FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Mościejewscy-Myśniewska - 91 EinträgeBearbeiten

>Mościejewscy z Mościejewa w p. pozn. Niemierza z Mościejewa w latach 1435 i 1436 (P. 13 k. 93 k. 204v), zapewne identyczny z Niemierzą z Lubosza, tenutariuszem międzyrzeckim, już nie żyjącym w r. 1470 (o nim szerzej pod Luboskimi). Miał on syna Piotra i córki, Katarzynę, żonę Stanisława Gryżyńskiego, i Małgorzatę, żoną Mikołaja Drzeczkowskiego, obie już nie żyjące w r. 1470 (P. 20 k. 72). Piotr z Mościejewa, pozwany przez swe siostrzenice Gryżyńskie, w r. 1469 nie stanął (P. 18 k. 222v). Chodziło wtedy o wypłatę 400 zł. węg., którą to sumę Niemierza dał był córce Drzeczkowskiej a zobowiązał się dać także i Gryżyńskiej. Piotr M. młyn wodny zw. Nadolnym w Mościejewie w r. 1483 sprzedał wyderkafem za 20 zł. węg. Jakubowi Białeckiemu (P. 1386 k. 176).

Jan M., może syn Piotra, a z pewnością syn Barbary Wrzesińskiej 2-o v. żony Mikołaja Missopada (G. 259 k. 172), brat zaś rodzony Wojciecha M-go, zmarłego bezpotomnie, po którym dziedziczył (G. 259 k. 172). Jan całe Mościejewo w r. 1497 sprzedał wyderkafem za 200 zł. węg. Mikołajowi z Konina, wojskiemu sandomierskiemu i kuchmistrzowi królowej (P. 1383 k. 158), zaś w r. 1502 dał owemu Konińskiemu całe Mościejewo, biorąc od niego w zamian połowę Psar, połowę Polskiego i dwa łany we wsi Plebania koło miasta Wrześni oraz dopłatę 300 zł. węg. (P. 1389 k. 210). Dziedzic we Wrześni, w r. 1504 spadkobierca Elżbiety Miłosławskiej, żony Jana (Jerzego?) Wrzesieńskiego, rodzonej ciotki swej matki (G. 25 k. 558v, 259 k. 172). Pozywany wspólnie z Wincentym Słomowskim przez Jana Naskowskiego w r. 1507 o zabicie syna tego Noskowskiego, Jana, a poranienie innego syna, Jerzego, (G. 25 k. 158), t. r. w skutku zawartej ugody skwitowany przez Noskowskiego ze 100 grz. pierwszej raty (ib. k. 161), ale t. r. obu wzywał Noskowski do uiszczenia 7 zł. węg. (ib. k. 300). Wawrzyńca, Wojciecha i Jana, braci M-ch, dziedziców we Wrześni, kwitował w r. 1511 Jan Chłapowski ze 166 i pół grzywien, to jest z trzeciej części sumy 500 grz., którą otrzymał od swej zmarłej żony Elżbiety (czyżby ich matki?) zabezpieczoną na jej oprawie na części miasta Wrześni z przyległościami (Py. 170 k. 7v). Jan M. w r. 1513 skwitował Wawrzyńca Wrzesieńskiego z 500 grz. posagu Elżbiety Wrzesieńskiej, ciotki swej matki (P. 865 k. 326). Nie żył już Jan w r. 1519 (P. 867 k. 123v). Jego żoną była Małgorzata Jezierska, córka Tomasza, chorążego poznańskiego, w r. 1520 już 2-o v. małżonka Wojciecha Kucharskiego, która wtedy oprawę 250 zł. węg. swego posagu uzyskaną od pierwszego mężą na częściach miasta Wrześni, wsi Zawada i Psary oraz na części młyna wodnego we Wrześni dała w dożywocie drugiemu mężowi (P. 1392 k. 364v). Córką Jana, Katarzyną, opiekowali się Tomasz i Dobrogost Jezierscy. Wawrzyniec Wrzesieński wydzierżawił jej w r. 1519 części miasta Wrześni oraz całą wieś Chocicza Wielka (P. 867 k. 123v). W latach 1526-1527 była już żoną Piotra Rozdrażewskiego.

>Motelewiczowie, Motylewiczowie. "Ur." Piotr Motelewicz, dzierżawca w Ośnie, i Bogumiła Wojsławska, rodzice Franciszka Ksawerego, ur. w Ośnie, ochrzcz. 1731.3/XII. r. Podawali go do chrztu Mikołaj Wojsławski, posesor Świniar, i żona jego Barbara (LB Łopienno). Z "ur." Piotrem i Reginą(!) z Wojsławskich Motylewiczami zawierała w Łopiennie 1732.9/VII. r. kompromis Teresa z Mycielskich Skoroszewska, kasztelanowa przemęcka (G. 96 k. 434).

>Motowiczowie. Kazimierz i Ewa z Janowskich, oboje już w r. 1772 nie żyjący, rodzice syna Kaspra oraz córek, Eleonory, 1-o v. w r. 1777 żony Antoniego Otockiego, 2-o v. w r. 1780 Antoniego Łosińskiego (I. Kon. 82 k. 155), i Anny, niezamężnej w latach 1777-1780. Kasper był w r. 1772 mężem Teodory Krąkowskiej, córki Sebastiana i Urszuli Cieleckiej (I. Kon. 80 k. 249v). Posesor Branna, nie żył już w r. 1777, a owdowiała Teodora zawierała wtedy układ z jego siostrami i spadkobierczyniami, Eleonorą zamężną Otocką i panną Anną (ib. 81 k. 154). Skwitowana w r. 1780 przez tę Annę z 500 złp. (ib. k. 151). Swoją część w dobrach Rybno p. gnieźn., odziedziczoną po bracie Wawrzyńcu Krąkowskim, scedowała t. r. innemu bratu, Stanisławowi (ib. k. 184).

>Motylewski "ur." Józef (czy szl.?), administrator (dyrektor) w Mokronosie, chrzestny 1746.4/IV. r. (LB Mokronos).

>Mozdzanowska "szl." Marcjanna (czy szl.?), żona "szl." Jana Ambroszkiewicza, oboje nie żyli już w r. 1770 (I. Kon. 80 k. 198v).

>Mozdzyński, "WPan" Józef (czy szl.?), zmarły w Górze 1774.28/II. r., w wieku około 60 lat (LM Góra k. Żnina).

>Mozgawska Elżbieta, ze wsi Mozgawa w wojew. krakowskim, w r. 1523 żona Stanisława Bachorzewskiego z pow. kaliskiego (P. 1392 k. 511v), wdowa w r. 1544 (P. 1395 k. 134v), już nie żyła w r. 1579 (Py. 116 k. 71v).

>Mozgowiec Maciej, nie żyjący już w r. 1489, kiedy to jego córkom, Annie i Jadwidze. siostrom niedzielnym, Jakub Siedlemiński sprzedał wyderkafem cztery łany osiadłe oraz dwa i pół puste wraz z młynem "Nadolnym" (w Siedleminie?) za 130 zł. (Py. 168 k. 66v). Miały one w r. 1494 termin przeciwko temu Jakubowi (Py. 169 k. 7).

>Możańska Marianna (czy szl.?) wyszła przed r. 1741 za Marcina Podgórskiego z Irzykowa, umarła będąc już wdową 1755.21/VIII. r., pochowana w Trzemesznie (LM Ostrowite).

>Mrochowska Helena, w r. 1613 żona Wojciecha Krzewskiego (Kc. 126 k. 569v).

>Mroczkowie (h. Nieczuja?) z województwa sandomierskiego. Andrzej ojciec Doroty, w r. 1586 żony Marcina Brzostowskiego z Brzostowni i Pęczewa w pow. bialskim wojew. rawskiego (R. Kal. 5 k. 580).

>Mroczkowie różni. Jan, Mikołaj i Anna, synowie i córka zmarłego Jana M-a, wójta konińskiego, mieli w r. 1465 sprawę z ks. Jarandem i Mikołajem braćmi z Brudzewa (Kon. 2 k. 78). Ks. Jarand i Mikołaj, starosta brzeski, bracia z Brudzewa, winni im byli w r. 1466 uiścić 4 grz. (ib. k. 92v).

Julianna Magdalena Mroczkówna zaśłubiła przed 1773.5/IV. r. Bernarda Jelonka, rewizora komory celnej w Przybychowie (LC Połajewo).

>Mroczkowscy h. Nałęcz z Mroczków na Mazowszu, jednak zważywszy mnogość znajdujących się tam wsi o tej nazwie, nie umiem określić z których mianowicie Mroczków. Paweł Nałęcz M., syn zmarłego Wawrzyńca, spisywał w Brudzewie 1734.20/II. r. kontrakt małżeński o rękę Doroty Bogońskiej, córki Andrzeja z Anny Potockiej, wedle którego to kontraktu t. r., już po ślubie, dał jej zapis 1.500 zł. oraz inwentarz i ruchomości (I. Kon. 76 k. 499v).

Ignacy Nałęcz M., ojciec, teść i dziadek, zmarł w Rawiczu 1917.13/I. r. (Dz. P.).

>Mroczkowscy z miejscowości dziś nieznanej a zwącej się Mroczki Większe i Mniejsze, niekiedy Szlacheckie, w XV w. zwanej też Mroczkowicami lub Mroczkowem, położonej w pow. kaliskim, w parafii Staw, na samym pograniczu pow. pyzdrskiego. Stąd i Mroczki określano czasem jako leżące w pow. pyzdrskim. Siedziała tu dość liczna a zapewne i różnoherbowa drobna sztachta używająca w wieku XV i w początkach XVI wieku imionisk. Byli wśród nich z pewnością Grzymalici, brak mi jednak podstaw, by do tego herbu zaliczać wszystkich wiodących się stąd M-ch.

Jasiek M., w latach 1400-1402 (P. 2 k. 14v, 101v). Mikołaj i Anka z Mroczkowic w r. 1400 (Py. 1 k 92). Sędziwój M., z Mroczkowic, Mroczkowa, w latach 1400-1404 (P. 2 k. 85; Py. 1 k. 49, 134, 164v). Dzietrzych, Teodoryk z Mroczkowic, Mroczkowa, w latach 1400-1418 (P. 2 k. 51v; Py. 1 k. 183v. 2 k. 102v, 4 k. 23). Jego żona, Świąchna z Mroczków, w latach 1416-1418 (Py. 3 k. 154, 4 k. 2v). Janusz Mroczkowic, w r. 1402 (Py. 1 k. 115v). Przecława (Przecław?) z Mroczkowa, w r. 1404 (Py. 1 k. 159). Przecław M. 1407 r. (Kośc. 3 k. 55v). Krystka, wdowa po Heńku z Mroczkowic, w r. 1406 (Py. 1 k 206v). Wojtek M. 1408 r. (P. 3 k. 65), Krystyna i Jan z Mroczkowic 1412 r. (Py. 2 k. 94). Jan M. 1412 r. (ib. k. 107). Maciej (Maciek) z Mroczkowic 1412 r. (ib. k. 99v). Andrzej i Wierzbięta z Mroczkowic 1413 r. (Py. 3 k. 16v). Jan i Wierzbięta z Mroczkowic 1414 r. (ib. k. 38v). Wierzbięta z Mroczkowic 1416 r. (ib. k. 145). Naczek z Mroczkowic 1414 r. (ib. k. 36). Mikołaj (Grzymała?) z Mroczkowic 1414 r. (ib. k. 40). Stanisław z Mroczkowic 1414 r. (ib. k. 49v). Grzymała z Mroczkowic 1415 r. (G. 2 k. 15). Stanisław i Zofia z Mroczkowic 1415 r. (Py. 3 k. 62v). Stanisław z Mroczkowic przeciwko Stanisławowi z tejże wsi, zaś Zofia przeciw Janowi. Jej zięć (gener) Mikołaj w r. 1416 (ib. k. 133v). Stanisław i Zofia (żona, córka?) Naczka z Mroczkowic 1416 r. (ib. k. 145v). Jan Grzymała z Mroczków, Mroczkowic, w latach 1416-1418 (ib. 3 k. 145v, 4 k. 23). Paszek z Mroczkowic, Mroczków, przeciwko Stanisławowi z Mroczkowic 1418 r. (Py. 4 k. 7v, 23). Pewnie ten sam Paweł z Mroczkowic w r. 1418 1427 (G. 3 k. 251v). Stanisław i Krzesław z Mroczkowic w r. 1418 (Py. 3 k. 23). Andrzej z Mroczków 1423 r. (P. 7 k. 9v). Grzymała z Mroczkowic w r. 1425 (ib. k. 22). Grzymała z Mroczek w r. 1431 ręczył za Macieja z Mniejszych Mroczek, iż będzie żyć w pokoju z Wojciechem z Surgoszczy(?) (Py. 11 k. 7). Maciej z Mniejszych Mroczków w r. 1432 był kwitowany przez Jana z Falęcic i jego żonę Małgorzatę z 30 grz. za głowę jej pierwszego męża, Macieja z Falęcic (Gr. Kal. 1 k. 43). Anna i Katarzyna, siostry, dziedziczki w Mroczkowie i Koźlątkowie, swoją część w Trzebuchowie p. kon. sprzedały w r. 1435 za 90 grz. Jarandowi z Leśca (P. 1378 k. 185). Maciej z Mroczków Mniejszych miał w latach 1443-1444 terminy z Mikołajem, Janem i Andrzejem, braćmi z Mroczków (Py. 10 k. 29, 114v, 186). Wincenty Grzymała z Mroczków w r. 1444 uzyskał termin przeciwko Wincentemu z Wyszkowa (Py. 10 k. 129). Maciej z Mroczków w r. 1445 winien był uiścić 18 grz. Annie, żonie Kiełcza z Waliszewic (I. Kal. 3 k. 210).

Maciej, Mroczek i Bernard, synowie Grzymały seniora. Spośród nich, Bernard w r. 1445 zgodził się na dokonanie działów ze swymi braćmi, Mikołajem i Mroczkiem, oraz ich matką (ib. k. 131v). Bracia ci nabyli w r. 1446 od Aarona z Dąbrowy wieś Siedlątków w p. sier., dając mu za nią swe części w Mroczkach i dopłacając 35 grz. Ręczył za nich przy tej transakcji Mikołaj z Mroczków, nie wiem w jako sposób z nimi spokrewniony (ib. k. 249, 250; P. 1379 k. 143). Bernard z Większych Mroczków skwitował w r. 1447 Abrahama z Wierzchosławia z 40 grz. posagu za Anną, jego rodzoną siostrą a swoją żoną (Py. 11 k. 299v). Anna "Grzymalina", wdowa po zmarłym Grzymale, zeznająca w r. 1453 sumę 20 grz. Przecławowi z Mniejszych Mroczków (Gr. Kal. 5 k. 74, 76), to niewątpliwie ta sama Anna z Wierzchosławia. Przeciwko niej i jej synowi Janowi w r. 1457 toczyła sprawę o 30 zł. węg. Witochna, wdowa po Wojciechu z Chwalęcic (Py. 11 k. 134v). Anna, niedzielna ze wspomnianym synem, wraz z nim w r. 1461 zapisywała dług 30 zł. węg. Wojciechowi z Chwalęcic (I. Kal. 1 k. 46). Żyła jeszcze w r. 1466 (ib. k. 372v), nie żyła już w r. 1481 (I. Kal. 3 k. 69v). Synowie Bernarda Grzymały i Anny: Jan, Bernard i Marcin. Spośród nich Jan, wspomniany wyżej, wspólnie z niedzielnym bratem Marcinem w r. 1461 zapisywał dług 28 grz. Mikołajowi z Krowicy zwanemu Jolda (ib. 1 k. 15), a w r. 1463 obaj mieli ze strony tego Mikołaja termin (ib. k. 220v). Zeznali wtedy 30 zł. węg. długu Witosze z Chwalęcic i jej synowi Hektorowi, nazwani przy tej okazji "z Wielkich Mroczków" (ib. k. 222). Jan z matką i niedzielnymi braćmi w r. 1462 zastawił za 20 zł. węg. łan roli Piotrowi z Chwalęcic (I. Kal. 1 k. 67v). Jan i dwaj jego bracia byli w r. 1464 niedzielni z matką (ib. k. 241v). Żoną tego Jana była Anna, która w r. 1466 łan roli w Gaci Moskurnej zastawiła za 15 grz. Marcinowi M-mu (ib. k. 370v), chyba bratu męża. Miała ona oprawę na Wielkich Mroczkach, ale w r. 1466 Jan zobowiązał się stawić zarówno matkę jak i żonę, by skwitowały ze swych opraw na tych dobrach (ib. k. 372v), z których dziesięć łanów zobowiązał się wtedy wspólnie z niedzielnym bratem Bernarderm sprzedać braciom z Brudzewa, ks. Jarandowi, kanonikowi kruszwickiemu, ks. Stanisławowi, kustoszowi kruszwickiemu, Mikołajowi, cześnikowi kaliskiemu, i Janowi (ib. k. 372v). Anna, żona Jana, w r. 1467 kwitowała ze swej oprawy na Mroczkach Piotra Nadarzyckiego, występującego w imieniu Mikołaja z Brudzewa, wojewody sieradzkiego (ib. k. 403v). Zobowiązała się w r. 1477, że uiści 7 grz. Janowi Szurgockiemu. Pisana wtedy "z Gaci Moskurnej i Małej" (I. Kal. 2 k. 442v). Wspólnie z mężem łan osiadły w Gaci Moskurnej w r. 1478 zastawiła za 12 grz. Janowi z Szurgostu (ib. k. 515). Żyła jeszcze w r. 1481 (I. Kal. 3 k. 69v). Bernard, drugi z synów Bernarda i Anny, występował w r. 1464 wraz z matką i braćmi (I. Kal. 1 k. 241v), niedzielny z nimi w r. 1466 (ib. k. 372v). Może identyczny z nim ks. Bernard M., proboszcz w Brudzewie, występujący w r. 1471 jako stryj Małgorzaty (z Woli?), żony Jakuba z Chudek (I. Kal. 2 k. 171). Wreszcie Marcin, trzeci z synów, Bernarda i Anny, występował obok brata Jana w r. 1461 (I. Kal. 1 k. 15). Jak i bracia, niedzielny z matką w r. 1464 (ib. k. 241v). Żoną jego była Anna, która w r. 1467 skasowała swą oprawę na Mroczkach na rzecz Mikołaja z Brudzewa, wojewody sieradzkiego (ib. k. 403v). Marcin w r. 1471 oprawił jej 100 kop groszy posagu (P. 1385 k. 124). Marcin z Wielkich Mroczków, chyba ten sam, w r. 1481 od Pawła Ozepowskiego brał zastawem łan osiadły w Gaci Moskurnej (I. Kal. 3 k. 69v).

Maciej, brat Bernarda starszego, miał w r. 1446 za żonę Annę (ib. k. 249). Trzeci z synów Grzymały seniora, Mroczek, chyba identyczny z Mroczkiem "niegdy z Mroczków", wojskim konińskim, który w r. 1464 miał termin z ks. Jarandem i Mikołajem, dziedzicami z Brudzewa (Kon. 2 k. 42).

Maciejowi z Mroczków w r. 1446 przysłał pozew Jan z Wilkszyc (I. Kal. 3 k. 203). Jadwiga, żona Piotra z Mroczków, miała w r. 1446 sprawę z Elżbietą, ksienią ołobocką, o głowę swej siostry Małgorzaty, zakonnicy ołobockiej (I. Kal. 4 k. 41). Maciej M. w r. 1447 brał zastawem na jeden rok od Piotra z Woli dwa łany w Woli i jeden w Ciepielowie p. kal. za sumę 30 grz. (ib. k 78v). Nie żył już ten Maciej w r. 1455, kiedy występowała jako wdowa po nim Anna (Z. Kal. 12 k. 183). Przecław z Mroczków uzyskał w r. 1447 zobowiazanie od Aarona z Mroczków sześcioletniego wyderkafu za 26 grz. jednego łana pustego i połowy łana osiadłego w Mroczkach (Py. 11 k. 294), zaś w r. 1453 od Anny Grzymaliny i jej syna Jana zapis 20 grz. (Gr. Kal. 5 k. 76). Nie żył już w r. 1456, kiedy jego żona Małgorzata uzyskała wedle listu wiennego intromisję do jego połowy w Mniejszych Mroczkach (Py. 11 k. 148). Mikołaj z Mroczków w r. 1448 zapisał 20 grz. długu dziecku Annie, córce Marcina z Piatku (I. Kal. 4 k. 164). Wincenty i Grzymek z Mroczków mieli w r. 1448 termin ze strony Katarzyny ze Zbrudzewa, żony Andrzeja z Piotrowa (Py. 12 k. 222v). Jan na połowie swych części w Mroczkach w r. 1449 oprawił posag 60 grz. żonie Dorocie (P. 1380 k. 107).

Mikołaj z Większych Mroczków (mowa o nim niekiedy jako o dziedziczącym w Mroczkach Mniejszych) wraz ze swymi synami, Janem i Jakubem, dziesięć i pół łanów, stanowiących połowę ich dziedzictwa w tej wsi, w r. 1456 wymienił z ks. Jarandem z Brudzewa, archidiakonem uniejowskim, na jego dwie części we wsi Mochel Większy w p. bydg. i dopłatę 250 grz. (Gr. Kal. 5 k. 79). Spośród jego synów, Jan był mężem Doroty z Małych Złotnik w p. kal., która t. r. oświadczyła gotowość rezygnowania trzech łanów tej wsi Elżbiecie, żonie Świętosława z Zaborowa i Żelisławia (Py. 11 k. 27). Od dóbr żony pisano niekiedy tego Jana Złotnickim. Oboje małżonkowie ręczyli w r. 1462 Piotrowi Smoszewskiemu, iż go uwolnią od poręczenia danego przezeń co do uwolnienia wsi Mroczki (I. Kal. 1 k. 93). Dorota łan roli w Złotnikach zastawiła w r. 1467 za 24 zł. węg. Mikołajowi z Przerani (ib. k. 426). Oboje trzy puste łany w Małych Złotnikach w r. 1471 sprzedali wyderkafem za 50 grz. Annie Szołowskiej, zakonnicy w Ołoboku, oraz siostrze jej Barbarze, żonie Jana Szczeklińskiego (P. 1385 k. 122v; I. Kal. 2 k. 178v). Nie żył już Jan w r. 1473, kiedy Dorota wspólnie z synami, Marcinem i Jakubem, łan "Janczewski" oraz łąkę z folwarkiem w Złotnikach sprzedała za Janowi "Frankowi" z Biernacic (P. 1383 k. 212). Osiem łanów w Małych Złotnikach w r. 1474 sprzedała za 200 grz. Piotro Łubnickiemu i t. r. skwitowała go z 40 grz., z należnej za te dobra sumy (I. Kal. 2 k. 299v). Była w r. 1475 wspólnie z niedzielnymi synami, "dziedzicem" w Biskupicach (ib. k. 357) i t. r. wraz z nimi miała termin z Janem z Małych Złotnik, synem zmarłego już Piotra Łubnickiego (ib. k. 369v), który ich pozywał także i w r. 1476 (ib. k. 427v). Jakub, syn Mikołaja a brat Jana, mąż Barbary, która w r. 1456, równie jak i jej bratowa Dorota Jakubowa, skasowała swą oprawę na połowie części w Mroczkach, sprzedanych braciom z Brudzewa (Py. 11 k. 99).

Wincenty M., 1456 r. stryj Doroty, żony Tomasza Żychowskiego (P. 1382 s. 33). Jakub Grzymała z Mroczków, mąż Małgorzaty z Gołutowa, córki Szymona, wraz z nią otrzymał od jej ojca w r. 1462 zapis wyderkafowy 3 grz. rocznego czynszu od sumy 41 grz., płatnego aż do chwili, kiedy im puści trzecią część w Ruścu (P. 1384 k. 160). Jakub ten wraz z żoną swoją Małgorzatą uzyskał w r. 1466 intromisję do trzeciej części Wielkiego Ruśca i tamtejszego młyna, dóbr Jana z Ruśca, a to w przysądzonej im sumie 42 grz. i 16 gr. (Py. 14 k. 60) Od brata Wincentego kupił w r. 1467 jego części w Mroczkach (P. 1383 k. 256). Występował w r. 1468 jako stryj Marcina z Wielkiego Budziłowa (Py. 14 k. 222). Od Wojciecha z Geodźca, syna Jarosława Bieganowskiego, uzyskał w r. 1475 zapis 15 grz. długu (Py. 167 k. 15v). Część "Stasiewską" w Mroczkach a także inną w tejże wsi, kupioną od rodzonego brata Wincentego "niegdy Mroczkowskiego", w r. 1483 sprzedał za 60 grz. Szymonowi Brodo(wskiemu) (P. 1386 k. 205v).

Jan z Małych Mroczków nie żył już w r. 1462, kiedy wdowa po nim Katarzyna wraz z synem niedzielnym Przecławem łan osiadły w Mroczkach zastawiła Pawłowi z Chwalęcic (I. Kal. 1 k. 71), a w r. 1464 matka i syn byli kwitowani porzez tego Pawła (ib. k. 263). Przecław swoją część w Małych Mroczkach w r. 1467 wydzierżawił Janowi z Naczesławic który winien mu był płacić 4 grz. (ib. k. 395v). Był w r. 1471 mężem Małgorzaty, wdowy 1-o v. po Krystynie (Krzonie) z Kotlina, za którą wziął 20 grz. posagu (I. Kal. 2 k. 166). Przecław wraz z rodzonym bratem Janem, niedzielni w Małych Mroczkach, zobowiązali sie w r. 1472 swoje części w tej wsi rezygnować za 80 grz. Wawrzyńcowi z Krowicy (ib. k. 221). Chyba bliskim ich krewnym był Piotr z Małych Mroczków, którego w r. 1470 Mikołaj ze Strzedzewa i żona jego Jadwiga wyzuli wzywali do uiszczenia 3 grz. (ib. k. 103v), a kiedy w latach 1471-1472 poręczał transakcje Przecława (ib. k. 166, 221).

Jakub z Mroczków na części tej wsi w r. 1464 oprawił 100 kop gr. posagu żonie Katarzynie (P. 1383 k. 226).

Mikołaj M. _Rusin_, nie żyjący już w r. 1467, ojciec Jana i Wojciecha, którzy, wtedy niedzielni, mieli sprawę z Jarosławem Bieganowskim z Wielkich Poklatek (Py. 14 k. 211). Wojciech Rusin z Mroczków w r. 1476 zobowiązał się wobec Mikołaja z Grodźca, iż stawi swego wuja Macieja z Szlachcina dla poręczenia, iż on sam będzie żyć w pokoju z Mikołajem (Py. 15 k. 198). Część w Mroczkach w r. 1479 oprawił za 50 grz. Stanisławowi z Pierzchna. Nazwany wtedy Wojciechem M-im z Bieganowa (P. 1386 k. 105v, 107v). Wspólnie z żoną Małgorzatą uzyskali w r. 1479 od Doroty, wdowy po Jakubie ze Szlachcina, zobowiązanie, iż sprzeda im wyderkafem za 60 grz. swoją oprawę na połowie tej wsi w p. pyzdr. (ib. k. 105v). Małgorzata, bezpotomna, nie żyła już w r. 1487, Wojciecha zaś skwitował wtedy jej brat Marcin Cięciński ze zwrotu 20 grz. posagu i 20 grz wyprawy (Py. 20 k. 26). Ze swej strony Wojciech w r. 1487 skwitował Bartłomieja, syna Jakuba Szlachcińskiego, z zastawu ojcowizny jego, danego sobie ongiś przez Dorotę, wdowę po tym Jakubie (Py. 19 k. 59). Oczywiście tego samego Wojciecha M-go "Rusinka" pozywali w r. 1492 synowie i córki zmarłego Macieja Szlachcińskiego, dziedzice w Szlachcinie, o wdarcie się w ich ojcowiznę (Py. 168 k. 151v).

Marcin z Mroczków w r. 1468 nabył wyderkafem za 40 grz od Andrzeja z Chwalęcic zwanego Wargarz część wsi Krowica w p. kal. (I. Kal. 1 k. 434v). Andrzej z Mroczków wadził się z braćmi z Pierzchna i w r. 1469 założone zostało między stronami vadium (Py. 14 k. 165). Dorota M-a, z Mroczków 1470 r. (ib. k. 144), wraz z niedzielnym swym synem Wojciechem i drugim niedzielnym synem Janem miała w r. 1471 sprawę z Jarosławem z Bieganowa (ib. k. 199). Marcin z Małych Mroczków trzymał zastawem w sumie 20 grz. i 30 zł. węg. od panny Marty z Bratuszyna córki zmarłego Jana Wolskiego, cztery łany w Sobiesękach, a w r. 1474 Wojciech i Paweł, bracia ze Stawu i Sobiesęków, ręczyli zań wobec owej Marty, iż tem zastaw uwolni (I. Kal. 2 k. 330). Jan z Małych Mroczków był w r. 1487 skwitowany przez swą siostrę Jadwigę, córkę Piotra Pawłowskiego(!) z Mroczków, z dóbr po rodzicach w Małych Mroczkach (I. Kal. 3 k. 414v).

Wawrzyniec M., z Małych Mroczków, żyjący w r. 1495, był ojcem Łukasza i Grzegorza. Ten drugi, Grzegorz K s i t (Kxith) żył jeszcze w r. 1534 (I. R. Z. Kal. 4 k. 132, 532). Łukasz "Ksit" na połowie części w Małych Mroczkach, należnych sobie z działów braterskich, w r. 1495 oprawił 12 grz. posagu swej żonie Jadwidze (Nieradzkiej), córce Pawła z Nieradzy Wyższej (P. 1383 k. 58v). Ów Łukasz M. "Ksit" połowę swej części w Mroczkach Mniejszych dał w r. 1534 synowi Janowi M-mu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 222v). T. r. skwitowany z majątku rodzicielskiego przez swe córki, Katarzynę i Annę, którym asystowali przy tej czynności stryj Grzegorz M. i wuj Stanisław M. (I. R. Z. Kal. 4 k. 532). Swoją część w Mroczkach Mniejszych w r. 1535 dał synowi Janowi (I. i D. Z. Kal. 2 k. 233). Oprócz tego Jana miał jeszcze Łukasz syna Macieja. Jan na połowie swej połowy w Mroczkach Mniejszych w r. 1534 oprawił posag 10 grz. żonie Małgorzacie, córce Jana M-go "Sówki" (ib. k. 223), która t. r. skwitowała z majątku rodzicielskiego braci swych, Stanisława i Wojciecha M-ch (I. R. Z. Kal. 4 k. 132). Skwitowany został Jan w r. 1535 z majątku rodzicielskiego w Mroczkach Mniejszych przez brata Macieja M-go (ib. k. 615). Jan M. "Ksit" był w r. 1557 opiekunem Jana i Marcina M-ch "Sówków", niewątpliwie bratanków żony (I. Kal. 22 k. 615).

Grzegorz z Mroczkow na swej części tej wsi w r. 1503 oprawił 20 grz. posagu żonie Dorocie (P. 1389 k. 260v).

Jan M. _Sowa_, _Sówka_, nie żył już w r. 1507, kiedy wdowa po nim Dorota Tymieniecka domagała się uiszczenia 11 grz. od Anny, żony Andrzeja Kuklinowskiego (I. Kal. 6 k. 205). Synowie Jana, Stanisław i Wojciech, córka Małgorzata, w r. 1534 żona Jana M-go "Ksita" (zob. wyżej). Stanisław i Wojciech byli t. r. kwitowani przez tę siostrę z dóbr rodzicielskich (I. R. Z. Kal. 4 k. 132). Niewątpliwie synami jednego z nich byli bracia, Jan i Marcin M-cy "Sówki", w imieniu których opiekun ich Jan M. "Ksit" kwitował w r. 1557 Stanisława i Jana Wawrowskich z 30 grz. (I. Kal. 22 k. 515). Z tych braci, Marcin M. "Sowa" dobra swe w Małych Mroczkach w r. 1602 zastawił za 100 złp. małżonkom, Wojciechowi Wojsławskiemu zw. Swierc i Konstancji Radłowskiej (I. Kal. 68 s. 1359). Być może, żył jeszcze ów Marcin w r. 1611 (ib. 77a s. 533), nie żył już z pewnością w r. 1612 (ib. 78 s. 412). Synowie jego to Hieronim i Stanisław. Hieronim był mężem Jadwigi Kotarbskiej, która w r. 1611 od swego ojca, Kaspra Kotarbskiego zw. Bezek uzyskała cesję 15 grz. zapisu zastawnego na wsi Bogwiedze w p. kal., danego przez małżonków Stanisława Grudzielskiego i Annę Klichowską (ib. 77a s. 533). Skwitowała Jadwiga w r. 1612 owych Grudzielskich z 15 grz. i 100 zł. zastawu na Bugwiedzach (ib. 78 s. 1599). Od Bartłomieja Kuczkowskiego brała w zastaw t. r. za sumę 100 zł. łan osiadły w Kuczkowie (ib. s. 998). Hieronim nie żył już w r. 1636, kiedy syn jego Wacław zastawioną ojcu część "Figajewską" w Kuczkowie cedował Mariannie Węgierskiej, żonie Seweryna Kuczkowskiego, syna Bartłomieja, spłacony przez nią (ib. 102 s. 1718). Ów Wacław, mąż Barbary Piątkowskiej, wespół z nią t. r. zapisywał 120 zł. długu Janowi Szyszkowskiemu z Mojkowa (ib. 102 s. 108). Już nie żył w r. 1647, kiedy owdowiała Barbara kwitowała z 1.000 złp. Stefana Bogusławskiego (ib. 113 s. 1465). Stanisław, syn Marcina "Sowy", a brat Hieronima, skwitowany w r. 1612 przez tego Hieronima z 20 zł. reszty z sumy 50 zł. (ib. k. 78 s. 412). Swoje części w Mroczkach Małych zastawił w r. 1616 (lub przed tą datą) Łukaszowi Lisieckiemu i jego żonie Reginie M-ej może swej siostrze? (ib. 82 s. 1720). Te części w r. 1629 sprzedał za 800 złp. Stanisławowi M-mu, synowi Walentego, który już je trzymał z tytułu zastawu (P. 1416 k. 267v). Zob. tablicę.

@tablica: Mroczkowscy (h. Grzymała?, _Sowy_, _Sówki_)

Wojciech M., nie żyjący już w r. 1512, mąż Anny, córki Katarzyny Górskiej, żony Dobrogosta Pielgrzyma z Brodów Wielkich, która to Anna wtedy kwitowała Wojciecha Konarzewskiego z 7 grz. reszty z sumy 87 grz., za którą zmarła jej matka trzymała w oprawie od Andrzeja Łódzkiego, podsędka poznańskiego, łan osiadły i trzy łany puste oraz dwie zagrody w Łodzi, jak również połowę połowy wyspy w Będlewie (P. 865 k. 151).

Byli też M-cy używający w początkach XVI wieku imioniska _Wiecheć_. Jan i Stanisław, bracia rodzeni, niedzielni, dziedzice w Mroczkach, kupili w r. 1520 za 50 grz. części w Mniejszych Mroczkach od Apolonii, wdowy po Macieju Dąbrowskim zw. Aaron, i od synów, Marcina i Aarona (I. i D. Z. Kal. w k. 67). Jan jednocześnie łan pusty w Mniejszych Mroczkach sprzedał wyderkafem za 4 1/2 grz. Pawłowi Ostrowskiemu (ib. k. 67v), a w r. 1635 dał mu zobowiazanie uwolnienia tego łanu (I. R. Z. Kal. 4 k. 699). Ten sam niewątpliwie Jan, nazwany tu Wilczkiem, występował w r. 1541 jako stryj synów Stanisława M-go (I. i D. Z. Kal. 6 k. 346).

Stanisław, pisany przeważnie M-im, czasem jednak Wilczkowskim, zwany "Wiechciem", brat Jana, na połowie swej części w Mroczkach w r. 1518 oprawił 20 grz. posagu żonie Agnieszce (Modlskiej), córce Jakuba z Modli (I. i D. Z. Kal. 2 k. 41v). Między r. 1519 a 1529 dawał zobowiązanie Łukaszowi Naczesławskiemu "Raczkowi" za Katarzynę Skarbimirską, wdowę po Macieju Naczesławskim, względem sprzedaży części Naczesławic (I. R. Z. Kal. 3 k. 765). Od Marcina Aarona Dąbrowskiego kupił w r. 1626 za 60 grz. część Mroczków "Aaronowskich" (I. i D. Z. Kal. 2 k. 112). Nie żył już w r. 1531, kiedy owdowiała Agnieszka wspólnie z synami, Andrzejem i Wojciechem, nie stanęła z pozwu Anny i Małgorzatu z Mniejszych Mroczków, córek Jana Mikulskiego Dziwisza, i niezwrócenie 30 sztuk inwentarza i miała płacić 8 skójców winy (I. R. Z. Kal. 4 k. 16). Synowie Stanisława: Andrzej, Wojciech, Walenty i Marcin. O tym ostatnim znam tylko jedną wzmiankę z r. 1552 (I. Kal. 15 k. 168).

I. Andrzej M., syn Stanisława i Modlskiej, mąż Katarzyny Rajskiej, za jej pieniądze wykupił wspólnie z braćmi z rąk Jakuba Modlskiego część w Mroczkach i wraz z nimi część tę żonie za 20 grz. sprzedał wyderkafem (I. i D. Z. Kal. 6 k. 346). Żonie tej, córce Rafała Rajskiego, na połowie swej części Mroczków Mniejszyuch w r. 1546 oprawił 30 grz. posagu (P. 1395 k. 59). Żona ta, nazwana "Krzeciwską dziedziczką z Rajska", wraz z siostrą Anną wdową Oszczeklińską, zaspokojone z dóbr rodzicielskich, cedowały w r. 1550 dwór i dom w Rajsku w p. kal. Stanisławowi Kobierzyckiemu (I. Kal. 12 s. 635). Andrzej M. od Andrzeja Chutkowskiego uzyskał w r. 1550 zobowiązanie do wyderkafu w 15 grz. części wsi Chutki w p. kal. (I. Kal. 12 s. 630). Katarzynie Rajskiej Brykcy i Mikołaj, bracia Oszczeklińscy, w r. 1552 zapisali 10 grz. długu (ib. 15 k. 360). Oboje małżonkowie w r. 1553 dokonali wymiany ról i stawów w Rajsku ze Stanisławem Kobierzyckim (ib. 17 s. 977). Byli wraz z synem Maciejem kwitowani w r. 1564 z 289 zł., a potem z 30 grz., przez Jakuba Oszczeklińskiego (ib. 29 s. 175, 663). Katarzyna nie żyła już w r. 1566, zaś Andrzej t. r. żenił się z Zofią Rudnicką, córką Klemensa, która przed ślubem uzyskała od swego przyszłego pasierba Macieja M-go oprawę posagu 200 zł. na połowie części Rajska. Ów Maciej był już wtedy plebanem w Rajsku (R. Kal. 2 k. 2v). Macierzyste swe części w tej wsi w r. 1567 sprzedał za 700 zł. Janowi Kobierzyckiemu (R. Kal. 3 k. 7v). Wyłączył od owej sprzedaży kmieci Mroza wraz z półłankiem, na którym rezydował, a w r. 1568 "prac." Mroza z tym półłankiem zobowiązał się sprzedać za 400 zł. Marcinowi Radlickiemu (I. Kal. 34 s. 739). Zobowiązania tego dopełnił w r. 1570 (R. Kal. 3 k. 295). W r. 1568 zobowiązał się pod zakładem 20 grz. Marcinowi Radlickiemu rezygnować prawo patronatu kościoła parafialnego w Rajsku oraz kanonii zwanej Sierzchowską w kolegiacie Najśw. Marii Panny w Kaliszu (I. Kal. 34 s. 772), które to prawa w r. 1567 wyłączył był od sprzedaży. Temuż Kobierzyckiemu w r. 1568 sprzedał za 200 zł. sadzawkę rybną oraz plac przeznaczony pod budowę dworu w Rajsku (R. Kal. s k. 49v).

II. Wojciech M. _Wiecheć_, syn Stanisława i Modlskiej, wspomniany obok matki w r. 1531. Wujowi rodzonemu Wojciechowi Modlskiemu w r. 1551 zobowiązał się łan pusty w Mniejszych Mroczkach sprzedać wyderkafem za 20 grz. (I. Kal. 13 s. 633). Bratu Marcinowi zobowiązał się w r. 1552 za 10 grz. sprzedać wyderkafem pusty łan w Mroczkach (ib. 15 k. 168). Bratowej Magdalenie, żonie Walentego M-go, w r. 1557 zobowiązał się na 10 lat zastawić za 5 grz. pięć składów roli w Mniejszych Mroczkach (ib. 22 k. 207), a w r. 1559 był przez nią kwitowany (ib. 24 k. 109). W r. 1568 opiekun nieletnich bratanków, synów zmarłego Walentego (ib. 34 s. 575), nie żył już w r. 1571 (R. Kal. 3 k. 456v). Żona Wojciecha, chyba tego samego, Anna Cieńska (Czeńska), skarżyła w r. 1558 o rany Piotra Modlskiego (ib. 23 s. 901). Synowie: Piotr, Bernard i Waletny.

I) Piotr, syn Wojciecha, uzyskał w r. 1571 od Małgorzaty Mikulskiej rezygnację praw do części "Aaronowskiej" w Mroczkach, jak również do zysków i przezysków (ib.). Kwitował w r. 1592 z 24 złp. swych braci stryjeczno-rodzonych, Jana i Franciszka (I. Kal. 59 s. 430). Bezpotomny, nie żył już w r. 1595 (ib. 63 k. 140).

II) Benedykt, syn Wojciecha, część swoją w Mroczkach w r. 1585 sprzedał za 100 zł. bratu Walentemu (P. 1399 k. 476). Bezpotomny, nie żył już w r. 1595 (I. Kal. 63 k. 140).

III) Walenty M. _Wiecheć_, syn Wojciecha, jak już mówiłem, od brata Benedykta w r. 1585 nabył części w Mroczkach. Swoją część w tej wsi jak również części tamże odziedziczone po zmarłych braciach, Piotrze i Benedykcie, sprzedał w r. 1595 w grodzie sieradzkim za 400 zł. Jakubowi Kowalskiemu zw. Móżdżek (ib.). Jego żona Jadwiga Kwaskowska w r. 1600 od Wawrzyńca Kurowskiego "Gąsiorka" kupiła za 154 złp. części Czachór w p. kal. (R. Kal. 7 k. 356), sprzedała zaś owe części w r. 1603 za tyle samo Maciejowi Kuczkowskiemu cz. Gniazdowskiemu (ib. k. 621v). Oboje małżonkowie w r. 1604 skwitowali go ze 160 zł. (I. Kal. 70 k. 4). Jak się zdaje, Walenty żył jeszcze w r. 1611 (ib. 77a s. 244), nie żył zaś w r. 1616 z pewnością (ib. 82 s. 1720). Synowie, Stanisław i Wojciech.

(I) Stanisław, syn Walentego i zapewne Kwaskowskiej, skwitowany w r. 1611 przez wdowę Jadwigę z Dąbrowskich Czepowska (I. Kal. 77a s. 2544). W r. 1616 uzyskal od małżonkow, Łukasza Lisieckiego i Reginy z M-ch, cesję zapisau zastawnego na 20 grz., danego im na częściach Mróczkow Mniejszych przez Stanisława M-go, syna Marcina zw. Sówka (ib. 82 s. 1720). Od tegoż Stanisława M-go trzymał zastawem części Mroczków, które to części potem w r. 1629 kupił odeń za 800 złp. (P. 1416 k. 267v). Nie żył już w r. 144 (I. Kal. 110a s. 530). Jego żoną była Marta zSędzic Bartochowska (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 515v). Synowie, Jan i adam.

1. Jan, syn Stanisława i Bartochowskiej, zawierał w r. 1644 ze Stanisławem z Prus Kurowskim kontrakt pod zakładem 2.000 złp. (I. Kal. 110a s. 530). Był to, jak się zdaje, kontrakt małżeński, bo Jana, dziedzic części w Mroczkach, na połowie tych swych dóbr w r. 1646 oprawił 1.000 złp. posagu i tyleż wiana żonie swej Barbarze Łucji Kurowskiej, córce tego Stanisława, poczem kwitował się z teściem (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 513, 514). Jako współspadkobierczyni ojca kwitowała ona w r. 1652 z 600 złp. Marcina Rościeskiego (I. Kal. 118 s. 1395), a w r. 1657 z prowizji rocznej od sumy 1.000 złp. (ib. 122 s. 674). Nie żył już Jan w r. 1666, kiedy to owdowiała Łucja cedowała pewne sumy Wojciechowi Bogusławskiemu, zaś córce swej, Annie M-ej, zapisała dług 600 zł. (ib. 126 s. 103). Już t. r. była ona 2-o v. żoną owego Bogusławskiego (ib. s. 657). Oboje Bogusławscy żyli jeszcze w r. 1720 (ib. 161 s. 438). Synowie: Stanisław, Aleksander, Władysław, Andrzej i Ignacy. Córka Anna, jeszcze niezamężna w latach 1666-1680 (ib. 126 s. 1103, 140 s. 14), w r. 1681 żona Tomasza Naczesławskiego, wdowa w latach 1695-1720, nie żyła już w r. 1734. Spośród synów, o Stanisławie będzie niżej. Aleksander, Władysław, Andrzej, Ignacy wymienieni w r. 1666 (ib. 126 s. 750). Z nich tylko o Aleksandrze wiem jeszcze to że żył i w r. 1673 (ib. 133 s. 299).

Stanisław, syn Jana i Kurowskiej, w r. 1666 kwitował Marcina Rościeskiego ze 100 złp., stanowiących część macierzystej sumy 1.000 złp., scedowanej przez matkę jej drugiemu mężowi, zaś przez ojczyma Bogusławskiego ustąpionej pasierbowi (ib. 126 s. 657). Wespół z braćmi t. r. skwitowany przez stryja Adama M-go ze 150 zł., zapisanych przez ich ojca w grodzie sieradzkim temu stryjowi (ib. s. 750). Od brata Aleksandra uzyskał w r. 1673 zapis 100 zł. długu (ib. 133 s. 299). Wspólnie z siostrą Anną od ojczyma Bogusławskiego uzyskali oboje w r. 1677 cesję sumy macierzystej 500 zł. (ib. 138 s. 415). Małżonkom Naczesławskim, siostrze i szwagrowi, zastawił w r. 1681 za 900 zł. części w Mroczkach Mniejszych (ib. 140 k. 302). Dziedzic części w Mroczkach zwanych Sowinka i Mroczkowizna, kwitował się w r. 1695 z kontraktu sprzedaży(?) owych części z ks. Walentym Antonim Gidzielskim, proboszczem w Rajsku (ib. 152 s. 117). Części zwane Mroczkowszczyzna (!) zaraz potem zastawił na trzy lata za 1.500 zł. Andrzejowi Podleskiemu (ib. s. 119). Umarł między r. 1711 a 1718 (ib. 157 s. 98, 160 k. 276). Żoną jego była w r. 1673 Anna Naramowska, córka Wojciecha i Elżbiety Kosmowskiej (ib. 133 s. 600), żyjąca jeszcze w r. 1690 (ib. 146 s. 457). Syn Maciej.

Maciej, syn Stanisława i Naramowskiej, ożenił się z Katarzyną Tarchalską, córką Kazimierza i Anny Wyganowskiej, wdową 1-o v. po Macieju Ziółkowskim, od której w r. 1711 (zapewne w przededniu ślubu) uzyskał zapis 500 zł. (ib. 157 s. 98). Oboje spisywali wzajemne dożywocie w r. 1718 (ib. 160 k. 276), a żyli jeszcze w r. 1736, kiedy Katarzyna występowała jako jedyna spadkobierczyni siostry Jadwigi zamężnej Stawskiej. Asystował jej wtedy przy działaniu syn Andrzej M. (ib. 171/173 s. 35).

2. Adam, syn Stanisława i zapewne Bartochowskiej, mąż Krystyny Przespolewskiej, która w r. 1652 zapisała 200 zł. długu Marcjanowi Krzuckiemu (ib. 118 s. 1704). Oboje w r. 1661 ustanawiali plenipotentów (ib. 125 s. 847). Adam w r. 1666 kwitował swych bratanków po bracie Janie ze 150 zł., zapisanych sobie w grodzie sieradzkim przez ich ojca (ib. 126 s. 750). Ich synowie, Rafał, nieletni w r. 1661 (ib. 125 s. 1120), i Jan, ur. w Gałązkach Mniejszych, ochrzcz. 1661.22/VI. r. (LB Droszew).

(II) Wojciech, syn Walentego i Kwaskowskiej, mąż Katarzyny Molskiej, która w r. 1633 od Stanisława Gutowskiego brała zastawem za 1.200 zł. części Gutowa w p. kal. (I. Kal 99b s. 1580), zaś w r. 1636 kwitowała Gutowskiego z tej sumy zastawnej (ib. 102 s. 182). Od wdowy Anny z Miedzianowskich Radłowskiej i jej syna Marcina Radłowskiego t. r. nabyła zastawem za 2.000 zł. części jej oprawne w Radłowie (ib. s. 915). Oboje małżonkowie w r. 1637 spisywali wzajemne dożywocie (R. Kal. 11 k. 799). Wojciech w r. 1641 od Andrzeja Rossoskiego kupił za 6.032 zł. części Chotowa w p. kal. (ib. 12 k. 310v) i t. r. owe części zastawił Stanisławowi Oszczeklińskiemu (I. Kal. 107a s. 730). W r. 1647 małżonkowie od tego Oszczeklińskiego wydzierżawili Chotów, którą to wieś za dwie sumy, 1.700 złp. i 3.700 złp., zastawili byli Barbarze z Gorzewa, wdowie po Janie Mańkowskim, ta zaś scedowała ów zastaw Oszczeklińskiemu (I. Kal. 113 s. 1316). Wojciech w r. 1649 kwitował się z ran ze swym sąsiadem Mikołajem Węgierskim, również dziedzicem w Chotowie (ib. 115 s. 122). Trzy role w Gutowie w p. kal. w r. 1652 zastawił za 100 złp. Janowi Słonkowskiemu (ib. 118 s. 119). Stosownie do zobowiązania z r. 1652 całe swe części Chotowa w r. 1654 sprzedał za 9.000 złp. Stanisławowi Oszczeklińskiemu, żonie swej zaś oprawę 3.000 zł. jej posagu przeniósł na Gutowo (R. Kal. 14 k. 358, 359v). Oboje małżonkowie w r. 1665 jedną część Gutowa zastawili małżonkom Śniecińskim (I. Kal. 126 s. 346), inne części małżonkom Miniszewskim (ib. s. 348). Na częściach Gutowa zapisywali jeszcze 3.000 zł. zastawu i 200 zł. sposobem długu Pawłowi Morawskiemu, a te należności po śmierci Morawskiego jego synowie cedowali małżonkom Krzeszkowskim. M-cy oboje żyli jeszcze, być może, w r. 1669 (ib. 129 s. 600). Ich syn Jan.

Jan, syn Wojciecha i Molskiej, dziedzic części w Gutowie, w r. 1661 mąż Katarzyny (LB Droszew). Nie żył już w r. 1680, a jego druga żona, Izabela Bojanowska, córka Andrzeja i Pawłowskiej, była już wtedy 2-o v. za Stanisławem Pigłowskim (I. Kal. 140 k. 81). Wdowa w r. 1689 (I. Kon. 66 k. 59), żyła jeszcze w r. 1692 (ib. 76 k. 354v).

III. Walenty M. _Wiecheć_ (I. Kal. 23 s. 1137), syn Stanisława i Modlskiej, ur. około r. 1526, miał mieć bowiem w r. 1541 lat 15 i pozostawał wtedy pod opieką Jana "Wilczkowskiego" stryja i Wojciecha Modlskiego wuja (I. i D. Z. Kal. 6 k 346). Części w Mroczkach, uzyskane z działów braterskich, w r. 1547 sprzedał za 100 grz. Wojciechowi Modlskiemu (ib. k. 421). Kwitował w r. 1553 z 25 grz. Annę M-ą, wdowę po Stanisławie Kromolickim, i jej syna Jana M-go(!) (I. Kal. 17 s. 483). Od małżonków, Jana Naczesławskiego i Doroty Cieńskiej (teściowej?) uzyskał w r. 1557 zapis 20 grz. długu (ib. 22 k. 73). Od Kaspra Dąbrowskiego i jego żony Anny Gutowskiej cz. Wyleżyńskiej uzyskał w r. 1558 zobowiązanie sprzedania za 300 grz. części Naczesławic p. kal. (ib. 23 s. 696), a w r. 1559 był przez tych małżonkow kwitowany z 40 grz. (ib. 24 s. 283). Trzy składy roli w Naczesławicach w r. 1559 Jan Naczesławski "Rusek" zobowiązał się sprzedać wyderkafem za dwie grzywny Walentemu (ib. 24 s. 337), ale ten uzyskane od braci, Piotra, Marcina i Macieja Naczesławskich zobowiązanie do sprzedania części w tej wsi scedował w r. 1564 Janowi Naczesławskiemu "Siemkowi" (ib. 29 s. 450). Już nie żył w r. 1568 (ib. 34 s. 575). Jego pierwszą żoną była Magdalena Naczesławska, która od Wojciecha M-go (szwagra) w r. 1557 brała zastawem za 5 grz. na dziesięć lat pięć składow roli w Mniejszych Mroczkach (ib. 22 k. 207). Skwitowała ona w r. 1559 tego Wojciecha z 50 grz. (ib. 24 k. 109). Drugą żoną Walentego była Helena Psarska, która w r. 1587, zamężna już powtórnie za Wawrzyńcem Molskim, kwitowała swych pasierbów, Franciszka i Jana M-ch, z 70 grz. swej oprawy na Mroczkach (I. Kal. 54 s. 252). Z pierwszej żony byli synowie: Franciszek, Jan i Marcin, w r. 1568 jeszcze nieletni, pozostający pod opieką styryja Wojciecha (ib. 34 s. 575). O Marcinie nie mam już innych wiadomości, zapewne umarł wcześnie. Chyba córką Walentego (z drugiej żony?) była Regina, w r. 1616 żona Łukasza Wilczyckiego "Bajaka".

I) Franciszek M. _Wiecheć_, syn Walentego i Naczesławskiej, w imieniu własnym i brata Jana kwitował w r. 1576 Wojciecha Naczesławskiego "Sobiepana" z 5 grz., za które ów Wojciech ojcu ich zastawił był pewne role w Naczesławicach (ib. 44 s. 791). Od Stanisława Tarnowskiego i jego braci, Wojciecha i Jana, uzyskał w r. 1582 cesję zapisu, mocą którego stryj jego Wojciech M. ustąpił ich ojcu części w Mroczkach (ib. 48 s. 677). Wspólnie z bratem Janem skwitowani w r. 1592 przez Mikołaja i Stanisława Poniatowskiego z 10 grz., za które zmarły ich stryj Wojciech zastawił był ojcu tych Poniatowskich, Benedyktowi, trzy przedziałku gruntów w Mroczkach (ib. 59 s. 75). Franciszek t. r. skwitował Molskich, synów zmarłego Wawrzyńca, z 26 złp., stanowiących drugą ratę z dzierżawy wsi Mroczki (ib. s. 1360). Bratu Janowi w r. 1596 zapisał dług 800 zł. (ib. 63 k. 135). Część wsi Mroczki t. r. sprzedał za 500 zł. Jakubowi Molskiemu (R. Kal. 7 k. 24v). Skwitowany w r. 1602 z 200 złp. przez Jana Wilczyckiego "Bajaka", zapewne swego szwagra (I. Kal. 68 s. 1666). Od Andrzeja Miełoszewskiego w r. 1603 kupił za 9.600 złp. całe wsie Pogrzybowo i Rąbczyno, części w Jelitowie oraz w pustkach Wiewiórczyno i Rzązno w p. kal. (R. Kal. 7 k. 616). Części w Jelitowie oraz w pustkach Wiewiórczynie i Rząźnie kupił w r. 1606 za 250 zł. od Agnieszki Jelitowskiej żony "uczc." Stanisława Hanasika, mieszczanina raszkowskiego (ib. 1 k. 175v), zaś w r. 1607 nabył od Konstancji Jelitowskiej, żony Wojciecha Dziwulskiego części Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyno i Studnisko (ib. k. 205). Części Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyno i Szyjakowo (Szijakowo) sprzedał w r. 1608 za 1.550 zł. Janowi Pacynowskiemu (R. Kal. 1 k. 313). Mieszkał w r. 1609 w Pogrzybowie (LB Droszew). W r. 1611 zrzekł się opieki nad dziećmi swego zmarłego brata Jana (I. Kal. 77a s. 345). Pogrzybowo i Rabczyno w p. kal., kupione od Andrzeja Miełoszewskiego, sprzedał w r. 1612 za 8.000 zł. Dadźbogowi Karnkowskiemu, staroście bobrownickiemu i odolanowskiemu (R. Kal. 8 k. 214v). Wspólnie z żoną od Jana Rozdrażewskiego, kasztelanica poznańskiego, wydzierżawili w r. 1616 wieś Benice (I. Kal. 82 s. 1652). Od Elżbiety Noskowskiej, wdowy po Wojciechu Wierzbięcie Biskupskim, Franciszek w r. 1619 kupił za 23.000 złp. części wsi Golina w p. pyzdr. oraz całe wsie: Prusy, Zakrzewko zw. Siedliska, i pustki Grochowiska w p. kal. (R. Kal. 9 k. 256v). Dom w Golinie, położony koło kościoła, w r. 1627 dał tamtejszemu proboszczowi (p. 1415 k. 763). Z 12 dymów w Golinie winien był, wedle rejestru z r. 1629, płacić 6 zł. podymnego (Py. 143 s. 13). Nie żył już w r. 1636 (I. Kal. 102 s. 1984). Jego pierwszą żoną była w r. 1582 Anna Jaskólska (ib. 48 s. 679). Kwitowała ona w r. 1602 męża ze 100 złp. długu (ib. 68 s. 248). Druga żona to Anna Wysocka. Dla zrodzonych z niej dzieci ustanawiał w r. 1616 opiekunów, a wśród nich Wojciecha i Stefana M-ch oraz Jana Wysockiego (ib. 82 s. 1012). Nie wiem kim byli w stosunku do Franciszka owi Wojciech i Stafan M-cy? Drugiej żonie w r. 1616 oprawił 1.200 zł. posagu (R. Kal. 8 k. 541v). Po śmierci Franciszka wyszła ona 2-o v. za Aleksandra Biskupskiego, który zostawszy wdowcem po niej zaślubił jej owdowiałą synową Zofię z Jaraczewskich M-ą (R. Kal. 14 k. 87). Synowie z drugiej żony: Adam, Wojciech i Marcin. Nie wiem, z której pochodził Franciszek, o którym wiem tylko tyle, że potomstwa nie zostawił, zapisał 2.000 zł. swym stryjecznym siostrom Jadwidze i Poliksenie, córkom Jana M-go, a nie żył już w r. 1649 (I. Kal. 115 s. 703). Adam, wspomniany w r. 1636 (ib. 102 s. 1984), nie żył już w r. 1650, też bezpotomny. Marcin, również wspomniany w r. 1636, zmarł bezdzietnie między r. 1643 a 1650 (P. 168 k. 443; R. Kal. 14 k. 87).

Wojciech, syn Franciszka i Wysockiej, w r. 1636 (lub przed tą datą) wspólnie z bratem Adamem zbył Aleksandrowi Wierzbięcie Biskupskiemu prawo do zapisu na 600 zł., danego ich ojcu przez Chryzostoma Jaskólskiego (I. Kal. 102 s. 1984). Dziedzic Goliny i Prusów cz. Zakrzewka oraz pustek Grochowiska i Siedliska, na połowie tych dóbr, uzyskanych z działów z bratem Marcinem, oprawił w r. 1640 posag 8.000 zł. żonie Zofii Jaraczewskiej, córce Adama (P. 1420 k. 241v). Oboje małżonkowie w r. 1644 zabili w Jarocinie Tomasza Szetlewskiego (Py. 150 s. 125). Wojciech nie żył już w r. 1647 (I. Kal. 113 s. 193), a Zofia w r. 1650 była 2-o v. żoną Aleksandra Biskupskiego, owdowiałego po jej teściowej, Annie z Wysockich (R. Kal. 14 k. 87). Synowie, Stefan i Kazimierz.

(I) Stefan, syn Wojciecha i Jaraczewskiej, w r. 1647 zapisał dług 500 złp. Stanisławowi Oszczeklińskiemu (I. Kal. 113 s. 193) i t. r. wspólnie z bratem ustanawiał plenipotentów, między innymi stryja Wojciecha M-go (ib. s. 424). Wespół z bratem, jako spadkobiercy stryja Franciszka M-go, skwitowani w r. 1649 z 1.000 zł. przez Jadwigę z M-ch Załuską (ib. 115 s. 703). Od brata Kazimierza Stefan w r. 1650 nabył za 6.000 zł. części we wsiach: Golinie, Prusach Mniejszych cz. Zakrzewku, oraz w pustkach Siedliskach i Grochowiskach i zaraz części odziedziczone w tych dobrach po ojcu i stryjach wraz z tymi, które nabył sprzedał za 40.000 zł. Baltazarowi Charłupskiemu, kupując od niego jednocześnie za 22.000 zł. Bielejewo w p. pyzdr. (R. Kal. 14 k. 85, 87, 89). Na połowie Bielejewa t. r. oprawił 5.000 zł. posag żonie Dorocie Molskiej, córce Piotra i Anny Pilchowskiej (ib. k. 91), a w 1652 skwitował brata żony, Adama Molskiego, z 500 zł. rocznej prowizji od owej posagowej sumy (I. Kal. 118 s. 1222). Części swe wsi Wola Wiewierska w p. piotrk. w r. 1652 zastawił za 10.000 złp. bratu Kazimierzowi (ib. s. 3). Procesowały go wnuczki Baltazara Charłupskiego i w r. 1681 uzyskały egzekucję należnej im sumy dłużnej 3.000 złp. na Bielejewie (I. Kon. 63 k. 281v). Stefan w r. 1685 Bielejewo zastawił na trzy lata za 10.000 złp. zięciowi Wojciechowi Cywińskiemu (I. Kal. 143 s. 278), a w r. 1689 sprzedał tę wieś za 22.000 złp. Franciszkowi Sokolnickiemu. Dorota żyła jeszcze wtedy (I. Kal. 146 s. 231). Uzyskał w r. 1689 od Aleksandra Mycielskiego, dziedzica Grzymiszewa, zapis 2.000 zł. (ib. 152 s. 498). Nie żył już 1690.22/VI. r. (Kośc. 356 k. 100v). Syn Wojciech. Z córek, Anna, w latach 1670-1713 żona Wojciecha Cywińskiego, nie żyła już w r. 1719. Dorota, w r. 1685 żona Prokopa Warsowskiego, dziedzica w Podwierbce i Krowince w ziemi halickiej. Katarzyna, ochrzcz. 1669.12/V. r. (LB Nowemiasto, tu matka jej nazwana Małgorzatą!), w r. 1695 żona Jakuba Traczewskiego, wdowa w r. 1723, nie żyła już w r. 1740.

Wojciech, syn Stefana i Molskiej, mienił się jedynym spadkobiercą ojca, kiedy w r. 1690 kwitował Eustachego Rodrażewskiego z uzyskanej na nim przez ojca w r. 1681 banicji (Kośc. 356 k. 100v). Pierwszą żoną Wojciecha była Zofia Rudnicka, nie żyjąca już w r. 1690. W imieniu zrodzonych z niej córek, Joanny i Marianny, Wojciech skwitował wtedy z 900 zł. Zygmunta Miłońskiego (I. Kal. 146 s. 478). Jego druga żona, Rozalia Borecka, będąc już wdową w r. 1700 uzyskała zapis 3.000 zł. długu od Wojciecha Cywińskiego i nie żyła już w r. 1725 (ib. 161 s. 83). Z niej synowie, Stefan i Franciszek, oraz córki, Marcjanna i Barbara, wszyscy wymienieni w r. 1725 w związku z windykowaniem powyższego zapisu danego ich matce (ib.). Franciszek chyba już nie żył w r. 1729, bowiem wtedy w sprawie należącego się od Cywińskich długu działali już tylko Stefan i Marcjanna, a o Barbarze mowa wtedy jako o chorej (ib. 167 s. 334). Chyba ten sam Stefan zaślubił 1732.21/II. r. Ewę Glinicką (LC Golina).

(II) Kazimierz, syn Wojciecha i Jaraczewskiej, w r. 1649 plenipotent brata Stefana (I. Kal. 115 s. 375). Jako współspadkobierca ojca i bezdzietnych stryjów, Adama, Franciszka i Marcina, odziedziczone po nich części wsi Golina, Prusy Mniejsze cz. Zakrzewo, pustek Siedliska i Grochowiska w p. pyzdr. sprzedał w r. 1650 za 6.000 zł. bratu Stefanowi (R. Kal. 14 k. 85). Od tego brata w r. 1652 wziął w zastaw za 10.000 złp. części wsi Wola Wiewierska w p. piotrk. (I. Kal. 118 s. 3).

II) Jan, syn Walentego i Naczesławskiej, obok brata Franciszka skwitowany w r. 1587 przez macochę Helenę z Psarskich z jej oprawy na Mroczkach (ib. 54 s. 252). Od tego brata dostał w r. 1596 zapis długu 800 zł. (ib. 63 k. 135). Mąż Katarzyny Bliźniewskiej, t. r. wspólnie z nią dostał zapis 500 zł. długu od Bernardyny Malzahn, wdowy po Andrzeju Zarembie, staroście grabowskim (ib. k. 742v). Oboje t. r. od Piotra Jaskólskiego i Małgorzaty z Żychlińskich wydzierżawili pod zakładem 1.700 zł. wsie: Tykadłowo, Pietryki i Tłokinię (ib. 63 k. 752v). W r. 1602 zapisali dług 200 złp. Janowi Wilczyckiemu "Bajakowi" (ib. 68 s. 1666), zaś w r. 1604 skwitowali Maksymiliana Wierzbiętę Biskupskiego z 2.000 złp. długu (ib. 70 k. 576). Nie zył już Jan w r. 1611, kiedy brat Franciszek zrzekł sie opieki nad jego dziećmi (Ib. 77a s. 345). Spośród tych dzieci znam jedynie córki, Jadwigę, żonę zrazu Andrzeja Zamojskiego, potem 2-o v. w latach 1646-1663 Stanisława Załuskiego z pow. ciechanowskiego, i Poliksenę, żyjącą w r. 1649 (ib. 115 s. 703). Zob. tablicę.

@tablica: Mroczkowscy (h. Grzymała?), _Wiechcie_

Katarzyna, córka zmarłego Jana M-go, w r. 1529 żona Bernarda (Bieniasza) Chlewskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 138). Oboje żyli w r. 1542, a jako jej stryjowie występowali wówczas Maciej Korzenicki i Andrzej Chwalęcki (ib. 6 k. 362v). Stanisław i Wojciech, bracia niedzielni z Mniejszych Mroczek, nie stanęli z pozwu Jana Zadzimskiego z ziemi sieradzkiej i w r. 1532 winni byli płacić osiem skojców winy (I. R. Z. Kal. 4 k. 160). Wojciech połowę połowy swoich ojczystych części w Mroczkach Mniejszych, należącą mu się z działu z bratem Stanisławem, w r. 1533 sprzedał wyderkafem temu bratu za 100 grz., wyłączając 6 składów roli koło granic Mroczków Wiekszych, oraz łąki (I. i D. Z. Kal. 2 k. 207). Jan w imieniu braci, Marcina i Jana, swoich bratanków, w r. 1546 zanosił pilność przeciwko Stanisławowi i Janowi braciom Wawrowskim o uiszczenie 30 grz. (I. Kal. 9 k. 290). Wojciech, skwitowany w r. 1550 przez Pawła Woleńskiego z długu 10 grz. zapisanego jego zmarłemu przyrodniemu bratu Bartłomiejowi Woleńskiemu (ib. 12 s. 141). Anna M-a, żona "opatrz." Marcina, szewca z miasta Warty, kwitowała w r. 1551 ze swej części po rodzicach Wojciecha Molskiego i Macieja Stojanowskiego (ib. 13 s. 667). Jan, syn zmarłego Wojciecha dał w r. 1557 zobowiązanie Maciejowi Wawrowskiemu cz. Krzuckiemu, że na połowie części wsi Mroczki p. kal. oprawi 30 grz. posagu żonie swej a jego córce, Zofii (ib. 22 k. 149). Michał M., ze wsi Noski w p. sieradzkim, kwitował w r. 1558 z 43 grz. swego przyrodniego brata Wojciecha M-go (ib. 23 s. 371). Anna M-a, w latach 1592-1596 żona Szymona Przedzyńskiego z Naczesławic. Walenty M., syn zmarłego Jana, mąż Reginy M-ej, wraz z nią w r. 1596 w r. 1596 skwitowany z 60 grz. przez Stanisława Kowalskiego "Móżdżka" (ib. 63 k. 537v, 540). Stanisław M. kwitował w r. 1597 Stanisława Koszutskiego (Kośc. 277 k. 102v). "Szl." Anna M-a, żona Kaspra Beklewskiego, dra fil. i medycyny, w r. 1606 spadkobieczyni zmarłej "szl." Zofii, żony "sław." Wojciecha Chockiego (Choczskiego), kowala z Kalisza (I. Kon. 32 k. 438v). W r. 1614, już będąc wdową, występowała jako jedyna spadkobierczyni zmarłego brata Stanisława M-go (ib. 38 k. 54). Żyła jeszcze w r. 1635 (ib. 48 k. 82v), nie żyła w r. 1662 (ib. 58 k. 106v). Regina M-a, w r. 1616 żona Łukasza Lisieckiego. Anna M-a, w r. 1618 żona Serafina Grzybowskiego. Mateusz, w r. 1623 mąż Heleny Goczkowskiej (Kc. 19 k. 88v). Jan, chrzestny 1624.1/IV. r. (LB Siemowo). Jan ze swej części w Mroczkach Szlacheckich, wedle uchwały powziętej w obozie beresteckim w r. 1652, winien był płacić podwójnego podymnego z dóch dymów 2 zł. (Rel. Kal. 31a k. 257v). Jan i Dorota, rodzice Stanisława, ochrzcz. 1654.21/IX. r. (LB Mieszkowo). Jan, nie żyjący już w r. 1675, ojciec Jakuba, w r. 1659 męża Zofii Rosnowskiej (I. Kon. 56 k. 383v). Oboje w r. 1666 zapisali dług 250 złp. Stanisławowi Muchlińskiemu (ib. 58 k. 424), a w r. 1675 sumę 500 zł., zapisaną temu Muchlińskiemu przez Kazimierza Bronisza na częściach Sarnowy, a im scedowaną w r. 1666, cedowali Krzysztofowi Skarzyńskiemu (ib. 60 k. 834). Ów Jakub, posesor części Szyszyna, wraz z żoną był w r. 1677 pozywany przez Waleriana Zabłockiego (ib. k. 1056). Ksiądz Karol, syn zmarłego Wojciecha, subprior poznańskiego konwentu dominikanów, oraz Andrzej i Katarzyna M-cy, syn i córka zmarłego Jana, w r. 1671 (ib. k. 182v). Jakub, dzierżawca Sołacza, wsi miasta Poznania, w latach 1677-1687 (LB Św. Wojciech, Pozn.). Dorota M-a, chrzestna obok powyższego Jakuba 1679.5/XI. r. (ib.). Zofia M-a z Ratai koło Poznania, chrzestna w r. 1687 (LB Św. Jan, Pozn.). Mikołaj kwitował się w 1690 z braćmi Starczewskimi, dziedzicami wsi Abramki i Piotrowice, z dzierżawy owych dóbr (I. Kal. 146 s. 128). Mikołaj, mąż Konstancji Pstrokońskiej, córki Mikołaja, która w r. 1695 kwitowała z 3.000 zł. Adama Radońskiego, burgrabiego wieluńskiego (ib. 152 s. 121). Ten Mikołaj, zastawnik wsi Boczki i Pempułki w p. szadkowskim, nie żył już w r. 1708, a jego syn Piotr, wtedy nieletni, pozostawał pod opieką swego rodzonego stryja ks. Sebastiana M-go, dziekana uniejowskiego, plebana drużbińskiego, który w imieniu tego bratanka dawał wówczas zapis 1.500 zł. Tomaszowi Marszyńskiemu. Tak stryj jak i bratanek w r. 1714 już nie żyli (ib. 159 s. 181) "Szl." Katarzyna, staruszka, sługa we dworze zwanym Kopiec, umarła 1699.18/V. r. (LB Baranów). Kazimierz zaślubił 1708.20/II. r. Katarzynę Noskowską (LC Żerków). Agnieszka, żona Piotra Wierzbickiego, nie żyjącego w r. 1713. Anna, żona Pawła Remiszewskiego, oboje nie żyli już w r. 1716. Krystyna, żona Józefa Porczyńskiego, oboje nie żyli już 1729 r. Walenty, chrzestny 1735.24/VIII. r. (LB Pakość).

Antoni i Ewa z Hełstowskich (Chełstowskich), oboje już nie żyjący w r. 1737 (I. Kon. 77 k. 66), rodzice: Piotra, Macieja, Teofili (Bogumiły), żony 1-o v. w r. 1737 Jana Goleniewskiego, 2-o v. w r. 1757 Antoniego Skrzypińskiego, wdowy w latach 1765-1766, 3-o v. krótko po 1767.9/IX. r. poślubionej Wojciechowi Koszutskiemu, zmarłej po r. 1777, i Teresy żony 1-o v. Sebastiana Łapczyńskiego, 2-o v. Sebastiana Łossowskiego, wdowy w r. 1737, nie żyjącej już w r. 1745. Ks. Piotr, proboszcz grabienicki i drąboszyński, mianowany w r. 1737 przez siostry plenipotentem dla windykowania po matce z dóbr Sampława (Sąmplewa) i Rodzone w ziemi miechowskiej (ib.). Od Jana Bogusławskiego w r. 1738 wziął na trzy lata w zastaw pod zakładem 1.500 zł. Wardężynek w p. kon. (I. Kon. 77 k. 103v), zaś w r. 1739 ów Bogusławski cedował mu swe prawa do sum po matce na Wardężynku (ib. k. 139), a w r. 1745 kwitował go z pretensji (ib. k. 378v). Dla windykowania sum po matce z Sampławy i Rodzonego dał w r. 1745 plenipotencję ciotecznemu bratu Marcelemu Hełstowskiemu (ib. k. 415). Posesor części Wardężyna, kwitował się w r. 1746 z Krzysztofem Urbanowskim i Katarzyną z Tomickich małżonkami z kontraktu zastawu części tej wsi (ib. 78 s. 26). Od Tomasza Wardęskiego w r. 1753 uzyskał zobowiązanie sprzedaży części Kurowa w p. kon. (ib. 78 s. 618), zaś t. r. od Marianny z Wardęskich Nacharnowskiej, Anny z Chudzyńskich Bogusławskiej i od braci Świętosława i Michała Bogusławskich uzyskał cesję sum na Kurowie Wardęszczyźnie (ib. s. 645, 647). Zaspokojony ze swych pretensji do części Kurowa Wardęszczyzny, cedował w r. 1754 Tomaszowi Wardęskiemu zobowiąznie do sprzedaży owych dóbr (ib. s. 743). Skwitowany w r. 1756 przez Pawła M-go, syna zmarłego Wawrzyńca, z 2.000 złp., uzyskał jednocześnie od tego Pawła cesję pewnych sum (ib. 79 k. 29, 30). Antoniemu Skrzypińskiemu, mężowi swej siostry Teofili, wypłacił w r. 1757 jej posag 2.000 złp. (I. Kal 199/201 k. 423v). Dla windykowania sum po matce i babce Annie z Sampołowskich Hełstowskiej z dóbr Hełsty, przypadających jemu jak również odziedziczonych po zmarłym bracie Macieju, mianował w r. 1764 plenipotentem siostrzeńca Jakuba Łosowskiego (I. Kon. 79 k. 363v). Żył jeszcze w r. 1765 (ib. 80 k. 14v). Nie żył już w r. 1771 (ib. 80 k. 215). Brat jego Maciej służył w wojsku pruskim i w r. 1745 rodzina nie wiedziała czy jeszcze żyje (ib. 77 k. 415). W r. 1764 mowa o nim jako o kapitanie wojsk pruskich zmarłym bezpotomnie (ib. 79 k. 363v).

"Szl." Antoni i Zofia, rodzice Szymona i Rafała, ur. w Grzybowie ochrcz. 1755.25/X. r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Ignacy zaśłubił 1764.28/II. r. pannę Justynę Piotrowską (LC Łekno). Ich córka Katarzyna, ur. 1775.21/XI. r. (LB Łekno). Maciej, pochowany 1774.28/III. r. (A. B. Koło, W. 48). Paweł i Dorota z Boguńskich, oboje nie żyjący już w r. 1780, a spadkobiercami Doroty byli jej bratankowie Boguńscy (P. 1357 k. 366). Ludwik, syn zmarłego Macieja i Marianny Kowalskiej, w r. 1791 utwierdził sprzedaż cząstki w połowie wsi Gąsiory w p. szadkowskim, dokonaną 27/III. r. na rzecz Marcina Świejkowskiego (I. Kal. 231 k. 467). Maciej, chrzestny 1791.20/II. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Konstanty, ekonom w Zdzarowitem, chrzestny 1793.28/VII. r. (LB Kiszkowo). "Nob. genere natus" Wawrzyniec, żebrak, zmarł w Wałkowie 1796.8/III. r., licząc lat około 64 (LM Wałków). Marcjanna wyszła przed 1803.27/VIII. r. za Michała Białkowskiego. Maria, żona Józefa Głowackiego, zmarłego 1849.27/II. r. w Skrzynnie koło Gniezna.

>Mroczkowscy, a właściwie Dąbrowscy (zob.). Aaron z Dąbrowy w powiecie sieradzkim nabył w r. 1446 od Macieja, Mroczka i Bernarda, braci z Mroczków Mniejszych, ich część w tej wsi, dając im w zamian Siedlątków w pow. sieradz. i dopłacając 35 grz. (P. 1379 k. 143; I. Kal. 3 k. 250v). Pisał się już z tych Mroczków w r. 1447, kiedy półtora łanu w tej wsi zobowiazał się za 26 grz. rezygnować na sześć lat Przecławowi z Mroczków (Py. 11 k 294). Nie żył już w r. 1464, a wtedy wdowa po nim Dorota wspólnie z niedzielnymi synami, Marcinem i Mikołajem uzyskała termin przeciwko Mojkowi z Radliczyc, odłożony z racji choroby Piotra z Mniejszych Mroczków (I. Kal. 1 k. 278v). Była ta Dorota rodzoną siostrą ks. Wawrzyńca, plebana w Rzgowie, i Wita, dziedziców Bartodziei (ib. 3 k. 90v). Nie wiem kim był ów Piotr? Dorota z synem Mikołajem w r. 1467 zapisywali mu dług 11 grz. (ib. 1 k. 377v). Miała ta Dorota w r. 1468 sprawę z Janem z Tymieńca, Jarnołtowa i Chrostowa, stolnikiem sieradzkim (ib. k. 466v). Na swych wsiach oprawnych, Mroczkach i Dąbrowie, w r. 1469 zapisała Andrzejowi, bratankowi (wnukowi?) "opatrz." Świętosława, młynarza w Stawie, dwie grzywny rocznego czynszu od sumy wyderkafowej 30 grz. (P. 1385 k 50v). Synowie Aarona i Doroty: Marcin, Mikołaj i Maciej. Córki: Barbara, Anna, Małgorzata, Katarzyna i Agnieszka, za które brat ich Maciej w r. 1475 poręczał Janowi z Tymieńca, stolnikowi sieradzkiemu, iż go nie będą niepokoiły o posagi. Z nich, Anna była w r. 1479 żoną Stanisława z Przedzyna zwanego Sykutka, zaś 2-o v. w r. 1485 żoną Jana Mikuskiego.

Marcin Aaron z Mniejszych Mroczków, syn Aarona i Doroty z Bartodziei, w r. 1468 dał zobowiazanie bratu Maciejowi, iż mu sprzeda za 20 grz. łan osiadły, odziedziczony po "zmarłym" bracie Mikołaju (I. Kal. 1 k. 481v), który zresztą, jak to zobaczymy niżej, żył w najlepsze. Z działów braterskich w r. 1471 Marcin wziął Dąbrowę (ib. 2 k. 214v). Łan osiadły w Mroczkach Mniejszych t. r. zastawił Dorocie, żonie Mikołaja Kożuchowskiego (ib. k. 217). Dorocie, żonie Mikołaja z Rajska, w sumie 12 grz. długu zastawił w r. 1475 dwa łany w Dąbrowie (ib. k. 340v). Naganił w r. 1478 szlachectwo Jana Morawickiego (ib. k. 509v). Zapisał Stanisławowi z Przedzynia zw. Sykutka w r. 1479 sumę 10 grz. w posagu za swoją siostrą Anną (ib. k. 566). On i jego brat Maciej byli w r. 1482 godzeni między sobą przez arbitrów. Ugodzili się też wtedy obaj z braćmi ich zmarłej już matki, ks. Wawrzyńcem, plebanem w Rzgowie, i Witem, dziedzicami z Bartodziei, którzy w posagu za nią mieli im uiścić 15 grz., oni zaś mieli za to zrzec się praw po matce do Bartodziei, Kościelca i Ciechniewa (I. Kal. 3 k. 90v). Marcin w r. 1483 przeprowadzał z bratem Maciejem podział dóbr pozostałych po zmarłym bracie Mikołaju (ib. k. 149v). Marcin z Mroczków i Dąbrowy w r. 1485 wspólnie z niedzielnym(!) bratem Maciejem zapisywał 10 grz. długu siostrze Annie, żonie Jana Mikulskiego (ib. k. 208, 262).

Mikołaj, syn Aarona i Doroty z Bartodziei, uchodził w r. 1468 za nieżyjącego i brat Marcin występował jako jego spadkobierca (ib. 1 k. 481v). Już go jednak widzimy w r. 1469 obok braci towarzyszącego matce przy jej transakcjach (P. 1385 k. 50v, 61v). Z przeprowadzonych w r. 1471 działów braterskich wspólnie z bratem Maciejem Mroczki (ib. 2 k. 214v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1483 (ib. 3 k. 149v).

Maciej Aaron, syn Aarona i Doroty z Bartodziei, pisany z Mniejszych Mroczków i Dąbrowy, był w r. 1468 mężem Apolonii, córki Jana z Biskupic i Łęgu (ib. 1 k. 481v). Z działów z r. 1471 wziął wespół z bratem Mikołajem Mroczki (ib. 2 k. 214v). Jego żona Apolonia, która 1-o v. była za Szymonem z Małej Topoli, kwitowała w r. 1480 z 20 grz. swego szwagra Jana z Małej Topoli, sumy pochodzacej z rozliczeń po zmarłym pierwszym mężu (ib. 3 k. 35v). Od pobecnego męża otrzymała w r. 1481 oprawę 100 kop groszy posagu na połowie Dąbrowy (P. 1386 k. 129). Maciej nazwany w r. 1485 niedzielnym z bratem Marcinem (ib. 3 k. 208). Nie żył już w r. 1520, kiedy Apolonia, wdowa po Macieju Aaronie Dąbrowskim wspólnie z synami, Marcinem i Aaronem, części w Mroczkach Mniejszych sprzedała za 50 grz. Janowi i Stanisławowi M-im (I. i D. Z. Kal. 2 k. 671), o których była mowa wyżej. Marcin Aaron Dąbrowski Stanisławowi M-mu "Wiechciowi" sprzedał w r. 1526 za 60 grz. część w Mroczkach (ib. k. 112).

>Mroczyńscy, Mruczyńscy h. Drya, z Mroczyna w pow. bydgoskim. Mikołaj M. w r. 1403 (G. 1 k. 39). Barbara M-a, córka Wojciecha, żona Jana Redeckiego, oboje, jak również i jej ojciec, nie żyli już w r. 1522 (G. 28 k. 100v). Wojciech M. wspólnie ze swoją rodzono-stryjeczną siostrą Heleną, żoną Andrzeja Markowskiego, części we wsi Redecz p. gnieźnieńskiego, odziedziczone po rodzony, stryju ich Wojciechu Redeckim, w r. 1528 sprzedali za 200 zł. węg. innemu rodzonemu stryjowi, Michałowi Redeckiemu (G. 335a k. 106). Nie mam całkowitej pewności, czy wymienieni wyżej to Drye?

Wojciech M., w r. 1554 występujący jako wuj Jadwigi Głuchowskiej, żony Mikołaja Królikowskiego (N. 213 k. 178), nie żył już w r. 1566 (Kc. 116 k. 138v). Jego żoną była w r. 1537 Apolonia Strzelecka, a miała siostrę Jadwigę, t. r. żonę Bartłomieja Skurgiewskiego(!) (B.). Synowie tego Wojciecha: Andrzej, Maciej i Wawrzyniec. Córki, Barbara, w r. 1557 żona Mikołaja Jastrzębskiego, i Dorota, żona 1-o v. w r. 1560 Wojciecha Wełpińskiego z pow. tucholskiego, wdowa w r. 1566, 2-o v. w r. 1570 za Janem Białochowskim (Kc. 116 k. 138v, 117 k. 368v; B.).

I. Andrzej, syn Wojciecha i zapewne Strzeleckiej, występował w r. 1555, a żoną jego w r. 1559 była Anna Zembowska, córka Łukasza. Tego Andrzeja córka Katarzyna była w r. 1576 żoną Jana Pławińskiego (B.).

II. Maciej, syn Wojciecha i zapewne Strzeleckiej, występował w r. 1559, umarł zaś miedzy r. 1578 a 1582. Jego żoną była w r. 1575 Katarzyna Modliszewska, córka Wojciecha i Zofii Palędzkiej, która w latach 1582 i 1583, będąc już wdową, występowała jako jedna ze spadkobierców Filipa Palędzkiego (G. 60 k. 134; P. 1399 k. 76; B.). Synowie: Fabian, o którym niżej, Jan i Piotr, wspomnieni w r. 1622 (B.), Stanisław i Florian, o których niżej. Córka Zofia, wspomniana w r. 1580, w latach 1586-1602 żona Piotra Wałdowskiego (N. 165 k. 62; B.).

I) Fabian, syn Macieja i Modliszewskiej, wspomniany w r. 1622, nie żył już w r. 1662. Z nieznanej mi żony miał syna Piotra (B.).

Piotr, syn Fabiana, dziedzic w Wałdowie, występowałw latach 1662-1686, a nie żył już w r. 1698. Jego pierwszą żoną była Justyna Lissowska (B.), drugą Zofia Piwnicka, już nie żyjąca w r. 1718 (N. 201 k. 3v). Z pierwszego małżeństwa syn Władysław, z drugiego Kazimierz Franciszek, ksiądz w r. 1698, proboszcz w Przysiersku (Prusy Król.) w latach 1712-1726, oraz córki. Z nich, Joanna była w r. 1698 żoną Kazimierza Raby. Marianna, wspomniana w r. 1698, żona 1-o v. w 1710 Grzegorza Wróblewskiego, wyszła 2-o v. w r. 1713 za Andrzeja Wyrzyskiego, żyła jeszcze w r. 1724. Marcjanna, niezamężna w latach 1698-1713. Konstancja, w tych latach też jeszcze panna, w r. 1718 żona Jakuba Czarnotulskiego (N. 201 k. 3v; Kc. 135 k. 42; B.).

Władysław (Władysław Jan), syn Piotra i Lissowskiej, assesor sądu ziemskiego świeckiego, występował w r. 1698. Był dziedzicem w Wałdowie i Zbrachlinie w p. świec. Umarł między r. 1710 a 1712. Żoną jego była Teresa Winiarska, 2-o v. w latach 1719-1723 żona Szymona Pawłowskiego (B.). Z niej synowie, Antoni i Maciej, którzy występowali w r. 1719. Córka Krystyna, wspomniana w r. 1714, żona 1-o v. w r. 1714 (chyba więc w tym roku wydana?) Józefa Porczyńskiego, 2-o v. w latach 1726-1731 żona Adama Pawłowskiego, nie żyła już w r. 1741 (I. kon. 76 k. 407, 77 k. 244; B.).

Antoni, syn Władysława i Winiarskiej, dziedzic Wałdowa, występował w r. 1714, umarł zaś po r. 1727 i mowa o nim w r. 1746, iż był bezdzietny, zaś spadek po nim brały wtedy jego siostrzenice Porczyńskie (I. Kon. 76 k. 10v, 78 s. 58). Czy nie był jednak ów Antoni identycznym z Antonim, który nie żył już w r. 1737 a z żony Niewieścińskiej zostawił syna Stefana? (B.). Należałoby wtedy przyjąć, iż ów Stafan zmarł przez r. 1746. Za tą identycznością zdawałby się przemawiać układ zawarty w r. 1743 między Józefem Korytowskim, mężem Marianny Porczyńskiej (córki Krystyny), a Ludwikiem i Rochem braćmi Niewieścińskimi (I. Kon. 77 k. 309v).

II) Stanisław, syn Macieja i Modliszewskiej, występował w r. 1622 nie żył już w r. 1666. Miał (z żony Barbary Kiełpińskiej?) syna Władysława (B.).

Władysław, syn Stanisława, występował w latach 1660-1713. Żoną jego była w latach 1686-1713 Anna Wolszleger, siostra Michała. Synowie: Kasper, o którym niżej, Maciej, wspomniany w latach 1711-1713, Michał, wspomniany w r. 1711, dziedzic w Mroczynie w r. 1732, żyjący jeszcze w r. 1751. Córka Konstancja, w latach 1711-1713 niezamężna (B.).

Kasper, syn Władysława i Wolszlegerówny, wspomniany w r. 1698, posesor w r. 1733 Trzeciewnicy, wsi starostwa nakielskiego (N. 205 k. 221), jako były posesor tej wsi kwitował w r. 1742 Augustyna Działyńskiego, podkomorzego wschowskiego, byłego starostę nakielskiego, z 11.433 tynfów z kontraktu dzierżawnego o Trzeciewnicę, spisanego w r. 1739 (N. 206 k. 62v). Dziedzic w Mroczynie w r. 1742, w Złotopolu p. lipnow. w r. 1745 (N. 210 k. 11). Za żonę miał 1-o v. w r. 1706 Katarzynę Rudnicką, córką Władysława i Barbary Piwnickiej, a 2-o v. w latach 1717-1745 Zofię Wysocką, która w r. 1745 uzyskała od męża zapis sum na Złotopolu (ib.). Z Wysockiej była córka Marianna, w latach 1711-1744 żona Antoniego Wolskiego (In. 113 k. 23v, 24; B.).

III) Florian, syn Macieja i Modliszewskiej, występował w r. 1622 a nie żył już w r. 1662 (ib.). Jego żoną była Dorota Watlewska, nie żyjąca w r. 1689 (P. 1117 IV k. 25), z której syn Maciej.

Maciej, syn Floriana i Watlewskiej, dziedzic w Mroczynie, występował w r. 1662 (B.). Od Stanisława Trzebińskiego i Anny z Kozubowskich kupił w r. 1687 za 53.000 złp. części wsi Procyn (dziś Procyń) w p. kruszw. (P. 1113 III k. 47v). Wspólnie z żoną części Procyna odprzedał w r. 1689 z powrotem za 53.000 złp. Stanisławowi Trzebińskiemiu (P. 1117 IV k. 25). Prawa swe do sołectwa we wsi Wilczyno z klucza bukowskiego wspólnie z drugą żoną cedowali w r. 1704 małżonkom Gądeckim (Kośc. 309 s. 171). Nie żył już Maciej w r. 1715 (Py. 156 s. 3). Jego pierwszą żoną była Barbara Woźnicka, córka Jana i Elżbiety, której w r. 1674 oprawił 1.500 złp. posagu (P. 1426 k. 913), a w r. 1687, po kupnie Procyna, posag oprawił na tych dobrach, ona zaś skwitowała z posagowych 1.500 złp. swych braci, Wacława, Marcina i Andrzeja Woźnickich (P. 1114 IX k. 11v). Drugą żoną Macieja była Anna Korytowska córka Macieja i Barbary z Kościelskich, wdowa 1-o v. po Adamie Niewieścińskim, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1696 (P. 1132 XI k. 66v). Owdowiała Anna z Korytowowskich prawa swe do sumy 3.000 zł. po matce cedowała w r. 1715 pasierbowi Antoniemu M-mu (Py. 157 s. 53). Synowie Macieja i Woźnickiej: Jan, wspomniany w r. 1698 (P. 256 k. 151) Antoni, o których niżej, i Jakub, występujący w r. 1698 i potem w r. 1722 (ib., 1186 k. 88, 1188 k. 86), może identyczny z Jakubem żyjącym jeszcze 1726.18/VIII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Z córek, Anna, w r. 1698 żona Stanisława Rossoskiego. Katarzyna, wtedy jeszcze panna, w r. 1722 żona N. Kamińskiego. Marianna, niezamężna w latach 1698-1722 (ib.; P. 1186 k. 88), potem żona 1-o v, Adama Wyrzykowskiego, wdowa w r. 1734, 2-o v. w r. 1759 za Adamem Leśniowskim.

Antoni, syn Macieja i Woźnickiej, wraz z rodzeństwem występował obok ojca w r. 1698 jako współspadkobierca matki (P. 256 k. 151). Był w r. 1711 mężem Anny Boguckiej, córki Jana i Zofii Zbijewskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju (Janie?) Wyszławskim (P. 1146 I k. 43v; Z. T. P. 39 k. 307, 667; Kc. k. 142v; I Kon. 78 k. 47v). Zawierał układ w r. 1715 z Franciszkiem Wyszławskim, stryjem i opiekunem swych pasierbów (Py. 156 s. 5). Oboje z żoną spisywali 1726.8/X. r. w Słonczycach kontrakt z dziedzicem tych dóbr, jak również Piotrowic, Antonim z Łaska Słoneckim. Żyli jeszcze oboje w r. 1730 (I. Kal. 167 s. 336, 337), nie żyli już w r. 1747 (I. Kon. 78 k. 47v). Urodziły się tej parze bliźnięta, Maciej Aleksander i Kunegunda Franciszka, 1714.21/II r. (LB Bardo). Mieli również córkę Marcjannę, w r. 1747 żonę Wojciecha Pogorzelskiego (I. Kon. 78 k. 47v), wdowę w r. 1782.

III. Wawrzyniec, syn Wojciecha i zapewne Strzeleckiej, wspomniany w r.. 1559, dziedzic w Mroczkach w r. 1563 (B.). Intromitowany w r. 1569 do części Jana Królikowskiego, to jest do dwóch kmieci osiadłych i dwóch zagrodników (Kc. 116 k. 759v). Umarł między r. 1593 a 1596. Żoną jego była w r. 1563 Elżbieta Tuszewska z Głazowa w p. świeckim. Synowie: ks. Sebastian Paweł, pleban bydgoski w r. 1596 (B.), Maciej i Jan, o których niżej. Z córek, Małgorzata, żona 1-o v. Walentego Kołudzkiego, burgrabiego bydgoskiego, wdowa w r. 1595, t. r. wyszła 2-o v. za Wojciecha Debrzyńskiego, umarła między r. 1603 a 1605. Zofia, w latach 1596-1600 żona Stanisława Krupockiego.

I) Maciej, syn Wawrzyńca i zapewne Tuszewskiej, występował w r. 1596 (B.), asystował w r. 1599 przy transakcji swej siostrze Małgorzacie, zamężnej Debrzyńskiej, i był wtedy przez szwagra Wojciecha Debrzyńskiego ustanowiony jednym z opiekunów dzieci ich (N. 164 k. 200, 204). Kwitował się wzajemnie w r. 1600 z bratem Janem z kontraktu dzierżawy Mroczyna (N. 164 k. 465), i t. r. z tym bratem dokonał podziału tej wsi (N. 219 k. 473). Obaj w r. 1602 asystowali przy transakcji stryjecznej siostry Zofii M-ej, żony Piotra Wałdowskiego (N. 165 k. 62). Maciej działał w r. 1620 w roli opiekuna synów zmarłej siostry Debrzyńskiej (P. 1004 k. 299v). Żoną jego była w latach 1597-1611 Anna Wałdowska (B.).

II) Jan, syn Wawrzyńca i zapewne Tuszewskiej, asystował w r. 1595 przy transakcji siostrze Małgorzacie, owdowiałej Kołudzkiej, idącej 2-o v. za Debrzyńskiego (N. 162 k. 214). Jak już wiemy, wspólnie z bratem w r. 1600 przeprowadził działy Mroczyna. Na połowie części tej wsi w r. 1602, na krótko przed ślubem, oprawił 700 zł. posagu żonie Elżbiecie Wałdowskiej, córce Gabriela z pow. świeckiego (N. 165 k. 64). Żył jeszcze w r. 1631 (B.). Druga jego żona, Elżbieta Watlewska, w r. 1653 już wdowa i po drugim mężu, Jakubie Radzimskim, kwitowała Jana Leśniewskiego z 340 zł. prowizji od sumy dłużnej 1.700 zł. (N. 227 k. 104v). Spisywała w r. 1654 wzajemne dożywocie ze swym trzecim mężem, Walentym Kossowskim (N. 225 k. 436v). Żyła jeszcze w r. 1661 (N. 227 k. 770v). Z Wałdowskiej synowie, Wojciech i Jakub. Z córek, Teresa uzyskała w r. 1661 od brata Jakuba zapis 2.000 zł. (N. 227 k. 817). Barbara (B). Katarzyna, żona 1-o v. w latach 1660-1673 Wojciecha Nietaszkowskiego, 2-o v. w r. 1677 Andrzeja Ciecierskiego, nie żyjącego już w 1693. Dwie pierwsze były chyba urodzone z Watlewskiej, Katarzyna napewno z drugiej żony (N. 185 k. 619v).

(I) Wojciech, syn Jana i Wałdowskiej, występował w latach 1631-1645 (B.), nie żył już w r. 1658 (N. 227 k. 333v). Jego żoną była Zofia (Zofianna) Nieradzka (Mirucka?), którą w r. 1661, będąc już 2-o v. żoną Jana Pawłowskiego, kwitowała z 700 zł. Jakuba M-go (ib. k. 866).

(II) Jakub, syn Jana i Wałdowskiej, występował w r. 1645 (B.), zapisywał w r. 1658 dług 700z zł. owdowiałej (bratowej) Zofiannie M-ej i spadkobiercom zmarłego (brata) Wojciecha (N. 227 k. 333v). Skwitowany w r. 1673 z 2.000 zł. posagu przez siostrę Katarzynę zamężną Nietaszkowską (N. 185 k. 227). Dziedzic w Mroczynie w latach 1673-1682 (B.), dał w r. 1674 swym synom Aleksandrowi i Remigianowi zobowiązanie sprzedanina za 10.000 zł. części Mroczyna (N. 185 k. 285). Nie żył już w r. 1685 (B.). Pierwszą jego żoną byłą w r. 1673 Dorota Spławska, drugą w r. 1679 Zofia Cieleska (B.). Z pierwszej synowie, Aleksander i Remigian, oraz córka Elżbieta, wspomniana w r. 1677, w r. 1677, w r. 1685 żona Franciszka Zielińskiego, nie żyjąca już w r. 1711.

1. Aleksander, syn Jakuba i Spławskiej, dziedzic w Mroczynie występował w r. 1673 (B.). Wspólnie z bratem Remigianem w r. 1693 był spadkobiercą ciotki Katarzyny zamężnej Nietaszkowskiej (N. 189 k. 61v, 62). Od Barbary z Rumienieskich (Romiejewskich), wdowy po Władysławie Naramowskim, wydzierżawił 1706.23/VII. r. wieś Wielewiczek p. nakiel. (N. 192 s. 180). Spadkobierca wuja Macieja Spławskiego, prawo do tego spadku, jak również do spadku po siostrze Zielińskiej, cedował w r. 1711 synowi Janowi (N. 193 s. 184). Żona Aleksandra, Magdalena Osłowska, kwitowała w r. 1677 swego brata Antoniego, assesora ziemskiego świeckiego, z 2.000 zł. na poczet posagu (N. 185 k. 673). Umarła między r. 1706 a 1709 (N. 192 s. 180, 206 s. 29). Syn Jan. Córka Anna, żona Jakuba Sokołowskiego, nie żyła już, jak i jej mąż, w r. 1739.

Jan, syn Aleksandra i Osłowskiej, mąż Justyny Krupskiej, córki Jakuba i Teresy Powalskiej, w r. 1709 spisywał z nią w grodzie bydgoskim wzajemne dożywocie (N. 206 s. 29). Bezpotomny, żył jeszcze 1721.20/VII. r. (N. 201 k. 11v), nie żył już w r. 1739, a jego spadkobierczyni, ociemniała siostrzenica, panna Marianna Sokołowska, swoją część ze spadku scedowała wdowie po tym wuju, wtedy już 2-o v. żonie Wojciecha Prądzyńskiego, asserora ziemskiego tucholskiego (N. 206 s. 19).

2. Remigian (Eremian), syn Jakuba i Spławskiej, występował w r. 1673, dziedzic w Mroczynie w r. 1682 (B.), żył jeszcze w r. 1721 (N. 201 k. 11v). Jego pierwszą żoną w latach 1693-1708 była Marianna Badowska, drugą w r. 1713 Elżbieta Strzyska (B.), wdowa 1-o v. po Andrzeju Babickim. Remigian, mając sobie przez brata Jana i jego żonę zapisaną skryptem z r. 1721 sumę 900 t., zapisał z tego w tymże roku 500 t. swej drugiej żonie (N. 201 k. 11v). Zarówno Remigian jak i ta druga jego żona nie żyli już w r. 1744 (I. Kal. 181/184 s. 258). Z pierwszego małżeństwa pozostał syn Franciszek.

Franciszewk (Franciszek Ignacy), syn Remigiana i Sadowskiej, występujący w r. 1701, dziedzic w Mroczynie w r. 1712, żył jeszcze 1755 r. Żona jego w r. 1715 Wiktoria Zembowska, córka Fabiana i Joanny z Nahoreckichm a z niej synowie, Stanisław, nieletni w latach 1734-1735, żyjący jeszcze w r. 1755, i Andrzej, występujący w latach 1739-1751. Zob. tablice 1-2.

@tablica: Mroczyńscy, Mruczyńscy h. Drya 1

@tablica: Mroczyńscy, Mruczyńscy h. Drya 2

Anna, w r. 1647 żona Jakuba Ciecierskiego. Dorota, już nieżyjąca w r. 1697, żona N. Krupskiego. Marcin, podpisek (sesceptant) grodzki poznański w r. 1700, wtedy mąż Katarzyny Lipskiej (P. 1140 I k. 142), żył jeszcze w r. 1729 (P. 1218 k. 91v). Miał z tej żony córkę Zofię, ochrzcz. 1700.16/V. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Brat tego Marcina, Kasper, nie żyjący już w r. 1741, po tym bracie odziedziczył kamienicę w Rynku Poznania, między kamienicami Nadalińskich i Keyzerów, i tę kamienicę scedował córce (P. 1354 k. 699, 703). Ta córka, Konstancja, urodzona z Marianny z Trepków, była w r. 1741 żoną Stefana Bronikowskiego (P. 1266 k. 146), a 2-o v. w r. 1742 Aleksandra Bronikowskiego. Kamienicę w Rynku Poznania sprzedała w r. 1777 r. za 10.000 złp. Janowi Pruskiemu (P. 1354 k. 699, 703).

Maciej, syn zmarłego Józefa, w r. 1701 uzyskał od Antoniego Hieronima Cieleckiego zapis 3.000 złp. (P. 1140 I k. 164). "Szl." Stanisław, chrzestny 1721.20/III. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Marianna (Mruczyńska) wyszła przed 1730.10/XII. r. za Jana Konopnickiego. Maciej, świadek 1733.3/I. r. (LC Św. Marcin, Pozn.), Marianna, w r. 1743 żona "sław." Wojciecha Szermera, dzierżawcy folwarku Siemiątkowskiego, w r. 1746 burmistrza Szamotuł (LB Szamotuły). Salomea, chrzestna 1748.27/VII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Maciej i Teresa, z dworu biskupa niocheńskiego i oficjała poznańskiego, rodzice Anny Teresy Genowefy, ochrzcz. 1750.27/XII. r. (LB Św. Mik., Pozn.). Wawrzyniec świadkował 1752.3/IX. r. (ib.). Anna z Ulatowskich Mroczeńska, dziedziczka Kinna, chrzestna 1755.2/XII. r. (LB Ostrowite). "Szl." Kasper, liczący około 70 lat, zmarł w Szamotułach 1757.28/I. r. (LM Szmotuły). Anna, z Gaju, chrzestna 1758.23/VII. r. (LB Szamotuły). Julianna wyszła 1773.24/VIII. r. w Poznaniu, w kolegiacie Św. Marii Magdaleny, za Ludwika Przanowskiego, porucznika regimentu pieszego królewiczów. Chrzestną jej syna była 1775.2/I. r. panna Józefa M-a (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Ks. Andrzej, regens konwentu kaliskiego, w r. 1775 posesor dóbr Marchwacza, własności kapituły katedralnej gnieźnieńskiej (I. Kal. 214/216 k. 270). "Szl." Antoni, mieszkający w Szamotułach, liczący około 60 lat, umarł tam 1777.12/X. r. (LM Szamotuły) i Elżbieta, rodzice Magdaleny Julianny, ur. w Podstolicach, ochrzcz. 1789.22/VII. r. (LB Opatówko). Może ten sam Jan był mężem Eleonory i ojcem urodzonego z niej w Zasutowie 1798.25/V. r. syna Jakuba? (ib.). Konstanty, nieżonaty, chrzestny 1790.31/VII. r. (LB Św. Michał, Gniezno). "Szl." panna Honorata, licząca lat 16, zmarła w Żuławach 1792.4/VII. r. (LM Św. Trójca, Gniezno).

>Mrokowscy h. Ślepowron, z Mrokowa w pow. warszawskim. Agnieszka, żona Bartłomieja Luboradzkiego, umocowana w grodzie warszawskim w r. 1791 plenipotentka Wojciecha Zawadzkiego, syna zmarłego Bonifacego i Anny z M-ch (P. 1368 k. 499v).

>Mrowczyńscy. "Ur." Piotr M. i Zofia, rodzice Franciszka zmarłego na Półwsiu koło Poznania 1791.12/VII. r., mającego rok i kilka tygodni (LM Św. Marcin, Pozn.). "Ur." Filip Jakub M., kontroler z miasta Rydzyny, zaślubił tam 1812.6/IX. r. "uczc." Wiktorię Marczyńską z Jutrosina, pannę 27-letnią. Sam miał lat też 27. Świadkowali przy ślubie ich plebeje. Czy przytoczeni tu M-cy byli szlachtą?

>Mrowińscy h. Abdank, z Mrowina w p. pozn., jednego pochodzenia ze Skórami z Gaju (Kozierowski, BNT I, II; Semkowicz W., Ród Awdańców). Stefan Skóra z Mrowina występował w r. 1404 (P. 2 k. 196v, 4 k. 31v), nabywca w r. 1424 Popowa Wielkiego (P. 7 k. 181), Zakrzewa w r. 1426 (P. 8 k. 112v), nie żył już w r. 1433 (P. 12 k. 94). Jego synowie, rodzący się z różnych matek, to Dobiesław i Stefan, którzy w r. 1434 zawierali pomiędzy sobą ugodę (P. 12 k. 180). Ten drugi z nich w r. 1451 trzecią część w Lubiekowie w p. pozn. dał swej rodzonej siostrze Małgorzacie (P. 1381 k. 38v). Dziedzic w Lubiekowie, uzyskał w r. 1457 intromisję do części w Mrowinie i Przebrodzie swych bratanków, Andrzeja i Pawła (P. 852 II k. 96v). Ten sam Stefan, pisany "Lubiekowskim", miał w r. 1470 termin ze strony tychże bratanków (P. 20 k. 50v).

Dobiesław, syn Stefana, występował w r. 1432 (P. 12 k. 86v). Od Agnieszki, żony Wyszoty ze Starkówca, nabył w r. 1443 Lubiechowo w p. kośc., dając w zamian siódmą część Popowa w p. pozn. i dopłacając 1.000 grz. (P. 1379 k. 60v). T. r. jego Lubiechowo było rozgraniczone z Przetocznem (P. 14 k. 213). Nie żył już w r. 1457 (P. 852 II k. 96v). Jego żoną była Małgorzata, której dał oprawę na połowach Mrowina i Przebrody (P. 854 k. 54, 1385 k. 73), a która była 2-o v. żoną Stanisława z Wielkiego Przyborowa, żyjącego jeszcze w r. 1470 (P. 854 k. 54). Synowie: Mikołaj, Andrzej, o którym niżej, i Paweł. Za Mikołaja ojciec w r. 1440 ręczył Janowi, Bartoszowi, Wincentemu i Andrzejowi, braciom z Jurkowa, iż ten syn skwituje ich ze swych części po rodzicach w Jurkowie (P. 14 k. 63). Paweł, współdziedzic części w Mrowinie i Popowie w r. 1457 (P. 852 II k. 96v), z działu przeprowadzonego z bratem Andrzejem wziął w r. 1470 te połowy w Mrowienie i Przebrodzie, które pozostawały pod opieką matki (P. 1385 k. 73), jednocześnie zaś na połowie owych dóbr oprawił 200 grz. posagu swej żonie Jadwidze (ib. k. 73v).

Andrzej, syn Dobiesława i Małgorzaty, współdziedzic części w Mrowinie i Popowie w r. 1457 (P. 852 II k. 96v), dokonał w r. 1470 podziału z bratem Andrzejem, dotąd z nim "niedzielny" (P. 20 k. 50v, 1385 k. 73) i t. r. wspólnie z tym bratem skwitował ojczyma ich Stanława z Wielkiego Przyborowa z posagu i wiana ich matki (P. 854 k. 54). Na Mrowinie i wsi pustej Przybrodzie w r. 1478 oprawił posag 300 grz. żonie swej Katarzynie Brodnickiej (P. 1386 k. 92v, 1393 k. 327). Występował w r. 1489 jako "brat bliski" Doroty, żony Jana Smoszewskiego (P. 1387 k. 123). Cztery puste łany w Popowie w r. 1493 sprzedał wyderkafem za 30 zł. węg. Michałowi Wielżyńskiemu (ib. k. 193v). Na Wielkim Popowie i Mrowinie w r. 1495 zapisał jedną grzywnę rocznego czynszu mansjonarzom kościoła w Szamotułach (P. 1383 k. 64v). Skwitował w r. 1502 Sędziwoja i Jakuba, dziedziców Witkowic, oraz ich matkę Katarzynę Witkowską z dóbr w Witkowicach i Rościegniewicach p. pozn., które były skonfiskowane im za niestawienie się na wyprawę mołdawską i nadane jemu (P. 859 k. 226). Wuj Katarzyny Jaromirskiej, "dziedzica" we wsi Karna w p. kośc., w r. 1510 (P. 1391 k. 14). Wieś całą Popowo Wielkie w r. 1517 sprzedał wyderkafem za 60 grz. swej synowej Dorocie z Buszewskich Wojciechowej M-ej (P. 1391 k. 39v). Całe Popowo, wieś pustą w r. 1525 sprzedał wyderkafem za 110 grz. tejże synowiej (P. 1393 k. 98). Połowę Mrowina w r. 1528 sprzedał wyderkafem za 100 grz. Andrzejowi Jaktorowskiemu (ib. k. 218b). Zięciowi Janowi Wielżyńskiemu w posagu za córką Katarzyną w r. 1529 zapisał na Mrowinie 56 grz. długu (P. 871 k. 535). Wspólnie z żoną Katarzyną Brodnicką połowę Mrowina w r. 1530 sprzedał wyderkafem za 140 grz. Janowi Więckowskiemu, wójtowi w Stobnicy (P. 1393 k. 327). Trzecią część Mrowina w r. 1531 dał synowi Piotrowi w dziale z innymi synami. Żyła jeszcze wtedy żona Katarzyna (ib. k. 437). Synowie: Wojciech, Piotr i Andrzej. Z córek, Anna, w latach 1522-1540 żona Wawrzyńca Gurowskiego, nie żyła już w r. 1584. Dorota, w r. 1528 żona Piotra Buszewskiego. Katarzyna, w r. 1529 żona Jana Wielżyńskiego.

1. Wojciech, syn Andrzeja i Brodnickiej, mąż Doroty Buszewskiej córki Jakuba, wdowy 1-o v. po Mścisławie (Mścichu) Durmowskim z Zajączkowa, która w r. 1508 kwitowała Andrzeja Głazewskiego z 30 grz. posagu i tyluż wiana zapisanych jej wyderkafem przez pierwszego męża na wsi Durmowo (dziś Dormowo) w p. pozn. (P. 863 k. 147v, 1391 k. 38v). Ta Dorota części w Słopanowie i Oporowie, dziedziczone po wuju Stanisławie Słopanowskim, sprzedała w r. 1522 za 50 grz. bratu Janowi Buszewskiemu (P. 1392 k. 452). Wojciech na połowie Mrowina w r. 1533 oprawił żonie 150 grz. posagu (P. 1393 k 568). Połowę Wielkiego Popowa w r. 1538 sprzedał za 600 grz. Mikołajowi Sobockiemu (P. 1394 k. 181v). Czwartą część połowy swojej połowy w Mrowinie sprzedał wyderkafem w r. 1540 zięciowi Andrzejowi Mniskiemu (ib. k 410). Występował w r. 1546 jako jeden ze stryjów Jadwigi, córki Jana Lubiekowskiego, żony Wojciecha Chełmskiego (P. 787 k. 2, 2v). Z żoną spisywał w r. 1547 wzajemne dożywocie i ustanowił opiekunów dla swej jeszcze niezamężnej córki (Doroty) (P. 1395 k. 326v). Tej córce, już żonie Marcina Rożnowskiego, dał w r. 1548 po swej śmierci połowę Mrowina, zastrzegając dożywocie dla żony, ta zaś swoją oprawę dała po swej śmierci tymże Rożnowskim (ib. k. 405v). Nie żył już w r. 1549 (ib. k. 512), a wdowa t. r. użytkowanie swej oprawy na Mrowinie dała córce Dorocie, zastrzegając sobie tylko dożywocie owej oprawy (ib. k. 516v). Dawał w r. 1549 owdowiałej Dorocie zobowiązanie Wojciech Sadowski, który od Doroty z M-ch Rożnowskiej nabył t. r. połowę Mrowina (P. 888 k. 344, 1395 k. 513), ale już w r. 1550 całą tę wieś dał wieczyście Marcinowi Rożnowskiemu (P. 1395 k. 550). Dorota od tego swego zięcia uzyskała w r. 1551 donację części Mrowina wolnych od oprawy jego żony a swej córki (ib. k. 611). Z córek Wojciecha, Katarzyna była w latach 1538-1550 żoną Prokopa Przecławskiego, nie żyła już w r. 1584. Jadwiga, w latach 1540-1554 żona Andrzeja Mniskiego, wdowa w latach 1567-1584. Dorota wreszcie, w latach 1548-1585 żona Marcina Rożnowskiego zwanego Niemiec, wdowa w latach 1587-1589. Tego Marcina Rożnowskiego posano niekiedy M-im cz. Rożnowskim (P. 1396 k. 216v). Jadwiga Mniska skwitowała w r. 1549 siostrę Dorotę z dóbr ojczystych w Mrowinie (P. 888 k. 327v), a Katarzyna Przecławwska kwitowała tę Dorotę w r. 1550 z. sumy 300 grz. (P. 890 k. 106).

2. Piotr, syn Andrzeja i Brodnickiej, mąż Anny Krajkowskiej cz. Żabińskiej, córki Macieja i Małgorzaty Radomickiej, która w r. 1527 część swą ojczystą w Krzyżanowie w p. kośc. sprzedała za 200 grz. Maciejowi Krzyżanowskiemu, podsędkowi ziemskiemu i burgrabiemu poznańskimu (P. 1393 k. 188v). Piotr w r. 1531 na połowie swej części Mrowina oprawił 200 grz. jej posagu, ona zaś swe części rodzicielskie we wsiach Żabno, Krajkowo i Przewóz p. kośc. sprzedała za 300 grz. Mikołajowi Łaszczyńskiemu (P. 1393 k. 438). Nie żył już w r. 1534, Kiedy Anna była 2-o v. żoną Piotra Wydzierzewskiego (ib. k. 654) i t. r. otrzymała od niego na połowie części Wydzierzewic i Nagradowic oprawę 300 grz. posagu, dała zaś temu swemu drugiemu mężowi 100 grz., mające jej przypaść z oprawy matki jej, Małgorzaty Radomickiej, na Żabnie, Krajkowie i Przewozie (ib. k. 663).

3. Andrzej, syn Andrzeja i Brodnickiej, na połowie części w Mrowinie oraz w pustkach Popowo, Przybroda i Rudki oprawił w r. 1538 posag 500 grz. żonie Annie Ćmachowskiej, córce Piotra (P. 1394 k. 211v). Wspólnie z tą żoną połowę Mrowina w r. 1541 sprzedał wyderkafem za 500 grz. Maciejowi i Adrzejowi braciom Daleszyńskim (P. 1394 k. 429v). Połowę Wielkiego Popowa, uzyskaną prawem bliższości na Mikołaju Sobockim, t. r. sprzedał za 1.000 grz. Łukaszowi z Górki, biskupowi kujawskiemu, dziedzicowi Szamotuł (ib. k. 435, 473). Ustanowił w r. 1545 opiekunów dla synów Prokopa i Andrzeja, zrodzonych z tej żony, oraz dla dóbr Mrowino osiadłe, Przybroda i Rudki pustek (P. 1395 k. 231v). Od Piotra Ćmachowskiego w r. 1547 nabył wyderkafem za 1.000 zł. Wróblewo w p. pozn. (ib. k. 362). Czując się "słabym na ciele" (languidus corpore) ustanowił ponownie opiekę nad synem Prokopem i nad dobrami teraz w nieco innym składzie opiekunów (ib. k. 485v). Syn Andrzej, tu przemilczany, najwyraźniej już nie żył. Poniaważ Prokop był wtedy chory, ojciec na wypadek jego śmierci dobra Mrowino, Przybroda i Rudki przeznaczał swym krewnym, Piotrowi Baranowskiemu i Mikołajowi Pawłowskiemu (ib. k. 487). Nie żył już w r. 1551, a Annna Ćmachowska, wówczas 2-o v. żona Marcina Przecławskiego, spisywała z drugim mężem wzajemne dożywocie (ib. k. 597). Umarła między r. 1572 a 1582 (P. 920 k. 317v, 938 k. 422v).

Prokop, syn Andrzeja i Ćmachowskiej, wieś Wróblewo, nabytą przez ojca wyderkafem od zmarłego już Piotra Ćmachowskiego, sprzedał wyderkafem w r. 1561 za tę samą sumę 1.000 zł. Janowi Kluczewskiemu, Maciejowi Punińskiemu (Ponińskiemu), Piotrowi i Marcinowi Przecławskim oraz Wojciechowi Bzowskiemu (P. 1397 k. 74). Żeniąc się z Zofią Sadowską, córką Jakuba, oprawił jej w r. 1563, na krótko przez ślubem, 27/I., posag 1.000 zł. na połowie części Mrowina (P. 905 k. 57v, 1397 k. 214). T. r. już po ślubie, skwitowała ona ojca z majątku rodzicielskiego (P. 905 k. 269v). Prokop od swego ojczyma, Przecławskiego w r. 1572 uzyskał zapis długu 1.000 złp. (P. 920 k. 317v). Występował w r. 1577 jako "przyjaciel klejnotny" Anny Żołądkowskiej, żony Andrzeja Przecławskiego (P. 929 k. 753v). Ojczyma Przecławskiego kwitował z długu 1.000 zł., pochodzących z dóbr ojczystych Prokopa, trzymanych przez Przecławskiego po śmierci Anny z Ćmachowskich (P. 938 k. 422v). Całe swe części w Mrowinie w r. 1584 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 2.000 zł. Maciejowi Sadowskiemu (P. 943 k. 341, 1399 k. 366v). Jako współspadkobierca ciotki Anny z M-ch Gurowskiej, wspólnie ze swymi stryjecznymi siostrami, Mniszką i Rożnowską, oraz synem zmarłej już Przecławskiej, pozywał w r. 1584 Wawrzyńca Jerzykowskiego, posesora Gurówka, o zwrot ciotecznej oprawy 200 grz. na Gorówku (G. 247 k. 247). Nie żył już w r. 1586 (P. 947 k. 65). Zofia z Sadkowskich przeżyła męża, a nie żyła już w r. 1591 (P. 956 k. 245v). Córka Anna została wydana w r. 1599, krótko po 8/VI. r. za Stanisława Dłuskiego. Synowie, Andrzej i Jan, w imieniu własnym oraz braci, Marcina, Stanisława i Mikołaja, kwitowali w r. 1586 Andrzeja Sobockiego ze 175 złp. (P. 947 k. 65). Wszyscy oni w r. 1590 byli kwitowani przez Sadowskich z 1.000 zł., z części sumy 2.600 zł. wyderkafowej na Mrowinie (P. 954 k. 143v). Części ojczyste w Mrowinie ci bracia t. r. sprzedali wyderkafem na trzy lata za 2.500 złp. Krzysztofowi Niemieczkowskiemu (P. 1400 k. 519v). Jako spadkobiercy zmarłej matki, skwitowali w r. 1591 Stanisława Przecławskiego z 200 zł. (P. 956 k. 245v), a w r. 1595 byli kwitowani przez Jana Sadowskiego z 1.000 złp., jako części z sumy 2.600 złp. spadłej po stryju Macieju Sadowskim (P. 964 k. 516v). Spośród tych braci, Andrzej w r. 1590 uzyskał od Jakuba Sadowskiego cesjeę sumy 38 zł. (P. 953 k. 500v), a żył jeszcze w r. 1598 (P. 968 k. 2233). O Janie i Marcinie niżej. Stanisław wraz z bratem Nikołajem swe części w połowie Mrowina i folwarku Przybroda w r. 1598 sprzedali za 2.000 złp. bratu Marcinowi (P. 1402 k. 827v). Tego brata Marcina Stanisław w r. 1600 skwitował z 600 złp. (P. 970 k. 419, 421).

1) Jan, syn Prokopa i Sadowskiej, altarysta w kaplicy Bnińskich kolacji Przecławskich w katedrze poznańskiej 1591 r. (P. 1400 k. 676v) proboszcz kościoła Św. Wojciecha za murami Poznania w r. 1596 (P. 1401 k. 695). Na swej części w Mrowinie zapisał w r. 1591 roczny czynsz 8 zł. od sumy wyderkafowej 100 zł. prebendzie kaplicy nad zakrystią w kościele Św. Marcina za murami Poznania (P. 1400 k. 676v). Z braćmi, Andrzejem i Marcinem, w r. 1696 pozywał Annę Żernicką, wdowę po Krzysztofie Niemieczkowskim, oraz syna jej Adama (P. 138 k. 11). Z bratem Andrzejem dobra ich w Mrowinie i Przybrodzie w r. 1596 sprzedali za 2.000 złp. bratu Marcinowi (P. 1401 k. 695). Jan skwitował w r. 1600 brata Marcina ze 100 zł. (P. 970 k. 421).

2) Marcin, syn Prokopa i Sadowskiej, jak widzieliśmy, od braci w latach 1596 i 1598 skupił części Mrowina i Przebrody. Żonie Jadwidze Dachowskiej, córce Jana i Anny Gnińskiej, w r. 1596, 12/II., krótko przed ślubem oprawił 1.600 złp. posagu na swej części w Przebrodzie i na połowie dóbr w Mrowinie (P. 1401 k. 719v). W imieniu własnym i braci przyszłemu szwagrowi Dłuskiemu zapisywał w r. 1598 dług 500 zł. w posagu za siostrą Anną (P. 968 k. 233) i t. r. dalsze 300 zł., co dopełniło ów posag (ib. k. 1179v, 1403 k. 169v). Bratu Mikołajowi zapisał wtedy 650 zł. (P. 968 k. 1178). Przebrodę w r. 1608 wydzierżawił pod zakładem 9.000 zł. małżonkom Kijewskim (P. 980 k. 914), a w r. 1612 część tejże wsi wydzierżawił małżonkom Zawadzkim (P. 988 k. 406v), zaś w r. 1614 skwitował ich z 1.050 zł. z trzyletniej dzierżawy (P. 992 k. 641). Połowę Mrowina w r. 1635 sprzedał wyderkafem za 2.000 złp. Janowi Dachowskiemu i Jadwidze ze Starczewskich (P. 1418 k. 576). Nie żył już zapewne w r. 1638, z pewnością w r. 1639 (P. 1419 k. 1169v). Syn Stanisław. Córką Marcina, chyba tego samego, była Barbara, która w r. 1620 wyszła za Jana Mierzewskiego, a w r. 1639, już będąc wdową, odziedziczone po ojcu części Mrowina dała Piotrowi Bnińskiemu (P. 1419 k. 1201v).

Stanisław, syn Marcina i Dachowskiej, części w Mrowinie i w pustce Rudki w r. 1638 sprzedał za 9.000 złp. Piotrowi Bnińskiemu, sekretarzowi J.Kr.Mci (P. 1419 k. 508v), zaś części w pustce Przybroda w tymże Mrowinie sprzedał w r. 1639 za 6.500 zł. kapitule katedralnej poznańskiej (P. 1419 k. 1169v). Ożenił się z Katarzyną Kobelińską (Kobylnicką) z Kobylnik, córką Andrzeja i Jadwigi Zadorskiej, której w r. 1640, krótko przed ślubem, oprawił 2.500 złp. posagu (P. 1420 k. 34; I. Kon. 63 k. 757). Po skasowaniu pierwotnej oprawy dał jej w r. 1649 nową, na połowie dóbr (P. 1424 k. 67). Kwitował się w r. 1662 z małżonkami Szołdrskimi (Kośc. 305 k. 126). Zapis 2.350 zł., dany przez zmarłego Jana Szołdrskiego, cześnika kaliskiego, cedował w r. 1672 córce, pannie Katarzynie Wiktorynie (Kośc. 305 k. 587). Umarł w r. 1676 (P. 1094 k. 1041, 1191). Wspomniana wyżej córka Wiktoryna (Wiktoria), wyszła 1675.12/VIII. r. w Poznaiu w kośc. Św. Rocha za Marcina Krzyckiego, żyjącego jeszcze w r. 1677. Była już wdową w r. 1680, a w r. 1682 wyszła 2-o v. za Macieja Białęskiego, żyła jeszcze 1696.18/IX. r., ale według innego zapisu nie żyła już w r. 1695. Zob. tablicę.

@tablica: Mrowińscy h. Abdank

>Mrowińscy z Mrowina w pow. kcyńskim, skąd wyszli niewątpliwie różnoherbowi M-cy. Dobrogost M. w r. 1403 (G. 1 k. 27v, 37), występował w r. 1406 z synem Zbilutem (Py. 1 k. 202v). Nie wiem, czy ten sam Dobrogost był kasztelanem przemęckim w r. 1411 (Py. 2 k. 82v), a był nim jeszcze w r. 1413 (Gąsior). Dobrogost i Zbilut, bracia rodzeni niedzielni, dziedzice w Nowejwsi p. kcyń., części tej wsi sprzedali w r. 1449 za 100 grz. Bogusławowwi i Dobrogostowi, dziedzicom w Mrowińcu (P. 1380 k. 66v). Tych nabywców Nowejwsi, braci Boguchwała(!) i Dobrogosta, spotykamy już wcześniej. Ich siostrą była niewątpliwie Helena z Mrowińca, która w r. 1443 miała termin z Jarosławem Młyńskim (Py. 10 k. 28). Uzyskała ona w r. 1495 zapis 11 grz. od rodzonego bratanka Boguchwała z Kozielnicy (Kc. 8 k. 85). Brak mi jednak całkowitej pewności, że cytowani tu Bogusławy, Bogusze, Boguchwały M-cy to jedna i ta sama osoba, zwłaszcza, że Bogusław względnie Boguchwał jawi się chyba i w pokoleniu następnym, a ścisłe rozdzielenie osób mocno tu niepewne. Bogufał z Mrowińca w r. 1443 działał w imieniu Unisława z Szypłowa (Py. 10 k. 38). Boguchwał z Mrowińca na połowie części w tej wsi, mającej mu przypaść z działów z bratem, jak również na Kozielnicy i Nowejwsi oprawił w r. 1446 żonie swej Dobieszce 100 grz. posagu, podniesionego z Grzymułtowic (P. 1379 k. 207). Bogusz i Dobrogost bracia rodzeni, dziedzice w Mrowińcu, uiszczali w r. 1449 24 grzywny ks. Mikołajowi, archidiakonowi poznańskiemu, oraz Piotrowi, dziedzicom z Głębocza (G. 6 k. 46). Bogufał (G. 6 k. 46). Bogufał w Mrowina (!) wraz ze swym synem Piotrem miał w r. 1463 termin z Janem i Marcinem z Nowegomieściska (G. 20 k. 20v). Bogufał M. w r. 1464(?) sprzedał wyderkafem za 65 grz. roczny czynsz 4 grz. na połowie Mrowińca i czwartej części Nowejwsi Szymonowi, synowi zmarłego Szymona z Dziekanowa (P. 1384 k. 228). Boguchwał M. na połowie Krzyżanowa żonie swej Jadwidze oprawił w r. 1469 posag 50 grz. (P. 1385 k. 19). Od Jakuba i Macieja, dziedziców Grodzina, nabył w r. 1470 całą wieś Orłowo w p. kcyń., dając im w zamian za to wiatrak stojący przed wsią Siedlcem i dopłacając 200 grz. 1385 k. 71). Boguchwał z Mrowińca umarł między r. 1475 a 1479 (P. 20 k. 10v, 95). Synowie Boguchwała: Piotr, Dobrogost, Jan i Boguchwał. Z córek, Helena, niezamężna, kwitowała w r. 1496 córki Dobrogosta M-go Katarzynę i Berbarę, swoje bratanice, z przezysków na Mrowińcu (Kc. 8 k. 102). Była potem, w latach 1500-1502 żoną Stanisława Kamieniewskiego z Kamieniewic w p. pozn. Małgorzata, w r. 1493 żona Piotra Krupki z Piączyna. Zapewne też Jadwiga, żona Szymona Czekanowskiego (G. 259 k. 87v, 92v).

1. Piotr, syn Boguchwała, wspomniany obok ojca w r. 1463, dwa łany puste i dwa osiadłe w Nowejwsi p. pyzdr. w r. 1477 sprzedał wyderkafem za 30 zł. węg. Wojciechowi Nowowiejskiemu i żonie jego Małgorzacie (P. 1386 k. 69v). Kwitował w r. 1479 Szymona Boguniewskiego z 40 grz. (P. 20 k. 85). Nie żył już w r. 1495, kiedy to córka jego Helena, żona Jana Litwosa Guncerzewskiego, kwitowała ze swych części po rodzicach w Mrowińcu Barbarę i Katarzynę, córki stryja Dobrogosta M-go (Kc. 8 k. 93).

2. Dobrogost, zwany niekiedy też Kozielskim, syn Boguchwała, w r. 1490 mąż Agnieszki Pawłowskiej, córki Piotra (P. 21 k. 183v, 856 k. 132), nie żył już w r. 1493, kiedy jego bracia, Jan i Boguchwał, jako opiekunowie jego córek, Barbary i Katarzyny, nie mających jeszcze lat sprawnych, połowę Mrowińca zrezygnowali owdowiałej matce tych panien, Agnieszcze (P. 1385 k. 185). T. r. skwitowała ta Agnieszka z 10 grz. długu siostrę męża, Małgorzatę Piączyńską (Kc. 8 k. 57v). Jako współspadkobierczynie rodzonego(!) stryja, Stanisława Dobieszewskiego, jak również innego rodzonego stryja, Wojciecha z Wargowa (Chowanowskiego), wspólnie ze swymi siostrami była w sumie 100 grz. wyderkafową posesorką trzeciej części Wielkiego Chowanowa i Małego Chowanówka (P. 856 k. 132). Siostry te toczyły w latach 1496-1498 sprawę z Sędziwojem Sadowskim, Sędziwojem Przestanowskim i Anną Zakrzewską o okupowanie tych dóbr (P. 856 k. 132, 305), aż wreszcie w r. 1499 uzyskały od tego Sadowskiego zapis 100 grz. (P. 859 k. 20). zaś w r. 1500 odziedziczone po rodzonym stryju Wojciechu Chowanowskim prawa do dwóch łanów we wsi Gaj p. pozn. sprzedały wyderkafem za 42 zł. węg. Stanisławowi Lenartowskiemu (P. 1389 k. 118v). Kwitował Agnieszkę w r. 1514 ks. Anzelm z Łukowa, kantor i kanonik katedralny poznański, z 30 grz. zapisanych na trzech osiadłych łanach w Pawłowie p. kcyń. (P. 866 k. 124). Jej oraz owdowiałej jej siostrze Małgorzacie Gorczyńskiej Jakub Spławski, podsędek kaliski, w r. 1523 dał w dożywocie wieś Rąbczyno w p. kcyń. (G. 335a k. 73v). Agnieszka t. r. swe części w Pawłowie sprzedała za 150 grz. bratankowi Wojciechowi Pawłowskiemu (P. 1392 k. 504). Wspomniane wyżej córki, Barbara i Katarzyna, były w r. 1494 pozywane przez siostrę ojca ich, pannę Helenę M-ą (Kc. 8 k. 67v), a w r. 1496 skwitowane przez nią z przezysków na Mrowińcu (Kc. 8 k. 102). Ciotce tej, już zamężnej Kamieniewskiej, w r. 1500 za 25 grz. sprzedały cztery łany osiadłe w Mrowińcu (P. 859 k. 48). T. r. części w Dąbrówce, Komorowie i w połowie wsi Zuzoły p. kcyń., odziedziczone po wuju Janie Dąbrowskim, sprzedały za 130 grz. Mikołajowi Orzelskiemu (P. 859 k. 86, 1389 k. 74v). Cztery łany w Mrówińcu w r. 1497 sprzedały wyderkafem za 25 grz. i jeden wiardunek półgroszków pannie Helenie, córce Bogusława (P. 1383 k. 132v). Obie siostry, w r. 1504 były jeszcze pannami (G. 25 k. 997). Katarzyna, w latach 1508-1528 żona Jakuba Spławskiego, z czasem podsędka ziemskiego kaliskiego, temu mężowi w r. 1508 sprzedała wyderkafem za 300 zł. całą wieś Mrowiniec (P. 786 s. 27, 863 k. 89).

3. Jan M., z Kozielnicy, Kozielnicki, syn Boguchwała, w r. 1493 obok brata Boguchwała dziedzic w Kozielnicy i Zamysłowie, też wspólnie z tym bratem opiekun córek zmarłego brata Dobrogosta (P. 1385 k. 185). Dziedzic w Niezamysłowie (Zamysłowie) w p. kcyń., swoje części w Dąbrowie, Komorowie, w połowie Zuzołów w tymże powiecie, odziedziczone po wuju Janie Dąbrowskim, sprzedał w r. 1500 za 130 grz. Mikołajowi Orzelskiemu (P. 1389 k. 75). Żył jeszcze w r. 1508, u schyłku życia pisany najczęściej Zamysłowskim, z Zamysłowa (G. 19 k. 24, 99v, 208).

4. Boguchwał, Bogusław M., Kozielnicki, z Kozielnicy, syn Boguchwała, na połowie Mrowińca i na czwartej części Nowejwsi w r. 1470 oprawił żonie Katarzynie posag 100 kop groszy (P. 1385 k 71v). Obok brata Jana Dziedzic w Kozielnicy i Zamysłowie w r. 1493 (P. 1387 k. 185). Pozywał w r. 1494 Jadwigę, wdowę po Marcinie Nowomiejskim, sędzim poznańskim, o bezprawne opanowianie posiadanych przez Boguchwała dóbr w Nowymmieście (G. 23 k. 20v). Jego dobra w Kozielnicy najechał w r. 1494 Jan Latalec Nowomiejski (G. 23 k. 53). Zapisał w r. 1495 dług 11 grz. Helenie z Mrowińca, rodzonej swej ciotce (Kc. 8 k. 85). Wobec Heleny, siostry swej, ręczył w r. 1500 za swe bratanice, córki Dobrogosta (P. 850 k. 48). Kwitował w r. 1502 Mikołaja Budziejewskiego z 40 grz. długu, za którą to sumę zastawił był wyderkafem cztery osiadłe łany w Popowie Kościelnym (G. 25 k. 25v). Jemu i jego bratu Janowi Sędziwój Miliński, podsędek poznański, dziedzic Czekanowa, zapisał w r. 1503 dług 25 grz. jako resztę z posagu 100 kop groszy Jadwigi, żony Szymona Czekanowskiego, który to posag oprawiony był na połowie Czekanowa (G. 25 k. 208v). Skwitowali obaj bracia tego Milińskiego z 25 grz. w r. 1504 (G. 25 k. 99v). Boguchwał intromitowany był około r. 1510 w sumie 10 grz. do dóbr Jana i Jakuba Dobrzyłęskich(!) w mieście Mieścisku p. gnieźn., to jest do jednego osiadłego łana (G. 261 k. 87). Od Jana Orzelskiego w r. 1512 nabył wyderkafem za 200 zł. węg. połowę wsi Zuzoły p. kcyń. (G. 335a k. 17). Zob. tablicę 1.

@tablica: Mrowińscy (z Mrowińca) 1

Dziedziczyli w tym Mrowińcu i brali stąd nazwisko także i M-cy niewątpliwie z powyższymi krwią nie związani. Andrzej M. cz. Tymieński w r. 1532 kupił od Doroty Małachowskiej, wdowy po Jakubie Nadarzyckim, połowę jej części ojczystej w Małachowie Filipicz w p. gnieźn., płacąc 20 grz. (G. 335a k. 159v). Jego żoną była w r. 1534 Dorota, wdowa 1-o v. po Jakubie Gosławie Małachowskim (G. 262 k. 115v). Pozywał ją w r. 1535 ks. Jan Żenicki, kanonik metropolitalny oraz Św. Jerzego w Gnieźnie, w sporze o granice między Małachowem Filipowicz a wsią kanonika Maleszyna (G. 262 k. 273v). Andrzej od swych pasierbów, Łukasza i Stanisława Gosławów Małachowskich, w r. 1539 uzyskał zobowiązanie, iż w zamian za jego część w Małachowie Wierzbięcic dadzą mu w tejże wsi tę część, która przypadnie im po śmierci matki (G. 32 k. 78). Dopełnione zostało to zobowiazanie w r. 1541 (G. 335a k. 241). Występował t. r. jako stryj Małgorzaty Dziewczopolskiej, 1-o v. zamężnej Szyszłowskiej, 2-o v. Mikołajewskiej (ib. k. 246v). Miał ze wspomnianymi wyżej pasierbami w r. 1547 sprawę o podział części w Małachowie Filipowicz (P. 886 k. 495). Drugiej swej żonie, Barbarze Goczałkowskiej, ów Andrzej "Małachowski zwany Mrowińskim" na połowie części w Małachowie Wierzbięcic w r. 1547 oprawił 40 grz. posagu (G. 335a k. 349). Barbara w r. 1548 skwitowała z 10 grz. swego brata Jakuba Goczałkowskiego (G. 34 k. 87). Części w Małachowie Wierzbięcic Andrzej w r. 1551 sprzedał za 100 grz. pasierbom, Łukaszowi i Krzysztofowi Małachowskim (P. 1305 k. 650). Nie żył już w r. 1574, kiedy Gabriel, syn jego urodzony z Goczałkowskiej, kwitował z 13 grz. Baltazara i Macieja Małachowskich, synów Jana "Knapa" (G. 52 k. 165v)

Wojciech M., mąż Doroty Czeluścińskiej, córki zmarłego Macieja i Anny, która w r. 1566 wydzierżawiła pod zakładem 15 grz. tej córce swe oprawne dobra w Czeluścinie w p. gnieźn. (G. 47 k. 406). Wojciech M. po śmierci Doroty ożenił się 2-o v. z Jadwigą Korzkiewską (zwaną też Czeluścińską i Drachowską), córką Wojciecha Czeluścińskiego cz. Drachowskiego i w r. 1571 od tej żony nabył wydekafem za 200 złp. jej dziedziczne dobra (G. 51 k. 504). Ta Jadwiga, nazwana w r. 1580 Czeluścińską cz. Korzkiewską (G. 58 k. 412v) i t. r. jeszcze inaczej - Drachowską cz. Korzekiewską (ib. k. 469), najczęściej jednak pisana "Korzkiewską". Wojciech w imieniu dzieci zrodzonych ze zmarłej Doroty Czeluścińskiej, to jest Jana, Stanisława i Anny, połowę dóbr w Czeluścinie w r. 1580 wydzierżawił Błażejowi Drachowskiemu "Romiei" (G. 58 k. 472v). Druga żona, Jadwiga Korzkiewska cz. Drachowska, połowę części w Drachowie p. gnieźn., nabytych od siostry Ludmiły, żony Piotra Wilkowskiego, sprzedała w r. 1583 za 400 zł. Maciejowi Drachowskiemu, a jednocześnie drugą połowę swych części w Drachowie Romiejewicz wraz z tamtejszym dworem sprzedała za 200 zł. Błażejowi Drachowskiemu Romiei (P. 1399 k. 205v). Jadwiga w r. 1592 uzyskała intromisję do części w Czeluścinie, nabytych od Macieja Czeluścińskiego cz. Korzkiewskiego (G. 64 k. 482v). Wojciech umarł między r. 1600 a 602 (G. 66 k. 345; Py. 131 k. 137v). Owdowiała Jadwiga uzyskała w r. 1603 od syna Jana zobowiązanie sprzedaży za 1.000 zł. części Czeluścina i jednocześnie sprzedała owe części za tyleż Jerzemu Włodkowi (Py. 47 k. 159). Z pierwszej żony synowie: Jan, Stanisław, Marcin, córka Anna, wspomniana w r. 1580. Nie wiem, z którego małżeństwa, chyba z drugiego rodził się syn Jakub, Napewno z drugiej żony pochodzili synowie, Jan (drugi tego imienia) i Piotr, wspomniany obok rodzeństwa w r. 1602 (Py. 131 k. 40), oraz córki, Jadwiga i Dorota, wymienione również w r. 1602 (ib. k. 138v). Z nich, Jadwiga była w r. 1623 żoną Adama Gulczewskiego. Dorota, niezamężna, może identyczna z Dorotą żyjącą jeszcze 1636.3/IV. r. (LB Środa).

1. Jan, syn Wojciecha i Czeluścińskiej, wspomniany w r. 1580, pleban kościoła Św. Wojciecha na przedmieściu Poznania, z bratem Marcinem w r. 1594 zapisał 100 zł. Annie Żernickiej, wdowie po Krzysztofie Niemieczkowskim (P. 961 k. 642v).

2. Stanisław, syn Wojciecha i Czeluścińskiej, wspomniany w r. 1580, części w Czeluścinie, odziedziczone po matce, sprzedał w r. 1596 za 100 złp. bratu Marcinowi (G. 337 k. 129), a w r. 1600 uzyskał zapis 50 złp. długu od brata Jakuba i jego żony (G. 66 k. 324, 345).

3. Marcin, syn Wojciecha i Czeluścińskiej, zapisał w r. 1592 dług 100 złp. Agnieszce Dębickiej, wdowie po Marcinie Czeluścińskim (G. 64 k. 450v). Siostrze Annie (której?) w r. 1594 zapisał sumę 170 złp. (G. 74 k. 258v). Od brata Stanisława w r. 1596 kupił, jak widzieliśmy, części w Czeluścinie spadłe po matce i t. r. na połowie macierzystych części w tej wsi oprawił 400 zł. posagu żonie Zofii Włodkównie Przybranowskiej, córce Macieja (G. 337 k. 136v). Oboje małżonkowie dobra w Czeluścinie w r. 1599 wydzierżawili na dziewięć lat za 450 zł. Piotrowi Wolińskiemu i Annie z Grzybowskich (G. 66 k. 86). Pozywała Marcina w r. 1603 siostra Anna, zamężna Wygrozowska, o dług 170 zł. (Py. 131 k. 66v). Zofia Włodkówna Przybranowska pozywała t. r. owych małżonków Wolińskich i nieuiszczenie się z ostatniej raty 166 zł. z kontraktu o części Czeluścina (ib. k. 302v). Oboje małżonkowie byli w r. 1605 kwitowani z 203 zł. przez małżonkow Jana Grzybowskiego "Robaszka" i Dorotę Skurbaczewską cz. Grochowicką, nabywców praw od Małżonków Wolińskich (P. 976 k. 255). Marcin oprawił w r. 1606 żonie swej posag 400 złp. (P. 1405 k. 547). Umarł między r. 1610 a 1617 (P. 984 k. 282v; G. 74 k. 258v) i potomstwa nie zostawił, a spadek po nim brał brat Jan (P. 1416 k. 1033v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1637 (I. Kon. 48 k. 448).

4. Jakub, syn Wojciecha i zapewne Korzekiewskiej, zapisywał w r. 1600 dług 50 złp. bratu Stanisławowi (G. 66 k. 324). Od Jakuba Czeluścińskiego "Kiczki" kupił w r. 1569 za 200 grz. jego części w Czeluścinie (G. 337 k. 132v). Żona jego Anna Jankowska, córka Marcina, skwitowała w r. 1609 swego brata Jana ze 100 złp. posagu, mąż zaś zobowiązał sie oprawić jej posag 130 złp. na połowie części w Czeluścinie (G. 70 k. 74v, 75). Jakub swe części w Czeluścinie w r. 1610 zastawił w sumie 150 złp. długu Stanisławowi Jaroszewskiemu i Annie z Cielmowskich (G. 70 k. 509v). Bezdzietny, nie żył już w r. 1630 (P. 1416 k. 1033v). Może jego żona identyczna z Anną M-ą, chrzestną 1623.29/IV. r.? (LB Kcynia).

5. Jan, syn Wojciecha i Korzkiewskiej, siostrom swym pannom, Annie, Jadwidze i Dorocie w r. 1602 zapisał każdej po 100 zł. długu, bratu Jakubowi 106 zł., zaś bratu Piotrowi 100 zł. (Py. 131 k. 138v, 139, 140). Spisywał w r. 1602 wzajemne dożywocie z żoną Anną z Sarbinowa Spławską, córką Macieja (G. 72 k. 415, 337 k. 215; P. 1023 k. 323). Matkę w r. 1603 skwitował z danego sobie w r. 1602 zobowiązania sprzedaży za 1.000 złp. części Czeluścina (Py. 47 k. 159). Żonie na połowie tej części oprawił w r. 1603 posag 650 zł. (P. 404 k. 1029). Skwitowany w r. 1604 z 50 zł. przez Emerencję Drachowską, wdowę po Wojciechu Drachowskim czyli Korzkiewskim (G. 68 k. 18). Od swojej siostry Anny, owdowiałej Wygrozowskiej, uzyskał w r. 1617 cesję zapisu 170 zł., danego jej niegdyś przez brata Marcina (G. 74 k. 258v). Anna Spławska okazywała w r. 1625 rany zadane jej przez Jerzego Kaczkowskiego oraz jego wspólników, Stanisława i Floriana Arciszewskich, podczas nocnego najazdu na dwór w Czeluścinie (Py. 143 k. 35v). Kasowała w r. 1630 swą oprawę na częściach Czeluścina (P. 1023 k. 323), bowiem Jan części w tej wsi, odziedziczone po braciach, Marcinie i Jakubie, sprzedał t. r. za 2.000 złp. synowi Jerzemu (P. 1316 k. 1033v). Żył chyba jeszcze w r. 1637 (P. 1419 k. 245v). Oprócz wspomnianego syna Jerzego były i córki, Katarzyna i Jadwiga, w r. 1630 obie jeszcze niezamężne (P. 1023 k. 324, 324v).

Jerzy, syn Jana i Spławskiej, siostrom swym, Katarzynie i Jadwidze w r. 1630 zapisał każdej po 100 złp. z dóbr rodzicielskich i po 30 złp. długu (ib.). Na połowie części w Czeluścinie w r. 1637 oprawił posag 900 złp. żonie swej Annie Żernickiej, córce Wojciecha (P. 1419 k. 214v). Wybierał się do chorągwi swego rotmistrza Przyjemskiego, kiedy w r. 1648 żona jego występowała przeciwko urzędowi miejskiemu poznańskiemu (P. 173 k. 594v). Oboje małżonkowie części Czeluścina wydzierżawili w r. 1652 na trzy lata pod zakładem 300 złp. małżonkom Gałczyńskim (G. 82 k. 526). Bezdzietni, nie żyli już w r. 1664, a po Annie dziedziczyli wtedy jej oprawę na Czeluścinie bratankowie jej, Jan i Wojciech Żerniccy, synowie zmarłego Grzegorza (G. 84 k. 178v). Zob. tablicę 2.

@tablica: Mrowińscy (z Mrowińca) 2

Anna M-a, wdowa po Janie Ostrowskim, 2-o v. w latach 1631-1650 żona Jana Żochowskiego (Żuchowskiego), kwitowała Żydów gnieźnieńskich ze 100 złp. (G. 82 k. 395). Ewa M-a, w r. 1643 żona Pawła Wilczyckiego cz. Ulejskiego, mającego dom na przedmieściu Gniezna. Stanisław, żyjący w r. 164, ojciec Anny (P. 165 k. 360) "z Mrowińca", w latach 1639-1667 żony Tomasza Miecznikowskiego, zmarłej w r. 1667. Anna i jej maż Wojciech Małachowski nie żyli już w r. 1649.

>Mrowińscy różni. Małgorzata z Mrowina, w r. 1489 żona N. Pałuki (P. 21 k. 166v). Stanisław, w r. 1511 wuj Małgorzaty, córki Ścibora Kolnickiego, a żony Pawła Kębłowskiego. Urszula, 1-o v. za Aleksym Dziekczyńskim, młynarzem w Młodujewie, 2-o v. w r. 1584 żona Jana Trąmpczyńskiego (G. 274 k. 533v). Barbara, żona 1-o v. Jana Brodnickiego, 2-o v. w r. 1604 Marcina Zamłyńskiego (Zamlińskiego). Dorota, w r. 1608 żona Stanisława Sokolnickiego. "Szl." Szymon, sołtys, i Zofia (czy szl.?), rodzice Wojciecha, ochrzcz. 1611.17/IV. r. (LB Objezierze). Mikołajowi M-mu Anna z Pilczy, żona Łukasza Opalińskiego, starosty śremskiego i leżajskiego, przed r. 1609 zastawił za 4.000 złp. części Chmielnika w pow. przeworskim (Ws. 25 k. 197v). Pannie Katarzynie, córce zmarłego Andrzeja, winien był w r. 1623 sumę 600 zł. "sław." Jan Jagacik (N. 173 k. 299). Niewątpliwie ta sama panna Katarzyna, córka zmarłego Andrzeja z wojew. pomorskiego, mianowała w r. 1625 plenipotenta (Kc. 19 k. 441v). Jan, syn zmarłego Jana, zawierał w r. 1673 kontrakt z małżonkami Andrzejem Radoszewskim, kasztelanem wieluńskim, i Jadwigą z Wyszyny (I. Kal. 133 s. 772). Piotr, syn zmarłego Macieja, pod imieniem Paschalisa bernardyn w Osiecznie, bliski już dokonania profesji zakonnej, w r. 1675 cedował Wojciechowi Malczewskiemu, podsędkowi zimeskiemu wschowskiemu, syndykowi tego konwentu, sumę 1.015 zł., zapewnioną sobie "pod słowem" przez Wojciecha Przybyszewskiego (Ws. 68 k. 800v). Ojciec Hilary, franciszkanin w Inowrocłwiu, zmarł 1684.28/III. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). Andrzej, mąż Barbary Radziszewskiej, córki Stanisława i Marianny Przyborowskiej, która w r. 1722 kwitowała z 500 zł. swego brata Franciszka (Kośc. 313 s. 157). Brat Jan, cysters w Wągrówcu, umarł tam 1742.5/VII., mając lat około 60, profesji zakonnej 32 lata (Nekr. Obra). Maciej ożenił się 1750.12/I. r. z panną Katarzyną Mierzejewską (LC Ostrowite). Katarzyna, ze Strzelna, chrzestna 1755.8/X. r. (LB Strzelno). Katarzyna, w latach 1763-1781 żona Jakuba Chrząstowskiego, skarbnika wschowskiego (LB Słupy). Bogusław i żona jego, Helena Ossowska, córka Stanisława, oboje nie żyli już 1773 r. a byli rodzicami Wawrzyńca, występującego t. r. (P. 1350 k. 285v). Ks. Izydor, proboszcz biezdrowski w latach 1775-1783 (LB Lgów; LB Ruchocice). Józef i Katarzyna, rodzice Macieja Kazimierza, ur. w Broniszewicach 1777.23/I. r. (LB Broniszewice). Anna, żona Mikołaja Wierusz Bielskiego, oboje już nie żyjący w r. 1779. Marianna, z Krocza w p. pozn., chrzestna 1787.8/VII. r. (LB Lubasz). Jadwiga wyszła przed r. 1793 za "ur." Jana Rowińskiego, ekonoma (mieszkańca parafii czarnkowskiej?). Marcin, ur. około r. 1771 w okolicach Warszawy, sługa w domu Koczorowskich, przez 34 lata nadleśniczy w Chojniem, potem mieszkał w Wartosławiu w p. szamotul. i tu zmarł 1851.9/III. r., mając ponad 80 lat. Ożenił się około r. 1795 z Marianna Rucinowską (LM Biezdrowo). Z córek ich, Teodora w r. 1851 była niezamężną (ib.). Józefa, ur. około r. 1809, zaśłubiła 1840.10/V. r. Ignacego Łakanowskiego, ekonoma z Popówka (LC Biezdrowo). Zapewne również córka tej pary, Barbara, żona Lenartowicza, nauczyciela w Sierakowie, zmarła w Chojnie 1843.7/XII. r. w wieku 40 lat (LM Biezdrowo).

Józef, ostatni redaktor "Ziemianina", po którym wdowa, Pelagia z Raczyńskich, zmarła w Poznaniu 1881.2/VII. r. Pozostało po nich pięcioro dzieci (Dz. P.).

>Mrozewscy. Obwołanie głowy Jana M-go, zamordowanego, dokonano w Krzywiniu 1649.22/II. r. (Kośc. 130 s. 245). Jan, mąż Katarzyny Ciecholewskiej, miał z niej syna Stanisława. Wszyscy troje nie żyli już w r. 1649, kiedy jako spadkobierca Stanisława działał jego brat cioteczno-rodzony, Feliks Doręgowski z pow. chojnickiego, rodzący się z Anny Ciecholewskiej (Kośc. 302 k. 279).

>Mrozińscy Mleczkowie. Jan Mleczko Mrozieński mianowany w r. 1739 plenipotentem przez Hilarego Żarlińskiego (P. 1255 k. 124). Jan Mleczko Mroziński, zapewne ten sam, w r. 1742 plenipotent Kazimierza Zbyszewskiego (P. 1267 k. 222). Tadeusz Mleczko M., w r. 1745 plenipotent Stefana Łaskawskiego (N. 210 k. 76). Jan Andrzej Mleczko M., mąż Krystyny Doroty Taszyckiej, oboje już nie żyjący w r. 1747, rodzice Jana Antoniego, który t. r. spisywał wzajemne dożywocie z żoną swą, Salomeą Barbarą Kiełczewską, córką Wojciecha (P. 1288 k. 11). Salomea ta umarła w Ponaniu 1768.12/I. r., pochowana u Bernardynów (LM Św. Marcin, Pozn.). Jan Tadeusz Mleczko z Mrozina (nie znamy dziś takiej miejscowości!) Mroziński, syn zmarłych Andrzeja Jana Kantego i Krystyny Katarzyny Taszyckiej, a więc albo identyczny z cytowanym wyżej Janem Antonim, albo jego rodzony brat, spisywał w r. 1773 wzajemne dożywocie z żoną Eleonorą Koczorowską, córką Ludwika i Katarzyny Ważyńskiej (P. 1350 k. 64). Z Janem Tadeuszem Mleczko M-im spotykamy się już wcześnie, w r. 1748, kiedy otrzymał zapis od Jana Borzymowskiego, dziedzica Strzeżewa (P. 1293 k. 186). Eleonora, już owdowiała, uzyskała w r. 1778 cesję zapisu 1.000 zł. od Teresy z Gilerskich(!), wdowy po Ludwiku Koczorowskim (P. 1355 k. 204v). T. r. w Poznaniu 8/IX. r. wyszła 2-o v. za Melchiora Lubicz Dotwnera (Daunera), wdowca (LC Św. Marcin, Pozn.). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1779 (P. 1359 k. 119).

>Mrozińscy różni. Józef był świadkiem 1750.10/VI. r. (LC Św. Marcin, Pozn.). Stanisław Kostka, kapitan wojsk polskich, ur. około r. 1788, dziedzic Domasławia (Domasławka), umarł tam 1833.29/IV. r., mając lat 45 (LM Juncewo). Z żony Anieli Biegańskiej, córki Józefa i Barbary Żółtowskiej, zmarłej w Domasławiu 1821.28/VII. r. w wieku 25 lat (LM Potulice; H. Potulice, tu data zgonu 1821.3/VIII.), miał synów, Józefa i Franciszka (Franciszka-Stan.-Józefa Jarosława) ur. 1820.27/XI. r. (H. Potulice), oraz córkę Józefa Barbarę Brygidę, ur. w Domasławiu, ochrzcz. 1815.7/XII. r. (LB Jucewo). Z drugiej żony Eufrozyny (nazwiska jej nie znam) synowie, Stanisław, ur. w r. 1822, zmarły w Domasławiu 1824.9/II. r. (LM Jucewo), i Kazimierz Józef, ur. w Domasławku 1831.10/IV. r. (LB Jucewo).

Józef (Józef Tomasz Apolinary), syn Stanisława i Biegańskiej, ur. w Potulicach 1817.23/VII. r. (LB Potulice), dziedzic Domasławka w r. 1841 (LB Sokolniki), posesor folwarku Wola Skorzęcińska, zmarł tam 1871.27/IV. r. (LM Kędzierzyn). Zaśłubił w Poznaniu 1842.23/XI. r. Pelagię Raczyńską, córkę Nepomucena z Chwałkowa i Józefy z Jarochowskich, ur. w Grodkowie około r. 1819 (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Żyli jeszcze oboje w r. 1858 byli dziedzicami Chwałkowa. Synowie, Tadeusz Konstanty Cyprian, ur. w Chwałkowie 1843.18/IX. r., i Teodor Tomasz, ur. tamże 1858.16/IV. r., podawany do chrztu przez Stanisława M-go, sędziego ziemskiego (LB Łubowo). Córka Józefa, ur. tamże 1850.21/IV. r., a jej chrzestnymi byli Stanisław M., dziedzic Michalczy koło Kłecka, i wujenka dziecka, Filipina M-a (ib.).

Franciszek (Franciszek Serafin Stanisław Kostka Józef Patriarcha Jarosław), syn Stanisława i Biegańskiej, ur. w Potulicach 1820.25/XI. r. (LB Potulice), dziedzic Michalczy w p. gnieźn. Z żony Filipiny syn Zdzisław Serwacy, ur. w Michalczy 1851.13/V. r. Córki: Zofia Konstancja, ur. tamże 1848.2/X. r., Bronisława Marcella, ur. tamże 1849.21/VII. r., Kazimiera, ur. tamże 1852.12/V. r. (LB Kłecko), zmarła tamże 26/VIII. t. r. (LM Kłecko).

Marianna wyszła przed r. 1824 za Piotra Bielickiego, kasjera i ławnika w Ostrzeszowie. Jej córkę trzymał do chrztu 1823.13/XI. r. Antoni M., prezes tamtejszej rady miejskiej, który chrzestnym także i drugiej jej córki 1825.4/XII. r. (LB Ostrzeszów). Anna, licząca lat 25, wyszła 1883.18/VI. r. w Poznaniu za Zdzisława Biernackiego ze Smarzewa, a świadkiem ich ślubu był Zygmunt M., sędzia z Łabiszyna (LC Św. Marcin, Pozn.). Józefa z M-ch Wyskota Zakrzewska zmarła w Poznaniu 1931.29/IX. r., mając lat 60, pochowana na Górczynie (Dz. P.).

>Mrozowscy, Mrozewscy różni. Jan i Helena z Prażmowskich, oboje już nie żyjący w r. 1722, rodzice Ignacego, który t. r. spisywał wzajemne dożywocie z żoną Marianną Sośnicką, córką Andrzeja i Anny Rościeskiej (I. Kal. 161 s. 414). Ale w r. 1724 natrafiłem na Annę Kościerską, wdowę po dwóch mężach, Andrzeju Sośnickim i Ignacym M-im, która zapis na 1.000 zł. dany jej w r. 1701 przez Stefana Kamińskiego cedowała w r. 1724 Janowi Kościerskiemu (ib. s. 209). Który z tych zapisów błędny? Katarzyna M-a, żona Piotra Majewskiego, nie żyjacego już w r. 1806.

>Mrozowscy zob. Gliszczyńscy.

>Mstowski "ur." Kajetan, chrzestny 1758.6/VIII. r. (LB Szczury-Górzno).

>Msząnowska Marianna wyszła w Poznaniu u Św. Wojciecha 1650.4/IX. r. za Waleriana Mietelskiego.

>Mszczyczyńscy, Mszyczyńscy z Mszyczyna, dziś Mszczyczyna w p. kośc. Zdzichna Mszyczyńska w r. 1405 (Kośc. 3 k. 10v). Paszek z Mszyczyna w r. 1414 (P. 4 k. 4v). Jan z Mszyczyna w r. 1428 (P. 10 k. 53v). Mszyczyn należał potem do braci, Pawła, Paczoty i Świebora, jak też do ich rodzonego bratanka Mikołaja, niedzielnych z Kolnic, którzy całą tę wieś w r. 1477 wymienili z Piotrem Miłosławskim, dziedzicem Nowegomiasta, biorąc od niego w zamian trzy łany osiadłe we wsi Chromiec i dopłatę 600 grz. (P. 1388 k. 78). Mikołaj, Paweł, Stefan i Stanisław, synowie zmarłego Jana, bracia niedzielni, prawa do Mszyczyna i Gajewa, nabyte za 200 grz. przez ojca, sprzedali wyderkafem w r. 1493 rodzonemu stryjowi, ks. Mikołajowi ze Szkudli, drowi dekretów, archidiakonowi śremskiemu, wikariuszowi i oficjałowi gen. poznańskiemu (P. 1388, luzy k. 8v).

Maciej z Mszyczyna, mąż Beaty, siostry Wojciecha Godurowskiego, która wraz z tym bratem w r. 1494 odziedziczoną po ich wuju Michale Brześnickim czwartą część w Brześnicy w p. kość. wraz z brzegiem Obry należącym do Wycisłowa sprzedali za 100 zł. węg. Wincentemu Czackiemu (P. 1383 k. 35v, 94). Jan Mszyczyński dostał w r. 1519 od Jana i Stanisława braci z Brześnicy pewne użytkowanie w Brześnicy, a mianowicie pastwiska jałowe i myślistwo oraz kamieniołowy i kuźnię, w zamian za robociznę kmieci z Mszyczyna, którzy winni będą zaorywać braciom z Brześnicy 14 zagonów ozimin, 14 jarych i 14 na ugór (Kośc. 233 k. 62, 345 k. 70) Jan M., w r. 1519 wuj Jadwigi Godurowskiej (Kośc. 233 k. 62, 345 k. 70). Płacił t. r. winę, bo nie stanął z pozwu Ambrożego Miaskowskiego i innych (Kośc. 26 k. 3v). Jan M. dwa łany osiadłe w Mszyczynie w r.. 1539 sprzedał wyderkafem za 12 kop groszy Wojciechowi Budziłowskiemu (Kośc. 345 k. 181v). Całe połowy Mszyczyna z sołectwem oraz połowę pustki w p. kośc. w r. 1542 dał "z miłości ojcowskiej" synowi Stanisławowi M-mu (P. 1394 k. 533v). Był ów Stanisław M. cz. Grabowiecki t. r. mężem Zofii Daleszyńskiej, córki Wojciecha, której na połowie połowy Mszczyczyna, sołectwa tam i pustki Gajewa oraz na połowie młyna wodnego na Obrze w Mszczyczynie koło granic Smogorzewa oprawił w r. 1542 posag 350 zł. (P. 881 k. 296v, 1394 k. 533v, tu ów mąż Zofii błędnie nazwany Janem!) Gabriel M. w r. 1541 ustanowiony przez Marcina Siedleckiego jednym z opiekunów jego dzieci (Kośc. 345 k. 187).

Siostry rodzone, Zofia z Mszyczyna, w latach 1600-1604 żona Jana Krajewskiego z Drogoszewa, i Katarzyna czy raczej Małgorzata z Mszyczyna, w latach 1603-1605 wdowa po Macieju Kemblan Chełkowskim (P. 970 k. 716, 973 k. 508, 976 k. 602v; Kośc. 284 k. 243v). Małgorzata wdowa po Chełkowskim, zapisała w r. 1604 dług 1.200 złp Janowi Grabowieckiemu, synowi zmarłego Stanisława (Kośc. 284 k. 243). Zofia z Mszyczyna, w latach 1614-1635 wdowa po Andrzeju Bielewskim. Zob. Grabowieccy.

>Muchański Maciej od ks. Erazma Mielińskiego, kanonika gnieźnieńskiego, krakowskiego, kruszwickiego, posesora Iżyc w pow. radziejowskim, wydzierżawił w r. 1571 dobra te, należące do kolegiaty kruszwickiej (G. 51 k. 596).

>Mucharscy. Krystyna, wdowa po Święcickim, w r. 1758 swemu przyszłemu mężowi, Piotrowi Dzierżanowskiemu, zapisała sumę 40 zł. węg. (Kc. 144 k. 21v). Jadwiga zaślubiła w Gnieźnie u Św. Trójcy 1766.5/IX. r. Antoniego Ocieszalskiego.

>Muchlińscy, Muchnińscy, jednego pochodzenia z Balickimi (zob.), wzięli nazwisko od Muchnina (Muchlina) w p. sieradz., pisali się zrazu M-imi cz. Balickimi, potem z Balic M-imi.

Bracia Jerzy i Andrzej z pow. sieradzkiego, a ich siostry, Jadwiga (Urszula), w latach 1542-1557 żona Walentego Karsowskiego (Karszowskiego), wdowa w r. 1572, Helena, w latach 1543-1552 żona Michała Skarszewskiego. Jerzy M. cz. Balicki po śmierci brata Andrzeja w r. 1543 skwitował siostrę Helenę Skarszewską i jej mężą z ruchomości domowych pozostałych po tym bracie, obie zaś siostry skwitował ze spadku po zmarłym (I. R. Gr. Kon. 3 k. 375). Pozywał w r. 1544 Kosmowskich "Rosołów" o 10 grz. długu (I. Kal. 7 k. 79). Połowę części Muchnina, wolną od oprawy żony, dał w r. 1572 synowi Stanisławowi, zastrzegając jednak prawa także i drugiego syna, Piotra (R. Kal. 4 k. 73v, 74v). Kwitował tego Stanisława w r. 1575 z 200 zł. na poczet sumy 500 złp. (I. R. Kon. 16 k. 808). Nie żył już w r. 1579 (ib. 18 k. 307). Jego żoną była w r. 1572 Dorota Pęcherzewska (R. Kal. 4 k. 3v, 74v), żyjąca jeszcze w r. 1579 (I. R. Kon. 18 k. 425v). Synowie, Stanisław i Piotr. Z córek, Jadwiga wyszła w r. 1601 za Jana Drwalewskiego Elżbieta uzyskała w r. 1601 od bratanka Jana cesję sumy 100 zł. z zapisanych przez Wojciecha Pęcherzewskiego 150 zł. (ib. 30 k. 225v). Była w r. 1611 żoną Piotra Wroczyńskiego, z pow. tykocińskiego.

1. Stanisław M. cz. Balicki, syn Jerzego i Pęcherzewskiej, otrzymał, jak widzieliśmy, w r. 1572 połowę części w Muchninie, umarł między r. 1592 a 1597 (ib. 25 k. 266v; Py. 128 k. 284v). Jego pierwszą żoną była Anna Stęgoska cz. Bachorzewska, córka Jana, której w r. 1577 oprawił na swych częściach Muchnina 600 zł. posagu (R. Kal. 4 k. 413v). Żyła jeszcze w r. 1579 (I. R. Kon. 18 k. 425v). Po raz drugi ożenił się Stanisław z Dorotą Rogaską cz. Górską, która w r. 1592 została poraniona przez poddanych Jakuba i Pawła M-ch z Muchlina (ib. 25 k. 143v). Będąc już wdową, w r. 1597 uzyskała od swych pasierbów zobowiązanie iż jej oprawią 400 zł. posagu na połowie piatej części ojcowizny w Muchninie (R. Kal. 7 k. 91). Wszyscy synowie Stanisław, a więc: Jan, Maciej, Andrzej, Stefan i Adam, rodzili się z jego pierwszej żony. Nie wiem z którego małżeństwa pochodziła córka Anna, w r. 1618 jeszcze niezamężna (I. Kal. 84 s. 483).

1) Jan M. cz. Balicki, syn Stanisława i Stęgoskiej, wspólnie z braćmi w r. 1597 pozywał brata ich macochy Piotra Gorskiego cz. Rogaskiego o jej posag 500 zł. (Py. 128 k. 284). On i bracia, jako spadkobiercy rodzonego wuja Adama Stęgoskiego, w r. 1598 pozywali Grocholskich (Kc. 123 k. 224v). Od Andrzeja Dzierżanowskiego w r. 1599 nabył wyderkafem na jeden rok za 5.000 złp. wieś Pawłowo w p. kcyń. (P. 1403 k. 294). Andrzej Żylicki (Żelicki) sprzedał mu w r. 1600 za 5.000 złp. wieś Rudnicze w p. kcyń. (ib. k. 592), którą to wieś t. r. wziął od nabywcy w dzierżawę za 500 zł. (Kc. 123 k. 636v). Jan od Łukasza Kłonowskiego w r. 1608 kupił za 5.000 złp. Strzeszki w p. pyzdr. (P. 1406 k. 441). Od wdowy Anny z Łaskawskich Stęgoskiej w r. 1609 wydzierżawił Olszno i Dobieszewko w p. kcyń. pod zakładem 700 zł. (Kc. 126 k. 9). Obydwie te wsie były w r. 1610 własnością Jana i jego braci jako spadek po wuju Adamie Stęgoskim (P. 984 k. 650). Jan od Rudolfa Baranowskiego kupił w r. 1610 za 1.600 złp. części Murzynowa w p. pyzdr., pochodzące ze spadku po Jerzym Turewskim (P. 1407 k. 212). Jednocześnie swoje części w Strzeszkach sprzedał wyderkafem za 1.000 złp. Andrzejowi Kokowskiemu (ib. k. 212v). Inne części Murzynowa, też ze spadku po Turewskim, kupił t. r. za 62 złp. od Łucji z Baranowa, wdowy po Andrzeju Krzyszkowskim (ib. k. 313). Obok braci Stafana i Adama, jak też innych spadkobierców Jerzego M-go, skwitowany był w r. 1611 przez siotkę Elżbietę z M-ch Wroczyńską z 30 grz., pochodzących ze 100 grz. jej posagu (G. 71 k. 54). Wespół z bratem Stefanem części w Olesznie i Dobieszewku, odziedziczone po wuju Stęgoskim, sprzedał w r. 1612 za 9.600 złp. Adamowi Smuszewskiemu (P. 1408 k. 132v). Od Macieja Nieżychowskiego w r. 1614 kupił za 100 grz. części Murzynowa pochodzące ze spadku po Jerzym Turewskim (P. 1409 k. 74v). Od Gabriela Złotkowskiego i jego dzieci kupił w r. 1615 za 120 zł. części w Murzynowie Leśnym i Słupi Wielkiej, ze spadku po Turewskim (P. 1409 k. 412). T. r. kupił za 8.000 złp. od Stefana Potulickiego, wojewodzica kaliskiego, Starołękę w p. pozn. (ib. k. 529). Wspólnie z bratem Stefanem części w Muchlinie w r. 1617 sprzedał za 2.000 złp. bratu Maciejowi (P. 1410 k. 558). Części Strzeszek, Murzynowa Leśnego i pustek Ramutki w p. pyzdr. w r. 1618 sprzedał za 9.000 złp. Hektorowi Koszutskiemu (P. 1411 k. 142). Od Stanisława Grzymułtowskiego, starosty średzkiego, w r. 1619 nabył wyderkafem za 5.000 złp. Parkowo w p. pozn. (ib. k. 380), zaś od Jana Smoguleckiego w r. 1622 za 4.400 zł. Chawłodno i Krzyżanki w p. kcyń. (P. 1413 k. 368). Jako dziedzic Starołęki Pańskiej dokonał w r. 1626 rozgraniczenia jej z dobrami miasta Poznania (Kośc. 294 k. 144v). Tę Starołękę sprzedał w r. 1628 za 14.000 złp. karmelitom poznańskim od Bożego Ciała (P. 1416 k. 206). Od Łukasza Mielżyńskiego, starościca powidzkiego, t. r. kupił wyderkafem za sumę 10.000 złp. wieś Grabonóg z folwarkiem Podrzecze w p. kośc. (Ws. 206 k. 269v). Od Bartłomieja Owieczkowskiego w r. 1629 kupił za 6.800 złp. Kościanki w p. pyzdr. (P. 1416 k. 599). Administrował w r. 1634 wsią Bardo, dobrami swego zięcia Mikołaja Skrzetuskiego, chyba wtedy już nie żyjącego (Py. 146 s. 125). Poczwórnego podymnego uchwalonego w obozie beresteckim w r. 1651 winien był płacić z Kościelnego i Kościanek, tojest z siedmu dymów 14 zł. (Py. 151 s. 215). Jego siostrzeniec, Stanisław Baranowski w imieniu własnym i braci w r. 1651 zobowiazał się wypłacić mu w r. 1652 sumę 450 złp. jako rekompensatę wydatków poniesionych przezeń na pogrzeb ich ojca i na wyekwipowanie siostrzeńca Stanisława na wojnę (ib. s. 148). Spisał 1652.4/III. r. w Kościankach testament, polecając pochować swe ciało w Pyzdrach u Franciszkanów. Swym wnuczkom, trzem Baranowskim i dwom Nieżychowskim, zapisał każdej po 800 zł. Resztę spadku przeznaczył wnukom, Baranowskim i Nieżychowskim (ib. s. 15). Skasował ten testament w r. 1653 (ib. s. 117). Nie żył już w r. 1654, kiedy jego zięć Krzysztof Suliński oraz wnuki i wnuczki Pawłowscy, Nieżychowscy, Baranowscy, Skrzetuska, układali się o spadek po swym dziadzie i o posesję Kościanek (Py. 151 s. 76, 81). Pierwszą żoną Jana była w r. 1599 Zofia Kroczyńska cz. Skoroszewska (ze Skoroszewic Kroczyńska), córka Marcina (W. 32 k. 5v), której t. r. na sumach zapisanych sobie przez Jana z Czarnkowa, kasztelana nakielskiego, na folwarku Dziećmierowo oraz na wsiach Konarskie i Skrzyńskie oprawił 800 zł. wiana (P. 1403 k. 11). W r. 1612 skasowała ona swą oprawę i dożywocie na Olesznie i Dobieszewku (P. 988 k. 611v), a otrzymała t. r. od męża oprawę 1.000 zł. posagu na połwie części Strzeszek i Murzynowa w p. pyzdr. (P. 1408 k. 288v). W r. 1618 oprawa ta została przeniesiona na połowę Starołęki i pustki Marlewo p. pozn. (P. 1411 k. 156). Po sprzedaży Starołęki karmelinom dostała od męża w r. 1628 ponowną oprawę 2.000 złp. (P. 1316 k. 206). Syn Łukasz, żyjący w r. 1618 (I. Kal. 84 s. 893), umarł młodo i bezpotomnie. Z córek, Anna w r. 1609 otrzymała od ojca zapis 400 zł. długu (Kc. 125 k. 465v). W latach 1618-1628 była żoną Jana z Wierzbna Pawłowskiego, nie żyła już w r. 1654. Marianna, w latach 1624-1640 żona Aleksandra Nieżychowskiego, nie żyła już w r. 1654. Katarzyna wyszła w r. 1628 za Mikołaja Skrzetuskiego, była w latach 1636-1639 wdową po nim, 2-o v. w latach 1644-1652 żona Krzysztofa Sulińskiego, który skupił Kościanki od spadkobierców swego teścia. Umarła w r. 1652 lub 1653. Zofia, w r. 1629 żona Felicjana Baranowskiego, umarła przed r. 1641.

2) Maciej, syn Stanisława i Stęgoskiej, współspadkobierca ojca w r. 1597 (R. Kal. 7 k. 91). Jako współspadkobierca wuja Adama Stęgoskiego skwitował w r. 1600 z 20 złp. Jana Pijanowskiego (P. 970 k. 521v). Swoje części w Olesznie i Dobieszewku w r. 1613 sprzedał za 5.000 złp. Andrzejowi, Janowi i Adamowi braciom Smuszewskim (P. 1308 k. 424). T. r. od Anny z Grudzińskich, żony Adama Grodzieckiego, nabył wyderkafem za 3.300 złp. połowę wsi Gołańczy (ib. k. 458v). Od braci swych, Jana i Stefana, w r. 1617 kupił za 2.000 złp. części w Muchlinie (P. 1410 k. 558). Żył jeszcze w r. 1626 (P. 1016 k. 137v). Swej żonie, Annie Rudnickiej, oprawił w r. 1613 posag 1.500 złp. (P. 1408 k. 426). Z niej miał córkę Katarzynę, ochrzcz. 1616.28/III. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Jako współspadkobiercy stryja Stefana obok synów Andrzeja występowali w r. 1644 ich bracia stryjeczni, Jan i Maciej (I. Kon. 51 k. 330). Mogliby to być tylko synowie Macieja.

3) Andrzej, syn Stanisław i Stęgoskiej, współspadkobierca ojca w r. 1597 (R. Kal. 7 k. 91), kwitował w r. 1604 Annę Podłęską, wdowę po Andrzeju Słomowskim, z 400 zł. z dzierżawy wsi Słomowo Kościelne i Trzemsza w p. sier. (I. Kal. 70 k. 439v). Współspadkobierca wuja Adama Stęgoskiego w Olesznie i Dobieszewku 1610 r. (P. 984 k. 650). Przeciw niemu i jego bratu Maciejowi występowała w r. 1612 ich ciotka, Elżbieta z M-ch Wroczyńska o posagowe 22 grzywny (P. 146 k. 401v). Odziedziczone po wuju Stęgoskim części Oleszna i Dobieszewka zastawił w r. 1612 za 15.000 zł. Adamowi Smuszewskiemu (P. 988 k. 743). Nie żył już w r. 1616 (I. Kal. 82 s. 1720). Synowie: Stanisław, Andrzej, Jan, wspomniany w r. 1619 (I. Kon. 40 s. 474) i znów w r. 1623 (P. 152 k. 264v), i Adam.

(1) Stanisław, syn Andrzeja i Słomowskiej, wspólnie z braćmi w r. 1619 skwitowany przez Jerzego Szawłowskiego z 55 zł. (I. Kon. 40 s. 474). Wraz ze stryjami i braćmi pozywany w r. 1623 przez Andrzeja Przecławskiego w związku z ewikcją daną przy sprzedaży Oleszna i Dobieszewka (P. 152 k. 264v). Może identyczny z nim Stanisław z Balic M. który mając około 80 lat w imieniu własnym i żony Anny Lisieckiej w r. 1668 pozywał swego zięcia Stanisława Bogusławskiego o pobicie ich obojga (ib. 58 k. 515v). Może to właśnie ta, Anna z Balic M-a, była w r. 1635 kwitowana przez Annę z Trąmpczyńskich Żółtowską (Py. 146 s. 415v). Córką Stanisława była Anna, dziedziczka części w Muchlinie żona Stanisława Bogusławskiego, nie żyjaca już w r. 1691.

(2) Andrzej, syn Andrzeja i Słomowskiej, wspomniany w r. 1619 (I. Kon. 40 s. 474). Wraz z bratem Adamem, jako współspadkobierca stryja Adama, kwitował w r. 1644 z sumy stryja Jana (Py. 150 s. 869; I. Kon. 51 k. 330).

(3) Adam, syn Andrzeja i Słomowskiej, wspomniany w r. 1619 (I. Kon. 40 s. 474). Dziedzic (posesor?) Słomowa Kościelnego, otrzymał w r. 1638 od Jana Pęcherzewskiego i jego brata Pawła cesję sumy 700 zł., zastawnej na tej wsi (I. Kal. 104b s. 2151; I. Kon. 48 k. 608). Umarł między r. 1655 a 1669 (I. Kal. 121 s. 314, 129 s. 586). Żoną jego była w r. 1655 Helena z Sienna Piekarska, w r. 1669 też już nie żyjaca (ib. 129 s. 560). Synowie, Stanisław i Jan. Z córek, Marianna, w r. 1669 żona Jana Jemiałkowskiego. Anna, wtedy niezamężna (ib.), od tych swych braci uzyskała t. r. zapis 1.700 złp. długu (ib.). Oboje Jemiałkowscy żyli jeszcze w r. 1680. O synu Janie wiem jeszcze tylko tyle, że w r. 1695 mianowany był przez brata opiekunem jego córki (I. Kal. 152 s. 76) i obok tego brata uczestniczył t. r. w sprzedaży dóbr ojczystych Janowi Słomowskiemu.

Stanisław, syn Adama i Piekarskiej, jak widzieliśmy, wspólnie z bratem w r. 1668 zapisywał sumę długu 1.060 złp. Janowi Rozdziałowskiemu (I. Kon. 70 k. 41v). Roborował w r. 1695 swój testament (I. Kal. 152 s. 76). Wspólnie z bratem t. r. części ojczyste we wsiach Słomów Kościelny, Trzemsze i Skrzynki w p. sier. sprzedał za 18.000 Janowi Słomowskiemu (ib. s. 100). Nie żył już w r. 1711 (P. 1146 I k. 81v). Jego żoną była w r. 1682 Zuzanna Bużyńska (Bużeńska, Burzyńsa), córka Pawła i Anny z Zawadzkich, obok sióstr współdziedziczka Czermina w p. kal. (P. 1105 VIII k. 54v). Miała posag oprawiony zrazu na Słomowie, Trzemszach i Skrzynkach, zaś po sptrzedaży tych dóbr mąż oprawę sumy posagowej 3.000 zł. przeniósł w r. 1695 na połowie dóbr (I. Kal. 152 s. 105). Jako wdowa żyła jeszcze w r. 1711 (P. 1146 I k. 81v). Córka Krystyna, wymieniona w ojcowskich testamencie z r. 1695, była potem żoną Marcina Dzierzbickiego, pisarza grodzkiego łęczyckiego, a nie żył już w r. 1749.

4) Stefan, syn Stanisława i Stęgoskiej, wspomniany w r. 1597 (R. Kal. 7 k. 91). Od Urszuli Przylepskiej, żony Bartłomieja Stęgoskiego, kupił w r. 1607 za 83 zł. części w Koszutach p. pyzdr. (P. 1406 k. 127v) i za taką sumę części w tejże wsi od jej brata Stanisława Przylepskiego (ib.). Swoje części Koszut w r. 1610 sprzedał wyderkafem za 300 złp. Hektorowi Koszutskiemu (P. 1407 k. 163v), a w r. 1611 wspólnie z panną Anną Przylepską oraz Adamem Bielickim i Zofią Przylepską małżonkami części Koszut sprzedał za 2.000 złp. Hektorowi Koszutskiemu (ib. k. 406). Swoje części w Olesznie i Dobieszewku wespół z bratem Janem sprzedał w r. 1612 za 9.600 złp. Adamowi Smuszewskiemu (P. 1408 k. 132v). Od wdowy Jadwigi z Mielżyńskich Suchorzewskiej, podstoliny kaliskiej, i jej córek w r. 1622 nabył wyderkafem za 6.000 złp. wsie Górę i Zberkowo w p. gnieźn. (P. 1413 k. 530). Był w r. 1629 dziedzicem w Ossowie w p. pyzdr. i z óśmiu dymów w tej wsi winien był t. r. płacić 4 zł. podymnego (Py. 143 s. 3). Umarł między r. 1636 a 1644, a spadek po nim brali bratankowie (P. 1033 k. 590v; I. Kon. 51 k. 330). Jego pierwszą żoną była Zofia Ordzińska, córka Macieja, której w r. 1611 na połowie części w Olesznie i Dobieszewie oprawił posag 670 złp. (P. 1407 k. 440v). Żyła ona jeszcze 1616.28/III. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), a spadkobierca jej był cioteczny brat, Jan Bobrownicki (P. 1033 k. 590v). Z tej żony córka Marianna, ochrzcz. 1613.2/XI. r. (LB Kcynia), niewątpliwie zmarła przed matką. Po raz drugi Stefan zaślubił Zofię Ułanowską, wdowę 1-o v. po Andrzeju Kokowskim. Była jego żoną w r. 1629 (Py. 143 k. 245v).

5) Adam, syn Stanisława i Stęgoskiej, wspomniany w r. 1597 (R. Kal. 7 k. 91), kwitował w r. 1606 brata Jana z 300 zł. (Kc. 125 k. 139v). Z pewnością już nie żył w r. 1623 (P. 152 k. 264v), jako jego spadkobiercy występowali w r. 1644 bratankowie (Py. 150 s. 69, 70).

2. Piotr M., Muchniński cz. Balicki, syn Jerzego i Pęcherzewskiej, wspomniany w r. 1572 (R. Kal. 4 k. 74v). Poranił w r. 1585 Annę z Lisieckich, wdowę po Janie M-im, i jej drugiego męża Floriana Niemojewskiego (I. R. Kal. 21 k. 523). Wydając w r. 1601 córkę za Drwalewskiego z p. łęczyc., otrzymał odeń jeszcze przed śłubem, 9/VII., zobowiązanie względem oprawy posagu (ib. 30 k. 131). Nie żył już w r. 1611 (G. 71 k. 54). Żona Piotra, Małgorzata Czyżewska Tworkówna w r. 1597 skwitowała z dóbr ojczystych i macierzystych Bartłomieja Czyżewskiego cz. Bogusławskiego (ib. 28k. 6v, 39). Syn Stanisław.

Stanisław M. cz. Balicki, syn Piotra i Czyżewskiej, skwitowany w r. 1614 przez ciotkę Elżbietę z M-ch Wroczyńską z 50 grz. stanowiących połowę jej posagu (P. 992 k. 646). Role "Bielniewską" w Muchlinie w r. 1638 zastawił za 150 zł. Szymonowi Porczyńskiemu (I. Kon. 48 k. 609v), a w r. 1644 kwitowany był z tej sumy przez wdowę po tym Porczyńskim, Mariannę z Dominikowskich, i jej synów (ib. 51 k. 371). Ożenił się w r. 1622 z Reginą Żernicką, córką Kaspra, o której rękę spisywał 5.IV. r. umowę z jej bratem Łukaszem. Zaślubiny odbyć się miały w ciągu dwóch tygodni, a Stanisław winien był oprawić żonie 1.000 złp. posagu na połowie Muchlina (G. 76 k. 32). Dopełnił tej oprawy w r. 1623 (P. 1414 k. 84), a w r. 1625 Regina skwitowała brata Łukasza ze 140 złp. (I. Kon. 44 k. 240v). Zob. tablicę.

@tablica: Muchlińscy, Muchnińscy z Balic

Stanisławowi M-mu oraz Stanisławowi Janowskiemu i żonie jego, Mariannie M-ej dawał w r. 1647 zobowiązanie Walenty Molski (I. Kal. 113 s. 53).

Anna z Balic M-a, żona Aleksandra Nieżychowskiego, oboje nie ży- [brak dokończenia].

>Muchlińscy, Muchnińscy, z Muchlina (Muchnina) w pow. sieradzkim, różni. Jakub, w r. 1502 wspomniany jako stryj wuj Anny Russockiej, żony Klemensa z Rudnicza (P. 1389 k. 206v). Lutek Muchniński w r. 1498 był jednym z arbitrów godzących Jakuba i Wawrzyńca Modlibowskich (I. R. Kon. 1 k. 285v). Lutek M. z ziemi sieradzkiej, dziad i współopiekun w r. 1504 Wawrzyńca Zygmunta z Modlibogowic (I. R. Kon. 1 k. 322v). Benedykt w r. 1516 kupił za 40 grz. od Marcina Szawłowskiego część Szawłowic (ib. k. 455v). Benedykt M. ze Złotków zapewne ten sam, w r. 1525 uiścił się Katarzynie z Trąmpczyńskich Cienińskiej (I. R. Gr. Kon. 3 k. 97). Jakub M. zwany Lutek, być może brat Benedykta, kupił w r. 1522 od Marcina Szawłowskiego zw. Głupiec za 12 grz. połowę pustego łana w Szawłowicach (I. R. Gr. Kon. 2 k. 14). Ten sam Jakub, dziedzic w Muchninie, owe pół łana w Szawłowicach sprzedał w r. 1524 za 12 grz. braciom Maciejowi i Walentemu, dziedzicom w Przedzynie i Szwałowicach (ib. k. 58). W r. 1525 zapisał 12 grz. długu Jakubowi Trampczyńskiemu, bratu wspomnianej wyżej Katarzyny Cienińskiej (ib. k. 96v). Elżbieta, w latach 1550-1551 wdowa po Marcinie Siekierzeckim. Elżbieta, w latach 1559-1568 wdowa po Marcinie Jezierskim. Jan żeniąc się w r. 1570 z Anną z Kiszew Lisiecką, otrzymał od jej ojca przed ślubem zapis długu 300 zł. jako jej posag i 100 zł. jako wyprawę, poczem tę łączną sumę 400 zł. zobowiazał się przyszłej żonie oprawić na połowie części Muchnina, Złotkowa i Obrzębina (I. Kal. 36 s. 1413). Dziedzic części wsi Muchlino Podkowy(?), dla swych synów w r. 1574 mianował opiekunów, a wśród nich i tę żonę (I. R. Kon. 16 k. 558v). Nie żył już w r. 1578, kiedy owdowiała Anna pozywała o szkody wyrządzone Muchninie Ludwika M-go (ib. 18 k. 240). W r. 1579, będąc już 2-o v. żoną Wojciecha Janowskiego, zapisała temuż Ludwikowi dług 10 grz. (ib. k. 370v).

Ludwik, Lutek M., wspomniany wyżej (może syn Jakuba Lutka?), w r. 1581 od Anny Miełaczewskiej, żony Jana Mikołajczewskiego, kupił za 400 złp. część Złotkowa w p. sier. (R. Kal. 5 k. 182) Nie żył już w r. 1598 (I. R. Kon. 28 k. 522). Z nieznanej mi żony pozostawił synów, Pawła i Jakuba, oraz córkę Zofię, niezamężna, która w r. 1624 kwitowała Wojciecha Mikołajeczewskiego, obecnego dziedzica Złotkowa, z 20 zł. prowizji od sumy 250 zł. na Złotkowie (I. Kal. 90b s. 1907).

1. Paweł, syn Ludwika. Poddani jego i Jakuba z Muchnina w r. 1592 poranili Dorotę z Rogaskich, żonę Stanisława M-go z Balic (I. R. Kon. 25 k. 143v). Paweł w r. 1598 zapisał dług 50 zł. Janowi Bachowi Zdzenickiemu (ib. 28 k. 522). Był dziedzicem w Złotkowie (ib. 40 s. 16). Umarł między r. 1605 a 1610 (ib. 32 k. 258, 35 s. 551). Żoną jego była Zofia Jaraczewska, córka Piotra, która w r. 1603 pozywała o dług 215 zł. Piotra Bnińskiego (Py. 131 k. 114v). W r. 1610 jeszcze wdowa (I. Kon. 35 s. 551), w r. 1611 już 2-o v. żona Adriana Biskupskiego, skwitowała z 360 zł. synów swych, Andrzeja i Jakuba M-ch (N. 167 k. 712). Jej trzecim mężem był w r. 1622 Jan Kiełczewski (I. Kon. 42 k. 123v; I. R. D. Z. Kon. 18 k. 378). Synowie, Jakub i Andrzej. występujący w latach 1610-1611 (I. Kon. 35 s. 551; N. 167 k. 712), nie żyli już obaj w r. 1622, a Złotków po ich śmierci dostał się siostrom, Annie i Elżbiecie. Pierwsza z nich, niezamężna w r. 1610 (I. Kon. 35 s. 551), w latach 1622-1625 żona Baltazara Lubomęskiego, wdowa w latach 1643-1652. Druga, niezamężna w latach 1610-1622 (ib.; I. R. D. Z. Kon. 18 k. 378), potem żona Stanisława Giżyckiego, nie żyła już w r. 1644.

2. Jakub, syn Ludwika, wspomniany w r. 1592 jako współdziedzic w Muchlinie obok brata (I. R. Kon. 25 k. 143v). Temu bratu Pawłowi w r. 1601 zapisał dług 100 zł. (ib. 30 k. 121). Andrzejowi M-mu w r. 1602 zeznał dług 50 zł. (I. Kal. 68 s. 1393). Towarzyszył w r. 1623 rodzonej bratanicy, Annie z M-ch Lubomęskiej, przy transakcji sprzedaży jej połowy wsi Złotkowy (Złotków) Wojciechowi Mikołajczewskiemu (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 396v). Chyba żył jeszcze w r. 1630 (I. Kon. 46 k. 209), nie żył już w r. 1645 (ib. 51 k. 410v). Z nieznanej mi żony syn Adam.

Adam, syn Jakuba, dał 1645 r. zobowiązanie swemu szwagrowi Bronisławowi Zbierzchowskiemu, pisarzowi grodzkiemu brzeskiemu, mężowi Anny Szyszyńskiej, iż mu wiecznością rezygnuje poddanego Wieczorka z żoną i dziećmi, ze wsi Buszkowo, danego sobie przez Piotra Łaszcza, kasztelana lędzkiego (I. Kon. 51 k. 410v, 540). Był w r. 1659 obok syna Łukasza plenipotentem małżonków Mroczkowskich (I. Kon. 56 k. 383v). Nie żył już w r. 1664 (ib. 58 k. 291). Jego żona Marianna Szyszyńska, córka Andrzeja, po ojcu dziedziczka części Szyszynka, zapisała w r. 1630 mężowi dług 1.500 złp. (ib. 46 k. 192), zaś Adam zobowiązał się t. r. wobec Baltazara Lubomęskiego, iż zapisze tej żonie dożywocie swych dóbr (ib. k. 209). Będąc już wdową, 1664.11/X. r. zapisała dług 300 złp. Prokopowi Broniszowi, swemu przyszłemu zięciowi (ib. 28 k. 291). Swe części Szyszynka, działając wraz z synami, Sewerynem i Szymonem, a też w imieniu syna Łukasza zrezygnowała w r. 1617 synowi Wojciechowi (ib. 63 k. 420v). Innemu zięciowi, Stanisławowi Janiszewskiemu, i córce Annie w r. 1680 zapisała dług 100 złp. (ib. 63 k. 204). Żyła jeszcze w r. 1685, kiedy synowie, Stanisław i Łukasz, oraz córki, Jadwiga, Marianna i Anna, pozywali ją o to, iż z krzywdą ich swoje dobra zrezygnowała jednemu tylko synowi, Wojciechowi (ib. 66 k. 122). Spośród synow, Jakub wspomniany w r. 1675 jako wspólnie z bratem Szymonem zabójca na drodze we wsi Szyszynie Krzysztofa Gosławskiego (ib. 60 k. 759v). O Łukaszu, Wojciechu, Sewerynie, Szymonie i Stanisławie będzie niżej. Ze wspomnianych tu córek, Jadwiga wyszła w r. 1664 za Prokopa Bronisza, była wdową w r. 1674 i t. r. lub w r. 1675 zaślubiła 2-o v. Andrzeja Prusinowskiego, znowu wdowa w r. 1696, nie zyła już w r. 1729. Pierwszemu mężowi wniosła części Szyszyna. Marianna, w latach 1681-1685 żona Węgrzynowskiego. Anna, w latach 1680-1685 za Stanisławem Janiszewskim, wdowa w r. 1704.

1) Łukasz, syn Adama i Szyszyńskiej, obok ojca plenipotent w r. 1659 małżonków Mroczkowskich (I. Kon. 56 k. 383v). W latach 1681-1685 mąż Felicjany Małowiejskiej (ib. 63 k. 530, 66 k. 123v).

2) Wojciech, syn Adama i Szyszyńskiej, może identyczny bądź z Wojciechem, w r. 1663 towarzyszem spod chorągwi wojewody płockiego (Kośc. 305 k. 153), bądź z Wojciechem, t. r. towarzyszem spod chorągwi zmarłego Adama Starkowieckiego (I. Kon. 58 k. 181v). Wojciech, syn Adama, jak widzieliśmy, dostał w r. 1667 od matki części Szyszynka. Skwitowany w r. 1670 ze spraw przez Wojciecha Święcickiego i żonę jego Annę z Szyszyńskich (ib. 60 k. 10). Od Zofii Szyszyńskiej, wdowy po Aleksandrze Gorczyńskim, uzyskał w r. 1672 zobowiązanie sprzedaży 1.300 złp. części Szyszynka w p. kon. (ib. k. 390v). Ciężko chory, w Szyszynku spisywał 1680.29/XI. r. testament, a nie żył już 1681.27/X. r., kiedy wdowa ów testament oblatywała. Polecił pochować swe ciało u Bernardynów w Kazimierzu (ib. 63 k. 519). Żoną jego była Marianna z Karniszyna Palędzka, córka Macieja, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1677 (I. R. D. Z. Kon. 28 k. 65a v). Po śmierci męża była ona w r. 1681 posesorką części Szyszynka (I. Kon. 63 k. 521v). Wraz z synami, Janem i Konstantym, oraz córką Domicellą (Bogumiłą) pozywała w r. 1682 braci mężowiskich, Seweryna i Szymona, o gwałty, których dopuścili się w Szyszynku, a skutku których zmarł niedawno syn jej Tomasz M. (ib. k. 570). Była 2-o v. żoną Chryzostoma Rożyckiego, z którym dożywocie wzajemne spisywała w r. 1683 (I. R. D. Z. Kon. 28 k. 92). Jako dożywotniczka Szyszynka "Muchlińszczyzny", w imieniu własnym i nieletnich synów, Jana i Konstantego, oraz córki Domicelli, zastawiła w r. 1692 ową wieś na trzy lata za 200 zł. Maciejowi Młodziejewskiemu (I. Kon. 69 k. 162v). O tej Domicelli nie wiem nic więcej. Syn Jan może identyczny z Janem, mężem Doroty Jemiałkowskiej, córki Łukasza i Ewy Kotarskiej, która w r. 1695 kwitowała męża z 1.750 zł. swego wiana (I. Kal 152 s. 106). Nie żyli już oboje w r. 1722, nie zostawiwszy potomstwa (I. Kon. 75 k. 357). Konstanty, dziedzic Szyszynka, zmarł między r. 1736 a 1754 (ib. 77 k. 44v, 78 s. 779).

3) Seweryn, syn Adama i Szyszyńskiej, wspomniany w r. 1667 (ib. 63 k. 420v). Obok brata Szymona pozwany, jak widzielimy, w r. 1682 o popełnienie w Szyszynku gwałty. Umarł między r. 1692 a 1696 (P. 1123 II k. 66v, 67v; Kośc. 355 k. 50). Jego żoną, zaślubioną przed r. 1682, była Anna Kunińska, córka Stefana i Doroty Rosnowskiej (I. Kon. 66 k. 123; P. 1141 X k. 32v), która w r. 1686 kwitowała ze 125 zł. Samuela Kaliszkowskiego (P. 1112 VIII k. 75). Nie żyła już w r. 1701. Z niej syn Adam.

Adam, syn Seweryna i Kunińskiej, istygator ziemski i podpisek grodu poznańskiego w r. 1701 (P. 1141 X k. 32v). Zapisał w r. 1696 dług 1.200 zł. prus. Wilhemowi Fryderykowi Zielińskiemu, chąrążemu wojsk brandenburskich (Kośc. 355 k. 50). Od panny Anny Bieńkowskiej uzyskał w r. 1701 cesję praw do sum na wsi Kwasuty (G. 91 k. 39).

4) Szymon, syn Adama i Szyszyńskiej, wspomniany w r. 1667 (I. Kon. 63 k. 420v), wraz z żoną w r. 1672 wydzierżawił na rok za 200 złp. od Jadwigi z Malczewskich Głębockiej, sędziny grodzkiej brzeskiej-kujawskiej, wieś Laskowiec w p. kon. (ib. 60 k. 411v). Z tą żoną skwitowany w r. 1675 z winy banicji przez Gosławskich (ib. k. 845v). Żył jeszcze w r. 1685 (ib. 66 k. 122). Tą wspomnianą wyżej żoną była Helena Komorowska, córka Stefana, z którą w r. 1672 spisywał wzajemne dożywocie (ib. 60 k. 450v). Żyła jeszcze w r. 1680, kiedy jej męża i ją Franciszek Skarzyński i Anna z M-ch kwitowali z zastawu części Kraśnicy danego pod zakładem 500 złp. (ib. 63 k. 144v). Druga żona Szymona to Barbara Krusińska, wraz z którą w r. 1697 wydzierżawił Szyszyno Wielkie na pięć lat pod zakładem 1.000 zł. małżonkom Zbierzchowskim (ib. 70 k. 257v).

5) Stanisław, syn Adama i Szyszyńskiej. Od Kazimierza Bronisza uzyskał w r. 1653 zapis 500 złp. na częściach wsi Sarnowa, a w r. 1666 scedował ów zapis Jakubowi Mroczkowskiemu i Zofii z Rosnowskich (I. Kon. 60 k. 834). Wspomniany w testamencie ojca z r. 1680 (ib. 63 k. 519), pozywał w r. 1685 wraz z bratem Łukaszem i siostrami matkę o pokrzywdzenie ich na rzecz jednego tylko syna Wojciecha (ib. 66 k. 122). Zob. tablicę.

@tablica: Muchlińscy

W bliskim pokrewieństwie z powyższymi M-mi pozostawał niewątpliwie Stanisław, syn Łukasza nie żyjącego już w r. 1633, który to Stanisław t. r. zapisał dług 200 zł. Wojciechowi Śniegockiemu (I. Kal. 99b s. 1761). Wraz ze swą żoną Ewą z Łukomskich był w r. 1636 kwitowany przez Wojciecha Mycielskiego z 1.300 zł. na poczet 1.500 zł. ostatniej raty dzierżawy wsi Kakawa (ib. 102 s. 1798). Żonie w r. 1640 oprawił posag 1.000 zł. (R. Kal. 12 k. 211v). Od wdowy Doroty z Bratkowskich Starzyńskiej wydzierżawił w r. 1641 na trzy lata wieś Kamionę (I. Kal. 107a s. 806), zaś w r. 1641 tę samą wieś wydzierżawił od jej syna Macieja Starzyńskiego (ib. 110a s. 1234). Dziedzic części Muchlina, łąkę w tej wsi w r. 1645 zastawił za 170 zł. Janowi Pęcherzewskiemu, też dziedzicowi części tej wsi (I. Kon. 51 k. 441v). Od Pawła Żychlińskiego w r. 1650 wydzierżawił za 2.250 zł Sługocino w p. kon. (ib. 53 k. 321). Od Anny M-ej, córki Pawła (zob. wyżej), wdowy po Baltazarze Lubomęskim, i od jej córki Marianny, wdowy po Piotrze Jarochowskim, wedle zobowiązania z r. 1652, nabył za 4.000 złp. t. r. ich części wsi Sarnowa w p. gnieźn. za 4.000 złp. (ib. k. 455v). Ewa z Łukomskich umarła między r. 1649 a 1657, pozostawiając córkę Annę (I. Kal. 115 s. 1187; I. Kon. 56 k. 280v). Drugą żoną Stanisława, z którą w r. 1657 spisywał wzajemne dożywocie, była Anna Borzysławska, wdowa 1-o v. po Wojciechu Pcińskim, mająca po pierwszym mężu oprawę na wsi Kraśnica (I. Kal. 122 s. 752; I. Kon. 56 k. 280v). Sarnowę zastawił w r. 1661 za 1.000 złp. Janowi Głuchowskiemu (I. Kon. 58 k. 27). Umarł między r. 1668 a 1675 (ib. k. 533v, 60 k. 853v). Anna z Borzysławskich żyła jeszcze, jak się zdaje, 1676.5/II. r. (LB Podlesie Kośc.), bezpotomna, nie żyła już w r. 1685 (I. Kon. 68 k. 176v). Wspomniana wyżej córka Anna otrzymała od ojca w r. 1657 zapis posagu 300 zł. gotowizną i 100 zł. wyprawą (ib. 56 k. 280v). Po ojcu dziedziczka Sarnowy wyszła najpierw za Stanisława Jaranowskiego, a w r. 1668 2-o v. była żona Franciszka Skarzyńskiego. W r. 1681 przy transakcji asystował jej Szymon M. (zob. wyżej), nazwany jej bratem stryjecznym (I. Kon. 63 k. 498). Jej drugi mąż został zabity w r. 1686 lub 1687, ona żyła jeszcze w r. 1688.

Elżbieta, w latach 1550-1551 wdowa po Marcinie Siekierzeckim, nieosiadłym. Jakub, już nie żyjący w r. 1584, ojciec Zofii, wtedy żony Hieronima Lubszyńskiego (I. Kal. 50 s. 1440). Łukasz, syn zmarłego Jana z pow. sieradzkiego, zapisał w r. 1592 dług 44 zł. Łukaszowi Jemiołkowskiemu (I. R. Kon. 25 k. 277v). Jakub, mąż Jadwigi Bełchackiej, która w r. 1596 kwitowała Janusza Przybysławskiego cz. Mierzyńskiego z 250 zł., za którą to sumę zastawił był swe części w Rokutowie (I. Kal. 63 k. 556). Jakub, skwitowany w r. 1596 z ran przez Macieja Zdzenickiego (I. Kal. 63 k. 289). Jakub, syn Macieja, z pow. sieradz., zapisał w r. 1605 dług 400 złp. Janowi Piotrowskiemu (G. 68 k. 518). Jakub, jako "przyjaciel z linii ojczystej", asystował w r. 1614 przy transakcji Elżbiety z Jemiołkowskich Ponieckiej (I. Kon. 38 k. 56v). Ewa, ksieni dominikanek poznańskich Św. Katarzyny w r. 1639 (P. 761 k. 357).

>Muchowiecki Franciszek, syn zmarłego Walentego, poddaną ze wsi Mokre(???) dał w r. 1687 Maciejowi Romanowi (Kc. 132 k. 489).

>Muchowscy różni. Jakub z pow. liwskiego, syn zmarłego Wojciecha, żeniąc się z Anną Kroczyńską, córką Piotra, pisarza grodzkiego wałeckiego, która 1612.23/VII. r., na krótko przed ślubem, dostała od ojca zapis 400 zł. długu, od przyszłego teścia w sumie 200 złp. jej posagu nabył dom w Wałczu przy ulicy Grodzkiej (W. 25 k. 429v). Nie żył już w r. 1618 (W. 28 k. 381v), a Anna ów dom w r. 1620 sprzedała za 190 zł. "uczc." Zofii Matrowej, wdowie po Janie Mater (W. 27 k. 254).

Katarzyna M-a, żona Stanisława Bieganowskiego, oboje nie żyli już w r. 1651. Jadwiga M-a, 1-o v. Zieleniewska, wyszła 2-o v. 1747.13/II. r. za Franciszka Małachowskiego.

>Muczkowski, "szl. pan" Jan, posesor Łobżenicy (czy szlachcic?), zmarły 1779.14/IX. r. (A. B. Górka, W. 43).

>Muczlicz, zob. Mutschelwitz.

>Mühlberg Teodor, brat cioteczny Ludwiki de Paulitz, córki i jedynej spadkobierczyni Nataniela Paulitz, nabywcy dóbr królewskich, wspomniany w r. 1786 (Py. 164 k. 635).

>Mukułowscy, wedle tradycji rodzinnej przybysze z Grecji, a ich właściwe nazwisko brzmieć miało Mukulos. W Polsce u schyłku XVIII wieku społeczy charakter tej rodziny nie pozostawia żadnych wątpliwości, że szlachtą wtedy nie byli. Jest jednak pewnym, że w Prusach w wieku XIX uznawani byli za szlachtę i w pismach urzędowych dawano im przy nazwisku "von". Czy podstawą do tego było uznanie szlacheckiego pochodzenia wystawione w Piotrkowie 1861.16/VI. r., uznanie powołujące się na księgi relecji i inskrypcji grodzkich piotrkowskich, z r. 1794, nie wiem. Używany przez nich w XIX i XX wieku herb Bończa przyswojony był zgoła dowolnie.

Teodor M., "uczciwy", "honoratus", Wegier (a więc nie Grek!), mieszczanin kaliski handlujący winem, w r. 1766 i potem znów w 1774 wyznaczał plenipotentów (P. 1342 k. 37; I. Kal. 214/216 k. 1). Kwitował w r. 1781 Józefa Zakrzewskiego, pisarza grodzkiego pyzdrskiego, z 1.391 złp. (I. Kal. 221 k. 170). Od Józefa Orzechowskiego, sekretarza poczty J.Kr.Mci, kupił w r. 1788 za 2.000 złp. grunt ze "spichlerzem" i innymi zabudowaniami przy rynku w Kaliszu (I. Kal. 228 k. 319), 321).

Teodor, syn Leona (Nauma) i Marii miał być ochrzczony 1787.17/X. r. w prawosławnym kościele Św. Piotra i Pawła w Kaliszu (czy taki kościół istniał tam wtedy?) i zapis był podobno sporządzony po grecku. Ojciec dziecka nazwany szlachcicem. Dowiadujemy się o tym wszystkim z świadectwa wystawionego 1872.10/X. r. przez proboszcza grecko-katolickiej cerkwi w Kaliszu. Teodor, mający lat 44, zaślubił w Poznaniu 1833.8/VIII. r. Nepomucenę Baranowską z Kotlina, pannę 20-letnią (LC Św. Wojciech, Pozn.). Umarł w r. 1862. Nepomucena, dziedziczka Kotlina, umarła 1885.4/IV. r., pochowana w Kotlinie (Dz. P.). Synowie: Teodor, Ignacy i Leon. Z córek, Zofia, ur. 1837 r., jeszcze niezamężna 1852.31/X. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), wyszła przed r. 1857 za Antoniego Skrzydlewskiego z Ocieszyna, umarła 1900.21/IV. r., pochowana w Ocieszynie. Tekla, ur. w Kotlinie 1840.4/XI. r. (Żychl. XXII), poślubiła Mateusza Skrzydlewskiego z Mechlina, który utonął w Warcie 1866.1/VII. r. (Dz. P.). Ona umarła w Zakrzewie koło Kłecka 1883.29/IV. r., pochowana w Śremie (LM Śrem).

1. Teodor (Teodor Józef Marian), syn Teodora i Baranowskiej, ur. w r. 1834, właściciel Kotlina, które to dobra objął jako najstarszy po śmierci ojca. Był posłem na sejm prowincjonalny, kawalerem papieskiego orderu Złotej Ostrogi, a umarł 1880.19/IV. r. w 48-ym roku życia, pochowany w Kotlinie (Dz. P.). Jego żoną była Klementyna Skoroszewska, która gospodarując w Kotlinie (1.012 ha) już jako wdowa założyła tam nowy folwark Buchaliniec (Dz. P.). Umarła 1936.2/VIII. w 84-ym roku życia, pochowana w Kotlinie (ib.). Syn Teodor ur. w r. 1880. dziedzic Kotlina, umarł tam 1907.2/XI. r. i tam pochowany. Był bezżenny. Córki, Leonia wyszła w Kotlinie 1904.22/XI. r. za Józefa Modlibowskiego, Maria, Zofia, ur. 1875.15/II. r., niezamężna, umarła 1933.9/XII. r., pochowana w Kotlinie (Dz. P.).

2. Ignacy (Ignacy Andrzej), syn Teodora i Baranowskiej, ur. w Kotlinie 1839.10/II. r., w r. 1865, krótko po 1/VIII., kupił za 90.000 tal. Strychowo i Nowąwieś p. gnieźn. (Dz. P.). Był też dziedzicem dóbr Wilcza (428,5 ha), które na subhaście kupiła 1890.22/IX. r. za 344.500 m. komisja kolonizacyjna (ib.). Umarł w Czerniaku 1901.14/IX. r. (ib.). Ożenił się w Szczapanowie 1868.3/X. r. z Hieronimą Brzeską, córką Amilkara i Rozlii z Karskich, która w r. 1891 kupiła za 190.000 m. dobra Czerniak koło Mogilna (780 m.m.). Umarła 1891.21/XII. r., pochowana w Rzadkwinie (ib.). Synowie, Jan Nepomucen i Stanisław. Z córek, Maria, ur. w Strychowie 1870.25.X. r. (LB Dębnica), wyszła w Rzadkwinie 1894.5/II. r. za Stanisława Głoszkowskiego, właściciela Targowicy (Dz. P.), zmarła w Gnieźnie w 1951 r., Celina i Aniela pomarły pannami pierwsza w Gen. Guberni w r. 1942, druga w Gnieźnie w r. 1948 Irena, żona Ignacego Skoroszewskiego z Kołybek zmarła w Gnieźnie w r. 1970.

1) Jan Nepomucen, syn Ignacego i Brzeskiej, ur. w Strychowie w 1872.23/V. r., pierwszy starosta w Witkowie, kupił w r. 1906 Kołaczkowo i Wierzchowiska koło Witkowa (688,45 ha) od Macieja Prądzyńskiego. Folwark Wierzchowiska potem sprzedał. Umarł w Sycowie w r. 1949. Ożenił się z Franciszką Grabską, córką Mariana i Heleny Broniszówny, ur. 1878.25/VIII. r., zmarłą w r. 1953. Miał z nią synów, Teodora i Leona, oraz córki, Wandę, ur. w r. 1900, żonę Ignacego Piwnickiego, zastrzeloną przez Niemców wraz z synem w czasie powstania warszawskiego, Ludwikę Marię, ur. w r. 1902, żonę Jerzego Iwaszkiewicza, Zofię (Hieronimę Zofię), ur. w r. 1906, żonę Włodzimierza Krzywoszyńskiego z Domanina.

(1) Teodor, syn Jana Nepomucena i Brzeskiej, ur. w Dąbrówce 1903.1/IV. r., właściciel Kołaczkowa (335 ha), radca Poznańskiego Ziemskiego Kredytowego, kawaler ord. Virtuti Militari, zaślubił w Poznaniu u Św. Michała 1935.22/X. r. Marię Sławską, córkę Stanisław, ur. 1916.4/VII. r. zmarłą w Poznaniu 1977.16/VII. r. Z niej syn Tomasz oraz córki, Anna, ur. 1939 r., rozwiedziona z Piotrem Au, i Elżbieta, ur. w r. 1946.

Tomasz, syn Teodora i Sławskiej, ur. w r. 1938, mgr praw, zaślubił około r. 1965 Danutę Zborowską. Ich syn Filip, ur. w r. 1966.

(2) Leon, syn Jana Nepomucena i Brzeskiej, ur. w r. 1904, inż. roln. właśc. majątku Czerniak (195 ha) w pow. mogileńskim, ożenił się w r. 1940 z Reginą Zaleską. Syn ich Krzysztof.

Krzysztof, syn Leona i Zaleskiej, ur. w r. 1941, inspektor Sanepidu w Nowej Soli, ma z żony Barbary Iwanowskiej syna Andrzeja, ur. w 1974.

2) Stanisław (Stanisław Kostka Ignacy), syn Ignacego i Brzeskiej, ur. w Strychowie 1869.3/VII. r. (LB Dębnica), właściciel Czerniaka w p. mogileń. (192,57 ha), bezżenny, zmarł tam 1921.27/IX. r., pochowany w Kwieciszewie (Dz. P.).

3. Leon, syn Teodora i Baranowskiej, dr praw, poseł na sejm pruski, sekretarz Koła Polskiego, kawaler papiskiego orderu Św. Sylwestra, dziedzic Kowalewa (1.700 m.m.) w p. pleszew. Dobra te kupił w r. 1873 za 102.000 m. (Dz. P.). Sprzedał w r. 1891 te dobra Komisji Kolonizacyjnej (ib.). Umarł w Poznaniu 1913.12/XII. r., pochowany w Kotlinie (ib.). Ożenił się w r. 1870 z Marią Wilkowojską, zmarłą w Poznaniu 1911.4/I. r., pochowaną w Kotlinie (ib.). Z córek, Aniela (Lilla) wyszła w Poznaniu w kościele na Łazarzu 1913.22/I. r. za Kazimierza bar. Max, radcę sekcyjnego przy austriackim ministerstwie spraw zagranicznych, umarła w r. 1970. Władysława złożyła w r. 1894 egzamin na nauczycielkę szkół wyższych (Dz. P.), umarła w r. 1948. Teodora (Dora), malarka, zmarła w r. 1915. Zob. tablicę.

@tablica: Mukułowscy

>Müllerowie, Millerowie. Marianna, żona "szl." Kaspra Kristmańskiego, dzierżawcy Dzięczyny w r. 1665, który szlachcicem chyba nie był (Ws. 63 k. 838). Jan Piotr, major wojsk koronnych, z żoną Ewą Marianną Hak kupili w r. 1729 za 2.500 t. sołectwo w Nakle od "ur." Bogusława Widera i Agnieszki Milewskiej małżonków (N. 203 k. 21). Marianna, w r. 1744 żona Bonifacego Szydłowskiego, chorążyca ciechanowskiego. Kazimierz Miller i Katarzyna Ochornicka, oboje już nie żyjący w r. 1761, rodzice Ludwiki, wdowy po Janie Wężyku, majorze wojsk koronnych, a w latach 1761-1762 żony 2-o v. Aleksandra Sułkowskiego, podczaszego bracławskiego (P. 1331 k. 80; Kc. 146 k. 6v).

>Multowski (?) Jan, nie żyjący już w r. 1582, mąż Anny Obodowskiej, córki Jana i Katarzyny z Łagowa (N. 160 k. 124v).

>Munchausen, Menchausen h. Własnego. Henryk, pułkownik w służbie szwedzkiej, nie żył już w r. 1649, a jako wdowa po nim występowała Elżbieta Maria Golczówna (W. 82 k. 471), córka Baltazara i Pryski Mannteufflówny. Dostała ona w r. 1654 brata Jerzego Wilhelma Golcza zapis 700 zł. długu (W. 40 k. 606v, 607).

>Munchow, Menchow h. Własnego, rodzina pomorska. Mikołaj, marszałek Kazimierza ks. pomorskiego. Nie żył już w r. 1594, a wdowa po nim Dorota Puttkamer (Podkomor), córka Mikołaja, wraz z braćmi i Michałem Böhnem, mężem siostry, pozywał t. r. Adama Sędziwoja Czarnkowskiego, starostę gen. wielkopolskiego, dziedzica Białej w p. wałec. (P. 962 k. 649v; N. 162 k. 6). Żyła jeszcze w r. 1602 (W, 3 k. 37v), nie żyła już w r. 1623 (W. 34 k. 3v, 4). Była bezdzietna. Katarzyna, w r. 1604 żona Kaspra Borka (Borck) z Brallentin, a siostra jej była żoną N. Hechthausena (W. 4 k. 36). Ta Katarzyna, już wdowa w r. 1616 (N. 222 k. 76v), żyła jeszcze w r. 1617 (W. 26 k. 246). Tomasz, z Nassow w ziemi pomorskiej, w r. 1616 mianował swym plenipotentem Krystiana Golcza (W. 26 k. 119). Tomasz, mąż Elżbiety Güntersberg (Guntemberk) Kaliskiej, córki Joachima i Brabray Wedel Frydlandzkiej, która w r. 1617 sumę 1.000 zł., odziedziczoną po ciotce Dorocie Wedel Frydlandzkiej, odebrała od Elżbiety Wedel, wdowy po Janie Gorskim, łowczym inowrocławskim (W. 26 k. 156). Oboje żyli jeszcze w r. 1626 (W. 34 k. 363). Synami tego Tomasza byli, Bogusław Joachim i Daniel. Ten drugi nie żył już w r. 1686, kiedy Bogusław Joachim i jego bratankowie po Danielu, Tomasz, Bogusław Henryk i Jerzy Detislaus(?), dziedzice połowy Frydlandu w p. wałec., występowali jako spadkobiercy Elżbiety Güntersberg Kaliskiej, jak też zmarłej bezdzietnie Elżbiety Wedelskiej, 1-o v. Kaliskiej, 2-o v. Górskiej. Zobowiązali się oni wtedy te dobra sprzedać swym ciotecznym braciom, Janowi, Henrykowi i ks. Franciszkowi Joachimowi Turnom (Kc. 132 k. 418).

Adam, syn Kaspra, w imieniu własnym i braci: Heninga, Fryderyka, Kaspra, Magnusa, oraz sióstr: Idy, Marii, Elżbiety, Krystyny (przy tym wyliczaniu rodzeństwa możliwa jego dwu-imienność, a stąd i mniejsza liczba), kwitował w r. 1617 Jerzego Blankiemburga z części spadku w dobrach Henkiendorff po Tekli Blankemburg, wdowy po Janie Debrzyńskim (W. 26 k. 141v). Elżbieta, w r. 1623 wdowa po Marcinie Falku, 2-o v. żona Andrzeja Dobieszewskiego. Joachim uzyskał w r. 1633 od Wawrzyńca Czechowskiego, za konsensem królewskim, cesję dożywocia na karczmą Bełzanki (Berzantki?) w starostwie ujskim (W. 35 k. 37).

Estera, w r. 1696 żona Macieja Joachima Kiełpińskiego.

>Münichowie, Minichowie (czy szlachta?). "Wielm. Pan" Antoni Minichen, chrzestny 1732.12/XII. (LB Ostrzeszów). Antoni Minich i ANna z kwiatkiewiczów, rodzice Jana Antoniego Adama, ur. w Grudniu 1735 r., i Julianny Jadwigi katarzyny, ur. w Foluszu, ochrzcz. 1741.29/X. r. (ib.). Zofia, w latach 1750-1751 żona Franciszka Piotrowskiego, wiceregensa (ib.). "Wielm. Pani" Wiktoria Minichowa, chrzestna 1753.1/III. r. (ib.).

>Murawiccy (Morawiccy ?), "ur." Mikołaj i Marianna, rodzice Franciszka, ochrzcz. 8 IX 1705 r. (LB Kamieniec).

>Murawscy (Morawscy ?). Katarzyna, żona 1-o v. Hieronima Jaskóleckiego, 2-o v. Wojciecha Sienińskiego, nie żyła już w r. 1639. "Szl." Świętosław, syn zmarłego Joachima z wojew. sieradzkiego, mąż Anny Wodnikowskiej, córki Zygmunta i Anny Tarnowskiej, zapisał w r. 1664 żonie dług 150 zł. (G. 84 k. 131v). Syn tej pary, Jan, ur. w Suchorzewku, ochrzcz. 1674.27/XII. r. (LB Rusko). Franciszka, z parafii orchowskiej, wyszła 1753.24/IX. r. za Błażeja Wyszkowskiego, żyli oboje w r. 1761. Cecylia, z Mlic w parafii orchowskiej, wyszła przed r. 1755 za Grzegorza Cichorskiego. Katarzyna, z tychże Mlic, przed r. 1755 zaślubiła Mikołaja Cywińskiego (Ciwińskiego). Marianna, też z Mlic, przed r. 1765 wyszła za Jakuba Opęchowskiego.

>Murkowski, "ur." Tomasz, chrzestny 1767.18/V. r. (LB Św. Marcin, Pozn.).

>Murzynowscy h. Ogończyk, z Murzynowa w ziemi dobrzyńskiej. Kazimierz, mąż Marianny Łagiewnickiej, córki Marcina i Anny Nadborówny, wdowy 1-o v. po Jakubie Golczewskim, która w r. 1663 aprobowała zobowiąznie co do jej oprawy na Golczewie w p. chełmińskim, dane przez pierwszego męża Jakubowi Zboińskiemu, sędziemu ziemskiemu dobrzyńskiemu, podwojewodziemu chełmińskiemu (Kc. 130 k. 353v). Józef, pisarz ziemski dobrzyński w r. 1745 (Z. T. P. 51 k. 5). Stanisław i Katarzyna z Potockich, oboje już nie żyjący w r. 1748, rodzice Antoniego ( Andrzeja?), który t. r. spisywał wzajemne dożywocie z żoną Wiktorią Bronikowską, córką Tomasza i Barbary z Bronikowskich (I. Kal. 185/189 k. 83v). Ta Wiktoria występowała w r. 1767, już jako wdowa, kwitując spadkobierców Władysława Zaremby, starosty prośniatowskiego, z 7.339 zł. oraz z prowizji z dóbr Strzałkowa, cedując jednocześnie tę sumę synowi starosty Ignacemu Zarembie i żonie jego Mariannie z Wężyków (ib. 206/208 k. 88). Tomasz, posesor Wysocka Wielkiego w r. 1752 (ib. 190/198 k. 137).

Antoni, rodzący sie z Barbary Powalskiej h. Rogala, podstoli dobrzyński w r. 1754 (Lc Kcynia), stolnik nowogrodzki w r. 1756 (Kc. 146 k. 159v), podstoli rypiński i deputat z ziemi dobrzyńskiej na Trybunał Koronny w r. 1765 (Kc. 147 k. 34v). Zaślubił 1754.28/XI. r. Helenę Radzimińską, córkę Antoniego, podstolego nurskiego, i Teresy z Baranowskich (LC Kcynia; P. 1322 k. 158). Był dziedzicem dóbr: Świedzielna z przyległościami, Ksienta, Oborczysko, Granat, Sosnowa w p. rypiń., i na tych dobrach w r. 1757 zapisywał żonie sumę 4.800 zł. (Kc. 143 k. 168). Nie żył już w r. 1787 (G. 114 k. 140v). Synowie, Michał i Józef. Michał w imieniu własnym i brata kwitował w r. 1787 Józefa Radzimińskiego, sędziego ziemskiego gnieźnieńskiego, ze spadku po pannach Wiktorii, Mariannie i Annie Baranowskich, a mianowicie z praw do Grocholna (ib.). Józef, ur. około r. 1760, proboszcz w Kiszkowie w r. 1782, dr teologii, koadiutor z prawem następstwa na kanonii metropolitalnej gnieźnieńskiej fundi Wiewiorowo, instalowany na tej koadiutorii 1789.30/IV. r., kanonik w4 r. 1791, prokurator generalny kapituły w latach 1791 i 1792. Od Marianny z Trąmpczyńskich, wdowy po Macieju Dobrogojskim, podczaszym bracławskim, i od jej syna Józefa kupił 1791.10/V. r. za 2.000 zł dwór w Gnieźnie wystawiony na gruncie Grzybowskim (G. 115 k. 53). Zmarł w Gnieźnie, w zakrystii katedry, tknięty apopleksją 1805.7/VII. r., pochowany w Kaplicy Baranowskiego (Korytk.; LM Kiszkowo).

Szymon świadkował obok Antoniego (chyba tego, o którym wyżej) 1757.9/II. r. (LC Słupy). Od swego bratanka, Ludwika M-go, w r. 1772 uzyskał cesję sumy 4.200 złp. (I. Kon. 82 k. 12). Bracia, Wojciech i Ludwik byli synami Tomasza i Franciszki Kotarbskiej, nie żyjących już w r. 1776. Ludwik dawał wtedy plenipotencję starszemu bratu Wojciechowi (ib. 81 k 81), zaś Wojciech w r. 1778 aprobował cesję brata dokonaną w r. 1772 na rzecz stryja (ib. 82 k. 12). Ludwik żył jeszcze 1786.12/VIII. r. (LB Sulmierzyce). Wojciech, towarzysz kawalerii narodowej w r. 1784 (I. Kal. 224 k. 377), w r. 1779 plenipotent ciotki Franciszki z Brodzickich Wardęskiej (I. Kon. 82 k. 129v), która tę plenipotencję w r. 1786 cofnęła (ib. 86 k. 238v). Jako ustanowiony przez króla w r. 1777 kurator wdowy Apolonii z Kotarbskich Węgierskiej, kwitował w r. 1781 z 546 złp. Deogratę Skrzypińską, wdowę po Ignacym Tomickim, wojskim gnieźnieńskim (I. Kal. 221 k. 291v), zaś w r. 1784 z 7.333 złp. Augusta Gorzeńskiego, stolnika poznańskiego (ib. 224 k. 377). Mieszkał w latach 1783-1785 w Uciechowie, wsi starostwa odolanowskiego, wziętej w zastaw przez teścia od ks. Aleksandra Sułkowskiego, starosty odolanowskiego. W r. 1785 mieszkał w Chwaliszewie koło Krotoszyna, dobrach dziedzicznych teścia a współdziedziczonych (obok brata) przez żonę Wojciecha (ib. 226 k. 146). W r. 1804 nazwany "dzierżawcą ról publicznych" (LB Lutogniew". Z żony Wiktorii Gądkowskiej (Gątkiewiczówny), córki Michała, skarbnika zwinogrodzkiego, i Marcjanny Boguckiej (ib.), mieszkającej w Chwaliszewie w r. 1810 (LB Brody), żyjącej jeszcze 1824.17/IV. r. (LB Droszew), miał synów: Karola Jana Nepomucena, ur. w Uciechowie 1783.21/X. r. (LB Sulmierzyce), Jana Nepomucena, o którym niżej, Jakuba, ur. w r. 1789, zmarłego w Parzynowie 1790.25/VII. majacego rok i 11 tygodni (LM Parzynów). Córka Antonina (Antonina Wiktoria), ur. w Uciechowie 1785.7/I. r. (LB Sulmierzyce), jeszcze niezamężna 1806.27/III. r. (LB Lutogniew). Córka Wojciecha była zamężna za Piotrowskim, może to właśnie ta Antonina.

Jan Nepomucen (Makary Jan Nepomucen), syn Wojciecha i Gądkiewiczówny, ur. w Chwaliszewie 1786.1/I. r. (LB Sulmierzyce), wstąpił do wojska w r. 1806, a w r. 1807 wszedł do legii nadwiślańskiej, był tej legii kapitanem. Major w r. 1831, podpułkownik w r. 1848, kawaler legii honorowej, medalu Św. Heleny, kawaler cesarstwa. Mieszkał wiele lat w Ostrowie i tu zmarł 1865.5/XI. r. Ożenił się z Hiszpanką, Dominiką Sered (Serred, Seretoro?) Alcai, córką Jana i Sebastiany, mieszkańców Saragossy. Zmarła ona w Ostrowie 1855.27/III. r. w wieku lat 67 (LM Ostrów). Córki: Paschalisa Kasylda, ur. w Smolicach 1820.17/V. r. (LB Smolice: LB Sulmierzyce), Pelagia, ur. w Głuskach 1824.9/IV. r. i Maria Nepomucena Wiktoria, ur. tamże 15/V. r. (ib.).

Feliks, Felicjan, zapewne blisko spokrewniony z powyższymi, ur. około r. 1766, będąc już wdowcem zaślubił 1817.4/XI. r. Honoratę Gądkiewiczównę, mającą lat 22 (LC Sulmierzyce). Mieszkali oboje w r. 1843 w Dębowej Łęce w Król. Polskim. Ich synowie, Edward Tomasz, ur. w Chwaliszewie 1818.13/X. r. (LB Sulmierzyce), i Konstanty. Ów Konstanty (Konstanty Ezechiel), ur. około 1821 r., ożenił się 1843.27/VIII. r. z Konstancją Brodowską, córką Ludwika i Eugenii z Bronikowskich, dziedziców Psar. Sama Konstancja była dziedziczką Stolic w Król. Polskim, ur. około 1821/22, zmarła w Psarach 1857/19II. r. (LC, LM Rossoszyca). On żył jeszcze 1861.25/VIII. r. (ib.). Syn Witold (Witold Eugeniusz Łukasz), ur. w Psarach 1844.18/X. r. (LB Rossoszyca), chyba dziedzic dóbr Skrzynki w Król Polskim, po którym z Felicji hr. Stadnickiej, syn Wacław, ur. w Skrzynkach 1871.10/VI. r. (ib.), i córka Maria, która wyszła w Giżycach w Król Polskim 1896.28/VI. r. za Zygmunta Miłkowskiego, dra med. (Dz. P.). Żyli oboje w r. 1901.

Marcin, burgrabia grodzki sieradzki, ożenił się w Bobrownikach 1762.28/VIII. r. z Agnieszką Belinianką (Bylinianką), stolnikówną wiską (LC Doruchów) i żyli oboje w r. 1766 (P. 1342 k. 233). Córka ich Justyna, ur. w Kotłowie, ochrzcz. 1764.9/V. r. (LB Kotłów). Marianna, w r. 1762 żona Antoniego Pokrzywnickiego. Andrzej, chrzestny 1765.7/II. r. (LB Konarzewo). Jadwiga, żona Franciszka Korytowskiego, oboje już nie żyli w r. 1778. Joanna, żona Jana Jakowickiego, oboje nie żyli w r. 1781. Panna Zofia, licząca około 20 lat, zmarła w Opatowie koło Kępna 1787.23/II. r. (LM Opatów). Józefa, w r. 1856 żona Juliana Falkowskiego, dziedzica Pacholewa w p. obornickim. Maria z domu Żychlińska umarła w Poznaniu 1926.10/II. r. w 42-ym roku życia, pozostawiając dzieci (Dz. P.).

>Murzynowscy z Murzynowa w pow. pyzdrskim. Grzymek z Murzynowa, M. w r. 1400 (Py. 1 k. 42; P. 2 k. 5v), w r. 1403 (Py. 1 k. 139v), w r. 1404 (Kośc. I k. 57; P. 2 k. 199v, 207v). Obok niego występował w r. 1403 Bieniak z Murzynowa (G. 1 k. 36v). Jakub z Murzynowa w r. 1400 (P. 2 k. 5v). Dominik z Murzynowa w r. 1406 (P. 2 k. 208) i 1412 (Py. 2 k. 92), jak też w r. 1415 (Py. 3 k. 60v). Dominik, Tomisław i Dziersław, dziedzice z Murzynowa w r. 1416 (Py. 3 k. 128v, 134v, 152v). Dziersław z Murzynowa w r. 1427 (Py. 9 k. 110), dziedzic w Murzynowie w r. 1430 (Gr. Kal. 1 k. 23v). Tomek z Murzynowa w r. 1452 (P. 852 II k. 5). Jan i Andrzej, bracia rodzeni, niedzielni dziedzice z Murzynowa, w r. 1476 zaspokoili z 50 grz. Małgorzatę, żonę Jana z Gorazdowa (Py. 16 k. 7v).

>Murzynowscy różni. Wawrzyniec nie żył już w r. 1595, kiedy wdowa po nim, Ewa Bledzewska winna była Annie Miaskowskiej, córce Mikołaja a swojej siostrzenicy, 300 zł. długu (P. 964 k. 679v). Ks. Walenty, proboszcz w Dębnie, umarł 1696.11/I. r. (LM Dębno). "Ur." Maciej (Mudzynowski), kuchmistrz wojewody kijowskiego Potockiego, zaślubił 1728.29/VIII. r. "sław." pannę Katarzynę Zatorską z Krotoszyna (LC Krotoszyn). Anna M-a, wdowa po dwóch mężach, była 3-o v. za Wyczyńskim, zaś 4-o v. w Gnieźnie u Św. Wawrzyńca 1755.6/II. r. zaślubiła Józefa Wierzbińskiego. "Ur." Andrzej, ekonom ks. Jabłonowskiego, kasztelana krakowskiego, był świadkiem 1784.22/VII. r., zaś chrzestnym był 1785.8/VI. r. (LC, LB Wyskoć).

>Musakowski (Mosakowski?) Franciszek z żoną swą Katarzyną Gorecką w Gutowie w r. 1700 spisywali kontrakt z Wojciechem Goreckim i żoną jego Marianną Strzałkowską (I. Kal. 154 s. 128).

>Musiałkowski (czy szlachcic?). "Ur." Jan zaślubił 1674.17/IV. r. Katarzynę Chojnacką (LC Śrem).

>Musiell, N., mąż Anny Manieckiej, która będąc już wdową szła 2-o v. w r. 1671 za Wacława Woźnickiego, który przed ślubem zobowiązał się oprawić jej posag 2.000 złp. (Kc. 131 k. 259v). Szlacheckość tego M-a wątpliwa.

>Musiełowska Magdalena, nazwana też raz Musiełówna, w r. 1658 żona Jana Trąmpczyńskiego, nie żyjacego już 1669 r. (P. 196 k. 703v).

>Muslicz, zob. Mutschelwitz.

>Musolff (czy szlachta?). "Wny" Leon Feliks Muzolff, posesor wsi w parafii Chocz, liczący lat 32, zaśłubił 1856.8/X. r. pannę Karońską 23-letnią (LC Dębnica). Fryderyk Wilhelm, ur. około 1815 r., dziedzic Charbina, zmarł tam 1865.15/X. r. (LM Powidz). Był mężem Melanii Zofii Rozalii Twardowskiej i miał z nią syna Apolinarego, zmarłego w Zdziechowie 1856/20/I. r., w wieku dóch i pół lat (LM Fara, Gniezno), oraz córkę Paulinę Klementynę Ewę, ur. w Charbinie 1857.22/XI. r. (LB Powidz).

>Mussow (Massow?). Anna Mussówna, w r. 1623 żona Andrzeja Sławianowskiego (N. 173 k. 352v).

>Muszyńscy różni. Bartłomiej, w r. 1629 urzędnik w Czeszewie Stanisława Przyjemskiego, wojewody inowrocławskiego (Py. 143 s. 9, 29, 58). "Szl." Aleksander, sługa Jana Kręskiego, bezżenny, umarł 1672.24/XI. r. (LM Kotlin). "Szl." Stanisław z żoną Agnieszką Rudzką w r. 1673 zawierali oboje pod zakładem 3.300 zł. kontrakt z Zygmuntem Broniwskim, dziedzicem Broniewa (N. 185 k. 272). Ten Stanisław nie żył już w r. 1674, a Agnieszka idąc 2-o v. za Wojciecha Grabowskiego zapisała mu wtedy sumę 2.500 zł. (ib. k. 299v). "Szl." Katarzyna, sługa z dworu w Pogorzeli, wyszła 1706.8/IX. r. za Franciszka Suchodębskiego i umarła w Głuchowie 1714.17/VI. r. (LC, LM Pogorzela). Wojciech żenił się w r. 1716 z Marianną Kunińską, córką Karola i Marianny Skoraczewskiej, wdową 1-o v. po Wojciechu Żółtowskim, która przed ślubem zapisała mu płatne po swej śmierci 500 zł., zabezpieczonych na swej sumie posagowej na części Chraplewa zwanej Konińskiem (Kośc. 311 s. 508). Ci małżonkowie, Wojciech i Marianna, byli rodzicami Katarzyny, ur. w Chraplewie, ochrzcz. 1717.26/XI. r. (LB Brody), która po śmierci rodziców, w r. 1743 skwitowała Antoniego Racięskiego, dziedzica Chraplewa, a 1.500 złp. (P. 1271 k. 103v). Wyszła 1745.1/VIII. r. za Antoniego (Piotra Antoniego) Kamińskiego (LC Skorzewo) i w r. 1748 spisywała z nim wzajemne dożywocie (P. 1293 k. 192), a żyła jeszcze w r. 1782. Wojciech, ekonom z Grodziszczka, chrzestny 1720.6/XII. r. (LB Ceradz). "Ur." Stanisław (Muszeński) i Konstancja, zamieszkali na przedmieściu Gniezna, rodzice Magdaleny, ochrzczonej 1729.20/VII. r. (LB Sw. Michał, Gniezno). Stanisław, podczaszy parnawski, chrzestny 1747.9/IV. r. (LB Połajewo). Maciej, w r. 1757 mąż Marianny Wodeckiej, córki Piotra i Anny Słuckiej (I. Kon. 79 k. 60v). Jakub, ekonom w Kleszcewie, umarł w r. 1773, mając lat 40, pochowany 1/XII. (LM Świerczyna). Łukasz i Katarzyna, rodzice Kazimierza Józefa, ur. w Łaskawach, ochrzcz. 1778.1/III. r. (LB Nowemiasto). Ignacy, w r.1783 mąż Ewy Chmielewskiej, córki Macieja i Klary z Brzezińskich (I. Kon. 82 k. 415).

Wojciech, kasjer powiatów krobskiego i rawickiego, chrzestny 1817.22/XII. r. (LB Krobia).

>Muśnicki "Ur." Dominik, nazwany "Chalderny", mieszkał bowiem w Chalderach Jankowskich. Z żony Agieszki Borowskiej miał syna Jana Saturnina, ur. w owych Chalderach Jankowskich 1811.24/XI. r. (LB Ostrów).

>Mutschelwitz h. Własnego, pisani nader różnie: Motschelnitz, Mutschelnitz, Mutschlitz, Muslicz, Musielwicz, Muczlicz. Siedzieli na Śląsku. Małgorzata, córka Wacława M-a z Pollentschine (Pulzinn) koło Trzebnicy, w latach 1596-1598 żona Jerzego Kotwicza Gorczyńskiego, wdowa w r. 1604 (Ws. 16 k. 15, 21 k. 243, 204 k. 18, 45). Panna Barbara, córka zmarłego Jerzego, dziedzica Rogozowa i innych dóbr, mieszkała długo wraz z matką w Vertzdorff(?), umarła 1683.5/III. r., mając 61 lat (LM Bojanowo, dyssyd.). Zuzanna Małgorzata, z domu Schweinitz pani na Dziewienie (Diebeu) w pow. ścinawskim na Śląsku, chrzestna 107.12/III. r. i 1703.15/VII. r. (LB Trzebosz, dyssyd.). Fryderyk na Dziewinie, chrzestny 1703.15/VII. r. (ib.). Anna Elżbieta, w r. 1714 wdowa po Karolu Fryderyku von Beck (Ws. 77 IX k. 63).

>Myciańska, Mycieńska Konstancja, żona 1-o v. Wojciecha Szamborskiego, 2-o v. w latach 1683-1686 Stanisława "Ogona z Kościelca" Żółtowskiego, cześnika wyszygrodzkiego (P. 1106 I k. 62v, 1112 VIII k. 39v), wdowa w r. 1691 (Py. 156 s. 56), nie żyła już w r. 1694 (P. 1127 I k. 44v).

>Mycielscy h. Dołęga wzięli nazwisko od Mycielina w p. kal. Bracia rodzeni, niedzielni: Bernard, Florian, Stanisław i Piotr, dziedzice w Mycielinie, w r. 1457 dokonali rozgraniczenia dóbr z dziedzicami Dzirzbina cz. Dzierzbina (Py. 11 k. 72v). O Bernardzie i Piotrze nie wiem już nic więcej, o Florianie mowa będzie niżej. Stanisław był księdzem kiedy w r. 1459 miał termin z braćmi z Dzierzbina (Gr. Kal. 7 k. 223v). Pleban w Maleniach w r. 1475 (I. Kal. 2 k. 356v), pisał się "z Wrzący", kiedy około r. 1479, będąc już kustoszem kaliskim, wspólnie z bratankami dawał Janowi Bogusławskiemu "Rozdule" zobowiązanie uwolnienia pewnych ról w Piwonicach, temu Rozdule sprzedanych wyderkafem za 30 grz. (ib. 1 k. 507v). Był niedzielny z tymi bratankami, Janem i Wojciechem, kiedy w r. 1491 Wojciech Pliszka z Ogorzelczyna uzyskał intromisję do dwóch osiadłych łanów i ogrodu w Mycielinie, zastawionych mu za 30 grz. (ib. 4 k. 103, 6 k. 245).

Florian cz. Tworzyjan z Mycielina, pisał się też i "z Wrzący". Był w r. 1465 kasztelanem biechowskim. Zmarł między 1470.8/VII. r. a 1471.13/XI. r. (Gąsior). Był też dziedzicem części w Piwonicach (P. 1383 k. 68v). Ożeniony był z Katarzyną, chyba z Siedlemina, bowiem w r. 1464 ks. Marcin, pleban w Siedleminie, dziedzic w Grabie, zapisywał mu 14 grz. i jeden wiardunek posagu, zaś Jan z Siedlemina i Maczewa 11 grz. posagu (I. Kal. 1 k. 251v). Od obydwu domagał się w r. 1467 uiszczenia sobie 27 grz. (ib. k. 380v). Katarzyna, wdowa po Florianie, matka jego dzieci, żyła jeszcze w r. 1497 (ib. k. 523v). Synowie: Jan, Wojciech i Mikołaj, wspomniany obok braci w r. 1466 (ib. 1 k. 370v) o którym innych wiadomości nie mam. Córka Katarzyna, w r. 1497 żona Jana Leszeckiego, dziedzica Leszcz w p. kon. i Morawina w p. kal.

A. Jan, syn Floriana i Katarzyny (z Siedlemina?), wspomniany w r. 1466 (ib. 1 k. 370v), wspólnie z niedzielnym bratem Wojciechem w r. 1489 mansjonarzom kolegiaty w Kalinowej za 100 grz. sprzedał wyderkafem roczny czynsz 6 grz. i 17 skojców (P. 1387 k. 127v). Obaj t. w r. 1490 skwitowani przez Mikołaja Sulibora z Wielkiego Sulimowa ze 100 grz., za którą to sumę trzymał on od nich w zastawie Mycielino (I. Kal. 3 k. 551v). Bracia ci, wciąż jeszcze niedzielni, odziedziczoną po ojcu część Piwonic w p. kal., to jest dwa i ćwierć łanów, w r. 1495 sprzedali wyderkafem za 100 zł. Stanisławowi Kotowskiemu (P. 1383 k. 68v). T. r. połowę łana pustego, opustoszałą karczmę i dwa ogrody w Dzierzbinie zastawili za 16 grz. Wojciechowi Ogorzelskiemu z Ogorzelczyna (ib. 4 k. 400), zaś za 20 grz. dwa łany w tejże wsi zastawili Małgorzacie, żonie Andrzeja Grochowskiego (ib.). Andrzej i Małgorzata Grochowscy w r. 1497 skwitowali ich z tego zastawu (ib. k. 531v). Jan od młodszego brata Wojciecha uzyskał t. r. zapis 30 grz., z czego 5 grz. winien być otrzymać w cztery tygodnie po śmierci ich matki (ib. k. 523v). Od tegoż brata w sumie 60 grz. długu w r. 1498 wziął w zastaw Wietszyno (dziś Wieczyn) w p. kal. (ib. 5 k. 40). Kwitował w r. 1506 Jakuba Kanię Przyrańskiego, dziedzica w Pietrykach, z 70 grz. zastawu danego sobie na połowie Pietryk (ib. k. 131). Od Doroty, wdowy po Janie Stawskim kupił jednocześnie za 400 zł. węg. jej posagowe i wienne prawa na Mycielinie (ib. k. 132). Od spadkobierców tego Stawskiego, to jest od Wojciecha Stawskiego stryja i jego bratanków rodzonych, Wojciecha i Baltazara, w r. 1507 kupił za 500 zł. węg. połowę Mycielinie (ib. k. 182). Od szwagra Mikołaja Dobrzyckiego w r. 1514 kupił wyderkafem za 50 grz. połowę połowy w mieście Raszkowie, którą to połowę Dobrzycki trzymał wyderkafem w 100 grz. od Anny Pleszewskiej, ks. raciborskiej (I. i D. Z. Kal. 2 k. 24). Asystował w r. 1520 przy transakcji siostrze swej, Katarzynie Lesieckiej (ib. k. 68v). Od Jadwigi, wdowy po Mikołaju Pietrzyckim, w r. 1522 kupił jej część rodzicielską(!) w Pietrykach w p. kal. (P. 1392 k. 435v), zaś t. r. od Jakuba Dzierzbińskiego za 20 grz. kupił jego część w Dzierzbinie p. kal. (ib. k. 458v). Od tego Dzierzbińskiego, już wtedy pisarza grodzkiego wieluńskiego, w r. 1524 kupił za 40 grz. część w tejże wsi spadłą na niego po wuju rodzonym, ks. Mikołaju, plebanie i dziedzicu w Dzierzbinie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 98). Ks. Jakubowi Lgockiemu, altaryście ołtarza Św. Longina i Marii Egipcjanki w kościele parafialnym w Stawiszynie, w r. 1525 sprzedał wyderkafem za 60 grz. czynsz roczny czterech grzywien (ib. k. 107v). Od nieletniego Franciszka Dzierzbińskiego i jego opiekunów nabył w r. 1526 jego części w Dzierzbinie, dając mu w zamian swoją część wsi Włyń w p. sier. i dopłacajac 10 grz. (P. 1393 k. 121). Od Jana Dryi Dzierzbińskiego i jego syna Michała w r. 1540 kupił za 1.000 zł. ich części w małym Piątku p. kal. (P. 1394 k. 357). Żył jeszcze w r. 1549 (P. 1395 k. 473v). Jan M. z Kawieczyna, któremu w r. 1553 Katarzyna z Parzniewskich Ciemieńska, "wiedziona miłością" scedowała oprawy uzyskane od pierwszego męża Jana Godziątkowskiego, i na Cieminie od obecnego (I. Kal. 17 s. 222), to zapewne już ktoś inny. Może wnuk Jana? Żona Jana, Anna Dobrzycka, córka Jana i Jadwigi, której w r. 1494 na połowie swych części Mycielina oraz na połowie sumy zapisanej sobie na połowwie Dobrzycy oprawił 200 grz. posagu (P. 1383 k 8v). Ta wyderkafowa suma na połowie Dobrzycy, zapisana mu wtedy przez teściową i szwagra Mikołaja Dobrzyckiego wynosiła 140 grz. (ib.). Połowę miasta Dobrzycy trzymał jeszcze w zastawie od teściowej i szwagrów, Jana i Mikołaja, w r. 1499 (I. Kal. 5 k. 99). W r. 1512 ponowił żonie oprawę 200 grz. posagu, teraz na połowie Mcielina (I. i D. Z. Kal. 2 k. 13v). Połowę miasta Dobrzycy, uzyskana niegdyś wyderkafem za 140 grz. posagowych żony, w r. 1533 sprzedał wyderkafem za 40 grz. Hieronimowi Rozdrażewskiemu, kasztelanowi rogozińskiemu (ib. k. 221v). Syn Tomasz. Z córek, Anna, w latach 1512-1551 żona Jakuba Słuszkowskiego, zmarła między r. 1551 a 1568. Katarzyna, w r. 1514 żona Andrzeja Sowińskiego, chyba identyczna z Katarzyną, wdową po Andrzeju Szadkowskim z Szadka (byłby to jej drugi mąż), nie żyjącą już w r. 1546. Dorota, w latach 1522-1551 żona Piotra Radzimskiego z Zacharzewa. Zofia, w r. 1539 żona Mikołaja Trąmpczyńskiego Otty, wdowa w latach 1545-1554.

Tomasz, syn Jana i Dobrzyckiej, od Jakuba Bogusławskiego Bieniaka w r. 1534 dostał części w Bogusławicach p. kon. (P. 1393 k. 708), ale w r. 1535 nie dopuściła do jego tam intromisji Agnieszka, żona Wawrzyńca Bogusławskiego Bieniaka (I. R. Gr. Kon. 2 k. 358). Kupił w r. 1537 część tejże wsi za 20 grz. od Piotra Sapały Bogusławskiego (I. R. Z. Kon. 6 k. 89). Części w Bogusławicach, więc Jakubowską, Zapalińską (Zapadlińską?), Bieniawską w r. 1540 sprzedał za 200 grz. Michałowi Dzierzbińskiemu (P. 1394 k. 357v). Części w Pietrzykach (Pietrykach) w p. kal. w r. 1544 kupił za 250 (200?) grz. od małżonków, Jakuba Dziewczopolskiego i Doroty Pietrzyckiej (I. Kal. 7 k. 9; I. i D. Z. Kal. 6 k. 382). Część Bogusławic, kupioną od Jakuba Bogusławskiego, t. r. sprzedał za 50 grz. Wawrzyńcowi Bogusławskiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 134v). Swej siostrze, Annie Słuszkowskiej, zapisał w r. 1546 dług 90 grz. (I. Kal. 9. k. 244), a w r. 1551 kwitowany był przez nią z 300 zł. (I. Kal. 14 s. 1129). Pozywał w r. 1547 braci Dzierzbińskich, ks. Feliksa, plebana w Dzierzbinie, i Jerzego, o bezprawne trzymanie jego części w tej wsi zwanej "Dryjską" (I. D. Z. Kal. 7 k. 239). Część w Małym Piątku w r. 1552 wspólnie z żoną za 1.000 złp. sprzedali Janowi Złotnickiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 449), a ów Złotnicki w r. 1553 zobowiązał się sprzedać Tomaszowi za taką sumę swoje części we wsiach Brzezno, Szczepidło, Głodno i Kociętowy w p. kon. (I. Kal. 17 s. 294). Pozwany przez braci Bartodziejskich o wyrąb 22 dębów, nie stanął i w r. 1555(?) winien był płacic 8 skojców winy (I. Kal. 7 k. 724). Nie żył już w r. 1556 (P. 1396 k. 401v). Żoną Tomasza była Agnieszka Radomicka, córka Piotra i Katarzyny Włościejewskiej, która w r. 1539 skwitowała swego stryja Wojciecha Daleszyńskiego z opieki i administracji dóbr Radomicka w p. kośc., Boguszyna w p. wschow. (P. 878 k. 158). Swoje części w powyższych dobrach najpierw t. r. temuż Daleszyńskiemu sprzedała wyderkafem za 400 zł. (P. 1394 k. 272), potem, jeszcze t. r., sprzedała za 2.000 złp. wiecznością siostrze swej Annie, żonie Mikołaja Frycza Jutroskiego (P. 878 k. 411, 1394 k. 316v). Od męża uzyskała jednocześnie oprawę 1.500 zł. posagu na połowie Mycielina, Dzierzbina i Pietryk (ib. k. 317v). W r. 1559, będąc już wdową, wspólnie z synami, Janem i Piotrem, całą wieś Pietrzyki sprzedała wyderkafem za 800 zł. ojczymowi Andrzejowi Bojanowskiemu (P. 1396 k. 781). Od syna Piotra uzyskała w r. 1568 zapis 500 złp. długu (I. Kal. 34 s. 233). Pozywała w r. 1476 swych synów, Jana, Piotra i Stanisław, którzy zobowiązali się byli wyposażyć siostry, Zofię i Katarzynę, a tej Zofii po ślubie nie wypłacili sumy 750 złp. (ib. 44 s. 985). Od córek, Łęskiej i Zakrzyńskiej, w r. 1596 otrzymała w dożywocie łan pusty "Marcinkowski", 70 składów w trzech polach Lgoty oraz zastawną sumę 300 zł. (R. Kal. 7 k. 13v). Synowie: Jan, Piotr, Stanisław i Kasper. Z córek, Anna, w latach 1562-1596 żona Stanisława Zakrzyńskiego (Zaxińskiego), wdowa w r. 1596. Zofia, w latach 1576-1582 żona Jakuba Nieniewskiego a 2-o v. w latach 1592-1609 Wojciecha Łęskiego. Katarzyuna, niezamężna w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 985), była potem żoną Jana Borzysławskiego i nie żyła już w r. 1592. Chyba również córką Tomasza była Jadwiga, żona Jakuba Bliźniewskiego. Oboje nie żyli już w r. 1576, kiedy jako jej spadkobiercy występowali Piotr i Stanisław M-cy (ib. s. 1063).

I. Jan, syn Tomasza i Radomickiej, współdziedzic w Mycielinie, wspólnie z braćmi w r. 1556 kupił od Jana Złotnickiego za 1.000 zł. części wsi Brzezno, Szczepidło, Kociętowy i Głodno w p. kon. (P. 1396 k. 401v). Właściwie było to już tylko usankcjonowanie transakcji dokonanej dawniej przez ojca. Wraz z braćmi Jan w r. 1558 nabył za 800 grz. od Stanisława Bogusławskiego "Mnicha" części w Dzierzbinie (I. R. Z. Kon. 6 k. 208v). T. r. od matki uzyskał zobowiązanie sprzedania wyderkafem za 800 zł. całej wsi Pietryki i w Mycielinie młyna ze stawem (I. Kal. 23 s. 309). Wspólnie z braćmi w r. 1560 od Walentego Bogusławskiego "Mnicha" kupił za 225 grz. jego części w Dzierzbinie (I. i D. Z. Kal. 6 k. 522). Z tymiż braćmi części w Brzeźnie, Szczepidle, Kociętowach i Głodnie, które ojciec kupił był od Jana Złotnickiego, sprzedał w r. 1561 za 100 zł. Andrzejowi Grodzieckiemu (P. 1397 k. 102). Z działów braterskich, przeprowadzonych w r. 1564, dostały mu się Pietryki oraz pewni kmiecie i zagrodnicy w Mycielinie (Py. 179 k. 600). T. r. od brata Stanisława uzyskał zobowiązanie sprzedaży wyderkafowej za 500 zł. części w Mycielinie (I. Kal. 29 s. 820). Wspólnie z żoną części zastawną i dziedziczną w Mycielinie, z wyjątkiem stawu, który sprzedał był bratu Stanisławowi, zastawił w r. 1568 za 1.040 zł. Marcinowi Grzymisławskiemu (ib. 34 s. 1623). Z tym bratem w r. 1570 dokonał wymiany pewnych gruntów w Mycielinie (ib. 36 s. 328). Części w tej wsi, uzyskane z działów ze Stanisławem, sprzedał w r. 1574 za 1.500 zł. Gabrielowi Złotkowskiemu, kasztelanowi nakielskiemu (R. Kal. 4 k. 122). T. r. kwitował siostrę Annę i jej męża, Sytanisława Zakrzyńskiego (I. Kal. 42 s. 670). Wspólnie z braćmi w r. 1576 uzyskał pod zakładem 200 złp. zobowiązanie do innego ich szwagra, Jakuba Nieniewskiego, iż oprawi posag siostrze ich Zofii (ib. 44 s. 363). Wraz z żoną Pietryki zastawił za 1.500 zł. Andrzejowi Szadkowskiemu, chyba też szwagrowi, a nie żył już w r. 1592 (ib. 59 s. 139). Jego żoną była Katarzyna Czerny, córka Mikołaja z Witowic Czernego z ziemi krakowskiej. Spisywał z nią wzajemne dożywocie w r. 1560 (P. 1396 k. 882v). Żyła ona jeszcze w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 698), nie żył już w r. 1592 (ib. 59 s. 139). Córka tej pary, Agnieszka, była t. r. wdową po Adamie Stępczyńskim. Synowie, Jan i Tomasz, t. r. kwitowali Andrzeja Szadkowskiego z krzywd i bezprawi (ib.). Obaj bracia t. r. całe swe części w Pietrykach, zastawione przez ojca Szadkowskiemu, sprzedali za 2.300 złp. Ludmile Siedleckiej, żonie Przecława Laskowskiego (R. Kal. 6 s. 629; I. Kal. 59 s. 139). Tomasz w r. 1598 kwitował ze 130 zł. Jerzego Latalskiego (I. R. Kon. 28 k. 676). Zapewne identyczny z nim był Tomasz M., mąż Elżbiety Zarembianki, która w r. 1584 kwitowała z dóbr rodzicielskich brata Jana Zarembę (I. Kal. 50 s. 1270) a swoje części we wsi Czartki w p. kal., odziedziczone zarówno po rodzicach jak i po bracie Piotrze, sprzedała w r. 1589 za 200 zł. bratu Stanisławowi (R. Kal. 6 s. 254).

II. Piotr, syn Tomasza i Radomickiej, nazwany niekiedy Tomaszewiczem, dla odróżnienia od współcześnie żyjącego brata stryjeczno-stryjecznego, Piotra, syna Jakuba. Wspomniany w r. 1556 jako wraz z braćmi nabywca części w dobrach Brzezno, Szczepidło, Kociętowy i Głodno (P. 1396 k. 401v), zaś w latach 1558, 1559 i 1560 jako obok nich nabywca części w Dzierzbinie (I. R. Z. Kon. 6 k. 208v; I. Kal. 24 k. 47; I. i D. Z. Kal. 6 k. 522). Z działów braterskich przeprowadzonych w r. 1564 wziął Dzierzbino (Py. 179 k. 600), a swoje części w tej wsi wraz z połową młyna Zbierskiego w r. 1571 dał Marcinowi Szadkowskiemu w zamian za wieś Szadek w p. kal. i dopłatę 1.700 zł. (R. Kal. 3 k. 359, 365). Sprzedał mu również w r. 1574 część w Dzierzbinie zwaną Kasprowską, którą już po powyższej zamianie dostał był od brata Kaspra (ib. 4 k. 145). T. r. od Andrzeja Szadkowskiego, syna Marcina, dostał jego część w Szadku (ib. k. 149v). Od Jana Przespolewskiego w r. 1581 kupił za 200 złp. połowę wsi Poroże Puste p. kal. (ib. 5 k. 187), zaś w r. 1582 kwitował się z małżonkami Kaczkowskimi z kontraktu dzierżawy Poroża Wielkiego (I. Kal. 48 s. 1086). Łan pusty w Szadku "Wawrzynowski" w r. 1583 sprzedał za 200 zł. bratu Stanisławowi, a w r. 1585 temuż bratu sprzedał za 2.500 zł. tę część Szadku, którą trzymała wtedy w zastawie żona Stanisława - Barbara (R. Kal. 5 k. 473v). Poroże Puste, kupione od Przespolewskiego, sprzedał w r. 1588 za 500 zł. temuż Janowi Przespolewskiemu (ib. 6 s. 70). Kwitował w r. 1592 Jana Borzysławskiego z 30 złp., na poczet sumy 250 złp. ze spadku po jego żonie, Katarzynie M-ej (I. Kal. 59 s. 1164). Może już nie żył w r. 1598, kiedy córce Annie zapisywał dług 500 zł. nie on, lecz brat jej, Krzysztof M. (P. 968 k. 599). Nie żył napewno w r. 1601 (P. 1404 k. 263v). Żoną Piotra była Jadwiga Marszewska, córka Tomasza, pisarza ziemskiego kaliskiego, i Małgorzaty Rydzyńskiej, która w r. 1563 spodziewała się dziecka i Piotr ustanowił dla tego mającego dopiero przyjść na świat potomka opiekunów (P. 1397 k. 287v). Wzajemne dożywocie spisywali małżonkowie w r. 1567 (1566?) (R. Kal. 2 k. 23). Jadwidze tej, jej bratu Krzysztofowi oraz siostrom, Urszuli i Katarzynie, owdowiała matka ich w r. 1570 dała swe części w dobrach Gołanice, Bucz, Niechłód, Grobia, Jezierzyce, Piotrowice, spadłe po zmarłym Samuelu Gołanickim (R. Kal. 3 k. 254). Jadwiga swoją część w Jezierzycach i Niechłodzie w r. 1580 sprzedała za 500 zł. Rafałowi Leszczyńskiemu, kasztelanowi śremskiemu (ib. 5 k. 169). Od męża w r. 1571 uzyskała oprawę 1.300 zł. posagu na połowie części w Szadku, a to w miejsce dotychczasowej oprawy na Dzierzbinie (ib. 3 k. 365v; I. Kal. 42 s. 804). Żyła jeszcze w r. 1592 (I. Kal. 59 s. 1164). Syn Krzysztof. Córka Anna, która w r. 1599 wyszła za Andrzeja Brodzkiego. Żyli jeszcze ci Brodzcy w r. 1603. Prawdowpodobnie inną córką Piotra była Katarzyna, w latach 1604-1612 żona Jana Goreckiego. Zdawałby się na to wskazywać zapis 700 zł. długu dany w r. 1604 Goreckiemu przez Krzysztofa M-go, może jej brata? (I. Kal. 70 k. 72). Było to zapewne dopełnienie jej posagu do sumy 1.000 zł. (R. Kal. 7 k. 645). Warto dodac, iż notoryczna siostra Krzysztofa, Brodzka, wychodząc zamąż dostała w r. 1599 od brata zapis posagi właśnie 300 zł. (Kośc. 279 k. 52v).

Krzysztof, syn Piotra i Marszewskiej, od Jerzego Tworzyjańskiego w r. 1594 kupił za 3.600 zł. części Tworzyjanic Wielkich p. kośc. (Ws. 203 k. 71). Od Jana Rydzyńskiego w r. 1596 nabył wyderkafem za 8.000 zł. Kaczkowo w pow. górskim na Śląsku (Ws. 204 k. 27v). Od Anny z Wierzbna Rydzyńskiej, siostry i spadkobierczyni zmarłego Jana Rydzyńskiego, w r. 1597 kupił wyderkafem za 8.000 złp. połowę miasta Rydzyny oraz wsi Dąbecz i Zaborowo (Ws. 204 k. 62). T. r. od Jana Żychlińskiego kupił za 14.000 złp. wieś Borzęciczki i połowę w Gałązkach p. pyzdr. (P. 1402 k. 369v). Koło Borzęciczek "na surowym korzeniu" erygował wieś Mycielinko (P. 1424 k. 36). Andrzejowi Brodzkiemu, mającemu zaślubić jego siostrę Joannę, w r. 1599 zapisał dług 300 zł. (Kośc. 279 k. 52v), zaś w r. 1601, już po jej ślubie, został przez Brodzkiego skwitowany z 800 złp. jej posagu (Ws. 17 k. 561). Od Stanisława Marszewskiego w r. 1601 kupił za 10.000 zł. części miasta czyli wsi Karmin Wielki (P. 1404 k. 263v). Inne części tychże dóbr kupił był przed r. 1602 od Mikołaja Dzierżanowskiego (R. Kal. 7 k. 442v). Od Marcina Słupskiego w r. 1603 kupił za 8.000 złp. części we wsiach Jeziora Wielkie i Winna w p. pyzdr. (P. 1404 k. 1078v). Inne części tychże wsi nabył jednocześnie za 4.000 złp. od Piotra Zbeltowskiego, który kupił je był od Jarosława Słupskiego (ib. k. 1080). Części Tworzyjanic Wielkich w r. 1604 sprzedał na trzy lata wyderkafem za 4.500 złp. Andrzejowi Daleszyńskiemu (P. 1405 k. 12). Od Anny Białęskiej, 1-o v. Gwiazdowskiej, 2-o v. Zasułtowskiej, w r. 1605 uzyskał cesję sumy 2.000 zł. wyderkafowej za Szrapkach w p. pozn., zapisanej przez zmarłego Stanisława Chłapowskiego, sędziego ziemskiego kaliskiego (P. 976 k. 477). Części miasta cz. wsi Karmin Wielki w r. 1605 sprzedał wyderkafem za 7.000 złp. Piotrowi Napruszewskiemu (P. 1405 k. 451). Dwie role kmiece w Gablinie p. pyzdr. t. r. sprzedał za 1.200 złp. Mikołajowi Gablińskiemu (ib. k. 621). Części w Murzynowie Leśnym t. r. sprzedał za 3.000 złp. Maciejowi Spławskiemu (ib. k. 624v). Dziedzic części wsi Jeziora Wielkie i Winna w p. pyzdr., części owe w r. 1607 sprzedał wyderkafem za 5.000 złp. małżonkom Tworzyjańskim (P. 1406 k. 52). Swoje części we wsiach Chłapowo, Szrapki i Dominowo w p. pyzdr. t. r. sprzedał za 8.000 złp. Marcinowi Krzyżanowskiemu (ib. k. 104v). Części Tworzyjanic w r. 1608 sprzedał wyderkafem za 4.000 złp. Stanisławowi Gorzyńskiemu (ib. k. 258v). Od Macieja Trąmpczyńskiego w r. 1609 kupił za 30.000 zł. miasto Chodecz (dziś Chocz) i wieś Kwilenie, zastawiając mu równocześnie za 17.000 złp. wsie swe Nowąwieś, Gizałki, Czołnochowo, Toporów w p. kal. (P. 1404 k. 461v; Py. 134 k. 156, 158). Od Krzysztofa Słupskiego kupił w r. 1609 za 4.000 złp. części Jezior Wielkich i Winnej oraz części stawu w Błażejewie (P. 1406 k. 478), która to transakcja za tę samą sumę została powtórzona w r. 1611 (P. 1407 k. 578v), a w r. 1412 dokonał jej też po śmierci Krzysztofa Słupskiego jego brat Wojciech (Py. 137 k. 15). Borzęciczki z folwarkiem Mycielinko oraz część Gałązek w p. pyzdr. w r. 1609 sprzedał za 50.000 złp. Marcinowi Sulmowskiemu (R. Kal. 1 k. 420), jednocześnie zaś od tegoż Sulmowskiego kupił za 30.000 złp. Nowąwieś, Gizałki, Czołnochowo i folwark Toporów w p. kal. (ib. k. 423). Części swe w Karminie Wielkim, dopłacając 8.000 złp., dał w r. 1610 Jerzemu Objezierskiemu i Katarzynie z Mierzewskich, w zamian za ich dobra Janków, Brudzewko, Wesołka i Ruda (P. 144 k. 14). Te dobra t. r. sprzedał wyderkafem za 10.000 złp. Piotrowi Gniewoszowi (Z. T. P. 27 s. 651). Części Bagrowa p. pyzdr., odziedziczone w Wojciechu Stanisławie Chłapowskim, sędzim ziemskim kaliskim, w r. 1610 sprzedał za 3.500 złp. bratu stryjecznemu Wojciechowi M-mu (P. 1407 k. 254). Części Tworzyjanic, kupione od Jerzego Tworzyjańskiego, sprzedał w r. 1611 za 4.500 złp. Stanisławowi Gorzyńskiemu (ib. k. 358). Wsie Nowawieś, Gizałki, Cziłnochowo, Toporów, wykupione z posesji Macieja Trąmpczyńskiego, w r. 1611 sprzedał wyderkafem za 17.200 złp. Maciejowi Jaskólskiemu (R. Kal. 8 k. 114v). Nowąwieś i Gizałki t. r. za 9.00 złp. sprzedał wyderkafem na dwa lata Mikołajowi Szyszkowskiemu, sekretarzowi J.Kr.Mci (ib. k. 151). T. r. zastawił też Szyszkowskiemu za 9.000 złp. miasto Chodecz ze wsią Kwilenie (I. Kal. 78 s. 565). Czterech kmieci w Brudzewku t. r. zastawił za 2.000 zł. małżonkom Objezierskiemu (ib. s. 314). Części wsi Słupia Mała w p. pyzdr. w r. 1614 sprzedał za sumę 1.600 zł. Andrzejowi Jemiełkowskiemu (R. Kal. 8 k. 328v), zaś części Słupi Wielkiej w tymże pow. sprzedał t. r. za 5.000 zł. Wojciechowi M-mu, synowi Stanisława (ib. k. 341v). Całe wsie Nowawieś, Gizałki, Czołnochowo, Toporów w r. 1614 sprzedał za 30.000 zł. Piotrowi Gniewoszowi (ib. k. 452v). Przyszłemu zięciowi Jakubowi Modlibowskiemu jako posag i wyprawę za córką Dorotą zapisał 1616.18/VI. r. dług 4.000 złp. (I. Kal. 82 s. 378). Chodecz i Kwilenie w r. 1616 wydzierżawił pod zakładem 2.100 złp. małżonkom Andrzejowi i Agnieszce z Koźmińskich Chlebowskim (ib. s. 350). Od tego Chlebowskiego uzyskał t. r. cesję zastawu Raczkowa z folwarkiem i przyległościami w pow. sieradzkim, dóbr dziedzicznych Marcina Zaremby, starosty grabowskiego (ib. s. 777), zaś w r. 1618 skwitował owdowiałą Agnieszkę Chlebowską i jej synów z ostatniej raty dzierżawy Chodcza i Kwilenia (ib. 84 s. 1233). Od Seweryna Wyleżyńskiego w r. 1616 uzyskał cesję zastawu w sumie 650 złp. części Borzysławic Małych w p. sier., dóbr Jana Borzysławskiego (ib. 82 s. 1332). Dwa łany w Kwileniu w r. 1618 zastawił za 900 zł. małżonkom Gniazdowskim (ib. 84 s. 1116). Janów t. r. sprzedał wyderkafem za 5.000 złp. Wojciechowi (?) M-mu, bratu stryjecznemu (P. 1411 k. 77). Niemal wszystkie swe dobra posprzedawał. Umarł między r. 1620 a 1622 (P. 140 k. 33; I. Kal. 88a s. 649). Był bratem czeskim i w r. 1609 podpisał protest dessydentów poznańskich przeciwko biskupowi poznańskiemu, któr- zabronił budowania zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). W Borzęciczkach wystawił murowany zbór braci czeskich (P. 1424 k. 26). Ożenił się w r. 1590 z Anną Sokołowską cz. Rosnowską (czasem z Sokołowa Rosnowską), córką Wojciecha (Kośc. 270 k. 375v), a w r. 1591 spisywał z nią wzajemne dożywocie (Kośc. 347 k. 94v) i na połowie dóbr oprawił jej 1.000 złp. posagu (P. 1400 k. 642v). Dla zrodzonych z nią dzieci w r. 1597 ustanowił opiekunów (Kośc. 227 k. 153v). Anna scedowała mu w r. 1598 połowę sumy 8.000 zł., za którą Jan Rydzyński im obojgu sprzedał był wyderkafem Kaczków na Sląsku koło Góry (Ws. 16 k. 28v). T. r. uzyskała od męża oprawę 1.000 złp. posagu na połowie Borzęciczek i połowie połowy Gałązek w p. pyzdr. (Ws. 204 k. 48). Żyła jeszcze w r. 1604 (Ws. 21 k. 172v). Druga żona Krzysztofa, Zofia Jarosławska, córka Adama, otrzymała w r. 1608 od męża oprawę posagu 3.500 zł. na częściach Gałązek i na dwóch kmieciach osiadłych w Borzęciczkach (R. Kal. 1 k. 262v; I. Kal. 110a s. 979), zaś w r. 1609 oprawę 3.900 złp. posagu na częściach miasta i wsi Karmino Wielkie (ib. k. 421v), i wreszcie w r. 1611 oprawę takiejże sumy 3.900 złp. na połowie miasta Chocza i wsi Kwilenie w p. kal. (P. 1407 k. 496). Przeżyła męża i w r. 1622 zawierała ugodę z pasierbami o swoją oprawę 5.000 złp., odebraną od Prokopa Lipskiego, sędziego grodzkiego kaliskiego, i została przez nich skwitowana z pozwów i spraw (I. Kal. 88a s. 1180). Od Katarzyny z Rusocic 1-o v. Suchorzewskiej, 2-o v. żony Piotra Siedleckiego, w r. 1623 kupiła za 5.000 zł. części Pacynowic oraz pustek Grabowice i Sulęcin w p. kal. (R. Kal. 10 k. 21), a w r. 1624 została skwitowana przez tych małżonków Siedleckich z 300 zł. raty dzierżawy Pacynowic (I. Kal. 90b s. 1785). Kwitowła w r. 1631 Hieronima Pruskiego z sumy 5.000 złp. zastawnej na wsi Bronowo (ib. 98a s. 1167). Umarła bezdzietnie między r. 1641 a 1644 i jej spadkobiercą był brat Jan Jarosławski (Py. 63 k. 16; I. Kal. 110a s. 979). Zapewne żoną tego samego Krzysztofa, więc chyba pierwszą, poślubioną jeszcze przed Anną Sokołowską-Rosnowską, była Katarzyna Wydzierzewska, córka Melchiora, o której w r. 1612 dowiadujemy się jako o zmarłej już (P. 146 k. 337). Dzieci nie miała, a jej spadkobiercami byli siostrzeńcy i siostrzenice, Zberkowscy i Strzałkowscy (Py. 140 k. 179v). Z Anny Sokołowskiej cz. Rosnowskiej synowie: Jan, Wojciech i Chryzostom. Córki z niej: Jadwiga, Zofia, Barbara, Dorota i Marianna. Dla swych dzieci ustanowił w r. 1600 opiekę (Ws. 17 k. 194). Nie wymienił przy tej okazji Marianny, której najwidoczniej nie było jeszcze wtedy na świecie. Córce najstarszej, Jadwidze, jak również pozostałym córkom zapisał w r. 1604 każdej posagu 3.000 zł. i wyprawy 500 zł. (Ws. 21 k. 172v). Ustanowienie opieki ponowił w r. 1604 (I. Kal. 70 k. 92). Z córek, Jadwiga w r. 1606 wyszła za Stanisława Pruszaka Bieniewskiego zmarłego między r. 1640 a 1643, wnosząc mu posag 4.000 złp. (P. 1405 k. 626). Umarła między r. 1661 a 1680. Tyle samo, więc 3.500 zł. gotowizną i 500 wyprawą dostała trzecią z córek, Barbara, która w r. 1616, krótko po 13/V. wyszła za Andrzeja Twardowskiego, żyjącego jeszcze w r. 1637. Była wdową w latach 1660-1665. Druga z kolei, Zofia w latach 1616-1637 żona Jerzego z Gogolewa Rosnowskiego, wdowa w latach 1641-1647. Dorota w r. 1616, krótko po 18/VI, wyszła za Jakuba Modlibowskiego, umarła między r. 1622 a 1629. Wreszcie Marianna, w latach 1624-1661 żona Wojciecha Szołdrskiego, kasztelana nakielskiego, starosty kolskiego, wdowa w r. 1666.

I) Jan, syn Krzysztofa i Sokołowskiej-Rosnowskiej, nieletni w r. 1600 (Ws. 17 k. 194), od Gabriela Dobrosołowskiego uzyskał w r. 1623 cesję zapisu wyderkafowego 2.100 złp. na wsi Jednopole i folwarku Wilczyn w p. kon., danego przez Władysława Przyjemskiego, podkomorzego kaliskiego (G. 76 k. 421). Był już wtedy niewątpliwie mężem córki tego Gabriela, Elżbiety Dobrosołowskiej. Nie żył już w r. 1627, kiedy ta Elżbieta szła 2-o v. za Dobrogosta Rogaskiego cz. Gorskiego z Rogaszyc w p. pyzdr., który przed ślubem oprawił jej wtedy 3.500 złp. posagu (P. 1415 k. 940v; Py. 143 k. 118). Oboje Rogascy żyli jeszcze w 1646 (Py. 150 s. 19). Dzieci Jana i Dobrosołowskiej, Adam i Zofia, pozostawały w r. 1631 pod opieką stryjów, Wojciecha i Chryzostoma (I. Kal. 97a s. 661). Zofia, jeszcze nieletnia w r. 1634 (Py. 146 k. 744), była w latach 1665-1681 żoną Floriana Poleskiego, nie żyła już w r. 1683.

Adam, syn Jana i Dobrosołowskiej, nieletni w r. 1631 i chyba jeszcze w latach, 1633 (I. Kal. 99b s. 1792) i 1634, kiedy w imieniu jego i Zofii matka mianowała plenipotentów (Py. 146 s. 744). Z pewnością miał już "lata" w r. 1646, kiedy matkę kwitował z wydania pozostałych po ojcu dokumentów (Py. 150 s. 19). Jezuita kolegium kaliskiego, nie żył już w r. 1681. Miał zapis 1.000 zł. długu, dany przez stryja Chryzostoma M-go, i ten zapis scedował siostrze Poleskiej a ona tę sumę w r. 1681 odebrała od Franciszka M-go, podczaszego kaliskiego, syna Chryzostoma (Kc. 132 k. 125).

II) Wojciech, syn Krzysztofa i Sokołowskiej-Rosnowskiej, nieletni w r. 1600 (Ws. 17 s. 194), wespół z bratem Chryzostomem w r. 1622 skwitowany był przez małżonkow Sadkowskich ze sprawy o cyrograf zmarłego ojca (I. Kal. 88a s. 649). Od Piotra Parczewskiego w r. 1623 nabył za 6.000 zł. części Złotnik Małych p. kal. Parczewski zrazu zobowiązał się sprzedać te dobra Wojciechowi M-mu, synowi Stanisława (zob. niżej), ale ten Wojciech scedował to naszemu Wojciechowi (R. Kal. 10 k. 108v). Skwitował on w r. 1626 małżonkow Aleksandra i Ewę z Reklewskich Karchowskich z 3.500 zł. wyderkafu na częściach Karchowa i Brelewa p. kośc. (P. 1017 k. 251v). Od łukasza Mączyńskiego kupił w r. 1629 wyderkafem jego dobra w Potworowie p. sieradz. (R. Kal. 11 k. 131). Swe części w Złotnikach Małych w r. 1631 sprzedał za 9.900 zł. Adamowi i Marcinowi braciom Gajewnickim (ib. k. 224). Jadwiga z Sielca, wdowa po Andrzeju Skórze z Gaju Obornickim, podczaszym kaliskim, skwitował w r. 1633 z 18.850 zł. na poczet 20.000 zł. sumy zastawnej na Sielcu i Brzeziu w p. pyzdr. (I. Kal. 99b s. 1259). Od Doroty z Rozdrażewskich Kretkowskiej w r. 1636 brał zastawem za 20.000 zł. wsie Plewień, Morawin, Szadek i część w Przedzynie w p. kal. (ib. 102 s. 1378). Od Jana Piotra Opalińskiego, podkomorzego kaliskiego i starosty odolanowskiego, w r. 1637 kupił za 120.000 złp. Łęki Wielki i Małe, Grodzisk, Kopanie i Błonie w p. kośc. (P. 1419 k. 174). Od Anny Przedzyńskiej, żony Andrzeja Orzelskiego, siostry swej żony, w r. 1637 kupił za 1.750 zł. jej części ojczyste w Przedzynie (R. Kal. 11 k. 836v), a w r. 1638 sprzedał tę część za 2.670 zł. Marcjanowi Zaleskiemu, pisarzowi ziemskiemu sieradzkiemu (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 388). Od Andrzeja Krzyżanowskiego kupił w r. 1638 za 10.000 złp. części Żytowiecka p. kośc. (P. 1419 k. 361v), a w r. 1643 od Stanisława Krzyckiego kupił za 100 złp. sadzawkę w tejże wsi (Ws. 207 k. 186). Inne części w Żytowiecku w r. 1651 kupił za 32.000 złp. od Stanisława Krzyckiego (P. 1860 k. 302), z której to sumy w r. 1653 spłacił mu pozostałe 15.000 złp. (Ws. 56 k. 415v). Miał też tam i część kupioną od Wojciecha Żytowieckiego, który w r. 1652 skwitował go z 6.000 zł. reszty zapłaty za nią (Ws. 56 k. 186). Zawarł 1660.22/XII. r. umowę działową z synami, Krzysztofem i Mikołajem, zobowiazując się w ciągu dwóch tygodni scedować im obie Łęki, Wielką i Małą oraz Żytowiecko z folwarkami Grodziskiem i Kopaniem w p. kośc., z czego starszy Krzysztof miał dostać Wielką Łękę i folwark Kopanie, młodszy Mikołaj całe Żytowiecko, skupione częściami przez ojca, Małą Łękę i folwark Grodzisko (Ws. 59 k. 1021). Cesji dokonał dopiero w r. 1661 (Ws. 208 k. 9). Skwitowany w r. 1660 przez zięcia Andrzeja Radolińskiego z 2.000 zł. na poczet sumy 5.000 zł., zapisanych jego żonie Katarzynie, po równi z innymi córkami Wojciecha (Ws. 59 k. 768). Od Jana, podkanclerzego koronnego, starosty generalnego wielkopolskiego, i Przecława, wojewody derpskiego, braci Leszczyńskich, stryjów i opiekunów dzieci Bogusława Leszczyńskiego, podkanclerzego koronnego i starosty generalnego wielkopolskiego, którzy chcieli wyposażyć Aleksandrę Leszczyńską, siostrę swych pupilów a żonę Krzysztofa Grzymułtowskiego, kasztelana poznańskiego, nabył wyderkafem w r. 1661 za 40.000 zł. na trzy lata dobra: Tarchały, Gorzyczki, Topola Wielka i Mała, oraz mina żelazna "Bledzanowska" w Przygrodzicach p. kal. (P. 1072 IV k. 279). Umarł chyba między r. 1663 a 1665 (Kośc. 305 k. 175v; Ws. 208 k. 145v; P. 1863 k. 236v). Żoną jego była Katarzyna Przedzyńska (Przedzińska), córka Stanisława, pisarza grodzkiego kaliskiego, wdowa 1-o v. po Mikołaju Tymienieckim (I. Kal. 90b s. 1170, 2373), której w r. 1623 oprawił 6.000 złp. posagu na połowie części Złotnik (P. 1414, luźna kartka na początku). Sprzedała ona w r. 1624 Janowi Żychlińskiemu za 9.250 zł. części wsi ojczystych Kosmowo i Gostynie oraz pustki Jaszczurowo w p. kal. (R. Kal. 10 k. 245) zaś części w Przedzinie w tymże powiecie w r. 1638 sprzedała za 2.670 złp. Marcjanowi Zaleskiemu, pisarzowi ziemskiemu sieradzkiemu (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 389v). Dla swego posagu 6.000 złp., oprawionego zrazu na Złotnikach, w r. 1639 uzyskała od męża oprawę na połowie części Żytowiecka (P. 1419 k. 129v). Umarła między r. 1651 a 1661. Synowie, Krzysztof i Mikołaj. Z córek, Katarzyna była w latach 1644-1677 żoną Andrzeja Radolińskiego, zrazu pisarza grodzkiego kaliskiego, potem kasztelana krzywińskiego, wdowa w r. 1681, nie żył już w r. 1696. Teresa, panna z Łęki, chrzestna 1645.19/X. r. (LB Siemowo), w latach 1648-1685 żona Wojciecha Żychlińskiego, umarła między r. 1685 a 1694. Jadwiga, wspomniana obok sióstr w r. 1650 (Kośc. 302 k. 269), już w r. 1651 pod imieniem Aleksandry franciszkanka (klaryska) w Śremie, kwitowała wtedy ojca z 3.000 zł. posagu (ib. k. 447). Żyła jeszcze w r. 1684, kiedy to jej brat Mikołaj, wojski kaliski, i bratanek Andrzej, miecznik kaliski, kwitowali miasto Śrem z 1.000 zł., którą to sumę zapisał był jej ojciec na czynsz roczny 7%, z zabezpieczeniem na wsi miejskiej Zbrudzewo i folwarku Wójtostwo (Ws. 73 k. 973). Marianna (Barbara?) była żoną Andrzeja Stefana Drozdowskiego, żyła jeszcze w r. 1661. Salomea wyszła w r. 1654 za Stanisława z Siemikowic Radoszewskiego, kasztelanica wieluńskiego.

(I) Krzysztof, syn Wojciecha i Przedzyńskiej, od Jakuba Rozdrażewskiego, starosty konińskiego, w r. 1647 nabył wyderkafem za 30.000 złp. Kobierno, Tomice, Gorzub i Brzozę w p. pyzdr. (P. 1423 k. 370v). Od Zygmunta Grudzińskiego, starosty średzkiego, w 1657 wydzierżawił miasto Grzymałów cz. Swarzędz, wsie Swarzędz, Jasin, Robakowo, Gruszczyn i Spławie w p. pozn. (Py. 152 s. 200). Skwitowany w r. 1649 przez Marcina Skarżyńskiego oraz przez Brodzkich z pow. sochaczew., braci zmarłego Mateusza Brodzkiego, z ruchomości po nim pozostałych, jak też z zadanych mu przez M-go ran (I. Kon. 53 k. 189v). Z przeprowadzonych w r. 1660 działów wziął Wielką Łękę z folwarkiem Kopanie (Ws. 59 k. 1021). Skwitowany w r. 1661 z sum przez siostrę Drozdowską (Ws. 63 k. 32v. 36). Chyba ten sam Krzysztof był 1661.28/III. r. wyznaczony z sejmiku średzkiego do komisji rozliczającej poborców (P. 187 k. 90). Od Franciszka i Sebastiana braci Modlibowskich i od małoletniego ich bratanka Bartłomieja w r. 1664 kupił za 60.000 złp. Rokossowo i części Bełczylasu w p. kośc. (P. 1861 k. 310). Bratu Mikołajowi w r. 1665 sprzedał za 2.500 złp. staw zwany Powieśnym lub Zwierchowskim w Łęce oraz ogród z domem młynarza na gruncie Małej Łęki (P. 1425 k. 100). Żył jeszcze 1665.15/VI. r. (LC Oporowo), a chyba już nie żył w r. 1669, kiedy na pospolite ruszenie poczet z jednym koniem stawić była winna żona jego Teresa (P. 196 k. 478). Nie żył napewno w r. 1672 (P. 1426 k. 100). Żoną jego była Teresa z Wyszyny Grodziecka, córka Adama, kasztelana międzychodzkiego, i Anny Rydzyńskiej. Kontrakt o jej rękę zawierał z przyszłą teściową w Wyszynie 1648.5/III. r., pod zakładem 30.000 złp. (I. Kon. 53 k. 16). Kwitowała Teresa swych braci w r. 1654 z majątku rodzicielskiego (ib. 56 k. 58). Od męża uzyskała w r. 1661 oprawę 30.000 zł. posagu na połowie Łęki Wielkiej (P. 1072 IX k. 496v). Będąc już wdową, od Adama Jarosławskiego kupiła w r. 1672 za 18.000 złp. Pokrzywnicę w p. kośc. (P. 1426 k. 100). Na tej wsi w r. 1678 zapisała dług 18.000 zł. Filipinom na Zdzieszu koło Borku (Ws. 73 k. 252v) i jednocześnie ową wieś sprzedała za 8.000 zł. synowi Andrzejowi (ib. k. 255). Chyba żyła jeszcze w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 322), nie żyła już 1693.10/VII. r. (Kośc. 307 k. 452). Synowie, Andrzej, o którym niżej, i Michał Franciszek, ur. w Bułakowie, ochrzcz. 1654.13/X. r. (LB Mokronos), zapewne zmarły w dzieciństwie. Z córek, Katarzyna, w r. 1671 żona Andrzeja Gorzyckiego, wdowa w r. 1683, 2-o v. wyszła w Pawłowicach 1684.21/II. r. za Macieja Mielżyńskiego, kasztelana śremskiego, zmarłego w r. 1697 i pochowanego w Woźnikach 6/V. t. r. Żyła jeszcze w r. 1710. Zofia, w r. 1675 żona Jakuba Koszutskiego, wdowa w r. 1679, wyszła t. r. za Maksymiliana Miaskowskiego, kasztelanica santockiego, cześnika poznańskiego, umarła w Dąbrowie 1712.10/XI. r.

Andrzej, syn Krzysztofa i Grodzieckiej, miecznik kaliski w latach 1678-1685 (Ws. 73 k. 252v; P. 1109 II k. 6), stolnik poznański w latach 1686-1690 (P. 1111 II k. 56; Z. T. P. 35 s. 283), chorąży poznański w r. 1692 (Ws. 76 k. 367). Marszałek sądów kapturowych poznańskich w r. 1696 (P. 1131 II k. 64). Od swej matki, jak widzieliśmy, w r. 1678 kupił za 8.000 zł. Pokrzywnicę w p. kośc., i jednocześnie zapisał na tych dobrach czynsz w wysokości 7% od sumy 18.000 zł. kościołowi w Borku na Zdzieszu (Ws. 208 k. 450). Zawierał 1679 r. z owdowiałą siostrą Koszutską kontrakt pod zakładem 2.000 zł. (Ws. 73 k. 335v). Od wuja swego Stanisława Grodzieckiego, kasztelanica międzyrzeckiego, w r. 1682 wydzierżawił Będlewo, Zaparcino, Srocko, Zamysłowo, Dymaczewo w p. kośc. (Kośc. 306 k. 173). Od Bartłomieja Modlibowskiego w r. 1683 kupił za 12.000 złp. części Rokossowa i Bączylasu (Bełczylasu), co było usankcjonowaniem transakcji z r. 1664 zawieranej przez ojca (P. 1106 IV k. 37v). Dziedzic Łęki Wielkiej, na tej wsi w r. 1685 kapelanom kaplicy Św. Józefa w kościele na Zdzieszu zapisał czymsz wyderkafowy od wziętej od ich sumy 2.000 złp. (P. 1109 II k. 6). Rokossowo i Bełczylas zastawił był (przed r. 1680) za 37.000 złp. Stanisławowi Wierusz Walknowskiemu, wojskiemu wieluńskiemu i sędziemu grodzkiemu ostrzeszowskiemu (P. 1113 II k. 76v), którego w r. 1686 skwitował z tej sumy (P. 1111 III k. 43). Tę wieś w r. 1692 zastawił za 32.000 złp. Maciejowi Malczewskiemu, podstolemu kaliskiemu (Ws. 76 k. 367). Od Katarzyny Przyjemskiej, 1-o v. Opalińskiej, wojewodziny łęczyckiej, 2-o v. Przyjemskiej, kasztelanowej kaliskiej, jedynej spadkobierczyni brata, Aleksandra Przyjemskiego, podstolego koronnego, kupił w r. 1696 za 200.000 złp. miasto Rawicz i wsie: Sieraków, Szymanów, Cegielnia z folwarkiem Masłowo (P. 1131 II k. 64). Od Jana Franciszka Opalińskiego starosty śremskiego, kupił w r. 1698 za 270.000 złp. miasto Osiecznę i wsie: Łaniewo, Grodzisk, Trzebina (Trzebinia), Wojnowice z folwarkiem Osieckim w p. kośc. (P. 1135 IX k. 10). Dziedzic Rokossowa, Łęki, Bączylasu, Osieczny, zmarł 1707.16/VII. r. (LM Poniec, LM Oporowo). Zaślubił w r. 1685 Mariannę Tuczyńską (Estr. XXII s. 652, 653), córkę Stanisława, kasztelana gnieźnieńskiego, i Konstancji z Prusimskich (P. 1129 VI k. 51). Marianna owdowiawszy wyszła 2-o v. za Adama Radońskiego, starostę inowłodzkiego, a wdową po tym drugim mężu była 1713 r. (P. 290 k. 350). Swoje prawa do wsi królewskiej Modrze w p. kośc., za konsensem królewskim z 1713.28/XI. r., scedowała w r. 1715 synowi. Tej cesji dotyczył zawarty wtedy pod zakładem 50.000 zł. kontrakt (Ws. 158 k. 11v, 12). Użytkowanie sumy 3.000 zł. u Żydów synagogi leszczyńskiej w r. 1715 dała córce Teofili, klarysce śremskiej (Ws. 158 k. 50v). Wspólnie z synami, Józefem i Janem, kwitowała się w r. 1715 z Janem Bronikowskim z umowy o dzierżawę Łaszczyna i Żelic w p. kośc. (P. 1149 II k. 188). Będąc obok siostry Anny, wdowy po Andrzeju Niemojewskim, kasztelanie bydgoskim, współspadkobierczynią brata Andrzeja Tuczyńskiego, starosty powidzkiego, od tej siostry w r. 1719 kupiła za 40.000 złp. jej połowę sukcesji w dobrach: mieście Tucznie z folwarkiem i młynem Piłą, wsiach: Małogoszczu z folwarkiem, Marcinkowie z folwarkiem. Lubsdorfie, Szulcendorfie, Armsdorfie z folwarkiem, folwarkach w Bytyniu i Dreczu, we wsiach Nakielno z folwarkiem, Stręczno z folwarkiem, folwarku Pilawka z młynem, we wsiach Brunkowo z folwarkiem, Dykowo z folwarkiem, wreszcie w Nowym Młynie w p. wałeckim (P. 1164 k. 66v). Nie żyła już w r. 1729 (P. 1218 k. 89v). Synowie, Józef, o którym niżej, Krzysztof Maksymilian, ochrzcz. 1694.24/I. r., Stanisław Adam, ochrzcz. 1695.19/III. r. (LB Poniec). obaj zapewne pomarli dziećmi, Jan, chyba identyczny z Janem Ignacym, ur. w Rokossowie, ochrzcz. 1696.15/VIII. r. (ib.), żyjący jeszcze w r. 1718 (Ws. 79 k. 18). Z córek, o Teofili, klarysce śremskiej w r. 1715, już mówiłem. Scholastyka, cysterka w Owińskach, dokonywując w r. 1707 profesji zakonnej, skwitowała rodziców z 10.000 zł. (Kośc. 310 s. 6). Teresa wyszła 1708.28/V. r. za Mikołaja Skoroszewskiego, kolejno: stolnika i chorążego wschowskiego, kasztelana przemęckiego, wdowa w r. 1735, umarła mając około 78 lat w Rokossowie 1768.16/X. r., pochowana w Osiecznie (w LM Krobia data zgonu 14/X.). Odziedziczone po śmierci siostry Ponińskiej dobra tuczyńskie sprzedała w r. 1759 córce Franciszce zamężnej Krzyckiej (P. 1328 k. 70; Ws. 92 k. 175). Apolinara, w latach 1710-1713 niezamężna (Ws. 77 III k. 40). Marianna, "chorążanka poznańska", chrzestna 1710.11/II. r. (LB Świerczyna). Zofia (Zofia Magdalena), ochrzcz. 1699.3/VIII. r. (LB Poniec), wyszła w r. 1718 za Macieja z Iwanowic Koźmińskiego, kasztelanica rogozińskiego, kasztelana poznańskiego, w końcu wojewodę kaliskiego, a kontrakt ślubny spisywano w Rokossowie 1718.10/II. r., pod zakładem 140.000 zł. (Ws. 79 k. 18). Umarła przed r. 1736. Wreszcie Konstancja (Konstancja Agnieszka), ur. w Rokossowie, ochrzcz. 1701.30/I. r. (LB Poniec), chrzestna 1726.5/X. r. siostrzenicy Skoroszewskiej (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), wyszła w Lesznie 1729.24/XI. r. za Hieronima Ponińskiego, podkoniuszego koronnego, tytułująca się "Hrabiną na Tucznie", umarła w r. 1759, pochowana 7/VIII u Reformatów w Osiecznie. Konstancja zamężna Koźmińska była bezdzietna i siostry jej, Skoroszewska i Ponińska po jej śmierci kwitowały szwagra Koźmińskiego w r. 1735 z 60.000 złp. (P. 1241 k. 162v).

Józef, syn Andrzeja i Tuczyńskiej, nabył za kontraktem z r. 1718 starostwo kruszwickie od Stanisława Domaradzkiego płacąc 21.000 złp. (Kośc. 311 s. 898). Był komisarzem na Trybunale Radomskim 1727 r. (P. 1210 V k. 102), już 1729.24/XI. r. stolnikiem koronnym (LC Leszno). Starostwo kruszwickie za konsensem królewskim z 1730.16/IV. r. scedował t. r. Wacławowi Rzewuskiemu (Kośc. 317 s. 23). Jeszcze nieletni, wspomniany obok matki w latach 1710-1718 (Ws. 77 III k. 40, 79 k. 18; P. 290 k. 350, 1149 II k. 188). Jak już wiemy, od matki w r. 1715 uzyskał cesję wsi królewskiej Modrze. Części miasta Osieczny oraz wsi Grodziszczko, Łaniewo i innych w r. 1722 sprzedał wyderkafem za 20.000 zł. Franciszkowi Skaławskiemu, chorążemu poznańskiemu (P. 1186 k. 80). Dziedzic Wojnowic w p. kośc. 1725 r. (I. Kal. 161 s. 300). Dziedzic dóbr tuczyńskich i osieczyńskich, w r. 1733 zastawił wieś Stralemberg w p. wałec. za 21.250 zł. Janowi Zandrowiczowi (Kośc. 318 s. 33). Bezpotomny, umarł w r. 1734, pochowany w Osiecznie u Reformatów (Estr. XXII s. 653). Jego żoną, zaślubioną przed 1720.21/I. r. (LB Leszno), była Karolina (Katarzyna Karolina) Małachowska, córka Stanisława, wojewody poznańskiego, i Anny Konstancji Lubomirskiej, której to żonie w r. 1725 oprawił posag 220.000 złp. (P. 1201 k. 17v). Bądąc już wdową, Karolina w r. 1736 spisywała w Osiecznie układ ze spadkobiercami męża, to jest z jego siostrami Skoroszewską i Ponińską (Ws. 85 k. 87, 87v). Te siostry dokonały 1746.13/VI. r. podziału spadku między siebie, tak, iż dobra tuczyńskie, a więc miasto Tuczno z folwarkiem i dwoma młynami, wsie Knakendorf, Marta, Złotowo, Szulcendorf, Marcinkowo z folwarkiem, Bronkowo z folwarkiem, folwarki Ducz i Bytyń, wsie Lubsdorf, Szulcendorf, Nakielno z folwarkiem, Pilawka z folwarkiem i młynem, Stręczyno z dwoma folwarkami, Dykowo z folwarkiem, Armsdorf z folwarkiem, Stybowo z folwarkiem, Rusendorf, Stralemberk z folwarkiem i dwoma młynami, Miłogoszcz z folwarkiem, wreszcie Melętyn, dostały się Ponińskiej. Skoroszewska wzięła miasto Osiecznę z folwarkiem i młynem, wsie: Jeziorki, Grodzisko z folwarkiem, Wojnowice, Trzebania, Łoniewo, Rokossowo, Bełczylas, Wielka Łęka, Pokrzywnica, każda z tych wsi z folwarkiem, a także folwark Kopanie w p. kośc. i kamienicę "Tuczyńską" w Rynku Poznania (P. 1283 k. 59v, 61).

(II) Mikołaj, syn Wojciecha i Przedzyńskiej, wojski kaliski w r. 1668 (Ws. 208 k. 271). Ustanowiony jednym z opiekunów dzieci brata stryjecznego Franciszka M-go, skarbnika poznańskiego (Ws. 59 k. 30). Z działów z bratem dokonanych w r. 1660 wziął całe Żytowiecko, Małą Łękę z folwarkiem Grodzisko (Ws. 59 k. 1021), a przejął te dobra od ojca w r. 1661 (Ws. 208 k. 9). Od brata Krzysztofa w r. 1665 kupił za 2.500 zł. staw Powieśny z "Wierzchowiskiem", ogród z domem młynarza za gruncie Małej Łęki, który w działach przypadł Krzysztofowi (P. 1425 k. 799v, 1863 k. 236v). Miasto Miłosław oraz wsie: Kozubiec, Orzechowo, Lipie, Piątkowo, Gorzyczki w p. pyzdr. sprzedał w r. 1672 wyderkafem za 13.000 złp. Stanisławowi Boboleckiemu (P. 1426 k. 218), a w r. 1676 Gorzyczki i części w Lipiu sprzedał za 10.000 złp. temuż Boboleckiemu wieczności (P. 1427 k. 1016). Miasto Miłosław, kupione wraz z wsiami przyległymi od Zofii Eleonory z Górskich 1-o v. Opalińskiej, kasztelanowej nakielskiej, 2-o v. Daniłowiczowej, podskarbiny nadwornej koronnej (P. 1103 X k. 28v), wydzierżawił w r. 1676 na trzy lata małżonkom Bielawskim (P. 1094 k. 710v). Od Kazimierza Gałęskiego i Krzysztofa M-go, jako opiekunów Jerzego i Stanisława Małachowskich, kupił w r. 1677 za 10.000 złp. części wsi Kębłowo i Lipie p. pyzdr. (P. 1428 k. 176), Kozubiec w p. pyzdr. w r. 1677 sprzedał wyderkafem za 10.000 złp. wdowie Katarzynie z Krępskich Sokolnickiej, pisarzowej grodzkiej wałeckiej (ib. k. 337). W myśl zobowiazania danego przy kupnie Miłosławia, tamtejszemu plebanowi w r. 1681 zapisał 3.000 złp. z sumy 5.000 złp. zapisanych przez matkę Daniłowiczowej, zmarłą Jadwigę z Ciświckich Górską (P. 1103 X k. 28v). Wieś Grodzisko w p. kośc. w r. 1683 sprzedał wyderkafem na rok za 5.000 złp. Władysławowi Kęszyckiemu (P. 1106 VII k. 17v). Miasto Miłosław, oraz wsie: Kozubiec, Piatkowo, Orzechowo, Lipie, Kębłowo, Gorzyczki w p. pyzdr. Żytowiecko, Mała Łęka, Grodzisko w p. kośc. dał w r. 1685 "z miłości" synowi Adamowi (P. 1110 XI k. 80). Nie żył już w r. 1686 (Py. 1111 I k. 53v). W r. 1661 w Morakowie spisywał kontrakt pod zakładem 20.000 złp. o rękę Zofii (Zofii Anny, Zofianny) Dembińskiej, córki Eremiana, starosty trejdańskiego, i Aleksandry Bąkowskiej (Kc. 130 k. 267v). Dożywocie wzajemne spisywali małżonkowie w r. 1685 1668 (Ws. 208 k. 271). Swoją część wsi Wilkowy p. tczew., ze spadku po matce, sprzedała w r. 1676 za 4.000 złp. Pawłowi Czarlińskiemu (P. 1427 k. 1078). Po śmierci ojca wspólnie z siostrą Wiktoryną zamężną Golemowską w r. 1683 zobowiązała się połowę Będzieszyna w Prusach, po nim odziedziczoną, sprzedać synowi Adamowi M-mu (P. 1106 I k. 64), co dokonała w r. 1686 (P. 1111 I k. 53v). Nie żyła już w r. 1692 (P. 1124 X k. 57v). Jedyny syn Adam.

Adam (Adam Jan), syn Mikołaja i Dembińskiej, wojski kaliski w latach 1686-1691 (P. 1111 I k. 53v, II k. 55v; Ws. 76 k. 291), stolnik poznański w r. 1692 (P. 1124 X k. 57v). Plenipotent matki w r. 1683 (Ws. 73 k. 775), dostał od niej t. r., jak już wiemy, zobowiązanie do sprzedaży połowy Będzieszyna. Miasto Miłosław z przyległymi wsiami bezpośrednio po przyjęciu dóbr tych od ojca a jeszcze przed formalną donacją w r. 1685 sprzedał za 118.000 zł. Andrzejowi Boczkowskiemu (P. 1109 III k. 12, 1110 X k. 80). Potem procesował się z nim o to, a skwitował go w r. 1690 (Z. T. P. 35 s. 219). Od matki nabył jej część Będzieszyna w Prusach Król. i zaraz w r. 1686 sprzedał Remigianowi Bystramowi, chorążemu chełmińskiemu (P. 1111 I k. 54). Od Adama Rokossowskiego kupił w r. 1689 za 40.000 zł. Wieszczyczyn z młynem w Chlewbowie i Jarosławki w p. kośc. (p. 1117 VII k. 48). Od Jadwigi Korytowskiej, żony Jana Sławoszewskiego, w r. 1690 kupił za 500 zł. jej części w dobrach Lipie i Kębłowo p. pyzdr. (P. 1431 k. 205v). Wojewodę poznańskiego, Rafała Leszczyńskiego w r. 1691 skwitował z 40.000 zł. (Ws. 76 k. 291). Od Adama Antoniego Opalińskiego, starosty wałeckiego, w r. 1692 kupił za sumę 120.000 złp. Boguniowo z młynem Człomowskim, Człomowo z folwarkiem, Pacholewo z folwarkiem, Holendry Nawiść i Sitno, wieś Głęboczek z młynem i inny młyn "Wiesiołowo", oraz graniczącą z Głęboczkiem wieś Zielonkę z młynem i tartakiem, ze spadku po Stefanie Grudzińskim, podstolim koronnym (P. 1124 X k. 57v). Nie żył już w r. 1696 (Ws. 77 I k. 59v). Jego żoną była Anna Niegolewska, córka Macieja, chorążego wschowskiego, i Urszuli Żegockiej. Żonie tej w r. 1685 oprawił 50.000 złp. posagu (P. 1110 XI k. 89v). Już w r. 1696 była ona 2-o v. żoną Andrzeja Tuczyńskiego, kasztelanica gnieźnieńskiego, starosty powidzkiego, który wtedy na Tucznie i Nakielnie oprawił jej 100.000 złp. posagu (Ws. 77 I k. 59v). Miasto Szamotuły z przedmieściami Targowiskiem i Nowąwsią z folwarkami Świdwińskim i Starym Miastem, oraz wsie: Gałowo, Śmiłowo, Jastrowo, część Brodziszewa, trzecią część zarośli w Ostrolesiu w p. pozn. w r. 1723 sprzedała za 260.000 złp. synowi Maciejowi M-mu. Testament spisała w Szamotułach 24/I. t. r. (P. 1191 k. 147v). Umarła w Poznaniu 1727.25/VII. r., pochowana w Szamotułach (LM Szmotuły, LM Parkowo, tu data zgonu 6/I. Łukaszewicz cytuje napis na płycie nagrobnej w Szamotułach z datą zgonu 25/VII. i wiekiem 59 lat). Syn Maciej. Córka Katarzyna, nieletnia w r. 1700 (P. 1139 X k. 53). Kontrakt o jej rękę z Janem Korzbok Łąckim, kasztelanicem kaliskim, opiekun dzieci Adama, Mikołaj M., chorąży poznański, stryjeczny brat ich ojca, spisywał na zamku w Osiecznej 1702.14/XII. r., pod zakładem 100.000 zł. (Ws. 77 IV k. 45v). Zaślubiny jednak nie nastąpiły zbyt rychło, bo jeszcze w r. 1703 była niezamężna (Ws. 77 V k. 22), umarła 1727.6/I. r.

Maciej, syn Adama i Niegolewskiej, cześnik wschowski w r. 1714, mianowany 1717.13/XII. r. chorążym nadwornym koronnym (Kossak. III 78) kasztelanem kaliskim 1732.9/X. r. (ib. s. 19, ale w Kur. Pol. wiadomość o oddaniu chorąstwa Szembekowi po awansie M-go na kasztelanię kaliską już 1732.30/VII. r.). Kasztelanem poznańskim został 1737.14/VII. r. (Kossak. III 37). Nadanie starostwa konińskiego dostał 1744.9/I. r. a wspólnie z żoną 1746.4/I. r. uzyskali od jej owdowiałej matki Teofili z Leszczyńskich 1-o v. Konarzewskiej, 2-o v. ks. Wiśniowieckiej, kasztelanowej krakowskiej, cesję jej dożywotnich praw do tego starostwa (I. Kon. 78 k. 27). Był Maciej jednym z najbogatszych panów wielkopolskich. Jeszcze nieletni w r. 1700, pozostawał pod opieką stryja Andrzeja M-go, chorążego poznańskiego (P. 1139 X k. 53), który wydzierżawiwszy dobra bratanka i bratanicy, Żyrowiecko, Małą Łękę i Grodzisko kupcowi leszczyńskiemu Janowi Millerowi, kwitował się z nim w r. 1703 z tej rocznej dzierżawy (Ws. 77 V k. 22). Dziedzic Wieszczyczyna i Jarosławek, zawierał w r. 1706 układ z dzierżawcą tych dóbr, Stanisławem Skrzetuskim (P. 1144 k. 127v). Ale stryj Andrzej, występując wciąż w charakterze opiekuna bratanka i bratanicy, kwitował się w r. 1706 z Janem Kierskim z kontraktu dzierżawy Boguniewa, Słomowa, Pachowlewa, Nawiści (Nienawiści), Zielonki i Głęboczka w p. pozn. (P. 1144 k. 128). Szwagrowi Łąckiemu w r. 1710 dał zobowiązanie, iż gdy ukończy rok 24-y sprzeda mu Boguniewo, Słomowo, Pacholewo, Szczytno, Nienawiść, Głęboczek i Zielonkę za 100.000 złp. (P. 1145 k. 76v), zaś jednocześnie siostra jego a żona Łąckiego, Katarzyna skwitowała go z takiejże sumy jako wyznaczonego jej posagu (ib. k. 77v). Wdowę po stryju Andrzeju M-im, chorążym poznańskim, i dzieci jego skwitował t. r. ze sprawowanej przez niego opieki (Ws. 77 III k. 40). Małą Łękę i Grodziszczko w r. 1711 sprzedał wyderkafem na rok za 30.000 tynfów Koźmińskiemu (P. 1146 II k. 105v). Skwitowany t. r. przez Wojciecha Skrzetuskiego, stryja i opiekuna dzieci zmarłego Stanisława Skrzetuskiego, z 18.000 złp. spadku po nim z Wieszczyczyna i Jarosławek, jak też z 13.000 złp. temu Wojciechowi zapisanych na tych dobrach sposobem zastawu (P. 1146 I k. 150). Wieszczyczyn, Jarosławki i pustkę Chlebowo zastawił był za 18.000 zł. Aleksandrowi Kierskiemu, z którego kontraktu kwitował się z nim w r. 1714, zastawiając mu jednocześnie dobra te znowu, ale już za 20.000 zł. (Ws. 77 k. 65v, 66). Owe dobra w r. 1722 zastawił na trzy lata za 40.000 złp. Maciejowi Koźmińskiemu, podczaszemu poznańskiemu (P. 1186 k. 35). Miasto Szamotuły z folwarkiem Świdwińskim i przyległymi wsiami w r. 1723 zastawił za 3.000 złp. swej teściowej, wojewodzinie krakowskiej zaś Gałowo, część Brodziszewa i karczmę w Jastrowie w p. pozn. zastawił na rok za 18.000 złp. Michałowi Turobojskiemu, sędziemu grodzkiemu wałeckiemu (P. 1192 k. 29v). Rolę i grunt w Żytowiecku w r. 1724 dał Bractwu Dobrej Śmierci, nowozałożonemu przy kościele żytowieckim (P. 1197 II k. 26). Wieszczyczyn, Jarosławki, Chlebowo w r. 1725 sprzedał za 67.000 zł. Kazimierzowi z Bukowca Szlichtinkowi (P. 1202 k. 14v). Miasto Szamotuły z przyległościami w r. 1732 zastawił na trzy lata za 100.000 zł. Wawrzyńcowi Trzcińskiemu (N. 205 k. 70). Od Józefa Skarbka Malczewskiego, podstolego wschowskiego, w r. 1737 kupił za 105.790 złp. Kiszewo, Kiszewko, Piotrkowo, Piotrkówko oraz młyny Grabowie i Borowiec w p. pozn. (P. 1250 k. 14v). Andrzejowi i Janowi Niegolewskim, chorążycom wschowskim, w r. 1739 sprzedał wedle zobowiązania danego w r. 1724, Śmiłowo w p. pozn. za 42.000 zł. (P. 1257 k. 94). Od Karola Opalińskiego, starościca śremskiego, stosownie do układu z r. 1740, nabył w r. 1742 Rytwiany z zamkiem, Kłodę, Rudę, Tuklecz, Koniemłoty, Święcice, Oględów, Niemieścice, Zarazie, Sichów Wielki, Sichówek Mały, miasto Staszów, Łubnicę z pałacem, Orzelec Wielki, Orzelec Mały, Łyczbę, Grabową, Górę, Borki, Przeczów, Rudziska, Starąwieś, Czaszyn, Czarne, Orzeł, Otalęż, Wolę Otaleńska, Topolice, Czołnów w powiatach wiślickim i sandomierskim, płacąc za te dobra 300.000 złp. (Kośc. 320 s. 447; P. 1267 k. 23v). Umarł w Szubinie 1747.3/X. r., pochowany w Gostyniu u Filipinów (LM Szamotuły; K. P. nr 566). Żonie swej, Weronice (Annie Weronice) Konarzewskiej, córce Filipa, starosty konińskiego, i Tekli z Leszczyńskich, 2-o v. żony ks. Janusza Wiśniowieckiego, wojewody, potem kasztelana krakowskiego, w r. 1715 oprawił sumę 80.000 złp., podniesioną z rąk jej matki (P. 1149 III k. 64v). Oboje t. r. spisywali wzajemne dożywocie (Kośc. 165 s. 849). Weronika na kościele Filipinów w Gostyniu położyła miedziana kopułę i przyozdobiła malowidłami wnętrze. Kiedy w r. 1731 spłonął klasztor, dała na odbudowę 30.000 zł. i dokonała jej w r. 1748. Zebrawszy w jedno poprzednie zapisy przodków, powiększyła je w r. 1751 (Łukaszewicz). Dziedziczka Turzyna, Szaradowa, Rzemieniewic, Zalesia w p. kcyń., spisywała w Lublinie w r. 1754 komplanację z Franciszkiem Mieczkowskim, łowczym kowalskim byłym posesorem tych dóbr (Kc. 142 k. 213). Od Ambrożego Koszutskiego w r. 1754 kupiła za 16.000 złp. część Skarboszewic (P. 1313 k. 150), czego ostateczne dopełnienie miało miejsce w r. 1760. Dożywocie starostwa konińskiego, za konsensem królewskim z 1754.16/IX. r., scedowała w r. 1756 synowi Józefowi (P. 1317 k. 32v), zaś Ośniki w wojew. wołyńskim, za konsensem z 1754.16/XII. r., cedowała w r. 1757 synowi Janowi (P. 1321 k. 101). Od Wojciecha Myszkowskiego, podstolego drohickiego, działającego w imieniu nieletnich córek, Marianny i Anny, spadkobierczyń babki macierzystej Justyny Topińskiej, 1-o v. żony Gabriela Wójcickiego, podpiska grodz. poznańskiego, 2-o v. Godfryda Hattyngka, porucznika regimentu pieszego królewiczów, kupiła w r. 1758 kamienicę tych córek w Rynku Poznania, koło "Starej poczty", płacąc 24.000 złp. (P. 1323 k. 37v). Umarła w Szkaradowie 1762.15/III. r., pochowana w Gostyniu (LM Szkaradowo; LM Wilkowo Niem.). Spośród synów, Adam, starosta koniński, umarł w Boguniewie 1740.10/XI. r., pochowany w kolegiacie w Szamotułach (LM Szamotuły). Józef (Józef Jan Herman Franciszek Ksawery Jan Nepomucen), ur. 1730.27/XII. r. (LB Leszno), chyba zmarł wcześnie. O Józefie, Stanisławie i Janie Nepomucenie będzie niżej. Z córek, Teresa (Teresa Marianna Gertruda), ochrzcz. 1724.4/IV. r. (ib.), wyszła krótko po 1744.20/VI. r. za Józefa Skoroszewskiego, kasztelanica przemęckiego (syna Mikołaja i Teresy z M-ch), a kontrakt ślubny spisywany był w Szubinie już 1743.11(18?)/XI. r. pod zakładem 200.000 zł. (P. 287 k. 62; Kc. 139 k. 394). Umarła w r. 1753. Anna (Anna Ludwika Karolina Kunegudna), ur. 1729.24/X. r. (LB Leszno), wyszła najpierw w Czartorysku 1744.16/II. r. za ks. Leona Radziwiłła, strażnika W. Ks. Litewskiego. a kiedy ten umarł w Nieświeżu 1751.7/III. r., 2-o v. 1754.2/I. r. poślubiła ks. Michała Radziwiłła "Rybeńkę", wojewodę wileńskiego i hetmana w. litewskiego, owdowiałego po przyrodniej siostrze jej matki, Urszuli Franciszce Wiśniowieckiej. Umarła w r. 1771, pochowana zrazu u Filipinów Gostyniu, a 1781 r. ciało jej przewieziono do Nieświeża. Józefa wyszła 1748.19(26?)/II. r. za ks. Dymitra Aleksandra Jabłonowskiego, starostę kowelskiego i wiśniowskiego. Franciszka Konstancja Małgorzata, ochrzcz. 1738.11/VII. r. (LB Szubin), może identyczna z którąś z trzech córek Macieja, które zostały zakonnicami. Córki te, znane mi tylko z imion zakonnych to "kasztelanki poznańskie" Teofila i Wiktoria, których obłóczyny u Dominikanek lwowskich odbyły się w r. 1740, oraz Genowefa, czyniąca swą profesję tamże w r. 1743 (Estr. II 180).

1. Józef (Józef Antoni Stanisław), syn Macieja i Konarzewskiej, ur. około r. 1732, generał adiutant buławy w. lit. w r. 1755, starosta koniński wskutek cesji matki w r. 1756 (za konsensem królewskim z 1754.16/IX. r., P. 1317 k. 32v), pułkownik regimentu pieszego buławy w. lit. 1759.4/I. r., generał major wojsk lit. 1759 r. (P. 1328 s. 144), generał lejtenat wojsk lit. 1762 r. (P. 1333 k. 33), poseł na sejm w r. 1762, deputat z wojew. poznańskiego z Trybunał Koronny w r. 1765 (P. 1340 k. 110), wojewoda inowrocławski 1784.10/I. r. (Kossak. III 63), kawaler ord. Św. Stanisława w r. 1768 (Ws. 94 k. 201), Orła Białego 1785 (P. 1362 k. 335). We wsi Staremieście ze starostwa konińskiego posesję sołectwa scedował mu za konsensem król. z 1758.1/III. r. Józef Rzepecki (I. Kon. 79 k. 112). Wedle działów spisanych po śmierci matki na szamotulskim zamku 1762.13/IX. r., wziął miasto Tuliszków i wsie: Zadworna, Ogorzelczyno, Krepa, Tarnowa, puste Kolisko w p. kon., Chociszewice, Pępowo, Siedlec, Bobkowice, Damecz w p. kośc., Góra, Sroki w p. pyzdr. (P. 1333 k. 34v). Od Tomasza Niegolewskiego, starosty pobiedziskiego, kupił t. r. za 70.000 złp. połowę Brodziszewa w p. pozn. (ib. k. 37). Od Marianny Złotnickiej, wdowy po Wojciechu Radgowskim, za konsensem królewskim z 1766.10/XII. r., uzyskał cesję wójtostwa we wsi Barczygłowa w starostwie konińskim (I. Kon. 80 k. 86v). Od małżonków, Andrzeja Watty Kosickiego i Heleny z Bartochowskich, w r. 1768 dostał cesję części folwarku miasta Szamotuł (Ws. 94 k. 201v). Skwitowany w r. 1770 przez brata Jana Nepomucena ze 130.000 zł., wedle kontraktu działowego z r. 1762 (Ws. 95 k. 11v). Brodziszewo zastawił 1768.18/VII. r. na trzy lata za 13.000 zł. Wojciechowi Jeziorkowskiemu a w r. 1772 kwitowany był przez jego spadkobierców z tej sumy (Ws. 95 k. 172). Ponowne działy, spisane z braćmi w Rawiczu 1768.28/XI. r., dały mu ze strony brata Stanisława zobowiązanie sprzedania za pół miliona złotych miasta Szamotuły, Nowejwsi, Staregomiasta, Piotrkówka Wielkiego i Małego, Gałowa, Jastrowa, Brodziszewa, folwarków Swidwińskiego i Ostrolesia, młynów Grabowca i Borowca, wreszcie wsi Kiszewa i Kiszewka w p. pozn. (Kc. 148 k. 5). Od Michała Stanisławskiego wspólnie z żoną dostał w r. 1772, za konsensem królewskim z 6/VI. t. r. cesję sołectwa we wsi Lisiec starostwa konińskiego (Ws. 95 k. 204). Wspólnie z braćmi był w r. 1775 dziedzicem Boguniewa (P. 1352 k. 132). Od małżonków Gliszczyńskich, za konsensem królewskim z 1780.22/IX. r. dostał dla siebie i żony cesję sołectwa we wsi Barczygłowa starostwa konińskiego (I. Kon. 80 k. 209). To sołectwo już wcześniej, 25/VI. t. r. zastawił za 15.406 zł. małżonkom Kowalskim, wykupił zaś w r. 1789 (ib. 84 k 156). Skwitowany w r. 1785 przez wdowę Katarzynę Rokembachową i jej syna Teodora z sumy należnej w skutku kontraktu dzierżawy Gałowa i Jastrowa, zawartego z jej zmarłym mężem, Franciszkiem Rokembachem (P. 1362 k. 301). Od Franciszka Pruskiego, łowczego przemyskiego, i Katarzyny z Jaraczewskich, kupił w r. 1785 za 12.000 złp. Koziągórę w p. kon. (ib. k. 335). Dziedzic klucza tuliszkowskiego w r. 1786 (I. Kon. 83 k. 247v). Od Macieja Mielżyńskiego, podkomorzego poznańskiego, kupił 1787.15/V. r. za 210.000 złp. dobra Spławie w p. pozn. i t. r. z tej sumy uiścił 36.000 złp. (P. 1375 k. 88). Umarł we Wrocławiu 1789.19/X. r., mając około 57 lat, pochowany w Gostyniu (LM Pępowo; Nekr. Reform. Szamotul., tu data zgonu 22/X.). Jego żoną była Franciszka Ksawera Koźmińska, córka Macieja, wojewody kaliskiego, i Ludwiki ze Skaławskich, ur. 1742.28/X. r. Od swego brata Teodora Koźmińskiego kupiła ona w r. 1759 Gorzyce i Gorzyczki w p. kośc. (P. 1328 k. 144). Ślub tej pary odbył się w Nowejwsi, zanotowany dopiero przy końcu r. 1760 (LC Wronki). Ponieważ mamy wiadomość, że już 1760.7/VI. r. powiła syna (K. P. nr 25), małżeństwo nie mogło być zawarte później niż w r. 1759. Oboje w r. 1760 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1389 k. 31). Umarła 1810.5/VII. r., pochowana w Gostyniu (LM Wilkowo Niem.). Synowie, Michał i Stanisław, o których niżej. Z córek, Ludwika (Ludwika Apolonia Ignacja), ur. na zamku w Szamotułach, ochrzcz. 1763.7/II. r. (LB Śrem), umarła 1783.1/V. r. (LM Pępowo). Anna, ochrzcz. z ceremonii już jako dorosła panna 1787.30/VIII. r. (LB Pępowo), t. r., mocą kontraktu małżeńskiego spisanego w Chociszewicach 18/VIII., wyszła tamże 12/IX. r. za Wincentego ze Złotego Potoka Potockiego, podkomorzego wielkiego koronnego, i już po ślubie skwitowała 14/IX. t. r. rodziców z 400.000 zł. posagu (Ws. 104 k. 78, 130). Rozwiodła się z nim 1804.5/V. r. Dziedziczka Wilkowa, umarła w Lesznie 1829.4/XII. r., pochowana w Gostyniu u Filipinów.

1) Michał (Michał Ignacy Ksawery Wincenty Maciej), syn Józefa i Koźmińskiej, ur. 1760.7/VI. r. (LB Wilkowo Niem.), starosta koniński w r. 1786 (LB Leszno), kawaler orderów Św. Stanisława w r. 1784 i Orła Białego 1792.16/V. r. Jako dziedzic Gorzyczek, Gorzyc i Rokossowa, w r. 1789 przysięgał na sprawiedliwe podanie intraty, znów nakazane przez sejm (Kośc. 335 k. 2420. Był ponadto dziedzicem Wielkiej Łęki. Umarł w Chociszewicach 1815.1/V. r., pochowany w Gostyniu (LM Pępowo, wiek podany tu: około 45 lat, więc o 10 lat zaniżony!). Zaślubił 1802.IV/25. Elżbietę Mierzejewską i 26/IV. oboje uznali za swoich trzech nieślubnie urodzonych synów: Józefa, Franciszka i Stanisława (LC Pępowo). Żychliński a za nim Borkowski i inni autorzy mienili tę Mierzejewską córką Andrzeja i Anny z Kołudzkich, miecznikówny humańskiej, zapominając o tym, że Humań, Humańszczyzna to były dobra prywatne Potockich i nie istnieli nigdy, bo istnieć nie mogli urzędnicy ziemscy humańscy. Rodzić się miała Mierzejewska około r. 1772/1773, umrzeć w Żerkowie 1849.16/I. r. Prócz wspomnianych wyżej trzech synów, urodzonych przez ślubem rodziców, byli jeszcze dwaj ślubnie zrodzeni, Teodor, o którym niżej, i Alfred (Alfred Antoni Jan Nepomucen Teodor Teofil), ur. 1805.19/VII. r. (LB Pępowo), żyjący jeszcze w r. 1815, chyba wcześnie zmarły.

(1) Józef (Józef Nikodem), syn Michała i Mierzejewskiej, ochrzcz. 1794.1/VI. r. w Poznaniu w kośc. Św. Marcina jako syn "Wielmożnych" Michała i Franciszki Fenglerowskich, po ślubie rodziców uznany 1802.26/IV. r.. (LC Pępowo). Hrabia pruski 1822.9/IV. r. (u Bork. 20/VI.), kamerjunkier dworu polskiego 1829 r., szambelan pruski, kawaler honorowy maltański. Właściciel Rokossowa, Wielkiej Łęki, Przybyszewa, posesor Chociszewic. Spisywał testament 1864.1/III. r. legując spadkobiercom majątek o wartości ponad 400.000 tal. (Test.). Umarł w Rokossowie 1867.16/II. r. (Dz. P.). Zaślubił w Krakowie w r. 1820 (u Bork. 1821?) Karolinę hr. Wodzicką, córką Józefa i Petronelli z ks. Jabłonowskich, ur. 1800.10/VII. r., zmarł w Warszawie 1849.15/VI. r. Synowie: Michał, Feliks, Franciszek, Józef. Z córek, Maria (Maria Anna Krystyna Teofila), ur. w Chociszewicach 1821.23/VII. r., wyszła 1843.28/I. r. za ks. Augusta Sułkowskiego, ordynata rydzyńskiego, zmarła w Dreźnie 1891.5/IX. r. Karolina, ur. w Chociszewicach 1825.12/IX. r., wyszła tamże 1846.7/XI. r. za Adama hr. Krasińskiego z Radziejowic, zmarła w Warszawie 1903.4/II. r. Anna (Anna Maria), ur, 1829.4/VIII. r., wyszła w Krakowie w r. 1871 za Henryka Lisieckiego, zmarła tamże 1899.11/II. r.

a. Michał (Michał Józef Kapistran), syn Józefa i Wodzińskiej, ur. 1822.23/X. r. w Chociszewicach (LB Pępowo). Jak wynika z testamentu ojca znajdował się w r. 1864 "w trudnościach finansowych", a od ojca dostał był już prawie 66.000 tal. (Test). Zmarł w Sarnkach Dolnych w Galicji 1905.2/IV. r. Zaślubił w Paryżu 1867.3/XII. r. Helenę Mikorska, córkę Józefa i Teofili Fontowicz (Dz. P.), ur. w 1840, zmarłą w Gałęzewie 1931.29/VI. r. (ib.). Syn Maurycy. Z córek, Renata (Maria Karolina Anna Renata), ur. 1870.28/VII. r., wyszła w Sarnkach Dolnych 1898.12(14?)/IV. r. za Alfreda Głowińskiego, gemetrę w Rohatyniu. Teresa, ur. w r. 1873 (1869?), zaślubiła w Kerberniek w Bretanii 1894.10/X. r. Jerzego Nouet Ruinet du Tailly, właściciela Bodinio w Bretani. Umarła w r. 1963.

Maurycy, syn Michała i Mikorskiej, ur. w Paryżu 1867.29/IX. r., literat, publicysta, umarł we Wrześni w r. 1939. Zaślubił we Lwowie 1895.2/V. r. Helenę Krzeczunowicz, córkę Karola i Izabeli z Suchodolskich, właśc. Skomoroch Starych i Nowych, Sarnek Średnich i Dolnych.

b. Feliks (Teodozy Józef Feliks), syn Józefa i Wodzickiej, ur. w Chociszewicach 1827.29/V. r., zmarł w Krakowie 1887.2/II. r. (Dz. P.). Ożenił się w Dreźnie 1852.2/X. r. z Romaną Rutkowską, córką Romana i Konstancji z Łąckich (h. Jelita), właśc. Bolesławia, zmarłą w Krakowie 1879.2/II. r. Synowie: Adam, ur. 1860.23/II. r., bezżenny, zmarł w r. 1894 (w Krakowie?), Władysław, Stanisław i Edward. Córka Helena (Helena Michalina), ur. w Krakowie 1868.29/IX. r. (1869 r.?), zaślubiła w Krakowie 1894.10/IV. r. Wacława Zaleskiego z Ostapia koło Tarnopola, poźniejszego austro-węgierskiego ministra finansów. Zginęła we Lwowie w r. 1919 w czasie walk z Ukraincami.

a) Władysław, syn Feliksa i Rutkowskiej, ur. w Krakowie 1861.25/X. r., właściciel Łagiewnik w Król. Polskim, potem Łuczanowic z Kocmyrzowem, Dojazdowem i Głęboką w pow. krak., które te dobra kupił przed r. 1896 od Leona Gaetani Sarmoneta ks. Teano, rodzącego się z Kaliksty Rzewuskiej, córki "Emira" (Dz. P.). Zmarł w Łuczanowicach 1939.15/IX. r. Zaślubił w Krakowie 1896.30/I. r. Felicję Zaklika, córkę Jarosława i Henryki z hr. Bukowskich, ur. w Izdebkach 1877.1/IX. r., zmarłą w Łuczanowicach w r. 1943. Syn Andrzej. Córka Anna, ur. w Krakowie 1904.15/III. r., właścicielka Izdebek, wyszła najpierw w Krakowie 1927.15/I. r. za Dymitra Gorajskiego, zmarłego w r. 1831, zaś 2-o v. w Łuczanowicach 1833.19/XII. r. za Ignacego hr. Potockiego z Rymanowa.

Andrzej, syn Władysława i Zakliczanki, ur. 1900.20/XII. r. w Krakowie, dr praw, docent Uniw. Wileńskiego, prof, prawa publ. na Uniw. Wrocł. zaślubił w Kazimierzu 1928.5/VII. r. Marię Mańkowską, córkę Stanisława i Wandy hr. Plater Zyberk, ur. w r. 1905, zmarłą w r. 1962. Synowie, Jerzy i Andrzej, o których niżej. Córka Elżbieta (Elżbieta Wanda), ur. 1932.7/I. r. w Dojazdowie, wyszła 1961.22/X. r. za Andrzeja Dowgiałłę.

(a) Jerzy (Jerzy Feliks), syn Andrzeja i Mańkowskiej, ur. w Krakowie 1930.23/II. r., fizyk, prof. Uniw. Warszawskiego, ożenił się 1962.22/IX. r. z Dorotą Morawską, c. Krzysztofa, byłego właściciela Turwi, i Anny Wańkowiczówny, ur. w r. 1939. Dzieci ich: Maciej Antoni, ur. w r. 1965, Krzysztof, ur. w r. 1966, Jerzy, ur. w r. 1971, Marianna, ur. w r. 1973.

(b) Andrzej, syn Andrzeja i Mańkowskiej ur. 1938.24/X. r., dr fizyki. Zaślubił w r. 1968 Elżbietę Dembińską, córkę Antoniego i Katarzyny z Szeptyckich. Ich córki, Joanna Maria, ur. 1970 r., Anna Maria, ur. 1973 r.

b) Stanisław, syn Feliksa i Rutkowskiej, ur. w Krakowie 1864.14/V. r., właściciel Borusowa w p. bobreckim, zmarł we Lwowie 1933.8/XII. r. Zaśłubił we Lwowie 1893.25(24?)/IV. r. Marię hr. Dembińską, córkę Antoniego i Ludwiki z hr. Borkowskich, ur. w Boryniczach 1871.6/V. r., zmarłą w r. 1948, spadkobierczynię ordynacji borynickiej. Synowie, Ludwik i Feliks, córki, Maria, ur. w Boryniczach 1898.15/IV. r., wyszła we Lwowie 1928.26/I. r. za Alfreda hr. Konarskiego, właściciela Dubiecka, zmarłego we Lwowie 1929.5/I. r., i Zofia, ur. w Boryniczkach 1902.4/IV. r., zaślubiła w r. 1947 Bronisława Głębockiego, zmarłego w r. 1957, zmarła w Dubiecku w r. 1975.

(a) Ludwik (Ludwik Stanisław Maria Feliks), syn Stanisława i Dembińskiej, ur. w Boryniczkach 1894.26/V. r., ożenił się w Warszawie 1931.16/II. r. z Heleną Marią hr. Broel-Plater, córką Zygmunta i Anny z Brzozowskich, ur. w Krakowie 1906.4/II. r. Synowie: Hieronim, o którym niżej, Stanisław, ur. 1938.22/III. r., pod imieniem Ludwika benedyktyn w Tyńcu, Jacek, o którym niżej. Córki, Anna (Anna Maria), ur. 1933.30/IV. w Warszawie, wyszła 1960.20/VI. r. za Tomasza Gorayskiego, Maria (Maria Ludwika), ur. 1936.15/XI. r., zaśłubiła 1960.19/VI. r. Pawła hr. Mycielskiego.

aa. Hieronim (Hieronim Maria Stanisław Zygmunt), syn Ludwika i Platerówny, ur. we Lwowie 1932.7/I. r., ożenił się 1956.30/VI. r. z Jadwigą Gruszczyńską, córką Mieczysława i Stefanii Wendykier. Syn Stanisław, ur. 1958.30/VIII. r., zmarł w Zabrzu w r. 1977. Córka Maria, ur. 1963.30/I. r.

Jacek, syn Ludwika i Platerówny, ur. 1944.10/I. r., zaślubił w Tyńcu w r. 1968 Jolantę Bisping, córkę Krzysztofa i Marii Konopczanki. Syn ich Maciej, ur. w Krakowie w r. 1969. Córki, Magdalena, ur. w r. 1973, Maria, ur. w r. 1976.

(b) Feliks, syn Stanisława i Dembińskiej, ur. w Boryniczkach 1895.26/VII. r., zmarły w Nienadowej 1921.4/VI. r. Zaślubił w Warszawie 1920.8/I. r. Helenę Dembińską, córkę Henryka z Przysuchy i Zofii z hr. Tyszkiewiczów, ur. w Przysusze w r. 1900, po śmierci męża, od r. 1943 wizytkę. Córka Teresa, ur. w Warszawie 1920.28/X. r., wyszła 1942.30/IX. r. za Juliana Chłapowskiego.

c) Edward, syn Feliksa i Rutkowskiej, ur. w Krakowie 1865.12/X. r. Kupił w Galicji od Niemców w r. 1891 za 125.000 m. dobra Zatwarnice w pow. liskim, obejmujące 12.000 m.m. (Dz. P. z 4/VIII.). Kawaler honorowy maltański, zmarł 1939.27/I. r., pochowany we Wrześni (Dz. P.). Zaślubił we Wrześni 1896.29/IX. r. Helenę hr. Ponińską, córkę Stanisława i Marii z hr. Mielżyńskich, ur. w Dominowie 1872.6/X. r., zmarłą w r. 1952. Syn Stanisław. Helena z Ponińskich była właścicielką Wrześni-Zamku, Zawodzia z folwarkami Opieszyn i Przyborek (653 ha), Bierzglinka z folwarkiem Dębina (462 ha), Nadarzyc (327 ha), wszystkich w pow. wrzesińskim. Inne dobra jej, Sokołowo z folwarkiem Sokołówki (710 ha), Nowyfolwark (193 ha), leśnictwo Marzelewo (1065 ha) w pow. wrzesińskim po ogłoszeniu upadłości (1931.10/IX. r.) nabył Teodor Koehler.

Stanisław (Stanisław Kostka), syn Edwarda i Ponińskiej, ur. w Buszewie 1897.27/IX. r. (LB Otorowo), ostatni właściciel Wrześni, zmarł w Krakowie 1977.12/IX. r. i tam pochowany. Ożenił się we Lwowie 1930.2/IX. r. z Marią Czarkowską Golejewską, córką Cyryla i Izabeli z Małachowskich (h. Gryf), ur. w Wysuczce 1909.8/VIII. r., z którą rozwiódł się. Po raz drugi żenił się 1946.2/VII. r. z Gabrielą Hofmokl-Ostrowską, córką Zygmunta i Marii Zgórskiej. Z pierwszej żony syn Roman i córka Izabela (Izabela Helena Maria Teresa), ur. we Wrześni 1932.2/X. r., zaślubiła 1955.14/V. r. James'a H. Noyes.

Roman (Roman Edward Alfred), syn Stanisława i Czarkowskiej-Golejewskiej, ur. we Wrześni 1933.21/XI(X?). r., zaślubił 1961.12/XII. r. Iwonę Zawadzką, córkę Adama i Hanny z Mańkowskich (h. Jastrzębiec).

c. Franciszek (Franciszek Cyriak Józef), syn Józefa i Wodzickiej ur. w Chociszewicach 1832.14/III. r. (LB Pępowo). Dobra Wziąchów, Małgowo, Staw, Nowina w p. krotoszyńskim (ok. 6.500 m.m.) sprzedał w r. 1865 za 340.000 tal. hr. Stolberk-Wernigerode (Dz. P.). Był potem w r. 1868 właścicielem Wiśniowej, Jazowej, Kozłówka, Cieszyna, Pstrągowej w pow. jasielskim. Umarł w Wiśniowej 1901.2/III. r., pochowany tamże. Ożenił się w Dreźnie 1955.30/VIII. r. z Walerią hr. Tarnowską, córką Jana Bogdana i Gabrieli z Małachowskich, ur. w Końskich 1832.8/VIII. r., zmarłą na Węgrzech w pociągu między Koszycami a Budapesztem, pochowana w Wiśniowej. 1914.3/X. r. (Dz. P.). Synowie: Jerzy, Jan i Kazimierz (Kazimierz Stefan Józef Wincenty a Paulo Maria Tomasz), ur. w Wojciechowie 1860.2/VIII. r. (LB Mokronos), zmarły we Wziąchowie 1863.21/X. r. (LM Mokronos). Z córek, Cecylia (Cecylia Maria Anna Karolina Waleria Elżbieta Petronella Józefa Antonina Franciszka), ur. we Wziąchowie 1864.9/IX. r. (LB Mokronos), umarła w Wiśniowej w r. 1942 i tam pochowana. Karolina, ur. w Krakowie 1867.27/XII. r. (1868 r.?), wyszła w Wiśniowej 1902.10/IX. r. za Henryka hr. Morstina, zmarłego w Igołomi 1922.19/IX. r., sama zmarła w r. 1941 r.

a) Jerzy, syn Franciszka i Tarnowskiej, ur. w Krakowie 1856.30/V. r., dr fil. 1878 r., kistoryk i historyk sztuki, habilitowany w zakresie historii Polski na Uniwesytecie Jagiellońskim 1881 r., redaktor "Przeglądu Polskiego" w latach 1884-1914, tytularny profesor madzw. 1897 r., etatowy prof. nadzw. 1899 r., profesor zwyczajny 181 1910 r. Zmarł w Krakowie 1928.26/IX. r., pochowany w Wiśniowej.

b) Jan, syn Franciszka i Tarnowskiej, ur. we Wziąchowie 1858.6/VII. r. (LB Mokronos), zmarły w Strzyżewie 1926.22/XII. r. Zaślubił w Krakowie 1898.12/XI.(22/XII?) r. Marię (Marię Józefa) hr. Szembekównę, córkę Zugmunta i Klementyny z hr. Dzieduszyckich, ur. w Porembie 1877.12/VIII. r., zmarłą w Krakowie 1951.21/X., pochowana w Wiśniowej obok męża. Synowie: Franciszek, Jan, Kazimierz i Zygmunt.

(a) Franciszek (Franciszek Włodzimierz), syn Jana i Szembekówny, ur. w Przeworsku 1899.5/IX. r., kapitan wojsk polskich, właściciel Wegierki, zmarł w Mielcu 1977.20/VI. r., pochowany w Wiśniowej. Ożenił sie w Krakowie 1931.2/VI. r. z Marią Zofię hr. Esterhazy, córką Jana i Elżbiety z hr. Tarnowskich, ur. w Nyitra-Ujlak 1904.24/VI. r., zmarła w Mielcu 1975.21/II r. i tam pochowana. Syn Piotr, ożeniony z Różą Skarbek Borowską ma dwie córki, Elżbietę i Marię, urodzoną w Krakowie w r. 1971. Z córek, Elżbieta (Elżbieta Maria), ur. w Węgierce 1932.14/III. r., wyszła 1960.24/IX. r. za ANdrzeja Stojowskiego. Zofia (Zofia Maria), ur. w Węgierce 1933.15/XI. r., wyszła 1960.17/VII. r. za Włodzimierza Golika, zmarłego w Warszawie w r. 1979. Klementyna, ur. 1939.15/VI. r., żona Adama Ratusińskiego, Jadwiga, ur. 1946.14/VIII. r., żona Andrzeja Trachóry.

(b) Jan (Jan Zygmunt), syn Jana i Szembekówny, ur. w Przeworsku 1901.31/III. r., podpułkownik wojsk pol., właściciel Wiśniowej z Jazową i Kozłówkiem, artysta malarz, kierownik krakowskiego Biura Wystaw Artystycznych 1954 r. zmarły w Krakowie 1972.27/V. r. Zaślubił we Lwowie 1931.10/I. r. Heleną Bal, córkę Stanisława i Marii Kingi z bar. Brudnickich, ur. 1902.III r. Synowie, Jan i Paweł.

aa. Jan (Jan Stanisław), syn Jana i Balówny, ur. w Rzeszowie 1932.7/II. r., matematyk, zrazu prof. Uniw. Wrocławskiego, potem Uniw. Colorado w Boulder w U.S.A. ożenił sie 1959.25/IV. r. z Emilią Przezdziecką.

bb. Paweł, syn Jana i Balówny, ur. w Krakowie 1936.1/IV. r., ożenił się 1960.19/VI. r. z Marią Ludwiką hr. Mycielską, córką Ludwika i Platerówny, ur. 1936 r. Córki, Katarzyna, ur. 1962.17/I. r., i Anna, ur. w Krakowie.

(c) Kazimierz (Kazimierz Jan Leon Józef), syn Jana i Szembekówny, ur. w Przeworsku 1904.11/I. r., dr praw, attaché poselstwa polskiego w Budapeszcie, sekretarz ambasady polskiej w Paryżu w latach 1944-1945, uczestnik ruchu oporu we Francji, więzień Gestapo 1944 r. ożenił sie 1936.25/I. r. z Różą (Różą Marią Magdaleną Krystyną) Potocką, córkę Franciszka i Małgorzaty z ks. Radziwiłłów ur. 1906 r. Syn Maciej. Córka Anna (Anna Maria Małgorzata), ur. 1942.20/III. r., zaślubiła 1963.5/I. r. Tadeusza Cieńskiego.

Maciej (Maciej Jan Franciszek), syn Kazimierza i Potockiej, ur. 1940.1/III. r. ożenił sie w Johannesburgu 1975.12/VII. r. z Suzanną Bierling, córką Jana i Ludgardiny Reintje Benning, ur. w r. 1941. Ich córki Luiza Małgorzata, ur. w Johannesburgu 1976.31/VIII. r., i Natalię Różę, ur. tamże 1978.14/XI. r.

(d) Zygmunt, syn Jana i Szembekówny, ur. w Przeworsku 1907.17/VIII. r., kompozytor i krytyk muzyczny, literat, przez szereg lat redaktor "Ruchu Muzycznego" w Warszawie, prezes Polskiego Związku Kopozytorów, członek stały jury Międzynarodowej Nagrody Kopozytorskiej w Monaco.

d. Józef (Józef Henryk Cyryl), syn Józefa i Wodzickiej, ur. 1835.9/VII. r., powstaniec 1863 r. W r. 1864, w chwili spisywania przez ojca testamentu, był "w trudnościach finansowych", a już był dostał dawniej ponad 78.000 tal. (Test.). Właściciel Rokossowa, w r. 1867 sprzedał te dobra (ok. 4.000 m.m.) ks. Adamowi Czartoryskiemu, biorąc za nie podobno 310.000 tal. (Dz. P., wiad. z 27/V.). Umarł w Gleichenbergu 1885.9/VI. r. (ib.). Zaślubił w Radziejowicach w r. 1866 Hortensję Mitkiewicz, ur. 1839.25/VIII. r., zmarłą w Warszawie 1893.8/V. r. Córka Hortensja, ur. w Pizie 1870.22/IX. r., umarła w Krakowie w r. 1925. Miał być pono i syn Kazimierz, zmarły dzieckiem w r. 1873.

(2) Franciszek Ksawery, syn Michała i Mierzejewskiej, ur. w Chociszewicach 1797.31/III. r., w następstwie ślubu rodziców uznany przez ojca 1802.26/IV. r. (LC Pępowo). Właściciel Drzewców, Przybyszewa, Pierwoszewa, zmarł w r. 1849. Zaślubił 1815.16/VII. r. Konegundę Zbijewską, córkę Wincentego, podstolego wschowskiego, i Ewy z Nieżychowskich (LC Pępowo; LC Białcz, tu data ślubu 16/VIII.), ur. około r. 1793, zmarłą w Caczu 1849.22/I. r., pochowaną w Gostyniu (LM Czacz). Z ich córek, Michalina (Michalina Wincenta Petronella), ur. 1816.31/V. r. (LB Białcz) zapewne zmarła dzieckiem. Józefa (Józefa Ewa Elżbieta), ur. w Przybyszewie 1817.10/VII. r., wyszła 1839.10/II. r. za Marcelego Żółtowskiego z Czacza, zmarła w Drzewcach 1883.24/V. r., pochowana w Czaczu. Anna (Anna Maria Antonina Nepomucena), ur. 1818.25/VI. r., wyszła w Drzewcach 1843.4/VII. r. za Jana hr. Zamoyskiego z Kozłówki, zmarła w Paryżu 1859.15/II. r.

(3) Stanisław, syn Michała i Mierzejewskiej, ur. 1800.11/VI.(8/V?) r., ochrzczony 27/VII., uznany przez ojca po ślubie rodziców 1802.26/IV. r. (LC Pępowo). Hrabia pruski 1822.30/VII. r. Zrazu właściciel Dębna i Żerkowa w pow. jarocińskim. Dobra żerkowskie sprzedał w części Götzowi Cohnowi, od którego w r. 1865 nabył je Władysław Broeckere ze Sławoszewa (Dz. P.). Potem był właścicielem Lubartowa w Królestwie Polskim. Umarł w Warszawie 1876.19/I. r. Zaślubił 1852.25/XI. r. Aleksandra (Aleksandrynę) Roszkowską (LC Kretkowo), córkę Wincentego i Kornelli z Sadowskich, ur. 1835.15/XII. r. Miaszkała w r. 1883 w Poznaniu (Test), umarła w Warszawie 1917.25/XI. r. Synowie: Antoni, ur. 1853.2/III. r., zapewne zmarły wcześnie, Ludwik, o którym niżej, i Franciszek Alfred Onufry, zmarły w Dębnie 1857.12/VI. r. po trzech dniach życia (LM Dębno n. Wartą). Z córek, Anna, ur. 1853.1/III. r., zapewne zmarła młodo. Elżbieta, ur. 1859.4/III. r., kanoniczka warszawska 1886 r., obrana ksienią 1915.1/X. r. (Dz. P., wiad. z 15/X.), umarła 1936.18/VII. r. (Konarski, Kanoniczki).

Ludwik, syn Stanisława i Roszkowskiej, ur. w Warszawie 1854.5/V. r., właściciel Dąbrowy, zmarł po r. 1933. Ożenił się w Krakowie 1884.19/XI. r. z Marią Gostkowską, córką Józefa i Pauliny z Bzowskich (Dz. P.), ur. 1861.14/VII. r., zmarłą 1933.23/XII. r., pochowaną w Warszawie (ib.). Z córek, Ludwika, ur. 1885.5/X. r., wyszła w Warszawie 1921.21/VI. r. za Władysława hr. Miączyńskiego, zmarłego w Krojczynie 1932.27/VI. r., zmarła w Krakowie w r. 1978. Elżbieta, ur. w styczniu 1888 r., poślubiła w Warszawie 1908.15/XII. r. Edwarda Rulikowskiego.

(4) Teodor (Teodor Kzimierz Maciej Ludwik Jan Nepomucen August) syn Michała i Mierzejewskiej, ur. w Chociszewicach 1804.4/V. r. (LB Pępowo), hrabia pruski 1822.30/VII. r., właściciel Chociszewic, Siedmirogowa, Zimnejwody, kawaler złotego krzyża Virt. Militari, umarł w Chociszewicach 1874.6/VI. r., pochowany w Gostyniu (LM Pępowo; Dz. P.). Jego pierwszą żoną była Aniela hr. Mielżyńska, córka Józefa i Franciszki z Niemojewskich, zaślubiona 1835(?).11/IX. r. (Hipoteka Wolsztyna), zmarła w r. 1843. Druga to poślubiona w r. 1848 Ludwika Bisping, córka Piotra i Józefy z Kickich, ur. w Warszawie 1919.18/VIII. r., zmarła w Zimnejwodzie 1891.12/VII. r., pochowana w Gostyniu. Z pierwszego małżeństwa synowie: Ludwik poległy w r. 1863, Nepomucen Alfred Franciszek Józef, ur. 1837.14/IX. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.) zmarły dzieckiem, i Ignacy, o który, niżej. Z córek, Elżbieta, ur. około r. 1837, zmarła 1855.16/III. r. mając lat 18 (LM Św. Marcin, Pozn.). Józefa (Józefa Waleria), ur. w Chociszewicach 1839.13/II. r. (LB Pępowo), zaślubiła w Dreźnie 1871.19/II. r. Bolesława Potockiego, ordynata na Będlewie i Wojnowicach, zmarła w Poznaniu 1917.19/V. r. Maria, ur. w Chociszewicach 1841.2/XII. r., z rąk niemieckich wykupiła w r. 1883 za 510.000 m. Gębice w pow. gostyń. (Dz. P., wiad. z 30/IV.). Zmarła 1917.28/III. r., pochowana w Gostyniu (ib.). Z drugiej żony byli synowie: Teodor Emanuel, ur. w Chociszewicach 1847.8/I. r., zmarły tamże 1848.10/I. r., pochowany w Gostyniu (LB, LM Pępowo), Alfred, Zygmunt i Stefan, o których niżej. Z córek, Aniela (Aniela Maria Natalia), ur. w Chociszewicach 1848.23/III. r., wyszła w Pępowie 1868.21/IV. r. za Józefa hr. Bnińskiego z Osieczy, zmarłego w Mentonie 1883.15/II. r., umarła sama w Osieczy Wielkiej 1915.25/VI. r. (Dz. P.). Helna (Helena Teresa Maria), ur. w Chociszewicach 1854.23/XI. r., zmarła tamże 1855.8/XI. r. (LB, LM Pępowo). Teresa (Teresa Maria Aloizja), ur. w Chociszewicach 1856.21/VI. r. (LB Pępowo), wyszła w Dreźnie 1877.1/II. r. za hr. Macieja Mielżyńskiego, zmarłego w Wielkiej Łęce 1907.15/VIII. r., zmarła tamże 1903.31/VIII. r.

a. Ignacy (Ignacy Jan Nepomucen), syn Teodora i Mielżyńskiej, ur. w Chociszewicach 1842.22/VII. r. (LB Pępowo). Od rodziców kupił w r. 1872 za 1.000.000 tal. Chociszewice (Dz. P.). Był również właścicielem Siedmiorogowa, Żernik i Smogorzewa. Po kasacie klasztoru Filipinów w Gostyniu wystąpił 1875.1/X. r. z pretensją do rządu o zwrot dóbr gostyńskich, ale sąd tę skargę 1882.19/VI. r. oddalił (Dz. P.). Chociszewice w r. 1876 Ignacy sprzedał za 1.050.000 tal. ks. Wilhelmowi Radziwiłłowi, sprzedał mu też wtedy Żerniki koło Poznania (Dz. P., wiad. z 10/V.). Umarł w Smogorzewie 1884.11/II. r., pochowany w Gostyniu (LM Wielkie Strzelce; Dz. P.). Ożenił się we Wrocławiu 1865.9/XI. r. z Jadwigą Moszczeńską, córką Maksymiliana i Michaliny z Gozimirskich, ur. w Poznaniu 1848.3/X. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), zmarłą tamże 1894.28/XII. r., pochowaną w Gostyniu (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Była ona właścicielką Żołędowa w p. bydg., Skórek w p. żniń. i Ostrowa. To Ostrowo koło Gostynia (390 ha), wystawione na licytację przymusową, kupił 1888.16/I. r. za 200.000 m. F. Lucke (Dz. P.). Synowie, Maksymilian i Ludwik. Z córek, Aniela (Aniela Maria Michalina Czesława), ur. w Smogorzewie 1869.21/VII. r. (LB W. Strzelce), wyszła w Chobienicach 1901.8/I. r. (za dyspensą) za Aleksandra ks. Sułkowskiego, umarła w Gałowie 1902.1/III. r., pochowana w Rydzynie. Elżbieta (Elżbieta Maria Monika Kazimiera), ur. w Smogorzewie 1872.4/III. r. (LB W. Strzelce) zaślubiła w kaplicy w Zimnowodzie 1893.6/IV. r. Ludwika Mycielskiego z Gałowa i umarła w Gałowie 1931.23/XII. r.

a) Maksymilian (Maria Maksymilian Ludwik Teodor), syn Ignacego i Moszczyńskiej, ur. w Smogorzewie 1867.28/III. r. (ib.). Właściciel Smogorzewa, spisywał 1895.4/I. r. testament. Nad jego majątkiem w r. 1895 zarządzony był konkurs (Dz. P., wiad. z 10/VI). Umarł w Smogorzewie 1898.7/XII. r. (Test). Zaślubił w Berlinie w kościele Św. Jadwigi 1893.2/XII. r. Dorotą (Dorotą Ludwiką) Stern, córką bankiera berlińskiego, Józefa i Ludwiki Granichstädten, ur. w Berlinie 1875.6/XI. r. Syn Józef Günter Stanisław Ignacy Maksymilian, ur. w Poznaniu 1894.13/XI. r. w czasie ostatniej wojny wywieziony do Rosji uznany w r. 1947 przez sąd niemiecki za zmarłego. Ożenił się w r. 1928 z Anną Bährecke, córką Fryderyka i Doroty Probst, z którą bezpotomny. Z córek, Aniela (Aniela Dorota Ludwika), ur. w Smogorzewie 1897.5/VII. r., wyszła w Berlinie 1925.12/IX. r. za Joachima von Amelunxen, zmarłego w r. 1951, sama umarła w r. 1958. Maksymiliana, ur. w Smogorzewie 1898.12/XII. r., wyszła w Gr. Janth 1920.26/V. za Wilhelma von Karstedt, zmarłego w r. 1967.

b) Ludwik (Ludwik Maria Maciej), syn Ignacego i Moszczeńskiej, ur. w Smogorzewie 1868.24/III. r. (LB W. Strzelce), artysta-malarz, zmarły w Gałowie u swej siostry 1902.5/VII. r. (LM Szamotuły; Dz. P.).

b. Alfred (Alfred Piotr), syn Teodora i Ludwiki Bisping, ur. w Chociszewicach 1849.15/XI. r., właściciel Siedmirogowa i Zimnowody, zmarły bezdzietnie w Zimnowodzie 1918.31/XII. r., pochowany w Gostyniu (Dz. P.). Zaślubił we Lwówku 1879.8/VI. r. Marię hr. Korzbok Łącka, córkę Władysława, ordynata na Posadowie, i Antoniny z hr. Skórzewskich, ur. w Posadowie 1855.19/I. r., zmarłą tamże 1936.3/I. r., pochowaną w Lwówku (Dz. P.). Zimnowoda (864 ha) była we władaniu wdowy, potem nabył te dobra Henryk Grocholski.

c. Zygmunt, syn Teodora i Ludwiki Bisping, ur. w Chociszewicach 1851.19/III. r., kupił w r. 1879 od spadkobierców Mateckich za 555.000 m. dobra Grab, Gorczyce i Robaków w p. pleszew., obejmujące 720 ha (Dz. P., wiad. z 28/VIII). Bezdzietny, zmarł w Zimnowodzie 1892.9/V. r. pochowany w Gostyniu (Dz. P.). Zaślubił w Poznaniu u Panny Marii 1879.18/VI. r. Emilię Taczanowską, córkę Władysława i Bogusławy z Chłapowskich (Dz. P.), ur. w r. 1860, która 2-o v. w Szczypłowie 1893.11/II r. zaślubiła Franciszka Unruga z Sowińca.

d. Stefan, syn Teodora i Ludwiki Bisping, ur. w Chociszewicach 1863.15/XI. r., właściciel Komorowa, od Stefana Gajewskiego około r. 1884 kupił klucz wolsztyński (Dz. P.). Zmarł w Wolsztynie 1913.11/XII. r., pochowany w Gostyniu (LM Wolsztyn; Dz. P.). Zaślubił w Lwówku 1896.15/VII. r. Irenę hr. Korzbok Łącką, córkę Władysława i Antoniny z hr. Skórzewskich, ur. w Posadowie 1863.21/VIII. r., zmarłą w Wolsztynie 1935.18/XII. r., pochowaną w Gostyniu (LM Wolsztyn; Dz. P.). Była dziedziczką Komorowa z folwarkami: Berzyna, Komorowo, Niałek, Nowydwór (1295 ha), oraz dóbr Tłoki (455 ha) w pow. wolsztyńskim. Syn Alfred. Z córek, Maria (Maria Teresa Antonina Weronika Stanisława Franciszka), ur. w Komorowie 1897.6/V. r. (LB Wolsztyn). Antonina (Antonina Maria Franciszka Teresa Józefa Gabriela), ur. w Komorowie 1899.11/XI. r. (ib.), wyszła w Wolsztynie 1928.29/XI. r. za Stefana (Stefana Teodora) hr. Michałowskiego, zmarłego w Warszawie w r. 1961. Umarła tam w r. 1979. Irena (Irena Antonina Franciszka Maria Konstancja Józefa Gabriela), ur. w Wolsztynie 1901.13/VI. r., zaślubiła tam 1923.28/VIII. r. Jana (Tytusa Jana Izydora) hr. Tarnowskiego, zmarłego w Zdziechowicach 1926.2/VII. r. Iza (Józefa Izabela Zofia Franciszka Antonina Teresa Ludwika Maria Gabriela), ur. w Wolsztynie 1904.16/II. r., wyszła w Posadowie 1938.30/IV. r. za Pawła hr. Starzeńskiego, urzędnika służby dyplomatycznej, zmarłego 1970 w Buenos Aires. Była właścicielką Siedmiorogowa z folwarkami, Cielmice i Domanice (1334 ha) w pow. koźmiń.

Alfred (Alfred Władysław Dominik Józef Antoni Franciszek Ignacy Marian), ur. w Komorowie 1898.4/VIII. r. (LB Wolsztyn). Właściciel Wolsztyna, umarł w Poznaniu 1932.4/IX. r., pochowany w Gostyniu (Dz. P.)

2) Stanisław (Stanisław Ignacy Ksawery Teofil), syn Józefa i Koźmińskiej, ur. w Chociszewicach 1768.3/I. r. (LB Pępowo), pułkownik wojsk Księstwa Warszawskiego, właściciel Kobylopola, Spławia, Szamotuł, umarł w Poznaniu 1813.5/II. r., pochowany w Szamotulach (LM Św. Maria Magdal., Pozn.; LM Pępowo, tu data zgonu 3/II). Ożenił się w Spławiu 1796.10/IV. r. z Anną (Anną Józefą Marią Teresą) hr. Mielżyńską, córką Macieja, starosty wałeckiego, i Seweryny z Lipskich, ur. w Gołańczy 1767.10/VII. r. (LB Gołańcz; LC Spławie), rozwiedzioną z Bonawenturą Gajewskim, starostą powidzkim. Sprzedała ona drugiemu mężowi dobra szamotulskie. Umarła w Poznaniu 1840.1/III. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Synowie: Michał, Ludwik, Franciszek, Józef, o których niżej, Roman (Roman Józef Stanisław August), brat bliźni Józefa, ur. w Kobylopolu 1801.9/VIII. r. (LB Spławie), zapewne zmarły wcześnie. Z córek, Seweryna (Seweryna Nepomucena Józefa Marianna Stanisława), ur. w Kobylopolu 1798.11/IV. r. (ib.), wyszła przed 1817.18/X. r. za Józefa Sokolnickiego, szambelana królewskiego, dziedzica Jarogniewic, umarła w Chobienicach 1824.23/VII. r., pochowana w Gostyniu. Konstancja (Zefiryna Konstancja), ur. w Kobylopolu 1807.18/II. r. (LB Wilkowo Niem.), wyszła w Poznaniu w Farze 1834.6/IV. r. za Józefa Brezę z Więckowic, pułkownika wojsk polskich, umarła w Poznaniu 1874.13/X.

(1) Michał, syn Stanisława i Mielżyńskiej, ur. w Kobylopolu 1796.24/VI. r. (taka data w stanie służby), służył od r. 1812 w wojsku Księstwa Warszawskiego, brał udział w kampanii rosyjskiej, porucznik w r. 1813, brał udział i w tej kampanii. Walczył pod Lipskiem, gdzie był ranny i walczył również w r. 1814. Potem był w armii Królestwa Polskiego, kapitan w r. 1818, adiutant polowy w ks. Konstantego 1824 r. Aresztowany w r. 1826 pod zarzutem należenia do Towarzystwa Patriotycznego, nie stanął jednak przed sądem sejmowym. Podał się w r. 1829 o dymisję, którą otrzymał w r. 1830 z awansem na podpułkownika. W powstaniu znalazł się w sztabie naczelnego wodza i był pod Grochowej, zaś w lutym 1831 r. objął dowództwo 2 pułku ułanów. Pod Ostrołeką dwa razy wiódł pułk do szarży. Po śmierci Kickiego objął dowodzenie brygadą. W lipcu dostał dowódcą w 2-ej dywizji jazdy gen. K. Turny. Generałem brygady mianowany 1831.29/VII. r., dymisjonowany dla zdrowia (gruźlica) 1831.2/IX. r., poprzez Poznań udał się do Paryża. Pozostał na emigracji, a odziedziczone po ojcu dobra szamotulskie przekazał był matce. Po jej śmierci był właścicielem Spławia, a w r. 1844 kupił folwark Trois Moulins koło Melun. Bezżenny umarł 1849.27/IX. r., a ciało w r. 1853 przewieziono do Gostynia (P. S. B.). Był kawalerem złotego krzyża Virtuti Militari 1812 r., i krzyża Legii Honorowej 1813 r.

(2) Ludwik, syn Stanisława i Mielżyńskiej, brat bliźni Michała, ur. w Kobylopolu 1796.24/VI. r. Wszedł w r. 1812 do armii Księstwa Warszawskiego, do 3 pułku litewskich szwoleżerów gwardii w stopniu porucznika. W kampanii rosyjskiej wzięty pod Słonimem do niewoli, poprzez Sztokholm wrócił do kraju i w r. 1815 wszedł do armi Królestwa Polskiego, do 4 pułku piechoty. Dymisjonowany w r. 1817 dla stanu zdrowia. Osiadł w swych dobrach, a był właścicielem Ponieca, Gorzyc i Gorzyczek koło Czempinia. W r. 1823 był dziedzicem Szamotuł. W powstaniu 1830/1831 r. walczył jako ochotnik w 4 pułku piechoty. Poległ pod Grochowem 1831.25/II. r. Ożenił sie 1822.8/V. r. z Elżbietą Mielżyńaką, córką Stanisława i Prowidencji Zarembianki (LC Pawłowice), ur. w r. 1807, zmarłą w Poznaniu 1857.22/XII. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Synowie, Stanisław i Michał. Z córek, Maria (Marianna), ur. w Gorzyczkach 1824.19/XI. r. (LB Czempiń), mieszkała w r. 1883 w Poznaniu (Test.) i tam umarła 1900.28/IV. r. (ib.). Anna, ur. w Gorzyczkach 1829.14/III. r. (LB Czempiń), mieszkała w r. 1883 w Poznaniu (Testamenty), była spadkobierczynią siostry Marii, którą przeżyła, umarła w Poznaniu 1909.11/XI. r., pochowana w Gostyniu (LM Św. Maria Magdal., Pozn.; Dz. P.). Elżbieta (Elżbieta Henrieta), ur. w Wydawach 1830.19/XI. r. (LB Poniec), zapewne zmarła wcześnie.

a. Stanisław, syn Ludwika i Mielżyńskiej, ur. w Szamotułach 1823.24/III. r. (LB Szamotuły; LB Poniec). Właściciel Ponieca i Wydaw. Od Stanisława Gajewskiego kupił za 1.000.000 m. Komorowo, Tłoki i Bierzyn (4.726 ha) w pow. babimojskim. Umarł w Wydawach 1874.9/II. r., pochowany w Gostyniu (LM Poniec; Dz. P.). Jego żoną, poślubioną 1852.22/VI. r. była Maria Turno, córka Wincentego i Heleny z hr. Kwieckich, ur. w Objezierzu w r. 1830, zmarła w Poniecu 1912.18/X. r. (Dz. P.). Synowie, Józef i Jan. Córki, Helena (Helena i Maria), ur. w Wydawach 1857.27/IV. r. (LB Poniec), skrzętna zbieraczka w Wydawach materiałów do historii rodziny, zmarła 1937.3/XII. r., pochowana w Gostyniu (Dz. P.), Ludwika, ur. w r. 1860, wyszła 1895.15/VIII. r. za Jana Turnę, właściciela Słomowa, umarła 1938.10/II. r., pochowana w Słomowie.

a) Józef, syn Stanisława i Turnianki, ur. w Wydawach 1855.25/III. historyk i publicysta polityczny, działacz konserwatywny. Właściciel Kobylopola, Spławia (nabytego między r. 1871 a 1883 od stryjecznego dziadka Józefa, Test.), zaś po bracie Janie Ponieca i Wydaw. Do jego spadkobierców należały stanowiące niegdyś własność filipinów gostyńskich, a więc Bodzewko (698 ha) i Drzączewo (826 ha). Nie wiem kiedy i z jakiego tytułu dostały się w ręce Józefa M-go. Umarł w Kobylopolu 1918.13/IV. r. (Dz. P.). Ożenił się w Szypłowie 1883.24/IX. r. z Zofią Taczanowską, córką Władysława i Bogumiły Chłapowskiej (LC Nowemiasto), ur. 1863.3/II. r., zmarłą w r. 1945. Synowie: Maciej, Stanisław, Wojciech, Władysław. Córka Katarzyna, ur. 1888.4/IV. r., wyszła za Jerzego Ślaskiego. Więźniarka obozów koncentracyjnych w Żabikowie i Gross Rosen (1944 r.), umarła w r. 1955.

(a) Maciej (Maciej Ignacy Florian), syn Józefa i Taczanowskiej, ur. w Wydawach 1885.1/II. r. (LB Poniec), zmarł 1902.2/X. r. (Dz. P.).

(b) Stanisław, syn Józefa i Taczanowskiej, ur. 1891.19/V. r., właściciel Kobylopola z folwarkami Szczepankowo i Franowo (1251 ha) w pow. pozn., uczestnik powstania wielkopolskiego, oficer rezerwy wojsk polskich, wziął udział w kampanii 1939 r., więzień obozu oficerskiego w Woldenbergu. Bezżenny, umarł w Poznaniu w r. 1965.

(c) Wojciech, syn Józefa i Taczanowskiej, ur. w Kobylopolu 1892.4/IX. r., uczestnik powstania wielkopolskiego, właściciel Ponieca, Janiszewa z folw. Miechcin (760 ha) oraz Wydaw (275 ha) w pow. gostyń. zmarł w r. 1942.

(d) Władysław (Władysław Witalis Maria), syn Józefa i Taczanowskiej, ur. w Kobylopolu 1894.28/IV. r., uczestnik powstania wielkopolskiego, w czasie drugiej wojny światowej deportowany w głąb Rosjim umarł tam 1941.7/X. r. Był dziedzicem Spławia z folwarkami Michałowo i Przysługa (913 ha) w pow. pozn. W r. 1938 zostało rozparcelowanych 724 ha. Ożenił sie 1924.30/IV. r. z Różą hr. Tyszkiewiczówną, córką Władysława i Krystyny z ks. Lubomirskich, ur. w r. 1897.

Józef, syn Władysława i Tyszkiewiczówny, ur. 1925.8/III. r., ożenił się 1948.4/II. r. z Wandą Grażyną Karpińską, ur. w r. 1925. Ich córka Klara, ur. 1950.26/I. r.

b) Jan (Jan Kazimierz Marian), syn Stanisława i Turnianki, ur. w Wydawach 1864.24/VI. r. (LB Poniec). Od r. 1893 wyłączny właściciel Ponieca i Wydaw, dóbr zpisanych zrazu na jego siostry (Dz. P., wiad. z 14/V.). Bezżenny, umarł we Florencji 1913.3/IV. r. (Dz. P.).

b. Michał, syn Ludwika i Mielżyńskiej, ur. w Gorzyczkach 1826.14/XII. r. (LB Czempiń), utraciwszy po dwuletnim pożyciu małżeńskim żonę, został księdzem. Prymicje kapłańskie odprawił 1861.4/VIII. r. Wstąpił do jezuitów w Baumgartenburg koło Linzu. Odbywał potem studia w Pressburgu, Innsbrucku i Rzymie, a od r. 1865 był superiorem S.J. w Śremie. Kiedy nastąpiła kasata jezuitów w Prusach, kazano mu 1873.21/I. r. opuścić Śrem w ciągu 24 godzin (Dz. P.). Udał się do Galicji, gdzie pełnił obowiązki sekretarza prowincji, a dwa razy był prowincjałem. Umarł w Chyrowie 1906.21/XI. r. i tam pochowny. Jego żoną, poślubioną w r. 1852, była Zofia Górska, córka Franciszka, generała wojsk polskich, i Teodozji Krempskiej, zmarła w Warszawie w r. 1854. Z niej jedyny syn Ludwik.

Ludwik, syn Michała i Górskiej, ur. 1854.13/IV. r., dr fil. na Uniwersytecie Jagiell. 1878 r., komandor orderu Pol. Restituta, prezes Związku Obrony Kresów Zachodnich, prezes Tow. Pomocy Naukowej im. K. Marcinkowskiego. Właściciel Gałowa koło Szamotuł, zmarł w Gębicach 1926.6/I. r., pochowany w Gostyniu (D. P.). Z zaślubionej w Zimnowodzie 1893.6/IV. r. Elżbiety (Elżbiety Marii Moniki Kazimiery) hr. Mycielskiej, córki Ignacego i Jadwigi z Moszczeńskich (LC W. Strzelce; Dz. P.), ur. w Smogorzewie 1872.4/III. r. (LB W. Strzelce), zmarłej w Gębicach 1931.23/XII. r., dziedziczki Gębic (457 ha) w pow. gostyń), synowie Franciszek (Franciszek Józef Walenty), ur. w r. 1900, zmarły w Gałowie 1911.11/I. r., w wieku 10 lat, 10 miesięcy, 27 dni (LM Szamotuły; Dz. P.), i Michał. Córka Zofia, ur. w czerwcu 1898 r. w Gałowie. zaślubiła w Pępowie 1918.25/IX. r. Stanisława Rostworowskiego, pułkownika wojsk polskich, zamordowanego w Krakowie na Montelupich 1944.5/IX. r. Drugim mężem jej był Andrzej hr. Skrzyński. Umarła w r. 1971 r. Była właścicielką Gębic.

Michał (Michał Jan Teodor Marian), ur. w Gałowie 1894.3/VI. r., właściciel Gałowa (543 ha), Jastrowa (686 ha) w pow. szamotul., po ostatniej wojnie pozostał na emigracji i pracował jako woźny w Victoria et Albert Museum w Londynie. Tu zmarł w r. 1973. ożenił sie 1922.25/II. r. z Zofią Karską, córką Michała i Julii Górskiej, ur. w r. 1898, zmarła w Londynie w r. 1978. Była właścicielką Wituchowa z Kopaniną (763 ha) w pow. międzyrzeckim, dóbr nabytych od Joanny Scholz. Ich córki, Anna Pia Maria, ur. 1923.23/IX. r., Teresa Gabriela, ur. 1926.30/IV. r., wyszła 1947.16/VII. r. za Jerzego Maramarosz.

(3) Franciszek (Franciszek Ksawery Seweryn Michał Tadeusz Jan Nepomucen), syn Stanisława i Mielżyńskiej, ur. w Spławiu 1797.30/V. r. (LB Spławie), a cerem. chrztu odprawiona była 1800.3/VII. r. (LB Wilkowo Niem.). Był rotmistrzem jazdy poznańskiej i poległ 1831.25/V. r. dowodząc zwycięską szarżą w bitwie pod Rajgrodem. Żoną jego była Zofia Chłapowska, córka Józefa z Turwi i Urszuli z Moszczeńskich. Będąc już wdową zmarła w Turwi 1864.13/IX. r., licząc lat 63 (LM Wyskoć).

(4) Józef, syn Stanisława i Mielżyńskiej, ur. na zamku Szamotulskim (Test.) 1801.9/VIII. r., podporucznik w jeździe poznańskiej w r. 1831, ranny, dostał złoty krzyż Virt. Militari. Osiadł w Kobylopolu, a po bracie odziedziczył też Spławie i Gałowo. Był w Wielkopolsce pionierem racjonalizacji gospodarki. Prezes Tow. Rolniczego Poznańsko-Szamotulskiego. Testamentem z 1881.7/XI. r. uczynił swymi spadkobiercami Józefa i małoletniego Ludwika M-ch, synów swych bratanków, pierwszemu zapisał Kobylopole z przyległościami i Spławie w p. pozn., drugiemu Gałowo i Jastrowie w p. szamotul. (Test.). Ale zanim spisał swój testament 1883.23/III. r., Kobylopole i Spławie sprzedał Józefowi M-mu (Test.). Umarł w Kobylopolu 1885.10/IV. r. (ib.), pochowany w Gostyniu. Ożenił się w r. 1833 z Izabelą hr. Brzostowską, córką Ksawerego i Marii Niezabitowskiej, ur. w Czarnożyłach w Król. Polskim około r. 1804. Były spadkobierczynią niezamężnej siostry Ludwiki Brzostowskiej, właścicielką dóbr Dymki, Huta, Chojno w pow. wieluńskim. Umarła w Kobylopolu 1882.26/II. r., mając lat 78. 82, pochowana w Gostyniu (LM Gostyń; Dz. P.). Syn Franciszek umarł w Poznaniu 1840.29/I. r. mając lat 6. Córka Ludwika umarła w Poznaniu 1836.12/VI. r. mając 6 miesięcy. Oboje pochowani w Gostyniu (LM Św. Marcin, Pozn.).

2. Stanisław, syn Macieja i Konarzewskiej, ur. zagranicą, w Brandenburgii (Saksonii?) "w czasie inkursji saskiej i rosyjskiej", ochrzcz. tam 1735.18/III. r., a ceremonii dopełniono dopiero 1743.14/XI. r. (LB Szubin). Starosta lubiatowski 1758 r., mianowany t. r. pułkownikiem w regimencie buławy w. lit. (K. P., wiad. z 7/VI.), generał major wojsk litewskich w r. 1762, kawaler orderu Św. Stanisława 1771 r. (LB Szubin). Z działów przeprowadzonych z braćmi w r. 1762 wziął miasto Szubin, wsie: Szubską Wieś, Łachowo Stare, Łachowo Nowe, Pińsko Wolwark, Kowalewo, Wąsosz, Piardowo, Nowa Kolonia, Rosochy, Szaradowo, Turzyn, Rzemieniewice, Zalesie, nowa kolonia Lasowiec(?) w pow. kcyńskim, Dłoń i Kołaczkowo w pow. kośc., oraz wspólnie z bratem Janem Nepomucenem kamienicę w Rynku Poznania (P. 1333 k. 34v). W r. 1770, wedle kontraktu z 24/X., uzyskał od Stanisława Przespolewskiego zobowiązanie sprzedaży za 130.000 złp. Strzebowa z przyległościami w p. kal. (I. Kal. 209/213 k. 85), zrealizowane w r. 1773 (ib. k. 218). Wedle ponownych działów dokonanych 1768.28/XI. r. w Rawiczu, zobowązał się w r. 1771 sprzedać bratu Józefowi za 500.000 złp. dobra szamotulskie (Kc. 148 k. 5; Ws. 95 k. 105v). Obok braci w r. 1775 współdziedzic Boguniewa, sąsiadującego ze Skrzebowem (I. Kal. 220 k. 391) i t. r. dziedzicem Turzyna, chyba kupionego 1778.26/VI. r. za 61.262 zł. od Konstantego Bnińskiego, kasztelana chełmińskiego (G. 107 k. 122). Dobra: Boguniewo, Słomowo, Pacholewo, Nawiść, Głęboczek, Zielonka, Szczytno z pustką Zakrzewo w p. pozn. mocą kontraktu z 1781.12/VIII. r. sprzedał za 350.000 złp. Janowi Lipskiemu, generałowi majorowi wojsk koronnych. Dobra te trzymał dotąd zastawem i dzierżawą od M-go za sumę 261.408 zł. Michał Obarzanowski, który teraz z tej sumy skwitował go (Ws. 100 k. 151v). W skutku działów braterskich był też Stanisław dziedzicem Dłoni, Kołaczkowic, Raszew i pustki Pasierby (Kośc. 225 k. 26). Miasto Raszków, wsie Raszkówek i Skrzebowo puścił w posesję Katarzynie z Nieświastowskich Zarębinie, która po jego śmierci, w latach 1787-1792 procesowała się z dziedzicem połowy Raszkowa, Ksawerym Działyńskim (I. Kal. 232 k. 230). Stanisław umarł w Berlinie 1786.4/II. r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Ożenił się we Lwowie 1759.4/II. r. Konstancją ks. Jabłonowską, c. Dymitra Aleksandra, starosty kowelskiego, i Katarzyny Szembekówny (K. P. nr 8), która umarła w r. 1792 (I. Kal. 232 k. 313; P. 1369 k. 943). Jedyny ich syn Dymitr, ur. 1771.15/V. r. (LB Szubin), nie żył już w r. 1786, kiedy jako pretendent do spadku po nim występował Ksawery Działyński, wojewodzic kaliski (P. 1363 k. 14v).

3. Jan Nepomucen, syn Macieja i Konarzewskiej, ochrzcz. 1736.19/VI. r. (LB Szubin), starosta ośnicki (Ośniki w wojew. wołyń.) dzięki cesji dokonanej przez matkę w r. 1757, za konsensem król. z 1754.16/XII. r. (P. 1321 k. 101), kawaler Św. Stanisława w r. 1779 (P. 1356 k. 53) potem Orła Białego 1792 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Z działów braterskich, spisanych na zamku szmotulskim 1762.13/IX. r. wziął połowę miasta Gostynia, części we wsiach Podrzecze i Czajkowo, całe Bogusławki, a także wsie Skoroszewice, Krzekotowice z pustką Szarpatki, Pasierbice, Szkaradowo, Piętno, Wielopole, Deszna, Dziadowice, Kotwasice w powiatach kościańskim, kaliskim i konińskim, wreszcie wspólnie z bratem Stanisławem kamienicę w rynku poznańskim (P. 1333 k. 34v). Gostyń z częściami w Podrzeczu oraz z wsiami Czajkowem i Bogusławkami w pow. kośc. wydzierżawił na trzy lata Tomaszowi Lubstowskiemu (Kośc. 360 k. 102). Od Zofii Miruckiej, wdowy po Stanisławie Linowskim, podstolim wschowskim, i od jej synów, Jana i małoletniego Adama, w r. 1763 kupił za 170.000 zł. Gębice z folwarkiem Bugaj w p. kośc. (Kośc. 329 k. 149; P. 1336 k. 18v), co Adam utwierdził w r. 1776 (Kośc. 361 k. 45). Od wdowy Katarzyny Sapieżyny, łowczyny W. Ks. Litewskiego, Jan Nepomucen w r. 1766 wziął w zastaw na trzy lata za 439.000 złp. miasto Rawicz z wsiami Szymanowem, Cegielnią, Masłowem i innymi w p. kośc. (Ws. 94 k. 65). Kupił od niej w r. 1769 za 1.500.000 złp. owo miasto Rawicz z folwarkiem Sierakowo oraz wsie: Sierakowo, Cegielnia, Szymanowo, Masłowo i inne (I. Kal. 209/213 k. 37, 38). Brata Józefa w r. 1770 skwitował ze 130.000 złp., należnej sobie wedle ugody działowej z r. 1762 (Ws. 95 k. 11v). W r. 1771, wedle nowych działów dokonanych w Rawiczu 1768.28/XI. r., uzyskał od braci, Józefa i Stanisława, zobowiązanie do sprzedaży Żytowiecka, Małej Łęki i Grodziszczka (Kc. 148 k. 5). Połowę miasta Gostynia i wsi: Podrzecze, Czajkowo, Bogusławki i innych w r. 1770 zastawił na trzy lata za 130.000 złp. Karolowi Chłapowskiemu, podkomorzemu J.Kr.Mci (Ws. 95 k. 22v). Utwierdzony w dziedzictwie powyższych dóbr przez ponowne działy z 1768.28/XI. r., dał w r. 1771 zobowiązanie Maksymilianowi Mielżyńskiemu, którego ojcu, Maciejowi, kasztelanowi poznańskimu, ojciec Jana Nepomucena, Maciej M., chorąży poznański, zastawił je w sumie 200.000 zł., iż mu je sprzeda za 500.000 złp., wedle kontraktu z 20/VI. t. r. (Ws. 95 k. 105v). Piętno, Dziadowice, Kotwasice, Deszno, Wielopole w p. kal. w r. 1775 zobowiązał się sprzedać za 200.000 złp. Konstantemu Bnińskiemu, kasztelanowi chełmińskiemu (P. 1352 k. 130). Obok braci w r. 1775 współdziedzic Boguniewa (P. 1352 k. 132). Piętno, Dziadowice, Kotwasice, Wielopole, Deszno sprzedał 1776.20/VI. r. za 155.000 złp. Jerzemu Waniewskiemu (P. 1353 k. 209v). Jako patron kościoła w Szkaradowie dał w r. 1777 grunt zwany Zgorzeliskiem pod budowę nowego kościoła, który w r. 1780 został wystawiony (LB Szkaradowo). Po śmierci żony w r. 1779 dobra jej Uchorowo i Białężyno, w imieniu własnym i córek z niej zrodzonych zastawił na trzy lata za 125.000 zł. Józefowi Gliszczyńskiemu (P. 1356 k. 53). Od Garbiela Sczanieckiego w r. 1782 kupił Uchorowo i Szymankowo za 620(!) zł. (P. 1359 k. 161v), co było oczywiście jedynie nabyciem jakichś pretensji Sczanieckiego do owych dóbr. Kamienicę "Radzewską" w Rynku Poznania w r. 1786 sprzedał Godfrydowi Fuchsowi, kupcowi poznańskiemu, i Dorocie z Brzechffów małżonkom (P. 1363 k. 288). Jako dziedzic połowy Gostynia kwitowany był w r. 1787 przez Józefa Czachórskiego, plenipotenta brata Ignacego, z 65.000 złp. (Kośc. 335 k. 151). Wedle kontraktu spisanego w zamku rawickim 1788.27/VII. r. folwark sołecki w Krzykotowicach w p. kośc. sprzedał za 511 zł. Józefowi i Małgorzacie małżonkom Kunowskim (P. 1365 k. 181). Od Jana Kluga, bankiera poznańskiego, w r. 1790 odkupił za 36.000 złp. kamienicę "Radzewską" w Rynku poznańskim (P. 1367 k. 249v). Pochodzące ze spadku po bracie Stanisławie, którego to spadku zrzekł się brat Józef, dobra Dłoń, Kołaczkowice, Raszewy i pustka Pasierby kontraktem z 1791.24/VI. r. sprzedał za 350.000 zł. i rękawicznego 350 czerw. zł. Józfowi Wilkońskiemu, cześnikowi poznańskiemu (Kośc. 220 k. 26). Po bracie Stanisławie odziedziczył też m. inn. dobrami Skrzebowo, i w r. 1792 kwitowany był z 20.000 złp. przez Jakuba Przespolewskiego, bratanka zmarłego Stanisława dawnego dziedzica tej wsi (I. Kal. 232 k. 313). Umarł w Chociszewicach, bawiąc w gościnnie u swego bratanka Michała, rażony apopleksją 1805.26/I. r., pochowany w Gostyniu (LM Pępowo). Jego pierwszą żoną była Jolenta (Julianta, Ulienta, Ulianta) Dobrzycka, córka Józefa i Urszuli z Prusimskich, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1762 (P. 1333 k. 41). Sprzedała odziedziczone po ojcu dobra Noskowo, Parzęczewo i pustkę Kapalicę w r. 1766 za 189.000 złp. Antoniemu Gajewskiemu, kasztelanowi nakielskiemu (P. 1342 k. 32). Dobra Łęg, Łężek, Holendry Bystrzek i Synowiec młyn oraz staw sprzedała w r. 1776 za 145.000 zł. Ludwikowi Młodziejowskiemu, kasztelanowi nakielskiemu (P. 1353 k. 176v). T. r. Knyszyn i Drogocin w p. pozn. sprzedała za 100.000 złp. Andrzejowi Przyjemskiemu, podstolemu wschowskiemu (P. 1353 k. 188). Dobrodziejka i fundatorka Filipinów gostyńskich, zmarła 1778.11/II. r. i tam pochowana (LM Skoraszewice; LM Śrem). Wdowiec ożenił się powtórnie w Zbaszyniu 1781.23/II. r. z Anną Garczyńską (LC Zbaszyń), córką Edwarda, kasztelana rozpirskiego, i Katarzyny Radolińskiej, ur. około r. 1762/63. Małżonkowie t. r. spisali wzajemne dożywocie (Kośc. 334 k. 74). Odebrawszy po ślubie od teściowej 2.000 zł. węg. zapisał w r. 1787 tę sumę żonie (P. 1375 k. 81). Małżonkowie rozwiedli się i Anna, 36-letnia, wyszła w Poznaniu 1799.115/VIII. r. za Andrzeja Kurczewskiego (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Z pierwszego małżeństwa były tylko córki: Zofia, Anna, Franciszka, Weronika i Tekla Barbara, ur. 1777.30/XI. r. (LB Rawicz), już nie żyjąca w r. 1779 (P. 1356 k. 53v). Z pozostałych, Zofia (Zofia Antonina Weronika Gertruda), ur. w Szkaradowie, ochrzcz. 1763.17/I. r. (LB Szkaradowo), w latach 1781-1787 żona Józefa Nieświastowskiego, podkomorzego J.Kr.Mci, umarła będąc już wdową w Dusinie 1797.4/VIII. r. pochowana w Gostyniu. Anna (Anna Marcella Monika Katarzyna) ochrzcz. z wody w Stępuchowie 1764.18/VI. r., z ceremonii 1773.29/VII. r. (LB Łukowo), wyszła 1-o v. w r. 1783 za Wincentego Potockiego, rotmistrza wojsk cesarskich, ale nie należy jej mylić z jej stryjeczną siostrą, też Anną, wojewodzienką inowrocławską, żoną innego Wincentego Potockiego, podkomorzego w. koronnego. Anna wniosła mężowi 200.000 złp. posagu (P. 1360 k. 182). Owdowiawszy wyszła 2-o v. przed 1789.16/X. r. za Józefa Zarembę Cieleckiego, rotmistrza kawalerii narodowej, starostę borzewickiego. Oboje żyli i w r. 1790. Franciszka zaślubiła przed 1789.16/X. r. Mikołaja Skoroszewskiego, podkomorzego J.Kr.Mci. Jej drugim mężem był pono Aleksander Kosiński. Wreszcie Weronika (Weronika Apolonia), ur. w Rawiczu,, ochrzcz. 1774.7/I. r. (LB Łaszczyn), wyszła najpierw 1790.5/III. r. za Franciszka Garczyńskiego, rotmistrza kawalerii narodowej, komisarza cywilno-wojskowego powiatu kościańskiego i ziemi wschowskiej. Była dziedziczką Szelejewa i innych dóbr spadkowych (Kośc. 335 k. 342). Po rozwiedzeniu się z tym mężem mieszkała w Rawiczu u ojca i tam 1801.26/VIII. r. zaślubiła 2-o v. Jana Karola Ludwika von Delius, porucznika konsystującego w tym mieście regimentu generała von Grevenitz (LC Łaszczyn). Synowie z drugiej żony Ignacy i Edward, o których niżej, Jan z Dukli, ur. w Rawiczu, ochrzcz. 1788.11/VII. r. (LB Rawicz), zmarły dzieckiem, Antoni zmarł również w wieku dziecięcym 1792.7/I. r. (LM Szubina). Z córek z tej drugiej żony, Jolanta wyszła w Szkaradowie 1799.1/I. r. za Bonawenturę Gajewskiego, starostę powidzkiego, rozwiedzionego z Anną Mielżyńską, która już wtedy była 2-o v. żoną Stanisława M-go, stryjecznego brata Jolanty. Oboje Gajewscy żyli jeszcze w r. 1812. Walentyna, chrzestna 1804.5/V. r., określona wtedy jako "adulta" (LB Pępowo), więc conajmniej kilkunastoletnia. Józefa, chrzestna młodszej siostry 1793.23/IX. r., więc urodzona chyba w latach 80-ych. Zapewne ta sama panna Józefa umarła w Poznaniu w klasztorze Św. Katarzyny 1815.18/III. r., a pochowana w Gostyniu, przy czym wiek jej podany na lat 32 (LM Św. Maria Magdal., Pozn.), rodziły się więc około r. 1783. Była jeszcze jedna córka, Katarzyna Tekla Marianna Józefa Walentyna, ur. w Poznaniu, ochrzcz. 1792.23/IX. r. (ib.), zapewne zmarła wcześnie.

(I) Ignacy syn Jana Nepomucena i Garczyńskiej, ur. w Zbąszyniu 1784.17/I. r., wstąpił do konnej gwardii honorowej ces. Napoleona 1806 r., podporucznik, adiutant Wincentego Krasińskiego, major 1809 r., w kampanii t. r. szef batalionu pułku strzelców pieszych formowanego w Poznaniu, pułkownik w r. 1813, szef sztabu dywizji gen. J. H. Dąbrowskiego, dowódca 4 pułku piechoty 1815 r., generał brygady 1826 r., w latach 1820-1830 komendant korpusu kadetów w Kaliszu w czasie powstania 4/I.-6/II. komendant twierdzy Modlin, umarł w Warszawie 1831.22/IV. r. Miał krzyż kawalerski Virtuti Militari (18-8 r.), Legii Honorowej (1812 r.), Św. Stanisława I kl. (1829 r.), Św. Anny II kl. (PSB),

(II) Edward, syn Jana Nepomucena i Garczyńskiej, ur. w r. 1789, major wojsk polskich 1817 r., zmarł w r. 1857. Był bezżenny.

III) Chryzostom, syn Krzysztofa i Sokołowskiej-Rosnowskiej, poborca wojew. kaliskiego w r. 1638 (I. Kal. 104b s. 1271), nazwany "przeszłym poborcą" w r. 1642 (P. 167 k. 581v), skarbnik poznański w r. 1647 (P. 1423 k. 86v), sejmik w Poznaniu 1648.8/VI. r. w bezkrólewiu uczynił go rotmistrzem 100 piechoty zaciągniętej przez Czarnkowskiego starostę międzyrzeckiego, na obronę tego starostwa (P. 173 k. 464). Jeszcze nieletni w r. 1600 (Ws. 17 k. 194), skwitowany w r. 1622 wraz z bratem Wojciechem przez małżonków Sadkowskich ze sprawy o cyrograf zmarłego ich ojca Krzysztofa M-go (I. Kal. 88a s. 649). Skwitowany w r. 1624 z ran przez Feliksa Wardęskiego (ib. 90b s. 2284). Od Dobrogosta Węgierskiego, sędziego surogatora grodzkiego ostrzeszowskiego, kupił w r. 1625 za 9.000 zł. części wsi Węgry p. kal. (R. Kal. 10 k. 364v) sprzedał zaś owe części w r. 1631 za 12.000 zł. Janowi Wyszkowskiemu (ib. 11 k. 316v). Okazywał w r. 1626 rany zadane mu przez Marcina Maryskiego(???), syna Stanisława, pisarza grodzkiego kaliskiego (Py. 143 k. 66). Od Gabriela ojca i Piotra syna Bojanowskich w r. 1632 kupił za 40.000 zł. dobra ich w mieście Dobrzycy i wsi Klonowej (ib. 11 k. 368v), zaś w r. 1634 sprzedał za tyle samo Władysławowi Bojanowskiemu (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 25). Ustanowił w r. 1638 opiekunów dla swych dzieci, a wśród nich żonę i brata Wojciecha M-go (I. Kal. 104b s. 1271). Dzierżawca międzyrzecki w r. 1642 (Kośc. 301 k. 597), trzymał tę dziewrżawę od starosty międzyrzeckiego, Franciszka Sędziwoja Czarnkowskiego. Czarnkowski ten w r. 1649 puścił M-mu na cztery lata za sumę 60.000 złp. wsie: Biała, Trzcianka, Łomnica, Wołowe Lasy, Długie Brody (W. 82 k. 441). Umarł w r. 1650 lub 1651 (P. 1061 k. 84; W. 40 k. 33v; Ws. 56 k. 106). Ożenił się (zapewne w r. 1623) z Dorotą z Mokronosa (czasem "z Sośnicy") Bruczkowską, córką Jana, wdową 1-o v. po Adamie Rąbczyńskim (Kośc. 292 k. 132). W r. 1624 Dorota, jako pani oprawma i dożywotnia po pierwszym mężu, prolongowała Abrahamowi Ciświckiemu kasztelanowi bydgoskiemu, spłatę 1.000 zł. należnych zmarłemu Rąbczyńskiemu (I. Kal. 90b s. 1716), zaś w r. 1628 w jej imieniu mąż prolongował Wojciechowi Korzbok Zawadzkiemu wypłatę 3.000 zł. jej posagu (Ws. 41 k. 269). Ona sama prolongowała w r. 1630 swemu bratu Adamowi wypłatę zapisu 3.300 złp. danego przez zmarłego ojca jej i Rąbczyńskiemu pod zastawem części Karny i Reklina (I. Kal. 96 s. 414). Posag 3.000 zł., oprawiony zrazu na Węgrach, mąż w r. 1631 przeniósł jej na uzyskaną za te sprzedane dobra sumy 12.000 zł. (R. Kal. 11 k. 324). Abrahamowi Ciświckiemu, kasztelanowi śremskiemu, odroczyła w r. 1631, działając w imieniu własnym i syna swego, Stanisława Rąbczyńskiego, termin uiszczenia 1.000 złp. (I. Kal. 98a s. 957). Posag 3.000 zł., oprawiony z kolei na Dobrzycy i Klonowach, mąż po sprzedaniu tych dóbr, przeniósł w r. 1634 na połowę dóbr (Rel. i Z. Kal. 1c k. 29), ponawiając tę oprawę w r. 1637 (P. 1419 k. 250v). Będąc już wdową, Dorota w r. 1651 zawierała kontrakt z synami, którzy scedowali jej wtedy zapis na 93.000 zł. na mieście Chodzieży i przyległych wsiach, dany niegdyś ojcu przez Konstancję z Konar Grudzińską (W. 40 k. 64, 65v). Od Franciszka Sędziwoja Czarnkowskiego, kasztelana poznańskiego, trzymała zastawem za sumę 20.000 złp. wieś Kruszewo w p. pozn. (P. 1076 k. 48v). Żyła chyba jeszcze w r. 1653 (N. 225 k. 391v), nie żyła już w r. 1661 (P. 185 k. 48). Synowie, Franciszek i Kazimierz. Z córek, Marianna, w latach 1642-1658 żona Wojciecha Belęckiego, wdowa w r. 1664, umarła w r. 1687. Anna, ochrzcz. 1632.11/VII. r. (LB, najpierw w r. 1651 żona Jana Rokossowskiego, 2-o v. w r. 1658 Franciszka Zakrzewskiego, 3-o v. w latach 1662-1687 Bartłomieja Swinarskiego, nie żyła już w r. 1700. Jadwiga, ochrzcz. 1633.29/IX. r. (ib.), w latach 1652-1678 żona Stanisława Koczorowskiego, nie żyła już w r. 1683. Zofia, ochrzcz. 1636.1/III. r. (ib.), o której nic więcej nie wiem. Eląbieta, niezamężna w r. 1661 (P. 185 k. 48), w latach 1665-1679 żona Jakuba Piotra Gocłowskiego, pisarza grodzkiego poznańskiego, z czasem kasztelana przemęckiego, wdowa w r. 1689, umarła 1706.1/IX. r. Katarzyna, niezamężna w r. 1661 (ib.). Barbara, niezamężna w r. 1661 (ib.), żona Jana Kołdowskiego, oboje już nie żyli w r. 1665. Konstancja, niezamężna w latach 1661-1665 (ib., P. 1076 k. 48v), w r. 1677 żona Krzysztofa Mielińskiego, wdowa w r. 1682, była 2-o v. w r. 1683 za Wojciechem Radzińskim (Radzyńskim).

(I) Franciszek, syn Chryzostoma i Bruczkowskiej, rotmistrz województw poznańskiego i kaliskiego w r. 1650 (P. 1061 k. 35v, 82), skarbnik poznański w r. 1651 (W. 40 k. 33v), dostał 1656.18/I. "za specjalne zasługi" od Karola Gustawa, króla szwedzkiego, starostwo średzkie będące w posiadaniu wdowy Grudzińskiej (P. 182 k. 58). Podczaszy kaliski w r. 1677 (P. 1428 k. 71). Wedle lustracji z 1648.28/VII. r. stawił pod Kaliszem w pułku Jakuba Rozdrażewskiego, starosty konińskiego trzy konie (P. 173 k. 626v). Wspólnie z bratem skwitowany w r. 1652 przez Stanisława Koczorowskiego z 8.000 złp., które zapisał mu ich ojciec w posagu za swą córką a ich siostrą, Jadwigą M-ą (P. 1064 k. 482). Wspólnie z bratem w r. 1660 kwitował Zofię Teresę z Przyjemskich Opalińską, podkomorzynę poznańską, z kontraktu o miasto Racot i wsie: Sieraków, Cegielnię, Simnow(???) (Ws. 59 k. 26v). Szczepice wydzierżawił w r. 1662 małżonkom Mierzewskim (Kc. 130 k. 305v). Sejmik średzki umieścił w swym laudum z 1672.20/VII. r. zalecenie M-go "który od dziecka prawie z uszczerbkiem fortuny służył", do nagrody 2.000 złp. (P. 199 k. 756v). Spisywał w Szczepicach 1684.22/V. r. z Mikołajem Mierosławskim kontrakt małżeński o rękę córki Konstancji, pod zakładem 8.000 zł. (N. 186 k. 222, 222v). Skwitowany w r. 1687 przez Radzickich (P. 1113 III k. 43), żył chyba jeszcze i w r. 1688 (Kc. 132 k. 492v), nie żył już w r. 169- (P. 1431 k. 363v). Ożenił się w r. 1653 z Heleną (Heleną Lukrecją) Grudzińską, córką Stefana i Anny z Kościeleckich, o której rękę 17/III. t. r. w Złotowie z jej bratem Franciszkiem kontrakt pod zakładem 30.000 zł. (N. 227 k. 33v). Od brata Stanisława Grudzińskiego w r. 1658, wedle zobowiązania z r. ub. kupiła za 30.000 złp. Wiśniewo w p. kcyń., a od brata stryjecznego, Andrzeja Karola Grudzińskiego, wojewody kaliskiego, za 20.000 złp. Szczepice i pustkę Suchoręczek (P. 1070 k. 1v, 170v; G. 82 k. 1257v). Mąż dla dzieci z niej zrodzonych ustanowił w r. 1660 opiekunów, wśród których była ona sama, Andrzej Karol Grudziński, wojewoda kaliski, Krzysztof i Mikołaj M-cy, bracia stryjeczni (Ws. 59 k. 30v). Wedle kontraktu z r. 1666 od Marianny z Komorowskich Jerzykowskiej kupiła w r. 1672 za 5.000 zł. jej część Rozstrzębowa w p. kcyń. (P. 1426 k. 241), zaś od Teresy z Komorskich Kowalewskiej w r. 1673 za taką sumę jej części w tejże wsi (ib. k. 297). Wiśniewo w p. kcyń., sprzedała t. r. za 24.000 złp. bratu Stanisławowi Grudzińskiemu (ib. k. 460), ale już w r. 1674 odkupiła tę wieś od niego za taką samą sumę (ib. k. 716). Od Andrzeja Karola Grudzińskiego, wojewody poznańskiego, uzyskała t. r. cesję wyderkafowej sumy 18.000 zł. na wsiach Malice, Tupadły, Bąk i Spióry w p. kcyń., zapisanej ongiś przez Adama Dadźboga Baranowskiego, oraz innej sumy 300 zł. na tychże dobrach (N. 185 k. 334v). Wiśniewo wspólnie z mężem w r. 1675 sprzedała wyderkafem za 13.000 złp. małżonkom Gzowskim (P. 1427 k. 258v), zaś w r. 1677 tę wieś sprzedała wiecznością za 24.000 złp. zięciowi Felicjanowi Trzcińskiemu (P. 1428 k. 169v). Żyła jeszcze 1684.19/III. r., mieszkając wtedy w Szczepicach (LB Kcynia), nie żyła już w r. 1687 (P. 1113 II k. 32). Synowie: Stefan, występujący jako chrzestny w kwietniu 1671 r. (LB Kcynia), chyba zmarły młodo, Andrzej i Chryzostom. Z córek, Marianna, chrzestna w kwietniu 1671 r. (ib.), zaślubiła w r. 1675 Felicjana (Feliksa) Trzcińskiego, żyjącego jeszcze w r. 1677. Drugim jej mężem był w r. 1679 Jan Radzimiński, oboje nie żyli już w r. 1687. Katarzyna, w latach 1677-1694 żona Macieja Radzimińskiego, podstolego nurskiego, wdowa w latach 1695-1738. Teresa najpierw 1675.9/VI. r. wyszła za Gabriela Sokolnickiego, stolnika i sędziego surogatora grodzkiego kaliskiego, z czasem kasztelana międzyrzeckiego, wdowa w latach 1689-1694, 2-o v. w r. 1695 żona Jana Gałeckiego, chorążego żytomierskiego, majora J.Kr.Mci, nie żyła już w r. 1700. Konstancja zaślubiła w parafii kcyńskiej 1684.23/V. r. Mikołaja Mirosławskiego, była wdową w latach 1713-1737. Franciszka wyszła w r. 1688 za Aleksandra Nikodema Sołtyka, łowczego podolskiego, porucznika chorągwi usarskiej biskupa płockiego, żyli oboje w r. 1695. Konstancja Mirosławska swoją część Szczepic, Suchoręczka i Rozstrzębowa w p. kcyń. sprzedała w r. 1691 za 4.000 złp. szwagrowi Maciejowi Radzimińskiemu (P. 1122 VIII k. 76v).

1. Andrzej, syn Franciszka i Grudzińskiej, pod imieniem Bogumiła benedyktyn w Tyńcu, kapelan tuszowski, mocą komplanacji z r. 1687 prawa swe do spadku po siostrze Trzcińskiej cedował Walentemu Trzcińskiemu, bratu jej zmarłego męża (P. 1113 II k. 23). Swoje części w Szczepicach i Rozstrzębowie dał w r. 1694 bratu Chryzostomowi (P. 1130 X k. 35).

2. Chryzostom, syn Franciszka i Grudzińskiej, chrzestny 1684.7/III. r. (LB Kcynia), współspadkobierca bezdzietnej siostry Marianny 1-o v. Trzcińskiej, 2-o v. Radzimińskiej, obok ojca i brata w r. 1687 uczestniczył w układzie z Trzcińskimi (Kc. 132 k. 459v). Części macierzyste w Szczepicach i Rozstrzębowie w r. 1690 sprzedał za 4.000 złp. szwagrowi Maciejowi Radzimińskiemu (P. 1431 k. 363v), a w r. 1695 swej siostrze Katarzynie, wdowie po tym Radzimińskim, sprzedał za 4.000 złp. te części owych wsi, które w r. 1694 drogą donacji nabył od brata Andrzeja (P. 1130 X k. 35). Żychliński a za nim Uruski mienią go miecznikiem kaliskim i dają mu za żonę Barbarę Aksakównę, po której miało pozostać potomstwo. Istniał rzeczywiście Chryzostom M., miecznik kaliski, ale nie wiem czy identyczny z Chryzostomem synem Franciszka. Był ów miecznik mężem Teofili z Posławic Ankwiczówny (więc nie Aksakówny!). Synem ich był Jan, porucznik chorągwi pancernej, mąż Domicelli Horodeńskiej. Oboje nie żyli już w r. 1789 (P. 1366 k. 341). Syn ich to Aleksander. Ów Aleksander, major regimentu pieszego artylerii koronnej, mianowany 1760 r. majorem en second w tymże regimencie (K. P., wiad. z 15/X). Generał major wojsk koronnych w r. 1778 (P. 1355 k. 112), dywizjonier w r. 1787 (I. Kon. 83 k. 359v), generał lejtenat wojsk koronnych i kawaler orderow polskich 1791 r. (I. Kal. 231 k. 259). Mocą kontraktu z 1789.27(26?)/VI. r. od Jana Twardowskiego kupił za 75.000 zł. Wyszki w p. kal. (P. 1366 k. 341, 1375 k. 469). Ożenił się z Marianną Dahlke, córką Krystiana, generała majora wojsk koronnych, i Elżbiety z Bombeków, która w r. 1778 celem windykowania spadku po swej siostrze, pannie Wiktorii Dahlke, dała plenipotencję bratu Krzysztofowi, generałowi adiutantowi J. Kr.Mci (P. 1355 k. 112). Oboje w r. 1791 byli kwitowani przez córkę Ludwikę z 20.000 złp. jej posagu (I. Kal. 231 k. 259). Syn Erazm. Córka Ludwika, w r. 1791 żona 1-o v. Egidiusza (Idziego) Moskorzewskiego, podkomorzego J.Kr.Mci, komisarza cywilno-wojskowego wojew. kaliskiego, poszła 2-o v. za Józefa Szaniawskiego. Erazm, syn Aleksandra i Dahlkówny, ur. w r. 1769, porucznik wojsk koronnych 1786 r., kapitan 1788 r., pułkownik 1792 r., umarł w r. 1800. Żona jego, Ludwika Bardzka, poszła 2-o v. za Hilarego Radzika.

(II) Kazimierz, syn Chryzostoma i Bruczkowskiej, w imieniu swoim i brata Franciszka w r. 1651 zapisał 800 zł. JaNOWI rOKOSSOWSKIEMU JAKO POSAG I WYPRAWę ZA ICH SIOSTRą aNNą (w. 40 K. 33V). ŻYł JESZCZE W R. 1665 (p. 1076 K. 48V). o NIM JAKO JUż ZMARłYM DOWIADUJE SIę DOPIERO W R. 1701 (g. 91 K. 52). z żoną Anną Szołdrską spisywał wzajemne dożywocie w r. 1653 (Ws. 208 k. 171v). Nie żyła już ona w r. 1692 (P. 1123 V k. 23v). Synowie ich, to Franciszek, w r. 1710 dziedzic wsi Socha w p. sier. (I. Kal. 157 s. 44), i Chryzostom. Córka Marianna, w r. 1692 żona Walentego Łempickiego, wdowa w latach 1713-1717, nie żyla już w r. 1723.

Chryzostom, syn Kazimierza i Szołdrskiej, w r. 1696 wyderkafowy posesor Karniszewa, nazwany w r. 1698 zastawnikiem tej wsi (LB Sokolniki). Umarł między r. 1703 a 1720 (G. 92 k. 9v, 94 k. 77v). Jego żoną była w r. 1696 Anna Dobińska (LB Sokolniki), córka Stanisława i Katarzyny Radlickiej, która od Andrzeja Włoszynowskiego w r. 1700 kupiła za 6.700 złp. cząstkę Gorzykowa w p. gnieźn. (P. 1139 X k. 143v). Zwała się potem ta cząstka "Mycielszczyzną" (G. 94 k. 77v). Owdowiała już Anna jako dziedziczka części Gorzykowa występowała w r. 1723 (P. 1191 k. 284). Części tam poskupowane, zarowno te nabyte od Włoszczynowskiego, jak i od Jana Lubowickiego, sprzedała w r. 1730 za 6.700 zł. Stanisławowi i Jadwidze z Krasowskich Mąkowskim (P. 1223 I k. 114v). Córki Chryzostoma i Dobińskiej, Katarzyna Urszula, ochrzcz. 1696.20/X. r., i Marianna Jadwiga, ochrzcz. 1698.7/IX. r. (LB Sokolniki). Urszula, córka tychże rodziców, zapewne identyczna z powyższą Katarzyną Urszulą, była w r. 1730 Pawła Boińskiego.

III. Stanisław, syn Tomasza i Radomickiej, wspólnie z braćmi w r. 1556 od Jana Złotnickiego nabył za 1.000 zł. części wsi Brzezno, Szczepidło, Kociętowy i Głodno w p. kon. (P. 1396 k. 401v), a w r. 1558, też wspólnie z nimi, część w Dzierzbinie za 800 grz. (I. R. Z. Kon. 6 k. 208v), zaś w r. 1560 za 225 grz. od Walentego Bogusławskiego inną jeszcze część w tejże wsi (I. i D. Z. Kal. 6 k. 522). Części w Brzeźnie, Szczepidle, Głodnie i Kociętowach wraz z braćmi sprzedał w r. 1561 za 1.000 zł. Andrzejowi Grodzieckiemu (P. 1397 k. 102). Te części w Mycielinie, które miałyby mu przypaść po śmierci matki, sprzedał wyderkafem w r. 1564 za 500 złp. bratu Janowi (P. 1397 k. 387). Z działów braterskich, przeprowadzonych w r. 1564, wziął Mycielino (Py. 179 k. 600). Kwitował w r. 1568 Słuszkowskich, spadkobiercow swej ciotki Anny z M-ch Słuszkowskiej, z 30 grz., za które zastawili byli łan w Słuszkowie (I. Kal. 34 s. 264). Skwitowany t. r. z długów przez siostrę Zakrzyńską (Zaxińską) i jej męża (ib. s. 833). Dokonał w r. 1570 ze swym bratem Janem M-m z Pietryk wymiany pewnych gruntów w Mycielinie (ib. 36 s. 328). Część Mycielina w r. 1571 sprzedał za 1.250 zł. Piotrowi Grodzickiemu (R. Kal. 3 k. 449). Od Mikołaja Siedleckiego w r. 1572 wziął w zastaw za 15.000 złp. miasto Grzymisze z przyległymi wsiami Grzymiszewską Wsią, Gozdowem cz. Gozdówkiem i Dębą w p. kon. (I. Kon. 16 k. 231). Od Wojciecha Smoszewskiego "Kija" w r. 1573 uzyskał zobowązanie sprzedaży za 1.350 złp. części w Smoszewie w p. kal. (I. R. Kon. 16 k. 371v). Od Stanisława Żbikowskiego t. r. wydzierżawił jego dobra w Worowie p. kal. (ib. k. 520v). Od Wojciecha Smoszewskiego cz. Czyżewskiego "Gęby" kupił w r. 1574 za 800 zł. jego części w Smoszewie (R. Kal. 4 k. 144). Od Wojciecha Smoszewskiego "Kija" kupił w r. 1575 części tamże za 3.350 zł. (ib. k. 229v), ale w r. 1577 te części "Kijowi" za takąż sumę odprzedał z powrotem (ib. k. 435). Od brata Piotra kupił w r. 1583 za 200 złp. łan pusty "Wawrzynowski" i część "Konopnikiem" zwaną w Szadku p. kal. (ib. k. k. 308). Od tegoż brata w r. 1585 kupił za 2.500 zł. część w Szadku, którą dotąd trzymała w zastawie żona Stanisława (ib. k. 473v). Całe swe części tej wsi w r. 1604 sprzedał za 8.000 zł. Marcinowi Sulimowskiemu (ib. 7 k. 683v). Być może, iż żył jeszcze w r. 16076 (P. 1405 k. 587v), nie żył już w r. 1609 (G. 70 k. 170v). Żona jego, Barbara Kuklinowska, córka Wojciecha, w r. 1572 kwitowała swych braci, Jana i Jerzego Kuklinowskich z 1.000 zł. (Py. 110 k. 299). Od męża w r. 1576 uzyskała oprawę 2.000 zł. posagu na połowie części Smoszewa (R. Kal. 4 k. 311v). Wzajemne dożywocie spisywali małżonkowie w r. 1580 (ib. 5 k. 163v). Oboje w r. 1592 swym jeszcze niezamężnym córkom, Annie, Zofii i Dorocie, zapisali każdej po 500 zł. posagu (I. Kal. 59 s. 849). Barbara żyła jeszcze w r. 1596 (ib. 63 k. 458). Synów było czterech: Jan, Wojciech, Władysław i Feliks, o wszystkich będzie niżej. Z wymienionych już córek, Anna żyła jeszcze w r. 1660, była wtedy panną (P. 970 k. 426v). Zofia w r. 1600, krótko po 26/VI., wyszła za Piotra Charłupskiego, żyjącego jeszcze w r. 1620. Była wdową w latach 1624-1626, nie żyła już w r. 1631. Dorota, w latach 1600-1623 (może zaślubiona właśnie w r. 1600). żona Stanisława Wysockiego, wdowa w latach 1633-1643.

I) Jan, syn Stanisława i Kuklinowskiej, od Łukasza, Stefana, Mikołaja i Andrzeja braci Kosmowskich kupił w r. 1609 za 1.000 zł. części wsi Kuszyno w p. kal. (R. Kal. 1 k. 375), a w r. 1611 sprzedali mu swoje tam części Stefan i Mikołaj bracia Kosmowscy (ib. 8 k. 41v), co już było niewątpliwie tylko jakimś "ulepszeniem" poprzedniej transakcji. Od Łukasza Kosmowskiego w r. 1612 kupił za 700 zł. części w Kosmowie i w pustce Jaszczurowo (ib. k. 222v). Części w tych wsiach t. r. zastawił za 1.500 zł. bratu Wojciechowi (I. Kal. 78 s. 992). Od Agnieszki z Gackich Stanisławowej Kociełkowskiej w r. 1612 kupił za 600 zł. części wsi Deszna w p. kal. (R. KaL. 8 K. 168), a jednoczesnie za 800 zł. kupił części tamże od jej brata Andrzeja Gackiego (ib. k. 170), zaś w r. 1613 kupił za 1.800 zł. części Deszny i Szawłowic w p. kon. od Wojciecha Deszczyńskiego (ib. k. 308v). Całe części Kosmowa i Jaszczurowa, nabyte od Łukasza, Mikołaja i Andrzeja Kosmowskich, sprzedał w r. 1614 za 3.500 zł. swemu bratu Wojciechowi (ib. k. 327). Części Deszny i Szawłowic w r. 1614 sprzedał za 4.200z zł. Hieronimowi Szadokierskiemu (ib. k. 464v). Od Jakuba Bartodziejskiego kupił w r. 1617 za 3.600 zł. całą wieś Bartodzieje p. kal. (ib. 9 k. 13). Nie żył już w r. 1618 (P. 1000 k. 171). Żoną jego była Jadwiga Robaczyńska, córka Wojciecha, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1606 (R. Kal. 1 k. 136) a w r. 1608, wedle zobowiązania z r. 1606, oprawił jej 1.200 złp. posagu (P. 1405 k. 587v, 1406 k. 224v). Żyła ona jeszcze w r. 1616 (I. Kal. 82 s. 1411). Ich syn Andrzej pozostawał pod opieką stryja Feliksa, który w r. 1618 w jego imieniu kwitował się z Marcinem Żegockim z kontraktu o dzierżawę połowy miasta Jarocina (P. 1000 k. 171). Zapewne ten Andrzej zmarł młodo.

II) Wojciech, syn Stanisława i Kuklinowskiej, od brata Jana uzyskał w r. 1609 zapis długu 100 złp. (G. 70 k. 170v). Od stryjecznego brata Krzysztofa w r. 1610 kupił za 3.500 złp. części Bagrowa w p. pyzdrskim (P. 1407 k. 209), w r. 1611 sprzedał za tyleż Piotrowi Gablińskiemu (ib. k. 551). Od brata Jana w r. 1612 brał zastawem za 1.500 zł. części Kosmowa i Jaszczurowa (I. Kal. 78 s. 992), zaś w r. 1614 nabył je od niego wiecznością za 3.500 zł. (R. Kal. 8 k. 327), aby jeszcze t. r. sprzedać te dobra za 3.000 złp. Stanisławowi Przedzyńskiemu, pisarzowi grodzkiemu kaliskiemu (ib. k. 339). Od Krzysztofa M-go, syna Piotra, kupił t. r. za 5.000 zł. części w Słupi Wielkiej p. pyzdr. (ib. k. 341v) i t. r. za taką samą sumę sprzedał owe części (w nich też i części w Słupi Małej) Janowi Jaskólskiemu, komornikowi kaliskiemu, który te dobra od Krzysztofa M-go trzymał zastawem (P. 1409 k. 28v). Od Stanisława Nieniewskiego w r. 1615 kupił za 3350 zł. części Nieniewa i pustki Nieniewko (I. i D. Z. Kal. 28 k. 230), a inne tam cześci nabył w r. 1616 za 1.700 zł. od Łukasza Nieniewskiego (R. Kal. 8 k. 510v). Skwitował w r. 1616 Małgorzatę z Pierzchlińskich Nieradzką z 2.800 zł. zapisanych sposobem zastawu na Nieniewie i Nieniewku (I. Kal. 82 s. 225). Nieniewo i Nieniewko "Wątrobińskie" zastawił t. r. z 1.000 zł. wdowie Katarzynie z Marszewskich Objezierskiej (ib. s. 989). Zawierał w r. 1618 z bratem Feliksem kontrakt o dzierżawę dóbr Bartodzieje, pod zakładem 300 zł. (ib. 84 s. 1487). Nieniewo Wielkie i pustkę Nieniewko cz. Ostrów sprzedał w r. 1618 za 9.000 zł. Maciejowi Bogołomskiemu (R. Kal. 9 k. 121v). Wieś Cekowo w r. 1622 wydzierżawił pod zakładem 640 złp. Janowi Kuklinowskiemu (I. Kal. 88a s. 558). Od bratowej Polikseny z Nieradzkich Feliksowej M-ej w r. 1622 brał zastawem za 600 zł. części wsi Wysocko Nieradza (ib. s. 1007). Od Jana Kosmowskiego w r. 1623 kupił za 5.000 zł. części wsi Gostynie, Kosmowo i pustki Jaszczurowo (R. Kal. 10 k. 25). Od Piotra Parczewskiego t. r. kupił za 6.000 zł. części Złotnik Małych p. kal. (ib. k. 108v). Od Andrzeja Gronowskiego t. r. kupił za 4.000 zł. części wsi Przyranie (ib. k. 137v), a w r. 1624 te Przyranie sprzedał za tyleż Wojciechowi Paczkowskiemu (ib. k. 160v). Od Mikołaja, Stanisława i Jana braci Piątkowskich t. r. kupił za 2.500 zł. części w Piątku Małym p. kal., które na nich spadły po bracie Andrzeja (ib. k. 191). Inne części w Piątku Małym t. r. kupił za 5.500z zł. od Błażeja, Piotra i Stanisława braci Piątkowskich (ib. k. 210v; I. Kal. 90b s. 2040), a jeszcze inne t. r. za 2.500 zł. od Macieja Złotnickiego (R. Kal. 10 k. 241v; I. Kal. 90b s. 2039). Całe części wsi Gostynie i Kosmowo sprzedał t. r. za 6.500 zł. Janowi Kosmowskiemu (R. Kal. 10 k. 214v). Części w Piątku Małym w r. 1626 sprzedał za 15.000 zł. Jerzemu Szyszkowskiemu (ib. k. 429), a odkupił je od niego za tyleż w r. 1632 (ib. 11 k. 412). Od Jana Modlibowskiego kupił w r. 1630 za 24.000 zł. części we wsiach Łukom i Łomowo oraz w pustkach Bukowe i Jemielne (ib. k. 213v). Od Feliksa Rudnickiego, sędzica ziemskiego kaliskiego, w r. 1631 dostał dwóch zbiegłych poddanych ze wsi Kamiona p. kal., wyłączonych przy sprzedaży tej wsi Markowi Radoszewskiemu, wtedy podkomorzemu wieluńskiemu, teraz już kasztelanowi wieluńskiemu (ib. k. 327v). Od tegoż Rudnickiego i jego żony Heleny z Choińskich w r. 1633 dostał cesję sum na Gawrzyjałowie i obu Gaciach (Ws. 47 k. 14v). Od Andrzeja Ponieckiego t. r. kupił za 13.000 zł. części wsi Kakawa oraz pustek: Grabowiec, Stręczyny, Siedliska i Starawieś (ib. k. 458v), a t. r. dobra te sprzedał za takąż sumę Piotrowi Biestrzykowskiemu i żonie jego Mariannie Bogołomskiej (ib. k. 532). Inne części Kakawy t. r. kupił za 21.000 zł. od Katarzyny z Bielic, wdowy po Macieju Bogołomskim i 2-o v. po Macieju Borkowskim (ib. k. 557v). Część w Piątku Małym wydzierżawił t. r. Barbarze z Bogołomskich Brzeżańskiej (I. Kal. 99b s. 1970). Części "Złotnicką" i "Płonczyńską" w Piątku Małym, część w pustce Piekło oraz w innych pustkach w r. 1635 rezygnował Piotrowi Biestrzykowskiemu i Mariannie z Bogołomskich (R. Kal. 11 k. 647v), zaś wyłączoną od tej transakcji część "Jędrzejewską" sprzedał im t. r. za 2.300 zł. (ib. k. 651v). Staw "Kuźniczny" (koło stawu należącego do Woli Droszewskiej) i połowę stawu "Gąsiętnik" z połową młyba na Prośnie na gruncie wsi Kakawa, którą dziś Andrzej Poniecki sprzedał Wojciechowi Szołdrskiemu, temu Szołdrskiemu sprzedał w r. 1637 (ib. k. 794v). Nie żył już w r. 1638 (Py. 148 s. 621). Z pierwszą swoją żoną, Małgorzatą Belęcką, córką Macieja i Anny z Bukowca, spisywał wzajemne dożywocie w r. 1607 (P. 1000 k. 15, 1406 k. 27). Oprawił jej w r. 1618 posag 1.200 złp. (P. 1411 k. 47v). Od brata Jana Belęckiego otrzymała ona w r. 1621 zapis długu 1.000 złp. (P. 1007 k. 280). Drugą jego żoną była w r. 1629 Zofia Otha Trąmpczyńska, córka Piotra i Zofii Szołdrskiej (R. Kal. 11 k. 83; I. Kal. 97a s. 505). Wedle zobowiązania danego przez stryja i opiekuna Mikołaja Trąmczyńskiego, swoje części wsi Szetlewo Kątne oraz pustek Drzazgi i Kowalewo w p. kon. sprzedała w r. 1631 za 8.000 złp. Stanisławowi Trąmpczyńskiemu (ib. k. 219). Od męża t. r. uzyskała oprawę 5.000 złp. posagu na wyderkafowej sumie 12.000 złp. (ib. k. 222v). Będąc już wdową, wraz z nieletnimi córkami, Salomeą, Florianną i Marianną, pozywała w r. 1639 Piotra Budziszewskiego (P. 164 k. 140). Dożywotniczka Kakawy, wraz córkami Florentyną i panną Marianną spadek po Wojciechu M-im w Kakawie sprzedała w r. 1650 za 8.500 złp. Wojciechowi Szołdrskiemu (Z. T. P. 30 s. 192). Marianna, już jako mężatka powtórzyła tę transakcję w r. 1653 sprzedając Szołdrskiemu za 4.000 złp. swą część Kakawy (R. Kal. 14 k. 322). Zofia z Trąmpczyńskich żyła jeszcze w r. 1665 (I. Kal. 126 s. 280), już nie żyła w r. 1677 (ib. 138 s. 1131). Z Belęckiej Wojciech potomstwa nie pozostawił. Z Trąmpczyńskiej był syn Wojciech, wspomniany w r. 1665 (ib. 126 s. 221), który swej siostrze, klarysce, zapisał sumę 1.000 zł., a już nie żył w r. 1683 (Py. 155 s. 81), nie pozostawiwszy potomstwo. Były i córki. Z nich Salomea, nieletnia w r. 1638 (Py. 148 s. 621), jeszcze w świecie w r. 1641 (P. 166 k. 26v), pod imieniem Bogumiły klaryska kaliska w latach 1644-1684 (P. 169 k. 424v; I. Kal. 118 s. 338, 126 s. 221, 280; Py 155 s. 81). Manifestowała się w r. 1678 przeciwko Stanisławowi Szołdrskiemu (Z. T. P. 32 s. 961). Florentyna (Florianna), nieletnia w r. 1638 (Py. 148 s. 621), chyba jeszcze niezamężna w r. 1647 (I. Kal. 113 s. 603), już jednak t. r. była żoną Mikołaja Krzysztofa (Krzysztofa Mikołaja) z Rudnik Łyskowskiego (Łyszkowskiego), który żył jeszcze w r. 1650, 2-o v. w latach 1661-1680 żona Andrzeja Bojanowskiego, wdowa w r. 1680. Części w Kakawie, odziedziczone po ojcu, w r. 1687 sprzedała za 4.000 zł. Stanisławowi Szołdrskiemu (ib. 140 k. 598). Umarła t. r. lub w r. 1688. Wreszcie Marianna, nieletnia w r. 1638 (Py. 148 k. 621; I. Kal. 104b s. 2131), od Wojciecha Szołdrskiego, dziedzica Woli Droszewskiej uzyskała w r. 1650 zapis 4.250 złp. długu (Z. T. P. 30 s. 188), była w latach 1653-1655 żona Dobrogosta z Kosieczyna Belęckiego, wdowa w r. 1677, 2-o v. w r. 1680 żona Kazimierza Jarosława Pawłowskiego, nie żyła już w r. 1687.

III) Władysław, syn Stanisława i Kuklinowskiej, od Piotra Nadziejewskiego w r. 1613 kupił za 1.500 zł. części wsi Deszna i Szawłowice (R. Kal. 8 k. 305v). Umarł między r. 1621 a 1640 (P. 1007 k. 280v, 1420 k. 260v). Jego żoną była Katarzyna Belęcka, córka Macieja i Anny z Bukowca, której t. r. w r. 1613 oprawił 1.000 złp. posagu (P. 1408 k. 609, 613v), a też spisał z nią wzajemne dożywocie (R. Kal. 8 k. 271). Skwitowała ona w r. 1619 swego brata Jana Belęckiego (P. 1022 k. 916), zaś od brata Macieja uzyskała w r. 1621 zapis 1.000 zł. długu (P. 1007 k. 280v). Wedle zobowiazania danego jej i jej synowi Walerianowi, Stanisław Więckowski w r. 1640 oprawił 2.000 złp. posagu żonie swej Mariannie M-ej, ich córce i siostrze (P. 1420 k. 260v). Oboje Więckowscy żyli jeszcze w r. 1658.

Walerian, syn Władysława i Belęckiej, wspomniany w r. 1640, asystował w r. 1653 przy transakcji siostry stryjecznej, Marianny z M-ch Belęckiej (R. Kal. 14 k. 322). Od Andrzeja Karola Grudzińskiego, wojewody poznańskiego, w r. 1661 kupił za 25.000 zł. Potulice p. kc. (P. 1072 VII k. 371v), które to dobra w r. 1664 wydzierżawił małżonkom Mierzewskim (Kc. 130 k. 386). Posesor wspólnie z żoną w r. 1668 Malic w p. kcyń. (Kc. 131 k. 100). Potulice sprzedał w r. 1675 za 40.000 złp. Janowi Biegańskiemu (P. 1427 k. 60v). T. r. kupił od Waleriana Więckowskiego za 5.000 złp. Wojnowo w p. pozn. (ib. k. 63v). Żył jeszcze w r. 1676 (P. 1094 k. 395), a może i w r. 1677 (G. 86 k. 5v), nie żył zaś w r. 1677 (P. 1428 k. 56). Pierwszą jego żoną, zaślubioną przed r. 1600, była Zofia Giecówna, córka Wojciecha Gieca, mieszczanina kórnickiego, i Katarzyny, wdowa 1-o v. po Wojciechu Biegańskim, stąd pisana niekiedy "Biegańką zamężną M-ą". Jej ojciec w r. 1662 scedował jej i drugiemu jej mężowi sumę 12.600 zł., którą Zygmunt Grudziński, wojewoda kaliski, zapisał był niegdyś sposobem długu jej zmarłym braciom, Wawrzyńcowi i Stanisławowi Giecom, a która po ich śmierci przypadła ojcu i siostrze zmarłych (Kc. 130 k. 323v). Umarła między r. 1668 a 1671 (Kc. 131 k. 100, 253). Druga żona Waleriana to w r. 1675 Helena Baranowska, wdowa po dwóch mężach, Wiktorze Raczyńskim i Marcinie Markowskim, wojskim inowrocławskim (ib. k. 519v). Dla dzieci urodzonych z Giecówny Walerian w r. 1671 ustanowił opiekunów (Kc. 131 k. 253). Z tych dzieci znam jednak tylko córki. Spośród nich, Anna Konstancja, ochrzcz. 1660.2/V. r. (LB Wieleń). Ewa była w latach 1676-1677 żoną Władysława Wyrzyskiego, nie żyła już w r. 1714. Helena wyszła w r. 1678 w parafii białężyńskiej za Swiętosława Pławińskiego, nie żyła już w r. 1712.

IV) Feliks, syn Stanisława i Kuklinowskiej, w r. 1616 cedował bratowej Jadwidze z Robaczyńskich Janowej M-ej zapis zastawny 500 zł. na częściach Bartodziei w p. kal., który miała ona od Jakuba Bartodziejskiego a scedowała Wojciechowi M-mu, a ten z kolei scedował bratu Felisowi (I. Kal. 82 s. 1411). Od brata Wojciecha w r. 1618 wydzierżawił Bartodzieje pod zakładem 300 zł. (ib. 84 s. 1487). Części Naczesławic w r. 1631 sprzedał za 3.900 złp. Wojciechowi Wyganowskiemu (ib. 98a s. 1012). Części Bartodziei sprzedał w r. 1634 za 3.400 złp. Stanisławowi Jemielskiemu, kadsztelanowi kaliskiemu (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 19v). Poranił Zofię Bilińską, której brat ks. Wojciech Biliński proboszcz grzegorzewski, w r. 1637 zobowiazał się stawić ją do akt celem skwitowania M-go z owych ran (I. Kon. 48 k. 326). Córce Zofii w r. 1652 cedował pewne sumy (G. 82 k. 624v). Nie żył już w r. 1670 (I. Kon. 60 k. 42v). Żoną jego, zaślubioną chyba w r. 1616, był Poliksena Nieradzka, córka Walentego i Katarzyny Karszewskiej, która mu wniosła 3.000 zł. posagu (I. Kal. 82 s. 363, 1355). Poliksena części wsi Nieradza, Wysokie, Pieski (chyba Piaski) i Kociamby (chyba Kociaty) w p. kal. (kon.?) w r. 1623 sprzedała za 1.600 zł. Stanisławowi Gorzewskiemu (R. Kal. 10 k. 120. Chyba żyła jeszcze w r. 1652 (G. 82 k. 624v). Z córek, Poliksena (Apolonia), w r. 1655 żona Stefana "Cesarza" Wardęskiego. Zofia, w latach 1667-1674 żona Jana Szczawińskiego, wdowa w r. 1684. Zapewne już nie żyła w r. 1670, nie żyła napewno w r. 1686. Konstancja, w r. 1670 żona Obrzębalskiego. Jadwiga, w r. 1670 niezamężna. Barbara, w r. 1670 za Łukaszem Trzcińskim. Szczawińska, Obrzębalska i panna Jadwiga sumę 200 złp. scedowaną niegdyś ojcu na wsi Ossówko w p. kowal., scedowała w r. 1670 siostrze Trzcińskiej (I. Kon. 60 k. 42v).

IV. Kasper, syn Tomasza i Radomickiej, wspólnie z braćmi w r. 1556 od Jana Złotnickiego nabył za 1.000 zł. części wsi Brzezno, Szczepidło, Kociętowy i Głodno w p. kon. (P. 1396 k. 401v), a także wraz z nimi w r. 1558 od Stanisława Bogusławskiego "Mnicha" za 800 grz. kupił części Dzierzbina (I. R. Z. Kon. 6 k. 208v), jak również w r. 1560 część w tejże wsi za 225 grz. od Walentego Bogusławskiego (I. i D. Z. Kal. 6 k. 522). Z braćmi te części Brzezna, Szczepidła, Kociętów i Głodna, które od Jana Złotnickiego kupił był ich ojciec, sprzedał w r. 1561 za 1.000 zł. Andrzejowi Grodzieckiemu (P. 1397 k. 102). Kasper braciom w r. 1564 zapisał dług 600 zł., oni zaś jednocześnie zapisali mu ze swej strony dożywotnio 30 zł. rocznej pensji. Z przeprowadzonych wtedy działów nie wziął niczego (Py. 179 k. 600, 604, 605). Swe całkowite zrzeczenie się na rzecz braci dóbr ojczystych w Mycielinie, Pietrykach i Dzierzbinie potwierdził znów w r. 1572 (R. Kal. 4 k. 8v, 145).

B. Wojciech, syn Floriana i Katarzyny (z Siedlemina?), burgrabia ziemski koniński w r. 1505 (I. R. Z. Kon. 6 k. 1, 2v), podwojewodzi kaliski po r. 1531 (I. R. Z. Kal. 4 k. 1). Wspomniany w r. 1466 (I. Kal. 1 k. 370v). Na całym Mycielinie zapisał 6 grz. wyderkafowego rocznego czynszu od sumy 100 grz. mansjonarzom kościoła Św. Marii Magdaleny w Kalinowej (P. 1387 k. 126v). Był w r. 1497 jeszcze niedzielny z bratem Janem (P. 1383 k. 156). Temu bratu starszemu, Janowi, w r. 1497 zapisał dług 30 grz., z czego 5 grz. miał wypłacić w cztery tygodnie po śmierci ich matki Katarzyny (ib. k. 523v). Od Piotra Nieniewskiego Zaremby w r. 1497 nabył za 30 grz. wyderkafem całe Nieniewo w p. kal. (P. 1383 k. 145v). Należną sobie z działu z bratem Janem połowę Mycielina sprzedał t. r. wyderkafem za 212 i 100 zł. węg. Janowi Stawskiemu (P. 1383 k. 156). Bratu Janowi w sumie długu 60 grz. w r. 1498 sprzedał wyderkafem cztery osiadłe łany w Wiotszynie w p. kal., nabyte od Teofili niegdy z Wiotszyna (Kal. 5 k. 40). Połowę Mycielina sprzedał w r. 1505 Janowi Stawskiemu za 500 zł. węg. na wieczność (I. i D. Z. Kal. 2 k. 5v, ta transakcja na k. 31 z datą r. 1514?), a jednocześnie od żony Jana Stawskiego, Doroty Brzostowskiej, kupił za 200 zł. węg. jej części Brzostowa i Genczewa w p. pyzdr. (ib.; ta sama transakcja powtórzona i pod r. 1514, I. i D. Z. Kal. 2 k. 31). Brzostowo i Genczewo dał w r. 1509 Janowi Czyrmińskiemu z ziemi sieradzkiej w zamian za wsie Kamienino i Dzydzborzyno(???) w pow. sier. i dopłatę 100 zł. (P. 786 s. 78). Mając część w mieście Rychwał, puszczoną sobie wyderkafem za 70 grz. przez Jana Rychwalskiego, w tej samej sumie w r. 1512 dał ją wyderkafem Agnieszce z Rychwału, ciotce tego Jana (I. R. Kon. 1 k. 403v). Od Wojciecha Rychwalskiego t. r. nabył wyderkafem za 20 grz. dwa łany roli osiadłej we wsi Wola (I. R. Z. Kon. 6 k. 3v), zaś t. r. od Jana Rychwalskiego za 150 grz. część misata Rychwał (P. 786 s. 334). Od Bartosza Janikowskiego kupił w r. 1513 za 150 grz. połowę wsi Poroże w p. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 16). Miał tam i Będzichowo (P. 1394 k. 374v). Umarł między r. 1531 a 1540 (I. R. Z. Kal. 4 k. 1; P. 1394 k. 374v). Żoną Wojciecha była w r. 1496 Małgorzata ze Starygrodu (Py. 15 k. 378v). Ta Małgorzata i jej siostra Anna, żona Marcina Drzewieckiego, dokonały w r. 1497 działów z Bogumiłem (Teofilem) Wiotszyńskim, biorąc część w Czyrminie i całą wieś Ostrów zwaną Psienie, on zaś wziął całe Wiotszyno, dopłacił tym swym "rodzonym bratanicom" (nepotkom) sumę 40 grz. (P. 1383 k. 138; I. Kal. 4 k. 511). Te części w Czyrminie i Ostrowie wzięła w całości Małgorzata, dając siostrze cały Starygród p. pyzdr. (P. 1383 k. 139). Małgorzata nabyła też wtedy wyderkafem od Teofila Wiotszyńskiego za 40 grz. długu łan osiadły w Wiotszynie (ib.). Ostrów Pienie z folwarkiem, dworem, domem rybackim i dwoma zagrodami w Czyrminie Małgorzata w r. 1507 dała Bartłomiejowi Bartochowskiemu w zamian za Bartochowo i wieś królewską Glinno w ziemi sieradzkiej, dopłacając do tej zamiany 20 grz. (Kal. 6 k. 182). Synowie, Jakub i Jan.

I. Jakub, syn Wojciecha i Starygrodzkiej, od Bernarda Janiszewskiego w r. 1540 dostał zapis, mocą którego po śmierci tego Bernarda przypadła by mu suma 600 zł., którą Jakub wraz ze swym ojcem zapisali mu byli na Będziechowie w p. kal. (P. 1394 k. 374v). Był dziedzicem w Wiotszynie p. sier. (I. Kal. 23 s. 1324). Umarł między r. 1555 a 1558 (P. 1396 k 314; I. Kal. 23 s. 573). Pierwszej jego żony nie znam, drugą była Jadwiga z Grzymiszewa Siedlecka, córka Mikołaja, którą w r. 1558 pozywali pasierbowie o bezprawne zajęcie Będziechowa (ib.). Została jednak do całej tej wsi t. r. formalnie intromitowana, mocą uzyskanego od męża zapisu dożywocia (ib. s. 921). Kwitowała w r. 1568 Wacława Ostroroga z 70 zł. na poczet sumy 140 zł., zapisanych przez Jakuba Ostroroga, starostę gen. wielkopolskiego (ib. s. 1669) Z długu 140 zł. w r. 1570 skwitowała Wacława i Jana, synów starosty (ib. 36 s. 1087), a w r. 1576 skwitowała synów zmarłego już Wacława Ostroroga, ze 100 zł jako reszty długu 600 zł. (ib. 44 s. 756). Z pierwszej żony synowie: Jan, o którym niżej, Stanisła i Sebastian. Z Siedlemickiej synowie, Piotr i Mikołaj, o których będzie jeszcze mowa. Stanisław w r. 1588 zapisał dług 50 zł. Janowi Kapińskiemu(?) zw. Szycz(?) (ib. 23 s. 1324). Sebastian, wspomniany w r. 1558 (ib. s. 573) i w r. 1559 jako współdziedzic obok braci Będziechowa (ib. 24 k. 282).

I) Jan, syn Jakuba, wspomniany w r. 1558 (ib. 23 s. 573), współdziedzic obok braci Będziechowa w r. 1559 (ib. 24 k. 282). Dziedzic Wiotszyna (Wiotchynina) w p. sier., kupił w r. 1564 za 850 zł. część wsi Gąsino w p. sier. od Zofii Słuszkowskiej, żony Gabriela Dąbrowskiego (ib. 29 s. 336; P. 1397 k. 376v). Swe części w Gąsinie w r. 1571 sprzedał za 2.000 zł. Bartłomiejowi Mokronoskiemu cz. Bruczkowskiemu (R. Kal. 3 k. 340). Od Małgorzaty z Tuczyskich Zarembiny w r. 1579 za 700 złp. wziął zastawem część Strachocic p. sier. (P. 932 k. 151). Żył jeszcze w r. 1585 (Py. 122 k. 281), nie żył w r. 1588 (I. R. Kal. 23 k. 208v; P. 950 k. 395). Jego żoną (nie wiem, czy pierwszą?) była Anna z Niepartu Rosnowska, wdowa 1-o v. po Stanisławie Budziszewskim, która w r. 1583 od swego brata Jerzego Rosnowskiego dostała cesję sumy 100 tal., zapisanej mu sposobem długu przez Jana Ossowskiego (P. 941 k. 294). Maciejowi Racięckiemu z pow. inowrocł. i Tomaszowi Gołębiewskiemu z pow. nurskiego dała w r. 1585 zobowiązanie, iż dotrzyma kontraktu dzierżawy Budziszewa, Łopuchowa, Gorzuchowa i Gaci w pow. pozn. pod zakładem 600 zł. (I. R. Kon. 21 k. 514). Były to jej dobra dożywotnie po pierwszym mężu (P. 133 k. 281). Była wdową w r. 1588, kiedy ją pozywała Regina z Kościelca 1-o v. Rokossowska, podskarbina koronna, obecnie 2-o v. żona Wojciecha M-go, pasierba Anny, nabywczyni praw od Mikołaja Łąckiego (I. R. Kon. 23 k. 208v). W r. 1589 była 3-o v. żoną Jana Lipskiego (P. 952 k. 523v), a żyła jeszcze w r. 1592 (P. 957 k. 126v, 129). Synowie z Rosnowskiej, Wojciech i Jakub, córka Anna, w r. 1597 żona Jana Jedleckiego "Mixti", zmarłego w r. 1604, w r. 1607 2-o v. żona Stanisława Szydłowskiego z wojew. płockiego. Zapewne też córką Jana była Marianna "de Wietchynino", w latach 1618-1624 żona Adriana Krąkowskiego.

(I) Wojciech, syn Jana i Rosnowskiej, wraz ze swym nieletnim bratem Jakubem w r. 1588 intromitowany do Niepartu Jerzego Rosnowskiego, rodzonego brata i spadkobiercy zmarłego Jana (P. 950 k. 395). Zawierał w r. 1592 kontrakt o Wiotchynino z Adamem Dobruchowskim (I. Kal. 59 s. 1206). Całą wieś Wiotchynino w r. 1602 zastawił za 1.100 złp. Janowi Rzeczyckiemu (I. R. Kon. 30 s. 282v). Współspadkobierca w r. 1608 siostry Anny 1-o v. Jedleckiej, 2-o v. Szydłowskiej (I. i D. Z. Kal. 28 k. 168v), nie żył już w r. 1609 (I. Kal. 75 s. 219). Żoną Wojciecha była Regina Kościelecka, wdowa 1-o v. po Jakubie Rokossowskim, podskarbim wielkim koronnym. Nocą 1584.21/VII. r. we dworze w Rokossowie zabił Wojciech Adama Rokossowskiego, o co skarżyli go synowie zabitego. Wśród wspólników mordu był i brat ofiary Andrzej Rokossowski. Szło tu o posesję Rokossowa, do czego miała pretensję i żona zabójcy. Pasierb jej Jan Rokossowski w r. 1584 pożyczył od Jana Malechowskiego 14.000 złp., aby spłacić macochę z Rokossowa i innych oprawnych dóbr (P. 943 k. 392v). Rokossowski pozywał ją t. r. jako panią oprawną na częściach Rokossowa i wsiach przyległych (Kośc. 264 k. 307). Regina, nabywczyni prawa od Mikołaja Łąckiego, pozywała swoją teściową Annę z Rosnowskich M-ą 1588 r. (I. R. Kon. 23 k. 208v). Od Wojciecha Kotarbskiego w r. 1591 kupiła za 1.400 zł. części Przepsolewa w p. kal. (R. Kal. 6 s. 374). Umarła między r. 1596 a 1602 (I. Kal. 63 k. 546, 68 s. 385). Jedyna córka i spadkobierczyni Ewa dostała w r. 1602 od Anny z Garczyńskich Przespolewskiej zapis 800 zł. długu jako pozostałość z sumy 1.000 zł. (ib.). Była w latach 1604-1618 żoną Wacława z Sienna Sulmowskiego.

(II) Jakub, syn Jana i Rosnowskiej, podstoli sieradzki (Py. 151 s. 178), asystowała w r. 1604 przy transakcji siostry Jedleckiej (I. i D. Z. Kal. 28 k. 124). Części w Oszczeklinie p. kal., dziedziczne wspólnie z bratem Wojciechem po dzieciach zmarłego brata Piotra, w r. 1608 sprzedał za 900 złp. Maciejowi Radlickiemu (R. Kal. 1 k. 267). Współspadkobierca siostry Anny 1-o v. Jedleckiej, 2-o v. Szydłowskiej, w r. 1608 kwitował ze 100 złp. potomstwo Heleny Jedleckiej, siostry swgo zmarłego szwagra (I. i D. Z. Kal. 28 k. 168v, 170). Wspólnie ze swym przyrodnim bratem, Stanisławem Lipskim, kupił wyderkafem w r. 1618 od Andrzeja Słupskiego za 4.200 złp. całą wieś Boguszyn w. wsch. (P. 1411 k. 67). Od Jadwigi Rudnickiej, rozwiedzionej żony Adama Grodzińskiego, w r. 1624 wziął w zastaw za 15.000 złp. wieś Zbelecice (dziś Zbylucice) i pustkę Nowawieś w p. szadkowskim (I. i D. Z. Kal. 28 k. 469). Już nie żył w r. 1644 (I. Kal. 110a s. 720). Ożeniony był z Zofią Rudnicką, która w r. 1620 swoją część spadku po Andrzeju Russockim sprzedała za 6.400 zł. Adamowi Olbrychtowi Przyjemskiemu (R. Kal. 9 k. 320v). Umarła między r. 1650 a 1657 (Py. 151 s. 178; I. Kon. 56 k. 298v). Syn Krzysztof. Córka Zofia, w latach 1654-1658 żona Adama Borzewickiego, 2-o v. w latach 1662-1672 Franciszka Andrzeja (Andrzeja Franciszka) Grabskiego. Była w r. 1657 dziedziczką wsi Świniec i Kraski p. szadkowskiego (I. Kon. 56 k. 298v).

Krzysztof, syn Jakuba i Rudnickiej, dziedzic Wiotchynina (Wietchynina) i Gąsina, wspólnie z żoną w r. 1647 te wsie za 7.000 zł. zastawił Samuelowi Mielęckiemu, od którego jednocześnie dobra te oboje wydzierżawili (I. Kal. 113 s. 1927). Również z żoną dom w Gąsinie w r. 1650 zastawił za 700 złp. Andrzejowi Czyżewskiemu (I. Kon. 53 k. 259). Żył chyba jeszcze w r. 1651 (Ws. 56 k. 102), a już nie żył w r. 1657 (I. Kal. 122 s. 465). Tą jego żoną była Zofia z Pigłowic Maniecka, której w r. 1644 cedował sumy 14.000 i 8.000 złp., przez matkę Zofię z Rudnik zapisane niegdyś sposobem zastawnym ojcu na wsiach Swinice, Kraski, Stępkowa Wola i innych (I. Kal. 110a s. 720). Synowie, Piotr i Krzysztof.

1. Piotr, syn Krzysztofa i Manieckiej, w imieniu własnym i brata Krzysztofa występował w r. 1672 zawierając kontrakt z mężem ciotki Zofii M-ej, Andrzejem Franciszkiem Grabskim, sędzią deputatem z ziemi dobrzyńskiej (Z. T. P. 32 s. 91). Janowi Górskiemu w r. 1685 wspólnie z drugą swą żoną wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 6.500 zł. wsie Kęsice i Latowice w p. kal. (I. Kal. 143 s. 159). Od Anny Niewiarowskiej, żony Pawła Ciszewskiego, w r. 1688 kupił za 44.300 zł. Bronczyn w p. kal. (ib. 146 s. 81). Od wdowy Zofii z Przyjemskich Opalińskiej, wojewodziny brzeskiej kujawskiej, wspólnie z żoną w r. 1689 wydzierżawił na trzy lata Drobnin i Garzyn w p. kośc. (Ws. 76 k. 166v). Już nie żył w r. 1690 (ib. k. 219) Pierwszą jego żoną była Marianna z Jarek Wolińska (I. Kal. 146 s. 379). Drugą w r. 1685 była Katarzyna Korzbok Zawadzka, wdowa 1-o v. po Jakubie Jerzmanowskim (ib. 143 s. 159). Przeżywszy nieco męża, umarła w r. 1690 (ib. 146 s. 140; Ws. 76 k. 219). Z pierwszego małeństwa synowie, Kazimierz i Jan, córki: Eufrozyma, Anna, Katarzyna, Zofia, Jadwiga. Z drugiego syn Antoni i córka Konstancja. Michał Jarzmowski, przyrodni brat Antoniego i Konstancji, podniósł w r. 1690 sumę 18.000 zł. lokowaną na Drobninie i Garzynie i skwitował z tej sumy M-ch rodzących się z Wolińskiej (I. Kal. 146 s. 379). Opiekun tych nieletnich dzieci z pierwszej żony Piotra, ich rodzony wuj, Jan z Jarek Woliński skwitował wtedy to ich pryrodnie rodzeństwo z rzeczy po matce (ib. s. 380), zaś sumy pozostałe po tej matce scedował Adamowi Radońskiemu, burgrabiemu grodzkiemu wieluńskiemu (ib. s. 403). O synach, Kazimierzu, Janie, Antonim będzie niżej. Z córek, Eufrozyna (Frozyna), niezamężna, sumę 1.200 zł., należna jej obok sióstr ze sprzedaży Bronczyna, będącą u nie żyjącego już Adama Radońskiego, scedowała w r. 1720 bratu Kazimierzowi (ib. 161 s. 76). Nie żyła już w r. 1746 (ib. 185/189 k. 120). O Annie nie wiem niczego więcej prócz wzmianki z r. 1690 (ib. 146 s. 403). Katarzyna w r. 1706 skwitowała Adama Radońskiego, wtedy starostę inowłodzkiego, z prowizji rocznej od sumy 1.422 złp. (ib. 157 s. 8). Była potem w r. 1715 żoną Wojciecha Koryndy (Korendy), a nie żyła już w r. 1743. Zofia, zrazu w latach 1701-1715 żona Mikołaja Gorzeńskiego, 2-o v. w r. 1746 Mikołaja Korzenickiego. Jadwiga, wspomniana w latach 1690 i 1701 (ib. 154 s. 103), nie żyła już w r. 1746 (ib. 185/189 k. 120). O Konstancji nie wiem nic poza wzmianką z r. 1690.

1) Kazimierz, syn Piotra i Wolińskiej, nieletni w r. 1690 (ib. 146 s. 403). Z bratem Janem a też w imieniu brata Antoniego dawał w r. 1695 zobowiązanie Adamowi Radońskiemu, burgrabiemu wieluńskiemu, iż osiągnąwszy 24 lata sprzeda mu za 50.000 zł. odziedziczoną po rodzicach wieś Bronczyn (ib. 152 s. 471). Z tym Janem skwitowali w r. 1698 wuja i opiekuna, Jana z Jarek Wolińskiego, podpiska i regenta konińskiego, z rzeczy ruchomych (I. Kon. 70 k. 388v). Części Bronczyna wedle zobowiązania z r. 1695, sprzedał w r. 1701 Radońskiemu za 50.000 złp. (I. Kal. 154 s. 103). Od Jana Mańkowskiego w r. 1727 kupił za 16.200 zł. Muchlin w p. sier. Bepotomny, nie żył już w r. 1634 (I. Kal. 171/173 s. 147). Jego żoną była Wiktoria Dominikowska, córka Wojciecha dziedzica Obrzębina w p sier., i Anny Smardzewskiej, której to Wiktorii w r. 1714 w grodzie sieradzkim zapisywał sumę 1.500 zł. Nie żyła już ona w r. 1735, a jej spadkobiercą był wtedy brat, Stanisław Dominikowski (ib. s. 346). Spadkobierczyniami Kazimierza były jego bratanice, córki Antoniego (ib. 178/180 s. 184).

2) Jan, syn Piotra i Wolińskiej, współdziedzic Bronczyna, jeszcze w latach 1690-1695 nieletni (ib. 146 s. 379, 403, 152 s. 471), w r. 1698 zapewne już "miał lata" (I. Kon. 70 k. 388v). W imieniu własnym oraz sióstr, Zofii zamężnej Gorzeńskiej, Eufrozyny i Katarzyny, manifestował się w r. 1701 przeciwko wyjowi Janowi Wolińskiemu, dawnemu opiekunowi (Z. T. P. 38 k. 156v).

3) Antoni, syn Piotra i Zawadzkiej, nieletni w latach 1690-1695 (I. Kal. 146 s. 379), kwitował w r. 1703 Andrzeja Tomickiego z sumy 8.000 złp., zastrzeżonej w r. 1698 przy sprzedaży Kęszyc i Latowic dokonanej na rzecz Tomickiego przez siostry Jarzmowskie, Dorotę zamężną Żeromską i Ewą, żonę tego Tomickiego (ib. 157 s. 4). Umarł między r. 1720 a 1730 (ib. 161 s. 338, 167 s. 448). Pierwszą jego żoną była Zofia Waliszewska, córka Jana i Ewy Bronikowskiej, która w r. 1719 wraz z siostrą swą panną Urszulą, wedle kontraktu z r. 1718, kupiła za 20.000 złp. od Antoniego, Macieja i Jana, braci Radońskich, starościców inowłodzkich, dobra Golików w p. sier. (ib. 160 k. 728v). Żyła jeszcze w r. 1720 (ib. 161 s. 31). Drugą żoną była Anna Dominikowska, córka Stanisława i Zofii Kiedrzyńskiej, występująca w r. 1730 jako wdowa i 2-o v. żona Wojciecha Myslińskiego, z którym wzajemne dożywocie spisywała w r. 1732 (ib. 167 s. 177, 168/170 s. 770). Oboje Myślińscy żyli jeszcze w r. 1746 (ib. 185/189 k. 83, 85). Nie żyła już Anna w r. 1784 (ib. 224 k. 151). Z pierwszej żony był syn Jan, w r. 1730 dziedzic wsi Gorzuchy w p. kal. (ib. 167 s. 448), bezpotomny, już nie żyjący w r. 1742, którego spadkobierczynią była siostra Ewa (ib. 178/181 s. 184). Ta Ewa, spadkobierczyni również i stryja Kazimierza jeszcze niezamężna w r. 1734 (ib. 171/173 s. 147), w r. 1742 żona Stanisława Gałczyńskiego, nie żyła już w r. 1768. Z drugiego małżeństwa córki, Marianna i Barbara, w imieniu których w r. 1730 działała matka (ib. 167 s. 177). Marianna była w r. 1742 żoną Kazimierza z Komorza Kurcewskiego, burgrabiego gnieźnieńskiego, wdowa w latach 1784-1788.

2. Krzysztof, syn Krzysztofa i Manieckiej, wspomniany w r. 1672 (Z. T. P. 32 s. 91), dziedzic w Wietchyninie p. sier., w r. 1677 zastawił część tej wsi za 4.000 zł. Wojciechowi Bogusławskiemu (ib. 138 s. 106). Nie żył już w r. 1691, kiedy wdowa, Marianna Trzebicka mianowała plenipotentów (Z. T. P. 35 s. 306). Drugim jej mężem był w r. 1724 Wojciech Grabowiecki (I. Kal. 161 s. 172) Syn Jan.

Jan, syn Krzysztofa i Trzebickiej, wspomniany w r. 1691 (Z. T. P. 35 s. 306). Pierwszą jego żoną była Katarzyna z Małego Malska, córka Jana, cześnika czerniechowskiego, z którą się rozwiódł i pozywał ją w r. 1723 (ib. 41 k. 843). Była ona już w r. 1724 żoną 2-o v. Tomasza Domaniewskiego, sędziego grodzkiego sieradzkiego. Druga żona Jana to Marianna Miaskowska, córka Franciszka, miecznika poznańskiego, która w r. 1724 skwitowała męża z 5.000 zł. (I. Kal. 161 s. 211). Dziedzic Wietchynina i Gąsina, w r. 1724 cedował pewne sumy swej byłej pierwszej żonie i jej mężowi (ib. s. 172).

II) Piotr, syn Jakuba i Siedleckiej, dokonał z bratem Mikołajem wzajemnej donacji należnych im dóbr ojczystych (R. Kal. 3 k. 210). Dziedzic części Będziechowa w p. kal. w r. 1581, zapisał wtedy 100 zł. długu wdowie Barbarze z Kluczewskich Bratuskiej (P. 1404 s. 1096) Swe części w tej wsi w r. 1585 sprzedał za 3.000 złp. Mikołajowi (R. Kal. 5 k. 508v). Od Elżbiety z Oszczeklińskich Stanisławowej Baranowskiej, siostry swej żony, w r. 1591 kupił za 500 zł. część Oszczeklina w p. kal. (ib. 6 s. 520), a w r. 1596 od innej jej siostry, Barbary, żony Macieja Radlickiego, nabył za 750 zł. jej części tamże (ib. 7 k. 19v), wreszcie w r. 1597 od jeszcze innej siostry, Anny, żony Andrzeja Politalskiego, kupił za 720 zł. jej część (ib. k. 66). Nie żył już w r. 1604 (I. Kal. 70 k. 648). Żonie swej, Zofii Oszczeklińskiej, córce Macieja i Katarzyny Zamlińskiej (Ziemlińskiej), w r. 1589 oprawił posag 2.000 złp. (R. Kal. 6 s. 112, 7 k. 19v). Nie żyła już w r. 1612 (I. Kal. 78 s. 1569). Z dzieci tej pary (a było ich chyba kilkoro) znam jedynie Jana, dziedzica części Oszczeklina, pozostającego w r. 1604 pod opieką stryja Mikołaja M-go (ib. 70 k. 648). Zarówno ów Jan jak i inne dzieci Piotra, nie żyli już w r. 1608, zaś spadek w Oszczeklinie dostał się ich braciom stryjecznym, Wojciechowi i Jakubowi M-im (R. Kal. 1 k. 267), o których już pisałem.

III) Mikołaj, syn Jakuba i Siedleckiej, w r. 1570 dokonywał transakcji z bratem Piotrem, dotyczącej ich ojczystych dóbr (ib. 3 k. 210) zaś r. 1585 od brata, jak już wiemy, nabył za 3.000 złp. Będziechów i tę całą wieś w r. 1587 wydzierżawił Wojciechowi Kotarbskiemu (I. Kal. 54 s. 36). Od swej teściowej, Barbary z Kluczewskich Bratuskiej, t. r. wydzierżawił za 900 zł. Ruchocino Wielkie w p. gnieźn. (ib. s. 52). Będziechów, który zrazu za 3.000 złp. zastawił Janowi Rogozińskiemu, sprzedał w r. 1594 za 5.000 złp. Stanisławowi Zarembie (G. 337 k. 15). Zobowiązał się w r. 1602 dom w Kaliszu przy ul. Wrocławskiej sprzedać za 500 złp. Andrzejowi Miełoszewskiemu (I. Kal. 68 s. 928). Przez Krzysztofa M-go, syna Piotra, mianowany w r. 1604 jednym z opiekunów jego dzieci (ib. 70 k. 92), t. r. od tegoż Krzysztofa, swego "bratanka", uzyskał zapis 290 zł. długu (ib. k. 169v). Od Jana Szołdrskiego trzymał zastawem Gostyczynę w p. kal. w sumie 5.000 zł. (ib. k. 403), z którego to zastawu t. r. był skwitowany (ib. k. 622). Jan Poniecki t. r. cedował mu sumę 4.000 zł. zastawną na częściach Doruchowa, wsi dziedzicznej Macieja Doruchowskiego i Katarzyny z Sulisławskich (ib. k. 481v). Żoną Mikołaja była Agnieszka Rolanka Bratuska, córka Jana i Barbary Kluczewskiej, której w r. 1580 oprawił 2.000 zł. posagu (P. 787 k. 87). Ponowił w r. 1594, po sprzedaży Będziechowa, oprawę tej posagowej sumy na połowie swych dóbr (G. 337 k. 27). Wzajemne dożywocie spisywali oboje w r. 1602 (R. Kal. 7 k. 474v). Żyła jeszcze Agnieszka w r. 1604 (I. Kal. 70 k. 481v).

II. Jan, syn Wojciecha i Starygrodzkiej, wojski mniejszy sieradzki w r. 1564 (I. Kal. 29 s. 837), żył jeszcze w r. 1574 (ib. 42 s. 656), a zapewne i w r. 1577 (P. 929 k. 756). Był dziedzicem Kawieczyna. Żony jego nie znam. Synowie, Adrian, o którym niżej, i Adam, zmarły w r. 1564. Córka Katarzyna "z Kawieczyna M-a", w latach 1574-1594 żona Jerzego Kuklinowskiego zmarła między r. 1612 a 1620.

Adrian, syn Jana, wojski mniejszy sieradzki w r. 1582 (I. Kal. 48 s. 1170), dostał w r. 1564 zapis długu 100 zł węg. od Krzysztofa Zaksińskiego (ib. 29 s. 837). Skarżył w r. 1577 o zadanie sobie ran Stanisława Podłęskiego, który we wsi Sanki (Sząnki?) nocą napadł go w izbie dworu Wiktoryna Zamlińskiego (Ząmlińskiego), u którego gościł wraz z żoną (P. 929 k. 756). Od wdowy Katarzyny z Oporowa 1-o v. Zarembiny, 2-o v. Dawidowskiej, trzymał w zastawie dobra: Sędzimirowice, Domaniów, Tuwalczew, Gać Kmieca, Upuszczew, Gawrzyjałów, pustkę Zastawy, część Gaci Ziemiańskiej w p. sier., a w. r. 1582 prolongował jej termin wykupu tych dóbr (I. Kal. 48 s. 1170). Od Adama Dobruchowskiego w r. 1591 kupił za 7.000 złp. Słomów Górny zwany Kwileniem, części Balic i Trzemszy z młynem Trzemeskim na Warcie, części Radyczyn oraz części pustki Wieszczyce w p. sier. (R. Kal. 6 s. 369). Nie żył już w r. 1602 (I. Kal. 68 s. 19). Ożeniony był w r. 1577 z Jadwigą Sulmowską cz. Sienińską, córką Mikołaja Sulmowskiego z Milejowa, której w r. 1591 na Słomowie Górnym, częściach Balic i Trzemszy oraz na młynie Trzemskim oprawił 3.000 zł. posagu (ib. k. 408). Skasowała ona w r. 1616 dożywocie na Cieninie, jakie miała od syna Samuela (ib. 82 s. 616). Balice t. r. zastawiła za 200 zł. Wojciechowi i Annie z Miedzianowskich Łabęckim (ib. s. 624). Z synów znam tylko Samuela, a byli zapewne i inni jak również córki. Tych zidentyfikować z całą pewnością nie umiem. Zapewne jedną z nich była Jadwiga, która w r. 1624, już wdowa po Stanisławie Poniatowskim, zapisywała dług 1.000 zł. Dobrogostowi z Sienna Sulmowskiemu (ib. 90b s. 2533) Adrian w r. 1584 kasując ustanowioną poprzednio opiekę mianował dla swych dzieci nowych opiekunów, więc żonę Sulmowską, Jana M-go z Wiotchynina, brata swego stryjecznego, oraz innych, aż do osiągnięcia lat 16 przez starszego syna i do zamęścia córek (ib. 50 s. 509).

Samuel, syn Adriana i Sulmowskiej, skwitowany w r. 1612 przez małżonków Keszyckich ze 100 zł. stanowiących resztę z sumy 400 zł. (ib. 78 s. 756). Balice zastawił za 2.500 zł. Piotrowi Miełaczewskiemu który go w r. 1616 kwitował z owej sumy (ib. 82 s. 615). Od Teodozjusza z Sienna Sulmowskiego w r. 1635 kupił za 25.500 zł. Milejów w p. sier. (R. Kal. 11 k 685). Kwieczyno, Dzierbotki i Cienino w p. sier. w r. 1638 wydzierżawił Janowi Kotowieckiemu (I. Kal. 104b s. 1753). Nie żył już w r. 1641, kiedy owdowiała Anna Mączyńska (z Mącznik) i syn Wojciech w imieniu własnym oraz Łukasza, Mikołaja i Władysława, nieletnich synów jej a Wojciecha braci, kwitowali z 1.000 zł. Wojciecha Malanowskiego (ib. 107a s. 440). Wdowa w r. 1647 w imieniu bratanków męża po Łukaszu, jak też w imieniu braci mężowskich, Władysława i Mikołaja (Wojciech najwidoczniej już nie żył), kwitowała Marszewskich, matkę z synami (ib. 113 s. 2438). Zapisała w r. 1649 dług 6.000 zł. swej wnuczce Annie Pokrzywnickiej, córce Macieja Jacka, stolnika łęczyckiego, i córki swej Katarzyny M-ej, która to wnuczka szła wtedy za Władysława Biernackiego (ib. 115 s. 547). Od syna Łukasza w r. 1651 dostała w dożywocie wieś Rzymsko w p. sier. (R. Kal. 14 k. 161). Żyła jeszcze w r. 1657 (I. Kal. 122 s. 699).

I) Łukasz, syn Samuela i Mączyńskiej, wojski (mniejszy?) sieradzki w r. 1668 (I. Kon. 58 k. 536), wojski większy sieradzki w r. 1671 (ib. 60 k. 250). Jak już widzieliśmy, nieletni w r. 1641, a w r. 1651 wieś Rzymsko dał w dożywocie matce. Dziedzic miasta Grzymiszewa 1664 r. (I. Kon. 58 k. 284), te dobra z folwarkami Gozdów i Dęby w p. kon. w r. 1668 zastawił za 3.000 zł. Janowi Ulanickiemu i żonie jego Annie z Pęcherzewa (ib. k. 536). Umarł między r. 1677 a 1679 (I. Kal. 138 s. 19; R. Kal. 2 k. 93). Jego żoną była zaślubiona przed 1674.17/IX. r. Anna z Otoka Zaleska (I. Kon. 60 k. 734v), córka referendarza koronnego, która wniosła mu 30.000 zł. posagu (ib. 68 k. 34). Będąc już wdową, w r. 1679 trzymając miasto Grzymiszew z przyległościami w p. kal. oraz wsie Milejów i Rzymsko w p. sier., dziedziczne zmarłego męża a swoje dożywotnie i oprawne, na zabezpieczonej tam sumie posagowej 30.000 zł. zapisała wyderkafem proboszczowi w Grzymiszewie 2.000 zł. (R. Kal. 2 k. 93). Umarła między r. 1682 (żyła jeszcze wtedy zapewne) a 1688 (I. Kal. 140 k. 619; P. 1115 VI k. 21v). Syn Aleksander. Córka Barbara, w latach 1688-1692 żona Wojciecha Zbożego Radojewskiego chorążyca inowrocławskiego, wdowa w latach 1700-1725.

Aleksander, syn Łukasza i Zaleskiej, sędzia deputat na Trybunale Koronnym z wojew. sieradzkiego w r. 1699 (Z. T. P. 37 s. 520), podsędek ziemski sieradzki 1710 r. (LB Kucharki), sędzia surogator grodzki sieradzki 1716 r. (I. Kon. 73 k. 377), pisarz grodzki kaliski 1718 r. sędzia surogator grodzki poznański 1720 r., syndyk klasztorów franciszkanów obserwantów i franciszkanek (klarysek) w Warcie (I. Kal. 161 s. 176), mianowany wojewodą sieradzkim 1728.119/VI. r. (Kossak. III 75). Milejewo sprzedał w r. 1682 za 33.000 zł. Janowi Kwiatkowskiemu (I. Kal. 140 s. 619). Miasto Grzymiszew z przyległościami wydzierżawił pod zakładem 9.000 zł. na trzy lata Mikołajowi Brezie i żonie jego Konstancji z Żychlińskich, a w r. 1685 kwitował się z nimi z tego kontraktu (I. Kon. 66 k. 72v), zaś dobra te na trzy lata pod zakładem 11.000 zł. wydzierżawił Piotrowi Wierzbięcie Doruchowskiemu, z czego kwitował się z nim w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 138). Miasto Brudzew z wsiami Kolnica, Tarnowa, Nowawieś, Cichów, Galewszczyzna w p. kon. w r. 1721 pod zakładem 22.000 złp. wydzierżawił na trzy lata Kazimierzowi Zielonackiemu (I. Kon. 75 k. 274), a kwitował się z nim z tego w r. 1724 (I. Kal. 161 s. 149). Od Józefa i Apolinary z Wysockich Radolińskich wspólnie z żoną kupił w r. 1724 za 37.000 złp. dobra Brudzyń, Chrząblice i Smolina w p. kon. (ib. s. 261, 421). Spadkobierca w r. 1724 bezpotomnie zmarłej Barbary z M-ch wdowy Wiktorowskiej, swej "babki" (Z. T. P. 42 k. 941). Umarł w r. 1722, przed 11/VIII. (Kossak. III 75). Jego żoną była Barbara Rozdrażewska, córka i jedyna spadkobierczyni Franciszka, kasztelana przemęckiego, i Katarzyny Kołudzkiej. Od męża dostała w r. 1683 zapis 6.000 złp. (P. 1106 III k. 27). Po ojcu była dziedziczką dóbr Puczniew, Nowawieś, Oleśnica w p łęczyc. (Z. T. P. 35 s. 132). Była też po tym ojcu dziedziczką połowy Nowegomiasta oraz wsi Klęka, Kolnica i Chocica, ale te dobra w r. 1698 sprzedała za 58.000 (48.000?) zł. Franciszkowi Grabskiemu, bratankowi i spadkobiercy już zmarłego Stanisława Grabskiego, kasztelana rogozińskiego, który kontrakt kupna owych dóbr spisywał z jej mężem już w r. 1684 (I. Kal. 153 s. 217, 427). Od mężą dostała w r. 1698 ma połowie Grzymiszewa i wsi przyległych oprawę 8.000 zł., stanowiących resztę z ceny dóbr nowomiejskich, podniesioną właśnie od Grabskiego (ib. s. 232, 458). Już będąc wdową w r. 1729 zapisała kościołowi w Grzymiszewie sumę 1.000 złp. (I. Kon. 76 k. 291). Żyła jeszcze w r. 1743 (P. 1271 k. 81). Syn Antoni.

Antoni, syn Aleksandra i Rozdrażewskiej, ur. około r. 1691, chorąży łęczycki 1716 r. (I. Kon. 73 k. 377), obok tego pisarz grodzki kaliski w r. 1718 (ib. 75 k. 39), starosta wschowski za cesją Franciszka Radzewskiego, o czym urząd grodzki wschowski był zawiadomiony 1720.5/IX. r. (Ws. 79 k. 133), przysięgał na ten urząd 18/XI. t. r. (ib. k. 1), mianowany kasztelanem sieradzkim 1729.10/VIII. r. (Kossak. III 47), starostwo wschowskie w r. 1730, między 17/VIII. a 18/IX. r. scedował Piotrowi Sapieże (Ws. 84 k. 14v, 15, 17). Dziedzic Jedllca w r. 1720 (LB Jedlec). Od Piotra Sapiehy, starosty zdzitowskiego, t. r. trzymał w jednorocznym zastawie za 140.000 złp. dobra Radlin, Kąty, Wilkowyja, Łuszczonowo, Stęgosza, Cielcza i inne (I. Kal. 167 s. 394, 396). Dziedzic dóbr Brudzyń, Chrząblice, Smolina w p. kon., dał je w r. 1734 w dożywocie Michałowi Wojnarowskiemu i Rozalii z Otuskich (I. Kal. 171/173 s. 22). Dziedzic Grzymiszewa i Brudzewa w r. 1734 (I. Kon. 76 k. 506v). Sumę 30.000 złp., zapisaną w r. 1726 przez nieżyjacego już Piotra Grabskiego, cedował w r. 1740 swej córce zamężnej Gajewskiej (ib. 77 k. 196). Dziedzic dóbr Leszcze w r. 1741 (ib. k. 230). Z małżonkami Pawłam Oryjewskim i Reginą z Wolsonów kwitował się w r. 1742 z kontraktu trzyletniej dzierżawy Morkowa (Kośc. 321 s. 161), a następnie zaraz wydzierżawił te dobra na trzy lata Aleksandrowi Ermanowskiemu i Wiktorii z Zakrzewskich (ib. s. 162). Umarł w swych dobrach sieradzkich 1750.13/X. r. i tam został pochowany. Miał lat 59 (LM Mórkowo). Jego żoną była w r. 1716 Marcjanna Rydzyńska, córka Stanisława, łowczego wschowskiego, i Teresy Kwileckiej (LB Mórkowo; I. Kon. 75 k. 39). Przeprowadziła ona 1725.20/VIII. r. podział dóbr rodzicielskich ze swą siostrą Teofilą, żoną Stanisława Łochockiego, kasztelana dobrzyńskiego (I. Kal. 16 s. 255). Od tej siostry kupiła t. r. za 60.000 zł. połowę Mórkowa, która Łochockiej przypadła w działach (ib. s. 267, 268). Już będąc wdową, Mórkowo w r. 1752 wydzierżawiła na trzy lata "szl." Danielowi Sommerowi i Beacie Teodorze z Rykiertów (Ws. 91 k. 84). Umarła w Grzymiszewie w połowie września 1753 r. (LM Mórkowo). Synowie, Maciej, o którym niżej, i Aleksander Jakub Pius, ochrzcz. 1720.13/VII. r., zmarły t. r. (LB Jedlec). Z córek, Izabela (Izabela Barbara Rozalia Róża), ochrzcz. 1716.22/XI. r. (LB Mórkowo), w latach 1736-1775 żona Antoniego Gajewskiego, kasztelana nakielskiego, starosty kościańskiego, wdowa w r. 1776, zmarła w Górze koło Jarocina 1789.7/VII. r., pochowana u Św. Ducha w Kościanie. Była dziedziczką Grzymiszewa (I. Kon. 84 k. 150). Teresa, niezamężna w r. 1743 (P. 1271 k. 81), wyszła przed r. 1753 za Władysława Mączyńskiego, kasztelanica spicymirskiego, wdowa w latach 1754-1789.

Maciej, syn Antoniego i Rydzyńskiej, oberstlejtenant wojsk koronnych, za patentem z 1758.7/X. r. generał major wojsk koronnych (K. P. nr 41). Dziedzic Brudzewa z przyległościami w p. kon., w r. 1753 skryptem datowanym w Leszczach zapisał sumę 19.000 zł. wdowie Domicelli z Grabskich Sokołowskiej (I. Kon. 78 s. 703). Swe dziedziczne dobra, Nowąwieś i część Plewnika w p. łęczyc. w r. 1755 zastawił na sześć lat za 12.000 złp. Grzegorzowi Czarneckiemu (ib. s. 861). Od Wojciecha Kobierzyckiego w r. 1756 uzyskał zobowiazanie sprzedaży za 85.000 złp. dóbr Ruszkowo, Police Mostowe i Łęka w p. kon. (ib. 79 k. 16v). T. r. Łękę zastawił za 20.000 złp. wdowie Mariannie z Radońskich Stamirowskiej, podczaszynie bracławskiej (ib. k. 30v). Od Marcelego Tomickiego, syna zmarłego Rafała i Marianny z M-ch, kupił w r. 1758 za 70.000 złp. Kuchary Borowe, część Wardężyna i pustkę Pieczyska (ib. k. 76). Dziedzic misata Brudzewa, był kwitowany w r. 1758 przez Andrzeja Skąpskiego, byłego dzierżawcę tych dóbr (ib. k. 99). Tomaszowi Wróblewskiemu, pisarzowi grodzkiemu kaliskiemu w r. 1758 dał zobowiazanie sprzedania części wsi Słupy i połowy Cieszkowa w p. kcyń. (P. 1325 k. 27v), co w r. 1759 było już dokonane (N. 211 k. 315v). Dziedzic Niepartu w r. 1759 (LB Niepart). Umarł między 1761.31/VII. r. a 1763.6/IX. r. (LB, LC Niepart). Zaślubił w Gołuchowie 1751.21/II. r. Weronikę Krzycką, córkę Macieja, kasztelanica nakielskiego, i Anny Swinarskiej (LC Gołuchów; K. P. nr 746). Z kompromisu, zawartego z jej rodziną w Poznaniu 1753.7/IX. r., dostały się jej mężowi dobra Niepart i Gostkowo, posagu zaś bracia zobowiązali się jej wypłacić 220.000 zł. (K. P. nr 9). Trzy części Gostkowa małżonkowie M-cy kupili za 120.000 złp. od Wojciecha i Romana braci Gostkowskich (P. 1330 k. 103v). Wzajemne dożywocie spisali w r. 1754 (I. Kal. 196/198 k. 39). Wyszła Weronika 2-o v. w Nieparcie 1763.6/IX. r. za Stefana Garczyńskiego, wojewodzica poznańskiego, generała majora wojsk koronnych (LC Niepart). Jako wdowa i po tym drugim mężu a po pierwszym dożywotniczka Imiełkowa w p. sier., zastawiła te dobra 1776.27/V. r. Aleksemu, Stanisławowi i Ludwikowi braciom Gałczyńskim (I. Kon. 82 k. 101). Weronika odziedziczywszy po swej matce, Annie z Swinarskich 1-o v. Krzyckiej, 2-o v. Chlebowskiej, kasztelanowej kaliskiej, dobra Wszołowo, Jankowo, Ordzino w p. kal., sprzedała je 1784.15/V. r. za 137.000 złp. Marcinowi i Mariannie z Kiedrzyńskich Bogdańskim (I. Kal. 224 k. 12, 308), zaś t. r. Sławoszewo i Paszewo (Parzewo?) w p. kal. za 150.000 zł. swemu zięciowi Feliksowi Wierzchlejskiemu (P. 1361 k. 135v). Gostkowo w r. 1789 zastawiła na trzy lata swemu synowi Franciszkowi Garczyńskiemu (Kośc. 335 k. 225), a w r. 1790 sprzedała mu te dobra za 220.000 złp. (P. 1365 k. 353v). Gogolewo, Niepart oraz folwarki Dębinę i Dąbrowę 1792.18/IV. r. sprzedała za 805.000 złp. bankierowi Janowi Klugowi (P. 1369 k. 535, 864v). Synowie: Jan, ur. w Gołuchowie, ochrzcz. 1755.26/VII. r., zmarły 1758.7/IV. r. (LB, LM Gołuchów), Mikołaj (Rufin Andrzej Mikołaj), ur. w Gołaszynie, ochrzcz. 1756.28/X. r., zmarły 1758.6/IV. r. (LB, LM Gołaszyn), Ignacy Stanisław Kostka, ur. w Nieparcie, ochrzcz. 1761.31/VII. r. (LB Niepart), zmarły dzieckiem. Z córek, Katarzyna Anna Albertyna, ur. w Gołuchowie, ochrzcz. 1752.18/XII. r. (LB Gołuchów), też wcześnie zmarła. Wychowała się tylko Marcjanna (Marcjanna Magdalena Małgorzata Rozyna), ur. tamże, ochrzcz. 1753.26/VII. r. (ib.). Babka jej, Anna z Swinarskich Chlebowska, kasztelanowa kaliska, w r. 1770 zapisała jej po swej śmierci sumę 300.000 złp. (I. Kal. 209/22213 k. 19). Zaślubiła w Zbąszyniu 1771.12/II. r. Antoniego Szołdrskiego, wojewodzica inowrocławskiego. Uzyskali unieważnienie małżeństwa w r. 1781, a Szołdrski umarł w Pępowie 1782.1/III. r. Marcjanna już w r. 1781 była 2-o v. żoną Felicjana Wierzchlejskiego, podsędka potem sędziego ziemskiego kaliskiego, zmarłego w r. 1790, pochowanego 25/XI. r. Ona żyła jeszcze w r. 1786.

II. Mikołaj, syn Samuela i Mączyńskiej, miecznik kaliski w latach 1661-1669 (I. Kal. 135 s. 195, 129 s. 443), podsędek ziemski sieradzki i starosta kolski w r. 1670 (I. Kon. 60 k. 20), wojski kaliski w r. 1767 (Py. 154 s. 97), sędzia ziemski sieradzki 1677 r. (G. 86 k. 58v). Zobowiązał się w r. 1671, iż dotrzyma układu zawartego o wieś Wysokie z Samuelem i Mikołajem braćmi Trzebuchowskimi w Kościanie 23/V. t. r. pod zakładem 24.000 zł. (I. Kon. 60 k. 171v). Od Karola Grudzińskiego, kasztelanica brzeskiego kujawskiego, w r. 1674 brał na rok zastawem za 12.000 złp. części w dobrach Miedzerów (dziś Miedzerowo), Karzecznik, Szypia, Czyprynie(?) w p. przedec., Ochla Wielka i Mała, Dzierzny w p. kon., Szople z przyległościami w wojew. wołyńskim (I. Kon. 60 k. 702v). Piątkowo w p. pyzdr. sprzedał wyderkafem za 10.000 złp. Aleksandrowi Głuchowskiemu i w r. 1676 wydzierżawił je od niego za 1.000 zł. (Py. 154 s. 87). Od Krzysztofa z Nadola Łąckiego, pasierba Jana Paska, dostał w r. 1678 jego część ze spadku po Janie Łąckim we wsiach Rączko, Dobromierz Wielki i Mały oraz Wymysłów w p. chęciń. (Z. T. O. 32 s. 1060). Taką samą cesję uzyskał wtedy i od innego spadkobiercy Łąckiego, Mikołaja z Rokszyc Pągowskiego (ib. s. 1068). Dziedzic miasta Kleczewa w r. 1680 (I. Kon. 63 k. 219), swoje części tego miasta oraz wsi Słaboszewko, Dunajec, Rostoka w p. kon. w r. 1685 na trzy lata zastawił za 20.000 zł. Katarzynie z Kobierzyckich Radojewskiej (I. Kal. 143 s. 138). Umarł w r. 1688 (R. Kal. 2 k. 512). Pierwszą jego żoną była Teofila Górska, wdowa po dwóch mężach, Wojciechu Łubieńskim, kasztelanie sieradzkim, i Janie Gomolińskim, kasztelanie rawskim. Skwitowała ona w r. 1661 Mikołaja Gomolińskiego, brata i jedynego spadkobiercę swego drugiego męża (I. Kal. 125 s. 195). Żyła jeszcze w r. 1669 (ib. 129 s. 443). Druga żona to zaślubiona przez 1672.20/VIII. r. Teresa Ludwika (Ludwika Teresa) Olszowska (I. Kon. 60 k. 421), córka Mikołaja i Heleny z Rudnik Biskupskiej, rodzona bratanica i współspadkobierczyni ks. Andrzeja Olszowskiego, prymasa (G. 86 k. 58; Z. T. P. 33 s. 441), aprobowała w r. 1677 kontrakt zawarty przez męża z kapitułą gnieźnieńską i wykonawcami testamentu prymasa (I. Kon. 60 k. 1130v). Umarła między 1678 a 1683 (Z. T. P. 32 s. 1328, 33 s. 441). Trzecią żoną Mikołaja była Wiktoria Trzebuchowska, wdowa 1-o v. po Pawle Szczawińskim, wojewodzie inowrocławskim. Żyła jeszcze w r. 1712 (Z. T. P. 39 k. 1043), nie żyła już w r. 1724 (Kc. 135 k. 27v). Z pierwszej żony córka Eufrozyna, w latach 1688-1692 żona Franciszka Dönhoffa, miecznika łęczyckiego. Z drugiej żony córki, Marianna, Eleonora i Teresa, w imieniu których w r. 1683 działał ojciec (Z. T. P. 33 s. 441). Z nich Marianna była w latach 1688-1696 żoną Krzysztofa Przyjemskiego, chorążego kaliskiego, starosty kolskiego, umarła w r. 1701, pochowana 9/V. Eleonora, jeszcze niezamężna w r. 1688, w latach 1689-1696 żona Stanisława Kretkowskiego, zmarła w r. 1701, pochowana u Franciszkanów w Wyszynie. Teresa wreszcie, niezamężna w r. 1693, w r. 1694 żona Franciszka Kretkowskiego, nie żyła już w r. 1695. Władysław M., stryj i opiekun Eufrozyny, Eleoory i Teresy, dobra ich po ojcu: Słomów Górny, Balice, Psary Stare, Psary Kościelne, część Rzodkowic, Trzemszy i Radyczyn w p. sier. w r. 1688 sprzedał za 43.000 (40.000?) złp. Marcjanowi (Marcinowi?) Wierusz Kowalskiemu, zaś Lubiatów i Zakrzew w p. piotrkowskim za 40.000 zł. Pawłowi Biernackiemu (R. Kal. 2 k. 512; I. Kal. 146 s. 187). Wtedy też Eufrozyna zamężna Dönhoffowa swoje części po ojcu w dobrach Wyszyna, Brzezno, w części miasta Kleczew dała siostrom, Mariannie Przyjemskiej i pannie Teresie (ib. s. 189). Trzy zamężne córki Mikołaja w Wyszynie 1689.13/VI. r. zawarły układ działowy ze stryjem Władysławem, reprezentującym tu interesa czwartej z sióstr Teresy, jeszcze panny. Postanowiono, iż stryj majętność słomowską, oszacowaną na 43.000 zł., sprzeda na spłatę długów. Dla Teresy wziął majętność kleczewską, oszacowaną na 60.000 zł. Eleonora Kretkowska dostała majętność wyszyńską (67.000 zł.), ale z niektórymi wsiami spalonymi lub spustoszonymi. Mariannie Przyjemskiej dostało się Brzeźno z przyległościami, Eufrozynie Dönhoffowej Lubiatów z przyl. (40.000 zł.). Starsze córki, Dönhoffową i Przyjemską wydał zamąż jeszcze ojciec, dając pierwszej 30.000 zł. posagu, drugiej 35.000 zł. Cały spadek po Mikołaju został został oszacowany na 241.000 złp., a wraz z pozostałą gotówką na 307.476 zł. Po potrąceniu 106.398 zł. długów zostało 201.578 złp. (I. Kon. 68 k. 48v). Przyjemska swe dobra Brzezno, Szczepidłowo, Głodno i pustkę Kociętowy w r. 1690 sprzedała Janowi Karolowi Ścibor Marchockiemu, podsędkowi ziemskiemu kaliskiemu (ib. k. 127).

III. Władysław, syn Samuela i Mączyńskiej, miecznik kaliski w latach 1668-1675 (Kośc. 311 s. 308; Ws. 68 k. 827v), wojski sieradzki w r. 1682 (Py. 63 k. 120), podsędek ziemski sieradzki 1688 r. (R. Kal. 2 k. 512; Z. T. P. 34 s. 1020), sędzią ziemskim sieradzkim został w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 46; Z. T. P. 35 s. 192). Jak widzieliśmy, w r. 1641 jeszcze nieletni, posesor w r. 1675 Karchowa, Belęcina i Trzepca (Ws. 68 k. 827v). Od Jana Karola Ścibor Marchockiego, podsędka ziemskiego kaliskiego, w r. 1682 kupił za 19.000 złp. wieś Zadąbrowie w p. sier. (Py. 63 k. 120). Miasto Kleczew w r. 1692 wydzierżawił na trzy lata małżonkom Adamowi Kurczewskiemu i Zofii z Łakińskich (I. Kon. 69 k. 159). Nie żył już w r. 1693 (I. Kon. 69 k. 284v). Jego pierwszą żoną była Konstancja Łubieńska (z Łubny), po której śmierci, w r. 1669 zrzekł się dożywocia po niej (I. Kal. 129 s. 531). Druga to Jadwiga Mycielska, której w r. 1668 oprawił sumę 30.000 złp., na połowie dóbr Kawieczyno, Dzierzbotki i Ciemino w p. sier. (Kośc. 311 s. 308). Była ona matką Marianny i Konstancji, którym ojciec w r. 1690 zapisał każdej po 15.000 zł. (I. Kal. 146 s. 100). Owdowiała Jadwiga występowała w r. 1693. Swój pochodzący z r. 1668 zapis oprawny na 30.000 zł. scedowała w r. 1714 zięciowi Siemiątkowskiemu (Kośc. 311 s. 308). Żyła jeszcze w r. 1720 (Z. T. P. 40 k. 790), nie żyła już w r. 1727. Syn Wojciech. Z córek, Teresa, niezamężna w latach 1693-1694 (I. Kon. 69 k. 284v; Z. T. P. 35 s. 1536). Marianna, w latach 1696-1699 żona Rafała Tomickiego, wdowa w r. 1791, 2-o v. w latach 1712-1731 za Chryzostomem Siemiątkowskim, burgrabią ziemskim gnieźnieńskim, umarła między r. 1738 a 1746. Konstancja, niezamężna w latach 1690-1694, w r. 1720 żona Kazimierza Bartochowskiego, wdowa w r. 1731, nie żyła już 1751.

Wojciech, syn Władysława i Mycielskiej, jako syn dziedzica Kleczewa wspólnie z matką i siostrami pozywany był w r. 1693 przez małżonków Kurczewskich, dzierżawców tych dóbr (I. Kon. 69 k. 284v). Pozwany w r. 1695 przez Andrzeja Kretkowskiego, kasztelanica chełmińskiego, jako plenipotenta brata Franciszka, o sumę 12.000 złp., którą wybrał był w okresie sprawowania opieki nad zmarłą już Teresą M-ą, starościanką kolską, a żoną Franciszka Kretkowskiego (ib. k. 530). Umarł między r. 1701 a 1706 (G. 91 k. 25v; I. Kal. 157 s. 121). Jego żoną była w r. 1698 Marcjanna Kołudzka, córka Stanisława, sędziego brzeskiego kujawskiego, wdowa po dwóch mężach, Stanisławie z Budzisławia Wysockim i Michale Rozdrażewskim, staroście średzkim (I. Kon. 70 k. 412). W r. 1700 żyli w separacji (I. Kal. 154 s. 596), a w r. 1701 mowa o nich jako o rozwiedzionych (G. 91 k. 25v; P.1140 V k. 91v). Marcjanna była w r. 1706 4-o v. żoną Stanisława Kossowskiego, sędziego grodzkiego łęczyckiego (I. Kal. 157 s. 121, 158 s. 342). Nie żyła już w r. 1748 (N. 210 k. 320). Zob. tablice 1-11.

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 1

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 2

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 3

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 4

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 5

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 6

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 7

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 8

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 9

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 10

@tablica: Mycielscy h. Dołęga 11

Jan, w r. 1546 nie żyjący, ojciec Barbary, wtedy żony Bartłomieja Łęskiego (P. 1395 k. 260), męża przeżyła a w r. 1568, pierwsza żona Benedykta Wiktorowskiego, wtedy podkomorzego wieluńskiego. Jerzy, po którym wdowa Agnieszka (Anna) z Pęcławic, urodzona z Jadwigi Gruszczyńskiej, 2-o v. żona Zygmunta Orzelskiego, zawierała w r. 1612 z małżonkami Wojuckimi kontrakt o dzierżawę Słomowa Górnego w pow. sier. (I. Kal. 78 s. 1623). Była potem 3-o v. żoną Andrzeja Lubomęskiego, zaś w r. 1624 4-o v. Andrzeja Poklateckiego (P. 1415 k. 979). Nie żyła już w r. 1655. Beata, w r. 1618 wdowa po Florianie Sokołowskim. Eufrozyna, cysterka w Ołoboku w r. 1642 (Z. T. P. 29 s. 1590). Jadwiga, w latach 1649-1651 wdowa po Stanisławie Pruszaku Bieniewskim. Wojciech dzierżawca Szkaradowa, miał z żony Teresy syna Wojciecha, ochrzcz. w październiku 1651 r., podawanego do chrztu przez Samuelę(!), córkę M-go "starszego z Łęki" (LB Szkaradowo). Adam (Krzysztof?), mąż Katarzyny Cerekwickiej, córki Andrzeja, bezpotomni, oboje nie żyli już w r. 1652 (G. 82 k. 516v; P. 1076 k. 89). Barbara, w r. 1661 wdowa po Adamie Kobelińskim. Ludwina, klaryska kaliska, ksieni w r. 1669 (I. Kal. 129 s. 241).

Adam, pisarz grodzki łęczycki, już nie żył w r. 1680. Ożeniony był z Marianną Stępowską, z której syn Jan i córka Anna, w latach 1673-1680 żona Chryzostoma Kurcewskiego. Brat i siostra pozywali w r. 1680 Gabriela Rogaskiego, dziedzica Rogaszyc (I. Kon. 63 k. 252v). Anna nie żyła już w r. 1694, kiedy jej brat w imieniu własnym i jej dzieci a swoich siostrzeńców protestował przeciwko transakcjom Maksymiliana Stępowskiego, dziedzica Srebrnej, Złotej i części Żabiego, dokonanych na rzecz żony Zofii z Bużeńskich (I. Kon. 69 k. 474).

Jadwiga, w r. 1676 wdowa po Piotrze Działyńskim, kasztelanie dobrzyńskim. Salomea, w r. 1680 żona Jana Stanisława Dąbrowskiego. Aleksandra, franciszkanka śremska, zmarła 1681.4/VII. r. Inna Aleksandra, też franciszkanka śremska, zmarła 1684.24/VIII. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). A może to tylko dwa zapisy odnoszące się do tej samej osoby, z których jeden błędny? Zofia, w r. 1685 żona Stanisława Gutowskiego, wdowa w latach 1692-1697, nie żyła już w r. 1699. Kazimierz, w r. 1688 sługa Andrzeja Szołdrskiego (Kośc. 307 k. 9). Ludwika, franciszkanka kaliska, zmarła 1693.20/VIII. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). Marcjanna, chrzestna 1701.9/IV. r. (LB Strzelno). Marianna, chrzestna 1703.4/XI. r. (LB Rydzyna). Barbara, zamężna Radojewska, chrzestna 1725.10/II. r. (LB Murowana Goślina). Anna, w r. 1734 żona Sebastiana Korzenickiego. Józef, w r. 1742 mąż Jadwigi Otockiej, córki Mariana i Teresy Trzebińskiej (I. Kal. 178/180 s. 479). Oboje nie żyli już w r. 1773, kiedy ich syn Kazimierz mianował swym plenipotentem brata stryjecznego, Wojciecha M-go (ib. 209/213 k. 35). Ów Wojciech był być może identyczny z Wojciechem, synem zmarłego Jana i Katarzyny z Wężyków, dziedzicem dóbr Socha i Skarzynek w p. sier., którego Kazimierz Moraczewski, były dziedzic tych dóbr, kwitował w r. 1777 z 15.000 złp. ich ceny (Py. 158 k. 536). Teofila, franciszkanka śremska, zmarła 1744.22/VI. r., i Teofila, zmarła 1746.29/I. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.), to znów być może ta sama osoba, a zapis w jednym przypadku błędny. Antoni, chrzestny 1751.10/X. r. (LB Sośnica). Scholastyka, cysterka owińska, zmarła 1753.1/III. r. mając lat 63, profesji zakonnej 46 (Nekr. Obra; Nekr. Przemęt). Józef i Marianna, rodzice Józefa, ur. we dworze rawickim, ochrzcz. 1769.20/VIII. r., podawanego do chrztu przez Józefa M-go, starostę konińskiego, i Julęntę M-ą, starościnę ośnicką (LB Rawicz). Tomasz, kancelista w Poznaniu w r. 1780 (LB Św. Mikołaj, Pozn.), susceptant tutejszego grodu, dokonał w r. 1792 akcesu do konfederacji targowickiej (P. 1369 k. 164v). Chyba ten sam Tomasz, chrzestny 1803.1/III. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Pisany "Miecielskim", nie mam więc pewności czy go można zaliczać do Mycielskich. Jan, nie żyjący już w r. 1784, mąż nie żyjącej również Katarzyny Molskiej, żony 2-o v. Tomasza Domaniewskiego, 3-o v. Józefa Kawieckiego, 4-o v. Kazimierza Turskiego, bezpotomny (I. Kal. 224 k. 116). Anna, żona Sebastiana Korzenickiego, nie żyjącego w r. 1792. Marianna przed r. 1795 wyszła za Józefa Żuchowskiego. Bawili t. r. w Poznaniu jako "goście". Jan zabił się 1803.26/VI. r. wypadłszy przypadkiem z okna, miał lat 43 (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Starościanka M-a, towarzysząca wojewodzicowej M-ej, wskutek wywrócenia się powozu w Poznaniu na ulicy Napoleona zabiła się 1815.15/III. r., pochowana w Gostyniu (Nieśw.). Panna Maria, chrzestna 1866.15/V. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.).

>Mycińscy. Małgorzata, córka Jana (Myczyńskiego), żona w r. 1494 Andrzeja, syna Żegoty Grochowskiego z pow. koniń. (P. 1383 k. 48v). Konstancja, w r. 1661 żona Wojciecha Szamborskiego (Samborskiego?) (P. 1072 XII k. 606v).

>Myjomscy, Myjemscy h. Niesobia, z Myjomic w pow. ostrzeszowskim. Jan od Marcina z Magnuszewic uzyskał w r. 1445 zapis 27 grz. w posagu za jego siostrą rodzoną (I. Kal. 3 k. 118v). Janowi M-mu, "genero suo", w r. 1446 pragnął uiścić się Mikołaj Pleszewski (I. Kal. 4 k. 20).

Mikołaj Krzywosąd z Myjomic, mąż Dobrochny, miał w r. 1469 sprawę z Agnieszką z Rzekt, mężem jej Piotrem i synem jej Stanisławem (ib. 2 k. 48). Wraz z żoną dziedzice w Mącznikach, w r. 1472 zapisali dług 20 grz. Mikołajowi z Podkoców (ib. 2 k. 230v). Od Anny, żony Olbrachta z Mącznik, Mikołaj trzymał w 20 grz. część w tej wsi, które to 20 grz. w r. 1472 zwrócił Janowi z Podkoców (ib. 2 k. 233). Za tego Mikołaja i jego córkę ręczył w r. 1474 Jan Cieciorka z Gostyczyny, że będzie żyć w pokoju z Mikołajem Bunińskim i żoną jego Beatą (I. Kal. 2 k. 329v). "Obwieszczał" Mikołaj Krzywosąd M. w r. 1477 Annę, żonę Olbrachta z Myjomic, i jej siostrę Barbarę (I. Kal. 2 k. 4) Nie wiem, czy żył jeszcze w r. 1499, kiedy Filip Rzekiecki z Rzekt zeznał, iż ojcu jego Piotrowi uiścił 10 grz. (Kal. 5 k. 149).

Może bratem Mikołaja Krzywosąda był Olbracht (Wojciech) z Myjomic, mąż Anny, córki Anny Mączyńskiej, żony Marcina z Rogaszyc (I. Kal. 3 k. 213), której w r. 1468 Mikołaj Buniński winien był uiścić 50 grz. Zapis ten obejmował także i jej siostrzenice, Barbarę i Annę (I. Kal. 1 k. 446v). Za Olbrachta i jego żonę Annę, dziedziców Myjomic, ręczył w r. 1474 Jan Cieciorka z Gostyczyny, iż będzie żyć w pokoju z Mikołajem Bunińskim i jego żoną Beatą (ib. 2 k. 329v). Tę Annę i jej siostrę Barbarę obwieszczał w r. 1477 Mikołaj Krzywosąd Myjomski (I. Kal. 2 k. 4). Anna od swej matki uzyskała w r. 1485 zobowiązanie wyderkafowej sprzedaży jej oprawy na Mącznikach i Rzektach (I. Kal. 3 k. 213). Od swej siostrzenicy, Anny, żony Wojciecha Westerskiego, dostała w r. 1495 zapis 4 grz. długu (ib. 4 k. 393v), jednocześnie zaś ugodziła się z tą siostrzenicą wzgledem dóbr dziedzicznych w Mącznikach, biorąc w tej wsi jeden łan osiadły i jeden pusty, tyle samo dając siostrzenicy (ib. 4 k. 395). Skwitował Olbracht w r. 1497 Annę Westerską z 4 grz. (ib. k. 497v). On, jako "brat ze stryjecznej rodziny" w r. 1500 asystował przy transakcji Cazarei, żony Wojciecha Węgierskiego (P. 1389 k. 81). Już nie żył w r. 1515, kiedy owdowiała Anna Mączyńska swe części Mącznik i Rzekt w p. kal. dała córkom, Jadwidze, Dobrochnie, Annie i Febronii (I. i D. Z. Kal. 2 k. 33v). A była jeszcze i Dorota, w r. 1518 żona Mikołaja Bielczewskiego (ib. k. 50). Spśród tych sióstr, panna Jadwiga swoją część w powyższych wsiach w r. 1525 dała siostrom Annie i Dobrochnie (ib. k. 109). Dobrochna, już żona Marcina Rzekieckiego, i Anna, żona Wacława Kowieskiego, na swoich częściach Mącznik w r. 1527 zapisały siostrze Jadwidze trzy wiardunki rocznego dożywotniego czynszu (ib. k. 12v). Oboje Rzekieccy żyli jeszcze w r. 1533, Kowiescy w r. 1535. Synem Olbrachta-Wojciecha i zapewne Mączyńskiej był Andrzej.

Andrzej, syn Olbrachta-Wojciecha, w r. 1535 dostał części Mącznik i Rzekt od siostry Anny i jej męża, Wacława Kowieskiego (P. 1393 k. 77v), zaś w r. 1544 sprzedał te dobra za 150 grz. Marcinowi Rzekieckiemu (I. i. D. Z. Kal. 6 k. 373).

Jadwiga, córka Marcina M-go, w r. 1512 żona Wawrzyńca Wysockiego z Wysocka p. kal. (P. 786 s. 335).

Andrzej, chyba nie identyczny z wyżej wspomnianym Andrzejem, synem Olbrachta, występował w r. 1550 jako ojciec: Piotra, Macieja, Krzysztofa, wtedy nieobecnego (w kraju?), i Nawojki, żony w latach 1544-1546 Hieronima Oporowskiego, wdowy w latach 1549-1562, 2-o v. żony Sylwestra Dębowskiego, miecznika łęczyckiego (MRPSum V 5021). Rodzonym wujem Piotra i Nawojki nazwany w r. 1553 zmarły Hieronim Mosiński (P. 894 k. 781).

Piotr, syn Andrzeja, zastawił w r. 1545 w sumie 400 złp. długu Janowi Bardzkiemu, dziedzicowi we Wrześni, całą część w Borzujewie i cztery łany w Drzązgowie (Py. 172 k. 171). Na Gołuchowie, Drzązgowie, Borzejewie (Borzujewie), Żabicach, Ostrowie, Sokolnikach w p. pyzdr. na mieście Stęszewie i wsiach przyległych, Witoblu, Krapiewie, Trzcielinie i Dębnie w p. pozn. oprawił t. r. 700 zł. posagu żonie barbarze Podgórskiej, córce Benedykta z ziemi krakowskiej (P. 1395 k. 188v). Z działów przeprowadzonych w r. 1546 z bratem Maciejem i siostrą Nawojką Oporowską wziął: Gołutowo, Drzązgowo, Borzejewo, Sokolniki, Żabice i Ostrów w p. pyzdr., całą wieś Radzimy i połowę wsi Wyczerpy w pow. lelowskim, połowę wsi Lubojersko (Lubojenka, Lubojna?) w pow. wieluńskim. Maciej i Nawojka wzięli: Krąpiewo, Trzcielno, Dębno, Witowle (Witobel) w pow. pozn. oraz Łęzyny, Januszewice, Pękowice oraz wójtostwo w mieście Wieliczka w pow. krakowskim (P. 1395 k. 261, 261v). Piotr t. r. części swe w Gołutowie (Gułtowie), Drzązgowie, oraz w pustkach, Sokolniki, Żabice i Ostrów, z wyjątkiem ról sołeckich i jednego kmiecia w Drzązgowie, t. r. sprzedał wyderkafem za 600 grz. Janowi z Tomic Iwieńskiemu, podkomorzemu kaliskiemu (Py. 23 k. 187v), zaś swe części w Borzujewie, role sołeckie i jeden łan osiadły w Drzązgowie sprzedał jednocześnie wyderkafem za 400 złp. Janowi Bardskiemu z Wrześni (ib. k. 188). Części w Gołutowie, Drzązgowie, Borzujewie oraz w pustkach Ostrowie, Żabicach i Sokolnikach ponownie w r. 1548 sprzedawał wyderkafem za 1.800 zł. podkomorzemu Iwieńskiemu (P. 1395 k. 396), i znów to samo w r. 1549 (ib. k. 448). Części w tychże dobrach w r. 1551 sprzedał za 800 zł. Janowi Opalińskiemu (ib. k. 616). Od siostry Nawojki zamężnej Oporowskiej uzyskał w r. 1553 cesję praw na dobrach Wielkie Młyny oraz innych w ziemi sieradzkiej i pow. radziejowskim, odziedziczonych po wuju Hieronimie Mosińskim (P. 894 k. 781). Barbarę Pogórską pozywali w r. 1553 Krzysztof i Jan Iwieńscy, synowie zmarłego podkomorzego (P. 894 k. 258). Skasowała ona t. r. oprawę 700 zł. posagu na Gułtowie, Drzązgowie, Borzejewie, Żabicach, Ostrowie i Sokolnikach, oraz na mieście Stęszewie i wsiach Witowle, Krąpiewo, Trzcielino i Dębno (P. 894 k. 660v). Piotr, dziedzic na Wyjomicach i Lubczynie, kwitowany był w r. 1562 przez Jana Piotrowskiego ze 100 złp. (P. 904 k. 514). Nie żył już w r. 1570 (I. Kal. s. 185). Synowie: Wacław, Anatagoras(!) i Stanisław. Anatagorasa i Stanisława znam tylko z jednej wzmianki z r. 1577 (P. 929 k. 1024v). Z córek, Poliksena, w latach 1577-1597 żona Andrzeja Orzechowskiego, nie żyła już w r. 1620. Jadwiga, żona Marcina Mieszkowskiego, nie żyła w r. 1595. Elżbieta w r. 1577 była panną (P. 929 k. 1024v), potem wyszła za Stanisława Sadowskiego, nie żyła już w r. 1595. Zofia, niezamężna w r. 1577 (ib.), w latach 1595-1616 żona Andrzeja Bujakowskiego.

Wacław, syn Piotra, jako spadkobierca ojca skwitowanay w r. 1570 z 200 zł. przez Floriana Szyszkowskiego (I. Kal. 36 s. 185). Od Jana Jutrkowskiego kupił w r. 1571 za 3.000 złp. części Jutrkowa w p. ostrzesz. (P. 1398 k. 226v). W imieniu własnym oraz braci, Anatagorasa i Stanisława, a także sióstr, Polikseny Orzechowskiej, Elżbiety i Zofii panien, wspólnie z nimi dziedzic spadłych po ciotce Nawojce Oporowskiej części miasta Stęszewa i wsi przyległych, protestował w r. 1577 przeciwko Sylwestrowi cz. Lasocie dębowskiemu, miecznikowi łęczyckiemu, zastawnemu posesorowi części tych dóbr (P. 929 k. 1024v). Temu Dębowskiemu w r. 1580 był winien sumę 1.300 złp. pod zastaw tych dóbr (P. 935 k. 371v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1595, a do jego dóbr w Stęszewie intromitowani byli wtedy Bartłomiej, Łukasz i Stanisław bracia Pogorzelscy, a to z racji sumy 600 zł., scedowanej im przez siostry i spadkobierczynie zmarłego, więc Zofię Bujakowską, Jadwigę Mieszkowską i Elżbietę Sadowską (P. 963 k. 729v).

Maciej, syn Andrzeja, połowę miasta Stęszewa oraz połowy we wsiach przyległych: Witowle (Witobel), Dębno, Krąpiewo, Trzcielino w r. 1547 sprzedał wyderkafem za 5.000 złp. Łukaszowi Gułtowskiemu, dziedzicowi Racatu (P. 1395 k. 329). Pozwany w r. 1550 przez Wojciecha Konarskiego, syna macieja, o wygnanie tego Macieja z Trzcielina i Dębna, do których to wsi mocą dekretu starosty generalnego był intromitowany z tytułu 750 zł. długu i 9 grz. winy (P. 890 k. 148). Wojciech Konarski ów zapis na Trzcielinie i Dębnie, scedowany sobie przez ojca, cedował z kolei w r. 1551 Mikołajowi Niegolewskiemu (P. 1395 k. 617v) Zapisy dłużne na Krąpiewie i tamtejszym wójtostwie, dane przez Macieja Stanisławowi Ujejskiemu, wraz z toczonym w tej sprawie procesem Ujejski w r. 1558 cedował Maciejowi Niegolewskiemu (P. 1396 k. 542) Pretensje wysuwane wobec Macieja M-go zarówno Mikołaj jak i Maciej Niegolewscy scedowali w r. 1562 Łukaszowi Gułtowskiemu (P. 787 k. 43, 43v). Może synem macieja był Stanisław, spotykamy bowiem Stanisława M-go, który jako brat stryjeczno-rodzony Zofii M-ej zamężnej Bujakowskiej towarzyszył jej przy transakcjach w r. 1595 (P. 964 k. 1187, 1618v, 1401 k. 628).

Zofia, żona Tomasza Proślińskiego, w r. 1553 dała wieczyście swym synom dobra we wsiach: Myjomice, Kierzno, Lubczyna, Świba w p. ostrzeszowskim (R. Kal. 1 k. 17; P. 1396 k. 166). Jan, dziedzic w Myjomicach, od Marcina i Jana Mieszkowskich w r. 1563 kupił za 18.000 zł. Mieszkowo Polskie i Niemieckie, pustki Wolica i Stramice w p. pyzdr., części miasta Lutultów oraz części wsi Galewice, Okalewo w p. wiel. (P. 1397 k. 229v), poczym t. r. do tych dóbr był intromitowany (Py. 179 k. 224). Jan był w r. 1565 przez Marcina Bielczewskiego ustanowiony jednym z opiekunów jego dzieci (I. i D. Z. Kal. 6 k. 557v).

>Mysłakowscy różni. "Szl." Jan Sojka M., obywatel miasta Rychwału, całą swą część dziedziczną po rodzicach w Bogusławicach w p. kon., uzyskaną w działach z siostrami swymi rodzonymi, Dorotą, Martą i Jadwigą, sprzedał w r. 1530 za 3 grz. Pawłowi Kropli Bogusławskiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 50).

Stanisław, rodzący się z Katarzyny Brzeskiej, w r. 1608 na sejmiku elekcyjnym w Raciążu świadczył naganionemu w szlachectwie swemu ciotecznemu bratu Janowi Brzeskiemu (P. 143 k. 16). Jan z żoną Zofią ze Smoszewa w r. 1617 kupili wyderkafem za 2.000 zł. od Zofii Pawłowskiej, wdowy po Janie Miaskowskim, jej oprawne części w Smogorzewie w p. kośc. (P. 1410 k. 554). Adam, chrzestny 1698.15/III. r. (LB Kwilcz), Wawrzyniec, z Jaksic, chrzestny 1723.10/XII. r. (LB Tuczno). Rozalia, dominikanka w Poznaniu, umarła tam 1789.10/XII. r., licząc 103 lata (Nekr. Dominik. Pozn.).

>z Mysławic, miejscowości, której zlokalizować nie umiem. Może to Mysławice, Mysławczyce w p. proszow.? Ale to była wieś dziekanii krakowskiej. Boguchna niegdy z Mysławic, zakonnica, od Jana z Komornik, dziedzica Gowarzewa, uzyskała w r. 1446 za 25 grz. zapis 2 grz. rocznego czynszu wyderkafowego (P. 1379 k. 157).

>Mysłkowscy, Mystkowscy wiodący się z kilku Mysłkowów (Grzymki, Pobodzany, Bzury) w pow. płońskim, gdzie siedziała liczna a niewątpliwie i różnoherbowa szlachta. Wszystkich więc M-ch nie sposóbe zaliczać do Puchałów. Mysłkowo-Grzymki zowie się dziś Mystkowem-Grzymkami. I tu znów niepodobieństwo rozdzielenia Mysłkowskich od Mystkowskich.

Jan z pow. płockiego, pisany raz Mysłowskim, raz Mystkowskim, w r. 1593 zapisywał swej żonie Zofii Smoszewskiej sumę 300 złp. (Ws. 203 k. 44v) i t. r. skwitował brata jej, Jana Smoszewskiego, z 200 zł. (Ws. 12 k. 210b, 224v), ona zaś skwitowała w r. 1594 tego brata z dóbr rodzicielskich (Ws. 13 k. 15v). Jan od Janusza Łubowskiego wydzierżawił w r. 1608 pod zakładem 600 zł. Smyczynę Starą i Nową w p. wsch. (Ws. 25 k. 149v). Oboje małżonkowie od Piotra z Wierzbna Pawłowskiego w r. 1617 nabyli wyderkafem za 2.000 złp. trzy puste role kmiece z dwoma placami i folwarkiem, z dwoma zagrodami i dwu kmieciami w Nowejwsi p. wschow. (Ws. 205 k. 110). Zawierali z tym Pawłowskim w r. 1618 kontrakt pod zakładem 2.000 zł. (Ws. 31 k. 457). Nie żył już Jan w r. 1620, a owdowiała Zofia kasowała wtedy uzyskaną niegdyś w grodzie wschowskim oprawę posagu, zaś od córki Anny i jej męża Łukasza Pigłowskiego dostała zapis 300 złp. długu (P. 1004 k. 984v. 985v, 1017 k. 548v). Oboje Pigłowscy żyli jeszcze w r. 1651.

Adam Mystkowski, Mysłkowski, nie żyjący już w r. 1739, mąż Marcjanny Kąsinowskiej, córki Stanisława i Marianny Wojciechowskiej (Kc. 139 k. 97v), żyjącej jeszcze wtedy (ib. k. 300v). Ewa Mystkowska, Mysłakowska, żona Marcina Białego, nie żyjącego już w r. 1773, nie żyła sama 1776 r. Joanna Mystkowska, w r. 1800 żona Pawła Goczałkowskiego, posesora dwóch części Żołcza. "Wielm." panna Julianna Mystkowska, pochodząca z Seroczyma w Siedleckim, licząca lat 20, wyszła 1632.14/V. r. za "szl." Franciszka Lewandowskiego, kupca gnieźnieńskiego (LC Św. Trójca, Gniezno).

>Mysłowieccy. Wojciech i żona jego Katarzyna Petrykowska, córka Michała i Heleny Wyganowskiej, w r. 1751 uzyskali od Pawła Chrzanowskiego zobowiązanie sprzedania za 200 t. części Żołcza Starego w p. gnieźn. (G. 98 k. 478, 736, 100 k. 635v). Oboje w r. 1774 kwitowali Teodora Kaczkowskiego, posesora Dziećmiarek i Słębowa z 800 złp. po jej rodzicach, zabezpieczonych na tych dobrach (G. 100 k. 635v). Części w Żołczu Starym zwane "Chrzanowszczyzna" mocą kontraktu z 1775.21/VIII. r. sprzedali za 1.200 złp. Maciejowi Miklaszewskiemu (G. 102 k. 74, 74v). Nie żył już Wojciech w r. 1783, kiedy owdowiała Katarzyna kwitowała z 550 złp. Józefa Smoleńskiego, podczaszego halickiego, dziedzica Jelitowa (G. 110 k. 125v). Umarła w Kawiorach 1784.28/XII. r., pochowana w Gnieźnie, w kościele Św. Trójcy (LM Św. Trójca, Gniezno). Ich synowie, Grzegorz, ur. w Żołczu 1757.9/V. r., Andrzej, ur. tamże 1762.10/VIII. r. (LB Jarząbkowo). Z córek, Marianna wyszła w Gnieźnie u Św. Trójcy 1777.22/I. r. za Ignacego Kuszabę Oczosalskiego, żyli oboje w r. 1796, on zmarł 1812.14/XI. r. w wieku lat 86. Franciszka, niezamężna, żyła w r. 1786. Wspomniany wyżej syn Andrzej w r. 1786 od tych sióstr uzyskał cesję ich części z fortuny po matce, znajdującej się u Smoleńskiego, dziedzica Jelitowa (G. 113 k. 151).

>Mysłowscy, byli Rawicze wiodący się z Masłowa w ziemi łukowskiej, ponieważ jednak byli i inni M-cy wiodący się z Małopolski, a M-cy spotykani w Wielkopolsce pochodzenia swego w zapisach sądowych nie określili, nie mogę wszystkich tu podanych uważać za Rawiczów.

Anna, klaryska w Gnieźnie w latach 1555-1568 (P. 1396 k. 305; G. 37 k. 163, 46 k. 27v, 49 k. 44).

Samuel, syn Jana, nieżyjącego już w r. 1655, skwitowany w r. 1640 z 2.000 zł. przez Świętosława i Mikołaja braci z Wierzbna Pawłowskich (Kośc. 302 k. 157). W imieniu własnym i żony Anny Przeuskiej w r. 1650 od Władysława z Pigłowic Manieckiego na trzy lata wydzierżawił Kaleje w p. pyzdr. (Kośc. 302 k. 359). Była ta Anna, córką Marcina, pisarza ziemskiego wschowskiego, i Zofii z Wierzbna Pawłowskiej, i miała sobie zapisane przez matkę 1.000 złp. posagu (P. 1067 k. 312, 1425 k. 465). Mąż w r. 1655 na połowie dóbr oprawił jej tę sumę jako posag (P. 1068 k. 114). Samuel w r. 1663 był podstarościm w Przygrodzicach (LB Wysocko). Anna żyła jeszcze w r. 1672 (Ws. 68 k. 622v), on zaś umarł między r. 1674 a 1676 (Kośc. 305 k. 691v; P. 1094 k. 1156v). Synowie, Aleksander Hiacynt, ochrzcz. 1662.10/VI. r. (LB Wysocko), Przecław. Córka Jadwiga uzyskała w r. 1672 od brata Przecława zapis 1.000 zł. (Ws. 68 k. 622v) i skwitowała go w r. 1674 z tej sumy (Kośc. 305 k. 691v).

Przecław, syn Samuela i Przeuskiej, dzierżawca Goli w r. 1673 (LB Stary Gostyń), mąż Anny Osuchowskiej, córki Zofii z Kucickich 2-o v. Wałowskiej, która to Anna w r. 1674 skwitowała ojczyma Stanisława Wałowskiego i matkę z 2.000 złp., mąż zaś oprawił jej tę sumę jako posag (Kośc. 305 k. 681, 682). Zawierał Przecław w r. 1676 kontrakt z Janem Pierzchlińskim o Trąbinko w p. kośc. (P. 1094 k. 1156v). Ten Pierzchliński ze swą żoną Barbarą Pawłowską mieli na Trąbinku zapisaną sposobem zastawu przez dziedzica tej wsi, Łukasza Koszutskiego, sumę 5.000 złp., z której 4.000 złp. cedowali w r. 1676 małżonkom M-im (ib. k. 1157v). Drugą żoną Przecława była w r. 1682 Jadwiga Naramowska, córka Łukasza i Teresy Rydzyńskiej (P. 1104 k. 468, 1210 V k. 151). Oboje małżonkowie od Stanisława Drachowskiego w r. 1691 nabyli na trzy lata wyderkafem za 6.000 złp. część Ułanowa w p. pyzdr. (P. 1121 II k. 110), a w r. 1693 od Adama, Stanisława i Franciszka braci Rościszewskich brali zastawem na trzy lata za 5.000 złp. Kaczkowo p. kcyń. (P. 1125 k. 166) Przecław od Łukasza Naramowskiego, dziedzica Czarnotek, w r. 1700 uzyskał zapis 900 złp. (P. 1139 X k. 40v). Oboje z żoną w r. 1707 skwitowali Adama Szlichtinga z kontraktu dzierżawy Prusinowa w p. pozn. (P. 1144 k. 202), a w r. 1710 wydzierżawili na trzy lata od Bartłomieja Parczewskiego i Barbary z Kierskich wieś Mirosław p. pozn. (Kc. 134 k. 48v). Nie żył już Przecław w r. 1727, kiedy owdowiała Jadwiga swej córce pannie Róży M-ej zapisywała 2.000 złp. (P. 1210 V k. 151). Nie żyła już w r. 1733 (P. 1238 k. 239). Z pierwszego małżeństwa córka Dorota, ochrzcz. 1673.6/II. r. (LB St. Gostyń). Z drugiej synowie: Michał, Franciszek i Łukasz oraz córki. Z nich, Katarzyna, ochrzcz. 1689.21/III. r. (LB Gozdowo). Helena na krótko przed wstąpieniem do dominikanek poznańskich w r. 1708 uzyskała zapis 1.000 złp. od Anny Duninówny, wdowy po Łukaszu Naramowskim, cześniku wschowskim (P. 1144 k. 327v). Już jako zakonnica (pod imieniem Katarzyny) kwitowała w r. 1722 Bogusława Karczewskiego, dziedzica Czarnotek, z prowizji rocznej od tej sumy 1.000 zł. (P. 1186 k. 73v), zaś w r. 1723 z tychże prowizji kwitowała Ludwikę Kurnatowską, wdowę po tym Karczewskim (P. 1192 k. 43v). Rozalia (Róża), w r. 1729 jeszcze niezamężna (P. 1218 k. 116v), w latach 1733-1748 żona Jana Iłowieckiego, umarła 1761.16/IX. r., mając ponad 60 lat. Wszyscy trzej wymienieni wyżej synowie żyli w r. 1729 (P. 1218 k. 116v), a w r. 1742 po bezpotomnie pomarłych, Michale i Franciszku spadkobierczynią była siostra Róża Iłowiecka (P. 1268 k. 56v, 1291 k. 105). Jak się zdaje, synem Przecława (z której żony?) był też Wojciech, już nieżyjący w r. 1729, mąż Anny Ostaszewskiej, córki Jana i Jadwigi Nieborskiej, żony 1-o v. Andrzeja Rudkowskiego, wtedy jeszcze żyjącej (P. 1218 k. 116v). Zob. tablicę.

@tablica: Mysłowscy

Jan Kazimierz, syn zmarłego Władysława, mąż Doroty Bujnowskiej, córki Jana i Doroty Wolskiej, która w r. 1686 kwitowała Mikołaja Franciszka Doręgowskiego z 3.000 zł. (P. 1112 VII k. 17v, 24v). Ich syn Jan, ur. w Rękawczynie, ochrzcz. 1688.17/VI. r. (LB Kamieniec). Anna, w r. 1700 wdowa po Łukaszu Siekiel Zdzienickim. Antoni, chrzestny 1703.19/IX. i 1713.14/XII. r. (LB Lubiń). Antoni (może ten sam?) po 24 tygodniach choroby zmarł w Skoraczewie 1716.5/VIII. r. (LM Nowemiasto). Wacław, z Mierosławic (dziś Mirosław) w par. Ujście, zmarł 1714.1/XII. r. (LM Lubasz). Wojciech, bierzmowany 1717.28/XI. r. przez biskupa poznańskiego Szembeka, dostał imię Józef (LB Ujście). Marianna, w r. 1723 żona Zygmunta Miaskowskiego, dziedzica Witakowic. Tomasz i Agnieszka, rodzice Felicjana Serafina, ur. 1781.6/XI. r. (LB Pobiedziska).

>Myszakowscy z Myszakowa w p. kon. Małgorzata z Myszakowa w r. 1416 (Py. 3 k. 37v). Bieniak, syn zmarłego Wincentego Furmana, w r. 1448 dziedzic w Myszakowie (Kośc. 18 s. 197). Mikołaj z Myszakowa w r. 1463 kwitował Katarzynę, wdowę po Andrzeju Łukomskim, z uiszczenia jednej grzywny (Kon. 2 k. 72). Jego żoną była w r. 1466 Barbara, która na dwa łany w Myszakowie wniosła 30 grz. (ib. k. 90). Arbitrzy godzili ją w r. 1467 z Maciejem z Łukomia (ib. k. 107). Mikołaj żył jeszcze w r. 1485. Jego rodzonym bratem był Marcin z Myszakowa, mąż Zofii, siostry Urbana z Wardężyna, oboje wtedy już nie żyli. Rodzona bratanica Mikołaja i Marcina, Anna, w imieniu której działał wtedy stryj "dziedzic" w Myszakowie, córka Stanisława M-go, już nie żyjącego, która w r. 1490 chciała przysięgać, iż ojca jej zabił Jan z Wielkiego Szetlewa, a pozostałe po tym ojcu dobra okupują Mikołaj, Stanisław i Marek, bracia z Wielkiego Szetlewa (Kon. 3 k. 55v, 60v). Ta Anna była potem żoną "szl." Jana, sołtysa we wsi królewskiej Głowiewo, i w r. 1501 wspólnie z mężem całą jej część w Myszakowie sprzedali za 9 grz. Andrzejowi M-mu (I. R. Kon. 1 k. 203). Anna połowę części w Myszakowie w r. 1513 sprzedała za 30 grz. Andrzejowi M-mu (I. R. Z. Kon. 6 k. 5v) Wzywał ją t. r. Jan Młodziejowski do uiszczenia się za głowę jego wuja, Wojciecha Kościaneckiego (Py. 24 k. 108v). Ta sołtyska z Głowiewa w r. 1522 sprzedała Marcinowi Jaroszewskiemu Karasiowi, mieszkającemu w Szetlewie, część w tej wsi za 60 grz., a ponadto dała mu część w Szetlewie Wielkim zwaną Smith(?), zapisaną jej jako dług za sumę 4 grz. (I. R. Gr. Kon. 2 k. 15, 16v).

Andrzej z Myszakowa w r. 1489 zobowiązał się uiścić dwie kopy posagu swej bratowej Annie Jaroszewskiej, żonie (wdowie?) brata Wojciecha M-go (I. R. Kon. 1 k. 190v). Anna ta, już wdowa, kwitowała tego szwagra z półtorej grzywny, co wypłacił jej za swego bratanka a jej syna, Jana M-go (I. R. Kon. 1 k. 213v). Andrzej, jak widzieliśmy, od Anny, sołtysowej z Głowiewa, kupił w r. 1501 za 9 grz. jej część w Myszakowie (ib. k. 203), zaś w r. 1513 za 30 grz. połowę jej części tamże (I. R. Z. Kon. 6 k. 5v). Na połowie części Myszakowa w r. 1509 oprawił 30 grz. posagu żonie swej Małgorzacie, córce Wojciecha Kościanieckiego (P. 786 s. 99). Małgorzata, wdowa po Andrzeju, części swe w Myszakowie w r. 1529 sprzedała za 14 grz. Katarzynie, wdowie po Janie Modlibowskim (I. R. Gr. Kon. 2 k. 173).

Jan M., mąż Katarzyny Starczynowskiej, która mocą praw nabytych od męża pozywała w r. 1492 Mikołaja Starczynowskiego o czynsz ze wsi Kokoszki (Py. 168 k. 162). Katarzyna, żona Pawła z Piasków, i Zofia, żona "opatrz." Walentego, obywatela miasta Radziejowa, dziedziczki Myszkowa w p. kon., w asyście Jana Grzymiszewskiego i Marcina Dębołęckiego, stryjów, oraz Mikołaja Wojczyńskiego wuja, rodzonych swoich, części w Myszakowie, odziedziczone po rodzonym stryju Janie Osieńskim, sprzedały w r. 1497 za 90 grz. Jakubowi i Janowi, dziedzicom w Modlibogowicach (P. 1383 k. 140; Kon. 4 k. 54,145). "Szl." Jan (Michał?) zw. Srojka, mieszczanin w Rychwale, mąż Barbary Bogusławskiej, która w r. 1533 wspólnie z siostrami kwitowała Wawrzyńca Bogusławskiego z 60 grz. za głowę Jana Bogusławskiego, zabitego przez Stanisława Bogusławskiego Bieniaka (I. R. Gr. Kon. 2 k. 310). Wraz z tymi siostrami części rodzicielskiej w Bogusławicach p. kon. sprzedała w r. 1535 za 60 grz. Wawrzyńcowi Bogusławskiemu Bieniakowi (P. 1393 k. 755).

Maciej Wardęski zwany M-im na połowie swych części w Mniejszym Wardężynie oprawił w r. 1544 posag 15 grz. żonie Elżbiecie Godziembiance (I. R. Z. Kon. 6 k. 131). Bracia rodzeni, Maciej, Marcin (Marek?) M-cy cz. Wardęscy, pierwszy z nich wspólnie z żoną Agnieszka, cały ogród w Wardężynie Mniejszym w r. 1545 sprzedali za 6 grz. Pawłowi i Felisowi braciom Wardęskim (ib. k. 141v). Marek M., Wardęski, z Wardężyna Mniejszego, syn zmarłego Stefana M-go, swoją część w tej wsi należną mu obok braci, sprzedał w r. 1564 za 20 grz. Janowi Mikołajewskiemu (I. R. Gr. Kon. 4 k. 342v) i t. r. części Wardężyna i Czyżewa za 20(25?) grz. sprzedał bratu rodzonemu Maciejowi (I. Kal. 9 k. 508; P. 1395 k. 289). Maciej Wardęski cz. M. żył jeszcze w r. 1553 (I. R. Gr. Kon. 6 k. 170v).

>Myszczyńscy, Miszczyńscy h. Roch I. Mikołaj M. Żyłka z pow. warszawskiego, w grodzie warszawskim w r. 1566 cedował swe prawo do wsi Pielaszkowo (dziś (Pilaszków) w pow. błońskim synowi Piotrowi, który w r. 1567 ustąpił je z kolei swej żonie Annie Wolskiej (I. R. Kon. 16 k. 336). Jan, mąż Anny Dorpowskiej, która w r. 1594 brata swego Adama skwitował z posagu i wyprawy (N. 162 k. 81v).

Stanisław, syn Macieja, nie żyjącego już w r. 1626 (I. Kon. 44 k. 424), od małżonkow Erazma Książyńskiego i Anny Wolskiej w r. 1611 brał zastawem za 800 złp. części Bieganina w p. kal. (I. Kal. 77a s. 554) zaś w r. 1612 kupił od nich te części za 3.000 zł. (R. Kal. 8 k. 137v). Od Piotra Rososkiego, jako opiekuna Piotra i Adama braci Napruszewskich, synów zmarłego Marcina a swoich opiekunów, w r. 1612 wydzierżawił za 470 zł. części ich w mieście Sobótka (I. Kal. 78 s. 1111). W imieniu własnym oraz Sylwestra i Anny, swych dzieci zrodzonych z pierwszej żony, nie żyjącej już Małgorzaty Rososkiej, która była 1-o v. żoną wspomnianego wyżej Marcina Napruszewskiego, części w Sobótce, spadłe na nich po matce, zobowiązał się w r. 1613 sprzedać za 1.100 zł. pasierbowi Piotrowi Napruszewskiemu. Te części zmarła Małgorzata kupiła była od Mikołaja Tymienieckiego, podstarościego wieluńskiego (R. Kal. 8 k. 263). Dopełnił tego zobowiązania w r. 1617 (R. Kal. 9 k. 94). Części Bieganina w r. 1617 sprzedał za 4.000 zł. Jerzemu Czermińskiemu (R. Kal. 9 k. 68v). Druga jego żona, Katarzyna Masłowska, w r. 1618 skasowała swe prawa na częściach tych dóbr (I. Kal. 84 s. 1644). Stanisław trzymał zastawem od Piotra Gniewosza z Wnorowa Nowąwieś w p. kal. i w r. 1618 dobra te wydzierżawił owemu Gniewoszowi (ib. s. 1543). Od Jakuba Masłowskiego kupił był w grodzie wieluńskim części we wsi Brzoza, zaś w r. 1620 odprzedał mu je z powrotem za 4.000 zł. (R. Kal. 9 k. 439). Uzyskał w r. 1626 zapis 2.000 zł. długu od Wacława Leszczyńskiego, kanclerza wielkiego koronnego (I. Kon. 44 k. 424). Trzymał w sumie 7.000 zł. zastawem od synów kanclerza, ks. Andrzeja, proboszcza łęczyckiego i kanonika krakowskiego, oraz Władysława Leszczyńskich wsie Czerminko i Pojednica w p. kal., a scedował ów zastaw przed r. 1632 Aleksandrowi Doruchowskiemu i Annie z Kosowskich (R. Kal. 1 k. 393v). Od Tyburcego Złotnickiego, chorążego kaliskiego, w r. 1638 wziął w zastaw za 10.000 zł. wieś Smuszewo (I. Kal. 104b s. 1194). Nie żył już w r. 1641, a nie żyła wtedy i jego druga żona (ib. 107 s. 1140; P. 166 k. 876v). Z pierwszej żony syn Sylwester i córka Anna, żyjąca w latach 1613-1620 (R. Kal. 8 k. 263, 9 k. 433). Z drugiej żony były córki. Z nich, Małgorzata, w r. 1641 żona Stanisława Brodnickiego, pisarza grodzkiego wieluńskiego. Florentyna, 1-o v. w latach 1641-1652 żona Andrzeja z Kaliszkowic Załuskowskiego, 2-o v. w latach 1669-1677 za Wojciechem Biernackim, nie żyła już w r. 1685. Obie w r. 1641 należały do spadkobierców przez matkę Doroty ze Skomlina, żony Wojciecha Staniszewskiego (P. 166 k. 876v) Florentyna w r. 1669 występowała jako jedyna ze spadkobierczyń siostry swej matki, Małgorzaty z Masłowskich 1-o v. Jączyńskiej, 2-o v. Łayszczewskiej, kasztelanowej sochaczewskiej (R. Kal. 15 k. 54v).

Sylwester, syn Stanisława i Rososkiej, w r. 1638 kwitował Andrzeja Orzelskiego ze 100 zł. rocznego czynszu od sumy 1.000 zł., zapisanych przez zmarłą Annę z Marszałków, żonę zmarłego Mikołaja Tymienieckiego, wojskiego wieluńskiego, na wsi Marszałkowy, jak również Rososkich, synów Piotra, dziedzica w Marszałkowicach (I. Kal. 104b s. 1778). Żonie swej Dorocie Lipskiej, córce Prokopa i Urszuli z Łagowca Sczanieckiej, oprawił w r. 1642 posag 5.000 zł. (R. Kal. 12 k. 373). Oboje małżonkowie dokonali w r. 1646 wzajemnej donacji ruchomości (R. Kal. 13 k. 264). Dorota miała swój posag oprawiony na sumie zastawnej 10.000 zł., danej przez Władysława ze Szczodrzykowa Gądkowskiego na wsi Szadek i części wsi Pamięcino p. kal. (I. Kal. 125 s. 1434). Sylwester, bezpotomny, umarł w r. 1647, a Dorota już t. r. była 2-o v. żoną Jana Korzbok Zawadzkiego i kasowała swe dożywocie otrzymane od pierwszego męża (I. Kal. 113 s. 380, 520). Od drugiego męża otrzymała w r. 1678 oprawę 5.000 złp. posagu, podniesionego ze wsi Szadek od Stanisława Koszutskiego (R. Kal. 15 k. 673). Jako jedna ze spadkobierczyń "dziada" Sylwestra M-go, Zofia, córka Wojciecha Wierusz Bielskiego, wdowa po Mikołaju Bąkowskim, swoją część spadku w r. 1686 scedowała Wojciechowi Stanisławowi Załuskowskiemu, synowi Andrzeja i Florentyny M-ej (I. Kal. 143 s. 77). Sprawy związane z podnoszeniem przez spadkobierców Załuskowskich sum po nim ze wsi Szadek i Żerniki ciągnęły się jeszcze w r. 1713 (ib. 159 s. 124).

Zygmunt pozywany w r. 1611 obok innych przez braci Aleksandra Zawiszy o głowę tego ich brata, zabitego przez Bidowskiego i wspólników (P. 145 s. 682). Andrzej żeniąc się z Małgorzatą Domasławską (Damasławską) dał ojcu jej Mikołajowi w r. 1623, jeszcze przed ślubem, zobowiązanie, iż po odebraniu 600 zł. jej posagu, oprawi jej tę sumę (Kc. 19 k. 3). Od Mikołaja Damasławskiego i Zofii ze Staręskich, teściów swych, w r. 1625 wspólnie z żoną wydzierżawił część Domasławka (Kc. 19 k. 465v). Zofia i jej mąż Szymon Mierzejewski, nie żyli już oboje w r. 1697.

Franciszka, żona Wojciecha Goszczyńskiego, już nieżyjącego w r. 1700 (I. Kal. 154 s. 154). Anna (pisana niekiedy Myszczowską, Myszkowską), żona Jerzego Korczak Biernawskiego, oboje już nieżyli w r. 1711 (P. 1146 II k. 42, 1191 k. 281). Ojciec Piotr, prepozyt Filipinów na Śródce, umarł 1765.27/VIII. r. (LN Św. Małgorzata, Pozn.). Brat jego, którego imienia nie znam, był mężem Marianny Staneckiej. Ta zmarła u córki w Lechlinie 1771.4/VII. r., mając 67 lat, pochowana u Filipinów na Śródce (LM Lechlin). Owa córka Elżbieta była żoną Józefa Radeckiego, posesora Lechlina. Jako współspadkobierczyni zmarłego stryja prepozyta występowała w r. 1776 obok rodzonego brata "spect." Mikołaja M-go (P. 1353 k. 463v). A więc ci M-cy byli chyba mieszczanami, nie szlachtą?

Eleonora, nie żyjąca już w r. 1766, żona 1-o v. Adama z Opolska Piwy, 2-o v. Kazimierza Kurcewskiego. Pani Agnieszka umarła w Przygodzicach 1770.2/VIII. r., pochowana u Reformatów w Kaliszu (LM Wysocko). Anna, żona Józefa Zberkowskiego, nie żyjącego w r. 1787.

>Myszewscy różni. Byli tego nazwiska wywodzący się z Myszewa w pow. sierpskim, czy jednak ci, o których mowa będzie niżej, wiedli się stamtąd, nie wiem. W grę mogłoby wchodzić i Myszewo, miejscowość położona w Prusach Królewskich, koło Kartuz.

Bogumiła, w r. 1542 wdowa po Wojciechu Polickim, pisarzu ziemskim poznańskim.

"Szl." Stanisław, pochowany w Bydgoszczy u Bernardynów w marcu 1746 r., zaś żona jego Barbara została pochowana tamże w maju t. r. (Kantak). Wojciech. w latach 1750-1752 mąż Anny Święcickiej, córki Wojciecha i Teresy Nigronów (G. 98 k. 392, 561, 561v).

>z Myszęcina Krzysztof zwany Łuka, nie żyjący już w r. 1514, ojciec Urszuli, dziedziczki w Myszęcinie, wsi nad granicą brandendurską, koło Brójcy w p. kośc., która to Urszula w r. 1514 winna była uiścić winę Abrahamowi ze Zbąszynia, kasztelanowi bydgoskiemu (Kośc. 23 k. 484). Barbara, wdowa po Hanuszu z Myszęcina, nabyła wiecznością za 105 zł. węg. od Urszuli Kręskiej, żony Wojciecha Stodołki z Kosiczyna trzy łany osiadłe i sześć zagród oraz karczmę sołecką w Rogozińcu p. kośc. i skarżyła w r. 1516 Abrahama Zbąskiego, kasztelana bydgoskiego, który ją z tych dóbr wygnał (P. 966 k. 368v).

Zofia (z Myszycina), w r. 1619 wdowa po Andrzeju Bielejewskim.

>Myszkiewiczowie. "Ur." Antoni i Ludwika z Dameckich, rodzice Mikołaja, ochrzcz. w r. 1741 (LB Dubin). Oboje nie żyli już w r. 1786, kiedy syn Franciszek cześć swą z sumy na mieście Borku cedował bratu Janowi (Py. 164 k. 438). Jan, posesor Winiar, chrzestny 1802.10/VI. r. (LB Św. Trójca, Gniezno).

>Myszkwscy h. Jastrzębiec wyszli z Myszkowa w ks. siewierskim, pisali się z Mirowa. Piotr, kasztelan rozpirski, mąż Petronelli z Kutna, wdowy 1-o v. po Mikołaju z Górki, kasztelanie gnieźnieńskim, w wyniku ugody w r. 1497 uzyskał od jej syna Łukasza z Górki i od Jana Latalskiego, sędziego kaliskiego, zapis 200 grz. długu, jako ręsztę z sumy 700 grz. jej posagu (G. 17 k. 16v). Ta Petronella (Piotrusza) dała t. r. mężowi posag swój i wiano, oprawione na mieście Czyrniew (dziś Czerniejewo) oraz wsiach przyległych: Czyrniewska Wieś, Strzeżewo, Rakowo, Grabowo, Pakszyno w p gnieźn. (P. 1383 k. 134). Syn Piotra i Petronelli - Stanisław połowy z sum zapisanych przez różne osoby jak i przez króla dał wieczyście w r. 1519 swemu bratankowi z brata przyrodniego, Andrzejowi z Górki, dziedzicowi w Osiecznej (P. 1391 k. 46v). Ten Stanisław, kasztelan i starosta międzyrzecki, kupił w r. 1533 od Łukasza hr. z Górki, kasztelana poznańskiego i starosty generalnego wielkopolskiego, i od jego syna Andrzeja, kasztelana kaliskiego, za 1.000 zł. połowę ich części Kromolic w p. pyzdr. (P. 1393 k. 570v). Jednocześnie od Marcina Parzynczewskiego kupił za 200 grz jego całe ojczyste części w tejże wsi (ib. k. 585v), a od Macieja i Stanisława braci Kromolickich zwanych Stypami (Stypkami) za 300 grz. ich części, o które się z nimi t. r. procesował (ib.; Py. 171 k. 122). Wreszcie w r. 1534 od Wojciecha Gościejewskiego kupił za 626 zł. węg. połowę Kromolic z folwarkiem z Przybysławicach, które to dobra ów Gościejewski kupił był od Łukasza z Górki (P. 1393 k. 636v). T. r. Helena Parzniczewska (Parzęczewska), wdowa po Janie Kromolickim sprzedała mu za 50 grz. oprawę swą na połowie części Kromolic (ib. k. 656v), zaś Maciej Kromolicki za 100 grz. sprzedał mu swoją część tej wsi (ib. k. 665v). Od Stanisława i Wojciecha Ostrorogów, dziedziców we Lwowie (Lwówku), stryja z bratankiem, dostał w r. 1540 wiecnością plac w Poznaniu w obrębie murów, na przeciwko placu, na którym stał ich dom, który spłonął (P. 1394 k. 416).

Marcin, rodzony brat powyższego Stanisława, kasztelan wieluński, nie żyjący już w r. 1543, miał za żonę Zuzannę Łaską, która w r. 1550 swoje części miasta Gowarczów z wsiami: Siedlec, Skrzeszów, Mroczków, Milaków w p. opoczyńskim, wraz z procesem toczonym przeciwko Zofii Sempelborskiej cedowała Janowi, Jakubowi, Krzysztofowi i Mikołajowi Rozdrażewskim, synom Stanisława (P. 1395 k. 546v). Od swej córki Zuzanny, żony Stanisława Rozdrażewskiego, kasztelana rogozińskiego, dostała w r. 1543 połowy w mieście Żarki i we wsiach: Jaworniki, Kotowice, Mirów, Otowiec, Moczydła, Postawczowice, Trzebniów, Leszniów, Wysoka (Wysokie), Przybiniew (Przybynów), Chotuny, Zaborze, w mieście Będzin i we wsiach: Gieszkowice, Szczakowa, Charkówka, Gzelcze(?), Poniebyl, w części miasta Żmigród i wsi przyległych w wojew. krakowskim (P. 1395 k. 23). Jedna z jej córek, Zuzanna "młodsza" była żoną Rozdrażewskiego w latach 1545-1557. Ów Rozdrażewski ustanawiając w r. 1546 opiekunów dla swych dzieci powołał też do tej opieki teściową Zuzannę (I. Kal. 9 k. 354). Umarła ta Zuzanna "młodsza" między r. 1557 a 1562).

Mikołaj, stolnik krakowski i dzierżawca międzyrzecki, w r. 1547 kupił wyderkafem za 217 grz. od Abrahama Bukowieckiego, a raczej od jego bratanków i podopiecznych, Mikołaja, Stanisława i Abrahama Bukowieckich, synów zmarłego Zygmunta, dziewięć łanów osiadłych w Bobowicku w p. pozn. (P. 1395 k. 312). Był potem w r. 1552 kasztelanem radomskim, starostą oświęcimskim i zatorskim (P. 146 k. 550), a wreszcie kasztelanem wojnickim i umarł krótko przed 1557.25/IV. r., kiedy starostwo miedzyrzeckie dane było w dożywocie Stanisławowi Ostrorogowi z Lwówka (MRPSum. V 7967). Piotr, starosta chęciński, żonie swej Jadwidze Opalińskiej, córce Andrzeja, marszałka w. kor., oprawił posag 10.000 zł., co król potwierdził 1591.9/X. r. (M. K. 136 k. 305). Piotr z Mirowa M., syn Piotra, kasztelana lubelskiego (urodzonego z Zofii Sienickiej) i Katarzyny Dryczyńskiej (urodzonej z Elżbiety Udrzyckiej), instalowany 1608.2/IV. r. na kanonii katedralnej poznańskiej fundi Zegrze (Install. s. 78). Umarł przed 1618.12/VIII. r. (ib., s. 85). Władysław, starosta drahimski, zawierał umowę z ks. Janem Rożyckim, kanonikiem poznańskim, potwierdzoną przez króla 1649.24/II. r. (M. K. 190 k. 339v). Był potem wojewodą sandomierskim i wreszcie krakowskim oraz starostą grodeckim. Żona jego Anna Mohylanka, wdowa 1-o v. po Maksymilianie Przerębskim, wojewodzie sieradzkim, 2-o v. po Janie Sędziwoju Czarnkowskim, kasztelanie kamieńskim i staroście drahimskim, będąc już wdową i po tym trzecim mężu trzymała w r. 1659 wraz ze swym synem, Karolem Zygmuntem Przerębskim, mocą praw danych sobie przez drugiego męża, starostwo drahimskie (P. 183 k. 48; N. 211 k. 156). Dożywotnią posesorką tej królewszczyzny była i w r. 1664, już wtedy 4-o v. żona Stanisława Potockiego, wojewody krakowskiego i hetmana wielkiego koronnego (Z. T. P. 31 s. 393). Ferdynand, starosta grodecki, był mężem Marii Anny Chlewickiej Odrowążówny na Chlewiskach, która 2-o v. żona Piotra Działyńskiego, wojewody chełmińskiego, spisywała w r. 1670 wzajemne dożywocie z trzecim mężem, Mikołajem Smoguleckim, starostą lipińskim (P. 1869 k. 49). Nie żyła już w r. 1682 (N. 186 k. 115, 116v). Agnieszka, w r. 1686 wdowa po Konstantym Tomickim, kasztelanie wieluńskim.

Kunegunda, żona Stanisława Cerekwickiego, już nie żyjącego w r. 1677. Aleksandra, w r. 1686 żona Marcina Trzcińskiego. Ich córkę t. r. podawała do chrztu Jadwiga M-a (LB Trzcinica). Mikołaj, chrzestny 1692.18/II. r. (ib.). Jadwiga, w r. 1698 żona Andrzeja Masłowskiego, z czasem podstolego wieluńskiego, nie żyli już oboje w r. 1742. Chrzestną ich córki była w r. 1698 Anna M-a (ib.). Anna z Mirowa M-a, żona Jana Czermińskiego, oboje już nie żyli w r. 1701. Jan, syn zmarłego Mikołaja, w r. 1718 oprawił posag 5.030 złp. żonie Katarzynie Barbarze Masłowskiej, córce Andrzeja, komornika granicznego wieluńskiego, i Katarzyny Chmielińskiej (I. Kal. 160 k. 273). Był ów Jan potem miecznikiem wendeńskim i nie żył już w r. 1755. Syn jego i Masłowskiej, Wojciech, porucznik wojsk polskich, był wtedy mężem Teresy Barent, córki "szl." Bartłomieja, sekretarza J.Kr.mci, i Magdaleny z Wentlantów (P. 1316 k. 13v). Stanisław, w r. 1728 dziedzic połowy wsi Walichnowy w p. wiel. (Z. T. P. 43 k. 721). Piotr, w r. 1727 mąż Joanny Gromadzkiej, córki Franciszka, współspadkobierczyni rodzonej ciotki Anny z Gromadzkich Gotartowskiej (Ws. 82 k. 26). Franciszek, chrzestny 1738.8/XII. r. (LB Szamotuły). Franciszka, żona Zakrzewskiego, chorążyca łęczyckiego, dzierżawcy Miniszewa, chrzestna 1744.22/XI. r.

Wojciech i Katarzyna z Trepków nie żyli już oboje w r. 1747 (P. 1288 k. 387). Ich syn Józef, w r. 1744 mąż Weroniki Krzywosądzkiej, córki Bartłomieja i Jadwigi Zakrzewskiej (P. 1279 k. 141v), był w latach 1745-1752 dzierżawcą Nynkowa (LB Głuszyna), w r. 1758 posesorem Żernik (LB Tulce). Żonie w r. 1747 oprawił 1.500 złp. posagu (P. 1288 k. 387). W r. 1769 kwitowany był przez córkę Katarzynę zamężną Kozłowską z 5.000 złp. z majątku rodzicielskiego (P. 1346 k. 9). Synowie Józefa i Weroniki: Łukasz Franciszek, ur. w Nynkowie, ochrzcz. 1752.12/X. r., trzymany do chrztu przez ks. Andrzeja M-go, dziekana poznańskiego (LB Głuszyna), i Jakub, o którym niżej. Z córek, Marianna 1758.25/VII. r. podawała do chrztu swego brata Jakuba (LB Tulce). Katarzyna, ur. około 1750, w latach 1764-1782 żona Stanisława Kozłowskiego, umarła w r. 1820, mając 70 lat. Julianna (Julianna Konstancja) ur. w Nynkowie, ochrzcz. 1751.28/II. r. (ib.), niezamężna, żyła jeszcze w r. 1782 (Kośc. 334 k. 150). Może to właśnie ta panna Julianna umarła w Krześlicach 1835.28/II. r. Wiek jej podano na lat 70, a miećby winna około lat 85. Ta sprzeczność mało jednak znaczy, bo określanie wieku, zwłaszcza osób starych, nadzwyczaj niedokładne (LM Wronczyn) Rozalia (Róża), wspomniana w r. 1769 (P. 1346 k.9), w r. 1782 żona Antoniego Żeromskiego, umarła będąc już wdową 1820.26/I. r. w wieku lat 70, pochowana w Lussowie. Jakub (Jakub Aleksy), syn Józefa i Krzywosędzkiej, ur. w Żernikach, ochrzcz. 1758.25/VII. r. (LB Tulce). Zawarłszy kompromis z siostrami, Kozłowską, Żeromską i panną Julianną, przeprowadził z nimi w r. 1782 podział dóbr rodzicielskich (Kośc. 334 k. 150). Dzierżawca Górki w par. brodnickiej w latach 1782-1784 (LC Łódź), zaślubił 1782.27/XI. r. pannę Wiktorię Kozłowską, córkę Jakuba i Józefy Gałeckiej, dzierżawczynię Wirów (LC Wiry). Kwitowała ona w r. 1786 swego ojca z 15.000 złp. posagu (Kośc. 335 k. 86). Jakub, dzierżawca Stęszewka, wsi duchownej, umarł w r. 1789, pochowany 10/XI. (Se. Reform., Pozn.). Owdowiałą Wiktorię z Kozłowskich, jej dzieci, Józefa, Antoninę, Teklę, Klemencję, oraz ich opiekunów, Antoniego i Aleksandra Kozłowskich, Maksymiliana Pruskiego i Walentego M-go, skwitował w r. 1790 Eustachy Wierusz Kowalski, podkomorzy J.Kr.Mci (P. 1367 k. 83, 707). Wyszła Wiktoria 2-o v. za Jana Nepomucena Rupniewskiego, z którym wzajemne dożywocie spisywała w r. 1791 (Kośc. 337 k. 54). Z powyżej wymienionych dzieci Jakuba, syn Józef (Józef Maciej Florian), ur. w Wirach, ochrzcz. 1784.17/II. r. (LB Wiry). Zob. tablicę 1.

@tablica: Myszkowscy h. Jastrzębiec 1

N. Myszkowski, mąż Jadwigi Łąckiej h. Roch, miał z niej synów, Józefa i Jana, a zapewne też Wojciecha. Józef, nie żyjący już w r. 1748 (P. 1292 k. 116v) mąż Anny Fundament Karśnickiej, urodzonej z Tekli Uleyskiej, ojciec urodzonego z tej Anny Andrzeja, jak też Jana i Adama. Andrzej instalowany był 1732.5/XI. r. na dziekanii poznańskiej (Install., s. 139). Jako spadkobierca rodziców, obok braci Adama i Jana, dla sprzedaży Rudy w ziemi wieluńskiej, wsi ich dziedzicznej, dał plenipotencję tym swym braciom (P. 1292 k. 116v). "Dźwignął" w r. 1776 kościół parafialny w Lussowie (Łukaszewicz). Umarł krótko przed 1779.12/VII. r. (Install., s. 155). Z jego braci, Jan z Mirowa M., wojski wieluński, był w r. 1748 mężem Franciszki z Gaszyna Wierzchleyskiej, córki Jana podsędka ziemskiego wieluńskiego, i Zofii Dobrzyckiej, która to Franciszka dawała wtedy plenipotencję bratu męża, ks. Andrzejowi (P. 199 s. 1292 k. 240v). Adam, stolnik ostrzeszowski w r. 1748 (ib. k. 116v) żył jeszcze w r. 1751 (Z. T. P. 53 k. 2). Jan, syn Jadwigi z Łąckich, a brat Józefa, miecznik wendeński, ożeniony był z Katarzyną Masłowską rodzącą się z Katarzyny Chmielewskiej, 2-o v. żoną Antoniego Szeliskiego, podczaszego bracławskiego. Z niej synowie, Walenty i Karol. Ks. Walenty, proboszcz cieszęciński i międzyrzecki, instalowany 1758.9/I. r. na koadiutorii dziekanii poznańskiej (Install., s. 148), najwidoczniej opróżnienia się koadiutorii nie doczekał umierając chyba przed swym stryjecznym bratem Andrzejem. Zdaje się o tym świadczyć fakt, że po zgonie Andrzeja na dziekanii instalowany był 1779.12/VII. r. Józef Rogaliński (ib., s. 155). Karol z Mirowa M., syn Jana i Masłowskiej, mieszkający w r. 1759 w Galewicach (LB Wyszanów), kapitan wojsk saskich w r. 1775, dziedzic Gostyczyny w p. kal. (I. Kal. 214/216 k. 212). Spisywał w r. 1761 wzajemne dożywocie z żoną Justyną Niwską, córką Piotra i Anny Szkudlskiej. Wtedy był kapitanem wojsk koronnych (I. Kal. 214/216 k. 220). Justyna była w r. 1763 dziedziczką po ojcu Gostyczyny (ib. 204/205 k. 70). Nie żył już Karol w r. 1784 (ib. 224 k. 173), Justyna, dziedziczka Gostyczyny, występowała 1787 r. (ib. 227 k. 33). Zostającą pod swym dożywociem substancję mężowską Galewice w ziemi sieradzkiej scedowała w r. 1788 swym synom, Cyprianowi, Stanisławowi i Franciszkowi (ib. 228 k. 362). Żyła jeszcze 1790.26/II. r. (Py. 163 k. 822). Z synów Karola i Niwskiej, Cyprian wspomniany w r. 1784 (I. Kal. 224 k. 353), żył jeszcze 1805.11/III. r., a żoną jego była występująca wtedy wraz z nim w roli chrzestnej Anna ze Zboińskich (LB Gostyczyna). Synami Cypriana byli: Feliks (Feliks Józef), Adam (Adam Ignacy Ananiasz), współwłaściciele Milejowa, oraz Maksymilian (Maksymilian Józef), dziedzic Tokar w gub. kaliskiej, wszyscy trzej wylegitymowani ze szlachectwa w Król Polskim w r. 1838. Stanisław (Stanisław August Piotr), syn Karola i Niwskiej, od Romualda Ruszkowskiego, syna Wojciecha i Barbary z Niwskich, uzyskał w r. 1787 cesję sum na Tokarach, Gozdowie i pustce Policach w p. sier. (I. Kal. 227 k. 288). Od matki za kontraktem spisanym w Tokarach 1790.26/II. r. wydzierżawił za 14.000 złp. jej dziedziczną Gostyczynę (Py. 163 k. 822). Nazwany dziedzicem tej wsi w r. 1791, kiedy Antoni Kurzydłowski, jej dzierżawca, kwitował go z 45.856 zł., wedle kontraktu dzierżawy spisanego 1790.23/VI. r. (I. Kal. 231 k. 215). Był kapitanem wojsk polskich w r. 1807 (LB Gostyczyna). Żona jego Tekla Katarzyna Noskowska, córka Wojciecha i Ewy Jaraczewskiej, żyła jeszcze 1810.19/IX. r. Z niej synowie: Amilkar (Amilkar Wincenty Władysław), dziedzic Galewic, Wojciech Maciej Leon, ur. w Gostyczynie 1802.7/II. r., Guntram (Guntram Wiktor Aleksander), ur. tamże 1803.18/II. r., pisarz sądowy w Piotrkowie w r. 1838, Roman (Teofil Teodor Roman), ur. tamże 1804.6/II. r., urzędnik w Kaliszu w r. 1845, Konstanty Kazimierz Grzegorz, ur. tamże 1805.27/II. r., Wiktor Hermenegild Napoleon, ur. 1807.13/IV. r. (LB Gostyczyna). Amilkar, Gutram i Roman legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Polskim (Spis; Uruski).

Wojciech z Mirowa M., może brat Walentego i Karola, o którym wyżej, podstoli drohicki w r. 1758 (P. 1325 k. 16). Pierwszą jego żoną była Julianna Wójcicka, córka Gabriela, podpiska grodzkiego poznańskiego, i Justyny Topińskiej, zmarła 1758.25/I. r., pochowana u Franciszkanów (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Z niej tylko córki, Marianna (Małgorzata Marianna Barbara), i Anna (Magdalena Anna Ksawera), ochrzczone z ceremonii 1757.13/VII. r. przez ks. Andrzeja M-go, dziekana poznańskiego (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Wojciech w imieniu obu tych nieletnich córek ich kamienicę w Rynku Poznania, koło kamienic Krzyckich i Stachowskich "Starej poczty", sprzedał w r. 1758 za sumę 24.000 złp. Weronice z Konarzewskich Mycielskiej, kasztelanowej poznańskiej (P. 1323 k. 37v). Marianna była w latach 1781-1785 żoną Józefa Chrzczonowskiego, rotmistrza kawalerii narodowej w r. 1784. Anna w r, 1785 jeszcze niezamężna (P. 1362 k. 194v). Druga żona Wojciecha to zaślubiona 1759.23/I. r. Barbara Zielińska (LC Komorniki). Oboje z mężem t. r. mieszkali w Galewicach (LB Wyszanów). Wojciech żył jescze 1789.4/X. r. (LC Wyszanów). Z drugiej żony syn Hipolit (Hipolit Ignacy), ur. w Komornikach, ochrzcz. z wody 1760.24/VIII. r., z ceremonii 4/XI r., którą dopełnił ks. Andrzej M., dziekan poznański. Był ten Hipolit w r. 1781 jednym z ustanowionych przez ojca plenipotentów (P. 1350 k. 523v). Potem stolnik wieluński, zaślubił 1791.18/VI. r. Różę Korzydłowską (LC Gostyczyna). Spotykamy go jeszcze 1808.8/II. r. jako posesora Przytocznicy (LC Doruchów). Zob. tablicę 2.

@tablica: Myszkowscy h. Jastrzębiec 2.

Salomea, w latach 1751-1767 żona Franciszka Koźmińskiego, dziedzica Będzieszyna, umarła po połogu 1767.18/X. r., mając 37 lat, pochowana w Kaliszu u Franciszkanów. Jadwiga, wdowa po Antonim Wilkotarskim 1763 r., nie żyła już w r. 1774. Józef świadkował 1774.23/XI. r. przy ślubie dawanym Smogorzewskim przez ks. Andrzeja M-go, dziekana poznańskiego (LC Wiry). Anna, w latach 1766-1779 żona Gabriela Sucheckiego, łowczego bielskiego, potem skarbnika ostrzeszowskiego dziedzica Góry. Hieronim we dworze (w Domachowie?) zaśłubił 1766.23/X. r. "w asyście ministra swej profesji", ale za zezwoleniem proboszcza katolickiego, pannę Helenę Kosicką (LC Domachowo). Augustyn "z Mirowa i Myszkowa M.", podkomorzy wieluński w latach 1777-1780, we dworze w Mroczeniu 1777.9/II. r. pojął Mariannę Tomicką, stolnikównę ostrzeszowską (LC Baranów). Działał w r. 1780 w imieniu własnym i brata rodzonego Kazimierza (P. 1357 k. 159v). Mieszkał t. r. w Węgłowicach (LB Trzcinica). Żona jego żyła jeszcze 1797.24/X. r., nazwana wtedy dziedziczką Lututowa i Węgłowic (LB Baranów). Syn Edward Józef, ur. w Mroczeniu, ochrzcz. 1779.18/III. r. (ib.). Kazimierz świadkował obok brata 1778.28/II. r. (LC Baranów). Był podczaszym ostrzeszowskim i starostą kiełczygłowskim 1780 r. (P. 1357 k. 159v).

Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1791, żona Józefa Tokarskiego. Wincenty z żoną Wiktorią z Wolickich, chrzestni 1802.16/II. r. (LB Gostyczyna). Agnieszka, żona 1. v. Czyżewskiego, 2-o v. w r. 1807 Józefa Turkuła, kapitana wojsk Księstwa Warszawskiego (LB Gostyczyna).

>Myszkowscy z Myszek w pow. gnieźn. Pani Symka (Szymka?) z Myszek miała w r. 1407 z Jakuszem z Mierzewa termin o dziedzictwo (Ks. Z. P. 2898). Dobrogost i Wincenty, z Myszek, w r. 1411 (G. 1 k. 86). Przecław z Myszek w r. 1414 (G. 2 k. 3a). Mikołaj, Andrzej, Michał, z Myszek, w r. 1424 (G. 3 k. 221v). Przecławowi niegdy Budziejewskiemu, obecnie z Myszek, w r. 1447 winien był płacić 3 grz. winy Tomisław z Babina, który mu nie uiścił się z 9 grz. (Py. 12 k. 4v). Bracia, Piotr, Wojciech, Jan i Mikołaj, dziedzice w Chwałkowie, połowę swej dziedzicznej wsi Myszki w r. 1448 sprzedali za 200 grz. Dziersławowi Jabłkowskiemu (P. 1380 k. 23).

>Myszkowscy z Myszkowa w pow. pozn. Stefan M. świadczył w r. 1404 Dziersławowi Święcickiemu przeciw Przezdrewowi z Krzestkowic (Ks. Z. P. 1661). Wolimir z Myszkowa w r. 1405 (P. 1 k. 178). Katarzyna miała w r. 1406 terminy ze swymi siostrami, Agnieszka z Witkowa i Jadwigą z Ciesiel, córkami Golaszke(???), o połowę Myszkowa (ib. 2591, 2691). Dziersław i Jan, z Myszkowa w r. 1422 (P. 7 k. 50). Dziersław w r. 1418 (P. 5 k. 44v) i znów w r. 1426 (P. 9 k. 75). Dziersław, dziedzic z Myszkowa, nazwany w r. 1419 bratankiem Mikołaja Baworowskiego, dziedzica w Boninie (B. 6 k. 5v). Anna, żona Dziersława w r. 1428 (P. 10 k 146). Chyba ta sama Anna z Myszkowa, córka Grzymkaz Bidkowa, w r. 1427 (P. 9 k. 91). Dziersław M. Miał w r. 1437 sprawę z Baszem z Przyborowa o czwartą część Przyborowa Mniejszego (P. 14 k. 9). Dziersław z Myszkowa miał 1448 r. termin ze strony Piotra i Mikołaja oraz ich matki Siwichny (Sywychna), dziedziców w Jabłonowie (P. 17 k. 147). Nie żył już Dobiesław w r. 1452, kiedy synowie jego, Piotr, Niemierza, Dobrogost i Jan, bracia niedzielni, mieli terminy z Janem Bytyńskim z Jabłonowa (P. 18 k. 13, 89, 123v). Spośród nich, Piotr M. był w latach 1469-79 plebanem w Turku (P. 20 k. 1). W r. 1479 wraz ze swymi niedzielnymi braćmi, Dobrogostem i Janem, pozywał Andrzeja Mrowińskiego (P. 20 k. 73, 93v). Jan w r. 1496 był również księdzem (P. 856 k. 224v). Dobrogost M. sprzedał w r. 1465 mansjonarzom kościoła w Szamotułach za 24 grz. czynsz roczny wyderkaffowmy dwie grzywny i jeden złoty węgierski na Myszkowie (P. 1383 k. 232). Występował w r. 1469 jako stryj braci z Rokitnicy (P. 1385 k. 22v). Przeciwko niemu i jego braciom niedzielnym występowały panny Trojana i Katarzyna, siostry z Kąsinowa, o prawo bliższości do Myszkowa (P. 20 k. 1). Dobrogost w r. 1485 ręczył za Wojciecha Kąsinowskiego wobec Tomasza Izdbieńskiego i jego bratanków (P. 855 k. 182). Nie żył już w r. 1494 (P. 1383 k. 26v). Był ojcem Wawrzyńca i córek. Z nich, Agnieszka w r. 1494 żona Wojciecha Miedżwiedzkiego cz. Ryszewskiego, "Bożęty", "Bożątki", zmarła między r. 1499 a 1506. Anna, w r. 1496 żona "opatrz." Macieja, aptekarza poznańskiego (P. 856 k. 224v). Apolonia niezamężna w r. 1496 (ib.), żona w r. 1497 Macieja Chybskiego. Wawrzyniec, syn Dobrogosta, skwitowany w r. 1496 przez siostry, Annę i Apolonię, z dóbr ojczystych i macierzystych w Myszkowie, sam zaś ręczył Dziersławowi Roswarowskiemu, iż stanowi siostrę Agnieszkę, by go skwitowała z dóbr ojczystych i macierzystych (ib.). Skwitowany w r. 1499 z owych przez tę Agnieszkę (P. 859 k. 6v).

>Myszkowscy różni, a wśród nich znaleźć się tu mogą zarówno Jastrzębce, jak i plebeje o tym nazwisku usiłujący awansować społecznie.

Stanisław (Miskowski), rodzący się ze zmarłej Katarzyny Brzeskiej, na sejmiku deputackim wojew. płockiego, odbywającym się w r. 1607 z racji zarazy w polu pod Raciążem, należał do świadczących naganionemu w szlachectwie Janowi Brzeskiemu, swemu bratu rodzono-ciotecznemu, z ojczystego herbu owego Jana "Lwa z muru" cz. Prawdzica (W. 24 k. 336). Jakub od Piotra Sulisławskiego uzyskał zapis zastawny wsi Mączniki i Rzekty, co w r. 1612 aprobowała żona Piotra, Katarzyna Korycińska (I. Kal. 78 s. 774).

Daniel, syn Jerzego, mąż "sław." Anny Ciężkiej (B), kwitował się w r. 1620 z Zofią Zebrzydowską, wdową po Macieju Smoguleckim, staroście bydgoskim, 2-o v. żoną Stanisława Niemojewskiego, kasztelana chełmińskiego, z kontraktu dzierżawy wsi Krostkowo i Dębówko p. nakiel. (P. 1004 k. 934v). W r. 1623 wydzierżawił znów od niej te wsie pod zakładem 2.300 zł. (N. 173 k. 134v). On i druga jego żona, Zofia Mirucka, byli w r. 1641 kwitowani przez Wawrzyńca Kierskiego z kontraktu o wieś Pobórkę w p. nakiel. (P. 1043 k. 352). Oboje małżonkowie w r. 1653 kwitowali z 2.500 zł. Stefana Grzybowskiego (N.227 k. 87v). Nie żył już Daniel w r. 1672 (N. 185 k. 201v). Synowie jego Piotr Jan, pod imieniem Damascena karmelita bydgoski, już nie żyjący w r. 1679 (B.), i Stanisław, w r. 1653 mąż Marianny z Wierzbna Pawłowskiej, córki Stanisława (W. 40 k. 480). Drugą jego żoną była Konstancja Katlewska, którą w r. 1665 kwitował z inwentarza rzeczy ruchomych (N. 184 k. 48). Oboje t. r. spisywali wzajemne dożywocie (N. 225 k. 564). Utwierdzili w r. 1666 kontrakt spisany w Jeziorkach 1665.12/X. r., pod zakładem 2.500 zł., ze Stefanem Katlewskim, chyba ojcem Konstancji (W. 85 k. 216). Stanisław w imieniu córek zrodzonych z Pawłowskiej, więc Konstancji, Zofii i Anny, kwitował w r. 1666 Macieja Grabskiego z 400 złp., stanowiących resztę z zapisu 1.000 złp., danego przezeń zmarłemu bezpotomnie wujowi tych córek, Wawrzyńcowi Pawłowskiemu (Ib. k. 220). W imieniu swoim i żony kwitował w r. 1672 z 500 zł. Stefana Katlewskiego i Annę z Bzowskich (N. 185 k. 201v). Piotra Pawłowskiego skwitował w r. 1674 z 400 zł. prowizji rocznej (ib. k. 330v). Nie żył już w r. 1679, kiedy jego córki, Zofia i Anna, występowały jako spadkobierczynie stryja-karmelity (B.).

Andrzej, chrzestny 1678.22/VI. r. (LB Mosina). Wojciech zaślubił 1690.9/I. r. wdowę Racięską (LC Kobylin). Katarzyna, żona Pawła Ćwiklińskiego, dziedzica Ćwiklina, nie żyjącego już w r. 1699. N. z wojew. płockiego, w r. 1713 mąż Doroty Trzaskowskiej (N. 195 s. 102, 103).

Jan, leśniczy w Widzimiu, zaślubił 1753.1/X. r. Mariannę Gorzalankę z dworu widzimskiego (LC Kębłowo). Pisano ją potem Wachczyńską. Była zapewne córką gorzelanego. Mieszkał ten Jan w latach 1757-1777 w Świętem (LB Kębłowo), potem był dzierżawcą Wielowsi, umarł w Świętem 1777.5/IV. r. (LM Kębłowo). Miał z tej żony synów: Rocha, Józefa i Nepomucena. Z córek, o Mariannie i Magdalenie wiem to tylko, że jeszcze żyły w r. 1787 (Py. 164 k. 930). Helena (Elżbieta), ochrzcz. 1761.28/III(?). r. (LB Kębłowo), zaślubiona w Wielowsi 1787.12/VII. r. Franciszkowi Lewickiemu, dzierżawcy Mycielinka, zmarła w Korzkwach 1822.12/XI. r. Franciszka, ochrzcz. 1765.15/X. r. (ib.), z pewnością już nie żyła w r. 1787. Zuzanna, ochrzcz. 1776.5/XI. r. (ib.), zaślubiona w Wielowsi 1802.12/V. r. Wojciechowi "de Szatynek" Szateńskiemu, żyli jeszcze oboje 1812.30/VIII. r. i byli wtedy posesorami Chojna. Z synów, Roch, ochrzcz. 1757.15/VIII. r. (ib.), zawierał w Wielowsi 1787.4/V. r. z braćmi, józefem i Janem Nepomucenem, oraz z siostrami, Marianną, Magdaleną, Elżbietą i Zuzanną, ugodę dotyczącą ich ojcowizny. Wynosiła ona 25.000 zł., z czego 4.000 zł. winne były pozostać pod dożywociem matki, każde zaś z siedmiorga rodzeństwa miało odebrać po 3.000 zł. (Py. 164 k. 930). Był Roch dzierżawcą Wielowsi w r. 1794 (LB Pogorzela). Józef kwitował w r. 1786 brata Rocha ze swej części po rodzicach (I. Kal. 226 k. 201). Jan Nepomucen, ochrzcz. 1767.25/V. r. (LB Kębłowo), był w r. 1787 chorążym regimentu pieszego wojsk koronnych (LC Wielawieś).

Wojciech zaślubił w Poznaniu 1755.12/I. r. pannę Teresę Berentównę (LC Św. Mikołaj, Pozn.). Stanisław, nie żyjący już w r. 1757, ojciec zrodzonych z Joanny Gromadzkiej występujących wtedy, Antoniego, Franciszka i Doroty, żony Marcina Groszkowskiego (B.). Jan, syn Piotra, z parafii sokolnickiej, ożenił się 1767.13/I. r. z Apolonią, wdową po Piotre Gałkowskim, posesorze Wilamowa w p. gnieźn. (LC Łopienno). Franciszek (Miszkowski), pochowany 1762.9/III. r. (Sep. Reform., Pozn.). Jan Nepomucen kupił od Hieronima Połaczkowskiego za 6.500 złp. część wsi Skórki p. gnieźn. i w r. 1771 wypłacił mu 3.580 zł., pozostałe z ceny kupna (G. 100 k. 453). Julianna, w r. 1773 żona Wawrzyńca Rafalskiego, byłego dzierżawcy dóbr: Jurkowo, Żegliniec, Wymysłowo, Ziemice i Górka w p. kośc. Pana Aniela, chrzestna 1773.8/V. r. (LB Komorniki). Anna, w r. 1785 chrzestna Jana Popiela. Anna, w r. 1789 żona "szl." Konstantego Tomaszewskiego. Katarzyna zamężna Kowalska, chrzestna 1790.12/IV. r. (LB Obrzycko). "Szl." Zofia, żona Józefa Kropiwnickiego, dzierżawcy folwarku probostwa krobskiego, umarła w Krobi 1794.26/IV. r., mając lat 42 (LM Krobia). Antoni, z Wielkiejwsi w pow. szadkowskim, liczący lat 27, zaślubił w Środzie 1811.22/II. r. Urszulę Brzozowską, ze Środy, córkę "sław." Walentego, pannę 22-letnią (LC Środa). Może ten sam Antoni, "inspektor sieradzki", chrzestny 1811.12/V. r. i 1812.15/III. r. (LB Kępno). Klementyna wyszła przed r. 1812 za Andrzeja Marskiego, skarbnika Trybunału Cywilnego poznańskiego. Panna Elżbieta, benedyktynka poznańska, umarła 1812.4/IV. r. (Sep. Benedyktynek Pozn.). Marcelin i Marianna z Sekulskich, posesorzy wójtostwa pobiedziskiego, rodzice porodzonych na wójtostwie, Jana, 1814.24/VI. r., i Karoliny, 1818.27/X. r. (LB Pobiedziska). Ludwik, komisarz (z Przezmierowa?), chrzestny 1850.15/VI. r. (LB Lussowo). Marianna, "szlachcianka", umarła 1858.19/IX. r., licząc lat 51 (LM Doruchów).

>Myszyński Wawrzyniec, mąż Marianny Dąbrowskiej, już nie żyjącej w r. 1788, kiedy jej brat, Kazimierz Dąbrowski, towarzysz w kawalerii narodowej, dla windykowania spadku po siostrze wyznaczył plenipotenta (P. 1365 k. 507).

>Myślątkowscy z Myślątkowa w pow. gnieźnieńskim. Mścisław, Jan i Wincenty M-cy w r. 1402 (G. 1 k. 16, 19). Mścisław i Jan M-cy w r. 1404 (G. 1 k. 53). Mścisław w r. 1411 (ib. k. 74v). Świąszek, Mściszek i Stachnik, z Myślątkowa, w r. 1414(?) (G. 2 k. 8v). Stanisław M. w r. 1403 (Py. 1 k. 61v). Szymon z Myślątkowa, brat Mścigniewa Balińskiego, w r. 1404 (G. 1 k. 47). Jakub z Myślątkowa w r. 1418 (G. 2 k. 108). "Discretus dominus", a więc duchowny, Paweł z Myślątkowa pozywany był w r. 1443 przez Jana, syna Włodka z Nadarzyc, o 10 grz. posagu i 6 grz. wyprawy (Py. 10 k. 22).

>Myślęccy h. Wczele z Myślęcina w pow. gnieźn., ale nie zawsze łatwo ich oddzielić od M-ch wiodących się z tak niedalekiego Myślęcina w pow. bydgoskim. Mikołaj Swatrergut (Sfartergut) z Myślęcina, w latach 1415-1429 (G. 2 k. 53v, P. 10 k. 180). Janusz z Myślęcina na połowie swej części w tej wsi w r. 1434 oprawił żonie Katarzynie 30 grz. posagu i 40 grz. wiana (P. 1379 k. 12av). Piotr M. działał w r. 1443 w imieniu Doroty z Górki, żony Mikołaja Dziećmiarowskiego, pani wiennej na Jagodnie i połowie Obórki (P. 14 k. 213). Niemierza z Myślęcina na połowie Myślęcina w r. 1446 oprawił żonie Elżbiecie 30 grz. posagu (P. 1379 k. 209v). Janusz M. w r. 1448 jako prokurator Arnolda i Wojciecha z Górki wzywał Piotra Korzboka z Witkowa, by uiścił się ze 100 zł. węg. (G. 6 k 6v). Mikołaj na połowie swej części w Myślęcinie w r. 1464 (?) oprawił 40 grz. posagu żonie Barbarze (P. 1384 k. 228). Mikołaj, ten sam czy inny, nie żył już w r. 1466, kiedy jego syn Jan winien był płacić winę Witosze, żonie Stanisława z Chwalęcic (G. 20 k. 108v). Maciej M. wraz z żoną swą Barbarą w r. 1469 godzeni byli przez arbitrów z Andrzejem Przeborowskim (G. 8 k. 62v). Chyba ten sam Maciej, nazwany Raczkowskim z Myślęcina, mąż Barbary, której w r. 1476 Jan z Dębnicy zwany Niemcem zapisywał 4 grz. (G. 21 k. 29). Macieja M-go żona Barbara od swego rodzonego brata ks. Piotra Lucławskiego, plebama w Biechowie nabyła wyderkafem w r. 1485 za sumę 120 zł. węg. roczny czynsz 10 zł. węg., zapisany wyderkafem na Bogusławiu przez Wojciecha Górskiego, kasztelana lędzkiego, ich zmarłemu bratu, Janowi Lucławskiemu (P. 1387 k. 47v). Ta Barbara Lucławska, żona Macieja M-go, w r. 1487 uzyskała od tegoż Górskiego zapis 100 zł. węg. na Miłosławiu (ib. k. 86v). Kiedy syn ich, Jan M. zabił Mikołaja, syna wójta gnieźnieńskiego Wojciecha Piotrowskiego, arbitrzy w r. 1491 godzili o jego głowę rodziców, Wojciecha i Beatę oraz stryja Jana "starszego", z zabójcą i jego rodzicami (G. 15 k. 78). Wojciech Piotrowski t. r. skwitował Jana M-go z główszczyzny (G. 15 k. 82). Barbara Lucławska, żona Macieja M-go miała w r. 1498 sprawę o 10 zł. z synami zmarłego Wojciecha Górskiego, starosty wschowskiego, dziedzica Miłosławia (P. 15 k. 414). Mocą dekretów sądowego z r. 1500 przyznającego jej posesję trzech i pół łanów we wsi Kozubiec, uzyskała t. r. także i intromisję w sumie 40 grz. do Miłosławia i innych dóbr tych Górkich (Py. 169 k. 206v). Nie żyła już w r. 1509, a Jan M., który wtedy trzy i pół łany roli w Kozubcu p. pyzdr., jej "przezyskowe", sprzedał wyderkafem za 40 grz. Kasprowi i Jakubowi, dziedzicom w Zberkowie (P. 786 s. 87), to niewątpliwie ów cytowany wyżej jej syn. Maciej i Mikołaj, bracia rodzeni niedzielni, dziedzice w Myślęcinie, oraz Jan, syn zmarłego Mikołaja M-go, pozywani byli w r. 1480 o kaucję poręczycielską przez Bogusza Bagrowskiego (G. 10 k. 123v). O Janie, synu Mikołaja, zapewne tym samym, pisałem już wyżej. Maciej M. ze swym pasierbem Janem uzyskali w r. 1483 poręczenie za Bogusza Rzągnowskiego, że będzie z nimi żyć w pokoju (G. 12 k. 34). Maciej i Wawrzyniec, niedzielni dziedzice w Myślęcinie, synowie zmarłego Piotra M-go, mieli w r. 1485 sprawę z Anną, dziedziczką Owieczkowic (Owieczek), żoną Stanisława Bojeńskiego (G. 22 k. 8v), która ich wzywała t. r. i w r. 1488 do uiszczenia 6 grz. (G. 12 k. 113, 13 k. 85). Maciej M. występował w r. 1487 jako wuj córek Jana Spiczki z Markowic (Kośc. 228 k. 70). Maciej M. ręczył w r. 1490 za Stanisława Kiczkę, ojca, i Marcina, syna, dziedziców z Żołcza, iż będą żyć w pokoju z Jadwigą, wdową po Jarosławie z Żołcza (G. 15 k. 22v). Jan M., mąż Elżbiety, której Stanisław Ostrowski w r. 1492 sprzedał wyderkafem dwa łany osiadłe w Opieczycach p. gnieźn. (P. 1397 k. 169). T. r. Jan M. oprawił tej żonie na dwóch częściach w Myślęcinie posag 50 grz. (ib. k. 172) Jakub M., dziedzic w Myślęcinie, około r. 1492 pozywany był przez braci z Sobiesierni o 40 grz. posagu ich rodzonej ciotki, zmarłej Elżbiety Sobiesierskiej, który to posag wniosła na Myślęcin zmarłemu mężowi Piotrowi M-mu, rodzonemu stryjowi Jakuba (G. 250 k. 31). Jan M. pozywał w r. 1493 Marcina Chomiąskiego. Bratem stryjeczno-rodzonym Jana był Wawrzyniec M. (P. 22 k. 224v). Anna M-a, w r. 1494 wdowa po Mikołaju Jalitowskim. Janowi M-mu Mikołaj Modliszewski Sobiejucha, dziedzic w Modliszewie Kościelnym, w r. 1494 zastawił wyderkafem za 40 grz. dwa łany w Pępicach p. gnieźn. (G. 16 k. 118v). Córka zmarłego Mikołaja M-go, Katarzyna była w r. 1497 żoną Piotra Sobiesierskiego Ninoty (P. 1383 k. 147). Jan M. na połowie swej części w Myślęcinie w r. 1500 oprawił 50 grz. posagu żonie, Katarzynie Modliszewskiej (P. 1389 k. 97v). Maciej M. ręczył w r. 1501 Maciejowi Rzągnowskiemu za ks. Macieja i Jakuba, braci stryjecznych, dziedziców w Sulinie, iż mu sprzedadzą połowę Rzągnowa zwaną "Pogorzałki" (G. 24 k. 151v). Maciej M. występował w r. 1501 jako stryj Małgorzaty, żony Mikołaja Żołeckiego (P. 1389 k. 159).

Jan M. od Stanisława Bojeńskiego cz. Owieczkowskiego w r. 1502 kupił za 100 grz. część w Myślęcinie (P. 1389 k. 221v; G. 25 k. 23). Uchodził w r. 1508 za zmarłego (G. 24 k. 344v, 354v), ale z wszelką pewnością żył jeszcze przynajmniej przez lat kilka. Mąż Jadwigi Noskowskiej, córki Mikołaja, uzyskał w r. 1508 od jej brata Jana zobowiązanie uiszczenia 20 grz. z jej posagu, sam zaś zobowiązał się posag 60 grz. oprawić żonie na połowie Myślęcina (G. 19 k. 22). T. r. jak też w r. 1509 wzywał poręczycieli Noskowskiego do uiszczenia 10 grz. (ib. k. 57, 114). Oprawę żonie zapisał w r. 1509 (P. 786 s. 128). Od Andrzeja Rzągnowskiego w r. 1511 uzyskał zobowiązanie sprzedania za 24 grz. części w Rzągnowie zwanej Niewolą (G. 25 k. 238). Od Wojciecha Czasołtowskiego (Zasułtowskiego). około r. 1514 kupił za 22 grz. część w Rzągnowie (G. 259 k. 42). Jadwiga była już wdową w r. 1517, kiedy ją Katarzyna Objezierska pozywała o wygnanie z Myślęcina, gdzie przebywała jako rodzona ciotka z tytułu opieki sprawowanej nad synwmi Jana, Ambrożym, Wojciechem i Mikołajem M-imi (P. 966 k. 424v). Od brata Jana Noskowskiego w r. 1518 nabyła wyderkafem za 5 grz. swego posagu połowę łana roli w Noskowie p. gnieźn. (G. 335a k. 46). Wyszła 2-o v. za Piotra Bojeńskiego, który w r. 1528 na połowie swych części w Owieczkach oprawił jej 30 grz. posagu, ona zaś za tę sumę sprzedała mu wyderkafem oprawę uzyskaną od pierwszego męża na połowie Myślęcina i pustki Niewola (ib. k. 109v). W r. 1534, będąc już wdową i po drugim mężu Piotrze "Myślęckim", wspólnie ze swymi synami, Marcinem i Mikołajem oraz z Ambrożym (pasierbem?), zawierała ugodę ze sługami sufragana gnieźnieńskiego ks. Jana Busińskiego (G. 30 k. 149v). Marcin i Mikołaj to z pewnością synowi z niej zrodzeni, zaś Ambroży był zapewne synem jakiejś pierwszej, nieznanej mi, żony Jana. Oprócz tych synów były i córki. Barbara, wspomniana w r. 1535 (G. 30 k. 263). Małgorzata, w r. 1635 jeszcze niezamężna (ib.), była potem 1-o v. w latach 1539-1541 żoną Marcina Wybranowskiego, zaś 2-o v. w r. 1547 Jana Laskownickiego zw. Pasek (Paska?), wdowa w latach 1566-1567, nie żyła już w r. 1574. Synowie Jadwigi Noskowskiej z jej drugiego męża, Bojeńskiego, z więc przyrodni bracia Marcina i Mikołaja M-ch, zwali się też M-imi. O nich zob. niżej pod M-imi różnymi.

1. Ambroży, syn Jana, wspólnie z niedzielnymi braćmi wspomniny w r. 1508 (G. 24 k. 344v, 354v) i znów w r. 1517 (P. 866 k. 424v). Całą swą część macierzystą w Myślęcinie w r. 1529 sprzedał wyderkafem za 25 grz. Piotrowi Bojeńskiemu, dziedzicowi w Owieczkach, i żonie jego Jadwidze (G. 335a k. 123), oni zaś oboje t. r. tę sumę zapisali mu jako dług (G. 29 k. 21v), zaś Ambroży skwitował z niej Piotra (G. 29 k. 81). Uzyskał w r. 1534 termin przeciwko Jadwidze oraz Marcinowi i Mikołajowi M-im, a więc matce z synami, o wtargnięcie siłą do Myślęcina i Niewoli (G. 262 k. 148v). Bratu Marcinowi, w skutku ugody, zapisał w r. 1535 dług 13 grz., siostrze Małgorzacie jako posag z Myślęcina też 13 grz. (G. 30 k. 263). Skwitowany w r. 1539 z owych 13 grz. przez brata Marcina (G. 32 k. 64). Temu bratu w r. 1543 sprzedał za 200 grz. części rodzicielskie w Myślęcinie i w pustce Niewola (P. 1395 k. 40v). Asystował w r. 1547 przy działaniu w grodzie siostrze Małgorzacie zamężnej Laskownickiej (Kc. 11 k. 40v). Żył jeszcze w r. 1551 (P. 1395 k. 650). Bezpotomny a chyba i bezżenny, nie żył już w r. 1573 (G. 52 k. 139).

2. Marcin, syn Jana i Noskowskiej, niedzielny z braćmi 1508 r. (G. 24 k. 344v, 354v). Wspólnie z matką dawał w r. 1534 zobowiązanie Sebastianowi Zagajewskiemu i Walentemu Brzozogajskiemu, że oboje uwolnią ich od kaucji poręczycielskiej za 30 grz. danej Janowi Noskowskiemu (G. 30 k. 93v). Od brata Mikołaja kupił w r. 1534 za 200 zł. części w Myślęcinie i pustce Niewoli, należne Mikołajowi z działów dóbr po rodzicach (P. 1393 k. 642v). T. r. żeniąc się z Małgorzatą Kruchowską cz. Podleską, córką Bernarda, dziedzica Wysokiego Podlesia, i Zofii Bolimińskiej z ziemi chełmińskiej, krótko przed ślubem, 3/VIII. oprawił jej na połowie Myślęcina i Niewoli 150 grz. posagu (P. 1393 k. 666; Install. s. 76). Formalne działy z bratem Ambrożym zostały dokonane w r. 1535 i Marcin wziął wtedy połowę Myślęcina i Niewoli, pozostających pod oprawą matki (G. 30 k. 263v). Kwitował w r. 1539 brata Ambrożego z 13 grz. (G. 32 k. 64). Asystował w r. 1541 siostrze Małgorzacie, zamężnej Wybranowskiej, obok wuja Sebastiana Zagajewskiego, przy kwitowaniu męża z 60 grz. długu (G. 32 k. 329v). Żona jego Małgorzata i jej siostra Anna, zamężna Sokolnicka, toczyły w r. 1542 sprawę z ojcem, braćmi i siostrą o wydzielenie im części po zmarłej matce Barbarze w Wysokim Podlesiu w p. gnieźn. (P. 881 k. 28). Ponieważ jeden z pozwanych braci Kruchowski, Stanisław, przebywał wtedy za granicą, sędzia grodzki poznański odroczył sprawę za 18 tygodni (P. 881 k. 28). Od brata Ambrożego w r. 1543 kupił za 200 grz. jego części w Myślęcinie i Niewoli (P. 1395 k. 40v). Małgorzata swoje części w Wysokim Podlesiu w r. 1545 sprzedała za 200 grz. szwagrowi Stanisławowi Sokolnickiemu (G. 335a k. 319), zaś Marcin zaraz ponowił jej zapis oprawy na połowie Myślęcina i Niewoli, teraz już na sumę 400 grz. (ib. k. 320). Przyszły zięć, Maciej Węgierski, krótko przed zaślubieniem Zofii M-ej, 1562.20/XI. r. dał mu zoboiwązanie, że oprawi jej posag 400 złp. (G. 41 k 644). Działając w imieniu Stawskich, synów Jakuba Stawskiego cz. Węgierskiego a spadkobiwrców Wojciecha Węgierskiego, kwitował w r. 1572 Chwałkowskich (P. 920 k. 111). Jako spadkobierca zmarłego brata Mikołaja kwitował w r. 1573 wdowę po nim (G. 52 k. 139). Wspólnie z synem Maciejem całe Myślęcino i części pustki Niewola w r. 1575 sprzedali za 5.000 złp. Jerzemu Latalskiemu, wojewodzicowi poznańskiemu (P. 1398 k. 570v). Wraz z synem Maciejem skwitowany w r. 1577 przez córkę Reginę zamężną Żernicką z majątku rodzicielskiego (N. 157 k. 513v). Jako stryj córek burmistrza Mikołaja M-go w r. 1578 skwitowany przez ich opiekunów z 250 złp. (G. 56 k 19v). Wspólnie z córką Zofią, owdowiałą Stawską, kwitował w r. 1580 z 200 złp. Bartłomieja Słowikowskiego (G. 58 k. 200). Po zgonie tej Zofii był w r. 1582 opiekunem jej synów (G. 60 k. 290; P. 939 k. 488v). Kwitował w r. 1585 Stanisława Wyganowskiego i żonę jego, Barbarę M-ą, swoją bratanicę, z 200 złp. z dzierżawy części Bojenic zmarłego Macieja Stawskiego (G. 62 k. 203v). Chyba żył jeszcze w r. 1590 (Kc. 27 k. 30v; G. 64 k. 5v). Małgorzata Kruchowska żyła jeszcze w r. 1558 (P. 899 k. 33). Synowie, Jakub i Maciej. Z córek, Zofia w r. 1562, krótko po 20/XI., wyszła za Macieja Węgierskiego cz. Stawskiego, była wdową w r. 1576, umarła między r. 1580 a 1582. Anna w r. 1571 uzyskała od brata Jakuba cesję sumy 300 złp. jako posagu (G. 51 k. 605), niezamężna, żyła jeszcze w r. 1582 (G. 60 k. 290v). Regina, w latach 1577-1600 żona Kaspra Żernickiego, wdowa w latach 1604-1616. Jak się zdaje, była jeszcze jedna córka zamężna za Ludzickim, a oboje nie żyli w r. 1625, kiedy wnuczki Marcina po synu Macieju, Anna Kowalkowska i Elżbieta Popowska były spadkobierczyniami swego ciotecznego brata, Jana Ludzickiego, rodzącego się z ich ciotki M-ej (Kc. 19 k. 400).

1) Jakub, syn Marcina i Kruchowskiej cz. Podleskiej, dostał w r. 1571 od brata Macieja zapis 100 złp., sam zaś z kolei siostrze Annie scedował sumę 200 złp. zapisaną przez stryja Mikołaja, jak również tę powyższą sumę uzyskaną od brata, a wszystko to tytułem jej posagu (G. 51 k. 605). Wspólnie z bratem Maciejem dawał t. r. zobowiązanie Janowi M-mu (ib. k. 438v), którego stasunku do nich nia znam. Tego brata kwitował w r. 1582 z 700 zł. (N. 160 k. 286), a w r. 1590 dostał od niego zapis 100 zł. (Kc. 27 k. 30v).

2) Maciej, syn Marcina i Kruchowskiej cz. Podleskiej, na połowie dóbr swych w Myślęcinie w r. 1571 zaślubionej t. r. żonie Małgorzacie, córce Wojciecha Kluńskiego (Kłońskiego) cz. Skarpskiego, oprawił posag 1.400 złp. z obiecanych przez teścia 2.000 złp. (P. 1398 k. 270; N. 156 k. 335v; G. 51 k. 691). Wspólnie z Kasprem Żernickim, narzeczonym Reginy Skarpskiej, siostry swojej narzeczonej (przyszłym zaś mężem swojej siostry Reginy M-ej), od przyszłego teścia Wojciecha Skarpskiego cz. Kłuńskiego uzyskał w r. 1571 zobowiązanie sprzedania im obu za 2.000 zł. części Skarpy w p. nakiel. (N. 165 156 k. 386v, 390v). Uzyskawszy od Anny Latalskiej, wdowy po Bartłomieju M-im (przyrodnim bracie ojca Macieja), 2-o v. żony Piotra Drwalewskiego, donację części Owieczek w p. gieźn., zobowiązał się w r. 1571 pozostawić jej te dobra dożywotnio (N. 156 k. 421v). Załe swe nabyte od teścia części w Skarpie sprzedał w r. 1574 za 1.600 zł. Janowi Pamiętowskiemu (N. 215 k. 176). Części Owieczek, dane sobie wieczyście przez Andrzeja M-go (Zob. Myślęccy różni), zwrócił temu Andrzejowi w r. 1574 (P. 1398 k. 478). Od szwagra, Kaspra Żernickiego, w r. 1575 nabył ponownie za 2.000 zł. części w Skarpie, a inne części tamże od Jana Pamiętowskiego za 6.000 zł. (N. 215 k. 191). T. r. nabył za 1.500 zł. części Skarpy od Jakuba Skarpskiego cz. Kłuńskiego (N. 215 k. 197), a jednocześnie żonie Małgorzacie na połowie części tej wsi oprawił 1.400 zł. posagu (ib. k. 197v). Części kupione tam od Pamiętowskiego dał w r. 1576 w dożywotnie użytkowanie temuż Pamiętowskiemu i żonie jego Zuzannie Bolimińskiej (N. 215 k. 210v). Części w Owieczkach w r. 1576 dał wieczyście Andrzejowi M-mu, synowi Bartłomieja (P. 1398 k. 657v). Swe trzecie części w Skarpie w r. 1577 wymienił z Kasprem Zaleskim cz. Pamiętowskim na jego trzecie części w tejże wsi (N. 215 k. 218). Od Kaspra Żernickiego uzyskał w r. 1577 zobowiązanie, iż rodzonej siostrze Macieja, Reginie M-ej, swojej żonie, oprawi 700 zł. posagu (N. 157 k. 475). Od Macieja i Jana braci Skarpskich w r. 1578 kupił za 300 zł. te części w Skarpie, które byli odziedziczyli po bracie Adamie (N. 215 k. 235). Części Skarpy w r. 1578 rezygnowali Janowi Pamiętowskiemu i żonie jego Zuzannie Bolimińskiej (N. 215 k. 226). Skwitowany w r. 1590 przez małżonków Kunowskich z zaciągniętego t. r. długu 200 zł. (G. 64 k. 5v, 100v). Nie żył już w r. 1595, kiedy owdowiała Małgorzata z synem Janem zpisywała 200 zł. długu Janowi Ludzickiemu (P. 963 k. 784v). W imieniu synów, Jana i Mikołaja, w r. 1597 kwitowała Jerzego Pudwelsa ze 100 zł. (N. 163 k. 177). Wspólnie z synem Janem zawierała 1599.20/II. r. z Piotrem Arcemberskim kontrakt o rękę córki Doroty, zobowiązując się oddać Skarpę w trzyletnią posesję aż do "wytrzymania" całego obiecanego posagu (N. 219 k. 360). Chyba żyła jeszcze w r. 1604 (N. 165 k. 184). Synowie, Jan i Mikołaj. Z córek, Dorota wyszła krótko po 1599.20/II. r. za Piotra Arcemberskiego, umarła między r. 1619 a 1642. Anna była w latach 1610(1605?)-1651 żoną Fabiana Kowalkowskiego (Kowalikowskiego). Elżbieta, 1-o v. w r. 1609 żona Macieja Jezierskiego, 2-o v. w latach 1614-1621 żona Marcina Popowskiego, wdowa w r. 1625.

(1) Jan, syn Macieja i Kłuńskiej cz. Skarpskiej, proboszcz międzyrzecki w r. 1604 (N. 165 k. 184), instalowany 1605.23/V. r. na kanonii katedralnej poznańskiej fundi "Lubrańska czyli Godziembów", legitymował się wtedy ze szlachctwa wskazując na ojca h. Szachownica (Wczele), matkę Skarpską h. Topór z p. nakiel., babkę ojczystą Podleską h. Poraj, babkę macierzystą Zofię Bolimińską h. Wilczekosy z ziemi chełmińskiej (Install., s. 76). Był także w r. 1618 plebanem w Skwierzynie (P. 1000 k. 789). Wspomniany obok matki w r. 1595 (P. 963 k. 784, 787v) i znów w r. 1599 (N. 164 k. 28), t. r. skwitowany przez Stanisława i Jana Grabińskich (ib. k. 215). W r. 1600 lub nieco wcześniej wraz z bratem Mikołajem procesowany był przez Jerzego Latalskiego, wojewodzica poznańskiego, o ewikcję daną temu Latalskiemu przez ojca i dziada ich z racji sprzedaży Myślęcina i części Niewoli (P. 970 k. 67). Całą Skarpę sprzedał wyderkafem w r. 1602 na trzy lata za 2.500 złp. Januszowi Grzymułtowskiemu (P. 1404 k. 470). Będąc już księdzem, w r. 1604 dobra swoje w Skarpie sprzedał za 6.000 zł. bratu Mikołajowi (N. 165 k. 1184). Zawierał w r. 1608 kontrakt z małżonkami Janowskimi (P. 980 k. 713v), a umowę jego zwartą z Kasprem Czerniakowskim pod zakładem 500 złp. król potwierdził w r. 1617 (M. K. 162 k. 37v). Z Wawrzyńcem Wieszczyckim, podstarościm dawniej międzyrzeckim teraz świeckim, zawierał w r. 1619 kontrakt o probostwo międzyrzeckie, to znaczy oczywiście o dzierżawę plabanii (P. 1000 k. 789). Umarł ks. Jan krótko przed 1620.13/I. r., kiedy na kanonię Godziembów instalowany został jego rodzony siostrzeniec ks. Maciej Kowalkowski (Install., s. 86).

(2) Mikołaj, syn Macieja i Kłuńskiej cz. Skarpskiej, wspomniany w r. 1595 (P. 963 k. 787v), całą wieś Skarpa, nabytą, jak już widzieliśmy, w r. 1604 od brata, t. r. sprzedał wyderkafem za 2.000 zł. na jeden rok Fabianowi Kowalkowskiemu, zapewne już wtedy mężowi swej siostry (N. 165 k. 215v). Pewne swe dobra w Skarpie t. r. dał w dożywocie swej matce (N. 165 k. 423). Na połowie tej wsi w r. 1605 oprawił posag 2.000 zł. żonie Reginie Wałdowskiej, córce Macieja, sędziego grodzkiego nakielskiego (N. 165 k. 234v). Kwitował się wzajemnie w r. 1609 z siostrą Elżbieyą zamężną Jezierska (W. 24 k. 675v) (N. 167 k. 383v). Żona Mikołaja t. r. skasowała swą oprawę na Skarpie (W. 24 k. 675v) i dostała dla 2.000 zł. swego posagu oprawę ponowną (N. 165 k. 424), bowiem te dobra Mikołaj sprzedał wtedy za 5.700 złp. Januszowi Grzymułtowskiemu, kasztelanowi bydgoskiemu i staroście średzkiemu (P. 1406 k. 581). Żył jeszcze Mikołaj 1619.4/VII. r., nie żył w r. 1620, kiedy owdowiała Regina w imieniu własnym i synow swych, Macieja, Jana i Wojciecha kwitował się z Andrzejem Rejem z Nagłowic i jego żoną, Zofią Latalską, z kontraktu zawartego przez nich 4/VII. ub. roku ze zmarłym Mikołajem M-im (P. 1004 k. 808). Z tych synów, o Macieju wiem jeszcze tylko to, że 1639.4/X. r. w Poznaniu, kiedy ulicą Wodną wracał z gospody pana Pruszaka do swojej, został przebity szpadą przez Piotra Wagnera, Kurlandczyka (P. 164 k. 674v).

a. Jan, syn Mikołaja i Wałdowskiej, od Stanisława Makowieckiego w r. 1631 kupił za 1.000 zł. dwa łany roli we wsi Radzim p. tuchol. (N. 223 k. 902). W imieniu własnym i brata Wojciecha pozywał w r. 1639 Piotra Wagnera o zamordowanie brata Macieja (P. 164 k. 674v). Żonie swej Katarzynie Drzewieckiej, córce Wojciecha, w r. 1642 oprawił 500 złp. posagu (P. 1420 k. 1191). Oboje z żoną w r. 1645 uzyskali od Elżbiety z Arcemberskich Rozdrażewskiej zapis długu 1.100 zł. (Py. 150 s. 219). Od Doroty, żony Jakuba Boińskiego, i Anny, żony Andrzeja Boińskigo, sióstr Przyborowskich, w r. 1647 kupił za 500 zł. części w Żołczu p. gnieźn. Był wówczas spadkobiercą brata Wojciecha (P. 1423 k. 20). Drugiej swej żonie, Teresie Łukomskiej, córce Jana i Ewy Grabowskiej, oprawił w r. 1649 posag 3.500 złp. (P. 1424 k. 108v). Części w Żołczu Starym w r. 1650 lub przed tą datą sprzedał (za 340 złp.?) Marcinowi Włostowskiemu (G. 82 k. 296v), ale w r. 1653 części w Żołczu (inne?) za 300 złp. sprzedawał Andrzejowi Judzkiemu (G. 337 k. 695). Nie żył już w r. 1658, kiedy Teresa Łukomska była 2-o v. żoną Jana Dembińskiego (P. 182b k. 89). Żyli jeszcze oboje Dembińscy w r. 1663 (P. 1073 k. 628).

b. Wojciech, syn Mikołaja i Wałdowskiej, kwitował w r. 1643 brata Jana z 250 zł. (Py. 150 k. 98). Bezpotomny, nie żył już w r. 1647 (P. 1423 k. 20). Zapewne identyczny z nim Wojciech, po którym wdowa Małgorzata Popowska kwitowała w r. 1651 wdowę Mariannę z Kunińskich Konarską, łowczynę kaliską, ze 120 złp. (G. 82 k. 456v). Wojciech M. był jej trzecim mężem, pierwszym Wawrzyniec Karszewski, drugim Jan Grzegorzewski, a żył jeszcze w r. 1657 (G. 82 k. 1266).

3. Mikołaj, syn Jana i Noskowskiej, burmistrz gnieźnieński w r. 1562, tytułowany wtedy "nobilis famatus" (G. 41 k. 215). Wspomniany w r. 1508 (G. 24 k. 344v, 354v) i 1517 (P. 866 k. 424v). Dawał w r. 1533 zobowiązanie matce, że jej sprzeda wyderkafem za 200 grz. całą część w Myślęcinie i Niewoli, która miałaby mu przypaść z działów braterskich (G. 30 k. 44). Części w owych wsiach, należne mu z działów, w r. 1534 sprzedał za 200 zł. bratu Marcinowi (P. 1393 k. 642v). Występował w r. 1554 jako stryj Elżbiety Wydawskiej, żony Marcina Lubomyskiego (P. 895 k. 98v). Od brata Marcina uzyskał w r. 1568 zapis 206 zł. długu (G. 49 k. 127v), z którego skwitował go w r. 1569 (ib. k. 179v). Żył jeszcze w r. 1571 (G. 51 k. 498), nie żył już w r. 1573, kiedy wdowa po nim Anna była kwitowana przez Marcina M-go (G. 52 k. 139). Burmistrz Mikołaj miał tylko córki: Barbarę, Łucję, Reginę, Jadwigę i Annę. Pozostawały one w r. 1578 pod opieką "szl. i sław." Wawrzyńca Gurowskiego, burmistrza, męża tej Barbary, i Krzysztofa Gołuńskiego, obywatela gnieźnieńskiego, którzy wtedy skwitowali Marcina M-go stryja tych sióstr, z 250 złp. (G. 56 k. 19v). Barbara po śmierci Gurowskiego była 2-o v. w latach 1585-1600 żoną Stanisława Wyganowskiego. Łucja, w r. 1586 jeszcze niezanężna (G. 62 k. 292v), w r. 1592 żona Kaspra Grzymiszewskiego. Regina, niezamężna w r. 1586 (ib.), w latach 1590-1592 żona Wojciecha Gulczewskiego, w r. 1600 żona Stanisława Zorzewskiego, wdowa w latach 1604-1617. Jadwiga, w latach 1586-1592 cysterka w Owińskach (ib.; G. 64 k. 77). Anna wreszcie, "panna dojrzała" w r. 1592 (G. 64 k. 77), żona w r. 1593 Adama Niedrowskiego z wojew. płockiego. Zob. tablicę.

@tablica: Myślęccy h. Wczele

Jan M. ręczył w r. 1508 za Wojciecha Dziećmiarowskiego (G. 19 k. 17). Anna, córka Jana, w r. 1509 żona Jakuba Zberkowskiego (P. 786 s. 88), w asyście stryja Jana Konińskiego i wuja Jana Szczytnickiego kwitowała ona w r. 1509 ojca z 50 grz. majątku rodzicielskiego z Myślęcina (P. 863 k. 217). Jan, pozwany przez "szl." Annę Raszkowską, mieszczkę miasta Wrześni, o 70 grz. po jej bracie Macieju Raszkowskim, około r. 1510 nie stanął (G. 259 k. 107, 261 k. 90v, 97v). Jan ręczył w r. 1513 Bartłomiejowi Nadarzyckiemu, dziedzicowi w Gulczewie Czuprachtowym (G. 25 k. 332v). Jan około r. 1514 występował jako wuj Katarzyny, żony Andrzeja Ruchockiego (G. 335a k. 21v).

Anna, w r. 1552 wdowa po Jakubie Zberkowskim. Jakub, ustanowiony w r. 1565 przez Stanisława Podleskiego jednym z opiekunów jego dzieci (P. 1397 k. 410). Piotr, syn zmarłego Jakuba, w r. 1605 odroczył Jadwidze z Żernickich Skrzetuskiej termin uiszczenia 1.000 złp. (G. 68 k. 384).

>Myślęccy z Myślęcina w pow. bydgoskim. Wojciech M., mąż Barbary Samsieckiej (Sąsieckiej), która w r. 1498 dwa łany osiadłe w Sąsiecznie p. nakiel sprzedała wyderkafem za 8 grz. Janowi Samostrzelskiemu N. 146 s. 226). Winien był uiścić jej w r. 1508 8 skojców winy Szymon Turzyński, bo nie stanął z pozu o zadanie trzech ran (N. 146 s. 460). Wojciech M. siedem i pół łanów w Sąsiecznie w r. 1512 wymienił z Jakubem M-im na jego część w Myślęcinie w p. bydg., biorąc 7 grz. dopłaty (N. 213 k. 8v). Barbara, żona Wojciecha M-go dwa puste łany w Sąsiecznie w r. 1512 sprzedała za 30 grz. Tomaszowi ze Śleszyna (Ślesina) (G. 335a k. 18v), zaś w r. 1513 wraz ze swym synem Feliksem z Wielkiego Sąsieczna całą część w tym Wielkim Sąsiecznie sprzedała za 60 grz. Andrzejowi i Jakubowi, braciom z Grabowa (N. 213 k. 12). Ten Feliks Sąsiecki cz. Myślęcki bliższość swą do Sąsieczna, która miałaby mu przypaść po śmierci matki, sprzedał w r. 1514 za 50 grz. Wawrzyńcowi Siernickiemu (G. 335a k. 32). W r. 1532 "szl." Feliks M., mieszczanin łobżenicki, całą część Małego Sąsieczna, tę, gdzie znajduje się kościół parafialny, sprzedał za 300 zł. węg. Andrzejowi Krotoskiemu, kasztelanowi kowalskiemu (N. 213 k. 20).

Paweł M. kwitował w r. 1500 Jana Samostrzelskiego z 19 grz., należnych za dwa łany w Dębionku, które zmarły Piotr Samostrzelski, ojciec Jana, sprzedał był Pawłowi wyderkafem (N. 146 s. 236). Między Pawłem i synami jego, Wojciechem i Jakubem, z jednej strony, a Janem Litwosem (Litwoszem) Kazanowskim z drugiej strony, założone zostało w r. 1500 vadium 60 grz. (N. 146 s. 251). Jakubowi M-mu, o którego wymianie dóbr z Wojciechem M-im, dokonanej w r. 1512, było wyżej, Jan Samostrzelski w r. 1500 zapisał 9 grz. długu (N. 146 s. 236). Jakub, dziedzic w Sąsiecznie, w r. 1508 kwitował Jana Samostrzelskiego z 20 grz. długu (ib. s. 461). Trzy puste łany w Sąsiecznie sprzedał w r. 1512 za 40 grz. Tomaszowi z Ślesina (G. 335a k. 18v).

Jan, mąż Małgorzaty Guncerzewskiej, między którą a Michałem Kaczkowskim w r. 1504 założone było vadium (N. 146 s. 372).

Wawrzyniec, mąż Małgorzaty Bielickiej, córki Jana, wziął w r. 1569 od teścia w 100 zł. zastawem części wsi Kamienica w p. nakiel. i w sumie 150(160?) zł. na lat sześć role folwarczne zwane Sołtystwo w Bagienicy, jednocześnie zobowiązał się żonie oprawić 50 zł. posagu (N. 155 k. 193v). Od tego teścia uzyskał w r. 1577 zastaw części Bagienicy w 250 zł. (N. 157 k. 419). Wawrzyniec w r. 1584 występował jako dziedzic w Myślęcinie (N. 56 k. 145v). Małgorzata z Bielickich i on w r. 1596 dostali w darze od jej brata Andrzeja Bielickiego części Piszczyna p. bydg., odziedziczone po zmarłych braciach Bielickich (N. 219 k. 218). Małgorzata t. r., wobec zaspokojenia jej z dóbr rodzicielskich przez brata Andrzeja, zrzekła się na jego rzecz praw do części Pruszcza w p. nakiel. (N. 1162 k. 477v). Wawrzyniec, dziedzic w Piszczynie, pozywany był w r. 1620 w sprawie kopców granicznych przez Jana Żołędowskiego, dziedzica Borowna (N. 62 k. 331).

Wojciech od Mikołaja Małowiejskiego w r. 1571 nabył wyderkafem na lat dziesięć za 100 zł jeden łan osiadły i cztery puste w Małejwsi p. nakiel. (N. 156 k. 344v, 215 k. 145). T. r. zapisał 600 złp. długu Benedyktowi Siernickiemu, dziedzicowi w Sąsiecznie (G. 51 k. 330v). Nie żył już w r. 1586 (N. 215 k. 401). Żonie Agnieszce Małowiejskiej, córce Jana, w r. 1571 na połowie dóbr oprawił 360 zł. posagu (N. 215 k. 149v), którą to oprawę ona w r. 1586 scedowała Piotrowi Małowiejskiemu, synowi Mikołaja (N. 215 k. 401).

Wojciech z pow. bydgoskiego i żona jego Zofia Kobelnicka, wdowa 1-o v. po Szymonie Przyłuskim, w r. 1578 zapisali 21 grz. długu Mikołajowi Wyszławkiemu (G. 56 k. 171), a byli przezeń z tej sumy skwitowani w r. 1580 (G. 58 k. 214v). Jan, dziedzic w Sitnie p. bydg., nabył wyderkafem w r. 1593 za 20 zł. pusty łan w tejże wsi od Pawła Sicińskiego (N. 219 k. 121). Inne części Sitna kupił w r. 1600 za 250 zł. od Stanisława Grabińskiego (N. 219 k. 422), a jeszcze inne w r. 1604 za 250 zł. od Prokopa Grabińskiego (N. 165 k. 167) i za tyleż od jego brata Piotra Grabińskiego (ib. k. 173), a wreszcie w r. 1605 części Sitna Wielkiego i Małego kupił za 1.000 zł. od Jana Grabińskiego, podstarościego leżajskiego, brata i spadkobiercy zmarłego już Stanisława (P. 1405 k. 291). Inny Wojciech nie żył już w r. 1604, kiedy jego siostrzeniec Marcin Piszczyński dał zobowiązanie Stanisławowi Wilkońskiemu, iż, gdy wejdzie w posiadanie odziedziczonego po wuju Wojciechu M-im domu w mieście Jędrzejewo cz. Cierpięgi koło Gniezna, sprzeda mu za 100 grz. ogrody koło tego domu (G. 68 k. 35).

>Myślęccy różni. Barbara M-a, żona Macieja Roszkowskiego, kwitowała w r. 1492 swego syna Jana M-go z posagu i wiana (G. 22 k. 204v). Temu jej mężowi, Maciejowi M-mu cz. Roszkowskiemu zapisywał w r. 1497 dług pięć i pół grzywien Strzeżek z Latalic niegdy Łagiewnicki (G. 17 k. 24). Stanisław N., syn Niemierzy Zwanowskiego, zastawił w r. 1497 na trzy lata dwa osiadłe łany we wsi Zdzarowite p. gnieźn. wyderkafem za 20 grz. Andrzejowi Skockiemu, dziedzicowi w Stawianach (G. 17 k. 55).

Helena (Myślęcka), w r. 1517 żona Stanisława Gorazdowskiego. Jadwiga Noskowska, córka Mikołaja, wdowa po Janie M-im (zob. Myślęccy h. Wczele), wyszła po raz drugi za Piotra Bojeńskiego, od którego w r. 1528 uzyskała na połowie części w Owieczkach p. gnieźn. oprawę 30 grz. posagu, ze swej zaś strony za tę sumę sprzedała mu wyderkafem otrzymaną od pierwszego męża oprawę na połowie Myślęcina i pustki Niewola w p. gnieźn. (G. 335a k. 109v). Była już w r. 1534 wdową także i po tym drugim mężu, Piotrze "Myślęckim" (G. 30 k. 149v). Pani wienna na Owieczkach i Myślęcinie, w r. 1535 dała zobowiązanie Mikołajowi Bojeńskiemu, iż swego zrodzonego w drugim małżeństwie syna Bartłomieja M-go stawi do akt, by uwolnił części Bojenic, które dziś wspólnie z siostrami, Agnieszką, Elżbietą i Katarzyną, za 100 grz. sprzedał Bojeńskiemu (P. 875 k. 294v). Z tych córek Piotra i Jadwigi, Agnieszka była w r. 1557 pod imieniem Jadwigi cysterką w Owińskach (G. 36 k. 227). Elżbieta, w r. 1557 żona Stefana Cieleckiego, nie żyła już w r. 1561, Katarzyna t. r. niezamężna (G. 262 k. 431). Bartłomiej na połowie części Owieczek i sum na Jezierzanach p. gnieźn. oprawił w r. 1554 posag 250 zł żonie Annie Latalskiej, córce Jana, burgrabiego poznańskiego (P. 1396 k. 219v). Sprawa, którą wspólnie z siostrami toczyła przeciwko Pawłowi Opieczyckiemu, została w r. 1557 prolongowała (G. 36 k. 227). Beacie Owieczkowskiej, żonie Jana Łosockiego, towarzyszył w r. 1560 przy transakcji jako "stryj herbowy" (P. 1396 k. 804v). Umarł t. r., a jego nieletni syn Andrzej M. pozostawał pod opieką dziada, Jana Latalskiego Strzeżka, i wuja, Łukasza Latalskiego (G. 39 k. 262). Wdowa była w r. 1564 2-o v. żoną Piotra Drwalewskiego (G. 43 k. 112v), żyła jeszcze w r. 1589 (P. 952 k. 6). Andrzej M. pozywał w r. 1569 Łukasza Latalskiego, dziedzica w Latalicach i Zaporkach (P. 915 k. 668v). Swoje części Owieczek w r. 1571 dał "bratu stryjecznemu" Maciejowi M-mu (N. 215 k. 148). Mianował plenipotentami w r. 1571 swą matkę Annę Drwalewską i tego Macieja M-go (G. 51 k. 499v), syna przyrodniego brata swego ojca. Prawa do sumy 200 zł., zapisanej rodzicom w r. 1554 przez Jana Latalskiego Strzeżka i żonę jego Barbarę jako posag, cedował w r. 1574 Augustynowi Raczkowskiemu (G. 52 k. 306). Dostał w r. 1576 wiecznością części w Owieczkach od Macieja M-go (P. 1398 k. 657v) i t. r. uzyskał do nich intromisję (G. 54 k. 124). Dawał t. r. zobowiązanie Piotrowi Leśniewskiemu, iż sprzeda mu za 1.000 złp. całe części tej wsi (G. 54 k. 186v), czego dopełnił w r. 1577 (N. 215 k. 216v).

Wojciech Wysławski cz. Myślęcki, w r. 1582 mąż Urszuli Kołudzkiej córki Marcina, a współspadkobierczyni Małgorzaty Kołudzkiej, wdowy po Piotrze Gnińskim (G. 60 k. 50). Zygmunt, syn Wojciecha, żonie swej przyszłej Annie Wysockiej, cóce Dobrogosta, w r. 1653 zobowiązał się oprawić 2.500 złp. posagu (Kośc. 303 k. 700). Ta Anna w r. 1654 zapisała dług 1.000 zł. Mikołajowi Szołdrskiemu, kasztelanowi biechowskiemu (Py. 151. s. 28). Oboje małżonkowie w r. 1657 wydzierżawili od Remigiana Domiechowskiego wieś Gęczewo (Genczewo) w p.pyzdr. (Py. 152 s. 153). Może tego samego Zygmunta pozywał w r. 1682 Wojciech Grębecki, dziedzic Wrzący Mniejszej, o zadanie ran na cmentarzu przed kościołem w Mniejszej Wrzący (I. Kon. 63 k. 764v).

Jakub, syn Kazimierza i zmarłej Teresy Żukowskiej (Żuchowskiej?) córki Wojciecha, występował w r. 1696 (G. 90 k. 100v). Mąż Franciszki Kurcewskiej, wspólnie z tA żoną w r. 1698 na trzy lata wydzierżawił od Władysława Przybyszewskiego i Zofii z Czartkowskich Lubienię Wielką (Py. 156 s. 63). Współspadkobierca w r. 1711 Katarzyny Żuchowskiej, klaryski gnieźnieńskiej (Ws. 77 VIII k. 23v). Kwitował w r. 1717 Adama Bogusławskiego ze 166 zł. (G. 93 k. 329v), a w r. 1719 kwitował tegoż z danej mu plenipotencji (G. 94 k. 15v). Dla windykowania sumy 1.000 zł., zapisanej przez synagogę gnieźnieńską w r. 1704 dziadowi Wojciechowi Żukowskiemu zmarłemu bezpotomnie, mianował w r. 1719 plenipotentem brata ciotecznego, Macieja Świerczyńskiego (Kc. 134 k. 349). Żył jeszcze w r. 1724 (Kc. 135 k. 63).

Wojciech, mąż Anny Dominikowskiej, córki Stanisława i Zofii Kiedrzyńskiej, w r. 1740 skwitowany przez ojca (I. Kon. 77 k. 187). Magdalena z Michałowskich M-a, zmarła we Wronowach 1762.20/VI. r., miała lat 60 (LM Strzelno).

>Myśliborscy h. Dołęga z Myśliborzyc w ziemi dobrzyńskiej. Andrzej z Myśliborzyc, chorąży dobrzyński w r. 1475, kasztelan rypiński w latach 1480-1500, mąż Katarzyny, córki Szymona Pakosckiego (Bieliński; P. 859 k. 165), nie żył już w r. 1517 (P. 1392 k. 152v). Ta Katarzyna wraz ze swą siostrą Agnieszką, żoną Mikołaja Janowskiego, kasztelana śremskiego, dziedziczki Pakości, w r. 1477 skwitowane przez Jana Kopydłowskiego z głowy jego syna Jakuba, zabitego przez ich brata, Szymona Pakosckiego, już nieżyjącego (G. 21 k. 44). Córki Andrzeja z Myśliborzyc i oczywiście tej Katarzyny, Anna, Dorota, Wichna i Katarzyna, siostry niedzielne, połowę zamku i miasta Pakości z połową pałacu (palatium) i całą izbą wielką "Białą", z przyległościami, połowę przedmieść i wsi: Pakoska Wieś, Lutkowo, Bielawy, Rybitwy w powiatach gnieźn. i kcyń. w r. 1477 w przeprowadzonych wtedy działach dały wieczyście ciotce swej Agnieszce Janowskiej, kasztelanowej śremskiej, drugą zaś połowę ta ciotka dała im (P. 1386 k. 86, 86v). Siostry z Myśliborza, Anna, Katarzyna i Helena, córki kasztelana rypińskiego, procesowały się z Maciejem Pakosckim i w r. 1500 założono vadium między stronami (P. 859 k. 165). Spośród tych sióstr, Helena M-a była w latach 1514-1527 żoną Stanisława Gorazdowskiego cz. Kwiatkowskiego (P. 866 k. 50v, 1392 k. 152v, 457; I. i D. Z. Kal. 2 k. 119). Może synem Andrzeja, kasztelana rypińskiego był Piotr M., cześnik dobrzyński, któremu Stanisław Kwiatkowski (Gorazdowski) w r. 1527, w przypadku śmierci swojej i swojej żony Heleny, zlecił obok innych opiekę nad swymi córkami i dobrami ich (I. i D. Z. Kal. 2 k. 119v).

>Myśliborscy z Myśliborza w pow. konińskim. Bracia rodzeni maciej i Szymon z Myśliborza. Z nich Maciej występował w r. 1400 (Z. 1 k. 43), a nie żył już w r. 1424 i był ojcem Jana (G. 3 k. 208, 223v), określanego jako nieosiadły, októry około r. 1426 wspólnie ze stryjem Szymonem najechał Bogusza z Budzisławia (G. 3 k. 223v). Swoją czwatrą część Nieborzyna w p. gnieźń. w r. 1435 sprzedał swym stryjecznym braciom, Maciejowi i Janowi (P. 1378 k. 90v). Chyba ten sam Jan M. wraz z Janem Królikowskim w r. 1457 postanowili zjechać się w Kaliszu z Jaśkiem Janiszewskim, kasztelanem biechowskim, z racji dóbr należących do Mikołaja, dziecka zmarłego Szymona ze Sławska (P. 852 II k. 96). Jan, syn Macieja, został zabity, a o ten mord jego stryjeczny braci, Macieja i Jana, pozywały w r. 1462 ich własne siostry, Barbara i Małgorzatę (Kon. 2 k. 24/25). Dobra jego, to jest połowę Myśliborza i połowę młyna wodnego zw. Rynek koło Sługocina, w części zw. Przerowno trzymał Mikołaj Strzałkowski, który w r. 1463 zezwolił intromitować się tam Mikołajowi ze Strzałkowa, nabywcy tych połów (ib. k. 74v), ale w r. 1464 do tej połowy Myśliborza mocą dekretu przesądzającego wprowadzony został ostatecznie Wincenty Kozarzewski (ib. k. 48). Szymon, brat Macieja, w r. 1419 mąż Dobrochny cz. Dobroszki (G. 2 k. 74v), występował t. r. wraz z Filipem z Myśliborza (P. 6 k. 69v), może bratem? Żył jeszcze w r. 1424 (G. 3 k. 208), a chyba nie żył już w r. 1435, kiedy jako dziedzice w Myśliborzu występowali synowie jego, Maciej i Jan, kupujący, jak to już było wyżej, od stryjecznego brata czwartą część Nieborzyna. Dobrochna (Dobroszka) M-a, niewątpliwie już wdowa w r. 1440 wspólnie z dziećmi oświadczyła gotowość uiszczenia 30 grz. Andrzejowi Miruckiemu (Gr. Kal. 2 k. 168v), zaś w latach 1449-1450 sama żądała uiszczenia 30 grz. od Andrzeja Kusza, dziedzica w Gołańczy (G. 6 k. 49v, 123). Miała oprawę na połowie Myśliborza i tamtejszego młyna. Te dobra oprawne w r. 1456 sprzedała wyderkafem za 100 grz. Hektorowi Orchowskiemu (P. 1384 k. 225). Połowę młyna wodnego leżącego na granicy ze Sługocinem w r. 1462 sprzedała wyderkafem za 100 grz. córce swej, pannie Małgorzacie (P. 31384 k. 113; Kon. 2 k. 20). Zięciowi, Przybysławowi z Ozorzyna zapisała w r. 1463 na swych siedmiu oprawnych łanacj w Myśliborzu 24 grz. (Kon. 2 k. 69). Uzyskała w r. 1465 dekret potwierdzający ważność owej oprawy, a to w związku ze sprawą, którą wspólnie z córkami toczyła z synami, Maciejem i Janem (ib. k. 56). Wzywał ją w r. 1470 Dziersław z Drachowa, by dopuściła mu intromisji do dwóch łanów folwarcznych w Myśluborzu, w sumie 18 grz. (ib. k. 116). Maciej, Jan, Małgorzata i Barbara, synowie i córki Szymona i Dobrochny, dziedzice Myśliborza, winni byli w r. 1462 uiścić winę Wincentemu Kozarzewskiemu, (ib. k. 20). Obie córki dziedziczyły w r. 1463 po stryjecznym bracie Janie w połowach Myśliborza i Przerowna oraz młyna "Rynek" koło Sługocina (ib. k. 75). Z tych córek, Małgorzata była jeszcze w r. 1470 niezamężną (P. 1385 k. 59v). Barbara, w latach 1462-1470 żona Przybysława z Ozorzyna Ozorzyńskiego. Z synów Maciej, pozywany był w r. 1462 obok brata przez ich siostry o głowę zabotego Jana z Myśliborza (zob. wyżej). Był w r. 1463 z bratem niedzielny (Kon. 2 k. 61). Wraz z nim wezwany był przez siostry do uiszczenia 60 grz. za głowę stryjecznego brata (ib. k. 56v). Obaj w r. 1469 zrzekli się na rzecz Andrzeja Łukowskiego bliższości do przyszłego spadku w Przerownie po siostrze Barbarze (Py. 14 k. 141). Winni byli t. r. siostrze tej zapłacić winę, bo jej nie uiścili 60 grz. za głowę stryjecznego brata Jana (Kon. 2 k. 126v). Maciej i Jan swe części w Myśliborzu i Jan swe części w Myśliborzu i Rynku z połową młyna w tym Rynku i z prawem patronatu kościoła w Myśliborzu w r. 147o sprzedali Janowi, Stanisławowi i Florianowi, braciom z Żychlina, biorąc od nich w zamian we wsi Piątno w p. kal. nowoerygowany folwark i dopłatę 600 grz. (P. 1385 k. 59v). Sprzedali im wtedy również za 60 grz. prawo bliższości do tych dóbr mające spaść po śmierci sióstr, Małgorzaty i Barbary (ib. k. 59v, 60), a za 50 grz. bliższość do wsi Przerowno po bracie stryjecznym Janie (ib.). Jan swoją część połowy Przerowna sprzedał wtedy Andrzejowi z Łukowa, biorąc w zamian dwa łany w Słaboszewie i dopłatę 54 grz. (ib. k. 59v). Dowiadujemy się jednak t. r. o intromisji Andrzeja Kleczewskiego, do połowy Przyrowna, którą nabył od Jana M-go dając w zamian 150 grz. i dwie włóki w Małym Słaboszewku (Kon. 2 k. 131v). O połowę Myśliborza spadłą po bracie stryjecznym mieli wówczas sprawę z Hektorem z Orchowa i t. r. godzili ich arbitrzy (G. 20 k. 215), poczem Hektor skwitował ich z wyderkafu tej wsi w 100 grz. (Kon. 2 k. 131), oni zaś w r. 1471 odebrali odeń 500 grz. zapisanych na połowie Myśliborza (ib. k. 135v). Z tych braci, Maciej nie żył już w r. 1486, kiedy wdowa po nim, Małgorzata Gostomska uzyskała wraz z siostrą Elżbietą, wdową po Janie Rzgowskim, od ich braci, Mikołaja i Grzegorza dziedziców w Gostomiu, zapis 6 zł. węg. (G. 12 k. 146v). Ta Małgorzata, córka Jakuba Gostomskiego, pozywała t. r. Jana Dobrosołowskiego o cztery łany w Czestkowie po swej zmarłej matce Annie (G. 22 k. 63v). Jan "niegdy z Myśliborza" kwitował w r. 1471 braci z Żychlina z czwartej części w Myśliborzu (I. R. Kon. 1 k. 7). Żona jego, Agnieszka kwitowała w r. 1474 ze swego majątku rodzicielskiego w Czechlu swego stryjecznego brata Jana, dziedzica w tej wsi (I. Kal. 2 k. 325v).

>Myśliborscy różni. Jan M. w r. 1584 skwitowany z 860 złp. przez Stanisława i Macieja braci Węgierskich z Mikorzyna (ib. 50 s. 165) i t. r. z takiej samej sumy przez braci tych Węgierskich, Jana, Mikołaja, Jerzego, Wacława, Andrzeja, Abrahama, Rafała, Melchiora i Samuela (ib. s. 170).

Henryk, sługa Jana Rusinowskiego, administratora ceł królewskich w Wielkopolsce, w r. 1590 poranił Wojciecha Ponieckiego, ucznia poznańskiego kolegium S. J. (P. 954 k. 501v).

Józef, syn zmarłego Andrzeja, a spadkobierca Jakuba, swe prawa do dóbr w Wielkopolsce cedował przed r. 1633 w grodzie nurskim Jakubowi Glince (I. Kal. 99b s. 2031). Ten Józef należał zapewne do M-ch h. Jelita, biorących nazwisko od Myśliborza w ziemi nurskiej.

Krystyna Gwiazdowska, córka Jakuba i Ewy Grabińskiej, wdowa po Jakubie M-im, sumę 400 złp., zapisana przez ojca na poczet posagu, cedowała w r. 1654 Jerzemu z Łabiszyna Latalskiemu (G. 82 k. 912).

Maciej, konfederat barski, zmarł w Grabowie 1769.14/XI. r. w wieku lat 47, pochowany na tamtejszym cmentarzu (LM Grabów).

>Myśliccy. Kazimierz, syn zmarłego Franciszka, skarbnika włodzimierskiego, i również zmarłej Rozalii Hurynowicz Arawinkówny, sumę na Słaboszewie w p. kon. cedował kolegium S. J. (Ws. 88 k. 9-11, zapis niedokończony).

>Myslikówna Ludwika, żona 1-o v. Chryzostoma Nekandy Trepki, dziedzica Parcic, 2-o v. w r. 1725 żona Jana Kosseckiego (Z. T. P. 43 k. 541).

>Myślińscy h. Jastrzębiec z Myślina w pow. płockim (śreńskim). Jan M. z Myślinina(!), w r. 1622 plenipotent Marcina Padniewskiego, kasztelanica kamieńskiego (Kc. 127 k. 666v).

Łukasz, w r. 1651 już nie żyjący, miał synów, Piotra i Zygmunta.

1. Piotr (Piotr Paweł), syn Łukasza, zawierał w r. 1650 kontrakt z małżonkami Andrzejem i Zofią z Trąmpczyńskich Święcickimi pod zakładem 1.200 złp. (I. Kon. 53 k. 290v). Żenią się w r. 1651 z Katarzyną z Mierosławic Goryńską, córką Marcina, oprawił jej 16/X., krótko przed ślubem na połowie dóbr we wsiach Myślino i Zwierzchów p. płoc. posag 3.000 złp. (I. R. D. Z. Kon. 56 k. 290, 291). Oboje dostali w r. 1658 od jej sióstr zapis 2.000 złp. długu na wsiach Gorynino i Lubomyśle (I. Kon. 56 k. 356). Za kontraktem spisanym w Mikorzynie 1672.30/XI. r. sprzedali wieczyście w r. 1673 części Gorynina, Sławęcina, Lubomyśli za 7.000 złp. Stanisławowi Andrzejowi Trzebickiemu, chorążemu sieradzkiemu (ib. 60 k. 452). Katarzyna Goryńska kościołowi w Kleczewie, parafialnemu Gorynina, w r. 1674 zapisała dług 800 złp. (ib. k. 712v). Chyba już nie żyła w r. 1676, kiedy Piotr M. prawa i zapisy na Goryninie i Sławęcinie cedował jej siostrzeńcom, dzieciom Macieja Szczycińskiego i Jadwigi Goryńskiej (Kc. 131 k. 569). Żeniąc się powtórnie z Elżbietą z Komorza Kurcewską, córką Stanisława i Zofii Kobelnickiej zobowiązał się w r. 1677 wobec jej braci, iż jej "z miłości małżeńskiej" zapisze 1.200 złp. Do zobowiązania tego przyłączył się też jego bratanek Wojciech M., nie wiem czyj syn? (I. Kon. 60 k. 1013; Ws. 76 k. 298v, 299). Temu bratankowi zobowiązał się t. r. sprzedać za 2.000 złp. pewne części w Dźwiersznie, Myślinie i Bojanowie p. śreń. (I. Kon. 60 k. 1013v). Oboje małżonkowie w r. 1691 kwitowali Mateusza Golińskiego z kontraktu o wieś Spławie oraz z sumy 1.400 zł., a Elżbieta kwitowała brata Jana Kurcewskiego z 1.400 złp., jako części sumy 2.000 zł. (Ws. 76 k. 298v, 299). Piotr żył jeszcze w r. 1696 (I. Kon. 70 k. 107v). Elżbieta, będąc już wdowa, w r. 1698 cedowała sumę 1.400 złp. swemu zięciowi, Stanisławowi Ryniewieckiemu (Py. 156 s. 71). Nie żyła już w r. 1710 (P. 1145 k. 114v). Syn Piotra i jej, Antoni, córki, Teresa, w r. 1698 żona Stanisława Ryniewieckiego (Hryniewieckiego?), i Jadwiga, która od brata Antoniego w r. 1710 uzyskała cesję 300 zł. jako części z sumy 2.000 złp. posagowej ich matki a będącej u Jana Kurcewskiego, pisarza grodzkiego konińskiego (P. 1415 k. 114v). Ta Jadwiga pod imieniem Magdaleny była dominikanką w Poznaniu i w r. 1719 cedowała swemu konwentowi 500 zł. z sumy 800 zł. stanowiącej zapisanej w r. 1710 przez wuja Łukasza Franciszka Kurcewskiego (Kośc. 312 s. 6).

2. Zygmunt, syn Łukasza, zapisał w r. 1653 sumę 1.567 zł. bratu stryjecznemu Andrzejowi, synowi zmarłego Michała (Py. 151 s. 300). Wspólnie z żoną, Anną Wysocką, brał w r. 1663 zastawem od Andrzeja z Łaska Russockiego i żony jego, Eufrozyny Gniewkówny, pod zakładem 680 złp. części we wsiach jarotki i jabłonki (I. Kon. 58 k. 232). Oboje wydając córkę Jadwigę za Wojciecha Krąpiewskiego, zawierali z nim w Wilczogórze 1676.4/II. r. kontrakt małżeński pod zakładem 3.000 złp. (G. 85 k. 284). Połowę owej Wilczogóry w p. gnieźn., kupioną w r. 1670 od Stanisława Franciszka Tomickiego, asesora ziemskiego michałowskiego, Zygmunt M. w r. 1680 zobowiązał się sprzedać za 11.000 zł. Świętosławowi Niemojewskiemu (I. Kal. 140 k. 29). Był dziedzicem wsi Łączewna w pow. przedeckim (I. Kal. 185/189 k. 159). Żył jeszcze w r. 1694 (py. 196 s. 84). Syn Jakub. córka Jadwiga, żona 1-o v. Franciszka Przybysieckiego, wyszła 2-o v. w r. 1676, krótko po 4/II., za Wojciecha Krąpiewskiego, a żyli jeszcze oboje w r. 1694.

Jakub, syn Zygmunta i Wysockiej, żenił się w r. 1694 z Franciszką Kurcewską, córką Wojciecha i Anny Golskiej, z którą to Anna, już wdową spisywał w Szymanowicach kontarkt o rękę jej córki (Py. 196 s. 84). Nie żyła już Franciszka w r. 1723 (P. 1191 k. 67), Jakub zaś umarł w r. 1723 lub 1724 (ib.; Kośc. 314 s. 274). Syn jego Wojciech. Córka Agata Apolonia, ur. w Lenartowicach, ochrzcz. 1704.1/II. r.

Wojciech, syn Jakuba i Kurcewskiej, w r. 1723 kwitował z posagu zmarłej matki wujów swych, Franciszka, Andrzeja i Macieja Kurcewskich (P. 1191 k. 67), zaś wuja Franciszka też i w r. 1724 z sumy 2.000 złp. zapisanej sobie w r. 1723 (Kośc. 314 s. 274). Chyba ten sam Wojciech był w r. 1725 towarzyszem chorągwi pancernej wojewody kaliskiego (LB Grodzisko k. Pleszewa). Wraz z żoną Anną Dominikowską, córką Stanisława i Zofii Kiedrzyńskiej, wdową 1-o v. po Antonim Mycielskim, spisywali w r. 1732 wzajemne dożywocie (I. Kal. 168/170 s. 770). Oni oboje byli zastawnikami na trzy lata Trzebowa i w r. 1740 kwitowali się z Maciejem Kurcewskim z zawartego w r. 1735 kontraktu (I. Kal. 177 s. 278) Anna kwitowała w r. 1746 brata Antoniego ze swej porcji dóbr ojczystych (I. Kal. 185/189 k. 83, 85). Współspadkobierca po dziadzie Zygmuncie M-im wsi Łączewna w p. przedeckim, sprzedał w r. 1747 tę wieś za 16.000 zł. Mateuszowi Molskiemu, skarbnikowi smoleńskiemu (I. Kal. 185/189 k. 159). Anna z Dominikowskich miała w r. 1774 sumę 13.300 złp. na Przebysławicach w p. kal. (ib. 214/216 k. 193). Wojciech t. r. swoją poddaną z dóbr arcybiskupich Malanów dał posesorowi tej wsi, Michałowi Kiedrzyńskiemu (I. Kon. 80 k. 290). Nie żyła już Anna w r. 1775 (ib. k. 2), Wojciech natmiast żył jeszcze w r. 1787 (I. Kal. 227 k. 359). Syn Ignacy. Z córek, Rozalia, w r. 1754 żona Jana Ligockiego, wdowa w r. 1775. Apolonia, w latach 1782-1790 żona Kajetana Trzebiatowskiego. Barbara, w r. 1765 żona Franciszka Pągowskiego, wdowa w latach 1784-1785.

Ignacy, syn Wojciecha i Dominikowskiej, w r. 1775 plenipotent siostry Ligockiej (I. Kon. 80 k. 2), w imieniu własnym i ojca kwitował w r. 1776 z 665 zł. wdowę Katarzynę z Tworzyjańskich Gajewską, kasztelanową rogozińską (I. Kal. 214/216 k. 121). Plenipotent siostry Trzebiatowskiej w r. 1782 (I. Kon. 82 k. 332) i 1790 (ib. 84 k. 193). Posesor Królikowa, chrzestny 1782.8/VI. r. (LB Mokronos). Zaślubił 1782.14/IX. r. Elżbietę Milewską (LC Mokronos), córkę Adama i Marianny Górskiej. Mieszkali po ślubie we wsi Suśnie (ib.). Spisali wzajemne dożywocie w r. 1787 (I. Kal. 227 k. 359). Ignacy żył jeszcze 1795.4/XI. r. (LB Janków) a Elżbieta umarła 1796.23/V. r., mając lat 46 (LM Janków). Zob. tablicę.

"Szl." Andrzej, mąż Doroty Grabeckiej, wdowy 1-o v. po Jakubie Brulińskim, która w r. 1679 wraz z synem i córkami swymi zrodzonymi z pierwszego męża kwitowała synagogę pyzdrską (Py. 154 s. 58). Józef zmarł w Stdzieńcu, pochowany 1713.7/X. r. (LM Rogoźno). Katarzyna Rębieska, 1-o v. Gniazdowska, 2-o v. M-a, zmarła 1716.6/X. r. (A. B. Koźmin W. 50). N., ekonom starostwa kościańskiego, świadek 1759.26/XI. r. (LC Kościan). Piotr (Myslynski) zmarł w Piotrowie 1769.9/IV. r. w wieku ok. 70 lat (LM Św. Michał, Gniezno). Kazimierz, w r. 1773 występował jako brat cioteczno-rodzony sióstr Skierskich, rodzących się z Petronelli Chwalęckiej (I. Kal. 209/213 k. 105). Kazimierz, w r. 1776 ojczym i opiekun Katarzyny, córki zmarłego Józefa Nieniewskiego, urodzonej ze swej żony Wiktorii Nowowiejskiej (ib. 214/216 k. 98). Chyba ten sam Kazimierz zabił się w Korzkwach 1780.14/XI. r. wskutek upadku z konia (LM Czermin). Franciszka córka Kazimierza i Nowowiejskiej, była w r. 1786 żoną Wojciecha Gęślickiego(?) (I. Kal. 226 k. 270). Wincenty, towarzysz kawalerii narodowej, świadek 1792.20/IX. r. (LC Rogoźno). Karol, chrzestny 1810.1/I. r. (ŁB Przemęt).

@tablica: Myślińscy h. Jastrzębiec

>Myśliszewscy, Myśleszewscy z Myśliszewa, Myśleszewa w pow. pozn. wsi dzisiaj nieznanej, leżącej koło Łagówca. Pecz Smolka z Myśleszewa w r. 1416. Franciszek, dziedzic w Myśleszewie w r. 1491 (Kozierowski, BNT II). Katarzyna, żona Dziersława, wraz z dziećmi swymi, dziedzice w Myśliszewie, pozywali w r. 1424 Agnieszkę z Lutola i Małgorzatę z Bukowca o ojcowiznę tych dzieci w Myśliszewie i Łagowcu (P. 7 k. 161v). Dobrochna M-a, żona Piotra Szota z Drozdowic, miała w r. 1442 sprawę z Małgorzatą niegdy Puchaliną z Drozdowic (Gr. Kal. 6 k. 143v).

>Myśniewska Marianna, w latach 1652-1658 żona Piotra Pełczyckiego (Py. 152 s. 111, 153 k. 150).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki