FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Lewińscy-Łasiewska - 114 EinträgeBearbeiten

>Lewińscy h. Własnego zw. Brochwicz z Lewina w p. mirachowskim. Franciszek Ksawery, dziedzic Dargolewa w wojew. pomorskim, asesor ziemski tczewski, i Apolonia Dąbrowska, rodzice Antoniego, ur. ok. 1783 r., sędziego trybunału cywilnego dep. poznańskiego 1812 r. (LB Pozna, Fara), po ojcu dziedzica Dargolewa, posesora Strzepcza, który 22 V 1815 r. zaślubił Ludwikę Franciszkę Teklę Bardzką, córkę Józefa i Anny Pawłowskiej e p. świeckim (LC Włościejewski). Ta Ludwika, nazywana w l. 1816-17 dziedziczką Włościejewek (LB Srem; LB Mieszków). N., weteran z 1863 r. były obywatel ziemski, po którym wdowa Zofia Paulina z Kreczunowiczów, zmarła 27 I 1939 r. w Radzyniu w p. szamotul., w wieku lat 75, pochowana w Sieradzu (DZ. P.).

>Lewińscy różni. Katarzyna L. i jej mąż Piotr Jastrzębski, podczaszy zakroczymski, dziedzice Wielkiego i Małego Lewina ok. 1740 r. Katarzyna L. z domu Stanisława, córka Michała i Heleny Godziątkowskiej, bezpotomna, której spadkobiercą był 1746 r. m. in. jej rodzony brat Józef Stanisławski (I. Kal. 185/189 k. 31). Antoni i Katarzyna, rodzice Józefa Jana Onufrego, ur. w Starym Gostyniu. ochrzcz. 26 I 1752 r. (LB Stary Gostyń). Wilhelm, cysters, proboszcz w Obrze, umarł tam 25 IV 1767 r., mając lat35, profesji rok 13-y, kapłaństwa 9-y (Nekr. Przemęt). Florian, cysters z Lądu, umarł 17 V 1798 r. mając 53, profesji 35-y, kapłaństwa 28-y (ib.). Franciszek, pochdzący z Królestwa Polskiego, zaślubił w Bydgoszczy 26 XI 1872 r Rozalię (Różę) Łebińską z Prus Zachodnich (Dz. P.). Umarła ona w Strzelnie 16 II 1908 r. i została pochowana w Kościeszkach. Pozostały córki (ib.). Bronisława L. z domu Gółkowska umarła w Bydgoszczy 11 I 1893 r. w 66 roku żucia (ib.). Neofita Józef zaślubił 7 II 1754 r. Marię Mikołajewiczównę (LC Poznań, Fara).

>Lewkowiczowie byli w W. Ks. Litewskim piczętujący się Drogosławem. Czy tu wymienieni do nich należą, względnie czy wszyscy do nich należą, nie wiem.

Ur. Jan i Marianna rodzice: Zofii, ochrzcz. 6 IV 1723 r., Baltazara, ochrzcz. 5 I 1734 r., Antoniny Marianny, ochrzcz. 19 XII 1735 r., wszystkich urodzonych w Chodzieży (LB Chodzież) Ur. Antoni L., mąż 1754 r. Magdaleny Gronowskiej, wdowy 1-o v. po Jakowickim (G. 115 k. 10v). Oboje występowali 1789 r., przy czym on podpisał się "na Nelewarcu (?) Lewkowicz" (P. 1375 k. 495). Zapewne ten sam Antoni, dziedzic wsi Radwanki, był w 1783 r. chrzestnym dziecka Józefa Rynarzewskiego i Marianny L-wny, o której niżej (LB Chodzież). Anna Lewkowiczowa z Tupadł w l. 1762-1766 (LB Kcynia), zapewne identyczna z Anną Nieborską, żona Franciszka L-a, która w 1764 r. dawała plenipotencję swej siostrze Katarzynie zamężnej Skulskiej (Kc. 146 k. 131v). Franciszek i Anna z Nieborskich, oboje żyjący jeszcze 1778 r., rodzice Marianny, która 28 X 1776 r. poszła za Józefa Rynarzewskiego i żyła z nim jeszcze 1783 r. (LC i LB Czeszewo: LB Chodzież). Karol zaślubił 9 X 1774 r. Ludwikę Piątkowską (LC Pogorzela). Może ta sama Ludwika występowała 1798 r. jako posesorka Polanowa (LB Powidz).

>Lewkowscy z Lewkowa w p. kal. Jan 1410 r. (Py. 2 k. 13). Mikołaj, po którym wdową była 1432 r. uczc. Phimada (?), mająca wówczas termin z Mikołajem z Korojecka (I. Kal. 1 k. 22).

Marek kupił 1435 r. za 40 grz. od Jachny z Kars i od jej synów, Mikołaja, Jakusza i Jana, część w Karsach p. kal. (P. 1378 k. 80). Skwitowany 1457 r. przez Katarzynę z Chodcza, żonę Macieja, z pół grzywny "płatu" (Py. 11 k. 72). Tej Katarzynie, wdowie po Wincentym z Lewkowa, obecnie żonie Macieja, gotów był uiścić 1459 r. pół grzywny rocznego czynszu (ib. k. 52v). Już nie żył 1461 r., kiedy wdowa po nim, Elżbieta miała termin z Piotrem z Bunina (I. Kal. 1 k. 50v). Miała ona w r. 1466 termin z Pawłem z Bunina o swoją oprawę na pięciu łanach w buninie. Przy tej okazji nazwana wdową po Marcinie (!) L-im (ib. k. 344). Już nie żyła 1468 r. Synami Marka byli Marcin i Mikołaj, córką Barbara, w l. 1472-1473 żona Stanisława z Piotrowic. Ks. Marcin, pleban w Lewkowie, i Mikołaj, bracia niedzielni, zobowiązali się 1472 r. uiściś Stanisławowi z Piotrowic 86 grz. posagu (ib. 2 k. 220). Obaj, wciąż jeszcze niedzielni, trzy łany osiadłe i siedem pustych w Lewkowie wyderkowali za 86 grz. posagu siostry Barbary jej mężowi 1473 r. (p. 1385 k. 170). Ks. Marcin żył jeszcze 1480 r. (ib. k. 205). Mikołaj L. "Markowic" (I. Kal. 2 k. 97v, 149; 3 k. 424v), pisany czasem z Bunina, otrzymał 1463 r. od Anny i Katarzyny, sióstr niedzielnych z Gniaskowa (!) zobowiązanie rezygnacji za 17 grz. macierzystego łanu roli w Lewkowie (I. Kal. 1 k. 183v). Kwitował 1468 r. Mikołaja Bunińskiego z 40 grz. posagu swej zmarłej matki i ze swych dóbr macierzystych w pięciu łanach Bunina (ib. k. 440). Ożenił się z Anną, córką Piotra zbunina. Od swej teściowej, owdowiałej Jadwigi z Bunina i od jej syna Mikołaja otrzymał 1469 r. zapis 30 grz. z ojcowizny i 40 grz. posagu swej żony (ib. 2. k. 65). T. r. część w Lewkowie wymienił z Adamem Chwalczewskim na jeden łan w Chwalczewie p. kal. i dopłatę 60 grz. (P. 1385 k. 50; I Kal. 2 k. 64v). T. r. na połowie swych części w Buninie oprawił 40 grz. posagu żonie swej Annie (P. 1385 k. 50v). Nazwany 1470 r. z Bunina, "dawniej Lewkowski" (I. Kal. 2 k. 149v). ale w r. 1471 jako "Lewkowski, dziedzic z Bunina", zapisywał dług trzy grzywny Piotrowi niegdy z Lewkowa (ib. k. 169). Od Mikołaja, Wojciecha, Piotra i Jakuba, braci z Bunina, otrzymał 1474 r. zapis długu 25 grz. i w tej sumie zastaw dwóch pustych łanów w Buninie, a to tytułem posagu należnego zmarłej Annie, córkom jej i Mikołaja, Agnieszce i Elżbiecie (ib. k. 328v). Dwa łany roli w Buninie, nabyte od powyższych braci z Bunina wyderkowałem za 17 grz., Mikołaj L. w 1475 r. wyderkował za tę samą sumę Janowi Czekanowskiemu (P. 1386 k. 39v). W r. 1480 wspólnie z bratem ks. Mikołajem oprawił na połowie ich dziedzictwa w Lewkowie 100 zł posagu drugiej żonie swej annie (ib. k. 205). Ta Anna w 1491 r. skwitowała z ojcowizny i posagu swych braci rodzonych, Mikołaja i Szymona ze Złotkowa i Grochów Trąmpczyńskich (I. Kal. 4 k. 141v). Mikołaj łan osiadły w Buninie zastawił 1480 r. za 10 grz. janowi Tarchalskiemu (ib. 3 k. 12). Wspólnie ze stryjeczną siostrą Małgorzatą, córką zmarłego Stanisława Karskiego, skwitował 1483 r. Marcina, Urbana, Wawrzyńca i Wojciecha braci z Tomic, z prawa bliższości do wsi Tomice po śmierci Mikołaja Tomockiego (ib. k. 170). Łan pusty w Lewkowie wymienił 1487 r. z Andrzejem Chwalczewskim na jakąśkolwiek inną ziemię (P. 1387 k. 74v). Między Mikołajem z Bunina i jego córką Agnieszką a Mikołajem Buninńskim założono 1495 r. vadium (I. Kal. 4. 371). Pięć łanów roli w Lewkowie sprzedał 1497 r. za 80 grz. Stanisławowi L-mu, który jedncześnie na swej części w tej wsi, to jest na ośmiu łanach osiadłych oprawił 80 grz. posagu żonie swej Katarzynie (P. 1383 k. 154). Temu Stanisławowi Ł-mu, zięciowi swemu, sprzedał również t. r. za 30 grz połowę folwarku w Lewkowie (I. Kal. 4 k. 537). Katarzyna, córka Mikołaja, była już w r. 1495 żoną Stanisława z Małej Sobótki, bowiem już wtedy ten pisał się Lewkowskim (P. 1383 k. 68; I Kal. 4 k. 358v). Innemu swemu zięciowi, Jakubowi Bunińskiemu, mężowi córki Małgorzaty, Mikołaj L. odpuścił 1497 r. dom z trzema budynkami w Lewkowie, gdzie sam mieszkał (I. Kal. 4 k. 501; P. 1383 k. 140). T. r. zaspokoił Andrzja Chwalczewskiego, którego ojcu, zmarłumu Adamowi, sprzedał był części w Lewkowie, i tę część odebrał z powrotem (I. Kal. 4 k. 507v). Dwa i pół łany puste w Lewkowie zastawił t.r. za 30grz. synowi swemu Maciejowi (ib. k. 532v). Żył chyba jeszcze 1499 r. (I. Kal. 5 k. 56). Zjego córek, Agnieszka, jak widzieliśmy w r. 1495 jeszcze niezamężna, była 1497 r. wdową po Piotrze Boczkowskim, Katarzyna, w l. 1495-1497 za Stanisławem z Małej Sobótki, piszący się Lewkowskim, a jej potomstwo pisano czasem Sobockimi, czasem zaś Lewkowskimi, Małgorzata wreszcie, w r. 1497 żona Jakuba Bunińskiego, nie żyła już 1499 r. Syn Maciej kupił 1512 r. od Wojciecha Lipowskiego za 8 grz. część w Czekanowie oprawił posag 25 grz. żonie swej Agnieszce, odebrawszy ową sumę od Jana i Blizbora, synów zmarłego Macieja Lutyńskiego (P. 786 s. 339). Nie żył 1532 r., kiedy Agnieszka, już 2-o v. żona Macieja Czekanowskiego, pozwała Marcina Sopichowskiego, surogatora kaliskiego. Z Maciejem miała żyjące t. r. córki: Barbarę, Zofię i Annę (I. i R. Z. Kal. 4 k. 183). Zob. tablicę.

@tablica: Lewkowscy

Od Katarzyny L-ej żądała uiszczenia się 1438 r. panna Katarzyna córka Michała z Kurowa (I. Kal. 2 k. 66). Świętosław cz. Świąszek z Lewkowa odstąpił za 10 grz. od połowy swej dziedziny we wsi Podkoce na rzecz Andrzeja Sikacza z Podkoców (ib. k. 80). Wraz ze swym bratem rodzono-stryjecznym Piotrem z Lewkowa kwitował t. r. za 20 grz. Jana Karskiego (ib. k. 44v). Arbitrzy dzielili 1441 r. jego z jednej, a Piotra i Marcina z drugiej strony, jako dziedziców w Lewkowie, części spadłą na nich po ich stryju Mikołaju zwanym Karsznia (ib. 6 k.51v). Od brata (!) Marcina z Lewkowa wziął 1442 r. zastawem wyderkowym za 30 grz. dwa łany w Lewkowie (ib. k. 162v). Żył jeszcze 1447 r. (ib. 4 k. 73). Michał (chyba jeszcze Mikołaj?), syn Świętosława, skwitowany 1470 r. przez Piotra z Lewkowa z 3 grz. (ib. 2 k. 125). Za Mikołaja, syna zmarłego Świętosława, poręczył 1475 r. Wacław Sikacz z Podkoców i Lewkowa, że będzie żył w pokoju z Anną, żoną Andrzeja z Bielczewa (ib. k. 346). Mikołaj Świąszkowic L. ręczył 1480 r. za Mikołaja arkowica L. (ib. 3 k. 12). Falibóg (Chwalibóg) z Wiewiórczyna i Lewkowa 1439 r. (ib. k. 2 k. 111)Jadwiga, Agnieszka i Katarzyna, spadkobierczynie Faliboga z Lewkowa, były 1449 r. godzone przez arbitrów z wujem ich Piotrem z Lewkowa. One trzy oraz Abraham i Anna winni byli zwrócić temu wujowi list wienny ich babki a wuja tego matki (I. Kal. 12 k. 147). Abrahama z Lewkowowa, syna Chwaliboga, pozwaał 1462 r. Wojciechz Jelitowa (I. Kal. 1 k. 117). Piotr i Wincenty z Lewkowa, bracia stryjeczni, zobowiązali się 1446 r. uiścić cztery grzywny Andrzejowi Sikaczowi z Podkoców (I. Kal. 4 k. 8v). Piotr na połowie swej dziedziny w Lewkowie oprawił 1447 r. 30 grz. posagu żonie swej Annie (P. 1379 k. 175v). Wincenty nie żył już w r. 1454, kiedy wdowa po nim Katarzyna, 2-o v. żona Macieja, obywatela z miasta Warty, skwitowała z 90 grz. długu Andrzeja Sikacza (I. Kal. 5 k. 125v). Ta Katarzyna, nazwana Katarzyną z Chodcza, skwitowała 1457 r. Marka z Lewkowa (Py. 11 k. 72). Żyła jeszcze 1459 r. (ib. k. 52v). Dzieci zmarłego Wincentego, Piotra i Dorota, kwitowały 1463 r. z 5 grz. Mikołaja z Lewkowa (I. Kal. 1 k. 184). Temu Piotrowi, "niegdy z Lewkowa", zapisał 1471 r. dług 3 grz. Mikołaj L. z Bunina, a Piotr go skwitował (ib. 2 k. 169). Piotr ten, obecnie obywatel w Kole, kwitował 1472 r. z ojcowizny i macierzyzny w Lewkowie tego Mikołaja (ib. k. 226v).

Z powyższymi zapewne nie miała nic wspólnego Katarzyna L., chrzestna w Poznaniu 1738 r. (LB Poznań, Fara).

>Lewscy. Ur. Józef, rezydent w Niechanowie, z żony Wiktorii miał dzieci urodzone: Wojciecha Antoniego, ochrzcz. 19 IV 1729 r., Mariannę Katarzynę, ochrzcz. 16 XII 1731 r. Dziecko tej pary małżeńskiej (zapewne Wojciech Antoni) pochowane 13 III 1730 r. (LB i LM Niechanowo).

>Lezieńscy z Lezionej w p. kal. Andrzej z Lezionej, syn zmarłego Jana, swoją część ojczystą w tej wsi, jaką miał z działu ze swymi rodzonymi braćmi, to jest pięć łanów i jedną ćwierć, zobowiązał się 1443 r. sprzedać za 30 grz. swemu stryjecznemu bratu Marcinowi (Gr. Kal. 6 k. 141). T. r. sprzedał Marcinowi za 30 grz. tę swoją część dziedziczną, to jest łan i dwa ślady (!), Marcin zaś na połowie swego dziedzictwa we wsi Strzegowo w p. kal. oprawił swej żonie Katarzynie posag 100 zł (P. 1379 k. 59). Ów Marcin L. z Lezionej kupił 1446 r. za 150 grz. od Filipa z Rososzycy połowę wsi Chotowo (ib. k. 131). Córce swej Annie, idącej za Andrzeja z Wielkiego Krośnina, wyznaczył 1459 r. posag 100 grz. (Gr. Kal. 7 k. 194). Od swego bratanka, Andrzeja, syna Pietrasza z Lezionej, kupił 1467 r. za 30 grz. jego część (P. 1383 k. 286; I. Kal. 1 k. 385). Pietrasz ów nie żył już 1448 r., kiedy wdowa po nim Jadwiga zastawiła połowę Chrostowa za sumę 30 grz., stanowiących posag jej córki Anny, Janowi z Chrostowa, mężowi owej córki (I. Kal. 4 k. 191v). Widzieliśmy już, że Pietrasz miał też i syna Andrzeja. Nie wiem, czy właśnie tego Andrzeja z Lezionej żona, Halszka, całą swą część po rodzicach w Retkowie i Smarzykowie w p. kcyń. wyderkowała za 50 zł węg. 1466 r. Mikołajowi z Brzeskorzystwi (P. 1383 k. 424av). Katarzyna z Krowicy, żona Marka z Lezionej, oraz jej syn Andrzej byli w 1453 r. godzeni przez arbitrów o ojcowiznę tego Andrzeja w Krowicy po jego ojcu Janie (I. Kal. 5 k. 42v). Była więc ta Katarzyna 1-o v. za Janem z Krowicy, zaś Marek z Lezionej to jej drugi mąż. Oboje, Marek i Katarzyna nie żyli już 1476 r. Dersław z Lezionej, mąż Katarzyny, której Mojżesz ze Śliwnik zobowiązał się 1466 r. uiścić dwie kopy gr. jako posag, który byli winni jej dać zmarły brat rodzony Iwo z Krowicy i Helena, żona op. Jerzego z Kalisza (I. Kal. 1 k. 369). Za Jadwigę, wdowę po Dersławie, za jej niedzielnego syna Mikołaja ręczył 1474 r. Klemens z Kęszyc, iż będą żyć w pokoju z Mikołajem z Lezionej zwanym Żak (ib. 2 k. 328). Mikołaj, syn Dersława, domagał się 1476 r. intromisji do półtora łana połżonego koło ról jego rodzonego brata Dersława, a to mocą nabycia zastawem od innego Mikołaja z Lezionej oprawy zmarłej Katarzyny, żony zmarłego Marka z Lezionej. Nie dopuścił jednak do tej intromisji Mikołaj Żak, powołując się na swe prawa bliższości po stryju Marku (ib. k. 393). Mikołaj, syn Dersława, mąż Małgorzaty, córki Jana Szatkowskiego, kwitował 1477 r. teścia z 11 grz. jej posagu (ib. k. 451v).

Ponieważ prócz tych dwóch Mikołajów współcześnie żył co najmnie jeden Mikołaj może syn wspomnianego wyżej Marcina ze Strzegowa, i ponieważ transakcji ich dotyczących ich nie mogę w sposób pewny oddzielić, podam je w porządku chronologicznym nie określając owych Mikołajów w sposób nawet domyślny, byłoby to bowiem nazbyt dowolne. Mikołaj z Lezionej zobowiązał się 1468 r. wobec Stanisława z Przatowa (?) uiścić mu sumę 100 grz. posagu za siostrą swoją rodzoną Barbarą (ib. 1 k. 446). Temu Stanisławowi zapisał 1471 r. dług 100 grz. tytułem owego posagu (ib. 2 k. 215) i został 1476 r. skwitowany z tej sumy przez tego szwagra (ib. k. 435v). Mikołaj, dziedzic w Lezionej, na połowie swych dóbr we wsiach Leziona i Chrostowo w p. kal. oprawił 1469 r. posag 30 grz. żonie swej Katarzynie (P. 1385 k. 29). Za Mikołaja, dziedzica z Lezienej, ręczeli 1470 r. Mojek z Śliwnik i Hektor ze Skarszewa, iż oprawi na ołowie swych dóbr w p. kal. i na wsi Ostrów w p. ostrzesz. 200 grz. posagu i 200 grz. wiana żonie Annie, córce Wojciecha Raszkowskiego (I. Kal. 2 k. 151). Dokonał owej oprawy 1471 r. na połowie Lezionej, ćwierci Strzegowa i na domach w Lezionej i Strzegowie (P. 1385 k. 115). Mikołja, dziedzic w lezionej, pozwany 1482 r. przez swego rodzonego stryja, ks. Mikołaja, plebana w Węglewie, też dziedzica w Lezionej (I. Kal. 3 k. 108). Mikołaj z Lezionej zeznał 1483 r., iż Mikołaj Pleszewski po śmierci żony swej Anna, a matki tego Mikołaja odpuścił część w Piwonicach i połowę wsi Kusowo (ib. k. 132). Mikołaj L. sprzedał 1485 r. połowę wsi Chotowo za 110 grz. Stanisławowi z Chotowa (ib. k. 248). Mikołaj L. na połowie Strzegowa oraz na folwarku i dworze w Lezionej oprawił 1485 r. żonie swej Katarzynie posag 100 zł węg. (P. 1387 k. 34a). Wykupił od Macieja Pogrzybowskiego za 40 grz. cztery osiadłe łany w Boczkowie w p. kal. stanowiące własność swej żony Katarzyny, która 1487 r. owe cztery łany za takąż sumę sprzedała wyderkafem mężowi (P. 1387 k. 88). Ta Katarzyna, dziedziczka Zadowic, dwa łany roli w Boczkowie w p. kal. sprzedała 1495 r. za 30 grz. op. Stanisławowi Boczkowskiemu (P. 1388 k. 81). Dobra Mikołaja z Lezionej w Strzegowie i Boczkowie, skonfiskowane po wyprawie 1497 r., zostały dane Wojciechowi Sobackiemu ( Arch. Kom. Hist. IX, s. 276). Jadwiga L., córka zmarłego Mikołaja, a żona Mikołaja Potworowskiego, skwitowała 1505 r. swoją matkę Katarzynę L. z Zadowic z części w Boczkowie, trzymanej wyderkafem przez zmarłego Mikołaja L. Matka zaś skwitowała córkę ze swej oprawy na Lezionej i Strzegowie (I. Kal. 6 k. 66). Jako stryj tej Jadwigi występował 1507 r. Maciej Osiecki, jako wuj Jan Korosz Chrostowski (P. 1390 k. 137v). Żyła jeszcze ta Jadwiga 1529 r. Katarzyna L., żona Jana Wilkowskiego, zapewne inna córka Mikołaja i Katarzyna z Zadowic, intromitowana 1506 r. za zgodę Mikołaja Potworowskiego do dwóch kmieci i do połowy ćwierci roli osiadłej w Zadowicach (I. Kal. 6 k. 114). Mikołaj z Lezionej zastawił 1498 r. trzy ćwierci roli osiadłej w Strzegowie Stanisławowi z Chotowa (ib. 5 k. 16). Mikołaj L. zw. Opojewski zastawił 1498 r. swą część dziedziczną w Lezienej za 10 grz. Janowi Koroszowi z Chrostowa (ib. k. 29), a w r. 1499 sprzedał mu wieczyście za 10 zł węg. łąkę w Lezienej (ib. k. 105). Dorota z Lezienej winna w 1499 r. zapłacić 3 grz. winy Janowi z Chrostowa, podwojewodziemu kaliskiemu, bo mu nie zrezygnowała swej część w Bogwidzach (ib. k. 153). Do części tej Doroty w Bogwiedzach intromitował się 1505 r. Jan Korosz a Kotlina z tytułu przysądzonych mu 15 grz. (ib. 6 k. 65).

Wojciech L. nabył 1531 r. wyderkafem za 12 grz. od Aarona Dąbrowskiego i nieletniego Macieja Waliszewskiego część tego Macieja i jego brata Wojciecha w Waliszewicach w p. kal. Powiedziano przy tej okazji, iż Wojciech L. to "gener" ich, a więc zapewne szwagier nieletnich Waliszewskich, nie zaś zieć Aarona (I. i D. Z. Kal. 2 k. 176). Wojciech L. za. Opojewskim swoją część w Lezionej sprzedał 1537 r. za 40 grz. Mikołajowi Potworowskiemu (ib. 6 k. 314).

>Lezienscy, zob. Poklękowscy

>Lezińscy, nie wiem skąd wyszli. Jerzy, nie dyjący już 1603 r. (N. 131 k. 159v)., mąż Anny Żelisławskiej, która w r. 1608 kwitował Tomasz Skąpski (Py. 134 k. 122v). Kwitował ją znów z 150 zł w 1610 r. (P. 984 k. 44). Synem tego Jerzego był Jerzy, córki jego Anna i Katarzyna. Anna w l. 1602-1603 żona Aleksandra Stawskiego. Katarzyna w l. 1607-1608 za Łukaszem Raczkowskim. Zapewne córką tych samych rodziców była i Jadwiga, w r. 1611 żona Jana Węgorzewskiego. Jerzy asystował 1603 r. przy transakcji swej siostry Stawskiej (Py. 131 k. 152), a 1610 r. zapis długu 100 zł od małżonków Rossowskich (LB Ludziska). Elżbieta i jej mąż Stanisław z Gozdzikowa Gozdzikowski, oboje już nie żyjący 1690 r.

>Leżeńscy h. Nałęcz z Leżenic w ziemi czerskiej. Dobrogost z Leżenic wypłacił 1468 r. swej siostrze Dobrochnie, żonie Jana z Kalinowy Zaremby, kasztelana sieradzkiego, 2.000 grz. posagu (Py. 15 k. 7v, 9). Dobrogosta czy Hanzelma (!) z Leżenic, kwitował z Graboszewa 1474 r. Mikołaj z Budziłowa (ib. k. 158v). Wspomniana Dobrochna żyła jeszcze 1494 r. będąc już wdową. Hieronim z Leżenic, dziedzic w graboszewie, wyderkował 1494 r. czynsze i inne dochody ze wsi Unia w p. pyzdr. Annie, wdowie po Sławaku, chorążym rawskim (P. 1388 k. 9v). Marianna L., córka i współspadkobierczyni zmarłego Aleksandra L., urodzona z Anny Bieniądzic, żona Jana Zaranka, kwitowała 1652 r. swoją matkę, obecnie 2-o v. żonę Jana Gniewosza, chorążego lubelskiego, z inwentarza i rzeczy ruchomych (I. Kal. 118 s. 1811).

>Leźniccy z Leźnicy Wielkiej i Małej w p. łęczyckim. Ks. Jan z Leźnicy 1491 r., stryj Anny, córki Mikołaja Kwiatkowskiego, chorążego większego sieradzkiego, żony Jana Mojka ze Śliwnik (P. 1387 k. 150). Wojciech Polak L., stryj i opiekun Barbary Woźnickiej, córki Jana, podkomorzego łęczyckiego (I. i R. Kon. 30 k. 370). Jakub L., dziedzic w Leźnicy Wielkiej 1580 r. (P. 934 k. 250). Jakuba, zapewne tego samego, już nie żyjącego 1597 r., synowie: Zygmunt, Gabriel, Rafał, Paweł i Stefan. Z nich Zygmunt kwitował t. r. z 800 zł Gabriela (I. i R. Kon. 28 k. 81v). Ich siostrą była chyba Elżbieta, żona Jana Bronisza, bowiem ten kwitował 1598 r. powyższych synów jakuba z 800 zł na poczet sumy posagowej 1.000 zł, zapisanej sobie przez Jakuba (ib. k. 326v). Marcin, skwitowany 1584 r. z 36 zł przez Annę Tomisławską, podsędkówną brzeską, żonę Jana Rajskiego (I. Kal. 50 s. 1170). Katarzyna z Małej Leźnicy, w r. 1596 żona Adama Grabińskiego, wdowa po nim 1598 r., poszła t. r. po raz drugi za Jana Paprockiego i żyła z nim jeszcze 1618 r. Występowała jako wdowa w l. 1622-1637. Zacheusz, dziedzic Podłęża w wojew. łęczyckim, nie żyła już 1609 r., kiedy występowały jego dzieci: syn Wojciech i córki: Małgorzata, żona Jana Sielskiego, Dorota, żona sł. Pawła Folix (?), obywatela gdańskiego. Małgorzata prawa do Podłęża swoje i nabyte od Doroty scedowała wówczas Wojciechowi (Ws. 25 k. 216). Żyła jeszcze z Sielskim 1622 r., a zapewne i 1635 r. Jako wdowa występowała w l. 1651-1655. Wojciech, pisarz grodzki łęczycki, otrzymał 1618 r donację wsi Podłęże od obojga małżonków Sielskich (Ws. 205 k. 121). Samson, Marcin, Mikołaj, Herkules, Jan, Aleksander, Stanisław i Teodor Leźniccy otrzymali 1616 r. zapis długu 300 zł od Wacława Bełdowskiego, wojskiego kruszwickiego (ZTP 27 s. 1871). Jadwiga z Małej Leźnicy, w r. 1622 żona Jana Węgorzewskiego. Mikołaj, w 1652 r. mąż Doroty Tarnowskiej, córki Wojciecha i Jadwigi Zagórskiej (G. 82 k. 599v). Paweł (nie wiem, czy identyczny z powyższym Pawłem, synem Jakuba?), już nie żyjący w r. 1652, kiedy wdowa po nim Zofia Boczkowska wzięła za 2.000 zł zastawem części Wierzchowisk w p. gnieźn. od Tomasza Wiśniewskiego (ib. k. 550). Jednocześnie dostała zapis długu 7.000 zł od Pawła Tomickiego (ib.). O część owych Wierzchowisk wespół z synem Walentym zawierała 1661 r. kontrakt z zięciem Tomaszem Włostowskim i z jego żoną a swoją córką (G. 84 k. 197, 198). Miała też zapis 9.000 zł pod zastaw wsi Chlebowo od Jana Krzyszkowskiego, który to zapis cedowała przed r. 1664 w grodzie radziejowskim Krystynowi Broniewskiemu (I. Kon. 58 k. 254). Synowie Pawła i tej Zofii: Andrzej, Marcin, Walenty Mikołaj. Córki: Anna, w r. 1661 żona Tomasza Włostowskiego, nie żyła już 1670 r., Marianna, w r. 1685 żona Stanisława Grzybowskiego, umarła 1686 r., Małgorzata, w l. 1685-1686 za Stefanem Białoskórskim, Jadwiga, Zofia i Barbara. Grzybowska i Białoskórska pozywały 1685 r. syna i córkę Pawła Tomickiego o ten zapis 7.000 zł, dany w r. 1652 ich matce (I. Kon. 66 k. 77). O Jadwidze, Zofii i Barbarze dowiadujemy się tylko jako o już nie żyjących w r. 1715. Z synów, Walenty Michał występujący w r. 1661 (P. 1111 III k. 23), nie żył już 1715. Nie żył już wtedy również Andrzej i Marcin, żyli natomiast synowie tego Marcina, Michał i Mikołaj, którzy jako spadkobiercy wszystkich powyższych stryjów i ciotek pozywali Tomasza Tomickiego, syna Pawła (ZTP 40 k. 461). Rafał, poraniony w Niałku przez Macieja Głębockiego, umarł z tych ran a wizja zwłok została dokonana w Obrze 10 VI 1680 r. (Ws. 147 k. 94v). T. r. wdowę po nim Mariannę z Kiszew Lisiecką skwitował z 1.000 zł Andrzej Trzecieski. Marianna była 1-o v. za Andrzejem Kowalskim, 2-o v. za Wojciechem Kleniewskim, jako wdowa po którym występowała 1679 r. (Ws. 73 k. 452). Pożycie więc jej z trzecim mężem było nader krótkie. Mariann kwitowała się 1682 r. z Anną Chwałkowską, żoną regensa grodzkiego wschowskiego, z procesu odzierżawę części Dębowejłąki (ib. k. 737v). Żyła jeszcze 1687 r. (P. 1113 IV k. 25v; 1114 XI k. 15v; Ws. 76 k. 110v, 116). Może identyczna z nią Marianna L., chrzestna córki Jana Paruszewskiego 27 I 1688 r. (LB Poznań, Św. Wojciech).

>Lędzcy. Boniecki wymienia Lędzkich h. Janina z Lędu Małego w p. stężyckim. Nie wiem, czy wymienieni tutaj stamtąd się wiedli? Dorota Lądska w r. 1604 żona Aleksego Godziątkowskiego. Mikołaj, mąż Anny Bronikowskiej, córki Wacława i Marianny Wygrozowskiej. Oboje otrzymali 1696 r. cesję sum od jej siostry, sześćdziesięcioletniej panny Ewy Bronikowskiej (G. 90 k. 83v). Kupili 1700 r. od Andrzeja Majewskiego za 3.500 zł weiś Wierzyce w p. gnieźn. (P. 1138 III k. 105). Przeciwko Mikołajowi ojcu i Stanisławowi synowi manifestowała się 1698 r. Marianna Skoroszewska, żona Macieja Ostrowskiego (P. 255 k. 199v).

>Legińscy h. Kromno z Lginia w p. wschow., odgałęzienie rodziny Kromnow, wiodącej się z okolic Krosna nad Odrą (Kozierowski, Obce rycerstwo). Janusz Kromno posiadał 1407 r. dobra we wsiach Lgiń i Hertmanice (potem Hetmanice) w z. wschow. (Kośc. 3 k. 62v). Hincza (Henryk) L., w r. 1485 mąż Małgorzaty z Budziszewa, która wtedy pozwała swych braci, dziedziców Budziszewa (P. 21 k. 47v). Tych braci, Stanisława i Piotra, pozwała 1490 r., już po śmierci Hinczy, siostra Małgorzaty, Anna Ossowosieńska. Dowodziła, iż oni wydając Małgorzatę za Hinczę zobowiązali się dać za nią 400 grz. posagu. to jest tyle, ile wynosił posag trzeciej siostry, Barbary Powidzkiej (ib. k. 191). W r. 1497 nabyła Małgorzata wydrekafem za 100 zł węg. od Piotra Spławskiego jego połowy w Wygnańczycach i Tylewicach (Ws. 1 k. 14v), ale t. r. dobra te uległy konfiskacie za niedopełnienie obowiązku wojennego (Arch. Kom. Hist. IX, s. 259). Jako wdowa po Lgińskim występowała jeszcze 1499 r. (Py. 169 k. 117v). Poszła potem 2-o v. za Andrzeja Osieckiego, po którym wdową była już 1512 r. (Ws. 1 k. 73). Swoje części wsi macierzystej Łopuchowo w p. pozn. wydrkowała 1517 r. za 230 grz. swej bratanicy Annie Budziszewskiej, córce Piotra (P. 1392 k. 139). Od Mikołaja Gackiego nabyła wyderkafem 1520 r. za 30 grz. część we wsi Gać i jez. Skrzynka w p. pozn. (P. 1392 k. 351v). Od Jana Domasławskiego nabyła 1523 r. wyderkafem za 30 grz. jeden łan osiadły i dwa puste we wsi Brzezna w p. pozn. (ib. k. 494). Od Adama Popowskiego nabyła 1524 r. wyderkafem za 100 zł osiem łanów (w tym sześć osiadłych) w Goślinie Długiej w p. pozn. (ib. k. 10). Od Barbary, wdowy po Piotrze Budziszewskim, 2-o v. żony Jana Obodzińskiego, nabyła 1527 r. wyderkafem czwartą część miasta i wsi Głęboczek w p. pozn. (ib. k. 152v). Jako pani wienna na Lginiu i Hetmanicach toczyła sprawę w l. 1529-1531 przeciwko braciom Opalińskim z Włoszakowic (Ws. 2 k. 68v, 99). Nie żyla już 1536 r. Maciej Górski z Miłosławia, wykonawca jej testamentu, wedle jej woli, sprzedał za 60 grz. Maciejowi Krzyżanowskiemu, podsędkowi ziemskiemu poznańskiemu, jej dom z placem sięgającym rzeki, na przedmieściu Poznania, między domem franciszkanek a domem Jana z Tomic Iwieńskiego, podkomorzego kaliskiego, uzyskane pieniądze obracjąc na pobożne cele (P. 1394 k. 40). Była bezpotomna, bowiem z jej posagu 200 grz. Budziszewscy kwitowali 1537 r. innego współwykonawcę jej ostatniej woli, Piotra Górskiego, kasztelana nakielskiego (Ws. 2 k. 176).

Jadwiga z Lignia była żoną Balcera Kąkolewskiego, nie żyła już 1493 r.

>Lgoccy przede wszystkim z Lgoty w p. kal., ale niewtąpliwie wśzród wymienionych tutaj mogą być i pochodzący z innych licznych Lgot rozsianych po całej Koronie a także i na Śląsku.

Michał z Lgoty 1400 r. (Py. 1 k. 49v). Franciszek L. z Lgoty pozwał 1432 r. Sędziwoja i Mikołaja braci Tłuczymostów z Baranowa (I. Kal. 3 k. 47). Gotów był 1434 r. uiścić 20 grz. Janowi Piątce z Taczanowa (ib. k. 121). Jako spadkobierca zmarłej Anny, żony Bogusława Chaławskiego, siostry rodzonej swego ojca, pozwał 1438 r. o 100 zł jej posagu wniesionego na Chełkowo, bratanka jej męża, Dominika Wilkowskiego (Kośc. 17 s. 115). Jego żoną była 1441 r. Katarzyna (Py. 10 k. 6v). Dobra nabyte w Borach i Wierzchosławiu odpuścił 1447 r. Mikołajowi, synowi zmarłego Andrzeja (I. Kal. 4 k. 155v). Zapewne synem jego był Michał, dziedzic Lgocie, który 1459 r. miał termin z Iwanem i Maciejem, braćmi z Czyrnina (ib. 7 k. 214v). Matka tego Michała, Katarzyna, i żona jeho, Jadwiga, dały 1467 r. zobowiązanie Dersławowi i Andrzejowi, braciom z Kars, iż uwolnią ich od 20 grz., wziętych od Mikołaja ze Szczur (ib. 1 k. 427v). T. r. Michał umarł i ci dwaj bracia z Kars, jako rodzeni wujowie i opiekuni nieletniego Wojciecha, syna Michała, kwitowali Mikołaja z Szczur z 20 grz., wziętych dla wykupu trzech kmiecia we wsiach Lgota z rąk Adama Lubczyńskiego (ib. k. 427). Wdowa po Michale, Jadwiga, zapisała 1468 r. Adamowi z Kotarb 20 grz. (ib. k. 430). Andrzej Karski, opiekun siostrzeńca Wojciecha L-go, został 1479 r. skwitowany przez Jana Szypułowskiego z 20 grz. posagu, należnego mu z Lgoty za jego żoną Małgorzatą (ib. 2 k. 552). Jadwiga, Małgorzata i Katarzyna z Lgoty występowały z prawem bliższości po śmierci powyższego Wojciecha L-go, swego bratanka, i zostały w r. 1483 pozwane przez Mikołaja z Szczur o uiszczenie 6 grzywien (ib. 3 k. 181v). Z nich Małgorzata była, jak widzieliśmy, żoną Jana Szypułowskiego. Jadwiga, żona Mikołaja Wysockiego, nie żyła już najwidoczniej w r. 1487, kiedy Małgorzata wraz z siostrzenicami, Katarzyną i Anną, przez swego prokuratora Adama z Lgoty występowała przeciwko Andrzejowi Karskiemu (ib. k. 365v). Małgorzata była już wdową po Szypułowskim 1499 r.

Wspomniany Adam L., występujący w r. 1487 w imieniu Małgorzaty oraz jej siostrzenic, w r. 1495 r. zastawił pięć łanów osiadłych w Lgocie za 100 zł Janowi z Chwalibogowa w posagu za swoją wnuczką Anną (ib. 4 k. 413). W r. 1498 sprzedał trzecią część Lgoty za 200 grz. Janowi Sokolnickiemu (ib. 5 k. 3). Już nie żył w r. 1499 (P. 1389 k. 57v). Jego córką była Katarzyna, w r. 1498 żona Andrzeja Szczepy z Lgoty (I. Kal. 5 k. 39), pisanego tak niewątpliwie od części tej wsi wziętych za żoną. Był to Andrzej Szczapa Kotliński nie żyjący już 1499 r., kiedy Katarzyna, już wdowa, trzecią część w Lgocie, którą zmarły jej ojciec kupił był od Anny Poklękowskiej, sprzedała za 200 grz. zięciowi Janowi Sokolnickiemu (P. 1389 k. 57v), potwierdzając jedynie w ten sposób transakcję dokonaną przez Adama L-go. Żyła jeszcze w r. 1505 (I. Kal. 6 k. 56v). Dzieci Andrzeja Kotlińskiego i Katarzyny: Wit, Katarzyna i Anna, wszyscy troje piszący się po matce L-mi. O Annie była już mowa: w r. 1495 narzeczona lub żona Jana z Chwalibogowa, w r. 1499 żona Jana Sokolnickiego. Czy nie był to jeden i ten sam Jan, pisany rozmaicie? Katarzyna uzyskała 1499 r. od swego brata Wita zobowiązanie do wyposażenia jej sumą 50 zł, od którego to zobowiązania wyłączył on jednak część w Lgocie, nabytą właśnie od matki. Sokolnicki zobowiązał się wtedy dać tej Katarzynie 50 zł (ib. 5 k. 135). W r. 1512 Katarzyna występowała jako niezamężna i obok owdowiałej siostry Sokolnickiej niedzielna współdziedziczka w Lgocie. Swoje części w tej wsi sprzedały wtedy za 100 grz. Janowi i Mikołajowi, braciom z Dobrzycy (P. 786 s. 345). Wit nabył 1499 r. za 200 grz. od matki Katarzyny trzecią część w Lgocie, tę, która na nią spadła po Wojciechu L-im, bracie wujeczno-rodzonym (P. 1389 k. 58). Wit i jego dwie siostry, dziedziczki w Lgocie, kwitowali 1507 r. Piotra Rossoskiego z 46 grz. przezysków na Rossoszycy (ib. 6 k. 258). Dał 1510 r. zobowiązanie Janowi i Mikołajowi, braciom z Dobrzycy, iż uwolni całą część w Lgocie, sprzedaną im za 180 grz. (Kośc. 232 k. 118). Nazwany 1511 r. zabójcą Jana Kromolickiego (P. 865 k. 5v). T. r. część w Lgocie wyderkował za 40 grz. Andrzejowi Koryckiemu (P. 786 s. 263), a 1512 r. w tejże wsi za 90 grz. wyderkował Janowi i Mikołajowi, braciom z Dobrzycy (P. 786 s. 345), ale jeszcze t. r. swoją część sprzedał tym braciom za 180 grz. Zrobili wtedy to samo ze swą częścią, sprzedając ją za 95 grz. Jan i Feliks, bracia rodzeni Lgoccy, działający w asyście stryja, Jana Cerekwickiego, i wuja, Wita L-go (P. 786 s. 370). Trudno dociec, kim byłi w stosunku do niego? W r. 1513 Wit kupił za 133 grz. od Praksedy, wdowy po Marcinie Sławieńskim, całą wieś Mała Górka w p. pyzdr. (P. 786 s. 421) i już w r. 1517 mowa o poznaniu Witka L-go Szczepki, dziedzica w Goreczkach, przez Wincentego Siedmidrogowskiego o poranienie (Py. 24 k. 207v). Żył jeszcze 1536 r., kiedy zapisał 53 i pół grzywny długu Zofii ze Skaławskich Wyganowskiej (P. 874 k. 417). Nie żył już w r. 1553. Żoną jego była Małgorzata Twardowska, która w 1556 r., jako wdowa, kwitowała synów swych, Walentego i Piotra "Goreckich" z oprawy, danej jej przez męża na Górce osiadłej i pustce Obłoczkowo w p. pyzdr. (P. 897 k. 77). Walnety i Piotr L-ccy cz. Goreccy, jako spadkobiercy ojca, pozwani byli 1553 r. przez Jana Bielawskiego z Ruska (Py. 174 k. 272v). Synów tego Jana: Hieronima, Stanisława i Piotra Bielawskich pozwali ze swej strony jeszcze 1564 r. (Py. 179 k. 553). Z tych dwóch braci, Piotr Gorecki cz. L. nie żył już 1618 r. jego syn Stanisław Gorecki cz. L. otrzymał 1596 r. zapis 300 zł długu od małżonków Bartochowskich (I. Kal. 63 k. 195v). W r. 1618 na połowach wsi Szczodrzykowo i Krzyżewniki oprawił posag 800 zł żonie swej Katarzynie Jutroskiej (P. 1411 k. 212). Nie żył już 1630 r., kiedy jego syn Andrzej Gorecki cz. L., dziedzic części w Szczodrzykowie, Dachowie i Krzyżewnikach w p. pozn., w imieniu własnym i żony Agnieszki Łęskiej zawierał kontrakt z Mikołajem Kolnickim cz. Nowomiejskim (P. 1023 k. 193). Zob. tablicę.

@tablica: Lgoccy cz. Goreccy

Jadwiga, wdowa po Janie Kotojeckim, i Agnieszka, żona Wojciecha Osieckiego, obie z Lgoty, swoje części rodzicielskie w tej wsi sprzedały 1512 r. za 100 grz. Janowi i Mikołajowi z Dobrzycy (I. i D. Z. Kal. 3 k. 11v). Agnieszka L., żona Wacława Bronowskiego, pozwała ok. 1519/1529 r. swego brata rodzonego z jednego ojca, Bernarda cz. jakuba L-go o niedanie jej wyposażenia z Lgoty (I. R. Z. Kal. 3 k. 275). Ks. Jakubowi L-mu, altaryście kościoła parafialnego w Stawiszynie, Jan Mycielski zapisał 1525 r. cztery grzywne czynsze wyderkowego od sumy 60 grz. na Mycielinie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 107v). Przeciwko Janowi L-mu protestował 1553 r. maciej Golski o zabicie swego syna Mikołaja (kośc. 236 k. 120). Maciej L. nie żył już 1566 r., kiedy wdowa po nim, Katarzyna (Dorota?) "Jawrzanka" Zdzienicka, wraz ze swą siostrą pozwała Szymona, Marcina i Jana Zdzienickich Bachów o zabicie brata ich rodzonego, Jana Zdzienickiego zw. Jafra (I. i R. Kon. 13 k. 79v).

Zapewne z Lgoty w p. wschow. pochodzili bracia Marcin i Jan L-ccy, bracia Jadwigi, żony op. Jerzego, sukiennika ze Wschowy, którzy w r. 1514 zawierali ugodę z Katarzyną, żoną jana Krzyckiego, o folwark w Ossowejwsi Ws. 1 k. 99). szl. Zofia, sługa chorążyny sieradzkiej, chrzestna 16 III 1688 r. (LB Baranów).

>Libba Franciszek, kapitan regimentu łanowego, i Dorota z Karbowskich, rodzice Krescentego Onufrego, ochrzcz. 18 IV 1776 r. (Ws. 192 k. 495v).

>Lgowscy z Lgowa w p. pyzdr. Marek w l. 1402-1405 (Py. 1 k. 43, 53v, 188v). Małgorzata i Tomisław 1412 r. (Py. 2 k. 96). Michał, dziedzic w Lgowie w l. 1415-1423 (Py. 3 k. 98; 5 k. 85). Janowi i Marcinowi z Lgowa miał 1443 r. przysięgać wraz z stracami Jan Kantosz z Brzostkowa względem granic Genczewa, Lgowa, Biezdziadowa, wsi dziedzicznych owych braci (py. 10 k. 18v). Za Jana L-go, kiedy ten sprzedał połowy swe w Lgowie, Biezdziadowie, Gąsiorowie (!) i folwarku zw. Doszkowo Wojciechowi Górskiemu, stolnikowi poznańskiemu, poręczył Jarosław z Gogolewa, którego teraz, w r. 1444 stolnik pozwał o to poręczenie (Kośc. 17 s. 389). Z Janem i Markiem (!) z Lgowa miał t. r. termin Jan z Brzostkowa (py. 10 k. 99v). Jan ze Lgowa całe swe połowy w Lgowie, Biezdziadowie, Gąsiorowie i folwarku Doszkowo w p. pyzdr. sprzedał 1447 r. za 1.200 grz. Wojciechowi Kotowi z Dębna, chorążemu kaliskiemu (P. 1379 k. 185). Z Janem i Markiem z Lgowa miał t. r. termin Jan z Brzostkowa (Py. 12 k. 63), a z Markiem ponadto mieli termin Marek i Piotr, bracia z Mieniszewa (ib. k. 168). Jan L. połowy swe w Biezdziadowie, Doszkowie i Gąsiorowie wyderkował 1462 r. za 465 grz. ks. Jakubowi z Dębna, dziekanowi gnieźnieńskiemu (P. 1384 k. 155). Do dóbr Jana z Lgowa, to jest do óśmiu łanów w Biezdziadowie intromitowane w r. 1466 Barbara, Synocha i Helena (Py. 14 k. 79v). Ks. Jan, dziedzic w Lgowie, sprzedał 1469 r. swe połowy w Lgowie, Biezdziadowie, Gąsiorowie i Doszkowie za 1.000 grz. ks. Jakubowi Kotowi z Dębna, dziekanowi gnieźnieńskiemu, od tego zaś ks. Jakuba kupił jednocześnie sposobem wyderkafu za 180 grz. połowę Lgowa z młynem wodnym (P. 1385 k. 32).

Nie wiem, skąd pochodziła panna Marianna L., która 13 VI 1750 r. w Czeszewie wyszła za Kazimierza Arciszewskiego.

>Libeltówna Anna, w l. 1600-1605 żona Piotra Jaroszewskiego zwanego Mały Maciek.

>Liberaccy, Liberadzcy. Jan z województwa łęczyckiego kwitował w 1596 r. z ran Biernackich (I. Kal. 63 k. 393). Krzysztof, porucznik regimentu pieszego Denmarka, nie żył już w 1666 r., kiedy to wdowa po nim Teresa mianowała plenipotentów (ib. 126 s. 267). Wojciech, w r. 1675 mąż Magdaleny Krajewskiej, córki Jana i Doroty Kłobukowskiej (Kc. 131 k. 486v), w r. 1701 był obłożnie chory, a Magdalena swoją część z połowy sumy 1.500 zł, zapisaną kiedyś jej matce przez Wawrzyńca Dąbrowskiego, cedowała swojemu siostrzeńcowi Wojciechowi Bieńkowskiemu (G. 91 k. 33). Michał w r. 1695 a Jadwiga w l. 1700 i 1702 występowali jako chrzestni w Gnieźnie (LB Gniezno, Św. Trójca i LB Gniezno, Św. Wawrzyniec). Z L-ch Makowiecka umarła w Michalczy 10 IV 1735 r. N. L., mąż Anny z Bojanowskich, która w 1771 r., jako wdowa, cedowała Felicjanowi Kistowskiemu sumę 2.000 zł, zapisaną jej przez Stefana Kraśnickiego, dziedzica wsi Kaliska, w r. 1758 (G. 100 k. 416v). Józef i żona jego, Marianna z Wosińskich, oboje już nie żyli w 1791 r., kiedy to po niej, zmarłej bezdzietnie, brała spadek jej siostrzenica Marianna Korycka (G. 115 k. 75). Mikołaj, mąż Katarzyny Radolińskiej, córki Andrzeja i Marianny Taczanowskiej, nie żył już 1792 r., kiedy to ona, jako wdowa, wspólnie ze swą siostrą Marianną Gąsiorowską, obie jako współspadkobierczynie sukcesji po Stefanie Łaszczu we wsiach Potuturów, Wołkowice i Worobiówka w p. krzemienieckim, zawierały układ z Jakubem Godlewskim, łowczyn inowłodzkim, i żoną jego Anną Radolińską, też współspadkobierczynią Łaszcza (I. Kal. 232 k. 102).

>Libiccy. Boniecki znał L-ch h. Jelita. Nie wiem, czy należeli do nich ci L-ccy, których tu wymieniam. Antoni, już nie żyjący w 1777 r., miał synów Jana i Franciszka. Jan mianował t. r. młodszego swego brata Franciszka plenipotentem (I. Kon. 81 k. 159v), sam zaś w r. 1778 otrzymał plenipotencję od tego Franciszka dla windykowania z rąk hr. Tarnowskich spadku po ich zmarłym bezpotomnie stryju Stanisławie L-im (ib. 82 k. 24v). Franciszek ożeniony był z Zofią, która umarła w 1784 r. i została pochowana 9 VIII (AB, Koło, W. 48). W r. 1786 cedował mu pewne sumy Szymon Sawicki (I. Kon. 83 k. 239v). W r. 1787 kwitował kancelarię grodzką konińską w imieniu swego adopcyjnego syna Stanisława Biskupskiego (ib. k. 382). Tym terminem określano zazwyczaj zięciów. Franciszek z Zofii miał córkę Ludwikę Katarzynę, ur. w Więckowicach i ochrzcz. 13 III 1763 r. (LB Niepruszewo). Nie wiem, czy to ona była za Biskupskim?

>Libiszowscy, Libiszewscy z Libiszewa (dawniej Lubieszewa) w p. opoczyńskim byli Wieniwitami. Nie wiem jednak, czy wszyscy tu wymienieni, zwałszcza ci z XVIII wieku do nich należeli. Katarzyna, zamężna Kołudzka, pochodząca ze Szczebiotowa, doznała uzdrowienia 4 V 1725 r. w kościele w Pieraniach (Księga spowiedzi i cudów w Pieraniach). Jan i Łucja z Mieszkowskich małżonkowie, rodzice Antoniny Marianny, ur. w Marszewie 10 IV 1796 r. (LB Czermin). Błażej, nie wiem czy szlachcic, bo pisany czasem "nobilis", czasem "honestus", czasemwreszcie "honoratus", co poprawiono później na "generosus", z żony Małgorzaty miał synów: Ignacego Błażeja, ur. w Ociążu 1 II 1799 r. i Cypriana, ur. tamże 23 IX 1800 r. (LB Ociąż). Ignacy, chyba nie identyczny z powyższym, bo mający w r. 1826 lat 23, pisarz prowentowy w Ostrobudkach, zaślubił 23 X t. r. pannę Nepomucenę Poradzisz z Jaraczewa, liczącą lat 25 (LC Jaraczew).

Kajetan, posesor Karwicka, liczący lat 30, zaślubił 12 IX 1814 r. pannę Dorotę Zakrzewską, córkę Sylwestra, mającego lat 39 (LC Gryżyna). Był potem dziedzicem Wierzyc koło Pobiedzisk. Jego drugą żoną była Apolonia Eufrozyna Dziembowska. Jego trzecią żoną była zaślubiona w Gnieźnie w kościele grzybowskim 15 VI 1840 r. Wirydiana Dzieżanowska z Gniezna, licząca lat 39 (LC Sw. trójca, Gniezna), zmarła w Borowie 1 IV 1868 r. (Dz. P.). Kajetan był majorem wojsk polskich, umarł w Poznaniu 6 I 1856 r. mając lat 83 (LM Sw. Marcin, Pozn.). Z drugiego małżeństwa miał córki Salomeę Pelagię, ur. ok. 1839 r. i Apolonię Józefę, zmarłą w Wierzycach 19 XII 1841 r. mającą rok i dwa miesiące (LM Imielino, wiek dziecka jest w sprzeczności z datą trzeciego małżeństwa ojca!). Salomea Pelagia, córka Kajetana, chyba identyczna z Pelagią, która mając lat 19 poślubiła 19 V 1857 r. Teodozego Libiszewskiego, dziedzica Sulęcina (LC Fara, Pozn.). Michał pisarz (skryba) dworski w Chwałkowie, zaślubił 16 XI 1814 r.Józefę Wybieralską, córką ucz. Pawła, leśniczego w Brześnicy, i Marianny (LC Dolsk). Sam był potem 1821 r. leśniczym w Brześnicy. Ich syn Jan Nepomucen, ur. 1 V 1821 r. (LB Dolsk). Łucja z Mieszkowskich, żona pokojowca w Jaraczewie, uchodząca za szlachciankę, umarła tam 9 X 1825 r. mając lat 60 (LM Jaraczew). Szczęsny, właściciel ziemski, mąż N. z Jeżewskich, która umarła 21 IV 1927 r. i została pochowana na Powązkach. Zostali synowie (Dz. P.).

>Libowicz, Libowitz Agnieszka wyszła 6 I 1715 r. w Rydzynie za szl. Michała Ciszewskiego. Oboje już nie żyli 1763 r.

>Lichańscy byli z Lichanic w p. wareckim. Chyba do nich należał Wojciech, któremu 1517 r. wdowa Małgorzata Prusiecka wyderkowała za 20 grz. swoją część Wałdówka w p. nak. (N. 213 k. 31v).

>Lichawscy h. Gaski z Lichwy p. szadkowskiego. Jan, w r. 1634 mąż Agnieszki Jedleckiej, córki Walentego (I. Kon. 48 k. 56), w imieniu własnym i żony kwitował 1649 r. z 40 zł Jakuba Skrzypińskiego (Py. 150 s. 56). Oboje żyli jeszcze 1652 r. (Py. 151 s. 109). Jan Chryzostom i Baltazar, synowie zmarłego Stanisława z woj. sieradzkiego, spadkobiercy zaś bezdzietnego brata stryjecznego Jana, kwitowali 1650 r. ks. Piotra Dziekczyńskiego, plebana czeszewskiego, wykonawcę testamentu zmarłego Jana, z 300 zł zapisu (G. 82 k. 210v).

Jan, w l. 1722-1723 mąż Ewy Przyborowskiej, córki Franciszka i Teofili Górskiej (G. 94 k. 195v; ZTP 42 k. 9). Jan, chyba inny, 1756 r. mąż Katarzyny Skrzyńskiej, córki Stanisława i Franciszki z Kobierzyckich (Rel. Kal. 163/164 s. 2521), współspadkobierczyni dóbr Smółki w p. kal. Żył jeszcze 1759 r. (ib. 171 s. 2, 172/173 s. 1501). Nie żył już 1763 r., kiedy żona jego Katarzyna Skrzyńska była 2-o v. za Wojciechem Grocholskim (I. Kal. 204/205 k. 178). Oboje Grocholscy żyli jeszcze 1767 r., kiedy Franciszek Ostrowski kwitował nieletnie zórki zmarłego Jana i Katarzyny, Salomeę i Mariannę Lichawskie. (ib. 206/208 k. 107).

>Lichińscy h. Godziemba ze wsi Lichin (dziś Licheń) w p. konińskim. Od sąsiadującej z Licheniem wsi Gosławice pisali się czasem Gosławskimi. Andrzej, Laskary i Dziersław, bracia z Lichinia 1310 r. (Leksz. 1, nr 769). Z nich Andrzej Laskary z Gosłowic i Lichinia proboszcz Włocławski 1393 r., kanclerz królowej 1397 r., kanonik płocki 1402 r., obranym biskupem poznańskim, objął biskupstwo dopiero 1417 r., umarł w Gosławicach 24 IV 1426 r. (Boniecki). Wdziersław z Lichinia łowczy kaliski w l 1387-1405 (G.). W r. 1403 swiadczył z herbu Godziemba naganionemu z Kik (Arch. Kom. Hist. VIII, s. 464). Jego synem był Jan, imatrykulowany 1405 r. na Uniwersytecie Krakowskim (Alb. Stud.). Imatrykulowany tamże z 1412 r. Stanisław z Lichinia może brat poprzedniego, ale pewności mieć nie można, bo nie wymienione imię ojca (ib.). Jan z Lichinia starosta koniński w l. 1411-1415, cześnik kaliski 1412-1420, kasztelan śremski 1422-1430 (G.), wojewoda brzeski kujawski 1431 r., starosta brzeski w l. 1435-1438 (Boniecki). Uiszczał Wawrzńcowi i Tomaszowi r. 1440 sumę 300 grz. poręczone za zmarłych Jerzego i Michała dziedziców Jarogniewic, za Jana Bojanowskiego i za Mikołaja Czackiego (P. 14 k. 77v). Wedle Bonieckiego żył jeszcze 1477 r. Synami jego byli Andrzej Laskary, Jan i Wojciech. Dwaj pierwsi byli w r. 1433 na Uniwersytecie Krakowskim (Alb. Stud.). Andrzej Laskary, kanonik poznański 1437 r., gnieźnieński 1438 r., w 1452 r. obok brata niedzielnego Jana współdziedzic w Lichiniu (G. 7 k. 304v), umarł 1454 r. (Korytkowski). Jan L. w imieniu własnym i sióstr rodzonych kwitował 1450 r. Jana z Czarnkowa, podkomorzego poznańskiego z poręczycielstwa za Dobrogosta z Kolna, podsędka poznańskiego, i odebrał od niego 110 grz. (G. 6 k. 137). Jak już powiedziałem, był obok brata współdziedzicem w Lichiniu. Wspólnie z bratem Wojciechem miał 1462 r. termin z pozwu biskupa poznańskiego o granice Odrowąża i Jaworowa (G. 20 k. 7). Małgorzacie Gorzyszewskiej zobowiązał się 1464 r. uwolnić połowę Grodźca w p. kon. (Kon. 2 k. 76). Miał 1469 r. termin z Dorotą, żoną Bartosza Łubowskiego (ib. k. 148). Dziedzic w Koźlance, pięć łanów osiadłych w Jaworowie w p. gnieźn. wyderkował 1471 r. za 20 grz. Jerzemu Wrzesińskiemu (P. 1385 k. 111). Połowę Grodźca wyderkował 1474 r. Annie, wdowie po Jarnołcie (Arnulfie) Brudzewskim (P. 1386 k. 18). Na połowie wsi i miasta Bielewo (dziś Bielawa), wsi Lichin, na całym wójtostwie w Lichiniu, na połowie Wielkich i Małych Gosławic oraz na połowie sum na Wielopolu i Pęcławiu w p. kon. oprawił 1474 r. posag 3.000 grz. żonie swej Zuzannie (P. 1386 k. 16v). Nie żył już chyba w r. 1475, kiedy synowie jego występowali w asyście stryja Wojciecha. Zuzanna, jako wdowa i opiekunka synów, skwitowała 1476 r. z 11 grz. Stanisława Rudzickiego, dziedzica Sulanek (I. i R. Kon. 1. k. 72v). W r. 1483 skwitowały ją córki Jarnołta Brudzewskiego i Anny, obojga już zmarłych, z 80 grz. wykupu połowy Grodźca, wyderkowanej niegdy ich matce (ib. k. 142). Żyła jeszcze w r. 1499 (?), kiedy pozywała Filipa z Pątnowa (Kon. 4 k. 137), nie żyła już w 1511 r. (I. i R. Kon. 1 k. 387). Synowie Jana i Anny, Jan i Andrzej pozostawali w l. 1475-1479 pod opieką stryja Wojciecha (Kon 2 k. 167; I. i R. Kon. 1 k. 114). W r. 1481 skwitowani wspólnie z matką Zuzanną przez Klarę i jej synów Jakuba i Jana z długów zmarłego Wojciecha, zapisanych na Grądlinie (ib. k. 121v). Obaj kupili 1482 r. od Andrzeja Birzwieńskiego za 10 grz. łan roli osiadłej we Niesłuż (ib. k. 133). Dziedzice w Gosławicach w r. 1499 (?) (Kon. 4 k. 137v). Już nie żyli w 1511 r., bowiem wtedy Hieronim Mosiński, jako rodzony siostrzeniec i spadkobierca matki ich Zuzanny, uzyskał intromisję do 300 grz. jej oprawy i 400 grz. zapisanych jej przez męża "z miłości małżeńskiej" na połowach wsi i miasta Bielewa, Lichin, na całym wójtostwie w Lichinie, na połowie Wielkich i Małych Gosławic, wreszcie na połowie folwarków Wielopole i Pęcław (I. i R. Kon. 1 k. 387). Wojciech, trzeci syn Jana, wojewody brzeskiego, występował obok brata Jana 1462 r. (G. 20 k. 7), był 1464 r. jednym z arbitrów godzących Michała z Lubstowa z dziedzicami Sławoszewa (Kon. 2 k. 52). Od Jana i Marcina, braci ze Sławoszewa,kupił 1467 r. za 40 grz. jezioro Małe (P. 1384 k. 249v). Połowę Jaworowa w p. gnieźn. wyderkował 1470 r. za 170 grz. Hektorowi Orchowskiemu (P. 1385 k. 88). Od Jana z Rudziczy nabył 1472 r. jego trzecią część w połowie tej wsi w p. kon., dając w zamian za to osiemnastą część folwarku położonego między wsiami Wąsosze i Piotrkowice oraz dopłacając 100 grz. Jednocześnie od tegoż Jana nabył wydekafem za 7 grz. trzecią część sołectwa z dwoma łanami roli we wsi Sulanki (P. 1385 k. 163). Dziedzic w Gosławicach, na połowie Jaworowa w p. gnieźn. i Bielewa w p. kon. zapisał t. r. 5 grz. czynszu rocznego wyderkowego za 100 zł węg. ks. Andrzejowi z Wągrówca, wikaremu i notariuszowi kapitulnemu gnieźnieńskiemu (ib. k. 149v). Od Jana Grąblińskiego kupił 1478 r. za 310 grz. wieś Grąblino cz. Grądlino z sołectwem w p. kon. (P. 1386 k. 98v). W r. 1479 działając w imieniu własnym i bratanków zawierał z ks. Andrzejem Gruszczyńskim, jako prokuratorem Fryderyka, biskupa lubuskiego, i kapituły lubuskiej, ugodę dotyczącą granic między Gosławicami i Pęcławem z jednej a Łężynem z drugiej strony (I. i R. Kon. 1 k. 114). Już nie żył w r. 1481 (P. 1386 k. 141; I. i R. Kon. 1 k. 121v). Zob. tablicę.

Maciej L. występował 1505 r. jako stryj Elżbiety żony Słomowskiego, dziedzica w Małym Piątku (I. Kal. 6 k. 28). W r. 1512 wdowa po Macieju Lasce z Lichinia, Anna wraz ze swą nieletnią rodzanoą siostrzenicą Jadwigą z Oświsłowa część owej Jadwigi w Mirosławicach w p. gnieźn., spadłą po matce Katarzynie z Szyszłowa, sprzedały za 24 grz. Dorocie Popielewskiej, żonie Jana Lenartowskiego (P. 786 s. 347).

@tablica: Lichińscy h. Godziemba

>Lichińscy, zob. Trzebuchowscy

>Lichnowscy h. Własnego (Pilawa?) z Lichnowa w ks. raciborskim na Śląsku. Pisali się z Woszczyc, wsi położonej koło Pszczyny. Andrzej, Michał i Jakub, bracia zamordowanego Sebastian 1612 r. (N. 60 k. 768v).

Wacław nie żył już 1661 r., kiedy jego syn Bernard oprawił 3.000 zł posagu żonie swej Annie Helenie Ciepłowiejskiej (Warmsdorf), córce Jana i Heleny Brudzewskiej (P. 1072 VII k. 357). Już jako wdowa, w r. 1682 kwitowała ona z 500 zł Jana Turobojskiego, burgrabiego pyzdrskiego (P. 1105 IX k. 127). Zapisaną przez tego Trurobojskiego sumę 1250 zł cedowała 1688 r. wdowie po nim, Barbarze Zadorskiej (P. 1116 VIII k. 78). Nie żyła już w r. 1703 (N. 192 s. 46). Dzieci Bernarda z niej zrodzone: Jan Wacław (py. 162 k. 34), Dorota, w l. 1695-1714 żona Piotra Komierskiego, Ewa, w r. 1698 żona Tomasza racięskiego, 2-o v. zaślubiła 18 VI 1709 r. w Szamotułach, mimo iż sama "heretyczka", katolika Piotra Chudzyńskiego, dworzanina Zaleskiej, kasztelanowej nakielskiej.

Jan Wacław, syn Bernarda i Ciepłowiejskiej, pisał się z Woszczyc, zawierał 1686 r. kontrakt z Piotrem Kurnatowskim pod zakładem 9.000 zł (P. 1111 II k. 5v). Siostrom swym, Dorocie i Ewie, zapisał t. r. 4.000 zł (P. 1112 VII k. 2). Żonie swej pierwszej, Katarzynie Kurnatowskiej, córce Piotra i Jadwigi Gruszczyńskiej, zapisał 1687 r. sumę 3.000 zł (P. 1113 I k. 20). Zawarcia tego małżeństwa dotyczył może wspomniany wyżej kontrakt z r. 1686. Dożywocie wzajemne spisali małżonkowie w r. 1691 (P. 1121 V k. 21). Ze Stefanem Przepałkowskim i jego bratankami roborował 1700 r. pod zakładem 10.000 zł kontrakt działowy dotyczący części Przepałkowa i Małej Kluni, spisany w Przepałkowie 26 III t. r. (N. 191 k. 74). Jednocześnie zwarł z nimi pod zakładem 15.000 t. kompromis względem sprzedaży części owych dóbr (ib. k. 74v). W r. 1701 Adam i Wojciech Przepałkowscy, bratankowie zmarłego już Stefana, w myśl zobowiązania stryja, sprzedali Janowi za 15.000 zł swe części w Przepałkowie i w Małej Kluni w p. nakiel. (N 192 k. 75), on zaś tego samego jeszcze dnia te części w Przepałkowie sprzedał za 9.400 zł Franciszkowi Wałdowskiemu, zaś części w Małej Kluni za 10.000 zł sprzedał szwagrowi Piotrowi Komierowskiemu (ib. k. 78). Katarzona z Kurnatowskich skwitowała 1702 r. swoją matkę Jadwigę z Gruszczyńskich i brata Jerzego z 6.000 zł, którą to sumę posagową mą jej jednocześnie oprawił (P. 1142 III k. 128v, 129). Oboje z żoną kwitowali się 1703 r. z inwentarza (N. 192 k. 46), a w r. 170. Katarzyna skasowała swe prawa wienne i dożywotnie dane jej kiedyś na Kłuni i Przepałkowie (G. 92 k. 81v). Umarła bezpotomnie. Drugą żoną Jana była Dorota Marianna Gruszczyńska, córka Wojciecha. Jej matka Elżbieta Magirus von Logau, 3-o v. żona Jana Bronikowskiego, protestowała 1711 r. przeciwko zięciowi (P. 282 II k. 280). W r. 1711 Jan mieszkał we wsi Chłędowo w p. gnieźn. Od Franciszka Górskiego kupił 1714 r. za 23.500 zł Sołeczno w p. pyzdr. (P. 1148 II k. 172v). W r. 1719 był komisarzem wojwództw poznańskiego i kaliskiego, kiedy to kwitował się wzajemnie z Janem Kurnatowskim, bratem i spadkobiercą swej pierwszej żony, ze spisanego w r. 1711 kontraktu (P. 1171 k. 124v). Od Zuzanny Salomei Błędowskiej, wdowy po Karolu Maksymilianie L-m, kupił 1720 r. za 19.000 zł Kowalewo w p. gnieźn. (P. 1178 k. 96v). W r. 1725 nazwany był posesorem Chlądowa (ZTP 46 k. 862). Oboje z żoną jako dziedzice Sołeczna pozwali 1726 r. małżonków Skrzydlewskich, posesorów tej wsi (ib. 44 k. 727). W r. 1730 Jan już nie żył, a Dorota Marianna Gruszczyńska idąc wtedy powtórnie za Wojciecha Gorczyńskiego zapisała 17 II, krótko przed ślubem sumę 5.000 zł (P. 643 k. 640). W r. 1748 była już wdową także i po drugim mężu (Kośc. 324 k. 12v). Nie żyła już 1766 r. (G. 100 k. 226). Synowie Jana i Gruszczyńskiej: Stefan Konstanty, Karol Maksymilian i Jan Władysław. Karol Maksymilian, mimo że syn kalwińskich rodziców, chrzczony był w Farze poznańskiej 15 IV 1715 r. Trzymała go do chrztu Joanna L-a zamężna Kąsinowska (LB Poznań, Fara), niewątpliwie bliska krewna. Była jeszcze i córka Ludwika Marianna, ur. w Chlądowie, ochrzcz. 7 III 1711 r. (LB Witkowo), która w l. 1763-1781 występowała jako wdowa po Wojciechu Jaworskim. Stefan Konstanty, jako 6-letnie dziecko opuścił kraj (Ws. 186 k. 99v), porucznik wojsk pruskich, w imieniu własnym i swych dwóch braci mianował 1748 r. plenipotentów (Kośc. 324 k. 12v). W r. 1763 był kapitanem wojsk pruskich (P. 1336 k. 82) i dziedzicem Sołeczna. 1765 r. współdziedzic Siłeczna manifestował się względem całości fortuny ojcowskiej (Ws. 186 k. 99v). Żył jeszcze w r. 1766 (G. 99 k. 434v). Jan Władysław, dziedzic części Sołeczna, obok brata Stefana Konstantego, w imieniu własnym i tego brata zobowiązał się 1763 r. sprzedać owe dobra za 30.000 zł owdowiałej siostrze Jaworskiej (G. 99 k. 437v). W 1780 r. mianował plenipotentem brata Władysława Gorczyńskiego (Kośc. 333 k. 233). Umarł mając ok. 69 lat, 5 IV 1786 r. podczas pobytu w Jarogniewicach (LM Głuchowo). Zob. tablicę.

@tablica: Lichnowscy h. Własnego

Dietrich, ojciec chrzestny w zborze w Orzeszkowie 13 V 1664 r. (LM Orzeszkowo, dyssyd.). Wilhelm Ferdynard i Mirianna Teresa z L-ch L-cy, oboje żyjący 1700 r. (P. 1138 III k. 86v), rodzice Karola Ferdynanda i Joanny Salomei, w l. 1700-1735 żony Władysława Konstantego Kąsinowskiego, starosty powidzkiego, z czasem kasztelana nakielskiego, wdowy po nim w l. 1742-1748. Karol Ferdynand z Woszczyc L., posesor Kowalewa w p. gnieźn., zapisał 1720 r. sumę 4.000 zł długu swemu szwagrowi Kąsinowskiemu (P. 1178 k. 93). Dziedzicem Kowalewa nazwany 1722 r. (G. 94 k. 226v). Tę wieś sprzedał 1730 r. za 24.000 zł Karolowi Kąsinowskiemu (P. 1223 II k. 18v). Manifestował się 1724 r. przeciwko magistratowi wrocławskiemu i przeciwko swemu wujowi Maksymilianowi L-u, dowódcy wojsk cesarskich na Śląsku (Ws. 167 k. 40v). Umarł w r. 1738, a pochowany 18 V 1738 r. Była kalwinem (LM Cerekwica). Z żony N. von Dechen jego córka zmarła dzieckiem 1716 r., a syn Władysław Konstanty, ur. t. r., ochrzczony w Kąsinowie 28 VI, a do chrztu trzymała go N. z Lichnowskich Glińska (LM i LB Orzeszkowo, dyssyd.). N., Ojciec Joanny, urodzonej w Gąsawach, ochrzcz. 16 VIII 1717 r. (LB Szamotuły). Karol i Elżbieta, rodzice Józefa Chryzostoma, ur. w Śmiełowie, ochrzcz. 2 VI 1720 r. (ib.). Z tym Karolem może identyczny Karol, chrzestny w Skokach 1722 r. (LB Skoki, dyssyd.). Panna Ludwika, chrzestna tamże 1722 r. (ib.). Karol Maksymilian, sędzia opawski, nie żył już 1720 r., kiedy wdowa po nim Zuzanna Salomea Błędowska, córka Jana, wieś Kowalewo w p. gnieźn., którą odziedziczyła po zmarłym bracie Franciszku Błędowskim, sprzedała za 19.000 zł Karolowi Ferdynandowi L-mu (P. 1178 k. 96v). Żyła jeszcze 1723 r. (P. 1195 k. 8). Ferdynand Wilhelm, jeden z kuratorów spadkobierców Angeliki Szylerówny, 1-o v. Gruszczyńskiej, 2-o v. Kurnatowskiej 1735 r. (P. 1241 k. 132).

Nie wiem, czy miał coś wspólnego z powyższymi Maciej L., którego żona Anna, sołtyska w Tłokini w p. kal., sześć łanów sołeckich po rodzicach w tej wsi sprzedała 1449 r. za 150 grz. Mikołajowi Gruszczyńskiemu (P. 1380 k. 113)

>Lichrawski (?) Jan nie żył 1661 r., kiedy pozostałej po nim wdowie Agnieszce Kurowskiej ks. Adam Piotr Smoszewski dał w dożywotnie użytkowanie wieś Niedźwiad w p. gnieźn. (P. 1072 VII k. 360v)

>Lichtański może ze wsi Lichtajny (Lichtenhein) w Prusach? Okolski wymienia L-ch na Rusi, dając im h. Pokora, ale czy byli to ci z Prus i czy wymieniony tu przezemnie do nich należał, nie wiem. Wincenty, mąż reginy Skrzetuskiej, która 1618 r. wraz ze siostrami i siostrzenicami mianowała plenipotentów (P. 1000 k. 1078). Żyli jeszcze oboje 1623 r. (Kc. 19 k. 12).

>Lichtermans (?) Elżbieta, już nie żyjąca 1694 r., żona Franciszka Hryniewieckiego, skarbnika bielskiego (P. 1127 II k. 72).

>Lichtianowie (właściwie Lichtenhain) h. Własnego z Prus Król. Wojciech, dziedzic w Kitnowie w p. radzyń., kupił 1550 r. od Doroty Jakubowskiej, wdowy po Jerzym Dziewczopolskim za 400 grz. prus. części w Jakubkowie w Prusach w p. rogoz. i części wsi Słup w p. kon. (I. Kon. 5 k. 257). Po zmarłym Pawle L-m spadkobiercami byli w r. 1613 Bystramowie (ZTP 27 s. 1273). Anna, w 1615 r. żona Wojciecha Włościborskiego (Łościborskiego) z p. nakiel., wdowa po nim 1619 r. Anna, córka Fabiana, żona Stanisława Kowalkowskiego 1619 r., wdowa po nim 1624 r. (N. 173 k. 494).

>Lichyńscy, zob. Lichińscy

>Liczławscy. Szl. Wojciech na sołectwie wsi król. Rużeni (?) w p. pyzdr. i na sumach posiadanych na owym sołectwie oraz na połowie wszystkich dóbr oprawił za konsensem królewskim 1565 r. posag 100 zł żonie swej Wiktorzynie, córce Jana Żernickiego (Py. 31 k. 94). Katarzyna L. cz. Kaczanowska, w l. 1602-1638 żona Stanisława Mężyńskiego, w r. 1610 występowała jako nabywczyni praw od Marcelego L-go cz. Kaczanowskiego (I. Kon. 35 s. 658). Zob. Kaczanowscy.

>Liczyńscy z Liczyna w p. kal., jednego pochodzenia z Bartodziejskimi "Bochnkami". Maciej z Liczyna cz. Nowejwsi otrzymał 1464 r. od Mikołaja Przerańskiego poręczenie za Jana, syna Zawiszy, i Jana, syna Chocimira, dziedziców ze Zbierska (I. Kal. 1 k. 275). Ręczył 1475 r. za tego macieja ks. Jan, pleban w Kościelcu, ze swym bratankiem Janem z Kościelca, iż będzie żył w pokoju z Witem z Bartodziei (ib. 2 k. 377). Temu Maciejowi i jego bratu rodzonemu niedzielnemu Janowi z Kościelca zapisała 1486 r. dług 20 grz. Anna z Ciesiel. (ib. k. 402). Żonie Macieja, Katarzynie, i jej siostrze Pietruszy, żonie Piotra ze Stawu, zapisał 1476 r. sumę 100 grz. ich brat rodzony Mikołaj Rola z Bratuszyna (I. i R. Kon. 1 k. 82v). Skwitowała tego brata z posagu ok. r. 1479 (I. Kal. 1 k. 508). Tej Katarzynie Bartłomiej z Iwanowic zobowiązał się 1480 r. sprzedać za 100 grz. całą wieś Kuczawola i trzy łany we wsi Główczyno w p. kal. Maciej żył jeszcze wtedy (I. Kal. 3 k. 48). Katarzyna nie żyła już w 1485 r. Wspomniany wyżej Jan z Kościelca, brat rodzony macieja, po przeprowadzeniu działów braterskich otrzymał części Jankowa i Ciesiel, żył jeszcze 1497 r., kiedy pisał się Kościeleckim z Małej gaci (ib. 4 k. 510, 525). Zob. Bartodziejscy i Kościeleccy. Maciej i Katarzyna mieli córkę Martę, w r. 1485 żoną Jakuba Jarskiego (Jarzyckiego) z Jarek, wdowę po nim 1505 r., oraz synów Stanisława i Jana L-ch, dziedziców części w Liczynie (ib. 1 k. 479v). Nie były to chyba działy sfinalizowane, bo potem, jak zobaczymy, bracia będą nadal niedzielni.

1) Stanisław, syn Macieja i Katarzyny z Bratuszyna, wspólnie z niedzielnym bratem Janem dziedzice w Liczynie, części Nowejwsi, mieli 1485 r. termin z Katarzyną z Pleszewa, żoną Zbigniewa z Tęczyna, podkomorzego krakowskiego (ib. 3 k. 220v). Oni obaj t. r. skwitowani przez Jakuba Karzyckiego z Jarek z 50 grz. posagu za ich siostrą (ib. k. 216v). Stanisław z Nowejwsi nie żył już w 1497 r., kiedy jego córka Anna otrzymała od stryja Jana połowę części, którą on sam otrzymał od swego stryja Jana Bochnka z Kościelca, w Jankowie i Cieślach (ib. 4 k. 525). Wdowa po Stanisławie L-m, Dorota Zbirska w r. 1498 dobra stanowiące dziedzictwo jej syna, nieletniego Piotra, w Liczynie, Kościelcu, Jankowie, Kuczowoli i Głowczynie puściła swemu szwagrowi a stryjowi Piotra, Janowi l-mu aż do lat sprawnych Piotra (ib. 5 k. 44). Żyła jeszcze w 1507 r.

Piotr, syn Stanisława i Zbirskiej, kwitował 1506 r. Rafała i Lasotę, braci swej matki, dziedziców w Zbirsku, z 40 grz. jej posagu, wniesionego na dobra należące dziś do Piotra, to jest na Liczyno, Kościelec, Jankowo i Mały Piątek. Jednocześnie Lasota Zbierski zapisał mudług 20 grz., jako resztę tego posagu (ib. 6 k. 105). Swoją część w Liczynie wyderkował 1507 r. za 60 grz. swej matce (P. 390 k. 121). Występował w 1512 r. jako brat ze stryjecznych rodzony Anny Bartodziejskiej, żony Jana Czyrmińskiego (P. 865 k. 208). Od Batłomieja Janikowskiego nabył 1514 r. wyderkafem za 15 grz. część w Kościelcu (I. I D. Z. Kal. 2 k. 25v), zaś od Jana Janikowskiego kupił 1519 r. za 100 grz. jego części w Piątku, Kościelcu i Liczynie (ib. k. 62v). Jego żona Anna, córka Stanisława Pabjanowskiego, połowę Pabjanowa w p. kal. sprzedała 1522 r. za 300 grz. swej rodzonej siostrze Katarzynie (ib. k. 74) i t. r. Piotr na połowie Liczyna i na połowach swych części w Kościelcu i Małym Piątku oprawił jej 100 grz. posagu (P. 1392 k. 456v). Od Wiktoryna Koźmińskiego kupił 1524 r. za 20 grz. łan roli pustej w Kościelcu (P. 1393 k. 21). T. r. swoją część w Małym Piątku sprzedał za 100 grz. Kasprowi i Andrzejowi, braciom niedzielnym, dziedzicom w Wielkim i Małym Piątku (I. i D. Z. Kal. 2 k. 104v). Jego syna Macieja zabił Marcin Kosmowski zw. Rosół i Piotr w r. 1547 r. uzyskał intromisję do dóbr zabójcy w sumie 120 grz. główszczyzny (ib. 7 k. 238). Był w l. 1550-1553 jednym z opiekunów jej syna Jana Zbirskiego Rachwalika (I. Kal. 12 II s. 508, 17 s. 723). Na połowie Liczyna i części w Kościelcu i Godziątkowie oprawił 1558 r. posag 100 zł drugiej swej żonie, Elżbiecie Podłęskiej, córce Jana z ziemi sieradzkiej (P. 1396 k. 666). Nie żył już w r. 1562, kiedy to jego spadkobiercy, Jan i Ewa rodzeństwo Rzepiszewscy zostali skwitowani przez Barbarę, wdowę po Macieju Złotnickim, i jej synów (I. Kal. 27 s. 737). Owdowiała Elżbieta swą oprawę na Liczynie, Kościelcu i Godziątkowie cedowała 1564 r. Bartłomiejowi Kotyńskiemu (ib. 29 s. 360).

2) Jan, syn Macieja i Katarzyny z Bratuszyna, występowała obok brata 1485 r. (ib. 3 k. 220v). W r. 1497 skwitowany został przez stryja Jana Bochnka Kościeleckiego z Małej Gaci z 30 grz., zapisanych sposobem zastawu na częściach Jankowa i Ciesiel, przypadłych mu w dziale z bratem Maciejem. Nazwany przy tej okazji Jane z Nowejwsi alias Liczyna (ib. 4 k. 510). Bratanicy rodzonej pannie Annie odpuścił połowę części w Jankowie i Cieślach, uwolnionych właśnie spod zastawu stryja (ib. k. 525). Otrzymał 1497 r. skonfiskowane dobra w p. kal. Mikołaja Bogusza z Pietryk i żony jego Jadwigi z Przedzina, Stanisława Chlewskiego zw. Podawcza oraz Jana i Mikołaja Chudkowskich (Arch. Kom. Hist. IX, s. 301). W 1498 r. objął w posiadanie dobra swe nieletniego bratanka Piotra (I. Kal. 5 k. 44). Od Pawła z Wielkiej Gaci, syna Jana Kościeleckiego, a więc swego niewątpliwie stryjecznego brata, nabył wyderkafem 1503 r. za 50 grz. jego części macierzyste w Moskurnej Gaci (P. 1389 k. 264v). Na częściach w Liczynie i Kościelcu oprawił w 1503 r. posag 100 zł żonie swej Annie, córce Piotra z Chojnego w ziemi sieradzkiej (ib. k. 259v). Skwitowany w 1505 r. z dóbr rodzicielskich przez owdowiałą siostrę Martę Jarską (I. Kal. 6 k. 9v). Od Jana z Woli zw. Roszust kupił 1510 r. za 160 grz. połowy jego części w Woli i Bogdałowie w p. kon., ale już w 1511 r. sprzedał je za 200 grz. Mikołajowi Wolskiemu Roszustowi (P. 786 s. 194, 287). Wójt w Kłocku, otrzymał 1511 r. konsens na wykup części tego wójtostwa od Małgorzaty z Wrzący, żony Mikołaja Brzechwy, od Katarzyny, córki Mikołaja Aarona, oraz od Jana, Jakuba, Mikołaja, Krzysztofa i Horacego, braci z Balina, i na wykup sześciu łanów przylegających do wójtostwa od ich wszelkich posesorów (MRPS IV, nr 10056). Od Andrzeja Plewińskiego kupił 1513 r. za 200 grz. części we wsiach Plewień i Szadek w p. kal. (P. 786 s. 466). T. r. części w Liczynie, Kościelcu i Małym Piątku sprzedał za 150 grz. Bartłomiejowi Janikowskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 20). Nazwany 1514 r. bratem ze stryjeczno rodzonych Anny, żony Jana Panka z Morawek (ib. k. 29v). Od Jana Dzięgielewskiego zw. Plewińska kupił t. r. za 100 grz. części w Plewieniu i Szadku (ib. k. 31). Otrzymał 1515 r. konsens na wykup wójtostwa we wsi Jakubice w ziemi sieradzkiej od Róży z Bartochowskich Mikołajowej Czernikowskiej (MRPS IV, nr 2396). W 1518 r. będąc już wojskim mniejszym sieradzkim, osiem łanów w roli Szadku sprzedał za 150 grz. Andrzejowi i Marcinowi braciom Sowińskim, dziedzicom w Szadku (I. i D. Z. Kal. 2 k. 48). Otrzymał 1530 r. zapis generalny 266 grz. na wsi Sokołów w ziemi sieradzkiej, którą to wieś w r. ub. wykupił był z rąk Zbigniewa, Mikołaja i Hieronima Rzepiszewskich (MRPS IV, nr 5569). Jankowo w p. kal. sprzedał 1536 r. za 404 grz. Łukaszowi Bielikowi ze Skoronic, Ślązakowi (P. 1394 k. 40v). Dostał w 1539 r. konsens ne wykup wójtostwa we wsi Jakubice starostwa sieradzkiego z rąk Jadwigi i innej Jadwigi, sióstr Łopuskich, Katarzyny Ciświckiej oraz od ich córek, dziedziczek w Bartochowie (MRPS IV, nr 20039). Pisał się 1540 r z Chojnego, kiedy pozwała go Anna Słomowska, wdowa po Barnardzie Janiszewskim, o wygnanie z jej oprawy (I. i R. Kon. 3 k. 189). Otrzymał 1543 r. konsens na wykupienie sołectwa we wsi Kłocko wraz sześciu łanami przyległymi z rąk Mikołaja, Stanisława i Władysława braci Potockich (MRPS IV, nr 7158), zaś w r. 1544 zezwolono Janowi Głowackiemu, sędziemu ziemskiemu sieradzkiemu, wykupić od niego wieś Sokołów i wójtostwo w Kłocku (ib., nr 21526). Myli się Boniecki robiąc go w 1541 r. kasztelanem konarskim. Z jego córek, Anna była żoną Mikołaja Rzepiszewskiego z Zawad. W r. 1531 Jan pozwał zięcia o zamordowanie żony, ale ten uzyskał wyrok uniewinniający (Star. Pr. Pol. Pomn. VI, nr 504). Inna córka, Jadwiga, w 1561 r. żona Stanisława Wolskiego, kasztelana sochaczewskiego i starosty gostyńskiego. Poniewż w rękach Wolskiego widzimy wieś Chojne (P. 1397 k. 52), wniosek stąd, że Jan męskiego potomstwa nie pozostawił. Była wdową po Wolskim 1565 r. Zob. tablicę.

@tablica: Liczyńscy

Feliks, Mikołaj i Maciej, bracia rodzeni, dziedzice w Licznow (!), nabyli wyderkafem za 20 grz. 1499 r. od Mikołaja i Jana braci z Łagiewnik dwa łany w Racięcicach p. kon. (P. 1389 k. 58v). Czy to też dziedzice Liczyna?

Petronella L. kupiła 1534 r. za 100 kop gr. od Anny Godziątkowskiej zw. Kotwasowa i od panny Katarzyny Tarzeckiej ich część "Wielochowską" w Godziątkowie, spadłą na nie po śmierci Reginy Godziątkowskiej, żony Stanisława Osieckiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 229).

>Liczynscy cz. Poklękowscy, zob. Poklękowscy

>Lidel, Liedlau h. Własnego ze Śląska. Zygumnt, mąż Katarzyny, siostry rodzonej Erensta Strawalda, która 1529 r. wspólnie ze swą siostrą Anną, żoną Kaspra Rothenburga, odziedziczone po rodzonym wuju Krzysztofie Olbrachcickim części w Siedlnicy, Olbrachcicach, Dębowejłęce i Ogrodach w p. wsch. oraz część sołectwa w Langnowie w p. górowskim na Śląsku sprzedała za 50 grz. temu bratu (Ws. 2 k. 67v). Żyli jeszcze oboje 1530 r. (ib. k. 84). Janowi L. w 1552 r. cedował swe prawa do połowy wsi Drzewce, własności Fabiana Nostitza, Jan Kotwicz, dziedzic w Jędrzychowicach (Ws. 3 k. 207v), a Jan Abschatz cedował mu 1553 r. dług 200 tal. na tej wsi (ib. k. 235). Pisany 1557 r. z Drzewców, skwitowany z 107 zł długu Fabiana Nostitz Drzewieckiego przez Krzysztofa Brauna Swajskiego (Ws. 4 k. 148v). Cedowali Janowi swe zapisy 1558 r. na połowie Drzewców Jan Wandritsch z Brocza i Jan Kotwicz Górczyński (Ws. 200 k. 3v). Jako dziedzic w Drzewcach Jan dawał 1559 r. ewikcję Erazmowi Abschatz z Czapel (Ws. 4 k. 301v). Posesor połowy Drzewców, pozwany był 1560 r. przez dziedzica tej połowy Kaspra Nostitz Drzewieckiego, nabywcę praw od brata Fabiana (Ws. 5 k. 36v). Fabian, dziedzic połowy Drzewców wyderkowanej Janowi L., t. r. sprzedał ją Kasprowi za 10.000 zł (Ws. 200 k. 11v). Ks. Joachim L., proboszcz i kanonik głogowski 1559 r. (Ws. 4 k. 301v). Maciej, stryj Melchiora Thossa 1560 r. (Ws. 200 k. 19). Pani Sabina Elżbieta na Geischen w p. górowskim w r. 1718 i Zygmunt Henryk w r. 1729 chrzestni w parafii Trzebosz (LB Trzebosz).

>Ligęzowie h. Półkozic. Zygmunt, podczaszy koronny, otrzymał 11 XI 1553 r. konsens na przejęcie zamku i miasta królewskiego Koło z miastem Brdów i przyległymi wsiami z rąk Łukasza, Andrzeja i Stanisława hrabiów z Górki (MRPS V, nr 6377). Mikołaj Spytek, kasztelan czechowski i starosta biecki, dziedzic Rzeszowa, kupił 1609 r. za 3.000 zł wieś Drabiniówkę w p. przeworskim od Anny z Pilczy, żony Łukasza Opalińskiego, starosty leżajskiego (Ws. 204 k. 358).

>Ligęzowie różni. Paweł Ligęza w 1545 r. lub przed tą datą sprzedał role we wsi Przedzino w p. kal. Marcinowi Lesieckiemu (I. i D. Z. Kal.6 k. 396v). Wojciech Ligęza, pisarz kasztelana poznańskiego Andrzeja Górki, kwitował 1551 r. z 10 grz. Jana Bukowieckiego (P. 891 k. 332v). Ks. Andrzej L. z Czerlenina Małego, wikary w Czerleninie Wielkim 1595 r. (P. 1401 k. 402), nie wiem czy szlachcic? Jadwiga, żona Jana Oldenburskiego w r. 1691. Ur. Dominik i jego żona Katarzyna Szmulańska kwitowali 1730 r. klaryski gnieźnieńskie jako dziedziczki miasta Kostrzynia (P. 1223 II k. 20).

>Ligoccy. Niemal względem każdej przytoczonej tu osoby zachodzić mogą wątpliwości, czy niema się tu do czynienia z Lgockimi. Maciej i Jan Piaskowscy zwani Ligockimi, bracia rodzeni niedzielni, całe swe części dziedziczne we wsiach Piaski i Gorzeń w p. szadkowskim i całe części zastawne wsi Łubna w p. sieradzkim, odziedziczone po stryju Florianie Piaskowskim, sprzedali 1561 r. za 100 grz. Piotrowi Piaskowskiemu, swemu bratu stryjeczno rodzonemu (P. 903 k. 302; 1397 k. 55v). Łukasz L. już nie żył 1562 r., kiedy wdowa po nim Dorota Rębieska przez swego brata Macieja odebrała od Jana Piotrowskiego 100 grz. pochodzące z legatu testamentowego ks. Jana Rębieskiego, kanonika szamotulskiego i plebana w Niepruszewie (P. 904 k. 180v). Jadwiga, w r. 1584 żona Jakuba Lubstowskiego. Marianna z Konopnicy L., w r. 1632 żona Abrahama Ścipierskiego, wdowa po nim 1655 r., nie żyła już 1677 r. Filip, mąż Katarzyna Sztelewskiej, wydzierżawił 1673 r. od Marcina Głoskowskiego na trzy lata pod zakładem 700 zł wieś Budzisław Kościelny w p. gnieźn. (G. 85 k. 27). Wojciech i Zofia, rodzice Wawrzyńca, ochrzczonego 3 VIII 1704 r. Wojciech i Anna, rodzice bliźniąt Wojciecha i Ewy, urodzonych w Strzyżewie i ochrzczonych 3 IV 1712 r. (LB Kotłów). Franciszek z Junikowa ożenił się 6 II 1740 r. z panną Eleonorą Ostrowską z Kołudy Małej (LC Ludziska). Jan, mąż Rozalii Myślińskiej, która 1763 r. dostała zapis 900 zł od Macieja Leśniewskiego (I. Kal. 204/205 k. 204). Ta Rozalia, córka Wojciecha i Anny z Dominikowskiej, już wdowa 1775 r., do sprawy z Mateuszem (!) Leśniewskim mianowała wówczas plenipotentem brata swego Ignacego Myślińskiego (I. Kon. 80 k. 20). Córka Jan i Rozalii, Leonora Wiktoria, ochrzcz. 10 III 1754 r. (LB Janków). Ks. Józef, wikary w Witkowie 1764 r. (LB Jarząbkowo). Jakub, ekonom w Lussowie, i żona jego Barbara,rodzice Ludwiki Józefy, ur. w Lussowie 29 VII 1787 r. (LB Lussowo). Ta Barbara umarła 15 VI 1788 r. (LM Lussowo). Jakub, chyba ten sam, potem ekomom w Szołdrach, umarł mając lat 84 w Szołdrach 5 VII 1817 r. Pozostawił jednego syna księdza i dwie zamężne córki (LM Brodnica). Panna Antonina z dworu konarzewskiego, chrzestna 23 II 1769 r. (LB Dopiewo). Pani Agnieszka, mająca lat 35, zmarła w Szordłach 17 IV 1807 r. (ib.).

>Ligowscy h. Jastrzębiec, z Ligowa w p. lipieńskim ziemi dobrzyńskiej. Niektórzy z nich pisali się z Mysłakowa i używali przydomku "Brzuszek". Jan kwitował 1617 r. z 60.000 grz. Agnieszkę Brudzyńską, wdowę po Wojciechu Zbyszewskim, oraz jej córkę Magdalenę Zbyszewską, wdowę po Wacławie Kiełczewskim (G. 74 k. 229v). Jan, nie żyjący już w 1633 r., ojciec Anny, żony 1-o v. Andrzeja Morawskiego, 2-o v. 1633 Marcina Kosiorowskiego (P. 1417 k. 899v). Marcin łan w trzech polach miasta królewskiego Rogoźna, nabyty od uczc. Reginy Słomianczyny, sprzedał 1644 r. za 700 zł Jakubowi Rosowskiemu (P. 1421 k. 1005).

Wojciech,nie żyjący już 1698 r. (G. 90 k. 181v), miał z żony N. Chwałkowskiej syna Jana piszącego się "z Mysłakowa Brzuszek L." Ożenił się 21 XI 1697 r. z Zofią Katarzyną Mielżyńską (LC Kłecko), córką Aleksandra i Zofii z Sienna Sulmowskiej (G. 90 k. 222). Otrzymał 1704 r. cesję pewnych praw od rodzonej swej ciotki Heleny Chwałkowskiej, wdowy po Marcinie Szołdrskim (P. 1144 k. 21). Oboje z żoną wydzierżawili 1705 r. na trzy lata od ks. Jakuba Walewskiego, scholastyka poznańskiego, wieś Sarbinowo (ib. k. 46). Zofia Katarzyna występowała już jako wdowa 1711 r. (Kośc. 310 s. 386). Protestowała t. r. w imieniu własnym i swych dzieci: Macieja, Zuzanny, Jadwigi, Marianny i Konstancji przeciwko ks. Aleksandrowi Mostowskiemu, kanonikowi gnieźnieńskiemu i proboszczowi inowrocławskiemu (P. 282 II k. 296). Już jako żona 2-o v. Wojciecha Majewskiego kwitowała 1722 r. Stanisława Malińskiego z protestacji o zagarnięcie jej inwentarzy (G. 94 k. 228v). Nie żyła już 1737 r. (P. 1250 k. 14). Spośród córek, o Zuzannie nie wiem nic więcej, Jadwiga wyszła 11 VI 1737 r. w Sokolnikach za Marcina Jakowskiego. W r. 1739 nazwana żoną Jakubowskiego. Czyżby błąd? Marianna, niezamężna jeszcze 1739 r. (G. 97 k. 372v), żona Kazimierza Arciszewskiego 1767 r., nie żyła już 1779 r. Konstancja, w r. 1739 jeszcze niezamężna (ib.), w 1748 r. żona Andrzeja Paszkowskiego, wdowa 1780 r.

Maciej z Mysłakowa Brzuszek L., syna Jana i Mielżyńskiej, żonie swej Rozalii Dąbrowskiej, córce Stanisława z Heleny Dąbrowskiej, zapisał 1730 r. sumę 2.000 zł (P. 1222 k. 144v). Z tą żoną spisywał kontrakt 1738 r. (G. 97 k. 340). Żył jeszcze w 1743 r. Rozalia występowała już jako wdowa 1755 r. (P. 1314 k. 27v). Ich dzieci: Jacenty Bartłomiej, ochrzcz. 15 VIII 1731 r., Antonina Anna Helena, ochrzcz. 15 III 1739 r., Marianna Teresa, ochrzcz. 28 III 1741 r. (LB Poznań, Św. Marcin), Jan Nepomucen, ochrzcz. 17 IX 1744 r. (LB Poznań, Fara). Z nich, Antonina przebywała 1771 r. na dworze Doroty z Broniszów ks. Jabłonowskiej w Racacie (LB Gryżyna) i tutaj 1 III 1772 r. wyszła za Marcelego Bronisza, generała adiutanta buławy wielkiej W. Ks.Lit. Wdowa po nim była 1775 r. a 2-o v. żoną Guzowskiego. Umarła 14 XII 1782 r. i pochowana u Bernardynów w Górce. Zob. tablicę 1.

@tablica: Ligowscy h. Jastrzębiec 1

Tomasz z żoną chrzestni w Gębicach 1722 r. (LB Gębice). Franciszek i Katarzyna z Węsierskich rodzice Wiktorii, ur. w Olszence, ochrzcz. 24 II 1726 r. (LB Nakło). Może identyczna z nią panna Wiktoria z dworu w Samoklęskach, chrzestna w 1753 r. (LB Samoklęski). Zaślubiła tam 10 II 1755 r. Augustyna Suskiego. Pani Anna zaślubiła w Gębicach 31 VIII 1729 r. Mikołaja Zarembę, towarzysza chorągwi pancernej (LC Gębice). Wojciech umarł 14 II 1728 r. (LM Gniezno, Św. Trójca). Wojciech, mąż Marianny Berezeckiej (Berczeckiej?), wdowy po Sebastianie Chełkowskim, kwitował 1735 r. z prowizji rocznej od sumy 4.000 zł Michała Chełkowskiego, syna tego Sebastiana (P. 1240 k. 149). Dzieci Wojciecha i Marianny: Józef Aleksy, ochrzcz. 7 VIII 1735 r., Szymon Juda, ochrzcz. 6 XI 1736 r., Antoni Franciszek, ochrzcz. 12 IV 1739 r., Piotr Bonifacy, ochrzcz. 29 VI 1741 r., Weronika Apolonia Scholastyka, ochrzcz. 10 II 1743 r., wszyscy urodzeni w Puszczykowie. Piotra Bonifacego podawał do chrztu ks. Stanisław L., proboszcz odolanowski (LB Wiry). Panna Marianna, chrzestny 1737 r. (LB Szamotuły). Józef, bezżenny, chrzestny 24 VIII 1751 r. (LB Wielichowo).

Wojciech i Małgorzata z Paprockich, rodzice Wojciecha. Tego żona Anna Rogozińska, córka Franciszka i teresy z Zagórskich, dziedziczka po ojcu części Szetlewa, w r. 1754 zobowiązała się sprzedać owe części za 1.700 zł Michałowi Miaskowskiemu, staroście gębickiemu (I. Kon. 78 s. 786). Wojciech umarł 19 V 1774 r., mając lat 70 (LM Starygród). Anna nie żyła już 1784 r. Synowie tej pary: Teodor, zmarły bezpotomnie 6 VIII 1783 r., pochowany w Kaliszu w kościele Kanoników Regularnych, Aleksy, o którym niżej, córki: Julianny umarła mając około sześciu lat 6 VIII 1760 r., pochowana w kolegium w Kłodawie, Marianna, półtoraroczna, zmarła 12 V 1759 r., pochowana w Żgowie, druga Julianna zmarła 1765 r., pochowana w Kucharach (I. Kal. 224 k. 132). Aleksy Łuba z Ligowa L. spisał 1784 r. dożywocie ze swoją żoną Weroniką Zarembianką Jastrzębską, córką Michała i Joanny Mierzewskiej (ib. k. 361). Po jej śmierci Aleksy w imieniu własnym i zrodzonych z niej synów, Konstantego i Wojciecha, spisał 23 X 1790 r. w Podzborowiu z Wojciechem Bielamowskim, synem Stanisława i zmarłej Michaliny Jastrzębskiej umowę (ib. 231 k. 106). Zob. tablicę 2.

@tablica: Ligowscy h. Jastrzębiec 2

>Lijewski szl. Jan z księstwa wrocławskiego otrzymał 1592 r. zapis długu 200 zł od Rafała Kaniewskiego (I. Kal. 59 s. 1285).

>Likowscy, zob. Łykowscy

>Limpa, Lempa ur. Jakub, mąż Łucji Barankowej, wspólnie z którą w 1685 r. otrzymał cesję od op. Rozyny Walterowej, wdowy po op. i sł. Jerzym Linku, oraz od opiekunów jej dzieci cesję sołectwa we wsi Jeziorka, należącej do miasta Osieczna. W r. 1688 Jakub, kapitan J. Kr. Mci, i jego żona scedowali owo sołectwo Krzysztofowi Zygmuntowi Kotowiczowi i jego żonie Magdalenie Elżbiecie Dąbrowskiej (Kośc. 307 k. 48; 356 k. 39v). Oboje t. r. wydzierżawili na trzy lata od Anny Gronkowskiej, wdowy po Łukaszu Dameckim, i od synów jej wieś Popowo (Kośc. 307 k. 87). Kapiatan Jakub L. żył jeszcze w 1705 r. (LB Wytomyśl).

>Limpach Otto w p. kośc. 1413 r. (Kośc. IIII k. 129), dokąd przybył ze Sląska. Zob. S. Kozierowski, Obce rycerstwo, s. 65

>Linczewscy, Linczowscy, Lenczewscy, może tego samego pochodzenia, przynajmniej niektórzy z nich, co przytoczeni wyżej Lenczewscy. Krzysztof, w 1593 r. mąż Jadwigi Kopinosewny, wdowy 1-o v. po Wawrzyńcu Witońskim, która kwitowała z 20 zł Stanisława Otuskiego (P. 959 k. 930v, 933; 960 k. 277v). Jan, mąż Anny Wolskiej, której Jerzy Rosnowski winien był 1644 r. sumę 100 zł (I. Kon. 51 k. 363v). Anna i jej mąż Marcin Żołądkowski oboje już nie żyli 1737 r. Stanisław, nie żyjący już 1725 r., z żony Marianny Marianowskiej miał córki: Teresę za Wojciechem Pińskim, i Anastazję za Janem Siemianowskim. Teresa dla sprawy spadku po matce w wojew. sandomierskim mianowała t. r. plenipotentami siostrę Anastazję i jej męża (Kośc. 314 s. 315). Oboje Pińscy żyli jeszcze 1756 r. Teresa już nie żyła 1768 r. Szymon występował jako chrzestny 13 XII 1750 r. (LB Łekno). Umarł 5 I 1765 r. (LM Kłecko). Ur. Jan, ekonom w Skoraszewicach, i żona jego Brygida mieli dzieci: Katarzynę występującą jako chrzestna w l. 1785-1790 (LB Skoraszewice; LB Rydzyna), Agnieszkę, ur. 12 I 1784 r., Walerię, ur. 20 XII 1785 r., Franciszkę Petronellę, ur. 1 X 1787 r., Walentego Piotra, ur. 12 II 1790 r., Macieja, ur. 14 II 1792 r. (LB Skoraszewice). Antoni, ekonom w Krzekotowicach, chrzestny 1777 r. Panna Katarzyna, z Krzekotowic, córka ekonoma, chrzestna w l. 1777-90 (LB Pępowo). Ur. Regina, ekonomowa w Ruchocicach, mająca ok. 76 lat, umarła tamże 24 IX 1791 r. (LM Ruchocice). Chyba jej córkami były: panna Katarzyna, z dworu w Ruchocicach, chrzestna w l. 1795-97, Marianna (Marcjanna?), wydana tamże 10 II 1801 r. za Marcina Dybysławskiego (LB, LC Ruchocice). Córkę tych Dybysławskich trzymała do chrztu Katarzyna z L-ch Moraczewska (LB Grodzisk)

>Linda, Linde h. Własnego. Barbara, wdowa po Bartłomieju Wagnerze 1629 r. Zofia i jej mąż Jakub Grabowski, asesor ziemski tucholski, oboje już nie żyli 1784 r.

>Linderode, szl. Kebla, Kembel w Drzeczkowie koło Osieczny w l. 1400-15 (Kośc. 1 k. 113). Był to zapewne przybysz ze Sląska. Zob. S. Kozierowski, Obce rycerstwo, s. 65.

>Lingenau h. Własnego Stanisław, mieszczanin warszawski, nobilitowany na sejmie 1775 r. (Vol. leg.), w r. 1779 plenipotent Józefa Potockiego, krajczego koronnego i starosty leżajskiego (I. Kal. 225 k. 34; P. 1368 k. 103v).

>Liniewscy h. Własnego z Liniewa w p. łuckim. Michał, syn Michała z tej wsi, mający lat 15, sługa Stanisława Baranowskiego, okazywał 1594 r. rany zadane mu przez Macieja Brudnowskiego (P. 962 k. 913). Mikołaj, ekonom w Godziszewie, i żona jego Marianna mieli dzieci: Franciszka Michała Mateusza, ochrzcz. 25 IX 1734 r., i Franciszkę Krystynę, ochrzcz. 12 III 1740 r., oboje urodzeni w Godziszewie (LB Chobienice). Mikołaj, ten sam czy inny, umarł w Stęszewie 29 V 1771 r. (LM Stęszew).

>Linieccy, nie wiem skąd pochodzili. Stanisław, już nie żyjący 1655 r., mąż Barbary Arciszewskiej, córki Michała i Ewy ze Stępińskich, żyjącej jeszcze 1694 r., miał z niej syna Jana, któremu ona 1666 r. cedowała sumę 600 zł, którą miała zapisaną sobie i drugiemu mężowi Brodzkiemu przez Aleksandra Głębockiego. Barbara z Arciszewskich była żoną Bartłomieja Brodzkiego już 1655 r. Wspomniany wyżej Jan ożeniony był z Joanną Gąsiorowską, córką Macieja i Marianny z Łyskowskich, 2-o v. żoną Stanisława Łąckiego, 3-o v. 1685 r. Stanisława Biernackiego. Syn Jana L-go i jej, Jan 1694 r. otrzymał od swej matki cesję sumy 600 zł, o której była już mowa wyżej (I. Kon. 56 k. 168v; 66 k. 142, 69 k. 414v, 86 k. 168v). Nie wiem, czy z tymi miał coś wspólnego ur. Piotr Linicki, ekonom w Wilkonicach, mąż Rozelii z Broniewskich, których syn Tomasz zmarł 22 II 1781 r. mając osiem tygodni (LM Pępowo).

>Linkiewicz Michał Stanisław, pod imieniem Epifaniusza karmelita poznański u Bożego Ciała, odziedziczone po rodzicach, Janie i Zofii z Deręgowskich sumy na dobrach Wolęcino w p. lipnowskim oraz inne cedował 1702 r. swemu konwentowi (P. 1142 II k. 113).

>Linkowscy. Piotr, nie żyjący już 1761 r. (P. 1331 k. 187; 1336 k. 170v) i Urszula Ossowska mieli syna Marcina występującego jako chrzestny 23 II 1734 r. (LB Objezierze), a potem wspomnianego w r. 1742 (P. 1267 k. 197v). Ten Marcin, suscepten grodzki poznański 1744 r., mąż Zofii Chociszewskiej, córki Aureliana i Barbary Kotańskiej (P. 1331 k. 167), wspólnie z tą żoną kupił 1763 r. za 1.500 zł od Antoniego Zembrzuskiego dworek na przedmieściu Poznania zwany Gąski, koło kościoła Bożego Ciała (P. 1336 k. 170v). Żył jeszcze 24 II 1764 r. (LB Poznań, Św. Marcin). Nie żył już 1767 r., kiedy owdowiała Zofia występowała wraz z synem Franciszkiem a także w imieniu syna Józefa i córki Justyny, żony Kazimierza Lewandowskiego (P. 1344 k. 178). W r. 1775 wdowa wspólnie z synem ks. Franciszkiem sprzedała dworek na Gąskach za 2.050 zł Rafałowi Imbier Objezierskiemu (P. 1352 k. 310v). Umarła w Poznaniu na Przedmieściu Sw. Wojciecha 4 III 1788 r., mając lat 78 (LM Sw. Wojciech, Pozn.). Syn Franciszek Ksawery w r. 1789, już jako świecki, był plenipotentem Józefa Mycielskiego, starosty konińskiego (I. Kon. 84 k. 132v). Niewątpliwie ten sam Franciszek Ksawery zmarł w Poznaniu na Przedmieściu Sw. Wojciecha 12 V 1807 r., mając lat 58 (LM Sw. Wojciech, Pozn.). Wspomniany wyżej syn Józef Teodor ochrzczony 14 IV 1757 r., zaś córka Justyna Antonina 22 VI 1744 r. Prócz nich były jeszcze dzieci inne, najwidoczniej pomarłe wcześnie, skoro nie mówi się już o nich po śmierci Marcina. Te dzieci to: Jadwiga Brygida, ochrzcz 4 XI 1746 r., Zofia Brygida, ochrzcz. 23 VIII 1749 r., Remigian Ksawery, ochrzcz. 17 X 1751 r., Katarzyna Elżbieta, ochrzcz. 20 XI 1754 r. (LB Poznań, Fara). Justyna, późniejsza Lewnadowska, otrzymała 1756 r. od swego ojca chrzestnego Stefana Płaczkowskiego legat testamentowy 100 zł (P. 1318 k. 59, 33).

>Linowscy h. Pomian z Linowca w p. gnieźn. Pisali się z Piotrowic. Nie wiem czy Pomianami byli już dziedziczący w Linowcu Stanisław w 1416 r., Jan w 1419, Mirosław 1424, Bronisz 1432, o których mówią akta ziemskie gnieźnieńskie. Jan. Stanisław i Leonard, bracia rodzeni niedzielni, mieli ok. 1542 r. termin z Maciejem Małachowskim o poddanego ze wsi Małachowo Kępicz (G. 264 k. 104). Z tym Maciejem Małachowskim "Kępą" mieli termin i ok. 1547 r. (G. 260 k. 203v). Bracia ci zostali skwitowani 1547 r. przez Stanisława Skubarczewskiego z zapisu na Linowcu, który miał ów Skubarczewski od ich zmarłej matki Anny (G. 33 k. 40). Kupili w 1550 r. za 60 zł część w Linowcu od Anny Piotrkowskiej, żony Jana Łosińskiego. Dokonała ona tej transakcji w asyście ojca swego Mikołaja Piotrowskiego (Py. 31 k. 13v). Ów Mikołaj Piotrowski to rodzony stryj tych trzech braci (py. 110 k. 362v). Żył w 1572 r. (ib.), nie żył już 1585 r. (P. 944 k. 461v). Jego jedyna córka Anna Piotrowska była w 1550 r. żoną Jana Łosińskiego. Wracam do bratanków Mikołaja.

I. Jan wspólnie z braćmi kwitował 1557 r. Mikołaja Piotrowskiego (G. 36 k. 107v). Otrzymał 1558 r. zobowiązanie od Jerzego Ławeckiego, rezygnacji za 100 zł dwóch łanów pustych we wsi Grabowo (G. 37 k. 109v). Bezpotomny, nie żył już 1564 r. (G. 43 k. 74v).

II. Stanisław L. cz. Piotrowski na połowie części wsi Linowiec oprawił 1547 r. sumę 70 zł posagu żonie swej Agnieszce Skarmirowskiej (G. 335a k. 348v). Zabił 1549 r. Wawrzyńca Wierzejskiego (G. 34 k. 397). Wspólnie z bratem Janem winien był uiścić 1557 r. sumę 100 grz. braciom Wierzejskim (G. 36 k. 249v), którzy poręczyli im bezpieczeństwo od pretensji Doroty Wierzejskiej, córki zabitego (ib.). Przypozwany 1558 r. o zabicie Wojciecha Węgierskiego (G. 37 k. 400v). Jako brat i spadkobierca zmarłego Jana L-go, kwitował 1564 r. ze 100 zł brata Leonarda (G. 43 k. 74v), od którego otrzymał wtedy zobowiązanie rezygnacji za 300 zł całej części w Linowcu z ewikcją pod zakładem 1.500 zł (P. 906 k. 790; 1397 k. 363v). Od stryja rodzonego Mikołaja Piotrowskiego otrzymał 1572 r. zobowiązanie sprzedaży całych części we wsi Piotrowice i pustek Wrzoskowo za 5.000 zł. Sam przy tej okazji nazwany Piotrowskim cz. L-im (Py. 110 k. 362v). Żonie 1573 r. zobowiązał się rezygnować dożywotnio część w Linowcu (G. 52 k. 155). Stanisławowi L-mu cz. Piotrowskiemu Mikołaj Czarnotulski wyderkował 1576 r. za 600 zł czterech kmieci osiadłych we wsi Czarnotul w p. gnieźn. (P. 1398 k. 656). Od Jana i Stanisława Wysockich z Budzisławia, kasztelaniców lędzkich, otrzymał w 1581 r. zobowiązanie, iż mu sprzedadzą za 2.000 zł części w Piotrowicach w p. pyzdr., swoje i swego brata Krzysztofa (P. 936 k. 232). Od Marcina Piotrowskiego kupił 1583 r. za 2.000 zł jego części we wsiach: Piotrowice, Babino i Ciosny p. pyzdr. (P. 1399 k. 180). Od Wawrzyńca Turzyńskiego kupił 1585 r. za 4.800 zł miasto cz. wieś Orchowo i wieś pustą Wolę w p. gnieźn. (P. 944 k. 526). Skwitował 1585 r. Jadwigę Łosińską, żonę Kaspra Kaliskiego, wnuczkę i spadkobierczynię Mikołaja Piotrowskiego (stryja Stanisława), też spadkobierczynię braci swych Mikołaja i Macieja Łosińskich z pozwów o niedopełnienie zobowiązań ewikcyjnych względem Piotrowic i Wrzoskowa, a to wobec pretensji Aleksandra i Wawrzyńca Jerzykowskich (P. 944 k. 461v). Zobowiązał się t. r. sprzedać połowę części w mieście cz. wsi Orchowie i we wsi pustej Woli synowi Wojciechowi pod zakładem 1.000 zł (Py. 122 k. 315v). Synowi Baltazarowi zobowiązał się jedocześnie pod zakładem 1.000 zł sprzedać części w Piotrowicach nabyte od Wysockich i od Marcina Piotrowskiego (ib. k. 317v). Żył jeszcze 1587 r. (G. 62 k. 556), nie żył już 1589 r. (P. 952 k. 541). Synowie jego: Baltazar, Wojciech i Walerian.

1. Baltazar L. cz. Piotrowski, syn Stanisława, dziedzic Piotrowic, mąż 1579 r. Elżbiety Tarnowskiej (PY. 116 k. 389), wspólnie z braćmi skwitowany 1590 r. przez Jerzykowskich, spadkobierców Małgorzaty Jerzykowskiej, ze 100 zł oprawy danej na Piotrowicach tej swej ciotce przez zmarłego Mikołaja Piotrowskiego (Py. 125 k. 295v). Kwitował 1592 r. Marcina Słoneckiego z 1.300 zł, w której to sumie od niego trzymał w zastawie części Cienina Małego w p. kon. (I. i R. Kon. 25 k. 9v). Temu Słoneckiemu sprzedał 1593 r. swe części wsi pustej Wrzoskowa za 1.800 zł, a części w Piotrowicach, Babinie i Ciosnach za sumę 4.000 zł (py. 47 k. 2,3). Otrzymał 1609 r. zapis długu 300 zł od Krzysztofa Konarskiego z p. inowrocł. (G. 70 k. 223v). Baltazar nie żył już w 1625 r. Znam tylko jednego jego syna - Stanisława, natomiast Boniecki daje mu syna Seweryna.

1) Stanisław, syn Baltazara, dziedzic w Tarnówce, spisywał 1625 r. w Budzisławiu kontrakt z Anną z Tylic, wdową po Janie Żernickim, skarbniku sieradzkim, obecnie żoną Wojciecha Głębockiego, dworzanina i sekretarza królewskiego, posesorką wsi: Sekicin, Raduchów, Kotliny, Kamionacz i części wsi Boczki (I. Kon. 44 k. 171). Żył jeszcze 1638 r. (I. Kal. 104b s. 2097). Chyba tego to Stanisława synem był Marcin, który o ojcu Stanisławie mówi jako o żyjącym jeszcze w 1642 r. (R. Kal. 12 k. 339v), a w r. 1644 jako o zmarłym (I. Kal. 110a s. 895). Inny syn Stanisława Jan w r. 1651 zapisywał bratu Marcinowi dług 80 zł (I. Kon. 53 k. 356v).

Marcin, syn Stanisława, roborował 1641 r. kontrakt z Piotrem Molskim pod zakładem 5.000 zł (I. Kal. 107a s. 324), a żonie swej Ewie Molskiej, córce tego Piotra, oprawił 1642 r. posag 5.000 zł (R. Kal. 12 k. 339v). Kwitował się 1652 r. z Zofią z Krzyckich Jemielską, kasztelanową kowalską, i jej synami z dzierżawy wsi Brudzew, Bolemowo, Bartodzieje, miasto Korab i części wsi Lipe (I. Kal. 118 s. 749). Zawierał 1666 r. kontrakt z Janem Daleszyńskim, sędzią ziemskim poznańskim, i jego żoną Katarzyną z Kożuchowa (ib. 126 s. 36). Nie żył już 1669 r., kiedy owdowiałą Ewę Molską kwitował sędzia poznański Daleszyński (ib. 129 s. 201). Jeszcze t. r. wyszła 2-o v. właśnie za tegoż Daleszyńskiego i oboje małżonkowie spisali wzajemne dożywocie (R. Kal. 15 k. 25). Trzecim jej mężem był 1682 r. Andrzej Widawski, łowczy sieradzki. Kupiła wtedy od Teresy Nieniewskiej, wdowy po Stanisławie Bratkowskim, części w Wilczkowie w p. sier. za 17.000 zł (ib. 140 k. 563). W r. 1685 była już wdową i po tym trzecim mężu (ib. 143 k. 563). W r. 1685 była już wdową i po tym trzecim mężu (ib. 143 s. 363), a sama już nie żyła 1689 r. (ib. 146 s. 305). Marcin i Ewa mieli synów: Stanisława, Władysława i Baltazara, córkę Katarzynę, piszącą się z Piotrowic L-ą (ib. 126 s. 741), w l. 1665-1700 żonę Stanisława Koszutskiego, wdowę w r. 1708.

(1) Stanisław, syn Marcina i Molskiej, występował obok ojca 1665 r. (ib. 126 s. 43). T. r. 11 I wspólnie z ojcem, jako że nie był jeszcze wydzielony, spisywał w Broniszewicach kontrakt z Janem Lipskim, pisarzem ziemskiem kaliskim, późniejszym sędzią, o rękę Urszuli Lipskiej jego córki urodzonej z Anny Bojanowskiej, która wnosiła mu posag 6.000 zł, w czym już mieściła się suma zapisana jej przez zmarłego ks. Świętosława Lipskiego, proboszcza w Choczy. Ojciec Stanisława poręczył, iż jego wydział po rodziach będzie wynosił 10.000 zł (Kośc. 146 k. 107; I. Kal. 152 s. 180). Urszula, już żona Stanisława, kwitowała 1669 r. ojca z 3.000 zł, zapisanych jej przez ks. Świętosława (I. Kal. 129 s. 402). Stanisław, L. od Stanisława Jemielskiego kupił 1669 r. za 27.300 zł wieś Lipe wraz z trzema kmieciami w Lipem, nalężącymi z dawna do Brudzewa, oraz część pustej wsi Godziątkowo w p. kal. (R. Kal. 15 k. 32) i zaraz oprawił 6.000 zł posagu żonie (ib. k. 37). Był t. r. sędzią kapturowym kaliskim. Od Wojciecha Trzebińskiego kupił 1676 r. za 13.000 części wsi Trzebienie Stare i Ciepielow Ib. k. 538v). Od Mikołaja Kaczorowskiego kupił 1683 r. za 57.000 zł Witaszyce i Słupię w p. pyzdrskim (P. 1106 IV k. 22). Z Andrzejem Orzelskim i jego braćmi, Janem i Stanisławem, zawierał 1685 r. układ w sprawie kupna wsi Sławin i Zamoście pod zakładem 31.000 zł (I. Kal. 143 s. 94). Od Aleksandra Wierzbięty Biskupskiego kupił 1687 r. za 34.200 zł wsie Sulisławice i Gaj w p. kal. (R. Kal. 2 k. 358; I. Kal. 142 k. 517). Spisywał dożywocie z żoną 1688 r. (ib. 146 s. 62). Nie żył już 1689 r. (ib. s. 305). Owdowiała Urszula z Lipskich kwitowała 1690 r. małżonków Kolnickich, dzierżawców Słupi, z 3.300 zł (ib. s. 145). Od Macieja Konopnickiego kupiła 1693 r. za 23.000 zł części wsi Mączniki i Rzekta Pusta w p. kal. (ib. 149 s. 331). Spisała 3 II 1695 r. z Mikołajem Gorzyńskim kontrakt o małżeństwo córki swej Teresy, pod zakładem 12.000 zł (ib. 152 s. 36). Dziedziczka Mącznik w p. kal., wieś tę 1697 r. sprzedała za 25.000 zł Mikołajowi Skorzewskiemu (ib. s. 180). W r. 1700 zawarła pod zakładem 12.000 zł umowę z Józefem Błeszyńskim o rękę swej córki Marianny (Ib. 154 s. 8). T. r. 6 XI spisała w Lipem pod zakładem 12.000 zł kontrakt o rękę córki Ewy idącej za Stanisława Czyżewskiego (ib. s. 637). W r. 1713 w Kaliszu roborowała swój testament (ib. 159 s. 12). Nie żyła już w 1714 r. (ib. s. 301). Stanisław i Urszula mieli syna Jana Franciszka i córki: Konstancję, żonę 10-o v. 1689 r. Krzysztofa Śleszyńskiego, późniejszego pisarza grodzkiego przedeckiego, 2-o v. 1723 r. Zygmunta Służewskiego, starostę reguskiego, Katarzynę, żonę 1690 r. Sebastiana Koczańskiego, spadkobierczynię t. r. Ewy z Molskich Widawskiej, łowczyny sieradzkiej (ib. 146 s. 272), nie żyjąca 1723 r., Teresę, w l. 1695-1707 za Mikołajem Gorzyńskim, Urszulę w r. 1720 wdowę po Mikołaju Skorzewskim, nie żyjącą już 1723 r., Jadwigę w l. 1698-1724 żonę Wojciecha Skrzetuskiego, w l. 1730-1742 wdowę, nie żyjącą już 1748 r., Mariannę, w l. 1700-1724 żonę Józefa Błeszyńskiego, cześnika sieradzkiego, Ewę, w l. 1701-1751 żonę Stanisława Czyżewskiego, wdowę 1753 r., nie żyjącą już 1764 r., Petronellę wreszcie, w r. 1714 żonę Michała Węgierskiego. Wedle Bonieckiego był jeszcze syn Michał, żyjący 1689 r., i córka, Aleksandra, zakonnica w Śremie. Siostra Aleksandra, franciszkanka śremska, umarła 22 XI 1709 r. (Nekr. franciszkanek śrem.).

Jan Franciszek, syn Stanisława i Lipskiej, mąż Anny Barbary (tak w metrykach dzieci) Krzyckiej, córki Stanisława, kasztelana poznańskiego, i Ewy Anny Raczyńskiej, wraz z tą żoną kwitował 1692 r. jej matkę z klejnotów i kosztowności należnych Annie z dóbr ojczystych, a wartych 5.000 zł (N. 189 k. 42). Swe dobra dziedziczne Wistaszycę i Słupię w p. pyzdr. zastawił 1692 r. za 16.000 zł Andrzejowi Radolińskiemu, kasztelanicowi krzywińskiemu (I. Kal. 149 s. 168). Żonie swej na połowie Witaszyc, Słupi, Lipego i Godziątkowa oprawił 1695 r. posag 35.000 zł (P. 129 IV k. 107). Pisarz grodzki koniński w 1699 r. (I. Kon. 70 k. 610v). Sulisławice i Gaj w p. kal., odziedziczone po ojcu, sprzedał 1700 r. za 43.000 zł Mikołajowi Gorzeńskiemu (I. Kal. 154 s. 6). T. r. Witaszyce i Słupię sprzedał za 87.000 zł Zofii Miaskowskiej, wdowie po Franciszku Koszutskim (P. 1139 XI k. 24), kupił zaś od Wojciecha Skrzetuskiego za 27.000 zł Sowinkę Błotną w p. pyzdr. (P. 1139 X k. 29v, 58) i zaraz tegoż dnia na tej wsi oprawił 30.000 zł posagu żonie swej Krzyckiej (P. 1139 XI k. 92). Swym córkom, pannom Franciszce i Apolinarze, zrodzonym z Anny Barbary Krzyckiej, zapisał 1708 r. każdej po 24.000 zł posagu (N. 192 k. 278). Sowinkę Błotną sprzedał 1719 r. za 30.000 zł synowi swemu Stanisławowi (I. Kal. 160 k. 726). Żył jeszcze 29 V 1724 r., a już 26 VI 1725 r. owdowiała Anna z Krzyckich w imieniu własnym i swoich dzieci: Stanisława, Zygmuncie, Prokopa, Franciszki i Apolinary kwitowała Stanisława Lipskiego z długu zapisanego zmarłemu (ib. 161 s. 165). Jak się zdaje, ona właśnie była tą panią Anną L-ą, która 9 V 1754 trzymała do chrztu Józefę Monikę L-ą, córkę Stanisława (LB Kamionna), a wieć swoją wnuczkę. Z wymienionych wyżej córek Jana Franciszka i Anny, Franciszka w r. 1729 jeszcze niezamężna (I. Kal. 167 s. 192), była w 1732 r. żoną Antoniego Jaxy Bykowskiego, towarzysza chorągwi pancernej Koźmińskiego kasztelana kaliskiego i żyła z nim jeszcze w 1735 r. Apolinara, w r. 1729 również nie zamężna (ib.), w r. 1732 żona Rafała Polichnowskiego.

a. Stanisław, syn Jana Franciszka i Krzyckiej, jak widzieliśmy, w 1719 r. nabył od ojca Sowinkę Błotną. W 1723 r. procesował się w Trybunale Piotrowskim z żyjącymi ciotkami, siostrami ojca, i ze spadkobiercami ciotek już zmarłych, ale sprawę tę zakończył t. r. komprmisem (ZTP 42 k. 293; 46 k. 309). Od brata, ks. Prokopa otrzymał w 1725 r. cesję jego części spadkowej po rodzicach w Lipem, Sowince i w części Godziątkowa (I. Kal. 161 s. 528). Części w owych dobrach nabył od ks. Prokopa 1727 r. za 6.000 zł, z zastrzeżeniem dożywocia matki (ib. 165 s. 465). Części Godziątkowa odprzedał t. r. za 4.000 zł Kasprowi Godziątkowskiemu, zaś Sowinkę Błotną, przypadłą sobie w dziale braterskim, sprzedał za 8.000 zł Andrzejowi z Komorza Kurcewskiemu (ib. s. 466, 467). Spisał 31 VIII 1728 r. z Maksymilianem, Wawrzyńcem, Andrzejem i Franciszkiem, braćmi Radolińskimi, kontrakt kupna wsi: Leszcze, Lejsce (?), Daniszewo, Police Weśrzednie, Police Pokątne, Ruszkowo, Police Mostowe i Łęka w p. kon. za 36.000 zł, w r. 1729 Radolińscy dopełnili tej rezygnacji (ib. 167 s. 175). Wieś Lipe, mocą kontraktu z 19 VI 1728 r., sprzedał t. r. za 40.000 zł Andrzejowi Lipskiemu, miecznikowi poznańskiemu (Ws. 83 k. 19v). Siostrom Franciszce i Apolinarze zapisał 1729 r. dług 10.000 zł (I. Kal. 167 s. 192). Skwitowany 1732 r. przez szwagra Polichnowskiego z 2.000 zł na poczet posagu siostry Apolianry (I. Kon. 76 k. 459v) i t. r. przez drugiego szwagra Bykowskiego z takiej samej sumy na poczet posagu siostry Franciszki (ib. k. 458v). Żeniąc się z Zofią Mierucką, córką Stanisława i Katarzyny Niedźwiedzkiej, zapisał jej przed ślubem 24 X 1735 r. sumę 10.000 zł (Ws. 85 k. 20, 55). Skwitowała ona swego ojca, dziedzica Gębic, z 18.000 zł, przypadłych jej po nim po równi z jej bratem Józefem (Ws. 85 k. 128v). Stanisław był 1738 r. pułkownikiem J. Kr. Mci i Rzptej (Kośc. 320 s. 8). Odebrawszy od szwagra Józefa Mieruckiego sumę 10.640 zł, zapisał żonie 1742 r. żonie swej 31.000 zł (P. 1269 k. 21). Był 1744 r. posesorem miasta Chocza (Rel. Kal. 125 s. 193). W r. 1748 skarbnik poznański (Ws. 90 k. 51v, 67). Od tegoż szwagra, który właśnie wtedy wdział suknię duchowną, kupił t. r. za 120.000 zł dobra Gębice z folwarkiem Bugaj (P. 1293 k. 41). Jego żona skwitowała 1753 r. tego brata z sumy 31.173 zł swego posagu z dóbr po obojgu rodzicach (Kośc. 326 k. 46). Stanisław został w 1757 r. mianowany podstolim wschowskim (wiadomość z Warszawy 14 VIII, K. P., nr 34). Umarł we Wschowie przebywając tam na leczeniu 10 XII 1761 r., mając ok. 70 lat. Pochowany 18 XII (LM Pempowo; Nekr. Reformatów w Miejskiej Górce). Zofia z Mieruckich umarła w Krakowie w klasztorze 15 I 1783 r. (Nekr. Franciszkanek w Śremie, Owińskach, Obrze, Przemęcie, tu data zgonu 17 I). Synowie: Jan Antoni, o którym niżej, Zygmunt, ur. 1738 r., zmarły 1808 r., pijar, kaznodzieja katedralny krakowski (Boniecki), Władysław, zmarły jako uczeń szkół poznańskich 1746 r. (Nekr. Reform. Pozn.), Adam Antoni Józef, ur. w Gębicach, ochrzcz. 27 XII 1750 r. (LB Pempowo), żył jeszcze 1776 r., a wedle Bonieckiego umarł między r. 1781 a 1795. Z córek, Anna Teresa, ur. w Gębicach, ochrzcz. 24 X 1734 r. (ib.), w l. 1749-1760 żona Leopolda Bogusławskiego, regenta ziemskiego poznańskiego, matka słynnego Wojciecha Bogusławskiego, Teresa, Estera i Józefa Monika, ur. w Kolnie (wtedy posesji ojcowskiej), ochrzcz. 9 V 1754 r. (LB Kamionna), wszystkie trzy wymienione w 1765 r. jako niezamężne (Kośc. 330 k. 39). Teresa była w 1773 r. żoną Antoniego Morzkowskiego, sędziego ziemskiego wieluńskiego, Estera zaś poślubiła 1777 r. w Krakowie Ferdynada Krzysztofa Dahlke, generała adiutanta wojsk koronnych (Boniecki). Była jeszcze jedna córka Stanisława, zakonnica w Śremie 1763 r. (P. 1336 k. 18v), potem ksieni tamże, zmarła 10 I 1830 (Nekr. Franciszkanek Śrem.).

Jan Antoni, syn Stanisława, podstolego wschowskiego, i Mieruckiej, ochrzcz. 22 XI 1736 r. (LB Leszno), w 1763 r. w imieniu własnym i nieletniego brata Adama Gębice i Bugaj z lasami i pastwiskami w Chociszewicach sprzedał za 170.000 zł Janowi Nepomucenowi Mycielskiemu, staroście ośnickiemu (P. 1336 k. 18v; Kośc. 329 k. 149). Brat Adam po osiągnięciu lat potwierdził tę transakcję w r. 1776 (Kośc. 361 k. 45). Jan Antoni, dziedzic Broniszowa 1795 r., sprzedał tę wieś w 1800 r. za 160.000 zł Dembińskiej, podczaszynie krakowskiej. Z żony Magdaleny Śląskiej miał synów: Stanisława bezdzietnego, Wincentego, Kaspra i Adama, wszystkich legitymowanych ze szlachectwa w Król. Polskim.

a) Wincety Adam Józef, syn Jana i Śląskiej, adiutant ks. Józefa Poniatowskiego, mąż Domicelli Dembińskiej, z której syn Rudolf, legitymowany w Król. Pol., emigrant po r. 1863, bezdzietny, i córka Konstancja, zaślubiona w Mogile koło Krakowa 1843 r. Ferdynandowi Mora Kozubskiemu.

b) Kasper Aleksander, syn Jana i Śląskiej, miał z Justyny Zielińskiej synów Romana i Ludwika oraz córkę Zofię za Kruszewskim.

(a) Roman, syn Kaspra i Zielińskiej, miał z Grąbczewskiej córkę Jadwigę, żonę Maurycego Kremky.

(b) Ludwik, syn Kaspra i Zielińskiej, dziedzic Zdanowic, ożeniony 1-o v. 1858 r. z Teresą Grąbczewską, zmarłą 1859 r., 2-o v. z Eufemią Bzowską, córką Teofila. Z drugiej żony syn Adam.

Adam, syn Ludwika i Bzowskiej, ur. 1862 r., dziedzic Ziemblic w gub. kaliskiej, radca Dyrekcji Szczegółowej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Kielcach, ożeniony z Heleną Zwierkowską, córką Tadeusza, miał z nią syna Stanisława.

c) Adam Tomasz, syn Jana i Śląskiej, kapitan wojsk polskich 1831 r., dziedzic Śreniawy, umarł 1871 r. Jego żoną była Kamilla Czplickiego, ur. 1807 r., zmarła 1899 r., z niej syn Stanisław.

Stanisław, syn Adama i Czaplickiej, ur. 1839 r., dziedzic Śreniawy, potem Jaronowic, Radkowa, Dąbia, Boczkowic w gub. kieleckiej. Ożenił się 1-o v. z Joanną Żeleńską, zmarła bezpotomnie, 2-o v. 1871 r. zaślubił Anielę Kosicką, córkę Juliana i Marii Walewskiej, ur. 1850 r., zmarłą 1895 r. Miał z nią synów: Stanisława, Jana, Kazimierza, Adama, Józefa, o których niżej, Władysława, ur. 1891 r., Henryka zmarłego dzieckiem. Córki: Maria, wydana 1903 r. za Wacława Górskiego, Zofia wydana 1908 r. za Ignacego Wierusz Kowalskiego, Janina, zmarła dzieckiem.

(a) Stanisław, syn Stanisława i Walewskiej, ur. 1872 r., dziedzic Piotrkowic, ożenił się w Warszawie 1900 r. z Joanną Samson Karczewską i miał z nią synów: Stanisława, Kazimierza, Włodzimierza, Jerzego i Zygmunta.

(b) Jan, syn Stanisława i Walewskiej, ur. 1874 r., dziedzic Zabrodzia.

(c) Kazimierz, syn Stanisława i Walewskiej, ur. 1876, dziedzic Dąbia.

(d) Adam, syn Stanisława i Walewskiej, dziedzic Smogorzewa w p. stopnickim, ożenił się 1905 r. z Anną Marią Kosicką, córką Józefa i Heleny Suchockiej. Z niej dzieci: Adam i Aniela.

(e) Józef, syn Stanisława i Walewskiej, dziedzic Boczkowic, zaślubił 1909 r. Jadwigę Kremky, córkę Maurycego (Boniecki).

b. Zygmunt, syn Jana Franciszka i Krzyckiej, współdziedzic obok rodzeństwa dóbr ojcowskich 1725 r. (I. Kal. 161 s. 528), swoje części we wsiach Lipe i Godziątkowo sprzedał 1728 r. za 10.000 zł bratu Stanisławowi (Ws. 83 k. 20v). Podwojewodzi kaliski, mianowany 1731 r. szambelanem królewskim, a podwojewodziński urząd złożył (wiadomości z Drezna 31 VII i 18 VIII, K. P., nr. 85, 86, 88). Starosta zgierski, zaślubił 1733 r. w Rokitnie Mariannę Karolinę Oborską, kasztelanką bracławską (wiadomość z Warszawy 5 VIII, K. P., nr 189). Umarł bezpotomnie w r. 1757 r., a wdowa poszła 1764 r. za Ronikiera (Boniecki).

c. Prokop Michał Franciszek, syn Jana Franciszka i Krzyckiej, ur. w Sowince, ochrzcz. 4 X 1701 r. (LB Sowina), jako ksiądz w 1725 r. swoją część spadku po rodzicach w Lipem, Sowince i części Godziątkowa cedował bratu Stanisławowi (I. Kal. 161 s. 528), a w 1727 r., wciąż jeszcze jako duchowny, owe części sprzedał temu bratu za 6.000 zł (ib. 165 s. 465). W r. 1741, już bez cech duchownego w tytulaturze, kwitował Gurowskiego kasztelana gnieźnieńskiego z 2.000 zł z dóbr Leszcze, dziedziczonych Mycielskiego kasztelana sieradzkiego (I. Kon. 77 k. 230). Ożenił się 26 XII 1745 r. z Teklą Mierucką (LC Lgów), córką Antoniego i Katarzyny Kurcewskiej, z którą dożywocie spisywał w 1748 r. (I. Kal. 185/189 k. 130). Był łowczym kruszwickim 1748 r. (ZTP 52 k. 21). Dierżawiąc od Jakuba Watty Kosickiego Czerminek, procesował się z nim i 1748 r. został przez niego w Czerminku poraniony (Rel. Kal. 139 s. 1798, 1801). Wedle Bonieckiego był w r. 1771 wojskim nowokroczyńskim i umarł 1773 r. To pewne, iż nie żył już 1774 r., kiedy owdowiała Tekla z Mieruckich w imieniu własnym i dzieci, to jest: Aleksandra, Wojciecha, Ksawerego, Ignacego i Ruperta mianowała plenipotentem Ewarysta Poraj Mieruckiego (I. Kal. 214/216 k. 1). Były i córki: Joanna Petronella, ur. w Czerminie, ochrzcz. 19 V 1755 r. (LB Kucharki), i Marianna żyjąca 1781 r. (Boniecki). O Ignacym wiem jeszcze tylko, że umarł przed r. 1782.

a) Aleksander, syn Prokopa i Mieruckiej, szambelan królewski, poseł z wojew. krakowskiego na sejm wielki 1788-1792, kawaler orderu Św. Stanisława 1793 r., rotmistrz kawalerii narodowej, komisarz Rady Najwyższej Narodowej wojew. sandomierskiego 1794 r., referendarz Rady Stanu Księstwa Warszawskiego 1807 r., rasca stanu 1808 r., dyrektor generalny policji i poczty 1815 r., sędzia najwyższej instancji 1817 r., t. r. senator kasztelan, umarł 1820 r. Ożeniony był z Karoliną Hube, rozwiedzioną z Józefem Łęskim. Z niej syn Konstanty i córka Aleksandra, ur. 1810 r., zmarła 1854 r., żona Tomasza Orsettiego.

Konstanty, syn Aleksandra i Karoliny Hube, ożeniony z Angielką, miał tylko córkę, żonę Wilhelma Orsettiego.

b) Wojciech, syn Prokopa i Mieruckiego, szambelan królewski 1789 r., radca departamentu krakowskiego 1810 r., senator Rzeczypospolitej Krakowskiej 1820 r., kawaler orderu Św. Stanisława. Z żony Korduli Dembińskiej miał syna Ignacego Kajetana, wylegitymowanego w Heroldii Królestwa Polskiego (Boniecki).

(2) Władysław, syn Marcina i Molskiej, zawierał 1677 r. z Tomaszem Łętkowskim kontrakt o rękę jego siostry Katarzyny Łętkowskiej, córki Sebastiana, wojskiego kaliskiego, i Krystyny Zaleskiej, która mu wnosiła 8.000 zł posagu (I. Kal. 138 s. 131). Oprawił jej ten posag 1678 r. (R. Kal. 15 k. 686). Od swej bratanicy Konstancji, zamężnej Ślesińskiej, dziedziczki części Wilczkowa w p. sieradzkim po babce Ewie z Molskich Marcinowej Lipskiej, kupił 1689 r. za 955 zł tę jej część (I. Kal. 146 s. 305). Również i od swej siostry Katarzyny, zamężnej Koszutskiej, kupił 1693 r. jej część w tej wsi za 7.250 zł (ib. 149 s. 340). Jeszcze inną część Wilczkowic kupił 1700 r. za 3.265 zł od bratanka Andrzeja L-go (ib. 142 k. 638).

(3) Baltazar, syn Marcina i Molskiej, brał w zastaw 1673 r. od Andrzeja Zadorskiego i Anny Napruszewskiej małżonków część w Goli w p. kośc. za sumę 8.200 zł (ib. 133 s. 626). Żonie swojej Annie Zadorskiej, córce powyższych, oprawił posag 4.500 zł (R. Kal. 15 k. 308). Od Andrzeja z Konar Kołaczkowskiego wydzierżawił 1676 r. na trzy lata Bartoszewice Wielkie (P. 1094 k. 605). Jego synowie: Andrzej, o którym niżej, Maciej, ur. w Goli, ochrzcz. 24 II 1675 r. (LB Stary Gostyń), a wedle Bonieckiego i córka Marianna, żyjąca 1689 r.

Andrzej Samuel, syn Baltazara i Zadorskiej, ur. w Goli, ochrzcz. 1673 r. (LB Stary Gostyń), podniósłszy sumę 1.000 zł z rąk Mikołaja Gorzyńskiego, skwitował z niej 1700 r. Urszulę Lipską, wdowę po Stanisławie L-im, oraz jej syna Jana, pisarza grodzkiego i konińskiego (I. Kal. 154 s. 478). Swoją część w Wilczkowic w p. sier. odziedziczoną po babce Ewie z Molskich Widawskiej, łowczynie sieradzkiej, sprzedał t. r. za 3.625 zł stryjowi Władysławowi L-mu (ib. s. 678). Jego żoną była 1705 r. Zofia Poradowska, córka Sebastiana Ludwika i Katarzyny Krzemieniewskiej (ib. 157 s. 24). Kwitowała ona 1729 r. Franciszka Borka Gostyńskiego, dziedzica Zbierska, z prowizji rocznej od sumy 3.500 zł (ib. 167 s. 166). Nie żyła już w r. 1736, kiedy jej córki Kunegundy i Marianna kwitowały z sum po niej Franciszka Przespolewskiego, dziedzica Droszewa (ib. 171/173 s. 491), a podjętą od niego sumę 3.400 zł lokowały na części wsi Szczury, dziedziczonej Barbary z Łukomskich Stanisławowej Czyżewskiej (ib. s. 493). Andrzej wówczas jeszcze żył, nie żył zaś już w r. 1739, kiedy to córka Kunegunda, jeszcze niezamężna, pozwała Stanisława Czyżewskiego, dziedzica Bieniewa (Rel. Kal. 112/113 s. 864). W r. 1740 spisywała dożywocie ze swym mężem Józefem Gliwiczem (I. Kal. 177 s. 427), którego poślubiła była w Broniszewicach 12 I t. r.

2) Seweryn, syn Baltazara, wedle Bonieckiego występował w l. 1618-1631, był zapewne identyczny z Sewerynem vel Janem Sewerynem, pisarzem grodzkim inowrocławskim 1648 r., poborcą brzeskim 1651 r., sędzią grodzkim inowrocławskim 1655 r., skarbnikiem brzeskim 1660 r., podsędkiem ziemskim inowrocławskim 1662 r., zeznającym zapis dożywocia z żoną Teresą 1658 r. Istotnie Jan L., podsędek ziemski inowrocławski i sędzia grodzki brzeski był w 1664 r. mężem Teresy Broniewskiej, córki Franciszka (I. Kon. 68 k. 254). Boniecki przypuszcza jednak mylnie, iż po tym Sewerynie cz. Janie Sewerynie pochodzili L-cy znani aż po XIX wiek.

2) Wojciech L. cz. Piotrowski, syn Stanisława zabił Wojciecha Seczymnińskiego Kopcia, którego głowę obwołano na cmentarzu w Orchowie 11 II 1585 r. (P. 944 k. 201). Ojciec zobowiązał się t. r. sprzedać mu połowę części w mieście czyli wsi Orchowie i we wsi pustej Wola pod zakładem 1.000 zł (Py. 122 k. 315v) i jednocześnie zobowiązał się przyszłej żonie syna pannie Małgorzacie Słoneckiej, córce Marcina, oprawić na połowie tych dóbr 1.500 zł posagu (ib. k. 318). Wojciech skwitował ojca 1586 r. (G. 62 k. 406), żonie zaś oprawił 1.500 zł na połowie części Orchowa i Woli w 1593 r. (G. 337 k. 3v). Orchowo i pustkę Wolę sprzedał 1613 r. za 15.000 zł Janowi Gorazdowskiemu (P. 1408 k. 549). Oboje z żoną nie żyli już 1614 r., kiedy to córka ich Katarzyna miała iść za Mikołaja Winnickiego z ziemi dobrzyńskiej (Py. 137 k. 257v). Jan Gorazdowski zapisał jej wtedy dług 266 zł, a Adrian i Szymon, synowie Wojciecha, scedowali mu oprawę na 1.500 zł, daną kiedyś przez ich ojca matce ich Małgorzacie Słoneckiej (ib. k. 140v, 141v). Winniccy byli już małżeństwem w 1615 r. Adrian, Katarzyna i Szymon, rodzeństwo, jako spadkobiercy ojca występowali 1618 r. przeciwko Zagórskim (I. Kon. 40 s. 527). Adrian ów pisał się 1608 r. L-im cz. Piotrowskim (P. 980 k. 284). Wedle Bonieckiego jego żoną była w 1615 r. Helena Nowomiejska.

3. Walerian L. cz. Piotrowski, syn Stanisława, wspomniany 1589 r. (P. 952 k. 541). Otrzymał 30 IV 1590 r. od Andrzeja Kołudzkiego zapis 1.000 zł długu jako posag za swoją żonę przyszłą Dorotę Kołudzką, córką tego Andrzeja (G. 64 k. 41). Obojgu tym małżonkom zapisywał w 1601 r. dług 500 zł Jakub Kołudzki (Kośc. 281 k. 134). Walerian żył jeszcze 1613 r. (G. 72 k. 129v). Wedle Bonieckiego umarł w 1625 r., pozostawiając wdowę Małgorzatę. Jego córce Annie idącej za Baltazara Markowskiego, narzeczony zobowiązał się 1611 r. oprawić posag 2.500 zł (G. 71 k. 6).

III. Leonard L. cz. Piotrowski, mąż Katarzyny Przyborowskiej, córki Wojciecha zwanego Gamlet, która w 1557 r. potwierdziła Wojciechowi Goryńskiemu, nabywcy części Przyborowa, pokwitowanie z 50 grz. posagu (G. 36 k. 141v). Pozwany przez instygatora o zabicie Wojciecha Węgierskiego 1558 r. (G. 37 k. 398v). Katarzyna z Przyborowskich, jako spadkobierczyni Doroty, wdowy po Wojciechu Kobylnickim, pozwała w 1561 r. Wojciecha Goryńskiego (G. 262 k. 407). Leonard bratu Stanisławowi dał 1564 r. zobowiązanie, iż mu sprzeda za 300 zł część w Linowcu, odziedziczoną po zmarłym bracie Janie (G. 43 k. 75), i t. r. temu bratu sprzedał całą swoją część w tej wsi za 1.500 zł (P. 906 k. 790). Od Mikołaja i Macieja Łosińskich, synów zmarłej Anny Piotrowskiej, swojej stryjecznej siostry, kupił 1571 r. za 1.000 grz. części wsi Ciosny w p. pyzdr. (P. 1398 k. 194v) i t. r. na połowie tych dóbr oprawił 100 grz. posagu swej żonie (P. 1398 k. 238). Od swego stryja Mikołaja Piotrowskiego (ojca Anny) otrzymał t. r. darowizną część we wsi pustej Wrzoskowo zwaną Ostroga, ponadto zaś położone w tejże wsi 20 zagonów roli og granicy wsi Ciosny aż do drogi wiodącej ze Słup od Powidza, oraz 30 zagonów boru między granicami wsi Ciosny a drogą z Poznania do Kluczewa (Py. 31 k. 104). Leonard został zabity w Słupcy w 1571 r. przez Kaspra i Tomasza Kaliskich. Wizji ciała dokonano w Ciosnach 27 XI, zaś obwołania głowy przy pogrzebie w Ostrowie na wezwanie jego nieletniego syna Sebastiana, działającego w imieniu sióstr i dziecka, które miało dopiero przyjść na świat (Py. 110 k. 91). Dzieckiem tym był pogrobowy syn Maciej. W 1572 r. Jan Białęski, opiekun Sebastiana i Macieja, dał zobowiązanie Mikołajowi Łosińskiemu, iż puplie jego skwitują go z 50 zł (G. 52 k. 200v). Sebastiana i Macieja Piotrowskich cz. Linowskich pozwali t. r. Kasper, Franciszek i Tomasz Kaliscy (Py. 110 k. 159v). Owdowiała Katarzyna Przyborowska była już w 1578 r. żoną 2-o v. Sebastiana Węgierskiego i kwitowała z długu 100 grz. synów Sebastiana i Macieja (G. 56 k. 187). Córki Leonarda: Małgorzata i Anna (ib. k. 187v). Małgorzata, w r. 1582 żona uczc. Tomasza, kwitowała brata Sebastiana z 60 zł na poczet 80 zł, zapisanych jej przez niego z dóbr po rodzicach (Py. 119 k. 187v). Anna wyszła w 1585 r. za Wojciecha Grzybowskiego zw. Robaszek i żyła z nim jeszcze 1589 r.

1. Sebastian L. cz. Piotrowski, syn Leonarda i Przyborowskiej, wspólnie z bratem Maciejem a w asyście opiekunów występował 1576 r. przeciwko Kasprowi Kaliskiemu, zabójcy ojca (Py. 113 k. 264). W 1578 r. już chyba pełnoletni, w imieniu własnym i Macieja Dobra ojczyste we wsi osiadłej Ciosna i wsi pustej Ostroga oraz część zastwioną ojcu przez Annę Otorowską, wdowę po Janie Łosińskim, wolną od oprawy matki ich, wydzierżawił na trzy lata ojczymowi Węgierskiemu (G. 56 k. 187v). Obaj z bratem części Ciosny i Ostrogi oraz części boru Wrzoskowo sprzedali 1591 r. za 1.400 zł Katarzynie Paruszewskiej, żonie Walentego Goliszewskiego (P. 1400 k. 796). Od Sebastiana Andrzeja Wydzierzewskiego nabył t. r. wyderkafem za 110 zł kmiecie z Gorzekowa i połowę ról sołeckich w tej wsi w p. gnieźn. (ib. k. 802v). Żona jego Anna Wydzierzowska, córka Jana a siostra tego Andrzeja, t. r. swoją oprawę na połowie części Ciosny, Brzostowa (!) i Ostrogi scedowała Katarzynie Goliszewskiej (P. 956 k. 945). Jako nabywca praw od brata Macieja kwitował t. r. swoich braci stryjecznych, Baltazara, Wojciecha i Waleriana ze 100 zł, zapisanych w grodzie inowrocławskim (P. 955 k. 502). Żył chyba jeszcze w r. 1596 (Py. 47 k. 95v). Nie żył już 1597 r., kiedy jego córka Elżbieta występowała przeciwko zabójcy stryja Macieja (Py. 128 k. 237v). W 1626 r. żona uczc. Jana Lubińskiego, występowała jako spadkobierczyni swej ciotki panny Heleny Wydzierzawskiej (I. Kon. 44 k. 512v).

2. Maciej L. cz. Piotrowski, syn pogrobowy Leonarda i Przyborowskiej, ur. w końcu 1571 r. lub w początkach 1572 r., sumę 100 zł zapisaną w grodzie inowrocławskim przez zmarłego Stanisława L-go, cedował 1590 r. bratu Sebastianowi (Py. 125 k. 503). Przysięgał 7 VIII 1593 r. na urząd podpiska powiatu kcyńskiego (Kc. 121 k. 168). Zastrzelił go w r. 1597 Mikołaj Krzesiński, sługa Mikołaja Latalskiego. Wizji ciała dokonano w Wierzbocicach 13 V, a obwołania głowy tegoż dnia przy pogrzebie w kościele w Ciążeniu (Py. 128 k. 237v). Zob. tablice 1-3.

>Linowscy z Linowca w p. gnieźn., których przynależności rodowej określić nie umiem. Przypuszczam, iż spośród tu wymienionych ci późniejsi, żyjący w końcu XVI lub w XVII wieku, należą do Pomianów. Mogą jednak znajdować się wśród nich także i L-cy z Prus.

Gaweł z Linowca swoją ojcowiznę w tej wsi wraz z inwentarzem 1469 r. dał zastaw Janowi z Popowa w 60 grz. posagu siostry swej Anny (G. 8 k. 72). Ten Gaweł chyba identyczny z ks. Gawkiem, plebanem i dziedzicem w Linowcu, który w 1484 r. swoją część po rodzicach w tej wsi sprzedał za 20 grz. Przecławowi z Linowca (G. 12 k. 93v). Jakub L. swoją część w Linowcu sprzedał 1480 r. za 50 grz. temuż Przecławowi (G. 10 k. 142), a ponowił tę transakcję w 1481 r., ale już za 70 grz. (P. 1386 k. 136). Przecław L., nabywca owych części, występował 1494 r. jako wuj dzieci Marcina Budzisławskiego (G. 23 k. 10). Od Macieja L-go kupił 1496 r. za 40 grz. jego część w Linowcu (G. 16 k. 131). Pozwał 1499 r. Mikołaja Wysockiego, który go skarżył o najazd dworu w Kiełczewie po śmierci Jadwigi, żony Ninoty Kiełczewskiego, i o zagarnięcie spadku ruchomego, który z prawa bliższości należy się Wysockiemu (G. 24 k. 27). Części w Linowcu sprzedał Janowi Gorczyńskiemu, który został do niej 1499 r. intromitowany (G. 24 k. 6v). Andrzej L. na połowie swych części w Linowcu oprawił 1481 r. 40 grz. posagu żonie swej Agnieszce (P. 1386 k. 134). Ks. Mikołaj, dziedzic i pleban w Linowcu, część tam swoją własną i inną spadłą nań po śmierci rodzonego brata Andrzeja wymienił 1489 r. z Hektorem z Orchowa na dwa łny puste w Małym Gałczynie w p. gnieźń. i za dopłatę 150 grz. (P. 1387 k. 121). Wojciech L., dziedzic w Kijewcu i Sarnowie w p. gnieźn., pożyczywszy 5 grz. od Filipa Pątnowskiego zastawił mu 1497 r. w tej sumie łan osiadły w Kijewcu (G. 17 k. 40v). łan osiadły w tej wsi zastawił 1500 r. w tejże sumie Andrzejowi, Janowi, Wincentemu, Marcinowi i Mikołajowi, synom zmarłego Pątnowskiego (G. 18 s. 179). Jan L., mąż Jadwigi, córki Przecława Irzewskiego, wdowy 1-o v. po Marcinie Bąciszewskim, poręczył za nią 1499 r. jej synom z pierwszego męża, dziedzicom w Siejuszycach i Bąciszewie, iż Skwituje ich ze swego posagu i nie będzie niepokoić (G. 24 k. 23v). Marcin L. kwitował 1500 r. z 10 zł węg. Mikołaja Pamiątkowskiego (N. 146 s. 235). Helena L. miała 1502 r. oprawę na częściach Boszkowa w p. gnieźn. i Siedlca w p. kon. (Py. 169 k. 228v). Stanisław L., mąż Doroty Chomiąskiej, córki Wojciecha, otrzymał 1502 r. od teścia zobowiązanie zabezpieczenia połowy grzywny czynszu rocznego i sumy posagowej 45 grz. wyderkafu na Kożuszkowie i Woli (G. 25 k. 20). Żonie tej na swej części Linowca oprawił 1503 r. posag 100 zł węg. (P. 1389 k. 245). Chomiąski winien był 1512 r. płacić winę, bo mu nie zrezygnował wyderkafem w 40 grz. łanu osadnego w Kożuszkowie oraz części w Woli w p. gnieźn. (G. 26 k. 364). Dorotę L-ą skwitował 1513 r. Kasper Szuszewski z 4 grz. zastawionych na łanie osiadłym w Linowcu Mikołajowi Palędzkiemu (G. 25 k. 241). Ta Dorota, już wdowa po Stanisławie, dziedzicu w Linowcu, w asyście Mikołaja Ossowskiego, stryja i opiekuna dzieci tego Stanisława, kwitowała 1541 r. Jana L-go z 34 grz., za które wykupił od niej i jej dzieci siedem łanów w Linowcu zastawionych zmarłemu ich ojcu (ib. k. 538). Jan L. wyderkował 1504 r. część jeziora Linowiec we wsi tej nazwy Hektorowi Orchowskiemu cześnikowi kaliskiemu (ib. k. 536v). Siedem łanów roli, w czym jeden osiadły, w Linowcu sprzedał 1514 r. za 100 grz. Stanisławowi Gurowskiemu (P. 1392 k. 34v). Jan L. zw. Dura, niewątpliwie ten sam, na połowie swych części w Linowcu, to jest trzech łanów pustych i jednego osiadłego, oprawił 1516 r. posag 30 grz. żonie swej Barbarze, córce Macieja Baranowskiego (ib. k. 101). Ten sam Jan Dura część w Linowcu sprzedał 1522 r. za 20 grz. Szymonowi Turzyńskiemu z Słowikowa (G. 335a k. 65v). Stanisław L. trzcią część macierzystą we wsi Kijowiec sprzedał 1510 r. za 50 grz. Maciejowi Szyszyńskiemu (P. 786 k. 194). Stanisław L. kupił 1510 r. za 20 grz. część w Sarnowie od Stanisława Markowskiego (G. 19 k. 164). Agnieszka L., żona Jakuba Lissowskiego, pozwała Jakuba Chomiąskiego o wygnanie jej z części ojczystej w Linowcu. Nie stanął i 1516 r. płacił winę (P. 866 k. 347). Części w Linowcu sprzedała 1520 r. za 200 zł węg. Stanisławowi Markowskiemu (G. 335a k. 49v), ten zaś Stanisław Markowski wspólnie z tą Agnieszką L-ą, ciotką swoją, całą swą część wsi Sarnowa sprzedał 1520 r. za 60 grz. Michałowi i Wojciechowi braciom, dziedzicom w Sarnowej (ib.). Józef L. część w Linowcu zw. Czechowska sprzedał 1520 r. za 35 grz. Szymonowi Turzyńskiemu, pisarzowi ziemskiemu inowrocławskiemu (ib. k. 53). Jego brat rodzony Jan sprzedał również temu Turzyńskiemu swój udział w tej części (ib. k. 66). Piotr L., stryj Jana Baranowskiego ze Świętej 1520 r. (ib. k. 49). Maciej połowę łana osiadłego w Linowcu wyderkował 1521 r. za 3 grz. Tomaszowi Suchorzewskiemu (G. 28 k. 16). Jadwiga L., nie żyjąca już 1523 r., była pierwszą żoną Jana Gorczyńskiego. Wniosła mężowi część w Linowcu i stąd pisano go 1521 r. L-im (P. 1392 k. 417v). Tę część sprzedał 1523 r. za 100 zł Janowi Suchorzewskiemu (ib. k. 496), ale jeszcze i drugą żonę Gorczyńskiego, Agnieszką, córkę Stanisława Chwalęckiego, zwanego też Mochelskim, nazwano w 1532 r. L-ą (P. 1392 k. 496v; Kc. 2 k. 157). Piotr L. jako stryj i opiekun panny Heleny, córki zmarłego Piotra L-go Kulki, zawierał 1530 r. ugodę z Piotrem Suszewskim (G. 29 k. 92v). Mikołaj, dziedzic w Linowcu, miał 1534 r. termin z braćmi Bierzglińskimi o sieci rybackie. Płacić miał grzywnę w 1535 r., bo nie stanął z ich pozwu (G. 262 k. 120, 252). Szymon L., dziedzic w Linowcu, pozwany był ok. 1539 r. przez stryjów i opiekunów Doroty Wierzejskiej (G. 263 k. 82v). Mikołaj L. nie żył już 1546 r., kiedy to wdowa po nim, Eufemia Trlęska była już żoną Piotra Łosińskiego i swoją część oprawną w Linowcu oraz sumę zapisaną przez zmarłego męża Mikołaja Słowikowskiego (!) sprzedała za 100 zł Andrzejowi Słowikowskiemu (G. 335a k. 324v). Mikołaj L. i Mikołaj Słowikowski to chyba jedna i ta sama osoba. Po Mikołaju L-m pozostała małoletnia córka Petronella L., urodzona z Eufemii, którą się opiekował właśnie Andrzej Słowikowski, nazwany jej stryjem (G. 264 k. 111; Py. 172 k. 722). W l. 1550-1571 była żoną Marcina Suszewskiego, zwanego też później Małachowskim. ta Petronella L-a cz. Słowikowska była 2-o v. w l. 1572-1589 żoną Krzysztofa Lubieńskiego. Dziedziczka części Linowca, zapisała 1572 r. dług 120 zł Stanisławowi L-mu cz. Piotrowskiemu (Py. 110 k. 418). Jej pierwszego męża Małachowskiego pozywał 1562/1565 r. Kasper L., syn Stanisława (G. 262 k. 633). Piotr L. z żoną Zofią Siedlecką wydzierżawili 1582 r. od Wojciecha Wyrzyskiego wsie: Domaborz, Brzezna, Zaszkowice, Kopaszyno i pustkę Krotoszynko w p. kcyń. za czynsz roczny 1.000 zł (N. 160 k. 273v). Ta Zofia Siedlecka była 1-o v. za Trzcińskim. Jan Trzciński z p. tucholskiego poręczył w 1584 r. za Piotra L-go wobec Piotra Radwanowskiego (Kc. 26 k. 449v, 450). Po śmierci Piotra L-go jego synowi Adamowi zapisał dług 150 zł jego przyrodni brata Maciej Trzciński (P. 973 k. 647v, 648v). Adam L. i jego żona Anna Prusiecka zapisali 1613 r. dług 300 zł Piotrowi Wojnowskiemu (G. 72 k. 189v). Żyli jeszcze oboje 1618 r. (N. 171 k. 203v, 535v). Jadwiga, córka zmarłego Stanisława L-go, mianowała 1586 r. plenipotentów (Kc. 119 k. 277v). Małgorzata z Linowca, wdowa po Andrzeju Pomorskim 1602 r. Jan L., syn zmarłego Tomasza, wspólnie z Janem Parzniczewskim kwitował 1608 r. Zygumnta i Stanisława Pruszaków Bieniewskich (P. 980 k. 446). Maciej L. w popisie szlachtu powiatu kcyńskiego przed wyprawą na Turków 1621 r. (Kc. 19 k. 172). Jak się zdaje, żoną Macieja L-go była 1618 r. Barbara Strzelecka (N. 62 k. 162v-163). Anna L., w r. 1626 wdowa po Baltazarze Wiśniewskim.

@tablica: Linowscy h. Pomian 1

@tablica: Linowscy h. Pomian 2

@tablica: Linowscy h. Pomian 3

Marianna i jej mąż Andrzej Mikołajewski, oboje już nie żyli w r. 1690 Zygmunt i Zofia z Kochowskich, rodzice Justyny Reginy, żony 1699 r. Sebastiana Niesołowskiego (P. 1137 VIII k. 69). Zygmunt i Zofia, małżonkowie nie żyli już w 1711 r., a ich córka Justyna była już w 1710 r. 2-o v. żoną Michała Boboleckiego (P. 146 I k. 63v). Umarła między r. 1715 a 1717. Synami Zygmunta i Zofii byli Wojciech i Stanisław, bezdzietni, których spadkobiercą był 1753 r. ich rodzony siostrzeniec Mikołaj Niesołowski (Kc. 142 k. 110). Wojciech i jadwiga, rodzice Chryzostoma Józefa, ochrzcz. 16 II 1711 r., którego do chrztu podawał Jan L. (LB Włościejewki). Kazimierz, w 1730 r. mąż Eleonory Grotkowskiej (I. Kal. 167 s. 481), córki Adama i Agnieszki Aniołowiczówny, żony 1-o v. Czarnieckiego. Oboje nie żyli już 1748 r., a Eleonora była bezdzietna (I. Kal. 185/189 k. 106v). Jako wdowa po Kazimierzu L-im, posesorze Rogowa w p. sier., może po tym samym, występowała Zofia Koszutska, córka Michała i Elżbiety Rozdrażewskiej, wtedy w r. 1748 już 2-o v. żona Franciszka Łętkowskiego (ib. 185/189 k. 84, 218).

>Lińscy ze wsi Linie koło Pniew w p. pozn., jakkolwiek są tu zapewne i L-cy pochodzący ze wsi Linie Wielkie w ziemi dobrzyńskiej, zwłaszcza wśród tych z XVII wieku. Należy brać też pod uwagę niemal chroniczne mieszanie pisowni L-ch i Lniskich. Henryk, syn Grzymały z Lini na Uniwersytecie Krakowskim 1401 r. (Alb. Stud. I, s. 16). Sędziwój z Lini i Grodziska miał 1446 r. wspólnie z Niemierzą z Grodziska i Lubosza termin z Dziersławem z Orzeszkowa (P. 15 k. 203). Sędziwój, syn zmarłego Jana Mniskiego, dziedzica w Mnichach, na dwóch częściach wsi Linie i Chudopsice w 1471 r. oprawił 200 kop gr. posagu matce swej owdowiałej Annie Rozbickiej (P. 1385 k. 119). Anna L-a z synem Sędziwojem wyprawili ze wsi Linie 1474 r. jednego konnego na wojnę czeską (Star. Pr. Pol. Pomn. VI, nr 681). Ta Anna był;a córką Dobiesława z Rozbitka, a w 1488 r. była już powtórnie zamężna za Jakubem ze Śrzemu. Wtedy jej syn Sędziwój z Chudopsic i ona połowę Chudopsic i jeziora w Liniach zwanego Przegrodzanki wyderkowali Elżbiecie i jej córkom: Małgorzacie, Elżbiecie i Burnecie, chyba Białęskim (P. 1387 k. 95; 1392 k. 273v). Sędziwój L. na wsi Linie 1489 r. ks. Pawłowi, altaryście we Lwowie (Lwówku) zapisał jedną grzywnę czynszu wyderkowego od sumy 12 grz. przeniesionych z wójtostwa do miasta Lwowa (Lwówka) (ib. k. 105v). Ów Sędziwój na połowach wsi Linie i Chudopsice oprawił 1503 r. ponownie 200 kop gr. posagu swej matki, obecnie żony Jakuba Śrzemskiego, nazwanej jednak teraz Beatą (!) (P. 1389 k. 278v). Połowę wsi Linie wyderkował 1508 r. za 50 grz. Marcinowi Kwileckiemu (P. 786 s. 4). Nie żył już 1512 r., kiedy to jako jego spadkobierca występował stryj Stanisław Mniski (ib. s. 363). Jakub L. działał 1500 r. jako stryj Urszuli Piekarskiej, żony Jana Gnińskiego (P. 859 k. 152). Był identyczny ze wspomnianym wyżej Jakubem Śrzemskim (P. 22 k. 13v) i pisał się z Liń z tytułu oprawnych praw swej żony na tej wsi. Jakub L. ze Śrzemu świadczył w 1500 r. z herbu Samson (Scr. rer. Pol. IX, s. 355).

Jan L. z Piszczyna w p. bydg., w 1618 r. mąż Anny Piszczyńskiej, córki Piotra i Jadwigi Wołpińskiej (N. 62 k. 45, 56). Zofia z Linia, wdowa po Adamie Golińskim 1623 r. Jan L. z Nowejwsi koło Szamotuł i żona jego Barbara Rosnowska, rodzice Elżbiety, ochrzcz. 10 XII 1628 r. (LB Szamotuły). Inna córka tej pary, Anna, była żoną Jana Swinarskiego (ZTP 44 k. 231). Franciszek L., plenipotent 1722 r. Jana Sakowskiego, posesora Koziej Góry w p. kon. (I. Kon. 75 k. 325). Anna L. w jedenastym roku życia umarła 26 IX 1730 r. (Nekr. Bernardynek Pozn.). Franciszek, mąż Heleny Sakowskiej, już nie żyjącej w 1752 r., on nie żyjący w 1774 r., mieli synów Jakuba i Macieja. Jakub, mąż Franciszki Głoskowskiej, córki Wojciecha i Zofii Bilskiej, zapisał 1747 r. żonie swej 130 zł, które odebrał z jej posagu, wynoszącego 1.000 zł (I. Kon. 78 s. 83). W r. 1774 wspólnie z żoną posiadane przez nich wójtostwo w Starym Mieście w starostwie konińskim za konsensem królewskim z 4 X 1773 r. scedowali Janowi Lewald Jezierskiemu i żonie jego a swej córce Mariannie L-ej (Ib. 80 k. 300v, 301v). Jakub kwitował zięcia 1786 r. z sumy 500 zł z należnych sobie 1.000 zł (ib. 83 k. 264). Żył jeszcze 1789 r. (ib. 84 k. 106v). Druga córka Jakuba i Franciszki, Agnieszka, była w l. 1774-1789 żoną Antoniego Dunin Szpotańskiego.

Józefa L., zmaężna Karsznicka, chrzestna 19 I 1813 r. (LB Mikorzyn).

>Lintermans Elżbieta, nie żyjąca już 1648 r., była 1639 r. żoną Krzysztofa Żegockiego, starosty babimojskiego, potem wojewody inowrocławskiego, wreszcie biskupa chełmińskiego.

>Lipczewscy. Władysław i jego żona Katarzyna Jaroszewska, otrzymali 1709 r. od Macieja Gembickiego, kasztelana inowrocławskiego, cesję za konsensem królewskim z 12 X 1705 r. dożywocia wójtostwa we wsi Baby w wojew. łęczyckim (N. 192 s. 313).

>Lipczyńscy. Nie wiem, czy cytowani tu przezemnie należą do L-ch h. Korwin z ziemi chełmskiej, o których pisze Boniecki. Tymoteusz, nie żyjący 1606 r., ojciec Andrzeja, który t. r. oprawił 450 zł posagu swej przyszłej żonie Annie Gawrońskiej, córce Andrzeja (P. 1405 k. 556v). Anna, wdowa po Andrzeju L-im otrzymała 1613 r. zapis długu 100 zł od małżonków Szczodrowskich (Kośc. 290 k. 312). Anna L., żona 1-o v. Stanisława Poklękowskiego, 2-o v. w l. 1616-1618 Stanisława Kluczewskiego. Paweł L. i Anna z Machnickich, oboje już nie żyjący 1782 r., rodzice występującego wtedy Fabiana (P. 1359 k. 378).

>Lipianka Barbara, żona Stanisława Ostrowskiego, oboje już nie żyli w 1730 r.

>Lipiccy h. Lis w p. sieradzkim. Świętosław cz. Świąszek z Lipic, intromitowany 1457 r. do połowy wsi kamion w p. kal., kupionej od Stanisława ze Strzałkowa (Py. 11 k. 311). Katarzynie z Wałdowa, wdowie po Janie Krasce, dał 1464 r. cztery łany roli we wsi Tadawola (?) w p. sier. i dopłacił 600 grz., biorąc od niej w zamian połowy we wsiach Dębsko, Cieszykowo i połowę folwarku Kozanki (P. 1383 k. 267v). Od Bartłomieja z Iwanowic, kasztelana kaliskiego, i żony jego Jadwigi nabył za 450 grz. wieś Stok i w 1480 r. otrzymał na tę transakcję poręczycieli (I. Kal. 3 k. 44v). Świętopełkowi (!) L-mu zapisał 1506 r. dług 100 zł Marcinowi Przyjemskiemu (I. i R. Kon. 1 k. 339).

Świętosław, nie żyjący już w 1541 r. (ib. 3 k. 295v), miał synów: Jana i Świętosława oraz córkę Katarzynę, w l. 1533-1542 żonę Macieja Lisieckiego, w l. 1557-1558 wdowę. Bracia Jan i Świętopełk (!) zawierali ugodę 1532 r. z Maciejem Rajskim (I. i R. Kal. 4 k. 143). Od Jana L-go jako brata swej żony domagał się 1533 r. uiszczenia 66 grz. posagu Maciej Lisiecki (I. i R. Kon. 2 k. 290v). Zapewne identyczny z tym Janem L-m był Jan L., który nie żył już 1549 r., kiedy jego synowie, ks. Andrzej, pleban w Łąkach, i Piotr zostali skwitowani z 136 grz. długu przez Sebastiana Dobrzeńskiego (P. 888 k. 346).

Świętosław, zwany czasem Stanisławem, czasem Świętopełkiem, syn Świętosława, ożeniony był z Agnieszką Jastrzębską cz. Dupińską, córką Jana, która w l. 1538-1539 występowała z pretensjami pieniężnymi wobec Jakuba Jastrzębskiego (Py. 171 k. 574v; P. 878 k. 153). Tego stryja Jakuba skwitowała 1539 r. z dóbr ojczystych i macierzystych w Cerekwicy, Dupninie i Strzyżewie w p. pyzdr. i kośc., jak również z 1.000 zł długu zapisanego jej zmarłemu ojcu, a uiszczonych teraz przez stryja (I. Kal. 9 k. 240). Oboje Lipiccy kwitowali tego Jakuba 1544 r. z racji wsi Wojciechowo w p. pyzdr. (ib. k. 236). Połowę tej wsi, spadłą po stryju Macieju Jastrzębskim, Agnieszka sprzedała 1546 r. za 1.000 grz. Marcinowi Ponieckiemu (P. 1395 k. 259). Od Stanisława Zaremby nabyła t. r. wyderkafem Strzałkowo w p. kal. za 1.150 zł i Jankowo w tymże pow. za 1.100 zł (I. i D. Z. Kal. 6 k. 408v, 410). Świętosław był 1553 r. kasztelanem konarskim sieradzkim (I. Kal. 17 s. 570). Dziedzic części w Chylinie p. kon. 1554 r. (Py. 179 k. 662), inne części w tej wsi kupił 1558 r. za 2.000 zł od Marcina, Jana i Stanisława Lisieckich (Py. 31 k. 67v). Kasztelanem rozpirskim został 1574 r. (Boniecki). Żył jeszcze 1575 r. (N. 157 k. 135), nie żył już 1576 r. (I. Kal. 44 k. 270). Owdowiała Agnieszka kupiła 1580 r. od Mikołaja Potworowskiego części Piwonic w p. kal. za 2.100 zł (R. Kal. 5 k. 159). Umarła w 1592 r. lub krótko przed tą datą (ib. 6 s. 625). Kasztelan miał z nią trzy córki: Katarzyna, zmarłą przed r. 1576, żonę 1563 r. Mikołaja Orzelskiego, podczaszego kaliskiego, Zofię, w l. 1576-1602 żonę Stanisława z Walknów Kobierzyckiego, Annę, w l. 1576-1584 za Marcinem Wrząckim. Boniecki mówi o Bartłomieju, synu Świętosława, który miał sprawę w Podrzeczu 1563 r. Jeśli był to syn tego właśnie Świętosława, to musiał umrzeć przed ojcem, bo jako jego spadkobierczynie występują potem tylko jego córki. Zob. tablicę.

@tablica: Lipiccy h. Lis

Nie wiem, czy z tych samych pochodził Stefan L., syn zmarłego Stanisława, spisujący 1684 r. dożywocie wzajemne z żoną Anną Żelęcką, córką Stanisława (I. Kal. 142 k. 326).

>Lipińscy, Lipieńscy. Było w różnych województwach wiele rodzin tego nazwiska i nie wszystkie dają się powiązać z określoną wsią gniazdową, nie wszystkie też można określić pod względem przynależności herbowej. Kładę tu na początek te grupy, które mogę powiązać z kilku wsiami na terenie Wielkopolski lub którymś z województw poza tą dzielnicą. Olbrzymią jednak większość osób podaję bez żadnego bliższego określenia ich pochodzenia, bo nic o nim nie wiem. Często przemieszanie nazwisk Lipiński, Lipieński, Lipnicki dodatkowo utrudnia orientację.

>Lipińscy, Lipieńscy z Lipin w p. kcyńskim. Miecsław z Lipiny (!) 1403 r. (G. 1 k. 38). Sędziwój z Lipn występował w l. 1415-1432 (G. 2 k. 42v, 53v; 4 k. 78v, 142), brat Chwała, nie żyjącego już 1420 r. (P. 6 k. 73v). Bracia rodzeni niedzielni: Wojciech, Mikołaj, Chwał i Janusz z Lipin mieli ok. 1449/1450 r. termin z Władysławem z Domaborza, starostą nakielskim (G. 7 k. 150). Ich rodzoną siostrą była Anna, żona 1469 r. Mikołaja Wronczyńskiego (G. 8 k. 4). Bracia Chwał i ks. Janusz, pleban w Wirach, obaj dziedzice w Lipinach, kupili 1464 r. części w Wyrkowie (Werkowie) w p. kcyń. za 650 zł od Mikołaja Giemzy i Jana, braci ze Strzelec, a za 100 grz. od Doroty, córki Piotra ze Strzelec, żony Jakuba Goczałkowskiego i od jej siostry Chwałki, żony Andrzeja z Zagajewic (P. 1383 k. 358, 358v). Chwał t. r. na Lipinach oprawił 200 grz. posagu Barbarze, żonie swej, na co zezwolił jego brat ks. Janusz (ib. k. 200). Od Małgorzaty, żony Macieja Grodzieńskiego, dziedziczki w Gołańczy, kupił 1496 r. za 650 grz. jej czwartą część w Lipinach (P. 1385 k. 34). Od Barbary Gołanieckiej, wdowy po Wincentym ze Skępego, podkomorzym i staroście dobrzyńskim, kupił 1483 r. za 400 grz. jej część w Lipinach (P. 1386 k. 183v). Trzy puste łany w Wyrkowie wyderkował 1486 r. za 30 zł Spytkowi Żabickiemu (P. 1387 k. 43, 49). Jak zobaczymy niżej, była to Barbara Głembocka. Wujem wspomnianej wyżej Małgorzaty, dziedziczki Gołańczy, nazwany 1469 r. Janusz z Lipin, ale bez tytulatury duchownej (P. 1385 k. 17v). Wojciech L., zapewne syn Chwała, sprzedał w r. 1494 Wyrkowo za 1.000 zł węg. Spytkowi Żabickiemu (P. 1383 k. 24v; 1388 k. 37), a od Mikołaja Smoguleckiego nabył 1495 r. wyderkafem za 47 grz. pięć łanów osiadłych w Wiatrowie p. gnieźn. (P. 1383 k. 72; 1388 k. 97). Helena Lipieńska, może córka Chwała, w l. 1496-1499 żona WOjciecha Skarpskiego, całą wieś Lipiny i część wsi Borowo p. kcyń. sprzedała 1496 r. za 2.000 grz. Maciejowi Grodzieńskiemu, kasztelanowi bydgoskiemu, i żonie jego Małgorzacie, Mikołajowi, kasztelanowi kruświckiemu, Wacławowi i Stanisławowi, braciom z Kościelca (P. 1383 k. 131). Grodzieńskiego i Kościeleckich skwitowała 1498 r. ze swych dóbr rodzicielskich w Lipinach i Borowie (Kc. 8 k. 103v). Grodzieńskiego skwitował też t. r. Paweł Głembocki z posagu, który jego zmarła siostra Barbara wniosła była na Lipiny swemu mężowi Chwałowi (ib. k. 104). Żyła owa Helena jeszcze w 1524 r. (G. 335a k. 79). Dowiadujemy się z zapisu dokonanego już po śmierci Heleny, iż pozbyła się swych dóbr z racji wykroczenia, jakiego dopuściła się poślubiając męża bez zezwolenia bliskich (G. 259 k. 71v).

>Lipińscy, Lipieńscy z Lipin w p. kon. Jakub, dziedzic w Lipinach i Mkolinie (Mąkolinie) w p. kon.. sprrzedał 1464 r. za 20 grz. wyspę cz. ostrów Zambrze Sarze żonie Jakuba z Mkolina (P. 1383 k. 265v). Jakuba L. skwitowała t. r. Dorota, żona Wojciecha cz. Olbrachta z Magnuszewic, z 50 kop gr. ojcowizny i macierzyzny (Kon. 2 k. 52v). Żona Jakuba, Anna winna była 1469 r. przedłożyć Michałowi Wojsławskiemu, słudze Barbary z Mostek, list oprawny na wsi Lipiny (ib. k. 119, 120). T. r. Jakub oraz Jan, Bartłomiej i Andrzej, bracia rodzeni z Mkolina, zapisali się na ugodę z Barbarą z Mostek i jej synem Janem względem granic między Mostkami, Przestroniem i Lipinami (ib. k. 126). Od Jakuba z Lipin i Janowca kupili części w Lipinach i Janowcu Jan, Stanisław i Florian, bracia z Żychlina, i zostali do owych części wprowadzeni 1469 r. (ib. k. 121). Jakub z Lipin skwitowany 1673 r. przez Stanisława, dziedzica z Morzyc, 7 grz., to jest z połowy sumy posagowej. Drugą połowę zobowiązał się w grodzie radziejowskim wypłacić Janowi Mkolińskiemu (ib. k. 153).

Jan L. część wsi Przestronie wyderkował 1524 r. za 5 grz. Mikołajowi z Russocic, kasztelanowi biechowskiemu (P. 1393 k. 13). Wawrzyniec L. pozwał 1540 r. Wojciecha Przykuckiego, zwanego Litwinem, z Kamiennego Trzebuchowa (I. i R. Kon. 1 k. 207). Wawrzyniec, zapewne ten sam, nie żył już 1581 r. Małgorzata Lipnicka (!), wdowa po nim, dany sobie przez męża na połowie Lipin zapis oprawny cedowała 1592 r. Walentemu Drogomirowi (I. i R. Kon. 25 k. 349). Syn Wawrzyńca, Adam na połowie swych dóbr w Lipinach oprawił 1581 r. posag 400 zł żonie swej Małgorzacie Golińskiej, córce Rafała (I. i R. Z. Kon. 6 k. 273v). Lipiny i wolny wypas w Mąkolinie sprzedał 1595 r. za 1.600 zł Wincentemu Drogomirowi (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 44). Oboje z żoną żyli jeszcze 1614 r. (Py. 137 k. 292v).

Jadwiga L., w r. 1579 wdowa po Pawle Mruku Kaczkowskim z Kaczek Plastowych.

>Lipińscy, Lipieńscy z Lipna w p. kośc. Andrzej L. łan roli w tej wsi wyderkował 1510 r. za 12 grz. Janowi Sieńskiemu, swemu stryjowi rodzonemu (P. 786 s. 196). Połowę Zaborowa w p. kośc., odziedziczoną po śmierci Katarzyny Zaborowskiej, swej bratanicy, sprzedał 1518 r. za 500 grz. Janowi Krajkowskiemu, swemu rodzonemu bratankowi, i Jerzemu Dobczyńskiemu, rodzonemu siostrzeńcowi (P. 1392 k. 233). Część w Nowcu p. kośc. sprzedał 1519 r. za 300 grz. Janowi Kunińskiemu i na części tej wsi zapisał jednocześnie w formie daru temuż Kunińskiemu 300 grz. (Kośc. 233 k. 66v; 345 k. 75). Andrzej Zaborowski cz. Lipieński całe Lipno sprzedał 1530 r. za 1.200 grz. Andrzejowi Kąkolewskiemu, który dał mu jednocześnie w dożywocie jeden łan roli pustej w Kąkolewie (P. 1393 k. 342v).

>Lipińscy, Lipieńscy z Prus Królewskich, gdzie żyło tego nazwiska kilkanaście rodzin, może wspólnego pochodzenia, bo używających herbów wprawdzie odmiennych, ale o tym samych motywach półksiężyca i gwiazd w różnych ilościach i w rozmaitym układzie (Boniecki).

Anna, żona Krzysztofa Prądzyńskiego z p. człuch., oboje nie żyjący już 1682 r. Maciej Janicz L., brat starszy rodzony Kazimierza, Julianny i Konstancji, odstąpił 1740 r. od toczonej w ziemstwie człuchowskim sprawy przeciwko Krzysztofowi Kleistowi (N. 206 s. 147).

>Lipińscy, Lipieńscy różni. Tomasz L. 1400 r. (P. 2 K. 14v, 41). Katarzyna Lipieńska, żona Wojciecha Nieniekowskiego (!), ciotka Agnieszki Koszewskiej. Ta Agnieszka, jej stryj Wojciech Staręski i wuj Kasper Luchowski prawo bliższości do części w Wielkim i Małym Liszkowie w p. nakiel. sprzedali 1511 r. za 100 zł węg. Janowi Broniewskiemu (N. 213 k. 4v). Jan, stryj Małgorzaty Kakulińskiej 1535 r. (P. 1393 k. 718v). Marcin, nie żyjący już 1542 r., ojciec Urszuli, wtedy żony Jana Staręskiego (P. 1394 k. 494), wdowy po nim 1572 r. Marcin, syn zmarłego Wojciecha z ziemi zakroczymskiej, kwitował 1616 r. z ran Jana Rosnowskiego (i. Kal. 82 s. 371). Łukasz nie żył już 1625 r., kiedy wdowa po nim Katarzyna wspólnie z synem Janem zanosiła pilność przeciwko Janowi Krzywosędzkiemu (Kc. 19 k. 509v). Agnieszka Zabłocka, ostatnio zamężna za Janem L-m, wdowa po nim, dała zobowiązanie 1628 r. Pawłowi Sokołowskiemu, kasztelanicowi gostyńskiemu, dworzaninowi królewskiemu, iż dotrzyma kontraktu zwartego z nim pod zakładem 400 zł (N. 176 k. 175). Aleksander pozwał 1631 r. Annę Katarzynę Pudwelsównę, wdowę po Tomaszu Ślesińskim, obecnie żonę Jana Wałdowskiego (N. 66 k. 34v). Jan ze wsi Gać Powęzowa, dzierżawy wiennej pani Tarchalskiej, płacił z 20 dymów 20 zł podwójnego podymnego 1652 r. (Rel. Kal. 31a k. 264). Dominikowi, synowi zmarłego Macieja (Mateusza) z wojew. sieradzkiego, cedowała 1660 r. Konstancja z Wałdowskich 1-o v. Cucharska, 2-o v. Łościborska, 3-o v. obecnie Wyganowska w imieniu własnym i syna Stanisława Łościborskiego sumę 1.700 zł, sobie przez ojca zapisaną (N. 227 k. 431v), a on jej t. r. ową sumę scedował z powrotem (ib. k. 446v). Mikołaj wydzierżawił 1664 r. od Stefana i Franciszka Czeluścińskich na trzy lata wieś Ławki w p. gnieźn. (G. 84 k. 156v). Anna, żona 1665 r. Jerzego Podolskiego. Stanisław, syn zmarłego Mikołaja, winien był 1670 r. 500 zł żonie swej, Dorocie Suchorskiej (Py. 154 s. 23).

Jan nie żył już 1672 r., kiedy syn jego Andrzej z Lipna L. zawierał w Buczu kontrakt z Jerzym Gorzeńskim pod zakładem 5.600 zł (Ws. 68 k. 626v). Chodziło tu zapewne o małżeństwo, bowiem w 1674 r. Andrzej był mężem Ewy Gorzeńskiej, córki Tomasza i Barbary Sczanieckiej, a siostry tego Jerzego (Ws. 68 k. 746). Drugą jego żoną była Sabina Nostitzówna Drzewiecka, której, jeszcze narzeczonej, zobowiązał się w 1680 r. uiścić 300 zł. Kontrakt małżeński spisywał z jej matką, Anną Heleną Rotenburg, wdową po Fryderyku Nostitz Drzewieckim, w Drzewcach 24 XI t. r. pod zakładem 2.000 zł (Ws. 73 k. 510). Wspólnie z żoną wydzierżawili 1681 r. od Piotra Żychlińskiego, podkomorzego kaliskiego, na trzy lata wieś Boszkowo w p. kośc. (ib. k. 616). Andrzej w 1684 r. mianował opiekę dla jedynego syna z pierwszej żony, Władysława, i dla córeczki z drugiej żony, Anny Heleny (ib. k. 800v). Sabina wraz z siostrą Agnieszką zamężną Kalckreuther kwitowały 1698 r. swego brata Wolfa Ernesta Drzewieckiego z sum posagowych, po 4.000 każdej (Ws. 77 III k. 10v). Występowała jako wdowa 1703 r. (ib. V k. 40v). Przeciwko niej i jej córce Ewie oraz Władysławowi i Sebastianowi, braciom Ewy, protestował 1712 r. owej Ewy mąż, Jakub Trzciński (P. 284 k. 20). Andrzej miał z Gorzeńskiej tylko syna Władysława, z Drzewieckiej synów: Sebastiana, ur. wcześniej niż w 1684 r., Adama Aleksandra, i córki: Annę Helenę, ur. przed tą datą, i Ewę, ur. po owej dacie. O Sebastianie nie wiem nic więcej poza tym, że żył jeszcze w 1712 r. Anna Helena była w 1724 r. żoną Jana Rogalskiego, zarządcy starostwa kościańskiego. Ewa, jak już był powiedziane, wyszła za Trzcińskiego.

Władysław, syn Andrzeja i Gorzeńskiej, w 1698 r. mąż Jadwigi Bogumiły Krzyszkowskiej, córki Abrahama, kupił 1701 r. (wedle zobowiązania z 1699 r.) od teścia części wsi Miłostowo w p. pozn. za 10.000 zł (P. 1140 V k. 36v), ale bezpośrednio potem sprzedał ową wieś za 13.500 Maciejowi Błociszewskiemu (ib. k. 38v). Jadwiga od swego ojca otrzymała 1713 r. zapis 2.000 zł posagu (G. 93 k. 142v). Po jego śmierci wraz z macochą Anna z Wierzchaczewskich zawierała w 1715 r. układ z bratem Samuelem Krzyszkowskim (P. 1149 I k. 214v, 311). Władysław L. był kalwinem i w 1713 r. asystował przy wprowadzeniu nowego pastora w Orzeszkowie. Nie żył już w 1724 r. (Kc. 135 k. 70v). Jadwiga z Krzyszkowskich, nawrócona przed samą śmiercią z kalwinizmu, zmarła we dworze w Otuszu 5 II 1738 r. Synowie Władysława i Jadwigi: Andrzej Wojciech, ochrzcz. 2 V 1701 r. (LB Orzeszkowo, dyssyd.), Dionizy (imię chyba zakonne?), cysters w Obrze, proboszcz w Sielcu, zmarły 19 VII 1757 r., w wieku 43 (45?), profesji 25, kapłaństwa 20 (Nekr. Przemęt Owińska i Beledzew). Córki: Joanna Konstancja, ochrzcz. 6 I 1700 r., i Ewa, ochrzcz. 16 V 1714 r. (LB Orzeszkowo, dyssyd.). Bogusław żył 1726 r. (Kośc. 161 k. 2v).

Adam Aleksander, syn Andrzeja i Drzewieckiej, plenipotent Godfryda Henryka Nostitz Drzewieckiego 1725 r. (Ws. 81 k. 27). Miał na Śląsku wieś dziedziczną Luszkowo (?) w p. wrocł., a był też posiadaczem wsi Seiffersdorf (Szczebrachcice) w p. świdnickim (Kośc. 159 k. 204). Od Antoniego Rytelskiego, zastawnego posesora Trzebini, Krzycka i folwarku Nowiec, wydzierżawił 1725 r. na lat trzy te dobra pod zakładem 16.000 zł (Ws. 81 k. 13). Posesor Ziemic i Górki, manifestował się 1726 r. przeciwko swemu synowcowi Władysławowi (Kośc. 161 k. 2v). Jako spadkobierca matki i babki macierzystej występował t. r. przeciwko Ernestowi Fryderykowi Drzewieckiemu, obecnemu posesorowi Drzewców (ib. k. 55v). W r. 1745 jako jedyny spadkobierca siostry swej matki, Agnieszki z Drzewieckich Kalkrejterowej, manifestował się przeciwko Annie Teresie z Stibitzów, wdowie po Fryderyku Erneście Drzewieckim, posesorze Drzewców (Ws. 179 k. 141, 148). Z nieznanej mi żony miał syna Jana Aleksandra Marcina, który mając sobie przez ojca cedowane prawa na Starych Drzewcach, manifestował się 1748 r. przeciwko córkom Henryka Godfryda Nostitz-Drzewieckiego (Ws. 181 k. 113v). Zob. tablicę 1.

@tablica: Lipińscy 1

Stanisław nie żył już 1679 r., kiedy wdowa po nim Dorota Suchorska kwitowała Marcina Słabogórskiego z 100 zł (G. 86 k. 144). Zapisała ona 1688 r. 300 zł jako posag i wyprawę córce swojej Franciszce idącej za uczc. Jakuba Leleniowskiego (Py. 155 s. 93). Anna L. i jej mąż Andrzej Ryszewski oboje już nie żyli 1683 r. Maciej, syn zmarłego Jana, kwitował 1686 r. Ewę z Raczyńskich Krzycką, kasztelanową poznańską, z 2.000 zł (P. 1111 III k. 1v). Michał, dworzanin Wilkowskiego, i żona jego Katarzyna mieli córkę Barbarę, ochrzczoną 4 XII 1689 r. (LB Witkowo). Katarzyna, w r. 1701 żona Marcina Mroczyńskiego, podpiska grodzkiego poznańskiego. Brat Adiutus, franciszkanin, zmarł w Gnieźnie 22 V 1706 r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). Andrzej, sługa Święcickiego, kasztelana santockiego, i żona jego Anna, rodzice Mikołaja, ur. w Wierzei, ochrzcz. 6 XII 1720 r. (LB Ceradz).

Stanisław i żona jego Marianna, oboje już nie żyjący w 1765 r., rodzice Macieja, w 1725 r. męża Teresy Goryszewskiej, córki Franciszka i Marianny Czarnomskiej. Teresa jako jedyna spadkobierczyni ojca, sumę 1.000 zł prus., zapisanych w 1702 r. ojcu przez Ignacego Wąglikowskiego, asesora ziemskiego człuchowskiego, cedowała 1748 r. swemu synowi Bogusławowi (Bogumiłowi?) L-mu (G. 98 k. 215v, 638v). Oboje małżonkowie kwitowali 1754 r. Jana Czarnomskiego, dziedzica Raczyc, z sumy 1.370 zł, którą zmarły ojciec jego Stanisław Czarnomski zapisał był w posagu siostrze swej Mariannie z Czarnomyskich Goryszewskiej, lokując ową sumę 1703 r. u Zygmunta Krzywosądzkiego na Gorzykowie (ib. k. 693). Maciej z żoną spisywał wzajemne dożywocie 1765 r. (G. 100 k. 130v), a już w 1768 r. Teresa, będąc wdową, cedowała synowi Bogusławowi sumę 2.000 zł na Gorzykowie, przysądzoną jej dekretem, jako wierzycielce zmarłego Krzywosądzkiego (ib. k. 348). W r. 1768 ona i Bogusław w imieniu własnym oraz Justyny i Katarzyny, córek i sióstr, zawierali ugodę o tę sumę z Mikołajem Chwaliszewskim, ówczesnym dziedzicem części Gorzykowa (Py. 158 k. 69v, 70). Maciej i teresa z Goryszewskich mieli dzieci: Bolesława Jakuba, ochrzcz. 23 VII 1725 r., Kazimierza Józefa, ochrzcz. 16 III 1728 r., Władysława, ochrzcz. 22 XI 1730 r., Katarzynę Teresę, ur. w Witkowie, ochrzcz. w kwietniu 1733 r., Jana Nepomucena, ochrzcz. 29 V 1735 r., Wojciecha Józefa Jana Nepomucena, ochrzcz. w kwietniu 1740 r., Katarzynę, ochrzcz. 21 IV 1743 r. (LB Witkowo). Jak widzieliśmy, mówi się w 1768 r. tylko o synu Bogusławie (może to ten Bolesław Jakub?) i córkach Justynie i Katarzynie. Ta ostatnia jest niewątpliwie Katarzną drugą, ur. w 1743 r. Bogusław w imieniu własnym i żony Ludwiki Rynarzewskiej kwitował się 1756 r. ze swymi rodzicami (G. 98 k. 790v). Była to córka Franciszka i marianny Ulatowskiej (Kc. 147 k. 217v). Bogusław umarł między r. 1768 a 1775, kiedy Ludwika występowała już jako wdowa (G. 102 k. 63v). Zob. tablicę 2.

@tablica: Lipińscy 2

Wojciech i Teresa, rodzice Marianny Łucji, ochrzcz. 7 IX 1730 r. (LB Jaraczewo). Szl. Tomasz, ojciec Władysława, który mając trzy lata zmarł 1738 r., pochowany 17 V (LM Witkowo). Józef, ekonom z Piotrkówka Wielkiego, chrzestny 6 XII 1742 r. (LB Szamotuły). Jan, komisarz generalny pow. nakielskiego, chrzestny 3 V 1744 r. (LB Lubasz). Katarzyna ze Studzieńca pochowana w styczniu 1745 r. (LM Rogoźno). Jan i Marianna, zamieszkali w Wyrobkach, rodzice Baltazara, ur. w Mniatach Wyrobkach, ochrzcz. 6 I 1749 r. (LB Trzemeszno). Rebeka L. i jej mąż Jakub Zandrowicz, oboje już nie żyjący 1749 r. Paweł, ekonom w Gutowie, wsi dziedzicznej Zakrzewskiego, starosty radziejowskiego, 1754 r. (G. 98 k. 691v), zaślubił 14 IX 1755 r. wdowę Annę Malanowską ze dworu w Gutowach Małych (LC Września). Może ten sam Paweł występował jako chrzestny 30 I 1760 r. (LB Trzemeszyno). Jakub i Katarzyna z Lipskich, rodzice Antoniego, ur. w Mieroszce, ochrzcz. 14 V 1761 r. (LB Niechanowo). Karol, mąż Felicjanny Byszewskiej, córki Wojciecha i Katarzyny Sczanieckiej, która to Felicjanna w 1763 r. wspólnie z siostrą Marianną Pawłową Gozdawską odziedziczone po matce i po bracie ciotecznym Walentym Kierskim części Chełmna sprzedała za 14.472 zł Franciszkowi Sczanieckiemu (P. 1336 k. 186v). Karol i jego żona żyli jeszcze 1785 r. (P. 1362 k. 511v). Wiktoria, cysterka w Owińskach, umarła 30 IX 1764 r., mając lat 47, w zakonie spędziwszy lat 25 (Nekr. Przemęt; Nekr. Owińska; Nekr. Obra). Jakub, pisarz grodzki wałecki 1764 r., mąż Adaminy Grabowskiej, wdowy 1-o v. po Łukaszu Golańskim (N. 212 k. 104v). W 1765 r. Jakub obok urzędu pisarza wałeckiego miał i cześnikostwo podlaskie. Wspólnie z żoną skwitowany wtedy z 4.500 tal. przez Chwałkowskiego, plenipotenta Władysława Rumiejewskiego (N. 212 k. 160). Ignacy i Marianna, rodzice Marianny Magdaleny, ur. we dworze w Dąbrówce, ochrzcz. 11 VIII 1765 r., i Franciszki, ur. w Woli Dąbrowieckiej, ochrzcz. 30 IX 1770 r. (LB Pęchowo). Karol, chrzestny 1768 r. (LB Kiszkowo). Szl. Wojciech (czy szlachcic?) ożenił się 25 IX 1765 r. z Anną Jaszczerowską i miał z nią córkę Barbarą, ur. w Karnówku, ochrzcz. 21 XII 1766 r. (LC, LB Nakło). Stanisław, ekonom w Orzeszkowie, ożenił się 2 VII 1769 r. z uczc. Teresą z dworu orzeszkowwskiego, wdową i matką rodziny (LC Kwilcz). Z tego małżeństwa porodzone w Orzeszkowie dzieci: Konstancja Apolonia 28 I 1770 r., Ksawery Andrzej Ludwik Jan 16 I 1772 r., Józef Benedykt 19 III 1774 r. (LB Kwilcz). Może ten sam Stanisław, teraz ekonom w Buku, wdowiec, zaślubił 30 I 1780 r. pannę Rozalię Rejkowską, córkę ekonoma z Otusza (LC Niepruszewo). Ur. Katarzyna, gospodyni ks. Gędziorowskiego, plebana w Broniszewicach, utonęła wraz z nim w Prośnie 25 VI 1774 r. wskutek przewrócenia się promu (LM Broniszewice). Antoni i Justyna, rodzice Anastazego, ochrzczonego z wody w Grodzisku, z ceremoni w Poznaniu 24 IV 1775 r. (LB Poznań, Św. Marcin). Józef i Franciszka, rodzice Józefa, ochrzcz. 24 III 1776 r. (ib.). Zapewne z tymi identyczni: Józef, celnik komory w Bojanowie, i Franciszka Katarzyna, rodzice Jana, ochrzcz. 31 V 1782 r. (LB GOłaszyn). Jan i Kunegunda, rodzice Walntego Marcina, ur. 11 XI 1786 r. (LB Poznań, Św. Marcin). Maciej, nie żyjący w 1786 r., mąż Barbary Gliszczyńskiej (P. 1363 k. 446), zmarłej 1807 r. w wieku 98 lat i pochowanej 30 VIII, ojciec ks. Antoniego, notariusza kapituły poznańskiej i plebana tarnowskiego 1786 r., potem kanonika poznańskiego katedralnego i sędziego surogatora, proboszcza Św. Wojciecha, odnowiciela kościołów w Tarnowie (był tam plebanem 1802 r.) i Św. Wojciecha w Pozaniu, zmarłego 4 V 1817 r. (LM Poznań, Św. Wojciech; LM Poznań, Św. Małgorzata). Była i córka Barbara, zamężna Arnoldowa, zmarła u brata księdza i pochowana 4 VII 1797 r. (Nekr. Ref. Pozn.). Również siostrą księdza była panna Katarzyna, wspomniana w 1786 r., chrzestna w Tarnowie 13 II 1798 r. (LB Tarnowo Podgórne).

Karol Kalina L., syn zmarłego Józefa i Małgorzaty Szadokierskiej, a zmarłego Franciszka L-go, komornika wojew. płockiego w ziemi dobrzyńskiej, bratanek i spadkobierca, dziedzic wsi Paprotki, Białusze i Kłobuki w ziemi dobrzyńskiej, dobra te, wedle kontraktu spisanego w Gnieźnie 11 II 1791 r., sprzedał za 36.000 zł Kazimierzowi Kanigowskiemu (G. 115 k. 24). Konkordia, żona Antoniego Szaniawskiego, cześnika pomorskiego, nie żyjącego już 1791 r., matka Józefa Kalasantego Szaniawskiego. Zofia wyszła 20 IX 1792 r. w Rogoźnie za Antoniego Święcickiego dzierżawcę wsi Zdrój, umarła w Siekowie 21 I 1813 r. Dionizy był świadkiem 17 IV 1795 r. przy ślubie Ignacego Dobrogojskiego z Praksedą Tomicką. Ignacy i żona jego Katarzyna Piwecka, słudzy dworscy w Dębicy rodzice: Nepomuceny Antoniego, ur. 18 IV 1795 r., ochrzcz. z wody w Swarzędzu, z ceremonii w Poznaniu 24 VI t. r., zmarłej 1796 r., pochowanej 8 VI (LM Mączniki), Piotra Pawła, ur. 1 VII 1798 r., Zofii, ur. 15 V 1800 r. (LB Poznań, Fara), Fabiana Sebastiana Dionizego, ur. 19 I 1802 r., Erazma Nepomucena, ur. 19 IV 1803 r. (LB Poznań, Św. Marcin). Pani Ludwika, wdowa, zmarła 5 XII 1797 r., mając lat 70, pochowana w Przemęcie (Nekr. Przemęt.). Antoni, posesor Sroczyna 1800 r. (LB Sławno). Panna Katarzyna z Poznania, chrzestna 12 VI 1800 r. (LB Wronczyn). Jakub, ur. w Kijowie, były rotmistrz wojsk polskich, mający lat 22, ożenił się 25 II 1797 r. ze sł. Marcjanną Szpornicką, wdową z Poznania, mająca lat 48 (LC Poznań, Fara). Mikołaj, zamieszkały w Dolsku, chrzestny 14 V 1803 r. (LB Dolsk). Mikołaj, dzierżawca Ponieca, amjący lat 40, zaślubił 18 XI 1805 r. Heleną wdowę po Skoroszewskim z Potrzebowa, 30-letnią. Ich córki: Nepomucena Teofila, ur. w Potrzebowie 28 IV 1806 r. Antoninę Kordulę, ur. tamże 20 X 1809 r. (LC, LB Poniec). Maciej, mąż Tekli Bojanowskiej, ojciec zrodzonych z tej żony: Stanisława Kostki Konstantego, zmarłego w wieku dwóch lat w Sławnie 21 X 1812 r. (LM Sławno), Józefa, ur. w Goreckich Olenadrach 18 X 1813 r. (LB Nekla). Tekla, przed 14 III 1813 r. wyszła w Czarnkowie za Franciszka Paliszewskiego, sędziego. Pani Joanna, a Wrześni, chrzestna 20 X 1815 r. (LB Września). Ur. Józef, rybak, i żona jego Rozalia z Bibrowiczów, rodzice: Stanisława Kostki, ur. 17 VII 1819 r., zmarłego 22 XII 1819 r., Józefa Benedykta, ur. 6 III 1808 r., Marcelego Walentego, ur. 14 II 1815 r. (LB i LM Poznań, Św. Małgorzata). Józef zaślubił 3 II 1834 r. Matyldę. Żyli jeszcze oboje w 1884 r., kiedy obchodzili 50-lecie swego małżeństwa (Dz. P.). Kordula, chrzestna 20 XII 1836 r. (LB Lenartowice) Jan, posesor Drzeczkowa, i Barbara Niklas, rodzice Władysława, który umarł w Drzeczkowie 29 VIII 1842 r., mając 9 miesięcy (LM Drzeczkowo). Jan, komisarz w Jarosławcu, i Emilia z Wierzbickich, rodzice Jana, ur. tamże 30 III 1857 r. (LB Sroda). Bronisława wyszła przed 9 V 1858 r. za Kazimierza Chrzanowskiego, komisarza Wojnowic. Marianna z domu Jakubowska umarła 14 IX 1867 r., pozostawiając męża i dzieci (Dz. P.). Anastazja zamężna Górecka umarła w Słaszewie koło Margonina 31 VIII 1868 r. Franciszka umarła 29 I 1871 r., mając lat 61. Pozostały dzieci (ib.). Bolesław mający lat 38 umarł w Wojnowicach koło Buku 30 VII 1880 r., pochowany w Buku. Pozostawił wdowę, a miał i rodzeństwo (ib.). Stanisława z Sawickich umarła 1 VI 1880 r. przy urodzeniu dziecka (ib.). Ignacy umarł w Babinie koło Środy 20 I 1882 r., pochowany w Środzie. Pozostała żona, dzieci, zięciowie, wnuki (ib.). Jan, mający lat 73, umarł w Krotoszynie 24 XII 1884 r., pozostawiając żonę, dzieci, wnuki (ib.). Helena zamężna Stasińska, mająca lat 77, umarła 27 XII 1884 r. i została pochowana w Konarzewie. Zostały dzieci wnuki (ib.). W Konarzewie umarła 17 II 1884 r. faustyna zamężna Okoniewska, mająca lat 80, może siostra poprzedniej (ib.). Adolf i Waleria z domu Sawicka, rodzice zmarłego Mariana w trzecim roku życia 20 III 1884 r. (ib.). Nepomucena zamężna Marońska umarła 7 III 1887 r. (Ib.). Klemens, emerytowany leśniczy w Godurowie u Żółtowskich, mający 82 lata, umarł 15 XII 1892 r. i pochowany w Wielkich Strzelcach (ib.). Józefa umarła w styczniu 1894 r. (ib.). Roman umarł w Poznaniu w grudniu 1895 r., postawiając żonę, dzieci, brata (ib.). Pelagia za Antoniego Tułodzieckiego, komisarza dóbr (za którego szła przed 1842 r.), mająca lat 76, umarła w Poznaniu 2 IV 1896 r. Melania zamężna Górska umarła w Borzejewie 30 IX 1904 r., pochowana w Grodziszczku. Bronisława zamężna Chrzanowska umarła w Poznaniu 2 VIII 1910 r. mając lat 60, i tam pochowana (ib.).

>Lipkowie, wedle Bonieckiego byli w ziemi drohickiej h. Nałęcz. Nie wiem czy ci sami, których tu podaję. Sebastian już nie żyjący w 1643 r., ojciec Wojciecha, któremu 1641 r. Andrzej Borek Gostyński, kasztelanic krzywiński, scedował sumę 320 zł (P. 1043 k. 10). W 1643 r. kwitował ten Wojciech Annę z Golińskich Wilkońską i jej synów (Py. 150 k. 55v). Anastazja i jej mąż Wojciech Niemiera, oboje już nie żyli w r. 1748.

>Lipniccy h. Poraj z Lipnicy Wielkiej w p. szadkowskim. Stanisław, syn zmarłego już Zygmunta z ziemi sierdzkiej, zapisał 1588 r. dług 30 zł Elżbiecie Prusieckiej, słudze Zofii ze Zbąszynia Czarnkowskiej (Kc. 120 k. 139v). Chyba ten sam Stanisław wraz z żoną Katarzyną Modrzewską został skwitowany 1595 r. z 500 zł przez Katarzynę ze Smogulca, wdowę po Piotrze Jezierskim (Kc. 131 k. 691v), a w r. 1596 przez tęż Katarzynę z 550 zł (Kc. 122 k. 149v). Oboje małżonkowie kwitowali się 1597 r. z nią zawartego w 1595 r. kontraktu dzierżawy połowy Dębna w p. nakiel. (ib. k. 477). W r. 1604 zawarli z nią znów kontrakt o dzierżawę Dębna (kc. 124 k. 475v), a zostali przez nią z tej dzierżawy skwitowani 1611 r. (kc. 126 k. 186v). Ten Stanisław miał córkę Annę, żonę Jana Dębińskiego, który w 1609 r. kwitował teścia z 700 zł posagu (N. 167 k. 194). Nie żyła już owa Anna 1654 r. Łukasz, mający lat 80, manifestował w 1621 r. swoją niemożność wzięcia udziału w wyprawie przeciwko Turkom (Kc. 127 k. 590v). Nie żył już 1624 r., kiedy jego syn Jan, urodzony z Katarzyny Modrzewskiej, zobowiązał się opawić swej żonie Zofii Zdzychowskiej posag jej 2.000 zł, którą to sumę odebrał wtedy od jej ojca Mikołaja Zdzychowskiego, pisarza grodzkiego gnieźnieńskiego (Kc. 19 k. 268, 269). Zastanawia zbieżność: Katarzyna Modrzewska, żona Stanisława L-go i nieco później na tym samym terenie Katarzyna Modrzewska, wdowa po Łukaszu L-im. Albo to więc dwie różne Katarzyny, albo ta sama Katarzyna wychodziła kolejno za dwóch Lipnickiech, albo wreszcie, co też możliwe, jeden i ten sam Lipnicki używał zrazu imienia Stanisław, potem Łukasz. Bywało tak czasem z ludźmi posiadającymi kilka imion. Może ten sam Jan, co powyższy Jan syn Łukasza, kwitował 1618 r. z 12.000 zł Annę z Głembockich, wdowę po Stanisławie Węgierskim (G. 77 k. 355). Katarzyna Modrzewska, wdowa po Łukaszu L-im, i jej syn Jan skwitowani 1626 r. przez Jana Krzywosądzkiego (kc. 19 k. 722).

Jan, nie żyjący już w 1665 r., miał synów: Serafina, Aleksandra i Krzysztofa, nie żyjącego już 1698 r. (Ws. 153 k. 22). Po tym ostatnim szli synowie Stanisław i Wacław, obaj wspomniani w 1700 r. Serafin był ożeniony z Heleną Bronikowską, córką Aleksandra i Anny Schlichting, która w 1665 r. sumę 2.000 zł, to jest połowę sumy 4.000 zł z sumy 20.000 zł, zapisanej jej i jej siostrom przez ich rodzoną ciotkę Urszulę z Schlichtingów Janową Broniewską, cedowała bratu Janowi (P. 1076 k. 637; 1094 k. 969). Tego roku Serafin zapisał żonie sumę 1.000 zł (ib. k. 801v, 802) i spisał z nią wzajemne dożywocie (P. 1425 k. 986). W 1669 r. małżonkowie byli pozwani przez Adama Łukomskiego i jego siostry o najazd i zajęcie siłą połowy wsi Satwu, będącej w posesji Łukomskich (P. 196 k. 235v). Serafin mianowany był 1670 r. przez Aleksandra Bronikowskiego jednym z opiekunów jego dzieci (I. Kon. 60 k. 6v). Oboje małżonkowie zapis zabezpieczony im na Małachowie Pańskim przez Jana z Rojewa Kaczkowskiego i żonę jego Annę Urbańską, cedowali 1676 r. Ludwikowi Laskowskiemu (P. 1094 k. 924v). Serafin żonie oprawił 1679 r. posag 6.000 zł (P. 1429 k 230v). W r. 1687 cedowali sumy pewne Andrzejowi Olszewskiemu (P. 1113 V k. 10). Nie żyli już oboje w 1698 r., kiedy jako współspadkobierca Heleny wsytępował jej rodzony siostrzeniec Jan z Rusinowa Wolski (N. 189 k. 380v). Spadkobiercami Serafina byli: jego brat Aleksander i bratankowie Stanisław i Wacław. Ich też kwitował w 1700 r. bratanek Heleny, Dobrogost Bronikowski ze swego spadkowego udziału w jej posagu (I. Kal. 154 s. 169).

Aleksander, pisarz grodzki wieluński, może identyczny z wspomnianym wyżej Aleksandrem, synem Jana a bratem Serafina, ożeniony z Zofią Pakosławską (I. Kal. 160 k. 179v), pochowany w Żychlinie 8 VI 1713 r. (Konarski), Jego synowie, Jan i Stanisław, o których niżej, córki: Krystyna, 1-o v. od 1714 r. żona Maksymiliana Samuela Ożarowskiego, wojskiego sandomierskiego, 2-o v. od 1716 r. za Mikołajem Wielowieyskim, Małgorzata, nie żyjąca już 1747 r., żona Marcjana Chomętowskiego.

1. Jan, syn Aleksandra i Pakosławskiej, pisał się z Wielkiej Lipnicy, stolnik sanocki, wziął w zastaw 1712 r. od Aleksandra Żychlińskiego, miecznika kaliskiego, i jego żony Marianny Kotkowskiej wsie Żychlin, Janowiec, Lipiny i Małą Wieś w p. kon. pod zakładem 36.000 zł (I. Kon. 73 k. 141v). Od tychże Żychlińskich wziął zastawem 1713 r. za 50.000 zł Kręgolę, Zdzary i Karsy z klucza żychlińskiego (ib. k. 197v). Skwitowany 1714 r. przez szwagra Ożarowskiego z 10.000 zł posagu i wyprawy (ib. k. 249). Już jako żupnik województw wielkopolskich poznańskiego i kaliskiego, kwitował 1715 r. Aleksandra Żychlińskiego z sumy zastawnej 36.000 zł, zapisanej mu na Żychlinie, Janowicach, Lipinach i Małej Wsi (ib. k. 332v). Kupił 1717 r. od Krzysztofa i Stanisława braci Gorzewskich za 53.000 zł wsie Przymę, Głodowo i Przyrownę oraz młyn Olszak w p. kon. (I. Kal. 160 k. 179v). Żył jeszcze 1718 r. (G. 93 k. 355v), nie żył już w 1720 r., kiedy jako wdowa po Janie, stolniku sanockim i żupniku województw wielkoloskich występowała Eleonora Katarzyna Isebrandt (I. Kon. 75 k. 229). Pochowany w Żychlinie dopiero 28 VII 1721 (Konarski).Eleonora była już 2-o v. 1722 r. żoną Antoniego Rexyna. Żyła jeszcze 1728 r. (I. Kon. 76 k. 265). Syn Jana i tej Eleonory, Aleksander Jan, ochrzcz. w Żychlinie 3 IX 1713 r.(Konarski). W jego imieniu plenipotent jego Krzysztof L., brat stryjeczny, zawierał 1742 r. komplanację z Mikołajem Grodzieckim i jego synami, Józefem i Antonim, w sprawie wsi Głodów (I. Kon. 77 k. 257v, 258). Ów plenipotent zobowiązał się wtedy sprzedać Józefowi Grodzieckiemu, łowczemu drohickiemu, całe wsie Przyma, Głodowo i Przyrowna za 54.000 zł (ib. k. 259v), ale jeszcze t. r. Grodziecki wycofał się z tego kontraktu (ib. k. 184v), nie mniej w 1745 r. występował jako dziedzic tych dóbr, mocą cesji dokonanej przez Krzysztofa L-go jako plenipotenta, i zobowiązał się sprzedać je za 58.000 zł Janowi Rydzyńskiemu, kasztelanowi lędzkiemu (ib. k. 407). Aleksander posługiwał się plenipotentem, bowiem sam służył wtedy w wojsku saskim w randze porucznika. Był w 1747 r. nadal dziedzicem Przyjmy, Głodowa, Przyrowna i młyna Olszak i zobowiązał się sprzedać te dobra za 54.000 zł ks. Teofilowi Kraśnickiemu, dziekanowi i proboszczowi konińskiemu. Nazwany wtedy porucznikiem regimentu saskiego królewicza polskiego. Jako jedyny spadkobierca ciotki Chomętowskiej, mianował plenipotentem Andrzeja Kępskiego, kapitana gwardii konnej koronnej (ib. 78 s. 84). W 1777 r. aprobował komplanację zwartą w r. b. w Szczekocinach między Krzysztofem L-m i Antonim Bielickim, plenipotentem generała Karola Piercha z jednej strony a Urszulą Dembińską, starościną wolbromską, dożywotniczką Czyżewa, z drugiej strony (g. 104 k. 50v). Z żony Dominiki Michalickiej miał syna Grzegorza ur. w 1748 r. (metryka w trembowli), po którym z Zofii Mszańskiej synowie: Mikołaj, ur. 1773 r., Aleksander, ur. 1775 r., Szymon, ur. 1777 r., Michał, ur. 1780 r., Jan, ur. 1790 r., (metryki w Ładyczynie), wszyscy wylegitymowani w Wydziale Stanów Galicji 1812 r. (Boniecki).

2. Stanisław, syn Aleksandra i Pakosławskiej, pisarz grodzki ostrzeszowski 1709 r., wojski wieluński w l. 1710-1724, zaślubił 1-o v. w Brzezowej 11 II 1709 r. Helenę Wielowieyską, 2-o v. w Woli w lutym 1723 r. Zuzannę Kosicką (Konarski). Kupił 1716 r. od Bogdańskiego Przytocznicę i część wsi Gosławizna (Boniecki). Nie żył już 1730 r. Jego córka Agnieszka Eleonora, niezamężna 1736 r., potem za Piotrem Wołkiem Łaniewskim. Syn z pierwszej żony Krzysztof Aleksander.

Krzysztof Aleksander, syn Stanisława i Wielowieyskiej, ochrzcz. w Brzeznej 15 VIII 1710 r. (Konarski), dziedzic Przytocznicy 1730 r. (I. Kal. 167 s. 136). W imieniu własnym i siostry sumę 5.062 zł zapisaną ojcu w 1718 r. przez Jana L-go, stolnika sanockiego, cedował 1736 r. ks. Teofilowi Kraśnickiemu, dziekanowi i proboszczowi konińskiemu, posesorowi dóbr Przyma (I. Kon. 77 k. 12v. Żył jeszcze 16 V 1779 r. Był wtedy dziedzicem Przytocznicy (LC Doruchów). Jego żoną była już przed r. 1741 Aleksandra Trepczanka, ur. ok. 1722 r., pochowana 20 XI 1777 r. (Konarski). Z niej synowie: Jan Samuel, o którym niżej, Stanisław Aleksander, ochrzcz. w Sycewie w październiku 1745 r., i Kasper Serafin, ochrzcz. w Mielęcinie 27 III 1747 r. Córki: Jadwiga Zofia, ochrzcz. w Mielęcinie 1 II 1741 r., w l. 1779-1787 żona Aleksandra Watty Kosickiego, Helena Teofila, ochrzcz. w Mielęcinie 1742 r., pochowana 1744 r., Maria Krystyna, ochrzcz. w Sycewie 1743 r., zmarła w kwietniu 1747 r. (Konarski).

Jan Samuel, syn Krzysztofa i Trepczanki, ochrzcz. w Sycewie 1744 r. (ib.), w 1780 r. mąż Aleksandry Pretwiczówny, córki Aleksandra Ludwika (I. Kal. 214/216 k. 5). Może ten sam, Jan Poraj z Wielkiej Lipnicy L., posesor Grzymaczewa i Złocina, kwitował 1785 r. Ludwikę z Borzysławskich Chrzanowską, pisarzową ziemską gnieźnieńską, dziedziczkę części tych wsi (ib. 225 k. 215). Jan Samuel został pochowany w Wielkim Taborze 6 I 1790 r., a żona jego pochowana tamże 20 XI 1793 r. (Konarski). Ich synowie: Serafin Krzysztof i Ludwik Piotr, bliźniaki, ochrzczeni w Wielkim taborze 12 II 1772r., Krzydsztof Andrzej, ochrzcz. w Przytocznicy 19 I 1774 r., Adam Zygmunt, ochrzcz. w Wielkim Taborze 3 VI 1775 r., August Zygumnt (Zygumnt August), ochrzcz. tamże 12 X 1777 r. (Konarski), wreszcie Marcjan Aleksander.

1) Ludwik Piotr, syn Jana i Pretwiczówny, zaślubił w Orzeszkowie 19 IV 1797 r. Teofilę Ludwikę Karczewską, z którą żył jeszcze 1815 r. (Konarski; LB Orzeszkowo, dyssyd.).

2) Marcjan Aleksander, syn Jana i Pretwiczówny, ur. w Przytocznicy 1779 r., wstąpił do legionów 1797 r., porucznik 7 pułku piechoty Ks. Warszaw. 1806 r., kapitan tegoż pułku 1814 r., kapitan 7 pułku piechoty liniowej 1815 r., dymisjonowany jako major 1817 r., wrócił do wojska jako kapitan na reformie 1825 r., komendant placu miasta Wodzisławia 1831 r., wylegitymowany ze szlachectwa w Król. Polskim 1840 r. (Uruski). Zob. tablicę.

Może do tej rodziny należał Stanisław, w 1614 r. mąż Jadwigi Górskiej, córki Macieja (I. Kon. 38 k. 292v), i Elżbieta L. z Małachowa Pańskiego, chrzestna 30 VI 1672 r. (LB Witkowo).

>Lipniccy z Lipnicy w p. pozn. Tomasz L., brat przyrodni Mikołaja Kozielskiego 1400 r. (P. 2 K. 56), występował jeszcze 1404 r. (ib. k. 116, 223v). Filip L. 1407 r. (P. 3 k. 22v). Jan z Lipnicy 1412 r. (ib. k. 167v). Sędziwój L. 1414 r. (P. 4 k. 52v). Sędziwój, Wincenty i Jan, bracia, dziedzice w Lipnicy 1415 r. (ib. k. 118). Paweł z Lipnicy 1423 r. (P. 7 k. 132v). Paweł z Małgorzatą, matką Sędziwoja 1424 r. (ib. k. 144). Mikołaj z Lipnicy w połowie Przystanowic 1422 r. (P. 6 k. 50v), miał 1425 r. sprawę z uczc. Katarzyną, młynarką z Bogdanki, i jej synem Mikołajem (P. 8 k. 49v). Mikołaj i Wincenty, bracia z Lipnicy i Sadów w l. 1426-1427 (P. 8 k. 82v; 9 k. 55, 55v, 56v). Mikołaj L., brat Katarzyny, wdowy po Januszu z Gorzewa 1427 r. ( P. 9 k. 49). Mikołaj L. cz. Sadowski 1430 r. (P. 11 k. 32v). Wawrzyniec Jeż z Lipnicy 1427 r. (P. 9 k. 113v). Dobrogost L., brat Sądka z Przystanic, 1428 r. (P. 10 k. 39v). Swachna cz. Świątochna, żona Jaranda z Krzestkowic, miała 1438 r. termin z Włostem z Lipnicy (P. 14 k. 37, 55v). Żonie tego Włosta, Helenie, przysądzono t. r. bliższości do Piączyna przeciwko Jarandowi z Krzestkowic, który za 40 grz. nabył to od jej ojca (ib. k. 33v). Włost Helenie, córce Tomasza z Pierwoszewa, oprawił na Lipnicy 1444 r. posag (ib. k. 263). Tej Helenie Niklasz niegdy Kłodziejskiej, dziaś z Pierwoszewa, zeznał 1446 r. bliższość do dziedzictwa Pierwoszewa (P. 15 k. 138, 138v). Włost umarł między r. 1446 a 1448, kiedy owdowiała Helena miała terminy ze strony Doroty, żony Bernarda z Wysoczki (P. 17 k. 206). Bernard i Włost z Lipnicy zwaierali ugodę 1442 r. z Wawrzyńcem i Tomkiem, braćmi z Bieczyn (P. 14 k. 100v). Sędziwój niegdy z Lipnicy czyli Nosalewski miał 1443 r. termin z Arkemboldem z Oporowa (P. 14 k. 232v). Jadwiga, żona Mikołaja L-go 1446 r. (Py. 11 k. 28). Stanisław L. miał 1462 r. termin z Dorotą, wdową po Lutomskim (P. 18 k. 280). Świętosław z Lipnicy nabył 1467 r. od Anny, żony Stanisława z Brodnicy, część w Koźlątkowie w zamian za swą część wsi Wola i za dopłatę 300 grz. (P. 1383 k. 240v). Piotr L. należał do mnogich współwłaścicieli Nosolewa, którzy 1472 r. tę wieś sprzedali za 250 grz. Maciejowi niegdy Witkowskiemu (P. 1385 k. 148). Ów Piotr t. r. kupił za 80 grz. części w Lipnicy od ks. Zygmunta, wikariusza kościoła poznańskiego, oraz od jego siostrzeńców i siostrzenic, jak również od rodzeństwa dawniej z Witkowic i rodzeństwa dawniej z Kozłowa (ib. k. 147). To rodzeństwo dawniej z Kozłowa to Wincenty, Piotr i Jadwiga. Córką tego Wincentego Kozłowskiego była Agnieszka L-a, w r. 1497 żona Jana Mikuszewskiego (P. 856 k. 245v; 859 k. 95v). W r. 1502 już wdowa po Mikuszewskim, skwitowana przez Andrzeja Mrowińskiego z dóbr w Lipnicy, skonfiskowanych jej po wyprawie mołdawskiej, a uproszonych przez Andrzeja (P. 859 k. 226). Stryj tej Agnieszki, Piotr Kozłowski cz. Lipnicki Koziełek nie żył już w r. 1510, kiedy mowa jest o wdowie po nim Annie (P. 786 s. 223). Ta Anna żyła jeszcze 1516 r. i kwitowała wtedy Jana L-go ze swego posagu 50 grz. oprawionego na połowie, którą jej mąż miał w Lipnicy (P. 866 k. 305)

@tablica: Lipniccy h. Poraj

Rodzeństwo Jan i Małgorzata, w r. 1491 żona Wojciecha Otorowskiego. Matką Małgorzaty, a więc może i Jana, była Małgorzata Kosicka, nie żyjąca już 1491 r. (P. 21 k. 204v). Ów Jan L., dziedzic w Lipnicy i Rudkach, nie stanął 1487 r. z pozwu Jana Dąbrowskiego (ib. k. 122). Na połowie Lipnicy i części w Rudkach w p. pozn. oprawił 1489 r. posag 100 kop gr. żonie Katarzynie (P. 1387 k. 104v). Otrzymał 1500 r. poręczenie od Wojciecha Otorowskiego, męża swej siostry Małgorzaty, iż ta skwituje go z dóbr rodzicielskich w Lipnicy (P. 859 k. 98v). Połowę wsi Szczepy i połowę łana w Rudkach wyderkował 1503 r. za 60 zł Wojciechowi Otorowskiemu (P. 1389 k. 268v). Agnieszce L-ej, wdowie po Janie Mikuszewskim, dał 1510 r. za jej część po rodzicach i po stryjence Annie z Lipnicy czwartą część karczmy w Rudkach i dopłatę 80 grz. (P. 786 s. 223). Połowę Lipnicy sprzedał 1516 r. za 250 grz. Marcinowi Golinczewskiemu (P. 1392 k. 71). Żył jeszcze 1518 r. (ib. k. 219v), nie żył zaś w 1522 r., kiedy owdowiała Katarzyna oprawę swego posagu 100 zł węg. na połowie Lipnicy wyderkowała swej córce Annie (P. 1391 k. 54). Ta Anna w 1524 r. niezamężna (P. 869 k. 184). Synowie Jana: Jan, Piotr, Stanisław i Wincenty.

1. Jan, syn Jana, części macierzyste w Urabanowie Nowym i Starym w p. kośc. wyderkował 1501 r. za 19 grz. Jarosławowi Dokowskiemu (Kośc. 231 k. 80v; P. 1389 k. 147). Ze swej części macierzystej i ojczystej we dworze w Nowym Urbanowie zapisał 1505 r. 10 grz. Janowi Słupskiemu, dziedzicowi Urbanowa (Kośc. 24 k. 46). Zobowiązał się 1508 r. sprzedać całą swoją część macierzystą w Nowym i Starym Urbanowie Grzegorzowi Urbanowskiemu w zamian za połowę karczmy opustoszałej z rolą w Wielkim Urbanowie i za dopłatę 60 grz. (P. 862 k. 302), ale t. r. Grzegorz pozwał go o niedotrzymanie tego zobowiązania (Kośc. 232 k. 102). Części w Starym Urbanowie sprzedał 1510 r. za 60 grz. Walentemu Wolikowskiemu, cioteczno rodzonemu bratu (P. 786 s. 194). Ożeniwszy się z Małgorzatą Debrzyńska cz. Popwską, córką Salomona Debrzyńskiego i Agnieszki, otrzymał 1511 r. wyderkafem od teściowej za 100 zł węg posagu swej żony oprawę owej Agnieszki na połowi Debrzyna, a ze swej strony oprawił żonie 130 zł węg. posagu na połowie dóbr, które mu przypadną w Lipnicy z podziału z braćmi: Piotrem, Stanisławem i Wincentym (P. 1391 k. 17). Z zapisu teściowej po jej śmierci skwitował 1514 r. brata swej żony Łukasza Debrzyńskiego (P. 866 k. 81v). Od Benadykta Chwałkowskiego i żony jego Włodki Bobowickiej kupił 1516 r. za 125 grz. część w Popowie i Debrzynie w p. pozn. (P. 1392 k. 95). Od Katarzyny, żony Sędziwoja Przetockiego, kupił 1517 r. za 40 grz. część w Popowie (P. 1391 k. 39v). W 1518 r. na połowie części w Popowie i Debrznie oprawił 130 zł posagu żonie (P. 1392 k. 187v), która 1519 r. skwitowała go z oprawy 100 węg. na połowie Lipnicy (P. 867 k. 119v). Pozwany wraz z rodzeństwem i Katarzyna, wdową po Janie L-m, ojcu ich, przez Marcina Golinczewskiego, dziedzica w Lipnicy, o wygnanie z połowy tej wsi, zawierał z nim 1524 r. ugodę (P. 869 k. 184). Żonie 1533 r. oprawił 100 grz. posagu na połowie Popowa (P. 1393 k. 593). Swoje części w Szczepach, Rudkach i Lipnicy sprzedał 1537 r. za 600 grz. braciom swym, Piotrowi, Stanisławowi i Wincentemu (P. 1394 k. 80). Od Sebastiana Debrzyńskiego kupił 1537 r. za 24 grz. dwa łany roli osiadłej w Debrznie (ib. k. 144). Od Wawrzyńca Chrzypskiego kupił 1544 r. za 200 grz. część w Popowie (P. 1395 k. 141v). Nie żył już 1550 r. (P. 1395 k. 533). Synowie jego Andrzej i Piotr, córki: Anna, w 1540 r. żona Wawrzyńca Gnińskiego, Dorota, w l. 1550-1561 za Janem Wolikowskim, wdowa w l. 1575-1580, Zofia, w r. 1566 żona Serafina Kuczlińskiego cz. Białeckiego.

1) Ks. Andrzej, syn Jana i Debrzyńskiej, pleban w Sierakowie 1550 r., obok brata Piotra współdziedzic w Popowie (P. 889 k. 72). Otrzymał do tego brata 1552 r. zobowiązanie dania w dożywocie czwartej części w Popowie, dziedzicznej tego brata a wolnej od oprawy jego żony (P. 892 k. 140v).

2) Piotr, syn Jana i Debrzyńskiej, jak widzieliśmy, w 1550 r. współdziedzic w Popowie, mąż Zofii Wojnowskiej, córki Jana, która w 1552 r. skwitowała swego brata Mikołaja Wojnowskiego cz. Popowskiego z posagu (ib. k. 139v). Pozwał go 1569 r. Jakub Chrzypski (P. 915 k. 364). Nie żył już w 1592 r. (P. 958 k. 181). jego córka Jadwiga w l. 1595-1616 była żoną Jana Watty Gorzyckiego, synowie: Stanisław, Zygmunt, Jan i Andrzej.

(1) Stanisław, syn Piotra i Wojnowskiej, otrzymał 1585 r. zapis długu 200 zł od Marcina Gorzyckiego i jego żony (P. 945 k. 394). Na połowie części w Popowie, anleżącej mu się z działu braterskiego, oprawił t. r. 400 zł węg. posagu żonie swej Annie Hakównie, córce Jakuba (P. 1399 k. 558). Ze Stanisławem i Janem Gorzyckimi zawierał 1589 r. kontrakt o Gorzycko Nowe (P. 952 k. 389v). Wspólnie z braćmi Popowo sprzedał 1597 r. za 4.000 zł Zofii Przetockiej, żonie Andrzeja Jadamczewskiego z p. sieradzkiego (P. 1402 k. 386), wobec czego t. r. żonie oprawę 400 zł posagu przeniósł na połowę innych swych dóbr (ib. k. 512). Bratu Zygumntowi zapisał 1598 r. dług 100 zł (P. 968 k. 680v). Oboje z żoną wydzierżawili 1619 r. od Wojciecha Zawiszy i żony jego Małgorzaty Witowskiej sołectwo we wsi Motylewo w starostwie ujskim (W. 27 k. 134). Córki Stanisława: Anna, żona Zygumnta Niemiery, Dorota w l. 1636-1649 żona Marcina Kędzierzyńskiego, nie żyjąca już 1660 r., Elżbieta, niezamężna 1641 r., nie żyjąca już w 1660 r. Dorota Kędzierzyńska w imieniu własnym i siostry Elżbiety spadek po stryju Andrzeju cedowała 1641 r. Zymuntowi Niemierze (P. 1043 k. 87v). W 1649 r. Dorota, Elżbieta i Krystyna Niemierzanka, córka zmarłej już Anny, występowały jako spadkobierczynie stryja Zygumnta L-go (P. 1424 k. 687v). Córki Kędzierzyńskiej i Niemierzyny w 1660 r. były spadkobierczyniami zmarłej panny Elżbiety L-ej, ich ciotki (Ws. 59 k. 739v).

(2) Zygmunt, syn Piotra i Wojnowskiej, nabywca praw od zmarłej ciotki Doroty Wolikowskiej, kwitował 1584 r. Jana Sepińskiego ze 100 zł (P. 942 k. 62v). Wspólnie z bratem Janem a też w imieniu innych braci, jako spadkobiercy ciotki powyższej kwitowali 1592 r. z 200 zł Annę z Sokolnik Kasprową Karchowską (P. 958 k. 181). Od Małgorzaty z Belęcina, wdowy po Andrzeju Wierzbińskim, i od jej syna Stanisława Wierzbińskiego wydzierżawił Zygmunt 1600 r. pod zakładem 600 zł części Wierzbna i Brzezna w p. pozn. (P. 970 k. 321). Od szwagra Jana Gorzyckiego nabył 1604 r. wyderkafem za 1.000 zł na pół roku część w Gorzycy w p. pozn. (P. 1405 k. 58). Od szwagra i siostry części w tej wsi nabył ponownie wyderkafem za takąż sumę w 1608 r. (P. 1406 k. 262). Żył jeszcze 1614 r. (P. 992 k. 696). Umarł bezdzietnie, a spadek, jak to widzieliśmy, brały po nim siostry i siostrzenica.

(3) Jan, syn Piotra i Wojnowskiej, żył jeszcze w l. 1592-1597 (P. 958 k. 181; 1402 k. 386). Czy nie po tym to Janie L-m była wdową Agnieszka Zabłocka, która w 1630 r. kwitowała z 250 zł Pawła z Warzymowa Sokołowskiego, starostę rogozińskiego (P. 1023 k. 1202).

(4) Andrzej, syn Piotra i Wojnowskiej, żył jeszcze w l. 1592-1597 (P. 958 k. 181; 1402 k. 386). Jak widzieliśmy, spadkobierczyniami jego w 1641 r. były siostry i siostrzenica. Czy nie po tym to Andrzeju wdową była Anna Gawrońska w 1614 r. żona Jana Głuchowskiego, która wtedy kwitowała ze 100 zł Stanisława Szczodrowskiego i jego żonę Annę Zagórską (Kośc. 290 k. 624).

2. Piotr, syn Jana, wspomniany 1511 r. (P. 1391 k. 17), wspólnie z braćmi Wincentym i Stanisławem zapisał 1536 r. dług 200 zł bratu Janowi (P. 874 k. 311). Z braćmi Stanisławem i Wincentym od brata Jana nabył 1537 r. za 600 grz. części wsi Szczepy, Rudki i Lipnica (P. 1394 k. 80). Jako stryj i opiekun córek zmarłego brata Wincentego kwitował 1556 r. Wojciecha chełmskiego z 130 zł (P. 897 k. 926v). Nie żył już w 1557 r. (P. 1396 k. 440).

3. Stanisław, syn Jana, wspomniany 1511 r. (P. 1391 k. 17), na połowie części w Lipnicy i pustce Szczepach oprawił 1545 r. żonie Zofii, córce Jana Buszewskiego, sumę 134 grz. (P. 1395 k. 202). Ta Zofia, już jako wdowa, wraz z synami Stanisławem, Wojciechem i Janem została w 1557 r. skwitowana z 50 grz. przez Jana Wielżyńskiego (P. 898 k. 1016v). Prócz tych synów miał Stanisław i córkę Jadwigę. Niezamężna jeszcze 1582 r., otrzymała zapis 300 zł od brata Wojciecha (P. 939 k. 447). Wyszła w 1584 r. 1-o v. za Zygumnta Cywińskiego i żyła z nim jeszcze 1586 r. Wdowa w 1589 r., wyszła 2-o v. w 1590 r., krótko po 16 VII, za Andrzeja Ilińskiego cz. Jelińskiego i już nie żyła w 1613 r. Z synów, o Janie nie wiem już nic więcej.

Wojciech, syn Stanisława i zapewne Buszewskiej, na połowie swych części we wsiach Lipnica, Rudki i we wsi pustej Szczepy oprawił w r. 1574 posag 700 zł żonie swej Zofii Sułockiej, córce Jana (P. 1398 k. 489). Części swe w Rudkach i Szczepach sprzedał 1575 r. za 530 zł Baltazarowi Gorzyckiemu (P. 1398 k. 602v) i jednocześnie od Jerzego Wierzchaczewskiego i od jego żony a swej stryjecznej siostry Urszuli L-ej kupił za 1.000 zł część w Lipnicy (ib. k. 602). Dostał też wtedy zobowiązanie sprzedania mu części w Lipnicy od drugiej stryjecznej siostry, Doroty L-ej, jeszcze niezamężnej (P. 926 k. 341v). Zapisał t. r. owej Dorocie dług 700 zł (ib. k. 383v). Na połowie swych części w Lipnicy oprawił żonie 1576 r. posag 700 zł (P. 1398 k. 621v). Części w tej wsi sprzedał 1582 r. Melchiorowi Jaskóleckiemu, a Stanisławowi, Piotrowi, Dorocie i Annie, dzieciom swym, zrodzonym ze zmarłej już Zofii Sułockiej, za jej posag zapisał dług 600 zł (P. 939 k. 447, 447v). Od Marcina i Andrzeja braci Młodawskich nabył 1583 r. ich część w Rudkach i w pustce Szczepy (P. 941 k. 322). T. r. na swej sumie 1.000 zł będącej u różnych osób, oprawił 400 zł posagu drugiej swej żonie Barbarze Urbanowskiej (P. 1399 k. 174), a ona scedowała mężowi sumę 333 zł, zapisaną jej przez Benedykta Spławskiego (ib. k. 470). Skwitowany 1585 r. z 300 zł przez siostrę Cywińską (P. 945 k. 195v). Od Wawrzyńca Witońskiego (Witkowskiego?) nabył wydrkafem 1586 r. za 800 zł na trzy lata Brzezno w p. pozn. (P. 1399 k. 722). Od Andrzeja Wierzbińskiego wydzierżawił wspólnie z żoną 1589 r. część jego w Starym Gorzycku (P. 952 k. 49v). Oboje z żoną sumę wyderkafową 800 zł na Brzeźnie cedowali 1595 r. Stanisławowi Urbanowskiemu (P. 964 k. 553v). Od Stanisława Pawłowskiego nabyli wyderkafem t. r. za 1.500 zł Przyborowo w p. pozn. (P. 1401 k. 459v). Od Jarosza Przestanowskiego nabyli w ten sam sposób 1596 r. za 1.200 zł Kikowo w p. pozn. (P. 1402 k. 73v). Wojciech nie żył już 1598 r., kiedy wdowa po nim Barbara Urbanowska otrzymała od swego pasierba Stanisława cesję jego części z sumy posagowej po amtce i sumy 600 zł owej matce zapisanej przez zmarłego już Wojciecha (P. 968 k. 907v). Wydzierżawiła 1600 r. od brata Stanisława Urbanowskiego Sierosław (P. 970 k. 1001). od Anny z Rosnówka, wdowy po Macieju Skrzetuskim, otrzymała 1605 r. zapis długu 25 grz. (P. 976 k. 522v). Dzieci Wojciecha i Sułockiej, jak już powiedziałem, Stanisław, Piotr, Dorota i Anna, wymienieni w 1582 r. Dorota i Anna żyły jeszcze w r. 1624, niezamężne (P. 152 k. 516v). Z synów, o Piotrze nie wiem nic więcej.

Stanisław, syn Wojciecha i Sułockiej, jak już widzieliśmy, dokonał 1598 r. cesji smu na rzecz macochy (P. 968 k. 907v). ŻOnie swej Katarzynie Bronikowskiej, wdowie 1-o v. po Stanisławie Rudkowskim, oprawił w 1608 r. posag 1.000 zł (P. 1406 k. 201v), zaś w 1611 r. na połowie swych dóbr oprawił posag 1.700 zł (P. 1407 k. 462). Przysięgał na urząd pisarza grodzkiego wschowskiego 25 IV 1622 r. (Ws. 33 k. 13v). Umarł między r. 1630 a 6 VI 1633 r. (Ws. 47 k. 33, 125v; 206 k. 411v). Znam tylko jedną jego córkę Zofię, której owdowiała matka zapisała 1633 r. dług 800 zł (ib. ). Ta Zofia kwitowała 1635 r. ze 100 zł Wojciecha Bronikowskiego, dzedzica Bucza (Kośc. 297 k. 218).

4. Wincenty, syn Jana, ożeniony z Anną Krzyszkowską, córką Stanisława, otrzymał 1551 r. od jej braci, Mikołaja i Jana zapis długu 150 grz., a Anna skwitowała owych braci z dóbr rodzicielskich (P. 1391 k. 43, 43v). Wincenty skwitował t. r. Krzyszkowskich z tej sumy (ib. k. 891) i na połowie części w Lipnicy i Rudkach osiadłych i w Szczepach pustakch oprawił żonie tę sumę jako posag (P. 1395 k. 576). Już nie żył w 1556 r., kiedy jako opiekun jego córek Urszuli i Doroty występował ich stryj Piotr (P. 897 k. 926v). Owdowiała Anna z Krzyszkowskich wydzierżawiła 1567 r. swoją oprawę na Lipnicy Dorocie Sokolnickiej, wdowie po Piotrze Jaskóleckim (P. 911 k. 639v). Z córek, Urszula była w l. 1569-1585 żoną Jerzego Wierzchaczewskiego, Dorota w 1575 r. swe części w Lipnicy zobowiązała się sprzedać stryjecznemu bratu Wojciechowi L-mu. To samo zobowiązanie dał Wojciechowi Jerzy Wierzchaczewski (P. 926 k. 341v). Dorota wyszła w 1580 r. za Jarosza (Hieronima) Przestanowskiego cz. Kikowskiego. Zobowiązała się wtedy sprzedad zaraz po ślubie 700 zł Wojciechowi L-mu swe części w Lipnicy, Rudkach i Szczepach (P. 935 k. 407). Żyła jeszcze ze swym mężem 1587 r., nie żyła już 1594 r. Zob. tablicę.

@tablica: Lipniccy

Anna L-a, ciotka rodzona Brygidy, żony Jana Poświątnego, i Doroty, żony Stanisława Borzujewskiego, które 1519 r. kwitowały Pawła Górskiego z Górki w p. pozn. z jej posagu (P. 867 k. 70). Marcin L. otrzymał 1528 r. zapis 46 grz. długu od Mikołaja Pawłowskiego, dziedzica w Rudkach. Jednocześnie Anna, żona tego Marcina, skwitowała męża z 40 grz. Posagu, oprawionego jej na połowie połowy Lipnicy w p. pozn. (P. 871 k. 240v). Marcin t. r. połowę Lipnicy sprzedał za 500 grz. Piotrowi Jaskóleckiemu (P. 1393 k. 251) i nabył wyderkafem od Jana i Jakuba braci Morawskich za 80 grz. cztery łany i dwa puste w Morawsku w p. pozn. (ib. k. 527v).

>Lipniccy różni. Jakkolwiek znajdzie się tu zapewne niejeden Lipnicki wiodący się z Lipnicy w p. pozn., mnogość rodzin tego nazwiska w innych województwach makazuje wielką ostrożność w określeniu przynależności rodzinnej.

Krzysztof nabył ok. 1567 r. cztery łany roli w Bobach p. urzędowskiego od Stanisława Bobowskiego (R. Kal. 2 k. 22). Małgorzata Lipnicka (!), wdowa po Wawrzyńcu Lipińskim z Lipin w p. kon. 1592 r. Anna żona Jana Dembińskiego, oboje nie żyli 1660 r. Adam, syn zmarłego Wojciecha z p. kość., mąż Bogumiły Drogoszewskiej, córki Stanisława, która w r. 1633 kwitowała z 350 zł swego posagu braci swych (I. Kal. 99b s. 1223), a Adam zobowiązał się na połowie dóbr oprawić jej posag 400 zł (ib. s. 1429). Jan, mieniący się szlachcicem, zabójca w 1641 r. Macieja Stasińskiego, sługi Wojciecha Mycielskiego (Kośc. 129 s. 53). Elżbieta, nie żyjąca 1657 r., żona Marcina Kobierzyckiego. Stanisław kwitował się 1598 r. z Wawrzyńcem Herstopskim z kontraktu o Dłusko (Ws. 192 k. 517v). Anna, w l. 1667-1668 żona Stanisława Balickiego cz. Muchlińskiego. Zofia i jej mąż Stanisław Rudkowski, oboje już nie żyli 1684 r.

Stefan z żony Katarzyny Młodziejowskiej, córki Franciszka i Marianny ze Skrzetuskich, miał syna Gabriela (I. Kal. 231 k. 393). Gabriel zaślubił w Pamiątkowie 25 V 1713 r. Mariannę Bojanowską (LC Cerekwica). Pułkownik królewski, wspólnie z żoną brał 1715 r. w zastaw od Chryzostoma Koczorowskiego wieś Siernicze Większe pod zakładem 1.000 zł (G. 93 k. 217v). W 1726 r. był Gabriel dziedzicem Ossowa koło Wrześni. Marianna z Bojanowskich umarła 21 V 1736 r. (LM Biechowo). Synowie Gabriela i Marianny: Kazimierz Jan Chryzostom, ur. w Ossowie, ochrzcz. 7 IV 1726 r., Dionizy Leon, ochrzcz. 16 V 1731 r. (LB Września). Daniel i Kajetan. Z nich Kajetan ożenił się 4 VIII 1770 r. z Boną Kiedrzyńską z Karsów, córką Marcina i Wiktorii Pstrokońskiej (LC Sobótka). Dziedzic Ossowa, nabył prawa do tej wsi również i od braci swych Daniela i Chryzostoma. Pierwszy z nich cedował mu swe prawa 1765 r. w grodzie wieluńskim. W 1771 r. Kajetan zobowiązał się sprzedać tę wieś Józefowi Pierzchlińskiemu. Z żoną t. r. spisał wzajemne dożywocie (I. Kal. 209/213 k. 57). Żył jeszcze 1791 r. (ib. 231 k. 393).

Maciej i Marianna z Olszewskich, rodzice Barbary, która zaślubiła w Poznaniu 24 I 1747 r. Tadeusza Czajkowskiego. Żyła jeszcze, będąc już wdową, 1780 r. (Ws. 100 k. 50v).

>Lipniewski (?) Mikołaj, po którym wdowa Elżbieta Dźwierszeńska, 2-o v. 1532 r. żona Wojciecha Tupalskiego, cztery osiadłe łany w Wąwelnie sprzedała wyderkafem t. r. lub nieco wcześniej Benedyktowi Kęszyckiemu, wójtowi nakielskiemu (N. 213 k. 17v).

>Lipowscy h. Ciołek. Tadeusz, dziedzic Lubczy w Galicji, ożenił się z Anną Jaraczewską i z niej w Łowęcicach, wsi dziedzicznej Tadeusza Jaraczewskiego, urodził się syn Zugmunt Wilhelm 5 VII 1861 r. (LB Cerekwica; LB Jaraczew).

>Lipowscy z Lipówki w p. kośc. Wojciech L. miał 1542 r. termin z Małgorzatą, wdową po Janie Tumigrale z Borku i z jej synami (P. 852 II k. 5). Ubysław z Lipówki miał 1448 r. termin przeciwko Elżbiecie z Mieczewa, córce Piotra, za którą stawała Katarzyna, wdowa po Wojciechu z Lipówki (Py. 12 k. 230). Pozwany przez Wichnę, żonę Adama z Ostrowieczna, o trzecią cześć Lipówki, uzyskał termin przeciwko niej 1450 r. (Kośc. 19 k. 58). Ze strony wspomnianej wyżej Katarzyny z Mieczewa, niegdy z Lipówki, miał termin 1453 r. (ib. k. 207v). Ubysław L., nie żyjący w 1466 r., kiedy wdowa po nim Katarzyna została ze swej połowy Stawiszyna w p. kośc. pozwana przez Macieja niegdy Jezierskiego z tytułu bliższości do Stawiszyna po jej ojcu Mikołaju Stawiskim zwanym Chmiel (Kośc. 20 s. 92). Synami Ubysława byli Wawrzyniec i już nie żyjący w 1469 r. Jakub. Wawrzyniec płacić miał wtedy winę, bo nie stanął z pozwu Marcina Westrskiego (ib. s. 315). Zeznał w 1493 r. sumę 12 grz. dzieciom swej rodzonej zmarłej siostry Elżbiety, żony Andrzeja Fortuny Błockiego, jako resztę posagu 50 grz. (P. 856 k. 19c v). Żona Wawrzyńca, Katarzyna Ostrowiecka wspólnie z siostrą Anną, zamężną Eliaszową Rokossowską, zawierały t. r. ugodę z ich ciotką Katarzyną Ostrowiecką, zakonnicą w Owińskach, o ojcowiznę w Ostrowieczynie i o dobra macierzyste w Malechowie i Dzierżanowie (Kośc. 230 k. 3v). Oboje małżonkowie t. r. zostali pozwani przez małżonków Rokossowskich o niedopuszczenie do działów Dzierżanowa, Malechowa i połowy Russocina (P. 856 k. 19c). Siostry Lipowska i Rokossowska kwitowały w r. 1496 Jana Baranowskiego z 200 grz. ich macierzystych na Russocinie (Kośc. 230 k. 103v). Katarzyna czwartą część swej połowy w Dzierżanowie wyderkowała 1499 r. za 30 grz. swemu ciotecznemu bratu Janowi Dzierżanowskiemu (P. 1389 k. 28v). Wawrzyniec L. płacić miał 1501 r. winę, bo pozwany o dokonanie działów przez swych siostrzeńców Błockich, nie stanął (Kośc. 23 k. 13v). Katarzyna L-a i Anna Rokossowska, siostry niedzielne, dziedziczki w Malechowie, pozwały 1501 r. Tomasza Jezierskiego (Kośc. 231 k. 111v). Obie one wspólnie z ciotką Katarzyną, zakonnicą, części swe w Malechowie sprzedały przed r. 1509 ks. Janowi Błociszewskiemu (Kośc. 233 k. 7). Wawrzyniec swej siostrzenicy, pannie Jadwidze Błockiej zapisał 1502 r. 12 grz. (Kośc. 23 k. 55v). Nie żył już 1511 r., kiedy jego córki sprzedały całą Lipówkę za 200 grz. Bartłomiejowi Kołackiemu (P. 786 s. 284; 865 k. 54). Te córki to: Helena, w r. 1511 żona Jerzego Drogoszewskiego, Jadwiga, w r. 1518 żona Mikołaja Psarskiego zwanego Habdonek, wdowa po nim 1538 r., Anna, w l. 1522-1523 żona Jana Kadzyńskiego, wreszcie Barbara, jeszcze niezamężna 1523 r. Spośród tych córek Wawrzyńca, Elżbieta nazwana Ostrowiecką i Barbara części macierzyste w Ostrowieczynie w p. kośc. sprzedały 1522 r. za 60 grz. swej siostrze Annie zamężnej Drogoszewskiej (Kośc. 233 k. 87, 87v). Elżbiecie Ostrowieckiej sprzedał 1523 r. wyderkafem za 20 grz. Jana Brzeźnickiego dwa łany roli w Koszkowie p. kośc. (Kośc. 345 k. 101). Zob. tablicę.

@tablica: Lipowscy

>Lipowscy różni. Wojciech L. swoją część w Czekanowie w p. kal. sprzedał 1512 r. za 8 grz. Maciejowi Lewkowskiemu (L. i D. Z. Kal. 2 k. 13).

Walenty nabył wyderkafem 1620 r. od Doroty z Gorzycka Szlichtykówna, wdowy 1-o v. po Krzysztofie Wierzchaczewskim, 2-o v. żony Dawida Romiejewskiego, za 3.000 zł części w Wierzchaczewie w p. pozn. (P. 1412 k. 521). ŻOnie swej Annie Rosińskiej, wdowie po Piotrze Pigłowskim, oprawił 1621 r. posag 1.500 zł (ib. k. 802v). Od Mikołaja Działyńskiego, starosty kościańskiego, nabył 1622 r. wyderkafem za 3.500 zł Psary w p. kośc. (P. 1413 k. 577v). Dzierżawił 1629 r. wieś Zatom (W. 79 k. 289). Był w l 1634-1635 dzierżawcę wsi Śrzem (LB Szamowtuły), zaś w r. 1636 r. będąc posesorem miasta Szamotuł, kwitował z bezprawi i krzywd Dobrogosta Grabowskiego z p. lelowskiego (P. 1033 k. 187v). Od Władysława Kunińskiego kupił 1639 r. za 24.000 zł części wsi Siekierki Kościelne, Siekierki Małe i części pustek Tomaszki (P. 1419 k. 1405). W 1640 r. części Siekierek Małych i pustek Tomaszki darował poznańskiemu kolegium jezuitów na wybudowanie nowego kościoła, scedował też im przy tej okazji wszystkie swe umowy zawarte z Zofią z Brodnicy, wdową po Marcinie Kunińskim (I. kon. 60 k. 92v). Żonie oprawił 1644 r. posag 1.500 zł (P. 1421 k. 1029v).

Na popis szlachty p. kcyńskiego przed wyprawą na Turków stawiła w 1621 r. poczet wdowa po Jędrzeju L-im (Kc. 19 k. 172). Krzysztof, syn Jana i Marianny, ochrzcz. 16 X 1686 r. (LB Wyszynów, ale poświadczony ów chrzest dopiero w r. 1799). Agnieszka, żona Jana Kozłowskiego, już nie żyjącego 1710 r. Ludwik, 1771 r. mąż Franciszki Chmieleńskiej, wdowy 1-o v. po Jakubie Romanie (P. 1348 k. 57v). Jan, ekonom dóbr Osiecza 1781 r. (I. Kon. 82 k. 273v). Błażej, bezpotomny nie żył już 1785 r., kiedy jako jego spadkobierca występował jego siostrzeniec Antoni Remisieński (?), syn zmarłego Wojciecha i Franciszki L-ej (P. 1362 k. 500v). Pani Gertruda, chrzestna w l. 1781-1782 (LB Baranów; LB Ostrzeszów). Karol, chrzestny 21 VIII 1791 r. (LB Ostrzeszów). Józef, komisarz dóbr , ożeniony z Justyną Tarnowską, służącą z plebani w Rogoszycach, zmarłą 21 IV 1831 r. Justyna miała lat 68 (LM Rogoszyce).

N. sprzedał 1867 r. wieś Wojciechowo (L. 668 m. m.) za 62.000 tal. pannie Cetkowskiej (Dz. P.).

>Lipscy h. Drużyna z Lipia w p. szczyrzyckim. Szymon z wojew. krakowskiego, już nie żyjący w 1599 r., był ojcem Mikołaja, Jana, Stanisława i Walentego. Jan został zabity w 1596 r. w Woźnikach przez poddanego Adama Woźnickiego i obwołania głowy dokonano na wezwanie brata Mikołaja (P. 138 k. 97v). Inny, brat, Stanisław L. cz. Linczewski, kwitował 1598 r. Jana Rożnowskiego, pisarza ziemskiego poznańskiego, z wydania jemu i braciom jego Mikołajowi i Walentemu skrutynium przeciwko Tomaszowi Lewiczowi i innym o zabicie brata Jana (P. 968 k. 1461v). ten sam Stanisław, mieszkaniec wojew. krakowskiego, kwitował 1599 r. z 1.000 zł długu Macieja Kierskiego (Kośc. 279 k. 93).

Marcin L. z wojew. krakowskiego, już nie żyjący 1623 r., ojciec Katarzyny, wtedy żony Macieja Pruszkowskiego (N. 222 k. 428v), która występowała jako wdowa w l. 1638-1652.

>Lipscy h. Grabie z Lipego w p. kal. Mikołaj występował w l. 1402-1403 (Py. 1 k. 43v, 123v). Jan i Siechna 1419 r. (Z. Kal.12 k. 8v). Filip ręczył 1437 r. za Wojciecha z Łukomi (Gr. Kal. 2 k. 24v). Piotr, mąż Elżbiety, córki Piotra ze Strychowa, która w 1445 r. wspólnie ze swą matką Dorotą, całą wieś Strychowo w p. gnieźn. sprzedała za 200 grz. bratu wujecznemu Wojciechowi z Jarkuszewa (P. 1379 k. 106).

Wojciech, Wojtek L. h. grabie poświadczał 1406 r. w Kościanie szlachectwo Ninoty Gałęskiego h. Wężyk (Scr.rer. Pol. IX, s. 298). Ten sam chyba Wojciech z Lipego, już nie żyjący 1424 r., był ojcem Małgorzaty, wówczas żony Mikosza z Oszczeklina (Z. Kal. 12 k. 43), po którym wdową była 1446 r.

Bracia rodzeni Mikołaj i Jan L-cy, być może synowie tego Wojciecha a bracia Małgorzaty. Jan Trąmpczyński domagał się od nich 1438 r. sumy danej im pod zastaw dóbr w Lipem (Gr. Kal. 2 k. 71). Mikołaj zastawił 1444 r. dwa łany w tej wsi za 19 grz. Mikołajowi Jarnołtowskiemu z Psar (I. Kal. 4 k. 16). T. r. swemu bratu rodzonemu Janowi ręczył za Marcinem z Piątku Wielkiego zwanego Kornasz (I. Kal. 3 k. 82) i obwieścił, że jest z owym bratem już podzielony (ib. k. 96). Obaj ci bracia wspólnie z bratem ciotecznym Marcinem niegdy z Brudzewa cztery łany osiadłe w Małym Piątku w p. kal. dali t. r. Piotrowi z Knucic (?) za częśc karczmiska we wsi Knucice i za dopłatę 80 grz. (P. 1379 k. 25v). O Janie, zwanym Konwa, wiem jeszcze tylko to, że w 1445 r. trzy łany osiadłe i jeden pusty w Lipem sprzedał za 100 grz. Janowi z Trąmpczyna (ib. k. 96; I. Kal. 4 k. 44). Mikołaj w 1446 r. ręczył sumę 6 grz. Kanianowi, Żydowi kaliskiemu, za Małgorzatę, wdowę po Mikoszu i Oszczeklina (I. Kal. 4 k. 299). Trzy łany osiadłe i jeden pusty w Lipem sprzedał 1446 r. za 150 grz. Mikołajowi z Brudzewa, podkomorzemu kaliskiemu (P. 1379 k. 186, 198). Temuż Brudzewskiemu sprzedał 1447 r. cztery łany osiadłe w Lipem za 300 grz. (Py. 11 k. 295). W l. 1457-1462 procesował się z Szymonem, Marcinem i Piotrem, braćmi Królikowskimi (Py. 11 k. 57; I. Kal. 1 k. 54, 112v). Umarł w 1462 r., a wdowa po nim Agata wraz ze swym pasierbem Marcinem i jego niedzielnymi braćmi, dziedzicami w Lipem, zapisała dług 5 grz. uczc. Katarzynie, wdowie po sł. Tomku, sukienniku z Kalisza (ib. k. 131v)

Marcin, Jakub, Wojciech i Florian, synowie zmarłego Mikołaja z Lipego, pozwali 1463 r. Szymona, Piotra i Marcina, braci z Królikowa (ib. k. 180v). Dekret w tej sprawie zapadł 1465 r. (ib. k. 319v). Siostrą ich była Dorota, żona Adama ze Skąpego. Oboje oni nie żyli już w r. 1487, a stryjeczny brat Adama, Jan ze Skąpego zapisał Marcinowi L-mu dług 6 grz., jako zwrot jej posagu (Py. 20 k. 25). Marcin w 1490 r. kwitował Jana, Wojciecha i Macieja, braci ze Skąpego zwanych Naczkami, z całego jej posagu (PY. 19 k. 113). Może inną z sióstr tych braci z Lipego była Małgorzata (Marta?), żona Otty z Słomowa i Lipego, która w 1478 r. skwitowała z 20 grz. swego posagu Marcina z Lipego (I. Kal. 2 k. 497v). Zeznała ona 1483 r., iż Otta wniósł na Lipe 30 grz. zapisane niegdy przez zmarłego Mikołaja z Lipego (ib. 3 k. 149v). Ów Otta z Lipego występował 1484 r. jako wuj Marty, córki Macieja Starczewskiego (P. 1387 k. 1). Marcin, dziedzic wsi Lipe, kupił 1470 r. od Stanisława i Filipa, dziedziców w Małej Sobótce za 150 grz. półtora łana osiadłego w Lipem (P. 1385 k. 86v). cztery łany w owej wsi sprzedał w 1471 r. sposobem wyderkafu za 40 grz. Dorocie, żonie Mikołaja Rayskiego (ib. k. 115v; I. Kal. 2 k. 172). Dorota, żona Marcina L-go, wraz ze swą siostrą Beatą zamężną Radolińską, dziedziczki w Gutowie, ugodziły się w 1487 r. z Zofią, córką Mikołaja Gorzkowskiego, w ten sposób, iż dały jej połowę Gutowa birąc w zamian cały Janków w p. kal. (I. Kal. 3 k. 419v). t. r. nabyły Janków od tej Zofii sposobem wyderkafu za 364 grz. (P. 1387 k. 88). Marcin żonie swej Dorocie oprawił 1494 r. na połowie swych dóbr w Lipem posag 100 grz. (P. 1383 k. 9). Od Andrzeja z Recędowa brał 1495 r. zastawem w 10 grz. jeden łan w Jarnoltowie (I. Kal. 4 k. 301v), wsi zwanej też Jaruntowem 9dziś Jarantów), graniczącej z Lipem. Od Łukasza Kiełbasy z Tymieńca brał 1497 r. zastawem za 20 grz. dwa łny osiadłe tym Jarnoltowie (ib. k. 502). W 1498 r. od Agnieszki (!), żony Otta Słomowskiego, pani wiennej w Lipem, wziął w trzyletni zastaw poddanego z tej wsi wraz z jego domostwem (Ib. 5 k. 19). Od Andrzeja Podrzeckiego z Jaroltowa i Recędowa brał 1499 r. zastawem na trzy lata łan pusty w Jarnołtowie (ib. k. 103). Cztery łany w tej wsi nabył wyderkafem t. r. za 40 grz. od Łukasza Kiełbasy z Tymieńca (ib. k. 108). Kwitował 1500 r. Annę z Tymieńca, siostrę tego Łukasza a żonę Andrzeja Kuklinowskiego, z 40 grz., za które trzymał zastawem owe cztery łany (ib. k. 214). część w Jarnołtowie kupił w 1511 r. za 200 grz. od Jana Kobylińskiego, kasztelana rozpirskiego (P. 786 s. 325). Żył jeszcze w 1518 r., kiedy to na połowie Lipego zapisał oprawę posagu synowej Mikołajowej (I. i D. Z. Kal. 2 k. 52v). Wtedy też dzieląc swe dobra między synów, swoją część w Jarnołtowie dał synowi Janowi (ib. k. 53v), cała zaś Lipe oraz część w Godziątkowie Mikołajowi (ib. k. 54)

I. Jan, syn Marcina i Doroty, na trzeciej części wsi Lipe oprawił 1509 r. posag 100 zł żonie swojej Annie Krzewskiej (P. 786 s. 101). Otrzymawszy od ojca w dziale z bratem część we wsi Jarnołtowo, na połowie części w tej wsi i w Jankowie oprawił 1518 r. posag 100 grz. drugiej swej żonie Róży Jarogniewskiej, córce Wojciecha (P. 1392 k. 255v). Wspomnianą część w Jankowie, pochodzącą ze spadku po matce, oraz przyszły tam spadek po rodzonej ciotce Beacie Jankowskiej dostał wówczas od brata Mikołaj, na rzecz którego zrzekł się całej ojcowizny w Lipem i części w Godziątkowie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 56v). Jan w 1522 r. ponowił oprawę 100 grz. tej żonie na połowie części Jarnołtowa i jankowa (P. 1392 k. 456). W 1527 r. występował jako prokurator wyżej wspomnianej Beaty Jankowskiej (I. Kon. 2 k. 128v). Wspólnie z tą Beatą, wdową po Jakubie Krowickim, jako niedzielni, wyderkowali w 1531 r. całe Jankowo za 404 grz. Janowi Liczyńskiemu, wojskiemu sieradzkiemu (P. 1393 k. 392v). Jan część swoją w Rokutowie w p. kal. wyderkował 1531 r. za 200 grz. bratu Mikołajowi (I. i D. Z. Kal. 2 k. 180v). Trzeciej żonie Dorocie Sulmowskiej córce Andrzeja oprawił w 1532 r. posag 100 grz. na swej części w Jarnołtowie oraz na połowie sum posiadanych na Grodzisku, Rokutowie, Jankowie i Sierzchowie w p. kal. (ib. k. 184v), wsiach będących własnością klasztoru miechowskiego. Swoją część dziedziczną w Gutowie sprzedał w 1540 r. za 500 grz. Urielowi Wyleszyńskiemu (P. 1394 k. 358v). Umarł w 1546 r. (I. Kal. 9 k. 215, 273). Wdowa Dorota, nazwana teraz Korytkowską oprawę swego posagu na wsiach: Jrunotow, Grodzisko, Jankowo i na pustce Sierzchów sprzedał 1550 r. za 100 grz. bratankowi męża Stanisławowi L-mu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 431). O synach: Hieronimie, Stanisłaowie i Wojciechu powiem niżej. Z corek, Dobrochna, urodzona z Anny Krzewskiej, sama zwana też Krzewską, była 1546 r. żoną sław. Macieja, złotnika kaliskiego (I. Kal. 9 k. 215, 273). Anna, pochodząca zapewne z trzeciego małżeństwa, w 1555 r. żona Jana Bartodziejskiego.

1. Hieronim cz. Jarosz, syn Jana z Krzewskiej lub Jarogniewskiej, wspólnie z braćmi Stanisławem i Wojciechem dziedzic Grodziska w p. kal., pozwany był w 1546 r. przez siostrę Dobrochnę o dług 20 grz. (I. Kal. 9 k. 273). Uczestniczył w dokonanym w Komorzu zabójstwie Piotra Komorskiego 1549 r. (Py. 172 k. 550). W 1550 r. w Stawiszynie zabił Marcina Zadąbrowskiego (I. Kal. 12 II k. 375). Części we wsiach Grodzisko, Jankowo, Rokutowo i w pustce Sierzchów, przejęte po ojcu a otrzymane w dziale z braćmi, scedował swojemu bratu stryjecznemu Stanisławowi, synowi Mikołaja (ib. 14 s. 1164). Od Andrzeja h. z Górki otrzymał 1565 r. na wieczność połowę wsi Jeziorki w p. kośc. (P. 1397 k. 434v). Był dziedzicem w Jaruntowie (I. Kal. 36 s. 597; 44 s. 784). Swoje części w tej wsi sprzedał w 1580 r. za 1.400 zł Janowi L-mu, synowi swego stryjecznego brata Stanisława, dając mu ewikcję na sumie zastawnej, jaką miał na Korzeniewie, wsi dziedzicznej Biskupskich (R. Kal. 5 k. 150). Umarł między r. 1582 a 1584 (I. Kal. 48 s. 175; I. Kon. 21 k. 526). Żoną jego była 1582 r. Agnieszka Borzysławska, która w 1584 r., już jako wdowa, zapisała dług 20 grz. Maciejowi L-mu (I. Kal. 50 s. 531). Synem Hieronima był Piotr, którego w 1585 r. skwitował Piotr Biskupski z 63 zł długu ojcowskiego (I. Kon. 21 k. 526), córką Anna, w l. 1591-1604 żoną Łukasza Waliszewskiego.

2. Stanisław, syn Jana i Sulmowskiej, urodzony ok. 1533 r., w r. 1550 wraz z bratem swoim Wojciechem całe części po rodzicach należne im z działu z bratem Hieronimem w dziedzicznym Jaruntowie oraz zastawne części w Grodzisku, Jankowie i pustce Sierzchów sprzedali za 1.200 zł bratu stryjecznemu Stanisławowi L-mu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 435). Ten Stanisław w 1577 r. kupił od Gabriela Cieszyńskiego za sumę 3.000 zł części we wsiach Górka i Skoki w p. pyzdr. (P. 1398 k. 733v). Owe części sprzedał potem Andrzejowi Górce, kasztelanowi międzyrzeckiemu, który w 1582 r. zyskał intromisję do nich (P. 938 k. 431).

3. Wojciech, syn Jana i Sulmowskiej, urodzony ok. 1535 r. (I. i D. Z. Kal. 6 k. 435), żył jeszcze w 1551 r. (I. Kal. 13 s. 18).

II. Mikołaj, syn Marcina i Doroty, występował obok ojca i brata Jana 1512 r. (I. Kon. 1 k. 407). Marcin jego żonie Dorocie Siemikowskiej, córce Stanisława, oprawił w 1518 r. posag 100 kop gr. na połowie wsi Lipe (I. i D. Z. Kal. 2 k. 52v). W dokonanym 15188 r. dzale braterskim Mikołaj otrzymał całą wieś Lipe oraz części w Godziątkowie (Ib. k. 54, 56v). Na połowie Lipego oprawił 1522 r. posag 200 zł swej żonie (ib. k. 74v). Zabił 1524 r. Jakuba Jaroszewskiego Karaska (I. Kon. 2 k. 62), a w 1526 r. został przez jego synów skwitowany z 15 grz. za głowę ich ojca (ib. k. 114). Dwa łany puste w Godziątkowie sprzedał w 1532 r. za 30 grz. Maciejowi Godziątkowskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 198v). Bliższość do połowy Gutowa sprzedał 1542 r. za 800 grz. Urielowi Wyleszyńskiemu (P. 1394 k. 550). Nie żył już w 1545 r., kiedy jego synowie: Marcin, Stanisław, Jan, Krzysztof, Świętosław i Maciej mieli termin z Andrzejem Racędowskim (I. i D. Z. Kal. 7 k. 14v). Na wykup od spadkobierców Mikołaja L-go i jego brata Jana trzymanych przez nich zastawem dóbr Miechawitów, to jest wsi Grodzisk, Rokutów, Janków i Sierzchów w p. kal. otrzymał w 1548 r. konsens Stanisław Dziaduski (MRPS IV, nr 8112). Wdowa po Mikołaju, Dorota Siemikowska cedowała w 1558 r. swoją oprawę na Lipem Maciejowi Skorszewskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 517v). Nie żyła już w 1576 r. Wspomniany Maciej Skarszewski był w l. 1547-1560 mężem Zofii, córki Mikołaja i Doroty. Spośród synów Mikołaja, o Krzysztofie wiem tylko tyle, że występował obok braci w 1545 r. (I. i D. Z. Kal. 7 k. 14v; I. Kon. 4 k. 270, 270v)

1. Marcin, syn Mikołaja i Siemikowskiej, wraz z braćmi niedzielnymi pozywał w r. 1539 (?) Jana Russockiego, miecznika kaliskiego (I. i D. Z. Kal. 7 k. 526). Pozwał też z nimi w 1545 r. Andrzeją Racędowskiego (ib. 7 k. 14v). Z bratem Stanisławem kwitował w 1546 r. Jana i Macieja Pacynowskich ze sprawy o poddanego, zbiegłego z Rokutowa do pacynowa (I. Kal. 9 k. 419). Od brata Macieja otrzymał w 1569 r. wiecznością czwartą cześć z części w Lipem, nabytej przez tego Macieja oraz innych braci, Stanisława i Świętosława, od brata Jana (R. Kal. 3 k. 179v). Od brata Stanisława dostał w 1570 r. jego część z tego samego nabytku (ib. k. 198v). Żoną Marcina była w 1571 r. Elżbieta Jarska (ib. k. 400). Bezpotomny, nie żył już w 1574 r. (I. Kal. 42 s. 816; 44 s. 1217).

2. Stanisław, syn Mikołaja i Siemikowskiej, niedzielny z pozstałymi braćmi w r. 1539 (?) (I. i R. D. Z. Kal. 7 k. 526). Mąż Małgorzaty Rosnowskiej, wdowy po Jakubie Rosnowskim, a córki Mikołaja Rosnowskiego zw. Kopil, oprawił jej w 1543 r. posag 200 zł na połowie części we wsi Lipe i Rokutowo, przypdających mu w dziale z braćmi Marcinem, Janem, Krzysztofem i Świętosławem (P. 1395 k. 41). T. r. Małgorzata wsie Luboniec i Kępa w p. pyzdr., oprawne po pierwszym mężu, aprzyapdające jej w skutek ugody ze szwagrami jej Benedyktem, Marcinem i Janem Rosnowskim, wyderkowała za 200 grz. Janowi Rosnowskiemu (ib. k. 42v). Sebastianowi Noskowskiemu, podstarościemu poznańskiemu, rezygnowała wieczyście 1549 r. połowę Małego Rosnówka w p. pozn. (ib. k. 477). Może to ten sam Stanisław otrzymał 1546 r. konsens nawykupienie wójtostwa w Stawiszynie (MRPS IV, nr 7670). Stanisław w 1550 r. kupił za 1.200 zł od swych braci rodzono stryjecznych, Stanisława i Wojciecha całe ich części dziedziczne w Jaruntowie oraz wyderkowe w Grodzisku, Jankowie i pustce Sierzchów (I. i D. Z. Kal. 6 k. 431, 435; I. Kal. 12 II s. 53). Janków, Grodzisko i Sierzchów to była własność konwentu Miechowskiego. Andrzej Węgorzewski otrzymał 1552 r. konsens na odebranie z rąk Lipskich tych wsi oraz Rokutowa, należącego również do Miechowitów (MRPS IV, nr. 5584). Jednak chyba nie doszło wtedy do wykupu, bowiem jeszcze w 1555 r. Stanisław nabywał od swej stryjecznej siostry Anny, zamężnej Bartodziejskiej za 100 grz. jej udział w Jaruntowie, Grodzisku, Jankowie, Rokutowie i pustce Sierzchów (I. i D. Z. Kal. 6 k. 464v). Żonie zapisał w 1552 r. dożywocie na swych dobrach (R. Kal. 1 k. 2; P. 1396 k. 24v). Wraz z bratem Maciejem dostali obaj 1562 r. od brata Jana jego części we wsi Lipe (P. 1397 k. 193v). Stanisław od Jana Doruchowskiego, jego żony Heleny Kwiatkowskiej i do jego matki Jadwigi z Kotlińskich, obecnie Tomickiej, kupił w 1563 r. za 2.100 zł części wsi Godziętowy w p. ostrzesz. (ib. k. 271). T. r. był już podstolim kaliskim. Z bratem Maciejem trzecią część w Lipem z piątej części nabytej od brata Jana sprzedali w 1567 r. za 1.000 zł bratu Świętosławowi (R. Kal. 3 k. 1v). Całe części w Lipem, nabyte z braćmi Maciejem i Świętosławem od brata Jana, dał 1570 r. wieczyście bratu Marcinowi (ib. k. 198v). Wraz z bratem Maciejem w 1575 r. kupili obaj za 2.500 zł od brata Świętosława, podstarościego bełskiego, jego części w Lipem zarówno po rodzicach jak i po bezdzietnym ich bracie Marcinie. (I. Kal. 44 s. 37). W 1579 r. podstoli dał zobowiązanie Janowi i Mikołajowi Grodzieckim, chorężycom kaliskim, iż swe dobra w Lipem, Jaruntowie, Godziątkowie w p. kal. i Godziętowach w p. ostrzesz. rezygnuje swemu synowi Janowi, żeniącemu się z ich siostrą (I. Kon. 18 k. 319). Nie żył już w 1580 r. (P. 935 k. 231v). Wedle Bonieckiego umarł właśnie w tym roku. Zostawił syna Jana i córki: Zofię, żonę 1-o v. w l. 1575-1579 Jana Koźlątkowskiego, 2-o v. w 1589 r. Piotra Palędzkiego, 3-o v. w 1596 r. Jakuba Chwalęckiego, nie żyjącą już 1604 r., oraz Barbarę, w 1570 r. żonę Jana Łaskowskiego, dworzanina królewskiego, wdowę 1601 r., zmarłą po r. 1603.

Jan, syn Stanisława i Rosnowskiej, zwany Starszym, pisał się z Jastrzębnik, występował pierwszy raz 1574 r., kiedy w imieniu ojca kwitował z 350 zł Jana Piątkowskiego (I. Kal. 42 s. 816). Ożeniwszy się w 1579 r., krótko po 25 II, z Anną Grodziecką, córką Andrzeja, chorążego kaliskiego, oprawił jej 4.250 zł posagu na połowie dóbr otrzymanych jednocześnie od ojca we wsiach Lipe, Jaruntów i Godziątkowo w p. kal. oraz Godziętowach w p. ostrzesz. (I. Kon. 18 k. 319, 320v; R. Kal. 5 k. 60v). Ogród z domem i budynkami w Godziątkowie, kupiony przez zmarłego ojca od Wojciecha Godziątkowskiego, sprzedał 1580 r. za 14 grz. Jakubowi Noskowskiemu z Godziątkowa (R. Kal. 5 k. 175v). Od Hieronima L-go, stryjecznego brata ojca, kupił t. r. za 1.400 zł jego części w Jaruntowie (ib. k. 150v). T. r. poranił Dorotę Racędowską, żonę Jana Piekarskiego (I. Kal. 46 k. 472). Całe części w Godziętowach p. ostrzesz. sprzedał w 1581 r. za 3.200 zł Pawłowi Stawiskiemu, pisarzowi grodzkiemu ostrzeszowskiemu (ib. k. 181). Od Jana Jastrzębskiego kupił 1582 r. za 12.600 zł wieś Jastrzębniki w p. kal. (ib. k. 284v). Od Jana Głoskowskiego kupił 1588 r. za 850 jego części w Godziątkowie (ib. 6 s. 77). Wraz ze stryjem Maciejem nabył w 1589 r. od Andrzeja, Jana, Mikołaja, Marcina, Stefana i Adama, synów zmarłego stryja Jana, części w Lipem, przypadające im po stryju Marcinie, płacąc 300 zł (ib. s. 195). Anna z Grodzieckich, która żyła jeszcze w 1587 r. (I. Kal. 54 s. 2)., nie żyła już w 1589 r., kiedy to Jan był ożeniony powtórnie z Anną Rosnowską z Niepartu, wdową po dwóch mężach, Stanisławie Budziszewskim i Janie Mycielskim (P. 952 k. 325v). T. r. małżonkowie spisali wzajemne dożywocie i Jan wyznaczył opiekę dla swoich dzieci z pierwszego małżeństwa (R. Kal. 6 s. 269). Anna z Rosnowskich została w 1590 r. intromitowana do dóbr w Nieparcie, spadłych na nią po jej zmarłym bracie Jerzym Rosnowskim (Kośc. 270 k. 247v). Mąż w 1592 r. oprawił jej na Nieparcie, wsi będącej już wtedy w jego posesji, sumę posagową 10.000 zł (P. 1400 k. 683v). Stryjowi Maciejowi Jan sprzedał w 1594 r. za 4.550 zł całe swe części w Lipem (R. Kal. 2 k. 431v). Od Jakuba Zbierskiego Spytka kupił t. r. za 650 zł części Zbiersak (ib. k. 790). Części w tejże wsi, zwane czarnoszyńskie, kupił w 1595 r. za 2.500 zł od Jadwigi Kotyńskiej, żony Macieja Wężyka Widawskiego (ib. 2 k. 471). Od Zygumnta Godziątkowskiego i jego żony Ludmiły Chwałkowskiej nabył 1600 r. za 100 grz. siedlisko w Godziątkowie (ib. 7 k. 306). Całą wieś Jastrzębniki dał w 1603 r. synowi Andrzejowi, jako jego wydział ojcowizny, biorąc od niego w zamian 6.000 zł (rel. Kal. 7 k. 632). Części w Jaruntowie i Godziątkowie sprzedał 1606 r. za 5.500 zł Mikołajowi Piekarskiemu (R. Kal. 1 k. 113v). T. r. nabył od Jadwigi z Kotyńskich Wężykowej części młyna zwanego Zbierskim na stawie na rzece Biała we wsi Dzierzbno, wraz z przyległymi łąkami i ogrodem (ib. k. 149v). Od Gabriela Bojanowskiego kupił w 1609 r. za 24.500 zł wsie Sarbinowo i Roszkowo w p. kośc. (P. 1406 k. 615v). Nie żył już na Nowy Rok 1610 r. (Synodalia III 2 s. 208a; R. Kal. 1 k. 487). Wdowa po nim umarła między r. 1628 a 1630 (ib. 11 k. 38v; P. 1023 k. 1203v). Z pierwszego małżeństwa pozostał syn Andrzej, z drugiego Stanisław.

1) Andrzej, syn Jana i Grodzieckiej, dostał od ojca w 1603 r. Jastrzębniki i t. r. na połowie tej wsi oprawił 6.000 zł posagu swej narzeczonej Zofii z Lutogniewa Zaleskiej (R. Kal. 7 k. 633), córce Jakuba i Doroty Staręskiej (I. Kal. 78 s. 423). W 1610 r. Andrzej nabył za sumę 5.500 zł od brata Stanisława części w Zbiersku (R. Kal. 1 k. 487). Żona Zofia wraz z siostrą Zuzanną zamężną Rudnicką, podsędkową ziemską kaliską, występowały w r. 1610 jako spadkobierczynie zmarłego brata Jakuba Zaleskiego (P. 984 k. 12v). Zofia ta była w l. 1612-1615 dziedziczką wsi Konarzewo i Szczerkowo w p. pyzdr. (I. Kal. 78 s. 1784; P. 1409 k. 656v). Andrzej L. umarł między r. 1616 a 1618 (P. 996 k. 720v; 1000 k. 269v). Zofia z Zaleskich zmarła między r. 1620 a 1629 (P. 1004 k. 407; R. Kal. 11 k. 92v). Synowie Andrzeja i Zofii: Mikołaj, Stanisław i Wacław, córka Małgorzata w 1628 r. wydana za Teodozego (Teodozjusza) z Sienna Sulmowskiego. ta Małgorzata w 1629 r. przypadające jej po matce części Konarzewa i Szczerkowa oraz kamienicy z przyległym gruntem przy ulicy Św. Mikołaja w Kaliszu sprzedała za 8.000 zł braciom Mikołajowi, Stanisławowi i Wacławowi (R. Kal. 11 k. 92v).

(1) Mikołaj, syn Andrzeja i Zaleskiej, w 1630 r., jak i jego bracia, nieletni, pozostawał pod opieką stryja Stanisława, stolnika poznańskiego (ZTP 28b s. 2357). Zostawszy jezuitą kolegium kaliskiego swe części w Jastrzębnikach i Zbiersku rezygnował w 1632 r. braciom Stanisławowi i Wacławowi (R. Kal. 11 k. 401).

(2) Stanisław, syn Andrzeja i Zaleskiej, ur. ok. 1610 r., z działu z bratem Wacławem wziął Jastrzębniki, której to wsi wyłącznym dziedzicem był już w 1632 r. (ib. k. 399v). W 1635 r. zaślubił Mariannę Kawiecką, córkę Mikołaja i Jadwigi Miaskowskiej, biorąc za nią 10.000 zł posagu (Ws. 47 k. 285v; P. 1033 k. 6, 6v). Ów posag oprawił jej t. r. na Jastrzębnikach i na części Poklękowa, zachowując części Zbierska wolne od tego obciążenia (P. 1418 k. 245v). Wspomniane części Poklękowa, wsi stanowiącej dziedzictwo Władysława Gądkowskiego, miecznikowicza kaliskiego, trzymał w pewnych symach zastawnych, z których w 1644 r. został zaspokojony (I. Kal. 110a s. 142). W l. 1661-1665 Marianna z Kawieckich występowała jako żona Stanisława L-go cywilnie zmarłego (ib. 125 s. 14; 126 s. 477). Czy nie chodziło tu o zabójstwo Marcjana Miniszewskiego? W r. 1669 wdowa po tym Miniszewskim, Anna Zdzienicka kwitowała Przespolewskiego pisarza ziemskiego kaliskiego z wydania skrutynium w sprawie przeciwko Stanisławowi L-mu, dziedzicowi Jastrzębnik i poddanym z tej wsi (ib. 129 s. 85). Stanisław i jego żona oboje nie żyli już w 1667 r. (ib. 138 s. 41, 170). Synowie jego i Kawieckiej: Aleksander, Władysław i Stefan. Władysław i Stefan zobowiązali się w r. 1677 swoje części w Jastrzębnikach sprzedać za 5.000 zł bratu Aleksandrowi (ib.). Aleksander był "słaby na umyśle", wobec czego Władysław działając w jego imieniu swoje własne i jego części w tej wsi, obciążone długami ojcowskimi, sprzedał 1678 r. za 27.000 zł Andrzejowi Boguckiemu (R. Kal. 15 k. 689v). ALeksander żył jeszcze w 1681 r. (I. Kon. 63 k. 275). O Władysławie wiem jeszcze to, że w r. 1685 swoje części w Zbiersku zobowiązał się sprzedać za 5.000 zł Sebastianowi i Stanisławowi Boguckim, synom zmrłego już Andrzeja (I. Kal. 143 s. 24).

Stefan, syn Stanisława i Kawieckiej, swoje części w Jastrzębnikach sprzedał w 1679 r. za 2.500 zł Andrzejowi Boguckimi (R. Kal. 2 k. 85v). Ożenił się w 1680 r. z Anną Żelecką, córką Stanisława, biorąc za nią 1.000 zł posagu (I. Kal. 140 k. 33). Oboje z tą żoną kwitowali 1681 r. z 1.000 zł Piotra Żelęckiego, pisarza grodzkiego kaliskiego (ib. k. 291). Anna w r. 1690, już 2-o v. żona Andrzeja Papieskiego, wspólnie z córką Barbarą L-ą została skwitowana ze sprawy przez małżonków Kaniewskich (I. Kon. 68 k. 219v).

(3) Wacław, syn Andrzeja i Zaleskiej, nieletni jeszcze w 1630 r. (ZTP 28b s. 2357), z działu z bratem Stanisławem miał macierzyste wsie Konarzewo i Szczerkowo w p. pyzdr. 1632 r. (R. Kal. 11 k. 401). Opiekun stryj Stanisław L., stolnik poznański, dzierżawiący od bratanków Konarzewo i Szczerkowo, płacił w 1629 r. podymnego 14 zł i 15 gr z 18 dymów w pierwszej z tych wsi i z 11 w drugiej (Py. 143 s. 2). Wacław na połowie tych dóbr, żeniąc się w r. 1636 z Anną Nieświastowska, córką Jana i Zofii Ubyszówny, oprawił jej posag 10.000 zł (P. 1418 k. 682). Zaślubiny nastąpiły po 23 VI (P. 1033 k. 385v). Oboje małżonkowie spisali się wzajemne dożywocie w 1640 r. (P. 1420 k. 152v). W 1647 r. Wacław już nie żył (I. Kal. 113 s. 1572), a Anna Nieświastowska była już 2-o v. w r. 1652 żoną Stanisława Franciszka Dobrosielskiego (ib. 118 s. 126; 125 s. 991). Żyła z nim jeszcze 1655 r. (ib. 121 s. 303). Już jako wdowa i po tym drugim mężu swoją oprawę na Konarzewie i Szczerkowie scedowała w 1665 r. synowi Wojciechowi L-mu (Py. 153 s. 5). Żyła jeszcze w 1680 r. (I. Kal. 140 k. 72). Prócz wspomnianych wyżej Wojciecha był jeszcze syn Jakub.

a. Wojciech, syn Wacława i Nieświastowskiej, dokonał w r. 1669 z bratem Jakubem działów Konarzewa i Szczerkowa (ib. 129 s. 1292). Nie żył już w 1679 r., kiedy jego brat Jakub, działając w imieniu własnym i jako opiekun jego osieroconych dzieci, Macieja, Anna (ta już w 1671 r. występowała jako chrzestna w księgach chrztów parafii Zduny) i Marianny, urodzonych z Marianny Rgielewskiej, ich dobra Konarzewo, Szczerkowo i folwark Salno sprzedał za 47.000 zł Stanisławowi Kazimierzowi Naramowskiemu (P. 1429 k. 454). Marianna z Rgielewskich w 1680 r., już jako 2-o v. żona Stanisława Kobierzyckiego, zastawiła na trzy lata wsie Zakrzewo i Szczutków w p. sier. za 8.000 zł Sebastianowi Rowińskiemu i żonie jego Annie Paczyńskiej (I. Kal. 140 k. 53). Syn Wojciecha i Rgielewskiej, Maciej, w 1692 r. już zapewne jako pełnoletni, w imieniu własnym i sióstr Anny i Marianny, wsie Konarzewo, Szczerkowo i folwark Salno sprzedał Janowi i Walentemu Naramowskim, synom zmarłego już Stanisława Kazimierza (P. 1124 IX k. 18v). Było to już tylko dopełnienie dawnej transakcji dokonanej faktycznie przez ich opiekuna stryja Jakuba. Wspomniana wyżej marianna, niezamężna, żyła jeszcze w 1715 r., kiedy to otrzymała zapis 2.000 zł od Jana L-go z Niepartu (P. 1149 I k. 45v).

b. Jakub, syn Wacława i Nieświastowskiej (I. Kal. 140 k. 72), już 24 VII 1678 r. mąż Marianny Witosławskiej, córki Stanisława (LB Zduny; I. Kal. 140 k. 53). Jak już była o tym mowa, w 1679 r. dobra swoje i bratanków, to jest Konarzewo, Szczerkowo i folwark Salno sprzedał Naramowskim. W 1690 r. wraz z żoną wydzierżawili na rok od Jana Franciszka Walewskiego, stolnika sieradzkiego, wsie Kaczki i Świeczkowo w p. sieradzkim (I. Kal. 146 s. 163).

2) Stanisław, syn Jana z Jastrzębnik i Rosnowskiej, ur. ok. 1589 r. (w r. 1610 miał mieć lat 21), dziedzic Sarbinowa w p. kośc. 1610 r. (P. 1407 k. 84v), t. r. starszemu bratu Andrzejowi sprzedał za 5.500 zł części ZBierska (R. Kal. 1 k. 487). Wieś dziedziczną Roszkowo w p. kośc. wyderkował w 1611 r. za 5.500 zł Andrzejowi Przyjemskiemu, kasztelanowi gnieźnieńskiemu (P. 1407 k. 381v). T. r. na połowach Niepartu, Roszkowa i Sarbinowa w p. kośc. oprawił 6.700 zł posagu swojej żonie Małgorzacie Zapolskiej, córce Stanisława, podsędka ziemskiego sieradzkiego, i Anny z Rayska. Matce swej dał jednocześnie w dożywocie Roszkowo (ZTP 27 s. 757; P. 145 s. 762). Dożywocie z żoną spisał w 1612 r. (Ws. 204 k. 417v). T. r. Roszkowo i Sarbinowo sprzedał za 25.000 zł wspomnianemu już Przyjemskiemu (P. 1408 k. 172). Od Benedykta Rosnowskiego kupił w 1615 r. za 8.000 zł części w Ciołkowie i Dąbrowę Niepartską w p. kośc. (Ws. 205 k. 24v). Stolnik poznański 1624 r. (Boniecki). Drugą żoną Stanisława była Zofia z Dobruchowa Wolska, z którą w 1629 r. spisał wzajemne dożywocie (Ws. 206 k. 331v). Żyła ona jeszcze 10 IV 1640 r. (LB Niepart). Podpisał z województwem poznańskim elekcję Władysława IV w 1632 r. Od Jana Chojeńskiego kupił w 1635 r. wsie Ostrobudki i Ugodę w p. kośc. za 15.000 zł (P. 1418 k. 243v). W 1636 r. swe części w Zbiersku zastawił za 2.800 zł Walentemu Molskiemu (I. Kal. 102 s. 1368). W 1640 r., odebrawszy od ks. Świętosława L-go, prepozyta fundacji L-ch w Choczu, sumę 4.000 zł, zabezpieczył ją na swym Nieparcie, zobowiązaując się do płacenia rocznego czynszu 280 zł dla prepozyta i kapituły kolegiaty chockiej (P. 1420 k. 212v). Żeniąc się w 1646 r. po raz trzeci, tym razem z Anną ze Szczodrzykowa Gądkowską, córką Piotra, oprawił jej 8.900 zł posagu na częściach Ciołkowa (P. 1422 k. 598v). Potem w 1657 r., ze względu na zniszczenie Ciołkowa przez Szwedów, oprawę w wysokości 8.000 zł przeniósł na połowę Niepartu (R. Kal. 14 k. 429v). Umarł między r. 1663 a 1666 (Ws. 63 k. 509v; 68 k. 34). Anna z Gądkowskich żyła jeszcze w 1668 r. (Kośc. 306 k. 32v). Z pierwszej żony Stanisław miał syna Jana. Zapewne też z pierwszej, a w każdym razie z jednej matki urodzeni byłi synowie Aleksander i Stefan oraz córki: Marianna, w l. 1634-1637 żona Jana Miaskowskiego (wyszła zań krótko po 12 VI 1634 r.), wdowa po nim w l. 1649-1655, i Anna, w l. 1647-1663 za Adamem Poniatowskim, stolnikiem a potem chorążym sieradzkim. Z trzeciego małżeństwa pochodzili synowie Adam i Kazimierz oraz córki: Małgorzata Jadwiga, ochrzcz. 11 VII 1647 r., Teresa, ochrzcz. 22 VIII 1649 r. Ewa, ochrzcz. 6 VI 1652 r., jeszcze niezamężna 28 II 1666 r. (LB Niepart) w l. 1667-1679 żona Władysława Gostkowskiego, w r. 1688 narzeczona Chryzostoma Wilkowskiego (chyba nie wyszła za niego), wreszcie w l. 1690-1699 2-o v. żona Stanisława Mańkowskiego, oraz Anna, ochrzcz. 3 XI 1656 r. (LB Niepart).

(1) Jan, syn Stanisława i Zapolskiej, wspomniany 1635 r. (P. 1418 k. 512), był kanonikiem kujawskim, łęczyckim, a na kanonię gnieźnieńską fundi Woźniki instalował się 17 VIII 1645 r. Umarł w r. 1647 (Korytkowski; Boniecki).

(2) Aleksander Kazimierz, syn Stanisława i zapewne Zapolskiej, wspomniany pierwszy raz 1635 r. (P. 1418 k. 512). Od Jana Kotowieckiego kupił w 1644 r. za 50.000 zł wsie: Sośnica, Kaczyniec, Jarmuzewo oraz pustki Nowawieś, Ciosna, Kamionka w p. kal. (R. Kal. 13 k. 144). W 1643 r. zawierał kontrakt z Agnieszką z Wolenia, wdową po Adamie Pigłowskim (P. 150 k. 38). Dotyczył zapewne ów kontrakt małżeństwa jego z Marianną {Pigłowską. Umarł bezpotomnie między r. 1647 a 1649 (I. Kal. 113 s. 1639; 115 s. 1041). W 1650 r. jego siostry i spadkobierczynie, Marianna Miaskowska i Anna Poniatowska sprzedały wszystkie powyższe wsie za sumę 40.000 zł kazimierzowi Mikołajewskiemu (R. Kal. 14 k. 109v). Ów Kazimierz Mikołajewski był już w 1649 r. drugim mężem Marianny Pigłowskiej wdowy po Aleksandrze L-im (I. Kal. 115 s. 562). Jako wdowa i po tym drugim mężu Marianna występowała w l. 1655-1657 (I. Kal 121 s. 282; 122 s. 729). Trzecim jej małżonkiem był w 1663 r. Tomasz Zaleski (I. Kon. 58 k. 206). Już nie żyła w 1679 r. (Kośc. 306 k. 37v).

(3) Stefan, syn Stanisława i zapewne Zapolskiej, benedyktyn, proboszcz jeżewski 1649 r. (I. Kal. 115 s. 1041), był ponadto w 1669 r. sekretarzem królewskim (I. Kal. 129 s. 470).

(4) Adam, syn Stanisława i Gądkowskiej, ochrzcz. 8 I 1658 r. (LB Niepart), występował wraz z matką jako chrzestny w księgach chrztów parafii Mokronos 1666 r. Jego żoną była w 1682 r. Zofia Zakrzewska, córka Władysława i Barbary Krzyżanowskiej, wdowa po Andrzeju Konarzewskim, który żył jeszcze 1680 r. (Ws. 73 k. 703v, 944v, 947v; P. 1106 III k. 35; 1124 VII k. 46v). W 1683 r. zawierał kontrakt z bratem Kazimierzem dotyczący odziedziczonych po ojcu wsi Niepart i Ciołkowo (P. 1106 VII k. 37). Żonie na połowie Niepartu, Dąbrowy i Ciołkowa oprawił 1687 r. jako jej posag sumę 5.000 zł, otrzymaną ze spadkupo jej ciotce Zofii z Zakrzewskich Hieronimowej Chojeńskiej (P. 113 I k. 18). Części Ciołkowa i folwark Dąbrowę wyderkował 1690 r. za 33.660 zł Janowi Żychlińskiemu, burgrabiemu ziemskiemu wschowskiemu (P. 1431 k. 183v). Umarł w 1692 r., kiedy to opiekunem jego nieletnich dzieci: Andrzeja, Stanisława, Jana i Anny, był daleki krewny ojca, ks. Stanisław L., archidiakon gnieźnieński, proboszcz w Choczu (Ws. 152 k. 553v). T. r. owdowiała Zofia swoją wieś Żołędnicę w p. kośc. sprzedał za 44.000 zł Adamowi Gruszczyńskiemu (P. 1124 VIII k. 46v). W 1694 r. była już 3-o v. żoną Bogusława Tomickiego. Z dzieci Adama i Zakrzewskiej, wymienieni wtedy już tylko nieletni Stanisław, Jan i Anna (P. 1127 II k. 85v). Anna, bliźniacza siostra Stanisława, ochrzczona 20 XI 1687 r. (LB Łaszczyn), więc niewątpliwie Andrzej już nie żył, otrzymała od braci w 1708 r. zapis 7.000 zł jako kontentację z dóbr rodzicielskich (Kośc. 310 s. 161). Była 1710 r. żoną Ludwika Chłapowskiego, podwojewodziego potem sędziego ziemskiego poznańskiego.

a. Stanisław, syn Adama i Zakrzewskiej, ur. w Konarzewie, ochrzcz. 20 XI 1687 r. (LB Łaszczyn), rodził się jednak cześniej, bo już w r. 1686 dostał od swego stryja Kazimierza zapis 2.000 zł długu (Ws. 76 k. 52). Wraz z bratem Janem dawał w 1701 r. zobowiązanie Mikołajowi Nieżychowskiemu rezygnowania Niepartu, Ciołkowa i Dąbrowy za sumę 135.000 zł (Ws. 77 VII k. 55v). Nie doszło jednak narazie do tej sprzedaży i w 1708 r. obaj bracia jako dziedzice tych dóbr zawarli układ z posesorem owych wsi Janem Wojciechem Dzierżanowskim (Kośc. 310 s. 161). W 1710 r. stanął kompromis między braćmi L-mi i Nieżychowskim względem tej sprzedaży pod zakładem 135.000 zł (P. 1145 k. 46). Wtedy też nastąpiło, jak się zdaje, rzeczywiste wyzbycie się ojcowizny. W 1715 r. Stanisław wziął w zastaw za 16.000 zł od Macieja Malechowskiego część Przyborowa w p. kośc. (P. 1149 I k. 256), a w r. 1716 kupił od niego ową część za 31.000 zł (Kośc. 311 s. 547). Swoją połowę Przyborowa Stanisław sprzedał w 1726 r. za 33.560 zł i 30 zł węg. rękawicznego Ludwikowi Gorzyńskiemu (P. 1205 k. 13). Został potem księdzem i 12 IV 1737 r. był instalowany na prebendę Kobierniki, zaś 20 VIII t. r. na prepozyturę sandomierską. Zamieszkał na stałe w Sandomierzu. Z prepozytury ustąpił w 1762 r., umarł 4 II 1763 r. (Wiśniewski, Katalog, s. 187; P. 1292 k. 135v). Żychliński zgoła fałszywie zidentyfikował tego Stanisława z żyjącym współcześnie Stanisławem L-im z Drewnowa, mężem Anny Kazanówny, założycielem tak zwanej lewkowskiej linii L-ich o których będę pisał niżej.

b. Jan, syn Adama i Zakrzewskiej, ur. ok. 1688 r., ożenił się w r. 1721 z Ewą Naramowską, wdową po Janie Zakrzewskim, która krótko przed ślubem zapisała mu sumę 7.000 zł (Ws. 79 k. 147v). Była to córka Stanisława i Anny z Rokossowskich. Dożywocie Jan spisał z nią w 1726 r. (P. 1205 k. 10v). W 1733 r. obrany został jednym z sędziów kapturowych ziemi wschowskiej (Ws. 84 k. 9v). W 1735 r. mieszkał w Szurkowie w p. kośc. (LB Stary Gostyń), zapewne w charakterze posesora. Żona jego umarła w 1737 r. i została 27 VIII pochowana u Reformatów w Miejskiej Górce. Jan w 1738 r. był łowczym wschowskim, a rezygnował z tego urzędu 1754 r. na rzecz Ignacego L-go (Ws. 183 k. 136). Miał potem w 1748 r. w zastawie wieś Żabno w p. kośc., dziedziczną swego zmarłego szwagra Ludwika Chłapowskiego, sędziego ziemskiego poznańskiego. Zapisał wtedy swym siostrom i siostrzeńcom Chłapowskim sumę 25.000 zł na swej zastawnej sumie 30.000 zł, zabezpieczonej na tej wsi (P. 1292 k. 122). Skwitowany w 1750 r. przez panny Poradowskie, spadkobierczynie i siostrzenice jego żony z rzeczy po niej pozostałych (Kośc. 325 k. 57). Testament spisał w Żabnie 3 XII 1752 r. (P. 1308 k. 2). Umarł tamże 12 VI 1757 r. mając lat 69 i pochowano go u Reforamtów w rawiczu, których był sydykiem (LM Iłowiec; LM Żabno; Nekr. Franciszkanek Śrem.).

(5) Kazimierz, syn Stanisława i Gądkowskiej, (W.s 183 k. 136). występował jako chrzestny w Golejewku 1680 r. (LB Golejewko), zawierał 1683 r. kontrakt z bratem Adamem (P. 1106 VII k. 37). Synowi tego Adama, a swemu bratankowi, Stanisławowi zapisał w 1686 r. dług 2.000 zł (Ws. 76 k. 52).

3. Jan, syn Mikołaja i Siemikowskiej, wspomniany jako współdziedzic w Lipem obok braci 1545 r. (I. Kon. 4 k. 270). W 1559 r. zapisywał dług 100 zł swej matce (I. Kal. 24 k. 229). Swoje części w Lipem dał w 1562 r. swym braciom Stanisławowi i Maciejowi (P. 1397 k. 193v). Przeniósł się do Małopolski i tu zaślubił Annę Rzeplińską i dziedziczył w Rzeplinie 1578 r. (Boniecki). Żył jeszcze 1576 r. (I. Kal. 44 s. 212), nie żył już w 1589 r., kiedy to jego najstarszy syn Andrzej w imieniu własnym oraz swych braci, Jana, Mikołaja, Marcina, Stefana i Adama, części w Lipem, spadłe na ich ojca po bezpotomnym bracie Marcinie, sprzedał za 300 zł swemu stryjowi Maciejowi i stryjecznemu bratu Janowi, synowi podstolego kaliskiego Stanisława (R. Kal. 6 k. 195). Potomstwo Jana nie przebywało w Wielkopolsce, to też nie będą się tu nim zajmował, poświęcając tylko nieco uwagi najstarszemu z synów Andrzejowi, którego niektóre transakcje dotyczyły jednak Wielkopolski.

Andrzej, syn Jana i Rzeplińskiej, ur. w Rzeplinie 1582 r., pobierał nauki za granicą i tam przeszedł na katolicyzm. Proboszcz w Rzeplinie, sekretarz królewski 1600 r., scholastyk płocki, instalowany na kanonię krakowską 21 II 1603 r., instalowany na kustodię gnieźnieńską 17 III 1605 r., wiceprezydent Trybunału Koronnego 1608 r., kanclerz biskupa krakowskiego Tylickiego, instalowany na scholasterię krakowską 12 X 1612 r., asesor sądów zadwornych, poseł na sejm Rzeszy do Ratysbony. Po śmierci biskupa Tylickiego obrany administratorem diecezji krakowskiej 23 VII 1616 r., biskup łucki 1617 r., podkanclerzy kor. 1618 r. i równocześnie kanclerz królowej Konstancji, został 1620 r. kanclerzem wielkim koronnym i był nim do 1624 r. Biskupem kujawskim został 1623 r., krakowskim 1630 r. Wieś Stropiszyn p. kal., należącą do kustodii gnieźnieńskiej, sprzedał 1611 r. ks. Janowi Korytowskiemu, rektorowi kolegium kaliskiego S. J. (ZTP 27 s. 803). Od swego stryjecznego brata Wacława otrzymał 1611 r. na wypadek śmierci zapis 3.400 zł, z czego kwitował go w 1612 r. (ZTP 27 s. 807; G. 71 k. 299). W 1612 r. pięciu kmieci w Dembłowie w p. gnieźn. sprzedał za 1.600 zł Jakubowi Modliszewskiemu, żupnikowi bydgoskiemu (P. 1408 k. 57). Dziedzic miasta Chocza (Chodcza) w p. kal., wystawił tam kościół 1623 r. i ufundował tam i we Włocławku klasztory Reformatów. Dla kościoła w Choczu wyjednał 1629 r. wyniesienie go do rangi kolegiaty, której proboszczem infyłatem mógł być przede wszystkim członek rodziny L-ch h. Grabie. Uposażenie kościoła w Choczu na dobrach Andrzeja potwierdził król 10 II 1609 r. (M. K. 179 k. 39-42). Przy kościele założył szkołę z dwunastu stypendiami. Na te fundacje wydać miał ponad 300.000 zł. W 1628 r. skwitował brata Adama, chorążego bełskiego, starostę tarnogórskiego (ZTP 28b s. 1952; R. Kal. 11 k. 129v). Jedynemu żyjącemu bratu Adamowi legował 15.000 zł Umarł w Warszawie 4 IX 1631 r. (Niesiecki; Korytkowski; Boniecki).

4. Świętosław, syn Mikołaja i Siemikowskiej, obok braci współdziedzic w lIpem (I. Kon. 4 k. 270, 270v), w r. 1567 kupił za 1.000 zł od swych braci Stanisława i Macieja trzecią część piątej części w Lipem, którą to piątą część owi bracia nabyli od brata Jana (R. Kal. 3 k. 1v). W 1575 r. jako podstarości bełski i dziedzic w Czaśnikach w ziemi bełskiej, swoje części w Lipem, spadłe po rodzicach i po bracie Marcinie sprzedał w grodzie bełskim za 2.500 zł braciom swym Stanisławowi i Maciejowi (I. Kal. 44 s. 37). Był później wojskim horodelskim 1589 r. i umarł w 1604 r. Po jego synach zrodzonych z Anny Podhoreckiej poszła bełska linia L-ch, której genealogią nie będę się tu zajmował, brak bowiem do tego danych w źródłach wielkopolskich. Niektórzy przedstawiciele owej lini żyjacy w wieku XVIII i znów związani z Wielkopolską umieszczeni zostaną z zakończeniu tego artykułu.

5. Maciej, syn Mikołaja i Siemikowskiej, obok braci współdziedzic w Lipem 1545 r. (I. Kon. 4 k. 270, 270v). Ożeniwszy się z Anną Biskupską cz. Zadąbrowską, córką Jana i Konstancji Zielonackiej, wdową po 1-o v. po Marcinie Przespolewskim, spisał z nią w 1560 r. wzajemne dożywocie (I. i D. Z. Kal. 6 k. 531v; I. Kal. 29 s. 383). Wraz z bratem Stanisławem dostał w 1562 r. od brata Jana jego części w Lipem (P. 1397 k. 193v). W 1569 r., wedle zobowiązania danego przez siebie i braci swych Stanisława i Świętosława, czwartą część z części nabytej przez nich w Lipem od brata Jana dał wieczyście bratu Marcinowi (R. Kal. 3 k. 179v). Wraz z bratem Stanisławem odkupił 1576 r. część w Lipem za 2.500 zł od brata Świętosława (I. Kal. 44 s. 37). Jako współspadkobierca brata Marcina kwitował 1576 r. Andrzeja Kraśnickiego (ib. s. 1217). Po śmierci swej żony, mocą praw nabytych od swych pasierbów Przespolewskich, a jako opiekun swoich dzieci z niej zrodzonych, to jest Jana, Wacława, Krzysztofa, Anny i Katarzyny, kwitował 1582 r. z 33 zł małżonków Przyrańskich (ib. 48 s. 142). Części w Krąkowie i Zielęcinie w p. sier., które zmarła żona obok innych swych sióstr odziedziczyła po matce, a które spadły na dzieci jej z pierwszego i drugiego małżeństwa, Maciej zaś odkupił od pasierbów, Piotra i Marcina Przespolewskich, sprzedał 1583 r. za 220 zł Mikołajowi Krąkowskiemu i jego bratankowi Jakubowi (R. Kal. 5 k. 297). Od tych pasierbów odkupił też t. r. za 100 zł części ich po matce w Dębsku w p. kal. (ib. 2 k. 310). Na częściach w Lipem oprawił w 1584 r. posag 2.100 zł drugiej swojej żonie Małgorzacie Jastrzębskiej, córce Jana (R. Kal. 51 k. 369) i t. r. spisał z nią wzajemne dożywocie (I. i D. Z. Kal. 6 k. 589v). Wraz z bratankiem Janem, synem Stanisława, podstolego kaliskiego, kupił 1589 r. za 300 zł od synów brata Jana części w Lipem, które spadły na nich po jego bracie Marcinie (ib. 6 s. 195). W 1594 r. synom zrodzonym z pierwszej żony, Janowi i Wacławowi rezygnował części Dębska, zastrzegając części w Lipem dla synów z drugiego mąlżeństwa (ib. s. 791). Z tą drugą żoną ponowił zapis wzajemnego dożywocia 1594 r. (ib. 2 k. 445). Od Jana Biskupskiego Mruka kupił 1599 r. za 6.600 zł części w Wielkim Piątku (ib. 7 k. 261). Umarł między r. 1600 a 1601 (ib. k. 284; P. 1404 k. 278). Z pierwszej żony miał synów: Jana, Wacława i Krzysztofa oraz córki: Annę, w l. 1587-1611 żonę Wojciecha Boczkowskiego, i katarzynę, w r. 1589 żonę Stefana Wysockiego. Ta Katarzyna t. r. swoją część dóbr po matce w Dębsku w p. kal. i w Biskupicach w p. sier. dała stryjecznemu bratu matki Marcinowi Biskupskiemu, dworzaninowi królewskiemu (ib. 6 s. 200). Była wdową po Wysockim 1612 r. Spośród synów, Krzysztof, wspomniany jako nieletni w 1582 r. (zob. wyżej), zapewne umarł młodo. Z drugiego małżeństwa pochodzili synowie Prokop i Piotr oraz córka Zofia, w l. 1622-1636 żona Walentego Trąmpczyńskiego. Zapewne z drugiej żony były też córki, Jadwiga, w r. 1600 żona Zygumnta Złotnickiego cz. Padniewskiego, 2-o v. 1608 r. za Hieronimem Boguckim, i Marianna, wydana krótko po 8 X 1612 r. za Wojciecha Olszewskiego.

1) Jan, syn Macieja i Biskupskiej, małoletni 1582 r. (I. Kal. 48 s. 142)., spisał 1593 r. dożywocie z żoną Jadwigą Smuszewską, wdową 1-o v. po Janie Przysieckim (P. 1401 k. 78v; Kc. 120 k. 97v, 98v). Swoje części w Dębsku, wsi dziedzicznej po matce, sprzedał w 1598 r. za 1.250 zł bratu Wacławowi (P. 1402 k. 806v). T. r. spisał ponownie wzajemne dożywocie z żoną (ib. k. 808). Był wówczas dziedzicem Górek Srebrnych w p. kcyń. (Ks. 123 k. 95). Obok braci, Piotra i Prokopa, dziedziczył w Lipem. W imieniu własnym i tych braci protestował 1602 r. przeciwko Jerzemu Objezierskiemu o zbrojny najazd na tę wieś (Rel. Kal. 1 k. 469). Od brata Wacława otrzymał 1600 r. dwa łany w gaci Powęzowej w p. kal. (R. Kal.7 k. 316, zaś w 1603 r. od tegoż brata dostał całe części jego w Lipem (ib. k. 527v). Wraz z bratem części w Piątku Wielkim p. kal., który zmarły ich ojciec zobowiązał się dać synom z drugiej żony, rezygnowali 1606 r. tymże swym braciom przyrodnim, Prokopowi i Piotrowi (ib. k. 149). Jan umarł w 1608 r. (Py. 134 k. 254; Kc. 125 k. 421). Jadwiga Smuszewska t. r. występowała jako dziedziczka części Królikowa w p. kcyń. (ib.). W 1610 r. jeszcze wdowa (N. 60 k. 501v), w 1611 r. byłajuż 3-o v. żoną Andrzeja Łaszewskiego. Umarła między r. 1613 a 1619 (N. 222 k. 14; Kc. 118 k. 61, 504). Jan i Jadwiga dzieci nie mieli.

2) Wacław, syn Macieja i Biskupskiej, małoletni 1582 r. (I. Kal. 48 s. 142), w 1589 r. spisywał wzajemne dożywcie z żoną swoją Zofią Cerekwicką, córką Andrzeja, a wdową po Marcinie Włoszynowskim (P. 1400 k. 291). Obok brata Jana otrzymał w 1594 r. od ojca części Dębska w p. kal. (R. Kal. 6 k. 791). Swoje części w owej wsi zobowiązał się 1595 r. sprzedać za 3.000 zł Marcinowi Przespolewskiemu (Kc. 121 k. 884). Od brata Jana kupił 1598 r. za 1.250 zł jego część w Dębsku (P. 1402 k. 806v). Od Stanisława, Wacława i Jana braci Rajskich kupił 1599 r. za 9.000 zł części wsi Gać Pawęzowa, Rypidłów (Rypielów), Gaczki (Górki?), Stryczew (Stirkowo) (R. Kal. 7 k. 228v). Dwa łany roli w swej części Gaci Pawęzowej rezygnował 1600 r. bratu Janowi (ib. k. 316). Żeniąc się powtórnie z Urszulą Prusimską, córką Wojciecha krótko przed ślubem, 11 XII 1600 r. dał zobowiązanie jej braciom, iż na połowie swych części w Gaci Pawęzowej oprawi jej 1.800 zł posagu. Przyszły spadek po ojcu w Lipem i Wielkim Piątku od tej oprawy wyłączył (P. 970 k. 1070). Dokonał jej w 1601 r. (P. 1404 k. 278). Jego żona wraz z siostrą Barbarą zamężną Grabowską swoje części w Żabikowie p. pyzdr. sprzedały t. r. za 200 zł Maciejowi Baranowskiemu (ib. k. 286). Wacław od Wawrzyńca Trzebińskiego otrzymał 1602 r. rezygnację części wsi Trzebinie Stare i Ciepielewo w p. kal. (R. Kal. 7 k. 494v). Odziedziczone po ojcu części w Lipem rezygnował 1603 r. bratu Jakubowi (ib. k. 527v). T. r. był poborcą kaliskim (Boniecki). Wraz z bratem Janem części w Piątku Wielkim, wedle zobowiązania zmarłego ojca, rezygnował w 1606 r. braciom swym przyrodnim Prokopowi i Piotrowi L-im (ib. k. 149). T. r. wraz z żoną Urszulą Prusimowską otrzymał dobra Ceków (Boniecki). Od Dobrogosta Brzechwy kupił w 1609 r. za 12.500 zł wsie Chocholewy (dziś Kochlowy) i Turze w p. ostrzesz. z prawem patronatu kościoła w Chochlewach (ib. k. 406). Części w lipem, pochodzące ze spadku po bracie Janie, sprzedał 1610 r. za 2.250 zł bratu Prokopowi (ib. k. 537v). Jako spadkobierca Barbary z Zadąbrowia Biskupskiej, żony Stanisława Sulmowskiego Króla, dobra zastawne po niej spadłe dał 1611 r. Marcinowi Przespolewskiemu (I. Kal. 77a s. 585). Mianowany stolnikiem kaliskim 1 XII 1618 r. (M. K. 163 k. 110, 110v). W 1632 r. roborował z biskupem Andrzejem L-m ugodę o sprzedaż Lipego i innych dóbr (ib.). Umarł między r. 1629 a 1631 (R. Kal. 11 k. 44v; I. Kal. 97a s. 1169). jego druga żona Prusimska żyła jeszcze w 1610 r. (P. 984 k. 755v). Po jej śmierci Wacław zaślubił 3-o v. Urszulę Szamowską, która występowała w 1641 r. jako wdowa (ZTP 29 s. 1252). Z pierwszej żony, orientując się wedle dat przybliżonych małżeństwa, miał Wacław córkę Jadwigę, która krótko po 12 II 1610 r. wyszła za Stanisława Bąkowskiego z Bąków w p. radomszczańskim. Z drugiej (wedle tegoż kryterium) była Dorota, zaślubiona w 1624 r. Janowi Głoskowskiemu, z którym żyła jeszcze w 1631 r. Powtórnie wyszła w 1638 r. za Stanisława Tomickiego. Były jeszcze: Krystyna, niezamężna, nie żyjąca już w 1634 r. (Py. 150 k. 63v), Urszula, w 1636 r. franciszkanka w Brześciu Lit. (I. Kal. 102 s. 98). i Elżbieta, niezamężna w l. 1636-1638 (ib. s. 893; 104b s. 1173). Nie wiem z której żony pochodziły te trzy córki. Nie wiem tego i o synach: Wojciechu, Świętosławie i Stanisławie,a jedynie mogę się domyślać, wedle dat ich występień prawnych, iż dwaj młodsi pochodzili z drugiego małżeństwa. O najstarszym Wojciechu wiem tylko tyle, iż w 1623 r. pobił Jana Ząbkowskiego z p. płoc. (P. 152 k. 407), a w 1637 r. zapisał dług 500 zł Annie z Rudzkich Suskiej (I. Kon. 48 k. 459). Może to ten Wojciech miał 1641 r. sprawę z Decjuszem Przybysławskim i jego sługami (I. Kal. 107a s. 53).

(1) Świętosław, syn Wacława stolnika kaliskiego, i kanclerz włocławski, proboszcz wolborski, części swe we wsi Kochlewy sprzedał 1631 r. za 15.000 zł bratu Stanisławowi (R. Kal. 11 k. 306). W r. 1632 był sekretarzem królewskim, a w 1634 r. ponadto jeszcze proboszczem infułatem w Choczu Lipskich. Kupił wtedy od Stanisława Kosowskiego części wsi Broniszewice i całą wieś Polskie w p. kal. za 28.000 zł (R. Kal. 11 k. 585). Inne części w tej wsi nabył 1636 r. za 21.000 zł od Piotra Suchorzewskiego (ib. k. 769). Umarł w 1663 r. (Boniecki; Py. 153 s. 72; Kośc. 146 k. 107). Spadkobiercami jego były dzieci jego bratanicy teresy zamężnej Gomolińskiej (Boniecki).

(2) Stanisław, syn Wacława stolnika kaliskiego, występował 1631 r., zapisując dług 43 zł Marcinowi Mężyńskiemu (I. Kal. 97a s. 711). Od brata ks. Świętosława kupił 1631 r. za 15.000 zł części wsi Kochlewy (R. Kal. 11 k. 306). Żona jego Dorota (czasem nazywana Zofią) z Rusiborza Cielecka, córka Krzysztofa, kasztelan śremskiego, wdowa po Stanisławie z Bnina Radzewskim, skasowała 1633 r. oprawę 12.000 zł swego posagu, daną jej przez pierwszego męża namieście Gostyniu i przyległych wsiach (I. Kal. 99b s. 1304). Stanisław oprawił jej t. r. na połowie wsi Kochlewy i Turza jako posag sumę 1.600 zł podniesioną od Jana Radzewskiego, jako stryja i opiekuna swej pasierbicy Barbary Radzewskiej (R. Kal. 11 k. 514v). Nie żyła już w 1641 r., a Dorota Zofia była wtedy 3-o v. żoną Hieronima Wężyka Osińskiego (P. 166 k. 276v; 1043 k. 184). W 1644 r. miała sprawę ze stryjem swej córki z pierwszego małżeństwa o opiekę nad nią (P. 169 k. 684). W 1649 r. swe prawa na wsiach Gać, Pawęzowo, Trzebienie i Ciepielewo scedowała ks. Świętosławowi L-mu, proboszczowi chockiemu i wolbromskiemu (I. Kal. 115 s. 965). Stanisław miał tylko córkę jedynaczkę Teresę, w imieniu której występowała 1636 r. matka (I. Kal. 102 s. 1823). Teresa nie żyła już w 1663 r., była żoną Aleksandra Gomolińskiego.

3) Prokop, syn Macieja i Jastrzębskiej, wraz z bratem Piotrem otrzymał 1606 r. od braci Jana i Wacława L-ich rezygnację całych części we wsi Piątek Wielki w p. kal., wedle zobowiązania ich ojca (R. Kal. 1 k. 149). Od brata Wacława kupił 1610 r. części wsi Lipe, pochodzące ze spadku po bracie Janie )ib. k. 537v). Był w l. 1609-1611 mężem Barbary Żychlińskiej (I. Kon. 35 s. 64; I Kal. 77a s. 795), której w 1609 r. na połowie Lipego, )przypadłej mu z działów z braćmi) oprawił 5.000 zł posagu. Wyłączył od tej oprawy część w tej wsi odziedziczoną po bracie Janie (Rel. Kal. 1 k. 404). Drugą jego żoną, zaślubioną w 1618 r. była Urszula z Łagowca Sczaniecka, córka Jerzego, wdowa po jakubie Bojanowskim. oprawił jej wtedy, na krótko przed ślubem, 7.500 zł posagu na połowie Lipego (P. 1411 k. 71; 1417 k. 678). W 1624 r. mowa o niej jako o posesorce oprawnej połowy Łowęcic (P. 152 k. 1197). Prokop 26 IV 1621 r. występował już jako sędzia surogator grodzki kaliski (R. Kal. 9 k. 452v). W l. 1621-1623 zawarł układ z biskupem Andrzejem L-im, mocą którego sprzedał mu dobra Chocz, Kwilenie i inne, kupił zaś od biskupa Lipe (Boniecki). Od Andrzeja Bułakowskiego kupił 1623 r. za 1.600 zł części Gadziątkowa w p. kal. (R. Kal. 10 k. 51), ale te części, zapewne z jeszcze innymi, t. r. sprzedał za 3.000 zł janowi Sczanieckiemu (ib. k. 114v). Był też t. r. dziedzicem Jankowa, wsi nabytej od Jana, Wojciecha i Chryzostoma Mycielskich (P. 1414 k.319v). W r. 1623 był pisarzem ziemskim kaliskim (Boniecki). Jan Sczaniecki odprzedał mu w 1624 r. za 3.000 zł części Gadziątkowa (R. Kal. 10 k. 309). W 1625 r. on i jego żona, posesorzy połowy Łowęcic, byli procesowani przez dziedziców owej wsi, Bojanowskich (Py. 145 k. 31v-34v). Miał ponadto kamienicę w Kaliszu przy ulicy Św. Mikołaja, którą jego spadkobiercy sprzedali Mariannie z Tarnowa, wdowie po Marcinie Wężyku Osińskim, łowczym sieradzkim, i jej dzieciom (I. Kal. 125 s. 124). Umarł w r. 1638 (Boniecki; Py. 148 s. 29; R. Kal. 12 k. 120v). Urszula z Sczanieckich żyła jeszcze 1647 r. (I. Kal. 113 s. 380), nie żyła już w r. 1649 (ib. 115 s. 1048). Prokop miał z pierwszej żony syna Jana, z drugiej Adama. Miał i córki, nie wiem jednak z którego małżeństwa, chyba też z drugiego. Z tych córek, Dorota, zmarła po r. 1683, była 1-o v.1646 r. żoną Sylwestra Myszczyńskiego, 2-o v. w l. 1647-1673 Jana Korzbok Zawadzkiego, Marcjanna, nie żyjąca już w 1657 r., za Adamem Żychlińskim.

(1) Jan, syn Prokopa, pisarza ziemskiego kaliskiego, i Żychlińskiej, wsytępował 1638 r. (Py. 148 s. 27). T. r. był mężem Anny Bojanowskiej (I. Kal. 104b s. 1741). Tej Annie, córce Jakuba na połowie swych części we wsi Lipe, otrzymanych z działu z bratem, oprawił w 1639 r. posag 5.500 zł (R. Kal. 12 k. 120v). Od Bartłomieja Kołdowskiego dostał 1641 r. zobowiązanie do sprzedaży za 7.000 zł części Karminka Małego i Trzebowa (I. Kal. 107a s. 966). W 1649 r. mianował opiekunów dla swych dzieci zrodzonych z Bojanowskiej (ib. 115 s. 1579). Żonie dał w 1651 r. swe dobra ruchome (R. Kal. 14 k. 193). W 1652 r. opłacał z 22 dymów w Lipem 22 zł podymnego, a z 10 dymów w Godziątkowie 10 zł (Rel. Kal. 31a k. 258). Wraz z bratem całą wieś Lipe i części w Godziątkowie sprzedali w 1654 r. za 36.500 zł Janowi Jemielskiemu, kasztelanowi kowalskiemu (R. Kal. 14 k. 398v). Marszałkował sejmikowi deputackiemu w Środzie (R. Kal. 14 k. 398v). T. r. i w 1659 r. był sędzią deputatem z województwa poznańskiego na Trybunale Piotrkowskim (ZTP 30 s. 1669, 1789). Pisarz ziemski kaliski 1659 r. (N. 227 k. 408). Deputat na Trybunał Lubelski 1663 r. (Boniecki). Jego druga żona, Zofia z Iwicz Chmielówna, wdowa po Stefanie Jędrzejewskim, podniosła w 1666 r. od Gryzeldy Zamoyskiej, wdowy po ks. Jeremim Wiśniowieckim, wojewodzie ruskim, sumę 6.000 zł, którą pierwszy mąż oprawił jej na trzymanych zastawem od wojewody dobrach Kordyszów i Holebiszy (I. Kal. 126 s. 29). W 1669 r. skwitowała Jana i Franciszka L-ch, synów zmarłego Hieronima, wojskiego horodelskiego z sumy 5.200 zł zapisanej jej przez ich ojca, a wypłaconej przez tęż Gryzeldę Wiśniowecką (ib. 129 s.469). Jan zastawił 1666 r. wieś Polskie w p. kal. za 3.000 zł Janowi Korzbokowi Zawadzkiemu (ib. 126 s. 501). W r. 1668 był podsędkiem ziemskim i sędzią surogatorem grodzkim kaliskim (R. Kal. 15 k. 1v). Piastował jeszcze oba te urzędy 1669 r., kiedy córką Urszula, zamężna Linowską, skwitowała go z 3.000 zł zapisanych jej przez zmarłego ks. Świętosława L_go, proboszcza w Choczu (I. Kal. 129 s. 402). Był potem sędzią ziemskim kaliskim. Nie żył już 14 VI 1673 r., kiedy sędzią ziemskim mianowany został Przespolewski (Rel. i Z. Kal. 1c k. 274c). T. r. owdowiała Zofia Chmielówna skwitowała synów swego męża urodzonych z pierwszej żony, ks. Stanisława, Wojciecha, Prokopa i Wacława z 15.000 zł, zapisanych jej w grodzie bełskim i zabezpieczonych na Broniszewicach i Polskim (I. Kal. 153 s. 532). Z pierwszej żony obok wspomnianych wyżej synów miał Prokop również i córki. Urszula wyszła krótko po 12 I 1665 r. za Stanisława Linowskiego, zmarła między r. 1713 a 1714 Barbara pod imieniem Walerii, klaryska śremska 1669 r. (I. Kal. 129 s. 1348), ksieni tamże, zmarła 27 V 1695 r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). Z drugiej żony była tylko córka Anna, w l. 1673-1690 żona Macieja Trzebickiego, wojskiego wieluńskiego.

a. Stanisław, syn Jana, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Bojanowskiej, ur. ok. 1648 r., kanonik kamieniecki, dziekan kolegiaty chockiej 1673 r. (I. Kal. 133 s. 70), instalowany na kanonii gnieźnieńskiej fundi Węglewo 22 II 1680 r., archidiakon gnieźnieński 22 X 1685 r., prowizor seminarium duchownego i bursy kaliskiej 1688 r., także 1693 i 1696 r., reprezentowane kapitułę na sejmach 1690, 1691, 1694 i 1697 r., dr. obopraw. Uniwersytetu Krakowskiego 1693 r., mianowany proboszczem gnieźnieńskim 1697 r., instytuowany dopiero 28 VII 1699 r., a instalowany 25 IX t. r., umarł w zamku chockim 1711 r. i pochowany u Jezuitów w Kaliszu (Korytkowski; Boniecki; G. 88 k. 104 v; ZTP 34 s. 1283; P. 1127 II k. 85v).

b. Wojciech Franciszek, syn Jana, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Bojanowskiej, wziął w zastaw 1673 r. od Dobrogosta Kuczkowskiego za 4.000 zł części Kuczkowa w p. kal. (I. Kal. 133 s. 579). Wedle zobowiązania z 1673 r., wraz z bratem starszym ks. Stanisławem, a też w imieniu brata Prokopa sprzedali w 1674 r. wsie Broniszewice i Polskie za 38.000 zł Janowi Wielowieyskiemu (R. Kal. 15 k. 378). Żoną Wojciecha była 1682 r. Teofila (Teresa) Tokarska (LB Skalmierzyce), córka Marcina i Zofii Rokossowskiej, której w 1682 r. oprawił posag 6.000 zł (P. 1112 VII k. 57). Od Wojciecha Lubiatowskiego kupił 1683 r. za 24.000 zł miasto Kwiatków i wsie Wiesiołowa i Siedliska w p. kal. (I. Kal. 142 k. 82), a w 1685 r. odprzedał owe dobra za takąż sumę bratu stryjecznemu Janowi L-mu, synowi Adama (ib. 143 s. 192). Chyba to on nazwany 1689 r.zastawnym posesorem wsi Branno(I. Kon. 68 k. 17v). Od Stanisława i Jana Gostkowskich, synów Władysława i Ewy L-ej (zob. wyżej), wedle zobowiązania z r. 1691 kupił w 1700 r. za 35.000 zł Michałowi Dzierżanowskiemu (P. 1140 III k. 92), ponieważ jednak, jak to zobaczymy niżej, Bartoszewice będą potem własnością jednego z jego synów, transakcja ta widocznie nie doszła do skutku. W 1704 r. Wojciech scedował synowi Tomaszowi pewne sumy zapisane w 1693 r . przez Dominika Łętkowskiego, a jednocześnie córkom swym, Uszuli, Mariannie i Annie zapisał posagi, każdej po 10.000 zł (I. Kal. 157 k. 270). Umarł między 1708 a 1710 r. (Ws. 77 VI k. 23v, 50v). Teofila z Tokarskich żyła jeszcze 30 III 1704 r. (LB Krobia), nie żył już w 1715 r. (Py. 157 s. 89). Z synów Wojciecha: o Stanisławie, zob. niżej, Andrzej, nieletni 1710 r. (Ws. 77 III k. 50v), żył jeszcze 1723 r. (G. 94 k. 270v), o Janie, Prokopie i Tomaszu zob. niżej. Spośród córek, Urszula Marianna, ur. w Kwiatkowie, ochrzcz. 22 X 1682 r. (LB Skalmierzyce), była w 17199 r. żoną Wojciecha Bieńkowskiego, regenta ziemskiego sieradzkiego i grodzkiego poznańskiego. Umarła 27 VI 1733 r. (Kurier Polski, nr 185). O Mariannie nie wiem nic więcej, może umarła młodo. Anna pod imieniem Walerii klaryska śremska 1715 r. Nekrolog klarysek śremskich notuje dwie różne daty jej zgonu: 13 VIII 1737 r. i 19 IX 1741 r. Może były współcześnie dwie zakonnice tego samego imienia i nazwiska?

a) Tomasz, syn Wojciecha i Tokarskiej, otrzymał 1704 r. od ojca cesję sum zapisanych przez Łętkowskiego z Tarchalina, otrzymał 1704 r. (I. Kal. 157 k.270). T. r. kwitował Nahojewskiego z prowizji od należnych ojcu 1.000 zł (Ws. 77 VI k. 23v), był więc chyba pełnoletni. Pełnoletni już napewno 1710 r. (P. 1146 II k. 146). Ożenił się z Katarzyną Schlichting, córką kazimierza i Anny Ossowskiej. Kontrakt małżeński spiany został w Przybini 11 VIII 1714 r. Panna wnosiła 16.000 zł posagu (P. 1148 III k. 5v). Od teścia Tomasz wydzierżawił 1715 r. na jeden rok Przybinię (P. 1149 I. k. 271). Żonie swej posag 16.000 zł oprawił w r. 1718 (P. 1157 k. 16v). W 1733 był dziedzicem Bartoszewic. Jego drugą żoną była wówczas Konstancja Grzybowska (LB Jutrosin; Ws. 90 k. 47v). Tomasz Bartoszewice Wielkie sprzedał 1748 r. za 80.000 zł zięciowi Ignacemu Naramowskiemu (Ws. 90 k. 47v). Drugą swoją wieś, Łowęcice w p. pyzdr. sprzedał t. r. za 50.000 zł temuż Naramowskiemu (P. 1293 k. 159). W 1760 r. nazwany jednak obecnym dziedzicem Bartoszewic a byłym dziedzicem Łowęcic. Zawierał wtedy kontrakt z zięciem swym Koszutskim (Kośc. 328 k. 136v). Umarł tego jeszcze roku (P. 1329 k. 99v). Konstancja z Grzybowskich żyła jeszcze chyba w 1772 r. (Kośc. 361 k. 1). Z pierwszej żony była córka Joanna Magdalena, ur. w Przybini, ochrzczona 11 VI 1718 r. (LB Rydzyna), z drugiej Barbara. Joanna 10 II 1739 r. zaślubiła w Cerekwicy Ludwika Jabłkowskiego, późniejszego podstolego sieradzkiego i starostę zgierskiego, zaś 2-o v. była w 1752 r. żoną Macieja Cieleckiego, starosty zgierskiego. Barbara, ochrzcz. 4 XII 1733 r. (Jurtosin), jeszcze niezamężna 11 I 1745 r. (LB Smolice), w 1748 r. żona Ignacego Naramowskiego, 2-o v. w 1760 r. Hektora z Pierzchna Koszutskiego, chorążego pancernego. Rozwiedziona z nim, wyszła 1769 r. za Ignacego Dzimińskiego, skarbnikiewicza gostyńskiego dzierżawcę Dobczyna, żyła jeszcze 11 III 1782 r.

b) Stanisław, syn Wojciecha i Tokarskiej, pełonoletni 1710 r. (Ws. 77 VII k. 50v), obok braci współdziedzic Łowęcic 1711 r. (P. 1146 II k. 146; Kośc. 151 s. 919). W 1719 r. spisał wzajemne dożywocie z żoną Joanną Bartochowską, córką Franciszka i Zofii Korzbokówny Zawadzkiej (I. Kal. 160 k. 531). Jego żoną, ajk wynika z wieku ich córki, musiała być już ok. 1716 r. Owa Joanna wraz ze swym bratem Władysławem nabyli w 1725 r. od ks. Władysława Koźmińskiego, dziekana kolegiaty w Choczu, za 7.000 zł połowę Pacynowic w p. kal. (ib. 161 s. 146). T. r. Stanisław L. wraz ztymże szwagrem Bartochowskim kupili od Zofii z Drzewieckich 1-o v. Gliszczyńskiej, 2-o v. Witowskiej, regentowej grodzkiej pyzdrskiej, i od jej syna Macieja Gliszczyńskiego za 5.000 zł części w Pieruszycach p. kal. (ib. s. 178, 181). W 1729 r. oboje małżonkowie wydziarżawili Pacynowice małżonkom Chrzanowskim (I. Kal. 167 s. 198). T. r. Stanisław umarł, a Joanna z Bartochowskich, dziedziczka Pieruszyc, zastawiła tę wieś za 30.000 zł Janowi Skoroszewskiemu (P. 1218 k. 105; I. Kal. 171/173 s. 608). Joanna już nie żyła w 1734 r. (I. Kal. 171/173 s. 63, 608). Synowie Stanisława i Joanny to Michał i Ignacy. Z córek ich Rozalia (Róża), ur. ok. 1716 r., zaślubiła 1 I 1738 r. Prokopa Wierusz Niemojowskiego, późniejszego podczaszego ostrzeszowskiego. Umarła między r. 1765 a 1770. Marianna, niezamężna 1734 r. (ib. s. 63). Wedle Bonieckiego był ateż Flawia, w r. 1783 sakramentka w Warszawie. To oczywiście jej imię zakonnę, może więc identyczna z Marianną?

(a) Michał, syn Stanisława i Bartochowskiej, proboszcz kolegiaty chockiej 1735 r., instalowany na kanonii gnieźnieńskiej fundi Leśniewo 28 IV 1742 r., trzymał ją do 1767 r. (Korytkowski). wraz z bratem Ignacym dziedzice dóbr Błaszki 1744 r. (Rel. Kal. 125 s. 1050). Obaj w 1750 r., wedle zobowiązania danego w r. 1739, dobra Marszewo i Pacynowice oraz psutkę Modłowo sprzedali za 50.000 zł stryjowi Prokopowi, oboźnemu wielkiemu koronnemu (P. 1300 k. 2). Był Michał t. r. wiceprezydentem Trybunału Koronnego w Piotrkowie (Kurier Polski, nr 733). Mianowany 1752 r. opatem komenadotoryjnym lubińskim, w 1759 r. pisarz wielki koronny i prezydent Trybunału Koronnego w Piotrkowie, a 1760 r. w Lublinie (ib., nr 28; Korytkowski). Referendarzem koronnym został 12 VIII 1778 r., a rezygnował z tego urzędu 1779 r. (ib., s. 101). Kawaler Sw. Stanisława 1767 r., Orła Białego 1776. Umarł w Lublinie 8 I 1780 r. i tam pochowany (Korytkowski; Boniecki).

(b) Ignacy, syn Stanisława i Bartochowskiej, kapitan wojsk koronnych 1748 r. (I. Kal. 185/189 k. 107)., w 1750 r. rezygnował wieczyście kapitule metropolitalnej gnieźnieńskiej za 6.000 zł tytuł dziedzictwa dóbr Błaszki i Borzysławice Krzczonowice w p. sier. (G. 98 k. 374v). Wsie Marszewo, Pacynowice i Modłowo w p. kon. w 1754 r. sprzedał za 80.000 zł stryjowi Prokopowi (I. kal 196/198 k. 42). Było to dopełnienie transakcji z l. 1739 i 1750, o którym mowa była wyżej. Łowczym wschowskim mianowany 2 XI 1754 r. rezygnacji Jana L-go (Ws. 183 k. 136). Jego żona Barbara Żychlińska, córka Serafina, starosty stawiszyńskiego, i Konkordii Raczyńskiej, była w 1766 r. wraz ze swymi siostrami współdziedziczką po ojcu miasta Goliny z przyległościami (I. Kon. 80 k. 43v). Mimo wspomaninej wyżej transakcji z kapitułą gnieźnieńską, Ignacy nazwany w l. 1768-1773 dziedzicem miasta Praszki z przyległościami (Rel. Kal. 193/194 k. 292v; I Kal. 209/213 k. 17). Od Antoniny z Kołudzkich, żony Maksymiliana Otto Trąmpczyńskiego, kupił mocą kontraktu spisanego w Golinie 17 VI 1780 r. dobra Przyma, Przyrowno, Głodowo za 85.000 zł (I. Kon. 82 k. 167v, 168). Jako spadkobierca brata, ks. Michała, sekretarza koronnego i opata lubińskiego, zawarł 14 X 1780 r. komplanację o ten sapdek z ks. kazimierzem L-im, archidiakonem katedralnym kujawskim, opatem lubińskim i proboszczem chockim, a w 1781 r. skwitował go z 17.044 zł, wedle tej komplanacji (I. Kal. 221 k. 245). W 1784 r. oboje małżnokowie mocą kontraktu spisanego w Błaszkach 7 IV, a roborowanego w grodzie kaliskim 14 IV, nabyli od Wawrzyńca Sokołowskiego, generała adiutanta królewskiego, trzecią część miasta Goliny i wsi przyległych, to jest Spławia. części Wilcznej i rybaka w Myśliborzu, oraz trzecią część miasta Kazimierz i wsi przyległych, to jest Nieświastowa, Kamienicy, Słaboludzia, Lubca, Mokrej, Bieniszewa i młyna zwanego Olszak w p. kon. za 188.000 zł (I. Kon. 83 k. 31v). T. r. Ignacy był też właścicielem dóbr Miełkowice, Strachocice, Młyny Strachockie, i Zaspy w p. sier., nabytych po 25 VII 1782 r. od Jana Mączyńskiego (I. Kal. 224 k. 337). Kontraktem z 31 V 1787 r. kupił za sumę 56.000 zł od Wiktorii z Kierskich, wdowy po kajetanie Morawskim, starościcu gniewkowskim, Kozarzewo w p. kon. (I. Kon. 83 k. 314). Umarł w r. 1792, przed 19 XI, kiedy to wdowa mocą praw dożywotnich zodtał intromitowana do dóbr Przyma, Głodowa, Kozarzewo, Nieświastów i Słaboludź (ib. 84 k. 404v, 412). Wdowa żyła jeszcze 1804 r. (Boniecki). Syn Ignacego i Żychlińskiej, Józef, dziedzic Błaszek, pułkownik wojsk polskich, był mężem Benigny Górskiej, 2-o v. Dłuskiej (ib.).

c) Jan, syn Wojciecha i Tokarskiej, nieletni w l. 1710-1711 (P. 1146 II k. 146; Ws. 77 VII k. 50v), instalowany 22 X 1731 r. na kanonię gnieźnieńską fundi Żydówko, jednocześnie był proboszczem kolegiaty w Choczu. A był i proboszczem miechowskim. Kanonikiem krakowskim został w 1734 r. Umarł 1735 r. (Korytkowski; Boniecki).

d) Prokop, syn Wojciecha i Tokarskiej, ur. ok. 1699 r. małoletni w l. 1710-1711 (P. 1146 II k. 146v; Ws. 77 VII k. 50v), miecznik poznański 1729 r., poseł na sejm elekcyjny 1733 r. (Boniecki), w 1734 r. był opiekunem sierot po bracie Stanisławie (I. Kal. 171/173 s. 63). Starosta śremski 1735 r., t. r. otrzymał prawo wspólności na to starostwo dla żony teresy Dąmbskiej, marszałkówny koronnej (Boniecki). Chorąży poznański 1737 r. (ib.). Kupił 1741 r. za 34.000 zł Gorzewo w p. pozn. od Michała i Jana braci Golimowskich, od siostry ich Antoniny zamężnej Jarnowskiej i od przyrodniego ich brata Ignacego Jarnowskiego (P. 1264 k. 33). Mianowany oboźnym wielkim koronnym 21 V 1742 r. (Kossakowski III, s. 41; Kośc. 321 s. 180). Dostał 1743 r. list przypowiedni na chorągiew pancerną po kardynale L-im. Od swych bratanków, ks. Michała i Ignacego kupił zobowiązanie z r. 1739 (P. 1300 k. 2). Jako dziedzic Marszewa występował już 1745 r. (LB Śrem), niewątpliwie na mocy wspomnianego wyżej zobowiązania do sprzedaży. Był też 1750 r. dziedzicem Ludom (ib.). T. r. porucznik chorągwi usarskiej Antoniego Dąmbskiego, wojewody brzeskiego kujawskiego (I. Kon. 78 s. 449). W 1754 nabył ponownie od bratanka Ignacego Marszewo, Pacynowice i Modłowo, tym razem za sumę 80.000 zł (I. Kal. 196/198 k. 42v). Otrzymał 1757 r. order Orła Białego (Kurier Polski, nr 31). Był syndykiem konwentu reformatorów w Szamotułach, Umarł w Grzymisławiu 22 III 1758 r. i 13 IV został pochowany u Reformatorów w Poznaniu (Lm Śrem, Nekr. Reformatów Pozn.; Franciszkanki śremskie zanotowały datę jego zgonu na 21 VIII 1758 r., Bernardyni w Gołańczy datę pogrzebu na 26 II 1759 r.). Synowie Prokopa i Dąmbskiej: Jan i Chryzostom, o których niżej, Andrzej Józef Jan Nepomucen, ur. 29 XI 1752 r. (LB Ludomy), zapewne młodo zmarły. Z córek, Seweryna Józefa, ochrzcz. z ceremonii 15 X 1757 r., ale urodzona znacznie wcześniej, bo już 26 V 1748 r. wsytępowała jako matka chrzestna (ib.), a 18 XII 1757 r. był ajuż żoną Macieja Mielżyńskiego, starosty radziejowskiego.Umarła w Chobienicach 6 IX 1804 r., pochowana w Woźnikach u Reforamtów. Inna córka Katarzyna Gertruda Barbara, ur. 25 XI 1745 r. (ib.). zapewne zmarła młodo.

(a) Jan, syn Prokopa, oboźnego w. kor., i Dąmbskiej, ochrzcz. z ceremonii 16 X 1757 r. (ib.), orodzony jednak znaczenie wcześniej, był już 1759 t. porucznikiem regomentu pieszego buławy wielkiej W. Ks. Litewskiego i opiekunem młodszego nieletniego brata Chryzostoma (P. 1328 k. 21v). Dziedzic Marszewa z przyległościami 1766 r. (I. Kal. 106/8 k. 70), t. r. już dziedzic klucza czerniejewskiego i mąż Marianny Koźmińskiej (LB Czerniejewo), córki leona, chorążego wschowskiego, i Jadwigi Radomickiej, której to Mariannie wówczas zobowiązał się oprawić na poczet posagu sumę 80.000 zł (G. 101 k. 362v). Od Adama Nieżychowskiego, podkomorzego wschowskiego, kupił 20 VIII 1769 r. za 300.000 zł wsie Trzebinia, Piotrowice Krzycko Małe w p. wschow. (Ws. 94 k. 243, 191 k. 396) i jednocześnie di Ignacegi Nieżychowskiego, podkomorzego wschowskiego, Przybyszewo i Ogrody (Ws. 191 k. 461v). Był też wtedy zastawnikiem części w Wielkim Długim w tymże powiecie (ib. k. 256). Od Kajetana Mlickiego, wojszczyca płockiego, kupił 28 VII 1773 r. za 2.200 zł części Przyborowa (P> 1350 k. 56v). Dnia 2 VIII t. r. w pałacu w Ludomach spisał działy z bratem Chryzostomem. Był wówczas posłem z pow. gnieźnieńskiego na sejm warszawski (ib. k.65). Był też w 1773 rotmistrzem pancernym, a 1774 r. otrzymał pułk pieszy ordynacji ostrogskiej, ale zrzekł się tego jeszcze t. r. (Boniecki). Z dóbr pojezuickich dostał t. r. Wydzierzewko, Nagrodowice i Krzyżewniki (ib.). W 1775 r. już jako generał major wojsk koronnych, nazwany dziedzicem Gorzewa w p. kośc., Trzebini w ziemiwschowskiej, Marszewa, Prokopowa i Pacynowic w p. kal. (I. Kal. 214/6 k. 75, 233; P> 1352 k. 112v). T. r. wykupił od Gajewskich starostwo kościańskie i dostał je emfiteutyczne władanie na 50 lat dla siebie i żony, a sejm 1775 r. potwierdził działu dokonane z bratem, komisję do sprawy sukcesji po kardynale L-im, rozgraniczenia Czerniejewa, Goraina, Gorainka od różnych dóbr królewskich i prywatnych (Boniecki). W 1777 r., 10 VII sprzedał Wojciechowi Koszutskiemu 56.000 zł Krzycko małe z folwarkiem Nowica, należące do klucza trzebińskiego (Ws. 97 k. 55). T. r. 24 VII kupił za 9.000 zł od Franciszka i Ksawerego braci Zbyszewskich Sławęcino w p. pyzdr. (P. 1354 s. 393). W imieniu własnym i żony wsytępował 1778 r. jako jeden ze spadkobierców Wojciecha, wojewody sieradzkiego, i Karola, braci Opalińskich (P. 1355 k. 98v). Wraz ze swoją żoną, spadkobierczynią zarówno ojca jak i przyrodniego brat Piotra Koźmińskiego, dziedziczką Wszołową, Jankowa i Ordzina w p. kal., sprzedali w 1780 r. te dobra, wedle kontraktu z 21 VIII 1779 r., Annie z Swianrskich Chlebowskiej, kasztelanowej kaliskiej (I.Kal. 220 k. 242). Kontraktem z 19 (17?) V 1780 r. kupił Jan za 38.000 zł Golemowo w p. gnieźn. od Jana Polewskiego, kasztelanica międzyrzeckiego, za 140.000 zł Wyskoć w p. kośc. (P. 1357 k. 82). Przybyszewo z folwarkami Dolnym i Górnym oraz wieś Nowe Ogrody w z. wsch. sprzedał 10 VIII 1781 r. za 255.000 zł Ludwice ze Skaławskich, wdowie po Macieju Koźmińskim, wojewodzie kaliskim (Ws. 193 k. 184). Od Stanisława Mycielskiego, starosty lubiatowskiego, kupił 12 VII 1781 r. za 350.000 zł wsie: Boguniewo, Słomowo, Pacholewo, Nienawiść. Głęboczek, ZIelonka, Szczytno z pustką Zakrzewo w p. pozn. (Ws. 100 k. 151v). W Słomowie ustanowił targi 1782 r. Wyskoć sprzedał 28 VI 1782 r. za 140.000 zł ks. Antoniemu Jabłonowskiemu, kasztalnowi krakowskiemu (Kośc. 334 k. 150). Dostał prawem dziedzicznym Wydzierzewice (porównaj wyżej), w której to wsi widzimy go 1783 r. (G. 110 k. 145). Posiadł 1785 r. wieś Porażyn (P. 1362 k. 110v). Marianna z Koźmińskich umarła w Trzebini 23 I 1787 r. (Nekr. Reformatów Pozn.). Generał Jan. L. posłował na konwokację, potem na inne sejm, wreszcie na sejm warszawski 1789 r. (G. 115 k. 112v). Skwitowany został w 1790 r. przez córkę Helenę zamężną Skorzewską z 250.000 zł posagu (P. 1367 k. 137). Bratu Chryzostomowi L-mu sprzedał w 1791 r., wedle kontraktu z 27 VI 1790 r., za 280.000 zł dobra Gorzewo, Jardonki (Wiardunki), Boruchowo, Dąbrówkę, części Ninina i młyn Smolarz (P. 1368 k. 380v Hip. Wągr., Gorzewo). Janowi Klugowi sprzedał w r. 1791 za 1.080.000 zł wsie Boguniewo, Pacholewo, Słomowo, Szczytno z folwarkiem Nienawiść, pustę Zalesie, dalej wsie Głęboczek, Zielonkę i Hutę, folwarki oraz Holendry Głębockie i Huckiea też młyn Tartak w p. pozn., kupując od niego jednocześnie za 450.000 zł dobra Rokossowo i Bełczylas w p. kośc. (P. 1368 k. 412). Rokossowo i Bełczylas już w 1791 r. wziął był od Kluga zastawem za 20.000 cz. zł (P. 1369 k. 481v). Po zmarłym 3 VI 1794 r. Augustynie Koźmińskim obrany został syndykiem Reformatów poznańskich (Nekr. Reformatów Pozn.). Był też dowódcą powstania sieradzkiego 1807 r. W 1815 r. mieszkał w Rokossowie (Boniecki; LB Białacz). Umarł w Trzebini 1832 r. (Boniecki). Dziećmi Jana i Koźmińskiej byli: Józef, o którym niżej, Ignacy Prokop, ur. w Czerniejewie, ochrzcz. 6 VIII 1774 r. (LB Czerniejewo), niewątpliwie zmarły młodo, Helena Maria Ludwika, ur. 16 VIII 1766 r. tamże (ib.), w 1789 r. żona Józefa Skorzewskiego, starosty gnieźnieńskiego, Katarzyna Nepomucena Marcella, ur. tamże 30 X 177- r. (ib.), jeszcze niezamężna 30 VI 1790 r. (LB Poznań, Fara), wyszła potem za Feliksa Szołdrskiego, szambelana króewskiego, z którym rozwiedziona, umarła w Bielewie 11 XII 1816 r. i pochowana 14 VII w Gostyniu u Filipinów (LM Lubiń), Nepomucena Marianna Jadwiga, ur. w Czerniejewie 4 IV 1772 r. (LB Czerniejewo), zapewne młodo zmarła.

Józef Egidiusz, syn Jana, generała majora wojsk koronnych, i Koźmińskiej, ochrzcz. 1 I 1769 r. (ib.), rotmistrz kawalerii narodowej 1792 r. (P. 1369 k. 631), generał major milicji gnieźnieńskiej w powstaniu 1794 r. (PSB), kupił od ojca dobra Długie 24 VI 1804 r. za 900.000 zł. Był dziedzicem ŻYlic 1805 r. (LB Fara, Poznań). Umarł 28 IX 1812 r. w Czerniejewie i tam pochowany (LM Żydowo). Jego żoną była zaślubiona 10 IX 1803 r. Józefa Szołdrska, rozwiedziona z Onufrym Krzyckim (LC Wilkowo Polskie), ur. ok. 1782 r., zmarła 11 II 1811 r. w Czerniejewie i tam pochowana (LM Żydowo). Syn Józefa i Szołdrskiej, Aleksy Jan, ur. 14 VII 1805 r., zmarły w Lesznie 5 V 1822 r., pochowany w Czeniejewie (LM Leszno; LM długie Stare). Córka Marianna Balbina Seweryna, ur. 16 VII 1804 r. (LB Św. Marcin, Poznań), zaślubiła 15 X 1823 r. hr. Rajmunda Skorzewskiego wnocząc mu Czerniejewo (LC Żytowiecko; LC Długie Stare), umarła w Czerniejewie 22 X 1888 r. (Dz. P.).

(b) Chryzostom (właściwie Jan Chryzostom Karol józef), syn Prokopa, oboźnego koronnego, i Dąmbskiej, ur. w Ludomach 28 I 1750 r. (LB Ludomy), pozostawał 1759 r. pod opiekę syarszego brata Jana i ks. Mikołaja, pisarza wielkiego koronnego (P. 1328 k. 22v). Tego brata kwitował 1772 r. z 65.300 zł schedy po rodzicach (P. 1349 k. 42). Ze swoją żoną Joanną Łakińską, córką Jakuba i Zofii Prądzyńskiej, spisywał wzajemne dożywcie 1773 r. (P. 1350 k. 47v). Z działów przeprowadzonych z bratem 2 VIII t. r. dostały mu się dobra Ludomy z pałacem, Dąbrówka, Boruchowo i folwark Drzonek, Orłowo z Holendrami Teresowo i młynem Piełka (ib. k. 65). Joanna z Łakińskich żyłą jeszcze 6 VIII 1780 r. (LB Fara, Poznań), nie żyła już w 1784 r., kiedy Chryzostom występował jako posesor dóbr po niej, a mianowicie Jaktorowa (G. 111 k. 137). Otrzymał 1787 r. dobra Kleszczewo i Pietrzykowo (Vol. leg.). Ożenił się 2-o v. 10 II 1787 r. Beatryczą (Beatą) Chmielewską (LC Reformaci, Poznań), córką Franciszka, szambelana królewskiego, i Klary Ulatowskiej, zapisując jej przed ślubem 30.000 zł (P. 1375 k. 82). Teścia Chmielewskiego skwitował 1789 r. z 50.000 zł (P. 1366 k. 336v), żonie zaś t. r. oprawił ową sumę jako posag (P. 1375 k. 466). Od swego brata Jana kupił 1791 r. za 280.000 zł dobra Gorzewo, Jordanki (Wiardunki), Boruchowo, Dąbrówkę, część Ninina i młyn Smolarz (P. 1368 k. 380v; Hip. Wągr., Gorzewo). Żonie zapisał w r. 1796 sumę 30.000 tal. W r. 1801, jak się zdaje, żył z nią w separacji (Hip. Wągr., Ludomy). Umarł w Ludomach 1 X 1808 r. (LM Ludomy). Jego dzieci z pierwszego małżeństwa: Wiktor Ignacy Prokop, ur. 15 IX 1775 r. (Lb Ludomy), niewątpliwie zmarły młodo, Józef, o którym niżej, Michał Antoni Mateusz, ur. w Ludomach 16 IX 1778 r. (ib.), też zmarły młodo, Zofia, ur. w 1773 r., zmarła 1842 r., jeszcze niezamężna 1796 r. (LB Ludomy), żona Franciszka Brennessel, Franciszka, ochrzcz. 6 VIII 1780 r. (LB Fara, Poznań), żyjąca jeszcze 1787 r. (P. 1364 k. 276v). Z drugiej żony: Rupert Aleksander Józef, ur. w Ludomach 27 III 1788 r., Ignacy, o którym niżej, Teresa Antonina Beatrycza, ur. tamże 10 V 1792 r. (LB Ludomy), zmarła w Wierzenicy 29 I 1869 r. (Dz. P.), zaślubiła w Ludomach 25 VIII 1814 r. Teodora Dembińskiego. Jej syn trzymał do chrztu 19 III 1820 r. Teodora L-a z Rudnicza (LB Łęgowo).

aa. Józef Otton, syn Chryzostoma i Łakińskiej, ur. w Ludomach 24 III 1777 r. (LB Ludomy), dziedzic Jaktorowa i Uzarzewa, zmarły 1842 r. mąż Antoniny Kraszkowskiej, córki Tomasza, dziedzica Zielęcina, i Ludwiki z Nieżychowskich, ur. ok. 1793 r., zmarłej w Uzarzewie 11 VIII 1881 r. (LM Uzarzewo; Dz. P.). Ich córka jedynaczka Zenobia Ludwika Kordula, ur. 26 X 1831 r. (LB Św. Marcin, Poznań), dziedziczka Uzarzewa, zaślubiła 30 IV 1855 r. Józefa Żychlińskiego (LC Św. Marcin, Poznań).

bb. Ignacy Wawrzyniec Roch, syn Chryzostoma i Chmielewskiej, ur. w Ludomach 11 VIII 1789 r. (LB Ludomy), dziedzic Ludom, które to dobra nabył w r. 1822 na konkursie do majątku ojcowskiego (Hip. Wągr., Ludomy), radca Ziemstwa Kredytowego, głośny z wzorowej hodowli owiec, umarł bezpotomnie 16 V 1861 r. w Ludomach i tam pochowany (LM Ludomy; Dz. P.). Zaślubił 1-o v. 22 I 1818 r. Teresę Skarżańską, córkę Antoniego Onufrego, dziedzica Chełkowa, Spławia i Sokołowa, ur. ok. 1800 r. (LC Św. Małgorzata, Poznań), z którą rozwiódł się 1832 r. i którz poszła 11 XI 1835 r. za Leona Psrtokońskiego (LC Ludomu). Drugą jego żoną, zaślubioną 10 VIII 1834 r., była Franciszka Klinger, córka kupca, ur. ok. 1809 r. (LC Grodzisk), siostra (?) ekonoma ludomskiego Pawła Klingera. Sąd w Rogoźnie zarządził 9 IX 1862 r. sprzedaż na 4 V 1863 r. pozostałych po Ignacym nieruchomości w Ludomach, oszacowanych na 23.755 tal. (Dz. P.).

c. Prokop Jan, syn Jana, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Bojanowskiej (Ws. 76 k. 71), w 1673 r. wraz z bratem młodszym Wacławem zawierał konrtakt z braćmi starszymi, ks.Stanisławem, dziekanem w Choczu, i Wojciechem (I. Kal. 133 s. 70). Wedle zobowiązania pozostałych trzech braci, danego zmarłemu Janowi Wielowieyskiemu, sprzedał 1678 r. odziedziczone po rodzicach części Broniszewic i Polskiego za 38.000 zł synom tego Jana, to jest Pawłowi, franciszkowi, Karolowi, Stefanowi, Łukaszowi i Adamowi Wielowieyskim (R. kal. 15 k. 626). Posesor Sławoszewa 1686 r. (P. 1111 III k. 47v). Żeniąc się w 1687 r. z Aleksandrą Nieżychowską, córką Piotra i Katarzyny Drozdowskiej, przed ślubem oprawił jej 20.000 zł posagu (Ws. 208 k. 497), zaś w r. 1688 spisywał z nią wzajemne dożywcie (P. 1116 XIV k. 107). Wedle Bonieckiego Nieżychowska była drugą żoną Prokopa, natomiast pierwszą miała być N. Rogowska, zmarła bezpotomnie. Prokop był 1688 r. stolnikiem wschowskim (Boniecki) i w 1690 r. pisarzem grodzkim poznańskim (ZTP 35 s. 111). Dziedzic Brudzewa 1691 r. (P. 1122 XI k. 52v), wsi kupionej od Andrzeja, Mikołaja, Tomasza i Antoniego braci Bardzkich (P. 1124 XI k. 43). Brat powyższych, Maciej Bardzki zeznał rezygnację Brudzewa z pustkami Rudą, Wyrzutowem i Moszczenicą w p. pyzdr. dopiero w 1695 r. Cena owej rezygnacji, 50.000 zł dotyczyła oczywiście całości tych dóbr (P. 1130 XII k. 11v). Prokop składał 5 III 1703 r. przysięgę na urząd sędziego surogatora grodzkiego poznańskiego (P. 1143 I k. 17v). Został stolnikiem poznańskim krótko przed 25 VIII 1703 r. (Kośc. 144 k. 70). Mianowany 16 XII 1717 r. kasztalnem rogozińskim (Kossakowski III, s. 41). Nazwany 1723 r. dziedzicem Brudzewa i innych wsi, cedował pewnych dóbr poddanych z Brudzewa swemu bratankowi ks. Janowi L-mu, kantorowi gnieźnieńskiemu (G. 94 k. 270v). Aleksandra z Nieżychowskich umarła 1725 r. i pochoowana została 22 IV u "Teresek" w Poznaniu (LM Fara, Poznań). Kaszytelan, syndyk reformatów poznańskich, umarł 1727 r. i pochowano go w tym klasztorze 6 XI (Nekr. Reformatów Pozn.). Córki Prokopa i Aleksandry: Ludwika, Barbara i Konstancja Katarzyna, ochrzcz. 16 XI 1690 r. (LB Książ), o której nie wiem nic więcej. Ludwika Katarzyna wyszła za Stanisława Kościelskiego, łowczego dobrzyńskiego, potem kasztelana bydgoskiego, przy czym jej kontrakt małżeński spiywany był w Brydzewie 7 III 1707 r. Barbara, ur. ok. 1706 r., zmarła w Dobrojewie 9 X 1762 r., pochowana w Kwilczu (LM Kwilcz), w 1721 r. żona Łukasza Kwileckiego, starosty mosińskiego, potem kasztelana lędzkiego. Obie siostry były dziedziczkami wsi ojcowskich Brudzewa i Rudy w p. pyzdr. (P. 1212 k. 94; 1218 k. 42).

d. Wacław, syn Jana, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Bojanowskiej, wspomniany obok braci 1673 r. (I. Kal. 133 s. 70), w 1685 r. był już mężem Barbary Miaskowskiej (LB Kuczków), córki Franciszka i Florentyny Wierusz Kowalskiej, której posag 5.000 zł oprawił w 1688 r. (P. 1116 VIII k. 69). Od uczc. Jana Jadamczyka kupił 1692 r. dwór w Kaliszu na przedmieściu Wrocławskim, który w 1700 r. zobowiązał się sprzedać za 900 zł ks. Aleksandrowi Maurycemu Szołdrskiemu, kustoszowi poznańskiemu (I. Kal. 54 s. 78). Wedle zobowiązania otrzymanego w 1694 r., nabył 1695 r. za 20.000 zł od Franciszka Miaskowskiego wsie Olszynę i Budziska w p. ostrzesz. (I. Kal. 152 s. 379). Elektor Augusta III z wojew. kaliskiego (Poczet). Był w 1701 r. opiekunem dzieci stryjecznego swego brata Jana i Krystyny Bartochowskiej (I. Kal. 154 s. 47). Barbara z Miaskowskich L-a kwitowała 1706 r. swych przyrodnich braci Miaskowskich z 4.666 zł ze spadku po swej matce, wynoszącego 20.000 zł (Ws. 77 V k. 84, 84v). Wacław w 1706 r od Andrzeja Olszewskiego, łowczego sieradzkiego, i od jego żony Katarzyny Karchowskiej brał zastawem za 5.000 zł części wsi Gola w p. kośc. (ib. k. 85). Umarł 3 VII 1710 r., pochowany na cmetarzu w Olszynie (LM Ostrzeszów). Barbara z Miaskowskich umarła w Kielcach 1740 r. i została pochowana tamże przez syna, kardynała (Boniecki). Synowie Wacława i Miaskowskiej: Stanisław, ur. w Borucinie, ochrzcz. 10 V 1686 r. (LB Kuczków), zapewne zmarły młodo, Andrzej i Jan, o których niżej, Wacław Michał Franciszek, ur. w Olszynie, ochrzcz. 3 X 1697 r. (LB Ostrzeszów), też zapewne młodo zmarły. Córki: Marianna, niezamężna 9 VII 1708 r. (LB Ostrzeszów) 1721 r. żona Jana Kantego Włyńskiego, Konstancja, ochrzcz. 22 II 1696 r., jeszcze niezamężna 15 X 1716 r. (LB Ostrzeszów) żona 1-o v. 1721 r. Jana Mielęckiego, 2-o v. za Józefem Nowowiejskim, łowczyp dobrzańskim, zmarła mędzy r. 1756 a 1759, Franciszka zmarła panną po r. 1721 (Boniecki).

a) Andrzej, syn Wacława i Miaskowskiej, wraz z bratem Janem sprzedał 1721 r. nabyte przez ojca dobra Olszynę i Budziska Krąkowskiemu (Boniecki). Andrzej, miecznik poznański, 1725 r. miał za żonę 1-o v. Joannę Budzisz Pstrokońską, córkę Jana i teresy Olszewskiej, jedyną dziedziczkę po rodzicach dóbr Sulmówek w p. sier. oraz Stojanowo Wielkie i Małe w p. kal., bezdzietną, nie żyjącą już w 1727 r. (Ws. 82 k. 19v, 20, 20v; I. Kal. 168/170 s. 201). Kupił 1728 r. od Stanisława Linowskiego za 40.000 zł wieś Lipe (Ws. 83 k. 19v). T. r. spisał wzajemne dożywocie z drugą swą żoną, Katarzyną Potulicką, córką Adama i Małgorzaty Czapskiej, wdową po Samuelu Czarlińskim (Ws. 83 k. 16). Obrany został 29 IX 1730 r. posłem na sejm (Kurier Polski, nr 41). Nie żył już 1739 r. (Rel. Kal. 112/113 s. 1603). Z drugiej żony synowie, Franciszek Andrzej, zmarły dzieckiem i Józef.

Józef Jan, syn Andrzeja i Potulickiej, starosta parchowski, dostał 1742 r. konsens na nabycie starostwa lipnickiego od Linowskich, a 1746 r. też starostą parchowskim. T. r. jego cioteczne rodzeństwo, Józefat i Jakub Włyńscy, oraz siostra ich Aniela zamężna Szaniawska, pozwali go o sfałszowanie testamentu kardynała L-go (Rel. Kal. 131 s. 751) 1748 r. prao wspólności na starostwo parchowskie dla żony Eleonory Małachowskiej, kanclerzanki koronnej. Jako dziedzic połowy wsi Lipe, skwitowany został 1748 r. przez Urszulę Skorzewską, urodzoną z Linowskiej, wdowę po Samuelu Żabickim (I. Kal. 185/189 k. 193). Był dziedzicem Rychowa w p. kal. Nie żył już 1749 r., a wdowa została wprowadzona w posesję Bielaw. Wyszła 2-o v. za ks. Hieronima Teodora Lubomirskiego generała majora JKMci, starostę ryczywolskiego i bohusławskiego. Józef był bezdzietny, a spadek po nim brali jego cioteczni bracia i siostry, Mielęccy i Nowowiejscy (I. Kal. 196/198 k. 182v; 204/205 k. 207; 214/216 k. 244).

b) Jan Aleksander, syn Wacława i Miaskowskiej, ur. w Borucicnie, ochrzcz. 15 VI 1690 r. (LB Kuczków), proboszcz kolegiaty chockiej, kanonik poznański fundi Gałowo 1714 r., kanonik gnieźnieński fundi Woźniki 1717 r., instalowany na to beneficjum 2 XII t. r., kanonik krakowski, delegat kapituły gnieźnieńskiej na sejm 1720 r. i 1722 r., kantor gnieźnieński 1721 r., instalowany 5 VI, był nim do 1726 r., podkanclerz koronny 1721-1735 r., prezydent Trybunału Koronnego 1725 r., proboszcz poznański 1727 r., kustosz kolegiaty warszawskiej i opat mogilski 1728 r., proboszcz miechowski, administrator opactwa Świętokrzyskiego, kanclerz orderu Orła Białego 1730 r., biskup łucki 1731 r., biskup krakowski 1732 r., kardynał 1737 r., prezydent Trybunału Radomskiego 1738 r., mianowany prymasem 17 XII 1738 r., zrzekł się 7 I 1739 r. i do śmierci pozostał biskupem krakowskim. W 1745 r. od Antoniego, Aleksego i Ignacego Walkonowskich, kasztelaniców wieluńskich, i od siostry Anieli zamężnej Łaszczyńskiej kupił 100.000 zł wsie Rychnów i Bogucice w p. kal. (I. Kal. 181/184 k. 377v). Umarł w Kielcach 20 II 1746 r. (Korytkowski; Boniecki).

(2) Adam, syn Prokopa, pisarza ziemskiego kaliskiego, i Sczanieckiej, występował w 1647 r. (Py. 150 s. 10; I. Kal. 113 s. 380), obok brata Jana współdziedzic po ojcu wsi Lipe 1649 r. (P. 1424 k. 34v). Części w Godziątkowie zastawił 1650 r. Annie Wojsławskiej, żonie Adama Bogusławskiego Bacha (I. Kal. 116 s. 52). Otrzymawszy z działów przeprowadzonych z bratem Janem całą wieś Lipe sprzedał ją wraz z nalężącymi do niej częściami w Godziątkowie 1654 r. za 36.500 zł Janowi Jemielskiemu, kasztelanowi kowalskiemu (R. Kal. 14 k. 398v). Nie żył już w r. 1657, kiedy jego brat Jan działał jako opiekun jego dzieci, Jana, Władysława i Katarzyny. Były one zrodzone z Anny Bełdowskiej, wtedy też już nie żyjącej, wdowy 1-o v. po Mkołaju Zaleskim, wojskim sieradzkim. Ta Anna miała z pierwszego męża oprawę 18.000 zł posagu na częściach Sędzimirowic, Domaniewa, Towalczowa i Maciszewic w p. sier., i Jana L. teraz, jako opiekun bratanków, owe części wydzierżawił Marcjanowi Zaleskiemu, pisarzowi ziemskiemu sieradzkiemu (I. Kal. 122 s. 479). Z synów Adama, o Janie będzie niżej, Władysław, nieletni, nie żył już w r. 1673 (ib. 133 s. 608), Katarzyna zmarła w 1680 r. (Nekr. Reformatów, Poznań), była 1673 r. żoną Pawła Mąkowskiego.

Jan, syn Adama i Bełdowskiej, nieletni w l. 1657-1658 (I. Kal. 122 s. 479; ZTP 30 s. 1669), w 1669 r. zapisał dług 10.000 zł siostrze Katarzynie (I. Kal. 129 s. 953). Od Jana Wielowieyskiego wziął zastawem w r. 1673 wieś Polskie w p. kal. za 5.000 zł (ib. 133 s. 679). Jego pierwszą żoną była 1685 r. Teresa Borzysławska (ib. 143 s. 192). Był 1686 r. dziedzicem miasta cz. wsi Kwiatkowa w p. kal. (LB Skalmierzyce). na połowie owych dóbr oprawił 1688 r. posag 4.000 zł drugiej swej żonie Krystynie Bartochowskiej, córce Jana (I. Kal. 146 s. 174). Był też dziedzicem Wiesiołowa (ib. 161 s. 208). Połowę wsi Klonów w p. kal. sprzedał 1689 r. za 17.000 zł Janowi Gostkowskiemu (ib. s. 146, 309). Nie żył już w 1701 r., kiedy Wacław L. jako opiekun jego dzieci, Wawrzyńca, Jadwigi, Joanny, Konstancji i Zuzanny kwitował Macieja Nowowiejskiego, dziedzica wsi Wturek, z prowizji od reszty sumy zastawnej na Wturku, zapisanej kiedyś Janowi (ib. 154 s. 47). Krystyna z Bartochowskich była w l. 1704-1720 2-o v. żoną Tomasza Łętkowskiego (ib. 157 s. 171; 161 s. 107), ale już w 1720 r. występowała jako wdowa i po tym drugim mężu (ib. s. 208). Żyła jeszcze 1735 r. (ib. 171/173 s. 322). O synu Wawrzyńcu nie wiem nic więcej, zapewne umarła młodo. Z Borzysławskiej byłu córki: Jadwiga. żona, 1-o v. Jana Kuczkowskiego, 2-o v. w 1720 r. Franciszka Bogdańskiego, Zuzanna Krystyna, ur. w Kwiatkowie, ochrzcz. 14 VIII 1686 r. (Lb Skalmierzyce), żyjąca jeszcze w 1701 r. (I. Kal. 154 s. 47). Nie wiem z której żony pochodziła Joanna, wspomniana w l. 1701 i 1720 (ib. 161 s. 208). Z Bartochowskiej rodziły się Marianna, Urszula i Konstancja, wszystkie trzy niezamężne jeszcze 1715 r. (ZTP 40 k. 109). Marianny była potem żoną Stanisława Kobielskiego i nie żyła już 1720 r., Konstancja w 1722 r. za Wojciechem Gosławskim, dziedziczka Kwiatkowa. (I. Kal. 161 s. 67).

4) Piotr, syn Macieja i Jastrzębskiej, wspomniany 1606 r. (R. Kal. 1 k. 149), na połowie swej części Wielkiego Piątku w p. kal. oprawił w 1611 r. posag 3.000 zł żonie Annie Wszołowskiej, córce Wojciecha (ib. 8 k. 14). W 1631 r., już jako stolnik kaliski, kupił za 30.000 zł od Adama Wysockiego wsie Borubin i Dobiesław w p. kal. (ib. k. 296v), a jednocześnie żonie oprawił 3.000 zł posagu na tych wsiach (ib. k. 289v). Swoje części w Wielkim Piątku sprzedał wtedy za 15.000 zł temuż Wysockiemu (ib. k. 298v). Od Jana i Mikołaja Bojanowskich kupił 1632 r. wieś Łowęcice w p pyzdr. za 28.000 zł (P. 1417 k. 670). Podpisywał w wojew. kaliskim elekcję Władysława IV, potem Jana Kazimierza. W 1633 r. nazwany dziedzicem Borucina, Dobiesłwia i Części Czechla (I. Kal. 99b s. 1227). Był starostą biskupim siewierskim 1637 r. (P. 761 k. 334v). Łowcice sprzedał 1639 r. za 28.000 zł Adamowi Jaraczewskiemu (P. 1419 k. 1439v), a żona Anna skasowała w 1641 r. swoją oprawę na tej wsi (I. Kal. 107a s. 25). Części wsi Ciechel p. kal. sprzedał 1644 r. za 12.000 zł Tomaszowi Czchórskiemu (R. Kal. 13 k. 119v). Córce swej Mariannie zpaisał 1649 r. w posagu 4.000 zł gotówką i tysiąc wyprawą (I. Kal. 115 s. 895). Nie żył już w 1652 r. (R. Kal. 14 k. 276). Drugą jego żoną, wedle Bonieckiego, była Jadwiga Leżeńska, wdowa 1-o v. po Janie Czosnowskim, cześniku warszawskim, która jako wdowa i po Piotrze L-im sprzedała 1653 r. Lipiny Stefanowi Grzybowskiemu (Boniecki). Synowie Piotra z pierwszej żony: Jan i Maciej, córka, nieznana z imienia, w r. 1641 żona Andrzeja Kmity z p. krakowskiego (LB Kuczków).

(1) Jan, syn Piotra, stolnika kaliskiego, i Wszołowskiej, ur. w r. 1620, dworzanin królewski, umarł w Grodnie 1643 r. (Starowolski, Monumenta; Boniecki).

(2) Maciej, syn Piotra, stolnika kaliskiego, i Wszołowskiej, w r. 1641 mąż Zofii Kotowieckiej, córki Jana i Anny Kotowieckiej, wdowy 1-o v. po Marcinie Gałczyńskim (I. kal. 107a s. 291; 110a s. 715; 125 s. 367; R. Kal. 13 k. 373). Kupił w 1646 r. za 25.300 zł wieś Bronowo i część wsi Bogwiedze od Stanisława, Marcina i Stefana Pruskich (R. Kal. 13 k. 286). Mieszkał tam już jednak w 1645 r. Na połowie Bronowa i Bogwiedz oprawił 1646 r. posag 6.000 zł swej żonie (ib. k. 287v). Części w Bogwiedzach, nabyte od spadkobierców Hieronima Pruskiego sprzedał 1652 r. za 1.000 zł Zygmuntowi Świderskiemu (ib. 14 k. 276). Był też po ojcu dziedzicem Borucina i Dobiesława, a w 1652 r. z 14 dymów w tych wsiach płacił 14 zł podymnego (Rel. Kal. 31a k. 256). Zabił 1653 r. w Bronowie Jana Łępickiego (LM Sowina) i w l. 1665-1669 wspomniany jako "cywilnie zmarły" (I. kal. 126 s. 13, 587; 129 s. 275), ale żył jeszcze w r. 1676 (Py. 154 s. 25). Zofia z Kotowieckich w 1669 r. już nie żyła (I. Kal. 129 s. 725). Synowie Macieja i Kotowieckiej: Jan, ochrzcz. 26 XII 1645 r. (Lb Sowina), o którym nic więcej nie wiem, Aleksander i Piotr. Chyba córką tej pary małżeńskiej była panna Katarzyna L. z Borucina, występująca jako matka chrzestna 6 IV 1655 r. (ib.).

(1) Aleksander, syn Macieja i Kotowieckiej, dostał 1653 r. od ojca pewnych poddanych z Bronowa (Py. 151 s. 21). Z testamentu dziada swego, Jana Kotowieckiego dostał w 1654 r. zapis 1.000 zł na Borucinie, jako przydatek do zapisanych już sobie 4.000 zł na Bronowie (ib. s. 38). Żył jeszcze w 1660 r. (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 165), nie żył już w 1669 r. (I. Kal. 129 s. 725).

(2) Piotr, syn Macieja i Kotowieckiej, dostał od ojca 1653 r. pewnych poddanych z Bronowa (Py. 151 s. 21), z testamentu dziada Jan Kotowieckigo, spisanego 1654 r., otrzymał zapis 5.000 zł (ib. s 38). Jego żoną była 1669 r. Anna Ważyńska (I. Kal. 129 s. 560). T. r. był Piotr dziedzicem Warszówki w p. kal., a to na zasadzie zobowiązania do sprzedaży, otrzymanego na tę wieś już dawniej od Adama Chabielskiego (ib. s. 969). Od Zofii Kozłowskiej, wdowy po Adamie Chabielskim, t. r. otrzymał też zobowiązanie sprzedania dworu w Kaliszu przy ulicy Szkockiej (ib. s. 1052). Już nie żył w 1762 r., kiedy to Anna z Ważyńskich spisywała wzajemne dożywocie ze swym drugim mężem Marcinem Potockim (R. Kal. 15 k. 265). Była ona w l. 1673-1677 posesorką Warszówki (I. Kal. 133 s. 478; 138 s. 508) wraz z synem Janem i córką Eufrozyną. Żyła jeszcze 1696 r. (ib. 152 s. 45). Synem Piotra był Jan, córkami: Marianna, ochrzcz. 31 V 1668 r. (LB Sowina), zmarła młodo, Eufrozyna, w l. 1690-1734 żona Wojciecha z Dobruchowa Wolskiego. Wdowa po nim 1741 r.

Jan Stanisław, syn Piotra i Ważyńskiej, ochrzcz. 12 V 1669 r. (LB Sowina), sprzedał odziedziczoną po ojcy Warszówkę 1695 r. za 16.000 zł Marcinowi Potockiemu, swemu ojczymowi (I. Kal. 152 s. 419). Wsie Borucin i Dobiesław sprzedał 1697 r. za 32.000 zł swemu szwagrowi Wojciechowi Wolskiemu i siostrze Eufrozynie L-ej (ib. s. 58). Zob. tablicę 1-5.

@tablica: Lipscy h. Grabie 1

@tablica: Lipscy h. Grabie 2

@tablica: Lipscy h. Grabie 3

@tablica: Lipscy h. Grabie 4

@tablica: Lipscy h. Grabie 5

Z lini osiadłej w końcu XVI wieku na Rusi, żyjący w pierwszej połowie XVIII w. Józef przez swe drugie małżeństwo związał się znów z Wielkopolską, tu spędził schyłek życia i tutaj umarł. Był synem Samuela, stolnika kijowskiego, i Anny z Żmigrodu Stadnickiej, kasztelanki przemyskiej, wnukiem Jana i Elżbiety (Heleny) Roguskiej, kasztelanki sanockiej, prawnukiem Samuela, sędziego ziemskiego bełskiego i Zofii Łaszczówny, praprawnukiem wreszcie Świętosława, wojskiego horodelskiego, i Anny Podhoreckiej (boniecki). Tego Świętosława czytelnik znajdzie już wśród Lipskich wielkopolskich wyliczonych na poprzednich stronach.

Józef był skarbnikiem bełskim 1713 r., chorążym buskim w l. 1730-1732, regentem kancelarii mniejszej koronnej 1731 r., regentem kancelarii większej koronnej 1735 r., kasztelanem bełskim 1737 r., łęczyckim 1750 r. Miał 1744 r. starostwo żydaczewskie (ib.). Umarł w wieku 64 lat w Chobienicach 4 XII 1752 r. i został pochowany w Woźnikach (LM Chobienice; Nekr. Bernardynek Pozn.). Po śmierci pierwszej żony Anny Łętkowskiej, kasztelanki konarskiej, Józef ożenił się z Wiktorią Skaławską, córką Franciszka, kasztelana gnieźnieńskiego, i Jadwigi Mieszkowskiej. Na swych dobrach Boniewice w ziemi przemyskiej, Nowosielce, Olchowiec, Wietlin, Międzybrody, Osada w ziemi sanockiej oprawił jej 1742 r. przed ślubem posag 100.000 zł (P. 1267 k. 27). Ślub dawał 26 V t. r. w Wilkowie Niemieckim kardynał Lipski (LC Wilkowo Niem). Wiktoria kupiła 1745 r. od Katarzyny z Sapiehów, żony Michała Sapiehy, łowczego W. Ks. Litewskiego, za 106.800 zł dobra spławskie w p. pozn. (P. 1292 k. 107v). Już jako wdowa, w r. 1758 kupiła od Tomasza Rokossowskiego za 84.000 zł wieś Krzesiny w p. pozn. (P. 1325 k. 153v). W 1760 r. spisała w Wilkowie działy ze swymi siostrami (Ws. 92 k. 238). Swoją część dóbr w Wilkowie i Smyczyna oraz część łąk w Przybyszewie sprzedała 1762 r. za 84. 893 zł Ludwinie ze Skaławskich koźmińskiej, wojewodzinie kaliskiej (P. 1334 k. 39v). Od Ludwika Zwolińskiego i jego żony Anny de Trytzen kupiła 1766 r. za 25.000 zł kamienicę zwaną Cerpsowską w Rynku Poznania, koło kamienicy Dzaiłyńskich (P. 1342 k. 95v). Mocą kontraktu spisanego w Kobylopolu 15 V 1776 r. sprzedała dobra w Spławie za 106.800 zł Maciejowi Mielżyńskiemu, staroście wałeckiemu (P. 1353 k. 314). Umarła 4 III 1783 r., mając lat 86, i została pochowana u Karmelitanek w Poznaniu (LM Fara, Poznań). Po jej śmierci jej dobra Kobylepole, Krzesiny i inne spadłe na jej siostrzeńca Macieja Mielżyńskiego, podkomorzego wschowskiego, urodzonego z Krystyny Skaławskiej (Py. 166 k. 26). Kasztelan Lipski miał potomstwo jedynie z pierwszego małżeństwa. Jego dzici: Bendykt zmarły w Ponaniu 1746 r. (Boniecki), Tadeusz, o którym niżej Bibianna, zamrła w14 (15?) V 1755 r. (Kurier Pol, nr 96), Kandyda, zaślubiona 20 XI 1749 r. w Warszawie Antoniemu Czapskiemu, kasztelanicowi gdańskiemu (ib., nr 688), późniejszemu generałowi majorowi wojsk koronnych, wreszcie Cecylia, w r. 1752 żona Franciszka Żaby, wojewodzica mińskiego (Boniecki).

Tadeusz, syn Józefa, kasztelan łęczyckiego, i Łętkowskiej, ur. w Boniowicach 1725 r., pisał się "z Lipego na Lipsku". Deputat na Trybunał Koronny z wojew. podlaskiego 1758 r. (Estreicher XX, s. 177), szambelan królewski, generał major wojsk koronnych 1760 r., kasztelan brzeziński 1761 r., łęczycki 1763 r., członek Rady Nieustającej 1775 r., kawaler orderu Orła Białego 1781 r., wyjednał 1775 r. nakaz rozgraniczenia dóbr Kobylepole, Szczepankowo i Spławie (Vol. leg.). Zaślubił w Chorysławicach (?) 3 III 1753 r. Joannę Siemieńską, jedyną córkę Jana, kasztelana lwowskiego, i Doroty Niemojewskiej (Kurier Pol., nr 862; Estreicher XXVI s. 171; P. 1309 k. 20). Córka Anna Scholastyka Wiktoria Teresa Cecylia Joanna Alojzja, ochrzcz. z wody w Warszawie 12 00 1768 r., z ceremoni w Poznaniu 20 XI 1774 r. (LB Fara, Poznań), wyszła w Warszawie 25 XI 1787 r. za Kazimierza hr. Zawiszę. Ślub odbył się w pałacu ks. kanclerza Czartoryskiego (gazeta Warsz., nr 95). Tadeusz miał i synów: Ksawerego i Samuela Alojzego, ale ich losy nie splatały się już z Wielkopolską. Zob. tablicę 6.

@tablica: Lipscy h. Grabie 6

Jan, sędzia ziemski bełski, nie żyjący już 1643 r., ożeniony był z Dorotą Ślatkowską, która była 1-o v. za Janem Darowskim. Ta Dorota kupiła była od Pawła Wilkostowskiego, wojskiego chełmskiego, Czermno w p. chełmskim (P. 168 k. 11v). Hieronim, wojski horodelski, skwitowany 1657 r. z 1.500 zł przez Jana L-go, syna Prokopa pisarza ziemskiego kaliskiego (I. kal. 122 s. 52). Synowie tego Prokopa pisarza ziemskiego kaliskiego (I. Kal. 122 s. 52). Synowie tego Hieronima już po śmierci ojca, w 1669 r. skwitowani przez Zofię Chmielównę, żonę Jana L-go podsędka ziemskiego kaliskiego (ib. 129 s. 496). Tomasz, chorąży buski, ożenił się 1732 r. z Zofią Granowską, starościanką gostyńską (Estreicher XXXIII, s. 468). Oboje już nie żyli w 1776 r., kiedy ich syn ks. Franciszek, koadiutor kantorii katedralnej włocławskiej, proboszcz stawiszyński, jako współspadkobierca rodzonego wuja Kazimierza Granowskiego, wojewody rawskiego, mianował swego brata Stanisława, skarbnika bielskiego, plenipotentem do sprawy o sumy spadkowe, należne z dóbr Nowe Miasto i Granówko w wojew. rawskim i poznańskim (I. Kal. 214/216 k. 20). Jeszcze innym synem chorążego Tomasza był ks. Kazimierz infułat chocki, archidiakon katedralny gnieźnieńskie, opat lubiński 1780 r. (LB Lubiń), który w 1787 r. zawierał kompromis z Feliksem Czarneckim, dziedzicem połowy Brudzewa, Bolemowa i Chorabia, działającym w imieniu matki swej Ewy z Nowowiejskich, dziedziczki drugiej połowy tych dóbr oraz Lipego z działów spadkobierców L-go biskupa krakowskiego (ib. 227 k. 325). Anna L. i jej mąż Jan Moraczewski, oboje już nie żyjący w 1762 r. Józef, dziedzic Błaszek 1801 r. (LB Rusko).

Nie wiem, czy to tej rodziny należał pochodzący z p. bełskiego Walenty, syn zmarłego Szymona, który w 6141 r. kwitował z ran Jana Starczewskiego z Oszczeklina (I. Kal. 107a s. 192).

>Lipscy h. Łada z Lipia w ziemi rawskiej. Ks. Franciszek, archidiakon łęczycki, kanonik gnieźnieński, łowicki, kurzelmowski, w 1584 r. wydziarżawił swemu rodzonemu bratu Wawrzyńcowi L-mu dziesięciny we wsi biskupstwa kujawskiego Prosino w wojew. sieradzkim (I. Kal. 50 s. 1386). Umarł w 1604 r. (G. 68 k. 19v, 34). Ks. Jan, kantor gnieźnieński, kanonik płocki i łęczycki, regent kancelarii kor., mianował 1626 r. plenipotenta dla sprawy o odzyskanie dziesięcin (M. K. 173 k. 573v-574). Arcybiskup gnieźnieński, otrzymał 1641 r. poddanego z Domosławia w p. kcyń. od Adama i Macieja braci Modliszewskich. Ks. Filip, scholastyk gnieźnieński, pożyczył 1641 r. Jerzemu Ossolińskiemu, podkanclerzemu kor., sumę 20.000 złp (M. K. 185 k. 636v-637v). Ks. Konstanty na Lipiu L., dziekan gnieźnieński i administrator archidiecezji 1763 r. (G. 85 k. 21), późniejszy arcybiskup lwowski, zmarły 1698 r. (Boniecki). Konstancja, starościanka rawska wyszła 1687 r. za Samuela Lanckorońskiego (Estreicher XVIII, s. 628).

Aleksander Feliks, hr. na Lipiu, starosta inowłodzki 1674 r., rawski, rzeczycki 1688 r., stanisławowski 1693 r., kasztelan sieradzki już 1693 r., marszałek Trybunału Piotrkowskiego 1694 r. (ib. XV, s. 275, 276), marszałek Trybunału Lubelskiego 1695 r. (ib. XIX, s. 69), wojewoda kaliski 1699 r. W r. 1701 trzymał i starostwo medyckie (ZTP 38 k. 114v). Zginął, rozsiekany szablami przez szlachtę na zjeździe sandomierskim 1702 r. (Boniecki). Jego pierwszą żoną była 1679 r. Zofia Olszowska, wojewodzianka rawska (ib.), drugą w 1697 r. Urszula z Siecina Krasicka, wdowa po Andrzeju Modrzewskim, podskarbim nadwornym koronnym i po Prokopie Granowskim, staroście żytomierskim, (boniecki; Kc. 133 k. 126). Urszula Krasicka umarła w 1719 r. (Estreicher XXI, s. 314). Aleksander Feliks miał z Olszowskiej syna Józefa i córkę Mariannę, w l. 1711-1731 żonę Franciszka Granowskiego, generała majora wojsk koronnych, wdowę w l. 1735-1743. Józef, ur. w Lipu 8 II 1681 r., starosta rawski i inowłodzki 1702 r., był t. r. mężem Elżbiety Wizemberkówny. Umarł bezpotomnie w 1704 r., a Elżbieta poszła 2-o v. za Jana Potockiego, kasztelana rogozińskiego, zaś w 1711 r. był ajuż 3-i v. żoną Kazimierza Odrowąża Chlewickiego, podczaszego sandomierskiego, który wówczas pozywał Franciszka Granowskiego i jego żonę (ZTP 39 k. 84).

>Lipscy h. Pomian z Lipia w p. inowrocł. Katarzyna, żona Jana Pląskowskiego, wymieniła 1493 r. swoją część we wsiach Podgaje i Lipie w p. inowrocł. z Pawłem Pląskowskim, biorą w zamian jego część w Pląskowie w p. gnieźn. (P. 1387 k. 190v). Wojciech, burgrabia brzeski, plenipotent ks. Wojciecha Tolibowskiego, kanonika włocławskiego i kruszwickiego (ZTP 28b s. 2866). Jan, miecznik dobrzyński 1738 r. (LC Konary)

>Lipscy z Lipy w ziemi nurskiej, wsi zwanej potem Lipa Drewnowo lub Drewnowo Lipskie. Byli zapewne Pobogami, jak i inni wiodący się z tego gniazda ich imiennicy, jednak jedna ich linia po przesiedleniu się w XVIII wieku do Wielkopolski poczęła pieczętować się herbem Grabie, oczywiście po to, by się zidentyfikować rodzinnie z tak zamożnymi tam L-imi tego herbu. Nie przestawali jednak kilka pierwszych pokoleń pisać się konsekwentnie "z Drewnowa", co wystarczająco jasno określa ich rzeczywiste pochochodzenie. T. Żychliński pierwszego osiadłego w Wielkopolsce L-go z Drewnowa, Stanisława, zidentyfikował ze Stanisławem, synem Adama i Naramowskiej, dziedzica Niepartu (zob. wyżej). Powiada, iż ów Stanisław sprzedawszy Niepart i Ciołkowo Nieżychowskim, przeniósł się z Wielkopolski w Płockie i osiadł w Drewnowie w p. nurskim, które to dobra dotąd noszą miano Lipszczyzna czyli Drewnowo Lipskich, w skutku osiedlenia się tam właśnie owego Lipskiego z Wielkopolski. Synowie jego wrócili w Poznańskie. Już jednak Boniecki zwrócił uwagę na to, iż wieś Drewnowo Lipskich była w rękach Lipskich Pobogów już w połowie XVI wieku, a więc wielkopolscy Lipscy piszący się z Drewnowa to chyba Pobożanie. Od siebie dodaję, iż ów rzekomy przodek tych Lipskich, Stanisław z Niepartu żadnego potomstwa nie pozostawił, był księdzem i umarł jako kanonik sandomierski (zob. wyżej).

Stanisław L. z ziemi nurskiej otrzymał 1603 r. zapis ddługu 120 zł od Adama Strychowskiego (Kc. 124 k. 165). Wojciech z Lipy w p. nur., syn Andrzeja, winien był 1616 r. trzy grzywny czynszu Jerzemu Olszanowskimu, podsędkowi ziemskiemu czerskiemu (I. Kal. 82 s. 1668). Stanisław L. i żona jego Anna Kazanówna, oboje chyba jeszcze żyjący w 1723 r. (G. 94 k. 305), rodzice Wojciecha i Andrzeja.

1. Wojciech, syn Stanisława i Kazanówny, pisał się z Drewnowa, dzierżawca Margonina 1719 r., był już wtedy mężem Katarzyny Krzyckiej (LB Margonin). Oboje z tą żoną wydzierżawili 1722 r. od Eleonory z Suchorzewskich, wdowy po Janie Krzyckim, kasztelanie nakielskim, i jej dzieci Witosław w p. nakiel. (N. 201 k. 18v). Dzierżawę margonina, trzymaną od Baltazara Ciecierskiego, stolnika drohickiego, przedłużył Wojciech 1725 r. na dalsze trzy lata (Kc. 135 k. 103). Był w 1730 r. posesorem Grocholina (LB Smogulec), zaś w 1732 r. zastawnym posesorem miasta Łabiszyn (Kc. 137 k. 22v). Już jako miecznik nurski uzyskał 1745 r. cesję pewnych praw do wsi Iwno od Franciszka Prusimowskiego, starosty grabowskiego (G. 97 k. 746v). Posesorem Iwna nazwany w 1748 r. (P. 1292 k. 70v). Swej córce Wiktorii, żonie Józefa Łukomskiego, zapisał 1749 r. sumę 20.000 zł jako wydział dóbr rodzicielskich (P. 1294 k. 137). Posesor Iwna i Wiktorowa zapisał 1753 r. sumę 5.600 zł Mariannie z Bronikowskich Żychlińskiej (P. 1310 k. 215). Podpisał w 1755 r. plenipotencję dla swych synów Jana i Aleksego. jego żona żyła jeszcze wtedy (P. 1315 k. 196). Karmelitom poznańskim zapisał w r. 1757 sumę 7.000 zł, karmelitom kcyńskim 3.000 zł (Kc. 143 k. 175v). W r. 1759 nazwany kapitanem J. Kr. Mci i posesorem Iwna (P. 1327 k. 72). Zarówno on jak i Katarzyna z Krzyckich już nie żyli oboje w 1760 r. (G. 99 k. 205v). Wojciech L. dorobił się sporej fortuny, chociaż do końca życia chodził tylko dzierżawami i zastawami. Jego drobnoszlacheckie pochodzenie potwierdza i to również, że był niepiśmienny. jego zapisy i transakcje podpisywane są z reguły "ręką trzmaną". Synowie Wojciecha i Krzyckiej: Jan, Józef Kazimierz, Aleksy. Córki: Wiktoria Barbara, ochrzcz. 15 XI 1725 r. (LB Margonin), w l. 1748-1468 żona Józefa Łukomskiego, wdowa 1785 r., już nie żyła 1792 r., Marianna, w 1731 r. żona Macieja Kurnatowskiego, skarbnikiewicza wschowskiego, w 1747 r., krótko po 10 VII wyszła 2-o v. za Wawrzyńca Wyganowskiego, umarła 30 XI 1790 r., Zofia i Anna, bliźniaczki, ochrzczone 16 III 1727 r. (ib.).

1) Jan, syn Wojciecha, miecznika nurskiego, i Krzyckiej, pisał się z Drewnowa. Sporządził w Głupczynie 1 III 1740 r. kontrakt z Aleksandrem Samuelem Biegańskim o rękę jego córki Tekli, urodzonej z Julianny Grabowskiej (P. 1286 k. 175). W l. 1742-1743 mieszkał w Zelgniewie (LB Śmiełowo), niewątpliwie jako dzierżawca tych dóbr, stanowiących niegrodowe starostwo. W 1746 r. posesor Żylic (dziś Żelice) w p. kcyń., oprawił żonie swej posag 20.000 zł (P. 1286 k. 175). Wtedy Żelice były własnością Macieja Grabskiego chor. bręcławskiego (G. 115 k. 130). Oboje z żoną uzyskali 1749 r. od Stanisława Chwaliszewskiego i żony jego Katarzyny Ostrowskiej cesję dożywocia wsi królewskiej Szemborowo za konsensem królewskim z 28 XI t. r. (G. 98 k. 289v). T. r., wciąż jakoposesor Żylic, otrzymał plenipotencję od ojca (P. 1294 k. 142v). Z okazji fundacji jurysdykcji Andrzeja Malechowskiego, nowego starosty nakielskiego, przsiągł 29 III 1751 r. na urząd sędziego grodzkiego nakielskiego (N. 211 k. 35v-38v). Przysięgał ponownie 1 VI 1758 r. (N. 211 k. 11). Otrzymał 1759 r. po śmierci Młodziejowskiego urząd sędziego surogatora grodzkiego kaliskiego (Kurier Pol., nr 24, wiadomość z Warszawy z 30 V; Kc. 144 k. 89v). Spisywał 2 IX 1760 r. działy z młodszym bratem Aleksym i t. r. aprobował ten zapis przed aktami (I. Kon. 79 k. 216). Karmelitom kcyń. na Żelicach zap. 1761 r. sumę 500 tal. tj. 1.300 zł (H. W. Żelice). Miecznik kaliski 1762 r., posłował 1764 na sejm konwokacyjny (boenicki). Żelice z folwarkiem Michałowice kontraktem z 27 VI 1767 r. sprzedał za 180.000 zł synowi Wojciechowi (Michałkowice), któremu już wcześniej scedował 1769 r. na akces do konfederacji barskiej (P. 1346 k. 271). Wojski większy kaliski 1770 r. (Boniecki), dopiero w 1774 r. za konsensami królewskimi z 31 XII 1773 r. dokonał formalnej cesji Szemborowa na rzecz syna (G. 100 k. 570; Py. 158 k. 276). Wzajemne dożywocie z żoną zeznał 30 IX 1775 r. (G. 102 k. 84). Mianowany kaszte;anem sanockim 28 XII 1781 r. (Kossakowski III, s. 46), umarł w 1786 r., przed 5 IV (Gazeta Warsz., nr 27). Wdowa umarła nagle w Żelicach 21 XI 1795 r., mając lat 71 (LM Potulice). Synowie: Wojciech i Ksawery, córki: Kunegunda Katarzyna, ur. w Zelgniewie, ochrzcz. 2 IV 1742 r. (LB Śmiełowo), zapewne młodo zmarła, Józefa (Józefina), wydana 1-o v. 1789 r. za Siemiątkowskiego, zaślubiła 2-o v. w Potulicach 26 IV 1791 r. Kajetana Trzcińskiego, z którym żyła jeszcze 1797 r., Urszula, niezamężna 1789 r. (G. 115 k. 45v), potem żona Jana Siemiątkowskiego, zaś 2-o v. poślubiła w Potulicach 9 II 1793 r. Fabiana Sebastiana Koszutskiego, wreszcie Barbara Marianna Łucja, ur. w Żelicach, ochrzcz. 11 V 1761 r. (LB Potulice), zapewne młodo zmarła.

(1) Wojciech (Walenty Wojciech), syn, Jana kasztelana santockiego, i Biegańskiej, ochrzcz. 10 II 1743 r. (LB Śmiełowo), pisał się z Drewnowa. Nazwany starostą szemborowskim już w 1767 r., chociaż, jak widzieliśmy, oficjalna cesja tej królwszczyzny nastąpiła dopiero w 1774 r. Od Salomei Objezierskiej, córki Ludwika i Elżbiety Krzyżanowskiej, a wdowy po Rafale Kowalskim, kupił 1770 r. za 60.000 zł Wilkowo w p pozn. (G. 100 k. 407). Już t. r. 15 X (LC Buk) została ona jego żoną. Generał adiutant J. Kr. Mci 1773 r. (ib. k. 529v). Od Floriana Kęszyckiego dostał 1774 r. zobowiązanie. wedle kontraktu spisanego 27 IV t. r., do sprzedania za 63.000 zł dóbr Rudnicza w p. kcyń. (P. 1351 k. 253). W l. 1779-1780 dzierżawca Rokossowa (LB, LC Poniec). Z żoną swą spisywał wzajemne dożywocie 1780 r. (P. 1357 k. 1). Sędzia surogator grodzki kaliski 1783 r. (Boniecki). Rudnicz sprzedał 1786 r. za 73.000 zł braty swemu Ksaweremu (P. 1363 k. 44). Od Józefa Krzyżanowskiego, skarbnika poznańskiego, kupił t. r. za 180.000 zł Lewków i grąbków z Holendrami (I. Kal. 226 k. 43). Łowczy kaliski 1787 r., kawaler Św. Stanisława 1790 r. (Boniecki). Obok brata Ksawerego 1788 r. dziedzic Żelic (G. 115 k. 130). Podpisał 1792 r. akces do konferencji targowickiej (I. Kal. 232 k. 338). Po bracie Ksawerym odziedziczył w r. 1797 Rudnicz. Przekazał 26 III 1803 r. Żelice z Michałkowcem i Rudnicz synowi Janowi, zaś 12 VI 1806 r. przekazał Lewków, Grąblewo i Lewków-Huby młodszemu synowi Michałowi. każda z tych porcji ojcowizny wyceniona była na 48.333 tal. czyli 290.000 zł (Hip. Wągr., Żelice). Umarł w Kaliszu 3 IX 1810 r., mając lat 67 i został pochoowany w Lewkowie (LM Lewków). Salomea z Objezierskich żyła jeszcze 20 XII 1818 r. (LB Ostrów). Synowie Wojciecha i Salomei: Jakub Jan, ur. w Żelicach, ochrzcz. 24 VII 1771 r., Jan. o którym niżej, Józef Franciszek, ur. w Żelicach, ochrzcz. 4 IV 1774 r. (LB Potulice), Michał, o którym niżej. Córki: Emerencja i Józefa Marianna, bliźniaczki, ochrzczone 23 I 1777 r. Emerencja zmarła zaraz (LB i LM Gułtowy), Józefa chyba również. Inna Józefa Marianna, ur. w Broniszewicach 21 III 1783 r. (LB Broniszewice) zaślubiła 17 X 1802 r. Klemensa Zakrzewskiego. Jej wiek wówczas podano na 18 lat (LC Lewków), ale takie nieznaczne "odmłodzenie" panny idącej za mąż, to byłaby rzecz zwykła. Wreszcie Tekla, ur. w Żelicach, ochrzcz. 30 IV 1788 r. (LB Potulice), urodzona chyba jednak o dziesięć lat wcześniej, bo kiedy 17 II 1798 r. szła za Jana Stawskiego, wojszczyca wieluńskiego, miała mieć lat 20 (LC Lewków).

a. Jan, syn Wojciecha, łowczego kaliskiego, i Objezierskiej, ur. ok. 1774 r., pisał się z Drewnowa. Dziedzic Żelic i Rudnicza, sędzia pokoju powiatu obornickiego, umarł 26 VI 1816 r., mając lat 42 (LM Lewków). Z żony Teodory Wilczyńskiej, córki Ignacego i Franciszki Golińskiej, ur. w Krzyżanowie 5 XII 1783 r., zmarłej w Rudniczu 11 I 1823 r., pochowanej w Potulicach, miał tylko córki: Albertynę (Albertynę Nepomucenę Franciszkę), ur. 23 IV 1804 r., zmarłą w Żelicach 12 I 1884 r. w 81 roku życia (Dz. P.), żonę Józefa Nieżychowskiego, zmarłego 1867 r., któremu wniosła Żelice, Emilia, niewątpliwie identyczna z Salomeą Emilią Wirydyną, ur. w Lewkowie 20 I. 1811 r. (LB Lewków), zmarłą licząc 55 lat 17 I 1867 r. w Belęcinie, pochowana w Potuliach (LM Potulice), zaślubiona w 1832 r. Tadeuszowi Radońskiemu, dziedzicowi Kociołkowej Górki, zmarłemu 8 IX 1873 r. (Dz. P.), Seweryna, ur. 22 XII 1805 r. w r. 1831 już była żoną Kaliksta Zakrzewskiego, była 2-o v. za Tadeuszem Bieczyńskim, dziedzicem Grąblewa, którego zaślubiła przed r. 1843 (LB Grodzisko). trzy te siostry, w r. 1820 dziedziczki po rodzicach Żelic, dokonały 11 VI podziału spadku. Albertyna wzięła Żelice z Michałkowcem, w sumie 37.000 tal. Sewerynie dostał się Rudnicz wyceniony na 23.000 tal., Emilii przypadły kapityłu. Siostry uczestniczyły ponadto w pewnych należnościach z dóbr Majkowo w Król. Pol., Kwiatkowo i Karsko w pow. ostrzeszow. po dziadzie Wojciechu L-im (Hip. Wągr., Żelice).

b. Michał Mikołaj, syn Wojciecha, łowczego kaliskiego, i Objezierskiej, ur. 1779 r. w Rokossowie, ochrzcz. 16 X t. r. (LB Poniec) posesor Szemborowa 1803 r. (LB Szemborowo), dziedzic Lewkowa i Majkowa, sędzia apelacyjny kaliski 1807 r., prokurator trybunału cywilnego kaliskiego 1811 r. (LB Lewków), umarł w Lewkowie 14 IX 1813 r. (LM Lewków). Zaślubił 10 IV 1804 r. Józefę Zarembiankę, mającą lat 22, córkę Jana, dziedzica Ruska (LC Rusko). Z tego małżeństwa córka Katarzyna ur. ok. 1810 r., wydana 31 X 1833 r. za Feliksa Wężyka, zmarła w Mroczeniu 2 IX 1850 r. w wieku lat 40 i syn Wojciech.

Wojciech, syn Michała i Zarembianki, ur. 1805 r., oficer wojsk polskich 1831 r., kawaler krzyża Virtuti Militari, mieszkał 1827 r. w Kwiatkowie dziedzic Lewkowa, umarł w Kiessingen 1855 r. Zaślubił 1826 r. w Gruszczycach Stanisławę Grodzicką (LC Ociąż, tu zapowiedzi), córkę Józefa i Nepomuceny Zielonackiej. Umarła 13 VII 1895 r., pochowana w Lewkowie (Dz. P.). Syn Józef.

Józef Jan Bruno, syn Wojciecha i Grodzieckiej, ur. w Bukowinie na Śląsku 5 VIII 1827 r. (LB Ociąż), umarł 11 I 1884 r. w Lewkowie i atm pochowany (LM Lewków), dr praw, radca Ziemstwa Kredytowego, dziedzc Lewkowa, w ciągu trzydziestu lat swej gospodarki oczyścił majątek z długów i przykupił kilika okolicznych majętności (Dz. P.). Ożenił się 11 X 1859 r. z Antoniną Koczorowską, córką Antoniego i Augustyny z Turnów, ur. ok. 1840 r. (LC Oborzyska) zmarłą 1900 r., i miał z nią synów Wojciecha i Kazimierza oraz córki: Marię Amalię Ignację, ur. w Lewkowie 1 II 1862 r., wydaną w Lewkowie 4 VII 1882 r. za Bronisława Grodzieckiego, dziedzica Psarskiego koło Śremu (Dz. P.) zmarła w Lubrańcu 24 V 1937 r., i Stanisławę Marię Nepomucenę ur. 20 X 1863 r. w Lewkowie, zaślubioną w Lewkowie 26 VI 1883 r. Józefowi Czarneckiemu, dziedzicowi klucza zaniemyskiego.

a)Antoni Nepomucen Wojciech, syn Józefa i Koczorowskiej, ur. w Lewkowie 22 VII 1860 r. (LB Lewków), umarł 16 X 1930 r., pochowany w Lewkowie (Dz. P.), właściciel Lewkowa, Karsek i Szczur (1904 ha), ożenił się 1890 r. z Zofią Lipską córką Jana, gubernatora witebskiego, i Aliny z Rycków, zmarłą w Lozannie 14 II 1916 r., pochowaną zrazu w Lozannie, potem przewiezioną do Lewkowa (Dz. P.). Synowie Jan i Józef.

(a) Jan Józef, syn Wojciecha i Lipskiej, ur. w Lewkowie 15 IV 1892 r. (LB Lewków) dziedzic Lewkowa i Szczury, zaślubił w W. Strzelcach 24 VI 1924 r. Antoninę Żółtowską i miał z nią syna Wojciecha i cztery córki.

(b) Józef, syn Wojciecha i Lipskiej, ur. w Lewkowie 5 VI 1894 r., od 1919 r. służbie dyplomatycznej, od r. 1933 poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny, zaś od 1934 r. do 1939 r. ambasador RP w Niemczech. W czasie drugiej wojny światowej walczył w jednostkach Polskich Sił Zbrojnych na zachodzie, po r. 1945 pozostał na emigracji. Umarł w Waszyngtonie 1 XI 1958 r.

b) Kazimierz Antoni Medard, syn Józefa i Koczorowskich, ur. we Wrocławiu 8 VI 1870 r.(LB Lewków), dzedzic Górzna i Bieganina w p. pleszewskim, Biniewa i Będzieszyna w p. ostrow., Szklarki w p. odol. (razem 2943 ha) ożenił się 1900 r. z Marią Komarówna, córką Władysława z Bejsagoły. W 1908 r. kupił dobra ryc. Wielki Modzenów (?) z folwarkiem koło Odolanowa, ale już na Śląsku w p. sycowskim, liczące ponad 6.000 m. m. (Dz. P.).

(2) Ksawery, syn Jana, kasztelana santockiego, i Biegańskiej, ur. ok. 1759 r., pisał się z Drewnowa. Od Stefana Turny, starosty pietrzykowskiego, wziął w zastaw na trzy lata 1784 r. klucz pietrzykowski w p. pyzdr. (p. 1361 k. 124v). Ożenił się 1785 r. z Julianną Małachowską, córką Michała, pułkownika wojsk koronnych, i Katarzyny Mańkowskiej (P. 1362 k. 80). Umaowa przedślubna została spisana w Poznaniu 25 VI t. r. Od brata Wojciecha kupił 1786 r. za 73.000 zł Rudnicze, a jednocześnie Julianna z Małachowskich skwitowała swoją matkę i brata Macieja z 70.000 zł z sumy posagowej 100.000 zł zapisanej jej przez rodziców kontrakcie małżeńskim (P. 1363 k. 44, 45). Spisywał w 1791 r. wzajemne dożywocie z żoną (P. 1368 k. 493). T. r. pozywany był przez siostrę Józefę i jej drugiego męża Trzcińskiego o jej należności posagowe (G. 117 k. 7). Umarł na tabes, mając lat zaledwie 38, dnia 5 I 1797 r. (LM Potulice). Julianna z Małachowskich umarła w Drzązgowie i została pochowana 28 XII 1802 r. (Nekr. Reformatów Pozn.).

2) Józef Kazimierz, syn Wojciecha, miecznika nurskiego, i Krzyckiej, ochrzcz. 6 III 1719 r. (LB Margonin), posesor królewszczyzny szembrowskiej 1760 r. (LB Szemborowo), umarł 15 IX 1768 r., mając lat 40 i pochowany został w Mielżynie (LM Mielżyn).

3) Aleksy Jakub, syn Wojciecha, miecznika nurskiego, i Krzyckiej ochrzcz. 16 VII 1720 r. (LB Margonin), pisał się z Drewnowa. Porucznik J. Kr. Mci 1752 r. (P. 1307 k. 91v), służyl w regimencie konnym królewiczów 1755 r. (P. 1315 k. 196). Będąc już kapitanem wojsk koronnych, od Marianny, wdowy po Michale Ruszkowskim, podstolim brzeskim, i Katarzyny, wdowy po Michale Sczanieckim, podczaszym dobrzańskim, sióstr Woźnickich, kupił 1760 r. za 100.000 zł Chwalszyce, Podstolice, Gąsiorow, Zasutowo w p. pyzdr. (P. 1329 k. 131v). Ze starszym swym bratem Janem spisywał t. r. w Szemborowie działy (I. Kon. 79 k. 216). Będąc już pułkownikiem wojsk koronnych, spisał 1762 r. wzajemne dożywocie z żoną Ludwiką Słucką, którą zaślubił 29 VII t. r. (LC Nekla), córką Kazimierza, starosty gniewkowskiego, i Magdaleny Skławskiej (P. 1331 k. 20v). Generał adiutant J. Kr. Mci 1772 r. (P. 1353 k. 136, 350; LB Nekla). Umarł w Podstolicach 19 VII 1781 r., pochowany w Poznaniu u Reformatów (LM Opatówko). Ludwina ze Słuckich umarła, mając 70 lat, w Nowcu 22 VII 1806 r. (LM Dolsk). Synowie: Melchior Piotr z Alkantary Jan Nepomucen, ur. w Podstolicach 5 I 1763 r. (LM Opatówko) Antoni Wincenty, ur. w Bojanowie 14 VI 1765 r. (LB Gołaszyn; LB Opatówko), zapewne młodo zmarli, Wincenty Kasper Melchior, ochrzcz. z wody 6 I 1770 r., zmarły w Podstolicach 21 V 1770 r. (LB, LM Opatówko). Józef, o którym wyżej, Nikodem, ur. w Podstolicach 15 IX 1773 r. (ib.). Córki: Alkantara Katarzyna Tekla, ur. w Podstolicach 22 IV 1764 r. (Ib.), zmarła po 31 VIII 1817 r., zaślubiona w Podstolicach 25 II 1786 r. Ksaweremu Milskiemu, dziedzicowi Kaweczyna, zmarłemu 16 IX 1814 r. w Poznaniu, Otolia Ludwika, ur. w Podstolicach 24 VIII 1766 r. (ib.), zmarła po 20 III 1825 r., za Ignacym Cieńskim (Cieńskim?), zmarła po 20 III 1825 r., wreszcie teresa, ochrzcz. z wody 15 X 1775 r. (ib.).

Józef, syn Aleksego, generała adiutanta królewskiego i Słuckiej kwitował 1790 r. z opieki swojego stryjecznego brata Wojciecha, łowczego kaliskiego (P. 1367 k. 411). Był dziedzicem Kawnic w p. kal. Z żony Serafiny Białkowskiej pozostawił syna Józefa i córkę Teresę, żonę Józefa Prądzyńskiego.

Józef (Walenty Józef), syn Józefa i Białkowskiej, ur. 1811 r., porucznik pułku strzelców konnych 1831 r., dowodził oddziałem w bitwie pod Miłosławiem 1848 r., umarł 5 X 1894 r. w 83 roku życia (Dz. P.). Ożeniony z Martą Wolską, córką Franciszka i Salomei Zboińskiej, miał z nią syna Józefa Jana i córki: Anielę, ur. ok. 1848 r., zaślubioną 21 XI 1876 r. w Poznaniu Władysławowi Kiedrzyńskiemu, i Serafinę Martę Józefę (Żychliński).

2. Andrzej, syn Stanisława i Kazanówny, w 1717 r. mąż Teresy Koczorowskiej, córki Tomasza i Jadwigi Belęckiej (P. 1153 k. 23). Wspólnie z tą żoną wydzierżawił 1720 r. od Radlickich, synów zmarłego Wojciecha, Głębokie w p. gnieźn. (G. 94 k. 94). Był wtedy również posesorem miasta Margonina (ib. k. 305). Skwitował brata swej żony Władysława Józefa Koczorowskiego 1723 r. z 916, jej macierzystych z Napruszewa (ib.). W 1727 r. był posiadaczem już tylko Lipin koło Margonina, sam Margonin, jak już widzieliśmy, dzierżawił wówczas jego brat Wojciech (LB Margonin). Od Wawrzyńca Zbijewskiego dostał Andrzej 1729 r. zapis 13.000 zł jako cenę Cerekwicy w p. kcyń. (P. 1218 k. 106). nie żył już 1735 r., kiedy wdowa skwitowała Wojciecha L-go ze swych posagowych 916 z. (G. 97 k. 12v). Żyła jeszcze 1736 r. występując jako matka: Wojciecha, Stanisława, Marcina, Antoniego i Jakuba (ib. k. 86). Już nie żyła 1765 r. (G. 100 k. 123).

1) Wojciech, syn Andrzeja i Koczorowskiej, pisał się z Drewnowa, czasem z Drewnowa Lipskiego. Towarzysz chorągwi usarskiej Czartoryskiego, podkanclerza litewskiego, otrzymał 1743 r. od Antoniego Łaszewskiego i jego żony Marianny Kosińskiej cesję praw płynących z kontraktu o Ostrowo w p. gnieźn., zawartego przez nich 1736 r. z rodzeństwem Kotarbskimi (G. 97 k. 712). Zastawnik Nieżuchowa, kasował 1745 r. komplanację zawartą t. r. w tej wsi z jej dziedzicem Antonim Kołudzkim, chorążycem bydgoskim (N. 210 k. 33v). Podporucznik chorągwi usarskiej królewicza 1750 r., stał t. r. ze swą komendą w Kcyni (I. Kon. 79 k. 88). Zapisał 1753 r. dług 5.000 zł swej siostrze rodzono-ciotecznej pannie Magdalenie Wyrzyskiej, córce Szymona i Anny Koczorowskiej (G. 98 k. 628). Komornik ziemski kaliski 1758 r. (I. Kon. 79 k. 88). Wspólnie z braćmi Stanisławem i Marcinem prawa do wsi Starężynek w p. kcyń. odziedziczone po ich dziadzie Tomaszu Koczorowskim, cedował 1765 r. rodzonemu bratu ks. Jakubowi (G. 100 k. 123). Żoną Władysława była już 2 V 1759 r. Barbara Płonczyńska (LB Września). Był 1768 r. posesorem Czechowa (LB Jarząbkowo). Nazwany 1779 r. dziedzicem Ostrowa (G. 106 k. 118). Nie żył już w 1782 r. Jego synem był niewątpliwie Romuald L. z Ostrowa, występujćy w l. 1768-1770 jako chrzestny (LB Jarząbkowo; LM Marzenin), zapewne zmarły młodo, bo po śmierci Wojciecha słyszymy o jego córkach jako o dziedzicach Ostrowa. te córki, Salomea i Wiktoria, pozostawłay pod opieką stryja ks. Jakuba L-go (G. 109 k. 99, 99v). Salomea Katarzyna, ur. w Ostrowie, ochrzcz. 19 XI 1764 r. (LM Marzenin), była w l. 1783-1788 żoną Macieja Pomorskiego. Wiktoria Marianna, ur. w Ostrowie, ochrzcz. 4 IV 1767 r. (ib.), zaślubiła w Gnieźnie 23 XI 1782 r. Ignacego Krzyckiego i żyła już 1784 r. (G. 111 k. 19v).

2) Stanisław, syn Andrzeja i Koczorowskiej, mąż Anny Siemiątkowskiej, córki Floriana, wdowy 1-o v. po Macieju Brochockim, która w 1761 r. do otrzymanego już posagu 4.000 zł, mocą teraźniejszego zobowiązania swego ojca, miała jeszcze dostać dopłatę 2.000 zł (Py. 163 k. 695; G. 99 k. 399). Stanisław od Ignacego Kozierowskiego i żony jego Konstancji Bronikowskiej kupił 1766 r. za 22.108 zł część Małachowa Górnego cz. Wierzbiczan w p. gnieźn. (G. 100 k. 174v, 175). Nie żył już w 1785 r., kiedy wdowa sumę 459 zł, pożyczoną przez siebie Mikołajowi Sarnowskiemu, scedowała swemu synowi Janowi L-mu (G. 112 k. 17v). Żyła jeszcze 1792 r. (G. 117 k. 142).

Jan Filip Stanisław, syn Stanisława i Siemiątkowskiej, ur. w Maleninie, ochrzcz. 17 V 1766 r. (LB Witkowo), zaślubił 25 XI 1795 r. Elżbietą Kowalską, córkę Rafała, mającą lat 25. Był wówczas posesorem wsi Karce (LC Lewków).

3) Marcin, syn Andrzeja i Koczorowskiej, pisał się z Drewnowa, ożenił się 1751 r. z Marianną Ponikiewską, córką Michała i Eleonory Marszewskiej, wdową po Piotrze Karśnickim (P. 1307 k. 12). Od Kazimierza Korytowskiego i żony jego Konstancji Kruszyńskiej otrzymał 1760 r. cesję dóbr królewskich Grabowa i Krzywa Góra za konsensem królewskim z 29 IX t. r. (N. 211 k. 1). Odtąd tytułowany starostą grabowskim. Marianna a Ponikiewskich już w 1762 r. występowała jako rozwiedziona. Wtedy swoją część we wsi Rudnicze, odziedzczoną po ojcu z działu z braćmi, sprzedała za 9.600 zł Józefowi Kęszyckiemu (P. 1333 k. 200). Marcin ożenił się powtórnie 26 I 1766 r. z Weroniką Borowską (LC Katedra, Gniezno). Nie żył już 1771 r., kiedy Marianna Ponikiewska występowała jako wdowa po nim (kośc. 331 k. 87). Weronika Borowska, też wdowa, w imieniu własnym i małolatnich jego spadkobierców kwitowała w 1773 r. z manifestacji Pawła Tomickiego (Py. 158 k. 211v). Ponikiewska, bezdzietna, już nie żyła 1787 r. (Py. 164 k. 850). Z Borowskiej syn Jakub i córka Teresa, przed 23 I 1802 zaślubiła Pawła Wyganowskiego, dzierżawcę Skalmierzyc (LB Murowana Goślina; Boniecki).

Jakub, syn Marcina i Borowskiej, dziedzic dóbr Starce w Król. Polskim, mąż Marianny hr. Załuskiej (LB Czermin), ojciec Konstantego, zmarłego dzieckiem w Poznaniu 20 VI 1825 r. (LM Fara, Pozn.) Agnieszki Bogumiły, dziedziczki marszewa, ur. w 1819 r., zmarłej w Poznaniu 15 XII 1890 r., wydanej 20 V 1838 r. za Stanisława Baranowskiego dziedzice Sobiesierni (LC Grzybowo).

4) Antoni, syn Andrzeja i Koczorowksiej, ochrzcz. 12 VI 1725 r. (LB Margonin), żył jeszcze 1788 r. (G. 115 k. 90).

5) Jakub, syn Andrzeja i Koczorowskiej, kanonik kolegiaty chockiej i proboszcz wągrowiecki 1762 r. (kc. 145 k. 86). Ta kanonia w kolegiacie fundowanej przez L-ch h. Grabie, którzy mieli pierwszeństwo do jej beneficjów, zdaje się świadczyć, iż ówcześni L-ci z Drewnowa poczynali się już uważać za współrodowców tamtych. Konsekwentne pisanie się "z Drewnowa" podkreślało jednak ich odrębność i był z tamtym w niezgodzie. jakubw 1765 r. otrzymał cesj poszczególnych części wsi Starężynek w p. kcyń. od swych braci Wojciecha, Stanisława i Marcina, od swej ciotki Zofii z Koczorowskich Żorowskiej i od innej ciotki Franciszka Koczorowskiej, klarsyki gnieźnieńskiej. Był wtedy kanonikiem kolegiaty Najśw. Marii Panny na Wyspie Tumskiej (G. 100 k. 122v, 123). Był też i kanonikiem łęczyckim. Umarł 5 XII 1796 r. pochowany w Potulicach (LM Rogoźno). Współcześnie z nim żył ks. Kazimierz L., Prepozyt kolegiaty chockiej, który 28 IV 1783 r. podawał do chrztu córkę Wojciecha L-go, surrogatora kaliskiego (LB Broniszewice). Prepozytura chocka zdawłaby się przesądzać jego przynależność do L-ch h. Grabie, jednak to ojcostwo chrzestne starościanki szemborowskiej wskazywałyby na związki krwi z L-mi z Drewnowa. Czy i tutaj nie zachodzi przypadek tego utożsamiania się przybyszów z Mazowsza z miejsowymi L-mi h. Grabie? Zob. tablice 1-2

@tablica: Lipscy z Drewnowa 1

@tablica: Lipscy z Drewnowa 2

>Lipscy z Lipia w pyzdr., zob. Kebłowscy

>Lipscy różni. Stanisław L. zapisał 1550 r. Annie, Elżbiecie, Zofii i Polonii, siostrom rodzonym Jana i Wojciecha, po 30 grz. każdej jako ich wyposażenie z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 12 II s. 95). Dorota, żona Stanisława Gozdkowskiego w 1572 r. Stanisław, podstarości ("starosta") w Osiecznej, otrzymał 1584 r. zapis długu 44 grz. od Baltazara Gorczyńskiego (Kośc. 264 k. 8). Anna z Lipia, żona Macieja Wrząckiego 1589 r. Ks. Jan, pleban w Mokronosie 1590 r. (Kośc. 270 k. 229v, 230v). Zofia, żona Jana Skąpskiego 1592 r. Barbara z Lipego (raz nazwana Barbarą z Lipia), w l. 1623-1628 wdowa po Stanisławie Konarzewskim. Stanisław, zamieszkały w Górnych Bogusławicach, mąż Anny Szadkowskiej (Sadkowskiej?), wspólnie z tą żoną pozwany 1631 r. o rany przez Jadwigę Bogusławską, żonę Stanisława Osuchowskiego (I. kon. 46 k. 335). oboje w 1635 r. skwitowani przez Stanisława Bogusławskiego Piotrowicza (ib. 48 k. 110v). Panna Barbara z Brucina, chrzestna córki Droszewskiego z Miedzianowa 1632 r. (LB Droszew). Katarzyna, wdowa po Macieju Pruszkowskim 1638 r. Rafał, syn zmarłego Stanisława, spisywał w Stobnie 1669 r. kontrakt o rękę Zofii Śmiełowskiej, córki Stanisława i Katarzyny Rościerskiej, wnoszącej mu 500 zł posagu (I. Kal. 129 s. 206). Owa Zofia z Śmiełowskich skwitowała 1672 r. Stanisława Kembłowskiego z 500 zł (Py. 154 s. 40), a brat Jan zapisał jej wtedy 500 zł długu 9ib.). Oboje małżonkowie zostali 1674 r. pobici przez poddanych Giżyckiego podstolego wieluńskiego ze wsi Barłogi (I. Kon. 60 k. 621v). Żyli jeszcze oboje 1677 r. (i. Kal. 138 s. 541). Katarzyna w 1673 r. żona Marcina Pawłowskiego. Zofia z Lipego, żona Ludwika Rokossowskiego, dzierżawcy starostwa bydgoskiego, 1675 r. Oboje nie żyli już 1695 r. Wojciech, nie żyjący w 1682 r., kiedy to wdowa po nim Anna Tomicka kwitowała z 800 zł swego brata Aleksandra (P. 1105 XI k. 52). Teresa była 1697 r. matką chrzestną syna Jana Chlewskiego (LB Droszew). Krystyna, chrzestna syna Wojciecha Stawickiego 1698 r. (ib.). Panna Marianna, chrzestna syna Wojciecha Wolskiego 1699 r. (ib.). Jan umarł w Śmiglu 30 V 1709 r. i tu pochowany (LM Śmigiel). Panna Dorota, chrzestna 1711 r. Śremie (LB Śrem). Panna Marianna z Garzyna, chrzestna 1711 r. (LB Świerczyna). Stanisław, chrzestny 24 XI 1712 r. (LB Łaszczyn). Ten czy inny Stanisław, chrzestny 3 V 1723 r. (LB Strzelce W.). Wojciech, brat cioteczny Klichowskich, córek Stanisława i Anny Śmiłowskiej, 1714 r. (I. Kon. 73 k. 276). Andrzej, 1716 r. mąż Konstancji Rzekieckiej, córki jakuba i Zofii Krzewskiej (ib. k. 395). Ta Konstancja otrzymała 1717 r. zapis 300 zł od Wojciecha Osieckiego (ib. k. 484v). Wojciech, chrzestny w 1720 r. (LB Panigródz). Jan kwitował się 1723 r. z Aurelianem Chociszewskim i z żoną jego Barbarą Kotańską z trzyletniej dzierżawy w 1736 r. wdowa po nim. Chyba pierwszym mężem był N. Łukowski. Barbara, chrzestna 30 VIII 1724 r. (LB Broniszewice). Maciej, syn zmarłego Andrzeja, w 1729 r. od Macieja Psarskiego wziął w zastaw na jeden rok za 60.000 zł dobra jego Psary, Leziona, Wielopole, Bielczewo, Kowalewo i Błotnin w p. kal. (P. 1216 k. 48v). Andrzej, chrzestny 1728 r. (LB Łekno). Andrzej dzierżawca Niesłabina, miał z żony Teresy syna Jakuba Kajetana, ur. w Niesłabinie, ochrzcz. 2 VIII 1733 r. (LB Śrem). Józef, poborca celny w Kargowej, miał z żony Agnieszki córkę Helenę Petronellę Małgorzatę ochrzcz. 30 V 1735 r. (LB Obra). Chyba identyczna z tymi para małżeńska: Józef, substytut pisarza celnego miasta Bojanowa, i Agata (!), rodzice Stanisława Walentego Jana Nepomucena, ur. 8 V 1748 r. (LB Gołaszyn). Józef (nie wiem, czy szlachcic?) i Agnieszka, rodzice bliźniaków, Feliksa Stanisława i Antoniego Jana, urodzonych w Rawiczu, ochrzcz. 7 VI 1740 r. (LB Łaszczyn). Barbara, chrzestna 14 X 1753 r. (LB Jutrosin). Katarzyna, w 1761 r. żona jakuba Lipińskiego. Wojciech ożenił się 8 V 1763 r. z N. Jabłonowską (LC Rozdrażewo). Teofila, cysterka w Owińskach, umarła 19 III 1764 r., po 48 latach profesji, mając lat 81 (Nekr. Przemęt; Nekr. Owińska; Nekr. Obra). Franciszek, mąż Franciszki z Orzelskich, 1-o v. żony Kazimierza Witwickiego. Synowie ich, Jan i Miachał, w 1765 r. należeli do spadkobierców zmarłego bezpotomnie Michała Orzelskiego (Rel. Ka. 185/186 s. 810). Atanazy, plenipotent Franciszka Czapskiego, kasztelana chełińskiego, dziedzica wsi Laski, 1766 r. (kc. 147 k. 98). Stanisław, ekonom w Myśliborzu 1770 r. (P. 1347 k. 59v). Chryzostom i Petronella, rodzice Konstancji, ur. w Ceradzu Nowym, ochrzcz. 19 I 1771 r. (LB Ceradz). Magdalena, chrzestna w Pakości 1771 r. (LB Pakość). Atanazy i Magdalena, małżonkowie z Rybitw, chrzestni w Tucznie 1772 r. (LB Tuczno). Panna Antonina zaślubiła w Gostyczynie 4 VIII 1774 r. Michała Glińskiego. Brat Michał, franciszkanin gnieźnieński, umarł w Gnieźnie 31 III 1775 r. Inna data śmierci w tym samym nekrologu - 20 VI 1775 r. (Nekr. FFranciszkanek Śrem.). N., mąż Dominiki Dąbrowskiej, córki Stefana, skarbnika czerskiego, i Krystyny Bojemskiej, 1775 r. (I. Kal. 214/216 k. 29)

Krzysztof, syn zmarłych Michała i Zofii Zielickiej, spisywał w 1775 r. wzajemne dożywocie z żoną Petronellą Bielińską, córką Michała i Konstancji Wojniczówny (P. 1352 k. 10). Ów Krzysztof wydzierżawił Ceradz 1776 r. od wdowy Wiktorii z Chłapowskich Chłapowskiej. Był też posesorem Urbania. Umarł 1 V 1777 r., pochowany w Poznaniu u Karmelitów (LM Ceradz). Owdowiała Petronella w imieniu własnym i nieletnich dzieci. to jest Józefa, Franciszka, Ksawerego, Weroniki, Nepomuceny, Rozalii i Konstancji, jeszcze t. r. skwitowała Wiktorię Chłapowską z 12.600 zł należnych z tytułu kontraktu dzierżawnego Ceradza (P. 1354 s. 124). Wyszła 2-o v. 26 VI 1780 r. za Antoniego Rynarzewskiego z Bąblina (LC Szamotuły). Już jako wdowa i po tym drugim mężu, mianowała 1789 r. plenipotentem syna Józefa L-go (P. 1366 k. 117). Umarła mając lat 66, w Piątkowie 26 X 1811 r. (LM Szamotuły). Z jej synów, Franciszek Ksawery 1788 r. otrzymał cesję sumy do Józefy Rafalskiej, rozwiedzionej żony zmarłego Tomasza Kobylińskiego (P. 1365 k. 515v). Obaj bracia, Józef Jan i Franciszek Ksawery w imieniu własnym i wspomnianych wyżej czterech sióstr kwitowali 1791 r. matkę z wydania pozostałych po ojcu ruchomości (P. 1368 k. 21v).

Dominika z Krzywotulskich, chrzestna 25 IX 1783 r. (LB Lubiń) Anna, żona Józefa Małachowskiego, już nie żyjącego 1783 r. Aleksandra i jej mąż Jan Bogusławski, dziedzic części Bogusławic, oboje już nie żyli 1786 r. Barbara zamężna Dramińska 1787 r. Marcin mianował 1789 r. plenipotentem rodzonego swego brata Stanisława (Ws. 104 k. 211). Jan Józef zaślubił 3 XII 1791 r. Jadwigę Teresę Kosicką ze Stefanowa (LC Zbąszyń). Filip Jakub i jego żona Marianna Kamińska oboje już nie żyli 1792 r., kiedy syn ich Romuald spisywał wzajemne dożywocie ze swoją żoną Ewą Wolską, córką Aleksandra i Heleny z Kamińskich (G. 117 k. 142v). Romuald, chyba ten sam, umarł mając lat 78, w Grzybowie Zakonnym, w domu sław. Antoniego Wojciechowskiego, 18 VII 1795 r., pochowany w Gnieźnie (LM Sw. Miachała, Gniezno). Marianna umarła 1790 r., mając około 50 lat, pochowana 2 VI (LM Zbąszyń). Anastazja, zamężna Molska, chrzestna 1 II 1802 r. (LB Kleszczewo). Ludwika, dzierżawczyni Trzebini, chrzestna 18 XII 1802 r. (LB Strzelce W.). Marianna wyszła 14 VII 1804 r. w Goniębicach za Rajmunda Olszyńskiego, kamerdynera Kazimierza Turny. Panna konstancja zmarła w Żabnie 15 XI 1804 r., mając lat ok. 24 (LM Żabno). N., w 1805 r. mąż Jadwigi Kosickiej, córki Józefa, posesora Jarząbkowa (LB Jarząbkowo). Wincenty i Małgorzata z Chlebowiczów, rodzice Józefa i Ignacego Jana, ur. w Baranowie, ochrzcz. 5 IX 1805 r. (LB Baranów). Ten czy inny Wincenty, wdowiec, liczący 55 lat, ożenił się 21 IV 1817 r. z Marianną Szymanowską, córką Wojciecha, posesora Suchorzewka i Strzyżewka, wdową po Kośmidrowskim, liczącą lat 25 (LC Rusko). Umarł w Suchorzewku 26 XII 1820 r., mając lat 60 (!) (LM Potarzyca). Małgorzata zmarła w Orzeszkowie 17 I 1810 r., mająca lat 36 (LM Dębnę n. Wartą). Panna Barbara z Nowca, chrzestna 11 XI 1816 r. (LB Książ). Anna, w r. 1819 żona Stanisława Piechowskiego. Pani Serafina, z Bielaw, chrzestna 24 (?) I 1819 r. (LB Ryczywół). Wojciech, z Kwiatkowa, chrzestny 13 VI 1825 r. (LB Kuchary). Urszula, w 1825 r. żona Wojciecha Szczawińskiego, ekonoma w Czeluścinie. Łucja, córka Marcjanny L-ej, zmarła 6 IX 1830 r., mając dni 12 (LM Fara, Pozn.). Anna przed 29 IX 1869 r. wyszła za Józefa Ossowskiego z p. chojnickiego. Gustaw, rolnik, mąż Kazimiery Popielówny, ojciec Kazimierza Juliana, ur. 29 VI 1920 r. (LB Św. Marcin, Poznań).

>Lisiccy h. Prus z Lisic koło Sochaczewa. Romuald, dziedzic Dzierzbina (?) w Kaliskiem, ojciec lub brat Cecylii, która mając lat 32 szła 29 X 1872 r. za Stanisława Karśnickiego z Lubczyny (LC Wyszanów).

>Lisieccy h. Drya ze wsi Lisiec Mniejszy w p. kon. W XVII i XVIII w. niektórzy członkowie tej rodziny pisali się z Kiszew. O genealogii L-ch dobrze poinformowany Niesiecki. Znajduję u niego tylko bardzo nieznaczne błędy w rozrodzeniu jednej z ich linii w XVIII wieku.

Jakusz z Liśca herbu Drya poświadczył 1395 r. w Pyzdrach szlachectwo Mikołaja, męża Febronii z Siedlemina (Leksz. II, nr. 424).

Wojciech, syn Stanisława z Liśca, w 1430 r. na Uniwersytecie Krakowskim (ALB. Stud. I, s. 76). Był potem doktorem dekretów, profesorem Uniwersytetu 1445 r., kanonikiem kruszwickim, plebanem w Luborzycy, rektorem Uniwersytetu, kanonikiem katedralnym gnieźnieńskim i kolegiaty Św. Jerzego 1464 r. (Boniecki). Wojciech, dr. dekretów, i jego rodzony bratanek Stanisław, niedzielni dziedzice w Liścu, mieli w 1456 r. termin ze strony Jaśka Janiszewskiego, kasztelana biechowskiego (PY. 11 k. 19). Ten Stanisław niewątpliwie identyczny ze Stanisławem z Liśca, synem Krystyna, mającym 1461 r. terminz Jarosławem z Chylina (Kon. 2 k. 9). Stanisław, zwany też Stanczłem, pisany był 1462 r. z Mniejszego Liśca i z Wzdzar (ib. k. 18). Wzdzary cz. Zdzary to wieś w parafii Lisiec Wielki. Dwa łany osiadłe w Zdzarach Stanisław sprzedał 1469 r. za 50 grz. Mikołajowi zLiśca (P. 1385 k. 14) i t. r. jeden łan osiadły i jeden pusty w Chylinie oraz jeden łan pusty w Głogowej w p. kon. sprzedał za 80 grz. Mikołajowi z Chylina (ib. k. 15). Katarzynie, wdowie po Pawle Borowskim, dziedziczce w Mniejszym Liścu, sprzedał 1471 r. za 25 grz. łan osiadły w Zdzarach (ib. k. 125v). Była ona chyba rodzoną siostrą ojca Stanisława, bowiem Stanisław nazwany rodzono-ciotecznym bratem jej synów. Stanisław "Stanczel", dziedzic w Mniejszym Liścu, zobowiązał się 1475 r. swoją część w Krzymowie, którą sprzedał był Wojciechowi Pliszce, ale nie dokonał rezygnacji, zrezygnować za 22 grz. Jakubowi Poniatowskiemu, któremu ów Pliszka sprzedał tę część za taką samą sumę (I. Kon. 1 k. 64). Łan w Wielkim Liścu sprzedał 1475 r. za 25 grz. Mikołajowi z Mniejszego Liśca (P. 1386 k. 35). temuż Mikołajowi sprzedał 1477 r. za 14 grz. i pół łana w Mniejszym Liścu (i. Kon. 1 k. 89) i znów w 1478 r. pół łanatamże za 20 grz. (P. 1386 k. 103). Stanisław Stanczel dokonał 1482 r. wymiany części w Mniejszym Liścu z Mikołajem współdziedziczącym w tej wsi, wójtem konińskim (ib. k. 133v). Mikołaj, wójt, dziedzic w Liścu, występował już 1476 r. (I. Kon. 1 k. 79v). W 1482 r. Stanisław temu Mikołajowi dał połowę swojej częsci w Mniejszym Liścu w zamian za dwa łany osiadłe w Zdzarach (P. 1386 k. 137). W r. 1483 Stanisław nazwanybył dziedzicem w Mniejszym Liścu, obecnie ze Zdzar (ib. k. 143). W 1484 r. wymienił z Mikołajem jeden łan w Liścu na jeden łan w Zdzarach (p. 1387 k. 2). Połowę folwarku z łanem osiadłym w Mniejszym Liścu wymienił t. r. z braćmi rodzono-ciotecznymi Janem i Andrzejem z Mniejszego Liśca (P. 1387 k. 2v). Ze swych części w Mnieszym Liścu i Zdzarach pozwany był 1489 r. przez Mikołaja z Mniejszego Liśca, wójta konińskiego (Kon. 3 k. 42v). Stanisław, cz. Stanczel, dziedzic Zdzarach, wymienił 1497 r. pewne dobra z Elżbietą, żoną Mikołaja L-go, wójta w Koninie, i z jej synem Janem (I. Kon. 1 k. 267v). Synem Stanisła cz. Stanczla był Jan.

Jan z Wzdzar, syn Stanisława czyli Stanczla, płacił 1489 r. winy Świętochnie z Wzdzar i Mikołajowi z Mniejszego Liśca, wójtowi konińskiemu (I. Kon. 1 k. 193, 195v). Jego żona Agnieszka, zwana Kiszewską lub Laskowską, córką Jana z Leszcz, wdowa po Michale Ruchockim, miała 1499 r. termin z Marcinem Gawkiem Turskim (ib. k. 295), a w 1500 r. płacił jej winę pasierb jej Jarosław Ruchocki, bo nieuścił 15 zł węg. z sumy 100 zł węg. (Kon. 4 k. 80v) T. r. miała sprawę z drugim pasierbem, Mikołajem Ruchockim o wdarcie się przemocą do trzeciej części jej dóbr w Kiszewach i Ogorzelczynie (ib. k. 91). Swoje części w Kiszewach, Ogorzelczynie i Laskowcu zrezygnowała swemu obecnemu mężowi (ib. k. 26). Temu mężowi cedowała teżw 1507 r. odziedziczony po swym rodzonym stryju Stanisławie Leskim zapis wyderkafowy 100 zł na wsi Tury w p. kon. (Z Kon. 6 k. 1v). Wsie Kiszewy, Laskowiec, Górzno, połowę Ogorzelczyna w p. kon. i kal. dała 1513 r. swym synom i córkom, to jest Maciejowi, Marcinowi, Stanisławowi, Elżbiecie, Annie z Zofii, zachowując te dobra w dożywotniej posesji (P. 786 s. 469). Ponowiła tę donację na rzecz synów i córek w 1526 r. (Z. Kon. 6 k. 30), i potem znów w 1533 r. na rzecz trzech synów (ib. k. 79v). Jan L. kupił 1514 r. za 150 zł węg. od Wojciecha Roli ze Rzgowa i od jego żony Agnieszki Ruchockiej, córki swojej żony, ich trzecią część w Kiszewach i Ogorzelczynie wraz z trzecią częścią sumy 150 zł węg. na Laskowcu (Z. Kon. 6 k. 7, 7v). Wojciech Rola skwitował 1515 r. ojczyma swej żony z 50 zł ostatniej raty jej posagu (I. Kon. 451v). Jan L. uzyskał 1517 r. zobowiązanie od Doroty z Polic i Barbary, sióstr i spadkobierczyń zmarłej Małgorzaty L-ej, żony Andrzeja L-go, rezygnowania oprawy tej Małgorzaty na częściach Mniejszego Liśca (ib. k. 472v). Od Cherubina Ciosnowskiego kupił 1521 r. za 100 kop gr. i 20 grz. połowy we wsiach Krzymowo i Tury (P. 1392 k. 416v). Było to już tylko dopełnienie formalne transakcji z r. 1517 (1518?) (I. Kon. 2 k. 2). Os Katarzyny, żony Jana Skarszewskiego, kupił 1523 r. za 100 grz. połowę Krzymowa (ib. k. 46). Ta transakcja została ostatecznie uprawniona w 1524 r. (P. 1393 k. 30v). Barbara, córka zmarłego Jakuba Karsowskiego, wdowa po Wojciechu Jabramowskim, sprzedała w 1524 r. sposobem wyderkafu za 120 grz. Janowi L-mu czwartą część wsi Karsy, część wsi Krągola i dwa puste łany we wsi Zdzary (Py. 23 k. 46v). Jan L. został skwitowany w 1529 r. przez córkę Annę, zamężną Jaroszewską, z jej dóbr rodzicielskich w Kiszewach, Ogorzelczynie i Laskowcu (Py. 25 k. 402v). Pani Agnieszka wyderkowała 1531 r. wieś Górzno za 200 grz. Janowi Kościeleckiemu, podkomorzemu dobrzańskiemu (P. 1393 k. 482v). Jan L. w r. 1532 wraz z synami swymi Maciejem, Marcinem i Krzysztofem winien był 60 grz. miastu Koninowi i z tego tytułu obciążył dobra swoje i tych synów, to jest Mniejszy Lisciec, Zdzary, Kiszewy, Krzymowo, Laskowiec i Tury pięciu grzywnami rocznego czynszu na rzecz miasta (I. Kon. 2 k. 262v). Od Marcina Łukomskiego Szeligi kupił 1535 r. za 50 grz. pusty łan "Basiewski" i część ogrodu w Zdzarach oraz łąkę w Karsach (Z. Kon. 6 k. 87v). Trzecią część wsi Kiszewy dał 1539 r. synowi Marcinowi (Z. Kon. 6 k. 103). T. r. mowa już o nim jako o zmarłym (P. 878 k. 123). Agnieszce, żonie jego, dwaj synowie, Marcin i Krzysztof, wedle zobowiązania najstarszego brata Maciej, dali t. r. całe części w Laskowcu i Ogorzelczynie (Z. Kon. 6 k. 102v). Nie żyła ona już w 1541 r. (I. Kon. 3 k. 285v). O tych trzech synach, Macieju, Marcinie i Krzysztofie, zob. niżej. Stanisław wymieniony w donacji dokonanej przez matkę w 1513 r. (P. 786 s. 469), nie wspomniany już w następnej z r. 1526 (Z. Kon. 6 k. 30), niewątpliwie wtedy już nie żył. Córki: Elżbieta, Anna i Zofia, niezamężne w l. 1513-1526 (ib.). Spośród nich, Elżbieta, w l. 1527-1544 żona Mikołaja Górskiego, podsędka ziemskiego kaliskiego, Anna, w l. 1529-1530 za Janem Jaroszewskim.

A. Maciej L., syn Jana i Agnieszki z Kiszew, wymieniony w donacji matki z r. 1513, pełnoletni 1525 r., bowiem wtedy wraz z ojcem dawał zobowiązanie Janowi Golskiemu za jego siostrę Małgorzatę Golską zamężną Przerańską (Kośc. 26 k. 462). Ożeniony z Katarzyną Lipicką, córką Świętosława, domagał się od jej brata uiszczenia 66 grz. posagu (I. Kon. 2 k. 290v). Ta jego żona t. r. nabyła wyderkafem od swej teściowej Agnieszki za 60 grz. całą wieś Górzno w p. kal. (Z. Kal. 6 k. 79). Z tego zapisu kwitowała 1541 r. męża i jego braci (I. Kon. 3 k. 295v). Maciej z działu braterskiego, przeprowadzonego w 1541 r.dostał całą wieś Górzno w p. kal. i całą wieś Krzymowo oraz połowę wsi Tury w p. kon. (ib. k. 196v). Na połowie swych części w Turach, Krzymowie i Laskowcu oraz na połowie Górzna oprawił w 1542 r. swej żonie posag 200 grz. (Z. Kon. 6 k. 115v). Nie żył już w 1552 r. (I. Kon. 6 s. 102). Wdowę po nim nazywano czasem Turowską, oczywiście po mężowskiej wsi Tury. W 1553 r. na połowie swej oprawy na owych Turach zapisywała 22 grz. długu Bernardowi Zorzewskiemu (ib. k. 216v). Występowała 1558 r. jako pani wienna na Górzynie (I. Kal. 23 s. 352). Żyła jeszcze 1562 r. (ib. 27 s. 1371). Maciej miał synów: Jana, Marcina i Stanisława, córki: Małgorzatę, w l. 1553-1557 żonę Wojciecha Droszewskiego cz. Gniazdowskiego, podstarościego kaliskiego, wdowę w l. 1574-1596, i Barbarę, niezamężną, która w 1564 r. dostała od braci zapis 300 tal. jako posag (ib. 29 s. 735), a w 1568 r. kwitowała brata Jana z zapisu (ib. 34 s. 1015).

I. Jan, syn Macieja i Katarzyny, pisany z Tur, w imieniu swoim i braci kwitował 1552 r. z 14 grz. Kiliana Wardęskiego zwanego Ramek (I. Kon. 6 s. 102v). Wraz z braćmi zapisał 1553 r. Droszewskiemu dług 70 zł jako posag za siostrę (I. Kal. 17 s. 288), zaś w 1557 r. wraz z nimi nabył od Kaspra Ciosnowskiego za 1.200 zł części wsi Chylino wp. kon. (Z. Kon. 6 k. 199v). Całe Chylino, wraz z częścią kupioną od Ciosnowskiego trzej bracia sprzedali 1558 r. za 2.000 zł Świętosławowi Lipickiemu, kasztelanowi konarskiemu (Py. 31 k. 67v), ale czy ta transakcja doszła do skutku, nie wiem. Z przeprowadzonych w 1562 r. działów z braćmi Jan otrzymał: całą wieś Krzymowo, z wyjątkiem jednego łanu z dwoma poddanymi, w Turach zagrodnika Jarnuszka z rolą i łąką, w Chylinie trzcią część ogrodu "Filipowskiego" (I. Kal. 27 s. 78). Dwór z siedliskiem i połowę swych części w Krzymowie i Turach sprzedał 1567 r. za 1.400 zł Andrzejowi Grodzieckiemu (R. Kal. 3 k. 3v). T. r. jego żona Anna Ostrowąska Broniszówna, córka Walentego, mająca na Krzymowie oprawę 1.000 zł posagu, zrzekła się swych praw na rzecz Jana Grodzieckiego, syn Andrzeja (I. Kon. 13 k. 248v, 249). Jan pewne cząstki Krzymowa otrzymał 1571 r. od Andrzeja Grodzieckiego dożywocie i pisano go nadal "z Krzymowa" (R. Kal. 4 k. 2). Trzecią część ogrodu "Filipowskiego" w Chylinie cedował 1578 r. Jakubowi Mężyńskiemu, skarbnikowi kaliskiemu (I. Kon. 18 k. 64v). Jako spadkobierca brata Marcina kwitował 1585 r. Wojciecha Biskupskiego (ib. 21 k. 296). Zarówno Jan jak i jego żona nie żyli już 1598 r., kiedy jako współspadkobierczyni bezdzietnej Anny Broniszówny występowała Barbara Broniszówna, wdowa po marcinie Osieckim (ib. 28 k. 674).

II. Marcin, syn Macieja i Katarzyny, wspomniany 1552 r. (ib. 6 s. 102v), asystował przy zapisach dokonywanych przez matkę w l. 1553-1554 (I. Kon. 6 k. 216v, 242v). Od Jakuba Bogusławskiego zw. Bieniak kupił 155 r. za 200 grz. część w Bogusławicach p. kon. (Z. Kon. 6 k. 191v). Wraz z braćmi nabył 1557 r. od Kaspra Ciosnowskiego części w Chylinie a z działów przeprowadzonych w 1562 r. dostał: całe części w owej wsi (z wyjątkiem ogrodu "Filipowskie"), części w Turach oraz dwóch poddanych osiadłych na jednym łanie w Krzymowie (I. Kal. 27 s. 78). Pisany w 1567 r. z Krzymowa (I. Kon. 13 k. 343v). Całą swoją część w Krzymowie sprzedał 1571 r. za 600 zł Andrzejowi Grodzieckiemu (R. Kal. 3 k. 398v). Nie żył już chyba w 1579 r., kiedy nie żyła i jego żona Barbara Rolanka, której pierwszym mężem był Jan Biskupski. Jej spadkobierca, syn z pierwszego małżeństwa Wojciech Biskupski pozywany był wówczas przez bratanków arcina a synów Stanisława L-go (I. Kon. 18 k. 514).

III. Stanisław, syn Macieja i Katarzyny, wspomniany 1552 r. (ib. 6 k. 102v), z działu dokonanego w 1562 r. otrzymał całą wieś Górzno w p. kal. (I. Kal. 27 s. 78) i t. r. sprzedał ją za 6.000 zł Maciejowi Gronkowskiemu (P. 1397 k. 209; I. Kal. 27 s. 371). Żonę jego Annę Węgierską, wdowę 1-o v. po Janie Pogrzybowskim, skwitował 1570 r. z 10 grz. Jerzu Głuchowski (I. Kal. 36 s. 537). Stanisław żył jeszcze 1572 r. (Py 110 k. 273v), nie żył zaś w 1574 r., kiedy to wdowa swoje oprawne części we wsi Grudzielec wydzierżawiła Maciejowi Gronkowskiemu z Górzna (I. Kal. 42 s. 354). Od Stanisława Tomisławskiego wspólnie ze swymi synami Maciejem i Stanisławem L-mi wydzierżawiła 1596 r. części wsi Tomisławice i Mikołajewice (ib. 63 k. 367). Synami Stanisława byli: Jan, Maciej i Stanisław.

1. Jan, syn Stanisława i Węgierskiej, nieletni w l. 1574-1582, pozostał wówczas, jak i jego bracia, pod opieką Macieja i Wojicecha Droszewskich cz. Gniazdowskich (ib. 42 s. 880; 44 s. 606; 48 s. 252), kwitował 1587 r. z opieki Macieja Droszewskiego cz. Gniazdowskiego, podstarościego kaliskiego (ib. 54 s. 313). Żył jeszcze 1592 r. (ib. 59 s. 927), zapewne nie żył już w 1596 r., kiedy został wymieniony w transakcji matki i braci jego dokonanej z Tomisławskim.

2. Maciej, syn Stanisława i Węgierskiej, jak już 1574 r. (ib. 42 s. 880), obok matki i brata Stanisława, jak już powiedziałem, uczestniczył w dzierżawie części Tomisławic i Mikołajewic. Jego żona Małgorzata z Rembiszewa (Rembieska), wdowa 1-o v. po Aleksandrze Soskim, otrzymał 1605 r. od swej córki Doroty Soskiej, żony Wacława Zajączka, otrzymał 1605 r. od swej córki Doroty Soskiej, żony Wacława Zajączka, dożywotnie użytkowanie części w Sochach Wielkich i Małych, które stanowiły dziedzictwo zmarłego Marka Soskiego (R. Kal. 1 k. 41v). Wedle Niesieckiego był bezdzietny.

3. Stanisław, syn Stanisława i Węgierskiej, wspomniany jako nieletni 1574 r. (I. Kal. 42 s. 880), w 1592 r. działał już samodzielnie (ib. 59 s. 927). Od Jana Droszewskiego cz. Gniazdowskiego brał 1604 r. zastawem za 1.500 zł części wsi Gałązki (ib. 70 k. 408). Chyba ten sam Stanisław, dziedzic w Zagorzycach, sumę zastawną 13.000 zł, zapisaną przez Dorotę z Ojrzanowa Barzinę, wojewodzinę krakowską, Krzysztofowi Kochanowskiemu, chorążemu sandomierskiemu, sposobem zastawnym na wsiach: Ojrzanów, kaleń, Żalechów, Wola, Zalesie i innych, scedowaną przez Kochanowskiego Marcinowi Nieborowskiemu, pisarzowi ziemskiemu sochaczewskiemu, a przez Nieborowskiego sobie, scedował 1618 r. Marcinowi Zarembie, staroście grabowskiemu (ib. 84 s. 1007). Od Wojciecha z Rajska Kobierzyckiego, działąjącego w imieniu siostrzeńca Adama z Rajska Kobierzyckiego, działającego w imieniu siostrzeńca Adama Mikorskiego, kupił 1629 r. za 9.600 zł części we wsiach Kościerzyno i Łęki w p. sier. (R. Kal. 11 k. 45). Żył jeszcze w 1631 r. (ib. 98a s. 909) nie żył zaś 1633 r., kiedy to wdowa po nim Anna Zapolska była już 2-o v. żoną Jana Kowalskiego (ib. 99b s. 1721). Spadkobiercami Stanisława i jego zmarłego również syna Pawła Adam Mikorski sprzedał 1645 r. za 11.800 zł części we wsiach Kościerzyno, Kamionacz i w pustce Łęki (Sanki?) w p. sier. (R. Kal. 13 k. 182).

B. Marcin. syn Jana i Agnieszki z Kiszew, wspomniany w l. 1513-1533 przy okazji donacji dóbr dokonywanych przez matkę na rzecz synów (P. 786 s. 469; Z. Kon. 6 k. 79v), kupił 1537 r. od Agnieszki Smoszewskiej, żony Wawrzyńca Bogusławskiego, za 200 grz. jej część macierzystą w Smoszewie p. kal. (Z. Kon. 6 k. 89v). T. r. bratu Krzysztofowi dał części w Kiszewach i Ogorzelczynie w zamian za części w Liścu, Zdzarach, Krzymowie i Turach (I. Kon. 3 k. 25), a żonie swej Katarzynie Łubnickiej, córce Jerzego, w sumie długu 300 zł zastawił połowę dóbr swych dziedzicznych, które mu się należały z przeszłego działu z braćmi, Maciejem i Krzysztofem (ib. k. 46v). Od brata Krzysztofa otrzymał 1539 r. darowiznę tej części Kiszew, która Krzysztofowi miałaby przypaść w dziale braterskim, i jednocześnie dostał też trzecią część w tejże wsi od ojca. Zaraz na połowie swych części tamże oprawił 300 grz. posagu żonie swojej Katarzynie Łubnickiej (Z. Kon. 6 k. 103). Marcin bratu Krzysztofowi darował 1541 r. te części we wsiach Lisiec, Zdzary, Krzymowo i Tury, które miałyby mu przypaść w dziale braterskim (Py. 23 k. 147). T. r. z przeprowadzonego działu otrzymał całą wieś Liszewy i część w Zdzarach (I. kon. 3 k. 269), a wieś Kiszewy, kupioną od ojca, zobowiązał się wyderkować w 40 grz. długu Zofii z Potulic, wdowie po Janie Zarembie, kasztelanie kaliskim (ib. k. 279v). Od Pawła Przedzyńskiego kupił 1543 r. za 60 grz. część wsi Przedzyno w p. kal. (P. 1395 k. 28). Części w Kiszewach i Zdzarach, wolne od oprawy żony, dał jej 1550 r. (Z. Kon. 6 k. 171), a w 1552 r. dokonał na jej rzecz donacji wieczystej całej wsi Kiszewy i części wsi Zdzary z wyjątkiem półłanka "Szablowskiego" (ib. k. 175). W 1568 r. pisany był z Chylina (I. Kon. 13 k. 512v)a w 1572 r. z Kiszew. Zezwolił wówczas synowi Stanisławowi dać na Kiszewach i Zdzarach oprawę żonie (I. Kon. 16 k. 108). Od córki Doroty zamężnej Dąbrowskiej otrzymał w 1577 r. zrzeczenie się jej części macierzystej we wsi Łubnica w p. łęczyckim (Py. 131 k. 113v). Umarł tegoż jeszcze roku (R. Kal. 4 k. 446v). Jak się zdaje, miał jeszcze drugą żonę. W 1572 r. Andrzej Kuklinowski kwitował ze 100 zł swego zięcia ("generum") Marcina L-go z Kiszew i Zdzar (I. kon. 16 k. 153). Gener oznaczał jenadk czasem i szwagra, stąd brak pewności. Z córek Marcina: Agnieszka była w l. 1551-1552 żoną Walentego Goreckiego, Dorota 1-o v. za Piotrem Dąbrowskim, wdowa po nim w l. 1589-1590, żona 2-o v. Wojciecha Zieleńskiego 1590 r. Niesiecki pisze o jego czterech córkach i rzeczywiście była jeszcze jedna za Jakubem Stężyckim (Adam L. nazwany jej bratem) i zapewne inna za Wawrowskim, bowiem Jan i Stanisław Wawrowscy nazwani siostrzeńcami Mikołaja L-go (I. Kal. 70 k. 807v). Synów Marcina znam czterech: Jana, Stanisława, Adama i Mikołaja. Niesiecki pisze jeszcze o Jerzym i Marcinie, obu wedle niego, bezdzietnych. Pierwszego z tych dwóch znam i ze współczesnych wzmianek źródłowych, gdzie jednak brak wskazówki czyim był synem. Ze względu na wczesną datę zawarcia przez niego małżeństwa należy go uważać za jednego ze starszych, czy zgoła najstarszego syna Marcina, kładę więc go na pierwszym miejscu.

I Jerzy, syn Marcina, mąż Zofii Laskowskiej, córki Michała, zobowiązał się 1558 r. oprawić jej posag na połowie swej części w Liścu (I. Kal. 23 s. 952). Dokonał oprawy 300 zł posagu w 1560 r. (P. 1396 k. 874). Oboje małżonkowie zobowiązali się 1568 r. swoje części w Mniejszym Liścu sprzedać za 500 zł Bartłomiejowi L-mu (I. Kal. 34 s. 1558), zaś w 1570 r. zapis na 300 zł, dany im przez tegoż Bartłomieja, cedowali Wojciechowi Krassowskiemu i Mikołajowi Magnuszewskiemu (ib. 36 s. 499). Oboje brali w zastaw od Jana Trzebińskiego za 300 zł wieś Raszewy w p. kal. i w 1576 r. kwitowali się z tym Trzebińskim z owego zastawu 9ib. 44 s. 1148).

II. Jan, syn Marcina i Łubnickiej, wspólnie z bratem Adamem i w imieniu brata Stanisława zapisali 1578 r. dług 100 zł Zofii Osieckiej wdowie po Wojciechu Grochowskim (I. Kon. 18 k. 121). Jan żył jeszcze w 1584 r., kiedy ta Zofia pozywała jego i Adama o zakład 100 zł związku ze sprawą o zagarnięcie przez nich jej poddanego Zdunka ze Zdzar (ib. 21 k. 230).

III. Stanisław, syn Marcina i Łubnickiej, otrzymał 1572 r. zezwolenie ojcowskie na zapisanie oprawy na tej części Kiszew, Zdzar i Łubnicy, która mu przypadnie w dziale braterskim (ib. 16 k. 108), zapewne więc wtedy żenił się albo był już żonaty. Dopiero jednak w 1576 r. na połowie swych części w powyższych trzech wsiach oprawił posag 1.000 zł żonie Jadwidze Rudnickiej, córce Andrzeja (R. Kal. 4 k. 275). T. r. mianował też opiekunów dla zrodzonych z nią dzieci (I. Kal. 44 s. 256). Po śmierci tej pierwszej żony zaślubił Zofię Bułakowską cz. Pogorzelską. W 1589 r., już po ślubie zobowiązał się oprawić jej posag 400 zł na częściach Kiszew i Zdzar, wolnych od oprawy Rudnickiej (I. Kon. 23 k. 394), a dopełnił tego zobowiązania 1595 r. (I. i R. D. Z. Kon. 18 k. 54). Córce Annie, urodzonej z pierwszej żony zapisał 1598 r. jako posag 600 zł i wyprawę wartości 200 zł (I. Kon. 28 k. 362). Druga żona umarła między r. 1598 a 1601 i była bezdzietna (ib. k. 419v; I. Kal. 67 s. 753). Stanisław w 1601 r. w grodzie sieradzkim swe części w Kiszewach i Zdzarach dał wieczyście synowi Andrzejowi, zachowując jednak sobie dożywocie (Rel. Kal. 1 k. 254v, 255v). Także zapis na 300 zł, dany sobie w grodzie bełskim przez Stanisława Rudnickiego z pow. bełskiego, jako psag ze zmarłą Jadwigę Rudnicką, cedował 1602 r. synowi Andrzejowi (I. Kon. 30 k. 260v). T. r. wraz z braćmi swej drugiej żony, Łukaszem i Erazmem Bułakowskimi, jej spadkobiercami, skwitowany został ze 120 zł przez Jana Szawłowskiego (ib. k. 261). Żył jeszcze w 1604 r., kiedy to kwitowała go córka Anna zmężna Kromolicka z 400 zł (I. Kal. 70 k. 914). nie żył już 1606 r. (I. Kon. 32 k. 521v). Wspomniana już córka Anna była w l. 1602-1620 żoną Mikołaja Kromolickiego. Oboje już nie żyli 1625 r. Synowie: Stanisław, Andrzej i Maciej. Stanisławowi dawał 1602 r. zobowiązanie szwagier jego Kromolicki, iż oprawi posag swej żonie (R. Kal. 7 k. 483). Stanisława i macieja mianował 1606 r. brat ich Andrzej współopiekunami swego syna (I. Kon. 32 k. 521). Nic więcej o nich nie wiem, zapewne wkrótce pomarli.

Andrzej, syn Stanisława i Rudnickiej, intromitowany 1602 r. do Kiszew i Zdzar, nabytych wiecznością od ojca (ib. 31 k. 259v). W r. 1606 mąż Anny Parczewskiej, dla zrodzonego z nią syna Franciszka mianował, jak już wspomniałem, opiekunami: Marcina Zarembę, starostę grabowskiego, Marcina Żerońskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, braci swych oraz Stanisława i Mikołaja Parczewskich, swoich szwagrów (ib.). Od stryja Adama L-go kupił 1609 r. za 70 zł część stawu "Młyńskiego" na gruncie wsi Kiszewy (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 217). Dokonał 1610 r. wymiany pewnych części w Kiszewach i Zdzarach ze stryjem Mikołajem L-m, współdziedziczącym w tych wsiach (ib. k. 241). Od stryja Adama kupił 1613 r. za 3.000 zł jego części w Kiszewach (ib. k. 255v). A 1615 r. kupił za 5.000 zł od stryja Mikołaja jego części w Kiszewach i Zdzarach *R. Ka. 4 k. 446v). W Zdzarach obok niego współdzieczyli w 1617 r. Stefan Żychliński i Stanisław Górski (ZTP 27 s. 2088). Od Mikołaja Piekarskiego kupił 1618 r. Jaruntowo i części w Godziątkowie (I. Kon. 48 k. 232). Od Ksawerego Godziątkowskiego kupił w 1620 r. za 1.500 zł części Godziątkowa (R. Kal.9 k. 395), a inne części tej wsi nabył t. r. za 1.000 zł od Wojciecha Wilczkowskiego. cz. Jedleckiego (ib. k. 401), wreszcie jeszcze inne w 1621 r. za 800 zł od Sebastiana Pieruskiego i Jadwigi Bliźniewskiej małżonków (ib. k. 483). Nazwany 1622 r. dziedzicem Jaruntowa i Godziątkowa (I. Kon. 42 k. 227). Od Elżbiety Piątkowskiej, żony Stanisława Pierzchlińskiego, kupił 1623 r. za 3.000 zł młyn "Borowy" cz."Borowiec" na gruncie wsi Królikowo. Było to właściwie już tylko "ulepszenie" transakcji dawniej dokonanej (R. Kal. 10 k. 54v). Młyn ten sprzedał 1629 r. za 6.200 zł Abrahamowi Ciświckiemu, kasztelanowi śremskiemu (ib. 11 k. 57). W r. 1625 został jednym z pełnomocników do spraw sądowych biskupa poznańskiego Jana Wężyka (M. K. 172 k. 338, 338v). W 1631 r. został sędzią surogatorem grodzkim kaliskim (ib. k. 315) i t. r. instygatorem wielkim koronnym (Boniecki). Od Anny Godziątkowskiej, żony Stanisław Wilińskiego, kupił w 1634 r. za 700 zł jej części w Godziątkowie (R. Kal. 11 k. 620v). Całą wieś Jaruntowo w p. kal. zrezygonwał 1636 r. synowi swemu Franciszkowi (ib. k. 845). Bibliotekę swoją znajdującą się w Kiszewach legował 1636 r. po swej śmierci kaliskiemu kolegium jezuitów (I. Kal. 102 s. 1493). od jego żony Anny Parczewskiej Andrzej Zdzarski, syn Doroty Parczewskiej, odebrał 1636 r. między innymi rzeczami także "łańcuch pancerzowy złoty" i ją skwitował (ib. k. 1990). Andrzej L. Jaruntowo i części w Godziątkowie zobowiązał się t. r. rezyznować synowi Franciszkowi z zachowaniem dożywocia dla siebie i dla swej żony (I. Kon. 48 k. 232). Będąc już częściowo sparaliżowanym, w 1638 r. na całych częściach Godziątkowa dał dożywocie żonie pod zakładem 1.000 zł, a jednocześnie owe części sprzedał za 10.000 zł synom swym, Franciszkowi i Ludwikowi, zachowując sobie i żonie dożywotnią posesję (R. Kal. 12 k. 12v). Umarł w 1639 r. (ZTP 29 s. 765; I. Kon. 48 k. 674). Synowie instygatora: Franciszek, Ludwik i Stefan. Córka Dorota, w r. 1624 żona Krzesława Dunina Karwickiego. Wedle Niesieckiego mieli jeszcze synowie Jan i Andrzej. Stefan był w 1632 r. kanonikiem włocławskim, proboszczem tuliszkowskim, plebanem grocholickim (I. Kon. 46 k. 656), w 1641 r. spotykamy go jako jezuitę (I. Kal. 107a s. 496).

1. Franciszek, syn Andrzeja, instygatora koronnego, i Parczewskiej, żył już w 1606 r. (I. Kon. 32 k. 521v). O dokonanych na jego rzecz zapisach ojcowskich była mowa już wyżej. Swoje części: Jędrzejewską,

>Łabęccy Duninowie h. Łabędź, wyszli z Zalesia Łabędzkiego w ziemi bielskiej. Synowie Jana, nie żyjącego już w r.1681, Stanisław i Stefan z Łabędzi w imieniu własnym i rodzeństwa, Pawła, Władysława, Andrzeja i Konstancji, mianowali t.r.plenipotentami Zbigniewa i Bogusława Morsztynów oraz Jana Lubienieckiego (P.213 I k.27V). Jerzy, w r.1698 mąż Ludwiki Górskiej, córki Włądysława i Teresy Czeskiej, wdowy 1-0 v.po Stanisławie Szczypierskim (P.196 k.126v), nie żył już w r.1729. Jego syn z tej żony, Franciszek był w r.1725 mężem Teresy Poklękowskiej, corki Stefana i Anny Jedleckiej (I.Kal.161 s.76) i spisywał z nią w r.1729 wzajemne dożywocie (ib.167 s.147). Niewątpliwie ich to synem był Franciszek, którego w r.1750 Fabian Szamarzewski, rodzący się z POklękowskiej, dziedzic części Liśca w p.kon., mianował jako siostrzeńca jednym ze swych plenipotentów (ib.190/195 k. 184). Ks. Stefan, dziekan koniński, proboszcz kolski, dziedzic Łubienka w wojew.brzeskim-kuj.1723 r.(I.Kon.73 k.369v). Franciszka Petronella, żona 1-0 v.Antoniego Waniewskiego, 2-o v.Felicjana Zdanowicza nie żyła już w r.1762. Stanisław, skarbnik żydaczowski w r.1768 (I.Kal.206/208 k.33), był mężem nie żyjącej już wtedy Kunegundy Czachórskiej, córki Jakuba, ojcem zaś zrodzonych z niej dzieci: Andrzeja, Marianny, wówczas żony Antoniego Jaszowskiego, Elżbiety, Tekli, Dimicelli i Ludwiki, panien (Kc.147 k. 222v), współdziedziców t.r. w Czachórach w p.kal. (I.Kal.206/208 k.72).

Łabęccy różni, przeważnie z Łabędzi w pow. sieradzkim, koło Warty. Według Bonieckiego siedzieli tam Korabici, lecz była to typowa wieś drobnoszlachecka, stąd trudno mieć pewność, czy wszyscy współdziedziczący w Łabędziach i biorący stąd nazwisko należeli do jednej i tej samej rodziny. Stąd wśród niżej przezemnie wymienionych mogli się znależc i Duninowie, jeśli w aktach występowali bez tej części swego nazwiska.

Wojciech dostał w r.1553 od Stanisława i Jana Wilszyckich zobowiązanie sprzedania mu wyderkafem za 12 grz. dwóch składów roli w Wilkszycach, w pobliżu Korzenicy, w p. kal. (I.Kal.17 s. 403). Panna Róża Ł-a, córka zmarłego Szymona Parczewskiego(!), skwitowała w r. 1562 z 14 grz. Jakuba Dobrzyckiego (ib. 27 s. 30). Krzysztof w r. 1564 od Jana Niewieskiego kupił dwa puste łany we wsi czyli przedmieściu Krotoszyn Stary (ib. 29 s. 268). Wojciech Ł. "Śliz", mąż Anny Wilkszyckiej, którą w r. 1564 kwitował z 10 grz. Piotr Wilkszycki "Gajek" (ib. s. 732). Była ta Anna 1-o v. żoną Jerzego Wilkszyckiego "Bajaka". Skwitował ją w r. 1568 z 12 grz. Mikołaj Krąkowski (ib. 34 s. 479). Ten sam zapewne Wojciech Ł. zapisywał w r. 1568 dług 14 grz. pannie Małgorzacie Rajskiej (ib. 479). Łukasz, w r. 1568 mąż Doroty Wilkszyckiej (ib. s. 1131). Dorota, w latach 1582-1588 żona Wacława Zdzienickiego "Mydlaka". W imieniu Jana i Marcina, synow zmarłego Wojciecha Ł-go z pow. sieradz., wuj ich Jan Parczewski zapis na 20 grz. dany w grodzie sieradzkim ojcu ich przez Sebastiana Gawłowskiego, cedował w r. 1584 wraz z przezyskami z procesu i z posesją części jego wsi Morawki Janowi Korzenickiemu (ib. 50 s. 150). Bartłomiej Ł. "Śliz" mąż Elżbiety Wojsławskiej, córki Stanisława, 1586 r. (R. Kal. 5 k. 581). Jan Ł. "pilch", dziedzic części Łabędzi, już nie żyjący w r. 1595, z żony Anny Piotrowskiej miał córkę Elżbierę, żonę "sław." Jana Dembińskiego, mieszczanina z przedmieścia poznańskiego Śródki, ktora t.r. odziedziczone po ojcu części sprzedawała za 1.000 zł Janowi Piotrowskiemu (P. 1410, k. 360).

Bartłomiej Ł. cz. Drozdowski, syn Jana, nie żyjącego już w r. 1615 (R. Kal. 8 k. 413), dziedzic cząstki w Wojsławicach, może identyczny z powyższym Bartłomiejem Ł-im "Ślizem", wziął w r. 1696 w zastaw od Wojciecha Wojsławskiego "Szyjaka" za 600 zł dwie części roli w tejże wsi, przylegające do swoich ról (I. Kal. 63 k. 630). Z Walentym Wojsławskim "Pilchem" w r. 1601 dokonał wymiany gruntów w tej wsi (R. Kal. 7 k. 392 v). Jego pierwszą żoną była w r. 1603 Małgorzata Kowalska, wdowa 1-o v. po Janie Nieradzkim (Nierackim) "Graczu", która wtedy uzyskała intromisję do części wsi Modła w p. kal., z tytułu długu 300 zł zapisanego jej przez Walentego Molskiego (R. Kal. 1 k. 547). Nie żyła już w r. 1611 (I. Kal. 77a s. 466). Drugą żoną była Anna Molska, która w r. 1637 skwitowała ze 150 zł Stanisława Borzewickiego (I. Kon. 48 k. 328). Bartłomiej nie żył już w r. 1638, kiedy to jego synowie, Jan, Bobrogost i Wawrzyniec otrzymali od Macieja Mantyckiego zobowiązanie sprzedania im za 400 zł części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych wraz z siedliskiem nabytym od Samuela Czyżewskiego (i. Kal. 104b s. 1874). Prócz powyższych synów był jeszcze syn Stanisława i córka Marianna, w r. 1631 żona Macieja Mantyckiego. Owdowiała Anna z Molskich w r. 1644 oprawę i dożywocie na dobrach mężowskich w częściach Wojsławic i Małych Mroczek cedowała synowi Janowi (ib. 110a s. 357). Żyła ona jeszcze w r. 1647 (ib. 113 s. 1785). O Wawrzyńcu nie wiem nic więcej.

1. Jan, syn Bartłomieja i Molskiej, spisywał w r. 1659 wzajemne dożywocie z żoną Zofią Zorzewską, córką Macieja (R. Kal. 14 k. 476). Ta Zofia, już będąc wdową, kwitowała w r. 1669 z 450 zł Wojciecha Siewierskiego (I. Kal. 129 s. 1332). W r. 1680 roborowała skrypt na 300 zł dany jej przez małżonków Gosławskich (I. Kon. 63 k. 183v).

2. Dobrogost, syn Bartłomieja i Molskiej, w r. 1639 od Jana Mantyckiego kupił za 200 zł części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (R. Kal. 12 k. 92v). Spisywał t. r. wraz z matką w Kurowie kontrakt ze Stanisławem Kurowskim "Nyczkiem" (I. Kon. 48 k. 633v). Chodziło tu niewątpliwie o małżeństwo jego z Jadwigą Kurowską, córką tego Stanisława, której r. t. oprawił 300 zł posagu na połowach swych części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych (R. Kal. 12 k. 94). Drugą jego żoną, zaślubioną w r. 1644, krótko po 9 V (I. Kal. 110a s. 463), była Jadwiga Czachórska, córka Gabriela, która t. r., po ślubie już, części swe rodzicielskie w Gorzycach w p. kal. sprzedała za 500 zł Stanisławowi Franciszkowi Dobrosielskiemu, zas mąż na połowie swych części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych oprawił jej 500 zł posagu (R. Kal. 13 k. 122, 123v). Małżonkowie spisali w r. 1645 wzajemne dożywocie (ib. k. 224v). Bartłomiej dobra swe w Bogusławicach Górnych i Nadolnych w r. 1647 zastawił za 500 zł Piotrowi Wardęskiemu i żonie jego, Zofii Wolińskiej (I. Kal. 113 s. 1780). Żzył jeszcze w r. 1648 (I. Kon. 53 k. 24), nie żył zaś w r. 1650, kiedy Marcin Orlewski i owdowiała Jadwiga z Czachórskich kwitowali się wzajem z ran (ib. k. 322). Miał Dobrogost syna Jana oraz córkę Zofię, w latach 1674-1681 żonę Ludwika Głoskowskiego.

Jan, syn Dobrogosta i Czachórskiej, kwitował w r. 1668 Stefana Złotnickiego ze 100 zł na poczet sumy 300 zł (ib. 58 k. 497v). Siostrze swej Głoskowskiej w r. 1674 zapisywał dług 150 zł (ib. 60 k. 657).

3. Stanisław, syn Bartłomieja, kwitował w r. 1644 z 640 zł Mikołaja Korzenickiego (I. Kal. 110a s. 1155) i t.r. zapisywał dług 400 zł swemu bratu Dobrogostowi (ib. s. 1338). Nie żył już w r. 1652, kiedy wdowa po nim, Anna Grudzielska zapisywała 100 zł długu Janowi Korzenickiemu (ib. 118 s. 217). Anna ta nie żyła już w r. 1669. Synem Stanisława był Maciej. Z corek, Anna w r. 1652 cedowała Andrzejowi Mańkowskiemu 500 zł z prowizji zapisanej sobie w grodzie wschowskim przez Barbarę z Krzyckich Goszczewską (P. 1064 k. 367v). Katarzyna była w r. 1669 żoną Andrzeja Chlewskiego. Marianna, t.r. żona Wierzbickiego. Może też Stanisława córką była Barbara, w latach 1659-1660 żona Jana Dąbrowskiego. Zdaje się wskazywać na to zapis 400 zł, jaki w r. 1659 uzyskała od Marcjana Grudzielskiego i jego żony (Kośc. 304 k. 984v). Nie żyła już w r. 1674.

Maciej, syn Stanisława i Grudzielskiej, mąż Anny Kołdowskiej, córki Stanisława, podstarościego sieradzkiego, dziedzica Wójcic Wielkich w pow. sier., i Marianny z Przytocznicy Gosławskiej (I. Kal. 152 s. 322, 159 s. 109), która w r. 1665 kwitowała swego brata Jana Kołdowskiego z 300 zł, na poczet jej dziedzictwa po rodzicach (ib. 126 s. 799). Maciej w r. 1669 w imieniu własnym i siostr, Chlewskiej i Wierzbickiej, skwitował Mikołaja Złotnickiego, podniósłszy odeń sumę 1.200 zl pożyczoną niegdyś matce tego Złotnickiego przez ojca ich Stanisława (ib. 129 s. 1028). Części w Wojsławicach w r. 1677 sprzedał Adamowi Szumskiemu (ib. 140 k. 71). Anna z Kołdowskich żyła jeszcze w r. 1695, kiedy to kwotowała z sum Marka Aleksandra Psarskiego, obecnego dziedzica Wojcic (ib. 152 s. 322). Owdowiały Maciej swój zapis dożywotni z r. 1665, spisany w Grodzie sieradzkim, oraz posesje części wsi Trzebinie Stare czyli Ciepielewo Lipszczyzna cedował w r. 1714 Franciszkowi Raciborskiemu, dziedziców tej wsi (ib. 159 s. 109). Zob. tablicę.

@tablica: Łabęccy (h. Korab?)

Jakub, syn Piotra, na połowie swej części we wsi Łabędzie w p. sieradzkim oprawił w r. 1597 posag 150 zł żonie Annie Mieszkowskiej, córce Jakuba (R. Kal. 7 k. 85v). Wojciech, mąż Doroty Słodzińskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Abrahamowiczu, która w r. 1609 mianowała plenipotentami synów swych z pierwszego małżeństwa, Rafała i Jana Abrahamowiczów (I. Kal. 75 s. 317). Aleksander w r. 1612 przy współudziale Andrzeja Chorzewskiego zabił Wojciecha Komorowskiego, sługę Piotra Chełkowskiego, a i sam stracił wtedy życie (P. 146 k. 380v). Walenty, syn zmarłego Piotra, okazywał w r. 1615 rany zadane mu przez Piotra Zdzienickiego (I. Kon. 38 k. 462v). Może ten sam Walenty wspólnie z żoną Praksedą w r. 1622 brał zastawem od Jana Dzierzbińskiego i żony jego, Katarzyny Szadkowskiej, części Bogusławic Górnych (ib. 42 k. 199). Wojciech z żoną Anna Miedzianowską w r. 1616 wzięli w zastaw od Jadwgi Sienieńskiej, wdowy po Adrianie Mycielskim, wojskim sieradzkim, za 200 zł węg. Balice w p. sier. (I. Kal. 82 s. 624). Małżonkowie ci uzyskali t.r. zapis 200 zł długu od Agnieszki Wszołowskiej, wdowy po Piotrze Miedzianowskim (ib. s. 835), niewątpliwie matki Anny. Piotr dostał w r. 1616 zapis 170 zł długu od Joachima Wierusz Stoleckiego (ib. s. 1379). Jadwiga, w r. 1617 żona Jana Wojsławskiego. Ewa była w r. 1618 wdową po Wacławie Przedzyńskim, nie żyła już w r. 1636. Stanisław i żona jego Małgorzata Buszewska uzyskali w r. 1626 od Zofii z Brodnicy, wdowy po Marcinie Kunińskim, zapis 660 zł długu (Py. 143 k. 145). Oboje ci małżonkowie zawierali w r. 1630 ze Stanisławem Bonińskim, pod zakładem 600 zł, kontrakt dotyczący Mikołajewic Górnych w p. gnieźn. (G. 79 k. 153). Inny Stanisław był w r. 1631 mężem Zofii Krzesińskiej, córki Piotra i Anny Grzybowskiej (G. 79 k. 484v). Stanisław i Zofia, z pewnością ci sami, rodzice Doroty, ochrzcz. w styczniu r. 1642 (LB Witkowo). Małgorzata, w latach 1637-1652 żona Pawła Mantyckiego. Ewa, w r. 1653 żona Marcina Bukowskiego. Bogumiła, w r. 1654 wdowa po Hieronimie Kwiatkowskim. Barbara, w r. 1663 wdowa po Władysławie Mieleckim (Mielęckim?). Barbara, wdowa po Jerzym Zaleskim, zastrzelonym w Konówcu 16 II 1665 r. przez "uczc." Wojciechowskiego. Tomasz wraz ze swym synem Kazimierzem, sługą Jana Molskiego, roborowali w r. 1669 temu Molskiemu skrypt (I. Kal, 129 s. 69).

Aleksander, już nie żyjący w r. 1669, był mężem Zofii Wiktoryny Bojanowskiej, wdowy 1-o v po Andrzeju Bielczewskim, która t.r. już będąc 3-o v. żoną Jana Wolskiego, cywilnie zmarłego, wraz z synami z pierwszego męża, Marcinem, Janem i Florianem Bielczewskimi, zawierała z Sebastianem Gałęskim kontrakt o wieś Bielczewo i części w Karskach p. kal. (ib. s. 975). Zofia z Bojanowskich już nie żyła w r. 1686 (G. 88 k. 111). Córka Aleksandra i jej, Marianna, w latach 1685-1688 żona Benedykta Szyszeckiego (Szysieckiego), wystepowała jako wdowa w r. 1696. Syn Wojciech był w r. 1686 mężem Zofii Tomickiej, córki Stanisława i Ewy Radolińskiej, wdowy 1-o v. po Wojciechu Paprockim (Kc. 132 k. 403v; N. 186 k. 329), zamordowanym. W r. 1688 i szwagier jej Szyszecki zawierali kontrakt z jej bratem, Andrzejem Tomickim, dziedzicem części w Mierzewie p. gnieźn. (G. 88 k. 234v). Wojciech spisywał w r. 1689 z żoną wzajemne dożywocie (N. 225 k. 847v). Żyła ona jeszcze w r. 1700 (P. 1139 XI. k. 40). Wojciech w r. 1713 występował jako mianowany w r. 1712 przez króla opiekun nieletnich Wojciechowskich, dzieci Jana Wojciechowskiego i swej pasierbicy Ewy Paprockiej, przeciwko tejże Ewie i jej wspólnikowi Stanisławowi Opackiemu o zamordowanie męża a ich ojca (P. 288 k. 228, 229). Nie żył już w r. 1726. Córka jego i Tomickiej, Eleonora, wtedy też już nie żyjąca, była żoną Józefa Jurkiewicza, który t.r. w imieniu swych dzieci kwitował z 583 zł Stanisława Gembarta, dziedzica Mierzewa (Z. T. P. 46 k. 1401).

Barbara, w latach 1672-1677 żona Franciszka Glinickiego. Jan, z Małachowa Złych Mięsic, mą Marianny, był ojcem urodzonych z niej synów, Stanisława, ochrzcz. 16 V 1677 r., i Jana, ochrzcz. 20 I 1679 r. (LB Witkowo). Marianna, matka chrzestna syna Jana Strachockiego 21 II 1682 r. (LB Droszew). Jan, nie żyjący w r. 1683, miał syna Andrzeja męża Anny Molskiej, córki Wojciecha i Marianny Wojsławskiej, która t.r. sprzedała części w Mroczkach Małych p. kal. za 700 zł Maciejowi Molskiemu, mąż zaś oprawił jej wtedy 700 zł posagu (I. Kal. 142 k. 117, 118). Agnieszka, z Gmiewkowa, matka chrzestna 28 V 1698 r. (LB Gniewków). Jan Franciszek i Elżbieta Aleksandra ze Skorkowskich, oboje juz nie żyjący w r. 1698, rodzice Jerzego Wojciecha, który t.r., jako jedyny spadkobierca zarówno matki jak i rodzonej ciotki, panny Krystyny Skorkowskiej, zawierał kontrakt z Andrzejem Otto Trąmpczyńskim (Py. 156, s. 91). Marianna, w r. 1702 żona Jana Tadejewskiego. Jerzy, ojciec Magdaleny, ochrzczonej 30 V 1704 r. (LB Kotłów). Władysław, mąż Anny Trzebuchowskiej, córki Jana, która w r. 1712 sprzedała w grodzie przedeckim Adamowi Chwałkowskiemu wsie Kiełczew Smużny i Lipiny (puste) w p. kon., odziedziczone po bezdzietnie zmarłym bracie Adamie (I. Kon. 73 k. 148). Adam, posesor części w Łabędzicach (?), roborował w r. 1719 kontrakt z Wojciechem Tomickim (Z. T. P. 40 k. 524). Posesorem owych dóbr był jeszcze w r. 1730 (I. Kal. 167 s. 11).

Kazimierz i Ewa z Kolczkowskich (?), oboje już nie żyjący w r. 1719, rodzice Wojciecha, który t.r. spisywał wzajemne dożywocie z żoną swą Katarzyną Glińską, córkę Franciszka i marianny Napruszewskiej (P. 1163 k. 49). Wydzierżawił w r. 1722 na trzy lata od Władysława Sławińskiego jego dobra zastawne Międzybórz w p. kośc. (P. 1187 k. 134v). Wspólnie z żoną cedowali w r. 1726 Józefowi Prząnowskiemu uzyskane w r. 1720 mocą cesji od Wojciecha Glińskiego, jej brata, dobra rodzicielski w częściach Łubowic Małych zw. Wierzejewszczyzna w p. gnieźn. (P. 1206 k.9). Z drugą żoną, Marianną Naramowską, wdową 1-o v. po Wojciechu Żłobnickim, zaślubioną 4 I 1739 r. (LC Św. Marcin, Pozn.), spisywał Wojciech Ł. t.r. wzajemne dożywocie (P. 1257 k. 37). Marianna zapisała całe swe posagowe sumy, to jest 6.000 złp i 3.000 złp obecnemu mężowi, przeciwko czemu protestował w r. 1740 Ignacy Naramowicki (Ws. 177 k. 22). Oboje małżonkowie w r. 1741 wydzierżawili od Wojciecha Nieborskiego i żony jego, Anny z Łukomskich, na trzy lata, pod zakładem 350 zł, część Sokolnik w p. gnieźn. (G. 97 k. 506). Kwitowali w r. 1742 Wojciecha Żłobnickiego z wydania pewnych rzeczy (ib. k. 571). Nie żyła już Marianna w r. 1754, kiedy Wojciech odstąpił od pokwitowania z inwentarza, które wspólnie z żoną otrzymał w r. 1753 (Kośc. 326 k. 76v). Jego trzecią żoną była Urszula z Jarek Wolińska, córka Jana i Katarzyny Lisieckiej. Od swego szwagra, Jana Wolińskiego, w r. 1754 uzyskał cesję posesji w Liścu Wielkim i Małym, która to posesja stanowiła spadek po Mikołaju Lisieckim, rodzonym wuju żony (P. 1131 k. 149v). Wzajemne dożywocie z tą żoną spisywał w r. 1755 (P. 1315 k. 115v i znów w r. 1763 (P. 1337 k. 74). Celem podniesienia sum z Wólki i Liśca Wielkiego oraz z kamienicy "sław." Królickich w Kaliszu, ustanowił t.r. plenipotenta (I. Kon. 79 k. 320). Wspólnie z żoną zawierał 20 Ii 1768 r. w Liścu Małym ugodę z Tomaszem i Janem Lisieckimi, dziedzicami w tej wsi (I. Kon. 80 k. 159, 159v). Był w r. 1773 posesorem części w Cieninie Zabornym p. kon. (ib. k. 257v). Z pierwszej żony miał synów, Józefa Aleksandra, ur. w Grodnicy, ochrzcz. 15 III 1724 r. (LB Strzelce), i Stanisława, który był w r. 1739 świadkiem przy zawieraniu przez ojca drugiego małżeństwa. Był ów Stanisław w r. 1747 współspadkobiercą rodzonej ciotki, Katarzyny Golińskiej (G.98 k. 140).

Dorota i jej mąż, Stanisław Mierzejewski, nie żyli już oboke w r. 1736. Józef, pochowany 10 XI 1736 r. (A.B.Koło, W. 48). "Szl." Katarzyna, pochowana 28 XI 1736 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Wiktoria, chrzestna 16 V 1745 r. (LB Św. Michał, Gniezno). Stanisław, sługa dworski w Borzęcicach, chrzestny 27 II 1757 r. (LB Mokronos), administrator w r. 1762 w Borzęciczkach (LB Rozdrażewo). Elżbieta (Łabiecka?), żona Stanisława Pomorskiego, nie żyjącego już w r. 1776.

Jan, z Gębic, syn zmarłego Tomasza i Marianny (czy szlachty?)., zaślubił 8 VI 1840 r. Konstancję Rychlińską, z Pożarowa, córkę Jana i Konstancji, liczącą lat 23 (LC Biezdrowo). Kordula, być może jego córka, wyszła przed r. 1860 za Juliana Tomaszewskiego, ekonoma w Skrzynkach (LM Biezdrowo).

Panna Leokadia, z Wiórka koło Poznania, bratanica ks. Ł-go z Tulec, zaślubiła w kościele w Głuszynie 18 XI 1884 r. Adolfa Zielińskiego z Rogalinka. Konstancja, zamężna Zarembina, zmarła w Środzie 24 VII 1889 r. Maksymilian, registrator konsystorski, umarł w czerwcu 1892 r., w 75-ym roku życia. Był ojcem ks. Mieczysława, proboszcza we Wrześni, registratora dyrekcji Towarzystwa Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego (Dz. P.).

>Łabiscy h. Leszczyc, z Łabiszyna w pow. kcyń. Wojciech z Kościelca i Pakości, wojewoda kujawski w r. 1356, z działu przeprowadzonego ze stryjecznym bratem, Hektorem z Pakości, wziął obie części Kościoła cz. Kościelca, Łabiszyn, Krzywosądze, Cieślin, Wielowieś, Mamlicze i Mochel. Z jego synow, Mikołaj, sędzia ziemski brzeski-kuj. w latach 1386-1399, pisał sie z Kościoła vel z Kościelca (zob. Kościeleccy), Maciej z Łabiszyna (Bon.).

Maciej Ł., wojewoda inowrocławski, gniewkowski w r. 1410, brzeski-kuj. w r. 1413, starosta inowrocławski 1411 r. (ib.). Sprzedał w r. 1396 Wielkie Sławoszewo za 330 grz. Lutoborowi, dziedzicowi w tejże wsi (KDW III, nr 1969). Występował w r. 1403 (P. 2. k. 154). Umarł między r. 1427 a 1430 (G. 3 k. 96; Bon.). Jego żona była w r. 1408 Małgorzata cz. Majka z Szubina, córka Sędziwoja wojewody kaliskiego (P. 3 k. 66v, 70v, 86, 97; G.2 k. 29). Synowie wojewody Macieja: Wojciech, Aleksander, Jan, Maciej i Mikołaj, córki: Elżbieta i Małgorzata. Zbylut z Jabłowa jako plenipotent owdowiałej wojewodziny Małgorzaty i jej synów, Wojciecha i Aleksandra, zapisał w r. 1432 dług 50 grz. Spytkowi z Królikowa (G. 4 k. 76v). Wojciech i Aleksander, bracia niedzielni, dziedzice w Łabiszynie, dali w r. 1434 swej matce Małgorzacie w dożywocie wieś Lubianki w p. kcyń, należącą do klucza łabiszyńskiego (P. 1378 k. 58), ona zaś ze swej strony dała pięciu swym synom zamek, miasto i wieś Szubin oraz połowy we wsiach: Folwark, Pińsko, Wielkie Samoklęski, Powodowice p. kcyń. Jednocześnie panny Elżbieta i Małgorzata skwitowały braci swych Wojciecha i Aleksandra z dóbr rodzicielskich (P. 1378 k. 58v). Wszyscy bracia w r. 1435 zamek szubiński wraz z trzema częściami miasta i trzema częściami młyna pod zamkiem, folwarku i wójtostwa w Szubinie, wsie Folwark i Pińsko, połowy wsi Latkowo i Samoklęski Wielkie, całą wieś Małe Samoklęski, wreszcie młyn Tur, wszystko w p. kcyń., sprzedali Janowi z Czarnkowa, dzierżawcy kleczewskiemu, biorąc w zamian połowę wsi Wyszyna w p. pozn. oraz dopłatę 3.600 grz. (P. 1378 k. 93). O Janie wiem jeszcze tylko tyle, że w r. 1440 wraz z bratem Aleksandrem zawodził w poręczycielstwo Świąszka Obielawskiego wobec Zbiluta z Jabłowa (N. 143 k. 13v).

1. Wojciech, syn Macieja, wojewody brzeskiego-kuj., kanonin kruszwicki, student Uniwersytetu Krakowskiego w r. 1423 (Alb. Stud. I s. 54), pisarz królewski w r. 1428 (Bon.). Współdziedzic Wyszyny w r. 1435 (P. 12 k. 64v, 74).

2. Aleksander, syn Macieja, wojewody brzeskiego-kuj., obok braci współdziedzic w Wyszynie w r. 1436 (Py. 7 k. 10), był kasztelanem bydgoskim w r. 1448, kiedy występował jako brat niedzielny Mikołaja i współdziedzic Łabiszyna (p. 17 k. 213).

3. Maciej, syn Macieja, wojewody brzeskiego-kuj., chyba identyczny z Maciejem z Łabiszyna, rektorem Uniwersytetu Krakowskiego, którego Długosz zaliczał do rodu Leszczyców. Ten Maciej był w r. 1419 studentem na tym Uniwersytecie (Alb. Stud. I s. 44). Wikary kolegiaty kieleckiej, profesor Uniwersytetu Krakowskiego, rektor tegoż Uniwersytetu, kustosz kolegiaty Św. Floriana w Krakowie 1444 r., dziekan tejże kolegiaty 1451 r. (Bon.).

4. Mikołaj, syn Macieja, wojewody brzeskiego-kuj., podczaszy inowrocławski w r. 1449, miał t.r. sprawę z Mikołajem z Pleszewa, chorążym kaliskim (G. 7 k. 2). Żona jego Elżbieta, córka Jana Świdwy z Szamotuł, skwitowała w r. 1450 swego stryja, Piotra z Szamotuł, kasztelana poznańskiego, jak również braci swych, Jana starszego, Jana młodszego i Wincentego, z dóbr rodzicielskich (P. 1381 k. 108). Otrzymała od nich z tego tytułu wsie: Pełczyno, Chwalibogowo i Pączki w p. pyzdr. oraz gotowizną 300 zł (P. 1379 k. 202). Powyźsze dobra sprzedała jednocześnie za 2.000 zł węg. Piotrowi z Bnina, podstolemu kaliskiemu (ib. ) Mikołaj w r. 1453, juz będąc kasztelanem bydgoskim, dziedzic Złotowa, pozywany był przez Arnolda z Kościerzyny (N. 143 k. 56, 56v). Nie żył już w r. 1459, kiedy jego córki, Jadwiga i Małgorzata, płaciły winę Maciejowi Słupskiemu (G. 7 k. 198). Wdowa po Mikołaju miała wtedy oprawę na połowie miasta Łabiszyna i Przedmieścia (ib. k. 201). Obydwie córki Mikołaja pozywał w r. 1469 Hektor Orchowski (G. 9 k. 248). Z nich, Małgorzata była t.r. żona Andrzeja z Bnina, piszącego się też z Krobi, pózniejszego kasztelana kamieńskiego. Syn jej, Mikołaj Bniński, współdziedzic po matce Złotowa, oraz córka Barbara, zamężna Pogorzelska, pisali się niekiedy Łabiskimi (zob. Bnińscy). Tego Mikołaja z Bnina Łabiskiego ze Złotowa, zawierającego w czasie wyprawy wołoskiej 1497 r. dotyczącą Złotowa transakcję ze Stanisławem Potulickim, mężem swej ciotki (St. Pr. Pol. Pomn. VII nr 165). Boniecki błędnie zidentyfikował z także obecnym na tej wyprawie ks. Mikołajem Ł-im, proboszczem w Janczewie, o którym niżej. Druga córka Mikołaja Ł-go, Jadwiga, jeszcze niezamężna w r. 1469 (g. 9 k. 240), była w latach 1477-1498 żoną Stanisława Potulickiego, któremu wniosła swoją część Złotowa. Zob. tablicę.

@tablica: Łabiscy h. Leszczyc

Łabiscy różni, z Łabiszyna i Łabiszynka w p. kcyń., przy czym dziedzice tej drugiej wsi nazywani często dziedzicami Łabiszyna, odróżnienie więc jednych od drugich trudne, niekiedy zgoła niemożliwe. Komes Dezydery z Łabiszyna świadczył w r. 1247 na dokumencie ks. Przemysła dla klasztoru w Obrze (KDW I nr 258). Zapewne identyczny z Dezyderym, łowczym gnieźnieńskim, świadkującym w r. 1256 na dokumencie ks. Bolesława, dotyczącym klasztoru w Paradyżu (ib. nr 362). Komes Luder, dziedzic Łabiszyna, niesłusznie nazwany przez Bonieckiego wojskim gnieźnieńskim, świadczył na dokumencie arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakuba w r. 1311 (KDW II nr 943). Zofia z Łabiszynka w r. 1393 (Leksz I nr 1576). Grzymka, wdowa po Janie z Łabiszyna, miała w r. 1392 termin ze Świętosławem z Dziatkowa o zabicie człowieka (ib. II nr 226). Ta sama chyba Grzymka była w r. 1396 żoną Czestka, dziedzica w Łabiszynie Mniejszym (ib. nr 1021). Z tym Czestkiem spotykamy się pierwszy raz w r. 1394, kiedy miał sprawę z Abrahamem Jaktorowskim (ib. nr 1013a). Był on w r. 1399 zastawnikiem Popowa (ib. nr 1279, 1283, 1300). Czestek z Łabiszyna i z Dębnicy był w latach 1411-1420 łowczym kaliskim, z tym, iż w r. 1416 zowie go się łowczym gnieźnieńskim. Może ten sam Czestek w latach 1402-1407 występował jako burgrabia gnieźnieński i łowczy łęczycki (Gąs.). Grzymka, żona czestka, nazwana w r. 1400 matką Cibora (Ścibora) (G. 1 k. 44v). Ponieważ Cibor występował ok. r. 1416 jako brat Wojciecha i Jana (G. 2 k. 37), wszystkich tych braci możemy uznać za synów Grzymki, ale czy zrodzonych tylko z Czestkiem, czy również i z pierwszym jej mężem, Janem? Przeciwko temu Ciborowi cz. Ściborowi zyskał w r. 1426 termin Jan młodszy z Łabiszyna (G. 3 k. 242). W tym samym czasie ów Jan młodszy płacił winę Janowi starszemu z Łabiszyna (ib. k. 236). Żył jeszcze Ścibor w r. 1427 (G. 3 k. 255). Nie wiem którego z powyższych Janów żoną była Dorota występująca w r. 1411 (G. 1. k. 67v). Nie wiem również, czy jednym z nich, czy też zgoła kimś innym był Jan z Łabiszyna zwany Nosem, przeciwko któremu w r. 1427 uzyskał termin Michał z Bojanic (G. 3 k. 243). Jan "Nos" nie żył już w r. 1448, kiedy jego nastarszy syn Maciej, "Niegdy z Łabiszyna", miał termin ze Stanisławem z Chocieszewa (G. 5 k. 49). Ów Maciej i jego brat rodzony Stanisław zeznali w r. 1449, iż są "wieczyście" podzieleni ze swymi braćmi przyrodnimi (chyba z jednego ojca, lecz z innej matki), Wawrzyńcem, Wincentym, Piotrem i Janem, niegdy z Łabiszyna (G. 6 k. 60v, 81). Wobec Macieja i Stanisława t.r. ręczył za tych młodszych ich braci, jak również za siostrę ich Małgorzatę, Stanisław z Chocieszewa (G. 9 k. 96v). Maciej i Stanisław, bracia niedzielni, wzywali w r. 1450 do uiszczenia się Wierzbiętę z Grzybowa (G. 6 k. 158v).

Jan z Łabiszyna w r. 1444 nabył wyderkafem od ks. Macieja Dryi z Modliszewa, dziekana poznańskiego, kanonika gnieźnieńskiego, krakowskiego i wrocławskiego, osiem łanów i karczmę, osiadłych w Modliszewie p. gnieźn. (P. 1379 k. 2v). Ten ks. Maciej miał części w Łabiszynie i stąd pisał się niekiedy "z Łabiszyna". Tak, a czasem też i Łabiskimi, pisali się również niektórzy spośród jego bratanków, zwłaszcza Marcin i Niemierza. O nich zob. pod Modliszewskimi. Helena, żona Jana z Łabiszyna, swoją czwartą część ojcowizny w Redgoszczy p. kcyń. sprzedała w r. 1444 za 150 grz. Boguchwałowi z Jardanowic (P. 1379 k. 16v). Mąż t. r. na połowie części w Łabiszynie, przypadłemu mu w dziale z braćmi, oprawił jej 100 grz. posagu (ib. k. 71). Jan z Wielkiego Łabiszyna, do współki z dziedzicem Redcza, w r. 1466 kupił za 1.000 grz. od Macieja, dziedzica Gądecza w p. gnieźn., całą te wieś (P. 1383 k. 244a). Uzyskał w r. 1468 intromisję do dwóch łanów osiadłych, dwóch łanów pustych i do trzeciej części folwarku w Wielkim Popowie, przysądzonych mu z tytułu należnych 40 grz. (G. 20 k. 160v). Swoją połowę wsi Gądecz w r. 1470 sprzedał za 350 grz. Mikołajowi z Janowego Młyna, kasztelanowi śremskiemu (P. 1385 k. 90). Od Marcina Modliszewskiego kupił w r. 1471 za 400 grz. wieś Wola w p. gnieźn. (P. 1385 k. 117). Od Wojciecha i Benedykta, braci z Gorynina, w r. 1473 kupił za 40 grz. grunt na przedmieściu Gniezna zw. Na targowisku (P. 1383 k. 214v). Jego pierwsza żona, Helena, umarła przed r. 1480. Nekrolog klasztoru w Strzelnie przynosi jedynie dzienną i miesięczną datę jej śmierci, 18 III, ponieważ jednak pod tą samą datą wpisano i jej męża, ten zaś, jak wiadomo skądinąd, przeżył ją znacznie, data ta nie budzi zaufania (MPH V s. 730). Drugą żoną Jana była Beata Budzisławska, wdowa 1-o v. po Ozjaszu z Granienic. Kwitowała ona w r. 1480 Andrzeja, cześnika kaliskiego, Marcina i Jana, braci z Grabienic, ze swej oprawy 100 kop gr. posagu i tyluż wiana, zabezpieczonych na Grabienicach, Witnicy i Paprotni w p. kon. (I. Kon. 1 k. 115v). Jan t.r. na wsi Wola oprawił tej żonie 100 grz. posagu (P. 1386 k. 199). Zabił Spytka Zagajewskiego, syna Jana, z Dębnicy Kościelnej, i w r. 1482 toczyła się sprawa o główszczyznę 16 grz. (G. 11 k. 71, 101v). W r. 1484 zapisywał Andrzejowi Drachowskiemu "Serowemu" 40 grz. posagu za swą corką Jadwigą (G. 12 k. 70). Nie żył już t.r. a wtedy owdowiała Beata pozywała jego synów, Macieja, Wojciecha i Mikołaja, niedzielnych dziedzicow w Łabiszynie (G. 12 k. 83v). Swoją oprawę posagu i wiana na Woli sprzedała w r. 1487 za 100 grz. rodzonemu bratu, Marcinowi Budzisławskiemu (P. 1387 k. 83). Ten oświadczył w r. 1488, iż Wolę kupił od siostry (G. 13 k. 87). Skwitowała ona w r. 1489 pasierbów, Mikołaja i Macieja, ze swej oprawy na Woli (G. 22 k. 127). Wspólnie ze swymi bratankami, Feliksem i Aleksym Budzisławskimi, nabyła wyderkafem od Wojciecha, Jana i Andrzeja, braci z Brzyskorzystewki, tenutariuszy kcyńskich, części w Dąbrowie w p. kcyń. Żyła jeszcze w r. 1502 (G. 24 k. 192v). Miał Jan córki, Jadwigę, Katarzynę i barbarę, urodzone zapewne z Heleny, oraz synów, macieja, Wojciecha, Mikołaja i chyba też z niej urodzonych, Ludgierza i Jana. Z drugiej żony były córki, Beata i Helena. Jadwidze, jeszcze niezamężnej, w r. 1470 Jan, mieszczanin gnieźnieński sprzedał za 60 grz. wiatrak za kościołem Św. Jana w Gnieźnie wraz z placem, rolami i ogrodem (P. 1385 k. 90v). Jak widzieliśmy, poszła potem za Andrzeja Drachowskiego, którego żoną była w latach 1484-1497 (1513?). Nie żyła już w r. 1534. Panna Katarzyna i Barbara, zakonnica w Gnieźnie, otrzymały w r. 1475 od ojca zapis 4 grz. czynszu, zabezpieczony na Łabiszynie (P. 1386 k. 36v). W r. 1493 już i Katarzyna była zakonnicą. Obie procesowały wówczas swych braci, Macieja i ks. Mikołaja, o powyższy czynsz (G. 8 k. 70v; P. 22 k. 103). Nekrolog strzeliński notuje śmierć Katarzyny pod 6 IV, Barbary pod 14 XII (MPH V s. 733, 765), należy więc sądzić, iż obydwie w chwili śmierci Ojca były już norbertankami. Beta, w latach 1494-1498 żona Wojciecha Chwałkowskiego, Helena, w r. 1520 za Wojciechem Stanomskim. Spośród synów, o Ludgierzu (pamiętajmy o Luderze z Łabiszyna z r. 1311!) i o Janie, wiem tyle tylko, że w r. 1485 obok starszych braci, jako niedzielni dziedzice w Łabiszynie, mieli sprawę z Janem Zagajewskim (G. 22 k. 11v), a żyli jeszcze obaj w r. 1487 (G. 13 k. 30v, 31).

1. Maciej, syn Jana, występował obok ojca w r. 1482 (G. 21 k. 111v). Na połowie części w Łabiszynie, Woli i młynie wodnym, przypadających sobie z działu z braćmi, oprawił w r. 1484 swej żonie, Agnieszce Wierzchuckiej z Wierzchucina, 100 grz. posagu (P. 786 k. 347; 1387 k. 4; N. 146 s. 485). Wzywany był wspólnie z braćmi w r. 1482 przez Jana Dębniowskiego z Zagajewa do uiszczenia 20 grz. długu z tytułu główszczyzny za zabitego przez ich ojca syna owego Jana, Spytka (G. 12 k. 113). Wraz z braćmi pokwitował w r. 1487 Marcina Modliszewskiego z odebranych 20 grz., należnych ojcu (G. 13 k. 30v). Żył jeszcze w r. 1493 i wtedy on, brat ks. Mikołaj, siostra Katarzyna, obok nich rodzeństwo z Kobelic, rodzeństwo z Trąmpczyna a też inni jeszcze, wszyscy jako wnuki Grzymki, rodzono-stryjecznej siostry zmarłego Mikołaja z Szarleja, wojewody brzeskiego-kuj., toczyli sprawę przeciwko Kościeleckim o spadek po tym wojewodzi, wuju ich. Zmarły Jan Kościelecki po śmierci Szarlejskiego najął był pozostałe po nim dobra, zarówno dziedziczne położone na Mazowszu, jak i królewskie. Owe dobra dziedziczne przypadły wojewodzie brzeskiemu po jego stryjecznym bracie, Ściborze, i po siostrze stryjecznej, Grzymce. Andrzej Kościelecki, starosta bydgoski, najwidoczniej zaspokoił ich pretensje, bowiem go w r. 1493 skwitowali. Mikołaj Kościelecki, starosta tucholski i świecki, pozwany, zrazu nie stanął, jednak potem, t.r. wnukom Grzymki a spadkobiercom Szarlejskiego, wśród nich braciom Ł-im, zapisał dług 4.000 zł (P. 22 k. 97v, 101v, 106, 138v, 142). Nie umiem ustalić w jaki sposób ta Grzymka była "babka" Ł-ich i czy w linii prostej? Wszak Szarlejski po niej dziedziczył, co wskazywałoby na jej bezdzietność. Chyba nie należy jej identyfikować ze wspomnianą wyżej Grzymką, żoną Czestka, tamta bowiem, żyjąca na przełomie XIV i XV wieku, należała do zgoła innego pokolenia niż Mikołaj Szarlejski ze Ściborza, wojewoda brzeski w okresie wojny trzynastoletniej. Maciej Ł.nie żył już w r. 1494, kiedy owdowiała Agnieszka kwitowała ze swej oprawy na Łabiszynie i Woli synów swych, Sebastiana i Marcina, zaś od ich opiekuna, stryja ks. Mikołaja Ł-go odebrała sumę 100 grz. posagu (G. 16 k. 83; 23 k. 67v). Jednocześnie skwitowała ze 100 grz. posagu braci swych, Marcina, Jana, Wojciecha i Mikołaja z Góry (G. 16 k. 84). Od syna Sebastiana nabyła w r. 1512 wyderkafem za 100 grz. połowę jego części w Łabiszynie i Woli (P. 786 s. 347). Część swą w Krąpiewie p. nakiel. w r. 1532 sprzedała za 600 grz. swej córce Katarzynie, wtedy już wdowie po Janie Żernickim (N. 213 k. 9v) i t.r. swoją oprawę na połowie części Łabiszyna i Woli sprzedała wyderkafem za 84 grz. owdowiałej swej synowej, Katarzynie Iwieńskiej (P. 1393 k. 529), zas swoje wnuczki po synu Sebastianie, córki tej Katarzyny, skwitowała z 16 grz., na poczet 100 grz. owej oprawy (P. 874 k. 74v). Synami Macieja byli: Wojciech, Sebastian, Marcin i Feliks, córka Katarzyna, w latach 1518-1523 żona Jana Żerscy czterej synowie, w r. 1497 jeszcze nieletni, wysłali wtedy na wyprawę wołoską w swym zastępstwie sługę Stanisława z Dąbrowy (St. Pr. Pol. Pomn. VII nr 431). Na popisie przed wyprawą turecką, odbytym w r. 1498 w polu koło Wielatowa pojawił się już Wojciech z jednym kopijnikiem konnym i jednym pieszym (ib. nr 454). Ten Wojciech żył jeszcze w r. 1509, kiedy występowal obok Sebastiana jako niedzielny współdziedzic Łabiszyna (G. 26 k. 1v). O Feliksie nic więcej nie wiem, zapewne zmarł młodo.

Sebastian, syn Macieja i Wierzchuckiej, mąż Katarzyny Iwieńskiej córki Jerzego i Anny Niechanowskiej, dostał w r. 1514 od swej teściowej zapis długu 100 grz. jako posag (G. 19 k. 246). T.r. wadził się swym stryjem, ks. Mikołajem, ale pozwany o wygnanie tego stryja z połów w Łabiszynie i Woli, nie stanął (P. 866 k. 119). Jeszcze t.r. doszło do działów, przeprowadzonych przez arbitrów, i Sebastianowi przypadła cała wieś Wola (P. 866 k. 143v). Ale w r. 1516 posag żony 100 grz. oprawił na częściach w Łabiszynie i Woli (P. 1392 k. 84), więc tak jakby do tego podziału nie doszło. Katarzyna Iwieńska przez swego szwagra ks. Mikołaja, działającego jako prokurator jej, pozywała t.r. swego brata, Jana Iwieńskiego, dziedzica Niechanowa i Jambrostkowa w pow. gnieźn., który to brat wygnał ja z trzeciegj części obu tych wsi, należytej jej po zmarłej matce (P. 866 k. 316v). Katarzyna w r. 1519 była już 2-o żoną Wojciecha Irzykowskiego (P. 867 k. 189). Ten Iżykowski w r. 1520 kupił od panny Małgorzaty Psarskiej za 100 grz. jej część we wsi Psarskie p. kośc. i tę część zaraz sprzedał wyderkafem za 60 grz. swej żonie (P. 1392 k. 359). Kiedy zas w r. 1525 od Mikołaja Tomickiego kupił za 400 grz. części w Gorazdowie i Borkowie w p. pyzdr., dal je żonie w dożywocie (P. 1392 k. 501). Sebastian i Katarzyna mieli dwie córki, Annę i Erencjannę (Merecję). Uzyskały one w r. 1524 zapis 50 zł weg. długu, każda z nich, od ojczyma Irzykowskiego (Py. 25 k. 125v). Dziedziczki w Woli, pozywały w r. 1534 swą owdowiałą ciotkę Żernicką, dziedziczkę Łabiszynka (G. 262 k. 38v, 63). Same były t.r. pozywane przez Macieja i Jakuba Drachowskich o 50 grz., tj. resztę posagu ich zmarłej matki Jadwigi Ł-ej, zapisanego jej przez ich ojca Sebastiana (ib. k. 70, 137). Emercjanna, w r. 1542 już żona Przecława Orzeszkowskiego, swoją spuściznę po ojcu, tj. połowę we wsiach Łabiszyn i Wola w p. gnieźn., prawa do Wierzchucina i Kramplewa (dzis Krąpiewo) w p. nakiel., połowę domów i placów w obrębie murów i poza murami Gniezna oraz przezyski uzyskane na swym ciotecznym rodzeństwie, Żernickich, sprzedała za 1.000 grz. Mikołajowi Łąckiemu, sędziemu ziemskiemu kaliskiemu (P. 1394 k. 489v). Jej drugim mężem był w latach 1544-1558 Mikołaj Podleski. Anna natomiast, w r. 1542 żona za takąż sumę swemu mężowi (G. 335a, k. 277v). Żyła jeszcze będąc już wdową w r. 1577. Obydwie siostry już nie żyły w r. 1612.

2. Wojciech, syn Jana, występował obok ojca w r. 1482 (G. 21 k. 111v). Żył jeszcze w r. 1484, kiedy obok braci pozywany był przez wdowę po ojcu, Beatę (G. 12 k. 83v). Nie żył już w r. 1487, pozostawiwszy z nieznanej mi żony syna Wojciecha (G. 13 k. 30v, 31). Ten to chyba Wojciech Ł., uczestnik wyprawy wołoskiej w r. 1497, otrzymał dobra skonfiskowane Janowi Kraskowskiemu, tj. obie Gogoliny w p. bydg. i Krąpiewo w p. nakiel., oraz prawa zastawne na Gogolinie opata koronowskiego Wielisława (Acta Hist. IX s. 278). Wobec istnienia współcześnie dwóch Wojciechów, bratanków rodzonych ks. Mikołaja, rozróżnienie ich bardzo trudne i często nie wiadomo o którego z nich chodzi.

3. Mikołaj, syn Jana, wspomniany pierwszy raz w r. 1482 (G. 21 k. 111v), skwitowany w r. 1494 przez siostrę Beatę, zamężną Chwałkowską, z 5 grz. oraz z 3 grz. z racji domu na przedmieściu Gniezna (G. 16 k. 67v, 68v). Będąc już księdzem, brał t.r. w wyderkafowy zastaw za 10 grz. od Wincentego i Hektora, braci z Mielna, dwa łany osiadłe w tej wsi (G. 16 k. 63v). Chebdzie Przybranowskiemu stawiał w r. 1495 poręczycieli, iż będzie z nim żyć w pokoju (G. 16 k. 103v). Pleban w Janczewie (dziś Juncewo), jako mający prawo bliższości do spadku po wuju Mikołaju Szarlejskim wojewodzie brzeskim, w imieniu własnym i innych współspadkobierców wzywał t.r. Mikołaja Kościeleckiego, starostę tucholskiego i świeckiego, do uiszczenia 2.000 zł węg. w zamian za ich bliższość do dóbr szarlejskich (P. 856 k. 102v). Od opiekunów Jana i Wojciecha, synów zmarłego Feliksa Chrapiewskiego, w r. 1496 wydzierżawił ich dobra, tj. wieś Niemojewo, w p. inowrocł. (G. 16 k. 172), pochodzące też ze spadku po Szarlejskim. Trzymał jeszcze tę dzierżawę od tych nieletnich braci z Chrapiewa, swoich bratanków (nepotes), w r. 1502, kiedy toczył sprawę przeciwko Janowi i Szymonowi, braciom z Chabielina, i Jakubowi Łankowskiemu o najazd Niemojewa (Ks. 8 k. 42v). Jan Chrapiewski w r. 1503, wciąż jeszcze nieletni, skwitował go z 20 grz. z tej dzierżawy (G. 24 k. 201v). Pozywał ks. Mikołaj w r. 1496 Mikołaja Kościcleckiego w imieniu własnym i bratanków po Macieju (N. 146 s. 124). Skwitowali go w r. 1497 małżonkowie Drachowscy z 50 zł węg. posagu Jadwigi z Ł-ch Drachowskiej (G. 17 k. 9v). Uczestnicząc w wyprawie wołoskiej 1497 r., na rokach odprawianych w polu wiódł proces z Maciejem Rudziejewskim (St. Pr. Pol. Pomn. VII nr 76, 183, 222). Podczas popisu koło Wielatowa, przed wyprawą turecką 1498 r., wszystkie swe dobra dziedziczne w powiatach gnieźn. i inowrocł. zobowiązał się po powrocie z wyprawy rezygnować bratankom na pierwszych rokach odbywanych przez starostę generalnego w Gnieźnie (ib. nr 237). Termin w sprawie, którą wraz z niedzielnym bratankiem Wojciechem (którym?) wiódł o rezygnację części jeziora Kątnego z Marcinem Wełmickim, został w r. 1409 odłożony (G. 24 k. 17). Stryj z bratankiem w r. 1500 uzyskali od tego Wełmickiego zapis 10 grz. długu (G. 24 k. 102), zas w r. 1508 obaj skwitowali go z 10 grz. wyderkafu na jeziorze położonym pomiędzy jeziotem zw. Łąkie a rzeczką zw. Nijankowo (G. 19 k. 15v). Ponieważ Mikołaj Kościelecki, teraz już wojewoda brzeski-kuj., nie uiścił w terminie jemu, jego bratankom oraz innym spadkobiercom Szarlejskiego należnej im sumy 3.200 zł węg., zobowiązany został w r. 1501 do płacenia winy (P. 23 k. 13). Pretendowali Mikołaj w r. 1509 do uzyskania na podstawie prowizji papieskiej gnieźnieńskiej kanonii opróznionej przez śmierć Zawiszy Zaksińskiego, jednak bez skutku. Wznowił swe starania po śmierci kanonika Jana Rzeszowskiego i uzyskał wreszcie instancję w r. 1513, jednak i tym razem musiał ustąpić szczęśliwszemu rywalowi (Korytk.). Archidiakon pomorski, pozywał w r. 1514 bratanka Sebastiana o wygnanie z posłów w Łabiszynie i Woli (P. 866 k. 119). Za pośrednictwem arbitrów doszło t.r. do ugody i przeprowadzenia działów, z których wziął wieś Łabiszyn (P. 866 k. 143v). Te swoje części w Łabiszynie w r. 1520 sprzedał wyderkafem za 400 grz. swej siostrze Stanomskiej oraz bratanicy Żernickiej (P. 1392 k. 371v), zaś w r. 1525 dokonał sprzedaży wyderkafowej tychże dóbr na rzecz tej drugiej, ale już za sumę 500 grz. (P. 1393 k. 74). Zob. tablicę.

@tablica: Łabiscy

Łabiscy z Łabiszyc, wsi w pow. kośc., dziś nieznanej. Jadwiga, Hanka (Anna) i Częstocha, siostry rodzone Ł-e, córki Czochny. Z nich Jadwiga, żona Imbrama Czeczerada, i Hanka, dziedziczki z Sierakowa i Ostrobudek, miały w r. 1437 termin z Jadwigą, Hanką i Ubyszką z Sierakowa i Ostrobudek (Kośc. 17 s. 23) i znów 1440 r. (ib. s. 137). Tę Jadwigę, Hankę nazwaną teraz Janociną (więc żoną Janoty) i Częstochę arbitrzy t.r. ugodzili z siostrami, Hanką, żoną Jerzego Chojeńskiego, Jadwigą i Ubyszką, żoną Krakwicza, o sumę 70 grz., którą odebrała była Czochna, matka owych sióstr Ł-ch. Anna, żona Janoty z Łabiszyc, przypadające jej z działów części w Sierakowie, Ostrobudkach i Szymunowie w p. kośc. sprzedała w r. 1447 za 100 grz. siostrze Jadwidze, żonie Imbrama Ł-go (P. 1379 k. 180). Ta Jadwiga miała w r. 1452 terminy z Piotrem i Jakubem z Chwałkowa (Kośc. 19 k. 151v). Rodzeństwo niedzielne: Jan, Katarzyna, Małgorzata, Jadwiga i Anna z Łabiszyc, miało w r. 1453 termin ze swym rodzonym stryjem Andrzejem Czeczeradem z Chwałkowa (ib. k. 221v). Były to niewątpliwie dzieci Imbrama Czeczerada i Jadwigi. Jan Czeczerad Ł. miał w r. 1464 terminy z Janem i Piotrem Chwałkowskimi (ib. k. 345v). T.r. jak też w r. 1465 miało termin z Piotrem Chwałkowskimi (ib. k. 345v). T.r. jak też w r. 1465 miało termin z Piotrem z Chwałkowa całe to rodzeństwo (ib. k. 395v, 20 s. 53). Jan Czeczerad Ł. z Sierakowa miał w r. 1465 termin z Michałem "Synowcem" z Sierakowa (ib. s. 57). Ziemek z Łabiszyc, mąż Małgorzaty, która w latach 1482-1495 procesowała się z braćmi niedzielnymi, Janem i Andrzejem z Chwałkowa, o przywileje i dokumenty odnoszące się do dóbr Chwałkowo (Kość. 227 k. 108v, 228 k. 4). Zob. Chwałkowscy.

>Łabowscy(?), Józef, kapitan wojsk koronnych, mą Katarzyny Tomickiej, córki Jana i Marianny Pigłowskiej, ktora w r. 1765 dla podniesienia sum po matce, 2-o v. Franciszkowej Glinieckiej, dała plenipotencję wujowi Tomaszowi Pigłowskiemu (Kc. 147 k. 27v). Ta Katarzyna, już wdowa mająca 40 lat, umarła w Żoni 28 VII 1776 r. (LM Żoń). Niewątpliwie córka Józefa i jej była Anna, która mając ok. 6 lat zmarła w Zbyszewicach i pochowana 2 XII 1766 r. (ib.).

>Łabuzińscy. "Ur." Jan Józef, posesor części Sepna Małego w r. 1741 (Kośc. 321 s. 81). Żona jego Teresa Goczałkowska, córka Jana i Jadwigi Cykowskiej, wdowa 1-o v. po Bartłomieju Szczerskim, wspólnie z synem Mikołajem Szczerskim sprzedała w r. 1753 części w Sepienku za 12.000 zł Kazimierzowi Mąkowskiemu (Kośc. 326 k. 37v). Oboje małżonkowie Ł-cy nie żyli już w r. 1757 (ib. 360 k. 49). Józef Jan (może identyczny z powyższym?), syn zmarłego Jakuba, w imieniu własnym oraz swych sióstr, Zofii i Małgorzaty, manifestował się w r. 1756 przeciwko Andrzejowi Nieszkowskiemu o zagarnięcie ich rzeczy złożonych u ks. Prokopowina(?) na plebanii w Tykadłowie (Rel. Kal. 163/164 s. 2610). Katarzyna i jej mąż Walenty Bojanowski już nie żyli w r. 1767. Wojciech, ojciec Petronelli zmarłej w Rudkach 3 VIII 1768 r., w wieku około pięciu lat (LM Ostroróg). Ten sam, czy inny Wojciech, liczący okolo 70 lat, umarł w r. 1792 i został pochowany 6 II (LM Świerczyna) Franciszka, mająca lat 13, umarła w Karchowie w r. 1789, pochowana 27 XII (ib.), była zapewne córką Wojciecha.

>Łackowski (Łączkowski?) "ur." Kazimierz zmarł w Wieleniu 6 VIII 1759 r. (LM Wieleń).

>Łaczycki (Łączycki?) "ur." Piotr miał z żony Anny córkę Konstancję ur. w Międzychodzie, ochrzcz. 1 I 1716 r. (LB Dolsk).

>Ładnowski "ur." Krystian, sługa dworski, zaślubił 6 II 1762 r. Agnieszkę Walszewską (Waliszewską?) (LC Żerków).

>Ładowie h. Łada, z Ładów Borowych i Polnych w pow. zambrowskim, z Ładów Mancz w pow. ostrołęckim, z Ładów Krajczyna w pow. zakroczymskim (Bon.). Marianna, żona Pawła Dobka w r. 1758 (I. Kon. 79 k. 94v). Konstanty, stolnik łęczycki, "pisarz RP." w Zdunach (na tamtejszej komorze celnej), chrzestny 13 I 1768 r. (LB Sulmierzyce), miał z żony Barbary syna Bernarda Wincentego Jana, ochrzcz. 1 XI 1768 r. (podawała go do chrztu ks. Eleonora Sułkowska, starościna odolanowska), i córkę Agnieszkę Katarzynę, ochrzcz. z wody 20 I 1779 r. (LB Zduny). Wojciech nie żyjący już w r. 1790, mąż Marianny Korytowskiej, wtedy owdowiałej także i po drugim mężu Michale Paprockim, był ojcem Józefa i Franciszka. Józef t.r. dawała plenipotencję bratu Franciszkowi (P. 1367 k. 693).

>Ładziejówna Eleonora, żona Jacka Marzęckiego. Oboje nie żyli już w r. 1753.

>Łaganowska Anna, w r. 1600 wdowa po Janie Polickim.

>Łagiewniccy h. Sulima z Łagiewnik w p. gnieźn. Strzeszek z Łagiewnik świadczył w Poznaniu w r. 1352 na proteście Wierzbięty, starosty generalnego wielkopolskiego, przeciwko Mikołajowi, sołtysowi z Jerzyc (KDW III nr 1311). Dwaj synowie Strzeszka, Mikołaj i Wawrzyniec. Mikołaj z Łagiewnik, Ł., kanonik i oficjał generalny gnieźnieński, kantor łowicki 1387 r., podksarbi arcybiskupi 1389 r., był po śmierci arcybiskupa Mikołaja Kurowskiego w r. 1411 administratorem diecezji. Złożył urząd oficjała w r. 1416. Kupił w r. 1417 za 230 grz. Siemianowo koło Gniezna. Umarł zapewne w r. 1418 (Korytkowski; KDW III nr 1933). Wawrzyniec, syn Strzeszka, miał w latach 1388-1389 w Poznaniu terminy ze strony matki Janusza Stulara, mieszczanina poznańskiego, a i samego Janusza o dług 5 grz. (Leksz I nr 474,506). Był w latach 1397-1411 kasztelanem ostrowskim (Gąs.). Według Bonieckiego, synowie jego, dziedzice Łagiewnik 1411 r., występowali jako bratankowie kanonika Mikołaja. Bartłomiej z Łagiewnik miał w r. 1399 przysądzoną sobie intromieję do części w Łagiewnikach, nabytych za 13 grz. na Bodzancie i jego siostrze, Dorocie ze Szczytnik (Leksz. II nr 1241). Sprawa z tym rodzeństwem ciągnęła się jeszcze w r. 1403 (G. 1 k. 195v). W latach 1402-1415 Bartłomiej występował wraz ze swą żoną Śmichną (G. 1 k. 19v, 37, 2 k. 55v). Strzeszek Ł., rycerz (armiger) gnieźnieński świadczył w r. 1404 w Gnieźnie na dokumencie Piotra z Pniew, kantora poznańskiego i wikariusza duchownego gnieźnieńskiego (KDW V s. 67). Ten sam zapewne Strzeszek występował w r. 1419 (G. 2 k. 87v). Budek, Maciej, Katarzyna i Wichna w r. 1427 (G. 3 k. 252). Wichna z dziećmi t.r. (ib. k. 255).

Mikołaj z Łagiewnik, mąż Luchny 1418 r. (G. 2 k. 111v), żył jeszcze w r. 1427 (G. 3 k. 242v). Owa Luchna (Łucja) pozywana była przed sąd konsystorski gniexnieński w r. 1419 przez Jarosława z Kowalskiego, kleryka (AC II nr 151). Pozywał ją też przed ten sąd w r. 1426 Miroszek o zagarnięcie siłą słomy dziesięcinnej (ib. nr 199).

Wojciech z Łagiewnik zwany Wałachem, nie żył już w r. 1420, kiedy wdowa po nim Małgorzata miała sprawę z ks. Markiem, plebanem z Łagiewnik, o dziesięcinę zbożową z Charbowa (ib. nr 168). Ta Małgorzata w r. 1435 dzieląc dobra ojczyste i macierzyste między swego syna i cztery córki, dała po swej śmierci dobra ojczyste i macierzyste synowi Włodkowi "Wałachowi" za sumę 80 grz. (P. 1378 k. 90v). Z córek, znam tylko jedną, Katarzynę, w r. 1434 żonę Sędziwoja z Kozielska.

Włodek (Władysław), syn Wojciecha "Wałacha" i Małgorzaty, występował po raz pierwszy ok. r. 1419 (G. 2 k. 87v). Jako Włodek z Charbowa świadczył w r. 1426 Janowi "Ogance" z Ułanowa (AC II nr 193). Boniecki sądzil, iż ów Jan "Oganka" to był brat Włodka. Chyba jednak nie, skoro matka mówi tylko o jednym synu. Był jednak niewątpliwie bliskim krewnym i to po mieczu. On to jako "Jan alias Oganka z Łagiewnik" świadczył z rodu Sulimów w r. 1417 naganionemu Maciejowi z Zabłocia (Arch. Kom. Hist. s. 473). Potem pisał się stale z Ułanowa i był w latach 1433-1447 kasztelanem rogozińskim (Gąs.; AC II nr 286). Nie żył już w r. 1455, kiedy występowała wdowa po nim Jadwiga w zastępstwie synów, z których jeden był na wojnie pruskiej, drugi przebywał daleko (AC II nr 514). Z czasem, w r. 1487 Piotr, syn Włodka, nazwany będzie "bratem najbliższym" Mikołaja i Jana Ułanowskich, synów zmarłego Mikołaja (P. 1387 k. 79). Włodek, dziedzic Łagiewnik, działał w r. 1430 przeciwko Markowi, plebanowi w Łagiewnikach (AC. II nr 249). Od siostry swej Katarzyny, zamężnej Kozielskiej, nabył w r. 1434 jej część macierzystą w Łagiewnikach (P. 1378 k. 54). Był w latach 1448-1452 kasztelanem rogozińskim (Gąs.). Arnoldowi, dziedzicowi z Budziejewa, zeznał w r. 1449 dług 4 grz. (G. 6 k. 50). Wzywany był w r. 1451 przez Macieja ze Skrzetuszewa i jego syna Mikołaja do uiszczenia się z należności (G. 6 k. 195). Synami Włodka "Wałacha" byli: Strzeszek, Wojciech i Piotr. Boniecki sądził, iż synem Włodka mógł być także Mikołaj z Charbowa, podsędek kaliski. Był on podwojewodzim gnieźnieńskim i nakielskim 1453 r., podsędkiem ziemskim kaliskim w latach 1459-1472 (Gąs.). Czy pokrewieństwo było aż tak bliskie, nie wiem, istniało jednak, bo Strzeszek (!) z Charbowa nazwany w r. 1472 rodzonym Anny, żony Jana Pogorzelskiego, zaś Piotr z Łagiewnik jej stryjem (P. 1385 k. 151v). Piotr Strzeszek z Charbowa i Piotr Ł. występowali wspólnie w r. 1473 jako wujowie Beaty, żony Piotra Karczewskiego (P. 383 k. 206v).

1. Strzeszek, syn Włodka, kasztelana rogozińskiego, dziedzic połów w Łagiewnikach, Oleksinie i Żółkowie, zrazu pisał się z Łagiewnik i Ł-im, kiedy jednak w r. 1493 części w Oleksinie i Żółkowie sprzedał Mikołajowi Wysockiemu, zaś w r. 1497 części w Łagiewnikach wymienił z Januszem Latalskim na całą wieś Latalice i na części w Bodzaporowicach, począł się niekiedy pisać Latalskim, jakkolwiek do końca życia pisano go najczęściej Ł-im. Umarł zapewne po r. 1518. Oprawił w r. 1464 posag żonie Klarze Konotopskiej, ale w r. 1493 i w latach następnych spotykamy się z jego żoną Heleną Konotopską, zmarłą po r. 1499. Czy to ta sama, Zofia żona Mikołaja Wolanowskiego, Urszula za Zbożnym Owieczkowskim. Syn Jan, pisany niekiedy Janem Strzeszkiem, zrazu zwany Ł-im, Ł-im czyli Latalskim, potem już tylko Latalskim. O Strzeszku i jego potomstwie zob. Latalscy h. Sulima.

2. Wojciech, syn Włodka, kasztelana rogozińskiego, zwany "Wałachem", pisał się z Łagiewnik. Był w r. 1451 na Uniwersytecie Krakowskim (Alb. Stud. I s. 130). Obok braci Strzeszka i Piotra miał w r. 1459 termin z Maciejem ze Skrzetuszewa (G. 7 k. 184). Był w latach 1446-1463 kanonikiem poznańskim. Umarł między 12 XI 1463 r. a 5 X 1464 r. (AC I nr 568, 577). Ks. Nowacki wymienia Wojciecha Wałacham plebana kościoła Św. Marii Magdaleny w Poznaniu w latach 1464-1465. Chyba to ten sam, a jedynie daty niezbyt ścisłe.

3. Piotr, syn Włodka, kasztelana rogozińskiego, zwany "Wałachem" pisał sie z Łagiewnik. Był podsędkiem kaliskim w latach 1489-1496, wicesędzią pyzdrskim 1471 r., podwojewodzim poznańskim w latach 1479-1480, burgrabią gnieźnieńskim 1480 r., pyzdrskim w latach 1481-1490, wicepisarzem gnieźnieńskim 1482 r. (Gąs.). Dziedzic połowy Łagiewnik, oprawił tam w r. 1472 posag 150 grz. żonie Katarzynie (P. 1385 k. 147). Od ks. Tomasza Babińskiego, plebana w Mokronosie, i od jego matki Agnieszki, wdowy po Tomisławie Babińskim, w r. 1480 kupił całe ich dziedzictwo, tj. wsie: Małgowo, Lutkowy, Sobiesiernie z Wielką Łąką oraz części we Wziąchowie p. pyzdr. za 700 grz. (P. 1386 k. 125v), do których to dóbr został wwiązany w r. 1482 (Py. 167 k. 96v). Już w r. 1480 był zapewne mężem drugiej swej żony, Krystyny Babińskiej, córki Tomisława i wspomnianej wyżej Agnieszki. Swoje połowy w Łagiewnikach, Oleksinie i Żżółkowie sprzedał w r. 1481 za 500 grz. Wawrzyńcowi Przesieckiemu (P. 1386 k. 134), przy czym nabywca zapisał mu na Oleksinie 8 grz. rocznego czynszu wyderkafowego od sumy 100 grz. (ib.). Na swoich częściach Wziąchowa t.r. sprzedał za 18 grz. półtora grzywny rocznego czynszu Dorocie wdowie po Mikołaju Milaju z Miłosławia oraz jej synom Janowi i Tomisławowi, przeznaczając ów czynsz dla biednych miasta Miłosławia (ib. k. 139). Dziedzic w Małgowie p. pyzdr., t.r. uzyskał od Wawrzyńca Przesieckiego zapis 88 grz. długu (G. 21 k. 92). Na całej wsi Małgowo w r. 1483 oprawił żonie swej Krystynie 200 grz. posagu (P. 1386 k. 183). Mowa o tej Krystynie w r. 1487 jako o współwłaścicielce obok sióstr, Małgorzaty Kuklinowskiej, Anny Borzysławskiej i Marty Dąmbskiej, Babina, Bunic i Murzynowa w p. pyzdr. (Py. 20 k. 22v). W roku następnym po śmierci matki jej Agnieszki przeprowadzone zostały działy dóbr między Krystyną, jej niezamężną siostrą Barbarą Babińską i jej siostrzeńcami po trzech zamężnych siostrach, już zmarłych. Dotyczyły te działy Babina, Bunic, części w Zdzychowicach i w połowie Murzynowa Borowego (Py. 20 k. 37). Piotr Ł. cztery łany we Wziąchowie, osiadłe, w r. 1487 sprzedał wyderkafem swemu zięciowi Janowi Goreckiemu za sumę 70 grz., stanowiącą posag swej córki Anny, żony Goreckiego (P. 1387 k. 69). Od żony w r. 1492 otrzymał "z miłości małżeńskiej" jej dziedzczną piątą część w Babinie i Murzynowie Borowym (P. 1387 k. 177v). Dał jej w r. 1493 oprawę 200 grz. posagu na swych częściach Wziąchowa oraz na łąkach i lasach wsi Lutkowy (dziś nieznanej) w p. pyzdr. (P. 1387 k. 189). Rafała z Czeszewa, syna Iwana z Goliny, wzywał t.r. do zrezygnowania sobie za 50 grz. części wsi Gałązki w p. pyzdr. (G. 22 k. 230). Skwitowany w r. 1493 przez zięcia Goreckiego z 50 grz. posagu swej córki (Py. 168 k. 174v). Od Barbary Gorazdowskiej oraz synów jej, Mikołaja i Stanisława uzyskał w r. 1495 zobowiązanie zrezygnowania za 20 grz. pewnych kmieci siedzących na dwóch i pół łanach w Gorazdowie p. pyzdr. (Py. 15 k. 371v). Jak widzieliśmy żył jeszcze Piotr w r. 1496, a mowa o nim jako o zmarłym w r. 1499, kiedy to owdowiała Krystyna swoje oprawne cztery łany osiadłe we Wziąchowie sprzedała dożywotnio za 80 grz. swej córce Agnieszce (P. 1389 k. 41). Z synów, o Wincentym zob. niżej. O Andrzeju i jego potomstwie będzie pod Małgowskimi h. Sulima. Z córek, Anna była w latach 1487-1493 żoną Jana Goreckiego z Górki Kaczkowskiej, nie żyjącego juz w r. 1503. O Agnieszce, wspomnianej wyżej, nie wiem nic więcej. Marta, w r. 1507 żona Jana Wyszkowskiego, żyła jeszcze w r. 1512. Barbara była w r. 1509 żoną Wincentego Strzałkowskiego.

Wincenty, syn Piotra i Babińskiej, kanonik gnieźnieński w r. 1493 (AC I nr 2392), mianowany oficjałem i wikariuszem generalnym po objęciu urzędu arcybiskupiego przez Andrzeja Boryszewskiego w r. 1505 (Korytk.). Jan Łaski mianował go ponownie na to stanowisko zaraz po swym obiorze 20 i 28 IV 1510 r. (AC II nr 770). Archidiakon gnieźnieński w r. 1518 (AC I nr 1523), wraz ze swym bratem niedzielnym Andrzejem pozywał w r. 1499 Małgorzatę zamężną Mycielską i Annę zamężną Drzewicką, siostry ze Starogardu (Py. 169 k. 103) o t.r. pozywał wspólnie z bratem spadkobierców Macieja Skoraczewskiego z Wziąchowa o łowienie nocą ryb w stawie w ich części Wziąchowa (ib. k. 110v). Ks. Wincenty swoją część w Małgowie w r. 1507 sprzedał wyderkafem za 80 grz. szwagrowi Wyszkowskiemu (P. 1390 k. 108v). Z działu przeprowadzonego z bratem Andrzejem w r. 1509 (lub nieco przed tą datą) dostały mu się dobra macierzyste: Babino, Bunice i Murzynowo Borowe. Według Korytkowskiego miał umrzeć w r. 1525, musiałoby to jednak stac sie w samym końcu roku, bo jeszcze 13 XI żył (AC II nr 803). Zob. tablicę.

@tablica: Łagiewniccy h. Sulima

Z powyższymi nie umiem złączyć Wawrzyńca, który nieżył już w r. 1495, kiedy syn jego Jan, mający już lata sprawne, dał swe połowy w Łagiewnikach i Oleksinie Januszowi Latalskiemu, kasztelanowi biechowskiemu, a dostał od niego w zamian za to wieś Bodzeporowice (Bozaporowice) w p. gnieźn. i dopłate 450 zł (P. 1388 k. 106).

Łagiewniccy różni. Oprócz Łagiewnik w p. gnieźn. były jeszcze na terenie województw poznańskiego i kaliskiego wsie tej nazwy będące własnością prywatną, a mianowicie w pow. poznańskim w parafii Chojnica, w pow. kościańskim w parafii Konojad, w pow. pyzdrskim w parafii Wyganowo, w pow. konińskim jedna w parafii Królikowo, druga w parafii Lubstowo. Paprocki nazwał Grzymalitami Ł-ch sobie współczesnych, dziedziczących w Napruszewie w pow. gniexnieńskim (zob. o nich niżej), stąd Niesiecki zaliczył do Grzymalitów tych kilku wielkopolskich Ł-ch, o których słyszą, zas Boniecki, podając oprócz Sulimów także i Grzymalitów Ł-ch, wywiódł ich z Łagiewnik koło Chojnicy. Zaliczył do nich wszystkich tych, którzy nie wydawali mu się Sulimami, z tym jednak, że pod Grzymałą umieścił także część notorycznych Sulimów. Nie negując istnienia w Wielkopolsce Grzymalitów tego nazwiska, nie znajduję żadnych dowodów na to, by ich lokować właśnie w Łagiewnikach koło Chojnicy, a nie w którejś innej wsi tej nazwy spośród wymienionych wyżej. Mogę również przypuszczać, iż Ł-cy, których tu wymienię, stanowili kilka rodzin, wiodących się z kilku wsi Gniazdowych. Zgoła wyraźnie widać to na przykładzie Ł-ch występujących w aktach konińskich.

Szymon z Łagiewnik świadczył w r. l387 przeciwko Mikołajowi Starogrodzkiemu (Leksz.I nr 258). Wiceburgrabia poznański w latach 1396-1398 (ib. nr 2209, 2792), wiceburgrabia i wicepodkomorzy w r. 1398 (ib. nr 2810), wicestarostat t.rr(ib. nr 2811), żył jeszcze w r. 1405 (Ks.Z.P. nr 2360). Córka Szymona, pani Katusza, Katarzyna Ł-a miała w r.l393 sprawę ze swą córką (Leksz.I nr 1590). Mąż owej córki Gertrudy, Jan (Janek) "Dziurka", syn Piotra z Połajewa, pozywał w r. 1394 teściową o 50 grz. posagu. Obiecała uiścić się, zabezpieczając ową należność na połowie Łagiewnik (ib. nr 1027, 1727, 1777, 1815). Pani Katusza w r. 1397 procesowała się z Gniewomirem z Krzestkowic o 5 grz. wiana (ib. nr 2312, 2544). Żyła jeszcze w r. 1403 (Py.l k.l27v). Sądka z Łagiewnik w r. 1393 uzyskała w ziemstwie pyzdrskim 8 grz. na Hynku z Bruczkowa (Leksz. II nr 311).

Janusz z Łagiewnik miał w r. l397 terminy z kilku mieszczanami poznańskimi (Leksz. I nr 2337, 2529). Uzyskał w r. l399 przysądzenie sobie prawa ściągnięcia 20 grz. posagu i tyluż wiana z poręczycieli, Wincentego Kobylnickiego i Josta z Wojnowa (ib. nr 2853). Miał w r. 1400 termin ze strony Jana Gałązki, występującego z prawem bliższości do wsi Sroczyno i do sumy na tej wsi (Ks.Z.P.nr 79). Miał t.r. termin z Andrzejem "Krupką" z Mniejszego Skorzewa (ib. nr 223). Nazwany w r.1401 Januszem z Łagiewnik cz. z Kalna, otrzymał od króla zezwolenie na przejęcie od Franczka Srzebwincza(?) zastawu wsi królewskiej Padarzewo w p. gnieźn., koło Pobiedzisk, i trzymanie owego zastawu w sumie 100 grz.(KDW V s,17). Winien był w r. 1404 przedłożyć dokument na dziedzictwo Grzybna, w sprawie toczonej przeciwko Piotrowi Ciesielskiemu i Janowi Dziurce (Ks.Z.P. nr 2028,2041). Miał w r. 1406 wyznaczony termin w Kościanie z Pietraszem Urbanowskim (ib. nr 2778). Żył jeszcze w r. l421 (P. 6 k. l3). Jego szwagrem (socer) nazwany w r. 1409 Blizbor (P. 3 k. 90v).

Mikołaj z Łagiewnik, przeciwko któremu w r. l396 w Pyzdrach stawił świadków Marcin, mieszczanin z Żerkowa, domagając się uiszczenia 8 grz. (Leksz. II nr 510, 517a). Anka (Hanka) z Łagiewnik pozywana była w r. l398 przez Marcina z Żerkowam zaś w r. l399 Jan z Żerkowa stawił przeciwko niej świadków (ib. nr 721, 801). Przeciwko Janowi Korczbokowi z Łagiewnik uzyskała w r. 1442 termin Helena z Jabłkowa (P. 14 k. 148v). Maciej "Baraj" z Łagiewnik miał w r. l442 zeznane sobie 12 grz. przez Jana niegdy Knyszyńskiego (P. 14 k. 104). Maciej niegdy z Łagiewnik w imieniu Anny, żony Jana Wedelskiego, uzyskał w r. l443 termin przeciwko synom zmarłego Arnolda z Worowa koło Drehimia (ib. k. 206v). Dobrochna z Łagiewnik, wdowa po Mikołaju ze Skoków w r. l445 (P. 13?9 k. 85v). Dziersław, dziedzic Łagiewnik w archidiecezji gnieźnieńskiej ręczył w r. 1446 za kleryków, Zygmunta i Borzyma (AC II nr 424, 427).

Przeciwko Mikołajowi Ł-mu, dziedzicowi w Racięcicach w p, kon., występował w r. l492 ks. Wojciech, pleban w Lubstówku (ib. nr 695), w r. l493 Katarzyna z Zuczydlna wraz ze swymi dziećmi miała z nim sprawę o głowę Stanisława Kaleńskiego (P. 22 k. 69). Mikołaj i Wojciech, bracia rodzeni niedzielni, dziedzice w Łagiewnikach (niewątpliwie tych w pow. koniń., koło Lubstówka), mieli w r.1497 płacić winę Annie, wdowie po Piotrze Jabłkowskim (I. Kon. l k. 275). Podczas wyprawy włoskieji 1497 r., w obozie pod Suczawą, Feliks, Maciej i Mikołaj, bracia z Racięcic, synowie Stanisła z Gaju, skwitowali Mikołaja Ł-go z głowy ich ojca (Kon. 4 k. l34), a ponowili to w r.l499 (ib. k. l6v). Bracia Mikołaj i Jan, nazwani dziedzicami Łagiewnik i Racięcic, sprzedali wyderkafem za 20 grz. dwa łany osiadłe w Racięcicach tym trzem braciom, teraz nazwanym dziedzicami w Luczydlnie (P. 1389 k. 58v). Luczydlno leży w parafii Racięcice. Siostra Mikołaja z Łagiewnik, Małgorzata była żoną Wojciecha z Pęchorzewa, który odebrał za nią w r.1503 od niego 40 zł z należnych jej 100 zł posagu (I. Kon. l k. 3l7).

Wojciech Ł., w r. 1534 stryj Małgorzaty Jastrzębskiej, wdowy po Sciborze Słonkowskim (P. 1393 k. 660v). Wawrzyniec Ł., w r. l549 mąż córki Hieronima Mosińskiego (P. 888 k. 116). Regina, Wawrzyńca Ł-go, nie wiem czy tego samego, cedowała w r. l551 pewne sumy mężowi działając przy tym w asyście wuja Piotra Mieruckiego (P. 891 k. 41). Wawrzyniec w r. l553 lub nieco wcześniej zabił Stanisława Błociszewskiego (P. 894 k. 41) 932). Wawrzyniec, ten sam lub inny, od Jana Rosnowskiego kupił w r. 1564 za l.600 zł części w Wielkim Rosnowie w p. pozn. (P. 1397 k. 321). Nie żył już w r. 1567, kiedy to przeciwko w dowie i po nim, Katarzynie Strzałkowskiej, i przeciwko jego synowi Janowi występował Jan Rosnowski (P. 911 k. 510v, 511). Ta Katarzyna była w r. 1570 2-o v. żoną Macieja Rosnowskiego. Zapadł t.r. dekret grodu poznańskiego nakazujący wprowadzenie Jana Rosnowskiego, powoda, siłą do wszystkich dóbr Jana Ł-go i jego matki. Uprzednio nakazany był między stronami pokój pod zakładem pewnej sumy, który to pokój Jan Ł. wspólnie z matką naruszył (P.917 k.l52).

Marcin Ł. był mężem Barbary Zberkowskiej, wdowy 1-o v. po Mikołaju Słupskim. Zażądał w r.l558 dokonania wizji szkód i zniszczeń we dworze wsi Suchoręcz Wielka w p. kcyń., o co skarżył jej syna Wawrzyńca Słupskiego (Kc. 22 k. 211v). Barbara t. r. ugodziła się ze Stefanem Potulickim o siano z Suchoręcza (ib. k. l88). Jej synowie z pierwszego małźeństwa, Wawrzyniec i Stefan Słupscy, pozywali ją 1559 r.o okazanie zapisów oprawnych danych jej przez ich ojca na Suchoręczu i pustce Krzykowo (P. 901 k. 57v). Była ona w r. 1560 obciążona cenzurami kościelnymi (G. 39 k. 81). Oboje z mężem byli w r.l566 kwitowani przez Wawrzyńca Słupskiego (Kc. 116 k. 4). Nie wiem, czy to ten sam Marcin Ł. cz. Napruszewski w r. l564 zapisał dług 120 zł Andrzejowi Ł-mu cz. Napruszewskiemu, bratu rodzonemu (G. 43 k. l52v). Według Paprockiego, dwaj bracia, Andrzej i Marcin Ł-cy, piszący się z Napruszewa h. Grzymała, osiedlili się w jego czasach w Krakowskiem i pozostawili tam potomstwo. Boniecki pisał o Hieronimie, synu tego Andrzeja. I istotnie, ks. Jan, dziekan będziński, i Hieronim, bracia rodzeni Ł-cy z Napruszewa, całe swe części w tej wsi w r. 1620 sprzedali Wojciechowi Golańskiemu i jego żonie a siostrze ich, Agnieszce (Z.T.P. 28a s.318).

Ambroży Ł., mąż Barbary Skrzetuskiej, córki Jana "Lgienia" i Małgorzaty Rożnowskiej, która w r. l585 aprobowała dane w jej imieniu zobowiązanie sprzedania Jakubowi Skrzetuskiemu jej części Wielkiego Skrzetusza p. pozn. (P. 945 k. 528. 529). Barbara żyła jeszcze w r. l588 (P. 949 k. 608). Ambroży umarł między r. l589 a 1614 (P. 951 k. 76, 992 k. 205v). Znam dwie córki Ambrożego, Dorotę i Annę. Dorota, w r. 1608 jeszcze niezamężna, występowała wtedy przeciwko Janowi Sadowskiemu (P. 143 k. 464). W latach 1612-1641 żona Jana Otuskiego, wdowa w latach 1643-1647. Regina, w latach 1614-1616 żona Stanisława Rościerskiego.

Marcin Ł. z Łagiewnik ożenił się w r. 1609 z Anną Nadborówną, córką Mikołaja, wdową 1-o v. po Andrzeju Grudzińskim (Kc.126 k. 6v, 7, 127, k. 384v). Wzięła w r. 1610 od Macieja Smoguleckiego w zastaw Pokrzywnicę w p. kcyń. w sumie 1.000.zł długu (ib. k. l58v). Była już wdową 1619 r. (Kc.l25 k.4). Dzierżawiła av r. l621 Dobrylewo w p.kcyń. od Hieronima Radolińskiego (Kc.l27 k.540v), a w r. l624 Górki Daronie p.kcyń. od Przecława Spławskiego i jego żony Katarzyny Biechowaskiej (Kc.l9 k.280). 0 obydwu tych wsiach dowiadujemy się wkrótce potem, że były jej dziedzicznymi, a więc wydzierżawiła zapewne wsie swoje własne, które uprzednio Radolińskiemu i Spławskim zastawiła. Zwykła transakcja kredytowa. Od Zofii Witakowskiej, wdowy po Janie Zamorskim, w r. l627 kupiła części Wiatakowic p. gnieźn. za 2.000 zł (P.1415 k. 846v) Skwitowana w r. l629 z dóbr rodzicielskich przez córkę Mariannę zamężną Gałczewską (N.176 k.5l4). Daronie Górki w r. 1630 sprzedła za 24.000 zł Hieronimowi Dąmbskiemu (N.223 k.857v). a Dobrylewo t.r. za 18.000 zł sprzedała synowi Janowi (ib. k. 859v). Córka Marcina i Nadborówny, Marianna, wyszła w r. l625 (kontrakt małżeński datowany 23 IV) za Michała Gałczewskiego, wnosząc mu 10.000 zł posagu. Jego żoną była jeszcze w r. l629. W r. l663 widzimy ją jako 2-o v. zonę Kazimierza Murzynowskiego.

Jan, syn Marcina i Nadborówny, zapisywał w r. l629 dług 62 zł Janowi Wiśniewskiemu (Kc.l9 k.ll82). Dobrylewo sprzedał w r. l633 za 8.000 zł Janowi z Grudny Wełmińskiemu,.Był wtedy mężem Katarzyny Kotarskiej, córki Macieja (P.1417 k.780), z którą nie miał potomstwa.Drugą jego żoną, zaślubioną w r. l642, była Zofia Krzyżanowska, córka Macieja i Jadwigi Bojanowskiej, która wniosła mu 4.000 zł w posagu i 1.000 zł w wyprawie (Kośc.301 k. 524v). Zofia ta, dopełniając zobowiązania swego brata z r. l642, częci macierzyste we wsiach Gołębino, Jaszkowo i Gorzyczki w p.kośc. sprzedała w r. l643 za 1.343 zł Stanisławowi Pudliszkowskiemu (P.l42l k. 360v). Mąż t.r. oprawił jej posag 5.000 zł (ib. k. 359v). Nie żył już w r. 1649, kiedy owdowiała Zofia nabyła wyderkafem od Andrzeja Chłapowskiego za l3.000 zł Grabianowo w p.kośc. (P.1424 k. 894; Kośc. 302 k. 335v). Jeszcze wdowa w r. l651 (Kośc. 302 k.515), w r. 1653 już 2-o v. żona Bolesława Cieleckiego (Kośc. 303 k. 690). Po tym drugim mężu wdową była w r. l662 (P.1072 III k.784), a nie żyła 1664 r. (P. 1425 k. 539v). Jan i Krzyżanowska mieli tylko dwie córki, Annę i Katarzynę, dla których krol 27 IV 1662 r. wyznaczył na opiekunów, matkę, wuja Władysława Krzyżanowskiego i Andrzeja Pogorzelskiego (Kośc. 132 k. 211v). Anna jeszcze t.r. wyszła za Władysława Gniewkowskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1669, wdową była w r. 1685. Katarzyna, w latach 1664-1701 żona Adama Łochyńskiego, wdowa w r. 1711, umarła między r. 1719 a 1722. Zob. tablicę.

@tablica: Łagiewniccy

Bliskim krewnym powyższych zdaje się być Daniel Ł., nazwany w r. 1663 stryjecznym bratem Marianny z Ł-ch l-o v. Gaczewskiej, 2-o v. Murzynowskiej (Kc.130 k. 353v).

Jadwiga z Łagiewnik i mąż jej Jakub Poniński wydzierżawili w r. 1641 część Łagiewnik i Sepienka w p.kośc, małżonkom Gozimirskim (Kośc. 299 k. 454v).

Mogli również wniknąć w szlachtę, bądź być już szlachtą sołtysi z Łagiewnik. Był szlachcicem "szl." Mikołaj, sołtys z Łagiewnik, który zeznał w r. l437 Doszowi z Rogalina dwie kopy groszy (P.l4 k. 8v). Michal, sołtys w Łagiewnikach p.gnieźn. cztery łany sołeckie w tej wsi w r. 1450 sprzedał za 40 grz. Dobrogostowi z Szamotuł kasztelanowi p poznańskiemu (P.1381 k. 80).

>Łagiewscy chyba pochodzący z wojew. sieradzkiego, a nazwisko wzięli zapewne od jednej z kilku położonych tam wsi o nazwie Łagiewniki. Hieronim Ł. w r. 1582 zapisał dług 50 zł małżonkom Markowi i Annie Cieńskim (I. Kal. 48 s.1089). Joachim, syn Mikołaja Ł-go "Wierzbowego", w r. l584 zapisał 52 i pół grzwny długu Maciejowi Gościejewskiemu (I. Kal. 50 s.1116). Będąc nabywcą praw od Jana Ł-go, kwitował w r. l588 Stanisława Borka Gostyńskiego z 50 zł zapisanych w grodzie wieluńskim (P. 949 k. 476). Spisywał w r. 1604 wzajemne dożywocie z żoną Anną Pruszakówną z Bieniewską (R. Kal. 7 k. 711v). Jej bracia, Jakub, Wojciech, Andrzej, Zygmunt i Stanisław Pruszakowie Bieniewscy w r. 1604 zapisali mu dług 400 zł, jako resztę posagu za siostrą (I. Kel. 70 k. 834). Małżonkowie w r. l608 spisali ponownie dożywocie (R. Kal.1 k. 329v). "Szl." Łucja, sługa Pawła Czyżewskiego cz. Przyborowskiego, w r. 1610 okazywała rany zadane jej przez Mikołaja, syna tego Pawła (I. Kon.35 s.206). Wojciech, syn Dobrogosta, zięć Jadwigi z Kałowa, wdowy po Tomaszu Radkowskim, otrzymał w r. l666, od teściowej wspólnie z innym jej zięciem, Stefanem Łopateckim, cesję części sumy zastawnej na wsiach: Sławęcin, Potrzasków, Wyszki, Derły, Jaczkowo, Kozikowo i Jędrychy w p. łęczyckim (I. Kal.l26 s.355). Paweł (czy szlachcic?), chrzestny 26 XI 1697 r. (LB Baranów). Zofia, już nie żyjąca w r. 1701, żona Wojciecha Drwalewskiego z pow. sieradz.

Antoni, nie żyjący już w r. 1790, mąż Marianny Janiszewskiej, 2-o v. Morawskiej, ojciec Franciszka, któremu Antoni Węgierski w r. l782 cedował sumę (G.109 k. l28v). Franciszek ten, mąż Marianny Jerzykowskiej, córki Andrzeja, wdowy 1-o v. po Kazimierzu Barczyńskim, otrzymał w r. 1789 od jej brata Jana cesję pewnej sumy (P.1366 k.l75v). Z żoną wzajemne dożywocie spisał w r. 1790 (P.1367 k. 692v). Marianna, bezpotomna, nie żyła już w r. l791, kiedy brat Jan Jerzykowski występował jako jej spadkobierca (P.1368 k. l42v). Franciszek, nie wiem czy ten sam, generalny administrator dóbr jutrosińskich, miał z żony Julianny Brochockiej córkę Mariannę, ur. 28 I 1796 r. (LB Jutrosin), i syna Piotra Pawła, ur. 29 VI 1803 r. (LB Wylatowo).

Piotr(?), administrator w Krężelewicach w pow. łęczyckim, miał z żony Kunegundy syna Wawrzyńca Justyna Ksawerego, ur. ok. r. l779/82, strażnika granicznego w Studzieńcu, który 25 II 1828 r. zaślubił Łucję Żeromską, córkę Stanisława, z Boguniewa, i Ludwiki Koszutskiej, ur. ok. r. l798 (LC Giewartowo). Ksawery zmarł w Kępnie 5 III 1816 r., 31-ym roku życia (LM Kępno). Antonina przed 30 VII 1816 r. zaślubiła Wojciecha Badyńskiego, poborcę celnego w Raszkowie. Eleonora, chrzestna 14 X l821 r. (LB St. Gostyń). Ludwik służąc wojskowo za Księstwa warszawskiego zdobył Legię Honorową, potem był porucznikiem wojsk pruskich. Z żony Katarzyny Potrykowskiej miał syna Jana Kantego Augustyna Napoleona, ur. w St. Gostyniu 17 X 1823 r. (ib.). Ludwik dziedzic Bożacina w p. pyzdr., świadek 29 XI 1830 r. (LC Św. Trójca, Gniezno). "Ur." Paweł ekonom z Łubowa, mający lat 30, ożenił się 15 VI l834 r. ze "sław." Anną Kachelek, panną z dworu łubowskiego, 27-letnią. Świadkiem ślubu był jego brat Franciszek z Czarnej Olczy (LC Łubowo). "Ur." Piotr, ekonom dworu łubowskiego, mąż Anny Komierowskiej, ojciec Antoniny, ur. w Łubowie 9 V 1835 r. (LB Łubowo). Nie umiem tych dwóch zapisów metrycznych pogodzić ze sobą.

>Łagoccy, Łagodzcy, nie wiem skąd wyszli. Marcin w r. l623 wydzierżawił wieś Bielawy (które?) od Aleksandra i Hieronima braci Skoroszewskich (G.76 k. 422). Mąż Marianny Skrzydlewskiej, córki Kaspra, wraz z nią w r. 1626 skwitowany z 400 zł przez Wojciecha Szlichtynka (P. 153 k. 831v, 1017 k. 463v). Oboje małzonkowie zawarli w r. 1635 kontrakt z małzonkami Baranowskimi (G. 80 k. 46). Marcin w r. 1638 był dzierżawcą Kolodziejewa w p. gnieźn., wsi dziedzicznej Gabriela Gądeckiego (P. 154 k. 369). Oboje juz nie żyli w r. 1675, kiedy córka ich, Zofia była żoną Jana Andrzeja Szadkowskiego (P. 1427 k. 231). Żyła z nim jeszcze w r. 1686, bezpotomna, nie żyła juz 1706 r. Nie wiem czy z powyższym Marcinem był identyczny Marcin, syn zmarłego Macieja, który od Jakuba Rozdzałowskiego uzyskał w r. 1649 zapis długu 600 zł, i jednocześnie ze swej strony zapisał dług 800 zł swej żonie a córce tego Jakuba, Mariannie Rozdzałowskiej (I. Kal. 115 s. 1381, 1385). Oboje ci małżonkowie w r. 1657 wydzierżawili od Konstantego Rozdrażewskiego i żony jego Jadwigi Ciświckiej wieś Pałczyno, utwierdzając kontrakt pod zakładem 800 zł (P. 152 s. 91). Żyli jeszcze w r. 1662 (Py. 153 s. 85). "Szl." Wojciech i żona jego Małgorzata, rodzice Wojciecha, ochrzcz. 17 IV 1629 r. (LB Kcynia). Anna, żona Jana Szczuckiego, już nie żyjącego w r. 1695. Jan zawierał w Poznaniu w r. 1695 kontrakt z Mycielska, stolnikową poznańską (Boniecki). "Ur." Franciszek umarł w Pobiedziskach 3 V 1771 r., mając ok. 80 lat. Żona jego Krystyna umarła tamże 16 VIII 1785 r., mając 60 lat (LM Pobiedziska). Ich dzieci: syn zmarly 17 II 1758 r. w wieku lat óśmiu, córka Anna, zmarła w Chybach 8 IX 1756 r., mająca jeden rok, córka Marianna Gertruda, ur. w Chybach, ochrzcz. 14 III 1757 r. (LB, LM Kiekrz).

>Łagoszewska Marianna, zona Franciszka Mniewskiego, nie żyjącego już w r. 1774.

>z Łagowca, wsi w pow. pozn., pisali się może, obok przedstawicieli innych rodów, niektórzy Watowie h. Samson.

Katarzyna z Myśleszewa, wsi graniczącej z Łagowcem i Bukowcem, wraz ze swymi dziećmi procesowała się w r. 1424 z Agnieszką z Lutola i Małgorzatą z Bukowca o ojcowiznę w Łagowcu i Myśleszewie (P. 7 k. 161v). Dziedziczyli w Łagowcu w r. 1436 Stefan, Fabian, Henryk, Andrzej i Piotr, nie wiem czy Samsony? (P. 13 k. 171v). Widzimy już tutaj w r. 1435 notorycznego Samsona, Sędziwoja Watę z żoną, Barbarą z Łagowca (P. 1378 k. 114v). Kozierowski sądził, iż ów Sędziwój przybył może z Nądni, bowiem w procesie z Janem Godziszewskim ręczył za tych małżonków w r. 1436 Wojciech z Nądni (Ród Samsonów-Watów, s. 8). Miał ów Sędziwój w r. 1446 termin z Jadwigą, żoną Piotra z Belęcina (P. 15 k. 198), a.e w r. 1447, kiedy ponownie miał z nią termin, nazwany "niegdy z Łagowca" (P. 17 k. 25). Panna Małgorzata, córka zmarłego Dziersława "Smółki" z Łagowca, połowy w Łagowcu i Myśleszewie sprzedała w r. 1446 za 200 grz. Stanisławowi z Ostroroga, kasztelanowi międzyrzeckiemu, oraz jego bratu Dobrogostowi, kasztelanowi kamieńskiemu (P. 1379 k. 156v).

>Łagowscy, nie wiem z ktorego Łagowa. Katarzyna z Łagowa, w r. 1560 żona Jana Przepałkowskiego cz. Obodowskiego z Małachowa, wdowa po nim w latach 1571-1582. Teresa, żona Marcina Krowickiego w latach 1686-1692. Jan, mąż Marianny Zbierzchowskiej, córki Kazimierza i Zofii Goryńskiej, która to Marianna w r. 1695 procesowała męża (I. Kon. 69 k. 541). Jan, ten sam czy inny, w r. 1702 mąż Katarzyny Kęszyckiej, urodzonej z Anny Gorzewskiej (I. Kon. 72 k. 95).

Zofia, zamężna Garczyńska, zmarła w Poznaniu 15 XII 1918 r., w 70-ym roku życia.

>Łahodowscy h. Korczak z Łahodowa w ziemi lwowskiej. Andrzej, syn zmarłego Jana, kasztelana wołyńskiego, mianował w r. 1626 plenipotentem swego brata Jerzego, jezuitę kolegium kaliskiego (Kośc. 294 k. 152v).

>Łahodyński Jerzy, dawniej porucznik wojsk koronnych, wspólnie ze swą żoną, Anną Skąpską, zawierał w Kruszwicy w r. 1671 kontrakt z Janem Kołudzkim, podczaszycem brzeskim-kuj., dziedzicem Łubowa w p. gnieźn. Ta jego żona już nie żyla w r. 1677 (Py 154 s. 16). Jerzy w r. 1682 zawarł kontrakt z małżonkami Kaczkowskimi (Py. 155 s. 89). Był posesorem sołectwa we wsi królewskiej Borzykowo koło Pyzdr (ib. s. 18). Testament spisał w Borzykowie 15 III 1689 r. Umarł t.r. i został pochowany w Farze w Pyzdrach. Dzieci nie pozostawił. Stanisław Trąmpczyński nazwany bratem rodzonym jego zmarłej żony, a więc prócz Skąpskiej miał jeszcze i inną, Trąmpczyńską (Py. 155 s. 17).

>Łajszczewscy, Łaściszewscy, h. Ślepowron, z Łajszczewa (dzis Łajszewa) w ziemi sochaczewskiej. Mikołaj, sędzia ziemski rawski, kupił w r. 1640 od kapituły katedralnej poznańskiej za 7.500 zł wieś Gzdów w p. sochaczewskim (P. 1420 k. 157v). Był potem od r. 1644 kasztelanem sochaczewskim i umarł w r. 1655 (Bon.). Jego druga żona, Małgorzata Masłowska, wdowa 1-o v. po Wojciechu Janczyńskim (Jączyńskim), w r. 1649 od Franciszka Hiacynta Ciświckiego, dworzanina królewskiego, kupiła za 25.500 zł wsie Wielki i Mały Piątek w p. kal., a to w myśł dawniejszego zobowiązania jego brata, ks. Piotra Ciświckiego (P. 1424 k. 75v). Kasztelan w r. 1650 od Macieja Kowalskiego kupił za 15.000 zł części Bartoszewic Wielkich i Gostkowa p. kośc., inne zaś części tychże wsi nabył za 9.000 zł od jego siostry Zofii, zony Andrzeja Piątkowskiego (R. Kal. 14 k. 74v). Obie te wsie mocą kontraktu spisanego w r. 1652 w Kobylinie wydzierżawił Bazylemu Wasserfeldowi (I. Kal. 118 s. 961). Małgorzata Masłowska, bezdzietna, umarła w r. 1651 (Bon.), zaś kasztelan t.r. w Blizanowie spisał kontrakt z jej spadkobiercami. Jedna z jej spadkobierczyń, siostrzenica (bratanica?) Krystyna Masłowska, 1-o v. Leszczyńska, 2-o v. Gomolińska, kasztelanowa spicymirska, skwitowała go w r. 1652 z pozostałych po ciotce rzeczy (I. Kal. 118 s. 963), dając mu jednocześnie zobowiązanie, iż w grodzie sieradzkim lub wieluńskim dokona wieczystej rezygnacji części Bartoszewic Wielkich i Gostkowa za sumę 1.000 zł (ib. s. 965). Inne części tych wsi Mikołaj w r. 1653 kupił za 1.000 zł od innych wspólspadkobierców swej żony, a mianowicie od rodzeństwa Gajewnickich, rodzących się z Doroty Masłowskiej, jak też za 500 zł od Florentyny z Myszczyńskich Załuskowskiej, córki Katarzyny Masłowskiej (R. Kal. 14 k. 296, 298). Zmarła Małgorzata z Masłowskich, jak wiemy już, był tez właścicielką Piątku Wielkiego i Małego oraz pustek Piekło w p. kal. (R. Kal. 15 k. 54v). Kasztelan umarł w r. 1655, zostawiając z pierwszej żony, Barbary ze Skrzynna Duninówny, kilka córek i syna Sebastiana (Bon.). Sebastian, sekretarz królewski, w imieniu własnym, swego ojca oraz poddanych z Blizanowa i Grodziska, kwitował się w r. 1652 z Andrzejem Baszkowskim (I. Kal. 118 s. 1932). Był w r. 1657 stolnikiem sochaczewskim (ib. 122 s. 52), umarł 1658 r. (Bon.), pozostawiając z żony Doroty Nieborowskiej 2-o v. w r. 1669 żony Piotra z Sycyna Kochanowskiego, wojskiego sandomierskiego, syna Macieja oraz córki, Barbare i Annę. Potomstwo to pozostawało pod opieką Marcina Nieborowskiego, podkomorzego sochaczewskiego, starosty zwolińskiego, i Jakuba Ł-go. Matka i owi opiekunowie Bartoszewice Wielkie w r. 1669 sprzedali za 20.000 zł Andrzejowi z Konar Kołaczkowskiemu (P. 196 k. 656v), zaś Gostkowo t.r. za 10.000 zł Stanisławowi Gostkowskiemu (P. 196 k. 766).

Ks. Ł-i, kanonik poznański, proboszcz mszczonowski, był obrany z kapituły poznańskiej w r. 1755 deputatem na Trybunał Koronny (K. P. nr 109). Nie znajduje go wśród kanoników katedralnych, był więc chyba kanonikiem kolegiackim?

>Łakińscy h. Pelikan z Łakna Czarnego w pow. przedeckim. O początkach tej rodziny i o jej rozrodzeniu na terenie pow. przedeckiego, zob. Boniecki.

Maciej, syn Wojciecha, dziedzica części w Łaknie, urodzony z jego drugiej żony, Doroty Grochowickiej, dziedzic części w Łaknie w wyniku działów dokonanych z braćmi w r. 1556. Umarł między r. 1584 a 1606. Żenił się dwa razy, pierwszą jego żona była w r. 1556 Dorota Jaszczułtowska, drugą w latach 1568-1584 Petronella Ciepłyńska. Z jego bardzo licznego potomstwa czterej synowie, Jan, Wawrzyniec, Bartłomiej i Stanisław występowali na terenie województwa kaliskiego, o nich więc będę tu mówić.

I. Jan, syn Macieja, żeniąc sie w r. 1606 z Zofią Zagórską, córką Jana, z Półwieska, uzyskał od przyszłego teścia zapis posagu, 300 zł gotowizną i 100 w wyprawie, zaś sam przed ślubem, 21 I oprawił cały ten posag, tj. 400 zł na połowie dóbr swych we wsi Ziemięcino p. brzeskiego (I. Kon. 32 k. 355v, 356). Oboje z żoną wieś Szyszynko zastawili w grodzie kruszwickim (przed r. 1631?) Stefanowi Polanowskiemu i zonie jego, Annie Szyszyńskiej (I. Kon. 46 k. 230). Druga żoną Jana była w r. 1631 Anna Jazgocka. Jan trzymal w sumie posagowej swej pierwszej żony dobra Półwiesek pusty w p. kon., a teraz w r. 1631 dziedzic tej wsi, Wojciech Zagórski, brat zmarłej żony, zobowiązał się tę wieś mu zastawić w sumie 1.400 zł (G. 79 k. 520v). Jan jezioro Szczepy, znajdujące się w Połwiesku, zastawił t.r. za 100 zł Katarzynie z Markowic, wdowie po janie żychlińskim (I. Kon. 46 k. 445). Córki Jana i Zagórskiej: Ewa, Katarzyna i Marta, cedował w r. 1631 (G. 79 k. 520v).

II. Wawrzyniec, syn Macieja, cedował w r. 1610 Mikołajowi i Stefanowi Jaszczułtowskim, synom zmarłego Andrzeja, 640 zł z sumy 800 zł, zapisanej przez ich ojca (I. Kon. 35 s. 299).

III. Bartłomiej, syn Macieja, dokonał w r. 1610 na rzecz wspomnianych wyżej Jaszczułtowskich cesji takiej sumy, pochodzącej z tegoż żródła (ib. s. 300).

IV. Stanisław, syn Macieja, dziedzic części w Łaknie, występował w latach 1582-1597 i był w r. 1590 mężem Anny Łąckiej, żyjącej jeszcze w r. 1594 (Bon.). Córka Stanisława, Katarzyna, zmarła bezpotomnie przed r. 1673, była w r. 1632 żoną Łukasza Ogorzelewskiego, zmarłego przed r. 1673. Syn Eremian cz. Remigian.

Eremian cz. Remigian, syn Stanisława i Łąckiej, pozywany w r. 1614 przez Rożnieckich, był wówczas subdelegatem grodu przedeckiego. Mąż w r. 1632 Katarzyny Ogorzelewskiej, dziedzic części w Łaknie, Zieleńcu i Strzygach w r. 1642 (Bon.). Nie żył już w r. 1665 (N. 184 k. 54). Jego drugą żoną była Barbara Suska, która w r. 1675 kasowała daną jej przez męża w grodzie łęczyckim oprawę 4.000 zł posagu (N. 185 k. 404). Żyła jeszcze w r. 1678 (ib. k. 753), nie żyła zas 1687 r. (P. 1113 III k. 75). Synowie Eremiana: Wojciech, Marcin, Stefan, Andrzej, Kazimierz i Jan. Córka Eufrozyna zmarła bezpotomnie przed r. 1729 (przed r. 1724?), wydana 1-o v. p. 1679 r. za Jana Umińskiego, żyjącego jeszcze w r. 1700, była 2-o v. żoną Krzysztofa Węgierskiego, zmarłego przed r. 1715. Jego też zapewne córką była Barbara, która 2 III 1685 r. w Smogulcu poślubiła Piotra Boguckiego.

1. Wojciech Jan (Jan Wojciech), syn Eremiana i Suskiej, mąż Elżbiety Skrzetuskiej, córki Wojciecha, dał w r. 1665 teściowi zobowiązanie stawienia swej żony do akt dla skwitowania go z 1.500 zł posagu (N. 184 k. 55v). Dostał wtedy od tego Skrzetuskiego cesję sumy 3.000 zł, zapisanej przez Wojciecha Jeżewskiego, dziedzica wsi Trzeboń, oraz cesję kontraktu dzierżawy tej wsi, spisanego w r. 1663 pod zakładem 2.000 zł (ib. k. 54). Swej żonie oprawił w r. 1666 posag 2.000 zł (N. 225 k. 567v). Obok braci współspadkobierca ciotki Katarzyny Ogorzelewskiej, swoją częśc z sumy 800 zł zapisu, danego jej w r. 1632 w grodzie przedeckim przez męża na wsi Cetty w p. przedeckim, scedował w r. 1672 Eremianowi Żabińskiemu (N. 185 k. 165v). Wspólnie z braćmi Marcinem i Kazimierzem, jak też w imieniu braci, Stefana, Andrzeja i Jana, wieś Zieleniewo oraz części w Łaknie w p. przedeckim w r. 1675 sprzedał za 12.000 zł Janowi Kazimierzowi Żarlińskiemu (N. 225 k. 643). Do r. 1678 Żarliński uiścił się z całej nalezności wobec tych braci, a także wypłacił zabezpieczony na tych dobrach posag 1.800 zł siostry ich Eufrozyny zamężnej Umińskiej (N. 185 k. 754v). Wojciech od Apolonii Smoguleckiej, wdowy po Hieronimie Pogorzelskim, staroście powidzkim, w r. 1677 nabył wyderkafem za 21.000 zł wieś Kosztowo w p. nakiel. (N. 225 k. 674v) i jednocześnie wspólnie ze swą żoną, Elżbietą Skrzetuską, tę wieś sprzedał wyderkafem za 10.000 zł ks. Mikołajowi, kanonikowi płockiemu i plabanowi średzkiemu, Łukaszowi i Mikołajowi, braciom Cieleckim (N. 185 k. 651v). Wojciech Jan, wydając w r. 1678 swą córke Zofię za Adama Kurcewskiego, jeszcze przed ślubem, 23 IX, zapisał mu w posagu za nią 20.000 zł (N. 185 k. 784v, 785). Z tej sumy w r. 1680 spłacił 15.000 zł (P. 1101 III k. 94). Od Teodory z Wyrzyskich, wdowy po Wojciechu Charszewskim, 2-o v. żony Jakuba Złotnickiego, i jej synów, Franciszka, Michała, Kazimierza, Stanisława i Marcina Charszewskich w r. 1679 kupił za 44.000 zł części ich w Smoguleckiej Wsi oraz w Nowejwsi p. kcyń. Młodsi spośród braci aprobowali te transakcję w miare uzyskiwania pełnoletności, w latach 1683, 1684, 1688 (P. 1107 III k. 4, 1116 IX k. 2. 1429 k. 86; Kc. 132 k. 60v, 61, 62, 114; N. 225 k. 887). Od Jana Korzboka Łąckiego, podkomorzego wschowskiego, w r. 1680 kupił za 45.000 zł Morakowo w p. kcyń. (P. 1101 k. 67). Na Morakowie zapisal w r. 1685 w grodzie kcyńskim 500 tal. karmelitom kcyńskim (Hip. Wągr., Morakowo). Skwitowany w r. 1686 przez zięcia, Stefana Zdzychowskiego, z 20.000 zł (w tym 18.000 zł gotowizną, 2.000 w klejnotach i Wyprawie) z sumy 30.000 zł, zapewnionej mu kontraktem małżeństwa zawartego z Marianną Ł-ą (P. 1111 III k. 44v). Wnuczce swej, urodzonej z tej córki, Zofii Teresie Zdzychowskiej, która najwidoczniej właśnie wtedy przyszła na świat, zapisał w r. 1687 dług 3.000 zł (Kc. 132 k. 444). Umarł między r. 1688 a 1691 (P. 1116 IX k. 2; Kc. 132 k. 606v). Owdowiała Elżbieta ze Skrzetuskich żyła jeszcze w r. 1710 i wtedy swoja sumę posagową cedowala wnuczce Zofii Zdzychowskiej (Kc. 134 k. 47). Nie żyła już w r. 1713 (P. 1147 II k. 181). Syn Wojciecha i Skrzetuskiej, Remigian kwitował w r. 1691 sługę ojcowskiego, Piotra Kistowskiego (Kc. 132 k. 606v), nie żył juz w r. 1694, kiedy do spraw związanych ze spadkiem po nim szwagier Kurcewski z żoną mianowali plenipotenta (P. 1127 II k. 11). Jego spadkobierczynie, siostry Zofia Kurcewska i marianna Zdzychowska, w r. 1699 połowę Smoguleckiej Wsi i Nowejwsi, dobra odziedziczone po ojcu i bracie, sprzedały za 40.000 zł Stefanowi Zdzychowskiemu, podczaszemu wschowskiemu (P. 1137 IX k. 51). Z tych córek Wojciecha i Skrzetuskiej, Zofia była od r. 1678 żoną Adama z Komorza Kurcewskiego, który zmarł między r. 1709 a 1713. Odziedziczoną po ojcu połowę Morakowa sprzedała w r. 1713 swej siostrzenicy, Zofii ze Zdzychowskich, żonie Wojciecha Trzebickiego, kasztelanica spicimirskiego (P. 1147 II k. 181). Umarła między r. 1715 a 1720. Marianna wyszła najpierw przed r. 1678 za Stefana Zdzychowskiego, z czasem podczaszego wschowskiego, potem w r. 1709 zaślubiła 2-o v. Jana Grabskiego, kasztelana nakielskiego.

2. Marcin, syn Eremiana i Suskiej, wspólnie z bratem Janem Wojciechem w r. 1668 zawierał pod zakładem 3.000 zł kontrakt z Mścisławem Zaleskim, burgrabią ziemskim nakielskim (N. 185 k. 15v). Kontrakt ów dotyczył niewątpliwie jego małżeństwa z Konstancją Zaleską, córką tego Marcina, bowiem Konstancja w r. 1674, będąc już żoną Marcina Ł-go, kwitowała ojca z 3.000 zł posagu i wyprawy (N. 185 k. 363). Marcin t.r. oprawił jej tę sumę posagową (N. 225 k. 638). Oboje małzonkowie w r. 1678 kwitowali się z małżonkami Stanisławskimi, od których dzierżawili połowę Debrzna (N. 185 k. 715). Druga żoną Marcina była Barbara Skrzetuska, zaślubiona 2 III 1683 (LC Smogulec). Była ona córka Wojciecha i Doroty Siedleckiej, a Marcin w r. 1695 oprawił jej posag 3.000 zł (P. 1130 VIII k. 30). Od Andrzeja Radolińskiego nabył wyderkafem w r. 1684 za 15.000 zł na trzy lata Słupowo w p. kcyn. (P. 1107 II k. 3), a w r. 1688, tez wyderkafem, za 30.000 zł od opiekunów Katarzyny Smoszewskiej, starościanki bobrownickiej, Oleszno i Dobieszewko w p. kcyń. (P. 1116 IX k. 48). Wypłacił t.r. 4.000 zł posagu swej córce, zamęznej Nowowiejskiej (ib. k. 55v), zaś w r. 1694 taką samą sumę drugiej córce, zamężnej Szymanowskiej (P. 1127 VI k. 88v). Od opiekunów nieletnich Wysockich, dzieci zmarłego Stanisława i Marcjanny Kołudzkiej, 2-o v. Rozdrazniewskiej, kupił w r. 1694 za 18.500 zł wsie Padniewo i Palędzie Dolne z młynem zwanym Jerzy (P. 1128 XI k. 29). Umarł między r. 1696 a 1699 (G. 90 k. 78, 240v). Wdowa oraz opiekunowie nieletnich dzieci Marcina zrazu odprzedali 20 VI 1701 r. Padniewo za 53.000 zł marcjannie Kołudzkiej, teraz juz 3-o zonie rozwiedzionej Wojciecha Mycielskiego, podsędka sieradzkiego, oraz Aleksandrowi, Zygmuntowi, Janowi, Marcinowi, Franciszkowi, Zofii, Annie, żonie Franciszka Rozdrażniewskiego, Apolinarze i Katarzynie, dzieciom jej Wysockim (G. 91 k. 25v). Transakcja ta, jak sie zdaje, do skutku nie doszła i ostatecznie nabywcą tych wsi od Barbary i jej pasierbów, Mikolaja, Józefa i Tomasza Ł-ch, był Antoni Korytowski (N. 201 k. 1v, 2). Umarła Barbara Skrzetuska między r. 1711 a 1721 (Z. T. P. 39 k. 442; N. 201 k. 1v, 4). Miał Marcin z pierwszej żony synów, Konstantego i Mścisława, o których niżej, Antoniego, Wojciecha, Mikołaja, Tomasza i Józefa, wymienionych w kontrakcie macochy ich z Mycielska i Wysockimi z r. 1701 (G. 91 k. 25v). Spośród nich, Antoni i Wojciech juz nie wymienieni w dokumencie następnym dotyczących transakcji z Wysockimi z r. 1711 (Z. T. P. 39 k. 442), niewatpliwie wtedy juz nie zyli. Mikołaj i Tomasz żyli jeszcze w r. 1721 (N. 201 k. 1v, 4). Józef w r. 1724 zrzekł sie udziału w spadku po ciotce Umińskiej (I. Kon. 76 k. 1). Wypłacił w r. 1726 siostrze swej Zofii zamęznej Komornickiej na poczet posagu sumę 1.000 zł (G. 94 k. 510). Bezpotomny, zył jeszcze 21 II 1730 r. (LB Mogilno), nie żył juz w r. 1756 (Kc. 143 k. 147). Spośród córek z pierwszego małżeństwa, Ewa wyszła w r. 1701, 2-o v. przed r. 1724 poślubiła Bartłomieja z Rojewa Kaczkowskiego. Marianna była w r. 1694 żoną Franciszka Szymanowskiego, zmarła między r. 1733 a 1742. Anna (Konstancja) wyszła 1-o v. przed r. 1702 za Adama ze Słup Wałdowskiego, zaś 2-o v. przed r. 1708 za Józefa Stanisława Doliwę Różyckiego, umarła po r. 1717 (po 1729?). Z corek urodzonych z drugiej żony, Zofia poślubiła 1-o v. przed r. 1714 Stanisława Snarskiego, zaś 2-o v. w kościele Św. Trójcy w Gniexnie 24 X 1718 r. Stefana Komornickiego, chorążego, potem porucznika w regimencie pieszym Rzewuskiego, wojewody podolskiego, zmarłego w r. 1726, sama zmarła po r. 1725. Elżbieta, ochrzcz. 16 IX 1690 r. (LB Panigródz.), niezamężna, zmarła w r. 1757, pochowana 10 VII w Gołańczy u Bernardynów (A. B. Gołańcz, W. 42).

1) Konstanty, syn Marcina i Zaleskiej, plenipotent macochy Barbary Skrzetuskich 1699 r. (G. 90 k. 240v), zobowiązał się w r. w 1703 do spisania wzajemnego dożywocia z żoną Katarzyną Rokossowską, wdową 1-o v. po Stefanie Powalskim (N. 192 s. 39). Jego drugą żoną była Konstancja Choinska, córka Michała i Katarzyny Marszewskiej, o rękę ktorej spisał z jej matką w Czerlinie 19 II 1701 r. kontrakt. Narzeczonnej zapisał wtedy sumę 4.000 zł (Kc. 133 k. 337v, 338). Zrzekł się w r. 1711 dóbr ojczystych i należnych sobie sum po rodzicach, a przede wszystkim sumy na Padniewie (N. 193 s. 196). Dał tej swej żonie w grodzie wałeckim w r. 1709 zobowiązanie oprawienia posagu, a w r. 1714 posag ów, wynoszący 6.170 zł, oprawił na połowie dóbr (N. 197 k. 26v). Konstancja z Choińskich t.r. wraz ze swą siostra Dorotą, zamęzną Skórzewską, odziedziczoną po ich ojcu wieś Czerlino w p. kcyń., wedle zobowiązania z r. 1709, sprzedały za 31.000 zł Barbarze Paleczkowskiej, wdowie 1-o v. po Janie Brudzyńskim, 2-o v. zonie Macieja Swierczyńskiego, oraz córko jej, Katarzynie i Klarze Brudzyńskim (N. 197 k. 24v). Konstancja żyła jeszcze w r. 1720 (N. 201 k. 16v). Po jej smierci zawierał w r. 1726 układ z braćmi Powalskimi (N. 202 k. 200). Był tez w r. 1728 kanonikiem przemyskim, kiedy cedował pewną sume swym synom, Piotrowi i Maciejowi (N. 203 k. 41v). Nie żył juz w r. 1738 (N. 206 s. 122). Z pierwszego małżeństwa Konstantego pochodziła Julianna, zmarła w r. 1770, pochowana u Bernardynów w Górce, która 26 VIII 1725 r. zaślubiła Wladysława Żukowskiego, była wdową w r. 1756. Z drugiej żony synowie, Piotr, o którym niżej, i Maciej, który zył jeszcze w r. 1738 (N. 206 s. 122). Był bezpotomny i zapewne niedługo potem zmarł. Corka z drugiej żony, Marianna, którą w r. 1767 jako pannę dojrzałą, obok jej siostry Żukowskiej, kwitował Paweł Komornicki, jej brat cioteczny, z reszty ceny Kołodziejewa (Kc. 147 k. 178v). Będąc juz staruszką mieszkała w Kościerzynku i tam umarła 24 II 1777 r. (A. B. Górka, W. 43).

Piotr, syn Konstantego i Choińskiej, wspólnie z bratem Maciejem kwitował Józefa i Antoniego braci Powalskich z sum naleznych im wedle układu, który w r. 1726 spisali byli z ich ojcem (N. 206 s. 122). Piotr przysięgał w r. 1746 na urząd burgrabiego grodzkiego nakielskiego (N. 210 k. 167, 167v). Od Pawła Komornickiego i Jerzego Snarskiego, synów Zofii Ł-ej, braci miedzy sobą przyrodnich, w r. 1756 za 9.000 zł kupił połowę Kołodziejewa w p. gnieźn. (Kc. 143 k. 104). Jako współspadkobierca zmarłego Andrzeja Ł-go, brata swego dziada, odziedziczone po nim, obok innych wspołspadkobierców części Oleszna i Dobieszewka w p. kcy. sprzedał w r. 1766 Kazimierzowi Ł-mu (Kc. 147 j. 94). Umarł 11 IX 1767 r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Był bezdzietny, a Kołodziejewo dostało się po nim jego dwom siostrom (Kc. 147 k. 179).

2) Mścisław, syn Marcina Zaleskiej, kwitował w r. 1700 macochę Barbarę ze Skrzetuskich z sumy 4.000 zł, z częsci ojczystych wsi, Padniewo i Palędzie (P. 1139 IX k. 74). Jego żoną, zaślubioną przed r. 1708 była Marianna Gawłowska, córka Zygmunta i Anny Rogowskiej, której w r. 1708 zobowiązał się oprawić 10.000 zł posagu (Kc. 134 k. 3v, już w maju t.r. miał z niej dziecko). Skwitował w r. 1721 Antoniego Korytowskiego, obecnego dziedzica Padniewa i Palędzi, z sumy 1.200 t. (N. 201 k. 1v, 2). Był w r. 1732 posesorem wsi Rzęskowo p. nakiel. (P. 1235 k. 32). Już nie żył w r. 1736 (N. 205 s. 6). Owdowiała Marianna umarła między r. 1743 a 1750 (P. 1271 k. 35; N. 211 k. 14). Synowie, Marcin i Kazimierz, córki, Katarzyna Zofia, ochrzcz. 8 V 1708 r. (LB Juncewo), i Helena wydana przed r. 1742 za Antoniego Lewald Powalskiego, żyjąca jeszcze w r. 1735. O Marcinie wiem tyle tylko, że w r. 1742 wraz z bratem a też w imieniu matki, kwitował z 18.000 zł Faustyna Józefa Bielińskiego, dziedzica Dobieszewa i Słupowa (Kc. 139 k. 301v), zas w r. 1743, obaj, Kazimierz i on, byli plenipotentami tej matki (P. 1271 k. 35).

Kazimierz, syn Mścisława i Gawłowskiej, żeniąc się z Zuzanną Trąmpczyńską, córką Józefa i Apolinary Kierskiej, spisywał w Falmierowie 3 II 1748 r. z jej ojcem kontrakt małżeński pod zakładem 10.000 zł (N. 210 k. 266). Trąmpczyński w r. 1750, w myśl tej umowy, zapisał córce 2.000 zł, zaś Kazimierz spisał z żoną wzajemne dożywocie, a na połowie dóbr oprawił jej posag, tj. 8.000 zł już odebranych i te 2000 zł zapisane teraz. Ponadto zapisał jej od siebie 5.000 zł, ona zaś skwitowała ojca z 210.000 zł (N. 211 k. 13-14). Z siostrą swą, zamężną Powalską, zawarł w Krostkowie w r. 1753 układ, mocą którego t.r. wypłacił jej 4.000 zł, dopełniając w ten sposób sumę posagową 10.000 zł (N. 211 k. 107v). Od Jana Słupeckiego w r. 1759 kupił Chwaliszewo w p. kcyń. za 48.000 zł (N. 211 k. 362, 374; Kc. 114 k. 79). Odziedziczoną po ciotce, pannie Elżniecie, część z sumy 2.000 zł, zabezpieczonej na obu Kołudach p. inowrocł., cedował bratu stryjecznemu Piotrowi Ł-mu (N. 212 k. 84v). Jako współspadkobierca Andrzeja Ł-go, brata swego dziada, od innych spadkobierców, a mianowicie od Piotra, syna Konstantego, oraz od ks. Józefa, syna Jana, i jego rodzeństwa, w r. 1766 kupił części wsi Oleszno i Dobieszewko p. kcyń. (Kc. 147 k. 94). Umarł 8 II 1775 r., pochowany u Bernardynów w Górce (A.B. Górka, W. 43). Zuzanna z Trąmpczyńskich umarła 10 VII 1786 r., chyba w Krostkowie (ib.). Synowie: Kazimierz, Józef i Ignacy, córka Bogumiła (Teofila), niezamężna 1781 r. (LB Smogulec), wyszła przed r. 1789 za Macieja Ł-go umarła 22 I 1793 r. Z synów, Ignacy, obrany w r. 1785 na kuratora przez Ludwikę z Trzebnickich Malczewską (P. 1362 k. 486), żył jeszcze w r. 1788 (G. 115 k. 42). Zapewne identyczny z nim był Ignacy, który 26 I 1821 r. był chrzestnym córki Tadeusza Jaraczewskiego (LB Jaraczewo).

Józef, syn Kazimierza i Trąmpczyńskiej, dziedzic Chwaliszewa w r. 1780 (G. 107 k. 5v, 11v), zaślubił przed r. 1786 Teresę Kołudzką, córkę Antoniego i Jolanty z Kołudzkich (G. 112 k. 67v). Od Agnieszki Kołudzkiej, żony Onufrego Sadowskiego, kupił w r. 1789 części wsi Mielno, Nowoszki, Starawieś, młyn Niewólka i Holendry, za 5.000 zł (G. 115 k. 126v). Żona Józefa, Teresa, swoje części we wsiach powyższych, odziedziczone po stryju, ks. Aleksandrze Kołudzkim, kanonike katedralnym gnieźnieńskim, sprzedała w r. 1790 Walentemu Gozimirskiemu, kasztelanowi elbląskiemu (G. 115 k. 11). Józef sam również części nabyte od Sadowskiej, a pochodzące ze spadku po tymże ks. Aleksandrze Kołudzkim, wraz z dwiema kamienicami w Gniexnie, z częściami w Palędziu Kościelnym oraz z młynem "Brzozowiec" w p. gnieźn. sprzedał za długi temuż Gozimierskiemu (G. 115 k. 85v, 126). Tego Gozimirskiego, jako nabywcę praw do substancji zmarłego Kołudzkiego, starosty grabowskiego, oboje z żoną skwitowali w r. 1791 ze 103,550 zł, pochodzących z większej sumy 124.261 zł, należącej się po nim jego spadkobiercom (P. 1368 k. 55). Józef Ł., nazwany dziedzicem Krostkowa w r. 1790 (LB Lechlin), zaś w r. 1793 dziedzicem Krostkowa i Kosztowa (LM Lechlin), umarł przed 5 VIII 1804 r. (LB Mielżyn). Syn Apolinary, o którym niżej, córki, Rozalia i Leokadia. Rozalia (Róża), ur. ok. r. 1788, umarła w Sobiejuchach 12 V 1863 r., w wieku 75 lat, pochowana w Mielżynie, zaślubiła w Mielżynie 10 III 1828 r. Tadeusza Jaraczewskiego, dziedzica Jaworowa, zmarłego tamże 20 I 1828 r. Leokadia, ur. ok. r. 1795, mając lat 38 zmarła w Mielżynie 8 V 1833 r., wyszła najpierw 10 III 1812 r. w Mielżynie za Antoniego Hulewicza, posesora Zakrzewa, zaś 2-o v. w 1813 lub 1814 poślubiła Łukasza Gutowskiego. Może córką Józefa była też Wirydianna, zamężna Sikorska. Ona i Władysław Sikorski, chyba właśnie jej mąż, występowali obok Leokadii Hulewiczowej w r. 1813 jako chrzestni w Mielżynie.

Apolinary, syn Józefa i Kołudzkiej, ur. ok. r. 1785, dziedzic Mielżyna 1809 r. (LB Jarząbkowo), mąż Praksedy (Tekli) z Gorzeńskich nie później niż w r. 1812 (LB Mielżyn), umarł 8 XI 1827 r., mając lat 42 (LM Mielżyn). Prakseda męża przeżyła. Ich córeczka Tekla umarła w Ruchocinie 5 VI 1813 r. (ib.).

3. Stefan, syn Eremiana i Suskiej, uzyskał wraz z braćmi w r. 1657 od Jana Kazimierza Żarlińskiego zapis sumy 3.000 zł (N. 185 k. 404v). Ten Żarliński był nabywcą od nich części w Zieleniewie i Łaknie (N. 225 k. 643). Stefan swoje części w tych dobrach, wedle zobowiązania braci, sprzedał w r. 1678 temuż Żarlińskiemu za 12.000 zł (N. 225 k. 700). Z żoną Konstancją Jaworską spisywał wzajemne dożywocie t.r. (ib. k. 692). Trzymał zastawem od Stanisława Tuczyńskiego, kasztelana gnieźnieńskiego, wieś Kosztowo w sumie 20.000 zł (N. 191 k. 34). Nie żył już w r. 1692, kiedy Konstancja zapisywała dług 1.000 zł swojemu drugiemu mężowie, Aleksandrowi Sulskiemu (N. 189 k. 47v). Sama nie żyła już w r. 1694, a wtedy Marcin, Andrzej, Kazimierz i Jan Ł-cy, bracia jej pierwszego męża i opiekunowie synów jego z nią zrodzonych, Jana, Kazimierza i Eremiana (Remigiana), zawierali pod zakłademn 2.000 zł kontrakt z ojczymem tych swych bratanków, Silskim (P. 1128 VIII k. 90). Z pomiędzy tych synów Stefana, Jan miał juz wtedy zapewne lata sprawne i w imieniu swoim i braci oraz siostry Konstancji zawierał z ojczymem kontrakt trzyletniej dzierżawy wsi Kosztowo, pod zakładem 2.000 zł (N. 189 k. 108). Wspomniana wyżej Konstancja, nieletnia w latach 1699 i 1700 (N. 191 k. 34; P. 1139 IX k. 7v), żyła jeszcze 14 XI 1707 r. (LB Jaktorowo-Smogulec).

1) Jan, syn Stefana i Jaworskiej, o którym już było wyżej, że w r. 1694 miał już zapewne lata sprawne. W r. 1699 w asyście stryja Andrzeja, opiekuna swego nieletniego rodzeństwa, kwitował się z Apolinarą Smogulecką, wdową po Stanisławie Tuczyńskim, kasztelanie gniexnieńskim, z kontraktu zastawu Kosztowa zawartego przez kasztelana ze zmarłym Stefanem Ł-im (N. 191 k. 34). Ze Stanisławem Dembińskim w r. 1700 kwitował się z kontraktu zastawu Chwaliszewa w p. kcyń., zawartego pod zakładem 8.000 zł (P. 1139 XI k. 79v). Bratu Kazimierzowi cedował w r. 1701 sumę 5.000 zł, zapisaną sobie w r. 1700 przez swego stryjecznego brata Aleksandra (P. 1140 V k. 12). Od Stanisława Kierskiego, dziedzica Pobórki i Wysoczki, 29 VIII 1714 r. wziął w zastaw za 5.000 zł drugą z tych wsi w p. nakiel. (N. 197 k. 114v). Po tym to zapewne Janie wdową była Marianna Kierska, która w r. 1762 mianowała plenipotentem syna swego ks. Józefa (N. 212 k. 46). W imieniu matki ów ks. Józef w r. 1764 kwitował konwent wągrowiecki (Kc. 146 k. 154). Umarła Marianna w r. 1770 (A. B. Górka, W. 43). Oprócz Józefa był jeszcze inny syn, nastarszy z rodzeństwa, Konstanty, oraz córka Ludwika, która w Poznaniu w kościele Św. Michała w r. 1781 16 VIII zaślubiła Michała Rakowskiego. Konstanty, pleban w Iwnie, prowadząc w r. 1779 proces z Nepomucenem i Stefanem, braćmi Kierskimi, mianował swym plenipotentem brata Józefa, plebana w Wyrzysku (P. 1356 k. 206). Obaj ci Księża żyli jeszcze w r. 1781 (P. 1358 k. 248).

2) Kazimierz, syn Stefana i Jaworskiej, nieletni w latach 1694-1699 (P. 1128 XIII k. 90; N. 191 k. 34), jak już widzieliśmy, w r. 1701 uzyskał cesję sumy od starszego brata Jana. Umarł w r. 1752 i pochowany w Gołańczy u Bernardynów (A. B. Gołańcz, W. 42).

3) Remigian (Eremian), syn Stefana i Jaworskiej, nieletni w latach 1694-1700, pozostawał ostatnio pod opieką stryja Kazimierza (P. 1128 XIII k. 90, 1139 IX k. 7v). Ożenił się w r. 1723 z Marcjanną Ulatowską, córką Franciszka i Konstancji Łubieńskiej, wdową 1-o v. po Józefie z Błociszewa Gajewskim, od której przed ślubem otrzymał zapis 7.000 zł (P. 1191 k. 27). Owa Marcjanna juz t.r. umarła, a Remigian zawarł układ z Antonim Łączkowskim, działającym w imieniu własnym i innych jej spadkobierców, Józefa Ulatowskiego oraz Marianny Ulatowskiej, zamężnej Rynarzewskiej (P. 1193 k. 142, 1194 k. 44). Drugą żoną Remigiana była zaślubiona chyba w początkach r. 1727 Elżbieta Gozimirska, córka Macieja i Katarzyny Mieszkowskiej (Z. T. P. 45 k. 990). Oboje małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie w r. 1732 (G. 96 k. 441). Od Leona Wojciecha Opalińskiego wzięli w r. 1733 na trzy lata zastaw wsi Koźlanka w p. pyzdr. (P. 1238 k. 190v). Posesorzy Dobrosołowa i Szyszłowa w p. gnieźn., zawierali w Sielcu 22 II 1738 r. układ z jej braćmi, Antonim i Wojciechem Gozimirskimi, dotyczący ulepszenia jej posagu (Kc. 139 k. 16, 16v). Elżbieta w r. 1743, już będąc wdową po Remigianie, skwitowała brata Antoniego z 2.000 zł, należnych jej z mocy tego układu (G. 97 k. 596). Wyszła potem 2-o v. za Wojciecha Rudnickiego i już nie żyła 1763 r. (G. 99 k. 439v). Synowie Remigiana z Gozimirskiej: Tomasz Ignacy, ur. w Ułanowie, ochrzcz. 24 XII 1727 r. (LB Kłecko), zapewne młodo zmarły, Jan, Mikołaj. Córka Jadwiga, wspomniana w r. 1763, uczestniczka w r. 1765 układu między rodzeństwem dotyczącego substancji ojczystej (Kc. 147 k. 11v), niezamężna, żyła jeszcze w r. 1781 i kwitowała wtedy małżonków Koszutskich, dziedziców Dobrosołowa w p. gnieźn., z prowizji od sumy 3.000 zł, zapisanej jej przy kontrakcie sprzedaży tej wsi (I. Kon. 82 k. 251v).

(1) Jan, syn Remigiana i Gozimirskiej, zaślubił przed r. 1762 Magdalenę Wężykówną (LB Czarnków), córkę Jana, majora wojsk koronnych, i Ludwiki z Mullerów, wdowę 1-o v. po Wawrzyńcu Ulatowskim (N. 212 k. 204; Ws. 185 k. 286). Wspólnie z bratem Mikołajem a też w imieniu siostry Jadwigi, jako dziedzice po rodzicach części Dobrosołowa i Szyszłowa, zawierali w r. 1763 kompromis z ojczymem Rudnickim, obecnym posesorem owych wsi (G. 99 k. 439v). Jan, sędzia kapturowy wałecki, od Wojciecha Gozimirskiego, sędziego kapturowego poznańskiego, stryja, oraz od Jana, skarbnika kaliskiego, i Michała Gozimirskich, bratanków, wedle układu rodziców z Gozimirskimi z r. 1738, kupił w r. 1764 za 15.750 zł części Dobrosołowa i Szyszłowa (P. 1338 k. 282v). Między sobą układ względem dóbr Jan Ł. i jego rodzeństwo zawierali w r. 1765 r. (Kc. 147 k. 11v). Od Karola Golcza, podchorążego wojsk pruskich kupił Jan 2 VIII 1765 r. za 16.166 zł Prusinowo cz. Prussendorf w p. wałeckim (P. 1339 k. 125v). Swoje części Dobrosołowa i Szyszłowa, wedle kontraktu z 12 VIII 1765 r., sprzedał w r. 1765 za 30.000 zł Ignacemu Szołdrskiemu, chorążycowi smoleńskiemu (P. 1342 k. 227; G. 100 k. 258v). W imieniu swego nieletniego pasierba, Antoniego Ulatowskiego, kwitował w r. 1767 wdowę i spadkobierców po Józefie Ulatowskim (N. 212 k. 204). Wspólnie z bratem Mikołajem, jako byli dziedzice części Dobrosołowa i Szyszłowa, kwitowali się w r. 1767 z ojczymem (G. 100 k. 257v). Oni obaj sprzedali w r. 1769, lub przed tą dazą, Oleszno i Dobieszewko w p. kcyń. Karolowi Bielińskiemu, pisarzowi grodzkiemu nakielskiemu (P. 1346 k. 13). Bieliński odstąpił od tej transakcji w r. 1776 (G. 103 k. 34). Magdalena z Wężyków umarła 31 XII 1773 r., pochowana w Poznaniu w kolegiacie farnej (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Jan żył jeszcze 20 I 1793 r. (LB Lechlin). Może z nim identyczny Jan, który w r. 1789 dzierżawił od Lipskiego, oboźnica koronnego, folwark "Dolny" w Długiem p. wschow. (Ws. 197 k. 669). Synowie Jana: Ignacy, ur. we wsi Humer koło Czarnkowa, ochrzcz. 13 X 1761 r. (LB Czarnków), i Maciej. O Ignacym nie wiem nic więcej.

Maciej, syn Jana i Wężykówny, radca departamentu budgoskiego i sędzia pokoju kamieński w r. 1809 (Bon.). Od Karola Bielińskiego, pisarza grodzkiego nakielskiego, nabywcy części Oleszna i Dobieszewka, uzyskał w r. 1769 zobowiązanie sprzedaży tych dóbr (P. 1346 k. 13). Mieszkał w r. 1787 w Przysiece (LB Sławno). Nazwany w r. 1788 dziedzicem Oleszna i posesorem Przysieki, a żoną jego była wtedy Bogumiła (Teofila) Ł-a, córka Kazimierza i Zuzanny Trąmpczyńskiej (zob. wyżej). Umarła ona po urodzeniu syna, 22 I 1793 r., pochowana w Łobżenicy u Barnardynów (LM Lechlin). Druga żona Macieja to Konstancja Gorecka, zmarła w Iwnie 30 III 1808 r., pochowana w Kcyni u Karmelitów. Nazwana dziedziczką Iwna (LM Kcynia). Jego dzieci z pierwszej żony: Ksawerwa Barbara Tekla, ur. w Przysiece, ochrzcz. 9 XII 1788 r., umarła tamże 23 I 1792 r. (LB, LM Lechlin), Salomea Tekla Barbara, ochrzcz. 19 XI 1790 r. (LB Lechlin), Wiktor, o którym niżej, Stanisław Jan Ferdynand Józef, ur. 2 I 1793 r. (ib.). Z drugiego małżeństwa córka Nepomucena, ur. ok. r. 1802, wydana 12 I 1820 r. w Kcyni za Marcina Tomickiego z Grudzielca.

Wiktor (Wiktor Józef Walenty), syn Macieja i Łaksińskiej, ur. w Przysiece, ochrzcz. 7 IX 1792 r. (ib.), dziedzic Iwna, umarł 18 I 1837 r. (LM Kcynia). Zaślubił przed r. 1817 (w r. 1816?) Teresę Gorecką, o której w r. 1829 mowa jako o dziedziczce Laskownicy (LB Żoń), a chwili śmierci męża jako o dziedziczce Łankowic. Zmarła ona w Poznaniu, na Chwaliszewie 13 VIII 1834 r., mając lat 38 (LM Św. Małgorzata Pozn.). Synowie ich: Remigiusz, o którym niżej, Bronisław Abdon Ignacy, ur. w Iwnie 6 VIII 1823 r., zapewne zmarły wcześnie, Józef, ur. tamże 2 IV 1832 r. (LB Kcynia). Z córek, Melania, ur. ok. r. 1816 w Iwnie, umarła w Poznaniu 4 VIII 1884 r., mając lat 68 (LM Św. Marcin, Pozna.), prowadziła stancję dla dzieci (Arch. Wojew. w Pozn., Testamenty). Konstancja Wiktoria, ur. w Iwnie 17 X 1817 r. (LB Kcynia). Maria Jadwiga Teresa, ur. w Iwnie 27 I 1826 r. (ib.), chrzestna 27 I 1854 r. (LB Gułtowy), chyba identyczna z Jadwigą zmarłą w r. 1867 w Pau w południowej Francji, o śmierci której zawiadamiały siostry (Dz. P. z 24 XI). Wanda Maria Deograta Wiktoria, ur. w Iwnie 11 IV 1828 r. (LB Kcynia), ona to niewątpliwie jako Wanda owdowiała Maszewska w r. 1884 zgłaszała w parafii śmierć siostry Melanii (LM Św. Marcin, Pozn.). Marianna, ur. w Iwnie 7 VII 1830 r. (LB Kcynia).

Remigian, Remigiusz (Franciszek Remigian Jan Ksawery), syn Wiktoria i Goreckiej, ur. w Iwnie 2 IV 1821 r. (ib.), zmarł 27 II 1881 r. w Poznaniu w Zakładzie Garczyńskich (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Jego żona Rozalia (Róża) Marwiczówna umarla u syna Jana w Miłosławiu 13 II 1902 r., mając 75 lat (Dz. P.). Syn ich Jan. Z córek, Bronisława, ur. ok. r. 1862, zaślubiła w Poznaniu u Św. Marcina 27 V 1886 r. Stanisława Maszewskiego, kupca w Ostrowie. Maria, ur. ok. r. 1868, była w r. 1891 żoną Józefa Smodlibowskiego. Niewątpliwie córką Remigiana była tez teresa, która zmarla jako dziecko 23 II 1870 r. (ib.).

Jan, syn Remigian i Marwiczówny, ur. ok. r. 1859, budowniczy, zamieszkujący w Miłosławiu, zaślubił w Kamieńcu 30 X 1887 r. Teresę Księżopolską z Karczewa (ib.). W r. 1890 kupił posiadłość oraz przedsiębiorstwo budowlane w Kościanie (ib. z 10 IX). Teresa z Księżopolskich umarła w Poznaniu 15 IX 1922 r., pochowana na cmentarzu jeżyckim (ib.). Synowie, Józef Jan i Zygmunt. Córka Zofia Maria, ur. w Kościanie 1 II 1900 r. (LB Kościan).

a. Józef Jan, syn Jana i Księżopolskiej, ur. w Kościanie 3 I 1898 r., zaślubił w Poznaniu u Św. Floriana 30 XII 1928 r. Irenę Markiewiczównę (LB Kościan).

b. Zygmunt, syn Jana i Księżopolskiej, ur. 27 I 1892 r., zaślubił 22 VII 1919 r. w Poznaniu Teresę Grabską, córkę Witolda i Róży Wierusz Kowalskiej, ur. 5 VIII 1897 r. (LC Św. Marcin, Pozn.).

2) Mikołaj, syn Remigiana i Gozimirskiej, współdziedzic obok rodzeństwa części Dobrosołowa i Szyszłowa (G. 99 k. 439v), zawierał względem owych dłóbr w r. 1765 uklad z bratem i siostra (Kc. 147 k. 11v) a swoja tam częśc dał w r. 1766 Karolowi Bielińskiemu (P. 1341 k. 135), ale ten, jak juz wiemy, w r. 1776 od tej transakcji odstapił. Żył jeszcze wtedy Mikołaj (G. 103 k. 34).

4. Andrzej, syn Eremiana i Suskiej, objety w r. 1675 zapisem Jana Kazimierza Żarlińskiego (N. 185 k. 404v), występował samodzielnie w r. 1678 kwitując tego Żarlińskiego (ib. k. 753v). Od Jana Skrzetuskiego w r. 1678 nabył wyderkafem za 11.000 zł Oleszno w p. kcyń. (P. 1133 VIII k. 74), kupił zas tę wieś na wiecznośc za 29.000 zł w r. 1699 od tegoż Skrzetuskiego i żony jego Katarzyny Smoszewskiej (P. 1137 X k. 30v). Od Stanisława Gowarzewskiego w r. 1700 kupił za 22.000 zł Doczewko bieszewko w p. kcyń., która to wieś Gowarzewski w r. 1696 nabył od powyższej Skrzetuskiej (P. 1139 IX k. 95). Na Olesznie i Dobieszewku zabezpieczył w r. 1701 bratanicy swej Ewie z Ł-ch Nowowiejskiej (zob. wyżej) sumę 4.000 zł, odebraną od Wojciecha Wałdowskiego z ceny Jaszkowa, stanowiącą zaś resztę jej posagu 12.000 zł (P. 1140 II k. 87v). Jego pierwszą żoną była Jadwiga Umińska. Rozwiódłszy się z nią, zapisał jej w r. 1702 sumę 1.000 zł (G. 91 k. 88). Była bezdzietna i w r. 1765 jako jedyny jej spadkobierca występował Jan Uminski (G. 100 k. 83v). Drugą żoną Andrzeja była Jadwiga Gowarzewska, córka Stanisława i Marianny Grabskiej, która w r. 1702 kwitowała męża, wtedy już stolnika czerniechowskiego, z 2.500 zł, które zapisał jej był w r. 1700 sposobem długu (P. 1142 I k. 168). Andrzej, stolnik czerniechowski, żył jeszcze 7 II 1707 r. (LC Smogulec). Bezpotomny, nie żył juz w r. 1711, kiedy to dwie córki jego brata Kazimierza, Anna owdowiała Bronikowska i Marianna zamężna Turno, zrzekły się spadku po tym stryju (Kc. 134 k. 62v).

5. Kazimierz, syn Eremiana i Suskiej, wspomniany w r. 1672 (N. 185 k. 165), wespół z braćmi występował w latach 1675 i 1678 w transakcjach z Żarlińskim (N. 185 k. 753, 225 k. 643). Pokwitowanie dane w r. 1686 bratu Marcinowi podpisał "reką trzymaną" (P. 1111 III k. 11v). Ożenił się z Zofią Szamarzewską, córką Stanisława i Anny Włostowskiej, i w r. 1687 oprawił jej posag 2.500 zł (P. 1113 III k. 75). Od pełnomocników Kazimierza Tarly, starosty goszczyńskiego, i jego dzieci uzyskał w r. 1689 zobowiązanie sprzedaży Jaktorowa w p. kcyń. Spłacił jednocześnie sumę 2.000 zł posesorowi tej wsi, Wojciechowi Moszczeńskiemu uzyskując od niego cesje praw nabytych od Aleksandra Moszczeńskiego (Kc. 132 k. 539v, 540v, 541v). Będąc tenutariuszem dóbr Prochy, Dzierżązno, Zakrzewko i Wisniewko w p. nakiel., pozywany był w 1692 przez ks. Jana Bnińskiego, proboszcza złotowskiego i zakrzewskiego (Z. T. P. 35 s. 996). Od Marcina Smoguleckiego, starosty nakielskiego i żony jego, Katarzyny Rozdrażewskiej, nabył wyderkafem w r. 1692 za 40.000 zl dobra Smogulec, Chojno oraz Budki z młynami Prostkowskim i Miasteckim w p. kcyń. (P. 1124 IX k. 67). Zięciowi, Stanisławowi Bronikowskiemu, w r. 1694 wypłacił 8.000 zł posagu za córką Zofią (P. 1128 XIII k. 57). Żonie zapisał w r. 1696 dożywocie swych dóbr dziedzicznych Jaktorowa, Nowegogrodu i młyna Homerek(!) w p. kcyń. (N. 189 k. 235). W r. 1696 zrzekł sie opieki nad dziećmi zmarłego brata Stefana (ib.). Od Aleksandra Korzbok Łąckiego, kasztelanica kaliskiego, kupił w r. 1697 za 106.000 zł wsie Czajcze, Tłukom i Rzeszkowo juz w r. 1698 odprzedał z powrotem Łąckiemu za 26.000 zł (P. 1135 VII k. 111v). Swemu zięciowi, Janowi Kazimierzowi Turnie, wypłacił w r. 1698 sume 8.000 zł posagową za córką swą Mariannę (P. 1135 X k. 125v). Jaktorowo, Nowydwór i młyn Homerek sprzedał w r. 1698 wyderkafem za 33.000 zł zięciowi Bronikowskiemu (ib. k. 126v), zaś w r. 1700 dobra te sprzedał za 60.000 zł synowi Aleksandrowi (P. 1138 VII k. 3v). Umarł między r. 1701 a 28 X 1705 (P. 1140 III k. 23; N. 192 s. 143). Zofia z Szamarzewskich nie żyła już w r. 1714 (N. 195 k. 11). Synowie Kazimierza: Aleksander, Zygmunt i Paweł. Córki: Anna, Marianna, Helena i Barbara. Z nich, Anna przed r. 1695 wyszła za Stanisława Bronikowskiego, późniejszego wojskiego poznańskiego, zmarłego między r. 1707 a 1711, 2-o v. zaślubiła w Jaktorowie 9 XII 1712 r. Stanisława Kadłubowskiego, będąc już wdową żyła jeszcze w r. 1744. Marianna przed r. 1699 wyszła za Jana Kazimierza Turnę, z czasem wojskiego kaliskiego, żyła jeszcze 30 IV 1759 r. (LB Wronczyn, jednak w zapisie oprawy jej córki Swinarskiej z r. 1742 mowa o niej "niegdy"). Obie te siostry w r. 1711 zrzekły się spadku po zmarłym stryju Andrzeju, stolnike czerniechowskim (Kc. 134 k. 62v). Helena, pod imieniem Zofii, klaryska poznańska, chrzestna 9 III 1704 r. (LB Jaktorowo), uzyskała od brata Pawła w r. 1714 zapisy na 2.000 zł i na 500 zł (N. 197 k. 14). Wreszcie Barbara, ktora przed r. 1716 poszla za Władysława ze Słupów Wałdowskiego.

1) Aleksander, syn Kazimierza i Szamarzewskiej, chrzestny dzieci siostry Bronikowskiej w latach 1689-1699 (LB Smogulec), bratu stryjecznemu Janowi, synowi Stefana, w r. 1700 zapisał sumę 5.000 zł (P. 1139 IX k. 77v). Od ojca w r. 1700 nabył, jak juz wiemy, Jaktorowo, Nowydwor i młyn Homerek (P. 1138 VII k. 3v). Z podziału dóbr po rodzicach, przeprowadzonego w Tłukomiu 28 X 1705 r. pod zakładem 63.400 zł dostało mu sie Jaktorowo (N. 192 s. 143). Żył jeszcze 14 XI 1706 r. (LB Jaktorowo), nie żył już w r. 1707, kiedy jego bracia i spadkobiercy byli kwitowani przez szwagra Bronikowskiego z 33.000 zł za która to sumę ów szwagier trzymał wyderkafem Jaktorowo, Nowydwor i młyn Homerek (P. 1144 k. 206v).

2) Zygmunt, syn Kazimierza i Szamarzewskiej, z działów braterskich z r. 1705 dostała mu sie wieć Czajcze (N. 192 s. 143). Jak widzieliśmy, żył jeszcze w r. 1707, bezpotomny, nie żył juz w r. 1712 (P. 283 k. 233v).

3) Paweł, syn Kazimierza i Szamarzewskiej, wziął z działów z bracmi w r. 1705 wieś Tłukom (N. 192 s. 143). Ożenił się z Zofią Bnińską, córką Piotra, sędziego surogatora grodzkiego nakielskiego, i Anny z Krąkowskich, z którą w r. 1710 spisywał wzajemne dożywocie i na połowie wsi Czajcze i Tłukom oprawił jej 30.000 zł posagu (N. 193 s. 48). Swego teścia skwitował w r. 1713 z tej sumy posagowej (N. 194 s. 5). Wedle zobowiązania, jakie dał był wraz ze zmarłym bratem Zygmuntem zmarłemu szwagrowi Bronikowskiemu, sprzedał w r. 1712 za 54.000 zł dzieciom jego a swoim siostrzeńcom, Hieronimowi, Kazimierzowi i Zofii Bronikowskim wsie Jaktorowo, Nowydwór i młyn Humerek(!) (P. 283 k. 233v). Był w r. 1723 syndykiem bernardynów w Górce (N. 201 k. 26). Jego drugą żoną była Marianna Tuchołczanka, córka Kazimierza, kasztelanica gdanskiego, i Marianny Czapskiej, która w r. 1728 skwitowała swych braci, Piotra i Sebastiana Tuchołków, z 20.000 t. swego posagu, który to posag mąż jej, dziedzic wsi Tłukom i Czajcze, zobowiązał się oprawić na połowie dóbr (N. 203 k. 38v). Od stryja Jana Ł-go w r. 1729 nabył zastawem na trzy lata za 30.000 zł Jaktorowo, Nowydwór i młyn Hamer (N. 204 k. 20v). Umarł 7 IV 1730 w. (Nekr. Cystersów, Wagrowiec). Owdowiała Marianna z Tuchołków w r. 1731 w imieniu pasierba Zygmunta i swych dzieci: Pawła, Ewy i Petronelli mianowała plenipotentów (N. 204 k. 63). Wobec tego, iz pasierb Zygmunt usiłował odsunąć swe przyrodnie rodzeństwo od ojcowizny, opieke nad swymi dziećmi zleciła w r. 1738 na wypadek swej smierci Stanisławowi Waldowskiemu, skarbnikowiczowi wschowskiemu, Piotrowi Tuchołce, swemu bratu, Andrzejowi Ł-mu, stryjecznemu bratu męża, i Michałowi Tuchołce, sędziemu ziemskiemu tucholskiemu (N. 206 s. 157). Wieś Czajcze sprzedała w r. 1745 za 70.000 zł pasierbowi Zygmuntowi Ł-mu (N. 210 k. 32v), ale juz w r. 1747 odkupiła ja od niego za taką sumę (ib. k. 220). Od syna Pawła uzyskała w r. 1751 wolny wypas w Tłukomiu dla swego Czajcza (N. 211 k. 43v). Nie zyła już w r. 1758 (ib. k. 277). Z pierwszego małżeństwa pozostali synowie: Nepomucen (imie zakonne), cysters wągrowiecki w r. 1730 (Nekr. Cystersów, Wagrow.), i Zygmunt, o którym niżej. Z drugiej żony syn Pawel i corka Ewa oraz Petronella, obydwie w latach 1731-1738 jeszcze niepelnoletnie (N. 204 s. 63, 206 s. 157). Ewa była potem żoną Józefa Lutomskiego i występowała jako wdowa w latach 1787-1788. petronella poślubiła przed r. 1759 Ignacego Dąbrowskiego, porucznika wojsk koronnych, potem stolnika latyczowskiego, zmarłego przed r. 1760, sama zmarła między r. 1768 a 1771.

(1) Zygmunt, syn Pawła i Bnińskiej, występował poraz pierwszy w r. 1731, wspólnie z macochą i przyrodnim rodzeństwem (N. 204 k. 63). Posesor Czajcza w r. 1732 (P. 1235 k. 34). Ożenił się 9 VI 1753 r. z Katarzyną Zabłocką (LC Debno), córka Jana i Małgorzaty Świerczyńskiej. Zobowiązał sie t.r. oprawic jej 3.000 zł posagu (P. 1238 k. 120, 1274 k. 105; N. 205 k. 230v). Oboje małżonkowie na wsi Czajcze w p. nakiel, i na częściach Ułanowa w p. gnieźn. w r. 1734 dali zapis ks. Franciszkowi Raczyńskiemu, kanonikowi katedralnemu gniexnieńskiemu i poznańskiemu (G. 96 k. 549). Żonie w r. 1734 zobowiązał sie oprawić 6.330 zł posagu (N. 205 k. 230v). Celem sprzedaży swej części Ułanowa dał w r. 1738 plenipotencję teściowi (N. 206 s. 51). Skwitował w r. 1739 macochę i jej dzieci z inwentarza po ojcu (ib. s. 11). Nazwany w r. 1739 dziedzicem Czajcza i posesorem Ułanowa (N. 209 k. 46v), dopiero jednak, jak widzieliśmy, spisał z macocha kontrakt kupna od niej Czajcza. Od panny Joanny, jedynej spadkobierczyni ojca, Andrzeja Dembickiego, uzyskał w r. 1746 zobowiązanie sprzedania za 45.000 zł wsi Wieniec w p. gniexn. (G. 98 k. 71). Czajcze, jak juz wiemy, odprzedał w r. 1747 z powrotem swej macosze. Umarł w Wągrówcu, gdzie przebywał na kuracji, 29 V 1757 r. i tam pochowany (LM Wągrówiec). Ostatni śład występowania Katarzyny to 31 V 1750 r. (LB Św. Michał, Gniezno), nie żyła juz w r. 1757 (G. 99 k. 14). Syn Zygmunta i Zabłockiej, Józef Paweł Jan, ur. w Dębnie, ochrzcz. 12 III 1734 r. (LB Dębno), zapewne młodo zmarły. Z córek, Wirydianna wyszła 1-o v. przed r. 1758 za Adama Łukomskiego, zmarłego między r. 1759 a 1769, powtórnie szła przed r. 1780 za Stanisława Swinarskiego, zmarłego po r. 1788, podczas kiedy sama umarła między r. 1779 a 1784. Jolenta (Ulienta) wyszła przed r. 1760 za Rocha Morzyckiego, zmarłego między r. 1779 a 1785, umarła po r. 1784.

(2) Paweł, syn Pawła i Tuchołczanki, nieletni w latach 1731-1738 (N. 204 k. 63, 206 s. 157), z działu przeprowadzonego z bratem w r. 1751 dostał Tłukom w p. nakiel. (N. 211 k. 43v). Skwitowany w r. 1759 przez siostrę owdowiałą Dąbrowską z 4.000 zł, należnych jej po rodzicach (N. 211 k. 322v), był w r. 1759 po matce dziedzicemi wsi Czajcze (ib. k. 329). Na połowie obu tych wsi oprawił w r. 1769 żonie swej Zofii Komierowskiej, córce Franciszka, czesnika bracławskiego, i Marianny Tuchołczanki, sume posagową 9.503 zl wypłaconą mu przez jej bracita Stanisława, wojskiego bydgoskiego, dziedzica Komierowa i Komierówka (N. 212 k. 281v). Żył jeszcze w r. 1788, kiedy siostra Lutomska mianowała go swym plenipotentem (P. 1365 k. 380v).

6. Jan, syn Eremiana i Suskiej, wspomniany w transakcjach braci z lat 1672-1678 (N. 185 k. 165v, 404, 753v, 225 k. 643). Od Konstancji Chrząstowskiej, wdowy po Piotrze Skoroszewskim, łowczym kaliskim, wydzierżawił w r. 1688 na rok wsie Tłukom i Czajcze, pod zakładem 3.900 zł (N. 186 k. 383). Od Aleksandra Korzbok Łąckiego, kasztelanica kaliskiego, wedle zobowiązania z r. 1695, kupił w r. 1697 dobra Kościerzyna Spalona i Szczerbin w p. nakiel. (P. 1133 II k. między 18 a 30). Od tegoż Łąckiego t.r. kupił za 26.000 zł Rzeszkowo p. nakiel. (P. 1135 VII k. 112), a procesował Łąckiego w r. 1701 (Z. T. P. 38 k. 785). Dziedzic Kościerzyny Spalonej i Szczerbina, na swych połowach w tych dobrach w r. 1701 oprawił 17.000 zł posagu swej żonie Katarzynie Radolińskiej córce Andrzeja i katarzyny Borkówny, i dał jej w dożywocie Rzeszkowo (P. 1141 IX k. 152, 153). Druga jego żoną była Joanna Jemielska, której w r. 1710 zapisal na Rzeszkowie sumę 5.000 zł (N. 193 s. 49). Była to córka Stanisława, kasztelana nakielskiego, i teresy Rogalińskiej (Kc. 134 k. 151). Z Hieronimem i Kazimierzem Bronikowskimi, rodzącymi się z Anny Ł-ej, spisał Jan w r. 1712, pod zakładem 45.600 zł kontrakt kupna wsi Jaktorowo, Nowydwór i młyna Humerek w p. kcyń. (N. 194 s. 105). Formalne kupno tych dobr, ale już za sume 60.000 zł, zostało dokonane w r. 1712 (ib. s. 179). Żona Jana, Joanna skwitowała w r. 1713 swego rodzonego brata Franciszka Jemielskiego z dóbr rodzicielskich (Kc. 134 k. 151, 151v), Jan zaś w r. 1714 oprawił jej 12.000 zł posagu na połowie Szczerbina (N. 197 k. 10). Od Władysława Korzbok Łąckiego, kasztelanica kaliskiego, kupił w r. 1715 za 140.000 zł dobra: Radzicz z sołectwem i mlynem, Liszkowo z folwarkiem oraz folwarki, Liszkówko i Dabrowka w p. nakiel. (N. 198 s. 124). Aby spłacic tę sume, wszystkie swe dobra w r. 1715 pozastawiał: Liszkowo za 40.000 zl Stefanowi Łochockiemu, kasztelanowi rypińskiemu (N. 198 s. 135), Radzicz, Liszkówko, Dąbrówkę i Jaktorowo za 72.000 t. Stanisławowi Niszczyckiemu i żonie jego, Eleonorze z Łochockich (ib. s. 136), Kościerzynę Wielką i Rzęszkowo za 12.000 t. Piotrowi Bnińskiemu, surogatowi grodzkiemu nakielskiemu (ib. s. 152), wreszcie Kościerzyne Spaloną za 6.000 t. Władysławowi Wałdowskiemu (ib. s. 158). Skwitowała go w r. 1717 z 15.000 zł posagu gotowizną i z 1.000 zł w wyprawie córka z pierwszej żony, Petronella, zona Wojciecha Dąbrowskiego, stolnika brzeskiego-kuj. (N. 199 s. 86). Skwitowany przez żonę w r. 1721 z zapisów, jednego z r. 1710 na 5.000 zł na Rzęszkowie, drugiego z r. 1714 oprawnego na sumę 12.000 zł na Szczerbinie, oraz dozywocia na Szczerbinie, teraz dal jej dożywocie na Kościerzynie Małej, onazas jemu dała dożywocie sumy 30.000 zł, która zapisał był jej na tej Kościerzynie (N. 201 k. 7, 7v). Zobowiązał się w r. 1726, iz sprzeda Liszkowo, Radzicz, Liszkówko i Dabrówkę za 150.000 t. Józefowi Stefanowi Radolińskiemu, podkomorzemu wschowskiemu (N. 202 k. 237), ostatecznie jednak w r. 1729 sprzedał obie te wsie Stanisławowi Niszczeckiemu, kasztelanowi raciąskiemu, żona zaś jego skwitowala kasztelana ze swych pretencji do owych dóbr (N. 205 k. 121). Kościerzyne Małą i sołectwo Dubielno mocą kontraktu z 7 VIII 1735 r. sprzedał za 64.000 zł synowi Andrzejowi (N. 205 k. 114). Wobec tak zmienionej sytuacji majątkowej, dziedzic już tylko Jaktorowa i Nowegogrodu, spisywał w r. 1738 z żoną ponowne wzajemne dozywocie (N. 206 s. 117). Swemu wnukowi po zmarłej córce Zofii, zamężnej Krzesińskiej, oraz córkom: Eleonorze, zamęznej Bielińskiej, Katarzynie, Wiktorii, teresie i Annie, pannom, zapisał w r. 1738 po 4.000 zł (N. 206 s. 123). Umarł w Janówcu 12 IV 1739 r. i tam pochowany (LM Janówiec). Owdowiala Joanna w r. 1758 brała zastawem od Andrzeja z Konar Melechowskiego, starosty nakielskiego, za 18.000 zł Laskownicę Małą w p. nakiel., zaś swym córkom pannom, Katarzynie, Teresie i Annie, zapisała sumę 4.997 zł (Kc. 144 k. 22v, 26). Występowała w r. 1758 jako współspadkobierczyni swego zmarłego ciotecznego brata, Józefa Rogalińskiego (Kośc. 328 k. 39). Sumy ze spadku po nim cedowała w r. 1762 swemu wnukowi, Ignacemu Bielińskiemu (Kc. 145 k. 88). Od tego wnuka wydzierżawiła w r. 1763 Imiołki w p. gnieźn. (Kc. 146 k. 102). Umarła 28 IX t. r. (Nekr. Dominik. Pozn.). Z pierwszego małżeństwa z Radolinską był syn Andrzej, o którym niżej, i córka Petronella, wydana 1-o v. przed r. 1718 za Wojciecha Dąbrowskiego, stolnika brzeskiego-kuj., żona 2-o v. Franciszka Wałdowskiego, skarbnika wschowskiego, juz nie żyjąca w r. 1731. Z Jemielskiej syn Jakub i córki, Zofia, Eleonora, Katarzyna, Wiktoria, Teresa i Anna. Z nich, Zofia była żona Józefa Krzesinskiego, a oboje juz nie zyli w r. 1738. Eleonora zaślubiła w Smogulcu 9 V 1735 r. Faustyna Józefa Bielinskiego, nie żyła już w r. 1756, a mąż jej został księdzem. Katarzyna, chrzestna w latach 1735-1752 (LB Jaktorowo), poszła w Czeszewie 10 II 1765 r. za Władysława Chrząstowskiego, miecznikowicza wschowskiego, wdowa w r. 1778, umarła 11 VIII 1794 r. Wiktoria zaślubiła w Smogulcu 21 IV 1739 r. Piotra Dzierżanowskiego, umarła przed r. 1759 (wedle Nekr. Dominik. Pozn. miała umrzeć dopiero 6 IX 1801 r., ta data roczna oczywiście błędna). teresa, niezamężna, chrzestna w latach 1742-1756 (LB Jaktorowo), umarła w r. 1787, pochowana 14 VIII (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Anna, również niezamężna, żyła jeszcze w r. 1792 kiedy wraz z siostrą Katarzyną, owdowiałą Chrząstowską, występowały jako współspadkobierczynie sióstr, Zofii Krzesinskiej i panny Teresy, i dla windykowania sumy po nich na Jaktorowie dawały pleniopotencję siostrzeńcowi, Józefowi Dzierżanowskiemu (P. 1369 k. 308v). Anna, wedle Nekrologu Dominikanów poznańskich (w stosunku do Ł-ch, jak widzielismy, dośc niepewnego), miała umrzeć 12 VII 1807 r.

1) Andrzej, syn Jana i Radolińskiej, plenipotent ojca w r. 1726 (N. 202 k. 196, 237), posesor w r. 1731 Szczerbina (N. 205 k. 6v), od ojca jak widzieliśmy, uzyskał w r. 1735 zobowiązanie sprzedaży Kościerzyny i sołectwa Dubielno, a już jako dziedzic Kościerzyny Małej kwitował w r. 1738 ojca z macierzystej sumy 8.500 zł, zaś sumę 30.000 zł, zapisaną przez ojca sposobem zastawnym na Jaktorowie, Nowymdworze i Hamrze, cedował jemu (N. 206 s. 117, 118). Mianowany jednym z opiekunów dzieci Pawła Ł-go i Marianny Tuchołczanki w r. 1738 (ib. s. 157), nie żył juz w r. 1740 (ib. s. 241). Jego żona była Zofia Dzierżanowska, córka Pawła i Jadwigi Słabogórskiej, wdowa 1-o v. po Antonim Gockowskim, która w r. 1731 kwitowała ojca (N. 205 k. 6, 6v). Nie żyła juz w r. 1740 (N. 206 s. 241). dziećmi Andrzeja z niej zrodzonymi byli: Wojciech i Nepomucena, nieletnia w latach 1740-1741.

Wojciech, syn Andrzeja i Dzierżanowskiej, wraz z siostra pozostawał pod opieka stryja Jakuba, który, ze względu na wielkie zadłużenie ich ojcowizny, 26 VIII 1740 r. w Liszkowie spisał z Marcjanną z Iwańskich, żoną Stanisława Niszczyckiego, kasztelana raciąskiego, pod zakladem 70.500 zł kontrakt sprzedaży dóbr swych pupilów, Kościerzyny i Dubielna w p. nakiel. (N. 206 s. 241, 258), zas 7 IX t.r. w Rzęszkowie spisał kontrakt sprzedaży równiez i tej wsi za 32.000 zł Antoniemu Turnie, wojskiemu kijowskiemu (ib. s. 261). Wojciech i jego siostra Nepomucena w r. 1741 zostali skwitowani z 4.000 t. przez Pawła i Andrzeja Dzierżanowskich (ib. k. 34). Wojciech 24 IX 1753 r., niewątpliwie już "mający lata", ponowił z Niszczycką, teraz już 2-o v. Szembekową, kontrakt sprzedaży Kościerzyny i Dubielna, pod zakładem 86.955 zł (N. 211 k. 124). Juz po śmierci Marcjanny z Iwańskich Wojciech w r. 1757 skwitował jej męża i dożywotnika, Michała Szembeka, starostę boronieckiego, z 37.914 zł, pozostałych z ceny owych dóbr (N. 211 k. 257v). Ostateczne działy ze stryjem Jakubem przeprowadził 23 VIII 1758 r. i wedle nich w r. 1765 stryjowi sprzedał za 100.000 zł Jaktorowo, Nowydwór, Sokulec i młyn Hamerek, nabył zaś od tego stryja za 35.390 zł Szczerbin (N. 212 k. 155v, 156v). Z żona Zofią Goetzendorf Grabowską, córką Jerzego, asesora ziemskiego tucholskiego, i Agnieszki Wałdowskiej spisal wzajemne dożywocie w r. 1767 (N. 216 k. 236). Żyła jeszcze ta Zofia 26 VII 1794 r. (LB Nakło).

2) Jakub, syn Jana i Jemielskiej, w r. 1740 opiekun bratanków po bracie Andrzeju, gospodarował w latach 1742-1744 w Szczerbinie (LB Smogulec; N. 209 k. 102v). Z żona swą, Zofią Prądzyńską, córką Jana i Katarzyny Wąglikowskiej, wdową 1-o v. po Stanisławie Gockowskim, spisał wzajemne dożywocie (N. 211 k. 99v; Z. T. P. 53 k. 171; Kc. 142 k. 160). Wspólnie z nią dziedzic Podobowic w r. 1756 (Kc. 143 k. 158v). Dziedzic Jaktorowa 1756 r. (LB Jaktorowo; Kc. 144 k. 17). Skwitowany 1758 r. przez szwagra, Piotra dzierżanowskiego, z 4.000 zł posagu zmarłej siostry Wiktorii Ł-ej, tudzież z innych należności (N. 211 k. 301v). Jak widzieliśmy, według formalnego działu przeprowadzonego w r. 1758 z bratankiem Wojciechem, dostału mu sie dobra: Jaktorowo, Nowydwór i Sokulec oraz młyn Hamerek, oszacowane na 100.000 zł, zas bratankowi odstąpił Szczerbin, oceniony na 35.390 zł. Żona Zofia z Prądzyńskich określiła go mianem "uciązliwego małżonka" w r. 1776, kiedy zapisywała swej wnuczce Wiktorii Gockowskiej po swej śmierci sumę 1.000 zł (G. 103 k. 28). Umarł Jakub w Jaktorowie 17 XI 1776 r., pochowany 2 XII u Bernardynów w Górce (LM Jaktorowo; A. B. Górka, W. 43, tu data zgonu błędna). Wdowa w r. 1777 zawierała układ z zięciem Lipskim (P. 1354 s. 364). Skwitowana t.r. przez Annę ze Żmijewskich Rybińską z 1.000 zł, z sumy większej zabezpieczonej na jej wsi dziedzicznej Podobowicach (G. 104 k. 22). Nazwana dziedziczką Ustaszewa w p. kcyn. 1779 r. (G. 106 k. 1, 1v, 4v), sprzedała tę wieś w r. 1785 za 30.000 zł swemu synowi, Antoniemu Gockowskiemu (P. 1362 k. 243v). Umarła w r. 1788, pochowana 20 VI w Poznaniu, w kościele Św. Stanisława (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Podobowice dziedziczyli po niej jej synowie z pierwszego męża, Wojciech i Ignacy Gockowscy (P. 1366 k. 258). Z córek Jakuba i Prądzyńskiej, Agnieszka Katarzyna Teresa, ur. w Jaktorowie, ochrzcz. 18 I 1756 r. (LB Jaktorowo-Smogulec), niewątpliwie zmarła dzieckiem. Joanna przed r. 1774 wyszła za Chryzostoma Lipskiego, oboźnica koronnego, żyła jeszcze 6 VIII 1780 r., nie żyła juz w r. 1784. Zob. tablice 1-5.

Stanisław sprzedał w r. 1617 części Belęcina w p. kośc. za 1.400 zł Melchiorowi Pakosławskiemu i oprawił swej żonie, Elżbiecie Bodzewskiej, córce Bartłomieja, posag 800 zł (P. 1410 k. 480). Barbara, w r. 1618 żona Wojciecha Obielawskiego. Jakub, mąż Zofii Zbierzchowskiej, wdowy 1-o v. po Stanisławie Chudzyńskim, nie żył juz w r. 1663, kiedy owdowiała Zofia kwitowała Jadwigę z Kochlewic Twardowską z 403 zł (Kośc. 305 k. 210v).

Jan, mąż Teresy Roznowskiej, córki Zygmunta, zapisał jej sumę na części Ziemięcina w pow. brzeskim-kuj., a nie zył już w r. 1685, kiedy Teresa idąc zamąż po raz trzeci tym razem za Stanisława Poninskiego, zabezpieczyła mu przed ślubem, na owym zapisie sumę 600 zł długu (Py./ 155 s. 16). Dzieci Jana i teresy żyjące w r. 1685; Łukasz, Anna i Jadwiga (G. 88 k. 44v). Zapewne to ta sama Anna, niezamężna, żyła jeszcze 5 XI 1734 r. (LB Brodnica).

Łukasz, syn Jana i Rożnowskiej, w r. 1699 sprzedał Jakubowi Kaczkowskiemu za 4.000 zł część Ziemięcina zwaną Łakińszczyzną w pow. radziejowskim (Ws. 77 III k. 78). Zapewne to ten sam Łukasz mieszkał w latach 1717-1723 w Górce koło Śremu, a w r. 1728 i potem juz do smierci w Jankowie (LB Śrem). Pierwszą jego żona była Marianna Kierska (Kośc. 319 s. 10), druga ok. r. 1713 Anna Trąmpczynska (Z. T. P. 47 k. 42), która w r. 1733 otrzymała od swej matki, Konstancji z Gorajskich, wdowy po Marcjanie Trąmpczyńskim, zapis 2.000 zł (P. 1238 k. 294v). Łukasz umarł między r. 1733 a 1736 (P. 1243 k. 37). Żona umarła w Jankowie 30 IV 1738 r., pochowana w Śremie u Franciszkanek (LM Brodnica). Z pierwszego małżeństwa syn Antoni, z drugiego corki, Konstancja i teresa. Konstancja, ur. ok. r. 1713, wyszła przed r. 1737 za Stanisława Otto Trąmpczyńskiego, umarła w Gunicach 25 IV 1773 r., mając ok. 60 lat, pochowana w Stawie. teresa, niezamężna, występowała w latach 1736-1739 (Kośc. 318 s. 519; LB Brodnica).

Antoni, syn Łukasza i Kierskiej, wspomniany w r. 1736 (Kośc. 318 s. 519), odstąpił w r. 1737 od kontraktu spisanego w r. ub. między swym plenipotentem, Stanisławem Trąmpczyńskim, a Jakubem, Grodzieckim, względem wykupienia wsi Racławki i pustki Wodocczyzna w p. pyzdr., które to dobra Grodziecki zaraz sprzedal za 16.000 zł Antoniemu Kotarbskiemu (Kośc. 319 s. 10, 12). Żył jeszcze w r. 1744 i zapisał wtedy sumę 4.000 zł Piotrowi Ł-mu, o którym było wyżej (N. 209 k. 150). Zob. tablicę 6.

@tablica: Łakińscy h. Pelikan 1

@tablica: Łakińscy h. Pelikan 2

@tablica: Łakińscy h. Pelikan 3

@tablica: Łakińscy h. Pelikan 4

@tablica: Łakińscy h. Pelikan 5

@tablica: Łakińscy h. Pelikan 6

Józef i Agnieszka z Potockich, oboje juz nie żyli w r. 1722, a byli rodzicami Marianny, wtedy wdowy po Antonim Załęskim (Z. T. P. 41 k. 419). Anna, w r. 1725 żona Wojciecha Konopki. Jan zmarł 27 IX 1726 r. (Nekr. Dominik. Pozn.). Henryk, cysters przemęcki, umarł 30 VIII 1760 r., w 41-ym roku życia, 20-ym profesji zakonnej a 17-ym kapłaństwa (Nekr. Przemęt; nekr. Owińska; Nekr. Bledzew; te oba kłada datę zgonu na 29 VIII). Jadwiga, w r. 1787 wdowa po Wojciechu Odrowążu Bębnowskim. Balbina umarła 20 VIII 1787 r., mając lat 11 i 6 miesięcy, pochowana w Górce u Bernardynłów (A. B. Górka., W. 43). teresa, zamężna Urbanowska, zmarła 25 V 1791 r., pochowana tamże (ib.). Pani Katarzyna zmarła 11 VIII 1792 r. (Nekr. Dominik Pozn., czy nie chodzi tu o drugi, błędny, zapis Katarzyny Bogumiła zmarła w Poznaniu 23 I 1793 r. LM Św. Maria Magdal., Pozn., chyba to pomyłka i chodzi tu o Bogumiłę córke Kazimierza i Trąmczyńskiej, zonę Macieja Ł-go zmarła 22 I 1793 r., o której był wyżej). Jan, dzierżawca Szczepankowa, chrzestny 17 VI 1794 r. (LB Dłużyna). Żoną jego lub córką była chyba Józefa "z Szczepankowa", chrzestna 1 III 1795 r. (LB Radomicko). Panna Aniela, z Werzy Wyrzy), zyła 5 XII 1795 r. (LB Nakło). Ignacy miał z żony Doroty syna Łukasza ERdwarda, ur. 12 X 1797 r. (LB Wolsztyn). Zapewne ten sam Ignacy, mąż Doroty Piekarskiej, ojciec Barbary Józefy, ur. w Nakle 25 XII 1809 r. (LB Nakło). Ignacy, z dworu w Gronówku, chrzestny 14 IV 1801 r. (LB Goniębice). Franciszek, z Laskownicy Wielkiej, chrzestny 25 XII 1821 r. (LB Grylewo). Nie wiem, czy ten sam, czy inny Franciszek, rotmistrz, ożeniony z Teresą Słupecką wdową 1-o v. po Grabowskim, separowany z nią w latach 1827-1834. Składała ona w Poznaniu dwa testamenty, pierwszy z 14 VII 1827 r., drugi z 25 I 1834 r. Bezdzietna, umarła 11 XII 1836 r., mając lat 62 (Arch. Woj. Pozn., testamenty; LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Emilia zaślubiła przed 7 VII 1840 r. Józefa Sadowskiego, posesora Wielkich Gałązek.

>Łakomiccy. Boniecki wymienia Ł-ch mieszkających w początku XIX wieku w Galicji. Wspomina też o Hilarym, dziedzicu Machcina w pow. kościańskim w r. 1883. Otóż ów Hilary należy do Ł-ch, których metryki kościelne z XIX wieku przeważnie wspominają jako szlachtę, za która uchodzić chcieli, chociaż niewątpliwie nie byli nią.

Wojciech, administrator Zrzenicy koło Środy w latach 1796-1797, dzierżawca Gułtów w r. 1799, Wyszyn w r. 1815 (LB Chodzież, LB Ryczywół), dziedzic Dąbrowki Ludomskiej, zmarł w Drzonku 28 I 1840 r. (LM Ludomy). Jego żoną była Józefa Tylczyńska, zmarła w Dąbrówce 26 IV 1833 r., w wieku 67 lat (ib.). Synowie: Jan Sylwester, ur. w Zrzenicy, ochrzcz. 3 I 1796 r. (LB Środa), zapewne zmarły młodo, a w każdym razie przed r. 1833, Mateusz, o ktorym niżej, Wincenty, żyjący jeszcze 26 IV 1833 r., i Wiktor. Z córek, Maria (Marianna), chrzestna 3 V 1813 r. (LB Ryczywół), w r. 1833 żona Czerwińskiego. Franciszka, ochrzcz. 26 X 1797 r. (LB Środa), wyszła 24 X 1827 r. za Franciszka Ksawerego Skarżyńskiego (LC Ludomy). Barbara (Barbara Łucja), ochrzcz. 4 XII 1799 r. (LB Gułtowy), w r. 1833 żona Freymana. Tekla, w r. 1833 żona Bierkowskiego. Konstancja (Konstancja Zuzanna), ochrzcz. 1 X 1810 r. (LB Ryczywół), żyła jeszcze w chwili smierci matki.

1. Mateusz, syn Wojciecha i Tylczyńskiej, ur. ok. r. 1792, dzie- Boszkowa w p. kośc., umarł w Machcinie 12 II 1862 r., mając lat 70 (LM Dłużyna). Jego żoną była Marianna Dulińska, córka Walentego i Heleny Sowińskiej, która, jak sie zdaje, wniosła mężowi Machcin. Umarła tam 31 XII 1848 r. (ib.). Ich syn Hilary, dziedzic Machcina 1883 r. (Bon.), umarł 29 VI 1905 r., pochowany w Dłuzynie. Pozostała wdowa (Dz. P.).

2. Wiktor, syn Wojciecha i Tylczyńskiej, ur. ok. 1804 (1807?) r., posesor Kiączyna w p. szamotul. w r. 1833 (LB Rogoźno; LB Ryczywół), dziedzic Dabrówki w pow. obornickim w r. 1837. Umarł w Wojnowie 8 III 1879 r. bawiąc tam w gościnie. Miał lat 79 (74?), pochowany w Ludomach (LM Ludomy). Żoną jego, zaślubioną 11 IV 1837 r. była Anna Kolska, licząca wtedy lat 20 (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Umarła ona w Dabrówce 11 I 1882 r., pochowana w Ludomach (LM Ludomy). Zob tablicę.

@tablica: Łakomiccy

Bliskim krewnym wymienionego wyżej Wojciecha, może jeszcze jednym jego synem lub bratankiem był Józef, ur. ok. r. 1792, kapitan wojsk Księstwa Warszawskiego, mieszkający w r. 1816 w dobrach Łekno (LC Ryczywół), posesor Dębnicy, zmarły tam 18 VIII 1828 r. w wieku 36 lat (LC Dębnica). Zaślubił 3 VI 1816 r. Elżbiete Kutzer, córkę Augustyna dzierżawcy Łopienna (LC Ryczywół).

"Sław." Jan, syn Michała, mieszczanina z Ujścia, liczący lat 35, zaślubił 24 XI 1808 r. Agatę Miklejewską, córkę Józefa, mieszczanina z Ryczywołu, liczącą lat 23 (LC Ryczywół). Właściwe pochodzenie Ł-ch chyba najlepiej objaśnia ten właśnie zapis.

>Łakomski Antoni w r. 1783, przed Zapustami, zaślubił pannę Zofię Wierzchaczewska (LC Orzeszkowo, dyssyd.), zyjącą jeszcze w r. 1799 (ib.).

>Łakowski Adama kupił w r. 1722 od Józefa i Świetosława braci Błaszkowskich za 5.000 zł części w Szetlewie Wielkim i Podbielu w pow. koniń., zwane Szetlewszczyzna i Miecznikowszczyzna (I. Kal. 163 s. 447) i zaraz na połowie tych dóbr oprawił 1.900 zł posagu żonie swej, Dorocie Biskupskiej, córce Rafała i teresy z Cielmowskich (ib. s. 450).

>Łaniewscy. Piotr, syn Andrzeja, żeniąc się w r. 1620 z Anną Bogusławską, córką Zygmunta i Zofii, jeszcze przed ślubem swej przyszłej teściowej dał pod zakładem 150 zl zobowiązanie, iż tej żonie oprawi posag (I. Kal. 186 s. 430). Małgorzata z Łaniewa i jej mąż, Grzegorz Woxnicki, nie żyli już oboje w r. 1692 (P. 1124 X k. 3).

>Łankowscy z Łankowic w p. kcyn., gdzie Kozierowski upatruje Nałęczow. Nie wiem, czy przeze mnie tutaj wyliczeni należeli do jednej i samej rodziny i stąd trudno mi wszystkich ich zaliczyć do tego herbu jak również trudno określić, ktorzy byliby Nałęczami, którzy zaś nie.

Stanisław, Staszek z Łankowic w latach 1403-1404 (G. 1 k. 29, 39, 53). Wojciech z Łankowic w r. 1432 (G. 4 k. 84). Wojciech z Łankowic, zapewne ten sam, na połowie swej części w tej wsi w r. 1435 oprawił 50 grz. posagu żonie Dorocie (P. 1378 k. 119v). Jan z Łankowic zw. Bojanka w r. 1432 (G. 4 k. 76), wicewojewoda kcyński w latach 1430-1435, nakielski 1436 r., wicechorąży kcyński w latach 1438-1443 (Gąs.). Dobiesław z Łankowic w r. 1438 (G. 4 k. 223). Ubysław i Jan w r. 1438 (ib. k. 225v). Ubysław na dwóch częściach w Łankowicach oprawił w r. 1444 żonie Helenie 50 grz. posagu (P. 1379 k. 17). Miał w r. 1450 termin z Joanną Bojanczyną z Łankowic, może żoną wspomnianego wyżej Jana "Bojanki"? (G. 7 k. 160). Był w r. 1454 burgrabią kcyńskim (Kc. 2 k. 192). Uzyskali przeciwko niemu w r. 1469 termin bracia, Jan, Mikołaj, Piotr i Wojciech, dziedzice wsi Orle w p. nakiel. (G. 9 k. 248v). Dobiesław z Łankowic w r. 1438 (G. 4 k. 223). Katarzyna, dziedziczka w Łankowicach, w r. 1449 sprzedała swoją część w tej wsi za 10 grz. dziedziczącej tam również Annie (P. 1380 k. 65v). Bracia rodzeni i niedzielni, Mikołaj, Jan i Paweł, dziedzice w Łankowicach, pozywali w r. 1469 Blizbora (bolebora?) ze Szczuczyna (G. 9 k. 249). Czy nie ten to Mikołaj Ł. "Bojanka" miał zone Małgorzatę, którą w r. 1472 skwitował z 10 grz. Mikołaj niegdy z Iłowa? (N. 144 s. 156). Jan Ł. na przepadłych mu z działów przeprowadzonych z bratem Pawłem dwóch częściach Łankowic oprawił w r. 1480 posag 25 grz. żonie Marcie (P. 1386 k. 196v). Pawłowi, zapewne temu samemu, i jego rodzonemu bratankowi, Andrzejowi z Łankowic, zapisała w r. 1494 dług 4 zł węg. Dorota Tupadlska, żona Michała Ostrowskiego (Kc. 8 k. 62). Paweł nie żył już w r. 1523 (P. 1392 k. 543v). Syn jego Jan Ł. ożenił się z Jadwigą Rzeszkowską, wdową 1-o v. po Jakubie Ł-im, o którym niżej. Tej Jadwidze w r. 1518 Jan Siernicki sprzedał wyderkafem za 20 grz. dwa łany roli osiadłej w Siernikach p. kcyń. (G. 335a k. 48v). Od swego "brata" Jana Ł-go i jego niedzielnego rodzonego bratanka Stanisława Odolkowskiego, Jan nabył w r. 1523 za 100 zł całe ich części po rodzicach w Łankowicach i Odolkowicach (P. 1392 k. 543v) i jednocześnie na połowie swych części w tych dobrach oprawił żonie 100 zł posagu (ib.). Od swego pasierba Jana Ł-go uzyskał w r. 1535 zapis 200 zł na części Łankowic (Kc. 10 k. 11v). Nazwany Ł-im alias Odolkowskim części Łankowic z r. 1537 sprzedał wyderkafem za 60 zł Katarzynie rzeszkowskiej (N. 213 k. 63v). Nie żył już w r. 1540 a jego spadkobiercami byli rodzeni jego siostrzeńcy, Sebastian i Wojciech Odolkowscy, zwani również niekiedy Ł-imi (P. 1391 k. 104v). Owdowiała Jadwiga została t.r. skwitowana z 60 zł przez swoją rodzoną siostrę Katarzynę Rzeszkowską (Kc. 10 k. 137). Andrzej Ł., mąż Anny Lipińskiej, wdowy 1-o v. po Mikołaju Wronczyńskim, która w r. 1469 kwitowała Jarosława Wronczyńskiego z 50 grz. (G. 8 k. 4). Nie wiem, czy ten sam Andrzej kupił w r. 1469 za 100 grz. od Katarzyny, żony "opatrz." Andrzeja Pieszczka, mieszczanina kcyńskiego, dziedziczki w Odolkowicach, jej połowę w tych dobrach (P. 1384 k. 11v). Piotr Ł. swoje częsci w Łankowicach i Odolkowicach w r. 1474 sprzedał wyderkafem za 160 grz. Janowi Tłukomskiemu i uzyskal od niego zapis 20 grz. długu (P. 1386 k. 17, 18). Żoną Piotra, chyba tego samego, była Barbara z Cerekwicy. Syn tej pary, Andrzej Ł. toczył w r. 1493 sprawę z Janem Cerekwickim, bratem swej matki, o uiszczenie ojcu posagu za nią (P. 22 k. 233). Jana Ł-go pozywała w r. 1495 Beata, żona Andrzeja Iwieńskiego "Kawalca" (Kc. 8 k. 82). Jan Ł. w r. 1496 oświadczył gotowośc odebrania od Mikołaja Radzickiego należnych sobie 30 grz. (N. 146 s. 135). Skwitował w r. 1497 tego Radzickiego z dobr po swej matce w mieście Miasteczko i we wsiach Brzostowo i Morzewo w p. nakiel., jak również z oprawy, którą jego matce dał był zmarły Piotr Radzicki "Róg" na Małym Radziczku (N. 146 s. 171). Po tym to zapewne Janie Ł-im z Wojnowa była wdową Barbara Ł-a, która w r. 1508 miała wyznaczony nieodwołalny termin w sprawie z Mikołajem "Rogiem" z Radzicza (N. 146 s. 460).

Jakub jako wuj cioteczno-rodzony Jana i Wojciecha Chrapiewskich, synów zmarłego Feliksa Chrapiewskiego, dziedziców Niemojewa, działał w latach 1496-1500 jako ich współopiekun (G. 16 k. 172, 18 s. 116). ten sam Jakub, Dziersław i jan, dziedzice w Łankowicach, w r. 1499 ręczyli Stanisławowi Potulickiemu za Elżbietę Turzyńską (Kc. 8 k. 19). Jakub w r. 1502 oskarżony był przez Mikolaja Łabiskiego o współdziałanie w najeździe na Niemojewo w p. inowrocł., którego to najazdu dopuścili się Jan i Szymon bracia z Chabielina. Jan Ł. tę wieś dzierżawił od nieletnich Jana i Wojciecha z Chrapiewa (Kc. 8 k. 42v). Jan Ł. i Jan Chabielski wystepowali w r. 1503 jako wujowie Jana Chrapiewskiego (G. 24 k. 201v). Jakub część swą w Łankowicach sprzedał wyderkafem w r. 1509 za 30 grz. Wojciechowi Słupskiemu, dzierżawcy kcyńskiemu (P. 786 s. 126). Kiedy nie stawił się na wyprawę mołdawską, dobra jego w Łankowicach zostały skonfiskowane, a uprosił sobie nadanie ich Wojciech Słupski, który siłą usunął z części tej wsi w r. 1510 Mikołaja Słupskiego (P. 863 k. 290). Żoną Jakuba była Jadwiga z Rzeszkowa, córka Piotra Konarskiego, dziedzica Rzeszkowa i Trojanki. Ta Jadwiga otrzymała od swej matki przed r. 1514 zapis 40 grz. (N. 213 k. 15v). Swoją część w Rzeszkowie t.r. sprzedała wyderkafem za 9 grz. Jakubowie Bilanowskiemu, mężowi swej siostry Barbary (ib. k. 16). W r. 1516, po śmierci matki, już będąc wdową, całą część w Rzeszkowie, należną po niej, sprzedała za 200 zł temuż szwagrowi (ib. k. 25v). T.r. Jadwigę oraz Jana i Annę, syna i córkę zmarłego Jakuba pozywały o wygnanie z części ojczystych w Łankowicach Małgorzata i Zofia, córki zmarłego Wojciecha Ł-go (P. 866 k. 328). Jak już wiemy, Jadwiga poszła 2-o v. za Jana Ł-go. Córka Anna była w r. 1541 żoną Sebastiana Obodowskiego, pisanego też Ł-im. Jan, syn Jakuba, łąkę w Łankowicach w r. 1527 sprzedał ojczymowi za 10 grz. (Kc. 2 k. 134v), zaś w r. 1535 zapisał mu na swej części tej wsi sumę 200 zł (Kc. 10 k. 11v). Części w Łankowicach sprzedał za 200 grz. Stefana Grudzińskiemu, a w r. 1537 za taka samą sumę odkupił ją z powrotem (N. 213 k. 66). Wraz z braćmi Odolkowskimi, Sebastianem i Wojciechem, spadkobiercami wuja rodzonego, Jana Ł-go, ojczyma tego Jana, zawierał w r. 1540 ugodę (Kc. 10 k. 144v) i t.r. kupił od nich za 400 grz. ich części po tym wuju w Łankowicach i odolkowicach (P. 1391 k. 104v). Był w r. 1541 opiekunem nieletniej Katarzyny, córki zmarłego Macieja Wiatrowskiego (N. 213 k. 88). Od Katarzyny Tarnowskiej, wdowy po Macieju, kapeluszniku z Łekna, obecnie żony Macieja, rzexnika z Łekna, w r. 1541 kupił za 100 grz. części w Odolkowicach (G. 335a k. 255v). Do części nabytych zarówno od braci Odolkowskich jak i od tej Katarzyny w r. 1643 uzyskał intromisję (Kc. 10 k. 237). Od Wojciecha Słupskiego w r. 1544 kupił za 500 zł węg. części w Łankowicach i odolkowicach (G. 335 k. 308). Były to oczywiście te części, które skonfiskowano niegdyś ojczymowi Jana. Od Ulissesa i Herkulesa, braci Grudzińskich, kupił w r. 1549 za 1.000 zł całą wieś Rostrzębowo w p. kcyń. (N. 213 k. 134v, 139v). Od Barbary Odolkowskiej, żony "opatrzn." Grzegorza, wójta kcyńskiego, w r. 1550 uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 300 grz. części w Łankowicach i Odolkowicach, ktore odziedziczyła po zmarłym bracie Janie Odolkowskim (Kc. 11 k. 140). Od innego spadkobiercy tegoż Odolkowskiego, jego rodzonego siostrzeńca Stanisława Bakowskiego, części w tych obu wsiach kupił w r. 1551 za 300 grz. (N. 213 k. 156). Jego żona, Barbara Śleszyńska, wdowa 1-o v. po Macieju Wiatrowskim, skwitowała w r. 1554 męża jako opiekuna jej córki, Katarzyny Wiatrowskiej, obecnie żony Stanisława Radwanowskiego, z 10 grz. rocznego czynszu należnego tej córce z jej dóbr ojczystych i macierzystych (P. 895 k. 968v). Jan od Mikołaja Krzesińskiego, jego syna Jana, i od Jadwigi Piotrowskiej (Szczytnickiej), żony tego Mikołaja, kupił w r. 1559 za 2.000 zł części wsi Wąwelno i Jaszkowo w p. nakiel. (P. 900 k. 413v, 1396 k. 736). Wąwelno i Jaszkowo w r. 1560 dał w r. 1560 Mikołajowi Zebrzydowskiemu z Więcborga w zamian za części Rozstrzębowa w p. kcyń., które już od tego Zebrzydowskiego trzymał wyderkafem. Dopłacił do tej zamiany 600 zł gotowizną (P. 902 k. 47v, 49v, 1396 k. 793v) i jednocześnie dwa łany osiadłe w Wąwelnie w p. nakiel. sprzedał za 400 zł. węg. Janowi Siedleckiemu (ib. k. 794v). Był w r. 1562 podwojewodzim kcyńskim, kiedy uzyskał zobowiązanie od Katarzyny Ratanowskiej, wdowy po Janie Ratanowskim, mieszczaninie kcyńskim, sprzedaży domu oraz łana roli w Kcyni za 200 grz. (Kc. 115 k. 338). Pozywał w r. 1571 synów zmarłego Mikołaja Łąckiego, kasztelana kamieńskiego (Kc. 117 k. 608). Już nie żył w r. 1577, kiedy jego siostrzeńców Obodowskich skwitowała Katarzyna zamężna Radwanowska, córka zmarłej już żony Jana, z oprawy i dożywocia swej matki na Łankowicach i Odolkowicach (Kc. 17 k. 140).

Jan Ł. w r. 1500 kwitował Michała Ostrowskiego z 23 zł węg. zapisanych wyderkafem na czterech osiadłych łanach w Ostrowie (N. 146 s. 240). Od Michała i Mikołaja, dziedziców w Ostrowie t.r. nabył wyderkafem jeden łan osiadły i trzy puste w tej wsi (ib. s. 304). Jan Ł., chyba ten sam, kwitował t.r. z 20 zł węg. długu Mikołaja Czucharskiego (ib. s. 250).

Dzierżek Ł., może identyczny ze wspomnianym wyżej Dziersławem występującym w r. 1499, miał w r. 1508 płacić winę Michałowi Krzyżankowskiemu (Kc. 8 k. 112v). Wojciech Ł. zw. Dzierżkiem, może syn powyższego, nie żył już w r. 1516, kiedy jego córki, Małgorzata i Zofia, działające w asyście stryja, Macieja Wiatrowskiego, i wuja, Wojciecha Słupskiego, sprzedały wyderkafem odziedziczona po ojcu część wsi Tuszkowy p. nakiel. za 60 grz. Małgorzacie, wdowie po Janie Konarskim (N. 213 k. 27). Siostry te pozywały t.r. wdowę i dzieci Jakuba Ł-go (zob. wyżej) o wygnanie ich z ojczystych części w Łankowicach (P. 866 k. 328).

Świętochna, wdowa po Ściborze Ł-im, sprzedała w r. 1508 trzy części jeziora we wsi Tanino Mniejsze (dziś Toninek) w p. nakiel. za 100 grz. Janowi z Domaborza, kasztelanowi rogozińskiemu i staroście nakielskiemu (G. 335a k. 11v). Jan Ł. (nie wiem, czy identyczny z którymś z powyższych?) nabył wyderkafem w r. 1518 od Jerzego Młodaskiego za 400 grz. półtora łana osiadłego w Młodasku p. pozn. (P. 1392 k. 186v). Nabył t.r. od tegoż Młodaskiego część w tej wsi, dając mu w zamian część dworu w Łankowicach i dopłacając 200 grz. (ib. k. 207v). Swej żonie Katarzynie Turkowskiej, córce Stanisława, w r. 1536 oprawił na połowie Młodaska 100 grz. posagu (P. 1394 k. 72v). Marcin Ł., mąż Agnieszki Koszewskiej, żony 1-o v. Marcina Chwalibogowskiego, która w r. 1518 swoją część w Koszewie p. gnieźn. sprzedała za 100 grz. Jakubowi Żulińskiemu (P. 1392 k. 203v).

Barbara z Łankowic, żona w r. 1612 Jana Witosławskiego, nie żyła już w r. 1620. Nie mam pewności, czy należała do tych samych. Zob. Obodowscy i Odolkowscy.

>Łańcuccy, o których Boniecki pisze, iz byli herbu Strzemię, jednak miejsca skądby wyszli nie wskazuje. Nie wiem, czy ci, o których będę tu mówił, mieli co wspólnego z tymi wspomnianymi przez Bonieckiego.

Jan Ł. z Cielmowa zaślubił w Gniexnie 27 I 1704 r. Mariannę Brodecką z Gurowa (LC Św. Wawrzyniec, Gniezno). Ta Marianna, córka Jana i Doroty z Krusińskich, w r. 1725 cedowała ks. Wawrzyńcowi Gumińskiemu, proboszczowi kościoła Św. Wawrzyńca w Gnieźnie, sumę 666 zł, która w r. 1700 zapisał jej był Bernard Zaidlic, dziedzic Charbowa (G. 96 k. 389v). Umarła w r. 1726 na plebanii Św. Wawrzynca i pochowana 2 V. Nazwana "staruszką" (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno).

Aleksander i żona jego, Elżbieta Wierzejewska, córka Krzysztofa i Zofii Jezierskiej, oboje już nie żyjący w r. 1721, byli rodzicami: Jana, Krzysztofa, Kazimierza, Marianny, Zofii i Barbary Katarzyny. Ta Barbara Katarzyna, w r. 1721 już wdowa po dwóch mężach, Kazimierzu Dąbrowskim i Sebastianie Obrębskim, jako jedyna spadkobierczyni tego swego rodzeństwa, zapis na sumę 2.200 zł, dany niegdyś w grodzie poznańskim przez dziada Wierzejewskiego swej żonie, cedowała teraz ks. Jakubowi Woźnickiemu, kanonikowi płockiemu i proboszczowi w Dąbrówce, na naprawę tamtejszego kościoła (P. 1181 k. 117v). Żyła jeszcze w r. 1743. Zofia Ł-a, z Czarnotek, chrzestna 18 III 1744 r. (LB Zaniemyśl).

>Łapczyńscy. Boniecki znał Ł-ch h. Jelita odm. Nie wiem, czy ci, o których tu mówię, należali do nich. Ks. Sebastian, pleban w Górce, dla siebie i swych spadkobiercow w r. 1604 kupił od Andrzeja Czarnkowskiego, kasztelana kaliskiego i starosty inowrocławskiego, za 1.000 zł sołectwo we wsi Szymanowo w p. kośc. (Kośc. 348 k. 33). Inny Sebastian, już nie żyjący w r. 1737, kiedy wdowa po nim, Teresa Mroczkowska, córka Antoniego i Ewy Chełstowskiej, wdowa również i po drugim mężu, Sebastianie Łossowskim, celem windykowania fortuny macierzystej w ziemi michałowskiej, mianowała wespół ze swym rodzeństwem plenipotentem brata, ks. Piotra Mroczkowskiego, proboszcza w Grabienicach i Dąbroszynie (I. Kon. 77 k. 66).

>Łapińscy, nie wiem, czy ze znanych Bonieckiemu Ł-ch h. Jelita i Lubicz. "Szl." Andrzej zaslubił w Gnieźnie 6 VII 1745 r. Katarzynę Wierzbińską (LC Św. Wawrzyniec, Gniezno). "Ur." Andrzejowi i żonie jego, Katarzynie Bedlińskiej(!), urodził się w Gorzykowie 26 VII 1749 r. syn Wawrzyniec (LB Witkowo). "Ur." Józef i Ewa, rodzice Wincentego Ambrożego, ur. w Łopiennie, ochrzcz. 5 IV 1760 r. (LB Łopienno) Szymon i żona jego, Baworska, oboje juz nie żyli w r. 1792, kiedy syn ich "ur." Maciej spisywał wzajemne dożywocie ze swą żoną, Anastazją Siekacką, wdową 1-o v. po Wojciechu Gońskim, poczmistrzu w Kostrzyniu (P. 1369 k. 717v).

Panna Magdalena mieszkała w r. 1803 w Wyszkach, a w r. 1813 we dworze w Borku (LB St. Gostyń; LB Borek). Antonina, licząca lat 19, z Gostynia, zaślubiła 31 V 1830 r. Wincentego Bukowskiego, zmarłego 20 III 1874 r. Przeżyła męża.

Porównaj Łopińscy.

>Łapiszewski Adam, syn zmarłego Wojciecha, kwitował w r. 1610 z 20.000 grz. Wojciecha Kościeleckiego (Kc. 126 k. 129).

>z Łapkowa w pow. kaliskim wiedli się, wedle Kozierowskiego Szreniawici-Bylinowie, jednego pochodzenia z Wódkami z Grzybowa (BNT IV s. 482). Marcin z Łapkowa, tegoz rodu, co Wódka z Grzybowa 1398 r. (Ulan., Zap. Kal. nr 659). Małgorzata z Łapkowa, żona Grzymka, procesowała się w r. 1414 z Janem z Krośnina (Ulan., Wybór zap. sąd. kal., nr 631), zastawiła w r. 1416 połowe Baranowa za 50 grz. Andrzejowi i Janowi, braciom z Korzkwi, t.r. pozwana przez Mikołaja Kotlińskiego o 50 grz. po mężu (ib. nr 696, 701). Elżbieta z Łapkowa, żona Filipa z Pleszewa, swoją część w Łapkowie w r. 1444 sprzedała za 100 grz. Mikołajowi z Pleszewa, chorążemu kaliskiemu (P. 1379 k. 23v). Paweł Pełka z Łapkowa, intromitowany w r. 1445 do wsi Orla Mościca z Wielkiego Koźmina, która to wieś ma trzymać w sumie 300 grz. (I. Kal. 3 k. 219). Ów Pełka, pisany "niegdy z Łapkowa" t.r. swe prawa do wsi Orla odstąpił za 300 grz. Mikołajowi Pleszewskiemu, kasztelanowi kaliskiemu (ib. 4 k. 16), którego jednocześnie skwitował ze 150 grz. zaplaty za swe dziedzictwo w Łapkowie (ib. k. 17) i został intromitowany do Strzedzewa w p. kal., dziedziczonej wsi kasztelana (ib. k. 17v).

Marcin Łapkowski, brat zmarłego Jana, uzyskał w r. 1539 termin przeciwko Maciejowi Czekanowskiemu "Wrzeszczowi" (I. D. Z. Kal. 7 k. 474).

>Łascy h. Korab z Łaska w pow. szadkowskim. Wojciech z Łaska, Krowicy i Smarszewa, kasztelan lędzki IV 1401 r., zmarł 3 III 1417 r. (Gąs.). Za Jana Ł-go, chorążego sieradzkiego, ręczył w r. 1437 Jan ze Śliwnik, iż będzie żyć w pokoju z Iwonem z Krowicy i synem jego Stanisławem (Gr. Kal. 2 k. 26v). Ten Jan, chorąży sieradzki, wraz ze swym synem Janem "młodszym", dał w r. 1445 w działach wsie Modla i Krowica z młynem Gotartowskim w pow. kal. synowi Andrzejowi (P. 1379 k. 102v). Andrzej Ł. z Krowicy na połowach we wsiach Krowica i Modla oprawił t.r. 400 grz. posagu i 200 wiana żonie swej Barbarze (ib. k. 111v). Jarosław (Hieronim) Ł., wojski sieradzki, mianowany w r. 1506 jednym z opiekunów dzieci Jana Russockiego, stolnika łęczyckiego (I. Kal. 6 k. 108). Będąc już wojewodą łęczyckim, skwitowany w r. 1509 przez Katarzynę, córkę zmarłego Mikołaja Naramowskiego, młynarza kaliskiego, z młyna "Kołowskiego" na Górce i z 200 grz. uiszczonych za ow młyn przez wojewodę (P. 863 k. 185v). Od Piotra i jego bratanka Jana, dziedziców w Żyrkowie (Żerkowie), w r. 1517 kupił za 2.500 zł połowę miasta Żyrkowa i wsi Lisowo w p. pyzdr. oraz całe wsie Witaszyce i Słup, jak również pięć ćwierci roli we wsi Uszczonowo w p. kal., ponadto za 6.000 grz. całe wsie Strzałków, Będziechów, Kamion, Goliszew i Janków w p. kal. (P. 1392 k. 122v, 123). Syn jego Jarosław (Hieronim), wojewoda sieradzki, w r. 1524 swe wsie dziedziczne: Łagiewniki, Rudniki, Ożarów, Młyńsko, Ruda w pow. wieluń. sprzedał za 4.000 zł swemu stryjowi ks. Janowi, arcybiskupowi gniexnieńskiemu (P. 1393 k. 22). Dziedzic w Rytwianach i Borysławicach, mianowany przez Stefana Powidzkiego, wojskiego kruszwickiego, na wypadek śmierci prymasa Łaskiego, opiekunem dzieci tego wojskiego, wspólnie ze swymi braćmi, ks. Janem, proboszczem gniexnieńskim, i Stanisławem, wojewodzicem sieradzkim (P. 1393 k. 309). Córka tego wojewody, Barbara, w latach 1559-1567 żona Gabriela Hornostaja, wojewodzica nowogrodzkiego, potem wojewody Mińskiego. Jan, arcybiskup gniexnienski, mianowany w r. 1529 przez Stefana Powidzkiego pierwszym opiekunem jego dzieci i przy tej okazji nazwany "dobroczyńcą, ojcem i bratem klejnotnym" (ib.). Ks. Jan, proboszcz gniexnienski i łęczycki, był w r. 1536 obok Andrzeja z Górki, kasztelana poznańskiego i starosty generalnego wielkopolskiego, arbitrem w kompromisie zawieranym po śmierci Stefana Powidzkiego między wdowa po nim, Elżbietą Śmigielską, a synami wojskiego, Mikołajem, Stefanem i Piotrem Powidzkimi (G. 31 k. 45). Jadwiga z Łaska, w latach 1544-1550 wdowa po Stanisławie Kucieńskim, wojewodzie rawskim. Zuzanna z Laska, w r. 1558 wdowa po Marcinie Myszkowskim, kasztelanie wieluńskim. Anna z Łaska, wdowa w r. 1567 po Andrzeju Kościeleckim, wojewodzie poznańskim. Jan Wojciech, wojewodzic sieradzki, nie żył już w r. 1614 kiedy od opieki nad synem jego Janem, urodzonym z Barbary Bykowskiej, odsądzeni zostali, stryj Hieronim, wojewodzic rawski, dziad macierzysty Stanisław Bykowski, wojewoda sieradzki, oraz matka. Ten Jan w r. 1618 pozywał Leszczyńskich, wojewodziców brzeskich-kuj., o 15.000 zł długu i uzyskał wtedy w tej sprawie dekret Trybunału Lubelskiego (Ws. 31 k. 445).

Łascy różni. Marcin niegdy Ł. w r. 1485 otrzymał od swego rodzonego brata, ks. Pawła (Paszka), dziedzica w Górze, części we wsiach Góra, Panienka i Łobez w powiatach pyzdr. i kośc., odziedziczone prawem bliższości po śmierci bratanka, Jana Górskiego (P. 1387 k. 30). Marcin Ł., juz nie żyjący w r. 1513, był ojcem Barbary, żony t.r. Arnolda Białęskiego. Krystyna Teresa z Łaska, wdowa 1-o v. po Piotrze Gniewku, 2-o v. w r. 1664 żona Jakuba Franciszka Brzeźnickiego, wdowa rownieź i po tym mężu w r. 1667. Czy nie była ona z Łaska Slonecką?

"Ur." Szymon i Anna, rodzice Tomasza Jana, ur. w Chwałkowie, ochrzcz. 8 XI 1731 r. (LB Łubowo). "Ur." Antoni, towarzysz, pochodzący z ziemi liwskiej, wystepował jako chrzestny 25 IX 1735 r. (Lb Nowemiasto). Józef, mąż Wiktorii Szymanowskiej, która w r. 1787 jako jedna z sióstr i spadkobierczyń zmarłego Ferdynanda szymanowskiego dostała obok sióstr, Andrykiewiczowej i Jachimowskiej, zapis 2.596 zł od Józefa Byszewskiego, pulkownika wojsk koronnych (I. Kal. 227 k. 57).

>Łasińscy. Boniecki znał Ł-ch h. Abdank, piszących się z Grochowa której to wsi nie lokalizował, występujących w Małopolsce. Nie wiem czy ci, o których tu będę mówił, mieli z nimi coś wspólnego.

Jakub i Stanisław, bracia niedzielni, synowie Wojciecha (Laszynskiego), zawierali w r. 1499 umowe z braćmi Kawieckimi (Kośc. 231 k. 20, 20v). Andrzej (Lashynski), dziedzic w Skrzetuszewie, w r. 1517 nabył wyderkafem od Marcina Raszkowskiego za 25 grz. części we wsiach Raszkowo i Chociszewo w p. gnieźn. (P. 1392 k. 131). Jan (Laszynski) w r. 1530 pozywał Dorotę Kroczyńską, córke jej Jadwigę, oraz męża tej corki, Tomasza Skoroszewskiego, o wygnanie z części we wsiach Kroczyno i Kolnice w p. kośc., które mial po swym dziadzie macierzystym, Ściborze Kroczyńskim (P. 871 k. 532). Nie mam żadnej pewności, czy wymienieni tu stanowili jedną rodzinę.

>Łasiewska "ur." pani Anna umarła w Nadarzycach 7 I 1760 r. (LM Gozdowo).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki