FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Mikora-Mitrowski - 82 EinträgeBearbeiten

>Mikora (czy szlachcic?). "Szl." Marcin M., z Gniazdowa, 1620.23/II. r. chrzestny córki Czachórskich z Czachór (LB Droszew).

>Mikorscy h. Ostoja, z Mikorzyc w p. piotrkowskim. Ograniczam się do wyliczenia tylko tych M-ch, których ślady znajduję w źródłach wielkopolskich. Materiału tego nie uzupełniam czerpaniem z herbarzy.

Stanisławowi M-mu w r. 1606 zapisał dług 10 zł. Wojciech Podkocki z p. kalis. (I. Kon. 32 k. 468). Stanisław był w r. 1614 jedny, z opiekunów synów zmarłego Rafała Jarochowskiego (ib. 38 k. 274). Ten sam czy inny Stanisław z pow. sieradzkiego, żyjący jeszcze w r. 1616, był ojcem Jana i Adama, którzy jako opiekuni rodzonego bratanka, Adama, był w r. 1631 kwitowany przez Stanisława Lisieckiego z 1.000 złp. posagu bratanicy Marianny M-ej, zamężnej Starzyńskiej (I. Kal. 98a s. 909). Jan, starszy z synów Stanisława, żenił się w r. 1616, krótko po 1/II. z Zofią Kobierzycką, wdową 1-o v. po Janie Borzysławskim (I. Kal. 82 s. 130). Oboje żyli jeszcze w r. 1618 (ib. 84 s. 981). Może temu samemu Janowi Stefan Bronisz za konsensem królewskim z 1628.15/XII. r. przekazał wójtostwo w mieście Brdowie (M. K. 177 k. 160, 160v). Jan, mąż Kobierzyckiej, nie żył już w r. 1629 (R. Kal. 11 k. 45). Zofia żyła jeszcze chyba w r. 1631 (I. Kal. 98a s. 909). Ich syn Adam. Córka Marianna, w r. 1631 żona Aleksandra Starzyńskiego.

Adam, syn Jana i Kobierzyckiej, dziedzic części w Kościerzynie i Sankach w p. sieradz., które to części jego wuj Wojciech z Rajska Kobierzycki w jego imieniu w r. 1629 sprzedał za 9.600 zł. Stanisławowi Lisieckiemu (R. Kal. 11 k. 45). Adam, mąż Anny Skarżyńskiej, wraz z nią w r. 1641 od Wiktoryna Kobierzyckiego wydzierżawił połowę wsi Rajsko (I. Kal. 107a s. 457), a powtórzył ów kontrakt o dzierżawę Rajska w r. 1644 (ib. 110a s. 678). Od Wojciecha Kobierzyckiego kupił w r. 1643 za 7.800 zł. Janikowo w p. kal. (R. Kal. 13 k. 34v). W dopełnieniu danego zobowiązania sprzedał w r. 1645 sprzedał części wsi Kościeszyn i Kamionacz oraz pustek Sanki w p. sieradz. spadkobiercom zmarłych Stanisława ojca i Pawła syna Lisieckich (ib. k. 182). W r. 1652 żył jeszcze, nazwany wtedy bratem stryjecznym zmarłego Stanisława, syna Samuela i Ziemięckiej (Py. 151 s. 252). Zofia z Kobierzyckich jeszcze żyła w r. 1647 (I. Kal. 113 s. 833). Synami Adama byli Franciszek i Aleksander. Franciszek w r. 1680 kwitował Aleksandra ze skryptu (I. Kal. 140. k. 23). Alesksander (Aleksy Antoni), mąż Marianny Sulmierskiej, poddanego z Bogucic w pow. szadkowskim, wsi dziedzicznej Mikołaja i Piotra Sulimierskich, danego sobie w r. 1688, dał z kolei w r. 1690 Wojciechowi Bogusławskiemu (ib. 146 s. 67). Oboje małżonkowie t. r. zawierali pod zakładem 3.000 zł. kontrakt ze Stanisławem Szadokierskim i Katarzyną z Kobierzyckich, żoną jego (ib. s. 228).

Samuel, może syn Stanisława a brat Jana, nie żył już w r. 1647 (I. Kal. 113 s. 1487). Jego żoną była Barbara Ziemięcka, w r. 1652 już wdowa także i po drugim mężu, Jakubie Pigłowskim (Py. 151 s. 252). Syn Samuela, Stanisław wyznaczał w r. 1647 plenipotentów (I. Kal. 113 s. 1487). Służył ów Stanisław najpierw w chorągwi Wojciecha Kobierzyckiego, w r. 1650 w chorągwi Franciszka Mycielskiego (P. 1061 k. 67v), wreszcie w chorągwi wicerotmistrza Krzysztofa Pigłowskiego. Nie żył już w r. 1652, kiedy matka i brat stryjeczny(!) Adam M. kwitowali z pozostałych po nim rzeczy Piotra Zakrzewskiego, służącego teraz pod chorągwią wojewody inowrocławskiego (Py. 151 s. 252). Zob. tablicę.

@tablica: Mikorscy h. Ostoja 1

Mikołaj, ojciec Marianny, żony Jana Rosnowskiego, skwitowany przez zięcia w r. 1626 z sumy 700 złp. stanowiących resztę z 1.500 złp. posagu za tą córką (G. 78 k. 801v). Nie żył już ów Mikołaj w r. 1627 (P. 1415 k. 1125). Oboje Rosnowscy żyli jeszcze w r. 1629. Zofia, w r. 1631 żona Wojciecha Łukomskiego, nie żyjąca już w r. 1665. Katarzyna żona Andrzeja Drozdowskiego, zmarłego przed r. 1666.

Paweł, częśnik gostyniński, towarzysz chorągwi usarskiej wojewody brzeskiego kujawskiego, żenił się 1755.1/I. w Iłowie z Urszulą Łuszczewską, wdową 1-o v. po Andrzeju Kolumna Łaźniewskiem, podczaszym sochaczewskim (K. P. nr 82). Był potem w r. 1768 podczaszym gostyńskim, podstarościm i sędzią deputatem łęczyckim na Trybunał Koronny (Rel. B. 101 k. 145). Ks. Stanisław, prepozyt konwentu kanoników regularnych w Kłodawie w r. 1760 (G. 99 k. 229).

Jan, podczaszy gostyński, nie żył już w r. 1765. Z pierwszej żony Doroty Skarbkówny, miał syna Feliksa, z drugiej, Franciszki Pruszkowskiej, też nie żyjącej już w r. 1765 (I. Kon. 80 k. 220v), synów Józefa i Ksawerego.

1. Feliks, syn Jana i Skarbkówny, sędzia ziemski gostyński, umarł w r. 1779 (PSB), a w r. 1787 jego córka Brygida była żoną Wacława Zaręby Cieleckiego, starościca zgierskiego (I. Kal. 227 k. 58).

2. Józef, syn Jana i Pruszkowskiej, wicesregent gostyński 1750 r., cześnik gostyński w r. 1756, chorąży gostyński 1766 r., pisarz komisji skarbu koronnego 1767 r. (I. Kal. 206/208 k. 47), podkomorzy gostyński (i nadal pisarz komisji skarbu koronnego) w r. 1774 (ib. 214/216 k. 138), starosta gąbiński i kawaler orderu Św. Stanisława 1780 r. (ib. 220 k. 321), poseł na sejm czteroletni, kasztelan rawski 1791 r., kawaler orderu Orła Białego 1792 r., dziedziczny hrabia pruski w r. 1798. Dziedzic Słubic w ziemi gostyńskiej 1765 r. w Sowinach, pustej dziedzinie, lokował 1767.2/IV. r. Olendrów i t. r. aprobował dane artykuły (ib. 206/208 k. 47). Od Andrzeja Bogdańskiego, podsędka ziemskiego kaliskiego, i żony jego Anny z Zbąskich, dostał w r. 1780 cesję części spadku po Szyszkowskich w dobrach Skarszew, Skaryszewek, Chrostowo, w połowie Borkowa, jak również cesję sum na drugiej połowie królewszczyzny Borkowo (ib. 220 k. 321). Jego żoną zaślubioną przed r. 1765 była Krystyna Miaskowska, córka Jana, wojskiego poznańskiego, i Barbary z Zielonackich. Od teścia otrzymał 1765.25/VII. r. zapis 10.000 złp. na Sowinie (I. Kon. 80 k. 220v). Żyła jeszcze Krystyna 1786.25/VI. r. (LB Gostyczyna). Ich córka Tekla, ochrzcz. z wody 1765.14/VI. r. (LB Sowina), chyba młodo zmarła. Reszty potomstwa, znanego z herbarzy, tu nie podaję.

3. Franciszek Ksawery, syn Jana i Pruszkowskiej, ur. około r. 1739 regent ziemski gostyński w r. 1768 (Ws. 94 k. 153), wojski mniejszy gostyński, obrany w r. 1769 marszałkiem konfederacji ziemi gostyńskiej, podstoli gąbiński, pisarz grodzki gostyński 1775 r. (I. Kon. 81 k. 37), pisarz ziemski kaliski w r. 1778 (LB Droszew), posłował na Sejm Wielki w latach 1788-1792 (G. W. nr 70; P. 1369 k. 793), sędzia ziemski kaliski 1791 r., marszałek konfederacji województwa kaliskiego w r. 1792, kawaler orderów Św. Stanisława i Orła Białego. Dziedzic Brudzewa z przyległościami w r. 1773 (Py. 158 k. 258v), skwitowany w r. 1783 Józefa Smoleńskiego, podczaszego halickiego, dziedzica Jelitowa, ze sprawy o poddaną (G. 110 k. 18). Od Andrzeja Bogdańskiego, sędziego ziemskiego kaliskiego, w r. 1787 kupił, wedle kontraktu z 23/VI., za 170.000 złp. trzy części miasta czyli wsi Wielka Sobótka oraz część wsi Mała Sóbótka, Kłusiny i Twory (I. Kal. 226 k. 286, 227 k. 54). Niemal jednocześnie, bo za kontraktem z 1787.25/VI. r. dobra Sojki oraz przyległości zwane Wierzbie i Holendry cz. Żurawieniec, jak też Holendry i młyn Reszki w ziemi gostyńskiej sprzedał braciom Cieleckim Wojciechowi, staroście zgierskiemu, i ks. Celestynowi, kanonikowi katedralnemu płockiemu, za sumę 110.000 złp., ponadto zaś staroście zgierskiemu za 20.000 złp. scedował swe prawa emfiteutyczne do królewszczyzny Muchnów, będącej jeszcze pod dożywociem Skarżyńskiego (ib. 227 k. 52). Od Kajetana z Wrzący Zajączka kupił 1788.14/VI. r. za sumę 66.000 złp. czwartą część Sobótki Wielkiej z przyległościami (ib. 228 k. 404). Umarł w Sobótce 1804.14/VI., mając lat 65 (LM Sobótka). Żoną jego była w r. 1773 Elżbieta Bielicka (Py. 158 k. 158v), współspadkobierczyni w r. 1784 Elżbiety z Pawłowskich Bielińskiej, kasztelanowej lędzkiej, bezpotomnie zmarłej (P. 1361 k. 139v). Żyła jeszcze 1794.2/IX. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Syn Józefat. Córka Barbara (Anastazja Tekla Barbara), ur. w Pawłowie, ochrzcz. 1778.22. r. (LB Droszew). Ta Barbara, żona Wojciecha Łukomskiego, celem odbycia połogu przybyła do Poznania i tu umarła 1794.23/IX. r., mając lat 16, a pochowano ją w Poznaniu u Bernardynów.

Józefat (Józef), syn Franciszka Ksawerego i Bielińskiej, sędzia powiatu odolanowskiego, potem prezes sądu ziemskiego poznańskiego, dziedzic Sobótki, Brudzewa i innych dóbr, żył jeszcze 1825.30/X. r. (LB Staw). Jego pierwszą żoną, zaślubioną przed r. 1800, była Katarzyna Wierzchlejska, z którą rozwiódł się. Umarła w Marszewie 1818.16/IV. r., mając lat 34 (LM Czermin). Drugą żoną, zaślubioną przed r. 1818, była Teofila Siemiątkowska, siostra Ignacego, dziedzica Kalinowy. Żyła jeszcze 1834.27/II. r. (LB Kowalew). Z pierwszego małżeństwa synowie, Feliks, Józef, Franciszek Ksawery i Aleksander. Z córek, Zofia, żona Ignacego (Teodora?) Łączyńskiego, zmarła w r. 1869 (Bon.). Emilia, ur. około 1809/1811, wyszła w Sóbótce 1833.8/V. r. za Stanisława Biesiekierskiego z Mirogniewic, pułkownika wojsk polskich, umarła będąc już wdową 1889.5/XI. r., pochowana w Poznaniu. Kazimiera (Kazimiera Józefa Dioskura), ur. około r. 1812, wydana w Sobótce 1835.2/III. r. za Wiktora Norbeta Zbijewskiego, właściciela Rzgowa. Była jeszcze z tejże matki córka Alojzja, wystepująca jako chrzestna 1819.7/I. r. (LB Skalmierzyce). Z drugiego małżeństwa synowiem Edmund o którym niżej, oraz Witold Nestor Pankracy, ur. 1822.25/II. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), zmarły 1823.30/VII. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Z córek urodzonych z Siemiatkowskiej, Elżbieta (Marianna Eliza), ur. 1818.2/XI. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), wyszła w Sobótce 1837.13/VI. r. za Adama Żychlińskiego z Sulejewa. Karolina Wanda Jadwiga, ur. 1820.12/IX. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), zapewne zmarła młodo. Wreszcie Leontyna (Leontyna Tekla), ur. 1825.23/IX. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), wyszła za Antoniego Siemiątkowskiego.

1) Feliks (Feliks Krzysztof Franciszek Ksawery), syn Józefata i Wierzchlejskiej, ur. we Wrocławiu 1800.16/II. r. (LB Sobótka), właściciel Zdzarowa, ożeniony z Brzozowską, miał córki, Paulinę za Henrykiem Bogusławskim, i Zofię, żonę Maksymiliana Celińskiego.

2) Józef, syn Józefata i Wierzchlejskiej, ur. około r. 1808, posesor Małachowa w r. 1842, właściciel Węgrzynowa, zmarły w Poznaniu 1862.24/XI. r. (Dz. P.). Ożenił się w Poznaniu 1834.24/IX. r. z Zofią Fontowiczówną, ur. około 1815 r. (LC Św. Marcin, Pozn.), zmarłą 1867.28/III., w wieku lat 52 (LN Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Pozostały po tej parze tylko córki. Z nich, Sławomira zmarła w Ruchocinku 1836.16/XII. r., (LM Powidz). Helena, ur. w r. 1840, śpiewaczka, wyszła w Paryżu w r. 1865 za Michała hr. Mycielskiego z Chociszewic. Dobrogniewa (Dobrogniewa Zofia Waleria), w akcie zgonu matki nazwana Sybillą (LM Św. Marcin, Pozn.), ur. 1842.29/V. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), wyszła około 1868.28/I. r. za Juliusza Lasockiego, współwłaściciela fabryki żelaza za Pradze (Dz. P.). Magdalena, ur. 1844.12/V. r. (LB Witkowo), potem używając imienia Ludwmiła, śpiewaczka, nauczycielka muzyki, wyszła we Lwowie 1880.10/VII. r. za Teodora Jeske-Choińskiego, powieściopisarza (Dz. P.). Zofia, ur. około r. 1846 niezamężna w r. 1867. Lecha Magdalena, ur. około r. 1848, żyła jeszcze 1867 (LM Św. Marcin, Pozn.).

3) Franciszek Ksawery, syn Józefata i Wierzchlejskiej, chrzestny 1819.7/I. r. (LB Skalmierzyce), mąż Leokadii Suchorzewskiej, córki Stanisława, właściciela Dobrosołowa, i Zakrzewskiej, która mu ojcowskie Dobrosołowo. Syn ich Napoleon.

Napoleon, syn Franciszka Ksawerego i Suchorzewskiej, zmarły w r. 1875, miał z żony Anny Mikorskiej, córki Edmunda i Romany ze Skoroszewskich, zmarłej w Görbersdorff 1882.17/X. r., pochowanej w Brzeziu (Dz. P.), synów, Tadeusza i Stanisława, córkę Cecylię, zmarłą 1917.25/IX. r., pochowaną w Głuchowie (Dz. P.).

4) Aleksander, syn Józefata i Wierzchlejskiej, właściciel Rudnik, mąż Pauliny Skoroszewskiej, dziedziczki Suchorzewa, 1850 r. (LB Kowalew), miał z nią synów, Ksawerego, Mieczysława i Edmunda, córki Paulinę i Emilię, żonę Bolesława Skórzewskiego, dziedzica Brudzewa w gub. kaliskiej.

Ksawery, syn Aleksandra i Skoroszewskiej, ur. w Rudnikach w r. 1844, nauki w gimnazjum w Ostrowie przerwało mu powstanie 1863 r. Szkołę kończył w Głogowie, a potem studiował prawo w Berlinie. Nim owe studia ukończył, objął Stobno pod Kaliszem. Umarł 1908.17/X. r., pochowany w Tursku (Dz. P.).

5) Edmund ( Edmund Józefat), syn Józefa i Siemiątkowskiej, z wody ochrzcz. w Sobótce 1817.2/XI. r., z ceremonii w Poznaniu 1819.4/XII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), dzierżawca Węgrzynowa w latach 1842-1845, dziedzic Brzezia w latach 1847-1853 (LC Kiekrz; LB Kowalew), dziedzic Laskowa w r. 1854 (LB Św. Wojciech, Pozn.), umarł 1870.10/XI. r., pochowany w Brzeziu (Dz. P.). Jego pierwszą żoną była, zaślubiona przed r. 1843 Romana Skoroszewska, drugą, zaślubiona w Poznaniu u Św. Wincentego a Paulo 1853.24/VIII. r., Anna hr. Sokolnicka, córka Józefa i Seweryny z Mycielskich (LC Giołanice), ur. w Chobienicach około r. 1825, zmarła w Poznaniu 1883.24/II. r. (LM Św. Marcin, Pozn,; Dz. P.). Z pierwszej żony syn Henryk i córki z nich: Helena, ur. w Golczewie w r. 1840, wyszła w Łopieniu 1858.27/VII. r. za Stanisława hr. Sokolnickiego i zmarła w Cieślach 1915.1/I. r., pochowana w Głuchowie (Dz. P.). Teofila, ur. w Węgrzynowie 1842.22/XII. r., zmarła 1843.1/I. (LB, LM Lutynia) Anna (Anna Franciszka), ur. tamże 1845.1/III. r. (ib.) wyszła za stryjecznego brata Nepoleona M-go, umarła w Görbersdorf 1882.17/X. r., pochowana w Brzeziu. Marianna, ur. w Węgrzynowie 1845.1/III. r. (ib.), wyszła 1865.26/VII. r. za Kaliksta Bojanowskiego, zmarła w Poznaniu 1912.28/V. r., pochowana w Poznaniu (Dz. P.). Z drugiego małżeństwa syn Franciszek Ksawery, ur. w r. 1863, i córka Seweryna Marianna, ur. w Poznaniu 1854.5/VI. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Zob. tabicę 2.

@tablica: Mikorscy h. Ostoja 2

Helena, córka zmarłego Józefa, w Paryżu 1867.3/XII. r. wyszła za Michała hr. Mycielskiego (Dz. P.).

Jakub M. żenił sie z Anną, córką Jakuba z Małej Sobótki, za którą jeszcze przed ślubem, w r. 1463 otrzymał od jej ojca zapis 50 grz. długu (I. Kal. 1 k. 141v). Nie wiem, czy był to Mikorski z Mikorzyc w p. piotrkowskim, a więc Ostojczyk, czy brał nazwisko od Mikorzyna w p. ostrzeszowskim?

>Mikorzyńscy, z Mikorzyna, zob. Lubomyscy

>Mikorzyńscy, zob. Löben

>z Mikoszek w pow. kośc. Mikołaj i Wojciech w r. 1414 (Kośc. III k. 18). Mikołaj w r. 1416 (ib. k. 164v). Zbigniew w r. 1417 (Kośc. II k. 26v) zob. Mikuszewscy.

>Mikuliński Michał, w r. 1604 mąż Katarzyny Grajewskiej (I. Kal. 70 k. 274).

>Mikulscy, Mikuliccy, wyszli chyba z Mikulic w pow. sieradzkim. Jan, mąż Małgorzaty, która w r. 1461 zrzekła się otrzymanej od mężą oprawy posagu i wiana, jak też dokonanych ma jej rzecz rezygnacji na Małym Skarszewie i Chrostowie, wsiach nabytych przez mężą wuderkafem od Jana z Dobrej. Towarzyszył jej przy tym akcie brat Bartłomiej Kocz(?), mieszczanin kaliski (I. Kal. 1 k. 3v). Jan M. od Bartłomieja z Iwanowic w r. 1462 nabył wyderkafem za 100 zł węg. połowę Kościelca i całą wieś Bodzatki w p. kal. (P. 1384 k. 141). Piotr i Mikołaj, bracia stryjeczno-rodzeni M-cy, w r. 1476 wzywali Mikołaja Rychwalskiego do uiszczenia dziesięciu grzywien bez czterech groszy i t. r. skwitowali go z dóch grzywien (I. R. Kon. 1 k. 77, 83v). Jan M. zawierał w r. 1497 układ z Marcinam, Aaronem i Maciejem Aaronem braćmi z Dąbrówki i Wójcic (I. Kal. 4 k. 554v). Żonie Jana z Mikulic Mikulickiego, Annie, Maciej Aaron Dąbrowski, wedle zobowiązania z r. 1506, sprzedał w r. 1509 cztery łany puste w Mniejszych Mroczkach w p. kal. za 60 grz. (I. Kal. 6 k. 122; P. 786 s. 74). Anna, wdowa po Janie Mikulskim, wraz ze swym zięciem (gener) Andrzejem, toczyła w latach 1507-1511 sprawę z Feliksem, Janem i Anną, rodzeństwem, dziedzicami ze Smaszek i Mniejszych Mroczków, którzy ich oskarżyli o wygnanie z części w Mniejszych Mroczkach (I. Kal. 6 k. 193; I. R. Kon. 1 k. 340; Py. 170 k. 4). Córki zmarłego Jana M-go zwanego Dziwisz, Anna i Małgorzata z Mniejszych Mroczek,, w r. 1531 pozywały Agnieszkę, wdowę po Stanisławie Wilczkowskim Wiechciu, jak też jej synów, o niezwrócenie 30 sztuk inwentarza odziedziczonego przez nie po rodzonej siostrzenicy Annie (I. R. Z. Kal. 4. k. 16). Ta sama Małgorzata prawa swe do części "Aaronowskiej" w Mroczkach w r. 1571 ustąpiła Piotrowi Mroczkowskiemu (R. Kal. 3 k. 456v).

Wojciech Trzebieński cz. Mikulski w r. 1532 nabył wyderkafem za 20 grz. od Mikołaja Biernackiego dwa osiadłe łany we wsi Poroze p. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 193). Jan M. oraz Paweł Trzebieński pozywali w r. 1539(?) Andrzeja, Mikołaja i Bartłomieja Trzebieńskich (I. D. Z. Kal. 7 k. 559). Jan Trzebiński ze Starej Trzebini, syn zmarłego Mikołaja M-go, w r. 1543 nabył wyderkafem od Macieja i Jakuba Chwalęckich, stryja z bratankiem, dwa łany roli w Chwalęcinie (I. i D. Z. Kal. 6 k. 366). Ten sam niewątpliwie Jan, tu nazwany M-im, dziedzic w Starym Trzebieniu(!), winien był w r. 1545(?) płacić winę, bo nie stanął z pozwu Pawła Trzebieńskiego (ib. 7 k. 137).

>Mikulscy różni. Walenty w r. 1662 wydzierżawił pod zakładem 150 złp. od małżonków Pcinińskich części wsi Jabłonka (I. Kon. 58 k. 137). Jakub zaślubił 1763.24/IV. r. Teresę Makowiecką z Trzeciewnicy (LC Nakło). Sebastian, w r. 1790 pisarz prowentowy w dobrach Grabowo, dzierżawie Dezyderego Leszczyńskiego, starosty grabowskiego (P. 163 k. 906v).

Jan Urban, dziedzic dóbr Borki koło Radomska, zaśłubił 1879.7/I. r. w Zaniemyślu Konstancję Karczewską, córkę Ludwika, dziedzica Czarnotek (Dz. P.). Stanisław w r. 1893 kupił na subhaście od Chełmickiego Gurowo w p. witkowskim, które dotąd dzierżawił. Już w r. 1894 dobra te (1.000 m.m.) za 210.000 m. odprzedał Niemcowi (ib.). Chyba ten sam Stanisław M. z Chwałkowic zmarł 1905.7/III. r., mając lat 58 (ib.). Panna M-a z Chwałkowa(!) koło Wrześni w r. 1913 kupiła od Apitza, Niemca, Radłowo w p. wrzes. (1.100 m.m.) (ib.). Antoni umarł w Poznaiu 1918.21/VII. r. w 29-y, roku życia, o czym donosili rodzice i rodzeństwo (ib.). Zygmunt, dziedzic Chwałkowic w pow. wrzesińskim (262 ha) i Kuczyny w pow. gostyńskim (285 ha), zmarł w Chwałkowicach 1937.21/XII. r., pochowany w Stawie. Pozostawił dzieci i wnuki (ib.). Chyba wdową po nim była Irena M-a, notowana jako dziedziczka Chwałkowic u schyłku 20-lecia międzywojennego. Ludwik, wtedy dziedzic Szczytnik w pow. śrem (254 ha).

>Mikułowicz Józef, miecznik bielski, w r. 1754 mąż Bogumiły Kotkowskiej, wdowy 1-o v. po Michale Zboińskim, skarbniku dobrzyńskim (I. Kon. 81 k. 104).

>Mikułowscy, różni. Sebastian z wojew. sandomierskiego, oskarżony w r. 1625 o to, iż przy udziale Jana Rosnowskiego zabił Jerzego Kaweckiego, pozostającego w służbie Piotra Osieckiego (P. 153 k. 170v). Kazimierz (czy szlachcic?), ekonom w Uchorowie, i Barbara, rodzice Franciszka Alojzego Ignacego Józefa, ur. w Uchorowie 1735.18/III. r. (LB Chojnice).

>Mikuszewscy, Mikoszewscy z Mikoszek w pow. kościańskim, w XV wieku zwanych też Mikoszewicami. Mikołaj z Mikoszewic, w r. 1388 (Leksz. I 435). Jawroszka (Jafroszka), dziedziczka w Mikoszewie w r. 1391 (ib. II 1444). Jawroszka, wdowa po Bogusławie z Mikoszewic, wraz z dziećmi pozywała w r. 1400 brata mężowskiego, Michała (ib. 2539). Stefan z Mikoszewic z synem Dziersławem w r. 1398 (Leksz. II 2077). Stefan z synem w r. 1399 (ib. 2272). Stefan w r. 1400 (Kośc. 1 k. 100, 136). Michał Gamno z Mikoszewic (wedle Kozierowskiego Korabita) w r. 1399 miał sprawę z Januszem Jarogniewskim (Leksz. II 2300). Nichał, ojciec Jana, w r. 1399 (ib. 2385). Michał Gamno w r. 1404 (Kośc. I k. 52) i w r. 1408 (ib. III k. 86). Stanisław z Mikoszewic w r. 1400 (Leksz. II 2665). Mikołaj M., w r. 1405 (Kośc. III k. 1v) i w r. 1406 (Kośc. 3 k. 22). Zbigniew i Mikołaj w r. 1406 (ib. k. 24). Zbigniew, w r. 1410 (ib. k. 140). Zbigniew, Wojciech i Mikołaj z Mikoszewic procesowali się w r. 1411 o wiano Stanisławy z Pietraszem i Mikołajem Szczepowskimi, braćmi jej (Kośc. 3 k. 160v, 164).

Jan, mąż Agnieszki Głupońskiej, która w r. 1494 skwitowała poręczycieli zmarłego Macieja z Bnina, wojewody poznańskiego, z 50 grz. jej posagu (P. 855 k. 72v), ale jednego z tych poręczycieli, Mikołaja Grodzickiego, pozywała w r. 1496 o uiszczenie 20 grz. (ib. k. 202). Drugiego poręczyciela, Macieja Wierzejskiego, skwitowała w r. 1497 z 7 grz. (ib. k. 245v). Dziedziczka w Lipnicy w p. pozn., t. r. sprzedała wyderkafem za 40 grz. swemu mężowi dwa łany w tej wsi (P. 1383 k. 147v). Była już wdową, kiedy w r. 1502 Andrzej Mrowiński skwitował ją z dóbr w Lipnicy, które wyprosił był jej mąż w czasie wyprawy mołdawskiej. Nazwana wtedy "Lipnicką" (P. 859 k. 226). Części rodzicielskie w Lipnicy, jak również części należne jej po owdowiałej stryjence Annie Piotrowej Lipnickiej, dała w r. 1510 Janowi Lipnickiemu w zamian za czwartą część karczmy we wsi Rudki i za 80 grz. dapłaty (P. 786 s. 223). Córka Jana i Agnieszki, Katarzyna, wdowa po Piotrze Golinczewskim, dwa łany w Lipnicy, które matka puściła ojcu, dała w r. 1560 Hieronimowi Młodawskiemu (P. 787 k. 34).

>Mikuszewscy, Mikoszewscy, z Mikuszewa (Mikoszewa) w p. pyzdr. Siedział tam w latach 1403-1415 Paszek Wyskota, w latach 1406-1415 mąż Katarzyny (P. 1 s. 140, 206v, 3 k. 54, 70v). Nie wiem jednak, czy można zaliczyć do Wyskotów także i tych, o których niżej będzie mowa.

Rodzeństwo: Krzysztof, Bartłomiej, Jan, Macierj, Jadwiga i Anna Mikuszewscy pozywali o wygnanie ich z części Mikuszewa i z pustek Budziłowa w p. pyzdr. rodzonego stryja, Jana Nowomiejskiego, który im nie stanął i w r. 1532 miał płacić winę (P. 874 k. 59v). I znów w r. 1536 to rodzeństwo niedzielne pozywało o wygnanie z tychże dóbr Jana, teraz nazwanego M-im, dziedzica w Kolnicy (P. 874 k. 18ov; Py. 171 k. 315v). Dla zawarcia ugody obie strony t. r. obrały superarbitrów (ib. k. 333v). W Miłosławiu w domu Krzysztofa M-go, chyba jednego z powyższego rodzeństwa, zabity został w r. 1553 przez Marcina Sokołowskiego Łukasz Zberkowski (Py. 174 k. 440v). Nie wiem, czy do wspomnianego Macieja, czy może raczej do jego stryja o tymże imieniu (zob. niżej) należałoby odnieść zapis z r. 1530, mocą którego Helena, córka Iwana Golińskiego, sędziego kaliskiego, wdowa po Mikołaju Nowomiejskim, całą swą wieś Mikuszewo sprzedała za 1.000 zł. węg. synowi Maciejowi M-mu (P. 23 k. 87v). Byliby wtedy ów Mikołaj i Helena rodzicami Jana, Macieja i nieznanego z imienia ojca wymienionego wyżej rodzeństwa: Krzysztofa, Barłomieja, Jana, Macieja i Anny.

Wspomniany wyżej Jan M., Nowomiejski, Kolnicki, dziedzic w Kolnicach w r. 1536 i w Mikuszewie, brat rodzony i spadkobierca Macieja M-go (G. 31 k. 184v, 263 k. 252, 260v). Wuj Małgorzaty z Potarzycy, żony Mikołaja Cieleckiego 1552 r. (Py. 174 k. 117). Części wsi Strzebowo i Lewkowo w p. kal., odziedziczone po Dorocie, wdowie po Stanisławie Sobockim, w r. 1557 darował Adamowi i Mikołajowi Cieleckim (Py. 31 k. 58). Dziedzic w Mikuszewie, Kolnicach i Budziłowie w p. pyzdr., żył jeszcze w r. 1560 (P. 1396 k. 862v), nie żył już w r. 1563 (Py. 179 k. 326). Synami jego byli: Tomasz, Franciszek i Piotr. Z córek, Helena była w r. 1560 żoną Piotra Osieckiego. Zofia w r. 1563 żona Stanisława Komorskiego Kasprowicza. Katarzyna w r. 1568 żona Andrzeja Kurowskiego. Zapewne też córką Jana była Anna, w r. 1569 żona Stanisława Magnuszewskiego.

1. Tomasz. M., Kolnicki, syn Jana, nie żyjący już w r. 1563, ojciec: Hieronima, Wojciecha i Jana. Z nich, Hieronim i Wojciech wtedy lub nieco wcześniej sprzedali trzecią część Kolnic Wojciechowi Przyjemskiemu, pisarzowi ziemskiemu kaliskiemu (P. 1397 k. 240v) i t. r. skwitowali stryjów, Franciszka i Piotra, ze spadku po dziadzie Janie (Py. 179 k. 257) Jan M., syn Tomasza, w imieniu własnym i brata Wojciecha t. r. kwitował stryja Franciszka z 10 zł. z dzierżawy części Mikuszewa, Kolnic i pustki Budziłowa, które oni wydzierżawili za 20 zł. stryjom swym, Franciszkowi i Piotrowi (Py. 197 k 103).

2. Franciszek M., syn Jana, mąż Katarzyny Magnuszewskiej, córki Stanisława, która w r. 1560 otrzymała od swego teścia oprawę 400 zł. posagu na połowie dóbr w Mikuszewie, Kolnicach i Budziłowie, które po jego śmierci miałyby przypaść Franciszkowi (P. 1396 k. 862v). Od Wojciecha Przyjemskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, nabył wespół z bratem Piotrem w r. 1563 nabył drogą zamiany czwartą część wsi Rusko w p. pyzdr. i trzecią część Kolnic (nabytą przez Przyjemskiego od synów Tomasza M-go) w zamian za dwie części Mikuszewa, dwie części pustki Budziłowo oraz dopłatę 700 zł. (P. 1397 k. 240v; Py. 179 k. 257). Skwitowany t. r. przez siostrę Zofię, żonę Stanisława Komorskiego, z 66 zł., z posagowej sumy 200 zł. jaką miała zapisaną przez ojca (Py. 179 k. 326) i znów t. r. skwitowany przez nią z 66 zł. (ib. k. 424). Część w Rusku, należną sobie z działu z bratem Piotrem, a kupioną od Wojciecha Przyjemskiego, sprzedał w r. 1567 za 4.000 Jakubowi, Hieronimowi, Stanisławowi i Piotrowi, braciom Bielawskim (P. 13 97 k. 628v). Wraz z bratem Franciszkiem pozwany był w r. 1568 przez siostrę Katarzynę, żonę Andrzeja Kurowskiego, o 200 zł. jej posagu (Py. 107 k. 34). Nie żył już w r. 1595, kiedy córka jego i Magnuszewskiej, Agnieszka, była żoną Jana Bruczkowskiego cz. Mokronoskiego (P. 964 k. 148).

3. Piotr M., Kolnicki, syn Jana, skwitowamny w r. 1554 przez poddanych Ewy Chwalęckiej z jej oprawnych Małych Kolniczek (Py. 174v k. 656). Współdziedzic obok brata Franciszka w Mikuszewie i Rusku. Żył jeszcze w r. 1568 (Py. 107 k. 34). Zob. tablicę.

@tablica: Mikuszewscy cz. Kolniccy

>Milanowska Dorota, żona Jana Badowskiego z Badowa Mieszków w ziemi sochaczewskiej, oboje nie żyli w r. 1586. Heraldycy M-im z Mazowsza dają herb Jastrzebiec, ale to była drobna szlachta, zapewne wieloherbowa.

>Milbicz, Joanna Krystyna "de M." wyszła przed r. 1825 za "ur." Franciszka Karola Melchiora Przyjemskiego, kontraktowego urzędnika celnego w Kępnie (LB Kępno).

>Milbrańscy, czy szlachta? "Ur." Franciszek M. i Konstancja z Jankowskich, rodzice Piotra, ur. 1764.26/XI. w Witkowie (LB Witkowo).

>Milczewscy, czy szlachta? "Wielm." Jakub i Jadwiga, rodzice Kazimierza Józefa, ur. w Grylewie 1776.4/III. r. (LB Grylewo).

>Milecki, "szl." Maciej, burgrabia grodzki piotrkowski w r. 1612 (P. 988 k. 991).

>Milejewscy, Milejowscy, z Milejowa w pow. sieradzkim. Katarzyna, żona Świętosława M-go, i Małgorzata, żona Sędziwoja Trzebawskiego, w r. 1467 zwolniły swych poręczycieli danych sobie wzajemnie (G. 20 k. 142v). Barbara, córka Mikołaja z Brudzewa, podkomorzego kaliskiego, w r. 1471 żona Jakuba M-go (Py. 14 k. 196v; I. Kal. 2 k. 155). Będąc już wdową, w r. 1477 należne sobie z działu z siostrami części miasta i zamku Nowemiasto oraz wsi Dąbrowa, Klęka i Chromiec w p. pyzdr. i Boguszynowo(?) w p. kośc. wymieniła ze Stanisławem Masłowskim na inne dobra, dopłacając mu 100 grz. (P. 1386 k. 69). Adam M. nie żył już w r. 1535, kiedy wdowa po nim Anna, córka Przecława Laskowskiego, spisywała wzajemne dożywocie z drugim swym mężem, Maciejem Rajskim (I. i D. Z. Kal. 2 k. 244). Od pierwszego męża miała dożywocie na wsiach: Milejewo, Maszewo i Jeziorsko w p. sier. Syn Adama i Anny, Piotr M. otrzymał w r. 1550 od ojczyma Rajskiego cesję owego dożywocia (I. Kal. 12 s. 452). Córka Adama i Anny, Barbara M-a, wydana przez matkę w r. 1552 za Mikołaja Sulimowskiego zw. Szrycht z pow. sieradzkiego (ib. 15 k. 88). Ta córka t. r., już jako mężatka, procesowała się z ojczymem (ib. 16 k. 11). Katarzyna "z Milejowa", w r. 1612 wdowa po Andrzeju Pruszkowskim.

>Milenkiewicz, czy szlachcic? "Wpan" Józef, administrator dóbr krotoszyńskich, i żona jego Bronisława, rodzice Agaty Weroniki, ochrzcz. 1774.4/II. r., i Katarzyny Pelagii, ochrzcz. 1775.31/III. r. (LB Krotoszyn).

>Milescy h. Drya, zob. Modliszewscy h. Drya.

>z Mileszynej, Milesznej Górki (dziś Targowa Górka). w pow. pyzdr. Piotr miał w r. 1443 termin ze strony Bodzęty z Dzierznicy (Py. 10 s. 28v). Andrzej, Boguchwał i Zawisza (bracia?), pozwani w r. 1444 przez Jana i Tomisława braci ze Słup (Py. 10 k. 170v, 171v). Z nich, Andrzeja pozywał w r. 1447 Szymon z Koszut (Py. 9 k. 117). Andrzej, niewątpliwie ten sam, już nie żył w r. 1467, kiedy za wdowę po nim, Małgorzatę, ręczył Tomasz Dzierznicki, iż ona swe części we wsiach: Sowina, Sołęcino, Marzelewo, Wola, Lutomierz(?), Zawidowice zrezygnuje Wincentemu i Andrzejowi braciom rodzonym z Cielmic w sumie 150 grz. posagów ich żon, Anny i Katarzyny (Py. 14 k. 116). Za córki tego Andrzeja, Ofkę, Katarzyną i Agnieszkę, najwidoczniej niezamężne, ręczył w r. 1475 Mikołaj z Zalesia (Py. 15 k. 164v). Ofka, dziedziczka w Milesznej Górce, miała w r. 1491 termin ze strony Małgorzaty z Orzeszkowa (Py. 168 k. 101). Boguchwał z Milesznej Górki, pozywany był w r. 1443 przez Tumiliana z Dobrzycy (Py. 10 k. 51), a w r. 1447 przez Szymona z Koszut (Py. 9 k. 177v). Wreszcie Zawisza z Milesznej Górki, mąż Barbary, która w r. 1463 mężowi zapisała 200 zł. węg. długu na oprawie swego posagu i wiana na tej Górce (Py. 14 k. 26v). Cały swój posag i wiano, to jest 400 zł. węg. na wsi Namysłki oraz 400 zł. węg. na Mileszynej Górce i Murzynowie w r. 1469 dała w dożywocie mężowi, on zaś dał jej w dożywocie wszystkie swoje dobra (P. 1385 k. 27). Od Andrzeja Wlochlodskiego(?) w r. 1475 kupił za 300 grz. połowę Gorynina w pow. gnieźn. (P. 1386 k. 20). Na częściach miasta Mileszna Górka oraz wsi Wielawieś w p. pyzdr., jak również na połowie Gorynina Wielkiego w p. gnieźn. oprawił w r. 1476 żonie Barbarze posag 400 zł. (P. 1386 k. 52v).

>Milewscy, Milescy, dość licznie występujący na terenie województw poznańskiego i kaliskiego, zapewne przede wszystkim przybysze z Mazowsza. Ponieważ jednak tam, np. w ziemi ciechanowskiej, stanowili skupiska mnogiej drobnej szlachty, zapewne różnoherbowej, jakiekolwiek silenie się na określenie herbów tych spośród M-ch, którzy wędrowali do Wielkopolski i występowali tu pojedyńczo, bez szerszych powiązań rodzinnych, jest zupełny, niepodobieństwem.

Wawrzyniec z żoną Anną Tandowską w r. 1582 skwitowani przez wdowę Zofię z Kobierzyckich Tymieniecką z 54 złp. ostatniej raty długu (I. Kal. 48 s. 129).

Paweł z pow. ciechanowskiego, nie żyjący już w r. 1601, był ojcem Feliksa. Temu Feliskowi w r. 1596 Jan Brodzki zapisał dług 77 złp. (P. 966 k. 70v). Od Piotra Zadorskiego Feliks w r. 1599 nabył wyderkafem na rok za 2.000 złp. części w Zadorach w p. kośc. (P. 1403 k. 182). T. r. skwitowany przez wdowę Jadwigę z Daleszyńskich Krajewską z 750 złp. z dzierżawy części Krajewic (Kośc. 279 k. 218v). Manowany przez króla opiekunem dzieci zmarłego Piotra Bieczyńskiego, w r. 1599 zrzekł się owej opieki (ib. 151v). Skwitowany w r. 1600 przez wdowę Dorotę z Zawadzkich Krajewską z 400 złp. z kontraktu dzierżawy części Krajewic i pustki Leciejewo (P. 970 k. 687). Całe części swe w Zadorach w r. 1601 zobowiązał się sprzedać wyderkafem za 200 zł. Piotrowi Zadorskiemu (Kośc. 281 k. 101). Od Jana Szczurskiego w r. 1606 kupił za 3.200 złp. część Śliwnych Goreczek (P. 1405 k. 517v). Chyba żył jeszcze w r. 1609 (Kośc. 288 k. 218; 351 k. 264v), nie żył już w r. 1613 (Kośc. 290 k. 336v). Jego pierszą żoną była Agnieszka Bieczyńska, i w r. 1599 jej matka, Zofia z Grzymisławskich, wdowa po Stanisławie Bieczyńskim, zapiał zięciowi dług 100 złp. (Kośc. 279 k. 15v, 16). Drugiej żonie, Annie Szczurskiej, córce Jana i Katarzyny z Miaskowskich, w r. 1601 oprawił 500 złp. posagu (Kośc. 348 k. 3v), a t. r. jej matka zapisała mu dług 400 złp. jako posag i 100 złp. jako wyprawę (ib. k. 39). Wzajemne dożywocie spisali małżonkowie w r. 1605 (ib. k. 43; 351 k. 251v). Anna, będąc już wdową, w r. 1613 wydzierżawiła części Śliwnych Goreczek za 900 zł. Janowi Chojeńskiemu i Ewie z M-ch małżonkom (Kośc. 290 k. 336v). Od Marcina Karsieckiego w r. 1615 nabyła wyderkafem za 6.000 złp. części wsi Karsiec p. kośc. (P. 1409 k. 536). Poszła 2-o v. w r. 1617 za Jana Kawieckiego, który przed ślubem zobowiązał się oprawić jej 2.000 zł. posagu na połowie części wsi Kawcze p. kośc. (Ws. 31 k. 347). Swoje prawa do sumy 800 zł., cedowanej jej przez siostry, przelała z kolei w r. 1618 na swe córki, panny Annę i Zofię M-e (ib. k. 245v). Oboje Kawieccy żyli jeszcze w r. 1627 (Z. T. P. 28b s. 1686). Z pierwszego małżeństwa córka Ewa, a latach 1609-1620 żona Jana Chojeńskiego, wdowa w latach 1645-1658. Z drugiego synowie, Jan i Maciej, oraz wspomniane wyżej córki, Anna i Zofia. Zofia była 1-o v. w latach 1625-1633 żoną Michała Gogolińskiego, 2-o v. w latach 1648-1654 Floriana Bronikowskiego, wdowa w latach 1659-1666.

Jan, syn Feliksa, mianował w r. 1628 plenipotentów (Ws. 41 k. 103v). Swe części w Śliwnych Goreczkach w r. 1629 sprzedał za 3.500 złp. stryjowi Janowi (P. 1416 k. 470). Od Stanisława Czackiego w r. 1630 nabył wyderkafem za 5.200 złp. części Dzięczyny w p. kośc. (Ws. 206 k. 378v). Żonie swej Katarzynie Poradowskiej, córce Sebastiana, oprawił t. r. posag 2.500 zł. (ib. k. 436v). Mianował w r. 1633 swym plenipotentem stryjecznego brata Jakuba (Kośc. 297 k. 80v). Oboje z żoną w r. 1637 nabyli wyderkafem od Adama Kołaczkowskiego za 3.000 złp. części wsi Rogozewo w p. pyzdr. (P. 1419 k. 48). Jan M., z Dzięczyny, był chrzestnym 1656.6/VI. r. (LB Poniec). Synowie jego i Katarzyny, Jan, ochrzcz. 1632.21/XII. r., Sebastian, ochrzcz. 1635.21/I. r., Franciszek, ochrzcz. 1637.28/I. r. Córka Anna, ochrzcz. 1631.22/VII. r. (LB Poniec).

Maciej, syn Feliksam ur. około 1608, stryjowi Janowi sprzedał w r. 1632 za 3.500 złp. swoją część w Śliwnych Goreczkach (P. 1417 k. 519). Od Stanisława Brzezińskiego i żony jego Jadwigi z Kucharskich w r. 1635 kupił wyderkafem za 4.000 złp. Świniarki w p. gnieźn. (P. 1418 k. 306v). Chyba ten sam Maciej w r. 1638 oprawił 2.000 złp. posagu żonie Katarzynie Strzeżmińskiej, córce Kaspra i Anny z Bieganowskich (P. 1419 k. 587v). Oboje w r. 1639 skwitowani z 210 zł. przez Jana Noskowskiego (Py. 148 s. 333). Maciej M., w r. 1644 mąż Zofii z Tworzymierek Szamarzewskiej, wdowy 1-o v. po Janie Włostowskim (P. 169 k. 541v; Py. 150 s. 61), to już z całą pewnością syn Feliksa, a jeśliby przyjąc że również były mąż Katarzyny ze Strzeżmińskich, Szamarzewska byłaby jego drugą żoną. Wespół z tą Zofią z Szamarzewskich w r. 1645 otrzymał od Jerzego Kaczkowskiego zapis 600 zł. długu na wsi Libabry (Py. 150 s. 82). Zofia, już będąc wdową, w r. 1646 skwitowała brata mężowskiego, Jana M-go, jako opiekuna synów zmarłego męża, więc Marcina i Andrzeja M-ch, z wydania ruchomości, które wniosła była ich ojcu Maciejowi (Py. 150 s. 12). Możnaby stąd wnosić, że nie byli to jej synowie, ale pasierbowie. Potwierdzałoby to identyfikację obu Maciejów. Ta Zofia w r. 1652 kwitowała z 240 złp. Mariannę z Leszczyńskich Tuczyńską, podkomorzynę inowrocławską (P. 1064 k. 839v). Żyła jeszcze w r. 1655 (I. Kal. 121 s. 236), a być może i 1664 (Kośc. 305 k. 220).

Jan, w r. 1620 nazwany rodzonym stryjem dzieci Feliksa (P. 1004 k. 31v), musiał więc chyba być synem Pawła, a nie Marcina, jak jest w zapisie z r. 1615 (P. 1409 k. 443). Żona tego Jana, Dorota Szczurska wdowa 1-o v. po Wojciechu Dąbrowskim, kwitowała w r. 1609 z 300 zł. Jakuba Żarczyńskiego (Kośc. 288 k. 220). Oboje małżonkowie spisywali wzajenmene dożywocie w r. 1610 (P. 1407 k. 153). Od Macieja, Jerzego i Stanisława Szczurskich, synów zmarłego Macieja, Jan kupił w r. 1615 za 5.200 zł. części w Sliwnych Goreczkach (P. 1409 k. 443). Oboje z żoną zawierali w r. 1620 ugodę z Maciejem Dąbrowskim, który zobowiązał sie teraz, iż bez ich zgody nie wyda za mąż panny Anny Dąbrowskiej, córki zmarłego Wojciecha (P. 1004 k. 453v). Od swego bratanka Jana kupił Jan w r. 1629 za 3.500 złp. jego całe części w Śliwnych Goreczkach (P. 1416 k. 470). Nie żył już w r. 1635 (P. 1418 k. 249v). Synowie, Jakub i Wojciech, córka Katarzyna, w latach 1636-1640 Cząpskiego (Cząmskiego), wdowa w latach 1645-1658, nie żyła już w r.1660.

Wojciech, syn Jana i Szczurskiej, w r. 1645 asystował owdowiałej siostrze Cząpskiej przy zawieraniu kontraktu z małżonkami Kaczkowskimi (Py. 150 s. 82), zaś w r. 1648 owdowiałej bratowej, Ewie z Cząpskich Jakubowej M-ej i jej drugiemu mężowi Franciszkowi Bronikowskiemu wydzierżawił Śliwne Goreczki (Kośc. 302 k. 52). Ożenił się z Anną Błociszewską, córką Piotra i Jadwigi z Prusimskich, a w r. 1652, jeszcze przed ślubem, otrzymał od jej matki zapis 5.000 zł. długu (P. 1066 k. 401v; Kośc. 302 k. 612). Całe swe części w Śliwnych Goreczkach w r. 1653 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 6.000 złp. wspomnianemu wyżej Bronikowskiemu (P. 1066 k. 401v). Już nie żył w r. 1663, kiedy owdowiałej Annie z Błociszewskich Melchior Gurowski zastawił za sumę 7.000 złp. Bułakowo w p. pyzdr. (P. 1073 k. 1131v). Nabyła ona zastawem w r. 1663 za 7.000 złp. od Seweryna Kęszyckiego Młodawsko w p. pozn. (P. 1425 k. 553). Z Piotrem Jastrzębskim w r. 1676 zawierała pod zakładem 1.800 złp. kontrakt o Nowe Goreczki (P. 1094 k. 576). Żyła jeszcze w r. 1686, kiedy kwitowała z 4.500 zł. Mariannę Wolską, wdowę po Janie M-im (Kc. 132 k. 403), a zapewne i w r. 1687, kiedy jej syn Stanisław M. kwitował z 4.000 złp. Marcina Węsierskiego (P. 1113 III k. 73v).

Jakub, syn Jana i Szczurskiej, mianowany w r. 1633 plenipotentem przez stryjecznego brata Jana, syna Feliksa (Kośc. 297 k. 80v). Na połowie części mających mu przypaść z działów z braterm Wojciecem w Śliwnych Goreczkach oprawił w r. 1635 posag 3.000 złp. żonie Ewie Cząpskiej (Cząmskiej), córce Piotra (P. 1418 k. 249v). Obaj ci bracia w r. 1636 zostali skwitowani przez szwagra ich Michała Cząpskiego z 500 złp. jako części sumy posagowej 4.000 złp. zapisanej ich siostrze Katarzynie przez ojca (P. 1033 k 590) i t. r. skwitowani przez tę siostrę z całej sumy 4.000 złp. (Ws. 47 k. 511). Ewie i Jakubowi urodził się syn Jakub, ochrzcz. 1641.22/V. r., trzymany do chrztu przez Mateusza (chyba Macieja?) M-go (LB Golejewko), a już w r. 1642 Ewa, będąc wdową, kupowała od Stanisława Kołudzkiego za 600 złp. pustkę Tabliny w p. kośc. (P. 1420 k. 1112) Jej drugim mężem w r. 1648 był Franciszek Bronikowski (Ws. 51 k. 201). Żyła jeszcze w r. 1654 (Kośc. 303 k. 888), nie żyła w r. 1660, kiedy syn Jakuba i jej, wspomniany wyżej Jakyb, teraz pod imieniem Piotra bernardyn w Poznaniu, dawał swemu konwentowi pozostałe po ojcu ruchomości (Ws. 59 k. 163).

Stanisław otrzymał w r. 1618 zapis długu 1.800 zł. od swego stryjecznego brata Jana (P. 1000 k. 1227v). Nie wiem, czy mowa tu o Janie, synu Feliksa, czy raczej o Janie, bracie Feliksa. Nie wiem również, czy to brat stryjeczno-rodzony, czy krewny w dalszym stopniu? Stanisław żeniąc się z Katarzyną Pigłowską, córką Andrzeja i Jadwigi z Jeziorek, któtko przed ślubem, 1618.30/XI. r., dał zobowiązanie, iż jej oprawi posag 2.000 zł. (P. 1000 k. 1229), czego dopełnił w r. 1621 (P. 1412 k. 749). Umarła niedługo potem i już w r. 1623 Stanisław oprawił identyczny posag swej drugiej żonie, Elżbiecie Arcemberskiej, córce Piotra (P. 1414 k. 542). Od Baltazara Strzeleckiego jako stryja i opiekuna Mikołaja i Zofii, dzieci zmarłego Jana Strzeleckiego, kupił w r. 1629 wyderkafem za 9.500 złp. dobra jego i ich, Strzelce i Grąblewo w p. kośc. (P. 1416 k. 449v). Umarł między r. 1636 (P. 1033 k. 476), a 1639, kiedy to owdowiała Elżbieta występowała wraz z córkami zmarłego męża, Teresą i Barbarą (P. 164 k. 359). Elżbiecie i jej córce, pannie Teresie, Jakub Rozdrażewski w r. 1642 sprzedał wyderkafem za 7.000 złp. Bułakowo w p. pyzdr. (P. 1420 k. 918). Wyszła potem Elżbieta 2-o v. za Piotra Rozdrażewskiego, a jako wdowa już i po tym drugim mężu, w r. 1650 swej córce pannie Teresie zapisał 5.000 zł. posagu gotówką i 1.000 zł. wyprawą (Py. 151 k. 305). Skwitowana w r. 1652 przez tę córkę z 6.000 zł. posagu, była już wtedy Teresa żoną Franciszka Zaleskiego (Py. 151 s. 108). Elżbieta w r. 1663 miała w swej posesji dobra Słupy i Cieszkowo i wtedy to zapis na sumę 3.000 zł., dany przez Pigłowskich, wujów i opiekunów jej pasierbicy Barbary, teraz zamężnej Skąpskiej, jako posag owej Barbary, a wyprocesowany na spadkobiercach tych Pigłowskich, scedowała Stanisławowi Skąpskiemu, mężowi Barbary (Kc. 130 k. 460). Jej córka, Teresa, żona Franciszka Zaleskiego, żyła jeszcze w r. 1653. Wymieniona wyżej inna córka Stanisława, Barbara, rodziła się z jego pierwszej żony Pigłowskiej. Król w r. 1640 dał jej za opiekunów wujów, Jana i Macieja, burgrabiego ziemskiego poznańskiego, Pigłowskich (P. 165 k. 88). Była później, w r. 1663 żoną Stanisława Skąpskiego, nie żyła już w r. 1680. Zob. tablicę.

@tablica: Milewscy 1

Gabriel, przeor dominikanów w Żninie w latach 1601-1693 i proboszcz w Górze w r. 1603 (P. 1404 k. 40; Kc. 124 k. 153v, 233). Tomasz żonie swej Agnieszce Gulczewskiej do oprawionej już sumy posagowej 150 zł. dał w r. 1604 drugie tyle (P. 1405 k. 223v). Jan z województwa mazowieckiego, żeniąc się w r. 1626 z Anną Chlebowską, oprawił jej 500 zł. posagu (P. 1415 k. 296v). Zofia z Goreczek M-a, w r. 1626 żona Michała Gogolińskiego. Marcin z żoną Małgorzatą Langhansówną (Lanhaus?) swój dom w Wałczu w r. 1627 sprzedali za 110 złp. sław. Janowi Hornowi (W. 34 k. 434). Maciej świadkował w maju 1627 w w Szamotułach przy ślubie Domańskiego z wdową Niemierzycką (LC Szamotuły). Jan świadkował w Szamotułach 1628.6/III. r. (ib.). Jadwiga, chrzestna 1633.30/VI. r. (LB Poniec). Panna Anna, chrzestna 1636.11/VIII. r. (LB Gozdowao).

Marcin, syn Andrzeja, już nie żyjącego w r. 1642 (R. Kal. 12 k. 367), był w r. 1638 mężem Marianny Jezierskiej (Py. 148 s. 420). Chyba ten sam Marcin kwitował t. r. małżonków Szewskich (ib. s. 73). Oboje, Marcin i Marianna, w r. 1641 mianowali plenipotentów (I. Kal. 107a s. 10). Marcin od Jana Skrzypińskiego w r. 1642 kupił za 5.250 zł. części Pacynowic i pustki Sulęcin p. kal. (R. Kal. 12 k. 367), a w r. 1644 dawał zobowiązanie Bartłomiejowi Pacynowskiemu (I. Kal. 110a s. 1029). Nie żył już w r. 1647 (ib. 113 s. 2085). Wdowa swoją oprawę posagu 3.000 zł. cedowała w r. 1650 synowi Aleksandrowi (Py. 151 s. 93), a żyła jeszcze 1671.29/VI. r. (LB Grodzisko k. Pleszewa). Zapewne tego samego Marcina córką była Anna, która w r. 1639 szła za Andrzeja Suchorzewskiego (Py. 148 s. 331). Aleksander, syn Marcina, mianował w r. 1647 plenipotentów (I. Kal. 113 s. 2085). Na swych dobrach w Pacynowicach oprawił w r. 1650 sumę 4.000 zł. posagu żonie swej Mariannie Wieruszównie Kowalskiej (R. Kal. 14 k. 66v). Marianna, już wdowa, umarła w Pacynowicach 1691.16/IX. r., pochowana w Pleszewie (LM Grodzisko k. Pleszewa). Niewątpliwie synem tej pary była Jan, zmarły nagle w Pacynowicach 1696.3/III. r. (ib.). Córki Aleksandra i Marianny, Katarzyna, ur. w Pacynowicach, ochrzvz. 1652.6/X. r., podawana do chrztu przez Małgorzatę M-ą, i Anna, ochrzcz. 1660.15/VII. r. (LB Grodzisko k. Pleszewa). Ta Anna była żoną najpierw Stanisława Pakszyńskiego, potem 2-o v. w r. 1693 Adama Bogusławskiego, po którym wdowa w r. 1695, wreszcie 3-o v. w r. 1700 za Wojciechem Głuchowskim, któremu wniosła Pacynowice (I. Kal. 154 s. 550). Nie żyła już w r. 1705.

Stanisław, w r. 1639 pozywany przez Jadwigę z Malczewskich Wilczyńską (P. 164 k. 386). Stanisław Wojciech z polecenia Magdaleny Weiherówny, wdowy po Rudolfie Czastro(?) z księstwa Pomorskiego, przypędził 462 owiec z Pomorza do wsi Fulbeck w pow. wałeckim, do "wiernych rąk" tamtejszego dzierżawcy Stefana Żernickiego. Żernicki w r. 1639 odmówił zwrócenia tych owic (W. 38 k. 22v). Marianna, w r. 1639 żona Sebastiana Noskowskiego. Pani Jadwiga, chrzestna 1645.4/V. r. (LB Poniec). Jan, w r. 1640 mąż Katarzyny Poradowskiej, córki Sebastiana i Katarzyny z Pogorzelskich (P. 165 k. 38). Jan, ojciec Floriana, ochrzcz. 1646.18/XI. r. (LB Domachowo). Jan, już nie żyjący w r. 1647, ojciec Wojciecha, który wtedy żonie swej Katarzynie Miedzianowskiej, córce Stefana Piotra, oprawił 1.000 złp. posagu (P. 1423 k. 85).

Stanisław, syn zmarłego Stanisława z ziemi ciechanowskiej, i Anny "de Stan", kwitował w r. 1647 Alerksandra Broniewskiego, działając w imieniu Wojciecha Pląskowskiego (N. 226 k. 526). Swej żonie Mariannie Jaraczewskiej, córce Mikołaja i Jadwigi z Rakowskich, w r. 1653 zapisał 1.000 złp. długu (W. 40 k. 530v). Był w r. 1655 plenipotentem Krzysztofa Ludwika hr. Oberstein, pana na Neuparth i Massau (W. 83 k. 49v). Łukasz żeniąc sie w r. 1650 z Jadwigą Plucińską, wdową 1-o v. po Andrzeju Kuczkowskim, wydzierżawił od niej wieś Wroniawy i uzyskał zapis 3.000 zł. długu (Kośc. 302 k. 407). Oboje żyli jeszcze w r. 1652 (ib. k. 630). Wojciech z 30 dymów we wsiach Górka i Sroki w p. pyzdr., dziedzicznych Wojciecha Konarzewskiego, winien był w r. 1652 płacić 30 zł. podwójnego podymnego, postanowionego w obozie beresteckim (Rel. Kal. 31a k. 259). Piotr, mąż Jadwigi Cerekwickiej, 2-o v. w r. 1652(?) żony Hiacynta Kęszyckiego (Z. T. P. 36 s. 373). Władysław, po którym wdowa, Barbara Łubecka(?), uzyskała w r. 1663 zapis 200 zł. długu od małżonków Kuczkowskich (Kośc. 305 k. 211v).

Wawrzyniec z Milewa Byków, już nie żyjący w r. 1665 (Kc. 130 k. 413; P. 1094 k. 527), ojciec Jana męża Marianny Wolskiej, córki Zygmunta i Marianny z Kęsowa, wdowy 1-o v. po Marcinie (Macieju, Marcjanie?) Gawłowskim, oprawił jej 3.500 złp. posagu (P. 188 k. 282v; 1072 k. 660v). Oboje wespół z jej matką w r. 1665 wydzierżawili na trzy lata od Anny Konstancji z Weiherów Czarnkowskiej, kasztelanowej poznańskiej, Brzezno w p. pozn. (P. 1076 k. 1365), a t. r. trzymali wraz z nią Ostrówek od Zygmunta Grudzińskiego i Katarzyny z Przyjemskich (Kc. 130 k. 413). Oboje tym małżonkom Katarzyna z Tuczna 1-o v. Smoszewska, 2-o v. Tholibowska, kasztelanowa kamieńska, w r. 1672 zastawiła za 3.000 zł. miasto Więcbork i wsie: Nowydwór, Wysoka, Zboże i Witonia (Kc. 131 k. 551). Jan w r. 1679 nabył wyderkafem od braci Przyjemskich, kaszelaniców chełmińskich, za 24.000 złp. wsie Śmiełowo i Przecławko w p. pozn. (P. 1429 k. 248v). Umarł między r. 1683 (P. 1106 III k. 30v) a 1686, kiedy to owdowiała Marianna z Wolskich została skwitowana z 4.500 zł. przez wdowę Annę z Błociszewskich M-ą, o której była już mowa wyżej (Kc. 132 k. 403). T. r. Marianna kupiła od Stanisława Faliboga, skarbnika poznańskiego, za 18.000 złp. wieś Górkę w p. pozn. (P. 1111 IV k. 50v). T. r. od Andrzeja Markowskiego trzymała w trzyletniej dzierżawie Czesławice p. kcyń. (P. 1111 IV k. 42v), a w r. 1688 kwitowała się z nim z tej dzierżawy (P. 1116 XII k. 92v). Syna Andrzeja w r. 1701 skwitowała z 1.000 złp. (P. 1140 I k. 125), a w r. 1708 scedowała mu sumę 5.000 złp., którą zapisał był jej w r. 1694 syn z pierwszego małżeństwa, Zygmunt Gawłowski (P. 1144 k. 247v). Może to ci sami małżonkowie Jan i Marianna, mieszkający w Ceradzu Nowym, byli chrzestni 1682.24/VI. r. (LB Niepruszewo).

Andrzej, syn Jana i Wolickiej, posesor Łopuchowa, Gaci, Smolarni i Worowa, kwitował się w r. 1694 z dziedzicem tych dóbr Janem Chrząstowskim, miecznikiem wschowskim (P. 1128 IX k. 39). Mąż Klary Tholibowskiej, wdowy 1-o v. po Franciszku Tholibowskim, wraz z nią t. r. nabył wyderkafem na jeden rok od Jerzego Unruga, wojskiego wschowskiego, za 12.000 złp. Zalasowo w p. pozn. (P. 1128 XIII k. 8v). Oboje nie żyli już w r. 1715, kiedy ich syn Franciszek, działając w imieniu własnym jak też swego rodzeństwa, Józefa, Ludwika, Andrzeja i Antoniny, wydzierżawił Brzezie w p. brzeskim kujawskim na trzy lata Walentemu i Zofii małżonkom Korytowskim (P. 1149 II k. 118v). Owo Brzezie dziedziczyli oni po matce swej Tholibogowskiej. Żyli jeszcze wszyscy w r. 1720 (Z. T. P. 40 k. 961).

Wojciech, syn zmarłego Jana z pow. ciechanowskiego, mąż Marianny Wygrozowskiej, wdowy 1-o v. po Wacławie Bronikowskim, otrzymał w r. 1661 od Stanisława Dzierżanowskiego cesję sumy 1.500 zł., zapisanej przez tę Mariannę (Kc. 130 k. 287v). Była ona dziedziczką części wsi Redgoszcz p. kcyń. i tę część w. r. 1664 sprzedała za 5.000 zł. Ludwikowi Dąmbskiemu (Kc. 130 k. 376). Umarł Wojciech między r. 1664 a 1666 (P. 864 k. 211v).

Andrzej, nie żyjący już w r. 1664, kiedy to wdowa po nim Izabela Mańkowska, córka Stanisława, kwitowała z 600 zł. swego brata Stefana Mańkowskiego z Momot (Py. 153 s. 180). Ta Izabela w r. 1654 dzierżawiła Kotowo od Woźnickiego (Kośc. 130 s. 1586). "Szl." Stanisław i Regina M-cy (Mielżewscy?), rodzice Kazimierza, ochrzcz. 1666.1/III. r., oraz Reginy, ochrzcz. 1670.8/IX. r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Katarzyna, w r. 1666 żona Kazimierza Łopateckiego. Aleksander, chrzestny 1674.2/V. r. (LB Pleszew). Jan i Paweł M-cy w r. 1674 kwitowali się ze Stefanem Zarembą Tymienieckim, pisarzem grodzkim bydgoskim (N. 185 k. 302). Marianna, chrzestna 1675.15/VIII. r. (LB Ostrowo k. Wrześni). Jan, chrzestny 1677.13/II. r. (ib.). Jan, w r. 1677 wuj Marianny z Pieściorowskich Chełchowskiej (N. 185 k. 501v).

Andrzej, syn zmarłego Jakuba, mąż Zofii Pogorzelskiej, córki Andrzeja i Elżbiety z Cieleckich, otrzymał w r. 1681 od teściowej w posagu zapis 4.000 złp. (P. 213 I k. 36). Ta Zofia, po ojcu dziedziczka Nojewa, folwarku Grzywna i pustki Kakowa Wielka p. pozn., sprzedała t. r. owe dobra za 9.250 złp. mężowi swej siostry Barbary, Adamowi Bielińskiemu (P. 213 III k. 6; 1103 X k. 16v). Oboje małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie w r. 1682 (P. 1104 k. 346v). Andrzej zmarł między 1683.22/VI. r. (LB Lubasz) a r. 1686, kiedy wdowa kwitowała Stanisława Ulatowskiego z 5.000 złp., zapisanych jej zastawem na Wierzenicy i Kobylnicy w p. pozn. (P. 1111 II k. 21). T. r. od Jana, Michała, oraz innych synów i córek Marcina Granowskiego uzyskała zobowiązanie sprzedaży za 6.000 złp. Przyborowa w p. gnieźn. (ib. IV k. 77), dopełnione w r. 1688, kiedy była 2-o v. żoną Szymona Chylińskiego (P. 1116 X k. 51). T. r. spisywała z nim wzajemne dożywocie (P. 1115 I. k. 16). Bezdzietna, nie żyła już w r. 1693, a może i w r. 1691. Przyborowo dziedziczyła po niej siostra Bielińska (P. 1432 k. 410v).

Jan w r. 1682 kwitował Zofię z Pogorzelskich M-ą, o której wyżej (P. 1105 IX k. 66). Jan z żoną Zofią z Sosnowskich otrzymali w r. 1682 od małżonków, Macieja Dobrosołowskiego i Zofii z Tarnowskich, cesję sołectwa we wsi Międzylesie (I. Kon. 63 k. 629v) i t. r. zostali do tego sołectwa intromitowani (ib. k. 701v). Żyli jeszcze ww r. 1694 (N. 189 k. 111). Marianna, chrzestna 1691.25/II. r. (LB Raczkowo). Anna i mąż jej Piotr Chełchowski nie żyli oboje w r. 1692. Stanisław, syn zmarłego Wojciecha,, zapisane sobie sumy, to jest 400 złp. od Jadwigi z Mieszkowskich wdowy Chlewskiej i jej syn Adama, oraz 128 złp. od Aleksandra Włostowskiego, cedował w r. 1696 Aleksandrowi Włostowskiemu i żonie jego Żeromskiej (G. 90 k. 114). Michał (Mieleski) i Katarzyna, rodzice Adama, ur. w Jaskółkach, ochrzcz. 1697.24/VIII. r. (LB Granowo). Katarzyna i jej mąż Kazimierz Karol z Łaska Łopatecki nie żyli już oboje w r. 1700.

Feliks i Barbara, rodzice Michała, ur. w Śródce, ochrzcz. 1700.2/X. r. (LB Chrzypsko). Felicjan, ekonom dworu w Międzychodzie, ojciec Anny Magdaleny, ochrzcz. 1703.7/VI. r. (LB Międzychód). Teresa, żona Samuela Kaczkowskiego, nie żyjącego już w r. 1706. "Szl." Jan i Katarzyna z Przyłuskich, rodzice Mikołaja, ur. w Śmiglu, ochrzcz. 1711.7/XII r. (LB Śmigiel). Panna Anna (Mielewska). pochowana 1711.6/VI. r. (LB Kamionna). Elżbieta, chrzestna 1712.19/IV. r. (LB Kwilcz). Wawrzyniec i Bogumiła z Bytyńskich, córka Mikołaja i Barbary z Pacynowskich, małżonkowie, spisywali w r. 1714 wzajemne dożywocie (P. 1148 I. K. 92). Syn ich Jan Wojciech, ochrzcz. 1715.17/IV. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Marianna, w r. 1719 żona Andrzeja Rosnowskiego. Franciszek i Ludwika z Kosickich, córka Jana i Jadwigi z Błociszewskich (P. 1210 II k. 24), rodzice: Doroty Apolonii, ur. w Białczu, ochrzcz. 1722.8/II. r. (LB Chrzypsko), Wojciech Stanisław, ur. w Boguniewie, ochrzcz. 1724.21/V. r. (LB Parkowo), Klary Jadwigi, ochrzcz. 1728.21/X. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Może ten sam Franciszek umarł w r. 1730, pochowany u Bernardynów w Poznaniu (A. B. Poznań, W. 58). Ludwika z Kosickich była 2-o v. w r. 1737 żoną Marcina Kokowskiego, zastawnego posesora Wilkowyi (G. 97 k. 161v).

N. Milewski był mężem Barbary Śliwnickiej, wdowy 1-o v. po Kazimierzu Kiełczewskim, 2-o v. po Podleskim. Wdowa po nim poszła potem po raz czwarty za Antoniego Kuczkowskiego w r. 1723 (P. 1336 k. 72). Konstancja, żona Jana Chryzostowma Suykowskiego, burgrabiego i sędziego grodzkiego wałeckiego, oboje nie żyli już w r. 1725. Katarzyna z Petrykowskich, wdowa po Aleksandrze M-im, matka Wojciecha i Adama. Tego Wojciecha postrzelili w Jeżewie 1724.20/VIII. r. dzierżawcy tej wsi, Stanisław i Antoni Bonieccy bracia oraz siostrzeniec ich Gołecki. Wojciech z odebranych wtedy ran umarł w Jeżewie 1725.23/II. r. a na żądanie matki 26/II. dokonano wizji ciała (Kośc. 159 k. 328v). Już jednak w r. 1727 matka i bart Adan skwitowali Bonieckich ze sprawy sądowej wytoczonej im o to zabójstwo (ib. 315 s. 243). Fryderyk, kapitan regimentu Rzewuskiego, hatmana wielkiego koronnego i wojewody podlaskiego, otrzymał w r. 1727 od Teodora i Antoniego braci Korzeniewskich zapis 3.000 złp., częściowo zastawny (na Żydowie?), częściowo dłużny a w r. 1733 scedował ów zapis Jakubowi Dobrogoyskiemu Widera (Wider), dożywotniego posesora sołectwa (wojtostwa) w Nakle (N. 24 k. 42, 202 k. 99, 203 k. 21, 205 k. 131v, 207 k. 35v). Już nie żyła w r. 1754.

Stanisław, syn zmarłego Stefana i Marianny z Papieskich, w r. 1732 spisywał wzajemne dożywocie ze swą żoną Konstancją Rogozińską, córką Franciszka i Zofii z Przeniewskich, wdową 1-o v. po Adamie Sławińskim (I. Kal. 168/170 s. 1269v; I. Kon. 76 k. 460v). Zawierał w r. 1755 kompromis z Wojciechem Sławińskim i spadkobiercami jego brata, Franciszka Sławińskiego (I. Kon. 78 s. 866). Ale mamy i zapis, w którym mowa o Janie M-im, synu zmarłych Framciszka i Marianny z Papieskich dziedzicu Rubic w p. sieradz. w r. 1766 (I. Kal. 206/208 k 64). Czyżby więc istniały dwie Marianny Papieskie zamężne M-e, czy też w jednym z zapisów imię ojca podane błędnie? Komplikują sprawę i te Rubice, o których za chwilę jeszcze posłyszymy.

Jan, administrator dóbr obrzyckich, chrzestny 1732.1/V. r. (LB Obrzycko).

Franciszek był mężem Marianny (Anny) Rowińskiej, córki Wawrzyńca (I. Kal. 221 k. 26) i chyba z tego tytułu działał wraz z Andrzejem Rowiński. Obaj część Jaroszewic, własność spadkobierców zmarłego Władysława Biernackiego, wydzierżawili w r. 1733 na trzy lata pod zakładem 2.100 zł. Stanisławowi M-mu (I. Kon. 76 k. 486). Od Szymona Koszutskiego i żony jego Katarzyny Kamieńskiej Franciszek kupił 1743.3/VIII. r. części wsi Rowna i Zakrzewo zw. Baranowszczyzna w p. sieradz. (I. Kal. 178/180 s. 339). Franciszek i Rowińska z pewnością już nie żyli w r. 1765, kiedy zapadł we wsi Rowno dekret działowy między ich potomstwem, tj. synem Janem, działającym też w imieniu sióstr Franciszki i Antoniny, synami Karolem i Ignacym (I. Kal. 214/216 k. 118). Z tych synów, Jan M. "z Milejowa", w r. 1766 dziedzic Rubic (ib. 206/208 k. 64), wsie Rowna, Zakrzewo, Mierziony(?), Sykuły, Czerników i Rubice w r. 1769 sprzedał za 96.000 złp. Prosperowi Stamirowskiemu, podczaszycowi bracławskiemu (ib. 209/213 k. 52). Jako były dziedzic Rowna, skwitowany w r. 1775 przez Andrzeja M-go z 1.500 złp. (ib. 214/216 k. 118). Zapisał w r. 1781 swym bratańcom, Chryzostomowi i Marniannie, dzieciom Karola M-go, 110 zł., siostrze swej matki, Wiktorii z Rowińskich Baranowskiej 333 zł., wreszcie braciom swym ciotecznym, Wincentemu i Janowi M0im, synom Macieja i zmarłej Konstancji z Rowińskich, też 333 zł., a to wszystko z sumy 1.000 zł., którą odebrał od Barbary z Walewskich Zbierzchowskiej, a którą zmarły Wężyk, dawny dziedzic Stawu, winien był Wawrzyńcowi Rowińskiemu (ib. 221 k. 26). Karol, drugi syn Franciszka i Rowińskiej, dziedzic wsi Oszczeklin i Raszawy cz. Raszewy, sprzedał te dobra Stanisławowi, łowczemu mielnickiemu, i Franciszce z Małachowskich Frankenbergom, ale je po kilku latach od nich odkupił w r. 1764, i ostatecznie 1767.5/VI. r. sprzedał za 56.000 złp. Jerzemu Mniszchowi, marszałkowi nadwornemu koronnemu, staroście generalnemu wielkopolskiemu (ib. 206/208 k. 56, 209/213 k. 17, 214/216 k. 115). Umarł między r. 1770 a 1774 (ib. 209/213 k. 17, 214/216 k. 115). Z żony Marianny Frankenberg, córki Stanisława, łowczego mielnickiego, miał syna Chryzostoma i córkę Mariannę, wspomnianych w r. 1781 (ib. 214/216 k. 129, 221 k. 26). Wreszcie Ignacy, trzeci z synów Franciszka i Rowińskiej, spisywał w r. 1786 wzajemne dożywocie z żoną Antoniną Węgierską, córką Witalisa, miecznikowicza kaliskiego, i Anny z Walknowskich (ib. 226 k. 68). Umarł zapewne w r. 1791, bo rejestr pozostałych po nim rzeczy spisano 1/XII. t. r. (ib. 231 k. 480).

Andrzej i Marianna z Michałowskich oboje już nie żyli w r. 1752, kiedy ich syn Antoni kwitował swego rodzonego bratanka Bernarda, syna zmarłego Marcina, a aresztu na sumie 2.550 zł., własnej tego bratanka a zabezpieczonej na wsi Rowna, dziedzicznej Franciszka M-go (zob. wyżej), brata stryjecznego Antoniego (I. Kon. s. 594). Nie wiem, czy to brat rodzono-stryjeczny. Matką tego Bernarda a żoną Marcina była Marianna z Cywińskich. Żył on jeszcze w r. 1765, a może i w 1775 (ib. 214/216 k. 118). Zob. tablicę 2.

@tablica: Milewscy 2

Katarzyna, żona Wawrzyńca Szczygielskiego, oboje nie żyli już w r. 1742. Stanisław, w r. 1746 mąż Barbary Szczodrowskiej, córki Jana i Teresy z Szawrońskich (N. 210 k. 150). Nie żył już w r. 1767, kiedy ona występowała jako wdowa (P. 1344 k. 250v). Kwitowała w r. 1768 wdowę Petronelę Łakińskich Dąbrowską, dożywotniczkę Cuchar, z prowaizji od sumy 1.000 złp. jej macierzystej, zabezpieczonej na tych dobrach, a zalegających od r. 1755 (N. 212 k. 242v). Żyła jeszcze w r. 1774 (P. 1351 k. 43v). Brat Antoni, franciszkanin w Inowrocławiu zmarł 1748.18/V. r. (Nekr. Franciszk., Śrem). "Szl." Andrzej, liczący około 60 lat, zmarł 1750.9/I. r. (LM Grabów).

Michał i Franciszka, oboje z Głoginina, chrzestni 1751.8/III. r. (LB Cerekwica). Adam zmarł 1752..22/I. r. (LM Cerekwica). Antoni, mąż Marianny Sławińskiej, córki Adama i Konstancji z Rogozińskich, która w r. 1756 kwitowała z sum swego brata Wojciecha Sławińskiego (I. Kon. 79 k. 25). Oboje nie żyli już w r. 1773, kiedy syn ich Adam żenił się a Katarzyną Jaroszewską, córką Pawła i Elżbiety z Błaszkowskich, wdową 1-o v. po Stanisławie Wardęskim (I. Kal. 209/213 k. 178). Nie żyła już ona w r. 1774, kiedy Adam kwitował jej brata Macieja Jaroszewskiego z procesu o popełnione w Szetlewie gwałty (I. Kon. 80 k. 309v). Z Janem Radziejewskim, dziedzicem części Szetlewa, zawierał t. r. ugodę o wystawienie dworku w Szetlewie, w części zwanej Borkowizną (ib. k. 294). Jan, dworzanin w Rąbczynie, pochowany 1758.13/V. r. (LM Łękno). Marianna, w r. 1760 żona Józefa Walentego Chmielewskiego, oboje nie żyli już w r. 1791. Panna Franciszka, chrzestna 1760.30/I. r. (LB Trzemeszno). Franciszka wyszła we Wrześni 1760.23/IX. r. za Kazimierza Jaraczewskiego, dziedzica Płaczkowa, zmarłego około r. 1784 sama zmarła w Płaczkowie 1801.14/IV. r., pochowana w Jutrosinie. Józef, dworzanin w Żerkowie, świadkował 1760.11/VI. r. i znów 1762.6/II. r. (LC Żerków). Wojciech zaślubił 1762.14/II. r. Juliannę Markowską z Raczyc (LC Polanowice). Nie żył już w r. 1789, kiedy Julianna była 2-o v. żoną Augustyna Szygowskiego, zaś syn Jan Nepomucen, komornik graniczny inowrocławski, kwitował z opieki ojczyma i matkę (G. 115 k. 33). Ojciec Remigian, franciszkanin w Obornikach, zmarł 1761.19/IV. r. (Nekr. Franciszkanek, Śrem.).

Adam, nie żyjący już w r. 1771 (P. 1348 k. 3), mąż Marianny Górskiej zmarłej we dworze w Kaczej Górce 1778.28/VI. r., w wieku lat 82 (LM Mokronos). Z ich córek, Elżbieta, niezamężna w r. 1762 (LB Mokronos) wyszła w r. 1771 za Józefa Jaraczewskiego, a 2-o v. 1782.14/IX. r. w Mokronosie za Ignacego Myślińskiego, dzierżawcę Królikowa, żyli jeszcze oboje w r. 1787. Zuzanna, córka Adama i Górskiej, żona Antoniego Czarnowskiego, kwitowała w r. 1773 swego szwagra Marcina Witkowskiego z 1.939 złp. jako części swego posagu (I. Kal. 209/213 k. 57).

Jan otrzymał w r. 1763 od wdowy Katarzyny z Walewskich Rychłowskiej, kasztelanowej sieradzkiej, zapis 2.500 złp. (ib. 204/205 k. 3). Tomasz i Konstancja Wolffówna (Wulffówna), małżonkowie już nie żyjący w r. 1763, rodzice Ignacego, któremu t. r. Ignacy Wolff (Wulff), syn zmarłych Michała i Blandyny z Olszewskich, cedował swoją część z sumy 3.000 złp. spadkowej po Joannie, w zakonie Matyldzie, Olszewskiej, cysterce ołobockiej (ib. k. 73). Rozalia, w r. 1764 żona Mikołaja Sutkowskiego, sędzica ziemskiego zambrowskiego. Ks. Antoni, od 1764.1/X. r. w kościele Św. Filipa na Śródce koło Poznania, zmarł 1795.21/V. r. wskutek upadku ze schodów, miał około 60 lat. (LM Św. Małgorzata, Pozn.) Gabriel, były dzierżawca Marulewa, kwitował w r. 1765 dziedzica tej wsi, Ponińskiego, kuchmistrza koronnego (G. 100 k. 105v). Może ten sam Gabriel, syn zmarłych Antoniego i Anny z Chlebowskich, w r. 1773 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Franciszką Cieńską, córką Józefa i Marianny z Piotrowskich (P. 1350 k. 191v). N. Milewski, ekonom w Nekli, mąż Franciszki, chrzestnej 1767.5/II. r. (LB Nekla). Julianna M-a z domu Markowska, chrzestna 1768.29/V. r. (LB Kruświca).

Stanisław i Felicjanna z Lewickich, oboje już nie żyjący w r. 1774, rodzice Macieja, który wówczas od Franciszka Gromadzkiego kupił za 12.500 złp. część wsi Szczury zwaną bartoszewszczyzną i połowę innej części zwanej Konarszczyzna (I. Kal. 21/216 k. 217). Od tegoż Gromadzkiego, już wcześniej, w r. 1769, dzierżawił Będzieszyn. Jego pierwszą żoną była Marianna Bratkowska, zmarła w Będzieszynie 1769.26/II. r. po połogu i urodzeniu córki Aleksandry Katarzyny, zmarłej już 1771.1/V. r. (LM, LB Szczury-Górzno). Żenią się drugi raz 1775.26/II. r. z Katarzyną Skarżyńską (LC Droszew), z Gałązek Mniejszych, córką Tomasza i Anny z Przespolewskich, zapisał jej przed ślubem sumę 6.000 złp. (I. Kal. 214/216 k. 24). Z drugiej żony syn Józef, ur. w Strzegowej 1777.11/V. r. (LB Gostyczyna).

Tomasz nie żył już w r. 1772, kiedy to żona jego Helena Łubińska była już wdową i po drugim mężu, Marcinie Borzęckim (ib. 209/213 k. 55). Żyła jeszcze w r. 1776 (ib. 214/216 k. 179), nie żyła już w r. 1791 (ib. 213 k. 135). Franciszka, chrzestna 1772.22/II. r. (LB Września). Jan, dzierżawca Raszkowa, i żona jego Katarzyna, rodzice córek: Alfry(!) Joanny Felicjanny, ur. we dworze raszkowskim, ochrzcz. 1774.25/VI. r., zmarłej tamże 1775.7/VII., i Marianny Felicjanny Franciszki, ochrzcz. 1776.13/X. r. (LB, LM Raszków). Maciej, w r. 1775 plenipotent małżonków Macieja Baranowskiego i Wiktorii z Rowińskich (I. Kal. 214/216 k. 165). Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1776, żona Marcina Witkowskiego.

Konstanty, miecznik szadkowski w r. 1777 (I. Kon. 81 k. 143), łowczy szadkowski 1785 r. (ib. 83 k. 127). Żona jego, Justyna Tymińska, córka Józefa, cześnika zakroczymskiego, i Ewy z Łukomskich, w r. 1777 kwitowała ojca, dziedzica Komorowa, z 10.000 złp. na poczet posagu (ib. 81 k. 143). Konstanty od Józefa Zaremby Bielawskiego kupił w r. 1785 za 18.000 złp. trzecią część w dobrach Izdebno i Szyszłowo oraz w pustce Grabie w p. gnieźn. (ib. 83 k. 127). kwitował w r. 1788 swą owdowiałą teściową z 6.000 złp., należnych wedle dekretu zjazdowego w dobrach Komorowo (G. 115 k. 2v). Justyna już nie żyła w r. 1789 (G. 115 k. 120v), on żył jeszcze w r. 1790 (ib. k. 72v). Ich syn Kajetan, deputat z województwa sieradzkiego na Trybunał Koronny, wedle kontraktu z 1789.7/VII. r. od Franciszka Ksawerego Bronisza, podkomorzego J.Kr.Mci, kupił za 16.000 złp. całe jego części dóbr Przyłuka, Izdebno, Szyszłowo i Nowa Kolonia w Grabinie (ib. k. 120v).

Helena z M-ch Urbanowska, dziedziczka Niemierzewa, chrzestna w Luboszu 1779.5/IV. r. Ewa, żona Jana Krajewskiego, oboje nie żyli już w r. 1780. Maciej, mąż Konstancji z Rowińskich, córki Wawrzyńca, już nie żyjącej w r. 1781, ojciec Wincentego i Jana, którym brat ich cioteczny, Jan M. rodzący się z Rowińskiej (zob. wyżej) w r. 1781 zapisał sumę 333 zł., pochodzącą ze spadku po wspólnym ich dziadzie, Wawrzyńcu Rowińskim (I. Kal. 221 k. 26). Maciej towarzyszył w r. 1781 przy transakcji pannie Agacie Kierzkowskiej (ib. k. 332). Stanisław, podchorąży w regimencie ks. Franciszka Sułkowskiego, i Elżbieta, oboje akatolicy, rodzice Ludwika Antoniego, ur. w Kościanie, ochrzcz. 1783.24/VIII. r. (LB Kościan). Franciszka, wdowa po Kazimierzu Jaraczewskim, dziedzicu Płaczkowa, zmarłym około r. 1784, umarła tamże 1801.14/IV. r., pochowana w kościele w Jutrosinie. Józef za kontraktem z 1789.20/VIII. r. kupił od Macieja i Jakuba braci Łaszewskich wieś Ostrowo i pustkę Gromoliska cz. Dramliska w p. gnieźn., płacąc 30.000 złp. (G. 115 k. 124v).

Dominik, ur. około r. 1789, sekretarz Trybunału Poznańskiego w r. 1811 (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), podsędek powiatu poznańskiego w latach 1814-1816 (LC ib.), sędzia pokoju powiatu poznańskiego w r. 1817 (LB ib.), radca sądu ziemsko-grodzkiego, zmarł 1843.28/VII. r., mając lat 56 (LM ib.). Zaślubił 1814.6/XI. r. Mariannę Kolanowską, ur. około r. 1800, a Swiadkiem ślubu był Ignacy M., pisarz Trybunału Depart. Kaliskiego (LC ib.). Umarła ona w Ostrowie 1801.24/V. r. (Dz. P.). Ich syn Witold, o którym niżej. Z córek, Prakseda (Prakseda Maria Magdalena), ur. 1816.22/VII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), niezamężna 1853.15/III. r. (LB Ostrów). Waleria (Walerianna Julianna), ur. w Poznaniu 1820.13/V. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.), niezamężna 1849.19/VIII. r. (LB Ostrów). Może być również córką Dominika była występująca w Ostrowie jako chrzestna 1847.21/X. r. Leokadia M. (ib.).

Witold (Franciszek Witold), syn Dominika i Kolanowskiej, ur. w Poznaniu 1817.4/X. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), ukończył w Poznaniu Gimnazjum Marii Magdaleny w r. 1837, zaś studia matematyczno-przyrodnicze na Uniwersytecie berlińskim w r. 1843, uzyskując tem z tych dziedzic doktorat. Odtąd aż do r. 1873 pracował w szkolnictwie. Będąc już pozasłużbowym radcą rejencyjnym i szkolnym, umarł 1889.19/IV. r. Jego żoną była zaślubiona przed 1846.12/VIII. r. Józefa Sarnowska, która umarła w Berlinie 1895.26/VII. r. w 66-ym roku życia (Dz. P.). Zostawił pięciu synów: Kazimierza, Stanisława, Ludwika, nauczyciela Bronisława i Józefa (Dz. P.). Córka Paulina (Paulina Helena), ur. w Ostrowie 1847.21/VI. r. (LB Ostrów), wyszła w Poznaiu 1871.5/II. r. za Zygmunta Obrąpalskiego, administratora dóbr Niemojowskich (LC Św. Maria Magdal., Pozn.).

1. Kazimierz (Kazimierz Wiktor), syn Witolda i Sarnowskiej, ur. w Ostrowie 1849.17/X. r. (LB Ostrów), dzierżawca Kijewa koło Środy, zaślubił w Poznaniu 1886.23/II. r. Wandę (Weronikę) Wilkońską (Dz. P.). Ich synowie, janusz (Janusz Witold), ur. 1887.17/IV. r. w Kijewie (LB Środa), Józef (Józef Ezechiel), ur. w Bieganowie 1892.10/IV. r. (LB Krerowo). Córki urodzone w Kijewie, Lucyna (Lucyna Józefa Antonina) 1889.22/IX. r., i Zofia (Zofia Waleria) 1891.23/V. r. (ib.).

2. Stanisław, syn Witolda i Sarnowskiej, rolnik, zaślubił w Warszawie 1888.15/I. r. Stefanię Wierusz Kowalską, córkę Teofila i Teofili z Siewierskich (Dz. P.), zmarłą 1915.21/VII. r., pochowaną w Środzie. Przeżyli ją mąż, córka i syn (ib.).

3. Bronisław, syn Witolda i Sarnowskiej, sudiował w r. 1876 w Berlinie na wydziale inżynierii, gdzie w r. 1883 uzyskał stopień budowniczego rządowego, a 1893 r. został mianowany inspektorem na budowie kolei w Bydgoszczy (ib.)

4. Józef, syn Witolda i Sarnowskiej, na Uniwersytecie Lipskim w r. 1883 uzyskał doktorat ob. praw, był w r. 1888 docentem Uniwersytetu Jagiellońskiego, potem profesorem, posłem na sejm galicyjski, posłem do rady państwa w Wiedniu, dyrektorem Banku Krajowego we Lwowie, umarł w Kijowie 1916.16/I. r. (ib.). Zaślubił w Rudnej Wielkiej koło Rzeszowa 1888.4/IV. r. Marię Dąmbską, córkę Józefa i Zofii z Trzecieskich, zmarłą 1891.6/IV. r. Było z niej dwoje dzieci. Zob. tablicę 3.

@tablica: Milewscy 3

Jan Nepomucen (Milęski), major wojsk polskich, wraz ze swą żoną Francuską, świadkowie 1795.16/II. r. (LC Krerowo). Leopold, trzyletni synek "szl." M-go, zmarł na ospę 1796.10/IX. r. (LM Zduny). "Szl." Felicjan i Magdalena, rodzice Cypraina Stanisława Miachała, ochrzcz. 1802.24/IX. r., chrzestnym był "szl." Stanisław M. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Rozalia przed r. 1802 wyszła za Wincentego Zwierzchowskiego z Parzynowa. Teodora, około r. 1804 żona Stefana Zwierzchowskiego Ojciec Alberyk, senior, cysters koronowski, zmarł 1806.23/XII. r., mając lat 68, kapłaństwa 47, posesji zakonnej 43 (Nekr. Przemęt, Owińska, obra). Grzegorz, pochodzący z Mazowsza, podoficer w 6 pułku jazdy, umarł 1808.19/XII. r. w Poznaniu w Szpitalu Wojskowym Św. Anny, mając lat 26 (LM Św. Małgorzata, Pozn.). Antonina, dziedziczka Ceradza Dolnego, chrzestna w latach 1809-1819 (LB Niepruszowo). Walenty, dziedzic Ceradza Dolnego (zapewne mąż poprzedniej), chrzestny 1816.23/X. r. (LB Zbąszyń). Franciszek (bez cech szlachectwa!), pochodzący z Chodzieży, pisarz przy urzędzie prokuratora królewskiego w Poznaniu, zmarł na Kunsdorffie koło Poznania 1810.23/VI. r., licząc 22 lata (LM Św. Wojciech, Pozn.). Rozalia, 1-o v. za Bzowskim, 20o v. w r. 1812 żona Józefa Rokossowskiego. "Szl." Marcin, ekonom (komisarz) w Kijewie,liczący lat 40, i Wiktoria z Kowalskich, też 40-letnia, rodzice Elżbiety, ur. w Kijewie 1816.10/XI. r. (LB Branno). "Szl." Melchior, syn Marcina i Antoniny z Lewandowskich, kapitan wojsk polskich, posesor Stawian w par. Dąbrówka, wsi wydzierżawionej 1816.26/VI. r. wspólnie z wujem Janem Lewandowskim od wdowy Katarzyny z Gliszczyńskich Swinarskiej zmarł tam 1817.22/IX. r., mając lat 24, bezżenny (LM Murowana Goślina). Spadek po nim brała matka, która 1817.4/XI. r. zawarła układ o tę sukcesję ze wsym bratem Janem Lewandowskim (Hip. Wągr., Stawiany). Ludwik i Antonina z Koszkowskich (?), rodzice Katarzyny Antoniny, ur. 1817.25/XI. r. (LB Kępno). "Ur." Szymon Bogumił, celnik w Baranowie, wdowiec 31-letni, zaślubił w Kępnie 1824.20/V. r. Antoninę Augustowską, 24-letnią, rodem z Rudnik, stanu plebejskiego (LC Kępno). Katarzyna, około r. 1825 żona Jana Wizego. Walenty M. i Antonina "de M-a", dziedziczka, chrzestni 1833.17/II. r., i ona znowu 1834.30/XI. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Walenty, nie wiem czy ten sam, świadek 1842.4/VIII. r. (LC Żoń). Julia, żona Ziemskiego, zmarła w Suchorzewie 1864.6/XI. r., pochowana w Kowalewie. Karolina, żona Józefa "de Sepińskiego", nauczyciela, umarła w Samorzynie 1866.27/VI. r. mając lat 35. Antoni "de M." i Antonina z Sikorskich, rodzice Ludwika, ur. w Krotoszynie 1869.26/VII. r., farmaceuty, który 1909.28/V. r. w Kępnie zaślubił Marię Trzcińską, ur. w Obornikach 1889.22/III. r., córkę Józefa i Władysławy z Degórskich (LC Kępno). Jan Nepomucen zmarł 1880.11/X. r. w Witkowie, pochowany w Jarząbkowie (Dz. P.). Maria Kleofa, żona Bolesława Moszczeńskiego, właściciela dóbr Bronisze koło Warszawy, umarła 1884.11/IV. r., licząc 42 lata. Maria, wdowa po Sobeskim, umarła w Poznaniu 1897.26/III. r., licząc lat 75. Antonina z Sikorskich M-a z Inowrocławia umarła 1908.10/VII. r., mając lat 64 (Dz. P.).

>Milińscy, Mileńscy h. Nowina, wyszli ze wsi Milino, Mielino, dziś Mylin, w pow. poznańskim, koło Wielkiego Chrzypska. Sędziwój Kępski z Kępy, wsi położonej koło Szamotuł, na sądach w Poznaniu w latach 1386-1393 (Leksz. I. 39, 137, 147, 396, 861). Poął za żonę Hankę Milińską z Milina i wziął za nią te dobra. Na trzy lata przed tym ożenkiem Kobylniki koło Szamotuł, czy raczej swoją część w owej wsi, zastawił bratu Wincentemu piszącemu się Kobylnickim. W sprawie tego zastawu Wincenty stawiał przeciwko bratu świadków, a jego żonę wzywał do złożenia przysięgi i stawienia świadków, czego dopełniła (ib. 1521, 1529, 1560a). Sędziwój nie żył już 1394.25/VII. r., kiedy Wincenty długi jego cedował bratowej Hance (ib. 1857). Spotykamy się z nią jeszcze w r. 1399, kiedy to miała sprawę z Mikołajem, kasztelanem starogrodzkim (ib. 3073). Synem Sędziwoja Kępskiego i Hanki był Sędziwój.

Sędziwój, Sąd, Sądek, syn Sędziwoja i Hanki (P. 10 k. 147v, 155), odziedziczywszy po matce Milino pisał się już stale M-im. Toczył w r. 1401 sprawę ze Stanisławem Rudskim o poręczenie (Ks. Ziem. Pozn. 503) kontynuował t. r. proces matki z Mikołajem, kasztelanem starogrodzkim, i jego synami (ib. 505, 545). Sądził się w r. 1420 z Mikołajem Baworowskim o prawo bliższości do położonej koło Milina, dziś nieznanej wsi Radziszewo (P. 6 k. 114v) i ugodził się z nim o tę wieś w r. 1422 (ib. 7 k. 47v). Wieś Grzybowo w p. gnieźn. sprzedał w r. 1435 za 350 grz. Wierzbięcie z Przesieki zwanemu Piętka (P. 1378 k. 60v). Pisany w r. 1436 z Łężców Wielkich, wsi położonej w pobliżu Milina (P. 13 k. 151v) Wincentemu i Piotrowi braciom z Nienina, naganionym w szlachectwie, świadczył w r. 1438 z herbu Nowina jako ich brat pokrewny po ojcu (P. 14 k. 41v). Miał t. r. termin z Mikołajem, synem zmarłego Wilka z Kołodziejska (P. 14 k. 42v). Sędziwój i synowie jego niedzielni, Wysław i Andrzej, dziedzice z Milina, w r. 1443 mieli termin z Niemierzą z Grodziska (ib. k. 256v). Nie żył już Sędziwój w r. 1445 (P. 15 k. 108). Obok wyżej wspomnianych był jeszcze i trzeci jego syn, Mikołaj.

I. Andrzej, syn Sędziwoja, pisany M-im, a czasem z Wielkich Łężców (P. 13 k. 176) lub z Radziszewa, wspomniany w r. 1427 (P. 9 k. 52), w r. 1434 mąż Anny, siostry Szymona i Mikołaja z Boguniewa (P. 12 k. 213). Jako dziedzic z Wielkich Łężców przypozwany w r. 1438 przez Hankę z Ujazdu i Mroczka z Rokitnicy (P. 14 k. 55v), wespół z braćmi, Wysławem i Mikołajem, pozywał w r. 1445 o sumę 13 grz. Dobrogosta Ludomskiego (P. 15 k. 80v). Jako dziedzic z Radziszewa, wespół ze swą bratanicą Małgorzatą z Milina (Mielina), chyba córką Mikołaja (zob. niżej), miał w r. 1446 termin ze strony uczciwej Agnieszki niegdy z Ossowa (P. 15 k. 209v). Wraz z bratem Wyszkiem uzyskiwali w latach 1447-1448 terminy przeciwko Niemierzy z Lubosza (P. 17 k. 38v, 125, 235v). Z Anną, wdową po bracie Mikołaju, Andrzej procesował się w r. 1448 o jej prawa na Milinie i na połowie Radziszewa (P. 15 k. 165v). T. r. Wyszek i on, jako niedzielni dziedzice Milina, zawierali kompromis z Gotardem z Przyborowa (ib. k. 222). Znam dwóch synów Andrzeja, Jana i Sędziwoja, z których pierwszy, Jan, występujący od r. 1469 (P. 18 k. 198), był w r. 1471 plebanem w Kazimierzu (P. 1385 k. 119), a żył jeszcze w r. 1475 (P. 1386 k. 24).

Sędziwój, syn Andrzeja i Anny z Boguniewa, podsędek poznański 1489.1/I. r. (Gąs.) w r. 1469 procesował bratanicę Małgorzatę (P. 18 k. 198). Niedzielny z bratem Janem, wespół z nim w latach 1470-1473 pozywany był przez Mikołaja Strzeżmińskiego (P. 20 k. 78, 173v, 198). Obaj ci bracia połowę Milina i Radziszewa w r. 1471 sprzedali wyderkafem za 100 grz. bratowej Annie, wdowie po Mikołaju M-im (P. 1385 k. 119). Z przeprowadzonych w latach 1472 i 1473 działów, najpierw z braćmi stryjeczno-rodzonymi, Janem Starszym i Janem Młodszym (synami Wyszka), dziedzicami w Łężcach, a potem po śmierci jednego z btych Janów i z synami jego, Piotrem, Wyszkiem i Mikołajem, ustąpili im wsie, Łężce w p. pozn., Kąpiel, Izdebno, śzyszłowo i Przecłwie (wieś dziś nieznana) w p. gnieźn., biorąc sami wsie: Milino, Radziszewo, Kłodziejsko (dziś Kłodzisko) w p. pozn. Na nich też spadł obowiązek spłacenia posagu 100 grz. stryjenki Anny, a oprócz tego dziedzicom Łężec pozostawili jeszcze dłużni 60 grz. (P. 854 k. 143, 1383 k. 215v, 1385 k. 146v). Sędziwój, wciąż działając wspólnie z bratem, na dwóch częściach w Milinie i Radziszewie oprawił w r. 1475 posag 200 kop groszy żonie swej Katarzynie (P. 1386 k. 24). W r. 1482 procesując się z Mikołajem Kołackim oraz Andrzejem i Wincentym Jamieleńskimi o prawo bliższości do Boguniewa i Czekanowa po swej matce Annie jako rodzonej bratanicy Macieja Boguniewskiego, jak również po Szymonie Czekanowskim, bracie wujecznym, uzyskał wyrok na swą korzyść (P. 23 k. 196). Czekanowo wydzierżawił w r. 1486 Mikołajowi Krzyszkowskiemu (G. 22 k. 68). Od ks. Jerzego, plebana w Cerekwicy, ks. Stanisława, plebana w Siedleminie, i Wojciecha, braci, dziedziców w Przyborowie, w r. 1489 nabył wyderkafem za 26 grz. dwa łany osiadłe w Pawłowicach p. pozn. (P. 1387 k. 122, 125v). Całe Boguniewo p. pozn. w r. 1493 sprzedał za 50 grz. Maciejowi Grodzieńskiemu, kasztelanowi bydgoskiemu, swemu krewnemu z linii macierzystej, roszczącemu sobie prawo bliższości do tej wsi (P. 23 k. 199, 199v, 1388, luzy, k. 11), ale już w r. 1494 odkupił od niego to prawo bliższości doBoguniewa za tę samą sumę (P. 1388 k. 62). Jako dziedzic Czekanowa, procesował w r. 1493 córki Dobrogosta Mrowińskiego (P. 23 k. 56). Pozywany był w r. 1500 przez braci Ćmachowskich o wzięcie siłą kmiecia z ich części Kłodziejska (P. 859 k. 76v) i t. r. za pośrednictwem arbitrów pogodzony z nimi i z ich matką (ib. k. 112v). Uzyskał w r. 1501 intromisję do dóbr Jana Zatomskiego (P. 23 k. 12v). Czekanowo sprzedał w r. 1506 za 340 grz. Barbarze, żonie Mikołaja Budziejewskiego (G. 24 k. 282v). Występował po raz ostatni 1506.9/VI. r. (Gąs.), nie żył już w 1508 (P. 789 s. 37). Owdowiała Katarzyna pozywała w r. 1513 syna Feliksa o to, iż siłą usunął ją z jej dóbr oprawnych (P. 865 k. 262). Synowie Sędziwoja: Wojciech, Stanisław, Jan, Piotr, wspomniany wyżej Feliks i Andrzej. Z córek, Helena, w r. 1501 żona Jana Rozbickiego. Katarzyna, w r. 1508 żona Piotra Tarnowskiego, nie żyjąca już w r. 1541, bezpotomna. Wreszcie Jadwiga, wspomniana w r. 1508 jako niezamężna (P. 863 k. 80v).

1. Wojciech, syn Sędziwoja, wespół z braćmi, Janem i Andrzejem, w r. 1508 skwitował radę miejską Poznania z 300 grz. zdeponowanych na ratuszu przez zmarłego ojca i poręczył za pozostałe rodzeństwo, Stanisława, Piotra i Jadwigę, iż oni ze swej strony wydadzą takież pokwitowanie (ib.). Skwitowany t. r. wraz z braćmi przez przez siostrę Katarzynę Tarnowską z ojcowizny i macierzyzny w Milinie (ib. k. 82v). Kantor kruświcki w r. 1514 (P. 866 k. 128v), bratu Andrzejowi sprzedał w r. 1525 za 300 grz. swe części we wsiach Milino, Kłodziejsko i Radziszewo (P. 1393 k. 81v), ale pomimo tej transakcji widzimy go w r. 1525, w skutku działu przeprowadzonego między nim i braćmi Stanisławem i Andrzejem, dziedzicem pewnych części w tych wsiach. Wyzbył się jednak wtedy na rzecz owych braci swych części dworu w Milinie (P. 1391 k. 65, 65v). Wraz z braćmi, Feliksem i Andrzejem, a także z bratankiem Janem procesował w r. 1541 Adama i Wojciecha Tarnowskich, braci ich zmarłego szwagra Piotra, o 100 grz. posagu również zmarłej już siostry Katarzyy (G. 32 k. 346). Części swe w Milinie, Radziszewie i Kłodziejsku sprzedał w r. 1546 za 500 grz. bratankowi Janowi. Obok kantorii kruświckiej posiadał wówczas także plebanie w Granowie i Pczewie (P. 1395 k. 272v). Żył jeszcze w r. 1547 (P. 996 k. 349v).

2. Stanisław, syn Sędziwoja, mąż Barbary Konopnickiej, wdowy 1-o v. po Żychlińskim, miał sprawę wytoczoną jemu i żnie przez Wojciecha, Jerzego i Jana Żychlińskich, a w r. 1507 między stronami założone zostało vadium (I. Kon. 1 k. 349v). Żyła jeszcze ta Barbara w r. 1510 (Kośc. 23 k. 170), zaś w r. 1512, już po jej śmierci, synowi z pierwszego męża, Wojciech i Jan, oraz córki, Anna i Katarzyna, Żychlińscy, skwitowali ojczyma z 70 zł. węg., zapisanych na domu koło żydowskiego cmentarza, za murami Poznania (P. 865 k. 202). Drugą żoną Stanisława była Katarzyna Sobocka, córka Dobrogosta, której w r. 1514 na połowie części mających mu przypaść w przyszłych działach braterskich, w Milinie, Kłodziejsku i Radziszewie, oprawił 100 kop groszy posagu (P. 1392 k. 20). Katarzyna t. r. skwitowała swych braci z dóbr ojczystych i macierzystych w Sobocie, Nieczajnie i Złotkowie (P. 866 k. 112v). Czartą część młyna wodnego w Strzeżminie Stanisław t. r. sprzedał za 15 grz. ks. Janowi, kustoszowi poznańskiemu, i Piotrowi, braciom Opalińskim (ib. k. 23v), a jednocześnie poręczył za swych braci, że tę rezygnację zaaprobują (P. 866 k. 128v). Od brata Feliksa w r. 1521 kupił za 200 grz. jego części w Milinie i Kłodziejsku (P. 1392 k. 390v). Pewne części w tych wsiach, jak również w Radziszewie, oraz dwór cały w Milinie dostały mu się w r. 1525 w skutku działów braterskich (P. 1391 k. 65, 65v). Żona jego w r. 1542, już niewątpliwie po śmierci męża, kwitowała z oprawy na Milinie, Kłodziejsku i Tadziszewie syna Jana (P. 881 k. 254v). Z Kopanickiej Stanisław potomstwa nie zostawił, natomiast z Sobocką miął wspomnianego już syna Jana i córkę Katarzynę, w r. 1547 żonę Jana Wielżyńskiego iuniora, zmarłą w r. 1553 lub 1554.

Jan, syn Stanisława i Sobockiej, na połowie części we wsiach Milino, Kłodziejsko i Radziszewo, zwolnionych, jak widzieliśmy, od oprawy przez matkę, oprawił w r. 1542 posag 600 zł. żonie Katarzynie Bukowieckiej, córce Jana i Katarzyny z Łubowskich (P. 1394 k. 536, 1419 k. 1437v), zaś szwagra swego, Wolfganga Bukowieckiego, skwitował t. r. z 500 zł. długu z tytułu tego posagu (P. 881 k. 310). Od swego brata, ks. Wojciecha, kupił w r. 1546 za 500 grz. jego części w Milinie, Radziszewie i Kłodziejsku (P. 1395 k. 272v). Inne części w tych trzech wsiach kupił w r. 1550 za 1.400 grz. od Marcina Boboleckiego (ib. k. 539), jednocześnie sprzedając mu wyderkafem te części za 900 grz. (ib. k. 540). Mając już skupione dziedzictwo całych tych wsi, w r. 1556 za 200 grz. sprzedał na nich roczny wyderkafowy czynsz 12 grz. wikariuszom katedry poznańskiej. Wtedy jego żona Bukowiecka jeszcze żyła (P. 1396 k. 325v). Po raz drugi Jan ożenił się z Anną Krzyszkowską, córką Mikołaja, której w r. 1566 oprawił 100 zł. posagu na swoich częściach ww Kłodziejsku, ona zaś dała swym braciom, Janowi, Stanisławowi i Wojciechowi Krzyszkowskim swe cząści macierzyste we wsi Nojewo i w pustce Kikowo w p. pozn. (P. 1397 k. 491). Będąc spadkobiercą stryja Andrzeja, Jan odziedziczony po nim dom w Poznaniu dał w r. 1568 Stanisławowi Trzebińskiemu (ib. k. 677). Również po tym stryju odziedziczoną część we wsi Rosnowo Wielkie w p. pozn. w r. 1570 lub przed tą datą sprzedał wyderkafem za 2.000 zł. Stanisławowi Skórze z Gaju Obornickiemu (P. 1398 k. 110). Jan M., nie wiem jednak czy ten, czy może jego syn tegoż imienia, kmiecia z rodziną we wsi Rakojewica wymienił w r. 1577 ze Stanisławem Ossowskim i jego braćmi na pewnych ich poddanych ze wsi Śniaty (ib. k. 735v). W każdym razie Jan, mąż Krzyszkowskiej, nie żył już w r. 1578, kiedy to wdowa po nim zawierała kontrakt ze swymi pasierbami, Stanisławem, Janem i Sędziwojem (P. 931 k. 17). Wyszedłszy powtórnie za Jana Dziewierzewskiego, w r. 1583 zapisywał mu dług 1.100 zł. (P. 940 k. 180) i t. r. kasowała swoją oprawę 1.100 zł. na wsiach Milino, Kłodziejsko i na pustce Radziszewo (P. 941 k. 275). Pasierbowie, Stanisław i Sędziwój, skwitowali ją w r. 1584 ze sprawy sądowej o pozostałe po ich ojcu siedem łyżek srebrnych (P. 942 k. 704v). Żyła jeszcze w r. 1595, kiedy otrzymała od swego drugiego męża zapis 3.000 złp. długu (P. 964 k. 1210). Już nie żyła 1598.23/VI. r. (P. 968 k. 409). Jan miał z Bukowieckiej synów: Jana, Stanisława i Sędziwoja. Z córek tej pary, Dorota wyszła w r. 1560, krótko po 18/XI. za Jakuba Włościejewskiego, zmarłego między r. 1583 a 1585, żyła jeszcze w r. 1599. Barbara, w r. 1574 żona Franciszka Przystanowskiego, wdowa w r. 1590. Anna, w r. 1577 żona Sędziwoja Szczytnickiego, wdowa w latach 1612-1624. Zofia od Jakuba Chrzypskiego dostała w r. 1578 zapis 400 zł. wyznaczonych jej testamentem ojca (P. 931 k. 22), wyszła w r. 1581 lub 1582 za Andrzeja Ninińskiego cz. Rosnowskiego, umarła między r. 1586 a 1600. Katarzyna, niezamężna, której Dobrogost Bzowski w r. 1578 zeznał dług 100 zł., zaś jej siostrze, wspomnianej wyżej Zofii, 100 grz. (P. 931 k. 367, 367v). W r. 1605 od małżonków Jaruchowskich uzyskała zapis 140 zł. długu (P. 976 k. 269). Żyła jeszcze ta Katarzyna w r. 1616. Z Krzyszkowskiej miał Jan synów: Mikołaja, Wojciecha, Dobrogosta i Piotra oraz córki, Elżbietę i Agnieszkę, które od swych braci przyrodnich, Stanisława i Sędziwoja, miały zapisy pensji rocznej po 10 zł. każda, płatnych na św. Michał, który to zapis matka ich w r. 1590 scedowała synom swym Mikołajowi i Wojciechowi (P. 954 k. 318). Z tych córek, Elżbieta (Halszka), niezamężna w r. 1620, kwitowała wtedy ze 120 zł. Piotra Opalińskiego jako posesora Milina i Kłodziejska (P. 1004 k. 1300). Agnieszka wyszła w r. 1598, krótko po 25/VI., za Stanisława Urbanowskiego, żyła jeszcze w r. 1619.

1) Jan, syn Jana i Bukowieckiej, z przeprowadzonych w r. 1578 z braćmi tymczasowych działów (zanim bracia przyrodni nie osiągną lat) wziął wspólnie z bratem Stanisławem Wierzchucino w p. pozn. (P. 931 k. 217v). T. r. swoje części w Milinie, Kłodzisku(!) i w pustce Radziszewie sprzedał za 2.000 zł. bratu Stanisławowi (P. 1398 k. 788) i w r. 1579 otrzymał od tego brata zapis długu 1.800 złp. i zobowiązał się rezygnację powyższych dóbr utwierdzić w przyszłych, ostatecznych działach (P. 932 k. 480, 481). Odebrane od macochy ruchomości po ojcu cedował w r. 1583 bratu Stanisławowi (P. 940 k. 780). Żył jeszcze w r. 1588 (P. 949 k. 523v), ale napewno już nie żył wr. 1591, bowiem nie występował w dokonywanych działów braterskich (P. 955 k. 807v).

2) Stanisław, syn Jana i Bukowieckiej, od brata Jana, jak widzieliśmy, nabył w r. 1578 za 2.000 zł. części w Milinie, Kłodzisku i w pustce Radziszewo. Z prowizorycznego działu wespół z tym bratem t. r. wziął Wierzchucino. Poślubiwszy Katarzynę Samostrzelską, w 1579 kwitował z 500 złp. jej wyprawy braci jej, Prokopa, Andrzeja i Józefa Samostrzelskich (P. 932 k. 443). Ze swym bratem Sędziwojem przeprowadził w r. 1586 podział scedowanych im przez macochę oprawy i wiana na Milinie, Kłodzisku i puskach Radziszewo (P. 946 k. 104v). Na połowie tych wsi jak również na połowie sum posiadanych na Wierzchucinie w r. 1587 oprawił posag 2.000 złp. swej żonie (P. 1400 k. 3). Skarżyła ona w r. 1590 mężowskiego brata Mikołaja (P. 954 k. 446v), który ją postrzelił z rusznicy. Stanisław z działów braterskich przeprowadzonych w r. 1591 wziął wspólnie z nieletnim bratankiem Adamem całe Milino, Radziszewo i połowę Kłodziska (P. 955 k. 807v). Bezdzietny, nie żył już w r. 1493, kiedy owdowiała Katarzyna Samostrzelska występowała jako współspadkobierczyni swego stryja Michała Samostrzelskiego (Kc. 121 k. 289v). W r. 1594 uzyskała intromisję do Milina, dóbr Adama M-go (P. 962 k. 586).

3) Sędziwój, syn Jana i Bukowieckiej, obok braci starszych uczestniczył w r. 1578 w zawieraniu z macochą kontrakcie (P. 931 k. 17). Z tymczasowych działów dokonanych z tymiż braćmi t. r. wziął połowy w Milinie, Kłodzisku i Radziszewie (ib. k. 217v). Jako opiekun nieletnich przyrodnich braci, Mikołaja, Wojciecha, Dobrogosta i Piotra, w r. 1579 kwitował brata Jana z racji dzierżawionych przez niego dóbr należących do Sędziwoja i do tych nieletnich w Milinie, Radziszewie i Kłodzisku (P. 932 k. 497). Na połowie części w tych wsiach, należnych mu z przyszłych działów z tymi nieletnimi, w r. 1584 oprawił sumę posagową 1.400 zł. żonie swej Helenie Tarnowskiej (P. 1399 k. 307v), córce Adama, wdowie 1-o v. po Jakubie Łowęckim, która t. r. swą oprawę otrzymaną od matki pierwszego mężą na połowie Siekierek i pustek Sołowo sprzedała wyderkafem za 1.800 zł. Mikołajowi Poklateckiemu (ib. k. 308v), zaś w r. 1585 zastawiła za 1.800 zł. mężowi (P. 944 k. 102v). Sędziwój żył jeszcze w r. 1586 (P. 947 k. 32v), nie żył zaś w r. 1587 (P. 948 k. 27v). Odwowiała Helena z Tarnowskich kwitowała w r. 1592 bratową Katarzynę Samostrzelską, wdowę po Stanisławie M-im, z 70 złp. z dzierżawy Milina, Klodziska i pustki Radziszewo (P. 957 k. 291), a skwitowała w r. 1600 mężowskiego szwagra Andrzeja Rosnowskiego z 140 złp., stanowiących część 800 złp. posagu zmarłej Zofii M-ej, jego żony (P. 970 k. 482v). Żyła jeszcze w r. 1608, kiedy to obok innych spadkobierców Jerzego Turewskiego sprzedała części w Słupi Wielkiej i Murzynowie w p. pyzdr. za 3.000 zł. Rudolfowi Baranowskiemu (P. 1406 k. 327v). Sędziwoja i Tarnowskiej syn jedyny Adam, pozostawał w r. 1587 pod opieką stryja Stanisława M-go (P. 948 k. 27v). Z działów przeprowadzonych w r. 1591, jak widzieliśmy wyżej, wspólnie z tym swym opiekunem wziął całe Milino, Radziszewo i połowę Kłodziska. Swej matce w r. 1601 zapisał dożywotnio sumę 900 zł. (P. 1404 k. 82). Uzyskał od niej w r. 1605 zapis 1.800 zł. długu (P. 976 k. 674). Nie żył już w r. 1609 i nie pozostawił po sobie potomstwa (P. 143 k. 895).

4) Mikołaj, syn Jana i Krzyszkowskiej, nieletni w r. 1578 (P. 931 k. 217v), pozostawał jeszcze w r. 1579, a i później, pod opieką swych braci, Stanisława i Sędziwoja (P. 932 k. 49, 955 k. 807v). Synowie Jana z drugiego małżeństwa uważali się za pokrzywdzonych przez starszych przyrodnich braci i dochodziło na tym tle do zatargów, w których, jak już o tym była mowa, Mikołaj w r. 1590 postrzelił z rusznicy żonę brata Stanisława. W działach przeprowadzonych w r. 1591 jemu i braciom jego, Wojciechowi i Dobrogostowi, przypadła wyderkafowa wieś Wierzchucino w p. pozn. Zobowiązał się też wtedy za postrzelenie bratowej zasiąść na pół roku dno poznańskiej wieży zwanej Wroniecko, a potem przeprosić (P. 955 k. 807v). Wierzchucino wspólnie z braćmi, Wojciechem, Dobrogostem i Piotrem, w r. 1595 sprzedał wyderkafem za 3.000 złp. na trzy lata Marcinowi Włościejewskiemu (P. 1401 k. 507v). Od brata Piotra w r. 1597 kupił za 3.000 złp. jego części w Milinie, Kłodzisku i w pustce Radziszewo (P. 1402 k. 363). Bezpotomny, nie żył już w r. 1602 (P. 1404 k. 685v).

5) Wojciech, syn Jana i Krzyszkowskiej, nieletni w latach 1578-1579 (P. 931 k. 217v, 932 k. 497), kwitował w r. 1588 brata Stanisława z 40 zł. z dochodów ze wsi Milino, Kłodzisko i Wierzchucino, posiadanych po śmierci brata Sędziwoja (P. 949 k. 526). Zastrzelił na drodze publicznej w r. 1589 Zygmunta Cywińskiego (P. 951 k. 60v). Wspólnie z bratem Dobrogostem w r. 1602 od brata Piotra kupił za 4.000 złp. jego części w Milinie, Kłodzisku i Radziszewie, pochodzące ze spadku po bezdzietnym bracie Mikołaju. Był to wynik dokonanego wtedy podziału tej sukcesji między Piotrem, Wojciechem i Dobrogostem oraz ich bratankiem Adamem (P. 1404 k. 685v). Wojciech zabił Andrzeja Kierskiego, o co w r. 1600 miał sprawę wytoczoną przez Stanisława i Dorotę Kierskich, brata i bratanicę zabitego (P. 970 k. 60v). Żeniąc się z Barbarą Piotrkowską, wdową 1-o v. po Kasprze Boboleckim, jeszcze przez zawarciem małżeństwa otrzyma od niej 1606.21/II. r. zapis 1.200 złp. długu (P. 978 k 217) i na połowie swych części w Milinie, Kłodzisku i pustce Radziszewo oprawił jej tę sumę jako posag (P. 1405 k. 508v). Dożywocie wzajemne z żoną spisywał w r. 1607 (P. 1406 k. 12v). Ponowną oprawę posagu, tym razem na 2.000 złp. dał żonie w r. 1613 (P. 1408 k. 516v). T. r. działając w imieniu nieletniego syna Jana, jego części w Milinie, Kłodzisku i w pustce Radziszewo, odziedziczone po zmarłym Adamie, synu Sędziwoja, sprzedał za 8.000 złp. Piotrowi Opalińskiemu, staroście śremskiemu (ib. k. 510v). Drugiej swej żonie, Dorocie Przecławskiej z Rokitnicy, w r. 1619 zapisał sumę 1.100 złp. (P. 1411 k. 308). Zamordowany, nie żył już w r. 1623, kiedy jego spadkobierca syn jedynak Jan, jeszcze nieletni i działający w asyście stryja Dobrogosta, pozywał Gorajskich, synów właśnie tylko co zmarłego Sterfana Gorajskiego, dziedziców wsi Lubicz, oraz Pawła Ojrzeńskiego, posesora tej wsi (P. 152 k. 433v). Owdowiała Dorota Przecławska żyła jeszcze w r. 1638 (Ws. 47 k. 356v), a, jak się zdaje, i w r. 1641 (P. 1043 k. 53v). O synu Wojciecha, Janie, nie wiem nic więcej ponadto, co było wyżej, zapewne zmarł młodo. Nie było go jeszcze chyba na świecie w r. 1609, kiedy to jako jedyne dziecko Wojciecha wymieniona córka Zofia (P. 143 k. 895), zapewne też młodo zmarła. Marianna, córka zmarłego Wojciecha, w latach 1631-1644 żona Adama Krusińskiego mazwana w r. 1644 współspadkobierczynią zmarłej ciotki Elżbiety (I. Kon. 51 k. 199v), to niewątpliwie jeszcze jedno dziecko tego właśnie Wojciecha.

6) Dobrogost, syn Jana i Krzyszkowskiej,, nieletni w latach 1578-1579, swemu przyszłemu szwagrowi, Stanisławowi Urbanowskiemu, zapiał w r. 1598 za swoją siostrą Agnieszką 350 zł. posagu i 50 zł. w wyprawie (P. 968 k. 507). Wespół z bratem Wojciechem od brata Piotra w r. 1602 nabył za 4.000 złp. części w Milinie, Kłodzisku i w pustce Radziszewo, pochodzące ze spadku po ich bratanku Adamie (P. 1404 k. 685v). Na połowie swych części w tych wsiach w r. 1607 oprawił posag 3.000 złp. swej przyszłej żonie Zofii Cieleckiej, córce Łukasza z Tworkowa (P. 1406 k. 67v). Z tą żoną spisywał wzajemne dożywocie w r. 1614 (P. 1409 k. 195v) i ponowił jej oprawę takiejże sumy posagowej w r. 1616 (P. 1410 k. 233v). Od Jana Kiełczewskiego, podstolego kaliskiego, w r. 1616 kupił wyderkafem za 10.000 złp. wieś Robaczyno w p. kośc. (P. 996 k. 598v, 1410 k. 35v) i trzymał jeszcze te dobra w r. 1618 (I. Kal. 84 s. 998). Części w Milinie, Kłodzisku i w pustce Radziszewie w r. 1616 sprzedał za 11.000 złp. Piotrowi Opalińskiemu, staroście śremskiemu (ib. k. 175), zaś części w tychże wsiach należące się swym dzieciom, Łukaszowi, Stanisławowi i Katarzynie, jako spadkobiercom stryjecznego brata Adama M-go, sprzedał t. r. temuż Opalińskiemu za 500 złp. (ib. k. 182v). Żona t. r. skasowała swoją oprawę na owych wsiach (P. 966 k. 596v). Ponowne wzajemne dożywocie spisywał z nią w r. 1620 (P. 1412 k. 619). Od Hieronima Radomickiego, starosty wschowskiego, oboje małżonkowie w r. 1622 nabyli wyderkafem za 5.000 złp. Jezierzyce w p. kośc. (P. 1413 k. 608), zaś od Jana Młodziejewskiego i Barbary z Jabłkowskich małżonków też wyderkafem za 3.000 złp. Taczały i części Szczytnik w p. pozn. (P. 1414 k. 537). Drugą żoną Dobrogosta była Dorota Rosnowska, której w r. 1627 oprawił posag 500 złp. (P. 1415 k. 1090). Pochodzącej z pierwszego małżeństwa córce Ewie w r. 1635 zapisał 2.000 zł. posagu (Kośc. 297 k. 209). Swej żonie dał w dożywocie w r. 1643 sumę 2.000 złp. z dzierżawy miasta Obrzycka (P. 1421 k. 338v). Żyła ona jeszcze w r. 1648 (P. 173 k. 185v), zaś Dobrogost, jak się zdaje, żył jeszcze w r. 1651 (Kośc. 302 k. 509), nazwany zmarłym w r. 1665 (Ws. 63 k. 843v). Z pierwszej żony synowie: Jan, wspomniany raz tylko w r. 1609 (P. 143 k. 895), zapewne młodo zmarły, Łukasz, o którym niżej, i Stanisław, wymieniony raz w r. 1616 (P. 1410 k. 182v), więć chyba też wcześnie zmarły. Z Cieleckiej były też i córki. Katarzyna, wspomniana w r. 1616 (P. 1410 k. 182v). Ewa, wydana w r. 1643 za Jana Kowalskiego, sędziego surogatora grodzkiego wschowskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1649, nie żyła już w r. 1670. Z drugiej żony synowie, Jakub, o którym niżej, i Mikołaj, wspomniany w r. 1665 (Ws. 63 k. 843v).

(1) Łukasz, syn Dobrogosta i Cieleckiej, pisarz grodzki wschowski, składał w r. 1650 przysięgę na ten urząd (Ws. 56 k. 3). Nieletni w r. 1616 (P. 1410 k. 182v), kupił w r. 1635 od Mikołaja Orzelskiego za 6.000 zł. części wsi Piwonice w p. kal. (R. Kal. 11 k. 688v). Ożenił się 1642.4/III. r. z Katarzyną z Rozbitka Urbanowską, córką Macieja i Anny z Prusimskich. Wedle pozwu wydanego przez jej brata Piotra Urbanowskiego stało się to wbrew jego woli i wbrew woli panny, zaś z poduszczenia drugiego brata Jakuba, który ją uwiózł do siebie do Rozbitka. Miał ją potem ów Jakub wywieźć do Poznania i tam zmusić do zeznania w grodzie poznańskim zapisu. Ślubu, wedle słów pozwu, udzielił w dwa dni potem ksiądz pijany i z niewłaściwej parafii (P. 167 k. 136). Ów wymuszony zapis to sprzedaż przez Katarzynę części we wsiach Mnichy, Tuczępy i Miłostowo w p. pozn., odziedziczonych po wuju Mikołaju Prusimskim, za 1.863 złp. Piotrowi Błociszewskiemu i żonie jego Jadwidze z Prusimskich, jak również sprzedaż części Prusima i Belska w p. pozn., spadłych po rodzonym stryju matki, Dobrogoście Prusimskim, Janowi Manieckiemu, łowczemu poznańskimu, i żonie jego Zofii z Prusimskich (P. 1420 k. 842, 843). Łukasz tej żonie w r. 1643 oprawił posag 7.000 złp. (P. 1421 k. 167v). Od Katarzyny z Opalińskich Radomickiej w r. 1649 wydzierżawił Jezierzyce w p. kośc. (Kośc. 302 k. 188). Nie żył już w r. 1652, kiedy owdowiała Katarzyna występowała jako opiekunka dzieci (Ws. 56 k. 130v; P. 1064 k. 563). Wyszła 2-o v. w r. 1654 za Jakuba Mańkowskiego (Kośc. 303 k. 788, 862), 3-o v. w r. 1661 za Krzysztofa (Stefana?) Grabskiego i otrzymała wtedy od syna Jana M-go zapis długu 1.000 (Ws. 63 k. 368). Czwartym jej mężem był Wojciech Tymieniecki, pisarz grodzki kościański. Będąc wdową i po nim, żyła jeszcze w r. 1686 (Kośc. 306 k. 829). Z córek, o Annie nic więcej nie wiem, umarła może młodo. Zofia, w r. 1664 żona Jana Ossowskiego, zmarła między r. 1714 a 1720. Barbara, w r. 1664 jeszcze niezamężna, miała wyznaczony sobie posag 6.000 zł. (P. 1425 k. 514v), w latach 1682-1696 żona Mikołaja Lisieckiego.

Jan, syn Łukasza i Urbanowskiej, dawał w r. 1661 zapis matce. Od Hieronima Pogorzelskiego, starosty powidzkiego, kupił w r. 1664 za 32.000 złp. wieś Krajewice oraz części we wsiach Żółkowo, Bodzewo i Leciejewo w p. kośc. (P. 1425 k. 514v). W r. 1665 był mężem Katarzyny Napruszewskiej (LB Stary Gostyń). Oboje już nie żyli w r. 1693 (P. 1432 k. 313v). Syn ich Kazimierz, ochrzczony 1667.27/II. r. (LB Stary Gostyń), zmarł niewątpliwie młodo, skoro wsie Jana widzimy w rękach jednego z jego zięciów. Córki znam dwie. Z nich, Marianna, ochrzcz. 1665.16/Xi. r. (ib), jeszcze niezamężna 1692.3/II. r. (LB Domachowo), w latach 1693-1732 żona Andrzeja Rosnowskiego, już nie żyła w r. 1738. Na swej posagowej sumie 10.000 złp., pochodzącej z Krajewic a przeniesionej w r. 1695 na Golemowo, zapisała w r. 1730 swej siostrzenicy Zofii z Rożnowskich Poleskiej 6.000 zł. (G. 96 k. 206). Anna, wydana 1688.2/III. r. za Tomasza Rożnowskiego, była wdową w r. 1710, umarła między r. 1715 a 1719. Krajewice, Żółkowo, Bodzewo i Leciejewo wniosła Anna w dom Rożnowskich.

(2) Jakub, syn Dobrogosta i Rosnowskiej, komornik graniczny poznański w r. 1662 (P. 1072 VI k. 869), pisarz ziemski wschowski w r. 1672 (P. 1426 k. 160), sędzia ziemski wschowski 1683 r. (P. 1106 k. 40). Kwitował w r. 1648 szwagra Kowalskiego z 1.000 złp. (Kośc. 302 k. 68). Swej żonie Urszuli Bojanowskiej, córce Władysława, zapisał w r. 1651 dług 5.000 zł. (ib. k. 509). Był w r. 1657 posesorem Uchrowa (LB Murowana Goślina). W r. 1662 od Konstanttego Bojanowskiego nabył wyderkafem za 14.000 zł. Bojanowo Stare w p. kośc. (P. 1072 VI k. 869). Będąc nabywcą praw od braci swej żony, Marcjana i Stafana Bojanowskich, w imieniu własnym, tej żony i ks. Stanisława Bojanowskiego, jezuity, w r. 1666 sprzedał karmelitom bosym celem funowania ich konwentu w Poznaniu dwie kamienice w tym mieście przy ulicy Psiej za 3.000 złp. (P. 1864 k. 7). Od Zygmunta Bronikowskiego w r. 1672 kupił za 17.000 złp. Chudopsice w p. pozn. (P. 1426 k. 160). Urszula z Bojanowskich nie żyła już w r. 1679 (P. 1429 k. 315v). Jakub ożenił się powtórnie z Anną Chełmowską, wdową po Franciszku Bronikowskim, która mu przed ślubem, w r. 1681 cedowała sumę 3.500 zł., za którą Stanisława Suchorzewski, starosta pyzdrski, zastawił był wieś Rudę w p. kal. (Py. 155 s. 15). Córkom swym z pierwszej żony, Mariannie i Ludwice, w r. 1683 zapisał w posagu po 4.000 zł. każdej i podał do utwierdzenia testament drugiej żony spisany w Chudopsicach (P. 1106 I k. 40, 40v). Nie żył już w r. 1686, kiedy wdowa roborowała nowy swój testament spisany w Poznaniu (P. 1111 I k. 2). Dzieci Jakuba z Bojanowskiej: jedno o płci nie wymienionej, ur. w Uchowie i ochrzczone 1657.18/X. r. (LB Murowana Goślin), może identyczne z którąś z córek znaną z imienia, Anna, Katarzyna, Marianna i Ludwika. Z nich, Anna wyszła 1667.21/II. r. za Franciszka Pruszaka Bieniewskiego z Kawcza, zmarłego między r. 1679 a 1682, była 2-o v. w latach 1690-1701 żoną Jana Przybyszewskiego, nie żyła już w r. 1713. Katarzyna, w latach 1682-1704 żona Wojciecha Rokossowskiego, wdowa w latach 1715-1733. Marianna w latach 1688-1700 żona Samuela Sadowskiego, oboje już nie żyli w r. 1717. Ludwika, ochrzcz. 1666.10/VIII. r. (LB Gołaszyn), w latach 1691-1692 żona Adama Kaniewskiego, nie żyła już w r. 1701. Anna Przybyszewska, Katarzyna Rokossowska, Marianna Sadowska odziedziczone po rodzicach Chudopsice w r. 1690 sprzedały za 20.000 złp. Kazimierzowi Grzybowskiemu (P. 1431 k. 454v), a w r. 1691 dokonała tej sprzedaży także i Ludwika Kaniewska odstępując Grzybowskiemu za 4.140 złp. także i swoją część w tej wsi (P. 1122 X k. 19).

7) Piotr, syn Jana i Krzyszkowskiej, nieletni w latach 1578-1579 (P. 931 k. 217v. 932 k. 497), swoje odziedziczone po ojcu części w Milinie, Kłodzisku i w pustce Radziszewie, przypadłe mu z działów z braćmi i bratankiem Adamem, w r. 1597 sprzedał za 3.000 złp bratu Mikołajowi (P. 1402 k. 363), potem zaś w r. 1602, kiedy po śmierci tego bratanka przyszło do dzielenia sukcesji po nim, swój spadek w tych wsiach sprzedał za 4.000 zł. braciom Wojciechowi Dobrogostowi (P. 1404 k. 685v). Żonie Katarzynie Gronowskiej, córce Marcina, oprawił w r. 1604 posag 1.000 złp. (ib. 1131v). Oboje małżonkowie w r. 1608 nabyli wyderkafem od Adama z Rojewa Kaczkowskiego za 1.800 złp. Łagiewniki i trzech kmieci w Kołaczkowie w p. pyzdr. (P. 1406 k. 404). Piotr pozywał w r. 1609 braci Bardskich o najście jego gospody we Wrześni i o poranienie (P. 1413 k. 875v). Katarzyna z Gronowskich w r. 1609 skwitowała Kaczkowskiego z sumy 1.800 zł. wyderkafowej na Łagiewnikach i na trzech kmieciach w Kołaczkowie (Py. 134 k. 112v). Żył jeszcze Piotr w r. 1610, kiedy brał w dzierżawę od Katarzyny z Jaktorowa, wdowy po Stanisławie Żelęckim, jej oprawę i dożywotnią połowę Żelęcina (P. 984 k. 487v). W r. 1609 wspomniane wyżej dwie córki Piotra, Anna i Marianna (P. 143 k. 895), o których nie posiadam innych wiadomości.

3. Jan, syn Sędziwoja, występował wraz braćmi w r. 1508 (P. 863 k. 80v), części należące mu się z działów z braćmi we wsiach Milino, Radziszewo i Kłodziejsko sprzedał wyderkafem w r. 1514 za 40 grz. bratu Stanisławowi (P. 1392 k. 21).

4. Piotr, syn Sędziwoja, występował obok braci w r. 1508 (P. 863 k. 80v), należne sobie z działów braterskich części w Milinie i Kłodziejsku wraz z częściami młyna tamże w r. 1517 sprzedał wyderkafem za 50 grz. bratu Stanisławowi (P. 1392 k. 177), i znów to powtórzył w r. 1519, ale za cenę 80 grz. (ib. k. 309v). Części we wsiach powyższych i w Radziszewie w r. 1525 sprzedał bratu Andrzejowi (P. 1393 k. 54v).

5. Feliks, syn Sędziwoja, występował obok braci w r. 1509 (P. 863 k. 182v), wygnał matkę swoją z jej oprawy, o co w r. 1513 procesowała go (P. 865 k 262). Swoje części ojczyste i macierzyste w Milinie i Kłodziejsku w r. 1521 sprzedał za 200 grz. bratu Stanisławowi (P. 1392 k. 390v). Żył jeszcze w r. 1547 (P. 886 k. 349v).

6. Andrzej, syn Sędziwoja, występował wespół z braćmi w r. 1509 (P. 863 k. 80v), uczestniczył w r. 1525 w podziele Milina, Radziszewa i Kłodziejska oraz dworu w Milinie przeprowadonym z braćmi Wojciechem i Stanisławem (P. 1391 k. 65-65v). Od brata Piotra w r. 1525 kupił jego części w tych wsiach (P. 1393 k. 54v) i t. r. na częściach w Milinie oprawił 150 grz. posagu żonie swej Katarzynie Ujejskiej (Ujesckiej), córce Jana (ib. k. 77v). Od brata, ks. Wojciecha, kupił t. r. także i jego części w Milinie, Kłodziejsku i Radziszewie, płacąc mu 300 grz. (ib. k. 81v). Od panny Anny Otorowskiej w r. 1528 nabył tytułem wyderkafu za 134 zł. węg. dwa łany roli osiadłej w Bielewie w p. pozn. (ib. k. 220v). Żonie ponowił w r. 1531 oprawę posagu na częściach w Milinie i Radziszewie oraz na lasach wsi Kłodziejsko, w wysokości 200 grz. (ib. k. 404v). Połowy Milina i Radziszewa, czwartą część Kłodziejska oraz część w Bielewie t. r. dał żonie w dożywocie (ib. k. 421v). Połowy w Milinie, Radziszewie i cała części Kłodziejska wymienił w r. 1546 z Marcinem Boboleckim na połowy w Łukowie i Żernikach w p. pozn., dopłacając mu 450 grz. (P. 1395 k. 268v) i zaraz na tych połowach żonie oprawił 200 grz. posagu (ib. k. 269v). Oboje w r. 1547 sprzedali połowę wsi Łukowo w p. pozn. za 1.600 grz. Marcinowi Boboleckiemu (P. 1395 k. 354v). Sprzedał był również temu Boboleckiemu te części w Milinie, Radziszewie i Kłodziejsku, które kiedyś nabył od brata, ks. Wojciecha, ale je t. r. odkupił za 500 grz. (ib. k. 355). Na jednej czwartej wsi Żerniki p. pozn. t. r. oprawił żonie 100 grz. posagu (ib. k. 355v), zaś żona t. r. skwitowała go z oprawy 200 grz. na Łukowie i Żernikach p. pozn. Oboje skasowali też wtedy wzajemne dożywocie (P. 886 k. 765v). Januszowi Latalskiemu, wojewodzie poznańskiemu, Andrzej sprzedał w r. 1549 za 400 grz. połowę domu za murami Poznania, koło ogrodu wojewody (P. 888 k. 347v). Połowę Żernik w r. 1552 sprzedał za 500 grz. Janowi i Dobrogostowi braciom Sobockim (P. 1396 k. 43) i jednocześnie za 700 grz. kupił od Kaspra Rożnowskiego pięć łanów osiadłych i czwartą część lasu z częścią zarośli zw. Sampolno w Rożnowie p. pozn. (P. 893 k. 169v, 1396 k. 42v). Tę część Rożnowa sprzedał w r. 1555 za 1.000 grz. Janowi Rożnowskiemu Łojkowi (P. 1396 k. 295). Wzajemne dożywocie z żoną spisywał ponownie w r. 1560 (ib. k. 823v). Ta żona w r. 1561 swoją oprawę 300 złp. dała synowi swej zmarłej siostry Anny Trzebieńskiej, Stanisławowi Trzebieńskiemu zwanemu Kałafut (P. 903 k. 308). Andrzej żył jeszcze w r. 1562 (P. 1397 k. 181v). Bezdzietny, już nie żył w r. 1568 (ib. k. 677). Wdowa w r. 1569 kwitowała spadkobiercę męża, bratanka jego Jana ze 100 grz. (P. 915 k. 87) i w r. 1570 ze 100 złp. (P. 917 k. 684v).

II. Wyszek, Wysław, Wyszkowa, syn Sędziwoja, pisany w Milina, Mielina, a niekiedy z Wielkich Łężców, występował w r. 1428 (P. 10 k. 100v), brat niedzielny Andrzeja, w r. 1432 nabył Białcz od Przecława i bratanka jego Michała (P. 12 k. 44, 52). Żona jego Helena, jako pani wienna, w r. 1442 procesowała o Łężce ks. Macieja, plabana w Chrzypsku (P. 14 k. 168v), który ze swej strony w r. 1443 pozywał Wyszka jako dziedzica Wielkich Łężec (ib. k. 182). T. r. Wyszek występował jeszcze jako niedzielny ze swym ojcem Sędziwojem (ib. k. 256v). Miał terminy w latach 1447-1448 z Anną, wdową po bracie Mikołaju (P. 17 k. 31v, 60v 129), a w r. 1448 wspólnie z bratem Andrzejem ugodził się z Gotardem z Przyborowa (ib. k. 222). Niewątpliwie jego to synami byli bracia, Jan starszy i Jan młodszy, pisani z Wielkich Łężców, którzy w r. 1472 otrzymali zapis 60 grz. od swych braci stryjeczno-rodzonych, ks. Jana, plebana w Kazimierzu, i Sędziwoja, dziedziców w Milinie (P. 854 k. 143). Z przeprowadzonych t. r. z owymi braćmi stryjecznymi działów wzięli całe Łężce w p. pozn. oraz połowy we wsiach Kąpiel, Izdebno, Szyszłowo i Przecławie oraz dopłatę 160 grz. (P. 1385 k. 146v). Te działy zostały powtórzone w r. 1473 po śmierci jednego z tych Janów łężyckich (nie wiem, czy starszego, czy młodszego?), a z udziałem synów zmarłego. Zob. Łążeccy h. Nowina.

III. Mikołaj, syn Sędziwoja, pisany z Milina, występował w r. 1445 (P. 15 k. 80v, 108), nie żył już w r. 1447, kiedy to wdowa po nim Anna miała termin ze strony Wyszka z Milina (P. 17 k. 31v, 60v), zaś w r. 1448 procesowała się z innym bratem męża, Andrzejem, o jej prawa na Milinie i połowie Radziszewa (ib. k. 165v). W r. 1471 arbitrzy godzili ją z bratankami męża, Sędziwojem, ks. Janem, plebanem w Kazimierzu, Janem starszym i Janem młodszym, dziedzicami z Wielkich Łężców (P. 845 k. 133v). Od ks. Jana i Sędziwoja, oraz od Jana Młodszego z Wielkich Łężców, bratanków męża, nabyła wyderkafem za 100 grz. w r. 1471 połowę Milina i Radziszewa (P. 1385 k. 119). Żyła jeszcze w r. 1472 (ib. k. 146v). Córka Mikołaja była zapewne Małgorzata M-a, nazwana w r. 1446 bratanicą Andrzeja z Radziszewa (P. 15 k. 209v), żona Jana Woźnickiego, która w r. 1469 miała terminy ze strony Mikołaja Strzeżmińskiego (P. 18 k. 198, 238). Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Milińscy h. Nowina 1

@tablica: Milińscy h. Nowina 2

Zapewne do tych M-ch należała Teresa, w latach 1691-1704 żona Samuela Kaczkowskiego, nie żyjąca już w r. 1710.

W stuleciach XVII i XVIII nazwisko Miliński, Mieliński dawane bywało jednym i tym samym osobom przemiennie. Stąd niewątpliwie niejedem z Milińskich h. Nowina mógł się znależć wśród Mielińskich różnych.

>Millatowie, czy szlachta? Józef, brat ks. Jakuba, wikarego w Opalenicy, zaślubił 1755.21/VII. "ur." Ewę Kaczyńską, a świadkiem ich ślubu był "WPan" Jakub M. Ur. Józef M. świadkował 1766.21/XI. r. (LC, LB Stęszew). Ur. Anna z Białkowskich M-wa, umarła w Brodach 1764.31/X. r. (LM Brody).

>Mildsdorfowie z Michałowic (Michelsdorf) koło Wrocławia. W Wielkopolsce siedzieli w Goli koło Gostynia. Bracia przyrodni, Mikołaj i Hinka (Hinek) Milsdorfowie Golscy dokonali w r. 1379 podziału tej majętności. Potomkiem Mikołaja z Goli (synem?) był Andrzej M. z Ptaszkowa i Goli w r. 1401, i z Kotowa (koło Ptaszkowa) 1406 r., zwany też Kotowskim (Kozierowski, Obce ryc., s. 68, 69). Występował ów Andrzej t. r. wraz z Małgorzatą Golską (Kośc. 3 k. 31, 38), która według Kozierowskiego miała być jego macochą, zaś matką Jana i Piotrasza Golskich występujących w r. 1408. Sam Andrzej żył jeszcze w r. 1407 (ib. k. 66).

>Miłaczewscy, Miełaczewscy h. Leszczyc z Miłaczewa w p. sieradzkim. Benedykt w r. 1513 od Stanisława Sulimowskiego nabył wyderkafem za 20 grz. dwa łany we wsi Poroze w p. kal. (P. 786 s. 465). Dziedzic w Miłaczewie, swoją część Szawłowic w p. kon. w r. 1519 sprzedał za 60 grz. Walentemu Przedzyńskiemu (I. R. Gr. Kon. 1 k. 500), a ponowił tę sprzedaż w r. 1522 (I. R. Z. Kon. 6 k. 13v). Od Bernarda Janiszewskiego w r. 1522 nabył wyderkafem w sumie 20 grz. długu młyn wodny w Janiszewie (I. R. Gr. Kon. 2 k. 34). Od Małgorzaty Grochowskiej, wdowy po Andrzeju, w r. 1524 wziął zastawem łan roli osiadłej w Grochowach w p. kon. (ib. k. 56). Był też dziedzicem w Złotkowie w p. sier. Nie żył już w r. 1547 (ib. 5 k. 57). Jego synami byli: Kasper, Jan, Aleksander czyli Aleksy i Stanisław.

1. Kasper, syn Benedykta, przenosząc się z województwa sieradzkiego do kaliskiego, ojcowiznę swą w Złotkowie w r. 1550 sprzedał za 100 grz. bratu Aleksandrowi (Py. 31 k. 12). Od Andrzeja Opalińskiego t. r. kupił za 400 grz. część w Szyszynie Większym p. gnieźn. (ib. k. 81). Od Wawrzyńca Deszczyńskiego w r. 1567 kupił za 1.600 zł. części we wsiach Deszna w p. kal. i Szawłowice w p. kon. (R. Kal. 3 k. 17v), ale już w r. 1568 części w obu tych wsiach, nabyte od Jana i Wawrzyńca Deszczyńskich, odprzedał im za 4.000 zł. (P. 1397 k. 656v). Części swe w Szyszynie Większym w r. 1569 sprzedał za 3.000 złp. Piotrowi Grodzieckiemu (R. Kal. 3 k. 170). Od Macieja Szawłowskiego w r. 1573 w sumie 12 grz. długu wziął zastawem trzy półłanki roli w Szawłowicach (I. R. Kon. 16 k. 386v). Żył jeszcze w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 998, 999), nie żył już w r. 1598 (I. R. Kon. 28 k. 376). Jego żoną była Elżbieta Jerzykowska (Irzykowska), córka Łukasza, której w r. 1563 na połowie swych dóbr w Szyszynie Większym oprawił 400 zł. posagu (P. 1397 k. 238). Przeżyła męża, ale w r. 1598 i o niej mowa jako o zmarłej (I. R. Kon. 28 k. 376). Synowie Kaspra i Elżbiety, Wojciech i Piotr. O pierwszym z nich wiem to tylko, że w r. 1598 skwitował brata ze 150 zł. (ib.).

Piotr, syn Kaspra i Jerzykowskiej, od Adama Napruszewskiego w r. 1610 kupił za 2.200 złp. części we wsiach Napruszewo i Gostom (G. 337 k. 338v), ale już w r. 1612 oświadczył się z gotowością odprzedania mu tych dóbr za taką samą sumę z powrotem (G. 71 k. 380v). Kwitował w r. 1616 Samuela Mycielskiego z 2.500 zł., za które trzymał od tego Mycielskiego zastawem Balice w ziemi siaradzkiej (I. Kal. 82 s. 615). Żył jeszcze w r. 1617 (G. 74 k. 235v), nie żył już w r. 1631 (I. Kon. 46 k. 408v). Jego żoną była Anna Mikołajewska, córka Marcina, której 1596.27/IX. r. oprawił posag 400 złp. (P. 1402 k. 169v). Oboje małżonkowie w r. 1604 nabyli wyderkafem od jej brata Macieja Mikołajewskiego za 1.090 złp. części Wysławic w p. pyzdr. (P. 1405 k. 75v). Od Jana Wysławskiego w r. 1605 wydzierżawili część tej wsi (P. 976 k. 692v) a ponadto Anna od Eliasza Bronisza wzięła w dzierżawę w r. 1610 pod zakładem 1.000 złp. części we wsiach Szyszyno Większe, Sarnowo i Krasny Dąb w p. gnieźn. (G. 70 k. 222v; P. 984 k. 650). Z Broniszem skwitowali się w r. 1612 (G./ 71 k. 352), ale Szyszyno Większe, będące po dożywociem Barbary z Modrzewia, wdowy po Andrzeju Szyszyńskiem Ruraju, małżonkowie w r. 1614 wydzierżawili od niej (I. Kon. 38 k. 312v). Spisywali wzajemne dożywocie w r. 1617 (R. Kal. 9 k. 83v). Ich synowie, Tomasz i Marcin. Z nich, Tomasz uzyskał w r. 1631 pewne zobowiązanie od Felicjana i Wojciecha braci Baranowskich cz. Jerzykowskich (I. Kon. 46 k. 408v). Od Wiktoryna Rowińskiego w r. 1636 trzymał w sumie 2.500 zł zastawem wieś Rowna w p. sier. (I. Kal. 102 s. 948). od Jana Wawrowskiego, wojskiego kaliskiego, dostał w r. 1643 wyderkafowy zapis 400 zł na wsi Bronczyn, który to zapis w razie jego śmierci przypaść miał kościołowi Św. Mikołaja w Kaliszu (R. Kal. 13 k. 72). Już nie żył w r. 1644).

Marcin, syn Piotra i Mikołajewskiej, w r. 1644 występował jako jedyny spadkobierca dziada Kaspra (I. Kal. 110a s. 181). od Seweryna Bielickiego, cześnika inowrocławskiego, w r. 1650 wziął w trzyletnia dzierżawę za 15.000 złp. całe Borzęciczki z folwarkami Mycielino i Dębowiec w p. pyzdr. (Py. 151 k. 115). Z tych dóbr, liczących 51 dymów, winien był w r. 1651 płacić 102 zł. podymnego naznaczonego w obozie beresteckim (Py. 151 s. 215). Małżonków Malczewskich kwitował w r. 1654 z kontraktu dzierżawy Drachówka (Py. 151 s. 208). Od Stanisława Gorzewskiego, kasztelana konarsko-sieradzkiego-kujawskiego, w r. 1655 wydzierżawił wieś Kawcze w p. kon. (Py. 151 s. 58). Skwitowali się wzajemnie w r. 1656 z 8.000 złp. z kontraktu tej dzierżawy (I. Kon. 56 k. 214). Żył jeszcze Marcin w r. 1657 (Py. 152 s. 48), nie żył już w r. 1665 (I. Kal. 126 s. 605). Żoną jego była Marcjanna (Marianna) Łukomska, córka Wojciecha, która w r. 1639 kwitowała ojca z dóbr rodzicielskich, zaś od męża otrzymała wtedy oprawę 2.000 złp. posagu (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 431v, 432). Marcjanna mieszkała 1650.20/VI. r. w Belęcinie (LB Siemowo). Marcin dla zrodzonych z niej dzieci w r. 1653 ustanowił opiekunów (Py. 151 s. 295). Była już wdową w r. 1665, kiedy od brata swego, Franciszka Łukomskiego, otrzymała zapis 1.000 zł. długu (I. Kal. 126 s. 605), zaś w r. 1666 skwitowała brata z owej sumy (ib. s. 97). Żyła jeszcze 1695.8/XI. r. (LB Sokolniki). Chyba to ona była "panią M-ą" pochowaną w r. 1703 (Se. Reformatów Pozn.). Synowie: Jakub, Marcin, Stanisław i Adam. Z córek, Teresa w r. 1675 była żoną Franciszka Zdanowskiego, żyła jeszcze będąc już wdową w r. 1731. Helena, w r. 1683 żona Jana Bardskiego, umarła między r. 1724 a 1728. Zofia, w r. 1692 żona Mikołaja Leśniewskiego, wdowa w r. 1715, żyła chyba jeszcze w r. 1718, nie żyła już 1737 r. Z synów, o Jakubie wiem tylko tyle, że w r. 1701 kwitowała go z 2.400 zł. wdowa i córki po bracie Marcinie (P. 1140 I k. 10v). O pozostałych synach niżej.

1) Marcin, syn Marcina i Łukomskiej, od Franciszka Zbyszewskiego wyderkafem nabył w r. 1679 za 11.700 zł. części Bronikowa w p. kośc. (P. 1429 k. 408v). Umarł między r. 1682 a 1695 (Ws. 73 k. 683; Kc. 133 k. 39v). Ożenił się z Barbarą Skrzetuska, córką Wojciecha i Teresy z Szlichtynków, której w r. 1682 oprawił 10.000 złp. posagu (P. 1104 k. 480), z którego to posagu ona t. r. skwitowała swego brata Aleksandra Skrzetuskiego (Ws. 73 k. 683). Była wdową 1-o v. po Stefanie Zdanowskim, a po śmierci Marcina M-go wyszła 3-o v. za Kazimierza Godlewskiego, którego żoną była już w r. 1695 (Kc. 133 k. 39v). W r. 1701 w imieniu własnym i córek jeszcze niezamężnych, Marcjanny i Katarzyny, skwitowała ich stryja Jakuba M-go z 2.400 złp. (P. 1140 I k. 10v). Nie żyła już w r. 1707 (P. 1144 k. 187). Marcin i Barbara mieli tylko córki: Mariannę, Marcjannę i Katarzynę. Ta ostatnia, jak widzieliśmy, żyła w r. 1701, niezamężna, nie żyła już w r. 1711, kiedy siostry występowały jako jej spadkobierczynie (P. 1146 I k. 87v). Marianna, jeszcze panna 1697.6/VI. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), była w r. 1699 żoną Wojciecha Karsznickiego, umarła między r. 1711 a 1716. Marcjanna, jeszcze niezamężna 1702.9/XI. r. (LB Buk), w r. 1707 żona Jana Godlewskiego, brata swego ojczyma, umarła między r. 1711 a 1717.

2) Stanisław, syn Marcina i Łukomskiej, od Stanisława Piotrkowskiego kupił w r. 1690 za 24.000 złp. Młodasko w p. pozn. (P. 1431 k. 549v). W r. 1694 zobowiązał się sprzedać Młodasko bratu ks. Adamowi, ale w r. 1695 odkupił te dobra od niego za 30.000 złp., nabywając od niego również Piotrowo w p. kośc. za 24.000 złp. (P. 1129 I k. 70, 70v). Od Zdzychowskiego, Wojciecha, stolnika poznańskiego, i jedo syna Stefana, podczaszego wschowskiego, jako opiekunów Mikołaja, Józefa i Teresy Zdzychowskich, dzieci zmarłego Floriana, łowczego poznańskiego, w r. 1699 kupił za 107.000 złp. dobra: Żydowo, Przecławie Wielkie i Krzyszkowo w p. pozn. (P. 1137 IX k. 59v). Piotrowo w r. 1699 sprzedał za 44.000 złp. Hieronimowi Kołaczkowskiemu (P. 1137 X k. 161), a Młodasko t. r. sprzedał za 43.500 złp. Aleksandrowi Karchowskiemu (ib. k. 136v). Wespół z żoną od Zygmunta Objezierskiego kupił w r. 1701 za 40.500 złp. Tworkowo w p. pozn. (P. 1140 I. k. 132). Krzyszkowo sprzedał w r. 1715 za 30.000 złp. synowi Marcinowi Grzegorzowi (P. 1149 I. k. 198, 1150 k. 85v). Od Stanisława Ulatowskiego w r. 1717 nabył wyderkafem za 4.000 złp. na rok Rostworowo p. pozn., z prawem wykupu (P. 1155 k. 94). Żydowo sprzedał w r. 1718 za 47.000 złp. synowi Marcinowi Grzegorzowi (P. 1160 I k. 102). Był t. r. posesorem Klonówca, wsi dziedzicznej Skrzetuskich (Ws. 79 k. 30v). Swoje dziedziczne Przecławie w r. 1728 zastawił za 30.000 złp. na trzy lata zięciowi Władysławowi Bystramowi (P. 1213 k. 58v). Umarł w Tworkowie, pochowany w Poznaniu u Reformatów 1737.13/IX. r. (Sep. Reform. Pozn.). Ożenił się z Dorotą Kędzierzyńską, córką Jana i Urszyli z Sobockich, której w r. 1688 oprawił 2.060 złp. posagu (P. 1116 XIII k. 33). Była ona w r. 1712 spadkobierczynią stryja Mikołaja Kędzierzyńskiego (P. 284 k. 40). Miała dożywocie na Tworkowie (P. 1210 II k. 32v), a w r. 1729 nazwana dziedziczką tej wsi (LB Chojnica). Dobra te sprzedała w r. 1744 za 32.000 złp. synowi Wojciechowi (P. 1278 k. 108v). Umarła w r. 1750, pochowana 18/VIII. (Nekr. Reform. Pozn.). Pozostały po niej sumy na Połajewie, Tworkowie i Przecławiu (I. Kal. 220 k. 406). Synowie, Marcin Grzegorz i Wojciech, córki, Magdalaena i Marianna. Pierwsza z nich, Magdalena Anna, ochrzcz. 1702.22/VII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), wespół z siostrą w r. 1713 otrzymała od ojca zapis 12.000 złp. (Ws. 77 IX k. 38v). Pod imieniem Doroty cysterka w Owińskach, gdzie profesji dokonała około r. 1719. Od ojca miała t. r. zapis 100 tynfów rocznej pensji (P. 1171 k. 98v). Umarła w Owińskach 1784.30/IV. r., po 65 latach profesji (Nekr. Owińska, Nekr. Obra; Nekr. Przemęt). Marianna była w r. 1728 żoną Władysława Bystrama, żyła jeszcze 1732.2/VI. r., nie żyła już w r. 1749.

(1) Marcin Grzegorz, syn Stanisława i Kędzierzyńskiej, chyba on występował 1697.6/VI. r. jako chrzestny (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Jemu i siostrom jego w r. 1709 babka ich Urszula z Sobockich 1-o v. Kędzierzyńska, 2-o v. wdowa po Tomaszu Skrzetuskim, dała zapisy (P. 1144 k. 362). Jak już była mowa, w r. 1715 od ojca nabył Krzyszkowo w p. pozn., a w r. 1718 Żydowo w tymże powiecie. Żył jeszcze 1735.10/V. r. (Nekr. Reform. Pozn.), nie żył już w r. 1741 (P. 1265 k. 5). Żoną jego była Barbara Korycińska, córka Krzysztofa i Teresy z Choińskich, wdowa 1-o v. po Stanisławie Koczorowskim, z którą w r. 1717 spisywał wzajemne dożywocie (P. 115 k. 139; Z. T. P. 46 k. 866). Była ona po swym pierwszym mężu dożywotniczką Wojciechowa w p. kośc. (Kośc. 357 k. 96). Umarła w r. 1735, pochowana 10/V. (Nekr. Reform. Pozn.). Ich jedyna córka Dorota wyszła przed r. 1740 za Tadeusza Korytowskiego, starostę soleckiego, z czasem łowczego kaliskiego, potem wojskiego poznańskiego, zmarła w Komornikach 1778.11/IV. r.

(2) Wojciech, syn Stanisława i Kędzierzyńskiej, jak już o tym była mowa, od matki w r. 1744 nabył Tworkowo. W r. 1746 był też dziedzicem Przecławia (P. 1283 k. 216). Umarł w r. 1751, pochowany 5/II. (Nekr. Reform. Pozn.). Jego żoną była w r. 1746 Anna Konojadzka (P. 1283 k. 216). Będąc już wdową, 1751.29/VI. r. spisywała w Tworkowie komplanację z innymi spadkobiercami Doroty z Kędzierzyńskich M-ej dotyczącą sukcesji po niej (P. 1302 k. 204v). Testament swój spisała w Tworkowie 1757.26/XI. r. (P. 1344 k. 127v) i t. r. umarł, pochowana 23/XII. Jej pogrzebem zajmował się opiekun jej nieletnich dzieci Tadeusz Korytowski, wojski poznański (Nekr. Reform. Pozn.). Te dzieci to: Ignacy, Ksawery i Nepomucena, od braci chyba starsza (P. 1325 k. 18v). Był jeszcze synek, z imienia nieznany, pochowany 1748.26/III. r. (Nekr. Reform. Pozn.). O Ignacym, prócz wzmianki z r. 1758, nic więcej nie wiem, chyba zmarł dzieckiwm. Nepomucena umarła w r. 1762, pochowana 10/II. (ib.).

Ksawery, syn Wojciecha i Konojadzkiej, ur. około 1749, szambelan królewski w r. 1775 (P. 1352 k. 346v). Skwitował w r. 1767 z opieki (miał wtedy rok 19-y) Tadeusza Korytowskiego i jego żonę a swoją siostrę stryjeczną (P. 1344 k. 127v). Wedle kontraktu z 1768.15/VIII. r., zobowiązał się w r. 1772 dobra Orla w p. radzyńskim sprzedać za 50.000 zł. pruskich Andrzejowi Leskiemu, chorążycowi malborskiemu (P. 1349 k. 56v). Był dziedzicem Tworkowa i Przecławia. Umarł w r. 1782, pochowany 27/VI. (Nekr. Reform. Pozn.). Z żoną Honoratą Lutomską, córką Kazimierza, podstolego rzeczyckiego, i Marianny z Malczewskich, spisywał w r. 1773 wzajemne dożywocie (P. 1350 k. 364). W r. 1782 Honorata, będąc już wdową, występowała w imieniu nieletnich dzieci, Bartłomieja i Weroniki (P. 1359 k. 268v). Te dzieci pozostawały w r. 1784 pod opieką Adama Goliszewskiego (P. 1361 k. 245v). Honorata dobra Przecław, na których miała dożywocie, zastawiła w r. 1784 na trzy lata Michałowi Obarzankowskiemu (P. 1361 k. 297). Wyszła 2-o v. przed 1789.14/VIII. r. za Franciszka Głębockiego, podpułkownika regimentu pieszego wojsk koronnych (P. 1366 k. 385v). Wspomniana wyżej Weronika (Ulenta Weronika Rozalia), ur. w Tworkowie, ochrzcz. 1774.5/IX. r. (LB Chojnica), wyszła 1799.15/I. r. w Chojnicy za Tomasza Raczyńskiego, szambelana królewskiego, żyła jeszcze 1806.20/I. r.

Bartłomiej (Bartłomiej Onufry), syn Ksawerego i Lutomskiej, ur. w Tworkowie 1774.28/V. r. (LB Chojnica), dziedzic Przecławia, ożenił się przed 1802.10/X. r. z Katarzyną Narzymską (LB Żydowo).

3) Adam, syn Marcina i Łukomskiej, kanonik katedralny poznański 1680 r., proboszcz w Ostrorogu 1686 r. (P. 1111 III k. 24). Przy instalacji na kanonię poznańską fundi Rogalino 1680.29/VI. r. wskazał jako herb ojczysty Leszczyc alias Bróg, ale pomylił sie w imieniu matki(!), zaś babki ojczystą i macierzystą wymienił odwrotnie (Install., s. 118). Od wdowy Anny ze Zbijewskich Boguckiej i od jej córek, Jadwigi z Boguckich Łęskiej, Katarzyny zakonnicy, Marianny, Teresy i Anny kupił w r. 1684 za 25.000 złp. Piotrowo w p. kośc. (P. 1107 III k. 20, 1109 II k. 7v). To Piotrowo w r. 1686 wydzierżawił na jeden rok Janowi Bardskiemu (P. 1111 III k. 24). Części Piotrowa skupił, nabywając w r. 1690 za 25.000 złp. od siostry Cecyli, w świecie Teresy, Boguckiej (P. 1431 k. 693), w r. 1691 za 6.000 złp. od jej siostry Anny, żony Jana Wysławskiego (P. 1122 XI k. 26) ich części. To oczywiście było tylko ostateczne potwierdzenie transakcji zawartej z ich matką w r. 1684. Od brata Stanisława w r. 1694 uzyskał zobowiąznie sprzedania za 30.000 złp. Młodaska w p. pozn. (P. 1129 I k. 70), a w r. 1695 sprzedał temu bratu za 24.000 złp. Piotrowo (ib. k. 70v). Już nie żył w r. 1711 (P. 1146 I k. 87v).

2. Jan, syn Benedykta, od brata Aleksandra w r. 1547 kupił za 100 zł. część po rodzicach w Złotkowie p. sieradz. (I. R. Gr. Kon. 5 k. 57). Był dziedzicem części wsi Puste Poroze w p. kal. (R. Kal. 7 k. 42). Żył jeszcze w r. 1553, nie żył już w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 999). Jego żoną była Regina Gorazdowska, której w r. 1553 zobowiazał się oprawić 120 grz. posagu (Py. 174 k. 527). Jedyna córka Anna otrzymała w r. 1576 od stryja Kaspra cesję zapisów na Złotkowie, jej dziedzicznej wsi. Była już wtedy żoną Jana Mikołajewskiego (I. Kal. 44 s. 998, 999). Tę swoją część Złotkowa w r. 1581 sprzedała za 400 złp. Lutkowi Muchnińskiemu (R. Kal. 5 k. 182). Była chyba identyczna z Anną (Marancją), córką zmarłego Jana, która w r. 1622, będąc żona Jakuba Łysoskórskiego (byłby to więc drugi jej mąż) kwitowała z 17 zł. Jana Szczurskiego (Ws. 33 k. 23). W r. 1633 części ojczyste i macierzyste we wsi pustej Poroze sprzedała za 112 i pół zł. Stanisławowi z Kalinowy Zarembie, dziedzicowi w tychże dobrach (R. Kal. 11 k. 508v).

3. Aleksander (Aleksy), syn Benedykta, część swoją dziedziczną w Złotkowie, jak już widzieliśmy, sprzedał w r. 1547 bratu Janowi. Od brata Stanisława w r. 1550 nabył za 50 grz. część w tejże wsi (I. R. Gr. Kon. 5 k. 232v), od brata Kaspra odkupił zaś t. r. za 100 grz. całą jego ojcowiznę w Złotkowie (Py. 31 k. 12). Żył jeszcze w r. 1566 (I. R. Kon. 13 k. 100v), nie żył już w r. 1572, kiedy wdowa Ludmiła Świeżewska wyprocesowała intromisję do dóbr Stanisława Ciosnowskiego we wsiach Głogowo i Chylino w p. kon. (ib. 16 k. 199v).

4. Stanisław, syn Benedykta, swoją część w Złotkowie, jak widzieliśmy, w r. 1550 sprzedał bratu Aleksandrowi. Być może, iż żył jeszcze w r. 1596 (R. Kal. 7 k. 42). Zob. tablicę.

@tablica: Miłaczewscy h. Leszczyc

>Miłaczewscy, Miełaczewscy h. Szaszor, z Miłaczewa w p. sieradzkim. Jakub z p. sieradz., nie żyjący już w r. 1559, i Katarzyna Sarnowska, żyjąca jeszcze w r. 1562, rodzice: Jana, Macieja, Stanisława, Piotra Marcina i Andrzeja, którym w r. 1559 małżonkowie Przespolewscy zapisali 200 złp. długu (I. Kal. 24 k. 334). Bracia ci odziedziczony po Wojciechu M-im cz. Chwalęckim łan "Południewski" w Szczurach z placem, łąką i częścią trawnika nad bagnem w r. 1561 sprzedali za 200 grz. Janowi Łaszczyńskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 542, 562v; I. Kal. 27 s. 303). Ów Jan Łaszczyński był drugim mężem Doroty Szczurskiej, wdowy po Wojciechu M-im cz. Chwalęckim (zob. M-cy różni). Z nich, Jan w imieniu własnym oraz braci, Macieja, Andrzeja i Marcina, kwitował w r. 1562 ze 120 zł. Jana Łaszczyńskiego (ib. 27 s. 7). Jan i Piotr, niedzielni między sobą, t. r. zapisali dług 100 zł. owdowiałej matce (ib. s. 1041). Ten Jan M. "Szaszor" na połowie części w Miłaczewie i w pustce Poroże w pow. sieradzkim w r. 1566 oprawił posag 700 zł. żonie swej Zofii Szczurskiej, córce Macieja (R. Kal. 2 k. 38). Wspólnie z bratem Stanisławem w r. 1574 poranili Konstancję z Zielonackich Zadąbrowską cz. Biskupską i Stanisława Tarnowieckiego, sługę Macieja Lipskiego. Nazwani wtedy "Szaszorkami" (I. Kal. 42 s. 492, 493). Jan wraz ze wspomnianą żoną w r. 1580 całe części w Miłaczewie Wielkim cz. Leśnym sprzedali za 1.500 złp. Mikołajowi M-mu, podstarościemu opatowskiemu, o którym pod M-cy różni (R. Kal. 5 k. 143). Piotr "Szaszor" i jego brat Andrzej t. r. zobowiązali się części w tychże wsiach sprzedać za 3.000 złp. temuż Mikołajowi M-mu (R. Kal. 5 k. 130; I. Kal. 26 s. 714).

>Miłaczewscy, Miełaczewscy różni. Z Miłaczewa w pow. sieradzkim. Mikołaj i Łukasz, bracia z Miłaczewa, uzyskali w r. 1423 termin przeciwko Bieniakowi i Jarkemboldowi z Kamionej (Z. Kal. 12 k. 42). Wojciech Krogulec z Miłaczewa miał w r. 1446 sprawę z Piotrem Zwonoskim(?) (I. Kal. 4 k. 48v). Mikołajowi M-mu w r. 1450 zobowiązał się Rokosz z Kuchar uiścic 40 grz. (P. 1381 k. 77). Wincenty z Miłaczewa w r. 1466 od Andrzeja z Małej Kłobi kupił za 130 grz. czwartą część w Kozarzewie p. kon. (P. 1382 k. 236av).

Wojciech M. cz. Chwalęcki, mąż Doroty Szczurskiej, córki Stanisława, w r. 1531 od Mikołaja Szczurskiego kupił łan pusty we wsi Szczury p. kal. i na połowie swej części w tej wsi oprawił 60 grz. posagu żonie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 175). Jednocześnie od Piotra Szczurskiego nabył wyderkafem za 10 grz. łan w tejże wsi, zaś od Jana Będzieskiego za 200 grz. kupił jego części tamże (ib. k. 175,, 175v; I. i R. Z. Kal. 4 k. 24). Od Mikołaja Szczurskiego ponadto w r. 1534 kupił za 100 grz. łan pusty zw. Południewski z siedliskiem i łąką oraz częścią trawnika tamże (P. 1393 k. 714). Części w Szczurach, nabyte od Będzieskiego, w r. 1537 dał wieczyście swej żonie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 226v). Nie żył już w r. 1538, kiedy wdowa po nim Dorota Szczurska, części w Szczurach dała w dożywocie swemu drugiemu mężowi, Janowi Łaszczyńskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 327). Nie żyła już w r. 1556 (P. 1396 k. 407). W r. 1537 Dorota M-a, żona Marcina Kobylnickiego Żołdy, nabyła wyderkafem za 10 grz. od Stanisława Szczurskiego łan osiadły w Szczurach (ib. 6 k. 306v). Skwitowała w 1546 z 10 grz. Stanisława Szczurskiego, ją zaś z kolei Maciej Bogucki mąż jej córki Anny M-ej, skwitował wtedy z 70 grz. na poczet 100 grz. posagu tej Anny (I. Kal. 9 k. 350).

Stanisław M. zwany Nos, w r. 1532 stryj Anny, córki zmarłego Stanisława Kotarbskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 193). Skwitował w r. 1544 braci Jana i Wawrzyńca Zbierskich Szerszeniów z 20 grz. posagu za Anną, ich siostrą a swoją żoną (I. Kal. 7 k. 386). Dziedzic w Miłaczewie, od swego rodzonego bratanka Łukasza Korytkowskiego w r. 1553 wziął w zastaw pod zakładem 600 grz. całą jego część w Korytkowie (I. i R. Gr. Kon. 6 k. 213). Od swego syna Mikołaja w r. 1557 nabył za 100 grz. części w Górnym Miłaczewie (I. R. Z. Kon. 6 k. 195v). Umarł między r. 1559 a 1564 (I. Kal. 24 k. 81, 29 s. 947). Synowie jego: Mikołaj, Jerzy i Szymon.

Mikołaj, syn Stanisława, podstarości w opatowskim kluczu arcybiskupił w latach 1566-1579 (R. Kal. 2 k. 31v, 5 k. 95v). Występował już w r. 1553 (P. 894 k. 448v). Od Jana Kosmowskiego drogą zamiany nabył części w Górnym Miłaczewie i w r. 1557 sprzedał je za 100 grz. swmu ojcu (I. R. Z. Kon. 6 k. 191v). Braciom swym, Jerzemu i Szymonowi, w r. 1566 sprzedał za 1.000 zł. części po rodzicach w Miłaczewie Górnym (R. Kal. 2 k. 31v). Od Jana M-go Szaszora w r. 1580 kupił za 1.500 złp. jego części w Miłaczewie Wielkim cz. Leśnym, a od jego braci, Piotra i Andrzeja Szaszorów otrzymał zobowiązanie sprzedaży ich części tamże za 3.000 złp. (R. Kal. 5 k. 130, 143). Części w Miłaczewie zastawił w r. 1581 małżonkom Kotarbskim (I. Kal. 48 s. 215). od Małgorzaty Dąbrowskiej, żony "prac." Łukasza Łatka z Trojanowa w kluczu opatowskim, w r. 1587 wziął w zastaw za 1.000 zł. jej ojczystą część we wsi Dąbrówka w p. szadkowskim (ib. 54 s. 89). Od arcybiskupa gnieźnieńskiego i kapituły wespół z synem Janem w r. 1588 uzyskał dożywotnią posesję czterech kmieci we wsi Malanów (ib. 59 s. 1322). Nie żył już w r. 1602 (ib. 68 s. 28). Jego żoną była w r. 1582 Agnieszka Korycińska (ib. 48 s. 216). Wzajemne dożywocie spisywali oboje w r. 1583 (R. Kal. 5 k. 356). Synowie, Mikołaj i Wojciech.

1) Mikołaj, syn Mikołaja, wspomniany jak widzieliśmy, w r. 1588, zapisywał w r. 1602 dług 100 zł. bratu stryjecznemu Florianowi (I. Kal. 68 s. 28), zaś w r. 1604 takich dług swemu bratu Wojciechowi (ib. 70 k. 674v). Spisywał t. r. w Miłaczewie Górnym cz. Małym kontrakt z małżonkami Zorzewskimi pod zakładem 670 zł. (ib. k. 228v).

2) Wojciech, syn Mikołaja, otrzymał, jak było wyżej, w r. 1604 zapis od brata Mikołaja. Chyba identyczny z Wojciechem, który w r. 1610 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Anna Wysocką (R. Kal. k l.498v).

2. Jerzy, syn Stanisława, wspomniany w r. 1564 (I. Kal. 29 s. 947). Od brata Mikołaja w r. 1566, wespół z bratem Szymonem, za 1.000 zł. części po rodzicach w Miłaczewie Górnym (R. Kal. 2 k. 31v). Od brata Szymona uzyskał w r. 1568 zobowiązanie sprzedania za 800 zł. części jego w tych dobrach (I. Kal. 34 s. 1093). Bratu Mikołajowi zastawił w r. 1587 za 1.000 zł. swoją część stawu w Miłaczewie Górnym (ib. 54 s. 86). Swej córce Zofii w r. 1592 zapisał dług 300 złp. (ib. 59 s. 981). Nie żył już w r. 1602 (R. Kal. 7 k. 497). Chyba identyczny z nim Jerzym M., w r. 1578 mąż Petronelli Łowickiej (I. R. Kal. 18 k. 18v). Wspomniana córka Zofia była w r. 1602 żoną Jana Poklękowskiego. Synowie, Florian i Maciej. O tym drugim wiem tylko tyle, że w r. 1602 bratu Florianowi sprzedał za 1.000 złp. odziedziczone po ojcu części w Miłaczewie Górnym (R. Kal. 7 k. 497).

Florian, syn Jerzego, w r. 1602 bratu Maciejowi zapisywał dług 100 złp. (I. Kal. 68 s. 1403) i takiż dług Annie Ujejskiej (I. Kon. 30 k. 545). Części w Miłaczewie Górnym sprzedał w r. 1619 za 3.000 zł. Mikołajowi Poniatowskiemu (R. Kal. 9 k. 260v). Od Barbary Piątkowskiej, żony Wojciecha z Sienna Sulmowskiego, trzymał wespół z żoną zastawem do r. 1622 wsie Królikowo, Biała i Łagiewniki (I. Kal. 88a s. 806, 994). Tą jego żoną była Dorota Niemierzycka, córka Jana i Jadwigi z Tarzeckich, która zaślubiła w r. 1602, krótko po 27/VIII. Oprawił wtedy jej posag 1.300 zł. na połowie Miłaczewa Górnego (ib. 68 s. 1421; R. Kal. 7 k. 502). Jan Niemierzycki, brat Doroty, w r. 1609 wypłacił szwagrowi 300 złp., stanowiących resztę tego posagu (I. Kal. 75 s. 119). Nie wiem czy to ten sam Florian, pochodzący z rafii gostyczyńskiej, w r. 1625 w czasie zarazy uszedł do wsi Węgry, gdzie żona Florianna(!) urodziła mu syna Wojciecha, ochrzczonego 1625.4/III. r. (LB Skalmierzyce).

3. Szymon, syn Stanisława, nabywca, jak już wiemy, w r. 1566 wespół z bratem Jerzym części w Miłaczewie Górnym, z których te, które miały przypaść jemu, sprzedał w r. 1568 za 800 zł. temu bratu (I. Kal. 34 s. 1093). Żył jeszcze w r. 1584, kiedy dokonała na jego rzecz Anna z Korytkowskich, wdowa po Janie Przespolewskim Pyziku, cesji połowy sumy 600 zł., zapisanej jej przez Jana M-go (I. Kal. 50 s. 703). Zob. tablicę.

@tablica: Miłaczewscy

Małgorzata M-a, córka zmarłego Jana Sędzickiego z pow. sieradz., wdowa po Wojciechu Wroniawskim, dziedzicu w Miłaczewie Mniejszym, zapisała w r. 1543 dług 120 grz. Krzysztofowi Lisieckiemu, pod zastaw swej oprawy (I. R. Gr. Kon. 3 k. 410v). Helena (Elżbieta?) Wroniawska z Miłaczewa, M-a cz. Wroniawska, w r. 1544 żona Wojciecha Wardęskiego zwanego Paliszka (ib. 4 k. 117), w r. 1545 skwitowała Krzysztofa Lisieckiego swego brata ciotecznego, z 20 grz. swego posagu z dóbr rodzicielskich w Miłaczewie (ib. k. 171v). Jej siostra Róża M-a cz. Wroniawska, w latach 1544-1572 żona Mikołaja Wardęskiego zw. Ziemka(?) (I. R. Z. Kon. 6 k. 131v). Obie siostry w r. 1545 były spadkobierczyniami zmarłej Małgorzaty M-ej, żony też już zmarłego Wojciecha Wroniawskiego (I. R. Gr. Kon. 4 k. 172). Ich bratem był może Łukasz Wroniawski z Miłaczewa cz. Miłaczewski, syn zmarłego Stanisława M-go cz. Wroniawskiego i Jadwigi Wroniawskiej, którego w r. 1545 skwitował Krzysztof Lisiecki z Małego Liścia ze 120 grz. z Miłaczewa, którą tu sumę zapisała mu wyderkafem zmarła Małgorzata M-a, żona Wojciecha Wroniawskiego, oraz jej spadkobierczynie, Róża i Elżbieta Wroniawskie, o których była właśnie mowa (ib. k. 172). Łukasza tego poranili w r. 1553 poddani Jakuba M-go Szaszora, z Miłaczewa (ib. 6 k. 203). T. r. zobowiązał się swoją część w Miłaczewie sprzedać za 1.000 złp. swej matce, Jadwidze Wroniawskiej (ib. k. 204). Części macierzyste we wsiach Bienna, Modła i Zastruże w p. kon. zobowiązał się sprzedać za 300 zł. Maciejowi Czyżewskiemu, ponieważ jednak tego nie dopełnił, pozywali go o to w r. 1579 spadkobiercy Czyżewskiego (Py. 116 k. 59v). Żoną Łukasza była 1564-1579 Anna Pęchorzewska (I. Kal. 29 s. 947, 44 s. 1353: Ws. 9 k. 132, 202 k. 26v).

Katarzyna w r. 1562 żona Kaspra Morawskiego Rogali. Katarzyna, w latach 1583-1588 żona Piotra Brodzińskiego, Jan, w r. 1595 pisarz komory celnej w Poniecu (Ws. 14 k. 23).

Jan, w r. 1602 mąż Urszuli Kowalskiej, wdowy 1-o v. po Piotrze Wilczkowskim (I. Kal. 68 s. 551; I i D. Z. Kal. 28 k. 105v). Żył jeszcze w r. 1604 (I. Kal. 70 k. 905), nie żył już w r. 1611, kiedy owdowiała Urszula zapisywała dług 100 zł. synowi Wojciechowi M-mu (ib. 77a s. 240). Zapis zastawny 142 zł. na częściach Gałązek Wielkich, scedowany sobie przez Macieja Klichowskiego, cedowała sama w r. 1612 Jakubowi Gałęskiemu (I. Kal. 78 s. 1559). Żyła jeszcze w r. 1624, kiedy spomnianemu synowi Wojciechowi scedowała sumę 200 zł., którą zmarły mąż zapisał był jej w grodzie sieradzkim (ib. 90b s. 1985). Ten sam Wojciech swej żonie Jadwidze Kobierzyckiej, wdowie 1-o v. po Janie Wawrowskim, w r. 1640 oprawił sumę 250 zł., którą odebrał od Stanisława Kobierzyckiego kasztelana krzywińskiego, jako połowę jej posagu, zapisanego za nią pierwszemu mężowi (R. Kal. 12 k. 210). Chyba ten sam Wojciech była w r. 1649 kwitowany przez małżonków Chełmskich z dzierżawy wsi Łukom i Łomowo (I. Kal. 115 s. 286). Jadwiga, będąc wdową i po tym drugim mężu, w r. 1652 kwitowała kasztelana Kobierzyckiego z prowizji rocznej od wspomnianej wyżej sumy (I. Kal. 118 s. 999). Już nie żyła w r. 1676. Wojciech i Jadwiga mieli córki, Zofię, żonę Wojciecha Czarnowskiego, i Teresę, żonę Jana Bienieckiego, które w r. 1676 swe części w Czachórach Jutrkowiźnie w p. kal. sprzedały za 900 zł. Wojciechowi Gałęskiemu i Agnieszce z Szadokierskich (R. Kal. 15 k. 502v). Zofia umarła w r. 1708 lub 1709, Teresa nie żyła już w r. 1681. Jeszcze inną córką tegoż Wojciecha była chyba panna Katarzyna, chrzestna 1654.25/I. r. córki Kaspra i Anny małżonków Godziątkowskich z Czachór (LB Droszew). Chyba ta sama Katarzyna, córka Wojciecha, była żoną Mikołaja Płońskiego, nie żyjącego już w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 276). Ich synowie dziedziczyli w częściach Czachór Jutrkowizny (ib. 149 s. 29). Z powyższymi a jakimś bliskim związku pozostawał chyba Piotr Stanisław, syn zmarłego Wojciecha i Anny Ostrowskiej, dziedzic po rodzicach części Czachór, który w r. 1700 sprzedał te dobra za 5.000 zł. Marcinowi Bielczewskiemu (ib. 154 s. 20).

Tomasz, Jan, Piotr i Przecław, bracia rodzeni, w r. 1602 (ib. 68 s. 552). Piotr, syn zmarłego Jana, nie wiem, czy jeden z powyższych, kwitował w r. 1616 z 23 zł. Jerzego Korzbok Zawadzkiego, surogatora grodzkiego wschowskiego (Ws. 31 k. 3v). Stanisław, łowczy bełski, nie żył już w r. 1602, był mężem Anny Chwalczewskiej, 2-o v. żony Jana Domaniewskiego, wtedy też nie żyjącej. Stanisław i Anna byli rodzicami Jerzego, Krzysztofa i Zygmunta, których Wojciech Przybysławski w r. 1602 skwitował ze sprawy wytoczonej ich zmarłej matce (I. Kal. 68 s. 1663). Stanisław zapisał w r. 1604 dług 200 zł. bratu Mikołajowi (ib. 70 k. 159). Mikołajowi w r. 1604 dawał zobowiązanie Jakub Żbikowski, iż stawi Annę Żbikowską, żonę Jakuba Leskiego, by skwitowała tego Mikołaja (ib. k. 673). Andrzej, dziedzic części Jarocina, którego hajducy w r. 1608 uczestniczyli w zabójstwie Joachima Marszewskiego (P. 134 k. 171). Stanisław, syn Mikołaja, zaślubił 1608.15/IV. w Krotoszynie w domu prywatnym Zofię Trzybisławską, córkę Macieja z Rokutowa (LC Ktoroszyn).

Stanisław, żyjący jeszcze w r. 1611, już zmarły w r. 1614, ojciec Wojciecha i Jakuba. Z nich, Wojciech w r. 1611, krótko po 11/IV. zaślubił Heleną Czepską, córkę Jana i Jadwigi z Dąbrowskich, która mu wniosła 1.000 zł. posagu i 600 zł. wyprawy (I. Kal. 77a s. 401; Py. 137 k. 2v). Sumę 900 zł. oprawił tej żonie w r. 1615 (R. Kal. 6 k. 421v). Żył jeszcze w r. 1618, kiedy to żona kwitowała się ze swą matką z 1.500 zł. (I. Kal. 84 s. 438), nie żył już w r. 1650, kiedy jego córka Anna była żoną Jana Kiedrzyńskiego (Py. 151 s. 52). Jakub, syn Stanisława a brat Wojciecha, mąż Doroty Kluczewskiej, córki Jakuba i Anny z Jurkowskich, wraz z którą to żoną w r. 1616 wydzierżawił od Zofii z Cieleckich Krowickiej części wsi Krowica w p. kal. (I. Kal. 82 s. 982). T. r. małżonkowie spisali wzajemne dożywocie (R. Kal. 8 k. 532v; P. 996 k. 514v; I. Kal. 84 s. 478). Dorota z Kluczewskich swoje i swej siostry Anny prawa do miasta Słupca po dziadzie Mikołaju Kluczewskim i po ojcu w r. 1618 scedowała swym przyrodnim siostrom, Zofii i Małgorzacie (I. Kal. 84 s. 470). Jakub i jego żona żyli jeszcze w r. 1622 (ib. 88a s. 981).

Wojciech dostał w r. 1612 od Samuela Bełdowskiego zapis 160 zł. długu (ib. 78 s. 337). Jan, nie żyjący już w r. 1631, był ojcem Łukasza, w r. 1630 współuczestnika w zabójstwie Stefana Suchorskiego (I. Kon. 46 k. 223v, 254). Mikołaj spisywał 1633.17/XI. r. w Komorzu kontrakt małżeński z Janem Radzimskim, wydając zań swą córkę Barbarę, wyposażoną sumą 250 zł. (P. 172 k. 235v). Oboje Radzimscy występowali jeszcze w r. 1652, a w latach 1662-1669 Barbara była już wdową. Jan, obrany 1637.28/X. r. koadiutorem opata paradyskiego, zmarł 1639.23/VI. r. będąc opatem-elektem (Nekr. Paradyż; Nekr. Bledzew, tu data zgonu 22/VI.).

Wojciech w r. 1652 kwitował Zofię z Bojanowa, wdowę po Andrzeju Bielczewskim, z kontraktu o dobra Bielczewo (I. Kal. 118 s. 1320). Wojciech, nie wiem, czy ten sam, od małżonków Adama Gostkowskiego i Zofii z Łobockich w r. 1653 kupił za 400 zł. części w Czachórach p. kal. (R. Kal. 14 k. 310v). Anna, w latach 1652-1664 żona Szymona Piechockiego, oboje nie żyli już w r. 1685. Marcin (Miełaczewski, Miłaczewski), mąż Marcjanny z Łukomskich, rodzice Stanisława, ochrzcz. 1659.26/VIII. r. (LB Nowemiasto). Może ten sam Stanisław, syn zmarłego Marcina, od Mikołaja Zdzychowskiego, wedle zobowiązania z r. 1699, nabył w r. 1715 za 107.000 złp. wsie Zydowo, Przecław Wielki i Krzyszkowo w p. pozn. (P. 1149 I k. 185). Marcin, posesor Czesławic, i Jadwiga, rodzice Teresy, ochrzcz. 1662.2/XII. r. (LB Gołańcz). Marianna, w r. 1662 żona Macieja Czachórskiego (Rel. i I Z. Kal. 1c k. 223). Katarzyna wyszła w Gołańczy 1663.25/XIl. r. za Stanisława Goryszewskiego, oboje już nie żyli w r. 1683. Anna, w r. 1675 żona Pawła Gajewskiego. Franciszek, syn zmarłego Kaspra, spisywał w r. 1675 wzajemne dożywocie z żoną Marianną Zaborzewską(?), córką Wacława (I. Kon. 60 k. 775v). Córki Wojciecha, już zmarłego, Anna, żona Wojciecha Kowalskiego, i Marianna, żona Wojciecha Stawskiego, w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 275). Anna, córka zmarłego Wojciecha, nie wiem, czy nie identyczna z powyższą, w r. 1689 żona Jana Wolińskiego (ib. 146 s. 60). Byłaby to w przypadku identyczności drugi jej mąż. Albrecht Stanisław i Zofia z Sułkowskich, rodzice Anny, w r. 1702 żony Andrzeja Szołajskiego, Marianny i Teresy, wtedy panien (Ws. 84 k. 7v). Teofila, franciszkanka, zmarła w Kaliszu 1708.26/XI. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem). Marianna, żona Jana Godlewskiego, oboje nie żyli już w r. 1720. Anna, w r. 1723 wdowa po Swiętosławie Drachowskim. Wojciech i Anna z Borowieckich, rodzice Kazimierza, ur. w Niemierzewie, ochrzcz. 1725.6/III. r. (LB Chrzypsko). Dorota nie żyjąca już w r. 1734 żona Konstantego Raciborskiego. Kazimierz nie żył już w r. 1736, kiedy to występowała wdowa po nim, Anna Kobylińska, córka Andrzeja i Agnieszki z Witkowic (I. Kal. 171/173 s. 133). Józef, namiestnik chorągwi pancernej wojewody chełmińskiego, chrzestny 1737.11/IV. r. (LB Gebice). Aleksander, ekonom starostwa bolesławskiego, świadkował 1739.3/II. r. (LC Wyszków). Agnieszka i mąż jej, Szymon Kwiatkowski, oboje nie żyli już w r. 1761. "Ur." Wojciech (Miłoczewski), żyjący z żebractwa, zmarł w Łoniewie, pochowany 1761.2/XII. r. (LM Świerczyna). Marianna (Miłoczewska) z Łoniewa, zagrodniczka, zmarła 1784.23/VI. r., mając lat 47 (ib.). Marianna, żona Sebastiana Starczewskiego, oboje już nie żyli w r. 1763. Józefa, wdowa po Franciszku Gostomskim, matka pogrobowa syna ochrzczonego w Jarcinie 1776.16/IX. r. Katarzyna i jej mąż Jan Wolski nie żyli już w r. 1779. Krzysztof i Krystyna Grzelezińska, rodzice syna Kazimierza, ur. w Trzemesznie, ochrzcz. 1787.6/III. r. (LB Trzemeszno), oraz córek: Honoraty, ochrzcz. 1785.11/I. r. (LB Kostrzyń), Zuzanny, ur. w Chomiąży 1789.18/II. r. (LB Trzemeszno; PB Parlin), Agaty Apolonii, ur. 1791.5/II. r. w Rudkach (LB Trzemeszno), Praksedy Anny, ur. w Jarząbkowie, gdzie rodzice wówczas dzierżawili plebanię, ochrzcz. 1793.6/VIII. r.

>Miłakowska (Miłkowska?) Anna, żona Jakuba Zgliczyńskiego w pow. zakroczymskiego, nie żyjącego już w r. 1648.

>Miłecki (?) Stanisław z żoną Barbarą z Tarzeckich kupili w r. 1649 od małżonków Jana Szczytnickiego i Zofii ze Skoroszewskich za 1.300 złp. części w Błocku p. kośc. (P. 1424 k. 843).

>Miłkowscy h. Abdank ze wsi Miłków w pow. sandomierskim, w pobliżu Opatowa. Kajetan, syn Karola i Anny z Trembeckich, ur. w r. 1717, kapitan wojsk koronnych, w r. 1757 służył w regimencie konnym podskarbiego Sedlnickiego. Od ojca w r. 1752 w grodzie sądeckim kupił wieś Zawadkę w p. sądeckim, ale już w r. 1757 zwrócił ojcu ten nabytek (I. Kal. 199/201 k. 597). T. r. był posesorem Swinki w p. kal. (LB Sowina), a w r. 1773 posesorem Woli Rozostowej (I. Kon. 80 k. 267v). Ustanowił w r. 1781 plenipotentem rodzonego brata, Michała M-go (I. Kal. 221 k. 175). Posesor Suchorzewa w p. kal. w r. 1784 (ib. 224 k. 118). Zastawny posesor Macewa w p. pyzdr. w r. 1786 (ib. 226 k. 60). Umarł 1804.30/III. r., pochowany na cmentarzu w Tursku (LM Kuchary). Żoną Kajetana, zaślubioną 1757.19/X. r. była Bogumiła (Deograta) Nasierowska, córka Andrzeja, posesora Pabianowa, i Katarzyny z Grudzielskich. Bogumiła w r. 1786 otrzymała od męża zapis 14.292 złp. (I. Kal. 226 k. 60) i t. r. wraz z nim skwitowała Teodora Kosseckiego, podpułkownika wojsk koronnych, z ewikcji dotyczącej jej sumy 14.299 złp., odebranej od Michała Radolińskiego, pułkownika wojsk koronnych (ib. k. 208). Żyła jeszcze 1805.27/VI. r. (LB Skalmierzyce). Synowie: Piotr, Andrzej, Karol, Tomasz i Franciszek. Córka Weronika w Macewie 1793.18/VIII. r. poślubiła Władysława z Dobruchowa Wolskiego. Według Czarnieckiego, drugim mężem tej Weroniki był Zakrzewski. Ten sam autor daje Kajetanowi jeszcze pięć innych zamężnych córek: Bronikowską, Niemojewską, Błociszewską, Godlewską i Przyłuską. Sprawdzić tej informacji nie zdołałem. Wspomniany wyżej Michał, brat Kajetana, była w r. 1784 kapitanem wojsk koronnych. Siostrą Kajetana i Michała była Franciszka, zakonnica, t. r. już nie żyjąca (I. Kal. 224 k. 130).

1. Piotr (Piotr z Alcantary Andrzej), syn Kajetana i Nasierowskiej, ur. w Sowince, ochrzcz. 1757.19/X. r. (LB Sowina), plenipotent w r. 1789 Joanny z Mielęckich Strobiszewskiej (I. Kon. 84 k. 162), posesor dóbr koło Skalmierzyc, mąż Jadwigi Wituskiej, córki Adama i Bogumiły. Miał z nią syna Jana Baptystę Alojzego Gonzagę Antoniego z Padwy, ur. w Podkocach 1805.19/VI. r. (LB Skalmierzyce), chyba zmarłego dzieckiem, oraz córki, Anielę za Kawieckim i Eleonorę za Czerwińskim (Czarniecki).

2. Andrzej, syn Kajetana i Nasierowskiej, komornik graniczny wschowski w r. 1791 (I. Kal. 231 k. 379). Jako plenipotent ojca, w r. 1785 kwitował Kajetana Radolińskiego, wojskiego poznańskiego, dziedzica Żernik, oraz Antoniego Sobockiego, tamtejszego ekonoma (ib. 225 k. 73), podpisał w r. 1792 akces do konfederacji targowickiej (ib. 232 k. 338). Żył jeszcze w r. 1824 (LB Kuchary). Zaślubił 1793.6/II. r. Marcjannę Pruską, córkę Franciszka, łowczego przemyskiego (LC Jarocin). Dziedzic Macewa w r. 1810, żył jeszcze w r. 1816 (LB Kuchary), ona żyła jeszcze 1834.25/VI. r. (LB Mórka; LC Starygród). Synowie: Augustyn, Józef, Franciszek, Wojciech, Konstanty i Kajetan. Z nich, Augustyn, ochrzcz. z wody w domu z powodu niebezpieczeństwa życia, potem ochrzcz. z ceremonii 1802.23/VIII. r. (LB Kuchary), zapewne zmarł dzieckiem. Kajetan Ludwik, ur. w Macewie 1812.14/V. r. (ib.). Z córek, Julianna, ur. około r. 1799, wyszła w Macewie 1816.29/VII. r. za Tomasza Bojanowskiego z Ostrowieczna, żyła jeszcze 1839.10/VI. r. Józefa, ur. około r. 1806/1809 (LB Kuchary), wyszła najpierw przed r. 1827 za Nepomucena Garczyńskiego, a 2-o v. przez r. 1834 za Łukasza Bojanowskiego z Mórki, zmarłego 1836.11/VI. r., sama zmarła w Mórce 1841.4/V. r. Kazimiera (Kazimiera Konstancja), ur. 1811.4/III. r. (ib.), wychodziła kolejno za czterech mężow: Myszkowskiego, Lutomskiego, Sulmierskiego, Wolskiego (Czarniecki). Ludwika, ur. około r. 1815, umarła w Macewie 1819.2/X. r. w wieku lat czterech (LM Kuchary). Gabriela (Józefa Gabriela) ur. w Macewie 1816.25/VIII. r. (LB Kuchary), wyszła za Borowskiego. Prócz powyższych synów i córek miało być jeszcze dziewięciorgo zmarłych wcześnie (Czarniecki), do których oczywiście wypadłoby zaliczyć czy raczej z ich liczby potrącić, wymienionych wyżej Agustyna i Kajetana.

1) Józef, syn Andrzeja i Pruskiej, ur. 1802.23/VIII. r. (LB Kuchary), dziedzic Drobnia, dzierżawca Lipowca i Rzemiechowa w r. 1831, dziedzic Raduchowic w r. 1855, zmarły 1869.20/IV. r. Zaślubił 1-o v. 1829.1/II. r. Bogumiłę Szczerską, córkę Stanisława, dziedzica Kuklinowa, i Franciszki z Bogusławskich, ur. około r. 1807 (LC Starygród), zmarłą w Drobninie 1849.21/X. r. (LB Oporowo), Drugą żoną Józefa była Tekla Żychlińska, córka Franciszka Ksawerego z Szczodrowa i Antoniny z Trzebickich. Z pierwszego małżeństwa synowie: Zygmunt, Władysław, Stanisław, Bolesław Bogumił, ur. w Lutogniewie 1837.18/VI. r. (LB Starygród), zmarły 1843.17/VIII. r. (LM Oporowo), i Andrzej. Córka Helena (Helena Nepomucena), ur. w Drobninie 1839.15/V. r. (LB Oporowo), wyszła za Władysława Gołębiowskiego. Z Żychlińskiej, syn Tadeusz Ksawery, ur. w Ostrowie 1855.12/XII. r. (LB Ostrów), zapewne zmarły dzieckiem.

(1) Zygmunt (Zygmunt Filip Jakub), syn Józefa i Szczerskiej, ur. w Kuklinowie (w Lipowcu?) 1831.1/V. r. (LB Lutogniew; LB Oporowo), dzierżawił folwark Belinie koło Bobrownik. Zaślubił 1855.27/XI. r. Wandę Beliniankę, córkę Józefa i Balbiny, dziedziców Bobrownik (LC Doruchów). Umarł 1859.18/I. (LM Doruchów), wdowa zaś umarła w Bobrownikach 1906.21/V. i tam pochowana (Dz. P.). Syn Zygmunt. Córka Eugenia (Eugenia Marianna Bogumiła), ur. w Bobrownikach 1856.21/XII. r. (LB Doruchów), wyszła tamże 1886.22/XI. r. za Wacława Rubacha z Junikowa w Królestwie Polskim (Dz. P.).

Zygmunt (Michał Albin Zygmunt), syn Zygmunta i Bielinianki, ur. w Bobrownikach 1856.21/XII. r. (LB Doruchów), doktór medycyny, zmarły w Grabowie 1906.27/V. r. (Dz. P.). Zaślubił w Giżycach w Królestwie Polskim 1896.28/VI. r. Marię Murzynowską, córkę Witolda ze Skrzynek i Felicji z hr. Stadnickich (Dz. P.). Ich syn Andrzej (Andrzej Joachim Franciszek), ur. w Grabowie 1901.20/III. r. (LB Grabów).

(2) Władysław, syn Józefa i Szczerskiej, ur. w Kuklinowie 1833.21/VII. r. (LB Oporowo), oficer wojsk pruskich. Zaślubił Jadwigę Radońską, córkę Napomucena i Pelagii z Pruskich (Czarniecki; Żychl.).

(3) Stanisław (Stanisław Andrzej Roman), syn Józefa i Szczerskiej, ur. w Lipowcu 1835.29/VII. r. (LB Lutogniew). Miał z żony Morawskiej czworo dzieci (Czarniecki).

(4) Andrzej (Andrzej Saturnin), syn Józefa i Szczerskiej, ur. w Drobninie 1841.29/XI. r. (LB Oporowo), umarł 1907.3/VI. r. we Wrocławiu (Dz. P.).

2) Franciszek, syn Andrzeja i Pruskiej, oficer wojsk polskich w r. 1831, dziedzic Czachórowa w r. 1832 (LC Szkaradowo), umarł w Macewie 1865.20/VIII. r., pochowany w Jedlcu (Dz. P.). Postępowanie spadkowe dotyczące pozostałości po nim w Macewie wyznaczone było na 1867.28/III. r. (ib). Jego żoną była zaślubiona po 1825.30/IV. r. Weronika (Monika Weronika) Modlibowska, córka Walentego i Weroniki ze Zbijewskich, ur. w Wziąchowie 1795.12/V. r. (LB Mokronos), zmarła 1862.4/XI. r., pochowana u Filipinów w Gostyniu (Żychl.).

3) Wojciech, syn Andrzeja i Pruskiej, ur. w Macewie 1809.15/IV. r. (LB Kuchary), gospodarował (w r. 1840?) w Kociołkach w Kaliskiem koło Błaszek. Żonę miał z domu Trąmpczyńską (Czarniecki).

4) Konstanty, syn Andrzeja i Pruskiej, ur. w Macewie 1810.28/III. r. (LB Kuchary), dziedzic Macewa w r. 1845 (LB Mórka; LB Kuchary), posesor Rusocina, dóbr dziedzicznych swej żony, w latach 1850-1858 (LB Wieszczyczyn). Macew (263 ha) i Popówek (77 ha) ulegały w r. 1872 przymusowej sprzedaży (Dz. P.). Żoną Konstantego była Franciszka (Fanny) Objezierska, córka Rafała i Apolonii z Zarembów, wdowa 1-o v. po Antonim Topińskim, zmarła w Jaroszewicach w Królestwie Polskim 1882.24/XI. r. (ib.). Syn Józef. Z córek, Konstancja, Eliza (Elżbieta Apolonia Walentyna), ur. w Rusocinie 1850.14/II. r., Leontyna (Leonia Maria Franciszka), ur. tamże 1859.11/XII. r. (LB Wieszczyczyn).

Józef (Rafał Józef), syn Konstantego i Objezierskiej, ur. w Poznaniu 1855.4/IV. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), zaślubił w Krakowie u Kapucynów 1883.30/VI. r. Marię bar. Richthofen, córkę Henryka i Marii (Dz. P.).

3. Karol, syn Kajetana i Nasierowskiej, ur. około r. 1761 (w spisie ludości parafii droszewskiej z r. 1791 podano, iż ma lat 30, LB Droszew), szambelan J.Kr.Mci 1793 r. (LB Rozdrażew). Mieszkał w r. 1791 w Gałązkach Wielkich, dokonał w r. 1792 akces do konfederacji targowickiej (I. Kal. 232 k. 338). W latach 1803-1807 posesor Strzyżewa. Jego pierwszą żoną była zaślubiona po r. 1791 Helena Dramińska, ur. około r. 1771, która urodziła w Kłodzie nieślubnego syna Kazimierza Wiktora, ochrzcz. 1795.13/III. r. Do ojcostwa przyznawał się jej stryjeczny brat Józef Dramiński (LB Rydzyna). Nastąpiło kościelne unieważnienie małżeństwa i Helena, za dyspęsą rzymską z 1796.13/VIII. r., zaślubiła tego Dramińskiego (LC Stary Gostyń). Drugą żoną Karola, poślubioną chyba około r. 1796, była Józefa Kąsinowska. Z niej synowi: Ludwik, o którym niżej, Ignacy Celestyn Kajetan, ur. w Strzyżewie 1803.5/IV. r., zmarły tamże 1807.9/III. r. (LB, LM Kotłów) i Antoni (Czarniecki). Z córek, Emilia, Józefa za Zarembą, Marianna (Marianna Zuzanna), ur. w Strzyżewie 1805.1/VIII. r. (LB Kotłów), Apolonia za Kurowskim, Tekla za Schenck'iem, Barbara za Smogorzewskim (Czarniecki).

Ludwik, syn Karola i Kąsinowskiej, ur. około r. 1797, żołnierz w r. 1831, po powrocie z emigracji członek Ligi, założyciel biblioteczek ludowych, pisarz. Przez dwa lata prezes Rady Wyższej To. Sw. Wincentego a Paulo. U schyłku życia ślepy, głuchy i sparaliżowany, żył z jałmużny. Umarł w domu Sióstr Miłosierdzia 1867.6/IX. r., mając lat 70 (Dz. P.; PSB).

4. Tomasz, syn Kajetana i Nasierowskiej, ur. około r. 1762 (według spisu ludności parafii droszewskiej z r. 1791, miał wtedy lat 28, LB Droszew). Dokonał w r. 1792 akcesu do konfederacji targowickiej (I. Kal. 232 k. 338). Posesor części Ociąża w r. 1796, Strzegowej w r. 1804, żył jeszcze 1810.28/IV. r. (LB Gostyczyna). Pierwszą jego żoną, zaślubioną przed r. 1791, była Elżbieta Radońska, córka Piotra i Teresy z Gliszczyńskich, ur. około r. 1768 (miała w r. 1791 lat 23), zmarła po 1799.12/V. r. Po raz drugi Tomasz ożenił się przed r. 1804 z Konstancją Zarembianką, córką Ignacego i Marianny Wężykówny. Z Radońskiej byli synowie: Józef, o którym niżej, Antoni (Feliks Antoni) ur. w Ociążu 1796.21/V. r., zmarły 1797.28/VII. r., i Wincenty (Wincenty Alojzy Jan), ur. tamże 1799.17/VII. r. (LB, LM Ociąż), Córka z tej żony, Katarzyna Teresa, ur. ok. r. 1792, wyszła 1811.20/V. r. w Gostyczynie za Piotra Mierzewskiego ze Sługocina. Z drugiej żony synowie: Leon Paweł, ur. w Strzegowej 1804.30/VI. r. (LB Gostyczyna), Michał, o którym niżej, Nikodem (Nikodem Cyprian), ur. w Strzegowej 1813.12/IX. r. (ib.), zmarły w r. 1814, pochowany 4/VI. (LM Gostyczyna), Teofil i Stanisław (Czarniecki). Córki z Zarembianki: Teresa, ochrzcz. 1810.19/IX. r. (LB Gostyczyna), może bliźniaczka Michała, który był ochrzczony tego samego dnia, wyszła za N. Mierzejewskiego, Emilia, niezamężna 1820.16/IV. r. (LB Dolsk).

1) Józef, syn Tomasza i Radońskiej, właściciel (posesor?) Będzichowa, miał z N. Lutomskiej córkę Pelagią, żonę N. Wnukowskiego (Czarniecki).

2) Michał (Mateusz Michał), syn Tomasza i Zarembianki, ur. w Strzegowej, ochrzcz. 1810.19/IX. r. (LB Gostyczyna), właściciel (posesor?) Komorowa, miał z żony N. Nasierowskiej syna Juliana, ożenionego z N. Psarska, oraz córkę Aleksandrę, żonę N. Maliszewskiego (Czarniecki).

5. Franciszek, syn Kajetana i Nasierowskiej, zmarły 1824.27/VIII. r. w wieku lat 50 (czy nie odmłodzony nieco?). Mąż Tekli z Kąsinowskich, córki Franciszka i Franciszki z Niepruszewskich ur. 1782 r., zmarłej 1821.27/III. r. (Czarniecki; Żychl.). Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Miłkowscy h. Abdank 1

@tablica: Miłkowscy h. Abdank 2

Teresa, w r. 1816 żona Pawła Mierzewskiego, dziedzica Wrotycz. Anastazja M-a, zmarła w Krakowie 1937.19/V. r., o której śmierci zawiadomiła Janina z M-ch Topińska (Dz. P.).

>Miłkowscy, Miełkowscy różni. Wojciech M. ręczył w r. 1480 Piotrowi z Dębego za ks. Tomasza z Babina, plebana w Mokronosie (Py. 16 k. 39v). Wojciech M. z Borzysławic z ziemi sieradzkiej, ojciec Elżbiety w r. 1495 żony Stanisława Kotowskiego (P. 1388 k. 89v). Między braćmi z Iwanowic a nim założone zostało w r. 1495 vadium (I. Kal. 4 k. 305). Dorota M-a, w r. 1526 żona Piotra Drogomira z pow. konińskiego.

Mikołaj Miełkowski, w r. 1780 koniuszy w Łukowie, więc chyba u J.N. Mycielskiego, starosty ośnickiego (LB łukowo). Ten sam niewątpliwie Mikołaj (Miłkowski), w r. 1781 koniuszy dworu w Rawiczu (LB Szkaradowo). Anna z M-ch Borkowska, sędzina mielnicka, zmarła w Skrzypaczewicach 1791 r. (Nekr. Owińska). "Ur." Antoni ożenił się w r. 1797 z Gostyniu z mieszczką Teklą Świderską, a dyspensa ślubna datowana 1/II. (LC Gostyń). Anna Marianna z M-ch, około r. 1804 żona Karola Nitkowskiego. Tekla z Rudnickich M-a z Gościejewic, rozwódka wyszła 1813.28/II. r. za Mateusza Błociszewskiego, dziedzica Rogowa (LC Mokronos). Weronika z Modlibowskich, "dziedziczka", zmarła w Gostyniu 1862.3(4?)/XI. r., mając lat 67, pochowana u Filipinów (LM Gostyń; Dz. P.). Dobra N. Miłkowskiego Zamość w pow. odolanowskim zostały w r. 1863 obłożone sekwestrem na wniosek Nowego Ziemstwa Kredytowego (Dz. P.). Anna Maria M-a z domu Schwarz, zmarła w Poznaniu 1918.9/XII. r., pochowana na cmentarzu Farnym. Pozostał mąż, dzieci, wnuki (Dz. P.).

>Miłobędzcy, Miełobędzcy, byli h. Ślepowron wiodący się z Miłobędzina w wojew. płockim. Nie mam pewności, czy ci, o których tu mowa, do nich należeli. Rodzeństwo: Krystian, Kasper, Maciej i Eufemia, w r. 1580 otrzymali zobowiązanie od Janusza Cebulskiego z Mazowsza, iż siostrze ich a swojej żonie przyszłej, Eufemii M-ej, oprawi posag 100 zł. (Ws. 9 k. 226v). Katarzyna, w r. 1700 żona Andrzeja Ciszewskiego.

>z Miłochowa (w pow. kościańskim?), Mateusz z Miłochowa miał w r. 1424 termin z Piotrem z Wronczyna zwanym Giza, wójtem z Pobiedzisk, o sołectwo w Pomorzanowicach (P. 7 k. 199v).

>Miłochowski, może z Miłochowa (Mielechowa) w pow. brzeskim kuj. Stanisław M. w r. 1472 uzyskał zobowiązanie od ks. Mikołaja Rudzickiego, plebana w Strzałkowie, iż mu zastawi za 7 grz. dwa łany roli osiadłej we wsi Rudzica (I. R. Kon. 1 k. 3v). Skwitował tego plebana w r. 1475 z óśmiu i pół grzywien (ib. k. 67v). Żoną Stanisława była Dorota, córka Jarnolda i Anny, dziedziców z Brudzewa, która w r. 1483 wraz z siostrami symi kwitowała Zuzannę, wdowę po Janie Lichyńskim dziedzicu Gosławic, z 80 grz., jako wykupu wsi Grodziec, którą zmarły Jan sprzedał był wyderkafem matce jej (ib. k. 142).

>Miłoccy, różni. Wojciech i Łukasz, dziedzice Witakowic, przeciwko którym w r. 1672 manifestowali się małżonkowie Zdulscy (P. 199 k. 674v). Marianna M-a, wdowa po Krzysztofie Ciecierskim, 1733 r.

>Miłodrowscy, Miełodrowscy, byli h. Cholewa, wiodący się z Miłodrosza (dziś Miłodróż) w Płockim, ale byli również M-cy wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim z herbam Ślepowron. Nie umiem okreslić przynależności herbowej tych, o których ty piszę.

Stanisław, syn zmarłego Wawrzyńca z p. płoc., odebrawszy od Stanisława Garwaskiego sumę 1.200 zł., w r. 1605 skwitował go ze sprawy o nieuiszczenie 2.700 zł. (I. Kon. 32 k. 327). Jakub, syn Sebastiana, w r. 1629 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Heleną Gorecką, córką Stanisława (P. 1416 k. 266v). Marcin, w latach 1662-1664 mąż Marianny (Elżbiety) Stopkowskiej, córki Jana i Anny Drogomierówny. Była ona obok swej siostry zamężnej Grabskiej dziedziczką Kopydłowa Wielkiego (P. 188 k. 440; I. Kon. 58 k. 254v). Swoje części odziedziczone po ciotce, Barbarze z Drogomierów Dembińskiej, we wsiach Demby i Drzewce w p. kon. zastawiła w r. 1670 siostrze Zofii Stopkowskiej i jej mężowi Stefanowi Grabskiemu (I. Kon. 60 k. 781). Była już wdową w r. 1694 kiedy występowała jako spadkobierczyni obok siostry zmarłej ich matki, dziedziczki Kopydłowa (ib. 69 k. 428).

Stanisław, nie żyjący już w r. 1717, i Anna z Żukowskich, rodzice Szymona, który wtedy zapisywał 300 zł. Wojciechowi Strońskiemu (Kc. 134 k. 263). Nie żył już w r. 1721, a wdowa po nim, Zofia z Arciszewskich, idąc t. r. 2-o v. za Wojciecha Niwińskiego, na krótko przed ślubem zapisała mu sumę 1.200 (1.500?) zł. (Kc. 134 k. 435v). Była to Zofia córka Franciszka Arciszewskiego. Żyła jeszcze w r. 1724, nie żyła już 1758 r. (G. 99 k. 58v).

Katarzyna z M-ch Kicińska, wdowa ur. około 1771, zmarła w Ruchocinku w r. 1808, pochowana 26/IX. r. w Powidzu. Wojciech, był dzierżawcą Kaczkowa, w r. 1776 skwitował dziedziczkę tych dóbr Annę z Broniewskich Gorecką z 330 złp. (G. 102 k. 60). Był mężem Marianny Chudobieskiej, córki Jakuba, dzierżawcy wójtostwa mogileńskiego, zmarłej w wieku 30 lat 1776.17/XII. r., pochowanej u Reformatów w Pakości (LM Kwieciszewo). Wojciecha w r. 1777 skwitowała z 600 złp. Petronella z Boboleckich Tomalińska (G. 104 k. 96). Limitował on w r. 1783 termin z Franciszkiem i Andrzejem Chudobieskimi (G. 110 k. 66). W imieniu własnym i zrodzonych z powyższej żony córek, Katarzyny i Józefy, w r. 1789 kwitował z sum Jakuba Raczyńskiego, regenta, Stanisława Ozdowskiego, wiceregenta, i Andrzeja Chudobieskiego (G. 115 k. 48v). Umarł Wojciech w Sołaczu koło Poznania 1812.21/XII. r. Licząc lat 80 (LM Św. Wojciech, Pozn.). Z córek, Katarzyna wyszła przed 1799.15/X. r. za Antoniego Kicińskiego. Józefa była najpierw żoną Pławińskiego, a 2-o v. w Gnieźnie u Św. Trójcy 1796.9/X. r. zaślubiła Macieja Gawrońskiego. Mieszkali oboje w r. 1814 w Sołaczu.

Antoni, działając w imieniu Jakuba Łukowskiego, w r. 1786 kwitował Józefa Radzymińskiego, sędziego ziemskiego gnieźnieńskiego (G. 113 k. 30).

>Miłogascy, Miełogascy - Reizsch, ze wsi Miłogaszczy, Miełogoszczy, dziś Miłogoszczy. Wieś ta, należąca do wójtostwa tuczyńskiego, była w rękach Wedlów Tuczyńskich. Osadzili tu na prawie lennym rodzinę, nie wiem czy szlachecką z pochodzenia, o nazwisku Reizsch, Recz, Rathe, Rathen, których poczęto zwać Miłogaskimi lub Miłogoskimi. Joachim Miełogoski, w r. 1575 już nie żyjący, był mężem Anny, występującej wtedy jako wdowa (P. 926 k. 455), a żyjącej jeszcze w r. 1599, kiedy to mowa o niej jako o opiekunce swego potomstwa (W. 33 k. 108v). Synowie tej pary: Krystian, Franciszek, Aleksander, Jerzy starszy, Jerzy młodszy, a zapewne i Erazm. Erazm i Krystian de Rethen Miłogascy (chyba bracia?) występowali w r. 1589 przeciwko Czarnkowskim, dziedzicom Górki w p. pozn. (P. 952 k. 401). Krystian (Krzysztof) działał w r. 1575 w imieniu matki, owdowiałej Anny (P. 926 k. 455). Wraz z bratem Franciszkiem, a też w imieniu braci swych, Aleksandra, Jerzego i drugiego Jerzego, jak również w imieniu Ryszarda, Joachima i Jana, braci (swoich może stryjecznych?), wreszcie w imieniu Jakuba, występowali wspólnie w r. 1599 jako wasale Krzysztofa Tuczyńskiego w częściach Miłogaszczy i Schulzendorfu (W. 32 k. 33, 33 k. 108v). Krystian Rathe cz. Miłogaski już nie żył w r. 1603, kiedy wdowa po nim Emerencja Boltówna, córka Krzysztofa i Gertrudy Belerbekówny, była pozywana przez Ernesta Ludwika Wedelskiego, dziedzica Stybowa i Stralemberku czyli Strzalin (ib. k. 171v). Całe swe części w Stralemberku (było to lenno Boltów) dała w r. 1611 synowi Krzysztofowi, zachowując sobie dożywocie (W. 25 k. 287v, 289). W r. 1613 wraz z tym synem i innymi spadkobiercami swego ojca Krzysztofa Bolta, kwitowała Małgorzatę z Tuczna Zarembinę z 5.000 zł. prus., za którą to sumę Krzysztof Wedel Tuczyński po śmierci swego wasala Krzysztofa Bolta seniora czwartą część Dzikowa i cztery łany w Stralemberku sprzedał prawem feudalnym owdowiałej Gertrudzie z Belerbelków (W. 78 k. 48v). Krzysztof M. sprawę, jaką toczył z Wedelskimi, w r. 1615 scedował Błażejowi Konopce (ib. k. 423). Zarówno ten Krzysztof jak i stryjowie jego, Franciszek i Jerzy senior "Recz Miłogascy", wasale Krzysztofa Tuczyńskiego, kasztelana santockiego, swe prawa feudalne do dworu w Miłogaszczy i do części Schulzendorfu w r. 1617 scedowali Tuczyńskiemu (W. 26 k. 168, 173v). Ze wspomnianych wyżej braci, może stryjecznych Krystiana, Ryszard był w r. 1593 mężem "szl." Anny Kijona (W. 2 k. 144v). "Uczciwa" Barbara M-a, wdowa po "uczc." Dawidzie Kijona, pozwana była w r. 1638 przez króla o bezprawną posesję wsi Kapa (Kępa?) w starostwie wałeckim (W. 36 k 401, 403v). "Szl." Barbara Reczowna M-a, wdowa po Kijonie, występowała w r. 1639 (W.38 k. 8v, 28), a w r. 1652 była już 2-o v. żoną Jerzego Bożopolskiego (W. 40 k. 323). Wdowa i po tym drugim mężu 1658 r. (P. 182a k. 41), żyła jeszcze w r. 1659 (W. 84 k. 83v, 84).

>Miłońscy, Miełońscy h. Szeliga wzięli nazwisko od wsi Miłonice w półęczyckim, a pisali się niekiedy "z Oporowa". Włodek z Miłonic M., podstoli łęczycki 1470 r. (P. 1382 s. 127), cześnik łęczycki w r. 1478. Z tytułu dóbr macierzystych rościł sobie t. r. prawa do połowy czynszu z dóbr Runowo, Runówko, Kościerzyna i Trzebuni w p. nakiel. (N. 145 s. 245). Nie wiem, czy nie identyczny z nim Władysław M., kasztelan inowrocławski, który w r. 1495 sprzedał wyderkafem synowi Mikołajowi za 1.000 zł. węg. połowy we wsiach Grocholino i Gromadno oraz połowę Młyna Gromadzkiego w p. kcyń. Jednocześnie wespół z tym synem czwartą część tychże dóbr sprzedał wyderkafem za 500 zł. węg. opatrznej i sław. Agnieszce, wdowie po sław. Mikołaju Czychrzerze, mieszczaninie poznańskim. Dwie inne wsie, Szamocino i Lastkowo w p. kcyń. sprzedał wtedy wyderkafem za takąż sumę synowi Janowi, zastrzegając sobie jednak ich dożywotnie posiadanie (P. 1383 k. 71v, 74v). Skwitowany t. r. przez Mikołaja i Daniela, synów Macieja Słupskiego, kasztelana nakielskiego, z ich dóbr macierzystych w Szamocinie i Lastkowie oraz w Trzebuniu, Runowie, Runówku i Zgniełce, wsiach w p. nakiel. (Kc. 8 k. 82v). Słupski za innych swych synów i córki, wtedy jeszcze najwidoczniej nieletnich, dał jednocześnie poręczenie, iż M-go skwitują z tych dóbr macierzystuych (ib. k. 83). Władysław z synem Mikołajewm uiścili się w r. 1498 z czwartej części sumy 500 zł. węg., za którą kupili byli od Słupskiego czwartą część Grocholina, Gromadna i wodnego Gromadzkiego Młyna (Kc. 8 k. 1). Władysław dzieląc ojcowiznę między Jana i jego braci, całe swe części wsi Kościerzyna i Trzebuń dał w r. 1503 Janowi (N. 146 s. 319). Wynika z tego, iż obok Mikołaja i Jana miał jeszcze innych synów, których nie znam.

Mikołaj M. cz. Grocholski, syn Władysława, mąż Jadwigi Siedleckiej córki Piotra, która w r. 1493 swe części ojczyste w dobrach Siedlec, Brzezie, Oborzyno p. pyzdr. dała Urielowi z Górki, biskupowi poznańskiemu, i jego bratankowi Łukaszowi w zamian za piatą część wsi Radwaniec(?) w p. kon. i dopłatę 800 grz. (P. 1383 k. 2v). T. r. kwitowała ona z 800 zł.(!), a tym samym i ze swych dóbr rodzicielskich biskupa i jego bratanka (Py. 169 k. 2). Jadwidze tej t. r. jej teść i mąż dali oprawę na 550 grz. na Grocholinie, Gromadnie i Gromadzkim Młynie (P. 1383 k. 71v), a jednocześnie ona skwitowała teścia z oprawy otrzymanej poprzednio na Szamocinie, Lastkowie, Runowie, Runówku i Zgniłce (ib.). Mikołaj, z działu przeprowadzonego w r. 1503 z bratem Janem, wziął całe wsie: Grocholno, Gromadno, Szamocino, Laskowo (P. 1389 k. 226). Od Jana z Damaborza w r. 1508 nabył wyderkafem za 400 zł. węg. Czesławice w p. kcyń. (P. 786 s. 25). Szamocino i Lastkowo t. r. sprzedał wyderkafem za 1.000 złp. i 600 zł. węg. siostrzeńcowi Mikołajowi Margońskiemu (ib. s. 58). Trzebuń i Kościerzynę w r. 1514 sprzedał za 900 zł. węg. Mikołajowi Słupskiemu (N. 213 k. 19v). Całe Szamocino w p. kcyń. w r. 1515 sprzedał wyderkafem za 150 grz. Katarzynie ze Śmigla, wdowie po Hieronimie Kretkowskim (P. 1392 k. 40v). Skwitowany w r. 1517 z majątku rodzicielskiego przez córkę, zamężną Ćmachowską (P. 866 k. 379). Żył jeszcze w r. 1519 (P. 867 k. 14). Jadwiga umarła przed mężem, nie żyła już w r. 1514, kiedy zrodzone z niej dzieci, Bernard i Małgorzata, z tytułu ich prawa bliższości do sumy 275 grz., to jest do połowy posagu ich ciotki Anny Siedleckiej, zabezpieczonego na Zalesiu Wielkim i Małym oraz na Ochli, pozywały dziedzica Zalesia Bernarda Zaleskiego (Py. 24 k. 184v). Małgorzata wyszła w r. 1515 za Piotra Ćmachowskiego (Czmachowskiego), który 15/I. t. r. ręczył jej ojcu, iż tę swoją przyszłą żonę stawi do akt celem skwitowania z majątku rodzicielskiego (P. 866 k. 169v, 267). Oboje Ćmachowscy żyli jeszcze w r. 1519. Bernard pisany Grocholskim, syn Mikołaja, wraz z siostrą, jak też z ciotką Katarzyną Siedlecką, wdową po Janie Roszkowskim, w r. 1515 nabyli wyderkafem za 500 grz. od Bernarda Zaleskiego wsie Wielkie Zalesie i Leszkowo w p. pyzdr. (P. 1392 k 52v). Wszyscy troje pozywali w r. 1517 Wacława Ostroroga ich z Siekowa Wielkiego i Małego, Szczepankowa, Biskupic, Głodna, z pustki Stare Bralino i z połowy Trzebidzy w p. kośc., które to dobra odziedziczyli po Annie Siekowskiej (P. 866 k. 379). Jan, syn Władysława, kasztelana inowrocławskiego, w r. 1494 lub raczej przed tą datą prawa swe do Grocholina i Gromadna sprzedał wyderkafem za 2.000 zł. węg. Janowi ze Służewa, wojewodzie inowrocławskiemu (P. 1388 k. 51). Jak już widzieliśmy, od ojca otrzymał w r. 1503 jako swoją część ojcowizny Kościerzynę i Trzebuń w p. nakiel i t. r. z działów dokonanych z bratem Mikołajewm dostały mu się dobra położone w p. łęczyckim: Miłonice, Głaznowo, Turzynów, Słaboszewo, Kopyta, Liczki(?), Luklewo(?) (P. 1389 k. 226). Brata Mikołaja w r. 1508 skwitował z 1.000 zł. węg. zapisanych sposobem wyderkafu na Szamocinie i Lastkowie (P. 863 k. 2).

Jan Grocholski cz. Miłoński z Grocholina, wezwany w r. 1478 do uiszczenia 1.000 zł. węg. przez jana Włościejewskiego (Włościewskiego) (N. 165 s. 239). Niewatpliwie ten sam Jan Włościewski (tu nazwany Włoszczowskim) dany sobie przez Jana z Miłonic, dziedzica w Grocholinie, zapis na dobrach znajdujących się w granicach starostwa generalnego wielkopolskiego rezygnował wieczyście w r. 1479 Maciejowi ze Służewa, kasztelanowi kruświckiemu (P. 1386 k. 110). Temu kasztelanowi Jan z Miłonic sprzedał jednocześnie wyderkafem za 2.000 zł. węg. całe swe wsie Grocholino i Gromadno (ib.). Nie zył już w r. 1494 (P. 1383 k. 33).

Jan M., po którym wdowa, Zofia Gosławska, dzierzawiąca od Jana Zbyszewskiego wsie Żoń i Dziewoklucz, zapisała w r. 1572 pannom Konarskim, córkom swej rodzonej siostry, sumę 1.000 złp. (Py. 110 k. 488v). Była w r. 1577 2-o v. żoną Jana Zbyszewskiego, który oprawił jej wtedy posag 5.000 zł. na połowie wsi: Potrzonowo, Włókno, Łoskuń i Długa Goślina (P. 1398 k. 735).

Wawrzyniec, nie żyjący już w r. 1677 (P. 1428 k. 362v), ojciec Hieronima i wspomnianych w r. 1679 Michała i i Aleksandra (Kośc. 306 k. 19). Może ten właśnie Michał był identyczny z Michałem Zygmuntem z Oporowa M-im, skwitowanym w r. 1600 z 900 zł. przez Wojciecha Mroczkowskiego (I. Kal. 146 s. 478). Hieronim, syn Wawrzyńca, żonie swej Teresie Boguckiej, córce Waleriana i Zofii z Rydzyńskich, w r. 1676 zabezpieczył sumę 600 złp., pochodzącą ze spadku po Mariannie z Zawady Rydzyńskiej, podsędkowej ziemskiej poznańskiej, i jej synach, Piotrze i Franciszku Rydzyńskim (P. 1094 k. 1297v). T. r. obok gromady innych współspadkobierców tych Rydzyńskich uczestniczył w sprzedaży owych dóbr za 50.000 złp. Franciszkowi Tworzyjańskiemu (P. 1427 k. 713v). Przypadłe sobie z dokonanego w r. 1669 działu z siostrami części w dobrach Cykowo i Cykówko p. kośc., Kowalewo i Wszołowo p. kal. sprzedała Teresa z Boguckich w r. 1677 za 8.000 złp. Wojciechowi Zbijewskiemu (P. 1428 k. 358v), a mąż oprawił jej wtedy 14.500 złp. posagu (ib.) k. 362v). Hieronim nie żył już w r. 1679, kiedy to owdowiała Teresa w imieniu włsnym i synów, Franciszka i Michała, skwitowała z 600 zł. Franciszka Tworzyjańskiego (Kośc. 306 k. 19). O Franciszku nie posiadam innych wiadomości. Michałowi w r. 1719 cedowała swe prawa do wsi Mieleszym i Kobelice w p. gnieźn. Dorota z Młodziejewskich Chudzyńska (I. Kon. 75 k. 109). Ów Michał, mąż Ludwiki Czaplickiej, córki Stefana i Katarzyny z Kołomęskich, wdowy 1-o v. po Młodziejewskim, dziedziczki Miniszewa w p. kal., zastawił tę wieś swej żony w r. 1720 na trzy lata za 9.500 zł. Jakubowi z Wrzący Zajączkowi (I. Kal. 161 s. 282, 283). Oboje małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie w r. 1728 (ib. 165 s. 198). Chyba ten sam Michał świadkował 1733/9VI. r. (LC Dębno). Nie żył już w r. 1747, kiedy Ludwika z Czaplickich była wdową już i po trzecim drugim mężu, Jerzym Chrzanowskim, cześniku bełzkim, pisarzu grodzkim radziejowskim (G. 98 k. 121), sama zaś nie żyła już w r. 1756. Była bezdzietna (ib. k. 820).

Franciszek z Oporowa M., stolnik łęczycki, po którym wdowa, Konstancja Byszewska, 2-o v. żona Jana Grabskiego, w r. 1682 roborowała układ z Franciszkiem Andrzejem Grabskim i żoną jego, Kunegundą z M-ch (Z. T. P. 33 s. 30). Michał świadkował 1713.20/II. r. (LB Nowemiasto). Jako wdowa po Michale (może którymś z Michałów wymienionych wyżej?) występowała w r. 1719 Eleonora Leszczyńska, która była 1-o v. żoną Adama Zaremby (P. 1171 k. 131). Marianna, żona Stefana Iwańskiego, oboje już nie żyli w r. 1740. Mikołaj Hieronim, chrzestny 1738.14/VI. r. (LB Św. Jan, Pozn.). Jan, współspadkobierca Michała M-go, burgrabiego grodzkiego pyzdrskiego, wraz z innymi jego spadkobiercami w r. 1784 kwitował z 4.000 złp. Jana Nepomucena Łączkowskiego, dziedzica połowy Miniszewa (I. Kal. 224 k. 223).

>Miłosławscy h. Doliwa z Miłosławia w p. pyzdr. Filip z Miłosławia, kasztelan krzywiński w latach 1375-1391 (Gąs.). W braciach Świętosławie, Tomisławie, Mikołaju zwanym Mikołaj, a zapewne i w Piotrze możnaby się dopatrywać synów tego Filipa, ale sprawę komplikuje nieco znana nam matka (jeśli mawet nie wszystkich tych braci, to z całą pewnością Tomisława), "pani Miłosławska" w r. 1394 (Leksz. I 1876), "pani Radzimska zwana Miłosławską" 1401 r. (Ks. Z. Pozn. 558, 556) może identyczna z "panią Miłosławską cz. Płomykowską" w r. 1403 (ib. 1402). Może to była wdowa po Filipie a 2-o v. żona Jednego ze znanych nam współczesnych kasztelanów radzimskich, np. Jaroty z Wilkowa? (zob. Gąs.). W r. 1401 "pani Radzimska zwana Miłosławską" wraz z synem Pietraszem wiodła dalej sprawę z Mikołajem Chybskim (ib. 566). O tym Pietraszu brak mi innych wiadomości.

1. Świętosław cz. Świąszek w r. 1392 występował wraz z bratem Mikołajem jako współdziedzic Miłosławia (Leksz II 255, 745). Żył jeszcze w r. 1404 (Py. 1 k. 99v, 103, 116v, 162). Był chyba ojcem Filipa, który z całą pewności był bratankiem Tomisława i Mikołaja (Py. 2 k. 12v 3 k. 251, 255).

Filip, zapewne syn Świętosława wspomniany w latach 1410-1418, wtedy chyba jeszcze nieletni, kwitował w r. 1443 Bogumiła z Grodźca (Py. 10 k. 20). Miał w r. 1444 termin z Janem Świdwą, dziedzicem części Miłosławia (ib. k. 113v). Na części Psar w r. 1445 zapisał dwie kopy groszy rocznego czynszu od sumy 41 grz. mansjonarzom w katedrze i kaplicy Wszystkich Świętych w Gnieźnie (P. 1379 k. 114) i t. r. na swych połowach w Miłosławiu, Piątkowie i Kozubcu zapisał 10 grz. rocznego czynszu katedrze poznańskiej (ib. k. 127). T. r. braciom swym stryjecznym na części Miłosławia, kupionej od panów z Szamotuł, i na całych wsiach Piątkowo, Kozubiec, Orzechowo, zapisał 18 grz. rocznego czynszu od sum 343 zł. węg., 50 grz. i dwóch kop groszy (ib. k. 114). Wraz z tymi stryjecznymi braćmi od Jana Świdwy z Szamotuł w r. 1448 otrzymał oświadczenie gotowości do rezygnacji dóbr macierzystych w Miłosławiu (P. 852 I k. 7). Zawierał w r. 1453(?) ugodę z bratem stryjecznym Mikołajem z Miłosławia (P. 852 II k. 47v). W r. 1461 za pośrednictwem arbitrów zostały przeprowadzone działy dóbr Miłosławskich między Filipem a jego braćmi stryjecznymi, Mikołajem Miłajem i Piotrem (P. 14 k. 1). Nie żył już w r. 1454 (ib. k. 32). Jego żoną była Agnieszka, której, już wdowie, w r. 1465 Mikołaj Miłaj M. sprzedał wyderkafem pewne świadczenia w naturze z Miłosławia i przyległości, w zamian za co scedowała mu ona swoją tamtejszą oprawę (P. 1383 k. 230v). T. r. wraz z córką Katarzyną zawiodła w poręczycielstwo Mikołaja Miłaja M-go wobec swoich innych córek, Anny, żony Dobiesława z Wrześni, i panny Elżbiety (Py. 14 k. 56v). Od Wojciecha Padarzewskiego nabyła wyderkafem w r. 1474 r. sześć i pół grzywien czynszu rocznego od sumy 100 grz. na wsi Bodzaporowice i na dwóch częściach Chwałkowa oraz na sumach lokowanych na Padarzewie (P. 1386 k. 15) i zaraz ów czynsz zapisała ks. Mikołajowi z Soboty, oficjałowi generalnemu poznańskiemu (ib. k. 20v). Żyła jeszcze w r. 1486 i miała wtedy zabezpieczone czynsze na Bodzaporowicach Małych, na dwóch częściach Chwałkowa oraz za sumach zabezpieczonych na Padarzewie (G. 22 k. 24, 62). Córki Filipa, Katarzyna i Elżbieta, dziedziczki w Miłosławiu, w r. 1464 wzywane były do wysłuchania przysięgi stryja Mikołaja Miłaja (Py. 14 k. 32), który to stryj pozywał wtedy, niewątpliwie w tym samym celu, inną córką Filipa, Annę, żonę Dobiesława z Wrześni, sędziego kaliskiego (Py. 14 k. 32v, 56v). Anna ta była chyba spośród sióstr najstarszą. Żyła jeszcze, jak widzieliśmy, w r. 1465 (P. 1383 k. 231). Katarzyna swoje części w połowach Miłosławia, Kozybca, Górzna, Piątkowa i Osieczki w r. 1465 sprzedała za 100 grz. Mikołajowi Miłajowi M-mu (ib. k. 230v). Trzecia z sióstr, Elżbieta, t. r. zrobiła to samo ze swymi tamtejszymi dobrami (ib. k. 231). Elżbieta, będąc już żoną Jerzego Wrzesieńskiego, w r. 1470 dała mężowi trzecią część z sumy 500 grz. swego wiana i trzecią część z sumy 100 grz., która jej miałaby przypaść po matce (P. 1385 k. 68).

2. Tomisław z Miłasławia, "syn Radzimskiej" w latach 1392 i 1401 (Leksz. II 230; Ks. Z. Pozn. 558), występował ponadto w r. 1402, kiedy był pozywany o dług przez Wincentego, kasztelana nakielskiego (Ks. Z. Pozn. 833), i w r. 1403 (ib. 1402), zaś w r. 1414 kupował Pełczyno (Py. 3 k. 42v). W r. 1417 nazwany dziedzicem Pancziszewicz(?) (ib. k. 175v), był w r. 1418 pozywany przez brata, Mikołaja Miłaja (Py. 4 k. 46).

3. Mikołaj, zwany Miłaj, występował od r. 1400 (Py. 1 k. 91, 99v, 103). Jako stryj Filipa działał w latach 1410-1418 (Py. 2 k. 12v, 3 k. 203v, 254). Przecława z Gwiazdowa skwitował około r. 1423 z części, które nabył od Barbary, żony Stanisława z Koszewa (G. 3 k. 40v). Dziedzic w Miłosławiu, wespół z bratankiem Filipem w r. 1435 nabył za 400 grz. od Jadwigi, żony Jana Świdwy z Szamotuł, połowę wsi Psary w p. gnieźn. (P. 1378 k. 68v). Swoją Chociczę rozgraniczał w r. 1443 z. Mikołajem z Wrześni od jego Chociczy (Py. 10 k. 68). Co do tych dwóch ostatnich zapisów nie mam pewności, czy się odnoszą do tego Mikołaja, czy raczej do syna o tym imieniu i przezwisku. Być może, iż Mikołaj Miłaj żył jeszcze w r. 1453, bowiem mowa wtedy o spadku po nim, który dopiero miałby przypaść synom (P. 852 II k. 65). Ci synowie to: Mikołaj, Piotr i Marcin. Córki: Przechna, Barbara i Anna, którym ojciec w r. 1435 zapisał każdej po 200 grz. posagu (P. 1378 k. 109). Z nich, Anna była w latach 1470-1472 żoną Stanisława Gocanowskiego.

1) Mikołaj M., zwany Miłaj, syn Mikołaja Miłaja, miecznik kaliski w latach 1463-1478 (Gąs.). Wespół z braćmi w r. 1443 uzyskał termin przeciwko Wojciechowi Barajowi i Januszowi, braciom z Płaczkowa (Py. 10 k. 54v). T. r. jemu i braciom Mościc z Wielkiego Koźmina cedował trzy grzywny "pokupu" (ib. k. 72). Mikołaj, niedzielny z braćmi, uzyskał w r. 1444 termin przeciwko Mścichowi Chwałkowskiemu i jego żonie Bieniaszce (Kośc. 17 s. 521). Połowy wsi Bonice i Babino oraz części Siekowic w p. pyzdr. sprzedał w r. 1445 za 400 grz. Hajdanowi z Małgowa (P. 1379 k. 82). Na Chociczy w r. 1445 zapisał czynsz roczny od sumy 10 grz. ks. Wojciechowi z Kiekrza, altaryście w kościele Św. Marii Magdaleny w Poznaniu (ib. k. 85). Wespół z braćmi rodzonymi i ze stryjecznym Filipem na Miłasławiu, Kozubcu i Piątkowie t. r. zapisał kapitule poznańskiej 20 grz. czynszu rocznego od sumy 250 grz. (ib. k. 86). Niedzielny z braćmi, na czwartej części Miłosławia i na całych wsiach Rusibórz, Kopaszyce, Chocicza t. r. szpitalowi ubogich w Szamotułach zapisał 20 grz. rocznego czynszu od sumy 686 zł. węg., podjętej wyderkafem od Dobrogosta z Szamotuł, kasztelana poznańskiego (ib. k. 114). Z tymi braćmi połowę wsi Mroczki sprzedał t. r. za 200 grz. Janowi Czeczeradowi z Chwałkowa (Fałkowa) (ib. k. 117). Procesował w r. 1451 brata Piotra M-go (P. 852 II k. 30v), a w r. 1453(?) zawierał ugodę z bratem stryjecznym Filipem (ib. k. 47v). W sporze z bratem Piotrem na temat działów, w r. 1456 obrali arbitrów, działy przeprowadzili, a Mikołajowi, dostała się połowa Psar, całe wsie: Chocicza, Kopaszyce, Rusiborz, połowa Kromolic, połowa Wielkiego Orzechowa, całe Orzechowo Małe (ib. k. 89). Sprawa działów rodzinnych nie została tym jednak zakończona i w r. 1461 arbitrzy dokonali nowego, zgoła odmiennego podziału. Teraz Mikołajowi dostała się połowa miasta Miłosławia i połowy wsi Piątkowo i Kozubiec, całe Wielkie Orzechowo i Małe Orzechowo, wreszcie sumy na kamienicy "Rymarkowskiej" w Poznaniu (P. 1384 k. 146; Py. 14 k. 1). Od bratanicy swej po stryjecznym bracia, Anny żony Dobiesława Wrzesińskiego, w r. 1465 nabył za 400 grz. trzecią część w połowie miasta Miłosław i we wsiach: Kozubiec, Piątkowo Górne, Piotątkowo zwane Osiecka i Wielkie Orzechowo (P. 1383 k. 228v). Od Adama Gowarzewskiego w r. 1465 nabył Gorzyce i Rutki, wsie osiadłe, praz połowę wsi Lipie i pustą wieś Rutki, dając mu w zamian za to wieś Ostra w p. pyzdr. i 800 grz. dopłaty (ib. k. 229). Jednocześnie od Katarzyny i Elżbiety, córek swego stryjecznego brata Filipa, kupił za 100 grz. ich połowy w mieście Miłosław i we wsiach: Kozubiec, Górne Piątkowo, Osieczka i Orchowo (ib. k. 230v, 231; Py. 14 k. 41). Od ks. Jakuba Kota z Dębna, dziekana gnieźnieńskiego, w r. 1466 kupił trzecie części we wsi Gorzyce (położonej koło miasta Miłosławia), w połowie wsi Lipie, w całej wsi osiadłej Rutki i pustce Rutki (P. 1384 k. 223). Połowę Orzechowa, która należała niegdyś do stryjecznego brata Filipa, w r. 1467 sprzedał wyderkafem Janowi i Mikołajowi, synom zmarłego Andrzeja Czeczerada z Chwałkowa (P. 1383 k. 283). Od Heleny, dominikanki ("klepki"), i Jadwigi, żony Michała z Marcinkowa, sióstr ze Starkówca, t. r. kupił za 10 grz. cztery łany w tej wsi w p. pyzdr. (ib. k. 289v). T. r. od Jana i Andrzeja, braci z Gowarzewa, kupił za 100 grz. całe części dziedziczne we wsiach Gorzyce, Lipie, Rutki i puste Rutki (P. 13284 k. 244). Na całym mieście Miłosławiu i na wsiach przyległych, Kozybcu, Orzechowie, Piątkowie Górnym, na częściach wsi Osieczka zwanej Gorzyce w r. 1470 zapisał wyderkafem za 200 grz. Agnieszce, wdowie po Filipie M-im, 13 grz. rocznego czynszu oraz pewne świadczenia w naturze (P. 1385 k. 53). Skwitowany przez tę Agnieszkę w r. 1474 z 200 grz. jej oprawy na Miłosławiu, Kozubcu, Piątkowie i Gorzycach (P. 1386 k. 15). W r. 1478, od Dziersława Skierki z Sarbinowa i żony jego Doroty trzymał połowę miasta Łekna oraz całe wsie Kiedrowo i Polskie Prawo, dobra te nabył wspólnie z żoną wyderkafem za 900 zł. węg. (ib. k. 95v, 97v). Nie żył już 1479.13/IX. r. (Gąs.). Żoną Mikołaja była Dorota, córka Wojciecha z Pakości, kasztelana śremskiego, której dał oprawę zrazu na połowie miasta Miłosławia oraz wsi Piątkowo i Kozubiec, ale tę oprawę wedle postanowień działowych z r. 1456 winien był umorzyć (P. 852 II k. 89). Otrzymała ona od mężą w r. 1457 dożywocie sumy 1.300 zł. na Chociczy Wielkiej, Rusiborzu i połowie Psar w p. pyzdr. (P. 1382 s. 55), zaś ona sama dała mężowi sumę posagową 1.900 zł. węg. z majątku rodzicielskiego, na połowie miasta Łekno, wsi Kiedrowo i na przedmieściu zw. Polskie Prawo (ib. s. 56). Uzyskała od męża nową oprawe 2.000 zł. węg. na całym Miłosławiu z zamkiem i na wsi Kozubiec z folwarkiem (P. 1384 k. 235). Ustanowiona przez męża, na wypadek jego śmierci, w r. 1467 opiekunką dzieci i zarzadczynią dóbr: Gorzyc, Lipia, Rutek osiadłych, Rutek Pustych, Orzechowa Wielkiego i Małego, Piątkowa, Starkowca i sum na Łeknie (ib. k. 245v). Będąc już wdową, w r. 1479 wespół z nieletnim synem Janem zapisała dług 400 zł. zięciowi Krystynowi (Krczonowi) Śrzeńskiemu (Py. 167 k. 70). Wraz z synami, Janem i Tomaszem, w r. 1480 swoje wyderkafowe prawa na połowie Łekna, Kiedrowa i Polskiego Prawa rezygnowała w sumie 900 zł. węg. Wojciechowi Jabłowskiemu (P. 1386 k. 127v). T. r. we imieniu własnym i tych synów kwitowała Wojciecha Jałowskiego z wydania dokumentów dotyczących połowy miasta Łekna oraz wsi Kiedrowo i Polskie Prawo, nabytych wyderkafem w sumie 900 zł. węg. od Doroty, żony Dziersława Skierki z Sarbinowa, jak również od tego Dziersława (G. 10 k. 164). Z tymiż synami skwitowana w r. 1481 przez Krystyna ze Śrzeńska z 317 zł. węg. posagu córki jej a ich siostry, Elżbiety (Py. 16 k. 259). T. r. Dorota M-a "Miłajka" była godzona przez arbitrów z bratem męża, Piotrem (Py. 16 k. 47). Dorota i jej synowie, wezwani przez Krystyna Śrzeńskiego w r. 1482 do uiszczenia się z sumy 300 zł., w r. 1482 złożyli tę kwotę u burgrabiego (Py. 16 k. 51, 51v), a w r. 1483 zostali przez Śrzeńskiego skwitowani z całego posagu Elżbiety, to znaczy z 700 zł. węg. (Py. 16 k. 126v). Żyła jeszcze w r. 1486, kiedy bratowa Konstancja, wdowa po Piotrze M-im, winna była zwrócić jej pewnych kmieci (Py. 168 k. 16). Synowie, jak już wiemy, to Jan i Tomasz. Córka Elżbieta, w latach 1479-1485 żona Krytyna (Krczona) Śrzeńskiego z Kleczewa w pow. konińskim.

(1) Jan Miłaj z Miłosławia Jarocki, z Jarocina, syn Mikołaja i Doroty z Pakości, wspomniany obok matki i brata w r. 1477 (Py. 167 k. 59). Tego Jana, nieletniego, stryj Piotr starał się "odmówić" od zobowiązań na rzecz Krystyna Śrzeńskiego, dotyczących dóbr ojczystych, i w r. 1479 protestował przeciwko nim (Py. 167 k. 63). Jadnak t. r. Jan z matką, za zgodą tego stryja, zapisywał dług 400 zł. Śrzeńskiemu (Py. 167 k. 70). Wespół z bratem w r. 1480 skwitowany przez Adama Gowarzewskiego i jego bratanków z 340 grz. wypłaconych celem uwolnienia osiadłej wsi Rutki i połowy Rutek pustych oraz całej wsi Lipie, które to dobra sprzedał był wyderkafem zmarły ojciec, a które teraz wróciły w posiadanie braci (P. 1386 k. 127; Py. 16 k. 40). Obaj bracia, dziedzice Miłosławia, w r. 1486 sprzedali miasto Miłosław i wsie Kozubiec, Górne Piątkowo, Starkowiec, Orzechowo Wielkie i Małe, Gorzyce, Rutki, połowę wsi Lipie Wojciechowi Górskiemu, kasztelanowi lędzkiemu (Py. 168 k. 18v). Jan Jarocki Miłaj w r. 1489 zobowiązał się zwrócoć poddanego ze wsi Bogusław Janowi Russockiemu zwanemu Swiema (Py. 168 k. 67v). Żona Jana Miłaja z Jarocina, Barbara, wdowa 1-o b. po Piotrze Gostyńskim, w r. 1489 zapisała mężowi 600 zł. na dwóch częściach swej oprawy uzyskanej od pierwszego męża na mieście Gostyniu i wsiach przyległych w p. kośc. (ib. k. 75v). Spłacony w r. 1491 z tej sumy przez Macieja Gostyńskiego (ib. k. 120). Zob. Jaroccy.

(2) Tomasz, Tomisław Miłaj z Miłosławia, z Jarocina, syn Mikołaja i Doroty z Pakości, występował w transakcjach w latach 1477-1483 obok brata i matki (Py. 16 k. 51, 126v, 167 k. 59, 73v; P. 1386 k. 139), tylko obok brata w latach 1480-1489 (Py. 16 k. 40, 168 k. 18v; P. 1386 k. 127). Mąż Zofii z Potulic, córki Wojciecha, dawał w r. 1496 zobowiązanie teściowi, iż stawi ją do akt celem skwitowania z majątku rodzicielskiego (P. 856 k. 217).

2) Piotr M., z Nowegomiasta, Nowomiejski, syn Mikołaja Miłaja, w latach 1443-1445 występował obok braci Mikołaja i Marcina, niedzielny z nimi (Py. 10 k. 54v, 55, 72; P. 14 k. 187, 1379 k. 86, 114, 117). Procesował się w r. 1451 z bratem Mikołajem (P. 852 II k. 30v). Bratu Marcinowi w r. 1453 zobowiązał się wypłacić 30 grz. za części siedliska w Miłosławiu (ib. k. 65). Z działów przeprowadzonych w r. 1456 z bratem Mikołajem wziął zrazu połowę miasta Miłosławia i wsi Piątkowo i Kozubiec oraz dom w Pyzdrach (ib. k. 89), ale już w r. 1462 od brata Mikołaja Miłaja, wedle zobiązania z r. 1462, dostał całe wsie: Chociczę Wielką, Rusiborz, Kopaszycę, połowę Psar, połowę Kromolic, a bratu oddał z powrotem części dóbr miłosławskich (P. 1384 k. 146). Piotr M. z Nowegomiasta połowę Psar t. r. sprzedał wyderkafem za 150 grz. Janowi Czechowskiemu (P. 1384 k. 212). Całe Kopaszyce w r. 1463 sprzedał za 350 grz. Janowi Łubowskiemu (P. 1383 k. 191). T. r. od Małgorzaty, żony tego Łubowskiego nabywał prawa do sumy 380 grz. na trzeciej części połowy Nowegomiasta, na trzeciej części połowy wsi Dąbrowa, na trzeciej części wsi Chromiec, na trzech częściach połów wsi Klęka i Laskówka, zapisanej jej przez zmarłego pierwszego męża Janusza z Nowegomiasta, dając jej w zamian całe Kopaszyce (P. 1383 k. 191; G. 20 k. 57). Połowę Kromolic w p. pyzdr. w r. 1464 sprzedał za 400 grz. Łukaszowi z Górki, wojewodzie poznańskiemu (P. 1383 k. 262), zaś połowę Psar w r. 1465 sprzedał wyderkafem za 250 grz. Piotrowi Wrzesieńskiemu (ib. k. 203). Całą połowę Psar i Polszyc(?) wraz z połową młyna wodnego w Psarach w p. pyzdr. w r. 1469 sprzedał wyderkafem za 300 grz. temuż Wrzesieńskiemu (P. 1385 k. 3v). Ks. Jakub, z Dębna, dziekan gnieźnieński, w r. 1470 dał Piotrowi M-mu zobowiązanie, iż uwolni mu nabyte przez siebie od Stanisława Sobockiego i jego dzieci, jak też od Jana Mielżyńskiego części Nowegomiasta i wsi przyległych, Klęka, Chromiec, Pogwizdowo z przewozem na Warcie i Laskówka (Py. 14 k. 178). Piotr swej siostrze Annie, zamężnej Gocanowskiej, t. r. zobowiązał się uiścić 100 grz. posagu (Py. 15 k. 39, 39v). Od wspomnianego już ks. Jakuba z Dębna t. r. nabył wyderkafem w połowie, w połowie zaś wiecznością części w Boguszynie w p. kośc. (P. 1385 k. 72) i jednocześnie temuż ks. Jakubowi sprzedał całe wsie Biechowo, Skotniki, Ossowo, Grzymisławice, Korzkwy, Sabaszczewko, Szczodrzejewo z młynem na Warcie, w p. pyzdr. (ib.), a Rusiborz dał księdzu w zamian za części Nowegomiasta z zamkiem oraz za części wsi: Dąbrowa, Klęka, Chromiec, Komorze, Pogwizdowo z żeglugą na Warcie we wsi Laskówka w powiatach pyzdr. i kośc. oraz za dopłatę 300 grz. (ib.). Siostra Gocanowska w r. 1472 żądała od Piotra uiszczenia 116 grz. (Py. 15 k. 103v). Od Doroty, wdowy po Pawle ze Stęgoszy, teraz żony Macieja Chaławskiego, kupił w r. 1477 za 200 grz. oprawę na połowie wsi Stęgosze w p. pyzdr., którą miała od pierwszego męża (P. 1386 k. 73). Trzy łany w Chromcu w p. kośc. sprzedał wtedy wyderkafem Maciejowi Chaławskiemu (ib.), trzy zaś inne łany w tejże wsi sprzedał t. r. za 30 grz. Pawłowi, Pachocie, Świeborowi, braciom rodzonym, oraz Janowi i Mikołajowi, ich bratankom, dziedzicom z Kolnic (ib. k. 77v). Tym dziedzicom z Kolnic dopłacił wtedy do tych 30 grz. sumę 600 grz., oni zaś w zamian za to dali mu całą wieś Mszyczyno (dziś Mszczyczyn) w p. kośc. (ib. k. 78). Od zmarłego Piotra z Szamotuł, kasztelana poznańskiego, starosty generalnego wielkopolskiego, kupił był Szkaradowo w p. kośc. i w r. 1478 uzyskał intromisję do tych dóbr, jednocześnie z intromisją do Mszyczyna, dóbr nabytych od zmarłego Macieja z Bnina, wojewody kaliskiego i starosty generalnego wielkopolskiego (Kośc. 227 k. 48v). Jak więc widzimy kupno Mszyczyna dokonało się poprzez kilka transakcji. Bratowej Dorocie w r. 1479 stawiał poręczycieli nato, iż nie będzie niepokoić jej i jej dzieci (P. 855 k. 84). Piotra Nowomiejskiego w r. 1481 godzili arbitrzy z jego owdowiałą bratową Dorotą "Mikołajką" M-ą (Py. 16 k. 47). Umarł między r. 1483 a 1486 (P. 1386 k. 181; Py. 168 k. 16). Jego pierwszą żoną była w r. 1465 Magdalena (Py. 14 k. 40v). Drugiej żonie Konstancji w r. 1470 oprawił posag 400 grz. i 500 grz. wiana na Chociczy w p. pyzdr., Boguszynie w p. kośc. jak też na częściach w Nowymmieście w p. pyzdr. (P. 1385 k. 89v). Konstancja ta w r. 1486 winna była zwrócić pewnych kmieci bratowej Dorocie Miłajowej (Py. 168 k. 16). Z pierwszego małżeństwa syn Adam i córka Elżbieta. Córka Jadwiga zapewne pochodziła z drugiej żony. Adam i Elżbieta, nieletni, stojąc z opiekunami, stryjem Mikołajem Miłajem i wujem Piotrem z Wrześni, w r. 1470 otrzymali od ks. Jakuba Kota z Dębna, dziekana gnieźnieńskiego, w Nowymmieście z zamkiem i wsiami Dąbrowa, Klęka, Chromiec, Komorze, Pogwozdowo z żeglugą w Laskówce te części, które zmarła ich matka dała mu w zamian za jego dobra Biechowo, Złotniki, Ossowo, Grzymisławice, Szczodrzejewo, Korzkwy. Oni za to zwrócili mu te jego dobra, wśród których wymieniono jeszcze i Sabaszczewko (P. 1385 k. 74v, 75v). Adam z Nowegomiasta w r. 1486 skwitowany został przez rodzoną siostrę Jadwigę z jej majątku rodzicielskiego w Nowymmieście i wsiach przyległych oraz z Mszyczyna i połowy Stęgoszyc (Py. 168 k 20). Jadwiga Nowomiejska potem, w r. 1510 była żoną Hieronima Rozdrażewskiego. Wniosła dobra nowomiejskie Rozdrażewskim, co dowodzi bezpotomności jej brata Adama.

3) Marcin z Miłosławia, syn Mikołaja Miłaja, występował w r. 1443 obok braci z okazji pozwu przeciwko braciom z Płaczkowa i przeciwko Janowi Dębickiemu z Piątkowa (Py. 10 k. 54v, 55), wtedy niedzielny z braćmi, współdziedzic w Miłosławiu (Py. 14 k. 187). Od brata Piotra dostał w r. 1453 zobowiązanie wypłaty 30 grz. w zamian za część siedliska w Miłosławiu, które miałoby mu przypaść z działów braterskich po śmierci ojca (P. 852 II k. 65). Zob. tablicę.

@tablica: Miłosławscy h. Doliwa

>Miłosławscy, Miełosławscy, różni. Bieniak z Miłosławic (w pow. pozn.?) na wsi Jabłonowo w p. pozn. w r. 1450 oprawił posag 100 zł. żonie Małgorzacie (P. 1381 k 116). Marek z Miłosławic, mąż Elżbiety, która wraz z siostrami i siostrzenicą swą bliższość w Obłaczkowie p. pyzdr., spadła po bracie Andrzeju z Obłaczkowa i po ciotce rodzonej Dorocie, żonie Wojciecha z Obłaczkowa, sprzedała w r. 1482 za 50 grz. Barbarze, wdowie po Wojciechu z Podolina (P. 1386 k. 169v). N. "Milesławski", mąż Anny, za którą Święch z Morawek w r. 1489 ręczył Wojciechowi Morawskiemu, iż uwolni części w Morawkach sprzedane za 30 grz. (I. Kal. 3 k. 540). Stanisław, mąż Agnieszki Raszewskiej, córki Feliksa, w r. 1598 (P. 968 k. 134). Już t. r. mowa o Stanisławie jako o zmarłym, kiedy owdowiała Agnieszka, ze wsi Wrocławice na Śląsku, współspadkobierczyni rodzonego brata Jana, kwitowała Stanisława Siewierskiego ze swej części sumy 770 złp. (P. 968 k. 284v). Była w r. 1603 współdziedziczką obok siostry swej, panny Elżbiety, części w Raszewach (P. 973 k. 225v). Żyła jeszcze w r. 1504 (Kośc. 284 k. 1). Dorota z Miłosławia, w r. 1608 żona Joachima Stoleckiego.

>Miłostowscy, Miełostowscy, z Miłostowa w pow. pozn. Piotr M., w r. 1465 stryj Anny, żony Dobiesława Wrzesieńskiego, sędziego ziemskiego kaliskiego (P. 1383 k. 228v). Jan M., w r. 1532 mąż Małgorzaty Włościborskiej, córki Jana, wraz z którą od sióstr jej wziął wtedy części dworu we Włościborzu, spadłą po ich zmarłym bracie Stanisławie Włościborskim, dając w zamian cały dwór stary, w którym rezydował był ich ojciec (N. 213 k. 14). Umarł Jan między r. 1541 a 1545 (ib. k. 87v, 103v). Wdowa umarła między r. 1553 a 1580 (ib. k. 177v, 158 k. 232). Potomstwo tej pary zwane było Włościborskiemi cz. Miłostowskiemi. Zob. Włościborscy.

Ks. Tomasz M. (nie wiem czy szlachcic), kanonik szamotulski, altarysta Sw. Krzyża, zmarł 1712.28/I. r. (LM Szamotuły).

>Miłoszewscy h. Kościesza wyszli z Wielkiego Miłoszewca w ziemi ciechanowskiej. Stanisław, syn Jakuba, pisarz mennicy wileńskiej w r. 1563, łowczy bełski 1566 r., sekretarz królewski 1568 (I. Kal. 34 s. 1227), starosta jaswoński, tę ekonomię Jaswojnie w starostwie żmudzkim dostał w r. 1571 (P. S. B.). Był mężem Anny Chwalczewskiej, córki Stanisława (I. R. Z. Kal. 4 k. 753), za którą w r. 1568 z rąk jej "stryja" Bartłomieja Suchorzewskiego, podkomorzego kaliskiego, odebrał legowane przez zmarłego ojca złoto, srebro i klejnoty, wartości 3.000 zł. i zobowiązał się dać na to oprawę na połowie dóbr (I. Kal. 134 s. 1227). Oprawę zapisał w r. 1570, ale na sumę większą, bo doszło jeszcze 1.750 zł., on zaś "z miłości mężowskiej" dodał 500 zł. (R. Kal. 3 k. 217) Od Jana Żernickiego w r. 1575 odkupił za 10.000 zł. części miasta Raszków oraz wsie: Raszkówek, Rąbczyno, Jelitowo oraz pustki, Wiewiórczyno i Sijakowo w p. kal. (ib. 4 k. 262). Od tegoż Żernickiego w r. 1576 lub nieco przed tą datą nabył kamienicę w rynku Kalisza (I. Kal. 44 s. 159). Zarówno Raszków jak i tę kamienicę Żernicki dostał był w wyniku ugody zawartej z Anną z Chwalczewskich M-ą (ib. 36 s. 1029). Stanisław dla Raszkowa uzyskał 1578.10/XII. r. przywilej królewski na dwa jarnarki w roku (M. K. 118 k. 294v, 295). Od Jakuba Rąbczyńskiego w r. 1583 nabył część w Rąbczynie z częścią w pustym Szyjakowie (I. i D. Z. Kal. 6 k. 604). Stanisław umarł w r. 1589, przed 18/XI. (P. S. B.). Wdowa już w r. 1594 była 2-o v. żoną Jana Domaniewskiego, stolnika bełskiego (R. Kal. 2 k. 428v). T. r. od Jana Rąbczyńskiego kupiła za 600 złp. części w Rąbczynie i w pustce Szyjakowo (ib. 6 k. 798), żyła jeszcze w r. 1596 (I. Kal. 63 k. 164). Spośród licznych synów Stanisława znam: Jerzego, Andrzeja, Stanisława, Krzysztofa i Zygmunta. Miała być i córka Krystyna (P. S. B.), co mogłoby się potwierdzać, istniała bowiem Krystyna z M-ch, żona Mikołaja Domaniewskiego, cześnika łęczyckiego, który, jak to zobaczymy niżej, kupił od Krzysztofa M-go, więc chyba szwagra, dobra raszkowskie.

1. Jerzy, syn Stanisława i Chwalczewskiej, występował w r. 1614 jako stryj i opiekun Marianny, córki Andrzeja (Py. 137 k. 266), zaś w latach 1620-1623 jako współspadkobierca tego Andrzeja (P. 140 k. 28; R. Kal. 10 k. 130v). Nie żył już w r. 1650, kiedy jako współspadkobiercy Andrzeja występowali synowie jego: Samuel, Piotr, Jan, Gabriel i Jerzy (Z. T. P. 30 s. 593). Dalsze losy tych synów Jerzego M-go nie są mi znane.

2. Andrzej, syn Stanisława i Chwalczewskiej, w r. 1600 od Wiktoryna Kotlińskiego, rodzącego się z Małgorzaty Chwalczewskiej, kupił za 700 zł. części Skrzebowa, Ociążka i Jelitowa w p. kal. (R. Kal. 7 k. 549v). Dokonał w r. 1602 z bratem Zygmuntem podziału miedzy nich Raszkowa, Raszkówka i Ociążka (I. Kal. 68 s. 856). T. r. od Mikołaja Mycielskiego otrzymał zobowiązanie sprzedania domu w Poznaniu przy ulicy Wrocławskiej (ib. s. 928). Wraz z żoną Elżbietą Komorską cz. Jarocką, córką Macieja i Anny z Racędowskich, winni byli w r. 1603 Janowi Mieszkowskiemu 710 zł. (Py. 131 k. 353v, 134 k. 22v). Andrzej od Jadwigi z Komorskich Stanisławowej Potworowskiej w r. 1603 uzyskał zobowiązanie sprzedania za 9.100 zł. części miasta Jarocina i wsi Ciświcy oraz wsi pustej Bogusławki (Py. 131 k. 359v), zrealizowane w r. 1604 (I. i D. Z. Kal. 28 k. 120). Żonie swej w r. 1603 oprawił posag 500 zł. (R. Kal. 7 k. 612v). Pogrzybowo i Rąbczyno oraz części w Jelitowie i w pustkach Wiewiórczyno i Rzązno(?) t. r. sprzedał za 9.600 zł. Franciszkowi Mroczkowskiemu (R. Kal. 7 k. 616). Od żony w r. 1605 kupił za 8.000 zł. części jej w mieście Jarocinie i we wsiach Ciświcy i Bogusławiu (P. 1405 k 421v), ona zaś t. r. skasowała swoją dotychczasową oprawę (P. 976 k. 199). Wzajemne dożywocie małżonkowie spisali w r. 1610 (P. 1407 k. 7v). Oboje w r. 1612 sprzedali wyderkafem części w mieście Jarocinie za 2.000 zł. Andrzejowi Morkowskiemu (P. 1408 k. 284). Umarł w r. 1613 lub 1614 (P. 146 k. 833; Py. 137 k. 202). Elżbieta była już w r. 1616 2-o v. żoną Krzysztofa Ramułta (I. Kal. 82 s. 1675). Jej trzecim mężem był w r. 1620 Stanisław Włoszynowski (Py. 140 k. 28), po którym wdową była w r. 1623, a trzymała jeszcze wtedy i dożywocie po pierwszym mężu w częściach Jarocina (P. 152 k. 140). Jeszcze t. r. wyszła 4-o v. za Mikołaja Zarembę (ib. k. 327v), a w r. 1630 była 5-o v. żoną Andrzeja Rosnowskiego (P. 1023 k. 1369). Andrzej i Elżbieta mieli córkę Mariannę, która w r. 1614 występowała w towarzystwie matki i stryjów-opiekunów, Stanisław i Jerzego M-ch (Py. 137 k. 266) Skoro w r. 1620 własnie ci dwaj stryjowie nazwani spadkobiercami brata Andrzeja (Py. 140 k. 28), wydaje się oczywistym, że ta Anna wtedy już nie żyła.

3. Stanisław, syn Stanisława i Chwalczewskiej, wieś Skrzebową w p. kal. w r. 1604 zastawił za 3.000 zł. Mikołajowi Chwalibogowskiemu (I. Kal. 70 k. 199), zaś sam t. r. wziął zastawem za 1.400 zł. od Jana Droszewskiego cz. Gniazdowskiego Miedzianowo, Poniatowo oraz części Gałęzek Wielkich i Małych w p. kal. (ib. k. 22v). T. r. był oskarżony o zabójstwo Stanisława Przespolewskiego (ib. k. 127). W r. 1620 również obwiniony o zabójstwo, dokonane przy współudziale syna Gabriela, na osobie Piotra Jemiołowskiego. Oskarżali go o to bracia zabitego, Marcin i Walenty Jemiołowscy (Py. 140 k. 233, 233v). Obok brata Jerzego był w r. 1620 współspadkobiercą brata Andrzeja (Py. 140 k. 28) i w tym charakterze w imieniu własnym i Jerzego połowę miasta Jarocina i wsi Ciświca i Bogusław, poskupowane przez zmarłego Andrzeja od sióstr Komorskich, więc od Jadwigi zamężnej Potworowskiej i Elżbiety swojej żony, sprzedał w r. 1623 za 16.000 złp. Mikołajowi Domaniewskiemu, cześnikowi łęczyckiemu (R. Kal. 10 k. 130v). Już nie żył w r. 1631 (I. Kal. 97a s. 795). Żoną Stanisława była w r. 1604 Dorota Biegańska (I. Kal. 70 k. 198, 201), rodząca się z Laskowskiej (Korytk.). Synowie, Gabriel i Czesław. Córka Anna, o której w r. 1632 mówi się, że ojciec wyznaczył jej 3.000 zł. posagu. Była jeszcze jedna córka, nieznana z imienia, wtedy już nie żyjąca (R. Kal. 11 k. 390). Anna była w r. 1636 żoną Świętosława Porczyńskiego, burgrabiego grodzkiego sieradzkiego.

1) Gabriel (Gabriel Gracjan), syn Stanisława i Biegańskiej, kanonik kruświcki w r. 1631 (I. Kal. 97a s. 795), sekretarz królewski, kanonik gnieźnieński fundi Wiewiorowo, instalowany 1643.11/VI. r., prałat domowy prymasa Łubieńskiego, kanonik włocławski w r. 1650 (Z. T. P. 30 s. 593), obrany 1650.27/III. r. koadiutorem z prawem następstwa Marcina Starczewskiego, opata trzemeszeńskiego, po jego zaś śmierci obrany opatem 1654.16/VIII. r., dopiero wtedy przyjął profesję i 3/IX. r. został instalowany na opactwie (Kortytk.). Jak już widzieliśmy, obwiniony w r. 1620 o udział w zabójstwie Piotra Jemiłowskiego. Ponieważ dobra wzięte przez niego i brata po ojcu były przez tego ojca poważnie obciążone długami, wspólnie z tym bratem w r. 1632 sprzedali wieś Skrzebową w p. kal. za 26.000 zł. Maciejowi Jaskólskiemu (R. Kal. 11 k. 390). Siostra Anna, zamężna Porczyńska, miała tam zabezpieczony przez ojca i braci posag 4.500 zł., więc ten zapis scedowała wtedy nabywcy Skrzebowej (I. Kal. 102 s. 709). Po śmierci brata Czesława nabyte odeń w r. 1651 drogą cesji prawa do sumy zastawnej 7.000 zł., którą mu w grodzie krakowskim na wsiach Biesiekierz Wielki i Mały zapisał był Mikołaj Ferdynand Koryciński, kasztelan biecki, cedował w r. 1654 Sewerynowi Bielickiemu, cześnikowi inowrocławskiemu (G. 82 k. 994v). Jako opiekun dzieci tego Czesława ustanowił wtedy ich opiekunami, tego Bielickiego i ks. Stanisława Domaszewskiego, sufragana włocławskiego (ib. k. 995v). Umarł w Trzemesznie 1662.15/II. r. i tam pochowany (Korytk.).

2) Czesław (Czesław Kazimierz), syn Stanisława i Biegańskiej, ur. w r. 1610, bowiem w r. 1632 mówi się, iż wkroczył w 23-ci rok życia (R. Kal. 11 k 390), sekretarz królewski w r. 1641 (I. Kal. 107a, s. 390, 393), u schyłku życia miecznik łęczycki. Kwitował w r. 1641 Macieja Jaskólskiego z prowizji od sumy 4.000 zł., zapisanej na Skrzebowej (ib.). Jak już widzieliśmy, trzymał zastawem w sumie 7.000 zł. od Mikołaja Ferdynanda Korycińskiego, kasztelana bieckiego, Biesiekierz Wielki i Mały w p. łęczyckim. Umarł między r. 1651 a 1654 (G. 82 k. 994v). Jego żoną była Katarzyna ze Smuszewa(!) Czartoryska, już nie żyjąca w r. 1654 (G. 82 k. 995v). Czartoryscy h. Starykoń, wiodący się z Czartoryi w pow. żydaczowskim, pisali się "z Siemuszowej" (Bon.) i z nich to niewątpliwie pochodziła Katarzyna. Porodzone z niej dzieci: Ludwik, Stanisław, Anna, Teresa, w r. 1654 pozostawały pod opieką stryja, ks. Gabriela (G. 82 k. 995v). Dalszych ich losów nie znam.

4. Krzysztof, syn Stanisława i Chwalczewskiej, w r. 1602 z bratem Zygmuntem dokonał podziału miasteczka Raszkowa, wsi Raszkówka i Ociążka (I. Kal. 68 s. 856) i t. r. od Zygmunta za sumę 8.550 zł. brał w zastaw jego części w tych dobrach (ib. s. 1438). Całe miasto Raszków z przyległościami sprzedał w r. 1608 za 30.000 złp. Mikołajowi Domaniewskiemu, cześnikowi łęczyckiemu (R. Kal. 1 k. 324), jak się zdaje, mężowi swej siostry.

5. Zygmunt, syn Stanisława i Chwalczewskiej, ur. około r. 1584, miał mieć bowiem 18 lat w r. 1602, kiedy należące mu się z działów z bratem części w mieście Raszkowie i wsi Raszkówku zastawił za 8.550 złp. temu bratu (I. Kal. 68 s. 1438). Wieś Ociążek w p. kal. sprzedał w r. 1604 za 2.300 złp. Janowi Pacynowskiemu (I. i D. Z. Kal. 28 k. 118). Nie żył już chyba w r. 1608, kiedy brat miał do swej dyspozycji cały Raszków z przyległościami (zob. wyżej). Zob. tablicę.

@tablica: Miłoszewscy h. Kościesza

Mikołaj, burgrabia rawski, pozwany w r. 1671 przez Jana Łochowskiego o zamardowanie brata jego, Wawrzyńca Łochowskiego (Z. T. P. 31 s. 1984). Paweł, syn zmarłego Bartłomieja z powiatu ciechanowskiego, w r. 1676 kwitował radę miasta Czerniejewa, poddanych Gnińskiego, wojewody chełmińskiego (G. 85 k. 295). Bardscy, matka z synami, oraz Paweł M. w r. 1678 skwitowani przez Wojciecha Zdzychowskiego ze sprawy sądowej o zabójstwo jego poddanego z Nekli (G. 96 k. 86v). Anna Konstancja M-a, w r. 1684 żona Walentego Szymona Kołudzkiego, podkomorzego inowrocławskiego. Spadkobierczyniami jej były w r. 1693 Teresa, żona Aleksandra Sokołowskiego, oraz Anna, Marcjanna i Teresa, panny, córki zmarłego Wojciecha (Albrachta) Stanisława M-go, poborcy wojew. łęczyckiego, i Zofii Sułkowskiej (Sulikowskiej?), teraz 2-o v. żony Michała Krąkowskiego (Z. T. P. 39 k. 442; I. Kon. 69 k. 211). Te córki Albrachta dziedziczyły po Annie Konstancji jako po swej rodzonej ciotce, była więc niewątpliwie siostrą Albrachta Stanisława. Wspomniana wyżej Teresa, zamężna Sokołowska, to zapewne siostra Anny Konstancji i Albrachta Stanisława. Z córek tego Wojciecha Stanisława, Teresa, w r. 1702 2-o v. żona Stanisława Poleskiego, pozywała w r. 1713 współspadkobierców ciotki (P. 1290 k. 399), umarła po r. 1752. Anna, w latach 1702-1711 była żoną Andrzeja Szołajskiego, komornika granicznego łęczyckiego. Marianna, w r. 1702 jeszcze panna (I. Kal. 196/198 k. 159v), była potem żoną 1-o v. Antoniego Dąbrowskiego i 2-o v. w r. 1711 Jana Szołajskiego. Zarówno Anna jak i Marianna żyły jeszcze w r. 1723.

Jan, w r. 1691 mąż Doroty Pruślińskiej, córki Stanisawa i Katarzyny z Radlickich (I. Kal. 149 s. 26). Walenty, syn Macieja, cześnika łęczyckiego, i Katarzyny z Mniewskich, w r. 1695 zawierał kontrakt z małżonkami Molskimi (I. Kal. 152 s. 79) i t. r., będąc dziedzicem Tarnówki i Wiesiołówki w wojew. łęczyckim, na połowie swych dóbr oprawił 10.000 zł. posagu żonie Helenie Molskiej, córce Adama, stolnika kaliskiego, i Elżbiety z Ważyńskich (ib. s. 475). Żyli jeszcze oboje w r. 1736, kiedy córka ich Agnieszka była żoną Ignacego Kwiatkowskiego (ib. 171/173 s. 54).

Teresa, żona Franciszka Zdanowskiego, oboje już nie żyli w r. 1750. Piotr i Anna z Kamieńskich, oboje już nie żyjący w r. 1752, rodzice Antoniego, dziedzica Modrzewia i połowy Węgrzynowic w pow. rawskim, wtedy męża Julianny Niemiera Gniazdowskiej, córki Antoniego i Katarzyny z Zakrzewskich (P. 1308 k. 20, 25v). Maciej i Marianna, rodzice Marianny, ur. w Łoniewie, ochrzcz. 1765.25/III. r., i Reginy, ur. tamże, ochrzcz. 1768.22/III. r. (LB Świerczyna). Jan zaślubił 1776.9/VIII. r. Apolonię Kraśnicką, wdowę 1-o v. po Marcinie Olszewskim (LC Św. Maria Magdal., Pozn.; Kośc. 334 k. 55). Oboje w r. 1783 cedowali sumę Walentemu Jarnowskiemu (G. 110 k. 6v). T. r. Apolonia owemu Walentemu Salezemu Starży Jarnowskiemu, rodzącemu się z Anny Kraśnickiej, zleciła sukcesję po sobie, jako "siostrzeńcowi i najbliższemu krewnemu z domu Kraśnickich", czuwającemu nad jej interesami (ib. k. 60). Umarła w r. 1787, pochowana 7/III. (LM Mączniki). Katarzyna, żona Jana Wolskiego, majora wojsk koronnych, nie żyjącego już w r. 1783.

Nie wiem, czy do tych samych można zaliczyć Barbarę Miełaszewską w r. 1665 wdowę po Janie Radzimskim, jak też "szl." Annę Miełaszewską, służącą Głoskowskiego z Sowiny, którą 1668.18/XI. r. poślubił w Sowinie "szl." Paweł Gajewski, sługa tegoż pana.

>Minaszewiczowie, Minaszowiczowie, czy szlachta? Anna "de Minaszowicze", żona "ur." Ignacego Fernicego (Fernicy), już nie żyjącego 1789.7/IX. r. (P. 1366 k. 400). "Ur." Mikołaj (Minaszewicz), chrzestny1790.24/III. r. (LB Borek).

>Minichowska, "ur." pani Anna z Czarnegolasu, chrzestna 1739.4/X. r. i 1749.9/VII. r. (LB Kotłów).

>Minikowski Jakub prawa swe do sukcesji po zmarłej bezpotomnie Barbarze z Gaszyńskich Gorzyńskiej scedował w r. 1764 Józefowi Brudzewskiemu (G. 108 k. 135v).

>Miniszewscy, Mieniszewscy h. Topór, z Mieniszewa, potem swanego Miniszewem w p. pyzdr., zrazu więc była w użyciu forma nazwiska Mienieszewski, potem, mniejwięcej od początków XVII wieku, poczęła przeważać forma Miniszewski i wnet stała się regułą.

Mieczek z Mieniszewa w r. 1402 (Py. 1 k. 46). Piotr z braćmi i siostrami w r. 1402 (G. 1 k. 14) Sobiesław cz. Sobek w r. 1412 (Py. 2 k. 103. 107v). Wojciech z Głowczyna, potem w r. 1439 rezydujący w Mieniszewie (I. Kal. 2 k. 123). Stachna, wdowa po Stanisławie z Mieniszewa, miała w r. 1444 termin z Markiem i Piotrem, braćmi rodzonymi, niedzielnymi z tejże wsi (ib. 3 k. 60v).

Bracia Marek i Piotr z Mieniszewa mieli w r. 1444 termin z Janem z Komorzy (Py. 10 k. 155v), zaś w r. 1447 z Markiem z Lgowa (Py. 12 k. 168). Obaj bracia w r. 1450 kupili od Jana z Zaborowa za 200 grz. jego ojcowiznę w Lubieni Mniejszej w p. kal. (P. 1381 k. 71). Marek nie żył już w r. 1456, kiedy to opiekun jego córki Doroty, jej dziadek Dziersław z Lutyni odbierał w jej imieniu trzy grzywny czynszu zapisanego jej przez stryja Piotra (Py. 11 k 155v). Ta Dorota była chyba jeszcze niezamężna w r. 1466 (Py. 14 k. 90). W r. 1467 już żona Bartosza Gizalskiego, zobowiązała się uiścić mężowi 200 grz. Działała wtedy w asystencji Jana z Kretkowa, nazwanego jej bratem stryjeczno-rodzonym (I. Kal. 1 k. 415) W r. 1470 występowała jako żona Bartłomieja niegdy Gizalskiego, któremu wniosła była część Mieniszewa. Wspomniany wyżej drugi z braci, Piotr, nie żył już w r. 1463, kiedy wobec wdowy po nim, Barbary, miała przysięgać Katarzyna, żona Macieja z Mieniszewa, zaś Barbara pozywała Marcina z Mieniszewa (ib. k. 195v. 196). Katarzyna z Mieniszewa uzyskała w r. 1463 termin przeciw tej Barbarze (ib. k. 224), która w r 1464 zeznała jej dług 15 grz. i wespół z synem Marcinem została przez Barbarę skwitowana z głowy jej męża (ib. k. 257). A więc Piotr został zamordowany, owa zaś matka z synem to oczywiście sprawcy tego zabójstwa. Barbara, żona Piotra, była córką Paszka Kadzeńskiego i Jadwigi, bowiem Jadwiga, wdowa po tym Paszku, w r. 1477 trzecią część swego posagu to jest 100 kop groszy oprawione jej przez męża na wsi Kadzeń w p. kośc. rezygnowała wieczyście swej rodzonej wnuczce Annie M-ej, żonie Wacława Kęszyckiego (P. 1386 k. 72). Synami Piotra i Barbary byli: Wojciech, o którym niżej, Maciej i Jakub. O Wojciechu ostatnią wzmiankę znam z r. 1466 (Py. 14 k. 90). Chyba umarł niedługo potem. Jakub, współdziedzic w Mieniszewie w r. 1468 obok brata Wojciecha i stryjecznej siostry Doroty (Py. 14 k. 159v), żył jeszcze w r. 1470 (I. Kal. w k. 113).

Wojciech, syn Piotra i Kadzeńskiej, wspólnie z rodzeństwem w r. 1465 wiódł sprawę z Katarzyną z Mieniszewa i jej synem Marcinem (I. Kal. 1 k. 324). Niedzielny z bratem Jakubem i siostrą stryjeczną Dorotą, w r. 1467 wraz z nimi toczył sprawę z Wincentym z Mieszkowa (Py. 14 k. 115). Jemu i Jakubowi w r. 1469 zapisywał dług 10 grz. Bartłomiej Gizaliski, mąż stryjeczny siostry, Doroty (I. Kal. 2 k. 115). Wojciech w r. 1474 kwitował Jana Jedleckiego z Jedlcy z posagu zabezpieczonego na tej wsi (ib. k. 305), przypadajacego mu po siostrze matki, Katarzynie Kadzeńskiej, zamężnej Jedleckiej. Bliższość swoją do spadku we wsi Kadzeń (Dziś Kadzyń) w p. kośc. po tej ciotce, po rodzony, wuju Macieju Kadzeńskim, wreszcie to, co miałoby mu przypaść po babce macierzystej, w r. 1477 rezygnował wieczyście swej siostrze Kęszyckiej, wyposażając ją w ten sposób ze swej połowy Mieniszewa (P. 1386 k. 72). Anna Kęszycka w r. 1478 został intromitowana zarówno do owej bliższości, jak i do trzeciej części posagu swej babki wynoszącego 100 kop gr. a oprawionego na Kadzeniu (Kośc. 227 k. 55, 55v). Wojciech od Doroty, żony Marcina Wolskiego, dziedzica w Wolicy Pustej, kupił za 20 grz. część tej wsi, skwitowany przez nią w r. 1478 (Py. 16 k. 18). Od ks. Wojciecha Suskiego, plebana w Szymanowicach, i od siostry jego Anny Ciemirowskiej w r. 1499 nabył wyderkafem za 20 grz. dwa łany roli osiadłej w Ciemirowi p. kal., które w r. 1502 za tyle samo sprzedał wyderkafem Janowi Jaworowi Cucharskiemu (P. 1389 k. 53; I. Kal. 5 k. 263). Za córką swą Katarzyną w r. 1499 zapisał jej mężowi, Wojciechowi ze Skrzypny, dwie grzywny czynszu od 20 grz sumy posagowej (I. Kal. 5 k. 76). Chyba żył jeszcze w r. 1520 (Py. 23 k. 53v), nie żył zaś w r. 1524 (P. 1393 k. 30), zamordowany przez Jana Łaskawskiego, dziedzica w Wielkim Lubieniu. Jego żoną była Dorota, której w r. 1478 na części w Mieniszewie oprawił 50 grz. posagu (P. 1386 k. 102). Synów miał dwóch, Jakuba i Piotra. Z córek, Katarzyna w r. 1499 żona Wojciecha ze Skrzypny Skrzypińskiego, wdowa w r. 1534. Barbara, w latach 1520-1524 żona Jana Sokolnickiego, nie żyjąca już w r. 1534. Zapewne też córką Wojciecha była "szlachetna i uczciwa" Marta M., wdowa po Mikołaju Strzłkowskim, która w r. 1538 kwitowała synów Piotra M-go ze swego posagu z Mieniszewa (Py. 171 k. 573).

I. Jakub, syn Wojciecha, pleban w Szymanowicach w r. 1515 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 37), altarysta w Pydrach 1521 r. (Py. 23 k. 38v). Swoją ojczystą część w Mieniszewie sprzedał w r. 1515 za 40 grz. bratu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 37). Od Jakuba Baturzyńskiego w r. 1521 kupił za 8 grz. dom w Pyzdrach (Py. 23 k. 38v). Wespół z bratankami otrzymał w r. 1532 od Jana Łaskawskiego, zabójcy brata i ojca owych bratanków, Piotra M-go, zapis 50 grz. długu jako główszczyzny (I. R. Z. Kal. 4 k. 145). Żył jeszcze w r. 1534 (Py. 171 k. 176).

II. Piotr, syn Wojciecha, od brata ks. Jakuba, jak już było wyżej, w r. 1515 nabył jego część w Mieniszewie. Od Elżbiety, żony Jana Czyrmińskiego t. r. kupił wyderkafem za 30 grz. część w Wielkiej Lubieni (I. i D. Z. Kal. 2 k. 38v). Od Pawła Lubieńskiego w r. 1526 kupił za 53 grz. część w tej wsi wraz z częścią młyna wodnego, które to dobra należały się Pawłowi z działów braterskich (Py. 23 k. 63), zaś w r. 1527 za 106 grz. kupił części tam od dwóch braci, Pawła i Macieja Lubieńskich (ib. k. 120). Jeszcze inne części w Lubieniu nabył w r. 1530 za 14 grz. od Łukasza Robakowskiego (ib. k. 167v). W r. 1531 dokonał pewnej wymiany z Janem Łaskawskim, dał mu mianowicie część folwarku w Lubieni z łąkami, a wziął odeń całą pustą wieś Żygówkę, z wyłączeniem pewnej łąki i postwiska (Py. 23 k. 91). Z tytułu tej transakcji wynikły zatargi i Piotr został przez Łaskawskiego zamordowany. Już widzieliśmy, że brat Piotra wraz z jego majstarsdzym synem a też w imieniu jego synów nieletnich skwitował w r. 1532 zabójcę z główszczyzny (Py. 171 k. 37v). Pierwszą żoną Piotra była Anna Zbirska (Zbierska), córka Mikołaja zwanego Czarnucha, której w r. 1518 na połowie części w Lubieni oprawił 90 grz. posagu (P. 1392 k. 245v). Jej brat Jan Zbirski Czarnucha w imieniu jej i innej jeszcze siostry macierzystą ich część Złotnik w p. kal. w r. 1523 sprzedał wyderkafem za 100 grz. Zygmuntowi Złotnickiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 81; I. R. Z. Kal. 3 k. 648). Drugą jego żoną była Zofia Twardowska, której w r. 1526 na połowie swej połowy w Miniszewie oprawił 50 grz. posagu (P. 1393 k. 120v). Będąc już wdową, w r. 1534 skwitowała swego szwagra ks. Jakuba M-go oraz swych pasierbów i synów ze swej oprawy na połowie części we wsiach Miniszewo, Lubień Wielka i pustka Żygówki, oraz z 50 grz. posagu i tyluż wiana (I. R. Z. Kal. 4 k. 603). Z pierwszej żony synowie, Kasper i Andrzej, z drugiej, Sebastian i Marcin. Z córek, Anna urodzona ze Zbierskiej. Katarzyna chyba z Twardowskiej. Anna wyszła krótko po 1535.11/VII. r. wyszła za Łukasza Nieniewskiego, zaś 2-o v. w latach 1547-1567 była żoną Andrzeja Sarnowskiego zw. Niedźwiadek. Katarzyna, w latach 1550-1559 żona Tyburcego Krowickiego, wdowa w latach 1562-1584, nie żyła już w r. 1596.

1. Kasper, syn Piotra i Zbirskiej, jeszcze chyba nieletni w r. 1532 (Py. 171 k. 37v), t. r. współdziedzic w częściach wsi Lubień Wielka (I. R. Z. Kal. 4 k. 141). Część wsi Lubień Mniejsza, należną mu z przyszłego działu braterskiego, sprzedał w r. 1543 za 200 grz. Tyburcemu Lubieńskiemu (Py. 23 k. 168v), ale to od niego w r. 1546 odkupił, płacąc tyle samo (ib. k. 188). Z Maciejem Siedlemińskim w r. 1547 dokonał wymiany pewnych ról w Wiekszej Lubieni (Py. 172 k. 368). Części w Lubieni Mnijszej, należące mu się z działów z braćmi Andrzejem i Sebastianem, darował w r. 1549 swemu ciotecznemu bratu, Maciejowi Sokolnickiemu (P. 1395 k. 446v), ale w r. 1560 Sokolnicki zwrócił mu ów dar (Py. 31 k. 80v). Wraz z braćmi w r. 1550 skwitowany był przez siostrę Katarzynę zamężną Krowicką z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 12 s. 186). Dom w Pyzdrach, należący do niego i braci a odziedziczony po stryju ks. Jakubie, został 1553.9/IX. r. umowlniony przez króla od ciężarów i poborów królewskich i miejskich a poddany jurysdykcji ziemskiej (MRPSum. V 6287), co zostało ponowione 1555.10/VI. r. (ib. 7110). W wyniku przeprowadzonych w r. 1553 w Mieniszewie działów z braćmi, winien był wraz z bratem Sebastianem wypłacić 50 grz. siostrze Annie a wraz z bratem Andrzejem skwitował Sebastiana z posagu ich natki, Anny Zbirskiej, oprawionego na połowach Mieniszewa i Lubieni. Wtedy też młodsi bracia, Andrzej i Sebastian M-cy skwitowali go z opieki (Py. 174 k. 402v, 403). Siostrę Krowicką w r. 1572 skwitował ze 100 zł. (Py. 110 k. 301). Umarł między r. 1577 a 1579 (I. R. Z. Kon. 6 k. 250; Py. 116 k. 496v). Żoną Kaspra była Zofia Markowska, córka Piotra, której w r. 1551 dał zobowiązanie, iż po przeprowadzeniu działów z braćmi w dobrach rodzicielskich Mieniszewie, Lubieni Wielkiej i w pustce Żygówki p. kal. oprawi jej 450 złp. posagu (P. 891 k. 57). Zrobił to w r. 1553 (P. 894 k. 1069v. 1396 k. 142v). Synowie: Piotr, Jan i Maciej. Córka Anna, w r. 1577 żona Jana Kiełczewskiego.

1) Piotr, syn Kaspra i Markowskiej, wespół z pozostałymi braćmi w r. 1579 dom ich w Pyzdrach dał słudze ich "uczc." Stanisławowi (Py. 116 k. 496v). Zapisał w r. 1582 dług 300 zł. Andrzejowi Markowskiemu (Py. 119 k. 264). Wraz z bratem Janem w r. 1590 dziedzice we wsi Lubień Wielka (Kośc. 270 k. 275v), całe części ich tam i w pustce Żygówki, należące do Mieniszewa, wraz z cząstką gruntu w samym Mieniszewie w r. 1591 rezygnowali stryjowi Sebastianowi (R. Kal. 6 s. 568). Piotr od brata Jana otrzymał t. r. te części w Mieniszewie, które Janowi przypadły z działów (ib. s. 571), zaś w r. 1594 części w tej wsi kupił za 1.000 zł. od brata Macieja (ib. k. 852v). Połowę Mieniszewa, to jest te części, które sam odziedziczył po ojcu, i te, które ponabywał od braci, Jana i Macieja, w r. 1600 sprzedał za 4000 złp. Stanisławowi Markowskiemu (P. 1403 k. 490), od którego t. r. "z miłości krewniaczej" dostał zapis 400 złp. długu (P. 970 k. 189v). W r. 1614 wraz ze swym bratankiem Sebastianem, swoją owdowiałą bratową a jego stryjenką, Anną ze Zbierkowskich, wdową po Macieju M-im, kwitował z ruchomości pozostałych po jej mężu (P. 992 k. 780v). Żoną Piotra była Anna Głębocka, córka Sebastiana, z którą w r. 1591 spisał wzajemne dożywocie i oprawił jej na połowie części Mieniszewa 1.200 złp. posagu (R. Kal. 6 s. 570, 575). Tę oprawę skasowała ona w r. 1600 (P. 970 k. 182v), otrzymała t. r. od męża na taką samą sumę inną oprawę na połowie dóbr (P. 1403 k. 491v). Żyła jeszcze w r. 1603 (Py. 131 k. 277v).

2) Jan, syn Kaspra i Markowskiej, występował obok brata Piotra w r. 1579 przy sprzedaży domu w Pyzdrach i wraz z tym bratem, jak widzieliśmy, części wsi Lubień Wielka i pustki Żygówki w r. 1591 rezygnował stryjowi Sebastianowi (R. Kal. 6 s. 568), zaś przypadające sobie z działów części w Mieniszewie dał bratu Piotrowi (ib. s. 571). Umarł w r. 1595 lub 1596 (P. 138 k. 160, 963 k. 307v, 308). Ożenił się z Zofią Baturzyńską, córką Mikołaja i Doroty z Bardskich, wdową 1-o v. po Macieju Stęgowskim Paszku, która w r. 1593 kwitowała swego brata Jana Baturzyńskiego (P. 959 k. 1102). Od męża otrzymała ona w r. 1594 oprawę 2.000 złp. posagu (R. Kal. 2 k. 440). Będąc wdową, wyszła 3-o v. w r. 1597 za Stanisława Drogoszewskiego cz. Gniazdowskiego (Py. 128 k. 81v). W r. 1614 części wsi Liskowo i Wola w p. inowrocł. i we wsi Tupadły w p. bydg., odziedziczone po babce macierzystej Annie z Zagajewskich Janowej Bardskiej, sprzedała za 366 zł. Janowi Bardskiemu (P. 1409 k. 51). Oprawę uzyskaną w r. 1594 od drugiego męża scedowała w r. 1616 synowi Sebastianowi M-mu (P. 996 k. 167). Nie mam jednak pewności czy był to syn Jana z niej zrodzony, czy z jakiejś poprzedniej nieznanej mi żony Jana. Oprócz tego syna była córka, Anna, której w r. 1616 brat zapisał jako posag sumę 1.000 złp. (P. 996 k. 170v). W latach 1627-1657 była ona żoną Piotra z Jerzykowa Baranowskiego.

Sebastian, syn Jana, nieletni w r. 1597, pozostawał wtedy pod opieką stryjów, Piotra i Macieja M-ch (Py. 112 k. 112). W r. 1614 spadkobierca stryja Macieja (P. 992 k. 780v), żył jeszcze w r. 1620 (P. 1004 k. 1512). W r. 1622 wdowa w imieniu synów toczyła sprawę z Samuelem Zorzewskim o zabójstwo Sebastiana (I. i D. Z. Kal. 28 k. 395v). Tą wdową była Elżbieta Skąpska, córka Jana, już żona Sebastiana w r. 1619 (Py. 140 k. 84). W r. 1624, krótko po 8/VII., miała iść 2-o v. za Łukasza Gosławskiego, który dał już zobowiązanie oprawienia jej posagu (I. Kal. 90b s. 1885), ale to małżeństwo nie doszło do skutku i drugim jej mężem był w r. 1631 Mikołaj Woliński (I. Kal. 98a s. 954). Wdowa i po tym drugim mężu, żyła jeszcze w r. 1652 (ib. 118 s. 544). Synowie Sebastiana i Elżbiety, Andrzej i Jan. W imieniu Andrzeja w latach 1622-1636 działała matka (ib. 90b s. 2849, 102 s. 1685).

Jan, syn Sebastiana i Skąpskiej, jak i brat w latach 1622-1624 zastępowany w działaniach prawnych przez matkę. Żył jeszcze w r. 1652 i zapisywał wtedy dług 110 złp. Ludwikowi Wolińskiemu, synowi zmarłego Mikołaja (ib. 118 s. 589), więc zapewne swemu przyrodniemu bratu. Jak się zdaje, był z nim identyczny Jan, który w r. 1639 miał za żonę Barbarę Żabińską, córkę Stanisława i Elżbiety z Pomorzańskich (P. 164 k. 503v). Oboje żyli jeszcze w r. 1644 (P. 186 k. 62v).

3) Maciej, syn Kaspra i Markowskiej, w r. 1579 nieobecny (czy za granicą?) w chwili, kiedy bracia dokonywali darowizny domu w Pyzdrach (Py. 116 k. 496v). Stosownie do zobowiązania danego przez swych braci, części Lubieni Mniejszej i pustki Żygówki sprzedał w r. 1593 za 800 złp. stryjowi Sebastianowi (R. Kal. 6 k. 691). Skwitowany przez swych stryjecznych braci, Macieja i Kaspra, synów tego Sebastiana, z krzywd i bezprawi w r. 1593 (I. i D. Z. Kal. 28 k. 6v). Części po rodzicach w Mieniszewie, mające mu przypaść w działach, sprzedał w r. 1594 za 1.000 zł. bratu Piotrowi (R. Kal. 6 k. 852v). Od Marcina Zberkowskiego w r. 1609 nabył wyderkafem w r. 1609 za 3.000 złp. części wsi Prądno i Jagodno p. gnieźn. (P. 1406 k. 619). Nie żył już w r. 1614 (P. 992 k. 780v, 1409 k. 246v). Był bezpotomny, a spadek po nim brali brat Piotr i bratanek Sebastian. Jego żoną była Anna Zberkowska, córka Mikołaja i Katarzyny z Wydzierzewskich, której w r. 1610 swe części w dobrach Prądno, Jagodno i Glinka Pańska, odziedziczonych po wuju Melchiorze Wydzierzewskim, dała bratu Marcinowi Zberkowskiemu (G. 337 k. 308). Wspomniana wyżej transakcja o te dobra z r. 1609 między Marciejem M-im a Marcinem Zberkowskim pozwala przypuszczać, że już wtedy Anna była jego żoną. Będąc już wdową, w r. 1614 skasowała swą oprawę (P. 992 k. 780). T. r. od Zofii Mielżyńskiej, wdowy po Mikołaju Zbyszewskim, i od jej syna Stanisława Zbyszewskiego, nabyła wyderkafem za 2.916 zł. dobra Potrzonowo w p. pozn. (P. 1409 k. 246v). W r. 1616 była już 2-o v. żoną Wojciecha Modliszewskiego (P. 996 k. 357).

2. Andrzej, syn Piotra i Zbierskiej, wspomniany jako niedzielny z braćmi w r. 1532 (I. R. Z. Kal. 4 k. 141). współdziedzic w Mieniszewie 1534 r. (ib. k. 603), dokonał w r. 1553 działów z braćmi i skwitował z opieki brata Kaspra (Py. 174 k. 399v, 402v, 403). Otrzymał 1559.4/III. r. konsens królewski na wykupienie z rąk Mikołaja Przetockiego wójtostwa we wsi Krzywagóra w p. pyzdr. z prawem dożywocia (MRPSum. V 8637).

3. Sebastian, syn Piotra i Twardowskiej, małoletni, niedzielny z braćmi, współdziedzic w Mieniszewie i w Lubieni Wielkiej w latach 1532-1534 (I. R. Z. Kal. 4 k. 141, 145, 603). W r. 1553 kwitował z opieki brata Kaspra (Py. 174 k. 403). Swoją część domu w Pyzdrach uzyskaną z działu z braćmi, a odziedziczoną po stryju, ks. Jakubie, sprzedał w r. 1571 za 10 grz. Bartłomiejowi Bruczkowskiemu (Py. 31 k. 103v). Od Adama Oborskiego w r. 1580 kupił za 2.000 złp. części miasta i wsi Lutyni w p. kal., będące w zastawnej posesji małżonków Goreckich (R. Kal. 5 k. 144), a sprzedał te części w r. 1584 za 1.500 zł. Mikołajowi Kołudzkiemu (R. Kal. 5 k. 416v). Swemu przyszłemu zięciowi, Stanisławowi Turskiemu cz. Jaroszewskiemu, zapisał w r. 1587 w posagu za swą córką Małgorzatą 500 złp. posagu i 200 wyprawy (I. Kal. 54 s. 349). Części wsi Łęki Małe w r. 1591 dał synowi Kasprowi (R. Kal. 6 s. 442). Od swych bratanków, Piotra i Jana M-ch, otrzymał t. r. rezygnację części Lubieni Wielkiej i pustki Żygówek należącej do wsi Mieniszewo (ib. s. 568). Umarł między r. 1593 a 1601 (I. i D. Z. Kal. 28 k. 6v; R. Kal. 7 k. 428). Jego pierwszą żoną była Jadwiga Kołacka, córka Macieja, która w r. 1560 skwitowała swego brata Stanisława z dóbr rodzicielskich (P. 902 k. 355). T. r. na połowie swych dóbr we wsiach Lubień Wielka, Żygówki i Mieniszewo oprawił jej posag 300 zł. (P. 1396 k. 833). Wzajemne dożywocie małżonkowie spisywali w r. 1578 (R. Kal. 5 k. 2v). Drugą żoną Sebastiana była Jadwiga Skoraczewska, która w rt. 1584 skasowała swoją oprawę na części Lutyni, sprzedanej właśnie Kołudzkiemu (I. Kal. 50 s. 1311). Synowie to Maciej, urodzony napewno z pierwszej żony, i Kasper, chyba również z niej pochodzący. Z córek, Anna, w latach 1580-1595 żona Michała Kurcewskiego. Jadwiga, w r. 1583 wyszła za Marcina Karskiego, wdowa po nim w r. 1597, w latach 1602-1609 2-o v. żona Wojciecha Biskupskiego i znów wdowa w latach 1618-1639. Małgorzata wyszła w r. 1587, krótko po 3/VI., za Stanisława Turskiego. cz. Jaroszewskiego, wdowa w r. 1596, 2-o v. w latach 1602-1615 żona Andrzeja Biskupskiego. Zofia, w latach 1591-1616 żona Marcina Turskiego cz. Tomickiego. Wreszcie Agnieszka, w latach 1601-1622 żona Jana Kurcewskiego, wdowa w r. 1647.

1) Maciej, syn Sebastiana i Kołackiej, od Michała Kurcewskiego w r. 1588 kupił za 100 grz. płosę w Kurcewie, koło folwarku Macieja Kurcewskiego (Kośc. 347 k. 64). Od swego brata Kaspra kupił w r. 1600 części Miniszewa Wielkiego i Lubieni Małej oraz pustki Żygówek w p. kal. (R. Kal. 7 k. 303v). Zawierał w r. 1609 ugodę z Wojciechem Jemiołkowskim dziedzicem innych części Lubieni (I. i D. Z. Kal. 28 k. 176). Części w Lubieni Wielkiej w r. 1611 kupił za 3.000 złp. od Macieja Grabskiego (P. 1407 k. 519). Umarł między r. 1619 a 1622 (Py. 140 k. 64; I. Kal. 88a s. 251). Swej żonie Dorocie Bułakowskiej, córce Stanisława, w r. 1606, jeszcze przed ślubem, oprawił 1.500 zł. posagu na połowie części w Mieniszewie, Lubieni Wielkiej i w pustce Żygówkach (R. Kal. 1 k. 98v). Będąc już wdową, Dorota w r. 1622 w imieniu własnym oraz synów, Piotra i Pawła, scedowała wdowie po bracie męża, Kasprze M-im, sumę 200 złp., zapisaną mężowi przez tego Kaspra (I. Kal. 88a s. 870). Umarła między r, 1629 a 1633 (Py. 143 k. 248; R. Kal. 11 k. 490). Synowie, Piotr i Paweł. Córka Katarzyna, w latach 1636-1639 żona Stanisława Droszewskiego, wdowa w r. 1647.

(1) Piotr, syn Macieja i Bułakowskiej, nieletni w latach 1622-1629, współdziedzic Lubieni i pustki Żygówek (I. Kal. 88a s. 870; Py. 143 k. 248), część swoją i brata w Lubieni Mniejszej, to jest pół łana roli pustej, w r. 1633, stosownie do kontraktu zwartego przez matkę, sprzedał za 500 zł. Janowi Parczewskiemu (R. Kal. 11 k. 490). Części w Lubieni Większej, zarówno te, które dostały mu się po rodzicachm jak i te, które nabył od brata Pawła, sprzedał t. r. za 5.500 zł. Aaronowi Jemiałkowskiemu, (ib. k. 492v). Części w Mieniszewie i w pustce Żygówkach, wedle zobowiązania z r. 1639, nabył od tego brata za sumę 2.500 zł. (Py. 148 s. 277). Siostrze Drogoszewskiej t. r. zapisał 800 zł. długu (ib. s. 366). Części w Mieniszewie, te odziedziczone po ojcu i te nabyte od brata, w r. 1641 sprzedał za 7.000 zł. Wojciechowi Turskiemu cz. Jaroszewskiemu (R. Kal. 12 k. 269). Ze swych części w Zbiersku, to jest z 12 dymów, winien był płacić 12 zł. podwójnego podymnego uchwalonego 1652 r. w obozie beresteckim (Rel. Kal. 31a k. 257). Wspólnie z żoną w r. 1665 brał w zastaw od małżonkow Mroczkowskich części Gutowa (I. Kal. 126 s. 348). Tą jego żoną była Zofia Parczewska, córka Piotra, która w r. 1633 kwitowała ojca z 600 zł. na poczet 1.200 zł., zapisanych jej w posagu i wyprawie (ib. 99b s. 1247). Tego ojca skwitowała w r. 1636 z dóbr rodzicielskich (ib. 102 s. 1834), a, jak widzieliśmy, żyła jeszcze w r. 1665.

(2) Paweł, syn Macieja i Bułakowskiej, ur. około r. 1617, miał mieć bowiem w r. 1641 lat 24 (R. Kal. 12 k. 284v). Współdziedzic Lubieni (Py. 143 k. 239) i pustki Żygówek (ib. k. 248), części w Lubieni Wiekszej w r. 1633, lub przed tą datą, sprzedał bratu Piotrowi (R. Kal. 11 k. 429v). Skwitował w r. 1638 Aarona Jemiałkowskiego, nabywcę Lubieni Wiekszej, z prowizji od sum zabezpieczonych na tej wsi (I. Kal. 104b s. 1478). Zobowiązał się w r. 1633 sprzedać bratu za 2.500 zł. swe części w Mieniszewie i w pustce Żygówkach (Py. 148 s. 277), zaś w r. 1641, wedle układu z tym bratem, sprzedał je za 2.500 zł. Wojciechowi Turskiemu cz. Jaroszewskiemu (R. Kal. 12 k. 284v). Części w Lubieni Wiekszej, w myśl zobowiązania danego niegdyś przez brata Aaronowi Jemiałkowskiemu, w r. 1645 sprzedał za 2.750 zł. Mikołajowi Zdzarskiemu, obecnemu dziedzicowi owej wsi (ib. 14 k. 201).

2) Kasper, syn Sebastiana i zapewne Kołackiej, w r. 1591, jak widzieliśmy, otrzymał od ojca części wsi Łąki Małe w p. kal. (R. Kal. 6 s. 442). Wojciechowi Turskiemu cz. Jaroszewskiemu w r. 1596 dał zobowiązanie, iż stawi swą siostrę Małgorzatę zamężną Turską, by go skwitowała ze spraw sądowych (I. Kal. 63 k. 125). Innej swej siostrze, Jadwidze Karskiej, w r. 1597 zapisał dług 100 zł. (Py. 128 k. 306v), z czego został przez nią w r. 1604 skwitowany (I. Kal. 70 k. 564v). Części Miniszewa, Lubieni Większej i Mniejszej oraz pustek Żygówek w r. 1600 sprzedał za 4.560 zł. bratu Maciejowi (R. Kal. 7 k. 303v). W r. 1612 kupił za 5.100 zł. od Bartłomieja Kurcewskiego część Kurcewa, od jego brata Stanisława, dziełającego też w imieniu brata Jana, wieś Sadokrzyce, od Bartłomieja, Stanisława, jak też od ich bratanków, Stanisława i Mikołaja - Śliwniki oraz całe Kowalewko Małe. Te Śliwniki miał już w swej posesji, bowiem Stanisław Kurcewski cedował mu był nabyty od Pawła Baranowskiego wyderkaf 4.000 złp. na tej wsi (R. Kal. 8 k. 179). Do Kurcewa wtedy należała także wieś pusta Świętomirowo (I. Kal. 78 s. 1076). Od Stanisława Siewierskiego, starosty ostrzeszowskiego, i żony jego Zofii z Bojanowskich, trzymał zastawem w sumie 6.000 zł. wieś Smolice w p. pyzdr., a zastaw ten w r. 1612 scedował Elżbiecie Orzelskiej, kasztelanowej rogozińskiej (P. 988 k. 404). Praw swych do Kowalewa Mniejszego (Kowalewka) ustąpił był Piotrowi Koźmińskiemu, który w r. 1616 zwrócił mu je (R. Kal. 8 k. 547). Umarł między r. 1618 a 1622 (I. i D. Z. Kal. 28 k. 330; I. Kal. 88a s. 830). Ożenił się z Jadwigą Koźmińską, córką Jana, pisaną niekiedy "de Chlewy", która w r. 1612 skasowała daną jej przez męża uprzednio oprawę (I. Kal. 78 s. 1180), on zaś posag jej wynoszący 2.100 zł. oprawił teraz na połowie Śliwnik i Kowalewka (R. Kal. 8 k. 183v). W r. 1622, będąc już wdową, w imieniu własnym i synów, Aleksandra i Samuela, kwitowała swego brata Mikołaja Koźmińskiego (I. Kal. 88a s. 833). Żyła jeszcze w r. 1652 (Rel. Kal. 31a k. 261).

(1) Aleksander, syn Kaspra i Koźmińskiej, chyba w r. 1622 nieletni (I. Kal. 88a s. 833), w r. 1631 już pełnoletni (ib. 97a s. 527). Z Andrzejem Śliwnickim w r. 1632 dokonał wymiany części w Śliwnikach (R. Kal. 11 k. 380v). Części w tejże wsi kupił w r. 1633 za 2.600 zł. od Walentego i Andrzeja braci Klichowskich (ib. k. 453v). Kowalewko w r. 1634 sprzedał za 6.000 zł. Mikołajowi Koźmińskiemu (ib. k. 599), ale w r. 1638 odkupił od niego tę wieś z powrotem za 4.000 zł. (R. Kal. 12 k. 37). Części w Śliwnikach, nabyte od Andrzeja Klichowskiego, zastawił w r. 1636 za 1.000 zł. małżonkom Pawłowskim (I. Kal. 102 s. 672). Od Samuela Śliwnickiego w r. 1638 kupił za 6.000 zł. części Śliwnik (R. Kal. 122 k. 35v), zaś od Andrzeja Śliwnickiego t. r. również części w tej wsi za 6.000 zł. (Rel. i J. Z. Kal. 1c k. 394v). Od Piotra Parczewskiego trzymał zastawem Parczewo, którą to wieś w r. 1649 wydzierżawił temuż Parczewskiemu w sumie 4.000 zł. (I. Kal. 115 s. 558). od Aleksandra Madalińskiego w r. 1649 wziął w zastaw za 4.400 zł. Bobrowniki w p. ostrzesz. (ib. s. 1140). Jakubowi Łykowskiemu w posagu za córką Małgorzatą zapisał 1649.18/XI. r., jeszcze przed ślubem, w posagu 3.000 zł. gotówką i 500 zł. w wyprawie (ib. s. 1877, 1879). Wraz z synami w r. 1661 kwitował się z małżonkami Łętkowskimi, wojskimi kaliskimi, z kontraktu dzierżawy miasta Koźminka i przyległych wsi (ib. 125 s. 567). Jako spadkobierca brata Samuela dał w r. 1665 plenipotencję synowi Janowi dla odebrania główszczyzny od Stefana Bojanowskiego, zabójcy tego brata (ib. 126 s. 151). Dziedzic Śliwnik w r. 1665 (ib. s. 430), umarł w r. 1669 lub 1670 (ib. 129 s. 1194; R. Kal. 15 k. 1051). Żoną jego była Katarzyna Madalińska, córka Jana Aleksandra. Aleksander M. w r. 1631 kwitował teścia z 4.000 zp. posagu za nią (I. Kal. 97a s. 601). Żyła jeszcze 1662.21/XII. r. (LB Skalmierzyce), nie żyła już w r. 1665 (I. Kal. 126 s. 430). Synowie Aleksandra i Madalińskiej: Sebastian, Jan, Zygmunt, Franciszek, Stanisław. O Zygmuncie znam jedną tylko wzmiankę z r. 1661 (ib. 125 s. 567). Z córek, Małgorzata (Marianna) wyszła w r. 1649, krótko po 8.XI., za Jakuba Łykowskiego, żyli chyba jeszcze oboje w r. 1681, ona już nie żyła w r. 1690. Dorota, ur. w Śliwnikach, ochrzcz. w r. 1645 (LB Skalmierzyce), o której nie mam dalszych wiadomości. Może umarła młodo? Jadwiga, w latach 1651-1676 żona Mikołaja Łochyńskiego z Czachór, oboje nie żyli już w r. 1685. Anna, w r. 1652 żona Andrzeja Biernackiego, 2-o v. w r. 1657 żona Tomasza Chlebowskiego, 3-o v. w r. 1695 Władysława Borzysławskiego, nie żyła już w r. 1699. Katarzyna zaślubiła w Śliwnikach wr. 1660 Andrzeja Jadamczewskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1669. Katarzyna wyszła w Śliwnikach 1665.7/I. za Wojciecha Ojrzanowskiego. Chyba córka Aleksandra była również panna Konstancja, występująca w r. 1663 jako chrzestna (LB Skalmierzyce).

a. Sebastian, syn Aleksandra i Madalińskiej, w r. 1660 w imieniu własnym i ojca protestował przeciwko niektórym byłym i obecnym urzędnikom grodu pyzdrskiego (Z. T. P. 30 s. 1939). Bezpotomny, nie żył już w r. 1661 (I. Kal. 125 s. 567).

b. Jan, syn Aleksandra i Madalińskiej, występował jako chrzestny 1661.12/VI. r. (LB Skalmierzyce), zapisywał w r. 1667 dług 3.000 zł. bratu Franciszkowi (Py. 153 s. 145). Opiekun w r. 1669 dzieci zmarłych rodziców Mikołaja Widawskiego i Zofii z Madalińskich (I. Kal. 129 s. 1194). Dziedzic Śliwnik i Kowalewka 1673 r. (ib. 133 s. 335). Zapisał w r. 1676 sumę 1.400 (1.500?) zł. Mikołajowi Łochyńskiemu, mężowi siostry Jadwigi (ib. 143 s. 329, 152 s. 183). Nie żył już 1677.21/II. r. (LB i LC Skalmierzyce; I. Kal. 138 s. 302). Jego żoną, zaślubioną przed r. 1669, była Marianna Charbicka, córka Stanisława i Katarzyny z Potockich. Owdowiawszy poszła 2-o v. w Śliwnikach 1677.21/II. r. za Jana Zygmunta Szołdrskiego i t. r. skasowała dożywocie na Śliwnikach i Kowalewku otrzymane od pierwszego męża (LC Skalmierzyce; I. Kal. 138 s. 302). Nie żyła już w r. 1684 (I. Kal. 142 k. 306). Jedyna córka Agnieszka, ochrzcz. 1669.29/I. r. (LB Skalmierzyce), spadkobierczyni po ojcu Śliwnik i Kowalewka (I. Kal. 138 s. 776), wyszła w Śliwnikach 1684.13/VII. r. za Andrzeja Nowowiejskiego i t. r. Śliwniki sprzedała za 8.507 zł. ojczymmowi Szołdrskiemu (ib. 142 k. 306). Umarła w r. 1684 lub 1685.

c. Franciszek, syn Aleksandra i Madalińskiej, ojciec w r. 1661 nie wiedział o nim, czy żyje (ib. 125 s. 567), wspomniany jednak w r. 1667 (Py. 153 s. 145), zaś w r. 1669 od Wojciecha i Stanisława braci Stoleckich kupił za 18.000 złp. wieś Przystań w p. kal. (R. Kal. 15 k. 67). Sprzedał tę wieś w r. 1683 za 25.000 zł. Stanisławowi Zajączkowi (I. Kal. 142 k. 125). Dwór w Kaliszu przy ulicy Najś. Marii Panny w r. 1690 sprzedał za 1.000 zł. Annie Mikołajewskiej, wdowie po Janie Kwiatkowskim (ib. 146 s. 114). T. r. skwitowany przez Bogumiłę z Łochyńskich Grochowicką (zapewne swoją siostrzenicę) z 433 zł. prowizji od sumy 3.000 zł., zapisanych jej i jej rodzeństwu (ib. 146 s. 159). Umarł między r. 1700 a 1719 (ib. 154 s. 165, 160 k. 651). Pierwszą żoną Franciszka była Helena Gorzyńska, wdowa 1-o v. po Andrzeju Krzyckim, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1670 (R. Kal. 15 k. 105). Drugą jego żoną była w r. 1696 Petronella Rogozińska, córka Wojciecha i Marianny ze Stawickich, która właśnie wtedy wraz z siostrą Marianną zamężną Rudnicką dostała od swej matki wieś Krowicę w p. kal., w cenie 20.000 złp. (I. Kal. 152 s. 217). Oboje małżonkowie M-cy sprzedali Krowicę w r. 1700 za 23.500 zł. Władysławowi Biernackiemu, miecznikowi wschowskiemu (ib. 154 s. 165). Nie żyła już w r. 1719 (ib. 160 k. 651) Synowie, Jan, urodzony z Gorzyńskiej i Andrzej z Rogozińskiej. Córki pochodziły z małżeństwa z Rogozińską. Więc Barbara, w r. 1726 żona Jana Niemojewskiego, oboje nie żyli już w r. 1770. Marianna, miezamężna w r. 1726 (P. 1205 k. 28), w r. 1730 żona Kazimierza Starzyńskiego. O synu Janie wiem tylko tyle, że w r. 1700 kwitował ojca z 1.000 zł. i zrezygnował z dóbr ojczystych i macierzystych (I. Kal. 154 s. 165). Występował w r. 1719 jako współspadkobierca stryja Stanisława (P. 1168 k. 14v).

Andrzej, syn Franciszka i Rogozińskiej, w r. 1734 podporucznik chorągwi Władysława Biernackiego (I. Kal. 171/173 s. 82), w r. 1719 zastawny posesor wsi Błocin (Błociny?) w p. sier., dziś nieznanej (ib. 160 k. 651). Od Joanny z Brzostowskich Leszczyńskiej w r. 1724 wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 13.000 zł. miasto Raszków z przyległymi wsiami (ib. 161 s. 183). Od Piotra Koźmińskiego, sędziego ziemskiego kaliskiego, w r. 1728 kupił za 30.500 zł. Gostyczynę w p. kal. (ib. 165 s. 190). Skwitowany w r. 1730 przez siostrę Starzyńską z 333 zł. (ib. 167 s. 178). Od Witalisa Węgierskiego w r. 1743 wziął w zastaw na rok za 22.000 złp. wieś Kotów w p. kal. (ib. 178/180 s. 426). Zastawnik dóbr Leziona w p. kal. 1752 r. (ib. 196/198 k. 200v, 204/205 k. 167). Nie żył już w r. 1763 (ib. 204/205 k. 167). Żona jego, Zofia Cywińska, córka Wojciecha i Heleny z Mroczkowskich, w r. 1719 otrzymała od męża oprawę 4.000 złp. (ib. 160 k. 651), a w r. 1729 oprawę 4.000 zł. (ib. 167 s. 92, tu nazwana córką Bartłomieja i Heleny Węgierskiej!). Już nie żyła w r. 1761 (P. 1331 k. 235v). Synowie: Maksymilian, zmarły bezpotomnie między r. 1761 a 1764 (I. Kal. 204/205 k. 106), Feliks i Stanisław. Z córek, Katarzyna, w latach 1737-1741 żona Franciszka Żelisławskiego, nie żyjąca już w r. 1770. Anna, wydana przed 1752.8/IX. r. za Józefa Kostro, żyła jeszcze w r. 1788. Ewa przez 1762.6/IV. r. wyszła za Piotra Wierzchlejskiego, umarła między r. 1770 a 1776.

a) Feliks (Felicjan), syn Andrzeja i Cywińskiej, podczaszy kaliski w r. 1769 (LB Wysocko), łowczy (kaliski?) 1772 r. (LB Skalmierzyce), podczaszy ostrzeszowski (kaliski?) u schyłku życia (I. Kal. 214/216 k. 155). Kwitował w r. 1763 Józefa Korytkowskiego, dziedzica Ossowca (ib. 204/205 k. 167). Dziedzic Wysocka Wielkiego w p. kal. 1766 r. (ib. 206/208 k. 28), na należącej do dóbr wysockich wsi Smardów t. r. zapisywał sumę 7.000 Franciszkowi Chociszewskiemu (ib. k. 113). Wysocko Wielkie w r. 1770 sprzedał Piotrowi Wierzchlejskiemu (ib. 209/213 k. 19), ale nadal przemieszkiwał tam i w przyległej wsi Westrza (LB Wysocko). Umarł nagle w Wysocku 1774.10/VII. r., pochowany w Kaliszu u Reformatów (LM Wysocko). Zaśłubił przed 1765.9/XII. r. Agnieszkę Duszyńską, córkę "opatrznych" Adriana, mieszczanina bydgoskiego, i Marianny Troszków (LB Wysocko; I. Kal. 206/208 k. 28). Umarła ona 1770.6/III. r. i spoczęła w Kaliszu u Reformatów (LM Wysocko). Małżeństwo to było bezdzietne i dziedziczył po Felicjanie jego brat Stanisław, po Agnieszce zaś mieszczanie bydgoscy: Bukowscy, Rychlińscy, Stanisławscy, Betkowscy (P. 1335 k. 65v).

b) Stanisław, syn Andrzeja i Cywińskiej, ur. około r. 1723, posesor Miedzianowa w r. 1761 (LC Droszew), od Teresy z Moszczeńskich, wdowy po Antonim Małachowskim, w r. 1761 kupił za 57.500 złp. Przysiekę w p. gnieźn. (P. 133 k. 235v). Po matce dziedzic Brodów 1770 r. (LC, LB Brody), w latach 1772-1773 nazywany posesorem Bródek (ib.). Jako spadkobierca brata Feliksa, w r. 1774 dziedzic Wysocka Wielkiego i Smardowa (I. Kal. 214/216 k. 155, 191). Przysiekę, wedle kontraktu z r. 1769, sprzedał w r. 1774 za 55.000 złp. Aleksandrowi Przyłuskiemu (P. 1346 k. 93v, 1351 k. 163). Od Jana Trzebińskiego 1783.18/VI. r. brał zastawem za 80.000 złp. dobra Koryta, a w r. 1786 kwitował z tej sumy Augustyna Gorzeńskiego, stolnika poznańskiego, ówczesnego dziedzica tej wsi (I. Kal. 226 k. 383). Od Franciszka Koźmińskiego za kontraktem z 1786.17/VI. r. kupił za 68.000 złp. dobra Będzieszyn w p. kal. (ib. k. 15, 380). Skwitowany w r. 1788 z sum spadkowych po bracie Feliksie przez siostrę Kostrową i jej męża (ib. 228 k. 172), jak też przez spadkobierców zmarłej siostry Żelisławskiej (iv. s. 176). Umarł nagle, mając 70 lat, 1793.23/IV. r., pochowany u Reformatów w Kaliszu (LM Szczury-Górzno). Ożenił się przed 1762.29/V. r. z Eleonorą z Ostenów (LB Sokolniki), córką Jana, chorążego chełmińskiego, i Ludwiki z Rydzyńskich, której w r. 1769, po sprzedaży Przysieki, zapisał sumę 17.250 złp. (P. 1346 k. 94v). Kwitował się z nią wzajemnie w r. 1774 (P. 1351 k. 157). Jej posag i wiano, 27.250 złp., oprawiony zrazu na Wysocku Wielkim, potem na dobrach Koryta, wrzeszcie przeniesiony na Będzieszyn, zabezpieczył mąż w r. 1786 (I. Kal. 226 k. 15, 383). T. r. Eleonora skwitowała męża z oprawy posagu 13.625 tynfów, którą to sumę odebrał on niegdyś z dóbr Górzno od zmarłego Augustyna Działyńskiego, wojewody kaliskiego (ib. k. 370). Umarła w Będzieszynie 1790.30/IX. r., pochowana u Reformatów w Kaliszu (LM Szczury-Górzno).

d. Stanisław, syn Aleksandra i Madalińskiej, dziedzic Żegocina w r. 1673 (I. Kal. 133 s. 335). T. r. od Stanisława Kębłowskiego kupił za 6.700 zł. części wsi Żbiki p. kal. (R. Kal. 15 k. 311). W r. 1680, dziedzic Żegocina, Psieni i Żbików, dawał zobowiązanie Władysławowi Korzbok Zawadzkiemu, dziedzicowi Marszewa i Pieruszyc (I. Kal. 140 k. 89). Od małżonków Kłosowskich dzierżawił wsie Łęg i Obory w p. kal., a wespół z żoną kwitował się z nimi z tej dzierżawy w r. 1681 (ib. k. 230). Jako jego plenipotent działał w r. 1681 siostrzeniec Józef Łykowski, rodzący się z Marianny M-ej (ib. k. 197). Żegocin oraz części Pieruszyc i Niniewa w p. kal. zastawił w r. 1685 za 32.000 złp. Wojciechowi Krąkowskiemu (P. 1110 XI k. 2). Na częściach w Żbikach zwanych Kłębowszczyzną w r. 1700 zapisał wyderkafem 1.000 zł. proboszczowi w Żegocinie i jego następcom (I. Kal. 154 s. 141). Bezpotomny, nie żył już w r. 1701 (Ws. 77 IV k. 17). Jego żoną była w r. 1680 Zofia Gałęska (I. Kal. 140 k. 42), córka Stanisława i Anny z Pawłowskich, która w r. 1682 poddanego z rodziną i inwentarzem ze swej dziedzicznej wsi Psienie dała Piotrowi Żelęckiemu, pisarzowi grodzkiemu kaliskiemu (Py. 155 k. 15v). Owdowiawszy poszła 2-o v. za Mikołaja Swinarskiego, któremu w r. 1701 krótko przed ślubem zapisała sumę 50.000 zł. (Ws. 77 IV k. 17).

(2) Samuel, syn Kaspra i Koźmińskiej, ur. około r. 1602, od Jana Skrzypińskiego w r. 1638 nabył zastawem za 4.400 zł. części wsi Kretkówo p. kal. (I. Kal. 104b s. 1328, 1332). Od Łukasza Jemiołkowskiego w r. 1642 kupił za 24.000 zł. wieś Żegocino oraz części Pieruszyc czyli Międzyborza, Nieniewa, Nieniewka w p. kal. (R. Kal. 12 k. 354). Z Żegocina, Pieruszyc i Nieniewa miał płacić, wedle powziętej w obozie pod Beresteczkiem uchwały, podymnego 48 zł. (Py. 151 s. 214). Całe Pieruszyce w r. 1653 sprzedał za 2.000 zł. Marcinowi Napruszewskiemu, burgrabiemu ziemskiemu kaliskiemu (R. Kal. 14 k. 349). Zamordowany w Żegocinie w r. 1659 przez Stefana Bojanowksiego, który przyjechał tam do kościoła na mszę. Miał lat 57 (Rel. Kal. 282 k. 987, 987v). Był bezpotomny, spadek po nim brał brat Aleksander (I. Kal. 126 s. 151). Żoną jego była w r. 1634 Anna Kolnicka z Nowegomiasta, wdowa 1-o v. po Andrzeju Szurkowskim (Py. 146 s. 681). Wieś Słupię, dziedziczną dzieci zmarłego Andrzeja Szurkowskiego a będącą w posesji obojga małżonków M-ch, ci w r. 1636 wydzierżawili Agnieszce Chartłupskiej, wdowie po Krzysztofie Krzyżanowskim (I. Kal. 102 s. 1172; P. 1419 k. 523v). Wzajemne dożywocie spisali w r. 1642 (Py. 63 k. 29v). Będąc już wdową, w r. 1659 dała zobowiązanie Wojciechowi Kierzyńskiemu, iż mu rezygnuje swoją część placu "Suchorzewskiego" w Kaliszu przy ulicy Wrocławskiej (Rel. i J. Z. Kal. 1c k. 94). Skasowała dożywocie, dane jej przez pierwszego męża, w r. 1661 (I. Kal. 125 s. 1307).

4. Marcin, syn Piotra i Twardowskiej, niedzielny z braćmi w r. 1532 (I. R. Z. Kal. 4 k. 141), jeszcze wtedy nieletni (ib. k. 1451), jak również i w r. 1534, współdziedzic w Mieniszewie, Lubieni Wielkiej i pustce Żygówkach (ib. k. 602). Żył jeszcze w r. 1550 (I. Kal. 12 s. 186). Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Miniszewscy h. Topór 1

@tablica: Miniszewscy h. Topór 2

Wojciech z Mieniszewa z żoną Jadwigą mieli w r. 1447 termin z Piotrem z tejże wsi (I. Kal. 4 k. 146v, 151, 154). W sprawie Mikołaja M-go toczonej ze Stanisławem, żoną Stanisława z Wielamowa zw. Pudło, zapadł dekret w r. 1466 (I. Kal. 1 k. 343). Jan M. z Borzenic w p. pyzdr. w r. 1467 na połowie tej wsi za sumę 24 grz. sprzedał wyderkafem dwie grzywny rocznego czynszu ks. Bartłomiejowi, altaryście nowego ołtarza w tamtejszym kościele (P. 1383 k. 245v). Czwartą część w tejże wsi wymienił w r. 1471 z Iwanem z Goliny, sędzią generalnym kaliskim, na siedemnastą część wsi Chlebowo i dopłatę 300 grz. (P. 1385 k. 108).

Paweł swoją część w Mieniszewie w r. 1474 zobowiazał sie rezygnować za 80 grz. Dorocie, żonie Jana z Mieniszewa (I. Kal. 2 k. 306). Pawłowi w r. 1478 ręczył na sumę 8 grz. Jan z Komorzy za Elżbietę z Klęki (Py. 15 k. 212). Jan M. świadczył w r. 1479 z herbu Topór, jako świadek z linii ojcowskiej ks. Piotrowi Rogaskiemu, proboszczowi koźmińskeemu, naganionemu w szlachectwie (Py. 167 k. 767). Katarzyna Kuczkowska, wdowa po Janie z Mieniszewa, wespół z siostrą, Dorotą, zakonnicą w Ołoboku, dziedziczki w Kuczkowie, kwitowały w r. 1493 z ojcowizny brata ich Marcina (I. Kal. 4 k. 191). Wojciech M., który w od 50 lat trzymał łan osiadły w Pustej Wolicy, skwitował w r. 1493 Andrzeja Chwałkowskiego z połowy sołectwa, z jednego łanu sołeckiego w tej wsi oraz z dwóch łanów pustych w Stramicach (Py. 15 k. 333). Wojciech M. działał w r. 1497 w imieniu Marcina z Pieruszyc (I. Kal. 4 k. 521). Wojciech na połowie swych części w Miniszewie w p. pyzdr. i w Przytułach w p. kon. w r. 1505 oprawił posag 50 grz. żonie Annie Smoszewskiej, córce Pawła i Katarzyny (Złotnickiej?), zaś ta Anna, otrzymawszy w darze od matki jej oprawę na Smoszewie w p. kal., sprzedała to wyderkafem za 100 grz. mężowi (I. i D. Z. Kal. 2 k. 4). Nie żyła już w r. 1517(?), kiedy owdowiały Wojciech wraz z synami, Markiem i Jerzym, godzony był przez arbitrów z synami i córkami zmarłej Anny Smoszewskiej (Kon. 4 k. 26v), czyżby tej samej, zrodzonych z jakiegoś poprzedniego jej małżeństwa? Wojciech z synem Markiem (może Jerzy już nie żył?) części w Smoszewie wraz z częściami dwóch młynów tamże w p. kal. sprzedał w r. 1532 za 40 grz. Wojciechowi, Walentynowi i Stanisławowi Smoszewskim (I. i D. Z. Kal. 2 k. 187v; I. R. Z. Kal. 4 k. 132). Marek od Jadwigi Pruskiej, żony Wojciecha Ciesielskiego, w r. 1546 kupił za 20 grz. połowę jej części we wsi Prusy p. kal. (I. i D. Z. Kal. 6 k. 406). Inną połowę części w Prusach w r. 1547 nabył za 50 grz. od Piotra Przybysławskiego (ib. k. 415). Od żony swej, Anny Pruskiej, uzyskał t. r. wieczystą donację części wsi Prusy Pośrednie i wsi Prusy Roszkowskie (ib. k. 428v) i zaraz na połowie części w tych wsiach oprawił swej żonie 200 zł. posagu (ib.). Drugą żoną Marka była Agnieszka Słaboszewska, córka Marcina, której brat jej Stanisław w r. 1553 zapisał w posagu 15 grz., mąż zaś zobowiązał sie tę sumę oprawić na domu, folwarku i inwentarzach w Prusach Pośrednich i w Prusach Roszkowie (I. Kal. 17 s. 308). Tej żonie w r. 1558 zlecił opiekę swych dóbr i dzieci, przydając do owej opieki obok innych też i Kaspra M-go (I. i D. Z. Kal. 6 k. 508). Ów Kasper - opiekun, zapewne identyczny z Kasprem, synem Piotra, o którym było wyżej. Wskazywałoby to na bliskie powiązania genealogiczne tych M-ch z M-imi, których dotyczą tablice 1 i 2. T. r. Agnieszka kwitowała swych rodzonych braci z dóbr po rodzicach we wsi Wilcza i w pustce Węgrzynowo (I. Kal. 23 s. 2230. Marek nie żył już w r. 1575, kiedy jego syn Jan (pochodzący z drugiej żony), dziedzic części w Prusach Pośrednich i Roszkowskich, całe swe części w tych wsiach sprzedał Andrzejowi hr. z Górki, kasztelanowi międzyrzeckiemu (R. Kal. 4 k. 241v). Był jeszcze wtedy nieletni i przy tej transakcji asystował Jakub M. "stryj" oraz Jan Słaboszewski, wuj. O tym Jakubie zob. tablicę 4. Jan w r. 1583 zawierał kontrakt z Noem i Danielem, braćmi Stybiczami (P. 940 k. 389). Maciejowi M-mu, synowi Kaspra, zapisał w r. 1595 dług 100 zł. (P. 964 k. 845v). Zob. tablicę 3.

@tablica: Miniszewscy h. Topór 3

Jan, nie żyjący już w r. 1518, kiedy trzej jego synowie, Wojciech, Tomasz i Feliks, bracia niedzielni, sprzedali stryjecznemu bratu Piotrowi swoją część w Mieniszewie (P. 1392 k. 245v). Ten Piotr to niewątpliwie Piotr, syn Wojciecha (zob. wyżej tablice 1-2), nie mam jednak watpliwiści, że to był rodzono-stryjeczny brat synów Jana, nie zaś dalszy ich krewny "po mieczu". Stąd więc tworzenie dla nich wspólnej konstrukcji genealogicznej nie zdaje się wskazane. Tyle tylko, iż mamy ślad bliskiego pokrewieństwa tych M-ch z tymi M-imi objętymi tablicami 1 i 2.

1. Wojciech, syn Jana, "stryj klejnotny" Małgorzaty Piątkowskiej żony Jana Gamrata, w r. 1514 (P. 24 k. 165). Dziedzic w Bronowie i Kotarbach p. kal., pozywał w r. 1529 Jana Bobrownickiego o dwa woły (I. i D. Z. Kal. 7 k. 409). Umarł między r. 1532 a 1542 (ib. 2 k. 197v, 6 k. 361v). Jego żoną była Anna Kotarbska, córka Jana Ubysza Kotarbskiego, której w r. 1529 na połowie swej części w Kotarbch oprawił 20 grz. posagu (ib. 2 k. 142). Od teścia w r. 1531 otrzymał zapis długu trzech i pół grzywien (I. R. Z. Kal. 4 k. 13). Owdowiawszy poszła 2-o v. za Stanisława Jankowskiego i w r. 1542 sprzedała wyderkafem temuż mężowi za 8 grz. połowę swych części w Kotarbach i Kurcewku (I. i D. Z. Kal. 6 k. 361v). Synowie: Jakub, Jan, Piotr i Mikołaj, niekiedy zwani też i Kotarbskimi. Z nich, Piotr wspomniany w latach 1555-1557 (ib. 7 k. 746; I. Kal. 22 k. 208).

1) Jakub, syn Wojciecha i Kotarbskiej, wespół z braćmi skwitowany w r. 1557 z 8 grz. przez Stanisława Kozubskiego (I. Kal. 22 k. 208). Zobowiązał się w r. 1558 pod zakładem 100 zł. części wsi Kotarby i pustki Kurcewo sprzedać bratu Janowi (ib. 23 s. 1299), czego dopełnił dopiero w r. 1578 za cenę 300 zł. (R. Kal. 5 k. 43v). Jak już widzieliśmy, w r. 1575 występował jako "stryj" Jana M-go, syna Marka (R. Kal. 4 k. 421a). Bezpotomny, nie żył już w r. 1582 (I. Kal. 48 s. 563).

2) Jan, syn Wojciecha i Kotarbskiej, wraz z braćmi Piotrem i Mikołajem winien był w r. 1555(?) płacić osiem skojców winy, bo on i oni nie stanęli z pozwu Stanisława Kozubskiego (I. i D. Z. Kal. 7 k. 746). Zapisał w r. 1559 dług 10 grz. wujowi rodzonemu Janowi Kotarbskiemu Węgrowi (I. Kal. 24 k. 82). Od brata Jakuba, jak widzieliśmy, w r. 1578 kupił za 300 zł. części wsi Kotarby i pustki Kurcewko (R. Kal. 5 k. 43v). Wespół z bratankami po bracie Mikołaju, wedle zobowiązania z r. 1584, w r. 1585 kupił za 100 złp. od Wawrzyńca Czekanowskiego części Kotarb i Kurcewka (I. Kal. 63 k. 374). Żonie swej Annie Kotarbskiej córce Wawrzyńca Kotarbskiego Perka, w r. 1561 oprawił 35 grz. posagu na połowach dwóch części w Kotarbach i Kurcewku (I. i D. Z. Kal. 6 k. 535). Anna, będąc już wdową, w r. 1596 skwitowała z tej oprawy synów swych, Piotra i Macieja (I. Kal. 63 k. 374). Ten drugi występował w latach 1596-1607 (ib. k. 244v; R. Kal. 1 k. 198v). Córki, Zofia i Jadwiga, w r. 1592 niezamężne, otrzymały wtedy od ojca zapis długu 60 grz. jako ich posagi (I. Kal. 59 s. 359).

Piotr, syn Jana i Kotarbskiej, części w Kotarbach i Kurcewku, odziedziczone po ojcu, w r. 1597 sprzedał za 150 zł. Wojciechowi Kotarbskiemu Perkowi (R. Kal. 7 k. 63v). Odziedziczone po babce Annie Kotarbskiej części w Kotarbach, zagarnięte przez małżonków Kurcewskich (o co toczył się proces w ziemstwie kaliskim i w Trybunale Koronnym), wespół z bratem Maciejem, w r. 1607 sprzedał za 40 złp. tymże małżonkom, Janowi i Elżbiecie Kurowskim (R. Kal. 78 1 k. 198v). Żył chyba jeszcze w r. 1612 (I. Kal. 78 s. 839). Ożenił się z Anną, córką Stanisława Gałęskiego Pabjanka, która na krótko przed ślubem, 1592.22/I. r. otrzymała od Doroty z Gałęskich Kotarbskiej zobowiązanie rezygnacji połowy łana w Gałązkach Wielkich (I. Kal. 59 s. 361). Ta Anna w r. 1596 skwitowała ze 100 zł. swego męża i jego brata Macieja (ib. 63 k. 376v). Żyła chyba jeszcze w r. 1612 (ib. 78 s. 839).

3) Mikołaj, syn Jana i Kotarbskiej, wspomniany w r. 1555(?) (I. i D. Z. Kal. k. 746). Jako brat i spadkobierca zmarłego Jakuba, w r. 15823 kwitował brata Jana (I. Kal. 48 s. 563). Swe dobra w pustce Kurcewko należące do Kotarb w r. 1584 zastawił za 5 grz. Janowi Mikołajewskiemu (ib. 50 s. 661). T. r. umarł (ib. s. 1396). Z żoną, Anną Gawłowską, w r. 1575 spisywał wzajemne dożywocie (R. Kal 4 k. 218). Była ona wdową 1-o v. po Piotrze Kurowskim cz. Pruskim. Mikołaj w r. 1583 na połowie swych części w Kotarbach i Kurcewku oprawił jej 30 grz. posagu (R. Kal. 5 k. 326v). Nie żyła już w r. 1592 (I. Kal. 59 s. 573). Synowie, Bartłomiej i Andrzej. Córka Małgorzata, żona "uczc." Pawła, faktora Katarzyny z Potulickich Rozdrażewskiej, kasztelanowej poznańskiej. W r. 1602 skwitowała ona z 10 złp. brata stryjeczno-rodzonego Piotra, z dóbr zaś rodzicielskich brata rodzonego Andrzeja (ib. 68 s. 1671).

(1) Bartłomiej, syn Mikołaja i Gawłowskiej, obok stryja Jana i brata Andrzeja w r. 1584 otrzymał od Wawrzyńca Czekanowskiego zobowiązanie wyderkafowej sprzedaży za 100 zł. części w Kotarbach i Kurcewku (ib. 50 s. 1396), co zostało dopełnione w r. 1585 (R. Kal. 5 k. 450v).

(2) Andrzej, syn Mikołaja i Gawłowskiej, od małżonków Andrzeja Przecławskiego i Anny z Żołądkowskich w r. 1588 wydzierżawił wieś Przecławek (P. 949 k. 655). Mąż Marianny Bliźniewskiej, wraz z nią w r. 1616 od Andrzeja Deszczyńskiego brał w zastaw na trzy lata za 300 zł. części w Naczesławicach (I. Kal. 82 s. 589). Chyba tego to Andrzeja synem był Jan Bartłomiej, który występował w r. 1641 (I. Kal. 107a s. 450), a żył jeszcze w r. 1652. Jego żoną była nie żyjąca już wtedy Agnieszka Wyleżyńska, córka Kaspra. Syn tej pary Jan, spadkobierca dziada Kaspra Wyleżyńskiego, skwitowany 1652 r. przez Wojciecha Konopnickiego z klejnotów pozostałych po pierwszej żonie dziada, Małgorzacie (ib. 118 s. 51).

2. Tomasz, syn Jana, w r. 1518 niedzielny z braćmi (P. 1392 k. 245), nabył wyderkafem w r. 1518 za 100 grz. od Macieja i Jana braci Głoskowskich, wyderkafowych posesorów po zmarłym ojcu Stanisławie, nabywcy tego wyderkafu od zmarłego Jana Koryckiego, połowę ich we wsi Bronowo (Brunowo) i całą część w Bogwiedzach i Kotarbach p. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 56). Umarł między r. 1528 a 1529 (Py. 23 k. 75; I i D. Z. Kal. 2 k. 138v). Jego żoną była Helena Karmińska, córka Wincentego, pisana też niekiedy Brunowską, która w r. 1532 otrzymała od swych synów, Jana i Wojciecha, oprawę 100 złp. posagu na połowie ich dóbr w Bronowie. T. r. Helena, pani wienna w Bronowie, już 2-o v. żona Jana Bobrowskiego, przysięgała dziedzicowi innych części w Bronowie, Marcinowi Bogwiedzkiemu (I. R. Kal. 4 k. 213). Żoną Bobrowskiego była, być może, już w r. 1529 (I. D. Z. Kal. 7 k. 409). Część w Bronowie nabytą wieczyście od syna Jana M-go, sprzedała w r. 1539 za 100 grz. swym synom z drugiego małżeństwa, Piotrowi, Stanisławowi i Sebastianowi Bobrowskim (ib. 6 k. 332). Oboje małżonkowie Bobrowscy tę połowę Bronowa, którą trzymał był zmarły Tomasz M., w r. 1543 sprzedali za 500 grz. Maciejowi i Janowi Pabianowskim (P. 1395 k. 81v). Helena chyba żyła jeszcze w r. 1543 (I. Kal. 9 k. 204). Synowie: Jan, Wojciech i Stanisław. Córka Anna, w r. 1539 żona Kaspra Bogwiedzkiego.

1) Jan, syn Tomasza i Karmińskiej, nieletni, działający w asystencji stryja Wojciecha M-go i wuja Mikołaja Karmińskiego, oprawił w r. 1529 swej matce na połowie części w Bronowie 100 złp. posagu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 138v), a wespół z bratem Wojciechem ponowił tę oprawę w r. 1532 (ib. k. 197v). Matce w r. 1535 rezygnował wieczyście należące mu się z działu z braćmi części w Bronowie i Kotarbach (ib. k. 239). Żył jeszcze w r. 1543 (I. Kal. 9 k. 204).

2) Wojciech, syn Tomasza i Karmińskiej, nieletni w r. 1532 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 197v), żył jeszcze w r. 1543 (I. Kal. 9 k. 204).

3) Stanisław, syn Tomasza i Karmińskiej, nieletni w r. 1532 (I. R. Z. Kal. 4 k. 113), miał lat 15 w r. 1542, kiedy swą część w Bronowie sprzedał za 100 grz. matce (I. i D. Z. Kal. 6 k. 362v). Żył jeszcze w r. 1543 (I. Kal. 9 k. 204).

3. Feliks, syn Jana, mąż Magdaleny, dziedziczki z Turów, która w r. 1513 zobowiązała się części owej wsi rezygnować za 35 grz. Annie Szatkowskiej, żonie Jana Ciosnowskiego (I. R. Kon. 1 k. 409v). Niedzielny z braćmi współdziedzic w Mieniszewie, żył jeszcze w r. 1518 (P. 1392 k. 245v). Zob. tablicę 4.

@tablica: Miniszewscy h. Topór 4

Jakub M. w r. 1529 występował jako stryj Katarzyny Cucharskiej, żony Macieja Skąpskiego (Py. 25 k. 447). Piotr, nie żyjący już w r. 1560, ojciec Anny, wtedy żony Mikołaja Prusinowskiego (Py. 31 k. 83). "Szl." Jan Niniszewski(!) zaślubił w r. 1583 "uczc." Esterę Zudryszkównę, wdowę po Thibiczu (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Nie wiem czy można w nim widzieć szlachcica M-go? Jan M., w r. 1585 posesor części w Jaroszewicach Wielkich, będących własniością Marcina Jaroszewskiego Świdra (I. R. Kon. 21 k. 311). Jan M. w r. 1594 trzymał zastawem wieś Robaków i pustkę Siekierzyno w p. kal., dziedziczne Jakuba Robakowskiego (R. Kal. 6 k. 884). Andrzej Miniszewski(!), nie żyjący już w r. 1594, mąż Anny Rzeczkowskiej, żyjącej jeszcze w r. 1600. W imieniu ich córek, Barbary i Elżbiety, stryjowie i opiekunowie, Stanisław i Jan M-cy w r. 1594 kwitowali Andrzeja Czarnkowskiego, kasztelana nakielskiego, z długu 100 złp. (P. 962 k. 553, 964 k. 1510v, 970 k. 366v). Barbara, w r. 1596 żona Walentego Prusińskiego. Katarzyna, w latach 1596-1612 żona Stanisława Łukomskiego, wdowa w r. 1627, nie żyła już w r. 1647. Anna, nie żyjąca już w r. 1605, żona Wincentego(?) Judzkiego. Piotr w r. 1608 zapisywał dług 80 zł. Barbarze z Trąmpczyńskich Jaroszewskiej (Py. 134 k. 246). Agnieszka, w r. 1612 żona Jana Psarskiego. Adam z żoną Anną z Książa uzyskał od Adama i Wojciecha braci Mierzewskich napis wyderkafowy części w Mierzewie, co w r. 1623 aprobowała żona Adama Mierzewskiego, Urszula z Jabłkowa (G. 76 k. 243v). Łukasz już nie żył w r. 1631, kiedy wdowa Dorota Stawska mianowała plenipotentów (I. Kal. 97a s. 684).

Jakub, w r. 1631 mąż Marianny Wilkońskiej (ib. s. 100). Oboje w r. 1636 kwitowali małżonków Pieruskich z 300 zł., zapisanych zastawem na części Gutowa (I. Kal. 102 s. 783). W r. 1638 Piotr Skarszewski zapisał im dług 200 złp.(ib. 104b s. 1800). W latach 1637-1641 widzimy tę parę w Gałązkach Małych. Jak się zdaje, Jakub żył jeszcze w r. 1657, nie żył już w r. 1663 (Py. 152 s. 223). W Gałązkach Małych w r. 1641 przyszła na świat ich córka Katarzyna, ochrzcz. 20/XI. (LB Droszew). Synowie: Andrzej, Jan i Marcjan.

1. Andrzej, syn Jakuba i Wilkońskiej, ur. w Gałązkach Małych, ochrzcz. 1637.17/II. r. (ib.), żył jeszcze 1660.20/V. r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Może z nim identyczny był Andrzej M., mąż Anny Przybyszewskiej, oboje już nie żyjący w r. 1714, kiedy synowi ich Hilaremu Antoni Pląskowski na wsi Zieleń w p. kowalskim w tamtejszym grodzie zapisał 2.000 złp. (Py. 164 k. 898). Hilary ten i jego żona Teresa Gostomska nie żyli już oboje w r. 1748, a wtedy syn ich Franciszek kwitował braci Pląskowskich, dziedziców Zielenia, z tego zapisu (ib. k. 897).

2. Jan, syn Jakuba i Wilkońskiej, ur. w Gałązkach Małych, ochrzcz. 1639.29/VIII. r. (LB Droszew). Jego żona, Małgorzata Przeniewska, córka Aleksandra i Jadwigi z Przyborowskich, w r. 1680 kwitowała z 300 zł. swego brata Andrzeja Przeniewskiego (I. Kal. 140 k. 108, 136).

3. Marcjan, syn Jakuba i Wilkońskiej, w r. 1657 otrzymał od Jadwigi Przyborowskiej, wdowy po Aleksandrze Przeniewskim, zapis 800 zł. długu (Py. 152 s. 223). Chyba właśnie ta sama Jadwiga Przyborowska, córka Jana, była w r. 1664 żoną Marcjana i otrzymała od niego oprawę 1.500 złp. posagu oraz spisywała z nim wzajemne dożywocie (P. 1425 k. 578v, 660). Oboje małżonkowie w r. 1661 od Dobrogosta Kuczkowskiego wydzierżawili pod zakładem 850 zł. części w Koźlątkowie w p. kal. (I. Kal. 125 s. 1353). Kwitowali się z nim z dzierżawy tej w r. 1677 (ib. 138 s. 850). Żyli jeszcze oboje w r. 1680 (ib. 140 k. 137). Drugą żoną Marcjana była Domicella Grudzielska, córka Wojciecha i Anny z Gozimierskich, która w r. 1686 swoje części we wsi Pikart p. kal., wedle zobowiązania danego w r. 1685 przez matkę i siostrę, sprzedała za 500 zł. Mikołajowi Politalskiemu, podstolemu wizkiemu, mąż zaś ową sumę oprawił jej jako posag (R. Kal. 2 k. 404; I. Kal. 143 s. 309). Domicella była potem, w r. 1700 zamężna 2-o v. za Wojciechem Grochowickim. Jej dzieciom z pierwszego męża, Stanisławowi, Józefowi i Marcjannie, zapisali wówczas sumę 1.000 zł. Wojciech Głuchowski i żona jego Anna Milewska, dziedziczka Pacynowic (ib. 154 s. 550). Nie żyła już w r. 1717. Jej córka Marcjanna miała wtedy około 23 lat (P. 1151 k. 72v). Była niezamężna jeszcze w r. 1730 (P. 1221 k. 196).

1) Stanisław, syn Marcjana i Grudzielskiej, współspadkobierca matki w r. 1717 (P. 1151 k. 72v), żył jeszcze w r. 1729 (P. 1240 k. 198), a nie żył już w r. 1730. Był zastawnym posesorem Niałka Wielkiego. Bepotomny (P. 1221 k. 196).

2) Józef, syn Marcjana i Grudzielskiej, współspadkobierca matki w r. 1717 (P. 1151 k. 72v), a obok siostry Marcjanny w r. 1730 spadkobierca brata Stanisława (P. 1221 k. 196). Jeszcze żył w r. 1735 (P. 1240 k. 198), nie żył zaś w r. 1748 (I. Kon. 78 s. 200). W r. 1731 spisywał dożywocie wzajemne z żoną Zofią Molską, córką Franciszka i Marianny z Taczanowskich (I. Kal. 168/170 s. 570). Otrzymała ona w r. 1736 od Jana Rowińskiego, dziedzica Rowny Wielkiej w p. sieradz., zapis 1.486 zł. (I. Kal. 171/173 s. 439). W r. 1748 będąc już 2-o v. żoną Józefa Chociszewskiego, sumę 361 złp. z części Kurowa, dziedzicznego Wardęskich, odziedziczoną po bracie Macieju Molskim, cedowała synowi Antoniemu M-mu (I. Kon. 78 s. 200). Zob. tablicę 5.

@tablica: Miniszewscy h. Topór 5

Piotr, mąż Anny Gronowskiej, która w r. 1678 1567 kupiła od Wojciecha Łobotki Magnuszewskiego za 1.000 złp. części Magnuszewic w p. kal (R. Kal. 2 k. 5). Jan i Katarzyna, mieszakjący w Daleszynie, rodzice Erazma, ochrzczonego 1632.10/I. (LB Stary Gostyń). Andrzej i Barbara, rodzice Jakuba, ochrzcz. 1637.23/VIII. r. (LB Środa). Stanisław występował w r. 1638 jako stryj Zofii z Twardowskich Żakowskiej (R. Kal. 12 k. 4). Pani Beata Katarzyna, chrzestna w lutym 1641 r. (LB Krobia). Stanisław mąż Anny Wydzierzewskiej, córki Wawrzyńca, która w r. 1644 kwitowała Sebastiana Gorazdowskiego ze spadku po ojcu i matce w Węgierkach (Py. 150 s. 76). Piotr, z Lutyni, ojciec Hiacynta, ochrzcz. w sierpniu 1645 r. (LB Dobrzyca). Jadwiga w r. 1652 żona Mikołaja Łochyńskiego. Pani Anna, chrzestna 1658.28/VIII. r. i Marcjanna, chrzestna 1660 r. (LB Stary Gostyń). Mikołaj, mąż Jadwigi Borkowskiej, kwitował w r. 1663 Elżbietę z Gorazdowa, wdowę po Wojciechu Borkowskim, z 250 zł. (P. 1073 k. 543). Marcin (Marcjan?), w r. 1666 mąż Anny Zdzenickiej, córki Piotra (I. Kal. 126 s. 779). Marcin ów został zabity przez Stanisława Lipskiego, dziedzica Jastrzębnik, czy raczej przez jego poddanych z tej wsi. Wdowa kwitowała w r. 1669 ze skrutynium przeciwko nim pisarza ziemskiego kalskiego (ib. 129 s. 85). Elżbieta, w r. 1666 żona Ignacego Gorzeńskiego. Elżbieta, w r. 1675 żona Marcina Przeniewskiego. Wawrzyniec, w r. 1680 mąż Teresy Katarzyny Gądkowskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Deręgowskim i 2-o v. po Mikołaju Jachymowiczu (P. 1101 II k. 45). Zofia, chrzestna 1682.3/VIII. r. (LB Pleszew). Jan Kazimierz żonie swej Jadwidze z Ostrowskich córce Mikołaja, oprawił 5.000 zł. posagu, którą to sumę miała sobie zapisaną przez ojca w grodzie wieluńskim. Po śmierci pierwszego męża Jadwiga wyszła 2-o v. za Zygmunta Broniewskiego. Nie żyła już w r. 1684 (N. 186 k. 251). Syn Jana Kazimierza i tej Jadwigi, Sebastian Franciszek, mający w r. 1688 rok 15-y, działając w asystencji stryja Wojciecha, obrał sobie opiekunów, m. inn. dziada Mikołaja Ostrowskiego (Z. T. P. 34 s. 949). Marianna, chrzestna 1706.17/III. r. (LB Grodzisko k. Pleszewa). Regina, żona Jana Głowackiego, oboje nie żyli już w r. 1713. Antoni, w r. 1740 mąż Eleonory Modzelewskiej, córki Ludwika i Agnieszki Swieykowskiej (I. Kon. 77 k. 193v). Panna Anna, chrzestna 1742.21/X. r. (LB Kotłów). Siostra Michalina, franciszkanka w Kaliszu, zmarła 1758.7/VI. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). Antoniemu w r. 1745 cedował sumę Adam Łukomski (I. Kon. 77 k. 420v). Stanisław i pani Ewa M-cy (czy małżeństwo?), chrzestni 1746.29/XII. r. (LB Kępno). Pani Marianna, chrzestna 1747.30/IV. r. (LB Baranów). Stanisławowi w r. 1756 cedował Maciej Gliszczyński, pisarz ziemski kaliski, sumy posiadane na Kęszycach i Latowicach p. kal., dziedzicznych Radońskich (N. 211 k. 211). Elżbieta, żona Michała Sulmierskiego, nie żyła już w r. 1753. Ludwik, w r. 1764 mąż Teresy Górskiej, córki Andrzeja i Anny z Krąkowskich, wdowy 1-o v. po Andrzeju Kobielskim, która wtedy sumę odziedziczoną po siostrze Petronelli, zamężnej Gałczyńskiej, cedowała synowi Mateuszowi Kobielskiemu (I. Kal. 204/205 k. 147). Barbara i jej mąż Jakub Radzimski, oboje nie żyli już w r. 1778. Szymon i Marianna Zaleska (Zalewska), oboje nie żyjący już w r. 1781, rodzice Bogumiła piszącego się "Okszą z Miniszew Miniszewskim". który wtedy wraz ze swą żoną Izabellą Przepałkowską, córką Józefa i Konstancji z Szadokierskich, celem podniesienia sumy z dóbr Baby w ziemi gostyńskiej, mianował plenipotentem (I. Kal. 221 k. 13, 171, 168). Walenty w r. 1784 plenipotent Andrzeja Gosławskiego (Py. 164, k. 135). Józef umarł w r. 1788, pochowany 7/IV. (A. B. Koło, W. 48). N., nie żyjący już w r. 1790.1/VI. r., kiedy żona jego Rozalia z Węgierskich była już 2-o v. za Janem Gwalbertem Karśnickim, stolnikiem ostrzeszowskim, a żyła jeszcze 1795.5/XI. r. (LB Baranów: LB Dobrzyca; LB Wyszanów). Regina i jej mąż Wojciech Chmielewski, nie żyjący już w r. 1791. Ojciec Hiacynt, franciszkanin w Pyzdrach, zmarł 1797.7/III. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). Roch, ekonom w Sobótce, i Agnieszka z Miaskowskich, rodzice Stanisława, zmarłego tamże 1845.26/XI. r. w wieku 14 lat (LM Sobótka).

>Minkwitz(?) Dorota (Miękwiczówna), żona Franciszka Kłobuczyńskiego, oboje już nie żyli w r. 1718 (P. 1156 k. 86).

>Minorowicz (czy szlachta?). "Ur." Mikołaj, dworski w Lubczynie, umarł 1747.17/IX. r. w wieku lat sześćdziesięciu kilku (LM Wyszanów).

>Minorowie h. Półkozic, jednego pochodzenia z Ligęzami, pisali się "z Przybysławic", tylko niekiedy "z Borku". Kazimierz (Kazimierz Stanisław), cześnik ciechanowski w r. 1671 (Py. 154 s. 20), t. r. wicerotmistrz w chorągwi kasztelana halickiego (I. Kon. 60 k. 155), podporucznik chorągwi usarskiej referendarza koronnego w r. 1686 (Py. 155 s. 20), pułkownik chorągwi usarskiej wojewody płockiego 1687 r. (G. 88 k. 161; Py. 155 s. 29), sędzia obozowy generalny wojsk koronnych 1689 r. (P. 1117 IV k. 27; Py. 156 s. 38), kasztelan chełmski w r. 1701(?) (Kossakowski III). Zaślubił w r. 1671 Mariannę Budziejewską, wdowę 1-o v. po Macieju Janie Pigłowskim, która t. r., przed ślubem, zapisał mu sumę 10.000 zł. (Py. 154 s. 20). Wzajemne dożywocie spisywali małżonkowie w r. 1671 (P. 1870 k. 156). Oboje w r. 1673 skwitowani przez Grabskich z kontraktu o wieś Wólkę z klucza Ciążeńskiego (Kc. 131 k. 378v). Skwitował Kazimierza w r. 1676 Władysław Niedrowski z 1.500 zł., zapisanych sposobem zastawnym na wsi Lipe p. pyzdr. (P. 1094 k. 526v). Od swej pasierbicy Jadwigi Pigłowskiej, żony Jana Popowskiego, Kazimierz w r. 1676 uzyskał cesję jej praw spadkowych po ojcu do miasta Mielżyna oraz wsi Mielżynka i Lipego (P. 1094 k. 193). T. r. Marianna z Budziejewskich nazwana panią oprawną na Mielżynie, Mielżynku i Lipem (G. 85 k. 313). Kazimierz w r. 1681 uwolnił z poddaństwa uczc. Grzegorza Gawrończyka, pochodzącego z Mielżyna, teraz mieszczanina kcyńskiego (Kc. 132 k. 96). Oboje z żoną wieś Lipe w r. 1683 sprzedali wyderkafem na rok za 3.000 złp. wdowie Barbarze Grabowskiej (P. 1106 IX k. 14v). Kazimierz miasto Mielżyn z przyległościami zastawił za 5.000 zł. Stanisławowi Makowieckiemu, zaś w r. 1684 był przez niego z tej sumy kwitowany i jednocześnie wieś Lipe zastawił za 2.000 zł. Franciszkowi Kankowskiemu(?) (Py. 155 s. 38). Od króla uzyskał 1686.16/V. r. konsens na scedowanie dożywocie wsi Garbatka w p. pozn., w starostwie rogozińskim swojej żonie (ib. s. 20), jednak tę wieś dopiero w r. 1694, za konsesem królewskim z 18/I. t. r., scedował mu Rafał Leszczyński, wojewoda łęczycki i starosta generalny wielkopolski (P. 1127 II k. 12v). Swej rodzonej siostrzenicy Ludwinie Rojewskiej w r. 1687 zapisał dług 1.000 zł. (Py. 155 s. 22). Ignacy Malczewski, za konsensem królewskim, cedował mu w r. 1688 swe prawa do wsi królewskiej Szemborowo w p. pyzdr. (ib. s. 28). Oblatywał Kazimierz w r. 1689 swój testament spisany w Pyzdrach 3/V. t. r. (ib. s. 29). Od wspomnianej wyżej pasierbicy Jadwigi zamężnej Popowskiej w r. 1689 kupił za 60.000 złp. miasto Mielżyn ze wsiami Lipe i Mielżynko (P. 1117 IV k. 27). Spisał w r. 1690 z Pawłem Morawskim pod zakładem 20.000 złp. punkta do kontraktu o wieś Wszeborz (Py. 156 s. 38). Umarł w r. 1709, przed 27/X. (Kossak. III). Drugą jego żoną była w r. 1690 Anna Wielhorska (z Wielchur, Wielhaska), wdowa po dwóch mężach, Wacławie Lanckorońskim i Wojciechu Łubieńskim, podstolim buskim (Py. 156 s. 38). Pisałem wyżej o rodzonej siostrzenicy Kazimierza, Rojewskiej. Była to córka jego siostry Teresy, żony Waleriana z Rojewa Rojewskiego.

Marian M., rodzony bratanek Kazimierza, skwitowany w r. 1681 wraz ze stryjem przez Bartłomieja Jedlińskiego z popełnionych bezprawi (Py. 155 s. 91). Żył jeszcze w r. 1688 (ib. s 31). Ludwik Fabian, w r. 1686 plenipotent Wojciecha Dunina (P. 1111 I k. 80).

>Minostowscy z Minostowic (potem Miłostowic) p. chęcin. Prokop, komornik ziemski wiślicki, być może żyjący jeszcze w r. 1608 (Kc. 125 k. 3423), nie żyjący w r. 1609 (P. 1406 k. 658), ojciec Pawła, który wraz ze swą żoną Anną Żernicką, córką Piotra, wydzierżawił w r. 1607 od Marcina Żernickiego Obiecanowo w p. kcyń. (Kc. 125 k. 260v). Córce swej Elżbiecie dał wtedy za opiekunkę tę swoją żonę a jej matkę (ib. k. 263). Skwitowany w r. 1609 przez ks. Wojciecha Milińskiego, opata trzemeszeńskiego, i braci Jabłkowskich, siostrzeńców tego opata, z 747 zł. jako reszty z sumy 800 zł., stanowiącej drugą ratę dzierżawy Mileszyna (G. 70 k. 296v). Z żoną wzjemne dożywocie spisywał w r. 1609 (P. 1406 k. 658). Z ks. Milińskim i Jabłkowskim w r. 1611 zawierał ponowny kontrakt dzierżawy Mieleszyna (Mileszyna), Borzątwi i Kobelicy (G. 71 k. 136). Żył jeszcze w r. 1613 (G. 72 k. 123), a w r. 1617 Anna będąc już wdową wydzierżawiła od Milińskich Popówko w p. gnieźn. (G. 74 k. 149v). T. r. została skwitowana przez wdowę Katarzynę Czewujewską i jej synów z dwóch rat dzierżawy Czewujewa (G. 74 k. 120v). Anna ze swej strony kwitowała tych Czewujewskich w r. 1619 (Kc. 127 k. 81v). Elżbieta, która była w r. 1618 żoną Bartłomieja Korytowskiego, a nie żyła już w r. 1646, to chyba ta sama wyżej wspomniana Elżbieta, córka Prokopa.

Jan, w r. 1644 już nie żyjący (P. 1421 k. 833), ojciec Anny, w latach 1644-1661 żony Dobrogosta Giżyckiego. Mikołaj i Anna z Międzychodzkich, oboje już nie żyli w r. 1700, kiedy ich córka Katarzyna była żoną Władysława Węgierskiego (I. Kal. 161 s. 318). Piotr, mąż Aleksandry Międzychodzkiej (Międzychowskiej), oboje nie żyjący w r. 1738 (I. Kal. 174/176 s. 259), rodzice Mikołaja i Sebastiana. Z nich, Mikołaj ożenił się w r. 1738 z Ludwiką Borzewską, córką Wojciecha i Barbary z Sokolnickich, 1-o v. wdową po Andrzeju Morawskim, od której na krótko przed ślubem, 4/II. t. r. dostał zapis 1.500 zł. na jej sumach posagowych (I. Kon. 77 k. 94). T. r. spisywali wzajemne dożywocie (I. Kal. 174/176 s. 259). Sebastian dał w r. 1739 bratu Mikołajowi plenipotencję dla podniesienia od Malczewskich sum należnych tym braciom z dóbr Goreczki (I. Kon. 77 k. 150v). Oboje małżonkowie w r. 1749 kwitowali Aleksandra Kożuchowskiego, dziedzica Wierzchosławia w p. kal. z 2.400 (2.900?) zł. (I. Kal. 190/195 k. 60). Mikołaj brał w r. 1754 od wdowy Konstancji z Sobockich Łęskiej zastawem za 2.090 zł. części Kurówka (I. Kon. 78 s. 815). Posesor Jankowa w r. 1762 (LB Św. Michał, Gniezno), posesor wsi Ławki w p. gnieźn., poddaną z tej wsi dał w r. 1767 Łukaszowi Rosenowi, dziedzicowi Biskupic w p. kon. (G. 100 k. 257). Ludwika żyła jeszcze wtedy (ib.), nie żyła już w r. 1781, kiedy Mikołaj ustanawiał swym spadkobiercą Aleksandra Skoroszewskiego i zapisywał mu sumę 8.000 zł. na dobrach Międzychód, posagową swej babki, jak również inną sumę. Jednocześnie swoją część w Wardężynie p. kon. za kontraktem z 1/I. t. r. sprzedał za 10.000 zł. temuż Skoroszewskiemu (G. 108 k. 11). Był wówczas spadkobiercą po zmarłym między r. 1766 a 1781 Wojciechem Węgierskim, synu Władysława i Katarzyny z M-ch (G. 113 k. 9; I. Kon. 80 k. 68v). Nie żył już Mikołaj w r. 1786 (G. 113 k. 9). Wspomniany wyżej jego brat Sebastian w r. 1748 kwitował się wzajemnie z wdową Krystyną Słucką, posesorką Lenartowic, jak również z Antonim Szkudlski (I. Kal. 185/189 k. 137).

>Mintuszewski (czy szlachcic?) Władysław, syn Michała, zapisywał mąż Katarzyny Wydzierzewskiej, córki Wawrzyńca, która w r. 1649 kwitowała z 500 zł. swego posagu z części Węgierek Sebastiana Gorazdowskiego (Py. 150 s. 73, 74).

>Mińska h. Prus III Barbara, córka Stanisław, wojewody łęczyckiego, w r. 1604 żona Marcina Zaremby, starosty grabowskiego (I. Kal. 70 k. 161v).

>Miodowiczowie, chyba nieszlachta? "Ur." Karol zmarł w Grabowie 1776.30/VII. r. (LM Baranów). N., mąż Walerii z Jarantowskich, zmarłej 1935.20/VIII. r., w wieku lat 73, pochowanej na cmentarzu Farnym przy ul. Bukowskiej (Dz. P.).

>Mioduscy h. Radwan, ze wsi Miodusy w pow. płockim. Stanisław M. zw. Miodek, w r. 1575 dzierżawca w Nowejwsi (In. 1 k. 322).

Jakub z pow. płockiego nie żył już w r. 1603, kiedy jego syn Wojciech żenił się z Barbarą Skrzetuską, córką Macieja, i odebrawszy od przyszłego teścia zapis 400 złp. gotowizną i 100 złp. wyprawą, zobowiazał sie 14/VII. t. r., na krótko przed ślubem, sumy te oprawić jej na połowie swych części w Miodusach (P. 973 k. 793, 794). T. r. ów posag jej oprawił.

Andrzej, syn zmarłego Macieja, żeniąc się w r. 1649 z Dorotą Ostromęcką, córką Jakuba i Jadwigi z Przepałkowskich, zapisał jej przed ślubem dług 1.000 złp. (Kośc. 302 k. 121). Oboje małżonkowie w r. 1652 kwitowali się z Janem z Wierzbna Pawłowskim z kontraktu dzierżawy połowy Wyskoci (P. 1064 k. 167). Im obojgu zapisał w r. 1659 dług 1.100 złp. wdowa Elżbieta z Pigłowskich Wilkowska, od której Andrzej wtedy wydzierżawił pod zakładem 500 zł. części w Wilkowie Niemieckim (Ws. 56 k. 886, 887). Oboje w r. 1660 wydzierżawili pod zakładem 2.400 zł. od Marcina Borka Gostyńskiego i Urszuli z Droszewskich wieś Garzyno w p. kośc. (Ws. 59 k. 194). Gostyński umarł t. r., a owdowiała Urszula skwitowała ich z sumy dzierżawnej z Gorzyna (ib. k. 988, 988v). Andrzej nie żył już w r. 1665, kiedy wdowie po nim Dorocie Katarzyna Starkowiecka, kasztelanowa łęczycka, zapisywał dług 3.000 złp. (I. Kon. 58 k. 342). Dorota brała zastawem w r. 1666 za 2.600 złp. od Stanisława Jemielskiego Bolemowo w p. kal. (I. Kal. 126 s. 981). Umarła między r. 1673 a 1677 (ib. 133 s. 99, 138 s. 794). W testamencie bratu swemu rodzonemu Janowi Ostromęckiemu legowała sumę 2.000 zł. (ib. 140 k. 163).

Andrzej Stanisław służył w chorągwi rotmistrza Pigłowskiego, nie żył już w r. 1650, kiedy Sebastian Chrostowski, jego brat cioteczny i spadkobierca, kwitował rotmistrza z 30 zł. (P. 1061 k. 160). Katarzyna żona Macieja Kęsickiego, nie żyjącego już w r. 1694.

Wojciech i Agnieszka ze Strupczewskich, może żyjący jeszcze w r. 1700, rodzice: Jakuba, Jana, Aleksandra i Wojciecha (N. 191 k. 64). Z nich Jan zabity został przez Ludwika Dembińskiego i Jakub M. jako stryj rodzony i opiekun osieroconych dzieci, Marcina i Barbary, w r. 1698 kwitował zabójcę ich ojca (N. 189 k. 343v). W imieniu własnym, braci swych, Aleksandra i Wojciecha, oraz tych nieletnich bratanka i bratanicy, skwitował w r. 1700 Ludwika Dembińskiego i Jana Dobrzyńskiego z toczonego przed Trybunałem Piotrkowskim procesu o to zabójstwo (N. 191 k. 64). Nie wiem, czy ze wspomnianym wyżej nieletnim Marcinem można identyfikować Marcina, już nie żyjącego w r. 1787, po którym z żony Salomei Korytowskiej, wtedy już zmarłej, była córka Magdalena, również nie żyjąca już, żona Jozefa Osieckiego (G. 114 k. 26v).

Franciszek w r. 1729 ożenił się z Elżbietą Marianną Jaskólecką, córką Alesksandra i Zofii de Pusz(!) Gajewskiej, wdową 1-o v. po Stanisławie Kwileckim, od której przed ślubem otrzymał zapis 1.000 zł. z sumy na Dębnicy i 1.000 zł. należnych z Gablina na Śląsku (G. 96 k. 176v, 97 k. 64). Mieszkał w r. 1730 w miasteczku Kiszkowie (LB Kiszkowo). Spisywał w r. 1741 wzajemne dozywocie z żoną Elżbietą Jaskólecką (P. 1266 k. 217). Jego drugą żoną była Elżbieta Jaźwińska, córka Michała i Zofii z Trzemeskich, która w r. 1747 zawierała kompromis z Piotrem Płonczyńskim, opiekunem swym po śmierci ojca (G. 98 k. 133). W imieniu własnym i tej żony w r. 1751 kwitował Józefa Łochockiego, starostę osieckiego, dziedzica dóbr krotoszyńskich w pow. kcyń., z rocznej prowizji od sumy 4.000 złp. (ib. k. 465v). Współdziedzic dóbr Wódki, wespół ze swym pasierbem Wojciechem Kwileckim w r. 1752 skwitowany przez małżonków Stępczyńskich (P. 1307 k. 78). Druga żona umarła w Gurówku 13 X 158 r. (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno). Trzecią, poślubioną 1761.19/XI. r., była Franciszka Jezierska, córka Michała i Zofii z Mikołajewskich (G. 100 k. 143; LC Marzenin, tu nazwana Franciszką z Mikołajewskich Jezierską, wdową z Ostrowa). Z Jaskóleckiej syn Walenty, ur. w Kiszkowie, ochrzcz. 1730.18/II. r., zmarły 12/III. t. r. (LB, LM Kiszkowo). Z Jaźwińskiej synowie, Andrzej i Szymon, o których niżej, oraz Dominik (Dominik Wawrzyniec), ochrzcz. 1755.17/VIII. r., zmarły 1758.24/I. r. (LB, LM Grzybowo). Z Jezierskiej wreszcie syn Marcin, ur. w Gurówku, ochrzcz. 1764.26/XI. r., i córka Helena, ur. tamże, ochrzcz. 1762.20/V. r. (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno). Andrzej (Andrzej Leopold), ur. w Wódkach 15 XI 1747 1751 r., i Szymon (Szymon Błażej), ur. tamże, ochrzcz. 1751.5/II. r. (LB Jarząbkowo), otrzymali od matki w r. 1752 zapis zabezpieczony na wspomnianej wyżej sumie 4.000 zł. u Łochockiego (G. 98 k. 545). Obaj ci bracia w r. 1774 kwitowali Józefa Łochockiego z 1.000 złp. należnych z tytułu kontraktu zawartego w r. 1719 między Aleksandrem Szygłowskim, starostą kruświckim, a Michałem i Zofią z Trzemeskich Jaźwińskimi (G. 100 k. 640).

Franciszek, burgrabia grodzki bobrownicki, ustanowiony w r. 1736 plenipotentem przez Piotra Rubacha (I. Kal. 171/173 s. 136). Stanisław był świadkiem przy ślubie 1741.12/II r. (LC Grzybowo). Józef, chrzestny 1746.4/VI. r. (LB Łukowo).

>Mioduszewscy, nie wiem czy szlachta i czy można ich łączyć z M-mi h. Ostoja lub M-mi h. Radwan? "Szl." Piotr w imieniu własnym i żony Zofii w r. 1650 kwitował Łukasza Gorajskiego, spadkobiercę wuja Wojciecha Zakrzewskiego, dziedzica Czesławic, z legowanych żonie testamentem Zakrzewskiego 300 zł., jak też z 40 zł. z racji legowanych jej dóch krów (Kc. 129 k 633v). "Szl." Józef, nauczyciel w mieście Jutrosinie (chyba mieszczanin?), syn Mikołaja i Marianny, liczący 30 lat, zaślubił 1833.18/II. r. Salomeę Hubertówną, córkę Jana, rzeźnika z Sarnowy, i Justyny z Ciostowskich, liczącą lat około 25 (LC Sarnowa).

N. Mioduszewski, maż Katarzyny Łaszczewskiej, która 2-o v. 1856.25/XI. r. w Katedrze poznańskiej zaślubiła Wojciecha Brzezińskiego, radcę stanu z Warszawy, wdowca (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Żyła jeszcze 1864.6/III. r. (LB Mchy).

>Miraccy. Jan, w r. 1527 wuj Zofii z Poklękowskich Zaleskiej (I. i D. Z. Kal. 2 k. 118v). "Szl." Mikołaj w r. 1536 nabył wyderkafem za 140 (?) zł od Jana i Barbary z Ossowskich małżonków Broniewskich wsie Suchodół i Broniewice p. gnieźn. (P. 1394 k. 21).

>Mirakowski Jakub, mąż Barbary Witosławskiej 1602 r. (I. Kal. 68 s. 1262).

>Miraszewski (?) "Ur." Wojciech zaślubił 1722.6/I. r. Jadwigę Tomicką (LC Kamieniec).

>Mirawska Katarzyna, już nie żyjaca w r. 1641, żona 1-o v. Hieronima Jaskóleckiego, 2-o v. Wojciecha Sienińskiego (P. 166 k. 150v).

>Mireccy różni, a wśród nich niektórzy być może nie szlachta. Stefan w r. 1660 otrzymał od wdowy Doroty z Budziejewskich Ulatowskiej cesję sprawy sądowej toczonej przeciwko Władysławowi Gądeckiemu (N. 227 k. 447v), a w r. 1666 cedował jej ową sprawę z powrotem (N. 184 k. 103). Stefan (czy ten sam?), mąż Jadwigi Komorowskiej, córki Jana i Bogumiły z Wilczyńskich, która w r. 1680 w grodzie opoczyńskim zeznała zrzeczenie się dóbr po rodzicach, co oblatowano w grodzie kcyńskim w r. 1687 (Kc. 132 k. 453). Przeciw Sebastianowi M-mu w r. 1720 menifestowała Anna z Życińskich Chociszewska (Z. T. P. 40 k. 913). Marianna w r. 1724 żona Józefa Żeromskiego.

Józef i Barbara s Skrzetuskich, nie żyjąca już w r. 1740 (Kośc. 175 s. 699), on sam nie żył już w r. 1753 (P. 1309 k. 215v), a byli rodzicami: Zofii, Marianny, Franciszki i Katarzyny. Z nich, Zofia była 1-o v. żoną Jakuba Zdanowskiego, 2-o v. w r. 1749 Ignacego Molęckiego, nie żyła już w r. 1775. Marianna, w r. 1749 za Wojciechem Tabaczkiewiczem. Franciszka zaśłubiła w Konojadzie 1751.11/II. r. Kazimierza Gliszczyńskiego, zaś 2-o v. w Krzywiniu 1767.11/II. r. Jana Snowadzkiego, żyła jeszcze w r. 1783. Katarzyna wspomniana w r. 1753 (P. 1309 k. 215v), niezamężna, żyła jeszcze w r. 1783 (P. 1361 k. 238).

Andrzej i Felicjanna z Wolskich, rodzice Macieja, ur. w Wilkowyi 1755.18/II. r. (LB Wilkowyja). Andrzej i Ludwina, rodzice Konstancji, ur. w Jankowie, ochrzcz. 1761.29/IV. r. (LB Wysocko). Konstancja z dworu czeszewskiego, chrzestna 1773.30/XI. r. (LB Czeszewo). Marcjanna zaśłubiła w Gnieźnie w Katedrze 1774.9/X. r. Marcina (Marcjana?) Jaroszewskiego, umarła będąc wdową w Gnieźnie 1809.25/VI. r. w wieku 60 lat, pochowana w kościele Św. Trójcy. Zuzanna zaślubiła w Gnieźnie u Św. Trójcy 1777.19/II. r. Wawrzyńca Jaroszewskiego. Marianna z M-ch Chęcińska, chrzestna tamże 1788.6/XI. r. Stanisław, ekonom z Pobiedzisk, zaślubił 1798.20/X. r. pannę Annę Korytowską z "Adamkowa Olędrów Patelskich" (LC Węglewo)

>Mirkowscy z Mirkowiec i Mirkowiczek (Mirkowic Mniejszych) pow. kcyń. Naczek i Szymon M-cy w r. 1402 (G. 1 k. 20). Naczek z Mirkowic w r. 1411 (ib. k. 74, 84v). Romuald i Piotr z Mirkowic w r. 1434 (G. 4 k. 145) Piotr i Mikołaj, bracia rodzeni, niedzielni z Mirkowic, połowę wsi Domasław cz. Trzebiszyno w p. kcyń. w r. 1435 sprzedali za 100 grz. Pawłowi i Wawrzyńcowi z Domasławia (P. 1378 k. 107v). Z nich, Piotr na czwartej części Mirkowie zapisał t. r. żonie swej Dorocie sumę 80 grz., w czym 35 grz. posagu, reszta wiana (ib. k. 108). Jakub i Jadwiga, małżonkowie z Mirkowic, w r. 1444 swe części w tej wsi sprzedali Janowi i Wojciechowi, braciom rodzonym z Mirkowic (P. 1379 k. 20v). Nie ma pewności czy byli oni również braćmi sprzedawcy Jakuba? Katarzyna, wdowa po Piotrze z Mirkowic, w r. 1448 uzyskała potwierdzenie swego zapisu wiennego (G. 6 k. 17). Helena z Mirkowic około r. 1449 (1450?) miała termin z Wawrzyńcem z Mirkowic. W jej miejsce stawał Mikołj M., w miejsce Wawrzyńca Zygmunt z Mirkowic (G. 7 k. 149v). Ten sam chyba Wawrzyniec swoją ojczystą część w Wielkich Mirkowicach w r. 1463 sprzedał wyderkafem za 30 grz. Janowi niegdy Górskiemu (P. 1384 k. 166). Dobra Wawrzyńca M-go uległy konfiskacie i były dane 1467.31/X. r. Piotrowi Świątkowskiemu (A. Hist. IX 274). Jak się zdaje, owa konfiskata nie została zrealizowana. Wawrzyniec M. na połwie swych części w Mirkowicach w r. 1480 oprawił posag 30 grz. żonie Elżbiecie (P. 1386 k. 127v), córce Świętosława (Świąszka) Popowskiego cz. Szczodrochowskiego, którego zabił Adam Brudzewski. Wawrzyniec jeszcze w r. 1493, już po śmierci Brudzewskiego, procesował o to zabójstwo jego wnuczkę Annę Brudzewską, zamężną Lubowidzką (P. 22 k. 39v, 59v) Stanęła ugoda o dobra ojczyste i Maciej Lubowidzki, mąż Anny, w r. 1496 zeznał na rzecz Elżbiety trzy i pół grzywny długu (G. 16 k. 142). Wawrzyniec nie żył już w r. 1498, kiedy owdowiała Elżbieta kwitowała Macieja Lubowidzkiego z należnych dwóch kop groszy (G. 17 k. 66v). Posag 30 grz. i tyleż wiana, oprawione na połowie części Wielkich Mirkowic, w r. 1498 sprzedała wyderkafem za 60 grz. Maciejowi Żabickiemu (P. 1389 k. 2) Żyła jeszcze w r. 1499 (G. 18 s. 58). Synem Wawrzyńca (nie wiem, czy rodzonym z Elżbiety? Chyba raczej z poprzedniego, nieznanego mi, małżeństwa) był Wojciech M., który łan pusty w Mirkowicach p. gnieźn. w r. 1499 sprzedał wyderkafem za 19 grz. Spytkowi Żabickiemu (ib. k. 41), zaś jednocześnie połowę Mirkowic w p. kcyń. sprzedał za 150 grz. Maciejowi Żabickiemu (ib. k. 42v). Łan pusty w Wiekich Mirkowicach p. kcyń. wraz z częściami lasu tamże w r. 1500 sprzedał wyderkafem za 10 grz. Spytkowi Żabickiemu (ib. k. 78v).

Mikołaj Fioł Dziekczyński cz. Mirkowski nie żył już w r. 1467, kiedy dobra wdowy po nim uległy konfiskacie i były dane Piotrowi Świątkowskiemu (A. Hist. IX 274). Chyba synem tego Mikołaja był Mikołaj Fioł M., który w r. 1494 na połowie swej części Piotrkowic i na całej części w Mirkowicach oprawił 100 zł. węg. posagu żonie Dorocie, córce Jana Borka z Ruśca (P. 1383 k. 22) Nie żył już ów Mikołaj w r. 1500, a Dorota, wtedy już 2-o v. żona Jana Mąkolińskiego, swoją oprawę na częściach Piotrkowic i Mirkowic sprzedała wyderkafem za 80 zł. węg. Janowi Rakowskiemu (P. 1389 k. 94v). Synami Mikołaja byli Jan, Wojciech, Jakub i Łukasz, którzy jako bracia niedzielni, dziedzice w Małych Mirkowicach, a latach 1499 i 1502 pozywani byli przez Tomasza Wybranowskiego o rezygnowanie dwóch łanów osiadłych w Małych Piotrkowicach (Kc. 8 k. 5, 51). Mikołaj i Dorota miali też i córki, Barbarę, żonę Wawrzyńca Witkowskiego, i Annę niezamężną, które w r. 1512 pozywały Tomasza Domasławskiego cz. Wybranowskiego o wygnanie ich siłą z części Mirkowic i Piotrkowic oprawnych ich matki (P. 865 k. 176v). Z synów, Jan był niewątpliwie identyczny z Janem Fiołem Dziekczyńskim, dziedzicem w Rzegnowie, skwitowanym w r. 1512 przez Barbarę M-a, żonę Wawrzyńca Witkowskiego (G. 25 k. 374v). Jakub M. w r. 1507 nabył wyderkafem za 10 grz. od Macieja Łosickiego części w Łosicinie p. kcyń. (G. 335a k. 6v). Kozierowski "Fiołów" z Dziekczyna i Rzegnowa uważał za Wczeliczów (B. N. T. V 34).

Mateusz z Wielkich Mirkowic na połowie tych dóbr w r. 1469 oprawił posag 30 grz. żonie Katarzynie (P. 1385 k. 34). Marcin z Mirkowic na połowie tej wsi w r. 1473 oprawił 4 grz. posagu żonie Małgorzacie (P. 1383 k. 207). Maciej M. zwany Bobola dwa łany w Wielkich Mirkowicach, obecnie będące w posiadaniu Tomasza Wybranowskiego, w r. 1491 sprzedał wyderkafem za 26 grz. Maciejowi Żabickiemu (P. 1387 k. 153). Wojciech w r. 1491 mąż Małgorzaty Koszewskiej z Koszewa w p. gnieźn. (ib. k. 158). Andrzej M. część w Małych Mirkowicach p. kcyń. sprzedał w r. 1495 za 55 grz. Maciejowi Żabickiemu (P. 1383 k. 62v). Andrzej M., w r. 1514 stryj Doroty Marcinkowskiej, żony Wojciecha Jeżewskiego (G. 335a k. 27). Andrzej M., dziedzic w Mirkowicach, w r. 1517 połowę tej wsi sprzedał za 100 grz. Tomaszowi Domasławskiemu (P. 1392 k. 125v). Jan M., nie żyjący już w r. 1526, kiedy córce jego Zofii jej mąż Wojciech Modrzewski oprawił 100 grz. posagu (P. 1393 k. 132v). Marcin nie żył już w r. 1529, był mężem Reginy Ryszewskiej, która w r. 1533 połowę części we wsi Strzeżewo Smykowo p. gnieźn., nabytych za 20 grz. wyderkafem od Macieja Strzeżewskiego, sprzedała wyderkafem za tyleż Stanisławowi Strzeżewskiemu. Syn Marcina Maciej, dziedzic w Strzeżewie Smykowym, któremu w r. 1529 Bartłomiej Ryszewski zdeponował 5 grz. w kancelarii grodzkiej gnieźnieńskiej (G. 29 k. 26). Maciej Małe Strzeżewko w r. 1538 sprzedał za 600 zł. Zofii, żonie Wojciecha Kruchowskiego, i jej dzieciom, Sewerynowi i Reginie (P. 1394 k. 217). Chyba ten sa Maciej M., dziedzic w Mirkowicach, został t. r. oskarżony o zabicie we sworze w Domasławiu Mikołaja Dziekczyńskiego (Kc. 10 k. 96), ale t. r. Maciej Zajączkowski Bieniek zwolnił go z tego oskarżenia (G. 31 k. 325v). Zapisywał Maciej w r. 1539 dług 40 grz. Mikołajowi Domasławskiemu, w którego domu to zabójstwo zostało dokonane (P. 878 k. 177). Nie wiem, czy ten sam, czy inny Maciej M. był ojcem Agnieszki, która w r. 1540, będąc już wdową po Wawrzyńcu Kowalczyku, woźnym z Kamieńca, dała zobowiązanie Stanisławowi Domasławskiemu, iż za 400 złp. sprzeda mu część rodzicielską w Mirkowicach wraz z prawami do przyszłych sukcesji w tej wsi po swych braciach, Janie, Andrzeju i Wojciechu, jak też po Macieju, bratanku rodzonym (G. 32 k. 187v). Tak więc Michał miał i synów, Jana, Andrzeja i Wojciecha. Z nich, Jan nie żył już w r. 1540, kiedy do jego części w Mirkowicach uzyskał intromisję rodzony bratanek Maciej (Kc. 10 k. 150). Andrzej zwany Kotem swoją część w Mirkowicach, należącą mu się z działów z braćmi Janem i Wojciechem, w r. 1535 sprzedał za 200 zł. Annie Rybińskiej, żonie Jana Kierskiego (P. 1393 k. 750v), ale intromisję do owej części Anna uzyskała dopiero w r. 1540, już po śmierci Andrzeja (Kc. 10 k. 149) Wojciech, syn Macieja, chyba identyczny z Wojciechem, już nie żyjącym w r. 1539, kiedy jego córka Małgorzata, żona Marcina Strzępińskiego Figlusza, zobowiązała się do sprzedaży rodzicielskiej połowy Mirkowic Janowi Kierskiemu, dziedzicowi w tejże wsi (G. 32 k. 56v). Ale w r. 1542 Wojciech sam sprzedał swe części Mirkowic Mikołajowi Domasławskiemu (P. 1394 k. 518), ale więc był to inny Wojciech, albo w r. 1539, w zapisie błędnie określono Wojciecha jako zmarłego. Wspomniany wyżej Maciej swoje własne części w Mirkowicach, jak też i te, które odziedziczył po zmarłych stryjach, Janie i Andrzeju, w r. 1540 sprzedał za 400 zł. Mikołajowi Domasławskiemu (P. 1394 k. 372v).

>Mirkowscy różni. Barbara z Mirkowic, w r. 1624 wdowa po Marcinie Jaskóleckim, Urszula M-a, zamężna za Mlickim z Gnojna, umarła 1905.11/XI. r., mając lat 89, pochowana w Inowrocławiu (Dz. P.).

>Mironowie. Antoni, w r. 1750 mąż Marianny Czeluścińskiej, córki Andrzeja i Konstancji z Malanowskich (G. 98 k. 393, 429v), umarł miedzy r. 1757 l. 1767 (G. 99 k. 17v; Kc. 147 k. 167). Marianna w latach 1779-1785 występowała jako współspadkobierczyni Stefana Malanowskiego (I. Kon. 82 k. 128v, 83 k. 202, 202v). Synowie ich, Franciszek i Stanisław. Franciszek, ur. we wsi Żórawie, ochrzcz. 1748.4/IX. r. (LB Kcynia), występował w r. 1768 obok matki (Kc. 147 k. 240), umarł w Czerlinie 1775.28/XI. r. (LM Czeszewo). Stanisław, mianowany w r. 1781 przez matkę plenipotentem (I. Kon. 82 k. 238v), w imieniu swoim i tej matki w r. 1785 kwitował Mariannę z Giżyckich, wdowę po Stefanie Malanowksim, 2-o v. żonę Antoniego Leskiego, ze spadku po tym Malanowskim (ib. 83 k. 202v).

>Mirosławscy, zob. Mierosławscy.

>Mirowscy, Mierowscy h. Kościesza, z Mirowic (Mierowic) w pow. warszawskim. Andrzej, nie żyjący już w r. 1713, ojciec Stanisława i Jana. Stanisław, pułkownik J.Kr.Mci, zaślubił 1713.1/X. r. Ludwikę Dobiejewską, wdowę 1-o v. po Walerianie Naramowskim, częśniku wschowskim, posesorkę jego dziedzicznej wsi Kłoda (LC Rydzyna). T. r., krótko przed ślubem, dostał od niej zapis 20.000 złp. (Ws. 77 IX r. 30). Kwitował się w r. 1717 z Michałem Rogalińskim, jako stryjem i opiekunem Karoliny Rogaliskiej, z dzierżawy Kleszczewa (P. 1153 k. 63v). Skwitował w r. 1717 swoją żonę z 20.000 zł. (Ws. 158 k. 104v). Dla pilnowania swych interesów w województwach poznańskim i kaliskim i dla bronienia od przeszkód w Małopolsce i w ziemi warszawskiej, jak też dla prowadzenia sprawy z Anną Borzewicką, wdowy po bracie Janie, mianował w r. 1718 plenipotentem Wojciecha Chrzanowskiego (Ws. 79 k. 25v). Od Jana Sapiehy, starosty bobrujskiego, dziedzica klucza koźmińskiego, uzyskał w r. 1724 zapis 11.500 złp. (I. Kal. 209/213 k. 42). Do śmierci był zastawnym posesorem części Kłody i Tarnowa. Umarł 1728.13/VIII. r., pochowany we Wschowie u Bernardynów (LM Rydzyna; A. B. Wschowa, W. 27). Ludwika umarła 1754.19/IV. r. w wieku lat ponad 80 pochowana tamże (LM Rydzyna).

Jan, syn Andrzeja a brat pułkownika Stanisława, nie żył już w r. 1718. Jego pierwszą żoną była Helena Woropajówna (I. Kal 167 s. 1), drugą Anna Borzewicka, w r. 1718 2-o v. żona Slewskiego(?) (Ws. 79 k. 25v). Synem Jana był Piotr, córką, urodzona z pierwszej żony, Marianna, która najpierw przed r. 1726 zaślubiła Ludwika Bartłomieja Bogdańskiego, a 2-o v. 1737.27/XI. r. w Koźminie wyszła za Franciszka Koszutskiego z Dębowejłęki, umarła w r. 1755, pochowana w Koźminie u Bernardynów 23/I. Piotr, syn Jana, urodzony chyba też z Woropajówny, pisał się "Kościeszą z Mirowic M-im". Kanonik regularny laterański, była w r. 1739 proboszczem w Koźminie (LB Koźmin), dziekan fary koźmińskiej 1741 r. (ib.; P. 1308 k. 90v). Prałat i dziekan kolegiaty Św. Mikołaja w Kaliszu 1771 r. (I. Kal. 209/213 k. 42). Sumę 10.000 złp., którą Koszutski, drugi mąż siostry Marianny, zapisał jej przed ślubem, a którą jej syn i spadkobierca, Apolinary (Pelagiusz). Bogdański, bernardyn lwowski, scedował był wujowi w r. 1755, z kolei cedował w r. 1757 Piotrowi Sapieże, wojewodzie smoleńskiemu (Kośc. 360 k. 40). Kaliskiej kongragacji kanoników regularnych w r. 1771 cedował odziedziczony po stryju zapis 11.500 zł. Jana Sapiehy, starosty bobrujskiego, jak też 4.000 złp. z sumy 10.000 złp. scedowanej mu w r. 1755 przez siostrzeńca Bogdańskiego (I. Kal. 209/213 k. 42). Umarł 1772.13/V. r. w wieku lat 68, pochowany w kościele w Koźminie (LM Koźmin). Zob. tablicę.

@tablica: Mirowscy h. Kościesza

>Mirowscy, Mierowscy różni. Oprócz powyższych Kościeszów mieli istnieć i M-cy h. Niesobia z województwa sieradzkiego, trudno mi więc tych, których tu zamieszczam, przydzielić do jednego lub drugiegi herbu. Małżonkowie Jan i Urszula z Bonieckich zawierali w grodzie rawskim kontrakt z Dobrogostem Zamłyńskim, pisarzem grodzkim wałeckim, który to kontrakt aprobowała w r. 1622 żona Zamłyńskiego, Katarzyna z Trzylatkowskich (W. 27 k. 423). Anna M-a(?), w r. 1641 żona Andrzeja Rechnicza. "Szl." Paweł M. i żona jego, Zofia z Wysockich, chrzestni 1663.30/II. r. (LB Dobrzyca), zawierali w r. 1664 z Kazimierzem Żółtowskim kontrakt o Mikołajewice Górne cz. Bojeniczki w p. gnieźn. (G. 84 k. 185). Franciszek, chrzestny 1717.14/XII. r. (LB Ostrzeszów). Marcin, dworzanin Szołdrskiego, wojewody inowrocławskiego i starosty generalnego wielkopolskiego, zmarł 1737.24/V. r., pochowany w Wielkowie Polskim (LM Wilkowo Polskie). Apolonia z M-ch, wdowa po uczc. Kazimierzu Jabrzykowskim, mieszczaninie poznańskim, 2-o v. 1776 r. żona "ur." Jana Mierzwińskiego (P. 1353 k. 454v). Agnieszka, córka Egidiusza i Marianny M-ch (czy szlachty?), wyszła 1780.24/I. r. za "sław." Błażeja Walenckiego, mieszczanina ostrzeszowskiego (LC Ostrzeszów).

>Miruccy, Mieruccy h. Poraj wzięli nazwisko od wsi Mirucino (Mierucino), dzisiaj Mierucin, na pograniczu powiatów gnieźnieńskiego i kcyńskiego, w parafii Parlin. W XVI wieku M-ch określano zazwyczaj jako osiadłych w powiecie kcyńskim.

Wojciech M. w r. 1494 nabył wyderkafem od Jerzego Słowikowskiego za 15 zł. węg. część w Mirucinie zwaną Jaraczewem (P. 1383 k. 22v), i jednocześnie, również wyderkafem, nabył za 25 zł. węg. od Marcina, Jana i Wojciecha,, braci z Ostrowców, dwa łany osiadłe i trzy puste w Sławoszeku w p. kcyń. (ib.). Nie żył już w r. 1501, kiedy to wdowa po nim, Małgorzata Jaktorowska, wraz z synami, Feliksem i Mikołajem trzymała ich sześć łanów w Mirucinie i Jaraczewie (G. 24 k 120v). Ta Małgorzata pisana "z Mirucina Jakubowa", otrzymała w r. 1502 od Stanisława i Piotra, braco Słowikowskich, poręczenie stawienia ich stryjecznych braci, Mikołaja i Piotra Słowikowskich, celem dokonania rezygnacji części w Mirucinie Jaraczu(!) (G. 25 k. 195v). Owi Stanisław i Piotr całe swe części w Mirucinie Jaraczu w powiatach gnieźn. i kcyń. sprzedali jej w r. 1503 za 100 zł. węg. (P. 1389 k. 241v). Skwitowała ona w r. 1508 swych braci rodzonych, Jana, Andrzeja, Mikołaja, Sebastiana i Feliksa z Jaktorowa, z dóbr rodzicielskich w Jaktorowie i Chojnie w p. kcyń., we wsi Koźle w p. pozn. i w mieście Skoki w p. gnieźn. (P. 863 k. 114). W r. 1520 Wojciech Błogowski z pow. nakielskiego oprawił 25 grz. posagu Chwałce, córce Wojciecha M-go (G. 335a k. 51v). Przy imieniu ojca nie dodano, iż nie żyje, nie mam tedy pewności czy chodzi tu o tego samego Wojciecha.

I. Feliks, syn Wojciecha i Jaktorowskiej, kanonik katedralny poznański w r. 1538 (Kc. 10 k. 68). Wspomniany w r. 1501 (G. 24 k. 120v). Niedzielny z bratem Mikołajem dziedzic w Mirucinie, wespół z tym bratem w r. 1501 nabył wyderkafem od Wojciecha Krotoskiego za 200 zł. węg. Mokre w p. kcyń., którą to wieś Krotoski w tej samej sumie trzymał wyderkafem od Marcina i Wojciecha, dziedziców Ostrowców (Ostroszców) (P. 1389 k. 154). W r. 1508 Feliks i Wojciech, jeszcze nieletni więc działający w asyście opiekunów, stryja Wincentego Zdzarowskiego oraz wujów Andrzeja Jaktorowskiego i Andrzeja Zakrzewskiego, całą swą wieś Mirucino w p. kcyń.(!) sprzedali wyderkafem za 100 grz. swej matce (P. 786 s. 57). Wciąż jeszcze nieletni, około r. 1500, trzymali wyderkafem w 23 grz. pięć łanów osiadłych i dwa puste w Słaborowicach (G. 259 k. 316). Feliks w r. 1532 w charakterze "stryja" towarzyszył przy transakcji siostrom Bobowickim (P. 1393 k. 508v). Z bratem Feliksem był nie podzielony jeszcze i w r. 1538 (Kc. 10 k. 68). Umarł na krótko przed 1541.22/II. r. (Install., s. 27).

II. Mikołaj, syn Wojciecha i Jaktorowskiej, jak już widzieliśmy, wspomniany od r. 1501. Od Jana Broniewskiego w r. 1537 nabył wyderkafem za 20 zł. węg. łąki w Broniewicach p. gnieźn., przyległe do łąk Wojciecha Krzekotowskiego w Trlągu (G. 335a k. 203v). Od Jana Konarskiego w r. 1539 nabył wyderkafem za 200 zł. części w Chomiąży, Nowejwsi i w młynie Grzmiąca w p. kcyń. (ib. k. 219v). Od Macieja Mokronoskiego i żony jago Anny Dembińskiej w r. 1545 nabył wyderkafem za 90 zł. cztery łany roli w Słaboszewku p. kcyń. (ib. k. 313v). Od swej żony w r. 1554 dostał wieczyście połowę wsi Grzebienisko i części we wsiach Witkowice i Roszczki w p. pozn. (P. 895 k. 116, 1396 k. 153v). Umarł w r. 1557 lub 1558 (P. 898 k. 263; G. 37 k. 59v). Jego żoną była Anna Zaleska cz. Witkowska, pisana też niekiedy Trzebieńską (G. 49 k. 46v), córka Stefana z Zalesia w pow. łomżyńskim. Mąż uzyskawszy od niej rezygnację Grzebieniska i Roszczek, w r. 1554 na połowie Mirucina i na połowie części w Słaboszczewie oprawił jej 500 zł. posagu (P. 1396 k. 153v). Umarła między r. 1569 a 1584 (G. 49 k. 136v, 274 k. 537). Synowie: Andrzej, Wojciech i Jan. Z córek, Katarzyna, w latach 1554-1589 żona Stanisława Lubomyskiego (Lubomęskiego), bezpotomna, nie żyła już w r. 1598. Jadwiga, w latach 158-=1599 za Stanisławem Jarkuszewskim.

I) Andrzej, syn Mikołaja i Zaleskiej, wespół z braćmi, Wojciechem i Janem, pozywał w r. 1557 Sylwestra Kretkowskiego, kasztelana bydgoskiego (P. 898 k. 263), zaś w r. 1558 trzej bracia skwitowali owego kasztelana ze 100 zł. długu (G. 37 k. 59v). Ich pretensje płynęły z zapisu z r. 1504, mocą którego Wincenty Świdwa z Szamotuł sprzedał za 150 grz. część Witkowic i dwa łany w Rościegniewicach p. pozn. Stefanowi z Zalesia, ich dziadowi macierzystemu, wynagradzając go w ten sposób za jego służby. Żył jeszcze Andrzej w r. 1559 (P. 900 k. 685v), a chyba nie żył już w r. 1566, kiedy to występowali tylko jego dwaj młodsi bracia.

II) Wojciech,, syn Mikołaja i Zaleskiej, wspomniany w r. 1557. Wespół z bratem Janem w r. 1556 od Jana Świdwy z Szamotuł, kasztelanica biechowskiego, dostał część jeziora w Rościegniewicach p. pozn. (P. 1397 k. 523). Wraz z tym bratem w r. 1570 części w Roszczkach wymienił z Piotrem Konarzewskim na dwa łany w Witkowicach w tymże powiecie (P. 1398 k. 67). T. r. z tym bratem niedzielnym sprzedali połowę wsi Grzebienisko i całe części w Witkowicach za 12.000 (1.200?) zł. Stanisławowi Skórze z Gaju Obornickiemu (P. 1398 k. 137). Wojciech w r. 1574 kwitował Mokrskich, stryjów i bratanka, z 300 złp., za które zmarły Maciej Mokrski, i ojciec i dziad, zastawił był 3 łany w Mokrem (In. 1 k. 84) współ z bratankiem Mikołajem w r. 1580 skwitowany z dóbr rodzicielskich przez siostrę Jadwigę Jarkuszewską (P. 9335 k. 144v). Nazwany w r. 1582 dziedzicem Kowalewa (N. 56 k. 65), pozywany był w r. 1583 przez Annę ze Spławskich Zakrzewską, która mieniła go "okupatorem" połowy Kowalewa i pustki Piardowo (Kc. 26 k. 133, 135v). Pozywany był Wojciech w r. 1584 przez bratanka Mikołaja, syna Jana (G. 27 k. 188v). Nie żył już w r. 1591 (64 k. 204). Jego żoną była Anna Raczyńska, córka Macieja, której w r. 1584 oprawił 1.800 zł. posagu na połowie dóbr, jakie miał wspólnie z bratem Janem we wsiach Mirucino, Słaboszewko w p. kcyń., Witkowice i Grzebienisko w p. pozn. (P. 906 k. 139, 1397 k. 308). Synowie: Marcin, Jan i Stanisław. Córka Małgorzata, wydana przed 1596.20/III. r. za Mikołaja Jabłkowskiego, zmarła przed r. 1638.

(I) Marcin, syn Wojciecha i Raczyńskiej, mając tylko cztery niższe święcenia uzyskał kanonię katedralną poznańską fundi Śródka, na którą instalowany 1593.27/VII. r. (Install., s. 66). Otrzymał 1600.27/VI. r. kanonię matropolitalną gnieźnieńską fundi Kołaty, a instalowany na niej 5/VIII. t. r. Niał również kanonię kolegiaty Św. Jerzego na zamku w Gnieźnie, uzyskaną przed r. 1599 (P. 968 k. 1236). Był w r. 1614 sekretarzem J.Kr.mci (Kc. 126 k. 697). Domownik (prałat domowy) prymasa Wawrzyńca Gembickiego. Swoją część w Mirucinie w r. 1618 sprzedał za 5.000 zł. kapitule katedralnej gnieźnieńskiej (G. 337 k. 420). Umarł w Gnieźnie 1623.11/VI. r., jak się zdaje, cierpiąc na pomieszanie zmysłów. Pochowany w katedrze gnieźnieńskiej, gdzie ma nagrobek z herbami: Porejwm, Strzałą, Toporem, Brochwiczem (Korytkowski).

(II) Jan, syn Wojciecha i Raczyńskiej, wespół z braćmi i siostrą Małgorzatą Jabłkowską, jak również z Maciejem Złotnickim, dziedzice połowy Raczyc i pustek w Baranowie Nowym oraz cząstki w Dobrylewie w p. kcyń., odziedziczonych po wuju Andrzeju Raczyńskim, w r. 1594 te dobra sprzedali za 5.000 zł. Annie Popowskiej, wdowie po Świętosławie Jabłkowskim (N. 219 k. 158). Jan był w r. 1598 jednym ze spadkobierców ciotki Katarzyny zamężnej Lubomyskiej (P. 968 k. 1236). Umarł między r. 1605 a 1610 (G. 68 k. 524v, 70 k. 467). Jego żoną była Ewa Jabłkowska, córka Wacława i Anny Karchowskiej. Żeniąc się z nią, jeszcze przed ślubem w r. 1590 dał zobowiązanie swej przyszłej teściowej, iż oprawi posag 1.000 złp. na połowie części, które we wsiach Mirucino, Mikołajkowo, Ustoszewo i Podobojce (Podobowice) w powiatach kcyń. i gnieźn. przypadną mu z działów braterskich (G. 64 k. 152). W r. 1591, już po ślubie, skwitował teściową z 200 zł. na poczet owego 1.000 złp. posagu (ib. k. 204), zaś w r. 1592 na połowie swej połowy w Ustoszowie i Podobojcach oprawił żonie 1.200 złp. posagu (P. 1400 k. 826), a w r. 1599 na tychże dobrach dał oprawę 2.000 złp. (P. 1403 k. 400). Ewa, będąc już wdową, w r. 1610 wydzierżawiła swoje oprawne Podobojce i Ustoszowo małżonkom Rambielińskim (G. 70 k. 466v). Części w Jabłkowie p. gnieźn., które odziedziczyła po bracie Wojciechu Jabłkowskim, sprzedała w r. 1612 r. za 4.666 złp. Mikołajowi Bieganowskiemu (P. 1408 k. 326v). Od Andrzeja Cerekwickiego nabyła wyderkafem w r. 1619 za 5.000 złp. części Słembowa w p. kcyń. (P. 1411 k. 440), a w r. 1621 też wyderkafem od Marcina Broniewskiego za 6.000 złp. Szczucino w p. pozn. (P. 1412 k. 1261). T. r. swe części w Jagniewicach i w pustce Małkowo, odziedziczone po matce, sprzedała za 2.233 złp. Mikołajowi Bieganowskiemu (ib. k. 1127). Umarła w r. 1624 lub 1625 (Kc. 19 k. 210v, 544). Z córek, Anna, wydana przed r. 1615 za Mikołaja Przedpełkowskiego, umarła między r. 1627 a 1645. Katarzyna wyszła najpierw przed r. 1626 za Jana Siekierzeckiego, a 2-o v. przed r. 1632 za Michała Cholewińskiego, żyła jeszcze w r. 1647.

Feliks, syn Jana i Jabłkowskiej, wspomniany w r. 1610 (G. 70 k. 467), jeszcze nieletni w r. 1614, kiedy jego opiekunowie, to jest matka i stryjowie, ks. Marcin i Stanisław M-cy, w jego imieniu zapisywali Mikołajowi Przedpełskiemu w posagu za siostrą Feliksa 1.000 zł. (Kc. 126 k. 607). Zobowiązał się w r. 1624 sprzedać swe części w Podobojcach i Ustoszowie za 6.500 zł. Andrzejowi Przedpełskiemu (Kc. 19 k.. 288), czego dopełnił w r. 1627 (P. 1415 k. 1024v). Siostrze Siekierzeckiej w r. 1625 wypłacił sumę 1.000 zł. posagu (N. 223 k. 661). Części w Jeziorkach w p. kcyń. sprzedał wyderkafem w r. 1628 na jeden rok za 3.000 zł. Stanisławowi Dzierżanowskiemu (ib. k. 798). Żył jeszcze w r. 1633. Żeniąc się z Zofią Pląskowską, córką Łukasza, otrzymał od tego jej ojca w r. 1629, jeszcze przed ślubem, zapis długu 3.000 zł. jako jej posag (Kc. 19 k. 1004). T. r., już po ślubie, oprawił jej ów posag na połowie swych części w Jeziorkach i w pustce Jeleń (P. 1416 k. 290v). Ponowił oprawę tego posagu w r. 1633, bez wymieniania dóbr, zapewne wiec po sprzedaży Jeziorek (N. 223 k. 948).

(III) Stanisław, syn Wojciecha i Raczyńskiej, wspomniany w r. 1594 (N. 219 k. 158). Dobra swoje w Mirucinie w r. 1618 sprzedał za 5.000 zł. kapitule katedralnej gnieźnieńskiej (G. 337 k. 421), ale jeszcze w r. 1619 występował jako dziedzic tej wsi, obok Michała, Bartłomieja i Macieja Korytowskich (N. 62 k. 262v). Nie żył już w r. 1631 (P. 1417 k. 33v). Jego żoną była Katarzyna z Ossowca Dobrosołowska, której w r. 1606 zapisał dług 400 zł. (I. Kon. 32 k. 518). Będąc już wdową, w r. 1631, wespół z synami, Janem, Wojciechem, Stanisławem i Marcinem, procesowała Łukasza Czeluścińskiego (ib. 34 k. 307v). T. r. wraz z nimi sprzedała części w Komorowie i Dobrosołowie w p. gnieźn., swoją i ich dziedziczne, za 3.000 złp. Janowi Górskiemu (ib. 46 k. 534v, 708; P. 1417 k. 965). Żyła jeszcze w r. 1635 (I. Kon. 48 k. 182). Ze wspomnianych wyżej synów, o Janie, Wojciechu czy raczej Wojciechu Franciszku i o Stanisławie będzie mowa niżej. Najmłodszy, Marcin, wspomniany w transakcjach z lat 1631-1633, miał w r. 1632 lat 15, rodził się więc około r. 1617 (ib. 46 k. 534v). Innych wiadomości o nim nie posiadam.

1. Jan, syn Stanisława i Dobrosołowskiej, występował we wspomnianych wyżej transakcjach dotyczących Komorowa i Dobrosołowa (ib. k. 708 P. 1417 k. 965). Wespół z braćmi dał w r. 1631 Adamowi Jezierskiemu poddanego z Mirucina, zachowanego przez ojca przy sprzedaży tych dóbr kapitule gnieźnieńskiej (P. 1417 k. 333v). Odziedziczywszy po bracie ciotecznym Janie Arkuszewskim (Jarkuszewskim) plac pusty w Gnieźnie w miejscu zwanym Targowisko, dał t. r. Mikołajowi Szadokierskiemu zabowiązanie, iż dokona na jego rzecz donacji tego placu (G. 79 k. 373v). Żył jeszcze w r. 1633.

2. Wojciech Franciszek, syn Stanisława i Dobrosołowskiej, wspominany od r. 1631, od Krzysztofa Tuczyńskiego, kasztelana poznańskiego, w r. 1645 kupił za 15.000 złp. części Bzowa w p. pozn. (P. 1422 k. 274). Od Dobrogosta Sławieńskiego jako opiekuna dzieci jego zmarłego bratanka, Macieja Sławieńskiego, w r. 1649 nabył za 1.500 złp. wyderkafem folwark Jalino w p. gnieźn. (P. 1424 k. 51). Swj córce, Pannie Annie, w r. 1652 zapisał jako posag sumę 4.000 złp. (P. 1064 k. 354). Od jezuity Krzysztofa Ignacego Rokossowskiego w r. 1654 kupił za 13.800 złp. jego części w Bzowie (P. 1067 k. 212). Umarł w r. 1675 lub 1676 (P. 1094 k. 28, 1427 k. 23v). Jego pierwszą żoną była mieszczanka, Katarzyna Guldówna, wdowa po Michale Wolsonie, burmistrzu Wałcza. Wzajemne dożywocie z nią spisywał w r. 1641 (W. 38 k. 353v), a w r. 1645 sprzedała ona dom w Wałczu na Starym Mieście, przy ulicy wiodącej do zamku, oraz folwark na przedmieściu Wałcza, za 4.000 złp. Andrzejowi Dobieckiemu (ib. k. 760v). Jego drugą żoną była w r. 653 Marianna (Teresa Marianna) Brudzyńska (W. 40 k. 481), córka Stafana. Wojciech Franciszek wespół z siostrą tej drugiej żony, Teresą owdowiąłą Boleszową, w r. 1658 procesował Mariannę z Kaczkowskich 1-o v. Jastrzębską, 2-o v. Strzelecką, z racji najazdu i zagarnięcia wsi Podlesie Kościelne, będącej wtedy w ich posesji, podczas wojny ze Szwedami (P. 182a k. 155). Tej drugiej żonie za połowie części Bzowa, nabytych od ks. Rokossowskiego, w r. 1658 oprawił 3.000 złp. posagu (P. 1070 k. 176v), a w r. 1675 na połowie Bzowa dał jej dożywocie (P. 1427 k. 23v). Będąc już wdową, w r. 1684 nabyła od Jana Kadzidłowskiego, podstolego inowrocławskiego, wyderkafem na trzy lata wsie Wielopole i Golina w p. kon. (P. 1107 VII k. 51v). Nie żyła już w r. 1686 (P. 1111 IV k. 37v). Z pierwszej żony synowie, Krzysztof i Wojciech oraz córka Anna, o której już wspomniałem. Z drugiego małżeństwa synowie: Franciszek, Marcin i Kazimierz oraz córki, Teresa i Katarzyna, w r. 1676 jeszcze niezamężne (P. 1094 k. 28). Teresa była panną jeszcze i 1678.23/I. r. (LB Lubasz). Wyszła potem przed r. 1685 za Walentego Zakrzewskiego, a umarła, będąc już wdową, po r. 1723. Katarzyna żyła jeszcze w r. 1679.

1) Krzysztof, syn Wojciecha Franciszka i Guldówny, w r. 1676 wespół z bratem Wojciechem zawierał kontrakt z macochą i ze swym przyrodnim rodzeństwem (P. 1094 k. 28). Współdziedzic, obok powyższego brata, w Bzowie, umarł przed 1678.23/I. r., chyba na krótko przed tą datą (LB Lubasz). Jego żoną była Jadwiga Bieganowska, córka Stanisława i Marianny z Cieleckich, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1676 (P. 789 k. 161). Wyszła ona 2-o v. za Jana z Podłężyc Zamłyńskiego, który w latach 1679 i 1680 jej i jej dzieciom, Franciszkowi, Annie i Barbarze M-im, zastawił za 10.600 złp. Pawłowice w p. pozn. (P. 1140 IV k. 108, 1428 k. 508). Jadwiga swe części w Gądkach p. pozn., które miała obok swych stryjów, wedle zobowiązania danego przez tych stryjów zmarłemu już Piotrowi Cieleckiemu, wojskiemu wschowskiemu, w r. 1681 sprzedała za 1.200 złp. Janowi i Andrzejowi Cieleckiemu, synom wojskiego (P. 1213 V k. 47). Wdowa po Zamłyńskim w latach 1687-1692 (P. 1113 I k. 60v, 1123 II k. 34), była 3-o v. żoną Franciszka Modlibowskiego, nie żyjącego już w r. 1696 (Kośc. 308 k. 312), sama zaś, jak się zdaje, żyła jeszcze w r. 1701 (P. 1140 IV k. 108; G. 91 k. 55). Ze wspomnianych wyżej dzieci, o Annie przy wyliczaniu potomstwa Krzysztofa w r. 1692 już głucho (P. 1123 II k. 34), zapewne więc już wtedy nie żyła. Barbara, być może identyczna z Marianną Barbarą, ur. w Bzowie i ochrzczoną 1678.23/I., już po śmierci ojca (LB Lubasz), jeszcze nie zamężna w r. 1692 (P. 1123 II k. 34), wyszła w r. 1701, krótko 5/X., za Jana Dzierzbińskiego.

Franciszek, syn Krzysztofa i Bieganowskiej, wspomniany jako nieletni w latach 1679-1692 (P. 1123 II k. 34, 1429 k. 106). Prawa swe nabyte od Naramowskich i Łąckich, w r. 1696 scedował stryjowi Wojciechowi (Kośc. 308 k. 312). Wraz z matką i siostrą Barbarą w r. 1698 pozywany był przez Woźnickich, synów i córki zmarłego Wacława, o najazd na Pawłowice (P. 257 k. 63). Był dziedzicem Dębołęki w p. radziej., którą to wieś w r. 1700 sprzedał za 20.000 złp. Jerzemu Kaczkowskiemu i Jadwidze z Gorzewskich małżonkom (P. 1138 III k. 93). Od Sebastiana i Chryzostoma braci Modlibowskich w r. 1701 kupił za 19.000 złp. wieś Myszaków w p. pyzdr. (P. 1141 VI k. 52v). T. r. żonie swej Mariannie Przybyszewskiej, córce Jana i Konstancji z Krzywosądzkich, oprawił posag 6.000 złp. (P. 1141 VII k. 54). Po jego śmierci wyszła ona 2-o v. za Stanisława Malczewskiego, bezpotomna z obu mężami nie żyła już w r. 1725 (P. 1199 k. 99).

2) Wojciech Paweł, syn Wojciecha Franciszka i Guldówny, występował w r. 1676 (P. 1094 k. 28, 1111 IV k. 38v). Jako współdziedzic Bzowa obok swego młodszego rodzeństwa i dzieci po zmarłym starszym bracie Krzysztofie, a swoim i ich imieniu całą tę wieś w r. 1679 sprzedał za 37.400 złp. Janowi Watta z Belęcina Skrzydlewskiemu (P. 1429 k. 106), czas jakiś jednak mieszkał jeszcze w Bzowie. Wespół z braćmi, Franciszkiem, Marcinem i Kazimierzem, skwitowany w r. 1686 z sumy posagowej 2.000 zł. przez siostrę Teresę zamężną Zakrzewską (P. 1111 IV k. 37v). Nazwany w r. 1701 dziedzicem części Karchowa, Belęcina i Trzebca (Kośc. 308 s. 766), ponieważ jednak już w r. 1700 Hieronim Bębnowski i jego żona Anna z Kołaczkowskich zawierali z nim pod zakładem 14.000 złp. kontrakt dotyczący cesji sum na tych częściach (P. 1139 XIII k. 105v), ich nabycie należy chyba datować właśnie na ów rok. Żył jeszcze w r. 1721, kiedy plenipotentami mianował swych synów: Stanisława, Jana, Franciszka, Józefa i Antoniego, jak również Wojciecha Białęskiego (Kośc. 313 s. 36). Nie żył już w r. 1727 (ib. 315 s. 226). Ożenił się z Katarzyną Gronowską, córką Bonawentury (Dobrogosta) i Jadwigi z Konarzewa, której w r. 1680 oprawił 6.000 złp. posagu (P. 1101 III k. 97v). Chyba to ta właśnie Katarzyna "z Sokolnik" była 1713.29/III. r. chrzestną w Graboszewie, a 1714.16/XI. r. w Golejewku. Pani Katarzyna "z Karchowa" umarła 1722.21/VI. r., pochowana u Reformatów w Osiecznie (LM Świerczyna). Synowie wyliczeni wyżej. Z córek, Anna, ur. w Bzowie, ochrzcz. 1680.1/V. r. (LB Lubasz), poślubiła w czasie zarazy, w Bytyniu 1709.24/XI. r. Franciszka Napruszewskiego, żyjącego jeszcze w r. 1719 i zapewne t. r. zmarłego, bo krótko po 1720.16/IX. r. szła ona 2-o v. za Macieja Brzostowskiego. Zofia była w r. 1736 żoną Józefa Żeromskiego, umarła po r. 1752.

(1) Stanisław, syn Wojciecha Pawła i Gronowskiej, występował jako chrzestny 1711.11/VI. r. (LB Golejewko), dzierżawca Wilkoniczek w p. kośc. w r. 1718 (LB Pempowo), dziedzic części Karchowa i Belęcina w r. 1727 (Kośc. 315 s. 226), zawierał w r. 1728 kontrakt z Marcinem Wyskotą Kawieckim, cedując mu swoje prawa do tych dóbr pod zakładem 22.000 złp. (Ws. 83 k. 38v). Dziedzic Gębic w p. kośc., wsi kupionej w r. 1729 od Władysława Żychlińskiego (P. 1290 k. 47v), zapisał w r. 1736 na tej wsi sumę 2.000 zł. swej siostrze Zofii zamężnej Żeromskiej, jako jej posesor (Ws. 85 k. 127v) i jedocześnie był kwitowany przez córkę Zofię zamężną Linowską z sumy 18.000 zł. należnych z ojcowizny po równi z bratem jej Józefem (ib. k. 128v). Umarł w Lesznie 1738.1/II. r. i pochowany w Miejskiej Górce u Reformatów (Kośc. 173 k. 85). Jego pierwszą żoną, zaślubioną 1711.6/II. r., była Katarzyna Niedźwiedzka, córka Stanisława i Granowskiej (LB Niepart; Ws. 85 k. 55), drugą, zaślubioną 1717.20/IX. r., Agnieszka Grabska z Oczkowic (LC Niepart), córka Andrzeja i Zofii Malczewskiej. Wzajemne dożywocie z nią spisywał Stanisława w r. 1722 (P. 1189 k. 1). Owdowiawszy wyszła 2-o v. za Stanisława Węgorzewskiego, któremu w r. 1740 zapisywała sumę 10.000 zł. (Ws. 87 k. 121v). Kwitowała w r. 1742 Antoniego Krzyckiego, kasztelanica nakielskiego, dziedzica Wilkonić i Wikoniczek, z kontraktu zastawu tych dóbr (Kośc. 321 s. 230). Żyła jeszcze w r. 1744 (P. 1278 k. 67). Z pierwszej żony syn Józef i córka Zofia, ur. około r. 1716, wydana w r. 1733, krótko po 24/X. za Stanisława Linowskiego, z czasem skarbnika poznańskiego i podstolego wschowskiego, zmarła jako wdowa w Krakowie, rezydując w klasztorze, w r. 1783. Z drugiej żony synowie, Marcin Michał, ur. w Wilkoniczkach, ochrzcz. 1718.28/XI. r., i Jan Nepomucen Antoni, ur. tamże, ochrzcz. 1726.26/V. r. (LB Pępowo), obaj niewątpliwie pomarli w dzieciństwie. Był też i syn Antoni, nieletni w r. 1738 (Kośc. 320 s. 58), chyba nie identyczny z powyższym Janem Nepomucenem Antonim, skoro w chwlili śmierci 1743.15/X. r. miał mieć lat 22. Umarł w Grabowiskach Pańskich, a pochowany w Żninie u Dominikanów (LM Rogowo). Może to po tym Antonim wdową była Marianna Daleszyńska, córka Franciszka, podczaszego wyszogrodzkiego, i Konstancji Radolińskiej, wdowa 1-o v. po Wojciechu Watta Kosickim, 3-o v. w r. 1746 idąca za Antoniego Malczewskiego, żyjaca jeszcze w r. 1761 (Kośc. 323 k. 113, 329 k. 22). Z Grabskiej rodziła się też córka Anna (Marianna Anna), ur. w Nieparcie, ochrzcz. 1728.23/VI. r. (LB Niepart), wspomniana jako nieletnia w r. 1738 (Kośc. 320 s. 58), mieszkajaca 1743.29/IX. r. w Grochowiskach Pańskich (LB Rogowo).

Józef, syn Stanisława i Niedźwiedzkiej, ur. około r. 1714 (Kośc. 173 k. 85), mianował w r. 1734 plenipotentem swego szwagra Linowskiego (I. Kal. 171/173 s. 73). Kwitował w r. 1735 ojca z przypadającej sobie, obok siostry Linowskiej, sumy 15.000 zł. po matce (Ws. 85 k. 55). Od ojca w r. 1736 otrzymał zapis 16.000 zł. na Gębicach (ib. k. 128). Dziedziczył po nim te Gębice (P. 1290 k. 47v). Zawierał w r. 1738 kompromis z macochą i jej dziećmi a swoim przyrodnim rodzeństwem (Kośc. 320 s. 58). Szwagrowi Linowskiemu w r. 1742 wypłacił sumę 10.640 złp., jako resztę posagu za siostrą Zofią (P. 1269 k. 21). Był w r. 1747 opiekunem nieletnich dzieci brata Antoniego (P. 1290 k. 39). Jeszcze wtedy świecki, w r. 1748 już będąc księdzem Gębice z folwarkiem Bugaj sprzedał za 120.000 złp. szwagrowi Linowskiemu, wówczas skarbnikowi poznańskiemu (P. 1293 k. 41). Nazwany w r. 1750 kanonikiem poznańskim (LB Mądre), zaś w r. 1753 kanonikiem katedralnym poznańskim. Wtedy siostra Linowska skwitowała go z całości swego posagu z dóbr po obojgu rodzicach, to znaczy z sumy 31.173 zł. (Kośc. 326 k. 46). Był proboszczem pyzdrskim w r. 1756 (P. 1318 k. 27v). Nie żył już w r. 1776 (I. Kal. 214/216 k. 21). Ożenił się a Antoniną Kościelską, córką Stanisława, kasztelana bydgoskiego, i Ludwiki z Lipskich, oprawiając jej w r. 1742 na połowie swych dóbr posag 20.000 złp. (P. 1268 k. 135). Umarła ona w Gębicach 1747.1/VI. r., pochowana 6/VI. u Reformatów w Miejskiej Górce czyli w Goruszkach, gdzie mąż wystawił jej sarkofag (LM Pępowo; Sep. Reform., Miejska Górka). Z córek, Balbina Katarzyna, ur. w Gębicach, ochrzcz. 1744.29/III. r., Anna, ur. tamże, ochrzcz. 1745.12/IV. r. (LB Pępowo), zapewne pomarły dziećmi. Marianna wyszła 1761.10/VI. r. za Józefa z Komorza Kurcewskiego, z czasem burgrabiego ziemskiego wschowskiego, żyła jeszcze w r. 1779. Była jeszcze jedna córka, Józefa, niezamężna, w r. 1779 już nie żyjąca (Py. 158 k. 823).

(2) Jan, syn Wojciecha Pawła i Gronowskiej, pełnoletni w r. 1721 (Kośc. 313 s. 36), zrzekł się w r. 1748 opieki nad dziećmi zmarłego brata Antoniego (I. Kal. 185/189 k. 47). Jeszcze żył 1755.19/V. r. (LB Kucharki). Ożenił się 1727.4/II. r., biorąc ślub w Dłoni, we dworze, z Marianną Żerońską (LB Kołaczkowo), córką Jana i Anny z Gliszczyńskich, której to żonie t. r. oprawił na połowie dóbr sumę 3.000 złp. na poczet posagu, odebraną od Michała Węgorzewskiego (Kośc. 357 k. 119). Oboje małżonkowie spisywali wajemne dożywocie w r. 1742 (P. 1269 k. 109v). Marianna żyła jeszcze w r. 1748 (LB Kucharki).

(3) Franciszek (Franciszek Brunon), syn Wojciecha Pawła i Gronowskiej, ur. w Poniecu, ochrzcz. 1690.6/X. r. (LB Poniec), dzierżawca wsi Czechel w r. 1744, umarł tam 1755.9/I. r. i pochowany w Kaliszu u Bernardynów (LM Kucharki). Żona jego, Teresa Suchodębska, córka Franciszka i Marianny Bolikowskiej, kwitowała w r. 1738 swego ojca z 3.000 złp. posagu (Kośc. 320 s. 234). Syn, Heliodor Bonawentura, ur. we dworze czechelskim 1748.3/VII. r. (LB Kucharki). Córka, Małgorzata Justyna, ur. tamże, ochrzcz. 1744.16/VI. r. (ib.), i Marianna, występująca jako chrzestna 1753.7/III. r. i 1755.19/V. r. (ib.).

(4) Józef, syn Wojciecha Pawła i Gronowskiej, pełnoletni w r. 1721 (Kośc. 313 s. 36), zapewne identyczny z Józefem który w r. 1755 już nie żył i który z żony Barbary Skrzetuskiej, wtedy też nie żyjacej, pozostawił córki: Franciszkę, w r. 1755 wdową po Władysławie Zdzenickim, Zofię, wydaną przed r. 1743 za Jakuba Zdzanowskiego, żyjącą jeszcze jako wdowa w r. 1756, Katarzynę, Franciszkę i Marianną, w r. 1755 niezamężne (P. 1315 k. 107).

(5) Antoni, syn Wojciecha Pawła i Gronowskiej, pełnoletni w r. 1721 (Kośc. 313 s. 36), od Marcina Kawieckiego, dziedzica części Karchowa, Belęcina i Trzebca, w r. 1731 wydzierżawił na trzy lata owe dobra (Kośc. 317 s. 154). Umarł w r. 1744, pochowany 20/I. w Miejskiej Górce u Reformatów (Sep. Reformaci, Miejska Górka). Jego żoną była Katarzyna z Momorza Kurcewska, córka Franciszka, burgrabiego poznańskiego, i Agnieszki z Młodziejewskich, która w r. 1738 wraz z niezamężnymi siostrami, Ludwiką i Marianną, odziedziczone po braciach, Kasprze i Józefie Kurcewskich, Piotrowo w p. kośc. sprzedała za 40.000 złp. ks. Konstantemu Rokossowskiemu, proboszczowi pniewskiemu (P. 1254 k. 143). Nie żyła już w r. 1742 (P. 1269 k. 70v). W sepulturach Reformatów poznańskich znajdujemy wiadomość, że Katarzyna M-a z Radzewa(!) żona Antoniego, została tam pochowana 1741.25/X. r., co jest oczywistą pomyłką, przynajmniej jeśli idzie o datę roczną. Dzieci Antoniego i Kurcewskiej: Ewaryst, o którym niżej, Tekla i Karolina. Tekla wyszła 1745.26/XII. r. w Lgowie za Prokopa Linowskiego, a jako wdowa po nim występowała w r. 1776. Karolina (Karola), w r. 1755 jeszcze niezamężna, kwitowała Ignacego Naramowskiego, dziedzica Łowęcic, z prowizji od sumy 2.333 zł. (Kośc. 327 k. 63). Zapewne tego samego Antoniego córką była również Antonina Klara, ochrzcz. 1744.9/VIII. r. (LB Świerczyna), zapewne zmarła w dzieciństwie. W instrypcjach poznańskich (P. 1323 k. 107) znajduje się zapis, sfałszowany w XIX wieku, mocą którego Antoniego Skałecki w r. 1758 sprzedał Brześnicę w p. kośc. za 35.200 złp. Stefanowi M-mu, synowi zmarłych Antoniego i Katarzyny Kołudzkiej. Jak widzimy fałszerz w stosunkach genealogicznych M-ch nie był zbyt dobrze zorientowany.

Ewaryst, syn Antoniego i Kurcewskiej, wspomniany w r. 1752 (Z. T. P. 53 k. 127), w r. 1754 wraz z siostrami, Linowską i panną Karolą, pokwitował Chryzostoma Unruga z 1.000 złp., pochodzących z sumy 3.000 złp., które zapisał był ich wujowi Kasprowi Kurcewskiemu (I. Kal. 196/198 k. 186v). T. r. skwitował swego stryjecznego brata, ks. Józefa M-go, z wydania sobie ruchomości pozostałych po zmarłym ojcu, a to wedle dekretu zapadłego we wsi Łowęcice (ib. k. 187). Uzyskał na nim w grodzie poznańskim dekret, skazujący za zasiadanie wieży, Sebastian Czestkowski, zastawny posesr Wilkonic i Wilkoniczek, a w r. 1756 ów Czestkowski mianował plenipotentów dla dopilnowania tego "zasiąścia" (I. Kon. 78 s. 973). Był Ewaryst w r. 1763 posesorem Zieleńca (LB Bieganowo). Ewaryst "Poraj M." wraz ze swą drugą żoną w r. 1789 kwitowali z 13.750 złp. jej rodzonego brata Bartłomieja Łukomskiego (G. 115 k. 85). Żył jeszcze w r. 1792 (P. 1369 k. 122). Pierwszą jego żoną była w r. 1769 Zofia Kurnatowska (Py. 158 k. 54v), nie żyjaca już w r. 1785 (I. Kon. 83 k. 116), drugą Ludwika Łukomska, córka Józefa i Wiktorii z Lipskich, która w r. 1787 skwitowała swego męża z 6.000 złp. (ib. k. 296). Żyła jeszcze w r. 1792 (P. 1369 k. 122). Z Kurnatowskiej była córka Antonina, w r. 1785 żona Sylwestra Czyżewskiego.

3) Franciszek, syn Wojciecha Franciszka i Brudzyńskiej, nieletni w r. 1676 (P. 1094 k. 28), umarł w r. 1725 i został pochowany u Reformatów w Miejskiej Górce (Sep. Reform., Miejska Górka).

4) Marcin, syn Wojciecha Franciszka i Brudzewskiej, nieletni w r. 1676 (P. 1094 k. 28). Od ciotki Anny Zakrzewskiej, wdowy po Ludwiku Dąmbskim, kasztelanie konarskim-kujawskim, współspadkobierczyni Adama Zieleńskiego, w r. 1687 uzyskał cesję dworu po nim, położonego w Poznaniu na Przedmieściu Św. Wojciecha (Kc. 132 k. 488). Żył jeszcze w r. 1692. Ożenił się w r. 1688 z Eufrozyną Kozłowską, córką Pawła, komornika granicznego inowrocławskiego, i Teresy z Łaska Russockiej. T. r. zawierał o jej rękę kontrakt z jej rodzicami i otrzymał od nich zapis sumy posagowej 1.500 złp., zabezpieczonych na części dóbr Kleczew. Sumę tę w r. 1692 scedował Janowi Kadzidłowskiemu (G. 88 k. 217; I. Kon. 69 k. 158).

5) Kazimierz, syn Wojciecha Franciszka i Brudzyńskiej, nieletni w r. 1676 (P. 1094 k. 28). Wespół z pierwszą żoną w r. 1701 od Mikołaja Mierosławskiego i żony jego Konstancji z Wycielskich brał w zastaw pod zakładem 3.000 zł. wieś Witkowo, zaś w r. 1710 ów zastaw w imieniu własnym i zrodzonych z tą żoną dzieci cedował swej teściowej (G. 93 k. 25). Nie żył już w r. 1737 (G. 97 k. 165v). Tą pierwszą jego żoną była Marianna Rzeszotowska, córka Piotra i Katarzyny z Jeleniewskich, o której rękę z jej rodzicami spisywał w Kleczewie 1697.22/XII. r. kontrakt pod zakładem 3.000 złp. (I. Kon. 70 k. 168). Małżonkowie t. r. spisywali wzajemne dożywocie (ib. k. 257). Po śmierci tej żony w r. 1710 we wsi Lubień spisał pod zakładem 4.400 zł. komplanację z owdowiałą już teściową i z bratem swej żony, Piotrem Rzeszotorskim. Tę teściową skwitował wtedy z 1.000 zł. na poczet posagu (G. 93 k. 25). Drugą jego żoną była Agnieszka Siemieńska, występująca jako wdowa w r. 1737 (G. 97 k. 165v), zmarła w wieku lat około 75 w Poznaniu, na Przedmieściu Św. Marcina, w r. 1755, pochowama 30/I. (LM Św. Marcin, Pozn.). Z Rzeszotarskiej syn Stanisław i córka Katarzyna, oboje wspomniani w r. 1710 (G. 93 k. 25). Otrzymali oni w r. 1719 od Jerzego Hieronima Latalskiego, dziedzica Dębnicy, zapis 3.000 zł., a scedowali tę sumę w r. 1743 synowi jego, Władysławowi Latalskiemu (G. 97 k. 611), zapewne z racji jej uiszczenia. Z Siemieńskiej była córka Jadwiga, w r. 1733 żona Augustyna Zakrzewskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1756.

3. Stanisław, syn Stanisława i Dobrosołowskiej, wspomniany w latach 1631-1633 (I. Kon. 46 k. 307v, 708; P. 1417 k. 965), chyba identyczny ze Stanisławem, który w r. 1653 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Anną Żernicką (P. 1066 k. 178v).

III) Jan, syn Mikołaja i Zalewskiej, występował obok braci w r. 1557 (P. 898 k. 263v), a jeszcze w r. 1570 niedzielny z bratem Wojciechem i obok niego współdziedzic części w Mirucinie, Słaboszewie, Grzebienisku, Witkowicach, Roszczkach, kolejno sprzedawanych lub wymienianych, pozostawił po sobie synowi części w Ustoszewie i w Podobojcach. Umarł w r. 1574 lub 1575 (Kc. 17 k. 159v; N. 157 k. 33v). Jego żoną była Zofia Komierowska, córka Macieja, a jej stryjowie, Piotr i Maciej Komierowscy, dali mu zobowiązanie, iż zaślubiny odbędą się 1560.25/II. r., wedle obrządku rzymsko-katolickiego, co zdaje się dowidzić, iż sami byli dysydentami (luteranami?). Zobowiązał się wtedy Jan dać tej przyszłej żonie oprawę 1.550 zł. posagu na połowie swych części w Mirucinie, Słaboszewie, Grzebienisku, Witkowicach i Roszczkach (P. 902 k. 663v-666). Zofia t. r. sprzedała swą połowę w Komierowie p. nakiel. Andrzejowi Opalińskiemu, kasztelanowi przemęckiemu, właśnie za tę sumę 1.550 zł., a mąż odebrawszy z tego w posagu za nia 600 zł. oprawił jej to na wyżej wspomnianych dobrach (P. 1397 k. 5, 5v). Po raz drugi była w r. 1577 zamężna za Janem Prusieckim (Kc. 17 k. 159v). Synowie, Mikołaj, o którym niżej, i Jan, wspomniany raz tylko w r. 1584 (G. 274 k. 537).

Mikołaj, syn Jana i Komierowskiej, pozostawał w r. 1575 pod opieką stryja Wojciecha, którego Emerencja Trlęska z tytułu owej opieki kwitowała wtedy z 200 zł. długu (In. 1 k. 21). Podawał w r. 1577 swój wiek na około 20 lat, ale, jak wiemy, nie mógł urodzić się przed r. 1560. Jego odziedziczone po ojcy części w Ustoszewie i Podobojcach stryj i opiekun Wojciech M. zastawił Andrzejowi Cerekwickiemu, ten zaś w r. 1575 pozywał tego Wojciecha o zakład 1.600 zł., z racji niedopuszczenia do intromisji (N. 157 k. 33v). Mikołaj w r. 1577 kwitował ojczyma Prusieckiego z oprawy swej matki i z dożywocia, które rodzice w r. 1574 w grodzie bydgoskim scedowali synowi (Kc. 17 k. 159v). Umarł między r. 1598 a 1602 (P. 968 k. 1236; Py. 131 k. 171). Wdową po tym Mikołaju była występująca w r. 1602 Anna Dąbrowska (ib.). Tę Annę z Markowic Dąbrowską kwitował w r. 1604 z 400 złp. Piotr Młotkowski (G. 68 k. 60). W r. 1614 Anna i jej synowie, Jan, Maciej i Andrzej, zastawili części w Mierucinie Janowi i Annie z Wilkostowskich Wiśniewskim (Kc. 126 k. 663). Żyła ona jeszcze w r. 1618. Ci trzej bracia występowali wtedy jako współspadkobiercy zmałej bezpotomnie ciotki swego ojca, Katarzyny z M-ch Lubomęskiej (G. 337 k. 418). Z nich, Maciej swe części w połowie Mirucina i w pustkach Mikołajewko, Słowikowo i Jaraczewo w powiatach kcyńskim i gnieźnieńskim sprzedał t. r. za 12.000 złp. kapitule metropolitalnej gnieźnieńskiej (ib. k. 419v).

Andrzej, syn Mikołaja i Dąbrowskiej, zapisywał w r. 1622 dług 600 zł. bratu Maciejowi (Ws. 33 k. 58). Ożeniwszy się z Anną Powodowską, osiadł w Powodowie w p. kośc. Widzimy go tam już w r. 1619 (Kośc. 127 k. 771). W imieniu własnym i tej żony w r. 1623 wyzanaczał plenipotentów (Kośc. 292 k. 158v) Zob. tablic 1, 2.

@tablica: Miruccy, Mieruccy h. Poraj 1

@tablica: Miruccy, Mieruccy h. Poraj 2

Z powyższymi nie umiem połączyć następujących M-ch, przypuszczalnie Poraitów. Krzysztof, którego wieś Rzucewko (Rucewko) w p. bydg. w r. 1566 była w zastawnej posesji Wojciecha Czeszewskiego (Kc. 116 k. 145v). Andrzej nie żył już w r. 1584, kiedy jego żona Jadwiga Mrowińska, córka Wojciecha, występowała jako wdowa (G. 247k. 247). Anna, nie żyjąca już w r. 1587, żona Piotra Racięskiego. Dorota, nie żyjąca w r. 1597, żona Marcina Sławińskiego. Zofia, w r. 1614 żona Marcina Brodzkiego. Anna, w r. 1623 wdowa po Janie Prądzyńskim. Zofia, w r. 1653 żona Daniela Myszkowskiego. Stefan, w r. 1679 mąż Jadwigi Jemielskiej (P. 1429 k. 98v). Katarzyna, w r. 1700 żona Andrzeja Markowskiego, nie żyła już w r. 1738. Anna i jej mąż Kazimierz Rudnicki, oboje już nie żyli w r. 1722. Wdowa Marianna, dziedziczka Bojanic, chrzestna 1744.29/III. r. (LB Świerczyna). Jadwiga, żona Franciszka Dalewskiego, nie żyjącego już w r. 1752. Anna, w r. 1755 żona Piotra Jaczyńskiego. Agnieszka, mieszkająca w Poznaniu, na Przedmieściu Św. Marcina, umarła w r. 1755, w wieku lat około 75, pochowana 30/I. (LM Św. Marcina, Pozn.). Ks. Andrzej, wikary katedry gnieźnieńskiej, zmarły 1776.12/II. r., pochowany w kaplicy wikariuszy (LM Katedra, Gniezno). Marianna, w latach 1780-1786 żona Jana Bronisza, podwojewodziego poznańskiego. Marianna, żona Stanisława Zalewskiego, nie żyjącego już w r. 1787. Marianna Katarzyna Salomea, zamężna Gajecka, zmarła 1802.14/I. r. licząc lat 65.

>Miruccy, Mieruccy różni, z Mirucina (Mierucina) w p. kcyń. Nie kładę tu wyliczonych pod Porajami, nawet tymi domniemanymi, o których było wyżej. Nie mam pewności, czy bodaj przypuszczeń, którzy należeli do nich, którzy zaś z wysokim prawdopodobieństwem do innych rodów herbowych.

Przecław z Mirucina, M., w r. 1400 (P. 1 k. 203v) i 1407 (P. 3 k. 18). Jakusz z Mirucina, M., w r. 1404 (G. 1 k. 26), nie zył już w r. 1411, kiedy występowała wdowa Wichna (ib. k. 75). Jaracz w r. 1407 (P. 3 k. 18). Wojciech z Mirucina w r. 1419 (G. 2 k. 71). Jan wraz ze swą owdowiałą matką w r. 1414 (G. 2 k. 4), zył jeszcze w r. 1424 (P. 7 k 206).

Jan M. około r. 1426 w imieniu żony swej Halszki ze Zdzarowitego dawał zobowiązanie Janowi Gimzie z Dąbnicy (V. 3 k. 233v). Jan, Bogusz(?), Mikołaj, Jakub i Kiełcz, bracia rodzeni, niedzielni, dziedzice w Mirucinie, w r. 1433 kupili od Nasława z Gogolina, podczaszego budgoskiego, połowę Krąpiewa w p. nakiel. (B. 143 k. 8). Z nich, Jan części w Mirucinie, które winne były mu przypaść po śmierci ich matki, sprzedał w r. 1435 za 200 grz. braciom Mikołajowi, Jakubowi i Kiełczowi P. 1378 k. 84). Ci bracia, Mikołaj i Jakub, połowę Krąpiewa, dopełniając do tego 140 grz., dali w r. 143... ks. Mikołajowi niegdy Sułkowskiemu, plebanowi w Wąwelnie, w zamian za dwie części Sławoszewka w p. kcyń. (N. 143 k. 35). Powyżsi bracia, jak się zdaje, mieli jeszcze jednego brata, Adama. Oto Mikołaj i Jakub, bracia rodzeni z Mirucina, mocą dokonanego wr. 1444 podziału ojcowizny wzięli Mirucino i Małe Sławoszewko, zaś bratu ich, Adamowi M-mu, dostało się Marcinkowo (P. 1379 k. 17v). Jakub M. trzecią część w Sławoszeku w r. 1473 sprzedał za 110 grz. Janowi Ostrowskiemu (P. 1383 k. 208v).

Stanisław M. w r. 1434 nabył od Sądki niegdy z Czołnochowa połowę tej wsi w p. kal. (P. 1378 k. 7). Ten Stanisław z Mierucina i Czołnochowa był w latach 1436-1439 kasztelanem księskim (Gąs,; P. 1389 k. 126v). Zapewne blisko z nim spokrewniony był Andrzej M. z Czołnochowa, którego żoną była Chwałkowa, a ta w r. 1440 kwitowała ze swej oprawy ks. Wojciecha, plebana w Kikrzu, stryja i opiekuna jej dziecka (P. 14 k. 79). Przypominam, iż imię Chwałka widzieliśmy w pierwszej połowie XVI wieku wśród M-ch h. Poraj (zob. wyżej). Może Poraitą był i ten kasztelan księski, i ów Andrzej M. z Czołnochowa? Pokwitowanie o którym wyżej, zdawałoby się wskazywać, iż Chwałka była wtedy wdową, ów zaś ksiądz to być może brat męża? Ale w r. Chwałka, żona Andrzeja Miruckiego z Czołnochowa, miała w r. 1442 z racji swej oprawy sprawę z Piotrem Laską z Łęgu (Gr. Kal. 6 k. 158v), zaś w r. 1444 Andrzej z Czołnochowa i Mirucina miał termin z Andrzejem ze Strzałkowa (Py. 10 k. 131v). Chwałka, jego żona, winna była w r. 1446 okazać wobec starosty list wienny na Czołnochowie w związku ze sprawą toczoną z Janem Kemblanem z Grabu (I. Kal. 4 k. 26v). Andrzej z Mirucina w r. 1450 wzywał Jana ze Słowikowa i Wojciecha Dobieszewskiego do uiszczenia 200 zł. węg. (G. 6 k. 110), zaś w r. 1459 niewątpliwie ten sam Andrzej M. miał termin z dziedzicami z Wilczyna (G. 7 k. 186v).

Mikołaj, Bogusz(?) i Dobiesław występowali w r. 1469, byli synami Jakuba M-go, już nie żyjącego (G. 9 k. 266). Jakub M. asystował w r. 1472 przy transakcji Elżbiecie,, żonie Mikołaja z Pępic (P. 1385 k. 139). Jakub M. z Mirucina, wuj rodzony synów Dzietrzycha z Góry, 1476 r. (P. 1386 k. 42v). Jan, w r. 1485 mąż Agnieszki (P. 21 k. 27). Ta sama chyba Agnieszka Rudnicka, żona Jana M-go, klejnoty, które wniosła w dom mężowski w Mierucinie, a które dostały się jej w sumie 100 zł. węg. przezysków od Andrzeja Górskiego, dała w r. 1493 mężowi (P. 1385 k. 186). Piotr M. z Mirucina Jaraczewa w powiatach kcyń. i gnieźn. cała swą tamtejszą część w r. 1491 sprzedał za 60 grz. Janowi M-mu, synowie zmarłego Mikołaja (P. 1387 k. 159; G. 15 k. 80v). Ks. Andrzej M. około r. 1492 stryj nieletniego Wincentego, dziedzica w Zdzarowitem (G. 259 k. 12).

Mikołaj z Mirucina, M. zwany Franka, sądził w r. 1458 w r. 1458 jako sędzia rozjemcy w sprawie między Marcinem, Wojciechem i Grzegorzem, kmieciami ze Słupowa z jednej strony i Mikołajem z Samsieczny z drugiej (N. 144 s. 16). Stanisław Franka z Mirucina w r. 1477 winien był Mikołajowi, sołtysowi w Trzemesznie, półtorej grzywny (N. 145 s. 165). Od Ścibora Słunkowskiego (Słonkowskiego) w r. 1481 nabył za 10 grz. siedem i pół łanów Samsiecznie, które trzymał Jan Baranowski (N. 144 s. 278). Był w r. 1496 przez arbitrów godzony z Maciejem i Trojanem braćmi z Dębna (N. 146 s. 93). Oświadczył t. r. gotowość odebrania od nich 4 zł. węg. (ib. s. 134). Łan we wsi Kamienica p. nakiel. i dopłatę 200 zł. węg. dał w r. 1497 Wojciechowi Karnowskiemu zw. Manuła w zamian za całą wieś Karnowo Wielkie p. nakiel. (ib. s. 140). Kwitował w r. 1498 Jana Tłukomskiego z 8 zł. węg. zastawem na dwóch łanach w Sczmielnie (ib. s. 218). Swe dobra w Wielkim Karnowie, kmieci w Tuszkowach będących w swej posesji, oraz połowę Mirucina w r. 1498 sprzedał za 340 zł. węg. Janowi z Danaborza, kasztelanowi rogozińskiemu (N. 146 s. 231). Nazwany wtedy Stanisławem Franka Grochowskim z Mirucina, czy więc nie należałoby owych "Franków" zaliczyć nie do M-ch lecz do Grochowskich? Stanisław w r. 1506 skwitował z 65 zł. węg. Trojana i Macieja braci z Dębna (N. 146 k. 414). Piotr występował w r. 1551 jako wuj Reginy, żony Wawrzyńca Łagiewnickiego (P. 891 k. 41).

>Mirzewscy, zob. Mierzewscy.

>Misbachowie h. Własnego, uszlachceni przez cesarza w r. 1695, a potwierdzone to zostało przez Fryderyka III, elektora brandenburskiego. Osiedli w Nowej Marchii, na Pomorzu i w Prusach Wschodnich. Joachim Fryderyk i Zofia Ludwig, oboje nie żyjący już w r. 1723, rodzice Anny w latach 1693-1726 żony Jana Jerzego Borny (N. 189 k. 55v, 201 k. 46), 202 k. 173; Z. T. P. 43 k. 2232). Jan Ernest, żyjący w r. 1729, dziedzic Grymbergu (Grüneberg) w Nowej Marchii, nie żyjący już w r. 1754 ojciec: Joachima Franciszka,, Erentreicha, Anny Zofii, żony 1-o v. w latach 1726-1731 Teofila Antoniego Lewald Mejera (Kc. 135 k. 141v), 2-o v. w r. 1733 Mikołaja Mielęckiego, chorążego bracławskiego (Kc. 137 k. 121, 131 k. 210; P. 1238 k. 93), i Ludwiki, w r. 1719 żony Adama Rozbickiego, której przed r. 1754 zapisał był w posagu 38.000 złp. (P. 1311 k. 166v). Oboje Rozbiccy (on "mąż uciążliwy") żyli jeszcze w r. 1757. Ludwika była wdową w r. 1761, a żyła jeszcze, być może, w r. 1764. Ludwika i Erentreich rodzili się z innych matek, a więc Jan Ernest żenił się co najmniej dwa razy. Wspomniany wyżej Joachim Franciszek z Nowej Marchii w r. 1737 roborował siostrze Mielęckiej skrypt na 10.000 tynfów (Ws. 86 k. 4).

>Mischitzky, Ernest "de M.", bezżenny, przez wiele lat mieszkający w Wolsztynie, umarł tam 1735 mając 52 lata, pochowany 29/VIII. (LM Wolsztyn).

>Misiecka "Ur." Agata (szlachectwo wielce wątpliwe!), żona administratora Zbytowa koło Strzelna, chrzestna 1748.20/XII. r. (LB Strzelno)

>Misiowska h. Jelita Krystyna, ze Śmiełowej Woli M-a, w r. 1641 żona Piotra z Czarncy Czarnieckiego (P. 1043 k. 228).

>Misiowscy, Misiewscy różni. Anna, bernardynka poznańska, zmarła 1626.1/IV. r. w Długiej Goślinie, gdzie schroniła się przed zarazą (Nekr. Bernardynek Pozn.). "Ur." Kazimierz zaślubił 1747.26/XI. r. Agatę Podgórską (LC Tuczno).

>Mistrzewski (czy szlachcic?) Stanisław, mąż Ewy Boińskiej, córki Wawrzyńca i Anny Cielmowskiej, która w r. 1609 kwitowała Marcina Juckiego (Judzkiego) z 25 zł. (P. 982 k. 94). Wespół z siostrami w r. 1613 kwitowała z dóbr po rodzicach w Gulczewie Dominikowym ks. Andrzeja Gulczewskiego, kanonika poznańskiego, dziedzica tych dóbr. Jednocześnie wraz z nim dała mu zobowiazanie sprzedaży części tamtejszych po matce za sumę 20 grz. (G. 72 k. 192v).

>Miszewscy h. Lubicz z Miszewa w pow. płockim. Walerian, nie żyjący już w r. 1587, ojciec Andrzeja, Stanisława i Jana, a mąż Anny Rzączkowskiej, córki Macieja. T. r. owa Anna aprobowała zapewnienie dane w grodzie płockim Wojciechowi M-mu, synowi zmarłego Stanisława z Murowanego Miszewa, przez Stefana M-go, syna zmarłego Stanisława, podkomorzego rawskiego, w imieniu jej męża i braci tego męża, Stanisława i Jana, względem sprzedaży za 1.500 zł. ich dóbr rodzicielskich: Miszewo, Gumołko i Szczepanowo (P. 948 k. 180). Zofia, nie żyjąca już w r. 1784, pierwsza żona Jacka Jezierskiego kasztelana łukowskiego.

>Miszewscy, różni, a wśród nich niewątpliwie i nieszlachta. Franciszka, w latach 1748-1758 żona Wojciecha Franciszka Siekierzeckiego, adwokata i notariusza konsystorza gnieźnieńskiego. "Ur." Michał, chrzestny 1781.22/II. r. córki Franciszka Cieleckiego (LB Św. Marcin, Pozn.). Michał, chrzestny 1789.11/IX. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Może z którymś z tych Michałów identyczny Michał, zrazu kleryk jezicki, potem człowiek świecki, był przez wiele lat doradcą i pełnomocnikiem Ksawerego Działyńskiego. Zmarł bezżennie 1819.20/IV. r., w 66-ym roku życia (LM Konarzewo). Jego brat Jakub, podkomisarz konarzewski w r. 1805 (LB Wiry), potem ksiądz, kanonik katedralny poznański w r. 1822 (ib.), proboszcz kościoła katedralnego poznańskiego, zmarł na Wyspie Tumskiej 1839.2/IV. r., mając lat 89, pochowany w Katedrze, w kaplicy Św. Krzyża (LM Św. Małgorzata, Pozn.). Może bratem Michała i Jakuba był Antoni, dziedzic Jeżewa w Prusach Polskich, świadkujący 1818.3/XI. r. (LC Konarzewo). Zapewne córką tego Antoniego, a więc być może bratanicą księdza Jakuba, była Joanna, ur. około 1784 r., zaślubiona w Konarzewie 1815.30/VII. r. Ferdynandowi Meisnerowi, kapitanowi wojsk polskich, burmistrzowi Grodziska. Świadkiem przy ślubie był Antoni M. z Jeżewa (LC Konarzewo).

Bliskimi krewnymi powyższych byli, jak się zdaje, Augustyn i Emil, między sobą chyba bracia. "Ur." Augustyn, ur. około r. 1797, zamieszkały w Poznaniu, zaślubił 1825.13/IX. r. Prowidencję Trąmpczyńską, córkę Wojciecha z Sokolnik Wielkich, liczącą lat 22 (LC Kaźmierz). Był dziedzicem Umułtowa w r. 1828, Modliszewka w r. 1849 (LB Św. Michał, Gniezno), radcą Ziemstwa Kredytowego, kilka razy posłem na sejmy, prowincjonalne poznańskie i pruskie, umarł 1883.2/V. r. w Żulinie koło Krasnostwa w Królestwie Polskim. Nazwany wtedy byłym dziedzicem Modliszewka i Dąbrówki w p. gnieźn. (Dz. P.). Prowidencja z Trąmpczyńskich umarła w Żulinie 1862.21/VI. r. (ib.). Ich syn Juliusz Michał, ur. 1828.26/V. r. (podawał go do chrztu ks. Jakub M.), umarł 2/XI. t. r. Córka Jadwiga Marta, ur. 1832.29/VII. r. (LB, LM Św. Wojciech, Pozn.). Emil, właściciciel (dzierżawca?) Kąkolewa w latach 1828-1830 (LB Przemęt), mąż Małgorzaty "de domo Morakow", ojciec Kazimierza Michała, ur. w Kąkolewie 1828.5/X. r., podawanego do chrztu przez ks. Jakuba M-go i Prowidencję z Trąmpczyńskich M-ą z Umułtowa, oraz Amtoniny Józefy Marii, ur. w Kąkolewie 1831.12/VIII. r. (LB Granowo).

Elżbieta (raz nazwana Mieszkowską), w latach 1796-1798 żona "ur." Wojciecha Mitrowskiego, posesora Żydowa (LB Żydowo). Katarzyna, w r. 1798 żona Gabriela Turskiego, leśniczego w Tuchorzy. Joanna w latach 1809-1822 żona Antoniego Węsierskiego, dzierżawcy Kolni, potem Śniecisk.

>Miszkiewicz (czy szlachcic?), "ur." dworzanin z Gogolewa, świadkujący 1778.15/XI. r. (LB Chwałków).

>Miśkiewiczowie, różni, a wśród nich niektórzy zapewne nie byli szlachtą. "Ur." Jakub, ekonom w Mikoszkach, z żony Elżbiety Misklickiej(?) miał córką Mariannę Lidwinę, ur. w Kościanie, ochrzcz. 1754.7/IV. r. (LB Kościan). Antoni, nie żyjący już w r. 1766, miał z żony Ludwiki Dameckiej synów, Jana i Franciszka, oraz córki: Konstancję, w r. 1778 żonę Piotra Rutkowskiego, Annę, w r. 1778 żonę Walentego Lawandowskiego, Zofię, wtedy pannę. Konstancja, jeszcze niezamężna, i Anna w r. 1766 mianowały plenipotentem brata Franciszka (Kośc. 330 k. 108). Ludwika z Dameckich M-a żyła jeszcze w r. 1778, kiedy to wraz z synami i córkami kwitowała z 1.000 złp. Hilarego Umińskiego (Py. 160 k. 73v). "Ur." Franciszek, może identyczny z powyższym, ekonom w Głuchowie, miał z żony Katarzyny syna Gabriela, ur. tam, ochrzcz. 1783.28/III. r. (LB Pogorzela).

Elżbieta (Myskiewiczowa), chrzestna 1786.8/X. r. (LB Ryczywół).

>Mitrowski (czy szlachcic?) "Ur." Wojciech, dzierżawca Żydowa w latach 1796-1798, mąż Elżbiety Miszewskiej, raz nazwanej Mieszkowską (LB Żydowo). Mieszkała ona w r. 1819 w Orzeszkowie (LB Św. Trójca, Gniezno).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki