FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Marszański-Mężyńscy - 96 EinträgeBearbeiten

>Marszański Jan, 1719 r. mąz Barbary Szczycińskiej, corki Macieja i Jadwigi z Goryńskich (Z. T. P. 40 k. 687).

>z Marszewa w powiecie kaliskim, parafii Wilczyn, pochodzili Poraici. Lewin, dziedzic z Marszewa, z żoną katarzyną 1415 r. (G. 2 k. 23v, 59; Acta Capit. II nr 34). Piotr Lewin kupił 1436 r. od Michała z Dębnicy za 300 grz. część w Wilczynie (P. 1378 k. 66). katarzyna, zona Marszewskiego, miała 1444 r. sprawę z Heleną, zoną Zygmunta z Margonina, stolnika kaliskiego (P. 15 k. 15v). Maciej Lewin z niedzielnym synem Janem miał 1486 r. sprawę z Mikołajem z Mirosławic (G. 12 k. 136v). T.r. Elżbieta z Marszewa, żona Macieja Jastrzębskiego, kwitowała z 10 grz. Andrzeja Zdunowskiego (G. 13 k. 23). Jan Lewin, dziedzic w Marszewie, ojciec Katarzyny, został 1512 r. skwitowany z 60 kop gr. posagu przez jej męża marcina Palędzkiego (G. 25 k. 242v). Ks. Feliks Lewin, kanonik kruświcki, nie żył już 1538 r., kiedy jego rodzeni bracia, Stanisław i Maciej Lewinowie, skasowali dokonaną przez zmarłego w grodzie kruświckim wieczystą rezygnację częsci we wsiach Wilczyn i Marszewo (G. 31 k. 301). Maciej Lewin, dziedzic w Wilczynej Górze i Marszewie, jezioro należące do tych wsi sprzedał wyderkafem 1546 r. za 130 zł Janowi Wilczyńskiemu (G. 335a k. 325v).

>Marszewscy h. Rogala wzięli nazwisko od wsi Marszew w p. kal., parafii Czermin, przyszli tu jednak chyba dopiero na przełomie wieków XV i XVI z ziemi sieradzkiej. Śladem takiego ich pochodzenia było niemal stałe aż po wiek XVIII pisanie się M-imi z Burzenina. Najwidocznie obok Porajów i oni w wieku XV dziedziczyli w jakichś częściach Burzenina.

Tomasz M., dziedzic Marszewa, pisarz ziemski kaliski 22 VI 1523 r. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 80v, 109v). Od Feliksa Zimnowodzkiego nabył 1520 r. wyderkafem za 60 grz. połowę Głoginina p. pyzdr. (P. 1392 k. 369v), zas od Andrzeja Koryckiego 1521 r., również wyderkafem, za 230 zł część Wielkiego Karnina (Karmina) p. kal. (ib. k. 380v). Od tegoż Koryckiego kupił 1523 r. za 400 grz. połowę Wielkiego Karmina z karczmą (I. i D. Z. Kal. 2 k. 81). Swoją częśc w Witaszycach p. kal. sprzedał wyderkafem t.r. za 18 grz. Barbarze Ordzinskiej i jej synom (ib. k. 88). Od Marcina Sławoszewskiego kupił 1529 r. za 500 grz. jego części w Skrzypnie p. kal. (ib. k. 149; I. R. Z. Kal. 3 k. 125). Od Tomasza Korzkiewskiego nabył wyderkafem 1530 r. za 71 grz. połowę Szołowa (dziś Wszołowo) p. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 72). Od nieletniej Magdaleny Sowińskiej, córki zmarłego Andrzeja Korosza, kupił 1532 r. za 1.000 grz. wieś Sowinę Błotną oraz części Psieni i Bogwiedz p. kal. (P. 1393 k. 489v). T.r. Ambrożemu, Wojciechowi, wawrzyńcowi i janowi, braciom Chociszewskim, dał całą Sowinę Błotną i część "Korosowską" cz. "Droszewską" w Bogwiedzach, biorąc od nich w zamian połowę Woli Marszewskiej w p. kal., częśc miasta Mileszna Górka oraz wsi przyległych, Wielgawieś i Maławieś p. pyzdr. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 191v). Części Milesznej Górki i owych przyległych wsi sprzedał t.r. za 200 grz. Mikołajowi Spławskiemu, sędziemu poznańskiemu (Py. 23 k. 103v). T.r. sprzedał za 400 grz. Melchiorowi Koroszowi połowę wsi Ostrów i Psienie p. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 198; I. R. Z. Kal. 4 k. 115). Kupioną t.r. od Wojciecha Górskiego za 1.000 zł węg. połowę wsi Chwalibogowo p. pyzdr. sprzedał bezpośrednio potem za takąż sumę Małgorzacie, żonie Jana Kromolockiego, i Janowi, synowi zmarłego Andrzeja Turskiego (Py. 23 k. 104). Żył jeszcze 1539 r. (ib. k. 144v), nie żył już 1541 r. (P. 1394 k. 476), zamordowany przez Wojciecha i Jana, braci Sobockich (P. 881 k. 252v). Jego pierwszą żoną była Anna Spławska, córka Jana, sędziego poznańskiego, której w r. 1520 posag 200 grz. oprawił na Marszewie (P. 1392 k. 370), zaś w r. 1522 posag 150 grz. na połowach Marszewa i Woli oraz na zbytych sobie wyderkafem połowach Karmina i Modłowa (ib. k. 457v). Drugą żoną Tomasza była 1527 r. Małgorzata Rydzyńska, córka Piotra, wdowa 1-o v. po Janie Daleszyńskim. Miała ona od pierwszego męża oprawę na Drzęczewie i jednej czwartej Malewa p. kośc., które to dobra Wojciech Daleszyński, stryj i opiekun synów Jana, usiłował wykupić, ona zaś nie chciała ustępować, więc ją wtedy o to pozywał (Kośc. 26 k. 86v, 234 k. 104v). Od owego Drzęczewa pisano czasem te Małgorzatę Drzęczewską (Kośc. 26 k. 521v). Od swego drugiego męża otrzymała 1535 r. w dożywocie cały Marszew, z wyjatkiem stawów Stoborowa i Trzeciak, połowe Woli osiadłej i pustek Modłowa, z wyjątkiem stawów i młyna w Woli (I. i D. Z. Kal. 2 k. 246). Po śmierci drugiego męża w r. 1541 otrzymała od pasierba Wojciecha M-go zamiast Marszewa, Modłowa i Woli w dożywotnie posiadanie trzy częsci Skrzypna (P. 1394 k. 476). Odziedziczone po zmarłym Samuelu Gołanieckim części wsi Gołanice, Bucz, Niechłód, Grobia, Jezierzyce, Piotrowice dała wieczyście 1570 r. dzieciom swym z drugiego męża, Krzysztofowi, Jadwidze zamęznej Mycielskiej, Urszuli i Katarzynie pannom (R. Kal. 3 k. 254). Nie żyła juz chyba 1579 r. (P. 933 k. 753), nie żyła zaś niemal napewno 1581 r., kiedy to jej córka Urszula z M-ch Kuklinowska skwitowała z posagu po matce swoją przyrodnią siostrę Annę z Daleszyńskich Radzewską (P. 937 k. 613). Ze Spławskiej syn Wojciech i córka Katarzyna, wydana przed r. 1538 za Stanisława Rydzyńskiego, zmarłego między r. 1560 a 1565, sama zmarła między r. 1585 a 1588. Z Rydzyńskiej synowie, Krzysztof, o którym niżej, i Sebastian, nie żyjący już 1557 r. (P. 898 k. 1092). Był jeszcze chyba Andrzej, który w r. 1568 kwitował z 400 grz. brata Krzysztofa (I. Kal. 37 s. 78). Milczy o nim akt darowizny matki z r. 1570, a więc wówczas już nie żył. Córki zrodzone z Małgorzaty: Jadwiga, Urszula i Katarzyna. Z nich, Jadwiga wyszła przed r. 1564 za Piotra Mycielskiego, oboje zmarli po r. 1591. Urszula i Katarzyna, niezamężne 1570 r., były pannami i w r. 1579 (P. 933 k. 753). Urszula poszła przed r. 1582 za Jana Kuklinowskiego, starostę kopanickiego, umarła po r. 1596.

I. Wojciech, syn Tomasza, pisarza ziemskiego poznańskiego, i Anny Spławskiej, nazwany surogatorem kaliskim i konińskim 1550 r. (I. Kal. 12 II s. 161), ale dopiero w r. 1552, najpierw z powodu nieobecności Janusza Kościeleckiego, wojewody brzeskiego i starosty generalnego wielkopolskiego mianowany był przez króla 11 IV surogatorem powiatu kaliskiego, potem 28 VI także i sędzią spraw granicznych tego powiatu, wreszcie 10 VIII surogatorem i podstarościm Kościeleckiego oraz administratorem urzędów starościńskich powiatów kaliskiego i konińskiego (I. Kal. 15 k. 491). Na tym urzędzie widzimy go 1555 r. (I. i D. Z. Kal. 6 k. 462v), ale od r. 1557 wystepował bez niego (P. 898 k. 1092). Macosze swej, jak widzieliśmy, dał 1541 r. w dożywocie trzy częsci Skrzypny, uwalniając za to od jej dożywocia Marszewo, Modłowo i Wolę. część Pieruszyc, które ojciec nabył wyderkafem od Elżbiety z Daleszyńskich Robakowskiej, sprzedał 1542 r. za 37 i pół grz. Maciejowi Pioruskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 335v). Wespół z bratem Krzysztofem pozywał Wojciecha i jana braci Sobockich o głowę ojca, Soboccy zas ze swej strony pozywali ich o głowę brata Stanisława Sobockiego. Ugoda między nimi stanęła 1542 r. (P. 881 k. 252v). jako dziedzic części Marszewa, Skrzypny, Woli i Momotów zapisał 1550 r. dług 100 grz. Stanisławowi Rydzyńskiemu, mężowi swej siostry Katarzyny (I. Kal. 12 II s. 113). Obok jego wsi Modłowo leżało jeszcze inne Modłowo, wieś pusta królewska. Najpierw 25 IX 1551 r. dostał na nią wespół z zoną dożywocie (MRPS V 5374), a potem 11 III 1552 r. otrzymał tę wieś wiecznościa w zamian za wieś Winary (ib. 5542). Wieczności Modłowa i Winar zostały zakwestionowane 1564 r. (I. Kal. 29 s. 713). Od Wojciecha Klichowskiego i zony jego Małgorzaty z Falkowskich kupił 1555 r. za 400 zł części wsi osiadłej Momoty i wsi pustej Siedliska p. kal. (I. i D. Z. Kal. 6 k. 462). Z przeprowadzonych 1557 r. działów z bratem Krzysztofem, wziął Marszewo, pustkę Modłowo oraz część Wielkiego karmina w p. kal. (I. Kal. 22 k. 460). Od Piotra Mańkowskiego kupił 1560 r. za 30 grz. część w Momotach i w pustce Siedliska, odziedziczone przez niego po bracie Mikołaju Mańkowskim (P. 1396 k. 882). Od Jakuba Ostroroga, powodowanego "specjalną miłością", otrzymał w r. 1562 w darze miasto Chodecz i wieś Jankowo, kupił zaś za 18.000 złp wsie Brudzewko i Kwilenie p. kal. (I. Kal. 27 s. 644; P. 1397 k. 200v). Podczas sejmu egzekucyjnego 1564 r. o zwrot z rąk jana Kobyleńskiego zastawionego mu ongiś młyna Grodzisko należącego do Chodcza (I. Kal 29 s. 723). Od Jana Niewieskiego kupił 1563 r. za 8.000 złp połowę miasta Dobra i całe części wsi Potworowo, Żeronice, Długa Wieś oraz pustki: Dąbrowica (Dąbrowice) i Kolowa w p. sieradz. (P. 1397 k. 291). Od Elżbiety z Konarskich owdowiałej 1-o v. Cerekwickiej, teraz 2-o v. Bnińskiej, kupił 1564 r. jej oprawę na 800 zł posagu daną przez pierwszego męża na Gałąskach i Borzęciczkach p. pyzdr. oraz prawa z tego tytułu do połowy sum ze wsi Wrotkowo i Obra, zdeponowanych w kancelarii grodzkiej poznańskiej przez Andrzeja z Górki, starostę wałeckiego (P. 1397 k. 305v). Całe części miasta i wsi Wielkie Karmino i pustki Polska Wieś sprzedał wyderkafem 1564 r. za 3.000 złp Stefanowi Wilkowskiemu (P. 1397 k. 381). Od Zofii Niewierskiej, zony wawrzynca Żegrowskiego, kupił 1572 r. za 600 zł połowe wsi Sarbice, częsci wsi Kozubów i Wielki Łeg oraz połowę młyna na Warcie w p. kol., ze spadku po jej bracie Janie Niewierskim (R. Kal. 4 k. 69). Skwitowany 1572 r. z 1.500 zł długu przez siostrę Katarzynę zamężną Rydzyńską (Py. 110 k. 368), nie żył już 1574 r. (I. Kal. 42 s. 162). Żoną jego była już 25 IX 1551 r. Łucja Rzepiszewska, córka Hieronima, ktorej 1554 r. oprawił posag 1.000 zł na Marszewie, Woli, Marszewku, Skrzypnej, Karminie i pustce Modłowo (MRPS V 5374; P. 1396 k. 195v). W r. 1563 dobra swe Rzepiszów, Wola Rzepiszowska, Zygry, Wrzeszczewice i młyn Chorzanów w p. szadkow. dała mężowi zachowując sobie dożywocie (Papiery Szan.). Żyła jeszcze 1577 r. (P. 929 k. 463v). Synowie: Jan, Stanisław, Hieronim, Chryzostom, Wojciech, Tomasz, Mikołaj i Paweł. Z nich, Mikołaj wymieniony wśród spadkobierców ojca 1574 r. (I. Kal. 42 s. 162), a milczy już o nim zapis z r. 1575. Córkę znam tylko jedną, Annę, w r. 1584 żonę Andrzeja Dąbrowskiego, zmarłą między r. 1592 a 1608.

I) Jan, syn Wojciecha i Rzepiszewskiej, mianowany podsędkiem ziemskim kaliskim 1 X 1578 r. (Spr. woj. króla Stef. Bat. 145; _. 931 k. 736), utracił 1590 r. ten urząd w skutku banicji (Py. 125 k. 352, 634). Obok braci współspadkobierca ojca 1574 r. (I. Kal. 42 s. 162). Od Jana Białośliwskiego kupił 1580 r. za 9.000 zł części wsi Trzebawie, Łodzia, Górka, Sowiniec, Sadowie, młyn i dziedzinę Niwka, Wielkie i Małe Wiry, Łęczyca, młyn Kątnik, lasy i łąki w Będlewie p. pozn. (N. 215 k. 272; P. 940 k. 136). Te wszystkie dobra juz w r. 1583 sprzedał za te samą sumę Sylwestrowi Dembowskiemu, miecznikowi łęczyckiemu (P. 1399 k. 15). Z działów z bracmi, przeprowadzonych 1581 r., wziął dobra Brudzewko, Jankowo, Wesolka i młyn Rudzki (Papiery Szan.). Zapis na sumę 2.804 zł, dany sobie przez małzonków Marcina Gruszczyńskiego i Dorotę z Zarembow, scedował 1584 r. wraz z posesja miasta Dobra i wsi przyległych: Żaronice, Potworowo, Długa Wieś, Kołowa, Dąbrowica w p. sier. Janowi Piekarskiemu z Rzekty (I. Kal. 50 s. 118). Nazwany 1590 r. cywilnie zmarłym, a więc był banitowany (Py. 125 k. 634). W interesie cesarza Rudolfa miał 1592 r. misję na Śląsku (Mosbach, s. 224, 225, 227). Jak się zdaje, umarł t.r. (I. Kal. 59 s. 103, 323), ale jeszcze 1593 r. o żonie jego mowa jako o "cywilnej wdowie", czyli żonie banity (P. 960 k. 172). Nie żył napewno 1596 r. (I. Kon. 63 k. 767; I. Kal. 63 k. 266). Ożenił się z Anną z Żernik Ciświcką, córką Jana, wojskiego kaliskiego, i Katarzyny Orzelskiej, wdową po Adrianie Russoskim, mieczniku kaliskim, której 1575 r. na połowie dóbr należnych mu z działów z braćmi oprawił 3.000 zł posagu (R. Kal. 4 k. 213v; P. 960 k. 172). Wzajemne dożywocie spisali oboje 1576 r. (R. kal. 4 k. 351). Od r. 1590 wystepowała stale jako żona cywilnie zmarłego, wzglednie jako "cywilna wdowa" (Py. 125 k. 644; P. 960 k. 172). Żyła jeszcze 1596 r. (I. Kal. 63 k. 268). Były dwie córki, Katarzyna i Łucja, dla których ojciec 1584 r. mianował opiekunów (G. 274 k. 55). Obie 1590 r., juz po banicji ojca, pozwane były przez Piotra Pawłowskiego Sikacza (Py. 125 k. 644). Katarzyna 1596 r. szła za Jerzego Objezierskiego, ktory 24 III t.r., krotko przed slubem, dał jej matce zobowiązanie oprawienia jej 3.000 zł posagu (I. Kal. 63 k. 266). Objezierski umarł między r. 1614 a 1616, ona po r. 1644. Łucja, 1596 r. jeszcze niezamężna (I. Kon. 63 k. 764), wyszła przed r. 1603 za Mariana Dabrowskiego, była wdową 1616 r., umarła między r. 1624 a 1636.

II) Stanisław, syn Wojciecha i Łucji Rzepiszewskiej, wspomniany 1574 r. (I. Kal. 42 s. 162), wespół z młodszymi braćmi skwitowany 1575 r. przez Piotra Żychlińskiego z sumy 2.400 złp zapisanej mu przez ich ojca (I. R. Kon. 16 k. 813). Pozywał 1581 r. braci swych Hieronima, Chryzostoma, Wojciecha i Tomasza o wydzielenie części ojcowizny (I. Kal. 46 k. 864). Z przeprowadzonego 1581 r. działu z braćmi wziął: miasto Karmin, połowę pustki Róża i dopłatę 5.000 zł (Papiery Szan.). Połowę wsi Karmina zastawił 1582 r. za 2.500 złp Mikołajowi Dzierżanowskiemu (I. Kal. 48 s. 738). Skwitowany 1584 r. przez siostrę Annę zamężną Dabrowską z sumy 840 zł, na poczet zapisanych jej przez braci 6.000 złp (ib. 50 s. 1315). Uzyskane z działu z bracmi części miasta czyli wsi Karmin Wielki sprzedał 1601 r. za 10.000 zł Krzysztofowi Mycielskiemu (P. 1404 k. 263v). Skarżył 1602 r. Jana Kurczewskiego o zadanie ran (Rel. Kal. 1 k. 263v). Żeniąc się 1604 r. z Anną Klichowską, córka Macieja, na krótko przed ślubem, 31 V, zapisał jej dług 2.000 zł (I. Kal. 70 k. 345). Bezpotomny, nie żył już 1608 r. (Py. 134 k. 20v). Anna była 1611 r. 2-o v. żoną Jana Wawrowskiego (I. kal. 77a s. 147).

III) Hieronim, syn Wojciecha i rzepiszewskiej, wspomniany 1574 r. (I. Kal. 42 s. 162). działy braterskie z r. 1581 przyniosły mu połowę miasta Dobra oraz części wsi: Potworów, Żeronice, Długa Wieś, Dąbrowica, Sarbice, Kozubów, Kolowa w p. sier. (Papiery Szan.). części w Potworowie, zarówno te, które już posiadał, jak i te, które uzyskiwał z tego działu, zastawił 1582 r. za 700 złp Agnieszce z Muchnińskich wdowie Lubsińskiej (I. kal. 48 s. 594). Skwitowała go z tego zastawu 1584 r. (ib. 50 s. 1039). W r. 1585 te dobra, tj. częsci miasta Dobra oraz wsi: Potworów, Żeronice Wielkie, Długa Wieś, Dąbrowica i Kozubów cz. Kołowa pustki oraz Sarbice z młynem Posoka wspólnie z żoną sprzedali za 15.000 zł Stanisławowi radzewskiemu. Tą żoną była Zofia Hinkówna z Unienia (R. kal. 5 k. 476). Hieronim juz nie żył 1589 r. (Py. 125 k. 161). Wdowa żyła jeszcze 1596 r. (P. 138 k. 192). Synowie Kazimierz i Hieronim oraz córka Zofia pozwani 1596 r. przez męża swej ciotki, Andrzeja Dabrowskiego (P. 138 k. 192). O Zofii nie wiem nic więcej. Kazimierz został zamordowany przez Jakuba Skoroszewskiego i Marcina Słaowszewskiego, a 12 XI 1608 r. w kościele w marszewie, gdzie go pochowano, dokonano obwolania jego głowy. Stało się to na żądanie brata Hieronima po jego powrocie z zagranicy. Obwołanie oblatowane 1609 r. (Py. 134 k. 175).

Hieronim, syn Hieronima i Hinkówny, współspadkobierca stryja Stanisława 1608 r. (Py. 134 k. 20v), t.r. wrócił z obcych służb za granicami kraju (ib. k. 175v). Wraz z bratankiem Hieronimem, synem Tomasza, współspadkobierca stryja Chryzostoma, odziedziczone po nim części Marszewa sprzedali za 8.000 zł Wojciechowi Korzbokowi Zawadzkiemu, dali mu zaś części we wsi pustej Modłowo należącej do Marszewa (R. Kal. 9 k. 110, 111v). Hieronim części w Marszewie, które kupił był od swego stryjecznego brata Krystiana, syna Wojciecha, sprzedał 1623 r. temuż Zawadzkiemu za 500 zł (ib. 10 k. 30v). Od Stanisława Kawieckiego kupił 1626 r. za 400 złp część Kaweczyna (Papiery Szan.). Żył jeszcze 1636 r. (G. 80 k. 160). Ożenił się z Zofią Sławoszewską, córką Andrzeja, pisarza ziemskiego wschowskiego, której 1618 r. oprawił 900 zł posagu (R. kal. 9 k. 109). T.r. opiekunkami zrodzonych z niej dzieci mianował ją samą, stryjecznego brata Hieronima oraz Andrzeja i Marcina Sławoszewskich (I. Kal. 84 s. 437). Żyła jeszcze Zofia 1636 r. (G. 80 k. 106). Potomstwa Hieronima, jeśli istniało, nie znam.

IV) Chryzostom, syn Wojciecha i Rzepiszewskiej, wespół z bratem Janem aprobował 1574 r. zapis na 3.883 zł dany przez matkę Jakubowi Chrzypskiemu (I. Kal. 42 s. 167). Z działow z bracmi 1581 r. przypadł mu Marszew i Masłowo (Papiery Szan.). Podpisal 1609 r. w Poznaniu protest ewangelików przeciw biskupowi poznańskiemu, który zabronił budowania zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). Dziedzic Marszewa i połowy pustej wsi Modłowo, te dobra sprzedał wyderkafem 1611 r. za 4.180 złp {Piotrowi Osieckiemu (P. 1407 k. 542v). Umarł w r. 1615 lub 1616 (P. 994 k. 400; I. Kal. 82 s. 263), był bezdzietny. Pierwszą jego żoną była 1585 r. Agnieszka Głogińska, corka Mikołaja, podczaszego kaliskiego, i Zofii Chociszewskiej, wdowa 1-o v. po Adamie Jarosławskim, rodzona siostra Jadwigi, żony Krzysztofa M-go, stryja Chryzostoma (P. 944 k. 363, 945 k. 87v; Py. 47 k. 41). Mąż na połowach w Marszewie i w pustce Modłowo oprawił jej 1594 r. posag 2.900 złp a jednocześnie podniósłszy od niej sumę 3.500 złp, posagową jej córki Zofii Jarosławskiej, zabezpieczył to na swych dobrach (Py. 47 k. 32v). Agnieszka 1594 r. swoje częsci po rodzicach w Cielmicach i Siedmidrogowie p. pyzdr. sprzedała za 5.000 tal sr. Andrzejowi Pruszakowi Bieniewskiemu (Py. 47 k. 41). Żyła jeszcze 1596 r. (I. Kal. 63 k. 737). Po jej śmierci pojął Chryzostom Barbarę Pogorzelską, której 1607 r. na połowie Marszewa i Modłowa oprawił 3.000 złp posagu (P. 1406 k. 143). W r. 1616 była ona już 2-o v. żoną jana Noskowskiego (I. Kal. 82 k. 263). Dożywocie otrzymane od Chryzostoma M-go skasowała 1618 r. i została skwitowana przez jego spadkobierców (ib. 84 s. 570, 1503). Żyła jeszcze 1621 r. (R. kal. 9 k. 460v).

V) Wojciech, syn Wojciecha i Rzepiszewskiej, wspomniany obok braci 1574 r. (I. Kal. 42 s. 162). Z działu braterskiego 1581 r. wziął miasto Chodecz ze wsią Kwilenie (Papiery Szan.). Skwitowany 1584 r. przez siostrę Annę zamężną Dąbrowską z 850 zł stanowiących siódmą część jej posagu 6.000 zł (P. 942 k. 437v). Umarł między r. 1596 a 1600 (P. 138 k. 192, 1403 k. 813v). Ożenił się najpierw z Anną Bukowiecką, córką Joachima i Katarzyny z Pakosławia, który to Joachim, jeszcze przed jej ślubem, 23 X 1581 r., zapisał za nią przyszłemu swemu zięciowi 3.000 zł posagu i 1.000 zł wyprawy (P. 937 k. 621v). Małżonkowie spisali wzajemne dożywocie 1583 r. (P. 1399 k. 44v), a w r. 1585 Anna otrzymała od męża zapis długu 12.000 zł (I. R. Kon. 21 k. 313v), z której to sumy męża skwitowała 1591 r. (P. 955 k. 707). Drugą żoną Wojciecha miała być Zofia Lutomierska, po jego śmierci, 1608 r. 2-o v. za Janem Myszkowskim, zmarła przed 5 V 1615 r. (Papiery Szan.; Bon.). Synowie z pierwszej żony: Joachim, Chryzostom, Krystian, z drugiej: Baltazar, Jan i Mikołaj. Corki: Łucja, katarzyna, Zofia i Jadwiga, chyba wszystkie cztery urodzone w pierwszym małżeństwie. W r. 1583 ze wszystkich tych dzieci tylko Łucja była już na świecie i ojciec ustanowił wtedy dla niej opiekunów, jak również dla dzieci, które mogły się jeszcze narodzić (Py. 94 k. 407v). Wyszła ta Łucja krótko po 12 II 1600 r. za Gabriela Kokalewskiego, który żył jeszcze 1603 r. W r. 1606 poszła 2-o v. za Jana Sławoszewskiego, po którym wdową była 1633 r. Umarła po r. 1637. Katarzyna, wspomniana 1600 r. (P. 970 k. 647v), t.r. żona Jana Jarochowskiego, zmarłego w r. 1620 lub 1621, umarła po r. 1640. Jadwiga, wspomniana 1600 r. (ib.), poszła zrazu 1609 r. za Stanisława Chrzypskiego, wdowa po nim 1612 r., 2-o v. 1617 r. żona Piotra Krzyckiego, znów wdowa 1635 r. Zofia, wspomniana 1600 r. (ib.), była 1605 r. żoną Piotra Daleszyńskiego zmarłego po r. 1608, 2-o v. 1618 r. żona Samuela Mielęckiego, zmarła bezpotomnie po r. 1624. Wszystkie te cztery siostry, jako spadkobierczynie dziada macierzystego Joachima Bukowieckiego, wsie Brody i Bródki w p. pozn. sprzedały 1625 r. za 17.500 złp Krystianowi M-mu (P. 1415 k. 104).

(I) Joachim, syn Wojciecha i Bukowieckiej, wspomniany 1600 r. w pokwitowaniu danym Bartłomiejowi Skrzetuskiemu przez babkę macierzystą, Katarzynę z Pakosławskich Bukowiecką, w imieniu wnuków i wnuczek po zmarlej córce (P. 970 k. 647v). W r. 1605 jemu, jako najstarszemu z braci, Piotr Daleszyński dawał zobowiązanie oprawienia posagu żonie a jego siostrze Zofii M-ej (P. 1405 k. 346v). Zabity został 1607 r. przez "szl." Parzyńskiego, Mikołaja, chirurga, mieszczanina jarocińskiego i hajduków Andrzeja Miełaczewskiego, dziedzica częsci Jarocina. Wizji ciałóa dokonano w Jarocinie 12 IX (Py. 134 k. 171).

(II) Chryzostom, syn Wojciecha i Bukowieckiej, wspomniany w pokwitowaniu babki z r. 1600 (P. 970 k. 34v, 647v), współspadkobierca stryja Stanisława 1608 r. (Py. 134 k. 20v). Części swe po ojcu w Rzepiszewie, Tarówku i Rzepiszewskiej Woli w p. szadkowskim oraz macierzyste w Brodach i Bródkach w p. pozn. dał 1612 r. bratu Krystianowi, zatrzymując sobie jednak ich dożywotynie użytkowanie (P. 1408 k. 70, 71). Nie żył już 1614 r. (Papiery Szan.).

(III) Krystian, syn Wojciecha i Bukowieckiej, wspomniany 1600 r. w cytowanym wyżej pokwitowaniu babki macierzystej, współspadkobierca stryja Stanisława 1608 r. (Py. 134 k. 20v). Od babki Katarzyny z Pakosławskich Bukowieckiej kupił 1611 r. za 14.000 złp Turowo i część Pakosławia p. pozn. (P. 1407 k. 537v). Jak już widzieliśmy, od brata Chryzostoma dostał 1612 r. części w Rzepiszewie, Tarnówku, Rzepiszewskiej Woli w p. szadkowskim, oraz w Brodach i Brodkach w p. pozn. Współspadkobierca 1616 r. ciotki ojca, Katarzyny z M-ch Rydzyńskiej (P. 1410 k. 303v), zas w r. 1618 stryja Chryzostoma (I. Kal. 84 s. 1503). Swe części ojczyste we wsiach Rzepiszewie, Woli Rzepiszowskiej i Tarnówce sprzedał 1623 r. za 8.600 złp Janowi Sasinowi Karśnickiemu (Papiery Szan.). Swoje części w Marszewie, odziedziczone po stryju Chryzostomie, t.r. sprzedał za 300 złp stryjecznemu bratu Hieronimowi M-mu, synowi Hieronima (R. Kal. 10 k. 30v). Od Jana Bukowieckiego kupił t.r. za 13.500 złp części w Brodach Wielkich (P. 1414 k. 93v). Od swych sióstr, Sławoszewskiej, Jarochowskiej, Mielęckiej i Krzyckiej kupił 1625 r. za 17.500 złp ich części w Brodach i Bródkach (P. 1415 k. 104). dziedzicami innych części tych wsi byli wciąż jeszcze Bukowieccy a obok nich także Prusimscy. Zawarł ugodę graniczną z Urszulą z Kościelca wdową po Janie Prusimskim, którą to ugodę potwierdzili 1634 r. jej synowie (Kośc. 352 k. 36). Od swego wuja Łukasza Chraplewskiego cz. Bydłowskiego kupił 1628 r. za 10.000 złp jego części Chraplewa p. pozn., pozostawiając mu dożywotnią posesję tych dóbr (Ws. 266 k. 292). W r. 1629 wszystkie swe części Pakosławia sprzedał wyderkafem za 10.200 złp Piotrowi Żychlińskiemu i żonie jego Barbarze z Szczytnickich (P. 1416 k. 358v), a 1634 r. częsci Pakosławia i całą wieś Turowo p. pozn. sprzedał wyderkafem za 9.000 złp Łukaszowi i Annie z Gorzeńskich Mieszkowskim (P. 1418 k. 81v). Części Chraplewa, kupione od Łukasza Chraplewskiego, sprzedał 1635 r. za 10.000 złp Jakubowi Kosickiemu (P. 1418 k. 476v). Dla dzieci zrodzonych ze swych obu zon mianował 1636 r. opiekunów (P. 1033 k. 138v). Na częsciach Brodów zapisał 1637 r. czynsz wyderkafowy wikariuszom katedry poznańskiej (P. 1184 k. 183). Turowo sprzedał wyderkafem 1643 r. za 8.000 złp Aleksandrowi Kierskiemu (P. 1421 k. 420). Najstarszemu synowi Wojciechowi jako jego wydział ojcowizny sprzedał 1647 r. za 20.000 złp swe części w Pakosławiu, to znaczy dał mu te dobra, na taką właśnie sumę szacując ich wartość. Wyposażenie innych synów zapowiedział dopiero na przyszłość (P. 172 k. 469, 1423 k. 318v). Nie żył już 3 II 1652 r. (P. 1064 k. 46). Pierwszą jego żoną, zaślubioną w r. 1612, była Dorota Szurkowska, córka Macieja, wdowa po Mikołaju Suchorzewskim. Oprawił jej t.r., jeszcze przed ślubem, posag 6.000 złp na połowie Turowa i częsci Pakosławia (P. 1408 k. 351). Umarła po 11 V 1625 r. (LB Brody). Po raz drugi ożenił się pojmując Barbarę Konarzewską, córkę Stanisława i barbary z Lipskich. Od owdowiałej matki otrzymała ona 1628 r. zapis 5.000 zł długu, a mąż oprawił jej tę sumę jako posag na częściach wsi Brody (Ws. 41 k. 3, 4; P. 1416 k. 107). wzajemne dożywocie spisał z nią 1647 r. (P. 1423 k. 180v). barbara umarła między r. 1652 a 1665 (P. 1064 k. 46, 1076 k. 299). Z pierwszej żony synowie, Wojciech i Franciszek, ochrzcz. 11 V 1625 r. (LB Brody), zapewne wcześnie zmarły. Była i córka Katarzyna, która wyszła w Brodach 6 VII 1637 r. za Aleksandra Kierskiego, zmarłego przed r. 1662, a sama umarła po r. 1675. Z drugiego małżeństwa synowie: Chryzostom, Stanisław, Jan i Krzysztof. Córki: Barbara, Dorota i Anna. Barbara, ochrzcz. 13 III 1633 r. (LB Brody), wstąpiła 1652 r. do nowicjatu Benedyktynek poznańskich i przy tej okazji konwent ten otrzymał od jej matki, 3 II, zapis długu 3.000 złp (P. 1064 k. 46). Dorota, ochrzcz. 26 VI 1635 r. (LB Brody), zapewne umarła młodo. Anna, ochrzcz. 17 VI 1640 r. (ib.), zaslubiła w Brodach 18 XI 1659 r. Władysława Nieżychowskiego, umarła po r. 1684.

1. Wojciech, syn Krystiana i Szurkowskiej, mianowany 1636 r. przez ojca jednym z opiekunów młodszego rodzeństwa (P. 1033 k. 138v). Od Jakuba Wielżyńskiego nabył 1644 r. wyderkafem za 11.000 złp wieś Kiączyno p. pozn. (P. 1421 k. 857v), a 1645 r. od Aleksandra Opalińskiego, starosty inowrocławskiego, i od jego braci także wyderkafem nabył za 9.000 złp części Pakosławia p. pozn. (P. 1422 k. 211). Inne części tejże wsi, jak widzieliśmy, otrzymał 1647 r. od ojca jako wydział ojcowizny. Te części t.r. sprzedał wyderkafem za 10.000 złp Aleksandrowi Kierskiemu (P. 1423 k. 174). Posesor części Chraplewa 1647 r. (P. 172 k. 470). W r. 1659 on i jego bracia przeprowadzili działy i przy tej okazji zapisali sumę 7.000 zł siostrze Nieżychowskiej (P. 1184 k. 183). Od Jana Konstantego Opalińskiego, wojewodzica poznańskiego, starosty inowrocławskiego, w r. 1660 kupił za 16.000 zł jego części Pakosławia i gruntu we wsi Chmielinka (Ws. 208 k. 484). Tę Chmielinkę wydzierżawił 1665 r. pod zakładem 2.300 zł Krzysztofowi Szlichtynkowi (P. 1076 k. 770v). Żył jeszcze 1669 r. (Kośc. 305 k. 452), nie żył już 1681 r. (P. 213 I k. 54v). Jego pierwszą żoną, zaślubioną przed 18 VIII 1637 r., była Urszula Konarzewska, córka Stanisława i Barbary z Lipskich, rodzona siostra jego macochy. Z niej syn Stanisław, ochrzcz. 18 VIII 1637 r. (LB Brody), zapewne identyczny ze Stanisławem Kazimierzem, synem Wojciecha, któremu w r. 1660 Adam Piotr Opaliński, starosta śremski, zapisał dług 2.000 zł (Ws. 59 k. 362v). Może ten Stanisław identyczny ze Stanisławem M-im, jezuitą, który 10 IV 1661 r. chrzcił Annę, córkę Chryzostoma M-go z Turowa, o której będzie dalej (LB Brody). Drugą żoną Wojciecha była Teresa Skaławska, córka Stanisława, której w r. 1647, jeszcze przed ślubem, oprawił na częściach Pakosławia posag 7.000 złp (P. 123 k. 402). Żyła ona jeszcze 9 XI 1697 r. (LB Św. Jan Pozn.), a może i 1700 r. (P. 1139 VIII k. 14v), jesli jednak żyła wtedy, to umarła t.r. (P. 1139 VIII k. 56). Z pierwszej żony, prócz wyżej wymienionego syna, była i córka Teresa, ur. ok. 1642 r., która 6 II 1663 r. w Brodach zaślubiła Hieronima Skaławskiego. Powtórnie 1672 r. wyszła za Hiacynta (Jacka) Kęszyckiego, wreszcie 3-o v. 1679 r. lub 1680 za Wojciecha Zdzychowskiego, kolejno łowczego, podstolego i stolnika poznańskiego, umarła 5 III 1705 r. mając 63 lata. Z drugiej żony syn Konstanty oraz córki, Katarzyna i Zofia. Ojciec dwukrotnie, 1664 i 1669 r., ustanawiał dla nich opiekunów, ich stryjów Chryzostoma, Stanisława i jana M-ch (Ws. 63 k. 723v); Kośc. 305 k. 452). Katarzyna była 1671 r. żoną Przecława Iłowieckiego, z czasem burgrabiego ziemskiego kościańskiego, umarła między r. 1717 a 1731. Zofia poszła po 10 VI 1674 r. za Jerzego Iłowieckiego i umarła między r. 1708 a 1720.

Konstanty, syn Wojciecha i Skaławskiej, ur. ok. 1653 r., kasztelan przemęcki 16 V 1729 r. (Kossak.). Obok stryjów współspadkobierca 1681 r. Zofii z M-ch Melęckiej (P. 213 I k. 54v). Od braci Przyjemskich, kasztelaniców chelmińskich, nabył wyderkafem 1683 r. na jeden rok za 9.000 złp Cerekwicę p. pozn. (P. 1106 V k. 53), a 1684 r. znów tę samą wieś na trzy lata za 9970 złp (P. 1108 XI k. 16). Od Macieja Niegolewskiego, chorążego wschowskiego, kupił 1698 r. za 27.000 złp jego część w Brodach (P. 1135 IX k. 99v). Skwitowany wespół z żoną 1715 r. przez córkę Teresę 1-o v. Rogalińską, 2-o v. Kierską, z 10.000 złp z sumy 30.000 złp, przeznaczonych jej po równi z innymi siostrami jako wydział po rodzicach (P. 1149 III k. 20v). Był też dziedzicem Pakosławia. Od córek Piotra Witowskiego i Katarzyny M-ej, więc od Wiktorii zamężnej Płonczyńskiej i panny Teresy, sióstr Witowskich, jak również od ciotki ich panny Marianny M-ej, jako spadkobierczyń dziada Stanisława M-go i babki Teresy z Pigłowskich, w r. 1721 kupił połowę wsi Brody, odziedziczone po dziadzie i ojcu ich Stanisławie M-im przez jego syna, a ich wuja i brata Franciszka, której to połowy Franciszek ów zrzekł sie dla silnego jej obciążenia długami. Ceną kupna była suma długów (P. 1184 k. 183). Jak zobaczymy niżej, Konstanty był juz wtedy męzem corki Franciszka M-go. Od Heleny Grodzickiej, wdowy po Janie Arcemberskim i od jej nieletnich synów, Wojciecha i Walentego, kupił 1725 r. za 37.500 złp dobra Bródki (P. 1200 k. 13). W r. 1735 na Brodkach zapisał 15.000 zł wnukowi swemu Konstantemu Kwileckiemu, kapitanowi J. Kr. Mci, jako ulepszenie posagu jego zmarłej matki (P. 1240 k. 18v). Umarł 17 VIII 1736 r. mając 83 lata, pochowany u reformatow w Woźnikach (LM Brody; Łukaszewicz). Pierwsza jego żoną była Marianna Naramowska, córka Hieronima i Anny z Chełkowskich, ur. ok. 1658 r., której 1681 r. oprawił 10.000 złp posagu (P. 213 IV k. 30v). tej zonie 1689 r. dopisal do powyższej sumy 5.000 złp, pochodzące ze sprzedaży Kazimierzowi Skórzewskiemu, szwagrowi Marianny, Targoszyc i folwarku Poradowo dokonanej wtedy przez Mariannę i jej siostry za sumę 57.722 złp (P. 1117 V k. 70, 91). Żyła jeszcze 3 I 1717 r. (LB Rożnowo). Jak się zdaje, umarła 20 V 1717 r. mając lat 59, pochowana w Ptaszkowie (Łukaszewicz, ale tam data roczna 1747 r., co jest oczywistym pomyleniem z 1717 r. Drugą żona była Jadwiga M-a, córka jego stryjecznego brata Franciszka i Jadwigi z Kaczkowskich. Zaślubił ją 13 II 1720 r. (LC Brody), a jeszcze przed ślubem, t.r., oprawił jej 6.000 złp posagu (P. 1172 k. 18v). Odebrawszy 1721 r. od Jana Łąckiego, dziedzica Szamotuł, należne jej 4.000 złp, dodał i tę sumę do jej oprawy (P. 1184 k. 173). wzajemne dozywocie spisywali oboje 1729 r. (P. 1218 k. 135v). Po smierci kasztelana przemęckiego Jadwiga wyszła 2-o v. 20 XI 1738 r. za Antoniego Cywińskiego, wojskiego potem podczaszego poznańskiego (LC Brody). Dożywocie z nim spisała 1739 r. (P. 1256 k. 16). Oboje Cywińscy w Gryżynie 1747 r. zawarli układ ze spadkobiercami kasztelana M-go, nabywając od nich Brody, Pakosław, Brodki i marszewo za 200.000 złp (Kośc. 323 k. 242; P. 1290 k. 37, 52v, 75, 1293 k. 47v, 54v). Umarła w Brodach 31 XI 1768 r. mając 73 lata, pochowana w Woźnikach u Reformatów (LM Brody). Z pierwszego małżeństwa byli synowie porodzeni w Brodach: Józef Antoni, ochrzcz. 21 VII 1692 r., Kazimierz Aleksander, ochrzcz. 14 II 1695 r. (LB Brody), obaj pomarli dziećmi. Spośród córek rodzących się z Naramowskiej, Teresa, ur. ok. 1681 r., zaślubiła w Brodach 19 II 1693 r. Kazimierza Rogalińskiego, kasztelana nakielskiego. Wdowa już 1706 r., szła 2-o v. w Brodach 2 XI 1713 r. za Aleksandra Kierskiego, zmarłego między r. 1713 a 1715. Umarła w r. 1757, w wieku lat 76, pochowana 5 XII w Miejskiej Górce u Reformatów. Joanna (Joanna Domicella) ur. w Pakosławiu, ochrzcz. 27 IV 1683 r. (LB Brody), była 1700 r. żoną Tomasza z Kotulina Grodzickiego, umarła w Gościejewie koło Rogoźna 21 IV 1739 r., pochowana w Poznaniu u Reformatów. Helena (Helena Justyna), ur. w Pakosławiu, ochrzszcz. 9 X 1684 r. (ib.), zaslubiła przed r. 1709 Michała Ponikiewskiego, umarła chyba 1717 r. Krystyna (Krystyna Julianna), ur. w Pakosławiu, ochrzcz. 1 I 1686 r. (ib.), zaślubiona w Brodach 11 II 1714 r. Wacławowi zakrzewskiemu, zmarłemu między r. 1744 a 1746, sama umarła przed r. 1761. Eleonora (Eleonora Magdalena) ur. w Pakosławiu, ochrzcz. 15(?) VIII 1688 r. (ib.), wyszła w Brodach 23 X 1712 r. za Łukasza Kwileckiego, starostę mosińskiego, umarła w r. 1715. Katarzyna Krystyna, ur. w pakosławiu, ochrzcz. 30 XI 1689 r. (ib.), umarła młodo. Wszystkie dzieci zrodzone z drugiej żony pomarły w dzieciństwie. Byli to synowie: Mikołaj (Mikołaj Ambroży Krystian Józef), ur. w Brodach, ochrzcz. 7 XII 1723 r., zmarły tamże 15 II 1726 r., Ignacy (Ignacy Walenty Antoni Teodor), ur. tamże, ochrzcz. 11 II 1725 r., zmarły 13 II 1726 r., Wojciech (Wojciech Wawrzyniec Roch), ur. tamże, ochrzcz. 17 VIII 1726 r., zmarły tamże 24 VIII 1729 r., Franciszek (Franciszek Michał Maria Antoni), ur. tamże, ochrzcz. 12 (?) X 1727 r., zmarły tamże 5 VIII 1729 r., Leopold (Leopold Stanisław Grzegorz), ur. tamże 18 XI 1731 r., zmarły dzieckiem. Córki: Anna (Anna Marianna Łucja), ur. tamże, ochrzcz. 12 XII 1720 r., zmarła dzieckiem, Wiktoria, ur. tamże, ochrzcz. 29 X 1722 r., zmarła tamże 7 II 1726 r. (LB, LM Brody). Tak więc Jadwiga z M-ch ze swego pierwszego małżeństwa potomstwa któreby ją przeżyło, nie pozostawiła, a że nie miała go i z Cywińskim jako jej spadkobniercy występowali 1769 r. siostrzenicy Skoroszewscy i siostrzeniec Przyłuski (P. 1346 k. 93).

2. Chryzostom (Jan Chryzostom), syn Krystiana i Konarzewskiej, ochrzcz. 23 II 1631 r. (LB Brody), wespół z młodszymi swymi braćmi skwitowany 1660 r. przez Władysława Nieżychowskiego z 5.000 zł na poczet sumy 7.000 zł posagu siostry ich Anny (Ws. 59 k. 402). Dziedzic Turowa, dzierżawił 1662 r. od Zofii z Giżyckich Drozdowskiej Piotrowo w p. kośc. (Kośc. 305 k. 143). Umarł między r. 1681 a 1692 (P. 213 I k. 54v; G. 89 s. 209). Ożenił się z Urszulą Rokossowską, córką Andrzeja, i w r. 1660 skwitował jej ojca z 5.000 złp posagu i wyprawy (Ws. 59 k. 403v) i t.r. żonie tę sumę oprawił (Ws. 208 k 404). Będąc już wdową, od Franciszka Pilchowskiego wzięła zastawem 1692 r. za 10.000 złp wies Kunino "za Górami" w p. pozn. (P. 1179 k. 100). Wyszła 2-o v. za Adama Strębowskiego (Strzembowskiego?). Już nie żyła 1705 r. (P. 1144 k. 49). Synowie: Jakub Piotr, ur. w Turowie 30 VI 1664 r. (LB Brody), chyba zmarły młodo, Wojciech i Jan, o których niżej, Ludwik Franciszek, ur. tamże, ochrzcz. 28 V 1670 r. (ib.), Chryzostom, o którym niżej, Bartłomiej Stanisław, ur. tamże, ochrzcz. 27 VIII 1675 r. (ib.), Maciej, ur. tamże, ochrzcz. 26 II 1678 r. (ib.), Andrzej, o którym niżej. Z corek, Anna, ochrzcz. 10 IV 1661 r. (ib.), zaślubiła w Pniewach 1 III 1696 r. Jana Zalas Kostrzewskiego, zmarłego przed r. 1714, a 2-o v. w r. 1721 poszła za Wojciecha Budziejewskiego i umarła przed r. 1736. Małgorzata Marianna, ur. w Turowie, ochrzcz. 4 X 1665 r. (ib.), zrazu 5 IX 1692 r. w Brodach wydana krótko po 14 VIII, poszła za Wojciecha Rogalińskiego, zaś 3-o v. w r. 1708, krótko po 2 I, zaślubiła Stanisława Święcickiego, umarła po r. 1720.

1) Wojciech, syn Chryzostoma i Rokossowskiej, ur. w Turowie, ochrzcz. 7 IV 1667 r. (LB Brody), kwitował 1686 r. ze skryptu Annę z Tarnowskich Ziemęcką (G. 88 k. 115v), żył jeszcze 1705 r. (P. 1144 k. 49), bezpotomny, nie żył już 1717 r. (P. 1151 k. 158v).

2) Jan (Jan Stanisław), syn Chryzostoma i Rokossowskiej, ur. w Turowie, ochrzcz. 19 VII 1668 r. (LB Brody), wespół z braćmi skwitowany 1705 r. z 1.000 złp przez ojczyma Strembowskiego (P. 1144 k. 49). Miał sumę na wsi Kunino zwaną "Za Gorą" w p. pozn. i na tej sumie 1706 r. zapisał 500 złp szwagrowi Kostrzewskiemu (P. 1144 k. 88v). Nie żył już 1717 r. (P. 1151 k. 158v). Ożenił się z jadwigą Pudlińską, córką Andrzeja, której 27 II 1692 r., krótko przed ślubem, zapisał sumę 2.000 złp (G. 89 k. 209). Syn Ludwik, corki, Anna i Jadwiga. Anna, nieletnia 1713 r. (P. 290 k. 83), wspomniana 1717 r. wśród spadkobierców zmarłych stryjów, Wojciecha i Chryzostoma (P. 1151 k. 158v), niezamęzna, żyla jeszcze 14 III 1754 r. (LB Łęgowo). Jadwiga, 10 VIII 1747 r. żona Franciszka Turobojskiego, zmarłego między 1771 a 1775 r., sama umarła po r. 1783.

Ludwik, syn Jana i Pudlińskiej, współspadkobierca stryjów, Wojciecha i Chryzostoma (P. 1151 k. 158v). W imieniu własnym i siostry Anny, wespół z innymi spadkobiercami babki sumę 10.000 zł zastawną na Kuninie "Za Górami" cedował 1721 r. Janowi Rydzyńskiemu, kasztelanicowi lędzkiemu (P. 1179 k. 100). Był 1728 r. mężem Katarzyny Racięckiej, córki Kaspra i Jadwigi z Racięckich (Ws. 171 k. 45v), z którą 1729 r. spisywał wzajemne dożywocie (P. 1217 k. 91). Umarła ona w Bobrownikach, pochowana 4 XII 1759 r. (LM Łegowo).

3) Chryzostom (Jan Chryzostom), syn Chryzostoma i Rokossowskiej, ur. w Turowie, ochrzcz. 28 V 1670 r. (LB Brody), bezpotomny, umarł między r. 1705 a 1717 (P. 1144 k. 49, 1151 k. 158v).

4) Andrzej (Andrzej Ludwik), syn Chryzostoma i Rokossowskiej, skwitowany 1705 r. przez ojczyma Strembowskiego (P. 1144 k. 49), nie żył już 1713 r. (P. 290 k. 83). Jego żoną była Marianna Kruszyńska, córka Wojciecha i Anny Sabiny Kosierskiej, która w r. 1723 dokonała cesji sumy na rzecz syna Bartłomieja (P. 1191 k. 101v).

Bartłomiej, syn Andrzeja i Kruszyńskiej, nieletni 1713 r. (P. 290 k. 83), kwitował 1722 r. stryja Franciszka z 1.800 złp (P. 1185 k. 314v). Mieszkal 1747 r. w Kościanie (LB Głuchowo). Kwitował 1748 r. z 3.000 złp Pawła Zbijewskiego, miecznika poznańskiego (Kośc. 324 k. 34), nie żył już 1758 r. (P. 1352 k. 175). Jego żoną była 1725 r. Zofia Kozierowska, córka Jana i Krystyny z Moraczewskich (Kośc. 314 s. 359, 320 s. 215), z ktorą dożywocie spisywał 1739 r. (P. 1256 k. 134v). Żyła jeszcze 1758 r. (P. 1325 k. 175).

3. Stanisław, syn Krystiana i Konarzewskiej, ochrzcz. 5 V 1634 r. (LB Brody), dziedzic części wsi Brody Wielkie 1665 r. (P. 1076 k. 299). Od brata Krzysztofa kupił 1671 r. za 17.000 złp części Brodów (P. 1870 k. 73). Grunt w Brodach przyległy do plebanii, zwany Dziadowskim, oraz pewne role w tej wsi darował 1673 r. tamtejszemu kościołowi parafialnemu (P. 1426 k. 343). Umarł między r. 1681 a 1683 (P. 213 I k. 54v, 1106 IX k. 66v). Spisywał 1660 r. dożywocie z zoną Teresą Piglowską, córką Jerzego (Ws. 208 k. 487v), zaś 1665 r. skwitował Macieja Jana Pigłowskiego z 15.703 zł jej posagu (P. 1076 k. 1376). Będąc już wdową, otrzymała 1683 r. od mężowskiego brata Jana zapis 10.000 złp na Brodach (P. 1106 IX k. 66v). Wespół z córką i zięciem, małżonkami Witowskimi, 1694 r. nabyła wyderkafem za 6.000 złp od Wladysława Czarnkowskiego i Zofianny zamężnej Opalińskiej, kasztelanowej poznańskiej, siostry jego, Grotniki i Ujazdow w p. kośc. (P. 1128 XIII k. 66). Zawierała 1719 r. układ z wnuczkami swymi, Anną zamężną Przyłuską, Jadwigą i Zofią, pannami (P. 1182 k. 168v). Nie żyła już 1735 r. (P. 1241 k. 48v). Synowie: Franciszek, o którym niżej, Stanisław Jan, ur. w Brodach, ochrzcz. 10 X 1672 r. (LB Brody), niewątpliwie młodo zmarły. Z córek, Barbara, ochrzcz. 17 II 1665 r., zapewne zmarła młodo. Dorota, ur. w Brodach 11 IV 1666 r. (ib.), odsunięta przez matkę 1694 r. od dziedziczenia dóbr macierzystych (Ws. 76 k. 447v, 448). Teresa, ur. w Brodach, ochrzcz. 7 VI 1668 r. (LB Brody), żona 1702 r. Krzysztofa z Werbna Pawłowskiego, żyła jeszcze 20 IV 1706 r. Katarzyna, 1691 r. żona Piotra Antoniego Witowskiego, regenta grodzkiego pyzdrskiego, umarła przed 1722 r. Wreszcie Marianna, niezamężna, zmarła w Brodach 10 I 1747 r., mając ponad 80 lat (LM Brody). Ona to w r. 1721 wraz ze swymi siostrzenicami Witowskimi połowę wsi Brody, której brat Franciszek zrzekł się z racji wielkiego obdłużenia, sprzedała za sumę tych długów stryjecznemu bratu Konstantemu M-mu (P. 1184 k. 183).

Dezydery, ur. 1768 r., dziedzic Bukowa w p. brzezinskim, legitymując się wraz z trzema synami ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1839 r. udowodnił (jak sie zdaje, przy pomocy mecenasa Szaniawskiego z Kalisza), iż jest synem Jakuba mieszkającego w r. 1791 w Oratkach w połęczyckim, ożenionego z Marianną Bukowską. Jakub ten i jego dwaj bracia, Wincenty i Franciszek, mieli być synami Macieja, wnukami Stanisława i Teresy z Pigłowskich. Dezydery legitymując się jako swój herb podał Jastrzębca. Świadczyłoby to albo o zatraceniu istotnej tradycji herbowej, albo też łączenie Dezyderego z M-imi Rogalami było fałszem. Synami tego Dezyderego i żony jego Konstancji byli: Andrzej, ur. 1796 r., z Żelechlina w p. raw., dziedzic Bukowa, sędzia pokoju powiatu brzezińskiego, ojciec Andrzeja i Leona, wylegitymowanych 1839 r., i Konstantego, wylegitymowanego 1846 r., Józef, ur. 1798, który wstąpił 1816 r. do 2 pułku ułanów, został 1820 r. młodszym wachmistrzem, dla słabego zdrowia wyszedł z wojska 1823 r., Aleksander, ur. 1814 r., Łukasz, ur. 1819 (Papiery Szan., Uruski).

Franciszek (Franciszek Marcin), syn Stanisława i Pigłowskiej, ochrzcz. 28 XI 1660 r. (LB Brody). Jak już widzielismy zrzekł się dziedzictwa połowy Brodów z racji nadmiernego obciążenia tych dóbr długami. Stryjecznemu bratu Franciszkowi roborował 1702 r. skrypt na 100 tal. (G. 91 k. 90v). Tego samego roku został zabity przez Franciszka Żydowskiego (P. 1142 III k. 35, 1147 III k. 59v). Żoną jego była Jadwiga Kaczkowska, której 1692 r. oprawił posag 6.000 złp (P. 1182 k. 168v). W r. 1702 po smierci męża, jako matka Andrzeja, Jadwigi i Zofii wraz z opiekunami tych panien, stryjami ich Franciszkiem i Kazimierzem M-imi kwitowała z odsiedzenia wieży Franciszka Grabskiego, stolnika bracławskiego, i jego dworzanina Andrzeja Żera (P. 1142 III k. 35). Poszła 2-o v. za Wojciecha Szawrońskiego i 1708 r. pozywala tego swego męża o gwałty i zniewagi (G. 93, początek niepag.). W imieniu własnym i córek swych, Anny, Jadwigi i Zofii, 1711 r. uwolniła poddanego ze wsi dziedzicznej Graboszewo (P. 1146 II k. 74). Wdowa po Szawronskim 1717 r. (P. 1153 k. 115). Swoją oprawę 6.000 złp posagu cedowała 1721 r. Maciejowi Radomickiemu, wojewodzie inowrocławskiemu i staroście gen. wielkopolskiemu (P. 1182 k. 168v). Nie żyła już 1726 r. (P. 1206 k. 94). Z corek, Anna była najpierw za Felicjanem Łęskim, 2-o v. 1713 r. żona Jakuba Przyłuskiego, umarła między r. 1737 a 1746. Jadwiga, ur. ok. 1695 r., poszła najpierw w Brodach 13 II 1720 r. za Konstantego M-go, póxniejszego kasztelana przemęckiego (zob. wyżej), a po jego śmierci 2-o v. w Brodach 29 XI 1738 r. za Antoniego Cywińskiego, kolejno wojskiego i podczaszego poznańskiego, umarła w Brodach 31 XI 1768 r. Zofia, ur. ok. 1700, wraz z siostrami 1726 r. skwitowana przez ich siostrę cioteczną Wiktorię z Witowskich Płonczyńską (P. 1206 k. 94). Poszła najpierw w Bródkach 6 I 1727 r. za Stefana Skoroszewskiego, żyjącego jeszcze 1735 r., a 2-o v. przed r. 1743 za Józefa Karsnickiego, umarła w Kościanie 26 II 1770 r. mając lat 70, pochowana tamże u Bernardynów.

4. Jan, syn Krystiana i Konarzewskiej, ochrzcz. 6 II 1639 r. (LB Brody), poborca wojew. poznańskiego 1691 r. (P. 1121 I k. 134; 1123 IV k. 64). Chyba to on idąc pod chorągwią podkomorzego poznańskiego przysięgał 1672 r. w obozie pod Lublinem na konfederację. Przysięgał też tam wtedy Krzysztof M., zapewne brat jego (P. 199 k. 1089). Dziedzic części w Brodach, zapisał na tej wsi sumę 10.000 złp wdowie po bracie Stanisławie (P. 1106 IX k. 66v). Umarł w r. 1693 lub 1694 (P. 1125 k. 1v, 1127 II k. 40v). Jego pierwszą żoną była Dorota Twardowska, córka Aleksandra, z którą 1661 r. spisywał wzajemne dożywocie (P. 1072 X k. 537v). Żyła ona jeszcze w lutym 1683 r. (LB Brody). Drugą żoną Jana była 1687 r. Barbara z Radomicka Daleszyńska, wdowa 1-o v. po Andrzeju Pilchowskim (P. 1113 V k. 95). Jako wdowa juz i po M-im 1694 r. nabyła wyderkafem za 9.000 złp od Baltazara Lossy Chociszewo p. gnieźn. (P. 1127 II k. 40v). Wraz z synem z pierwszego męża, Janem Pilchowskim, kwitowała się 1694 r. z Konstantym M-im, bratankiem drugiego męża, z umowy o połowe Brodów (P. 1127 VII k. 24). Trzecim mężem Barbary był w r. 1700 Stanisław Mikołaj Szawronski (P. 1138 VI k. 27v). Nie żyła już 1715 r. (P. 1149 I k. 136), a z M-im dzieci nie miała. Z twardowskiej syn Maksymilian, pod imieniem Antoniego franciszkanin w Pyzdrach, któremu ojciec 1690 r. zapisał dług 3.000 zł (Py. 156 s. 52). Z córek, Katarzyna, ochrzcz. 12 II 1662 r. (LB Brody), wydana przed 29 III 1681 r. za Michała Chojeńskiego, po którym wdową była 1705 r., umarła między r. 1715 a 1718. Anna, ur. w Bródkach, ochrzcz. 18 V 1666 r. (ib.), jeszcze niezamężna 1686 r., wydana najpierw przed r. 1691 za Jana Tomickiego, a 2-o v. przed r. 1695 za Wojciecha Sobockiego. Była i trzecia córka, Konstancja, ochrzcz. 5 XII 1673 r. (ib.), niewątpliwie zmarła dzieckiem. Katarzyna Chojeńska i Anna Sobocka, po ojcu dziedziczki wsi Bródki, sprzedały te dobra 1694 r. za 30.000 złp Władysławowi Nieżychowskiemu (P. 1127 III k. 10).

5. Krzysztof, syn Krystiana i Konarzewskiej, ochrzcz. 12 VII 1642 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), właściciel Jaworowa p. gnieźn. 1668 r., części w Brodach sprzedał 1671 r. za 17.000 złp bratu Stanisławowi (P. 1870 k. 73). Dla odebrania sumy należnej od ks. Feliksa Kretkowskiego, Władysław Zdzarksi, wtedy już chyba zięć Krzysztofa, dał mu 1702 r. plenipotencję (G. 91 k. 94). Żył jeszcze 5 V 1705 r. (LB Września), nie żył już 1706 r. (P. 1144 k. 124v). Jego żoną była 1668 r. Jadwiga Mielżyńska, nie zyjąca już 1711 r. (P. 1146 II k. 173). W instalacji wnuka na kanonie poznańską błędnie nazwana Heleną. Z niej synowie Kazimierz i Franciszek, córka Zofia, ochrzcz. 15 V 1672 r. (LB Mielżyn), była już zapewne w r. 1702 (napewno w r. 1708) żoną Władysława Zdzarskiego. Oboje nie żyli już 1713 r.

1) Kazimierz, syn Krzysztofa i Mielżyńskiej, ochrzcz. 24 IV 1668 r. (LB Mielżyn), plenipotent ojca 1695 r. (G. 90 k. 22v), zapisał 1704 r. bratu Franciszkowi sumę 1.000 złp (G. 92 k. 31v). Wespół z tym bratem spisał 1708 r. w Jaworowie kompromis z siostrą Zdzarską (G. 92 k. 121v). Obaj oni Jaworowo sprzedali 1720 r. za 33.000 złp Annie z Godlewskich, żonie Jakuba Chociszewskiego (P. 1175 k. 82). Kazimierz skwitowany 1735 r. przez siostrzenicę Agnieszkę Zdzarską, żonę Jana Golemowskiego, z 4.000 złp należnych jej zmarłej matce wskutek kompromisu z r. 1708 (P. 1241 k. 3). Żoną jego, zaślubioną 17 V 1704 r. była Teresa Mańkowska (LC Kwilcz), córka Kazimierza, której 1706 r. zobowiązał się oprawić, skoro tylko odbierze, sumę 2.560 złp z obiecanego posagu 8.000 zlp (P. 1144 k. 124v). Na poczet posagu oprawił jej 1719 r. sumę 4.000 złp (P. 1163 k. 184), a 1720 r. znów 4.000 (P. 1175 k. 91v). Umarła w Parzęczewie 1722 r., pochowana 26 XI w Kaliszu u Bernardynów (LM Góra k. Borku). Szaniawski daje Kazimierzowi trzech synów, Krzysztofa, Józefa i Ignacego. Zapewne córkami Kazimierza były panny, Katarzyna, pochowana 7 VII 1726 r., i Jadwiga, pochowana 13 X 1726 r. (LM Góra k. Borku).

2) Franciszek, syn Krzysztofa i Mielżynskiej, ochrzcz. 1670 r. (LB Mielżyn), w latach 1702-1705 dzierżawca Bierzglina (LB Wrzesnia) i chyba to ten Franciszek był 1708 r. dzierżawcą Gozdowa (LB Gozdowo), bratu stryjecznemu Franciszkowi roborował 1702 r. skrypt na 100 tal. (G. 91 k. 90v). Po ojcu współdziedzic Jaworowa, która to wieś, jak widzieliśmy, została 1720 r. przez braci sprzedana. Dzierżawił od Mikołaja Nieżychowskiego będące w jego posesji wsie Sędzinko i Sarbia, a 1723 r. skwitował się z nim z tego (P. 1193 k. 22). Był 1729 r. dzierżawcą klucza Buk (LB Duszniki). Umarł 1733 r. po 9 III (LB Buk; P. 1238 k. 285v). Jego żoną była 1702 r. Jadwiga Płonczyńska, córka Marcina i heleny z Grabińskich na rzecz której 1711 r. dokonał zapisu, ona zaś skwitowała swych braci Piotra i Aleksandra z 4.000 złp, należnych z dobr rodzicielskich (P. 1146 II k. 173). W r. 1720 na te sumę posagową otrzymała od męża oprawę (P. 1175 k. 90v). dzierżawczyni Dusznik 1726 r. (LB Brody). Będąc już wdową, została 1733 r. skwitowana wraz z dziećmi przez Konstantego M-go, kasztelana przemęckiego, z 3.000 złp zapisanych w r. 1732 przez ich ojca (P. 1238 k. 285v). Umarła w Buku 16 I 1739 r., pochowana w Woźnikach u reformatów (KM Buk). Synowie: Konstanty, Wojciech i Marcin, a wedle Szaniawskiego także i Ignacy. Corki: Anna Magdalena, ur. w Bierzglinie, ochrzcz. 23 VII 1702 r., Apolinara Helena, ochrzcz. 4 XI 1703 r. (LB Wrzesnia), obie chyba młodo zmarłe, Barbara, ur. w Jaworowie, ochrzcz. 3 VIII 1710 r. (LB Mielżyn), wyszła najpierw w Dusznikach 1733 r. za Jozefa Wattę Kosickiego, zmarłego po r. 1734, 2-o v. przed r. 1741 za Franciszka Nieżychowskiego, umarła 1767 r., pochowana 26 II. Marcjanna (Julianna Marcjanna), ur. w jaworowie, ochrzcz. 8 I 1713 r. (ib.), wyszła w Dusznikach 5 I 1739 r. za Stefana Bronikowskiego i jako wdowa umarła w Sielcu 18 IX 1771 r., Aleksandra wreszcie, niezamęzna 1733 r. (P. 1238 k. 285v), zmarła w Dusznikach 28 III 1737 r. i pochowana w Woźnikach u reformatów (LM Buk; LM Duszniki). Chyba tez córkami Franciszka były, panna Urszula, z Dusznik, chrzestna 11 IV 1733 r., i Zofia, chrzestna 13 XII 1737 r. (LB Buk).

(1) Konstanty, syn Franciszka i Płonczyńskiej, ksiądz 1734 r. (P. 1239 k. 87v), kanonik katedralny poznański, instalowany na tę kanonię (fundi Gałowo) 17 VI 1737 r. (Install.), proboszcz w Brodach 1738 r. (LB Brody). kwitował sie 1754 r. ze swym wujem Piotrem Płonczyńskim z procesu o dobra Gutowy (P. 1313 k. 190). Żył jeszcze 22 II 1758 r. (LM Brody), ale juz 24 IX 1759 r. na kanonię fundi Gałowo, po jego smierci, instalował sie następca (Install.).

(2) Wojciech (Wojciech Jerzy), syn Franciszka i Płonczyńskiej, ur. w Bierzglinie 5 V 1705 r. (LB Września), burgrabia ziemski kcyński 1733 r. (P. 1238 k. 285v). Chyba ten sam Wojciech był 1730 r. instygatorem grodu poznańskiego (P. 1221 k. 43v). Od Andrzeja Zakrzewskiego, pisarza grodzkiego poznańskiego, brał 1735 r. zastawem na jeden rok za 6.000 złp Bobolczyno p. pozn. (P. 1240 k. 208v). Dzierżawca Dusznik, bezżenny, zmarł 11 IV 1737 r., pochowany w Woźnikach u reformatów (LM Duszniki; LM Buk; Kośc. 172 k. 198).

(3) Marcin (Marcin Kazimierz), syn Franciszka i Jadwigi Płonczyńskiej, ur. w jaworowie, ochrzcz. 8 IV 1707 r. (LB Mielżyn), jezuita kolegium poznańskiego 1733 r. (P. 1238 k. 285v), wystepował wraz z matką i bracmi 1734 r. (P. 1239 k. 87v).

(IV) Baltazar, syn Wojciecha i Lutomierskiej, 1608 r. współspadkobierca stryja Stanisława M-go (Py. 134 k. 20v), a 1616 r. siostry swego dziada, Katarzyny z M-ch Rydzynskiej (P. 1410 k. 303v). Swoje części w Rzepiszewie, Woli Rzepiszewskiej i Tarnówce sprzedał 1623 r. za 3.776 zł Janowi Sasin Karśnickiemu. Od Wojciecha Kozykowskiego kupił 1639 r. za 3.000 złp Czepowo Nadolne w p. szadkowskim (Papiery Szan.). Umarł między r. 1639 a 1647 (I. Kal. 113 s. 1438). Zona jego była Zofia z Suchcic Suchecka, którą, kiedy była już wdową, wraz z dziećmi, Mikołajem, Aleksandrem, Samuelem, Jadwigą i Katarzyną, skwitowała 1647 r. Anna z Mącznik, wdowa po Samuelu Mycielskim (ib.). Tylko o Mikołaju będzie niżej, pozostałe dzieci zapewne pomarły młodo.

Mikołaj, syn Baltazara i Sucheckiej, nieletni 1647 r. (ib.), protestował 1677 r. przeciwko Zofii z Kamocina, wdowie po Mikołaju Sucheckim, i jej synowi Marcinowi (Z. T. P. 32 s. 526). Żył jeszcze 1681 r. (P. 213 I k. 54v), nie żył juz 1686 r. (I. Kal. 143 s. 69). Żoną jego była Helena Mielęcka, córka Łukasza, której przed ślubem, w r. 1677, zapisał dług 1.000 zł (ib. 138 s. 8). Syn Baltazar. Może córką Mikołaja była Zofia, żona Samuela Mielęckiego, nie żyjąca 1702 r., po której spadkobiercą był Baltazar M. (Ws. 155 k. 13v).

Baltazar (Baltazar Stanisław), syn Mikołaja i Mielęckiej, od braci stryjecznych swego ojca, Chryzostoma, Stanisława, Jana i Krzysztofa, oraz od bratanka ich Konstantego otrzymał 1681 r. cesję sumt 7000 złp ze spadku po ciotce tych stryjów jak również swego ojca, Zofii zamężnej Mielęckiej (P. 213 I k. 54v). Do spraw tego spadku 1686 r. mianował plenipotenta (I. Kal. 143 s. 69). Nie żył już 1702 r., kiedy to jego żona Pudencjanna Rychłowska była już 2-o v. za Kazimierzem Klichowskim (Ws. 155 k. 13v). Córka Baltazara i Pudencjanny, Salomea, niezamężna w latach 1702-1736 (Ws. 86 k. 13, 155 k. 13v).

(V) Jan, syn Wojciecha i Lutomierskiej, 1608 r. współspadkobierca stryja Stanisława (Py. 134 k. 20v). Swe części w Rzepiszewie i wsiach przyległych sprzedał 1623 za 3.652 zł Janowi Sasin Karśnickiemu (Papiery Szan.). Od Jana z Pomykowa Miaskowskiego nabył 1630 r. wyderkafem za 8.000 złp Nietaszkowo i pustkę Unino p. kośc. (P. 1416 k. 1139v). W r. 1641 mowa o nim jako o nieudolnym lub słabym na umyśle (I. Kal. 107a s. 1078). Odtąd wszystkie transakcje zawierała żona jego. Umarł między r. 1660 a 1665 (N. 227 k. 501v; I. Kal. 126 s. 456). Tą żoną była Anna Trzcinska, córka Macieja, której 1629 r. oprawił posag 5.000 złp (P. 1416 k. 528v). kwitowała ona ojca 1630 r. z dóbr rodzicielskich (P. 1023 k. 658). Małzonkowie spisywali wzajemne dożywocie 1632 r. (P. 1417 k. 540v). Anna dostała 1641 r. od Franciszka Lisieckiego zobowiązanie sprzedania za 14.000 zł wsi Piątek Mały oraz pustki Piekło (I. Kal. 107a s. 1078; R. Kal. 12 k. 249v). Inne części w Piątku Małym nabyte zostały przed r. 1649 od Piotra Piątkowskiego (Py. 150 s. 260). Anna umarła w r. 1665 lub 1666 (I. Kal. 126 s. 456, 931). Syn Pawła. Z córek, Zofia, w r. 1659 żona Andrzeja Sobockiego, żyła jeszcze 1671 r. Marianna, w r. 1666 żona Walentego Radlickiego. Jako spadkobierczynie ojca i brata, Zofia Sobocka i Marianna już wdowa Radlicka, dziedziczki części w Piątku Małym i w pustce Piekło, sprzedały 1669 r. te dobra za 8.900 zł Tomaszowi Kotarbskiemu (I. Kal. 129 s. 1164).

Paweł, syn Jana i Trzcińskiej, mianował 1647 r. plenipotentów na Trybunał Piotrkowski (ib. 113 s. 10). Sam był plenipotentem matki 1649 r. (ib. 115 s. 111). Współspadkobierca Katarzyny z M-ch Rydzyńskiej 1653 r. (P. 1066 k. 125).

(VI) Mikołaj, syn Wojciecha i Lutomierskiej, współspadkobierca stryja Stanisława 1608 r. (Py. 134 k. 20v), 1616 r. siostry swego dziada, Katarzyny z M-ch Rydzyńskiej (P. 1410 k. 303v), 1618 r. stryja Chryzostoma (I. Kal. 84 s. 1503). Części Marszewa i pustek Modłowo, odziedziczone po tym stryju, sprzedał 1621 r. za 1.000 zł Wojciechowi Korzbokowi Zawadzkiemu (R. Kal. 9 k. 460v).

VI) Tomasz, syn Wojciecha i Rzepiszewskiej, wymieniony 1574 r. w pokwitowaniu danym przez Jana Cerekwickiego synom Wojciecha (I. Kal. 42 s. 162). Jeszcze nieletni 1580 r. (ib. 46 k. 433v), z działu braterskiego 1571 r. otrzymał wespół z nieletnim bratem Pawłem Rzepiszów, Wolę Rzepiszowską, Zygry, Wrzeszczewice i połowę Tarnówki w p. szadkow. (Papiery Szan.). Pozywany najpierw t.r. przez Jana Słupskiego, pisarza grodzkiego nakielskiego (N. 159 k. 100), a potem 1582 r. o sumę 5.000 zł przez Wacława Uhrowieckiego, podkomorzego chełmskiego (Py. 119 k. 47). Współspadkobierca brata Stanisława 1608 r. (Py. 134 k. 20v), nie żył już 5 V 1615 r. Z żony Jadwigi Przedwoyskiej (Papiery Szan) synowie Hieronim i Jan (ib.). O tym drugim nie wiem nic więcej.

Hieronim, syn Tomasza i Przedwoyskiej, współspadkobierca siostry swego dziada, Katarzyny z M-ch Rydzyńskiej (P. 1410 k. 303v), a 1618 r. stryja Chryzostoma (R. Kal. 9 k. 111v), mianowany 1618 r. jednym z opiekunów dzieci stryjecznego brata Hieronima (I. Kal. 84 s. 437). Dziedzic we Wrzeszczewicach p. szadkow. 1619 r. (Z. T. P. 28a s. 187). Dziedzic Osmolina 1623 r., częsci w Magnusach 1630 r. Wrzeszczewice sprzedał t.r. Maciejowi Wężykowi Widawskiemu. Od Wojciecha Sarnowskiego nabył 1632 r. wyderkafem za 1.200 zł dobra Kołochyn. Od Jana Sasin Karśnickiego 1633 r. dostał części w Magnusach. części w Leśnicy i Podlesiu sprzedał 1636 r. za 11.000 zł Jakubowi, Pawłowi, Sebastianowi i Franciszkowi Sarnowskim. Od Jana Magnuskiego cz. Zolewskiego kupił 1637 r. za 600 złp części w magnusach. Żył jeszcze 1639 r., nie żył 1663 r. Żoną jego była Jadwiga Kwiatkowska, ktorej 1630 r. oprawił 3.500 złp posagu. Ich syn Stanisław. Z córek, Katarzyna była 1-o v. za Stefanem Suskim, 2-o v. za Marcinem Bogusławskim. Anna, 1-o v. za Wojciechem Miechowskim, 2-o v. za Janem Pilchowskim.

Stanisław, syn Hieronima i Kwiatkowskiej, żeniąc się z Małgorzatą Zolewską cz. Magnuską, córką Grzegorza i Anny z Gajewskich, przed ślubem, 31 V 1663 r. zapisał jej dług 400 złp na poczet oprawy. Córka ich Konstancja, żona Hieronima Janickiego (Papiery Szan.).

VII) Paweł, syn Wojciecha i Rzepiszewskiej, wymieniony wśród spadkobierców ojca 1574 r. (I. Kal. 42 s. 162), jeszcze nieletni 1581 r. kwitował się 1589 r. wzajemnie z bratem janem, podsędkiem ziemskim kaliskim, i jego żoną, z zastawów i długów (Py. 125 k. 159v). Miasto Chodecz i całą wieś Kwilenie w p. kal. zrazu 1589 r. sprzedał wyderkafem za 5.000 złp Andrzejowi Markowskiemu (P. 952 k. 271), potem zaś 1591 r. Chodecz i Kwilenie z lasem zw. Brzeźnia sprzedał za 12.000 złp Wojciechowi Trąmpczyńskiemu (R. Kal. 6 s. 546). Od tegoż Trąmpczyńskiego trzymał w sumie 4000 zł wsie Osiecza i Barłogi p. kon. (I. Kal. 63 k. 767). Zabił 1592 r. Wawrzyńca Trąmpczyńskiego, którego wizji ciała dokonano w Trąmpczynie 30 IV (I. R. Kon. 25 k. 207). Nie żył już 1596 r. Był bezdzietny a zapewne i bezżenny (I. Kal. 63 k. 767).

II. Krzysztof, syn Tomasza i Rydzyńskiej, wespół z bratem starszym Wojciechem czynił ugodę 1542 r. z braćmi Sobockimi, zabójcami ich ojca (P. 881 k. 252v). Z działu przeprowadzonego z tym bratem 1557 r. wziął całą Wolę Marszewską i część Skrzypny p. kal. (I. Kal. 22 k. 460). Na Woli i na trzech częściach Skrzypny i na Momotach p. kal. 1562 r. sprzedał za 200 zł węg. wyderkafowy czynsz roczny 15 grz. ks. Marcinowi Akwilli, plebanowi we wsi Strzelce (P. 1397 k. 189, 540). Od matki dostał 1570 r. wespół z siostrami, Jadwigą zamężną Mycielską, Urszulą i Katarzyną, pannami, całe jej części we wsiach: Gołanice, Bucz, Niechłód, Grobia, Jezierzyce, Piotrowice (R. Kal. 3 k. 254). Część w Momotach "Klichowską" sprzedał 1583 r. za 500 zł Maciejowi Mańkowskiemu (R. Kal. 5 k. 323v). Umarł między r. 1599 a 1602 (P. 1403 k. 162v; Py. 131 k. 318v). Jego żoną była 1574 r. Zofia Suchorzewska, córka Piotra, dziedzica Czermina (I. Kal. 42 s. 134). Na połowie Woli Marszewskiej i na częściach Skrzypny i Momotów oprawił 1579 r. jeszcze przed ślubem posag 2.000 złp drugiej swej żonie, Jadwidze Głogińskiej, córce Mikołaja, wtedy podczaszego i surogatora grodzkiego kaliskiego potem stolnika kaliskiego (R. Kal. 5 k. 57v). Jadwiga z siostrami w r. 1583 częsci wsi Gorzupie w wojew. kal. sprzedały za 4.000 złp Janowi Rozdrażewskiemu, podkomorzemu poznańskiemu (P. 1399 k. 35v) i t.r. (lub nieco wcześniej) Siedmirogowo wymieniły z Andrzejem Pruszakiem na Cielmice (P. 940 k. 734v). Oboje małżonkowie 1594 r. skwitowali z 4.100 małżonków, Chryzostoma M-go i Agnieszkę z Głogińskich, jego bratanka i jej rodzoną siostrę (Py. 47 k. 40). Będąc już wdową, była 1602 r. dziedziczką(?) w Zimnejwodzie (Py. 131 k. 368v). Żyła jeszcze 1605 r. (R. Kal. 1 k. 80). Nie żyła już 1620 r. (Py. 140 k. 39). Z tej drugiej żony synowie Mikołaj i Jan, córka Jadwiga, wydana w r. 1605 za Wiktoryna Kotlińskiego, wdowa 1633 r., zmarła po r. 1654.

I) Mikołaj, syn Krzysztofa i Głogińskiej, wespół z bratem Janem w r. 1602 pozwany przez Katarzynę Stawską cz. Kromolicką o 50 zł, które ich ojciec był winien jej zmarłej siostrze Zofii, wdowie po sław. Gabrielu Cyganie, mieszczaninie pleszewskim (Py. 131 k. 318v). W r. 1612 współdziedzic Woli (I. Kal. 78 s. 6). Z przeprowadzonego działu z bratem wziął Zimnąwodę p. pyzdr. Współspadkobierca 1616 r. ciotki Katarzyny z M-ch Rydzyńskiej (P. 1410 k. 303v), t.r. wespół z bratem Janem, a też w imieniu córek stryjecznego brata Jana, podsędka kaliskiego, Katarzyny Objezierskiej i Łucji Dąbrowskiej, części w odziedziczonych po tej ciotce dobrach, to jest w mieście Poniecu i we wsiach Miechcin, Januszewo i Gierałtowo, dał innym współspadkobiercom, to jest Błociszewskim, Koszutskim i Zofii z Gałęskich Miaskowskiej (Z. T. P. 27 s. 1751, 1771). Nie żył już 1618 r. (Ws. 31 k. 388v). Ożenił się z Anną Bojanowską, wdową po Janie Sadowskim, która 3 II 1610 r., krótko przed ślubem, zapisał mu dług 4.000 złp (P. 984 k. 150), on zaś jej na połowie dóbr mających mu przypaść w dziale z bratem, sumę tę wtedy oprawił jako posag (P. 1407 k. 20). Dożywocie spisali 1611 r. (ib. k. 322v). Po dokonaniu działów oprawe sumy posagowej zapisał 1616 r. na połowie Zimnowody (P. 1410 k. 115). Owdowiawszy, wyszła w r. 1620 3-o v. za Maksymiliana Wierzbiętę Biskupskiego (Py. 140 k. 39; P. 1004 k. 77v). Mając oprawę na Zimnejwodzie, a działając także w imieniu córki Marianny, wieś tę 1627 r. sprzedała wyderkafem za 14.000 złp Marcinowi Sławoszewskiemu (P. 1415 k. 984). Umarła między r. 1630 a 1636 (P. 161 k. 367v, 1083 k. 1073). Z córek, wspomniana już Marianna i Elżbieta pozostawały 1618 r. pod opieką stryja Jana (Ws. 31 k. 388v). Ta druga żyła jeszcze 1620 r., kiedy obie siostry i ich matka pozywane były przez Andrzeja Jemiałkowskiego z tytułu posesji Zimnejwody (Py. 140 k. 39). W r. 1627, jak widzieliśmy, mowa już tylko o Mariannie jako o spadkobierczyni Zimnejwody, więc Elżbieta oczywiście już nie żyła. Marianna, dziedziczka tej wsi (P. 161 k. 367v), była w r. 1630 żoną jana Trzcinskiego, zmarłego przed r. 1645. Jej drugim mężem był 1660 r. Stanisław Zakrzewski, zmarły między r. 1674 a 1680. Ona umarla między r. 1680 a 1690.

II) Jan, syn Krzysztofa i Głogińskiej, pozywany 1602 r. przez Katarynę Stawską cz. Kromolicką (Py. 131 k. 318v). Wolę i części Skrzypny 1611 r. sprzedał wyderkafem za 8.000 złp Stanisławowi Rokossowskiemu (P. 1407 k. 511). Zastrzelił 1612 r. Sebastiana Rzeczkowskiego, którego głowę obwołano przy okazji pogrzebu w Poznaniu w kościele Dominikanów 14 VIII (P. 146 k. 453v). Części Skrzypny i całą Wolę Skrzypieńską sprzedał 1615 r. za 12.000 złp Wojciechowi Korzbokowi Zawadzkiemu (I. i D. Z. Kal. 28 k. 234). Kupiwszy od Marcina Twardowskiego części w Mierzewie, sprzedał mu wyderkafem 1617 r. połowę swoich dóbr w tej wsi za 2.500 złp (Ws. 205 k. 109). W r. 1618 kupił od tegoż Marcina za 7.600 złp częsci w tejże wsi i był t.r. do nich intromitowany (P. 1411 k. 293; Ws. 31 k. 480v). Skrzypnę i Wole zastawił za 8.000 złp Stanisławowi Rokossowskiemu (P. 1419 k. 526). Umarł między r. 1620 a 1638 (ib.; Py. 140 k. 39). Zamierzał się żenić z Ludmiłą Wilkostowską i juz oprawił jej 8.000 zł posagu, ale 1615 r. został przez jego ojca Jana, stolnika brzeskiego, z tego zapisu skwitowany (I. Kon. 38 k. 576). Ożenił się z Jadwigą z Werbna Pawłowską, córka Mikołaja, z którą dożywocie spisał 1617 r. (Ws. 205 k. 72v). Synowie, Stanisław i Krzysztof.

(I) Stanisław, syn Jana i Pawłowskiej, wstąpił zrazu do zakonu jezuitów i 1641 r. przebywał w kolegium w Kaliszu, potem sekularyzował się i był kanonikiem uniejowskim, proboszczem janisławskim i pralatem domowym prymasa Prażmowskiego 1666 r. Był też kanonikiem Św. Jerzego w Gnieźnie, a 14 V 1671 r. instalowany na kantorie gniexnieńską z warunkiem doktoryzowania sie w ciagu roku i uzyskania dyspensy papieskiej zwalniającej z Towarzystwa Jezusowego (Korytk.). Miał też 1675 r. probostwo w Brzyskorzystewce (G. 85 k. 179). Bratu Krzysztofowi cedował 1641 r. należne sobie sumy (I. Kal. 107a s. 1073). W r. 1669, już będąc administratorem dóbr arcybiskupich, wraz z bratem, sumę 600 zł zapisaną im w r. 1630 sposobem długu przez Hieronima M-go, dziedzica na Goraju, cedował Franciszkowi M-mu, synowi tego Hieronima, syna Hieronima, czy o Hieronima, syna Tomasza, obaj bowiem żyli w r. 1630 i obaj byli ich stryjeczno-stryjecznymi braćmi (zob. wyżej). Ks. Stanisław umarł w Gnieźnie 1676 r. (Korytk.).

(II) Krzysztof, syn Jana i Pawłowskiej, od swego pasierba Piotra z Chraplewa Łąckiego dostał 1661 r. zobowiązanie sprzedania za 10.000 złp części Graboszewa Kościelnego (Py. 153 s. 118). Dziedzic Mierzewa w p. kośc., na tej wsi zabezpieczył 1661 r. Dominikanom poznańskim sumę 1.000 zł, podniesioną z Kołaczkowa p. pyzdr. (P. 1072 IV k. 299). Swoje części w Mierzewie sprzedał 1669 r. za 17.000 złp marcinowi Bronikowskiemu (P. 1866 k. 73). Od Macieja, Andrzeja i Tomasza braci Bardskich nabył 1675 r. wyderkafem za 8.000 złp Brudzewo i Wyrzutowo p. pyzdr. (P. 1427 k. 301). W Poznaniu 1686 r. spisał testament (P. 1111 I k. 19). Bezpotomny, nie żył już 1687 r., a jeden z jego spadkobierców, Jan Pawłowski, do podniesienia pozostałych po nim sum na Graboszewie p. pyzdr. mianował plenipotentów (Ws. 76 k. 95). Żoną Krzysztofa była Anna z Kunina (Kunińska), corka Mikołaja, wdowa 1-o v. po Janie z Chraplewa Łąckim, której 1649 r. oprawił 10.000 złp posagu (P. 1076 k. 446, 1424 k. 932v). Dożywocie z nią spisywał t.r. (Ws. 208 k. 53). Od pierwszego męża miała oprawę 20.000 zł wiana i przywianku oraz 3.000 "wlewku" na dobrach Otoczna, Chwalikowice, Węgierki i Graboszewo, wobec czego stryj i opiekun jej dzieci, Stefan Łącki, chorąży poznański, zawarł z nią 4 X t.r. ugodę dotyczącą spłaty tej sumy (Py. 151 s. 3). Odziedziczone po siostrze ojca zamężnej Kadzidłowskiej części Paruszewa i Paruszewka p. pyzdr. sprzedała 1664 r. za 6.000 złp Franciszkowi Golińskiemu (P. 1425 k. 642v, 1861 k. 426v). Po sprzedazy Mierzewa Anna otrzymała w r. 1669 od męża oprawe 10.000 złp posagu na połowie Graboszewa (P. 1866 k. 73). Kiedy 2 III 1677 r. wnuczka jej, Anna Kaczkowska, rodząca sie z Anny Łąckiej, szła za Wojciecha Przybyszewskiego, babka a jej matka chrzestna, zobowiązała się dać jej w posagu 6.000 złp gotowizną i 1.000 złp w klejnotach, zaś Krzysztof M., ojciec chrzestny, obiecał dac 8.000 złp (I. Kon. 63 k. 264v). Wdowa po Krzysztofie żyla jeszcze 1689 r. (Py. 155 s. 14). Zob. tablice 1-5.

@tablica: Marszewscy h. Rogala 1

@tablica: Marszewscy h. Rogala 2

@tablica: Marszewscy h. Rogala 3

@tablica: Marszewscy h. Rogala 4

@tablica: Marszewscy h. Rogala 5

@tablica: Marszewscy h. Rogala 6

Spośród podanych niżej M-ch, których nie umiałem powiązać z powyższymi, było, jak się zdaje, nieco takich, których szlachectwo wydawało się współczesnym dość wątpliwe. Zdaje się o tym świadczyć tytułowanie ich w aktach parafialnych jako "nobiles", co w wiekach XVII i XVIII dotyczyło bądź dołów drobnoszlacheckich, bądź mieszczan. Mówiąc o M-ch tego pokroju, wspominam za każdym razem i te tytularturę.

Anna, chrzestna 3 VIII 1664 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Siostry, Katarzyna, wdowa po Stefanie Suskim, 2-o v. żona Marcina Bogusławskiego, i Anna, żona Jana Pilchowskiego, 1677 r. (Z. T. P. 31 s. 1025). Krzysztof, z Kuklinowa, zamordowany 12 XI 1674 r. (LM Kobylin). N. i Katarzyna, małżonkowie M-cy, z Gonięcina koło Poznania, rodzice Teresy, ochrzcz. 18 X 1676 r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Pani Marianna, chrzestna 3 I 1683 r. i 10 III 1686 r. (LB Lwówek).

Bracia Wojciech i Andrzej. Z nich Wojciech, ożeniony z Dorotą z Chraplewa Łącką, córką Piotra i Jadwigi z Sokołowskich, nie żył juz 1687 r. Andrzej wespół z Janem i Stanisławem Odechowskimi, bracmi przyrodnimi zmarłego, zawierał wtedy pod zakładem 3.000 złp kontrakt z wdowa po nim (G. 88 k. 152). Ta Dorota była 2-o v. 1691 r. żona Wojciecha Pruszaka Bieniewskiego, cześnika latyczowskiego (G. 89 s. 167), zaś 1694 r. wdową i po tym drugim mężu (P. 1127 VI k. 124). Kwitowała 1700 r. z 8.000 zł swego posagu braci swych, Stefana i Wojciecha Łąckich (P. 1139 XII k. 58). Trzecim jej mężem był Marcin Charszewski, a nie żyła już 1720 r. (P. 1178 k. 10v). Zofia, córka Wojciecha i tej Doroty, wspomniana 1687 r. (G. 88 k. 152), pozywała 1712 r. Antoniego Odechowskiego, współdziedzica Odechowa (Z. T. P. 39 k. 957). Wyszła potem za Antoniego Dzierzbińskiego i już nie żyła 1720 r.

Mikołaj, świadek przy ślubie 23 XI 1687 r. (LC Ludziska). Stanisław, zmarły 1689 r. (A. B. Sieraków, W. 60). Jan, ekonom w Płaczkach, i żona jego Zuzanna, rodzice Zofii Franciszki, ochrzcz. 7 X 1691 r. (LB Śnieciska). Nie wiem czy z ta parą możemy identyfikować Jana i Zuzannę, rodziców Franciszka, ur. w Przyborowie, ochrzcz. 5 IV 1719 r. (LB Niepart). Rozpiętość 28 lat między narodzinami dwojga dzieci tej samej matki to dużo! Ojciec Kazimierz, franciszkanin, zmarł we Włoszech 11 I 1694 r. (Sep. Franciszkanek śrem.). Szl. Stanisław Marszowski (na marginesie księgi chrztów dado potem: Generous Dominus), administrator Rojowa, miał z Agnieszki Urbińskiej urodzonych tam synow, Benedykta, ochrzcz. 21 III 1695 r. i Antoniego, ochrzcz. 11 VI 1697 r. (LB Ostrzeszów). Pani Marianna, chrzestna 9 VI 1700 r. (LB Golejewko). Andrzej i Marianna, rodzice Jana, ur. w Urbanowie, ochrzcz. 29 III 1701 r. (LB Ptaszkowo). Franciszek otrzymał 1702 r. od Krzysztofa Kaczkowskiego, dziedzica Graboszewa, poddanego z tej wsi (G. 91 k. 80). Teresa, chrzestna 31 VIII 1702 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Barbara, bernardynka w Poznaniu, zmarła 11 VIII 1708 r. (Sep. Bernardynek pozn.). Jadwiga, nie żyjąca już 1710 r., żona Adama Mielęckiego. Marianna, chrzestna 2 VI 1711 r. (LB Września). Chyba ta sama Marianna, panna, chrzestna 9 V 1719 r. (ib.). Zapewne bliski jej Franciszek, chrzestny 27 III 1724 r. (ib.). Panna Zofia, chrzestna 6 VIII 1711 r. (LB Podlesie Kośc.). Łucja i jej mąż, Jan Słaboszewski, oboje nie żyli już 1715 r. Kazimierz zaslubił 4 XI 1716 r. Annę Kierzchonową z Przyborowa (LC Niepart). Ich synowie: Jan Andrzej, ur. w Przyborowie, ochrzcz. 24 XI 1716 r. (LB Niepart), i Stefan Baltazar, ur. w Urbanowie, ochrzcz. 28 I 1783 r. (LB Opalenica). Czy to nie ci sami małżonkowie, Kazimierz i Anna z Olbrychtów(!), okazywali 1735 r. ślady pobicia doznanego od Stanisława i Jakuba braci Granowskich w czasie najazdu na wieś Kurowo (Kośc. 170 k. 215). Józef, nie żyjący w r. 1717, mąż Petronelli z Kosińskich, córki Antoniego i Jadwigi z Rajskich, 2-o v. wtedy żony Wojciecha Miaskowskiego (P. 1289 k. 148). Marcin i Marianna, rodzice Tomasza, ochrzcz. 13 XII 1718 r. (LB Koźmin). Ten Marcin, sługa dworski, umarł 7 IV 1739 r. w folwarku Orla (LM Koźmin). Franciszek, chrzestny 22 X 1718 r. (LB Niechanowo). Jan, syn zmarłego Krzysztofa, kwitował 1720 r. Aleksandra Płonczyńskiego (P. 1178 k. 84v). Jan, chrzestny 30 VI 1723 r. (LB Ostrowite). Jadwiga, z Sędzin, chrzestna 3 II 1724 r. (LB Kwilcz). Kazimierz (w podpisie Stanisław!), starosta biskupi w Wolborzu, 1724 r. manifestował przeciwko Blankemburkom o przyjęcie wiary luterskiej (Z. T. P. 42 k. 537). Wojciech z siostrą, chrzestni 27 XI 1728 r. (LB Konojad).

Kazimierz, chrzestny 18 I 1728 r. (LB Jaraczew). Benedykt, zmarły w wieku lat 54, pochowany 25 VII 1758 r. (LM Jaraczew). Był w r. 1731 mężem Franciszki Kunegundy Dobrzyckiej, córki rafala i Konstancji z Gawłowskich (P. 1260 k. 86v), zmarłej 1753 r. w wieku lat 54, pochowanej 2 IX (LM Jaraczew). Ich synowie: Jan Antoni, ur. w Targowisku koło Szamotuł ochrzcz. 16 VI 1740 r. (LB Szamotuły), i Florian, o którym niżej. Z córek, Jadwiga Magdalena, ur. w Piotrkówku, ochrzcz. 14 X 1731 r. (ib.). Może identyczna z córką tego Benedykta Magdalena, która 10 VI 1760 r. wyszła w Górze koło Jarocina za Rocha Pierzchlińskiego. Była wdową 1790 r. Inna corka Benedykta, Konstancja, wydana przed 31 III 1766 r. za Kazimierza Glińskiego, żyła jeszcze 1790 r. Florian, syn Benedykta świadek przy ślubie 20 VI 1757 r. (LC Jaraczew), posesor Bieganowa w latach 1768-1770, kwitował 1773 r. z 2.000 zł Karola Koszutskiego, kasztelana śremskiego (Py. 158 k. 246), a 1786 r. Stanisława Ulatowskiego, posesora Budzisławia Górnego, z 163 złp, naleznych z tych dóbr zmarłej matce (G. 114 k. 3v). Z Salomei Piotrowskiej synowie, Stefan Jan, ur. 25 XII 1768 r., Bartłomiej, ur. 13 VIII 1773 r., córka Franciszka Joanna, zmarła mając lat cztery i pół, 19 VIII 1770 r. (LB, LM Bieganowo).

Krzysztof umarł 1735 r., pochowany 17 XII (Sep. Reformatów, Pozn.). Kazimierz umarl 1737 r., pochowany we wrześniu (Sep. Reformatów, Szamot.). Józef umarł 1739 r., pochowany 13 X (Sep. Reformatów, Pozn.). Kunegunda i jej mąż Adam Łoś Goliński, oboje nie żyli już 1739 r. Szl. Marianna zaślubiła 26 IX 1746 r. Krzysztofa Szulczewskiego, nieszlachcica (LC Czacz). Stanisław i żona jego Konstancja z Mielęckich, oboje nie żyjący już 1748 r., rodzice Joanny, wtedy żony Andrzeja Borzęckiego, i Kunegundy żony Michała Gorzewskiego (Z. T. P. 52 k. 473). Obydwie siostry wystepowały również 1749 r. Kunegunda nie żyła juz 1790. Kasper 15 IX 1749 r. zaślubił Mariannę Janiszewską, wdowę po Modlińskim (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Ich synowie: Ignacy Tomasz, ochrzcz. 17 II 1752 r., i Jan Wincenty, ochrzcz. 4 II 1754 r. (LB ib.). Szl. Mateusz ożenił się 25 XI 1752 r. z Magdaleną Tarzecką. W r. 1773 mieszkał w Dzierżążniku w p. ostrzesz. Umarł 1775 r. licząc lat 53, pochowany 23 IX. Jego i Magdaleny syn Maciej Aleksander Józef, ur. w Trzcinicy, ochrzcz. 27 II 1765 r. Ur. Franciszek, ekonom w Trzcinicy (niewątpliwie bliski powyższym) z zony Agnieszki Raczkowskiej miał córki, Petronellę Ludwikę, ochrzcz. 12 VI 1765 r., i Zofię, zmarłą jako dziecko jedenastomiesięczne 23 III 1768 r. Powyższy Franciszek wystepował 30 XII 1768 r. jako chrzestny obok panny Joanny M-ej z Pomian, zmarłej w Dzierżążniku w wieku 22 lat i pochowanej w sierpniu 1775 r. Była zapewne siostrą Mateusza (LB, LC, LM Trzcinica).

Marianna, nie żyjąca 1756 r., żona Stefana z Werbna Pawłowskiego. Wojciech zaślubił 7 II 1757 r. Brygidę Bąkowską (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Ludwik, cysters w Obrze, zmarł tam 21 II 1758 r., w 47-ym roku życia, 23-im profesji zakonnej, 21-ym kapłaństwa (Nekr. Przemęt). Chryzostom, syn zmarłego Wojciecha, zapisał 1758 r. dług 200 złp Remigianowi Dzięczyńskiemu (Kośc. 258 k. 95). Ks. Adam, superior jezuitów wałeckich, chrzestny 21 X 1758 r. (LB Duszniki). Magdalena poszła 10 VI 1760 r. w Parzęczewie za Rocha Pierzchlińskiego. Tomasz i Zofia, rodzice Leona, ur. we Wtórku, ochrzcz. w lutym 1761 r. (LB Wysocko). Jan zmarł w Szypłowie 19 I 1763 r. (LM Nowemiasto). Rozalia, nie żyjąca już 1767 r., żona Michała Wróblewskiego. Ur. Agnieszka M-a, żona ekonoma z Rogaszyc, chrzestna 26 IV 1771 r. (LB Rogaszyce). Pani Brygida, chrzestna 29 IV 1775 r. (LB Dobrzyca). Salomea, żona Aleksandra Przyłuskiego już nie żyjącego 1781 r. Stanisław, nie żyjący 1788 r., po którym wdowa, Anna Żelisławska, córka Franciszka i Katarzyny z Miniszewskich, żona 1-o v. Franciszka Bykowskiego (I. Kal. 228 k. 176), rezydowała potem w Będzieszynie u swych krewnych Radolińskich i tam umarła 26 VI 1808 r. (LM Szczury-Górzno). Wojciech, chrzestny 2 I 1793 r. (LB Powidz). Ignacy, chrzestny 13 XII 1793 r. (LB Baranów).

Nie mam pewności, czy miał coś wspólnego z powyższymi "Dominus" "Nobilis" Józef M., ekonom w Boguszynie, który powiadał sie szlachcicem, a zaślubił 10 XI 1797 r. wdowę Mariannę Szelerową, starszą od siebie o lat 15 (LC Kolniczki; LC Nowemiasto). Był potem młynarzem i utonął 15 VI 1804 r. w czasie powodzi, w wieku lat 45. Jego dzieci porodzone w Kolniczkach: Franciszka 13 III 1799 r., Katarzyna Sieneńska 30 IV 1801 r., Michał 21 IX 1804 r. (LB Nowemiasto; LC Kolniczki). Nie znam tez pochodzenia ks. Franciszka, proboszcza w Złotowie, zmarłego tam 15 IV 1890 r., w wieku lat 39 (Dz. P.).

>Marszewscy, Marszowscy, różni. Mościc z Marszewa i Karowa (Kadzewa), pozwany 1444 r. przez Mikołaja Czackiego o intromisję do Marszewa, Bodzyniewa i Kazowa (Kośc. 17 s. 402). Jan (Marchowski?) poręczył 1471 r. rezygnację części wsi Góra Wielka i Mała, Dąbrówka i Kunowo dokonywaną przez dziedziców Góry na rzecz Teodoryka ze Stanomina (G. 20 k. 228v). Annie, córce Marszewskiego, oprawił 497 r. posag 100 zł weg. Wincenty Jankowski (P. 1383 k. 147). Swe części w mieście Nowemiasto i we wsiach Klęka, Chromiec, Boguszyno w powiatach pyzdr. i kośc. szl. Małgorzata czyli Masia Marszewska, żona sław. Jaśka, kuśnierza poznańskiego, utraciła 1497 r. skutkiem konfiskaty. Oddano je Janowi Rozdrażewskiemu (A, K. H, IX s. 271). Ta Małgorzata, córka zmarłego Stanisława M-go, działając w asyście stryja Mikołaja Goreckiego i wuja Andrzeja Stęgoskiego, swoje części w wyliczonych wyżej dobrach oraz w Dabrowie sprzedała 1500 r. za 300 grz. temu Rozdrażewskiemu (P. 1389 k. 90). Marcin, syn zmarłego Mikołaja, otrzymał 1545 r. poręczenie od Grzegorza Korzybskiego dotyczące sprzedaży za 200 zł części w dobrach: Korzyb i Kawuchy w p. płoc. (P. 884 k. 347v).

Zofia z Marszowic, wdowa po kanclerzu wielkim kor., Janie Ocieskim, 1574 r. nabyła za 18.000 złp od Stanisława hr. z Górki dobra Bochotnicę, Wierszanów i Stok w p. lubel., z prawem wykupienia ich z rąk zastawnika Andrzeja Gniewosza (P. 1398 k. 515). Małgorzata z Marszewa, 1604 r. wdowa po Janie Lasockim, chorążym Łęczyckim (I. Kal. 70 k. 1032). Feliks M., syn zmarłego Stanisława z pow. krakowskiego, mianował 1613 r. plenipotentem Jarosza Bronikowskiego (G. 72 k. 66). Katarzyna z Marszewic, wdowa po Janie Żychlińskim, 1636 r. (I. Kal. 102 s. 1656).

>Marszyccy byli h. Strzemię w Małopolsce (Uruski), czy jednak ci, o których tu będzie mowa do nich należeli, nie wiem. Jan Józef, administrator Tworzyjanek i Tworzyjanic, dóbr Opalińskich, starostwa bolesławskich, 1738 r. (Ws. 176 k. 2v). On i żona jego Antonina, rodzice Antoniego Jana, ur. w Tworzyjankach, ochrzcz. 23 VII 1738 r. (LB Leszno). Ta żona Jana Józefa, Antonina, zapewne identyczna z Antoniną Łączkowską, córką Mikołaja i Katarzyny Kąkolewskiej, 1752 r. wdową po Józefie M-im (I. Kal. 196/198 k. 142v).

>Marszyńscy. Paprocki znał M-ch h. Strzemię w wojew. krakowskim. Uderza tu prawdopodobieństwo pomieszania ich z Marszyckimi, którym przypisywano ten sam herb. Nie wiem, czy ci, których wymieniam, mieli z tą podkrakowska rodziną coś wspólnego. Paweł, strażnik komory celnej w Ostrzeszowie, chrzestny 11 VI 1697 r. (LB Ostrzeszów). Tomasz chrzestny 12 IV 1708 r. (LB Kuczków). Paweł (Piotr Paweł), syn zmarłych Wojciecha i Marianny z Bobrowskich, a brat zmarłego Tomasza (zapewne identycznego z wymienionym wyżej), sumę 1.500 zł zapisaną bratu 1708 r. przez ks. Sebastiana Mroczkowskiego, dziekana uniejowskiego, plebana drużbińskiego, cedował 1714 r. synowi Konstantemu (I. Kal. 159 s. 181). Żył jeszcze 1735 r., kiedy kwitował z 200 zł wdowę po tym synu (ib. 171/173 s. 45). Z Marianny Skaławskiej, juz nie zyjącej 1722 r. miał synów, Konstantego i Antoniego. Konstanty z żoną swą Justyną Gabską (Gapską) kupili 1719 r. za 500 złp od Michała Rudnickiego dwór w Kaliszu przy ulicy Zamkowej (I. Kal. 160 k. 549). Z tą żoną, córką sław. Jana i Konstancji z Walterów, spisywał 1722 r. dożywocie (ib. 163 s. 473). Nie żył już 1735 r., a wdowa wyszła 2-o v. za Macieja Sztemborskiego. Będąc wdową powtórnie, żyła jeszcze 1762 r. (Rel. Kal. 178 k. 338). Antoni, jako spadkobierca brata Konstantego, dał 1735 r. zobowiązanie owdowiałej bratowej, iż połowę dworu brata w Kaliszu sprzeda jej za 250 zł (I. Kal. 171/172 s. 52). Był susceptentem grodzkim kaliskim. Bezpotomny, nie żył już 1735 r. (I. Kal. 171/172 s. 52).

Wojciech, zmarły w Gleśnicy 25 IV 1796 r., był mężem Barbary Cybulskiej, zmarłej 18 III 1789 r. (LM Odolanów).

>Martitzowie h. Własnego. Karol (Karol Baltazar), ze Śląska (eques Silesiacus), konsyliarz króla pruskiego 1781 r. (Ws. 100 k. 164v), dziedzic dóbr Konary (Kunern) w p. ziembickim i innych, spisywał 1744 r. dożywocie z żoną Marianną Bogumiłą z Hazów (Kośc. 322 k. 177). Była ona córka Krzysztofa i Doroty z Dziembowskich. Posesorka wsi Jasienie i Baranowo p. kośc., swoje prawa do sukcesji w tych wsiach po bracie Krzysztofie, stryju Sebastianie, burgrabim konińskim, i zmarłych bezpotomnie siostrach cedowała 1745 r. Janowi Gruszczyńskiemu, sędziemu grodzkiemu wałeckiemu (ib. 323 k. 28). Jasienie i Baranów sprzedała w r. 1761 Ignacemu Nieżychowskiemu, podkomorzemu wschowskiemu, za spłatę długów i sumę 1.000 tal. ces. (Ws. 93 k. 28v, 29). Wypłaciła wtedy 1.000 zł Antoniemu i Katarzynie, dzieciom Ludwika Nagłowskiego, regensa grodzkiego kościańskiego, którą to sumę zapisała im była 1744 r. jako ich chrzestna (ib. k. 30). Karol, dziedzic dóbr Białodrzew w ks. głog. manifestował sie wraz z żoną 1756 r. względem dekretu Trybunału Piotrkowskiego zapadłego w sprawie o spadek po Sebastianie Hazie, burgrabim konińskim (Ws. 182 k. 390). Bogumiła, bezdzietna, umarła między r. 1776 a 1781, kiedy to mąż dożywocie na sumach po niej cedował Janowi Korzbokowi Zaidlicowi, kapitanowi wojsk saskich, rodzącemu się z jej stryjecznej siostry, Ludwiki z Hazów (P. 1353 k. 544v; Ws. 100 k. 164v). Skwitowany przez tego Zaidlica 1782 r. (Ws. 102 k. 12v). karol (Karol Baltazar), nie żyjący już 1790 r., kiedy wdowa po nim (a więc ożenił się powtórnie?) Eleonora z Zaidliców, córka Zygmunta i Heleny z Sokołowskich, ze swą siostrą panną teofilą pozywała Józefa Jonemana, pisarza grodzkiego wschowskiego, dziedzica Wygnańczyc, o zapis na sumę 1.000 złp dany przez Baltazara Lossowa, ówczesnego dziedzica tej wsi (Ws. 198 k. 165, 202).

Jan Fryderyk, tajny radca króla pruskiego, mąż Zofii Teofili Twardowskiej, córki Jana i Ludwiki z Hazow, która 1771 r. kwitowała z posagu i dóbr rodzicielskich brata Andrzeja Twardowskiego, pułkownika wojsk koronnych (Ws. 95 k. 155v).

>Martynkowscy ur. Marcin i Klara, rodzice Marianny, ur. 11 VII 1758 r. w Kębłowie (LB Miłosław).

>Martyszewski ur. Jakub, chrzestny 14 I 1833 r. (LB Smolice) i 12 X 1836 r. (LB Pogorzela).

>Marwitzowie, Marwiczowie h. Własnego. Katarzyna Małgorzata, 1667 r. żona Joachima Krzysztofa Pudwelsa, nie żyła już 1693 r. Dawid, pułkownik, chrzestny 30 IV 1698 r. Marianna M-a z córkami, Anną, Marią i Beatą, chrzestne 1698 r. i 16 III 1701 r. (LB Orzeszkowo, dyssyd.). Karol Fryderyk i Anna Elżbieta Bergsdorfówna, rodzice Anny Sabiny, 1725 r. żony Adama Konrada Unruga, podpułkownika J. Kr. Mci (Kośc. 257 k. 76). Oboje Unrugowie spisywali 1728 r. dożywocie. Anna Sabina była 1755 r. już wdowa po tym Unrugu, podpułkowniku, dziedzicu Starego Gorzycka w p. pozn. Nie żyła już 1778 r. N., 1728 r. mąż Małgorzaty Zaidlicówny, córki Krzysztofa i Elżbiety z Szlichtynków (Ws. 172 k. 42v). Szarlota Lowiza, żona Bogusława Unruga, nie żyjącego już 1752 r. Wilhelm, 1763 r. mąż Elżbiety Kalkrayter, córki Adama Leonarda i Ewy Karoliny z Bronikowskich (P. 1330 k. 206v). Ta Elżbieta była już 1780 r. wdową (P. 1357 k. 500).

Jan Nepomucen Marwicz, syn Aleksandra i Marianny z Wysockich, ur. 20 IV 1795 r. w Tuchlinie koło Kartuz, przyjął święcenia kapłańskie 10 IV 1830 r., obrany biskupem chełmińskim 14 I 1857 r., konsekrowany 8 X t.r., umarł 29 III 1886 r. (Dz. P.). Jego bratanek był ks. dr Fryderyk, kanonik katedralny chełmiński, zmarły 21 X 1906 r. w wieku lat 59, pochowany w Pelpinie (ib.).

Polikarp Nepomucen Marwicz, zmarł w Nowym Mieście 14 IX 1913 r. mając lat 73. Pozostawił dzieci i wnuki (ib.). Może jego synem był Władysław Marwicz, "audytor dóbr beneficjalnych" w Dolsku, który z Wandy Szymańskiej miał synów: Mieczysława Polikarpa, ur. w Dolsku 10 XII 1912 r., i Edwarda Aleksandra, ur. tamże 9 X 1916 r. Córki: Joanna Nepomucena, ur. tamże 26 VIII 1911 r. (trzymała ją do chrztu Helena M-wa z Kościerzyny), i Helena Wanda, ur. tamże 29 VI 1915 r. (LB Dolsk).

>Marynowscy. Bartłomiej, 1650 r. podstarości biskupa poznańskiego we wsi Krerowo (P. 1061 k. 98v). Jego zona szl. Anna Jarzebińska 1652 r. prolongowała Franciszkowi Sędziwojowi Czarnkowskiemu, kasztelanowi poznańskiemu, termin uiszczenia 2.750 złp, a potem t.r. kwitował go z 250 złp (P. 1064 k. 363v, 1044).

Antoni nie żył już 1785 r., kiedy wdowa Eufrozyna z Kwiatkowskich, córka Wojciecha i Zuzanny z Kozubskich, sumy przysądzone rodzicom 1761 r., cedowała Józefowi Miroszewskiemu, męża swego bratu ciotecznemu rodzonemu (I. Kal. 225 k. 319). Skwitowała tego Miroszewskiego 1787 r. (ib. 227 k. 122).

>Maryński Jakub, 1563 r. mąż Jadwigi z Trąmpczyńskich (Py. 179 k. 486v).

>Marzańska Marianna, żona Marcina Podgórskiego, nie żyjącego już 1765 r. (P. 1340 k. 79v).

>Marzelewscy h. Poraj, z Marzelewa, zwanego też dawniej Marszelewem w p. pyzdr. Wacław z Marzelewa 1397 r. (Leksz II 610). Przeciwko niemu 1398 r. uzyskał termin o 20 grz. Mikołaj Szymanowski (ib. 682a). Dobrogost świadczył 1399 r. w Pyzdrach (ib. 801). Występował 1402 r. wraz z Ubysławem (P. 1 k. 109), a 1403 r. wraz z Marcinem i Ubysławem, zapewne swymi braćmi (G. 1 k. 28). Był wicesędzią 1411 r. (G. 1 k. 95v), żył jeszcze 1410 r. (Py. 2 k. 132). Wspomniany wyżej Marcin chyba identyczny z Markiem, Marciszem, Markuszem, który 1403 r. działał wespół z braćmi nienazwanymi z imienia (G. 1 k. 40). Umarł między r. 1416 a 1418 (Py. 3 k. 130a, 4 k. 13v). Jego żoną była Elżbieta występująca w r. 1418 jako wdowa z trzema synami, Piotrem, Dobrogostem i Mikołajem (ib.). Ta Elżbieta była 1420 r. nabywczynią praw do 6 grz. należnych od Przecława i Jaki(!), rodzonych z Wilczyna (G. 3 k. 25v). Wraz z synem Dobrogostem 1437(?) r. łan roli w Marszelewie oraz łąkę sprzedała za 10 grz. Witowi Strzeżmińskiemu (P. 1378 k. 135). Nazwana 1446 r. Elżbietą z Zagórzyna (I. Kal. 3 k. 234). Żyła jeszcze wdowa po "Marciszu" z Marzelewa 1447 r., kiedy uzyskała utwierdzenie w swych prawach wiennych, wbrew pretensjom Andrzeja z Podrzecza (Py. 12 k. 159). Z synów, o Piotrze, prócz wzmianki z r. 1418, wiem jeszcze tyle, że 1446 r. był niedzielny ze swą matką Elżbietą z Zagórzyna (I. Kal. 3 k. 33v). Jeszcze żył 1468 r. (Py. 14 k. 156v).

1. Dobrogost, syn Marka i Elżbiety, wspomniany 1417 r. (Py. 3 k. 210v, 222v), niedzielny z bratem Mikołajem 1441 r. (Gr. Kal. 3 s. 2). Występował wraz z matką w latach 1437-1447 (P. 1378 k. 135; Py. 9 k. 102, 10 k. 53, 170a, 12 k. 159). Z bratem Mikołajem połowe wsi Ciemirowo p. kal. sprzedali 1444 r. za 200 grz. Szymonowi z Gołutowa (z Gułtów) (P. 1379 k. 47). Nie żył już 1467 r. (P. 1384 k. 251). Jego syn Mikołaj. Corka Małgorzata, 1508 r. żona Jana Pigłowskiego, wdowa w latach 1519-1521.

Mikołaj, syn Dobrogosta, od swych sióstr stryjecznych, Małgorzaty, Elżbiety, Barbary i Jadwigi, córek stryja Mikołaja, nabył wyderkafem 1467 r. za 26 grz. dwa łany roli w Marszelewie (P. 1384 k. 25). Płacił winę 1468 i 1471 r. Janowi z Małego Ruśca, któremu nie uiścił się był z długu (P. 14 k. 156v, 238v). Żył jeszcze 1473 r., a wzmiankę o nim jako o zmarłym znajduje dopiero 1508 r. (P. 786 s. 6). Jego żoną była Katarzyna Gunicka, ktorej 1469 r. na połowie dóbr w Marzelewie oprawił 50 kop gr. posagu (P. 1385 k. 3). ta Katarzyna swoją czwartą część w Rękawczynie p. gnieźn. 1472 r. chciała zrezygnować Janowi Ossowskiemu (G. 20 k. 261), ale ostatecznie sprzedała 1473 r. za 150 grz. Hektorowi Orchowskiemu (P. 1383 k. 207). Swego rodzonego brata, Jana Gunickiego, skwitowała 1491 r. z majątku rodzicielskiego (Py. 16 k. 108). Żyła jeszcze 1508 r., kiedy syna swego Wojciecha kwitowała z 60 grz. posagu oprawionego jej na połowie mężowskich części w Marzelewie (P. 863 k. 3v). prócz tego syna były i córki, Małgorzata, 1508 r. żona Marcina Strzeszkowskiego ze Strzeszek p. pyzdr., Anna, 1521 r. żona Jana Pigłowskiego.

Wojciech, syn Mikołaja i Gunickiej, miał 1498 r. sprawę z ks. Tomaszem, plebanem w Marzeninie, i Janem, braćmi z Noskowa (P. 15 k. 414v). Szwagrowi Strzeszkowskiemu zapisał 1508 r. w posagu za siostrą Małgorzatą 30 grz. posagu, płatnego w trzech ratach (P. 863 k. 3v). Od Jana Noskowskiego kupił ok. 1510 r. za pięć grzywien połowę łana osiadłego w Noskowie (G. 261 k. 75v). Mając od Małgorzaty, wdowy po Janie Pigłowskim, nabyte wyderkafem 1519 r. za 50 grz. połowy części wsi Pigłowice Kuchary w p. pyzdr., jej oprawne (P. 1392 k. 316v), sprzedał je wyderkafem 1521 r. za taką samą sumę Zofii, żonie Marcina Siekierzeckiego (ib. k. 391v). Od Walentego Brzozogajskiego 1522 r. nabył wyderkafem za 30 grz. dwa łany osiadłe w Brzozogaju p. gnieźn. (ib. k. 460). Od Piotra Mielińskiego kupił wyderkafem 1524 r. za 30 grz. dwa i pół łanów osiadłych w Sulinie p. gnieźn. (G. 335a k. 75). Od Jadwigi Golińskiej, wdowy po Pawle, i od jej synów, Marcina i Tomasza Golińskich, kupił wyderkafem 1525 r. za 20 grz. półtora łana osiadłego w Kawieczynie p. gnieźn. (P. 1393 k. 91v). Od Wojciecha Sławęckiego 1526 r. kupił za 100 zł połowę wsi Sławęcino p. pyzdr. (ib. k. 127). Skwitowany 1531 r. przez zięcia Bożejewskiego z 10 grz. reszty posagu za córką Zofią (G. 29 k. 209). Żyl jeszcze 1532 r. (Py. 171 k. 8), nie zył 1538 r. (P. 1394 k. 205v). Swej zonie Annie Budziejewskiej, córce Jana, na połowie Marzelewa 1508 r. oprawił 60 grz. posagu (P. 786 s. 5). Będąc wdową, żyła jeszcze 1538 r., kiedy syn Wincenty sprzedał jej wyderkafem za 100 grz. połowę połowy Marzelewa i Sławęcina, wolne od oprawy swej żony (P. 1394 k. 205). Prócz tego syna były córki. Z nich, Zofia wyszła 1531 r., krotko po 8 II, za Jana Bożejewskiego z Jemielna Kościelnego p. gnieźn. Regina w r. 1538, krotko po 10 VIII zaślubiła Stanisława Kobylickiego z Kobylic p. gnieźn. Małgorzata była w latach 1541-1544 żoną Łukasza Gołutowskiego zw. Grzymałą, z Jemielna w p. gnieźn., nie żyła już 1555 r.

Wincenty, syn Wojciecha i Budziejewskiej, od Jana Słomowskiego 1538 r. nabył wyderkafem za 40 grz. trzy łany osiadłe w Słomowie p. gnieźn. (P. 1394 k. 213). Kwitował 1539 r. Jadwigę Golińską i jej synów, Tomasza i Marcina, z 20 grz. wyderkafowych na półtora łana osiadłego w Kawieczynie (G. 32 k. 101v). Wraz z żoną na połowie Marzelewa i Małego Sławęcina zapisał 1543 r. roczny czynsz dwóch grzywien wyderkafem za sumę 30 grz. psałterzystom katedry gnieźnieńskiej (P. 1395 k. 71). Od Doroty z Wierzejewskich Kobyłeckiej kupił 1543 r. za 300 zł jej część wsi Wierzejcze p. gnieźn. (G. 335a k. 280v), a 1545 r. za 600 zł części w tejże wsi od Katarzyny Wierzejewskiej, żony Bartłomieja Żabickiego, siostry swej żony (P. 1395 k. 166). Pozywany w latach 1555-1556 przez córki swej zmarłej siostry Gołutowskiej o 85 zł długu (P. 896 k. 182, 897 k. 163v). Od zięcia Kozielskiego dostał 1568 r. zobowiązanie, iż oprawi swej żonie 600 zł posagu na połowie Kozielska p. kcyń. (Kc. 116 k. 553). Córkom, Katarzynie i Małgorzacie, jeszcze niezamężnym, asygnował 1572 r. w posagu każdej po 600 złp (P. 920 k. 731v). Umarł 1573 r. lub 1574 (G. 52 k. 29, 259v). Jego żoną była Anna Wierzejewska, córka Jana, której 1538 r. na połowie połowy Marzelewa i Sławęcina oprawił 200 zł posagu (P. 1394 k. 205). Swym synom, Andrzejowi, Wojciechowi i Maciejowi, 1562 r. dała wieczyście swą trzecią część we wsi Wierzejcza (dziś Wierzyce) p. gnieźn. (G. 41 k. 462v). Żyła jeszcze 1569 r. (P. 915 k. 541). Prócz tych trzech synów były i córki. Z nich, Jadwiga, w latach 1568-1574 żona Jakuba Kozielskiego, nie żyła już 1603 r. Elżbieta, 1569 r. żona Leonarda Goreckiego, wdowa w latach 1580-1598. Katarzyna, 1577 r. żona Marcina Goczałkowskiego, wdowa w latach 1589-1590, 2-o v. zona Wojciecha Kurcewskiego, wdowa 1599 r. Małgorzata, w latach 1578-1592 zona Piotra Goreckiego, nie żyła już 1611 r. Chyba tego to Wincentego nazwano kilka razy Wacławem (Vinentius - Venceslaus, o pomyłkę nie trudno). Wacław M. kwitował się wzajemne 1549 r. z Katarzyną Zakrzewską, wdową po Macieju Koszewskim, z oprawy na Koszewie (G. 34 k. 361). W latach 1555-1556 był on opiekunem sióstr Koszewskich czyli Wierzejskich(sic), córek zmarłego Adama (P. 896 k. 303, 897 k. 12). Ów "Wacław" nie żył już 1574 r., kiedy jego syn Maciej(sic) zapisywał dług 100 złp Andrzejowi M-mu (P. 923 k. 197). Wszystko więc zdaje się wskazywać na identyczność Wincentego z Wacławem.

1) Andrzej, syn Wincentego i Wierzejskiej, wraz z braćmi 1562 r. intromitowany do trzeciej części wsi Wierzejcza, danej mu przez matkę (G. 41 k. 462v). Ustanowiony 1569 r. przez szwagra Leonarda Goreckiego jednym z opiekunów jego dzieci (P. 915 k. 85). Umarł między r. 1574 a 1576 (G. 52 k. 259v; Py. 113 k. 206v). Jego żoną była Katarzyna Ułanowska, której 1569 r. teść jej, Wincenty M., na połowie Marzelewa i na połowie części wsi pustej Sławęcina oprawił posag 500 zł (P. 915 k. 541v, 1398 k. 34v). Będąc już wdową, pozywała 1576 r. Wojciecha Noskowskiego o szkody poczynione w łąkach Marzelewa (Py. 113 k. 206v). W r. 1590 już 2-o v. żona Stanisława Radeckiego (Py. 125 k. 627v). Wraz z nim zapisała 1592 r. synowi Eustachemu dług 100 złp (G. 64 k. 496v). Żyli jeszcze oboje Radeccy 1618 r. (N. 162 k. 135v). O nim 1619 r. mowa jako o zmarłym (ib. k. 169). Syn Andrzeja i Katarzyny Eustachy. Z córek, Anna, 1594 r. żoną Stanisława Rwickiego(?), pisarza grodzkiego pyzdrskiego, a 2-o v. 1600 r. Marcina Pomorskiego, żyła jeszcze 1603 r. Katarzyna, niezamężna jeszcze, otrzymała 1599 r. od Łukasza Ułanowskiego, brata swej matki, działającego w zastępstwie jej brata Eustachego, zapis sumy posagowej (G. 66 k. 31). Obie te siostry, Anna Pomorska i panna Katarzyna, spadkobierczynie zmarłego brata Eustachego, odebrały 1600 r. od Macieja Leskiego, męża ich stryjecznej siostry Doroty M-ej, zapis, który zmarły wuj ich Zygmunt Ułanowski dał był ich ojcu (G. 66 k. 420). Katarzyna, w r. 1603 była już żoną Wojciecha Dąbrowskiego (Py. 131 k. 268).

Eustachy, syn Andrzeja i Ułanowskiej, wspomniany 1581 r. (P. 936 k. 333), całą swą część w Marzelewie sprzedał 1592 r. za 1.170 złp Jakubowi Kluczewskiemu cz. Paruszewskiemu (P. 1400 k. 918) i t.r. skwitował owego Jakuba z 860 złp (G. 64 k. 497). Swoją część w Sławęcinie sprzedał 1596 r. za 242 złp Andrzejowi Goreckiemu (P. 1401 k. 688). Skwitowany 1594 r. przez siostrę Annę Rwicką(?) (P. 961 k. 731v), umarł w r. 1599 lub 1600, a spadek po nim brały siostry, Anna i Katarzyna (G. 66 k. 31, 420; P. 970 k. 481v, 499v; Py. 131 k. 268).

2) Wojciech, syn Wincentego i Wierzejskiej, wspomniany 1562 r. z okazji intromisji do trzeciej części Wierzejczy danej przez matkę jemu i jego braciom (G. 41 k. 462v). Wraz z bratem Maciejem, jako spadkobiercy zmarłej Anny Kobylickiej, pozywali 1577 r. Wojciecha Żarczyńskiego (Kc. 17 k. 46). Swej ciotecznej siostrze Annie, wdowie po Wawrzyńcu Popowskim, Wojciech 1578 r. zapisał dług 60 złp i t.r. został z tego przez nią skwitowany (G. 56 k. 175, 247). Skwitowany wraz z bratem Maciejem 1582 r. przez siostrę Małgorzatę zamężna Gorecką z 400 zł (P. 938 k. 515v). Umarł między r. 1584 a 1594 (G. 274 k. 372v, 337 k. 18). Jego żoną była Róża Gorecka, córka Jana, która 1578 r. kwitowała Stanisława Goreckiego z części dóbr po swym bracie Wojciechu (P. 931 k. 414v). Kwitował 1579 r. z 17 złp Annę Racędowską, wdowę po Janie Goreckim (P. 932 k. 121). Róża 1582 r. skwitowała Piotra, swego brata rodzonego (a szwagra swego męża) z 200 zł (P. 938 k. 516). Poszła 2-o v. za Baltazara Dobieszewskiego i 1594 r., będąc już wdową i po tym drugim mężu kwitowała swego brata Piotra i bratanków po braciach, Macieju, chorążym poznańskim, i Leonardzie, Goreckich, z majątku rodzicielskiego (P. 337 k. 18). Połowę wsi Wierzejcza 1599 r. sprzedala wyderkafem za 400 złp na trzy lata Maciejowi Leskiemu (P. 1403 k. 213). Córki Wojciecha i Goreckiej, Katarzyna i Dorota, wspomniane 1594 r. (G. 337 k. 18). Katarzyna zapewne niedługo potem zmarła, bo jej już więcej nie spotkałem. Dorota, dziedzicząca po rodzicach w Wierzejczy, była w r. 1600 żoną Macieja Leskiego, wdowa w latach 1620-1626, a zapewne i 1638 r.

3) Maciej, syn Wincentego i Wierzejskiej, wspomniany obok braci 1562 r. (G. 41 k. 462v). Kwitował szwagra Leonarda Goreckiego (G. 58 k. 51), a t.r. już po śmierci Leonarda wdowie po nim a siostrze swej Elżbiecie zapisał dług 24 złp (ib. k. 275v). Opłacając pobór 1591 r., przyłożył na kwicie pieczęć z herbem Poraj (Wittyg). Nie żył już 1612 r. (G. 71 k. 319). Jego żoną była 1589 r. Dorota Pigłowska, wdowa 1-o v. po Janie Goczałkowskim (Py. 125 k. 89), zyjąca jeszcze 1591 r. (P. 955 k. 288v). Nie zyła juz 1620 r. (P. 1004 k. 1243v). Synowie, Jan i Wojciech.

(1) Jan, syn Macieja i Pigłowskiej, żeniąc się 1612 r. z Jadwigą Sławęcką, wdową 1-o v. po Wojciechu Staręskim, zobowiązał się jeszcze przed ślubem, iz jej oprawi 400 złp posagu (G. 71 k. 319). Wespół z bratem Maciejem, dziedzice wsi Wierzyce, kwitowali sie 1620 r. z ks. Stanisławem Wydzierzewskim, kustoszem katedry poznańskiej, spadkobiercą stryja, ks. Łukasza Wydzierzewskiego, z kontraktu o tę wieś (P. 1004 k. 1243v), a t.r. ks. Wydzierzewski skwitował ich z sumy 1.200 zł po swym stryju a z cesji zmarłego Macieja Pigłowskiego (ib. k. 1587). Obaj t.r. części Wierzyc sprzedali za 2.500 złp Łukaszowi Płaczkowskiemu (P. 1004 k. 205, 1412 k. 202). Janowi 1629 r. zapisała dług 440 złp wdowa Anna ze Zberkowskich Modliszewska (G. 79 k. 108v). Jadwiga ze Sławęckich żyła jeszcze 1623 r. (G. 76 k. 341).

(2) Wojciech, syn Macieja i Pigłowskiej, świadkował 17 I 1617 r. (LC Szamotuły). Oprawił 1623 r. posag 1.500 złp żonie swej Barbarze Gliszczyńskiej (P. 1414 k. 394v). Im obojgu 1630 r. Jan Mieliński zapisał dług 1.400 złp (G. 790 k. 161). Już 1634 r. Barbara, będąc wdową, z synem Janem pozywała Bartłomieja Bieganowskiego (Py. 146 s. 404). Za swe dzieci, Jana, Jadwigę i Dorotę, dawała 1635 r. zobowiązanie Janowi Czeluścińskiemu (Py. 146 s. 235). Zapisał jej 1640 r. dług 800 złp Jan Szczucki (Kośc. 299 k. 36). Żyła jeszcze 13 IV 1646 r. (LB Poniec). O wspomnianych wyżej synu i córkach nie mam innych wiadomości. Chyba pomarli młodo.

2. Mikołaj, syn Marka i Elżbiety, niedzielny 1441 r. z bratem Dobrogostem (Gr. Kal. 3 s. 2), część swoją w Marzelewie 1445 r. sprzedał wyderkafem za 100 grz. Janowi Suchorzewskiemu (P. 1379 k. 97v, 100v), a 1446 r. sprzedał swą połowę w tej wsi wiecznościa temuż Suchorzewskiemu za 600 grz. (ib. k. 141v). Dziedzic (posesor?) we wsi Warszewo w p. kal. 1446 r. zapisał dług 30 grz. swej matce Elżbiecie z Zagórzyna (I. Kal. 3 k. 234). Umarł 1467 (Py. 14 k. 113; P. 1384 k. 251). Żoną jego była Barbara, która swe rodzicielskie części w Krajewicach i łąką "Tymińską" oraz części w Leciejewie p. pozn. sprzedała 1450 r. za 150 grz. Mikołajowi Krajewskiemu (P. 1381 k. 59). Córki zmarłego Mikołaja, Małgorzata, Elżbieta, Barbara i Jadwiga, siostry niedzielne, działające w asyście matki i stryja Piotra Zagórskiego, dwa łany w Marzelewie sprzedały 1467 r. wyderkafem za 26 grz. bratu stryjecznemu Mikołajowi M-mu (P. 1384 k. 251). Może z tą Małgorzatą identyczna Małgorzata M-a, żona Wojciecha Węgierskiego, 1500 r. Zob. tablicę.

@tablica: Marzelewscy h. Poraj

>Marzelewscy różni. Lewin z Marzelewa miał ok. r. 1424 termin ze strony Kiełszczy(?), zony Himrycha z Nożyczyna (G. 5 k. 213v). Michał M., dziedzic w Owieczkach (Owieczkowicach) 1500 r. (G. 24 k. 74). Temu Michałowi Zbożny Owieczkowski zobowiązał się 1501 r. wymienić swoją część w Owieczkach na łan pusty w Małych Dziecmiarowicach i doplatę 100 grz. (G. 18 s. 305). Michał 1503 r. skwitował Stanisława i Annę małżonków Owieczkowskich ze 100 grz. (G. 25 k. 33v), a dał im ponowną kwitację 1504 r. (ib. k. 141). Jakub Owieczkowski zw. M-im, mąż Katarzyny, która winna była 1503 r. skwitować go z oprawy posagu i wiana na Owieczkach przy okazji kasowania tej oprawy (ib.). Jakub M. z Owieczek żył jeszcze 1514 r. (ib. k. 473, 473v) i t.r. kwitował z 10 grz. Mikołaja Malczewskiego, dziedzica w Malczewie (ib. k. 538v). Około t.r. od Stanisława Zakrzewskiego kupił za 80 grz. młyn wodny zw. Kuracz na rzece Główna (G. 335a k. 22v).

Jan, nie żył 1571 r., kiedy wdowę po nim Barbarę Gogolińską kwitowała z procesu kapituła metropolitalna gnieźnieńska (G. 51 k. 310v).

>Marzeńscy, Marzyńscy różni. Andrzej Czestek z Marzenina w p. gnieźn. 1426 r. (G. 3 k. 41). Maciej i Jakub z tegoż Marzenina mieli 1443 (1444?) r. termin z ks. Mikołajem, archidiakonem poznańskim (G. 5 k. 35).

Jadwiga, córka Franciszka Pieńkowskiego, żona Piotra Marzeńskiego, połowę dóbr ojczystych w Wielkich Pieńkach p. pyzdr. sprzedała wyderkafem 1450 r. za 11 grz. Bodzancie, Wojciechowi i Marcinowi, braciom z Węgrów (P. 1381 k. 60v), ale t.r. połowę wsi Pieńki sprzedała za 50 grz. Wojciechowi Wegierskiemu (ib. k. 80v).

Ur. Stanisław Marzyński, chrzestny 7 VII i 19 VIII 1666 r. (LB Targowa Górka). Nie wiem, czy nie był tez Marzyńskim, Mażyńskim, Jakub Mazyński, który 1564 r. spisywał dożywocie z żoną Jadwigą Trąmpczyńską, córką Mikołaja (I. Kal. 29 s. 889). Marcin M. cz. Rzekiecki nie żył już w r. 1567, kiedy wdowa Regina Tokarska kwitowała Pawła Pawłowskiego, dzierżawcę młyna kaliskiego (I. Kal. 44 s. 158).

Małgorzata Marzyńska, żona Grzegorza Cielmowskiego, oboje nie żyli 1682 r.

>Marzęccy, mieli być h. Drużyna (Uruski). Ur. Jakub, administrator dóbr starostwa odolanowskiego 1748 r. (Rel. Kal. 139 s. 1035). Hiacynt i jego żona Eleonora Ładziejówna(!), nie żyli już 1753 r., kiedy występowali ich synowie, Maciej, Błażej i Józef )I. Kon. 78 s. 656).

Nie wiem, czy byli szlachtą ci, których wymieniam niżej. Szl. Jakub, ekonom w Ziminie, miał z żony Marianny, luteranki, bliźnieta, z których Wiktoria, ur. tamże, ochrzcz. 9 VII 1724 r. (LB Czacz). Szl. Kazimierz, ojciec Agnieszki zmarłej w Markowie w wieku lat 7, pochowanej 21 VII 1776 r. (LM Branno). Szl. panna Antonina umarła 1782 r., mając lat 12, pochowana 1 VI (LM Swarzędz).

>Marzilla ur. Jakub, nie żyjący już 1698 r., ojciec Katarzyny, wtedy żony Stanisława Cięszkowskiego (P. 1135 X k. 170).

>Marzyńscy, zob. Marzeńscy.

>Masłowscy h. Samson z Masłowic koło Wielunia. Agnieszka z Masłowa (!) otrzymała 1445 r. zapis dwóch grz. posagu od Marcina Jarosławskiego (Kośc. 17 s. 567). Piotr Samson niegdy z Masłowa miał 1448 r. termin z Anną, wdową po Wincentym z Szamotuł (P. 17 k. 237v). Stanisław M. dostał 1477 r. od Barbary, córki Mikołaja z Brudzewa, podkomorzego kaliskiego, wdowy po Jakubie Mikołajewskim, jej części w mieście i zamku Nowemiasto i wsiach Dabrowa, Klęka i Chromiec w p. pyzdr., Boguszyno w p. kośc. oraz dopłatę 100 grz. za inne dobra, które jej dał (P. 1386 k. 69). Jan M. 1545 r. skwitowany z majątku rodzicielskiego przez córkę Annę, żonę Grzegorza Kosmowskiego (I. i D. Z. Kal. 6 k. 383v, 7 k. 64). Była ona 2-o v. 1550 r. żoną Zygmunta Starzyńskiego. Zygmunt M., dziedzic w Masłowicach, kupił 1563 r. od Jakuba Mieszkowskiego za sumę 9.000 zł części wsi Mieszkowo Polskie i Niemieckie oraz pustek Wolica i Stramice w p. pyzdr., jak też częsci wsi Lutultów, Galewice i Okalewo w p. wiel. (P. 1397 k. 230; Py. 179 k. 224v). Nie żył już 1580 r. Ożeniony był z Katarzyną z leziony Potworowską, która wtedy była już 2-o v. żoną Jana Szadokierskiego. Wyszła potem 3-o v. za Stefana Siedleckiego i będąc wdową i po tym trzecim mężu żyła jeszcze 1611 r. (Z. T. P. 27 s. 749). Z córek Zygmunta, Zofia, wdowa po Bartłomieju Bartkowskim, w r. 1580 2-o v. żona Stanisława Bliźniewskiego. Anna, Barbara, Jadwiga 1580 r. jeszcze niezamężne, po ojcu spadkobierczynie w części Masłowic, Małyszyna i Stawka. Były one pozywane 1580 r. przez Katarzynę z Potworowskich, wtedy już Szadokierską. Panny stawały w asyście opiekunów swych M-ch, Gabriela, wojskiego wieluńskiego, Antoniego, chorążego wieluńskiego, Franciszka, pisarza ziemskiego wieluńskiego, Walentego, pisarza grodzkiego wieluńskiego (I. Kal. 46 k. 290). Antoniemu M-mu, chorążemu wieluńskiemu, 1568 r. winien był 30 zł Marcin Żabicki, dziedzic w Żabicach w p. łęczyckim (I. Kal. 34 s. 1157). Żona tego Antoniego, Katarzyna Rusocka, kwitowała męża 1584 r. z 3.000 zł zapisanych jej na wsi Ruda p. wiel. (ib. 50 s. 490). Chorąży Antoni swej córce Annie zapisał t.r. dług 1.000 zł (ib. s. 491). Juz nie żył 1592 r., kiedy jego syn Jan kwitował z 600 złp Stanisława Kuczkowskiego, przełożonego ceł koronnych (ib. 59 s. 184). Żona tego Jana, Dorota z Chrostowa, wdowa 1-o v. po Andrzeju Stokowskim, skwitowała t.r. Kuczkowskiego z 500 złp (ib. s. 387).

Walenty, nie żyjący juz 1600 r., pewne role we wsi Ruda zastawił był Wojciechowi Regulskiemu (N. 164 k. 382). Baltazar i Jakub, synowie Walentego, uwolnili 1604 r. poddanego z Rudy (I. Kal. 70 k. 174v). Może ten sam Jakub dostał 2 XII 1603 r. konsens królewski na wykup sołectwa Zalesie w starostwie nakielskim (M. K. 148 k. 200, 200v). Baltazar na połowie dóbr należnych mu z działów z bratem Jakubem, to jest Masłowic, Maluszyna, Stawku i pustek Boski w p. wiel., oprawił 1605 r. posag 6.000 złp żonie Annie Kosmowskiej, wdowie 1-o v. po sław. Konradzie Rydt, kupcu poznańskim (P. 1405 k. 469v). Oboje t.r. wydzierżawili od Wacława Kiełczewskiego, starosty wschowskiego, dobra królewszczyzny wschowskiej pod zakładem 1.800 zł (Ws. 21 k. 381). Baltazar od sław. Mateusza Rychtera, pisarza miejskiego we Wschowie, kupił za 300 grz. ogród we wsi Mała Przyczyna (Ws. 204 k. 266v). Oboje z żoną od Stanisława Czarnkowskiego nabyli 1606 r. wyderkafem za 6.000 złp Łaniewo i Wojnowice p. kośc. (P. 1405 k. 699v), a potem w latach następnych dodawali jeszcze do tego wyderkafu 500 i 300 zł (P. 980 k. 50). Od Ernesta a Seher Thossa wydzierżawili 1610 r. Wygnańczyce i Eichberg (Debogorę?) w p. wscho. (Ws. 25 k. 434). Ten Ernest Seher Thoss był im winien 1611 r. 9.600 zł (Ws. 28 k. 54v). Od Wojciecha Przybyszewskiego 1611 r. nabyli wyderkafem za 12.000 złp części Przybyszewa i całą wieć Ogrody p. wschow. (Ws. 204 k. 384v). T.r. małzonkowie spisali wzajemne dożywocie (ib. k. 397). Rudę w z. wiel. Baltazar sprzedał Janowi Poleskiemu, na co 1611 r. wyraziła zgodę Agnieszka (Ws. 28 k. 110v), ktora 1612 r. skwitowała Wojciecha Przybyszewskiego z 12.000 zł (P. 988 k. 479v). Od Łukasza Opalińskiego, starosty leżajskiego, oboje małżonkowie nabyli 1612 r. wyderkafem za 7.000 zł częsci wsi Łysiny i Tylewice p. wschow. (P. 988 k. 984v). Wobec dokonanej sprzedaży Rudy, gdzie Agnieszka miała swą oprawę, Baltazar 1612 r. dał jej ponowną oprawę 6.000 zł posagu (ib. k. 1114v).

Jadwiga, 1607 r. żona Samuela Jarochowskiego. Stanisław, ze Skomlina, nie żyjący już 1620 r. (R. Kal. 9 k. 439), był ojcem syna Jakuba i córek: Katarzyny, 1618 r. żony Stanisława Myszczyńskiego, nie żyjącej 1653 r., Małgorzaty, żony w latach 1621-1641 Wojciecha Jączyńskiego, wdowy 1647 r., 2-o v. 1649 r. żony Mikołaja Łajszczewskiego, kasztelana sochaczewskiego, bezpotomnej, nie żyjącej 1649 r. Jakub sprzedał był szwagrowi Myszczyńskiemu swe dobra we wsi Brzoza p. wiel., a odkupił je od niego 1620 r. za 4.000 zł z powrotem (R. Kal. 9 k. 439). Nie żył już 1638 r. Jego żoną była Katarzyna Czarnecka (I. Kal. 104b s. 2266), 2-o v. żona Jana Piekarskiego, 3-o v. 1641 r. Olbrachta Gembarta (ib. 107a s. 551). Córka Jakuba i Czarneckiej, Krystyna, o której rekę jej ciotka Jączyńska z mężem spisywali 10 XII 1638 r. w Kaliszu kontrakt z Rafałem Leszczyńskim pod zakładem 20.000 złp (ib. 104b s. 2266). Ślub miał miejsce 13 II 1639 r. w Blizanowie (Bibl. U. W., rkp 44). Krystyna była już wdową 1647 r., a 2-o v. 1652 r. żoną Jana Gomolińskiego, kasztelana spicymirskiego, nie żyła już 1661 r.

Jan, syn zmarłego Jana, kwitował 1623 r. Macieja Szołdrskiego, pisarza ziemskiego poznańskiego (Kośc. 292 k. 174v). Adam, dziedzic Toplina i Skomlina, był sparaliżowany, a jego kuratorzy 1636 r. kwitowali z 2.000 zł z dzierżawy tych wsi Piotra z Czarncy Czarneckiego (I. Kal. 102 s. 1217). Mikołaj, żeniąc się 1637 r. z Jadwigą Kaczkowską, córką Wojciecha, krótko przed ślubem, 18 XI, zobowiązał się oprawić jej 600 zł posagu (G. 80 k. 368v). Kwitowała ona 1638 r. Łukasza Gulczewskiego, dziedzica w Gembarzewie, z 300 złp (ib. k. 409v). Była już wdową 1655 r. (G. 82 k. 1104), a nie żyła już 1665 r., kiedy córka Mikołaja i jej, Anna była żoną Jakuba Czaplickiego (G. 84 k. 249).

Magdalena, wdowa po Janie Hornie, wicerotmistrzu J. Kr. Mci, 1644 r. posesorze młyna i części sołectwa we wsi Szwecja w starostwie nowodworskim. Magdalena, w latach 1683-1686 żona Piotra Piaseckiego, oboje zastawnicy Chlebowa w p. pyzdr. Anna, 1685 r. zona Marcina Krzywańskiego.

Adam, stolnik wieluński, i Urszula z Bielskich, oboje chyba jeszcze żyjący 1692 r., mieli syna Jana, który 25 VIII 1692 r. w Dębogórze zaślubił Jadwigę Baranowską, córkę kazimierza i Teresy Knutówny, i t.r. zobowiązał się oprawić jej 6.000 zł posagu (LC Kcynia; Kc. 132 k. 635v, 637v). Nie żył już ów Jan, tytułowany stolnikiem rzeczyckim, 1720 r., kiedy wdowa z synem Antonim, a też w imieniu innych swych dzieci, więc Kazimierza, Jana, Ludwiki, Franciszki, Aleksandry, Katarzyny i Marianny, niezamęznych, zawierała kontrakt ze Stanisławem Charzewskim, pod zakladem 4.000 złp (G. 94 k. 86v). Wieś Rudę w z. wiel., swoją dożywotnią, wespół z dziećmi sprzedała była Andrzejowi M-mu, łowczemu bracławskiemu, wobec czego 1720 r. skasowała tam swe dożywocie (G. 94 k. 87v). Od swego brata, ks. Wojciecha Baranowskiego, proboszcza kaplicy Baranowskich w katedrze gnieźnieńskiej, kontraktem z 28 III 1721 r. kupiła za 14.000 zł dobra ojczyste: Dębogórę, Sierniki, Tupadły (ib. k. 140v). Nazwana 1725 r. tylko posesorką Tupadł (Kc. 135 k. 77v), bowiem formalna rezygnacja tych dóbr dokonana zostala dopiero 1726 r. (ib. k. 117v). Umarła między r. 1733 a 1738 (Kc. 137 k. 115; G. 97 k. 196v). Z synów, o Kazimierzu wiem, że żył jeszcze 1737 r. (G. 97 k. 164), o Janie, iż żył 1738 r., kiedy asystował siostrze Bogdańskiej kwitującej szwagra Tańskiego (ib. k. 196v). Z córek, Ludwika i Franciszka, niezamęzne, żyły jeszcze 1737 r. (ib. k. 164). Aleksandra, w latach 1728-1769 zona Łukasza Józefa Tańskiego, z czasem wiceregenta grodzkiego gniexnieńskiego, potem podczaszego smoleńskiego, wdowa w latach 1771-1774. Katarzyna, 1738 r. żona Rafała Bogdańskiego. Marianna, jeszcze niezamężna 1737 r., w latach 1745-1771 żona Józefa Zielińskiego.

Andrzej, dziedzic (posesor?) dóbr Pomiany, i Jadwiga z Myszkowskich, rodzice Anny Zofii, ur. w Pomianach, ochrzcz. 1698 r., oraz Jadwigi Aleksandry, ur. tamże, ochrzcz. 17 VIII 1699 r. Chrzestnym jednej i drugiej był Adam M. (LB Trzcinica). Andrzej, komornik graniczny wieluński, ze zmarłej już żony Katarzyny Chmielińskiej, ojciec Katarzyny (Katarzyny Barbary), 1718 r. żony Jana Myszkowskiego (I. Kal. 160 k. 273) z czasem miecznika wendeńskiego, nie żyjącego już 1755 r., 2-o v. żony Andrzeja Szeliskiego, podczaszego bracławskiego, nie żyjącej już 1788 r. Andrzej, podstoli wieluński, i Jadwiga z Myszkowskich, oboje juz nie żyjący 1742 r., rodzice Anny, wtedy wdowy po Franciszku Bykowskim, cześniku ostrzeszowskim, dziedziczki wsi Lubojnia, idącej t.r. 2-o v. za Hipolita Czarnieckiego (I. Kal. 178/180 s. 329). Krystyna M-a, podstolanka wieluńska, więc może też córka Andrzeja i Myszkowskiej, była 1722 r. żoną Zygmunta Zaremby Tymienieckiego, podwojewodziego wieluńskiego, wdowa w latach 1725-1726, nie żyła już 1742 r.

Stanisław, mąż Joanny Sulmierskiej, córki Michała i Elżbiety Miniszewskiej, która 1753 r. potwierdziła manifestację męża uczynioną w jej imieniu a zrzekającą się dóbr rodzicielskich (I. Kal. 196/198 k. 37). Maciej, syn zmarłego Jakuba i Katarzyny z Rudnickich, wojski i regens grodzki piotrkowski, żeniąc się z Eufrozyną Ulatowską, córką Józefa, wojskiego brzeskiego, i Antoniny z Gembartów, krótko przed ślubem, 1 I 1767 (31 XII 1766 ?), zapisał jej sumę 10.000 złp (G. 100 k. 293).

Józef, chrzestny 4 VII 1772 r. (LB Trzcinica).

Jan, podstoli ostrzeszowski, dziedzic Rudnik w p. wiel., pozywał 1753 r. Józefa Wężyka, starostę nizińskiego (Rel. Kal. 152/153 s. 156). Manifestował 1756 r. przeciwko Prokopowi Niemojewskiemu, podczaszemu ostrzeszowskiemu (ib. 163/164 s. 2116). Nie żył już 1774 r., kiedy wdowa po nim, Marianna Watowska, była dziedziczką Mielęcina, dóbr nabytych od Krzysztofa Nekandy Trepki (ib. 214/216 k. 126). Żyła jeszcze 9 XI 1781 r. (LB Parzynów). Niewątpliwie synem Jana i Watowskiej był dziedziczący w Mielęcinie Hipolit, łowczy ostrzeszowski (wieluński) 1777 r., cześnik ostrzeszowski 1793 r., radca województwa kaliskiego żyjący jeszcze 26 I 1818 r. (ib.). Miał za żonę Faustynę Mączyńską, córkę Józefa, kasztelanica sieradzkiego, i Moniki z Grabińskich, żyjącą jeszcze w r. 1789 (LB Parzynów), a, jak się zdaje, 2-o v. Teklę Walewską, żyjącą 26 I 1818 r. (ib.). Synowie z Mączyńskiej: Bonawentura Karol Wincenty Antoni, ochrzcz. 9 XI 1781 r., zmarł w Mielęcinie 1 IV 1782 r., Julian, o którym niżej, Józef Waclaw Andrzej Wojciech, ur. tamże, ochrzcz. 23 II 1785 r. Chyba też Hipolita synem był Celestyn, o ktorym niżej. Z corek, Marianna, zmarła w Mielęcinie 23 VII 1778 r., mając 5 lat. Marianna Aniela Ludwika, ur. w Mielęcinie, ochrzcz. 22 II 1777 r., Kunegunda Franciszka, ur. tamże, ochrzcz. 24 III 1778 r., Agnieszka (Agnieszka Bonawentura), ochrzcz. z ceremonii 24 IV 1779 r., wyszła przed 7 II 1803 r. za Izydora Mniewskiego. Karolina, ur. tamże, ochrzcz. 5 XI 1780 r., Marianna Jozefa Honorata, ur. tamże, ochrzcz. 12 I 1789 r. (LB Parzynów).

Julian (Lambert Rudolf Julian), syn Hipolita i Mączyńskiej, ur. w Mielęcinie, ochrzcz. 16 IV 1783 r. (ib.), dziedzic Mielęcina i Rudnik podprefekt powiatu ostrzeszowskiego 1809 r., radca kasy narodowej 1832 r., wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1837 r. Mąż Weroniki z Kiełczewskich, zmarlej w Mielęcinie 22 IX 1832 r. w wieku 45 lat. Syn Hipolit, dziedzic Mielęcina, zmarł we Wrocławiu 3 III 1827 r., mając lat 24 (LM Parzynów). Z córek, Melania, ur. ok. 1808 r., wyszła 15 II 1829 r. za Henryka Miączyńskiego z Nowejwsi. Magdalena Józefa, ur. w Mielęcinie 21 I 1809 r. Julianna, zmarła 9 XII 1819 r. w wieku trzech i pół lat. Córkami Juliana były też chyba panny, Emilia, chrzestna w latach 1825-1840, Antonina, chrzestna 1825 r., obie "z Mielęcina" (LB Ostrzeszów; LB, LM Parzynów).

Celestyn, zapewne syn Hipolita i Miączyńskiej, ur. ok. 1783 r., za Ksiąstwa warszawskiego podprefekt powiatu ostrzeszowskiego, mąż Agnieszki Sokołowskiej, ur. ok. 1782 r., ojciec Tekli Weroniki Agnieszki Katarzyny, ur. w Mielęcinie 25 I 1818 r., ochrzcz. 1833 r. (LB Parzynów). Zob. tablicę.

@tablica: Masłowscy h. Samson

Krystyna, podstolanka wieluńska, i jej mąż Zygmunt Zaremba Tymieniecki, podwojewodzi wieluński, oboje już nie żyli 1759 r. Katarzyna, żona 1-o v. Jana Myszkowskiego, 2-o v. Andrzeja Szeliskiego, podczaszegogo bracławskiego, nie żyjącego już 1765 r. Konstancja, 1777 r. żona Szymona Bacha Zdzienickiego, cześnika kruświckiego. Róża, żona Stanisława Ordęgi, wojskiego szadkowskiego, już nie żyjącego 1783 r. Jadwiga przed 1 XI 1784 r. wyszła za Jana Gwalberta Karśnickiego, stolnika ostrzeszowskiego, zmarła po połogu 30 IX 1786 r. Józef Kalasanty, dziedzic Debiny i Osiakowa, świadek 17 II 1784 r. (LC Trzcinica). Andrzej, 1785 r. mąż Katarzyny Złotnickiej, córki Feliksa, łowczego szadkowskiego (I. Kon. 83 k. 138v). Eleonora, 1786 r. żona Dionizego Budziszewskiego, podstolego sieradzkiego, dziedzica Małachowa. Marianna, żona Kajetana Rogalińskiego, oboje nie żyli 1788 r. N., mąż Katarzyny z Sokolnickich, chrzestnej 1 XII 1793 r. (LB Starygród). Nepomucena przed r. 1809 wyszła za Jakuba Psarskiego, umarła 24 II 1823 r., mając lat 38, pochowana w Słupi. Jadwiga, w latach 1809-1812 żona Antoniego Wężyka z Tokarzewa.

>Masłowscy różni. Wśród wymienionych tu mogli się oczywiście znaleźć i Samsonowie, ale większe prawdopodobieństwo pokaźnej ilości osób znajdujących się w trakcie swoistego awansu społecznego.

Szl. Maciej i Afnieszka, z Śniat, rodzice Anny, ochrzcz. 1 VII 1708 r. (LB Wilkowo Pol.). Wojciech, ekonom w Dusznikach, i Marianna, rodzice urodzonych tam córek, Róży, ochrzcz. 31 VIII 1713 r., i Franciszki, ochrzcz. 29 II 1716 r. (LB Duszniki). Wojciech ekonom dworu w Buku, i Marianna (może więc ci sami?), rodzice Jadwigi Teresy, ur. w Niegolewie 8 X 1722 r., i Wawrzyńca Franciszka, ur. w Buku 12 VIII 1725 r. (LB Buk). Szl. Zofia z Rokossowa, zmarła 10 IV 1723 r. (LM Poniec). Michał Rajkowski, administrator Nojewa, zaślubił 28 VII 1729 r. Ludwikę M-ą z dworu nojewskiego, której matka mieszkała we dworze wsi Binino. Jej bliską krewną (siostrą?) była panna Róża M-a, chrzestna 9 VIII 1742 r. (LB Zajączkowo). Marianna, chrzestna 8 I 1730 r. (LB Konarzewo). Anna przed 15 X 1731 r. wyszła za Kazimierza Czarnkowskiego. Żyli jeszcze oboje 1734 r. Wojciech, ekonom w dobrach sierakowskich, umarł 17 X 1732 r. (A. B. Sieraków, W. 60). Stanisław świadkował 11 II 1740 r. (LC Grzybowo). Panna Katarzyna, z Jankowic, chrzestna 20 I 1715 r. (LB Szamotuły). Wojciech, uczeń ze szkół jezuickich w Poznaniu, chrzestny 26 IX 1746 r. (LB Rozdrażewo). Panna Franciszka zmarła w Dzięczynie 17 X 1746 r., pochowana w Osiecznej u reformatów (LM Poniec). Apolonia wyszła w Poznaniu 25 VIII 1753 r. za Macieja Jankowskiego.

Szl. Wawrzyniec zmarł w Buku 3 V 1749 r. Panna Jadwiga zmarła w Buku 7 VI 1751 r. Katarzyna zmarła w Buku 19 X 1755 r. (LM Buk). Ignacy zmarł w Strzelcach 11 I 1762 r. (LM Grodzisk). Ks. Stefan, kanonik kościoła Najśw. Marii Panny w Poznaniu, instygator konsystorza poznańskiego, proboszcz kórnicki, pochowany 30 III 1762 r. w kościele Św. Anny (LM Św. Mikołaj, Pozn.). Jan i Regina, rodzice Marianny Katarzyny, ochrzcz. 6 V 1770 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Józef (generous, dominus), kucharz dworski w Gościejewie, i Marcjanna, rodzice Barbary Bibianny, ur. tamże, ochrzcz. 4 XII 1782 r. (LB Mokronos). Ignacy (dominus), chyba nieszlachcic?, i Marianna, rodzice Michała Ignacego ur. w Laskówce, ochrzcz. 23 IX 1789 r. (LB Nowemiasto). Antoni, świadek 20 I 1798 r. (LC Nietrzanowo). Jakub (raz "urodzony", raz "opatrzny") leśniczy w Bytyniu, chrzestny 4 XI 1801 r. (LB Bytyń). Szl. Jakub i Jadwiga z Dobińskich, rodzice Andrzeja Kazimierza, ur. w Szamotułach 10 XI 1803 r. (LB Szamotuły). Jan i Krystyna z Kijańskich, rodzice Józefa, ur. 1 VI 1807 r., z kolonii Kaliszkowice Kaliskie (LB Kotłów). Szl. Ludwik, ekonom w Ostrówku, komisarz w Irzycach 1822 r., i Zofia z Chojnickich, rodzice Tomasza, zmarłego w Chełmcach 7 IV 1815 r. w wieku lat czterech, Józefa Antoniego, ur. tamże 6 XII 1816 r., Tekli zmarłej w Kolonii 10 III 1815 r., Teofili, ur. w Ostrówku 26 III 1818 r. (LB, LM Chełmce). Jan, posesor Wybranowa, chrzestny 28 XII 1818 r. (LB Żydowo).

Jan, dziedzic dóbr Kleparz, dzierżawca plebanii jarząbkowskiej, zmarły 2 X 1842 r. w wieku lat 64. Jego żoną była sław. Magdalena z Grzeszkiewiczów, chrzestna 27 I 1823 r. i 2 IX 1844 r., zmarła 9 X 1845 r. w wieku lat 77. Ich córka była Balbina, ur. ok. 1807 r., jako "panna z plebanii" chrzestna 9 X 1825 r., potem 16 VI 1828 r. wyszła za Stanisława Chrzanowskiego, dziedzica Jelitowa. Może córką Jana i Balbiny była też panna Emilia, z Czeluścina, chrzestna 14 X 1821 r. Syn ich to zapewne ks. Telesfor, kleryk seminarium gniexnieńskiego 1832 r., wikary w Kcyni 1837 r., proboszcz w Krobi 1858 r. (LB, LC, LM Jarząbkowo).

Julia, ur. ok. 1808 r., wyszła 24 XI 1823 r. za Hieronima Elzanowskiego, pisarza dworskiego z Przyjmy w Król. Polskim (LC Powidz). Kazimiera, z Poznania, panna 18-letnia, wyszła 8 I 1882 r. za Wacława Plucińskiego z Granowa (LC Konojad), umarła w Poznaniu 4 XI 1900 r., mając lat 36. Antoni zaślubił w Krotoszynie 6 IX 1886 r. Jadwigę Łukomską, córkę Józefa, plenipotenta Czartoryskich (Dz. P.). Petronella wyszła przed r. 1894 za Jana Laskowskiego, dzierżawcę Bledzianowa.

>Massalscy, Masalscy Stanisław, mąż Jadwigi Dzierzbińskiej, córki Stanisława i Agnieszki Zberkowskiej, w imieniu tej żony dzialał r. 1689 jej brat Jana Dzierzbiński (I. Kan. 68 k. 3v, 69 k. 293, 293v). Oboje małżonkowie 1697 r. wydzierżawili na trzy lata pod zakladem 3.600 złp wieś Kadzidłów od małżonków Psarskich (ib. 70 k. 223). Ich dzieci, bliźnięta Adam i Ewa, rodzone w Gaju, ochrzczone 6 V 1682 r. (LB Ceradz Kościelny).

Bogusław zaślubił 16 II 1711 Annę Streczonównę, wdowę po Teodorze Ritkowskim. Mieli córkę, ochrzczoną 11 VI 1711 r. (LC, LB Wieleń). Katarzyna Massalska, nie żyjąca już 1779 r., żona Andrzeja Rogali Nossalskiego, skarbina czerniechowskiego.

>Massowowie h. Własnego, z Pomorza. Rudigier, nie żyjący już 1556 r. (P. 1396 k. 321; W. 21 k. 16), ojciec Doroty, w latach 1555-1559 żony Jerzego Wedla (Wedelskiego), dziedzica Frydlandu w p. wał. Elżbieta, w latach 1577-1581 wdowa po Sebastianie Wedelskim. Marianna (Maria) Dorota, w latach 1621-1667 żona Henryka Golcza z Gizna. Jakub, nie żyjący już 1630 r., ojciec Ewalda i Zofii, w latach 1623-1630 żony Andrzeja Sławianowskiego, nie żyjącej już 1632 r. (N. 223 k. 864). Ewald (Sebald) nie żył już 1632 r., kiedy jego córka Anna, żona Krystiana Wolde (Wolden), jako spadkobierczyni bezpotomnej siostry ojca, Anny Sławianowskiej, pozywała o pewne sumy Stanisława Smoguleckiego z Grabowca oraz córki z innej matki Andrzeja Sławianowskiego (N. 66 k. 453). Innymi spadkobiercami Zofii Sławianowskiej byli Joachim i Jakub Massowie, jej "bracia", Anny Woldowej "stryjowie", ale między sobą bracia stryjeczni. T.r. swoje prawa spadkowe cedowali Krystianowi Woldowi (W. 28 k. 384). Oboje Woldowie, oraz Joachim i Jakub M-wie żyli jeszcze 1635 r. (W. 35 k. 372v). Sebald (Ewald), mąż Estery Golczówny, córki Krystiana i Marii Glasnapówny, która 1635 r. zapis oprawny na 1000 grz. posagu, dany przez ojca w grodzie waleckim zmarłej jej matce jak również swój posag cedowała Franciszkowi Golczowi młodszemu (ib. k. 479v, 480), który jeszcze 1641 r. ową cesję zwrócił (W. 36 k. 201v). Oboje małżonkowie żyli jeszcze 1641 r. (W. 38 k. 297v, 299).

Massowowie mieszkający częściowo na Pomorzu, częściowo w Rzpltej Ewald, Adrian, Jakub Mateusz Joachim z Bartyn, Joachim z Falkenhagen byli organizatorami najazdu na Grabowo, wieś, której część była własnością Stanisława Kazimierza Konarskiego. Mieli z nim dawne zatargi i czynili szkody we wsi jego Darszno w p. człuchow., wypadając ze swej dziedzicznej (czy posesjonalnej?) wsi Rumlsbok w księstwie Pomorskim. Teraz Konarski zamknął się w kościele, który zdobyli szturmem, a jego zastrzelili, o co byli pozywani 1645 r. przez wdowę i dzieci zabitego, potem znów 1652 r. (W. 40 k. 334).

Rudiger, mąż Zofii Julianny Popielewskiej, córki Henryka, pozwany 1661 r. przez jej braci, bo nie dotrzymał danego im zobowiązania stawienia się dla skwitowania z dóbr po rodzicach (W. 42 k. 126v).

Jerzy znalazł się 1723 r. wśród mnogich pozwanych przez Aleksandra Mierosławskiego (Z. T. P. 41 k. 653). Paweł Antoni, kapitan, mieszkający koło Wielkiego Głogowa, zaślubił 6 VII 1746 r. Szarlotę Eleonorę Bojanowską, córkę Karola, dziedzica Bojanowa z Karoliny Małgorzaty Billerbekówny (LC Bojanowo, dyssyd.). Był potem majorem wojsk pruskich, nie żył już 1772 r., kiedy ona kwitowała spadkobierców swego brata Stefana Bojanowskiego, generała majora wojsk koronnych, z sumy 37.666 zł swego posagu (Ws. 95 k. 170v). Żyła jeszcze 1791 r. (Ws. 106 k. 79). Helena, żona Kazimierza Wolszlegera, asesora ziemskiego człuchowskiego, nie żyjącego już 1787 r. (P. 1364 k. 270).

Fryderyk Gotlob, królewski sędzia śledczy, i Hermanina Retzow, rodzice Zofii Karoliny Hermaniny, ur. 26 X 1794 r. (LB Św. Krzyż, Pozn., dyssyd.). Omar, szambelan pruski, właściciel dóbr rycerskich, mąż Agnieszki zmarłej w Bojanowie 1 VI 1862 r. (LM Bojanowo, dyssyd.). Ludwik Fryderyk Wilhelm Adolf Erdman i Szarlota Henryka Waleria Luiza z domu Frommhold, rodzice Luizy Walerii Jadwigi, zmarłej w Bojanowie 22 X 1872 r., mającej 9 tygodni i 27 dni (LM Bojanowo, dyssyd.).

>Maszewscy różni. Stanisław z Maszewa, chorąży sieradzki 1422 r. (Z. Kon. 12 k. 32v). Stanisław M., mąż Elżbiety Prądzyńskiej, 1468 r. (P. 854 k. 11). Z pozwu córek zmarłego M-go, Małgorzaty i Anny, stanął 1494 r. Dobiesław Paczyński jako zastępca (przyjaciel) Jana Rozdrażewskiego (Py. 169 k. 31).

Ur. Leon, ekonom w Ćmachowie, zaślubił 25 VII 1773 r. Eleonorę Teplińską z dworu ćmachowskiego (LC Biezdrowo). Może to ten sam Leon umarł w Dębnie 5 IV 1802 r., mając lat 63 (LM Dębno n. Wartą). Edward, mąż Wandy Łakińskiej, umarł w Lwówku 15 III 1869 r., w 47-ym roku życia (Dz. P.).

>Maszkiewiczowie różni. Michał i Ewa z Garlińskich, oboje nie żyjący już 1678 r., rodzice Władysława Jerzego, który t.r. oprawił 2.000 zł posagu żonie swej Katarzynie Barbarze Dmochowskiej, córce Stefana i Reginy z Gutowskich (R. Kal. 15 k. 621). Maciej, dzierżawca w Woszczkowie, chrzestny 1 XI 1807 r. (LB Niepart).

>Maszkowscy h. Abdank z Maszkowic w p. łęczyc. Aleksander, po którym wdowa 1602 r. Jadwiga Waliszewska (I. Kal. 68 s. 372). Regina, 1612 r. żona Piotra Chełmickiego. Wojciech, syn zmarłego Zbigniewa, dziedzic Dobieszkowa w p. brzeziń., oprawił 1687 r. posag 2.500 złp żonie swej Annie Gorzyckiej, córce Krzysztofa i Anny ze Zbierskich (I. Kal. 142 k. 501; R. Kal. 2 k. 376). Katarzyna, żona Andrzeja Grzybowskiego, oboje nie żyli 1689 r. Aleksandra, 1738 r. żona Michała Kurnatowskiego, łowczego czerniechowskiego. Józef, podczaszyc dobrzyński, mąż Elżbiety Rychłowskiej, po jej bezpotomnej śmierci podał do akt grodzkich piotrkowskich 16 VIII 1747 r. rejestr pozostałych po niej ruchomości (Rel. Kal. 139 s. 1363). Toczył w latach 1747-1748 sprawę z jej bratem Michałem z Masłowic Rychłowskim, stolnikiem łęczyckim (I. Kal. 185/189 k. 39) N. M-a, żona Łukasza Bielskiego, oboje nie żyli już 1756 r.

>Maszkowscy z Maszkowa (potem Miąskowa) w p. kośc. Czewlej z Maszkowa, Maszkowski 1391 r. świadkował Piotrowi z Górzna przeciwko sołtysowi z Niegolewa, toczył w latach 1396-1404 sprawę z Wyszotą z Łęgu o połowę Darnowa. Uzyskał połowę tej wsi 1404 r. na Janie Gryżyńskim (Leksz. I 966, II 1560, 1879; Ks. Z. Pozn. 44, 1194, 1528, 1529, 1841). Nazwany "niegdy z darnowa" 1413 r. (Kośc. III k. 161v). Jego bracia: Sobek 1406 r. (Kośc. 3 k. 43) i Jarosław. Ten obok brata czewleja występował 1391 r. (Leksz. I 966, II 1689), a 1409 r. procesował się o Darnowo z Piotrem Darnowskim (Kośc. 3 k. 114v). Żył jeszcze 1413 r. (Kośc. III k. 164). Małgorzata M-a, 1449 r. żona Mikołaja Jurkowskiego (zob. Miaskowscy).

>Maszyccy. Jan, nie żyjący już 1649 r., ojciec Stanisława, męża Anny Twardowskiej, córki Mikołaja. T.r. Samuel Twardowski, brat Anny, zawierała z tym Stanisławem kontrakt pod zakładem 2.000 zł, zas Anna kwitowala z 533 zł czynszu Kaspra Skrzypińskiego, dziedzica Lutyni (I. Kal. 115 s. 46, 48).

>Maszyńscy, Maszeńscy h. Nowina z Maszenic w p. radziejowskim. Jan, dziedzic części w Chylinie p. kon., nabył 1554 r. od Świętosława Lipickiego część "Kasprową" w tej wsi, liczącą trzy i pół łanów osiadłych oraz cztery puste (Py. 179 k. 662). Piotr, mąż Zofii Wroniawskiej, córki Macieja i Katarzyny z Pąchowskich, która to Zofia od rodziców nabyła 1557 r. przypadającą jej z działu z siostrami trzecią część rodzicielskich dóbr w Pąchowie p. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 196). Oboje żyli 1572 r., kiedy ona części w Bielczewie i Pąchowie sprzedała w grodzie inowrocławskim za 1.200 zł Janowi, Marcinowi, Kasprowi Sławińskim (I. R. Kon. 16 k. 256). Mikołaj na połowę swych części w Maszenicach i Wroblach p. radziejow. oprawił 1588 r. posag 1.000 zł żonie swej Annie Siąskiej, córce Wojciecha (R. Kal. 6 s. 49). Mikołajowi M-mu dał 1589 r. zobowiązanie Maciej Mchowski cz. Nasięgniewski, iż oprawi 7.000 zł posagu żonie Annie M-ej (I. R. Kon. 23 k. 287). Walenty (Mąszyński) usiłował 1597 r. uzyskać intromisję do dóbr w Pąchowie należących do Zofii z Drogomierów, wdowy po Mikolaju Zbijewskim, ale nie dopuściła go do intromisji jej matka, Uliana Drogomierowa (ib. 28 k. 63v). Kwitował 1598 r. tę Zofię Zbijewską oraz dzieci Mikołaja Zbijewskiego, Jana i Annę (ib. k. 567v). T.r. kwitował się z Anną Górską cz. Bierzglińską, żoną Bartłomieja Rudzinowskiego (ib. k. 685). Jan M. z pow. radziejowskiego, ojciec Nikodema, a brat Anny, wdowy po Stanisławie Wróblewskim, która sumę 100 złp zapisaną sobie przez tego brata cedowała 1598 r. Nikodemowi M-mu (Kc. 123 k. 35v). Katarzyna, 1642 r. żona Jana Nartowskiego.

Nie wiem czy do tych należał Wawrzyniec, mąz Franciszki, których syn Piotr zmarł 7 III 1790 r. (LM Koźmin). Treśc zapisu potem niby "umocniona", wielce niepewna!

>Matczyńscy różni. Wawrzyniec, susceptant grodzki poznański 1726 r. (P. 1025 k. 87).

August (bez cech szlachectwa), dziedzic Tarnowa, i żona jego Paulina z Bielażewskich, rodzice urodzonych w Tarnowie: Aleksandra Antoniego 16 VII 1845 r., Stanisława 28 XI 1849 r., Anieli Heleny 2 X 1847 r., Antoniny Józefy 4 VI 1852 r., Anny Leontyny 28 VI 1854 r. (LB Łęgowo). Anna M-a (nie wiem czy ta sama?) zawierała w Rogoźnie 29 X 1888 r. umowę przedślubną z Wincentym Goetzendorf-Grabowskim. Żyła jeszcze 1 IX 1897 r.

Władysław (dopisane później "de") M., kupiec, i Wacława Offierska, rodzice Stanisława, ur. w Poznaniu na Chwaliszewie 6 V 1906 r. Jego chrzestnym był Ignacy M. (LB. Św. Małgorzata, Pozn.).

>Matczyński h. Jastrzębiec Marek, starosta grabowiecki (z czasem kolejno: wojewoda bełski, podskarbi wielki koronny, wojewoda ruski), 1671 r. mianowany plenipotentem przez Jana Żeleckiego, łowczego koronnego (I. Kon. 60 k. 165v).

>Mateccy, niewątpliwie nie szlachta, ale wymieniani przeważnie z określeniami właściwymi szlachcie. Ur. Jakub, ekonom w Żydowie, chrzestny 4 IV 1774 (LB Konary). Jozef, ekonom w Szurkowie, i Marianna, rodzice Anastazego Wojciecha, ur. tamże 16 IV 1787 r. (LB Niepart). Szl. Piotr, dzierżawca Prusimia, świadkował 1811 r. przy ślubie Józefa Frajera, kancelisty sądu krym. poznańskiego, z ur. Krystyną Niesiołowską (LC Zbąszyń). Zapewne więc już wtedy był ów Piotr mężem Anny Frajer, zmarłej 8 IX 1816 r., w wieku 32 lat. Piotr w latach 1815-1816 był dzierżawcą Kiączyna, nie żył już 20 V 1828 r. W Kiączynie rodziły sie jego dzieci: Antoni Maksymilian 7 I 1815 r., i Ludwika Augustyna Franciszka 25 VIII 1816 r. Pierwsze z nich podawala do chrztu 13 I 1815 r. pani Jadwiga M-a z Kiączyna (LB Kazimierz), może matka ojca? Piotr i Anna mieli również córkę Emilię, starszą od powyższych, która 20 VIII 1828 r. licząc lat 17 poszła za Franciszka Sempołowskiego, dziedzica Wysokiej w Królestwie Polskim. Przebywała wtedy w Karczewie w domu hr. Mikołaja Mielżyńskiego i tam odbył się jej ślub. Szl. Wojciech, dzierżawca Ninina w latach 1813-1816 (LB Ryczywół; LB Ludomy), zapewne identyczny z "Panem" Wojciechem, dzierżawcą Lubinia 1830 r. (LB Lubiń) i ze "szl. panem", "ur." Wojciechem, dzierżawcą Głuponi 1841 r. (LC Konojad), mężem Aleksandry, żyjącym jeszcze 21 II 1848 r. Ich syn Aleksander, ur. ok. 1812 r., zaślubił 21 VI 1841 r. Michalinę Niklas, córkę Józefa i Eleonory, dziedziców Szczepowic, pannę 25-letnią (LC Konojad). Był Aleksander 1849 r. dzierżawcą Zajączkowa. Synowie jego i Niklasówny: Stanisław Nepomucen, ur. w Głuponiach 9 V 1842 r. (LB Brody), Wladysław Aleksander, ur. w Sierakowie w Królestwie Polskim 26 I 1846 r. (LB Michorzewo), córka Helana Jadwiga Anna, ur. w Zajączkowie 2 V 1849 r. (LB Psarskie).

Ur. Adam, bliski krewny wspomnianego wyżej Wojciecha (może brat?), "żołnierz polski", dzierżawca Turkowa w latach 1828-1830 (LB Buk), Dupina, Dupinka, Domaradzic, Szymonek, Goreczek w latach 1830-1838, Lwówka 1846-1849 (LB Psarskie), Wojnowic w latach 1849-1853 (LB Witomyśl), ostatnio dziedzic Bieganowa. Mąż Anny Łaszczewskiej. Chyba właśnie ta sama Anna, zamężna M-a, kupiła 1863 r. od Józefa Pruskiego za 113.000 tal. dobra Grab z przyległościami w p. pleszew., liczące 3.900 m.m. (Dz. P.). Adam był ojcem urodzonych w Dupinku: Bolesława Kazimierza 24 II 1830 r., Tadeusza Bronisława 27 II 1833 r., Władysława Michała 25 IX 1838 r. Córka Kazimiera zmarła w Poznaniu 26 I 1846 r., w wieku lat 15 (LM Lwówek). Wspomniany wyżej Władysław Michał zapewne identyczny z Władysławem, który z publicznej licytacji kupił od spadkobierców kasztelana Skórzewskiego 24 XII 1860 r. za 174.005 tal. Chwalkowo i Kołacin w p. śrem., liczące ponad 5.000 m.m. (Dz. P. z r. 1861). Z żony Heleny Zaleskiej miał córki: Zofię Weronikę, ur. ok. 1860 r., zmarłą w Chwałkowie 28 XII 1862 r., Annę Józefę Weronikę, ur. w Bożejewicach 3 II 1862 r., Kornelię Kazimierę, ur. w Chwałkowie 29 I 1863 r., Zofię (Zofię Rozalię), ur. tamże 7 I 1868 r. (LB Chwałkowo), zamężna za Mateckim, zmarła jako wdowa w Owińskach 9 IX 1904 r. w wieku 42 lat (LM Krerowo). Z kolei z powyższymi w bliskim pokrewieństwie, jak się zdaje, pozostawali: panna Paulina, chrzestna 10 III 1830 r. syna Adama i Łaszczewskiej, Jan, dzierżawca Sielca, chrzestny 2 III 1833 r. innego syna tychże rodziców, i wreszcie Jadwiga, chrzestna 7 X 1838 r. trzeciego z ich synów (LB Dubin). Dzierżawcą Sielca był Jan M., mąż Joanny z Heznerów, ojciec Pauliny, która z domu Adama M-go, z Dupinka, wyszła 5 V 1833 r. za Feliksa Laszczewskiego. Świadkami jej ślubu byli ojciec jej i rodzony stryj Kasper M. (LC Dubin). Nie wiem, czy ten sam, czy inny Jan, dzierżawca Wąsowa w latach 1848-1849, potem Głupoń 1853 r., wreszcie Kuchar w p. kon. 1855 r., mąz Eleonory z Rudnickich, był ojcem: Wojciecha Stanisława, ur. w Wąsowie 25 I 1848 r., Zygmunta Jana, ur. tamże 1 VI 1849 r. (LB Witomyśl), Kazimierza Adama Hieronima, ur. w Głuponiach 30 IX 1853 r. (LB Brody), zmarłego tamże 26 VI 1855 r. (LM Brody; LM Michorzewo, tu data zgonu 24 VI). Chrzestnym trzeciego z synów Jana byli Adam M. z Wojnowic i Helena M-a z Wenecji. O Głuponiach czytaliśmy juz wyżej, że te dobra były w posiadaniu Wojciecha M-go. Wszystko więc potwierdza bliskie związki tych M-ch. Innym jeszcze synem Jana i Rudnickiej był Kazimierz, ur. w Kucharach 7 VII 1855 r., przemysłowiec i działacz społeczny, zmarły w Warszawie 8 IV 1913 r. (P. S. B.). Feliks M. był 25 VI 1862 r. chrzestnym jednej z córek Władysława i Zaleskiej. Inną ich córkę podawał do chrztu 26 IX 1863 r. Michał M. (LB Chwałków), obaj oni to niewątpliwie bliscy krewni wymienionych wyżej.

Grzegorz, ekonom, zmarł w Gołuniu 9 VI 1814 r. (LM Pobiedziska). Stanisława z Dzierzbickich M-a, córka Ludwika z Pijanowic i Józefy, mająca w r. 1849 lat 34, mieszkała w Królestwie Polskim (LM Chwałkow).

>Materna (h. Ślepowron?) Jan, podczaszy inowrocławski, ręczył 1448 r. za Bogusza z Koszut, iż będzie żyć w pokoju z Mikołajem Mokronoskim (P. 852 I k. 3v).

>Matkowska Anna, 1662 r. żona Wojciecha Żukowskiego (G. 337 k. 707). Zapewne żyli jeszcze oboje 1688 r.

>Matrzymowscy, nazwisko pisane niekiedy dość różnie: Matrimowski, Matrymowski, Matrzimowski, Matrzymowski. Kasper, syn Jana nie żyjącego już 1622 r., ze swą żoną Zofią Turską cz. Jaroszewską wydzierżawili 1616 r. od Adama Wojuckiego część Wólki Raciborowskiej (I. Kal. 82 s. 1478). Zofia ta skwitowała 1618 r. swego brata Wojciecha Turskiego z 400 zł posagu (ib. 84 s. 1580). Od tego swego szwagra Wojciecha Kasper dostał 1622 r, zapis długu 60 złp (ib. 88a s. 336). Drugą jego żoną była Anna Poklękowska, wraz z którą dzierżawił części Biskupic i pustki Bystrzycy od Krzysztofa Biskupskiego, który 1625 r. skwitował ich z 500 zł ostatniej raty tej dzierżawy (I. Kon. 44 k. 285v). Kasper nie żył już 1636 r., kiedy jego córka zrodzona z Turskiej, panna Marianna mianowała plenipotentów (I. Kal. 102 s. 1973, 113 s. 664). Jeszcze niezamężna, kwitowała 1644 r. Jakuba Gaszyńskiego z prowizji rocznej od sumy 250 złp (ib. 110a s. 88). Wyszła potem za Pawła Gałęskiego i, bezpotomna, nie żyła już 1674 r., a spadek po niej brali Turscy (ib. 113 s. 664).

>Matuszewiczowie, Matusewiczowie. Stefan Matysewicz (w podpisie Matusewicz), 1685 r. mąż Katarzyny Głoskowskiej, córki Adama, która wtedy wraz z siostrami a też w imieniu brata Jana, jezuity, kwitowała z 300 zł Andrzeja Kierzynskiego (I. Kal. 143 s. 418).

Przybyszami z Wielkiego Księstwa Litewskiego byli niewątpliwie małżonkowie Ludwik i Katarzyna z Downarowiczów, już nie żyjący 1784 r., kiedy syn ich Jakub spisywał wzajemne dożywocie z żoną Apolonią Okuliczówną, córką Jana i Apolonii z Kosickich (P. 1361 k. 368). Ci małżonkowie, dzierżawcy Krzyżownik, mieli córkę Ludwikę Joannę, ur. tam, ochrzcz. 30 VIII 1789 r. (LB Kiekrz). Żyli jeszcze oboje 1793 r. (P. 1370 k. 163v).

Barbara, 1787 r. żona Pawła Rohozińskiego.

>Matuszewscy różni. Ur. Marcin i Franciszka, rodzice Brygidy, ur. w Kcyni, ochrzcz. 1 X 1760 r. (LB Kcynia). Elżbieta przed r. 1826 wyszła za Antoniego Mizerskiego, dzierżawcę Bielejewa. jej syna podawali do chrztu 19 VI 1827 r. "Wielm." Błażej M. z żoną Franciszką (LB Panienka). Franciszek, "stanu szlacheckiego", guwerner w Wyżkach, mający lat 30, zaślubił 3 X 1841 r. Mariannę Zakrzewską, pannę 20-letnią, "stanu szlacheckiego", zamieszkującą w Wyżkach przy bracie (LC Magnuszewice). Umarła ona w Poznaniu 16 XI 1849 r., mając lat 35(!), pozostawiając męża i córki, Kornelię siedmioletnią i Klotyldę mającą osiem dni (LM Św. Marcin, Pozn.). Ignacy, dzierżawca Biezdrowa, świadkował 4 VI 1856 r. (LC Biezdrowo).

>Matuszewski h. Topór z rodziny pochodzącej z Małopolski, Romuald Edward, dr med., rodzice Edwarda, słuchacza Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie, członka korporacji "Kujavia", zmarłego w Cieszynie 28 IX 1937 r. wskutek nieszczęśliwego wypadku, pochowanego w Poznaniu na cmentarzu Farnym (Dz. P.).

>Mazała szl., ur. Stefan, mąż Zofii Skrzypińskiej, córki Wojciecha, która w r. 1636 uzyskała od Wojciecha Kobierzyckiego zapis długu 1.000 zł (I. Kal. 102 s. 1187). Stefan w latach 1641 i 1645 wespół z nią wyznaczał plenipotentów (I. Kal. 107a s. 962; I. Kon. 51 k. 574v). Zofia "Mazalina" 1647 r. kwitowała Kaspra Skrzypińskiego z 616 złp na poczet swego posagu (I. Kal. 113 s. 1871), a 1652 r. Marcina i Wiktoryna braci Kobierzyckich z 1.000 zł (ib. 118 s. 1609).

>Mazowieccy h. Dołega ze wsi Mazosze, Mazowsze p. lipneńskiego, ziemi dobrzyńskiej. Anna, 1678 r. żona Stefana Przepałkowskiego. Michał, sędzia ziemski dobrzyński, nie żyjący już 1700 r., miał z żony Jadwigi Karskiej synów: Kazimierza, Wojciecha, Kaspra i Stanisława oraz córkę Agnieszkę, żonę Kazimierza Nałęcza. Syn Kazimierz w imieniu matki, braci i tej siostry kwitował się wtedy ze Stefanem Kosińskim (Z. T. P. 38 k. 274). Anna, żona Wojciecha Świeżawskiego, już nie żyjącego 1701 r. Kazimierz, chrzestny w sierpniu 1706 r. (LB Pakośc).

Michał i Marianna z Łukowskich, oboje już nie żyjący 1775 r., rodzice Władysława i Jana, regenta ziemskiego dobrzyńskiego. Wladysław 1772 r. mianował brata Jana swym plenipotentem (Ws. 96 k. 13v). Był ten Władysław 1775 r. szambelanem elektora bawarskiego (Py. 158 k. 428v), a 1784 r. sędzią deputatem na Trybunał Koronny (P. 1361 k. 48v). Ożenił się z Katarzyną Umińską, córką Antoniego, skarbnika poznańskiego, i Marianny Teresy Rogalińskiej, wdową po Stanisławie Grabskim, stolniku bracławskim. Małżeństwem byli już 1776 r. (Py. 158 k. 513v). Katarzyna mając dożywocie na dobrach pierwszego męża, wniosła M-mu posesję niektórych dóbr z klucza nowomiejskiego. Z dóbr tych Chociczę, Kolnice i Kolniczki, M. wziął 1778 r. w zastaw od braci Grabskich, Kajetana, pasierba swej żony, Ksawerego, Maksymiliana i Jakuba, jej synów (Py. 158 k. 837, 848). Oboje małżonkowie, posesorzy Chociczy, Kolnic, Kolniczek i Łaskaw, tę ostatnią wieś zastawili 1779 r. za 38.000 złp Stanisławowi Sarbskiemu (Kośc. 333 k. 175). Katarzyna zawierała 1783 r. układ z synami Ksawerym i Jakubem Grabskimi (P. 1360 k. 511v). Oboje z mężem Kolnice zastawili na trzy(!) lata 1784 r. Florianowi Kiedrzyńskiemu (P. 1361 k. 48v), a już 1785 r. te same Kolnice też na trzy lata za 21.000 złp Maciejowi Brodnickiemu (P. 1362 k. 343). Katarzyna dokonała 5 V 1786 r. z bratem swym Hilarym Umińskim, starostą bilskim, i z siostrą Marianną, zamężną Domiechowską, podziału dóbr po ich ojcu, z których szacunku na dwie siostry przypadła jedna czwarta, to jest 57.031 zł (Py. 163 k. 519). Nie żyła już 1793 r. (P. 1370 k. 26v). Drugą żoną Władysława była Elżbieta Orłowska, zaślubiona przed r. 1798. Pamiętnikarz Nieświastowski zanotował o nim pod r. 1813, iż miał piękny majątek, który szerokim życiem i nadmierną gościnnością podrujnował. Po śmierci swych braci dostał cztery wsie i gotówką 180.000 zł, żonie w spadku przypadło 500.000 zł. Umarł w Wolicy Kościelnej 13 VIII 1815 r., mając lat 72 (LM Dębno n. Wartą). Z drugiej żony synowie: Jan Eremita, ur. w Klęce, ochrzcz. 11 XII 1797 r. (LB Nowemiasto), Marceli Adam, ur. 11 I 1802 r., ochrzcz. z wody w Dębnie, z ceremonii 1 IV 1812 r. (LB Cerekwica), Franciszek Salezy Ignacy, ur. w Wolicy 10 I 1808 r., zmarły tamże 18 IV 1809 r. Córki: Brygida, ur. 11 II 1799 r. Katarzyna, zmarła w Wolicy 7 IX 1806 r., mająca rok, Katarzyna, ur. tamże 19 XII 1806 r. (a data chrztu 15 XII, czy nie na odwrót?), Konstancja Franciszka, ur. tamże 5 III 1812 r. (LB, LM Nowemiasto). W parafii cerekwickiej 1 IV 1812 r. odprawiony chrzest z ceremonii nad Marianną Agnieszką, córką tychże rodziców, ur. 27 I 1799 r. Wiemy, że 11 II 1799 r. rodziła się Brygida, więc ta data zapewne fałszywa, może tylko co do roku?

Teresa z Gołdowskich M-a zmarła w Zakrzewku 26 III 1866 r., pozostawiając dzieci (Dz. P.). Byli też M-cy w Tylicach w p. chełmińskim, ale w męskim pogłowiu wymarli przed r. 1881 (ib.). Dziedziczką Tylic była 1888 r. Honorata z M-ch, wdowa po Januarym Wybickim (ib.). W r. 1896 mieszkała w Poznaniu Bronislawa z M-ch, żona Leona Czarlińskiego, długoletniego posła i prezesa Koła Polskiego w Berlinie, zmarła licząc lat 72 w Toruniu 21 XII 1914 r., pochowana w Papowie (ib.).

>Mazowscy h. Grabie z Mazowa w ziemi ciechanowskiej. Walenty zabity przez Wawrzyńca Krótkiego, karczmarza z Bojanic, poddanego Tomasza Radomickiego, o co pozew był 1533 r. (Kośc. 236 k. 204v).

Felicjan (Feliks), 1680 r. mąż Jadwigi Ossowskiej, córki Zygmunta i Zofii z Młodziejewskich (Py. 155 s. 102; P. 1140 V k. 50), umarł między r. 1703 a 1705 (P. 1143 I k. 36; Kośc. 309 s. 230). Wdowa 1705 r. sumę 2.000 zł zapisaną im obojgu 1699 r. przez małżonków Cieleckich na wsiach Łążek i Zawory cedowała 1705 r. córce Zarembinie i jej mężowi (ib.). Żyła chyba jeszcze 1715 r. (Py. 156 s. 21), nie żyła 1717 r. (Kośc. 311 s. 670). Syn Jan Antoni, ochrzcz. 3 VI 1688 r. (LB Witkowo), chyba zmarł młodo. Z córek, Anna była 1701 r. żoną Krzysztofa Gronowskiego. Marianna, żona 1-o v. 1701 r. Adama Skąpskiego, 2-o v. 1702 lub 1703 r. wyszła za Franciszka Zarembę, z Zarembów Wielkich, zmarłego między r. 1715 a 1717, poszła 3-o v. w Gniexnie u Św. Michała 21 X 1718 r. za Andrzeja Brudzyńskiego, nie żyła już 1742 r.

Maciej, dziedzic Wielkiego Bodzanowa w p. brzeskim kuj., nie żyjący już 1686 r., ojciec Stanisława, dziedzica tegoż Bodzanowa, który t.r. zobowiązał się oprawić na połowie owej wsi posag 2.166 zł żonie Mariannie Kiełczewskiej, corce Stanisława, sekretarza J. Kr. Mci, z Zofii Dobrzelewskiej (I. Kal. 143 s. 122). Żyli oboje 1691 r. (ib. 149 s. 274).

>Mazuchowski, Mażuchowski, niewątpliwie pochodzenia nieszlacheckiego, tytułowany "szlachetnym", a niekiedy "urodzonym", Franciszek w latach 1761-1775 woźny zamku poznańskiego, zmarły w styczniu 1775 r., pochowany u Franciszkanów. Z jego pierwszej żony, Małgorzaty, syn Kazimierz Dionizy, ur. w zamku, ochrzcz. 8 III 1761 r., córka Petronella, ur. tamże, ochrzcz. 10 VI 1763 r. Z drugiej żony, Klary, synowie, Piotr Paweł, ochrzcz. z wody 1771 r., z ceremonii 5 XI 1772 r., Karol Dionizy, ur. w zamku 31 X 1772 r., Tomasz, ur. tamże 8 XII 1774 r. (LB Św. Marcin, Pozn.).

>Mazurkiewiczowie h. Pobóg, z tym herbem legitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim. Ur. panna Marianna, córka komisarza (ekonoma) w Żytowiecku, chrzestna w latach 1816-1817 (LB Żytowiecko). Ur. Adam, adwokat w Kaliszu, mając lat 32 zaślubił 20 II 1827 r. w Pijanowicach Adelajdę (Adelę) Dzierzbicką z Pijanowskich, 24-letnią córkę Ludwika i Józefy (LC Krobia; LB Chwałków), zmarłą w Kaliszu 5 III 1870 r. (Dz. P.). Wincenty "de M.", urzędnik sądowy, i Seweryna z Mierosławskich, rodzice Marianny Konstancji Tekli, ur. w Dobrojewie 30 VII 1848 r. (LB Ostroróg). Walentyna, chrzestna 21 III 1854 r. (LB Mórka). Wiktor (Wiktor Leon), właściciel ziemski z Kaliskiego, 28-letni, zaślubił w Poznaniu 30 XI 1871 r. Paulinę Skórzewską z Kretkowa, 32-letnią (LC Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.), zmarł w Warszawie 26 VIII 1888 r., pochowaną w Kaliszu (Dz. P.). Zefiryn, z Poznania, zaślubił tam u Panny Marii 19 X 1872 r. Franciszkę Watta Skrzydlewską, córkę posła na sejm pruski (ib.), zmarłą w Poznaniu 18 III 1931 r. (ib.). N. sprzedał Dąbrowę w p. wrzesińskim (517 m.m.) za 86.000 m. B. Diehlowi (ib.). Dr. Władysław kupił 1908 r. od Banku Ziemstwa za 297.000 m. Szamarzewo w p. wrzesińskim (ib.). Wiktoria z domu Ozdowska umarła 4 III 1917 r. w Zablack koło Gergenfelde w Prusach Wsch., pochowana w Wągrówcu. Pozostał mąż i dzieci (ib.).

>Mazurowiczowie, używający przydomku Troja. Ks. Michał, proboszcz kazimierski, miał sobie 1735 r. przez Jerzego Chrzanowskiego, cześnika bełskiego, zapisaną sumę 500 żł na Wilczogorze, oraz 72 zł. Spadkobiercami księdza było rodzeństwo, Wojciech i panna Katarzyna, jego bratanek i bratanica. Po śmierci tej Katarzyny ur. Wojciech Troja M., jako jedyny spadkobierca stryja, powyższe sumy 1788 r. cedował Janowi Radońskiemu (G. 115 k. 138).

>Maxen h. Wlasnego, rodzina saska. Joanna, córka Karola, 1737 r. żona Zbigniewa Dziembowskiego (P. 1251 k. 22v). Wdowa po nim 1759 r.

>Maxińscy, zob. Maksińscy

>Mączewscy h. Bem, z Mączewa Wielkiego w p. raciąskim. Jakub i Jadwiga Teresa z Dromińskich (Dramińskich?), rodzice Fabiana, już nie żyjącego 1786 r., po którym z Marianny z Charzyńskich syn Marcin, mąż Józefy Markowskiej, córki Jana i Magdaleny z Świerczyńskich, która t.r. to Magdalena t.r., cedowała swemu zięciowi M-mu sumy spadłe po jej braciach Walentym i Józefie Świerczyńskich (P. 1363 k. 524).

>Mączkowie. Mikołaj Mączka z Krzysztoporzyc miał 1443 r. sprawę z Marcinem Zajączkowskim i Ściborem, bratem zmarłego Piotra Polaka z Wierzenicy (P. 14 k. 218). T.r. Mikołaj M. z Wierzenicy miał termin z Ozjaszem Strączkiem z Grabienic (ib. k. 229, 255v), a 1446 r. z braćmi z Głębocic (P. 15 k. 163v). Jego żoną była Dorota i w jej imieniu Andrzej "niegdy Gądkowski" skasował 1447 r. jej oprawę cedując ją na rzecz uczc. Katarzyny Gilczowej i jej syna Jana, mieszczan poznańskich, z którymi się t.r. Dorota i jej mąz procesowali (P. 17 k. 14, 52v). Przeciwko Dorocie, już wtedy wdowie, z tytułu jej oprawy na Wierzenicy i innych dobrach występował 1452 r. Grzegorz Buchwałd, mieszczanin poznański (P. 18 k. 29v, 64v). Bratanek Mikołaja Mączki z Wierzenicy, Kobylnicy, Rakowni i Pławna, Jan Krzysztoporski t.r. płacił winę, bo nie stanął z pozwu Wierzbięty Piątki z Grzybowa (ib. k. 49). Procesował Wierzbięta tego Jana o 700 zł długu zmarłego Mączki z Wierzenicy jeszcze i 1459 r. (ib. k. 210v).

Nie wiem, czy z powyższymi pozostawał w jakimś związku Mikołaj Mączka Kuczyński, który 1464 r. miał termin ze strony braci Mikołaja, Wawrzyńca, Marcjana i Andrzeja niegdy z Unięcic (Kośc. 19 k. 319v), a 1469 r. tego Mikołaja M-ę z Małej Kuczyny pozywali Mikołaj i Wawrzyniec bracia z Mirzewa (Kosc. 20 k. 310), niewątpliwie identyczni z Mikołajem i wawrzyńcem niegdy z Unięcic. Żył jeszcze ów Mikołaj Mączka Kuczyński w r. 1471 (Kośc. 20 s. 584).

Ta niepewność w jeszcze większym stopniu jawi się przy łączeniu z powyższymi tytułowanego "nobilis et discretus" Marcina, syna Mączki, który 1444 r. winien był przysięgać na wezwanie Mikołaja, syna Jana z Wrześni (Py. 10 k. 205v). Chyba to ten sam szl. Marcin Mączka, wójt pyzdrski, ręczył 1471 r. za żonę Jadwigę, iż uwolni Janowi (Iwanowi) z Goliny, sędziemu generalnemu kaliskiemu, czwartą część wsi Górka w p. pyzdr. (Py. 14 k. 225v). Jadwiga spełniła to zobowiązanie jeszcze t.r. i tę czwartą część Małej Górki sprzedała za 100 zł węg. sędziemu. Towarzyszył jej przy tym stryj Michał Brzeźnicki (P. 1385 k. 128). Marcinowi, wójtowi, Jan z Osieka zastawił 1471 r. pół łana w Osieku (Py. 15 i 101). Żonie na połowie części wójtostwa pyzdrskiego i młyna Marcin 1474 r. oprawił 100 grz. posagu (P. 1386 k. 18). Od Małgorzaty, wdowy po Mikołaju Walczku, mieszczaninie pyzdrskim, nabył 1480 r. za 30 grz. łan roli wójtowskiej w Pyzdrach (P. 1386 k. 120v). Po jego śmierci Jadwiga 1494 r. pozywana była przez Mikołaja Gunickiego (Py. 169 k. 24v). T.r. albo następnego wyszła 2-o v. za sław. Jana Bielaka, burmistrza pyzdrskiego, któremu dała 1495 r. trzecią część swej oprawy na wójtostwie pyzdrskim. Asystował jej teraz przy tej donacji stryj Stanisław Ciświcki (P. 1383 k. 54). T.r. na swej oprawie zapisała temu drugiemu mężowi 40 grz. (Py. 169 k. 58).

Zachodzi i ta możliwość, że "Mączka" to tylko imionisko, przypadkowo wspólne kilku osobom należącym do zgoła różnych rodzin, a nawet być może reprezentujących różne stany.

>Maczkowscy, byli w ziemi wiskiej, używali h. Machwicz, nie wiem jednak, czy tu cytowani mieli z nimi coś wspólnego. Szl. Fabian, mający ok. 50 lat, zmarł w Górce 13 II 1788 r. Ur. pani M-a, wdowa (czy po tym Fabianie?), licząca lat 60, zmarła w Odolanowie 3 XII 1792 r. (LM Odolanów).

>Mączniccy, zob. Maczyńscy

>Mączyńscy h. Świnka nazwisko wzięli zapewne od wsi Mączniki w pow. kaliskim (parafii Giżyce). Piotr h. Świnka i Anna Cienińska (Ciemińska) cz. Potworowska h. Debno, rodzice Jana, kanonika kaliskiego, instalowanego 9 II 1553 r. na kanonii poznańskiej, potem działacza politycznego i reformacyjnego, lingwisty, leksykografa, autora głośnego słownika łacińsko-polskiego, zmarłego przed r. 1584 (P. S. B.).

Byli bracia rodzeni: Maciej, Jan i Piotr. O pierwszym z nich będzie niżej. Jan trzymał zastawem w sumie 2.480 zł od Anny Słuszkowskiej, żony Krzysztofa Pieniążka, dobra jej dziedziczne we wsiach Piekary, Zaspy jedne i drugie, Pieniążkowo i Chyrzyska, z której to sumy zastawnej skwitował Annę 1568 r. (I. Kal. 34 s. 711). Od Stanisława z Budzisławia Wysockiego, kasztelana lędzkiego, 1574 r. wziął w zastaw za 3.000 złp wsie: Janiszewo z rudą żelazną Janiszewską i młynem wodnym, Głowy, Ostrów oraz części wsi Kozimino, a scedował potem te swoje prawa wspomnianej wyżej Annie Pieniążkowej (I. R. Kon. 16 k. 584, 18 k. 3v). Mączniki i Niwiska, wsie sąsiadujące ze sobą, zastawił Piotrowi Rożniatowskiemu i żonie jego Annie Parusowskiej (I. Kal. 48 s. 208). Nie żył już 1578 r. (I. R. Kon. 18 k. 3v). Mimo zakwitowania z r. 1568 zachował najwidoczniej jakiś rodzaj posesji Piekar Młyńskich, Zasp Wielkich i Zasp Chyrzysk w p. sieradzkim, bo po jego bezpotomnej śmierci dziedziczyli prawa do tych dóbr bratankowie jego po bracie Macieju. Piotr, nie żyjący już 1584 r., też bezpotomny, dziedzic w Zdziebędowie w Sieradzkiem, miał od Mikołaja Lutomierskiego z Chełmicy zapis zastawny 3.000 zł na wsiach Kurów i Mała Wiśnica w p. czchowskim. Jego spadkobiercami byli też bratankowie po Macieju.

Maciej, nastarszy z braci, nie żyjący już 1582 r., miał z Anny Borzewickiej synów Łukasza i Andrzeja, spadkobierców stryja Jana w Piekarach Mlyńskich, Zaspach Wielkich i Zaspach Chyrzyskach (I. Kal. 48 s. 530). Ich owdowiała matka i oni dwaj, dziedzice Piekar, uiścili się wobec ks. Macieja Leopolity, kustosza i oficjała kaliskiego, 1584 r. z połowy sumy 115 grz., którą dawniejsi dziedzice Piekar, Pieniąkowie, zapisali byli jako czynsz duchowny kustoszowi kolegiaty Najśw. Marii Panny w Kaliszu (ib. 50 s. 155). Andrzej jako współspadkobierca stryja Piotra w Zdziebędowie, wedle zobowiązania swej matki i opiekunki, a tez w imieniu brata Łukasza, skwitował 1584 r. Mikołaja Lutomierskiego z sumy zastawnej 3.000 zł danej mu przez ich zmarłego stryja (ib. s. 766). Najpierw jeszcze nieco o Łukaszu. Od Jana Korycieńskiego z Chocienia dostał 1596 r. zobowiązanie sprzedaży za 200 zł domu w Kaliszu (ib. 63 k. 259). Od Eliasza Czamer Gołkowskiego nabył 1605 r. za 18.000 złp wieś Rogaszyce wraz z osiadłymi dziedzinami Żerowem (Żyrowem), Krokiem cz. Marcinową (Malinową?) (Z. T. P. 27 s. 13, 1502). Pozywały go 1614 r. o bezprawną, ich zdaniem, posesję połowy Rogaszyc córki zmarłego Jerzego Mieszkowskiego, Anna, żona Andrzeja Kucharskiego, i barbara, wdowa po Stanisławie Otta (I. Kon. 38 k. 10v). Bezpotomny, chyba nie żył już 1616 r. (I. kal. 82 s. 452), nie żył z pewnością 1622 r. (ib. 88a s. 619). Jego brat Andrzej kupił 1611 r. za 25.500 złp od Janusza Zaremby z Kalinowy wsie: Głuchowo, Młyny Strachockie cz. Zaspy oraz części w Wilczkowie p. sier. (R. Kal. 8 k. 62). Wieś Rzymsko p. sier. sprzedał t.r. wyderkafem na rok za 3.000 zł Mikołajowi Szyszkowskiemu (ib. k. 64). Chyba w r. 1616 był juz spadkobiercą brata Łukasza, bo to tłumaczyłoby skwitowanie go wtedy przez Czamrówny Gołkowskie, siostry zmarłego Eliasza (I. Kal. 82 s. 452, 454). Nie żył już 1618 r. (ib. 84 s. 1427). Z nieznanej mi zony synowie, Łukasz i Jan. Ich siostrą była niewątpliwie Anna, w latach 1641-1657 wdowa po Samuelu Mycielskim.

1. Łukasz, syn Andrzeja, wraz z bratem Janem 1618 r. skwitowany przez siostry Gołkowskie, Anne wdowę Laskowską i Katarzynę wdowę Tymieniecką z 200 zł (ib.). Skwitował z kolei te siostry 1622 r. z sumy 2.000 złp (ib. 88a s. 574). T.r. obaj z bratem, jako spadkobiercy stryja Łukasza, byli skwitowani przez Jana Słaboszewskiego ze sprawy o wydanie poddanego kołodzieja, zbiegłego z Kwiatkowa do Żerowa (ib. s. 619). Z bratem, wciąż jako spadkobiercy stryja, skwitowani 1624 r. przez Jana Zamłyńskiego z 500 zł zapisanych mu przez tegoż stryja (ib. 90b s. 1645). Zdziebędowo i Kolędzice w p. sier. sprzedał 1624 r. za 22.500 złp Mikołajowi Tymienieckiemu, podstarościemu wieluńskiemu (R. Kal. 10 k. 279). Od Melchiora i Piotra radzewskich, stryjów i opiekunów Anny, Marianny i Zofii Radzewskich, pasierbic swoich, nabył 1624 r. za 75.000 złp miasto Dobra i wsie: Zamysłów, Potworów, Żeronice Wielkie oraz pustki Kołowa w p. sier. (R. Kal. 10 k. 154v). W r. 1625 sprzedał za 24.000 zł wsie Sarny, Cienia Mała z folwarkiem Niedoń i pustką Dolsko w p. sier. Janowi Bartochowskiemu (ib. k. 377). Swoje części w Potworowie 1629 r. sprzedał wyderkafem Wojciechowi Mycielskiemu (R. Kal. 11 k. 131). Miasto Dobra oraz wsie Zamysłów, Potworów i Żeronice sprzedał 1639 r. za 90.000 złp Marcinowi i janowi Walewskim, kasztelanicom sieradzkim (Z. T. P. 29 s. 831). Od Marianny Wilczkowskiej, żony Wojciecha Pigłowskiego, i od jej siostry panny Heleny Wilszkowskiej 1642 r. kupił za 5.000 zł części ich ojczyste w Wilczkowie p. sier. (R. Kal. 12 k. 363). Bezpotomny, nie żył już 1645 r. (ib. 13 k. 218v). Jego żoną była 1624 r. Beata Laskowska, wdowa 1-o v. po Krzysztofie z Bnina Radzewskim (R. Kal. 10 k. 154v). Łukasz spłacił jej siostrę Annę, żonę Piotra Borka Gostyńskiego, i ta 1626 r. zrzekła się dóbr ojczystych (P. 1017 k. 358v). Beata nie żyła już 1639 r. (Z. T. P. 29 s. 831).

2. Jan, syn Andrzeja, podkomorzy wieluński (I. Kal. 121 s. 379), wspomniany obok brata 1618 r. (I. Kal. 84 s. 1427), jeszcze nieletni w r. 1622 (ib. 88a s. 574), spadkobierca brata Łukasza, wieś Ozorzyn w p. kon. sprzedał 1645 r. za 20.000 zł Piotrowi Wierzbięcie Biskupskiemu (R. Kal. 13 k. 218v). Mączniki i Niwiska p. kal. zastawił 1647 r. za sumę 12.856 złp Eustachemu Wierusz Kowalskiemu (I. Kal. 113 s. 843), a 1649 r. te same dobra temuż Kowalskiemu puścił zastawem za 14.240 zł (ib. 115 s. 724). Nie żył już 1655 r. (I. Kal. 121 s. 379). Z Doroty z Kalinowy Zarembianki, nie żyjącej już 1671 r. (Ws. 68 k. 493v), synowie, Marcin i Stanisław. Z córek, Marianna, w latach 1653-1677 była żoną Łukasza z Werbna Rydzyńskiego, cześnika kaliskiego, nie żyła już 1688 r. Zofia, żona Stefana Siemieńskiego, wojskiego sieradzkiego, podstarościego i sędziego grodzkiego piotrkowskiego, nie żyła już 1690 r.

1) Marcin, syn Jana i Zarembianki, chorąży warszawski (I. Kon. 58 k. 428; I. Kal. 140 k. 176), działał 1655 r. w imieniu własnym i brata Stanisława (I. Kal. 121 s. 379), zawierał z tym bratem 1657 r. kontrakt pod zakładem 150.000 złp (ib. 122 s. 144). Kwitował się t.r. z Janem Starskim z kontraktów o dzierżawę Piekar (ib. s. 3). Nie zył już 1659 r., kiedy wdowa Zuzanna Mokronoska, córka Wojciecha, kasztelana rawskiego, w imieniu własnym oraz swych synów, Stanisława i jana Kazimierza, kwitowała się z małżonkami Małuskimi (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 74). W r. 1666, będąc już 2-o v. żoną Marcina Grudzińskiego, podkomorzego inowrocławskiego, Wilczkowo wydzierżawiła Mariannie z Dominikowskich Porczyńskiej, którą tam wtedy najechali ojciec i syn Wawrowscy (I. Kon. 58 k. 428). Z wymienionych wyżej synów, o Stanisławie nie wiem nic więcej.

Jan (Jan Kazimierz), syn Marcina i Mokronoskiej, łowczy sieradzki 1690 r. (Z. T. P. 35 s. 11), Wilczków zastawił 1681 r. za 5.600 zł Andrzejowi Widawskiemu, łowczemu sieradzkiemu (I. Kal. 140 k. 176). Od swej ciotecznej siostry, Marianny z Siemieńskich, żony Felicjana Grabskiego, podstolego łęczyckiego, współspadkobierczyni po Adamie Zarembie w dobrach Ojrzanów, Żelechów, Zaremby, Kaleń, Żabia Wola, Zalesie w p. tarczyńskim ziemi warszawskiej i we dworze w Warszawie dostał 1690 r. jej część spadkową (Z. T. P. 35 s. 11), a 1696 r. swoje części tej sukcesji dali mu Rydzyńscy bracia cioteczni, Karol, cześnik kaliski, Stanisław, łowczy wschowski, i Wojciech, kapitan J. Kr. Mci, działający także i w imieniu siostry Doroty zamężnej Gostyńskiej oraz w imieniu spadkobierców zmarłej siostry Zofii Malczewskiej wedle zobowiązania z r. 1692 ich zmarłego brata ks. Jana Rydzyńskiego, archidiakona śremskiego, całe ich części w powyższych dobrach, jak również w odziedziczonym po ks. Stanisławie Zarembie, biskupie kijowskim, dworze w Warszawie (P. 1132 XI k. 72v). od Tomasza Kwiatkowskiego Jan dostał 1697 r. zobowiązanie sprzedania za 17.000 zł wsi Rzymsko p. sier. (I. Kal. 152 s. 31). Umarł albo t.r., albo 1698 r., kiedy to wdowie po nim, Zofii z Kraszewskich, cedowała sumę Anna z Modlibowskich 1-o v. Jabłkowska, 2-o v. Trepczyna, w imieniu własnym i córki Ewy Jabłkowskiej (ib. 153 s. 90).

2) Stanisław, syn Jana i Zarembianki, starosta klonowski 1666 r. (ib. 126 s. 421), wspomniany 1655 r. (ib. 121 s. 379). Do pożyczonej od Jana Węgierskiego sumy 6.000 zł dobrał jeszcze 1665 r. dalsze 600 zł (ib. 126 s. 533). Klonów wydzierżawił był Pawłowi Próchnickiemu za 20.500 złp, a 1666 r. skwitował jego synów, Kazimierza i Pawła Próchnickich, z 6.500 złp reszty z powyższej sumy (ib. 126 s. 421). Mączniki i Niwiska sprzedał Sebastianowi Małuskiemu, ale 1694 r. protestował przeciwko temu nabywcy jak i przeciw urzędnikom grodu kaliskiego, którzy przyjęli do akt rezygnację tych dóbr, mimo, iż Małuski jeszcze nie uiścił się sprzedającemu (I. Kon. 69 k. 410). Nie żył chyba 1699 r., kiedy syn Jan występował z tytułem starosty klonowskiego (P. S. B.). Napewno nie żył w r. 1720 (ib. 161 s. 334). Jego zoną była 1666 r. Zofia Łubieńska (ib. 126 s. 421), która umarła 1692 r., a kazanie pogrzebowe zostało wygłoszone w Kaliszu u Jezuitów (Estr. XXVII 326). Synowie, Wojciech i Jan. Córka Helena, zaślubiona przed 2 III 1720 r. Władysławowi Biernackiemu, kasztelanowi rozpirskiemu, wdowa w latach 1730-1746.

(1) Wojciech, syn Stanisława i Łubieńskiej, łowczy sieradzki 1720 r. (I. Kal. 161 s. 336), mianowany kasztelanem spicimirskim 26 XI 1735 r. (Kossak.). Od Macieja, Jana Aleksandra i Antoniego braci Radońskich kupił 1720 r. za 33.000 zł wsie Skęcznów, Kościanki i Strachockie Młyny p. sier. (I. Kal. 161 s. 336). Umarł 1750 r. przed 25 VIII (Kossak.). Jego żoną była Eufrozyna z Jarzynów, córka Stanisława, kasztelana sochaczewskiego, i Joanny z Zapolskich, która 1746 r. mianowała plenipotentów (I. Kal. 185/189 k. 3v). Zyła z pewnościa 1753 r. (Rel. Kal. 152/153 s. 1294), a, jak się zdaje, także i 1755 r. (ib. 199/201 k. 21). Synowie trzej: Jan, Władysław i Aleksander.

a. Jan (Jan Antoni), syn Wojciecha i jarzyńskiej, mianowany kasztelanem spicimirskim 25 VIII 1750 r., sieradzkim 14 VI 1758 r., rezygnował 1776 r., przed 4 II, kawaler orderu Orła Białego 1762 r. (P. S. B.; Kossak.; K. P. nr 25; I. Kal. 224 k. 337). Od Kaspra Ponińskiego przed r. 1763 kupił był Piekary (I. Kal. 204/205 k. 139). Dziedzic dóbr Rozdzały i Kobierno p. kal., dzierżawionych 1763 r. przez Kajetana Kamieńskiego (ib. k. 173). Dobra Brudzew, Bolimów i miasto Chorab w p. kal., najpierw 1764 r. zastawił za 80.000 złp Pawłowi Załuskowskiemu, podsędkowi ziemskiemu sieradzkiemu, a 10 VII 1774 r. kontraktem spisanym w Piekarach sprzedał zz 115.000 złp Wawrzyńcowi Czarneckiemu, stolnikowi inowłodzkiemu, pisarzowi grodzkiemu łęczyckiemu (ib. 214/216 k. 178). T.r. Rozdzały i Kobierno sprzedał Piotrowi Fundament Karśnickiemu (ib. 220 k. 406). Miełkowice, Strachocice, Młyny Strachockie i Zaspy p. sier. sprzedał między 25 VII 1782 a 1784 r. Ignacemu Lipskiemu, łowczemu wschowskiemu (ib. 224 k. 337). Ożenił się 1744 r. z Anielą Koźmińską, córką Wojciecha, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Barbary z Sokolnickich. Kontrakt małżeński spisany został w Turku 14 II, a 22 II młodzi byli już po ślubie (I. Kon. 77 k. 336v). Wzajemne dożywocie sporządzili 1755 r. (I. Kal. 199/201 k. 21). Aniela nie żyła już 1780 (ib. 220 k. 405; zawarte w P. S. B. dane o jego stosunkach rodzinnych i dacie smierci błędne). Syn Józef.

Józef (Józef Wojciech), syn Jana i Koźmińskiej, chrzestny 23 II 1785 r. (LB Parzynów), dziedzic Piekar, mąż Moniki Grabińskiej, córki Bartłomieja, starosty jastrzębowskiego, i Joanny z Nowowiejskich (ib.; I. Kal. 226 k. 26), która 1786 r. otrzymała od swego ojczyma, Antoniego Łętkowskiego, stolnika łęczyckiego, zapewnienie, iż suma 60.000 złp z ceny dóbr ojcowskich, Sadowia, Mańkowa i Chełstowa, sprzedanych Sucheckiemu, podsędkowi wieluńskiemu, poddana dożywociu jej matki, będzie po jej śmierci wyplacona Monice i jej bratu Andrzejowi Grabińskiemu (I. Kal. 226 k. 26). Tego brata Andrzeja, starościca jastrzębowskiego, Monika skwitowała 1787 r. z 18.000 złp posagu (ib. 227 k. 431), która to sumę odebrała od niego z dzierżawy Strzegowa (ib. k. 90). Mieli córke Faustynę, przed 5 XI 1780 r. wydaną za Hipolita Masłowskiego, łowczyca sieradzkiego.

b. Władysław, syn Wojciecha i Jarzynianki, porucznik chorągwi pancernej wojewody malborskiego 1751 r. (Rel. Kal. 146 s. 461), zmarły 1752 r., mąż Teresy z Mycielskich, córki Antoniego, kasztelana sieradzkiego, i Marcjanny z Rydzyńskich, ktora 1758 r. mianowała swym plenipotentem Teodora Baołbotta, wiceregenta grodzkiego kościańskiego (Kośc. 328 k. 4), zas 1772 r. celem doprowadzenia do kompromisu z bracmi mężowskimi, Janem, kasztelanem sieradzkim, i Aleksandrem, chorążym sieradzkim, dała plenipotencję Andrzejowi Olkiewiczowi (Ws. 95 k. 215). Była zapewne posesorką Morkowa w p. kośc. i 1789 r. przysięgała na sprawiedliwe podanie intraty z dóbr (Kośc. 335 k. 261). Umarła nagle 23 IX 1789 r. mając nieco ponad 36 lat, pochowana w Czaczu (LM Morkowo). Syn pogrobowy Józef Jan Ignacy Władysław, ur. po smierci ojca, ochrzcz. 3 I 1753 r. w kościele w Grzymisławiu (LB Krotoszyn).

c. Aleksander, syn Wojciecha i Jarzynianki, starosta lubolski 1755 r. (LB Kępno), chorąży chorągwi pancernej Potockiego, starosty grabowieckiego 1760 r. (P. 1329 k. 16), chorąży sieradzki w latach 1764-1768 (Kobierzycki), po rezygnacji ojca mianowany kasztelanem sieradzkim 4 II 1776 r., umarł 1780 r., krótko przed 27 XI (Kossak.). Zaślubił 25 II 1756 r. kalwiankę Joanne z Nekanda Trepków, wdowę po Piotrowskim, dziedziczkę Kępna (LC Kępno). Była jeszcze kalwinką 21 II 1765 r. (LB Kępno), a żyła jeszcze 8 III 1775 r. (LB Kobylagóra). Syn Wojciech.

Wojciech (Wojciech Józef Onufry), syn Aleksandra i Trepczanki, ochrzcz. 28 III 1758 r. (LB Parzynów), po ojcu starosta lubolski, kawaler orderu Św. Stanisława 1788 r., Orła Białego 1791 r. Był od r. 1809 prezesem Rady Departamentu Kaliskiego. Dziedzic miasta Praszki z przyległymi wsiami, umarł 9 XI 1837 r. (P. S. B.).

(2) Jan, syn Stanisława i Łubieńskiej, starosta klonowski 1699 r., chorąży większy sieradzki w latach 1701-1718, podkomorzy sieradzki w latach 1718-1744 (P. S. B.; Kobierzycki). Mąż Barbary Korycińskiej, córki Mikołaja, podkomorzego łęczyckiego, i Barbary Brzostowskiej (P. 1353 k. 498). Z jego córek, Joanna wyszła przed 1721 r. za Piotra Trzcinskiego. Marcjanna (Marianna), już nie żyjąca 1759 r., żona Stanisława Iwańskiego, kasztelanica brzeskiego kujawskiego, dziedziczka w dobrach Czarnożyły, Wielkie Skrzynno, Niemierzyn, Bolków, Chojna, Wituszyn, Kąty, Opojowice, Dymki w z wiel. (ib.).

(3) Kazimierz, syn Stanisława i Łubieńskiej, starosta klonowski mianowany kasztelanem konarskim sieradzkim 28 XI 1724 r., zmarł 1737 przed 8 VII (Kossak.). Zob. tablicę.

@tablica: Mączyńscy h. Świnka

Powyższych wiadomości nie uzupełniałem dostępnymi każdemu wiadomościami z Niesieckiego, które tę genealogię wzbogacają wielu wiadomościami, zwłaszcza o córkach, których w moich źródłach, bardzo dla M-ch fragmentarycznych, brak.

Wojciech, starosta ostrzeszowski, z żoną swą Marianną Elżbietą chrzestni 3 XI 1748 r. (LB Myjomice). Fabian, syn Marcina, miecznika bracławskiego, i Anny z Bochdanów, wnuk po ojcu "Marusi seu Marianny" Pruskiej, po matce Urszuli z Chaleckich, archidiakon łęczycki, instalowany 14 IX 1778 r. na kanonię poznańską fundi Spławie, jako swój herb ojczysty podał Świnkę (Install., s. 155), był 1788 r. prokuratorem kapituły poznańskiej (P. 1365 k. 368), a 1800 r. też i proboszczem w Parznie (Install., s. 159). Marianna M-a, kasztelanowa sieradzka, chrzestna 30 XI 1794 r. (LB Gostyczyna). Może to pomyłka w imieniu i chodzi o Monikę Józefową M-ą? Ewa przed 14 IX 1806 r. wyszła za Bonawenture Wężyka z Rogaszyc. Chrzestną jej syna była 27 IX 1806 r. pani Paulina M-a z Lutomierska (LB Rogaszyce).

>Mączyńscy, Mączniccy z Mącznik w p. kal., parafii Słup, należący zapewne do kilku odrębnych rodzin. Burneta z Mącznik, żona Marcina Rogaskiego (z Rogaszyc), z Węgier, który oprawił jej 1445 r. sumę 150 grz. na swych dobrach we wsiach Węgry i Zapłatowo, ona zaś zobowiązała się zwrócić mu zapis oprawny dany na połowie Węgier i na całych Mącznikach (I. Kal. 3 k. 183). Bracia niedzielni, Piotr , Rafał i Jarosław, dziedzice w Węgrach, przeprowadzając 1450 r. działy ze swym rodzonym bratem Marcinem, dziedzicem w Mącznikach, dali mu całą tę wieś, on zaś dopłacił im 100 grz. (P. 1381 k. 4v). Tego Marcina zabił Mikołaj Węgierski, a arbitrzy 1461 r. godzili wdowę po nim Annę oraz córki Dobrochnę, Beatę i nieletnią Annę, z tym zabójcą (I. Kal. 1 k. 5,5v). Jan z Podkoczy, podwojewodzi kaliski, zobowiązał się 1463 r. wobec niej, iż wraz z bratankami swymi, Wacławem, Stanisławem i Wojciechem, sprzeda jej za 20 grz. swą dziedzinę w Rzektach zwaną "Starchynowska" (ib. k. 190). Trzy wspomniane wyżej siostry, między sobą niedzielne, miały 1465 r. sprawę z Przedborem z Podkoczy (ib. k. 321). Dostały 1467 r. zapis 40 grz. długu od Mikołaja Rogaskiego z Węgier (ib. k. 427v) i t.r. zapis 30 grz. długu od ich stryja, Rafała z Węgier, z tytułu podziału Węgier i Zapłatowa w p. kal. oraz Rogaszyc w p. ostrzeszowskim (ib. k. 428). Ich matka skasowała jednocześnie swą oprawę na tych dobrach na rzecz Rafała, stryja, Mikołaja i Jana, bratanków, z Węgier (ib. k. 428v). Żyła jeszcze 1491 r. (ib. 4 k. 140v). Siostry 1469 r. wzięły w zastaw od Mikołaja z Węgier za 30 grz. trzy łany osiadłe w tej wsi (ib. 2 k. 46v), i t.r. podzieliły się dobrami w Mącznikach (ib. k. 97). Zeznały 1470 r., iż zmarły już stryj ich Rafał z Węgier oraz Mikołaj i Jan (bratankowie), opiekujący się córką zmarłego, Katarzyną, uiścili się z długu 30 grz. Owi Mikołaj i Jan zastawili za 20 grz. dwa łany w Węgrach Annie i Dobrochnie. Trzy siostry miały prawo bliższości w Węgrach i Rogaszycach po innym zmarłym stryju, Jarosławie (ib. k. 107v).

Z tych sióstr każda, idąc zamąż, wnosiła mężowi jakąś część Mącznik, od której to wsi oni poczynali się pisać. Więc najpierw Dobrochna wyszła za Mikołaja zwanego tez Krzywosądem, o którego pochodzeniu brak mi wiadomości. Miała z nim corki, Annę i Barbarę, zyjące już 1468 r. (ib. k. 464). Dobrochna nie zyła 1476 r., kiedy jej mąż wraz z tymi corkami "z Mącznik" przypozywany był przez Mikołaja z Podkoczy cz. Kowalewskiego o uiszczenie 10 grz. (ib. 2 k. 430v). Anna i Barbara działały 1491 r. wraz ze swa babką macierzystą Anną, wdowa po Marcinie z Mącznik (ib. 4 k. 140v).

Druga z córek Marcina i Anny, Beata z Mącznik wyszła za Mikołaja Bunińskiego, z którym miała synów, Macieja Mącznickiego cz. Bunińskiego i Jana. Maciej Mącznicki był mężem Anny Chwalczewskiej, która 1499 r. kwitowała swego brata Andrzeja z 30 grz. po rodzicach (Kal. 5 k. 136). Od brata Jana Mącznickiego nabył wyderkafem 1500 r. za 13 grz. całą jego część w macierzystych Mącznikach (ib. k. 194). Temu Maciejowi ojciec jego 1505 r. zapisał dług 20 grz. z posagu matki wniesionego z Mącznik na Bunino (Kal. 6 k. 63).

I wreszcie trzecia z sióstr M-ch, Anna, żona Wojciecha cz. Olbrachta z Myjonic, wobec której matka jej, Anna M-a, 1485 r. zobowiązała się sprzedać wyderkafem swoją oprawę na Mącznikach i Rzektach (I. Kal. 3 k. 213). Będąc już wdową po Wojciechu Myjomskim, swe części dziedziczne w Mącznikach i Rzektach 1515 r. dała wieczyście swym córkom, Jadwidze, Dobrochnie, Annie i Febronii (I. i D. Z. Kal. 2 k. 33v). Z nich, Febronia umarła najwczesniej. Milczy juz o niej transakcja z r. 1515, mocą której Jadwiga Mącznicka, niezamężna, przypadające jej w dziale z siostrami Anną i Dobrochną części w Mącznikach i Rzektach dała im. Asystował przy transakcji stryj tych panien, Stanisław Węgierski (ib. k. 109). Z kolei 1527 r. Dobrochna, już wtedy żona Marcina Rzekieckiego, i Anna, żona Wacława Kawieskiego, zapisały Jadwidze na częściach Mącznik trzy wierdunki rocznego czynszu dożywotniego (ib. k. 121v). Anna M-a, zamężna Kowieska (Chowiesska), trzy łany w Mącznikach 1531 r. sprzedała wyderkafem za pięć grzywien Stanisławowi Wegierskiemu (ib. k. 176).

Dobrochna M-a, żona Marcina Rzekieckiego, który od wniseiony mu przez żonę części Mącznik zwany był M-im, całe połowy w Mącznikach i Rzektach 1545 r. dał synowi Janowi M-mu jako jego część dóbr rodzicielskich w dziale z drugim synem (ib. 6 k. 387). Ten drugi syn to Marcin. Nie wiem jednak, czy Marcin M. zwany Bielikiem, który 1547 r. poranił Jadwigę, żonę Stanisława Kaliszkowskiego Smoluszka (I. D. Z. Kal. 7 k. 204), to ojciec czy syn? A może zgoła inny Marcin? Była i córka, Anna M-a, żona Stanisława Gardzińskiego, która 1558 r. skwitowała z 50 zł rodzonych swych braci, Marcina i Jana (I. Kal. 23 s. 342). Marcin Rzekiecki cz. M. dał 1558 r. swoją część w Mącznikach i Rzektach synowi Marcinowi (I. D. Z. Kal. 6 k. 516). Marcinowi (synowi) zastawili 1570 r. dwie łąki w Kurowie małżonkowie Kurowscy (I. Kal. 36 s. 505). Nie żył już ten Marcin iunior 1576 r., kiedy wdowa po nim Regina Tokarska kwitowała Pawła Pawłowskiego, dzierżawcę młynów kaliskich (ib. 44 s. 158). Będąc już 2-o v. żoną Wojciecha Radzimskiego, 1576 r. skasowała otrzymaną od pierwszego męża w grodzie ostrzeszowskim oprawę na częściach Mącznik i Rzekt (ib. s. 566).

Wracam do starszego(?) z synów Dobrochny M-ej i Marcina Rzekieckiego, Jana M-go. Na połowie swych części w Mącznikach i Rzektach oprawił 1545 r. posag 115 grz. żonie swej Małgorzacie Cieleckiej (I. i D. Z. Kal. 6 k. 387). Pozywał 1547 r. o gwałty i szkody w Mącznikach i Rzektach Petronellę, wdowę po Stanisławie Węgierskim, teraz żonę Wojciecha Ciemińskiego (ib. 7 k. 366). Żonie Małgorzacie dał na tych dobrach 1572 r. dozywocie (R. Kal. 4 k. 66v). Ze Stanisławem Sulisławskim dokonał 1578 r. dożywocie (R. kal. 4 k. 66v). Ze Stanisławem Sulisławskim dokonał 1578 r. wymiany, biorąc pewne role w Mącznikach, dając zaś dwór w Rzektach i siedem zagonów roli w tejże wsi (R. Kal. 5 k. 6v). Zmarł chyba 1584 r. (I. Kal. 50 s. 223, 1527). Jego pierwsza żona Cielecka, nie żyła już 1583 r. Druga była Katarzyna Zajączkówna Kakawska, która 1584 r. zawierała kontrakt z pasierbami, Piotrem i Stanisławem (ib.). Z Cieleckiej synowie, Piotr i Stanisław, oraz córki. Z nich Jadwiga wydana 1570 r. za Stanisława Pruślińskiego, który ojcu jej t.r., przed ślubem, dał zobowiązanie, iż jej oprawi posag 200 zł (ib. 36 s. 950). Żyli jeszcze oboje 1583 r. Barbara, jeszcze niezamężna 1583 r. (P. 1399 k. 77), była potem żoną 1-o v. Stanisława Gorzyckiego, a 2-o v. 1596 r. Wojciecha Czartkowskiego. Pruśliscy synowie i córki Stanisława, Gorzyccy, syn i córka Stanisława, byli 1612 r. spadkobiercami Reginy M-ej, żony uczc. Chodubskiego, mieszczanina kaliskiego (I. Kal. 78 s. 651). Nie wiem w jakim stopniu byli z nią spokrewnieni. Rodzeństwo, Piotr, Stanisław, Jadwiga i Barbara M-cy, współspadkobiercy Filipa Palędzkiego, wuja ich matki, wraz z jego innymi spadkobiercami sprzedawali 1583 r. odziedziczone po nim części we wsiach Sarbinowo i Kowalewo p. gnieźn. Maciejowi Spławskiemu (P. 1399 k. 77), a części we wsi pustej Babino p. gniexn. Sebastianowi Palędzkiemu, bratu stryjecznemu tegoż Filipa (ib. k. 74v). Stanisław M. cz. Rzekiecki, młodszy z braci, kwitował 1584 r. Piotra Cieleckiego z ruchomości po tym Palędzkim (I. Kal. 50 s. 223). Części swoje w Mącznikach i Rzektach sprzedał 1588 r. za 1.000 złp bratu Piotrowi (R. Kal. 6 s. 17). Żył jeszcze w r. 1596 (I. Kal. 63 k. 660). Piotr M., zwany też niekiedy M-im cz. Rzekieckim, chyba starszy z braci, wraz ze Stanisławem zawierał 1584 r. w Mącznikach kontrakt z owdowiala macochą (I. Kal. 50 s. 1527). Wraz z żoną Anną Stawiską, córką pawla, wydzierżawił był część Mącznik małżonkom Kęszyckim, których 1592 r. kwitował ze 100 złp reszty tej dzierżawy (ib. 59 s. 276). Części w Mącznikach i Rzektach, zarówno te odziedziczone po ojcu, jak i te nabyte od brata, sprzedał 1594 r. za 500 zł Janowi Sulisławskiemu (R. kal. 6 k. 813). Oboje małżonkowie spisywali t.r. dożywocie (ib. k. 834). Im obojgu Katarzyna ze Smoguleckich Jezierska zapisała 1614 r. sumę 800 zł (P. 992 k. 748). Ich dzieci, Jan i Annę (urodzonych w Mącznikach?) chrzczono 13 VIII 1597 r. (LB Skalmierzyce).

>Mączyńscy różni. Bliskość położenia obu Mącznik w powiecie kaliskim poważnie utrudnia rozróżnienie tych M-ch, których w całość genealogiczną połączyć nie umiem. Wymienieni tutaj mogli pochodzić zarówno z jednych jak i drugich Mącznik, a mogli się też wśród nich znaleźć (w jednym przypadku napewno znaleźli się) i przybysze z innych dzielnic kraju.

Piotr, sługa Jana Komornickiego, pozwany 1489 r. przez Zuzannę, wdowę po Janie Lichyńskim (Kon. 3 k. 36). Petronella, córka Jakuba M-go, 1500 r. żona Piotra Kaleńskiego, dziedzica Wilczyna, miała po matce części w Marszewie i Wilczynie w p. gnieźn. (P. 1389 k. 85; G. 24 k. 70). Jan i Piotr, bracia rodzeni M-cy, w charakterze powodów toczyli sprawę z Abrahamem Giżyckim, a 1506 r., między stronami założone zostało vadium 100 grz. (I. Kal. 6 k. 112). Wiedli też spór z synem i córkami Wincentego Giżyckiego, a Jan Węgierski i Rafał Rajski, 1506 r. zobowiązali się ich ugodzić (ib. k. 138). Anna Mącznicka, córka Mikołaja Kąckiego(!), nie żyjącego już 1531 r., żona Jana Kamieńskiego, a 2-o v. w latach 1528-1531 Wojciecha Westrskiego. Była dziedziczką części Mącznik (I. i D. Z. kal. 2 k. 128v; P. 139 k. 397v). Piotr, 1532 r. wuj Anny, córki Rafała Rajskiego, a żony Stanisława Krzeciewskiego (I. R. Z. Kal. 4 k. 91). Piotr otrzymał dokument królewski datowany w Olkienikach 14 IX 1541 r., który to dokument syn jego Jan oblatował t.r. (I. R. Gr. Kon. 3 k. 286v). Piotr 1552 r. nabył wyderkafem od Kaspra Potulickiego cz. Chodzieskiego, wojewodzica brzeskiego, i jego braci za 300 zł i 8 grz. połowę wsi Blankenfeld oraz jezioro Święckie we wsi Święta p. nakiel. (P. 893 k. 121; 1396 k. 41v). Trzymał te dobra do r. 1554 (P. 1396 k. 147). Od tegoż Kaspra i jego braci t.r. nabył wyderkafem za 300 zł młyn wodny w Chodzieży zwany Miejskim Młynem (P. 1396 k. 156v). Nie żył już 1579 r., był ojcem Jana i barbary. Ta Barbara, żona sław. Andrzeja Swaba (Szwaba?), mieszczanina poznańskiego, w imieniu własnym i brata Jana M-go kwitowała 1579 r. Stefana Wilkowskiego z 470 złp długu (P. 933 k. 59v). Jan M. 1590 r., jako opiekun córki swej zmarlej siostry Barbary Swabowej, kwitował Jana Potulickiego, syna zmarłego Kaspra (P. 953 k. 369v).

Maciej, syn zmarłego Stanisława z pow. szreńskiego, sługa Mikołaja Objezierskiego, 1574 r. poraniony przez Stanisława Gołaskiego (P. 923 k. 269v). Mikołaj, 1599 r. mąż Ewy Januszewskiej, córki Franciszka (N. 164 k. 31v). Jadwiga, w latach 1622-1649 żona Stanisława Łaskawskiego, wdowa w latach 1655-1665, nie żyła już 1673 r. Piotr, nie żyjący już 1628 r. (Kośc. 386 k. 41v), ojciec Katarzyny, w latach 1623-1651 żony Adama Deręgowskiego z pow. tucholskiego, i Zofii, w latach 1610-1623 żony Andrzeja Mańkowskiego, wdowy 1626 r. i t.r. 2-o v. żony Macieja Żakowskiego, znów wdowy 1649 r. Jej ojciec Piotr M. od zięcia Mańkowskiego dostał najpierw 1610 r. zobowiązanie, iż żonie swej zapisze dług 1.000 zł (I. Kon. 35 s. 70), a potem 1620 r. zobowiązanie, iż da jej oprawę 8.000 złp posagu (P. 1004 k. 174v). Katarzyna (Anna), żona 1-o v. Piotra Wilczkowskiego, 2-o v. w latach 1628-1636 Stanisława Bunińskiego, wdowa w latach 1647-1652. Zofia, 1636 r. żona Jana (Jerzego?) Rościeskiego, dziedzica Gostyczyny w p. kal. Oboje nie żyli już w r. 1669. Wawrzyniec dostał 1638 r. od Adama Obodowskiego zapis długu 200 zł (N. 178 k. 130v). Anna, żona Marcina Zakrzewskiego, nie żyjącego już 1645 r.

Szymon i Zofia, rodzice Marianny Ewy, ur. w Piotronkach, ochrzcz. 28 XII 1739 r. (LB Chodzież). Jan Kanty, cysters z Obry, pleban w Nowym Kramsku, zmarł 18 II 1750 r., mając 53 lata, profesji zakonnej 24, kapłaństwa 21 (Nekrologi: Przemęt, Obra, Bledzew). Szl. Franciszek, ekonom plebanii w Tucznie, i Anna, rodzice Joanny, ochrzcz. 24 VI 1750 r. (LB Tuczno). N. N-a, zona Antoniego Pomarnackiego z Wielkiego Księstwa Litewskiego, oboje nie żyli 1790 r.

>z Mądrego w p. pyzdr. Maciej Grabowiec z Mądrego brał 1443 r. zastawem za 70 grz. od Stanisława Ćwieka z Pigłowic siedem osiadłych łanów w Pigłowicach (Py. 10 k. 17v). Na połowie swych dóbr 1445 r. oprawił 60 grz. posagu żonie Katarzynie (P. 1379 k. 112v). Miał 1459 r. termin z Jakubem Chwałkowskim (Kośc. 19 k. 264). Nie żył już 1465 r., kiedy Jan Grabowiec z Krerowa, siostrzeniec rodzony, miał termin z tymże Jakubem (Kośc. 20 s. 8). Owdowiała Katarzyna uzyskała 1476 r. od Dobrogosta z Golczewa zapis dwóch grzywien czynszu rocznego wyderkafowego (P. 1386 k. 55). Maciej Grabowiec z Mądrego, 1482 r. jeden z arbitrów w sporze toczonym przez Mikołaja z Cerekwicy z Mikołajem ze Skrzeszewa (Strzeszewa?), jego żoną Katarzyną, bratem Jędrzychem i Barbarą, żoną Jędrzycha (Kon. 2 k. 186).

>Mądromierski Kasper, mąz Doroty Gorczyńskiej, córki Chwała, która 1533 r. skwitowała Adama Smoszewskiego z bliższości odziedziczonej po bracie Marku Gorczyńskim we wsi Górki Daronie p. kcyń. (Kc. 2 k. 181).

>Mądrzykowski Mikołaj, ze Skrzetuszewa, placić miał 1470 r. winę, bo nie stanął z pozwu Mikołaja, Andrzeja i Jakuba, braci z Wielkiego Ujazdu (P. 20 k. 97v).

>Mąkarska (czy szl.?) Aleksandra, 1814 r. żona Franciszka Dołegi Łukowskiego, z Lubasza.

>Mąkolińscy, Mkolińscy, z Mąkolna, dawniej Mąkolina, Mkolina, Mkolna w p. kon. Wysław z Mkolna 1420 r. z hermeb Korab (Semkowicz, Wywody szlach. nr 66). Nie wiem jednak, czy Korabitami byli również ci, o których tu niżej.

Jakub nie żył już 1461 r., kiedy arbitrzy godzili względem działów braterskich jego synów Jakuba i Jana z wdową po nim Sara jako opiekunką innych jego synów, Bartłomieja i Andrzeja (Kon. 2 k. 7v). Byli więc ci synowie, Jakub i Jan, urodzeni najprawdopodobniej z innej, pierwszej żony Jana. Sara w r. 1464 od Jakuba (pasierba) kupiła za 20 grz. wyspę czyli Ostrów Zambrze (P. 1383 k. 265v). Żyła jeszcze w r. 1470 (Kon. 2 k. 144v).

1. Jakub z Mkolina, syn Jakuba, wraz z bratem Janem zapisywał się 1462 r. na kompromis z braćmi Bartłomiejem i Andrzejem. Superarbitrem miał być stryj ich Drogomir z Dębego (Kon. 2 k. 7v, 18v). Na wsi Lipiny oprawił 1462 r. posag 100 grz. żonie swej Annie (P. 1384 k. 113). Z działów z braćmi Bartłomiejem i Andrzejem wraz z bratem Janem wzięli połowę Mkolina, połowę trzeciej części Przystroni i połowę Nowejwsi w p. radziejowskim (P. 1383 k. 185). Dziedzic w Lipinach wraz z braćmi dokonał 1469 r. zapisu na ugodę z Barbarą, dziedziczką Mostków, i jej synem Janem, względem granic wsi Mostki, Przystronie i Lipiny (Kon. 2 k. 126). Wraz z bratem Janem zawierał 1470 r. ugodę z Sarą (macochą) względem podziału między nimi i bratem ich Andrzejem spadku po zmarłym bracie Bartłomieju (ib. k. 144v).

2. Jan, z Mkolina, Mkoliński, syn Jakuba, działał w latach 1462-1470 wspólnie, jak widzieliśmy, z bratem Jakubem. Janowi, dziedzicowi w Rusocicach, zapisał 1483 r. na łanie roli we wsi Przystronie sumę 10 zł węg. (I. R. Kon. 1 k. 141v). Między nim a bratem Andrzejem miał 1486 r. dokonać działów Andrzej Grabieński, cześnik kaliski i burgrabia koniński (Kon. 3 k. 12v). Wespół z tymże bratem wadzili się z Małgorzatą, wdową po Andrzeju Zakrzewskim zw. Szmurak, która 1491 r. stawiała poręczycieli, iż będzie z nimi żyć w pokoju (I. R. Kon. 1 k. 208a). Była to przyszła synowa Jana! Na połowie części w Mkolinie oprawił Jan 1494 r. posag 100 kop gr. żonie swej Małgorzacie, córce Piotra Kaleńskiego, chorążego łęczyckiego (P. 1383 k. 47v). Jakubowi Drogomirowi, dziedzicowi w Budzisławiu 1497 r. zastawił brzeg jeziora pod lasem w Mkolinie w sumie długu 10 zł węg. (I. R. Kon. 1 k. 271v). Jan był chory 1502 r. i sprawę z Jakubem Drogomirem prowadził syn Jana, Jan (I. Kon. 4 k. 96). Temu Jakubowi Drogomirowi z Dębego zestawił był za 10 zł węg. dwie tonie jeziora. Nie żył już 1510 r. (I. R. Kon. 1 k. 374). Owdowiała Małgorzata protestowała 1518 r. przeciwko intromitowniu się Marty z Wierzbia, żony Mikołaja Sławęckiego, do części syna Stanisława w Mkolinie (Kon. 4 k. 39v). Synowie: Jan, Stanisław i Andrzej. Córkami jego były: Anna, Katarzyna i Barbara, dziedziczki w Mkolinie, Lipinach i Przystroniu. Miały 1513 r. sprawę z Janem M-m, bratem (I. R. Kon. 1 k. 429v). Barbara żyła jeszcze 1532 r., kiedy kwitowała z dóbr rodzicielskich swych braci, Stanisława i Andrzeja (I. R. Gr. Kon. 2 k. 244v).

1) Jan Mkoliński, Mąkoliński, syn Jana i Kaleńskiej, wespół z bratem niedzielnym Stanisławem, dziedzice w Mkolinie, zawierali 1510 r. ugodę z Mikołajem Russockim, chorążym kaliskim (I. R. Kon. 1 k. 366v). Miał zatarg 1513 r. z bratem Stanisławem i założone zostało między nimi vadium (P. 865 k. 311; I. R. Kon. 1 k. 417v). Z działów z braćmi, przeprowadzonych 1515 r., dostały mu się Lipiny z borem i połowa Przystroni (I. R. Kon. 1 k. 448b). Całe swe części Przystroni sprzedał 1525 r. za 30 grz. Mikołajowi Russockiemu, kasztelanowi biechowskiemu (P. 1393 k. 76). Na połowach wsi Mkolino, Przystronie i Lipiny w r. 1509 oprawił posag 40 grz. żonie Annie, córce Jana Bronisza z Ostrowąsa (P. 786 s. 112). Nie była to, jak się zdaje, jego pierwsza żona. Chyba to tego Jana żoną była Dorota Dziękczyńska, wdowa 1-o v. po Mikołaju Mirkowskim zw. Fioł. W r. 1500 oprawę daną sobie przez pierwszego męża na połowie części Piotrkowic i na całej części Mirkowic p. kcyń. sprzedała wyderkafem za 80 zł węg. Janowi Rakowskiemu (P. 1389 k. 94v; G. 25 k. 359). Nie żyła już 1512 r. (P. 865 k. 176v).

2) Stanisław Mkoliński, syn Jana i Kaleńskiej, zastępował 1502 r. jak było wyżej powiedziane, chorego ojca. Mikołaj Sławęcki w imieniu żony Marty z Wierzbi wzywał go 1511 r. do uiszczenia 3 grz. (I. R. Kon. 1 k. 292). Żoną jego była 1513 r. Małgorzata Zakrzewska(?), wdowa 1-o v. po Jakubie Zakrzewskim zw. Szmurak (P. 865 k. 311, 866 k. 116v). Z działów przeprowadzonych w r. 1515 jemu i bratu Andrzejowi dostało się całe Mkolino (I. R. Kon. 1 k. 48b). Stanisław swoja połowe w Mkolinie, pochodzącą ze spadku po rodzicach, darował 1524 r. bratu Andrzejowi, ten zas zapisał mu dług 40 grz. (I. R. Z. Kon. 6 k. 25; I. R. Gr. Kon. 2 k. 65, 65v). Obaj ci bracia zawarli 1531 r. między sobą układ dotyczący posiadania Mkolina (ib. k. 223v). Żył jeszcze Stanisław 1532 r. (ib. k. 244v).

3) Andrzej Mkoliński, syn Jana i Kaleńskiej, na połowie swej części Mkolina oprawił 1515 r. posag 100 zł żonie Beacie Słotwińskiej córce Pawła (Stanisława) z ziemi lubelskiej, a ponowił tę oprawę 1518 r. (I. R. Kon. 1 k. 454; I. R. Z. Kon. 6 k. 10av). Druga jego żoną była Elżbieta Sępolińska, córka Wojciecha, która 1521 r., nabyła wyderkafem od swej matki Katarzyny 60 grz. na wsiach Wysokie i Ochle obie (I. R. Kon. 2 k. 5v), a 1522 r. dostała od niej w posagu 50 grz. oprawnych tej matki, wyderkafem ma części Sycewa w p. kon. (P. 1392 k. 429v). Od brata Stanisława, dostał w darze, jak widzieliśmy, jego połowę Mkolina, a temu bratu zapisał wtedy, 1524 r., dług 40 grz. Trzeciej swej żonie Elżbiecie Szyszyńskiej, córce Macieja, oprawił 1528 r. posag 100 zł na połowie Mkolina, wolnej od oprawy pierwszej żony, oraz na dwóch siedliskach w tejże wsi, na których rezyduje brat Stanisław (I. R. Z. Kon. 6 k. 45). Połowę swej części Mkolina sprzedał wyderkafem 1530 r. za 50 grz. synowi Krzysztofowi i córce Barbarze, urodzonych z Sępolińskiej (P. 1393 k. 375). Od Jana Kiełczewskiego 1531 r. w 10 grz. długu wziął w zastaw kmiecia osiadłego z Wielkiego Kiełczewa (I. R. Gr. Kon. 2 k. 212v). Żył jeszcze 1551 r. (ib. 6 k. 27v). Z Sępolińskiej prócz wyżej wspomnianych Krzysztofa i Barbary był jeszcze syn Jan. Z Szyszyńskiej synowie: Stanisław, Wojciech i Andrzej. Stanisław, Wojciech i nieletni jeszcze Andrzej zostali 1551 r. skwitowani przez matkę z jej oprawy, a jednocześnie połowę jeziora w Mąkolinie zastawili za 100 zł Wojciechowi Lubstowskiemu(?) (ib.). O Wojciechu będzie niżej. Andrzej Mąkoliński bratu Stanisławowi 1553 r. zastawił w sumie 20 grz. długu łan pusty w Mąkolinie (ib. k. 170). Krzysztof Mąkoliński, rodzący się z Sępolińskiej, należący się sobie z działów łan roli w Mąkolinie sprzedał 1542 r. wyderkafem za 10 grz. Marcinowi Drogomirowi (I. R. Z. Kon. 6 k. 117v), a 1543 r. zastawił łan pusty w tej wsi zwany Kowalewską Włóką za 12 zł Wawrzyńcowi Lipińskiemu (I. R. Gr. Kon. 3 k. 380v). Bratu Janowi zapisał 1546 r. dług 12 zł (ib. 4 k. 336v). Ten Jan (Jan Krzysztof?) Mąkoliński zapisał 1542 r. dług 40 grz. Florianowi Bierzwieńskiemu, kasztelanowi konarskiemu (ib. 3 k. 341v). Dziedzic części w Mąkolinie, zapisał 1545 r. dług 12 grz. ks. Szymonowi Brzeźnickiemu, kanonikowi kruświckiemu, plebanowi w Lubstowie (ib. 4 k. 167v). Żył jeszcze 1546 r. (ib. k. 336v).

Wojciech, syn Andrzeja i Szyszyńskiej, dziedzic części Makolina, wziąwszy za żonę Annę Magnuską, córkę Jakuba, skwitował 1551 r. teścia z 40 grz. jej posagu (I. R. Gr. Kon. 6 k. 16) a 1552 r. tę sumę oprawił jej na połowie części Mąkolina, przypadającej mu w dziale z braćmi (I. R. Z. Kon. 6 k. 172v).

3. Bartłomiej, syn Jakuba i Sary, wspomniany, jak juz wiemy, w r. 1461, z przeprowadzonych z bracmi Jakubem i Janem działów dostał 1463 r. wespół z bratem Andrzejem części Mkolina, Przysroni i Nowejwsi (P. 1383 k. 185). Umarł 1469 lub 1470 r., bezpotomnie (Kon. 2 k. 144v).

4. Andrzej, syn Jakuba i Sary, wspomniany 1461 r., wespół z matką jako dziedzice z Mkolina zawierali 1470 r. ugodę z Jakubem i Janem dotyczącą podziału spadku po bracie Bartłomieju (Kon. 2 k. 144v). Żył jeszcze 1495 r. (I. R. Kon. 1 k. 247v). Zob. tablicę.

@tablica: Mąkolińscy

>Mąkolińscy różni. Stanisław i Agnieszka, rodzice Andrzeja, ur. w Posadowie, ochrzcz. 17 I 1686 r. (LB Lwówek). Stanisław (Makoliński) i Jadwiga, rodzice w Śmierowie porodzonych synów: Wacława Michała, ochrzcz. 13 X 1707 r., Andrzeja, ochrzcz. 8 XII 1712 r., Wojciecha ochrzcz. 29 IV 1717 r., Stanisława, ochrzcz. 25 III 1725 r. Corki urodzone tez w Śmiełowie: Regina, ochrzcz. 31 V 1715 r., Anna, ochrzcz. 18 VI 1719 r., Jadwiga, ochrzcz. 18 X 1722 r., urodzone w Skórkach: Katarzyna, ochrzcz. 27 III 1731 r., Elzbieta, ochrzcz. 27 IV 1732 r., Rozyna, ochrzcz. 8 I 1736 r. (LB Śmiełowo).

>Mąkolscy h. Gryf z Mąkolic w p. piotrkowskim. O zabójstwo Adama M-go pozwany 1558 r. przez instygatora Jan Gorzycki (I. Kal. 23 s. 1191). Jadwiga, 1611 r. żona Wojciecha Olszewskiego z Chabierowa w p. sier., umarła 1612 r.

>Mąkowscy h. Ogończyk wyszli z Mąkoszyna w p. radziejowskim. Adaukt cz. Zboży, wuj Barbary, żony Jakuba Galickiego 1525 r. (P. 1393 k 79v). Jan, syn Wincentego, nie żyjącego już 1596 r., z województwa brzeskiego kujawskiego, oprawił 1588 r. posag 750 złp żonie swej Elżbiecie Czewujewskiej, córce Mikołaja, wdowie 1-o v. po Wojciechu Balickim. Sumę tę, zapisaną jej w grodzie gnieźnieńskim przez pierwszego męża, odebrała ona wtedy od Wojciecha Balickiego (P. 949 k. 184v, 185; Kc. 120 k. 223v). Części Dobrosołowa w p. gnieźn., które kupił był w grodzie kruświckim od Wojciecha Dobrosołowskiego, sprzedał 1596 r. za 5.000 złp Wojciechowi Mielżyńskiemu z Kąpieli (R. Kal. 7 k. 31v), jednocześnie zobowiązał się stawić swą powyższą żonę, by skasowała swe prawa na tych dobrach (I. Kal. 63 k. 743v). Chyba ten sam Jan działał 1606 r. w imieniu Urszuli z Modliszewic Ruszkowskiej, chorążyny kaliskiej (I. Kon. 32 k. 460v). Anna, norbertanka w Strzelnie, zmarła 19 I 1613 r. (MPH V). Mikołaj, mąż Anny Morawskiej, uzyskał od niej w r. 1624 zapis długu 800 zł na połowie jej dóbr w Morawkach p. kal. (I. Kal. 90b s. 1696).

Uruski przytacza Mikołaja i Andrzeja, synów Wojciecha, występujących 1595 r. przed aktami dobrzyńskimi, oraz Andrzeja i Wawrzyńca, synów Wojciecha, dziedziców Mąkoszyna w r. 1608. Jak to zobaczymy za chwilę, Mikołaj, Andrzej i Wawrzyniec, byli najprawdopodobniej rodzonymi braćmi. Syn Andrzeja Stanisław, przy okazji legitymowania się na kanonie gnieźnieńską, wskazał jako swą babkę ojczystą Annę Korytkowską, to więc byłaby zona Wojciecha.

I. Mikołaj wraz ze swą żoną, Zofią Budzisławską, uzyskał 1614 r. intromisję do części Lubstówka, zastawionej im za 1.000 złp przez Andrzeja Ruszkowskiego, chorążego inowrocławskiego (I. Kon. 38 k. 20). Oboje żyli jeszcze 1618 r. (Py. 140 k. 11). Mikołaj już nie żył 1649 r. a potomstwa nie pozostawił (Ws. 208 k. 52).

II. Andrzej, rodzący się z Anny z Korytkowskich, juz nie żyjący 1638 r. (Py. 148 s. 216), ożeniony z Dorotą Sieroszewską. jego synowie: ks. Stanisław, Jakub, Tomasz, Florian, Mikołaj, Paweł i Łukasz, córka Anna, w r. 1634 r. żona Stanisława z Komorza Kurcewskiego. Nie żyła już 1638 r., kiedy Kurcewski skwitował jej siedmiu braci z 4.000 zł jej posagowych (ib.). Tylko o Stanisławie i Pawle posiadam informacje bardziej szczegółowe, o pozostałych pięciu, poza tą wzmianką z r. 1638 nic więcej nie wiem. Może pomarli młodo?

I) Stanisław, syn Andrzeja i Sieroszewskiej, sekretarz królewski przed 1626 r., kanonik włocławski 1630 r. (P. 1023 k. 1307v), zrezygnował z tej kanonii 1638 r., miał już przed r. 1631 kilka probostw, prezentowany 31 XII 1635 r. na kantorię gnieźnieńską, instalowany 24 II 1636 r., prezentowany 20 I 1641 r. na opactwo lubińskie, instalowany 1647 r. Pełnił rozmaite misje dyplomatyczne z ramienia Władysława IV i Jana Kazimierza. Przebywał w Madrycie w latach 1626-1627, 1634 i 1638-1647, w Neapolu 1649, wreszcie w Rzymie w latach 1655-1656 (P. S. B.). Grzegorzowi M-mu zapisał 1649 r. dług 5.000 zł (Kośc. 302 k. 178). Dobra nieruchome i ruchome, odziedziczone po stryju Mikołaju, dał 1649 r. swemu bratu stryjecznemu Wojciechowi, nie wiem czy synowi Wawrzyńca, czy może idącemu po jakimś jeszcze jednym, nieznanym mi bracie Mikołaja, Andrzeja i Wawrzyńca (Ws. 208 k. 52). Jednocześnie dał temuż Wojciechowi część wsi Morzyce w p. radziej., otrzymaną od Jana Trzebuchowskiego, sędziego ziemskiego inowrocławskiego (ib. k. 52v). Udając się na legację do Neapolu, w r. 1649 mianował plenipotentów, a wśród nich stryjecznego brata Grzegorza M-go i szwagra Stanisława Kurcewskiego (Ws. 51 k. 238v). W imieniu własnym i tegoż stryjecznego brata spisywał 1655 r. w Gryżynie kontrakt ze szwagrem Karśnickim (Kośc. 303 k. 924). Umarł 1 X 1658 r. (Nekr. Lubiń).

II) Paweł, syn Andrzeja (i Doroty Sieroszewskiej?), spomniany 1638 r. (Py. 148 s. 216). Nabył 1643 r. wyderkafem wespół z żoną od Jana Bojanowskiego za 11.000 zł Kopaszewo w p. kośc. (P. 1431 k. 449). Kupił 1645 r. od Katarzyny Kłonowskiej, wdowy po Jakubie Wielżyńskim, za 41.000 złp Drzązgowo w p. pyzdr. (P. 1422 k. 297). Nie żył już 1649 r. (Kośc. 302 k. 191). Ożenił się 1643 r. z Katarzyną z Radomicka Daleszyńską, córką Andrzeja, pisarza ziemskiego wschowskiego, i Zofii ze Skaławskich, której to żonie t.r. oprawił posag 7.000 złp (Ws. 207 k. 173; P. 1431 k. 450v). Będąc już wdową, Katarzyna w r. 1649 scedowała synowi Pawłowi sumę 4.000 zł, którą jej mąż zapisał był Zygmuntowi Ziemięckiemu, a Ziemięcki scedował jej (Kośc. 302 k. 191). Poszła 2-o v. za Stanisława Mieszkowskiego i będąc juz jego żoną 1661 r. pozywała swego syna Pawła M-go jako spadkobiercę stryja, ks. Stanisława (P. 186 k. 384). W r. 1667 zawierała z tym synem kontrakt (Py. 153 s. 129). Nie żyła już 1673 r. (P. 1426 k. 593).

Paweł, syn Pawła i Daleszyńskiej, uzyskał, jak widzieliśmy, 1649 r. od swej matki cesję sumy. Stryjowi Grzegorzowi M-mu zapisał 1667 r. dług 700 zł (Kośc. 305 k. 356). Obok wuja Stanisława Daleszyńskiego i ciotki Zofii z Daleszyńskich Koszutskiej dziedziczył w kamienicy zwanej kamienicą Gułtowskich w Poznaniu przy ulicy Wrocławskiej. Wespół z nimi części tej kamienicy dał 1673 r. innemu wujowi rodzonemu, Janowi Daleszyńskiemu, pisarzowi ziemskiemu wschowskiemu (P. 1426 k. 593). Na rzecz swej przyrodniej siostry, Zofii z Mieszkowskich Cieleckiej, dokonał 1682 r. cesji pewnej sumy (P. 1105 XII k. 20v). Od Krzysztofa Grzymułtowskiego, wojewody poznańskiego, wziął t.r. w zastaw na rok za 6.000 złp Grzymułtowice i Modrzewie w p. kcyń. (ib. k. 85v). Kupił 1685 r. od Krystiana Kierskiego, cześnika poznańskiego, opiekuna bratanków po zmarłym bracie Wojciechu Kierskim, dobra tych pupilów, Kotlin i Waliszewo, za sumę 46.700 złp (P. 1109 III k. 22). Jeden z tych bratanków, Krzysztof Kierski, osiągnąwszy lata, dopełnił 1693 r. tego stryjowego zobowiązania (P. 1432 k. 247), inni, Marcin i Aleksander zrobili to w r. 1701 (P. 1141 VIII k. 49). Od Stanisława stryja i Jana bratanka Wilkonskich nabył 1688 r. za 160 złp cząstkę Drzązgowa, której to wsi, jak już widzieliśmy, właścicielem był jego ojciec (P. 1115 VII k. 80v). Drzązgowo i pustki Pieczyska sprzedał 1692 r. za 45.000 złp Franciszkowi Łukomskiemu (P. 1123 IV k. 5). Od Jana Karola Opalińskiego, kasztelana poznańskiego, i żony jego Zofii Anny z Czarnkowskich t.r. nabył zastawem za 40.000 złp Włoszakowice w p. wsch. (N. 201 k. 26v). Części w Kotlinie i Waliszewie, nie należące do Kierskich, kupił 1700 r. za 3.500 zł od Wojciecha Wieszczyckiego i żony jego Zofii Jarochowskiej oraz od ich synów, Chryzostoma i Jarosława, oraz córki Anny zamężnej Pogorzelskiej (P. 1138 IV k. 40). Umarł 13 VIII 1716 r., pochowany w Choczu u Reformatów (LM Kotlin). Pierwszą jego żoną była 1673 r. Katarzyna Lipska, córka Adama i Anny z Bełdowskich (I. Kal. 133 s. 608). Umarła w r. 1680 (Sep. Reformatów, Pozn.). Po raz drugi ożenił się z Katarzyną Dobiejewską, córką Wojciecha i Doroty z Kierskich, której w r. 1681 oprawił posag 10.000 złp (P. 213 V k. 5v). Katarzyna w r. 1716, w czasie ostatniej choroby męża, we własnym i w jego imieniu skwitowała Jakuba Henryka Flemminga, koniuszego Wielkiego Księstwa Litewskiego, z 13.500 zł stanowiących połowę sumy 27.000 zł, z sumy oryginalnej 40.000 zł, zapisanej jej mężowi na Włoszakowicach przez zmarłych Opalińskich, kasztelaństwa poznańskich (Ws. 158 k 77). Dokument ten nosi datę 27 VIII 1716 r., albo więc jest pomyłka w dacie zgonu Pawła w księdze zmarłych Kotlina, albo, co prawdopodobniejsze, data w pokwitowaniu dotyczy nie jest wystawienia, lecz aktyfikacji. Katarzyna wraz z pasierbem Stanisławem i z synami, Józefem i Maciejem, kwitowała, będąc już wdową, 24 IX t.r. Flemminga z 13.500 zł drugiej raty (Ws. 158 k. 84). Od Stanisława i Kazimierza, braci Wegorzewskich, nabyła 1717 r. wyderkafem za 50.000 złp Janowi Koszutskiemu, sędziemu grodzkiemu wschowskiemu (P. 1228 k. 31v). Umarła t.r. (A. B. Poznań, W. 58). Z Lipskiej był syn Stanisław, z Dobiejewskiej synowie, Józef i Maciej, oraz córki. Z nich, Dorota, wydana w Kotlinie 2 III 1699 r. za Maksymiliana Miaskowskiego, zmarła po r. 1735. Anna (Anna Małgorzata), ochrzcz. 7 VII 1685 r. (LB Kotlin), wydana 1715 r. (kontrakt małżeński spisano w Kotlinie 11 II) za Jana Koszutskiego, sędziego grodzkiego i podsędka ziemskiego wschowskiego, umarła 1757 r. Franciszka (Franciszka Zofia), ochrzcz. 14 XI 1688 r. (ib.), niezamęzna, zmarła 16 XI 1707 r., pochowana w Choczu u Reformatów (LM Kotlin). Helena zaślubiona 1717 r. w Kotlinie Bartłomiejowi Cywińskiemu, zmarła przed r. 1743. Spośród synów, o Stanisławie będzie niżej. Józef, wspomniany 1716 r., żył jeszcze 1719 r. (N. 201 II k. 26v). Maciej (Maciej Paweł), ochrzcz. 25 I 1700 r. (LB Kotlin), zmarł 22 V 1718 r. (LM Kotlin).

Stanisław, syn Pawła i Lipskiej, zapisywał 1714 r. sumę 6.000 złp swemu bratu ciotecznemu, Tomaszowi Lipskiemu (Ws. 77 IX k. 74). Swojemu rodzeństwu z innej matki cedował 1717 r. sumę 1.200 zł z ceny Kotlina, sprzedanego Miaskowskiemu, i druga sumę 7.000 zł, zapisaną mu przez macochę z jej oprawy, czym się mieli podzielić po jego śmierci (Ws. 158 k. 138v). Bratu Józefowi cedował 1719 r. prowizje od pozostałej sumy 27.000 zł zastawnej na Włoszakowicach, odziedziczonej po ojcu (N. 201 II k. 26v). W latach 1720-1726 posesor Oleszna w p. kcyn. (LB Panigródz). Od Stefana ze Skrzynna Dunina wziął zastawem 1726 r. w sumie 12.000 zł Rybowo, Konary i Grabowo p. kcyń. (Kc. 135 k. 154). Skwitowany 1726 r. przez siostrę Miaskowską z zapisu z r. 1717, którym rozdysponował swą fortunę między braci i siostry (P. 1205 k. 10). Od Jakuba Działyńskiego, kasztelanica brzeskiego kujawskiego, wziął w zastaw 1730 r. pod zakładem 1.275 zł na trzy lata Małachowo Złych Miejsc w p. gnieźn. (G. 96 k. 286v). W r. 1733 mieszkał w Kościankach w p. pyzdr. (LB Graboszewo). Od Leona Korzboka Zawadzkiego nabył 1736 r. za 20.000 złp zastawem Pijanowice w p. kośc. (Ws. 85 k. 105v). Umarł w Pijanowicach w wieku lat ok. 50 (chyba gruba przesada!), 31 III 1739 r. (LM Krobia). Jego żoną była Franciszka Grzybowska, córka Jana i Teresy z Choińskich. Zaślubił ja przed r. 1721 (N. 201 k. 16v), a w r. 1723 spisał z nią wzajemne dożywocie (P. 1191 k. 78v). Żyła jeszcze 1767 r. (I. Kal. 206/208 k. 167). Synowie: Stefan, Walenty, Maciej Ignacy, bliźniak poprzedniego, ur. w Olesznie 7 II 1724 r., zapewne młodo zmarły, Jakub, Antoni Marceli, ur. w Konarach, ochrzcz. 30 I 1729 r. (LB Margonin), zapewne młodo zmarły, Wojciech Jerzy, ur. w Kościankach, ochrzcz. 15 IV 1733 r. (LB Graboszewo), też zapewne młodo zmarły. Z córek, Joanna, ur. w Olesznie 26 XII 1721 r. (LB Panigródz), zaślubiona przed 22 IV 1746 r. Rafałowi Mejerowi, zmarła między r. 1758 a 1766. Teresa Jadwiga, niezamęzna, zmarła w Pijanowicach 29 IV 1739 r. (LM Krobia). Dorota poszła za Bartłomieja Cywińskiego , a umarła przed r. 1771.

(I) Stefan (Stefan Józef), syn Stanisława i Grzybowskiej, ur. w Olesznie 10 XII 1720 r. (LB Panigródz), działał 1742 r. w imieniu swej matki oraz braci, Walentego i Jakuba (Kośc. 321 s. 234), co zdawałoby sie świadczyć, że trzej inni bracia, o których wyżej była mowa, już wtedy nie żyli. Zawierał w r. 1746 komplanację z bratem Jakubem (G. 98 k. 81). Wespół z braćmi, Walentym i Jakubem, jako spadkobiercy fortuny macierzystej ich brata ciotecznego Aleksandra Miaskowskiego, skarbnika kaliskiego, zmarłego bezpotomnie, skwitowali w r. 1748 Franciszka Zybko Mężynskiego, pisarza grodzkiego wałeckiego, dziedzica wsi Krzyżanki, na których to dobrach ciotka ich a matka skarbnika miała swą oprawę (P. 1291 k. 108v). Stefan mieszkał w r. 1752 w Grzybowie Starej Wsi (LB Grzybowo). Jako posesor Grzybowa i Sobiesierni występował w r. 1753 (LB Marzenin). Wszyscy trzej bracia spisywali 29 III 1754 r. w Laskownicy Wielkiej pod zakładem 8.000 zł komplanację z małżonkami Mejerami, tj. siostrą swą i szwagrem (Kc. 142 k. 166). Jako spadkobiercy ciotki Miaskowskiej, dziedziczki Twardowa w p. kal., sprzedali te dobra 1760 r. za 50.000 zł Melchiorowi Miaskowskiemu, kasztelanicowi lędzkiemu (P. 1329 k. 101). Protestował 1760 r. przeciwko tej transakcji Michał Dobiejewski, który jako brat cioteczno-rodzony tej Doroty z M-ch Miaskowskiej, jak również i jej siostry Anny z M-ch Koszutskiej, uważał się wespoł ze swym bratem Stanisławem za ich współspadkobiercę (P. 500 k. 147). A rownież i Miaskowscy, kasztelanice lędzcy, bracia nabywcy Twardowa, pozywali 1762 r. braci M-ch domagając się unieważnienia transakcji (Rel. Kal. 178 k. 20). W r. 1763 doszło do ugody między Miaskowskimi i braćmi M-imi (I. Kal. 204/205 k. 105), ale Michał Dobiejewski pozywał jeszcze w r. 1765 zarówno M-ich jak i nabywcę Twardowa, Melchiora Miaskowskiego (Rel. Kal. 185/186 s. 1025). Bracia, Stefan, Jakub i Walenty, oraz Antoni, syn Stefana, Antoni, Ignacy i Wojciech, synowie Jakuba, spadkobiercy przez swoją babkę Katarzynę z Lipskich M-ą jej brata Jana Lipskiego, dziedzica Kwiatkowa, mocą kontraktu zawartego w Grodźcu 12 III 1768 r. wieś tę sprzedali za 75.290 złp Józefowi z Osin Wężykowi, miecznikowi wieluńskiemu (I. Kon. 80 k. 139vb, 141). Stefan wespół z bratankami po bracie Jakubie zawierał 1785 r. komplanację z Pawłem Biernackim, starostą warckim, cedując mu całe swoje i ich części spadkowe w Kwiatkowie (I. Kon. 83 k. 130). Umarł po r. 1777. Jego pierwszą żoną byla zaślubiona 21 I 1746 r. Katarzyna Szczykowska (LC Jarząbkowo), córka Władysława i Jadwigi z Mąkowskich (zob. niżej). Ta Katarzyna wespół ze swą siostrą Barbarą, żoną Marcina Żegoty, obie dziedziczące po matce dobra nabyte przez nią i jej drugiego męża, Józefa Grabowieckiego, od Przyłuskich, to jest Grzybowo Krczonowic, Stara Wieś czyli Kościelne Grzybowo oraz części zwane Barszczyzną zobowiązały sie w r. 1754 sprzedać za 28.500 złp Stanisławowi Trąmpczyńskiemu (G. 98 k. 654). Po raz drugi ożenił się Stefan 2 III 1778 r. z wdową Urszulą Wasielewską (LC Broniszewice). Synowie z pierwszej żony: Antoni, Andrzej i Jan. Ten ostatni wspomniany w r. 1768 (I. Kon. 80 k. 147v). Antoni zmarł w Polskiem 24 XII 1806 r. (LM Broniszewice). Jan w r. 1780 wespół z siostrą Zofią zamężną Krysińską cedował bratu Antoniemu sumy u Garczyńskiego, kasztelana rozpirskiego, zabezpieczone na Zbąszyniu (I. Kal. 220 k. 348). Żył jeszcze 11 III 1784 r. (LB Broniszewice). Córki, też z pierwszej żony, z nich Marianna, która musiała urodzić się przed r. 1747, wtedy bowiem jej stryj i chrzestny ojciec, Walenty M., zapisywał jej 1.000 złp (G. 98 k. 157v). Ona i jej siostra Zofia otrzymały 1768 r. od Józefa Wężyka, nabywcy Kwiatkowa, zapis (I. Kon. 80 k. 147v). Poszła najpierw 2 II 1780 r. w Broniszewicach za Kazimierza Arciszewskiego, a 2-o v. zaślubiła tamże 25 I 1784 r. Szymona Otockiego. Czy Marianna M-a, która przed 2 V 1819 była żoną Antoniego Jerzykowskiego, komisarza z Giewartowa, była z nią identyczna, nie mam pewności. Zbyt tu duży odstęp lat! Hedwilda Teresa, ur. w Grzybowie, ochrzcz. 29 IX 1752 r. (LB Grzybowo). Zofia, ur. ok. 1753 r., wyszła przed 1781 r. za uczc. Filipa Krysińskiego, a umarła mając lat 70, w Broniszewicach 12 XI 1823 r. (LC, LM Broniszewice). Rozalia Teresa, ur. we Wrześni 21 IX 1757 r., zmarła 6 VI 1758 r. (LB, LM Września). Joanna, ur. w Polskiem, ochrzcz. 19 VIII 1764 r. (LB Broniszewice), chyba już nie żyła w r. 1768, bo nie wymienia jej zapis Wężyka, miecznika wieluńskiego.

(II) Walenty (Walenty Antoni), syn Stanisława i Grzbowskiej, ur. w Olesznie 7 II 1724 r. (LB Panigródz). Z bratem Jakubem, jako współspadkobiercy siostry ojca, Anny z M-ch Koszutskiej, kwitowali 1758 r. Władysława Koszutskiego, podkomorzego J. Kr. Mci, brata jej męża (P. 1326 k. 107). Walenty, dziedzic części Świerdzina w p. gnieźn. 1759 r. (Lb Ostrowite). Sumę 6.000 złp, pozostałą na Sobiesierni u Jozefa Cywińskiego z 8.000 złp posagu ciotki swej Heleny z M-ch Cywińskiej, cedował 1762 r. swemu szwagrowi Rafałowi Mejerowi (G. 99 k. 382v). Kwitował 1772 r. tego szwagra z 4.000 złp (Py. 158 k. 182v). Umarł między 12 VIII 1775 r. a 1776 (ib. k. 527v). Ożeniony z Rozalią Otuską, córką Stanisława i Wiktorii z Jerzykowskich, juz nie żyjącą w r. 1763, miał z niej syna Jana Nepomucena, ur. w Ćwierdzinie, ochrzcz. 3 VI 1759 r. (LB Ostrowite), zmarłego przed matką, bowiem w r. 1763 jako jej spadkobiercy występowali bracia jej, Andrzej, Mikołaj i wawrzyniec Otuscy (Kośc. 328 k. 120).

(III) Jakub (Jakub Wawrzyniec), syn Stanisława i Grzybowskiej, ur. w Olesznie 18 VII 1726 r. (LB Panigródz), zawierał w r. 1746 komplanację ze starszym swym bratem Stefanem (G. 98 k. 81). Od Walentego Baranowskiego otrzymał w r. 1749 cesję sumy 1.750 złp, stanowiącej połowę posagu matki tego Baranowskiego (G. 98 k. 306v). Kwitował w r. 1773 Helenę z Jordanów Wężykową z dwuletnich prowizji od sumy 4.000 złp, zabezpieczonych mu na Kwiatkowie (I. Kal. 209/213 k. 100). Umarł w Polskiem 20 X 1776 r. (LM Broniszewice). Jego żoną była Franciszka Ryszewska, córka Andrzeja i Marianny z Bieńkowskich, która w r. 1779, już będąc wdową, kwitowała Wita Modesta Pomorskiego i Petronellę z Ryszewskich, małżonków, z 300 złp, które zapisał był jej zmarły Antoni Ryszewski, ojciec Petronelli (Py. 158 k. 759). Żyła jeszcze w r. 1780 (G. 107 k. 71v). Z synów tej pary, Ignacy, ur. ok. r. 1755, miał bowiem w r. 1776 22-gi rok (Py. 158 k. 527v). W asyście ojca skwitował 1773 r. Helenę z Jordanów Wężykową z 1.187 złp, należnych sobie z racji sprzedaży Kwiatkowa (I. Kal. 209/213 k. 99). Uczestniczył obok stryja i swoich braci, Antoniego i Mikołaja, w komplanacji zawieranej w r. 1785 z Biernackimi (I. Kon. 83 k. 130). "Szl." Ignacy M., który umarł w Polskiem w r. 1792 i pochowany został 19 V, a nazwany przy tej okazji "ubogim", mający lat około 40 (LM Broniszewice), to niewątpliwie on. Wojciech, wymieniany w r. 1768 (I. Kon. 80 k. 139v, 141, 147v), nie żył już z pewnością w r. 1776, kiedy transakcje rodzinne już o nim nie wspominają. Mikołaj, wymieniony 1768 r., żyjący jeszcze w r. 1785 (ib. 83 k. 129v). Antoni, ur. ok. 1761 r. (Py. 158 k. 527v), za zezwoleniem ojca kwitował w r. 1773 Helenę z Jordanów Wężykową z 1.187 złp z transakcji o Kwiatkowo (I. Kal. 209/213 k. 100). Żył jeszcze 1785 r. (I. Kon. 83 k. 129v). Teofil, ur. ok. 1765 r., żyjący jeszcze 1776 r. (Py. 158 k. 527v).

III. Wawrzyniec, syn Wojciecha i Korytkowskiej, nie żyjący już w r. 1653, po którym z nieznanej mi małżonki pozostał syn Grzegorz (Ws. 56 k. 369v).

Grzegorz, syn Wawrzyńca, od ks. Stanisława M-go, opata lubińskiego, otrzymał w r. 1649 zapis 5.000 zł długu (Kośc. 302 k. 178). Od Wojciecha Gułtowskiego i żony jego Zofii z Koszutskich kupił 1651 r. Gryżynę i Nielęgowo w p. kośc. za 46.700 zł (Z. Cieplucha, Z przeszłości ziemi Kościańskiej). Od Chryzostoma Pogorzelskiego kupił w r. 1569 za 30.000 złp Borowo w p. kośc. (P. 1867 k. 142). Nie żył już w r. 1670 (Kośc. 305 k. 541). Żoną jego była Teresa Karchowska, córka Aleksandra, której w r. 1657 oprawił posag 1.000 zł (Ws. 208 k. 247v). Od Adama Karchowskiego otrzymał 1660 r. zapis długu 1.500 zł (Ws. 59 k. 668v), co było zapewne zwiększeniem owego posagu. Żyła ona jeszcze 26 VI 1672 r. (LB Stary Gostyń), nie żyła już 1675 r. (Kośc. 305 k. 716). Synowie: Jan, Franciszek, Aleksander, Maciej, Piotr. Z córek, Anna, w r. 1670 żona Stanisława Zadorskiego, żyla jeszcze 1713 r. Barbara, w r. 1676 żona Stanisława Trzebińskiego, nie żyła już 1708 r. Konstancja, niezamężna 11 VI 1679 r. (LB Stary Gostyń), w r. 1680 żona Kazimierza Chłapowskiego, żyła jeszcze 1703 r. Jadwiga, najpierw w r. 1682 żona Stanisława Mierzewskiego, zmarłego po r. 1690, potem 2-o v. Macieja Ciesielskiego, umarła przed r. 1717.

I) Jan, syn Grzegorza i Karchowskiej, w imieniu własnym i rodzeństwa kwitował się w 1675 r. z Maciejem Gronnikiem z kontraktu trzyletniej dzierżawy Nielęgowa (Kośc. 305 k. 716). Wespół z braćmi w r. 1676 skwitowany z 6.000 złp posagu przez siostrę Barbarę zamężną Trzebińską (P. 1094 k. 618), a 1680 r. przez siostrę Konstancję zamężną Chłapowską z 600 zł prowizji rocznej od posagu 6.000 złp (Kośc. 306 k. 82). Wespół z bratem Franciszkiem, a także w imieniu pozostałych braci, nieletnich, sprzedali w r. 1682 Borowo w p. kośc. za 34.000 złp Zygmuntowi Bronikowskiemu (P. 1105 IX k. 81v). Komplanacja zawierana przez braci z małżonkami Świejkowskimi już go nie wymienia (Kośc. 306 k. 305), zapewne więc wtedy już nie żył.

II) Franciszek, syn Grzegorza i Karchowskiej, jeszcze chyba nieletni w r. 1675, działał bowiem wówczas w jego imieniu brat Jan (Kośc. 305 k. 716), pełnoletni 1682 r. (P. 1105 IX k. 81v). W skutku działów braterskich dokonywanych w r. 1688, sprzedał bratu Aleksandrowi za 15.000 zł przypadające sobie po ojcu części Gryżyny, nabył zaś od niego za taką samą sumę części Nielęgowa (P. 1116 IX k. 28, 28v). W r. 1692 od brata Piotra kupił za 15.000 złp jego części w Gryżynie (P. 1431 k. 302). Po śmierci brata Aleksandra zawarł 28 V 1692 r. ugodę z bratem Piotrem o spadek po zmarłym, kupując za 4.000 złp części w Nielęgowie dziedziczone po nim przez Piotra (P. 1123 VII k. 95; Kośc. 356 k. 156v). Gryzynę i Nielęgowo sprzedał w r. 1713 za 84.000 zł Wacławowi Zakrzewskiemu (P. 1147 II k. 256v). W r. 1719 widzimy go w Krobi (LC Krobia), zapewne w charakterze dzierżawcy. Umarł 17 IV 1726 r., pochowany w Dolsku (LM Dolsk). Pierwszą jego żona była w r. 1686 Zofia Cykowska, corka Jerzego i Teresy ze Zbijewskich (P. 1112 X k. 4v, 8). W r. 1690 oprawił jej 6.000 złp posagu (P. 1431 k. 292), potem jednak ta oprawa opiewała na 10.000 złp (P. 1153 k. 30v). Zofia i jej siostry, spadkobierczynie po bracie Janie Cykowskim, części Kociug w p. kośc. sprzedały w r. 1690 te dobra za 22.000 złp Andrzejowi Goczałkowskiemu (ib. k. 329), zaś Wojciechowo w p. pyzdr., wedle zobowiązania tego brata z r. 1683, za 20.000 złp Andrzejowi Objezierskiemu (ib. k. 403). Drugiej swej żonie, Zofii Gostkowskiej, córce Władysława i Ewy z Lipskich, oprawił 1695 r. na Gryżynie i Nielęgowie posag 10.000 złp (P. 1130 X k. 77v). Po raz trzeci ożenił się 19 IV 1700 r. z Dorotą Damecką (LC Stary Gostyń), córką Łukasza, z ktorą t.r. spisywał dożywocie (Kośc. 308 s. 694). Umarła ona na tydzień przed mężem, a więc w kwietniu (może 10?) 1726 r., pochowana w Śremie (LM Dolsk). Z pierwszej żony synowie: Tomasz, Andrzej, Jan, o których niżej, i Wojciech, wspomniany 1694 r. (P. 1127 V k. 96), zapewne młodo zmarły. Córki zrodzone z Cykowskiej, Teresa i Jadwiga, wymienione 1694 r. (ib.). Pierwsza z nich żyła jeszcze w r. 1725 i była niezamężna (Kośc. 314 s. 284), druga wyszła najpierw w Krobi 18 IV 1723 r. za Władysława Szczykowskiego, posesora Pudliszek, który żył jeszcze 1725 r., powtórnie w r. 1729 lub 1730 r. zaślubiła Józefa Grabowieckiego. Żyla jeszcze w r. 1754 jako wdowa po tym drugim mężu. Z Gostkowskiej syn Stanisław i córka Ewa, jeszcze niezamęzna w r. 1722 (P. 1186 k. 51), w latach 1729-1736 żona Władysława Chłapowskiego, już nie żyła 1773 r. Z Dameckiej byli synowie: Kazimierz, Franciszek, Władysław i Wacław. Córki: Zofia, Ludwika i Anna, niezamęzne jeszcze w r. 1729 (Kośc. 358 k. 89). Z nich, Zofia wraz z Anną kwitowały 1748 r. Bogusława Dziembowskiego, dziedzica Popowa (Kośc. 324 k. 29). Miały tam one sumę po matce i kwitowały z prowizji. Zofia nie żyła już w r. 1757, kiedy to w sukcesji po niej uczestniczyła siostra Ludwika (Kośc. 327 k. 161). Ta Ludwika wyszła najpierw 11 II 1740 r. w Grzybowie za Walentego Krassowskiego, potem w r. 1750, krótko po 27 I, za Wojciecha Czaplickiego. Ten wraz ze swoimi i jej rzeczami w r. 1757 uciekł od niej z wojskami rosyjskimi (Kośc. 330 k. 9). Żyła jeszcze w r. 1765. Anna, niezamężna, umarła w Głuponiach 3 IV 1786 r., mając ok. 80 lat, pochowana pod kościołem w Brodach (LM Brody).

(I) Tomasz, syn Franciszka i Cykowskiej, zapewne nieletni w r. 1694 (P. 1127 V k. 96). Mieszkał 1713 r. w Osieku (LB Poniec), od Jakuba Odrowąża Mieszkowskiego kupił w r. 1714 za 35.000 złp wieś Gaj w p. kośc. (P. 1148 II k. 64v). Od Anny z Rosenów, wdowy po Jakubie Śliwickim, i od jej synów brał w r. 1717 zastawem za 11.000 złp wsie Chorynię i Granecznik w p. kośc. (P. 1152 k. 43). Umarł w r. 1726, krótko po 15 IX (Kośc. 161 k. 85). Pani Katarzyna M-a, żona Tomasza M-go z Osieka, występowała 5 XI 1713 r. jako chrzestna (LB Poniec). Jeśli nie zaszła tu pomyłka w imieniu, rzecz zdarzająca się jakże często, byłaby to pierwsza żona tego Tomasza, z nazwiska mi nieznana. Żonie swej (może więc drugiej?), Barbarze Zakrzewskiej, córce Karola i Marianny z Łempickich, oprawił w r. 1714 na wsi Gaj posag 16.000 złp (P. 1148 II k. 20). Oprawił jej w r. 1715 z należnego jej posagu sumę 11.000 złp, którą odebrał właśnie od jej brata Wacława (P. 1153 k. 46v). Cały jej posag wynosił 27.000 złp. Po śmierci męża na jej wezwanie dokonano 15 IX 1726 r. wizji Gaju (Kośc. 161 k. 85). W r. 1727, już jako 2-o v. żona Stanisława Rożnowskiego, spisała z nim wzajemne dożywocie (Kośc. 357 k. 125), a w r. 1728 skasowała dożywocie po pierwszym mężu (Kośc. 316 k. 115). Przeżyła i drugiego. Nie żyła już w r. 1738 (Kośc. 320 s. 232). Spadek po Tomaszu brali jego bracia.

(II) Andrzej, syn Franciszka i Cykowskiej, jeszcze nieletni w r. 1694 (P. 1127 V k. 96). Dla windykowania sum scedowanych sobie w r. 1718 przez swego ciotecznego brata, Adama Ciesielskiego, mianował w r. 1719 plenipotenta (P. 1171 k. 140). W imieniu własnym oraz swych braci: Kazimierza, Franciszka, Stanisława i Władysława, bratanków po zmarłym bracie Janie: Jana, Kazimierza i Tomasza, wreszcie zamężnych swych sióstr, Chłapowskiej i Szczykowskiej, niezamężnych: Zofii, Ludwiki i Anny, zrzekł się w r. 1729 substancji ojczystej (Kośc. 358 k. 89), zapewne z powodu nadmiernego jej obciążenia długami. Po śmierci brata Franciszka spadłe po nim dobra Gaj wespół ze swymi braćmi: Stanisławem, kazimierzem i ks. Wacławem, oraz z bratankami po zmarłym bracie Janie, Kazimierzem i Tomaszem, sprzedał w r. 1747 za 71.000 złp Stefanowi Łaskawskiemu (P. 1288 k. 116). Nie żył już w r. 1751 (Kosc. 325 k. 87). Żoną jego była Barbara Kwilecka, córka Franciszka i Joanny z karśnickich, której w r. 1720 oprawił 2.000 złp posagu (P. 1174 k. 51v). Odebrawszy od Zygmunta Objezierskiego sumę 2.000 złp, jej posagową, oprawił ją żonie 1727 r. (P. 1210 V k. 190). Barbara również w r. 1751 już nie żyła. Synowie: Ignacy, Zygmunt, Mikołaj, Wojciech Jerzy, ur. w Wysoczce, ochrzcz. 24 IV 1727 r. (LB Buk), o którym nie mam żadnych innych wiadomości, zapewne więc umarł młodo, Antoni i Adam. Córka Joanna (Joanna Agata), ur. w Ceradzu Nowym, ochrzcz. 7 II 1722 r. (LB Ceradz), w latach 1755-1776 żona Pawła Rogozińskiego, wdowa po nim w r. 1783, umarła w Kobylnikach 10 VII 1784 r.

1. Ignacy, syn Andrzeja i kwileckiej, proboszcz w Wieszczyczynie (P. 1314 k. 21), pełnił tam obowiązki duszpasterskie przez lat 36, umarł 9 II 1777 r. (LM Włościejewki).

2. Zygmunt, syn Andrzeja i Kwileckiej, młodszemu bratu Adamowi zapisał w r. 1781 sumę 2.000 złp (Kośc. 325 k. 87). Od stryja Stanisława i jego żony kupił w r. 1761 za 15.000 złp części Gorzykowa w p. gnieźn. (G. 99 k. 250v). Żył jeszcze w r. 1768 (Kośc. 330 k. 237), nie żył już 1781 (P. 1358 k. 250v). Jego żoną była w r. 1756 Antonina Jerzykowska, córka Stefana, murgrabiego grodzkiego poznańskiego, i Anny z Kaliszkowskich (P. 1317 k. 73), z którą wzajemne dozywocie spisywał w r. 1767 (P. 1343 k. 103). Z calą pewnościa żyla jeszcze 1768 r. (Kośc. 330 k. 237), a byc może także i w r. 1787 (P. 1364 k. 411). Syn Jan Nepomucen, ochrzcz. z ceremonii 13 VI 1788 r., kiedy miał lat 32 (LB Oborzyska), a więc ur. ok. r. 1756. Może to ten sam Jan Nepomucen miał za żonę Eleonorę Wielowiejską, a z niej dzieci, syna Wojciecha Leona, ur. w Bukowcu 16 IV 1799 r., i córki, Elżbietę Kunegundę, ochrzcz. 20 VI 1797 r., i Juliannę, ur. tamże 27 IV 1804 r. (LB Grodzisk). Synowie Zygmunta, Jan i Sylwester wystepowali w r. 1781 (P. 1358 k. 250v). Chyba jeszcze inny syn Zygmunta, Jan, mający w r. 1795 lat 27, więc urodzony ok. r. 1768, zaślubił 11 X 1795 r. Agnieszkę Mąkowską, córkę Antoniego i Marianny z Grodzickich, swoją krewną w trzecim stopniu, więc siostrę rodzono-stryjeczną (LB Jarząbkowo). ten Jan, posesor Jarząbkowa, miał z Agnieszką synów: Antoniego Makarego, ur. w jarząbkowie 16 I 1795 r., zmarłego w r. 1796, pochowanego 13 VI, oraz Wojciecha Anastazego, ur. 12 IV 1797 r. (LB, LM jarząbkowo). Tego drugiego z synów podawali do chrztu dziad Jan M. i babka pani Marianna M-a. Babka to oczywiście ze strony matki, ale skąd ów dziad Jan? Czyżby pomyłka w imieniu? Był jeszcze i trzeci syn Jana i Agnieszki, Maksymilian, który zmarł w Nieparcie 8 II 1808 r., mając cztery miesiące (LM Niepart).

3. Mikołaj (Mikołaj Tomasz), syn Andrzeja i Kwileckiej, ur. w Małpinie (Mełpinie), ochrzcz. 9 XII 1723 r. (LB Mórka), żył jeszcze 1762 r. (P. 1333 k. 87). Może identyczny z nim był Mikołaj, mąż Rozalii Koszutskiej, która już będąc wdową kwitowała w r. 1787 swych synów, Michała i Stanisława, ze swego dożywocia (Py. 163 k. 532). Z tych synów, Stanisław, ur. w Przykutach, ochrzcz. 5 V 1762 r. (LB Mączniki). Zapewne tego też Mikołaja dziecko, nie nazwane, ur. w r. 1761, zmarło 17 VIII 1762 r. (LM Książ).

4. Antoni (Antoni Sebastian), syn Andrzeja i Kwileckiej, ur. w Kępie, ochrzcz. 16 I 1729 r. (LB Szamotuły), komornik ziemski wschowski 1762 r. (P. 1333 k. 87) i subdelegat pisarza ziemskiego wschowskiego 1776 r. (Ws. 96 k. 244v). W imieniu własnym, braci swych i siostry Rogozińskiej kwitował w r. 1755 Antoniego Goczałkowskiego, dziedzica Kociug, z 500 złp (P. 1314 k. 21). Posesor Redgoszczy w latach 1773-1774 (LC Łekno), Wilkowa w latach 1776-1783 (LB Wilkowo Pol.). Połowe Szypłowa i całe Usłodziny w p. pyzdr. sprzedał w r. 1782 za 36.540 złp Ignacemu Malechowskiemu. Dobra te były kupione od Wawrzyńca i walentyna braci Skrzetuskich w r. 1715, a więc chyba przez dziada Antoniego, Franciszka M-go? (P. 1359 k. 359v). Antoni był tez dziedzicem Kobylnik i połowy Chrzonu w p. kośc., które to dobra wraz z dwoma półkmieciami w Godziszewie kupił 16 VI 1780 r. od Marcina Zaremby, generała buławy wielkiej (P. 1362 k. 349), sprzedał zaś 17 V 1788 r. Ignacemu Wyssogocie Zakrzewskiemu, stolnikowi poznańskiemu, za 181.000 złp (P. 1375 k. 237; Kośc. 335 k. 174). Zaraz potem, 27 VI 1788 r., kupił od Andrzeja Mniewskiego, skarbnika radziejowskiego, za 53.270 złp wieś Pęchowo z pustkami zwanymi Rysiny i Rożny w p. kon. (I. Kon. 84 k. 31). W r. 1739 swej drugiej żonie i córkom z niej zrodzonym, Agnieszce i Wiktorii, zapisał po swej śmierci po 100 owiec każdej (I. Kon. 84 k. 416). Pierwszą jego żoną była zaślubiona 13 II 1762 r. Jadwiga Puchalska (LC Rogoźno). Oprawił jej w r. 1766 sumę 1.000 złp odebraną na poczet posagu (P. 1342 k. 71). Była ona córką Franciszka i Barbary z Trąmpczyńskich. Umarła w Redgoszczy 9 III 1773 r. (LM Łekno). Po raz drugi zaślubił 21 XI 1774 r. Mariannę Grodzicką, córkę Jakuba i Franciszki z Urbanowskich (LC Łekno), a w r. 1776 oboje małzonkowie skwitowali jej matkę z 8.000 złp na poczet posagu (P. 1353 k. 380). Swoją oprawe i dożywocie na Kobylnikach, po sprzedaży tych dóbr Zakrzewskiemu, skasowała w r. 1788 (P. 1365 k. 445v). Umarła po 12 IV 1797 r. (LB Jarząbkowo). Z pierwszej żony synowie: Makary, o którym niżej, Otton Jozef, ur. wKoninku w parafii pczewskiej, ochrzcz. w Zakrzewie 19 III 1766 r. (LB Zbąszyń), i Łukasz Ignacy, ur. 3 VIII 1767 r. (LB Pniewy). Z drugiej zony synowie: Leonard Teodor, ochrzcz. 16 XI 1778 r., Piotr Kanut, ochrzcz. 6 II 1782 r., Wojciech Marceli, ochrzcz. 25 V 1783 r., wszyscy urodzeni w Wilkowie Polskim (LB Wilkowo Pol.). Córki z drugiej żony: Agnieszka (Agmieszka Agata), ochrzcz. 21 I 1776 r. (ib.), zaślubiona w Jarząbkowie 11 X 1795 r. Janowi M-mu, swemu krewnemu w trzecim stopniu, Salomea Marianna, ochrzcz. 7 XI 1779 r. (ib.), Elzbieta Maria Apolonia, ur. w Wilkowie, ochrzcz. 5 I 1780 r. (ib.). Wymieniony wyżej Wojciech Marceli był chyba identyczny z Wojciechem, który 17 II 1819 r. zaślubił Teklę z Grodzickich wdwoę Lissowską (LC Nowemiasto), córkę Franciszka i Tekli z Biegańskich (Hip. Węgr., Potulice). W akcie ślubu Wojciech określony jako rodem z Pyzdr "honestus", ona jako "magnifica domina", posesorka Łaskaw. Świadkowała nieszlachta, zdawałoby się więc, że małżeństwo plebejsko-szlacheckie aż nadto oczywiste, ale państwo młodzi nazwani krewnymi w trzecim i drugim stopniu, co wyraźnie wskazuje na syna MNarianny z Grodzickich. Owo "honestus" uzyte przez księdza mogło byc skutkiem przejściowej deklasacji spolecznej, spauperyzowaniem się i osiedleniem w Pyzdrach. "Generous et magnificus dominus" Wojciech, dzierżawca Murzynówka w r. 1830, miał z Teklą synów urodzonych w Łaskawach, Teofila 24 XI 1820 r., Franciszka Ksawerego 27 XI 1821 r. (LB Nowemiasto; LB Kolniczki), i Tytusa, ur. w Murzynówku 4 I 1830 r. (LB Nietrzanowo).

Makary, syn Antoniego i Puchalskiej, otrzymał od ojca w r. 1776 zapis sumy 5.000 zł (Ws. 96 k. 244v). Posesor Źrenicy w r. 1789 (LB Środa). Od Łukasza Bnińskiego, sędziego ziemskiego poznańskiego, kupił 28 VI 1791 r. płacąc 18.000 złp Sławęcin w p. kon. (P. 1368 k. 114v). Jego żoną była zaślubiona przed 14 III 1789 r. Delfina Bojanowska (LB Środa), córka Mikołaja i Krystyny z Chłapowskich, która 26 VI t.r. kwitowała swoją matkę, 2-o v. żonę Józefa Zbijewskiego, majora wojsk koronnych, z posagu, tj. z 6.000 złp z dóbr ojczystych i z 18.000 złp z dóbr macierzystych (P. 1366 k. 478v). Tego dnia spisywali małzonkowie wzajemne dożywocie (ib. k. 479v). Owdowiawszy poszła ona 2-o v. 26 VI 1817 r. za Wawrzyńca Kurnatowskiego, wdowca 63-letniego, sama miała wtedy lat 56. Syn Erazm, córka Teodora Teofila, ochrzcz. z cerem. 28 IV 1813 r., a że miała miec wtedy 15 lat, więc ur. ok. 1798 r. Poszła potem przed 21 X 1825 r. za Józefa Koczorowskiego.

Erazm (Erazm Kwiryn Jan Nepomucen), syn Makarego i Bojanowskiej, ur. ok. r. 1798, dziedzic Sławęcina w Krolestwie Polskim, wylegitymowany ze szlachectwa 1837 r., ożenił się 24 XI 1825 r., mając lat 27, z marianną Goślinowską, owdowiałą Malczewską, dziedziczką Gogolewa, liczącą sobie lat 35 (LC Gogolewo). Czy nie był jego wnukiem Erazm, budowniczy w Królestwie Polskim? Ów budowniczy zaślubił 6 XI 1883 r. Izabelę Dembińską, córkę Bolesława, kompozytora i muzyka (Dz. P.). Dość rzadkie imię mogłoby na to wskazywać.

5. Adam (Adam Gabriel), syn Andrzeja i Kwileckiej, ur. w Poznaniu na Rybakach, ochrzcz. 11 I 1733 r. (LB Poznań, Św. Marcin), od starszego brata Zygmunta otrzymał 1751 r. zapis 2.000 złp (Kośc. 325 k. 87), z którego skwitował brata 1759 r. (ib. 328 k. 90). Była w latach 1755-1756 posesorem połowy Bytynia (LB Bytyń). Po śmierci swej drugiej żony wstąpił do klasztoru paulinów na Jasnej Górze, pod imieniem Macieja. Żył jeszcze w r. 1787 (Kośc. 335 k. 132). Jego pierwszą żoną, zaślubioną 24 II 1753 r. była Anna Gołecka, córka Aleksandra (LC Kamieniec). Ożenił się po raz drugi 21 II 1760 r. z Teresą Golańską (LC Modrze), córką Józefa i katarzyny z Trzebińskich, z którą dożywocie wzajemne spisywał w r. 1764 r. (P. 1338 k. 234v). Umarła ona w Zamysłowie 21 X 1769 r. (LM Stęszew). jej spadkobiercy, rodzeni bratankowie Golańscy, kwitowali w r. 1787 Macieja M-go, paulina, z pretensji do ruchomości pozostałych po ciotce (Kośc. 335 k. 132). Z pierwszego małżeństwa syn Józef i córka Katarzyna Wiktoria, ochrzcz. 23 VI 1755 r. (LB Bytyń).

Józef, syn Adama i Gołeckiej, otrzymał od dziadka Aleksandra Gołeckiego w r. 1761 zapis sumy 1.000 zł za wyprawę matki (P. 1331 k. 190v). Skwitował w r. 1776 tego swego dziada z majątku macierzystego (P. 1353 k. 349). Był w latach 1784-1787 posesorem Kossowa w p. kośc. (LB Stary Gostyń). Posesorem wójtostwa kossowskiego nazywany w latach 1793-1794 (ib.). W latach 1788-1789 mieszkał we wsi Żelazno koło Lubinia (LC, LB Lubiń). Był w latach 1795-1797 dzierżawcą Lubinia (LB Lubiń). Dzierżawca dóbr narodowych Dalewo i Wyrzeka z ekonomii kościańskiej 1799 r. (LB Lubiń; LC Dalewo), a trzymał je aż do śmierci. Umarł 10 III 1814 r. z zadanej sobie rany. Miał lat 64 (LM Dalewo). Jego żoną była w r. 1783 Julianna Raczkowska, córka Józefa i Wiktorii z Glińskich (I. Kon. 82 k. 358), która w r. 1784 skwitowała swego szwagra Mikołaja Hulewicza ze swych posagowych 2.300 zł, z sumy 7.000 zł (Kośc. 334 k. 312). Umarła 27 II 1814 r., mając lat 28 (LM Dalewo). Ich córki: Teodozja, ur. ok. 1780 r., zaślubiona 31 VII 1814 r. Antoniemu Koppe, synowi komisarza z Turwi (LC Dalewo), Julianna (Konstancja Julianna), ur. w Kossowie 10 II 1787 r. (LB Stary Gostyń), poszła w Dalewie 26 I 1806 r. za Ignacego Walickiego, dzierżawcę wsi Kuźnia koło Chocza, umarła 27 II 1814 r. (LM Dalewo), Honorata, ur. ok. 1790 r., umarła 6 XI 1800 r. (ib.), Petronella (Katarzyna Sieneńska Petronella), ur. w Kossowie 30 IV 1793 r. (LB Stary Gostyń), wyszła 16 II 1813 r. za Józefa Lewandowskiego, sekretarza ekonomii kościańskiej, syna mieszczan grodziskich (LC Dalewo), Prakseda Anna Symforoza, ur. w Lubiniu 17 VII 1795 r. (LB Lubiń). Była jeszcze córeczka, nieznana z imienia, zmarła w Kossowie 19 XI 1785 r. jako dziecko sześciotygodniowe (LM Stary Gostyń). Może siostrą powyższych była panna Nepomucena M-a, chrzestna 28 VII 1814 r. (LB Niepart), bratem zaś Ambroży M., chrzestny 9 XI 1812 r. (ib.).

(III) Jan, syn Franciszka i Cykowskiej, jeszcze nieletni w r. 1694 (P. 1127 V k. 96), kwitował 1717 r. Wacława Zakrzewskiego, dziedzica Gryżyny i Nielęgowa, z sumy 2.000 zł stanowiącej jego część z oprawionego niegdyś matce posagu jej 10.000 zł (P. 1153 k. 30v). Umarł w Kępie 10 II 1729 r., pochowany w Szamotułach (LM Szamotuły). Ożenił się 29 VI 1717 r. z Ludwiką Jarochowską, córką Jana i Konstancji z Zabłockich (LC Św. Maria Magdal., Pozn.; P. 1152 k. 62). Małżonkowie spisali w r. 1718 wzajemne dożywocie, ponadto mąż dał żonie pewien zapis (G. 93 k. 364). W r. 1719 zapisał jej sumę 2.000 złp (P. 1169 k. 6v). Owdowiawszy poszła 2-o v. za Stanisława Ćwierdzińskiego, a jako wdowa i po tym drugim mężu zapisała w r. 1748 na swej sumie 2.000 zł, zabezpieczonej na Grzybowie Kościelnym, sumę 300 zł swemu synowi z pierwszego męża, franciszkaninowi gnieźnieńskiemu (G. 98 k. 329v). Umarła w r. 1755 (P. 1316 k. 151; Kośc. 327 k. 52). Synowie: Jan, wspomniany 1729 r. (Kośc. 358 k. 89), potem pod imieniem Waleriana franciszkanin konwentualny w Gnieźnie 1748 r., Kazimierz i Tomasz. Córki, Marianna i Dorota, nieletnie 1739 r. (Kośc. 174 s. 840). Z nich, Marianna, niezamężna, żyła jeszcze w r. 1754 (G. 98 k. 665v).

1. Kazimierz, syn Jana i Jarochowskiej, wspomniany 1729 r. (Kośc. 358 k. 89), jeszcze nieletni 1739 r., pod opieką stryja Andrzeja (ib. 174 s. 840). W imieniu własnym i młodszego brata Tomasza kwitował w r. 1755 stryja ks. Wacława z 2.000 złp (ib. 327 k. 52). Wraz z tym bratem kwitował w r. 1757 ze sprawy stryja Kazimierza (ib. 360 k. 53v). Jeszcze żył 1775 r., kiedy to obok brata występował jako współposesor wsi Malenie (ib. 322 k. 131).

2. Tomasz, syn Jana i Jarochowskiej, wspomniany 1729 r. (ib. 358 k. 89), nieletni jeszcze w r. 1739 (ib. 174 s. 840), posesor Tworzykowa w r. `1760 (ib. 328 k. 114), Suchych Dokowów 1766 r. (LB Szamotuły), a wespół z bratem wsi Malenie 1775 r. (Kośc. 332 k. 131). Umarł w Krzyżewnikach 16 VII 1791 r. (LM Kiekrz). Jego żoną, zaślubioną przed 24 XII 1768 r., była Barbara Witkowska, córka Macieja i Marianny z Leśniewskich, która w r. 1767 kwitowała swego ojczyma Pawła Kęszyckiego i matkę z 5.000 złp swego majątku po rodzicach (P. 1344 k. 68v). Żyła jeszcze w r. 1778 (P. 1351 k. 281). Z niej syn Ignacy oraz córki: Wiktoria Maria Ewa, ur. we dworze wsi Piotrkówko Wielkie w p. pozn. 21 XII 1766 r. (LB Szamotuły), i Barbara, zmarła zaraz po chrzcie, w Wirach 4 XII 1773 r. (LM Wiry). Syn Ignacy, dziedzic Redcza w Królestwie Polskim, wylegitymowany ze szlachectwa w t. 1837 (Uruski).

(IV) Stanisław, syn Franciszka i Gostkowskiej, wspomniany w r. 1717 (P. 1153 k. 57v), od Mikołaja Skoroszewskiego, kasztelana krzywińskiego, w r. 1722 wziął zastawem za 7.000 złp wieś Swinary w p. gnieźn. (P. 1189 k. 23v), i trzymał ów zastaw jeszcze 1724 r. Od Andrzeja Dąbrowskiego i żony jego Katarzyny z Kiełpińskich uzyskał w r. 1725 pod zakładem 14.000 złp zobowiązanie rezygnowania Karczewa w p. gnieźn., ale już w r. 1726 od tego zobowiązania odstąpił (P. 1205 k. 1). Jako współspadkobierca brata Tomasza odziedziczoną po nim część we wsi Gaj w p. kośc. cedował w r. 1735 bratu Franciszkowi (G. 97 k. 9). Był w r. 1738 dziedzicem Gorzykowa (LB Mielżyn), którą to wieś 12 X 1761 r. sprzedał za 15.000 złp bratankowi Zygmuntowi M-mu (G. 99 k. 359). Jako współspadkobierca zmarłego brata Kazimierza odziedziczone po nim części Sepna Małego w p. kośc. sprzedał w r. 1773 za 40.600 złp swemu bratu, ks. Wacławowi, również dziedziczącemu w tej wsi (Kośc. 331 k. 179). Nie żył już w r. 1785 (G. 112 k. 11v). Jego pierwszą żoną była Barbara Skoroszewska, córka Władysława i Jadwigi Łempickiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1720 (Kośc. 312 s. 282), ponowione w r. 1723 (P. 1193 k. 23v). Ta Barbara zmarła w Swinarach po połogu 21 VIII 1724 r. (LM Kłecko). Druga żona Stanisława to Jadwiga Krassowska, córka Franciszka i Florencji z Gorzeńskich, którą poślubił 13 X 1731 r. (LB Mielżyn). W r. 1737 jej brat, Jan Krassowski, cedował jej pewne sumy jako posag (G. 97 k. 153v). Jadwiga w r. 1754 sumę 1.000 złp pozostającą u spadkobierców zmarłego Ernesta Zaidlica, dziedzica Tłok, spadłą po ojcu, cedowała synowi Antoniemu (G. 98 k. 676v), a ponowiła ową cesję w r. 1757 (G. 99 k. 10). Żyła jeszcze 18 IV 1768 r. (G. 115 k. 44v). Z pierwszej żony syn Ignacy Wawrzyniec, ur. w Swinarach, ochrzcz. 13 VIII 1724 r. (LB Kłecko), o którym nie mam innych wiadomości. Z Krassowskiej: Józef, Antoni, Wojciech, oraz córki: Marianna, ur. w Gorzykowie, ochrzcz. 30 XII 1741 r. (LB Mielżyn), niezamężna, zmarła 22 XI 1794 r. (LM Śrem), oraz Agnieszka, w r. 1785 żona Józefa Kurcewskiego. Nie mam pewności czy wymieniony w r. 1754 jako syn z Krassowskiej Ludwik (G. 98 k. 701) istniał naprawdę, czy to pomyłka?

1. Józef (Józef Łukasz), syn Stanisława i Krassowskiej, ur. w Gorzykowie, ochrzcz. 13 X 1731 r. (LB Mielżyn), od Macieja Załuskowskiego brał 7 VII 1760 r. wespół z żoną zastawem na trzy lata za 24.000 złp wieś Michalczę w p. gnieźn. (G. 99 k. 253v). Umarł w domu swego brata w Piotrkówku Wielkim 15 IV 1768 r., licząc ok. 40 lat, pochowany 18 IV u Reformatów w Szamotułach (LM Szamotuły; Sep. Reformatów szamotul.). Jego żoną była 7 VII 1760 r. Kordula Kurnatowska, córka Bogusława i Konstancji z Kleistów, wdowa 1-o v. po Krystianie Kurnatowskim (G. 99 k 253v). Żyła jeszcze w r. 1764 (G. 100 k. 47).

2. Antoni, syn Stanisława i Jadwigi Krassowskiej, jak widzieliśmy otrzymywał w latach 1754 i 1757 kolejne cesje od swej matki. Od Wiktora Popowskiego kupił 1763 r. za 12.000 złp Wysławice w p. pyzdr. (P. 1336 k. 156v). Umarł w r. 1777 lub 1778 (Kośc. 333 k. 44v; P. 1351 k. 281). Zaślubił 2 II 1762 r. Teresę Wirkowską, córkę Macieja i Marianny z Leśniewskich, 2-o v. Pawłowej Kęszyckiej (LC Dokowy Mokre). Małżonkowie t.r. spisywali wzajemne dożywocie (P. 1333 k. 172v). Teresa, będąc już wdową, występowała w r. 1778 w imieniu własnym oraz swych córek, Marianny, Anny i Anieli (P. 1351 k. 281). Z tych córek, Marianna, ur. w Dakowach (Dokowach), ochrzcz. 28 VII 1772 r. (LB Dokowy Mokre), żyła jeszcze 20 V 1784 r. (LB Bagrowo). Może była z nią identyczna panna Marianna, zmarła 16 V 1784 r., pochowana u Reformatów w Woźnikach (LM Grodzisk). Jej wiek w chwili smierci podany na lat ok. 18, to jednak bywało wysoce niedokładne. Aniela nazwana 22 IV 1776 r. panna z Krzanu (LB Ruchocice). Anna i Aniela żyły jeszcze w r. 1791 (Py. 166 k. 162).

3. Wojciech, syn Stanisława i Krassowskiej, ur. w Gorzykowie, ochrzcz. 8 IV 1738 r. (LB Mielżyn), mieszkał w Gorzykowie w r. 1770 (ib.). Nie żył już w r. 1791. Jego żoną, zaślubioną przed 27 XII 1776 r. była Magdalena Czaplicka (ib.), żyjąca jeszcze 1 VIII 1789 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Z niej synowie: Maciej, Ludwik i Jan, którzy w r. 1791 części w Gorzykowie pochodzące ze spadku po dziadkach, Stanisławie M-im i Jadwidze z Krassowskich, sprzedali za 10.000 złp Michałowi Żbikowskiemu, wedle zobowiązania danego mu w r. 1790 przez Makarego M-go (Py. 166 k. 162). Ze wspomnianym tu Ludwikiem może identyczny Ludwik M., który 25 I 1791 r. w Zrzenicy zaślubił Małgorzatę Kleistównę, akatoliczkę (LC Środa). Małgorzata z Kleistów M-a z Młocina przyjęła katolicyzm 29 IV 1795 r. (LB Góra k. Żnina). Może córką Wojciecha była Marianna, która 29 I 1791 r. w Zrzenicy k. Środy wyszła za Piotra Bielawskiego, a świadkiem przy ślubie był Ludwik M. (LC Środa).

(V) Kazimierz, syn Franciszka i Dameckiej, wspomniany w r. 1729 przy okazji zrzeczenia się przez synów i córki tego Franciszka substancji ojcowskiej (Kośc. 358 k. 89), współspadkobierca brata Tomasza 1733 r. (ib. 318 s. 7). Wespół z bratem Władysławem części po Tomaszu we wsi Gaj, im przypadające, cedowali 1735 r. bratu Franciszkowi (ib. s. 260). Kazimierz mieszkał w latach 1734-1735 w Sepnie (LB Konojad). Wespół z bratem ks. Wacławem a też w imieniu brata Franciszka kwitował w r. 1743 Ignacego Skórzewskiego, podwojewodziego kaliskiego, posesora Chudzic, ze sprawy o spadek pochodzący z tychże Chudzic po zmarłej Zofii z Dameckich Skórzewskiej (P. 1270 k. 52). Jako współspadkobierca brata Franciszka, dziedzica Gaju, którą to wieś on i bracia sprzedali byli w r. 1747 Stefanowi Łaskawskiemu, skwitował 1748 r. tegoż Łaskawskiego. Sam był teraz posesorem części "Goczałkowskich" w Sepnie (Kośc. 324 k. 15). Od Teresy z Goczałkowskich, wdowy po Bartłomieju Szczerskim, obecnie żony Jana Łabuzińskiego, i od jej syna Mikołaja Szczerskiego kupił 1753 r. za 12.000 złp część wsi Sepienko cz. Sepno Małe w p. kośc. (Kośc. 326 k. 37v, 360 k. 49). Skwitowany w r. 1757 ze sprawy przez swych bratanków, synów Jana (Kośc. 360 k. 53v). Umarł w Sepienku 16 V 1773 r. (LM Konojad). Jego żoną była Jadwiga Bieczyńska, córka Wojciecha, burgrabiego kcyńskiego, i Teresy z Czaplickich, wdowa 1-o v. po Andrzeju Goczałkowskim, burgrabim ziemskim kcyńskim, dziedzicu części Sepna Wielkiego i Sepienka, poślubiona przed 4 III 1734 r. Wniosła ona posesję owych części drugiemu mężowi (Kośc. 323 k. 1, 324 k. 145). Z oprawy danej sobie na powyższych dobrach przez pierwszego męża kwitowała w r. 1753 swoich synów, Franciszka i Jana Goczałkowskich (P. 1309 k. 47v). Żyła jeszcze w r. 1773 (I. Kal. 209/213 k. 130). Miał z niej Kazimierz córkę Franciszkę, ur. w Sepnie, ochrzcz. 4 III 1734 r. (LB Konojad), ale umarła ona dzieckiem i cały spadek po nim dostał się braciom i bratankom.

(VI) Franciszek, syn Franciszka i Dameckiej, wspomniany w r. 1729 (Kośc. 358 k. 89), kwitował w r. 1732 Ludwika Granowskiego, starostę kiślackiego, z rocznej prowizji od sumy 1.000 złp (P. 1236 k. 51v). Od braci swych, Kazimierza i Władysława, otrzymał w r. 1735 cesję całych przypadających im części ze spadku po bracie Tomaszu, dziedzicu Gaju (Kośc. 318 s. 260), zas od brata Stanisława dostał analogiczną cesję w r. 1735 (G. 97 k. 9). Od Wacława Zakrzewskiego, brata i spadkobiercy Barbary Zakrzewskiej, 1-o v. M-ej, 2-o v. Rożnowskiej, dostał w r. 1738 cesję sum po niej (Kośc. 320 s. 232). W r. 1739 pozywany był przez swych braci oraz przez bratanków po bracie Janie (Kośc. 174 s. 795, 840). T.r. nastąpił ostateczny podział owego spadku i Franciszek uzyskał cesję także i od brata Andrzeja (P. 1258 k. 48). W r. 1744 skwitował go ze swych praw brat ks. Wacław (Kośc. 322 k. 165). Umarł w Sędzinie w marcu 1747 r., pochowany w klasztorze w Woźnikach (LM Buk). Po jego bezpotomnej śmierci Gaj dostał się z powrotem braciom (P. 1288 k. 116).

(VII) Władysław, syn Franciszka i Dameckiej, wspomniany w r. 1729 przy okazji zrzeczenia sie przez braci substancji ojcowskiej (Kośc. 358 k. 89). Żył jeszcze 1739 r., kiedy to obok innych braci uczestniczył w donacji Gaju na rzecz brata Franciszka (P. 1258 k. 48).

(VIII) Wacław, syn Franciszka i Dameckiej, proboszcz w Gryżynie 1743 r. (P. 1270 k. 52), kwitował w r. 1744 brata Franciszka z sum należących mu sie po bracie Tomaszu w skutku działów spadku po nim dokonanych w r. 1739 (Kośc. 322 k. 165). Był proboszczem gryżyńskim jeszcze 1752 r. (ib. 325 k. 121), a już 1755 r. proboszcz w Czerwonejwsi (P. 1314 k. 64v), zaś w r. 1760 w Białczu (Kośc. 328 k. 160). Dziekan kościański w r. 1773 (poprzedni dziekan Rosnowski zmarł 1757 r.), od brata Stanisława kupił t.r. za 40.600 złp części Sepna Małego ze spadku po bracie Kazimierzu (ib. 331 k. 179). Umarł 14 IX 1774 r. (LM Wyskoć, tu imię Antoni; zob. też Z. Cieplucha, Z przeszłości ziemi kośc., s. 120).

III) Aleksander, syn Grzegorza i Karchowskiej, wspomniany w r. 1675 (Kośc. 305 k. 716), jeszcze nieletni 1682 r. (P. 1105 IX k 81v), a zapewne i 1685 r. (ib. 306 k. 305). W działach braterskich bratu Franciszkowi w r. 1688 sprzedał za 15.000 złp części Gryżyny, wziął zaś od niego w takiej samej sumie części Nielęgowa (P. 1116 IX k. 28v). W r. 1690 wskutek działów części w Nielęgowie nabył za 16.000 zł także i od brata Piotra (P. 1431 k. 325). Bezpotomny, już nie żył 28 V 1692 r., kiedy to w Nielęgowie bracia spisali ugodę dotyczącą pozostałego po niem spadku (Kośc. 356 k. 165v). Jego testament sporządzony 16 IV 1692 r. oblatowany był w grodzie poznańskim 10 III 1693 r. (ib. 307 k. 426).

IV) Maciej, syn Grzegorza i Karchowskiej, wspomniany w r. 1675 (ib. 305 k. 716), jeszcze nieletni w r. 1682 (P. 1105 IX k. 81v), chyba już nie żył w r. 1685, bowiem przemilcza go transakcja braterska z tego roku.

V) Piotr, syn Grzegorza i Karchowskiej, wspomniany w r. 1675 (Kośc. 305 k. 716), nieletni 1682 r. (P. 1105 IX k. 81v), swoją część w Gryżynie sprzedał w r. 1690 za 15.000 złp bratu Franciszkowi (P. 1431 k. 302), ale tegoż jeszcze roku w działach braterskich części Nielęgowa i Gryżyny dał w sumie 16.000 złp bratu Aleksandrowi (ib. k. 326). Tego samego roku od Wojciecha i Stanisława braci Mierzewskich kupił za 18.700 złp części Mierzewa w p. kośc. (ib. k. 387v). Ugodził się w r. 1692 z bratem Franciszkiem o spadek zmarłym bracie Aleksandrze, dziedzicu Nielęgowa (Kośc. 356 k. 165v) i całą swoją część w tej wsi sprzedał t. r. temu bratu za 4.000 złp (P. 1123 VII k. 95). Borowo p. kośc. sprzedał w r. 1694 za 34.500 złp Zygmuntowi Bronikowskiemu (P. 1123 XII k. 2v). Dziedzic części Mierzewa, skwitował w r. 1699 Mikołaja Bronikowskiego, dziedzica innej części tej wsi (Kośc. 308 k. 571). Nie żył już w r. 1719 (P. 1168 k. 23). Ożenił się 26 II 1691 r. z Katarzyną Rosnowską (LC Siemowo), córką Wojciecha i Anny z Karszeckich, której t.r na połowie Mierzewa oprawił posag 7.000 złp (P. 1121 IV k. 11). Umarła ona w Mierzewie 18 XI 1701 r., pochowana u Reformatów w Osiecznie (LM Poniec). Syn Wojciech, ochrzcz. 4 II 1694 r. (LB Poniec), umarł dzieckiem. Z corek, Anna (Anna Elżbieta), ur. w Mierzewie, ochrzcz. 28 VI 1695 r. (LB Siemowo), w r. 1719 żona Marcina Kozierowskiego, umarła w Wysoczce 17 IV 1737 r., pochowana w Buku. Elżbieta Maria Jadwiga, ur. w Mierzewie, ochrzcz. 6 VII 1698 r. (LB Poniec), młodo zmarła. Wiktoria poszła w Poniecu 25 V 1719 r. za Sebastiana Gurdzielskiego, zmarłego po r. 1729. Wiktoria z M-ch Grudzielska zmarła 22 IX 1765 r. w Jeziorach Wielkich, pochowana u Franciszkanów w Śremie. Jej wiek określony na lat 80, co niemożliwe, zważywszy datę ślubu rodziców. W latach 1736-1759 spotykamy sie z Wiktorią z M-ch, żoną Andrzeja Nasierowskiego. Czyżby to był drugi mąż tej samej Wiktorii, przemilczany w zapisie jej zgonu? W r. 1719 obie siostry, Anna i Wiktoria, już zamężne, ojcowską połowę Mierzewa sprzedały za 23.000 złp Wojciechowi Bieńkowskiemu, regentowi ziemskiemu sieradzkiemu (P. 1168 k. 23). Zob. tablice 1-3.

@tablica: Mąkowscy h. Ogończyk 1

@tablica: Mąkowscy h. Ogończyk 2

@tablica: Mąkowscy h. Ogończyk 3

Marianna, w r. 1661 żona Wojciecha Karśnickiego. Regina przed 18 II 1693 r. wyszła za ur. Adama Orlikowskiego, zamieszkałego w Pyzdrach. Wojciech, chrzestny 1 I 1697 r. syna Andrzeja Chwałkowskiego, rządcy folwarku sołackiego (LB Św. Wojciech, Pozn.). Stanisław, dzierżawca Tworzymierek w r. 1721 (LB Kunowo). Anna, chrzestna 17 XII 1736 r. (LB Iłowiec). Elzbieta i jej mąz Marcin Pawłowski, oboje juz nie żyjący w r. 1745. Samuel i Franciszka z Ryszewskich, małżonkowie, dziedzice Sobiesierni, rodzice Ignacego Ksawerego, ur. tamże 22 VII 1749 r. (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno). Marianna, chrzestna 20 III 1760 r. (LB Konojad). Katarzyna wyszła przed 2 II 1768 r. za Mateusza Wawrzyńca Będorskiego. Marcjanna wyszła 14 VII 1771 r. w Staniewie koło Koźmina za Franciszka Borczyńskiego. Antoni zmarł 7 VII 1775 r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Panna Anna, z Chełkowa w p. kośc., chrzestna 18 XI 1776 r. (LB Gryżyna). Może ta sama panna Anna świadkowała 16 II 1789 r. (LC Śrem). Kazimierz, ze dworu w Goździchowie, świadkował 22 IX 1777 r. (LC Łeki Wielkie). Oczywiście ten sam Kazimierz, ekonom w Goździchowie, umarł tam 14 III 1778 r. (LM Łęki Wielkie). Józef, chrzestny 6 II 1782 r. syna Antoniego M-go, komornika wschowskiego. Chrzcił zaś to dziecko ks. Maciej M., paulin z Wieruszowa (LB Wilkowo Pol.). Było wyżej o Adamie M-im pod imieniem Macieja paulinie jasnogórskim. Czy to nie on? Nepomucen, chrzestny 30 VIII 1785 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Ks. Walerian, w Pyzdrach, zmarł 12 VIII 1789 r. (Nekr. Franciszkanów Śrem.). Michal, syn zmarłego M-go i Elzanowskiej, spisywał 1792 r. dożywocie z żoną Józefatą Lubomęską, córką Jakuba i Elżanowskiej (G. 117 k. 148). Jan zawierał 1792 r. kontrakt z Wojciechem z Brzezia Okszą Brzeskim (G. 117 k. 165). Wiktoria wyszła 10 II 1793 r. za Franciszka Łukowskiego. Barbara M-a z synem Józefem, dzierżawcy dóbr Romianki w r. 1796 (LB Tulce). Katarzyna zaślubiła przed 14 VII 1799 r. szl. Andrzeja Kapuścińskiego z Gostoni (LB Giewartów). Marianna była w drugiej połowie XVIII wieku żona Kazimierza Arciszewskiego.

Pani Zofia z Łąckich M-a, chrzestna 7 IV 1801 r. (LB Tulce). N., posesor Czerlina, świadkował 3 V 1807 r. (LC Czeszewo). Szl. Maciej, ekonom w Niewierzu (czasem "dominus", czasem wręcz "honestus") i żona jego Kunegunda Supczyńska (Stafczyńska?), rodzice Wincentego, ochrzcz. 20 II 1808 r., i Karola, ur. w Niewierzu, ochrzcz. 20 X 1811 r. (LB Brody). Szl. Stanisław, z województwa poznańskiego, umarł w Ostrowie 12 XII 1808 r., mając 17 lat i 9 miesięcy (LM Św. Małg., Pozn.). Ur. Cecylia, z Wrześni, chrzestna 18 V 1816 r. (LB Września). Ambroży, posesor Nowej Mysli w p. obornickim, mający lat 36, zaślubił 29 V 1828 r. pannę Joannę Koppe, liczącą lat 29, córkę ur. Franciszka Bernarda i Elżbiety, z dworu w Psarskiem. Świadkiem był m. inn. Antoni Koppe, posesor Kurzej Góry, chyba identyczny z Antonim Koppe, mężem Teodozji M-ej, o której było wyżej (LC Wonieśc). Tekla, posesorka Murzynówka w parafii nietrzanowskiej, chrzestna 6 VI 1830 r. (LB Jarocin). Leopold, posesor Goleńczewa w r. 1842 (LC Żydowo), i żona jego Emilia z Koczorowskich, rodzice Stanisława Wincentego, ur. tamże 7 IV 1842 r. (LB Sobota), zmarłego 14 I 1844 r. (LM Sobota). Chrzestną matką tego dziecka była panna Prakseda M-a. Michał, sekretarz sądu powiatowego w Ostrowie, umarł tam 2 VI 1864 r., pozostawiając wdowę, Michalinę z Klemczyńskich (Dz. P.). Leon "de M.", tłumacz sądu król. w Rogoxnie, i żona jego Konstancja z Gabrielskich, rodzice Wiktora Ignacego, ur. tamże 30 VII 1875 r. (LB Rogoźno). Stefan, literat, i Helena Szraetter, rodzice Leona, ur. w Poznaniu 7 IV 1878 r. (LB Katedra, Pozn.). Anna, córka oficera wojsk polskich, przez lat 60 "opiekunka" czterech pokoleń Morawskich z Oporowa, umarła tam w 80-ym roku życia, 21 XI 1918 r. (Dz. P.). Józef Ogończyk M. umarł w Poznaniu 10 X 1922 r., pozostawiając żonę, syna i corkę (Dz. P.).

>Mchowscy h. Nowina z Mchów w p. kośc., odgałęzienie Sepieńskich z Sepna. Mikołaj z Sepna Sepieński, sędzia ziemski poznański w latach 1426-1430, sekretarz i zaufany doradcy w ks. Witolda (Gąsior.), mąz Anny, ojciec trzech synów piszących się z Mchów. Z nich, Jan, zrazu z Mchów, potem Sepieński z Łegu, był wojskim poznańskim w latach 1473-1483, sędzią kaliskim w latach 1483-1494, w końcu kasztelanem biechowskim (ib.). Bracia, Jan i Jakub z Mchów, mieli w r. 1448 termin ze strony Mikołaja Pasikonika z Włościejewic (Kośc. 18 s. 343). Od jana M-go w r. 1450 żądali uiszczenia się Bartłomiej, Stanisław, Władysław i Krzon z Budzisławia (G. 6 k. 156). Jan i bracia niedzielni Jakub i Mikołaj, dziedzice w Mchach, Łegu i Miechninie, zapisali w r. 1457 na tych wsiach czynsz matce ich Annie, wdowie po Mikołaju Sepieńskim, sędzim poznańskim (P. 1382 s. 66), a jednocześnie przeprowadzili podział dóbr. Janowi dostały się wsie: Łęg, Bargowo w p. kośc. oraz połowa z ośmiu łanów w Kleszczewie w p. pyzdr. Jakub wziął dwie części w Mchach, połowę Miedźwiadów, Ługi w p. kośc., i sześć łanów w Kleszczewie. Mikołajowi dostały się części w Miechninie i Pleszewie w p. pyzdr. (ib. s. 69, 70). Najmłodszy z tych braci, Mikołaj Sepieński, był w latach 1473-1478 burgrabią poznańskim (Gąsior.). Nas tutaj interesuje przede wszystkim średni z nich Jakub Mchowski, któremu dostały się części w Mchach. Nie żył już 1469 r. (P. 18 k. 207). Jego żoną była Helena z Wysoczki, córka Bernarda z Wysoczki (też z Kowalewa), której na Mchach oprawił posag 300 (400?) grz. (P. 859 k. 23v, 24, 1392 k. 55v), też nie zyjąca 1469 r., matka: Andrzeja, Jakuba i Jadwigi. Tej Jadwidze dziadek jej Bernard z Wysoczki 1467 r. zapisał 50 grz. posagu (P. 1383 k. 251v). Andrzej i jakub, dziedzice w Mchach, bracia niedzielni, pozostawali w r. 1469 pod opieką rodzonego stryja Jana Sepieńskiego z Wielkiego Łęgu (Py. 14 k. 116v). On też był jednym z arbitrów godzących ich w sprawie o spadek po macierzystym dziadzie Bernardzie z Wysoczki toczonej z Małgorzatą, żoną Przybka z Grodziszczka (P. 20 k. 11) Andrzejowi i Jakubowi przydano 1472 r. lat w sprawie z Wojciechem Przylepskim (Kośc. 20 s. 665). O Jakubie, wciąż jeszcze bracie niedzielnym Andrzeja, ostatnia znana mi wzmianka z r. 1475 (P. 20 k. 1). Chyba już nie żył w r. 1477, bowiem wtedy juz tylko Andrzej i Jadwiga, niedzielni dziedzice w Mchach, w asyście stryjów, Jana i Mikołaja Sepieńskich, połowę Wysoczki p. pozn., odziedziczoną po Bernardzie z Wysoczki, sprzedali za 200 grz. Wojciechowi Bielawskiemu, męzowi siostry ich matki (P. 1386 k. 81v). Andrzej, dziedzic w Mchach i Miedźwiadach, w latach 1489-1491 był plebanem w Królikowie (P. 1387 k. 103, 144). Jadwiga, zona Kaspra Kąkolewskiego cz. Zaborowskiego, wniesiony przez matkę na Mchy zapis długu 200 grz. cedowała w r. 1499 swemu stryjeczno-rodzonemu bratu Janowi Sepieńskiemu z Podlesia Kościelnego (P. 859 k. 23v), chyba synowi Mikołaja. Starszy ze stryjów, Jan Sepieński umarł bezdzietnie, skoro Jadwiga z M-ch Kąkolewska swoją po nim "bliższość" dała w r. 1499 temu "bratu" (P. 1389 k. 24v). Temuż bratu stryjecznemu dała również t.r. dożywocie swych części w Mchach i Miedźwiadach (ib. k. 40v), on zaś dał jej zapis 8 grz. rocznego czynszu (ib.). Jej mąż żył jeszcze w r. 1505, kiedy to między nią a Maciejem M-im (zob. niżej) założone zostało vadium (Kośc. 24 k. 8). Będąc już wdową całe części w Mchach i Miedźwiadach zrezygnowała w r. 1510 stryjecznemu bratu Janowi Sepieńskiemu (P. 786 s. 190), a 1515 r. dała mu tez sumę 300 grz., którą jej matka była wniosła w posagu na Mchy (P. 1392 k. 55v). Wspomniany wyżej Jan Sepieński ożenił się z Małgorzatą Kąkolewską, wdową 1-o v. po Macieju M-im, i od niej nabył inne jeszcze części w Mchach i Miedźwiadach. Synowie jego i Małgorzaty dziedziczyli w Mchach, ale pisano ich juz stale Sepieńskimi.

Agnieszka z Mchów w r. 1593 wdowa po Macieju Kąkolewskim, i Anna z Mchow, w r. 1612 wdowa po Łukaszu Iłowieckim, to chyba Sepieńskie wiodące się od powyższego Jana.

>Mchowscy h. Oksza, z Mchowa Wielkiego w p. przedeckim, jednego pochodzenia z Nasięgniewskimi. Hektor M. w r. 1470 kwitował Macieja i Jana, braci z Myśliborza, ze 100 grz. wyderkafu (Kon. 2 k. 131). Mikołaj M. z p. przedeckiego nie żył już w r. 1568, kiedy wdowa po nim, Agnieszka Wilczynska, kwitowała swego brata Jana Wilczyńskiego z 400 złp długu zapisanego w grodzie radziejowskim (G. 49 k. 167v). Maciej M. cz. Nasięgniewski zobowiązał się 1589 r. wobec Mikołaja Maszyńskiego, iż swej żonie, Annie Maszyńskiej, oprawi 700 zł posagu na połowie dóbr Koziejaty i Czemany Wielkie w p. brzeskim (I. R. Kon. 23 k. 287). Andrzej syn zmarłego Jana, intromitowany w r. 1592 do części Wierzchocina p. kon., zastawionej mu za 800 zł przez Wojciecha Kiełczewskiego Niemierzę (ib. 25 k. 146). Ewa M-a z Mchowa, w latach 1605-1639 zona Marcina Bronisza, wdowa 1645 r. Stefan, syn zmarłego Jana, z województwa brzeskiego, zapisał w r. 1614 sumę 50 zł Marcinowi Zagórskiemu (I. Kon. 38 k. 246). Jan z Wielkiego Mchowa, ojciec Katarzyny, zony w r. 1617 Bartłomieja Bieganowskiego (P. 1410 k. 597v), wdowy 1626 r., nie żyjącej juz w r. 1643. Jakub, syn zmarłego Tomasza, w grodzie kruszwickim w r. 1617 od Wawrzyńca Mirosławskiego kupił za 10.000 złp jego dobra w Ostrowąsie w p. gnieźn. wraz z częścią pustki Święta i z częścią boru zwanego Czarny (G. 337 k. 410v). Jan, nie żyjący już w r. 1648, ojciec córki Anny, 1626 r. żony Marcina Kopydłowskiego, oraz synów Jana i Krzysztofa, którzy w r. 1648 skwitowali szwagra Kopydłowskiego z 1.600 złp na poczet zwrotu posagu zmarłej bezpotomnie ich siostry a jego zony (I. Kon. 53 k. 41v). Teofila (Bogumiła) z Mchowa, córka Jana, nie żyjącego już w r. 1629 (G. 337 k. 539), wtedy żona Adama Jerzykowskiego, w r. 1631 wdowa, 2-o v. 1633 r. żona Melchiora Tokarskiego. Zofia, norbertanka w Strzelnie 1645 r. (Py. 150 s. 71). Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1636, była żoną 1-o v. Stanisława Bieganowskiego, 2-o v. Jana Wiśniewskiego. Adam (Maciej?), nie żyjący już w r. 1649, kiedy wdowa po nim, Jadwiga Pomorzańska, córka Macieja, 2-o v. żona Marcina Przedzynskiego, dostała od tego drugiego męża oprawę 2.000 złp posagu (P. 1424 k. 305). T.r. bedąc wraz z siostrami spadkobierczynią ojca i brata jezuity, ks. Grzegorza, swe części w Pomorzanach Kościelnych i Parczewie oraz w pustkach Bledniewki sprzedała za 2.600 złp Jakubowi Koszutskiemu (P. 1424 k. 310). Krzysztof w grodzie brzeskim zapisał w r. 1653 na wsi Wierzynino p. przedeckiego sumę 8.000 złp Annie z Wydzierzewic, zonie Jakuba Kiełczewskiego. Nie żył już w r. 1670 (I. Kon. 60 k. 39). Jan, dziedzic w Wielkich Mchach(!), zapisał 1665 r. dług 2.000 zł Wojciechowi Szadokierskiemu (ib. k. 601v). Jan, w r. 1692 mąż Wiktorii Orzelskiej, córki Mikołaja (I. Kal. 149 s. 115). Remian (Remigian), chrzestny 27 I 1693 r. (LB Gniewków). Szl. Michał i Anna, małżonkowie, przebywając przejazdem w Wielowsi, chrzcili tam 11 VI 1692 r. córkę swą Mariannę Teresę (ib.). Świętosław i Jadwiga z Czamańskich, oboje już nie żyjący w r. 1701, rodzice Hieronima Jana, dziedzica dóbr, Miełuchowo, Głuszynko, Opielanka w p. brzeskim, męża Anny Zbijewskiej, córki Jana Władysława i Marianny z Rogalińskich. Dostała ona t.r. 3.000 zł posagu, który to posag mąż zaraz jej oprawił (P. 1140 I k. 138v, 139, 1141 XII k. 82). Stanisław z żony Teresy Garwaskiej, już nie żyjącej w r. 1718, miał synów Jana i Antoniego oraz córki Wiktorię i Zofię. Antoni był t.r. plenipotentem ojca, brata i tych sióstr, niezamęznych, celem podniesienia odziedziczonej po matce sumy 3.000 zł z zapisu zmarłego Jakuba Kożuchowskiego, dziedzica Witaszyc (I. Kon. 75 k. 86v). Zofia była potem żoną Walentego Ogorzelskiego, zaś 2-o v. w r. 1730, krótko po 11 II wyszła za Walentego Chrząnowskiego. Katarzyna (Konstancja Marianna), w r. 1718 wdowa po dwóch mężach, Kasprze Kiełczewskim i Janie Rudnickim, żyła jeszcze 1727 r., a zapewne i 1735, nie żyła w r. 1756. Jej syn i córka, Rudniccy występowali t.r. w charakterze spadkobierców zmarłego bezpotomnie rodzonego brata matki, Antoniego M-go (ib. 78 s. 968). Niewątpliwie ten sam Antoni występował w r. 1735 jako plenipotent Jana Brzezińskiego, rodzącego się z Konstancji z Rudnickich (ib. 76 k. 521v). Szymon i Zofia z Pścińskich, córka Walentego i Doroty z Modliszewskich, oboje juz nie zyjący w r. 1743, rodzice Katarzyny, żony Szymona Pogonowskiego, i Franciszki, żony Michała Wardęskiego, komisarza grodu przedeckiego, które to siostry w latach 1743-1744 występowały jako spadkobierczynie matki i babki (ib. 77 k. 315, 356v). Krzysztof i Antoni, bracia rodzeni, w r. 1746 dziedzice Wiecienina w p. przedeckim (Rel. Kal. 131 s. 363). Joanna, 1749 r. wdowa po Michale Kozłowskim. Walenty, dziedzic Połajewa i Połajewka w p. radziejowskim, kwitował się w r. 1755 z Obielawskim (ib. 78 s. 955). Kunegunda przed r. 1781 wyszła za Jakuba Górskiego, komornika granicznego inowrocławskiego. Chrzestnym jej córki był 13 III 1781 r. Prokop M., chorąży w wojsku koronnym (LB Chełmce).

>Mchowscy z Mchów w p. kośc., odgałęzienie Furmanów z Niezamyśla. Jan, Janusz Furman z Niezamyśla, kasztelan rogoziński 1392 r., międzyrzecki 1400 r., zmarły w r. 1418 (Gąsior.), ojciec Adama, Jana, Wincentego, Filipa i Piotra, występujących w r. 1418, dziedziczących w Mchach (Kośc. II k. 99, 99v, 135v). Z nich, Wincenty, Jan i Adam w latach 1424-1428 procesowani byli przez braci z Cielczy, Mikołaja, Jana, Marcina i Macieja, jak też przez Jana ze Skórzewa (P. 7 k. 196v, 197, 10 k. 143v). Wincenty Furman z Mchów, jeden z powyższych braci, pozwany w r. 1440 przez Małgorzatę Doninową, dziedziczkę w Zakrzewie (Kośc. 17 s. 176). Dwaj inni bracia Furmanowie z Mchów, ks. Jan, kustosz gnieźnieński, i Adam, mieli w r. 1477 termin ze strony Mikołaja z Pleszewa, chorążego kaliskiego (P. 17 k. 97).

Wincenty M., jawiący się w r. 1469, to być może syn Wincentego czy Adama, bowiem zbyt wielka rozpiętość czasu nie pozwala przypuszczać, iż mógłby być identyczny z Wincentym, kasztelanicem międzyrzeckim. Jednak samo imię jako jedyny argument za więzią z Furmanami ma wartośc problematyczną. Wincenty M. z Mchów i Miedźwiadu miał w r. 1469 placić wine osiem skojców, bo nie stanął z pozwu jadwigi, wdowy po Jakubie Kadzeńskim (Kośc. 20 s. 386) i znów to samo w r. 1470 (ib. k. 464). Przypozywał w r. 1477 nieletniego Przesprawa, syna zmarłego Macieja z Paruszewa (Py. 167 k. 54v). Nie żył już w r. 1502. Miał za żonę Jadwigę z Pogorzeli, która od swego brata Jakuba, dziedzica w Pogorzeli, otrzymała w r. 1473 r. zobowiązanie uiszczenia jej posagu w wysokości 40 grz. (Py. 14 k. 259). Jadwiga, będąc już wdową, w r. 1502 kwitowała swego syna Macieja ze swej oprawy na połowach Mchów i Miedźwiadów (P. 859 k. 311v).

Maciej M., syn Wincentego i Jadwigi z Pogorzeli, chciał w r. 1501 wobec Doroty i katarzyny z Chwałkowa umorzyć zapis wienny swej zmarłej ciotki (ciotki po ojcu czy po matce?) Jadwigi, żony Mikołaja Chwałkowskiego. Katarzyna Chwałkowska, żona Marcina Magnuskiego, uiściła mu wtedy trzy grzywny (Kośc. 231 k. 98). Na połowie swoich części w Mchach i Miedźwiadach oprawił w r. 1502 żonie Małgorzacie Kąkolewskiej 200 zł węg. posagu (P. 1389 k. 223v). Od jej braci, Andrzeja i Macieja, t.r. trzymał osiem łanów w Luniewie (Sulewie?) w p. kośc. w sumie 100 grz. i 60 zł węg. (P. 859 k. 288). Nie żył już 1511 r., kiedy Małgorzata z Kąkolewa, już 2-o v. żona Jana Sepieńskiego, połowy swych części w Mchach i Miedźwiadach, oprawione jej przez pierwszego męża, sprzedała za 250 zł węg. temu drugiemu małżonkowi (Kośc. 233 k. 19, 345 k. 18v). Córki Macieja i Małgorzaty, Anna i Beata kupiły w r. 1512 od Barbary z Karszowskich Rosznieckiej(!) za 24 grz. dwa łany osiadłe we wsi Zdzary (Wzdary) p. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 3; I. R. Kon. 1 k. 427). Jeszcze niezamężne 1525 r. (Kośc. 26 k. 458v), ale juz t.r. Anna wyszła za Andrzeja Czeczerada Chwałkowskiego, wnosząc mu swe części w Mchach i Miedźwiadach oraz w Kąkolewie (P. 1391 k. 66v). Będąc już wdową dokonała w r. 1528 podziału części w tych dobrach z siostrą Beatą (P. 871 k. 145v). Drugim jej mężem był w latach 1555-1560, nie żyła już w r. 1564. Beata, w latach 1528-1529 żona Jana Dobrzyckiego Grzymka. kwitowała 1528 r. swego ojczyma Jana Sepieńskiego z połowy sumy 76 i pół grzywny, zapisanego przez niego jej i siostrze jej Annie (P. 871 k. 144v).

>Mdzewscy h. Dołega, z Mdzewa w wojew. płockim, z okolicy Mławy. Tomasz (Miedzewski?), z wojew. płockiego, zabił w r. 1592 Marcina Sulikowskiego, a wizje ciała przeprowadzono w kościele paraf. w Lądku p. kon. (I. R. Kon. 25 k. 136v). Tomasz, syn zmarłego Tomasza, mąz Anny Skrzetuskiej, córki Marcina, która w r. 1605 kwitowała z majątku po rodzicach swych braci Andrzeja i Melchiora Skrzetuskich (G. 68 k. 238). Ks. Stefan Antoni na Mdzewach (!) M., sufragan i kustosz łucki, w r. 1691 dostał od swej ciotecznej siostry Ludwiki Łosiówny, córki Władysława, wojewody pomorskiego, i Barbary Marianny Guldenstern, wdowy po Janie Działyńskim, wojewodzicu kaliskim, zobowiązanie wypłacenia mu 60.000 zł (N. 189 k. 129). Będąc juz sufraganem gnieźnieńskim, w r. 1714 jako plenipotent Konstancji z Łosiów Potockiej, kasztelanowej krakowskiej, uczestniczył w zawieranej wtedy w Runowie komplanacji z Fryderykiem Wilhelmem ks. Schleswig-Holstein (N. 197 k. 22v). Kazimierz, komornik ziemski zawkrzeński, i jego żona Anna z Wiesiołowskich, 1-o v. wdowa po Mikołaju Olszowskim, otrzymali w r. 1714 zapis 10.000 złp na wsi Barczkowice p. radomskowskiego od Jana Warszyckiego, kasztelana łęczyckiego (N. 197 k. 31v). Piotr, podstoli płocki, dziedzic Mdzewa, Strzegowa i innych wsi w wojew. płockim, mąz Anny z Bakowskich, oboje nie żyli już 1749 r. (P. 1294 k. 141).

>Mecherzyńscy, których szlacheckość wysoce wątpliwa. Hieronim i Emilia ze Skoronowskich(!), rodzice Franciszka Karola "de M-go", ur. w Krakowie ok. r. 1835, dziedzica Jaroszewic w p. kon., który 9 VI 1867 r. zaślubił Marię Jaraczewską, córkę Juliana i Antoniny, dziedziców Głuchowa, ur. ok. 1837 r. Ich synowie to, Julian Gabriel Archanioł Józef Marian, ur. w Głuchowie 18 III 1868 r., podawany do chrztu przez wdowę Emilię M-a z Krakowa, Tadeusz Hieronim Antoni, ur. w Głuchowie 6 IX 1869 r. (LC, LB Głuchów).

>Mediger h. Własnego. Jan Krzysztof, w r. 1648 mąż Barbary Krakwiczówny, córki Henryka (Ws. 51 k. 160v), w imieniu własnym i tej żony kwitował 1654 r. Jana Kowalskiego, sędziego grodzkiego wschowskiego, z 2.000 zł (Ws. 56 k. 536v). Będąc już wdowcem i spadkobiercą tej żony, w r. 1675 należną jej sumę 3.000 zł, zapisaną jej i jej zmarłej bezpotomnie siostrze Helenie w r. 1641 przy okazji kontraktu zawieranego przez Krzysztofa Krakwicza z Janem Jerzym Szlichtinkiem, sędzią ziemskim wschowskim, cedował Samuelowi z Bukowca Szlichtinkowi (Ws. 68 k. 891).

>Medyńscy byli h. Sas z Medyni w p. halickim, nie wiem jednak, czy tu wymienieni pochodzili właśnie z tych. Antoni i Anna z Karskich, rodzice Jana, ur. w Jankowie, ochrzcz. 30 V 1706 r. (LB Kuczków), i niewątpliwie Marianny, zmarłej w Jankowie 9 VIII 1709 r. w wieku ok. 8 lat (LM Kuczków). Wdowa Katarzyna M-a, chrzestna 12 IV 1708 r. (LB Kuczków). Jerzy, w r. 1711 mąż Barbary Kotarbskiej, córki Chryzostoma i teresy z Pacynowskich (I. Kal. 157 s. 162). Oboje żyli jeszcze w r. 1721 (ib. 163 s. 247). Rozalia, żona Łukasza Sobockiego, oboje nie żyli juz w r. 1749.

>Mehlingowie h. Własnego. Samuel Fryderyk "liber baro M.", kapitan J. Kr. Mci, w r. 1727 mąż Anny Elżbiety Wechmanner (W. 91 k. 33v). Oboje (ona nazwana tu Anną Elżbietą de Melingi) kwitowali w r. 1744 księcia Aleksandra Jana Sułkowskiego, łowczego nadwornego W. Ks. Lit., dziedzica Krajenki i Zalesia, z 20.000 tynfów, zapisanych w r. 1741 na wsi Węgierce (N. 209 k. 84v). Karolina (Małgorzata Karolina) wyszła w Lesznie 3 X 1740 r. za Ernesta Krystiana de Zastrow, kapitana tamtejszej załogi. Zyli oboje w r. 1750. Fryderyk (Fryderyk Wilhelm) pułkownik wojsk koronnych 1771 r. (N. 142 k. 43), zaślubił w r. 1745 lub 1746 Ernestynę (Ernestynę Bernardynę) Bojanowską, córkę Ernesta Wilhelma, szambelana królewskiego, i Joanny Katarzyny von Selchau (Ws. 89 k. 168, 179 k. 169). Oboje byli posesorami w r. 1749 części w Starych Drzewcach (Ws. 180 k. 270). On w r. 1751 scedował prawa do tej wsi Janowi Stanisławowi Mojaczewskiemu, który ze swej strony zapisał obojgu małżonkom M-om sumy 30.500 zł i 2.000 zł (Ws. 91 k. 34v, 37). Ernestyna w r. 1763 uczestniczyła w spadkobraniu po wuju Aleksandrze von Selchau, dziedzicu dóbr w Brandenburgii (Ws. 93 k. 135). Oboje swe pretensje związane z dzierżawcą klucza krajeńskiego cedowali w r. 1771 swemu synowi Franciszkowi, chorążemu wojsk pruskich (N. 142 k. 43). Oboje, dziedzice dóbr Schonwalde w Pomeranii, mianowali w r. 1782 plenipotentów (Ws. 194 k. 165). Fryderyka i jej mąz, Franciszek Joachim Golcz, nie żyli już w r. 1765.

Nie wiem, czy należy tu umieścić panią Karolinę Elżbietę (Melling) dziedziczkę Łagiewnik, chrzestną 9 V 1839 r. (LB Chojnice).

>Mejerowie h. Lewald, pochodzili z Inflant, a pisali się niemal stale "Lewald Mejer", zapewne dla odróznienia od wielkiej rzeczy Mejerów reprezentujących inne warstwy społeczne. Braćmi, nie wiem, czy rodzonymi, byli Jerzy i Piotr.

1. Jerzy, nie żyjący już w r. 1683 (N. 186 k. 144), był ojcem Zygmunta.

Zygmunt (Jan Zygmunt), syn Jerzego, kapitan J. Kr. Mci, 23 VIII 1681 r. we wsi Kołaczkowo wystawił skrypt pod zakładem 6.000 zł Mariannie Buszkowskiej, wdowie po Janie Fakinetti, sekretarzu królewskim (ib. k. 56v; Z. T. P. 35 s. 1470). Ponieważ była to potem jego żona, można przypuszczać, iż właśnie wtedy dochodziło do tego związku. Już jako swej żonie zapisał jej w r. 1683 dług 3.000 złp (N. 186 k. 144). Marianna w imieniu własnym, swych braci, siostry Gawrońskiej i siostrzeńców Dombrowiczów ogród na przedmieściu Bydgoszczy, za kościołem Karmelitów sprzedała w r. 1683 za 400 zł bydgoskim jezuitom (N. 225 k. 787v). Zygmunt wraz z żoną dawał w r. 1691 w grodzie płockim plenipotencję swemu stryjecznemu bratu Stanisławowi M-owi (N. 189 k. 72). Żył jeszcze w r. 1694 (Z. T. P. 35 s. 1470), nie żył już 1704 r. Był w ostatnich latach życia majorem J. Kr. Mci (Kc. 133 k. 280). Wdowa w r. 1712 cedowała sumę swemu zięciowi Stanisławowi M-owi, wojskiemu inflnackiemu (Kc. 134 k. 98v). Umarła między r. 1713 a 1717 (N. 195 s. 72; Kc. 134 k. 252v).

2. Piotr, nie żyjący już w r. 1685 (Z. T. P. 34 s. 100), mąż Zofii Delipowskiej (Dolipowskiej?), zmarłej chyba po r. 1690 (ib. 36 s. 405), z pewnością zaś przed r. 1694 (N. 189 k. 72). Synowie: Kazimierz, Mikołaj, Jan i Stanisław. Z nich, Mikołaj i Jan wspomnieni obok braci w r. 1685 (Z. T. P. 34 s. 100). Mikołaj żył jeszcze w r. 1719 (P. 1176 k. 5v). Jan był w r. 1694 porucznikiem regimentu dragonów (Py. 156 s. 77), chyba nie żył już w r. 1701 (Z. T. P. 38 k. 627v).

1) Kazimierz, syn Piotra i Delipowskiej, podpisek grodzki kaliski i regens (kaliski?) w r. 1689 (I. Kal. 146 s. 59), komornik graniczny kaliski i rejent ziemski sieradzki 1691 r. (Z. T. P. 36 s. 405), wojski inflancki (i komornik graniczny kaliski) w r. 1701 (P. 1141 XI k. 50). Wespół z żoną zawierał 1694 r. kontrakt z bratem swym Janem (Py. 156 s. 77). Dziedzic wsi Łęg i Obory 1701 r. (Z. T. P. 38 k. 697v). Bezpotomny, nie żył już zapewne w r. 1710, kiedy to na urzędzie wojskiego inflnackiego widzimy już jego brata Stanisława (Kc. 134 k. 54). Nie żył napewno w r. 1715 (Py. 157 s. 57). Jego żoną była Barbara (Regina Barbara) Chrzanowska (Chrząnowska), córka Stanisława i Agnieszki ze Skoroszewskich, wdowa 1-o v. po Franciszku Hiacyncie Rożyckim, regencie grodzkim kaliskim. Skasowała ona w r. 1685 dożywocie po pierwszym mężu (Z. T. P. 34 s. 58), a 1691 r. Kazimierz zapisał jej dług 2.000 złp (ib. 36 s. 405). Wzajemne dożywocie spisali w r. 1693 (I. Kal. 149 s. 403). Będąc już wdową, Barbara w r. 1715 mianowała plenipotentów (Py. 157 s. 57).

2) Stanisław, syn Piotra i Delipowskiej, wojski inflancki w r. 1710 (Kc. 134 k. 54), wspomniany w r. 1685 (Z. T. P. 34 s. 100), kwitował brata Kazimierza 1692 r. (ib. 35 s. 819), Jako plenipotent (mianowany 1691 r.) brata stryjecznego Zygmunta M-a, w imieniu jego i jego zony kwitował w r. 1693 ze sprawy Macieja Swinarskiego, burgrabiego grodzkiego nakielskiego (N. 189 k. 72). Od Jadwigi 1-o v. Tworkowej, 2-o v. Gościmskiej, 3-o v. Barcikowskie, i od jej syna jezuity Franciszka Gościmskiego kupił w r. 1699 za 2.000 złp kamienicę "Tworkowską" w Poznaniu przy ulicy Wrocławskiej (P. 1136 I k. 220v). Dzierżawca dóbr Turzy i Ochodzy, skwitowany w r. 1702 z 2.000 złp przez Macieja i Annę z Boleszów małżonków Gądeckich (P. 1142 I k. 89). Zawierał w r. 1705 w Obiecanowie pod zakładem 6.000 złp kontrakt z małzonkami Krzywosądzkimi (G. 92 k. 64v). Od zięcia Jana Antoniego Roznowskiego, wedle zobowiązania z r. 1716, nabył w r. 1720 za 65.000 złp wsie Pawłowo i Brzezno w p. kcyn. (P. 1176 k. 4v). Dobra Łęg i Obory w p. kal., pochodzące ze spadku po bracie kazimierzu a odkupione od innych współspadkobierców, to jest braci Mikołaja i Jana, wedle kontraktu z 1719 r. sprzedał w r. 1720 za 18.000 złp małżonkom Roznowskim, to znaczy swemu zięciowi i córce (P. 1176 k. 5v). Wieś Brzezno sprzedał w r. 1727 za 36.000 złp synowi Teofilowi Antoniemu (P. 1210 II k. 2), a 1729 r. temuż synowi sprzedał również Pawłowo z folwarkiem w p. kcyń. za 37.000 złp (P. 1218 k. 53v). Umarł między r. 1736 a 1741 (I. Kal. 171/173 s. 128; Kc. 139 k. 223v). Żenił się z Magdaleną Emanuelą Fakinetti, córką Jana, sekretarza J. Kr. Mci, i Marianny z Buszkowskich, 2-o v. żony Zygmunta M-a. Dożywocie wzajemne z tą żoną spisywał w r. 1694 (Z. T. P. 35 s. 1470; Kc. 133 k. 280). od teściowej dostał w r. 1712 cesję sumy 6.000 złp na części wsi Debowo Wałdowszczyzna wraz z prowizjami wynoszącymi 2.000 złp i z sumą 400 złp za zboża i starościńskie zakłady (vadia). Wszystko to w r. 1713 cedował dziedzicowi tej części, Kazimierzowi Broniewskiemu (Kc. 134 k. 99v; N. 195 s. 72). Magdalena Emanuela, jedyna spadkobierczyni rodziców, swoje częsci po nich we wsi Mijakowo Szelszczyzna sprzedała w grodzie płockim w r. 1717 za 17.000 złp Stanisławowi i mariannie małzonkom Świerczyńskim (Kc. 134 k. 252v). Wobec choroby męża, wraz z synem Rafałem, oraz córką i zięciem Grabskimi, kwitowała w r. 1731 Stefana Kościelskiego, byłego dziedzica Bielaw, z 10.000 zł posagowych tej córki i z 6.000 zł stanowiących własność zięcia Grabskiego (G. 96 k. 96). Żyła jeszcze w r. 1747 (G. 98 k. 124v). Synowie: Józef Ignacy Kazimierz, ur. w Rybowie, ochrzcz. 1 III 1716 r. (LB Gołańcz), zapewne młodo zmarły, Teofil, Władysław i Rafał. Z córek, Wiktoria Łucja, ochrzcz. w czerwcu 1711 r. w Grylewie, gdzie rodzice szukali schronienia przed zarazą (LB Grylewo). Może identyczna z Wiktorią, która w r. 1728 była żoną Kazimierza Rozdrażewskiego, zaś 2-o v. w latach 1740-1756 Franciszka Chrzanowskiego, dziedzica Mieczewnicy, a nie żyła już w 1770. Magdalena, w latach 1714-1734 żona Jana Antoniego Rożnowskiego, nie żyła w r. 1746. Franciszka wreszcie, najpierw w latach 1731-1734 żona Walentego Grabskiego, 2-o v. w r. 1737 zaślubiła Pawła Żeromskiego (Żuromskiego), zmarłego między r. 1765 a 1767. Sama żyła jeszcze w r. 1775 a może i 1779.

(1) Teofil cz. Bogumił (Teofil Antoni), syn Stanisława i Magdaleny Fakinetti, od ojca, jak wiemy już, kupił w r. 1727 Brzezno, a 1729 Pawłowo w p. kcyń. Brzezno w r. 1729 sprzedał za 36.000 złp Tomaszowi Budziszewskiemu (P. 1218 k. 95v), a Pawłowo w r. 1731 za 43.000 złp Stanisławowi Trzcińskiemu (P. 1231 k. 29). Umarł w r. 1732, pochowany 3 XII (A. B. Gołańcz, W. 42). Żoną jego w r. 1731 była Anna Zofia (Zofia Anna) Misbachówna, córka Jana Ernesta (P. 1231 k. 29; Kc. 137 k. 75v), która w czarnkowie 25 III 1733 r. poszła 2-o v. za Mikołaja Mielęckiego, chorążego bracławskiego (LC Czarnków). T.r. oboje ci małżonkowie spisali wzajemne dożywocie (P. 1238 k. 93, 93v). Po pierwszym mężu miała ona oprawe i dożywocie na jego dziedzicznych dobrach, Oporzynie i Kowalewie (Kc. 139 k. 210). Żyła jeszcze w r. 1750 (Kc. 141 k. 77). Teofil z Misbachówny miał syna zmarłego w r. 1732, mającego 10 tygodni, pochowanego 17 XII (A. B. Gołańcz, W. 42), oraz córkę Konstancję, nieletnią w r. 1733 (Kc. 137 k. 121, 139 k. 210), która w r. 1747 pod imieniem Antoniny była klaryską w Bydgoszczy (G. 98 k. 124v; Kc. 141 k. 77). Sumę 3.000 złp na Kowalewie, wsi dziedzicznej Trzcińskich, pochodzącą ze spadku po rodzicach, cedowała ona w r. 1782 swej krewnej, pannie Antoninie Gądeckiej (G. 109 k. 53). Już to jedno potwierdza fakt, iż musiała być jedynaczką. Nigdzie współcześnie nie trafiłem na ślad jakiejś jej siostry. Emerencja Logowa, która umarła 10 III 1794 r., mając lat 78 (LM Łubowo), a więc urodzona ok. r. 1716, była współczesną poprzedniego pokolenia M-ch, nie zaś Konstancji-Antoniny. Zapis z r. 1787, w którym mowa o Emercjannie Mejerównie, córce zmarłego Teofila Lewalt M-a i Anny Zofii de Misbachy, żonie Jana Krzysztofa Logi (P. 1375 k. 147), należy uważać za fałszywy w swej treści. Był jednym z ogniw przeprowadzanego właśnie wtedy "uszlachcania" Logów, o czym pisałem pod hasłem Logowie. Autentyczny w pełni jest akt ślubu z 9 V 1735 r., z którego dowiadujemy się, że Emerencja "Meygrowna" z Bukowca wyszła za Józefa Logę z Lubiewka, przy czym świadkami była nieszlachta. Lodze późniejsza ręka dodała "G." (LC Rogoźno).

(2) Władysław, syn Stanisława i Magdaleny Falinetti, jezuita, w r. 1729 jako "studiorum magister" kwitował rodziców z prowizji od zapisanej mu na Pawłowie sumy 6.000 złp (N. 204 k. 24). Już jako "pater Societatis Jesu" cedował w r. 1734 bratu Rafałowi czynsze zaległe za dwa lata u Rożnowskich, siostry i jej męża, od lokowanej na Łęgu i Oborach sumy 6.000 złp (I. Kal. 171/173 s. 178).

(3) Rafał, syn Stanisława i Magdaleny Fakinetti, komisarz województw wielkopolskich w latach 1736-1768 (G. 98 k. 807v, 100 k. 295v). Wymieniony obok matki w r. 1731 (G. 96 k. 375), w r. 1736 połowę wsi Ławki, nabytą od siostrzeńców, Tomasza i Kajetana Grabskich, zastawił na trzy lata za 6.000 złp Mikołajowi Chwaliszewskiemu (G. 98 k. 807v). T.r. skwitował z sum szwagra i siotre, małżonków Roznowskich (I. Kal. 171/173 s. 128). Mocą kontraktu z Cielmowskimi, spadkobiercami Wojciecha Jabłonowskiego, nabył w r. 1745 posesję części Żolcza zwaną Jabłonowszczyzną (G. 97 k. 766, 98 k. 43), a w r. 1747 scedował te prawa za 2.000 zł Barbarze z Kiedrzyńskich Wojciechowej Glińskiej (G. 98 k. 158v). Dzierżawca Laskownicy w r. 1752 (LB Łekno). Dziedzic połowy wsi Ławki oraz Holendrów Wyrobki i Posiadacze, sprzedał te dobra w r. 1765 za 18.000 złp Józefowi Rosenowi, generałowi adiutantowi J. Kr. Mci, żupnikowi wojewodztw poznańskiego i kaliskiego, dziedzicowi Kruchowa, ktory w r. 1763 nabył już drugą połowę tych dobr za 14.000 zlp od Franciszki z M-ow Żeromskiej i jej synów, Kajetana i Tomasza Grabskich (G. 99 k. 431v, 100 k. 79). Skwitowany w r. 1772 z 4.000 złp przez szwagra Walentego Mąkowskiego (Py. 158 k. 182v), żył jeszcze 18 VI 1780 r. (LC Staw). Jego żoną, zaślubioną przed r. 1745 była Joanna Mąkowska (LB Targowa Górka), córka Stanisława i Franciszki z Grzybowskich. Z jej braćmi, Stefanem, Walentym i Jakubem, spisywał Rafał w Laskownicy Wielkiej 29 III 1754 r. komplanację pod zakładem 8.000 zł (Kc. 142 k. 166). Żonie swej w r. 1758 na połowie Ławek zapisał sumę 6.672 złp (P. 1326 k. 117v). Od szwagra Walentego Mąkowskiego otrzymał w r. 1762 cesję sumy 6.000 złp u Józefa Cywińskiego, podstolego poznańskiego, pochodzącą z sumy posagowej zmarłej ciotki Heleny z Mąkowskich Cywińskiej (G. 99 k. 382v). Joanna nie żyła już w r. 1765 (Rel. Kal. 185/186 s. 1026). Dane przez nią mężowi dożywocie jej sumy posagowej na Ławkach owdowiały Rafał cedował w r. 1775 corce Dobrzyckiej (G. 102 k. 48). Z Joanny rodzili się synowie: Józef, Antoni, o których niżej, Franciszek Bernard, ur. w Laskownicy, ochrzcz. 14 VI 1752 r. (LB Łekno), zmarł mając pół roku, pochowany 3 I 1753 r. (A. B. Gołańcz, W. 42). Córki: Julianna, Anna i Marianna, wspominane w latach 1768-1771 (G. 100 k. 295v; I. Kon. 80 k. 139; Py. 158 k. 155). Z nich, znam dalsze losy tylko Anny, może te dwie inne pomarły wcześnie? Była więc Anna w latach 1775-1780 żoną Ignacego Dobrzyckiego, żyła jeszcze 22 XI 1795 r.

a. Józef, syn Rafała i Mąkowskiej, uzyskał od ojca w r. 1768 zwolnienie spod dożywocia ojcowskiego należnej sobie części z sumy posagowej 9.172 zł, pozostawionej na Ławkach przy sprzedaży tej wsi Rosenowi (G. 100 k. 295v). Był t.r. chorążym w regimencie Karola Radziwiłła, wojewody wileńskiego, marszałka konfederacji (I. Kon. 80 k. 139; Rel. Kal. 193/194 k. 107). Nie żył już 1771 r., a spadek po nim, tj. udział w sumach macierzystych na Tomicach i Twardowie, brali brat i siostty (Py. 158 k. 155).

b. Antoni (Antoni Piotr Paweł), syn Rafala i Makowskiej, ochrzcz. 29 VI 1745 r. (LB Targowa Gorka). W imieniu własnym i rodzeństwa odstępował w r. 1768 od manifestacji względem nieważności sprzedaży Kwiatkowa w p. kal., dokonanej przez Mąkowskich na rzecz Józefa Wężyka, miecznika wieluńskiego (I. Kon. 80 k. 139). Wraz z bratem i siostrami t.r. od Wężyka dostał zapis 3.250 złp (ib. k. 146v). Zaślubił 15 VII 1772 r. Ewę Nieszczewską, wdowę 1-o v. po Ignacym Koryckim, która jeszcze przed ślubem zapisała mu 500 tynfów na swojej sumie posagowej, wynoszącej 1.000 tynfow, jaką miała zabezpieczoną na Śmiłowicach w wojew. brzesko-kujawskim, dobrach Józefa Dąmbskiego, kasztelana kowalskiego (G. 100 k. 475v). Wzajemne dożywocie spisywali małżonkowie w r. 1785 (G. 112 k. 78). Zob. tablicę.

U Bernardynów w Gołańczy pochowano w r. 1719 cztery osoby pochodzące z tej niewątpliwie rodziny: panią Mariannę, Stanisława, Chryzostoma i Józefa (A. B. Gołańcz, W. 42). Chyba były to ofiary jakiejś epidemii. Związać ich z wyżej daną genealogią nie umiem.

Ludwika, żona Stanisława Kołaczkowskiego, oboje w r. 1745 już nie żyjący. Tę Ludwikę zaliczam do M-ów h. Lewald tylko na domysł. To samo dotyczy Magdaleny, żony Jana Braneckiego, obojga juz nie żyjących w r. 1746.

@tablica: Mejerowie h. Lewald

>Mejerowie, Majerowie różni. Anna Ludwika, zona Stanisława Kołaczkowskiego, nie żyjącego już w r. 1768. Jan nie żył już w r. 1785, pozostawił synów Józefa i Ludwika. Józef, może identyczny z urodzonym Józefem, chrzestnym 15 II 1768 r. (LB Broniszewice), jak też z Józefem, administratorem w r. 1773 Objezierza i Kowalewka, dóbr Węgorzewskiego (P. 1350 k. 9v). Józef, brat Ludwika, 1785 r. dzierżawca Berzyna (LB Gnin). Lulina w r. 1785 (LB Żydowo), Mikoszek w r. 1788 (LB Głuchowo). Z żoną Agnieszką z Koźmińskich, córką Antoniego i Joanny z Kamińskich, wdowa po dwóch mężach, Stanisławie Brzeskim i Karolu Cieńskim, kwitował się wzajemnie w r. 1785 (P. 1362 k. 4v). Dzierżawca Mikoszek i Kawczyna, skwitował 1791 r. z 792 złp dziedzica tych dóbr, Andrzeja Dramińskiego (Kośc. 337 k. 15). Od Ignacego Walickiego kupił w r. 1792 za 1.205 zł węg. folwark we wsi Głazewo w kluczu pczewskim, posiadany przez niego na prawie dziedzicznym (P. 1369 k. 160v). Agnieszka z Koźmińskich umarła 30 VII 1813 r., mając lat 67, on sam zmarł w Cerekwicy 19 II 1815 r. w wieku lat 78 (LB Szamotuły). Z ich córek, Nepomucena (Zofia Nepomucena), ur. w Lulinie, ochrzcz. 2 V 1785 r. (LB Żydowo). Marianna Zuzanna, ur. w Mikoszkach 18 VIII 1788 r. (LB Głuchowo), umarła 16 X 1798 r. (LM Szamotuły).

Ludwik, syn Jana, a brat powyższego Józefa, ożenił się 27 VII 1777 r. w Rokossowie z Apolonią Kropiwnicką (LC Poniec). Był w latach 1779-1799 dzierżawcą Gnina (LB Gnin). Ich syn, Jan Świętosław ochrzcz. 27 XII 1785 r. Córki: Ludwika Elżbieta Franciszka i Justyna Franciszka Józefa, zapewne bliźniaczki, ochrzczone obie 26 IX 1779 r., Nepomucena (Zofia Nepomucena), ochrzcz. 8 V 1783 r., zmarła w Gninie 2 VII 1791 r. Justyna była chrzestną 4 III 1799 r. (LB, LM Gnin).

Pani Karolina, dziedziczka dóbr Czarnotul, chrzestna 28 III 1826 r. (LB Ostrowo n. Gopłem). Modesta przed 15 X 1836 r. zaślubiła ur. Seweryna (Zefiryna?) Drojeckiego, dzierżawcę Chłapowa, a 1839 r. oboje mieszkali w Chraplewie parafii Brody. Jan, były major wojsk polskich umarł w Cierpięgach Wielkich 4 I 1842 r., mając 68 lat (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno). Józef, dzierżawca Radzewa, liczący lat 31, zaślubił 28 X 1888 r. Leonię Żorawską, 20-letnią. Ich syn Władysław Klemens, ur. w Radzewie (LC, LB Bnin).

Józef Rudnica M. zmarł 6 I 1932 r., mając lat 75, pochowany w Strzelcach (Dz. P.).

>Meisnerowie, Meysnerowie, czy szlachta? Ferdynand, kapitan wojsk polskich, burmistrz Grodziska, 28-letni, zaślubił 30 VII 1815 r. pannę Joannę Miszewską, 31-letnią. Świadkiem ślubu był Antoni M., dziedzic Jeżewa na Pomorzu (LC Konarzewo).

>Meixer ur. Franciszek, koniuszy starosty konińskiego Mycielskiego, i Franciszka, rodzice Michała Franciszka, ochrzcz. we dworze w Chociszewicach w październiku 1766 r. (LB Pępowo).

>Melerowie, Mellerowie, Milerowie. Ur. Jan Meller z żoną Anną Boszkowską wydzierżawili w r. 1713 od wdowy Teofili z Chwaliszewskich Wilkostowskiej na trzy lata pod zakładem 2.000 zł części w Starym Żołczu w p. gnieźn. (G. 93 k. 152v). Jan Meler, zamieszkały w Myślątkowie w p. gnieźn., i Anna, chyba więc ci sami, rodzice Kunegundy Zofii ochrzcz. 4 III 1721 r. (LB Gebice). Jan Meler i Marianna (takie imię matki, ale pomyłki z Anną i Marianną częste), rodzice urodzonych w Żołczu, Elżbiety, ochrzcz. 5 VI 1726 r., i Zofii, ochrzcz. 28 III 1729 r. (LB Jarzabkowo). Może z owym Janem dzierżawcą Żołcza identyczny szl. Jan Antoni Meler, który sumę 90 złp zapisaną przez zmarłego sław. Walentego Greckiego, mieszczanina obornickiego, cedował w r. 1723 Janowi Konarskiemu, regentowi grodzkiemu gnieźnieńskiemu (G. 94 k. 262).

>Mellentin h. Własnego Dorota Marianna, w r. 1723 wdowa po Franciszku Ryszardzie Kleiście, nie żyła juz w r. 1747.

>Mellinowie h. Własnego, rodzina wiodąca się z Pomorza. Józef umarł w Anielewie 19 VII 1869 r., mając lat 24, pochowany w Bobrownikach (Dz. P.). N., w r. 1881 właściciel Kruszyna w p. brodnickim, dóbr liczących 777 ha (ib.). Antonina, zamężna Gołkowska, zmarła w r. 1896, pochowana w Ostrowitem (ib.). Kazimierz, syn właściciela Orłowa koło Płużnicy, potem Kruszyna koło Brodnicy, administrator i pełnomocnik Kalksteina w Pluskowęsach, umarł w Kuczwałach 28 I 1907 r., mając lat 65, pochowany w Grzywnie. Pozostawił żonę i dzieci (ib.). Karol umarł w Zalesiu koło Mirachowa 19 XI 1912 r., licząc lat 17 (ib.). Barbara umarła w Gledzianowie w Królestwie Polskim 12 I 1915 r., mając lat 68. W imieniu rodzeństwa zawiadamiała o jej śmierci Cecylia M. z Kuczwał (ib.). Ta Cecylia, niezamęzna, zmarła w Kuczwałach 18 V 1918 r. w 63-im roku życia, pochowana w Grzywnie. Donosiła o tym jej siostrzenica Maria Meysztowiczowa (ib.). Kazimierz umarł 9 III 1922 r., pochowany w Grzywnie, o czym zawiadamiali matka i rodzeństwo (ib.). Karol umarł 27 II 1927 r. w 70-ym roku życia, pochowany w Kiełbasinie. Jego żona Julia Fragestein-Niemsdorff zmarła 6 II 1927 r. w Zalesiu. Pozostali synowie, Ignacy i Zygmunt (ib.). Józef zmarł 4 I 1928 r. w 36-ym roku życia w Poznaniu, pochowany w Grzywnie. O zgonie tego jedynego syna donosiła matka oraz żona z dziećmi (ib.).

>Mełdzyńscy h. Własnego. Sebastian, kasztelanic rypiński, w imieniu własnym i żony Ludwiki z Kempskich, wdowy 1-o v. po kazimierzu Stanisławie Rutkowskim, wojskim dobrzyńskim, oraz pasierbów swych Rutkowskich, zawierał w r. 1728 komplanację z Ewą Żelską, wdową po Mikołaju Niemojewskim, sędzim ziemskim inowrocławskim, o sumę 1.500 t. ze sprzedaży Wiekowa i Popowa (Z. T. P. 47 k. 154). Żył jeszcze 1734 r. (G. 96 k. 566v).

Panna Joanna wyszła w Luboszu 29 V 1803 r. za Jana Plucińskiego, dzierżawcę Sierakowa.

>Menchow, zob. Munchau.

>Mentowski Jan, nie żyjący już w r. 1608, mąz Zofii Kemblanówny Karmińskiej, córki Jana i Barbary z Karsznickich, która wtedy cedowała pewne dane jej zapisy Maciejowi Nieżuchowskiemu (Ws. 25 k. 91v). temu Nieżuchowskiemu, jako jedna ze spadkobierczyń Jerzego Turewskiego, sprzedała t.r., stosownie do dawniejszych swoich i męża zobowiązań danych w grodzie nakielskim, za 1.000 zł części Żabikowa, Turwi, Wronowa, Murzynowa i Słupu w powiatach kośc. i pyzdr. (Ws. 204 k. 329; P. 1409 k. 74v). jednocześnie żonie tego Macieja Nieżuchowskiego, Dorocie z Karmińskich sprzedała za 1.000 części w Karminie, Karminku, Chełkowie i Chełkówku (Ws. 204 k. 329).

>Merkiel ur. Bartłomiej, syn Jerzego, w r. 1639 zobowiązał się wobez Abrahama Ciświckiego, kasztelana śremskiego, iż stawi swego ojca, dla kontraktu dzierżawy Jarogniewic (Kośc. 299 k. 325v).

>Mieszkowski ur. Kazimierz, z Gorazdowa, i szl. Konstancja z Trebickich(!), rodzice Józefa, ochrzcz. 12 III 1749 r. (LB Graboszewo).

>Meszyńscy, Męszyńscy. Szl. Walenty (Messinski) zwany Wydzierz, dany sobie w grodzie radziejowskim przez Katarzynę Sąpolińską, wdowę po Feliksie Górskim cz. Bierzglińskim, zastaw jej dóbr oprawnych, tj. 500 zł posagu i tyleż wiana we wsi Góry p. kon., cedował w r. 1597 Janowi Górskiemu cz. Bierzglińskiemu, synowi tego Feliksa (I. R. Kon. 28 k. 107v). Wojciech rodzony brat i spadkobierca Stanisława (czy właśnie tego?), skwitował w r. 1610 ze sprawy przez Zygmunta Goreckiego (I. Kon. 35 s. 281). Andrzej, w r. 1626 mąż Małgorzaty Domasławskiej, córki Mikołaja (Kc. 19 k. 770v). Jan, mąż Doroty Janowskiej, której winna była w r. 1626 r. sumę 40 zł wdowa Jadwiga Siewierska (I. Kon. 44 k. 496). Szl. Stanisław, świadek 22 XI 1660 r. (LC Smogulec). Szl. Maciej, ekonom w Donatowie, i Katarzyna, rodzice Wojciecha, ur. tam, ochrzcz. 1 IV 1676 r. (LB Rabiń). Jan i Teresa, już nie żyjący oboje w r. 1789, byli rodzicami: Józefa, Antoniego, Marianny, żony Franciszka Gałeckiego, Teresy i Anny. Józef t.r. wespół ze szwagrem Gałeckim kwitował ze 120 zł Rafała Gurowskiego, kasztelana kaliskiego (P. 1366 k. 408).

>Metelscy. Melchior, pisarz grodzki koniński, kwitował w r. 1572 z 50 złp Bartłomieja Lisieckiego (I. R. Kon. 16 k. 197v). W imieniu Jana Służewskiego, wojewody brzesko-kujawskiego, starosty konińskiego i międzyrzeckiego, kwitował w r. 1574 z 63 złp Marka Mejera, Żyda poznańskiego (G. 52 k. 260). jan z powiatu sandomierskiego, mąż Łucji Cieńskiej, która w r. 1576 kwitowała z 22 grz. Stanisława Sulisławskiego (I. Kal. 44 s. 159). Jadwiga, żona Andrzeja Zbierskiego, oboje juz nie żyli 1618 r. Jadwiga i jej mąz Stanisław Kozubski nie żyli oboje w r. 1622.

Ur. Jan, ekonom w Połajewie, świadkował 9 VI 1720 r. (LC Połajewo). Ur. Stanisław, pisarz prowentowy w Spławiu w r. 1753, administrator Spławia 1758 r., i żona jego Zofia z Tańskich, rodzice Józefa (Józefa Kazimierza Franciszka), ur. 17 III 1753 r., zmarłego 7 VI 1758 r., Kleta Kaspra Melchiora Baltazara Franciszka Ksawerego, ochrzcz. 8 I 1755 r., Pawła, zmarłego 11 VII 1759 r., Wojciecha Piotra, ur. w Kobylnikach, ochrzcz. 26 IV 1767 r., Wawrzyńca Bartłomieja, ur. w Spławiu 24 VIII 1775 r. Córki: Salomea Katarzyna Wiktoria Franciszka, ochrzcz. 17 XI 1756 r., Eufemia Marianna Franciszka, ur. 16 IX 1760 r., Dorota Brygida Wiktoria, ur. w Kobylnikach, ochrzcz. 4 III 1765 r. (LB, LM Spławie). Ur. Franciszek, pisarz starostwa śremskiego, chrzestny 17 III 1760 r. (LB Śrem). Stanisław, mąz Rozalii Mikołajewskiej, córki Józefa i Franciszki z Tymienieckich, która w r. 1765 pozywała braci Biernackich o uiszczenie pewnej sumy (Rel. Kal. 185/186 s. 1013).

>Meuszewscy (czy szlachta?). Jadwiga i jej mąż Marcin Karski, oboje już nie żyjący 1658 r. Szl. Andrzej miał z żony Anny Destruben(!), nie żyjącej już w r. 1772, córke Teresę, w r. 1768 żonę macieja Byliny (I. Kon. 80 k. 155v, 235v), i syna szl. Adama Józefa, podporucznika regimentu konnego wojsk pruskich, w 1772 r. skwitowanego przez siostrę z sum po ojcu i matce (ib. k. 242v). Teresa z M-ch Bylinowa nie żyła już w r. 1783.

>Mewski (czy szlachcic?). Szl. Wojciech z żoną Joanną Turską kwitował w r. 1644 małżonków Wilczyckich z 700 złp zapisanych zastawem na części wsi Wilczyce (I. Kal. 110a s. 864).

>Męcina Daniel, w r. 1646 mąż Marianny Mosińskiej, córki Aleksandra i Doroty ze Śmigielskich (Z. T. P. 29 s. 2451).

>Męcińscy h. Poraj, pisali się z Kurozwęk. Wojciech, nie żyjący juz w r. 1586, ojciec: Andrzeja, starosty brzeźnickiego, Krzysztofa i Wojciecha. Z nich, Andrzej i Krzysztof mocą praw własnych i nabytych od brata Wojciecha uzyskiwali t.r. i w r. 1589 intromisje do dóbr Zofii i Urszuli Szamotulskich, córek Jana Szamotulskiego Świdwy, to jest do połowy miasta Szamotuł i wsi przyległych, a to z tytułu zapisu 7.000 zł, który zmarły Jan Świdwa dał był ich ojcu (P. 947 k. 310, 959, k. 241). Andrzej, kasztelan wieluński, uzyskał w Piotrkowie zapis donacyjny od Jerzego hr. z Łabiszyna Latalskiego, wojewodzica poznańskiego, co w r. 1596 potwierdzili synowie Jerzgeo, Mikołaj i Andrzej dając mu swe dobra we wsiach Kobelany, Łeki, Makowiska, Suliszkowo, Głoszcze, Drogarowo, Dukielskie Przedmieście, Iwła, Herowa, Mszana, Smerczyna w p. bieckim oraz dom w Krakowie przy ulicy Grodzkiej (P. 1402 k. 202v, 203v). Ks. Wojciech, syn zmarłego Olbrachta, a brat rodzony i spadkobierca Stanisława, dał w r. 1625 krakowskiemu kolegium jezuickiemu miasto Nowodwór i wsie: Hajdaszkowa Wola, Trzcianki, Białki, Korzeniew(?), Osmolice w p. stężyckim, Zerzyn, Zerzyńska Wola, Borzyszów, Pogonów, Wilcza Wola, Żere, Jaworów, Kotliny, Niebrzegów, Strzyżowice, Parząchwina Wola, Skrótki w p. lubelskim (R. Kal. 10 k. 395). Kazimierz, starosta wieluński, chrzestny 26 VII 1695 r. (LB Siemianice). Tego Kazimierza żoną była Domicella Wierzbowska, córka Władysława, wojewody brzesko-kujawskiego, i Gryzeldy Żalińskiej, wdowa 1-o v. po Janie Kazimierzu Warszyckim, staroście ojcowskim, 2-o v. po Michale Warszyckim, kasztelanicu sandomierskim (I. Kal. 225 k. 250v). Katarzyna, żona Marcina Konstantego na Olszowej Olszowskiego, starosty wieluńskiego, wdowa w r. 1689, nie żyła już w r. 1700. Anna, sędzina ziemska wieluńska, i Adam, starosta ostrzeszowski, chrzestni 15 IV 1720 r. (LB Ostrzeszów). Michał, podstoli wieluński, zawierał 1722 r. kontrakt z Janem Kobierzyckim. Nie żył już w r. 1748, kiedy to jego syn Wojciech, "hrabia z Kurozwęk M.", starosta wieluński, i córki(?), Anna, żona Myszkowskiego, stolnika ostrzeszowskiego, i Elżbieta, żona Aleksandra Walewskiego, kasztelanica rozpirskiego, procesowali się z tym Kobierzyckim o sumę lokowaną na wsi Niwiska będącej obecnie w posesji starosty (Rel. Kal. 139 s. 2196). Walewski był potem chorążym piotrkowskim. Oboje z żoną nie żyli już 1781 r. Katarzyna, żona Aleksandra Michała Kożuchowskiego, cześnika wieluńskiego, oboje nie żyli już w r. 1734. Teresa, żona Jana z Lubrańca Dąmbskiego, kasztelana konarskiego kujawskiego, oboje juz nie żyli 1737 r. Michał, "capitaneus" (starosta, kapitan?), umarł 24 VII 1750 r., mając lat 50, pochowany u Bernardynów w Ostrzeszowie (LM Ostrzeszów).

Hr. Stanisław, młodszy z synów Adama, zaślubił 7 IX 1802 r. Teresę Szembekównę, starszą córkę hr. Ignacego (LC Siemianice). Wojciech, pułkownik 4 pułku jazdy Księstwa Warszawskiego, kawaler krzyża wojskowego, mąż Heleny z hr. Stadnickich, chrzestny 7 X 1808 r. (LB Kepno).

>Męcińscy, Męczyńscy h. Rawicz, z Męcin w p. płockim. Marcin M. zw. Moskwicz lub Moskwa, juz nie żyjący 1597 r. (Kośc. 277 k. 149), ojciec Jakuba, podstarościego kościańskiego, któremu wdowa Anna z jankowskich Gorzewska zapisała w r. 1596 dług 100 złp (Kośc. 276 k. 312, 277 k. 143v). Od Katarzyny z Brodowa, wdowy po Macieju Brodnickim, wydzierżawił w r. 1597 połowę miasta czyli wsi Brodnicy w p. kośc. (Kośc. 277 k. 149). Skwitowany przez nią 1598 r. z 650 złp drugiej raty tej dzierżawy (P. 968 k. 481). Aprobował w r. 1599 zapis dany Feliksowi M-mu, podstarościemu płockiemu, przez swoich rodzonych braci, Pawła, Andrzeja i Wojciecha M-ch (Kośc. 279 k. 36). Na połowie części wsi Męciny Wielkie, Małe i Średnie w p. płockim oprawił w r. 1606 posag 750 złp żonie Katarzynie Piotrkowskiej (P. 1405 k. 689). Stanisław, syn tego Jakuba, był w r. 1600 mężem Katarzyny Kaczanowskiej cz. Lucławskiej, córki Marcelego (P. 970 k. 358v).

>Męcińscy, Męczyńscy, różni. Adrian, braciszek franciszkańki w Śremie, zabity w r. 1656 przez Szwedów i tu pochowany (Łuk.). Zofia, żona Pawła Czeszewskiego, oboje juz nie żyli w r. 1695. Katarzyna, żona Ignacego Wojnarowskiego, dzierżawcy Kobylina, zmarła 26 II 1720 r. pochowana u Bernardynów w Kobylinie. Agnieszka (Męczeńska?), przed r. 1733 wydana za Aleksandra Świderskiego. Ur. Dorota, z plebanii w Izdebnie, zmarła 3 XII 1748 r. (LM IZdebno). Szl. Jan (Męczeński), "prefekt" dworski w Wilkowie Niemieckim, i Teresa, rodzice Jana, ur. tamże 23 VII 1771 r. (LB Święciechowa). Konstanty, chrzestny 12 V 1783 r. (LB Mogilno). Ur. Stanisław zaślubił 5 X 1783 r. pannę Jadwigę Golańską (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Ur. Józef, mający lat 30, ożenił się w Środzie 2 V 1803 r. z Filipiną Barską, 28-letnią (LC Środa). Żyli jeszcze oboje w r. 1819, kiedy to on był poborcą w Gostyniu (LB Gostyń). Szl. Karol, wdowiec 48-letni. Przy ślubach zarówno Józefa jak i Karola świadkowała nieszlachta (LC Środa).

>Mędlińscy (czy szlachta?). Ur. Józef Nepomucen, oficjalista skarbowy, chrzestny 25 X 1773 r. (LB Rogoźno). Regina wyszła przed r. 1790 za Michała Kruszewskiego, dziedzica Izdebna. Może to ta sama Regina, wdowa Garczyńska (Garczyński byłby jej drugim mężem) umarła 15 IV 1810 r., w wieku lat 40 (LM Św. Maria Magdal., Pozn.).

>z Mędzikowa (Mandzygowo, Mandzigowo, Mandzicowo), dziś Mędziska, koło Obrzycka w pow. pozn. Bracia, Stanisław i Sławęta. Czy mieli trzeciego brata Andrzeja, już nie żyjącego w r. 1421, po którym wdową była Katarzyna, czy też Katarzyna, żona Andrzeja, była siostrą Stanisława i Sławęty, która od owych braci zamiast posagu otrzymała do wydzierżenia trzecią część Mędzikowa, rozstrzygnąć nie umiem wobec wyraźnie sprzecznej wymowy zapisów (P. 6 k. 45v 127). Stanisław, wspominany w l. 1403 (P. 2 k. 160v) i 1412 (P. 3 k. 209), umarł między r. 1418 a 1420. Miał żonę Katarzynę występującą jako wdowa w l. 1420-1421 (P. 5 k. 73, 6 k. 62v, 105v, 127). Sławęta, wspomniany w r. 1412 (P. 3 k. 209), nie żył już w r. 1420 (P. 6 k. 45v). Żona jego Anna (Hanka) była t.r. 2-o v. żoną Jana z Grabowca, Grabowieckiego (P. 6 k. 55, 55v, 59, 143). Dzieci Sławęty i jej, Jan i Katarzyna, procesowani w r. 1420 przez stryjenkę Stanisławową (P. 6 k. 45v), zostali t.r. utrzymani przy dziedzicctwie dwóch części w Mędzikowie (ib. k. 105v). W r. 1425 Annie (Hance) przysądzono spokojne posiadanie dwóch części Mędzikowa, podczas kiedy trzecią część trzymać miała Małgorzata, córka zmarłego Mikosza z Mędzikowa (P. 8 k. 32). Kim był ów Mikosz dla wymienionych wyżej, nie wiem.

>Mękarscy h. Prawdzic, mieli pochodzić z Mękarzewa na Kujawach, ale takiej miejscowości tam nie ma, a i w przeszłości źródła o niej milczą. Bracia rodzeni: Andrzej, Krzysztof, Stanisław, Aleksander, Rafał i ks. Franciszek. Z nich, Andrzej w r. 1680 protestował przeciwko braciom o Krzemioniowice w p. piotrk., dobra po rodzicach (Z. T. P. 32 s. 1661). Może identyczny z jednym z tych braci, Aleksandrem, był Aleksander, podczaszy kowalski, mąż Zofii z Drozdowskich (I. Kon. 81 k. 1). Syn tego Aleksandra, Julian, podczaszyc kowalski, nie żył już 1775 r. (ib.). Żoną jego była Barbara z Wolskich, zmarła 16 XI 1757 r. (Sep. Franciszkanów Inowrocł.). Ich synowie: Roch, o którym niżej, Gabriel i Władysław, obaj żyjący w r. 1789 (G. 115 k. 128, 128v). Córka Elżbieta, w latach 1775-1779 żona Ignacego Słupeckiego, dzierżawcy Cykowa, 2-o v. 1789 r. za N. Sleglem. Roch w imieniu własnym i siostry Słupeckiej sumę 2.333 zł z sumy 7.000 zł przysądzonej spadkobiercom Aleksandra i Zofii z Drozdowskich M-ch, a którą to sumę winien był wypłacić Maciej Łuszczewski, starosta łęczycki, cedował w r. 1775 bratankowi(!) Kazimierzowi Zawiszy Morzyckiemu (I. Kon. 81 k. 1). Ten Roch, chorąży J. Kr. Mci, chrzestny 15 III 1784 r. (LB Tuczno), porucznik regimentu pruskiego gen. Usedoma (G. 115 k. 128, 128v), jako chrzestny 26 I 1792 r. tytułowany tylko podporucznikiem (LB Branno). Rafał, może identyczny z Rafałem, jednym z powyższych braci, utwierdzał w r. 1726 z Władysławem i Marcjanną z Kadzidłowskich Korzbok Łąckimi, kasztelaństwem kruszwickimi, pod zakładem 1.500 zł kontrakt o dzierżawę wsi Koziejaty (G. 94 k. 441). Mikołaj i Izabela z Grotów, córka Aleksandra, oboje już nie żyjący w r. 1752, rodzice Andrzeja, który wtedy cedował Melchiorowi Gurowskiemu, kasztelanowi poznańskiemu, sumę 1.000 złp z sumy większej, 5.400 złp, zapisanej na Miedziczy z przyległościami przez zmarłą teściową kasztelana, Katarzynę z Ossolińskich Przerębską, podczaszynę mielnicką (I. Kon. 78 s. 564). Józef, łowczy bracławski, mąż Konstancji Wolskiej, która umarła 29 VI 1755 r. mając około 30 lat (Sep. Franciszkanie Inowrocł.). Ożenił się powtórnie w r. 1758 z Anną Złotnicką, córką Melchiora, podczaszego gostynińskiego, i Konstancji ze Stolińskich. Występowała w latach 1780-1783 jako chrzestna, nazywana Anną z Zalesia M-ą (LB Pakość). Józef nie żył już w r. 1790, kiedy owdowiała Anna sumę 4.000 złp, którą mąż zapisał jej 1758 r., jeszcze przed ślubem, cedowała Wolskim, swoim siostrzeńcom i siostrzenicy (G. 115 k. 50).

Bonawentura, posesor Olszewic, miał córkę Barbarę, zmarłą 6 XII 1765 r. w wieku lat óśmiu (LM Parchanie). Zapewne ten sam Bonawentura, z Rabina, z żony Katarzyny miał córkę Barbarę Katarzynę, ochrzcz. 27 XII 1768 r. (LB Inowrocław). Zofia, chrzestna 25 XI 1771 r. (LB Strzelno). Ur. panna Kunegunda, uboga, zmarła 7 III 1813 r., mając lat 20 (LM Św. Małg., Pozn.).

>Mętlewski z ziemi dobrzyńskiej, szl. Wojciech, sługa Jana Szołdrskiego Puzika, który to Szołdrski został zabity w Szołdrach w r. 1560, okazywał rany zadany sobie wtedy przez Jana Grzymisławskiego (Kośc. 239 k. 92-93). T.r. przeciwko niemu, nieosiadłemu, słudze wdowy po Szołdrskim, Agnieszki z Chaławskich, protestowali Marcin, Jakub, Jan i Wawrzyniec Grzymisławscy o zniesławienie (ib. k. 169). Skwitował 1564 r. wspomnianą Agnieszkę i jej siostrę z 80 złp (Kośc. 242 s. 94).

>Mętowscy. Jan, mąż Anny z Raszewskich, którą w r. 1597 poranił kmieć Piotra Dębołęskiego ze wsi Dębicze (Py. 128 k. 350v). Jan, mąż Zofii Kemblanówny Karmińskiej, córki Jana i Barbary z Karśnickich, która w r. 1607 swoje części we wsiach Żabikowo, Turew, Murzynowo, Słupy ze spadku po Turewskim, sprzedała za 1.000 zł Maciejowi Nieżuchowskimu (N. 165 k. 292), zaś części ojczyste w Karminie Wielkim i w pustkach Chełkowo, Chełkówko i Karminek w p. kośc. sprzedała t.r. za 1.000 zł Dorocie Kemblanównie Karmińskiej, żonie powyższego Nieżuchowskiego (N. 165 k. 308v). Była ta Zofia wdową w r. 1614 (Py. 137 k. 157v).

>Mężykowie h. Wieniawa. Stanisław M. z Putniowic, komandor poznański joannitów 1558 r. (MRPS V 8250), stolnik krakowski, wydzierżawił w r. 1559 Jakubowi Rokossowskiemu, podsędkowi ziemskiemu poznańskiemu, na trzy lata za 2300 zł wsie komandorii: Krzyżewniki, Psarskie, Baranowo, Suchylas, Radwonicze, Krzesinki, Pogorzelka oraz pustki Ragocino i Kanclerzewice (P. 90 k. 724v). W r. 1563 ponowił ów kontrakt na dalsze trzy lata za sumę 2.500 zł, tym razem obejmując nią i dwór z folwarkiem koło kościoła Św. Jana Jerozolimskiego za murami Poznania, a wyłączając jezioro Mielno w Psarskiem (P. 905 k. 166). Ogród owocowy we wsi Świętojańska Wieś, za murami Poznania, koło domu komandorii, sprzedał był za 80 grz. Andrzejowi Złowockiemu (P. 1397 k. 569). Zrezygnował z komandorii 1567 r., a 24 VII t.r. instalowany był na tę godność jego następca (Łukasz. II 286).

Krystyna, żona Wojciecha Sośnickiego, stolnika wiłkomierskiego, już nie żyjącego w r. 1636.

>Mężyńscy, Mężeńscy, Mążyńscy h. Kościesza z Mężenina w ziemi łomżyńskiej. Jakub, skarbnik kaliski(!), pozywał w r. 1635 Annę z Chwalczewskich Miełoszewską (I. i R. Z. Kal. 4 k. 753).

Jakub, syn Stanisława, ustanowiony 1568 r. burgrabią ziemskim konińskim (I. Kal. 34 s. 899), komornik ziemski województwa kaliskiego w r. 1572 (Py. 110 k. 40v), t.r. skarbnik kaliski (I. R. Kon. 16 k. 250v), był nadal obok tego i burgrabią konińskim (ib. 28 k. 193). Od Jana Ciosnowskiego kupił w r. 1564 za 2.000 tal. sr. części we wsi Chylino p. kon. (P. 1397 k. 369) i t.r. od Rafała Ciosnowskiego za 1.000 zł inne części tamże (ib. k. 380v). Od Andrzeja z Wyszyny Grodzieckiego otrzymał w r. 1572 cesję zapisu zastawnego na młyn wodny "Rucki" w Grzymiszewie, danego w 100 grz. przez Mikołaja Siedleckiego (I. R. Kon. 16 k. 150v). Od Jana Lisieckiego, dziedzica w Krzymowie, dostał w r. 1578 cesje trzeciej części ogrodu "Filipowskiego" wraz z trzecią częścią budynkow (ib. 18 k. 64v). Od Jerzego Russockiego, kasztelanica nakielskiego, uzyskał w r. 1585 zobowiązanie sprzedania za 100 zł części w Głogowej w p. kon. (Py. 122 k. 12). Intromitowany w r. 1588 do dóbr Barbary, córki zmarłego Stanisława Ciosnowskiego, w Chylinie, Głogowej, Pacholewie, Gaci, a to w zyskach i przezyskach w związku z nabytymi prawami do sumy posagowej Zofii z Ciosnowskich Kolczyńskiej (ib. 23 k. 222). Zawierał w Koninie 3 II 1601 r. z Janem Kłodzińskim kontrakt pod zakładem 1.000 zł o rękę córki swej Zofii (ib. 30 k. 27v). Umarł w r. 1602, przed 23 IX (ib. k. 378, 579). Żoną Jakuba była w 1563 r. Jadwiga Trąmpczyńska, żyjąca jeszcze 1579 r. (Py. 179 k. 3; I. R. Kon. 28 k. 193). Syn Stanisław. Z córek, Anna była w latach 1586-1608 żoną Łukasza Klonowskiego. Agnieszka wyszła w r. 1588 za Piotra Stawskiego, żyła jeszcze 1592 r. Zofii, Jadwidze i katarzynie ojciec w r. 1589 zapisał 6.000 zł posagu (I. R. Kon. 23 k. 465). Z nich, Zofia w r. 1601, krótko po 3 II, poszła za Jana Kłodzińskiego i żyła jeszcze 1639 r. Jadwiga w latach 1605-1606 była żoną Jana Rzeczyckiego, nie żyła już w r. 1614. Katarzyna, żona Seweryna Bielickiego, zmarłego między r. 1604 a 1606. Córką Jakuba była też Małgorzata. Brak jej imienia w ojcowskim zapisie z r. 1589 mógłby świadczyć, iz jeszcze wtedy nie było jej na świecie. W latach 1614-1626 była zoną Marcjana Bielickiego, a juz nie żyła w r. 1630.

Stanisław, syn Jakuba i Trąmpczyńskiej, burgrabia ziemski koniński 1614 r. (I. Kon. 38 k. 96), pisarz grodzki kaliski w latach 1623-1625 (R. Kal. 10 k. 101v; P. 153 k. 246), juz bez urzędu 1629 r. (Py. 143 k. 38). Wspomniany w zapisie rodziców z r. 1579 (I. R. Kon. 28 k. 193). Po ojcu dziedzic Chylina, od Jana Lisieckiego i Jana Jaroszewskiego Świdra 1585 r. nabył zastawem ogród pusty "Michałowski" i łąkę "Zabrzezina", 9 składów ziemi we wsi Tury, które ojciec Stanisława był zastawił (ib. 21 k. 546v). Mianowany 1592 r. jednym z opiekunów dzieci swej siostry Stawskiej (ib. 25 k. 167v). Asystował 1598 przy transakcji siostrze Klonowskiej (P. 968 k. 352v), a 1605 r. siostrze Rzeczyckiej (I. Kon. 32 k. 87). Kwitował się w r. 1606 z Bielickimi, braćmi i spadkobiercami swego zmarłego szwagra Seweryna Bielickiego (ib. k. 454). Poranił w 1610 r. Jana Bogusławskiego (ib. 35 s. 133). Części wsi Tury zastawił w r. 1612 za 1.500 zł małżonkom Samuelowi i Annie z Piątkowskich Szadkowskim (I. Kal. 78 s. 950). Skwitowamny 1614 r. przez siostrę Małgorzatę, żonę Marcjana Bielickiego, z 800 złp posagu zapisanego jej przez zmarłego Jakuba M-go, skarbnika kaliskiego (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 280v). T.r. asystował przy zapisie siostrze Zofii Kłodzińskiej (P. 992 k. 742). Od Barbary Ciosnowskiej, żony Wojciecha Suskiego, otrzymał 1623 r. rezygnację wsi Głogowy oraz części Chylina i Pacholewa, jak też pustek Gaci (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 397v). "Cywilnie zmarły" więc banitowany 1630 r. (I. Kon. 46 k. 63v). Asystował 1636 r. przy czynności prawnej córce Jadwidze Pacynowskiej, był więc wtedy znów w pełni praw cywilnych (I. Kal. 102 s. 1085). Mocą listu królewskiego a za konsensem podskarbiego koronnego całe wsie Chylino i Głogowa w p. kon. wraz z młynem "Tarnowskim" sprzedał 1636 r. za 15.000 zł Adamowi z Wyszyny Grodzieckiemu, kasztelanowi międzyrzeckiemu (R. Kal. 11 k. 738v). Od Bartłomieja Pacynowskiego dostał t.r. zobowiązanie, iż po podniesieniu sumy 1.000 zł posagu za żonę swą a córką Stanisława Jadwigą da jej oprawę (I. Kal. 102 s. 679). Umarł między r. 1638 a 1644 (I. Kon. 48 k. 500, 51 k. 331; I. Kal. 104b s. 1440). Miał za żonę Katarzynę Lucławską cz. Kaczanowską, córkę Marcelego, której ojciec jego Jakub M. w r. 1599 oprawił 2.000 zł wiana na połowie swych dóbr w Głogowej i Turach oraz na pięciu osiadłych poddanych w Chylinie (P. 1403 k. 188v). Od męża otrzymała zapis w r. 1600 długu 440 złp (P. 970 k. 436v), a w r. 1608 oprawę 2.800 złp posagu na połowie części w Chylinie (P. 1406 k. 439v). Wraz ze swymi synami, Marcinem, Stefanem i Leonem, zobowiązała sie w r. 1634 dom ze stajnią i przyległościami w Kaliszu na Przygródku sprzedać za 600 zł Stefanowi Żychlińskiemu (I. Kon. 48 k. 54v). Jeszcze żyła 1638 r., kiedy to oboje wraz z mężem zostali skwitowani przez swych synów, Stefana i Leona, z 2.000 zł z tytułu działów dóbr rodzicielskich (I. Kal. 104b s. 1299). Synowie: Marcin, Stefan, Leon, Łukasz, Teodor (Dzadźbóg), Stanisław i Krzysztof. Z córek, Jadwiga, w latach 1636-1655 żona Bartłomieja Pacynowskiego, wdowa w latach 1655-1665, nie żyła juz 1681 r. Anna, niezamężna 1636 r. (R. Kal. 11 k. 738v), w latach 1637-1657 żona Adama Biskupskiego, wdowa 1661 r., już nie żyła 1694 r.

1. Marcin, syn Stanisława i Lucławskiej, mając scedowany sobie przez Piotra Rogozińskiego i żonę jego Annę z Bartochowskich zapis zastawny części Wielkiego Skarszewa w p. kal., dany im w sumie 1.500 zł przez zmarłego Jana Wysockiego, podstarościego kaliskiego, cedował to 1623 r. swojej matce (I. i D. Z. Kal. 28 k. 442v). Owej matki, chorej, był 1631 r. jednym z plenipotentów (I. Kon. 46 k. 281). Poranił w r. 1626 Chryzostoma Mycielskiego (Py. 143 k. 66). Przez ojca miał sobie zrezygnowaną wieś Tury p. kon. (R. Kal. 11 k. 742). Umarł bezpotomnie między r. 1634 a 1636 (R. kal. 11 k. 742). Jego żoną była 1624 r. Marianna Górska, wdowa 1-o v. po Rafale Wegierskim (I. Kal. 90b s. 3061). Kwitowała ona 1626 r. małzonków Zakrzewskich z 650 złp z dzierżawy wsi Myślniew, którą im puściła (I. Kon. 44 k. 631). Sumę 700 złp lokowała 1634 r. u Jana Wolskiego, komornika granicznego kaliskiego, na wsiach Łęg i Obory, przeznaczając od niej czynsz wyderkafowy na kosciół parafialny w Ostrzeszowie (R. Kal. 11 k. 576v). Skasowała 1641 r. swe dożywocie po pierwszym mężu na Myślniewie i ninie żelaznej tamże (I. Kal. 107a s. 37). Kwitowała 1647 r. Jana Wawrowskiego, wojskiego kaliskiego, z rocznej prowizji od sumy 5.000 złp, zapisanej jej wyderkafem na Bronczynie (ib. 113 s. 572). W Kaliszu 29 VIII 1652 r. spisała testament każąc się pochować u tamtejszych jezuitów. Gotowiznę przeznaczyła na cele pobożne, prócz tego czynsze lub prowizje siostrze Piątkowskiej, po kilka łyżek srebrnych bratankom Górskim, pannie Annie Wolskiej nieco rzeczy (ib. 118 s. 1375). Żyła jeszcze 1655 r. (ib. 121 s. 83).

2. Stefan, syn Stanisława i Lucławskiej, miał sobie przez ojca scedowany zapis na 7.800 złp, dany przez Adama Sędziwoja Czarnkowskiego, wojewodę łęczyckiego i starostę generalnego wielkipolskiego. Zapis ten scedował w r. 1630 (lub przed ta datą) Janowi Stawskiemu (I. Kon. 46 k. 200v). Obok innych braci współspadkobierca brata Marcina, w imieniu wlasnym i ich części wsi Tury odziedziczone po tym bracie sprzedał 1636 r. za 2.500 zł wdowie Agnieszce z Złotkowskich Rydzyńskiej (R. Kal. 11 k. 742), ale wraz z bracmi jeszcze t.r. odkupil od niej te dobra z powrotem za taką samą sumę (I. Kon. 48 k. 239). Z bratem Leonem od Andrzeja Baszkowskiego dostali 1638 r. poddanego z Królikowa z żoną i dziećmi (I. Kal. 104b s. 1460). Żył jeszcze w r. 1643 (I. Kon. 51 k. 23). Służył w chorągwi rotmistrza Piotra Tomickiego i brat Krzysztof, opiekun jego dzieci, kwitował 1650 r. po jego śmierci w imieniu wdowy z 420 zł jego żołdu Wacława Stawskiego (P. 1061 k. 54v). Jego żoną była Barbara Nieniewska, córka Stefana, która 1639 r. kwitowała swego ojca z 800 zł posagu (Py. 148 s. 294). Wojciech Bielicki winien był jej 1643 r. sume 200 zł (I. Kon. 51 k. 23). Syn Marcin, córka Jadwiga, która od tego swego brata otrzymała 1676 r. zapis długu 1.500 zł jako posag (ib. 60 k. 861a v).

Marcin, syn Stefana i Nieniewskiej, zawierał 1681 r. kontrakt z ks. Kazimierzem Przyborowskim, kanonikiem kruszwickim, plebanem łódzkim, i z jego matką (I. Kal. 140 k. 189). Był w r. 1681 mężem Jadwigi Nieniewskiej, wdowy 1-o v. po Marcinie Ostromęckim (I. Kal. 140 k. 341, 342), Marcin nazwany tu omyłkowo synem zmarłego Leona i Barbary Nieniewskiej). Marcin i Jadwiga byli rodzicami Kunegundy, ochrzcz. 5 III 1682 r. (LB Dobrzyca).

3. Leon, syn Stanisława i Lucławskiej, mianował 1631 r. plenipotentów, a wśród nich brata Marcina (I. Kon. 46 k. 472v). Współspadkobierca tego brata 1636 r. (R. Kal. 11 k. 742). Żył jeszcze 1638 r. (I. Kal. 104b s. 1460), nie żył 1679 r. (Kośc. 306 k. 21). Z żony Katarzyny Mańkowskiej, już nie żyjącej 1681 r., miał synów: Franciszka, Marcina i Zygmunta. Z nich drugi i trzeci znani mi tylko z jednego zapisu z r. 1681 (I. Kal. 140 k. 340).

Franciszek, syn Leona i Mańkowskiej, wspomniany 1681 r. (ib.). Żeniąc się 1679 r. z Elżbietą Sadowską, córką zmarłego Samuela i Katarzyny Bieczyńskiej, zobowiązał się oprawić jej 1.200 zł posagu (Kośc. 306 k. 21). Jako plenipotent jej brata Samuela Sadowskiego kwitował sie w r. 1682 z jego matką Katarzyną z Bieczyńskich, wdową po Samuelu Sadowskim, swoja teściową (P. 1105 VIII k. 58). Elżbieta z Sadowskich była 2-o v. w r. 1713 żoną Adama Tarnowskiego (Kc. 134 k. 138v). Dzieci Franciszka i Elżbiety: Melchior, zmarły bp., Anna za Kędzierskim, Marjanna w r. 1749 niezamężna (I. Kal. 190/195 k. 285v).

4. Łukasz, syn Stanisława i lucławskiej, ur. około r. 1613, niewidomy 1636 r. (R. Kal. 11 k. 742), t.r. otrzymał od ojca cesję długu 400 zł u Tyburcego Złotnickiego, chorążego kaliskiego (I. Kon. 48 k. 241v)(. Plenipotent brata Stefana 1637 r. (ib. k. 336). Cedował 1658 r. Marcinowi Biskupskiemu 500 złp z sumy 1.500 złp zapisanej przez zmarłego Adama Grodzieckiego, kasztelana międzyrzeckiego (ib. 56 k. 325v). W imieniu własnym i swoich bratanków, Krzysztofa i Marcina (nie wiem po którym z braci) kwitował 1663 r. Stefana Łaszcza, kasztelana lędzkiego, z 60 złp zapisanych zmarłemu Stanisławowi M-mu (bratu czy ojcu Łukasza?) (ib. 58 k. 224). Nie żył już 1681 r. (I. Kal. 140 k. 340).

5. Teodor (Dadźbóg), syn Stanisława i Lucławskiej, plenipotent 1636 r. braci Stefana i Leona (I. Kon. 48 k. 241v), od brata Stefana t.r. otrzymał cesję danego przez zmarłego Krzysztofa Suchorzewskiego zapisu na 2.000 zł oraz cesję procesu o ów zapis przeciwko Andrzejowi Suchorzewskiemu (I. Kal. 102 s. 2032). W imieniu ojca kwitował 1638 r. Stefana Żernickiego (ib. 104b s. 2152). Żonie swej Mariannie Gniazdowskiej zapisał 1651 r. dług 1.000 złp (I. Kon. 53 k. 372v). Nie żył już 1681 r. (I. Kal. 140 k. 340).

6. Stanisław, syn Stanisława i Lucławskiej, nieletni 1636 r. (I. Kon. 48 k. 239), żył jeszcze 1638 r. (I. Kal. 104b s. 1440), nie żył 1681 r. (ib. 140 k. 340).

7. Krzysztof, syn Stanisława i Lucławskiej, nieletni 1636 r. (I. Kon. 48 k. 239), obok brata Łukasza 1644 r. dokonywał cesji na rzecz Samuela Boguckiego (ib. 51 k. 331). Był w r. 1650 opiekunem dzieci zmarłego brata Stefana (P. 1061 k. 54v). Już nie żył 1681 r. (I. Kal. 140 k. 340). Zob. tablicę 1.

@tablica: Mężyńscy h. Kościesza 1

Marianna, 1643 r. żona Łukasza Biskupskiego. Franciszka, ksieni franciszkanek śremskich, zmarła 5 III (15 III?) 1666 r. (Nekr. Franciszkanek śrem.). Marcin, podstarości (?) w Swarzędzu, i Teresa, rodzice Andrzeja, ochrzcz. 2 XII 1685 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Czy nie identyczny z nimi Marcin, syn zmarłego Sebastiana, i żona jego Teresa z Przyborowskich, wystepujący 1686 r.? (P. 1112 XII k. 39). Za tą żoną, córką Wawrzyńca Przyborowskiego, podczaszego kaliskiego, i Marianny z Cerekwickich, wziął w posagu od Jana Cerekwickiego, starosty średzkiego, 2.000 zł i tę sumę oprawił jej w r. 1687 (Kośc. 306 k. 412). Anna i jej mąż Jerzy Ślegielski, pisarz skarbu koronnego, oboje już nie żyli w r. 1711. katarzyna w Rogoxnie 20 II 1721 r. zaślubiła szl. Michała Gumińskiego. N., z Brunowa, i Joanna, rodzice Katarzyny, ur. w Brunowie, ochrzcz. 9 IV 1721 r. (LB Sowina).

A oto M-cy używający stale przydomku czy imioniska _Zybko_, _Zybko Mężyńscy_.

Kazimierz, mąż Elżbiety Gałeckiej, oboje już nie żyjący w r. 1743 (P. 1273 k. 97v). Ich synowie: Jan, Franciszek i Paweł. O tym ostatnim mam tylko jedną wiadomość z r. 1735 (G. 97 k. 10v).

1. Jan, syn Kazimierza i zap. Gałeckiej, już nie żyjący w r. 1759 mąz Karoliny z Powalskich, zmarłej między 16 II 1759 r., a 1761 r. (P. 1329 k. 28v, 184, 1331 k. 109), z której synowie, Franciszek i Michał, oraz córki: Konstancja, która przed r. 1760 wyszła za Tomasza Kołdowskiego zmarłego 27 X 1779 r., żyła jeszcze w r. 1786, Karolina (Karolina Eleonora), która 1-o v. przed 18 X 1760 r. wyszła w Dolsku za Jana Roznowskiego, a 2-o v. przed 1768 r. za Józefa Golemowskiego, nie żyła już 1785 r., Eufrozyna (Rozalia), w latach 1766-1774 żona Władysława Przanowskiego.

1) Franciszek, syn Jana i Powalskiej, od brata Michała odkupił 1760 r. za 47.843 złp połowę Krzyżanek, łącząc w ten sposób całą wieś, którą obaj dziedziczyli po stryju Franciszku, łowczym podlaskim i sędzim grodzkim wałeckim (P. 1329 k. 28v). Jako dziedzic Krzyżanek skwitowany 1766 r. przez Józefa Glinickiego, dziedzica Osieka w p. pyzdr. (Kośc. 330 k. 69). Umarł w Krzyżankach 28 V 1779 r., mając lat 46, pochowany w Pępowie (LM Pępowo; LM Chwałków, tu data zgonu 15 V, zaś miejsce śmierci "w drodze z Bojanowa"). Ożenił się w Zakrzewie 13 VII 1758 r. z Antoniną Przyłuską (LC Mieścisko) i dał jej oprawę na Krzyżankach. Będąc już wdową zawierała ona 21 VI 1776 r. ugodę z córka Katarzyną, żoną Ignacego z Pierzchna Koszutskiego (Kośc. 361 k. 45). Żyła jeszcze 1779 r. (Py. 160 k. 157). Córka Katarzyna (Katarzyna Franciszka Urszula), ur. w Krzyżankach, ochrzcz. 19 X 1760 r. (LB Pepowo), wniosła mężowi Koszutskiemu Krzyżanki. Umarła między r. 1789 a 1815. Byli i synowie: Michał, zmarły w Krzyżankach 15 II 1762 r., mający ok. 9 lat(!), Józef, ur. ok. 1762 r., zmarły tamże 17 IX 1765 r., wreszcie Teofil Jan Nepomucen Jakub, ur. w Krzyżankach 3 VIII 1766 r. (LM, LB Pępowo), niewątpliwie zmarły dzieckiem. Być może, iż córką lub siostrą Franciszka była Rozyna, występująca jako chrzestna 2 X 1761 r. (LB Pepowo).

2) Michał, syn Jana i Powalskiej, dziedzic po stryju połowy Krzyżanej, jak widzieliśmy sprzedał to bratu. Od Małgorzaty, żony Kazimierza Skoroszewskiego, i od Ludwiki, żony Aleksandra Skoroszewskiego, sióstr Zaidlicówien, kupił 1761 r. za 40.000 złp wieś Poklatki w p. pyzdr. (G. 99 k. 316v), a 7 I 1763 r. sprzedał owe dobra za tyleż Michałowi Goreckiemu (G. 99 k. 423). Umarł w dziesięć dni potem wskutek nieszczęśliwego wypadku w Jaroszewie 17 I 1763 r. (LM Popowo Kośc.). Transakcja sprzedaży Poklatek, jak się zdaje, nie doszła do skutku, może z racji tej nagłej smierci Michała nie obleczona w ostateczną forme prawną. Wieś ta była potem Własnością bratanicy Michała Katarzyny i jej męża Ignacego Koszutskiego. Żoną Michała była 1763 r. Krystyna Prokopówna (G. 99 k. 423), córka Karola Świętosława i Krystyny Zaidlicówny, która 1767 r. poszła 2-o v. za Franciszka Swinarskiego (P. 1344 k. 117v). Żyła jeszcze 1770 r. (G. 100 k. 393v).

2. Franciszek, syn Kazimierza i gałeckiej, pisał się "na Chybowie i Mężeninie Zybko Mężyński" (I. Kon. 76 k. 522v). Łowczy podlaski 1739 r., przysięgał t.r. na urząd subdelegata pisarza grodzkiego wałeckiego (N. 206 s. 74), pisarz grodzki wałecki 1742 r. (P. 1267 k. 42v), sędzia grodzki wałecki 1757 r. (LB Pepowo). Intromitowany w r. 1734 do wójtostwa w Slesinie w skutku układu zawartego z małżonkami Lewandowskimi (I. Kon. 76 k. 509). W związku z posesją tego wójtostwa popadł w zatarg z Wojciechem Karskim i Józefem Zakrzewskim, z którymi w 1735 r. zapisał sie na kompromis, a superarbitrem miał być Adam Żychliński, kasztelan międzyrzecki (G. 97 k. 8v). W imieniu własnym i brata Pawła M-go wydzierżawił 1735 r. na trzy lata pod zakładem 1.500 zł wieś Zakrzewo od Józefa Łąckiego, kasztelanica kruszwickiego (G. 97 k. 10v). Od Melchiora Malczewskiego kupił 1743 r. za 70.000 złp dobra Krzyżanki w p. kosc. (P. 1273 k. 97v). Od ks. Józefa Białeckiego kupił 1756 r. za 200 zł część w Duchnicach w ziemi warszawskiej (G. 98 k. 774v). Od Bogusława i Karola braci Koszutskich, miecznikowiczow kaliskich, kupił 1749 r. Rusocin w p. kośc. Procesował się potem długo z Bogusławem Koszutskim, który tę wieś miał od M-go wykupić, ale nie wykupił. Chorował poważnie i 1758 r. jeździł na operację do Berlina, skąd nadesłał swój testament. Wrócił jednak do kraju i we Wschowie 16 II 1759 r. spisał nowy testament unieważniający poprzedni. Odstępował w nim od dziedzictwa Rusocina na rzecz Bogusława Koszutskiego, zaś sumy płynące z tej transakcji zapisał bratanicom, córkom brata Jana. Posesje owej wsi zlecił bratowej i najstarszej z bratanic, Konstancji, pokąd zamąż nie wyjdzie. Krzyżanki zostawiał "niegodnikom rozkazom moim nieposłusznym", to jest bratankom Franciszkowi i Michałowi, w nadziei, że "z hultai może wdzięczniejszy łaski moje nastąpic sukcesor". Filipinom gostyńskim zapisał 15.000 tynfów, które pożyczył był Adamowi Skoroszewskiemu, kasztelanowi przemęckiemu. Poczynił hojne legaty dla wielu dalszych krewnych, zwłaszcza dla "ubogich kolligatów" z Mężenina, Zybko-Chybowskich (Ws. 92 k. 174, 184 k. 274). Umarł wkrótce po powrocie z tej kuracji, 26 VII 1759 r., mając lat 45 (LM Pępowo). Przeciwko testamentowi protestował 1760 r. Tomasz Kołdowski w imieniu swej żony Konstancji M-ej oraz jej sióstr, Karoliny i Eufrozyny (P. 500 k. 148v). Zob. tablicę 2.

@tablica: Mężyńscy _Zybkowie_ h. Kościesza 2

Marianna i jej mąż Jan Chmielewski, oboje nie żyli juz w r. 1746. Katarzyna, wdowa po Sebastianie Tuszyńskim 1751 r., nie żyjąca już 1755 r. Antoni i Agnieszka ze Stokowskich, oboje już nie żyjący w r. 1806, rodzice Agnieszki, które przed 21 XI 1806 r. poszła za Franciszka Klimeckiego (LB Gostyczyna).

Walenty Barszcz M. występował 1746 r. jako plenipotent Franciszka Zybko M-go, łowczego podlaskiego (Ws. 179 k. 225v). walenty Zybko M., ekonom Fabiana Parczewskiego, dziedzica Kurowa i Gniazdowa w p. kal. 1759 r. podpisywał się "reką trzymaną" (Rel. Kal. 171 s. 19).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki