FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Mianowscy-Miedźwiedzcy - 36 EinträgeBearbeiten

>Mianowscy różni. Jan, syn Marcina, dawał 1617 r. zobowiązanie Stanisławowi Wilkońskiemu (G. 74 k. 30). Jan, syn zmarłego Stanisława, kupił 1631 r. od Jakuba Dąbrowskiego za 1.000 zł części w Częstkach półęczyc. (R. kal. 11 k. 328v). Piotr, syn zmarłego Marcina, dziedzic Olewina w z. wiel., żeniąc się 1655 r. z Jadwigą Molską, otrzymał od jej ojca Piotra krótko przed ślubem, 13 I, zapis 4.000 zł posagu i 1.000 zł wyprawy (I. Kal. 110a s. 42). Dziedzicem Olewina był i 1652 r. (P. 1064 k. 208). Nie żył już 1657 r., kiedy Jadwiga była 2-o v. żoną Samuela Czechowskiego (I. Kal. 122 s. 277). Katarzyna, żona Aleksandra Stawskiego, już nie żyjącego w r. 1688. Piotr nie żył juz 1746 r., był mężem Zuzanny Starczewskiej, córki Jakuba i Marianny z Radlickich, która miała przez matkę zapisany posag 3.000 zł. Przeżyła męża. Dzieci nie mieli (ib. 183 k. 13v). Paweł umarł w Posadowie 22 XII 1781 r. (LM Lwówek). Antoni, mąż Barbary Rosskowskiej, córki Jana i Heleny z Czyżewskich, nie żyjącej już 1792 r. (I. Kon. 84 k. 360).

>Miaskowscy h. Bończa, jednego pochodzenia z Tworzyjańskimi, wzięli nazwisko od wsi Miaskowo w p. kośc. Jan M., niedzielny ze swym ojcem Janem Tworzyjańskim, pozywał tego ojca 1471 r. (Kośc. 20 s. 590). Jan M. nie był jedynakiem, a z jego rodzeństwa znamy jeszcze Wawrzyńca Moraczewskiego (wieś Moraczewo również w pow. kościańskim), o którym będzie mowa pod Moraczewskimi. Jan M. kupił od Anny, żony Macieja Kawieckiego, w r. 1489 jej czwartą część w Krzekotowicach i połowę w Szarpatkach p. kośc. płacąc 160 (170?) grz. (P. 1387 k. 123v; Kośc. 228 k. 364, 230 k. 51v). Z bratem Wawrzyńcem Moraczewskim zawierał w r. 1493 ugodę działową o pewne łany koło Moraczewa (P. 22 k. 134). Od Jana Lubonskiego i jego żony Katarzyny otrzymał w 1502 r. zapis wyderkafowy 12 grz. czynszu rocznego za 150 grz. na Luboni w p. kośc. (P. 1389 k. 189). W 1508 r. od Elzbiety, wdowy po Janie Śmigielskim, i od jej synów, Andrzeja, Stanisława i Wojciecha, trzymał wyderkafem za 200 grz. całą wieś Przesieka Polska w p. kośc. (P. 786 s. 25, 863 k. 23). Nie żył już 1510 r., kiedy to jego synowie, Jan i Stanisław, kwitowali rajców kościańskich z 200 grz., które dał był owym rajcom do wiernych rąk (Kośc. 232 k. 140v). Prócz wymienionych miał jeszcze synów, Feliksa i Benedykta (Bieniasza).

A. Stanisław, syn Jan, w latach 1510-1513 wespół z braćmi wyderkafowy posiadacz części wsi Czerwony Kościół, stanowiących dwie trzecie całej tej wsi (dziś Czerwonawieś) w p. kośc., nabytych od Wojciecha i Bartłomieja braci Kąkolewskich za 700 grz. (Kośc. 232 k. 119v, P. 786 s. 371, 426). Jako współdziedzic w Miaskowie, wespół z braćmi miał zatargi z Janem Gorzyńskim, z racji których to waśni między stronami 1513 r. założone zostało vadium 120 grz. (P. 865 k. 334v). Z tymiż bracmi nabył t.r. za 100 zł węg. wyderkafem od Tomasza Rąckiego, dziedzica w Żegrowie w p. kośc., cztery łany w owej wsi (Kośc. 233 k. 34). Nie wymieniany w dalszych transakcjach zawieranych przez braci, musiał więc umrzeć albo jeszcze tego roku, albo krótko potem. Z całą pewnością nie żył już w 1515 r., bo o nim milczą przeprowadzone wtedy działy braterskie.

B. Jan, syn Jana, wystepujący w związku z powyższymi transakcjami w latach 1510-1513 dotyczącymi Czerwonego Kościoła i Żegrowa. W działach z braćmi w 1515 r. wziął części ojczyste w Miaskowie oraz sumę 700 grz. wyderkafową na dwóch częściach Czerwonego Kościoła (P. 1392 k. 57). Część w tej wsi posiadał jeszcze 1523 r. (Kośc. 26 k. 363v). Od Leliwity Ambrożego M-go, stryja swojej żony, kupił w 1529 r. za 200 grz. część Wielkiego Bodzewa w p. kośc. (P. 1393 k. 289). Od Jadwigi, wdowy po Janie Kani z Jezierzyc, i od jej córki Anny uzyskał 1533 r. zobowiązanie sprzedaży za sumę 1.000 grz. Jezierzyc w p. kośc. (Kośc. 234 k. 258v). Transakcja ta jednak najwidoczniej do skutku nie doszła, bowiem wdowa po Kani 1535 r. procesowała M-go i t.r. uzyskała intromisję do swych oprawnych Jezierzyc, z których M. zdążył już ją wygnać (P. 875 k. 79; Kośc. 234 k. 314). Ten jednak zadał jej nieszlachectwo i uzyskał na nią banicję (Kośc. 28 k. 265). Zresztą i to możliwe, że cały ten zatarg dotyczył nie dziedzictwa, lecz tylko posesji Jezierzyc, do której wdowa miała może prawo z tytułu oprawy czy dożywocia. Jan nie żył już w 1539 r. (ib. k. 218v). Jego pierwszą żoną była Zofia Miaskowska, córka Wojciecha, Leliwity. O porwanie tej Zofii, nieletniej, pozywał M-go jej stryj i opiekun (ojciec jej już nie żył) Andrzej Miaskowski (P. 869 k. 3). Najwyraźniej doszło jednak do zgody, bowiem jeszcze tego samego roku stryj ten zobowiązał się zwrócić M-mu pozostałe po śmierci ojca Zofii ruchomości domowe, zaś Zofia skwitowała go z opieki (Kośc. 26 k. 419, 439v). Dała ona w r. 1528 mężowi swe dobra ojczyste, więc połowę Miaskowa, całe Kleszczewo i część w Wielkim Bodzewie, on zaś na połowie owych dóbr oprawił jej jednocześnie 200 grz. posagu (P. 1393 k. 208). jego druga żoną była Jadwiga Rokossowska, córka Macieja, której w 1534 r. oprawił 400 zł posagu na połowie Miaskowa, na Kleszczewie, na połowie części w Wielkim Bodzewie oraz na połowie sumy 550 grz. (ib. k. 621v). Żyła ona jeszcze w 1567 r. (P. 911 k. 227). Synem Jana z drugiej żony był Eustachy. Córki Katarzyna, Anna i Jadwiga pochodziły niewątpliwie także z tego drugiego małżeństwa. Opiekunami tych dzieci byli 1540 r. ich stryjowie, Benedykt i Feliks, ktorzy w tym charakterze nabyli t.r. wyderkafem za 400 grz. od Macieja Rokossowskiego części w Rokossowie i Bełczylesie w p. kośc. (P. 1394 k. 341v). Benedykt, wciąż jako opiekun tych nieletnich, kwitował 1542 r. Jakuba Rokossowskiego z dwóch rat rocznego czynszu, który zapisał był zmarłemu Janowi M-mu (Kośc. 28 k. 363). Rolę opiekuna sprawował jeszcze 1557 r. (P. 898 k. 754v). Z córek, Katarzyna, jak się zdaje z rodzeństwa najstarsza, w 1567 r. jeszcze niezamęzna (P. 911 k. 520), w latach 1570-1579 żona Stanisława Jeżewskiego, występowała 1582 r. jako wdowa. Anna, w latach 1558-1589 za Stanisławem Krajewskim, Jadwiga w latach 1562-1570 żona Macieja Wilkowskiego z Lubiatowa, wdowa po nim 1578, umarła w r. 1590.

Eustachy, syn Jana i Rokossowskiej, nieletni w latach 1539-1557 (Kośc. 28 k. 218v; P. 898 k. 754v), swej matce wydzierżawił w 1554 r. Miaskowo, Bodzewo i Kleszczewo na lat sześć za sumę 20 grz. (P. 895 k. 2v). W jego imieniu rodzony wuj Jakub Rokossowski, burgrabia ziemski kościański, zawarł ugodę 1554 r. z jadwigą, wdową po Janie Kani Jezierzyckim (P. 895 k. 828v). Był już pełnoletnim 1558 r., kiedy w imieniu własnym i sióstr skwitował stryja Benedykta z opieki i administracji Miaskowa, Kleszczewa i Bodzewa oraz z czynszów wybieranych w trakcie tej opieki od wspomnianego już ich wuja Rokossowskiego, a zapisanych przez ich dziada macierzystego Macieja Rokossowskiego (Kośc. 238 k. 18v). W domu mieszczanina Grzegorza w Krzywiniu poranił mieczem Jana Pogorzelskiego, ktory w 1561 r. okazywał swe rany w grodzie kościańskim (Kośc. 240 k. 22v). Na połowie swoich dóbr we wsiach Kleszczewo i Bodzewo oprawił 1563 r. posag 800 zł żonie swej Konstancji Iłowieckiej, córce Jakuba (P. 1397 k. 253v). Nie żył juz w 1565 r., kiedy stryj Benedykt, teraz opiekun jego syna Jana, zawierał ugodę o Kleszczewo i Bodzewo z owdowiałą Konstancją (Kosc. 243 k. 71). ten syn Jan umarł zapewne wcześnie, bo potem już o nim głucho. Konstancja była 1614 r. posesorką Kleszczewa (Kośc. 290 k. 608). W 1623 r. ciężko chorowała i jej bratankowie, Jan i Jerzy Iłowieccy, w jej imieniu wyznaczyli plenipotenta (Kośc. 292 k. 221v). Jako dziedzic części w Miaskowie, Bodzewie i Kleszczewie wystepowal w r. 1582 siostrzeniec Eustachego, Krajewski, który pewne części w tych wsiach dostał t.r. od swej matki, inne zaś od ojca, który miał je nabyte od sióstr swej żony, Katarzyny owdowiałej Jeżewskiej, oraz od jadwigi i Macieja małżonków Wilkonskich (Kośc. 374 k. 33v, 34).

C. Feliks, syn Jana, wspomniany w r. 1510 obok braci jako współnabywca Czerwonego Kościoła (Kośc. 232 k. 119v). Obok tych braci współdziedzic w Miaskowie w 1511 r. (Kośc. 23 k. 269v). Miał 1514 r. całą wieś Gębice w p. kośc. nabytą wyderkafem za 500 grz. od Anny, wdowy po Piotrze Fryczu Jutroskim (P. 866 k. 53v). Z działów braterskich, dokonanych w 1515 r. wziął połowę Krzekotowic, całą pustkę szarpatki i dopłate 125 grz. (P. 1392 k. 57). Gebice w r. 1517 nabył od Jutroskiej za 500 grz. na własnośc (ib. k. 177v) i został do tej wsi intromitowany 1519 r. (Kośc. 25 k. 70), ale jeszcze t.r. sprzedał ja za 700 grz. Maciejowi Pawłowskiemu (ib. k. 318v). jednak już w 1521 r. odkupił te dobra od niego za 800 grz. (ib. k. 411v). Od Andrzeja Włostowskiego kupił 1524 r. za 20 grz. połowę łanu pustego w Pasierbicach p. kośc. (Kośc. 233 k. 93v). Występował 1528 r. jako stryj córek zmarłego Jerzego Tworzyjańskiego (P. 871 k. 23). Od Macieja i Mikołaja braci Wilkowskich kupił w 1534 r. za 300 grz. ich części w Wielkich Wilkomicach p. kośc. (P. 1393 k. 650, 670). Żył jeszcze w 1541 r., kiedy kwitowała z 70 grz. długu Jakuba Rokossowskiego (Kośc. 28 k. 255). Już nie żył w r. 1542 (P. 881 k. 145v). Ożenił się z Łucją Przyborowską, córką Jerzego, i w r. 1516 na połowie swoich części w Krzekotowicach i na Szarpatkach oprawił jej 100 grz. posagu (P. 1392 k. 94v). Ponawiał jeszcze tę oprawę w latach 1522 i 1528 (ib. k. 433, 1393 k. 229). W 1540 r. dał tej żonie dożywocie po swej śmierci na częściach Wilkonic, Krzekotowic i Pasierbic oraz na całych Gębicach i Szarpatkach (P. 1394 k. 342v). Użytkowania dwóch części Gębic zrzekła się ona w 1543 r. na rzecz swych synów, Piotra i jerzego (P. 1395 k. 277v). Synom, Janowi, Piotrowi i Jerzemu, scedowała 1549 r. połowę ról, łąk i lasów w Szarpatkach (P. 888 k. 162v). Umarła w r. 1550 albo 1551 (P. 890 k. 86v; Kośc. 235 k. 344). Obok trzech wyżej wspomnianych synów były córki: Anna, Katarzyna, Barbara i Jadwiga. Z nich, Anna, w latach 1539-1557 żona Macieja Karchowskiego. Katarzyna, w r. 1546 za Wojciechem Karchowskim, występowała jako wdowa w latach 1550-1553, nie żyła już w 1590 r. Barbarze i Jadwidze, jeszcze niezamężnym, bracia zapisali w 1549 r. każdej po 400 zł posagu (P. 888 k. 162). O Barbarze nie wiem nic więcej. Jadwiga była w r. 1559 żoną Jana Włostowskiego, wdowa w 1590 r.

A) Jan, syn Feliksa i Przyborowskiej, obok braci współdziedzic w Gębicach 1543 r. (P. 1395 k. 277v). Od Marcina kupił w 1549 r. łam pusty w Wilkonicach Wielkich (P. 888 k. 18), zas 1550 r. od tegoż Marcina kupił za 100 zł połowę łanu pustego w Pasierbicach (P. 1395 k. 561v). Z przeprowadzonej w 1552 r. ugody działowej między bracmi dostała mu się część w Wilkonicach Wielkich, pewni kmiecie w Krzekotowicach i część Gębic (Kosc. 236 k. 26). Bratu Jerzemu dał w 1553 r. puste siedlisko oraz trzecią częśc dworu w Gębicach, w zamian za to biorąc od niego dwie części dworu z przyległościami w Krzekotowicach (P. 1396 k. 135v). Od tegoż Jerzego kupił w 1556 r. za 100 zł pusty grunt w Krzekotowicach, tak zwane Biernasiowskie Siedlisko (ib. k. 377v). Wszystkie swoje częsci w Krzekotowicach, Gębicach, Wilkonicach oraz w pustkach Szarpatkach i Pasierbicach w 1558 r. sprzedał wyderkafem za 3.000 zł Janowiu Gołaskiemu cz. Bojanowskiemu (P. 1396 k. 657v). Był właścicielem domu z ogrodem na przedmieściu Poznania zwanym Nowe Ogrody, za szpitalem Św. Krzyża (P. 1420 k. 159v, 1422 k. 659). Umarł w r. 1560 lub 1561 (P. 902 k. 13, 1397 k. 90v). Dziedziczyli po nim bratankowie.

B) Piotr, syn Feliksa i Przyborowskiej, otrzymał 1539 r. zapis długu 20 grz. od Wojciecha Bartoszewskiego, działającego za swych braci, Marcina i Michała Bartoszewskich (Kośc. 234 k. 381). Obok braci dziedzic części Gebic, Wilkonic i pustek Pasierbic 1543 r. (P. 1395 k. 277v). Od Piotra Wilkońskiego kupił 1546 r. za 800 grz. części w Wilkonicach Wielkich i Małych oraz w pustce Pasierbice (Kośc. 345 k. 200v). Należna mu część dworu w Krzekotowicach dał w 1551 r. bratu Jerzemu (P. 1395 k. 607). W r. 1553, będąc już chorym, mianował opiekę dla swych dzieci (P. 1396 k. 102), ale żył jeszcze 1554 r. (Kośc. 236 k. 358), nie żył zaś 1555 r. (P. 896 k. 224v). Żoną jego była Zofia Lubiatowska, córka Wiktoryna, której w r. 1543 oprawił 20 grz. posagu na połowie części Gębic, Wilkonic i Pasierbic, mających mu przypaśc z działow z bracmi (P. 1395 k. 277v). W 1555 r. występowała jeszcze jako wdowa (P. 896 k. 481), ale już w 1557 r. będąc żoną macieja Krajewskiego spisywała z tym swym drugim mężem wzajemne dożywocie (P. 1396 k. 501v). Żyła jeszcze w r. 1558, kiedy to procesowała Jana M-go, brata pierwszego męża, o pole w Szarpatkach (Kośc. 238 k. 39v). Dzieci Piotra, więc: Jana, Zofię, Annę i Katarzynę wraz z ich opiekunami pozywała w r. 1555 o dług 100 grz. Zofia z Przyborowskich Krzycka (P. 896 k. 224v). Z córek, Zofia była w latach 1578-1593 żoną Jakuba Szczurskiego, Anna, w latach 1564-1603 za Maciejem Chociszewskim, występowała jako wdowa w 1608 r. Katarzyna wreszcie wyszła w r. 1580, po 8 II za Jana Szczurskiego. Żyli oboje w 1592 r., była wdową w latach 1593-1606.

Jan, syn Piotra i Lubiatowskiej, nieletni w 1555 r. (P. 896 k. 224v, 481), był pozywany 1567 r. przez wdowę po stryju Jerzym i przez synów jej a swoich braci stryjecznych, Seweryna i Adriana, o niewydzielenie im ich części lasów w Krzekotowicach, Gębicach i Szarpatkach (Kośc. 246 k. 133). Między stronami doszło w 1570 r. do ugody i podziału dóbr odziedziczonych po stryju Janie w Krzekotowicach, Wilkonicach Wielkich oraz w pustkach Szarpatkach i Pasierbicach (P. 917 k. 125v). Jan pisany był zazwyczaj "M-im z Krzekotowic" dla odróznienia od współczesnego mu stryjeczno-stryjecznego brata Jana M-go z Pomykowa (Kośc. 346 k. 67v; R. Kal. 4 k. 99v). Kwitował 1578 r. Jakuba Szczurskiego z danego sobie zobowiązania, iż oprawi 700 złp posagu żonie Zofii, siostrze Jana (Kośc. 258 k. 39). Janowi Szczurskiemu, wydając zań siostrę Katarzynę, zapisał 8 II 1580 r. jako posag i wyprawę za nią sumę 200 zł (P. 934 k. 143) i t.r. został przez nią skwitowany z dóbr rodzicielskich (P. 935 k. 583v). Od Adriana M-go nabył 1592 r. za 5.000 złp połowę Gebic, części w Szarpatkach i Pasierbicach oraz części borów w Krzekotowicach, Szarpatkach i Wilkonicach, pozostawiając mu te wszystkie dobra w dożywotnie użytkowanie (P. 1400 k. 879v, 880v). Od Wojciecha Chociszewskiego kupił w r. 1598 za 6.400 złp jego części w Chociszewicach, Bobkowicach i dziś nieznanym Szpajkowie (P. 1402 k. 663; Ws. 204 k. 67v). Od Adriana M-go dostał w 1599 r. na gruncie Gębic część "Chrustów Wierzbowiskich" (Ws. 204 k. 79v). Umarł między r. 1613 a 1617 (Kośc. 290 k. 278; Ws. 31 k. 59v). Jego pierwszą żoną była Zofia Ujejska, córka Jana, której w r. 1570 oprawił posag 2.500 zł na połowie Gębic i Krzekotowic, pustki Szarpatki, Wielkich i Małych Wilkonic, pustki Pasierbic (Kośc. 346 k. 70). Ta Zofia odziedziczone po Wojciechu Chrzypskim części w Wielkim i Małym Chrzypsku, Białczu, Strzeżminie, Pakawiu oraz w pustce Kątach w p. pozn. dała w r. 1571 swemu krewnemu Piotrowi Żelęckiemu (P. 1398 k. 250v). T.r. dostała od męża ponowny zapis oprawy na tych samych dobrach, co i w r. 1570, ale juz na sumę 3.000 zł (ib. k. 251). Swych braci, Stanisława, Macieja i Jakuba Ujejskich, kwitowała 1572 r. z 1.000 zł posagu i 400 zł wyprawy (Kośc. 252 k. 401). Musiała wnet potem umrzeć, bo już 1574 r. żona Jana M-go była Anna Sulimowska, córka Mikołaja zwanego Szryt, a wdowa po Janie Sulimowskim z Korytkowa, która t.r. oprawę swoją daną przez pierwszego męża na Korytkowie i Rogowie scedowała Andrzejowi Sulimowskiemu z Korytkowa (I. Kal. 42 k. 407, 414). tej Annie Jan M. oprawił w 1574 r. posag 2.500 zł na połowie swych dóbr w Krzekotowicach, Gębicach i Wilkonicach (R. Kal. 4 k. 99v). Z Ujejskiej dzieci nie było i brat jej Maciej w imieniu własnym oraz innych braci skwitował 1578 r. Jana M-go z jej posagu 3.000 złp (Kośc. 258 k. 32v). Z Sulimowskiej synowie: Maciej, Piotr i Jakub, córki: Jadwiga, Katarzyna, Anna, Dorota i Barbara. Z nich, Jadwiga szła 1601 r. za Mikolaja Kawieckiego i żyła z nim jeszcze w 1618 r. Katarzyna wyszła w r. 1611 za Piotra Golińskiego, który żył jeszcze w 1618 r. Umarła 8 XI 1644 r. Anna, zaślubiona w r. 1612 Hieronimowi zakrzewskiemu. Dorota, w r. 1613 żona Macieja Ponińskiego. Barbara wreszcie, w 1618 r. za Stanisławem Konarzewskim, umarła między r. 1622 a 1628.

(A) Maciej, syn Jana i Sulimowskiej, piszący się z Krzekotowic, kupił w 1614 r. od Macieja Chociszewskiego za 400 zł część stawu w obu częściach Chociszewic i Bobkowic oraz łan osiadły w tychże Chociszewicach (P. 1409 k. 222). Był w r. 1617 wyderkafowym posesorem tych części w tych dwóch wsiach, które były własnością jego braci (Ws. 31 k. 59v). Jeden z opiekunów dzieci Mikołaja Kawieckiego i siostry swej Jadwigi z M-ch 1618 r. (ib. k. 365v). Bratu Piotrowi dał w 1623 r. las "Młody" w Chociszewicach, ciągnący się do granic z Posadowem (P. 1414 k. 16v). Części w Chociszewicach i Bobkowicach sprzedał w r. 1624 za 17.000 zlp Melchiorowi i Wojciechowi braciom Konarzewskim (P. 1414 k. 968), a las zdawna należący do tych wsi, położony przy granicy z Gebicami, sprzedał t.r. za 5.000 zł swym braciom, Piotrowi i Jakubowi M-im (ib. k. 986v). Żył jeszcze 1628 r., kiedy to scedowała mu swoją oprawę na Krzekotowicach wdowa po bracie Jakubie M-im Anna z Pigłowskich, teraz 2-o v. Konarzewska (Ws. 41 k. 340v). Bezdzietny, nie żył już w 1630 r., a spadek po nim brał brat Piotr i bratankowie, synowie Jakuba (P. 1023 k. 311v). Jego żona była Barbara Malechowska, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1607 (P. 1406 k. 66v).

(B) Piotr, syn Jana i Sulimowskiej, pisał się z Krzekotowic, występował jako już pełnoletni w 1616 r. (P. 996 k. 339v; Ws. 31 k. 365v). W imieniu własnym i brata Macieja, po bezdzietnej śmierci siostry Barbary, kwitował 1628 r. z jej posagu, 2.000 zł, męża jej Stanisława Konarzewskiego (Ws. 41 k. 340v). Jako współspadkobierca, obok synów brata Jakuba, zmarłego brata Macieja, skwitował w 1630 r. z sumy 16.000 złp Andrzeja Konarzewskiego (P. 1023 k. 311v). Był opiekunem Feliksa i Jakuba, synów zmarłego brata Jakuba, i w tym charakterze został w r. 1633 skwitowany przez Jana Szczurskiego (Kosc. 297 k. 62v). Od Jerzego Cieleckiego kupił w 1634 r. za 27.000 złp wieś Wojciechowo p. pyzdr. (P. 1418 k. 102). Część dworu na przedmieściu Poznania, zwanego Nowe Ogrody, odziedziczona po bracie Macieju, sprzedał w r. 1640 za 2.350 złp wdowie po bracie Jakubie, owdowiałej juz i po drugim mężu Konarzewskim (P. 1420 k. 159v). Od bratanka Feliksa kupił w 1647 r. za sumę 1.500 złp części Gebic (P. 1423 k. 12), a od tegoż Feliksa i jego brata Jakuba kupił w 1649 r. za 18.000 złp ich części w Krzekotowicach oraz w pustkach Szarpatkach i Pasierbicach (P. 1424 k. 137). T.r. części Gebic oraz łąki w Szarpatkach sprzedał za 17.000 zł bratankowi Jakubowi, wyłączywszy tę część w Gebicach, którą nabył od Feliksa (ib. k. 249). Umarł jeszcze t.r. (Ws. 208 k. 58v). Jego żoną była Jadwiga Tworzyjańska, córka Jerzego, wdowa po Macieju Zbijewskim, której w r. 1618, jeszcze przed ślubem, na połowie części Krzekotowic, Gębic, Chociszewic, Bobkowic, Wilkonic oraz pustek Pasierbic oprawił 5.000 złp posagu (P. 1411 k. 58v). Oboje małzonkowie spisali wzajemne dożywocie w 1619 r. (ib. k. 432v). Żyła Jadwiga w 1636 r., kiedy ją skwitował z inwentarza rzeczy pozostałych po zmarłym swym ojcu jej syn z pierwszego małżeństwa, Jerzy Zbijewski (P. 1033 k. 222v). Jedyny syn Piotra Maciej.

Maciej, syn Piotra i Tworzyjańskiej, kasztelan lędzki 1685 r. (I. Kal. 143 s. 353). Odziedziczone po ojcu Gębice i części w Krzekotowicach 1667 r. zobowiązał się sprzedać za 36.000 zł Franciszkowi Tworzyjańskiemu, czego dopełnił w 1669 r. (R. Kal. 15 k. 26). Od opiekunów dzieci Macieja Zbijewskiego kupił t.r. za 46.000 złp miasto Kiebłów (dziś Kębłów) oraz wieś Widzim w p. kośc. (Ws. 208 k. 305v). Był też t.r. dziedzicem Strzyżewa i Bugaju w p. kal. (I. Kal. 129 s. 195). Wojciechowo p. pyzdr. sprzedał w 1670 r. za 27.000 złp Jezremu Cykowskiemu (P. 1868 XI k. 243). Kiebłów i Widzim sprzedał 1676 r. za 48.000 złp Adamowi Bielińskiemu (P. 1427 k. 794v), kupując od niego jednocześnie za 18.000 złp wieś Ostrowo p. kośc. (ib. k. 799). Od Franciszka Tworzyjańskiego odkupił 1676 r. z powrotem za 36.000 złp Gębice (ib. k. 802v). Ostrowo w r. 1677 sprzedał za 18.100 złp Krzysztofowi z Pilczy Korycińskiemu, kasztelanicowi nakielskiemu (P. 1428 k. 344). Był w r. 1686 wraz ze swą druga żoną dziedzicem wsi Głebokie w p. gnieźn. (G. 88 k. 105). Strzyżewo i Bugaj sprzedał 1687 r. za 38.000 złp ks. Maurycemu Szołdrskiemu, kanonikowi poznańskiemu i sekretarzowi J. Kr. Mci (I. Kal. 142 k. 548). Żył chyba jeszcze w r. 1693 (P. 1125a k. 98v), nie żył już 1698 r. (P. 1135 IX k. 20). Pierwszą jego żoną była Anna Kleczkowska, córka Macieja i Elżbiety z Pigłowskich, której w r. 1649 dał dożywocie na Gębicach (Ws. 208 k. 58v; R. Kal. 15 k. 26). Jej posag, wynoszący 45.000 złp, oprawiony zrazu na Wojciechowie, po sprzedaży tej wsi na Kiebłowie i Widzimiu, gdy zaś i te zostały sprzedane, na Gębicach oraz na połowie wsi Strzyżewo, Bugaj i Klunowy, żyła jeszcze w r. 1677 (P. 1428 k. 360v). Drugą żoną była w r. 1681 Katarzyna Rożankówna (Py. 155 s. 163), córka Piotra z Chotla Rożanki i Anny z Niemierzyckich, wdowa 1-o v. po Andrzeju Radlickim, sędzim ziemskim poznańskim, która będąc dziedziczką wsi Głębokie wieś tę zastawiła w 1691 r. za 13.000 złp Franciszkowi M-mu, pisarzowi grodzkiemu konińskiemu. W imieniu tej Katarzyny Krzysztof Mycielski w r. 1692 protestował przeciwko kasztelanowi, jako "uciążliwemu małżonkowi", i przeciwko jego synom, Franciszkowi i Jakubowi, o pogwałcenie jej praw małżeńskich na wsi Lulino (Z. T. P. 35 s. 215). Żyła jeszcze 1693 r. (Kosc. 356 k. 148; P. 1125a k. 98v). Maciej M. był z nią bezdzietny. Z Klęczkowskiej pozostawił synów: Piotra, Franciszka, Jakuba i Abdona. Corki: Jadwiga, teresa, Konstancja, Marianna, Anna, Franciszka, ochrzcz. 20 XI 1665 r. (LB Jaraczew), o której więcej nic nie wiem, i Barbara. Z nich, Jadwiga zaślubiła 7 III 1666 r. we dworze w Wojciechowie Stanisława Dominika Skrzypińskiego, nie żyła już w 1714 r. Teresa, w latach 1676-1679 żona Benedykta Zakrzewskiego, 2-o v. w r. 1689 wyszła krótko po 26 VIII za Jana Korzboka Zawadzkiego, z którym żyła jeszcze 1691 r., 3-o v. w latach 1695-1700 była żoną Michała Turobojskiego, a oboje nie żyli już w 1712 r. Konstancja, ochrzcz. 17 XII 1658 r. (LB Jaraczew), w r. 1685 była żoną Michała Korzenickiego. Marianna (Marancja) zaślubiła 2 III 1699 r. w Kobiernie Stanisława Gołeckiego, umarła przed r. 1718. Anna, ochrzcz. 22 III 1665 r. (ib.), w latach 1700-1701 żona Wojciecha Dunina Szpota, zmarła bezpotomnie przed r. 1711. Wreszcie Barbara, w 1714 r. żona Wawrzyńca Kromolickiego. Zapewne synem Macieja był też Stanisław, ur. w Krzekotowicach, ochrzcz. 14 XII 1647 r., w którego metryce chrztu rodzice nie wymienieni (LB Pepowo), chyba zmarłyu dzieckiem.

1. Piotr, syn Macieja i Klęczkowskiej, otrzymał w r. 1680 od ojca zapis 6.000 zł (I. kal. 140 k. 28). Umarł młodo, jak się zdaje, już w r. 1685 (I. Kon. 66 k. 23v; I. Kal. 143 s. 185). Jego żoną była w r. 1680 Marianna Teresa Szkudlska, córka Jana Franciszka i Katarzyny z Pigłowic Manieckiej, wdowa 1-o v. po Marcinie Cielmowskim (I. Kal. 140 k. 48; I. Kon. 66 k. 23v). Od swego ojca nabyła ona za 6.500 zł połowę wsi Kucharki (Kucharki Militum) w p. kal., która to wieś w faktycznym jej posiadaniu znajdowała się już w r. 1680 (I. Kal. 142 k. 179). Nabytą od ojca połowę Kucharek sprzedała w r. 1685, będąc już wdową po M-im, za 6.250 zł Janowi Trąmpczyńskiemu (ib. 143 s. 185). Od Marianny Witowskiej, żony Chryzostoma Bacha Zdzienickiego, kupiła w 1696 r. za 800 zł część Przybysławic w p. kal. Była juz wtedy 3-o v. żoną marcina Zaleskiego (ib. 152 s. 317). Nie żyła juz w r. 1721 (ib. 163 s. 417). Znam jedynie córki Macieja i Szkudlskiej, wszystkie urodzone w Kucharkach: Anne Jadwigę, ochrzcz. 6 VII 1681 r., Teresę, ochrzcz. 15 IX 1682 r., i jadwigę, ochrzcz. 9 X 1684 r. (LB Kucharki). Z nich, Teresa wyszła w Droszewie 15 VII 1715 r. za Andrzeja Ostrowskiego, bezdzietna, nie żyła już w r. 1734. Nie żyła wtedy i najmłodsza z sióstr, niezamężna Jadwiga (I. Kal. 171/173 s. 36).

2. Franciszek, syn Macieja i Klęczkowskiej, wespół z bracmi, Jakubem i Abdonem odziedziczone po ojcu Gebice sprzedał w r. 1698 za 55.500 zł Teofilowi z Werbna Pawłowskiemu (P. 1135 IX k. 20). Potem, w r. 1701 dzierżawił od Zygmunta Franciszka Gałeckiego, wojewody inowrocławskiego, wsie Nowy Folwark i Durzyn w p. pyzdr. (Z. T. P. 38 k. 685v). Od Jana Kurcewskiego trzymał zastawem Tomice, z ktorego to zastawu kwitowali się wzajemnie t.r. (P. 1140 IV k. 61). Umarł między r. 1702 a 1710 (P. 1142 III k. 93v, 1145 k. 56). Ożenił się w r. 1694 z Barbarą Żychlińską, córką Jana i Anny z Powodowskich, wdową po Janie Strzeleckim, dostając od niej przed ślubem zapis sumy 1.000 złp (P. 1128 XIV k. 36v). Skasowała ona w 1695 r. dożywocie po swoim pierwszym mężu (Kośc. 307 k. 618). Była w latach 1708-1727 dzierżawczynią Mieszkowa, Wolicy Pustej i Czeszewa w p. pyzdr. (LB Debno; I. Kal. 157 s. 161; Z. T. P. 45 k. 1039). Dzieci miała tylko z pierwszym mężem.

3. Jakub, syn Macieja i Klęczkowskiej, od Wojciecha Rokossowskiego kupił w r. 1699 za 26.450 złp Mieszkowo w p. kośc. (P. 1136 IV k. 37). Występował w r. 1710 jako współspadkobierca zmarłej bezdzietnie siostry Anny zamężnej Duninowej (I. Kal. 157 s. 133), a w r. 1727 jako spadkobierca pomarłych bezpotomnie swych braci Franciszka i Abdona (Kośc. 315 s. 118). Miaskowo w r. 1736 zobowiązał się sprzedać za sumę 33.000 zł swemu synowi Karolowi (ib. 318 s. 499). Jak się zdaje, żył jeszcze w 1740 r., kiedy to mowa o nim jako o spadkobiercy siostry Duninowej (I. Kal. 177 s. 426), nie żył już w 1744 r. (Ws. 89 k. 5). Ożenił sie 1 X 1697 r. z Apolinarą Bielicką (LC Pogorzela), córką Marcina i Jadwigi z Tworzyjańskich, której w 1699 r. oprawił posag 12.000 zł i spisał z nią wzajemne dozywocie (Ws. 77 III k. 53v, 54). Nie żyła już w r. 1744 (Ws. 89 k. 5). Synowie, Karol i Wojciech, córki: Franciszka, Zofia i Ludgarda. Z nich, Franciszka zaslubiła w Poznaniu w kościele Św. Wojciecha 20 X 1742 r. Konstantego Ponikiewskiego, regenta grodzkiego kcynskiego, zmarłego w r. 1753 lub 1754. T.r. 7 VII w Czeszewie poszła powtórnie zamąż zaślubiając Michała Gockowskiego, tez regenta grodzkiego kcynskiego, potem burgrabiego kcyńskiego, z którym rozwiodła się przed r. 1783. Umarła w Wiśniewie 14 I 1787 r., pochowana w Gołańczy u Bernardynów. Zofia, kiedy w r. 1722 wstępowała do klasztoru klarysek w Poznaniu, otrzymała od swej ciotki heleny z Tworzyjańskich Rogalińskiej, pisarzowej ziemskiej poznańskiej, zapis 500 złp (P. 1187 k. 14). Chyba to jej pod imieniem Apolinary, zapewne przybranym w zakonie, a także jej siostrze Ludgardzie, też klarysce poznańskiej, Ludwika z Bielickich Miaskowska, sędzina ziemska wschowska, rodzona ich ciotka, zapisała w 1731 r. każdej po 500 zł (Kośc. 317 s. 151). Ludgarda (imię zapewne przybrane w zakonie) była już klaryską poznańską w r. 1723, kiedy otrzymała od rodziców zapis 1.000 zł (Kośc. 314 s. 73). Wyżej wyraziłem przypuszczenie, iz zakonnica Apolinara, wspomniana w r. 1731, to w świecie Zofia, ale możliwe też, iż była to jeszcze jedna córka Jakuba.

1) Karol, syn Jakuba i Bielickiej, ur. 24 VI 1704 r. w Zakrzewie (Żychl., data 1705 u Korytk.), w r. 1734 jedyny spadkobierca stryjecznych swych sióstr a córek stryja Piotra, Teresy zamężnej Ostrowskiej i panny Jadwigi (I. Kal. 171/173 s. 36). Nazwany dziedzicem w Miaskowie 1735 r. (LB Czerwonawieś), ale formalnie. Jak już widzieliśmy, ojciec zobowiązał się sprzedać mu tę wieś dopiero w r. 1736. Po śmierci żony został księdzem i był zrazu proboszczem w Rzgowie koło Konina, a 18 XII 1749 r. instalowano go na kanonii gnieźnieńskiej fundi Bużenin. Delegat z kapituły na sejmiki średzkie w latach 1750 i 1764, wiceprezydent Trybunału Koronnego 1751 i 1759 r. (Kurier Pol. z warszawy 20 X 1751 i z Gniezna 27 VI 1759, ib. nr 28). W latach 1763-1764 "prefekt fabryki" kościoła metropolitalnego, który spłonął w r. 1760 (Korytk.). Od brata Wojciecha i siostry Franciszki zamężnej Goskowskiej kupił w 1763 r. za 20.000 złp ich części w Miaskowie (P. 1337 k. 77v). Umarł nagle 27 (u Korytk. 28, u Żychl. 29) VIII 1771 r., pochowany w katedrze w kaplicy Św. Krzyża (LM Katedra, Gniezno). Żoną jego była Antonina Dzierżanowska, córka Jana Wojciecha, wojskiego wschowskiego, i Teresy z Konarzewskich, zaślubiona przed r. 1739. Dożywocie wzajemne spisywał z nią w 1744 r. (Ws. 89 k. 5) i t.r. 12 III w Miaskowie umarł, pochowany u Reformatów w Osiecznej (LM Czerwonawieś). Z jej posagu 18.000 złp, zabezpieczonego na Konarzewie, Karol M. w imieniu synów kwitował 1758 r. Stanisława Linowskiego, podstolego wschowskiego (P. 1325 k. 62v). Z tego małżeństwa synowie: Jan Nepomucen (Władysław Jan Nepomucen), ur. w Konarzewie, ochrzcz. 10 X 1738 r. (LB Łaszczyn), kwitował 1756 r. Karola Dzierżanowskiego z 11.666 zł, stanowiących część należnych jemu i braciom sum posagowych matki, t.j. 18.000 lokowanych na Gebicach i 2.000 na Miaskowie (Kośc. 327 k. 102), żył jeszcze 7 IV 1758 r. (P. 1325 k. 62v; LB Św. Trójca, Gniezno), Adam i Maciej, o których niżej. Córka Teofila, ur. w Miaskowie, ochrzcz. 29 X 1739 r. (LB czerwonawieś), której losy nie są mi znane. Żychlinski wymienia jeszcze jednego syna, mianowicie Konstantego, przez lat 16 przeora cystersów w Wagrówcu, a przez lat 14 proboszcza w Lądku. Ów Konstanty umarł w Lądzie 9 X 1804 r., mając lat 73, po 40 latach kapłaństwa i 42 latach profesji zakonnej (Nekr. Przemęt; Nekr. Obra; Nekr. Owińska). Tak więc ów Konstanty rodziłby się około r. 1731, co twierdzenie Zychlińskiego czyni wątpliwym.

(1) Adam (Mikołaj Adam), syn Karola i Dzierżanowskiej, ur. w Miaskowie, ochrzcz. 4 XII 1740 r. (LB Czerwonawieś), na swoich dobrach w r. 1767 zapisał sumę 1.000 złp ks. Statkiewiczowi, dziekanowi czarnkowskiemu, proboszczowi lubaskiemu (P. 1344 k. 156v). Obok brata Macieja współdziedzic Miaskowa 1771 r. (G. 100 k. 453). Był już chyba wyłącznym dziedzicem tych dóbr, kiedy je w r. 1778 sprzedawał za 58.000 zł Józefowi Skarbkowi Malczewskiemu, podkomorzemu J. Kr. Mci i staroście dębskiemu (Ws. 97 k. 103v). W latach 1770-1785 był, jak się zdaje, posesorem Stajkowa, gdzie rezydował. "Subaltern" kawalerii narodowej w 1784 r. (P. 1361 k. 495v). Od szwagra swego, Jana Nepomucena Garczyńskiego, kupił w 1786 r. za 62.000 złp wieś Siedleczek w p. kcyn. (P. 1363 k. 492v). Dziedzicem tej wsi był i w 1793 r. (G. 117 k. 10). U schyłku życia posesor miasta Zaborowa koło Leszna, gdzie zmarł 14 X 1813 r. (LM Leszno). Jego żoną była zaślubiona 28 IV 1768 r. Eleonora (Leonora) Garczyńska, córka kazimierza i Marianny Wilhelminy Szołdrskiej (LC Lubasz). Kwitowała ona w r. 1784 swego ojca, dziedzica Stajkowa, z 20.000 zł posagu (P. 1361 k. 495v). Umarła mając 72 lata 19 V 1819 r. w Zaborowie i została pochowana obok męża w Lesznie (LM Leszno). Synowie: kazimierz, Karol, Bartłomiej, Ludwik, Walenty i Witalis Jakub. Corki: Faustyna Wilhelmina, ur. w Śnieciskach, ochrzcz. 23 IX 1771 r. (LB Snieciska), Katarzyna, zmarła w Stajkowie 22 I 1779 r. w wieku dwóch lat (LM Lubasz).

a) Kazimierz (Kazimierz Walenty), syn Adama i Garczyńskiej, ur. w Lubaszu, ochrzcz. 6 II 1769 r. (LB Lubasz), od około 1787 r. cysters wagrowiecki pod imieniem Wojciecha (Adalberta), wyświęcony na kapłana ok. 1793 r., proboszcz w Żgowie, potem w Tuliszkowie, umarł w Wagrówcu 7 X 1830 r. (Nekr. Owińska; Nekr. Obra). Według Żychlińskiego miał po sekularyzacji zostać kanonikiem kaliskim, umrzeć w Kaliszu i być pochowanym w Tuliszkowie.

b) Karol (Józef Karol), syn Adama i Garczyńskiej, ur. w Stajkowie, ochrzcz. 19 III 1770 r. (LB Lubasz). Walczył 1794 r. w Wielkopolsce pod wodzą Dabrowskiego. Umarł w r. 1837 we wsi Kąpiel, pochowany w Czerniejewie (Żychl.).

c) Bartłomiej (Bernard Bartłomiej), syn Adama i Garczyńskiej, ur. w Stajkowie, ochrzcz. 22 VIII 1773 r. (LB Lubasz). Poległ w powstaniu 1794 r. (Żychl.).

d) Ludwik, syn Adama i Garczyńskiej, kapitan w wojskach Księstwa Warszawskiego, kawaler złotego krzyża wojskowego, poległ w r. 1812 pod Smoleńskiem (Żychl.).

O śmierci w wojnach z Rosjanami Bartłomieja i Ludwika wzmianka w zapisce o zgonie ich matki (Nekr. Cystersów, Wagrow.).

e) Walenty, syn Adama i Garczyńskiej, ur. 14 II 1784 r. w Boreczku koło Śremu, zmarły w Kaliszu w 1848 r. Ożenił się 16 VII 1806 r. z Karoliną Koszutską, córką Bogumiła i Salomei z Nieświastowskich, wdową 1-o v. po Józefie Draminskim. Umarła ona 29 III 1837 r. w Kąpielu koło Czerniejewa, w domu syna Ignacego, licząc lat 70 (Żychl.).

Ignacy, syn Walentego i Koszutskiej, ur. 5 VII 1807 r. (ib.), oficer wojsk polskich w powstaniu 1831 r., kawaler krzyża wojskowego, mieszkał potem w Wielkim Księstwie Poznańskim i w latach 1839-1845 był dziedzicem wsi Kąpiel. Był później w Poznaniu urzędnikiem sądowym. W r. 1851 nazwany raz taksatorem sądowym, raz "bonitor agrorum". Umarł w 85-ym roku życia 8 V 1892 r. w Ryszkowej Woli w Galicji, w domu swej córki (Dz. P.). Jego żoną była poślubiona 6 II 1833 r. w Brodnicy koło Śremu Zenobia Zadora Ciszewska, córka Józefa i Marianny z Dramińskich zmarła w Poznaniu 17 III 1875 r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Synowie: Witold, Maciej Mierzb, ur. w Kąpielu 5 VI 1838 r. (Żychl.), Jarosław i Mieczysław Emanuel Wojciech, ur. w Poznaniu na Chwaliszewie 25 XII 1844 r. (LB Św. Małgorzata, Pozn.). Córki: Helena, ur. w r. 1841, zmarła 1 V 1847 r. w wieku lat 5 i dziewięciu miesięcy (LM Św. Maria Magdal., Pozn.), Kazimiera (Kazimiera Salomea), ur. w Poznaniu 26 XI 1846 r. (ib.), wydana w Poznaniu u Św. Wojciecha 25 II 1873 r. za Jana Logę Radzikowskiego z Mołdawii (LC Św. Wojciech, Pozn.), Bronisława, ur. 2 XII 1848 r. (Żychl.), zmarła w Poznaniu 1 II 1858 r. (LM Św. Małgorzata, Pozn.), Władysława (Władysława Ludwika), ur. w Poznaniu 22 VIII 1851 r. (LB Św. Marcin, Pozn.; LB Św. Wojciech, Pozn.), żyła jeszcze 1875 r. Któraś z tych córek mieszkała potem w Galicji.

(a) Witold (Witold Euzebiusz), syn Ignacego i Ciszewskiej, ur. w Poznaniu na Chwaliszewie 15 XII 1833 r. (LB Św. Małgorzata, Pozn.), wyświęcony na kapłana we Włocławku w r. 1860 po ukończeniu tamtejszego seminarium, był proboszczem w Złotkowie koło Konina. Poszedł do powstania do oddziału Mielęckiego. Ranny, wrócił do parafii, ale został aresztowany i wywieziony do Wistługi w gub. kostromskiej. ostatni znak życia dał stamtąd 12 X 1865 r. (Dz. P. z r. 1869 15 VI; Żychl.).

(b) Jarosław (Jarosław Kazimierz), syn Ignacego i Ciszewskiej, ur. w Kąpielu 26 XI 1839 r. (LB Czerniejewo), architekt. Zaślubił 15 X 1876 r. Helenę Józefę Psarską, liczącą lat 28 (LC Św. Marcin, Pozn.).

f) Jakub (Witalis Jakub), syn Adama i Garczyńskiej, ur. w Stajkowie, ochrzcz. 1 V 1785 r. (LB Lubasz). Posesor miasta Zaborowa koło Leszna w latach 1815-1820 (LB Drzeczkowo), umarł w Poznaniu 6 II 1844 r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). jego pierwszą żoną była Ludwika Stremler (Strembler?), drugą, zaślubioną w Poznaniu 5 II 1843 r. Emilia Stremler, licząca wtedy lat 50 (LC Św. Marcin, Pozn.). Z pierwszego małżeństwa synowie: Aleksander, Jakub, ur. ok. 1827 r., i Władysław, ur. ok. 1828 r., wymienieni w akcie zgonu ojca.

Aleksander, syn Jakuba i Ludwiki Stremler, ur. ok. 1825 r., zmarły w swym majątku Michałowie kolo Środy 5 V 1896 r. w wieku lat 71, pochowany w Gieczu (Dz. P.). Z żony Józefy Wegłakowskiej(?) miał córkę Marię, która umarła w Michałowie 21 IX 1881 r., mając lat dziesięć (LM Giecz).

(2) Maciej (Sebastian Maciej), syn Karola i Dzierżanowskiej, ur. w Miaskowie, ochrzcz. 19 I 1742 r. (LB Czerwonawieś), współdziedzic Miaskowa obok brata Adama 1771 r. (G. 100 k. 453), w latach 1782-1787 posesor Śródki, wsi kapituły poznańskiej (LB Kleszczewo). Żył jeszcze w r. 1793, kiedy to występował jako posesor Koninka koło Łekna. Ożenił sie z Anną Miaskowską, córką Wojciecha z Lennogóry (Lednogóry) i Petronelli z Kosińskich, która 23 XII 1771 r. otrzymała od swych rodziców zapis posagu 20.000 złp. Wtedy była jeszcze chyba panną, żoną zaś Macieja była już z pewnością w r. 1778. Maciej w r. 1788 kwitował jej owdowiałą matkę z prowizji od tej sumy (G. 115 k. 87). Synowie: Wawrzyniec (Hipolit Wawrzyniec), ur. w Śródce, ochrzcz. 15 VIII 1782 r. (LB Tulce), umarł 22 I 1787 r. (LM Tulce), Wojciech, o którym niżej, Wincenty, pochowany 12 VI 1789 r., mający półtora roku (ib.), Grzegorz Nepomucen, ur. w Śródce 9 V 1789 r. (LB Tulce), Telesfor Jozef, ur. w Koninku 27 II 1793 r., zmarły 11 III 1794 r. (LB i LM Łekno). Z córek, Antonina Nepomucena, ur. w Lednogórze, ochrzcz. 10 V 1779 r. (LB Węglewo), pochowana w styczniu 1787 r. (LM Tulce), Justyna (Onufryna Justyna), ur. tamże, ochrzcz. 14 VI 1780 r. (LB Węglewo), wyszła 31 VIII 1817 r. w Poznaniu za Jana Sobiechowskiego, nauczyciela, rodem z Kościana. Ponieważ pan młody miał lat 24, panna podała swój wiek na lat 28, urywając sobie 10 lat (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Marianna, pochowana w styczniu 1787 r., miała lat sześć (LM Tulce).

Wojciech (Anastazy Wojciech), syn Macieja i Anny Miaskowskiej, ur. w Śródce, ochrzcz. 16 V 1784 r. (LB Tulce), kapitan 15 pułku piechoty wojsk Księstwa Warszawskiego, mieszkał potem na Chwaliszewie, przedmieściu Poznania, umarł zaś w Łącznym Młynie 4 III 1861 r., bezpotomnie (Dz. P.). Żoną jego była mieszczka chwaliszewska Agnieszka z Bagnowskich, owdowiała Piślewska, ur. ok. 1775 r. na Przedmieściu Śródka, zaślubiona 4 II 1825 r. (LB Św. Małgorzata, Pozn.).

2) Wojciech, syn Jakuba i Bielickiej, chorąży regimentu pieszego królewicza w 1753 r. (I. Kon. 78 s. 653), podporucznik wojsk koronnych 1760 r. (G. 99 k. 210v). Zawierał wespół z bratem Karolem 1740 r. ugodę z posesorem Wojsławic, Maciejem Przeradzkim (I. Kal. 177 s. 426). tego brata kwitował w 1753 r. z sumy 4.128 złp na poczet 23.128 złp należnych sobie wedle działu z tym bratem i siostrą Ponikiewską (I. Kon. 58 s. 653). Prawa do spadku po stryju Franciszku, tak swoje jak i nabyte od brata, ks. Karola, cedował w 1760 r. Piotrowi Sapieże, wojewodzie smoleńskiemu (G. 99 k. 210v), zaś siostra Gockowska t.r. skwitowała brata ze swych praw do tego spadku (P. 1330 k. 25). od Walentego Korwin Bienkowskiego otrzymał w r. 1760 zobowiązanie sprzedazy za sumę 42.000 zł Siedleczka w p. kcyn. (Kc. 144 k. 112v). Wespół ze wspomnianą wyżej siostrą części ich w Miaskowie sprzedał w r. 1763 za 20.000 złp bratu, ks. Karolowi (P. 1337 k. 77v). Siedleczko, wedle kontraktu z 8 X 1783 r., sprzedał za 60.000 złp swemu synowi Józefowi, pochodzącemu z pierwszego małżeństwa (G. 110 k. 137v), a jednocześnie scedował mu zaległe prowizje od sumy posagowej jego matki (ib. k. 139). Żył jeszcze, jak to zobaczymy, w 1790 r., nie żył zaś 1 III 1802 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Jego pierwszą żoną była zaślubiona 25 XI 1754 r. Konstancja Morawska, córka Jana, sędziego surogatota grodzkiego poznańskiego, i Katarzyny ze Sczanieckich (LC Katedra, Gniezno), zmarła w Opatówku 10 II 1760 r., pochowana w Poznaniu u Dominikanów (LM Opatówko). Po raz drugi ożenił się 12 II 1765 r. z Franciszką (Marianna Franciszką Anielą) Wyssogotą Zakrzewską z Książa (LC Książ), która umarła w Siedleczku 17 VI 1775 r. i 23 VI pochowana była w Gołańczy u Bernardynów (LM Łekno; A. B. Gołańcz, W. 42). Miała na Siedleczku zabezpieczoną sumę 30.000 złp (G. 110 k. 137v). Wreszcie trzecią żona Wojciecha była około r. 1781 Michalina Kaczkowska, córka Jakuba i Joanny z Jerzykowskich, która dostała od męża na Siedleczku zapis 8.000 złp (ib.), zaś wzajemne dożywocie spisała z mężem w r. 1790 (G. 115 k. 136v). Nie żyła już 1 III 1802 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Z pierwszej żony syn Józef, o którym niżej. Według Żychlińskiego Wojciech miał z Morawskiej także syna Antoniego, najstarszego z rodzeństwa, zrazu towarzysza chorągwi pancernej, potem dominikanina w Poznaniu, wreszcie plebana u Św. Ducha w Pleszewie, zmarłego w r. 1819. testament Jana Morawskiego z r. 1787 wymienia istotnie dwóch synów jego córki Konstancji zamęznej M-ej, zakonnika dominikanina (bez imienia) i Józefa (P. 1120 k. 58, 59). Z drugiego małżeństwa były tylko córki. Z nich, Anastazja Ludwika Teresa, ur. w Siedleczku 20 VIII 1769 r. Jadwiga Teresa, ur. tamże 6 II 1771 r. Jadwiga, ur. tamże w Maju 1772 r. (LB Łekno). Wreszcie Balbina, która przed 2 VI 1796 r. zaslubiła Franciszka Koszutskiego (ib.), a żyli oboje jeszcze 1 III 1802 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Z trzeciej żony syn Antoni Epifaniusz, a według Żychlińskiego także Mikołaj, kapitan wojsk Księstwa Warszawskiego, po którym z żony Duninówny miał być syn Wojciech. Z trzeciego małżeństwa pochodziła też córka Marianna, ur. w Siernikach 16 VII 1785 r., zmarła 12 I 1787 r. (LB i LM Kcynia).

(1) Józef, syn Wojciecha i Morawskiej, kwitował w r. 1782 Morawskich, Wojciecha, sędziego ziemskiego wschowskiego, zastawnika Belęcina, oraz Wojciecha, dziedzica tej wsi z należnych mu zapewne po matce 2.000 zł jako połowy sumy 4.000 (Ws. 102 k. 23). Jak to już widzieliśmy, od ojca nabył w r. 1783 Siedleczko. Swego dziada, Jana Morawskiego, sędziego surogatora grodzkiego wschowskiego, skwitował t.r. z 14.000 złp posagowych swej matki (P. 1360 k. 521), a w r. 1785 zakwitowała go z procesu (P. 1362 k. 415v). Dobra Siedleczko, na mocy kontraktu z 8 III 1785 r., sprzedał za 62.000 złp Janowi Garczyńskiemu (G. 112 k. 74b). Dziada Morawskiego skwitował w r. 1786 z 6.000 zł stanowiących resztę posagu matki wynoszącego 20.000 złp (P. 1363 k. 168). Pochodzące ze spadku po matce i po siostrze ciotecznej, pannie Franciszce Bojanowskiej, sumy z Budzisławia Kościelnego i z połowy Budzisławia Górnego oraz Zberzyn w p. gnieźn. cedował w r. 1788 Michałowi Łaszczyńskiemu, pułkownimowi kawalerii narodowej (G. 115 k 6v). Mieszkał w r. 1828 w Kurowie u brata swej żony. Wedle Zychlinskiego miał umrzeć w r. 1838 w wieku lat 90 i być pochowanym w Pomorzanach Kościelnych. Ten wiek stoi jednak w jaskrawej sprzeczności z datą zawarcia małżenstwa przez jego rodziców. Żoną Józefa była Józefa Koszkowska, córka Józefa i Serafiny z Chrzanowskich, ur. w Wysokiem w p. kon. około r. 1772, zmarła w Mieczownicy 16 VIII 1828 r., dziedziczka Brzezia w parafii Makolno (LM Giewartowo). Według Zychlińskiego rozwiedli się.

(2) Antoni, syn Wojciecha i Kaczkowskiej, ur. ok. 1781 r., kapitan wojsk polskich, posesor Łabiszynka 1813 r., Kawior 1817 r., Debłowa i Modliszewka 1821 r., był dziedzicem Pomorzan Kościelnych (LC Św. Trójca, Gniezno). Według Żychlińskiego umarła 1847 r. bezdzietnie. Ożenił się w Gnieźnie 1 IX 1813 r. z Eleonorą Muntzberg, córką Bonawentury i Marianny, kupców, liczącą wtedy lat 25 (LC Św. Trójca, Gniezno; LB Św. Michał, Gniezno). Żyła ona jeszcze 5 VIII 1833 r. (LB Św. Marcin, Pozn.).

(3) Epifaniusz, syn Wojciecha i Kaczkowskiej, ur. około 1787 r., dzierżawca Polskiej @Wsi 1813 r., Dębiny i Szymanowa 1818 r. (LB Otorowo), potem Cielmowa i Gurowa, zmarły 26 XII 1821 r. w Srebrnej Górze (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno). Żona jego była Emilia Koszutska, córka Faniamna i Urszuli, dziedziców Psarskiego, ur. ok. r. 1797, posesorka Polskiej Wsi 1813 r. (LC Św. Trójca, Gniezno). Owdowiawszy poszła 2-o v. 28 V 1822 r. za Jana Lubomęskiego (LC Śrem).

4. Abdon, syn Macieja i Klęczkowskiej, współdziedzic Gębic w r. 1698 (P. 1135 IX k. 20). W r. 1710 nie było wiadomo czy jeszcze żyje (I. Kal. 157 s. 133). Nie żył już napewno w r. 1727, potomstwa nie pozostawił (Kośc. 315 s. 118).

(C) Jakub, syn Jana i Sulimowskiej, w imieniu własnym i starszych braci, Macieja i Jakuba, spisywał w r. 1616 kontrakt z Andrzejem Krzyżanowskim i jego żoną Dorotą Miaskowską, Leliwitką (P. 996 k. 339v). Jak już widzieliśmy, w r. 1624 od brata Macieja nabył wespół z bratem Piotrem za 5.000 złp las położony na pograniczu Gębic a należący do Chociszewic i Bobkowic. Części w Wilkonicach p. kośc. sprzedał w r. 1626 za 4.500 złp Jakubowi Wilkonskiemu (P. 1415 k. 409). Nie żył już 1628 r. (Ws. 41 k. 143v). Jego żoną była Anna Pigłowska, córka Mikołaja, podczaszego koronnego, której w r. 1622, jeszcze przed ślubem, na połowie swych części w Krzekotowicach i w pustkach Szarpatkach i Pasierbicach oprawił 2.000 złp posagu (P. 1413 k. 164v). Anna, idąc powtórnie zamąż za Stanisława Konarzewskiego, zapisał mu w r. 1628, przed ślubem, sumę 2.500 zł (Ws. 41 k. 142v), swoją zaś oprawę na Krzekotowicach scedowała t.r. bratu pierwszego męża, Maciejowi M-mu (ib. k. 340v). Będąc już wdową i po tym drugim mężu, kupiła w r. 1640 od szwagra, Piotra M-go, za 2.350 złp części dworu na przedmieściu Poznania zwanym Nowe Ogrody (P. 1420 k. 159v). jej trzecim mężem był Mikołaj Ponętowski, podkomorzyc łęczycki, który ją przeżył. Ona nie żyła już 1661 r. (I. Kal. 125 s. 153). Synowie Jakuba: Feliks i Jakub, córka Marianna, która w r. 1641 wyszła za Świętosława Czackiego (P. 1420 k. 596).

1. Feliks (Felicjan), syn jakuba i Pigłowskiej, pozostawał w latach 1630-1636 pod opieką stryja Piotra M-go (P. 1023 k. 311v; Kośc. 297 k. 62v), a niewatpliwie także i w następnych kilku latach. Odziedziczona po stryju Macieju połowę ogrodu na przedmieściu Poznania, położonego za szpitalem Św. Krzyża, między ogrodami jezuitów i Jacka Rozdrażewskiego, w imieniu własnym i brata Jakuba sprzedał w r. 1646 za 2.500 złp Jakubowi Rozdrażewskiemu, staroście konińskiemu (P. 1422 k. 659). Części Gębic sprzedał w r. 1647 za 1.500 złp stryjowi swemu, Piotrowi M-mu (P. 1423 k. 12). Wespół z bratem Jakubem części ich obu w Krzekotowicach jak i w pustkach Szarpatkach i Pasierbicach sprzedał w r. 1649 za 18.000 złp Melchiorowi Konarzewskiemu (P. 1424 k. 137). T.r. od Marcina Krzycka, córka Piotra, której w r. 1647 po skasowaniu poprzedniej oprawy na częściach Gębic i Krzekotowic (w skutku sprzedaży części Gębic) oprawił posag 4.000 złp na połowie części Krzekotowic i pustki Szarpatek (P. 1423 k. 12, 201). Jej drugim mężem był w r. 1657 Jan Zielonacki (I. Kal. 122 s. 275). Nie żyła już Marianna w 1688 r. (Kośc. 356 k. 27v). Jedynym synem Feliksa był Franciszek.

Franciszek, syn Feliksa i Krzyckiej, podstarości kaliski w r. 1680 (I. Kal. 140 k. 103), pisarz grodzki koniński w r. 1686 (ib. 143 s. 69), miecznik poznański w r. 1699 (ib. 153 k. 513). Od Doroty Zakrzewskiej, wdowy po Tomaszu Wysockim, i od jej synów, Hieronima, Franciszka, Aleksandra i Wojciecha, kupił w r. 1690 za 6.200 zł części Wysocka Wielkiego w p. kal. (ib. 146 s. 22, 494). od Stanisława Kożuchowskiego, stolnikowicza kaliskiego, i od jego nieletniego bratanka Mikołaja Franciszka kupił w r. 1693 za 18.000 zł wsie Olszynę i Budziska w p. ostrzeszow., pochodzące ze spadku po ich ciotce, pannie Mariannie Siewierskiej, kasztelance gnieźnieńskiej (ib. 149 s. 379). Te wsie, wedle zobowiązania z r. 1694, sprzedał 1695 r. za 20.000 złp Wacławowi Lipskiemu, sędzicowi ziemskiemu kaliskiemu (ib. 152 s. 379). Od Jana Chryzostoma Wolińskiego kupił w r. 1696 za 23.000 złp wsie Rudzica i Wola Podłężna w p. kon. (ib. s. 247), a odprzedał mu je za taką samą sumę w 1700 r. (ib. 154 s. 151). Części w Wysocku Wielkim, nabyte ongiś od Doroty Wysockiej i jej synów, wedle zobowiązania z r. 1698 sprzedał w 1699 r. za 8.500 złp Walerianowi Kołdowskiemu (ib. 153 k. 513). Od Marcina z Łaska Słoneckiego otrzymał 1701 r. cesję praw do spadku po jego bracie stryjecznym, Wojciechu Słoneckim (P. 1140 II k. 93v). Nie żył już w 1712 r. (Z. T. P. 39 k. 839). Żoną jego była w 1682 r. Anna Wierusz Kowalska, córka Marcina i Doroty z Zaleskich, która t.r. wespół z bratem swym Marcjanem zrezygnowała spadłą po matce ich kamienice w Piotrkowie tamtejszemu kolegium jezuickiemu (I. Kal. 140 k. 547). Od męża, wedle zobowiązania z r. 1686, dostała 1687 r. oprawe 11.500 zł posagu (ib. 142 k. 515). Umarła w r. 1718 (I. Kon. 75 k. 37v; Py. 157 k. 111). Synowie, Antoni i Jan. Córki: Jadwiga, żona Władysława (Jana Władysława) Rosnowskiego, Katarzyna, Rozalia i Marianna. Wszyscy ci synowie i córki wraz z matką pozywali 1712 r. Jaskólskich (Z. T. P. 39 k. 839). We wspólnym pozwie rodzeństwa przeciwko Mielęckim z r. 1715 uczestniczył spośród sióstr niezamężnych tylko Rozalia i Marianna (Ws. 159 k. 10), snać Katarzyna już nie żyła. Była jeszcze córka Barbara, pod imieniem Teofili klaryska w Kaliszu nie uczestnicząca w pozwie z r. 1712, zapewne z tej przyczyny, że już wtedy była zakonnicą. Ksieni klarysek kaliskich w latach 1742-1743 (I. Kal. 178/180 z r. 1742, ib. s. 75 z r. 1743), umarła 19 IX 1759 r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). Jadwiga, zamężna Rosnowska, żyjąca jeszcze w r. 1718, oboje z mężem nie żyli już 1732 r. O Katarzynie i Rozalii milczy już akt plenipotencji dla Władysława Rosnowskiego wystawiony przez matkę w imieniu jej i jej dzieci (I. Kon. 75 k. 37v). Marianna, w r. 1718 jeszcze niezamężna (ib.), była w 1724 r. żoną Jana Mycielskiego, a 2-o v. w latach 1736-1752 Józefa Zaremby Cieleckiego, podwojewodziego sieradzkiego. Nie żyła już w r. 1756.

1) Antoni, syn Franciszka i Kowalskiej, nieletni w r. 1712 (Z. T. P. 39 k. 839), wespół z bratem Janem zaraz po śmierci matki zrzekł się 1718 r. fortuny ojcowskiej (Py. 157 k. 111), zapewne wskutek jej nadmiernego obciążenia długami. Dzięki małżeństwu wszedł w r. 1720 w posiadanie wsi Skrzynki oraz części wsi Trzemsze w p. sier., dóbr dziedzicznych Słomowskich. zastawił te dobra w r. 1772 za 7.000 złp Janowi Napruszewskiemu (I. Kon. 80 k. 241v). On i jego żona nazwani w r. 1723 dziedzicami(!) Słomowa Kościelnego (Z. T. P. 41 k. 1132), podczas kiedy w istocie byli niewątpliwie tylko posesorami. Tą żoną była Jadwiga Gałczyńska, wdowa po Andrzeju Słomowskim, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1720 (I. Kon. 80 k. 241v). Umarła pomiędzy r. 1760 a 1772 (ib. 79 k. 179, 80 k. 241v). Ich synem był Jakub.

Jakub, syn Antoniego i Gałczyńskiej, towarzysz chorągwi pancernej królewicza Fryderyka 1760 r., asystował w r. 1754 przy transakcji prawnej swojej przyrodniej siostrze, pannie Mariannie Słomowskiej (P. 1313 k. 160v). Otrzymał od niej w r. 1760 cesje naleznych jej zaległych prowizji od sumy posagowej lokowanej na Słomowie Kościelnym, wsi dziedzicznej jej braci, Jana i Stanisława Słomowskich (I. Kon. 79 k. 179).

2) Jan, syn Franciszka i Kowalskiej, burgrabia grodzki kaliski, zaprzysiężony na tym urzędzie w r. 1742, krótko po 10 IX (I. Kal. 178/180 s. 440), wojski poznański 1765 r. (LB Sowina; I. Kal. 206 k. 2). Nieletni 1712 r. (Z. T. P. 39 k. 839), a zapewmne i 1718 r. (I. Kon. 75 k. 37v). pełnoletni w r. 1723 (Z. T. P. 41 k. 1132). Od sióstr Gosławskich, Katarzyny, wdowy po Piotrze Pułjanowskim, i panny Zofii, córek Zygmunta, za kontraktem z r. 1735 nabył za 15.000 zł Sowinę Kościelną w p. kal. (I. Kal. 171/173 s. 271). Formalna rezygnacja dokonana została przez Pułjanowską w r. 1737, już po śmierci panny Zofii Gosławskiej (ib. 174/176 s. 308). Jan w r. 1753 pozywał tę Pułjanowska oraz roszczących sobie prawa do Sowiny, ks. Mikołaja Kozuchowskiego, kanonika kaliskiego, i Michała Kuczkowskiego, regenta grodzkiego kaliskiego (Rel. Kal. 152/153 s. 399). T.r. ks. Kozuchowski swoje prawa scedował M-mu (ib. s. 1153). Jan swemu zięciowi, Józefowi Mikorskiemu, chorążemu gąbińskiemu, zapisał 25 VII 1765 r. sumę 10.000 złp (I. Kon. 80 k. 220v). Nekrolog Franciszkanek śremskich datę jego zgonu kładzie na 28 V, rok określając w sposób tylko domniemany na 1760. Jak widzimy, śmierć mogła nastapić dopiero po 25 VII 1765 r. Ożenił się Jan z Barbarą Zielonacką, córką Macieja i Petronelli z Walknowskich, której w r. 1742 na połowie Sowiny Kościelnej oprawił posag 20.000 złp (I. Kal. 178/180 s. 378). Owdowiała Barbara, działając wespół z zięciem Mikorskim, Sowinę Kościelną, Błotną i Małą zwaną też Olenderską, zastawiła w r. 1771 Mariannie z Gotartowskich, wdowie po Józefie Parczewskim, oraz jej synowi ks. Karolowi Parczewskiemu (I. Kon. 80 k. 220v). Żyła jeszcze w r. 1774 (I. Kal. 214/216 k. 138). Córki Jana i Zielonackiej: Antonina Małgorzata, pierworodna, jak to zaznacza jej metryka, ur. w Sowinie Kościelnej 6 VI 1743 r., Ewa Krystyna, ochrzcz. 14 III 1745 r., Zuzanna Bogumiła, ur. tamże, ochrzcz. 13 VIII 1752 r. (LB Sowina). Z nich dożyła wieku dojrzałego tylko Krystyna, zapewne identyczna ze wspomnianą wyżej Ewą Krystyną. Wydana przed r. 1766 za Józefa Mikorskiego, chorążego gąbińskiego, potem podkomorzego gostyńskiego, żyła jeszcze w r. 1775.

2. Jakub, syn Jakuba i Pigłowskiej, pozostawał w latach 1630-1633 pod opieką stryja Piotra (P. 1023 k. 311v; Kośc. 297 k. 62v). Jak już widzieliśmy, brat jego starszy Feliks w imieniu własnym i jego sprzedał w r. 1649 ich części Krzekotowic, Szarpatek i Pasierbic Konarzewskiemu. Jakub t.r. nabył wyderkafem od stryja Piotra za 17.000 złp jego części w Gębicach (P. 1424 k. 249). od Marcina Pigłowskiego, przyszłego swego teścia, w r. 1652 wziął w zastaw za 15.000 złp wieś Wieczyno w p. kal. (I. kal. 118 s. 1690), a w r. 1661 sumę 20.000 złp, zapisaną sobie sposobem zastawnym przez tegoż Pigłowskiego, starostę łowickiego, na wsiach Wieczyno, Buszkowo, Ruda oraz na częściach wsi Łęg i Obory, cedował Władysławowi Skoroszewskiemu, chorążemu poznańskiemu (ib. 125 s. 864). Od Andrzeja Leszczyńskiego w r. 1661 wziął w zatsaw za 20.000 zł dobra Skomlin i Toplin w z. wiel. (I. kal. 125 s. 870). od Marianny z Zawadzkich, wdowy po Marcinie Rydzyńskim, podsędku ziemskim wschowskim, i od jej pomieszanego na umyśle syna Piotra kupił w r. 1670 za 20.000 złp Racędów w p. kal. (P. 1868 VI k. 39). Od Franciszka Tworzyjańskiego w 1671 r. wziął w zastaw za 18.000 zł Gebice w p. kośc. (Ws. 68 k. 560v). Racędów sprzedał w r. 1677 za 24.000 zł synowi Franciszkowi (R. Kal. 15 k. 606). Utwierdził w r. 1677 pod zakładem 12.000 zł swój testament, spisywany w Pawłowie 15 X t.r. (I. Kal. 138 s. 1259). Żył jeszcze w r. 1681, kiedy kwitował Annę z Koźmińskich Rososką i jej syna Kazimierza z sumy 2.000 zł (ib. 140 k. 235), a, być może, i w r. 1686 (ib. 143 s. 46). Pierwszej swej żonie, Mariannie Tworzyjańskiej, w r. 1649 oprawił posag 3.500 złp (P. 1424 k. 124), drugiej, Katarzynie Pigłowskiej, córce Marcina, starosty łowickiego, i Zofii z Gorzyckich, zaslubionej w r. 1652, oprawił 1653 r. posag 5.500 zł (R. Kal. 14 k. 312). Skwitowała ona swego ojca w r. 1661 z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 125 s. 886), już nie żyła w r. 1677 (ib. 138 s. 1011). Z pierwszego małżeństwa syn Franciszek, z drugiego córka Zofia i zapewne też z drugiego Marianna. Ta Marianna, chyba starsza od Zofii, wyszła w r. 1674 za Jana Parczewskiego, który żył jeszcze 1686 r. Po raz drugi w r. 1698 zaślubiła Franciszka Skrzypińskiego. Oboje żyli jeszcze w 1700 r., ona już nie żyła w r. 1712. Zofia szła najpierw w r. 1677 za Piotra Bogdanskiego, potem za Szymona Kwiatkowskiego, nie żyła już w r. 1712.

Franciszek, syn Jakuba i Tworzyjańskiej, nazwany dziedzicem Racędowa juz w r. 1676 (P. 154 s. 128), chociaż, jak to widzieliśmy, ojciec dokonal formalnej rezygnacji na jego rzecz dopiero w r. 1677. Od zakonnicy Heleny Bielawskiej, klaryski kaliskiej pod imieniem Ludwiki, kupił w r. 1687 za 17.500 zł wieś Korzkwy oraz części wsi Skrzypna i Momoty w p. kal. (I. Kal. 142 k. 505). Umarł między r. 1704 a 1713 (ib. 157 s. 201, 159 s. 9). Jego żoną była Jadwiga Kuczkowska, córka Dobrogosta (Bonawentury) i Zofii z Parczewskich, która w r. 1677 skwitowała rodziców z 6.000 zł, a ojciec jej zapisał jednocześnie zięciowi dług 2.000 zł (ib. 138 s. 988). T.r. Franciszek na połowie Racędowa oprawił tej żonie 6.000 zł posagu (R. Kal. 15 k. 608v). wzajemne dożywocie spisywali oboje w r. 1690 (I. kal. 146 s. 278). Owdowiawszy Jadwiga poszła 2-o v. 23 III 1715 r. za Kazimierza Jackowskiego, a mieszkała wtedy w Słaborowicach (LC Skalmierzyce). Małżonkowie Jackowscy zawierali w r. 1724 układ z Janem Niemojewskim, dziedzicem wsi Korzkwy (ib. 161 s. 276). Będąc już wdową i po drugim mężu, brała w r. 1735 od Andrzeja i Mikołaja Kuczkowskich oraz od ich sióstr w zastaw za 2.600 złp części Sobótki (ib. 171/173 s. 325). Umarła między r. 1739 a 1742 (Rel. Kal. 112/113 s. 1096; P. 1267 k. 265v). Synowie Jan i Jakub. Córka Zofia Agata, ochrzcz. 13 II 1678 r. (LB Kuczków), której dalszych losów nie znam. Zapewne zmarła dzieckiem.

1) Jan, syn Franciszka i Kuczkowskiej, uczestniczył w r. 1713 w komplanacji zawieranej przez matkę z małżonkami Popławskimi (I. Kal. 159 s. 9). Był obok brata dziedzicem w Racędowie i Korzkwach oraz w częściach Skrzypna. W imieniu własnym i brata Korzkwy i części Skrzypna w r. 1713 zastawił na trzy lata za 9.000 zł Petronelli z Rogalińskich Mierosławskiej (I. kal. 159 s. 233). Został zabity, a o morderstwo Bogdanscy i Parczewski, potomkowie ciotek Jana, oskarżali jego brata Jakuba i manifestowali się przeciwko niemu w r. 1743. Musiało tu jednak chodzic o wydarzenie odległe już w czasie, bowiem zamordowany Jan nazwany teraz dziedzicem Racędowa i Korzkiew, a ta druga wieś już w r. 1723 przeszła w ręce Niemojewskiego. Pozywający występowali jako spadkobiercy Jana (Z. T. P. 50 k. 1267).

2) Jakub, syn Franciszka i Kuczkowskiej, sędzia kapturowy województwa kaliskiego w r. 1734 (I. kal. 171/173 s. 109), wspomniany w r. 1713 (ib. 159 s. 9), dziedzic Racędowa i Korzkiew, skiwtowany w r. 1720 przez Jana Jackowskiego z 3.000 złp długu (ib. 161 s. 471). Korzkwy i część Skrzypna, wedle zobowiązania z r. 1721, sprzedał w r. 1723 za 23.000 złp Janowi Szarlejowi Niemojewskiemu (ib. 163 s. 278, 279). Spisywał 20 XI 1734 r. w Racędowie testament, który roborował 1735 r. (ib. 171/173 s. 24). Racędów sprzedał w r. 1735 za 50.000 złp Franciszkowi M-mu, łowczemu poznańskiemu (P. 1241 k. 32) i t.r. od Jana Korzboka Zaidlica wziął w zastaw za 40.000 złp Gądki w p. pozn. (ib. k. 63v). Zastawnik Gądek i Szczytnik, pozywał w re. 1739 wdowę po Franciszku M-im, łowczym poznańskim, nabywcy Racędowa (Rel. Kal. 112/113 s. 513). W Gądkach 18 IX 1742 r. ponownie spisał testament (P. 1367 k. 265v). Jak widzieliśmy, żył jeszcze 1743 r., nie żył już 1755 r. (I. Kon. 78 s. 891). Ożenił się z Julianną Miaskowską, córką Franciszka, kasztelanica krzywińskiego, i Franciszki z Wyszyny Grodzieckiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1722 (I. Kal. 163 s. 431). Żonie tej zapisał w r. 1723 sumę 10.000 złp (P. 1191 k. 236), a w r. 1725 dał jej oprawę posagu (P. 1201 k. 134). Ponownie ioprawił w r. 1736 jej posag w wysokości 7.000 złp. Zrobił to ze względu na dokonaną sprzedaż Racędowa (P. 1244 k. 36). Julianna nazwana posesorką Gądek 16 X 1740 r. (LB Tulce), otrzymała od męża w r. 1742 zapis sumy 14.000 złp, a więc niewątpliwie 7.000 złp posagu i tyleż wiana (P. 1268 k. 124). Żyła jeszcze w r. 1756, kiedy, będąc już wdową, zawierała komplanację ze spadkobiercami męża i jego brata Jana, idącymi po ich ciotkach, Mariannie 1-o v. Parczewskiej, 2-o v. Skrzypińskiej, i Zofii 1-o v. Bogdańskiej, 2-o v. Kwiatkowskiej (Rel. Kal. 163/164 s. 2671).

C) Jerzy, syn Feliksa i Przyborowskiej, należną mu z działów z braćmi część w Gębicach zobowiązał się w r. 1539 wydzierżawić za 13 grz. bratu Piotrowi (Kośc. 234 k. 382v). Od Marcina Dołęgi Wilkońskiego 1549 r. kupił za 200 grz. łan roli w Wilkonicach p. kośc. (P. 1395 k. 441v). Od brata Piotra dostał w r. 1551 z tytułu działów część dworu w Krzekotowicach (ib. k. 607v), ale ostatecznych działów bracia, jak już wiemy, dokonali dopiero w r. 1552, przy czym Jerzemu przypadły między innymi też i części w Gebicach (Kośc. 236 k. 26). Bratu Janowi dał Jerzy w r. 1553 dwie części dworu w Krzekotowicach, z przyległościami, w zamian za puste siedlisko i trzecią część dworu w Gębicach (P. 1396 k. 135v). Od Małgorzaty Zimlinskiej, żony Benedykta M-go, kupił w r. 1556 części wsi Zimlino (dzis Ziemlin) i Kuczyna w p. kośc., a jednocześnie "Biernasiowskie Siedlisko" w Krzekotowicach sprzedał za 100 zł bratu janowi (P. 1396 k. 377, 377v). Nabyte świeżo części Zimlina i Kuczyny sprzedał w r. 1557 za 4.000 zł swemu stryjecznemu bratu Jerzemu, synowi Benedykta (ib. k. 454). Od Wojciecha Wilkonskiego otrzymał w r. 1559 zobowiązanie sprzedania ogrodu "Pastewniczka" w Wielkich Wilkonicach (Kośc. 238 k. 168), która to transakcja została ostatecznie zrealizowana w r. 1560 (ib. 346 k. 33v). od Jana Gołaskiego cz. Bojanowskiego nabył w r. 1561 za 4.000 zł części w Krzekotowicach, Gębicach, Wilkonicach, oraz w pustkach Szarpatkach i Pasierbicach, które on trzymał wyderkafem w sumie 3.000 zł od zmarłego Jana M-go, brata Jerzego (P. 1397 k. 90v). Intromitowany do tych dóbr w r. 1562 (Kośc. 241 k. 17v). Nie żył już w r. 1566 (ib. 245 k. 18v) i zapewne zmarł włąsnie t.r. Jego pierwszą żona była Małgorzata Daleszyńska, córka Wojciecha, której w r. 1550, jeszcze przed ślubem, zobowiązał się na połowie tych części w Krzekotowicach, Gębicach i Szarpatkach, które przypadną mu z działów braterskich, oprawić 400(?) zł. posagu (Kośc. 235 k. 335). Oprawy tej dokonał 1551 r. (ib. 345 k. 217v), a w r. 1553 wyznaczył tę żonę opiekunką ich dzieci, przydając jej swego stryjecznego brata Macieja M-go, Macieja Zakrzewskiego i Macieja Daleszyńskiego (P. 1396 k. 130). Nie żyła już wr. 1559, kiedy pozywał zrodzone z niej swoje córki, Katarzynę, Annę i Małgorzatę, oraz ich wujów, Macieja i Andrzeja Daleszyńskich, żądając przedłożenia listu oprawnego na 400 zł. danego przez siebię ich matce (P. 901 k. 341v). T. r. żoną Jerzego była już Małgorzata Korzbokówna Łącka, córka Wincentego, wdowa 1-o v. po Michale Granowskim (Kośc. 238 k. 232v). Tego też roku na połowie swych części w Gębicach, Krzekotowicach i w pustce Szarpatkach oprawił jej 800 zł. posagu (P. 1396 k. 730). Tej żonie zlecił w r. 1561 opiekę nad wymienionymi wyżej córkami z pierwszego małżeństwa i nad Dorotą, urodzoną już z niej, przydając jej swych braci stryjecznych, Jerzego i Jana M-ch z Pomykowa (Kośc. 346 k. 41v). Będąc już wdową, w r. 1566 intromitowana do tej opieki (ib. 244 k. 60) co zdawałoby się wskazywać na to, iż Jerzy umarł krótko przedtym. Od Wojciecha Wilkońskiego nabyła w r. 1570 za 1.000 zł. węg. jego części w Wilkonicach (P. 1398 k. 119). Z małżeństwa z nią miał Jerzy M. synów Seweryna i Adriana oraz wspomnianą już córkę, Dorotę, żonę Jana Ossowskiego, zmarłego w r. 1598 lub 1599, która sama umarła w r. 1608 lub 1609. Z wymienionych pod r. 1559 córek z pierwszej żony, o Katarzynie nie wiem nic więcej, Anna była w latach 1595-1622 żoną Łukasza Bułakowskiego cz. Pogorzelskiego, Małgorzata w latach 1580-1588 żona Erazma Gołaskiego cz. Bojanowskiego z Gołaszyna, występowała jako wdowa po nim w latach 1600-1610.

(A) Seweryn, syn Jana i Łąckiej, nieletni w r. 1567 (Kośc. 246 k. 133), pozostawał wraz z bratem Adrianem pod opieką matki, Jana M-go z Pomykowa i Mikołaja Głogińskiego. Opiekunowie ci, Głogiński i M-i dobra swych pupilów, Gębice, Krzekotowice, Wilkonice Wielkie oraz pustki Szarpatki i Pasierbice w r. 1575 wydzierżawili na trzy lata małżonkom Maciejowi i Barbarze z Chraplewskich Kromolickim (P. 926 k. 291), a w r. 1579 stryj Jan M. skwitował Kromolickiego z 200 zł. z tej dzierżawy (P. 933 k. 134v). Obaj bracia w r. 1580 zostali skwitowani przez siostrę Małgorzatę zamężną Bojanowską z dóbr po rodzicach (P. 935 k. 213v). Sami w r. 1582 skwitowali z opieki, sprawowanej nad nimi przez zmarłego już stryja Jana M-go z Pomykowa, jego synów (P. 939 k. 116). Z dokonanego w r. 1584 działu z bratem dostały się Sewerynowi wszystkie części w Wikonicach Wielkich, połowa chróstów zwanych Nakieł, połowa folwarku i połowa lasu na Szarpatkach, wreszcie wszystkie części w Krzekotowicach (P. 942 k. 509). Te dobra, to jego części w Wikonicach Wielkich, Krzekotowicach, pustkach Szarpatkach i Pasierbicach oraz część chróstów zwanych Wierzchowiska w Gębicach sprzedał wyderkafem w r. 1592 za 3.500 złp. bratu Adrianowi (P. 1400 k. 881), a w 1594 r. sprzedał mu je wieczyście za 5.000 złp., wyłączając tylko niektórych poddanych (Kośc. 347 k. 126v). Dostał w r. 1595 od tego brata dożywonie użytkowanie Pasierbic (Ws. 203 k. 107v). Wespół z bratem skwitowany w r. 1595 r. przez siostrę Annę zamężną Bułakowską z dóbr po rodzicach (P. 964 k. 136v). Żył jeszcze w 1596 r., kiedy to poddanego z Gębic dał Piotrowi Piotrowskiemu (Ws. 204 k. 1v), nie żył już w r. 1601 (Kośc. 281 k. 199v). Jeszcze przed ślubem, w r. 1584, przyszłej swej żonie Annie z Goreczek Szczurskiej córce Macieja, oprawił na połowie swych części w Wilkonicach Wielkich, Krzekotowicach, oraz w pustkach Szarpatkach i Pasierbach posag 1.200 złp. (P. 1399 k. 321; Kośc. 284 k. 265v). Zaślubił ją krótko po 29/VI. t. r. (P. 943 k. 26). Anna, będąc już wdową, w r. 1604 zapisała 600 zł. gotowizną i 100 zł. w wyprawie przyszłemu zięciowi Żarczyńskiemu w posagu za córką Zofią. Jednocześnie otrzymała zobowiązanie od owdowiałej Doroty Krajewskiej, iż jej syn Wojciech Krajewski oprawi 700 zł. posagu przyszłej swej żonie Dorocie, także córce Seweryna M-go i Anny z Szczurskich (Ws. 21 k. 18v, 19). Żyła jeszcze w r. 1618, kiedy to otrzymała zapis 1.500 zł. długu od zięcia Żarczyńskiego (P. 1000 k. 280v) i została skwitowana przez Jana Gwiazdowskiego, męża trzeciej swej córki Anny, z 800 zł. posagu (ib. k. 545). Z tych trzech córek, Zofia była w latach 1604-1617 żoną Jakuba Żarczyńskiego, Dorota, w r. 1604 żona Jakuba Krajewskiego, Anna, w r. 1618 za Janem Gwiazdowskim, jako wdowa po nim występowała w r. 1640, nie żyła już 1660 r.

1. Adam, syn Seweryna i Szczurskiej, wespół z bratem Janem skwitowany w r. 1601 przez Jakuba Szczurskiego ze 100 złp. (Kośc. 281 k. 199v). Z działu z bratem wziął w 1624 r. części wsi Czarnotki, Ociosna i Kępa w p. pyzdr., oszacowane na 8.000 zł. (P. 1414 k. 983v). Od Anny z Brodowa, wdowy po Wojciechu Zieleńskim, sekretarzu J.Kr.Mci, kupił w r. 1625 za 10.100 złp. Wyszakowo i pustkę Biernatki w p. pyzdr. (P. 1415 k. 55v), a 1626 r. sprzedał te dobra za 10.800 złp. Łukaszowi Pigłowskiemu (ib. k. 475). Części Czarnotek, Ociosny i Kępy zrazu w r. 1626 sprzedał wyderkafem za 4.000 złp. Andrzejowi Rydzyńskiemu (ib. k. 452), a potem w r. 1627 te dobra wraz z pustkami Raszewy i Leszcze sprzedał mu wieczyście za 13.000 złp. (ib. k. 1003v), kupując jednocześnie od Jana Kołudzkiego za 24.000 złp. Płaczkowo cz. Bartoszewice Mniejsze w p. kośc. (ib. k. 1005). Wieś tę za tę samą sumę sprzedał w r. 1637 Jakubowi Zakrzewskiemu (P. 1211 k. 807). T. r. od Stefana Tarchalskiego kupił za 34.000 złp. wsie Tarchały, Gorzyczki, część Topoli i folwark Kakarnów w p. kal. (R. Kal. 11 k. 828v) i zaraz owe dobra sprzedał wyderkafem za 9.000 złp. Ludwikowi Krzyckiemu, jednocześnie biorąc je od niego w dzierżawę (Ws. 47 k. 598). Tarchały i Gorzyczki, część Topoli i folwark Kakarnów sprzedał w r. 1649 za 45.000 złp. Bogusławowi Leszczyńskiemu, podskarbiemu wielkiemu koronnemu i staroście generalnemu wielkopolskiemu (P. 1424 k. 429). Od Władysława Kobierzyckiego kupił t. r. za 45.000 złp. części wsi Brodnica i Grabianowo oraz pustek: Kopyto, Kopytko i Kąty. Jednocześnie od Marianny z Wrzący, wdowy po Stanisławie Szołdrskim, cześniku kaliskim, i od jej syna Andrzeja Szołdrskiego kupił za 10.000 złp. połowę lasów w Brodnicy i Grabianowie (ib. k. 524v, 541v). Brodnicę, części w Grabianowie, pustki Kopyto, Kopytko i Żurawie sprzedał w r. 1653 za 65.000 złp. synowi swemy Adrianowi (Ws. 208 k. 160). Temu synowi dał też t. r. pewnych poddanych z Tarchał i Gorzyczek (Ws. 56 k. 376). Żył jeszcze w r. 1665, kiedy to córce swej Teresie, zamężnej Kowalskiej, cedował 2.000 zł. z sumy 8.000 zł. zapisanej jemu i jego żonie przez Maksymiliana M-go, kasztelana krzywińskiego (Ws. 63 k. 821). Nie żył już w r. 1676 (P. 1094 k. 385). Jego żoną była Jadwiga Pigłowska, córka Mikołaja, wdowa 1-o v. po Piotrze Gorzyckim, której w r. 1622, jeszcze przed ślubem, oprawił posag 4.000 złp. (P. 1413 k. 166v). Wzajemne dożywocie spisywali małżonkowie w r. 1623 (P. 1414 k. 22v). W 1629 r. zapisał jej oprawę 3.500 złp. posagu na połowie Płaczkowa cz. Bartoszewic (P. 1416 k. 243v). Dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił w r. 1634 opiekunami: ją, Jana, swego brata rodzonego, Piotra, brata stryjecznego M-ich, Jerzego Pigłowskiego i Marcina Sławoszewskiego (Ws. 47 k. 281). Posag 3.500 złp. oprawił jej 1637 r. ponownie, ale teraz na połowie Tarchał (Ws. 207 k. 108). Umarła między r. 1660 a 1665 (Ws. 59 k. 858v, 861, 63 k. 821). Syn Adrian. Z córek, Teresa, w latach 1645-1665 żona Hieronima Wierusz Kowalskiego, burgrabiego ziemskiego pyzdrskiego, występowała jako wdowa w latach 1677-1688, nie żyła już w r. 1692. Anna, w latach 1653-1692 za Władysławem Cieleckim. Wreszcie Katarzyna, dominikanka w Poznaniu, w klasztorze przy ulicy Wronieckiej. Ojciec w r. 1645, niewątpliwie wtedy właśnie, kiedy szła do klasztoru, na Tarchałach zabezpieczył konwentowi roczny czynsz 140 złp. od należnej jej z majątku rodzicielskiego sumy 2.000 złp. (P. 1422 k. 1). Żyła jeszcze w r. 1676 (P. 1094 k. 396). Chyba ta sama Katarzyna, dominikanka, umarła przed 1709.20/VIII. r. (Nekr. Dominik., Pozn.).

Adrian, syn Adama i Pigłowskiej, ur. po r. 1623, poseł na sejm w r. 1658 (P. 1820 k. 319), w r. 1661 (P. 187 k. 192), w r. 1662 (P. 188 k. 483), wreszcie w r. 1666, kiedy sejm zerwał (P. S. B.). Marszałkował sejmikowi przedsejmowemu w Środzie 1669 r. i jeszcze raz posłował (P. 196 k. 594v, 206v). Mianowany stolnikiem poznańskim 1669.1/X. r., kasztelanem santockim w r. 1672, krótko przed 13/II. (P. 199 k. 507v; Ws. 68 k. 594v, tutaj już w r. 1671 tytułowany kasztelanem santockim!), kasztelan śremski już 1677.26/IV. r. (LC Mórka). Od ojca, jak już widzieliśmy, nabył w r. 1653 wieś Brodnicę i części we wsi Grabianowie i pustkach Kopyto, Kopytko, Żurawiec, oraz otrzymał od ojca pewnych poddanych z Tarchał. Części puste Grabianowa w p. kośc. sprzedał w r. 1673 za 4.000 złp. Władysławowi i Hieronimowi braciom Kołaczkowskim (P. 1426 k. 590). Od brata swej żony, Andrzeja Szołdrskiego, cześnikowicza kaliskiego, który dopełniał w ten sposób zobowiązania danego przez swą zmarła matkę Mariannę z Wrzący Szodłrską, nabył w r. 1679 za 10.000 złp. połowę jej dziedzicznych lasów w Brodnicy (P. 1429 k. 267). Umarł w r. 1683 (P. 1106 I k. 35, VI k. 5), pochowany w Poznaniu u karmelitów Bożego Ciała. Żoną jego była Katarzyna Szołdrska, córka Stanisława, cześnika kaliskiego, i wspomnianej już Marianny z Wrzący Zajączkówny, której w r. 1660 oprawił na Brodnicy posag 20.000 zachowując wolne od oprawy części Grabianowa (P. 1072 I k. 25). T. r. skwitowała ona swą matkę i brata Andrzeja z wypłacenia tej posagowej sumy (Ws. 59 k. 870v). Dożywocie wzajemne spisali małżonkowie w r. 1662 (Ws. 208 k. 139). Katarzyna spisała testament 1686.2/VII. r. w Brodnicy (Ws. 76 k. 48v, 152 k. 90), ale żyła jeszcze w r. 1690, kiedy zawierała ugodę z Mikołajem Sławkiem (Kośc. 307 k. 244). Adrian potomstwa nie zostawił, a spadek po nim, a więc Brodnica, dostał się siostrom. Z nich, Teresa Kowalska swoją część scedowała w r. 1688 swym córkom (Kośc. 356 k. 41v), zaś Anna Cielecka w r. 1692 ustąpiła swej części synowi Janowi i córce Dorocie zamężnej Modlibowskiej (Ws. 76 k. 344). Jedni i drudzy t. r. sprzedali spadłą po wuju Brodnicę oraz pustki Kopyto, Kopytko i Kąty za 50.000 złp. Franciszkowi Kowalskiemu, synowi już zmarłej Teresy z M-ch (P. 1124 VIII k. 30).

2. Jan syn Seweryna i Szczurskiej, wespół z bratem Adamem skwitowany w r. 1601 ze 100 złp. przez Jakuba Szczurskiego (Kośc. 281 k. 199v). Z działów przeprowadzonych z tym bratem otrzymał w r. 1624 Wilkonice Wielkie oraz części w Krzekotowicach i w pustkach Szarpatkach i Pasierbicach, dobra oszacowane na 18.000 złp. (P. 1414 k. 983v). W jego posiadaniu znajdowały się Krzyżanki w p. kośc., które w r. 1626 sprzedał wyderkafem temuż bratu za 2.000 złp. (P. 1415 k. 342). Części w tej wsi 1634 r. nabył na własność od Jana Gorzyńskiego, płacąc za nie 4.200 złp. (Ws. 207 k. 26). Od Jana Radzewskiego kupił w r. 1635 za 18.000 złp. Błożejewo w p. kośc. (P. 1418 k. 509v), a jednocześnie Melchiorowi Konarzewskiemu sprzedał za 15.000 złp. Wilkonice, Wilkoniczki Mniejsze, części Krzekotowic, pustki Szarpatki, Nakło, Świnki i Pasierbice (ib. k. 512). Od Jana Kołudzkiego, brata swej pierwszej żony, kupił w 1643 r. za 50.000 złp. wieś Grąbkowo, folwarki w Roskochowie, Roskochówku i Maliszynie, wieś Goruszki oraz pustki Darnowo i Tąbliny w p. kośc. (Ws. 207 k. 203v). Z Wojciechem Ziemęckim, dziedzicem części w Krzyżankach, zawierał w r. 1643 ugodę względem rozgraniczenia ich posiadłości w tej wsi (Kośc. 351 k. 116). Błożejewo w p. kośc. sprzedał w r. 1644 za 20.000 złp. Stanisławowi Kołudzkiemu, innemu bratu swej żony (Ws. 207 k. 205). Od Zygmunta Ziemęckiego, brata zmarłego już Wojciecha i opiekuna jego córek, Anny i Jadwigi, kupił w r. 1647 za 6.500 złp. ich odziedziczoną po ojcu część Krzyżanek (Ws. 208 k. 24). W r. 1647 ustanowił opiekę dla dzieci zrodzonych z obydwu żon (Ws. 51 k. 104v), a jednocześnie córkom z pierwszego małżeństwa, Annie, Teresie, franciszkance w Śremie, i Konstancji, klarysce w Głogowie, zapisał każdej po 30 zł. rocznej pensji (ib. k. 105v). Nie żył już w r. 1649 (I. Kal. 115 s. 1041). Pierwszą jego żoną była Małgorzata Kołudzka, córka Wojciecha, której w r. 1626 na połowie Wielkich Wilkonic i części w Krzekotowicach oprawił 5.000 złp. posagu (P. 1415 k. 331v). Po raz drugi pojął w r. 1634 Mariannę Lipską, córkę Stanisława, stolnika poznańskiego, której jeszcze przed ślubem, 12/VI., na tych samych dobrach oprawił posag wynoszący 4.000 zł. gotowizną i 1.000 zł. w wyprawie. Od tej oprawy pozostawił wolne części w Krzyżankach (Rel. i I. Z. Kal. 10 k. 18). Tej żonie w r. 1646 znów dał oprawę na 5.000 zł. posagu, tym razem na połowie Grąbkowa (P. 1422 k. 853). Owdowiała Marianna z Lipskich wespół z siostrą Anną zamężną Poniatowską, chorążyną sieradzką, dobra odziedziczone po bracie Aleksandrze Lipskim, więc Sośnicę, Kaczyniec Jarmuzewo oraz pustki Nowawieś, Ciosna i Kamionka sprzedały w r. 1650 za 40.000 zł. Kazimierzowi Mikołajewskiemu (R. Kal. 14 k. 109v). Marianna, pani oprawna na Grąbkowie, żyła jeszcze w r. 1669, kiedy została skwitowana z 1.500 zł. przez Mariannę z Gostyńskich Kotlińską (I. Kal. 129 s. 791). Nie żyła już w r. 1684 (P. 1107 V k. 48v). Z Kołudzkiej syn Franciszek Kazimierz oraz trzy córki. Z nich, Zofia była w latach 1641-1650 żoną Jana Wielowiejskiego, występowała jako wdowa 1676 r., umarła w r. 1701. Anna, jak już widzieliśmy, była w r. 1647 pod imieniem Teresy franciszkanką w Śremie, umarła tam 1661.1/IX. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem), wreszcie Konstancja, w r. 1647 klaryska w Głogowie. Kwitowała ona w 1649 r. swą macochę z 1.500 zł. posagu (Ws. 51 k. 216v). Z Lipskiej córki, z których Marianna, w latach 1625-1669 żona Jana z Iwanowic Koźmińskiego, wdowa w r. 1671, umarła w r. 1685. Jadwiga, a latach 1663-1701 żona Andrzeja z Konar Kołaczkowskiego, nie żyła już w r. 1711. Zuzanna, cysterka w Trzebnicy, otrzymała od matki w r. 1659 zapis rocznej pensji 100 zł. (Ws. 56 k. 822, 823v), żyła jeszcze w r. 1662. Teresa, t. r. pod imieniem Konstancji, klaryska w Poznaniu (P. 188 k. 4v), a 1684 r. wikariuszka w tym konwencie (P. 1107 V k. 48v). Wreszcie Urszula, o której wiem tylko tyle, że w r. 1663 matka wyznaczyła dla niej opiekunów (Ws. 63 k. 509v).

Franciszek Kazimierz (Kazimierz Franciszek), syn Jana i Kołudzkiej, skwitowany w r. 1650 z 230 złp. przez rodzoną siostrę Zofię zamężną Wielowiejską (Z. T. P. 30 s. 510), zaś w r. 1663 skwitowany z dóbr ojczystych przez przyrodnią siostrę Jadwigę zamężną Kołaczkowską (Ws. 63 k. 509v). Od Jadwigi z Zamięckich, żony Jana Arcemberskiego, kupił w r. 1675 za 6.250 złp. jej połowę wsi Krzyżanki w p. kośc. (P. 1427 k. 318). Lutynię w p. pyzdr. sprzedał w r. 1677 za 20.000 złp. Andrzejowi Chudzyńskiemu (P. 1428 k. 331). Wieś Krzyżanki sprzedał wyderkafem w r. 1679 za 15.000 zł. swemu synowi Franciszkowi, zachowując sobie 1.100 zł. dożywotniej pensji (Ws. 73 k. 340, 543). Był procesowany przez przyrodnią siostrę Teresę, w zakonie Konstancję, wikariuszkę klarysek poznańskich, o wieś macierzystą Grąbkowo, a skwitowany ze sprawy w r. 1684 (P. 1107 V k. 84v). Innej przyrodniej siostrze Jadwidze, zamężnej Kołaczkowskiej, dopłacił w r. 1685 z Grąbkowa do jej posagu sumę 6.000 zł. (P. 1110 VIII k. 65v). Od Franciszka Przybysławskiego kupił w r. 1685 za 5.000 złp. jego części w Krzyżankach (P. 1110 IX k. 35v). Te Krzyżanki sprzedał wyderkafem w r. 1688 ponownie synowi Janowi, tym razem za 30.000 złp. (P. 1115 I l. 100v). Ostatecznie w r. 1700 sprzedał ową wieś na wieczność za 50.000 złp. synowi Maksymilianowi (P. 1138 III k. 31). Skwitowany w r. 1704 przez córkę Konstancję, zamężną Zbijewską (Ws. 77 V k. 41v), umarł 26/VII. t. r., jak się zdaje, w Grąbkowie (LM Golejewko). Jego pierwszą żoną była Florentyna Wierusz Kowalska, córka Eustachego, poślubiona w r. 1650, której t.r. oprawił 4.000 zł. posagu na połowie Grąbkowa, Roskochowa, Roskochówka, Krzyżanek, Małyszyna, Goruszek Wielkich i Małych, Darnowa i Tablin w p. kośc. (Ws. 51 k. 325, R. Kal. 14 k. 71). Oprawę tę skasował i powyższą sumę posagową w r. 1654 zabezpieczył tylko na Krzyżankach (R. Kal. 14 k. 357). Drugą żoną była Konstancja Katarzyna Wężykówna Widawska, wdowa 1-0 v. po Remigianie Domaniewskim, którą zaślubił przed r. 1670 (I. Kal. 129 s. 969). Żyła ona jeszcze w r. 1681 (ib. 140 k. 188). Wreszcie trzecią żoną była w r. 1692 Zofia Franciszka Jastrzębska, córka Piotra i Katarzyny ze Zbijewskich (P. 1123 V k. 83v). Kwitowała ona w r. 1704, będąc już wdową, synów Franciszka Kazimierza z jego poprzednich żon, a także i swego syna Antoniego, jako spadkobierców ojca (Kośc. 309 s. 189). W r. 1705 (w lutym ?) poszła 2-o v. za Piotra Kułakowicza (LC Stary Gostyń) i umarła między r. 1713 a 1724 (Kośc. 311 s. 143, I. Kal. 161 s. 440). Z pierwszej żony synowie: Adam, Franciszek, Adrian i Jan Kazimierz, oraz córka Barbara, dla których ojciec w r. 1669 ustanowił opiekunów (ib. 129 s. 228). Barbara przed r. 1686 poszła za Wacława Lipskiego, sędzica ziemskiego kaliskiego, występowała jako wdowa w r. 1711, pochowana u Reformatorów w Miejskiej Górce 1741.1/II. r. Z synów, o Adamie nie wiem nic więcej. Franciszek, ur. w Krzyżankach, ochrzcz. 1655.1/VIII. r. (LB Pępowo) dostał od ojca, jak to widzieliśmy, w r. 1679 wyderkaf Krzyżanek. O Adrianie i Janie Kazimierzu będzie niżej. Z drugiej żony synowie Andrzej i Maksymilian, urodzeni obaj przed r. 1669, względnie przed 1670, bowiem zostali objęci aktem ustanowienia opieki z r. 1669. (zob wyżej). Michał, już tym aktem nie objęty, a więc jeszcze wtedy nie żyjący. Andrzejowi, Maksymilianowi, Michałowi, Teresie, Zuzannie, Katarzynie i Zofii, swoim synom i córkom z drugiego małżeństwa zapisał ojciec w r. 1681 sumę 10.000 zł. jako ich macierzystą (I. Kal. 140 k. 188). Z tych synów, o Andrzeju nie wiem nic więcej. Z córek, Teresa była w r. 1692 żoną Mikołaja Gorzyńskiego. Zuzanna, klaryska w Głogowie 1688 r. (Ws. 152 k. 203). Katarzyna, w latach 1697-1719 żona Mikołaja Zbijewskiego, zmarła po r. 1739. Zofia, w r. 1710 żona Łukasza Daleszyńskiego, zmarła przed r. 1728. Z trzeciej żony syn Antoni i córki, z których Teofila, w r. 1710 żona Romana Rogalińskiego, zmarła przed r. 1731. Teresa, której jako pannie w r. 1710 brat Jan Kazimierz zapisał 5.000 złp. (P. 1145 k. 37v), w latach 1722-1951 żona Walentego Otto Trąmpczyńskiego, nie żyła już w r. 1760. Wreszcie Florentyna Magdalena, ochrzcz. 1701.29/V. r., i Marianna Ludwika, ochrzcz. 1703.23/V. r. (LB Jutrosin), których dalszych losów nie znam.

1) Adrian, syn Franciszka Kazimierza i Kowalskiej, ur. 1657 r., jezuita 1672 r., wyświęcony na kapłana 1685 r., wykładowca matematyki, filozofii i teologii w kolegiach w Kaliszu, Poznaniu, Krakowie rektor kolegium w Poznaniu w latach 1703-1706, w Krakowie w r. 1706, prowincjał polski w latach 1708-1712, rektor kolegium w Poznaniu 1712., w Jarosławiu w latach 1717-1721, w Krakowie 1721 r., zastępca prowincjała 1726 r., prefekt studiów w Poznaniu w latach 1730-1733, potem w Krakowie, zmarł tam 1737.28/II. r. (P. S. B.).

2) Jan Kazimierz, syn Franciszka Kazimierza i Kowalskiej, sędzia surogator grodzki wschowski 1701 r. (Kośc. 208 k. 1), a obok tego podsędek ziemski wschowski 1720.23/II. r. (Ws. 79 k. 135, 164 k. 10). Jak już widzieliśmy, w r. 1688 od ojca nabył wyderkafem Krzyżanki, po to, by mieć gdzie oprawić posag żonie. Ostatecznie przypadło mu Grąbkowo, którą to wieś w r. 1706 wydzierżawił za 6.000 zł. bratu Michałowi (Ws. 77 V k. 77v). T. r. swym przyodnim siostrom, Katarzynie i Konstancji, zamężnym Zbijewskim, spłacił sumy należące się im po ich matce (ib. k. 78, 79). Wespół z pozostałymi braćmi spłacił też wtedy i rodzoną swą siostrę Barbarę zamężną Lipską (ib. k. 84). Od swych braci, Maksymiliana i Michała, działających też w imieniu nieletniego Antoniego, nabył w r. 1710 za 82.000 złp. dobra, których nie umiem bliżej określić z racji uszkodzenia karty (P. 1145 k. 33). Nie trudno się jednak domyślić, że transakcja ta dotyczyła Grąbkowa, folwarków: Roszkowa, Roszkówka, Małyszyna, wsi: Goruszek Wielkich i Małych, Darnowa i Tablin, których to dóbr był dziedzicem aż do śmierci (Kośc. 318 s. 392). Od brata Antoniego, dopełniającego zobowiązania danego przez Maksymiliana i Michała, nabył w r. 1715 za 13.100 złp. jego część w Grąbkowie (P. 1149 II k. 151). Żył jeszcze 1728.5/XI. r., kiedy to kwitował syna Kaspra (Kośc. 167 k. 7). Umarł w r. 1729, a 13/VI. t.r. mianowany był jego następca na urzędzie podsędka (Ws. 171 k. 250, Sep. Reformatorów w Miejskiej Górce). Dnia 20/XII. t.r. wdowa sporządziła inwentarz pozostałych po nim rzeczy (Ws. 171 k. 335, Kośc. 167 k. 187). Jego pierwszą żoną była Konstancja Koszutska, córka Franciszka i Zofii z Miaskowskich, której w r. 1688 na wsi Krzyżanki oprawił posag 10.000 złp. (P. 1116 VIII k. 69v). Skwitowała ona swego ojca z majątku rodzicielskiego 1690 r. (I. Kal. 146 s. 7), od męża zaś otrzymała t.r. zapis długu 3.000 zł. (Ws. 76 k. 357v). Jej oprawa na Krzyżanlkach została skasowana i w r. 1692 otrzymała nową na taką samą posagu (P. 1124 VIII k. 53v). Drugą żoną Jana Kazimierza była Ludwika Bielicka, córka Marcina, zaślubiona przed r. 1700. Jej posag, 12.000 złp., oprawiony zrazu na sumie zastawnej na wsi Bruczkowo p. pyzdr., został skasowany i w r. 1711 oprawę przeniesiono na połowę Grąbkowa i innych dóbr (P. 1146 II k. 35). Testament spisywała w Grąbkowie w r. 1729 (Ws. 83 k. 92). Swoim rodzonym siostrzenicom, Ludgardzie i Apolinarze M-im, klaryskom poznańskim (o nich wyżej), zapisała w r. 1731 każdej po 500 zł. (Kośc. 317 s. 151). Mowa o niej jako o zmarłej już 1740 r. (P. 1260 k. 146v), więc mylny jest zapis Bernardynow poznańskich kładących ten zgon na r. 1743 (A. B., Poznań, W. 58). Z pierwszej żony byli synowie, Franciszek i Kasper, z drugiej, Stanisław, Józef i Antoni, o których niżej, Karol Mrcin, ochrzcz. 1711.13/XI. r., Kazimierz Maciej, ochrzcz. 1715.20/III. r., Andrzej Mikołaj, ochrzcz. 1717.12/XII. r. (LB Jutrosin), wszyscy trzej niewątpliwie pomarli dziećmi. Były też z Bielickiej córki. Z nich, Konstancja, ochrzcz. 1700.28/III. r. i chyba to do niej odnosi się zapis zgonu bezimiennego dziecka Jana i Ludwiki, zmarłego 1700.28/IX. r. Zofia umarła w r. 1728, licząc lat pięć, pochowana w Miejskiej Górce u Reformatorów. Inne bezimienne dziecko tych rodziców zmarło w styczniu 1706 r. (LB, LM Gostyń).

(1) Franciszek (Franciszek Ignacy), syn Jana Kazimierza i Koszutskiej, mianowany miecznikiem wschowskim 1726.23/VII. r. (Ws. 168 k. 189v) łowczym poznańskim w r. 1731 (wiadomość o tym z Warszawy 5/XII., K. P. nr 1o2). Wspomniany 1710.20/VIII r. w komplanacji zawieranej przez ojca w Krzyżankach z Kazimierzem Koszutskim (Ws. 77 VII k. 45v). Dziedzic Raciborza, Rumiejek i Kopaszyc w r. 1719 (Py. 157 k. 25v), które to dobra, należące niegdyś do Kazimierza Dzierzbińskiego, sędziego ziemskiego wschowskiego, nabył kilka lat wcześniej od wnuczki po córce Helenie, żonie Piotra Kożmińskiego, sędziego ziemskiego kaliskiego, Anny Koźmińskiej, od wnuków po córce Annie, żonie Macieja Niegolewskiego, chorążego wschowskiego, to jest od Kazimierza Niegolewskiego, starosty pobiedziskiego, Urszuli, żony Stanisława Malczewskiego, wreszcie Marianny, żony Stefana Czackiego. Kompromis o te dobra zawierał z nimi wszystkimi w r. 1717 (P. 1151 k. 153v, 1153 k. 56v). Od innej jeszcze córki Piotra Koźmińskiego i Heleny Dzierzbińskiej, Urszuli, wdowy po Janie Niemojewskim, sędzicu ziemskim wieluńskim, otrzymał w r. 1729 zobowiązanie względem sprzedaży jej części w tych wsiach za sumę 12.680 zł. (I. Kal. 167 s. 267). Od Jakuba M-go nabył w r. 1735 za 50.000 złp. Racędów p. kal. (P. 1241 k. 32). W r. 1735 nazwany zastawnym posesorem Lednogóry (G. 97 k. 18). Mocą działów braterskich przeprowadzonych w Grąbkowie 1736.4/VI. r., pod zakładem 105.000 złp., nabył od braci dobra Grąbków, Raszków, Raszkówek, Małyszyn, Goruszki Wielkie i Goruszki Wielkie i Małe, Darnową i Tabliny w p. kośc. (Kośc. 318 s. 392). Umarł t. r., pochowany u Reformatorów w Miejskiej Górce (Sep. Reform., Miejska Górka). Jego brat Kasper jako opiekun pozostałych po nim dzieci, dobra powyższe sprzedał w r. 1737 za sumę 109.000 złp. Modestowi Ulatowskiemu, pułkownikowi J.Kr.Mci (P. 1249 k.62). Żoną Franciszka w r. 1717 Teresa Niegolewska, córka Macieja, chorążego wschowskiego, i Anny z Dzierzbińskich (P. 1151 k. 163v). Wespół z tą żoną trzymał w posiadaniu miasto Wolsztyn z przyległymi wsiami i w r. 1727 został skwitowany przez jej stryja Kazimierza Niegolewskiego, starostę pobiedziskiego, jak też przez jej rodzeństwo, przy czym w tym pokwitowaniu M-cy nazwani bezprawnymi posesorami (Kośc. 357 k. 128v). Teresa żyła jeszcze 1749.17/IX. r. (LB Środa). Z niej synowie, Antoni i Adrian. Z córek, Urszula 1728.21/V. r. trzymała do chrztu swą młodszą siostrę Barbarę, urodzoną w Wolsztynie (LB Wolsztyn). Ta Urszula, jeszcze nieletnia w r. 1740 (P. 1260 k. 146v), niezamężna w r. 1743 (P. 1271 k. 33), była już w r. 1745 żoną Marcina Krzyżanowskiego, kapitana, z czasem pułkownika J.Kr.Mci. Nie żyła już w r. 1776. O Barbarze nie wiem nic więcej, zapewne zmarła dzieckiem. Była jeszcze córką Anna, żyjąca 1751.7/VI., (LB Dębno).

a. Antoni (Antoni Franciszek), syn Franciszka i Niegolewskiej, jeszcze jako subdiakon został 1749.3/III. r. scholastykiem poznańskim, w r. 1751 był już proboszczew Dębnie i w Nowymmieście (LB Dębno). Instalowany 1767.26/II. r. na kantorii gnieźnieńskiej, był w r. 1768 prezydentem Trybunału Koronnego (KOrytk.). Miał też w r. 1773 scholasterię kolegiaty piotrkowskiej. Był doktorem ob. praw (Py. 158 k. 375, LC Opalenica). Jako nieletni pozostawał w latach 1737-1743 pod opieką stryja Kaspra (P. 1249 k. 62, 1273 k. 41v). Otrzymał w r. 1739 wespół z bratem Adrianem od stryja Antoniego rezygnację jego części w Grąbkowie, Roszkowie, Roszkówku, Małuszynie, Goruszkach Wielkich i Małych, Darnowej i Tablinach, wedle zobowiązania działowego wobec ich ojca, danego w r. 1736 (P. 1256 k. 228v). Wraz z bratem należał w r. 1743 do liczby spadkobierców zmarłego bezpotomnie Kazimierza Koszutskiego: dziedzica Ruska z przyległościami (P. 1273 k. 41v) i wespół z nim, dokonując wtedy podziału tego spadku z innymi spadkobiercami, to jest z Piotrem, Franciszkiem, Stanisławem i Ambrożym, braćmi Koszutskimi, nabył od nich za sumę 75.000 złp. Ciołkowo w p. kośc., wieś przypadającą tym Koszutskim po ich wuju Kazimierzu (ib. k. 43). Obaj bracia M-cy wypłacili w r. 1745 szwagrowi Marcinowi Krzyżanowskiemu 20.000 złp. posagu za siostrą ich Urszulą (P. 1282 k. 75v). Antoni, będąc już scholastykiem poznańskim, dopełnił w r. 1750 zobowiązania danego w r. 1737 przez stryja i opiekuna Kaspra M-go nie żyjącemu już pułkownikowi Antoniemu Modestowi Ulatowskiemu, i wespół z bratem Adrianem dokonał formalnej rezygnacji Grąbkowa i innych wsi za sumę 109.000 złp. (P. 1299 k. 69, 71v). Obaj bracia odziedziczyli po ojcu Racędów w p. kal., które to dobra, wedle zobowiązania z r. 1752, sprzedali 1753 r. za 35.000 złp. Mikołajowi Chlebowskiemu, staroście liwskim (I. Kal. 196/198 k. 201). Antoni, dziedzic po rodzicach Rusiborza z przyległościami, zrobił na tych dobrach w r. 1745 zapis na rzecz franciszkanów konwentualnych poznańskich (P. 1367 k. 440v). Dnia 1783.3/VI. r. dobra Rusibórz, Rusiborek, Kopaszyce, Rumiejki Szlacheckie, Opatrzność, Murzynowo Borowe i Olendry oraz folwark sprzedał za 150.000 złp. Łukaszowi Krzyżanowskiemu (Py. 163 k. 325). Umarł w Poznaniu 1787.15/III. r., pochowany w tamtejszej katedrze (LM Dębno n. Wartą; Korytk., tu data zgonu 16/III.)

b. Adrian, syn Franciszka i Niegolewskiej, wspomniany w latach 1737-1753 (P. 1249 k. 62, I. Kal. 196/198 k. 201). Prócz wymienionych wyżej jego wystąpień wespół z bratem, innych, dotyczących już tylko jego, nie znam. Umarł 1756.21/VIII. r. w Poznaniu, pochowany w Śremie u Franciszkanów (LM Sw. Maria Magdal., Pozn., Nekr. Franciszkanek śrem. gdzie data zgonu 20/VIII).

(2) Kasper (Kasper Antoni), syn Jana Kazimierza i Koszutskiej, rotmistrz J.Kr.Mci w r. 1731 (K. P. nr 82), mianowany łowczym wschowskim 1735.10/IX. r. (Ws. 174 k. 97v), podstoli poznański 1739 r. (Ws. 87 k. 84), komisarz z województwa kaliskiego na trybunał skarbowy radomski w latach 1743-1745 (P. 1271 k. 38v; K. P. nr 378, 440), stolnik kaliski 1756.28/X. r. (K. P. nr 180), mianowany w r. 1759, krótko przed 13/I, chorążym wschowskim (Rel. Kal. 171 s. 124), tego samego roku, krótko przed 26/V, złożył ten urząd (Ws. 184 k. 173). Wdspomniany pierwszy raz w komplanacji zawieranej przez ojca z Kazimierzem Koszutskim w Krzyżankach 1710.20/VIII (Ws. 77 VII k. 45v). Zawierał 1736.4/VI. r. w Grąbkowie umowę działową z braćmi (Kośc. 318 s. 392). Opiekował się potem swymi bratankami, dziećmi zmarłego Franciszka, łowczego poznańskiego. Był w latach 1739-1740 pełnomocnikiem braci, ks. Stanisława i Antoniego, do spraw związanych ze spadkiem po bracie stryjecznym Aleksandrze, skarbniku kaliskim (Ws. 87 k. 84, 84v; P. 1259 k. 41). Jako współspadkobierca pozostałych po skarniku wsi, Kotlina, Krzyżanek i Twardowa, w imieniu własnym oraz swych braci i bratanków po bracie Franciszku wieś Kotlin z folwarkiem Waliszewo w p. kal. w r. 1740 sprzedał za 90.000 złp. stryjowi Antoniemu M-mu (P. 1260 k. 146v). Od Piotra Koszutskiego, syna Adama, pisarza ziemskiego poznańskiego, kupił w r. 1743 za 90.000 złp. Smogorzewo z folwarkiem Talary w p. kośc. (P. 1271 k. 38v), zaś od Piotra, Franciszka, Stanisława i Ambrożego, braci Koszutskich, t. r. wespół ze swymi bratankami kupił Ciołkowo w p. kośc. (ib. k. 41). Odziedziczone przez siebie i swych bratanków z brata Franciszka dobra pochodzące z działów dokonanych po śmierci Kazimierza Koszutskiego, to jest połowę Ruska, Suchorzewka i Strzyżewka w p. pyzdr. sprzedał w r. 1743 za 135.000 złp. Piotrowi, Franciszkowi, Stanisławowi, Ambrożemu i Pawłowi braciom Koszutskim, pisarzewiczom ziemskim poznańskim (P. 1273 k. 41v) Smogorzewo i folwark Talary sprzedał w r. 1750 za 103.000 złp. Andrzejowi Wilczyńskiemu (P. 1299 k. 40), ale owe dobra zaraz potem od niego odkupił za taką samą sumę (ib. k. 78). Swej córce, zamężnej Baranowskiej, wypłacił w r. 1758 posag 30.000 złp. (P. 1326 k. 48). Umarł w r. 1759 (Ws. 92 k. 192; P. 500 k. 37). Jego pierwszą żoną była w r. 1725 Jadwiga Bnińska, córka Piotra, sędziego grodzkiego nakielskiego, i Anny z Krąkowskich (P. 1201 k. 42, 1210 I k. 253). Żyła ona jeszcze 1736.8/X. r. (LB Krobia). Drugą żoną, zaślubioną przed r. 1739 (ib.), była Joanna Malczewska, córka Wojciecha, sędziego ziemskiego poznańskiego, i Anny z Romatowskich, chyba identyczna z Małgorzatą Joanną, ur. w Luboni, ochrzcz. 1717.14/VII. r. (LB Poniec), wdową 1-o v. po Tomaszu Hinczy Rogowskim, zmarłą w ściejewicach 1759.14/III. r., pochowaną u Reformatorów w Miejsckiej Górce (LM Poniec; Sep. Reform., Miejska Górka; LM Strzelce Wielkie, tu data zgony 3/III., miejsce: Smogorzewo). Joanna po pierwszym mężu była dożywotniczką Doruchowa i Rudy w p. ostrzesz., które to dożywocie kasowała w r. 1756 (Ws. 92 k. 117v). Trzymała natomiast jeszcze w r. 1757 Gościejewice (ib. k. 203), na których miała od Rogowskiego zapisaną oprawę 50.000 zł. posagu. Kiedy jej syn Krzysztof Rogowski, dziedzic Gościejewic, posag ów ojczymowi M-mu wypłacił, ten w r. 1759 oprawił ową sumę na Smogorzewie (ib. k. 205). Kasper M. jako opiekun tego pasierba dokonał zamiany Gościejewic na Grabonóg, przeciwko czemu Krzysztof Rogowski manifestował się w r. 1760 (P. 500 k. 37v). Z pierwszego małżeństwa byli synowie: Jan Babtysta Jan Nepomucen Piotr z Alkanatry, ur. w Pudliszkach, ochrczcz. 1731.7/VII. r. (LB Krobia), oraz Ignacy, o którym niżej. Była i córka, Józefa (Józefata Marianna Ewa), ur. w Pudliszkach, ochrzcz. 1736.8/X. r. (ib.), wydana 1757.18/II. r. w Poniecu za Ludwika Baranowskiego, rozwiedziona z nim w r. 1777, wdowa 1786 r., umarła w Kcyni 1808.16/IX. r. Z drugiego małżeństwa synowie: Franciszek, Augustyn i Józef, o których niżej, Jan Kanty Rafał, ur. w Pudliszkach, ochrzcz. 1742.25/X. r., czyba zmarły 1743 r. (LB Krobia), Jakub Feliks Wojciech, ur. w Gościejewicach, ochrzcz. 1749.24/VIII. r. (LB Poniec), o którym nie mam innych wiadomości, wreszcie Marcin, o którym niżej. Córka Maria Salomea, ochrzcz. z wody 1750.17/XI. r. (LB Strzelce W.).

a. Ignacy, syn Kaspra i Bnińskiej, od Ignacego Lisieckiego w r. 1748 wziął w zastaw na trzy lata za 20.000 złp. Orzeszkowo i część Dominowa w p. pyzdr. (P. 1292 k. 162). Z braćmi, Franciszkiem i Józefem, spisywał 1762.18/VI. r. w Smogorzewie kontrakt działowy (P. 1335 k. 43). Od Łukasza Bnińskiego, kasztelanica śremskiego, mocą zobowiązania z r. 1769 nabył za 40.000 złp. Chlebowo z pustkami Bledniewkami i Krzyżowicami w p. gnieźn. (P. 1346 k. 167v, 1363 k. 364v). Umarł 1773.22/V. r. pochcowany w Poznaniu u Karmelitów bosych (LM Poznań, Św. Maria Magdal.). Jego żoną była w 1765 r. Magdalena Czachórska, posesorka Trzcionki w r. 1769 (LB Michorzewo), żyjąca jeszcze 1792.31ć. rr. (LB. Św. Maria Magdal., Pozn. ). Ich syn Kasper. Z córek, Wiktoria (Wiktoria Jadwiga), ur. w Podstolicach, ochrzcz., 1765.27/XII. r. (LB Chodzież), wydana 1785.17/VIII. r. w Kłecku za Antoniego Norberta Grabskiego, burgrabiego i komisarza województwa poznańskiego, a za Księstwa Warszawskiego sędziego trybunału poznańskiego. Żyła jeszcze 1813.23ć. r. Barbara i Jadwiga, w r. 1787 jeszcze nieletnie, pozostawały pod opieką stryjów, Franciszka Salezego i ks. Józefa (P. 1116 k. 482).

Kasper, syn Ignacego i Czachórskiej, ur. 1771.11/I. r. "przypadkowo" na probostwie w Jabłkowie (LB Jabłkowo), po śmierci ojca pozostawał pod opieką Łukasza Bnińskiego, sędziego ziemskiego poznańskiego, i ks. ks. Józefa M-go, proboszcza katedralnego poznańskiego, którzy to opiekunowie kontraktem z 1787.27/VI. r. dziedziczną swego pupila wieś Chlebowo z pustkami Bledniewkami i Krzyżowicami sprzedali za 50.000 złp. Marcinowi Radońskiemu, rotmistrzowi wojsk W. Ks. Litewskiego (P. 1364 k. 417, 1375 k. 131). Według Żychlińskiego Ow Kasper miał być pułkownikiem 15 pułku piechoty Księstwa Warszawskiego i z żony Marianny hr. von der Mark miał mieć córkę Józefinę zamężną za Adolfem von Königsmarck.

b. Franciszek Salezy, syn Kaspra i Malczewskiej, chyba identyczny z Franciszkiem Karolem, synem tychże rodziców, ur. w Pudliszkach, ochrzcz. 1739.31/I. r. (LB Krobia). Starosta gnieźnieński, a starostwo to za konsensem królewskim z 1759.26/V. r., cedował mu t. r. Rafał Gajewski, chorąży wschowski, i jednocześnie skwitował go z 38.000 zł. stanowiących cenę tego starostwa (Ws. 92 k. 191, 192). Mianowany szambelanem królewskim w r. 1760 (K. P., wiadomość z Warszawy z 15/X, nr 44). Miał już w r. 1776 order Św. Stanisława (P. 1353 k. 75v). O sprzedaż starostwa gnieźnieńskiego za sumę 40.000 złp. zawarł 1779.3/VII. r. kontrakt z Józefem Skórzewskim, szambelanem J.Kr.Mci (P. 1356 k. 80V), ale to starostwo wraz z wójtostwami Wąwolniki i Łagiewniki scedował Skórzewskiemu dopiero w 1781 r., za konsensem królewskim z 24/V. t. r. (P. 1358 k. 36). Był członkiem Rady Nieustającej w r. 1780 (Kośc. 333 k. 258), komisarzem skarbu koronnego w r. 1781 (I. Kal. 221 k. 143), mianowany kasztelanem gnieźnieńskim 1786.7?II. r. (Kossak.), t.r. ozdobiony orderem Orła Białego. Kwitował w r. 1759 swego ojca z sum: 30.000 zł. ojczystej i 8.333 zł. macierzystej, należnych z Gościejewic (Ws. 92 k. 191v). Jak to już wiemy, spisywał w Smogorzewie 1762.18/VI. r. działy z braćmi. Od żony, o czym jeszcze będzie mowa, nabył w r. 1777 dobra lubaskie. Odziedziczoną po Michale M-im, staroście gębickim, sumę 30.000 złp., zabezpieczoną na wsi królewskiej Gonięcino p. pozn., scedował w r. 1781 Ignacemu M-mu (P. 1370 k. 125). W r. 1775 nazwany dziedzicem Zborowa w p. kal., posesorem dóbr królewskich tejże nazwy i dzierżawcą Chlebowa (I. Kal. 214/216 k. 238). Będąc dożywotnim emfiteutycznym posesorem dóbr królewskich żborowa w p. kal., zastawił w r. 1781 owe dobra za 70.000 złp. na trzy lata wdowie Zofii Czyżewskiej (I. Kal. 221 k. 143), zaś w r. 1787 za taką samą sumę i też na trzy lata Stanisławowi Szczuckiemu (ib. 227 k. 315). Córce swej Franciszce idącej za Krzyckiego mocą umowy przedślubnej spisanej w Lubaszu 1790.23/IV. r. przeznaczył posag 100.000 (P. 1367 k. 52). Umarł w Otorowie 1816.14/III. r., pochowany w Lubaszu (LM Otorowo; LM Lubasz). Ożenił się 1761.25/XI. r. z Katarzyną M-ą, córką Michała, kasztelana lędzkiego, i Anieli z Walknowskich (Walichnowskich), rodzoną bratanicą Michała, wojewody kaliskiego (LC Lubasz). Katarzyna w r. 1761 zobowiązała się swoje części w Przyborowie sprzedać Józefowi Włostowskiemu (G. 100 k. 106), a 1764 r. oboje małżonkowie sprzedali temuż Włostowskiemu wieś Sanniki (G. 105 k. 72, 100v). Oboje zawarli w Rzgowie 1776.24/III. r. kompromis działowy z jej siostrą Anielą i jej mężem Marcinem Nossalskim skarbnikowiczem czerniechowskim, mocą którego to kompromisu dostały się M-im wsie Szczytniki i Taczały w p. gnieźn. (P. 1353 k. 75v). W r. 1777 pani Katarzyna, już będąc rozwiedzioną z mężem, sprzedała mu za 350.000 złp. dobra Lubasz, Sławienko, Prusinoiwo, Miełkowo w p. pozn., za 55.000 złp. Szczytniki i części w Taczałach w p. pozn., wreszcie za 14.000 złp. kamienicę w Poznaniu przy ulicy Wrocławskiej, koło kamienicy generała Raczyńskiego (P. 1357 k. 297, 299, 303). Zawierała w r. 1779 układ z byłym mężem (P. 1356 k. 83v). Ponieważ rozwód nastąpił przed nominacją Franciszka na kasztelana gnieźnieńskiego, do śmierci tytułowała się tylko starościną gnieźnieńską, tak, iż np. wnuka swego Makarego Swinarskiego w r. 1804 trzymali do chrztu " były kasztelan gnieźnieński" i " była starościna gnieźnieńska" (LB Św. Marcin, Pozn.). Umarła "starościna" w Lubaszu 1812.30/IX. r., licząc lat 71 (LM Lubasz). Synowie: Jan Andrzej Wojciech, ur. w Lubaszu, ochrzcz.1762.24/XI. r., zmarły tamże1763.6/III. r., Michał January Mateusz, ur. tamże, ochrzcz. 1764.22/X. r. (LB, LM Lubasz), niewątpliwie zmarły dzieckiem. Z córek, Zofia i Franciszka (ta drugaa zapewne identyczna z Franciszką Wincentą, ur. w Lubaszu 1771.9/III. r. ) poszły zamąż w Lubaszu jednego dnia, 1790.29/IV., pierwsza za Swinarskiego, podczaszyca kaliskiego, druga za Józefa rzyckiego, kasztelanica krzywińskiego (LC Lubasz). Swinarska, dziedziczka po rodzicach Lubasza, przeżyła męża i żyła jeszcze 1825.8/X. r. Krzycka owdowiawszy posła 2-o v. 1797.2?V. r. ww Lubaszu za Józefa Moszczeńskiego, kasztelana lędzkiego, dziedzica Otorowa. Jako wdowa i po tym mężu umarła mając 48 lat 1817.13/IV. r., pochowana w Lubaszu. Były jeszcze i inne cóeki: Anna Magdalenia, ur. w Lubaszu, ochrzcz. 1766.30/V. r. (LB Lubasz), Marianna Waleria Barbara, ochrzczo. 1768.11/XII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), zmarła w Lubaszu 1769.22/VIII. r. (LM Lubasz), wreszcie Tekla (Tekla Apolonia Scholastyka), ur. w Lubaszu 1776.7/II. r. (LB Lubasz), niezamężna, dziedziczka Lubasza, zmarła w Dębem 1838.4/IX. r. (LM Lubasz).

c. Augustyn (Augustyn Jan), syn Kaspra i Malczewskiej, ur. zapewne w Gościejewicach, ochrzcz. 1740.31/VIII. r. (LB Poniec), konfederat barski, w latach 1770-1774 zesłaniec w Tobolsku, w r. 1777 podstarości gnieźnieński. Będąc dziedzicem części Smogorzewa sprzedał w r. 1762 tę swą część za 25.000 złp. Karolowi Koszutskiemu, miecznikowiczowi kaliskiemu (Kośc. 329 k. 68). Ze Stanisławem Modlibowskim kwitował się w r. 1777 z wzajemnych pretensji płynących z dzierżawy starostwa gnieźnieńskiego (G. 104 k. 102). Żył jeszcze w r. 1788 (P. 1365 k. 182v). Nie wiem czy można z nim identyfikować Augustyna M-go, który w Potarzycy zaślubił 1786.5/VI. r. Katarzynę Kąkolską z Krobi, zapewne córkę tamtejszego mieszczanina (LC Krobia).

d. Józef, syn Kaspra i Malczewskiej, ur. w Smogorzewie 1744.5/V. r. (P. S. B.), jezuita w latach 1758-1767, magister 1762 r. (P. 1335 k. 43), proboszcz w Śmiglu, instalowany na kanonię katedralną poznańską fundi Łęki 1772.25/V. r., zaś 1775.1/VII. r. na koadiutorię przy prepozycie katedralnym Antonim Okęckim (Install., s. 153, 154), prepozyt katedralny poznański 1787 r. (P. 1364 k. 417), administrator diecezji 1793.23/VI.-1794.17/XI r. (Nowacki), wreszcie biskup warszawski w r. 1797, zmarł 1804.10/XI. r., pochowany na Powązkach. Był kawalerem orderów Sw. Stanisława i w r. 1801 Orła Czerwonego (LB Tulce).

e. Marcin (Andrzej Marcin), syn Kaspra i Malczewskiej, ur. w Gościejewicach, ochrzcz. 1753.30/I. r. (LB Poniec), kawaler maltański, komandor poznański w r. 1780, instalowany 1781.25/VII. r. (Install., s. 156). Kwitował 1770 r. z opieki mając rok 19-y swego starszego brata Ignacego (Ws. 95 k. 10). Zawierał w 1784 r. układ pieniężny z bratankiem i spadkobiercą swego poprzednika na komandorii Bartłomieja Steckiego, ks. Stanisławem Steckim, kanonikiem kijowskim (P. 1361 k. 372). Umarł w Chrostowie koło Obornik, wsi należącej do komandorii, 1832.21/VI. r., pochowany w Poznaniu w kościele Św. Jana (LM Św. Jan, Pozn.; LM Objezierze).

(3) Stanisław (Stanisław Kostka), syn Jana Kazimierza i Bielickiej, po studiach prawniczych na Akademii Krakowskiej uczył się w Rzymie teologii i prawa kanonicznego. Mianowany kanonikiem katedralnym gnieźnieńskim fundi Leśniewo, instalowany 1726.21/III. r. Kanonik krakowski w r. 1728, dopiero potem, wciąż jeszcze przebywając w Rzymie, wyświęcony został na kapłana. Instalowany na kanonii kantorii sandomierskiej 1728.28/VII. r. Wracając do kraju wiózł ze sobą miecz poświęcony, dar papieża dla królewicza Augusta, przyszłego króla Augusta III, który doręczył mu osobiście na zamku warszawskim. Przeniósł się w r. 1733 na inną kanonię gnieźnieńską fundi Bużenin. W r. 1734 był dziekanem łęczyckim a miał też wtedy i probostwo pobiedziskie (LB Św. Trójca, Gniezno). Kanclerz krakowski w r. 1735. Był dwa razy prezydentem Trybunału Koronnego w Piotrkowie i w Lublinie, 1735 i 1739/1740 r. Po śmierci prymasa Teodora Potockiego obrano go administratorem archidjecezji 1738. W r. 1739 był proboszczem płockim i księciem sieluńskim (Ws. 87 k. 84). Kanonii gnieźnieńskiej zrzekł się 1748 r. (Korytkowski; Wiśniewski). Uczestniczył w dokonywanym między braćmi 1729.24/III. r. podziale pozostałych po ojcu sreber i sprzętów (Kośc. 167 k. 192). Swoją część w Grąbkowie sprzedał bratu Franciszkowi i miał u niego z tej racji sumę 11.000 złp. w r. 1736 (Ws. 85 k. 112v)

(4) Józef (Józef Franciszek), syn Jana Kazimierza i Bielickiej, uczestniczył 1729.24/III. r. we wspomnianym wyżej podziale pozostałości ruchomych po ojcu. Trzymał wieś królewską Bielsk w wojew. pomorskim, którą w r. 1730 za konsensem królewskim z 15/IV t.r. cedował Mikołajowi i Helenie małżonkom Weiherom (Ws. 83 k. 4v). Niewątpliwie identyczny z nim kapitan Miaskowski, który zmarł w r, 1731 (K. P., nr 77), a chorągiew wziął po nim Aleksander M., skarbnik kaliski, więc brat stryjeczny (wiadomość z Drezna z 23/V. V, K. P. nr 80).

(5) Antoni, syn Jana Kazimierza i Bielickiej, podkomorzy J.Kr.Mci 1750 r. (P. 1299 k. 5v). Uczestniczył we wspomnianych wyżej działach braterskich, najpierw w r. 1729, kiedy szło o ruchomy spadek po ojcu, potem 1736.4/VI. r. w Grąbkowie, gdzie bracia dzielili się dobrami dziedzicznymi. Umarł w Wieszczyczynie 1773.14/IX. r. (Nekr. Franciszkanów, Śrem) Żoną jego była Franciszka z Szlichtingów, córka Franciszka i Konstancji z Kotarbskich, której w r. 1750, jeszcze przed ślubem, zapisał sumę 20.000 złp. (P. 1299 k. 5v). Wniosła mu ona swe dobra po ojcu, Wieszczyczyn i Jarosławki, oraz dobra po bezdzietnym stryju Andrzeju Szlichtingu, Drzeczkowo, Wolikowo i Witosław. Wsie Drzeczkowo, Wolikowo i Witosław, będące w zastawie u Adama Nieżychowskiego, podkomorzego wschowskiego, sprzedała w r. 1772 za 245.000 złp. temuż podkomorzemu (Kośc. 311 k. 108). Będąc już wdową, w r. 1773 zapisała swym synom, Feliksowi i Józefowi, sumę 51.427 złp. (Kośc. 331 k. 197). Wieszczyczyn, Jarosławki i pustkę Chlebowo sprzedała w r. 1781 za 140.000 złp. synowi Feliksowi (Kośc. 334 k.90). Umarła w Jarosławkach 1787.29/VIII. r. (LM Wieszczyczyn). Prócz wspomnianych wyżej, Feliksa i Józefa, byli jeszcze synowie: Konstanty, Jan, wspomniany 1780 r. (P. 1357 k. 91), zmarły w Wieszczyczynie 1787.24/IX. r. w wieku lat ok. 18 (LM Wieszczyczyn), Leon, Karol, Wojciech. Córka Antonina, niezamężna, zmarła w Wieszczyczynie 1787.18/X. r. w wieku lat 21 (ib.).

a. Feliks (Feliks Poncjan), syn Antoniego i Franciszki z Szlichtingów, uzyskał, jak już widzieliśmy, w r. 1773 zapis od matki. Wespół z bratem Józefem, mocą dekrestu sądu ziemskiego poznańskiego z 1779.17/IV. r. i kontraktu z 25/VI t. r., kupił w r. 1780 r. za 90.000 złp. od Józefa Wielowiejskiego wsie Nowiec i Malinie w p. pozn. (P. 1357 k. 74), przy czym zaraz od brata Józefa odkupił za 45.000 złp. jego część tych wsi (ib. k. 76v). Od matki, jak już wiemy, kupił w r. 1781 Wieszczyczyn, Jarosławki i pustkę Chlebowo (Kośc. 334 k. 90). Żył jeszcze w r. 1785 (P. 1362 k. 456v), nie żył już 1789 r. (Kośc. 335 k. 282). Był bezdzietny a, jak się zdaje, też bezżenny. Dziedziczyli po nim bracia.

b. Józef, syn Antoniego i Franciszki z Szlichtingów, podkomorzy J.Kr.Mci 1780 r. (P. 1375 k. 261). poseł na sejm 1784 r. (LB Wieszczyczyn), sędzia ziemiański kościański i ziemi wschowskiej, poseł na sejm z województwa kaliskiego 1790-1792 r. (P. 1369 k. 795), rotmistrz wojsk koronnych 1793 r. (P. 1370 k. 256v). Swoją połowę nabytych wespół z bratem Feliksem od Józefa Wielowiejskiego wsi Nowca i Malinia w p. kośc. sprzedał w r. 1780 temu bratu za sumę 45.000 złp. (P. 1357 k. 76v). W imieniu własnym i braci swych, Konstantyna, Wojciecha i ks. Leona, kwitował w r. 1788 Andrzeja Gorzeńskiego, regenta ziemskiego wschowskiego, z 22 zł. węg. z tytułu zawartego 28/VI. t.r. kontraktu sprzedaży gruntu na przedmieściu Poznania Grobli (P. 1375 k. 261). Z tymi braćmi dokonał 1790.17/VI. r. działu dóbr macierzystych, otaksowanych ogólnie na 269.389 złp., z których to dóbr dostały mu się: Wieszczyczyn, Jarosławki, pustki Chlebowo, folwark Józefpole. Odkupił je od braci za sumę 200.000 złp. (P. 1367 k. 557, 607, 608). Od brata Karola, mocą zarówno tych działów jak i komplanacji spisanej z nim w Wieszczyczynie 1793.6/IV. r., nabył t.r. za 224.709 złp. owe dobra (P. 1370 k. 256v), co już było oczywiście tylko dopełnieniem formalności i, jak się zdaje, rozliczenie się z pewnych długów ciążących na tych dobrach. Umarł w r. 1833 (P. S. B.).

c. Konstanty, syn Antoniego i Franciszki z Szlichtingów, wspomniany w pokwitowaniu danym przez Augustyna M-go, chorążyca wschowskiego, w r. 1780 dzieciom Antoniego (P. 1257 k. 91). Posesor Wieszczyczyna w latach 1783-1784 (LB Wieszczyczyn). Jako dziedzic Nowca i Malinia składał w r. 1789 przysięgę na sprawiedliwe podanie intraty z tych dóbr (Kośc. 335 k. 255). Formalnie nabył te dobra w r. 1790 od swych braci za 19.574 złp. w skutku przeprowadzonych 17/VI. t. r. działów (P. 1367 k. 607, 608). Uzyskał w r. 1793 od brata Wojciecha cesję jego części mienia macierzystego (Kośc. 337 k. 57).

d. Leon, syn Antoniego i Franciszki Szlichtingów, dr. obojga praw proboszcz w Biezdrowie, kanonik katedralny poznański fundi Łęki, instalowany 1790.15/XI. r., proboszcz pobiedziski i czarkowski 1804 r. (LB Biezdrowo), prepozyt katedralny poznański w r. 1809 (Install.), opat komendatoryjny wągrowiecki 1819 r. (Nieświastowski), kawaler orderu Czerwonego Orła. Dawał 1786 r. plenipotencję bratu Józefowi (P. 1363 k. 118v), a w r. 1789, jako współdziedzic obok braci dóbr po matce, ustanawiał swym pełnomocnikiem brata Konstantego (Kośc. 335 k. 281). Umarł 1825.30/I. r. (LM Św. Małgorzata, Pozn.).

e. Karol, syn Antoniego i Franciszki z Szlichtingów, wymieniony we wspomnianym wyżej pokwitowaniu Augustyna M-go z r. 1780. Z działów dóbr macierzystych dokonanych 1790.17/VI. w Wieszczyczynie dostały mu się wsie Nowiec i Malinie w p. kośc., które nabył od braci za 19.574 złp. (P. 1367 k. 608). Może to ten sam Karol M. ożenił się 1793.15/IX. r. z Marcjanną Gorczyczewską, wdową 1-o v. po Janie Swinarskim. Świadkował przy ich ślubie komandor Marcin M. (LC Raczkowo). Ten Karol był dziedzicem Głębokiego i Berkowa z przyl., dóbr kupionych 1794.9/VI. r. od Józefa Wielowieyskiego (Hip. Wagr. Raczkowo). Był jednak współcześnie i inny jeszcze Karol M., nieco młodszy, łatwo tu więc o pomyłki, bo i on też mógłby być identyczny z synem Antoniego, jakkolwiek niewątpliwie nie ten sam, co mąż Gorczyczewskiej. Karol, dziedzic dóbr Głębokie 1798.29/I. r. (LC Sławno). Karol, dziedzic Węgierskiego 1810.29/VII. r. (LC Krerowo). Karol Bończa M., bezżenny (!), były dziedzic Węgierek (!) w p. średz., liczący sobie lat 54, umarł w Poznaniu 1824.6/IV., pochowany na cmentarzu Świętego Marcina (LM Św. Marcin, Pozn.).

f. Wojciech, syn Antoniego i Franciszki z Szlichtingów, wspomniany w pokwitowaniu Augustyna M-go z r. 1780 oraz w działach braterskich z r. 1790. T. r. dawał pełnomocnictwo bratu Konstantemu (Ws. 106 k. 18). Swoją część ze spadku po matce, scedował, jak widzieliśmy, w r. 1792 bratu Konstantemu. Umarł w Poznaniu na suchoty 1795.20/V. r., mając około 20 lat, pochowany w Wieszczyczynie (LM Św. Mikołaj, Pozn.).

3) Maksymilian, syn Franciszka Kazimierza i Wężykówny Widawskiej, nieletni w r. 1669, kiedy to dla niego jak i dla jego starszego brata Andrzeja ojciec ustanawiał opiekunów (I. Kal. 129 s. 228). Wraz z tym bratem oraz z młodszym, Michałem, i z siostrami pochodzącymi z tej samej matki otrzymał w r. 1681 od ojca zapis 10.000 złp., to jest sumę stanowiącą ich majątek macierzysty (ib. 140 k. 188). Wieś Krzyżanki w p. kośc. posiadał już w r. 1698 (Kc. 141 k. 112), ale dopiero w r. 1700 ojciec sprzedał mu ją formalnie za sumę 50.000 złp. (P. 1138 III k. 31). Od Mąkowskich, braci i sióstr swej żony, kupił w r. 1717 Kotlin i Waliszewo w p. kal. (P. 1163 k. 78v). Umarł w Krzyżankach 1721.21/XI. r., pochowany 1722 r. u Reformatorów w Górce (LM Pępowo, Sepult. Reformatów w Miejskiej Górce). Żoną jego była Dorota Mąkowska, córka Pawła i Katarzyny z Dobiejewskich, zaślubiona 1699.2?III. r., której t.r. oprawił 14.000 złp. posagu (LC Kotlin; P. 1136 III k. 25). Od syna Aleksandra otrzymała ona w r. 1722 dożywocie na wszystkich jego dobrach (I. Kal. 163 s. 40). Od Władysława Karola Twardowskiego w r. 1735 kupiła za 56.000 złp. Twardów w p. kal. (Ws. 85 k. 64, 65v). Umarła 1736.28/XII r., pochowana u Reformatów w Miejskiej Górce (LM Kotlin; LM Pępowo). Syn Aleksander. Córki: Katarzyna Jadwiga, ur. w Krzyżankach, ochrzcz. 1703.18/XI. r., i Apolinara Konstancja, ur. tamże, ochrzcz. 1705.31/XII. r. (LB Pępowo).

Aleksander (Aleksander Kazimierz), syn Maksymiliana i Mąkowskiej, ochrzcz. 1701.2/II. r. (LB Kotlin), skarbnik kaliski w r. 1730 (LB Lutynia), został w r. 1731 kapitanem i po śmierci stryjecznego brata Józefa dostał wakującą po nim chorągiew (K. P. nr 77, 80, wiadomość z Drezna z 1731.23/V. r.). Pułkownik J.Kr.Mci regimentu generała majora Wodzickiego 1736 r. (I. Kal. 171/173 s. 659). Dziedzic po ojcu Krzyżanek, ponadto Kotlina z folwarkami Waliszewem i Twardowem w p. kal. 1731 r. (ib. 168/170 s. 256, 174/176 s. 154). Umarł 1739.13/VI. r., pochowany u Reformatorów w Miejskiej Górce (LM Kotlin). Ożenił się z Anną Gajewską, której w r. 1737, jeszcze przed ślubem, dał w dożywocie wszystkie swe wymienione wyżej dobra (I. Kal. 174/176 s. 154). Był bezdzietny i majątek po nim dostał się jego stryjecznym braciom, względnie potomstwu ich (Ws. 87 k. 84, 84v; Rel. Kal. 112/113 s. 798; I. Kal. 177 s. 307; 204/205 k. 105).

4) Michał, syn Franciszka Kazimierza i Wężykówny Widawskiej, komisarz komisji województw poznańskiego i kaliskiego, obrany przez laudum średzkie 1715 r. (P. 1149 II k. 89v). Wspomniany w zapisie ojcowskim z r. 1681. Skwitowany w r. 1704 przez macochę z sum (Kośc. 309 s. 189). Od starszego brata Jana Kazimierza, sędziego surogatora grodzkiego wschowskiego, wydzierżawił w r. 1706 na jeden rok pod zakładem 6.000 zł. Grąbkowo (Ws. 77 V k. 77v), zaś w r. 1711 od Andrzeja i Stanisława braci Sobockich na lat trzy Gutowo w p. pyzdr. (P. 1146 II k. 102), którą to wieś trzymał jeszcze w r. 1717 (LC Targowa Górka). Chyba to ten właśnie Michał M. obrany był w r. 1720 jednym z kandydatów na urząd podsędka ziemskiego wschowskiego (Ws. 164 k. 10), którym jednak został jego brat, Jan Kazimierz M. W r. 1721 nazwany byłym posesorem Gutowa, obecnym zaś Nowca w p. kośc. (G. 94 k. 184v). Dziedzic Nowca, tę wieś w r. 1723 zastawił za 18.000 złp. na trzy lata Wacławowi Jarosławowi Bojanowskiemu (P. 1192 k. 45). Żył jeszcze w r. 1730 (I. Kal. 167 s. 606), a zapewne i w r. 1736 (I. Kon. 78 k. 5). Ożenił się 1703.1/VII. r. z Zofią Żychlińską, córką Andrzeja i Anny z Zakrzewskich (LC Chwałkowo; P. 1144 k. 295). Oprawił jej w r. 1714 posag 1.000 złp. (P. 1148 II k. 34), a w r. 1715 spisywał z nią wzajemne dożywocie (P. 1149 II k. 81v). Spisała ona swój testament w Maliniu 1725.22/VI. r., polecając, by ją pochowano u Bernardynów w Kościanie, ale w ziemi, nie w sklepie. Spodziewała się wtedy dziecka (Kośc. 159 k. 517). Umarła 3/VIII. t.r. w Nowcu (LM Dolsk). Dzieci nie zostawiła, o czym wiemy stąd, iż jedna z jej sióstr, Mariaanna zamężna Rogalińska, w r. 1736 mianowała plenipotenta dla windykowania jej posagu (I. Kon. 78 k. 5).

5) Antoni, syn Franciszka Kazimierza i Jastrzębskiej, ur. ok. 1696 r. (w r. 1715 miał rok 20-y, P. 1149 II k. 151), cześnik kaliski w r. 1742 (I. Kal. 178/180 s. 43), mianowany stolnikiem kaliskim 1744.9/IX. r. (Rel. Kal. 125 s. 963), kasztelanem lędzkim został w r. 1746 (Wiadomość z Warszawy z 16/VI., K. P. nr 497). Nieletnim skwitowany obok swych przyrodnich braci w r. 1704 przez swoją matkę z sum (Kośc. 309 s. 189). Dopełniając danego przez braci zobowiązania w jego imieniu wobec brata Jana Kazimierza (zapewne mowa tu o zobowiązaniu z r. 1710, P. 1145 k. 33), sprzedał temu bratu w r. 1715 za 13.100 złp. swoją część Grąbkowa (P. 1149 II k. 151). W latach 1730-1731 mieszkał w Olesznie w p. kcyń. (LB Panigródz), zaś w latach 1732-1739 w Margoninie, gdzie był dzierżawcą (LB, LM Margonin). Synów i córkę swego bratanka Franciszka, łowczego poznańskiego, skwitował w r. 1738 z 35.000 zł. z ceny Grąbkowa, która to suma należała mu się wedle działów z r. 1737 (Ws. 87 k.8). W imieniu swych synów, jako ich opiekun, wespół z bratankiem swym Kasprem, podstolim poznańskim, działającym w imieniu własnym oraz swych braci, ks. Stanisława i Antoniego, oraz bratanków i bratanicy po bracie Franciszku, Łowczym poznańskim, odziedziczone po śmierci Aleksandra M-go, skarbnika kaliskiego, dobra Krzyżanki sprzedał w r. 1740 za 65.000 złp. Melchiorowi Skarbkowi Malczewskiemu, sędzicowi ziemskiemu poznańskiemu (P. 1259 k. 41), zaś sam od tego bratanka Kaspra, działającego w imieniu własnym i wspomnianych wyżej bratanków i bratanicy po Franciszku, kupił t. r. ze spadku po Aleksandrze za sumę 90.000 złp. im należne części we wsiach Kotlin, Krzyżanki i Twardowo (P. 1260 k. 146v). Na tych też dobrach zapisał w r. 1740 sumę 30.000 złp. synom swoim z pierwszego małżeństwa, Ignacemu, Melchiorowi, Walentemu, Marcjanowi, Prokopowi i Leonowi Ezechielowi (P. 1260 k. 148). Od Jakuba Kaczkowskiego i jego rodzeństwa kupił w r. 1745 za 30.300 złp. Bielejewo w p. pyzdr. (P. 1280 k. 156), ale już w r. 1748 zawarł kontrakt rezygnacji owej wsi Wojciechowi Kosickiemu (I. Kal. 204/205 k. 28). Umarł w swych podkaliskich dobrach 1756.4/IV. r., pochowany u Reformatorów w Kaliszu 27/IV. (K. P. nr 145, 147; Estr. XVIII s. 536). Pierwszej swej żonie Eleonorze Zabłockiej, córce Melchiora i Katarzyny z Krzyckich, zaślubionej 1721.3/VII. r. (LC Grodzisko k. Pleszewa), oprawił w r. 1726 posag 3.000 złp. (P. 1208 k. 129v). Umarła ona 1739.24/IV. r. (LM Margonin). Ożenił się po raz drugi z Marianną Rokicką, córką Piotra i Petronelli z Szołowskich, wdową 1-o v. po Andrzeju Kaławskim, spisując z nią wzajemne dożywocie w r. 1743 (I. Kal. 178/180 s. 289). Rokicka po pierwszym swym mężu była dożywotniczką Śmiełowa, zaś po ojcu swym odziedziczyła Osiek w p. kal., którą to wieś mocą kontraktu spisanego w Śmiełowie 1761.5/X. r. sprzedała za 60.000 złp. pasierbowi Leonowi M-mu (ib. 185/189 k. 168v, 204/205 k. 35). Żyła jeszcze 1766.18/XI. r. (LB Wysocko). Dzieci z M-im nie miała, umarła przed 1773.10/IV. r., wtedy bowiem jej spadkobierca a wnuk po siostrze, Marcjan Budzisz Pstrokoński, pokwitował jej pasierba Leona M-go (I. Kal. 214/216 k. 53). Synów z pierwszego małżeństwa wymieniłem już wyżej, ale prócz nich byli jeszcze: Stanisław Marceli, ur. w Olesznie, ochrzcz. 1730.15/V. r., i Ludwik Maciej, ur. 1731.25/VIII. r. (LB Panigródz), obaj niewątpliwie już nie żyjący w r. 1739, bo milczą o nich zapisy dotyczące spadku po stryjecznym bracie Aleksandrze. Z córek, Anna Marta Katarzyna, ochrzcz. 1734.8/VIII. r.. (LB Margonin), może identyczna z panną Katarzyną, wspomnianą w r. 17577. Flora Barbara, ochrzcz. 1735.24/XI. r. (ib.), Antonina, niezamężna, żyła jeszcze 1775.30/III. r. (LB Sośnica).

(1) Ignacy, syn Antoniego i Zabłockiej, chorąży regimentu konnego hetmana wielkiego koronnego w r. 1748 (Rel. Kal. 139 s. 1056). Wspomniany jako nieletni w latach 1739-1740, pozostający pod opieką ojca (ib. 112/113 s. 798; P. 1259 k. 41), działał w r. 1748 jako ojca pełnomocnik (Rel. Kal. 139 s. 1056). Umarł w r. 1759, pochowany 27/XI. u Bernardynów w Koźminie (A. B., Koźmin, W. 50).

(2) Melchior, syn Antoniego i Zabłockiej, ur. około r. 1730, konfederat barski. Wspomniany jako nieletni w latach 1739-1740 (Rel. Kal. 112/113 s. 798; P. 1259 k. 41). Sędzia kapturowy poznański w r. 1764 (I. Kal. 204/205 k. 28), deputat na Trybunał Koronny 1767 r. (ib. 206/208 k. 148). Posesor wsi Kotarby 1756 r. (Rel. Kal. 163/164 s. 2591). Wraz z braćmi Walentym, Marcjanem i Leonem wyzbył się w r. 1759 Kotlina na rzecz Ludwika Antoniego Roszkowskiego, ale go potem wraz z tymiż braćmi procesował o unieważnienie tej transakcji, aż wreszcie w r. 1767 doszło do kompromisu między stronami (I. Kal. 206/208 k. 148). Od Hermenegilda Chrzanowskiego i jego bratanka Michała nabył za 51.700 złp. Kołacin w p. kal. Punkta kontraktu sprzedaży spisano 1760.19/VII. r., formalny kontrakt stanął 1764.16/XI. r. (ib. 209/213 k. 176). Od Stefana, Walentego i Jakuba braci Mąkowskich, bratanków i spadkobierców Doroty z Mąkowskich Miaskowskiej, kupił w r. 1760 za 50.000 złp. Twardowo w p. kal. (P. 1329 k. 101). Wespół ze wspomnianymi wyżej braćmi dopełniając kontraktu zawartego przez ojca w r. 1748 ze zmarłym już Wojciechem Kosickim, cedował w r. 1764 prawa do Bielejewa synom i córkom tego Kosickiego (I. Kal. 204/205 k. 28). Zastawił w r. 1776 Kołacin za 61.450 złp. Józefowi Oziemkiewiczowi (ib. 214/216 k. 106), sprzedał zaś w r. 1782 za 82.000 złp. swemu zięciowi Łukaszowi Konarskiemu (P. 1359 k. 427). Umarł mając około 54 lat, w Poznaniu w styczniu 1784 r., pochowany u tamtejszych Bernardynów (LM Św. Marcin, Pozn.). Żoną Melchiora była zaślubiona przed r. 1752 (1751?) Teresa Urbanowska, córka Franciszka, burgrabiego ziemskiego kcyńskiego, i Katarzyny z Przedzyńskich, wdowa 1-o v. po Władysławie Nieżychowskim (Ws. 196 k. 219). Wraz z siostrą Zofią zamężną Modlibowską roborowały 1753 r. zawarty z siostrą Franciszką i jej mężem Jakubem Grodzickim kontrakt sprzedaży ojcowskich wsi Kołybek i Kopanicy (P. 1310 k. 234v). Formalnej sprzedaży swych części na rzecz Grodzickiej za sumę 16.000 dokonały obie w r. 1767 (P. 1343 k. 71v). Będąc już wdową Teresa z Urbanowskich ze swej sumy 20.000 złp., jaką miała na Kołacinie, dała w r. 1784 zięciowi Konarskiemu w dożywotnie użytkowanie sumę 10.000 zł., wynagradzając mu w ten sposób wydatki poniesione przez niego na pogrzeb Melchiora M-go (Kośc. 334 k. 268). Córka jedynaczka, Antonina Apolonia Józefa, ur. w r. 1752, ochrzcz. najpierw 1753.8/II. r. (LB Rawicz), potem z ceremoni w Farze poznańskiej 1757.27/X. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), otrzymał w r. 1774 od ojca cesję sumy 20.000 złp., którą on miał sobie zapisaną przez żonę (Py. 158 k. 341). Wyszła Antonina przed r. 1776 za Łukasza Konarskiego, wraz z którym t. r. Twardów w p. kal. sprzedała Maciejowi Mierzewskiemu, komornikowi granicznemu kaliskiemu (I. Kal. 221 k. 408). Umarła, będąc wdową, w Poznaniu 1837.6/X. r.

(3) Walenty, syn Antoniego i Zabłockiej, rotmistrz w konfederacji barskiej, wspomniany w r. 1739 (Rel. Kal. 112/113 s. 798), jeszcze nieletni w r. 1740 (P. 1259 k. 41). Towarzysz chorągwi usarskiej królewicza Fryderyka Konstantego, stojącej we wsi Dobrzec, pozywany był w r. 1759 przez ks. Benedykta Falęckiego, proboszcza kościelnickiego (Rel. Kal. 171 s. 118). Wraz z braćmi Marcjanem i Leonem pozywał w r. 1762 swego brata Melchiora oraz Stefana, Walentego i Jakuba braci Mąkowskich o skasowanie rezydencji Twardowa (Rel. Kal. 178 k. 20). Żył jeszcze w r. 1767 (I. Kal. 206/208 k. 148). Chyba ten sam Walenty zaślubił 1741.1/VIII. r. Franciszkę Bronikowską (LC Szemborowo).

(4) Marcjan (Marcjan Franciszek), syn Antoniego i Zabłockiej, ochrzcz. 1732.28/XII. r. (LB Margonin), rotmistrz w konfederacji barskiej. Obok braci współdziedzic Kotlina 1748 r. (Rel. Kal. 139 s. 1135), w tym charakterze w imieniu własnym i owych braci występował w r. 1756 przeciwko posesorowi tej wsi Antoniemu Daleszyńskiemu (ib. 163/164 s. 2589). Wraz z bratem Leonem a też w imieniu Walentego, jako spadkobierca obok nich stryjecznego brata Aleksandra, skarbnika kaliskiego, zawierał w r. 1763 układ z braćmi Mąkowskimi, spadkobiercami matki tego Aleksandra M-go, Doroty z Mąkowskich M-ej (I. Kal. 204/205 k. 105). Żył jeszcze w r. 1767 (ib. 206/208 k. 148).

(5) Prokop (Prokop Jakub), syn Antoniego i Zabłockiej, ochrzcz. 1737.5/VII. r. (LB Margonin). Pod imieniem Franciszka franciszkanin kaliski, potem gwardian w Nowymmieście, w konfederacji barskiej kapelan w pułku brata Leona (P. S. B.).

(6) Leon (Ezechiel Leon), syn Antoniego i Zabłockiej, ochrzcz. 1739.15/IV. r. (LB Margonin), konfederat radomski, barski, targowicki, poseł sejmowy w latach 1773, 1782, 1789, deputat na Trybunał Koronny z wojew. kaliskiego w r. 1792 (I. Kal. 232 k. 178). Od swej macochy Marianny z Rokickich kontraktem spisanym w Śmiełowie 1761.5/X. r. nabył w r. 1763 za 60.000 złp. dobra Osiek w p. kal. (ib. 204/205 k. 35). Owe dobra zobowiązał się 1775 r. sprzedać za 100.000 złp. Antoniemu Zabłockiemu, wojszczycowi sieradzkiemu (I. Kal. 214/216 k. 66), ale ta transakcja nie doszła do skutku. T. r. nazwany dziedzicem Osieka i Dobrzyszowa w p. kal. (ib. k. 232), był też właścicielem Stobna z folwarkiem Borek w tymże powiecie (I. Kal. 224 k. 25), jak się zdaje, dóbr wziętych za żoną. Wespół z nią Stobno i Borek, kontraktem z 1791.24/VI. r., wsprzedał za 110.000 złp. Wojciechowi Żeromskiemu, kupując jednocześnie od tegoż Żeromskiego i od jego brata Prokopa Naczesławice (I. Kal. 231 k. 512-515), zaś od samego Wojciecha kontraktem z 24/VI. t. r. za 70.000 złp. Radliczyce i części w Dąbrowie w p. kal. (ib. k. 511). Części w Raliczyczach zwane Żeromszczyzną sprzedał 1792.26/III. r. za 20.000 złp. Antoniemu Prądzyńskiemu (I. Kal. 232 k. 178). Żył jeszcze 20/VI. t. r. (ib. k. 237). Jego żoną była Marianna Teresa Gembartówna, córka Franciszka i Teodozji z Bielińskich, zaślubiona przed r. 1770 (I. Kal. 231 k. 511). Żyła jeszcze 1792.20/VI. r. (ib. 232 k. 237). Z synów, o Marianie i Franciszku będę jeszcze mówił. Polikarp Paweł, ur. w Osieku 1776.26/I. r. (LB Gostyczyna), o którym nie wiem nic więcej. Była i córka urodzona i zmarła 1777.10/V. r., jeszcze przed chrztem (ib.).

a. Marian, syn Leona i Gembartówny, ur. ok. 1768(?), ochrzcz. z ceremonii dopiero 1789.9/VII. r. (LB Gostyczyna), pełnoletni w r. 1791, bo asystował wtedy matce przy transakcji (I. Kal. 231 k. 515). Chyba identyczny z Marianem "z Warszawy", chrzestnym 1801.18/I. r. (LB Branno), jak również z Marianem, oficerem wojsk polskich, zmarłym po r. 1831, mężem Rozalii Otto, zmarłej w r. 1851. Ich syn Feliks, ur. w r. 1809, ekonomista, pisarz publicysta, zmarł w Paryżu 1889.21/I. r. pozostawiając potomstwo (Dz. P., P. S. B.).

b. Franciszek (Franciszek Józef w akcie z r. 1792), syn Leona i Gembartówny, ur. w Osieku, ochrzcz. 1769.11/XII. r. (LB Gostyczyna). Od Wawrzyńca Stanisławskiego kupił w r. 1792, za kontraktem z 2/VII, za 190.000 złp. Górę i połowę Morawek w p. kal. oraz Kobylniki w p. sier. (I. Kal. 232 k. 384). Drugą połowę Morawek kupił już 20/VI. t. r. od Wojciecha Cedrowskiego (ib. k. 237).

(B) Adrian, syn Jerzego i Łąckiej, wspomniany 1567 r. (Kośc. 246 k. 133), pozostawał w latach 1575-1579 pod opieką Jana M-go z Pomykowa i Mikołaja Głogińskiego (P. 926 k. 291, 929 k. 5, 933 k. 134v). Był już chyba pełnoletni, kiedy w r. 1580 kwitowała go z dóbr rodzicielskich siostra Małgorzata zamężna Gołaska cz. Bojanowska (P. 935 k. 213v). Wespół ze starszym bratem Sewerynem kwitował w r. 1582 Wojciecha, Andrzeja, Stanisława i Jana M-ch z opieki sprawowanej nad sobą i bratem przez ich zmarłego ojca, Jana M-go z Pomykowa (P. 939 k. 116). Z działów przeprowadzonych w r. 1584 z bratem Sewerynem dostała mu się połowa Gębic (P. 942 k. 509). Tę połowę oraz części w Szarpatkach i pustkę Pasierbice jak też części lasów we wsiach Krzekotowice, Szarpatki i Wilkonice w p. kośc. sprzedał w r. 1592 za 5.000 złp. Janowi M-mu z Krzekotowic, zachowując sobie tylko dożywotnie ich użytkowanie (P. 1400 k. 879v, 880v). Od brata Seweryna nabył wtedy sposobem wyderkafu za 3.500 zł. części Wilkonic Wielkich, Krzekotowic oraz pustek Szarpatki i Pasierbice, wreszcie "chróstów" zwanych Wierzchowiska w Gębicach (ib. k. 881), ale jeszcze t. r. części w Wielkich i Małych Wilkonicach oraz w Krzekotowicach, w pustkach Szarpatkach i Pasierbicach nabył od tegoż brata za 5.000 złp. na własność, jedynie z wyłączeniem pewnych poddanych (Kośc. 347 k. 126v). Dał w r. 1595 temu bratu dożywotnie użytkowanie Pasierbic (Ws. 203 k. 107v). Od Macieja Wilkońskiego kupił w r. 1598 za 200 grz. jego ogród w Wilkonicach, położony za swoim dworem (P. 1402 k. 686v). Janowi M-mu z Krzekotowic dał w r. 1599 część "chróstów" zwanych Wierzchowiska na gruncie Gębic (Ws. 204 k. 79v). Od Jana Mierzewskiego z Popowa kupił w r. 1612 za 5.600 złp. części we wsiach Czarnotki, Ociosna i Kępa w p. pyzdr., nabyte przez tegoż Mierzewskiego od Łukasza Rożnowskiego (P. 1408 k. 225). Od Piotra Golińskiego nabył w r. 1618 sposobem wyderkafu za 2.100 złp. folwark Dylągowski we wsi Golina w p. kośc. (P. 1411 k. 184v). Od Jakuba Koszutskiego kupił 1623 r. za 5.000 złp. części Krzyżanek w p. kośc. (P. 1414 k. 326). Żeniąc się z Katarzyną Cikowską, córką Stanisława, dostał za nią w r. 1594 od przyszłego teścia sumę 2.000 złp., w części gotowizną, w części w złotym łańcuchu, poczym zabezpieczył tę sumę na sumie 4.000 złp. i na połowie innych swych dóbr (P. 1401 k. 162). Oboje spisywali wzajemne dożywocie w r. 1596 (Ws. 203 k. 107) i t. r. Katarzyna skwitowała swego ojca (Ws. 14 k. 192). Potomstwa po sobie Adrian nie pozostawił.

D. Benedykt (Bieniasz), syn Jana, współdziedzic w Miaskowie, wspomniany obok innych braci w r. 1510 (Kośc. 232 k. 119v). Z dokonanego w r. 1515 działu z braćmi, Janem i Feliksem, otrzymał części w Moraczewie oraz dopłatę 250 grz. (P. 1392 k. 57). Już jednak w r. 1517 występował także jako dziedzic części w Pomykowie (ib. k. 179v). Całą (!) wieś Pomykowo w p. kośc. nabył w r. 1519 za 600 grz. od Elżbiety, córki Krzysztofa Czyrnińskiego, żony Klemensa Żaka Raczyńskiego (Kośc. 233 k. 66) a jednocześnie za 100 grz. od Piotra Krzyżankowskiego części należące się owemu Piotrowi z działów z braćmi w Tworzyjanicach, Krzyżankach i Pomykowie (ib.). Piotr Krzyżankowski i jego bracia, Maciej i Wojciech, swoje pół łana w Pomykowie sprzedali Benedyktowi znowu w r. 1532 r. wciąż za te same 100 grz. (P. 1393 k. 517). Był Benedykt w latach 1540-1548 opiekunem Eustachego M-go syna jak i również córek swego zmarłego brata Jana (P. 1394 k. 341v; Kośc. 28 k. 265, 363, 234 k. 604v, 235 k. 47). Potem zaś był opiekunem syna tego Eustachego, Jana, i w r. 1565 w tym charakterze zawierał z jego matką Konstancją z Iłowieckich ugodę o dobra Kleszczewo i Bodzewo (Kośc. 243 k. 71). Nie żył już tego samego roku, kiedy to synowie jego, Jerzy i Jan, kwitowali Jana Bojanowskiego, dziedzica w Gołaszynie, Parskim i Żydowie, z 108 zł. węg. (ib. k. 270v). Żoną jego była Małgorzata Przyborowska (Przeborowska), córka Jerzego, której w r. 1517 oprawił 100 grz. posagu na swych połowach w Pomykowie i Moraczewie (P. 1392 k. 179v). Synowie jego: Jerzy, Mikołaj, Jan i Maciej. O Jerzym i Janie mowa będzie niżej. Mikołaj wspomniany raz tylko w r. 1550, kiedy to ojciec darowywał mu trzy ćwierci roli w Pomykowie wraz z osiadłym na nich kmieciem (Py. 31 k. 14v). Maciej mianowany był w r. 1553 przez stryjecznego brata Jerzego jednym z opiekunów jego dzieci (P. 1396 k. 130). Kwitował t. r. ojca ze sprzedanego sobie kmiecia (Kośc. 236 k. 121).

A) Jerzy, syn Benedykta, nabył w r. 1557 za 4.000 zł. części w Ziemlinie i Kuczynie p. kośc. od Jerzego M-go, syna Feliksa (P. 1396 k. 454; Kośc. 237 k. 287). Mianowany przez tegoż Jerzego, swego brata stryjecznego, w r. 1561 współopiekunem jego dzieci (Kośc. 346 k. 41v), obok brata Jana współdziedzic w Pomykowie 1565 r. (Kośc. 243 k. 270v). Żył jeszcze w r. 1567 (P. 911 k. 278v), nie żył już 1568 r. (P. 1397 k. 732). Jego żoną była Małgorzata Zimlińska, córka Michała, która w r. 1556 należne jej części w Zimlinie i Kuczynie p. kośc. sprzedała za 3.000 zł. Jerzemu M-mu z Gębic, synowi Feliksa (P. 1396 k. 377v). Od męża otrzymała w r. 1559 oprawę 300 grz. posagu na połowie części w Zimlinie i Kuczynie (ib. k. 773v), które to części, jak widzieliśmy wyżej, odkupił od swego imiennika, stryjecznego brata. Tę swoją oprawę dała mężowi w r. 1563 dożywociem (P. 1397 k. 236). Po śmierci męża, zmarłego bezdzietnie, od jego brata i spadkobiercy Jana odkupiła w r. 1568 za 2.000 zł. części w Zimlinie i Kuczynie (P. 1397 k. 732). Inne części w tych wsiach, pochodzące ze spadku po siostrze swej Barbarze, żonie Seweryna Lubiatowskiego, wyprocesowane od tegoż Lubiatowskiego, cedowała w r. 1572 Mikołajowi Głogińskiemu (P. 1398 k. 360), od którego dostała wtedy wzamian za to dożywotnie użytkowanie części w Cielmicach i Siedmidrogowie w p. pyzdr. (ib. k. 361).

B) Jan, syn Bendeykta, wspomniany w r. 1561, kiedy stryjeczny brat Jerzy uczynił go jednym z opiekunów swych dzieci (Kośc. 346 k. 41v). Obok rodzonego brata Jerzego współdziedzic w Pomykowie w r. 1565 (Kośc. 243 k. 270v). Jako spadkobierca tego brata, odziedziczone po nim części w Zimlinie i Kuczynie, jak już widzieliśmy, odprzedał wdowie po nim. Od Jakuba i Wojciecha Czarnkowskich cz. Skórzewskich kupił w r. 1572 za 9.000 zł. ich części w Czarnkowie (Czarkowie) p. kośc. (P. 1398 k. 326v; Kośc. 252 k. 158v). Dostał też zobowiązanie sprzedaży części w Czarkowie i w pustce Kałowo od Marcina Korzboka Zawadzkiego, ale w r. 1579 skwitował go z tego zobowiązania (P. 933 k. 488v). Umarł w r. 1580 lub 1581 (P. 935 k. 503v; Kośc. 261 k. 496v). Ożenił się z Jadwigą Rydzyńską, córką Wojciecha, której w r. 1570 na połowie swych dóbr w Pomykowie i Moraczewie oprawił posag 2.000 zł. (P. 1398 k. 16v). Skwitowała ona ojca swego z dóbr rodzicielskich 1579 r. (P. 932 k. 826). Będąc już wdową, w imieniu własnym i synów skwitowała w r. 1582 Jana M-go z Krzekotowic (P. 939 k. 114v). Od Jana Rydzyńskiego kupiła w r. 1597 za 4.000 złp. jego części w Moraczewie (P. 1402 k. 230v). Od Kaspra Jaskóleckiego kupiła w r. 1599 za 1.200 zł. części Ciołkowa i Niepartu p. kośc. (P. 1403 k. 144v). Całe Ciołkowo i części ról w Nieparcie, nabyte od Jaskóleckiego, jak również części w Moraczewie, nabyte od Rydzyńskiego, najpierw w r. 1603 puściła synom, Wojciechowi, Andrzejowi, Stanisławowi i Janowi, na trzy lata w posesję (Ws. 19 k. 268v), potem w r. 1607 owe dobra darowała synom Andrzejowi i Janowi (Ws. 204 k. 311v), zachowując sobie dożywotnie użytkowanie Pomykowa (ib. k. 312). Żyła jeszcze w r. 1608 (Ws. 25 k. 70). Synowie Jana to wspomniani już: Wojciech, Andrzej, Stanisław i Jan.

(A) Wojciech, syn Jana i Rydzyńskiej, wspomniany w r. 1581, kiedy wespół z braćmi kwitowany był z 1.000 złp. przez Bartłomieja Zawadzkiego (Kośc. 261 k. 496v). Z zawartej w r. 1603 ugody z matką i braćmi dostało mu się na lat trzy w posesję Czarkowo (Ws. 19 k. 268v). To Czarkowo i części w Drzewcach przypadły mu też i w ostatecznym dziale braterskim. Od Wawrzyńca Gnińskiego kupił w r. 1609 za 6.200 zł. części wsi Drzewce i folwark Trzcionek, zwany "Za borem", leżący przy granicy śmiełowskiej (P. 1406 k. 600; Ws. 25 k. 255). Brata Jana skwitował w r. 1610 z 6.000 złp. dopłaty należnej mu z działu braterskiego (P. 984 k. 435v). Z działów przeprowadzonych po bezpotomnej śmierci brata Andrzeja dostały mu się w r. 1622 dobra Ciołkowo i Niepart, oszacowane na 12.000 złp., oraz dopłata od brata Jana 3.950 złp. ale dopiero po śmierci owdowiałej bratowej (Ws. 33 k. 165v). Umarł w r. 1623 (Ws. 33 k. 286; Kośc. 292 k. 231). Jego żoną była Łucja Krzyżanowska, córka Macieja, której w r. 1606 oprawił 2.600 złp. posagu na połowie dóbr, które miałyby mu przypaść z działu braterskiego (P. 1405 k. 498v). Po przeprowadzeniu tych działów oprawił jej w r. 1607 posag 6.000 złp. na połowie Czarkowa (Czarnkowa) (Ws. 204 k. 313). Mianował w r. 1609 opiekunów dla zrodzonych z niej dzieci, między innymi braci swych, Andrzeja i Jana (Ws. 25 k. 258). Żonie dał w r. 1619 nową oprawę na połowie Czarkowa i na części Drzewców, tym razem na sumę 2.600 złp. posagu (Ws. 205 k. 117v). Łucja będąc już wdową, dostała w r. 1634 dożywotnie użytkowanie Drzewców od córek, Kołudzkiej i Głoskowskiej, wzamian za skasowanie oprawy (P. 1418 k. 7). Żyła jeszcze w r. 1645, kiedy od córki, Zofii Koszutskiej, otrzymała użytkowanie jej części w Drzewcach (P. 1422 k. 292v). Syn Wojciecha i Łucji, Stanisław, wspomniany w r. 1623, kiedy to pozostawał pod opieką stryja Jana (Kośc. 292 k. 231). W imieniu własnym i sióstr swych skwitował tego stryja 1630 r. (P. 1023 k. 412v), a więc był już wtedy pełnoletni. Nie żył już w r. 1634, a jego spadkobierczyniami były siostry (P. 146 s. 621). Siostry te: Jadwiga, w r. 1623 żona Jakuba Koszutskiego, zmarła między r. 1681 a 1685, Anna, wydana w r. 1624 za Jana Kołudzkiego, umarła w r. 1679, krótko po 3/VIII., wtedy bowiem spisywał testament, Zofia, w latach 1633-1645 za Stanisławem Koszutskim, zmarła przed r. 1662, Dorota wreszcie, w latach 1633-1665 żona Marcina Głoskowskiego, umarła między r. 1665 a 1675. Po śmierci brata Stanisława tym jego siostrom dostały się części w Czarkowie i w pustce Kałowo (Ws. 207 k. 98-102), jak też części w Ciołkowie i Nieparcie (P. 1425 k. 885).

(B) Andrzej, syn Jana i Rydzyńskiej, wspomniany obok innych braci w r. 1581 (Kośc. 261 k. 496v), jeszcze w r. 1587 nieletni (Kośc. 267 k. 22), otrzymał w r. 1595 od swej matki cesję sumy 200 zł. zapisanej przez Andrzeja Malechowskiego (P. 964 k. 1327v). Z prowizorycznego działu braterskiego dokonanego w r. 1603 wziął Ciołkowo (Ws. 19 k. 268v), którą to wieś wraz z częścią ról w Nieparcie, otrzymaną w r. 1607 od matki na wieczność (Ws. 204 k. 311v), wziął w działach, a Jan dopłacił mu do tego w r. 1610 sumę 3.000 złp. (P. 984 k. 435). Od Marcina Sapińskiego kupił w r. 1613 za 20.000 złp. miasto i wieś Potarzycę w p. pyzdr. (P. 1408 k. 519). Żył jeszcze w r. 1618, kiedy to od Piotra Malechowskiego nabył wyderkafem za 3.270 złp. połowę Rokossowa w p. kośc., a od Piotra Golińskiego w takiż sposób i za takąż sumę części w Golinie p. kośc. (P. 1411 k. 435, 435v). Nie żył już w r. 1622, kiedy jego bracia i spadkobiercy, Wojciech i Jan, dopełniając jego testamentu, dali szpitalowi ubogich w Potarzycy tamtejszy wiatrak (P. 1413 k. 587). Obok tych dwóch braci uczestniczyły w spadku, jak widzieliśmy, także i córki najstarszego z braci, Wojciecha. Andrzej zaślubił przed 1605.19/XI. r. Dorotę Konarzewską, której posag wynoszący 4.150 złp. t. r. oprawiła na częściach Ciołkowa i Niepartu jego matka (P. 1405 k. 362; LB Skalmierzyce). W latach późniejszych jak również i po śmierci męża jej oprawa i dożywocie obejmowały Potarzycę, Ciołkowo i Niepart (Ws. 33 k. 165v). W r. 1632 była już 2-o v. żoną Łukasza Niemojewskiego (G. 82 k. 622), a żyła jeszcze w r. 1661, wciąż trzymając owo dożywocie (ib. k. 969v, 1391v; P. 186 k. 9v).

(C) Stanisław, syn Jana i Rydzyńskiej, wspomniany w r. 1581 (Kośc. 261 k. 496v), nieletni jeszcze w r. 1587 (Kośc. 267 k. 22), z tymczasowego działu z braćmi 1603 r. wziął części Moraczewa (Ws. 19 k. 268v). Żył jeszcze w r. 1606 (P. 1405 k. 498v), ale działy przeprowadzone w r. 1607 już o nim milczą, więc niewątpliwie wtedy już nie żył.

(D) Jan, syn Jana i Rydzyńskiej, wspomniany w r. 1581 (Kośc. 261 k. 496v), jeszcze nieletni w r. 1587 (Kośc. 267 k. 22), z tymczasowego działu dokonanego z braćmi w r. 1603, wziął jedynie sumę pieniężną (WS. 19 k. 268v), ale już działów przeprowadzonych w r. 1607 dostało mu się Pomykowo, obciążone jednak dożywotnim użytkownictwem matki (Ws. 204 k. 312). W r. 1608 był też dziedzicem spadłego po śmierci brata Stanisława Moraczewa (P. 1406 k. 322). Bratu Andrzejowi dopłacał w r. 1610 z Pomykowa i Moraczewa sumę 3.000 zł., zaś bratu Wojciechowi 6.000 złp. (P. 984 k. 435, 435v). Od swego teścia Jana Rzeszotarskiego kupił w r. 1614 za 40.000 złp. części w Chociszewicach i Bobkowicach p. kośc., zostawiają jednak dożywotnie użytkowanie jemu i jego żonie Annie z Wyrzykowskich (P. 1409 k. 327, 328). Od spadkobierców Anny z Rydzyńskich Roszkowskiej, to jest od Adama i Piotra Błociszewskich, Baltazara, Pawła, Stanisława i Jakuba Koszutskich, Jana i Stanisława Błociszewskich, wreszcie od Zofii z Gałęskich M-ej, kupił w r. 1616 za 50.000 złp. miasto Poniec oraz wsie Miechcino i Janiszewo (P. 1410 k. 183v; 1412 k. 1107; Ws. 206 k. 18v). Jednocześnie Chociszewice i Bobkowice zrazu w r. 1616 sprzedał wyderkafem za 30.000 złp. Janowi Smoguleckiemu (niewątpliwie celem zdobycia środków na kupienie Ponieca), potem zaś w r. 1617 sprzedał mu te dobra na wieczność za 32.000 złp. (ib. k. 181v, 520v). Od Andrzeja Moraczewskiego kupił w r. 1620 za 1.500 złp. części w Moraczewie (P. 1412 k. 106v). Ze spadku po bracie Andrzeju, wedle ugody z bratem Wojciechem, dostała mu się w r. 1622 Potarzyca, szacowana na 24.000 złp., którą jednak miał objąć w posiadanie dopiero po śmierci owdowiałej bratowej. Wojciechowi do jego działu winien był dopłacić 3.950 złp., jak również spłacić potomkom bratowej 4.150 złp. jej oparwy (Ws. 33 k. 165v). Ponieważ dobra nieruchome i ruchome po zmarłym Janie Rzeszotarskim przypadły prawem kaduka skarbowi i zostały nadane Maciejowi Bojanowskiemu, Jan Smogulecki jako nabywca a raczej "przywłaszczyciel" Chociszewic i Bobkowic, oraz Jan M. i jego żona pozywani byli w r. 1623 przez instygatora koronnego z delacji Bojanowskiego (Ws. 33 k. 454v). Od Adama Olbrachta Przyjemskiego, oboźnego wielkiego koronnego, M. kupił w r. 1623 za 21.000 złp. Sierpowo i Woliszewo w p. kośc. (Ws. 206 k. 107v). Piotrowi z Miłosławia Górskiemu zapisał w r. 1628 dług 40.000 złp. jako posag i wyprawę za swą córką Jadwigą (Ws. 41 k. 370v). Nietaszkowo z Uninem w r. 1630 sprzedał wyderkafem za 8.000 złp. Janowi Marszewskiemu (P. 1416 k. 1139v), a w r. 1631 wsie te od niego wydzierżawił (Kośc. 296 k. 147v). W r. 1637 sprzedał miasto Poniec oraz wsie Miechcino i Janiszewo za 80.000 złp. swemu synowi Maksymilianowi (Ws. 2077 k. 109v), a w r. 1638 temuż synowi sprzedał i Potarzycę w p. pyzdr. (ib. k. 132), zaś Moraczewo, Pomykowo, Sierpowo, Woliszewo, Nietaszkowo i pustkę Unino sprzedał jednocześnie za 100.000 złp. synowi Wojciechowi (ib. k. 131). Wraz z synami, Wojciechem i Maksymilianem, pozywał w r. 1655 spadkobierczynie Piotra z Miłosławia Górskiego (P. 180 k. 255). Żonie swej, Katarzynie Rzeszotarskiej, córce Jana i Anny z Wyrzykowskich, w r. 1608, jeszcze przed ślubem, na częściach Moraczewa oprawił posag 7.000 złp., w czym było 1.000 złp. w wyprawie (P. 980 k. 911v-912v, 1406 k. 322). Skwitował w r. 1610 teścia z 3.000 zł. posagu i 1.000 zł. wyprawy (P. 984 k. 435v). Oboje małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie w r. 1615 (Ws. 205 k. 24). Katarzyna żyła jeszcze w r. 1634 (Kośc. 297 k. 113v). Synowie: Andrzej, ochrzcz. 1619.12/VIII. r. (LB Rydzyna), o którym nie mam innych wiadomości, Maksymilian i Wojciech, o których niżej, Adam, ochrzcz. 1622.28/III. r. (LB Rydzyna), zmarły po r. 1668. Córka Jadwiga, w latach 1623-1628 żona Piotra z Miłosławia Górskiego.

1. Maksymilian, syn Jana i Rzeszotarskiej, kasztelan krzywiński w r. 1655 (LB Koźmin), mianowany 1658.21/VI. r. przez sejmik średzki jednym z szafarzy województwa poznańskiego (P. 182c k. 315). Z sejmiku średzkiego 1661.28/III. r. był jednym z deputowanych do rozliczania poborców (P. 187 k. 190). Od stryjenki Doroty z Konarzewskich, wdowy i dożywotniczki po Andrzeju M-im, dzierżawił w r. 1632 Potarzycę (G. 82 k. 622). Od ojca, jak widzieliśmy, nabył w r. 1637 za 80.000 złp. miasto Poniec oraz wsie Miechcino i Janiszewo, a w r. 1638 także i Potarzycę. Od ks. Zygmunta Cieleckiego, proboszcza poznańskiego i sekretarza królewskiego, kupił w r. 1646 za 33.000 złp. Siedlimino w p. pyzdr. (P. 1422 k. 841v), sprzedając mu jednocześnie sposobem wyderkafu za 30.000 złp. miasto Poniec z Machcinem i Janiszewem (ib. k. 834v). Na Miechcinie zapisał w r. 1657 sumę 800 zł. z czynszem rocznym 56 zł. kościołowi parafialnemu w Poniecu, w którym to kościele znajduje się kaplica rodzinna M-ch (Ws. 208 k. 244). Kapelanowi tej kaplicy wyznaczył w r. 1659 czynsz roczny 21 zł. od sumy 300 zł. (ib. k. 273). Umarł w r. 1668 lub 1669 (Ws. 68 k. 318; I. Kal. 129 s. 228). Żoną jego była Urszula Potulicka, córka Jana, którą zaślubił przed 1638.12/XII. r. (LB Poniec), a w r. 1644 oprawił sumę 25.000 złp. posagu (P. 1421 k. 847). Żyła ona jeszcze 1668.2/III. r. (LB Oporowo). Z synów, Jan, ochrzcz. w Moraczewie 1638.12/XII. r. (LB Poniec). O Wojciechu i Franciszku mówić będę niżej. Andrzej, ochrzcz. 1642.11/V. r. (ib.), Józef, ochrzcz. 1644.25/IX. r. (ib.), obaj niewątpliwie pomarli wcześnie, bo nic więcej o nich nie udało mi się znaleźć. Jakub, Stanisław i Rafał, o których niżej. Z córek, Jadwiga, w r. 1674 żona Marcina Wierusz Kowalskiego, nie żyła już w r. 1703. Katarzynie, ochrzczonej 1643.16/VIII. r. (ib.), benedyktynce w Sierpcu, ojciec zapisał w r. 1665 jako posag 1.000 złp. i zobowiązał się płacić dożywotnią pensję 140 złp. (P. 1076 k. 1159v, 1162).

1) Wojciech (Wojciech Kazimierz), syn Maksymiliana i Potulickiej, ochrzcz. w Moraczewie 1640.29/I. r. (LB Poniec), otrzymał w r. 1668 od ojca zapis długu 1.500 zł. (Ws. 68 k. 318v). Mianowany w r. 1669 przez Franciszka Kazimierza M-go jednym z opiekunów jego dzieci (I. Kal. 129 s. 228). Wraz z braćmi w 1672 r. sprzedał Potarzycę i Siedlemino w p. pyzdr. za 44.000 złp. Andrzejowi Przyjemskiemu, chorążemu kaliskiemu (P. 1426 k. 70), a 1674.16/VII. r., też wespół z braćmi, spisał z Krzysztofem Unrugiem, starostą gnieźnieńskim, kontrakt sprzedaży miasta Ponieca z zamkiem, przedmieściami Widawa i Smiełowo, z karczmą w Smiełowie i z folwarkami oraz wsi Janiszewo i Miechcino z pustą Snierzec (?) za sumę 11.500 złp. (Kośc. 178 k. 481; P. 1426 k. 679). Od Rafała Leszczyńskiego, krajczego koronnego, nabył wyderkafem w r. 1682 na trzy lata za 45.000 złp. części miasta Rydzyny oraz wsi Kłoda i Tarnowo (P. 1104 k. 31)v). Umarł między r. 1693 a 1700 (Kośc. 307 k. 438; P. 1139 XII k. 5). Żonie swej Emmie Sytniewskiej, córce Wojciecha i Jadwigi z Majeńskich, zobowiązał się w r. 1691 na połowie dóbr dać oprawę 5.000 zł. jej posagu (Ws. 76 k. 317v), czego dopełnił w r. 1692, a spisali wtedy i wzajemne dożywocie (Ws. 208 k. 519, 520v). W r. 1700 Emma z Sytniewskich, wdowa idąc 2-o v. za Wojciecha Koszutskiego, zapisała mu przed ślubem sumę 3.000 złp. (P. 1139 XII k. 5).

2) Franciszek (Franciszek Józef), syn Maksymiliana i Potulickiej, ochrzcz. 1641.1/IV. r. (LB Poniec), wespół z braćmi dom w Poniecu darował w r. 1673 słudze Maciejowi Czeszyńskiemu (Ws. 208 k. 367v). Od Krzysztofa Unruga, starosty gnieźnieńskiego, który, jak widzieliśmy nabył od braci M-ch Poniec, Franciszek kupił w r. 1674 za sumę 18.000 złp. Morawsko w p. pozn. (P. 1426 k. 1688). Wespół z żoną otrzymał od brata Rafała w r. 1701 cesję dożywocia wsi Królewskiej Golęcino (Gonięcino) w p. pozn. a to za konsesem z 9/II. t.r. (P. 1140 V 1v). Nie żył już w r. 1715 (P. 1149 I k. 349v). Jego żoną była Franciszka Grodziecka, córka Andrzeja i Heleny z Kretkowskich, zaślubiona przed r. 1689. Kwitowała ona swego ojca w r. 1691 z 3.500 złp. na poczet posagu (I. Kon. 69 k. 80v). Ojciec w r. 1694 zapisał jej posag w wysokości 10.000 zł. (Kośc. 307 k. 549). Jako posesorka wsi królewskiej Golęcina, wespół z synami, za konsesem królewskim, wydzierżawiła ową wieś w r. 1723 na trzy lata Franciszkowi Skoroszewskiemu (P. 1191 k. 234v) i jednocześnie scedowała swe dożywocie na Golęcinie synowi Michałowi za konsesem z 20/III. t. r. (ib. k. 236). Żyła jeszcze w r. 1727 (Z. T. P. 45 k. 1025), nie żyła już w r. 1735 (P. 1241 k. 65). Synowie, Wojciech i Michał. Z córek, Julianna, 1697.24/IX. r. matka chrzestna swego brata Michała Feliksa (LB Chojnica), w latach 1722-1743 żona Jakuba M-go, zmarła po r. 1755 (zob. wyżej). Teresa Eufrazja, ochrzcz. 1689.5/III. r. w Poznaniu u Karmelitów bosych (LB Św. Wojciech, Pozn.)

(1) Wojciech (Wojciech Maksymilian), syn Franciszka i Grodzieckiej, ur. około r. 1683, otrzymał w r. 1729 po Macieju Jarnowskim połowę starostwa kruszwickiego, to jest połowę miasta Kruszwicy, całe miasto Gębice, połowę Łagiewnik, Lachmierowic, Potarzymiech oraz całe części Sierakowa, Włostowa, Gościejewa, Chrosny, Dzierżązny. Tytułowany odtąd starostą gębickim, dostał powtórne nadanie tych dóbr królewskich 1738.31/XII. r., po śmierci Jarnowskiego (I. Kon. 77 k. 158). Stolnik wschowski i pułkownik J.Kr.Mci w r. 1737 (p. 1248 k. 39), tytułowany w r. 1738 porucznikiem chorągwi pancernej królewicza. W r. 1739 mowa o nim jako o dawnym poruczniku chorągwi pancernej Mycielskiego, stolnika koronnego, teraz pułkowniku chorągwi usarskiej królewicza Fryderyka. Był t. r. obrany komisarzem na trybunał skarbowy radomski (Kośc. 320 s. 377). Już 1740.4/XII. r. mowa o nim jako o stolniku poznańskim (LB Czerwonawieś). Chorąży kaliski i poseł na sejm w r. 1747, wespół z żoną, za konsesem królewskim z 1746.11/XII., starostwo gębickie scedował bratu Michałowi (P. 1290 k. 156v). Mianowany chorążym nadwornym koronnym 1756.21/XII. r. (Kossak. III, ale w K. P. nr 180, wiadomość o tej nominacji już 28.X.). Postąpił na kasztelanię kaliską krótko przed 1757.2/II. r. (K. P.). Dostał order Orła Białego 1758.3/VIII. r. (K. P. nr 32). Kasztelanem poznańskim został 1758.18/X. r. (Kossak. III), wojewodą kaliskim 1760.11/VIII. r. (ib.). Obok brata współdziedzic Morawska w r. 1715 (P. 1149 I k. 349v), wraz z nim w r. 1721 sprzedał tę wieś z pustką Nowydwór i z młynem Trzeciszka za 38.500 złp. Jerzemu Watta Kosickiemu, cześnikowi bracławskiemu (P. 1184 k. 214v). Od Antoniego Modlibowskiego uzyskał najpierw w r. 1729 zobowiązanie sprzedaży, a 1730 r. samą sprzedaż za 100.000 złp. dóbr Lubasz, Miłkowo i Slawienko w p. pozn. (P. 1221 k. 61v). Dziedzic Sannik i części Przyborowa w p. gnieźn. 1761 r. (G. 99 k. 273). Umarł mając około 80 lat w Lubaszu 1763.14/III. r. i tutaj pochowany (LM Lubasz). Dobra Lubasz z przyległościami zapisał bratanicy po bracie Michale, Katrzynie zamężnej M-ej, drugiej zaś bratanicy, Anieli zapisał sumę 15.000 złp. i potem jeszcze 20.000 złp. Ponadto zostały po nim do podziału dobra: Rzgów, Babia, Modła, Zastruże, Grądy, Dąbrowice w p. kon., oraz Szczytniki i Taczały w p. pozn. Klucz rzgowski, mocą ugody z r. 1776, dostał się Anieli, szczytnicki Katarzynie (P. 1072 k. 500-507). Ożenił się Wojciech we dworze w Kobylepolu 1737.5/III. r. z Zofią Skaławską (LC Św. Jan, Pozn., córką Władysława i Anny z Doleckich. T. r. oboje małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie (P. 1248 k. 39). Zofia będąc spadkobierczynią swej babki Urszuli z Dembińskich Wojciechowej Doleckiej, dziedziczki dóbr Trzeboń w p. nakiel., dobra te sprzedała w r. 1738 za 27.000 złp. Kazimierzowi Zawadzkiemu, asesorowi sądowemu ziemskiemu tucholskiemu (P. 1254 k. 83v). Umarła w Lubaszu 1769.11/II. r., tutaj pochowana (LM Lubasz).

(2) Michał (Michał Feliks), syn Franciszka i Grodzieckiej, ochrzcz. 1697.24/IX. r. (LB Chojnica). Jak już widzieliśmy formalną cesję starostwa gębickiego od brata otrzymał dopiero w r. 1746, ale już 1740.4/XII. r. żonę jego tytułowano "starościną gębicką" (LB Czerwonawieś), a i on sam występował jako starosta gębicki w r. 1742 (I. Kon. 77 k. 283v). Musiało to być skutkiem stanu faktycznego, posiadania realnego tej królewszczyzny. Chorąży chorągwi pancernej królewicza Karola 1747 r. (P. 1290 k. 156v), kasztelan lędzki 1756.19/XII. r. (w K. P. nr 180 wiadomość o tej nominacji już pod datą 28/X.), zrezygnował z tego krzesła w r. 1769, przed 17/I. (Kossak. III). Od swej matki otrzymał w r. 1723, jak to już wiemy, cesję wsi Królewskiej Golęcin w p. pozn. Był w r. 1737 posesorem Rzgowa (I. Kon. 77 k. 91v), na której to wsi w r. 1742 dał zapis 3.500 złp. nieletnim Cieleckim, dzieciom Adama i zmarłej Marianny z Tomickich (ib. k. 283v). Od Zofii z Tomickich 1-o v. Skrzetuskiej 2-o v. Krassowskiej kupił w r. 1745 za 13.500 złp. jej części w Szczytnikach w p. pozn. (P. 1281 k. 22). Inne części w tejże wsi nabył w r. 1745 od Adama Cieleckiego, działającego w imieniu swych dzieci, Wojciecha, Jakuba, Antoniego i Marianny, zrodzonych ze zmarłej Marianny z Tomickich, którą to transakcję aprobował w r. 1747 syn Wojciech Cielecki, formalna zaś rezygnacja została dokonana w r. 1748 (I. Kon. 78 k. 52, 79 k. 356). Michał nazwany w r. 1747 byłym posesorem wsi królewskiej Golęcina z przyległościami (P. 1290 k. 156v). Od Katarzyny, żony Krzysztofa Urbanowskiego, i Marianny, wdowy po Melchiorze Gąsiorowskim, sióstr Tomickich, bratanic i spadkobierczyń ks. Bogusława Tomickiego, dziedzica Szczytnik, kupił w r. 1748 za 13.200 zł. ich części w tej wsi (I. Kal. 185/186 k. 240v). Od Pawła z Kolna Prusimskiego, podkomorzego J.Kr.Mci, dostał w r. 1753 zobowiązanie sprzedania za 2.000 złp. części we wsiach Szetlewo Wielkie i Podbiele, zwanych Kostrzewczyzna i Waliszewizna (I. Kon. 78 s. 639). Inne części w Szetlewie w r. 1754 zobowiązały się sprzedać mu Anna Rogozińska, żona Wojciecha Ligowskiego, za 1.700 zł. (ib. s. 786), zaś Anna z Łukomskich Luboradzka za 5.200 zł. (ib. s. 805). Od Michała, Jana i Macieja Radeckich, prawnuków i spadkobierców zmarlej Zofii z Młodziejewskich Radeckiej, kupił w r. 1755 za 13.447 złp. części dóbr Taczały z pustkami Drzewce i Wścieklice oraz części Szczytnik (P. 1316 k. 161). Skwitowany w r. 1758 przez córkę zamężną Bielińską z 20.000 złp. na poczet posagu (ib. 79 k. 108). Części w Szetlewie i Podbielu zwane Waliszewszczyzna (!), Kostrzewczyzna, Szetlewczyzna, Miecznikowizna i Jaroszewizna sprzedał w r. 1760 za 15.000 złp. Franciszce z Mieszkowskich Zakrzewskiej, sędzinie ziemskiej kaliskiej (ib. k. 129v). Dziedzic dóbr Rzgowo (Rzgów) Modla, Zastruże w r. 1769 (P. 1346 k. 128), umarł 1770.21/II. r., pochowany w Lubaszu (LM Lubasz). Jego żoną była Aniela Walknowska (Walichnowska), córka Stefana i Marianny z Siemieńskich, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1722 (I. Kal. 163 s. 436). Jak, się zdaje, żyła ona jeszcze w r. 1754 (P. 1313 k. 166), nie żyła już 1758 r. (I. Kon. 79 k. 108v). Pozostały tylko córki. Z nich, Marianna, w latach 1752-1768 żona Antoniego Bojanowskiego, wojskiego poznańskiego, Aniela, zaślubiona w Lubaszu 1756.8/IX. r. Adamowi Bielińskiemu, kasztelanicowi lędzkiemu, z którym się rozwiodła, a on umarł przed 1767.20/VIII. r. Była 2-o v. w r. 1769 żoną Marcina Nossalskiego, skarbnikowicza czerniechowskiego, zmarłego w r. 1786 lub 1787. Po raz trzeci poszła 1788.4 lub 5./II. r. za Jakuba Starżę Jarnowskiego, generała adiutanta wojsk rosyjskich. Oboje żyli jeszcze w r. 1792. Katarzyna poślubiła w Lubaszu 1761.25/XI. r. Franciszka Salezego M-go, starostę gnieźnieńskiego, ale z nim rozwiodła się przed 1777.1/V. r. Z przeprowadzonych 1776.24/III. r. działów majątku ojczystego wzięła Szczytniki i Taczały w p. gnieźn., podczas kiedy Anieli, wtedy Nossalskiej, dostało się miasto Rzgów oraz wsie: Babie, Modła, Zastruże, Grądy, Wióry, Dąbrowna w p. kon. (P. 1353 k. 75, 75v). W r. 1777 Katarzyna sprzedała swemu byłemu mężowi za 350.000 złp. odziedziczone po stryju wojewodzie dobra Lubasz, Sławienko, Prusinowo i Miełkowo w p. pozn. Sprzedała mu też wtedy Szczytniki oraz części w Taczałach za 55.000 zł., zaś kamienicę w Poznaniu przy ulicy Wrocławskiej za 14.000 złp. (P. 1354 s. 297, 299, 303). Umarła licząc lat 71, w Lubaszu 1812.30/IX. r. Była jeszcze jedna córka, której imienia nie znam, a która umarła w 18-ym roku życia w 1755 r. (K. P. nr 115).

3) Jakub, syn Maksymiliana i Potulickiej, obok braci w r. 1671 współwłaściciel miasta Ponieca i wsi Miechocino i Janiszewo (Ws. 68 k. 577v). Przebywał w r. 1674 poza krajem (Kośc. 178 k. 481). Po powrocie swojej części miasta Ponieca, przedmieść Śmiłowo i Wiadawa, wsi Janiszewo i Miechcino w r. 1677 sprzedał za 12.800 złp. Krzysztofowi Unrugowi, staroście gnieźnieńskiemu (P. 1428 k. 77). Od ks. Stanisława M-go, opta z Obry, wydzierżawił w r. 1687 wsie Obra i Jasieniec na jeden rok pod zakładem 6.000 zł. (Ws. 76 k. 60v). Żył jeszcze 1717 r., kiedy to od Adama Jaskóleckiego i żony jego Jadwigi z Gruszczyńskich brał zastawem wieś Witakowice (P. 1151 k. 112v; G. 106 k. 127). Żoną Jakuba była Krystyna Ostenówna, nie żyjąca już w r. 1753 (Kc. 142 k. 101). Synowie ich, Zygmunt i Wojciech.

(1) Zygmunt, syn Jakuba i Ostenówny, dziedzic Witakowic, wraz z żoną Marianną z Mysłowskich kwitował się w r. 1723 z Janem Markwartem, kapitanem regimentu pieszego (G. 94 k. 300). Żył jeszcze w r. 1737, kiedy obaj z bratem nazwani posesorami (!) Witakowic (G. 106 k. 12).

(2) Wojciech, syn Jakuba i Ostenówny, posesor prymasowskiego klucza żnińskiego, roborował w r. 1753 swój testament spisany we wsi Wenecja 1752.25/VII. r. (Kc. 142 k. 101). Od Tadeusza Jaraczewskiego starosty soleckiego, wziął zastawem w r. 1754 za 60.000 złp. dobra Lednogórę, Imielno, Imielinko i nowolokowane Olendry w p. gnieźn. (P. 1313 k. 14), zaś w r. 1756, wedle kontraktu z r. 1755, kupił owe dobra za 98.000 złp. (P. 1316 k. 10, 1319 k. 140). Skwitowany w r. 1766 przez zięcia Stanisława Iłowieckiego z 20.000 złp. posagu danego za córkę M-go Konstancję (G. 100 k. 81v). Innym swym córkom, Katarzynie, Annie, Rozalii, Barbarze i Anieli, zapisał też w r. 1771 każdej po 20.000 złp. posagu (ib. k. 460). Skwitowany z tej sumy w r. 1774 przez Stefana Dobrogojskiego, męża córki Katarzyny (ib. k. 633), zaś w r. 1777 z takiejże sumy przez Franciszka Kosieńskiego, podkomorzego J.Kr.Mci, męża córki Kunegundy (G. 104 k. 74v). Umarł mając 81 lat, w Lednogórze 1779.13/IX. r., pochowany w Gnieźnie u Franciszkanów (LM Węglewo). Jego żoną była w r. 1717 Petronella Kosińska, córka Antoniego i Jadwigi z Rajskich, wdowa 1-o v. po Józefie Marszewskim (P. 1289 k. 148), z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1753 (Kc. 142 k. 101). Babką Petronelli była Marianna z Doleckich Wojciechowa Rajska, stąd też w r. 1763 Jan Iłowiecki, przez matkę Katarzynę z Rajskich wnuk tejże Marianny, swe prawa do sukcesji po Doleckich cedował małżonkom M-im (P. 1337 k. 93). W r. 1770 zrobił to samo brat Jana, Franciszek Iłowiecki (G. 100 k. 398). Wojciech i Petronella spisali wzajemne dożywocie w r. 1765 (ib. k. 127). Petronella po śmierci męża trzymał dożywociem Lednogórę, żyła jeszcze 1795.22/X. r. (LB Węglewo),. Synowie, Ignacy i Józef. Z córek, chyba to właśnie ta Petronella zmarła 1799.17/X. r. (Nekr. Dominik. Pozn.). Synowie, Ignacy i Józef. Z córek, które, jak to już widzieliśmy, wylicza ojcowski zapis posagów z r. 1771, Konstancja, zapewne identyczna z Felicjanną Julianną Konstancją, ochrzcz. 1746.24/IV. r. (LB Kruszwica), przed 1764.13/X. r. wyszła za Stanisława Iłowieckiego. Umarła w Węgierskiem 1814.21/IV. r., a wiek jej, podany 77 lat, Katarzyna, nazwana starościanką żnińską (!), występowała jako panna w latach 1766-1772 (LB Węglewo), wyszła w Węglewie w r. 1773 za dyspensą, wydaną 27/I. t. r., za Stefana Dobrogojskiego, podczaszyca bracławskiego, z czasem podstolego bracławskiego, umarła w Bagrowie 1819.28/XI. r., mając lat około 80. Anna wyszła przed r. 1779 za Macieja M-go (zob. wyżej). Kunegunda w Lednogórze 1777.21/V. r. zaślubiła Franciszka Kosińskiego, podkomorzego J.Kr.Mci, żyła jeszcze 1829.6/III. r. Rozalia zaślubiła przed r. 1787 Antoniego Bojanowskiego, umarła "na Ostrówku" w Poznaniu 1827.9/V. r., mając lat 77. W zapisie zgonu nazwana "ubogą wdową". O wspomnianej w zapisie z t. 1771 Barbarze wiem jeszcze tyle, że jako niezamężna żyła 1878.26/III. r. (LB Kleszczewo). Aniela (Aniela Brygida), z sióstr najmłodsza, ur. w Lednogórze, ochrzcz. 1764.2/X. r. (LB Węglewo), poszła przed 1792.11/XI. r. za Michała Brzeżańskiego. Umarła w Gołuniu koło Pobiedzisk 1802.10/XI. r., a wiek jej podano niezbyt ściśle na lat 33.

(1) Ignacy, syn Wojciecha i Kosińskiej, działał w r. 1775 w imieniu ojca (G. 102 k. 63v). Dziedzic Naramowic w latach 1780-1788 (LB Węglewo; LB Lubasz), od Franciszka Salezego M-go otrzymał w r. 1781 cesję dzierżawy wsi królewskiej Gonięcina (Golęcina) koło Poznania, którą sam z kolei scedował w r. 1786 szwagrowi Antoniemu Bojanowskiemu (P. 1370 k. 125), do śmierci jednak tytułowano go starostą gonięcińskim. Odziedziczone po bracie Józefie dobra Głebokie i Berkowo z Olendrami w p. gnieżn. sprzedał w r. 1786 za 113.500 złp. Józefowi Wielowiejskiemu (P. 1363 k. 102). Umarł 1788.13/VII. r. we Wrocławiu (LM Św. Wojciech, Pozn.; LM Św. Maria Madgal., Pozn.). Ożenił się 1784.8/II r. z Zofią Kierską (LC Ruchocice), córką Kazimierza, kasztelana kamieńskiego, i Joanny z Tyszewiczów, z którą w r. 1786 spisywał wzajemne dożywocie (P. 1363 k. 187). Skwitował 1787 r. teścia z jej posagu wynoszącego 40.000 złp. (P. 1364 k. 144v) i t. r. oprawił żonie tę sumę (P. 1375 k. 69). Owdowiawszy poszła 2-o v. za Ignacego Wilkońskiego, kasztelanica krzywińskiego (P. 1367 k. 197, 1369 k. 215), umarła 1821.21/III. r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Z córek, Julianna Petronela ochrzcz. w Poznaniu 1786.4/III. r. (LB Ruchocice), zmarła dzieckiem przed r. 1793, a wiemy to stąd, że ojczym Wilkoński w r. 1792 nazwany opiekunem jednej tylko pasierbicy, Józefy (P. 1369 k. 215). Ta Józefa (Józefa Agnieszka Policjanna), ur. w Naramowicach 1788.20/IV. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.), była w r. 1821 żoną Jakuba Moraczewskiego, któremu wniosła Naramowice i Lednogórę. Umarła w Naramowicach 1846.8/XI. r.

(2) Józef, syn Wojciecha i Kosińskiej, ur. około r. 1750, posesor w r. 1782 Gołębiowskiego, wsi dziedzicznej Władysława Włostowskiego (G. 109 k.4). T. r. 27/VI. kupił owe dobra za 74.000 złp. od Franciszka Kosińskiego, podkomorzego J.Kr.Mci (P. 1359 k. 263). Rownież t. r., za kontraktem z 5/VII, kupił od Aleksandra Skoroszewskiego za 37.000 złp. Berkowo w p. gnieźn. (G. 109 k. 68; P. 1364 k. 527v). Występował w r. 1783 jako dziedzic Lednogóry (LB Węglewo). Mając lat 36 umarł w Poznaniu 1786.4/II. r., przebywając tam na kuracji u lekarzy, chorował bowiem na puchlinę wodną. Pochowany 5/II. u tamtejszych Dominikanów. W zapisie zgonu nazwany dziedzicem Lednogóry, Jemielna, Jemielinka, Nowejwsi, Człopy, Głębokiego i Berkowa (LM Slawno; LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Był bezżenny a spadkobiercą jego był brat Ignacy.

(4) Stanisław, syn Maksymiliana i Potulickiej, wspomniany w r. 1671 (Ws. 68 k. 577v), od Stanisława Suchorzewskiego kupił w r. 1680 za 15.000 zł. dobra Orpiszewko w p. kal. (I. Kal. 140 k. 4), ale w r. 1694 sprzedał je za 18.500 zł. Franciszkowi Hieronimowi Grabińskiemu (ib. 149 s. 219). Nie żył już w r. 1723 (Kośc. 314 s. 85). Jego żoną była Ewa Małachowska, córka Jana, której w r. 1681 oprawił 3.000 złp. posagu (P. 1103 IX k. 24), 2-o v. zaślubiona Michałowi Kamockiemu, już nie żyjąca w r. 1726 (Z. T. P. 45 k. 270). Synowie: Jan, Ludwik i Jakub, ten ostatni nie żyjący już w r. 1723, bezpotomny (P. 1191 l. 195). Z córek, Marianna, w latach 1736-1741 żona Michała Godziątkowskiego, 2-o v. żona N. Nagórskiego, umarła między r. 1744 a 1751. Katarzyna, w latach 1736-1744 za Michałem Zdzienieckim, wdowa w r. 1750.

(1) Jan, syn Stanisława i Malachowskiej, w imieniu własnym i brata Ludwika dał w r. 1723 Antoniemu Bartoszewskiemu poddanego z Orpiszewka z żoną i dziećmi, którego to poddanego ojciec Jana wyłączył przy sprzedaży tej wsi (Kośc. 314 s. 85). Wespół z tym bratem i niezamężnymi siostrami, Marianną i Katarzyną, uzyskał w r. 1726 dekret banicji na braci Kowalskich, posesorów Orpiszewka (Z. T. P. 45 k. 270). W 1736, wedle układu zawartego t. r. w Rzgowie, w imieniu własnym, brata i zamężnych jej sióstr skwitował swych stryjecznych braci, Wojciecha, starostę gębickiego, i Michała, z 10.000 zł. należnych im ze spadku po stryju Wojciechu (I. Kon. 77 k. 49, 338). Poddanych z Orpiszewka, wyłączonych przez ojca przy kontrakcie sprzedaży, dał w r. 1739 bratu stryjecznemu Michałowi (ib. k. 152). Przeciwko jego transakcjom z Michałem M-im o spadek po stryju Wojciechu manifestowała się t. r. siostra Katarzyna zamężna Zdzienicka (Rel. Kal. 112/113 s. 1594). Nabywszy w r. 1735 od Jadwigi z Byszewskich matki i Jana syna, Zdzienickich, prawa zastawne do części wsi Kiki w p. sier. za sumę 1.500 złp., cedował ową sumę i zastaw w r. 1749 swej córce pannie Teresie (I. Kon. 78. s. 288). Był, jak się zdaje, identyczny z Janem M-im, w r. 1730 burgrabią grodzkim sieradzkim, mężem Zofii Walewskiej, wdowy 1-o v. po Janie Radoszewskim, chorążym owruckim (I. Kal. 167 s. 363). Burgrabstwo musiał widocznie złożyć, bo go już potem z tym tytułem nie spotkałem. Posesor Kęszyc w r. 1735 (I. Kal. 171/173 s. 47). T. r. pełnomocnik pasierba Stefana Radoszewskiego (ib. s. 405). Od tego Radoszewskiego, posesora Pacynowic w p. kal., wziął w r. 1736 dobra te w zastaw na rok za 15.000 zł. (ib. s. 242). Zastawny posesor Chrzanowa (ib. 185/189 k. 90v), nie żył już w r. 1749, a nie żyła wtedy i Zofia z Walewskich (G. 98 k. 284). Jeśli więc ten Jan był istotnie identyczny z Janem, synem Stanisława, rok 1749 należałoby uznać za datę jego śmierci.

(2) Ludwik, syn Stanisława i Małachowskiej, wspomniany w r. 1723 (Kośc. 314 s. 85), zaś w r. 1744 mowa o nim jako zamieszkałym dawniej i dziś w województwie ruskim. Aprobował wtedy komplanację zawartą w r. 1736 przez brata i siostry ze stryjecznymi braćmi o spadek po stryju Wojciechu (I. Kon. 77 k. 338). Michała M-go, starostę gębickiego, skwitował w r. 1751 jako jeden ze spadkobierców zmarlej siostry Nagórskiej (ib. 78 s. 459). Żoną jego była Anna Żołądkowska. Oboje nie żyli już w r. 1788 (ib. 83 k. 275). Synowie, Wojciech i Marcin. O pierwszym wiem tylko tyle, że w r. 1786 działał w imieniu dzieci po swym zmarłym bracie (ib. 88 k. 275).

Marcin, syn Ludwika i Żołądkowskiej, w r. 1767 mąż Józefy ( Józefaty) Wojciechowskiej, córki Antoniego i Ewy z Ostrowskich (I. Kal. 206/208 k. 180, 221 k. 416). Nie żył już w r. 1785 (I. Kon. 83 k. 117). Jego nieletnie dzieci, Antoni i Teresa, pozostawały w r. 1786 pod opieką stryja Wojciecha (ib. k. 275). Ich losow nie znam.

5) Rafał (Rafał Adrian), syn Maksymiliana i Potulickiej, ur. na zamku w Koźminie, ochrzcz. 1655.8/VIII. r. (LB Koźmin). Przebywał poza krajem w r. 1674 (Kośc. 178 k. 481). Potwierdzając dokonaną przez braci sprzedaż Potarzycy i Siedlemina na rzecz Andrzeja Przyjemskiego, chorążego kaliskiego, rezygnował w r. 1684 te dobra córce jego, Katarzynie Opalińskiej, wojewodzinie łęczyckiej (P. 1107 II k. 42v). Dożywocie wsi królewskiej Golęcino, za konsensem z 1701.9/II. r., wespół z żoną scedowali t. r. bratu Franciszkowi M-mu i żonie jego Franciszce z Grodzieckich (P. 1140 V k. 1v). Rafał, dziedzic Sannik w p. gnieźn. 1702 r. (P. 1142 I k. 100v). Żył jeszcze w r. 1722, kiedy na Sannikach dawał zapis Michałowi Głuchowskiemu (G. 105 k. 100v), nie żył już w r. 1732 (P. 1236 k. 46v). Ożenił się przed 1699.22/X. r. z Katarzyną Goryńską (LB Św. Wojciech, Pozn.), córką Jana i Barbary z Latosińskich, z żoną w r. 1701 spisał wzajemne dożywocie (P. 1140 V k. 11v). Nie żyła już ona w r. 1743 (P. 1270 k. 184). Synowie: Aleksander Seweryn, ur. 1699.22/X. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.), Jan Kanty i Jakub, wspomniany w r. 1732.

Jan Kanty, syn Rafała i Goryńskiej, w imieniu własnym i brata Jakuba, zastawił w r. 1732 Sanniki na trzy lata Janowi Gorzeńskiemu (P. 1236 k. 46v). Żył jeszcze w r. 1766, kiedy kwitował Wojciecha M-go dziedzica Siedleczka, z sumy 2.500 złp. (G. 100 k. 171).

2. Wojciech, syn Jana i Rzeszotarskiej, poseł na sejm konwokacyjny w r. 1648 (P. 173 k. 515), podstoli poznański w r. 1651 (Kośc. 302 k. 475), kasztelan santocki 1654 r. (Kośc. 303 k. 901). Od ojca w r. 1638 nabył za 100.000 złp. dobra Moraczewo, Pomykowo, Sierpowo, Woliszewo, Nietaszkowo i pustkę Unino (Ws. 207 k. 131). Roborował swój testament w r. 1651 (Kośc. 302 k. 475). Wespół z żoną w r. 1657 zapisał sumę 2.000 złp. kościołowi parafialnemu w Poniecu z czynszem rocznym 140 zł. na Moraczewie (Ws. 208 k. 241v). Żył jeszcze 1671.12/I. r., kiedy asystował przy przysiędze Rafała Leszczyńskiego na urząd starosty wschowskiego (Ws. 68 k. 487). Nie żył już 1675 r. (ib. k. 852). Zaślubił w Radlinie 1643.19/VII. r. kanclerzankę Barbarę Leszczyńską (Rkp Bibl. Uniw. Warsz. nr 44; Kośc. 301 k. 946). Już jako wdowa, w r. 1681 zapisała sumę 3.000 złp. swej wnuczce Barbarze Dąmbskiej (Ws. 73 k. 528v). Synowie: Mikołaj, Wacław i Maksymilian. Córka Anna, w r. 1670 żona Stanisława z Lubrańca Dąmbskiego, podstolego inowrocławskiego, zmarła przed r. 1682.

1) Mikołaj (Mikołaj Wacław), syn Wojciecha i Leszczyńskiej,wspomniany w r. 1678 (Ws. 73 k. 227v), swój udział w sukcesji po siostrze ojca, Jadwidze z M-ch Piotrowej z Miłosławia Górskiej, cedował w r. 1689 Zygmuntowi Dąmbskiemu, wojewodzie brzeskiemu kujawskiemu (Kośc. 307 k. 156). Już nie żył w r. 1718. Żonie swojej Zofii (Zofii Amalii) Blumentalównie, wdowie 1-o v. po Jerzym Kręskim, jeszcze przed ślubem, 1685.3/XII. r., zapisał sumę 34.000 złp. Nie żyła ona już w r. 1718. Małżeństwo było bezdzietne, a jako spadkobierca Zofii występował w r. 1718 Jan Tworzyjański, łowczyc wschowski, rodzący się z Marianny z Kręskich (Ws. 79 k. 34).

2) Wacław, syn Wojciecha i Leszczyńskiej, wespół z bratem Maksymilianem zapisywał w r. 1675 dług 2.000 złp. małżonkom Ponińskim (Ws. 68 k. 852). Wraz z tymże bratem w r. 1677 zeznał matce dług 8.000 złp., zapisany jej przez zmarłego ojca (Ws. 73 k. 158). Sierpowo i Woliszewo sprzedał wyderkafem w r. 1683 za 30.000 złp. Amalii Zofii Blumentalównie, wdowie po Jerzym Kręskim (P. 1106 IV k. 71v), swej przyszłej bratowej. Nie żył już w r. 1691 (Kośc. 356 k. 147).

3) Maksymilian (Maksymilian Kazimierz), syn Wojciecha i Leszczyńskiej, ur. w Moraczewie, ochrzcz. 1655.21/II. r. (LB Rydzyna). Miecznik poznański w r. 1690 (Kośc. 307 k. 266v), cześnik poznański 1700 r. (P. 1138 II k. 25v). Uczył się w Poznaniu u jezuitów i tam w r. 1669 został pobity przez Piotra Grabowskiego, posesora Sokolnik (P. 196 k. 61). Swoje dziedziczne Moraczewo zastawił w r. 1683 za 20.000 złp. na trzy lata Franciszkowi Kierskiemu (P. 1106 III k. 29), zaś Pomykowo t. r. też na trzy lata Mikołajowi Pawłowskiemu i żonie jego Katarzynie z Bujalskich (P. 1106 VIII k. 46). Zarówno Moraczewo jak i Pomykowo sprzedał w r. 1684 za 87.000 złp. Janowi Albrechtowi Bojanowskiemu (P. 1107 V k. 60). W imieniu własnym i żony Brzyskorzystew w p. kcyń. wydzierżawił na rok za 3.000 zł. w r. 1686 Szymonowi Mieszkowskiemu (P. 111 III k. 8v). Dziedzic Luboni, Sierpowa i Nietaszkowa w p. kośc. w r. 1690 (Kośc. 307 k. 266v). Spadkobierca brata Wacława, skwitowany w r. 1691 przez ojca i córkę Przeuskich, wierzycieli tego brata (Kośc. 356 k. 147). Wespół z żoną wydzierżawił Lubonię w r. 1697 na lat trzy małżonkom Żołczyńskim (Kośc. 308 k. 393), już jednak w r. 1700 pasierb M-go, Krzysztof Koszutski Lubonię, Oporówko i część Oporowa sprzedał za 160.000 złp. Andrzejowi Romatowskiemu (P. 1138 II k. 25v). A więc była to majętność dziedziczna pasierba,, pozostająca jedynie z tytułu oprawy czy dożywocia po pierwszym mężu w posesji małżonkom M-ch. Maksymilian swoim córkom, Jadwidze i Katarzynie, klaryskom śremskim zapisał w r. 1711 każdej po 1.000 złp. z majątku rodzicielskiego (Kośc. 310 s. 410). Występował w r. 1715 jako dziedzic Sierpowa, Olszewa (Woliszewa) i Nietaszkowa (P. 1149 II k. 71), które to dobra za kontraktem z 1718.27/X. r. sprzedał t. r. za 120.000 złp. Józefowi Molskiemu, stolnikowi kaliskiemu (Ws. 79 k. 44v, 45, 162 k. 168). Spisywał w Rokossowie 1720.7/III. r. testament każąc się pochować w Osiecznej u Reformatorów. Nie żył już 8/X. t. r. (Kośc. 155 s. 1155). Ożenił się przed r. 1675 z Zofią Mycielską, córką Krzysztofa, wdową po Jakubie Koszutskim (LB Poniec; P. 1106 III k. 35). Dożywocie wzajemne zeznał z nią w r. 1682 (Ws. 208 k. 473). Pani Zofia, podczaszyna (!) poznańska z Sierpowa była chrzestną 1699.3/VIII. r. (LB Poniec). Chyba ona była Zofią M-ą wymienioną pod r. 1708 jako dzierżawczyni wsi Garzyn (LB Oporowo). Nie żyła już w r. 1719 (Kośc. 312 s. 81), pochowana w Osiecznej. Synowie: Józef, Jan, Aleksander, Stanisław i Andrzej. Z nich o Andrzeju ojciec pisał w testamencie, iż jest "niesposobny do dysponowania substancją", winni więc wykonawcy testamentu utrzymywać go z prowizji od jego części ojcowizny. Żył ów Andrzej jeszcze w r. 1742, kiedy to skwitował brata Józefa z 750 zł. (Kośc. 321 s. 215). Spośród córek, Jadwiga i Katarzyna były, jak już wiemy klaryskami w Śremie. Ta, może Jadwiga, ur. w Luboni, ochrzcz. 1685.21/X. r. (LB Poniec), choć to niepewne, bo przecie Jadwiga i Katarzyna to chyba ich imiona zakonne. Obie kwitowały w r. 1719 ojca z prowizji od zapisanych im sum (Kośc. 312 s. 81). Nie wiem czy identyczna z tą Jadwigą siostra Jadwiga M-a była ksieni, zmarła 1745.9/II. r., czy też może siostra Jadwiga M-a zmarła 1746.18/IV. r. (Nekr. Franciszkanek śrem.). Katarzyna była ksienią w Śremie w r. 1745 (Kośc. 323 k. 18), umarła jako była ksieni 1761.27/XI. r. (Nekr. Franciszkanek śrem.). Inna córka, Anna była w r. 1700 żoną Józefa Molskiego, stolnika kaliskiego, z czasem kasztelana rogozińskiego, zmarła w r. 1750. Ludwika zaślubiona 1717.24/XI. r. w Radomicku Franciszka Rozdrażewskiego, kasztelanica międzyrzeckiego, z czasem kasztelana rogozińskiego i starostę pyzdrskiego. Umarła w Pigłowicach 1761.15/I. r., pochowana w Lubiniu u Benedyktynów. Elżbieta wreszcie, której w r. 1720 ojciec w testamencie naznaczył 10.000 zł. posagu i 4.000 zł. wyprawy, to jest tyle samo, ile starszej. Jeszcze niezamężna 1722.24/IX. r., w r. 1725 już żona Stanisława Oraczewskiego.

(1) Józef, syn Maksymiliana i Mycielskiej, zapewne identyczny z Wojciechem Józefem, synem tychże rodziców, ochrzczonym 1675.2/V. r. (LB Poniec). Kiedy 1720.8/X. r. oblatował testament ojca, nazwany był cześnikiem poznańskim (Kośc. 155 s. 1155), a więc musiał nim zostać niemal bezpośrednio po ojcowskim zgonie. Dopełniając zobowiązania swych braci, ks. Aleksandra, Stanisława i Andrezja, aprobował w r. 1722 kwit ojcowski dany na sumę 3.000 zł. ich szwagrowi Molskiemu, nabywcy Sierpowa (P. 1187 k. 34v). Jeszcze w r. 1742 występował jako cześnik poznański (Kośc. 321 s. 215).

(2) Jan, syn Maksymiliana i Mycielskiej, występował 1708.31/VII. r. jako chrzestny (LB Radomicko), i znów w tym samym chrzkaterze 1757.27/X. r. (LB Lubasz). Innych wiadomości o nim nie posiadam.

(3) Aleksander (Józef Aleksander), syn Maksymiliana i Mycielskiej, ur. około r. 1694, kanonik katedralny poznański w r. 1722 i proboszcz Św. Marcina (P. 1187 k. 34v; LB Św. Marcin; LB Leszno), instalowany na koadiutorii dekanatu poznańskiego 1730.26/VI. r. (Install.). Kantor poznański, delegowany z kapituły poznańskiej w r. 1730 na Trybunał Koronny (K. P. nr 43). Otrzymał w r. 1731 (po 7/I.) probostwo kolegiaty Sw. Michała na zamku (K. P. nr 56). Chyba ten sam Aleksander był w r. 1740 opatem komendatoryjnym w Lubiniu (LB Lubiń). "Primicerius" kościoła katedralnego poznańskiego, umarł 1751.19/IV. r. mając lat 57, pochowany w katedrze (LM Radomicko).

(4) Stanisław, syn Maksymiliana i Mycielskiej, nabył w r. 1721 od wdowy Jadwigi z Kołaczkowskich Łąckiej, występującej właśnie do klarysek poznańskich, pewne jej sumy na Gulczewku w p. gnieźn. i owe sumy w r. 1723 cedował Andrzejowi Grodzickiemu (P. 1192 k. 21v). Żył jeszcze w r. 1725 (Ws. 81 k. 25v). Zob. tablice 1-10.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 1.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 2.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 3.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 4.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 5.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 6.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 7.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 8.

@tablica; Miaskowscy h. Bończa 9.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 10.

@tablica: Miaskowscy h. Bończa 11.

M-cy nie łączący się w całości genealogiczne nastręczają poważną trudność w segregacji między Bończów i Leliwów. Gdzie przy nazwisku figuruje "Bończa", rzecz jest jasna, ale ten herbowy dodatek używany był rzadko i przeważnie dopiero od końca XVIII wieku. Kiedy brak takiej wskazówki, rozdzielić członków dwóch tych rodzin nie sposób, zwłaszcza, że występowali w tych samych rejonach Wielkopolski.

Daję zaś ich wszystkich razem tutaj, pod Bończami, dla tej przyczyny, iż właśnie Bończe stanowili wśród nich olbrzymią wiekszość, byli bowiem nieporównanie szerzej rozrodzeni, a już zwłaszcza w XVIII wieku, kiedy Leliwici M-cy byli na wymarciu, lub w wieku XIX, kiedy zapewne nie było ich wcale.

Maciej, w r. 1541 występował jako wuja Anny Bojanowskiej, żony Macieja Dachowskiego (P. 1394 k. 437). Mikołaj, skwitowany w r. 1546 z 70 grz. przez Dorotę Zakrzewską (Kośc. 234 k. 728). Maciej zabił w r. 1549 w Godurowie Jana Skoroszewskiego (Kośc. 235 k. 182). Ów Maciej, nieosiadły i "gołota", pozywany w latach 1550 i 1551 przez synów tego Jana i przez ich stryja Wawrzyńca Skoroszewskich (P. 890 k. 155v, 891 k. 158). O to zabójstwo dostał też w r. 1558 pozew i z nakazu króla (Kośc. 238 k. 1307). Jan w r. 1550 dał zobowiązanie Janowi Gajewskiemu, iż mu sceduje kanonię w Sączu i wyjedna na to zezwolenie biskupa krakowskiego (Kośc. 235 k. 275). Katarzyna, córka N. M-go, zmarłego już, była w latach 1553-1579 żoną Wojciecha Kołaczkowskiego (P. 1396 k. 74). Andrzej, zarządca dóbr Witosław, skwitowany z tych czynności w r. 155r przez Stanisława Witosławskiego (P. 896 k. 481v). Andrzej, ustanowiony w r. 1565 przez Wojciecha Skaławskiego jednym z opiekunów jego dzieci (P. 1397 k. 433v). Michał kupił w r. 1584 za 1.000 złp. części w Pląskowie w pow. gnieźn. od Jerzego i Wojciecha braci Pląskowskich (P. 1399 k. 392).

Katarzyna, w latach 1603-1615 żona Jana Włostowskiego cz. Wolińskiego. Katarzyna, w r. 1603 wdowa po Janie Szczytowskim. Maciej z żoną Barbarą z Malechowskich zapisywał w r. 1608 dług 100 zł. Katarzynie Lisieckiej (P. 980 k. 803). Jan, już nie żyjący w r. 1618, i Zofia z Czeszewa, rodzice Mikołaja, który wówczas kwitował Piotra Łąckiego z 600 złp. zapisanych rodzicom (P. 1000 k. 96v). Marcin, syn zmarłego Jana, skwitowany w r. 1620 z 40 złp. przez Stanisława Ulatowskiego (P. 1004 k. 1120v). Jerzy nie żył już w r. 1623, kiedy wdowie po nim, Małgorzacie z Błociszewa, zapisywał dług 1.300 zł. Jan Strzelecki (Ws. 33 k. 107v). Jan w r. 1629 płacił podymnego z czterech dymów w Książnie dwa złote (Py. 143 s. 3). Ten sam, czy inny Jan (Mieskowski?) zeznał wtedy za bawiącego zagranicą Piotra Gorskiego, iż w jego Kozubcu było 10 dymów, z których opłata wynosiła 5 zł. (ib. s. 30), w Chociczy 7 dymów, w Pełczynie 16, opłata z nich 11 zł i 15 gr. (ib. s. 57). Bracia, Adrian, Aleksander i Jan w r. 1638 ustanowił plenipotentów (I. Kal. 104b s. 2194). Jan i Anna, rodzice Stanisława, ochrzcz. 1640.16/II. r. (LB Dobrzyca). Jan, z Gorzewa, chrzestny 1642.12/X. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Anna, z Gierłachowa, chrzestna 1645 r. (LB Gołaszyn). Jan, nie żyjący już w r. 1649, ojciec Heleny, żony Macieja Biskupskiego, Barbary, żony Krzysztofa Pruszaka Bieniewskiego i panny Marianny, która wtedy od ich matki, Barbary ze Zbyszewic, wdowy po Stanisławie Goszczewskim, dostały "za wierne służby" jej mienie ruchome (Ws. 51 k. 230). Stanisław ojciec syna Jana Chryzostoma, służącego pod chorągwią Władysława Kłodzińskiego, i córki Anny. Po śmierci tego syna w imieniu własnym i córki skwitował w r. 1650 Kłodzińskiego z 234 zł. żołdu (P. 1061 k. 61). Jan i jego syn Wojciech, dziedzice Wojciechowa, zobowiązali się drewniany dwór na przedmieściu Poznania zwanym Gąski sprzedać za 2.500 zł. Annie z Bruczkowskich, wdowie po Samuelu Gnińskim, które to zobowiązanie ich, ona w r. 1653 scedowała jezuitom kolegium poznańskiego (Ws. 56 k. 343v). Katarzyna, w r. 1662 wdowa po Andrzeju Przystanowskim. Wojciech, w r. 1669 mąż Anny z Gądkowskich, wdowy 1-o v. po Stanisławie Lipskim, stolniku poznańskim, posesorki Niepartu (I. Kal. 129 s. 1407). Z okazji pogrzebu Urszuli z M-ch Duninowej 1669.12/IV. r. wygłoszone zostało w kościele w Jeżewie kazanie (Estr. XXV, s. 408). Adrian, w r. 1669 mąż Anny Żelęckiej, kasztelanki międzyrzeckiej (LB Krzywiń). Franciszek, pod chorągwią chorążego kaliskiego był w r. 1669 na pospolitym ruszeniu na elekcję. W tej samej chorągwi był też jeden koń wysłany przez pania M-ą (P. 196 k. 478). Anna przez r. 1671 wyszła za Marcina Nieniewskiego. Pani Katarzyna, z Szczodrowa, chrzestna 1672.20/III. r. (LB Kościan). Pod chorągwią podkomorzego poznańskiego w obozie pod Lublinem przysięgał w r. 1672 na konfederację Franciszek, a był tam też poczet Aleksandra M-go (P. 199 k. 1090v). Katarzyna, zakonnica klasztoru w Sierpcu 1676 r. (P. 1094 k. 353). Jadwiga, w r. 1677 wdowa po dwóch mężach, Michale Krąkowskim i Hiacyncie Chlewskim. Franciszka, w r. 1680 żona Aleksandra Zaremby. Franciszek nie żył już w r. 1682, kiedy wdowa po nim Anna Jarochowska, córka Wojciecha, sędziego ziemskiego wschowskiego, i Katarzyny z Dobrosielskich, skwitowała matkę z 1.000 zł. na poczet sumy 3.000 zł. stanowiącej resztę 8.000 zł. zapisanych jej przez ojca jako posag (Ws. 73 k. 711v). T. r. idąc 2-o v. za Wojciecha Stanisława z Kaliszkowic Załuskowskiego, cedowała mu przed ślubem pewne sumy (Kośc. 306 k. 197). Ślub odbył się we dworze w Bronikowie 1682.22/IX. r. (LC Radomicko). Drugi mąż w r. 1683 oprawił jej 6.000 zł. posagu (P. 1106 III k. 65). Była powtórnie wdową w r. 1704 (I. Kal. 157 s. 2). Panna Konstancja, ze Strzyżewa, chrzestna 1682.1/IX. r. (LB Dobrzyca). N., mąż Katarzyny Kokowskiej, córki Wojciecha i Zofii z Młodziejewskich, 1682 r. (P. 1105 IX k. 3v). Jan w r. 1682 nabył wyderkafem od Wacława z Otoka Zaleskiego, podkomorzego łęczyckiego, za 20.000 złp. na trzy lata Turwię i Wronowo w p. kośc. (ib. X k. 17). Jadwiga, w r. 1685 podprzeorysza klasztoru św. Katarzyny w Poznaniu (P. 1109 II k. 7v). Władysław, chrzestny 1686.28/IV. r. (LB Witkowo). Siostra Julenta, franciszkanka w Kaliszu, zmarła 1693.31/VIII. r. (Nekr. Franciszkanek śrem.). Wojciech, z Wierzei, i Anna, rodzice Michała Franciszka, ur. tamże, ochrzcz. 1695.22/IX. r. podawał do chrztu Jakub M. (LB Ceradz).

Zofia, z Noskowa, chrzestna 1700.18/IV, r, (LB Góra k. Jaroc.). Maciej, z Kołacina, chrzestny 1701.29/VIII. r. (ib.). Panna Rozalia umarła w Śremie 1701.15/VII. r. (Nekr. Franciszkanek śrem.). Siostra Rozalia, franciszkanka w Kaliszu, umarła 1703.21/VI. r. (ib.). Klara wikariuszka klarysek kaliskich 1704 r. (I. Kal. 157 s. 12). Kasper, chrzestny 1705.1/XII. r. (LB Winnogóra). Franciszek, chrzestny 1706.19/IV. r. (LB Gostyń). Teofila, chrzestna 1707.8/XII. r. (LB Lubiń). Brat Jan, cesters w Obrze, zmarł 1709.19/II. r. (Nekr. Bledzew). Michał, dziedzic Gawrzyna, ojciec Tomasza Jana Rocha, ur. tamże, ochrzcz. 1710.11/II. r. Ów Michał był chrzestnym 1711.15/IV. r. (LB Świerczyna). Jakub, dziedzic Głębokiego w r. 1713 (G. 93 k. 127). Antoni, posesor Grójca i Królikowa 1723 r. (P. 1191 k. 122v). Michał, posesor Nowca, skwitowany w r. 1723 przez małżonków Kaczkowskich z prowizji od sumy 400 tynfów (P. 1194 k. 39). Panna Konstancja, chrzestna 1726.4/VIII. r. (LB Wilczyna). Stanisław, liczący lat 24, zastrzelony w Śmieszkowie 1726.28/V. r. (LM Lubasz). Jan świadkował 1727.4/II. r. (LC Kołaczkowice). Maciej, zięć (gener) Teresy z Miełaczewskich, wdowy po Franciszku Zdanowskim, skwitowany w r. 1731 przez nią (Kośc. 317 s. 108). Antoni, chrzestny 1732.2/VIII. r. (LB Gołańcz). Jan, w r. 1734 dostał od Józefa Nowowiejskiego, łowczego dobrzyńskiego, dziedzica Śliwnik skrypt na sumę 3.000 zł. (I. kal. 171/173 s. 148). Jan, chrzestny 1735.4/III. r. (LB Rososzyca). Jakub, skwitowany w r. 1735 z 1.000 złp. przez Barbarę z Bojanowskich Wężykową (P. 1241 k. 80v). Jakub zaślubił 1739.26/XI. r. Annę Gliszczyńską, córkę Adama i Marianny z Hersztopskich (LC Lubasz; P. 1269 k. 101). Oboje żyli jeszcze w r. 1766, kiedy ona swe prawa do sumy na Bargowie w p. kośc. scedowała synowi Janowi (Kośc. 330 k. 11). Jak się zdaje, żyli i w r. 1775, kiedy ów syn Jan spisywał wzajemne dożywocie z żoną Anną Śniecińską, córką Franciszka i Barbary z Brodzickich (I. Kon. 81 k. 6v). Antonina, w r. 1773 już żona Jana otrzymała wtedy zapis 2.755 złp. od Melchiora M-go, kasztelanica lędzkiego, stanowiący jej posag, przeniesiony na dobra Kołacin i Twardowo (I. Kal. 209/213 k. 177). Kwitowała w r. 1784 swego męża (ib. 224 k. 205). Ich syn, Roch Aleksy, ur. w Nachowie 1773.19/VIII. r., umarł tamże 28/VIII. t. r. (LB, LM Śrem). Eleonora, z Rusiborza, chrzestna 1739.9/XI. r. (LB Gułtowy). Antoni, świadek 1740.8/XII. r. (LC Gołanice). Karol, chrzestny 1744.26/VII. r. (LB Stary Gostyń). Wojciech, z Łagiewnik, chrzestny 1744.2/IX. r. (LB Polanowice). Antoni zaślubił 1745.2/VI. r. Ewę Młodzianowską (LC Sokolniki). Teresa i jej mąż, Wojciech Chlebowski, oboje już nie żyli w r. 1748. Franciszek, chrzestny 1741.15/VIII. r. (LB Ruchocice). Józef i Katarzyna, rodzice Jadwigi, ur. w Wiekówku, ochrzcz. 1755.26/V. r. (LB Powidz). N., cześnikówna poznańska, dama dworu marszałkowej w. lit., w Zasławiu w r. 1755.(24/IX?) wyszła za Zezulińskiego, stolnika żydaczewskiego (K. P. nr 116). Teresa, żona Stanisłąwa Jaskóleckiego, nie żyjącego już 1756 r. Wojciech świadkował 1757.21/XI. r. (LC Opatówko). Seweryn i Adrian, synowie zmarłego Jerzego, pozostawali pod opieką Mikołaja Głogońskiego, podczaszego kaliskiego, który w tym charakterze został w r. 1758 skwitowany przez Erazma Gołaskiego cz. Bojanowskiego (Kośc. 258 k. 54v).

Franciszek, dzierżawca Topoli w latach 1759-1763, Szczodrzejewa 1783 r., umarł tam 1783.9/V. r., mając lat 63 (LM Czeszewo). Jego żona Apolonia umarła w Środzie 1795.18/II. r., mając lat 49 (LM Środa). Synowie ich: Wojciech Stanisław, ochrzcz. 1762.30/IV. r., Augustyn Jan, ur. w Topoli 1763.28/VIII. r. (LB Środa), Stefan ochrzcz. 1763.2/IX. r. (LB Mączniki), ale jak pogodzić to z datą urodzin poprzedniego syna? Chyba, że byli to bliźniacy, z których tylko drugi dożył dnia chrztu. Dalej: Jan, ur. Mącznikach, ochrzcz. 1769.32/XII.r., Andrzej, ochrzcz. 1782.28/XI. r., a do chrztu podawał go Helena M-a (LB Czeszewo). Córki: Katarzyna Helena, ur. w Mącznikach, ochrzcz. 1772.3/V. r., Julianna Marcjanna, ur. tamże, ochrzcz. 1775.18/I. r., Małgorzata Magdalena, ur. tamże, ochrzcz. 1777.5/VII. r. (LB Mączniki).

Józef nie żył już w r. 1763, kiedy wdowa po nim, Katarzyna Ciesielska, córka Kazimierza, w imieniu własnym i nieletniej córki Anny dla windykowania sum spadłych na tę córkę po ojcu ustanowiła plenipotentem Józefa Kamińskiego (I. Kal. 204/205 k. 146). Ta Katarzyna sumę 500 zł., zapisaną zmarłemu mężowi w r. 1742 przez Wawrzyńca Kurcewskiego, cedowała 1775 r. Kasprowi Kiedrzyńskiemu, burgrabiemu ostrzeszowskiemu (I. Kon. 81 k. 9). Ewa, licząca ok. 55 lat, zmarła w Lubaszu 1765.13/X. r. (LM Lubasz). Szl. N., ekonom z Pińska koło Szubina, i Katarzyna, rodzice Marianny, ur. tamże 1769.28/VIII. r. (LB Szubin). Tomasz i Katarzyna, rodzice Brygidy, ur. w Lutkowie, ochrzcz. 1772.25/X. r. (LB Pakość), zmarłej 1773 r., pochowanej 8/X. (LM Pakość). Kajetan i Anna z Nieborowskich, rodzice Jana Bożego Józefa, ur. w Belęcinie, ochrzcz. 1773.7/III. r. (LB Tuchorza). Szl. Maciej zmarł w Mogilnie 1774.12/IV. r. (LM Mogilno). Panna Konstancja zmarła w Poniecu 1776.6/IV. r., mając lat 70 (LM Poniec). Jan zmarł w Lednogórze 1777.19/IX. r., licząc lat ponad 60 (LM Węglewo). Jan, ojciec Józefa zmarłego w Korzkwach 1780.28/IX. r., mającego 29 tygodni (LM Czermin). Julianna, w latach 1780-1780 żona Augustyna Szygowskiego. Konstancja i jej mąż Józef Rola Zbijewski, podsędek ziemski poznański, oboje już nie żyli w r. 1781. Józefata, w latach 1781-1782 żona Antoniego Bojanowskiego. Anna, nie żyjąca już w r. 1782, żona Antoniego Koszutskiego. Józef, w r. 1785 skwitowany przez Krystynę ze Skoroszewskich Frezerową (P. 1362 k. 609v). Ewa, żona Eustachego Wierusz Kowalskiego, nie żyjącego w r. 1788. Jadwiga, wdowa 1-o v. po Hiacyncie Grąntkowskim (Grądkowskim), 2-o v. żona Prosińskiego(?), kwitowała w r. 1788 Wojciecha M-go, a asystował jej przy tym akcie krewny, Augustyn M. (P. 1365 k. 182v). Tomasz, burgrabia gnieźnieński, i Karol, świadkowie 1789.22/X. r. (LC Niepart). Aniela Małgorzata, chrzestna 1789.22/XI. r. (LB Dziekanowice). Ks. Konstantyn, przeor w Wągrówcu, 1790.29/IV. r. jeden ze świadków ślubu Zofii M-ej, kasztelanki gnieźnieńskiej, z Mikołajem Swinarskim (LC Lubasz). Był ostatnim proboszczem w Lądku, umarł w Lądzie 1804.9/X. r., mając lat 73, profesji zakonnej 42, kapłaństwa 40 (Nekr. Przemęt). Konegunda ok. r. 1791 żona Franciszka Kąsinowskiego, żyli oboje na wójtostwie w Gnieźnie 1802 r. Teresa przed r. 1795 wyszła za Wojciecha Czamańskiego. Szl. Antoni i Monika (czy szlachta?), rodzice Jadwigi, ur. w Koźminie 1796.9/X. r., podawanej do chrztu przez mieszczan (LB Koźmin). Marianna przed r. 1797 wyszła za Józefa Bogusławskiego. Jadwiga ok. r. 1798 poślubiła Wawrzyńca Lutomskiego, dziedzica Gowarzewa, a umarła będąc wdową 1812.24/VIII. r. Miała lat 42, pochowaną ją w Tulcach.

Józef, dziedzic Węgierskiego, chrzestny 1803.17/IV. r. (LB Gułtowy). Konstanty, z Otorowa, chrzestny 1805.20/X. r. (LB Otorowo). Jan, ekonom dworski w Skalmierzycach, chrzestny 1806.17/VIII. r. (LB Skalmierzyce). Karol, zamieszkały w Kórniku, miał z uczc. Reginą Sypniewską, wdową, nieślubną córkę Annę Mariannę, ur. 1807.13/VII. r. (LB Kórnik). Bibiana, ok. r. 1807 żona Franciszka Koszutskiego, dziedzica Józefata. Konstancja, z domu Ochabska, zmarła bezpotomnie w Poznaniu w r. 1809, licząc lat 55, pochowana 1809.9/I. r. u Dominikanów (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Magdalena, chrzestna 1811.18/X. r. (LB Otorowo). Ojciec Mateusz, karmelita, zmarł w r. 1812 (Nekr. Owińska). Michalina z Kaczkowskich 1-o v. M-a, 2-o v. za Józefem Jeską, pisarzem sądu powiatu gnieźnieńskiego, zmarła 1815.10/III. r., mając lat 56 (LM Św. Trójca, Gniezno). Marianna, licząca lat 19, wyszła w Poznaniu 1816.24/XI. r. za Ignacego Charzyńskiego, umarła tamże 1824.26/VI. r., mając lat 28. Karol, dzierżawca folwarku Zaborowo, i Justyna, rodzice nieślubnego syna Urbana Ignacego, ur. tamże 1817.24/V. r. (LB Tydzyna). Antoni, adwokat, zmarły 1821.23/III. r. na przedmieściu Gniezna zw. Słomianka, miał lat 38 (58?) (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno). Jego żoną była Wiktoria z Kiedrzyńskich, która przed r. 1827 wyszła 2-o v. za uczc. Józefa Rudzińskiego. Dzieci Antoniego i tej Wiktorii: Antonina, ur. w Małych Cierpięgach 1819.13/VI. r., Antoni Stanisław (pogrobowy), ur. 24/V., zmarły 1821.15/VII. r. (LB, LM Św. Wawrzyniec, Gniezno). Karolina, z domu Koszutska, chrzestna 1819.6/VIII. r. (LB Niepart). Wilhelmina, z Zaborowa, siostra Jakuba (a może i wspomnianego wyżej Karola?) wyszła 1820.31/I. r. za Teofila Kühnel, inspektora celnego (LC Leszno). Katarzyna, z domu Izbińska, zmarła 1820.27/III. r., mając lat 50. Pozostała córka zamężna Hempech(?) (LM Św. Małgorzata, Pozn.). Ludwika, przeorysza benedyktynek poznańskich, zmarła 1824.18/II. r., mając lat 77 (Nekr. Benedyktynek, Pozn.). Józef i Tekla z Czekońskich, rodzice Pelagii, ur. na Nowym Mieście w Gnieźnie 1830.5/III. r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Katarzyna przed r. 1831 wyszła za sław. Walentego Jarząbkowskiego, określanego jako "miles regionalis". Ona sama "urodzona". Mieszkali na Cierpięgach w Gnieźnie. Tam ona umarła będąc wdową 1840.30/V. r. Agnieszka przed r. 1831 wyszła za Rocha Miniszewskiego, ekonoma w Sobótce. Jakub, posesor, chrzestny 1831.13/XI. r. (LB Leszno). Antoni, dziedzic Pomarzan, świadek 18322.23/IX. r. (LC Pomarzany). Wojciech, kapitan wojsk polskich, chrzestny 1844.6/I. r. syna Ignacego M-go i Zenobii z Ciszewskich (zob. wyżej) (LB Św. Małgorzata, Pozn.). "Urodzona" Nepomucena, żona Augusta Reiedla, woźnego (kasztelana) teatraltego, umarła w Poznaniu 1859.7/II. r., mając lat 58. Maciej "de Bońca M." 1873.20/VIII. r. w Żerkowie zaślubił siostrzenicę tamtejszego proboszcza, ks. Łukaszewicza, Marię (Marię Adelę) Chłapowską (Dz. P.). Ich synowie: Jan Mieczysław, zmarły w Poznaniu na Chwaliszewie 1875.31/III. r., miał 11 miesięcy (LM Św. Małgorzata, Pozn.), Wacław, ur. w Poznaniu na Garbarach 1879.5/III. r., podawany do chrztu przez pannę Władysławę M-ką (LB Św. Wojciech, Pozn.).

>Miaskowscy h. Leliwa wzięli nazwisko od Miaskowa w p. kośc., stanowili odgałęzienie Jurkowskich z Jurkowa, wsi położonej w tymże powiecie. Mikołaj Jurkowski, piszący się z Miaskowa, zmarły między r. 1473 a 1476 (P. 1383 k. 214v; Kośc. 227 k. 37v), miał za żonę Małgorzatę Miaskowską i, być może, za nią wziął część w tej wsi, której pisał się dziedzicem. Ta Małgorzata w latach 1449-1453 procesowała się z opatem lubińskim Stefanem (Kośc. 19 k. 23, 149). Już nie żyła w r. 1464, kiedy miał termin z opatem lubińskim Wojciechem jej syn Jan (ib. k. 405v). Prócz tego Jana byli jeszcze synowie, Wojciech i Andrzej.

A. Jan, syn Mikołaja Jurkowskiego i Małgorzaty z Miaskowa, sam zrazu pisał się Jurkowskim z Miaskowa, potem M-im. Jeszcze świecki w r. 1464 (Kośc. 19 k. 405v), był już księdzem, altarystą katedry poznańskiej w r. 1476, kiedy dokonywał działów z braćmi (P. 1386 k. 63). Altarysta w Gostyniu w r. 1492 (P. 1387 k. 174), pleban w Krzywiniu w r. 1495 (Kośc. 230 k. 82).

B. Wojciech, syn Mikołaja Jurkowskiego i Małgorzaty z Miaskowa, pisał się M-im, z działów z braćmi przeprowadzonych w r. 1476 dostała mu się połowa Miaskowa, folwark Kuszkowo oraz dwa osiadłe łany w Osieku (P. 1386 k. 63). Umarł między r. 1479 a 1485 (P. 20 k. 70, 2k k. 24). Żoną jego była Agnieszka Śliwieńska, wdowa 1-o v. po Janie ze Strzelec, której ojciec Wojciecha w r. 1471 oprawił 300 grz. posagu na Osieku (P. 1385 k. 93v). Sam Wojciech ponowił żonie oprawę w r. 1473 (mowa przy tym, iż czyni to za wolą ojca) na Osieku i Kleszczewie, tym razem na sumę 480 grz. posagu (P. 1383 k. 214v). Zeznała ona w r. 1476, iż od mężą swego odebrała 500 grz. posagu, zabezpieczonego jej przez zmarłego już teścia na Osieku i Kleszczewie, skwitowała zaś z tej sumy mężą i jego obu braci (Kośc. 227 k. 37v). Po pierwszym swym mężu miała oprawę na dwóch częściach miasta Strzelce i wsi Modrzewie oraz na sumie zabezpieczonej na połowie Międzylesie w p. kcyń., tę oprawę sprzedała wyderkafem w r. 1471 za 420 grz. Andrzejowi Grudzińskiemu (P. 1385 k. 93). Żyła jeszcze w r. 1485 (P. 21 k. 24). Synowie Wojciecha i Agnieszki: Wojciech, Ambroży. Córka Jadwiga, w latach 1516-1519 żona Mikołaja Bojanowskiego cz. Spławskiego, żyła będąc wdową jeszcze w r. 1550.

A) Wojciech, syn Wojciecha i Śliwieńskiej, pisarz ziemski kaliski 1490.6/XI-1511 (Gąs.; Kośc. 24 k. 25; Py 170 k. 8), burgrabia kościański 1501 r. (Kośc. 231, między k. 57v a 66v). Miał w r. 1487 sprawę z braćmi z Gaju, sędzicomi ziemskiemi poznańskimi (P. 21 k. 103). Swoje prawa na wsiach Wojnowice, Smiechów i Rusinowo p. kośc., nabyte od Mikołaja Borka Osieckiego, sprzedał sposobem wyderkafu w r. 1491 Dobiesławowi z Kociug, burgrabiemu poznańskiemu (P. 1387 k. 153). Od tegoż Mikołaja nabył wyderkafem w r. 1492 za 200 zł. węg. czwartą część Świerczyny w p. kośc. (ib. k. 178v), a w r. 1493 za 42 grz. połowy we wsiach Górka i Ziemice w tymże powiecie (ib. k. 182v). Chyba ten sam Wojciech M. występował w r. 1502 jako stryj Katarzyny, żony Stanisława Hinczy Ujesckiego (P. 1389 k. 179). Z działów braterskich, przeprowadzonych w r. 1510, wziął wespół z bratem Ambrożym połowę Miaskowa z dworem, całe Kleszczewo, połowę Smogorzewa z dworem i trzecią część Bodzewa w p. kośc. (Kośc. 233 k. 11v, 345 k. 9v). Wraz z braćmi, Andrzejem i Ambrożym, Mikołajowi Bojanowskiemu, mężowi ich siostry Jadwigi, w r. 1516 sprzedał wyderkafem za 200 zł. węg. czwartą część wsi Świerczyny, którą kiedyś ojciec(!) ich za taką sumę nabył wyderkafem od Mikołaja Borka Osieckiego (P. 1392 k. 80v). Już nie żył w r. 1524 (P. 869 k. 3). Jego pierwszą żoną była Małgorzata, której w r. 1491 na Kuszkowie, na połowie Miaskowa i na części Bodzewa oprawił 400 zł. posagu (P. 1387 k. 135). Niewątpliwie z tej pierwszej żony pochodziła córka Katarzyna, którą w latach 1495-1496 widzimy jako żonę Piotra Błożejewskiego, nie żyła już w r. 1513. Drugą żoną Wojciecha była Anna, córka Jana Tworzyjańskiego, której w r. 1512 oprawił posag 100 zł. węg. i 30 grz. na połwie tego, co w Miaskowie, Kleszczewie, Smogorzewie i Wielkim Bodzewie miało mu przypaść z działów z braćmi (Kośc. 233 k. 22, 345 k. 22v). Z drugiej żony rodziła się córka Anna, którą porwał i poślubił Jan Miaskowski h. Bończa, o co pozywał go w r. 1524, już po śmierci Wojciecha, stryj i opiekun panny, Andrzej M. (P. 869 k. 3). Żyła jeszcze w r. 1528, dziedzicząc po ojcu w połowie Miaskowa, w całym Kleszczewie i w części Wielkiego Bodzewa. Inna córka Wojciecha, chyba też z drugiej żony, Magdalena, niezamężna, kwitowała w r. 1539 z majątku rodzicielskiego w Koszkowie, Osieku, Smogorzewie, Wielkim Bodzewie, Miaskowie i Kleszczewie swych braci rodzonych-stryjecznych, Krzysztofa i Andrzeja, synów Andrzeja, Jana i Andrzeja, synów Ambrożego, oraz siostrzeńca Eustachego M-go h. Bończa, syna Jana (Kośc. 28 k. 218v). Swych braci stryjecznych, Jana i Andrzeja, nazwanych teraz Smogorzewskimi, kwitowała ze swego majątku po rodzicach raz jeszcze 1541 r. (Kośc. 234 k. 510).

B) Ambroży, syn Wojciecha i Śliwieńskiej, zwany też czasem Smogorzewskim (Kośc. 25 k. 29v), z działów przeprowadzonych z braćmi w r. 1510, jak to już widzieliśmy, wziął wespół z bratem Wojciechem połowę Miaskowa, całe Kłeszczewo, połowę Smogorzewa i trzecią część w Bodzewie (Kośc. 345 k. 9v). Swoją część Wielkiego Bodzewa w r. 1529 sprzedał za 200 grz. Janowi M-mu h. Bończa (P. 1393 k. 289). Żył jeszcze w r. 1537 (P. 1394 k. 134), nie żył już w r. 1539 (Kośc. 28 k. 218v). Swej żonie Annie Kociuskiej, córce Mikołaja, na połowie swojej części w Smogorzewie w r. 1517 oprawił posag 100 zł. węg. (P. 1392 k. 164). Żyła jeszcze ta Anna w r. 1547, kiedy występwała jako pani wienna na częściach Smogorzewa i Bodzewa (P. 1395 k. 316). Synów pisano za młodu Smogorzewskimi. Byli to, Jan, o którym nieżej, i Andrzej. Ten w r. 1572 przeprowadzał działy Smogorzewa i Wielkiego Bodzewa ze swym bratankiem Stanisławem (Kośc. 252 k. 154). Żył jeszcze w r. 1575, kiedy to swoim bratankom, Stanisławowi, Kasprowi, Maciejowi, Melchiorowi i Baltazarowi, zobowiązał się pod zakładem 1.000 grz. rezygnować wieczyście swoją część dworu w Smogorzewie (P. 926 k. 40). Umarł zapewne niedługo potem, bo go już więcej nie spotykamy. Córka Ambrożego i Anny, Agnieszka, w latach 1559-1561 żona Jakuba Psarskiego, wdowa w r. 1572, żyła jeszcze w r. 1589.

Jan, syn Ambrożego i Kociuskiej, wspomniany w r. 1539 (Kośc. 28 k. 218v), zapiywał w r. 1547 pięć grzywien wyderkafowego czynszu rocznego od sumy 84 grz. ks. Stanisławowi, altaryście w Kościanie (P. 1395 k. 316). Zawierał w r. 1555 ugodę z bratem Andrzejem, współdziedzicząc z nim w Smogorzewie (Kośc. 236 k. 426). Wespół z tym bratem skwitowany w r. 1560 z 200 zł. przez zamężną siostrę Psarską (P. 902 k. 612). Żył jeszcze w r. 1569 (Kośc. 249 k. 75v). Żonie swojej Zofii Kemblan Chełkowskiej, córce Wincentego, oprawił w r. 1551 posag 200 grz. na połowie części w Smogorzewie i Wielkim Bodzewie, należnych mu z działu z bratem (P. 1395 k. 620). Synowie: Stanisław, Kasper, Maciej, Melchior i Baltazar. Córka Zofia, w latach 1575-1617 żona Jana Grabowieckiego. Spośród synów, Melchior, wspomniany jako nieletni w latach 1575-1579 (P. 926 k. 40, 933 k. 52), umarł niewątpliwie młodo.

(A) Stanisław, syn Jana i Chełkowskiej, pisał się ze Smogorzewa. Zobowiązał się w r. 1572 wobec Bartłomieja Psarskiego, iż stawi do akt swoją owdowiałą ciotkę, Agnieszkę Psarską (Kośc. 252 k. 37v). Jak już widzieliśmy, w r. 1572 przeprowadził działy Smogorzewa i Wielkiego Bodzewa ze stryjem Amdrzejem, w r. 1575 współ z braćmi otrzymał od tegoż stryja zobowiązanie rezygnacji jego części w Smogorzewie. Stanisława i jego braci w r. 1579 skwitował ich szwagier Grabowiecki z 700 złp. posagu i z 160 zł wyprawy ich siostry (P. 933 k. 52). Jak się zdaje, żył jeszcze w r. 1581 (Kośc. 262 k. 15v), a nie żył już napewno w r. 1582 (P. 938 k. 704). Żoną jego była Katarzyna Drzewiecka, córka Jana, której w r. 1575 na połowie swych dóbr w Smogorzewie i Wielkim Bodzewie oprawił sumę 400 zł. posagu (P. 1398 k. 529). T. r. skwitowała ona swego brata Bartłomieja z 200 złp. na należych jej 800 złp. (P. 926 k. 411). Po tym bracie wespół ze swą siostrą Anną, zamężną Robaczyńską, dziedziczyły części w Drzewcach p. kośc., a sprzedały je w r. 1581 za 3.500 zł. Piotrowi Moraczewskiemu (Kośc. 261 k. 15v). Katarzyna w r. 1584 była 2-o v. żoną Erazma Modrzewskiego (ib. 264 k. 408). Swą oprawę na Smogorzewie i Wielkim Bodzewie scedowała w r. 1584 braciom pierwszego męża, Kasprowi i Maciejowi, jednocześnie zapisując córce swej, Annie M-ej sumę 100 zł. (ib. k. 254v). W r. 1599 była już wdową po Modrzewskim (Kośc. 279 k. 39v, 42). Skwitowała w r. 1608 córkę i zięcia, to znaczy małżonków Rosnowskich, z 900 zł. (P. 980 k. 705). Ta córka jedynaczka Anna, zwana niekiedy Smogorzewską (P. 1403 k. 419), nad którą sprawowanej opieki dwaj jej stryjowi, Kasper i Maciej, zrzekli się w r. 1582 (P. 938 k. 704). Mimo to,, w r. 1585 Kasper, Maciej i Baltazar M-cy nazwani jej opiekunami (P. 944 k. 70v). Z nich, Baltazar w r. 1590 zapisał jej dług 2.000 zł., zaś Kasper 50 zł. (P. 953 k. 45, 45v). Anna odziedziczone po ojcu części w Smogorzewie i w Wielkim Bodzewie sprzedała w r. 1599, lub raczej przed tą datą Stanisławowi Radzewskiemu (Kośc. 279 k. 49). W r. 1599 wyszła za Wojciecha Rosnowskiego. Stryjów swych, ks. Baltazara, Kaspra i Macieja, kwitowała z opieki w r. 1600 (P. 970 k. 681v). Wspomiana wyżej transakcja dokonana na rzecz Radzewskiego została teraz zmodyfikowana i Anna t. r. swe części w Bodzewie Wielkim sprzedała za 2.000 złp. jemu, zaś części w Smogorzewie darowała stryjom, Kasprowi i Maciejowi (P. 1403 k. 636, 638). Nie żyła już w r. 1638.

(B) Kasper, syn Jana i Chełkowskiej, ur. ok. 1549 r., pisał się ze Smogorzewa. Poeta, wspomniany pierwszy raz w r. 1575 w zobowiązaniu stryja Andrzeja (P. 926 k. 40; Kośc. 255 k. 209v). Wespół z bratem swym Maciejem nabył w r. 1584 od brata Baltazara za 1.100 złp. części w Smogorzewie (P. 1399 k. 341), zaś części ojczyste w Bodzewie sprzedał t. r. (wciąż wspólnie z bratem Maciejem) za 1.600 zł. Stanisławowi Radzewskiemu (P. 1399 k. 381). Dokonał w 1585 r. podziału części Smogorzewa między siebie i brata Macieja (P. 944 k. 282v). Wraz z tym bratem intronitowany 1588 r. do scedowanej im przez bratową Katarzynę z Drzewieckich M-ą, teraz 2-o v. Modrzewską, oprawy 400 zł. jej posagu na Bodzewie i Smogorzewie (P. 949 k. 521v). Obaj bracia, Kasper i Maciej, w r. 1596 zobowiązali się części w Smogorzewie sprzedać za 5.300 złp. Andrzejowi z Pigłowic Manieckiemu (Kośc. 276 k. 113v). Kasper umarł mając 73 lata 1622.22/IV. r., pochowany w Wielkich Strzelcach (Łukaszewicz). Jego żoną była Zofia Szczodrowska, córka Marcina, której w r. 1589 za połowie części w Smogorzewie zapisał sumę 400 złp. (P. 1400 k. 531). Skwitowała ona t. r. swoich braci z majątku rodzicielskiego (P. 952 k. 66v). Wzajemne diżywocie oboje małżonkowie spisywali w r. 1596 (P. 1402 k. 218). Będąc już wdową występowała w r. 1623 jako dożywotniczka połowy Smogorzewa (Kośc. 292 k. 167). Wyszła potem 2-o v. za Samuela Klichowskiego, ale tak jak z pierwszym mężem, tak i z tym drugim potomstwa nie miała. Nie żyła już w r. 1630, kiedy to jako jeden z jej spadkobierców występował brat Stanisłw Szczodrowski (P. 1023 k. 234, 234v).

(C) Maciej, syn Jana i Chełkowskiej, wspomniany w r. 1575 (P. 926 k. 4), jak widzieliśmy, dzielił się w r. 1585 z bratem Kasprem częściami w Smogorzewie (P. 944 k. 282v). Od Andrzeja Manieckiego, nabywcy części w tejże wsi, dostał w r. 1596 zapis długu 2.700 złp. (Kośc. 276 k. 111). Umarł między r. 1600 a 1611 (P. 970 k. 681v, 1407 k. 588). Żeniąc się z Anną Trzecką, córką Wojciecha i Barbary ze Szczodrowskich jeszcze przed ślubem dał jej 1575.13/VI. r. zobowiązanie oprawienia 500 zł. posagu na połowie swych dóbr w Smogorzewie i Bodzewie (P. 926 k. 43v). Tej oprawy dokonał w r. 1576 (P. 1398 k. 647). Skwitowany przez teściową w r. 1586 z długów (P. 947 k. 517v), a w r. 1588 przez żonę z 2.000 zł. (P. 949 k. 519v). Synowie: Kasper i Jan.

I. Kasper, syn Macieja i Trzeckiej, instalowany 1604.8/III. r. na kanonii katedralnej poznańskiej fundi Suche Dokowo (Install., s. 75), swoje części po rodzicach w Smogorzewie sprzedał w r. 1611 za 4.000 złp. bratu Janowi (P. 1407 k. 588). Zawierał 1618 r. kontrakt z małżonkami Bukowskimi (P. 1000 k. 937v). Nie żył już 1620.7/III. r., kiedy na Kanonii instalował się jego następca (Install., s. 86).

II. Jan, syn Macieja i Trzeckiej, pisał się ze Smogorzewa, nabył jak już o tym było wyżej, w r. 1611 od bratam ks. Kaspra, jego części w Smogorzewie. T. r. kupił inne części w tejże wsi za 4.900 złp. od Andrzeja Krzyżanowskiego (P. 1407 k. 457). Umarł między r. 1612 (P. 988 k. 87) a 1617, kiedy owdowiała Zofia z Pawłowskich swe prawa oprawne na częściach Smogorzewa, właśnie tych, które zmarły mąż kupił był od Krzyżanowskiego, sprzedała wyderkafem za 2.000 złp. małżonkom Mysłkowskim (P. 1410 k. 554). Krótko po 1620.25/VI. r. wyszła 2-o v. za Jana Robaczyńskiego cz. Czackiego (P. 1004 k. 470v). Jako wdowa już i po tym drugim mężu występowała w r. 1643 (Kośc. 301 k. 654). Nie żyła już 1651 r. (Ws. 56 k. 09v). Syn Kasper.

Kasper, syn Jana i Pawłowskiej, dla odróżnienia od Kaspra, poety, stryja swego ojca, zwany niekiedy młodszym, od Wojciecha i Adama, braci Ślachcińskich, otrzymał w r. 1620 cesję sumy 530 złp., którą jego zmarły ojciec zapisał był Marcinowi Śrzopskiemu z Oporowa (P. 1004 k. 250v). Jego przydani mu przez króla opiekunowie, Wojciech Rosnowski, Wojciech Chełkowski i Jakub Skoroszewski, pisarz grodzki kościański, celem uwolnienia dóbr swego pupila od oprawy jego matki, część Smogorzewa sprzedali wyderkafem w r. 1621 za 5.000 złp. Janowi Błociszewskiemu (P. 1412 k. 1193). Pod ich opieką pozostawał Kasper i w r. 1624 (P. 152 k. 683v). Od Macieja Rosnowskiego, rodzącego się z żony M-ej, stryjecznej siostry swego ojca, nabył w r. 1639 za 2.800 złp. jego części w Smogorzewie (P. 1419 k. 1115v), a t. r. od Ewy z Mańkowskich Chełkowskiej nabył wyderkafem za 1.850 złp. wieś Trzek w p. pyzdr. (ib. k. 1121), zaś w r. 1643 uzyskał od niej wieczystą rezygnację tych dóbr (P. 1421 k. 192v). Umarł między r. 1643 a 1647 (Kośc. 301 k. 654; P. 172 k. 50). Żoną jego była Jadwiga Naramowska, córka Andrzeja, której w r. 1638, jeszcze przed ślubem, oprawił posag 2.000 złp. (P. 1419 k. 430). Jadwiga żyła jeszcze w r. 1686 (P. 1111 IV k. 17v), nie żyła już 1692 r. (P. 1123 IV k. 38v). Z synów, Adam, żył w latach 1647-1651 (P. 172 k. 50; Ws. 56 k. 98v), a może i w r. 1683 (P. 1196 III k. 47v). Wojciech, wspomniany w r. 1647 (P. 172 k. 50), jezuita 1683 r. (P. 1106 III k. 47v). Żył jeszcze w r. 1698. Swoją czwartą część Smogorzewa rezygnował siostrze Zofii (P. 1135 XI k. 32v). Według Niesieckiego był rektorem kolegium w Krośnie, a umarł w Lublinie w r. 1705. Wreszcie Jan, o którym niżej. Córka Zofia wspomniana obok braci w latach 1647-1652, w latach 1683-1692 żona Franciszka Koszutskiego, będąc już wdowa żyła jeszcze w r. 1702, nie żyła już 1708 r.

Jan, syn Kaspra i Naramowskiej, wspomniany w r. 1647 (P. 172 k. 50) dziedzic wsi Trzek (P. 1144 k. 111v), umarł w r. 1698 (P. 257 k. 129, 1135 IX k. 39v). Chyba ten sam Jan dzierżawił w r. 1686 od Wacława Zaleskiego, podkomorzego łęczyckiego dobra miasta Ostroroga (P. 1111 II k. 26). Żoną Jana, syna Kaspra, była Zofia Smogulecka, córka Albrachta i Anny z Pigłowic Manieckiej, wdowa 1-o v. po Janie Kurnatowskim, która w r. 1682 kasowała oprawę na sumę 5.000 złp. posagu daną przez pierwszego jej męża (P. 1104 k. 12v, 1105 X k. 14v). Jan M. w imieniu własnym i tej żony w r. 1585 sprzedał wyderkafem wieś Trzek w p. pozn. na trzy lata za 10.600 złp. Katarzynie z Osuchowskich 1-o v. Wojciechowskiej, 2-o v. Radlickiej, 3-o v. Kaliszkowskiej (P. 1110 VIII k. 39). W r. 1706 skasowa swoją oprawę na Trzeku, zaś syn Kasper zabezpieczył jej sumę posagową na Pigłowicach w p. pyzdr. (P. 1144 k. 111v). Umarła w Prusinowie u swego syna Kurnatowksiego 1710.25/V. r., pochowana u Reformatów w Poznaniu (LM Bnin). Syn, wspomniany już, Kasper. Z córek, Jadwiga wyszła w Trzeku 1698.4/IV. r. za Tomasza Goreckiego, sędziego grodzkiego nakielskiego, żyła jeszcze w r. 1732. Teresa, w latach 1709-1753 żona Franciszka Przybyszewskiego. Zofia 1-o v. poślubiła 1700.25/XI. r. w Czerlejnie Mikołaja Małachowskiego, wdową po nim była w r. 1710, a 2-o v. przed r. 1712 wyszła za Kazimierza Strzeleckiego, oboje żyli jeszcze w r. 1732. Katarzyna poszła 1715.20/II. r. w Górze koło Jarocina za Jana Stablewskiego, a 2-o v. w latach 1735-1739 była żoną Stanisława Wieszczyckiego, nie żyła już w r. 1748.

Kasper, syn Jana i Smoguleckiej, od ciotki swej Zofii M-ej, wdowy po Franciszku Koszutskim, nabył w r. 1698 za 6.000 złp. czwartą część Smogorzewa (P. 1135 XI k. 32v). Od Katarzyny z Rozdrażewskich, żony Marcina Smoguleckiego, starosty nakielskiego, kupił w r. 1699 za 69.160 złp. dobra Pigłowice, Sulęcino oraz folwark Borowo w p. pyzdr. (P. 1137 IX k. 154). Siostrze swej Zofii, żonie Mikołaja Małachowskiego, zapisał w r. 1701 sumę 10.000 złp. (P. 1140 VI k. 67v). Skwitowany 1710 r. przez tę siostrę, już owdowiałą (P. 1145 k. 109) W r. 1711 Sulęcin sprzedał wyderkafem za 12.000 złp. Aleksandrowi Złotnickiemu, wojskiemu wschowskiemu (P. 1146 k. 55v), a potem, wedle zobowiązania z r. 1713, Pigłowice, Sulęcin i Folwark Borowo w r. 1714 sprzedał wieczyście temuż Złotnickiemu, już podstolemu poznańskiemu, za 71.000 złp. (P. 1148 II k. 83v, 1152 k. 98). Pozywany był w 1715 r. przez siostrę Przybyszewską o nieuiszczenie pewnych sum (Ws. 159 k. 131). Posiadane przez siebie dobra Zawada, Potrzebowo, Grodnica w p. kośc. zastawił w r. 1722 na trzy lata za 30.000 złp. Janowi Glińskiemu (P. 1187 k. 126). Wprawdzie dziedzicem Zawady i Grodnicy nazwany 1727 r. (Z. T. P. 45 k. 700), zaś dziedzicem Zawady i 1742 r. (Ws. 88 k. 27v), był jednak tylko zastawnikiem tych wsi, W r. 1732 skwitowany przez siostrę Gorecką z sumy macierzystej 1.200 zł. (Kc. 137 k. 43). W r. 1753 swe prawa zastawne do Zawady sprzedał za 15.000 złp. Wojciechowi Szczytnickiemu (P. 1318 k. 83v). Żył jeszcze w r. 1754, kiedy w charakterze plenipotenta Andrzeja Dzierżka i żony jego Heleny M-ej, tę plenipotencję rozszerzył na syna swego Antoniego (P. 1311 k. 148). Być może, iż żył i w r. 1756. Zaślubił 1701.9/I. r. Annę Mieszkowską, córkę Macieja i Anny z Zakrzewskich (LC Mchy), która t. r. kwitowała swego brata Jakuba z sumy 10.000 złp. (P. 1140 VI k. 48). Oprawę swą na Pigłowicach, Sulęcinie i folwarku Borowie, dobrach sprzedanych Złotnickiemu, skasowała w r. 1717 (P. 1152 k. 48). Manifestowała się w r. 1750 przeciwko "mężowi uciążliwemu", posesorowi Zawady (Ws. 181 k. 117). Nie żył już w r. 1752, kiedy to dzieci jej i Kaspra: Józef, Jakub, Antoni, Franciszek, Konstancja i Ludwika, celem windykowania sumy z Zakrzewa i Kołacina, należnej zmarłej ich matce z tytułu ulepszenia posagu, mianowały pełnomocnikiem ojca (Kośc. 325 k. 119). Całe to rodzeństwa w r. 1753 manifestowało się przeciwko ojcu w sprawie substancji macierzystej we wsi Zawada, obciążonej prawami tego ojca (Ws. 182 k. 205v). Z tych synów, o Józefie będzie niżej, o reszcie rodzeństwa, prócz wspomnianej wyżej plenipotencji z r. 1754 dla syna Antoniego, żadnych innych wiadomości nie posiadam.

Józef, syn Kaspra i Mieszkowskiej, mienił się w r. 1748 spadkobiercą rodziców (oboje jeszcze żyli!), "dziedziców" Zawady (I. Kon. 78 s. 204). Majątku najwidoczniej nie posiadał, bowiem w latach 1750-1751 on i jego żona, zamieszkujący w Śremie, określani jako "biedni przybysze". Nie żył już w r. 1786 (ib. 83 k. 260). Tą jego żoną, zaślubioną przed r. 1739, była Teofila Grodzicka, córka Mikołaja i Anny Zbijewskiej, która w r. 1742 należne jej 600 zł., z sumy 6.000 zł. posagowych natki na dobrach Głodowo, cedowała ks. Kraśnieckiemu, dostając jednocześnie zapis 600 złp. na Robakowie od dziedzica tej wsi Wawrzyńca Kurcewskiego (ib. 77 k. 291v). Wypłacił tę sumę ostatecznie Stefan Kraśnicki ze swej wsi Kopydłowa, a Józef M. zabezpieczył ją w r. 1748 żonie (ib. 78 s. 204). Był to, jak się zdaje, cały niemal ówczesny majątek tych małżonków. Teofila nie żyła już w r. 1786. Dzieci Józefa i jej: Kajetan Wawrzyniec, ur. w Poznaniu na Piekarach, ochrzcz. 1739.23/VIII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), Joanna Nepomucena, ur. w Starym Mieście w Śremie, ochrzcz. 1750.24/V. r., i Tomasz Melchior, ur. tamże, ochrzcz. 1751.2/I. r. (LB Śrem). Był jeszcze syn Jan Nepomucen, o którym niżej, i córka Marcjanna, w latach 1785-1790 żona Jana Jastrzębskiego, zmarła będąc już wdową po r. 1791.

Jan Nepomucen, syn Józefa i Grodzickiej, w r. 1785 plenipotent siostry Jastrzębskiej i jej męża (Kośc. 335 k. 33), jako jeden ze spadkobierców Grodzickich skwitował w r. 1786 z sumy 362 zł. Ignacego Lipskiego, obecnego dziedzica dóbr Przyma, Głodowo i Przyrowno w p. kon. (I. Kon. 83 k. 260). Dalszych jego losów nie znam.

(D) Baltazar, syn Jana i Chełkowskiej, ur. w Smogorzewie 1562 r., kanonik włocławski 1593 r., archidiakon pomorski w latach 1598-1614, proboszcz w Fordonie, wikariusz kapitualny dziecezji włocławskiej 1607 r., oficjał generalny włocławski w latach 1607-1610, kanclerz włocławski w latach 1614-1618, sufragan włocławski, biskup margarytański 1618 r. (P. S. B.). Wspomniany pierwszy raz 1575 r. (P. 926 k. 40), swoje części w Smogorzewie sprzedał w r. 1594 za 1.100 złp. braciom swym, Maciejowi i Kasprowi (P. 1399 k. 341). Skwitował w r. 1588 tych braci z czynszu rocznego od sumy 600 złp. (P. 949 k. 520). Najwyraźniej był jeszcze świeckim w r. 1590, kiedy swej bratanicy Annie, córce Stanisława, zapisywał sumę 2.000 złp. (P. 953 k. 45). Od Pawła Olędzkiego i żony jego Zofii z Bielejewskich kupił w r. 1627 za 5.000 złp. Bielejewo w p. kośc. (P. 1415 k. 874v). Umarł we Włocławku 1632.19/IV. r., pochowany w tamtejszej katedrze (P. S. B.).

C) Andrzej, syn Wojciecha i Śliwieńskiej, chyba to on, nie zaś jego stryj i imiennik, nabył w r. 1509 wyderkafem za 30 grz. od ks. Wojciecha, plebana w Świerczynie, i od Jana, dziedziców Strobiszek w p. kośc., cała tę wieś (P. 786 s. 120). Z działu z braćmi, przeprowadzonego w r. 1510, wziął całe wsie Osiek i Kuszkowo w p. kośc. (P. 786 s. 218). Skwitowany w r. 1517 z 200 zł. węg. przez siostrę Jadwigę zamężną Spławską (Kośc. 25 k. 29v). Występował w r. 1518 jako wuj Jadwigi Manieckiej, żony Jana Krajkowskiego (P. 1392 k. 232v). Zobowiązał się w r. 1524 Janowi M-mu h. Bończa zwrócić ruchomości domowe po swym bracie Wojciechu, ojcu Zofii, żony tego Jana (Kośc. 26 k. 419). Switowany t. r. z opieki przez tę bratanicę Zofię (ib. k. 439v). Umarł między r. 1535 a 1537 (P. 1393 k. 747v, 1394 k. 137v). Żoną jego była Małgorzata Radzewska, córka Stanisława. Matka jej Katarzyna, 2-o v. żona Jana Młyńskiego, wraz ze swymi synami a jej braćmi, Piotrem i Stanisławem Radzewskimi, zobowiązała się w r. 1510, iż uiści zięciowi 200 zł. posagu (P. 963 k. 345). Andrzej oprawił żonie t. r. na połowie Osieka i Kuszkowa 300 zł. węg. posagu (P. 786 s. 221). Od teściowej w r. 1513 nabył wyderkafem trzecią część we wsi Mórka za 135 zł. węg., stanowiących połowę posagu żony (Kośc. 233 k. 36). Bracia żony zapisali mu w r. 1515 z tego posagu 94 grz. (P. 866 k. 272), zaś w r. 1516 byli mu jeszcze winni z tego tytułu 150 zł. i w tej sumie sprzedali mu wyderkafem dwa łany we wsi Konarskie i inne swa łany w Radzewie (P. 1392 k. 92). Zapewne w wiązku z tymi samymi rozliczeniami również i Stanisław Radzewski w r. 1527 sprzedał mu wyderkafem za 220 grz. i 14 zł. węg. połowę Mórki (Kośc. 345 k. 126v). Tym to dwóm szwagrom, Piotrowi i Stanisławowi Radzewskim, jak również swej żonie zlecił Andrzej w r. 1527 opiekę nad swymi dziećmi (ib. k. 1127). Małgorzata t. r. skwitowała swych braci z dóbr rodzicielskich w Radzewie, Konarskiem, Młynach w p. pyzdr. i w Mórce w p. kośc. (Kośc. 26 k. 541). Będąc już wdową, występowała w r. 1537 (P. 1394 k. 137v). Synowie, Krzysztof i Andrzej. Z córek, Anna, w latach 1533-1535 żona Mikołaja Spławskiego cz. Wyskockiego, umarła przed r. 1544. Agnieszka, żona 1-o v. w r. 1560 Kaspra Gorzyńskiego, wdowa 1569 r., 2-o v. w latach 1570-1571 żona Jana Pakowsławskiego.

(A) Krzysztof, syn Andrzeja i Radzewskiej, w r. 1537 wespół z bratem Andrzejem, ale w asyście matki, więc może jeszcze nie mający lat, na częściach swych w Osieku i Kuszkowie zapisli dwie grzywny czynszu rocznego wyderkafowego od sumy 28 grz. ks. Klemensowi z Pierzchna, altaryście ołtarza rzeźników w kościele w Krzywiniu (P. 1394 k. 137v). Kiedy na dwór owych braci w Kuszkowie dokonano najazdu, w czasie którego zabity został Maciej Radomicki a o jego śmierć winiono Mikołaja Wysockiego, bracia M-cy w r. 1540 wystapili w jego oboronie, oświadczając, iż nie tylko nie był winien tego zabójstwa, ale przeciwnie, bronił Radomickiego (Kośc. 234 k. 450v). Krzysztof przeprowadził w r. 1541 z bratem Andrzejem działy Osieka i Kuszkowa, z których wziął Osiek (ib. k. 282v), ale w r. 1560 została między nimi zawarta jeszcze jedna ugoda działowa dotycząca Osieka (Kośc. 239 k. 223). Umarł między r. 1573 a 1575 (P. 968 k. 67; Kośc. 255 k. 112). Z żony Doroty Granowskiej, córki Mikołaja, potomstawa nie pozostawił. Posag jej, 300 grz., oprawił w r. 1541 na połowie części w Osieku (P. 1394 k. 444v).

(B) Andrzej, syn Andrzeja i Radzewskiej, ur. ok. 1517 r., komornik województwa poznańskiego w latach 1565-1571 (Kośc. 243 k. 173v; Łukaszewicz). Ze wspomnianych wyżej działów z r. 1541 dostało mu się Kuszkowo, pisano go też niekiedy M-im cz. Kuszkowskim. Zabił Macieja Radomickiego i w r. 1541 skwitowany został z 45 grz. pierwszej raty za jego głowę przez braci zabitego, Stanisława i Tomasza Radomickich (Kośc. 234 k. 490). Ręczył w r. 1570 Wojciechowi Gorzyńskiemu za swoją siostrę Agnieszkę 1-o v. Gorzyńską, 2-o v. Pakowsławską (P. 917 k. 348v). Umarł 1571.7/II. r., mając lat 54, pochowany w Krzywiniu (Łukaszewicz). Żoną jego była Magdalena Ujejska, córka Jana, wdowa 1-o v. po Wacławie Witosławskim, która w r. 1541 dokonała podziału Witosławia z Wojciechem Witosławskim (Kośc. 234 k. 508v). Swoją sumę posagową 250 grz., oprawioną przez pierwszego męża na połowie Witosławic, cedowała w r. 1542 drugiemu mężowi, który oprawił jej ów posag na połwach swych części w Kuszkowie i Osieku (Kośc. 345 k. 193v). T. r. Magdalena płaciła winę, bo nie stanęła z pozwu Wojciecha Witosławskiego, stryja i opiekuna nieletnich dzieci z jej pierwszego męża (Kośc. 28 k. 355). Po śmierci tego Witosławskiego opiekunami małoletnich, Stanisława i Katarzyny Witosławskich, byli w latach 1547-1549 Andrzej M. i Maciej Popowski (P. 886 k. 386, 888 k. 14v). Magdalena żyła jeszcze w r. 1549. Synowie, Łukasz i Andrzej. Córka Barbara, w latach 1575-1596 żona Wojciecha Kemblana Szołowskiego cz. Karmińskiego.

I. Łukasz, syn Andrzeja i Ujejskiej, pisany z Osieka, wespół z bratem Andrzejem, jako spadkobiercy Krzysztofa M-go, brata ich dziada, pozywali w r. 1575 o sumę 864 złp. Annę z Popowskich Golińską, rodzoną siostrę i spadkobierczynię Macieja Popowskiego (Kośc. 225 k. 112). Z tytułu tego samego spadku po Krzysztofie M-im Łukasz t. r. kwitował Stanisława Radzewskiego ze 100 złp. (ib. k. 202v) W r. 1585 trzymał wyderkafem Jezierzyce w p. kośc., wieś dziedziczną Borków Gostyńskich, a jemu scedowaną przez Łukasza Iłowieckiego (P. 945 k. 57v). Dziedzic Osieka (P. 946 k. 411, 952 k. 288), umarł między r. 1595 a 1597 (P. 964 k. 222v, 1402 k. 335v). Jego pierwszą żoną była Katarzyna Łowęcka, córka Łukasza z Potarzycy, której w r. 1575 na połowie swych dóbr w Osieku i Kuczkowie, należących mu się z działów braterskich, oprawił 2.000 złp. (P. 1398 k. 518v). Drugiej żonie, Agnieszcze Konarskiej, oprawił w r. 1586 posag 1.800 złp. na dobrach wyderkafowych Jezierzyce, dziedzicznych Borków Gostyńskich (P. 1399 k. 710v). Kwitowała ona w r. 1586 swoich braci, Stanisława i Andrzeja, z 333 złp. (P. 946 k. 411), nie żyła już w r. 1612 (P. 988 k. 641v). Synowie: Andrzej, Krzysztof, Stanisław, Piotr i Jan. Z córek, Jadwiga, w latach 1608-1618 za Piotra Śliwnickiego. Dorota, wydana w r. 1609 za Andrzeja Krzyżanowskiego, żyła jeszcze w r. 1618.

I) Andrzej, syn Łukasza i Konarskiej, pisany z Osieka, wespół ze stryjem Andrzejem w r. 1597 nabył wyderkafem na dwa lata za sumę 3.500 złp. od Stanisława Ujejskiego z Granowa jego części w Ujeździe w p. kośc. (P. 1402 k. 335v). Uzyskany z działu z braćmi łan w Osieku zwany Błaszkowskim sprzedał t. r. za 300 złp. Jerzemu Pacynowskiemu (P. 1402 k. 475). Od swego stryja Andrzeja kupił w r. 1598 za 10.000 złp. jego części w Osieku (P. 1402 k. 673v). Wedle działów przeprowadzonych ongiś między ojcem a tym stryjem, intromitowany został w r. 1604 do części w Osieku i do folwarku Troska (Kośc. 284 k. 443v). Wespół z bratem Stanisławem kupił w r. 1609 od brata Piotra za 4.500 złp. jego części w Osieku wraz z łąką w Kuszkowie (P. 1406 k. 701). Z tymże bratem Stanisławem całą wieś Osiek z folwarkiem zwanym Nowa Troska i z łąką w Kuszkowie sprzedali w r. 1610 za 13.500 złp. Krzysztofowi Czeszewskiemu (P. 1407 k. 199v). Otrzymał Andrzej w r. 1612 od brata Piotra cesję zarówno jego części z oprawy zmarłej matki, jak i jego udział w spadku po siostrze dziada, Agnieszce z M-ch Pakosławskiej (P. 988 k. 641c). Zarówno własny swój udział w spadku po tej Agnieszce, jak i to, co z tego spadku nabył od brata Piotra, cedował w r. 1614 Sabinie z Kolendów, wdowie po Janie Pakosławskim (Kośc. 290 k. 575). Żył jeszcze w r. 1623 (Ws. 33 k. 473v). Żenił się z Ewą Krzycką, córką Mikołaja z Dębowej Łęki, od którego dostał w r. 1599, jeszcze przed ślubem, zapis posagu 2.000 zł. (Ws. 16 k. 411, 412), którą to sumę oprawił żonie w r. 1602 na połowie części swych w Osieku i w folwarku Troska (P. 1404 k. 432). Ponowił oprawę w r. 1610, ale tym razem już na sumę 2.400 złp. (P. 1407 k. 25v). T. r. kwitował brata swej żony, Ludwika Krzyckiego, z 1.000 zł., jako reszty z sumy posagowej 2.400 złp. zapisanej mu w grodzie wschowskim. Żona jego skwitowała równocześnie tego swego brata z dóbr rodzicielskich (P. 984 k. 492v, 493), wkrótce zaś potem, jeszcze t. r., skasowała swąją oprawę na Osieku (ib. k. 1026), uzyskując nową oprawę na sumę 2.400 złp., bez wymienienia dóbr, na których była zabezpieczona (P. 1407 k. 201).

Bardzo prawdopodobne, iż synem i córką tego Andrzeja i Krzyckiej byli Jan i Katarzyna, którzy w r. 1639 uzyskali zapisy od Ludwika Krzyckiego, on na 500, ona na 700 zł. Synem tego Jana był ks. Franciszek, proboszcz pydrski, instalowany 1683.4/V. r. na nadliczbowej kanonii katedralnej poznańskiej (Install., s. 120). Ks. Franciszek sumy z zapisu Krzyckiego, zarówno tę po ojcu, jak i po zmarłej pannie Katarzynie M-ej, ciotce, cedował w r. 1687 Janowi Kurcewskiemu (Py. 155 s. 65; Ws. 76 k. 65).

II) Krzysztof, syn Łukasza i Konarskiej, wspomniany w r. 1598 (P. 968 k. 67), kwitował w r. 1600 brata Andrzeja z dzierżawy Osieka (P. 976 k. 160v). Żył jeszcze w r. 1610 (P. 144 k. 5).

III) Stanisław, syn Łukasza i Konarskiej, wspomniany 1598 r. (P. 968 k. 67), obok brata Andrzeja nabywca w r. 1609 od brata Piotra za sumę 4.500 złp. części Osieka z łąką w Kuszkowie (P. 1406 k. 701), które to dobra obaj bracia, jak już widzieliśmy, sprzedali w r. 1610 Krzysztofowi Czeszewskiemu cz. Sławianowskiemu. Stanisław żył jeszcze 1622.27/II. r. Swej żonie Fidei (Wierze) Bieczyńskiej oprawił w r. 1616 posag 1.700 złp. (P. 1410 k. 104). Oboje małżonkowie spisywali wzjemne dożywocie w r. 1617 (ib. k. 411). Mieli oni syna Kazimierza, ochrzcz. 1622.27/II. r. (LB Stary Gostyń), zapewne zmarłego dzieckiem.

IV) Piotr, syn Łukasza i Konarskiej, wspomniany w r. 1598 (P. 968 k. 67), jak już to wiemy, w r. 1609 części Osieka z łąką w Kuszkowie sprzedał za 4.500 złp. braciom swym, Andrzejowi i Stanisławowi (P. 1406 k. 701). Przypadające sobie część z oprawy matki dał w r. 1612 bratu Andrzejowi, jak również swoją część ze spadku po siostrze swego dziada, Agnieszce zamężnej Pakosławskiej (P. 988 k. 641, 641v). Ożenił się z Jadwigą Krzycką, córką Feliksa, której w r. 1609, jeszcze przed ślubem, oprawił na połowie części Osieka i łąki w Kuszkowie posag 1.800 złp. (P. 1406 k. 488v). Po sprzedaniu owych dóbr braciom, sumę posagową t. r. oprawił jej ponownie (ib. k. 703).

V) Jan, syn Łukasza i Konarskiej, zamordowany przez Piotra Radomickiego, o co w r. 1610 wiedli sprawę jego bracia (P. 144 k. 5).

II. Andrzej, syn Andrzeja i Ujejskiej, wspomniany w r. 1575 jako współspadkobierca stryja Krzysztofa (Kośc. 255 k. 112), które to prawa spadkowe przelał t. r. na brata Łukasza (ib. k. 202v). Był dziedzicem zrazu z bratem Łukaszem w Kuszkowie i Osieku, potem po przeprowadzeniu działów już tylko sam w Kuszkowie. Wraz z synem tego brata, Andrzejem, nabył w r. 1597 wyderkafem za 3.500 złp. od Stanisława Ujejskiego jego części w Ujeździe (P. 1402 k. 335v). Formalna rezygnacja Osieka na rzecz brata nastąpiła jednak później. W r. 1598 sprzedał za 10.000 złp. wspomnianemu wyżej bratankowi swe części w Osieku, zatrzymując dla siebie jedynie dwa działy dębiny i sośniny, położone ponad miejscem zwanym Czartowy Most (ib. k. 673v). Od Barbary żony Łukasza Kluczewskiego, i Doroty, żony Jana Mieszkowskiego, jako od współspadkobierczyń zmarłego bezdzietnie brata ich Stanisława Piotrowskiego, kupił w r. 1598 za 12.000 złp. części we wsiach Piotrowo i Chaławy w p. kośc. (ib. k. 751v). Skwitowany w r. 1601 z opieki przez swych bratanków Andrzeja i Krzysztofa, synów Łukasza (Kośc. 281 k. 23). Część Kuszkowa sprzedał wyderkafem w r. 1601 za 3.000 złp. zięciowi Wawrzyńcowi Mierczyńskiemu (P. 1404 k. 393). Piotrowo i część Chaław, trzymane dotąd zastawem przez Andrzeja Korosa, sprzedał wyderkafem w r. 1608 za 6.000 zł. Jakubowi Łempickiemu, opatowi lubińskiemu (Ws. 25 k. 44v, 204 k. 321). Wespół z żoną całą wieś Piotrowo oraz części wsi Chaławy i Chycina (Checzyna?) sprzedał w r. 1617 za 13.000 złp. synowej Zofii z Gałęskich, żonie Stanisława M-go (P. 1410 k. 440). Chyba to z okazji jego śmierci wygłoszone kazanie pogrzebowe wydane drukiem w Poznaniu 1618 r. (Estr. XXII, s. 324). To pewne, że już nie żył w r. 1619 (P. 1411 k. 319v). Żeniąc się z Anną Piotrowskią, córką Bartłomieja i Doroty z Rokossowskich, oprawił jej przed ślubem, 1576.8/II. r. na połowie dóbr mających mu przypaść w działach z bratem posag 1.500 złp. (P. 1398 k. 620). Szwagra swego, Jana Piotrowskiego, skwitował w r. 1577 z 500 złp. na poczet długu 1.300 złp. zapisanego przezeń tytułem posagu (P. 929 k. 899). Na swej części w Piotrowie i Chaławach w r. 1598 oprawił żonie posag 3.000 złp. (P. 1402 k. 752v), ona zaś skasowała wtedy pierwotną oprawę na Osieku i Kuszkowie (P. 968 k. 447v). Żyła jeszcze w r. 1622 (Kośc. 292 k. 43). Synowie: Stanisław, Wojciech, Jan, Łukasz, Aleksander i Zygmunt. Z córek, Dorota, wydana w r. 1600, krótko po 19/II. za Wawrzyńca Mirczyńskiego (Mierczyńskiego), wdowa po nim 1639 r. Katarzyna, wydana w r. 1609 za Jana Dameckiego z p. sieradzkiego. Elżbieta wreszcie, w latach 1616-1633 żona Jerzego Bieczyńskiego, wdowa w latach 1639-1650.

I) Stanisław, syn Andrzeja i Piotrowskiej, otrzymał w r. 1610 od brata Wojciecha cesję przywileju królewskiego na młyn wodny zwany Twarogowskim w Żarnowcu w ziemi krakowskiej (P. 984 k. 193). Od ojca otrzymał w r. 1616 zapis długu 1.000 zł. (P. 996 k. 502v). Pisał się niekiedy z Piotrowa (P. 1410 k. 183v), miał więc zapewne w owej wsi jakieś dziedzictwo po matce. Odziedziczone po ojcu części w Kuszkowie sprzedał w r. 1619 za 5.000 złp. bratu Wojciechowi (P. 1411 k. 319). Umarł t. r. (Kośc. 127 k. 767v). Był bezdzietny, a spadek po nim brali bracia (P. 1007 k. 395v). Żona jego Zofia z Sulejowa Gałęcka, córka Piotra, wdowa 1-o v. po Andrzeju Drzewieckim, dała w r. 1616 swemu drugiemu mężowi dożywotnie użytkowanie połowy swych dóbr (P. 1410 k. 164v). T. r. skwitowała swego brata Krzysztofa Gałęskiego z 500 zł. (P. 996 k. 329v). Swoją część ze spadku po zmarłej bezdzietnie Annie z Rydzyńskich Roszkowskiej w mieście Poniecu i wsiach Miechcino i Janiszewo sprzedała wespół z innymi współspadobiercami w r. 1616 za 50.000 złp. Janowi M-mu z Pomykowa (h. Bończa) (P. 1410 k. 183v). Części spadłe po tejże Annie w mieście Rydzyna i wsiach Dąbecz i Zaborowo w p. kośc. sprzedała w r. 1617 za 10.333 złp. Łukaszowi Gajewskiemu (P. 1014 k. 415). Od swoich teściów kupiła t. r. za 13.000 złp. Piotrowo oraz części w Chawałach i Chycinie (P. 1410 k. 440). W r. 1619, będąc już wdową nazwana dziedziczką Piotrowa (Kośc. 127 k. 767v). Części dóbr Lubonia, Oporowo i Oporówko w p. kośc., też ze spadku po Annie Roszkowskiej, sprzedała w r. 1622 za 4.800 złp. Baltazarowi Koszutskiemu (P. 1413 k. 152). Piotrowo i części Chaław sprzedała w r. 1633 za 20.000 złp. swym synom z pierwszego małżeństwa, Janowi Krzysztofowi Drzewieckim (Kośc. 352 k. 15). Żyła jeszcze w r. 1637 (Kośc. 299 k. 29).

II Wojciech, syn Andrzeja i Piotrowskiej, nazwany w r. 1608 pokojowym J.Kr.Mci (Ws. 204 k. 321), a w r. 1610 komornikiem królewskim (P. 984 k. 193), dworzanin i stolnik J.Kr.Mci w r. 1621 (P. 1412 k. 1213v), stolnik podolski 1628 r. (Ws. 41 k. 359v), podkomorzy lwowski 1637.11/II. r. (Maleczyński). Przywilej królewski na młym wodny zwany Twarogowskim w mieście Żarnowcu cedował w r. 1610 bratu Stanisławowi (P. 984 k. 193). Od tegoż brata kupił w r. 1619 za 6.000 złp. jego odziedziczone po ojcu części w Kuszkowie (P. 1411 k. 319v). Inne części w tejże wsi kupił w r. 1621 za 10.000 złp. od braci swych, ks. Jana, Łukasza i Aleksandra (P. 1412 k. 1213v). Dzierżawił dobra opactwa lubińskiego i w r. 1633 skwitowany został z 2.000 złp. z tytułu owej dzierżawy (Kośc. 297 k. 77). W r. 1633 w grodzie bełskim dokonał wieczystej rezygnacji Kuszkowa na rzecz swego szwagra Jana Dameckiego, zastrzegając sedynie sumę wyderkafową 5.000 zł. zapisaną na tych dobrach wdowie Barbarze z Pigłowic Zbylitowskiej (Kośc. 298 k. 5). Musiał żyć jeszcze w początkach r. 1654, skoro syn Andrzej 18/IV. t. r. pisał doń z Konstantynopola. Urząd podkomorzego złożył jednak wcześniej, bo już na 1653.4/III. r. została wyznaczona ekekcja nowego podkomorzego lwowskiego (Maleczyński). Żoną jego była w r. 1633 Katarzyna Chotecka (Kośc. 298 k. 5), rodząca się z Zofii z Ożgów. Z niej syn Andrzej.

Andrzej, syn Wojciecha i Choteckiej, ur. ok. 1620 r., sekretarz królewski 1648 r., stolnik halicki i rotmistrz królewski 1651 r., poseł z województwa poznańskiego na sejm 1655 r., opat przemęcki 1657.2/X. r., scholastyk katedralny gnieźnieński 1658.30/IV. r., regent kancelarii koronnej 1658 r., referendarz koronny 1661 r., opat trzemeszeński 1662 r., sekretarz wielki koronny 1666 r., kanonik krakowski 1667 r., umarł w Warszawie 1668.31/XII. r., tam pochowany (Korytkowski; P. S. B.).

III) Jan, syn Andrzeja i Piotrowskiej, kanonik katedralny poznański fundi Chwałkowo, instalowany 1606.29/V. r. (Install., s. 77). Umarł w r. 1621, krótko przed 5/XI. (ib., s. 87).

IV) Łukasz Kazimierz, syn Andrzeja i Piotrowskiej, podsędek ziemski podolski 1638 r. (I. Kal. 104b s. 2274), sędzia ziemski podolski 1650 r. (Kośc. 302 k. 438). Współspadkobierca brata Stanisława w r. 1621 (P. 1007 k. 395v). Wraz ze swą żoną Barbarą Kalińska ich prawa do części wsi Kałczyńce i do lokowanego tam miasta Nowygród czyli Kopajgród oraz wsi: Omieczkowice, Szapinkowo i Kuryłowce w p. latyczowskim scedowali w r. 1638 za konsensem królewskim synom swym: Stanisławowi, Wojciechowi, Sewerynowi i Łukaszowi (I. Kal. 104b s. 2274).

(I) Stanisław, syn Łukasza i Kalińskiej, pisał się na Marianowie. Opat w Obrze w r. 1647 (G. 85 k. 143), sekretarz królewski w r. 1676 (Ws. 68 k. 897). Opiekun bratanków po bracie Wojciechu 1676 r. (Kośc. k. 762). Zapisał był w grodzie sanockim Barbarze M-ej, zapewne bratowej, żonie Michała Jordana, cześnika wyszogrodzkiego, sumę posagową 23.000 zł. i w r. 1678 został skwitowany przez tych małżonków z 3.000 zł. wypłaconych na poczet owego posagu (Ws. 73 k. 290v). Otrzymał w r. 1680 zobowiązanie od Piotra Żegockiego, starosty konińskiego, rodzącego się z Zofii Firlejówny, sprzedania za 21.354 zł. jego dóbr macierzystych, położonych w części w p. sanockim, w części w korczyńskim, z więc: Korczyna, Łaz, Węglówki, Podzamcza z zamkiem zwanym Kamieniec Podgórski (Ws. 73 k. 486, 487; Kośc. 306 k. 139). Będąc komisarzem-elektem zakonu cystersów, umarł 1690.21/III. r. (Nekr. Bledzew; Nekr. Paradyż, tu data zgonu 20/III).

(II) Wojciech, syn Łukasza i Kalińskiej, chorąży nowogrodzki 1668 r. (I. Kon. 58 k. 534), w ostatnich latach życia chorąży podolski, kupił w r. 1669 wieś Skorzewko w p. pozn. za 20.000 złp. od Jana i Krzysztofa braci Duninów i od Kaspra Żychlińskiego działającego w imieniu swych dzieci urodzonych ze zmarłej Katarzyny Duninówny (P. 196 k. 85). Nie żył już w r. 1676. Z żony Agnieszki Jordanówny, wdowy 1-o v. po Krzeczowskim, miał synów Aleksandra i Jana, którymi jako nieletni opiekował się stryj ks. Stanisław, opat z Obry, i w r. 1676 ich dziedziczne Skórzewko zastawił Andrzejowi Konarzewskiemu (Kośc. 305 k. 761, 762). Wspomniany Jan może identyczny z Janem M-im, który wstąpiwszy do klasztoru cystersków w Obrze umarł jako diakon 1709.19/II r. (Nekr. Bledzew). Być może, iż córka Wojciecha i Jordanówny była Barbara, w r. 1678 żona Michała Jordana, cześnika wyszogrodzkiego. Boniecki zowie ją Miastkowską!

Aleksander, syn Wojciecha i Jordanówny, cześnik podolski w r. 1688 (LB Obra), umarł między r. 1691 a 1694 (Ws. 76 k. 316v). Żoną jego była w r. 1688 Helena Dubrawska, wdowa 1-o v. po Karolu Gąseckim. Miała zapisaną sobie przez męża w r. 1691 na Skórzewku sumę 30.000 złp. i w r. 1694 z tej sumy 20.000 złp. cedowała Dorocie Grotównie, wdowie po Stanisławie Grabskim, kasztelanie rogozińskim (P. 1127 V k. 12). Córka tego Aleksandra Helena (urodzona z Leszczyńskiej?) była w r. 1754 żoną Andrzeja Dzierżka, starosty bareckiego. Żyła jeszcze będąc wdową w r. 1757 (P. 1311 k. 148; Boniecki V, s. 194).

V) Aleksander, syn Andrzeja i Piotrowskiej, wspomniany w r. 1621 (P. 1007 k. 396v). Wedle rejestru podymnego z r. 1629 miał w posiadanych w powiecie pyzdrskim dziewięciu dymów płacić 4 zł i 15 gr. (Py. 143 s. 26). Od Kaspra Dziekczyńskiego, stryja Marcina i Jakuba, a także od zamężnych sióstr Dziekczyńskich, Anny Ossowskiej, Zofii Przecławskiej, Marianny Potockiej, Jadwigi Pierskiej, nabył w r. 1633 za 9.500 złp. opustoszałą wieś Szczodrowo w p. kośc. (P. 1417 k. 972v). T. r. części w Kuszkowie p. kośc., swoje i brata Zygmunta, dominikanina, sprzedał za 3.500 złp. Janowi Dameckiemu (ib. k. 974v). Od opiekunów nieletniego Franciszka Hiacynta Ciświckiego, kasztelanica śremskiego, kupił w r. 1654 za 30.000 złp. wieś Dąbrówkę w p. kośc. (P. 1422 k. 122v). Od Jana Szczuckiego w r. 1646 kupił za 55.000 złp. Markowo w tymże powiecie (ib. k. 641v). Za córką Anną, idącą za Aleksandra Cieleckiego, zapisał w r. 1653 przyszłemu zięciowi w posagu 8.000 zł. gotowizną i 2.000 zł. w klejnotach (Kośc. 303 k. 672). Skwitowany w r. 1654 przez tegoż zięcia z 10.000 zł. posagu (Ws. 56 k. 486). Umarł między r. 1667 a 1676 (Kośc. 305 k. 389, 737). Jego żona, Katarzyna Korzbokówna Zawadzka, córka Mikołaja i Jadwigi z Niegolewskich, została w r. 1629 zaspokojona z dóbr rodzicielskich, znajdujących się w rękach jej braci, przez stryja Zygmunta, i na jego rzecz zrzekła się swych praw, a mąż oprawił jej 4.000 złp. posagu (P. 1416 k. 583v). Już nie żyła w r. 1681 (P. 1103 VIII k. 60v). Synowie: Maciej, Andrzej i Aleksander. Z córek, Anna, jak już widzieliśmy, szła w r. 1653 za Aleksandra z Wielawsi Cieleckiego, z którym żyła jeszcze w r. 1662. Jej drugim mężem był w latach 1664-1687 Jakub Narzymski, stolnik zakroczymski. Barbara, pod imieniem Rozalii, franciszkanka w Śremie, otrzymała od ojca w r. 1662 zapis 30 zł. rocznej pensji (Ws. 63 k. 410v). Elżbieta była a latach 1667-1701 żoną Jana Kurcewskiego, umarła przed r. 1718. Wreszcie Urszula, w latach 1681-1714 żona Wojciecha Korytowskiego, umarła przed r. 1719.

VI) Zygmunt, syn Andrzeja i Piotrowskiej, dominikanin (P. 1417 k. 974v), przeor w Piotrkowie 1630 r., w Toruniu 1631 r., mianowany w r. 1644 misyjnym biskupem chersońskim, umarł w drodze na Krym, w Kamieńcu Podolskim w r. 1647 (P. S. B.).

(I) Maciej, syn Aleksandra i Zawadzkiej, opat trzemeszeński w r. 1647 (G. 85 k. 143), nie żył już w r. 1683 (P. 1106 I k. 4v).

(II) Andrzej, syn Aleksandra i Zawadzkiej, kanonik i kanclerze chełmiński, prepozyt kościoła parafialnego toruńskiego 1682 r. (P. 1105 XII k. 64). Spotykam go po raz pierwszy w r. 1676, kiedy daje zobowiązanie małżonkom Blachom (Kośc. 305 k. 737). Dziedziczne Szczodrochowo w r. 1679 sprzedał za 26.000 złp. mężowi swej siostry, Janowi Kurcewskiemu (P. 1429 k. 54), a był jeszcze wtedy człowiekiem świeckim. W r. 1682, już będąc duchownym, w imieniu własnym, brata Aleksandra i sióstr, Narzymskiej, Kurcewskiej i Korytowskiej, scedował temu szwagrowi prawa do Ruchocina w p. kośc. (P. 1105 XII k. 64). Żył jeszcze w r. 1683 (P. 1106 I k. 4v).

(III) Aleksander, syn Aleksandra i Zawadzkiej, wstąpił do zakonu kanoników regularnych lateraneńskich w Trzemesznie w r. 1664. Koadiutor opata trzemeszeńskiego Andrzeja M-go, obrany przez kapitułę 1668.26/I. r., t. dnia instalowany, zaś 3/X. t. r. instrytuowany (Korytk.). Tę koadiatorię sprawował tylko, być może, do smierci swego stryjecznego brata (nie stryja, jak u Korytk.), który zmarł 1668.31/XII. r. Potem Aleksander wymieniony już tylko jako profes trzemeszeński. Żył jeszcze w r. 1682 (P. 1105 XII k. 64, 1429 k. 520v).

C. Andrzej, syn Mikołaja Jurkowskiego i Małgorzaty z Miaskowa, uczestniczył w działach braterskich z r. 1476 (P. 1386 k. 63). Występował 1499 r. jako wuj Jadwigi Mchowskiej, żony Kaspra Kąkolewskiego (Kośc. 227 k. 38; P. 1386 k. 63). Zob. tablice 1-4.

@tablica: Miaskowscy h. Leliwa 1.

@tablica: Miaskowscy h. Leliwa 2.

@tablica: Miaskowscy h. Leliwa 3.

@tablica: Miaskowscy h. Leliwa 4.

>Miastkowscy h. Belina z Miastkowa w p. czerskim, wojew. mazowieckiego. Marcjan nie żył już w r. 1682, kiedy syn jego Jan na połowie wsi Zabrózdy w p. czerskim oprawił 1.300 złp. posagu swej żonie Marianni Kokowskiej, córce Wojciecha i Zofii z Młodzianowskich (P. 1105 IX k. 6v), zaś jednocześnie owa Marianna wespół z siostrą, panną Katarzyną Kokowską, jako spadkobierczynie ojca i stryja, Andrzeja Kokowskiego, sprzedały za 7.600 złp. połowę Biechowa w p. pyzdr. Jakubowi Błeszyńskiemu, sędziemu surogatorowi grodz. bydgoskiemu (ib.). Marianna już nie żyła w r. 1722 (G. 94 k. 234).

Nie wiem czy do tych należał Antoni, mąż Małgorzaty, ojciec Antoniego, ochrzcz. 1718.23/IV. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.).

Zdarzało się, iż "Miastkowskimi" pisano i Miaskowskich, zwłaszcza Leliwów.

>Miastowscy, Kazimierz, syn zmarłego Stanisława, dostał w r. 1650 zapis długu 200 zł. od Wojciecha Bnińskiego (P. 1061 k. 162v).

>Miączyńscy h. Suche-Komnaty brali nazwisko od wsi Miączyn (dawniej Miączyno) w p. szreńskim wojew. płockiego. Andrzej w r. 1549 pozywał córki zmarłego Benedykta Chojeńskiego (Py. 172 k. 512). Jan, w latach 1570-1579 mąż Doroty Łowienieckiej, córki Jana i Doroty z Gowarzewskich (P. 929 k. 1025, 932 k. 663, 1398 k. 155). Mateusz, pełnomocnik Franciszka Budzińskiego z p. makowskiego 1636 r. (W. 36 k. 143).

Wojciech nie żył już w r. 1659. Jego syn Marcin, ożeniony 1-o v. z Marianną Wolską, 2-o v. był mężem Katarzyny Krzyżanowskiej, której w r. 1658 Anna z Ruska, wdowa po Baltazarze Koszutskim, zapisała dług 1.000 zł. (Ws. 56 k. 714v, 715). Marcin uzyskał w r. 1659 zapis długu 1.000 zł. od Anny z Bielawskich, wdowy po Baltazarze Koszutskim i po Janie Kucharskim (ib. k. 889). Skwitował tę Annę 1661 r. (ib. 63 k. 195v), a już nie żył w r. 1662. Z pierwszej żony pozostała córka Katarzyna, w r. 1662 już nie żyjąca, i syn Sebastian, spadkobierca swej siostry, który wtedy kwitował się wzajemnie z macochą (Kośc. 305 k. 83). Dostał ów Sebastian zapis 1.500 zł. długu od Andrzeja Szołdrskiego w 1663 (ib. k. 166). Chrzestny 1675.10/IX. r. (LB Iłowiec). Swej żonie, Mariannie Swinarskiej, zapisał w r. 1684 500 złp. długu (P. 1107 V k. 86v), a już nie żył w r. 1688, kiedy Marianna była 2-o v. żoną Nepomucena Sieklickiego (P. 1112 XI k. 35).

Atanazy i jego żona, Helena z Łuszkowskich, za konsensem królewskim otrzymali 1677.28/IV. r. cesję rudy żelaznej w starostwie krzepickim od Mikołaja Grodzickiego i Agnieszki z Pawłowskich (Ws. 73 k. 220). Ów Atanazy na Miączynie i Maciejewie M., podskarbi nadworny koronny, starosta łucki, krzepicki i łosicki, pułkownik J.Kr.Mci, w r. 1695 kupił za 717.777 złp. od Władysława Czarnkowskiego dobra Połajewo, Przybychowo, Ciążenie, Skrzetusz, Piotrowo, Sierakówko, Budziska, Młynkowo, Komorzewo, Andrzejewo, Króślinko, Boruszyno i Tarnowiec w p. poznańskim (P. 1130 XI k. 54). T. r. Skrzetusz, Andrzejewo, Piotrowo, Komorzewo i Budziska sprzedał za 100.000 złp. wyderkafem na rok Wojciechowi Krąkowskiemu, kasztelanowi krzywińskiemu (P. 1129 IV k. 110). Młynkowo, Komorzewo, Andrzejewo i Króślinek t. r. zastawił za 100.000 złp. Samuelowi z Bukowca Szlichtynkowi, rotmistrzowi J.Kr.Mci, a został w r. 1698 skwitowany przezeń z 80.000 złp. na poczet tej sumy zastawnej (Ws. 77 III k. 18). Umarł w r. 1723. Z jego synów chyba starszym był Kazimierz, starosta łucki, podpułkownik wojsk kor., mający dla swych ludzi leże zimowe w Krzywiniu i w opactwie lubińskim, kiedy właśnie w Krzywiniu, 1711.28/IV. r. zmarł w wieku 25 lub 26 lat i został pochowany w Połajewie (LM Połajewo; LM Krzywiń, tu data zgonu 27/V., ale może to data pogrzebu?). Inny syn Atanazego, Antoni, zrazu kasztelan potem wojewoda podlaski, starosta łosicki i łucki, wyposażył w r. 1723 Bractwo Różańcowe w Połajewie (Łukaszewicz). Jego żoną była zaślubiona przed r. 1734 ks. Dorota Woroniecka, córka Mikołaja, kasztelana czerniechowskiego i starosty średzkiego, z Teresy z Rydzyńskich. Oboje kasztelaństwo podlascy kwitowali w r. 1749 jej siostrę Antonillę zamężną Grabowską, kasztelanową gdańską, z zapisanych przez ich ojca 36.000 złp. Jednocześnie obie te siostry spisały w Dziembowie 24/XI. ugodę działową, zaś Dorota sprzedała szwagrowi, Janowi Michałowi Grabowskiemu, za 100.000 złp. przypadłe jej wskutek tego działu dobra Rzadkowo w p. nakiel. oraz Nietążkowo (dziś Nietuszkowo) a karczmą Buczek w p. kcyń). N. 210 k. 345). Tę transakcję dopełniła ostatecznie w r. 1752 (N. 211 k. 75). Obie siostry dożywocie wójtostwa Źrzeniczka, za konsensem król. z 1754.13/XI. r., scedowały w r. 1755 Józefowi Sczanieckiemu, podkoniuszemu kor., i Krystynie z Mielżyńskich (P. 1314 k. 179). Oboje małżonkowie M-cy, teraz już wojewodostwo podlascy, dziedzice klucza połajewskiego, skwitowani zostali w r. 1772 przez Maurycego Ścibora Mościckiego, cześnika latyczowskiego, byłego dzierżawcę Boruszyna (P. 1349 k. 143). Wojewoda umarł w r. 1774. Owdowiała wojewodzina Dorota oraz jej synowie, Józef, starosta łosicki, i Kajetan, starosta borzechowski, dziedzic Połajewa, byli kwitowani w r. 1775 z 9.000 złp. przez Mikołaja Zandrowicza (P. 1352 k. 115). Wspomniany wyżej Józef (Józef Joachim), ur. w Dziembowie, ochrzcz. 1734.29/II. r. (LB Morzewo), starosta łosicki, chrzestny 1763.9/VII. r. (LB Połajewo), rotmistrz chorągwi pancernej, chrzestny 1766.8/VI. r. (LB Boruszyn), stracony został w czasie rewolucji francuskiej w r. 1793. Był jeszcze i inny syn Antoniego i Woronieckiej, Stanisław Antoni, ur. 1735.13/VI. r. (LB Morzewo), zmarły zapewne młodo. Nie wiem kim była pani Magdalena, dziedziczka Połajewa, chrzestna 1774.20/III. r. (LB Połajewo). W r. 1783 w Połajewie widzimy już innych dziedziców, a mianowicie małżonków Stanisława Gadomskiego, podkomorzego sochaczewskiego i jego żonę, Fryderykę de Görne (P. 1360 k. 195).

Kajetan, syn Antoniego i Woronieckiej, generał-inspektor wojew. kor., pisarz polny kor., marszałek konfederacji targowickiej wojew. lubelskiego, zmarły w r. 1801, miał z Teresy Rafałowiczówny (żony 2-o v. hr. Ossolińskiego) syna Stanisława, pułkownika wojsk Księstwa Warszawskiego, adiutanta księcia Józefa, zmarłego w r. 1845, męża Michaliny Prusimskiej, córki Antoniego Michała starosty nieszczewskiego, i Marianny z Dąmbskich, wdowy 1-o v. po Józefie Dąmbskim. Pierwszy mąż zapisał jej swe dobra Brzezie i Wieniec na Kujawach. Michalina wychodząc w r. 1809 za M-go wniosła mu te dobra (Boniecki). Była ponadto od r. 1810 dziedziczką Dzwonowa, Pawłowa i Niedźwiedziny, dóbr skonfiskowanych ojcu za udział w powstaniu 1794 r. Sprzedał te dobra 1842.3/IV. r. za 80.000 tal. synom, Włodzimierzowi i Aleksandrowi. Mieszkała potem w Trąbczynie w Król. Pol. (Hip. Wągr., Dzwonowo). Ich synami byli: Aleksander, Mieczysław, Witold i Włodzimierz.

1. Aleksander, syn Stanisława i Prusimskiej, ur. w r. 1808, zmarł w Pawłowie 1869.31/X., pochowany w Dąbrówce, belwederczyk, potem emigrant. Po powrocie do kraju zaślubił w r. 1846 Bronisławę Kalkstein. Dziedzic Dzwonowa, Pawłowa, Niedźwiedziny. Syn Władysław. Córki, Stanisława, ur. 1848.9/X. r., zmarła 1860.29/V. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Wanda, ur. 1849.5/XII. r., za Gustawem Potworowskim.

Władysław, syn Aleksandra i Kalsteinówny, ur. 1852.31/I. r. właściciel Pawłowa, zaślubił 1883 r. w Dreźnie w kaplicy królewskiej Helenę Potocką, córkę Bolesława z Będlewa (Dz. P., wiad. z 7/VIII.). Seperowana z Władysławem, owdowiawszy poszła 2-o v. za Tadeusza M-go z Będlewa i zmarła tam 1937.27/IX. r., mając lat 74 (Dz. P.). Władysław i Helena obok córek mieli syna, Alfreda, zastrzelonego 1913.20/XII. r. w Dokowach Mokrych przez hr. Macieja Mielżyńskiego (Dz. P.).

2. Mieczysław, syn Stanisława i Prusimskiej, kompozytor, zmarł we Włocławku 1887.16/III. r. W ostatnich latach życia był niewidomy (Dz. P.). Z żony Marii Słubickiej córka Zdzisława za Zbigniewem Morawskim, któremu wniosła Izbice w Król. Polskim. Morawski żonę przeżył i zmarł w Izbicy 1889 r.

3. Witold, syn Stanisława i Prusimskiej, zmarł w r. 1880. Z żony Klemencji Glińskiej miał synów, Józefa, zmarłego w Będlewie 1923.25/IX. r. w wieku lat 69, pochowanego na Powązkach, po którym pozostali wdowa i syn, oraz Tadeusza, zmarłego w Będlewie 1923.16/IX. r. w wieku lat 66, pochowanego w Łodzi (Dz. P.).

4. Włodzimierz, syn Stanisława i Prusimskiej, właściciel Trębczyna w Król. Polskim, opiekun osieroconych dzieci brata Aleksandra, wraz z ich wujem, Kazimierzem Kalksteinem administrował Pawłowem aż do pełnoletności bratanka Władysława, którego wyznaczył swym spadkobiercą. Umarł w Trębczynie 1879.18/XII. r. (Dz. P.). Zob. tablicę.

@tablica: Miączyńscy h. Suche-Komnaty

Genealogia potomków Atanazego M-go podana tu z ograniczeniem tylko do fragmentów mających odbicie w źródłach wielkopolskich.

Jan, banita, posesor Radwanowa, mąż Marianny, którą w r. 1687 kwitowali Bieńkowscy (G. 88 k. 160). Katarzyna, w r. 1713 wdowa po Franciszku Walewskim, stolnikowiczu sieradzkim (I. Kon. 73 k. 168v). Pani Zofia M-a, chrzestna 1735.21/VI. r. (LB Chodzież). Szymon, w r. 1740 mąż Zofii Bębnowskiej, córki Marcina i Anny z Siedleckich (Kc. 139 k. 178v), wydzierżawił 1742 r. dobra Koźlanka od Adama Opalińskiego, kanonika poznańskiego, i jego brata Wojciecha, starosty bolesławskiego (Kc. 139 k. 301v). W latach 1743-1747 dzierżawił Ułanowo, zaś w r. 1750 Charbowo koło Kłecka. Był skarbnikiem płockim. Oboje z żoną już nie żyli w r. 1770 (N. 212 k. 276). Ich dzieci porodzone w Ułanowie: Władysław, ochrzcz. 1743.24/II. r., Wojciech Antoni Józef, ochrzcz. 1744.16/IV. r., Józef, ochrzcz. 1746.11/IV. r., Onufry Antoni, ochrzcz. 1747.5/VIII. r. Natomiast w Charbowie urodził się Onufry, ochrzcz. 1750.11/III. r. (LB Kłecko). Prócz tych synów był jeszcze syn Bogusław, tych rodziców chyba najstarszy. Wojciech w r. 1770 mianował plenipotentem swego rodzonego starszego brata Bogusława (N. 212 k. 276). Wszyscy ci synowie: Bogusław, Władysław, Wojciech, Józef i Onufry (nie wiem czy to Onufry Antoni, czy Onyfry?) w r. 1774 występowali jako spadkobiercy rozmaitych krewnych ze strony matki. Józef był wtedy pułkownikiem wojsk koronnych i, jak się zdaje, mieszkał w dobrach Siemin (Kośc. 332 k. 5). Żyli wszyscy i w r. 1775, kiedy kwitowali braci Drzewieckich, dziedziców Pietronek w p. kcyń. (P. 1352 k. 120). Władysławowi w r. 1778 cedował swe prawa do Pietronek jego wuj, Mikołaj Gumiński (I. Kon. 82 k. 9).

Henryk, ur. ok. 1800 r., syn Ignacego, senatora Królestwa Polskiego, i Salomei z Sucheckich, dziedziców Miedzna k. Częstochowy, sam właściciel Poździenic w p. stopnickim, zamieszkały w Nowej Woli, 1829.15/II. r. zaślubił Melanię Masłowską, córkę Julina i Weroniki z Kiełczewskich, dziedziców Mielęcina, ur. ok. 1808 r. Ich syn Władysław (Władysław Hipolit Weronik Julian Ignacy Henryk), ur. w Mielęcinie 1830.27/XII. r. (LC, LB Parzynów).

Nie wiem, czy do tych samych należy zaliczyć tych M-ch, których podaję niżej. "Ur." Andrzej, miał z Teresy Nawrockiej nieślubnego syna Kazimierza, ur. w Dolsku, ochrzcz. 1769.27/I. r. (LB Dolsk). "Ur." Andrzej (chyba ten sam) zaślubił 1769.23/IV. r. "sław." Magdalenę Krzyminiewską (LC Dolsk). "Ur." Władysław(!) i Magdalena, rodzice porodzonych w Dolsku synów: Ignacego, ochrzcz. 1771.15/II. r., Wojciecha ochrzcz. 1772.29/IV. r., Macieja Józefa, ochrzcz. 1773.20/IX. r., Kazimierza Józefa, ochrzcz. 1775.25/III. r. (LB Dolsk). Nie nazwany z imienia syn "szl." Władysława M-go (ale którego?) umarł 1773.1/VI. r. (LM Dolsk).

Czy byli M-imi "ur." Jan Miąnszyński, w r. 1669 sługa Marcina Luboradzkiego (P. 196 k 89), Teresa Miąsińska, która przed 1723.25/IV. r. zaślubiła Bartłomieja Ososkiego, ekonoma w Trzuskotowie (LB Chojnica).

>Michalczewscy. Byli Michalczowscy h. Prus I, wywodzący się z Michalczowej p. sądeckiego, wojew. krakowskiego, ale czy to ci?

Sebastian w r. 1657 w grodzie kaliskim otrzymał zapis 440 zł. od Jakuba Molskiego (I. Kal. 154 s. 140). a nie żył już 1665 r., kiedy wdowa po nim, Dorota Zdzenicka, była już 2-o v. żoną Floriana Chlewskiego. Dzieci Sebastiana i tej Doroty to Józef i Marianna (I. Kal. 126 s. 465). Zarówno Dorota jak i jej córka Marianna żyły jeszcze w r. 1673 (ib. 133 s. 15). Józef zapis dany ojcu przez Molskiego cedował w r. 1700 Tomaszowi Kwiatkowskiemu (ib. 154 s. 140).

Pani Teresa M-a, komornikowa sieradzka, umarła 1759.6/III. r. (Nekr. Franciszkanek śrem.). N., mąż Zofii z Leśniowskich, córki Michała i Zofii z Świejkowskich, która to Zofia, będąc już wdową po M-im, części ze swego spadku po przodkach Leśniowskich scedowała w r. 1766 Józefowi Leśniowskiemu (I. Kal. 296/208 k. 75).

>Michaleccy, z Michalczy w p. gnieźn., koło Kłecka. Borzysław z Michalczy w latach 1415-1426 (G. 2 k. 14, 3 k. 212v, 237v). Sędziwój i Maciej M-ccy w r. 1419(?) (G. 2 k. 85). Sędziwój również i w r. 1424 (P. 7 k. 146v). Dobroszka z Michalczy z synami 1423 r. (P. 7 k. 121v). Mikołaj M. 1432 r. (G. 4 k. 93v).

Sędziwój z Michalczy był ojcem Mikołaja i Wojciecha, którzy w r. 1469 mieli termin ze strony ks. Jana z Witkowic, kanonika Św. Jerzego w Gnieźnie, i jego chłopa poddanego Mikołaja (G. 20 k. 178v). Za Wojciecha M-go ręczyli w r. 1484 Piotr Chlebowski i Marcin Parczewski, iż będzie żył w pokoju z braćmi z Budziejewa (G. 12 k. 91v). Skwitowany 1494 r. z długu przez Macieja Wojnowskiego (G. 17 k. 41). Wojciecha M-go, nie żyjącego już w r. 1517, córka Helena, żona Stefana Rakojeckiego, kwitowała w r. 1516 Wojciecha Padniewskiego z 25 grz., które mąż zapisał jej był na Padniewie w p. gnieźn. (P. 966 k. 370). Otrzymała od tego męża w r. 1517 zapis dożywocia na jego dobrach ruchomych i nieruchomych w Rakojadach i Michalczy (P. 1392 k. 132). Działając w asyście stryja Piotra Chlebowskiego i wuja Jana Łekińskiego swoje trzy części w Michalczy w r. 1518 sprzedała za 400 grz. mężowi (P. 1392 k. 241). Oboje w r. 1524 skasowali swe prawa Na Michalczy i Rakojadach (P. 869 k. 55). Stefan Rakojecki nazwany bywał Rakojeckim cz. M-im, czasem tylko M-im, Umarł w r. 1529 lub 1530 (P. 871 k. 598v, 1393 k. 292v). Helena żyła jeszcze w r. 1539, kiedy kwitowała swoje córki, Katarzynę i Annę, ze swego posagu i wiana 200 grz. zabezpieczonych na połowie części w Michalczy (P. 878 k. 24). Córki te zwane były niekiedy Rakojeckimi, niekiedy M-imi.

Feliks M., 1516 r. stryj Agnieszki Koszewskiej, żony Marcina Chwalibogowskiego (G. 335a k. 38v).

>Michaliccy. "Szl." Marianna, "sekretarzowa słupecka J.Kr.Mci", chrzestna 1774.18/XII. r. (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno). Chyba jej mężem był "ur." Antoni, sekretarz poczty słupeckiej, który w r. 1786 dawał plenipotencję swemu synowi Karolowi, chorążemu regimentu pieszego (Py. 164 k. 664). Sebastian i Anna, chrzestni 1794.8/VI. r. (LB Ostrowite).

>Michalscy, różni, "Szl." pani Konstancja, chrzestna 1675.2/III. r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Konstanty i Marianna, rodzice Anny, ochrzcz. 1676.2/VIII. r. (ib.). Jan nie żył już w r. 1694, kiedy wdowa po nim, Ewa z Siedleckich, otrzymała od swej matki, Doroty Leśnikowskiej, wdowy po dwóch mężach, Stanisławie Siedleckim i Marcinie Bagińskim, cesję pewnej sumy (P. 1128 X k. 102v). Jan, już nie żyjący w r. 1717, był mężem Anny Brezianki, córki Władysława i Kraśnickiej (I. Kon. 73 k. 456, 469), w r. 1728 2-o v. żony Kazimierza Wierzejskiego (ib. 76 k. 235v). Ks. Andrzej, pleban w Ludomiu, otrzymał w r. 1718 wiecznością od Franciszka Brezy, kasztelanica santockiego, żony jego Anny z Pigłowskich i syna ich Wojciecha części wsi Ludomy (P. 1160 k. 63). Może to był syn Jana i Brezianki? Adam, już nie żyjący w r. 1724, mąż Barbary Iwanowskiej, miał z nią syna Stanisława Antoniego, w r. 1718 pisarza komory celnej w Nakle, męża Anny z Prokopów, córki Jana i Anny Weltlantówny (Kc. 134 k. 291). Ów Stanisław siedlisko puste zwane sołeckim w starostwie nakielskim za konsensem królewskim z 1724.19/XI. r. cedował t. r. małżonkom Bogusławowi i Agnieszce z Milewskich Wilderom (N. 202 k. 99). Andrzej i Helena, rodzice Zofii, ochrzcz. 1721.27/IV. r. (LB Gębice). Maciej, ekonom, zaślubił 1726.2/III. r. Dorotę Piasecką (LC Wilczyna). Ich syn Roch, ur. w Sycynie, ochrzcz. 1740.12/VIII. r., córka Marianna, ur. tamże, ochrzcz. 1742.6/XII. r. (LB Szamotuły). "Wielm." Stanisław, nazwany raz w r. 1734 sekretarzem J.Kr.Mci, raz rewizorem J.Kr.Mci, miał z żony Anny córki urodzone w Nakle, Ewę, ochrzcz. 1716.19/XII. r., i Marię Reginę, ochrzcz. 1732.11/IX. r. (LB Nakło). "Szl." Franciszek i Anna, rodzice Macieja, ur. w Borku, ochrzcz. 1739.22/III. r., i Kazimierza Macieja, ur. tamże 1743.2/III. r. (LB Borek). Zofia, żona Kazimierza z Rutek Rutkowskiego, cześnika płockiego, nie żyła już w r. 1742. Pani Anna, wdowa z Mrowina, pochowana 1744.26/IX. r. (LM Cerekwica). "Szl." Bartłomiej, pisarz dworski z Szelejewa, zaślubił 1748.11/VIII. r. Mariannę Waliszewską z dworu szelejewskiego, a jednocześnie oboje legitymowali urodzoną już swoją córkę Agnieszkę, której chrzestną była matka Marianny, Jadwiga Waliszewska 2-o v. Jastrzębska (LC Wielowieś). Franciszek, przybysz do Śremu, gdzie przechorował rok i dziesięc miesięcy jako skutek muszkietowego postrzału, umarł tam 1749.8/VIII. r. (LM Śrem). Jan, ojciec Jadwigi, która jako półtoraroczne dziecko zmarła w Górze 1761.22/IV. r. (LM Kobylagóra). "Ur." pani Anna, gospodyni na plebanii w Starym Gostyniu, chrzestna 1765.2/X. r. (LB Stary Gostyń). Franciszek, administrator (komisarz, prezydent) dworu w Murowanej Goślinie, chrzestny 1776.4/V. r. i 1777.23/XI. r. (LB Mur. Goślina). Jakub i Franciszka, rodzice Marianny, ur. w Nowymmieście, ochrzcz. 1780.3/I. r. (LB Rogoźno). Augustyn zaślubił 1781.19/XI. r. Annę Stankiewicz (LC Mieścisko). Sebastian, chrzestny 1797.11/X. r. (LB Leszno). Brygida przed 1797.8/XII. r. wyszła za Antoniego Kozłowskiego, ekonoma w Chojnie w par. biezdrowskiej. Chrzestną jej córki była wtedy panna Marianna M-a z Szamotuł (LB Szamotuły). Panna Marianna z dworu w Daleszynie, chrzestna 1803.5/III. r. (LB Stary Gostyń). Jan i Katarzyna, ekonomowie dworscy, rodzice Magdaleny, która mając lat 16 wyszła 1807.19/X. r. za Marcina Popowskiego, "komisarza" z Popówka (LC Szamotuły). Pani Marianna M-a, z domu Szumowska, chrzestna 1812.10/II. r. (LB Kotłów). Franciszek, z Kcyni, i Marianna z Szemorowskich (czy szlachta?), już nie żyjący, rodzice Antoniego, posesora Krzepiszyna w p. kcyń., który mając lat 25 zaślubił 1824.2/VI. r. 20-letnią Józefę Dąbrowską, córkę Jakuba i Petronelli z Prądzyńskich, posesorów Chrzanowa (LC Kuczków). Sebastian Korczyk M., pracownik sądowy w Poznaniu, wdowiec mający lat 33 i pół. zaśłubił 1859.5/I. r. Leokadię Kozińską, pannę 30-letnią z Grodziska (LC Grodzisk). Umarła ona w Poznaniu 1905.5/I. r., mając lat 76. Ich córka Władysława zamężna za Rakowskim (Dz. P.). "Ur." Julia M-a, posesorka, chrzestna 1860.30/IX. r. (LB Krerowo). Panna Joanna, chrzestna 1865.7/V. r. (ib.). N. kupił ok. r. 1862 od hr. Skórzewskiego z Czerniejewa za 70.600 tal. dobra Bucz i Dębinę, a 1872.28/III. r. sprzedał je za 126.700 tal. hr. Dąbskiej z Kołaczkowa (Dz. P.).

>Michałkowscy, z Michałkowic w p. gnieźn. Mikołaj ok. r. 1423 zobowiązał się uiścić grzywnę Wojciechowi z Falikowic (G. 3 k. 34). Filip miał w r. 1463 sprawę z Jadwigą, wdowę po jej synu Jakuszu (G. 20 k. 21v). Nie żył już w r. 1480, kiedy innego jego syna, Jana, wzywały do uiszczenia się Agnieszka i Dorota, córki Stanisława Lutka z Krczonowic Grzybowa (G. 10 k. 139v). Jako siostry Jana (zapewne identycznego z synem Filipa) wymieniona Jadwiga, która w r. 1482 będąc żoną Dobrogosta Nadarzyckiego skwitowała tego brata z dóbr rodzicielskich w Michałkowicach (G. 12 k. 3v). Jak się zdaje, synami wspomnianego wyżej Jakusza byli bracia Wawrzyniec i Maciej, zwani Rojkami. Wawrzyniec z żoną swą Anną zapisywał w r. 1468 grzywnę długu Piotrowi z Moszczenicy (G. 8 k. 15). Ręczył w r. 1469 za tę żonę, iż ona swoją część w Grzybowie sprzeda za 20 grz. Mikołajowi Suchemu z Grzybowa (G. 20 k. 183v). Z kolei ona ręczyła za niego 1481 r. wobec Jana z Michałkowic, iż go stawi dla dania zobowiązania, że będzie żył w pokoju z tym Janem (G. 11 k. 65). Była ta Anna chyba Żołecką z domu. Wawrzyniec już nie żył w r. 1488, kiedy to jego córka Barbara zobowiązała się ojcowskie siedlisko z domem w ciągu trzech lat sprzedać za dwie grzywny Tomaszowi Żołeckiemu (G. 13 k. 125). Swoją część ojczystą w Michałkowicach w r. 1490 zobowiązała się sprzedać za 10 grz. Janowi, synowi Tomasza Żołeckiego (G. 15 k. 43v). Winna była w r. 1499 płacić winę trzech grzywien Katarzynie Żołeckiej, wdowie po Janie Pilszu z Mniejszego Żołcza, wobec której nie uiściła się z trzech i pół wiardunków (G. 24 k. 29v). T. r., już będąc żoną "prac," Piotra zw. Malaczek(?), kmiecia z Witkowa, działając w asyście brata wujecznego, Błażeja Żołeckiego, i wuja, Jana Żołeckiego, całe swe dobra rodzicielskie w Michałkowicach sprzedała za 30 grz. Mikołajowi Drachowskiemui, swemu bratu cioteczno-rodzonemu (P. 1389 k. 44v). Jeszcze w r. 1500 była pozywana przez wspomnianą wyżej Katarzynę Żołecką o uiszczenie pięciu i pół wiardunków (G. 24 k. 90). Maciej Rojek, rodzony brat Wawrzyńca, zapisał mu w r. 1480 jedną grzywnę długu (G. 10 k. 107v). Nazwany synem Jakusza(!), kiedy w r. 1481 wraz z innymi zapisywał 4 grz. długu Andrzejowi Siejce Gurowskiemu (G. 11 k. 12v). Jego żoną w r. 1481 była Barbara (ib. k. 65, 67).

Wspomniany wyżej Jan, syn Filipa a brat Jakusza, skwitowany w r. 1469 przez Annę, wdowę po Michale z Michałkowic, i przez jej córkę Katarzynę za "stryjowizny" w Michałkowicach (G. 8 k. 64v). Chyba tego samego Jana żoną była Katarzyna (z Małachowa?), przeciwko której uzyskał w r. 1474 termin Wawrzyniec Wilk z Żołcza (G. 21 k. 11). Jan M. i Marcin Żołecki zeznali w r. 1480 dwie grzywny długu córkom zmarłego Stanisława Ludczyca z Krczonowic Grzybowa (G. 10 k. 108). Skwitowany w r. 1486 przez Klemensa (Klimaszka) Małachowskiego i przez jego bratanków z Małachowa Szemborowic z posagu i wyprawy zmarłej Katarzyny, siostry rodzonej tegoż Klemensa (G. 13 k. 20). Synom zmarłego Jana (jeśli więc identycznego z powyższym, to z innej żony, nie z Katarzyny), Janowi i Wojciechowi, braciom niedzielnym, Błażej Żołecki ustąpił w r. 1495 części w Michałkowicach nabytej od Barbary M-ej (G. 16 k. 78a). Być może, iż tą drugą żona Jana, a matką Jana i Wojciecha, była Elżbieta? Przeciwko Elżbiecie, wdowie po Janie M-im w r. 1495 występował o bliższość do Michałkowic Adam z Michałkowic, ona zaś broniła się tym, że wprawdzie nie ma prawa bliższości do stryjowizny Adama, ale on zrzekł się był tego na jej rzecz (G. 16 k. 10v 104v).

Adam, skwitowany w r. 1468 przez Stanisława Szczytnickiego z 8 grz. (G. 8 k. 15v). Wraz z Piotrem Lasockim kwitowali obaj w r. 1482 z 10 grz. posagu i wiana ich rodzonej ciotki Małgorzaty, żony zmarłego Michała z Grzybowa Rabieżyc, Michała, Stefana i Stanisława, braci z Grzybowa Rabieżyc (G. 11 k. 110). Adam swoją część w Michałkowicach sprzedał w r. 1489 za 12 grz. Janowi Żołeckiemu (P. 1387 k. 120).Jak widzieliśmy, żył jeszcze w r. 1495 (G. 16 k. 10v). Mikołaja wydzierżawił w r. 1506 trzy części Michałkowic Mikołajowi Żołeckiemu (G. 25 k. 270). Żoną Mikołaja M-go była Barbara, wdowa 1-o v. po Grzegorzu Czalabanie(?) Wysławskim. Działając w asyście stryja Mikołaja Czartkowskiego posag swój 30 grz. oprawiony przez pierwszego męża za "Krzyżanowskiej" części Wysławic p. pyzdr. dała w r. 1516 obecnemu mężowi (P. 1392 k. 64v). Poręczał mu w r. 1519 Jakub Wilkowski za swoje córki urodzone z Katarzyny Wysławskiej, Małgorzatę i Annę, iż sprzedadzą mu za 12 grz. swe części macierzyste w tej wsi (P. 867 k. 209). Wojciech dostał w r. 1527 od rodzonego wuja Andrzeja Czassoltowskiego (Zasułtowskiego) jego części dziedziczne wsi Orzeszkowo i Naczki p. pyzdr. i na połowie tych części w r. 1527, krótko przed ślubem, 19/II., oprawił 50 grz. posagu żonie swej Annie Chłapowskiej, córce Jakuba. Części w Orzeszkowie i Naczkach pozostawił wujowi w dożywociu (P. 1393 k. 156v). Od Wojciecha Czasołtowskiego (Zasułtowskiego) kupił w r. 1528 za 60 grz. jego połowę w Czasułtowie (Zasułtowie) (ib. k. 225v), zaś t. r. część w Michałkowicach sprzedał za 30 grz. Janowi Żołeckiemu cz. Judzkiemu (G. 335a k. 108). Mikołaj część ojczystą w Michałkowicach sprzedał w r. 1531 za 12 grz. Wojciechowi Żołeckiemu (P. 1393 k. 442v).

>Michałowscy h. Jasieńczyk, z Michałowa w z. czerskiej. Melchior, w r. 1617 podstarości i sędzia grodzki krakowski (N. 62 k. ok. 95). Sebastian (Sebastian Stanisław), pisarz grodzki radziejowski 1689 r. (I. Kon. 68 k. 91v), sędzia grodzki radziejowski w r. 1692 (LB Strzalno), dziedzic dóbr Wronowy k. Strzalna, t. r. mąż Wiktori Wolskiej, która poszła 2-o v. 1702.6/VIII. r. za Adama Palędzkiego (LC Strzelno). Synowie Sebastiana i Wolskiej, Franciszek Ignacy, ochrzcz. 1692.31/I. r. (LB Strzelno) i Kazimierz, o którym niżej. Z córek, Katarzyna (Katarzyna Dorota), ochrzcz. 1688.5/II. r. (ib.), wyszła 1713.21/V. r. za Pawła Niziewicza (LC Strzelno). Żyła jeszcze 1734.24/II. r. (LB Kamieniec). On zmarł 1759.15/I. r. mając lat 100! (LM Strzelno). Eleonora, ochrzcz. 1695.18/IX. r. (LB Strzelno), wyszła 1719, krótko po 23/IX., za Stanisława Grzybowskiego, dziedzica części Jaroszewic Mokrych, a oboje pomarli miedzy r. 1735 a 1743. Anna Magdalena, ochrzcz. 1697.4/VIII. r. (ib.). Nie wiem, czy identyczna z nią Magdalena z M-ch Myślęcka, która umarła we Wroniawach 1762.20/VI. r., czy może raczej Anna z M-ch Aluszyńska (Alusińska), zmarła we Wroniawach jako wdowa 1762.5/XII. r. (LM Strzelno). Córkami Sebastiana były też zapewne: panna Helena, zmarła we Wroniawach 1721.29/III. mając ok. 25 lat, Katarzyna "z Wronów", chrzestna 1736.5/XI. r. (LM, LB Strzelno). Chyba raczej siostrą Sebastiana mogłaby być panna Konstancja, zmarła we Wroniawach 1721.2/I. r., mając ok. 50 lat (LM Strzalno). Kazimierz, syn Sebastiana, plenipotent w r. 1719 ciotki Marianny z Wolskich Trąmpczyńskiej i jej męża (I. Kon. 75 k. 111v), dziedzic wsi Wronowy, pozywał w r. 1722 Chłapowskich, dziedziców Kopydłowa (Z. T. P. 41 k. 325). Umarł 1728.15/IV. r. (LM Strzelno).

Antonina z M-ch, wdowa po senatorze-wojewodzie Ostrowskim, umarła w Lubni 1871.27/IV. r. w 73 roku życia, pochowana w Oporowie (Dz. P.). Stefan, zamieszkały w Galicji, mający 30 lat, zaślubił 1882.14/II. r. Marię Morawską, córkę Kajetana, dziedzica Jurkowa, liczącą lat 27 (LC Czerwonawieś; Dz. P.).

Roman i Maria z Koźmianów, dziedzice Dobrzechowa, mieli obok innych dzieci, córkę Helenę, wydaną w styczniu 1896 r. w Dobrzechowie za Kazimierza Węsierskiego (Dz. P., wiad. z Pozn. 21/I.), zmarłą w Poznaniu 1896.10/II. r. (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.), i syna Władysława.

Władysław (Władysław Jerzy), syn Romana i Koźmianówny, był komisarzem starostwa w Jaśle, kiedy w Głuchowie 1894.17/IV. r. zaślubił Irenę (Irenę Teklę Sewerynę) Żółtowską, córkę hr. Stefana i Gabrieli z Niemojowskich (Dz. P.). Dziedzic Dobrzechowa, umarł w Krakowie 1926.21/I. r., pozostawiając żonę i synów (ib.). Z tych synów, Stefan (Stefan Teodor), ur. w Jaśle 1902.15/V. r., zaślubił w Wolsztynie 1928.29/XI. r. Antoninę (Antoninę Marię) hr. Mycielską, ur. 1899.11/XI. r. (LB Wolsztyn). Piotr, ur. w Dobrzechowie 1904.11/VII. r., ożenił się w Poznaniu 1930.20/II. r. z Ireną Borowiczówną, córką Maksymiliana i Romany z Czabajskich, ur. w Gostyniu 1909.26/VIII. r. (LC Św. Marcin, Pozn.).

Anna przed 1901.9/IX. r. wyszła za Teodorsa Mańkowskiego z Rudek. Zofia, wdowa 1-o v. po Leonie Mańkowskim, zaślubiła 2-o v. w Krakowie 1912.29/X. r. Henryka Mańkowskiego z Winnogóry i umarła tam 1928.1/X. r. (Dz. P.).

>Michałowscy, różni. "Szl." Tomek M., mieszczanin kaliski, miał w r. 1462 termin z Benedyktem Kownickim (Kon. 2 k. 34). Jego żona Agnieszka swoją ojczystą część w Golczewie p. gnieźn. sprzedała w r. 1477 za 80 grz. swemu rodzonemu stryjowi, Dobrogostowi Golczewskiemu z Wielkiego Golczewa (P. 1386 k. 87v). Stanisław już nie żył w r. 1486, kiedy w imieniu wdowy po nim, Agnieszki, jej brat "szl." Andrzych pozywał o 9 grz. Benedykta Kownickiego (Kon. 3 k. 2v). Czy ów Tomek i Stanisław to nie jedna i ta sama osoba? "Szl." Tomasz M., mieszczanin w Stawiszynie, mąż "szl." Katarzyny Turkowskiej, "wójtowej" w tymże mieście, która w r. 1517 całą swą część owego wójtostwa sprzedała za 150 grz. Marcinowi Korzeniewskiemu (P. 1392 k. 122v). Maciej i jego żona Małgorzata Palińska otrzymali w r. 1567 od Macieja Chojnackiego dożywotnie użytkowanie wsi Strzyżów p. opoczyńskiego (P. 1397 k. 584v). Maciej ten dał wówczas zobowiązanie Chojnackiemu, iż we dworze w Strzyżewie będzie chować i żywić Jana i Bartłomieja M-ch, synów zmarłego Michała, aż do osiągnięcia przez nich lat sprawnych (P. 911 k. 605). "Sław. i Szl." Regina M-a, wdowa po "sław. i szl." Stanisławie M-im, mieszczka bydgoska 1582 r. (N. 160 k. 182). Stanisław część wójtostwa we wsi Brzezno klucza raciąskiego biskupów włocławskich scedował w r. 1585 rodzonemu swemu bratu, Janowi M-mu (R. Kal. 5 k. 453v). Stanisław, już nie żyjący w r. 1623, był ojcem Bartłomieja, którego żona, Katarzyna Słupska, córka Stefana, skwitowała w r. 1596 swego ojca z 600 zł. posagu (Kc. 122 k. 338v). Żył jeszcze ów Bartłomiej w r. 1623 (Kc. 19 k. 129). Anna była w latach 1620-1632 żoną Daniela Gorzyca. Andrzej z Michałowa M., dziedzic Strzeszkowic w p. opocz., nie żył już w r. 1628, kiedy córka jego Zofia szła za Jana Wolińskiego z wojew. sieradzkiego (P. 1416 k. 65). Woliński, który dzierżawił pewne dobra w ziemi wschowskiej, jednym z opiekunów dzieci zrodzonych z tej żony ustanowił w r. 1630 Jerzego M-go (P. 1023 k. 341), żył jeszcze 1633 r., a już w r. 1636 Zofia występowała jako wdowa. Walenty wydzierżawił w r. 1638 od Mikołaja Żychlińskiego pod zakładem 1.500 złp. Chrostowa i części Żelaskowa w wojew. brzeskim (I. Kon. 48 k. 585). Maciej, w r. 1647 mąż Marianny Niesułowskiej, córki Stanisława (Kc. 129 k. 222). Ks. Wawrzyniec Andrzej, proboszcz Św. Jana w Poznaniu, pleban w Pogorzelicy, wydzierżawił wieś Pogorzelicę 1652 r. małżonkom Objezierskim (P. 1064 k. 703). Anna w Smogulcu 1661.19/II. r. zaślubiła Wojciecha Solikowskiego. Marcin, mąż Zofii Broniszówny, córki Tomasza i Krystyny z Ościsłowskich, wdowy 1-o v. po Piotrze Kwasiborskim, 2-o v. po Wojciechu Wyganowskim, która w r. 1664 od Tomasza Wiśniewskiego wzięła w posesję pod zakładem 2.300 złp. część Wierzchowisk w p. gnieźn. (G. 84 k. 199). Innej części tej wsi była sama dziedziczką po rodzicach (P. 199 k. 990). Ze swej strony Wierzchowiska w r. 1665 wydzierżawiła na cztery lata małżonkom Zwiastowskim (G. 84 k. 322v). Części tej wsi zobowiązała się zrazu sprzedać za 2.000 złp. Stanisławowi Zbyszewskiemu, ostatecznie jednak część nabytą od Tomasza Wiśniewskiego sprzedała w r. 1675 za 2.200 złp. Marcinowi Zasułtowskiemu (N. 185 k. 465v, 466; 225 k. 663v). Zawierała w r. 1676 kontrakt pod zakładem 1.000 złp z synem swym, ks. Tomaszem Norbertem Kwasiborskim (P. 1094 k. 151). Spośród synów Marcina i Broniszówny, Mikołaj, ochrzcz. 1670.8/I. r. (LB Witkowo), Jan w r. 1675 otrzymał wraz z przyrodnim swym rodzeństwem Kwasiborskimi zapis długu 1.000 zł. od Marcina Zasułtowskiego (N. 185 k. 468v, 472v). Panna Katarzyna, z dworu w Kobelicach, chrzestna 1676.3/XI. r. i 1683.27/XI. r. (LB Sokolniki). Stanisław świadkował 1683.10/II. r. (LC Smogulec). Zofia, chrzestna 1685.4/V. r. (LB Trzemeszno). Andrzej kalwin, zaślubił 1698.25/XI. r. Mariannę Niesiołowską z Polskiej Wsi, zmarłą 1699.1/IV. r. (LC, LM Kłecko). Jan nie żył już w r. 1706, kiedy owdowiała Zofia z Malczyńskich sumę 2.000 złp., zapisaną jej przez Adama Konpnickiego, cedowała swemu synowi, ks. Wojciechowi M-mu, przeorowi konwentu trzemeszeńskiego (G. 92 k. 83). "Szl." Kazimierz, administrator Czempinia, zmarły 1715.26/IX. r., miał z żoną Agatą synów, Piotra, ochrzcz. 1714.29/VI. r., i Karola Marcina, ochrzcz. 1715.4/XI. r. (LM, LB Czempiń). Paweł zmarł w Bobrownikach 1716.18/IV. r. (LM Łęgowo). Stanisław w imieniu własnym i syna Antoniego kwitował w r. 1716 ze sprawy Chryzostoma Gniazdowskiego, pułkownika konfederackiego (I. Kon. 73 k. 380v). Antoni, mąż Marianny Pogorzelskiej, córki Andrzeja i Jadwigi z Koszutskich, która w r. 1727 otrzymała od matki zapis (ib. 76 k. 162v). Oboje żyli jeszcze w r. 1732 (ib. k. 429v). Wawrzyniec Antoni, chrzestny w r. 1729 (LB Kotłów). Pani Barbara, z Kotłowa (może żona poprzedniego?), chrzestna 1732.16/I. r. (ib.) oraz 1733.18/X. r. (LB Rososzyca). "Ur." Kazimierz, maiordomus Joanny z Szołdrskich Zakrzewskiej, dziedziczki Wąsowa, zaślubił 1734.4/III. r. "ur." wdowę Konstancję Gałkowską. Gdy ta umarła 1740.4/I. r., 2-o v. pojął 1741.25/VI. r. Teresę Nawacką(!). Z niej syn Jan Kanty, ur. w Wąsowie, ochrzcz. 1741.15/X. r. (LC, LM, LB Wytomyśl). Kazimierz umarł w Chmielince 1742.15/XII. r. (LM Lwówek). "Ur." Jan, "podróżny". zmarł 1747.24/VIII. r. (LM Mur. Goślina). Rozalia przed 1748.10/III. r. zaślubiła "szl." Marcina Biechowskiego, administratora Kraszyc. Antoni, dzierżawca Wyszanowa, zmarł 1750.16/I. r., mając lat sześdziesiąt kilka, pochowany w Ostaszkowie u Bernardynów (LM Wyszanów). Wojciech występował w r. 1752 jako cioteczny brat "panny dojrzełej", Wiktorii Bielińskiej, córki Piotra i Teresy z Konopnickich (I. Kon. 78 s. 592). Anna ze Starzęckich M-a zmarła w Grodzisku 1761.19/XI. r. (LM Orzeszkowo, dyssyd.). Franciszek, starosta luchowski, kupił w r. 1767 od Andrzeja Bogdańskiego, wojskiego kaliskiego, za 60.000 złp. Pawłówek w p. kal. (I. Kal. 206/208 k. 57). Jeszcze żył 1774.5/XII. r. (LB Krotoszyn). Panna Marianna pochowana 1770.10/IV. r. (A. B.Koło, W. 48). Jakub w imieniu własnym i swego rodzeństwa: Andrzeja, Jana, Katarzyny zamężej Dobrzelewskiej, Małgorzaty panny, mianował w r. 1773 plenipotentem Marcina Prądzyńskiego (I. Kal. 209/213 k. 38). "Szl." Antoni, ekonom junikowski, i Marianna, rodzice Antoniego, ur. w Junikowie, ochrzcz. 1774.14/XII. r. (LB Komorniki). Pani Wiktoria M-a z Turkowa zaślubiła 1781.15/V. r. Józefa Zabielskiego (LC Duszniki). Tomasz, łowczyc bracławski, w r. 1784 plenipotent małżonków Molskich (I. Kal. 224 k. 70). Jonanna i mąż jej Felicjan Starzyński, łowczy drohicki, nie żyli już oboje w r. 1784. Marianna M-a, żona Bartłomieja Brzeskiego, w imieniu własnym i panny Marianny M-ej, córki swego rodzonego brata, dawała w r. 1788 plenipotencję mężowi (I. Kon. 84 k. 51v). Stefan, podporucznik wojsk koronnych, chrzestny 1791.23/X. r. (LB Lewków). "Szl." Józef, ekonom, i Magdalena z Witkowskich, rodzice Anny, zmarłej 1805.19/XI. r. (LM Oborzyska). Julianna, 1-o v. żona Blesinga, zaślubiła 2-o v. 1814.15/I. r. Marcelego Dzierżawskiego (LC Św. Marcin, Pozn.), dzierżawcę Trębinka. Teresa M-a, wdowa, chrzestna 1818.15/II. r. (LB Dolsk). Marta, panna, z miasta Rakoniewic, zaślubiła tam 1821.23/I. r. Adama Ulejskiego, ekonoma z Karny. "Szl." Stanisław z Pyzdr, kawaler 26-letni, zaślubił 1824.13/VI. r. panną Monikę Wolską z Borzyszkowa, 17-letnią (LC Białężyn). Leon "de M.", kasjer, zmarł w Poznaniu 1897.9/X. r., mając lat 77 (LM Św. Marcin, Pozn.).

>Michelchanówna Małgorzata spisywała w r. 1588 dożywocie z mężem "szl." Maciejem Kleparskim (P. 1400 k. 216v).

>Michniewiczowie. "Ur." Piotr(?) i Kunegunda, rodzice Jana Nepomucena, ur. w Kruszy Wielkiej, ochrzcz. 1755.12/V. r. (LB Ludziska). Ludwika, żona Józefa Wołłowicza, marszałka pow. grodzieńskiego, nie żyjącego już w r. 1785.

>Michowscy. Adam, nie żyjący już w r. 1494, ojciec Barbary, wówczas żony Jana Łaszczyńskiego ze Skałowa w p. pyzdr. (P. 1383 k. 51). Jan z Michowa M., w r. 1649 opiekun dzieci Piotra z Lachowic Sieniuty (I. Kal. 115 s. 172). Andrzej nie żył już w r. 1682, kiedy wdowa po nim, Dorota Kobelnicka, aprobowała pokwitowanie dane w jej imieniu braciom Bogusławskim Mnichom przez zmarłego Andrzeja Nieszawskiego (I. Kon. 63 k. 675v).

>Miciński Jakub, mąż Katarzyny Piotrkowskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Zadorskim, która w r. 1600 kwitowała Tomasza Bieczyńskiego z 300 złp., zaś jednocześnie Wojciech Zadorski zapisła Jakubowi M-mu dług 600 złp. (P. 970 k. 430v, 431). Była wdową i po tym mężu, bezpotomna, nie żyła już 1624 r. (P. 152 k. 604).

>Mickiewiczowie. "Ur." Michał, w końcu mieszczanin kolski, i żona jego Katarzyna Biszkiewiczówna(?), oboje nie żyli już w r. 1758, kiedy córka ich Joanna, żona 1-o v. "ur." Marcina Raszyńskiego (Pęszyńskiego?), 2-o v. Ludwika Jankowskiego, swe prawa do mienia po rodzicach w mieście Kole scedowała swym córkom a pierwszego męża, Franciszce, żonie Grzegorza Gajewskiego, i pannie Zofii Pęszyńskim (I. Kon. 79 k. 119).

Franciszek (Mićkiewicz), rezydernt w Rożnowie u Baranowskich, zmarł tam 1862.13/XI. r., mając lat 68 (LM Rożnowo). Był to brat Adama.

>Midleton Anna, żona Marcina Ciołka Żeleńskiego, podkomorzego J.Kr.Mci, już nie żyjącego w r. 1765 (Ws. 93 k. 279v).

>z Miechynina, Mechynina, dzisiaj Mechlina w p. pyzdr. Łodzic Wyszota w r. 1403 (Py. 1 k. 147v). Wańczoszka 1418 r. (Py. 4 k. 4). Oswald w latach 1420-1423 (P. 6 k. 32, 7 k. 128v). Bartosz, dziedzic w Miechyninie w r. 1461 (Py. 14 k. 11). Mikołaj, dziedzic tamże, Miechyniński, 13 i pół łanów w Kleszczewie, w czym 10 osiadłych, w p. pyzdr. sprzedał wyderkafem w r. 1464 za 200 grz. Dawidowi (P. 1383 k. 194). W tejże wsi osiem łanów osiadłych w r. 1469 sprzedał wyderkafem za 100 grz. braciom z Kamieniewic (P. 1385 k. 8). Mikołaj ten, były dziedzic w Miechyninie teraz nazwany Sapieńskim, 6 łanów Kleszczewie w r. 1473 za 70 grz. sprzedał wyderkafem Trojanowi Wydzierzewskiemu (P. 1383 k. 209v). Żona Mikołaja z Miechynina, Jadwiga Miechynińska, miała w r. 1467 termin z Janem Raczkowskim (G. 20 k. 147), a w r. 1471 z Jarosławem Dokowskim, burgrabią ziemskim kościańskim (Kośc. 20 s. 591). Wojciech Miechyniński, Żyrnicki, dziedzic w Miechyninie, w r. 1471 dał całą tę wieś Jadwidze, dziedziczce w Jarogniewicach, za jej połowy w Jarogniewicach i Mikoszkach p. kośc. (P. 1385 k. 91, 97v). Jadwiga, dziedziczka w Miechyninie, żona Mikołaja Stęszewskiego, stolnika poznańskiego, sprzedała w r. 1472 jedną grzywnę czynszu rocznego za 17 zł. węg. ks. Maciejowi, synowi wójta z Krzywinia, celem erygowania ołtarza w kościele krzywińskim (ib. k. 135). Czy wymienione wyżej Jadwigi to zawsze jedna i ta sama? Jadwiga, dziedzic(!) w Miechyninie, w r. 1475 sprzedała za 12 grz. roczny czynsz wyderkafowy jedną grzywnę na czterech łanach tej wsi ks. Maciejowi, altaryście w Kościanie (P. 1386 k. 36v). Całą tę wieś w r. 1476 sprzedała za 600 grz. Tomaszowi Jezierskiemu (ib. k. 60).

>z Miechorzewa, dziś Michorzewa, w p. kośc. Stefan z żoną swą Dobiesławą z Gorzyc w r. 1400 (Kośc. 1 k. 124). Stanisław Michorzewski t. r. (ib. k. 108, 121, 127). Wichna w r. 1418 (Kośc. II k. 109). Hincza, Hinczka w r. 1427 (P. 9 k. 85, 129) i w r. 1430 (P. 11 k. 27).

Mościc, dziedzic w Mechorzewie(!), kasztelan poznański 1420 r. (P. 6 k. 80), to oczywiście Łodzic ze Stęszewa.

>Miechorzewski Jan z żoną Anną z Wilichowskich wydzierżawili za kontraktem z 1676.6/VII. r. od Stanisława Jeleniewskiego, pod zakładem 600 złp., wieś Wilkówka (G. 85 k. 312).

>z Miechowa, wsi położonej koło Kępna. Jan z Miechowa i z Głuszyny nie żył już w r. 1475, kiedy jego córka Barbara, wdowa po Dobiesławie z Poniatowa i Sulisławic, odstąpiła swemu siostrzeńcowi, Janowi z Tymieńca, stolnikowi sieradzkiemu, część swą ojczystą i macierzystą w Głuszynie w księstwie namysłowskim (I. Kal. 2 k. 356v). Ten Jan z Tymieńca Piotrowi z Poniatowa, synowi Barbary, swemu ciotecznemu bratu, ustąpił w r. 1477 długu 20 grz., należnego od Stefana Wolfa z Miechowa (ib. k. 487).

Jan z Miechowa, w r. 1491 mąż Doroty z Białej, która wtedy ze swym wujem Janem Chrostem z Bogwiedz, a w asyście stryja Marcina Sławińskiego, połowę Chrostowa w p. kal. sprzedała za 15 grz. Janowi Koroszowi z Chrostowa (P. 1387 k. 162).

>Miechowski Rudolf, dziedzic w Zakrzewku, umarł 1908.7/VIII. r., w wieku lat 74, pochowany w Poznaniu (Dz. P.). Nie wiem, czy był szlachcicem?

>z Mieczewnicy w p. gnieźn. Mikołaj w latach 1418-1426 (G. 2 k. 114, 3 k. 38v; P. 7 k. 198v).

Tomasz zapisywał w r. 1494 dług 8 grz. Katarzynie, wdowie po Wojciechu Sarnowskim (G. 23 k. 44).

>Mieczewscy z Mieczewa w p. pyzdr. Wincenty z Mieczewa, M., w latach 1400-1411 (Kośc. 1 k. 112; Py. 1 k. 198; P. 3 k. 143v). Wincenty i Jakusz w r. 1405 (P. 2 k. 189). Dobroszka z dziećmi w r. 1409 (P. 3 k. 102). Jakusz w r. 1415 (P. 3 k. 84). Jakusz, brat Szczedrzyka z Szczedrzykowic 1418 r. (P. 5 k. 82). Wincenty, stryj Jakusza, w r. 1418 (P. 5 k. 58). Andrzej w r. 1428 (Py. 6 k. 103v).

Andrzej i Jakusz z Mieczewa mieli w r. 1443 sprawę z Michałem niegdy Olszyckim (Py. 10 k. 68v). Przeciwko Jakuszowi M-mu toczyła w r. 1443 sprawę o czwartą część w Kamieniewicach i Taczałach Małgorzata, córka Piotra z Wścieklic (P. 14 k. 178v). Piotr z Mieczewa, mąż Agnieszki, której Dorota z Palędzi Wielkich zapisała w r. 1443 jedną grzywnę rocznego czynszu (ib. k. 199v). T. r. ta Agnieszka przeprowadziła podział dóbr rodzicielskich ze swymi siostrami, Małgorzatą, żoną Wojciecha Jarogniewskiego, i Dorotą, żoną Andrzeja z Rosnowa, biorąc wraz z Małgorzatą części wsi Sędzino Wielkie oraz połowę wsi Palędzie, dobra ich macierzyste, pozostawiając Dorocie ojcowiznę w Rosnowie Małym (ib. k. 218, 1379 k. 45v). Piotr żył jeszcze w r. 1444 (Py. 10 k. 125), już nie żył w r. 1445, kiedy to Agnieszka będąc już wdową skasowała oprawę swą na Mieczewie na rzecz córki Elżbiety (P. 15 k. 100, 122). Przydano owej Elżbiecie w r. 1447 sześć lat w sprawie toczonej z Mikołajem z Daszewic i Wincentym z Roszkowa (Py. 12 k. 12). Miała w r. 1448 termin ze strony Ubysława z Lipówki (ib. 6 k. 230). Katarzyna, żona Andrzeja z Mieczewa, miała w r. 1444 sprzwę z Piotrem z Bnina, kasztelanem gnieźnieńskim (Py. 10 k. 175). Jakuszowi M-mu z Kopaszewa w r. 1444 zeznał 60 grz. Wojciech Spławski (ib. k. 17). Jakusz, niegdy M., uzyskał w r. 1445 termin przeciwko braciom Łukaszowi z Górki, wojewodzie poznańskiemu, i ks. Wyszocie, proboszczowi poznańskiemu (ib. k. 52v). Na rzecz Jakusza M-go zrzekła się swej oprawy Piotrucha z Wścieklic (P. 15 k. 71). Był t. r. pozywany przez Jana, syna Mikołaja, niegdy z Świekotek (ib. k. 95). Łukasz M. działał w r. 1445 w imieniu Katarzyny, żony Wojciecha Kamieniewskiego (P. 15 k. 94v). Za Katarzynę z Mieczewa ręczył 1446 r. Stanisław z Kamieniewic, iż odebrała 7 grz. swej bratanicy Elżbiety (ib. k. 147). Katarzyna z Mieczewa, żona Wincentego, niała w r. 1447 termin ze strony Wincentego z Roszkowa (Py. 12 k. 76v). Katarzyna, żona Wojciecha(?) z Mieczewa, uzyskała w r. 1452 winę 14 grz. na Janie ze Szczytnik (P. 18 k. 88v). Katarzyna z Mieczewa, niegdy z Lipówki, miała w r. 1453 termin z Ubysławem z Lipówki (Kośc. 19 k. 207v). Maciej Rogala M., miał w r. 1459 termin z Janem z Kamieniewic (P. 18 k. 227v).

Bracia Piotr i Wawrzyniec, synowie Doroty żyjącej jeszcze w r. 1486, dziedzice w Mieczewie, kwitowali w r. 1468 Jana Kamieniewskiego z 50 grz. posagu, który ich siostra cioteczno-rodzona, zmarła Dorota, wdowa po Janie Kamieniewskim, wniosła była z Mieczewa na Kamieniewice (P. 854 k. 8v). Rodzonym bratem Piotra i Wawrzyńca był Jan M. występujący w r. 1495 (P. 1383 k. 63). Spośród tych braci, Piotr, wzywany był w r. 1476 przez Annę Sulisławską do uiszczenia 9 grz. (P. 14 k. 182v). Żył jeszcze w r. 1486 (P. 855 k. 159), ale chyba był identyczny z Piotrem M-im zw. Rozwora (Roszwora), który w r. 1487 w częściach Mierzewa dzielił się z Katarzyną M-ą, dziedziczacą w tej wsi po zmarłej matce Małgorzacie i po Marcinie, synu Jana M-go (Py. 20 k. 21v), 34). Ów Piotr "Rozwora" nie żył już w r. 1489, kiedy wdowa po nim Anna (Kuczyńska?) skwitowała Wincentego Chwalikowskiego z dóbr po rodzicach we wsi Staw (Py. 168 k. 78). T. r. otrzymała zapis dłużny od Małgorzaty M-ej, żony Mikołaja Skaławskiego (ib. k. 79). Nie żyła już owa Anna w r. 1495 (P. 1383 k. 63). Wawrzyniec kupił w r. 1476 od Anny, żony Mikołaja Kuczyńskiego, płacąc 30 grz., jej część macierzystą w Mieczewie (P. 1386 k. 62). Od Anny, wdowy po Mikołaju Sulisławskim, obecnie żony Wojciecha z Mieczewa, w r. 1483 kupił wyderkafem za 6 grz. jeden łan pusty oraz dwa i pół osiadłych w Mieczewie, które zastawił jej był Piotr z Mieczewa (ib. k. 176v). Już nie żył w r. 1486, kiedy wdowie po nim, Dorocie, brat mężowski Piotr dał poręczenie za jej syna Jana, iż będzie z matką żyć w pokoju (P. 855 k. 159, 159v). Jednocześnie za pośrednictwem arbitrów stanęła ugoda między tą wdową i jej córką Małgorzatą z jednej strony, a Dorotą M-ą, matką jej męża, z drugiej strony (ib. k. 161v). Dorota, wdowa po Wawrzyńcu, siostra rodzona Jana Ceradzkiego, była w r. 1495 2-o v. żoną Stanisława Niegolewskiego (P. 1388 k. 88; Py. 169 k. 62v). Panna Małgorzata M-a nabyła w r. 1495 od Jana Czackiego Ciołka wyderkafem za 40 grz. folwark w Glińsku, połowę boru w Czaczu, zwanego Czeliny lub Nadole, oraz połowę łąk w Czelinach (P. 1388 k. 85), zaś matce swej na powyższych dobrach zapisała 20 grz. jej posagu (ib. k. 88).

Małgorzata, chyba identyczna ze wspomnianą wyżej żoną Mikołaja Skaławskiego, żona 1-o v. Andrzeja z Mieczewa, 2-o v. Mikołaja M-go(!), w asyście swego rodzonego brata Jana Bilińskiego i syna Mikołaja M-go, skwitowała w r. 1492 biskupa Uriela z Górki z oprawy danej jej na 6 łanach Mieczewa przez pierwszego męża (Py. 168 k. 145v). Skwitował wtedy biskupa i jej mąż "niegdy M," (ib. k. 145v). Nazwany "niegdy z M.", bowiem t. r. całą swoją część w Mieczewie za 100 grz. sprzedał temu biskupowi (P. 1387 k. 169v).

Jan, syn Świętosława M-go, dziedzic w Mieczewie, swoją część w tej wsi sprzedał w r. 1491 za 40 grz. biskupowi Urielowi z Górki i jego bratankowi Łukaszowi (ib. k. 154v). Owym dziedzicem Górki w r. 1495 sprzedali również za 100 grz. swoje części w Mieczewie Stanisław Bartosz, Maciej i Mikołaj, bracia niedzielni, dziedzice w tej wsi (P. 1383 k. 85v). Stanisław M. w r. 1500 nabył wyderkafem części w Skałowie od panny Zofii Skałowskiej (P. 1389 k. 127v). Stanisława M-go, dziedzica w Skałowie, jeszcze chyba żyjącego w r. 1537, córką była Katarzyna, w r. 1529 żona Macieja Twardowskiego (P. 1393 k. 303), synem zaś Walenty M., który w r. 1537 asystował tej siostrze przy transakcji (I. i D. Z. Kal. 6 k. 314v). Może synami Walentego (czy innego brata Zofii?) byli: Wawrzyniec, Piotr, Jan i Wojciech Skałowscy cz. M-cy, którym ich wuj Mikołaj Twardowski, pisarz grodzki kaliski, dał w r. 1562 części we wsiach Modła i Bienna w p. kon., z warunkiem, iż zdeponują sumę 100 zł. na posag dla swej siostry Zofii Skałowskiej cz. M-ej (I. Kal. 27 s. 796).

Marcin M., mąż Katarzyny, której w r. 1510 dawała zobowiązanie Jan Kokorzyński (Kośc. 232 k. 109v). Mikołaj M., w r. 1515 mąż Barbary Lubieńskiej, wdowy 1-o v. po Marcinie Tomickim (ib. 2 k. 37v). Tomaszowi Lubieńskiemu, synowi zmarłego Mikołaja M-go, małżonkowie Stanisław Skoraczewski i Helena Lubieńska w r. 1519 sprzedali za 20 grz. ćwierć pustej roli "Jadamowskiej" koło folwarku Barbary Lubieńskiej oraz połowę łana pustego "Paszkowskiego" w Wielkim Lubieniu w p. kal. (ib. k. 57). Reginie, córce zmarłego Mikołaja M-go, mąż jej Fabian Pawłowski w r. 1529 oprawił 25 grz. posagu (ib. k. 163). Urszula M-a, żona Piotra Paśnika z Warszawy, kwitowała w r. 1536 Łukasza hr. z Górki, wojewodę poznańskiego, ze spadku po stryju i bracie (P. 874 k. 218v).

Zapewne z powyższymi nie miał nic wspólnego Wojciech M., po którym wdowa Regina Czekanowska sumę 1.000 złp. zapisaną im obojgu na wsi Lubosz przez Franciszka Żychlińskiego, cedowała w r. 1682 ks. Jerzemu Czekanowskiemu, proboszczowi kolegiaty czarnkowskiej (P. 1105 XII k. 63b).

>Mieczkowscy h. Bończa, wyszli z Mieczek w p. ostrołęckim. Łukasz, sędzia ziemski łomżyński, którego Niesiecki przytacza pod r. 1674 jeszcze jako podsędka, miał synów Franciszka, Andrzeja i Pawła. Z nich Andrzej otrzymane od swego rodzonego stryja Stanisława (więc brata sędziego Łukasza), jezuity kolegium łomżyńskiego, nie żyjącego już w r. 1713, dobra rodzinne położone w p. ostrołęckim, a więc części w Mieczkach Ziemakach i Abramach, w Milewie, Piskach i w Szukotowiźnie(?) dał t. r. rodzonemu bratankowi Ludwikowi, o którym niżej (B. 129 k. 73v). Franciszek, syn sędziego łomżyńskiego, podwojewodzi łomżyński, był w r. 1714 mężem Katarzyny Zdzarskiej, wdowy 1-o v. po Pawle Zawadzkim (P. 1148 I k. 86). Uruski jako żonę sędziego Łukasza wymienia Helenę Duczymińską, bardzo to jednak niepewne zważywszy, iż jednocześnie robi jednym z jego synów prawnuka kasztelana Franciszka.

Paweł, syn Łukasza, i Zofia z Pruszczewiczów, oboje nie żyjący w r. 1715 (P. 1149 I k. 148v), rodzice Stanisława i Ludwika.

I. Stanisław, syn Pawła i Pruszczewiczówny, w r. 1699 dzierżawca Piotrkowic (w r. 1701 nazwany tamtejszym ekonomem), dzierżawca Kłecka, podczas zarazy z całym swym otoczeniem przybył zrazu do wsi Imielinko, potem do Chlebowa, ale już zarażony umarł 1709.3/X. r. Żona z synem Stanisławem i czterema córkami wróciła do Polskiej Wsi, tam jednak umarła córka Barbara (LM Kłecko). Owa owdowiała żona Stanisława M-go, Katarzyna z Morawskich, w imieniu własnym i dzieci: Stanisława, Zofii, Marianny i Katarzyny kwitowała się w r. 1710 z małżonkami Mierzęckimi z jednorocznej dzierżawy Chlebowa i z sumy 500 zł. (G. 93 k. 37v). Żyła jeszcze w r. 1721 (G. 94 k. 171v). Synowie, Józef Antoni, ochrzcz. 1701.6/II. r. (LB Juncewo), niewatpliwie w r. 1709 już nie żyjący, i Stanisław, zapewne już nie zyjący w r. 1721. Z córek, prócz zmarłej w r. 1709 Barbary, Zofia (Zofia Teresa), ochrzcz. 1699.23/VIII. r. (ib.), Marianna i Katarzyna. Te trzy siostry (brat Stanisław, jak już powiedziałem, zapewne wtedy już nie żył) w asyście stryja Ludwika oraz matki sumę 2.500 zł., którą ojcu ich zapisał był w r. 1706 Antoni Chrząstowski, kasztelanic nakielski, cedowały w r. 1721 Stefanowi Dembińskiemu, który ze swej strony zapisał im jednocześnie 3.200 zł. (G. 94 k. 171v).

II. Ludwik, syn Pawła i Pruszczewiczówny, działał w r. 1710 w imieniu dzieci zmarłego brata Stanisława (G. 93 k. 37v). Wespół z żoną Joanną Sczaniecką w r. 1713 wydzierżawił pod zakładem 4.000 zł. od Jana Rogalińskiego i Heleny z Węsierskich Władysławowo w p. kcyń. (G. 93 k. 139). T. r. oboje skwitowali brata jej, Wojciecha Sczanieckiego, z 1.000 zł. na poczet sumy 4.000 zł. stanowiącej jej spadek po rodzicach (ib. k. 141v). Tej Joannie i jej bratu Wojciechowi, matka ich Helena z Grabskich, wdowa po Jerzym Sczanieckim, scedowała t. r. swe dożywocie na Gorzuchowie w p. gnieźn. (ib. k. 155v). W r. 1715 od szwagra Wojciecha Sczanieckiego Ludwik kupił to Gorzuchowo za 26.000 złp. (P. 1149 I k. 148v), zaś teściowej zapisał na tej wsi sumę 12.500 złp. Z kolei sam Gorzuchowo z folwarkiem Rogalinko w r. 1717 sprzedał za 28.600 złp. Samsonowi Garczyńskiemu i Mariannie z Rożnowskich. Pozostał na Gorzuchowie posag Joanny w wysokości 4.000 zł. (P. 1155 k. 118, 118v, 119). Mieszkał w r. 1722 w Łopuchowie (LB Kiszewo). Kwitował w r. 1730 Jana Anzgarego Czapskiego, starostę kłeckiego, bratiańskiego i łękorskiego, z zapisów, które ojcu Pawłowi dał był zmarły Piotr Czapski kasztelan chełmiński (G. 96 k. 236). Umarł między r. 1732 a 1740. Wdowa już w r. 1740 była 2-o v. żoną Ignacego Lisieckiego (P. 1236 k. 5, 1262 k. 56), dziedzica Orzeszkowa. Oboje małżonkowie Lisieccy kwitowali się wajemnie w r. 1744 (P. 1275 k. 122v). Była powtórnie wdową w r. 1745, kiedy mianowała plenipotentem Antoniego Przybysławskiego, swego szwagra (P. 1313 k. 210), a umarła w r. 1772, pochowana 29/V. (A. B., Gołańcz, W. 42). Synem Lidwika był Franciszek. Z córek, Katarzyna, w r. 1740 żona Jana Koszutskiego, zmarła w Kuszkowie 1740.28/X. r., Helena, jeszcze niezamężna 1741.15/V. r. (LB Pakość), potem żona Jana Chrzciciela Dąmbskiego, kasztelana inowrocławskiego, żyła jeszcze 1787.20/II. r. Wreszcie Teresa, żona Jana Nepomucena Dąmbskiego, brata poprzedniego, podkomorzego J.Kr.Mci. Wracając z Berlina, zatrzymała się na noc w Wieleniu, u Ludwika Dąmbskiego, wojewody brzeskiego kujawskiego. Tam, "gdy była z światłem prowadzona", zapaliły się jej szaty i spłonęła 1774.7/XII. r., mając lat 26(!), pochowana w Podgórzu (LM Wieleń).

Franciszek, syn Ludwika i Sczanieckiej, łowczy kowalski 1750 r. (Kc. 141 k. 129v), mianowany kasztelanem konarskim kujawskim 1765.15/III. r. (Kossak. III). Obok ojca był w r. 1732 plenipotentem swej babki Heleny z Grabskich Sczanieckiej (P. 1236 k. 5). Od Marcina Działyńskiego, starosty nakielskiego, w r. 1742 wziął w zastaw za sumę 80.000 zł. miasto Pakość oraz wsie Rybitwy i Wielawieś w p. inowrocł. (N. 206 k. 60). Od Andrzeja Chwałkowskiego w r. 1750 wziął zastawem za 100.000 zł. dobra Samoklęski Wielki i Małe z młynem Tur (Kc. 141 k. 129v). Od Weroniki z Konarzewskich Mycielskiej, kasztelanowej poznańskiej, trzymał Turzyn, Szaradowo, Rzemieniewice i Zalesie. Jako były posesor tych dóbr spisywał z nią w r. 1754 w Szubinie komplanację (Kc. 142 k. 213). Od matki otrzymał w r. 1755 cesję sumy 6.335 zł., oprawionej jej przez drugiego męża (P. 1314 k. 118). Od Antoniego Kąsinowskiego kupił w r. 1755 za 76.000 złp. Iwno w p. kcyń. (N. 211 k. 168v; G. 111 k. 137). Od ks. Faustyna Bielińskiego, proboszcza pakoskiego, w r. 1760 kupił za 150.000 złp. Smogulecką Wieś, Nową Wieś oraz młyn Nowowiejski (N. 211 k. 369v; Kc. 144 k. 142v). Dziedzic Liszkowa z przyległościami w p. inowrocł., na tej wsi zapisał w r. 1767 Ignacemu Zawadzkiemu, podczaszemu łukowskiemu, sumę 31.000 zł. (Kc. 147 k. 157). Umarł przed 1782.16/XI. r., wtedy bowiem na kasztelani konarską kujawską mianowany był jego następca (Kossak. III). Żoną Franciszka była w r. 1741 Zofia Chwałkowska, córka Kazimierza i Heleny z Grabowskich (Kc. 139 k. 216v). Małżonkowie spisywali wzjemne dożywocie w r. 1757 (N. 211 k. 228). Żyła jeszcze 1778.29/VI. r. (LB Pakość). Synowie: Maciej i Wojciech, o których niżej, Kazimierz Marceli, ur. w Iwnie, ochrzcz. 1742.20/II. r. (LB Kcynia), oraz Józef, o którym niżej. Z córek, Katarzyna Agnieszka, ur. w Samoklęskach Wielkich, ochrzcz. 1753.25/I. r. (LB Samoklęski), żyła jeszcze między r. 1775 a 1779 (LB Tuczno). Antonina (Antonina Zofia), ur. w Samoklęskach 1754.10/V. r. (LB Samoklęski), wydana przed r. 1789 za Ignacego Rakowskiego, w r. 1790 kapitana wojsk francuskich. Ludwika, "kasztelanka z Iwna", chrzestna 1792.9/II. r. (LB Kcynia). Uruski daje jeszcze kasztelanowi córkę Mariannę, żonę Stanisława Biesiekierskiego.

I) Maciej, syn Franciszka i Chwałkowskiej, dzierżawca Rospętku w r. 1772 (Ks. 148 k. 49), mieszkał w Iwnie 1772.28/IX. r. (LB Jucewo). Dziedzic Smoguleckiej Wsi w latach 1779-1791 (LB Smogulec), umarł przed r. 1799. Jego pierwszą żoną była Marianna Wiesiołowska, która umarła w Iwnie 1776.6/X. r. w wieku lat 22, pochowana w kościele smoguleckim (LM Kcynia). Ożenił się powtórnie 1778.24/V. r. z Weroniką Sadowską, 1-o v. wdową po Kiełpińskim (LC Słupy). Umarła ona w Smoguleckiej Wsi 1782.22/VII. r. w wieku lat 36 (LM Smogulec). Wreszcie trzecia żona, zaślubiona przed r. 1785, to Józefa (Józefata) Kołudzka, córka Antoniego, wdowa 1-o v. po Józefie Świastowskim(?), zmarłym w Prusach Królewskich. Ona umarła w Smoguleckiej Wsi 1789.15/IV. r. (ib.; P. 1368 k. 53). Z pierwszej żony syn Józef, z drugiej synowie, Wojciech i Jan oraz córka Weronika (Magdalena Weronika), ur. w Smogiuleckiej Wsi 1782.22/VII. r. (LB Smogulec), zaślubiona 1799.11/XI. r. w Smoguleckiej Wsi Melchiorowi Korytowskiemu, dziedzicowi Słębowa. Z trzeciej żony syn Andrzej, ur. Smoguleckiej Wsi 1785.6/III. r., ochrzcz. z ceremonii 1787.20/II. r., zapewne zmarły dzieckiem, oraz córka Antonina Zofia, ur. tamże 1787.14/I. r., zmarła tamże 1788/15II. r. (LB, LM Smogulec).

(I) Józef (Józef Franciszek Ignacy), syn Macieja i Wiesiołowskiej, ur. w Iwnie 1776.23/I. r. (LB Kcynia). Dziedzic Liszkowa 1799 r. (LC Smogulec). Z nieznanej mi żony miał córkę Urszulę, żonę Stanisława M-go, o którym będzie niżej (Czarniecki).

(II) Wojciech (Wojciech Ignacy Józef), syn Macieja i Sadowskiej, ur. w Smoguleckiej Wsi 1779.10/IV. r. (LB Smogulec), w r. 1818 był mężem Anny Katarzyny Engelmann, wdowy 1-o v. po Antonim Goetzendorf Grabowskim, i wraz z jej ręką wszedł w posiadania Płochocina w p. starogardzkim (Bär, Der Adel, s. 82). Umarł w r. 1833 we Frący w p. kwidzyńskim, pochowany w Lalkowach (wiad. rodz.). Syn Leopold. Córki: Melania, 1-o v. za Ossowskim, 2-o v. za Grabowskim, Leokadia, ur. 1815.24/XII. r. (wiad. rodz.), zamężna za Sandenem, zmarła w Berlinie 1896.6/XII. r. (Dz. P.).

Leopold (Leopold Maksymilian Samuel), syn Wojciecha i Engelmannówny, ur. 1811.15/X. r. (wiad. rodz.). Posesor Łaszewa w pow. świeckim oraz Stanisławic w tymże pow. (452 ha), które to dobra w r. 1885 zostały sprzedane za 60.000 tal. Niemcowi Gerlachowi (Dz. P.; Sł. Geogr.). Właściciel Wielkiej Kołudy w p. inowrocł. i Nieciszewa w p. bydg., umarł w Wielkiej Kołudzie 1892.9/II. r., pochowany w Ludziskach (Dz. P.). Jego żona, zaślubiona 1839.15/X. r. (złote wesele 1888.15/X. r., Dz. P.), Olimpia z Kalksteinów, córka Stanisława z Klonówki i January z Pląskowskich, ur. 1822 r. (Żychl.), umarła w Wielkiej Kołudzie 1892.24/I. r., pochowana w Ludziskach (Dz. P.). Synowie: Stanisław, August i Leon. Córka Marianna, ur. ok. 1850 r. w r. 1870 żona Władysława Łebińskiego, właściciela drukarni J. I. Kraszewskiego w Poznaniu, zmarła 17/X. w r. 1894, mając lat 44.

1. Stanisław (Stanisław Maksymilian), syn Leopolda i Klksteinówny, ur. 1844.13/X. r. w Gołuszycach (wiad. rodz.), właściciel Łaszewa, sprzedanego w r. 1882 w ręce niemieckie (Dz. P.), oraz Nieciszewa, uczestnik powstawnia 1864 r., wicepatron Kółka Rolniczego w Nieciszewie, umarł 1917.13/I. r., mając lat 77, pochowany w Serocku (Dz. P.). Jego żona, Helena Donimirska, zmarła w Nieciszewie 1917.10/VI. r. w wieku 68 lat (ib.). Synowie: Edward, Stanisław, Władysław, Franciszek (Franciszek Leopold), ur. 1886.3/IV. r., poległ 1915.2/VI. r. (ib.), Tadeusz. Z córek, Bronisława, ur. 1880.28/VIII. r., wyszła najpierw za Rudowskiego, potem za Lassotę. Zofia, ur. 1879.8/VIII. r., żona Rudowskiego, stryjecznego brata poprzedniego.

1) Edward, syn Stanisława i Donimirskiej, ur. w Łaszewie 1873.28/VII. r., posesor Sierosławka 1901 r., potem właściciel Siernik (313 ha) w pow. szubiń. Ożenił się z Zofię Heyducką, zmarłą w Siernikach 1933.8/IV. r. pochowaną w Kcyni (Dz. P.). Syn Bogdan (Bogdan Leopold), ur. 1905.7/X. r. w Poznamiu (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), po ojcu właściciel Siernik, zmarł miedzy r. 1975 a 1977. Z córek, Ewa (Ewa Helena Izabela), ur. w Poznaniu 1901.5/V. r. (ib.), zmarła 1916.11/XII. r. w Siernikach, wskutek nieszczęśliwego wypadku w czasie polowania, pochowana w Kcyni (Dz. P.). Maria (Maria Ludwika Stanisława), ur. 1902.29/XI. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), żona Józefa Maleszewskiego, zmarła w Poznaniu w r. 1972.

2) Stanisław (Stanisław Tadeusz), syn Stanisława i Donimirskiej ur. w Łaszewie 1875.26/IV. r., prowadził w Poznaniu 1905 t. biuro architektoniczne i przedsiębiorstwo budowlane. Był radcą Izby Przemysłowo-Handlowej. Od rodziny swej żony w r. 1927 kupił Srebrnogórę w pow. wągrow. Umarł w lutym 1940 r. Ożenił sie 1900.24/IV. r. z Kazimierą (Kazimierą Bolesławą) Moszczeńską, córką Bolesława, właściciela Wapna, i Kazimiery Wolszleger. ur. 1874.2/I. r. (LC Św. Marcin, Pozn.). Umarła ona w Poznaniu 1933.13/V. r. (Dz. P.). Synowie, Andrzej i Edward. Z córek, Helena, ur. 1901.10/XII. r., zamężna za Pawłem Nehrlich-Dąbskim, oficerem artylerii konnej, zmarła w Londynie 1978.31/VIII. r. Antonina (Antonina Anna), ur. w Poznaniu 1904.21/V. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), wdowa po Wasiutyńskim, oficerze wojsk polskich.

(1) Andrzej (Andrzej Stanisław), syn Stanisława i Moszczeńskiej ur. w Poznaniu 1906.22/V. r. (ib.), mgr inżynier-mechanik, mieszka w Zakopanem. Ożeniony z Haliną Bolz, ma z nią córki, Magdalenę, ur. 1944.31/I. r., zamężną za Wojciechem Nosalikiem, i Helenę, ur. 1952.19/XI. r. zamężną za Maciejem Łapką.

(2) Edward (Edward Bolesław Stanisław), syn Stanisława i Moszczeńskiej, ur. 1910.24/VII. r., gospodarował w Srebrnogórze i zginął zastrzelony przez Niemców 1939.9/XI. r.

3) Władysław, syn Stanisława i Donimirskiej, ur. w Nieciszewie 1877.10/II. r., adwokat w Poznaniu od r. 1905, członek Rady Ludowej w Poznaniu 1918 r., przewodniczący Rady Miejskiej w latach 1918-1924, prezes zarządu Banku Zw. Sp. Zarobk. 1922 r., naczelny dyrektor Banku Polskiego w latach 1924-1934, znów adwokat 1934-1939 i 1945 r., właściciel Nieciszewa w pow. bydg. (425 ha). Umarł 1959.6/IV. r. w Czernikówku k. Stargardu Szczec., pochowany w Poznaniu. Ożenił się w Pieraniach 1916.15/VIII. r. z Antoniną Znaniecką, córką Adama z Łąkocina i Heleny Janta-Połczyńskiej (Dz. P.), ur. w Łąkocinie 1896.3/II. r., zmarłą w Toruniu 1976.24/VII. r. Synowie, Adam i Jan, o których niżej, i Henryk, o którym nie mam wiadomości. Z córek, Halina, ur. w Poznaniu 1917.12/V. r., zaślubiła w Warszawie 1939.3/IX. r. Edwarda Bronisława Lotha, prof. Instytutu Przemysłowo-Motoryzacyjnego. Wanda (Wanda Helena), ur. w Poznaniu 1918.27/X. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), lektorka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, zaślubiła w Poznaniu 1938.6/IX. r. Antoniego Swinarskiego, profesora tegoż Uniwersytetu.

(1) Adam (Adam Stanisław), syn Władysława i Znanieckiej, ur. w Poznaniu 1919.6/XI. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), dyrektor fabryki maszyn papierniczych w Cieplicach. Ożenił się w Warszawie 1942.4/VII. r. z Marią Kobylańską. Ich sym Jan, ur. w Jeleniej Górze w r. 1956.

(2) Jan, syn Władysława i Znanieckiej, ur. w r. 1921, żołnierz dywizjonu polskiego RAF w Anglii, poległ w r. 1943 czy 1944, w czasie nalotu na Niemcy.

4) Tadeusz (Tadeusz Franciszek), syn Stanisława i Donimirskiej, ur. w Nieciszewie 1891.2/IV. r., major wojsk polskich, zmarły w Warszawie 1965.24/V. r. Zaślubił w Warszawie Aleksandrę (Aleksandrę Annę Marię) Wichlińską, ur. w Tucznie 1899.18/X. r., zmarłą w Warszawie 1963.5/II. r. Ich syn Lucjan. Z córek, Maria (Maria Elżbieta), ur. w Bydgoszczy 1930.25/III. r., wyszła w Warszawie 1955.15/IV. r. za Maurycego Morawskiego. Irena (Irena Maria), ur. w Woźnikach pow. Nowy Tomyśl 1936.10/II. r., zaślubiła we Wrocławiu we wrześniu 1958 r. Antoniego Czerkawskiego, z którym rozwiedziona.

Lucjan (Lucjan Stanisław Maria), syn Tadeusza i Wichlińskiej, ur. w Tucznie 1931.20/VII. r., ożenił się w Krakowie 1955.3/V. r. z Zofią (Zofią Marią) Przybyłowicz. Ich syn Paweł Lucjan, ur. w Warszawie 1956.13/VIII. r.

2. August (August Franciszek), syn Leopolda i Kalksteinówny, ur. w Gołuszycach 1843.6/VIII. r., w Berlinie w r. 1873 składał egzamin asesorski (Dz. P.), generalny dyrektor Banku Westy w latach 1885-1915, zmarły w Poznaniu 1918.31/X. r. (LM Św. Marcin, Pozn: Dz. P.). Zaślubił 1884.6/V. r. w Pozananiu Marię (Marię Emilię) Jerzykiewiczównę, 21-letnią, córkę Władysława, kupca poznańskiego, i Zofii z Krąkowskich (LC Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Miał osiem córek zamężnych. Zofia, ur. 1885.9/I. r., wyszła w Poznaniu 1906.19/III. r. za Tadeusza Pągowskiego z Gołunia, zamordowana wraz z mężem w Oświęcimiu 1943.12/XII. r. Janina (Janina Leokadia), ur. w Poznaniu 1887.4/IV. r., wyszła tamże 1910.12/I. r. za Kazimierza Nowakowskiego, dra med., prof. Uniwersytetu Pozn., zmarła 1970.7/I. Barbara (Barbara Aniela), ur. w Poznaniu 1888.4/V. r., wyszła tamże 1912.25/VI. r. za Stefana Cybichowskiego, inż. architekta zamordowanego w Forcie w lipcu 1940 r. Maria (Maria Józefa), ur. w Poznaniu 1890.22/VIII. r., wyszła tamże 1911.25/IV. r. za Stanisława Wyskotę Zakrzewskiego, dyrektora banku. Helena (Helena Petronella), ur. w Poznaniu 1894.31/V. r., wyszła tamże 1921.25/I. r. za Kazimierza Dziembowskiego, dyrektora banku. Anna (Anna Bronisława), ur. w Poznaniu 1896.27/I. r. wyszła tamże 1-o v. 1920.14/II. r. za Eugeniusza Modzelewskiego, 2-o v. za Romana Ziołeckiego, dyrektora banku, umarła 1966.20/II. r. Emilia, ur. 1902.26/V. r., wyszła w Poznaniu 1923.30/I. r. za Franciszka Chełkowskiego. Wanda (Wanda Augustyna), ur. 1906.13/V. r., była żoną Stanisława Moszczyńskiego (LB, LC Św. Marcin, Pozn.). Umarła w Ostrowcu (Skarżysku?) 1944.14/VI. r.

3. Leon, syn Leopolda i Kalksteinówny, ur. ok. 1846 r., właściciel Wielkiej Kołudy, zmarł 1931.8/VI. r. w wieku lat 85, pochowany w Ludzisku (Dz. P.). Pierwsza jego żona, Stanisława z Mittelstaedtów, zmarła w Wielkiej Kołudzie 1886.11/VII. r., licząc lat 34 (ib.). Drugą żoną była Arndtówna. Synowie pomarli dziećmi: Kazimierz 1879.26/II. r., "Marylek" (Marian?) 1886.19/II. r. w trzecim roku życia. Dzieckiem też w drugim roku życia zmarła 1882.1/VI. r. córka Józefa. Bernarda wyszła w czerwcu 1894 r. za Bolesława Brodnickiego z Nieświastowic (Dz. P.). Aniela, ur. w Wielkiej Kołudzie 1884.12/XII. r., wyszła w Poznaniu 1908.28/IV. r. za Mieczysława hr. Dąmbskiego, zczasem starostę pow. mogileńskiego.

(III) Jan (Jan Karol, syn Macieja i Sadowskiej, ur. w Smoguleckiej Wsi 1780.8/VI. r. (LB Smogulec), kapitan piechoty wojsk Księtwa Warszawskiego, sędzia pokoju gnieźnieński. Właściciel Karniszewa w p. gnieźn. i w r. 1817 Orchowa w p. mogil., umarł w r. 1841. Jego żoną była Nepomucena Nieżychowska. Z niej synowi: Tadeusz, Apolinary, Augustyn, Stanisław, Julian i Adam. Z córek, Prakseda za Fortunatem Łąckim. Walentyna za Dionizym Mlickim. Emilia, ur. ok. 1821 r., wyszła w Ostrowie n. Gopłem 1845.18/VI. r. za Franciszka Słupskiego z Myślątkowa.

1. Tadeusz, syn Jana i Nieżychowskiej, ur. w Karniszewie w r. 1801, wyszedł w r. 1819 do 1 pułku strzelców pieszych, został 1829 r. podporucznikiem, a 1831 r. porucznikiem. Był kawalerem krzyża wojskowego (Uruski). Właściciel Podskarbic w Rawskiem, umarł po r. 1880. Z żony Emmy z Hulewiczów miał syna Nepomucena oraz córki, Władysławę i Kazimierę (Czarniecki).

2. Apolinary, syn Jana i Nieżychowskiej, właściciel Zbyszewa w Płockiem, zmarł ok. r. 1877. Ożenił się 1843.28/X. r. z Adminą Malwiną Moszczeńską, córką Floriana i Adminy z Bilskich, dziedziców Rzeczycy, mającą lat 22 (LC Ostrowo n. Gopłem). Syn Władysław, córka Kazimiera.

3. Augustyn (Augustyn Jan), syn Jana i Nieżychowskiej, ur. 1809.18/II. r., zbiegł z 2 pułku ułanów gwardii pruskiej i był podchorążym w 2 pułku jazdy kaliskiej. Potem emigrował. Wrócił do Poznańskiego w r. 1841 i gospodarował na wsi. Działał w latach 1848 i 1863. Miaszkał w r. 1860 w Kozakach cz. Kozackich Holendrach k. Długiej Gośliny. Umarł w Poznaniu 1887.18/III. r. (Dz. P.). Jego pierwszej żony nie znam, drugą była zaślubiona 1960.30/VIII. r. Barbara Kąsinowska, licząca lat 40, córka Michaliny z Płonczyńskich Kąsinowskiej, zmarła 1881. 10/III. r. (Dz. P.).

4. Stanisław, syn Jana i Nieżycjowskiej, podoficer 1 pułku strzelców 1831 r., dziedzic Powałkowic i Rucka, wedle Uruskiego wylegitymowany ze szlachectwa w Król. Polskim w r. 1862. Ożeniony z Urszulą Mieczkowską, córką Stanisława (zob. wyżej), z której syn Andrzej oraz córki, Nepomucena i Kazimiera.

5. Julian (Julian Marceli), syn Jana i Nieżychowskiej, ur. w Smoguleckiej Wsi 1817.16/I. r. (LB Smogulec), działacz emigracyjny, oficer armii belgijskiej, potem oddziałów polskich formowanych w Turcji. Księgarz, umarł w Król. Polskim po r. 1880 (P. S. B.).

6. Adam (Adam Teofil Jan), syn Jana i Nieżychowskiej, ur. 1823.26/XII. r. Uczestnik przygotowań powstańczych w Wielkopolsce w r. 1846, sądzony w procesie berlińskim 1847 r. Brał udział i w powstaniu 1863 r. Umarł w Leszczach 1885.28/XI. r., pochowany w Ostrowie n. Gopłem (P. S. B.; Dz. P.). Był bezdzietny.

II) Wojciech (Wojciech Antoni), syn Franciszka i Chwałkowskiej, ur. w Iwnie, ochrzcz. 1741.12/II. r. (LB Kcynia), dziedzic Iwna, w r. 1784 skwitowany przez Elżbietę z Kąsinowskich, żonę Wojciecha Zaleskiego, i przez jej mężą z 1.500 złp. należnych jej z racji dokonanej w r. 1755 przez jej zmarłego ojca Antoniego Kąsinowskiego sprzedaży Iwna (G. 111 k. 137, 137v). Umarł nagle w Iwnie 1805.28/VIII. r. (LM Kcynia). Żoną jego była zaślubiona przed r. 1779 Ludwika Kiełczewska, która w r. 1780, wespół ze swą siostrą panną Eleonorą, kwitowała ks. Antoniego Jabłonowskiego, wojewodę poznańskiego, obecnego dziedzica Czeszewa (G. 107 k. 132). Żyła jeszcze 1785.9/VI. r. (LB Kcynia). Syn Józef Onufry, ur. w Iwnie 1781.25/III. r., córka Antonina Marianna, ur. tamże 1779.10/VI. r. (ib.), oboje zapewne pomarli dziećmi.

III) Józef (Józef Anastazy), syn Franciszka i Chwałkowskiej, zaśłubił 1787.14/XI. r. (miał mieć wtedy lat 21!) Ludwikę Łochocką, 16-letnią córkę Wojciecha, generała majora wojsk kor., starosty murzynowskiego, i Anny z Kalksteinów (LC Smogulec). Żyli jeszcze oboje 1795.16/IX. r. i mieszkali w Barcinie (LB Barcin). Synowie: Karol, Antoni i Wojciech. Z nich Karol był chrzestnym 1817.25/V. r. (LB Chełmce). Wedle Uruskiego Karol miałby być synem Józefa, kasztelanica, i Wiktorii Szumańskiej, może więc drugiej żony Józefa?

Ów Karol, posesor wsi Grodna w p. gostynińskim, wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim w r. 1837.

Wojciech, syn Józefa i Łochockiej, ur. ok. 1801 r., uczestnik powstania 1831 i 1848 r., dziedzic Zajezierza w p. inowrocł. 1853 r., potem mieszkał w Poznaniu i tutaj umarł 1892.24/I. r. (Dz. P.). Był już wdowcem po pierwszej żonie, której imienia i nazwiska nie znam, kiedy w Poznaniu w sierpniu 1856 r. zaślubił Annę (Annę Teresę) Poklatecką, pannę 34-letnią (LC Św. Maria Magdal., Pozna). Umarła ona w Poznaniu 1888.10/I. r., mając lat 72(!) (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Z pierwszej żony córka Olimpia, niezamężna, chrzestna 1853.12/IX. r. (LB Czerniejewo). Zob. tablice 1-3.

@tablica: Mieczkowscy h. Bończa 1.

@tablica: Mieczkowscy h. Bończa 2.

@tablica: Mieczkowscy h. Bończa 3.

Chyba do tej samej rodziny należał Ludwik (Ludwik Julian Konstanty), ur. w r. 1828, dziedzic Belęcina, umarł 1902.12/XII. r., w Owińskach w zakładzie dla umysłowo chorych (LM Leszno). Zaślubił w Pozaniu 1852.25/XI. r. Melanię (Melanię Teodozję) Rychłowską, córkę Hieronima z Zimnejwody i Tekli z Taczanowskich (LC Św. Marcin, Pozn.) ur. w Zomnejwodzie 1828.28/V. r., zmarłą w Londynie 1906.15/V. r. (LM Leszno). Z córek ich, Ludwika Marta zmarła w Belęcinie 1858.29/III. r. w wieku dwóch lat (LM Świerczyna). Maria, ur. w Belęcinie 1857.21/XI. r., wyszła we Wrocławiu w kośc. Św. Krzyża 1876.18/X. r. za Hipolita Ciromskiego, dziedzica Klonówca (LC Leszno; Dz. P.), umarła w Lesznie 1917.10/VII r., Stanisława przed r. 1887 wyszła za Bronisława Wężyka, właściciela Królewskiego. Chrzestnym jej syna był 1887.30/V. r. Ludwik M. z Belęcina (LB Rogaszyce), zapewne jej ojciec.

>Mieczkowscy (h. Zagłoba?) osiedleni w dawnych Prusach Królewskich, dokąd przywędrowali z Mazowsza. Ich własnością w ciągu całej drugiej połowy XIX wieku były w pow. brodnickim dobra: Ciborz, Borki, Grabina, Nowydwór, razem 1.155 ha (Dz. P. z r. 1881). Ignacy, były dziedzic Ciborza, umarł w r. 1882, mając lat 76, pochowany w Lidzbarku (Dz. P., wiad. ok. 24/IX.). Józef, właściciel Ciborza, nabył w r. 1882 od swego szwagra Kazimierza Kucharskiego dobra Niedźwiedź w pow. chełmińskim, liczące ok. 500 ha (Dz. P., wiad. z Pozn. 22/III.). Umarł 1907.7/IV. r., licząc lat 72, pochowany w Lidzbarku (ib.). Jego żona, Zofia z Kucharskich, zmarła w Wałyczu 1904.2/VI. r., pochowana w Niedźwiedziu (Dz. P.). Z jego synów, Zygmunt, ur. ok. 1865, zmarł w Piecewie 1909.16/II. r., mając lat 44, pochowany w Jabłkowie (ib.). Jego żoną była zaślubiona w Ostrowitem koło Kowalewa 1889.8/X. r. Maria Gółkowska, córka Floriana z Ostrowitego (ib.). Jan, ur. ok. 1868 r., zmarły 1893.30/I. r. wskutek zatrucia, w wieku 25 lat (ib.). Lech, ur. ok. r. 1871, wybitny chirurg, naczelny lekarz Szpitala Elżbietanek w Poznaniu, docent Uniwersytetu Poznańskiego, zmarł w Zakopanem 1931.29/VI. r., pochowany w Sowinie (ib.). Ożeniony z Zofią Taczanowską z Taczanowa, miał z nią syna Antoniego i córkę Helenę, żonę Jerzego Bielskiego. Chyba również synem Józefa i Kucharskiej był Ignacy, dziedzic Ciborza, długoletni radca, członek Komitetu i Sejmiku Poznańskiego Ziemstwa Kredytowego, zmarły 1939.17/IV. r. (ib.). Może też siostrą powyższych była panna Aniela, z Ciborza, która w 1885 r. wyszła za Romana Strzeczowskiego z Kry w Król. Polskim (ib., wiad z Pozn. 3/XI). Zapewne bratem Józefa z Ciborza był ks. dr Leon, proboszcz w Gdańsku, który zmarł 1892.24/VIII. r. w Kissingenm w 52 roku życia, pochowany w Lidzbarku (ib.).

Maria, zamężna Ossowska, zmarła 1889.15/XII. r., licząc lat 76, pochowana w kościele klasztornym w Brodnicy. Franciszek Ksawery, właściciel ziemski, i Helena z Karwatów, rodzice Ludwika, ur. 1897.30/VII. r., inżyniera górnictwa, zmarłego w Knurowie na Górnym Śląsku 1931.17/II. r. (LM Św. Marcin, Pozn.).

>Mieczkowscy, różni. Krzysztof M. (Mieczko), dziedzic w Mieczkach pow. wiskiego, na połowie swych części we wsiach: Mieczki, Kobelino, Toczołowo oprawił w r. 1574 posag 200 zł. żonie swej Dorocie Węgierskiej, córce Stanisława (R. Kal. 4 k. 100v). T. r. otrzymała ona od swych braci, Kaspra i Mikołaja Węgierskich, zapis 160 złp. jako resztę posagu i skwitowała ich z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 42 s. 423). Krzysztof, ustanowiony w r. 1642 przez Adama Rozdrażewskiego kasztelana przemęckiego, jednym z opiekunów jego dzieci (G. 80 k. 975). Bartłomiej nabył wyderkafem w r. 1643 za 9.000 złp. od Jana Rozstworowskiego Przyborowo w p. pozn. (P. 1421 k. 24v). Władysław Wacław nie żył już w r. 1695, kiedy występowała jako wdowa po nim Elżbieta z Nieborowa Tarnowska (G. 96 k. 206). "Ur." panna Marianna, z dworu w Brudzyniu, chrzestna 1730.6/XII. r. (LB Janowiec). "Szl." panna Katarzyna, z dworu w Gwiazdowie, chrzestna 1747.13/X. r. (LB Węglewo).

Krzysztof i Marianna Peczówna, oboje już nie żyjący w r. 1758, rodzice Krzysztofa (Krystiana), luteranina, zamieszkałego w r. 1751 w Chmurze (Hamrze) k. Czarnkowa, dzierżawcy Wirów 1756 r., który w r. 1758 od Antoniego Szeliskiego kupił za 23.000 złp. Czechy w p. gnieźnieńskim (P. 1325 k. 111). Nie żył już w r. 1760 (P. 1330 k. 48v). Żoną jego była Luteranka Ewa Dorota Ferszterówna, córka Jana i Barbary Wendygierówny, która w r. 1758, bedąc już wdową, wespół ze swymi dziećmi sprzedała Czechy za 25.000 złp. Wawrzyńcowi Wargowskiemu (P. 1330 k. 48v). Już nie żyła w r. 1765 (G. 100 k. 105v). Synowie ich: Ludwik Krzysztof, Karol, Jan, Marcin, Bogusław. Córka Karolina (Wilhelmina Szarlotta), ur. w Chmurze, ochrzcz. 1751.17/III. r. (LB Czarnków) była w latach 1781-1783 żona Józefa Jana Mierosławskiego, akatolika, wojskowego. Ludwik Krzysztof, chyba spośród synów najstarszy, bo już w r. 1760 uczestniczył obok matki w transakcji sprzedażnej, żył jeszcze, być może, w r. 1777 a i 1779 (G. 106 k. 133). Karol w r. 1765 kwitował Antoniego Dramińskiego, posesora Czech, z 664 złp. prowizji od sumy zabezpieczonej na tej wsi (G. 100 k. 105v). Zawierał w r. 1776 komplanację z Felicjanem Kistowskim, dziedzicem Czech (G. 103 k. 114v). Plenipotent brata Marcina w r. 1777 (G. 104 k. 118). Jan uczestniczył w komplanacji zawieranej przez brata Karola z Kistowskimi 1776 r. (G. 102 k. 114v), służył 1777 r. w wojsku pruskim (Kośc. 333 k. 57). Marcin Leopold i Marcin Bogusław, bliźniaki, urodzeni w Wirach, ochrzczeni 1756.11/XI. r. (LB Wiry). Wspomniani w r. 1760 bracia Marcin i Bogusław to oczywiście oni (Kośc. 333 k. 57). Marcin sumę 1.000 zł., stanowiącą część sumy jaką miał u Zajdlica, dziedzica Łubowic, cedował w r. 1783 siostrze Karolinie Mierosławskiej (G. 110 k. 96v). Nie wiem czy był z nim identyczny Marcin, dzierżawca Żakowa, chrzestny 1801.10/XII. r. (LB Goniembice). Różnica wiary podawania do chrztu katolickiego dziecka nie wykluczona, ale każe traktować to ostrożnie. "De Mieczkowski", dzierżawca Gonimbic, chrzestny 1822.12/XII. r. (LB Bojanowo-Gołaszyn).

Jan, major wojsk koronnych, chrzestny 1775.19/II. r. (LB Św. Maria Magdalena, Pozn.). Felicjan, dworzanin Franciszki ze Zboińskich Zakrzewskiej, podczaszyny kowalskiej, liczący ok. 38 lat, zmarł w Modlibogowicach 1777.9/IV. r. (LM Parchanie). "Szl." Jan (czy szlachcic?) zaślubił 1792.21/II. r. Marcjannę Tygwińską (LC Nakło), a syn ich Józef, ur. w Trzeciewnicy 1792.1/IV. r. (LB Nakło). Jan i nie żyjąca już w r. 1790 Zofia z Zawistowskich, rodzice Franciszka, męża Marii Zofii Wiktorii z Janemanów, córki Józefa, pisarza grodzkiego wschowskiego i Marii Klary z Reussów, która t. r. kwitowała ojca z 12.000 zł. z dóbr ojczystych i macierzystych, jak też z 600 zł. (Ws. 106 k. 66v). Był ten Franciszek w latach 1793-1798 posesorem Książa, a mieszkał w Książku. W r. 1800 posesor Przysieki Polskiej, zaś w latach 1811-1814 Daleszyna. Umarł w Daleszynie 1814.12/V. r., w wieku lat 58 (LM Stary Gostyń). Jego żona nazywana stale w latach 1798-1814 Józefą Joneman, albo więc mamy do czynienia z pomyłką imienia w akcie ślubnym, albo poczęła potem używać innego imienia, albo wreszcie Franciszek żenił się kolejno z dwiema Jonemanównami? Ta Józefa żyła jeszcze 1816.23/II. r. (LB Stary Gostyń). Synowie, Ignacy zmarły w Książku 1793.29/X. r., po dwóch tygodniach życia (LM Książ), Antoni (syn Józefy!), zmarły w Przysiece Polskiej 1800.27/IX. r., w wieku lat czterech i trzech miesięcy (LM Czacz). Z córek, Weronika, ur. w Książku 1798.26/I. r. (LB Książ). Zofia, chrzestna 1811.28/I. r. (LB Stary Gostyń), wyszła, mając 22 lata, 1814.3/VIII. r. w Starym Gostyniu za Antoniego Jankowskiego, dzierżawcę Strzyżewa, potem Jarząbkowa. Chrzestną jej córki, urodzonej w r. 1817, była Magdalena M-a, dzierżawczyni plebanii w Jarząbkowie (ib.).

Eleonora M-a, z Kossowa,, chrzestna 1813.31/XII. r. (LB Lubiń). Marceli (Mieczkowski, Myszkowski?) i Marianna z Sekulskich, rodzice Jana ur. 1814.24/VI. r. na wójtostwie w Pobiedziskach, i Karoliny, ur. tamże 1818.27/X. r. (LB Pobiedziska). Agnieszka (Aniela) wyszła przed 1815.1/XII. r. za Adama Żychlińskiego. Chrzestną jej córki była 1817.25/V. r. Nepomucena M-a (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Wojciech, dziedzic Słębowa, chrzestny 1816.8/VIII. r. (LB Juncewo). Nepomucena (Nepomucena Franciszka) przerd 1822.24/VIII. r. wyszła za Wawrzyńca Szafarkiwicza, właściciela Janocina (LB Chełmce). Umarła 1863.22/III. r., mając lat 64 (LM Św. Maria Magdal., Pozn.; Dz. P.). Wojciech, dzierżawca Sulina, i Marianna z Krokcyuszów,, rodzice Jadwigi Józefy, ur. w Sulinie 1829.12/III. r., zmarłej tamże 18/VIII. t. r. (LB, LM Dębnica). Adolf i Anna z Bojakowskich, rodzice Hipolity, ur. 1852.9/VIII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Nepomucena przed 1859.4/VIII. r. wyszła za Józefa Niklassa, dzierżawcę Strzyżewka (LB Mielżyn). Adam, z Królikowa w p. kal., chrzestny 1863.21/V. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Konstancja przed 1864.30/X. r. wyszła za Maksymiliana de la Poussardiére, administratora dóbr. Umarła 1918.1/I(?). r., pochowana w Wągrówcu (Dz. P.). Chrzestną jej córki była 1864.24/XI. r. Julianna M-a (LB Leszno). Karol, syn żyjących rodziców, umarł we Wrocławiu 1865.25/I. r., w 20-ym roku życia (Dz. P.). Władysław zdał w Ostrowie egzamin dojrzałości 1868.26/III. r. i rozpoczął studia agronomiczne w Hohenheim w Wirtembergii (ib.). Ludwik, z Nekli, mający 31 lat, zaślubił 1872.4/VI. r. pannę Bronisławę Czujewicz, 30-letnią, z Grodziska. Świadkiem ślubu był Józef M. z Górzna (LC Grodzisk). Andrzej i Leokadia z Gintrowiczów, rodzice Wiesława Jana Andrzeja, ur. w Lesznie 1874.15/VIII. r. (LB Leszno). Antoni i Florentyna z Kawczyńskich, rodzice Romana Maksymiliana, dzierżawcy folwarku w Słupcy koło Kalisza, który mając 32 lata, 1882.11/VII. r. zaślubił Zofię Rabską, ur. 1864 r., córkę Maksymiliana i Wiktorii z Korytowskich. Świadkiem ich ślubu był Wojciech M., "rentier" (LC Św. Marcin, Pozn.). Adam, kalwin, mąż Juliany z Ogórkiewiczów, urodzonej w Koźminie, córki Walentego i Agnieszki z Warkockich, posesorki domu w Koźminie, zmarłej 1882.1/VIII. r. Ich dzieci w chwili śmierci matki ich to: Emilia zamężna Lick, mająca lat 43, Konstancja, 41-letnia, Ludwik, 40-letni, Józef 39-letni, Adam, 34-letni, Karol, 33-letni, Stefan, 29-letni (LM Św. Marcin, Pozn.). Wspomniany wyżej Ludwik niewątpliwie identyczny z Ludwikiem dzierżawcą folwarku w dobrach Grodzisk, wdowcem 44-letnim, który 1886.30/VI. r. zaślubił w Poznaniu Marię Laskowską, córkę Stanisława i Anny z Wolińskich (LC Św. Marcin, Pozn.), urodzoną 1864.4/VII. r. Był od r. 1873 prezesem, a od r. 1883 dyrektorem Banku Ludowego w Grodzisku, umarł 1890.6/VI. r. (Dz. P.). Wdowa wyszła 2-0 v. 1897.25/II. r. za Kazimierza (Kazimierza Stanisława) Dembińskiego (LC Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Józef, dzierżawca Durowa w pow. wągrow. w r. 1886 (Hip. Wągr., Stempuchowo). Nie wiem, czy ten sam Józef zaślubił Ksawerę (Ksawerę Annę Wiktorię) Szulczewską, córkę Onufrego i Józefy ze Skarżyńskich, która po rodzicach odziedziczyła połowę Bobrownik w pow. wągrow. Drugą połowę Bobrownik kupiła 1901.3/III. r. od swej siostry panny Jadwigi Szulczewskiej. Józef umarł 1901.5/XII. r. (Dz. P.). Wdowa sprzedała 1905.9/IX. r. Bobrowniki za 206.000 m. Józefowi Broniszowi (Hip. Wągr., Bobrowniki). Umarła 1919.13/VI. r. mając 71 lat, pochowana w Wągrówcu. Pozostał syn i zamężna córka (Dz. P.). Bronisława z Wolińskich M-a umarła 1893.1/VIII. r., pozostawiając męża i dzieci, pochowana w Łopiennie (Dz. P.). Wojciech, były posesor ziemski, zmarł 1892.24/I. licząc lat 89 (LM Św. Marcin, Pozn.). Józef, z Bobrownik w p. wągrow., umarł 1901.5/XII. r. (Dz. P.). Kazimierz, z Dębca, nie żyjący już w r. 1912, ojciec Ludwika, która 1912.19/III. r. w Londynie w kośc. Św. Bonifracego wyszła za Zygmunta Rosińskiego, właściciela Polnicy Szlacheckiej k. Chojnic (ib.). Leokadia, zamężna, w M-a, umarła w Poznaniu 1916.3/IV. r., pozostawiając córkę (ib.). Józef, mąż Ksawery z Szulczewskich, zmarłej jako wdowa 71-letnia 1919.13/VI. r., pochowanej w Wągrówcu. Pozostawał syn i zamężna córka (ib.).

>Miecznikowscy h. Pobóg, z Miecznikowa w p. płockim. Trojan z p. płockiego, żyjący chyba jeszcze w r. 1601 (I. R. Kon. 30 k. 228), już nie żyjący w r. 1626 (G. 78 k. 32v), był ojcem Sebastiana i Macieja.

1. Sebastian, syn Trojana, w r. 1623 mąż Marianny Przecławskiej, córki Jakuba i Bogumiły (Teofili) z Chwalikowskich, po śmierci brata Melchiora Przecławskiego, obok matki, jako jego współspadkobierczyni, posesorki w Witakowicach w p. gnieźn. (P. 152 k. 343v, 518v). Żonie tej w r. 1624 oprawił posag 1.000 złp. (P. 1414 k. 762) i t. r. pozywał jej matkę, już wdowę i po drugim mężu Macieju Ułanowskim (P. 152 k. 924v). Marianna z Przecławskich swoje części w Witakowicach sprzedała w r. 1627 za 3.3350 złp. Adamowi Niemieczkowskiemu (P. 1415 k. 947v). Sebastian od Macieja Gołembowskiego otrzymał w r. 1635 dla siebie i żony cesję praw wyderkafowych do części Drobnina i Garzyna w p. kośc. (Kośc. 297 k. 262). Oboje małżonkowie t. r. spisywali wzajemne dożywocie (P. 1418 k. 601v), zaś w r. 1635 kwitowali się wzajemnie z małżonkami Baranowskimi z kontraktu dzierżawy wsi Mielno (G. 80 k. 462). Nie żył już Sebastian w r. 1640, kiedy to owdowiała Marianna pozywała Wojciecha Krajewskiego, dzierżawcę wsi Suchylas, o to, iż kiedy jechała przez las tej wsi i pozwoliła dziecki Trojanowi zejść z kolasy i narwać kwiatków, zjawił się ów Krajewski ze sługą i obaj dziecko pobili, matkę zwymyślali, wożnicę poranili (P. 165 k. 403v). Dalszych losów owego dziecka nie znam.

2. Maciej, syn Trojana, mąż Anny Kargolskiej, wdowy 1-o v. po Stanisławie Piotrowskim, która w r. 1600 jako opiekunka swych dzieci zrodzonych w pierwszym małżeństwie kwitowała kapituę metropolitalną gnieźnieńską z 500 złp. za które owa kapituła zastawiła sołectwo we wsi swej Biskupice (G. 66 k. 380v). Maciej w r. 1601 zapisywał 80 zł. długu Pawłowi Krzewskiemu (I. R. Kon. 30 k. 228), zaś w r. 1611 oboje z żoną byli kwitowani przez kapitułę gnieźnieńską (G. 71 k. 34). Chyba temu samemu Maciejowi zapisywali w r. 1618 dług 100 złp. małżonkowie Umieccy (P. 1000 k. 1083v). Ten sam też zapewne Maciej, już nie żyjący w r. 1628 (P. 1020 k. 140), był ojcem: Wojciecha, Andrzeja, Stanisława i Adaukta-Zbożego.

1) Wojciech, zap. syn Macieja i Kargolskiej, w r. 1628 ożenił się z Dorotą Bukowiecką, córką Mikołaja, od której brata, Stanisława Bukowieckiego, otrzymał 15/V. t. r., na krótko przed ślubem, zapis 300 złp. z jej dóbr rodzicielskich i 700 złp. "z łaski" tegoż brata (ib.). Dorocie t. r., też jeszcze przed ślubem, oprawił tę łączną sumę 1.000 złp. jako posag na połowie części Miecznikowa i Gołębi w p. płockim, mających mu przypaść w działach z braćmi (P. 1416 k. 29). Oboje z żoną w r. 1636 od Aleksandra Kierskiego wydzierżawili Pawłowice (P. 1033 k. 391). Małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie 1640 r. (P. 1420 k. 4), kwitowali w r. 1641 Stanisława M-go i żonę jego Annę Słupską z 500 złp. wedle kontraktu zawartego w r. 1640 (P. 1043 k. 449). Nie żył już Wojciech w r. 1645 (P. 1052 k. 25), zaś wdowa żyła jeszcze w r. 1647 (P. 172 k. 718v, 1056 k. 954). Zapewne ten sam Wojciech w Kiekrzu do spółki z Janem Skórzewskim zabił Marcina Kędzierzyńskiego i w r. 1639 był pozywany o to przez ojca i siostry tego Marcina (P. 164 k. 277v).

2) Andrzej, zap. syn Macieja i Kargolskiej, w r. 1630 od Aleksandra Kuklińskiego, pisarzewicza ziemskiego ciechanowskiego, otrzymał zapis długu 1.200 złp., zaś jednocześnie obaj spisali w Szamotułach pewien kontrakt (P. 1023 k. 1274v, 1275v). Żeniąc się tego roku z Katarzyną z Wierzbna Pawłowską, córką Jana i Reginy z Żydowskich, na krótko przed śłubem, 9/I, zobowiązał się, iż skoro tylko podejmie sumę 1.600 złp. jej posagu, oprawi to na połowie części we wsiach Miecznikowo Gołębie i Miecznikowo Siwe (Żywe), jakie mu przypadną z działu z braćmi Wojciehem i Stanisławem (P. 1023 k. 6v, 7, 8). Katarzyna z Pawłowskich to była niewątpliwie jego druga już żona, bowiem wiek jego synow upewnia, że nie mogli rodzić się z matki zaślubionej w r. 1630. Pozywał w r. 1636 tę Katarzynę jej brat Jan Pawłowski, dziedzic Przyborówka (P. 161 k. 244v). Oboje dzierżawili Dankowo od małżonków Wojciecha i Anny z Łętkowskich Baranowskich, którzy pozywali ich w r. 1644 (I. Kon. 51 k. 151). Andrzej w r. 1645 w Dankowie zabił Wawrzyńca Podolskiego, sługę tego Baranowskiego, a 19/IV. dokonano obdukcji zwłok (ib. k. 448). Wspomniany w r. 1646 jako już nieżyjący (P. 1422 k. 960), ale w r. 1647 wzmianka o nim tak jakby jeszcze żył (P. 172 k. 718v), rzecz więc pod znakiem pytania. Synowie, Tomasz i Maciej.

(1) Tomasz, syn Andrzeja, w imieniu ojca w r. 1639 kwitował stryja Stanisława z sumy 1.000 zł. zapisanej w grodzie mławskim (Kc. 128 k. 172v). Swej żonie Annie Mrowińskiej, córce Stanisława, oprawił w r. 1639 posag 2.500 złp. (P. 165 k. 360, 1419 k. 122v). Dzierżawca Suchoręcza w p. kcyń. 1640 r. (LB Kcynia), Chociczy w p. kośc. 1641 r. (LB Nowemiasto). Wespół z żoną od Jana Wodeckiego i żony jego Anny z Racławek w r. 1643 nabyli wyderkafem za 2.500 złp. części w Racławkach p. pyzdr. (P. 1421 k. 48v), pozywali zaś tych Wodeckich w r. 1644 (P. 169 k. 482). Tomasz skwitowany w r. 1646 przez Władysława Grudzińskiego z 800 zł. z dzierżawy Niemczynka (Kc. 129 k. 143). Oboje z żoną wydzierżawili w r. 1648 na trzy lata od Krzysztofa Mielżyńskiego, starosty kcyńskiego, i żony jego Elżbiety z Niegolewskich, dobra tego starostwa (Kc. 129 k. 364v). Od Ludmiły z Branna, żony Władysława Padniewskiego, dostali oboje w r. 1650 zobowiązanie względem kontraktu o dzierżawę Świątkowa (ib. k. 609v). Od Stanisława Zbyszewskiego i Jadwigi z Gułtowskich wzięli oboje w zastaw 1653 r. za 3.000 zł. Laskownicę w p. kcyń. (Kc. 130 k. 90v). Drugą żoną Tomasza, zaślubioną w r. 1657, była Marianna Ostrowska, córka Stafana i Katarzyny z Mierzwińskich. Na krótko przed ślubem, 16/VI. t. r. dostała zapisy długów, od brata Maciaja Ostrowskiego 4.000 zł., od przyszłego męża 3.000 zł. (G. 82 k. 1200, 1201). Tomasz wieś Kaczkowo w p. kcyń w r. 1664 sprzedał wyderkafem za 1.500 zł. Franciszkowi Pawłowskiemu i żonie jego Elżbiecie z Ruszkowa (P. 1425 k. 544v, 1861 k. 353), który w r. 1666 scedował ów wyderkaf małżonkom Stanisławowi i Mariannie z Marszewskich Zakrzewskiej (Kc. 130 k. 432). Ci wreszcie w r. 1667 scedowli ten zapis synowi Tomasza M-go, Ignacemu (Kc. 131 k. 36v). Sam Tomasz w r. 1667 synowi temu zobowiązał się sprzedać za 10.000 złp. Kaczkówko (ib. k. 25v). Umarł między r. 1680 a 1682 (Kc. 132 k. 68, 206). Marianna z Ostrowskich M-a zmarła między r. 1690 a 1691 (ib. k. 563, 647v). Z pierwszej żony synowie, Wojciech, ochrzcz. 1640.18/III. r. (LB Kcynia), zapewne młodo zmarły, i Ignacy.

Ignacy, syn Tomasza i Mrowińskiej, ochrzcz. 1641.31/I. r. (LB Nowemiasto). Jak już widzieliśmy, w r. 1667 nabył od ojca Kaczkówko, zaś małżonkowie Zakrzewscy scedowali mu swe prawa wyderkafowe do tej wsi. Swej macosze zapisał t. r. dług 1.900 zł. (Kc. 131 k. 17v), a 1670 r. został przez nią skwitowany z 1.000 złp. (Kc. 131 k. 198v). Jego żoną była Anna Drachowska, córka Wojciecha i Urszuli z Popowskich, której w r. 1667 zpisał dług 2.300 zł. (Kc. 131 k. 66, 199v). Oboje kontraktem spisywanym w r. 1681 w Nadborowie Kaczkowo Małe (Kaczkówko) sprzedali wyderkafem Maciejowi Drachowskiemu i Annie z Przybińskich (Kc. 132 k. 102v). Ignacy sumę 3.000 zł., którą rodzicom w r. 1653 zapisali byli małżonkowie Zbyszewscy zastawem na Laskownicy, scedował w r. 1682 macosze (ib. k. 206). Kaczkówko w r. 1688 sprzedał za 4.500 złp. Pawłowi Zawadzkiemu, zaś żonie oprawę 2.000 złp. posagu przeniósł na połowę dóbr (P. 1115 VII k. 70v). Sumę 3.000 złp. zapisaną ojcu na Mrowinie w posagu za żoną a matką swoją Anną Mrowińską przez jej brata Stanisława Mrowińskiego Ignacy w r. 1698 cedował Janowi Niwskiemu (Kc. 133 k. 82v). Anna z Drachowskich nie żyła już w r. 1719 (Kc. 134 k. 178). Synowie: Franciszek, Adam, Michał, Andrzej i raz tylko w r. 1719 wspomniany Maciej (ib.). Z córek, Katarzyna, wtedy żona Stanisława Wolskiego, Konstancja i Rozalia, w r. 1719 niezamężne (ib.).

a. Franciszek, syn Ignacego i Drachowskiej, wspomniany w r. 1719 (ib.), otrzymał w r. 1721 cesję sumy od ciotecznej siostry Marianny Babeckiej, rodzącej się ze zmarłej Zofii Drachowskiej (P. 1183 k. 5). Z tytułu owej cesji w r. 1725 kwitował z trzeciej części sumy 1.000 ł. Michała Raczyńskiego, kasztelana kaliskiego (N. 202 k. 168). Chrzestny 1739.17/III. r. (LB Popowo Kośc.). Zmarł w Popowie Kościelnym na probostwie u swego bratanka ks. Władysława M-go 1743.15/VII. r. (LM Popowo Kośc.). Chyba identyczny z nim Franciszek, który w r. 1703 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Marianna Skórkowską (N. 192 s. 75), a był ojcem Anny, ochrzcz. 1706.31/I. r. (LB Smogulec; LB Jaktorowo).

b. Adam, syn Ignacego i Drachowskiej, wspomniany w r. 1719 (Kc. 134 k. 378), już nie żył w r. 1780. Z żony Marianny "de Tony"(?) miał syna Jakuba i córkę Annę, starszą od brata, która w r. 1780 dawała mu plenipotencję celem odebrania 1.000 złp. od ich brata stryjeczno-rodzonego ks. Władysława M-go (I. Kon. 82 k. 180). Może ten Jakuba identyczny z Jakubem, który z żony Katarzyny Markiewiczówny miał syna Michała Mikołaja, ur. w Grocholnie, ochrzcz. 1765.22/IX. r. (LB Kcynia).

c. Michał, syn Ignacego i Drachowskiej, był w r. 1711 wraz ze swoją żoną Teresą pozywany przez Franciszka Wysławskiego (P. 282 II k. 36v). Była to Teresa Byjkowska, wdowa 1-o v. po Stanisławie Ossowskim. Utwierdził jej w r. 1718 Jakub Koszutski, dziedzic Kaczkowa Wielkiego, skrypt na 950 tynfów (Kc. 134 k. 289v). Żył jeszcze Michał 1734.24/XII. r. (LB Popowo Kośc.). Teresa umarła w Popowie na probostwie 1736.7/IV. r. (LM Popowo Kośc.). Ich syn Władysław.

Władysław, syn Michała i Bajkowskiej, proboszcz w Popowie kośc. chrzestny 1742.23/IX. r. (LB Popowo Kośc.), w r. 1758 dostał od braci Dorpowskich ich poddanego z Popowa Kośc. (G. 99 k. 95). W r. 1780 był też dziekanem farnym u Św. Piotra w Gnieźnie (I. Kon. 82 k. 180). Umarł w r. 1780 (Nekr. Obra: Nekr. Przemęt; Nekr. Owińska).

d. Andrzej, syn Ignacego i Drachowskiej, wspomniany w r. 1719 (Kc. 134 k. 378), mąż Magdaleny Kamińskiej, córki Ludwika i Urszuli z Grabińskich, z którą dożywocie wzajemne spisywał w r. 1754 (Kc. 124 k. 161v).

(2) Maciej, syn Andrzeja, żeniąc się w r. 1645 z Katarzyną Jemiałkowską, otrzymał na krótko przed ślubem od jej ojca Stanisława zapis 1.500 złp. posagu za nią (N. 226 k. 33). T. r., już po ślubie, skwitował teścia z 380 zł. na poczet owej sumy posagowej (Kc. 129 k. 110). Ów zapis posagowy został potem przez jej ojca podwyższony (Ws. 56 k. 796v). Maciej żonie w r. 1646 oprawił 3.000 złp. posagu na połowie części Miecznikowa i Gołębi (P. 1422 k. 96). Żyła ona jeszcze w r. 1659 (Ws. 56 k. 796v). Drugą żoną była Zuzanna Zarankówna Horbowska, wdowa 1-o v. po Wojciechu Pruszaku Bieniewksim i 2-o v. po Stanisławie Szczutowskim. Na krótko przed ślubem, 1665.18/V. r. Zuzanna scedowała przyszłemu swemu trzeciemu mężowi sumę 3.000 zł. zapisaną jej przez pierwszego małżonka (P. 1076 k. 169).

3) Stanisław, zap. syn Macieja i Kargolskiej, wspomniany w r. 1630 (P. 1023 k. 7). Żonie swej, Annie Skulteckiej, córce Daniela i Lidii, na połowie swych dóbr w Miecznikowie i Siwem oprawił w r. 1632 1.000 złp. posagu (P. 1417 k. 513). Wraz z bratem Wojciechem w r. 1636 skwitowany został przez Jakuba M-go, syna zmarłego Jana, ze sprawy o wydzielenie im ich części w powyższych wsiach (P. 1033 k. 277). Skwitowany 1639 r. przez bratanka Tomasza, działajacego w imieniu ojca, Andrzeja M-go, z 1.000 złp. zapisanych w grodzie mławskim (Kc. 128 k. 172v). Nie żył już w r. 1641, kiedy to owdowiała Anna, wedle zobowiązania danego przez męża, skwitowała z 1.000 zł. posagu swą matkę, wdowę 2-o v. po Stanisławie Bukowieckim, swego przyrodniego brata Jakuba Bukowieckiego (P. 1043 k. 699v). Sama zresztą, porzucając swe niedwuznaczne plebejskie nazwisko, poczęła teraz występować jako "Bukowiecka". W charakterze opiekunki synów swych, Kazimierza i Piotra, Jakuba, pozywała w r. 1641 Piotra Urbanowskiego (P. 166 k. 299v, 1043 k. 165). W r. 1652, będąc już 2-o v. żoną Jana Stankiewicza (wciąż z domu "Bukowiecka"!) skwitowała z 800 zł. swego przyrodniego brata Jakuba Bukowieckiego (P. 1065 s. 73). Chyba już nie żyła w r. 1661 (I. Kon. 58 k. 89v). Prócz wspomnianych wyżej dwóch synow była córka Marianna, w r. 1661 żona Franciszka Woszczyńskiego. Z synów, Kazimierz (Kazimierz Stanisław), pozywał w r. 1663 o gwałty Łukasza, Andrzeja i Jana, braci Baranowskich (ib. k. 226). Jakub w imieniu własnym i siostry Woszczyńskiej kwitował w r. 1661 Krzysztofa Kierskiego (ib. k. 89v).

4) Adaukt cz. Zbożny, zap. syn Macieja i Kargolskiej, poranił w r. 1630 Waleriana Nasierowskiego (I. Kon. 46 k. 29v). Spisywał w r. 1638 wzajemne dożywocie ze swą żoną Anną Bobrownicką, córką Stanisława (P. 1419 k. 1081v) i t. r. kwitował brata Andrzeja ze 100 zł. (Kc. 128 k. 106). Zob. tablicę.

@tablica: Miecznikowscy h. Pobóg

Adam, syn Jana, nie żyjącego już w r. 1644, mąż Agnieszki Grochowskiej, wspólnie z nią w r. 1624 brał zastawem za 400 zł. od Dobrogosta Golińskiego część Marciszewic w p. sieradz. (I. Kal. 90b s. 2114), a oni oboje ze swej strony dobra te w r. 1631 wydzierżawili Wojciechowi Gadomskiemu (ib. 98a s. 1334). Sumy na Maciszewicach cedowali 1636 r. Marcjanowi Zaleskiemu, pisarzowi ziemskiemu sieradzkiemu (ib. 102 s. 583). Mieli też sumę 300 złp. zapisaną im sposobem zastawnym przez Mikołaja Skrzetuskiego i Ewę z Grzybowskich na części wsi Szczury Durzyńskie i tę sumę scedowali w r. 1644 Janowi Mańkowskiemu (ib. 110a s. 272).

Stanisław, syn Jana, już nie żyjacego w r. 1644 pisany zrazu M-im cz. Kołakowskim, potem już tylko M-im, mąż Anny Słupskiej, córki Jakuba, której brat jej stryjeczny Jan Słupski cedował w r. 1626 pewien zapis (Kc. 19 k. 797v). Oboje małżonkowie w r. 1635 wydzierżawili Iwno w p. kcyń. od Stefana Dembińskiego i Zofii z Krzyszkowskich (Kc. 128 k. 24). Mieli od Katarzyny z Mchowa 1-o v. Bieganowskiej, 2-o v. Wiśniewskiej, zapis zastawny 2.000 zł. na wsi Kaliska p. kon. i ten zapis w r. 1636 lub przed tą datą scedowali Marcinowi Kopydłowskiemu (I. Kon. 48 k. 219). Anna była w r. 1638 spadkobierczynią swej siostry Zofii Słupskiej (Kc. 128 k. 149). Stanisław M. kupił w r. 1639 za 15.000 zł od Aleksandra, Jana, Marcina i Świętosława braci Bielińskich wieś Strzeżmino w p. pozn. (P. 1419 k. 1332). Oboje małżonkowie byli kwitowani w r. 1641 przez Wojciecha M-go i Dorotę z Bukowieckich (zob. wyżej) z 500 złp. zapisanych im w kontrakcie z r. 1640 (P. 1043 k. 449). Stanisław Strzeżmino sprzedał w r. 1644 za 15.500 złp. Wojciechowi Gajewskiemu, żonie zaś posag jej 3.000 złp. przeniósł na połowę swych dóbr (P. 1421 k. 707, 726v). Oboje od Jana Albrachta Smuguleckiego nabyli wyderkafem za 9.000 złp. t. r. Chojnę o połowę Jeziorek w p. kcyń. (ib. k. 736v). Żyli jeszcze oboje w r. 1648, kiedy to Anna występowała jako spadkobierczyni swej ciotki Katarzyny ze Słupskich Sierosławskiej (Kc. 129 k. 319).

Jan, z Pawłowic, chrzestny 1635.26/VII. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Jakub, syn zmarłego Jana, kwitował w r. 1636 Stanisława i Wojciecha M-ch, synów Macieja (zob. wyżej), ze sprawy o wydzielenie części wsi Miecznikowo i Siwe w p. płoc. (P. 1033 k. 277). Sebastian i jego żona Dorota z Zaleskich pozywani byli w r. 1639 przez Wojciecha Gawareckiego, dziedzica Ułanowa (P. 164 k. 167v). Stanisław, syn zmarłego Wawrzyńca z wojew. pomorskiego, odebrawszy z rąk Zygmunta Grudzińskiego z dóbr Próchny i Wiśniewka sumę posagową 15.000 zł., zapisał ją ową sumę swej żonie Annie Pudwelsównie, córce Jerzego i Marianny z Wagnerów (N. 225 k. 68v). Bartłomiej, komornik ziemski zawskrzyński, już nie żyjący w r. 1647, był ojcem Stanisław, Tomasza i Mikołaja. Stanisław i Tomasz pozywali wtedy małżonków Kwileckich i innych o zabicie brata swego Mikołaja M-go (P. 172 k. 823v). Andrzej, syn zmarłego Jana, mianował w r. 1648 swym plenipotentem bratanka (suum nepotem, więc może być i wnuka) Andrzeja (Kc. 129 k. 371). Andrzej, syn zmarłego Jakuba, sumę 30 zł., należącą mu się od brata stryjecznego Tomasza M-go za jeden rok wiernej służby, cedował w r. 1652 plebanowi świątkowskiemu na budowę kościoła (G. 82 k. 564v). Walenty, w r. 1655 sługa wdowy Zofii z Ossowskich Sędzickiej, posesorki w części Domasławka (Kc. 130 k. 179). Mateusz, w r. 1668 mąż Anny z Kossowskich (Kc. 131 k. 98v). Maciej spisywał w Obielawach 1672.30/III. r. pod zakładem 500 zł. kontrakt ze Stanisławem Jarczewskim o rękę swej córki Anny (Kc. 131 k. 307). Oboje małżonkowie Jarczewscy żyli jeszcze w r. 1698.

Andrzej, w r. 1673 mąż Anny Szetlewskiej, córki Tomasz zwanego Kulczyk (I. Kon. 60 k. 519). Ona t. r. swoją część "Kulczykowską" w Szetlewie Wielkim w p. kon. zastawił za 250 zł. mażonkom Stawskim (ib. k. 541), którzy 1675 r. skwitowali małżonków M-ch z tej sumy (ib. k. 788). Oboje część "Kulczyńską" w Szetlewie Wielkim zastawili w r. 1681 małżonkom Błaszkowskim (Py 155 s. 89). Od Franciszka Sławińskiego otrzymali w r. 1682 cesję sumy 80 zł. zastawnej na łace zw. Sucha Łąka we wsi Podbiel (Py. 155 k. 29) i tę sumę w r. 1683 scedowali tymże Błaszkowskim (ib. s. 59). Zapisali w r. 1687 dług 200 zł. Stefanowi Błaszkowskiemu (ib. 155 s. 33). W r. 1690 Andrzej już nie żył, zaś Anna, 2-o v. żona Władysława Stawskiego część Szetlewa Wielkiego zwaną Kulszczyzna sprzedała wtedy za 600 zł. temuż Błaszkowskiemu (I. Kal. 146 s. 317).

Michał pozywał w r. 1673 Jana Praszkowskiego, rządcę we wsi Szydłowo opactwa trzemeszeńskiego (I. Kon. 60 k. 505v). Marian (Marcin?) nie żył już w r. 1673, kiedy wdowa Marianna (Marcjanna?) Łaskawska, córka Stanisława i Jadwigi z Mączyńskich, 1-o v. żona Leopolda Swieykowskiego, 2-o v. Adama Osińskiego, kwitowana była ze 100 zł. przez Macieja Godurowskiego (I. Kal. 133 s. 142, 770). Żyła jeszcze w r. 1681 (ib. 140 k. 394). Andrzej z żoną Bogumiłą ze Swinarskich zawierał przed r. 1677 kontrakt za konsensem królewskim na cesję wsi Wilamowa w pow. szadkowskim z Wojciechem Malchewskim, podsędkiem ziemskim wschowskim (Ws. 73 k. 117). Andrzej, mąż Urszuli z Miełkowic, wdowy 1-o v. po Zygmuncie Przespolewskim, która w r. 1682 występowała wraz ze swym nieletni, pogrobowym synem Janem Józefem Przespolewskim przeciwko braciom Grodzieckim o uiszczenie sumy 2.600 złp. i uzyskała egzekucję we wsi Wyszynie (I. Kon. 63 k. 590v).

Michał, mąż Teresy Wilczyńskiej, córki Łukasza i Elżbiety z Przepałkowskich, która w r. 1684 kwitowała ojca z 1.000 złp. posagu i 200 złp. wyprawy (G. 88 k. 9). Oboje małżonkowie zobowiązali się 1686 r. pod zakładem 1.000 złp. dotrzymać kontrakt z małżonkami Świejkowskimi (P. 1112 IX k. 26v). Michał żył jeszcze w r. 1692, kiedy to dostał zapis 1.000 od ks. Józefa syna i Dominika ojca Gwrońskich, nie żył zaś w r. 1694, gdy owdowiała Teresa zapis ów cedowała Mikołajowi Sławkowi (Kc. 133 k. 16v). W r. 1697 ona wraz z synem i córką kwitowała z 1.000 złp. małżonków Puchalskich (G. 90 k. 161). Ta córka, Katarzyna, w latach 1694-1697 żona Jana Rembowskiego, już nie żyła w r. 1747. Sym Stanisław, mąż Teodory Sczanieckiej, córki Jana i Zofii z Mielżyńskich, spisywał z nią wzajemne dożywocie w r. 1698 (G. 90 k. 219v). Żył jeszcze w r. 1702 (P. 1142 I k. 62v). Już w r. 1703, krótko po 6/X., owdowiała Teodora idąc 2-o v. za Chryzostoma Baranowskiego, zapisała mu sumę 500 złp. (G. 92 k. 14).

Marianna, córka zmarłego Adama, panna dojrzała, otrzymała w r. 1686 zapis od Wojciecha Gowarzewskiego (P. 1112 VIII k. 69v). Maciej, nie żyjący już w r. 1687, był ojcem Jana, który t. r. spisywał wajemne dożywocie z żoną swą Jadwigą Grzybowską, wdową 1-o v. po Feliksie Przyborowskim (P. 1114 X k. 33v). Była ona córką Kazimierza Grzybowskiego. Oboje małżonkowi żyli jeszcze w r. 1715, kiedy ich syn Tomasz, współspadkobierca wuja Kazimierza Grzybowskiego, część odziedziczonej po nim sumy cedował Maciejowi Urbanowskiemu, swemu ciotecznemu bratu (P. 1149 I k. 183). Jan nie żył już w r. 1728, a wtedy syn Tomasz w imieniu własnym i matki kwitował z sum Heninga Bernarda Golcza, dziedzica Brzostowa i Miasteczka (N. 203 k. 22v).

N., mąż nie żyjącej już w r. 1688 Katarzyny Starkowieckiej, córki Macieja i Jadwigi z Bełdowskich, wdowy 1-o v. po Wiktorynie Stępowskim, 2-o v. po Władysławie Wolskim (Z. T. P. 47 k. 120). Maciej nie żył już w r. 1690, a był mężem Jadwigi Wielewickiej, wdowy 1-o v. po Jakubie Arciszewskim (Kc. 132 k. 561v). W r. 1695 nie żyła już i ta Jadwiga, a wtedy syn ich Ludwik spisywał wzajemne dożywocie z żoną Anną Padniewską (P. 1130 VII k. 101v). Była to córka Władysława i Ludmiły z Brańskich. Oboje M-cy żyli jeszcze w r. 1700 (G. 90 k. 257; P. 1139 XII k. 152v). Jakub, mąż Zuzanny Radzimińskiej, córki Floriana, która w r. 1690 od brata swego Macieja, podstolego nurskiego, otrzymała cesję sumy 1.500 zł. będącej u ojca (KC. 132 k. 565). Ewa i jej mąż Krzysztof Gosławski nie żyli już oboje w r. 1690. Maciej, w r. 1702 mąż Justyny Kuklińskiej, rodzącej się z Doroty Naworoskiej(?) 2-o v. Andrzejowej Romanowej (G. 91 k. 90v). Adam i Jadwiga z Łączyńskich, oboje już nie żyjący w r. 1719, rodzice Jana, który w r. 1706 na Miecznikowie w p. mławskim(!) zapisał 170 tynfów Andrzejowi Gołębiewskiemu (P. 1144 k. 134). Część dóbr Przedcze zwaną Miastkowszczyzna, sąsiadującą ze wsią Kołaki w p. mław., sprzedał w r. 1719 za 330 zł. Wojciechowi Jabłonowskiemu (P. 1168 k. 91v). Posesor części Wysoczki, t. r. roborował skrypt temuż Jabłonowskiemu (P. 1171 k. 135v). Niewątpliwie temu samemu Janowi M-mu (mimo, iż nazwany tu synem zmarłego Jana) narzeczona jego Marianna Kierska, córka Michał i Katarzyny z Chylińskich, wdowa 1-o v. po Janie Arnoldzie Chylińskim, zapisała w r. 1711 sumę 2.000 złp. (P. 1146 I k. 20). Pobrali się dopiero 1713.17/II. r. (LC Buk). Jej pierwszy mąż był dziedzicem Wysoczki, ona zaś w r. 1719 skasowała swe oprawne i dożywotnie prawa na tej wsi (P. 1171 k. 99v). Marianna z Kierskich żyła jeszcze w r. 1721 (G. 94 k. 178v). Jej mąż Jan był chrzestnym 1725.22/V. r. (LB Buk). Umarł w Wysiczce w r. 1737, pochowany 18/IX. w Buku w kościele, na który zapisał 300 zł. zabezpieczonych na Wysoczce (LM Buk).

Mateusz i Marianna, rodzice Katarzyny Marianny, ur. we wsi Dziewa 1726.17/XI. r. (LB Pieranie). Ewa, żona Bronisława Dąbrowskiego, już nie żyła w r. 1735. "Szl." Marcjanna M-a, z Lutogniewu, chrzestna 1745.8/VI. r. (LB Lutogniew). Wojciech, ekonom w Kołudzie, i Franciszka, rodzice Józefaty Teresy, ur. 1754.19/III. r. (LB Ludziska). Franciszka, z dworu we Wrześnicy (Brześnicy), zmarła 1758.9/I. r. (LM Dolsk). "Szl." Stanisław, przybysz (advena), liczący lat 80, zmarł w Strzelnie 1761.19/VI. r. (LM Strzelno). Jan, pochowany w Kcyni 1763.25/X. r. (LM Kcynia). "Szl." Michał, chrzestny 1780.19/III. r. (LB Dolsk). "Szl." Antoni, ekonom w Kuklinowie, chrzestny 1786.18/I. r. (LB Starygród). Stanisław zaślubił 1791.12/VI. r. Teresę Żołądkowską z Ostrówka (LC Św. Małg., Pozn.).

>Mieczowski, zob. Lubomyscy.

>Mieczyńscy. Katarzyna Rogalinka(!), wdowa(?) po Feliksie M-im, część wsi Bagienica wraz z częścią sołectwa tamże w p. nakiel. w r. 1524 sprzedała wyderkafem za 40 zł. Bartłomiejowi, Stefkowi(!) i Stanisławowi braciom ze Śleszyna (G. 335a k. 81v). Jan Tomasz, sługa skarbu koronnego, otrzymał 1621.10/I. roczną pensję 18 złp. z dochodów komory celnej w Poznaniu (M. K. 166 k. 429, 430).

>Miedniccy. Stanisław w r. 1629 płacił podymnego z młyna zw. Zwola od jednego komina 15 gr. (Py. 143 s. 33). Stanisław (Stanisław Jakub), syn zmarłego przed r. 1634 Wawrzyńca, zapewne identyczny z poprzednim Stanisławem, spisywał w r. 1631 wzajemne dożywocie ze swą żoną Dorotą Prądzyńską (N. 223 k. 903v), zaś w r. 1633 oprawił jej 500 złp. posagu (P. 1417 k. 938v). Obojgu im w r. 1636 zapisała dług 600 zł. wdowa Katarzyna z Zawadzkich Kwilecka (P. 1033 k. 866v). Stanisław nie żył już w r. 1645, kiedy Dorota, bedąc 2-o v. żoną Wojciecha Borzewskiego, kwitowała z 1.000 zł. Jana Tłukomskiego (N. 226 k. 144v). Ten Borzewski żył jeszcze w r. 1654 (N. 225 k. 438), zaś w r. 1658 Dorota była 3-o v. za Florianem Białochowskim (N. 227 k. 351).

>Miedzianowscy h Sulima wyszli z Miedzianowa (dawniej też Niedzianowa) w p. kaliskim. Bracia Dziersława i Bartosz, rodzeni z Niedzianowa, w r. 1437 z braćmi z Czachór pod zakładem 60 grz. stawiali sobie wzajemnie poręczycieli, iż będą żyć w pokoju (Gr. Kal. 2 k. 13v). Dorota, wdowa po Dziersławie z Niedzianowa wraz ze swym niedzielnym synem Szymonem w r. 1464 zapisała sumę sześciu grzywien Marcinowi z Niedzianowa (I. Kal. 1 k. 298). Tego Szymona pozywał w r. 1469 Marcin Kurowski z Tyńca (ib. 2 k. 53v), zaś oboje z matką Dorotą zostali t. r. obwieszczeni ze strony Marcina z Niedzianowa (Ib. k. 84). Do 60 grz. oprawy tej Doroty intromitowany został w r. 1475 Piotr Poniatowski (ib. k. 334v). Córka Dziersława była Małgorzata, którą opiekuni jej, więc rodzony stryj Mikołaj Niedzianowski oraz Piotr i Wojciech, dziedzice z Kurowa, wydali w r. 1476 za Andrzeja, syna Jana z Czachór, woźniego kaliskiego (ib. k. 408).

Mikołaj z Niedzianowa, chyba identyczny ze wspomnianym wyżej, więc brat rodzony Dziersława, wraz z żoną Dorotą, która miała 7 grz. oprawionych na wsi Chlewo, część owej wsi w r. 1475 odstąpili za takąż sumę Katarzynie z Chlewa (Py. 11 k. 108). Mikołaj z Niedzianowa w r. 1474 winien był uiścić 4 grz. "szl." Katarzynie, żonie "sław." Piotra z Czachór, woźnego kaliskiego (I. Kal. 2 k. 307v), chyba swej córce. Jak widzieliśmy wyżej, Mikołaj w r. 1476 bratanicę swą wydawał za Andrzeja(!) z Czachór, syna Jana, woźnego kaliskiego. Żonie swej Dorocie oprawił w r. 1477 posag 6 grz. na połowie części w Niedzianowie, wyłączając tę część, którą sprzedał był wyderkafem Piotrowi, woźnemu kaliskiemu (P. 1386 k. 88v). Żonie tego Piotra z Czachór, woźnego kaliskiego, Katarzynie (może też swej córce?) w r. 1479 sprzedał za 15 grz. swoje części Niedzianowa (ib. k. 118; I Kal. 2 k. 538). Anna, córka zmarłej Doroty, żony Mikołaja z Niedzianowa, a żona "opatrznego" Michała Kruczka z Kalisza, skwitowała w r. 1460 Mikołaja z Niedzianowa (ojca) z posagu swej zmarłej matki (I. Kal. 3 k. 28v). Po Dorocie, żonie Mikołaja Brudno z Niedzianowa, a więc po tej samej, jako po ciotce, jak również po Annie Kruczkowej, jako po siostrze ciotecznej, brały w r. 1485 spadek "szl." Dorota i Katarzyna, córki "szl." Stanisława Chalęckiego, mieszczanina pleszewskiego. Zaspokoił je z tego spadku Wojciech, syn Marcina z Miedzianowa (ib. k. 290), o którym będzie niżej. Wspomniana wyżej Katarzyna Niedzianowska, już jako wdowa po Piotrze Czachórskim, w r. 1500 kwitowała Wojciecha Poninatowskiego z pięciu grz. na jego części w Niedzianowie, którą to część Mikołaj Niedzianowski zastawił był za 15 grz. jej mężowi, woźnemu (I. Kal. 5 k. 197). Wszystko zdaje się wskazywać na to, iż Mikołaj z Doroty synow nie pozostawił.

Mikołaja z Niedzianowa, nie żyjącego już w r. 1469, a więc innego, syn Grzegorz otrzymał t. r. zobowiązanie od Agnieszki, żony Pawła z Gałązek Wielkich, iż da mu swą część w Niedzianowie w zamian za dwa składy roli (I. Kal. 2 k. 64). Żona tego Grzegorza, Elżbieta z Trąmpczyna, w r. 1472 kwitowała swego ojca Mikołaja i brata Jana Trąmpczyńskich z 30 grz. posagu, który mąż winien oprawić jej na Niedzianowie (I. R. Kon. 1 k. 1).

Jest wysoce prawdopodobne, iż z Mikołajem, mężem Doroty, żyjącym jeszcze w r. 1480, o którym pisałem wyżej, identyczny był Mikołaj, po którym Miedzianowscy łączący się w zwartą całość genealogiczną aż po początki XVIII.

Mikołaj z Miedzianowa (Niedzianowa) swoją część w tej wsi w r. 1466 sprzedał za 12 grz. synowi Marcinowi (I. Kal. 1 k. 365v). Obaj z tym synem ręczyli w r. 1469 za "szl." Macieja Kurowskiego, mieszczanina kaliskiego (ib. 2 k. 40v). Córką Mikołaja była Anna, żona Mikołaja z Sowiny Bogwiedz, która w r. 1464 kwitowała z 9 grz. brata Marcina (ib. 1 k. 309v). Wspomniany Marcin t. r. otrzymał zapis 6 grz. od Doroty, wdowy po Dziersławie z Niedzianowa, i od syna tego Dziersława, Szymona (ib. k. 298). Obwieszczał ich oboje, matkę i syna, w r. 1469 (ib. 2 k. 84) W r. 1470 skwitował z 4 grz. Agnieszkę, żonę Pawła z Gałązek (ib. k. 103). Za tego Marcina, żonę jego Elżbietę, i za syna ich Wojciecha, dziedziców w Miedzianowie, ręczyli w r. 1479 Wojciech Pruski Kurowski, iż będą żyć w pokoju z braćmi Droszewskimi (ib. k. 558). Marcin żył chyba jeszcze w r. 1495 (ib. 4 k. 380). Oprócz syna Wojciecha, o którym niżej, córki: Anna, w r. 1490 żona Andrzeja Liska z Wielawski, i Agnieszka, w r. 1498 żona Anna, w r. 1490 żona Andrzeja Liska z Wielawski, i Agnieszka żona Łukasza z Sowiny.

Wojciech, syn Marcina, w r. 1485 skwitowany z prawa bliższości przez siostrzenice i spadkobierczynie Doroty, żony Mikołaja z Miedzianowa zwanego Brudno, a siostry cioteczne córki owej Doroty, Anny Kruczkowej (ib. 3 k. 290). Za niego w r. 1487 ręczył Paweł Wrzeszcz z Mniejszych Gałązek i Wojciech Świder z Kurowa, iż bedzie żyć w pokoju z Janem z Czachór ojcem i Andrzejem z Czachór synem (ib. 3 k. 410v). O tych Czachórskich i ich związkach z M-imi było wyżej. Swej siostrze Annie, żonie Andrzeja Liska z Wielawsi, zapisywał w r. 1490 5 grz. długu (ib. k. 554). Od Anny, żony Stanisława Przetockiego w r. 1491 kupił za 100 grz. całą jej wieś ojczystą Poniatowo w p. kal. (P. 1387 k. 163), ake jeszcze potem, w r. 1499, w związku z tym kupnem będzie pozywał jej poręczycieli (I. Kal. 5 k. 99). Żonie Annie na swej części w Miedzianowie w r. 1491 oprawił 30 grz. posagu (P. 1387 k. 164). Pozywał t. r. Wojciecha Niedzianowskiego Baranka (syna też Marcina, ale niewątpliwie innego) o wtargnięcie siłą do bliższości w "Kuligowskiej" części Niedzianowa (I. Kal. 4 k. 112). Temuż Wojciechowi Barankowi w r. 1495 zapisał dług 3 grz. (ib. k. 380). Od siostry Agnieszki, żony Łukasza z Sowin, w r. 1498 uzyskał cesję praw do bliższości części "Dzierzkowskiej" (Derzkowskiej) w Miedzianowie, które to prawa om obojgu scedowała była Małgorzata Barankowa (ib. 5 k. 1). Pisany w r. 1500 "Poniatowskim" (ib. k. 197). Od Mikołaja Bachorzewskiego kupił za 150 grz. części w Bieniewie, Będzieszynie i Wierzbowcu, do których intromisję uzyskał w r. 1505 (ib. 6 k. 63, 80). Łan roli w Bieniewie zastawił w r. 1507 za 10 grz. Mikołajowi Bachorzewskiemu (ib. k. 139). Od Marcina Przybka Gałąskiego z Małych Gałązek kupił w r. 1513 za 72 grz. jego części w tej wsi, jak też w Chorzewie(?) i w Rudzie(?) p. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 19v). Od Jerzego, Walentego i Tomasza, synów zmarłego Andrzeja Zakrzewskiego, w r. 1518 kupił wyderkafem za 11 grz. połowę pustego folwarku w Zakrzewie p. kal. (ib. k. 51). Drugą żoną Wojciecha była między r. 1519 a 1529 Gertruda Gałęska, córka Jana (I. R. Z. Kal. 3 k. 427). W granicach tych też lat nabył Wojciech 20 grz. od Bartłomieja Biegańskiego części w Biaganinie (ib. k. 390). Wojciechowi Bieniewskiemu Pruszakowi w r. 1524 sprzedał za 250 grz. części w Bieniewie i Będzieszynie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 89). Od Mikołaja Karskiego nabył wyderkafem 1525 r. za 22 grz. część w Grodzielcu p. kal. Karski spłacał w ten sposób dług ojcowski (ib. k 107v). Od Jana M-go kupił w r. 1529 za 30 grz. części w Miedzianowie. Nazwany wtedy Poniatowskim (ib. k. 134v). Niemal niewatpliwie synem Wojciecha zdaje się być Szymon, dziedziczący w Poniatowie i Gałązkach. Mniej pewny drugi syn, Bartłomiej, nazwany stryjem jednego z synów Szymona, ale czy był stryjem rodzonym?

1. Szymon M. cz. Poniatowski, zap. syn Wojciecha, stryj Jadwigi M-ej, żony Wojciecha Droszewskiego 1539 r. (ib. 6 k. 341), a w r. 1552 występował jako stryj Zofii Szczytnickiej, żony Piotra Pawłowskiego (P. 1396 k. 24; R. Kal. 1 k. 1). T. r. od Tomasza Goreckiego kupił za 100 grz. część "Ordzińską" w Gałąskach czyli w Charzewie (R. Kal. 1 k. 6). Dziedzic w Poniatowie 1553 r. (I. Kal. 17 s. 628). Wespół z żoną Praksedą Noskowską skwitowany w r. 1558 z 32 grz. przez wdowę Annę z Sobockich Bielską (I. Kal. 23 s. 721). Żyli jeszcze oboje w r. 1562 r., kiedy to Prakseda pozywała o rany Katarzynę Gałęską (ib. 27 s. 1187). Szymon już nie żył w r. 1568 (ib. 34 s. 103). Synowie: Bartłomiej, Stanisław i Wojciech. Z córek, Anna, za którą ojciec w r. 1553 w posagu jej mężowi Jaskóleckiemu Rżanemu zapisał 200 zł. (I. Kal. 17 s. 250). Żyli oboje w r. 1585, ona była wdową 1595 r. Druga z córek to chyba Prakseda, w r. 1574 wdowa po Tomaszu Stawskim. Może identyczna z nią Prakseda M-a, w r. 1602 wdowa po Jerzym Krzczonowskim cz. Wilczkowskim. Na tę ich identyczność wspazywałby zapis pieniężny jaki Prakseda Krzczonowska miała od Jana Noskowskiego (I. Ka. 68 s. 282).

1) Bartłomiej, syn Szymona i zap. Noskowskiej, w r. 1568 zapisał 380 zł. długu bratu Stanisławowi (I. Kal. 34 s. 103) i t. r. zapisał dług 22 zł. stryjowi Bartłomiejowi, podstolemu kaliskiemu (I. Kal. 34 s. 321). Żył jeszcze w r. 1570 (ib. 36 s. 581).

2) Stanisław, syn Szymona i zap. Noskowskiej, na połowie części w Miedzianowie, Poniatowie, Gałąskach Wielkich i Małych, pustkach Podsadowie, dóbr w p. kal. mających mu przypaść z działów z braćmi Bartłomiejem i Wojciechem, oprawił w r. 1568 posag 700 złp. żonie Ludmile Dobrzyckiej, córce Stanisława (R. Kal. 3 k. 73v). T. r. teść Dobrzycki z tytułu wyprawy za córką zapisał mu dług 400 zł. (I. Kal. 34 s. 893). Żył jeszcze Stanisław w r. 1570 (ib. 36 s. 581), ale umarł przed żoną, oboje zaś nie żyli już w r. 1576, kiedy to w imieniu ich syna Stanisława jego wuj Jan Dobrzycki Grzymek wydzierżawił za 30 zł. rocznego czynszu części Miedzianowa, Poniatowa i obu Gałązek, podległe oprawie zmarłej Ludwmiły, Wojciechowi Turskiemu Januszewiczowi (ib. 44 s. 1011). Stanisław żył jeszcze w r. 1596. Zapisał wtedy 100 zł. długu stryjowi Wojciechowi (ib. 63 k. 123), a oprawę swej matki na połowach części Miedzianowa, Poniatowa, Gałązek Wielkich i Małych oraz pustek Podsadowa cedował Maciejowi Droszewskiemu cz. Gniazdowskiemu (ib. k. 176v).

3) Wojciech, syn Szymona i Noskowskiej, wspomniany w r. 1568 jako jeszcze niepodzielony z braćmi (R. Kal. 3 k. 73v). Części Miedzianowa, Poniatowa i Gałązek w r. 1580 sprzedał za 2.100 złp. Maciejowi Droszewskiemu cz. Gniazdowskiemu, podwojewodziemu kaliskiemu (ib. 5 k. 134). Kwitował w r. 1584 Jana M-go, syna zmarłego Stanisława, "brata stryjecznego ze stryjecznych" (I. Kal. 50 s. 824). Na połowie sum zastawnych na części Droszewa, zapisanych przez Marcina i Wojciecha Droszewskich, oprawił w r. 1591 posag 300 złp. żonie swej Ewie Kotowieckiej (R. Kal. 6 k. 394), zaś w r. 1596 brat jej Wojciech Kotowiecki Filipczyk skwitował go z zobowiązania oprawienia 1.900 zł. na zastawnych częściach Droszewa (I. Kal. 63 k. 170). Część Pawłowa Wielkiego, kupioną w r. 1596 za 500 zł. od Macieja Mańkowskiego, sprzedał t. r. za takąż sumę Pawłowi Pawłowskiemu (I. Kal. 63 k. 304; R. Kal. 7 k. 5v). W r. 1598 uczynił tej żonie ponowną oprawę na 300 zł. posagu (R. Kal. 7 k. 132v). Wespół z nią w r. 1611 kwitował się z małżonkami Wszołowskimi z kontraktu dzierżawy dóbr Sulisławic i Gaj (I. Kal. 77a s. 778). Wojciech, skwitowany w r. 1621 przez zięcia Radłowskiego z sumy posagowej 1.000 złp. (ib. s. 667). Oboje z żoną dostali w r. 1618 od tegoż Radłowskiego zapis 80 zł. rocznej pensji (ib. 84 s. 1371). Nie żył już Wojciech w r. 1623 (R. Kal. 10 k. 147). Syn Jan. Córka Anna wydana w r. 1608 za Marcina Radłowskiego z Radłowa w p. kal., który żył jeszcze w r. 1623, a była ona wdową w latach 1636-1649).

Jan, syn Wojciecha i Kotowieckiej, od Wojciecha Droszewskiego kupił w r. 1611 za 4.000 złp. części w Droszewie i Popówku p. kal. (R. Kal. 8 k. 23v), i jednocześnie córce tego Wojciecha a swojej przyszłej żonie Katarzynie Droszewskiej na połowie tych części oprawił 1.400 zł. posagu (ib. k. 24v). Pobrali się tego roku, krótko po 19/IV. (I. Kal. 77a s. 441). Części w Droszewie i Popówku Jan w r. 1613 sprzedał za 4.500 zł. Janowi Boguckiemu (R. Kal. 8 k. 244). T. r. oboje z żoną spisywali wzajemne dożywocie (ib. k. 488v). Mieszkali w Śliwnikach koło Skalmierzyc. Jan żył jeszcze w r. 1616, kiedy to szwagrowi Radłowskiemu zapisywał dług 100 zł. (I. Kal. 82 s. 1234). Nie żył już 1618 r., a Katarzyna t. r. wyszła 2-o v. za Łukasza Kęszyckiego, któremu zapisała wtedy dług 1.500 złp. (ib. 84 s. 959). Stąd możnaby wnosić, że jej pierwszy mąż zmarł w r. 1616 lub 1617. Umarła między r. 1639 a r. 1644 (R. Kal. 14 s. 89; Kośc. 301 k. 684). Z córek, Anna, ur. w Droszewie ochrzcz. 1612.4/XII. r. (LB Droszew), przed r. 1637 wyszła za Jakuba Wysockiego, była wdową w latach 1661-1677, umarła między r. 1677 a 1698 Dorota, ur. w Śliwnikach, ochrzcz. 1613.22/XI. r. (LB Skalmierzyce). Z synów, o Wojciechu niżej. Maciej, bezpotomny, umarł między r. 1644 a 1652 (Kośc. 301 k. 684; P. 1064 k. 249).

Wojciech, syn Jana i Droszewskiej, ur. w Śliwnikach, ochrzcz. 1615.22/III. r. (LB Skalmierzyce), podwojewodzi łęczycki i pisarz grodzki ostrzeszowski 1667 r. (R. Kal. 2 k. 246), sędzia surogator grodzki ostrzeszowski 1683 r. (Z. T. P. 33 s. 309). Wystepwoał wraz z bratem w r. 1644 (Kośc. 301 k. 684), a w r. 1652, będąc już tego brata spadkobiercą, kwitował Seweryna Kęszyckiego, syna ich zmarłego już ojczyma Łukasza Kęszyckiego, z długów (P. 1064 k. 249). Umarł między r. 1684 a 1690 (P. 1107 V k. 67v; I. Kal. 146 s. 284). Jego żoną była w r. 1683 Anna Rogaczewska, córka Wacława i Anny z Dobrzyckich (P. 1106 III k. 32v), która 1684 r. skwitowała swego brata Adama z majątku po rodzicach (P. 1107 V k. 67v). Bedąc już wdowa, wraz z synem Andrzejem w r. 1690 zawierała kontrakt z małżonkami Skarzyńskimi (I. Kal. 146 s. 284). Już nie żyła w r. 1698 (Py. 156 s. 22). Wspomniany Andrzej w r. 1691 roborował kontrakt z Benedyktem Kęszyckim spisany w Urbanowie (Kośc. 307 k. 324). Była i córka Konstancja, w r. 1698 żona Stefana Piekarskiego.

2. Bartłomiej, zapewne syn Wojciecha, burgrabia i pisarz grodzki kaliski w r. 1539 (I. R. Gr. Kon. 3 k. 162), podwojewodzi kaliski 1540 r. (P. 1394 k. 369v), a w r. 1544 mowa o nim jako o byłym pisarzy grodzkim kaliskim (I. Kal. 7 k. 41), ponownie mianowany na to pisarstwo 1552.15/IV. r. (ib. 15 k. 193), sprawował ten urząd do r. 1557. Potem był surogatorem i administratorem urzędu starościńskiego kaliskiego i konińskiego, który to urząd zlecił mu starosta generalny wielkopolski 1557.26/VII. r. (ib. 22 k. 368), ale przez króla mianowany dopiero 1561 r. (P. 1397 k. 92v). Podstarości kaliski 1562 r. (I. Kal. 27 s. 557), podstoli kaliski, z zachowaniem surogatorii 1564 r. (ib. 29 s. 898). Jeszcze w r. 1564 mowa o nim jako o surogatorze w administrowaniu urzędu starościńskiego powiatów kaliskiego i konińskiego (P. 1397 k. 366), w r. 1565 już tylko jako o podstolim kaliskim (I. i D. Z. Kal. 6 k. 559v), a surogatorem był już wtedy Dobrogost Potworowski. W r. 1569 nazwany podstolim i podwojewidzim kaliskim (R. Kal. 3 k. 106v). Od Małgorzzaty, wdowy po Wojciechu Wardęskim, i od Doroty, żony opatrz. Andrzeja Brodowego z Mchowa w p. przedeckim, sióstr Zdzenickich, córek zmarłego Piotra Zdzenickiego cz. Kujawskiego, kupił w r. 1539 za 400 grz. cztery łany w Boczkowie p. kal. (P. 1394 k. 285v). Od Stanisława Zaremby z Kalinowy w r. 1540 nabył wyderkafem za 320 zł. węg. wieś Strzałkowo w p. kal. (ib. k. 369v). Od Macieja Manieckiego kupił w r. 1542 za 600 grz. części wsi Koryta i pustek Walendowice i Nowawieś p. kal. (iv. k. 550). Od Anny, żony Wojciecha Kemblana Wszołowskiego, i panny Katarzyny, sióstr Tomickich, dokupił w r. 1543 inne części pustki Nowawieś płacąc 60 grz. (I. i D. Z. Kal. 6 k. 367). Miał sobie zastawione przez małżonków Śliwnickich pół Bronowa w p. kal. i w r. 1546 wespół z Maciejem Pabianowskim skwitował ich ze 100 grz. sumy zastawnej (I. Kal. 9 k. 142). Od Jana Rogaskiego w r. 1547 nabył wyderkafem za 13 złp. łan pusty w Chociczy p. pyzdr. (Py. 31 k. 3). Od Piotra ze Służewa, wojewody kaliskiego, uzyskał rezygnację praw emfiteutycznych do połowy pustych łanów w Pawłówku, wsi należącej do kaliskiego urzędu wojewodzińskiego, co zostało potwierdzone 1549.22/I. r. (M. R. P. S. V 4708). Od wspomnianej wyżej Katarzyny Tomickiej, teraz już żony Wojciecha Chorzewskiego cz. Taczanowskiego, kupił w r. 1549 za 450 grz. jej czwartą część wsi Koryta i pustek Nowawieś i Walendowice (P. 1395 k. 473v). Dziedzic Koryty i Nowejwsi, pozwany w r. 1550 przez Zofię z Sokolnickich Królikowską (I. Kal. 12 II s. 371). Od Jana Sławińskiego, syna zmarłej Praksedy Golińskiej, otrzymał w r. 1551 zobowiązanie donacji placu koło murów przed miastem Kaliszem (I. Kal. 14 s. 1052). Od Andrzeja Siedlemińskiego z pow. pyzdr. dostał w r. 1558 zobowiazanie oprawienia 1.100 zł. posagu przyszłej żonie a córce Bartłomieja, Dorocie (ib. 23 s. 365). Od Wawrzyńca Gieskiego i Małgorzaty z Noskowskich, małżonków, wydzierżawił w r. 1562 za 100 zł. Pawłówko w p. kon., w której to wsi trzymał już jeden łan osiadły i dwa puste (ib. 27 s. 182). Od Stanisława Świelugowskiego cz. Kotarbskiego kupił część w Świelugowie p. kal. (R. Kal. 6 s. 331). Ostatnia znana mi wzmianka o nim pochodzi z r. 1569 (ib. 3 k. 106v). Chyba już nie żył w r. 1570, kiedy na urzędzie podstolego kaliskiego widzimy Stanisława Lipskiego (I. Kal. 36 s. 37). Nie żył już napewno w r. 1582 (ib. 48 s. 822). Jego żoną była Anna Noskowska cz. Głogińska, córka Macieja Głogińskiego z Noskowa, której w r. 1541 na połowie Strzałkowa w p. kal. oprawił posag 150 grz. (Py. 23 k. 149). W r. 1544 oprawę owego posagu przeniósł na połowę Koryty oraz pustek Nowejwsi i Walendowic (I. i D. Z. Kal. 6 k. 380). Widocznie Strzałków został sprzedany. Synowie: Stanisław, Piotr, Andrzej i Rafał. Z córek, Dorota wyszła w r. 1558 za Andrzeja Siedlemińskiego (Siedlimińskiego), wdowa w latach 1562-1584, już 1585 r. była 2-o v. żoną Baltazara Bronikowskiego, żyła jeszcze w r. 1597. Anna, w r. 1581 żona Macieja Przybysławskiego cz. Mierzyńskiego, wdowa w latach 1592-1604.

1) Stanisław, syn Bartłomieja i Noskowskiej, mąż Anny Kemblanówny Karmińskiej, córki Macieja, która w r. 1559 otrzymała od swego teścia oprawę 300 zł. posagu i 50 zł. wyprawy na czwartej części Koryty oraz pustek Nowawieś i Walendowice. Sumę tę wypłacił Stanisław Kemblan Chełkowski (I. Kal. 24 k. 440; I. i D. Z. Kal. 6 k. 538v). Stanisław od ojca dostał w r. 1562 piątą część Walendowic (I. Kal. 27 s. 146). T. r. został zabity, a wizji ciała dokonano 19/VI. O to zabójstwo brat Piotr, opiekun nieletnich bratanków, oskarżył Jana Russockiego, miecznika kaliskiego, oraz jego synów Adriana i Wojciecha (ib. s. 955). Odwowiała Anna z Karmińskich t. r. uzyskała od swych braci zobowiązania wydzierżawienia jej na trzy lata części rodzicielskich w Karminie i Chełkowie za sumę 200 złp. (Kośc. 241 k. 170v). Uzyskała w r. 1564 intromisję do dóbr swych oprawnych, tj. do jednej czwartej części Koryty, Nowejwsi i Walendowic (ib. 29 s. 481). Chyba była jeszcze wdową w r. 1567 (Kośc. 246 k. 27), a w r. 1584, już jako 2-o v. żona Floriana Nieniewskiego, kwitowała swego syna Jana ze swej oprawy na dobrach w Korycie, Nowejwsi i Walendowicach (ib. 50 s. 841). Będąc wdową i po tym drugim mężu żyła jeszcze w r. 1596 (ib. 63 k. 190). Synowie, Jan, o którym niżej, i Bartłomiej, wspomniany w r. 1562 jako nieletni (ib. 27 s. 955), zapewne młodo zmarły, a z pewnością już nie żyjący w r. 1581 (R. Kal. 5 k. 202). Córka Jadwiga w latach 1562-1567 zostawała pod opieką dziada Bartłomieja (ib. s. 1349; Kośc. 246 k. 27).

Jan, syn Stanisława i Karmińskiej, nieletni w r. 1562, pod opieką stryja Piotra M-go (I. Kal. 27 s. 955), w r. 1584 dawał zobowiązanie swym stryjom stawienia do akt matki swojej, 2-o v. Nieniewskiej, dla skasowania oprawy. Skwitował też wtedy tych stryjów z zapisów dziada Bartłomieja i babki Noskowskiej (ib. 50 s. 797, 798). Ze stryjami, Andrzejem i Rafałem, 25/V. t. r. dokonał działów części w Korycie, Nowejwsi i Walendowicach (ib. s. 877). Części Świelugowa p. kal. w r. 1605 rezygnował Piotrowi i Maciejowi Jaskólskim (R. Kal. 7 k. 567v). Od stryja Andrzeja wraz ze swym synem Stanisławem kupili w r. 1610 za 400 zł. części Pawłówka p. kal. (R. Kal. 1 k. 564) a on sam swoje części tej wsi dał "z miłości ojcowskiej" temu synowi (ib. k. 565v). Temuż synowi w r. 1614 sprzedał za 4.000 swoje części Koryty, Walendowic i Nowejwsi (ib. 8 k. 352v). Wyłączył wtedy tylko z tej transakcji łan pusty "Gąsiorowski" w Korycie, ale i ten w r. 1617 za 200 zł. sprzedał synowi (ib. 9 k. 29). Chyba żył jeszcze w r. 1620 (P. 1411 k. 526v), nie żył już 1624 r. (I. Kal. 90b s. 2135). Jego żoną była Anna Tomicka, córka Piotra z Ciemierowa, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1588 (R. Kal. 6 s. 9, 7 k. 128b). Otrzymała ona w r. 1596 od Stanisława Rumiejowskiego poddanych ze wsi Trzebawa, Szwagrzyków (I. Kal. 63 k. 420). Od męża dostała w r. 1598 oprawę 700 zł. posagu na całych częściach w Korycie, Walendowicach i Nowejwsi. Pawłówko zostało z tej oprawy wyłączone (R. Kal. 7 k. 128b). Żyła ona jeszcze w r. 1611 (I. Kal. 77 s. 953).

Stanisław, syn Jana i Tomickiej, jak widzieliśmy, wraz z ojcem nabył w r. 1610 Pawłówko od stryja Andrzeja, a jednocześnie ojciec zlał nań prawa do tej wsi. Z kolei Stanisław wszystkie prawa do Pawłówka scedował w r. 1612 kaliskiemu kolegium jezuickiemu (R. Kal. 8 k. 146). Wiemy już, że w r. 1614 nabył od ojca części Koryty, Nowejwsi i Walendowic. Wszystkie te części w r. 1617 sprzedał za 5.000 złp. Dymitrowi Weiherowi, staroście kościerzyńskiemu (P. 1410 k. 369v). Od Zygmunta, Adama, Jana, Piotra i Jakuba braci Kołaczkowskich nabył w r. 1620 wyderkafem za 2.500 złp. ich części w mieście Jutrosinie i wsi Siedlcu w p. pyzdr. (P. 1411 k. 526v). Umarł między r. 1624 a 1636 (I. Kal. 90b s. 2135, 102 s. 179). Pierwszą jego żoną, zaślubioną w r. 1616, była Wiktoryna Jemiałkowska. Od jej ojca Andrzeja na krótko przed ślubem, 9/I., otrzymał zapis 1.000 zł. posagu i 200 zł. wyprawy (ib. 82 s. 42). Nie żyła już ona 1622 r., kiedy Stanisław kwitował teścia z 200 zł. tej wyprawy (ib. 88a s. 348). Ze swą drugą żoną, Dorotą Czampską kwitował się w r. 1624 z Janem Gorzewskim z kontraktu zawartego w r. 1623, dotyczącego części wsi Szczury (ib. 90b s. 2135). Miała Dorota na częściach Strzyżowa w p. ostrze. zapis zastawny 1.000 zł. dany przez Baltazara Jeraczewskiego i Jadwigę z Suchorzewskich, który to zapis przed r. 1636 scedowała małżonkom Wilczyckim (ib. 102 s. 1914). Z Jemiałkowskiej syn Andrzej.

Andrzej, syn Stanisława i Jemiałkowskiej, nieletni w r. 1624 (ib. 90b s. 2341). Zapisy jakie na Bruczkowie miała matka od ojca i braci cedował w r. 1636 Stanisławowi Przyjemskiemu, marszałkowi nadwirnemu kor., staroście generalnemu wielkopolskiemu (ib. 102 s. 179). Ustanowił w r. 1682 opiekunów dla swych dzieci (P. 1105 XII k. 1v), nie żył już w r. 1686 (P. 1112 XII k. 91). Żoną jego była Joanna Jadwiga Janeciusówna, córka Jerzego, doktora filozofii i medycyny sekretarza królewskiego, rajcy poznańskiego, której w r. 1660 dał zobowiązanie sporządzenia oprawy, skoro tylko otrzyma jej posag. Spisał też z nią wzajemne dożywocie (P. 187 k. 275, 879 k. 129, 130v, 1112 XII k. 91). Joanna, już będąc wdową, swoją sumę posagową, to jest 15.000 złp., zapisaną przez ojca na kamienicy przy ulicy Wielkiej, cedowała w r. 1687 Marcinowi Smoguleckiemu, staroście nakielskiemu (P. 1113 I k. 48v). Jak się zdaje, mieszkała 1691 r. w Michalczy (LC Kłecko). Nie żyła już w r. 1700 (P. 1139 IX k. 30v). Syn ich Michał. ochrzcz. 1668.5/X. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), żył jeszcze w r. 1687). (P. 1113 I k. 48v). Z córek, Jadwiga (Jadwiga Joanna), była ochrzcz. 1662.2/IV. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), a będąc już żoną Kazimierza Gintowta w r. 1687 kwitowała matkę z 2.000 złp. (P. 1113 I k. 50), nie żyła już w r. 1724. Teresa (Teresa Barbara), ochrzcz. 1663.23/X. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), jeszcze niezamężna w r. 1687, była 1700 r. żoną Kazimierza Piaseckiego, a umarła między r. 1724 a 1731. Wreszcie Anna (Anna Małgorzata), ochrzcz. 1665.14/VII. r. (ib.), zaślubiona 1691.19/II. r. Janowi Buszkowskiemu, umarła między r. 1724 a 1737. W zapisie zeznanym przez jej córkę, Annę z Buszkowskich wdowę Konarską, nazwana "Wężykówną M-ą" (P. 1338 k. 165).

2) Piotr, syn Bartłomieja i Noskowskiej, jako opiekun nieletnich bratanków, Jana i Bartłomieja, skarżył w r. 1562 Russockich o zabicie ich ojca (I. Kal. 27 s. 955). Jemu i jego braciom Maciej Przybysławski cz. Mierzyński dał zobowiązanie oprawienia 400 zł. posagu siostrze ich Annie M-ej, czego dopełnił w r. 1581 (R. Kal. 5 k. 202). Piotr skwitował w r. 1584 swych braci, Andrzeja i Rafała, oraz bratanka po bracie Stanisławie, z długów zapisanych przez rodziców, Bartłomieja i Annę M-ch (I. Kal. 50 s. 790). Wespół z braćmi, Andrzejem i Rafałem, części w Świelugowie w p. kal. w r. 1590 dał Piotrowi i Maciejowi Janowi Jaskólskim Rżanym (R. Kal. 6 s. 331). Kwitował w r. 1592 swą wyżej wspomnianą siostrę Annę, już owdowiałą (I. Kal. 59 s. 867). Z braćmi, Andrzejem i Rafałem, części w Jaskółkach zrezygnował przed r. 1596 Maciejowi Jakólskiemu (I. i D. Z. Kal. 28 k. 28v). Od Stanisława Wszołowskiego, któremu sprzedał był części w Pawłówku, dostał w r. 1596 z powrotem cesję owych dóbr (I. Kal. 63 k. 696). Wydając w r. 1602 córkę Annę za Jana Brodzkiego, zapisał za nią swemu przyszłemu zięciowi 300 zł. posagu gotowizną i 100 zł. wyprawą (ib. 68 s. 545). Prawa swe do Pawłówka przelał w r. 1610 na kaliskie kolegium jezuickie (R. Kal. 1 k. 524v). Umarł w r. 1611 lub 1612 (I. Kal. 77a s. 144, 78 s. 152). Jego żoną była Agnieszka Kemblanówna Wszołowska, córka Stanisława, której w r. 1573 na całych połowąch części w Korycie i Pawłówku, oraz w pustkach Nowejwsi i Walendowicach oprawił posag 1.250 zł. (R. Kal. 4 k. 95). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1592 (ib. 6 k. 687). Będąc już wdową, w r. 1612 zapisała 100 zł. długu córce Annie, owdowiałej Brodzkiej (I. Kal. 78 s. 152) i t. r. została przez tę córkę skwitowana (ib. s. 1073). Części Koryty, Nowejwsi i Walendowic wydzierżawiła w r. 1612 małżonkom Gałęskim (ib. s. 934). Od Krzysztofa Suchorzewskiego brała zastawem za 1.300 zł. części w Nieniewie, a czego w r. 1616 skwitowała go (ib. 82 s. 717). T. r. swej córce Annie i jej drugiemu mężowi, Wojciechowi Łabęckiemu, zapisała dług 200 zł., córkom zaś niezamężnym, Barbarze i Katarzynie,, po 100 zł. każdej (ib. s. 835, 837). Żyła jeszcze w r. 1618 (ib. 84 s. 1079). Syn Stefan. Z córek, Anna wyszła w r. 1602, krótko po 6/V., za Jana Brodzkiego, była wdową w latach 1604-1612, a w r. 1616 już 2-o v. żoną Wojciecha Łabęckiego. Katarzyna i Barbara, niezamężne, żyły jeszcze w r. 1618 (I. Kal. 84 s. 1079).

Stefan (Stefan Piotr), syn Piotra i Wszołowskiej, występował w roli chrzestnego 1612.4/X. r. (LB Skalmierzyce). Miał wraz z siostrami, Katarzyną i Barbarą, sumę 1.800 zł. u Ludwika Weihera, podkomorzego chełmińskiego, od której to sumy matka ich odbierała w r. 1616 prowizję 180 zł. (ib. 82 s. 1804), zaś w r. 1618 taką samą prowizję sam odbierał wraz z matką od Dymitra Weiherta, starosty kościańskiego, syna zmarłego już Ludwika (ib. 84 s. 1079). Od Zygmanta Suchorzewskiego brał w r. 1622 zastawem za 5.000 złp. Żegocino i części Niewiewa (Niniewa) w p. kal. (ib. 88a s. 1102). Pozywany w r. 1625 przez Andrzeja Jerzykowskiego o poranienie (I. Kon. 44 k. 100). Od Michała Gogolińskiego i żony jego Zofii z Goreczek Milewskiej kupił w r. 1626 za 5.000 zł. części Podlesia i pustki Czempinia w p. pyzdr. (P. 1415 ik. 418; Py. 143 k. 101), zaś w r. 1629 dobra te za 5.000 złp. sprzedał Janowi Podleskiemu (P. 1416 k. 637v). Od Jakuba Rogalińskiego w r. 1636 wydzierżawił wespół z żoną pod zakładem 1.000 zł. Pawłowo w p. gniezn. (P. 1033 k. 486). T. r. wraz z żoną dzierżawił też Uchorowo, trzymając je od opiekunów nieletnich Bieganowskich, dzieci zmarłego Krzysztofa (P. 1033 k. 810). Od Adama Nieniewskiego i żony jego, Anny z Grabskich, w r. 1639 nabył wyderkafem za 2.500 złp. części Kotowa w p. kośc. (P. 1419 k. 1212) i w związku z tym wyderkafem był w r. 1642 pozywany przez tychże Nieniewskich, ale już tego samego roku skwitowali się wzjemnie (P. 164 k. 168; Kośc. 301 k. 537). Nie żył już w r. 1655 (G. 82 k. 1125v). Jego żoną była Anna Poradowska, córka Sebastiana i Katarzyny z Pogorzelskich, która w r. 1622 skwitowała swego ojca z 1.200 złp. posagu i z 300 złp. wyprawy (I. Kal. 88a s. 1107; P. 165 k. 38). Oprawę 1.500 złp. posagu dostała od męża w r. 1629 (P. 1416 k. 636v). Już będąc wdową, w r. 1655 wraz z synami Piotrem i Stefanem wdowę z dziećmi, poddanych z Koryty, dali Jakubowi Brzezińskiemu (G. 82 k. 1125v). Były i córki, Katarzyna, w r. 1647 żona Wojciecha Milewskiego, i Anna, ochrzcz. 1631.16/II. r. (LB Rydzyna). Dalszych losów tego potomstwa nie znam.

3) Andrzej, syn Bartłomieja i Noskowskiej, wraz z braćmi i bratankiem Janem skwitowani w r. 1582 przez Mikołaja Wójcickiego w pow. sieradzkiego z sumy, którą dała do wiernych rąk Bartłomiejowi M-mu Agnieszka, siostra tego Macieja (I. Kal. 48 s. 822). Przeprowadził Andrzej w r. 1584 z bratem Rafałem i bratankiem Janem działy dóbr Koryta z pustkami Nowawieś i Walendowice (ib. 50 s. 877). Swoje części w Pawłówku w r. 1610 sprzedał za 400 złp. bratankowi Janowi i jego synowi Stanisławowi (R. Kal. 1 k. 564). Części w Korycie, Nowejwsi i Walendowicach przed r. 1612 zastawił za 870 zł. Maciejowi Klunowskiemu, który ów zastaw Janowi Lipskiemu, od którego to Lipskiego, w r. 1612 już nie żyjącego, Andrzej dobrał jeszcze 140 złp. (I. Kal. 78 s. 612). Te dobra w r. 1612 sprzedał za 5.000 zł. Piotrowi Gniewoszowi z Wnorowa (R. Kal. 8 k. 207). Od ks. Sebastiana Łąckiego t. r. wespół ze swą drugą żoną wydzierżawił Popowo w p. kal. (I. Kal. 78 s. 1520), a w r. 1614 oboje M-cy byli przez Łąckiego skwitowani z 370 zł. z tej dzierżawy (P. 992 k. 582v). Żył jeszcze Andrzej w r. 1625 (R. Kal. 10 k. 359v). Pierwszy raz żenił się w r. 1579 z Zofią Kłonowską, córką Stanisława, której t. r., jeszcze przed ślubem, zobowiązał się na połowie części w Korycie, Nowejwsi i Walendowicach oraz na części Pawłówka, dobrach należnych mu z działów braterskich, oprawić jej 750 zł. posagu (Py. 116 k. 90v). Była ta Zofia 1-o v. żoną Stanisława Goyskiego. T. r., będąc już żoną Andrzeja, sumę 600 złp. zapisaną jej przez braci, scedowała bratu Maciejowi (P. 932 k. 129). Wzajemne dożywocie małżonkowie spisywali w r. 1593 (R. Kal. 6 k. 760). Zofia potomstwa nie miała, a nie żyła już w r. 1596, kiedy bracia i spadkobiercy jej oprawę na Korycie, Nowejwsi, Walendowicach i Pawłowie scedowali Janowi Lipskiemu (I. Kal. 63 k. 682v). Drugą żoną Andrzeja była Anna Potworowska, której w r. 1612 zapisywał dług 1.400 zł. (ib. 78 s. 1345; R. Kal. 8 k. 207). Ta Anna, córka Mikołaja Potworowskiego, a ciotka i współspadkobierczyni Adama Potworowskiego, części po nim we wsi Leziona i w pustce Wielopole w p. kal. w r. 1625 sprzedała za 11.500 zł. Janowi Kobierzyckiemu z Rychnowa (R. Kal. 10 k. 359v).

4) Rafał, syn Bartłomieja i Noskowskiej, wspomniany w r. 1581 (ib. 5 k. 202), uczestniczył w r. 1584 w działach w bratem Andrzejem i bratankiem Janem (I. Kal. 50 s. 877). Część Pawłówka w r. 1597 dał w dożywotnią posesję siostrze Dorocie, wdowie po Andrzeju Siedlemińskim (I. i D. Z. Kal. 28 k. 81). Wraz z żoną kwitował się w r. 1602 z małżonkami Pawłowskimi z dzierżawy części wsi Koryta (I. Kal. 68 s. 765). Swe prawa do wsi Pawłówko zrezygnował w r. 1609 jezuitom kaliskim (R. Kal. 1 k. 451). Części swoje w Korycie oraz w pustkach Walendowicach i Nowejwsi w r. 1610 sprzedał za 1.900 zł. Jerzemu Czermińskiemu (ib. k. 519v). Chyba żył jeszcze w r. 1619 (I. Kon. 40 s. 137), ale z całą pewnością nie żył w r. 1647 (Z. T. P. 29 s. 2597). Jego żoną była Anna Ostrowska, córka Sebastiana Ostrowskiego Zdzieszka, która w r. 1602 zapisała dług 100 złp. Maciejowi Dzierżnickiemu (I. Kal. 68 s. 360). Syn, Jan Stanisław, oskarżony był w r. 1619 o zadanie ran, przez Hektora Potockiego z ziemi sieradzkiej (I. Kon. 40 s. 137). W r. 1654 był dziedzicem części Niemojowa (Z. T. P. 30 s. 1185), żył jeszcze w r. 1655 (ib. s. 1290). Zob. tablice 1-2.

@tablica: Miedzianowscy h. Sulima 1.

@tablica: Miedzianowscy h. Sulima 2.

Nie mam pewności, czy wszystkich, o których będę tu mówił, można zaliczyć do Sulimów. Wątpliwości nasuwają zwłaszcza ci żyjący w wieku XV, kiedy, jak się zdaje, w częściach Miedzianowa mogli siedzieć przedstawiciele i innych rodów herbowych. Sz. Andrzej, sołtys z Niedzianowa, 1475 r. mąż Doroty, córki Piotra z Małego Zorzewa, który wtedy zapisał mu za nią 10 grz. posagu (I. R. Kal. 1 k. 70v). Z Małgorzatą Niedzianowską toczyła w r. 1485 sprawę nieletnia Urszula, córka Barbary Twardowskiej (I. Kal. 3 k. 253). Małgorzata, zapewne ta sama, wdowa po Dziersławie z Miedzianowa, wraz z Janem z Niedzianowa pozywali w r. 1485 Jana z Czachór o sumy na Niedzianowi (ib. k. 265v). Przypominam, że wyżej była już mowa o Dziersławie i o Małgorzacie, jego córce, nie żonie. Czy gdzieś tu nie kryje się jakaś pomyłka?

Wojciech Baranek Niedzianowski, syn Marcina Baranka N-go, pozwany w r. 1491 przez swego imiennika Wojciecha N-go, syna Marcina(!), o wtargnięcie siłą do jego części "Kulikowskiej" w Niedzianowie (ib. 4 k. 112). Otrzymał od niego w r. 1495 zapis 3 grz. długu (ib. k. 380). W r. 1498 należał do czyniących działy między Mikołajem Westerskim z Gniazdowa i Dorotą z Gałązek, żoną Macieja Tarnowieckiego z Sandomierza (ib. 5 k. 23). O Małgorzacie "Barankowej" wiemy, iż swą bliższość do części "Dzierzkowskiej" w Miedzianowie cedowała w r. 1498 lub przed tą datą Agnieszce, żonie Łukasza z Sowin (ib. 5 k. 1). Była to chyba córka Marcina a siostra Wojciecha. Żoną tego Wojciecha Barana była Agnieszka Baranowa Niedzianowska, w r. 1499 już wdowa, której syn Jan Baranowski(!) zobowiązał się wtedy dać dwie krowy dojne, dwie jałowice i trzecią część macior matce (ib. k. 57). Dorota Gałęska, córka Jana, żona Macieja z Niedzianowa, między r. 1519 a 1529 kwitowała Pawła Bunińskiego z dóbr po swym ojcu w Karsach Podleśnych (I. R. Z. Kal. 3 k. 649). Jan M., 1518 r. stryj synów Andrzeja Kunka Zakrzewskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 51). Jan Niedzianowski, w r. 1527 mąż Anny Poklękowskiej, córki Mikołaja (ib. k. 118v). Jan Niedzianowski swoją część w Niedzianowie w r. 1529 sprzedał za 30 grz. Wojciechowi Poniatowskiemu (ib. k. 134v; I. R. Z. Kal. 3 k. 139). Ta Anna, już będąc wdową swoją część w Poklękowie p. kal. w r. 1544 sprzedała za 20 grz. w posagu Stanisławowi Czachórskiemu i Małgorzacie Poniato-Poklękowskiej małżonkom (I. i D. Z. Kal. 6 k. 374v).

Agnieszka M-a, w latach 1547-1552 wdowa po Piotrze Biegańskim. Ks. Piotr M., kanonik kaliski, pozywał w r. 1561 o dziesięcinę Jadwigę, wdowę po Januszu Słomowskim, panią oprawną na Jarząbkowie i Cekowie (G. 262 k. 39v). Barbara, w latach 1581-1586 wdowa po Wojciechu Brodnickim. Dorota, w r. 1623 żona Macieja Wilczyckiego. Jan, w r. 1624 plenipotent małżonków Poradowskich i ich synów (I. Kal. 90b s. 3019). Anna, w r. 1625 żona Dobrogosta Wilczyckiego. Jan, w r. 1625 mianowany przez Jana Wężyka, biskupa poznańskiego, jego plenipotentem do spraw sądowych (M. K. 172 k. 338, 338v). Jan w r. 1629 kwitował Pawła Trzebickiego (Z. T. P. 28b s. 2153). Barbara, w r. 1630 żona Jana Wilczyckiego Gołąbka. Zofia, 1642 r. wdowa po Wojciechu Bieganowskim. Anna, córka zmarłego Tomasza, niezamężna, otrzymała w r. 1644 od Jakuba Skrzypińskiego zapis 100 zł. rocznego czynszu od sumy 1.000 zł. (Py. 150 s. 28). Ks. Jan, pleban w Radlinie 1649 r. (I. Kal. 115 s. 1527), był potem plebanem w Wilkowyi, a w r. 1661 proboszczem w Gołuchowie (ib. 125 s. 113), zaś obok tego w r. 1666 kanonikiem kolegiaty Najśw. Marii Panny w Kaliszu (ib. 126 s. 771). Żył jeszcze w r. 1677 (ib. 138 s. 251). Jan, jeden z pełnomocników Władysława Leszczyńskiego, podkomorzego poznańskiego, 1651 r. (M. K. 192 k. 455). Piotr i Róża (czy szlachta?), rodzice Marianny, ur. w Gałązkach Wielkich, ochrzcz. 1652.15/XII. r. (LB Droszew). Jan nie żył już 1656.16/XII. r., kiedy wdowa po nim, Teofila Slątkowska(?), idąc 2-o v. za Łukasza Jemiełkowskiego z pow. sieradz., dostała odeń przed ślubem zapis 1.000 złp. (I. Kon. 56 k. 248v). Wojciech, w r. 1662 mąż Agnieszki Skoroszewskiej, córki Marcina i Anny Kolińskiej, wdowy 1-o v. po Janie Chrzanowskim, która w r. 1679, będąc wdową już i po tym drugim mężu, swe prawa spadkowe po rodzicach cedowała Franciszkowi Rożyckiemu, regentowi grodzkiemu gnieźnieńskiemu (Kośc. 132 k. 249, 306 k. 26). Nie żyła już w r. 1693, kiedy syn jej Jan M., jako współspadkobierca Stanisława Skoroszewskiego, zastawnika Tupadł w p. kcyń., swoją część sumy spadkowej scedował swej przyrodniej siostrze Reginie Barbarze z Chrząnowskich, żonie Kazimierza Mejera, komornika granicznego województwa kaliskiego i regenta ziemskiego siaradzkiego (Py. 156 s. 104). Może z powyższym Wojciechem identyczny Wojciech zmarły 1669.10/VII. r.? (LM Pogorzela). "Ur." pani Marianna, chrzestna 1667.23/I. r. (LB Sowina). "Szl." Marianna z Sowinki Błotnej wyszła 1671.9/II. r. za "szl." Franciszka Nięgosskiego(?) (LC Sowina). "Szl." Katarzyna, z tejże Sowinki, zaślubiła 1678.21/II. r. "szl." Jana Żabińskiego z Grudzielca (ib.). Konstancja, w r. 1691 żona Mikołaja Ostaszewskiego, dziedzica Mamot. Marianna, panna "podeszła w latach", umarła w Starym Gostyniu 1718.2/XII. r. (LM Stary Gostyń). Katarzyna, w r. 1786 żona Jakuba Głoskowskiego.

"Szl." Jan i Marianna, ekonomostwo w Konarzewie, rodzice panny Łucji zmarłej 1817.3/VI. r., w wieku lat 20 (LM Czempiń).

>Miedzińscy. Franciszek, mieszkający w r. 1724 w Półwsiu, w latach 1726-1727 w Brzozie, 1727-1757 w Wysoczce, której to wsi części był posesorem. Mąż Reginy Kozłowskiej, córki Hieronima, która w r. 1727 od Józefa Krajewskiego, dziedzica części Wysoczki, uzyskała zapis 1.900 złp. (P. 1210 II k. 89). Nie żyła już w r. 1758 (P. 1325 k. 40). Synowie Franciszka, Maciej, o którym niżej, Jan Kasper, ur. w Brzozie, ochrzcz. 1727.9/I. r. (LB Niepruszewo), może identyczny z Janem, żyjącym jeszcze w r. 1760 (I. Kon. 79 k. 170), Michał, ur. w Wysoczce 1732.5/IX. r. (LB Buk), wreszcie Łukasz, o którym niżej. Z córek Franciszka, Katarzyna (Katarzyna Franciszka), ur. w Wysoczce, ochrzcz. 1729.12/XI. r. (ib.), zaślubiła 1757.29/XI. r. "szl." Józefa Strzeleckiego, sługę Samuela Kęszyckiego, dzierżawcy Uścięcic (LC Dokowy Mokre). Oboje Strzeleccy żyli jeszcze w r. 1776 (P. 1353 k. 475v). Marianna (Marianna Agnieszka), ur. w Brzozie, ochrzcz. 1726.4/I. r. (LB Niepruszewo), jeszcze niezamężna 1749.18/V. r. (ib.). Zofia, ur. w Wysoczce, ochrzcz. 1741.13/VIII. r. (LB Buk).

1. Maciej (Maciej Kazimierz), syn Franciszka i Kozłowskiej, ur. w Półwsiu 1724.22/II. r. (ib.), w imieniu własnym, ojca, brata Łukasza i siostry Katarzyny zamężnej Strzeleckiej kwitował się w r. 1758 z Wojciechem Krajewskim, dziedzicem połowy Wysoczki (P. 1325 k. 40). Umarł jako "komisarz dworski" w Kiekrzu 1774.7/III. r., pochowany w Poznaniu u Bernardynów (LM Kiekrz). Był bezpotomny a spadek po nim brali brat Łukasz i siostra Strzelecka (P. 1352 k. 332v).

2. Łukasz, syn Franciszka i Kozłowskiej, ur. w Wysoczce 1735.18/X. r. (LB Buk), ekonom miasta Wielichowa, właściciel sołectwa w Witomyślu 1775 r., żył jeszcze 1785.20/X. r. Jego żona Jadwiga zmarła w Poznaniu, na Rybakach 1788.6/XII. r., mając 40 lat (LM Św. Marcin, Pozn.). Syn Dionizy, ochrzcz. 1778.12/X. r. (LB Witomyśl). Córki: Agnieszka, nad którą chrzest z ceremonii odprawiono 1775.11/IX. r., Józefa Regina, ochrzcz. 1776.25/III. r. (ib.), Ewa Marianna, zmarła w Witomyślu jako półroczne dziecko 1781.26/VII. t. (LM Witomyśl). Była ponadto córki, Wiktoria Petronella, ochrzcz. z wody w Wielichowie zaś z ceremonii 1785.20/X. r. (LB Śrem), i Józefa Teofila, ochrzcz. z wody w Witomyślu, z ceremonii też 1785.20/X. r. (ib.). Czy ta druga była identyczna z Józefą Reginą, o której było wyżej? Chyba nie.

Brygida wyszła 1785.14/IX. r. za Jakuba Wilgę, ekonoma w Kiekrzu, żyła jeszcze 1795.14/IX. r. (LB Kiekrz). Paweł, ekonom z Rakoniewic 1795 r., dzierżawca w Kiekrzu, ur. ok. 1772 r., zaślubił 1795.23/XI. r. Karolinę Unrug, córkę wdowy Karoliny z domu Lossow, pannę 20-letnią (LC Witomyśl). Ich syn Michał, ur. w Krzyżewnikach 1800.24/IX. r. (LB Kiekrz).

>Miedźwiedzcy, Niedźwiedzcy h. Topacz, wzięli nazwisko od wsi Miedźwiad w p. gnieźn. Piotr, Pietrek w r. 1404 (G. 1 k. 25v, 51, 56v). Jan w r. 1414 (G. 2 k. 3a. 51v). Szymon, syn wdowy Zechny, w latach 1415-1424 (G. 2 k. 14v, 38, 3 k. 214v). Sędziwój w r. 1419 (G. 2 k. 73v). Wojciech w r. 1419(?) (G. 2 k. 83). Mikołaj miał ok. 1424 r. termin ze Strony Świączny, żony Mikołaja z Mielna (G. 3 k. 214v).

Dziersław Kopacz z Miedźwiadu, musiał być widocznie dziedzicem i we wsi Rzym, skoro w końcu tego stulecia część owej wsi zwano "Kopaczewską" (G. 23 k. 3). Nie żył już w r. 1437, kiedy wdowa po nim Wichna uzyskała termin przeciwko Mroczkowi z Rokitnicy. Syn jej Piotr Kopacz swoją trzecią część we wsiach Miedźwiad i Rzym w r. 1446 sprzedał za 300 grz. Dorocie, wdowie po Wojciechu z Miedźwiadu (może bracie Piotra?) i jej synom, zaś matka jego skasowała tam swoją oprawę (G. 36 k. 104). Chyba ten sam Piotr, wikariusz katedry gnieźnieńskiej, swoje części Miedźwiadu i Rzymu oraz jeziora Karwy, uzyskane w działach braterskich, sprzedał w r. 1451 Bartłomiejowi(?) z Miedźwiadu (P. 1381 k. 30). Wspomniana wyżej Dorota, wdowa po Wojciechu, wiodąca się zapewne ze wsi Staw w ziemi wieluńskiej, nie żyjąca już w r. 1486 (G. 36 k. 106v), była matką Bartłomieja, Bodzęty, Mikołaja i Heleny, w r. 1462 żony Macieja z Redecza.

I. Bartłomiej, Bartosz, syn Wojciecha i Doroty, chyba to on od ks. Piotra, wikarego katedry gnieźnieńskiej, nabył w r. 1451 jego części w Miedźwiadzie, Rzymie i w jeziorze Karwach (P. 1381 k. 30). Siostra Helena stawiła mu w r. 1462 poręczycieli, iż zrzeknie się na jego rzecz części rodzicielskich w Miedźwiadzie i części macierzystej w Stawie w ziemi wiel., skoro tylko mąż jej, Maciej z Redecza oprawi jej 100 grz. posagu (G. 36 k. 106). Od Antoniego Cerekwickiego w r. 1465 nabył wyderkafem 10 łanów osiadłych z karczmą w Słębowie p. kcyń. (P. 1383 k. 236v). Pozwany w r. 1486 przez braci Redeckich, synów swej siostry, o 230 grz. należne im po babce Dorocie (ib. k. 196v). Od Stanisława a Janów Młyna (Janowskiego) w r. 1488 kupił wyderkafem za 200 zł. dwie części w Kołdrąbiu p. gnieźn. (G. 22 k. 114v). Trzymał je jeszcze w r. 1491 (ib. k. 186v). Ręczył za niego w r. 1489 Piotr Skierka Łekieński, iż będzie żyć w pokoju z Wojciechem M-im Bodzętą, pod zakładem 200 grz. (G. 13 k. 153). Pozywany ok. r. 1492 przez bratanka Wojciecha Bodzętę o zagarnięcie po śmierci ojca tego Wojciecha a swego brata, Bodzęty, dokumentów odnoszących się do dóbr Miedźwiad i Rzym (G. 259 k. 24). Z kolei sam pozywał w r. 1493 tego bratanka, jak również Stanisława i Wojciecha, bratanków po innym bracie, Mikołaju, o zagarniecie siłą kego części "Kopaczewskiej" we wsi Rzym (G. 23 k. 2v, 3). Przeciwko tym synom Mikołaja uzyskał w r. 1494 termin (ib. k. 24). Nie żył już w r. 1498 (G. 17 k. 70). Żoną jego była Anna, której na połowie części w Miedźwiadzie i Rzymie w r. 1478 oprawił 50 grz. posagu (P. 1386 k. 98v). W związku z tą oprawą procesowała się ona w r. 1489 z synami Macieja Redeckiego, roszczącymi do tych wsi pretensje (G. 22 k. 136). Tego Macieja i jego synów którzy najechali jej oprawę w Miedźwiadzie, skwitowała w r. 1491 (ib. k. 161, 162v). Od męża otrzymała t. r. na Miedźwiadzie i Rzymie zapis oprawny na 150 grz. (P. 1387 k. 136v). Nieletnie dzieci Bartłomieja w r. 1498 zostały pod opieką ks. Jana Grochowskiego, kanonika kościoła Św. Jerzego na zamku gnieźnieńskim (G. 17 k. 70). Synowie, Jan i Mikołaj. Córka Zofia, która potem, w r. 1522 była żoną Jana Ruszkowskiego, burgrabiego grodzkiego kruświckiego.

I) Jan _Bal_, syn Bartłomieja i Anny, nieletni w r. 1498, trzymał 1499 r. część w Ryszewie i pozywał Apolonię i Katarzynę, dziedziczki tej wsi (G. 24 k. 4v). T. r. niedzielny z bratem Mikołajem (ib. k. 45v). Wraz z tym bratem w r. 1502 uzyskał intromisję do Redecza, dóbr synów zmarłego Macieja Redeckiego (ib. k. 162). Obaj bracia na swych częściach w Rzymie zapisali w r. 1503 kapitule metropolitalnej gnieźnieńskiej jedną kopę i 4 gr. czynszu wyderkafowego od sumy 40 zł. węg. (P. 1389 k. 232v). Nabyli oni od brata stryjecznego Wojciecha Bodzęty z Wielkiego Ryszewa jego część po rodzicach w Miedźwiadzie i Rzymie i w r. 1505 uiścili mu za te dobra 120 grz. (G. 25 k. 128). W r. 1506 trzymali od niego owe dobra w trzyletniej posesji (G. 19 k. 224). Swoją część w Kołdrąbiu w p. gnieźn. sprzedali wyderkafem w r. 1508 za 70 grz. Jadwidze, wdowie po Piotrze Laskowskim, i jej synowi Maciejowi (P. 786 s. 48). Z tą Jadwigą w r. 1509 godzili się obaj o głowę jej męża (G. 26 k. 13). Jan w imieniu własnym i brata w r. 1511 pozywał stryjecznego brata Wojciecha M-go "Kosmatkę" o wygnanie ich z ich części w Miedźwiadzie i Rzymie (P. 865 k. 60v). Obaj bracia w r. 1517 skwitowali Stanisława Janowskiego, dziedzica w Kołdrąbiu, z 200 zł. oraz 48 i pół grzywien, za które ojciec ich ongiś nabył te dobra wyderkafem (G. 28 k. 94v). W r. 1518 bracia byli już w dobrach Miedźwiad i Rzym podzieleni (P. 1392 k. 242). Obaj w r. 1522 zapisywali szwagrowi Janowi Ruszkowskiemu, burgrabiemu grodzkiemu kruświckiemu, 40 grz. w posagu za ich siostrą Zofią (G. 28 k. 71). Jan swoim synom, Andrzejowi, Janowi i Wojciechowi, w r. 1539 dał części w Ryszewie Wielkim, Rzymie i Zalesiu (G. 335a k. 223v). Żył jeszcze w r. 1551 (P. 1395 k. 603), nie żył zaś w r. 1553 (P. 1396 k. 134). Jego żoną była w r. 1505 Dorota Mierzewska, córka Marcina, której posag, 24 grz. zabezpieczył na niedzielnych z bratem dobrach w Miedźwiadzie i Rzymie (G. 19 k. 3v). Po przeprowadzeniu działów żonie tej w r. 1518 sprzedał wyderkafem za 300 grz. przypadłe sobie części Miedźwiadu, połowę części w Rzymie i połowę sumy 80 grz. jednocześnie mianował ją jedną z opiekunów ich dzieci (P. 1392 k. 242). Od Mikołaja Grochowickiego nabyła w r. 1520 za 60 grz. części Ryszewa w p. gnieźn. i Zalesia w p. kcyń. wraz z częścią młyna wodnego w Ryszewie (ib. k. 342v). Skwitowała w r. 1524 swych braci z części rodzicielskich w Mierzewie i w Polskiej Przysiece (P. 869 k. 55). Część dziedziczną Ryszewa w r. 1540 zobowiązała się sprzedać za sumę 319 złp. Kasprowi Ryszewskiemu (G. 32 k. 261). Sprzedała mu te dobra wyderkafem w r. 1541, ale za sumę 500 złp. (G. 335a k. 249v). Od Andrzeja Wygrozowskiego w r. 1541 kupiła za 500 zł. część Jastrzębowa w p. gnieźnieńskim (G. 335a k. 244). Tę część Jastrzębowa sprzedała w r. 1548 za 800 zł. Stanisławowi i Janowi braciom Dębołęskim (P. 1395 k. 411). Już nie żyła w r. 1557 (G. 36 k. 377). Synowie: Celestyn, Jan i Wojciech. Córki: Zofia, Ludmiła, Anna, Eufemia i Magdalena. Były wszystkie jeszcze niezamężne w r. 1543, kiedy rodzice w posagach sprzedali im wyderkafem, ojciec za 200 zł. część w Miedźwiadzie, matka za 300 zł. części w Jastrzębowie (G. 335a k. 289v). Z nich, Zofia, w latach 1544-1562 żona Stanisława Rzegnowskiego, występowała jako wdowa w latach 1569-1571. Ludmiła, w latach 1544-1548 żona Macieja Rzegnowskiego. Anna, w latach 1558-1564 za Maciejem Karsewskim. Eufemia i Magdalena żyły jeszcze w r. 1557 jako niezamężne (Py. 176 k. 294).

(I) Celestyn _Bal_, syn Jana i Doroty Mierzewskiej, otrzymał od ojca, obok innych braci, zobowiązanie rezygnacji części Ryszewa Wielkiego, Rzymu i Zalesia (G. 31 k. 350v), zrealizowane w r. 1539 (G. 335a k. 223v). W r. 1553 w imieniu własnym i brata Wojciecha dwa puste łany w Miedźwiadzie sprzedał wyserkafem za 20 grz. Wojciechowi Modliszewskiemu (P. 1396 k. 134). Należące mu się z działów z tym bratem części w Miedźwiadzie i Rzymie dał w r. 1554 temuż bratu (ib. k. 195). Żył jeszcze w r. 1564 (G. 93 k. 202v).

(II) Jan, syn Jana i Mierzewskiej, występował w r. 1538 (G. 31 k. 350v), dawał w r. 1540 zobowiązanie Kasprowi Ryszewskiemu za swoją matkę (G. 32 k. 261). Żył jeszcze w r. 1548 (G. 34 k. 56), ale już w r. 1553 w transakcjach braterskich mowa tylko o Celestynie i Wojciechu.

(III) Wojciech _Bal_, syn Jana i Mierzewskiej, wymieniony w r. 1538 w ojcowskim zobowiązaniu do sprzedania synom części w Ryszewie Wielkim, Rzymie i Zalesiu. Otrzymał w r. 1540 od Andrzeja Wygrozowskiego zobowiązanie sprzedania za 200 grz. połowy Jastrzębowa w p. gnieźn. (G. 32 k. 258v). Jak już widzieliśmy, od brata Celestyna otrzymał w r. 1554 jego części w Miedźwiadzie i Rzymie. Skwitowany w r. 1557 z 500 zł. przez siostrę Zofię zamężną Rzegnowską (P. 898 k. 322v), zaś w r. 1558 skwitowany przez inną siostrę, Annę, zamężną Karsewską (P. 899 k. 160v). Jego żoną była w r. 1557 Anna Mokrzeńska, która miała od męża oprawę na częściach w Miedźwiadzie i Rzymie (P. 898 k. 324).

II) Mikołaj _Ząb_, syn Bartłomieja i Anny, niedzielny z bratem Janem w r. 1498, z nim współdziedzic części w Miedźwiadzie (G. 17 k. 70, 24 k. 45v). Z tym bratem podziału części w Miedźwiadzie i Rzymie dokonał przed r. 1518 (P. 1392 k. 242). Od Piotra Przesieckiego, swego teścia, i jego żony Anny Studzieńskiej, w r. 1518 nabył wyderkafem za 50 grz. trzy łany roli w Przesiece (Przysiece) p. gnieźn. (P. 1392 k. 213v). Te trzy łany sprzedał wyderkafem w r. 1521 za 50 grz. Mikołajowi Rogalińskiemu, dziedzicowi Przesieki (G. 335a k. 58). Od Jana Kosielskiego kupił wyderkafem w r. 1521 za 6 grz. pół osiadłego łana w Ośnie p. gnieźn. (G. 28 k. 6). Swoją część jeziora we wsi Rzym, przypadłą mu z działów braterskich, sprzedał wyderkafem w r. 1532 za 10 grz. Wojciechowi Jabłkowskiemu (G. 29 k. 293). Połowę swej połowy wsi Rzym sprzedał wyderkafem w r. 1543 za 100 zł. synowi Staniesławowi (G. 335a k. 288v), a w r. 1548 temuż synowi dał zobowiązanie sprzedania mu wyderkafem za 25 grz. dwóch łanów Miedźwiadzie (G. 34 k. 60v). Jak się zdaje, już nie żył w r. 1557 (G. 36 k. 270), nie żył z pewnością w r. 1562 (G. 41 k. 15v). Jego pierwszą żoną była Barbara Przesiecka, córka Piotra i Anny Studzieńskiej, której w r. 1509 na połowach swych części w Miedźwiadzie, Kołdrąbiu i Rzymie oprawił 100 grz. posagu (P. 786 s. 102). Skwitował w r. 1511 jej ojca za 100 grz. reszty posagu (P. 865 k. 123). Barbara ze swą siostrą Urszulą zamężną Raczkowską toczyły w r. 1519 po śmierci ich ojca sprawę z matką o wygnanie ich z ojczystych części w Przysiece i Kowalewie w p. gnieźn., z których to dóbr nie zostały wyposażone (P. 867 k. 111v). Żyła jeszcze Barbara w r. 1521 (Kc. 2 k. 74v), a może i w r. 1522 (ib. k. 76). Mikołaj swej drugiej żonie, Helenie Ruszkowskiej, w r. 1537 oprawił 100 grz. posagu na połowie części Miedźwiadu i Rzymu (G. 335a k. 207v). Oboje w r. 1539 zostali skwitowani z 100 grz. przez Zofię M-ą zamężną Popowską (G. 32 k. 45v). Z pierwszego małżeństwa syn Stanisław, o którym niżej, oraz córki Dorota i Zofia. Mikołaj ok. r. 1543 zeznał, iż zaspokoił to swoje potomstwo z ich macierzystego posagu 100 grz., oprawionego na Miedźwiadzie, zapisując im 100 grz. długu na tej połowie Miedźwiadu i Rzymu, która jest wolna od oprawy ich macochy (G. 263 k. 104). Z tych córek, Dorota była w r. 1545 żoną Grzegorza Gołębowskiego, a o Zofii nie wiem nic więcej. Miał Mikołaj ponadto synów, niewątpliwie z drugiej żony, Jakuba i Macieja (G. 51 k. 6), oraz córki: Annę, w r. 1571 żonę Wawrzyńca Wygrozowskiego, Katarzynę, w r. 1574 żonę Wojciecha Drachowskiego Kośmidra, Eufemię, w latach 1567-1585 żonę Macieja Rospęckiego, wdowę w r. 1598, już nie żyjącą w r. 1600. Z synów, Jakub zarząd swych dóbr w Miedźwiadzie i Rzymie zlecił w r. 1562 Wojciechowi Kozielskiemu i Klemensowi Modrzewskiemu (G. 41 k. 15v). W latach 1574-1576 zapisywał sumy Stanisławowi Grzybowskiemu, a już zapewne nie żył w r. 1580, kiedy Grzybowski te sumy cedował jego bratu Maciejowi M-mu (G. 58 k. 13v). Może z tym Maciejem identyczny Maciej M., mąż Agnieszki Chłądowskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Rzegnowskim, która w r. 1569 swe oprawne od pierwszego męża części w Strzeżewie Paszkowym wydzierżawiła małżonkom Dąbrowskim (G. 49 k. 236v).

Stanisław _Ząbik_, syn Mikołaja i Przesieckiej, od ojca, jak widzieliśmy, nabył wyderkafem w r. 1543 za 100 zł. połowę połowy wsi Rzym. W r. 1548 skwitował swoją stryjenkę, Dorotę Janową M-ą, i jej syna Jana z 200 złp. zapisanych na Jastrzębowie i Rzymie (G. 34 k. 56). Był niewinnie ścigany przed r. 1558 z oskarżenia o zabójstwo Wojciecha Wierzchaczewskiego, którego to morderstwa dopuścił się jego imiennik Stanisław M. z pow. łomzyńskiego, sługa ks. Wojciecha Kleczkowskiego, byłego zarządcy klucza arcybiskupiego (G. 37 k. 402). Będąc dłużnym 300 złp. Mikołajowi Padniewskiemu, zastawił mu w r. 1566 w tej sumie całą swą część pustej wsi Rzym praz płosę roli "Puchowskiej" w Miedźwiadzie (G. 47 k. 301). T. r. skwitowany przez wdowę Annę Włoszynowską ze sprawy o zabicie jej kmiecia w Kołdrąbiu, Marcina Łazęki (G. 47 k. 328). Części w Miedźwiadzie i w pustce Rzym w r. 1567 sprzedał za 4.000 złp. Mikołajowi Padniewskiemu (P. 1397 k. 605v). Od Filipa Palędzkiego wydzierżawił t. r. części w Rzymie, które Palędzkiemu sprzedała była wyderkafem Anna Kozielska (P. 911 k. 274). Umarł między r. 1571 a 1573 (G. 51 k. 69, 52 k. 144). Jego pierwszą żoną była Dorota Kozarzewska, córka Jakuba, wdowa 1-o v. po Michale Chłapowskim, której w r. 1542 na połowie swych części w Miedźwiadzie i Rzymie oprawił 480 zł. posagu (P. 881 k. 7, 1394 k. 520). Dostała ona od męża w r. 1547 owe części w dożywocie (G. 335a k. 348). Drugiej swej żonie, Zofii Wygrozowskiej, zapisywał dług w r. 1571 (G. 51 k. 9). Będąc już wdową, otrzymała w r. 1573 od swych pasierbów Jana i Macieja zapis 120 złp. długu (G. 52 k. 145). Z pierwszego małżeństwa pochodzili synowie: Jan, Maciej i Wojciech, niewątpliwie zaś z drugiej żony rodziły się córki, Agnieszka i Katarzyna. Agnieszka, w latach 1571-1598 żona Macieja Siedleckiego cz. Małachowskiego, wdowa po nim w latach 1609-1611, już nie żyła w r. 1630. Katarzyna, w laatch 1591-1600 żona Wojciecha Strzyżewskiego, 2-o v. w latach 1604-1611 za Maciejem Wydzierzewskim, nie żył już w r. 1630. Obie one, Agnieszka i Katarzyna występowały w latach 1600-1611 jako spadkobierczynie ciotki Eufemii z M-ch Rospęckiej (G. 66 k. 367, 71 k. 4v).

(I) Jan, syn Stanisława i Kozarzewskiej, swe części dziedziczne w Miedźwiadzie i w pustce Rzym w r. 1571 sprzedał za 2.000 złp. Filipowi Padniewskiemu (P. 1398 k. 245v). Wspólnie z braćmi w r. 1573 kwitował Wygrozowskich, synów zmarłego Andrzeja, z 70 złp. długu (G. 52 k. 144), macosze zaś, jak już widzieliśmy, zapisał dług 120 złp. T. r. wraz z bratem Maciejem połowę Skwieroszewa (Skiereszewa) w p. gnieźnieńskim zobowiązał się wydzierżawić szwagrowi Maciejowi Siedleckiemu cz. Małachowskiemu (G. 52 k. 39v). Żył jeszcze w r. 1580 (G. 58 k. 271v).

(II) Maciej _Ząbik_, syn Stanisława i Kozarzewskiej, w r. 1573 już pełnoletni (G. 144 k. 144, 145), t. r. otrzymał od brata Jana zapis 150 złp. długu (G. 25 k. 281). W imieniu własnym i braci części w Skwieroszewie t. r. zastawił na trzy lata za 400 złp. Stanisławowi Grzybowskiemu Flakowi (ib. k. 306). W r. 1580 asystował przy transakcji siostrze Agnieszce Siedleckiej (G. 58 k. 4, 271v).

(III) Wojciech, syn Stanisława i Kozarzewskiej, w r. 1573 chyba jeszcze nieletni, bo działali w jego imieniu starsi bracia (G. 52 k. 144), żył jeszcze w r. 1580 (G. 58 k. 271v).

II, Bożęta, Bodzęta, Bodzanta, syn Wojciecha i Doroty, dziedzic w Miedźwiadzie, w r. 1462 od Jana Siernickiego nabył wyderkafem za 228 zł. węg. całą wieś Wełna w p. gnieźn. (P. 1384 k. 111v), zaś od Wojciecha i Jana braci z Krotoszyna w r. 1472 nabył również wyderkafem za 200 grz. 12 łanów osiadłych w Jankowie w p. gnieźn. (P. 1385 k. 132v). Od Doroty, żony Jana Grunińskiego, dziedziczki w Ryszewie, siostry swej drugiej żony, w r. 1476 nabył jej części w Ryszewie i Zalesiu, dając w zamian dwa łany we wsi Przesna p. nakiel. i dopłacając 200 grz. (P. 1386 k. 43v). Od Marcina Izdbieńskiego odkupił wtedy za 300 zł. węg. jego prawa wyderkafowe na częściach Ryszewa i Zalesia (ib. k. 49v). Żył jeszcze w r. 1481 (G. 21 k. 86), nie żył zaś w r. 1486 (G. 29 k. 39v). Jego pierwszą żoną była Dorota (G. 25 k. 63v), drugą, w r. 1476 Elżbieta Ryszewska, dziedziczka po rodzicach części w Ryszewie i Zalesiu (P. 1386 k. 43v). Będąc już wdowa, w r. 1486 pozywała pasierba Wojciecha M-go o oprawę swego posagu i wiana (G. 29 k. 39v). Z pierwszej żony był syn Wojciech, o którym niżej, i córki. Z nich Regina, w latach 1491-1503 żona Krczona Redeckiego. Anna, klaryska gnieźnieńska, a jako wspadkobiercy dziedziczący po niej w Ryszewie "Komierowskim" występowali w r. 1521 jej rodzeni siostrzeńcy: Andrzej Rospęcki, Jan Wojnowski i Maciej Załakowski (G. 29 k. 35v). Wskazywałoby to na istnienie jeszcze przynajmniej trzech innych córek Bodzęty.

Wojciech _Borzęta_, _Bodzęta_, _Bodzątka_, zrazu M. potem zwany Ryszewskim, syn Bodzęty i Doroty, był, jak już wiemy, w r. 1486 pozywany przez macochę o jej posag i wiano. Stawił w r. 1489 stryjowi Bartłomiejowi poręczycieli, iż będzie z nim żyć w pokoju (G. 13 k. 153v). Stryja tego około r. 1491 pozywał o zagarnięcie po śmierrci Bodzęty M-go dokumentów dotyczących Miedźwiadu i Rzymu (G. 159 k. 24), zaś z kolei w r. 1493 był pozywany przez stryja o opanowianie siłą jego części w Rzymie (G. 23 k. 3). Skwitowany w r. 1498 przez opiekunów dzieci zmarłego Bartłomieja (G. 17 k. 7), synów jego, Jana i Mikołaja w r. 1501 wzywał do przedłożenia przywilejów na jezioro Karwy (G. 18 s. 327). Tym swym braciom stryjecznym w r. 1503 sprzedał całą swą ojcowiznę w Miedźwiadzie i Rzymie za sumę 150 grz. Był potem dziedzicem już tylko części w Wielkim Ryszewie (G. 25 k. 61, 61v). T. r. od sióstr z Ryszewa, Katarzyny, żony Jana Rzemieniewskiego, i Apolonii żony Mikołaja Pomorzeńskiego, otrzymał za 40 grz. wyderkaf ich części macierzystych w Wielkim Ryszewie (G. 19 k. 224, 25 k. 62). Swych braci stryjecznych zobowiązał się wtedy skwitować z oprawy swej matki Doroty częściach Miedźwiadu (ib. 25 k. 63v). Części tej wsi nabył ok. r. 1504 także i od rodzeństwa Załakowskich (ib. k. 126v). W r. 1506 był kwitowany przez Szymona M-go z części w Rzymie i Miedźwiadzie, należnych temu Szymonowi w skutku działu braterskiego (G. 24 k. 288). Nie umiem tego Szymona umieścić w genealogii M-ch. Wojciech swej żonie, Agnieszcze Myszkowskiej, córce Dobrogosta, w r. 1494 oprawił 50 grz. posagu na swej części w Miedźwiadzie (P. 1383 k. 26v). Agnieszka ta skwitowała w r. 1499 swego brata Wawrzyńca z dóbr rodzicielskich w Myszkowie p. pozn. (P. 859 k. 6v). Nie żyła już w r. 1506. Dzieci Wojciecha: Bartłomiej, Jan, Regina, Barbara i Zofia, w r. 1504 pozostawały jeszcze nie spłacone przez Jana i Mikołaja M-ch. W r. 1506 to rodzeństwo kwitowało ojca ze 100 zł. stanowiących posag i wiano zmarłej matki, wniesione przez nią na część Miedźwiadu (G. 24 k. 288).

III. Mikołaj, syn Wojciecha i Doroty, mąż Katarzyny, która w r. 1462 otrzymała od Stanisława Świątkowskiego wyderkafem za 100 grz. siedem łanów osiadłych we wsi Ustaszewo w p. kcyń. (P. 1384 k. 94v). Jako wuj córki Mikołaja występował Bartosz Skwirski (G. 24 k. 213), może więc tak się zwała i ta Anna? Mikołaj żył jeszcze w r. 1481 (G. 21 k. 86), nie żył już w r. 1488 (N. 146 s. 17). Wdowa przez swego syna Wojciecha oświadczyła w r. 1488 gotowiść odebrania 25 grz. od Jana ze Złotowa, syna Andrzeja z Bnina, kasztelana kamieńskiego (ib.). Synowie Mikołaja to Stanisław i Wojciech. Córki: Helena, w r. 1494 żona Wojciecha Łosińskiego, oraz Jadwiga i Dorota, które w r. 1499 otrzymały od braci, wtedy niedzielnych, zapisy 20 grz. posagu i 3 grz. wyprawy każda (G. 24 k. 11v). Jadwiga jeszcze i w r. 1501 była niezamężną (G. 18 s. 313), ale już w r. 1502 spotykamy ją jako żonę Wojciecha Topolskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1511. Dorota była w r. 1503 żoną Andrzeja Barwowskiego(!) (G. 25 k. 34). O Stanisławie, synu Mikołaja, wiem tylko tyle, że w r. 1489 wraz z bratem Bartoszowi M-mu ręczył, iż Wojciech Bodzęta M., będzie żył z nim w pokoju (G. 13 k. 153v). W r. 1493, też z bratem, pozywany był przez Bartosza M-go o opanowanie siłą jego "Kopaczewskiej" części we wsi Rzym (G. 23 k. 3). Zawierał w r. 1500 ugodę o posagi z siostrami Jadwigą i Dorotą (G. 24 k. 73v).

Wojciech _Kosmatka_, syn Mikołaja i Katarzyny, obok niedzielnego brata Stanisława w r. 1489 współdziedzic w Miedźwiadzie (G. 13 k. 153v), a jeszcze z nim niepodzielony i w r. 1494 (G. 23 k. 24). W latach 1502-1506, a zapewne i dłużej, miał zatargi z siostrą Topolska o wypłatę jej posagu (G. 24 k. 213, 294, 25 k. 30, 35v, 556) i dopiero w r. 1511 został przez nią skwitowany (G. 25 k. 225). T. r. pozywany był przez swych braci stryjecznych, Jana i Mikołaja, o wygnanie ich z części w Miedźwiadzie i Rzymie (P. 865 k. 60v). Część położonego we wsi Rzym jeziora Karwy, to jest siedem toni, w r. 15114 sprzedał wyderkafem za 30 grz. Wojciechowi Dziatkowskiemu (G. 335a k. 27). Asystował t. r. przy transakcji swej rodzonej siostrzenicy Annie Łosińskiej, żonie Jakuba Redeckiego (G. 25 k. 509v). Już nie żył w r. 1525 (G. 335a k. 94v). Ożenił się z Dorotą Roszczyńską, córką Wojciecha, której w r. 1495 na połowie swych dóbr w Miedźwiadzie i Rzymie oprawił 75 grz. posagu (P. 1383 k. 61v). Otrzymała ona od męża w r. 1511 raz jeszcze oprawę tejże sumy na części Miedźwiadu (P. 786 s. 303), zaś 1512 r. skwitowała go z tej sumy pierwszej oprawy (G. 26 k. 17v). Już bedąc wdową, oprawę i wiano, to jest 150 grz. na Miedźwiadzie w r. 1530 scedowała swym synom, Stanisławowi, Maciejowi i Wojciechowi (G. 29 k. 97v). Były i córki. Z nich, Katarzyna, w r. 1525 żona Tomasza Cielmowskiego, nie żyła już ok. r. 1543. Zofia, 1-o v. w r. 1531 żona Adama Popowskiego Styrby, 2-o v. w t. 1546 za Michałem Strzeżewskim, zmarła po r. 1559. Z synów, o Wojciechu prócz powyższej transakcji z r. 1530, wiem jeszcze tylko, że w r. 1531 część w Miedźwiadzie i Rzymie, należną mu z działów braterskich, sprzedał za 40 grz. braciom, Maciejowi i Stanisławowi (G. 335a k. 147v).

I) Stanisław _Kosmatka_, syn Wojciecha i Roszczyńskiej, w r. 1525 niedzielny z bratem Maciejem, współdziedziczący z nim w Miedźwiadzie (G. 335a k. 94v). Obaj ci bracia zapisali w r. 1531 szwagrowi Adamowi Popowskiemu dług 20 grz. w posagu za siostrą Zofią (G. 29 k. 133v). Stanisław siedem toni niewodowych na jeziorze Karwy we wsi Rzym sprzedał w r. 1531 wyderkafem za 40 grz. Wojciechowi Jabłkowskiemu (G. 335a k. 148v). W r. 1533 dwór z siedliskiem w Miedźwiadzie sprzedał za 8 grz. bratu Maciejowi (ib. k. 168v). Nie żył już w r. 1542 (ib. k. 267). Jego pierwsza żona, Małgorzata Redecka, córka Jana, w r. 1519 kwitowała swego stryja Jakuba Redeckiego z dóbr w Redeczy i Kobylicy, spadłych po rodzicach i po stryju Stanisławie (P. 867 k. 173v). Swoją część macierzystą we wsi Skórki w p. gnieźń. sprzedała w r. 1524 za 130 zł. węg. Wojciechowi Padniewskiemu (P. 1393 k. 32v). Od męża w r. 1531 otrzymała oprawę 100 zł. posagu na części w Miedźwiadzie (ib. k. 390v). Nie żyła już w r. 1534, kiedy Stanisław części Miedźwiadu i Rzymu, z wyjątkiem tych części na których ona miała tę oprawę, sprzedał wyderkafem za 100 zł. drugiej żonie, Annie Goczałkowskiej, córce Wawrzyńca (G. 335a k. 187v). Anna w r. 1535 skwitowała swego ojca z dóbr rodzicielskich w Goczałkowie p. gnieźn. (G. 30 k. 323v). W r. 1532 występowała jako wdowa i wyderkafowa posesorka części w Miedźwiadzie i Rzymie (G. 335a k. 267). Z pierwszego małżeństwa pochodzili synowie, Jan i Marcin, oraz córka Barbara. Wszyscy oni ok. r. 1542 pozywali macochę o zagarnięcie w Miedźwiadzie inwentarza żywego, zboża i ruchomości (G. 264 k. 59). O Barbarze nie wiem nic więcej. Z synów, Jan "Kosmatka" w r. 1545 swoje części w Miedźwiadzie i Rzymie sprzedał za 200 grz. stryjowi Maciejowi (G. 335a k. 317). O Marcinie niżej.

Marcin, syn Stanisława i Redeckiej, swoje części w Miedźwiadzie i Rzymie sprzedał w r. 1550 za 400 grz. Klemensowi Modrzewskiemu (ib. k. 360v). Wojciechowi Cielmowskiemu zobowiązał się w r. 1560 sprzedać za 100 grz. plac na przedmieściu Gniezna, Targowisku, gdzie mieszka "czc." Drabik (G. 41 k. 29v). Od swej teściowej, Heleny z Żołeckich, wdowy po Andrzeju Krzyszkowskim, dostał w r. 1561 części wsi Żołcze p. gnieźn. (P. 1379 k. 56v). Całe Żołcze sprzedał w r. 1562 za 400 grz. Janowi (Januszowi) Słomowskiemu (ib. k. 156). Skwitowany t. r. przez Annę Żołecką, żonę Tomasza Zdzychowskiego, z połowy jej przywianku po matce na Żołczu Mniejszym (G. 41 k. 229v). W r. 1568 zobowiązał się pod zakładem 1.000 złp. sprzedać swe dobra Janowi Redeckiemu (G. 49 k. 81). Jego żoną była w r. 1557 Katarzyna Krzyszkowska, córka Andrzeja i Heleny z Żołeckich (G. 36 k. 17; P. 1379 k. 56v).

II. Maciej, syn Wojciecha i Roszczyńskiej, w r. 1525 niedzielny w Miedźwiadzie z bratem Stanisławem (G. 335a k. 94v). Od Jadwigi Bielawskiej, żony Mikołaja Szaczka, mieszczanina w Kiszkowie, nabył w r. 1529 za 17 grz. wyderkafem część w Bielawach w p. gnieźn. (P. 1393 k. 268v). W tych Bielawach siedział w r. 1538, kiedy zapisywał na Miedżwiadzie 50 grz. długu swej siostrze Zofii zamężnej Popowskiej (G. 31 k. 296). Wespół z żoną część lasu w Posługówku p. gnieźn. ok. r. 1543 cedował Mikołajowi Włoszanowskiemu (G. 263 k. 292v). Od bratanka Jana M-go Kosmatki w r. 1545 kupił za 200 grz. jego części w Miedźwiadzie i Rzymie (G. 335a k. 317). Doszło jednak w związku z tą transakcją do nieporozumień, bo w r. 1558 intromitowany został do dóbr owych Bojeńskich w Gulczewie Czapruchtowym w sumie 63 i pół grzywien, ale "manu forti et armata" (G. 37 k. 194). Żył jeszcze w r. 1560, kiedy siostra Zofia, owdowiała Strzeżewska, skwitowała go z 10 grz. (G. 39 k. 126v), nie żył już w r. 1571 (G. 51 k. 574v). Jego żoną była Katarzyna Grochowicka, córka Mikołaja, wdowa 1-o v. po Macieju Bielawskim. W r. 1530 swój dom w Bielawach i otrzymaną od pierwszego męża oprawę 60 zł. posagu sprzedała wyderkafem drugiemu mężowi (G. 335a k. 131v). W aktach, będąc już żoną M-go, zwana często Bielawską. Od męża t. r. otrzymała dożywocie na jego częściach Rzymu (ib. k. 134). Maciej i Katarzyna, nazwani w r. 1534 dziedzicami w Bielawach, procesowani byli wówczas przez innego dziedzica w tejże wsi, Wojciecha Dębnickiego (G. 262 k. 65). Katarzyna otrzymała w r. 1542 od męża dożywocie części Miedźwiadu (G. 335a k. 266v), i ok. t. r. skwitowała mężą z oprawy i dożywocia na Rzymie (G. 264 k. 91). Sym ich Jan.

Jan, syn Macieja i Grochowickiej, skwitowany w r. 1571 przez Jana Modrzewskiego z 30 grz. (G. 51 k. 574v). Od Mikołaja Czewujewskiego w r. 1574 kupił za 3.000 złp. części we wsi Wola i Czewujewo p. kcyń. (P. 1398 k. 491v). Nie żył już w r. 1603 (P. 973 k. 208). Żoną jego może już w r. 1574, była Anna Czewujewska, córka Mikołaja, której w r. 1578 na połowie Woli oprawił 500 zł. posagu (P. 1398 k. 797v). Żyła jeszcze w r. 1608 (Kc. 125 k. 368v). Ich syn Jan.

Jan, syn Jana i Czewujewskiej, nieletni w r. 1578, kiedy ojciec ustanawiał dlań opiekunów (G. 56 k. 273v). Od Wojciecha i Jana braci Izdbińskich nabył za 1.300 zł. część Woli Czewujewskiej w p. kcyń., do której został intromitowany w r. 1604 (P. 1404 k. 829v; Kc. 124 k. 513). Od Krzysztofa Mielińskiego w r. 1617 wydzierżawił pod zakładem 1.000 złp. Piotrkowice i Paryż w p. kcyń. (G. 74 k. 2010). Od Melchiora Pląskowskiego i od Ewy Dąbrowskiej, wdowy po Wojciechu Pierzchlińskim, kupił w r. 1627 za 3.000 złp. części Woli Osiadłej i Woli Pustej w p. kcyń. (P. 1415 k. 1133). Całe swoje części w Woli Czewujewskiej z folwarkiem w Czewujewie oraz w pustkach Stara Wola i Zastawa w r. 1628 zobowiązał się sprzedać za 18.700 zł. Janowi Czewujewskiemu (N. 176 k. 374). Od Pawła Koszutskiego kupił w r. 1631 za 19.000 złp. wieś Sławno oraz pustkę Włokawy cz. Ostrakowice(?) w p. gnieźn. (P. 1417 k. 191v). Od Jana Smoguleckiego seniora w r. 1635 kupił wyderkafem za 12.000 złp. miasto Smogulec i folwark Budki w p. kcyń. (P. 1418 k. 551v). Sławno t. r. sprzedał za 19.900 złp. Mikołajowi Dunin Modliszewskiemu (P. 1418 k. 553). Klaryskom gnieźnieńskim w r. 1637 zapisał sumę 300 złp., a będąca w tym klasztorze zakonnicą córka jego Zofia-Antonina skwitowała go jednocześnie z majątku rodzicielskiego (G. 80 k. 372v). Od Jana Jakuba Smoguleckiego, starosty nakielskiego, t. r. nabył wyderkafem za 12.000 złp. Krostkowo w p. nakiel. (P. 1419 k. 211). Od Mikołaja Mielińskiego w r. 1639 kupił wyderkafem za 9.000 złp. całe wsie Swinary i Ostrowo p. gnieźn. (P. 1419 k. 1397v) i w związku z tą transakcją w r. 1640, już po śmierci Mielińskiego, pozywał jego siostrę i spadkobierczynie, Zofię, żonę Piotra Mielżyńskiego (P. 165 k. 301). Od Stanisława Tarnowskiego, podkomorzyca sochaczewskiego, w r. 1640 kupił za 15.000 złp. Węgorzewo w p. gnieźn. (P. 1420 k. 329). To Węgorzewo sprzedał w r. 1643 za takąż sumę Stanisławowi Zbyszewskiemu (P. 1421 k. 188). Już nie żył w r. 1645 (N. 226 k. 58). Jego żoną była Elżbieta Rogalińska, córka Jana i Anny z Mierzewskich, której w r. 1617 na połowie Czewujewa oprawił 2.400 złp. posagu (P. 1410 k. 496v), ale części Woli Czewujewskiej z folwarkiem Czewujewo oraz z pustkami Zastawa i Stara Wola sprzedał w r. 1631 za 18.700 złp. Janowi Czewujewskiemu (P. 1417 k. 409), i wtedy na połowie Sławna oraz pustek Włokawy cz. Ostrakowice oprawił żonie 3.000 zł. posagu (ib. k. 411). Będąc już wdową, została w r. 1645 skwitowana przez Jana Albrachta Smoguleckiego, zarządzającego dobrami stryjecznego brata Floriana, z 4.000 zł. stanowiących trzecią ratę z dóbr Nieżychowo i Nieżychówko (N. 226 k. 58). W r. 1646 współ z synem Adamem odnowiła z owdowiałą Zofią Anną z Niemojewskich Smogulecką, starościną nakielską, kontrakt o dzierżawę Krostkowa i Dębionka (N. 226 k. 295), a w r. 1647 obie te wsie od starościny, trzymającej je dożywociem, nabyła wyderkafem na trzy lata za 10.000 zł. (N. 225 k. 252). Spadkobierczyni Adama Rogalińskiego, była przez jakiś czas, przed r. 1648, dziedziczką Przysieki (P. 173 k. 53v). W r. 1655 była posesorką dziesięciu łanów we wsi Runowa (Kc. 130 k. 184v). Nie żyła już w r. 1663 (P. 1073 k. 1329). Synowie: Adam, Władysław, Jan Franciszek i Stanisław. Córki: Katarzyna i Teresa, w r. 1647 dorosłe, Helena, wtedy nieletnia (N. 226 k. 571). Była jeszcze córka Antonina, może najstarsza, w latach 1674-1686 ksieni klarysek gnieźnieńskich (G. 85 k. 135v, 88 k. 97), nie żyła już 1696 r. (G. 90 k. 81). Katarzyna była w r. 1649 żoną Wojciecha z Kotlewa Grzębskiego, a umarła między r. 1655 a 1657. Teresa (Teresa Konstancja), niewidoma, o którą matka w r. 1652 zawarła kontrakt z ksienią klarysek gnieźnieńskich. Dała klasztorowi 1.000 złp. w zamian za co Teresa miała mieć dożywotnio izdebkę, wszelakie wygody oraz utrzymanie dla dziewczyny do posług (G. 82 k. 608). Dostawała ponadto Teresa roczną rentę 80 złp. (G. 82 k. 1171v, 1300). Chyba została w końcu zakonnicą i to ona była może siostrą Teresą M-ą zmarłą w Gnieźnie 1702.2/VII. r. (Nekr. Franciszkanek śrem). Helena była w r. 1660 żoną Samuela Krzyszkowskiego, nie żyła już 1663 r.

I) Adam, syn Jana i Rogalińskiej, komornik graniczny ciechanowski(!) (I. Kon. 69 k. 543). Występował obok matki w r. 1646 (N. 226 k. 295). W imieniu własnym i braci kwitował w r. 1647 Smogulecką, starościnę nakielską (ib. k. 567v). Wraz z braćmi, Janem i Stanisławem, oskarżony był o zabicie Ludwiny Skrzypińskiej, ale w r. 1665 został przez brata jej Stanisława skwitowany z tej pretensji (I. Kal. 126 s. 703). Nie żył już w r. 1695 (I. Kon. 69 k. 543). Jego żoną była w 1661 r. Helena z Wrzący Brzechffianka (P. 186 k. 325v), córka Dobrogosta, komornika granicznego wieluńskiego, żyjąca jeszcze w r. 1666 (I. Kon. 58 k. 408v). Syn Dobrogost. Córka Barbara, żona 1-o v. w r. 1705 Pawła Boczkowskiego, zmarłego między r. 1706 a 1711, 2-o v. w r. 1713, krótko po 11/II., poślubiona Jakubowi Zaleskiemu, zmarłemu między r. 1726 a 1733, sama zmarła przed r. 1752.

Dobrogost (Bonawentura) _Bal_, syn Adama i Brzechffianki, w r. 1696 w imieniu własnym i siostry Barbary aprobował dokonane ongiś przez ich rodziców zrzeczenie się prawa do wsi Domanice w p. ostrzeszowskim na rzecz dziada ich, Dobrogosta Brzechffy (I. Kon. 69 k. 543). Umarł między r. 1717 a 1721 (G. 93 k. 316v; I. Kon. 75 k. 306v). Żoną jego była zaślubiona w r. 1696 Katarzyna Ninińska, córka Franciszka i Doroty z Turnów, wdowa 1-o v. po Franciszku Modlibowskim (I. Kon. 70 k. 78; P. 1151 k. 162). W r. 1717 Katarzyna, dziedziczka Kozarzewa Kościelnego, sprzedała te położone w pow. kon. dobra za 8.000 zł. Janowi z Rzuchowa Goreckiemu (G. 93 k. 316v). Znana jest jednak z r. 1725 wiadomość, że Katarzyna połowę Kozarzewa Kościelnego sprzedała wtedy Józefowi i Franciszkowi Lisowskim oraz ich siostrom, synom i córkom Adama Lisowskiego (P. 1240 k. 174; I Kon. 79 k. 42). Żyła jeszcze w r. 1729 (I. Kal. 167 s. 344), a może i w r. 1735? (P. 1240 k. 174), nie żyła zaś w r. 1742 (P. 1267 k. 78v). Dobrogost potomstwa nie pozostawił.

II) Władysław (Władysław Józef), syn Jana i Rogalińskiej, pełnoletni w r. 1647 (P. 172 k. 45v), w r. 1663 synów Macieja Zielińskiego kwitował z 1.000 złp., części wiekszej sumy 8.000 złp., zapisanej prze ich ojca zmarłej matce M-go (P. 1073 k. 370). Skwitowany w r. 1665 przez brata Adama z 1.000 zł. (P. 1076 k. 1017), sam, jako współspadkobierca matki, równocześnie kwitował Adama i Samuela Zielińskich, innych synów Macieja, z 1.000 złp., z zapisu, o którym było wyżej (ib. k. 1017v). Sumę 2.200 złp., zapisaną przez zmarłego Aleksandra Głębockiego, cedował w r. 1681 jego synowi Serafinowi (I. Kon. 63 k. 548). Z żony Młodziejewskiej, nie żyjącej już w r. 1738, miał syna Kazimierza (P. 1252 k. 31v), i córkę Zofię, żyjącą jeszcze 1753.1/VII. r. (LB Kiekrz).

Kazimierz (Kazimierz Michał), syn Władysława i Młodziejewskiej, podpisek grodzki poznański w r. 1727 (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), regent grodzki poznański 1737 r. (Ws. 86 k. 10v), burgrabia kaliski, burgrabia ziemski poznański 1742 r., przysięgał na ten urząd 14/VII. t. r. (P. 1267 k. 119v). Od Franciszka Bojanowskiego w r. 1743 kupił za 150.000 złp. Spławie w p. kośc. (P. 1270 k. 103v). Prawa swe do spadku po ciotecznej siostrze Konstancji z Krzyszkowskich 1-o v. Borkowskiej 2-o v. Bułakowskiej, córce Heleny M-ej, w r. 1755 scedował współspadkobiercy jej, Stanisławowi Boczkowskiemu, synowi swej stryjecznej siostry, Barbary M-ej (P. 1314 k. 112). Był w r. 1758 posesorem dóbr Sady i części dóbr Wielkie (P. 1325 k. 22v). W r. 1761 sumę 2.000 złp. pochodzącą z tego spadku cedował swemu bratankowi, Stanisławowi M-mu (P. 1331 k. 11v). Żył jeszcze w r. 1774 (Py. 158 k. 339), nie żył już w r. 1779, kiedy to po jego bezpotomnej śmierci spadkobierca jego jedyny, Andrzej M., rodzony bratanek, którego od wieku óśmiu lat w ciągu lat dziewięciu chował, scedował spadek po nim Witalisowi Boguckiemu, wojskiemu poznańskiemu (Kośc. 333 k. 155). Nie wiem jak było na imię bratu Kazimierza Michała, temu, który był ojcem tego Andrzeja, wtedy, w r. 1779 obywatela i mieszkańca miasta Końskie (Kośc. 333 k. 155). Pierwszą żoną Michała Kazimierza była zaślubiona przed r. 1727 Anna Eyberle, z którą dożywocie spisywał w r. 1738 (P. 1252 k. 31v). Umarła 1748.17/IX. r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Drugą żoną, poślubioną 1756.14/II. r. była Julianna Winklerówna (LC Św. Maria Magdal., Pozn.), córka Józefa, pisarz skarbu koronnego i Barbary Grądkowskiej, z którą w r. 1759 spisywał wzajemne dożywocie (P. 1328 k. 40). Dzieci Michała Kazimierza pomarły przed ojcem. Byli to z pierwszej żony synowie, Wojciech Józef, ochrzcz. 1727.24/IV. r., i Franciszek Michał, ur. 1728.21/IX. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Z drugiej żony córka, Marianna Barbara, ochrzcz. 1760.4/XII. r. (ib.).

III) Jan Franciszek _Bal_, syn Jana i Rogalińskiej, nieletni w r. 1647 (P. 172 k. 45v), pełnoletni w r. 1652 r. (G. 82 k. 914). Kwitował w r. 1663 Adama i Samuela Zielińskich z 2.000 złp., pochodzących z sumy 8.000 złp. zapisanych przez ich ojca, Macieja Zielińskiego, matce Jana M-go (P. 1073 k. 1329). Wraz ze swym bratankiem Dobrogostem i synem swym, Rafałem, występował w r. 1696 w charakterze współspadkobiercy swej siostry, Antoniny, klaryski gnieźnieńskiej (G. 90 k. 81). Z nieznanej mi żony miał syna Rafała.

Rafał _Bal_, syn Jana Franciszka, był w r. 1711 plenipotentem swej stryjecznej siostry Barbary z M-ch Boczkowskiej (G. 93 k. 56v). Nie żył już w r. 1761 (P. 1331 k. 11v). Jego synowie, Jan i Stanisław, występowali w latach 1755-1761 (P. 1314 k. 112, 1331 k. 11v).

IV) Stanisław, syn Jana i Rogalińskiej, nieletni w r. 1647 (P. 172 k. 45v), już pełnoletni 1654 r. (G. 82 k. 914). Dorocie Zofii Przystanowskiej zapisywał w r. 1662 dług 4.000 zł. (Ws. 63 k. 392). Żył jeszcze w r. 1665 (I. Kal. 126 s. 703). Zob. tablice 1-2.

@tablica: Miedźwiedzcy h. Topacz 1.

@tablica: Miedźwiedzcy h. Topacz 2.

Michał z Miedźwiadu miał w r. 1459 termin ze strony Dziersława Skierki z Sarbinowa (G. 7 k. 190v). Jan M. ok. r. 1459 kwitował synów zmarłego Dobrogosta z Dziewierzewa z długów ich ojca (ib. k. 198v, ale akt ten przekreślony). Dorota, w r. 1503 żona Jana Kozielskiego. Apolonia, w r. 1519 żona Grzegorza Kozickiego. Katarzyna, klaryska w Gnieźnie 1525 r. (P. 1393 k. 71). Stanisław, w r. 1573 skwitowany przez ojczyma Marcina Chłapowskiego z dóbr macierzystych w Miedźwiadzie (Niedźwiedziu (P. 920 k. 726). Stanisław nie żył już w r. 1600, kiedy wdowie po nim, Jadwidze z Pieruszyc, zapisywał dług 50 złp. Sebastian Dąbrowski (P. 970 k. 320). Leonard i Mikołaj, franciszkanie konwentu poznańskiego w r. 1610 (P. 1407 k. 294). Stanisław Niedźwiedzki, cywilnie zmarły 1676 r., kiedy to żona jego Dorota z Przystanowskich zapisała 100 zł. długu Stanisławowi Kazimierzowi Kliszewskiemu (P. 1094 k. 348v). Pani Antonina zmarła w Gnieźnie 1695.16/II. r. (Se. Franciszkanów śrem.). Jan Niedźwiecki, podstarości, i Zofia, rodzice Barbary, ochrzcz. 1692.25/II. (LB Nowemiasto). Maciej, dziedzic części Kęsowa Wielkiego i Krajenki w p. tuchol., i żona jego Marianna z Odrowskich, oboje nie żyjący już w r. 1700, rodzice panien Zofii i Katarzyny, które wtedy te części ojcowskie sprzedały za 1.500 zł. prus. Kazimierzowi Słupeckiemu, podstolemu mozyrskiemu (N. 191 k. 66v). Stanisław Niedźwiedzki świadkował w latach 1704 i 1711 (LC Konary). Pani Zofia, żona Dzierżawcy Konar, a więc chyba tego Stanisława, chrzestna 1715.21/I. r. (LB Poniec). Zapewne ten sam Stanisław Niedźwiedzki, chrzestny 1714.16/XI. r. (LB Golejewko), umarł 1717.19/VII. r., pochowany w Goruszkach (LM Golejewko). Jan Niedźwiedzki, chrzestny 1706.14/X. r. (LB Duszniki). Stanisław żeniąc się 1707.28/VIII. r. z Anną z Malczewskich, wdową 1-o v. po Janie Bugwiedzkim (LC Oporowo), przed ślubem otrzymał od niej zapis 5.000 złp. (Ws. 77 VI k. 15). Żyli jeszcze oboje 1711.20/III. r. (LB Niepart), nie żyli już 1736 r. (P. 1245 k. 71). Chyba kimś im bliskim była panna Katarzyna Niedźwiedzka, chrzestna 1709 r. (LB Niepart).

Zofia Niedźwiedzka wyszła w Smogulcu 1709.18/VI. r. za "szl." Kazimierza Orlickiego. Marianna Niedźwiedzka, z Pląskowa, wyszła 1710.2/Vi. r. za Piotra Pawłowskiego, a świadkami ślubu byli Stanisław i Kazimierz Niedźwiedzcy (LC Popowo Kośc.). Może jej siostrą była Franciszka, która 1710.23/II. r. zaślubiła Stanisława Gogolewskiego, a świadkiem był Piotr Niedżwiedzki (ib.). Ta Franciszka była już wdową w r. 1721. Do tego samego ściślejszego kregu rodzinnego należała zapewne i Katarzyna Niedźwiedzka, wdowa z Bliżyc, chrzestna 1712.9/XII. r. (LB Popowo Kośc.), należał prawdopodobnie i Kazimierz, zapewne identyczny ze wspomnianym wyżej świadkiem ślubu Pawłowskich w r. 1710, który to Kazimierz 1722.12/II. r. zaślubił Katarzynę Świerdzińską wdowę 1-o v. po Stefanie Zielezińskim (LC Popowo Kośc.). Oboje żyli jeszcze w r. 1750 (G. 97 k. 356v, 98 k. 348). Ich córka Kazimierz zmarł w Jaroszewie 1751.18/XI. r. (LM Popowo Kośc.). Ich córka, Konstancja, ur. w Pląskowie, ochrzcz. 1723.4/III. r. (LB Popowo Kośc.).

Agnieszka Niedźwiedzka wyszła 1711.6/II. r. za Stanisława Miruckiego, a świadkował przy jej ślubie Stanisław Niedźwiedzki. Żyła jeszcze w r. 1728 (LC, LB Niepart). Pani Anna Niedźwiedzka, chrzestna 1714.3/IV. r. (LB Pakosław). Może ta sama Anna, chrzestna 1715.20/V. r. (LB Dubin). N., sługa Rayskiego z Lechlina, miał z żony Reginy syna Andrzeja, ur. tamże, ochrzcz. 1716.30/XI. r. (LB Skoki). Pani Anna Niedźwiedzka zmarła w Łężcu we dworze Antoniego Bolesza 1727.16/V. r. (A. B., Sieraków, W. 60). Anna, w r. 1732 żona Remigiana (Eremiana) Godlewskiego, nie żyła już w r. 1750. Anna Niedźwiedzka, chrzestna 1734.19/IV. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Antoni, mąż Jadwigi Gostkowskiej, córki Remigiana i Konstancji z Żółtowskich, bedącej już wdową w r. 1736, i wtedy obok rodzeństwa współspadkobierczyni w Psarskiem i Koninku w p. pozn. po dziadkach, Remigianie Żółtowskim i Jadwidze z Czeskich (P. 1426 k. 150). Maciej Niedźwiedzki i Jadwiga, rodzice Marianny, ur. w Malicach, ochrzcz. 1737.24/III. r. (LB Kcynia). Regina Niedźwiedzka, wdowa, umarła w r. 1744, pochowana 8/II. (LM Chludowo-Owińska). Franciszek, murgrabia kaliski, pochowany 1741.3/I. r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Zob. Niedźwiedzcy.

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki