. 1601 tytułem zastawu za 3.500 zł. wsie Upuszczew, Gawrzałów, Gać i pustkę Zastawy w p. sieradzkim (I. Kal.67 s.829, 978). Nie żył już w r. 1609 (ib.75 s.80). Teofila Kwiatkowska, wdowa, zawarła w r. 1610 kontrakt ze swym synem Mikołajem dotyczący cedowania przez nich zastawu części Droszewa małżonkom Karskim (ib.76 s.761). W r. 1618 wraz z synami Marcinem i Andrzejem brała za 2.000 zł. zastaw wsi Tokary i Gozdowo w p. sier. od Katarzyny z Kadzynia, wdowy po Janie z Sienna Sulmowskim (ib.84 s.892), z której to sumy zastawnej kwitowała wraz z synem Marcinem Romana Sulmowskiego w r. 1624 (ib.90b s.1614). Teofila przed r. 1620 (lub właśnie w tym roku) jako pani wienna, a jej synowie, ks. Krzysztof jezuita (nic więcej o nim sie wiem), Stanisław i Marcin, w imieniu własnym i brata Andrzeja, jako dziedzice, zastawili wspólnie części Domanina w p. ostrzeszowskim za 3.000 zł. małżonkom Rościerskim, którzy z kolei ze swej strony cedowali w r. 1620 ten zastaw Stanisławowi B. i żonie jego Zofii z Wilkowskich (I. Kal.86 s.1456). Córką Andrzeja była Marianna, pisana "z Domanina", niezamężna w r. 1615, potem w r. 1624 żona Macieja Mańkowskiego (I. Kal.90b s.1619; P.1142 I k.86v). Zapewne jego też córką była Anna, w l. 1624-36 żona Jana Bartoszewskiego, w l. 1638-52 wdowa po nim. Bartoszewski 1624 r. dawał zobowiązanie Stanisławowi Brzechffie, iż ją stawi dla skwitowania go z prowizji od 1.000 zł. (I. Kal.90b s.1617). Synowie: Marcin, Mikołaj, Krzysztof, Stanisław i Andrzej.

1. Marcin, syn Andrzeja i Kwiatkowskiej, dziedzic części w Domaninie 1615 (ib.), w r. 1624 występował jako jeden ze spadkobierców zmarłeogo bezpotomnie brata Mikołaja (I. Kal.90b s.1621, 1646).

2. Mikołaj, syn Andrzeja i Kwiatkowskiej, obok braci Stanisława, Marcina, Andrzeja skwitowany 1604 r. przez Dobrogosta B., podwojewodziego kaliskiego, z 144 zł. (I. Kal.70 k.296). Wspomniany w r. 1609 (I. Kal.75 s.80), zapisał w r. 1610 sumę 220 zł. małżonkom Kurcewskim (ib.76 s.449). Bezpotomny, nie żył już 1624 r. (I. Kal.90b s.1619). Może to po tym właśnie Mikołaju wdowa była Agnieszka, która w r. 1641 spisała kontrakt z Jadwigą z Popowa, wdową po Janie Sławińskim, która puściła Agnieszce za 700 zł. dobra swe w Parkowie w p. kon. (P.166 k.664).

3. Stanisław, syn Andrzeja i Kwiatkowskiej, wspomniany, jak to już widzieliśmy, w r. 1620. W r. 1616 wraz z bratem Marcinem, dziedzice w Domaninie, Jerzemu Rościeskiemu, któremu obaj wraz z ich owdowiałą matką zastawili byli Domanin, dopisali teraz do sumy zastawnej 400 zł. (I. Kal.82 s.138, 1072). Był wtedy jezuitą w kolegium kaliskim, a więc niewatpliwie identyczny ze Stanisławem, żyjącym w l.1587-1649, w zakonie jezuitów od r. 1603, rektorem w Lublinie w l. 1627-29 w Toruniu w l. 1636-41, w Bydgoszczy w l. 1641-43? (Pol. Sł. Biogr).

4. Andrzej, syn Andrzeja i Kwiatkowskiej, ur. około r. 1600, mianował w r. 1620 plenipotentów (I Kal.86 s.34). W r. 1621 (mając wówczas wedle świadectwa stryja Dobrogosta rok 21-y) sprzedał swe dobra w Domaninie za 2.850 zł. Stanisławowi B. (R. Kal.9 k.449)

V. Rafał, syn Mikołaja i Zajaczkówny, dziedzic Wrzący i Kwaskowa 1553 r. (I. Kal.17 s.192), mąż Zuzanny Cieszęckiej w r. 1558 (ib.23 s.45; 24 k.31). Powtórnie ożenił się w r. 1568 z Barbarą Cielecką, córką Adama, której wówczas dał zobowiązanie oprawienia posagu 500 zł. (ib.34 s.1318). Dokonał tej oprawy w r. 1570 na połowie części swych we Wrzący (R. Kal.3 k.237v). Od swego brata Jana i sióstr Galewskiej i Laskowskiej nabył w r. 1571 części odziedziczone po matce we wsi Przystań, zaś od brata ks. Andrzeja części w tejże wsi nabył do współki z bratankiem swym Janem (ib. k.390, 391). Z żoną Cielecką sporządził w r. 1574 zapis wzajemnego dożywocia (ib.4 k.102). Od Ambrożego Pruszaka Bieniewskiego kupił w r. 1576 za 5.500 zł. części wsi Bieniewo w p. kal. (ib. k.307). i t. r. dostał od tegoż Bieniewskiego inne części w tejże wsi, zrazu ze sprzedaży wyłączone (ib. k.398v). Żonie oprawił w r. 1577 posag 700 zł. na połowie części w Bieniewie (ib. k.361v). Bratankowi Janowi, synowi Franciszka, sprzedał w r. 1577 za 2.000 zł. części Przystani (ib. k.363v). Starosta tyniecki (z ramienia swego brata opata) 1578 r. (I. Kal.45 s. 392). Od Macieja Droszewskiego cz. Gniazdowskiego, podwojewodziego kaliskiego, kupił w r. 1580 za 2.300 zł. części wsi Bieniewo i części uroczyska Wąbiewo w p. kal. (R. Kal.5 k.140v). Zapis wzajemnego dożywocia z żoną ponowił w r. 1581 (ib. k.224). Dziedzic Bieniewa, kupił w r. 1590 za 8.200 zł. od Abrahama i Samuela Giżyckich, sędziów wieluńskich, wieś Kochlewy (ib.6 s.363). Żył jeszcze w r. 1593 (P.959 k.722), nie żył już 1596 r. (P.966 k.26). Owdowiała Barbara Cielecka żyła jeszcze w r. 1601 (I. Kal.67 s.37). Córka Rafała i Cieszęckiej Małgorzata, nie żyjąca już w r. 1596, była żoną Wojciecha Baranowskiego. Od ojca dostała zapis 400 zł (I. Kal.63 k.80). Synowie: Dobrogost i Jan, o których niżej, oraz Adam, wspomniany raz w r. 1596 (P.966 k.26).

1. Dobrogost, syn Rafała i Cieleckiej, wspomniany 1593 r. (P.959 k.722), sporządził w r. 1594 zapis wzajemnego dożywocia z żoną swą Katarzyną z Łukowa Zbyszewską (R. Kal.6 k.820). W r. 1595 był podwojewodzim kaliskim (P.964 k.148). Matce swej zapisał 1596 r. sumę 4.860 zł. (I. Kal.63 k.70). Skwitowany w r. 1605 wraz z bratem Janem przez siostrzenicę ich Annę Baranowską z sumy 400 zł. należnej po jej zmarłej matce a ich siostrze (I. Kal.71 s.889). Części we wsiach Kochlewy i Tury w p. ostrzeszowskim sprzedał w r. 1609 za 12.500 zł. Wacławowi Lipskiemu (R. Kal.1 k.406). W r. 1610 sprzedał Bieniewo za 14.000 zł. Marcinowi Nowowiejskiemu (P.1407 k.78v). Żona Dobrogosta, Katarzyna Zbyszewska skasowała w r. 1610 swą oprawę na wsiach Bieniewo, Kuchary i Tury (I. Kal.76 s.1075) i dostała od męża t. r. nowy zapis oprawny 3.000 zł. swego posagu (R. Kal.1 k.529v). Pozostając nadal podwojewodzim, był już w r. 1611 także i skarbnikiem kaliskim (ib.8 k.15v). Drugiej swej żonie Zofii z Oporowa Grocholskiej, wdowie 1-o v. po Stanisławie Pogorzelskim, oprawił w r. 1612 posag 3.000 zł. (P.1408 k.236) i t. r. spisał z nią wzajemne dożywocie (ib. k.183). Żył jeszcze w r. 1622, kiedy go skwitowała z 150 zł. Ewa z Wysockich Gajewska (I. Kal.88a s.1326). Bezdzietny, nie żył już w r. 1625, kiedy Zofia Grocholska występowała już jako wdowa, a Piotr, syn niegdy Jana, bratanek Dobrogosta, występował jako spadkobierca tego zmarłego stryja (Kc.19 k.441). Zofia była "panią wienną" we wsi Lubienia Mała w p. kal. Bawiąc w Kaliszu celem poratowania zdrowia, umarła tam 1644.22/IV r. (P.169 k.648v) i została pochowana u tamtejszych Bernardynów (Arch. Bern. W. 46).

2. Jan Zbigniew, syn Rafała i Cieszęckiej, w r. 1581 współopiekun Elżbiety B., córki swego stryjecznego brata Jana (I. Kal.47 s.1541), a w r. 1595 opiekun Franciszka, syna tego Jana (ib.62 s.1481). W r. 1596 skasował oprawę swej zmarłej matki zabezpieczoną na wsi Wrząca (ib.63 k.77). Żył jeszcze w r. 1615 (Gr. Kr.293 s.5788), nie żył już w r. 1620 (ib.214 s.161, 1369). Zaślubił przed r. 1584 Zofię Jarzyniankę. Odznaczył się męstwem przy szturmach do Pskowa, w r. 1586 podpisywał kaptur krakowski, a w r. 1592 był deputatem na trybunał koronny. Z sejmu 1613 r. był komisarzem do rewizji zamku chęcińskiego (Pol. Sł. Biogr.). Synowie jego: Piotr, o którym niżej, Jerzy, który w r. 1620 cedował bratu Piotrowi swe prawa do wójtostwa w mieście Brzostek, które to prawa ojciec trzymał dożywociem od konwentu tynieckiego (Gr. Kr.214 s.1708), wreszcie Andrzej, o którym niżej.

1) Andrzej, syn Jana i Jarzynianki, ur. w Brzesku, ochrzcz. 1584.28/V r., pierwszy Polak w zakonie karmelitów bosych 1602 r., wyświącony na kapłana w r. 1609, działał potem głównie w Krakowie, ale i przy zakładaniu nowych klasztorów w Lublinie, Lwowie, Poznaniu, Przemyślu i Czernej. Kaznodzieja, tłumacz mistyka hiszpańskiego Jana od Krzyża. Zmarł w Lublinie 1640.19 (lub 29)/IV r. (Pol. Sł. Biogr.).

2) Piotr Hieronim, syn Jana, wspomniany w r. 1615 (Gr. Kr.203 s.578), był w r. 1628 spadkobiercą stryja Dobrogosta. Mąż Katarzyny z Zakliczyna Jordanówny, córki Kaspra, 1630 r. (ib.231 s.2066). Podkomorzy wendeński, dostał w r. 1640 od Jana Klemensa Branickiego, starosty chęcińskiego, części Gawłowa, Majkowice i Słonkę w p. ciechanowskim, a Piotr Zbijewski, wojski zatorski, który trzymał te wsie sposobem wyderkafu za sumę 40.000 zł., t. r. dokonał ich cesji (ib.250 s.44, 1397). Podkomorzy nie żył już w r. 1645, kiedy wdowa dostała od Achacego Przyłęckiego, kasztelana oświęcimskiego, miasto Limanowę oraz wsie Starą Wieś i Gaik w p. czchowskim (ib.260 s.829). W r. 1647 miaszkała w Lipniku (P.173 k.45). Umarła między r. 1650 i 1660 (Gr. Kr.270 s.1841; 280 s.327). Córki Piotra i Joradanówny: Katarzyna, 1-o v. za Franciszkiem Romiszowskim, miecznikiem łęczyckim, 2-o v. w l. 1676-82 żona Jana Sebastiana Osieckiego, chorążego brzeskiego kujawskiego, Zofia, za Jerzym Potockim, cześnikiem chełmskim, Teresa Anna, 1-o v. za Aleksandrem Koniecpolskim, 2-o v. za Janem Rafałem Tarnowskim, starostą żarnowieckim, 3-o v. w r. 1660 za Łukaszem Bogorią Podłęskim, kasztelanem połanieckim (ib.280 s.650; 316 s.852), wreszcie Magdalena, w r. 1660 franciszkanka w Krakowie u Św. Józefa (ib.280 k.650). Może to ona pod imieniem Franciszki była przełożoną tego konwentu 1675 r.? (ib.302 s.139). Synowie: Kasper, Piotr, Gabriel, Rafał i Franciszek, o których niżej, ponadto Jan i Władysław zakonnicy. Jan pod imieniem Franciszka, w zakonie franciszkanów, dr artium i teologii, penitencjarz katedralny krakowski w r. 1660 (ib.280 s.650), umarł w Nowym Sączu 1673.7/III r., lub 1678.9/III r. (pierwsza data w Nekr. Franciszkanów Śrem., druga w Nekr. Franciszkanek Śrem.). Władysław Dominik był dominikaninem u Św. Trójcy w Krakowie w r. 1655 (Gr. Kr.277 s.2265), potem przeorem dominikanów w Tczewie 1660 r. (ib.280 s.650).

(1) Kasper, syn Piotra i Jordanówny, dziedzic Limanowej, mąż Teresy z Wronowa Księskiej, córki Stanisława, pisarza grodzkiego krakowskiego, bezdzietnej, nie żyjącej już w r. 1650, kiedy to jej bracia skwitowali go z 3.000 zł. na poczet 13.000 zł. oprawy posagu zmarłej swej siostry (ib.270 s.1231). Drugiej żonie Mariannie Gumińskiej Kasper oprawił 10.000 zł. posagu w r. 1666. Po jego bezpotomnej śmierci była ona w r. 1694 2-o v. żoną Michała Scibor Rylskiego, kasztelana gostyńskiego (ib.331 s.1784). Wedle Niesieckiego synem Kaspra miał być Jan, opta szczyrzycki w r. 1689. Może już nie żył w r. 1694 i stąd określenie Kaspra jako bezpotomnego?

(2) Piotr, syn Piotra i Jordanówny, nie żyjący już w r. 1660, miał z żony Zofii Gniewoszówny, chorążanki lubelskiej (Niesiecki), dzieci porodzone w Limanowej: Zofię, ur. w r. 1647, Jana Bartłomieja, ur. w r. 1648, Franciszka, ur. w r. 1650. Spośród nich Zofia i Franciszek wymienieni w r. 1660 obok jeszcze jednej córki Piotra - Magdaleny (Gr. Kr.280 s.650). Franciszek żył jeszcze w r. 1685 (ib.319 s.2653, 2655). Zofia była potem żoną Krzysztofa Kwiatkowskiego, cześnika lubelskiego.

(3) Gabriel, syn Piotra i Jordanówny, wspomniany w r. 1650 (ib.270 s.1941), dworzanin ks. Karola Ferdynanda, biskupa wrocławskiego, 1651 r. (Boniecki), podczaszy warszawski w l. 1654-74 (Boniecki; Gr. Kr.280 s.650; I Kal.143 s.279). Ożeniony z Zofii z Bogorii Podłęską, nie żył już w r. 1685, kiedy to synów jego Jana i Gabriela skwitowali karmelici od Św. Tomasza z rocznego czynszu wyderkafowego od sumy 3.000 zł., zapisanego im przez Gabriela i Zofię na wsi Kije (Gr. Kr.319 s.2268).

a. Jan, syn Gabriela i Podłęskiej, ur. około r. 1660, cześnik żytomierski 1689 r. (Boniecki; Gr. Kr.325 s.1794), wraz z bratem Gabrielem dali obaj w r. 1694 wieś Lipnik w p. wiślickim Teresie z Mirowa zamężnej Bidzińskiej, kasztelanowej sandomierskiej (Gr. Kr.331 s.1516, 1519). Części odziedziczone po stryju Kasprze we wsiach Zbąszyce i Struga w p. sądeckim Jan dał t. r. wdowie po tym stryju i jej drugiemu mężowi Rylskiemu, kasztelanowi sądeckiemu (ib. s.1793). W r. 1700 był sędzią sądów skarbowych województwa krakowskiego (ib.339 s.333). Starosta krzeczowski 1705 r. (ib.345 s.665). Był też dziedziecem Zasania, Drogoni i Lipnika (ib. s.1404, 1413; 370 s.2565). Umarł 1715.31/VIII r. w 55-ym roku życia i został pochowany w Krakowie w kościele Św. Piotra i Pawła. Wdowa po nim Krystyna z Witowic Czernówna była 2-o v. w l. 1716-29 żoną Jana Łochockiego, starosty krzeczowskiego (Boniecki; Gr. Kr.360 s.122; 370 s.2565).

b. Gabriel, syn Gabriela i Podłęskiej, nie żył już w r. 1729. Nie żyła też wtedy i jego żona Katarzyna z Raciborska Morsztynówna, kasztelanka radomska, z którą miał córkę Teofilę, żonę Franciszka Cholewy Głazowskiego, oraz synów: Stanisława, Franciszka i Piotra, w owym roku spadkobierców stryja Jana B., starosty krzeczowskiego (ib.370 s.2565, 2567, 2755).

a) Stanisław, syn Gabriela i Morsztynówny, w r. 1756 zeznał zapis wzajemnego dożywocia z żoną Anną Kłossowską, wdową 1-o v. po Stanisławie Jarockim (Not. Reiskiego). Była ona 3-o v. żoną Jana Michalkiewicza, a w r. 1780 jako wdowa i po tym trzecim mężu występowała obok swych dzieci zrodzonych z Brzechffą, tj. synem Józefem i córką Józefą, żoną Antoniego Bolechowskiego (Gr. Kr.423 s.358).

b) Piotr, syn Gabriela i Morsztynówny, mąż w r. 1755 Franciszki Ciszowskiej (Cieszańskiej?), nie żyjący już w r. 1760. Jego syn Kasper, córka Anna, niezamężna w r. 1748, w r. 1760 żona Jana Sielskiego.

Kasper, syn Piotra i Ciszowskiej, występował w l. 1748-50 (Gr. Kr.400 s.921). Z żony Marianny Bogusławskiej miał synów Józefa i Kazimierza (Boniecki; Urski).

(4) Rafał, syn Piotra i Jordanówny, ur. około r. 1629, chorąży krakowski 1660 r. (Gr. Kr.280 s.327), mąż Anny Niewiarowskiej, córki Baltazara i Zofii Czaplińskiej, t. r. oprawił jej 15.000 zł. posagu na Drogini, Banowicach, Zasaniu i Lipniku (ib. s.1075; 325 s.389, 392). Jako spadkobierca rodziców i nabywca praw od brata Kaspra, jedną ósmą kamienicy przy ulicy Brackiej w Krakowie cedował t. r. Michałowi Jordanowi, podkomorzemu krakowskiemu (ib.280 s.650). Dla urodzonych z Niewiarowskiej swych dzieci, tj. Władysława Józefa i Katarzyny Barbary, mianował w r. 1665 opiekunami obok innych także brata swego rodzonego Gabriela i brata wujecznego Jana Bylinę (ib.387 s.1475). T. r. wziął w zastaw od Stanisława Kąckiego za 3.000 zł. wsie Wieża i Gruszów w p. szczyrzyckim (ib. s.1307). Od Zofii z Oraczewskich Dembińskiej, komornikowej granicznej proszowskiej, otrzymał w r. 1675 donację wsi Niezwojowice, Solca i Rynek (ib.302 s.661). Od Franciszka, starosty dobczyckiego, i ks. Piotra, kanonika krakowskiego, braci Jordanów, dostał t. r. Rzędowice w p. proszowskim (ib. s.1753). W r. 1685 skwitował bratanka Franciszka, syna Piotra, ze sprawy o klejnoty pozostałe po zmarłej swej matce Katarzynie z Jordanów (ib.319 s.2653, 2655). Dobra swe Niezwojowice, Solca, Rynek sprzedał w r. 1687 zięciowi Kożuchowskiemu (ib.331 s.415). Umarł 1689.6/III r., mając lat 60, pochowany został w Krakowie w kościele Św. Piotra i Pawła. Wdowa żyła jeszcze w r. 1690 (ib.325 s.389, 392). Wspomniana wyżej córka Rafała Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1694, bezdzietna, była żoną Aleksandra Michała Kożuchowskiego, cześnika wieluńskiego, podpułkownika JKMci. O synu Władysławie nic więcej nie wiem, był natomiast jeszcze jeden syn. Jan.

Jan, syn Rafała i Niewiarowskiej, wspomniany w r. 1690 (ib.325 s.537), dziedzic wsi Wieża i części wsi Gruszów w p. szczyrzyckim (ib. s.577), dziedzic Rzędowic 1690 r. (ib. s.2035), dziedzic Żrenczyc, Podolan, Woli, Mikołajow w p. szczyrzyckim w r. 1694 (ib.331 s.365), t. r. spadkobierca siostry Kożuchowskiej (ib. s.415). bezdzietny, nie żył już w r. 1700 (ib.339 s.1339).

(5) Franciszek, syn Piotra i Jordanówny, wspomniany w r. 1674 (I. Kal.143 s.279), z miecznika latyczowskiego w r. 1690 podczaszy mielnicki, w r. 1680 mąż Elżbiety Bogoria Skotnickiej, córki Krzysztofa, nie żył już w r. 1694. Elżbieta była t. r. żoną 2-o v. Rafała Sarbiewskiego, starosty korytnickiego, potem kasztelana bracławskiego, a 3-o v. poszła za Hiacynta Stoińskiego, sędziego ziemskiego lubelskiego (Gr. Kr.311 s.15; 331 s.200; 360 s.1545; Boniecki). Córką Franciszka była Marianna, niezamężna w r. 1694, w r. 1700 żona Antoniego Dembińskiego, łowczego krakowskiego (Gr. Kr.339 s.333).

VI. Andrzej, syn Mikołaja i Zajaczkówny, przeor w Tyńcu 1562 r. (I. Kal.27 s.115), t. r. obrany i prezentowany na probostwo we wsi Kościół (Kościelna Wieś) w p. kaliskim, wydzierżawił swym braciom Janowi i Rafałowi dobra tego probostwa, tj. Kościelną Wieś, Krzywosądowo Głogowę, Piotrowo i część Pawłówka (ib.27 s.1150). Części w Kwaskowie, nabyte od matki, rezygnował w r. 1568 za 100 grz. bratankowi Janowi, synowi Franciszka (ib.34 s.260; R. Kal.3 k.76). T. r. bratu Rafałowi i temuż bratankowi zobowiązał się sprzedać za 1.000 zł. części w Przystani, które mu przypadną po śmierci matki (I Kal.34 s.922). Bratankowi Janowi wydzierżawił też wtedy na sześć lat za sumę 200 zł. wieś proboszczowską Głogowę (ib. s.939). Był opatem tynieckim w r. 1578. Umarł 1593.4/II r. Zob. tablice 1-3.

Małżonkowie Krzysztof B. i Helena z Słaboszewskich, zamieszkali w Głuchowie, chrzcili 1616.16/X r. syna Andrzeja (LB Droszew). Elżbieta, żona 1-o v. Andrzeja Doruchowskiego, 2-o v. 1618 r. Rafała Siewierskiego. Małżonkowie Jan B. i Helena, zamieszkali w Kurowie, chrzcili 1620.9/II r. córkę Mariannę (ib.). Zofia, żona Marcina Kłosińskiego 1658 r. Zofia, żona Jana Odechowskiego, nie żyjącego już w r. 1712. Konstancja, żona Wawrzyńca Głębockiego 1736 r. Magdalena, ur. około r. 1746, w r. 1767 żona Stanisława Łuby, star. stawiszyńskiego, podkomorzego JKMci, potem generała majora wojsk koronnych, zmarła 1786.22/III r., pochowana w Rydzynie. Józef zmarł na Przedmieściu Gnieźnieńskim 1778.14/III r. mając lat 49, pochowany u Franciszkanów. Aniela z Siekierzeckich zmarła w Gnieźnie 1780.23/VII r., w wieku lat 39, pochowano ją w kościele Św. Trójcy (LM Św. Trójca, Gniezno). Dorota, w r. 1786 żona "opatrznego" Samuela Gotfryda Fuchsa, obywatela i kupca poznańskiego (P.1363 k.288), dysydenta, posesora Charzewa. Trzymała do chrztu 1797.13/V r. syna Józefa B-y i Trąmpczyńskiej (LB Św. Marcin, Pozn.), pewnie więc bliska ich krewna, zmarła 1803.9/III r. (LM Sławno). Antoni, podporucznik (namiestnik) kawalerii narodowej, w r. 1787 plenipotent Franciszka Ksawerego Łuby, pułkownika kawalerii narodowej (I. Kon.83 k.358). Leon i Marianna z Zabłockich, rodzice: Marcina, ur. w Poznaniu ma Rybakach, ochrzcz. 1797.9/XI r., którego matką chrzestną była Barbara Brzechwianka (LB Poznań, Św. Marcin), i Barbary Joanny Wiktorii Józefy, ur. 1798.4 (6?)/XII r. (LB Węglewo) ochrzcz. w Poznaniu 1799.28/VI r., a rodzicami chrzestnymi byli Antoni B. i Helena Brzechffianka (LB Poznań, Św. Marcin). Felicja przed 1805.4/IX r. zaślubiła Jana Daleszyńskiego. Marianna, benedyktynka poznańska, majaca lat 60, umarła 1823.23//II r. (Nekr. benedyktynek Pozn.) Salomea, wikariuszka klarysek gnieźnieńskich, zmarła 1840.18/II r. mając lat 77 (LM, Św. Trójca, Gniezno). Serafina, klaryska, zmarła w Ołoboku 1851.2/I r., mając lat 73 (LM Ołobok).

@tablica: Brzechffowie h. Jastrzębiec 1.

@tablica: Brzechffowie h. Jastrzębiec 2.

@tablica: Brzechffowie h. Jastrzębiec 3.

>Brzechowscy h. Pomian wyszli z Brzechowa w p. bielskim wojew. płockiego. Jan, nie żyjący już w r. 1678, bezpotomny, ożeniony, jak się zdaje, z Zofią Czeszewską, wtedy już też nie żyjącą. Grzegorz, bratanek tego Janam występował t. r. (Ws.73 k.174v).

Wojciech, nie żyjący w r. 1695, miał z żony Zofii Przeradzkiej, córkę Mariannę niezamężną występującą w r. 1702 (P.1142 I k.144v), żonę Michała Gajewskiego w r. 1718, i synów Mateusza Józefa, Mikołaja i Michała. Mateusz Józef w r. 1695 żonie swej Dorocie Bartoszewskiej, córce Wojciecha i Doroty Mikołajewskiej, zobowiązał się oprawić posag 6.000 zł. (I. Kal.152 s.358). Spisał z nią wzajemne dożywocie w r. 1696 (P.1131 IV k.60v). Był w r. 1700 burgrabią ziemskim bydgoskim (P.1139 XII k.5v). W r. 1701 skwitował brata Mikołaja z sum pochodzących ze sprzedaży wsi Lutocin w p. sierpskim (P.1140 IV k.121). Wraz z bratem Michałem rezygnowali oboje w r. 1718 siostrze Gajewskiej części macierzyste w Przeradzu Małym, zwane "Królewszczyzna" (Kc.134 k.279v). Burgrabia już nie żył w r. 1723. Z drugiego małżeństwa z Katarzyną Plemięcką miał syna Józefa, o którym niżej. Miał i syna Jana, występującego w r. 1723 (P.1191 k.95).

Józef, syn Mateusza i Lemięckiej, na swej sumie u Karola Opalińskiego starościca śremskiego dziedzica wsi Dokowy Kościelne zapisał w r. 1725 sumę 1.300 zł. Janowi Przeradzkiemu (P.1201 k.141), występował w r. 1728 (G.96 k.80). W r. 1731 wraz z żoną Konstancją mieszkał w Lechlinie (LB Skoki), nie żył już w r. 1743, kiedy żona jego Konstancja Lisiecka, córka Jakuba i Elżbiety Rogalińskiej, występowała już jako wdowa (P.1271 k.13v). Konstancja umarła w Przesiece 1769.22/XII r., mając około 60 lat (LM Lechlin). Córka jej i Józefa Katarzyna, niezamężna w r. 1755 (P.1315 k.136v), jako wnuczka i spadkobierczyni dziada Mateusza sumę 800 zł., zapisaną mu w r. 1692 przez Konstancję z Trzcińskich Pradzyńską, cedowała w r. 1757 Antoniemu Żorawskiemu (G.99 k.41v). Zob. tablicę.

@tablica: Brzechowscy h. Pomian

>Brzechwowie, zob. Brzechffowie

>Brzeczkowie(?) Mikołaj B., w l. 1505-7 mąż Katarzyny z Kwiatkowa (I. Kal.6 k.76, 168). Jan, nie żyjący już w r. 1511, ojciec Zofii, wtedy żony Mikołaja Wolskiego zwanego "Roszusth" (P.786 s.287).

>Brzeczkowscy Wincenty z Brzeczkowa 1406 r. (P.3 k.44). Szymon, po którym w r. 1593 wdowa była Dorota Grzybowska, córka Jakuba zwanego Michalik (P.960 k.115v).

>Brzekowski Jan z Kamienicy nie żył już w r. 1435, kiedy wdowa po nim Katarzyna zobowiązała się zastawić za 100 grz. dwa łany we wsi Zabczyno Janowi z Krępy (I. Kal.1 k.106v).

>Brzescy h. Bończa, później Topor. Nie wiem od jakiej miejscowiści wzięli swe nazwisko. Wedle Długosza już w XV w. B-cy h. Bończa dziedziczyli w Kunicach w p. opoczyńskim. W tej wsi widzimy ich i potem. Niektórzy spośród nich przesiedli się w czasach późniejszych na Kujawy i do Wielkopolski.

Adam pochodzący z wojew. sandomierskiego, nie żyjący już w r. 1632 był ojcem: Mikołaja, bezdzietnego, wtedy też już zmarłego, Krzysztofa Jana, Andrzeja i Jakuba. Córką tego Adama była Katarzyna, w r. 1651 żona Stanisława Niewiadomskiego (W.40 k.185v). Krzysztof celem sprzedania Kunic, odziedziczonych po zmarłym bracie Mikołaju, dawał swym braciom w r. 1632 plenipotencję (I. Kon.46 k.535). Dopełniając zobowiązania tych braci, dał w r. 1633 swoją część w Kunicach, odziedziczoną po Mikołaju, Janowi Grodzkiemu (P.1417 k.876). Jan z Kunic, jeden z powyższych braci, był w r. 1629 mężem Doroty Rosnowskiej (Py.143v k.313; P.1060 k.151). Sporządził z nią w r. 1630 wzajemne dożywocie (P.1416 k.1060v), a w r. 1638 oprawił jej 1.000 zł. posagu (P.1419 k.357v). Oboje żyli jeszcze w r. 1655 (P.1068 k.126v). Ich córka Katarzyna była w r. 1649 żoną Jakuba Gralewskiego. Andrzej, syn wspomnianego wyżej Adama, dostał w r. 1629 w grodzie opoczyńskim od Mikołaja Dunina zapis 600 zł. na Gawronach. Jego żoną była Marianna Kotkowska. Córką i jedyną spadkobierczynią tej pary była Katarzyna, w l. 1681-87 żona Sebastiana Kłomnickiego. Była ona też spadkobierczynią stryja Jana B., przeżyła bowiem jego bezdzietną córkę Gralewską (Ws.73 k.604v; P.1105 XII k.36; 1114 VIII k.51; 1135 X k.105v).

Wojciech i Justyna z Chalińskich, rodzice Ignacego "Bończy" B., burgrabiego grodzkiego kowalskiego 1778 r. (Boniecki), zaś w r. 1789 podstolego kruszwickiego i męża Róży Brzeskiej, córki Norberta i Marianny Bobrowskiej (Py.163 k.744).

Tomasz i Teresa z Trzcińskich, rodzice Marcina, po którym z Marianny z Swięcickich pozostał syn Piotra czy inaczej Jan Piotr, komornik graniczny brzeski kujawski 1781 r., wojski mniejszy bydgoski 1783 r., podstoli brzeski kujawski 1785 r., chorąży radziejowski 1786 r., pisarz grodzki gnieźnieński 1787 r., (Boniecki, t. r. deputat na Trybunał Kor. (Hip. Wągr., Jabłkowo). W niektórych dokumentach pisał się "Bończą" (np. I. Kon.82 k.3), to też Boniecki zgoła błędnie zaliczył go do Jastrzębców. Dziedzic Sokołowa i Sokołówka 1785 r. (ib.83 k.128), zaślubił w Popowie 1786.18/VIII r. Małgorzatę Dorpowską, córkę Antoniego, chorążego gnieźnieńskiego, i Marianny Chrościckiej (LC Popowo; P.1368 k.277). Sędzia deputat z ziemi dobrzyńskiej na Trybunał Koronny, wydzierżawił w r. 1788 Dziatkowo na jeden rok Wojciechowi Nerskiemu (P.1365 k.343v). Obiór na sędziego deputata wymagał osiadłości w danej ziemi. W tym też celu Piotr nabył część zwaną "Czechórszczyzna" we wsi Braszczki Wielskie w p. pińskim (G.117 k.156). Wedle ugody z 1787.17/I r., scedował w r. 1789 Raczyńskiemu, marszałkowi nadwornemu koronnemu, swe dziedziczne Trzebuchowo Wielskie (G.115 k.56v). Od Ignacego Objezierskiego i jego braci kupił 1790.14/VI r. za połowę sumy 85.000 zł. Cykowo, Cykówko i części Sepna (P.1367 k.282v, 382). Umarł wkrotce potem i jeszcze t. r. wdowa została intromitowana do miasta Sampolna i do wsi Sokołowo i Dębnica (I. Kon.84 k.233). W przeprowadzonych 1791.27/IV r. w Popowie działach z siostrą Grudzińską fortuny po ojcu i po stryju ks. Józefie Dorpowskim, kanoniku gnieźnieńskim, wzięła Jąbkowo i folwark Jabłkówek, wsie: Kiszewo, Pomarzanki, Dziadkowo, Międzylesie, Starężyn, Czerlin, Lęgniszewo i jako rekompensatę braku w tej schedzie dworu mieszkalnego - sumę 7.181 zł. (P.638 k.509; Hip. Wągr. Popowo, tu wymienione ponadto Rybno i Jagniewice; Hip. Wągr. Jabłkowo). Lęgniszewo i Czerlin sprzedała 28/V t. r. za 66.660 zł. szwagrowi Antoniemu Karolowi Grudzińskiemu (P.1368 k.277). W r. 1791 z przeprowadzonego z siostrą podziału sukcesji po dziadzie Adamie Chrościckim, stolniku łomżyńskim, dostała sumę 120.000 zł. spłaty (P.1369 k.900). Wobec tego, iż zmarły jej mąż zdążył zapłacić Objezierskiemu za Cykowo i Cykówko tylko nieznaczną część ceny, sprzedała te dobra w r. 1792 za 87.000 zł. szwagrowi Grudzińskiemu (P.1369 k.344). T. r. w imieniu małoletnich swych dzieci części w Braszczkach Wielkich sprzedała za 3.200 tal. Franciszkowi Dzierżyńskiemu (G.117 k.156). Wyszła powtórnie 1792.1/XII r. za Maksymiliana Grabskiego, wdowca, dziedzica Miłosławia (IC Jabłkowo). Umarła mając lat 60, 1809.3/VI r. (LM Fara, Pozn.). Córka Piotra i Dorpowskiej, Anna, ur. w Popowie, ochrzcz. 1790.3/IV r. (LB Popowo Kośc.), zaślubiła 1806.4/V r. w Jabłkowie Onufrego Grabskiego, stolnikowicza bracławskiego, dziedzica Nowego Miasta. Drugim jej mężem, zaślubionym w r. 1814 (krótko po 19.XI), był Maksymilian Dobroniecki, któremu wniosła uzyskane z działów w r. 1816 Kuszewo w pow. wągrow. (Hip. Wągr., Pomarzanki). Była wdową 1858.7/I r. Syn Józef.

Józef syn Piotra i Dorpowskiej, ur. ochrzcz. w Farze poznańskiej 1787.28/VII r. (Hip. Wągr., Popowo i Jabłkowo). Dziedzic Dziadkowa, i Jabłkowa. To Jabłkowo 1816.6/IV r. sprzedał stryjowi Janowi (Hip. Wągr., Jabłkowo) i 1816.24/V mocą układu o spadek po matce przejął Starężyn i Międzylesie. Starężyn sprzedał 1822.1/XII r. Janowi Markiewiczowi (Hip. Wągr. Starężyn). W r. 1811 chrzcił swą nieślubną córkę Konstancją Mariannę, ur. w Dziadkowie 1/X (LB Kołdrąb). Ożenił się 1823.18/V r. z Antoniną Julianną Iłowiecką, córką Wojciecha, dziedzica wsi Recz, ur. około r. 1802 (LC Kołdrąb). Poraz drugi ożenił się 1833.17/VI r. z Weroniką Tańską z Dziadkowa, ur. około r. 1803 (ib.). Nie żył już 1849.18/IX r. Wdowa mieszkała t. r. w Wągrówcu (Hip. Wągr., Budziejewo) i wyszła 2-o v. p. 1852.1/X r. za Apolinarego Kiedrzyńskiego z Gołańczy (Hip. Wągr., Starężyn).

Jedynym ze świadków przy pierwszym ślubie powyższego Józefa był Jan B. "z Jabłkowa". Chorążyc Józef ze swej strony trzymał do chrztu w r. 1802 jednego z synów tego Jana, którego tradycja rodzinna mieni bratem chorążego Piotra. Niejakie wątpliwości mogłoby powstać zważywszy imiona tych domniemanych braci: Jan Piotr i Janm ale zważywszy, iż pierwszy z nich używał jako imienia głównego Piotra, mogło tak być. Potomkowie Jana w ciągu XIX w. zatracili tradycję h. Bończa i poczęli uważać się za Toporczyków, w sposób jednak nieco chwiejny, bowiem w jednym z pokoleń żyjących już w XX w. jedno z rodzeństwa pisało się "Toporem", drugie "Okszą". I w tym wypadku można stwierdzić niewątpliwy wpływ literatury heraldycznej.

Jan, ur. około r. 1768, w l. 1793-1809 posesor Jabłkowa był do śmierci dziedzicem tej wsi, umarł mając 92 lata, 1860.25/VII r. w Krotoszynie i pochowany został w Jabłkowie (Dz. P.). Jego żoną była zaślubiona w Popowie Kośc. 1807.8/IV r. Katarzyna Nieżychowska córka Jakuba i Teresy z B-ich (Hip. Wągr., Jabłkowo). Ta Katarzyna B., z Pomarzanek, chrzestna 1815.13/VIII r. (LB Skoki). Z niej synowie: Leonard i Amilkar, o których niżej, Franciszek a Paulo, ur. w Pomorzankach, ochrzcz. 1809.6/IV r. (LB Jabłkowo), niewątpliwie zmarły dzieckiem. Córką Jana była Leokadia, żona Kazimierza Rogalińskiego z Cerekwicy.

1. Leonard, syn Jana i Nieżychowskiej, ur. ok. r. 1811/12, oficer wojsk polskich i kawaler krzyża wojskowego 1831 r., członek pruskiej izby panów. W r. 1846 nie posiadał jeszcze żadnych dóbr (Hip. Wągr. Raczkowo). Od ojca otrzymał Jabłkowo i zobowiązał się wtedy spłacić siostrę Rogalińską (Hip. Wągr. Jabłkowo). Na subhaście 1853.27/V r. kupił za 38.360 tal. Raczkowo (Hip. Wągr., Reczkowo). Taż na subhaście kupił 1860.25/IX r. od Antoniego Jeżewskiego Stawiany (Hip. Wągr., Stawiany). Młyn w Raczkowie nad rzeką Wełną 1873.10/IX r. sprzedał Spółce Melioracyjne (Hip. Wągr. Raczkowo). Jabłkowo i Raczkowo 1902.27/XI r. przekazał wnuczce Izabeli Ponińskiej, żonie Lecha Zaborowskiego, zaś Stawiany drugiej wnuczce Celinie Ponińskiej, żonie Zygmunta Chłapowskiego (Hip. Wągr. Jabłowo, Raczkowo, Stawiany). Zmarł w Jabłkowie 1904.1/XII r. i tam pochowany (Dz. P.). Ożenił się 1842.3/V r. z Rozalią Radońską, liczącą lat 27 (LC Pozn., Św. Wojciech), zmarłą w Jabłkowie 1843.13/VI r. (Hip. Wągr., Raczkowo). Drugą jego żoną była poślubiona w Wiatrowie 1847.12/I r. Michalina Moszczeńska, córka Wincentego i Anieli z Radońskich, ur. ok. r. 1823 (LC Lechlin), zmarła w Jabłkowie w r. 1893. Z pierwszej żony córki bliźniaczki, Rozalia i Pelagia, urodzone 1843.12/IX r. (LM Jabłkowo; Dz. P.). Z drugiej żony córka Bolesława, zaślubiona w Katedrze poznańskiej 1874.3/II r. Kazimierzowi Ponińskiemu (LC Św. Małgorzata, Pozn.; Dz. P.).

2. Franciszek a Paulo Amilkar, syn Jana i Nieżuchowskiej, ur. ok. 1811 r. w Pomorzankach 1811.18/III r., właściciel Krotoszyna, uczestnik powstania w r. 1831, zmarł w Krotoszynie mając lat 93. Z żony, zaślubionej w Arkuszewie 1842.25/V r. Rozalii Teresy Karskiej ur. w Piotrowie 1821.10/XII r., córki Hieronima i Katarzyny ze Zdębińskich (LC Św. Michał Gniezno), miał synów, Erazma i Juliana, oraz córki: Walerię za Brudnickim, zmarłą w wieku lat 63 w Poznaniu 1906.11/I r. (LM Św. Marcin), Hieronimę za Ignacym Mukułowskim, zmarłą 1891.21/XII r., pochowaną w Rzadkwinie (Dz. P.), Władysławę za Wacławem Ponikowskim, zmarłą w wieku 87 lat w Chraplewie 1938.23/XI r.

1) Erazm, syn Amilkara i Karskiej, ur. w Krotoszynie około r. 1846, kupił w r. 1891 od barona Graeve Mierzewo z folwarkiem Królewiec (Dz. P.). Umarł mając lat 82 w Mierzewie 1928.2/VI r. Jego żoną była Wanda Zielonacka, córka Franciszka i Józefa Broniszówny, ur. w Chwalibogowie, zmarła w Mierzewie 1911.17/XI r., pochowana w Jarząbkowie (Dz. P.). Córki Erazma: Zofia zmarła w Poznaniu 1931.15/IV r., pochowana w Grzybowie (Dz. P.), Stefania za Stefanem Lutomskim z Grzybowa, zmarła w Zakopanem około 1960. Synowie: Adolf, Jan, Witold, Leon, Edward, Tadeusz i Henryk.

(1) Adolf, syn Erazma i Zielonackiej, umarł w Krakowie krótko po zakończeniu drugiej wojny swiatowej, był właścicielem Mierzewa (750 ha). Ożeniony z Aleksandrą Kurnatowską, córką Feliksa z Dusiny i Seweryny Lossow, zamieszkałą dziś w Krakowie. Synowie ich, Zygmunt i Erazm, obaj żonaci, mieszkają również w Krakowie,

(2) Jan, syn Erazma i Zielonackiej, właściciel Królewic (260 ha) koło Wrześni, zmarł w latach pięćdziesiątych. Ożeniony z zawodową pielęgniarką, bezdzietny.

(3) Witold, syn Erazma i Zielonackiej, ochrzcz. w Płonkowie 1881.18/XII r. właściciel Wódek (350 ha) koło Wrześni, ożeniony 1923.16/I r. z Felicją Kurnatowską, córką Feliksa z Dusiny i Seweryny Lossow ochrzcz. w Starym Gostyniu 1896.21/VI r. (LC Stary Gostyń), zabił żonę i siebie w pierwszych dniach wojny we wrześniu 1939 r. Ich córka Maria zamężna. Syn Seweryn umarł już po zakończeniu wojny. Z żony N. N. pozostawił jedną córkę.

(4) Leon, syn Erazma i Zielonackiej, umarł wkrótce po wojnie (około 1950 r.?) w Gdańsku. Był właścicielem Czapur (67 ha) koło Poznania i dyrektorem banku Cukrownictwa w Poznaniu. Jego żona Anna Braunek zmarła latem 1963 r. Córka ich Izabela Antonina, ur. w Poznaniu 1922.2/VI r. (LB Św. Marcin), zaślubiła w r. 1962 N. Thielmanna. Synowie, Olgierd i Tomasz.

a. Olgierd Wojciech, syn Leona i Braunkówny, ur. w Poznaniu 1921.19/II r. (ib.), chemik, mieszka w Kanadzie i pracuje w firmie aptekarskiej "Santos". Z żony N. Lasockiej ma dwie córki.

b. Tomasz, syn Leona i Braunkówny, zginął w r. 1944 w Warszawie. Bezżenny.

(5) Edward, syn Erazma i Zielonackiej, gospodarował 1923 r. w Kołaczkowie (LC Stary Gostyń) właściciel Oborzysk (386 ha) koło Kościana, który to majatek kupił w r. 1927 od spadkobierców Hansa Petzla (Cieplucha). Rozstrzelany przez Niemców w Kościanie we wrześniu 1939 r. Bezżenny.

(6) Tadeusz, syn Erazma i Zielonackiej, bankowiec, zastrzelony w Warszawie w czasie powstania 1944 r. Bezżenny.

(7) Henryk, syn Erazma i Zielonackiej, właściciel Mącznik (336 ha) koło Śremu, umarł zaraz po wojnie. Ożeniony był z Prusimską (?).

2) Julian, syn Amilkara i Karskiej, ur. 1849.9/I r. w Krotoszynie zmarł 1928.25/III r. w Poznaniu, pochowany w Szczepanowie koło Mogilna. Był właścicielem Krotoszyna. Ożenił się 1876.22/XI r. z Józefą Węsierską, córką hr. Albina i Ludwiki z hr. Kwileckich (LC Sławno), ur. w Zakrzewie 1855.6/X r., zmarłą w Poznaniu 1928.8/X r. i pochowaną w Szczepanowie (Dz. P.). Józefa była właścicielką dóbr zakrzewskich (12.700 m.m.), które w r. 1878 rozsprzedała z dobrowolnej licytacji. Zakrzewo z Kamionkiem kupił Wiktor Chełmicki, Gorzuchowo - Wojciech Chełmicki, Myszki i Ujazd - Jamczakowski, Czechy, Sławno i Imiołki - Wojciech Chełmicki (Dz. P.). Córki Juliana i Węsierskiej: Ludwika, ur. 1878.5/VII r. w Krotoszynie, zakonnica w Zgromadzeniu Najświętszej Rodziny, pod imieniem Marii Fidelii, zmarła w Rzymie 1903.5/VI r. (Dz. P.), Maria, ur. w Krotoszynie 1878 r., żona Janusza Chrzanowskiego z Mieczownicy, Celina, ur. około 1884 r., żona Konrada Korytowskiego, przebywajaca obecnie w Londynie, Józefa, ur. około 1886 r., zmarła około r. 1959 w Poznaniu, żona Stanisława Pągowskiego z Łubowic, Wanda Emilia Maria, ur. w Krotoszynie 1893.19.XI r., dr filozofii, dziennikarka pod pseudonimie "Wanda Topór". Synowie: Alfred, ur. w Krotoszynie, zmarły tamże w wieku siedmiu lat, Witold, ur. tamże, zmarły tamże w wieku trzech lat, Zdzisław Erazm.

(1) Zdzisław, syn Juliana i Węsierskiej, ur. około r. 1881, właściciel Manieczek, bezżenny, zmarł 1921.2/III r., pochowany w Szczepanowie. W anonsie pośmiertnym nazwany "Okszą" (Dz. P.).

(2) Erazm, syn Juliana i Węsierskiej, ur. w Krotoszynie 1891.25/I r., właściciel Krotoszyna, (914 ha) i Młocina (516 ha). Zaślubił w Poznaniu 1918.5/II r. Olgę Marię Jadwigę Skrzydlewską, córkę Franciszka z Ocieszyna i Marii Lutomskiej, ur. w r. 1896 (LC Św. Marcin). Ich córki: Renata, ur. w Krotoszynie w r. 1919, zaślubiła około r. 1947 Witolda Prabuckiego, Weronika, ur. w r. 1920, zaślubiła około r. 1957 Tadeusza Prabuckiego, Zula Elżbieta, ur. w r. 1921, zaślubiła około 1942 Henryka Ossowskiego Zob. tablicę.

@tablica: Brzescy h. Bończa i Topór

>Brzeski h. Oksza chyba z Brzezia w p. sandomierskim (zob. Boniecki) Wojciech z Brzezia Oksa B. zawierał w r. 1792 kontrakt z Janem Makowskim (G.117 k.165, 165v).

>Brzescy h. Prawdzic wyszli z Brześca w p. płońskim. Franciszek, ur. w Królestwie Polskim około r. 1837, kończył gimnazjum realne w Poznaniu i potem agronomię w Bonn. Właściciel Cieślina koło Inowrocławia kupił w r. 1784 od Wojciecha Morawskiego Radłówek w p. inowrocł. za 160.000 tal. (Dz. P.). Od spadkobierców Nowackich kupił w r. 1881 za 405.000 mk Sojkowo w p. inowrocł. (930 m.m.) (ib.). Był posłem na sejm pruski. Umarł w Cieślinie 1887.2/XI r. w 51-ym roku życia, pochowany w Kościelcu (ib.). Żona jego Zofia z Parzelskich umarła 1925.1/X r., mając lat 79, pochowana w Kościelcu (ib.). Niewątpliwie synem ich był Stanisław "Prawdzic" B., ur. około r. 1870, właściciel Cieślina (392 ha) i Sojkowa (237 ha). Tę ostatnią majętność, liczącą 1.000 m. m., kupił w r. 1909 (ib.), więc chyba od swej matki? Umarł w 60-ym roku życia, 1929.16/IX r., pochowany w Kościelcu (ib.). Franciszek, syn Jana i Joanny, dziecko jednoroczne, umarł 1905.18/X r., pochowany w Kościelcu (ib.). Ignacy "Prawdzic" B. zmarł 1933.18/III r. w 48-ym roku życia, pochowany w Kościelcu (ib.).

>Brzescy h. Topór wyszli ze wsi Brześce nad Pilicą w ziemi czerskiej, a brali przydomek Żegota. Stanisław Antoni Żegota B., podstoli łomżyńskiej 1748 r. (Ws.90 k.24v). Boniecki niesłusznie umieszcza go między Prawdzicami. Wedle tego autora nabył on w r. 1760 dwór w Warszawie na Nowym Mieście. Ożeniony był z Barbarą Tomaszewską, córką Józefa, cześnika mielnickiego i Justyny Sławęckiej. Nie żył już w r. 1765. Barbara w r. 1764 przeprowadziła w Brodach w wojew. sieradzkim działy dóbr ojczystych i macierzystych (Ws.93 k.269). Żyła jeszcze 1786.28/I r. (LB Fara, Pozn.). Córka Stanisława Antoniego i jej, Teresa, ur. około r. 1755, w r. 1774.28/VIII, w Kurowie wyszła za Jakuba Nieżychowskiego z Nieświastowic. T. r. od swej ciotki Marianny z Brodeckich Dobkowej, podczaszyny czernichowskiej, dostała zapis 12.000 zł. (Kośc.332 k.70v). Żyła jeszcze 1796.2/VII r. Jej bratem ciotecznym nazwany Ludwik Korytowski, syn Aleksandra (P.1355 k.217v).

Zob. Brzescy h. Bończa.

>Brzescy, Brzyscy różni, a więc i tacy, którzy nazwisko uformowali od wsi Brzezie. Wśród wymienionych tutaj wielu jest niewątpliwie takich, których z pewnym prawdopodobieństwem mógłbym zaliczyć do tego czy innego herbu. Ponieważ jednach kryteria tych zaliczeń mogłyby się okazać nader zawodne, wolę tego poniechać.

Jan z Siedlemina, mąż Doroty z Brzezia (Py.15 k.225). Między Jadwigą, dziedziczką Siedlemina, i jej rodzonym bratem Janem B. z Siedlemina 1487 r. zostało założone vadium (Py.19 k.65v, 66). Marcin B., brat Katarzyny, wdowy po Janie Miedzińskim, występował w r. 1489 (P.1387 k.103v). Mikołaj z Drużbina w p. sier., po którym wdowa Katarzyna Piątkowska w r. 1513 połowę wsi Ząbczewo w p. kal. wyderkowała za 45 grz. Annie Jutroskiej wdowie po Piotrze Fryczu Jutroskim (I. i D. Z. Kal.2 k.16v). Potem w r. 1523 swą część w tej wsi wymieniła z Janem Leszczyńskim, podkomorzym kaliskim, na dwa łany roli pustej w Przekupowie p. kal. i dopłatę 110 grz. (I. i D. Z. Kal.2 k.87v). Maciej, wuj Anny Siekierzeckiej, żony Wojciecha Ninińskiego 1551 r. (P.787 k.13). Stanisław w r. 1554 był faktorem proboszcza gnieźnieńskiego w Gozdawie (Py.174 k.720). Stanisław, dziedzic w Kłoczowie w p. stężyckim 1558 r. (P.899 k.263). Może więc to Ciołek? Stanisław nabył w r. 1559 Bytyń w p. pozn. za 1.100 zł. od Andrzeja Konarzewskiego (P.1396 k.757). Stanisław na połowie swych części we wsi Bolmin w p. chęcińskim (może Oksza?) oprawił w r. 1560 posag 4.000 zł. żonie swej Elżbiecie z Zbyszewa z Królestwa Czeskiego (ib. k.869v; P.902 k.729v). Starosta biskupi w Buku, swe dobra Bolmin, Tokarnia, Wolice wydzierżawił t. r. na jeden rok Jerzemu Złotnickiemu (P.902 k.674v). Małgorzata z Swinarskich, wdowa po Wawrzyńcu B. występowała 1587 r. (Kośc. 267 k.124v).

Wit B. nie żył już 1652 r., kiedy synowie jego Jan, Kilian i Marcin kwitowali z 20 zł. synów Bartłomieja Zglinieckiego (Kc.115 k.405).

Jan od Łukasza Bobrownickiego nabył w r. 1588 sposobem wyderkafu za 1.000 zł. na lat trzy części Szczepankowa w p. pozn. (P.1400 k.190v). Nie wiem czy ten sam, czy inny Jan, mąż Jadwigi Przecławskiej, córki Prokopa, 1588 r. (P.949 k.638v), wraz z żoną skwitowany 1596 r. przez Andrzeja Kaczkowskiego z 1.900 zł. (Kc.122 k.142), zobowiązał się w 1597 r. stawić ją dla skwitowania Kaczkowskiego z kontraktu z r. 1595 dotyczącego dzierżawy miasta Chodecz i wsi Studzieniec, Ostrówek i Ciszewo (Kc.122 k.462v). W r. 1600 oprawił jej 1.500 zł. posagu (W.23 k.57, 257v). Oboje w r. 1611 wydzierżawili od opata trzemeszeńskiego miasto Gąsawę z przyległymi wsiami (G.71 k.123). Jadwiga z Przecławskich w r. 1614, już jako wdowa po Janie B., kwitowała opata z tej dzierżawy (P.992 k.1044). Od Jana z Popowa Mierzewskiego nabyła w r. 1622 sposobem wyderkafu folwark Borowo i czterech kmieci w Sulęcinie (P.1413 k.316). Umarła między r. 1619 i 1626 (P.153 k.681; 100 2 k.7v).

"Szlachetny i sławetny" Marcin B., stryj zamordowanego "Szlachetnego" Wawrzyńca Bąkowskiego, mieszczanina kcyńskiego, występował 1594 r. (Kc.121 k.513). Szl. Kasper B., mąż szl. i sław. Anny Zaleskiej, która 1603 r. mianowała plenipotentem do sprawy z Piotrem Bogatką o spadek po Wawrzyńcu Zaleskim, bratanku Jakuba Zaleskiego, starosty piaseczyńskiego (Kc.124 k.241v). Z domu sław. Jana Brzeskiego w Kcyni została usunieta siłą komora celna i Cikowski, podkomorzy krakowski i celnik koronny, pozywał sprawców, tj. szl. i sław. Zaleskich i sław. Ziemietę (ib. k.260). Jan był w r. 1595 tenutariuszem dóbr należących do miasta Chodzieży (ib. k.787). Jan od Andrzeja Sławoszewskiego, pisarza ziemskiego wschowskiego, nabył w r. 1605 sposobem wyderkafu za 4.500 zł. Gronówko w p. kośc. oraz części Wilkowa Niemieckiego w p. wschowskim (P.1405 k.357). Jan nabył w r. 1606 sposobem wyderkafu za 5.000 zł. od Jana Bardzkiego Gutowo Nowe w p. gnieźn. (ib. k.581v). Od tegoż Bardzkiego nabył również wyderkafem w r. 1607 za 5.000 zł. Gutowo z folwarkiem Kleparzem oraz czterech kmieci w Bierzglinie (P.1406 k.41). Nie wiem, czy wymienieni wyżej Janowie to jedna i ta sama osoba, co Jan B., mąż Przecławskiej?

Krzysztof, pisarz komory celnej brzeskiej 1608 r. (Ws.25 k.71v). W r. 1609 już pisarz komory celnej ponieckiej, na połowie swych dóbr oprawił posag 200 zł. "uczciwej" Gertrudzie Biczkównie, córce "opatrznego" Jana, obywatela i organisty poznańskiego (Ws.204 k.370). Rodziła się ona z matki Zofii Jabłeckiej. Krzysztof żył jeszcze w r. 1637, kiedy kwitowała Strzeleckich (Ws.47 k.550v). Synowie jego występujący w r. 1633: Bartłomiej, Krzysztof i Jan (Ws.47 k.13v). Spośród córek, Katarzyna, w r. 1629 żona Samuela Załęskiego, nie żyjącego już w r. 1633, Zofia wydana została w r. 1632 za Jana Otorowskiego, Anna, Jadwiga i Dorota, żyjące w r. 1633 (ib.).

Jan, ojciec Adama 1610 r. (Kc.126 k.85). Maciej i jego żona "szlachetna i sławetna" Katarzyna Sobańska, 2-o v. żona Antoniego Krassowskiego, rodzice Michała, Jana i Anny, zostających w r. 1620 pod opieką "sławetnych" Szymona Darownego oraz Jana i Mikołaja braci Sobańskich (Kc.127 k.422). W r. 1624 te rodzeństwo było nieletnie jeszcze (Kc.19,k.202v). Występowało w r. 1629 (ib. k.1136v, 1137). Andrzej dostał w r. 1622 cesję sumy od Wojciecha Zakrzewskiego (G.76 k.21).

Jan, mąż Doroty Rosnowskiej, która w r. 1630 kwitowała swego brata Zndrzeja z prowizji od kapitału 2.000 zł. (P.1023 k.426) i t. r. skwitowała swych braci Wojciecha, Adama i Andrzeja ze swych dóbr po rodzicach (ib. k.695).

Jan od Zofii z Bojanowskich Russockiej wziął w zastaw w r. 1631 za 4.000 zł. miasto Stęszew z przyległościami i scedował te dobra Wojciechowi Chrzypskiemu (I. Kon.46 k.328v). Od Katarzyny Chrzypskiej żony Jana Słoneckiego, dostał w r. 1638 zapis 1.000 zł. długu (G.80 k.501).

Samuel B., syn zmarłego Benedykta, w 1636 r. współspadkobierca Macieja Łubnickiego, mocą praw własnych i nabytych od braci swych Aleksandra, dworzanina król., i Stanisława (I. Kal.102 s.1358). Jan B., mąż 1636 r. Doroty Rosnowskiej, dzierżawił wraz z nią Skorzęczyn i Sokołowo w p. gnieźn. od opactwa lędzkiego (P.1033 k.126v; I. Kal.102 s.1008).

Jakub kwitował w r. 1641 swego rodzonego brata Jana z 1.100 zł. długu zapisanego w grodzie opoczyńskim (P.1043 k.351).

Krzysztof, ojciec Zofii, która w l. 1642-67 była żoną Jana Kłosowskiego (W.38 k.414v). Krzysztof i żona jego Gertruda Jabłecka oboje nie żyjący w r. 1625, rodzice Marianny, żony Mikołaja Rożyńskiego (1064 k.218). Oboje Rożyńscy już nie żyli w r. 1686. Katarzyna, żona w r. 1652 Stefana Niewiadowskiego. Piotr Samuel z Brzozy, w r. 1658 mąż Anny Zbijewskiej (ZTP 30 s.1631), córki Piotra, wojskiego krakowskiego, i Agnieszki Rożnówny, dziedzic wsi Bujnice, Żerniki i Szczepankowice w p. piotrkowskim, dał w r. 1675 owe wsie swej żonie, a po jej bezpotomnej śmierci dostały się one jej siostrze Konstancji zamężnej Gomolińskiej (P.1187 k.156; ZTP 43 k.662). Jan z wojew. płockiego, nie żyjącego już w r. 1660, syn Władysław, był wówczas sługą Wojciecha Zbijewskiego (N.227 k.486). Jan, syn zmarłego Krzysztofa, w r. 1661 mąż Doroty Wolińskiej, córki Mikołaja i Elżbiety Skąpskiej (I. Kal.125 s.181, 182). Jan był w r. 1667 mężem Doroty (Barbary?) Jąnowskiejj (Kc.131 k.64v). Wraz z nią wydzierżawił w r. 1675 Swiątkowo od Prądzyńskich (ib. k.543). Rafał, posesor Jaszkowa 1670 r. (N.185 k.92v). Barbara Bogusławska, córka Łukasza zw. Markowicz i Zofii Wardęskiej, wdowa po Tomaszu B., występowała w r. 1672 (I. Kon.60 k.449, 898v). W r. 1680, krótko po 14/IV, wyszła 2-o v. za Jana Suchorskiego (ib.63 k.68v; 70; 68 k.14v). Umarła w r. 1694 (ib.69 k.45, 454v).

Rozalia, w r. 1687 wdowa po Kazimierzu Kawieckim. Michał był w r. 1695 mężem Doroty Paprockiej, córki Jana i Magdaleny Gorzuchowskiej (I. Kon.69 k.562). Marcin, urodzony z Anny Krupskiej, żył w r. 1698 (Kc.133 k.106v). Katarzyna, żona Macieja Kazimierza Lubowieckiego 1701 r. Fabian zaślibił 1712.30/VI r. Kunegundę Chmielewską (LC Pobiedziska). Marcin, w r. 1717 mąż Anny Trzeboszewskiej, wdowy 1-o v. po Piotrze Bilskim, nie żyjącej już w r. 1718 (Kc.134 k.254, 287). Marianna, nie żyjąca już w r. 1719, żona Wojciecha Dramińskiego.

Marcin, w r. 1719 mąż Ewy Choraczyńskiej, córki Stanisława i Marianny Małachowskiej, wraz z tą swą żoną był w r. 1730 posesorem części Jankowa (G.96 k.254), a w r. 1732 Gorzykowa. Ewa nie żyła już w r. 1751 (G.98 k.433v), a Marcin nie żył już w r. 1755 (ib. k.756). Synowie tej pary: Stanisław Józef, ur. w Dąbrowie, ochrzcz. 1719.7/V r. (LB Juncewo), Michał i Marcjan, ochrzcz. 17736.31/III r. (LB Mielżyn). Córka Jadwiga, ur. w Gorzykowie, ochrzcz. 1732.10/X r. (ib.), druga córka Agnieszka. Jadwiga w r. 1783 scedowała Józefowi B. sumę na Gorzykowie, odziedziczoną po bezpotomnej śmierci siostry Agnieszki (G.110 k.128v). Niezamężna, żyła jeszcze w r. 1784 (G.111 k.60v). Spośród synów, Stanisław, starszy, dostał w r. 1748 cesję zapisu od wuja Łukasza Choraczyńskiego (G.98 k.212). W r. 1751 od brata Michała otrzymał cesję 125 zł. z macierzystej sumy 500 zł. lokowanej na Gorzykowie (G.98 k.433v). Oboje ci bracia żyli jeszcze w r. 1757 (G.99 k.22).

Stanisław, może identyczny z powyższym, nie żyjący już w r. 1783, pozostawił syna Wojciecha (G.110 k.126v). Ten Wojciech, posesor Gorzykowa, mający lat 24, zmarł 1797.16/IX r. w Poznaniu, dokąd przybył w celach kuracyjnych. Pochowano go w kościele Św. Stanisława (LM Fara). Wspomniany wyżej Józef B. był dziedzicem części w Gorzykowie w l. 1779-86 (G.106 k.157v; LB Mielżyn).

Paweł, nie żyjący już w r. 1723, ojciec Stanisława (I. Kon.75 k.377v). Marianna, żona Aleksandra Poleskiego, skarbnika halickiego, oboje nie żyjący już w r. 1729. Szl. Franciszek (czy szlachcic?), ze wsi Rudnicze, i Marianna, rodzice Wojciecha, ochrzcz. 1743.21/IV r., i Marianny, ur. w Rudniczu 1745.14/XI r. (LB Wągrówiec). Wojciech, w l. 1750-53 mąż Marianny Giżyńskiej, wdowy 1-o v. po Janie Bogusławskim (I. Kon.78 s.414). W r. 1756 Marianna ta była już wdową (ib.79 k.6). Stanisław, nie żyjący już w r. 1754, ojciec: Wojciecha, Rafała, Bartłomieja i Jakuba (I. Kal.196/8 k.126v). Wojciech i Jakub, bracia rodzeni, występowali w r. 1753, byli zapewne identyczni z synami Stanisława (I. Kon.78 s.717). Panna Franciszka, chrzestna 1755.17/I r. (LB Lubiń). Jakub i żona jego Zofia Kęszycka, oboje już nie żyli w r. 1756, kiedy występował ich syn Fabian (G.98 k.772v). Franciszek, po którym wdowa w r. 1758 Marianna Charzewska. Ich syn Bartłomiej (I. Kon.79 k.79). Stanisław, w r. 1761 mąż Katarzyny Kowalskiej, córki Stanisława i Reginy Pawłowskiej (G.99 k.341v). Jakub zaślubił w sierpniu 1766 r. Annę Cybulską z domu Golińską (LC Tuczno). "Urodzona" panna Barbara ze Stawu zaślubiła 1767.11/V r. "uczciwego" Wojciecha Jeżyckiego, sługę dworskiego (LC Staw). Józef, mąż Magdaleny Giewartowskiej, córki Antoniego i Marianny Krzywosędzkiej, która to Magdalena dostała w r. 1767 od swej matki zapis 5.000 zł. (G.100 k.274v). Magdalena była w r. 1788 współdziedziczką Giewartowa (G.115 k.77v). Żyli oboje w r. 1792 (G.117 k.32). Ojciec Józefat, franciszkanin, gwardian w Radziejowie, zmarł 1769.25/IV r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). Antonina cz. Antonella zaślubiła przed majem 1771 r. Stanisława Chruścickiego. Żyła jako wdowa w r. 1803. Piotr w r. 1775 administrował Radliczycami i Naczesławicami, wsiami Żeromskiego, komornika granicznego sieradzkiego (I. Kal.214/16 k.260, 269). Siostry: Wiktoria, wdowa po Walentym Karśnickim, Elżbieta, bezdzietnam nie żyjaca już żona Komodzińskiego (Aleksandera?), i Ludwika, żona Jana Pawłowskiego, wspomniane w r. 1776 (P.1353 k.225). Franciszek, komisarz i plenipotent starosty bolemowskiego, chrzestny 1778.19/VIII r. (LB Wyszanów). Piotr i Dorota, małżonkowie, rodzice Teresy i Konstancji, bliźniaczek, urodzonych w Szubinie 1779.20/X r., Marianny, ur. 1781.9/IX r. Spośród nich, Konstancja zmarła 1780.2/VII r., Marianna zmarła 1781.28/IX r. Była jeszcze jedna córka Anastazja, która zmarła 1780.27/VII r. (LB i LM Szubin). Antoni i Teresa z Kręplewskich, rodzice Mateusza Michała, ochrzcz. 1779.28/IX r. (LB Tuczno). Stanisław, ekonom w Lulinie w p. pozn. 1780 r. (LB Szamotuły). Jan i Anna z Szawelskich, oboje nie żyjący już w r. 1781, rodzice Stanisława, który spisał wtedy wzajemne dożywocie z żoną swą Agnieszką Koźmińska, córką Antoniego i Joanny Kamińskiej (P.1358 k.144). W r. 1783 Stanisław już nie żył, a Agnieszka, żona 2-o v. Karola Cieńskiego, spisała z nim wzajemne dożywocie (P.1360 k.117v). Córka Jana i Szawelskiej, panna Józefa, umarła mając lat 20 w Baborowie 1804.5/V r. (LM Szamotuły).

Norbert, w r. 1784 ojciec Marianny, urodzonej z już nie żyjącej Marianny Bobrowskiej (I. Kal.224 k.57). Norbert nie żył już w r. 1789, kiedy inna córka jego i Bobrowskiej, Róża, była żoną Ignacego Brzeskiego, podstolego kruszwickiego (Py.163 k.744). Rozalia z Wardęskich B. występowała w r. 1787 (I. Kon.83 k.339). Józef, bezżenny, mający 74 lata, zmarł 1795.27/III r. (LM Poznań, Św. Wojciech). Józefa zaślubiła przez 1800.7/XII r. Felicjana Moraczewskiefo. Józef z Dolska, mający lat 25, zaślubił 1803.9/VIII r. Teresę Sulkowską (Sułkowską?), pannę z Rydzyny, dwudziestojednoletnią (LC Poznań, Św. Marcin). Byli rodzicami Józefa Wawrzyńca, ur. w Poznaniu 1804.12/VIII r. (LB Fara). Stanisław, leśniczy w Zimnej Wodzie u Rychłowskiego, i Teresa, rodzice Antoniego, ur. w Goreczkach 1805.3/VI r. (LB Cerekwica). Józef i Justyna, rodzice Ignacego, ur. około r. 1811, który 1833.10/VII r. zaślubił Józefę Galewską, córkę Józefa i Marianny, ur. około r. 1811 (LC Jarocin). Maksymilian, ur. około 1812 r., syn Urszuli żyjacej jako wdowa w r. 1836, zaślubił w Poznaniu 1835.17/IX r. Michalinę Sypniewską z Buszkowic, ur. około r. 1817 (LC Św. Marcin). Ów Maksymilian posesor Cerekwicy, miał z Sypniewskiej syna Władysława Maksymiliana, ur. w Cerekwicy 1836.27/VI r. (LB Cerekwica). Może córką Maksymiliana była Leokadia, zamężna za Kazimierzem Rogalińskim, dziedzicem Ostrobódek, zmarłym tamże 1864.21/I r. zmarła 1891.18/I r. i pochowana w Cerekwicy (Dz. P.). Józef, z Międzylesia, chrzestny 1818.10/V r. (LB Juncewo). Walenty, dzierżwawca Biezdrowa w l. 1826-1830 (LB, LC Biezdrowo). Antoni, dzierżawca Grzybowa i żona jego, Marcina (Marcjanna) z Kurowskich, rodzice Konstantego Bonawentury, ur. w Grzybowie 1829.12/IV r. (LB Lechin). Franciszek, posesor dóbr, i Antonina z Swinarskich, rodzice Józefy, ur. 1830.20/XII r., zamężnej Janike, zmarłej w Poznaniu 1912.27/XI r. (LM Fara, Pozn.). Był potem Antoni, dzierżawcą Strzeszkowa w p. wągrow. i tam rodziły się z tejże żony jego córki: Salomea Wiktoria 1830.28/X r., Aniela Prowidencja 1833.20/IV r. Wiktoria Ewa 1834.22/XII (LB Mieścisko). Józefa przed 1835.29/V r. wyszła za Józefa Jackowskiego z Miłosławic, i Katarzyna z Jaruchowskich, rodzice Weroniki, ur. w Miłosławicach 1837.29/IX r. (ib.). Może siostrą Michała była Franciszka, która 1838.26/VI r. mając 22 lata, wyszła za Franciszka Kurowskiego z tychże Miłosławic. Józef, dziedzic Dziatkowa, świadek 1842.26/VII r. (LC Św. Trójca, Gniezno). Aleksay, ur. 1844.17/VII r., zrazu właściciel ziemski, potem generalny ajent "Westy", zmarł w Poznaniu 1907.12/XII r. (LM Św. Marcin). Z żony Anieli Matczyńskiej syn jego Stanisław, ur. 1875.2/V r., przemysłowiec., założyciel i długoletni dyrektor przedsiebiorstwa "Brzeskiauto S.A.", żonaty ale bezdzietny (Dz. P.) umarł w Poznaniu 1935.19/VIII r. (LM Św. Marcin). Honorata przed 1849.12/VIII r. poślubiła Bogusława Kurcewskiego. Chrzestymi jej córki byli wtedy Marceli i Paulina B-cy (LB Lutynia). Stanisław, ekonom, i Marianna z Leszczyńskich, rodzice Józefy, zmarłej w Lutynce 1851.18/VIII r. w wieku 17 lat, i (LM Lutynia, i Marcelego. Ten Marceli, ur. ok. 1827 r., będąc już wdowcem, mieszkając na Chwaliszewie w Poznaniu, ożenił się powtórnie 1883.30/VI r. z Wandą Kurcewską, córką Teofila i Honoraty z Brzeskich (LC Św. Małgorzata, Pozn.). Inny Marceli dyrektor kancelarii konsystorza arcybiskupiego i żona jego Wiktoria z Błaszczynskich, rodzice: Antoniego, ur. w Poznaniu 1851.5/XII r., i Marii Heleny, ur. tamże 1853.30/IV r. (LB Fara). Marceli zmarł 1885.19/III r. (Dz. P.). Wiktoria z Błaszczyńskich umarła w Poznaniu 1885.26/IX r. (LM Fara, Pozn.). Wspomniana wyżej córka jej Helena była wówczas żoną Kamieńskiego, a syn Marcelego i Wiktorii zapewne wtedy już nie żył (Dz. P.). Anna zamężna Steirowicz zmarła w Kcyni w listopadzie 1866 r. (ib.). Konstanty zmarł nagle w Trzebawiu 1870.6/V t. (ib.). Franciszka zmarła 1873.22/XI r. Pozostał brat (ib.), Nazary, dyrektor przez 21 lat browaru w Michorzewie należącego do Sczanieckich, i Marianna z Popławskich, rodzice Emilii Katarzyny, ur. w Michorzewie 1887.30//IV r. (LB Michorzewo). Umarł w Michorzewie 1897.21/IX r. (Dz. P.). Ks. Franciszek i Leopold, bracia rodzeni synowie Macieja, zrazu posesora dóbr, potem ekonoma, i Aleksandry Szpingier. Ten ostatni zmarł 1888.11/VI r. w Słowikowie w 47-ym roku życia, pochowany w Kamieńcu (ib.). Ks. Franciszek, proboszcz w Gwierczynie, umarł tam 1897.28/IV r., mając lat 41 i pół (LM Swierczyna). Józef zmarł w Wojnowicach 1890.22/I r. w 48-ym roku życia. Miał rodziców (ib.). Honorata, wdowa po N. Kurcewskim, zmarła w Poznaniu 1895.9/I r., mając lat 69 (LM Św. Marcin). Zygmunt, agronom, umarł w Poznaniu 1902.29/XI r., mając lat 62 i pochowany został w grobie rodzinnym w Borku (ib.). Janina wyszła przed 1909.3/XII za Stefana Radzimińskiego, plenipotenta w Pakosławiu. Zdzisław, z Manieczek, świadek 1910.6/VI r. (LC Czempiń). Wanda z domu Kurcewska zmarła w Poznaniu 1910.11/VII r. w 60-ym roku życia (ib.). Stanisław, mąż Antoniny Szmelcer, zmarłej w Poznaniu 1933.31/III r., mającej lat 76 (ib.). Maria z domu Popławska, zmarła w Paryżu w marcu 1936 r., w 79 roku życia, zostawiając dzieci (ib.).

>Brzeskorzystewscy z Brzeskorzystwi (dziś Brzyskorzystwi) i Brzeskorzystwi Mniejszej (dziś Brzyskorzystewki) w p. kcyńskim. Bogumił z Brzeskorzystwi w l. 1410-1415 (G.1 k.66, 76v; 2 k.53). Mikołaj, dziedzic w Brzeskorzystwi, na połowie swych dóbr w tej wsi oprawił w r. 1450 posag 60 grz. swej żonie Katarzynie (P.1381 k.96v). Brykcy z Brzyskorzystwi M. t. r. oprawił na tej wsi 150 grz. żonie swej Dorocie (ib. k.99). Mikołaj od Halszki, żony Andrzeja z Leziony, nabył w r. 1466 sposobem wyderkafu za 50 zł. w. części w Retkowie i Smarzykowie w p. kcyń. (P.1385 k.242v). Jakub B. od Andrzeja Kaczkowskiego Łuszczka nabył w r. 1487 sposobem wyderkafu za 30 zł. części w Kaczkowie Wielkim w p. kcyń. (P.1387 k.84v). Katarzyna B. trzymała w r. 1488 dwa łany w Cieszkowiez p. kcyń. (ib. k.92). Bracia niedzielni Stanisław, Jan, Andrzej i Wojciech mieli 1493 r. termin z Janem z Donaborza, starostą nakielskim (P.23 k.79, 143). Stanisław, dziedzic w Brzeskorzystwi, i jego bracia Wojciech i Jan rezygnowali części wsi Dąbrowy w p. kcyń. Beacie, żonie Wojciecha Chwałkowskiego, oraz Feliksowi, Adamowi i Aleksemu Budzisławskim, zaś w r. 1494 Stanisław zobowiązał się stawić swego nieletniego brata Andrzeja, kiedy dojdzie lat, by rezygnował też swoje tam części (Kc.8 k.62).

Elżbieta i Katarzyna, córki zmarłego Mikołaja, wyprowadziły ze swej ojcowizny w Brzeskorzystwi w r. 1498 konnego na wojnę turecką (St. Pr. Pol. Pomn. VII, s.153, 607). Ta Elżbieta, niezamężna, oraz Katarzyna, żona Jana Liszkowskiego, siostry niedzielne z Brzeskorzystwi Małej, w asyście stryja Marcina Izdbieńskiego i wuja Jakuba Złotnickiego, w r. 1505 sprzedały sposobem wyderkafu połowę Małej Brzeskorzystwi za 300 zł. Janowi Liszkowskiemu (P.1390 s.36). W l. 1508-11 Katarzyna była już wdową po Janie Liszkowski.

Zob. Kcyńscy.

>Brzeskotarski Piotr, nie żyjący już w r. 1790, po którym wdowa Katarzyna Jeleniewska występowała t. r. (G.115 k.18v)

>z Brzezia h. Doliwa w p. kal. koło Pleszewa. Lutek w l. 1411-20 (Py.2 k.48v); P.6 k.38). Ks. Jan, syn Lutka, dziedzic w Brzeziu, kantor łęczycki i kanonik gnieźnieński oraz poznański 1445 r. (I. Kal.3 k.183v).

>z Brzezia. Ponieważ wsi tej nazwy było kilka, podaję osobno tych piszących się z B., których nie mogę przypisać do grup pod względem położenia topograficznego określonego ściśle. Marcin w r. 1411 (Py. k.57). Jaracz w r. 1415 (Py.3 k.105). Blizbor w r. 1420 (P.6 k.72). Dorota z Brzezia, wdowa po Jarosławie Dominikowskim w r. 1472 (I. Kal.2 k.238).

>Brzeziccy Stanisław i Jan, bracia, występowali w r. 1515 (P.866 k.243v). Zofia B. wyszła 1750.21/IX r. za Bartłomieja Mieszkowskiego (LC Góra koło Jaroc.). Zofia wyszła 1750.21/IX r. w Górze za Bartłomioeja Mierzewskiego. Wiktoria (czy szlachcianka?) wyszła 1782.26/X r. za ur. Kajetana Spiechowskiego (LC Św. Trójca, Gniezno).

>Brzezińscy h. Doliwa wyszli z Brzezna w p. brzeskim kujawskim. Daniel oprawił w r. 1649 posag 1.250 zł żonie swej Annie Jarnowskiej (P.1424 k.849). Oboje nie żyli już w r. 1687 i byli rodzicami Józefa, w r. 1686 męża Agnieszki Wolickiej, córki Jana i Marianny Zbyszewskiej, wdowy 1-o v. po Feliksie Rożyńskim (P.1111 I k.17; I Bydg. z r. 1687 k. 297, 298). Józef żył jeszcze w r. 1702 (P.1142 I k.178). W r. 1712 Agnieszka była już wdową i występowała jako dożywotniczka dóbr mężowskich (I. Kon.73 k.131).

Wacław, mąż Elżbiety Ossowskiej, nie żyjący już w r. 1687, ojciec Macieja Franciszka, wtedy męża Anny Brzezińskiej, córki Jana (I. Bydg. z r. 1687 k.270), zaś w r. 1693 męża 2-o v. Konstancji Kołudzkiej, córki Wojciecha i Magdaleny Orzechowskiej, wdowy 1-o v. po Bartłomieju Jarnowskim, mieczniku bracławskim. Małżonkowie spisali wtedy dożywocie (P.1432 k.502v). Maciej był w l. 1694-95 tenutariuszem Sokolnik. Oboje z żoną żyli jeszcze w r. 1698 (G.90 k.212). Ich córki: Agnieszka Barbara, ochrzcz. 1694.17/I r., Klara, ochrzcz. 1695.11/VIII r. (LB Sokolniki). Klara była potem żoną Macieja Chmielewskiego (I. Kon.82 k.415).

Maciej, w r. 1718 mąż Teresy Rudnickiej, córki Kazimierza i Anny Miruckiej (I. Kon.75 k.26v), umarł między r. 1731 i 1735 (ib.76 k.521v). Jego synowie: Jan, Józef i Michał. O Janie i Józefie zob. niżej. Córki: Barbara, niezamężna w r. 1731, w r. 1735 żona Józefa Faliszewskiego, Konstancja za Janem Pinińskim, łowczym bydgoskim, nie żyjącym w r. 1759, sama żyła jeszcze w r. 1770. O synu Michale znam tylko jedną wzmiankę z r. 1736 (I. Kon.77 k.17v).

1. Jan, syn Macieja i Rudnickiej, występujący już w r. 1735 (ib.76 k.521v), skarbnik brzeski kujawski, z żony Teresy Gawrońskiej miał córkę Mariannę zamężną za Klemensem Antonim Giżyckim, cześnikiem buskim, i syna Joachima.

Joachim, syn Jana i Gawrońskiej, sędzia grodzki inowrocławski, cześnik latyczowski 1778 r. (cześnik podolski 1779 r.?), miał z żony Antoniny Kaczkowskij syna Józefa.

Józef, syn Joachima i Kaczkowskiej, pisał się "Boliwa B.", nazwany cześnikowiczem latyczowskim, kwitował 1787 r. wdowę po Józefie B., kasztelanie kruszwickim, i Michała, syna kasztelana, z sumy 20.000 zł., zapisanej sobie przez kasztelana w r. 1782 (ib.83 k.295v). Po śmierci jedynej córki tego Michała był jego jedynym spadkobiercą i wszystkie pozostałe po nim sumy cedował w r. 1792 Przyłuskiemu (Boniecki).

2. Józef, syn Macieja i Rudnickiej, wraz ze swym bratem Michałem występował w r. 1736 jako plenipotent owdowiałej matki celem windykowania jej posagu 3.000 zł. zabezpieczonego na wsi Palczyno (ib.77 k.17v). W r. 1746 był mężem Krystyny Dominikowskiej, córki Stanisława i Zuzanny Kowalskiej (I. Kal.185/9 k.85). W r. 1754 pisarz grodzki radziejowski (I. Kon.78 s.832). Krystyna w r. 1755 kwitowała swego brata Antoniego Dominikowskiego z należnej jej po rodzicach sumy lokowanej na wsi Bzura w p. szadkowskim, a Józef był wtedy sędzią deputatem z województwa inowrocławskiego na trybunał piotrkowski (ib. s.877). Zrazu w r. 1757 był chorążym brzeskim kujawskim, zamienił potem urząd na chorąstwo inowrocławskie (Boniecki). Chorąży i sędzia grodzki inowrocławski, dziedzic Jabłkowa i Bielczewa w p. kon. 1758 r. (I. Kon.79 k.100v). Od Hermenegilda Chrzanowskiego kupił w r. 1761 za 20.000 zł. wieś Kaliska w p. bydg. (N.212 k.166v). Starosta inowrocławski 1770 r., kawaler orderu Św. Stanisława 1774 r. (Boniecki), t. r. otrzymał z dobr pojezuickich Łyszcze i Bytoń w półuckim (ib.). Od Marianny z Sapiechów 1-o v. Koźmińskiej, 2-o v. Dąmbskiej kupił 1775.30/I r. dobra Lenartowice, Zawidowice i Chorzewo za 100.000 zł. (Py.158 k.589). Kasztelan kowalski 1778 r. (Boniecki), zawierał w r. 1779 kontrakt dotyczący Lenartowic i Chorzewa z Ludwiką z Koźmińskich Sokolnicką (Py.160 k.252). T. r. został mianowany kasztelanem kruszwickim (Boniecki; I. Kon.82 k.130). Z żoną swą spisał wzajemne dożywocie w r. 1782 (ib. k.301v). Dnia 27/II t. r. zapisał dług 20.000 zł. Józefowi Doliwie B., cześnikowiczowi latyczowskiemu (ib.83 k.295v). Umarł albo t. r., albo następnego, Krystyna Dominikowska, już jako wdowa, spisała 1783.17/III r. w Cieninie Kościelnym ugodę ze swym synem Michałem (ib.82 k.348v). Żyła jeszcze w r. 1793 i była dożywotniczką dóbr Jabłkowa i Bielczewa (ib.84 k.226v).

Michał, jedyny syn Józefa i Dominikowskiej, starosta inowrocławski 1784 r., sprzedał w r. 1787 Jabłkowo i Bielczewo Raczyńskiemu (Boniecki). Jego żoną była w r. 1787 Monika Ubyszówna, spadkobierczyni Józefa Ubysza (P.1120 k.345). Michał nie żył już w r. 1790 (Boniecki; G.115 k.111). Monika jako wdowa występowała jeszcze w r. 1792 (G.117 k.92). Jedyna córka Joanna Anna, pozostająca w r. 1790 pod opieką Dąmbskiego, wojewody brzeskiego, niezamężna, nie żyła już w r. 1792 (Boniecki). Zob. tablicę.

@tablica: Brzezińscy h. Doliwa

Do B-ch Doliwów należała chyba Magdalena, nie żyjąca już w r. 1773, żona Tadeusza Dąbrowskiego, stolnikowicza brzeskiego kujawskiego.

>Brzezińscy h. Łabędz z przydomkiem Dunin, wyszli z Brzezinki w p. opoczyńskim. Anna Duninówna z Wielkiego Skrzynna B., żona 1-o v. Piotra de Kozierogi Kozierowskiego, 2-o v. w 1700 r. Stanisława z Romiszewic Stokowskiego, po którym wdową była już w 1714 r. (I. Kal.159 s.65). Ludwik, "manualista" (dworzanin rękodajny?) Grabskiego w r. 1748, mąż Heleny Bętkowskie, ojciec Fabiana Sebastiana ochrzcz. 1742.8/I r. Krystyny Justyny, ur. w Klęce, ochrzcz. 1748.24/VII r., Katarzyny, ochrzcz. 1752.5/XI r. Franciszka Ksawerego Andrzeja, ur. w Laskówce, ochrzcz. 1755.1/XII r., Józefy Reginy Jadwigi, ochrzcz. 1759.16/III r., wreszcie jeszcze jednej Katarzyny, ochrzcz. 1762.20/IV r. (LB Nowe Miasto). Tomasz, niewątpliwie syn wspomnianych wyżej Ludwika i Heleny, zmarł młodo 1752.6/X r. (LM Nowe Miasto). Karol Dunin B. zaślubił w r. 1792 r. Zofię Leszczyńską (LC Nowe Miasto). Ich syn Antoni Wilhelm, ochrzcz. 1793.31/V r. (LB Nowemiasto). Rafał Dunin B. występował w 1793 r. (Kośc.337 k.90).

>Brzezińscy, Brzezieńscy h. Nałęcz wzięli nazwisko od Brzezna w p. pozn. Jan Domasławski z Domasławia w p. kcyń., syn Tomasza, kupił w 1517 r. części Brzezna i Konotopu w p. pozn. za 100 ko gr. od Anastazji i Doroty, niedzielnych córek zmarłego Jana B. (P.1392 k.174v). W r. 1519 został skwitowany przez szl. Helenę B. żonę op. Jana, murarza z Waliszewa (Chwaliszewa) z 5 grz. pierwszej raty z zapisanej mu sumy 40 grz. (P.867 k.180v). Na połowie Brzezna i Konotopu w p. pozn. oraz na połowie Domasławia, Piotrowic, Wybranowa, Łosocina, Mirkowic w p. gnieźn. i kcyń., które to wsie nabył sposobem wyderkafu od Andrzeja Łosińskiego, oprawił posag żonie swej Apolonii Mirzewskiej. Nie żył już w r. 1532 (P.1394 k.36v; Kc.2 k.156). Miał synów Macieja i Jakuba.

1. Maciej B. cz. Domasławski, syn Jana Domasławskiego, nabył w r. 1536 za 300 grz. sposobem wyderkafu od stryja Stanisława Domasławskiego oprawę posagu Apolonii Mirzewskiej, wdowy po Janie Domasławskim (P.1394 k.36v). T. r. obok brata Jakuba skwitowny z 600 grz. przez tegoż stryja, za które to 600 grz. oni dwaj wyderkowali Brzezno i Konotop w p. pozn. oraz Mirkowice i Podolino w p. kcyń. (P.874 k.266). T. r. Maciej skwitował Andrzeja Łosińskiego ze 100 grz. (ib. k.441). Części w Mirkowicach i Podolinie 1539 r. odstąpił bratu Jakubowi (G.32 k.106) i t. r. dał zobowiązanie stryjowi Stanisławowi Domasławskiemu rezygnowania mu za 5.000 grz. swych dóbr po rodzicach w Mirkowicach, Podolinie, Dziekczynie, Nadborowie, Wybranowie, Łosocinie, Piotrkowicach (G.32 k.107v). Macieja i Jakuba t. r. skwitował inny ich stryj Mikołaj Domasławski z 15 grz. wyderkowanych mu przez ich ojca na dwóch łanach pustych w Brzeznie (P.878 k.274). Nazwany księdzem w r. 1540, kiedy części uzyskane z działu przeprowadzonego ze stryjem Stanisławem Domasławskim we wsiach Mirkowice, Podolino, Nadborowo, Piotrowice, Wybranowo, pustki Dziekczyno i Łosocino, sprzedał za 5.000 zł. temu stryjowi (P.1394 k.327). Nie pozostał przy karierze duchownej, bo już bez tytulatury duchownej skwitowany został w r. 1542 prze Agnieszkę Obodzieńską, żonę Stanisława Domasławskiego, z 454 i pół. grz., zapisanych jej na części połowy wsi Brzeźnicy(!) (Kc.10 k.196v). Wdową po tym Macieju B. była w r. 1549 Anna Łosińska, w l. 1552-58 żona Jana Witowskiego (P.892 k.212v; 899 k.445v). Ta Anna Łosińska miała oprawę na Brzeźnie i Konotopie. Jej córka Dorota Piotrowska była w 1577 r. żoną Jana Raczkowskiego (P.929 k.567v). Chyba więc Łosińska przed Maciejem B. miała jeszcze jednego męża, Piotrowskiego. Syn Macieja Wojciech, bezdzietny, nie żyjący już w 1561 r., zamordowany, oraz córka Małgorzata cz. Marusza, w r. 1561 jeszcze niezamężna, pozostająca pod opieką Marcina i Jana Domasławskich (Kc.115 k.119), t. r. wyszła za Kaspra Modrzewskiego. Była spadkobierczynią brata Wojciecha (P.903 k.171, 809). Sprzedała w 1563 r. Brzezno i Konotop za 3.000 zł. Andrzejowi Gwiazdowskiemu (P.1397 k.218). Żyła jeszcze wraz z mężem w 1574 r.

2. Jakub B., drugi z synów Jana Domasławskiego, część swej połowy wsi Brzezina (!) i połowy wsi pustej Konotopie (!) oraz połowę wsi pustej Mirkowice i części we wsi Podolino puścił 1532 r. na dziesięć lat Wojciechowi Nadborowi (Kc.2 k.156). Części uzyskane z działu z bratem Maciejem w Brzezie i Konotopie oraz w Podolinie sprzedał sposobem wyderkafu w r. 1539 za 300 grz. stryjowi Mikołajowi Domasławskiemu (ib. k.284v), a w r. 1540 sprzedał temuż stryjowi za 600 zł. części w Podolinie i w pustce Mirkowice (ib. k.380v). Na połowie części Brzezna i Konotopu oprawił w 1541 r. posag 200 zł. swej żonie Annie Chociszewskiej, córce Sędziwoja, wdowie po Wawrzyńcu Chwalikowskim (ib. k.433; 920 k.680). Stryjowi Stanisławowi Domasławskiemu sprzedał 1541 r. za 5.000 zł. części wsi Piotrkowice, Wybranowo oraz pustek Łosocino i Dziekczyno (P.1397 k.468). Żonie dał w r. 1541 użytkowanie części Brzezna i Konotopu (ib. k.539). W 1569 r. zapisał dług 60 zł. braciom Fałkowskim (Chwałkowskim, Chwalikowskim). (P.915 k.213v). Oboje z żoną w 1572 r. sprzedali dług 50 zł. Prokopowi Skrzetuskiemu (P.920 k.680). Nie żyli oboje 1574 r. (P.923 k.227v, 228v). Zob. tablicę.

@tablica: Brzezińscy h. Nałęcz

>Brzezińscy, Brzezieńscy wyszli z Brzezna w p. kon. Urban z Brzezna i jego bracia i jego bracia Jana, Andrzej i Mikołaj mieli w 1443 r. termin z innymi ich braćmi Marcinem i Niemierzą z Dominowa w p. pyzdr. (Py.10 k.33v), a w r. 1444 Urban miał terminy z braćmi niedzielnymi z Domonowa Janem, Andrzejem, Mikołajem, Marcinem i Niemierzą. Za bratanków stawał ich stryj Marcin ze Szczytnik (ib. k.125, 158). W l. 1447-48 procesował się jeszcze z tymi bracmi, pisanymi raz z Milszyna, wsi w p. gnieźn., raz zaś z Dominowa (Py.12 k.2, 225). Z tych braci, Niemierza z Brzezna był dziedzicem w Łabiszynku, Wielkim Modliszewie i Ciołkowie, bezdzietny, nie żył już w r. 1471 (P.1385 k.129v). Urban B. nie żył w r. 1462, kiedy występowała wdowa po nim Katarzyna Złotnicka wraz z synem Janem, ona mająca oprawę na wsiach Brzezno, Szczepidło, Kociętowy i Głodno w p. kon. (I. Kon.2 k.32v, 138). Katarzyna w r. 1494 sprzedała sposobem wyderkafu synowi Janowi za 150 grz. swą część Mniejszych Złotnik w p. kal. (P.1383 k.10v). Prócz Jana był jeszcze syn Andrzej i córki: Małgorzata, w l.1477-79 żona Jałbrzyka z Kiełczewa, Jadwiga, w r. 1482 za Janem Czarnuchą ze Zbierska. Andrzej i Jan, bracia niedzielni z Brzezna, nabyli w 1462 r. sposobem wyderkafu za 140 grz. od Pakosza i syna jego Mikołaja, dziedziców z Wielkich Kuchar, cztery części w tej wsi odziedziczone przez nich po zmarłym Zbigniewie, bracie Pakosza (P.1384 k.101). Od Pakosza z Kuchar (niewątpliwie identycznego z powyższym Pakoszem) obaj bracia kupili w 1463 r. za 250 grz. czwartą część Kuchar Wielkich (ib. k.179v). Andrzej w 1466 r. sprzedał Łukaszowi z Górki, wojewodzie poznańskiemu, za 300 grz. te części w mieście Czyrniewo (dziś Czerniejewo) i wsi Rakowo, wraz z częścią "Starego Zamku" w Czyrniewie, które obok stryjów i braci (!) należały mu się po zmarłym ks. Macieju Dryi, dziekanie poznańskim (P.1383 k.243av). Obaj bracia i matka ich Katarzyna oraz ich wuj Jakub ze Złotnik ugodzili się w 1469 r. za pośrednictwem arbitrów z Piotrem z Wyszyny, Marcinem Grzymiszewskim i Marcinem Chylińskim (I. Kon.2 k.124). Andrzej części odziedziczone po stryju Niemierzy w Wielkim Modliszewie, Ciołkowie i Łabiszynku sprzedał w r. 1471 za 200 grz. Marcinowi Modliszewskiemu (P.1385 k.129v). Obaj bracia, wciąż jeszcze niedzielni, od Dzichny z Mniejszego Strzeszewa, dawniej Goryńskiej, kupili w r. 1480 za 100 zł. w. prawa do przezysków we wsi Przesieka, dobrach zmarłego Jana Przesieckiego (P.1386 k.199). Jan B., chyba młodszy z braci, dziedzic w Brzeźnie, miał w r. 1479 sprawę z Małgorzatą Mikołajewą Rychwalską, której oprawę w Sokołowie najechał w sposób gwałtowny (I. Kon.1 k.106). Od Mikołaja Rychwalskiego nabył w r. 1480 połowę miasta Rychwał sposobem wyderkafu za sumę 100 grz. (P.1386 k.126v). Od Jana Mruka z Bobrownik kupił w r. 1491 za 70 grz. część w Wielkich Złotnikach (P.1387 k.164v), a w r. 1496 kupił cztery łany w tejże wsi za 200 zł. od Wierzbięty z Bobrownik (P.1383 k.108v). Żył jeszcze w r. 1507 (I. Kal.6 k.163). Nie żył już w r. 1514, a dziedziczyła po nim prawem bliższości w częściach wsi Brzezno, Głodno, Kociętowy, Szczepidło, siostra Jadwiga, wdowa po Mikołaju Zbirskim (Z. Kon.6 k.7v).

W latach późniejszych siedzieli w owym Brzeźnie Kiełczewscy, może potomkowie Małgorzaty B., żony Jałbrzyka Kiełczewskiego? Dzieci Jana Kiełczewskiego, rodzonego brata Mikołaja, Andrzeja i Jakuba Kiełczewskich, pisały się Brzezińskimi. Byli to urodzeni z Anny: Jan, Andrzej, Wojciech i Małgorzata. Ich ojciec Jan Kiełczewski już nie żył w 1532 r. (I. Kon.2 k.272v). Nie wiem, czy to on, czy też jego syn Jan, występował zwąc się Brzezińskim jako dziedzic w Brzeźnie zastawiając w r. 1531 dwóch kmieci osiadłych we wsi Szczepidło Pawłowi Kiełczewskiemu, któremu winien był 23 grz. (ib.2 k.224v). Jan, Andrzej, Wojciech i Małgorzata B-cy otrzymali w r. 1543 od ks. Mikołaja Kiełczewskiego, plebana w Złotnikach, ojczyste części wsi Brzezno, Szczepidło, Kociętowy i Głodno (P.1395 k.48v). Bracia: Jan, Andrzej i Wojciech występowali w r. 1567 wraz ze swą matką (I. Kon.13 k.406), a w r. 1572 sprzedali oni części wsi Brzezno, Szczepidło, Kociętowy i Głodno za 4.600 zł. Andrzejowi Grodzickiemu (R. Kal.4 k.54v). Andrzej w r. 1576 w imieniu własnym i brata Jana kwitował Jerzego Kiełczewskiego z 500 zł. zapisanych im oraz zmarłemu ich bratu Wojciechowi i owdowiałej matce ich Annie (I. Kal.44 s.1284). Andrzej i Jan brali w zastaw 1578 r. od Jadwigi Sobockiej, żony Stanisława z Górki, wojewody poznańskiego, za 4.000 zł. wsie Leszcze, Daniszewo, Łęki Mostowe Police i młyn wodny w tej ostatniej wsi (I. Kon.18 k.141; 25 k.203v). Od Stanisława Chańskiego obaj bracia kupili w 1584 r. za 3.000 zł. wieś Leisce (?) w p. kon. (R. Kal.5 k.378). Jan B. cz. Kiełczewski, bezdzietny, nie żył już w 1588 r., a spadek po nim brali bracia i siostry stryjeczni, siestrzan i siestrzanki (I. Kon.23 k.243). W r. 1592 nie żył już także i bezdzietny Andrzej B. cz. Kiełczewski (ib.25 k.203v).

>Brzezińscy, Brzezieńscy wyszli z Brzezna w p. pozn. Mikołaj Brzechwa z Gośliny 1387 r. (Leksz. I, nr 100, 218), dziedzic w Goślinie, Przebędowie i Boduszewie, z tych dóbr i z innych pozwany był w 1388 r. przez Włosta z Wilkowa o 200 grz. (ib., nr 341, 342, 469). Żył jeszcze 1491 r. (ib., nr 1058). Jego synowie: Sędziwój (Sądek), występujący w l. 1387-89, (ib., nr 239, 614), i Mikołaj Wojnowski, występujący w l. 1388-89 (ib., nr 374, 614). Żyjący w początkach XV wieku bracia rodzeni Wincenty, Piotr i Jan byli niewątpliwie również synami Mikołaja Brzechwy, bowiem Piotr Wojnowski nazwany został w r. 1407 bratem Mikołaja Wojnowskiego (Kośc.3 k.57v). O Janie wiemy tylko tyle, że w 1418 r. pisał się Brzezna, był obok braci dziedzicem w Wojnowie i miał żonę Dorotę (P.5 k.56). Już nie żył w 1437 r. (P.13 k.220).

1. Wincenty, zapewne syn Mikołaja Brzechwy, występował 1.400 r. (Księga ziem. pozn., nr 426), w l. 1408-18 pisany z Brzezna (P.3 k.46v, 82; 5 k.56), w l.1420-22 z Wojnowa (P.6 k.38v), dziedzic Wojnowa, miał 1422 r. termin z Sędziwojem, Janem i Wincentym, dziedzicami z Gośliny (P.7 k.51v). Imiania jego pierwszej żony nie znam, drugą w r. 1416 była Elżbieta, Halszka ze Strzelec (Kośc. II k.134; P.5 k.55, 71, 71v). Z pierwszego małżeństwa miał synów i córki, ale o tych ostatnich nic bliższego nie wiem. Nie żył już w r. 1424, kiedy synowie Jan, Sędziwój i Dobrogost przebywali za granicami kraju (P.7 k.140v). W r. 1414 nazwany stryjem Wojciecha i Mikołaja z Konotopu (P.4 k.50v). Owdowiała Elżbieta w 1424 r. została przez arbitrów ugodzona ze swymi pasierbami: Janem, Sędziwojem, Dobrogostem i Piotrem oraz ich siostrami i skwitowała ich wszystkich (P.7 k.168, 193). Żyła jeszcze w 1427 r. (P.9 k.127). Z synów Wincentego Jan, współdziedzic w Wojnowie, wraz z braćmi i siotrami toczył 1424 r. proces o granice Wojnowa i Trojanowa (P.7 k. 140v, 163). T. r. miał obok tych braci termin z Janem Worowskim (P.8 k.7v), a w r. 1425 z ks. Mirosławem z Bytynia, kanonikiem poznańskim i Janem z Przebędowa (ib. k.54).

1) Sędziwój, Sądek z Wojnowa, Wojnowski, z Przebędowa, syn Wincentego z Wojnowa, występował od r. 1424 (P.9 k.140v, 163). Od swych stryjecznych braci, Piotra, Sędziwoja i Jana, dziedziców w Długiej Goślinie, on i jego bracia kupili w 1435 r. za 200 grz. czwartą część w Przebędowie (P.1378 k.67). On sam od Jadwigi, żony Marcina Zajączkowskiego, kupił t. r. za 500 grz. część Pacholewa (ib. k.67v). W r. 1437 dziedzic w Brzeźnie i Konotopie (P.13 k.220). Obok braci miał w r. 1442 termin z Dorotą z Brzezna (P.14 k.153v), na rzecz której, znów obok braci, zeznał w 1443 r. część dziedzictwa w Brzeźnie (ib. ik.225v). Żył jeszcze w r. 1444, wciąż jako współdziedzic w Wojnowie, nie podzielony tam z braćmi (P.15 k.8v). Jak się zdajem nie żył już w r. 1445 (P.1379 k.85v) napewno nie żył w 1446 r., kiedy to synowie jego i Elżbiety dokonali działów ze stryjami Dobrogosta i Piotrem (P.1379 k.167v). Wdowa po Sędziwoju, Elżbieta, żyła jeszcze w 1447 r., pisana wtedy z Brzezna i Pacholewa (P.17 k.59v). Wyszła potem 2-o v. za Andrzeja Brodnickiego i oboje już nie żyli w r. 1466 (Kośc.20 s.118). Synowie Sędziwoja i Elżbiety: Jan, Stanisław, Wincenty, Dobrogost i Abraham, córka Beata, która w 1466 r. od swych braci otrzymała zapis czynszów wyderkafowych na na 120 grz. zabezpieczonych na połowie Przebędowa, na całych Pacholewie i Brzeźnie, oraz na czwartej części Gośliny (P.1383 k.239v).

(1) Jan z Wojnowa, potem z Brzezna, syn Sędziwoja z Wojnowa i Elżbiety, wraz z bratem Stanisławem 1445 r., płacił winę, bo nie stanęli obaj z pozwu Piotra z Łoskuni (P.15 k.84v). Z działu przeprowadzonego w 1446 r. ze stryjami otrzymał dla siebie i swych młodszych braci Pacholewo i Brzezno, poczym na dwóch częściach owych wsi oprawił 100 kop gr. posagu matki Elżbiety (P.1379 k.167v). W r. 1447 jego i braci uwolnił z pozwów Wierzbięta Piątka z Grzybowa (P.17 k.97v). W r. 1452 wraz z bratem Stanisławem mieli termin z Piotrem i Janem, dziedzicami z Mieszewa (P.18 k.38v). Jemu i Stanisławowi płaciła 1452 r. 8 skojców winy Katarzyna, żona Andrzeja Choryńskiego z Brodnicy (Kośc.19 k.186v). Wraz z braćmi Stanisławem, Wincentym, Dobrogostem i Abrahamem miał 1459 r. termin z Andrzejem Brodnickim (ib. k.243). Jego i Stanisława w r. 1466 pozywała wspomniana wyżej Katarzyna (ib.20 s.118). Żył jeszcze w 1472 r., kiedy Anna, córka Przecława Kopaskiego, sołtysa w Przebędowie, sprzedała mu za 10 grz. swą ojcowiznę w tej wsi (P.1385 k.131v).

(2) Stanisław z Brzezna, z Przebędowa, syn Sędziwoja z Wojnowa i Elżbiety, występował w 1445 r. (P.15 k.84v). W r. 1462 na części Pacholewa zapisał 10 zł. rocznego czynszu wyderkafowego altaryście od Św. Barbary w Poznaniu (P.1384 k.153) i t. r. od Jana Rogalińskiego nabył za 100 zł. w. wyderkafem połowę wsi Gać w p. pozn. (ib.). W r. 1464 obok braci współdziedzic w Przebędowie (P.19 k.23). Mąż Katarzyny z Wielkich Pomorzan, która w r. 1467 pięć i pół łanów osiadłych i półtora łana pustego w W. Pomorzanach w p. gnieźn. sprzedała sposobem wyderkafu za 80 grz. stryjowi Stanisławowi z Przebrody (P.1383 k.284). W r. 1468 dziedzic w Brzeźnie Barbarze, córce Wojciecha Gackiego, zeznał 9 grz. (P.854 k.8). W r. 1469 połowę Brzezna sprzedał za 210 grz. Tomaszowi z Konotopu (P.1385 k.22v), ale i sam musiał być dziedzicem części w Konotopie, bo ich dziedzicami były jego dzieci. Żył jeszcze w r. 1481 i pisano go wtedy z Brzezna (P.855 k.115). Nie żył już w r. 1493, kiedy owdowiała Katarzyna Pomorzańska zapisała 30 zł. długu Wojciechowi Pląskowskiemu (G.22 k.206v), a skwitowana przez tegoż Pląskowskiego z 10 grz. długu 1495 r. (G.16 k.76av). Żyła jeszcze 1497 r. (G. 23 k.84v). Córka Stanisława i Katarzyny, Dorota B. cz. Konotopska, żona 1-o v. Stanisława Tarnowskiego, 2-o v. w l. 1497-1505 Szymona Wierzchowskiego, synowie: Maciej, Mikołaj, Jakub i Jan, wymienieni w r. 1497 (ib.). Z nich Maciej chyba identyczny z Maciejem Kopaczewskim (?), występującym w r. 1517 (P.1392 k.174v). O Mikołaju i Jakubie nie wiem więcej nic.

Jan Brzeziński, syn Stanisława i Pomorzańskiej, w r. 1499 mąż Agnieszki Tarnowskiej, córki Jakuba Gwiazdowskiego (P.859 k.146v; G.24 k.20v), kupił w 1501 r. od Piotra i Jana Tarnowskiego cztery łany w Tarnowie (ib. k.148v). Od Jana Tarnowskiego otrzymał 1504 r. wyderkaf 70 grz. na czterech łanach jako posag Agnieszki (ib. k.265v). Był w 1505 r. dziedzicem w Brzeźnie i Konotopie (G.19 k.211). T. r. zobowiązał się sprzedać siostrze Dorocie część Tarnowa za 70 grz., spłacając w ten sposób jej posag (G.25 k.392). Skwitowany też został przez nią z dóbr po ojcu i po matce Helenie (?) w Brzeźnie i Konotopie (G.24 k.305v). Nie żył w r. 1514, kiedy to Agnieszka występowała już jako wdowa, mająca oprawę na Brzeźnie i Konotopie (P.866 k.52). Małoletnie córki Jana, Anastazja i Dorota B-kie, działajace w asyście ich stryja Macieja Kopaszewskiego(?), sprzedały w 1517 r. za 100 kop gr. części Brzezna i Konotopu Janowi Domasławskiemu (P.1392 k.174v). Z nich Anastazja wyszła 1524 r. za Wojciecha Górskiego i żyła z nim jeszcze w 1529 r., Dorota w l. 1527-29 była żoną Jana Chocickiego.

(3) Wincenty z Pacholewa, Pacholewski, syn Sędziwoja z Wojnowa i Elżbiety, wspomniany pierwszy raz przy okazji działów ze stryjami w r. 1446 (P.1379 k.167v). W r. 1479 kupił za 110 grz. od Katarzyny, wdowy po Piotrze Łoskuńskim oprawę jej posagu 100 kop gr. na wsi Łoskuń i za tę sumę 110 grz. zapisał jej czynsz wyderkowy 8 grz. rocznie na Pacholewie (P.1386 k.107v). Miał 1480 r. termin z córkami Anny Wilkowyskiej (P.21 k.108). i t. r. występował jako stryj i opiekun Mikołaja i Jana, synów zmarłego Tomasza z Konotopu (ib. k.104v). Wincenty Pacholewski żył jeszcze w 1481 r. (P.855 k.115).

(4) Dobrogost B., z Brzezna, z Gośliny, Gośliński, syn Sądziwoja z Wojnowa i Elżbiety, wspomniany 1446 r., przy okazji działów ze stryjami (P.1379 k.167v). W r. 1467 trzy łany osiadłe w Długiej Goślinie sprzedał za 50 zł. Janowi Żabickiemu (P.1383 k.247). Barbara, żona Dobrogosta, skwitowała w 1468 r. ze swych dóbr rodzicielskich we wsi Konino Marcina z Konina i jego braci (P.854 k.11v). Na połowie Brzezna oprawił 1472 r. posag 100 kop gr. drugiej swej żonie Annie (P.1385 k.141. Była to Anna Rosnowska, córka Tomasza. W r. 1475 dostał od stryja Dobrogosta z Wojnowa część lasu zw. "Wrzeszcza" w Długiej Goślinie (P.21 k.21). W r. 1479 miał sprawę z Mikołajem i Janem, synami zmarłego Tomasza z Konotopu Konotopskiego (P.21 k.61v). W r. 1481 został intromitowany do dóbr w Długiej Goślinie rezygnowanych mu przez Annę, wdowę po Jakubie Potrzonowskim (P.21 k.141v). Nazwany t. r. Dobrogostem z Gośliny (P.855 k.115). Od Jana Oleskiego i jego bratanki Katarzyny, żony Wojciecha Oleskiego, kupił w 1482 r. za 100 grz. ich części w Długiej Goślinie (P.1386 k.159). Od Marcina i Macieja, braci ze Studzieńca, kupił za 100 grz. w 1483 r. czwartą część połowy Długiej Gośliny, którą oni odziedziczyli byli po ich stryjecznym bracie Macieju Goślińskim i znów w r. 1485 nabył od za 30 grz. inne ich części (P.1387 k.18). W r. 1491 na połowie Długiej Gośliny oprawił 100 kop gr. posagu żonie Annie Rosnowskiej, córce zmarłego Tomasza (ib. k.137).

(5) Abraham z Pacholewa, syn Sędziwoja z Wojnowa i Elżbiety, wspomniany 1446 r. z racji działów ze stryjami (P.1379 k.167v). Żył jeszcze 1481 r. (P.855 k.115).

2) Dobrogost z Wojnowa, syn Wincentego i Elżbiety, obok braci współdziedzice Wojnowa 1424 r. (P.7 k.140v). Wraz ze swym niedzielnym bratem Piotrem i bratankiem Janem, synem Sędziwoja, kupili 1445 r. od Doroty z Brzeznam żony Sambora, jej części w Brzeźnie za 100 grz. (P.1379 k.85v). Z działu dokonanego t. r. z bratankami po Sędziwoju wziął wraz z bratem Piotrem Wojnowo, Przebędowo i połowę Długiej Gośliny (ib. k.167v). W r. 1464 wraz z bratankami, jako dziedzice w Przebędowie ugadzali się a Anną i Katarzyną, dziedziczkami z Lusowa, siostrzenicami i spadkobierczyniami Małgorzaty, żony zmarłego Piotra z Wojnowa, o posag tej Małgorzaty, i uiścili im to (P.19 k.23). T. r. Anna, żona Frycza Jutroskiego, też siostrzenica zmarłej Małgorzaty, zrzeka się swego udziału w jej oprawie na rzecz Dobrogosta, kwitując jednocześnie jego bratanków (ib. k.99). Wr. 1475 swoją część lasu zw. "Wrzeszcza" w Długiej Goślinie dał bratankowi Dobrogostowi (P.21 k.21).

3) Piotr Wojnowski, z Przebędowa, Przebędowski, syn Wincentego i Elżbiety, wspomniany 1424 r. (P.7 k.177, 180), niepodzielny z braćmi w l. 1434-35 (P.12 k.251; 13 k.72v), miał 1442 r. obok braci termin z Dorotą z Brzezna (P.14 k.153v), był wraz z tymi braćmi 1444 r. niedzielnym dziedzicem w Wojnowie (P.15 k.8v). Na całej wsi Przebędowo oprawił 1445 r. posag 160 grz. żonie swej Małgorzacie (P.1379 k.111). Obok brata Dobrogosta miał 1447 r. termin z bratową Elżbietą z Brzezna (P.17 k.21, 59v). Wraz z Janem B. miał t. r. termin z Unisławem, Piotrem i Jakubem z Kokorzyna (Kośc.18 s.42). Piotr i Małgorzata, bezpotomni, nie żyli już oboje w 1464 r. (P.19 k.23,87v).

2. Piotr, Pietrasz z Wojnowa, Wojnowski, z Brzezna, syn zapewne Mikołaja Brzechwy, dziedzic w Brzeźnie 1408 r. (P.3 k.46v)., w Długiej Goślinie 1411 r. (ib. k.145v), t. r. miał termin ze Zbilutem i Paszkiem ze Strzeszyma i sładał list rezygnacyjny na czwartą część dziedzictwa wsi Łoskuń (ib. k.144, 150). Żył jeszcze w 1418 r. (P.5 k.56), dziedzic dóbr Brzeźna, Łoskuń, Długa Goślina, nie żył już 1420 r. (P.6 k.38v). Jego żony Anna występowała jako wdowa w l. 1421-1424 (ib. k.1126v, 128, 131). Synowie Piotra: Piotr, Wincenty, Sędziwój, Jan i Abraham, córka Dorota. Z nich Pietrasz i Wincenty z Brzezna i Długiej Gośliny, w r. 1423 współdziedzice w Brzeźnie, Długiej Goślinie i Łoskuni (P.7 k.111v). Piotr, Sędziwój i Jan zawierali 1434 r. układ z matką (P.12 k.162v). Jan, pisany w r. 1434 z Gośliny, żył jeszcze w 1435 r. (P.1378 k.67). Wincenty z Brzezna występował w 1433 r. wraz z Sędziwojem jako niedzielny z nim w Długiej Goślinie (P.7 k.111v), 12 k.87v). Abraham wspomniany tylko w 1420 r. (P.6 k.38v), w r. 1421 już zapewne nie żył, bo go nie wymienia wśród rodzeństwa (ib. k.131). Córka Piotra Dorota z Brzezna miała 1443 r. termin z Sędziwojem i Piotrem z Wojnowa (P.14 k.198v). T. r. była już żoną Sambora i otrzymała od powyższych braci z Wojnowa zeznanie części Brzezna (ib. k.225v). Swoją część w Brzeźnie sprzedała w 1445 r. za 100 grz. Dobrogostowi i Piotrowi z Wojnowa oraz ich bratankowi Janowi. Nazwana przy tej okazji "nigdy z Brzezna" (P.1379 k.85v). Ale i w 1448 r. nazwana dziedziczką w Brzeźnie (p.17 k.174). Jej mąż Sambor Marklowski (?), z Marlewa (?), pisany też z Brzezna, umarł między r. 1448 a 1452 (P.17 k.222; 18 k.24v).

1) Piotr, Pietrasz z Brzezna, Długiej Gośliny, Łaskuni, Łaskuńki, syn Piotra z Brzezna i Anny, na którym jako na poręczycielu matki Anny i brata Wincentego nabyła w 1423 r. 7 grz. Dobroszka, była sołtyska z Pomorzan (P.7 k.11v). W r. 1424 stawił świadków Mikołajowi z Gwiazdowa (ib. k.162v). Wraz z braćmi Sędziwojem i Janem czwartą część w Przebędowie sprzedali w 1435 r. za 200 grz. Sędziwojowi z Wojnowa i jego braciom (P.1378 k.67). W l. 1443-45 pisany z Łoskuni (P.14 k.162v, 179v; 15 k.84). Żył jeszcze w r. 1475, kiedy miał termin z Janem i Maciejem braćmi z Długiej Gośliny (P.21 k.5). W r. 1479 Katarzyna, wdowa po Piotrze Łoskuńskim, swą oprawę na połowie wsi Łoskuń, to jest 100 kop gr. posagu sprzedała za 110 grz. Wincentemu Pacholewskiemu, a ten na częściach Pacholewa zapisał jej wyderkafem roczny czynsz 8 grz. za tę sumę 110 grz. (P.1386 k.107v).

2) Sędziwój z Gośliny, Gośliński, syn Piotra z Brzezna i Anny, w 1422 r. on i bracia jego Jan i Wincenty, jako dziedzic w Goślinie, mieli termin ze stryjem Wincentym, dziedzicem w Wojnowie (P.7 k.51v). W 1443 r. działał ze swą siostrą Dorotą (P.14 k.225v). T. r. był mężem Barbary, której wujem nazwany Andrzej Słomowski, stryjem zaś Dersław Jabłkowski (ib. k.243v). Całą połowę wsi Goślina Długa sprzedał w 1446 r. za 500 grz. Mikołajowi, Janowi i Maciejowi, dziedzicom w Potrzonowie (P.1379 k.172v), ale dziedzicem części Długiej Gośliny nazwany jeszcze w 1448 r. (P.1380 k.9v). Zob. tablicę.

Z tego samego Brzezna pani Świątochna 1403 r. (P.2 k.166, 176). Sasin, po który, wdowa Katarzyna była 1424 r. 2-o b. żoną Wilahana, Wilama(?), a miała z pierwszego męża dzieci Jana i Dorotę. Wilahan był ojcem Mikołaja, zrodzonego zapewne z tą Katarzyną (P.7 k.136, 160v; 8 k.11). Wilaham z żoną żyli jeszcze oboje w 1426 r. (P.8 k.68v). Mikołaj otrzymał zapewnienie 1424 r., iż po śmierci ojca swego, Wilahama, dostanie z Brzezna 35 grz. (P.7 k.160v). Jan, syn Sasina, występował w l. 1425-36, jego siostra Dorota żyła w r. 1426 (P.8 k.45; 13 k.176v). Jan Sasin niegdy z Brzezna miał 1443 r. termin z Jakubem z Wargowa (P.14 k.199), a w r. 1444 zeznał mu 6 grz. Jakub Knyszyński (P.15 k.20).

@tablica: Brzezińscy, Brzezieńscy

>Brzezińscy, Brzezieńscy różni. Wilaham(!) z Brzezna zyskał 1428 r. termin przeciwko pasierbowi swemu, Janowi (P.10 k.84v). Alicja(!) z Jasiewni, matka Wojciecha z Brzezin 1429 r. (P.10 k.178v). Janowi z Gaworzewa niegdy Brzezińskiemu zeznał w r. 1448 dwie grzywny Chwalęta z Lubicza (P.17 k.143). Andrzejowi B. zapisał 1471 r. 14 zł. Anna, wdowa po Andrzeju z Gaju wraz z synem Jakubem (I. Kal.2 k.199v). Andrzejowi i Janowi, braciom rodzonym niedzielnym z Brzezna zapisał w 1477 r. dług 33 grz. ks. Stanisław z Pleszewa, proboszcz uniejowski, kanonik poznański i kaliski (ib. k.453v). Jan B., rodzony bratanek ks. Andrzeja Dominikowskiego, już zmarłego, występował w 1482 r. (P.167 k.102v). Jan B., brat cioteczny po matce Jana i Wierzbięty Doruchowskich(?), dziedziców w Złotnikach, otrzymał od nich 1487 r. zapis długu 32 grz. i 2 zł. w. (I. Kal.3 k.398v). Maciej w r. 1491 sprzedał Stobno w p. kal. za 600 grz. Stanisławowi z Gruszczyc, kanonikowi gnieźnieńskiemu (P.1387 k.162). Jan B., skwitowany w 1495 r. z 20 grz. przez Jana i Wojciecha, synów zmarłego Wita z Bartodziei (I. Kal.4 k.298v). Janowi B. winni byli w 1500 r. uiścić jedną grzywnę czynszu rocznego Wojciech Królikowski i jego siostry (Kon.4 k.92). Jan Lewin B. otrzymał 1500 r. od Petroneli, córki Jakuba Mączyńskiego, żony Piotra Kaleńskiego, części w Marszewie i Wilczynie w p. gnieźn., w zamian za bory zw. "Glinki" w Rzyszewie w p. kruszw., dopłacając 100 grz. (P.1389 k.85). Jan, wuj Małgorzaty Wojciechowej Mycielskiej 1507 r. (P.1390 k.105). Anna, w l. 1555-59 żona Jana Witowskiego. Stanisław z powiatu przemyskiego dał w r. 1611 zobowiązanie Stanisławowi Łopateckiemu, mieszczaninowi z Łaska (I. Kal.77a s.831). Andrzej w imieniu swoim i brata rodzonego Jana kwitował 1584 r. z 300 zł. małżonków Przespolewskich (I. Kal.50 k.357). Hieronim B. dostał od swej rodzonej siostrzenicy Jadwigi Nadborówny, córki żony 1-o v. Jana Brudzińskiego, 2-o v. Jana Karnkowskiego, podkomorzego dobrzyńskiego i starosty łęczyckiego, zapis po śmierci Hieronima syn jego Łukasz B. został 1597 r. intromitowany do wsi Górka Anny Nadborówny w przezyskach w związku z powyższym zapisem (Kc.122 k.551). Dorota, w r. 1614 żona Michała Żakowskiego. Dorota, w r. 1614 wdowa po Gabrielu Słaboszewskim. Wojciech, syn zmarłego Mikołaja, sprzedał w r. 1618 za 600 zł. Jadwidze Siedleckiej, żonie Andrzeja Skóry z Gaju Obornickiego, dom i folwark w Obornikach, kupione od Andrzeja Skrzetuskiego, oraz ogród niegdy Waśkowej, obywatelki obornickiej (P.1411 k.264v). Jakub, w r. 1620 mąż Katarzyny Łyszkowskiej (P.1004 k.825). Jan, mąż Agnieszki Kośmidrówny Gruszczyńskiej, córki Mikołaja, która części wsi Biała w p. wieluń., odziedziczone po wuju Hieronimie Sławińskim, sprzedała w r. 1629 za 150 zł. Piotrowi Gruszczyńskiemu (P.1416 k.283v). Stanisław wraz ze swą żoną Agnieszką Lisiecką, córką Adama i Anny Jabłkowskie, kwitowali w r. 1630 Andrzeja z Kiszew Lisieckiego z 600 zł. (I. Kal.96 s.611). Jakub w r. 1634 oprawił 800 zł. posagu żonie swej Mariannie Radowickiej (N.223 k.985v). Stanisław, podstarości ujski i pilski 1642 r. (W.38 k.434). Stanisław, nie żyjący już w r. 1648, ojciec Kazimierza (Py.150 s.129). Grzegorz, syn zmarłego Macieja, skwitował 1663 r. Gorajskiego, podstolego poznańskiego, z 3.000 zł. (P.10)3 k.648v). Jakub Franciszek, po którym wdowa Krystyna Teresa z Łaska, skwitowana 1663 r. przez Stefana Dąbrowskiego (P.1073 k.293). Tersa, córka Grzegorza, żona 1-o v. Szymona Wadeńskiego(?), 2-o v. w r. 1671 żona Wojciecha Wojnarowskiego (P.1870 k.112).

Jan z ziemi przemyskiej, nie żyjący już w r. 1663, ojciec Mikołaja, w r. 1661 męża Anny Leśniewskiej, córki Jana i Ewy Bartoszewskiej (N.227 k.810; Kc.130 k.442v). Wydzierżawił w r. 1663 od Dobrogosta Wyganowskiego, sędziego grodzkiego bydgoskiego, część Budziejewa (P.1073 k.518), a skwitował się nawzajem z sędzią z owej dzierżawy w r. 1667 (N.184 k.130v). Umarł t. r. (N.184 k.137), pozostawiając syna Michała i córkę Marianne. Anna Leśniewska była w r. 1668 żoną 2-o v. Dobrogosta Pląskowskiego (Kc.131 k.102).

Konstancja, w l. 1672-75 żona Kazimierza Żółtowskiego. Barbara, w r. 1674 wikariuszka klarysek gnieźnieńskich (G.85 k.135v). Stanisław, już nie żyjący w r. 1674, ojciec Zofii, wtedy żony Jana Małachowskiego (P.1426 k.722). Żyła z nim jeszcze w r. 1697, była przed r. 1681 dziedziczką już w r. 1676, ojciec Andrzeja, męża Anny Płaskowskiej (Pląskowskiej?), która t. r. wydzierżawiła Michałowi Zakrzewskiemu i żonie jego Katarzynie Srzemskiej wieś Studzieniec (P.1094 k.612v). Siostra Ludwika, klaryska gnieźnieńska, zmarła 1680.2/XII r. (Nekr. Franciszkanek Srem.). Władysław, nie żyjący już w r. 1681, którego żona Barbara Chlebowska, córka Pawła (Py.155 s.27), wyszła 2-o v. w r. 1683 za Tomasza Sadłowskiego, zapisując mu przed ślubem 2.000 zł. na część Kowalewa (P.1106 I k.68). Żyła z nim jeszcze w r. 1687 (P.1113 V k.5v). Mikołaj liczący w r. 1685 rok 20-y życia, syn zmarłego Mikołaja (Kc.132 s.361). Mikołaj, syn zmarłego Wojciecha, w r. 1686 mąż Marianny Szadokierskiej (I. Kon.66 k.192, 193v).

Marcin (Aleksander?), dzierżawca w Łącku, mąż Barbary Mieszkowskiej, zmarłej w r. 1686, miał z tej żony dzieci: Szymona, Stefana (Stanisława), Mariannę i Annę, pozostających w r. 1686 pod opieką ks. Piotra Pawła Mieszkowskiego, sufragana włocławskiego (P.111 IV k.69). Była jeszcze córka Wiktoria, zapewne młodo zmarła, bo już jej nie widzimy wśród dzieci Marcina wynienionych w ksiedze chrztów parafii Tuczno w r. 1689.

Paweł skarżył w r. 1692 swego stryjecznego brata Bartłomieja i jego żonę Teofilę z Ciosnowskich, dziedziców części Słaboszewa, o wypędzenie z części owej wsi, jemu wydzierżawonej (I. Kon.69 k.120). Zofia, w r. 1694 żona Jana Berezowskiego. Katarzyna, w r. 1699 żona Kazimierza Pukińskiego. Bartłomiej, nie żyjący już w r. 1701, mąż Katarzyny Blerkówny(?), ojciec Marianny, żony 1-o v. Stanisława Jarnowskiego, 2-o v. w r. 1701 Ignacego Nieborskiego (ib.72 k.54v). Owdowiała Marianna B. zaślubiła 1703.23/VII r. w Poznaniu Izydora Chomickiego. Siostra Ludwika (Brzyżańska), dominikanka poznańska, zmarła w Poznaniu 1707.27/VII r. (Nekr. Dominik. Pozn.).

Paweł ożenił się 21 VII 1720 r. z urodzoną Marianną Bulczykówną (Bulcikówną) (LC Snieciska). Oboje małżonkowie sprzedali w 1725 r. pewne grunty w Jaroszewie w p. wałeckim za 675 tal. małżonkom Dreierom (W.90 k.520). Oboje jeszcze żyli w 1755 r. Paweł był wówczas wyderkafowym posesorem Wierzbna. Spośród ich dzieci: syn Stanisław, mający 3 lata, umarł 1740.13/X r., córka Marianna, półtararoczna, zmarła w następnym tygodniu (LM Poznań, Św. Roch), inny syn ks. Kazimierz. w r. 1755 beneficjant kolegium poznańskiego Św. Marii Magdaleny (P.1315 k.119v).

Stanisław ożenił się 21 I 1738 r. z Konstancją Winczewską (LC Pobiedziska). Syn tej pary, Tomasz Walenty, ur. w Pobiedziskach, ochrzcz. 1739.13/II r. Chyba ten sam, Walenty, mąż Katarzyny, ojciec Katarzyny, ur. w Sannikach, ochrzcz. 1768.1/V r. (LB Pobiedziska).

Szlachetny Ludwik z sołectwa wsi Dziekanowice w starostwie dobczyckim koło Krakowa, zaślubił 1741.7/V r. nieszlachciankę Helenę, domownicę Grabskiego (LC Miłosław). Ludwik i Helena byli rodzicami Tomasza, ur. we dworze miłosławskim, ochrzcz. 1744.15/XII r. (LB Miłosław). Helena zaślubiła w r. 1741 Jana Kossobudzkiego (LC Poznań, Św. Roch), była wdową w r. 1778. Stanisław i żona jego Anna z Trzebuchowskich, oboje już nie żyjący, rodzice Jana Nepomucena, mającego w r. 1743 rok 16-y (P.1270 k.70v). Józef, którego syn Jan, liczący lat 7, zmarł 1758.7/IX r. (LM Lubasz). Ten sam Józef, wdowiec ożenił się powtórnie 1765.18/VI r. z Reginą Laskocką, wdową (LC Lubasz). Był dzierżawcą Naramowic. Córki Józefa i Reginy: Łucja Wiktoria Ewa, ur. w Naramowicach, ochrzcz. 1769.12/XII r., Franciszka Józefa, ochrzcz. 1772.16/III r. (LB Poznań, Św. Wojciech).

Wojciech, posesor Łekna, nie żyjący już w r. 1765, mąż Barbary Borzeckiej, wtedy już 2-o v. żony Wawrzyńca Trzebiatowskiego, ojciec Franciszka i Marianny, wydanej 1765.15(?) /II r. za Józefa Przepałkowskiego (LC Łekno; Kc.147 k.11,15). Żyła z nim jeszcze w r. 1769. Żył wtedy i Franciszek (P.1346 k.66).

Szymon, ekonom w Golinie, i żona jego Dorota, rodzice Marianny Łucji, ochrzcz. 1770.27/XII r. (LB Golina). Anna i jej mąż Józef Paszkowski, oboje już nie żyli w r. 1777. Franciszek, dzierżawca wójtostwa gnieźnieńskiego, i jego żona Katarzyna Radzikowska, rodzice Franciszki, ochrzczonej 1779.8/IV r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Ludwik, zmarł w Koźminie 1779.16/X r. w wieku lat ok. 70, pochowany w tutejszym kościele (LM Koźmin). Konstancja, mająca lat 28, zmarła 1781.27/XII r. (LM Kcynia). Marcjanna i jej mąż Andrzej Sojecki, oboje już nie żyjący w 1782 r.

Maciej, nie żyjący już w r. 1785, mąż Marianny Prądzyńskiej, córki Macieja i Anny Zakrzewskiej, która to Marianna, wtedy 2-o v. żona Franciszka Kiedrowskiego, od swych braci Marcina i Ignacego Olbrachtów(!) Prądzyńskich kupiła za 10.000 zł. części Brzezna w p. człuchowskim (P.638 k.84-86, 319; I Kal.225 k.14). Krzysztof i Marianna z Trzebiatowskich, rodzice Józefa, posesora Donatowa, zmarłego w Drogocinie w lutym 1789 r. (LM Chojnica), ożenionego 1-o v. z Teresą Węsierską, 2-o v. z Reginą Kopperówną, wdową po Kazimierzu Łaszkowskim. Z pierwszej żony syn Franciszek, z drugiej córka Wiktoria. Dnia 1787.24/VII r. w Drogocinie zostały dokonane działy między drugą żoną Józefa, Franciszkiem i Wiktorią dziećmi Józefa i Ignacym Łaszkowskim, jej synem a przyrodnim bratem Wiktorii (P.1366 k.548v). Dnia 1789.9/VI r. Franciszek łan w Brzeźnie w p. człuchowskim sprzedał za 700 zł. prus. Michałowi Spiczakowi (ib. k.227). N., 1782 r. mąż Bogumiły z Pacynowskich, urodzonej z Jadwigi Łuszczyńskiej (G.117 k.26). Urodzony Szymon, kuchmistrz dworski w Czeminie, oraz jego żona Klara, rodzice Jolanty, ur. 1795.29/II r. (LB Czermin). Franciszek zaślubił 1794.4/V r. Rozalię Sobańską (LC Poznań, Św. Marcin). Była ona 1-o v. za Szpotańskim a po śmierci Franciszka wyszła 3-o v. 1815.30/XI r. za Teodora Slusarzewicza, młodszego od siebie o lat 20 (LC Św. Marcin, Pozn.). Córki ich: Franciszka Michalina, ur. 1796.17/X r., oraz Jadwiga Teresa, ur. 1800.8/X r. (LB Poznań, Fara). Michał i Salomea, rodzice Marianny Anny, ur. w Chwaliszewie 1796.1/VII r. (LB Sulmierzyce). Wiktoria, w r. 1798 żona Teodora Kilińskiego. Marianna z domu Pierzchlińska, mająca lat 60, uboga, zamieszkująca w klasztorze Bernardynek w Poznaniu, umarła 1805.2/III r. (LM Poznań, Św. Marcin). Jadwiga, w r. 1806 żona Jana Czerwińskiego. Jej dziecko trzymał do chrztu 27/II t. r. Maciej B z Kurzej Góry (LB Kościan). Franciszka, majaca lat 24, zaslubiła 1807.25/VII r. Kajetana Majewskiego (LC Drzeczkowo). Ks. Kazimierz Józef, kustosz kolegiaty Św. Marii Magdaleny w Poznaniu, zmarł 1812.18/X r., mając lat 84 (LM Poznań, Fara). Ks. Franciszek, były pleban snieciński, mający lat 83, zmarł 1813.17/V r. w domu emerytów Św. Małgorzaty (LM Poznań, Św. Małgorzata). Józefa przed 1815.12/X r. wyszła za Józefa Jackowskiego, posesora dóbr. Salomea, żona Jana Kurowskiego, zmarła 1817.26/VII r., mając lat 50 (LM Poznań, Fara). Szl. Antoni (czy szlachcic?), dzierżawca plebanii w Lutyni, i Józefa z Kemczyńskich, rodzice Teofila Józefa, ur. w Lutyni 1822.29/II r. Jego chrzestnym był Józef B. (LB Lutynia). Stanisław, z Kalisza, liczący lat 24 zaślubił 1822.7/III r. Brygidę Kowalską, z Kalisza, licząca lat 20 (LC Szczury-Górzno). Wojciech sędzia apelacyjny w Król. Polskim, chrzestny 1841.27/IX r. (LB Dolsk). Chyba ten sam Wojciech, radca stanu, z Warszawy, wdowiec 56-letni, zaślubił w Katedrze poznańskiej 1856.25/XI r., Katarzynę z Łaszczyńskich owdowiałą Mioduszewską (LC Fara, Pozn.). Żyła ona jeszcze 1846.6/III r. (LB Mchy). Marianna, zamężna Kutzner, zmarła 1863.5/XII r. Maria, ok. 1866 r. żona Alfreda Łubieńskiego. Ludwik, posesor roli w Psieni koło Czermina, zaślubił 1866.1/XII r. Paulinę Więckowską. Miał wtedy lat 43, ona 17 i pół (LC Broniszewice). Jadwiga, zamężna Palewska, zmarła 1869.7/XII r. Ks. Józef, dziekan tumski, mianowany proboszczem kapituły metropolitalnej poznańskij 1868 r. Józef, zmarły w Łęgu 1885.25/XI r., pozostawił syna Stanisława, dzierżawcę wsi Łęg w p. pleszewskim, który nabył tę wieś na własność w r. 1886. A 1897.15/VI od Miecz. Mateusza Rutkowskiego i Ludwiki z Tuchołków kupił Podlesie Kośc. w p. wągrow. Ożenił się w Toruniu 1894.15/V z Zofią Schultz, c. Józefa radcy sąd. Syn ich Władysław, wł. Podlesia od r. 1927 był mężem Józefy Kasz c. Gustawa z Jas i Teresy Włószczeń. Stanisław i Schulzówna byli też rodzicami Joanny Marii, ur. 1895.23/III r., wydanej 1919.27/VIII r. za Romana Swinarskiego (LC Poznań, Św. Marcin).

>Brzeźniccy, czasem Brzezińscy h. Szreniawa wyszli z Brzeźna w par. Łekno, pow. gnieźnieńskiego, "Uczciwy i szlachetny" Feliks Brzezieński wójt w Żernikach, mąż Anny Kołybskiej, córki Jana, odebrał w 1503 r. od jej brata Wojciecha Kołybskiego 26 grz. jej posagu (G.25 k.35, 201). Już nie żył w r. 1501, a spadek po nim w Brzeźnie oraz przezyski w Gorzuchpwie w p. gnieźn. brała Barbara, córka jego rodzonej siostry i zmarłego "opatrznego" Piotra Bogatego, obywatela żnińskiego (gnieźnieńskiego?) (P.1390 k.102v; G.19 k.53v). Był więc chyba ów Feliks B, bezpotomnym. Wieś Gorzuchowo, o której tu mowa, leży w parafii kłeckiej, można więc mniemać, iż występujący wówczas Bartłomiej i Jan Brzeźniccy, wójtowie kłoccy, byli sobie nawzajem bliscy, może bracia? A zapewne też bliscy Feliksowi.

I. Bartłomiej "de Brzesznycz" wraz ze swą żoną Barbarą, córką zmarłego Jarosława Skurbaczewskiego, wójta w Kłecku, został 1497 r. intromitowany do posesji wójtostwa kłeckiego i dziedziny Próchnowo (G.17 k.53). Ów Bartłomiej Brzeźnicki cz. Kłodziński od Jakuba Pląskowskiego kupił w 1499 r. za 80 grz. jego trzecią część w Kłodzinie w p. gnieźn., macierzystą (P.1389 k.15). T. r. na owej trzeciej części oprawił 100 grz. posagu swej żonie Barbarze Skubarczewskiej (ib. k.17). Wójt w Kłecku i, wymienił to wójtostwo ze Stanisławem Zakrzewskim, biorąc w zamian za nie od niego w 1513 r. dwie części Kłodzina w p. gnieźn. (P.786 s. 459). Żona tego Bartłomieja Barbara w asyście swych rodzonych braci Macieja Swinarskiego i Stanisława Zakrzewskiego (!!) oraz stryja Hektora Milińskiego, skwitowała t. r. swego męża z oprawy na trzeciej części Kodzina (G.26 k.72). Synem tego Bartłomieja był Hieronim (Noty Reiskiego).

Hieronim, syn Bartłomieja, rajca i burmistrz poznański, mąż Barbary Boboleckiej, która umarła w Gryżynie 1552.7/XII r., w czasie epidemii i została pochowana w tamtejszym kościele. Na jej nagrobku Hieronim nazwany "nobilis ac spectabilis vir dominus Hieronimus Brzeznicki, civis ac senator Posnaniensis, de familia Szreniawa" (Łukaszewicz, Krótki opis, II s.180). Hieronim zmarł w Piotrowie w czasie sejmu 1563.23/III r. Jego córka Elżbieta, już nie żyjąca w r. 1610, była żoną Stanisława Jeknarskiego (P.984 k.82, 82v). Synowie: Jakub, Łukasz Hieronim i Wojciech. Ten ostatni w 1583 r. swe części w dobrach rodzicielskich dał swemu bratu Łukaszowi (P.1399 k.219).

1. Jakub, syn Hieronima i Boboleckiej, ur. około r. 1540, studiował w Wittenberdze, w Padwie, wreszcie w Rzymie, a po powrocie do kraju (w r. 1563 lub 1564) został sekretarzem biskupa poznańskiego Konarskiego, w r. 1571 kanonikiem kaliskim i poznańskim, oraz t. r. sekretarzem królewskim. Uzyskał w 1574 r. w Padwie stopień doktora praw. Protonotariusz apostolski 1578 r., kustosz poznański, rezygnował z kustodii 1579 r., archidiakon gnieźnieński w l. 1585-86. sufragan poznański i biskup enneński 1586 r. Jako plenipotent brata Łukasz, zawierał w r. 1589 kontrakt z Maciejem Sośnickim o dzierżawę Swiniarek w p. gnieźn. (P.951 k.454). Od Wojciecha Swinarskiego kupił 1593 r. za 2.500 zł. połowę tej wsi (P.1401 k.77v), a połowę kupioną od Macieja Swinarskiego sprzedał 1595 r. za 2.500 zł. bratu Jaroszowi B. (ib. k.651v). Archidiakon poznański 1594 r., opat przemęcki 1597 r., administrator diecezji poznańskiej po śmierci biskupa Kościeleckiego 1595 r., umarł w Poznaniu 1604.22/VII r. (Nekr. Bledzew) i pochowany został w tamtejszej katedrze (Pol. Sł. Biogr.).

2. Łukasz, syn Hieronima i Boboleckiej, dostał od brata Wojciecha 1583 r. jego części po rodzicach (P.1399 k.219), a temu bratu zobowiązał się płacić dożywotnią rentę 100 zł. (P.942 k.811, 811v). Od Jana Swinarskiego "Główki" kupił 1584 r. za 2.500 zł. części wsi Swinarski i pustki Dobiejewo w p. gnieźn. (P.1399 k.370). Kanonik kaliski 1595 r. (P.1401 k.648), kanonik kolegiaty Najśw. Marii Panny w Poznaniu oraz proboszcz i kaznodzieja polski kolegiaty Św. Marii Magdaleny tamże, bratu Hieronimowi dał 1603 r. części Swiniarek i Dobiejewa, kupione od Janba Swinarskiego (P.976 k.559v; 1404 k.1102v). Jako kanonik kaliski występował jeszcze 1619 r. (P.1002 k.1219v).

3. Hieronim (Jarosz), syn Hieronima i Boboleckiej, mąż Zofii Nietaszkowskiej, córki Wojciecha, oprawił jej 1586 r. posag 3.000 zł. (P.952 k.654v; 1399 k.699), a ponownej oprawy dokonał 1591 r. na sumę 500 zł. (P.1400 k.743). Od brata ks. Jakuba kupił 1595 r. za 2.500 zł. połowę Swiniarek (P.1401 k.651v). Oboje z żoną zawierali 1596 r. kontrakt z małżonkami Rajskimi z racji sołectwa w Domachowie p. kośc. (Kośc.276 k.167). Od brata ks. Łukasza dostał 1603 r. części Swiniarek i Dobiejewa (P.1404 k.1102v) i t. r. spisał wzajemne dożywocie z żoną (ib. k.1103). Oboje żyli jeszcze 1609 r. (P.982 k.232), a Zofia t. r. skasowała oprawę na Swiniarkach (ib. k.239v), którą to wieś jej mąż sprzedał wyderkafem t. r. za 1.200 zł. zięciowi Mochelskiemu (P.1406 k.628). Hieronim nie żył 1610 r. (G.70 k.476v). Córki jego i Nietaszkowskiej: Anna, wydana 1604 r. krótko po 12/I, za Jana Otorowskiego, żyjaca jeszcze wraz z nim 1615 r. wdowa już w r. 1641, Katarzyna, wydana w r. 1607 za Andrzeja Mochelskiego, żyła z nim jeszcze 1619 r. Bratem stryjecznym powyższej Anny zamężnej Otorowskiej nazwany 1606 r. Jan Brzeziński (P.1405 k.558). Synowie Hieronima: Jakub, Stanisław i Jan. Ten ostatni występował w l. 1609-16 (P.982 k.232; 1410 k.287v).

1) Jakub, syn Hieronima i Niestaszkowskiej, wspomniany w r. 1609 (P.982 k.232), wraz z bratem Janem sprzedali 1616 r. bratu Stanisławowi za 5.000 zł. części w Swiniarkach i Dobiejewie (P.1410 k.287v). Jakub żeniąc się 1618 r. z Anną Pogorzelską, krótko przed ślubem, 16/VII, zobowiązał się oprawić jej posag 1.000 zł., kiedy go otrzyma od jej brata Andrzeja Pogorzelskiego (P.100 k.303).

2) Stanisław, syn Hieronima i Niestaszkowskiej, wspomniany 1609 r. (P.982 k.232). Żeniąc się 1613 r. z Anną Baranowską córką Sebastiana, zobowiązał się oprawić jej posag na połowie części Swiniarek należnych mu w dziale z braćmi (G.72 k.251). Od swych braci Jakuba i Jana kupił w r. 1616 za 5.000 zł. części Swiniarek i Dobiejewa (P.1410 k.287v). Zapisał żonie 1619 r. oprawę 1.200 zł. posagu na połowie tych wsi (P.1411 k.537). Baranowska zapewne już t. r. umarła, bowiem 1620 r. Stanisław zaślubił krótko po 25/VI Jadwigę z Jedlca Kucharską, córkę Macieja (P.1004 k.10 62) i przed ślubem na połowie tych samych wsi oprawił jej 2.500 zł. posagu (P.1412 k.307). W 1626 r. był jednym z opiekunów dzieci Andrzeja Mochelskiego (P.1017 k.617bis) i t. r. wraz z żoną skwitowany został przez Jakuba Rogalińskiego i żonę jego Elżbietę Karnkowską z 4.800 zł. (ib. k.469). Ze swą żoną wzajemne dożywocie spisywał 1633 r. (P.1418 k.616v). Dla dzieci zrodzonych z Kucharskiej mianował 1641 r. opiekunów między innymi rodzonego bratanka Tomasza B. (P.1043 k.156). Nie żył już 1643 r. (P.1048 k.205v, 242). Wdoawa wydzierżawiła Biezdrowo i Zakrzewo w p. pozn. od Anny z Smiełowa, wdowy po Jerzym Dembiczu (P.1064 k.899v). Żyła jeszcze 1653 r. (P.1066 k.252), już nie żyła 1658 r. (P.182A k.223v) Walerian Trepka, autor "Liber chamorum", pisał o Stanisławie B.: "Syn Brzeźnica mieszczanina, pojął na Pałukach Kucharską, którą Kołaczkowska urodziła. Kupieł w grodzieńskim(!) powiecie Swinarki, mieszkał tamże i anno 1639. Swini chłopu Swiniarki dostały się" (s.73). W tych słowach widoczne echa współczesnych pogłosek o nieszlacheckim pochodzeniu sufragana poznańskiego i całej jego rodziny. Córki Stanisława i Baranowskiej: Barbara, klaryska gnieźnieńska 1643 r. (P.168 k.295), żyła jeszcze 1663 r. (P.1073 k.114v). Katarzyna, 1-o v. 1647 r. za Janem Ciborowskim, 2-o v. w l. 1663-65 za Janem Domańskim (Dumańskim). A drugiego małżeństwa córki: Elżbieta, Konstancja, Cecylia, Anna i Zofia, wymienone 1645 r. (P.1052 k.990v). Z nich Elżbieta, Konstancja i Zofia, panny, występowały jeszcze 1664 r. (P.1074 k.717v). Barbara, Katarzyna, Elżbieta, Konstancja i Zofia, spadkobierczynie brata Jakuba B., sprzedały 1663 r. Swiniarki i Dobiejewo za 15.000 zł. Adamowi Smoszewskiemu (P.1073 k.114v; 1425 k.33v). Z nich Elżbieta była w r. 1665 żoną Macieja Jaroszewskiego. Synowie Stanisława i Kucharskiej: Stefan, występujący w l. 1643-47 (P.168 k.419; 1056 k.280v), Jakub, o którym niżej, Hieronim i Wawrzyniec, obaj występujący w l. 1643-47 (ib.).

Jakub Franciszek, syn Stanisława i Kucharskiej, pisał się "de Wrzeeśnica" (Ws.63 k.784; 68 k.219) Występował w r. 1643, od Macieja Wierzbińskiego kupił w r. 1654 za 4.700 zł. Dobiejewo w p. gieźn. (P.1067 k.373v), był w r. 1655 mężem Krystyny Teresy z Łaska Russockiej, wdowy 1-o v. po Piotrze Gniewku (P.180 k.273). W r. 1658 był opiekunem niezamężnych sióstr Elżbiety, Konstancji i Zofii (P.182A k.223v). Dziedzic Swiniarek, kwitował w r. 1659 Noskowskiego, dziedzica Gembarzewa, ze sprawy o poddanego zbiegłego ze Swiniarek (P.1071 k.228). Bezdzietny, już nie żył w r. 1663 (P.1073 k.114v, 293, 489v; 1425 k.33v). Wdowa w r. 1664 dzierżawiła część wsi Kawcze w p. kośc. od Barbary z Jedlca Zakrzewskiej. Wraz ze swym synem z pierwszego małżeństwa Mikołajem Gniewkiem kupiła w r. 1679 od Stanisława Zakrzewskiego za 13.000 zł. części Kawcza (P.1429 k.25v).

Wspomniałem wyżej o występującym w r. 1606 Janie Brzezińskim nazywanym bratem stryjecznym Anny B. zamężnej Otorowskiej (P.1405 k.558). Czy nie był z nim identyczny Jan, mąż Anny Kołudzkiej, córki Jana Obermuta Kołudzkiego, oboje nie żyjący już w r. 1642, rodzice Tomasza, który wtedy sprzedał Pawłowi Ponętowskiemu, stolnikowi łęczyckiemu, wieś Broniewice w p. gnieźn. za 3.000 zł. (G.337 k.613v). Ten sam, czy inny Tomasz, nie żyjący już w r. 1680, był ojcem Andrzeja, wówczas męża Katarzyny Pląskowskiej, córki Piotra, w współspadkobierczyni stryja Jerzego (I. Kon.63 k.267, 268). Oboje małżonkowie wydzierżawili t. r. małżonkom Golczom sołectwo wsi Młodojewo (Py.155 s.10). Drugą żoną Andrzeja była zaślubiona w r. 1689 Katarzyna Karsznicka, córka Kazimierza i Jadwigi Płaczkowskiej (Py.155 s.33). Oboje małżonkowie występowali w r. 1690 (Py.156 s.45).

II. Jan, wójt w Kłecku, ożenił się w r. 1530 z Barbarą Lubiatowską i na krótko przed ślubem, 28/X, na połowie tego wójtostwa, uzyskanej z działu przeprowadzonego z bratem, oprawił jej 100 grz. posagu (P.1393 k.377). Jako były wójt w Kłecku wydzierżawił w 1541 r. od Bartłomieja i Małgorzaty małżonków Karsowskich części w Karsewie i Malczewie (G.324 k.341v). Intromitowany w r. 1544 do części tych małżonków we wsiach Karsewo, Wypędczyno i Malczewo (G.44 k.35v). Miał z nimi w 1545 r. sprawę o spokojną posesję tych dóbr (P.884 k.254). Od kapituły metropolitalnej gnieźnieńskiej kupił w r. 1555 za 1.000 zł. Popkowice w p. gnieźn. (P.896 k.433v; 1396 k.277v). Umarł między r. 1557 i 1564 (P.898 k.792v; G.43 k.174). Barbara Lubiatowska żyła jeszcze w r. 1569 (G.49 k.68v). Córki Jana: Anna, w l. 1553-57 żona Wawrzyńca Chwałkowskiego, Barbara wyszła w r. 1566, krótko po 9/VI, za Stanisława Jemieleńskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1598, Katarzyna, w l. 1572-78 żona Andrzeja Gulczewskiego, Jadwiga, piszaca się "z Popkowic", w l. 1584-1606 żona Jana Gulczewskiego. Synowie: Jakub, Marcin i Stanisław.

1. Jakub, syn Jana i Lubiatowskiej, w r. 1566 zapisał dług 250 zł. narzeczonemu swej siostry Jemieleńskiej (G.46 k.225, 226). Od brata Marcina kupił w r. 1569 za 1.000 zł. części po rodzicach i po bracie Stanisławie w Popkowicach (P.1398 k.12). W r. 1570 ożenił się z Barbarą Noskowską, córką Michała i t. r. zobowiązał się sprzedać Jakubowi Sławiańskiemu za 800 zł. części w Noskowie (Py.108 k.56v). W r. 1578 zobowiązał się sprzedać Popkowice w p. gnieźn. za 3.000 zł. Jadwidze Cerekwickiej, żonie Jana Jakóleckiego (G.56 k.347v). Barbara Noskowska w r. 1581 wydzierżawiła Piotrowo p. gnieźn. Piotrowi Przylepskiemu (G.59 k.249). Jakub umarł między r. 1585 i 1589 (P.1399 k.573v). W r. 1589 Barbara występowała już jako wdowa (P.952 k.17v; 1400 k.345). żyła jeszczee 1605 r. (Kc.124 k.664v). Córka Jakuba i Barbary, też Barbara, była w r. 1619 żoną Bernarda Krajewskiego. Syn Jakub, kanonik poznański, instalowany 1603.9/IX r., dokonał wówczas wywodu szlachectwa, zeznając, iż po swym ojcu jest h. Szreniawa, matka Noskowska była h. Rawicz, matka ojca Lubiatowska h. Abdank, matka matki Anna Bieganowska h. Bróg (Weimann, s.74). Umarł przed 1616.14/III r. (ib., s.83).

2. Marcin, syn Jana i Lubiatowskiej, bratu Jakubowi sprzedał w r. 1569 za 1.000 zł. części swe w Popkowicach, odziedziczone po ojcu i po bracie Stanisławie i te, które mu przypadną po śmierci matki (P.1398 k.12). Od żony swej Doroty Skrzetuskiej, córki Jana, otrzymał w r. 1575 całą jej część we wsi Skrzetusz w p. pozn. (ib. k.554). W r. 1580 części Skrzetusza Wielkiego sprzedał Piotrowi Czarnkowskiemu kasztelanowi poznańskiemu, a Dorota Skrzetuska skasowała swą oprawę i dożywocie na tych dobrach (P.935 k.431). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1596 (P.965 k.562v).

3. Stanisław, syn Jana i Lubiatowskiej, pozwał Piotra Kamieńskiego o posag swj zmarłej babki Anny B., zabezpieczony na wsi Kamieniec (G.262 k.341v). Żył jeszcze w r. 1564 (G.43 k.174), bezpotomny, nie żył już w r. 1569 (P.1398 k.12). Zob tablicę.

Chyba spokrewniony z powyższymi był szlachetny Stanisław B. obywatel poznański, występujący w r. 1584 jako brat stryjeczny i opiekun Barbary z Żernickich, córki Łukasza, żony Mikołaja Modlibowskiego (P.942 k.252v). Pamiętajmy o Feliksie, wójcie w Żernikach!

>Brzeźniccy, Brześniccy wyszli z Brzeźnicy, zwanej czasem Brześnicą w p. kośc. Mikołaj i Michał, bracia rodzeni niedzielni z Brześnicy, mieli 1442 r. termin z Janem Brylem z M. Kuczyny (Kośc.17 s.251). Michał Brześnicki stawał 1454 r. na termin z Maciejem Lubiatowskim, zastępując Małgorzatę B. (ib. s.443). Bracia rodzeni, niedzielni, Mikołaj, Maciej i Marcin z Brześnicu, połowę swą we wsi Pokrzywnicy w p. kośc. sprzedali w r. 1446 za 100 grz. Andrzejowi N. (P.1379 k.150). Michał Brześnicki 1469 r. miał termin z Janem, synem zmarłego Mikołaja Skoraczewskiego (Kośc.20 s.312). Wojciech Brześnicki, wuj córek zmarłego Jana Bieganowskiego, występował w r. 1470 (P.1385 k.56v). Michał Brześnicki w r. 1471 występował jako stryj Jadwigi, żony Marcina Mączki, wójta pyzdrskiego (ib. k.128), w r. 1475 jako stryj Piotra Kręskiego z Mniejszej Górki (P.1386 k.28). Dziedzic w Brześnicy, bezpotomny, miał nie żyć już w r. 1494. Nazwany rodzonym wujem Godurowskich (P.1383 k.35v). Ale Michała B. (czy tego?) kwitowała 1498 r. Jadwiga, żona Marcina, wójta pyzdrskiego, z dóbr rodzicielskich, które jej zmarły rodzony brat Piotr Gorecki miał u tegoż Michała (P.856 k.328). I tę Jadwigę, i tego Piotra widzieliśmy już wyżej jako bratanków Michała, rzekomo już nie żyjącego w r. 1494 .

@tablica: Brzeźniccy cz. Brzezińscy h. Szreniawa

Błażej, dawniej Zaleski, dziedzic w Brześnicy, brzeg rzeki Obry w tej wsi wraz z młynem wodnym sprzedał w r. 1496 za 100 zł. Wincentemu Czackiemu (P.1383 k.94), a kupił od tegoż Wincentego za taką samą sumę czwartą część tejże wsi (ib.). Nie żył już w r. 1505 (Kośc.232 k.1v). Wdowa Dorota Koszkowska dwa łany w Koszkowie w p. kośc. sprzedała sposobem wyderkafu za 24 grz. 1514 r. Maciejowi Jeżewskiemu (Kośc.233 k.44; 345 k.46v). Swoją połowę w Koszkowie oraz cały dwór ojcowski dała w r. 1521 synowi Janowi (P.1392 k.380v), a w r. 1525 połowę Koszkowa dała synowi Stanisławowi (P.1393 k.79). Żyła jeszcze w r. 1528 (P.871 k.222v). Synowie: Stanisław, Wojciech, Mikołaj, Maciej, Andrzej i Jan, występowali wspólnie w l. 1501-5 (Kośc.231 k.103; 232 k. 1v).

1. Stanisław Brzeźnicki cz. Brześnicki, czasem pisany Koszkowskim syn Błażeja i Koszkowskiej, wraz ze swym bratem Maciejem od Jadwigi z Godurowskich Malińskiej nabyli sposobem wyderkafu w r. 1511 za 28 grz. cztery puste łany w Godurowie (Kośc.233 k.13v). T. r. Stanisław występował jako niedzielny dziedzic w Brześnicy obok braci Macieja i Jana (Kośc.24 k.64v). W r. 1519 z niedzielnym swym bratem Janem dali obaj Janowi Mszyczyńskiemu pastwiska ugorowe, myślistwo, kamieniołom i Kuźnicę w Brześnicy wzamian za robocizny ludzi z Mszyczyna (Kośc.345 k.70). Od Jadwigi z Godurowskich Michalińskiej Stanisław kupił w r. 1519 za 200 grz. część Godurowa (Kośc.345 k.70). Wraz ze swą żoną Dorotą, wdową 1-o v. po Janie Zaleskiem, sprzedali oboje sposobem wyderkafu t. r. za 50 grz. dwa łany w Koszkowie Janowi Jastrzębskiemu (Kośc.25 k.103). Wraz z bratem Janem sprzedali obaj w r. 1520 Brześnicę za 500 grz. Łukaszowi Kluczewskiemu (P.1392 k.365). Stanisław na połowie swych części w Godurowie i na połowie czwartej części Koszkowa oprawił w r. 1522 posag 50 grz. żonie Agnieszce Kadzyńskiej, córce Wacława (Kośc.233 k.81; 345 k.93v). Z Maciejem Dąbrowskim dokonał w r. 1523 wymiany pewnych placów w Godurowie (Kośc.233 k.86; 345 k.100). Dostał od swej matki w r. 1525 połowę Koszkowa (P.1393 k.79). Wraz z żoną oboje t. r. sprzedali za 200 grz. część Godurowa Tyburcemu Jaraczewskiemu (ib. k.78v). Nie żył już w r. 1528, kiedy to Agnieszka była 2-o v. żoną Jana Sulewskiego (Kośc.234 k.134). Była wdową i po tym drugim mężu w r. 1537 (ib. k.334v).

2. Maciej B., syn Błażeja i Koszkowskiej, w r. 1511 niedzielny z braćmi Stanisławem i Janem, miał wraz z nimi od braci Godurowskiech zapis wyderkafowy 50 grz. na czterech łanach w Godurowie (Kośc.23 k.131v). Był w r. 1511 mężem drugiej swej żony Barbary Kadzyńskiej, córki Wacława, która od Macieja i jego braci dostała wtedy oprawę 40 grz. posagu na połowie Brześnicy (P.786 s.281). Nie żył już w r. 1519, kiedy Barbara, już 2-o v. żona Macieja Dąbrowskiego (Łobeskiego) cz. Biegańskiego, dziedzica w Dąbrówce oprawę na połowie Brześnicy sprzedała za 50 grz. Janowi B., bratu pierwszego męża (P.867 k.41; 1392 k.263). Z pierwszej żony byli synowie, Stanisław i Jan (Kośc.25 k.100). Z Kadzyńskiej miał Maciej córkę Jadwigę występującą w l. 1520-24 (P.867 k.382, 445, 493v; 869 k.170v).

3. Jan B., syn Błażeja i Koszkowskiej, obok braci niedzielny współdziedzic w Brześnicy 1511 r., na połowie swej części w tej wsi oprawił w r. 1519 posag 100 grz. żonie Jadwidze Krajkowskiej, córce Jana (P.1392 k.263v), która w r. 1521 skwitowała go z tej oprawy (P.867 k.445v). W r. 1521 dostał od swej matki jej połowę w tej wsi wraz z ojcowskim dworem (P.1392 k.380v). Żona jego Jadwiga sprzedała sposobem wyderkafu w r. 1524 za 60 grz. Jadwidze, żonie Jana Krajkowskiego, części Krajkowa, Żabna, Przewozu, Krzyżanowa, zyskane na Annie i Małgorzacie, córka Macieja Krajkowskiego (Kośc.233 k.97). Jadwiga nie żyła już w r. 1527 (P.1393 k.173v). Jana, dziedzica w Koszkowie, pozwała w r. 1528 matka Dorota o 40 grz. długu, który zapisał był jej na Koszkowie zmarły syn Stanisław (P.871 k.22v). Zob. tablicę.

@tablica: Brzeźniccy cz. Brześniccy

Jan Brześnicki (nie wiem czy wspomniany wyżej syn Błażeja, czy jego bratanek a syn Macieja, czy też zgoła ktoś inny?) nabył w r. 1544 od Stanisława Strzałkowskiego sposobem wyderkafu za 280 grz. Strzałkowo w p. pyzdr. (P.1395 k.104v).

>Brzeźniccy różni. Jadwiga, córka zmarłego Macieja, nabyła w r. 1525 sposobem wyderkafu od Jakuba i Mikołaja braci Dzierżanowskich i od ich matki Jadwigi sześć łanów we wsi Unisław w p. pyzdr. (P.1393 k.59). Szymon, kanonik kruszwicki i pleban w Lubstowie 1545 r. (I. Kon.4 k.168v). Stanisław zapisał w r. 1564 dług 100 zł. Jakubowi B. (P.906 k.93). Szl. Stanisław, nie żyjący w r. 1610, ojciec Anny, wdowy po sł. Jakubie Widmanie, i Barbary, żony sł. Krzysztofa Zaleskiego (P.144 k.112). N., dziedzic dóbr Zawady i Wołówek, bezpotomny, nie żył już w r. 1742 (P.1267 k.112). Po Józefie, zmarłym bezpotomnie, jednym ze spadkobierców była w r. 1755 Anna z Cebrowskich Soszyńska (P.1315 k.101).

>Brzeźnicki (czasem Brzeziński) Kasper, z przydomkiem Jaruzel, mieszczanin z Brzeźnicy podszywający się pod szlachectwo, palestrant arianin, dostał w r. 1611 od Heleny z Zakrzewskich Arciszewskiej zobowiązanie dotrzymania zawartego 19/I t. r. kontraktu wzgledem miasta Smigla (Ws.25 k.21). Od tejże Heleny Arciszewskiej kupił w r. 1613 wsie Glińsko Wielkie i Mniejsze, Nietążkowo, Unino, pustkę Nowa Wieś części miasta Smigla i wsi Koszanowo. Jego żoną była wówczas Urszula z Wielkiej Wsi (ZTP 27 s.1285). Od Karola i Fryderyka, braci Lebbenów nabył 1614.20/X r. części wsi Przetoczna, a w r. 1615 cedował je Kręskim (ZTP 27 s.1702). Dziedzicem Smigla nazwany w r. 1618 (Ws.31 k.514). Woźniki, Łaszewo i części w Gronówku rezygnował w r. 1620 Piotrowi Sowińskiemu (P.1004 k.369). Mąż 2-o v. Ewy Reklewskiej, córki Jana, i Anny Zajączkówny, spisał z nią w r. 1621.7/IX wzajemne dożywocie (Ws.205 k.161; Kośc.128 k.55). Zostawił tej żonie w r. 1622 na trzy lata za 2.000 zł. wieś Glińsko Wielkie (Ws.33 k.128). W r. 1623.10/III tej swej żonie oprawił posag 2.000 zł. na mieście Smiglu i na wsiach Kosznowie, Gliński W. i Małym, oraz Nowejwsi (Kośc.128 k.159v). Zamordowany został 1623.19/IV r. przez braci Arciszewskich. Owdowiała Ewa z Reklewskich oblatywała 13/V t. r. rzekomy przywilej Zygmunta II wydany na sejmie warszawskim 1592.12/X r. przywracający szlachectwo Kasprowi, synowi zmarłego Wojciecha Jaruzela z Brzeźnicy, pochodzacemu ze starej rodziny Jelitczyków (Kośc.128 k.148v). Pozywała t. r. Bogusława Arciszewskiego (P.152 k.370v). Po śmierci Kaspra B. Wacław Leszczyński, podkanclerzy koronny, uzyskał kaduk na pozostałe po nim dobra, tj. na miasto Smigiel, wsie: Glińsko Wielkie i Mniejsze, Nową Wieś, część Koszonowa (R. Kal.10 k.122v). Ewa Reklewska w r. 1623 była już 2-o v. żoną Aleksandra Karchowskiego (P.152 k.418). Jako spadkobiercy Kaspra B. występowali wówczas: brat rodzony sław. Andrzej Jaruzel Brzeźnicki, przedmieszczanin piotrkowski, sław. Małgorzata Osomkówna, wdowa po jego rodzonym bracie sław. Pawle Jaruzaliku, mieszczaninie z Brzeźnicy, 2-o v. żona uczciwego Jana Jaryszka, przedmieszczanina piotrkowskiego, działajaca w imieniu swych dzieci, dzieci zmarłej Zofii Jaruzelówny, siostry jego a żony Stanisława Osomka, mieszczanina piotrkowskiego. Wszyscy wymienieni pozostałe po Kasprze B. dobra w mieście Smiglu i wsiach: Koszonowo, Glińsko Wielkie i Mniejsze, Nowa Wieś rezygnowali w r. 1623 Mikołajowi Więckowskiemu (P.152 k.293). Innym pretendentem do spadku był szl. Hieronim Strzelecki, dziedzic na Strzelcach w p. radomszczańskim, który mienił się być zmarłego jedynym bratem z linii ojczystej, z domu Strzeleckich(!) Michałowiczów, z którego Kasper B. pochodził. Mocą swych rzekomych praw spadkowych, dobra, tj. Smigiel, Koszonowo, Glińsko W. i Małe oraz Nowąwieś dał w r. 1623 Stefanowi Politalskiemu (Kośc.128 k.171). Ewa z Reklewskich 2-o v. Karchowska żyła jeszcze w r. 1627 (Kośc.294 k.342).

>Brzeźniczowie. Szl. Maciej skarżył się o rany przeciwko Mateuszowi Tarnow (Turno) w r. 1555 (W.21 k.34). Szl. Franciszek, w r. 1566 mąż Offki, córki "uczciwego" Pawła Swiątka, obywatela wałeckiego (W.1 k.18). Sz. Jan, burgrabia wałecki, otrzymał 1582.23/XI r. potwierdzenie królewskie nadania działu ziemi w Wałczu dokonanego niegdyś przez króla Zygmunta Augusta (M. K.129 k.213v). Szl. Melchior sługa Anny Krzysztofowej Tuczyńskiej 1586 r. (W.22 k.18v). Sław. Melchior, burmistrz wałecki 1594 r. (W.77a k.51). Małgorzata Blankówna, wdowa po szl. Melchiorze B., 2-o v. w r. 1630 żona Franciszka Ninińskiego (W.79 k.24).

>Brzeżanscy h. Rogala nazwisko wzięli zapewne od wsi Brzeżanka koło Rzeszowa. W Wielkopolsce nieco częściej spotykamy się z nimi w pierwszej połowie XVIII w.

Mikołaj, w r. 1633 mąż Barbary Bogołomskiej, córki Macieja (P.1028 k.674v)

Jan, nie żyjący już w r. 1738, mąż Zofii Urszuli Zdzańskiej, wtedy 2-o v. żony Antoniego Wysockiego (W.91 k.375v; Py.160 k.487v), potem 3-o v. żony Wolawskiego (P.1354 s.747). Jego córki N. za Czerwińskim (ib.) i Anna, żona 1-o v. Rafała Szpotańskiego, 2-o v. w r. 1766 Wawrzyńca Ołtarzewskiego. Syn Jan.

Jan, syn Jana i Zdzańskiej, zaślubił 1758.14/I r. Katarzynę Nieborską (LC Biechowo), córkę Jana i Zofii Targowskiej, która to Katarzyna w r. 1774 kwitowała swego brata Aleksandra Nieborowskiego z majątku rodzicielskiego (G.100 k.622v). Jan mieszkał w tym roku w Ciepiegach na przedmieściu Gniezna. W r. 1784 dawał plenipotencję swym dwom synom, Michałowi i Rochowi (Kośc.334 k.289v), a nie żył już w r. 1786 (Kośc.335 k.46v). Wdowa umarła po r. 1805. Synowie: Michał, Roch, Aleksander i Józef, córki: Marianna Magdalena i Tekla. Ta ostatnia urodzona w Cierpiegach, ochrzcz. 1774.8/IX r. (LB Św. Wawrzyniec Gniezno). Wszystkie te trzy córki wymienione w r. 1786 jako nieletnie (Kośc.335 k.46v). Z nich, Marianna poszła w Oborzyskach 1788.16/VI r. za Stanisława Mierzewskiego.

1. Michał Rogala B., syn Jana i Nieborowskiej, palestrant gnieźnieński 1784 r. (LB Sławno), od Michała Jerzykowskiego nabył w r. 1786 sposobem wyderkafu za 9.000 zł. połowę Oborzysk w p. kośc. (P.1363 k.334), w l. 1787-88 mieszkał w Żegrowie, a 1787.25/VI r. kupił od Jerzykowskiego ową połowę Oborzysk za 50.000 zł. (P.1369 k.41). T. r., 28/VI zaślubił Augustynę Dzierzbińską, córkę Wojciecha i Teofilii Gromadzkiej i spisał z nią wzajemne dożywocie (LC Niepruszewo; Kośc.335 k.143v). Umarła ona w Oborzyskach 1791.24/I r., mając 28 lat (LM Oborzyska). Transakcję kupna połowy Oborzysk ponowił w r. 1788 (P.1375 k.455). Od Andrzeja Mierzewskiego, dziedzica części w Oborzyskach, kupił 1791.13/I r. za 800 zł. gościniec ze stajnią, rolami i łąkami w tejże wsi (P.1468 k.220v). Swoją połowę w Oborzyskach sprzedał t. r. za 75.000 zł. Antoniemu Rudnickiemu (Kośc.337 k.10v, 12). Od Antoniego Broniewskiego nabył sposobem wyderkafu 1792.23/VI r. za 64.114 zł. wieś Pełczyno w p. pyzdr. (G.117 k.104b). Drugą jego żoną była t. r. Aniela Miaskowska. Mieszkał wówczas, w l. 1792-95, w Lennej Górze, dziś Lednogórze (LB Sławno; LB Wąglewo). W l. 1797-1803 i zapewne do śmierci, był dziedzicem wsi Gołuń. W Lennej Górze widzimy go jeszcze w r. 1801. Aniela z Miaskowsich umarła 1802.10/VIII r., mając lat 33 (LM Pobiedziska). Chyba ten sam Michał, mąż Teofili (była by to więc jego trzecia żona?), był ojcem urodzonego z niej 1806.30/IX r. w Poznaniu syna Michała? (LB Fara). Z Dzierzbińskiej rodził się najpierw syn poroniony (Józef), 1787.19/IX r., w Żegrowie (LM Niepruszewo), Augustyn, o którym niżej, Jan Nepomucen Tadeusz zmarł 1791.14/III r., mając 2 miesiące (LM Oborzyska) i córka Teofila, ur. w Żegrowie, ochrzcz. 1788.12/X r. (LB Niepruszewo) wyszła 1822.21/XI r. za Cypriana Koszutskiego w Pobiedziskach. Z Miaskowskiej był syn Józef Jan Nepomucen Bernard, ur. w Lennej Górze 1801.16/III r. (LB Dziekanowice), o którym nic wiacej nie wiem, oraz córki: Karolina Michalina, ur. tamże 1792.2/XI r. (LB Wąglewo). Józefa, ur. około r. 1794, wydana 1816.23/IX r. za "sławetnego" (czasem nawet zwanego "Uczciwym") Wincentego Polskiego, dzierżawcę probostwa w Powidzu (LC Pobiedziska), Michalina Aniela Franciszka, ur. 1795.2/X r. (LB Wąglewo), wyszła 1824.14/IX r., w Pobiedziskach za Szymona Erazma Jordana Krąkowskiego, majora wojsk pol., Nepomucena Helena, ur. w Żydówku, ochrzcz. 1797.23/IV r. (LB Dziekanowice; LB Wąglewo), zaślubiona 1822.27/V r. w Poznaniu Franciszkowi Kosińskiemu (LC Fara), wreszcie Aniela Franciszka, ochrzcz. 1798.27/IX r. (LB Wąglewo).

Augustyn, syn Michała i Miaskowskiej, ur. w Oborzyskach w r. 1789 ochrzcz. 6/IX (LB Oborzyska), wstąpił w r. 1806 do wojska i służył zrazu w 5 pułku strzelców konnych, potem w 1 pułku ułanów. Odbył kampanie w l.1807, 1809, 1812-14. Ranny pod Lipskiem, dostał order Legii Honorowej. Dymisjonowany w r. 1815 w stopniu kapitana. Miał też złoty krzyż wojskowy. Osiadł w Poznańskim i ożeniwszy się w Poznaniu 1816.20/III r. ze swą stryjeczną siostrą Wiktorią B. (LC Fara), gospodarował 1817 r. w dziedzicznym Gołuniu, a też w Gorzykowie i Czachórkach, wsiach ojca swej żony Aleksandra B. W powstaniu 1831 r. brał udział w randze podpułkownika 2 pułku strzelców konnych, potem dowódcy pułku ochotników Poznańskich. Z oddziałem ochotników brał udział w wyprawie na Litwę Dembińskiego. W sierpniu mianowany został pułkownikiem. Po powstaniu wrócił do gospodarstwa. W l. 1843 i 1848 posłował na sejmy prowincjonalne poznańskie. Był nader czynny w powstaniu 1848 r. Umarł w marcu 1855 r. Wdowa była właścicielką Czachórek, ktróra to wieś 1867.7/I r. została wystawiona na przymusową sprzedaż (Dz. P.). Umarła w Poznaniu 1869.4(3?)/VII r. (ib.). Córka Augustyna i Wiktoria, Leokadia ur. 1817.21/X r. (LB Pobiedziska), poszła 1844.16/II r. za Wincentego Tuchołki, syn Antoni.

Antoni Edward, syn Augustyna i Brzeżańskiej, ur. 1818.23/X r. (LB Pobiedziska) właściciel Gorzykowa 1863 r. (LB Pawłowo), umarł w Gnieźnie 1871.6/IV r. mając lat 52 (LM Św. Wawrzyniec; Dz. P.). Bezżenny.

2. Roch, syn Jana i Nieborskiej, pełnoletni w r. 1786 (Kośc.335 k.46v), plenipotent Potockiego, kasztelanica rogozińskiego, 1788 r. (I. Kal.228 k.234). w l. 1795-1803 posesor Piątkowa zaślubił w Poznaniu 1793.15/VII r. Elżbietę Bojanowską, wdowę 1-o v. po Rosenie (LC Św. Marcin). Drugą jego żoną była zaślubioną przed r. 1796 Teodora Kołudzka, trzecią, zaślubiona przed 1809 Nepomucena Jurczykówna, czwartą wreszcie Delfina Żabicka, ur. ok. 1793 r. Roch był w r. 1809 kapitanem wojsk polskich, w r. 1803 posesor Piątkowa (LB Św. Wojciech, Pozn.) a w r. 1810 posesorem wsi Przybroda, ostatnio dziedzicem Czachórek, gdzie umarł 1820.10/IV r., mając lat 61 (LM Pobiedziska). Wdowa poszła 2-o v. 1822.14/VII r. za Karola Kutznera (LC Pobiedziska). Żyła jeszcze 1837.18/VIII r. (LB Łubowo). Zarówno ona, jak i jej drugi mąż nazwani w l. 1833-37 dziedzicami Czachórek, byli jednak chyba tylko posiadaczami tej wsi. Dzieci jego urodzone z Kołudzkiej; Michalina Stanisława, ur. w Poznaniu 1795.27/IX r. (LB Poznań, Św. Wojciech), Jan Nepomucen Kazimierz, ur. w Poznaniu 1797.14/V r. (LB Poznań, Fara), Józefa Marianna, ur. tamże 1799.22/III r. (LB Poznań, Fara), Ludwik August, ur. tamże 1800.28/VIII r. Michalina Stanisława, ur. tamże 1795.27/IX r. Troje spośród nich, Jan, Ludwik i Michalina, ochrzczeni z ceremonii 1803.9/V r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Z Jurczykówny rodzili się: Hieronim Juliusz, ur. tamże 1809.3/VI r., zmarły tamże 1812.4/V r. (LB i LM Fara), Karol Maksymilian, ur. 1810.20/VI r., dziedzic Czachórek, który zaślubił 1834.31/III r. Anastazję Hermann, ur. ok. 1808 r. (LC Łubowo), i Juliusz, ur. 1819.14/X r.(??) (LB i LM Kłecko).

Aleksander Józef, syn Jana i Nieborskiej, ochrzcz. 1766.6/VI r. (LB Św. Trójca, Gniezno), towarzysz w wojsku kor. 1791 r. (LB Oborzyska) spisał w r. 1791 wzajemne dożywocie z żoną swą Marianną Sikorską, córką Antoniego i Elżbiety Bojanowskiej (G.115 k.109). Od Leona Chochoła i jego żony Katarzyny Swieykowskiej wydzierżawił 1792.23/VI r. na trzy lata połowę wsi Imiołki (G.117 k.121). Drugą jego żoną, zaślubioną w Poznaniu 1795.5/II r. była Elżbieta Moszczyńska (LC Fara). W r. 1796 małżonkowie mieszkali we wsi Gaju. W r. 1811 Aleksander był posesorem Gorzykowa. Umarł będąc dziedzicem Czachórek 1846.3/IX r. Żona przeżyła go. Z drugiego małżeństwa miał córki: Ewę, ur. i umarłą 1796.30/XII r., Wiktorię Agnieszkę, ur. 1796.30/XII r. (LB Fara, Pozn.), zaślubioną w Poznaniu 1816.20/III r. stryjecznemu bratu Augustynowi B. (LC Fara), Michalina Antonina zmarła w Witkowie wsi 1800.7/VI r. mając 12 tygodni (LM Witkowo), Petronellę, ur. 1810.31/I r., zmarłą po dwóch tygodniach i pochowaną 19/II (LB i LM Fara). Synowie z Moszczeńskiej: Feliks Franciszek, ur. 1795.8/XI r. (LB Fara), żył jeszcze w r. 1846, Antoni, ur. około r. 1801, zmarły 1811.21/V r. (LM Fara), Jan, o którym niżej, Marceli, ur. 1807.14/I r. (LB Fara), Ksawery Wincenty, ur. 1813.19/VII r. (ib.), żył jeszcze w r. 1846.

Jan Wincenty Ignacy, syn Aleksandra i Moszczeńskiej, ochrzcz. 1803.14/II r. (ib.), rotmistrz w r. 1848, posesor Chwałkowa 1834 r. (LC Łubowo), dziedzic Słowikowa koło Mogilna wyniósł się potem do Królestwa Polskiego i był tam dziedzicem Przypustu koło Nieszawy, gdzie umarł 1866.22/II r. (Dz. P.). Z żoną Walentyny Dydyńskiej syn jego Aleksander. Walentyna Dydyńska zmarła w Skotnikach 1903.15/IV r., mając lat 77 i została pochowana w Piaskach (Dz. P.). Jedna z córek Jana i Walentyny, ur. około r. 1851, żona Józefa Grabskiego ze Skotnik, zmarła w Gnieźnie 1936.4/I r. w 86 roku życia, pochowana w Piaskach koło Kruszwicy (ib.).

Aleksander syn Jana i Dydyńskiej, właściciel Przypustu, zaślubił w Warszawie w kościele Wszystkich Świętych 1883.27/X r. Stefanię Krąkowską, wnuczkę Erazma, majora wojsk polskich (ib.).

3. Józef Rogala B., syn Jana i Nieborskiej, ur. ok. 1769 r., nieletni w r. 1786 (Kośc.335 k.46v), w r. 1790 posesor probostwa w Białężynie 1802 r. w Panience i mąż w l. 1790-97 Magdaleny N. Drygą jego żoną była w r. 1806 Nepomucena Lissowska.

@tablica: Brzeżańscy h. Rogala

W r. 1808 Józef nazwany był komisarzem dóbr Węgierskie (LB Grodziszczko) umarł w Chwałkowski Gościeńczyku 1831.18/X r. mając lat 62, przeżywszy swą drugą żonę. Żyło wtedy czworo z jego dzieci (LM Łubowo). Z pierwszego małżeństwa dzieci: Konrad Andrzej Błażej, ur. w Białężynie 1790.22/XI r., Zuzanna Klara, ur. 1792.12/VIII r., zmarła 1795.1/VII r., Leon zmarły w wieku 18 tygodni 1795.10/VII r., Makary Franciszek, ur. 1797.2/I r. (LB i LM Białężyn). Z drugiej żony: Onufry, ur. 1802.28/XII r. (LB Panienka), Augustyna, ur. 1806.13/VII r., w Gołuniu (LB Pobiedziska), Jan, zmarły w wieku 12 lat w Targowicy 1820.3/XI r. (LM Wylatowo). Zob tablicę.

Maciej Antoni, plenipotent Barbary Naramowskiej 1736 r. (W.91 k.299v). Antoni Maciej (czy nie ten sam?), ekonom klucza tarchalskiego z dóbr przygodzkich 1748 r. (I. Kal.185/9 k.180v). Jacek (Hiacynt), tenutariusz Łącka, w r. 1755 stolnik żytomierski (zatorski?), mąż Marianny Rutkowskiej, miał z nią synów: Franciszka, ur. w Łącku, ochrzcz. 1752.13/IX r. (LB Tuczno), i Antoniego, towarzysza chorągwi pancernej, który w r. 1773, żeniąc się z Dorotą Lissowską, córką Andrzeja i Rozalii Łaskawskiej, wdową 1-o v. po Fabiania Grodzkim, na krótko przed ślubem, 18/II, otrzymał od niej zapis 2.000 zł. (G.100 k.497; 115 k.68). Żyli jeszcze oboje 1792 r. (G.117 k.136v). Łucja zaślubiła przed 1753.11/IX r. Jana Raczyńskiego. Aleksander, syn Doroty B., umarł zaraz po urodzeniu 1774.4/IV e. w Palędziach Dolnych (LB Palędzie Kośc.). Urodzony Franciszek i Katarzyna z Radzikowskich, rodzice Jana, urodzoneogo w wiatraku miejskim w Gnieźnie, ochrzczonego 1776.19/X r. (LB Gniezno, Św. Wawrzyniec). Szymon i Dorota, rodzice Jana Szymona, ur. w Starkowcu, ochrzcz. 1774.13/XI r. (LB Kobylin). Michał 1789 r. ekonom w Suśniach, i Salomea Ruściszewska, rodzice Tomasz, ur. ochrzcz. w Nowym Sładzie 1785.30/XII r., Feliksa, ur. tamże, ochrzcz.1786.13/XI r. (LB Nowemiasto), Agnieszki Anasatazji, ur. tamże, ochrzcz. 1789.19/IV r. i Franciszka Borgiasza ur. tamże, ochrzcz. 1791.10/X r. (LB Mokronos). Józefa zaślubiła przed 1796.25/I r. Augustyna Kosmowskiego (LC Trzemeszno). Dorota, z Chwałkówka, chrzestna 1798.11/VIII r. (LB Łubowo). Czy to nie jeszcze jedna córka wspomnianego wyżej Józefa i jego pierwszej żony? Ur. Jan, sługa Bojanowskiego, umarł w Poznaniu 1800.26/VII r., mając lat 27 (LM Poznań, Fara). Teofila, żona 1857 r. Józefa Koszutskiego, kupca (w Kostrzyniu?). Marcjanna, żona Franciszka Kotowskiego, prezesa sądu w Poznaniu (LB, LM Św. Wojciech, Pozn.).

>Brzeczkowski Szymon (Brenczkowski), mąż zmarłej Ewy Grzybowskiej, kwitował w r. 1576 z 30 grz. jej posagu jej brata Marcina Grzybowskiego cz. Węgierskiego (Py.113 k.298v).

>Brzoscy z Brzozy w p. pozn. Wincenty Kotka miał w l. 1402-3 terminy ze swymi bratankami, Wacławem, Janem i Gardzinką, dziedzicami z Brzozy, o połowę tej wsi, domu i folwarku (Księga ziem. pozn., nr 826, 1231). Pani Gardzinczyna Brzoska w r. 1404 pozwana orzez Franciszka Witkowskiego o szty (ib., nr.2030). Zapewne identyczna z nią pani Brzoska w Niepruszewie 1405 r. (ib., nr 2100), matka Wincentego, z którą t. r. miał termin Piotr Niepruszewski (ib., nr 2117). Jan Gardzina z Brzozy 1410 r. (P.3 k.121). Gardzina z Brzozy miał 1411 r. termin z Bogusławem Kuszutskim o połowę Brzozy (ib. k.153v), a 1412 r. zawierał ugodę z Boguszem i Szymonem braćmi Koszutskimi i ustapienie części Brzozy (ib. k.191v). Mikołaj Gardzina i jego siostry, z Brzozy i Niepruszewa 1413 r. (P.4 k.13v). Gardzina z Brzozy, stryj Tomali z Boruchowa, miał w 1426 r. termin z nim i jego dziećmi o część Niepruszewa (P.8 k.107v). Ten sam Mikołaj Gardzina z Brzozy w l. 1425-27 (P.8 k.38v; 9 k.98), nie żył już w r. 1434, kiedy syn jego Wawrzyniec poręczył Trojanowi z Łekna za Jana i Andrzeja, synów Jana z Grodny (P.12 k.244). Synowie Gardziny, Wawrzyniec, Jan i Wojciech, bracia niedzielni, części macierzyste i babczyne w Chodzieży, Czeszewie i Ostrowie w p. kcyń. sprzedali 1435 r. za 50 grz. Trojanowi z Łekna, sędziemu ziem. kaliskiemu (P.1378 k.109v). W r. 1445 ci bracia byli dziedzicami w Brzozie i Niepruszewie (P.1379 k.83). Zacznę od młodszych. Jan z Brzozy, Brzoski współdziedzic w Brzozie, pleban w Chojnicy, części ojczyste w Brzozie i Niepruszewie rezygnował 1450 r. braciom swym, Wawrzyńcowi i Wojciechowi (P.1381 k.88), procesował się w l. 1444-45 z Febrynią i jej synemi Maciejem i Wojciechem z Krąpiewa (P.15 k.12v, 59v, 70, 102), w r. 1446 z Janem z Czarnkowa, podkomorzym poznańskim (ib. k.154v), 1452 r. z Wojciechem i Janem braćmi z W. Sędzina (P.18 k.121v), a nie żył już w r. 1459 (ib. k.227). Wojciech z Brzozy i Niepruszewa miał w 1452 r. termin z dziedzicami W. Sędzina po śmierci swego brata, ks. Jana (ib.), nie żył już w r. 1462, kiedy do jednego łana w Niepruszewie intromitowany został Jan Mleczko z Zaborowa, któremu był winien 13 grz. (ib. k.273). Jego córce Katarzynie, dziedzicze w Brzezie i Niepruszewie, przydano tego roku sześć lat w procesach z tym Janem Mleczkiem i z braćmi Sadowskimi (ib. k.276v, 291, 194). Ta Katarzyna w asyście rodzonego wuja Jana Naramowskiego w 1464 r. swą połowę w Brzozie i połowę czwartej części w Niepruszewie zobowiązała się rezygnować Wincentemu, Andrzejowi i Janowi, braciom niegdy z Piotrowic (P.19 k.58). Była w r. 1466 żoną Jana z Brzozy (ib. k.142), zaś w r. 1469 mowa o niej jako o już nie żyjącej wdowie po Janie Piotrowskiem(!) (ib. k.188). Chciałby się utożsamić jej męża z jednym z braci z Brzozy i Piotrowic, ale ten, jak zobaczymy, zmarł dopiero w r. 1475 lub 1476. Wawrzyniec Gardzina, chyba najstarszy z braci, z Brzozy, Brzoski, współdziedzic w Brzozie, procesował sie 1440 r. z Janem z Otusza i Wojciechem z Radwankowa (P.14 k.65), a w r. 1450 z córkami Andrzeja Uścięckiego (Kośc.19 k.78). Na połowie Brzozy oprawił 1450 r. posag 150 grz. żonie swej Annie Laskownickiej (P.1381 k.88; P.18 k.60v) z M. Laskownicy. Dostał 1452 r. od Zygmunta z Przetoczny cesję prawa do części wsi Przetoczna, Goraj, Krobielewo, nabytego na Mikołaju Przetoczeńskim (P.18 k.71). Miał w 1462 r. termin z braćmi z W. Sędzina (ib. k.276v). Żona jego Anna skwitowała 1464 r. wspomnianych wyżej braci z Piotrkowic z posesji Brzozy i Niepruszewa (P.19 k.118v). Połowę Brzozy i połowę czwartej części w Niepruszewie sprzedał sposobem wyderkafu 1469 r. za 450 grz. Wincentemu, Andrzjowi i Janowi, braciom niedzielnym z Piotkrowic i Brzozy (P.19 k.69; 1385 k.9v). Swoje części w Brzozie oraz część w tej wsi należną prawem bliższości po rodzonej bratanicy Katarzynie, córce Wojciecha B., sprzedał t. r. za 1.400 grz. Janowi i Andrzejowi, braciom z Brzozy (P.19 k.234v; 1385 k.18v). Anna Laskownicka w r. 1470 wzywała Wincentego Brzoskiego z Brzozy do uiszczenia 30 grz. (P.854 k.37v). Wawrzynie Gardzina teraz z M. Lakownicy, niegdy Brzoski, w 1471 r. po śmierci tego Wincentego przypozywał jego rodzonego brata Andrzeja B. (P.20 k.108v). W r. 1472 już po śmierci Gardziny jego "brat klejnotny" Melchior z Kozłowa pozywał Andrzeja i Jana braci z Brzozy o prawo bliższości do wsi Brzoza i części Niepruszewa, spadłe po tym Gardzinie (ib. k.153v). Zob. Laskowsniccy.

Wspomniałem wyżej o trzech braciach: Wincentym, Andrzeju i Janie niegdy z Piotrowic, w r. 1466 niedzielnych dziedzicach w Brzozie (P.19 k.142), którzy w r. 1469 nabyli części w Brzozie, Mieli tam inne części już przed tym kupnem i pisali się z tej wsi. Jan umarł w r. 1475 lub 1476 (P.21 k. 1v, 31v). Wincentego zwano "Prorosz". W r. 1469 zeznał 30 grz. mieszczce szamotulskiej Annie, żonie Stanisława Scharara (P.854 k.36). T. r. zapisł 6 grz. czynszu wyderkafowego od sumy 72 grz. lokowanej na wsi Brzoza i na części Niepruszewa Wojciechowi z W. Sędzina (P.1385 k.23), a Wojciech odpuścił mu t. r. 5 łanów roli w Brzozie (P.20 k.20). Był ów Wincenty w r. 1470 wicesędzią poznańskim (G.), i nie żył już tego samego roku, kiedy Andrzej Brzoski kwitował Andrzeja Łódzkiego z 40 grz. zapisanych zmarłemu bratu na M. Górce (ib. k.84v; 854 k.37v). Ks. Andrzej, altarysta na Górce poznańskiej, trzecią część wsi Brzoza i trzecią część wsi Niepruszewo sprzedał 1469 r. za 500 grz. bratu Wincentemu (P.1385 k.23v, 38). Ten sam Andrzej, ale już bez cech duchownego, kwitował w 1470 r. Łódzkiego, jak to było wyżej. Andrzej i Jan w 1471 r. płacili winę Annie Schararowej, swej ciotce (P.854 k.134). Obaj występowali 1472 r. jako bracia niedzielni z Brzozy (ib. k.92v; 20 k.144v, 153). Andrzej Brzozę i trzecią część w Niepruszewie sprzedał Urielowi z Górki, kanclerzowi Królestwa, ks. Janowi, podkomorzemu poznańskiemu, i Mikołajowi z Kórnika, braciom rodzonym. Najwidoczniej Andrzej nie realizował tej transakcji, bo go w r. 1475 trzej bracia o to procesowali (P.21 k.31v). Dopiero w r. 1489 Andrzej ostatecznie sprzedał za 1.000 grz. owe dobra Urielowi z Górki, biskupowi poznańskiemu, i jego bratankowi Łukaszowi (ib. k.115). Żył jeszcze w 1494 r. (P.856 k.95v).

Wawrzyniec B. w r. 1572 oprawił 250 zł. posagu żonie swej Małgorzacie Swinarskiej, córce Macieja (P.1398 k.303). Nie żył on już w r. 1584, kiedy to Małgorzata jako wdowa skwitowała z 250 zł. swej oprawy Jana Jurkowskiego, spadkobiercę męża jej a syna Piotra i Barbary B., rodzonej siostry Wawrzyńca (Kośc. 264 k.174v; P.944 k.557; 946 k.277v).

>Brzostkiewiczowie. Milczą herbarze o tego nazwiska szlachcie. Wojciech (perillustris Magnificus Dominus), komornik skarbowy JKMci i RP 1746 r., mąż Anny zmarłej w wieku lat 60 kilku 1760.15/VII r., pochowanej w klasztorze w Wieruszowie. Ich córka Urszula wyszła przed 1746 r. za Piotra Trzcińskiego, miecznika gostyńskiego (LB, LM Trzcinica)

>Brzostkowscy h. Zaremba wyszli z Brzostkowa w p. pyzdr. (zob. Kozierowski, Badania IV). Jarkenbold (Arkenbold) z Brzostkowa w l. 1404-5 (Py 1 k.166v, 188v), ojciec Dersława, Dzierżka występującego w l. 1404-6 (Py 1 k.169v, 207v). Olbracht i Bieniek, bracia rodzeni w l. 1410-17, a ich matka żyła jeszcze 1417 r. (Py.2 k.28, 89, 128; 3 k.82v, 204). Jan w r. 1410 (Py.2 k.1v). Jan z Brzostkowa, syn Jarkenbolda (typowe imię Zarembów!), kanonik gnieźnieński od 1411.25/X r. Żył jeszcze w r. 1440 (Korytkowski). Jego bratem rodzonym był również Jan, kantor gnieźnieński 1415 r., zmarły w r. 1460 (ib.). Kantor z bratem rodzonym Wojciechem nabył w r. 1435 sposobem wyderkafu za 600 grz. od Jana Dąbskiego części w Siedleminie i Ogankowie(?) p. pyzdr. (P.1378 k.107). W r. 1440 ks. Jan, kantor, ze swym bratem kanonikiem oraz bratankami, Marcinem i Mikołajem, fundował altarię w kościele parafialnym w Brzostkowier, zapisując 3 grz. czynszu rocznego na dziedzicznym ich wszystkich Niechanowie (Korytkowski). Olbracht, zapewne identyczny ze wspomnianym już wyżej Wojciechem, dziedzic w Brzostkowie, i jego dzieci otrzymali 1437 r. od Mikołaja z Kołudowa zeznanie 335 grz. (I. Kal.2 k.40).

Wspomniani wyżej Marcin i Mikołaj, bratankowie obu Janów, mieli też trzeciego brata, również Jana, który pisał się z Niechanowa i także od r. 1435 był kanonikiem gnieźnieńskiem (ib.). Może to synowie wspomnianego już Wojciecha? W r. 1444 ks. Jam, kanonik gnieźnieński, Mikołaj i Marcin, bracia niedzielni, dziedzice w Niechanowie, na częściach w tej wsi zapisali cztery grz. czynszu rocznego rodzonej swej siostrze Dorocie, klarysce gnieźnieńskiej (P.1379 k.4).

Żył współcześnie Jan z Brzostkowa zwany "Kantorzem" (Cantosch), człowiek z całą pewnością świecki, przezwany tak niewatpliwie w związku z godnością jego imiennika i bliskiego krewnego (może stryja?). Jan Kantorz winien był 1443 r. przysięgać wraz ze starcami wobec Jana i Marcina z Lgowa w sprawie granic między Gęczewem, Lgowem i Bezdziadowem, dziedzinami ich (Py.10 k.18v), a w l. 1444-47 miał terminy z Janem i Markiem z Lgowa (ib. k.99v; 12 k.63). Ów Jan miał żonę Dorotę, która za zezwoleniem swego wuja Jana Skierki z Sarbinowa, miecznika kaliskiego, sprzedała w r. 1446 Boguchwałowi Jardonowskiemu za 200 grz. swe części Żabiczyna i Wilczego Karsu w p. kcyń., a mąż oprawił jej owe 200 grz. jako posag. Występował on jednocześnie jako stryj Małgorzaty, córki Jana Suchorzewskiego (P.1379 k.144v, 145, 145v). Potwierdzałoby to przynależność tych Brzostkowskich do rodu Zarembów. Jan Kamtorz został 1447 r. uwolniony przez Mikołaja z Rogowa i jego dzieci z pretensji do dóbr w Brzostkowie z tytułu spadku po zmarłym Bieniaku, rodzonym stryju matki tych dzieci (Py.9 k.143). Od Magdaleny Janiszewskiej i Marty Brudzewskiej, sióstr z Nowego Miasta, kupił w r. 1449 Boguszyno (P.1380 k.79v).

Jan, bratanek Jana, kanonika gnieźnieńskiego (zmarłego w r. 1463), zapewne więc syn jednego z jego braci Mikołaja lub Marcina, sam kanonik poznański 1466 r., gnieźnieński 1483 r., zmarły w Gnieźnie 1499 r., Ks. Jan występował w r. 1491 jako wuj Katarzyny, żony Wojciecha Janowskiego (G.22 k.180v). Wraz z bratankiem swym Stanisławem zapisali obaj w r. 1495 na wsiach Brzostkowo i Gęczew dwie grzywny czynszu rocznego kapitule katedralnej poznańskiej (P.1383 k.63). W r. 1497 ze swej ojcowizny w Brzostkowie wyprawił jednego konnego na wyprawę wołoską w orszaku Stanisława B. (St. Pr. Pol. Pomn. VII). Miał rodzonego brata Wojciecha. Wojciech ów na połowie części w Brzostkowie, należnej mu z działu z bratem, oprawił w r. 1462 posag 150 grz. żonie Małgorzacie Wiotszyńskiej (P.1384 k.103v; Py.24 k.115). W r. 1463 pozywał Annę ze Smiłowa, żonę Andrzeja Roszkowskiego o napad ma niego, gdy jechał przez Żerkowo (Py.14 k.19v). W r. 1465 wraz z bratem Janem, jako dziedzice Brzostkowa, zostali rozgraniczeni z wsią Przybysławiem należącą do Fryderyka, biskupa lubuskiego (ib. k.54). Małgorzata swe dobra po rodzicach i babce w Starymgrodzie sprzedała w r. 1465 swemu ojcu Marcinowi Wiotszyńskiemu oraz braciom swym Stanisławowi i Bogumiłowi (P.1383 k.230v). Wojciech od Filipa Suchorzewskiego nabył w r. 1469 sposdobem wyderkafu za 150 grz. Czyrmino w p. kal. (P.1385 k.30v). Od Doroty, żony Macieja Chłapowskiego, nabył w r. 1475 sposobem wyderkafu za 40 grz. folwark i plac z ogrodem we wsi Stęgoszyce w p. pyzdr. (P.1386 k.28). T. r. został przez braci z Kamienia niesłusznie oskarżony o zabicie ich brata Piotra (Py.15 k.169v). Drugą jego żoną była Katarzyna z Powiercia 1485 r. (I. Kal.3 k.247b). Był t. r. wicewojewodą poznańskim (G.). Od Jakuba Karnowskiego (Karszowskiego?) kupił w r. 1486, wraz z Janem Szatkowskim, za 40 grz. część Krzymowa w p. kon. (P.1387 k.38). Katarzyna, żona Wojciecha, a córka Jana Powiercińskiego, wraz ze swą siostrą Barbarą, żoną Jana Szatkowskiego, w r. 1486 sprzedały sposobem wyderkafu za 51 zł. w. Elżbiecie, żonie Jakuba Drogomira z Dębów Małych, trzy łany we wsi Leśnica z jeziorem Mycielino, położonym we wsi Krzymowo w p. kon., zaś połowę wsi Tury w p. kon. sprzedały sposobem wyderkafu za 120 grz. Stanisławowi Lesckiemu (ib. k.38v). Wojciech, ugodzony 1487 r. z Janem Roszkowskim o granice Brzestkowa z Smiłowa (Py.20 k.26). Wojciech od Piotra Zaremby z Nieniewa nabył w r. 1491 sposobem wyderkafu za 30 grz. część Szymanowa w p. kal. (ib. k.141v) i w r. 1492 ów wyderkaf z kolei od siebie sprzedał sposobem wyderkafu za taką samą sumę ks. Tomaszowi, plebanowi w Szymanowicach (ib. k.177). T. r. występował wraz ze swym synem Stanisławem, jako wraz z nim niedzielny dziedzic w Brzostkowie (P.168 k.148v). Nie żył już w r. 1493, kiedy wdowie Katarzynie zapisał 10 grz. długu pasierb jej Stanisław, a ona skwitowała go z wiana (Py.15 k.329). Owdowiała Katarzyna była 2-o v. żoną Jana Skoraszewskiego 1495 r. (Py.15 k.346) i żyła jeszcze w r. 1513, kiedy to wraz ze swymi córkami, Dorotą, Zofią i Agnieszką, całe części wsi Powiercie, Zawady i Leźnica w p. kon. wymieniła z Mikołajem Drzewieckim na 12 składów roli we wsi Nietaszewo w p. łęcz., dopłacając 300 grz. (I. i D. Z. Kal.2 k.15v). Wtedy też całą swą część wsi Krzymowo w p. kon. wyderkowała za 40 grz. córce Dorocie (ib. k.16). Prócz wspomnianego już syna Stanisława, miał drugiego syna Mikołaja córki: Dorotę, Agnieszkę i Zofię, wszystkie trzy występujące w r. 1502 (ib. k.245v). Bracia Mikołaj i Stanisław zawierali między sobą ugodę 1494 r. (P.856 k.28v). Stanisława pozywał w r. 1496 jego rodzony stryj ks. Jan, kanonik poznański, o to iż nie chciał przeprowadzić działów Brzostkowa i Gęczewa (ib. k.71). Połowę swoją w Brzostkowie i połowę wsi Geczewo zobowiązał się w 1498 r. rezygnować żonie swej Dorocie, córce Swiętosława Komorskiego, z tytułu jej posagu 150 zł. w. (Py.15 k.411). Umarł ów Stanisław bezpotomnie przed r. 1505, a spadek po nim dostał się siostrom (Py.170 k.61), które w r. 1504 procesował się o czwartą część obu tych wsi z Dorotą B., żoną Bartłomieja Kołackiego (P.862 k.7, 7v). Z córek Wojciecha, Dorota była w r. 1505 żoną Jana Stawskiego, a w r. 1513 wdową po nim. W r. 1514 swe części w Brzostkowie i Gączewie sprzedała za 200 zł. w. Wojciechowi Mycielskiemu (I. i D. Z. Kal.2 k.31). W r. 1507 Teofil Tarnowski chciał między tymi siostrami przeprowadzić działy, ale nie dopuściła do tego Dorota B., żona Kołackiego (ib. k.392). Zofia i Agnieszka, siostry niedzielne, swoje części w Brzostkowie i Gęczewie sprzedały w r. 1507 za 500 zł. Wojciechowi Mycielskiemu, a Wojciech ze swej strony sprzedał sposobem wyderkafu Agnieszcze część we wsi Wiotszyno, którą sam nabył w ten sposób za 60 grz. i jedną kopę groszy od Teofila Wiotszyńskiego (P.1390 k.121v, 122). Zob. tablicę.

@tablica: Brzostkowscy h. Zaremba

Byli jeszcze w XV dwaj kanonicy gnieźnieńscy piszący się z Brzostkowa; Marcin, mistrz dekretów, który wszedł do kapituły katedralnej 1468 r., oraz Jan, wspomniany w aktach tejże kapituły w l. 1509-16 (Korytkowski).

Dorota B., w l. 1506-7 wdowa po Janie Stawskim.

Nie wiem, czy miała coś wspólnego z powyższymi Urszula B., w l. 1614-18 wdowa po Wojciechu Dąbickim cz. Drogoszewskim. Zupełne milczenie w XVI w. o B-ch z Brzostkowa w p. pyzdr. pozwala mniemać, iż w początkach tego stulecia wygaśli.

>z Brzostowni koło Książa, Dobrogost, kasztelan w Gieczu w l.1407-11, pisany czasem z Brzostowa (Kośc.3 k.62v, 171). Janusz z Egidiaszem i Filipem 1411 r. (ib. k.169).

>Brzostowscy h. Bończa ze wsi Brzostówka w p. opoczyńskim. Walenty, podstoli letyczowski, występował w r. 1602 jako "przyjaciel klejnotny" Aleksandrey, córki Feliksa Modlibowskiego, a żony Jana Goślińskiego (Py.131 k.265v).

>Brzostowscy h. Półkozic w Brzostowni w p. rawskim. Piotr, nie żyjący już w r. 1599, miał synów Krzysztofa i Marcina. Z nich Krzysztof na połowie części w Brzostowscu i Ponczewie w p. raw. oprawił 1599 r. posag 1400 zł. żonie swej Elżbiecie Nowowiejskiej (R. Kal.7 k.270). Ta Elżbieta skwitowała w 1601 r. z dóbr po rodzicach Marcina i Rafała Nowowiejskiech (I. Kal.67 s.270). Oboje w 1612 r. zapisali dług 300 zł. Marcinowi B. (ib.78 s.442). Marcin, syn Piotra, na płowie części Brzostowca i Ponczewa, kupionych od ojca, oprawił 1586 r. posag 500 zł. żonie Dorocie Mroczkównie, córce Andrzeja z ziemi sandomierskiej (R. Kal.5 k.580). W r. 1602 został skwitowany z 870 zł. przez swego brata (czy rodzonego?) Jana B. z wojew. rawskiego (Ws.19 k.91v). W r. 1609 podpisał protestację szlachty ewangelickiej przeciwko zakazowi budowania zboru w Międzyrzeczu (P.143 k.744). On i jego stryjeczny brat Baltazar zostali t. r. skwitowani przez Macieja Jedwabińskiego, sługę Wacława Lipskiego (ib.75 s.225). Obaj oni w 1612 r. zawierali kontrakt z Barbarą Karsznicką wdową po Pawle Pawłowskim i z Januszem Pawłowskim, jej pasierben (ib.78 s.64). Marcin t. r. działał kilka razy w imieniu Leszczyńskich (ib. s.146, 1457), był więc może ich klientem.

Jakub, nie żyjący w r. 1612, miał z żony Petroneli Plichcianki synów, Jana, też już wtedy nie żyjącego, i Baltazara. Baltazar t. r. dał zobowiązanie Marcinowi B. iż stawi swą matkę, by go skwitowała z 1.900 zł. jej oprawy na Brzostowcu i Ponczewie, które to wsie matka i zmarły brat Jan rezygnowali byli Marcinowi (ib.78 s.726). Na Połowie swych dóbr i na sumach zapisanych mu przez Katarzynę Laskowską, wdowę po Pawle Potworowskim, na Woli Tłomkowej oprawił 1613 r. posag 900 zł. żonie swej Barbarze Pawłowskiej, córce Pawła (R. Kal.8 k.304v) Wolę Tłomkową, wziętą w zastaw od Katarzyny z Łaszkowa wdowy po Pawle Potworowskim, wydzierżawił jej w r. 1618 (I Kal.84 s.735). Pawłowska nie żyła już 1636 r., a córka jej i Baltazara, Febronia, była t. r. żoną Jana Kłopockiego z p. raw. (R. Kal.11 k.763v(. Baltazar, zapewne ten sam, w r. 1645 mąż Anny Prusimskiej (ZTP 29 s.2247).

Jerzy i jego żona Agnieszka Barczykówna, córka Wojciecha, oboje nie żyli już w r. 1764. Nie żyła wtedy również ich córka Marianna, żona Michała Raczyńskiego, po której pozostał spadek na terenie Warszawy (I. Kal.204/5 k.35).

>Brzostowscy h. Strzemię z Brzostowej w p. sandomierskim. Jan (Jakub?), syn zmarłego Stanisława, mąż Barbary Wichrowskiej, córki Piotr Daniela i Marianny Rozmańskiej, dostał za nią w r. 1698 w posagu od teścia zapis 300 zł. (G.90 k.175, 175v). Z tej żony były dzieci chrzczone w Gnieźnie: Józef 170.18/III r., Stanisław Franciszek 1703.13/XI r., Marianna 1705.1/II r. (LB Św. Trójca).

Z osiedlonej na Litwie magnackiej gałęzi tej rodziny: Joanna, w l. 1724-26 wdowa po Stefanie Leszczyńskim, wojewodzie kaliskim. Hr. Adam, kasztelan połocki, kawaler orderów Orła Białego i Św. Stanisława, kupił w r. 1775 od Kajetana Iwińskiego, generała adiutenta królewskiego, przez matkę Mąńczyńską prawnuka Mikołaja Korycińskiego, podkomorzego łęczyńskiego, i Katarzyny Brzostowskiej, żony tego podkomorzego, dobra Czarnożyły, Wielkie Skrzynno, Niemierzyn, Bolków, Chojne, Wieturzyn(?), Kąty, Opojowice oraz Dymki z ziemu wieluńskiej. W r. 1776 Iwański tę transakcję utwierdził (P.1353 k.498). Swiadkował 1784.22/V r., tytułowany wtedy byłym kasztelanem (LC Kobylegóra). Maria, córka Roberta, kasztelana połockiego, i Anny Platerówny, żona Ludwika Platera, zmarła w Poznaniu 1843.14/II r. (LM Fara). Hr. Adam, przebywający przez 36 w W. Ks. Poznańskim,, w Kobylepolu, zmarł w r. 1869 i został pochowany 30.IX w Czarnożyłach (Dz. P.). Hr. Ludwika, córka Ksawerego, starosty mścibowskiego i daugowskiego, zrodzona z Marii Niezabitowskiej, niezamężna, mająca lat 60, umarła 1870.5/I r. Jej brat Hipolit i siostra zamężna Mycielska (LM Św. Marcin, Pozn.).

>Brzostowscy z Brzostowa w p. nakielskim. Swiąszek Pałuka, dziedzic w Brzostowie, na mieście(!) Brzostowo i na wsiach przyległych oprawił 1439 r. żonie swej Małgorzacie posag jej 100 grz. (N.143 k.11). Nie wiem, czy wymienieni tu inni dziedzice Brzostowa byli również Pałukami. Jan, nie żyjący 1469 r., mąż Małgorzaty, a jego dzieci to: Wincenty, Katarzyna i Anna, rodzeństwo z Brzostowa 1453 r. (N.143 k.50). Z nich, Wincenty w r. 1469 oprawił 100 kop groszy na połowie Brzostowa i Morzewa żonie swej Małgorzacie (N.144 s.107), a jako poręczyciel za matkę Małgorzatę zeznał 1469 r. dług 40 grz. Karszowi ze Sławianowa (N.145 s.4), swemu szwagrowi. Zył jeszcze w r. 1472, kiedy siostra Katarzyna była żoną Piotra "Roga" z Mniejszego Radziczka (ib. s.150). Nie żył już w 1475 r., kiedy wdowie po nim Małgorzacie matka jego Małgorzata cedowała swą oprawę na Brzostowie (N.145 s.43). T. r. inna siostra Anna była już żoną Karsza Sławianowskiego. Między obiema siostrami, Anną i Katarzyną z jednej a Małgorzatą Brzostową, żoną Bieniaka Jabłonowskiego, z drugiej strony, został 1478 r. założone vadium (ib. s.230). Czy ta Małgorzata to powtórnie zamężna wdowa po Janie B., czy ktoś inny nie wiem. Małgorzata, żona tego Jabłonowskiego żyła jeszcze w r. 1508.

Swiątosław cz. Swiąszek z Brzostowni, ten sam, co wymieniony wyżej lub inny, na dwóch częściach miasta Brzostowni oprawił w r. 1457 posag 50 grz. żonie swej Katarzynie (N.143 k.79). Ta Katarzyna dostała w r. 1462 od Przecława z Potulic, kasztelana rozpirskiego, zapis 5 grz. czynszu rocznego wyderkafowego na Sypniewie w p. kcyń., a sprzedała kasztelanowi za 200 kop groszy całe swe szóste części ojczyste, odziedziczone po śmierci Jana Studzieńskiego we wsiach Studzieniec. Grabowo i Chwarsznina w powiatach pozn. i kcyń. (P.1384 k.96). Swiętoszek w r. 1470 oprawił Katarzynie 50 grz. posagu na czwartej części miasta Brzostowa (P.1382 s.113). Trzecią część miasta Miasteczko i czwartą część wsi(!) Brzostowo sprzedał w r. 1473 za 200 grz. Przecławowi Potulickiemu, kasztelanowi rogozińskiemu (ib. s.150). Małgorzata, wdowie po Janie B., swój posag oprawiony na mieście Brzostowie zwanym Miasto dała w r. 1475 córce swej Annie, żonie Karsza Sławianowskiego (ib. s.166).

>Brzostowscy z Brzostowa w p. nakiel. Szl. Wawrzyniec, wójt w Brzostowie, od Józefa Grabowskiego nabył w r. 1528 sposobem wyderkafu za 20 grz. dwa łany roli pustej w Grabowie p. nakiel (G.335a k.119v). Może jego to potomkiem był szl. i sław. Prokop B., w r. 1575 mąż Anny Przepałkowskiej, córki Sędziwoja? (N.157 k.215).

>Brzostowscy z Brzostowa w p. pyzdr. Jan z Brzostowa w l. 1410-12 (Py.2 k.16; Kośc. III k.106). Lasota z Brzostowa ze swą babką 1412 (Py.2 k.120), dziedzic w Brzostowie i w Górze 1418 r. (Py.4 k.2, 11). Sędziwój i Żegota z Brzostowa 1416 r. (Py.3 k.139). Stachna, żona Andrzeja z Brzostowa, oprawę swą na Twardowie cedowała w r. 1437 Piotrowi Wolskiemu (P.1378 k.131v). Andrzej Górski z Brzostowa miał 1443 r. termin ze Spytkiem z Bieganina (Py.10 k.43). Itromisji do dóbr w Brzostowie odmówił 1448 r. klerykowi Mikołajowi, synowi Jana Potarzyckiego Andrzej Brzostowski, kasztelan ksiąski (Py.12 k.184). Andrzej z Brzostowa, Brzostowski, Górski, kasztelan ksiąski w l. 1443-52, mąż Elżbiety, ojciec Małgorzaty, w r. 1447 wdowy po zamordowanym Wojciechu z Goli (Py.9 k.93, 147; 12 k.74, 199v). Ta Małgorzata była też w r. 1448 wdową po Wacławie z Ciświcy (Py.12 k.190). Nie wiem jaka była kolejność tych dwóch jej mężów. W r. 1482 nabyła sposobem wyderkafu za 100 grz. od Wojciecha Noskowskiego sześć i pół łanów w Noskowie w p. pyzdr. (P.1386 k.155v). Była już napewno wdową w 1483 r. (Py.16 k.116v). Andrzej B., wicechorąży poznański 1487 r. (G.). W r. 1487 Katarzyna nabyła sposobem wyderkafu od tegoż Noskowskiego za 105 grz. dziewięciu kmieci osiadłych w Noskowie (P.1387 k.82). Ta sama niewątpliwie Katarzyna B. z Zalesia występowała w r. 1491 jako matka Mikołaja B. (P.168 k.125v). Żyła jeszcze w r. 1494 (Py.15 k.343; 169 k.6v).

Jan i Mikołaj, bracia niedzielni, dziedzice w Brzostowie, kupili wspólnie w r. 1483 od Wojciecha Sobockiego sposobem wyderkafu za 105 grz. części w Parzynczewie, Kapalicy, Łobzu i połowie Wławki (P.1386 k.177v). Dobra te, działając wraz z matką, w r. 1483 zobowiązali się rezygnować Wojciechowi Noskowskiemu, kiedy ten złoży 60 grz. (Py. k.116v). Mikołaj w r. 1492 nabył sposobem wyderkafu od Jana Głogińskiego za 40 grz. cztery łany w Goreczkach w p. pyzdr. (P.1387 k.166v) i jednocześnie sprzedał sposobem wyderkafu w r. 1492 za 105 grz. temuż Głogińskiemu prawa nabyte od Wojciecha Sobockiego w częściach wsi Parzynczewo, Kapalica, Łobez i połowie wsi Wławka w p. pyzdr. (ib. k.165v). Żona Mikołaja Anna(?) i jej brat Andrzej Zaborowski toczyli z Janem Krajkowskim i jego siostrą Małgorzatą Dobczyńską sprawę o spadek po zmarłym Piotrze Zaborowskim. Sprawa ta została 1497 r. zalimitowana (P.856 k.260v).

Mikołaj Lasota B., w r. 1499 mąż Apolonii (Anny) Zaborowskiej, córki Kaspra Kąkolewskiego (Kośc.23 j.60; 231 k.19). Apolonia kwitowała 1502 r. ojca i brata Andrzeja Zaborowskiego z dóbr macierzystych w Lipnie i Zaborowie w p. kośc. (P.859 k.285). W r. 1503 lub przed tą datą Mikołaj od Jana Dobczyńskiego kupił za 460 grz. połowę Zaborowa w p. kośc. (P.861 k.111v) i t. r. oprawę swej żony przeniósł z Brzostowa i Zalesia na połowę Zaborowa (ib. k.111). Drugiej swej żonie Małgorzacie (z Osieczny?) w r. 1506 oprawił posag 225 zł. na połowie swej części Zaborowa (P.1390 k.77v). T. r. całe wsie Zalesie i Brzostowo sprzedał za 600 grz. Stanisławowi Konarskiemu (ib. k.89). Na Zaborowie w r. 1508 zapisał roczny czynsz altarii w Dolsku (P.786 s.44). Córka jego, zrodzona z Anny Zaborowskiej, Katarzyna, w r. 1511 sprzedała sposobem wyderkafu ojcu za 200 grz. swą część macierzystą w Zaborowie (ib. s.324). Mikołaj B., dziedzic w Zaborowie, zwany w r. 1514 tylko "Lasotą Zaborowskim" (Py.24 k.184). Chyba już nie żył w r. 1519, kiedy to jego druga żona Małgorzata Lasocina B. nabyła sposobem wyderkafu od Macieja Kołackiego za 30 grz. roczny czynsz 3 grz. zabezpieczony na części Skoraczewa (Kośc.345 k.66v). Owa Małgorzata, siostra Barbary z Osieczny, żony Dobrogosta Jezierskieogo, nie żyła już w r. 1534 (P.1393 k.638).

>Brzostowscy różni. Drogosz dawniej z Brzostowa, ojciec Michała, około r. 1440/42 (G.5 k.1). Chyba ten sam Drogosław z Brzostowa nie żył już w r. 1445, kiedy wdowa i dzieci byli dłużnikami Grabisza Strzeleckiego (Kośc.17 s.571). Michał Drogosz niegdy z Brzostowa kwitował 1455 Ofkę, wdowę po Wojciechu Bożejewskim, z 20 zł. (Kc.2 k.200). Po rezygnacji Katarzyny B., ksieni klarysek gnieźnieńskich, nastąpił w r. 1532 obiór następczyni (G.262 k.22). Małgorzata była ksienią tego konwentu w l.1557-62 (G.36 k.92v, 251v; 41 k.483v). Jako była ksieni wspomniana w r. 1566 (G.46 k.27v).

Stanisław B. prolongował 1616 r. Elżbiecie Komorowskiej, wdowie po Andrzeju Miełoszewskim, a żonie 2-o v. Krzysztofa Ramułta, termin uiszczenia sumy 40.000 zł. (I. Kal.82 s.1675). Józef, w r. 1618 plenipotent sławetnych małżonków Zwiąsków, rybaków poznańskich (P.100 k.1062).

Wawrzyniec i Ludwika Stawska, córka Pawła i Konstancji Gozimierskiej, rodzice Rozalii Ludwiki, ochrzcz. 1718.28/VIII r. (LB Dębno). Ludwika z Stawskich, już jako wdowa, będąc spodkobierczynią swego brata Karola(?) Stawskiego, cedowała w r. 1765 części odziedziczone po nim we wsi Godziętowy Stawiszczyzna w ziemi wieluńskiej bratankowi(!) Walentemu Gozimierskiemu (WS.93 k.313; Py.157 k.42).

Maciej ożenił się w r. 1720 z Anną Mirucką, córką Wojciecha i Katarzyny Granowskiej, która to Anna na krótko przed ślubem, 16/IX, zapisała mu sumę 1.500 zł. (G.94 k.106). Anna B. z Marzenina 1725 r., (LB Września). Ur. Ludwika, sługa we dworze kopaszewskim, chrzestna w l. 1743-1746 (LB Krzywiń). Jakub, plenipotent i siostrzeniec Stanisława z Bukowca Helmichta 1748 r. (I. Kal.185/9 k.27). Petronela, w r. 1756 żona Józefa Sakowskiego, ekonoma radomickiego umarła będąc wdową 1803.23/I r., mając lat 80 (LM Mosina). Maciej, w r. 1773 mąż Anieli Paprockiej, córki Jerzego i Katarzyny Zarankówny (ib.209/13 k.149v). Wojciech, w l. 1779-81 mąż Eleonory Kwileckiej, córki Stanisława i Eleonory Jaskóleckiej, wdowy 1-o v. po Aleksandrze Trzcińskim (G.106 k.100v; P.1358 k.170v). Eleonora była wdową w r. 1790 (G.115 k.5v). Józef, mąż Anny Nagórskiej 1784 r. (I. Kal.224 k.39, 223v). Jan, mający lat 86, zmarł 1798.8/I r. (LM Mielżyn). Jan Nepomucen i Marianna z Korzeniewskich, rodzice Franciszka a Paulo, ur. 1801 r. (20/III?), ochrzcz. 9/IV (LB Września). Augustyn, sekretarz podprefektury krobskiej, chrzestny 1812.11/II r. (LB Krobia).

>Brzozdowski (byli B-cy h. Leliwa w p. lwowskim, czy z tych?) Kazimierz, zmarły w r. 1751, pochowany w Poznaniu u Bernardynów (Arch. Bern. W.58).

>Brzozogajscy h. Leliwa wyszli w Brzozogaju, Brzozowego Gaju, Brzozowgaju w p. gnieźn. Świętosław z Bzozogaju, z Dziatkowic, z Gaci, skarbnik kaliski w l. 1386-1403 (G.). Domarat z Brzozowgaju 1404 r. (G.1 k.51v). Welisław i Jarosław w l. 1411-21, przy czym Welisław w r. 1411 występował przeciwko Małgorzacie, Prachnie i Frachnie (G.1 k.78, 96v; P.6 k.77v, 129). Przecław B. w r. 1411 (G.1 k.93). Dzieci zmarłej Anny z Brzozowgaju, miały 1424 r. sprawę z ks. Mikołajem z Głęboczka, archidiakonem poznańskim, o dziedzictwo wsi Skułki (P.7 k.138v). Świętosław cz. Świaszek zwany "Skarbnikiem", zapewne syn wspomnianego wyżej Świętosława, skarbnika kaliskiego, siedział około r. 1419 w Brzozowgaju i Bojanocach (G.2 k.85). Występował też około r. 1423 (G.3 k.33v). Około r. 1427 miał on termin z Sądką, Mikołajką i Dobrochną z Pampic (ib. k.252). Około r. 1446 na czwartej części w Brzozogaju oprawił 60 grz. posagu żonie swej Katarzynie Jemieleńskiej (P.1379 k.206v; G.259 k.86v). Żył jeszcze i 1448 r. (G.6 k.24v). Synem Świąszka i Katarzyny był Wojciech, też zwany "Skarbnikiem", wspomniany pierwszy raz w r. 1449 (G.7 k.54). Ten Wojciech wraz ze swymi stryjecznymi braćmi, Janem i Stanisławem, jak i on dziedzicami w Brzozogaju, wszyscy trzej jako bratankowie zmarłego Mikołaja, odziedziczone po tym stryju pięć łanów w tej wsi i dwie części tamże, które Mikołaj nabył sposobem wyderkafu od ks. Andrzeja z Brzozogaju, dali w r. 1477 w przeprowadzonym wtedy dziale swym stryjecznym siostrom: Małgorzacie, Dorocie, Barbarze i Jadwidze, córkom tego stryja Mikołaja (P.1386 k.69). Wojciech umarł miedzy r. 1483 i 1485 (G.12 k.18; 21 k.101; 22 k.12). Synami jego byli: Jan, Mikołaj i Marcin, występujący w l. 1485-86 jako bracia niedzielni (G.22 k.12,31v). Z nich Jan, zwany również "Skarbnikiem", otrzymał około r. 1492 zapis od Jadwigi, żony Stanisława z Brzozogaju (G.259 k.28). Bezpotomny, nie żył już w r. 1518, a spadek po nim brała siostra jego Jadwiga, wówczas już wdowa po Stanisławie Przelepskim (ib. k.124).

Wspomniany przezemnie wyżej Mikołaj, stryj Wojciecha, Jana i Stanisława, a więc może brat Świętosława cz. Świąszka (czy jednak rodzony?), był napewno rodzonym bratem ks. Piotra, kanonika łowickiego w l.1469-69 (G.9 k.11v, 12; 20 k.167) i ks. Andrzeja, też kanonika łowickiego w r. 1464 (P.1383 k.269). Ów Mikołaj otrzynał w r. 1464 od brata Andrzeja darowizną trzecią część ojcowizny w Brzozogaju (a więc rodzonych braci było chyba tylko trzech?), nabył zaś od tegoż Andrzeja dwie części tamże sposobem wyderkafu za 200 grz. Zaraz też na całych swych dobrach w Brzozogaju oprawił 200 grz. posagu żonie swej Małgorzacie (ib.). Nie żył już w r. 1468 (G.20 k.167v). Wdowa po nim miała w r. 1469 termin z Janem B. z Bojenic (G.20 k.188), a w r. 1481 na swej oprawie zapisał 20 grz. Wojciechowi "Skarbnikowi" (G.21 k.89). Córkami Mikołaja były: Małgorzata, Dorota, Barbara i Jadwiga, dziedziczki ojcowskich części w Brzozogaju, w r. 1477 wszystkie cztery jeszcze nie dzielne (P.1386 k.69). Potem występowały już tylko dwie spośród nich, Dorota i Jadwiga, które w r. 1482 zapisały dług 20 grz. Wojciechowi "Skarbnikowi" (G.21 k.101). Obie one występowały i w r. 1489 (G.22 k.131). Ta Dorota, córka Mikołaja, była w l. 1489-96 żoną Andrzeja Pigłowskiego. Dorota i Jadwiga, dziedziczki w Brzozogaju, kupiły w r. 1494 części tej wsi od Wojciecha Gołuńskiego (G.23 k.31v). Ich siostrą była żona Jana Gołuńskiego 1486 r. (P.1387 k.42). Nie wiem czy owa siostra to Małgorzata, czy Barbara. Zamężna Gołuńska nie żyła już w r. 1507, kiedy Dorota i Jadwiga, wciąż jeszcze występowały jako dziedziczki w Brzozogaju (P.862 k.242v).

Jak już powiedziałem wyżej, Wojciech "Skarbnik", Jan i Stanisław to byli pomiędzy sobą bracia stryjaczni, nie wiem jednak czy dwaj spośród nich nie byli wzgledem siebie rodzonymi, np. Wojciach i Jan lub Jan i Stanisław? W każdym razie Wojciech i Stanisław dla siebie napewno tylko stryjecznymi.

Jan, dziedzic w Brzozogaju, kupił w r. 1443 za 70 grz. części Bojenic w p. gnieźn. od Stanisława z Bojenic (P.1379 k.65v), a w r. 1444 kupił części w tejże wsi od Wojciecha z Bojenic (ib. k.2). W r. 1448 uiścił mu 5 grz. Wojciech Karszowski jako wuj Mikołaja, syna Wojciecha Bielawskiego (G.6 k.24v). Był 1449 r. prokuratorem Wojciecha niegdy z Bojanic (G.6 k.50v). Miał w r. 1468 terminy z córkami Mikołaja i z ks. Piotrem, kanonikiem łowickim (G.20 k.167v), zaś w r. 1469 termin z Małgorzatą, wdową po Mikołaju (ib. k.188).

Stanisław, stryjeczny brat Wojciecha "Skarbnika", wspomniany w r. 1477 (P.1386 k.69), zapewne identyczny z Stanisławem, dziedzicem w Brzozogaju, mężem Jadwigi, która około r. 1492 zapisała dług dziewięć i pół grzywien Janowi B. "Skarbnikowi" (G.259 k.29). Stanisław wraz z żoną Jadwigą wyderkowali 1497 r. pół łana pustego w Brzozowgaju za 3 grz. Wojciechowi Pomorzeńskiemu (G.17 k.58). Nie żył już w r. 1511 (P.786 s.258). Wdowa Jadwiga swoje części w Brzozogaju dała w r. 1517 synom Maciejowi i Walentemu (P.1392 k.140). Córka Małgorzata była w r. 1511 żoną Mikołaja Żernickiego (Żyrnickieogo).

1. Maciej, syn Stanisława i Jadwigi, mąż Jadwigi Swinarskiej, która w r. 1514(?) od Jadwigi z Brzozogajskich Przylepskiej nabyła spsobem wyderkafu za 15 grz. połowę części w Brzozogaju (G.335a k.21v). Maciej od Mikołaja Białęskiego kupił w r. 1518 za 150 grz. części w Białężycach w p. pyzdr. (P.1392 k.191). Jadwiga, żona jego, kupiła w r. 1519 od swej matki Polikseny, wdowy po Jakubie Swinarskim sposobem wyderkafu za 80 grz. połowę jej części oprawnej w Wielkich Swinarach w p. gnieźn. (P.1392 k.285v) i t. r. od tejże za 80 grz. połowę wsi Ostrów w p. gnieźn. (ib. k.310). Części w Brzozogaju, należne sobie z działu z bratem Walentym, Maciej sprzedał w r. 1520 za 100 grz. temu bratu (ib. k.359v). Części Białężyc sprzedał t. r. za 150 grz. Mikołajowi Żernickiemu, kupując od niego jednocześnie sposobem wyderkafu za 60 grz. trzecią część w Żernikach w p. pyzdr. (ib. k.334, 334v). Jadwiga nie żyła już w r. 1524 (P.869 k.46v). Maciej, 2-o v. mąż Doroty Siedlemińskiej, córki Jakuba, nabył w r. 1527 od tej swej żony sposobem wuderkafu za 800 zł. połowę Siedlemina i zrazu na połowie owej połowy oprawił jej posag 200 zł. (P.1393 k.175). Dorota w r. 1529 wieś Brzezie w p. kal. sprzedała za 1.000 grz. Maciejowi Łowęckiemu (ib. k.309). Dziedzic(!) w Siedleminie, od Jana Łaskawskiego kupił w r. 1530 za 800 grz. części we wsi Laskawy w p. kośc. (Py.23 k.86). Dorota w r. 1533 dała Marcinowi Dominikowskiemu swe prawa do wsi Domonikowice, Jankowice, Krajkowice w p. szadkowskim (P.1393 k.562v). Maciej nazwany w r. 1535 dziedzicem części w Swinarach i Ostrowie (G.335a k.195v). W r. 1538 od Anny Łaskawskiej, wdowy po Michale Bobrowskim, kupił za 200 grz. część "Pyszewską" w Łaskawach w p. kośc. (I. i D. Z. Kal.6 k.322v). W r. 1540 dokonał wymiany, dając Janowi Łaskowskiemu części wsi Łaskawy wzamian za części w Wielkiej Lubieni, pustce Kamień oraz łące nad rzeką Lubianką w pustej wsi Żygówka, dopłacając do tego 150 grz. (P.1394 k.354). Na połowie tych dóbr nabytych droga wymiany oprawił w r. 1541 posag 300 grz. trzeciej swej żonie Jadwidze Lubiatowskiej, córce Piotra (ib. k.445v). Od swej córki Apolonii kupił w r. 1551 za 1.000 zł. jej dobra odziedziczone po matce w Siedleminie (P.1395 k.606). Na Siedleminie i częściach w Lubieni Wielkiej zapisał w r. 1552 posag 2.000 zł. córkom Katarzynie i Barbarze, urodzonym z Lubiatowskiej. Obowiązek wypłacenia owej sumy spoczoł na synu Macieja, Andrzeju, urodzonym z Siedlemińskiej (Py.174 k.141). Od tego syna dostał Maciej w r. 1557 zobowiązanie sprzedaży połowy Siedlemina za 2.000 grz. (P.898 k.29v). Jadwiga Lubiatowska skasowała w r. 1557 oprawę na Siedleminie i Lubieni Wielkiej, a Maciej części w Siedleminie, Lubieni Wielkiej, połowę pustej wsi Kamień oraz łąkę "Łasin" w pustce Żygówka dał synowi Andrzejowi (ib. k.108; 1396 k.413). Jadwiga t. r. otrzymała oprawę posagu 300 zł. od swego pasierba Andrzeja B. na trzeciej części części Siedlemina, a Maciej połowę tego Siedlemina dostał od syna dożywocie (P.1396 k.423v, 424). Maciej i Jadwiga żyli jeszcze w r. 1559 (P.900 k.173). Maciej nie żył już zapewne w r. 1560, a nie żył napewno w r. 1565 (P.902 k.447). Z Swinarskiej była córka Anna, niezamężna w r. 1524 (P.869 k.76v), w r. 1529 1-o v. żona Macieja Noskowskiego, 2-o v. w l. 1535-60 żona Piotra Popowskiego, która w r. 1560 swym przyrodnim siostrom dała części Siedlemina, Lubieni i Kamienia (P.902 k.447; 1396 k.844v). Z Siedlemińskiej syn Andrzej, o którym niżej, i córki, Apolonia i Anna, zwane Brzozogajskimi cz. Siedlemińskiemi. Z nich, Apolonia, 1-o v. w l. 1551-63 żona Wincentego Lutomskiego, 2-o v. w r. 1567 żona Jana Chraplewskiego, Anna, w l. 1556-65 żona Jana Dobczyńskiego cz. Jarockiego. Z trzeciej żony, Katarzyna, niezamężna w l. 1552-59 (Py.174 k.141; P.900 k.189), żona 1-o v. w l. 1560-70 Wojciecha Ponińskiego (Punińskiego), w r. 1574 wdowa po nim, wyszła 2-o v. w r. 1575, krótko po 25/X, za Baltazara Czackiego, komornika poznańskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1602, oraz Barbara, niezamężna w l. 1552-60 (ib.; P.902 k.447). w l. 1560-66 żona Marcina Zdzarowskiego. Córki pochodzące z drugiego i trzeciego małżeństwa dokonały w r. 1563 podziału ojcowizny. Apolonia i Anna wzięły części Siedlemina, Katarzyna i Barbara części Lubieni z pustką Kamień i łąką w Żygrówkach (P.1397 k.243va, 244).

Andrzej B. cz. Siedlemiński, syn Macieja i Siedlemińskiej, występował w r. 1551 (P.1395 k.606), od siostry swej Anny zamężnej Dobczyńskiej kupił w r. 1556 za 1.200 zł. części Siedlemina w p. pyzdr. (P.1396 k.278v), a w r. 1557 otrzymał od ojca części Siedlemina, Lubieni Wielkiej, połowę wsi Kamień oraz łąką "Łasin" w pustce Żygówki (P.898 k.108; 1296 k.413).

2. Walenty, syn Stanisława i Jadwigi, od ojca dostał w r. 1517 (obok brata Macieja) części w Brzozogaju (P.1392 k.140 i w r. 1518 na połowie swoich tam części oprawił 100 grz. posagu żonie swej Jadwidze Żernickiej, córce Wojciecha (ib. k.187v). Od brata Macieja kupił w r. 1520 za 100 grz. jego części w tejże wsi (ib. k.359v). Od Jana Gałczyńskiego kupił w r. 1522 za 70 grz. część wsi Pampice w p. gnieźn. (ib. k.460v), a od Jana Pampickiego w r. 1528 za 300 grz. nabył i inne części tamże (P.1393 k.236v). Od Wojciecha Bojańskiego Liścia kupił t. r. za 104 grz. części jego i jego brata Macieja w Brzozogaju (G.225a k.107). Od Sebastiana Zagajewskeigo kupił w r. 1534 za 100 grz. część w Pląskowie w p. gnieźn. (G.30 k.177v) i ponowił tę transakcję w r. 1535 (P.1393 k.733). Część Pląskowa sprzedał w r. 1537 za 100 grz. Grzegorzowi Gołąbkowskiemu (G.225a k.204v). Od Stanisława, Kaspra i Mikołaja Pigłowskich, synów Macieja, kupił w r. 1540 za 1.000 zł. w. połowę Brzozogaju (P.1394 k.385). Wraz z Mikołajem Łąckim, sędzią ziemskim kaliskim, kupili obaj w r. 1542 od Feliksa i Jana braci Żernickich części Łabiszyna w p. gnieźn., poczem Walenty na połowie swoich części w Brzozogaju, Pampic, Łabiszyna i Woli oprawił 800 grz. posagu drugiej swej żonie Annie Łabiskiej, córce Sebastiana i Agnieszki Wierzchuckiej(?) (G.335a k.265, 266v; N.60 k.767, 767v). Połowy we wsiach Łabiszyno i Wola nabył był t. r. za 1.000 grz. od tej swej żony (ib. k.277v). Wraz z nią na połowie Brzozogaju i na częściach Pampic zapisali oboje w r. 1543 wikariuszom katedry gnieźnieńskiej czynsz wyderkafowy dwie grzywny od sumy 36 grz. (P.1395 k.44). W r. 1546 Brzozogaj, części Pampic, połowy w Łabiszynie i Woli dał Januszowi Latalskiemu, wojewodzie poznańskiemu, wzamian za całe wsie Zdzarowita i Brudzewo oraz części wieczyste i wyderkafowe wsi Korczewo(??) w p. gnieźn. (ib. k.255v). Umarł między r. 1572 i 1576 (P.920 k.570; 1398 k.623). Anna Łabiska nie żyła już w r. 1612 (N.60 k.767, 767v). Z Łabiskiej synowie: Piotr i Jerzy, córki: Barbara, w l. 1562-74 żona Sebastiana Niwskiego, Anna, w l. 1576-94 żona Mikołaja Krzyckiego, Jadwiga, w l. 1570-91 żona Stanisława Boboleckiego, podstarościego pyzdrskiego.

1) Piotr, syn Walentego i Łabiskiej, wspomniany w r. 1566 jako brat stryjeczny Barbary B. zamężnej Zdzarowskiej (P.1397 k.479v; Py.116 k.314v), mąż Zofii Potarzyckiej, córki Łukasza, nie żyjącej już w r. 1579, mianował wtedy opiekę dla zrodzonego z niej syna Jana (P.932 k.641v). Piotr nie żył już w r. 1580, a ponieważ mowa wtedy o nim jako o bezdzietnym, syn Jan oczywiście też już nie żył (P.935 k.122v).

2) Jerzy, syn Walentego i Łabiskiej, w r. 1570 jeden z opiekunów dzieci Piotra Grylewskiego (P.917 k.50v), żeniąc się w r. 1577, krótko po 14/I, z Barbarą Prusimską, córką Sebastiana i Małgorzaty Hersztopskiej, na połowie swych dóbr we wsiach: Zdzarowita, Brudzewo, Karczewo, należnych z działu z bratem Piotrem, oprawił posag 2.500 zł. (P.929 k.146, 147v; 1398 k.701). Umarł między r. 1591 i 1595 (P.956 k.138v,; 964 k.1247). Barbara występowała jako wdowa jeszcze w r. 1600 (G.66 k.386v), a wyszła potem 2-o v. za Macieja Obodowskiego. Będąc żoną Obodowskiego pozwała 1603 r. swych synów Jana i Stanisława B-ch (Lc.124 k.56). Jako wdowa i po tym drugim oprawę posagu 2.500 zł. na Zdzarowitem i Brudzewku oraz sumy należne od Jana i Stanisława synów swych cedowała w r. 1605 Stefanowi Mierzewskiemu (G.68 k.403). Synowie, Jan i Stanisław, córka Jadwiga, żona 1-o v. w l. 1623-30 Kaspra Borkowskiego, 2-o v. w r. 1631, krótko po 30/VI, wyszła za Stanisława Bułakowskiego i żyła z nim jeszcze w 1633, 3-o v. wyszła w r. 1654, między 18/I a 26/I, za Andrzeja Włostowskiego.

@tablica: Brzozogajscy h. Leliwa

(1) Jan, syn Jerzego i Prusimskiej, z brata Stanisława wspólnie dziedzice Brudzewka 1599 r. (G.337 k.183v, 184). Z działów przeprowadzonych za pośrednictwem wuja Jana Prusimskiego w r. 1608 dostał wieś Zdzarowita z połową jeziora od strony Rybieńka (P.980 k.275v). Części wsi Zdzarowita sprzedał 1618 r. za 7.000 zł. bratu Stanisławowi (P.1411 k.184). W r. 1631 występował jako spadkobierca tego brata zmarłego bezpotomnie (P.1024 k.74). Brudzewko i Zdzarowite sprzedał w r. 1636 za 20.000 zł. Łukaszowi Niemojewskiemu (P.1418 k.686), a utwierdził tę sprzedaż w r. 1640 (P.1420 k.28v). Jego żoną była w r. 1639 Dorota Sadowska córka Jana (P.1043 k.680v; 1419 k.1123). Odziedziczone po bracie Żerniki, Swiątniki i pustkę Jarszyki w r. 1641 (lub nieco wcześniej) zobowiązał się sprzedać za 15.000 zł. Janowi Mielżyńskiemu (P.166 k.719v). Nie żył już w r. 1658, kiedy to Dorota Sadowska występowała jako wdowa (W.84 k.24v).

(2) Stanisław, syn Jerzego i Prusimskiej, współdziedzic Brudzewka 1599 r. (G.337 k.183v, 184). Z działu przeprowadzonego w r. 1608 dostał całe Brudzewko i dopłatę 2.000 zł. (P.980 k.275v). Od brata Jana kupił w r. 1618 za 7.000 zł. części wsi Zdzarowite (P.1411 k.184). Kasprowi Borkowskiemu zapisał w r. 1623 dług 2.500 zł. w posagu za siostrą Jadwigą (P.1012 k.606). Na Zdzarowitym oprawił w r. 1627 posag 8.000 zł. żony swej Katarzynie Zakrzewskiej, wdowie 1-o v. po Abrahamie Sczanieckim (P.1415 k.801). Od Anny z Orla, wdowy po Wacławie Rozdrażewskim, kupił w r. 1629 części wsi Żerniki, Jaryszki i Swiątniki (P.1416 k.536). Wraz z żoną zastawili w r. 1630 Brudzewko w p. gnieźn. za 3.000 zł. Janowi Sarnowskiemu (P.1023 k.634v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1631 (P.1024 k.74).

>Brzozogłowy Janusz 1417 r. (P.4 k.175). Kasztelan lędzki 1422-25 (G.).

>Brzozowiec Jakub z p. lubel., komandor Św. Jana Jarozolimskiego za murami Poznania (maltański), którym został po śmierci Jana Mierzewskiego, zmarłego w r. 1533 (Karwowski, Komandoria i kościół Św. Jana Jerozolimskiego w Poznaniu). Część dziedziczną wójtostwa wsi Pogorzały Staw w p. lubel., przypadłą mu z działów z rodzonymi braćmi, dał w r. 1536 rodzonemu bratu Maciejowi zw. Nogaj (P.1394 k.62v). Część powyższego wójtostwa darował w r. 1637 rodzonemu bratankowi Stanisławowi B. zw. Nogaj (Py.23 k.131). Sołectwo w Suchymlesie, wsi komandorii poznańskiej, sprzedał w r. 1549 dożywotnio za 300 grz. Łukaszowi Morzyckiemu (P.888 k.156v). Wojciechowi Baranowskiemu za jego służby dla konwentu dał w r. 1548 sołectwo w Baranowie w p. pozn. (ib. k.41). Umarł w końcu t. r., a w każdym razie przed 1549.14/I r. (Karwowski).

>Brzozowscy h. Belina wyszli z Brzozowa w p. gostyńskim. Jan i Eufrozyna z Chrząstowskich, rodzice Ludwika, nie żyjącego już w r. 1783 męża Anny Gołkowskiej. Syn Ludwika i Anny, Michał Belina B., pułkownik kawalerii narodowej, spisał w r. 1784 wzajemne dożywocie ze swą żoną Magdaleną Sczaniecką, córką Franciszka i Faustyny Korytowskiej (G.111 k.90). Jednocześnie oboje ci małżonkowie skwitowali jej brata Franciszka Sczanieckiego, dziedzica Gwiazdowa, z 20.000 zł. na poczet posagu (ib. k.90v). Michał prawo emfiteutyczne do dóbr królewskich Orzechów w p. radomszczańskim cedował w r. 1786 Ksaweremu Turskiemu, stolnikowi szadkowskiemu (I. Kal.226 k.351). Dzierżawca Nieczajny w l.1791-95, dziedzic części Czechowa 1795 r. i Jarząbkowa 1800 r. Magdalena z Sczanieckich umarła 1804.4/X, mając lat 44 (LM Jarząbkowo). Michał żył jeszcze w r. 1809. Córki ich: Eleonora, ochrzcz. 1785.13/II r. (LB Kostrzyń), jako niezamężna żyła jeszcze w r. 1809 (LB Jarząbkowo), Zuzanna, zmarła dzieckiem, pochowana 1788.26/VIII r. (LM Tulce), Helena, ur. w Gwiazdowie, ochrzcz. 1788.4/III r. (LB Fara, Pozn.), umarła 1795.28.X r., mając lat 6, pochowana u Reformatów w Poznaniu (LM Fara), Józefa Michalina Franciszka, ur. 1792.9/III r., zaślubiła w Jarząbkowie 1809.18/VIII r. Michała Przanowskiego, właściciela Polanowa, umarła w Powidzu 1841.26/V r. (LM Powidz), Antonina Tekla, ochrzcz. 1800.17/I r. (LB Jarząbkowo). przed 1819.3/VII r. wyszła za Piotra Białego, dzierżawcę dóbr, Klementyna Prowidencja, ur. w Gwiazdowie, ochrzcz. 1801.12/IV r. (LB Kostrzyń), umarła w r. 1802 i pochowana 13/II (LM Jarząbkowo). Eugenia Emeryka, ur. w Czechowie 1804.4/X r. (LB Jarząbkowo). Synowie: Maksymilian, ur. w r. 1790, zmarł 1791.2/VIII r. w Nieczajnie (LM Objezierze), Tadeusz, o którym niżej, Prudencjusz Sylwiusz Faustyn Ignacy, ur. 1795.17/IX r. (ib.), Aureliusz Sylwiusz Wawrzyniec, ur. 1803.1/V r. (ib.

Tadeusz, syn Michała i Sczanieckiej, może identyczny z Rudolfem Józefem Kalikstem Piotrem, dzieckiem tejże pary, ochrzczony 1794.19/IV r.? (LB Fara, Pozna.). Zaślubił 1816.7/X r. Emilię (Teklę?) Rogozińską, majacą lat 25 (LC Fara, Pozn.). Nazwany przy tej okazji "młodzieńcem z Rudek". W r. 1829 posesor w Krzyżownikach (LB Imielno). W r. 1831 "posesor dóbr", jest mężem drugiej żony Salomei Swinarskiej. T. r. nazwany "byłym dziedzicem dóbr". Salomea umarła w Baranowie 1844.2/VIII r., mając lat 40 (LM Kiekrz). Trzecią żoną Tedeusza była w r. 1852 Waleria Rożnowska. Tadeusz, dziedzic folwarku Michałowo, umarł 1870.3/X r., mając lat 77. Nazwany wtedy byłym rotmistrzem wojsk polskich (ib.; Dz. P.). Z pierwszego małżeństwa był syn Józef, ur. ok. 1818 r., zmarły w Baranowie w sierpniu 1850 r., w wieku 32 lat (LM Buk). Z drugiej żony były córki: Kamilla Anna, ur. w Trlągu 1839.9/II r. (LB Imielno), żyjaca jeszcze w r. 1844, Antonina, ur. około r. 1839, również żyjąca w r. 1844, Józefa, ur. w r. 1836, zmarła 1837.12/IV (LM Św. Marcin, Pozn.). Z drugiego małżeństwa synowie: Adam, ur. 1831 r., właściciel folwarku w Krzyżownikach, bezżenny, umarł tamże 1866.7/IX r. (LM. Kiekrz), Jan, ur. w r. 1834, Władysław, ur. 1841 r. Z Rożnowskiej był syn Bronisław Piotr, ur. 1852.18/I r., zmarły młodo. Zob. tablice.

Może do tej samej rodziny należy zaliczyć Eustachię, wydaną przed 1839.19/VI r. za Tytusa Dobrzyckiego, oraz Liberiusza, żołnierza wojsk polskich, zmarłego 1876.2/I r. w wieku 73 lat, pochowanego w Lidzbarku (Dz. P.).

@tablica: Brzozowscy h. Belina

>Brzozowscy h. Korab wyszli z Brzozowa na Podlasiu, Teofil, podkomorzy bielski 1569 r., mąż Doroty Piotrowskiej (Boniecki), ojciec ks. Sebastiana, dziekana metropolitalnego gnieźnieńskiego, nie żyjącego już w r. 1590, Aleksandra, Krzysztofa, podkomorzego bielskiego, i Bernarda. Z nich ks. Sebastian w r. 1584 wydzierżawił bratu Krzysztofowi, podkomorzemu bielskiemu wsie Wolę Hojewnicką z folwarkiem i Wysokie z ziemi chełmskiej, należące do swego probostwa uchańskiego (G.61 k.521). Aleksander w r. 1585 spisał wzajemne dożywocie z żoną swą Reginą Choińską cz. Wilamowską, córką Jana, wdowę 1-o v. po Wojciechu Goryńskim (P.1399 k.501), której mężem był już w r. 1584 (G.61 k.369v). W r. 1590 jako spadkobierca brata Sebastiana, w imieniu własnym i pozostałych braci, kwitował się z Łukaszem Balickim, który od zmarłego dzierżawił wieś Piszczynę (Pisczina) Wielką (P.953 k.545v). Regina występowała w r. 1623 jako wdowa i spadkobierczyni swego brata Andrzeja Wilamowskiego (Kc.19 k.23). Krzysztof, mąż zaślubionej 1611.23/I r. w Młococinie w domu Wojciecha Kłobukowskiego Heleny Pucołowskiej, (LC Góra koło Żnina), która w r. 1630, już jako wdowa, dała plenipotencję na Trybunał Piotrkowski Krzysztofowi B., pisarzowi ziemskiemu bielskiemu (P.1023 k.96v).

>Brzozowscy z Brzozowa Wielskiego w p. ciechanowskim. Wawrzyniec, nie żyjący już w r. 1641, ojciec Wojciecha, Ambrożego, Jana i Macieja. Może to ten Wawrzyniec zaślubił był 1623.27/II r. Annę, z dworu w Dopiewie? (LC Dopiewo). Wojciech, sługa Andrzeja Gorzyńskiego, został w r. 1641 w Pożarowie zabity prze Adama Sławianowskiego i wspólników (P.166 k.403v). Ambroży i Jan, jego bracia i spadkobiercy, w imieniu własnym i Macieja aprobowali manifestację dokonaną przez Andrzeja Gorzyńskiego przeciwko zabójcom swego sługi, tj. wspomnianemu wyżej Sławianowskiemu, żonie jego Urszuli Gorzyńskiej, Janowi Błomińskiemu i Mikołajowi Rybickiemu (P.1044 k.388).

Bartłomiej, nie żyjący już w r. 1655 (G.82 k.1127), mąż Ewy Wyszyńskiej, ojciec Mateusza, Pawła i córki zamężnej Gadomskiej, a może i drugiej za Tańskim? Mateusz był w r. 1654 mężem Jadwigi Lubomęskiej (ib. k.958v), wraz z tą żoną kwitował się wzajemnie w r. 1655 z Zuzanną z Grzymisławskich 1-o v. Bieganowską, 2-o v. Buszkowską z dzierżawy części Bojenic w p. gnieźn. (ib. k.1143v). Wzajemne dożywocie mażonkowie spisali w r. 1673 (P.1426 k.285). Mateusz części swe we wsi Brzozowo Łężne cz. Utraty w p. ciechanowskim dał w r. 1689 Janowi Bieganowskiemu i jego żonie a swej bratanicy Dorocie (P.1429 k.90). Testament spisał w Położejewie 1681.6/III r. polecając pochować swe ciało u Reformatów w Poznaniu. Nie żył już 18/VIII t. r. (Py.155 s.20, 60). Drugą żoną Mateusza była Katarzyna (Anna, Marianna?) Siedlecka, córka Stefana, która męża swego przeżyła (ib. s.125). Córka z drugiej żony, Anna, w l. 1696-1713 żona Marcina Potockiego. Paweł, drugi syn Bartłomieja a brat Mateusza, był mężem Anny Modzelewskiej. Oboje już nie żyli w r. 1674 (Py.154 s.276). Córka ich Dorota wyszła 1-o v. za Bronisława Zbierzchowskiego i żyła z nim jeszcze w r. 1676. W r. 1677 występowała jako wdowa po Zbierzchowskim, a w l. 1679-82 była 2-o v. żoną Jana Bieganowskiego.

Kazimierz, pisarz ziemski i grodzki ciechanowski, mąż Marianny Kobylinickiej, córki Jana i Barbary Nowowiejskiej. Ta Marianna, współspadkobierczyni Miełosławic i Strzeszkowa w p. gnieźn. odziedziczonych po Stanisławie Kadłubowskim, bracie babki, cedowała ów spadek w r. 1749 synowi swemu Kajetanowi B. (G.98 k.286).

>Brzozowscy z Brzozówki w p. rawskim. Jan, ojciec Andrzeja, dziedzica części w Brzozówce, który skwitował w r. 1611 Piotra Hanczla Mokrskiego z 430 zł. długu cedowanego sobie przez zmarłego Jerzego Latalskiego (I. Kal.77a s.967).

>Brzozowscy różni. Katarzyna, wdowa po Stanisławie Brzozowskim(?) z Kośc. Pomorzan, skwitowana 1494 r. z 10 grz. z sumy długu 35 grz. przez Wojciecha Pląskowskiego (G.16 k.40). Mikołaj nie żył już w r. 1558, zabity przez Michała Brodowskiego (Py.176 k.610). Krzysztof otrzymał od króla 1614 r. sołectwo we wsi Róża w starostwie wałeckim (M. K.156 k.228v). Krzysztof z żoną swą Anną Domasławską wydzierżawili oboje w r. 1613 części wsi Recz w p. gnieźn. od małżonków Wygrozowskich (G.72 k.208, 258v). Oboje żyli w r. 1616 (G.73 k.320v).

Paweł, w r. 1614 mąż Magdaleny Gorazdowskiej (Kośc.290 k.595v; P.992 k.610), oprawił tej swej żonie w r. 1617 posag 600 zł. (P.1410 k.498). Żyli jeszcze oboje w r. 1626 (P.1017 k.867), nie żyli już w r. 1645, kiedy to występowały ich dzieci, Adam i Ewa (N.226 k.62v). Adam, mąż Katarzyny Dembińskiej, córki Jana i Anny Lipnickiej, wdowy 1-o v. po Jerzym Babskim, która to Katarzyna w r. 1654 części swe we wsi Dębno w p. nakiel. sprzedała za 1495 zł. Andrzejowi Karolowi Grudzińskiemu, wojewodzie kaliskiemu (N.225 k.421v). Katarzyna wraz ze swą siostrą panną Dorotą Dembińską obie wzięły w zastaw w r. 1660 za 1690 zł. od synów zmarłego Marcina Broniewskiego część Szczmiekina w p. nakiel. (N.227 k.743). Adam i jego żona żyli jeszcze w r. 1672 (N.185 k.196).

Agnieszka w l. 1647-1663 żona Wojciecha Błeszyńskiego. Krzysztof, mąż Heleny Grabianowskiej, która w r. 1648, już jako wdowa, kwitowała z 1.000 zł. Krzysztofa Mielżyńskiego, starostę kcyńskiego (P.1058 k.422). Jan, mąż Marianny Kuczkowskiej 1681 r. (I. Kal.140 k.327v). "Urodzony" B. pochowany w r. 1681 (Nekr. Reform. Pozn.). Grzegorz, w r. 1706 mąż Reginy, wdowy 1-o v. po Jakubie Gostkowskim (Kośc.309 s.372; Ws.77 V k.86v). Maciej, regent grodzki kowalski w r. 1722 (Ws.80 k.24). N., mąż Teresy Szadokierskiej, ojciec Jana i Baltazara, występujących w r. 1753 (Kc.142 k.116).

Marianna zaślubiła przed 1754.22/IV r. Franciszka Kamińskiego, posesora Skrzynek i żyła z nim jeszcze w r. 1780. Salomea 1-o v. zamężna za Szaniawskim, łowczym litewskim, 2-o v. za Feliksem Sołtykiem, starostą dźwinogrodzkim, występowała w r. 1764 jako wdowa po tym ostatnim. Ur. Stanisław ożenił się 1769.2/II r. z panną dworską, uczc. Katarzyną (LC Opatówko). Tomasz i żona jego Magdalena Sokołowska, oboje nie żyjący w r. 1771, rodzice Józefa, który t. r. żeniąc się z Rozalią Wardęską, córką Swiętosława i Marcjanny Wilczyńskiej, wdową 1-o v. po Andrzeju Pawłowskim, dostał od niej krótko przed ślubem, 5/VIII, zapis 1.000 zł. (I. Kon.80 k.222). Żyli oboje w r. 1777 (ib.81 k.121v). Inny Józef, komisarz dóbr posadowskich, zaślubił 1772.10/VIII r. wdowę Annę Ossowską (LC Lwówek). On żył jeszcze 1799.3/VI r. (LB Lwówek). Identyczni niewątpliwie z tymi małżonkami, Józef B. i żona jego Anna Sypniewska 1786 r. (P.1363 k.202). Anna z Sypniewskich, posesorka wsi Łomnica, zmarła 1789 o została pochowana u Bernardynów w Grodzisku (Arch Bern. W.44). Helena, siostra proboszcza niechanowskiego, zaślubiła w Niechanowie 1774.15/X r. Jana Nepomucena Goreckiego, ekonoma w Niechanowie. Andrzej, nie żyjący już w r. 1783, z żony Marianny Zeorkapówny(?) zostawił córkę Karolinę wtedy niezamężną (Ws.102 k.115). Józef w r. 1791 skwitowany został przez Heleną Sobocką i jej dzieci z 500 zł., z wartości sreber stanowiących własność zmarłych Aleksandra i Franciszka Sobockich (P.1368 k.624v). Antoni zaślubił 1790.28/VIII r. Katarzynę Jakubowską, wdowę z dworu pogrzybowskiego (LC Pogrzybów). Kazimierz, chorąży wojsk koronnych, chrzczony 1791.26/IX r. (LB Sulmierzyce). Jakub, w r. 1795 mąż Konstancji Ostrowskiej, córki Franciszka, która wniosła mu posag 3.000 zł. (P.1199 k.99). Katarzyna z Pogrzybowa, chrzestna 1806.5/III r. (LB Pogrzybów). Michał Antoni, porucznik 5 regim. piechoty pruskiej, zmarł na Grzybowie w Gnieźnie 1817.17/XI r. mający lat 24 (LM Św. Trójca, Gniezno). Eleonora przed 1818.12/VI r. wyszła za Kajetana Morze. Antoni zmarł w Pogrzybowie 1834.28/II r. mając lat 85. Pozostała wdowa Magdalena (LM Pogrzybowo).

Maria, w r. 1821 żona Ignacego Wodeckiego, dziedzica Wiekówka. Weronika, wdowa po Franciszku Gliszczyńskim, radcy prawnym, majaca lat 75, umarła 1857.24/XII r. (LM Poznań, Św. Wojciech). N., mąż Agnieszki z Kuklinowskich, córki Ambrożego i Marianny Kozłowiczówny, która to Agnieszka wyszła 2-o v. za Ludwika Rożnowskiego i umarła w Poznaniu 1882.6/X r. mając lat 63 (LM Fara, Pozn.; LM Buk).

>Brzuchalski Mikołaj, po którym wdowa Katarzyna Wardęska wydtępowała w r. 1629 (Py.143 k.154v).

>Brzuchańska Jadwiga, żona 1-o v. Stefana Sułockiego, 2-o v. w r. 1610 Franciszka Wilczyńskiego. Barbaram żona Wojciecha Siekiel Zdzenickiego, już nie żyjacego 1638 r.

>Brzuchowscy h. Pomian z Brzuchowa w p. tucholskim. Krzysztof z p. kcyń., w r. 1579 mąż Zofii Kamienieckiej, wdowy 1-o v. po Wojciechu Kozielskim (I. Kon.19 k.283v).

>Brzuscy. Wawrzyniec po którym wdową była w r. 1583 Małgorzata Swiniarska (P.941 k.16). Błażej Antoni i Katarzyna z Komierowskich, małżonkowie, rodzice Antoniego Leonarda Faustyna, ur. w Kalwarii, ochrzcz. 1735.14/XI r., oraz Scholastyki Antoniny, ochrzcz. 1738.15/II r. (LB Pakość).

>Brzychwowie, zob. Brzechffowie

>Brzymscy, Brzyńscy. Szl. Marcin z p. sądeckiego 1603 r. (P.973 k.367). Ożenił się 1610.24/I r. z Katarzyną Łosińską, córką Macieja i Zofii Kokolińskiej (LC Szamotuły). Był sołtysem w Nowejwsi koło Szamotuł, a w r. 1616 skwitowany został z 500 zł. za to sołectwo przez Konopków (P.996 k.104, 105). Dał w r. 1619 żonie swej dwa łany w Nowejwsi, kupione od Andrzeja Rokossowskiego (P.1411 k.546v), a ona w r. 1620 owe dwa łany sprzedała za 3.000 zł. Stanisławowi Rokossowskiemu (P.1412 k.463v). T. r. kupiła sposobem wyderkafu od Wojciecha Kościeleckiego, kasztelanica miedzyrzeckiego, za 2.000 zł. wieś Stare w p. nakiel. (ib. k.556v). Marcin żył jeszcze w r. 1623 (P.1012 k.789), a nie żył już w r. 1625 (P.153 k.4v). Owdowiała Katarzyna w r. 1626 kwitowała Stanisława Rokossowskiego z 325 zł. z należnej jej mężowi sumy 650 zł. (P.1017 k.595v). Wyszła 2-o v. 1627.13/VI r. za Tomasza Grzegorzewskiego (LC Szamotuły). Nie żyła już w r. 1635. Córki Marcina i Łosińskiej: Anna, ochrzcz. 1613.29/VI r., w 1646-47 żona Seweryna Krampiewskiego, Zofia, ochrzcz. 1615.20/VI r. Synowie: Andrzej, ochrzcz. 1610.7/XI r., Jan, ochrzcz. 1618.10/VI r., Hieronim, ochrzcz. 1620.8/VI r. (LB Szamotuły), Marcin. Nieletni, Andrzej, Jan i Jarosz, pozostali 1626 r. pod opieką Macieja Nowowiejskiego (P.1017 k.596). Andrzej w imieniu własnym oraz braci Hieronima i Marcina i siostry Anny kwitował w r. 1635 z opieki Macieja Nowowiejskiego (P.1032 k.930). Andrzej nie żył już w r. 1641 (P.166 k.839v). Hieronim w imieniu swoim i brata Marcina oraz siostry Anny kwitował w r. 1649 z sumy 1.500 zł. Mariannę z Piotrowskich Chełkowską (P.1060 k.235v).

Ks. Stanisław, proboszcz czempiński, od Kazimierza Gałęskiego w r. 1664 brał w zastaw za 1.650 zł. wieś Kuszkowo w p. kośc. (Kośc.305 k.216).

>Brzyscy, zob. Brzescy

>Brzyskorzystewscy, zob. Brzeskorzystewscy

>Brzyszewscy, zob. Bryszewscy

>Brzyszkowski Wojciech miał w r. 1469 termin z Dorotą, żoną zmarłego Wojciecha a córką N. z Gorzuchowa (G.20 k.197v).

>Bubna i Littitz Leopold hr. S. I. R., mąż Marii Lulianny z hr. Bubna i Littitz, nie żyjący w r. 1784, ojciec Jana Wacława i Marii Karoliny, o której rękę spisany został w Dreźnie 1784.23/II r. kontrakt małżeński z ks. Antonim Sułkowskim, wojewodą gnieźnieńskim (Ws.102 k.135v).

>Buchanscy. Bartłomiej, mąż Agnieszki, która występowała w r. 1680 jako wdowa (I. Kon.63 k.106). Córka ich Dorota, żona 1-o v. Tobiasza Wławskiego, 2-o v. w l. 1680-94 za Marcinem Jaroszewskim.

>Bucholtz h. Własnego. Benedykt, po którym wdowa Magdalena zaślubiła 2-o v. 1627.1/VIII r. Jana Trzebickiego (LC Sulmierzyce). Wilhelm Rafał, starosta grudziądzki, zmarły w r. 1759, mąż Doroty Amalii Keiserling, córki Fryderyka i Agnieszki de Zoegen Manteuffel. Ta Dorota Amalia była 1-o v. za Brewerem, ministrem moskiewskim. Po śmierci Rafała B. wyszła 3-o v. za Augusta Stanisława Golcza, generała majora wojsk koronnych. Wzajemne dożywocie z nim spisała w r. 1760 (N.211 k.372v).

>Buchowieccy h. Drogosław. Joanna, pisarzowa brzezińska (Brzeska?) zaślubiła 2-o v. 1729.4/VIII r. Jana Gintyło (LC Dębno). Piotr, skarbnik brzeski litewski, mąż Heleny Unrug, która w r. 1783 kwitowała swego brata Jerzego Sebastiana z rocznej prowizji od sumy posagowej 11.165 zł. (P.1360 k.423).

>Buchowscy h. Sas wyszli z Buchowic w ziemi przemyskiej. Kazimierz Szymon Albin, syn Bazylego i jego drugiej żony Marianny Wolakowskiej ur. w Giełzowie koło Końskich 1784.1/III r., nauczyciel matematyki w gimnazjum poznańskim w l. 1812-36. Umarł w Poznaniu 1842.7/I r. (LM Fara). Ożeniony z Emilią Henryką Luckenbach, miał z nią synów: Teofila, Kajetana, Hipolita, o których niżej, Franciszka Ksawerego Jana Nepomucena Hektora, ur. 1819.30/XI r., zmarłego 1820.27/X r., nazwanego w akcie zgonu: Franciszkiem Ksawerym Florianem (LB i LM Poznań, Św. Wojciech). Rudolfa Tytusa Józefa, ur. 1822.18/II r., żyjącego jeszcze w r. 1842, Ludwika, zmarłego 1826.24/VIII r., mającego rok (LM Fara, Pozn.), Tadeusza, ur. około 1832, żyjącego 1842 r. Córki: Paulina Emilia Anastazja, ur. 1816.3/V(?) r., Niepumucena Aniela Teofila, ur. 1816.22/VI r., zmarła 1817.1/VII r., Helena Wanda Marcjanna, ur. 1834.5/II r., żyła jeszcze w r. 1842, Rozalia ur. około r. 1827, żyła w r. 1842 (LB i LM Fara, Pozn.).

@tablica: Buchowscy h. Sas

1. Teofil, syn Kazimierza i Luckenbachówny, kasjer generalny Banku Polskiego w Warszawie, wylegitymowany ze szlachectwa przed Heroldią Królestwa Polskiego 1843 r. Z żony Marii Komierowskiej pozostawił syna Jana i córki: Joannę, za Władysłem Kijewskim, Walerią, za Adamem Maszewskim.

Jan, syn Teofila i Komierowskiej, z żony Anieli Nagrodzkiej miał dzieci: Stefanię, Witolda, Stanisława, Joannę, Zofię i Jana (Żychlińskich; Boniecki).

2. Kajetan, syn, Kazimierza i Luckenbachówny, ur. w Poznaniu 1812, urzędnik (kontroler kasy) Ziemstwa Kredytowego, uczestnik spisków w l. 1839-46, emigrant w l. 1846-48, kontroler kasy Ziemstwa Kredytowego, kupił około r. 1851 Pomarzanki w p. wągrowieckim. Posłował na sejm Rzeszy 1877 r. Był w r. 1875 właścicielem Jagniewic. Umarł w Pomarzankach 12 I 1900 r. Ożenił się 1841.14/II r. z Zuzanną Trąmpczyńską, córką Wojciecha i Marii z Nieżychowskich (Dz. P. z r. 1891), która to Zuzanna urodziła się w Kurnatowicach w r. 1818 umarła w 87 roku życia w Pomarzankach 1905.12/VI r., pochowana w Raczkowie (Dz. P.). Syn Adam, o którym niżej. Córki: Marianna Józefata, ur. w Poznaniu 1843.24/XII r. (LB Św. Marcin), żona Karola Pągowskiego, zmarła w Łubowicach 1924.5/III r. (Dz. P.), Stanisława Ludwika, ur. w Poznaniu 1845.13/XI r. (LB Św. Wojciech, Pozn.), Cecylia Klementyna, ur. w Poznaniu 1848.22/XI r. (LB Św. Marcin), zaślubił w Rzaszkowie 1872.28/V r. Ignacego Zielewicza z Wągrówek (Dz. P.), zmarła w Altheide (Altweide, Skalice?) na Śląsku 1918.14/VI r., pochowana w Poznaniu (Dz. P.), Antonina Zuzanna, ur. 1849.30/XII r. w Poznaniu (LB Św. Marcin), żona Walerego Dembińskiego, zmarła w Poznaniu 1925.10/XII r. (Dz. P.).

Adam Stefan, syn Kajetana i Trąmpczyńskiej, ur. w Poznaniu 24 XII 1841 r. (LB Św. Marcin), właściciel Jagniewic w p. gnieźn. w r. 1885, miał z żony Heleny Prądzyńskiej, zaślubionej 1870.18/I r. synów: Kajetana, Stanisława, Kazimierza i Seweryna. Z nich, Kajetan, ur. 1873.7/VIII r., zmarłego w Pomarzankach 1918.13/VI r., pochowanego w Raczkowie (Dz. P.). Żoną jego była Cecylia Retz, córka Hilarego i Bronisławy Schmakpfeffer, z której syn Aleksander oraz córki: Cecylia, Irena, Halina (Hip. Wągr., Pomarzanki). Stanisław, w Raczkowie 1909.27/IV r. zaślubił Zofię Drogowską z Glinna, córkę Andrzeja. Od matki kupił 1909.21/VII r. za 209.500 m. Jagniewice, zaś od Andrzeja Drogowskeigo kupił 1909.17/VII r. część Glinna (436 ha). Był też dziedzicem Kamieńca w pow. gnieźn. (179 ha) i Antoniewa w pow. wągrow. (163 ha). Jego i Drogowskiej synowie: Wojciech-Stanisłąw, Zygmunt-Kajetan, Bogumił, Andrzej-Maciej, córka Maria-Zofia (Hip.Wągr., Jagniewice, Glinno). Córki Adama, Maria i Teodora. Z nich, Maria poślubiła dra Mariana Foerstera ze Skoków.

Hipolit Nepomucen, syn Kazimierza i Luckenbachówny, ur. 26 II 1818 r. (LB Fara, Pozn.), nauczyciel gimnazjalny, zmarł w Poznaniu 1882.24/I r. (LM Św. Marcin), ożenił się 1856.25/XI r. z Emilią (Idą) Friese, kalwinką, ur. około r. 1822 (LC Św. Marcin), która go przeżyła. Zob. tablicę.

>Buchwitz, Bochwitz h. Własnego. Karol Wilhelm, mąż Beaty Karoliny Magirus von Logau, córki Ottona Andrzeja i Barbary Elżbiety Kotwiczówny, która to Beata Karolina w r. 1725 otrzymała od swego ojca zapis 4.000 zł. (I. Kal.161 s.252).

>z Bucza w p. kośc. Bracia rodzeni: Wolfram, Wyszemir i Dobiesław 1407 r. (Kośc.3 k.59). Z nich Wyszemir i Wolfram jeszcze 1415 r. (ib. II k.72v). Jan z Bucza 1415 r. (ib. k.20).

>Buczaccy (Buczaccy Tworowscy) h. Pilawa. Mikołaja, podkomorzego podolskiego, córka Katarzyna, żona 1-o v. Andrzeja Potockiego, kasztelana kamienieckiego, w r. 1671 była już 2-o v. za Sędziwojem hr. z Ostroroga, starostą wschowskim, potem kasztalanem międzyrzeckim. W r. 1630 wdowa i po tym drugim mężu. Jerzy Wojciech, nie żyjący już w r. 1620, ożeniony był z Elżbietą Padniewską, też wtedy już zmarłą, której posag 40.000 zł. oprawiony był na Buczaczu (Kc.127 k.237v).

>Buczajscy, Buczascy. Wawrzyniec, nie żyjący już w r. 1618, miał z żony Anny Kurowskiej, córki Andrzeja, synów Wojciecha i Krzysztofa, oraz córkę Elżbietę, które to rodzeństwo t. r. w grodzie łuckim umocowało plenipotentów (I. Kon.40 s. 50). W r. 1693 obaj ci bracia, Wojciech i Krzysztof, już nie żyli, a Stanisław, syn Wojciecha, spadkobierca również i stryja Krzysztofa, dał t. r. część Kurowa Janowi Doruchowskiemu i Janowi Krzuckiemu (I. Kal.149 s.371).

>Buczalscy. Regina, w r. 1628 żona Jana Sromockiego. Katarzyna, w r. 1669 żona Jana Ostrowskiego.

>Buczascy, zob. Buczajscy

>Buczkowscy jedni byli z Buczka w p. brzezińskim, drudzy z Buczka w p. opoczyńskim (Boniecki). Nie wiem do których zaliczyć wymienionych tutaj? Maciej, w r. 1586 mąż Barbary Zasułtowskiej, córki Wojciecha, sporządził z nią wtedy zapis wzajemnego dożywocia (P.1399 k.721v). Spytek w r. 1650 miał sprawę z Stanisławem Kurcewskim (I. Kon.53 k.230v). Zofia, w r. 1746 żona Franciszka Kozłowskiego. Bartłomiej mąż Agnieszki (Marianny?) Piaskowskiej, córki Wojciecha i Katarzyny Twierdzińskiej, posesor części w Gorzykowie, umarł w r. 1774 i został pochowany 27/IX (LM Mielżyn). Agnieszka żyła jeszcze w r. 1788 (G.115 k.44v). Ich syn Wojciech, ur. w Małej Kępie, ochrzcz. 1754 28/IV r. (LB Witkowo). Józef zaślubił w Kaliszanach 1759.4/IX r. Helenę Ciesielską (Cielecką?), córkę Jana i Marianny Grudzielskiej (LC Żoń; Kc.144 k.83v), która żyła chyba jeszcze w r. 1784 (G.111 k.125v). Ich syn Andrzej Stanisław, ur. w Kaliszanach, ochrzcz. 1759.23/XI r. (LB Żeń). Mikołaj i Zofia Gutowska, oboje już nie żyjący w r. 1776, rodzice Łukasza, dziedzica po ojcu części wsi Narty, Wilcze Piętki i Swiejki w ziemi rawskiej. Łukasz ten t. r. mianował swego stryjecznego brata Felicjana plenipotentem w celu odzyskania części tych wsi puszczonych w inne ręce przez zmarłego stryja Andrzeja (I. Kal.214/6 k.6).

Agnieszka, wdowa, licząca ponad 74 lata, zmarła w Małachowie Kępem 24 VIII 1795 r. (LM Witkowo). Dominik, ekonom w Mszczyczynie, syn Jana i Marii z Kalewskich, ze wsi Jarugi koło Mohylewa na Podolu, ur. w Szarogrodzie koło Mohylewa, licząc lat 29, zaślubił 1798.3/VI r. Katarzynę Ulkowską, córkę Ludwika i Michaliny z Przyłuskich, ur. w Kobylinie, mając 20 lat (LC Kobylin). Syn ich Antoni Jan Nepomucen, ur. w Starym Kobylinie 1803.7/VI r. (LB Kobylin), Florian i Marcjanna Eibich, rodzice Zygmunta Antoniego, ur. w Brodach 1854.13/VI r. (LB Brody).

>Buczyńscy. Było kilka rodzin szlacheckich tego nazwiska, różnych herbów. Pochodzenia umieszczonych tutaj nie umiem określić nawet w sposób tylko przypuszczalny.

Wojciech, w r. 1626 maż Justyny Bogurskiej, córki Gabriela (Kc.19 k.746v). Krystian, żyjący w r. 1633, brat rodzony Anny, w l. 1635-41 żony Pawła z Wybranowa Chlebowskiego (P.1032 k.59). Występował ów Krystian w r. 1651 już po jej śmierci w charakterze opiekuna pozostałych po niej dzieci (G.82 k.370).

Marcin, nie żyjący już w r. 1652, ojciec Macieja, który t. r. żeniąc się z Marianną Czyżewską, córką Macieja, od jej braci Jakuba, Łukasza i Andrzeja, wydzierżawił Skoraczew w p. kośc. (Py.151 s.75, 78). Od Jakuba Czyżewskiego wydzierżawił znów tę wieś w r. 1657, a żonie swej zobowiązał się wtedy oprawić posag 1.200 zł. (Py.152 s.211, 214). Oprawił jej ów posag w r. 1661 (P.1072 IX k.501). Wraz z żoną występowali w r. 1662 przeciwko Stanisławowi Cieleckiemu o dewastację dzierżawionej przezeń wsi Łężek (P.188 k.90v). Oboje małżonkowie kwitowali się w r. 1665 z jej braćmi z kontraktu dzierżawy Skoraczewa (G.84 k.252). T. r. małżonkowie spisali między sobą wzajemne dożywocie (G.337 k.717v). Małżonkowie Maciej i Marianna (niewatpliwie więc ci sami), z Wygrazewa, rodzice Wojciecha, ochrzcz. 1671.12/V r. (LB Witkowo). Maciej umarł w r. 1674 lub 1675. Marianna Czyżewska występowała w r. 1675 jako wdowa wraz z dziećmi: Janem, Wojciechem, Wiktoryną i Anną (G.85 k.94; Py.154 s.524).

Stryjecznym bratem Macieja (zapewne identycznego z powyższym) nazwany Wojciech, występujący w r. 1654 (Py.151 s.199). Wojciech dzierżawił w r. 1660 Skoraczewo w p. kośc. od Jakuba Czyżewskiego (Ws.59 k.757). Chyba ten sam Wojciech był w r. 1661 mężem Katarzyny Grzymisławskiej, córki Stanisława (P.186 k.334). Oprawił on jej t. r. posag 1.400 zł. (P.1072 X k.530v). Katarzyna w r. 1663 występowała już jako wdowa (P.1073 k.194, 195), a 8/IV t. r. poślubiła 2-o v. Andrzeja Suchcickiego (Sukcickiego) (LC Szamotuły).

Stanisław występował w r. 1654 (Kc.129 k.118v). Anna, w r. 1667 żona Wojciecha Węgorzewskiego. Szl. Maciej, ze wsi Wygrozowo, i Marianna rodzice Wojciecha, ochrzcz. 1671.12/V r. (LB Witkowo). Wojciech, mąż Katarzyny Wienieckiej, bezdzietnej, nie żyjącej już w r. 1678 (N.185 k.735). Jan, dworzanin (w Miłostowie?), z żony Jadwigi miał córkę Agnieszkę Teresę, ur. w Miłostowie, ochrzcz.1718.23/I r. (LB Kwilcz). Jan z żoną Barbarą mieli syna Marcina, ochrzcz. 1720.30/X r. (LB Czempiń). Wojciech i Anna, rodzice Marianny, ochrzcz. 1725.29/VI r. (LB Gębice). Jan, mający około 60 lat, zmarł 1733.18/II r. (LM Kiszkowo). Jan, nie żyjący już w r. 1774, z żony swej Krystyny Kręskiej miał córki: Zofię, w r. 1747-48 żonę Jana Ryszkiewicza, i Mariannę, w r. 1748 wdowę po Pawle Grzymskim (Py.158 k.632; P.1291 k.110). Marcin, w r. 1785 mąż Doroty Kamińskiej córki Wojciecha i Reginy Janiszewskiej (I. Kal.225 k.1). Franciszek ożenił się 1786.30/II r. z Heleną Janiszewską (LC Katedra, Gniezno). Kazimierz występował w r. 1787 (I. Kon.83 k.307v). Mikołaj i jego żona Marianna, wdowa 1-o v. po Michale Sośnickim, oboje w r. 1792 skwitowani przez Franciszka Bielawskiego z 800 zł. ceny domu z ogrodem i sadem na przedmieściu Konina (ib.94 k.362). Józef, liczący lat 23, zaśłubił w kaplicy dworskiej w Mroczeniu 1811.14/V r. Joannę Magdalenę Wężykównę, liczącą lat 20 (LC Baranów).

>Budberg h. Własnego Ludwika Dorota, w r. 1748 żona Jana Wilhelma Wolff von Ludingshausen.

>Budde h. Własnego. Andrzej z Kamienia w Księstwie Pomorskim wraz ze swą żoną Teklą Blankenburg nabyli oboje w r. 1594 sposobem wyderkafu od Henryka Blankenburga za 8.000 zł. połowę wsi Henkendorf w p. wał. o połowę (jedną trzecią?) czterech jezior należących do Frydlandu (P.1401 k.177v; W.31 k.81v). Andrzej, bezdzietny, nie żył już w r. 1600, kiedy to Tekla była już 2-o v. żoną Jana Debrzyńskiego cz. Błogowskiego (P.970 k.353). Żyła jeszcze w r. 1603 (W.3 k.72), nie żyła już w r. 1620 (W.27 k.291v).

>Budenstein szl. Teodor wraz ze swą żoną Barbarą Lestwitz oboje pozwali w r. 1595 o dług Kaspra Kopth (Koppet?) (Ws.14 k.47v). Jadwiga, w r. 1600 żona Zygmunta Gołkowskiego.

>Budeth Dorota, żona Michała Wider, nie żyjącego już w r. 1746.

>Budkiewicz Antoni ożenił się 1718.21/VI r. z Reginą Kuzincza(?) (LC Łaszczyn). Byli B-e h.

>Budkowie h. Kopasina z p. chęcińskiego, siedzieli i w ziemi przemyskiej, gdzie m. in. mieli wieś Kaleników (Boniecki). Stanisław, nie żyjący już w r. 1614, ojciec Jerzego, piszącego się "de Kalinowa" czasem "de Kalinówka", który t. r. kwitował się z Marcinem Skurgiewskim (Kośc.290 k.547v, 548).

>Budner Jakub (Piotr?), nie żyjący już w r. 1742, po którym wdowa Marianna Pomianowska, córka Macieja i Zofii Zakrzewskiej, była t. r. 2-o v. żoną Antoniego Kosińskiego (I. Kal.178/80 s.64, 159, 396). Żyła jeszcze w r. 1748 (I. Kon.78 s.162).

>Budni h. Jastrzębiec wyszli ze wsi Budne w ziemi rożańskiej. Hieronim otrzymał w r. 1677 w grodzie radziejowskim zapis od Wysockich. Umarł w r. 1682 i pochowany został w Kole u Bernardynów (Arch. Bern. W.48). Jego synowie: Franciszek i Marcin, występowali w r. 1685 jako opiekunowie dzieci zmarłego brata Stanisława, o którym niżej. Córki: Marianna była w r. 1685 wdową po Kazimierzu Rożnowskim, Teresa była wówczas żoną Krzysztofa Wilkostowskiego, Elżbieta, już nie żyjąca, za Marcinem Kobelnickim (I. Kon.66 k.83v).

Stanisław, syn Hieronima, komornik ziemski brzeski 1674 r. (G.85 k.69), w r. 1676 mąż Marianny Wiśniewskiej (I. Kon.60 k.874v). Nie żył już w r. 1685, a Wiśniewska była 2-o v. żona Jana Łykowskiego. Zarówno ona jak i jej drugi mąż nie żyli oboje w r. 1701. Dzieci Stanisława i Marianny w r. 1685 nieletnie: Kazimierz, Kasper, Konstancja i Jadwiga (ib.66 k.83v). Konstancja, niezamężna w r. 1701, była w l. 1723-32 żoną Jana Mierzewskiego z p. łęczyckiego, Jadwiga, w l. 1701-25 za Walentym Kotarskim. Z synów, o Kasprze rodzina w r. 1701 nie wiedziała czy jeszcze żyje, najwidoczniej więc zawieruszył się po świecie (ib.70 k.29). O Kazimierzu zob. niżej.

Kazimierz, syn Stanisława i Wiśniewskiej, dziedzic wsi Dzierżysław i Kobelanka w powiatach gnieźn. i konin., żeniąc się w r. 1713 z Barbarą Kaczkowska, córką Franciszka i Agnieszki Dobiejewskiej, przed ślubem zobowiązał się oprawić jej 5.000 zł. posagu na połowie wymienionych wyżej dóbr (I. Kal.159 s.64). Od Pawła Waliszewskiego kupił w r. 1720 za 17.000 zł. wieś Wierzchociny w p. kon. (ib.161 s.277). Na Dzierżysławiu i Kobylance oprawił w r. 1721 swej żonie 5.000 zł. posagu (ib.163 s.399). W r. 1723 był posesorem wsi Belewo (I. Kon.75 k.397v). Spisywał testament we wsi Radzeń 1731.2/VIII r. (ib.79 k.177v). Nie żył już w r. 1732, kiedy to Barbara idąc 2-o v. za Stanisława Mierzejewskiego, krótko przed ślubem, 1/XII, zapisała temu przyszłemu mężowi sumę 2.000 zł. na swej oprawie na Wierzchocinach (ib.76 k.469v). Żyła z nim jeszcze w r. 1758 (ib.79 k.196v). Zob. tablicę

@tablica: Budni h. Jastrzębiec

Jan i żona jego Marcjanna Lubczyńska, oboje już nie żyjący w r. 1746, rodzice: Łukasza, Rozalii, Katarzyny i Agnieszki, wtedy jeszcze niezamężnych (G.98 k.27v).

>Budowa (Budowecz z Budowa) h. Własnego z Czech, osiedleni i na Śląsku. Teodor i Fryderyk "de Budowo Budwicowie", bracia rodzeni, w r. 1643 spadkobiercy Małgorzaty z Chodiowa, żony Jerzego Sadowskiego. Ich siostra Anna, w l. 1643-52 żona Wacława ze Słupi Sadowskiego (P.1048 k.304v). Anna Florentyna, w r. 1679 żona Karola Wilhelma barona Riczau (Ritschel?).

>Budwitz Blacha (Budwic de Blacha). hr. Mikołaj, przysięgły sekretarz król., otrzymał 1709.4/XI r. przywilej król. na sołectwo we wsi Chruszczyna w starostwie odolanowskim, posiadane bezprawnie przez Michała Jarszewskiego (P.280 k.175). Zrzekł się tego sołectwa, składającego się z folwarku i młyna, na rzecz Marcina i Teresy małżonków Jaruszewskich(!) 1710.29/XII r. (P.282 I k.149).

>Budzewski(?) Marcin zaślubił 1670.27/IV r. Mariannę Rożnowską z Łagiewnik (LC Chojnica).

>Budziejewscy wyszli z Budziejewa w p. gnieźn, parafii Popowo, siąsiadujacą z Budziejewem wieś Popowo, podzieloną na części, była siedzibą, obok niewątpliwie innych rodzin, także i Nałęczów. Niektórzy z Budziejewskich, jak to zobaczymy, dziedziczyli pewne części w Popowie, a nawet niekiedy alternatywnie pisano ich Popowskimi. Czy byli jednak Nałęczami, nie wiem.

Jan z Budziejewa, mąż Katarzyny 1402 r. (Py.1 k.112v, 117). Ten sam chyba Jan 1403 r. (G.1 k.31). Mikołaj z Budziejewa 1404 r. (ib. k.51v). Mikołaj B., prokurator Katarzyny Daszewskiej 1407 r. (P.3 k.34). Czestek, Jakub i Marcin z Sobiesierni zostali około r. 1423 intromitowani do nabytków w Budziejewie (G.3 k.36). Mikołaj z Budziejewa zw. "Brlok" występował około r. 1424 (ib. k.225v). Wedle Kozierowskiego był Czechem i miał syna Jana Brloka z Budziejewa występującego w r. 1436 (BNT t.IV). Dominik z Budziejewa, ojciec Katarzyny, w r. 1435 żony Jana z Węgorzewa (P.1378 k.72). Przecław z Budziejewa działał 1443 r. w imieniu nieletniego Jana z Orzeszkowa (Py.10 k.14v). Przecław, dawniej z Budziejewa, dwa łany w tej wsi sprzedał w r. 1444 za 80 grz. Piotrowi z Budziejewa (P.1379 k.16). Przecław od Mikołaja i Jarosława z Wronczyna dostał w r. 1445 połowę wsi Myszki w p. gnieźn., dając im wzamian za to część w Budzijewie i dopłatę 300 grz. (ib. k.90v). Nazwany też w r. 1447 "niegdy z Budziejewa, obecnie Myszek" (Py.12 k.4v). Miał w r. 1448 termin z braćmi ze Skoków i Zwonowa (G.5 k.47). Połowę Myszek z dopłatą 22 grz. dał w r. 1449 Dersławowi, dziedzicowi w Jabłowie, wzamian za połowę Koszewa w p. gnieźn. (P.1380 k.74). T. r. skwitowany przez Czestka z Sobiesierni, prokuratora córek zmarłego Mikołaja z Ostrowa, z długów syna swego Piotra (G.7 k.19v). Przecław niegdy z Budziejewa, obecnie z Koszewa, wzywał 1450 r. do uiszczenia 11 grz. Dziersława z Jabłkowa (G.6 k.134). Wspomniany już jego syn Piotr miał w r. 1448 termin ze Strzałkiem ze Strzałkowa (G.5 k.50v). Piotr, ojciec Mikołaja i Macieja 1469 r., którym płacili winę Mikołaj i Tomasz z Rogowa. Ponieważ współcześnie, jak to zobaczymy niżej, żyli bracia Mikołaj, i Maciej, synowie Jana, trudno tu jedną parę braci odróżnić od drugiej. (G.9 k.11). Bracia Mikołaj i Maciej wymienieni już w r. 1449 (G.7 k.41). Piotr może identyczny z wymienionym wyżej wezwany 1452 r. do uiszczenia 9 grz. przez Piotra z Roszkowa działajacego w imieniu brata Mikołaja, obywatela z Kłecka (G.6 k.200v), t. r. miał z owym Mikołajem termin (G.7 k.305v). Katarzyna, żona Piotra B., wzywała 1469 r. do uiszczenia się Jana Nowowiejskiego (G.8 k.75v). Ten Piotr wraz ze swą żoną Katarzyną, 6 łanów osiadłych w Budziejewie sprzedali w r. 1473 za 31 zł. w. Wojciechowi i Jakubowi, braciom rodzonym z Kwasewa(?) (P.1383 k.218). Zbilut, dawniej Budziejewski, miał w r. 1449 termin z Jakubem z Pruśca (G.7 k.9v). Arnoldowi z Budziejewa zeznał 1449 r. 4 grz. długu Włodko Wałach z Łagiewnik, kasztelan rogoziński (G.6 k.50).

W połowie XV wieku żyli dwaj rodzeni bracia, Maciej i Jan, współdziedziczący obok Budziejewa także i w częściach Popowa. Od nich genealogia Budziejewskich układa się w sposób mniejwięcej ciągły.

I. Maciej z Budziejewa, na połowie swych dóbr w tej wsi oprawił 1447 r. posag 70 grz. Elżbiecie Wolikowskiej która też wówczas całe swe części po rodzicach w Plastwie i Wolikowie, przypadłe jej z działu z siostrami, sprzedała za 100 grz. Tomaszowi niegdy Strzępińskiemu (P.1379 k.183, 183v). Ta Elżbieta B. nie żyła już w r. 1480 (P.1386 k.193v). Maciej, dziedzic w Popowie, swoje części w Budziejewie dał w r. 1462 Janowi B. w zamian za Popowo oraz część w Kobylicach, prawo patronatu kościoła św. Michała, należące do tego prawa patronatu dom z ogrodem na przedmieściu Gniezna i pastwisko należące do Popowa i za dopłatę 70 grz. (P.1384 k.211). Maciej z Popowa był ojcem Jana zwącego się też Budziejewskim, o którym niżej, Wojciecha oraz Elżbiety, w l. 1485-86 żony Piotra Losockiego zw. "Brakowany". Wojciech B., dziedzic w Budziejewie, zeznał 1485 r. 12 grz. posagu za swą siostrą Lasockiemu (G.12 k.119v). W r. 1501 bratu Janowi zeznał 5 grz. długu i tej sumie zastawił mu pół łana osiadłego w Budziejewie (G.18 s.326).

Jan, syn Macieja Popowskiego. Tego Jana nader łatwo pomieszać z żyjącym współcześnie jego bratem stryjeczno-rodzonym Janem, synem Jana. Niewątpliwie to ten właśnie Janm syn Macieja w r. 1485 mąż Zofii, wdowy 1-o v. po Wojciechu Popowskim, która miała wtedy termin z Wincentym Popowskim o swą oprawę (G.12 k.100, 100v; 22 k.9v). Jan z bratem Wojciechem został w 1486 r. skwitowany z dóbr rodzicielskich przez Elżbietę, żonę Piotra Lasockiego (G.13 k.2v). Żona Zofia, w r. 1487 od Michała Zbyszewskiego nabyła sposobem wyderkafu prawo do pięciu łanów osiadłych i jednego pustego w Budziejewie, które to łany Zbyszewski nabył wyderkafem za 733 grz. od Jana i Wojciecha, dziedziców z Budziejewa (P.1387 k.81v). Jan na połowie części w Budziejewie oprawił t. r. tejże Zofii 100 grz. posagu (P.1387 k.79v), ona zaś skwitowała t. r. swego drugiego męża z oprawy na połowie części w Popowie Inaczewie i Popowie Tomkowym danych jej przez pierwszego męża (G.22 k.95). Jan w r. 1492 nabył za 30 grz. od Wojciecha Losockiego część młyna na rzece Wełma w Losocinie w p. kcyń. (P.1387 k.173). Wraz z bratem Wojciechem miał 1499 r. sprawę z Maciejem Grodzieńskim, kasztelanem bydgoskim, o poddanego zbiegłego z Chwalmierowa (Kc.8 k.13), a w r. 1501 od tego brata brał w zastaw w sumie 5 grz. długu pół łana osiadłego w Budziejewie (G.18 s.326). W r. 1506 występował jako stryj Beaty Zagajewskiej (G.24 k.285v). Jego żona Zofia w r. 1511 zobowiązała się rezygnować za 40 grz. półtora łana osiadłego i folwark w Popowie Kościelnym Maciejowi Koszewskiemu (G.19 k.192). W r. 1512 półtora łana roli w Popowie Kościelnym rezygnowała za 50 grz. Barbarze, żonie Wojciecha Staręskiego (P.786 s.361). Zofia żyła jeszcze chyba w r. 1522 (P.1392 k.435). Jan w r. 1523 części w Popowie Kościelnym, kupione od ks. Mikołaja Popowskiego, kustosza średzkiego, i od jego brata Michała Chwaliszewskiego, oraz prawo bliższości, które ci bracia nabyli sposobem wyderkafu od niego i Wojciecha, sprzedał za 400 grz. Marcinowi Goślińskiemu, dziedzicowi w Popowie Kościelnym (P.1392 k.517). Jan B. i jego syn Stanisław w r. 1523 wymienili z Mikołajem i Maciejem braćmi Zamysłowskimi połowę Budziejewa na Zamysłowo i pół młyna na Wełmie we wsi Kozielnica (Koźlanka?) oraz trzy łany roli w Nowejwsi w p. kcyń. dopłacając 20 grz. (ib. k.533v). Synowie Jana: Stanisław i zapewne Maciej, córki: Anna, w r. 1508 żona Wojciecha Marzelewskiego, Zofia, w r. 1510 za Wojciechem Grzymisławskim, Dorota, w r. 1518 za Tomaszem Nieświastowskim, Agnieszka, w r. 1523 żona Macieja Skrzetuskiego.

1. Stanisław B., czasem Zamysłowski, syn Jana i Zofii, działając wraz z ojcem, w r. 1522 na swej części w Budziejewie wolnej od oprawy matki i na połowie części wsi Popowo w p. gnieźn. oprawił posag 100 zł. żonie swej Małgorzacie Węgierskiej, córce Mikołaja (P.1392 k.435v). W r. 1523 też wraz z ojcem oprawili tej Małgorzacie 100 zł. posagu na połowie połowy dóbr rodzicielskich w Budziejewie (ib. k.529v). T. r., wciąż wraz z ojcem, oprawił żonie 70 grz. posagu na połowie Zamysłowa (ib. k.534). Małgorzata, w r. 1528 skwitowała Macieja B. ze swej oprawy i dożywocia na Budziejewie (P.871 k.207). Stanisław przed r. 1539 część w Popowie sprzedał Marcinowi Goślińskiemu (P.878 k.73v). W r. 1539 zapisał 22 grz. bratu ciotecznemu(!) Janowi B. (ib. k.3), nie żył już w r. 1558, kiedy to owdowiała. Małgorzata skasowała oprawę 100 zł. na Zamysłowie i na młynie w Koźlance (P.899 k.389v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1560 (P.787 k.33v). Syn Stanisław Piotr.

Piotr B. cz. Zamysłowski, syn Stanisława i Węgierskiej (P.787 k.33v), w r. 1558 swej matce dał w dożywocie użytkowanie jednego pustego łana w Nowejwsi w p. kcyń. (P.899 k.389v). Żył jeszcze w r. 1578 (P.931 k.473). Jego córka Anna Zamysłowska cz. B., w l. 1575-76 żona Sędziwoja Sadowskiego.

2. Maciej B., czasem Zamysłowski, syn Jana (i Zofii?) (Py.174 k.280). W r. 1532 występował jako wuj Anny Swierczewskiej, córki Jana Dąbnickiego, a żony Mikołaja Kluczewskiego (P.874 k.42). W r. 1533 kwitował Macieja i Jana Staręskich z 37 grz. zastawu na trzech łanach w Małym Domasławiu (Kc.2 k.185v), a 1544 dostał zapis długu 106 zł. od Zofii, wdowy po Janie Modrzewskim (Kc.10 k.270). Umarł w r. 1560 (G.39 k.361v; 46 k.291v; P.1396 k.803). Z nieznanej mi żony synowie jego: Andrzej, o którym niżej, Marcin, występujący w l. 1560-66, Krzysztof i Stanisław, obaj wspomniani w r. 1560 (G.39 k.361v; 46 k.291v). Córki: Barbara, zakonnica w Owińskach, której ojciec zapisał w r. 1545 roczną pensję sześć wierunków (P.884 k.54v), Katarzyna, w l. 1551-53 żona Andrzeja Wygrozowskiego, Dorota, żona 1-o v. w r. 1551 żona Andrzeja Racłakowskiego, 2-o v. w r. 1564 żona sławetnego Walentego Byczka, obywatela ze Słupcy (Py.179 k.547v), Anna, w r. 1553 za Feliksem Pląskowskim, zapewne identyczna z Anną która w r. 1559 była żoną Macina Chłapowskiego a napewno identyczna z Anną, w r. 1569 żoną Stanisława Żołeckiego (P.915 k.407), Elżbieta, w l. 1558-62 żona Andrzeja Cielmowskiego, Zofia, w r. 1560 żona Jakuba Małachowskiego.

Andrzej B. cz. Zamysłowski, syn Macieja, na swej części w Budziejewie oprawił w r. 1559 posag 400 grz. żonie swej Annie Chłapowskiej, córce Michała (P.1396 k.703v). Obok brata Marcina współspadkobierca ojca i współdziedzic w Budziejewie 1566 r. (G.46 k.291v). Żył jeszcze w r. 1569 (P.1398 k.17v). Anna Chłapowska występowała już jako wdowa w r. 1584 wraz synami: Janem, Marcinem, Maciejem i Wawrzyńcem (G.274 k.368). Żyła jeszcze w r. 1596 (P.966 k.436). Córki Andrzeja: Anna, w l. 1569-74 żona Stanisława Żołeckiego, Katarzyna, w l. 1593-1612 za Marcinem Stawskim cz. Piotrowskim, Barbara, żona 1-o v. w r. 1603 Krzysztofa Koszutskiego, 2-o v. w l. 1620-26 za Wacławem Zerzyńskim. Z symów, o Janie zob. niżej, o Marcinie nie wiem nic więcej. Maciej wspomniany w l. 1584-1605 (G.68 k.376; 274 k.368), w r. 1595 jako pleban w Wieszczyczynie części w Budziejewie sprzedał za 2.000 zł. bratu Janowi (Py.47 k.47). W r. 1617 skwitował bratową Janową i bratanków z 100 zł. zapisanych sobie przez och ojca a swego brata (P.998 k.877).

1) Jan, syn Andrzeja i Chłapowskiej, wspomniany w r. 1584 (G.274 k.368), od brata Wawrzyńca kupił w r. 1595 za 2.000 zł. część w Budziejewie (P.1401 k.391). T. r., krótko po 12/VI, ożenił się z Anną Młodziejewską, córką Wilibrorda, oprawiając jej na połowie swych części w Budziejewie posag 1.200 zł. (Py.47 k.48v). Od Małgorzaty Młodziejewskiej, wdowy po Bartłomieju Czyżewskim, wydzierżawił w r. 1609 za 600 zł. części Podstolic, Zasułtowa i Chociczy Mniejszej (G.70 k.18). Żył jeszcze w r. 1614 (P.992 k.829v). W r. 1617 Anna z Młodziejewic, już bądąc wdową, występowała wraz z swymi synami: Mikołajem, Stanisławem, Wojciechem, Wacławem i Maciejem (P.998 k.877). W r. 1626 dała zobowiązanie Janowi Gogolewskiemu, iż w ciągu trzech lat stawi swego syna Mikołaja, dojrzałego, oraz Wacława i Macieja, nieletnich, kiedy dojdą lat, aby mu sprzedali za 3.000 zł. całe swe części w Budziejewie (P.1017 k.705). Od Mikołaja Nieświastowskiego kupiła w r. 1626 za 5.000 zł. części w Nieświastowskich (P.1415 k.290v). W r. 1630 w imieniu własnym i synów: Mikołaja, Stanisława, Wojciecha, Wacława i Macieja, mianował plenipotentów (P.1023 k.45v). Żyła jeszcze w r. 1635 (P.1418 k.493v), nie żyła już w r. 1638 (G.337 k.586v). Córki: Anna, 1-o v. w l. 1618-39 żona Adama Turzyńskiego, 2-o v. w l. 1643-62 żona Adama Skąpskiego, Marianna, 1-o v. w r. 1630, krótko po 22/IV, wydana za Marcina Jeziorkowskiego, była 2-o v. w l. 1645-64 żoną Wojciecha Ulatowskiego, Katarzyna, w l. 1633-55 żona Łukasza Rękawieckiego, Małgorzata Zofia, 1-o v. w l. 1635-50 za Adamem Stawskim, 2-o v. wyszła w r. 1654, krótko po 7/II, za Jana Karpińskiego. Marianna, Małgorzata i Katarzyna, jako panny, otrzymały 1626 r. od Jana Gogolewskiego zapisy po 1.000 zł. każda (P.1017 k.707v). Zapewne też córką Jana była Dorota, w l. 1624-49 żona Wojciecha Ulatowskiego.

(1) Mikołaj, syn Jana i Młodziejewskiej, wspomniany w r. 1617 (P.998 k.877), pełnoletni w r. 1626 (I. Kon.44 k.486v), dostał 1628 r. od swej matki zapis dłogu 1.000 zł. (P.1020 k.362v). Części w Budziejewie, przypadające z działu braterskiego, sprzedał w r. 1633 za 1.000 zł. Janowi Gogolewskiemu (P.1417 k.981). Żył jeszcze w r. 1643 (P.1048 k.155v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1647 (P.1056 k.799).

(2) Stanisław, syn Jana i Młodziejewskiej, wspomniany w r. 1617 (P.998 k.877), wraz z bratem Wojciechem sprzedali wspólnie w r. 1629 części w Budziejewie za 2.000 zł. Janowi Gogolewskiemu (P.1416 k.625). Stanisław żył jeszcze w r. 1631 (I. Kon.46 k.256v).

(3) Wojciech, syn Jana i Młodziejewskiej, wspomniany w r. 1617 (P.998 k.877), żenią się w r. 1625 z Dorotą Kołudzką, córką Piotra i Zofii Turzyńskiej, dostał od jej ojca zapis 500 zł. długu jako jej posag (Py.143 k.116; P.172 k.481). Z żoną swą spisał wzajemne dożywocie i oprawił jej posag 1.500 zł. w r. 1634 (P.1418 k.162, 165). Od braci swych Wacława i Macieja kupił w r. 1638 za 3.000 zł. części Nieświastowic, odziedziczone przez nich po ojcu (P.1419 k.1009). Żonie swej na połowie części w Nieświastowicach oprawił w r. 1638 posag 1.200 zł. (P.1419 k.1015v). Części w Nieświastowicach spadłe po ojcu i kupione od braci sprzedał w r. 1643 za 3.300 zł. Stanisławowi Czaplickiemu i żonie jego Barbarze Kołudzkiej (P.1421 k.408). Dorota Kołudzka Złotniki w p. gnieźn., wieś odziedziczoną przez nią i przez jej siostry po śmierci siostry Jadwigi zamężnej Owieczkowskiej, cedowała w r. 1646 Pawłowi Morawskiemu (W.82 k.15v). Żyła jeszcze w r. 1651 (P.1063 k.21v). Wojciech w r. 1666 był już wdowcem (G.84 k.349v, 353). Nie żył już w r. 1672 (N.185 k.167v). Syn jego Jerzy wspomniany w r. 1666 (G.84 k.353v). T. r. Jerzy, syn Macieja(?!), żeniąc się z Jadwigą Trzebińską, córką Tomasza, przed ślubem zobowiązał się oprawić jej posag 3.000 zł. (Py.153 s.29). Chyba tu pomyłka w zapisie i chodzi o Jerzego syna Wojciecha? Ów Jerzy nie żył już w r. 1674, kiedy to Jadwiga spisywała wzajemne dożywocie z drugim swym mężem Jerzym Gorzyńskim (Kośc.305 k.687). W r. 1694, już jako wdowa po Gorzyńskim, roborowała swój testament (P.1127 I k.36). Córka Jerzego i Trzebińskiej, Joanna, ochrzcz. 1669.28/II r. (LB Gościeszyn), w r. 1694 żona Wojciecha Kierskiego. Ta Joanna w r. 1707 była spadkobierczynią zmarłego "stryja" Władysława Skąpskiego (P.1144 k.161).

(4) Wacław, syn Jana i Młodziejewskiej, wspomniany w r. 1617 (P.998 k.877), małoletni jeszcze w r. 1626 (I. Kon.44 k.486v), wedle zobowiązania danego przez matkę, sprzedał 1635 r. za 1.000 zł. Janowi Gogolewskiemu części Budziejewa (P.1418 k.493v). Jego żona Katarzyna Przyborowska skwitowała 1637 r. u 1.000 zł. posagu i 500 zł. wyprawy Macieja Przyborowskiego (G.80 k.306v). Części w Nieświastowicach, należne z działów po ojcu, wspólnie z bratem Maciejem sprzedali w r. 1638 za 3.000 zł. bratu Wojciechowi (P.1419 k.1009). Katarzyna Przyborowska skasowała w r. 1647 swą oprawę posagu 2.000 zł. na Nieświastowicach (P.1056 k.794v). Żył jeszcze w r. 1650 (P.1061 k.144v). W r. 1654 Katarzyna, już jako wdowa, w imieniu własnym oraz swych dzieci: Stanisława, Jana, Wojciecha i Anny, pozostających pod opieką stryja Wojciecha B., skwitowała z 320 zł. Wacława Żychlińskiego (P.1067 k.203v). Spośród wymienionych wyżej synów, tylko o Wojciechu posłyszymy jeszcze w r. 1672, kiedy to jako współspadkobierca ciotki Marianny zamężnej 1-o v. Ulatowowskiej, 2-o v. Jeziorkowskiej, swoją część spadku scedował Janowi Wyganowskiemu, pisarzowi grodzkiemu nakielskiemu (N.185 k.167v). Był jeszcze jeden syn Aleksander, o którym niżej.

Aleksander, syn Wacława i Przyborowskiej, wspomniany w r. 1657 (G.82 k.1299), mąż Anny Strzałkowskiej, córki Mikołaja i Reginy Kębłowskiej, która to Anna w r. 1658 otrzymała w zapisie od ojca sumę 2.300 zł. jako posag (Py.152 s.8, 66). Sporządził z nią zapis wzajemnego dożywocia 1665 r. (P.1425 k.752v). Owa Anna części wsi Kębłowo, Lipice i Smogorzewo w p. pyzdr., odziedziczone po ciotce Annie z Kębłowskich Małachowskiej, sprzedała w r. 1671 za 333 zł. mężowi tej ciotki, Janowi Małachowskiemu (P.1870 k.357). Aleksander tę sumę 333 zł. oprawił jej jako posagową (ib.). Anna spisała testament 1675.30 (20?)/III r., polecając pochować swe ciało u Franciszkanów w Pyzdrach. Umarła t. r., zapewne 4/V (Py.154 s.396; P.1113 III k.58). Aleksander nie żył już w r. 1682 (P.1105 X k.28). Synowie jego: Maciej, występujący w l. 1675-82 (Py.154 s.396; P.1105 X k.28), oraz Wojciech o którym niżej.

Wojciech, syn Aleksandra i Strzałkowskiej, żeniąc się w r. 1708 z Katarzyną Niwską, córką Jana i Barbary Cieleckiej, wdową 1-o v. po Janie Kędzierzyńskim, otrzymał od niej przed ślubem zapis 1.000 zł. Chyba ten sam Wojciech był w r. 1721 mężem Anny Marszewskiej, córki Chryzostoma i Urszuli Rokossowskiej, wdowy 1-o v. po Janie Kostrzewskim zwanym Zalas (P.1179 k.100). Pani Anna B., zapewne ta właśnie Anna z Marszewskich, umarła w Turwi 1726.8/IV r. (LM Brody).

(5) Maciej, syn Jana i Młodziejewskiej, wspomniany w r. 1617 (P.988 k.877), małoletni w r. 1626 (I. Kon.44 k.486v), płacił 1629 r. 1 zł. podymnego z dwóch dymów w części swej w Kuklinowie (Py.143 s.51). Był w r. 1650 towarzyszem pod chorągwią rotmistrza Wojciecha Jastrzębskiego (P.1061 k.63).

2) Wawrzyniec, syn Andrzeja i Chłapowskiej, wspomniany w r. 1584 (G.274 k.368), część w Budziejewie sprzedał w r. 1595 za 2.000 zł. bratu swemu Janowi (P.1401 k.391). Mąż Elżbiety Gulczewskiej, córki Andrzeja, oprawił jej posag 400 zł. 1603 r. (P.1404 k.810). Oboje w r. 1606 nabyli sposobem wyderkafu za 1.000 zł. od Zofii z Czekanowa Przecławskiej części Wronczyna w p. pozn. (P.1405 k.654v). Żyli jeszcze w r. 1620 (P.1004 k.659). Wawrzyniec w r. 1626 zapisał dług 200 zł. córce Katarzynie zamężnej Kurowskiej (P.1017 k.798), nie żył już 1642 r. (P.1420 k.1142). Córka Katarzyna była w r. 1626 żoną Wawrzyńca Kurowskiego. Syn Marcin, o którym niżej.

Marcin, syn Wawrzyńca i Gulczewskiej, oprawił w r. 1642 posag 1.000 zł. żonie swej Zofii Sławoszewskiej (P.1420 k.1142). Ta Zofia, córka Jana i Łucji z Bużenina Marszewskiej, swe części, pochodzące z działów z siostrami, w Kwiatkowie p. kal. sprzedała w r. 1643 za 1875 zł. Janowi Droszewskiemu, zaś części w Kurowie p. kal. sprzedała wtedy za 1.375 zł. Stefanowi Wierzbięcie Doruchowskiemu (P.1421 k.418). Marcin dla swych dzieci zrodzonych z tej żony mianował w r. 1688 opiekunów (P.1058 k.562v). W r. 1649 oboje małżonkowie zostali skwitowani przez Barbarę Konarzewską, wdowę po Krystianie Marszewskim, z 4.000 zł. stanowiących ratę dzierżawną z dóbr Brody (P.1060 k.281v). W r. 1660 dzierżawili od od Anny z Cielczy Żegrockiej wsie Trzcianka i Kuślino w p. pozn. (Ws.59 k.465v). W r. 1665 Marcin wydzierżawił od synów zmarłego Aleksandra Kierskiego na trzy lata Kiekrz, Starzyny i Wielkie w p. pozn. (P.1076 k.517v). Żyli jeszcze w r. 1670 (P.1868 XI k.220v). Marcin nie żył już w r. 1676 (G.85 k.265v). Jedyna córka jego i Zofii Marianna, ochrzcz. 1646.2/III r. (LB Brody), zaślubiła 1-o v. 1659.15/VI r. w Brodach Macieja Jana Pigłowskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1670. Jej drugim mężem był w l. 1671-88 Kazimierz z Przybysławia Minor, cześnik ciechanowski

II. Jan z Budziejewa, drugi z braci, od Stefana z Dembicza brał wyderkafem za 70 grz. w r. 1444 siedem łanów w Dembiczu w p. pyzdr. (P.1379 k.81). Jan dawniej B., obecnie Popowski miał 1449 r. sprawę z córkami Jana Kłodzińskiego (G.7 k.21). Wymienił 1449 r. z Mikołajem z Graboszewa łan we wsi Wrzoskowo na W. Paruszewo w p. pyzdr., dopłacając 100 grz. (P.1380 k.75). Popowo oraz część w Kobylicach, która należała do zmarłego Mikołaja Kobylickiego, wraz z patronatem kościoła Św. Michała, domem i ogrodem na przedm. Gniezna, nalężącymi do tego patronatu, i z dopłatą 7 grz. 1462 r. Maciejowi, dziedzicowi w Popowie, w zamian za części w Budziejwie (P.1384 k.211). T. r. od Mikołaja Ulatowskiego kupił za 500 grz. jego dziedziny we wsiach Jemielno i Strzeszkowo w p. gnieźn. (ib. k.153v). Od braci Mikołaja i Tomka ze Starczynowa kupił 1464 r. wyderkafem za 300 grz. Pomorzanowice (P.1383 k.260v). Części Budziejewa, całe Strzeszkowo i Jemielno i sumę wyderkafową 300 grz. na Pomorzanowicach dał 1465 r. swym synom i córkom: Janowi, Mikołajowi, Maciejowi, Katarzynie, Małgorzacie, Dorocie, Jadwidze i Barbarze tytułem ich spadku po matce, zmarłej już wtedy Jadwidze (ib. k.202). Sam nie żył już w r. 1469 (P.1385 k.23). Z córek Katarzyna, nie żyjąca w r. 1475, była żoną Łukasza Szczypskiego. Z synów, o Mikołaju i Macieju mowa będzie niżej. Jan występował jeszcze w 1486 r. jako poręczyciel brata Macieja wobec Macieja Komornickiego (P.855 k.166v), a w r. 1491 chyba ten sam Jan, współdziedzic w Budziejewie, obok Mikołaja B. ręczył za Wojciecha Przesieckiego, iż będzie żyć w pokoju z Stanisławem Słaboszem z Grzybowa i jego pasierbem Janem (G.15 k.123). Nie jestem pewien, czy transakcje niżej wyliczone odnoszą się do tego Jana, czy też do Jana, syna Macieja. Jan B. w r. 1489 występował jako stryj Heleny, żony Jana Pawłowskiego (P.1387 k.119). Jan B. ręczył 1490 r. za Jana Pląskowskiego wobec Mikołaja i Jana z Pląskowa (G.15 k.38). Jan B. dostał zapis 6 grz. od Jana z Rybna (G.22 k.154v). Jan B. ręczył 1492 r. za Annę Koszewską, żonę Mikołaja (G.15 k.169). Ze wspomnianych wyżej córek Jana i Jadwigi, Katarzyna, Jadwiga i Agnieszka występowały jeszcze w 1487 r. (G.13 k.26). Małgorzata była 1480 r. żoną Mikołaja Mościckiego, Dorota żyła jeszcze 1486 r. (G.22 k.45v). Barbara, wspomniana w l.1465-81 jako niezamężna (G.21 k.95), 1486 r. była żoną Wojciecha Przesieckiego, z żyła w r. 1487. W r. 1489 Mikołaja B. kwitowała Barbara, żona Stanisława Worowskiego (G.13 k.194v). Może to Barbara B, jego siostra?

1. Mikołaj, syn Jana i Jadwigi, wspomniany w r. 1465 (P.1383 k.202), w r. 1469 wraz z niedzielnym bratem Maciejem, obaj działając w asyście wuja ks. Jana Komornickiego, kanonika kościała Najśw. Marii Panny na Ostrowie poznańskim, oraz brata stryjeczno-rodzonego Jana, syna Macieja Popowskiego, części ojczyste wyderkafowe w Pomorzanowicach Wielkich w p. gnieźn. sprzedali sposobem wyderkafu za 300 grz. Andrzejowi Grodzińskiemu (P.1385 k.23). Obaj ci bracia, między sobą niedzielni, dziedzice w Budziejewie procesowali się w l. 1470-78 z Łukaszem Szczepskim, dziedzicem w M. Buszewku (P.20 k.54v, 119v; 855 k.59v). Tego Szczepskiego skwitowali 1475 r. z posagu zmarłej ich siostry (P.21 k.23), wspólnie w r. 1477 nabyli sposobem wyderkafu za 19 grz. od Andrzeja z Kościelnego Popowa las położony między granicami Budziejewa i Nieświastowic, i za 8 grz. pięć łanów roli osiadłej, zaś od Dziechny oraz jej synów Jana i Mikołaja, dziedziców w Kossowie, nabyli również wyderkafem za 60 grz. dwa łany puste i jeden osiadły w Kossowie w p. gnieźn. (P.1386 k.68v, 69). W r, 1480 obaj zostali skwitowani przez szwagra Mikołaja Mościckiego z 120 grz. posagu ich siostry Małgorzaty (G.10 k.159v) i t. r. zapisali 17 grz. długu Maciejowi Popowskiemu z Popowa Podleśnego (ib. k.109). Mikołaj B. zeznał 1485 r. dług 40 grz. córkom zmarłego Jana Wilkowyskiego (G.12 k.108). Jego i Macieja kwitowała 1486 r. siostra Barbara zamężna Przysiecka. Asystował przy tym owej Barbarze "stryj" Maciej Popowski i wuj ks. Jan Komornicki (G.22 k.35v). Mikołajowi i Maciejowi, którzy nabyli 6 łanów i karczmę w Popowie od zmarłego Jana Popowskiego, zobowiązał się 1491 r. uwolnić te dobra ks. Łukasz, dziedzic i pleban w Popowie Kościelnym (G.15 k.85). Mikołaj Wojciechowi Rakojackiemu wyderkował 1492 r. za 160 grz. wsie Wyszakowo, Biernatki i czwartą część w Płaczkach, które on i brat Maciej nabyli wyderkafem od Macieja Komornickiego (G.22 k.201v; P.1387 k.169). Obaj z bratem t. r. kwitowali Jakuba Staręskiego z 60 grz. wyderkafowych na 3 łanach osiadłych w Starężynie (G.15 k.171v). W r. 1492 obaj, wciąż jeszcze niedzielni, 8 łanów w Jemielnie sprzedali sposobem wyderkafu za 50 grz. Andrzejowi Pląskowskiemu (P.1383 k.45). Mikołaj był w r. 1496 mężem Barbary Janowskiej cz. Kozielskiej, córeki Wojciecha, która wtedy pozywała Wojciecha Włoszynowskiego, opiekuna jej bratanicy Anny Janowskiej, córki Stanisława, o zajęcie po śmierci matki Barbary jej dóbr macierzystych Kozielska, Zuzołów, Puzdrowca (Kc.84 k.98v). (G.24 k.35; P.786 s.171; 1389 k.46v). W r. 1498 zostało postanowione dokonanie działów tych dóbr między tą bratanicą i Barbarą B. (P.856 k.298). Bratanicę tę skwitowała 1499 r. ze swych dóbr po rodzicach w Janowcu, Kołdrąbiu, Gorzewie, Zuzołach, Kozielsku, Puzdrowcu i Posługowie (G.24 k.35, 55v). Mikołaj z działu dokonanego w r. 1500 z bratem Maciejem otrzymał połowę w Budziejewie i części zastawne w Popowie (G.24 k.71v). Obaj z tym bratem sprzedali w r. 1500 Jemielno w p. gnieźn. za 300 grz. Janowi Palędzkiemu (P.1389 k.94), a 4 łany w Popowie za 50 grz. Andrzejowi Domasławskiemu (G.24 k.75), zaś w r. 1501 Modliszewo za 300 grz. Janowi Palędzkiemu, burgrabiemu kaliskiemu (G.24 k.144v). Mikołaj z żoną miał w r. 1502 termin z braćmi z Zakrzewa o kmiecia zbiegłego z Zakrzewa (Kc.8 k.49). Żona Mikołaja Barbara w r. 1506 kupiła od Sędziwoja Milińskiego, podsędka ziemskiego poznańskiego, za 350 grz. wieś Czekanowo w p. gnieźn. (P.1390 k.86). W l. 1508-10, działał jako stryj i opiekun córek brata Macieja (G.19 k.53, 117). Żył jeszcze w r. 1510, kiedy to połowę Budziejewa sprzedał sposobem wyderkafu za 600 grz. żonie swej (P.786 s.171). Nie żył już w r. 1511, kiedy owdowiała Barbara wraz z synami Januszem i Wojciechem zawierała z Jakubem Rokossowskim ugodę dotyczącą Czekanowa i połowy Budziejewa, skonfiskowanych z racji niestawiennictwa na wyprawę mołdawską (P.865 k.16). Barbara w r. 1519 sprzedała sposobem wyderkafu połowę Czekanowa za 60 grz. drugiemu swemu mężowi Feliksowi Borzysławskiemu (P.1392 k.260). Żyła jeszcze w r. 1532 (P.874 k.29). Córki Mikołaja: Anna, w l. 1519-37 żona Andrzeja Wronczyńskiego zw. Przedpełk, jako wdowa żyła jeszcze w r. 1567, Jadwiga, 1-o v. w l. 1529-39 żona Jerzego Modrzewskiego, 2-o v. w l. 1539-50 żona Jakuba Lubomyślskiego (Lubomęskiego).

1) Jan, syn Mikołaja i Janowskiej, współdziedzic w Budziejewie obok brata Wojciecha 1511 r. (G.25 k.229v), z działu przeprowadzonego z tym bratem wziął w r. 1523 z ojcowizny połowę Budziejewa i część Popowa (G.28 k.126v). T. r. na połowie owych dóbr oprawił 230 zł. posagu żonie swej Dorocie, córce Macieja Wojnowskiego (P.1392 k.498v). W r. 1529 wraz z bratem Wojciechem został skwitowany przez siostrę Modrzewską z dóbr rodzicielskiech w Czekanowie i Budziejewie (P.871 k.393v). Działając w asyście swego teścia ("ojca") Macieja Wojnowskiego, dziedzica w Popowie, części wsi Domasław zwane Kozinem w p. kcyń., odziedziczone prawem bliższości po ciotce (swej czy żony?) Katarzynie Rzemieniewskiej, sprzedał w r. 1537 za 800 grz. Maciejowi, Janowi i Benedyktowi Staręskiemu (P.1394 k.100v). Żył jeszcze w r. 1550 (P.889 k.133). Chyba nie żył już w r. 1564, kiedy występowali jego synowie: Stanisław, Krzysztof i Piotr. Spośród nich, o Krzysztofie zob. niżej. Stanisław występował w l. 1560-96 (G.39 k.117v; 52 k.157v; Kc.122 k.309v). Piotr, wspomniany w r. 1560, umarł między r. 1564 i 1574 (G.43 k.290; 42 k.157v). Córki: Anna, 1-o v. w r. 1544 żona Wojciecha Pawłowskiehgo, 2-o v. w r. 1571 żona Jana Kuczyńskiego, zapewne identyczna z Anną, w r. 1584 żoną Jana Zakrzewskiego, który w ten sposób byłby jej trzecim mężem. Zofia w r. 1564 żona Kaspra Kurskiego, Katarzyna, w r. 1567 żona Jana Dębołęskiego.

Krzysztof, syn Jana i Wojnowskiej, wspomniany w r. 1560 (G.39 k.117v), ożeniony z Polikseną Przysiecką cz. Modrzewską, córka Klemensa (P.920 k.721), kwitował w r. 1566 Stanisława Przysieckiego z 300 zł. na poczet długu 500 zł. (G.51 k.483v, 485; 97 k.423v). Sylwestrowi Czekanowskiemu sprzedał w r. 1571 za 1.900 zł. część w Budziejewie (P.1398 k.239). Od Anny, wdowy po Sędziwoju Nieświastowskim, wydzierżawił w r. 1571 za 20 grz. dobra oprawne jej w Nieświastowicach i Jaroszewicach w p. gnieźn. (G.51 k.35v). Na sumie 2.500 zł., zapisanej sobie przez Sylwestra Czekanowskiego, oprawił t. r. 600 zł. posagu swej żony (P.1398 k.2235). W r. 1585 spisał z tą żoną wzajemne dożywocie (P.1399 k.462v) i mianował opiekunów dla zrodzonych z nią dzieci (P.944 k.300v). Poliksena żyła jeszcze w r. 1590 (P.954 k.586). Krzysztof 1596 r. dostał od Sebastiana Palędzkiego zapis 330 zł. długu na Buszewie (Kc.122 k.311). W r. 1599 Dorota Mierzewska, druga żona Krzysztofa B., dostała od swego ojca Eustachego Mierzewskiego zapis długu 100 zł. (G.66 k.301). Owdowiawszy, była 2-o v. żoną Wojciecha Grzybowskiego, który w r. 1601 oprawił jej posag 400 zł. (P.1404 k.316v). Synowie jego Jan i Adam, córka Barbara, niezamężna w l. 1612-16 (G.71 k.377; P.996 k.77), wyszła w r. 1716, krótko po 19/VI, za Wawrzyńca Woźnickiego i żyła z nim jeszcze w r. 1619.

(1) Jan, syn Krzysztofa i Przysieckiej, oprawił w r. 1620 posag 800 zł. żonie swej Małgorzacie Strzałkowskiej, córce Macieja i Katarzyny Winieckiej (P.1020 k.1271; 1412 k.384v). Zapis 800 zł., który dostał w posagu za tą żoną od Macieja Strzałkowskiego, scedował w r. 1622 wdowie po nim, Katarzynie z Wieńca (G.76 k.168v). Oboje wraz z żoną dzierżawili w r. 1624 od Baranowskiego, kasztelana kamieńskiego, wieś Sierniki (Kc.19 k.319). Żyli jeszcze oboje w r. 1626 (ib. k.659v), a już w r. 1630 Małgorzata występowała jako wdowa z synem Adamem i córkami Katarzyną, Elżbietą i Anną (ib. k.1250), które to córki w r. 1640 były jeszcze niezamężne (Kc.128 k.292). Małgorzata w r. 1641 była już 2-o v. żoną Jana Pląskowskiego (P.1044 k.322) i żyła jeszcze, zarówno jak i jej drugi mąż, w r. 1653 (P.1066 k.49). Spośród córek, Katarzyna, w l. 1642-55 żona Jacka Kęszyckiego, Elżbieta, w r. 1652 za Janem Łysakowskim, 2-o v. 1665 r. za Samuelem Kaliszkowskim, Anna, w l. 1653-55 za Janem Trzińskim. Sym Adam żył jeszcze w r. 1652 (P.1064 k.847), a w r. 1655 mowa o nim jako o już nie żyjącym, bezdzietnym (P.180 k.206).

(2) Adam, syn Krzysztofa i Przysieckiej, pozwany 1603 r. przez Walentego Zbierzewskiego (Kc.124 k.115), mąż w l. 1603-8 Agnieszki Słupskiej, córki Wawrzyńca i Doroty Pierzchlińskiej (Kc.124 k.283; 125 k.273v, 366).

2) Wojciech B. cz. Czekanowski, syn Mikołaja i Janowskiej, współdziedzic obok brata w Budziejewie 1511 r. (G.25 k.229v), na połowie swych części w tej wsi, należnych mu z działu z bratem, oprawił w r. 1522, wedle zobowiązania z r. 1521, posag 100 zł. żonie swej Katatrzynie Chwaliszewskiej córce Michała (P.1392 k.447; Kc.2 k.74). Z działu przeprowadzonego z bratem dostał w r. 1523 Czekanowo w p. gnieźn. (G.28 k.126v) i t. r. oprawił tu 100 zł. posagu swej żony (P.1392 k.498v). Od Jakuba Sulińskiego kupił w r. 1530 za 300 grz. Koszewo w p. gnieźn. (P.1393 k.347). Od Stanisława Łosińskiego kupił w r. 1549 za 1.500 zł. Strzeszkowo w p. gnieźn. (P.1395 k.448) i na połowie tej wsi w r. 1551 oprawił 500 zł. posagu swej synowej Piotrowej (ib. k.656v). W r. 1557 od Adama i Andrzeja braci Rogalińskich kupił za 1.500 zł. w. części w Przysiece i w pustce Kowalewo w p. gnieźn. (P.1396 k.447). Córki: Anna "Czekanowska", w r. 1640 żona Wojciecha Przycieckiego, Dorota, w r. 1548 żona Stanisława Łosińskiego. Synowie, Piotr i Jan.

(1) Piotr B. zwany też Czekanowskim, syn Wojciecha i Chwaliszewskiej, mąż Jadwigi, córki Mikołaja Pawłowskiego cz. Ruckiego, która to Jadwiga od swego teścia Wojciecha B. dostała w r. 1551 oprawę po sagu 500 zł. (P.1395 k.656v). Żyli jeszcze oboje w r. 1554 (P.895 k.196).

@tablica: Budziejewscy 1.

@tablica: Budziejewscy 2.

(2) Jan, syn Wojciecha i Chwaliszewskiej, mąż Katarzyny Gołaskiej, córki Wincentego która w r. 1557 otrzymała od swego teścia oprawę 900 zł. posagu (P.1396 k.447). Chyba to ten Jan nie żył już w r. 1574, kiedy córka jego, panna Anna, dostała od Sylwestra Czekanowskiego nazwanego "bratem" zapis długu 200 zł. jako zaspokojenie z dóbr rodzicielskich (P.923 k.458v).

2. Maciej, syn Jana i Jadwigi, wspomniany w r. 1465 (P.1383 k.202), obok swego brata Mikołaja niedzielny współdziedzic w Budziejewie 1486 r. (P.1387 k.46; G.22 k.22). Zabił swego szwagra Mościckiego przed r. 1487 (G.13 k.52v), a w r. 1491 lub przed tą datą zabił Mikołaja Pląskowskiego (G.15 k.121, 121v), zaś przed 1494 r. także Jana Pląskowskiego, brata Mikołaja (G.23 k.67). Od Marcina Modliszewskiego kupił w r. 1494 za 500 grz. połowę Wielkiego Modliszewa zw. "Niemierzyńską" część w Łabiszynku, młyn wodny Zwolanów i staw w p. gnieźn. i na połowie tych dóbr oprawił 100 grz. posagu swej żonie a córce tego Marcina, Dorocie Modliszewskiej (P.1383 k.41). Ta Dorota, 1-o v. żona Jana Kołybskiego, dała t. r. mężowi trzecią część sumy 200 zł. oprawionej przez pierwszego męża na Kołybkach i Niemczynku w p. kcyń. (ib. k.26). Maciej w r. 1499 oprawił żonie na części "Niemierzyńskiej" w Modliszewie W. 100 grz. posagu (P.1389 k.46v). Od Katarzyny Mileskiej kupił w r. 1500 za 100 grz. część wsi Modliszewo (P.1389 k.94v). Intromitowany w r. 1501 do części Modliszewa, Łabiszynka i Ciołkowa oraz do młyna Zwolanów i stawu kupionych od Katarzyny Mileskiej (G.24 k.149). T. r. dostał z działu z bratem Mikołajem sumę pieniężną za którą kupił był dobra w M. Modliszewie (ib. k.71v). Dorota, żona Macieja dobra Kołybki i Niemczynko rezygnowała 1503 r. Janowi Rakowskiemu (ib. k.904v). Maciej pozywał w r. 1504 współnie z córkami swymi, Dorotą, Małgorzatą i Barbarą, Wojciecha Kołybskiego o wygnanie z piątej części Modliszewa, nabytej od Mileskiej (P.862 k.18, 19), a sprawa toczyła się i w r. 1506 (G.24 k.280). Dorota Modliszewska już nie żyła w r. 1507 (G.25 k.164v), Maciej zaś umarł między r. 1507 i 1508 (P.863 k.103v). Córki: Dorota, Małgorzata i Barbara, po śmierci swej matki przeprowadziły działy połowy Modliszewa i Ciołkowa z przyrodnim bratem i siostrami Kołybskimi (G.25 k.164v). Ugodę z tym bratem Wojciechem Kołybskim zawarły w r. 1508 (P.863 k.103v). Dorota była w l. 1508-29 żoną Jakuba Pomorzeńskiego, Małgorzata, w r. 1529 żoną Grzegorza Kozielskiego, Barbara, w r. 1512 chyba jeszcze niezamężna (G.26 k.17). Zob. tablice 1, 2.

Begina z Prusimskich, w r. 1554 wdowa po Marcinie B. (P.895 k.198). Regina klaryska gnieźnieńska w l. 1557-66 (G.36 k.27v, 251v). Zofia, żona Wojciecha Stawskiego. Katarzyna zaślubiła przed 1636.5/II r. Marcina Stawskiego. Marianna, w r. 1638 za Józefem Chraplewskim. Marianna w r. 1651 dzierżawczyni wsi Głuponie (LB Brody).

>Budziłowscy z Budziłowa Wielkiego i Mniejszego w p. pyzdr. Nie stanowili jednej rodziny, ale co najmniej dwie, których jednak członków rozdzielić na grupy nie umiem.

Wydżga z Budziłowa w l. 1400-4, mąż Katarzyny 1402 r. (P.1 k.56v, 95v, 105v, 124v), występujacej jako wdowa w l. 1416-17 (Pt.3 k.169, 179v). Janusz w l. 1414-19, stryj Katarzyny wspomnianej 1417 r. (Py.3 k.43v, 223v; 4 k.43; G.2 k.79). Piotr 1419 r. (G.2 k.66). Janko, Janusz z Budziłowa, wicewojewoda pyzdrski w l. 1423-24 (G.). Ks. Mikołaj i Jan, bracia niedzielni z Budziłowa, zapisali w r. 1438 na tej wsi trzy grzywny rocznego czynszu wyderkafowego wikariuszom katedry poznańskiej (P.1378 k.91v). Wawrzyniec miał 1441 r. termin z Katarzyną z Siedlca (Py.10 k.8), a 1443 r. ze Stachną z Graboszewa (ib. k.45). Agnieszka, żona Piotra z M. Budziłowa, miała 1444 r. termin z Marcinem (ib. k.217v), bratem męża. T. r. zapadł dekret w sprawie między obu tymi braćmi (ib. k.198). Piotr i Agnieszka mieli w l. 1447-48 terminy z Marcinem (Py.12 k.65, 65v, 22) i w r. 1447 z Maciejem z Budziłowa (P.9 k.91v). Marcin miał 1447 r. termin z Jadwigą, wdową po Bodzęcie z Budziłowa (ib.114v). Jan B. na połowie Budziłowa Wielkiego oprawił w r. 1449 posag 70 grz. żonie swej Jadwidze (P.1380 k.106), a w r. 1462 tejże Jadwidze oprawił ową sumę na połowie Wielkiego Budziłowa z folwarkiem i na całej części swej we wsi Trzek w p. pyzdr. (P.1384 k.160). Jadwiga, wdowa po Janie z W. Budziłowa, 2-o v. w r. 1468 żona Jakuba z Gorzyc, skasowała oprawę na W. Budziłowie i Trzeku na rzecz Marcina z W. Budziłowa, pozostajacego pod opieką stryja Jakuba Grzymały z Mroczek i wuja Jana Roszkowskiego (Py.14 k.222). To niewątpliwie syn Jana, Jadwiga żyła jeszcze 1474 r. (Py.15 k.152). Anna, żona Marcina B. dostała w r. 14463 od brata Jana z Ostrowa dopłatę 30 grz. za dobra po matce (G.20 k.27v). Marcin z Wielkiego Budziłowa sprzedał sposobem wyderkafu Budziłowo w r. 1469 za 102 grz. Mikołajowi i Jakubowi, braciom z Gunic (P.1385 k.48v). Od Doroty Dziećmierowskiej, żony Wojciecha z Budziłowa, dostał 1471 r. zobowiązanie uiszczenia 4 grz. i skwitował ją z długu, który była winna jego zmarłemu bratu Janowi (Py.14 k.201). W r. 1473 zobowiązał się rezygnować swe części w M. Budziłowie za 300 grz. Mikołajowi B., synowi Jana Gunickiego (Py.16 k.60v). Umarł t. r., bo Anna, wdowa po Marcinie z Budziłowa, w 1473 r. była ugodzona przez arbitrów z Mikołajem i Janem, synami zmarłego Marcina (Py.16 k.61v). Żyła jeszcze w r. 1480, kiedy występowała jako pani wienna połowy Wielkiego Budziłowa (Py.18 k.226v). Za Mikołaja, i Jana, synów zmarłego Marcina, dziedzica w Wielkim Budziłowie, poręczyli opiekunowie ich, iż owdowiałą Annę zachowają w posiadaniu ich dóbr ojczystych w W. Budziłowie. Za młodszego z braci, Jana, dał to poręczenie jego rodzony wuj Mikołaj z M. Budziłowa (Py.16 k.62). Obaj bracia pozwani w r. 1475 przez Mikołaja z Małego Budziłowa, nie stanęli (Py.18 k.91). Obaj ci bracia skwitowani zostali w r. 1479 przez Agnieszkę, żonę Mikołaja B. z jej oprawy na Małym Budziłowie (Py.167 k.72v). Z nich Mikołaj B. połowę ojczystą Wielkiego Budziłowa sprzedał t. r. za 200 grz. Mikołajowi B., synowi zmarłego Jana Gunickiego (P.1386 k.113v) i dał temu Mikołajowi wolną intromisję do swej połowy w Budziłowie, wyłączywszy jednak od tego połowę swego przyrodniego brata Jana B. (P.18 k.180v, 181). Tego Jana z Wielkiego Budziłowa pozywał t. r. Mikołaj z Małego Budziłowa (ib. k.206). Mikołaj, syn zmarłego Marcina, pozywany był w r. 1485 przez Grzegorza, Stanisława i Wojciecha, synów tegoż Marcina i Anny (ib. k.302), a więc swych braci, tylko chyba z innej matki. W r. 1486 trzej ci bracia niedzielni: Grzegorz, Wojciech i Stanisław, nazwani byli dziedzicami w Budziłowiu Wielkim, o Grzegorzu mowa jako o "Romiejewskim" (Py.168 k.8v). Grzegorz z Romiejewic (Romiejek, Romieniewic) wraz z Jakubem z Gorzyc ręczyli 1474 r. za Jana, syna zmarłego Wojciecha z Romiejewic, iż wniesie w dom swej żony Anny z Budziłowa 1481 22 grz. długu Annie, żonie Jana Romiejewskiego z W. Budziłowa (Py.16 k.42). Powyższy Grzegorz z Romiejewic nie jest chyba identyczny z wspomnianym Grzegorzem B., pisanym potem Romiejewskim, bo to zapewne inne pokolenie. Zachodzi tu jednak zapewne jakieś bardzo bliskie powinowactwo. Grzegorz, Stanisław i Wojciech procesowali 1493 r. Mikołaja o 40 grz. posagu ich matki zmarłej już Anny (P.23 k.184v). W r. 1512 Grzegorz i Wojciech, bracia B-cy, zostali intromitowani do dóbr Mikołaja B., tj. do Wielkiego Budziłowa, gdzie był oprawiony posag ich zmarłej już wtedy matki Anny w sumie 40 grz. (Py.24 k.81). T. r. obaj ci bracia sprzedali za 60 grz. dobra swe w Budzisławiu Wielkim i Mniejszym ks. Janowi Tarnowskiemu, proboszczowi pyzdrskiemu (Py.23 k.8v). Mikołaj B. z Budziłowa W. dostał 1471 r. zapis długu 40 grz. od Piotra Żyrnickiego, jako jego zięć (Py.14 k.231). W r. 1474 kwitował brata swj żony Mikołaja Żyrnickiego z 20 grz. i t. r. znów z posagu 20 grz. Synem tego Mikołaja nazwany Marcin z Budzisławia (Py.15 k.149, 188(. Mikołaj B. miał w l. 1485-93 sprawę z Anną, wdową po Mikołaju Żyrnickim i z jej synami o głowę Mikołaja, którego zabił (Py.855 k.183; Py.15 k.316v, 331; 19 k.21v).

Wspomniany już kilkakrotnie Mikołaj z Budziłowa Mniejszego (Małego), syn zmarłego Jana Gunickiego zwanego Kozdroj, występował w r. 1470 (Py.15 k.768v; 18 k.180v, 181). Na połowie Budziłowa Mniejszego oprawił w r. 1471 posag 30 grz. żonie swej Agnieszce (P.1385 k.127). Od Mikołaja z Budziłowa Wielkiego nabył w r. 1479 jego połowę w tej wsi płacąc 200 grz. (P.1386 k.113v) i zaraz na połowie swych części w tej wsi oprawił Agnieszce 40 grz. posagu (ib.). Ze swej strony Mikołajowi z W. Budziłowa dał też wtedy pewne części w Budziłowie (Py.15 k.231, 231v). Bratu rodzonemu Jakubowi zeznał t. r. 30 grz. (ib. k.226). Chyba to ten Mikołaj z Budziłowa był w r. 1480 wicepodkomorzym pyzdrskim (G.). Mikołaj (może ten sam) dostał 1480 r. od Mikołaja Gałki Szatkowskiego zapis 40 grz. tytułem posagu za siostrą jego, a żoną swoją Anną (I. Kal.3 k.12v), a w r. 1493 oprawił na Mniejszym Budziłowie posag 40 grz. żonie swej Annie, zachowując sobie połowę w Budziłowie Wielkim (P.1387 k.186). Mikołaja B. widzimy w Mniejszym Budziłowie jeszcze w r. 1510 (P.863 k.343). Synem Mikołaja i Anny, nie żyjącej już w r. 1518, był Wojciech (Py.24 k.304). To chyba ten sam Wojciech w r. 1521 sprzedał Budziłowo Wielkie i Mniejsze za 400 grz. ks. Janowi Tarnowskiemu, kanonikowi gnieźnieńskiemu, i Teofilowi, bratu jego, burgrabiemu pyzdrskiemu, oraz Maciejowi Łubińskiemu, bratankowi tych Tarnowskich (Py.23 k.38, 39v). Wspomniany wyżej Jakub, syn Jana z Gunic a brat Mikołaja, w r. 1480 zobowiązał się rezygnować całą część ojczystą i macierzystą w Budziłowie W. bratu Mikołajowi (Py.15 k.247v) i t. r. nazwany Jakubem niegdy z Budziłowa (Py.16 k.39v). Wojciech B. z obu Budziłowów miał 1485 r. przysięgać wobec Anny, wdowy po Mikołaju Żyrnickim i jej synów (P.855 k.185).

Ks. Mikołaj B. miał w r. 1489 termin z Agnieszką, żoną Dobrogosta Czasoltowskiego (Zasułtowskiego), panią wienną w Budziłowie (Py.168 k.66). Mikołaj B., dziedzic w Budziłowie 1492 r. (ib. k.161v). Mikołaj B. zw. "Sola" (czyżby "Sula", tj. suka?), występował w r. 1494 (Py.169 k.17). Mikołaj B. sprzedał w r. 1500 Andrzejowi Domasławskiemu cztery łany w Popowie za 50 grz. (G.24 k.75). Małgorzata, córka Mikołaja, w r. 1511 żona Jakuba Wardęskiego (P.786 s.273). Mikołaj, mąż Małgorzaty Żydowskiej córki Mikołaja, dostał od teścia 1498 r. wyderkafowy zastaw pięciu łanów osiadłych i jednego pustego w Żydowie w p. gnieźn. za 60 grz. tytułem posagu (G.17 k.70v), a Małgorzata w r. 1514 dostała od ojca swego zobowiązanie sprzedaży za 20 grz. dwóch pustych łanów w Żydowie (G.25 k.504v). Ta Małgorzata w r. 1530 już wdowa, występowała przeciwko Mikołajowi Kębłowskiemu, dziedzicowi w M. Budziłowie, o wygnanie jej z oprawy w tej wsi (P.871 k.595). T. r. swoją oprawę na połowie Wielkieto Budziłowa i na części Mniejszego Budziłowa rezygnowała za 200 zł. Katarzynie Gorzyckiej, żonie Mikołaja Kębłowskiego (G.29 k.70).

Wojciech od Jana Mszczyczyńskiego nabył w r. 1539 sposobem wyderkafu za 12 kop groszy dwa łany w Mszczyczynie w p. kośc. (Kośc. 345 k.181v). Barbara, córka zmarłego Jana, a siostra Mikołaja żona w l. 1518-19 Wojciecha Górskiego (P.867 k.95v; 1392 k.215v). Dorota, córka zmarłego Macieja, w r. 1523 żona Jakuba Pomorzańskiego (ib. k.499). Jadwiga w r. 1528 wdowa po op. Stanisławie Sanku, mieszczaninie pyzdrskim, i Anna, żona op. Wojciecha, czapnika kaliskiego, obywatela pyzdrskiego (P.871 k.151v)., Regina, córka zmarłego Mikołaja, w r. 1529 żona Jana Lubiekowskiego (P.1393 k.281v).

Szl. Wojciech, obywatel poznański, w r. 1547 mąż Małgorzaty Gowarzewskiej (P.1395 k.321). Małgorzata, w r. 1568, już jako wdowa po Wojciechu, części w Lubiekowie w p. pozn., odziedziczone po Melchiorze Lubiekowskiem, dała synowi Wawrzyńcowi (P.1397 k.725), a ów Wawrzyniec części w Lubiekowie sprzedał w r. 1569 za 5.000 zł. Janowi Strzeżmińskiemu (P.1398 k.3v). Od Jakuba Pogorzelskiego Pasikonia nabył sposobem wyderkafu w r. 1572 za 2.000 zł. części Drogoszewa i Godurowa w p. kośc. (ib. k.279). Występował w r. 1581 jako stryj Małgorzaty z Grabowieckich Królikowskiej (P.937 k.238). Nie żył już w r. 1586 (P.947 k.357v).

Nie wiem czy z powyższymi miała coś wspólnego Barbara, która 1753.9/VI r. w Ujściu zaślubiła Jana Jasieńskiego. W r. 1775 była 2-o v. za Janam Drogońskim.

>Budzinscy, zob. Budzynscy

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki