FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Modnicki-z Morawina - 50 EinträgeBearbeiten

>Modnicki (Modlnicki?) Kasper w r. 1620 skwitowany ze 110 zł przez wdowę Jadwigę z Wysockich Stawską (Py. 140 k. 10), zas w r. 1623 wraz ze swą żoną, Dorotą Żarczyńską, skwitowany przez Macieja Małachowskiego (G. 76 k. 305v).

>Modrzejewscy, Modrzewscy h. Rola z Modrzewia w wojew. łęczyckim, pow. brzezińskim. Anna, w r. 1669 żona Stefana Kraśnickiego. Andrzej, podczaszy sieradzki w r. 1679 (Kc. 132 k. 18v), starosta przemyski w r. 1682 (ib. k. 231), podskarbi nadworny koronny, starosta radomski i medycki (ib. k. 297v). Mąż Urszuli z Siecina Krasickiej, córki Marcina, kasztelana przemyskiego, i Elżbiety z Korniaktów, w r. 1679 (ib. k. 18v, 231). Podskarbi poległ w bitwie pod Wiedniem w r. 1683, a wdowa wieś Żarczyno w p. kcyn. wydzierżawiła w r. 1684 pod zakładem 4.500 zł Wawrzyńcowi Czarnomskiemu, pisarzowi grodzkiemu bydgoskiemu (Kc. 132 k. 297v). Dla siebie i dzieci swych, Jana i Heleny M-ch, dostała t.r. od wdowy Marianny Ewy z Padniewskich Zaleskiej cesję jej praw dziedzicznych do części wsi Świątkowa i Uścikowa oraz do połowy Obiecanowa w. p. kcyń. (N. 186 k. 258v). Dobra położone w wojew. kaliskim a podlegające jej prawom przez swego plenipotenta Andrzeja Cieleckiego w r. 1687 zastawiła na trzy lata za 5.000 złp Stanisławowi Janowi Puchalskiemu i Elżbiecie z Padniewskich (P. 1114 VIII k. 54). Dla siebie i córki Heleny t.r. dostała od Adama i Stefana braci Charzewskich cesje pewnej sumy (P. 1113 IV k. 20v). Żarczyn, Nadborowo i Nadborówko w r. 1693 sprzedała Piotrowi Aleksandrowi Czapskiemu, staroście kłeckiemu (P. 255 k. 234v). Była w r. 1699 2-o v. żoną Aleksandra Feliksa Lipskiego, wojewody kaliskiego (Kc. 133 k. 126).

>Modrzejewscy, Modrzejowscy różni. Bonawentura Modrzejowski, bernardyn bydgoski, zmarł 22 VI 1625 r. (Kantak). Marianna, z Myślątkowa, chrzestna 10 V 1750 r. (LB Orchowo). Paweł, nie żyjący juz w r. 1770, kiedy wdowa po nim Barbara Prądzyńska, córka Michała i Katarzyny z Bornów, wtedy już wdowa i po drugim mężu, Kazimierzu Grabowskim, kwitowała Jana Szczepkowskiego (I. Kal. 209/213 k. 35). Trzecim jej mężem w r. 1771 był Jan Orlikowski (ib. k. 48).

Franciszek, egzekutor sądu ziemskiego z Krotoszynie, z żony Elżbiety Grębczyńskiej (Grembczewskiej) miał córkę Honoratę Józefę, ur. 24 III 1823 r. (LB Jarocin), i syna Maksymiliana Franciszka, ur. 30 IX 1824 r. (LB Krotoszyn). N., w r. 1881 dziedzic Czerniewic w p. tczewskim (467,45 ha) (Dz. P.).

>Modrzewscy h. Grzymała wzięli nazwisko od wsi Modrzewie w p. kcyń. a byli jednego pochodzenia z Budziszewskimi tegoż herbu.

Andrzej M. swoją dziedziczną część w Puzdrowcu p. kcyń. w r. 1489 sprzedał wyderkafem za 40 grz. Spytkowi Żabickiemu (P. 1387 k. 134v). Od Doroty, żony Bartosza Chociszewskiego, kupił w r. 1492 za 30 grz. części w Modrzewiu, które ona odziedziczyła była prawem bliższości po swoim rodzonym stryju Piotrze M-im (ib. k. 173v). Całą swą część w Puzdrowcu w r. 1493 sprzedał za 100 grz. Spytkowi Żabickiemu (ib. k. 180v). Odziedziczywszy obok Pawła Głębockiego i Piotra Budziszewskiego połowe Budziszewa i Gorzuchowa po Stanisławie Budziszewskim, w r. 1496 postanowił wraz z nimi podzielić między siebie na trzy części posesję owej połowy (P. 856 k. 204). Trzy osiadłe łany we wsi Stopachowo (dziś Stępuchowo) w p. kcyn. w r. 1497 sprzedał wyderkafem za 50 zł weg. Maciejowi Trzebawskiemu (P. 1383 k. 142). Skwitował w r. 1498 Macieja Grudzińskiego, kasztelana bydgoskiego, z posagu swej rodzonej siostry Barbary, który wniosła była na wieś Lipiny nie żyjącemu juz teraz męzowi Chwałowi (Kc. 8 k. 104). Występował t.r. jako wuj panny Heleny Lipieńskiej z Lipin w p. kcyń. (ib. k. 103v). Siedem łanów roli osiadłej i jeden łan pusty w Stopachowie w r. 1500 sprzedał wyderkafem za 90 zł węg. Spytkowi Żabickiemu (P. 1389 k. 124). Nie żył już w r. 1507 (P. 862 k. 273). Pierwszej jego żony nie znam, drugą była Małgorzata, która owdowiawszy poszła 2-o v. za Wojciecha Dziećmiarowskiego zwanego Glicza (G. 261 k. 79, 81). Żyła jeszcze w r. 1519 (P. 1392 k. 286v). Z pierwszej żony syn Jan. Z drugiej synowie: Klemens, Wojciech i Jerzy. Nie wiem, z którego małżeństwa pochodziły córki, Elżbieta, w r. 1511 żona jana Bzowskiego, i Zofia, w latach 1528-1530 żona Grzegorza Borzejewskiego cz. Sławieńskiego.

I. Jan, syn Andrzeja, dziedzic w Budziszewie, w r. 1507 pozywany był przez ks. Wawrzyńca Kulkę, altarystę z Ludom, o zapis siedmiu i pół grzywien dany przez zmarłego Andrzeja M-go (P. 862 k. 273). Wspólnie z braćmi, Klemensem i Wojciechem, dziedzice w Modrzewiu i Głęboczku, połowe miasta Głęboczka w p. pozn. sprzedali wyderkafem w r. 1509 za 80 grz. Andrzejowi Skrzetuskiemu (P. 786 s. 128, 863 k. 217). On i bracia jego, Wojciech, Klemens i Jerzy w r. 1513 sprzedali wyderkafem za 60 grz. Łukaszowi Ślachcińskiemu dziewięć łanów roli (w tym sześć osiadłych) w mieście Stopachowie, które to łany, ich zmarły ojciec sprzedał był wyderkafem Urszuli Łekieńskiej (P. 786 s. 400). Ślachciński potem najwidoczniej ten zapis wyderkafowy powiększył, bo w r. 1518 owe dziewięc łanów, trzymane od braci M-ch w sumie 75 grz. i jednego wiardunku, sprzedał wyderkafem za 75 grz. Boguszowi Żabickiemu (P. 1392 k. 204). Jan w r. 1517 przeprowadził z braćmi działy, w skutku których wziął całe Modrzewie z dopłatą 110 grz. (ib. k. 138v). Od Boguchwała (Bogusza) Żabickiego wyderkafem nabył w r. 1518 płacąc 75 grz. dziewięć łanów w Stopachowie, o których było wyżej (ib. k. 223v), zas w r. 1521 skwitował z tej sumy braci swych, Klemensa, Wojciecha i Jerzego (P. 867 k. 473). T.r. od tych braci nabył tez ostatecznie przypadłe sobie w działach Modrzewie (G. 335a k. 60). Skwitowany w r. 1539 z 32 i pół grzywien, to jest z reszty posagu przez zięcia Józefa Wisniewskiego (G. 32 k. 108), nie żył już w r. 1544 (Kc. 10 k. 270). Żoną jego była Zofia Żabicka, córka Macieja, której w r. 1507 oprawił posag 100 zł na połowie należnych sobie z przyszłego działu braterskiego dóbr w Modrzewiu, Stopachowie, Budziszewie i Głęboczku (G. 335a k. 7). Zofia, będąc juz wdową, żyła jeszcze w r. 1544, miała wtedy oprawę na Modrzewiu (Kc. 10 k. 270). Synowie Jana i Zofii: Leonard, Tomasz, Wojciech i Jakub. Z córek, Małgorzata w r. 1523, krótko po 7 XII, wyszła za Macieja Zamysłowskiego. Katarzyna, w latach 1534-1564 żona Macieja Żarczyńskiego, wdowa po nim w latach 1558-1571 żona Tomasza Nieświastowskiego, nie żyła już w r. 1577. Łucja wreszcie, w latach 1552-1569 żona Bartłomieja Bojeńskiego.

I) Leonard, syn Jana i Żabickiej, w r. 1544 zapisywał dług 15 grz. Zofii Puzdrowskiej, żonie Jana Rogalińskiego (Kc. 10 k. 268v). Części rodzicielskie w Modrzewiu w r. 1550 sprzedał za 600 zł swym braciom, Tomaszowi, Wojciechowi i Jakubowi (P. 890 k. 106, 1395 k. 548v). Wspólnie z braćmi, bratankami po zmarłym bracie Wojciechu, i ze stryjem swym Klemensem w r. 1554 intromitowany do całego miasta Margonina, należącego sie im po zgonie Tomasza Margońskiego (Kc. 21 k. 254v). Od opiekunów swego bratanka Adama, syna Wojciecha, w r. 1556 kupił za 550 zł jego trzecią część Modrzewia (P. 897 k. 307v, 1396 k. 343v), zas w r. 1569 za tę samą sumę Adamowi ją odprzedał z powrotem (N. 215 k. 106v), by jeszcze t.r. wspólnie z bratem Jakubem odkupić od Adama za 1.500 zł ową częśc Modrzewia (P. 1398 k. 13). Ponieważ ową trzecią częśc odkupił do współki z bratem, sam stał się właścicielem zaledwie szóstej części w Modrzewiu i tę szóstą częśc w r. 1570 sprzedał za 1.000 złp Zofii z Dzierżanowa, wdowie po Mikołaju Grzymułtowskim (P. 1398 k. 72v). Dla swych dzieci: Zofii, Katarzyny, Wojciecha, Marcina, Reginy i Małgorzaty w r. 1572 ustanowił opiekunami: ich matkę, Piotra i Stanisława, podstarościego poznańskiego i pyzdrskiego, Boboleckich, Kaspra M-go i Adama Kluczewskiego (P. 920 k. 236). Skwitowany w r. 1573 z 800 złp posagu i z 200 złp wyprawy przez zięcia, Sebastiana Żydowskiego (G. 52 k. 300). Wspólnie z braćmi Jakubem i Tomaszem, jak i on współspadkobiercami bratanka Adama M-go, w r. 1574 kwitował z 400 zł Annę Włosinowską, wdowę po Janie Włosinowskim (Kc. 24 k. 300). Córkę swą Katarzynę, zamężną Wydzierzewską, w r. 1583 skwitował z długu (P. 941 k. 298v). Jako dziad Doroty Żydowskiej, przyszłemu jej mężowi, Adamowi Więckowskiemu, zapisał w r. 1593 w posagu za nią sumę 1.000 zł (P. 960 k. 193v). Umarł 15 III 1594 r., pochowany w Tulcach (Łukaszewicz). Żoną Leonarda była Katarzyna Komornicka, córka Wojciecha, której w r. 1544 oprawił na połowie dóbr 350 zł posagu (P. 1395 k. 145v). Oprawa ta została w r. 1545 ograniczona do połowy części w Modrzewiu, tych, które przypadłyby mu w dziale z braćmi, ale wysokości już tylko 300 zł (ib. k. 252v). W r. 1556 otrzymała od męża ponowną oprawę 300 zł posagu na połowie części w Modrzewiu, niewątpliwie tej nabytej od bratanka Adama (P. 1396 k. 374v). T.r. Katarzyna oprawe na Modrzewiu skasowała (P. 897 k. 308v). Skwitowała w r. 1562 Jadwigę Wydzierzewską, wdowę po swym ojcu, Wojciechu Komornickim (P. 904 k. 220). Od męża miała ponowną oprawę 300 zł na Modrzewiu, ale i tę skasowała w r. 1569, uzyskawszy od niego zapis dłużny na 400 złp (P. 915 k. 31, 31v). Mężowi w r. 1572 sprzedała za 6.000 zł wieś Garby w p. pozn., a on zaraz na połowie owej wsi oprawił jej 5.000 zł posagu (P. 1398 k. 294, 295). Oboje małżonkowie w r. 1572 spisywali wzajemne dożywocie (ib. k. 341). Plac z domem na przedmieściu poznańskim Piaskach, położony koło dworu Krzysztofa z Tomic Iwińskiego, w r. 1576 sprzedała za 600 grz. temuż Iwińskiemu (ib. k. 614). Oboje z mężem w r. 1578 zapisali 200 zł długu córce Annie i jej mężowi Adamowi Kluczewskiemu (P. 931 k. 910). Będąc już wdową, w r. 1594 otrzymała od syna Marcina dożywocie na Garbach (P. 1401 k. 174), ale t.r. skasowała owo dozywocie, a zabezpieczoną na połowie tej wsi oprawę 5.000 zł posagu temu synowi scedowała (P. 962 k. 864v). Umarła w r. 1603 (P. 973 k. 428v, 1404 k. 918). Synowie, Wojciech i Marcin. Z córek, Anna, wydana w r. 1560, krótko po 3 X, za Adama Kluczewskiego, żyjącego jeszcze w r. 1582, wyszła 2-o v. w r. 1600 za Adama Młotkowskiego, żyła jeszcze w r. 1604. Zofia, w r. 1572 jeszcze niezamężna (jak i jej młodsze siostry), w latach 1573-1588 żona Sebastiana Żydowskiego. Katarzyna, w r. 1583 żona Wojciecha Wydzierzewskiego, była 2-o v. w r. 1596 żoną jakuba Modliszewskiego, burgrabiego ziemskiego pyzdrskiego, żupnika bydgoskiego, umarła między r. 1623 a 1625. Jej syn Stanisław Wydzierzewski, instalując się na kanonię poznańską, jako swój herb macierzysty podał Grzymałę (Install. 80). Regina wyszła najpierw w r. 1581, krótko po 30 X, za Marcina Domaradzkiego i była wdowa w r. 1598, drugim jej męzem w latach 160201612 była Maciej Gliński. O Małgorzacie, wspomnianej w r. 1572 przy okazji ustanawiania opieki, nie wiem nic więcej.

(I) Wojciech, syn Leonarda i Komornickiej, nieletni w r. 1572 (P. 920 k. 236), uzyskał w r. 1590 od ojca zobowiązanie, iz po śmierci tego ojca w dziale z bratem Marcinem dostanie mu się połowa wsi Garby (P. 954 k. 543). Był w r. 1590 jednym z opiekunów siostrzeńców Żydowskich (P. 954 k. 629). Dział swój w Garbach dał w r. 1594 bratu Marcinowi (P. 1401 k. 173v). Od Jana Czarnkowskiego, kasztelanica rogozińskiego, w r. 1595 nabył wyderkafem za 5.400 zł połowy wsi: Brzezno, Sarb, Białężyno, pustki Szawłowo, należących do dóbr czarnkowskich (P. 1401 k. 511). Od Andrzeja Czarnkowskiego, kasztelana rogozinskiego, w r. 1598 nabył wyderkafem za 8.000 zł Młynkowo w p. pozn. (P. 1402 k. 684). Wraz z bratem Marcinem w r. 1600 asystował siostrze Katarzynie przy jej wzajemnym kwitowaniu się z drugim mężem, Jakubem Modliszewskim (P. 970 k. 905v). Od Andrzeja Przecławskiego, też wyderkafem, w r. 1602 nabył za 10.000 złp Jabłonowo, Mirosław i Węglewo w p. pozn. (P. 1404 k. 632v). Wreszcie w r. 1603 od brata Marcina nabył jego dobra w Garbach, odziedziczone po obojgu rodzicach, płacą mu za nie 14.000 złp (ib. k. 918v). Córce, idącej za Jana Cerekwickiego, w r. 1610 zapisał 5.000 zł posagu i 1.000 zł w wyprawie (P. 984 k. 210). Żył jeszcze w r. 1616 (P. 996 k. 26v), a zapewne i w r. 1620 (P. 1412 k. 27; Z. T. P. 28a s. 387), nie żył już w r. 1626 (Py. 143 k. 26v). Jego pierwszą żoną, zaślubioną w r. 1590, była Barbara Kąńska (Kącka), córka Macieja z powiatu brzeskiego kujawskiego. Rodzina ta wzięła nazwisko od wsi Kąniec (dziś Koniec), ale u Pawińskiego mowa o dziedzicu "Canskym" i o "sors Kączki". Boniecki zwał Konieckimi z Konic, dawniej Kaniec. T.r., jeszcze przed ślubem, dał zobowiązanie Zofii Grodzińskiej, wdowie po tym Kąńskim, 2-o v. Węgorzewskiej, iż po zaślubieniu Barbary, sumy jakie będą wpływać z jej ojcowizny i z innych sukcesji, albo też z racji sprzedaży przez nią wsi Kąniec w pow. brzeskim, oprawi na połowie Garbów (P. 954 k. 545). W r. 1610, juz po śmierci Barbary, mąż spadłe na nią prawo do sumy 800 zł, którą Jan Ziemięcki oprawił był na Ziemięcinie Katarzynie Kąńskiej, cedował Janowi Cerekwickiemu, działając w imieniu dzieci swoich zrodzonych z tej Barbary, Wojciecha i Katarzyny, żony tego Cerekwickiego (P. 984 k. 347). Drugą żoną Wojciecha, zaślubioną w r. 1600, krótko po 24 VII, była Katarzyna Staruchowska, corka Andrzeja, wdowa 1-o v. po Marcinie Szczycińskim, której tego dnia zapisał dług 1.600 złp (P. 970 k. 904v). T.r. tę sumę jako posag oprawił jej na połowie swych dóbr (P. 1403 k. 788). Żyła ta Katarzyna jeszcze w r. 1608, kiedy swe ruchomości dała rodzonej bratanicy, pannie Annie Staruchowskiej, córce Stanisława (P. 1406 k. 458). Bezpotomna, juz nie żyła w r. 1624 (I. Kal. 90b s. 2413). Wojciech t.r. swej trzeciej żonie, Agnieszce Wilkońskiej, oprawił posag 1.500 złp na połowie w Garbach, wolnej od oprawy Katarzyny (P. 1414 k. 1329). Agnieszka, będąc już wdową, w r. 1626 w Garbach zawierała kontrakt z Jakubem Modliszewskim, żupnikiem bydgoskim (Py. 143 k. 26v). Nie żyła już w r. 1640, a spadek po niej brali jej bracia (P. 165 k. 42v). Jak już było powiedziane, syn Wojciech i córka Katarzyna rodzili się z Kąńskiej. Ta Katarzyna w r. 1610, krótko po 9 III wyszła za Jana Cerekwickiego, żyła jeszcze, jak się zdaje, w r. 1634, nie żyła już w r. 1637.

Wojciech, syn Wojciecha i Kąńskiej, pisał się "z Garbów". Był w r. 1610, jak widzieliśmy, współspadkobiercą ciotki Katarzyny z Kąńskich Ziemięckiej. Skwitowany w r. 1630 przez bratanice Katarzyny Staruchowskiej, drugiej żony swego ojca, Annę zamężną Żółtowską i Katarzynę zamężną Malinowską, ze spadku po tej ich ciotce (P. 1023 k. 995v, 999v). Był w r. 1633 dziedzicem w Garbach (P. 1148 II k. 167), a tę wieś w r. 1649 sprzedał za 36.000 złp ks. Janowi z Zalesia Bajkowskiemu, sufraganowi poznańskiemu (P. 1424 k. 514). Chyba jeszcze żył w r. 1652 (P. 1187 k. 3v), nie żył już w r. 1657, a jego spadkobiercami byli potomkowie siostry Cerekwickiej. Ożenił się z bratanicą swej macochy Anną Staruchowską, córką Stanisława i Anny z Winieckich, pozostającą pod opieką ciotki, w r. 1610 jeszcze niezamężną (P. 144 k. 139). Byli już małżeństwem w r. 1616 (P. 996 k. 26v), a w r. 1620 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1412 k. 27). T.r. ks. Stanisław Kokalewski, kantor katedralny poznański, wuj jej ze strony matki, dysponując swymi dobrami na wypadek swej smierci, dla mnie wyznaczył Turkowo i Zębowo koło Buku w p. pozn., z tym warunkiem, iż gdyby umarła bezpotomnie, dobra te przejśc miały na Kokalewskich, jego bratanków po bracie stryjecznym (Z. T. P. 28a s. 387). W r. 1634 dostała od wuja te dobra w dożywocie (P. 1418 k. 195). Od męża otrzymała w r. 1626 oprawę 6.000 złp posagu na połowie wsi Garby (P. 762 k. 180v). W r. 1641 jako spadkobierczyni już zmarłego ks. Kokalewskiego i dożywotniczka Turkowa, toczony przeciwko Urszuli z Potulic Grudzińskiej, wojewodzicowej kaliskiej, proces o poddanego cedowała mężowi (P. 1043 k. 78). Bezpotomna, nie żyła już w r. 1665, kiedy jako jeden z jej spadkobierców występował jej rodzony bratanek, Stanisław Staruchowski, syn Stefana (P. 1076 k. 7v).

(II) Marcin, syn Leonarda i Komornickiej, nieletni w r. 1572 (P. 920 k. 236), od swego starszego brata Wojciecha w r. 1594 dostał jego dział w Garbach (P. 1401 k. 173v), sam zaś jednocześnie dał dożywocie na tej wsi swej świeżo owdowiałej matce (ib. k. 174). Całą tę wieś w r. 1603 sprzedał za 14.000 złp bratu Wojciechowi (P. 1404 k. 918). T.r. na krótko przedtem, od Jana Czarnkowskiego, kasztelana międzyrzeckiego, i żony jego Zofii z Herburtów nabył wyderkafem na trzy lata za 15.500 złp Kruszewo i części Wałkowic w p pozn. (ib. k. 903v). Umarł w r. 1610 (P. 984 k. 223, 579v). Ożenił się z Anną Węgorzewską, córką Wacława, której w r. 1603 na połowie swych majętności zapisał jako wiano 2.500 złp (P. 1404 k. 1017v). Dla zrodzonych z niej córek, Agnieszki i Jadwigi, w r. 1610 mianował opiekunem wśród innych także i brata swego Wojciecha (P. 984 k. 223). Inny z opiekunów, Jakub Modliszewski, burgrabia ziemski pyzdrski i żupnik bydgoski, kwitował t.r. z sum Aleksandra Biegańskiego (P. 984 k. 579v). Obie te córki w r. 1612 jako spadkobierczynie ojca procesowały powyższych małżonkow Czarnkowskich (P. 146 k. 171v). Z nich, Agnieszka była w latach 1649-1672 ksienią klasztoru w Owińskach (P. 199 k. 84, 1424 k. 425v). Jadwiga, w r. 1617 żona Wacława Ossowskiego, z czasem kasztelana nakielskiego, zmarłego w r. 1642, żyła jeszcze w r. 1665.

II) Tomasz, syn Jana i Żabickiej, w r. 1544 miał już lata (P. 1395 k. 145v), zapisywał w r. 1547 dług 110 złp bratu Wojciechowi (Kc. 11 k. 32) i t.r. na swej czwartej części w Modrzewiu zapisał 200 złp długu bratu Leonardowi (P. 886 k. 466). Poranił w r. 1549 Wojciecha Nieświastowskiego, który z tych ran umarł (G. 34 k. 443v). Brat Wojciecha, Jan nieświastowski, procesował go o to i dopiero w r. 1558 puścił wolno z procesu (G. 37 k. 195v). Tomasz trzecią część Modrzewia w r. 1554 sprzedał za 1.000 grz. Mikołajowi Grzymułtowskiemu (P. 1396 k. 175v). Żył jeszcze w r. 1574 (Kc. 24 k. 300), nie żył już w r. 1579 (P. 932 k. 560) a może i w r. 1578. Żonie swej Katarzynie Sokolnickiej, córce Stanisława, w r. 1550 oprawił posag 100 grz. na połowie części swych w Modrzewiu (P. 1395 k. 536). Ta Katarzyna t.r. kwitowała ze 180 zł stryjecznych braci swego męża, Jana i Andrzeja M-ch (Kc. 11 k. 144v), od męża zaś otrzymała zapis długu 200 zł (P. 889 k. 98). Od swej matki Anny Podleskiej, wdowy po Stanisławie Sokolnickim dostała w r. 1555 zapis 200 zł długu (P. 896 k. 303v). Żyła jeszcze w r. 1557 (G. 36 k. 192v). Tomasz i Katarzyna byli rodzicami Erazma, Jana i Agnieszki. Agnieszce tej jej stryj Leonard M. w r. 1583 zapisał 100 zł długu (P. 941 k. 714). Jeszcze niezamęzna, w r. 1593 kwitowała stryja z tego zapisu (P. 959 k. 69). W r. 1594 była już żoną Jana Domaradzkiego, a nie żyła w r. 1647. Z synów, młodszy, Jan, wspominany w latach 1579-1583 (P. 932 k. 360, 941 k. 714v), prawdopodobnie zmarły niedługo potem.

Erazm, syn Tomasz i Sokolnickiej, w r. 1578 mianował stryjów swych, Leonarda i Jakuba plenipotentami (P. 931 k. 138v), najwidoczniej już po śmierci ojca. Stryja Leonarda w r. 1583 skwitował z długów (P. 941 k. 714v). Żył jeszcze w r. 1595 (P. 964 k. 262), nie żył już w r. 1598 (P. 1402 k. 802). Z żoną Katarzyną Drzewiecką, córką Jana, wdowa 1-o v. po Stanisławie Miaskowskim z Smogorzewa, spisywał wzajemne dożywocie w r. 1591 (P. 1400 k. 620v). Juz wcześniej, w r. 1584 Katarzyna oprawę swego posagu uzyskana od pierwszego męża na Smogorzewie i Bodzewie Wielkim scedowała swym synom, Kasprowi i Maciejowi Miaskowskim (P. 943 k. 254). Będąc już wdową i po drugim mężu, Katarzyna w r. 1598 kupiła od spadkobierców zmarłego Adama Żabińskiego, to jest od Jana, Wojciecha, Mikołaja i Stanisława Żabińskich części w Żabnie w p. kośc., płacąc 8.000 zł (P. 1402 k. 802). Od Katarzyny Zadorskiej, żony Jakuba Cieleckiego, uzyskała t.r. cesję jej praw do części owej wsi (P. 968 k. 378). Intromisję do nabytych części Żabna dostała w r. 1599 (Kośc. 279 k. 349v). Inne tam części w r. 1604 nabyła za 2.666 złp od braci Macieja i Wacława Żabińskich (P. 1405 k. 53v). Skwitowana w r. 1608 przez córkę Małgorzatę, żonę Piotra Kołudzkiego, pisarza grodzkiego kościańskiego, z 1.300 zł posagu i wyprawy (P. 980 k. 704). Całe swe części w Żabnie sprzedała w r. 1611 za 7.000 złp Stanisławowi z Kopaszewa Bojanowskiemu oraz Janowi, Mikołajowi i Andrzejowi Konarzewskim (P. 1407 k. 400v). Nie żyła już w r. 1614 (P. 992 k. 401). Synowie: Andrzej, Jan, Stanisław i Wojciech. Z córek, wspomniana już Małgorzata za Kołudzkim, i Agnieszka, w r. 1614 niezamęzna (P. 992 k. 401). Z synów, Stanisław, wspomniany w r. 1598 (P. 968 k. 376v), zapewne młodo zmarły. Wojciech wymieniony w r. 1598 i potem w r. 1608 (P. 980 k. 704), był w r. 1614 bernardynem (P. 992 k. 401).

1. Andrzej, syn Erazma i Drzewieckiej, wespół z braćmi, spadkobiercy ojca, w r. 1598 skwitowani przez Wojciecha Zakrzewskiego z kontraktu o wieś Osiek i części w Pakosławiu (P. 968 k. 376v), a w r. 1608 przez siostrę zamężną Kołudzką z jej dóbr rodzicielskich (P. 980 k. 704). Andrzej od Baltazara Sepińskiego w r. 1616 kupił za 6.400 zł części Sepna Wielkiego i Sepienka Małego w p. kośc. (P. 1410 k. 86) i zaraz dobra te sprzedał wyderkafem za 4.000 złp opiekunom synów i córki zmarłego Andrzeja Brodzkiego (ib.), a w r. 1643 sprzedał na wieczność za 13.000 złp Andrzejowi Kobelnickiemu (P. 1421). Jak się zdaje, żył jeszcze w r. 1654 (P. 1067 k. 409), nie żył już w r. 1659 (Kośc. 304 k. 985). Ożenił się z Zofią Jemiełkowską, córką Wojciecha, której w r. 1617 na połowie części w Sepnie i Sepienku oprawił 2.500 zł posagu (P. 1410 k. 487). Wzajemne dożywocie spisali małżonkowie w r. 1619 (P. 1411 k. 393v). Zofia występowała jeszcze w r. 1623 (Kośc. 292 k. 238v). Z niej synowie, Mikołaj i Aleksander oraz córka Anna, najpierw w latach 1637-1653 żona Piotra Strzałkowskiego wdowa w r. 1657, jeszcze t.r. wyszła 2-o v. za Stefana Kraśnickiego, umarła między r. 1671 a 1673. Z synów, Aleksander występował w r. 1643 (P. 1421 k. 138), zapewne młodo zmarł.

Mikołaj, syn Andrzeja i Jemiołkowskiej, wspomniany w r. 1643 (P. 1421 k. 138), zapisał w r. 1652 dług 600 złp Janowi Głuchowskiemu (I. Kal. 118 s. 131), z czego został w r. 1653 przez Głuchowskiego skwitowany (Py. 151 s. 162). Siostra Anna Strzalkowska w r. 1657 uczyniła go jednym z opiekunów swych dzieci (I. Kon. 56 k. 296v). Żył jeszcze w r. 1670 (Kośc. 305 k. 529). Żonie swej Krystynie Noskowskiej, córce Macieja, w r. 1654 oprawił posag 3.000 złp (P. 1067 k. 409). Krystyna wspólnie z mężem w r. 1670 kwitowała ze sprawy Sebastiana Noskowskiego (Kośc. 305 k. 529). Dzieci nie pozostawili.

2. Jan, syn Erazma i Drzewieckiej, wymieniony w pokwitowaniu danym w r. 1598 przez Zakrzewskiego synom zmarłego Erazma (P. 968 k. 376v). Od Andrzeja Słupskiego, pisarza ziemskiego wschowskiego, wspólnie z żoną swą w r. 1619 nabył wyderkafem za 5.300 złp Boguszyn w p. wsch. (P. 1411 k. 405). Z tej sumy wyderkafowej w r. 1620 Słupskiego skwitował (P. 1004 k. 932). Również wespół z żoną od Andrzeja Kobelnickiego trzymał wyderkafem w sumie 5.000 złp wieś Kobelniki. W r. 1630 skwitował z tego wyderkafu Kobelnickiego i jego żonę (P. 1023 k. 436v). Skwitował w r. 1644 z 400 zł brata Andrzeja (I. Kal. 110a s. 164) i z 1.800 złp Andrzeja Sieroszewskiego cz. Wolickiego (ib. s. 1292). Jego poślubioną w r. 1612 żoną była Anna Głoskowska, córka Jakuba, od ktorego wtedy, jeszcze przed ślubem, dostał zapis 2.000 złp posagu (Kośc. 290 k. 11, 11v). Tę sumę oprawił jej w r. 1613 (P. 1408 k. 442v). Jej rodzice, Jakub i Ewa z Wilczyńskich Głoskowscy, zięciowi i córce w r. 1617 sprzedali wyderkafem za 5.000 zł częśc Kołacina w p. kośc. (P. 1410 k. 554v). Była to oczywiście forma uiszczenia się z posagu. Miał z nią Jan synów: Wojciecha, Władysława, Marcjana, Stefana, córki, Annę i Jadwigę, których opiekę na wypadek swej śmierci zlecił w r. 1626 bratu rodzonemu Andrzejowi, stryjecznemu Wojciechowi z Garbów M-mu, szwagrowi Janowi Szołdrskiemu i innym (Kośc. 294 k. 130v). Dalszych losów dzieci Jana nie znam.

III) Wojciech, syn Jana i Żabickiej, występował w r. 1554 (P. 1395 k. 145v), od brata Tomasza w r. 1547 uzyskał zapis długu 110 złp (Kc. 11 k. 32). Umarł w r. 1552 lub 1553 (P. 892 k. 73; Kc. 113 s. 38). Żonie swej Katarzynie Żarczyńskiej, córce Macieja, oprawił w r. 1546 posag 100 grz. na połowie części w Modrzewiu, należącej mu się z działu z braćmi (P. 1395 k. 253). Katarzyna ta w r. 1556, będąc już 2-o v. żoną Andrzeja Rogalińskiego cz. Puzdrowieckiego, podniosła 200 zł od Leonarda, Tomasz i Jakuba M-ch, braci swego zmarłego męża, i skasowała swoją oprawę na części Modrzewia (P. 897 k. 308). Jedyny syn Adam.

Adam, syn Wojciecha i Żarczyńskiej, w r. 1553 jeszcze nieletni (Kc. 113 s. 38). Trzecią część w Modrzewiu, odziedziczoną przezeń po ojcu, Tomasz i Jakub M-cy, jego stryjowie i opiekuni, w r. 1556 za 550 zł sprzedali innemu stryjowi, Leonardowi M-mu (P. 1396 k. 343v). Adam odkupił od Leonarda w r. 1569 owa częśc za tę samą sumę, ale zaraz potem sprzedał ją za 1.500 zł stryjom Jakubowi i Leonardowi, a ci zapisali mu tę sumę w formie długu. Procesując się ze stryjem Tomaszem, w tej sprawie dał plenipotencję stryjowi Leonardowi (P. 1398 k. 13; N. 155 k. 200v, 201v, 203, 215 k. 106v). Umarł w r. 1574, a spadkobiercami jego byli stryjowie, Leonard, Jakub i Tomasz M-cy (Kc. 24 k. 288, 300).

IV) Jakub, syn Jana i Żabickiej, wspomniany w r. 1545 (P. 1395 k. 252v), wspólnie z braćmi, Tomaszem i Wojciechem, od brata Leonarda w r. 1550 nabył za 600 zł części rodzicielskie w Modrzewiu (ib. k. 548v). Jeden ze spadkobierców Tomasza Margońskiego 1554 r. (Kc. 21 k. 254v). Od bratanka Adama nabył w r. 1569 za 1.500 zł częśc w Modrzewiu (P. 1398 k. 13). Całe swe dziedziczne części w tej wsi w r. 1571 sprzedał za 5.000 zł Adamowi Grzymułtowskiemu (N. 215 k. 150v). Otrzymał w r. 1577 zapis 100 złp długu od Marcina Rynarzewskiego i żony jego Anny z M-ch (P. 929 k. 353v), a w r. 1579 kwitował ich z tego (P. 931 k. 51v). Nie wiem, w jakim byli stosunku pokrewieństwa? Jakub przyszłemu zięciowi Gabrielowi Lubowieckiemu w r. 1581 zapisał 300 zł jako posag i 70 zł w wyprawie za córka Anną (P. 936 k. 123v). Skwitowany w r. 1583 z 400 zł przez córki, Barbarę i Annę (P. 940 k. 280). Umarł między r. 1585 a 1587 (P. 1399 k. 539v, 948 k. 457v). Swej żonie Katarzynie Podolskiej, córce Piotra, w r. 1550 oprawił na połowie części w Modrzewiu 200 zł posagu i 50 zł w darze od siebie (P. 1395 k. 561). Tę oprawę 200 zł Katarzyna w r. 1556 skasowała (P. 897 k. 689v), otrzymując t.r. nową, tym razem 400 zł, na połowie mężowskich części w Modrzewiu (P. 1396 k. 375v). Skwitowała w r. 1571 męża z tej sumy (Kc. 117 k. 797). Wzajemne dożywocie spisywali małżonkowie w r. 1574 (P. 1398 k. 398). Żyła jeszcze w r. 1578 (G. 56 k. 100). Z córek, Anna w r. 1581, krótko po 18 I, wyszła za Gabriela Lubowieckiego, żyła jeszcze w r. 1583. Barbara, w r. 1583 żona Andrzeja Szyszyńskiego zw. Ruraj, żyjącego jeszcze w r. 1599, wdowa w latach 1614-1620. Synowie, Piotr, Marcin, Andrzej i Jan. Z nich, Piotr od brata Marcina otrzymał w r. 1587 cesję jego części, tj. 500 zł z sumy 2.000 zł, za którą Jakub Niemojewski zastawił był ich ojcu miasto Kiszków i Rybno (P. 948 k. 457v). Żył jeszcze w r. 1619 (Kc. 118 k. 71v). Najmłodszy z braci, Jan, pod imieniem Adriana dominikanin poznański, w r. 1587 kwitował szwagra Szyszyńskiego (P. 948 k. 458), a w r. 1590 skwitował z 2.000 złp braci Niemojewskich (G. 64 k. 168v). Dług 150 zł, zapisany sobie przez brata Andrzeja, cedował w r. 1595 konwentowi dominikanów poznańskich (P. 964 k. 1325v). Żył jeszcze w r. 1619 (Kc. 118 k. 71v).

(I) Marcin, syn Jakuba i Podolskiej, w r. 1587, jak widzieliśmy, cedował część, przypadłą sobie z sumy zastawnej na Kiszkowie i Rybnie, bratu Piotrowi (P. 948 k. 457v). Od Anny z Ninińskich Kawieckiej w r. 1496 kupił za 230 złp jej częśc we wsi Ninino w p. pozn. (P. 1402 k. 194v). Umarł między r. 1598 a 1600 (P. 968 k. 355, 970 k. 425). Jego żoną była w r. 1593 Zofia Ordzińska, wdowa 1-o v. po Stanisławie Łowęckim cz. Ninińskim (P. 959 k. 933, 962 k. 658v). Marcin opiekę zrodzonego z niej syna Adama zlecił w r. 1598 tej żobnie, swemu stryjecznemu bratu Wojciechowi M-mu, synowi Leonarda, oraz innym (P. 968 k. 137v). Żyła jeszcze Zofia w r. 1604 i miała wtedy na Nininie oprawe od pierwszego męża (W. 4 k. 190). Syn Adam części w Nininie, nabyte przez ojca, w r. 1616 sprzedał za 230 złp swej ciotce Barbarze M-ej, wdowie po Andrzeju Szyszyńskim (P. 1410 k. 302). Żyl jeszcze w r. 1610 (Kc. 118 k. 71v).

(II) Andrzej, syn Jakuba i Podolskiej, zanosił w r. 1574 pilność przeciwko małżonkom Kozielskim (Kc. 74 k. 182, 185). Zapisali mu w r. 1590 dług 1.000 złp Wawrzyniec i Marcjan, bracia Niemojewscy, i w tej sumie zastawili mu połowę miasta Kiszkowa i wsi Rybna w p. gnieźnieńskim (G. 64 k. 111v). Wspólnie z żoną w r. 1612 brał w dzierżawę połowe Chrapiewa w p. kcyń. za 1.100 zł od małżponkow Radolińskich (Kc. 126 k. 358). Nie żył juz w r. 1619, kiedy w charakterze jego spadkobierców występowali, bracia Piotr i Adrian zakonnik oraz bratanek Adam (Kc. 118 k. 71v). Żoną jego była Zofia Gwiazdowska, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1596 (P. 1402 k. 187v). Wyszła ona potem 2-o v. za Sebastiana Gniewkowskiego, którego też przeżyła i umarła przed r. 1641 (P. 165 k. 744v).

II. Klemens, syn Andrzeja i Małgorzaty, wspomniany w r. 1507 (G. 335a k. 7), obok braci współdziedzic w Modrzewiu i Głęboczku (P. 786 s. 128), procesował około r. 1510 swego przyrodniego brata, Wojciecha Dziećmiarowskiego Gliczkę, o oprawę wspólnej ich matki daną jej przez drugiego męża (G. 261 k. 79, 81). Był w r. 1513 jeszcze niepodzielny z bracmi (P. 786 s. 400). Przeprowadzając w r. 1517 wspólnie z braćmi Wojciechem i Jerzym działy z bratem Janem, wzięli części miasta i wsi Stopachowo oraz wieś Głęboczek w p. kcyń., a ponadto wsie Budziszewo i Gorzuchowo w p. pozn., bratu zaś dali całą wieś Modrzewie i dopłatę 110 grz. (P. 1392 k. 138v). Z bratem Wojciechem części Stopachowa, Głęboczek, Budziszewo i Gorzuchowo w r. 1571 >1517 za 320 grz. sprzedali Piotrowi Budziszewskiemu (P. 1392 k. 139v), ale w r. 1519 Klemens wspólnie z braćmi Wojciechem i Jerzym odkupił od tego Budziszewskiego części w Stopachowie oraz Głęboczek (ib. k. 303v). Z tymiż braćmi t.r. skwitował Wojciecha Dziećmiarowskiego z 70 grz. posagu ich matki, oprawionego jej na częściach Wielkich i Małych Dziećmiarowic (P. 867 k. 57v). W przeprowadzonym około r. 1521/1522 dziale z bratem Wojciechem otrzymał Klemens wspólnie z bratem Jerzym całe miasto Stopachowo (G. 335a k. 60). Swoją część w tym mieście w r. 1526 sprzedał za 1.000 zł Stanisławowi Grzymułtowskiemu, chorążemu kaliskiemu, biorąc od niego jednocześnie wyderkafem w sumie 500 zł dwie części arcybiskupiej wsi Sławno w p. gnieźn. (P. 1393 k. 144). Trzecią część Sławna w r. 1528 sprzedał wyderkafem za 202 zł Andrzejowi Łosińskiemu (P. 1393 k. 214), a jednocześnie od Jerzego Przybrodzkiego kupił za 500 grz. wieś Przybrodę w p. gnieźn. Od Piotra Bielejewskiego w r. 1531 kupił za 300 grz. Parczewo w p. gnieźn. (G. 335a k. 135). Skwitowany w r. 1545 z 250 zł przez zięcia Wojciecha Kozielskiego z 250 zł posagu corki Zofii (P. 884 k. 5). Od Marcina Miedźwiedzkiego w r. 1550 kupił za 400 grz. części w Miedźwiadzie i Rzymie (G. 335a k. 260v). Wspólnie z żoną Parczewo w p. gnieźn. w r. 1551 dał synowi Wojciechowi (P. 1395 k. 650). Jeden ze spadkobierców Tomasza Margońskiego w r. 1554 (Kc. 21 k. 254v). Jemu Jakub Miedźwiedzki w r. 1562 zlecił administrację dóbr Miedźwiad i Rzym (G. 41 k. 15v). Wspólnie z żoną w r. 1563 dostał od synów, Kaspra i Jana, zobowiązanie zrezygnowania im części Miedźwiadu, Rzymu i Przybrody (P. 905 k. 12v). Już nie żył w r. 1564 (G. 43 k. 126v). Jego żoną była Małgorzata Głębocka, córka Mikołaja, który w r. 1521 zapisał zięciowi dług 20 grz. z tytułu reszty posagu (P. 867 k. 495), Klemens zaś połowie swej części w Stopachowie oprawił jej wtedy 100 kop gr. posagu (P. 1392 k. 4141), zas w r. 1529 przeniósł tę oprawę na połowę Przybrody (P. 1393 k. 307). Jak widzieliśmy, żyła ona jeszcze w r. 1563. Z niej byli synowie: Kasper, Jan i Wojciech. Z córek, Anna, w latach 1540-1556 żona Stanisława Przesieckiego. Zofia, najpierw w r. 1544 żona Wojciecha Kozielskiego, po jego zaś śmierci 2-o v. w r. 1553 żona Jana Wronczyńskiego, będąc znów wdową w latach 2-o v. w r. 1558 Sebastiana Swinarskiego, wdowa w latach 1568-1588. Jadwiga, w latach 1557-1574 za Bartłomiejem Skrzetuszewskim, już nie żyła w r. 1580. Dorota, w latach 1564-1579 żona Łukasza Czeskiego, wdowa w latach 1585-1593, nie żyła już w r. 1605. Wreszcie Poliksena, w r. 1572 żona Krzysztofa Budziejewskiego. Z synów, o Kasprze wiemy już, iż w r. 1563 dawał za siebie i brata Jana zobowiązanie rodzicom względem zrezygnowania tym rodzicom części Miedźwiadu, Rzymu i Przybrody. Od brata Jana odkupił w r. 1569 za 2.000 zł części w Miedźwiadzie i Przybrodzie, które w działach przypadły Janowi, i zapisał tez wtedy temu bratu dług 1.800 złp (N. 155 k. 34, 215 k. 95v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1571 (G. 51 k. 574v). Jan t.r. jako spadkobierca brata Kaspra kwitował z 30 grz. Jana Miedźwiedzkiego (ib.). Nie żył już i on w r. 1572, a jako o jego spadkobiercy mowa wtedy tylko o bracie Wojciechu (P. 920 k. 295).

Wojciech, syn Klemensa i Głębockiej, dostał, jak juz wiemy, w r. 1551 od rodziców Parczew, a dziedzicem Parczewa nazwany i w r. 1570 (P. 917 k. 29). Od Wojciecha Kozielskiego w r. 1572 kupił za 3.600 złp części wsi Miedźwiad i Rzym (P. 1398 k. 353v). Będąc spadkobiercą brata Jana, w r. 1572 skwitował ze 100 tal. Jana Krzesińskiego (P. 920 k. 295). Swoim siostrom, Zofii Wronczyńskiej, Barbarze Swinarskiej, Jadwidze Skrzetuszewskiej, Dorocie Czeskiej i Poliksenie Budziejewskiej t.r. zapisał 250 złp długu (P. 920 k. 721). Połowe wsi Miedźwiad i pustkę Rzym w r. 1578 sprzedał za 5.000 złp Wojciechowi Zajączkowskiemu (P. 1398 k. 793v). Był w r. 1580 opiekunem synów zmarłej siostry Jadwigi, więc Adama i Mikołaja Skrzetuszewskich (G. 58 k. 175). Dziedzicem Przybrody nazwany w r. 1599 (G. 66 k. 212), nie żył już w r. 1608 (P. 980 k. 528). Pierwszą jego żoną była Katarzyna Żabicka, córka Bogusława, której w r. 1551 na połowie Parczewa oprawił 300 zł posagu (P. 1395 k. 654). Druga żona, Barbara Smogulecka, córka Macieja, w r. 1575 kwitowała ojca z 600 złp (P. 926 k. 141). Wojciech na Przybrodzie w r. 1586 oprawił jej 1.000 złp posagu (P. 1399 k. 708v). Bezdzietna, nie żyła już w r. 1608 (P. 980 k. 528). Z pierwszego małżeństwa syn Jan, o którym niżej, i córka Zofia, w r. 1595 żona Adama Rynarzewskiego.

Jan, syn Wojciecha i Żabickiej, w r. 1574 uzyskał od ojca zobowiązanie sprzedania części wsi Miedźwiad i pustki Rzym za 2.000 złp (G. 52 k. 218). Skwitowany z 1.000 zł posagu swej zmarłej macochy przez jej spadkobierców Smoguleckich (P. 980 k. 528). Przybrodę w r. 1614 sprzedał za 4.000 złp Adamowi Rynarzewskiemu (N. 222 k. 105v). Żył jeszcze w r. 1616. Żonie swej, Elżbiecie Zajączkowskiej, córce Jana, w r. 1582 zobowiązał się dać oprawę odpowiadającą jej posagowi 1.000 zł (P. 938 k. 362v), ona zaś skwitowała wtedy Zajączkowskich, braci swych, z dóbr rodzicielskich (ib. k. 367v). Żonie tej dał ostatecznie oprawę na powyższy posag w r. 1592 na swoich sumach (P. 1400 k. 899v). Po bezpotomnej śmierci Elżbiety spadkobierca jej, bratanek Wojciech Zajączkowski w r. 1616 skwitował Jana M-go z tego jej posagu (P. 996 k. 686).

III. Wojciech, syn Andrzeja i Małgorzaty, obok braci współdziedzic w Modrzewiu, Stopachowie, Budziszewie i Głęboczku (P. 786 s. 128, 400, 863 k. 217, 866 k. 57v, 330, 473, 1392 k. 138v, 139v, 286, 303v). Z dokonanego około r. 1521/1522 działu z braćmi, Klemensowi i Jerzemu dał całe miasto Stopachowo (G. 335a k. 60). Nie żył juz w r. 1549 (P. 888 k. 20v). Żoną jego była Zofia Mirkowska, córka Jana, której w r. 1526 na połowie połowy swych części w Głeboczku oprawił 100 grz. posagu (P. 1393 k. 132v). Chyba ona była tą Zofią Modrzewską, której w r. 1546 Maciej Budziszewski sprzedał wyderkafem za 40 grz. swoją część w Głęboczku (P. 1391 k. 119). Mogłaby nią być jednak i jej bratowa, Zofia Żabicka, wdowa po Janie M-im. Zofia z Mirkowskich będąc już wdową, wspólnie z synem Kasprem zapisała w r. 1549 dług 108 zł Janowi Budziejewskiemu (P. 888 k. 20v). Żyła jeszcze w r. 1561 (P. 903 k. 171v). Z synów, znam Kaspra i Stanisława, ale zapewne było ich więcej, bowiem w r. 1565 mowa o "braciach" Kaspra (P. 397 k. 436). Córki: Anna, Małgorzata i katarzyna. Z nich Anna, zwana tez Głebocką cz. M-ą, była w r. 1551 żoną wawrzyńca Chwalikowskiegi, a juz nie żyła w r. 1553. Małgorzata i Katarzyna, w r. 1561 jeszcze niezamężne, miały sobie wtedy asygnowane przez braci Kaspra i Stanisława M-ch posagi, po 300 złp każda (P. 903 k. 718). Dalszych losów Małgorzaty nie znam, zaś Katarzyna była w latach 1569-1574 żoną Tomasza Wierzchowskiego, a w latach 1589-1595 występowała jako wdowa.

I) Kasper, syn Wojciecha i Mirkowskiej, w r. 1549 wystepował obok matki (P. 888 k. 20v). Dziedzic w Głeboczku w r. 1550 (P. 890 k. 40) jeden ze spadkobierców Tomasza Margońskiego w r. 1554 (Kc. 21 k. 254v). Od Andrzeja Gwiazdowskiego w r. 1564 kupił za 3.000 grz. Brzezno z pustką Konotop w p. pozn. (P. 1397 k. 351). Wespół z bratem Stanisławem swe części w mieście Głęboczku, we wsi Wiesiołowie i w młynach Głębockim i Wiesiołowskim w r. 1566 sprzedali za 6.000 tal. Janowi i Stanisławowi braciom Budziszewskim (P. 1397 k. 485v). Z bratem Stanisławem w r. 1569 spadkobiercy zmarłej siostry Anny zamężnej Chwalikowskiej (G. 49 k. 20). Po śmierci brata Stanisława a przed narodzinami jego pogrobowej córki, to znaczy na przełomie r. 1569 i 1570, występował jako jedyny spadkobierca jego (P. 915 k. 678, 917 k. 2>), ale juz w r. 1570 działał jako opiekun Zofii, córki Stanisława, a swojej bratanicy (P. 917 k. 263). Od Doroty z Piotrowskich Raczkowskiej w r. 1577 uzyskał cesję 133 złp z oprawy jej matki na wsi Brzezno i pustce Konotop (P. 929 k. 567). Skwitowany w r. 1585 z opieki przez bratanicę Zofię, juz zamężną (P. 945 k. 110). Swojemu przyszłemu zięciowi, Janowi Słoneckiemu w r. 1586 zobowiązał się zapisać 1.200 zł posagu i 300 zł wyprawy za swoją córką Jadwigą (G. 62 k. 386). Umarł między r. 1593 a 1595 (P. 959 k. 69, 1531). Jego żoną była w r. 1561 Małgorzata Brzezińska, córka Macieja, spadkobierczyni brata Wojciecha Brzezińskiego (P. 903 k. 809, 904 k. 45). Brzezno i pustkę Konotop sprzedała ona w r. 1563 za 3.000 zł Andrzejowi Gwiazdowskiemu (P. 1397 k. 218), od którego, jak to już było wyżej, odkupił te dobra jej mąż. Otrzymała od tego męża w r. 1565 oprawę 1.000 zł posagu na połowie mających mu przypaść z działów braterskich części miasta Głęboczka, wsi pustej Wiesiołowo, a też na połowie wsi osiadłej Brzezno i pustej Konotop (P. 1397 k. 436). Żyła jeszcze w r. 1574 (P. 923 k. 227v). Synowie: Adam, Stanisław i Wojciech. Z córek, Jadwiga w r. 1586 wyszła za Jana Słoneckiego, umarła między r. 1588 a 1591. Ewa "z Brzezna", zrazu w r. 1600, krótko po 19 VI, wyszła za Tomasza Rożnowskiego, potem 2-o v. była w r. 1608 żoną Stanisława Tarnowskiego, żyła jeszcze w r. 1611.

(I) Adam, syn Kaspra i Brzezińskiej, wespół z bracmi kwitowany w r. 1595 przez Wojciecha M-go ze 160 złp (P. 964 k. 1531). Od brata Stanisława w r. 1598 kupił za 2.700 złp tę częśc w Brzeźnie i Konotopie, która Stanisławowi przypadła w dziale (P. 1402 k. 742). W imieniu własnym i braci przyszłemu mężowi siostry, Tomaszowi Roznowskiemu w r. 1600 zapisał sumę 1.500 złp długu (P. 970 k. 344v). Od brata Stanisława w r. 1603 kupił za 800 złp część w Brzexnie i Konotopie, odziedziczone przez niego po ich zmarłym bracie Wojciechu (P. 1404 k. 1054). Brzezno i Konotop sprzedał w r. 1609 za 7.000 złp benedyktynkom z Chełmna (P. 1406 k. 675). Juz nie żył w r. 1618 (P. 1000 k. 1006v). Żona jego była Barbara Sobocka, która w r. 1598 skwitowała swego brata Andrzeja z dóbr rodzicielskich (P. 968 k. 522). Oprawił je w r. 1599 na połowie części w Brzeźnie i Konotopie posag 1.500 zł (P. 1403 k. 8). Umarła między r. 1609 a 23 IX 1618 r. (P. 1000 k. 1006v, 1406 k. 675). Synowie, Jakub i Michał. Córka Anna wyszła 27 I 1619 r. za Stanisława Szczurskiego. Oboje żyli jeszcze w r. 1631. Z synów młodszy, Michał wspomniany w r. 1618 wraz z bratem, nie żył już w r. 1624, kiedy to starszy, Jakub występował jako jego jedyny spadkobierca (P. 152 k. 837v). Żył jeszcze ów Jakub w r. 1629 (G. 79 k. 62v).

(II) Stanisław, syn Kaspra i Brzezińskiej, w r. 1591 juz dojrzały (G. 64 k. 294), przypadającą sobie z działów częśc w Brzeźnie i w pustce Konotopie sprzedał w r. 1598 za 2.700 złp bratu Adamowi (P. 1402 k. 742) i t.r. nabył wyderkafem za 2.000 złp od Macieja Baranowskiego połowę Baranowa w p. kośc. (ib. k. 809). Bratu Adamowi w r. 1603 sprzedał, również za 800 złp, tę częśc w Brzeźnie i Konotopie, którą odziedziczył był po śmierci brata Wojciecha (P. 1404 k. 1054). Od Wojciecha Zbyszewskiego w r. 1604 nabył wyderkafem za 2.000 złp wieś Łoskuń w p. pozn. (P. 1405 k. 119), zaś od Piotra Budziszewskiego w r. 1618 również wyderkafem za 2.700 złp wieś Gorzuchowo i dwóch ogrodników w Budziszewie (P. 1406 k. 420), wreszcie w r. 1619, w taki sam sposób, za 2.000 złp, od Jana Raczkowskiego połowę Wojnowa w p. pozn. (P. 1411 k. 521v). Żył jeszcze w r. 1626 (G. 78 k. 36v).

(III) Wojciech, syn Kaspra i Brzezińskiej, nieletni w r. 1591 (G. 64 k. 294), żył jeszcze 19 VI 1600 r. (P. 970 k. 344v). Dziedzic części w Brzeźnie i Konotopie, bnezdzietny a chyba i bezżenny, nie żył już w r. 1603 (P. 1404 k. 1054).

II) Stanisław, syn Wojciecha i Mirkowskiej, wspomniany w r. 1554 jako jeden ze spadkobierców Tomasza Margońskiego (Kc. 21 k. 254v). Wraz z bratem Kasprem, jako spadkobiercy siostry Anny, w r. 1569 skwitowali z jej posagu i wyprawy męża jej Wawrzyńca Chwalikowskiego (G. 49 k. 20). Umarł w r. 1569 (G. 49 k. 124v; Py. 107 k. 438v; P. 1398 k. 15). Jego żoną była zaślubiona w r. 1569 Barbara Gorazdowska, córka Piotra i Barbary z Woźnickich (Py. 107 k. 277v; P. 915 k. 294, 696), w r. 1572 2-o v. żona Jakuba Ocickiego (Py. 110 k. 72). Jedyna córka, pogrobowa, Zofia urodziła się w r. 1570. Pisała się niekiedy "z Głęboczka". Wyszła w r. 1585 za Marcina Pawłowskiego, wdowa w r. 1636, żyła jeszcze w r. 1644.

IV. Jerzy, syn Andrzeja i Małgorzaty, wspomniany w r. 1507 (G. 335a k. 7), w r. 1513 jeszcze niedzielny z braćmi (P. 786 s. 400), współdziedzic w Modrzewiu (P. 866 k. 438v), a potem w r. 1517, po podziale dokonanym z najstarszym bratem Janem współdziedzic w Stopachowie, Głeboczku, Budziszewie i Gorzuchowie (P. 1392 k. 138v). Ostatecznej rezygnacji Modrzewie na rzecz brata Jana dokonał w r. 1521 (G. 335a k. 60). części swe w Budziszewie t.r. sprzedał za 300 grz. synom Piotra Budziszewskiego, Wincentemu, Marcinowi, Janowi i Stanisławowi (P. 1391 k. 50v). Pozostał obok brata Klemensa współdziedzica miasta Stopachowa (G. 335a k. 60, 79v, 93, 113v). Umarł między r. 1532 a 1539 (P. 1393 k. 546, 1394 k. 313). Ożenił się z Jadwigą Budziejewską, córką Mikołaja, której w r. 1529 oprawił na połowie swej dziedzicznej połowy Stopachowa 100 grz. posagu (P. 1393 k. 300). Jadwiga t.r. skwitowała swych braci, Jana i Wojciecha Budziejewskich, z dóbr po rodzicach (P. 871 k. 393v). W r. 1539 będąc juz 2-o v. żoną Jakuba Lubomyskiego (Lubomyślskiego, Lubomęskiego) oprawę, jaką miała od pierwszego męża na Stopachowie, sprzedała wyderkafem za 200 grz. Maciejowi Kozielskiemu (P. 1394 k. 312v). Synowie, Jan i Andrzej. Córka Zofia, wspomniana w r. 1549, kiedy to bracia zapisywali jej dług 100 zł (P. 888 k. 266v). Z tych braci młodszy, Andrzej, nieletni w r. 1539 (P. 878 k. 431v), żył jeszcze w r. 1554 (Kc. 21 k. 150).

Jan, syn Jerzego i Budziejewskiej, nieletni w r. 1539, otrzymał wtedy wespół z bratem zobowiązanie od Macieja Kozielskiego, iż jeśli po osiągnięciu lat sprawnych a przed śmiercią matki zechcą oni wykupić jej oprawę na Stopachowie, ustąpi ją im za 120 grz. (P. 878 k. 431v). Obaj ci bracia, jeszcze niepełnoletni, swoją połowę Stopachowa w r. 1549 sprzedali za 1.000 grz. Mikołajowi Grzymułtowskiemu (P. 888 k. 266v, 344v, 1395 k. 517v). Jeszcze byli niedzielni w r. 1550 (Kc. 11 k. 144v). Jan od Łukasza Latalskiego Strzeżka w r. 1567 kupił za 2.000 zł części wsi Zaporki w p. gnieźn. (P. 1397 k. 576v) i t.r. od tegoż latalskiego, swego teścia, kupił za 2.000 złp połowe Latalic w p. gnieźn. (ib. k. 631v). Intromitowany do tych dóbr w r. 1568 (G. 49 k. 62v), t.r. umarł (ib. k. 221). Jego żoną była Magdalena Latalska Strzeżkówna, córka Jana, której w r. 1566 oprawił 350 zł na posiadanych sumach pieniężnych (P. 1397 k. 462). Żyła jeszcze Magdalena w r. 1571 (G. 51 k. 211). Jedyny syn Andrzej w r. 1569 był pozywany wespół z opiekunami przez Macieja Budziejewskiego o ojcowskie długi (N. 155 k. 133v). T.r. jako dziedzic części Latalic i Zaporek pozwany był przez kapitułę metropolitalną gnieźnieńską (P. 915 k. 171). Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Modrzewscy h. Grzymała 1

@tablica: Modrzewscy h. Grzymała 2

Wyliczeni niżej M-cy byli, jak sądzę, też Grzymalitami. Anna, siostra rodzona Jana, bratanica Wojciecha, w latach 1557-1578 żona Marcina Rynarzewskiego (P. 929 k. 353v). Jakuba M-go pozywali w r. 1590 bracia Chudzyńscy (Kc. 27 k. 22). Katarzyna, w latach 1595-1611 żona Stanisława Lipnickiego, natomiast w latach 1624-1627 spotykamy Katarzynę M-ą, wdowę po Łukaszu Lipnickim. Czy ta sama? Katarzyna, w r. 1596 żona Jakuba Modliszewskiego, burgrabiego ziemskiego i podstarościego pyzdrskiego. Agnieszka, w latach 1597-1600 żona Macieja Dąbrowskiego. Regina, w r. 1600 żona Macieja Golińskiego. Katarzyna, w latach 1611-1630 żona Jakuba Głuchowskiego, wdowa w r. 1639, nie żyła już w r. 1655. Stanisław w r. 1616 od Marcina Domasławskiego nabył wyderkafem za 3.000 złp połowę Gorzuchowa w p. gnieźn. (P. 1410 k. 160). Jan, syn Macieja, w r. 1626 dostał od Katarzyny z Trzylatkowskich Zamłyńskiej zapis 1.200 złp (I. Kon. 44 k. 498v). Ten Jan, syn zmarłego już Macieja, w r. 1633 był kwitowany przez Adama i pannę Katarzynę, brata i siostrę Cielgowskich cz. Wolskich (Z. T. P. 28b s. 2815). Pani Anna, dzierżawczyni Śmigla, chrzestna 15 II 1628 r. (LB Śmigiel). Wojciech, chrzestny 25 VI 1628 r. (LB Duszniki). Wojciech, chrzestny 3 VIII 1631 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Janowi w r. 1638 zapisał dług 1.100 zł Wawrzyniec Rostworowski, kasztelanic przemęcki (I. Kon. 48 k. 613v). Jana skarżył w r. 1642 Zygmunt Ziemęcki o to, iż wspólnie z innymi sprzedał Stanisławowi Słoneckiemu jego części Noskowa, Parzynczewa, Kapalicy i Wławy (P. 167 k. 532v). Katarzyna, w r. 1658 żona Stefana Kraśnickiego. Krystyna, Franciszka w Śremie, w r. 1694 mąż Elżbiety Gablińskiej, córki Jakuba (Z. T. P. 35 s. 139). Anna, w r. 1696 żona Władysława Boguckiego.

>Modrzewscy różni, z Modrzewia w powiecie kcyńskim. Trojan w latach 1403-1411 (G. 1 k. 26, 30v, 91v, 99v), a może w r. 1415 także (G. 2 k. 50v). Świętosław w latach 1404-1411 (G. 1 k. 26v, 72, 91v). Mikołaj w r. 1415 (G. 2 k. 54v). Wyszekl w r. 1432 (G. 4 k. 79).

Drogomir i Piotr, bracia rodzeni niedzielni, dziedzice w Modrzewiu około r. 1459 (G. 7 k. 199). Piotr, dziedzic w Modrzewiu, zapewne ten sam, na części w owej wsi, należnej mu z działów z bratem, oprawił w r. 1471 posag 60 grz. żonie Małgorzacie (P. 1385 k. 93), ponowił zaś tę oprawę na swych dwóch częściach w Modrzewiu w r. 1472 (ib. k. 138), zapewne po dokonaniu działów. Zarówno Drogomir jak i Piotr, byli obaj bezpotomni, nie żyli juz w r. 1490, kiedy ich rodzona bratanica Dorota, żona Bartłomieja Chociszewskiego, występowała jako spadkobierczyni w Modrzewiu (G. 15 k. 15v). Części w tej wsi, odziedziczone po obojgu rodzicach i po tych stryjach, w r. 1492 sprzedała za 30 grz. Andrzejowi M-mu, o którym mówiłem pod Grzymułami (P. 1387 k. 173v). Mikołaj "Giemza" z Modrzewia w r. 1464 zapisał swym siostrom Katarzynie i Barbarze czynsz wyderkafowy trzy kopy groszy rocznie, za 60 grz. (P. 1383 k. 259).

Rafał, opat bledzewski w r. 1549, zmarł 8 III 1550 r. (Nekr. Bledzew). Jan, w r. 1579 faktor w Opatówku ks. Marcina z Ruśca Izdbieńskiego, scholastyka krakowskiego (Py. 116 k. 187v).

Andrzej, w r. 1627 mąż Zofii z Krzysztoporzyc (Z. T. P. 28a s. 1610). Jan, w r. 1728 mąż Anny a Gleisen Doręgowskiej, córki Bolesława i Konstancji z Czapskich (N. 203 k. 27v).

>Modrzyńscy. Według Uruskiegi mieli istnieć M-cy vel Modryńscy, Modrzeńscy h. Jastrzębiec, ale szlacheckość tych, o których tu piszę, wysoce wątpliwa, stąd też i związku z tamtymi chyba brak. Andrzej Modryński, liczący sobie lat 80, zmarł 22 V 1687 r. (LM Św. Trójca, Gniezno). Tytulatura "pan" (dominus), bez dodatku "urodzony", czy bodaj "szlachetny", zdaje się wskazywać na mieszczanina. Jego synowie, ks. Jan, w r. 1687 penitencjarz katedry gnieźnieńskiej, prefekt tamtejszego seminariusz, juz nie żyjący w r. 1744, i Andrzej. Ten "urodzony", chrzestny w r. 1684, dzierżawca w Kawiorach w r. 1687 (LB Św. Trójca, Gniezno), nie żyjący już w r. 1744, ożeniony był z Elżbietą Gablińską, córką Jakuba (G. 88 k. 134v). Jego synowie: Antoni (Antoni Wojciech), ochrzcz. 23 IV 1684 r., nie żył juz w r. 1744, Jan, ochrzcz. 3 VII 1690 r., Franciszek, o którym niżej. Z córek, Agnieszka, ochrzcz. 24 II 1687 r., była żoną Porębskiego, Marianna, w r. 1744 żona "uczciwego" Jana Zagłackiego. "Ur." Franciszek wraz z siostrą Marianną występowali w r. 1744 jako spadkobiercy ks. Jana, penitencjarza gnieźnieńskiego (G. 88 k. 134v, 97 k. 686v; LB Św. Trójca, Gniezno).

>Modrzyński Jan, syn Aleksandra z pow. bełzkiego (więc chyba h. Jastrzębiec?), okazał w r. 1645 rany zadane we dworze w Siąszycach przez Stanisława Gumowskiego (I. Kon. 51 k. 451).

>Modzelewscy h. Bojcza cz. Modzele ze wsi Modzele w p. łomżyńskim. Józef, nie żyjący już w r. 1707 (P. 1144 k. 221), miał z żony Anny Prątnickiej, nie żyjącej już w r. 1710 (P. 1145 k. 66), syn Ludwika (Ludwika Michała, który w styczniu 1705 r. zaślubił Agnieszkę Świejkowską, córkę Adama i Domicelli z Święcickich (LC Lwówek; P. 1144 k. 221). Zapisał tej żonie w r. 1710 sumę 4.000 zł, odebraną z rąk jej ciotki Agnieszki z Święcickich Jaraczewskiej (P. 1145 k. 66). Od wdowy Konstancji Trąmpczyńskiej, której oboje z żoną pożyczyli byli sumę 1000 złp, otrzymali w r. 1710 zastaw na tę kwotę na roli kmiecej "Łukaszewskiej" oraz domostwie tamże, położonych w Brodkach w p. pozn. (P. 282 II 219). Od ciotki Jaraczewskiej Agnieszka dostała część "Machowską" w Strzyżewie w p. ostrzesz. (P. 1146 I k. 48). Ludwik kwitował się w r. 1723 z Florianem z Łęgu Łączyńskim z kontraktu trzyletniego zastawu Chociszewa w p. gnieźn. (P. 1192 k. 19v).Wtajemne dożywocie z żoną spisywał w r. 1728 (P. 1212 k. 135). Od Jana Chryzostoma z Jarek Wolińskiego w r. 1732 kupił za 11.000 złp wieś Wólkę cz. Wolę Podłężną w p. kon. (P. 1236 k. 1). Żył jeszcze w r. 1737 (I. Kon. 77 k. 69v), a w r. 1740 owdowiała już Agnieszka z Swiejkowskich, będąc dziedziczką części Strzyżewa i Druszkowa (dziś niezn.) w p. ostrzesz., celem ułożenia się z posesorami tych dóbr dała plenipotencję synowi Józefowi M-mu (ib. k. 192v). Skwitowała w r. 1745 córkę Eleonorę zamężną Mniszewską (ib. k. 386v). O tym Józefie nie mam innych wiadomości. Byli jeszcze inni synowie: Florian Stanisław, ur. w Bródkach, ochrzcz. 12 IV 1715 r. (LB Brody), i Antoni, o którym niżej. Z córek, Agnieszka, ur. we Lwówku, ochrzcz. 21 XII 1708 r. (LB Lwówek), Eleonora (Eleonora Katarzyna), ur. w Chociszewie, ochrzcz. 29 IV 1721 r. (LB Skoki), w latach 1740-1760 żona Antoniego Mniszewskiego, wdowa w r. 1788.

Antoni (Antoni Maciej), syn Ludwika i Świejkowskiej, ur. w Bródkach, ochrzcz. 26 II 1719 r. (LB Brody). Swej siostrze Eleonorze i jej mężowi Antoniemu Mniszewskiemu w r. 1745 zastawił za 2.660 złp część Wólki czyli Woli Podłężnej (I. Kon. 77 k. 398, 79 k. 188, 337 k. 398). T.r. sprzedał te dobra za 15.000 złp Konstantemu Gorzeńskiemu i Teresie z Wietrzychowskich małżonkom (G. 97 k. 778), a w r. 1761 dostał od Teodora Gorzeńskiego, syna zmarłego już Konstantego, zobowiązanie odprzedania ich z powrotem za 12.000 złp (I. Kon. 79 k. 242v). Zaślubił 28 II 1745 r. Krystynę Krzesińską (LC Kwieciszewo), córke Józefa, cześnika wyszogrodzkiego (zwinogrodzkiego?), z Katarzyny z Rożnowskich ktorej t.r. zobowiązał się na połowie swych dóbr oprawić 2.000 zł posagu (G. 97 k. 786v). Od Józefa i Jakuba braci Kozłowskich, jako plenipotentów chorego ojca ich, Wojciecha, w r. 1775 kupił za 15.000 zł Jabłonki i Koziegłowy w p. kon. (Kośc. 327 k. 7), a właściwie połowę Jabłonki i folwarku Koziegłowy (G. 99 k. 91v). Odebrawszy od teścia sumę 4.000 złp na poczet posagu żony, zabezpieczył to jej w r. 1756 (I. Kon. 79 k. 19), a w r. 1757 zabezpieczył jej ponadto 5.000 złp, równiez otrzymane od teścia (G. 99 k. 8v). Kwitował się w r. 1760 z małżonkami Wyganowskimi, posesorami jego części Jabłonki i Koziegłów, z kontraktu zawartego w r. 1755 (I. Kon. 79 k. 193). Przed r. 1762 trzymał zastawem od Hieronima Stanisławskiego połowę Ostrowąsa w p. gnieźnieńskim, a w r. 1762 kwitował wdowę po nim, Zofię z Rudnickich, jak również spadkobierców jego z 232 złp (ib. k. 290). W r. 1763 zobowiązał się części Jabłonki i Koziegłów sprzedać za 30.000 złp Janowi Nepomucenowi Mańkowskiemu (ib. k. 341v), zaś w r. 1767 zobowiązał się sprzedać Wolę Podłężną za 20.000 złp Józefowi Korzbok Łąckiemu, podkomorzemu brzeskiemu kujawskiemu (ib. 80 k. 105v). Stało się inaczej: części Jabłonki i Koziegłów t.r. sprzedał za 34.000 złp Maciejowi Bylinie, rodzącemu się z Zofii Świejkowskiej (ib. k. 116). Od wspomnianego Józefa Łąckiego 27 VII 1768 r. wziął w zastaw za 18.000 złp Bylewo (Bilewo, Bielewo?) w p. kon., a scedował ów zastaw w r. 1788 synowi Józefowi (ib. 84 k. 29v). Części we wsiach Modzele, Stara Wieś i Siwki w ziemi łomżyńskiej, mocą kontraktu spisanego w Grąblinie 6 III 1772 r., sprzedał za 1.000 złp Franciszkowi Konopce (ib. 80 k. 231). Od Stefana Malanowskiego otrzymał w r. 1775 zapis 7.000 złp, z czego 2.000 złp scedował w r. 1780 Józefowi Osińskiemu (ib. 82 k. 175). Krystyna z Krzesińskich umarła między r. 1773 a 1787 (ib. 80 k. 265v, 83 k. 329v). Antoni spisywał testament 25 IV 1788 r. (ib. 84 k. 29v, 30), nie żył już w r. 1790 (ib. k. 224). Synowie: Józef i Stanisław, o których niżej, Gabriel, wspomniany w r. 1791 (ib. k. 300). Z córek, Katarzyna, w latach 1768-1770 żona Franciszka Żakowskiego, wdowa w r. 1773, może identyczna z Katarzyną, w r. 1778 żoną Józefa Golemowskiego, dziedzica części Krzyżanek (byłby to drugi jej mąż), zmarła 18 II 1780 r., w wieku około 33 lat. Franciszka, przed r. 1775 poślubiona Józefowi Osińskiemu, dzierżawcy wsi Podkoce. Zofia wyszła najpierw w Droszewie 1 VI 1776 r. za Józefa Karwosieckiego, stolnika owruckiego, potem w latach 1781-1788 była żoną Mateusza Kuleszy. Felicyta, w r. 1791 żona Jakuba Żuk Jankowskiego. Może również córką Antoniego była Wiktoria, "panna dojrzała" w r. 1781, mieszkając (u siostry?) w Krzyżankach (LB Pępowo). Nie wiem, czy można z nią identyfikować pannę Wiktorię, która w Sobótce (a więc w zgoła innej okolicy) zaślubiła 26 XI 1786 r. Marcina Gąseckiego, zamieszkałego w Karsach, lub Wiktorię, która przed r. 1795 wyszła za Stanisława Bruszewskiego z Pełczyna koło Śremu, potem dzierżawcę plebanii w Krerowie. Bruszewscy żyli jeszcze w r. 1798.

1. Józef, syn Antoniego i Krzesińskiej, w r. 1788 ustanowił plenipotentem brata Stanisława (ib. 84 k. 89). zastawny posesor Bylewa, w r. 1790 otrzymał od Marcina Bułakowskiego cesję poddanego z Sienna (ib. k. 224). Mąż Katarzyny Janiszewskiej, córki Szymona i Teresy z Koszutskich, dostał w r. 1792 od teściowej, 2-o v. żony Jana Orzechowskiego, cesję sum z dóbr Gostynicze i Sośnica w p. kal., Kamienia i Wilczkowice w wojew. sier., Mościejewo w p. pozn. (ib. k. 357). Małżonkowie spisali wzajemne dożywocie w r. 1793 (ib. k. 418).

2. Stanisław, piszący się "Chorążyk M.", syn Antoniego i Krzesińskiej, w r. 1788 plenipotent brata Józefa (ib. k. 89), zaś w r. 179 w imieniu własnym oraz braci swych, Józefa i Gabriela, scedował Józefowi Osińskiemu, swemu "szagierkowi" (socerino), proces toczony przeciwko Mariannie z Wiesiołowskich i jej mężowi Wojciechowi Badońskiemu, skarbnikowi radomskiemu, o uiszczenie pewnej sumy z ceny wsi Strzyżewa (ib. k. 300). Zob. tablicę.

@tablica: Modzelewscy h. Bojcza

Franciszek, dziedzic części wsi Modzele w z. łomżyńskiej, nie żyjący już w r. 1774, mąz Katarzyny Zambrzyckiej, ojciec Jakuba, który t.r. dawał plenipotencję wujowi Antoniemu Worozepskiemu(!) (Kośc. 332 k. 65).

>Modzelewscy różni. Jan, ze Smarzewa w p. łęczyc., skwitowany w r. 1584 przez braci Piekarskich, synów zmarłego Jana (P. 943 k. 501v). Był w r. 1586 podczaszym łęczyckim (P. 946 k. 21v).

Stanisław z pow. ciechanowskiego, nie żyjący już w r. 1605 (G. 68 k. 384), ojciec: Andrzeja, Macieja i Wojciecha.

1. Andrzej, syn Stanisława, w latach 1608-1610 opiekun synów i córki brata Macieja (P. 143 k. 692, 980 k. 510v, 984 k. 636v). Od Stanisława Grabskiego, męża Marianny M-ej, w r. 1623 otrzymał w grodzie radziejowskim zapis 300 zł (I. Kon. 44 k. 692). Zapisu na 1.100 zł, danego przez Piotra Łaszcza, zrzekł się. Bezpotomny, nie żył już w r. 1630 (ib. 46 k. 128v).

2. Maciej, syn Stanisława, od wdowy Katarzyny z Bzowskich Chłapowskiej w r. 1604 nabył wyderkafem za 2.000 złp część w Chłapowie i Borzejewie (P. 1405 k. 132v). Sumę dłużną 575 złp, przez nią zapisaną, cedował w r. 1605 bratu Wojciechowi (G. 68 k. 384). Miał od Macieja Krzyżanowskiego zapis 1.500 zł na wsiach Przylepki i Skrobiszki (P. 984 k. 636v), a miał też i sumę 3.500 zł u Andrzeja Chłapowskiego i Katarzyny z Manieckich małżonków (P. 996 k. 503v). Nie żył już w r. 1608, kiedy to wdowie po nim, Katarzynie Gulczewskiej zapisywał dług 150 złp Krzysztof Czeszewski cz. Słowianowski (P. 980 k. 235v). Pozywała ona w r. 1609 swych synów, Jana, Mikołaja, Marcina i Macieja, "nieosiadłych", oraz ich stryjów-opiekunów, Andrzeja i Wojciecha M-ch (P. 143 k. 692). Miała też zapis 1.000 zł od Łukasza z Błociszewa Gajewskiego (P. 996 k. 690). Umarła między r. 1612 a 1616 (P. 988 k. 184v, 996 k. 690). Oprócz wyliczonych wyżej synów Maciej miał i córkę, Annę, wspomnianą w r. 1608 (P. 980 k. 510v). Nie wiem, czy była z nią identyczna Anna, żona Pawła Brzozowskiego, oboje nie żyli w r. 1674.

1) Jan, syn Macieja i Gulczewskiej, wraz z braćmi, Mikołajem i Marcinem, a w asyście stryjów opiekunów, Wojciecha i Andrzeja, w r. 1608 pozywał Macieja Krzyżanowskiego (P. 980 k. 510v). Jak juz widzieliśmy, w r. 1609 nazwany nieosiadłym. Żył jeszcze w r. 1610 (P. 984 k. 630v), ale juz w r. 1614 mowa tylko o jego braciach (P. 992 k. 1031), o nim zaś odtąd głucho, więc chyba juz nie żył.

2) Mikołaj, syn Macieja i Gulczewskiej, występował w latach 1608-1620 obok braci i w asyście najpierw obu stryjów w charakterze opiekunów, potem tylko Wojciecha (P. 143 k. 692, 980 k. 510v, 984 k. 636v, 992 k. 1031, 996 k. 503v, 690). Kwitował w r. 1620 wspólnie z bratem Dobrogosta Chłapowskiego i Zofię z Ronaczyńskich z 350 złp, na poczet sumy 3.500 złp (P. 1004 k. 1001), kwitował też t.r. Macieja Krzyżanowskiego (ib. k. 1299v), a także wdowę Annę z Czacza Gajewską z 1.000 złp (ib. k. 1438v). Chyba juz w r. 1622 pełnoletni, bo wtedy w grodzie radziejowskim oblatował oprawę posagu, daną t.r. w grodzie kruświckim przez Stanisława Grabskiego żonie Mariannie M-ej (I. Kon. 44 k. 690, 691). Opiekun w r. 1625 dzieci Jana Bartlińskiego i Zofii z M-ch (I. Kon. 44 k. 180v), może swej siostry stryjecznej? Żył jeszcze w r. 1645 (ib. 51 k. 551).

3) Marcin, syn Macieja i Gulczewskiej, nieletni w latach 1608-1620 (P. 980 k. 510v, 1004 k. 1438), w pozwie matki z r. 1609 nazwany "nieosiadłym", tak samo zresztą jak i pozostali bracia (P. 143 k. 692). Bratu Mikołajowi zapisywał w r. 1626 dług 180 złp (G. 78 k. 110v).

4) Maciej, syn Macieja i Gulczewskiej, nieletni w latach 1609-1616 (P. 143 k. 692, 996 k. 690), chyba juz nie żył w r. 1620, bo milczą o nim transakcje rodzinne z tego roku (P. 1004 k. 586v, 1001, 1299v).

3. Wojciech, syn Stanisława, nabywał kolejno wyderkafy: w r. 1601 od Michała Palędzkiego na trzy lata za 2.800 złp Gąbino w p. kcyn. (P. 1404 k. 28), od Jana Zbyszewskiego w r. 1602 na rok za 700 złp części Zbyszewic p. kcyń. (ib. k. 589), od wdowy Katarzyny z Bzowskich Chłapowskiej w r. 1603 za 1.620 złp części w Borzejewie oraz wolny wyrąb w lesie Gierałtowa (Giewartowa) w p. pyzdr. (ib. k. 1014). Od wdowy Zofii z Gogolińskich Bieganowskiej dzierżawił Uchorowo i Szymankowo w p. pozn. i w r. 1603 kwitowany był przez nią z 400 zł reszty z pierwszej raty dzierżawnej (P. 980 k. 638). Jak już widzieliśmy, w latach 1608-1620 występował jako opiekun bratanków po bracie Macieju (ib. k. 510v). Od Jana Paksińskiego w r. 1612 wydzierżawił Kaczkowo i Pułtonowo (???) (G. 71 k. 388). Wspólnie z żoną otrzymał w r. 1625 zapis 1.000 złp długu od Jana Bartlińskiego (I. Kon. 44 k. 180v). Wraz z bratankiem Mikołajem w r. 1630 wzywał Piotra Łaszcza do uiszczenia sumy 1.100 złp, którą winien był zmarłemu bratu Wojciecha, Andrzejowi (ib. 46 k. 128v). Nie żył juz w r. 1631 (ib. k. 483). Żoną jego była w r. 1603 Anna Sypniewska (P. 973 k. 188), w r. 1619 współspadkobierczyni swej siostry panny Katarzyny Sypniewskiej (I. Kon. 40 s. 54). Będąc wdową mieszkała w Ozorzynie p. kon. u zięcia Bartlińskiego i w r. 1631 pozywała Adama, łowczego inowrocławskiego, Wojciecha i Mikołaja Grabskich, którzy najechali Ozorzyno (ib. 46 k. 483). Córka Zofia, w r. 1625 żona Jana Bartlińskiego. Zob. tablicę.

@tablica: Modzelewscy

Florian i Stanisław, bracia rodzeni, w r. 1606 winni 120 zł Janowi Gulczewskiemu (Kośc. 286 k. 116v). Obaj występowali w r. 1610 (P. 984 k. 215). Stanisław, nie wiem czy ten sam, chrzestny 2 IV 1606 r. (LB Śmigiel). Jan nie żył już w r. 1630, kiedy wdowa po nim, Zofia Grzymisławska dała zobowiązanie Janowi Przysieckiemu, iż natychmiast po otwarciu akt wójtoskich gnieźnieńskich sprzeda mu za 700 zł swe domy w Gnieźnie przy ulicy Toruńskiej (G. 79 k. 234v). Kasper, nie żyjący już w r. 1637, kiedy to wdowa po nim, Katarzyna, córka "sław." Wojciecha, mieszczanina słupeckiego, i Zofii Wolskiej, spadkobierczyni Wojciecha Kobielskiego, kwitowała z 750 zł Marcina Garzewskiego (I. Kon. 48 k. 429). Ks. Jakub, kanonik łęczycki, pleban kolski, w r. 1637 kwitował z 200 zł długu Stanisława Mężeńskiego (ib. k. 443v). Paweł (czy szlachcic?), zamieszkały w Poznaniu, po którego śmierci dany był 6 VI 1642 r. kaduk Piotrowi Bujalskiemu, łowczemu rawskiemu (P. 167 k. 518). Ewa z Luszyna M-a, w r. 1663 wdowa po Marianie Bykowskim, chorążym gostyńskim (W. 85 k. 60v). Stanisław zaślubił 12 I 1679 r. "urodz." Krajewską (LC Podlesie Kośc.). Józef Michał, podstoli rzeczycki, otrzymał w r. 1702 zapis na 150 dukatow od Piotra Żegockiego. Nie żył już w r. 1724. Córka jego i spadkobierczyni, Barbara była t.r. żoną Michała Słuckiego (I. Kon. 76 k. 28v). Marianna, żona Andrzeja Weiera (Weihera?), oboje nie żyli już w r. 1719. N. Modzelewski mąż Heleny z Kęszyckich, bezpotomni, oboje nie żyli w r. 1719 (I. Kon. 75 k. 151). Franciszka wyszła przed r. 1742 za Kazimierza Pileckiego (?), mieszkającego w Gniewkowicach koło Tuczna. "Ur." Stanisław, pisarz dworski w Dusinie, chrzestny 2 X 1765 r. (LB Stary Gostyń). Stanisław, dzierżawca Osieka i Wolicy Pustej, mąz Franciszki, ojciec zrodzonych z niej: Teodora, ur. w Osieku 10 XI 1781 r., Józefa, ur. tamże 2 III 1786 r., zmarłego tamże 5 VII t.r., Elżbiety, ur. w Wolicy 4 V 1783 r., zmarłej tamże 13 VI t.r. (LB, LM Mieszków). Jakub, z Mokronosa, chrzestny 9 III 1782 r. (LB Mokronos), świadkował 18 V t.r. (LC Mokronos). Stanisław, nie żyjący już w r. 1784, z żony Marianny z M-ch miał syna Stanisława, który t.r. kwitował z 4.000 złp Ksawerego Grabskiego, rotmistrza kawalerii narodowej (Py. 163 k. 338). Ten sam, czy inny Stanisław brał zastawem 26 VI 1786 r. od Ignacego Malechowskiego połowę Szypłowa, zwaną Skrzetuszczyzna, za 20.000 złp i te dobra, położone w p. pyzdr., cedował 26 VI 1787 r. Józefowi Wybickiemu z Manieczek (I. Kal. 228 k. 271). Franciszek, regent ziemski zawkrzyński 1791 r. (Ws. 106 k. 75). Stanisław, chrzestny 3 V 1793 r. (LB Lwówek). "Ur." Jakub, ekonom w Małym Chojnie, z żony Elżbiety miał syna Wojciecha Marcelego, ur. we dworze w Chojnie 21 IV 1804 r. (LB Golejewko).

Jakub, posesor Powiedzisk, z żony Elżbiety miał syna Stanisława Filipa, ochrzcz. z ceremonii 8 IV 1800 r. (LB Kazimierz). "Ur." Alojzy zaślubił 4 VII 1802 r. pannę Annę Wojtanowską z Walkowic, przy czym świadkami były osoby stanu nieszlacheckiego (LC Czarnków). "Ur." Leon (kiedyindziej bez cech szlacheckości!), liczący lat 28, zaślubił w Gostyniu 22 XI 1802 r. Ludwikę Raszewską, pannę 24-letnią, a świadkowała nieszlachta. Ta Ludwika występowała jako wdowa w r. 1839, umarła po 13 VIII 1848 r. (LB Gostyń). Ich porodzone w Gostyniu dzieci: Ludwik 19 VIII 1803 r., Wincenty 19 VII 1807 r., Wiktoria Emilia 29 XII 1811 r. (LC, LB Gostyń). Nepomucena zmarła w r. 1815, pochowana 4 VII, miała siedem tygodni (LM Gostyń). Bonawentura, chrzestny 21 II 1813 r., posesor wsi Brzezie w latach 1818-1822 (LB Lubiń; LB Krzywiń). Nepomucena M-a, "posesorka", umarła w Mchach 9 I 1823 r., mając lat 41 i miesiące cztery (LM Mchy). Józef, tytułowany "generous civis" lub "generosus agricola", mąz Elżbiety Muller, akatoliczki, miał z nią dzieci porodzone w Gostyniu: Filipa Nereusza Jana 18 V 1836 r., Jana 19 IV 1838 r. (trzymał go do chrztu Wincenty M., rzeźnik z Gostynia), Franciszkę 30 IX 1839 r. (trzymaną do chrztu przez wdowę Ludwikę M-ą), Teofilę Mariannę Józefę 8 XII 1840 r., Józefe 19 III 1842 r., Paulinę 24 VI 1845 r., Zofię 12 V 1848 r. (LB Gostyń).

Józef i Maria Irena z Rutkowskich, rodzice Eugeniusza Antoniego, ur. 5 VIII 1888 r., który w Poznaniu 14 II 1920 zaślubił Annę Mieczkowską, córkę Augusta, ur. 27 I 1896 r. (LC Św. Marcin, Pozn.).

>Mogilniccy (h. Korczak?) z Mogilnicy, dawniej Mogielnicy w ziemi chełmskiej, ale zarówno na Rusi czerwonej jak i na Litwie mieli być również M-cy h. Lubicz, należy więc przynależność herbową tych, o których będzie tu mowa traktować nader ostrożnie. Ponadto trzeba pamiętać, że kobiety pisane "z Mogilnicy" to mogły być równie dobrze M-kie jak i Ubyszówny h. Cholewa. Ubysze pisali się z Mogilnicy. Zofia, w r. 1589 żona Jerzego Bokszy Radoszewskiego, podkomorzego wieluńskiego. Zofia z Mogilnicy, w r. 1643 wdowa po Janie Nieświastowskim, dziedzicu Brześnicy (Wrześnicy) w p. kośc. Zofia z Mogielnicy, w r. 1658 żona Stanisława Konopnickiego. Konstancja z Mogielnicy, w r. 1690 żona Dobrogosta Jana Rupniewskiego.

Józef, starosta nieszawski, dobrodziej kościoła bełdrzykowskiego, miał umrzeć 14 III 1767 r. (Nekr. Obra), ale to data błędna, bo działał w latach następnych. Pani Anna, starościna nieszawska (nieświcka?), umarła 9 VIII 1774 r. (ib.; Nekr. Owińska; Nekr. Przemęt). Ignacy, starosta nieszawski, i Stanisław, oboźny (oboźnic?) polny koronny, bracia rodzeni, kontraktem datowanym w Warszawie 11 VII 1768 r. kupili od wdowy Marianny z Ciecierskich Skórzewskiej, generałowej, dobra Staroźreby z przyległościami (G. 100 k. 554v). Dla układów z tymi bracmi M-imi Michał Skórzewski, podkomorzy poznański stryj i opiekun syna i córek generała Franciszka Skórzewskiego, w r. 1777 mianował plenipotenta (G. 104 k. 64v).

Feliks i Halina z Rudnickich, rodzice Michała, ur. w Jelonce 10 II 1895 r., który, zamieszkały w Trzciance koło Sępolna, zaślubił w Poznaniu 24 II 1925 r. Zofię Dziembowską, córkę Mieczysława i Ireny Janta-Połczyńskiej, ur. w Pawłowie 1 V 1900 r. (LC Św. marcin, Pozn.).

>Moglewski "ur." Jan i Anna, rodzice Małgorzaty Marianny, ochrzcz. 1700 r. (LB Myjonice).

>Mohlowie h. Własnego (Trzy Krety), z Inflant i Prus. Fryderyk "liber baro de Mohl" nie żył już w r. 1785, a wdową po nim była wtedy Irena Teofila z Zajdliców, córka Floriana Henryka i Marii Krystyny Unrug (Ws. 102 k. 205v).

Wacław i Maria z Kątkowskich, rodzice Zofii, która w Poznaniu 20 X 1921 r. wyszła za Tadeusza Sokolnickiego (LC Św. Marcin, Pozn.). helena z hr. (!) M-ów Szemiothowa zmarła w Poznaniu 13 III 1922 r., mając 52 lata (Dz. P.).

>Mohiła, Mohyła Anna Elżbieta Csomortany, córka Jeremiasza Mohiły hospodara mołdawskiego, żona 1-o v. Maksymiliana Przerębskiego, wojewody sieradzkiego, 2-o v. w r. 1640 Jana Sędziwoja Czarnkowskiego, kasztelana kamieńskiego, wdowa i po tym mężu w r. 1642, 3-o v. żona Władysława Myszkowskiego, wojewody krakowskiego, zmarłego 1658 r., żyła jeszcze w r. 1664, a jej czwartym mężem był wówczas Stanisław na Podhajcach Potocki "Rewera", wojewoda krakowski i hetman wielki koronny, zmarły w r. 1667. Mocą przywileju danego przez króla w r. 1640 na wspólne posiadanie przez Czarnkowskiego i przez nią starostwa drahimskiego, to jest zamku Drahim i dóbr Czaplinej oraz Tempelburg, trzymała je dożywotnio (W. 38 k. 189v; Z. T. P. 31 s. 393).

>Mojaczewscy h. Poraj pisali się z Bużenina a nazwisko wzięli od Mojaczewic (dawniej Mojaczowice) w p. sieradzkim.

Andrzej M., dziedzic w Torzeńcu i Jutrkowie p. ostrzesz., częśc Jutrkowa, kupioną od Mikołaja Madalińskiego, dał w r. 1538 w dozywocie Jutrkowskim, Annie matce oraz Piotrowi, Janowi, Feliksowi, Stanisławowi i Maciejowi synom (I. R. D. Ostrz. 3 k. 356v). Chyba żoną tego Andrzeja była Ludmiła M-a, dożywotniczka w Torzeńcu 1563 r. (ib. 7 k. 28), żyjąca jeszcze w r. 1564 (ib. k. 126). Synowie jej to: Paweł, Krzysztof i Jakub.

1. Paweł, dziedzic w Torzeńcu, w r. 1563 zeznał pilność przeciwko bratu Krzysztofowi (ib. k. 100), a w r. 1564 kwitował swych braci, Krzysztofa i Jakuba (ib. k. 116v), jak również matkę Ludmiłę (ib. k. 126). Dokonał wtedy z braćmi podziału kmieci w Torzeńcu (ib. k. 127). Nie znam jego żony, ale chyba jego to synem był Jan, nazwany w r. 1574 Jakuba M-go bratankiem z rodzonego brata (I. Kal. 42 s. 288). Zapewne po tym właśnie Janie wdową była w r. 1590 Anna z Giżyc, pani wienna w Torzeńcu (I. R. D. Ostrz. 14 k. 185v). Żyła ona jeszcze w r. 1618 (ib. 17 k. 22).

2. Krzysztof, wspomniany w r. 1563 (ib. 7 k. 100), żonie swej Teofili Żerońskiej, córce Mikołaja i Katarzyny Siemikowskiej, w r. 1565 na połowie swej części w Torzeńcu oprawił 500 zł posagu (ib. k. 259, 259v). Z drugą swą żoną, Dorotą Trąmpczyńską, córka Wojciecha i Anny z Kretkowskich, w r. 1569 spisywał wzajemne dożywocie (R. Kal. 3 k. 115v). Dorota części w Kretkowie i Żernikach w p. kal., odziedziczone po matce, w r. 1570 dała wiecznościa Mikołajowi Łaskawskiemu (ib. k. 199). Krzysztof dla dzieci swych zrodzonych z drugiej żony w r. 1574 ustanowił opiekunem obok innych rodzonego brata Jakuba, sam zaś znalazł się w liczbie opiekunów mianowanych przez tego brata dla jego dzieci (I. Kal. 42 s. 288, 289). Skwitował w r. 1576 Jadwigę, wdowe po Janie Kakawskim zwanym Zajączek (ib. 44 s. 1299). Nie żył już w r. 1582, kiedy owdowiała Dorota, zarówno jak i inni spadkobiercy Anny z Kretkowskich Trąmpczyńskiej, była pozywana przez Jerzego Trąmpczyńskiego (Py. 119 k. 324). Żyła jeszcze owa Dorota w r. 1592 (I. R. D. Ostrz. 14 k. 381v). Z pierwszego małżeństwa pochodziła córka Anna, żona Jerzego Węgierskiego, oboje już nie żyli w r. 1592, kiedy syn ich Jan Węgierski pozywał Dorotę M-ą i jej syna Stanisława o uiszczenie sumy 500 zł posagowej swej babki macierzystej, Teofili z Żerońskich M-ej (ib.).

Stanisław, syn Krzysztofa i Trąmpczyńskiej, chyba jeszcze nieletni w r. 1592, kwitował się 1593 r. wzajemnie ze swym siostrzeńcem Janem Węgierskim (ib. k. 505). Dziedzic części w Torzeńcu, swej żonie Urszuli z Galewic Goreckiej, córce Mikołaja, wdowie 1-o v. po Janie Tarchalskim, w r. 1618 oprawił posag 1.100 zł i oboje spisali jednocześnie wzajemne dożywocie (ib. 17 k. 40, 41). Umarł między r. 1624 a 1626 (I. Kal. 90b s. 2783; I. Kon. 44 k. 714). Owdowiała Urszula w r. 1631 zapisała 400 złp długu Marcjanowi Szadkowskiemu (I. Kal. 98 s. 1295). Pani oprawna w częściach Torzeńca, żyła jeszcze w r. 1642 (I. Z. Ostrz. 13 k. 52v, 622v). Byli z niej synowie: Krzysztof, Jan i Stanisław. Z córek, Bogumiła, w r. 1631 żona Jana Gniazdowskiego. Barbara, niezamężna w r. 1643 (I. R. D. Ostrz. 28 k. 361v), była zapewne identyczna z Barbarą M-ą żoną Andrzeja Piotrowskiego. Anna, w r. 1647 żona Stanisława Czyżewskiego, wdowa w r. 1690. Córką Stanisława była też zapewne Zofia, w r. 1647 (a chyba już w r.1631) żona Marcina (Marcjana) Szadkowskiego.

1) Krzysztof, syn Stanisława i Goreckiej, w r. 1624 odraczał termin w sprawie toczonej ze Stawiskimi (I. Kal. 90b s. 2782) i t.r. w imieniu ojca odraczał termin w sprawie a Augustynem Bobrowskim (ib. s. 2783), zaś w imieniu matki oraz braci, Jana i Stanisława, w r. 1626 ustanawiał plenipotentów (I. Kon. 44 k. 714). Spisywał w r. 1643 w Torzeńcu kontrakt z Andrzejem Pogórskim pod zakładem 150 zł (I. R. D. Ostrz. 28 k. 378). Tamże w r. 1662 zawierał kontrakt z bratem Stanisławem (ib. 29 k. 301). sadzawkę "Zdaniczną" i łąkę w Torzeńcu na "Przerebiankach" w r. 1677 sprzedał za 120 zł bratankowi Mikołajowi, synowi Stanisława (ib. k. 54). Chyba żył jeszcze w r. 1681 (ib. k. 214v, 215v), nie żył już w r. 1684 (P. 1107 V k. 22). Jego pierwszą żoną była Jadwiga Ostrowska, z której rodziła się córka Urszula (Urszula Marianna), w r. 1681 żona Stanisława Wierusz Bielskiego, dziedzica części Białej w ziemi wieluńskiej (I. R. D. Ostrz. 29 k. 214v) nie żyjąca juz w r. 1684. Drugą żoną była Urszula Bronikowska, córka Aleksandra (Wojciecha?) i Anny z Szlichtynków, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1660 (ib. k. 177v). Kwitowała ona w r. 1665 Jana Kazimierza Jeżewskiego, dziedzica Gajewa i części Mszyczyna, z długu 4.820 zł, zaciągniętego przez zmarłego Stanisława Kołudzkiego (P. 1076 k. 1327). Tej żonie na Torzeńcu w r. 1675 oprawił 900 zł posagu (P. 1427 k. 423). Chorował w r. 1678, kiedy żona w towarzystwie syna Przecława kwitowała Stanisława Jaraczewskiego z 1.600 zł, pochodzących z powyższego zapisu na Galewie i części Mszyczyna (Ws. 73 k. 212). Nie żyła już w r. 1684, a nie żyli wtedy także synowie, Aleksander i Przecław, po których spadek w ich dobrach macierzystych brał cioteczny brat Hieronim Bronikowski, starościc solecki (P. 1107 V k. 22).

2) Jan, syn Stanisława i Goreckiej, obok matki i brata Stanisława dziedzic części w Torzeńcu, wspólnie z nimi kwitował się w r. 1630 z Marcinem Szadkowskim, chyba szwagrem (I. R./ D. Ostrz. 25 k. 192v). Od Ludmiły z Rayskich M-ej uzyskał w r. 1643 zapis 1.000 zł długu (ib. 28 k. 383v). Testament spisał w Ostrzeszowie w XI 1661 r., roborując go pod zakładem 4.500 zł (ib. 29 k. 258). Umarł między r. 1669 a 1686 (ib. 30 k. 63v, 34 k. 153). jego żoną była w r. 1643 Urszula z Kościelca Pogórska (ib. 28 k. 383v), nie żyjąca już w r. 1686 (ib. 34 k. 153). Syn ich Krzysztof.

Krzysztof, syn Jana i Pogórskiej, od ojca otrzymał w r. 1660 cesję sumy 300 złp, zapisanej obojgu rodzicom przez Wojciecha Rudnickiego (ib. 29 k. 171), zas jednocześnie ze stryjem Stanisławem i jego żoną zawarł w Cieszęcinie pod zakładem 9.000 zł kontrakt (ib. k. 170). Wraz z męzem swej siostry stryjecznej Urszuli, Stanisławem Wierusz Bielskim w r. 1681 dali zobowiązanie Janowi Stanisławowi Gosławskiemu, iż celem dopełnienia rezygnacji części w Torzeńcu zwanej Krzysztofowizną, do czego zobowiązali się byli ich stryj Krzysztof ze swym bratankiem Mikołajem, stawią do akt Wacława i Andrzeja M-ch, braci owego Mikołaja (ib. k. 212v). Ze swym rodzono-stryjecznym bratem Andrzejem, synem Stanisława, w imieniu własnym i bratanków po już zmarłym Mikołaju, w r. 1687 sume 5.000 zł, stanowiącą połowe sumy 10.000 zł, którą maciej Starkowiecki zapisał był w r. 1633 bratu ich babki(!) Stanisławowi Trąmpczyńskiemu sposobem zastawu na Słaboszewie, cedowali Kazimierzowi Skórzewskiemu (P. 1114 XI k. 16). Nie żył już w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 82). Z żony Katarzyny Pogorskiej, również wtedy nie żyjącej, miał syna Andrzeja i córki, Katarzynę, żonę Wojciecha Szczepanowskiego (oboje juz nie żyli w r. 1690), i Zofię, zakonnicę w Chełmnie, która wspólnie z siostrzeńcami i siostrzenicami Szczepankowskimi w r. 1690 uzyskała od Jana Stanisława Gosławskiego z części Torzeńca Krzysztofowizny sumę 1.000 zł, z których 500 zł przypadało jej. Całe owe 1.000 zł Stanisław Wierusz Bielski, dziedzic części Białej, zabezpieczył im na swych dobrach (I. R. D. Ostrz. 32 s. 553).

3) Stanisław, syn Stanisława i Goreckiej, wspomniany w r. 1635 (I. Z. Ostrz. 13 k. 52), żył jeszcze w r. 1662 (I. R. D. Ostrz. 13 k. 52v). Był w r. 1657 mężem Anny Wierusz Bielskiej (G. 82 k. 1270v), wspólnie z którą w r. 1660 zawierał w Cieszęcinie pod zakładem 9.000 zł kontrakt z Krzysztofem M-im (I. R. D. Ostrz. 29 k. 170). Oboje nie żyli już w r. 1680. Synowie ich: Mikołaj, Wacław i Andrzej. O tym ostatnim wiem tylko tyle, że w r. 1682 nie miał jeszcze lat, żył zaś w r. 1687 (P. 1114 XI k. 16).

(1) Mikołaj, syn Stanisława i Bielskiej, dziedzic w Torzeńcu, od stryja Krzysztofa w r. 1677 kupił za 120 zł sadzawkę "Zdaniczną" i łąkę na "Przerębiankach" w Torzeńcu (I. R. D. Ostrz. 29 k. 54). Części ojczyste w Torzeńcu wspólnie z braćmi sprzedał w r. 1582 za 5.000 złp Janowi Stanisławowi Gosławskiemu i żonie jego, Annie Reginie Beymiance (ib. k. 357). Juz nie żył w r. 1686, kiedy wdowa po nim, Anna Kośmidrówna Gruszczyńska w imieniu własnym i swych dzieci: Jana-Stanisława, Wojciecha-Piotra, Jadwigi i Marianny oblatowała kontrakt zawarty przez zmarłego w Torzeńcu w r. 1674 (ib. 34 k. 214). Ta Anna była córką Wojciecha Gruszczyńskiego i Jadwigi z Twardowskich. Od swego brata Wojciecha w r. 1687 otrzymała zapis 5.000 zł długu (Ws. 76 k. 101). Umarła w r. 1693 lub 1694 (P. 1121 VI k. 6v, 1127 III k. 27v). Synowie, jak widzieliśmy, Stanisław i Wojciech. Z córek, Jadwiga, niezamężna w latach 1687-1694, była w latach 1709-1712 żoną Dobrogosta (Bonawentury) Przystanowskiego. Marianna, niezamężna w latach 1687-1713 (P. 1147 II k. 226), 1-o v. w latach 1717-1721 żona Melchiora Zygmunta Lossowa, wdowa w r. 1712 (P. 285 k. 248). Był zapewne bezdzietnym.

Stanisław (Jan Stanisław), syn Mikołaja i Gruszczyńskiej, w r. 1687 jeden ze spadkobierców Stanisława Trąmpczyńskiego "Buczka", brata swej prababki (chyba praprababki?) (P. 1114 XI k. 16). jeszcze nieletni, w r. 1693 wspólnie z matką a także w imieniu brata Wojciecha dawał zobowiązanie Wojciechowi Stanisławowi Gruszczyńskiemu, przyrodniemu bratu matki, iż z chwilą, kiedy dorośnie, da mu Żmudziaka, poddanego z Torzeńca, wyłączonego przez ojca przy sprzedaży tej wsi Gosławskiemu (Kośc. 307 k. 494). Jemu, jego bratu i siostrom wuj ów w r. 1694 zapisał sumę 600 złp (P. 1127 III k. 27v). W imieniu Stanisława i jego sióstr (brat Wojciech już nie żył) szwagier Przystanowski w r. 1712 pozywał Franciszka Opalińskiego, posesora Karczewa (P. 285 k. 248). Sam Stanisław wraz z innymi spadkobiercami wuja Wojciecha Stanisława Gruszczyńskiego, cześnika wschowskiego, pozywał w r. 1713 Bogumiłę z Gruszczyńskich Kurnatowską (P. 920 k. 215) i t.r. zawarł w sprawie tego spadku kompromis z innymi sukcesorami (P. 1147 II k. 226). Skwitowany w r. 1721 przez Melchiora Zygmunta Lossowa, męża swej siostry Marianny, z 4.688 złp zapisanych jej (P. 1179 k. 150v). Przeciwko cesji praw do spadku po cześniku Gruszczyńskim, dokonanej na jego rzecz przez wdowę Krystynę z Żychlińskich Złotnicką, podstolinę poznańską, protestował w r. 1729 jej syn Aleksander Złotnicki (Kośc. 358 k. 19). Stanisław, dziedzic Grabonoga w p. kośc. (w r. 1727 nazwany "posesorem" tej wsi, LC Stary Gostyń), połowę gruntu zwanego Taniecznica, należącego do tej wsi, sprzedał w r. 1731 za 1.750 złp Wojciechowi Bieńkowskiemu, dziedzicowi Bodzewa (P. 1228 k. 305v). Władysława Dzierżanowskiego, podkomorzego J. Kr. Mci, skwitował w r. 1738 z sumy 20.000 zł, zapisanej sobie w r. 1731 (Ws. 86 k. 60). Od Augusta Konstantyna i Samuela, braci stryjecznych Szlichtinków, kupił w r. 1737 za 93.000 złp wieś Borowo w p. kośc. (P. 1247 k. 198), ale juz w r. 1739 zobowiązał się sprzedać ową wieś za 97.000 złp synowi swemu Karolowi Bogusławowi, jako jego wydział z dóbr ojczystych i macierzystych (P. 1257 k. 59). Jednocześnie innym swoim synom, Janowi-Stanisławowi i Andrzejowi, jako ich wydziały, zapisał każdemu po 30.000 złp (ib. k. 62v). Wspólnie z synem Janem w r. 1742 kwitował się ze spraw z Antonim Miaskowskim, cześnikiem kaliskim, i jego synem Ignacym (I. Kal. 178/180 s. 243). Przez Samuela Zygmunta Szlichtinka był w r. 1744 kwitowany z winy banicji z racji nieuiszczenia reszty ceny Borowa (Ws. 89 k. 2). Dziedzic Borowa i Grabonoga, skwitowany w r. 1748 przez Samuela i Zofię rodzeństwo Gruszczyńskich (Kośc. 324 k. 8). Umarł między 18 II 1749 r. a 1750 (LB Świerczyna; Kośc. 325 k. 29). Sam kalwin, zaślubił też akatoliczkę Barbarę Elżbietę Lossow, córke Krystiana i Barbary Elżbiety z Drzewieckich, a w r. 1714 oprawił jej 10.000 złp posagu (P. 1148 II k. 9v). Oboje w r. 1719 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1164 k. 72v). Barbara Elżbieta żyła jeszcze w r. 1722. Drugą żoną Stanisława była kalwinka Marianna Gruszczyńska, córka Jana, burgrabiego poznańskiego, dziedzica Malewa, i Ewy Elżbiety z Dzierżanowskich, której w r. 1717, na krótko przed ślubem, zapisał sumę 8.000 złp (Kośc. 315 s. 26). Pobrali się w Malewie 24 XI 1727 r. (LC St. Gostyń). Jej brat Jan Gruszczyński, sędzia grodzki wałecki, wypłacił szwagrowi w r. 1743 sumę 8.500 złp z jej dóbr rodzicielskich, co ten zaraz żonie zapisał na Grabonogu (P. 1270 k. 151). Marianna z Gruszczyńskich żyla jeszcze 4 I 1748 r. (LB Krobia). Bezpotomna, nie żyła juz w r. 1757, kiedy jej brat Jan skwitował pasierba siostry, Karola Bogusława M-go, dziedzica Grabonoga, z sum po swej siostrze a jego macosze, pierwszej 8.000 zł zapisanej jej przez męża przed ślubem i drugiej 8.500 zł oprawionej jej jako posag (Kośc. 327 k. 140). Synowie urodzeni z Lossówny to Karol Bogusław, Jan Stanisław i Andrzej Zygmunt.

a. Karol Bogusław, syn Stanisława i Lossówny, ur. w Lutogniewie, ochrzcz. 11 III 1716 r. (LB Lutogniew), porucznik (wicekapitan) wojsk saskich w r. 1739 (P. 1257 k. 59; Kośc. 320 s. 525), podpułkownik wojsk koronnych 1755 r. (LC Orzeszkowo dyssyd.; P. 1325 k. 117), mianowany w r. 1758 pułkownikiem wojsk koronnych (K. P. nr 21, wiad. z Warsz. 10 V), ale w latach 1759-1762 wciąż tytułowany podpułkownikiem (Ws. 92 k. 203, 93 k. 16v; Kośc. 328 k. 140; P. 1335 k. 56, 58v). Dopiero w latach 1765 i 1766 mowa o nim jako o pułkowniku (Kośc. 330 k. 26, 135). Jak juz widzieliśmy, w r. 1739 od ojca uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 97.000 zł Borowa, w rzeczywistości jednak jego wydziałem ojcowizny stał sie potem Grabonóg, który zrazu w spisanych w tej wsi 17 IV 1750 r. działach przypadł był bratu Andrzejowi, lecz drogą zamiany przeszedł w ręce Karola Bogusława przed r. 1757, w zamian za Borowo (Kośc. 327 k. 140; P. 1314 k. 41v, 1325 k. 117). Karol Bogusław od Krzysztofa Hinczy Rogowskiego za kontraktem z r. 1759 nabył Gościejewice w p. kośc., dając w zamian Grabonóg i dopłatę 63.000 zł, co w sumie wyrównywało cenę Gościejewic, to jest 183.000 zł. Wyłączył ze sprzedaży pewnych poddanych z Grabonoga, zachowując ich dla swego brata Andrzeja (Ws. 92 k. 203). Formalnego kupna Gościejewic za sumę 209.000 zł(!) i sprzedaży Grabonoga z folwarkiem Taniecznica, częścią Podrzecza i wydzielonym lasem w Mszczyczynie za sumę 120.000 zł dokonał w r. 1762 (P. 1335 k. 56, 58v). Umarł we Wschowie 31 I 1766 r., pochowany w Heiersdorf (Konarski, chyba Heinersdorf cz. Jaworzec). Jego żoną była Anna Jadwiga Mielęcka, córka Jana, miecznikowicza wschowskiego, i Wiktorii Eleonory z Dziembowskich, zaślubiona 29 IX 1755 r. (LC Orzeszkowo, dyssyd.), której ojcu w r. 1759 zobowiązał się podniesioną za nią sumę 50.000 zł z dóbr macierzystych oprawić na połowie swych dóbr (Kośc. 360 k. 79v). Będąc już wdową, w r. 1766 skwitowała ona ojca z 1.166 złp stanowiących resztę z sumy 14.300 zł po matce (Kośc. 330 k. 135). Wyszła 2-o v. 8 I 1767 r. za Ludwika Żychlińskiego (Konarski; P. 1353 k. 88). Nie żyła już w r. 1772 (ib. 331 k. 111). Synowie: Stanisław Karol, Jan Stefan, ur. 11 VIII 1761 r., zmarły 16 I 1762 r. (Konarski), i Adam Konstanty. Z córek, Wiktoria Katarzyna, ur. 16 XI 1759 r. (ib.), jeszcze niezamężna w r. 1772 (Kośc. 331 k. 111), w latach 1776-1788 żona Jerzego Kurnatowskiego, kapitana wojsk koronnych. Karolina Joanna, ur. 28 I 1764 r. (Konarski), jeszcze panna w r. 1779 (Kośc. 333 k. 160), w latach 1780-1782 żona Adama Feliksa Bronikowskiego, podkomorzego J. Kr. Mci.

a) Stanisław Karol (Karol Stanisław), syn Karola Bogusława i Mielęckiej, ur. około r. 1749, porucznik regimentu pieszego królowej Jadwigi w r. 1779 (Kośc. 333 k. 160), porucznik regimentu pieszego Ożarowskiego 1783 r. (Ws. 102 k. 88), major i komendant 1 regimentu wojsk koronnych stacjonującego w Kaliszu w r. 1791 (I. Kal. 231 k. 329), nazwany 1805 r. "pułkownikiem przybocznym J. Kr. Mci" (LC Modrze). Po śmierci ojca, za swej małoletności, pozostawał wraz z rodzeństwem pod opieką stryja Jana (Kośc. 331 k. 111). W imieniu własnym, brata Adama i siostry Karoliny w r. 1779 ustanowił plenipotentem szwagra Kurnatowskiego (Kośc. 333 k. 160). Wraz z tym bratem oraz ze stryjami-opiekunami po zamęściu Karoliny kwitowany był w r. 1781 przez nią (P. 1358 k. 93). Od stryja Jana, pułkownika wojsk koronnych, t.r. kupił za sumę 170.000 złp Borowo w p. kośc. (ib. k. 137), ale, kal to zobaczymy, stryj nie przestał występować jako dziedzic tej wsi. Pierwszej żony Stanisława nie znam. Ten kalwin, mając już lat 56, ożenił się 2-o v. 17 II 1805 r. z katoliczką, Józefą (Józefą Katarzyną Nepomuceną) Potocką, córką Józefa, kasztelana rogozińskiego, i Antonelli z Zakrzewskich, rozwiedzioną z Kwileckim, liczącą lat 39 (LC Modrzewie), która umarła w Piotrkowicach 26 II 1821 r., mając lat 55. Nazwana wtedy posesorką Piotrkowic i żoną 2-o v. M-go, generała(!) wojsk koronnych (LM Modrze; LM Czempiń, tu data zgonu 27 II). Panna Wiktoria M-a z Piotrkowic, katoliczka, która 19 IX 1816 r. w Czempiniu wyszła za kalwina, Bogusława Mielęckiego z Andrychowic, była według Żychlińskiego córką "generała" Stanisława. Nie mogła się jednak rodzić z Potockiej, miałaby bowiem lat co najwyżej 10! Mogła jednak być jej pasierbicą, córką Stanisława z pierwszej żony, której nie znam.

b) Adam Konstanty, syn Karola Bogusława i Mielęckiej, ur. 6 X 1765 r. (Konarski). Tytułowany rotmistrzem wojsk koronnych w r. 1797 (LB Bojanowo, dyssyd.), podpułkownik wojsk Ks. Warszawskiego w r. 1810 (Konarski). W imieniu własnym i brata Stanisława Karola w r. 1783 kwitował stryja Andrzeja z sum zapisanych ojcu (Ws. 102 k. 88). Dziedzic Gościejewic w p. kośc., przysięgał w r. 1789 na sprawiedliwe podanie intraty z tych dóbr (Kośc. 335 k. 259). Dziedzicem Gościejewic nazwany również i w r. 1797 (LB Bojanowo, dyssyd.), natomiast w r. 1802 mowa o nim jako o dziedzicu Bojanowa, Gołaszyna i Szlemzdrowa (Schlemsdorfu) (LB Gołaszyn). Naddzierżawca dóbr narodowych, umarł w Krągoli 12 II 1810 r. "z ran odniesionych przy odparciu nieprzyjaciela pod Tczewem", pochowany w Żychlinie (Konarski). Z żony Teresy Fryderyki Sabiny Unrug, zaślubionej przed 9(?) VII 1796 r. (LB Bojanowo, dyssyd.), syn Andrzej Jan, ur. 7 IX 1798 r., zmarły 23 IV 1800 r. (ib.), oraz córka Helena (Wilhelmina Wiktoria Karolina Helena), ur. w Bojanowie 11 II 1797 r. (LB Bojanowo, dyssyd.).

b. Jan Stanisław, syn Stanisława i Lossowówny, ur. około r. 1716/1717. Może to jego zapis chrztu z imieniem Karola, ur. w Lutogniewie ochrzcz. 16 III 1717 r. (LB Lutogniew). Imię być może pomylone. Podpułkownik wojsk koronnych w r. 1758 (P. 1325 k. 117), pułkownik wojsk koronnych w r. 1765 (Kośc. 330 k. 26). Jeden z seniorów wyznania reformowanego w Polsce 1779 r. (Kośc. 333 k. 159). Od ojca dostał w r. 1739, jak już było wyżej, zapis 30.000 złp będący wydziałem ojcowizny. Od Samuela Zygfryda Szlichtinka otrzymał w r. 1744 cesję sumy 6.500 zł, stanowiącą resztę z 46.500 zł, należnych wedle kontraktu sprzedaży Borowa z r. 1737 (Ws. 89 k. 1v). W imieniu własnym i ojca w r. 1745 kwitował urząd grodzki nakielski (N. 210 k. 6v). "Posesor" Borowa w r. 1750 (Kośc. 325 k. 28). Dziedzicem tej wsi stał się dopiero po przeprowadzonych 17 IV 1750 r. działach z braćmi (P. 1315 k. 41v). Od Fryderyka Wilhelma Mehlinga i jego żony Bernardyny z Bojanowskich uzyskał w r. 1751 cesję praw do części "Bojanowskich" w Starych Drzewcach, zapisując im jednocześnie sumy 30.500 zł i 2.000 zł (Ws. 91 k. 34v, 37). Jemu, dziedzicowi(!) Borowa, w r. 1754 Ewa z Dzierżanowskich Logau scedowała swoją część ze spadku po rodzonym stryju Władysławie Dzierżanowskim, podkomorzym J. Kr. Mci (Kośc. 326 k. 63v). Wspólnie z bratem Andrzejem, jako opiekunowie synów i córek zmarłego brata Karola Bogusława, w r. 1776 zawierali z Ludwikiem Żychlińskim, owodwiałym po Annie z Mielęckich 1-o v. M-ej, ich bratowej, układ o jej oprawę 55.000 złp posagu (P. 1353 k. 39), zas w r. 1781 skwitowany z opieki przez drugą bratanicę, Karolinę, żonę Adama Feliksa Oppel Bronikowskiego (P. 1358 k. 93). Borowo sprzedał w r. 1781 za 170.000 złp bratankowi Stanisławowi Karolowi (ib. k. 137). Zastawnik Bukowca, wsi dziedzicznej Baniamina Unruga, w r. 1784 (P. 1361 k. 273v). Dziedzic(!) Borowa, w r. 1787 zapisał sumę 100.000 złp bratankowi Adamowi Konstantemu M-mu (P. 1375 k. 14). Żył jeszcze w r. 1791 (P. 1368 k. 34v). Żoną jego była Marianna Elżbieta (Elżbieta Marianna Maria) Kotwitzówna, córka Adama Henryka z Gorczyny Kotwitza i katarzyny Karoliny Lestwitz, która w r. 1759 kwitowała swego ojca z 18.000 zł na poczet posagu (Kośc. 360 k. 85). Żyła jeszcze w styczniu 1794 r. (LB Św. Krzyż, Pozn., dyssyd.).

c. Andrzej Zygmunt, syn Stanisława i Lossowówny, ur. w Lutogniewie ochrzcz. 29 XI 1722 r. (LB Lutogniew), porucznik wojsk koronnych w r. 1761 (Ws. 93 k. 16v), chyba uczestnik konfederacji barskiej, skoro w lipcu 1769 r. przebywał z żoną na wygnaniu w Kraschensin(?). Jeden z seniorów wyznania reformowanego w Polsce 1779 r. (Kośc. 333 k. 159), chorąży parnawski w r. 1788 (Ws. 104 k. 98v), podkomorzy J. Kr. Mci w r. 1791 (Ws. 106 k. 78). Od ojca uzyskał w r. 1739 zapis 30.000 zł jako swoją część z dóbr ojczystych i macierzystych (P. 1257 k. 62v). Z działów braterskich 17 IV 1750 r. przypadł mu Grabonóg, ale drogą wymiany oddał tę wieś bratu Karolowi Bogusławowi, biorąc Borowo, czy raczej połowę Borowa (Kośc. 327 k. 140), ale tę połowę Borowa sprzedał potem bratu Janowi, którego w r. 1755 skwitował z 36.290 złp jako reszty ceny połowy Borowa, to jest 57.500 złp (P. 1314 k. 41v). Współwłaściciel (chyba raczej dzierżawca?) Przybyszewa i Ogrodów w r. 1767 (LB, LM Lasocice, dyssyd.). Od Zygmunta Żychlińskiego kupił 3 VII 1770 r. za 140.000 złp Olbrachcice i część Langnowa w p. wsch. (Ws. 95 k. 32). Od ks. Augusta Sułkowskiego, wojewody gnieźnieńskiego, wydzierżawił 1 VIII 1772 r. na trzy lata Nowąwieś z folwarkiem Nowyświat i karczmą (Ws. 96 k. 4). Przysięgał w r. 1789 na rzetelność posanych intrat z Olbrachcic i części Bojanowa (Ws. 104 k. 198). Ustanowił w r. 1791 Aleksandra Kurnatowskiego plenipotentem celem podniesienia sum od Ludwika Karczewskiego, dziedzica Czarnotek (Ws. 106 k. 78). Żoną jego była w r. 1758 Marianna Helena Bobrownicka (Ws. 92 k. 157), corka Jana, starosty przedborskiego, i Anny (Marianny) z Mielęckich, z ktorą dożywocie spisał w r. 1778 (Ws. 97 k. 74), a która zmarła 30 V 1789 r. (LM Lasocice, dyssyd.). Z niej synowie, Karol Wilhelm, ur. 10 IV 1767 r., zmarły po sześciu tygodniach (LB, LM Lasocice, dyssyd.), i Aleksander Adam, ur. 13 VII 1769 r. w Kraschensis(?), na wygnaniu (LB Lasocice, dyssyd.). Ten syn, jedyny spadkobierca matki, w r. 1790 kwitował ojca z wydania pozostałych po niej ruchomości (Ws. 106 k. 24). Dziedzic po ojcu Olbrachcic, umarły przed końcem 1793 r. Zaślubił 25 XI 1790 r. Zofię Żychlińską, która już 12 XI 1793 r. wyszła 2-o v. za Stefana Bukowieckiego. Corka jedynaczka Maria Ludwika (Marianna Amalia Ludwika) była w r. 1811 żoną Konstantego Kurcewskiego (Konarski), dziedzica dóbr Lubrze, umarła w Targowej Górce 16 I 1866 r. w 73(!)-im roku życia (Dz. P.).

(2) Wacław, syn Stanisława i Bielskiej, wspomniany w r. 1681 (I. R. D. Ostrz. 2ę k. 212), pełnoletni w r. 1682, mąż Doroty Pakosławskiej, wspólnie z nią wydzierżawił w r. 1694 od Jana Wolickiego pod zakładem 900 zł części we wsiach Godziętowy i Pieczyska (ib. 33 k. 23). Dorota w r. 1700 kwitowała Krystynę z Łaskawskich Godurowską i jej syna Wawrzyńca z 2.000 zł, zapisanych jej w r. 1697 zastawem na części Grudzielca (I. Kal. 154 s. 249).

3. Jakub, brat Krzysztofa, wspomniany w r. 1564 (I. R. D. Ostrz. 7 k. 116v) i 1570 r. (I. Kal. 36 s. 52). Jego pierwszą żoną była Jadwiga Mieszkowska (Mieskowska), córka Andrzeja, która w r. 1564 kasowała swe dożywocie (ib. k. 149, 153). Drugiej żonie, Małgorzacie Żerońskiej, córce Mikołaja, wdowie 1-o v. po Wojciechu Bartodziejskim, na części swych dóbr wolnych od oprawy zmarłej Jadwigi, to jest na dwóch kmieciach w Torzeńcu, oprawił w r. 1571 posag 100 zł (R. Kal. 3 k. 308; I. Kal. 33 k. 64). Dla zrodzonych z obydwu tych żon dzieci w r. 1574 wyznaczył opiekunów, wśród nich drugą żonę i brata Krzysztofa M-go (I. Kal. 42 s. 289). Dał w r. 1577 żonie oprawę na połowie dóbr swych w Torzeńcu, teraz na sumę 300 zł (R. Kal. 4 k. 369v). Umarł w r. 1590 lub 1591 (I. R. D. Ostrz. 14 k. 108v, 301v). Owdowiała Małgorzata w r. 1591 pozywała swe pasierbice, Annę i Zofię (ib. k. 301v). Sama dzieci nie pozostawiła i nie żyła już w r. 1596 (I. Kal. 63 k. 63, 64, 181v). Z Mieszkowskiej oprócz wspomnianych córek byli i synowie, Marcin i Jan, a zapewne i inni, których nie znam. Z córek, Anna byla zrazu w latach 1590-1591 za Adamem Kraszkowskim, zaś 2-o v. w latach 1629-1631 za Piotrem Lipnickim. Zofia, jeszcze niezamężna w r. 1591 (I. R. D. Ostrz. 14 k. 301v), potem w r. 1596 żona Jana Gosławskiego. O młodszym z synów, Janie, dziedzicu części w Torzeńcu, wiem tyle tylko, że w r. 1624 dawał plenipotencję bratu Marcinowi (ib. 23 k. 215v), a bezpotomny, nie żył już w r. 1636 (I. Z. Ostrz. 13 k. 218).

Marcin, syn Jakuba i Mieszkowskiej, w r. 1616 od Stanisława Bykowskiego, wojewody sieradzkiego, uzyskał cesję praw do sumy 2.500 zł zapisanej niegdyś Mikołajowi Orzelskiemu przez zmarłego juz Samuela Grodzieckiego sposobem zastawu na wsi Lipice p. kon. (Z. T. P. 27 s. 1746). Był w r. 1629 pozywany przez Urszulę Goreckąm, wdowę po Stanisławie M-im (I. R. D. Ostrz. 25 k. 31), zaś sam wspólnie z żoną t.r. pozywał siostrę Lipnicką (ib. k. 86). Wraz z synem Andrzejem w r. 1632 protestował przeciw małżonkom Gosławskim (ib. k. 663v). Nie żył już w r. 1635 (I. Z. Ostrz. 13 k. 46, 52v). Jego żoną była Ludmiła Rayska, córka Jana i Anny z Grodzickich, której na połowie dóbr w Torzeńcu, przypadłych mu w działach z bracmi, oprawił w r. 1608 posag 900 zł (R. Kal. 1 k. 279; I. Kon. 40 s. 120). Jako współspadkobierczyni zmarłego Samuela Grodzieckiego, dziedzica Grodźca, Królikowa, Kuchar Wielkich i Małych w p. kon., wraz z jego innymi spadkobiercami była w r. 1614 pozywana przez Jana Trąmpczyńskiego (I. Kon. 38 k. 279). Sama zaś wspólnie z tymi współspadkobiercami pozywala w r. 1615 wdowe po Grodzieckim, Barbarę Ciświcką, teraz 2-o v. żonę Stanisława Bykowskiego, wojewody sieradzkiego, o zagarnięcie siłą dóbr nie podlegających jej oprawie (ib. k. 506v). Wraz z innymi spadkobiercami dobra po Grodzieckim w powiatach kaliskim i konińskim w r. 1619 sprzedała za 60.000 zł Abrahamowi Ciświckiemu (R. Kal. 9 k. 221v). Skwitowała w r. 1622 wdowę Katarzynę z Rudnik Tomisławską, podsędkową ziemską sieradzką, z 5.000 zł, zapisanych sposobem zastawu na Mikołajewicach i Tomisławicach (I. Kal. 88a s. 1099). Od siostry męża, Anny Lipnickiej, kupiła w r. 1631 za 1.500 zł części w Torzeńcu (I. R. D. Ostrz. 25 k. 282v). Z synami Andrzejem, Stanisławem i Janem występowała w latach 1635-1642 jako wraz z nimi współdziedziczka w Torzeńcu (I. Z. ostrz. 13 k. 46, 48v, 52, 52v). Z synami oświadczała w r. 1636 gotowośc podniesienia trzech grzywien od Feliksa Czarneckiego (I. R. D. Ostrz. 27 k. 23, 35). Z nimi też, jako spadkobiercami "dziada" Jana (syna Pawła), w r. 1642 pozywała Urszulę Gorecką, wdowę po Stanisławie M-im, względem działów, jakich dokonali między sobą ongiś Krzysztof i Jakub (ib. k. 623). Zapisała w r. 1643 dług 1.000 zł Janowi M-mu, dziedzicowi w Torzeńcu, i żonie jego Urszuli Pogorskiej (ib. 23 k. 383v). W imieniu własnym oraz synów Jana i Wojciecha a także córek Anny i Marianny w r. 1647 mianowała plenipotentów (Man. Ostrz. 1 k. 56). Wspomniane córki były w latach 1635-1647 pannami. Z synów, o Andrzeju wiem tyle, iż wraz z braćmi dziedziczył w Torzeńcu występując w latach 1631-1642 (I. R. D. Ostrz. 25 k. 547; I./ Z. Ostrz. 13 k. 218). O Stanisąłwie będzie niżej. Jan, nieletni w r. 1636 (I. Z. Ostrz. 13 k. 199), występował wraz z matką w latach 1635-1647 (ib. k. 46; Man. ostrz. 1 k. 60). Był może identyczny z Janem M-im, po którym wdową była w latach 1668-1671 Jadwiga Rudnicka (I. R. D. Ostrz. 30 k. 17v, 156v). Wreszcie Wojciech, nieletni w r. 1636 (I. Z. Ostrz. 13 k. 199), występował obok matki w r. 1647 (Man. Ostrz. 1 k. 56). Może identyczny z nim Wojciech, w r. 1661 mąż Doroty Gałczyńskiej, corki Jana (I. Kal. 125 s. 13). Oboje ci małzobnkowie w r. 1665 zawierali kontrakt z Jakubem Przybysławskim (ib. 126 s. 820), a w r. 1666 brali w zastaw od Jana Pawłowskiego i żony jego Marianny ze Szkudlskich za sumę 1.500 zł ich części w Grudzielcu w p. kal. (ib. 126 s. 754). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1674 (R. Kal. 15 k. 356). Wojciech nie żył już w r. 1685, kiedy owdowiała Dorota występując w asyście swego syna Jana kwitowała się z małzonkami Bartochowskimi z kontraktu zastawu dóbr Skrzynki (I. R. D. Ostrz. 34 k. 95). Mieli oni także syna Andrzeja, ur. w Kotowiecku, ochrzcz. 20 I 1674 r. (LB Droszew).

Stanisław, syn Marcina i Rayskiej, wspomniany obok matki w r. 1635 jako współdziedzic w Torzeńcu (I. Z. Ostrz. 13 k. 52, 52v). Ożenił się w r. 1643 z Marianną Sławoszewską (Słaboszewską), córką Jana i Łucji z Marszewskich, której t.r. 27 I, na krótko przed ślubem, oprawił 1.200 zł posagu (I. R. D. Ostrz. 28 k. 288v, 289v). Oboje żyli jeszcze w r. 1682 (ib. 29 k. 341). Córka ich Helena wyszła w r. 1662, krótko po 7 II, za Jakuba Bukowskiego z województwa sandomierskiego. Zob. tablice 1,2.

@tablica: Mojaczewscy h. Poraj 1

@tablica: Mojaczewscy h. Poraj 2

Wojciech z pow. ostrzeszowskiego, sługa Stanisława Bnińskiego, pozywał w r. 1597 Jana Cieleckiego o poranienie (Py. 128 k. 360). Piotr syn zmarłego Jana, uzyskał w r. 1612 zapis długu od Jana Skarbka Kozietulskiego (ZX. T. P. 27 s. 981). Dokonał w r. 1619 zapisu na rzecz Jana Sasin Karśnickiego, chorążyca łęczyckiego (ib. 28a s. 223). Jan miał dany sobie w grodzie łęczyckim zapis na 310 zł przez Krzysztofa Dominikowskiego i ten zapis przed r. 1612 scedował był Melchiorowi Bobrownickiemu (P. 988 k. 589). Katarzyna, w latach 1614-1618 żona Marcina Bartoszewskiego, wdowa w latach 1620-1641. Maciej w r. 1615 występował jako jeden ze stryjów Andrzeja Bobrownickiego (P. 1409 k. 701). Agnieszka, w latach 1616-1624 żona Jana Kuczkowskiego. Katarzyna, w r. 1616 żona Hieronima Gawrońskiego z pow. ostrzeszowskiego.

Szymon Stanisław, "niewinnie uwięziony" 1647 r., mąż Anny Filgnerówny (Z. T. P. 29 s. 2595). Maciej Florian, syn Piotra, w r. 1649 odroczył uiszczenie 750 zł, stanowiących swój udział w sumie 1350 zł., zapisanej przez Władysława Leszczyńskiego zmarłemu Dobrogostowi z Sienna Sulmowskiemu, a sobie testamentem Sulmowskiego legowanych (I. Kal. 115 s. 731). Jego żona, Katarzyna z Sienna Sulmowska (1-o v. wdowa po Stanisławie Mikołajewskim) kwitowała w r. 1647 Wojciecha Wolskiego cz. Dobruchowskiego z 1.000 zł (I. Kal. 113 s. 792), a w r. 1652 Wojciecha Szołdrskiego z 600 złp (ib. 118 s. 1162), w r. 1661 tegoż Szołdrskiego już kasztelana nakielskiego z 2.000 złp (ib. 125 s. 133). Marianna, chrzestna 23 VI 1682 r. (LB Koźmin). Panna Jadwiga, chrzestna 31 VIII 1687 r. (LB Ostrzeszów). Panna Katarzyna, chrzestna 14 II 1684 r. (ib.). Panna Anna, sługa w r. 1691 Anny z Bojanowskich Golińskiej, burgrabiny konińskiej (Ws. 76 k. 333).

Wojciech, nie żyjący już w r. 1700 (I. Kal. 154 s. 639), ojciec: Stefana, Andrzeja, Jana, Marianny, żony Stanisława Wojciechowskiego, wdowy 1724 r., Anny, w r. 1700 żony Jana Wolskiego, nie żyjącej już w r. 1743, Jadwigi, żony Gumińskiego, i córki za Wolińskim. Wspomniany tu Stefan, w r. 1695 mąż Anny z Modły Molskiej (ib. 152 s. 261), żonie tej zapisał w r. 1700 sumę 1.000 zł (ib. 154 s. 132). Do spadku po tych synach i córkach Wojciecha pretendował w r. 1743 Franciszek Wolski, syn Anny z M-ch Wolskiej (ib. 178/180 s. 324).

Ewa, w r. 1700 żona Andrzeja Rutkowskiego. Anna, w r. 1700 żona Jana Łąckiego. Stanisław z żoną Zofią z Kurnatowskich dzierżawili od Wojciecha z Pilcy Korycińskiego, dziedzica Ochli, wieś tę na jeden rok, a w r. 1710 skwitowali się wzajemnie z tej dzierżawy (P. 1145 k. 42v). Anna (Marianna?), żona Jana Poklękowskiego, oboje nie żyli już w r. 1713. Tomasz nie żył w r. 1713, kiedy wdowa Elżbieta Skrzypińska, już 2-o v. żona Walentego Smardowskiego, w imieniu własnym i córek, Katarzyny, Marianny i Anny panien M-ch kwitowała z 2.000 zł Adama Zakrzewskiego, dziedzica Psar i Kowalewa (I. Kal. 159 s. 322). Marianna, w r. 1730 żona Baltazara Konopnickiego. Stanisław, syn zmarłego Stanisława, w r. 1736 kwitował z 7.470 zł Augusta Konstantego Szlichtinka (Ws. 85 k. 122). Apolonia przed 18 IV 1750 r. zaślubiła Mateusza Doręgowskiego. Helena wyszła przed 23 I 1777 r. za Jerzego Kurnatowskiego, kapitana wojsk kor., dziedzica Kowalskiego.

>_Mojek_ (czy to nie imionisko?) Jan w r. 1499 zawierał ugodę z Wojciechem Kowalskim względem intromisji do Wielkiego Kowalewa (I. Kal. 5 k. 28b).

>z Mojkowa (dziś Majków) koło Kalisza. Katarzyna z Mojkowa w r. 1400 (G. 1 k. 44). Katarzyna z Mojkowa swoją częśc w Kaźmirowie w p. pyzdr. sprzedała w r. 1462 za 200 grz. Przecławowi z Potulic (P. 1384 k. 132v). Od Jana, Mikołaja i Piotra, dziedziców Mojkowa i Morawina, domagała się w r. 1477 uiszczenia 25 grz. Dorota, żona Świętomira ze Strzedzewa zwanego Czelejewem (I. Kal. 2 k. 449).

>Mojkowski Maciej, brat Stanisława, Elżbiety, Doroty i Anny, z tytułu długów zaciągniętych wobec nich przez zmarłego Stanisława Szyszkowskiego, dał w r. 1558 jego synom zabezpieczenie od pretensji swego rodzeństwa (ib. 23 s. 897). Ten należał byc może do M-ch z Mazowsza? Janowi M-mu i Jadwidze Psarskiej małżonkom Stanisława Mikołajewski w r. 1624 zobowiązał się rezygnować dom drewniany w Kaliszu na Przedmieściu Toruńskim (I. Kal. 90b s. 2919).

>Mojsławski (czy szlachcic?) "szl." Ignacy (Mojsłowski), liczący 49 lat, zmarł w r. 1775 i pochowany w Ostrzeszowie na cmentarzu 4 II (LM Ostrzeszów).

>Mokierscy z Prus Królewskich, wzięli nazwisko od wsi Mokre w p. tucholskim. Niektórzy z nich używali przydomku (czy pierwotnego nazwiska?) Szteytyn. Michał w imieniu Mikołaja Walewskiego, starosty nakielskiego, w r. 1609 oblatował konsens królewski z r. 1601, dany Andrzejowi Leszczyńskiemu na scedowanie Walewskiemu tego starostwa (N. 167 k. 400). Krzysztof z pow. tucholskiego, syn zmarłego Adama, pozywał w r. 1637 o poranienie Piotra Otuskiego (W. 36 k. 275v). Dorota, córka ojca już zmarłego, w r. 1653, krótko po 14 II, wyszla za Wojciecha Tholibowskiego (G. 82 k. 647v). Wdowa w r. 1658, juz w r. 1660 2-o v. żona Adama Ślesińskiego. Anna, w latach 1655-1670 żona Jana Kęsowskiego, wdowa w latach 1676-1676, być może siostra powyższej Doroty, bo właśnie tej Annie Wojciech Tholibowski w r. 1655 zapisał dług 310 złp (G. 82 k. 1981v). Jerzy, nie żyjący już w r. 1683, miał z żony Elżbiety Łążyńskiej synów, Andrzeja i Piotra. Andrzej ten w r. 1683 bratu Piotrowi zobowiązał się sprzedać za 1.000 zł całe swe części Mokrego (N. 186 k. 200v). Franciszek, ojciec bliźniaków, Jana Adama i Wojciecha Józefa, ochrzczonych 11 IV 1734 r. (LB Nakło). Józef, asesor ziemski michałowski, w r. 1761 kupił za 2.000 zł część Mentowa zwaną Pawłowszczyzną od rodzeństwa Kowalskich, syna i córek zmarłego Stanisława (G. 99 k. 341v).

Stanisław, nie żyjący już w r. 1738, mąż Antoniny Jezierskiej (zmarłej przed r. 1756), był ojcem Wawrzyńca. Ów Wawrzyniec Szteytyn M. w r. 1738 zapisał żonie swej Petronelli Pigłowskiej, córce Andrzeja i Franciszki z Olszewskich, sumę 6.000 złp (N. 206 s. 163). T.r. oboje spisywali wzajemne dożywocie (P. 1253 k. 163v). Obok swych braci i siostry dziedziczyła ona po bezpotomnym dziadzie Aleksandrze Karchowskim cząstkę w Młodawsku w p. pozn., która brat jej Tomasz Pigłowski w r. 1741 w imieniu własnym i rodzeństwa sprzedał za 1.500 złp Władysławowi Tomickiemu, dziedzicowi Budziszewa (P. 1264 k. 6). Petronella tytuł dziedzictwa części w Grylewie, Zaszkowicach, Kopaszynie, Danaborzu, Brzeźnie, młynie Krotoszynku i folwarku Bielawy w p. kcyń. w r. 1750 sprzedała za 594 złp Leonowi Raczyńskiemu, kasztelanowi santockiemu (P. 1298 k. 63). wawrzyniec w r. 1755 procesował się mając pretensje do Borzęciczek (P. 1315 k. 69). Plenipotent w r. 1761 Tomasza Niegolewskiego, starościca pobiedziskiego, dziedzica miasta Kazimierza (Kośc. 329 k. 59). Umarł między r. 1766 a 1774 (LB Michorzewo; P. 1351 k. 288). Petronella w r. 1775 dawała plenipotencję swemu zięciowi Bedlińskiemu (P. 1352 k. 293) i znów w r. 1776 (P. 1353 k. 317), zas w r. 1790 synowi Tomaszowi (P. 1367 k. 267v). Umarła 16 IX 1801 r., mając lat 78 (LM Wieszczyczyn). Synowie, Walenty, ochrzcz. 17 VIII 1755 r. (LB St. Gostyń), i Tomasz. Z córek, Salomea, w latach 1774-1776 żona Stanisława Bedlińskiego. Agnieszka Marianna, ochrzcz. 24 I 1761 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Zofia Justyna, ur. w Tomaszewie, ochrzcz. 25 V 1766 r. (LB Michorzewo). Może wspomniana wyżej Agnieszka Marianna identyczna z panną Marianną M-ą zmarła w Kapalicy 2 II 1825 r. w wieku lat 70(!) (LM Pobiedziska).

Tomasz (Tomasz Wiktor), syn Wawrzyńca i Pigłowskiej, ur. w Tomaszewie, ochrzcz. 26 XII 1763 r. (LB Michorzewo), zaślubił w kaplicy w Mikoszkach 17 IV 1793 r. Rozalię Dramińską, która podczas zaślubin doznała ataku kaduka i przysięgała dopiero po powrocie do przytomności (LC Głuchowo). Tomasz, posesor Wojnowa w r. 1806 (LB Niepart), a w r. 1812 folwarku plebańskiego w Poniecu (ib.), w r. 1820 z kolei Obredy Masłoskiej. Tam 11 IV 1820 r. zmarła jego żona w wieku lat 58 (LM Wieszczyczyn). On sam umarł w Pobiedziskach 3 X 1826 r. (LM Pobiedziska). Córka Agata (Marianna Agata), ur. w Kłodzie, ochrzcz. 3 II 1794 r. (LB Rydzyna), żyła jeszcze 9 XI 1812 r. (LB Niepart). Zob. tablicę.

@tablica: Mokierscy

Franciszek Maksymilian, ur. w Brodziszewie 18 X 1782 r., ale rodzice jego nie nazwani (LB Brodziszewo). Franciszek, nie zyjący już w r. 1766, i Anna ze Stolińskich, rodzice Jerzego, który t.r. jako plenipotent matki, spadkobierczyni swych bezdzietnie pomarłych braci, Melchiora, podkomorzego chełmińskiego, i Antoniego Stolińskich, kwitował Andrzeja Konrada Gostomskiego, podkomorzego malborskiego, dziedzica Wałdowa, z prowizji od dwóch sum (N. 212 k. 169v). N., mąż 1776 r. Łucji Morawskiej, córki Józefa i Marii z Gutowskich (P. 1353 k. 129).

Nie wiem, czy do tych samych M-ch należeli ci, o których mowa niżej. "Szl." Jerzy, sługa kasztelanowej międzyrzeckiej, i Urszula, rodzica Władysława, ochrzcz. 8 VIII 1624 r., i Grzegorza, ochrzcz. 22 IV 1627 r. (LB Wieleń). "Szl." Melchior, ekonom w Rogaczewie w r. 1818, podleśniczy w Łubowie w r. 1821, po którym z Marianny z Kętrzyńskich, zmarłej w Łubowie 20 XII 1862 r. w wieku lat 78 (LM Łubowo), synowie, Michał Franciszek, ur. w Łubowie 26 IX 1821 r., i Stanisław Kostka, ur. 9 XI 1822 r. (LB Łubowo). Jego córka Józefa Teofila rodziła się w Rogaczewie Małym 7 XI 1818 r. (LB Wyskoć). Inna jego córka, Marianna Deograta, ur. w Łubowie 14 X 1825 r. (LB Łubowo). Chyba także Melchiora córką była Antonina, która przed 29 IV 1854 r. wyszła za Tomasza Żuromskiego, nauczyciela. Nie umiem z tym pogodzić zapisu, wedle którego z tych samych rodziców rodzic się miała w Dębiczu 20 XI 1818 r. córka Eleonora (LB Mączniki).

Anastazja z M-ch, żona Walentego Kowalskiego, zmarła w Opalenicy 31 VIII 1830 r., mając lat 60. Antonina była około r. 1860 żoną Tomasza Żóromskiego, nauczyciela, mieszkającego na przedmieściu Gniezna, Grzybowie.

>Mokiński Wacław, mąż Marianny Zadorskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Łaszczyńskim, która w r. 1665, skwitowana z sumy 1.500 zł przez małzonków Gorzyńskich, zastawiła jednocześnie swe oprawne części w Będzieszynie za 2.500 zł na trzy lata małżonkom Kaniewskim (I. Kal. 126 s. 392, 395).

>Mokraccy. "Ur." Wojciech zmarł w Przylepkach 26 IX 1769 r., licząc lat 70. Żona jego Elżbieta umarła tamże 5 I t.r. w wieku lat 50. Ich syn Wawrzyniec, ur. w Przylepkach, ochrzcz. 6 VIII 1749 r., umarł tam 9 VI 1750 r. Córka Agnieszka Marianna, ur. w Mądrem, ochrzcz. 11 I 1745 r. (LB, LM Mądre).

>Mokronoscy, Mokronowscy h. Bogorya, z Mokronosa w p. pyzdr. Sędziwój M. w r. 1400 (Py. 1 k. 85av). Sędziwój M. z Cerekwicy ze swą siostrą 1401 r. (ib. k. 97). Sędziwój M. oraz jego córka w r. 1404 (G. 1 k. 52). Sędziwój M. z Jarocina w r. 1406 (P. 2 k. 201). Dzieci Sędziwoja M-go w r. 1415 (P. 4 k. 114v). Dziersław, Dzierżek z Mokronosa w r. 1410 (Py. 2 k. 9v) i w r. 1412 (P. 3 k. 107v).

Beata, wdowa po M-im, miała w r. 15=423 sprawę z Maciejem Jarockim (Z. Kal. 12 k. 39v). Bogusz z Koszut w r. 1448 stawiał Mikołajowi M-mu poręczycieli na to, iż będzie z nim żyć w pokoju (P. 852 I k. 3v).

Bracia rodzeni, Jan, Maciej i Jakub, niedzielni w Mokronosie, mieli w r. 1464 termin z Mikołajem Zaleskim (Kośc. 19 k. 328). Godzili ich t.r. arbitrzy z Janem Lurantem z Pogorzeli w zatargach o granice między Bielejewem a Mokronosem (Py. 14 k. 106v). Z nich Jan, jako niedzielny brat Macieja, występował jeszcze w r. 1471, kiedy Hincza z Rogowa, kasztelan sandomierski, uzyskał termin przeciwko nim obu (ib. k. 198). W r. 1468 mowa juz jednak o bracie Macieja, zmarłym księdzu Janie, plebanie w Sławoszewie (I. Kal. 1 k. 447). Zabił go Maciej z Małej Wrzący, sluga Jana z Nieniewa, kasztelana wieluńskiego, który to kasztelana zapisał maciejowi za głowę brata w r. 1475 dług 20 grz. (ib. 2 k. 324). Byłby więc to może brat stryjeczny? Trzeci z braci, Jakub M. na połowie części w Mokronosie w r. 1477 oprawił posag 150 zł weg. swej żonie Jadwidze (P. 1386 k. 89). zapisywał w r. 1499 dług 10 grz. Barbarze Kolskiej, żonie Marcina Łobeskiego (Py. 169 k. 116v). Umarł między r. 1510 a 1519 (P. 786 s. 242, 1392 k. 208). Jego córka Jadwiga była w r. 1510 żoną Wojciecha Chaławskiego, a 2-o v. w r. 1519 Jana Lubiatowskiego. Wdowa w r. 1532.

Maciej M. na swej części Mokronosa, mającej mu przypaśc z działu z bracmi, w r. 1467 oprawił posag 70 grz. żonie swej Włodce, córce Pawła Olszyckiego i Agnieszki (P. 1383 k. 281v; Py. 16 k. 22v), zaś w r. 1471 oprawił jej tego posagu 100 grz. (P. 1385 k. 128). Cały swój nabytek we wsi Grodzisko w p. kośc. sprzedał w r. 1475 za 48 grz. Janowi, Mikołajowi, Andrzejowi i Wojciechowi, braciom niedzielnym z Kuklinowa (P. 1386 k. 28). Skwitowany przez nich w r. 1475 z głowy ich ojca Mikołaja Kuklinowskiego, którego był zabił (Py. 167 k. 9, 49v). Włodka, żona macieja, skwitowała ojca t.r. z majątku po matce Agnieszce (ib. k. 38v). Maciej połowe łana w Mokronosie za 6 grz. sprzedał wyderkafem Janowi Goreckiemu (Py. 16 k. 104). Żył chyba jeszcze w r. 1486 (Py. 15 k. 168), nie żył już w r. 1487 (Py. 168 k. 49). Owdowiała włodka Olszycka żyła jeszcze w r. 1495 (Py. 169 k. 39v), nie żyła już 1499 r. (ib. k. 91). Syn Macieja Mikołaj, ale innymi jego synami byli zapewne bracia: ks. Maciej, Wojciech i Wincenty, o których niżej.

1. Mikołaj, syn Macieja i Olszyckiej, miał w latach 1486-1487 terminy z Janem i Andrzejem z Kuklinowa (Py. 168 k. 15, 49). Janowi Goreckiemu, któremu ojciec Mikołaja zastawił był w sześciu grzywnach połowę łana w Mokronosie, w r. 1488 zobowiązał się zastaw ten odnowić aż do zwrotu całej należnej sumy (Py. 20 k. 35v). Żonie swej Katarzynie, córce Wincentego Strzępińskiego, na połowie części w Mokronosie i Olszycach w r. 1493 oprawił 100 zł węg. posagu (P. 1388, luzy, k. 2). Kwitowała ona t.r. swych braci, Jana, Gerwarda i Jurgę ze Strzępina z majątku rodzicielskiego (P. 22 k. 20v). Mikołaj w r. 1499 pozywał braci z Opalenicy, Piotra, sędziego poznańskiego, i Mikołaja, jak też i Hieronima z Bnina, z tytułu swych praw do Drzązgowa, odziedziczonych po matce (Py. 169 k. 91, 147). Stryj Doroty, córki zmarłego Jana Skaławskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 6v). Na połowie Mokronosa w r. 1509 za 12 grz. sprzedał wyderkafem jedną grzywnę czynszu rocznego ks. Wojciechowi, altaryście ołtarza tkaczy w kościele w Koźminie (P. 786 s. 1114). Nie uiścił się w terminie z 40 grz. długu Janowi i Jerzemu braciom ze Strzępina, winien był więc w r. 1510 płacić im winę (Py. 24 k. 26v), zaś bracia ci w r. 1513 uzyskali w tej sumie intromisję do połowy Mokronosa (ib. k. 122). Z bratem swym cioteczno-rodzonym Piotrem Goreckim całe macierzyste Olszyce w p. pyzdr. w r. 1513 sprzedali za 20 grz. Piotrowi M-mu (P. 786 s. 397). Tego Piotra M-go z innymi M-mi powiązać nie umiem. Mikołaj połowę Mokronosa w r. 1516 sprzedał za 300 grz. Janowi Słaboszewskiemu (P. 1392 k. 79v). Może synami Mikołaja byli bracia, Maciej i Kasper. Ten drugi żył jeszcze w r. 1531, kiedy Wojciech Gorecki łan osiadły w Górce Kaczkowskiej sprzedał mu wyderkafem za 12 grz. (Py. 23 k. 92).

Maciej, zapewne syn Mikołaja, prokurator skarbu krolewskiego (advocatus fisci Regii, patronus fisci seu aerarii Regii) w r. 1551 (P. 787 k. 17v). Mianowany 29 X 1554 r. surogatorem starostwa wałeckiego, wobec tego, że starosta Andrzej Górka musiał przebywać na dworze, 1563 r. (P. 905 k. 338). Sędzia grodzki wałecki 1560 r. (W. 21 k. 224). Wspólnie z niedzielnym bratem Kasprem nabyli obaj w r. 1524 wyderkafem za 100 grz. od Błażeja Westerskiego jego dziedziczną część we wsi Borzenice (Borzęcice) p. pyzdr. (P. 1393 k. 29). Jednocześnie od Tomasza Goreckiego też wyderkafem nabyli za 12 grz. łan osiadły w Kaczkowskiej Górce p. pyzdr. (ib.), a od Marcina, Andrzeja i Jana, braci Biłakowskich (Byłakowskich) wyderkafem za 20 grz. dwa osiadłe łany w Byłakowie (dziś Bułakowo) w p. pyzdr. (ib.). Od Stanisława Ostroroga w r. 1538 dostał plac w Gnieźnie naprzeciwko kościoła Św. Trójcy, koło fosy (P. 1394 k. 189) i t.r. Sebastianowi Noskowskiemu, podstolemu poznańskiemu, dał swój dwór wolny z placem, o którym wlaśnie była mowa (K. 192v), kupił zaś od niego t.r. za 350 zł dwa domy na przedmieściu Poznania, koło cmentarza Wszystkich Świętych (ib. k. 231). Wuj Agnieszki z Krzyżanowskich Sułockiej 1547 r. (Kośc. 345 k. 214). Od Jana ze Służewa, wojewodzica kaliskiego, w r. 1551 dostał wiecznością części wsi Łukom i Łomowo w p. kon. (P. 787 k. 17v). Części tych dwóch wsi oraz pustek Jemielno i Bukowe w r. 1552 kupił za 1.000 złp od Macieja Gunickiego (P. 892 k. 7v). Nabyte wiecznością w r. 1553 od Pawła Kretkowskiego części Kretkowa i Żernik w p. kal., t.r. odprzedał mu z powrotem (P. 1396 k. 138). Intromitowany w r. 1553 do wsi czyli miasta Tarnowa w p. wałec., danego mu na własność przez króla a trzymanego przez Krzysztofa Glasnapa (P. 894 k. 399). Swoje części ojczyste i macierzyste we wsiach Łukom i Łomowo oraz w pustce Bukowe dały mu w r. 1553 córki zmarłego Mikołaja Łukomskiego, Anna, żona Marcina Wieczorka, tkacza w Raszkowie, i Katarzyna, żona Jozefa, rybaka ze Słupcy, spadkobierczynie braci swych Stanisława i Marcina oraz bratanka Andrzeja, Łukomskich. Zrobiły to przez wdzięczność "za jego dobrodziejstwa" (P. 1396 k. 126v). Maciej, dziedzic na Tarnowie, w r. 1558 zobowiązał się swemu stryjecznemu bratu Bartłomiejowi M-mu czyli Bruczkowskiemu ustąpić części we wsiach Łukom i Łomowo oraz w pustkach Bukowe i Jemielno, jak również przezyski na Piotrze Boturzyńskim i na jego dobrach Niedamierz(?) i Wronczyno w p. kon., oraz na Annie, żonie Jakuba Osieckiego i dobnrach jego w Łukomiu i Łomowie (P. 899 k. 144). Donacji owej dopełnił w r. 1563 (P. 1397 k. 225v). W imieniu syna Aleksandra kwitował w r. 1562 Jerzego Kosickiego (P. 904 k. 851). Od Dobrogosta Bzowskiego w r. 1562 kupił za 5.000 zł części wsi Bilino w p. pozn. (P. 904 k. 867, 1397 k. 191) i w r. 1563 na połowie tych części oprawił 1.000 zł posagu żonie (P. 1397 k. 257). Umarł między r. 1566 a 1570 (P. 917 k. 92, 1397 k. 494). Jego żoną była w r. 1555 Barbara Buszewska (P. 896 k. 390), żyjąca jeszcze w r. 1563. Syn Aleksander.

Aleksander, syn Macieja i Buszewskiej, okazywał w r. 1559 ranę zadaną sobie na zamku wałeckim przez Jerzego Kosickiego i wspólników (W. 21 k. 130v). wspólnie z bratem żony swej, Janem Golczem, t.r. protestował przeciwko Konradowi cz. Kunie Kolczowi, dziedzicowi Klausdorfu, i Elżbiecie, wdowie po Henryku Golczu, o napad na ich dwór w Klausdorfie (W. 21 k. 137). dziedzic Tarnowa, w r. 1566 wydzierżawił tę wieś na trzy lata za 900 zł Stanisławowi Biegańskiemu (W. 1 k. 18v). T.r. części w Bilinie sprzedał janowi Pogorzelskiemu (P. 1397 k. 536). Od Sebastiana Niwskiego w r. 1571 kupił za 6.000 zł części wsi Łukom i Łomowo oraz pustek Bukowe i Jemielno (P. 1398 k. 180), a sprzedał w r. 1573 za 2.500 złp Jakubowi Modlibowskiemu te części w owych wsiach, które kupił był od Stanisława Wysockiego, kasztelana biechowskiego (ib. k. 390). Z Jakubem Morzyckim, od którego dzierżawił sołectwo we wsi Suchylas już w r. 1580 (P. 934 k. 483), w r. 1581 kwitował się wzajemnie (P. 936 k. 120v). Sumy zapisane sobie przez Adama Sędziwoja Czarnkowskiego, komandora maltańskiego poznańskiego, na dobrach Krzyżewniki, Psarskie, Suchylas, Baranowo i na sołectwie w tej wsi w r. 1582 cedował bratu swej żony Janowi Golczowi (Py. 119 k. 77v). Od tegoż komandora w r. 1581 wspólnie z żoną uzyskał dożywocie Baranowa (M. K. 133 k. 63-64v). Od szwagra Golcza dostał w r. 1582 zobowiązanie wieczystej sprzedaży za 4.000 zł części wsi Plumwart w p. wałec. (W. 1 k. 143), do której to wsi t.r. uzyskał intromisję (W. 22 k. 45v). Nabywca praw od Andrzeja Kunowskiego, w r. 1588 skwitował z 3.000 złp Janusza Przecławskiego (P. 950 k. 229v). Umarł w r. 1598 (P. 968 k. 537, 1402 k. 591). Jego żoną była Katarzyna Golczówna, córka Konrada (Kuny) i Agnieszki Kleszczówny z księstwa pomorskiego. Katarzyna od swego brata Jana Golcza, dziedzica dóbr Brocz, w r. 1559 otrzymała zapis posagu 2.000 zł i w tej sumie dla męża zastaw wsi Klausdorf (Klaustorp) i Łubno (W. 21 k. 117v; P. 1397 k. 521v). Aleksander pozywał szwagra w r. 1566 o posag, tym razem o 2.160 zł (W. 1 k. 18v). Katarzyna kwitowała w r. 1567 ze 100 grz. swoja matkę Agnieszkę, teraz 2-o v. żonę Stanisława Biegańskiego (P. 911 k. 252). Od męża w r. 1571 uzyskała oprawę 4.000 zł posagu na połowie dóbr Łukom i Łomowo (P. 1398 k. 182). Brata Jana skwitowała w r. 1591 z 241 zł po matce, którą to sumę brat, teraz surogator grodzki wałecki, zapisał był jej sposobem wyderkafu na Klausdorfie i Łubnie (W. 30 k. 185). Dostała w r. 1600 zapis 1.000 zł długu od małżonków Wojciecha Nietaszkowskiego i Barbary z Golczów (P. 970 k. 891v).

Andrzej, syn Aleksandra i Golczówny, pisarz kancelarii królewskiej w r. 1593 (M. K. 133 k. 555), pisarz kancelarii większej królewskiej 1597 r. (W. 32 k. 426), sekretarz J. Kr. Mci 1600 r. (P. 970 k. 891v), starosta włocławski(!) 1607 r. (W. 24 k. 278v), wojski warszawski w r. 1628 (M. K. 176 k. 346). Zawierał w r. 1590 kontrakt z Szymonem Pioreckim, pisarzem grodzkim kcyńskim (P. 953 k. 689). Od króla uzyskał 15 V 1593 r. zezwolenie na wykupienie dożywocia sołectwa cz. wojtostwa w mieście Mosinie (M. K. 133 k. 547v-548), a 11 III 1595 r. konsens na wykup wójtostwa w mieście Rogoźnie i sołectwa we wsi Międzylesie, należącej do starostwa rogozińskiego (ib. k. 595v). Od Wojciecha Nietaszkowskiego w r. 1597 nabył wyderkafem za 100 zł połowę Nietaszkowa w p. kcyń. na trzy lata (P. 1402 k. 415v), ale w r. 1599 nazwany dziedzicem części tej wsi (Kc. 123 k. 465v). Otrzymał 20 VI 1602 r. konsens królewski na posiadanie wsi komandorii poznańskiej Baranowa z sołectwem (M. K. 147 k. 181), a 13 III 1628 r. dostal zezwolenie na przekazanie posesji Baranowa komandorowi Zygmuntowi Karolowi Radziwiłłowi (ib. 176 k. 346, 346v). Andrzej przeniósł się z Wielkopolski na Mazowsze, a potomstwo jego istniało jeszcze w XIX wieku.

2. Maciej, zapewne syn Macieja, a brat Mikołaja, pleban w Mokronosie w r. 1509 (P. 786 s. 114), pleban w Cerekwicy i Mokronosie w r. 1535 (P. 393 k. 752v), kanonik kolegiaty Najśw. Marii Panny na Górce w Poznaniu (Py. 23 k. 183), proboszcz szpitala Św. Ducha w Koźminie 1545 r. (ib. 23 k. 182; P. 1395 k. 511v), oficjał koxmiński 1547 r. (Py. 31 k. 9a). dziedzic w Mokronosie, opiekun braci swych, Wojciecha i Wincentego, dziedziców w tejże wsi, w r. 1509 na jej połowie zapisał jedną grzywnę czynszu rocznego od 12 grzywien wyderkafu ks. Wojciechowi, altaryście ołtarza tkaczy w koxmińskim kościele (P. 786 s. 114). Dwie zagrody w Mokronosie wymienił z bratem Wincentym na dwie inne tamże (Py. 25 k. 66v). Kwitował w r. 1530 wspólnie z bratem Wincentym Łukasza z Górki, kasztelana poznańskiego, starostę generalnego wielkopolskiego, z 25 grz. za połowe Mokronosa, należącą zdawna do miasta Koźmina (ib. k. 649v). Wspólnie z bracmi, Wojciechem i Wincentym połowę Mokronosa w r. 1530 sprzedał temu Górce za 1.000 grz. (P. 1393 k. 363), kupił zaś wraz z nimi t.r. od Wojciecha Biskupskiego za 1.600 grz. połowę Bruczkowa w p. pyzdr. (ib. k. 372). Swoją częśc w Bruczkowie w r. 1547 darował bratankom, Maciejowi, Bartłomiejowi i Stanisławowi (Py. 31 k. 9a). kamienicę w Poznaniu koło kościoła Św. Marii Magdaleny w r. 1551 dał Łukaszowi Jankowskiemu (P. 1395 k. 636). Żył jeszcze w r. 1552 (Py. 31 k. 22v).

3. Wojciech, zapewne syn Macieja, jako nieletni pozostawał w r. 1509 pod opieką starszego brata, ks. Macieja. Współdziedzic w Mokronosie t.r. (P. 786 s. 114). Mansjonarz w Koźminie w r. 1530 (P. 871 k. 669).

4. Wincenty, zapewne syn Macieja, współdziedzic w Mokronosie w r. 1509, jeszcze nieletni pod opieką brata, ks. Macieja (P. 786 s. 114). W r. 1520 mąż Jadwigi Strzedzewskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Jedleckim (P. 1867 k. 307), oprawił jej w r. 1522 posag 60 grz. na części w Mokronosie, która mu się należała z przyszłych działów braterskich (I. i D. Z. Kal. 2 k. 73), ona zaś jednocześnie części w Jedlcu wraz z częścią młyna wodnego na Przośnie w tejże wsi w p. kal., swoje dobra oprawne po pierwszym mężu, sprzedała wyderkafem Wincentemu (ib.). Już w r. 1524 ów Wincenty wspólnie z braćmi, ks. Maciejem i Wojciechem, na połowie dóbr w Mokronosie oprawił 110 grz. posagu drugiej swej żonie, Małgorzacie Cieleckiej, córce Mikołaja (Py. 23 k. 54). Od jej braci, Mikołaja i Jana, dziedziców w Cielczy, uzyskal t.r. zapis 100 grz. długu (Py. 25 k. 118v). Połowę Bruczkowa w p. pyzdr. sprzedał wyderkafem w r. 1530 za 60 grz. Annie, Maciejowi i Jakubowi, dzieciom swym z pierwszej żony, zaspakajając ich w ten sposób z posagu zmarłej matki (P. 1393 k. 373). Małgorzata Cielecka t.r. skwitowała męża i jego braci z oprawy 110 grz. swego posagu na połowie Mokronosa (P. 871 k. 669). Wincenty, jak widzieliśmy, był wspólnie z bracmi w r. 1530 nabywcą połowy Bruczkowa i wraz z nimi na połowie części owej wsi t.r. oprawił 120 grz. posagu żonie (P. 1393 k. 373v). To przeniesienie oprawy z Mokronosa na Bruczkowo było wynikiem sprzedaży pierwszej z tych wsi Górce, a kupna drugiej, o czym już pisałem. Umarł między r. 1539 a 1545 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 328; P. 884 k. 17v). Owdowiała Małgorzata dała w r. 1552 zobowiązanie synowi Bartłomiejowi, iż rezygnuje mu połowę swego posagu (Py. 174 k. 176v). Żyła jeszcze w r. 1553 (I. Kal. 17 k. 33). Jak widzieliśmy, z pierwszej żony byli synowie, Maciej i wspomniany pod r. 1547 Jakub, oraz córka Anna, w r. 1539 żona Wojciecha Kotarbskiego. Z drugiego małżeństwa synowie, Bartłomiej i Stanisław, oraz córki, Agnieszka, niezamężna w r. 1552 (P. 893 k. 135v), w latach 1555-1568 żona jana Bułakowskiego, Jadwiga, niezamężna w r. 1558, kiedy od braci Bartłomieja i Stanisława otrzymała zapis 100 zł posagu (Py. 176 k. 454). Z synów Stanisław M. cz. Bruczkowski wymieniony w r. 1547 (Py. 31 k. 9a), z dokonanego w r. 1553 działu z bratem Bartłomiejem dostał dwór nowy z rolami kmiecymi i dwa folwarki w Bruczkowie (R. Kal. 1 k. 7v; P. 1396 k. 57). Żył jeszcze w r. 1558 (Py. 176 k. 454).

1) Maciej, syn Wincentego i Strzedzewskiej, pisany Bruczkowskim, wspólnie z bratem i siostrą w r. 1530 dostał od ojca w sumie 60 grz. wyderkaf połowy jego części w Bruczkowie tytułem zaspokojenia z posagu matki (P. 1393 k. 373). Ręczył mu w r. 1545 Jan Łaskawski za macochę Małgorzatę z Cieleckich, iż będzie z nim żyła w pokoju (P. 884 k. 17v). Dał w r. 1551 zobowiązanie braciom, bartłomiejowi i Stanisławowi, że im sprzeda za 300 grz. części w Bruczkowie, zarówno te należące mu się z działów jak i tę, która miałaby mu przypaśc po śmierci macochy Cieleckiej, tę wreszcie, którą wspólnie z bracmi nabył od ks. Macieja M-go (Py. 173 k. 812). Dopełnił tego zobowiązania w r. 1552 (Py. 31 k. 23v).

2) Bartłomiej, syn Wincentego i Cieleckiej, pisany M-im, M-im cz. Bruczkowskim, a też Bruczkowskim, wymieniony w r. 1547 w donacji części Bruczkowa, dokonanej na rzecz bratanków przez stryja, ks. Macieja. Swej żonie Annie Kołackiej, córce Macieja, oprawił w r. 1552 posag 300 zł (Py. 174 k. 159). Przeprowadził w r. 1553 działy Bruczkowa z bratem Stanisławem, z których wziął dla siebie stary dwór z sadzawką i przyległościami (R. Kal. 1 k. 7v; P. 1396 k. 58v) i potem żonie sumę jej posagową 300 zł oprawił ponownie na swoich częściach tej wsi (R. kal. 1 k. 9; P. 1396 k. 59). Ustanowił w r. 1555 opiekunów dla swych dzieci, a wśród nich żonę i brata Stanisława (P. 787 k. 30). Obok tego brata skwitowany w r. 1555 z dóbr rodzicielskich przez siostrę Agnieszkę Bułakowską (P. 896 k. 788v). Części w Bruczkowie sprzedał w r. 1556 za 2.500 zł Wolfgangowi Krzyckiemu (P. 897 k. 905v, 1396 k. 393), żona zaś t.r. skwitowała go ze swej oprawy na Bruczkowie (P. 897 k. 904v). Od brata stryjecznego(!) Macieja M-go, dziedzica w Tarnowie, uzyskał w r. 1558 zobowiązanie rezygnacji częsci we wsiach Łukom i Łomowo oraz w pustkach Bukowe i Jemielno, przezysków na Piotrze Boturzyńskim i na dobrach jego Niedamierz i Wronczyno w powiatach kaliskim i konińskim, wreszcie na Annie, żonie Jakuba Osieckiego, w dobrach Łukom i Łomowo (P. 899 k. 144). W r. 1560 oprawę 330 zł posagu żony zapisał na połowie tych dóbr (P. 1396 k. 802v). Jednak dopiero w r. 1563 nastąpiła formalna ich erzygnacja na rzecz Bartłomieja (P. 1397 k. 225v). Kupił wyderkafem w r. 1564 za 500 zł części Wronczyna i Niedamierza w p. kon. od Floriana Komornickiego (ib. k. 304). Inne części tych dóbr w r. 1567 nabył wiecznością za 2.000 zł od Piotra Boturzyńskiego. Części we wsiach Łukom i Łomowo oraz w pustkach Jemielno i Bukowe w r. 1566 sprzedał za 5.000 złp Sebastianowi Niwskiemu (P. 1397 k. 494). Po śmierci pierwszej swej żony, Anny Kołackiej, zrodzonym z niej córkom, Jadwidze, Annie, Małgorzacie i Katarzynie, w r. 1570 zapisał w posagu każdej po 2.000 zł części w Gąsinie w p. sier. (R. Kal. 3 k. 340). Umarł między r. 1574 a 1588 (I. Kal. 42 s. 717; I. R. Kon. 23 k. 39). Drugą jego żoną była Ewa Wardęska, w r. 1588 już owdowiała i po drugim męzu, Jakubie Zacharzewskim (ib.). Nie żyła w r. 1616 (I. Kal. 82 s. 84). Z pierwszego małżeństwa syn Jan i wspomniana wyżej córka.

Jan, syn Bartłomieja i Kołackiej, pisany Bruczkowskim cz. M-im, w r. 1588 zobowiązał się Łukaszowi Poniatowskiemu stawić swą macochę Ewę z Wardęskich, spadkobierczynię Feliksa Tokarskiego, by go skwitowała ze 100 zł, pochodzących z sumy 200 zł, którą on był zapisał Tokarskiemu (I. R. Kon. 23 k. 39). Mąż Agnieszki Kolnickiej, która w r. 1612 zapisała dług 1.640 zł Andrzejowi Łaskawskiemu (P. 988 k. 262). Oboje z żoną spisali wzajemne dożywocie w r. 1613 (R. Kal. 8 k. 268v). Z córek Jana, Jadwiga Bruczkowska cz. M-a była w r. 1600 żoną Łukasza Bojanowskiego z Gołaszyna. Katarzyna wyszła w r. 1612, krótko po 3 VIII, za Jakuba Gralewskiego z pow. warszawskiego, zaś 2-o v. była żoną Jerzego z Bukowca Szlichtinka, po którym wdowa w latach 1647-1650. Zapewne córką Jana była również Dorota Bruczkowska cz. M-a, zrazu w r. 1620 żona Adama Rąbczyńskiego, 2-o v. Chryzostoma Mycielskiego, skarbnika poznańskiego, zmarła między r. 1650 a 1653. Wiadomości o tych M-ch cz. Bruczkowskich szersze i chronologicznie sięgające dalej zob. pod Bruczkowskimi. Zob. tablicę.

@tablica: Mokronoscy, Mokronowscy h. Bogorya

Zuzanna (Teresa) M-a, córka Wojciecha, kasztelana rawskiego, w r. 1659 wdowa po Marcinie Mączyńskim, chorążym warszawskim, 2-o v. w r. 1666 żona Marcina Grudzińskiego, podkomorzego inowrocławskiego, wdowa w r. 1669. Anna, w r. 1665 wdowa po Samuelu Gnińskim. Wojciech, chrzestny 24 IV 1678 r. (LB Witkowo). Marianna, żona Macieja Kazimierza Szczuckiego, nie żyjącego już w r. 1708, sama nie żyła w r. 1709. Józef, chorążyc rawski, zawierał 24 XI 1727 r. kontrakt o rękę Elżbiety Wysockiej, córki Michała i Marianny z Ostrowickich (Z. T. P. 47 k. 90). Ta Elżbieta umarła w Skiereszewie 16 II 1735 r., Józef zaś zmarł tam 12 XI 1736 r. (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno). Józefa z M-ch Grabowska, podczaszyna rzeczycka, umarła w Wieczołkach w r. 1751 (K. P., nr 792, wiad. o pogrzebie z 23 XI). Franciszka z M-ch Siemianowska, oboźnina polna koronna, umarła w swych dobrach 5 I 1753 r. Mokronoski mianowany 1754 r. generalnym inspektorem kawalerii, dostał jednocześnie starostwo ciechanowskie po rezygnacji Nieborskiego (K. P., nr 71, wiad. z 27 XI). Mikronoski, cześnik warszawski, zaślubił 18 VI 1755 r. Czosnowską, podczaszanke warszawską (ib. nr 101).

>Mokrscy ze wsi Mokre w p. kcyń. Maciej zwany niekiedy M-im cz. Obodzieńskim, dziedzic w Trlągu w p. gnieźn., przed r. 1524 sprzedał był wyderkafem za 150 zł część w tej wsi Stanisławowi Stoliskiemu (G. 28 k. 153). Występował w r. 1529 jako rodzony wuj Anny Potulińskiej córki zmarłego Wojciecha Drahusza Potulińskiego, żony Andrzeja Radzickiego (G. 335a k. 127v). Siedem toni jeziora w Trlągu w r. 1530 sprzedał wyderkafem za 200 zł KJanowi Kołudzkiemu (ib. k. 130). Miał zatargi z Trojanem Dembińskim, posesorem Mikołajewic, o rezygnację tej wsi dokonaną przezeń na rzecz M-go. Godzili ich w r. 1531 arbitrzy (G. 29 k. 137v). na połowie części Małego Słaboszewka w p. kcyn., wolnej od oprawy żony, zapisał w r. 1532 rocznego czynszu wyderkafowego 8 zł Marcinowi Chomiąskiemu (G. 33a k. 155v). Na Mokrej oraz na częsciach Słaboszewka w p. kcyn. i na Trlągu w p. gnieźn. w r. 1536 sprzedał wyderkafem za 300 grz. kapitule katedralnej gniexnienskiej 15 grz. czynszu rocznego (P. 1394 k. 75v). Całe Mokre i część Słaboszewka w r. 1539 sprzedał wyderkafem za 540 zł Janowi Kierskiemu (P. 1394 k. 321). Swej rodzonej siostrze Agnieszce, wdowie po Stanisławie Domasławskim, zapisał w r. 1544 30 grz. długu (G. 44 k. 22), a w r. 1545 pozwany był przez nią o uiszczenie tej sumy (P. 884 k. 283v). Całe części w Trlągu w r. 1545 sprzedał za 1.100 zł Aleksandrowi Modlibogowi (P. 1395 k. 191), a t.r. cztery łany osiadłe i jeden pusty w Słaboszewku sprzedał wyderkafem za 90 zł Mikołajowi Miruckiemu (G. 335a k. 313v). Części Małego Słaboszewa w r. 1551 sprzedał wyderkafem za 400 zł Agnieszce i Dorocie pannom Broniewskim, córkom zmarłego Jana (P. 1394 k. 639v), a w latach 1558-1561 był przez nie pozywany (Kc. 22 k. 27v, 115 k. 107). Nie żył już w r. 1569 (Kc. 116 k. 801v). Jego żona Anna Dębnicka, wedle zobowiązania danego w r. 1545 przez Macieja (P. 884 k. 153), oprawę swą na części Trląga w r. 1546 cedowała Aleksandrowi Modlibogowi (In. 15 k. 31). Synowie: Piotr, Sebastian i Marcin. Córka Zofia (pisana niekiedy Obodzieńską cz. M-ą), w latach 1545-1578 żona Jana Grabieńskiego, nie żyła juz w r. 1584. Być może, iż siostrą Macieja była Anna M-a z Mokrego, w r. 1556 żona Wacława Goreckiego, pisarza kruszwickiego, wodwa w r. 1577.

1. Piotr, syn Macieja i zapewne Debnickiej, w r. 1569 uzyskał wspólnie z bracmi, Sebastianem i Marcinem, od Wawrzyńca Swinarskiego działającego w imieniu swego brata, ks. Stanisława, plebana w Margoninie, zobowiązanie do scedowania praw nabytych od Tomasza Brolińskiego (Kc. 116 k. 801v). Z bratem Maciejem i z bratankiem Wawrzyńcem w r. 1574 skwitowani przez Wojciecha Mieruckiego z 300 złp, za które zmarły Maciej M., ich ojciec i dziad, zastawił był trzy łany w Mokrem (In. 1 k. 84). kwitował w r. 1576 Marcina i Jana Obodzieńskich, synów zmarłego Andrzeja, z zapisu ewikcyjnego (G. 54 k. 144). W imieniu własnym i dzieci zmarłego brata Sebastiana w r. 1580 kwitował Jana Strychowskiego, brata i spadkobiercę Krzysztofa Strychowskiego, z 200 zł (P. 935 k. 154v). Tego Piotra "Obodzieńskiego cz. M-go" w r. 1604 kwitował z 200 złp Stanisław Kunowski (G. 68 k. 140). Dziedzic w Mokrem, dzieciom swym, Janowi i Annie, zrodzonym ze zmarłej juz żony Jadwigi Turzyńskiej, córki Macieja, zapisał w r. 1604 dług 6.000 złp (Py. 47 k. 170v). Nie żył już w r. 1611 (P. 1407 k. 339v). Ta córka, Anna Obodzieńska cz. M-a, była w latach 1607-1626 żoną Stanisława Kunowskiego.

Jan Obodzieński cz. M., syn Piotra i Turzyńskiej, wspólnie z siostrą części młyna Brzoza w Słowikowie (koło Gałczyna i Skubarczewa) sprzedali w r. 1611 za 500 grz. Maciejowi Turzyńskiemu (P. 1407 k. 339v). Skwitowany w r. 1618 przez Jana Skarmirowskiego, plenipotenta dzieci zmarłego wacława Goreckiego, ze 100 zł zapisanych ich rodzicom przez zmarłego Piotra M-go (P. 1000 k. 637).

2. Sebastian, syn Macieja i zapewne Dębnickiej, mąz Reginy Bożejewskiej, wdowy 1-o v. po Wojciechu Ostrowskim, odebrawszy od jej brata Adama sumę 350 zł przywianku, zobowiązał się w r. 1569 tę sumę oprawić na wsi Mokre (N. 155 k. 320v; Kc. 116 k. 802v), a t.r. na połowie Mokrego oprawił żonie 500 zł (N. 215 k. 116v). regina w r. 1570 skwitowała Wojciecha Rospęckiego z 500 złp (Kc. 117 k. 165v). Sebastian skwitował w r. 1571 brata Marcina ze 142 złp (ib. k. 579v). Nie żył już w r. 1574, kiedy syn Wawrzyniec był jeszcze nieletni (In. 1 k. 84). W r. 1580 w imieniu tego Wawrzyńca i córek tego Sebastiana, Anny i Zofii, działał ich stryj Piotr M. (P. 935 k. 154v). Owdowiała Regina żyła jeszcze w r. 1582 i, jak się zdaje, była wtedy 2-o v. żoną Macieja Przyborowskiego (G. 60 k. 335). wspomniany wyżej Wawrzyniec chyba identyczny z Wawrzyńcem, nie żyjącym już w r. 1616, kiedy to synów jego, Macieja, Jana i Jakuba, kwitował ze 100 złp Jan Babiński (P. 996 k. 148v).

3. Marcin, syn Macieja i zapewne Dębnickiej, w r. 1569 zapisywał dług 25 i pół złotego bratu Sebastianowi (Kc. 116 k. 885). Nazwany M-im "Offmanowiczem", w r. 1574 oprawił posag 400 zł żonie swej Zofii Karsewskiej (Karsowskiej), córce Wojciecha i Katarzyny, ze wsi Karsy w p. kon. (I. R. Kon. 16 k. 639v). Wobec swej teściowej zobowiązał sie w r. 1576 zapisać jej dożywocie na swej trzeciej części w Mokrem (G. 54 k. 22). Skwitował w r. 1583 Jana Obodzieńskiego, syna zmarłego Andrzeja (Kc. 26 k. 206v). Zofia Karsewska całe swe części we wsiach Karsy i Krągola oraz w pustce Krągolka sprzedała w r. 1586 za 1.000 złp siostrze swej Małgorzacie, żonie Jakuba Nieradzkiego (I. R. Z. Kon. 6 k. 301). Marcin żył jeszcze w r. 1592 (I. R. Kon. 25 k. 122; R. Kal. 6 k. 666v). Zofia występowała jako wdowa w r. 1601 (I. R. Kon. 30 k. 116). Zob. tablicę.

@tablica: Mokrscy

Maciej w r. 1592 wydzierżawił Sebastianowi Goreckiemu z Trąmpczyna swe dobra w Mokrem (G. 64 k. 473v).

>Mokrscy zwący się Hentschel, niewątpliwi przybysze ze Śląska, a swoje polskie nazwisko wzięli od wsi Mokrsko koło Wielunia. Jan z Mokrska w r. 1465 kupił pięć łanów w Łagiewnikach. Henczel i Piotr Szoff z Mokrska w r. 1469. Jan Henszel z Mokrska świadkował w r. 1482. Mikołaj Henczel z Mokrska w r. 1492 dziedziczył w pobliskich Łagiewnikach, a w r. 1499 dał szl. Małgorzacie Bolikowskiej, żonie opatrz. Mateusza, sołtysa z Wydrzyna, wolny łan w Łagiewnikach. Niewątpliwie ten sam Mikołaj Henczel z Mokrska w r. 1499 odstąpił jeden łan w Łagiewnikach (R. Rosin, Słownik hist.-geogr. ziemi wieluńskiej).

Marcin Hączel M. w r. 1571 od Jakuba Pakosławskiego kupił za 3.000 zł połowę Parzynowa w p. ostrzesz. (R. Kal. 3 k. 327v). Jego syn Piotr Chanczel, Hanczel M. z pow. ostrzeszow., mąz Urszuli Morawskiej, kwitował w r. 1598 jej brata Eustachego Morawskiego z 80 złp na poczet długu 282 złp, zapisanego jako jej posag (P. 958 k. 504). Całe swe części Parzynowa w r. 1604 zastawił za 800 zł Wojciechowi Rudnickiemu (I. Kal. 70 k. 745). Skwitowany w r. 1611 z 430 złp przez Andrzeja Brzozowskiego z pow. rawskiego (ib. 77a s. 967). Oboje z żoną od Stanisława Przedzyńskiego, pisarza grodzkiego kaliskiego, dzierżawili wsie Kosmowo i Gostynie, z której to dzierżawy kwitowali się z nim wzajemnie w r. 1612 (ib. 78 s. 865). Piotr od małżonków Sulisławskich w r. 1612 uzyskał zapis 100 zł długu (ib. s. 1310). ten sam Piotr Hanczel M. wspólnie z siostrami, Anną, Elżbietą i Katarzyną, skwitowany był w r. 1622 przez Mikołaja Szadokierskiego z sumy, którą w grodzie ostrzeszowskim ojciec ich Marcin zapisał był Feliksowi Szadokierskiemu (ib. 88a s. 664). Z żoną Urszulą z Morawskich t.r. zapisał dług 35 złp Stanisławowi Zakrzewskiemu (ib.). Żył jeszcze w r. 1625 (I. R. D. Ostrz. 24 k. 17v).

Jerzy Hanczel M., syn smarłego Mikołaja, żeniąc się w r. 1635 z Jadwigą Mieszkowską, córką Andrzeja, przed ślubem oprawił jej 2.000 zł posagu (P. 1418 k. 221).

>Mokrscy różni. Katarzyna, w latach 1542-1557 żona Jana Wrzesińskiego. Stefan, mąz Anny Wojuckiej, córki Jana i Zofii z Rudnickich, wspólnie z którą w r. 1612 uzyskał zapis 800 zł długu od Stanisława Rudnickiego, podsędka ziemskiego i sędziego surogatora grodzkiego kaliskiego (I. Kal. 78 s. 1495, 90b s. 2788). Stefan tej żonie w r. 1613 na połowie swych dóbr i na sumie 1.100 zł u tego Rudnickiego oprawił 650 zł posagu (R. Kal. 8 k. 289v). Nie żył już w r. 1616, kiedy Anna Wojucka, 2-o v. żona Aleksandra Kruszewskiego, od siostry pierwszego męża, Anny M-ej, żony Jana Szawłowskiego, otrzymała zapis 50 złp (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 306v). Od drugiego męża w r. 1623 dostała oprawę 1000 zł posagu na połowie części wsi Górzno p kal. (R. Kal. 10 k. 125v). Od siostry swej, Reginy z Wojuckich Dąbrowskiej, w r. 1629 kupiła za 300 zł części we wsi Rubice w p. sier., ze spadku po bracie ich Stanisławie Wojuckim (ib. 11 k. 91). Córka Stefana i Wojuckiej, Zofia, w r. 1616 niezamężna (I. Kal. 82 s. 525). Nie wiem, czy nie identyczna z nią Zofia M-a z Mokrska (ib. 113 s. 498, 115 s. 856; R. Kal. 14 k. 49), w latach 1635-1641 żona Wojciecha czekanowskiego, 2-o v. w latach 1647-1652 Zygmunta Świderskiego. Wspomniana wyżej siostra Stefana, Anna, w latach 1614-1622 żona Jakuba szawłowskiego.

Anna, w latach 1615-1620 żona Melchiora Komeckiego (Komęckiego). Katarzyna, w r. 1625 za Feliksem Wardęskim Ramkiem. Panna Dorota (Mogrska?) ze wsi Węgry, chrzestna 4 III 1625 r. (LB Skalmierzyce). Piotr w r. 1643 pozwany o rany przez Mikołaja Cielmowskiego (I. Kon. 51 k. 99v). Wdowa Marianna M-a wyszła 23 XI 1687 r. za Franciszka Stawickiego (LC Ludziska). Stanisław, syn Michała, w r. 1686 roborował swój testament spisany w Gnieźnie 22 IV t.r. (G. 88 k. 102). Stanisław i Marianna z Kossowskich, oboje w r. 1717 juz nie żyjący, rodzice ks. Michała, kanonika warszawskiego w r. 1724, proboszcza w Warcie 1726 r. Ich córka Anna, 1-o v. żona Psarskiego, 2-o v. w latach 1717-1726 za Ludwikiem Rudnickim (I. Kal. 160 k. 10; Z. T. P. 42 k. 529, 44 k. 1155). Kazimierz i Marianna z Krzysztoporskich, córka Mikołaja i Gostyńskiej, w r. 1726 oboje już nie żyjący, rodzice Michała i Franciszka (Z. T. P. 44 k. 1007). Wojciech, mąz Jadwigi Czamerówny, w imieniu własnym i tej żony w r. 1731 zawierał kompromis z mnałżonkami Szczepkowskimi (N. 204 k. 52v). Klara, klaryska kaliska za bramą Toruńską w r. 1736 (I. Kal. 171/173 s. 573). Zofia i jej mąż, Zygmunt Świderski, dziedzic Kwiatkowa, nie żyli już w r. 1742. Maciej i Michał, bracia rodzeni, w r. 1774 otrzymali cesję pewnych sum od Wawrzyńca i Teofili zamężnej Zawadzkiej, rodzeństwa Klińskich (G. 100 k. 630v), a w r. 1775 byli kwitowani przez tych Kilińskich (I. Kal. 214/216 k. 55). Maciejowi M-mu w r. 1787 cedował sumę 1.000 zł Paweł Dzierzbicki (I. Kon. 83 k. 359v). Maciej, łowczyc orłowski, dzierżawił w r. 1792 Kiełczewo Górne od Stanisława Wiesiołowskiego i Honoraty z Kiełczewskich (ib. 84 k. 382). Michał, szambelan J. Kr. Mci, dziedzic Kobylej Góry, z żony Tekli z Bogusławskich miał syna Antoniego (Nikodema Antoniego), ur. 31 V 1796 r. w Kobylej Górze, zmarłego 14 VI t.r., i córkę Karolinę Emilianę, ur. tamże 28 VI 1794, zmarłą tamże 11 VII t.r. (LB, LM Kobyla Góra).

>Mokrzeńska Anna, żona w r. 1557 Wojciecha Miedźwiedzkiego Bala z pow. gnieźn.

>Mokrzyccy. Byli Mokrzeccy h. Ostoja na Podlasiu i na Litwie, istnieli również Mokrzeccy cz. Mokrzyccy h. Sas na terenie W. Ks. Litewskiego i Rusi Czerwonej a także na Ukrainie (Uruski). Nie wiem, czy ci, o których tu mowa, mieli z tamtymi coś wspólnego.

Andrzej, mąż Ewy Dłuskiej, która w r. 1661 kwitowała Franciszka Ciświckiego, starostę stawiszyńskiego (I. Kal. 125 s. 1232). Barbara, w r. 1681 żona Jana Bielińskiego, a 2-o v. w latach 1683-1684 Jana Radzickiego.

Antoni i Teresa, rodzice Michała Mateusza, ur. w Otocznie, ochrzcz. 13 IX 1762 r. (LB Szemborowo). Antoni i Teresa z Pstrokońskich, chyba identyczni z powyższymi, rodzice Franciszka, który w r. 1782 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Marianną z Zarembów, córką Kazimierza i Rozalii z Żychlińskich (Kośc. 334 k. 117). Marianna wyszła w Gozdowie 20 VI 1767 r. za Józefa Jaworskiego, podstarościego (LC Gozdowo). Anna, w r. 1773 żona Stanisława Kunowskiego. "Szl." Fabian zmarł w Lubiniu 3 V 1784 r. w wieku lat 34 (LM Lubiń). Franciszek, dzierżawca plebanii w Kołaczkowicach, i Marianna, rodzice Apolonii, ochrzcz. 7 II 1785 r. (LB Kołaczkowice). Michał, administrator dóbr Węgierskie, świadkował 28 XI 1804 r. (LC Czerlejno). Michał, ekonom w Kossewie, chrzestny 31 XII 1825 r. (LB Giewartowo).

>Molecki, Molęcki, "ur." Ignacy, ekonom w Goślinie, świadek 17 XI 1757 r. (LC Murowana Goślina). Żoną jego była Zofia Mirecka, córka Józefa i Barbary ze Skrzetuskich, wdowa 1-o v. po Jakubie Zdanowskim. Nie żył już 27 VI 1775 r. (Kośc. 334 k. 333, 361 k. 34).

>Molenda "szl." Jan nie żył już w r. 1625, kiedy żona jego Jadwiga Przedzyńska była już 2-o v. za Wawrzyńcem Krzuskim (I. Kon. 44 k. 305). Mieli być M-wie h. Gryf w Małopolsce, nie wiem, czy ten miał z nimi coś wspólnego.

>Moler "ur." Dislaus(?), nie żyjący już w r. 1672, ojciec Anny, wtedy żony Chryzostoma Skorzewskiego (P. 199 k. 81).

>Molicki Maciej w r. 1528 sprzedał za 200 grz. Przybysławice w p. kal. Marcinowi Zborowskiemu, cześnikowi J. Kr. Mci i staroście odolanowskiemu. Jednocześnie opiekę nad panną Elżbietą, swoją bratanicą z brata stryjecznego, zmarłego Walentego Sadowskiego, i nad jej dobrami, Sadowem i połową Chełstowa w p. kal., które odziedziczyła po ojcu, zlecił temuż Zborowskiemu (P. 1393 k. 249).

>Molińscy różni. "Szl." Jerzy, mąż barbary Strychowskiej, która w r. 1569 zobowiązała się sprzedać swemu bratu Krzysztofowi Strychowskiemu swe części spadkowe po Macieju Świętkowskim (Świątkowskim?) (Kc. 117 k. 41v). Jerzy (Wacław), w latach 1665-1669 mąż Marianny Zadorskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Łaszczyńskim (I. Kal. 126 s. 607, 129 s. 192). regina zaślubiła przed 30 XII 1745 r. Andrzeja Kłossowskiego. Ks. Stanisław, kanonik kolegiaty czarnkowskiej, chrzestny 29 1747 r. (LB czarnków).

Chyba nie byli szlachtą ci, o których teraz będę mówił. "Pan" Łukasz, chrzestny 11 VII 1790 r. (LB Oborniki). "Ur. Pan" Mikołaj, w latach 1814-1820 dzierżawca Kobylnik, mąż Salomei z Wolanów. Ich corka Marianna licząc lat 24 wyszła 25 IX 1814 r. za "ur." Marka Kowalskiego, dzierżawcę Żylic w r. 1817, Dzierzchnicy (Dzierznicy) a latach 1820-1822 (LC, LB Opalenica; LB Potulice; LB Targowa Górka). Syn Mikołaja a brat Marianny to niewątpliwie "Wielm." (ale niekiedy "honoratus" i zaraz potem "generous") Józef, z Boguniewa, chrzestny 24 XI 1822 r. (LB Parkowo), dzierżawca Zakrzewa w latach 1831-1832, Bojanic w latach 1833-1839, dziedzic Bożejewic w r. 1851 (LB Nowemiasto), żył jeszcze 27 VII 1856 r. (LB Września). Z żony Sabiny Sarnowskiej miał synów: Antoniego, ur. 20 IV 1832 r. (LB Mieścisko), Włodzimierza, ur. w Bojanicach 21 V 1833 r., Bolesława, ur. tamże 22 VIII 1834 r., Stanisława, zmarłego tamże 19 X 1839 r. po roku życia (LB, LM Sokolniki). Z córek, Bronisława (Bronisława Józefa Ludwika), ur. w Zakrzewie 10 I 1831 r. (LB Mieścisko), wyszła przed r. 1851 za Nestora Kierskiego. Helena Józefa, ur. w Bojanicach 4 I 1837 r. (LB Sokolniki).

"Ur." Wiktor, kontroler królewskiego urzędu akcyzy, mąż "ur." Anieli Czekańskiej, ojciec Kazimierza Maksymiliana, ur. 11 IV 1828 r., którego podawała do chrztu siostra, Julianna M-a (LB Leszno).

>Molscy h. Korab wzięli nazwisko od wsi Modła w pow. sieradzkim. Gabriel M. zwany Gajek, z pow. sieradz., oblatował w r. 1596 w Kaliszu akt zeznany w grodzie sieradzkim w r. 1591 przez innego Gabriela M-go, pochodzącego z województwa kaliskiego (I. Kal. 63 k. 392v). Katarzyna, córka zmarłego Jana M-go, cześnika czerniechowskiego, żona 1-o v. Jana Mycielskiego, 2-o v. w r. 1724 Tomasza z Domaniewic Domaniewskiego, sędziego grodzkiego sieradzkiego (ib. 161 s. 172), 3-o v. Józefa Kaweckiego, 4-o v. Kazimierza Turskiego podczaszego sieradzkiego, nie żyła już w r. 1784. Chyba jej siostrą była Rozalia, 1-o v. żona Jakuba Wierzchleyskiego, 2-o v. Stanisława Grabskiego sędziego grodzkiego nakielskiego. Oboje nie żyli juz 1766 r. Piotr, nie żyjący już w r. 1740, mąż katarzyny z Małyszyna Raczyńskiej, wdowy 1-o v. po Janie Ruszkowskim, też wtedy już nie żyjącej (ib. 177 s. 298).

>Molscy, Modlscy h. Nałęcz z Modły (Modli) w p. kaliskim. Ponieważ siedziała tam niewątpliwie szlachta drobna także i innych herbów, łatwo mogą się tutaj znależć także i nie Nałęcze.

Jakubowi, synowi Pawła, Wacław z Modły zarzucił, iż po ojcu jest chłopem. naganiony w r. 1499 oświadczył się z gotowością udowodnienia świadkami, iz po ojcu jest h. Nałęcz, po matce h. Korab, czego winien był dowieść na sądach w Kaliszu (I. Kal. 5 k. 70).

O braciach Adamie i Gabrielu będzie niżej. Zobowiązali się oni w r. 1568 siostrze swej Katarzynie zabezpieczyć sześć wierdunków rocznego czynszu (ib. 34 s. 541).

1. Adam w r. 1550 na połowie swej części Modły oprawił 30 grz. posagu żonie Jadwidze Chwalęckiej (I. i D. Z. Kal. 6 k. 441v). Oboje małżonkowie w r. 1577 części Modły i pustki Wojsławic, jego dziedziczne, jej oprawne, dali synowi Janowi, zachowując sobie dożywocie tych dóbr (R. kal. 4 k. 416). Nie żył już Adam w r. 1582, kiedy syn Wojciech kwitował ze 100 złp, zapisanych w grodzie sieradzkim przez zmarłego Piotra M-go, Barbarę i Zofię M-e, córki tego Piotra (I. Kal. 48 s. 394). Inny syn Adama to wspomniany wyżej Jan.

Jan, syn Adama i Chwalęckiej, na swych częściach Modły i pustki Wojsławic w r. 1577 oprawił posag 125 zł żonie Annie Przedzyńskiej, córce Jana (R. Kal. 4 k. 417). Od Wojsławskich, synów zmarłego Walentego, i od ich bratanicy w r. 1586 kupił za 14 zł osiem składów roli w WEojsławicach, sąsiadujących ze swym ogrodem (ib. 5 k. 581). Od Marcina M-go, syna zmarłego Wacława, w r. 1591 kupił trzy bruzdy roli w Wojsławicach (ib. 6 s. 528). Juz nie żył w r. 1612, kiedy owdowiała Anna z Przedzyńskich widzierżawiła część Wilczyc od Jana Wilczyckiego Gołąbka (I. Kal. 78 s. 903). Od Jadwigi z Wojsławskich Kostrzewskiej kupiła w r. 1615 za 20 zł cztery składy roli w Wojsławicach, koło Modły (R. Kal. 8 k. 414v). Żyła jeszcze w r. 1618 (I. Kal. 84 s. 186). Synowie: Stanisław, Andrzej, Walenty, Piotr i Jan. Z córek, Zofia, w latach 1617-1630 żona Marcina Glinickiego, nie żyła już w r. 1641. Marianna, niezamężna w r. 1618 (I. Kal. 84 s. 187). Spośród wymienionych wyżej synów, Andrzej w r. 1617 kupił za 9 grz. od małżonków Jana Wojsławskiego i Jadwigi z Łabędzkich dwa składy roli w Wojsławicach (I. i D. Z. Kal. 28 k. 274v), zaś w r. 1620 za 18 zł nabył od Jadwigi niwę roli tamże o szerokości czterech składów, długości dwóch stajani, od Wilczyc po granice Modli (R. Kal. 9 k. 349v). Żył jeszcze w r. 1641 (I. Kal. 107a s. 571). Jan, inny z synów, nie żył już w r. 1618 (ib. 84 s. 187).

1) Stanisław, syn Jana i Przedzyńskiej, wspólnie z braćmi w r. 1618 skwitowany ze 100 zł przez siostrę Górnicką (ib.). Od Jadwigi Wojsławskiej, żony Jana Kostrzewskiego, w r. 1621 kupił za 28 zł pewne role w Wojsławicach (R. kal. 9 k. 456). Wraz ze swą żoną, Zofią Rożnowską, w r. 1629 wyznaczyli plenipotentów (Z. T. P. 28b s. 2028). Nie żył już Stanisław w r. 1633 (I. Kal. 99b s. 1425). Wdowa jak również syn Stefan, w imieniu własnym i innych nieobecnych jej synów, Wojciecha i Aleksandra M-ch, w r. 1636 dali zobowiązanie Janowi Gosławskiemu, iż mu sprzedadzą za 8.000 zł części w Wielkim Zielęcinie p. sier. (ib. 102 s. 1419). Żyła jeszcze ta Zofia w r. 1614 (ib. 107a s. 751). Synowie: Stefan, Wojciech i Aleksander. Corka Anna, w latach 1649-1652 żona Stefana Gutowskiego cz. Sulisławskiego, wdowa w latach 1655-1669, nie żyła juz w r. 1685. Spośród synów, Wojciech, nieletni w r. 1633 (ib. 99b s. 1443), przebywający chyba poza krajem w r. 1636, o którym nie wiem niczego więcej.

(1) Stefan, syn Stanisława i Roznowskiej, wspólnie z matką uzyskał w r. 1633 zapis 2.500 zł długu od Chryzostoma Mycielskiego (I. Kal. 99b s. 1425) i wraz z nią był w r. 1638 zastawnym posesorem Woli Tłumokowej (ib. 104b s. 2000). Wraz z żoną swą, Dorotą Jaraczewską, w r. 1647 kwitował Piotra Jaraczewskiego z 40 złp (I. Kal. 113 s. 1147). Z nią też t.r. kwitował sie z wdową Marianną Porczyńską z kontraktu trzyletniej dzierżawy części Muchnina (I. Komn. 53 k. 132v). Umarł między r. 1652 a 1668 (I. Kal. 118 s. 1319; R. kal. 2 k. 108). Dorota z Jaraczewskich była córką Baltazara i Jadwigi z Suchorzewskich. Żoną Stefana była chyba juz w r. 1638, bowiem wtedy zawierał on kontrakt z Baltazarem Jaraczewskim (I. Kal. 104b s. 1744). Po smierci Stefana była 2-o v. w r. 1668 żoną Stanisława Chociszewskiego. części swe w mieście Strzyżewie i w pustce Pruszkowach w p. ostrzesz. przed r. 1668 sprzedała była Annie Piekarskiej, wdowie po baltazarze jaraczewskim ta zaś w r. 1668 dobra te sprzedała za 10.000 złp jadwidze z M-ch Czechowskiej, stryjecznej siostrze Stefana M-go (R. kal. 2 k. 108). Żyła jeszcze Dorota w r. 1670 i wtedy od swego drugiego męża uzyskała na połowie Wilczkowic w p. sier. oprawę 3.000 zł posagu (ib. 15 k. 109). W charakterze jej spadkobiercow w r. 1704 występowali bratankowie Jaraczewscy (I. Kal. 157 s. 262). Stefan potomstwa nie pozostawił (ib. 152 s. 193).

(2) Aleksander, syn Stanisława i Roznowskiej, nieletni w r. 1633 (ib. 99b s. 1443), nieobecny (w kraju?) w r. 1636 (ib. 102 s. 1419), skwitowany w r. 1652 przez siostrę Gutowską z dóbr rodzicielskich (ib. 118 s. 1310). T.r. z jednego dymu w Modli winien był płacić podwójnego podymnego jeden złoty (Rel. Kal. 31a k. 257, 264). Nie żył w r. 1695 (I. Kal. 152 s. 193). Żoną jego była Regina Wylężyńska, córka Marcina, ktorej w r. 1650 na połowie swych części w Modli oprawił 3.500 zł posagu (R. kal. 14 k. 94v). Owdowiała Regina w imieniu własnym i córki Magnuskiej w r. 1689 kwitowała córki zmarłego Mikołaja Mycielskiego, sędziego ziemskiego sieradzkiego, ze sprawy o dzierżawę wsi Cienino (I. Kon. 68 k. 40). Aleksandra syn Andrzej, córka Teresa, w r. 1689 żona Mariana Magnuskiego.

Andrzej, syn Aleksandra i Wyleżyńskiej, jedyny spadkobierca bezpotomnego stryja Stefana, sumę 1.000 zł zapisaną stryjowi sposobem długu przez Andrzeja Zeymę, dziedzica Wilczkowa, cedował w r. 1695 ks. Stanisławowi, kanonikowi chodeckiemu, Janowi, regentowi ziemskiemu kaliskiemu, i Franciszkowi Molskim, braciom swym stryjeczno-stryjecznym (I. Kal. 152 s. 193). Ze swą żoną, Anną Tarzecką, córką Andrzeja, spisywał w r. 1701 wzajemne dożywocie (P. 1141 XII k. 94v).

2) Walenty, syn jana i Przedzyńskiej, zaślubił w r. 1612 Annę Białęską, córkę Jakuba, który w posagu za nią zapisał mu 31 XII 1611 r. sumę 800 zł (I. Kal. 78 s. 1809). tej żonie w r. 1612, jeszcze przed ślubem, na połowie swych części Modły oprawił powyższą sumę (R. kal. 8 k. 229). Od Wojciecha Wojsławskiego w r. 1615 nabył za 16 zł cztery składy roli w Wojsławicach (ib. k. 413). Skwitowany w r. 1616 przez wdowę Elzbiete z Golczów Żułkowską z 300 zł dzierżawy Żułkowa (P. 996 k. 280v). Matce swej w r. 1618 dałzobowiązanie scedowania całych części Wojsławic nabytych od Walentego Wojsławskiego Plicha i Wojciecha Wojsławskiego Smoczka (I. Kal. 84 s. 186). Od Anny Sosnickiej, wdowy po Jerzym Jąnczyńskim, w r. 1622 uzyskał zobowiązanie cesji zapisu, jaki była dostała od Jadwigi z Kotyńskich, żony macieja Wężyka Widawskiego, przy okazji sprzedaży wsi Łyczyno (ib. 188a s. 1232, 1234). Była ta sprzedaż dokonana właśnie na rzecz Walentego, bowiem w r. 1636 widzimy go dziedzicem Łyczyna (ib. 102 s. 157). T.r. od Stanisława Lipskiego, dziedzica Jastrzebnik, brał zastawem za 2.800 zł część Zbierska w p. kal. (ib. s. 1368). Od Krzysztofa Trepki w r. 1638 dostał podanego z Kamyka, mieszkającego obecnie w Łyczynie (ib. 104b s. 2035). Umarł między r. 1647 a 1657 (ib. 113 s. 53, 122 s. 598). Anna z Białęskich żyła jeszcze w r. 1669 (ib. 129 s. 1350), a zapewne i 1670 (R. kal. 15 k. 117v). Ponieważ, jak to zobaczymy niżej, współcześnie żył inny jeszcze Walenty M., nie mam pewności, czy właśnie skwitowany w r. 1616 (zob. wyżej) to ten sam, syn jan. Synowie Walentego: Piotr, Jan, Jakub, Władysław i Wojciech. Corka katarzyna, w r. 1685 żona Andrzeja Kołdowskiego, zmarła między r. 1693 a 1698.

(1) Piotr, syn Walentego i Białęskiej, w którego imieniu ks. Andrzej Zajączkowski, proboszcz stawiszyński, w r. 1647 kwitował się z ran z braćmi szczepkowskimi (I. Kal. 113 s. 460). Dał w r. 1649 zobowiązanie braciom swym pod zakładem 2.000 zł (ib. 115 s. 672). Od Piotra Lipskiego, stolnika kaliskiego, w r. 1649 wydzierżawił wieś Borucin (ib. s. 972). Z żoną swą, Marianną Wolską, w r. 1651 spisał wzajemne dożywocie (R. kal. 14 k. 177). W imieniu własnym i braci swych, Jakuba i Władysława, w r. 1660 kwitował z 5.300 złp Marcina Zaleskiego, pisarza ziemskiego sieradzkiego (Z. T. P. 30 s. 1911). Wspólnie z bratankami po bracie Jakubie wspołdziedziczył w Łyczynie i razem swoje części w tej wsi w r. 1681 sprzedali za 6.666 zł bratu i stryjowi Władysławowi M-mu (I. Kal. 140 k. 307). Może żoną tego właśnie Piotra (w takim razie drugą) była katarzyna Raczyńska, wdowa 1-o v. po Janie Ruszkowskim, której w r. 1673 Samuel Paczyński cedował zapis dany sobie na 1.500 zł przez owego Piotra (ib. 133 s. 197). Zyła jeszcze w r. 1678 (Z. T. P. 32 s. 865).

(2) Jan, syn Walentego i Białęskiej, jezuita w r. 1649 (ib. 115 s. 672, 1110), ale juz w r. 1661 występował jako świecki (ib. 125 s. 1076). Miał widać tylko mniejsze święcenia i ze zgromadzenia wystąpił. Kwitował wtedy Marcina Zarembę ze sprawy sądowej o zagarnięcie pewnych rzeczy przy okazji usuwania siłą z Będziechowa. Jego żoną była Marianna Piekarska, wdowa 1-o v. po Krzysztofie Pierścińskim, w r. 1669 współspadkobierczyni bezpotomnie zmarłej Anny z Sienna Piekarskiej, żony Baltazara Jaraczewskiego (I. Kal. 129 s. 560). Kwitował w r. 1673 po jej śmierci Pierścińskich, jej synów i córkę, z zapisu dożywocia matki (ib. 133 s. 466). Jego drugą żoną była Franciszka Bossakowska, córka Szymona, której w r. 1675 zapisał dług 1.500 złp (I. Kon. 60 k. 769). Małzonkowie Jan i Franciszka, byli dziedzice części wsi Cielce, posesorzy wójtostwa we wsi Wyrowo starostwa stawiszyńskiego (I. Kal. 146 s. 224). jan nie żył już w r. 1699, kiedy owdowiała Franciszka występowała jako współspadkobierczyni ciotki, Anny z Bielewskich(?) janowskiej (I. Kon. 70 k. 572).

(3) Jakub, syn Walentego i Białęskiej, komornik graniczny sieradzki w r. 1669 (I. Kal. 129 s. 294). Obok ojca w r. 1645 wykonawca testamentu ks. walentego Wroszkowica, wikarego stawiszyńskiego (R. kal. 13 k. 180). Od Stanisława z Pilcy Korycińskiego, kasztelanica nakielskiego, w r. 1665 uzyskał zapis 2.000 zł (I. Kal. 126 s. 897). od wdowy Zofii z Zapolskich Walewskiej, dziedziczki Wielkich Złotnik w p. kal., w r. 1669 tę wieś wziął w zastaw za 6.000 zł (ib. 129 s. 899, 159 s. 3). Trzymał też zastawem wsie: szadek, Morawin, Plewień i Przedzino w p. kal. (ib. 133 s. 480). Umarł między r. 1670 a 1673 (R. kal. 15 k. 117v; I. Kal. 133 s. 15). Żoną jego była Helena Zeymianka, córka Andrzeja Zeymy z Elżbiety Lubikowskiej. Małżonkami byli już chyba w r. 1657, bo wtedy Adam Poniatowski, chorąży sieradzki, cedował Janowi sumę 700 zł, którą zmarły Andrzej Zeyma zapisał był w r. 1655 zmarłemu Aleksandrowi Poniatowskiemu, bratu Adama (I. Kal. 122 s. 574). Helena, dziedziczka części Wilczkowa w p. sier., w r. 1670 sprzedała te dobra za 15.500 zł Teresie Nieniewskiej, żonie Stanisława Bratkowskiego (R. kal. 15 k. 114). Od męża uzyskała t.r. oprawę 10.000 zł posagu (ib. k. 117v). Od Stanisława Mikołajewskiego, sędziego grodzkiego sieradzkiego, dostała w r. 1673 zapis sumy 18.000 złp na wsiach Szadek, Plewień, Morawin i Przędzino (I. Kal. 159 s. 3). Będąc już wdową, od Rafała Wężyka, starościca sieradzkiego, nabyła w r. 1677 zastawem za 15.000 zł wieś Stok i folwark Sobiesęki w p. sier. (I. Kal. 138 s. 666). Nie żyła juz w r. 1692 (ib. 149 s. 106). Synowie: Jan, Franciszek i Stanisław. Córki, Marianna, w latach 1690-1716 żona Jana Czeluścińskiego, i Anna, w r. 1692 niezamężna (ib. 149 s. 106).

a. Jan, syn Jakuba i Zeymianki, podpisek i regent ziemski kaliski w r. 1692 (ib.), obok braci i siostry Anny współspadkobierca stryja Władysława, kwitował t.r. Wojciecha M-go, pisarza ziemskiego kaliskiego, z 4.500 zł (ib.). ustanowiony w r. 1713 plenipotentem przez Józefa Roznowskiego (I. Kon. 73 k. 208v), w imieniu własnym i żony w r. 1714 kwitował Marcjana Węgierskiego, dziedzica wsi Węgry, z prowizji rocznej od sumy 3.000 zł (I. kal. 159 s. 87). Nie żył już w r. 1720 (I. Kal. 138 s. 868). Skwitowała ona w r. 1677 z 2.000 zł matkę i brata Jana (ib. s. 871). Umarła między r. 1714 a 1720 (ib. 159 s. 87, 161 s. 559). Syn Baltazar w r. 1720 kwitował Marcjana Węgierskiego, dziedzica wsi Węgry (ib.).

b. Franciszek, syn Jakuba i Zeymianki, w r. 1690 skwitowany przez pannę Annę Podkocką (ib. 146 s. 267(, od Jakuba Gałęskiego w r. 1690 kupił za 11.500 zł Gałązki Małe cz. Chorzewko w p. kal. (ib. s. 289, 383). Dziedzic Łyczyna, części Gałązek Małych 1698 r. (ib. 153 s. 396, 157 s. 203), części w tych Gałązkach, wedle kontraktu z r. 1716, sprzedał w r. 1717 za 11.500 złp janowi Potockiemu (ib. 160 k. 163v). Dziedzic Łyczyna, w r. 1725 zapisał sumę 3.000 złp wdowie Jadwidze ze Snypowiczów Bronikowskiej (ib. 161 s. 141). Nie żył juz w r. 1720 (ib. 167 s. 50). Jego pierwszą żoną była zaślubiona przed r. 1699 Marianna Taczanowska (ib.), żyjąca jeszcze 12 IX 1703 r. (LB Droszew), drugą Zofia Porowska, wdowa 1-o v. po Krzysztofie Suchodolskim, której Franciszek w r. 1704 wydzierżawił na rok pod zakładem 1.900 zł Gałązki małe cz. Chorzewko (ib. 157 s. 203). Z pierwszego małżeństwa synowie: Franciszek, Maciej i Wojciech. Ten ostatni, ur. w Czachorach, ochrzcz. 27 III 1699 r. (LB Droszew), zapewne zmarł młodo. Z córek, Anastazja, w latach 1730-1754 żona Franciszka Karchowskiego, nie żyła już w r. 1764. Zofia była panną w r. 1730 (I. kal. 167 s. 400), żoną 1-o v. w latach 1731-1736 Józefa Miniszewskiego, 2-o v. w latach 1748-1754 Jana Chociszewskiego.

a) Franciszek, syn Franciszka i Taczanowskiej, z bratem Maciejem a także w imieniu sióstr, Anastazji i Zofii, w r. 1730 sprzedał Łyczyno za 12.000 zł Mikołajowi Broniewskiemu (ib. 167 s. 400, 523). Żył jeszcze w r. 1736 (ib. 171/173 s. 100).

b) Maciej, syn Franciszka i Taczanowskiej, dostał w r. 1729 od Kazimierza Szkudlskiego zapis 40 zł węg. na połowie Rossoszycy (ib. 167 s. 50). Od wdowy Marianny z Wilczyńskich Wardęskiej i jej nieletnich dzieci w r. 1736 brał zastawem części Kurowa w p. kon. pod zakładem 1.500 zł (I. Kon. 77 k. 13v). bezpotomny, nie żył już w r. 1748, a spadkobierczyniami jego były siostry, Zofia i Anastazja (ib. 78 s. 200, 814v).

c. Stanisław, syn Jakuba i Zeymianki, duchowny już w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 526), pleban w Rychnowie w r. 1692 (ib. 149 s. 106), kanonik w Choczu Lipskim 1695 r. (ib. 152 s. 193). Wspólnie z braćmi w r. 1690 kwitował stryja Adama M-go, stolnika i surogatora grodzkiego kaliskiego, z 2.000 zł, zapisanych ich bezpotomnie zmarłemu stryjowi Władysławowi (ib. 146 s. 526). Wraz z tymi braćmi w r. 1695 od brata stryjecznego Andrzeja M-go, spadkobiercy stryja Stefana, uzyskał cesję sumy 1.000 zł, którą zmarły Andrzej Zeyma, dziedzic Wilczkowa, zapisał był Stefanowi (ib. 152 s. 193). części swe z sum po rodzicach w r. 1713 cedował bratu Janowi (I. Kal. 159 s. 3).

(4) Władysław, syn Walentego i Białęskiej, wspomniany w r. 1649 (ib. 115 s. 672, 1110), od brata Wojciecha w r. 1651 kupił za 4.000 zł jego część ojczystą w Łyczynie (R. kal. 14 k. 153v). Ze szwagrem Andrzejem, Kołdowskim w r. 1657 kwitował się wzajemnie z kontraktu dzierżawy Łyczyna (I. Kal. 122 s. 598). Skwitowany przez matkę z rocznej prowizji od sumy 2(!) zł (ib. 129 s. 1350). Spisywał w r. 1675 wzajemne dożywocie z żoną Anną Kossowską, córką Przecława i Marianny Kaznowskiej (R. Kal. 15 k. 416). Dziedzic w Łyczynie, w r. 1677 skwitowany z 400 zł przez Jana i Pawła Stawskich (I. Kal. 138 s. 467). Części w tej wsi w r. 1681 kupił za 6.666 zł od brata Piotra i od bratanków po bracie Jakubie, Jana, Franciszka i ks. Stanisława (I. Kal. 140 k. 1307). Łyczyno w r. 1688 sprzedał za 10.000 zł Wojciechowi M-mu stolniczkowi kaliskiemu (ib. 146 s. 193). Bezpotomny, nie żył już w r. 1690 (ib. s. 526).

(5) Wojciech, syn Walentego i Białęskiej, wspomniany w r. 1649 (ib. 115 s. 672), swoją część w ojczystym Łyczynie w r. 1651 sprzedał za 4.000 zł bratu Władysławowi (R. kal. 14 k. 153v).

3) Piotr, syn Jana i Przedzyńskiej, wspomniany w r. 1622 w związku z dzierżawą Jaroszewic Wielkich (I. Kal. 88a s. 479). Trzymając wspólnie z żoną zastawem od Jana Radzewskiego wieś Bronczyn, w r. 1631 wydzierżawił ja temuż Radzewskiemu (ib. 98a s. 1018). Kwitował sie w r. 1634 z Krzysztofem Mieszkowskim z kontraktu dzierżawy Mieszkowa, Wolicy i pustki Stramic p. pyzdr. (Py. 146 s. 50). Na Łaszkowie zapisał był wyderkafem sumę 11.000 zł małżonkom załuskowskim i był w r. 1638 kwitowany przez nich z prowizji od tej sumy (I. kal. 104b s. 1003), w której Załuskowscy trzymali zastawem Łaszków, a w r. 1641 Wojciech Załuskowski oddzierżawił te dobra małżonkom M-im (ib. 107a s. 796). Piotr w r. 1541 zawierał z Marcinem Linowskim pod zakładem 500 zł kontrakt (ib. s. 324), niewątpliwie o rękę córki Ewy. Od tegoż Linowskiego w r. 1642 otrzymał zobowiązanie oprawienia jej 5.000 zł posagu (R. kal. 12 k. 339v). Piotrowi Mianowskiemu, przyszłemu mężowi córki Jadwigi, 13 I 1644 r. zapisał w posagu za nią dług 5.000 złp, w czym 4.000 posagu, 1.000 wyprawy (ib. 110a s. 42). Jako nabywca praw od Wojciecha Załuskowskiego, pozywał w r. 1644 Stefana Gębickiegom, wojewodę łęczyckiego, które niegdyś sprzedał był Łaszków za 25.000 zł temuż Załuskowskiemu (P. 169 k. 258). Nie żył juz w r. 1645 (Z. T. P. 29 s. 254). Jego żoną była w r. 1622 Anna Pilchowska, córka Jakuba i Róży z Chłapowskich (I. Kal. 88a s. 707). Otrzymała w r. 1623 od męża na połowie jego dóbr oprawę posagu 1.500 zł gotówką i 200 zł wyprawą (I. i D. Z. Kal. 28 k. 409). Skwitowała ona w r. 1636 swego brata Chryzostoma Pilchowskiego z 1.000 zł (P. 1033 k. 595). Już będąc wdową, w r. 1647 zawierała pod zakładem 6.000 złp kontrakt z Janem Gałczyńskim (I. Kal. 113 s. 148), dotyczący jego małżeństwa z jej córka Katarzyną M-ą. Skwitowana t.r. przez tę córkę z 1.000 złp (ib. s. 824). Od Stanisława i Andrzeja Załuskowskich, synów Wojciecha, w r. 1647 wydzierżawiła Łaszków, sprzedany wyderkafem przez zmarłego męża (ib. s. 543). Adama Pilchowskiego w r. 1648 skwitowała z prowizji od sumy 9.000 złp (Kośc. 302 k. 59). Wspólnie z synami w r. 1649 odnowiła dzierżawę Łaszkowa od braci Załuskowskich (I. kal. 115 s. 719). Od Stefana Mroczkowskiego w r. 1650 otrzymała zobowiązanie oprawienia 5.000 zł posagu jej córce Dorocie M-ej (R. kal. 14 k. 91). Umarła między r. 1661 a 1674 (I. Kal. 125 s. 175; R. Kal. 15 k. 381). Synowie: Adam, Kazimierz i Jan, Z córek, Ewa była w latach 1642-1647 żona Marcina Linowskiego, a 2-o v. w r. 1669 Jana Daleszyńskiego, sędziego ziemskiego poznańskiego, wdowa w r. 1673, 3-o v. wyszła za Andrzeja Widawskiego, łowczego sieradzkiego, a jako wdowa i po nim żyła jeszcze w r. 1685, nie żyła w r. 1689. Jadwiga wyszła w r. 1644, krótko po 13 I, za Piotra Mianowskiego, zaś 2-o v. w latach 1657-1661 była żoną Samuela Czechowskiego, po którym wdowa w latach 1663-1693. Katarzyna, w latach 1647-1680 za Janem Gałczyńskim, nie żyjącym już w r. 1685. Dorota, w latach 1650-1688 żona Stefana Mroczkowskiego. Spośród synów, Kazimierz wspomniany kilkakrotnie od r. 1647, był jeszcze nieletni w r. 1652 (P. 1064 k. 1216; Kośc. 302 k. 59; I. kal. 113 s. 787, 825, 115 s. 125, 1725, 118 s. 1238, 1622). Zapewne umarł młodo.

(1) Adam, syn Piotra i Pilchowskiej, komornik graniczny kaliski w r. 1668 (R. kal. 2 k. 104v), pisarz ziemski kaliski 1673 r. (I. Kal. 133 s. 82), mianowany stolnikiem kaliskim 14 III 1685 r. (ib. 152 s. 73), sędzia surogator grodzki kaliski (ib. 143 s. 431), urząd stolnika złożył w r. 1695 (ib. 152 s. 73). Wspomniany w r. 1645 (Z. T. P. 29 s. 2154). Skwitowany w r. 1652 przez szwagra Stefana Mroczkowskiego z 500 zł prowizji rocznej od sumy posagowej 5.000 zł, należnej za siostrą Dorotą (I. Kal. 118 s. 1222). Wspólnie z bracmi współdziedzic Łaszkowa w r. 1652 (ib. s. 1622), dziedzicem w Łaszkowie nazwany i 1666 r. (ib. 126 s. 192). Od Władysława, Andrzeja i Dobrogosta braci Nowowiejskich i od Jadwigi z Kobierzyckich, wdowy po Pawle Nowowiejskim, ich macochy oraz jej syna Aleksandra, w r. 1667 kupił za 13.000 złp Biskupice w p. kal. (R. Kal. 2 k. 144), co zostało w latach 1670-1673 utwierdzone przez braci Andrzeja i Aleksandra Nowowiejskich (R. Kal. 15 k. 84; I. Kal. 133 s. 82). Od Jana Kobierzyckiego w r. 1682 kupił za 56.000 zł Rychnów w p. kal. (I. Kal. 140 k. 532), a w r. 1683 dał tę wieś wiecznością swemu synowi Wojciechowi (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 360). Dożywocie wsi królewskich Bliżanowa, Grodziszczka i Kuny w p. kal., za konsensem z 20 V 1684 r., scedował w r. 1686 synowi Piotrowi (I. Kal. 143 s. 98). Od Aleksandra z Otoka Zaleskiego, podkomorzego łęczyckiego, w r. 1691 wziął w zastaw na rok za 62.264 zł miasto Pleszew z przyległymi wsiami: Baranowem, Baranówkiem, Piekarzewem, Grodziskiem Wielkim, Rokutowem, częściami w Zawidowicach i folwarkiem Małyniem w p. kal. (ib. 149 s. 287). Posesorem Pleszewa nazwany już jednak w r. 1690 (Z. T. P. 35 s. 107). Od Władysława Przyjemskiego, dziedzica Pamiątkowa, miał na tej wsi sumę zastawną 60.000 złp, która syn Adama, Wojciech w imieniu ojca w r. 1694 cedował żonie Przyjemskiego (P. 1128 X k. 206). Wojciechowi Załuskowskiemu, mężowi córki Anny, Adam do pierwotnej sumy posagowej 7.000 złp dopłacił jeszcze w r. 1693 dalsze 3.000 zł (I. Kal. 149 s. 403). Spisał testament 27 IX 1691 r., utwierdził zaś w r. 1695 pod zakładem 50.000 zł (ib. 152 s. 73). Umarł wkrótce potem, przed 29 V t.r. (ib. s. 85). Jego pierwszą żoną była w r. 1669 Elżbieta Ważyńska (ib. 129 s. 560), zmarła między r. 1672 a 1680, może właśnie w r. 1680 (R. Kal. 2 k. 307, 15 k. 248, 249; I. Kal. 140 k. 45). Druga żona to w r. 1687 Krystyna Czarniecka, wdowa 1-o v. po Andrzeju ze Smarzewa Zaleskim, rotmistrzu J. Kr. Mci (I. Kal. 142 k. 449, 146 s. 294). Jako wdowa i po M-im występowała w r. 1695 (ib. 152 s. 457), a żyła jeszcze w r. 1704 (ib. 157 s. 166), nie żyła zaś w r. 1715 (Kośc. 311 s. 411). Z Ważyńskiej synowie: Wojciech, Piotr i Józef. Z córek pochodzących z tejże matki, Anna, w latach 1672-1694 żona Wojciecha Załuskowskiego wdowa w r. 1696, t.r. wyszła 2-o v. za Jana Kierzyńskiego i żyła jeszcze w r. 1705. Teresa, w latach 1680-1689 żona Mikołaja z Tarnówki Tarnowskiego, wyszła 2-o v. przed r. 1699 za Pawła Rogalińskiego, a nie żyła juz w r. 1725. Helena wreszcie, wydana w r. 1695, krótko po 7 VI, za Walentego Miłoszewskiego (Miełoszewskiego), cześnikowicza łęczyckiego.

a. Wojciech, syn Adama i Ważyńskiej, pisarz ziemski kaliski w r. 1692 (I. kal. 149 s. 106), podsędek ziemski i surogator grodzki kaliski w r. 1695 (P. 1130 IX k. 25). Jak juz wiemy, od ojca w r. 1683 dostał Rychnów, zas w r. 1685 dostał odeń zapis 20.000 zł (I. Kal. 143 s. 431). Od Władysława M-go w r. 1688 kupił za 10.000 zł Łyczyno w p. kal. (ib. 146 s. 193). Od Jana Jarochowskiego w r. 1689 kupił za 7.700 zł częśc Bogucic w p. kal. (ib. s. 265). Bogucice w r. 1690 wydzierżawił na rok Stefanowi Mierzewskiemu (I. Kal. 146 s. 140). Wspólnie z bracmi 7 VI 1695 r. zawierał pod zakładem 10.000 zł z Walentym Miłoszewskim kontrakt o ręke ich siostry Heleny (ib. 152 s. 79). Jednocześnie bratu Józefowi dał pod zakładem 21.600 zł zobowiązanie sprzedania mu swoich części po rodzicach w Łaszkowie i Biskupicach (ib. s. 85). Umarł w r. 1696, między 11 V a 8 VI (ib. s. 89). Jego żoną była w r. 1685 Zofia Kęszycka, wdowa 1-o v. po Wojciechu Kierskim (ib. 143 s. 327). T.r. spisywali oboje wzajemne dożywocie (ib. s. 482). Była ona w r. 1700 3-o v. żoną Piotra z Iwanowic Koźmińskiego, podsędka ziemskiego wschowskiego (ib. 154 s. 160). Skwitowana w r. 1714 przez córke Krystynę M-ą zamężną Walknowską z ruchomości (ib. 159 s. 253). Jako wdowa i po tym trzecim mężu żyła jeszcze w r. 1730 (ib. 167 s. 379). Wspomniana córka Krystyna pozostawała pod opieką stryjów, Piotra i Józefa M-ch, którzy w r. 1696 w imieniu własnym i tej bratanicy dwór w Kaliszu przy ulicy Grodzkiej sprzedali za 700 zł Wojciechowi Cywińskiemu (ib. 152 s. 199). Ta Krystyna, dziedziczka Rychnowa i Bogucic (ib. 167 s. 19), była w r. 1714 żoną Jana Walknowskiego, kasztelanica wieluńskiego, po którym wdowa w latach 1720-1724, była 2-o v. w latach 1729-1742 za Janem Jaskólskim, starościcem stulińskim, a nie żyła już w r. 1745.

b. Piotr, syn Adama i Ważyńskiej, sędzia-elekt do sądów kapturowych 1696 r. (I. Kal. 152 s. 199). Otrzymał od ojca w r. 1686, jak juz o tym, było wyżej, cesję dożywocia wsi królewskich, Blizanowa, Zborowa, Grodziszczka i Kuny w p. kal. Ze swym bratem Józefem w r. 1695 roborował kontrakt spisany w Blizanowie (Py. 156 s. 26). T.r. nazwany byłym towarzyszem chorągwi J. Kr. Mci (I. Kal. 152 s. 141). Wspólnie z żoną, Heleną Popielówną, w r. 1696 kwitowali bracia Józefa M-go z kontraktu dzierżawy wsi Uliczno należącej do starostwa drohobyckiego (Py. 156 s. 23). Piotr od wdowy Marianny z Trzcińskich Orzelskiej w r. 1698 kupił za 28.200 złp Tarnowo w p. kośc. (P. 1134 II k. 170), a w r. 1701 odprzedał tę wieś wraz z pustką Nietrzeby za 33.000 złp Maciejowi Radomickiemu, kasztelanowi kaliskiemu (Kośc. 308 s. 714).

c. Józef, syn Adama i Ważyńskiej, stolnik kaliski w r. 1695 (I. Kal. 152 s. 93), t.r. towarzysz chorągwi pancernej chorążego koronnego (ib. s. 141), mianowany 17 III 1728 r. kasztelanem rogozińskim (Kossakowski III). Od brata Piotra w r. 1695 kupił za 21.600 zł jego części rodzicielskie w Łaszkowie i Blizanowie, a jednocześnie od brata Wojciecha uzyskał zobowiązanie sprzedaży za takąż sumę także i jego części w tych dobrach (I. Kal. 152 s. 84, 85). Od Maksymiliana Miaskowskiego, cześnika poznańskiego, mocą kontraktu z 27 X 1718 r. kupił za 120.000 zł dobra Sierpowo, Woliszewo i Nietaszkowo w p. kośc. (Ws. 79 k. 44v, 45). Nietąszkowo (Nietaszkowo) sprzedał 29 X 1720 r. za sumę 70.000 złp Karolowi Bojanowskiemu (Kośc. 312 s. 271, 293; Ws. 79 k. 137). Łaszków i Biskupice w r. 1724 wydzierżawił na rok Wojciechowi Jezierskiemu (I. Kal. 161 s. 163). tenutariusz wsi królewskiej Kurza w p. kal., za konsensem z 17 XI 1724 r. cedował dożywocie tej wsi Wojciechowi Walknowskiemu, kasztelanicowi wieluńskiemu (ib. s. 431). T.r. skwitowany przez bratanicę Krystynę, owdowiałą Walknowską, z 10.000 zł (ib. s. 453), a w r. 1725 skwitowany przez siostrzenicę Konstancję z Tarnowskich Bielicką z 1.333 złp jako jej części z kapitału 3.000 zł, które Józef zapisał był w r. 1698 jej matce a swej siostrze Teresie 1-o v. Tarnowskiej 2-o v. Rogalińskiej (I. Kal. 161 s. 277). Pożyczywszy w r. 1728 od Karola Zygmunta Kalkraytera sumę 12.000 złp (Kośc. 316 s. 34), sprzedał mu kontraktem z 26 IX 1729 r. za sumę 101.000 zł Sierpowo i Woliszewo (Ws. 83 k. 83). Skwitowany t.r. z 10.000 złp przez Jakuba Glinickiego i jego siostrę pannę Katarzynę Glinicką (I. Kal. 167 s. 7). Umarł 8 I 1731 r. (K. P. nr 56; Kossak. III). Żonie swej Annie Miaskowskiej, córce Maksymiliana, cześnika poznańskiego, i Zofii z Mycielskich, w r. 1700 oprawił 24.000 złp posagu (P. 1138 II k. 57). Umarła ona w Blizanowie i została pochowana w Kaliszu u Kanoników Regularnych 14 II 1750 r. (K. P. nr 745). Synowie: Maksymilian, Stanisław, o ktorych niżej, Antoni Andrzej, ochrzcz. 31 V 1704 r. (LB Radomicko), zapewne zmarły dzieckiem. Z córek, Zofia Elżbieta, ur. w Sierpowie, ochrzcz. 1 IX 1706 r. (ib.). Marianna (Marianna Rozalia Konstancja), ur. tamże 17 I 1709 r. (ib.), jeszcze niezamężna 17 II 1733 r. (LB leszno), żona Adama Wilkowskiego, podkomorzego sochaczewskiego, wdowa w r. 1739, żyła jeszcze w r. 1742.

a) Maksymilian, syn Józefa i Miaskowskiej, stolnik kaliski w r. 1730 (I. Kal. 167 s. 588), mianowany 9 IX 1744 r. kasztelanem rogozińskim (Kossakowski III). Działow z bratem Stanisławem dokonał w r. 1731 (I. Kal. 196/198 k. 200) i niewątpliwie w ich rezultacie od tego brata t.r. odkupił za 40.000 złp jego połowę Łaszkowa i Biskupic (ib. 168/170 s. 186), a w r. 1734 skwitowany został przez brata z 7.000 zł z tej transakcji (ib. 171/173 s. 18). Od matki w r. 1735 otrzymał, za konsensem królewskim z 18 VIII 1732 r., cesję dożywocia tenuty Blizanowa (ib. s. 90). W r. 1745 oboje z żoną nazwani dziedzicami Kadzewa (Kośc. 32 k. 104), ale Kadzewo było tylko w posesji jego żony, po jej pierwszym mężu. Maksymilian był w r. 1746 dziedzicem Krzyżanowa (ib. k. 193). Na sumie 40.000 złp, będącej u Kaspra Rogalińskiego, starosty nakielskiego, w r. 1763 zapisał bratankowi Józefowi 10.000 złp (ib. 204/205 k. 57). Umarł w r. 1764, przed 15 XII, bo wtedy mianowany był jego następca na kasztelanii (Kossakowski III). Nekrolog Franciszkanek śremskich kładzie date jego zgonu na 16 VIII 1765 r., może ta dzienna prawdziwa? Był bezpotomny. Zaślubił najpierw 2 II 1738 r. Urszulę Bielińską, córkę Andrzeja i Elżbiety z Kowalskich, wdowę 1-o v. po Wojciechu Los Golińskim, pisarzu ziemskim poznańskim, posesorkę Manieczek w r. 1742 (LC Śrem.; P. 1268 k. 92). w dozywociu po pierwszym mężu. Była ona w r. 1749 spadkobierczynią brata Józefa Bielińskiego (Kośc. 324 k. 143). Umarła 19 IX 1759 r. (Nekr. Franciszkanek śrem.). Józef zaślubił powtórnie Weronikę Rozdrażewską, córke Franciszka, kasztelana rogozińskiego, i Ludwiki z Miaskowskich, która występowała w r. 1766 już jako wdowa (I. Kal. 206/208 k. 76), a żyła jeszcze w r. 1776, trzymając w posesji Łaszków i Biskupice (ib. 214/216 k. 92, 256; Py. 158 k. 433v), nie żyła juz w r. 1780 (I. Kal. 220 k. 6).

b) Stanisław (Stanisław Tadeusz Józef), syn Józefa i Miaskowskiej, ur. w Sierpowie 1 VI 1702 r. (LB Radomicko), kapitan J. Kr. Mci i w r. 1731 (I. Kal. 168/170 s. 186), major w r. 1763 (ib. 204/205 k. 57). Wedledziałów z bratem, swoja połowę Łaszkowa i Biskupic w r. 1731 sprzedał za 40.000 złp temu bratu (ib. 168/170 s. 186) i w r. 1752 skwitował brata z 17.000 zł zapisanych sobie przy okazji działów (ib. 196/198 k. 200). Scedował w r. 1767 pewne sumy synowi Janowi Nepomucenowi (Kośc. 330 k. 168). Miał w r. 1774 na Przybysławicach p. kal., wsi Jana Uminskiego, sumę 20.000 złp tytułem zastawu (I. Kal. 214/216 k. 193). Żoną jego Marianna z Wojakowskich, wdowa 1-o v. po Bogatce, żyła jeszcze w r. 1773 (I. Kal. 209/213 k. 32, 224 k. 79), nie żyli juz w r. 1780 (ib. 220 k. 6). Ich synowie: Ksawery, Józef, Jan Nepomucen, jan z Dukli. Z córek, Franciszka, w latach 1780-1787 żona Pawła Rohozińskiego. Teofila i Wiktoria, w r. 1780 niezamężne (ib. 220 k. 6). Bona, w r. 1784 żona Aleksandra Rawicz Dembińskiego, miecznikowicza krzemienieckiego.

(a) Ksawery (Franciszek Ksawery), syn Stanisława i Wojakowskiej, kapitan wojsk koronnych w r. 1762 (ib. 224 k. 135), brygadier korpusu kadetów w r. 1767 (ib. 206/208 k. 77), pułkownik wojsk koronnych w r. 1780 (ib. 220 k. 160). Plenipotent ks. Adama Czartoryskiego, generała ziem podolskich, w r. 1767 (Kośc. 330 k. 167). Z działów braterskich dziedzic połowy Łaszkowa, tę swoją częśc, mocą kontraktu z 26 VI 1784 r., sprzedał bratu Janowi z Dukli (I. Kal. 224 k. 116). Skwitował w r. 1785 tego brata z 60.000 złp ceny tej połowy Łaszkowa (ib. 225 k. 33). Nie żył już w r. 1786 i potomstwa nie miał, a spadek po nim brali bracia (ib. 226 k. 284).

(b) Józef, syn Stanisława i Wojakowskiej, w r. 1763 otrzymał, jak widzieliśmy, zapis 10.000 złp od stryja Maksymiliana, kasztelana rogozińskiego. Żył jeszcze w r. 1786 (ib.).

(c) Jan Nepomucen, syn Stanisława i Wojakowskiej, pisarz komory celnej w Kargowej w r. 1790 (Ws. 106 k. 22v), rewizor celny skarbu koronnego 1792 r. (I. Kal. 232 k. 316, 358). jak już wiemy, w r. 1767 od ojca dostał cesję pewnych sum. Dziedzic Biskupic, w r. 1785 skwitowany z sum przez Feliksa Rawicza Kostro, byłego posesora połowy tej wsi (ib. 225 k. 344), a w r. 1787 przez szwagra Rohozińskiego i jego żonę a swoją siostrę z prowizji od jej sum posagowych, lokowanych w działach braterskich na Biskupicach (ib. 227 k. 258). Mąż Wiktorii z Przywidzkich 1784 r. (ib. 224 k. 70), już po jej śmierci jej sumę posagową będącą po swoim dożywociem, to jest 11.200 złp, zapisanych na Joachima Deniski, cedował w r. 1792 swoim zrodzonym z niej synom, Wincentemu i Piotrowi, porucznikowi wojsk koronnych (ib. 232 k. 358).

(d) Jan z Dukli, syn Stanisława i Wojakowskiej, kapitan wojsk koronnych w r. 1784 (ib. 224 k. 116). Skwitowany w r. 1781 przez braci w związku z dokonanymi 14 VI 1779 r. w Łaszkowie działami sukcesorów zmarłego stryja Maksymiliana, kasztelana rogozińskiego (ib. 221 k. 231). Od brata Ksawerego w r. 1785 kupił za 60.000 złp jego połowę Łaszkowa (ib. 225 k. 33), w ten sposób scalając w swych rękach tę wieś. Dziedzicem całego Łaszkowa nazwany 1787 r. (ib. 227 k. 228). Należny sobie udział w sukcesji po bracie pułkowniku Ksawerym w r. 1786 scedował Wojciechowi Żeromskiemu (ib. 226 k. 284). Zbiegłego z Łaszkowa do Pyzdr poddanego w r. 1790 zwolnił z poddaństwa (Py. 163 k. 834).

(2) Jan, syn Piotra i Pilchowskiej, wspomniany obok matki i braci w r. 1645 (Z. T. P. 29 s. 2154). Wspólnie z tymi braćmi dziedzic w Łaszkowie (I. Kal. 113 s. 787). W latach 1649-1652 chyba jeszcze nieletni (ib. 115 s. 719, 118 s. 1238; P. 1064 k. 1216). Od Baltazara Charłupskiego w r. 1665 kupił za 12.000 złp Prusy cz. Zakrzewo oraz pustki Grochowiska i Siedliska w p. pyzdr. (R. Kal. 2 k. 157v), a w r. 1674 dobra te sprzedał za 9.000 zł Andrzejowi Przyjemskiemu, chorążemu kaliskiemu (ib. 15 k. 38). Był chory w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 269), ale umarł dopiero między r. 1710 a 1713 (ib. 157 s. 50, 159 s. 85). Jego żoną była w r. 1661 Katarzyna Charłupska, córka i jedyna spadkobierczyni Sebastiana (ib. 125 s. 438). Zmarła między r. 1700 a 1709 (ib. 154 s. 44, 157 s. 22). Ich synowie, Sebastian i Stanisław. Z córek, Konstancja, w r. 1692 żona Franciszka z Łaska Słoneckiego, 2-o v. w r. 1695 Franciszka Kazimierza Żegockiego, pisarza grodzkiego wschowskiego, nie żyjąca już w r. 1719. Anna (Joanna), niezamężna w r. 1710 (ib. 157 s. 50), zmarła w Karchowie 12 IV 1712 r., pochowana w Świerczynie (LM Świerczyna).

a. Sebastian (Sebastian Franciszek), syn Jana i Charłupskiej, instygator sądu grodzkiego kaliskiego w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 58), pisarz grodzki kcyński w r. 1700 (ib. 154 s. 44), podpisek grodzki kaliski w r. 1704 (ib. 157 s. 36), regent grodzki kaliski t.r. (ib. s. 281). Od siostry Konstancji i jej drugiego męża Żegockiego w r. 1695 uzyskał zapis 2.000 zł (ib. 152 s. 315). Spisał we Włościejewkach 1 III 1709 r. testament, który t.r. roborował (ib. 157 s. 22). Obok brata Stanisława współspadkobierca zmarłej siostry Anny, w 714 kwitował Aleksandra Kierskiego z zapisu 500 zł danego jej w r. 1710 (ib. 159 s. 97). Nie żył juz w r. 1720, a jedynym jego spadkobiercą był brat Stanisław (ib. 161 s. 297). Jego żoną była Eleonora Zielonacka, córka Marcina i Zofii Bełdowskiej (Wałdowskiej?), której w r. 1691 oprawił 2.500 zł posagu (ib. 149 s. 327). Jeszcze jako Molska występowała 22 II 1716 r. w roli chrzestnej (LB Mchy), a w r. 1720 była już 2-o v. żoną Józefa Tłukomskiego (I. Kal. 161 s. 297), z którym t.r. spisywała wzajemne dożywocie (ib. s. 320). Wdowa i po tym drugim mężu w r. 1729 (Kośc. 358 k. 44), żyła jeszcze w r. 1735 (I. Kal. 167 s. 141).

b. Stanisław, syn Jana i Charłupskiej, w r. 1695 kwitował rodzicow z 1.400 zł ze swej ojcowizny (ib. 152 s. 87), a w r. 1700 kwitowany był z sumy 1.000 zł przez matkę (ib. 154 s. 44). zawierał w r. 1713 z ks. Aleksandrem Siemianowskim, kanonikiem łęczyckim, proboszczem dzierżkowskim i łubnickim, kontrakt o dobra plebanii dzierżkowskiej w ziemi wieluńskiej, pod zakładem 1.200 zł (ib. 159 s. 85). Posesor dóbr Iwonie(?), w r. 1719 zawierał kompromis ze swymi siostrzeńcami Żegockimi (Z. T. P. 40 k. 708). Jedyny spadkobierca brata Sebastiana 1720 r. (I. Kal. 161 s. 297).

2. Gabriel, brat Adama, występował, jak juz widzieliśmy, w r. 1568 (I. Kal. 34 s. 541). W r. 1580 (a raczej chyba przed tą datą) w grodzie sieradzkim wydzierżawił od małżonków Krąkowskich części Wilkrzyc w p. kal. (R. Kal. 5 k. 119v). Od Marcina Wojsławskiego w r. 1581 kupił za 20 zł cztery składy roli w Wojsławicach (ib. k. 211v). Był ojcem Benedykta kwitowanego w r. 1592 przez Małgorzatę z Tymienieckich 1-o v. M-ą, 2-o v. Kowalewską, matkę Barbary i Zofii M-ch, z 59 zł należnych córkom za sprzedane M-mu części wsi Modła (I. Kal. 59 s. 826). Nie żył juz ów Benedykt w r. 1596, kiedy to wdowa po nim, Anna Kociełkowska, wtedy juz 2-o v. żona Jana Chwalęckiego cz. kawieckiego, częśc Wilkszyc, oprawioną jej przez teścia Gabriela M-go, wydzierżawiła za 8 zł Janowi Wilkszyckiemu (ib. 63 k. 384). Synem Benedykta był Walenty, który w r. 1600 od Zofii z M-ch Grzębskiej i od jej siostry Barbary zamęznej Głoskowskiej, płacąc każdej z nich po 29 zł nabył części Modły, a to według zobowiązania, które jego ojcu dała ich matka, Małgorzata z Tymienieckich 1-o v. Molska, 2-o v. Kowalewska (R. Kal. 7 k. 339, 403). ten sam chyba Walenty wraz z żoną Jadwigą Babińską w r. 1611 zapisali dlug 500 złp Janowi Krąkowskiemu (I. Kal. 77 a s. 699). Walenty, syn Benedykta, wraz z żoną Elzbietą Morawską (byłaby to druga jego małżonka?), oraz panna Zofia Morawska w r. 1641 kwitowali braci Korzenickich z wydania poddanego z Morawek (ib. 107a s. 301). Walenty w r. 1644 kwitował ze 100 złp Walentego Chlewskiego (ib. 110a s. 55), zas w r. 1649 z 300 zł Baltazara Jedleckiego, która to suma stanowiła część 700 zł zapisanych jemu i Elżbiecie z Morawskich (ib. 115 s. 342). On żył jeszcze w r. 1653 (ib. 126 s. 732), ona w r. 1654 (ib.). Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Molscy h. Nałęcz 1

@tablica: Molscy h. Nałęcz 2

Franciszek z wojew. rawskiego, podkomorzyc dobrzyński ("debreen"?), nie żyjący już w r. 1747 (I. Kal. 185/189 k. 159), miał z żony Anny Krąpiewskiej, nie żyjącej 1750 (P. 1300 k. 77), syna Mateusza. Ów Mateusz (czasem pisany Maciejem), skarbnik smoleński, w r. 1747 kupił od Wojciecha Myślińskiego za 1.600 zł wieś Łączewnę w p. przedec. (I. Kal. 185/189 k. 159). Od brata pierwszej swej żony, Izydora Gozdawy Bartoszewskiego, w r. 1760 kupił za 53.500 złp Dalabuszki w p. kośc. (P. 1330 k. 116v). Skwitowany w r. 1761 przez Kaspra M-go, występującego w imieniu ojca Stanisława, kasztelanica rogozińskiego, z 2.000 zł (Kośc. 329 k. 15). Umarł w Dalabuszkach 21 IV 1767 r., pochowany w Osiecznej u Reformatów (LM Kunowo). Najpierw, mając około 30 lat, ożenił się 2 VI 1748 r. z Nepomuceną (Ludwiką Joanną Nepomuceną) Bartoszewską, córką Antoniego i Teresy z Twardowskich. Świadkiem przy ich ślubie był Maksymilian M., kasztelan rogoziński, co mogłoby świadczyć o bliskim pokrewieństwie (LC Śrem). Wzajemne dożywocie małżonkowie spisywali w r. 1750 (P. 1300 k. 77). Nepomucena umarła 9 V 1761 r. (LM Kunowo). Mateusz już 21 X 1762 r. zaślubił 2-o v. Barbarę Poradowską, córka Walentego i Jadwigi z Naramowskich, wdowę 1-o v. po Auersburgu. Świadkował im przy ślubie Mateusz M., podstoli smoleński (LC Kunowo; I. Kon. 82 k. 360), nie wiem w jakim stopniu z nimi spokrewniony. Od żony t.r., jeszcze przed ślubem, otrzymał zapis 10.000 złp (Kośc. 329 k. 108). barbara, wspólnie z siostrami zamężnymi, Broniewską i Wróblewską, dziedziczka części Klonowca w p. kośc., sprzedała je w r. 1765 (wedle kontraktu z r. 1762) za 5.000 zł tadeuszowi Krzyżanowskiemu (P. 1339 k. 126), ale t.r. Mateusz M. w imieniu własnym i żony kwitował tego Krzyżanowskiego z 6.000 zł, stanowiących jedną trzecią sumy 18.000 zł ze sprzedaży w r. 1762 czwartej części Klonówca (Kośc. 330 k. 33). Dziedzic Łączewny w wojew. brzeskim kujawskim, sprzedał te dobra w r. 1766 za 16.000 złp Józefowi Polewskiemu, komornikowi brzeskiemu kujawskiemu (P. 1341 k. 189). Ze szwagrem Izydorem Bartoszewskim w r. 1766 ugodził się względem dopłaty do ceny Dalabuszek, określonej teraz na 60.000 zł (Kośc. 361 k. 9v). Umarł w Dalabuszkach 21 IV 1767 r., pochowany w Osiecznej u Reformatów (LM Kunowo). Barbara, owdowiawszy, wyszła 2-o v. 30 I 1768 r. za Franciszka Zbyszewskiego (LC Kunowo), któremu t.r., jeszcze przed ślubem, zapisała sumę 10.000 zł (Kośc. 330 k. 219), żyjącego jeszcze w r. 1772 (Kośc. 331 k. 131). Będąc wdową i po tym trzecim mężu, żyła jeszcze w r. 1783 (I. Kon. 82 k. 360). Z pierwszej żony byli synowie: Jan Rajmund, Marcin i Ksawery. Z drugiej syn Pafnucy Anzelm Wojciech ur. w Dalabuszkach, ochrzcz. 26 IV 1765 r., zapewne młodo zmarły, i córka Hiacynta, ur. tamże, ochrzcz. z ceremonii 18 II 1764 r., zapewne też młodo zmarła. Podawał ją do chrztu Szymon M., dla którego połączenia genealogicznego nie znajduję (LB Kunowo).

1. Jan Rajmund, syn Mateusza i Bartoszewskiej, ur. w Rokietnicy, ochrzcz. 1 IX 1750 r. (LB Cerekwica), pisał się "Nałęcz de Modła Molski". Towarzysz chorągwi pancernej stacjonującej w Śremie 1773 r. (LC Śrem). Wspólnie z braćmi dziedzic Dalabuszek z przyległościami, wraz z tymi braćmi kontraktem z 18 VII 1772 r. dobra te za 63.000 zł sprzedał Józefowi Domiechowskiemu (Kośc. 331 k. 117v). Dopiero potem, 21 VI 1773 r., wuj Izydor Bartoszewski, w myśl ugody przeprowadzonej w r. 1766 ze zmarłym Mateuszem M-im, sprzedał Dalabuszki Janowi i jego braciom za 60.000 złp (Kośc. 361 k. 9v). Jan Rajmund, obok braci, w r. 1781 współspadkobierca wdowy Weroniki z Bartoszewskich Korytowskiej (P. 1358 k. 397v). Swoją trzecią częśc w Dalabuszkach, wedle zobowiązania w kontrakcie z r. 1772, sprzedał formalnie Domiechowskiemu za 23.000 zł dopiero w r. 1791 (Kośc. 337 k. 41). Zaślubił 25 VII 1773 r. wdowe Konstancję Poniatowską (LC Śrem). Czy ten Jan Rajmund nie identyczny z Janem M-im, w latach 1795-1798 posesorem Ciołkowa? (Lb Krobia; LB Dolsk), ojcem Nepomuceny, wydanej 28 XII 1795 r. za Fideliksa (Feliksa?) Bębnowskiego, a świadkiem ślubu ich był Ksawery M. Ta Nepomucena umarła po połogu 6 III 1797 r. w Ciołkowie, w domu ojca i pochowana u Reformatów w Miejskiej Górce (LM Krobia). Inna córka Jana M-go z Ciołkowa to Joanna, chrzestna 10 XI 1796 r. (LB Krobia).

2. Marcin, syn Mateusza i Bartoszewskiej, ur. w Rokietnicy, ochrzcz. 8 X 1752 r. (LB cerekwica), konfederat barski, kapitan wojsk koronnych w r. 1781, kapitan kawalerii narodowej w r. 1785, kapitan-audytor w brygadzie wielkopolskiej w r. 1786, podporucznik(!) kawalerii narodowej i komisarz cywilno-wojskowy wojew. kaliskiego w r. 1790 (P. 1367 k. 421), wszedł 20 IV 1794 r. do komisji porządkowej ziemi warszawskiej, a 9 VII t.r. awansował na majora. Wszedłszy 1 IX t.r. do 7-ej brygady kawalerii, odbył z nią kampanię wielkopolską i 7 X zapewne awansował na brygadiera. Emigrował do Francji, ale już w r. 1796 był z powrotem w kraju. zamieszkał w Warszawie przy ulicy Konwiktorskiej, gdzie kupił nieruchomość. Za Księstwa Warszawskiego komisarz zrazu trzeciej legii, a od 24 VI 1808 pierwszej dywizji, w r. 1809 komisarz wojenny I-ej klasy w Warszawie. Emerytowany we wrzesniu 1810 r. Członek Tow. Przyjaciół Nauk w r. 1807, członek czynny loży Braci Zjednoczenia. Popularny i wielce płodny wierszopis (P. S. B.). Od swego wuja Izydora Bartoszewskiego kupił 28 VI 1788 r. za 6.000 złp połowę Będzieszyna i części Szczur w p. kal. (P. 1365 k. 145) i t.r. był przez niego z tej sumy skwitowany (P. 1375 k. 260). Posesor Chwalszyc, Gąsiorowa, Zasułtowa, Lasek w p. pyzdr. w r. 1789 (G. 115 k. 128v). Od Jana Kluga kupił 23 VI 1791 r. Kaweczyno (P. 1368 k. 299). Umarł w Warszawie 13 IV 1822 r., pochowany w Pęcinie. Jego pierwszą żoną była Franciszka Osińska, z którą rozwiódł się w r. 1790, drugą Małgorzata Rogozińska, zmarła 3 IV 1841 r., pochowana na Powązkach. Z niej córki, Honorata i Aniela (P. S. B.).

3. Ksawery, syn Mateusza i Bartoszewskiej, pisał się "Nałęczem M-im", ur. około r. 1754, kapitan wojsk koronnych w r. 1786 (LC Opatówko), konsyliarz konfederacji województwa gnieźnieńskiego 1792 r. (P. 1369 k. 655v). Swoją część Dalabuszek, wedle kontraktu z r. 1772, sprzedał w r. 1778 Józefowi Domiechowskiemu za 21.000 złp (Kośc. 333 k. 88). Posesor Chwalszyc, Gąsiorowa, Zasułtowa i Lasek w p. pyzdr. 1789 r. (G. 115 k. 12v). Od Jana Kluga 23 VI 1791 r. kupił Kawęczyno (P. 1368 k. 299). Umarł 16 IX 1814 r. licząc lat 60 (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). zaślubił 25 II 1786 r. Alkantarę Lipską (LC Opatówko), która żyła jeszcze 31 VIII 1817 r. i mieszkała wtedy w Kawęczynie (LB Wieszczyczyn). Z trojga ich dzieci, syn Stanisław Adolf, ochrzcz. 9 III 1787 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), zmarł dzieckiem. Córka Ksawera (Ksawera Stanisława), ur. w Podstolicach, ochrzcz. 24 XI 1789 r. (LB Opatówko), zmarła 20 II 1814 r. (LM Św. Trójca, Gniezno). Ojca przeżyła jedynie córka Aniela (Angelika), która przed r. 1817 wyszła za Franciszka Trzcińskiego, wnosząc mu Kawęczyno (Kawęczyn). Zob. tablicę 3.

@tablica: Molscy h. Nałęcz 3

>Molscy, Modlscy różni z Modli (Modły) w p. kal. Wśród tu umieszczonych znaleźli się niewątpliwie przedstawiciele różnych rodów herbowych, dotyczy to zwłaszcza tych z XV i początków XVI wieku. Wśród póxniejszych większość to oczywiście Nałęcze, ale ich pod M-imi h. Nałęcz nie kładę, bo nie miałbym pewności co do herbu.

Jan i Andrzej z Modli w r. 1403 (Py. 1 k. 57v). Spytek z Modli w r. 1412 (Py. 2 k. 95v). Janusz z Modli działał w r. 1422 jako pełnomocnik Jakuba z Tuliszkowa, kasztelana kaliskiego (Z. Kal. 12 k. 23v).

Ks. Benedykt z Modli, kanonik gnieźnieński, i jego rodzony bratanek Bieniasz z Modli w r. 1437 nabyli wyderkafem od Mikołaja z Sulina czynsz roczny półtorej kopy gr. (P. 1378 k. 127). U Benedykta z Modli (zapewne tego bratanka) miał w r. 1451 sumę 30 grz. Mikołaj z Gałązek (P. 1381 k. 24v). Chyba synami Benedykta (Bieniasza) byli bracia: Andrzej, Jakub, Adam i Wawrzyniec, dziedziczący w "Modli Bieniasza". Córka Helena, w latach 1476-1480 żona Piotra z Łukomia.

1. Andrzej, pleban w Jarocinie, w r. 1472 skwitowany przez Macieja, dziedzica w Szetlewie, z 22 grz., zastawił mu za 10 grz. kmiecia w Modli wraz z łanem roli (I. R. Kon. 1 k. 7v). Nie żył juz w r. 1474, kiedy bracia jego spłacali Macieja z szetlewa z owych 10 grz. (ib. k. 20).

2. Jakub, niedzielny z braćmi Adamem i Wawrzyńcem w Modli Bieniasza, w r. 1474 dokonał z nimi działów części w Modli, Zastrużu i Poderzgowie p. kon., spadłych po zgonie brata, ks. Andrzeja (ib. k. 21). Swemu szwagrowi, Piotrowi z Łukomia, w r. 1476 zeznał sumę 20 grz. w posagu za siostrą swoją Heleną, jego żoną (ib. k. 75). Na połowie części w Modli, Zastrużu i Poderzgowie w r. 1476 oprawił 100 grz. posagu żonie Małgorzacie Rzgowskiej (P. 1386 k. 67). Skwitowany w r. 1478 przez szwagra Łukomskiego z 10 grz. posagu żony (I. R. Kon. 1 k. 97v), a w r. 1480 wespół z braćmi skwitowany przezeń z całości owego posagu (ib. k. 113v). Temu szwagrowi Jakub w r. 1481 zastawił za 5 grz. połowę łana osiadłego w Zastrużu (ib. k. 122). Żonie Jakuba, Małgorzacie, Jan Rusocki Swiema w r. 1486 zapisał dług 5 grz. (Kon. 3 k. 12v), z których ona go t.r. skwitowała (I. R. Kon. 1 k. 166). T.r. wyderkafem za 26 grz. sprzedała dwa i pół łanów pustych w Modlibogowicach w p. kon. Janowi Modlibowskiemu (P. 1387 k. 37v), zaś części w Krzymowie p. kon. za 30 grz. Janowi Rusockiemu (ib. k. 38). Jakub bratu Wawrzyńcowi w r. 1489 zapisał dwa złote wegierskie długu (I. R. Kon. 1 k. 197). Nie żył już w r. 1491, a wdowa stawiała wtedy poręczycieli męża bratu Adamowi, iż będzie z nim żyć w pokoju i zobowiązała się wypłacić trzy grzywny dzieciom swym: Janowi, Annie, Jadwidze i Marcie (ib. k. 208v). T.r. trzecią część swego młyna zwanego Dąbrowica w Rzgowie sprzedała za 10 grz. stryjowi swemu Andrzejowi z Grabienic cześnikowi kaliskiemu (ib. k. 212). Ale pod r. 1492 znajdujemy sprzedaż za 10 grz. temu stryjowi trzeciej części młyna Borowiec(!) na rzece Warcie, należącego do Rzgowa (P. 1387 k. 179v). Jednocześnie całe części w Modlibogowicach, to jest dwa i pół łana roli z częścią boru sprzedała za 50 grz. Jakubowi i Janowi, braciom z Modlibogowic (ib.). Skwitowana t.r. wraz z dziećmi swymi przez Adama a Modli (I. R. Kon. 1 k. 214), żyła jeszcze w r. 1493 (ib. k. 223). Spośród dzieci Jakuba, o Janie wiem tylko tyle, że żył jeszcze w r. 1495 (ib. k. 254v). Anna, chyba jeszcze niezamężną w r. 1499 arbitrzy godzili ze stryjem Adamem (Kon. 4 k. 56). T.r. była już żoną Andrzeja z Tąmpczyna, kiedy siostrze swej pannie Jadwidze zobowiązała się uiścić 5 grz. z części ojczystej w Zatsrużu, Rzgowie i Modli (I. R. Kon. 1 k. 292). Trąmpczyński żył jeszcze w r. 1509. Anna wspólnie z siostrą Jadwigą w r. 1515 część ich w Modlibogowicach, odziedziczoną po zmarłym bracie (przyrodnim po matce?) Wawrzyńcu Modlibogowskim Zygmunciku sprzedała za 30 grz. i za jeden pusty łan we wsi Strzek p. pozn. Janowi Modlibowskiemu (ib. k. 452v). Potem w r. 1527 była 2-o v. żoną Jana Sarnowskiego, wdowa i po nim w latach 1546-1547, była dziedziczką w Modli, Zastrużu i Rzgowie (Py. 23 k. 189; I. R. Z. Kon. 6 k. 155). Jadwiga żona 1-o v. Andrzeja Czyżewskiego Świdra, 2-o v. w r. 1527 żona Stanisława Wroniawskiego. Dziedziczka w Modli i Zastrużu (I. R. Kon. 3 k. 148v), żyła jeszcze w r. 1561. Trzecia z sióstr, Marta, najpierw żona Mikołaja Roli Bratuskiego, po którym wdowa w r. 1508, 2-o v. w r. 1532 za Łukaszem Bogusławskim Mizgałą.

3. Adam, obok braci Jakuba i Wawrzyńca współdziedzic w Modli Bieniasza 1474 r. (I. R. Kon. 1 k. 21). Pojąwszy za żonę Małgorzatę z Królikowa dostał w r. 1476 od brata jej Szymona zapis 100 grz. posagu, to jest 50 grz. z ojcowizny, 50 z dóbr jej macierzystych (ib. k. 83v), a w r. 1478 wzywał tego szwagra do uiszczenia 10 grz. (ib. k. 105). Z bracmi w r. 1480 jeszcze niedzielny (ib. k. 113v). Od szwagra dostał z tytułu posagu zapis 80 grz. (ib. k. 114), zas w r. 1482 zapis 62 grz. (ib. k. 138v). Szwagrowi Piotrowi z Łukomia w r. 1487 zastawił w sumie 5 grz. długu połowę łana osiadłego w Zastrużu (ib. k. 169v). Po bezpotomnej śmierci żony Małgorzaty posag jej zwracał Szymonowi z Królikowa. Był mu w r. 1489 winien 22 grz. z reszty tego posagu (ib. k. 194). T.r. szwagrowi Piotrowi z Łukomia ponowił zastaw połowy łana w Zastrużu (ib. k. 196). Na trzech łanach w Modli oprawił t.r. 30 grz. posagu drugiej żonie Barbarze, wdowie 1-o v. po Mikołaju Szetlewskim (P. 1387 k. 179v; I. Kal. 6 k. 67). W charakterze opiekuna syna i córek po bracie Jakubie, intromitowany w r. 1493 do ich dóbr w Modli, Zastrużu i Poderzgowie (ib. k. 222). Bratankowi Janowi w r. 1495 zapisał w r. 1495 dług 9 grz. (ib. k. 254v). Żonie Adama, Barbarze, Jan Wyszkowski, rodzony jej siostrzeniec (bratanek?), w r. 1495 sprzedał wyderkafem za 20 grz. połowę młyna wodnego "Nadolnego" w Wyszkowach p. kal. (P. 1383 k. 66v). Nie żyła już ta Barbara w r. 1505 (I. Kal. 6 k. 67). Adam trzy łany osiadłe w Zastrużu i łan pusty w Modli w r. 1501 sprzedał wyderkafem za 40 grz. Jakubowi Stawskiemu w posagu za swą córką Dorotą, do czego Stawski od siebie dodał żonie 30 grz. (P. 1389 k. 138). Ojciec i ta córka w r. 1508 w sumie 9 grz. długu Janowi Lisieckiemu zastawili lan osiadły w Modli (I. R. Kon. 1 k. 355). Dał jej tytułem oprawy w r. 1509 połowę swych dóbr w Modli Bieniasza, Zastrużu i Poderzgowie (ib. k. 363). Dorota w r. 1542 była już wdową.

4. Wawrzyniec, współdziedzic obok braci Jakuba i Adama w Modli Bieniasza w r. 1474 (I. R. Kon. 1 k. 21). Skwitowany w r. 1476 przez szwagra Piotra z Łukomia z 50 grz. posagu za siostrą Heleną (ib. k. 85), a w r. 1478 z 10 grz. z tego samego tytułu (ib. k. 97v). Trzecią część w Modli, Zastrużu i Poderzgowie sprzedał wyderkafem za 400 złp Mikołajowi Grodzickiemu, który w r. 1492 został tam intromitowany (Kon. 3 k. 60; I. R. Kon. 18 k. 184). Nie żył już w r. 1534, kiedy jego syn Jan Modlski części w Rzgowie, zastrużu i Modli Benedykta wymienił z Mikołajem Górskim na części wsi Biel w p. kon. (I. R. Gr. Kon. 2 k. 344). Części w Modli, Zastrużu i Poderzgowie w r. 1535 sprzedał za 800 zł węg. Maciejowi, Łukaszowi, Wojciechowi, Walentemu i Janowi, braciom niedzielnym Stawskim (I. R. Z. Kon. 6 k. 85v). Zob. tablicę 1.

@tablica: Molscy, Modlscy 1

Paweł z Modli w r. 1443 kwitował Filipa z Modli z 20 grz. za sprzedaną mu część w Modli i Wojsławicach (Gr. Kal. 6 k. 14). Od tego Filipa gotów był w r. 1448 Jakub z Wojsławic odebrać sumę należną mu po zmarłym ojcu Macieju (I. Kal. 4 k. 162v). Filip w r. 1464 zastawił połowę pustego łana w Modli za 13 i pół grzywien Stanisławowi z Wilkszyc tytułem posagu (ib. 1 k. 248), zaś w r. 1466 wspólnie z Mikołajem z Modli część Wojsławic sprzedali Wojciechowi i Stanisławowi, braciom niedzielnym z Wojsławic (P. 1383 k. 236a). Przeciw Filipowi i jego synowi Andrzejowi uzyskała w r. 1468 termin Małgorzata z Modli (I. Kal. 1 k. 453v). Obaj oni, ojciec i syn, w r. 1472 zapisywali 4 grz. długu Stanisławowi z Wojsławic (ib. 2 k. 225), a jako niedzielni z Modli, w r. 1477 zapisywali 9 grz. długu Jakubowi z Małego Stojanowa (ib. k. 443v). Żona Filipa, Fiemka w r. 1479 skasowała swą oprawę na częściach Modli i Wojsławic, sprzedanych przez męża Stanisławowi z Woli Tłumokowej. Asystował jej przy tym syn Andrzej (ib. k. 565). Filip z tym synem w r. 1481 ich części w Wojsławicach wymienili na dwa ślady roli we wsi Wola i dopłatę 80 grz. ze Stanisławem Wolskim z Woli Tłumokowej (P. 1386 k. 146v). Nie żył już ów Filip w r. 1483 (I. Kal. 3 k. 133). Od Andrzeja chciała w r. 1481 uiszczenia 6 grz. Elżbieta, wdowa(?) po Stanisławie Króliku z Wojsławic (ib. k. 49v). Skwitował Andrzej w r. 1483 Stanisława z Woli z 80 grz. ostatniej raty za dobra w Modli (ib. k. 133).

Andrzej, syn Filipa, mąż Piochny (Piechny) z Przybysławic, wdowy 1-o v. po Piotrze Dameckim, wadził się z Barbarą z Przybysławic i w r. 1487 założono między innymi vadium. Jego i Piochnę pozywał tez Urban z Przybysławic (ib. k. 404, 404v). Piochna zeznała w r. 1497, iż jej mąż wniósł ze swych dóbr w Modli 50 grz. na jej Przybysławice w p. kal. (ib. 4 k. 533v). Dała w r. 1505 zobowiązanie, iż oprawi mężowi połowę swych dóbr ojczystych, dóbr w Przybysławicach, folwark i inwentarze (ib. 6 k. 87). Połowę swych dóbr w Przybysławicach w r. 1512 sprzedała mężowi za 40 grz. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 11). Syn ich Maciej, o którym niżej. Zapewne tez ich synami byli bracia, Adam i Wojciech. Adam zobowiązał się w r. 1546 dwa składy roli pustej w polach Przybysławic sprzedać wyderkafem za 6 grz. bratu Wojciechowi (I. Kal. 9 k. 177). Został zabity, a brat Wojciech w r. 1550 kasował oskarżenie o ten czyn skierowane przeciwko Janowi Biernackiemu, teraz jako sprawcę wymieniając Grzegorza Wolskiego. Czynił to jako opiekun dzieci Adama, to jest syna Wojciecha, córek, Anny i Doroty (ib. 12 II s. 128).

Maciej, syn Andrzeja i Przybysławskiej, dziedzic w Przybysławicach (I. R. Z. Kal. 3 k. 248), na połowie swych części w tej wsi w r. 1525 oprawił posag 15 grz. żonie Annie Borczyńskiej, córce Stanisława (I. i D. Z. Kal. 2 k. 105v). Była to jego druga żona, imienia i nazwiska pierwszej nie znam. Czwartą część Przybysławic sprzedał Marcinowi Zborowskiemu, cześnikowi koronnemu. Nie żył już w r. 1541, a żona go przeżyła (P. 1394 k. 475). Z pierwszej żony synowie: Maciej, Kasper, Mikołaj i Stanisław. Kasprowi, Mikołajowi i Stanisławowi Marcin Zborowski w r. 1541 dał czwartą część Przybysławic, nabytą od ich ojca, w tym warunkiem, iż swą owdowiałą macochę pozostawią w spokojnym posiadaniu zabezpieczonej tam oprawy (ib.). Wdowa oprawę na Przybysławicach w r. 1542 scedowała pasierbowi Maciejowi (ib. k. 506).

Maciej, syn Macieja, żonie swej Małgorzacie Marszałkowskiej, córce Stanisława, w r. 1542 oprawił 100 zł posagu na połowie części w Modli i t.r. oprawę macochy na Przybysławicach sprzedał za 100 grz. wyderkafem tej swej żonie (ib. k. 506, 513). Od panny Małgorzaty Przybysławskiej, córki Pawła zw. Tetlo, w r. 1542 kupił za 18 grz. jej część "Tetlowską" w Przybysławicach (I. D. Z. Kal. 6 k. 358v). Od swego brata Kaspra w r. 1545 kupił za 100 grz. jego część Przybysławic (ib. k. 385) i t.r. częśc tej wsi sprzedał za 10 grz. wyderkafem Zofii, żonie Mikołaja Przybysławskiego (ib. k. 398). Leżące w Przybysławicach 18 składów roli w jednym polu, 13 w drugim, 25 w trzecim, w r. 1551 sprzedał wyderkafem za 22 grz. Mikołajowi i Zofii małżonkom Mierzyńskim (I. Kal. 13 s. 635). Uzyskał t.r. zobowiązanie od brata Stanisława sprzedania za 100 grz. całej jego części ojczystej w tej wsi (ib. 14 s. 1147), a w r. 1553 za takąż sumę nabył tam część brata Mikołaja (R. Kal. 1 k. 9v; P. 1396 k. 69v). Umarł między r. 1568 a 1572 (I. Kal. 34 s. 399; R. Kal. 4 k. 43v). Jego druga żoną była "uczciwa" Dorota, której na połowach części Przybysławic oprawił był 200 zł posagu (R. kal. 4 k. 43v). Z Marszałkowskiej synowie, Jan i Stanisław. Nie wiem z której, Wojciech i Marcin. Corka Macieja Barbara była 1-o v. za Marcinem Kaczkowskim, 2-o v. żona Wacława Paryszewskiego (Paruszewskiego), wdowa w latach 1604-1609.

1) Jan, syn Macieja i Marszałkowskiej, wspólnie z Maciejem Przybysławskim cz. Mierzyńskim, nabywcą od Stanisława M-go, brata Jana, części w Przybysławicach, dopisali w r. 1572 macosze Jana, uczc. Dorocie, do jej oprawy sumę 66 zł (R. Kal. 4 k. 43v). Jan żonie swej Ewie Korzeniowskiej w r. 1572 zapisał dług 400 złp (I. R. Kon. 16 k. 293v). Wraz z bratem Marcinem dopisali w r. 1592 Janowi Kobelińskiemu do sum które był pożyczył ich ojcu, nową sumę (I. Kal. 59 s. 1211).

2) Stanisław, syn Macieja i Marszałkowskiej, sprzedał swą częśc ojcowską w Przybysławicach wraz z oprawą matki za 400 zł w r. 157 Maciejowi Przybysławskiemu cz. Mierzyńskiemu (R. Kal. 3 k. 421v). Mąż Jadwigi Ostrowskiej, w r. 1584 wspólnie z nią wziął w zastaw za 300 zł od Jana Słuszkowskiego i żony jego Katarzyny Galewskiej cz. Siejuskiej cząstki pewne w Słuszkowie w p. kal. (I. Kal. 50 s. 715). Oboje uzyskali w r. 1599 zobowiązanie od Piotra Grudzielskiego, iż oprawi 200 złp posagu córce ich Ewie M-ej (R. Kal. 7 k. 217v). Stanisław w r. 1600 dał żonie dożywocie (ib. k. 387v), nie żył już w r. 1612 (I. Kal. 78 s. 950). Wdowa t.r. kwitowała z 28 zł Sebastiana Wolickiego (ib. s. 1618). Synowie, Stanisław i Adam. Córka Ewa, w latach 1599-1612 żona Piotra Grudzielskiego, wdowa w latach 1624-1644. Być może inną córką Stanisława była Małgorzata, żona 1-o v. w latach 1603-1611 Adama Głoskowskiego, wdowa w r. 1612, 2-o v. w 1616 żona Tomasza Jelitowskiego.

(1) Stanisław, syn Stanisława i Ostrowskiej, kwitował w r. 1612 braci Wolińskich z 36 zł na poczet zapisu 150 zł (ib. 78 s. 1159). Jego i brata jego Adama w r. 1612 skwitowała z 50 zł Zofia Pogorzelska, wdowa po Janie Borzysławskim (ib. s. 1619).

(2) Adam, syn Stanisława i Ostrowskiej, jak widzieliśmy, wspomniany w r. 1612, był chyba identyczny z Adamem M-im, którego żona Zofia Gorska, córka Jana, skwitowała w r. 1616 Piotra Kęszyckiego i Agnieszkę ze Sławoszewskich z 50 zł ostatniej raty dzierżawy części wsi Pikart (ib. 82 s. 525). Oboje M-cy w r. 1617 spisali wzajemne dożywocie (R. Kal. 9 k. 70v). Zofia z Górskich uzyskała w r. 1618 zapis 50 zł długu od swego brata Jana (I. Kal. 84 s. 251). Obojgu małżonkom (ona nazwana tu Zofią z Rojewa) Jan i Zofia z Jaraczewskich Tymienieccy w r. 1618 wydzierżawili częśc dzierzbina (I. Kon. 40 s. 193). Oboje skwitowani w r. 1631 przez Wojciecha Pacynowskiego ze sprawy wytoczonej im przez Marcina Wturkowskiego (I. Kal. 98a s. 1133). Adam juz nie żył w r. 1638, kiedy Zofia z Górskich, już 2-o v. żona Bartłomieja Rzekieckiego, spisywała z tym drugim mężem wzajemne dożywocie (R. Kal. 12 k. 65). Nie żyła juz w r. 1644, a była bezpotomna (I. Kal. 110a s. 1024).

3) Wojciech, syn Macieja, częśc po ojcu w Przybysławicach w r. 1591 za 400 złp bratu Marcinowi (R. Kal. 6 s. 391), a w r. 1598 części w tejże wsi sprzedał za 200 złp Piotrowi Kęszyckiemu (ib. 7 k. 139). Spisał w r. 1602 wzajemne dożywocie z żoną Zofią Popowską (ib. k. 437), wdową 1-o v. po Jakubie Robakowskim, która t.r. w sprawie toczonej przeciw małżonkom Gorazdowskim uzyskała intromisję do Borkowa (Py. 131 k. 302v). Wojciechowi, który dzierżawił od Jana Wturkowskiego cz. Kotowieckiego i Małgorzaty z Robakowskich Grudzielec, ci małżonkowie w r. 1612 zapisali dług 100 zł (I. Kal. 78 s. 72). Części w Grudzielcvu w r. 1615 kupił za 300 zł od tej Małgorzaty (I. i D. Z. Kal. 28 k. 204v). Wojciechowi i Zofii, którzy części w Grudzielcu zastawili byli za 1.200 zł zmarłej Annie z Jabłkowskich Lisieckiej, Andrzej Lisiecki w r. 1624 zapisał dług 600 złp, to jest połowę sumy zastawnej (I. Kal. 90b s. 2914). Części Grudzielca Wojciech w r. 1624 sprzedał za 1.000 złp Wojciechowi Mierzewskiemu (P. 1414 k. 1070v).

4) Marcin, syn Macieja, w r. 1591 części w Przybysławicach kupił za 400 zł od brata Wojciecha (R. kal. 6 s. 391). Wieczność części owej wsi zarówno odziedziczonych po ojcu jak i kupionych od brata Wojciecha, które to dobra trzymał już w swej posesji Jan Kobeliński, nabywszy je zastawem zarówno od Marcina i Jana M-ch, jak też i od Wojciecha Marszałkowskiego, w r. 1593 sprzedał za 833 zł temu Kobelińskiemu (ib. k. 782, 817). Części Przybysławic sprzedał był Piotrowi Kęszyckiemu, który potem procesował go o to, iż nie zabezpieczył przed pretensjami siostry, Barbary z M-ch Paryszewskiej (Paruszewskiej?). Skwitowany z tego procesu przez Kęszyckiego w r. 1604 (I. Kal. 70 k. 590). Nie żył już w r. 1618 (ib. 84 s. 964). Jego żoną była w r. 1596 Jadwiga Czekanowska, córka Macieja i Barbary Wyleżyńskiej (ib. 63 k. 254, 483), z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1597 (R. Kal. 7 k. 60v). Była już ona w r. 1624 2-o v. żoną Adama Sielskiego (I. Kal. 90b s. 1698v). Syn Jan sumy pewne, scedowane sobie w r. 1624 przez matkę, cedował t.r. Stanisławowi Baranowskiemu, zaspokojony przezeń (ib.). Kwitował w r. 1651 Stefana Ślesińskiego, dziedzica Dąbrowy Pleckiej w wojew. łęczyckim, z 500 złp (G. 82 k. 451v). Zob. tablicę 2.

@tablica: Molscy, Modlscy 2

Może bratem Filipa z Modli był Mikołaj z Modli, który w r. 1444 zobowiązał sie uiścić trzy grzywny Stanisławowi z Wojsławic, synowi Jarosława (I. Kal. 3 k. 37v). Mikołaj z żoną Małgorzatą w r. 1448 zobowiązali się sprzedać pewne części Wojsławic bratu stryjecznemu Stanisławowi z Wojsławic (ib. 4 k. 162v). Łan (bez jednego wierdunku) roli w Modli Mikołaj w r. 1463 zastawił w sumie 9 grz. z tytułu posagu Mikołajowi, synowi Jakuba z Wojsławic (ib. 1 k. 190v). Piechna, wdowa po Jakubie z Modli, z synem swym niedzielnym Mikołajem (nie wiem, czy tym samym, o którym mówiłem wyżej?) w r. 1464 zastawiła w sumie 150 grz. długu częśc swą dziedziczną w Modli Janowi z Wilkszyc (ib. k. 239v). Dziedziczyła w Modli obok Elżbiety (chyba siostry?), żony Grzymka z Walszewic (ib.). Żona syna jej Mikołaja była wtedy Elżbieta (ib. k. 240).

Pietrzyk z Modli w r. 1444 zastawił za 6 grz. swoją kupioną od Kiełcza z Waliszewic część w Chwalęcicach Janowi z Chwalęcic (ib. 4 k. 12). Jan, dziedzic w Modli, na połowie części w tej wsi w r. 1449 oprawił 16 grz. posagu żonie Katarzynie (P. 1387 k. 87). Beata, córka Jakusza z Modli, w r. 1455 żona Wawrzyńca z Zdzinic, rodzona siostrzenica Świętosława z Dziewiątek (Z. Kal. 12 k. 189v). Jakusz z Modli nie żył już w r. 1455, kiedy jego syn Mikołaj, działając wraz ze swą matką Piechną (Piochną), dziedziczką w Modli, połowę ich tamtejszego dziedzictwa w r. 1455 sprzedał wyderkafem Mikołajowi Gajkowi z Wilkszyc (ib. k. 190v). To, co tu mówię, należy porównać z umieszczoną wyżej wzmianką o Piechnie, wdowie po Jakubie z Modli, i jej niedzielnym synu Mikołaju. Mikołaj z tą swą matką w r. 1461 ponowili na rzecz Mikołaja Gajka wyderkaf części w Modli za 8 grz. (I. Kal. 1 k. 41v). Mikołaj (czy wciąż ten sam?) swoją część w Modli w r. 1466 wymienił z Maciejem z Sulimowa na pół łana w Sulimowie Wielkim i dopłatę 60 grz. (P. 1384 k. 229). Mikołaj z Modli nie żył już w r. 1457, kiedy syn jego Paweł zobowiązał się Wawrzyńcowi ze Smaszkowa uiścić 6 grz., za które zastawił mu był swoją częśc ojczysta w Modli (Py. 11 k. 305). Temu Pawłowi i jego matce Elżbiecie (wdowie po Mikołaju) Jan z Małych Złotnik wraz z żona Dorotą w r. 1469 zastawili za 20 grz. dwa osiadłe łany w Małych Złotnikach (I. Kal. 2 k. 63). Jadwiga, żona Pawła z Modli (czy tego?), w r. 1477 od Stanisława, dziedzica w Modli, nabyła zastawem za 3 grz. częśc w tej wsi (ib. k. 450). Jakub M. z Cienina, mąż Katarzyny, ktora w r. 1462 uzyskała termin przeciwko Boguszowi Koszutskiemu z Wielkiego Cienina (Kon. 2 k. 38). Ta Katarzyna z siostrą rodzoną Siechną z Przyjmy i z tym Boguszem, siostrzeńcem ich rodzonym, dziedzice w Cieninie, kwitowani bylu w r. 1476 przez Jana Zdunowskiego z 70 kop gr. należnych mu po zmarłej babce, Dorocie z Krolikowa (I. R. Kon. 1 k. 74v), a t.r. Zdunowski skwitował też z 12 grz. Jakuba M-go, który poręczył był za żonę (ib. k. 86v). Między tymi małżonkami a Boguszem z Kromolic t.r. założone zostało vadium, iż będą żyć w pokoju (Kon. 2 k. 172v). Marcin i Wojciech, bracia stryjeczni (czy cioteczni, bo "{consorbini" może oznaczać i jedno i drugie) z Modli, w r. 1463 kwitowali Wojciecha i Pawła, braci rodzonych z Modli, z ojcowizny i macierzyzny (I. Kal. 1 k. 170). Tych braci, Wojciecha i Pawła, t.r. godzili arbitrzy (ib. k. 212v). Jakusz, dziedzic z Modli, nie żyjący w r. 1471, ojciec Małgorzaty, żony Szymona z Rudnicy, która w r. 1471 kwitowała z dóbr rodzicielskich w Modli Macieja, dziedzica w tejże wsi (ib. 2 k. 166). Tej Małgorzacie Marcin Stefanowski z Małego Stefanowa w r. 1476 zastawiał swe części w Modli (ib. k. 410). Kwitowała go w r. 1478 z 60 grz. tego zastawu (ib. k. 508v). Małgorzata, żona Stanisława z Modli, w r. 1475 pozwana przez swych synów, Filipa i Andrzeja z Modli (ib. k. 364v). Maciej, syn Mikołaja M-go z Naczesławic, w r. 1475 pozywał o gwałty Wojciecha Ruszkowica z Naczesławic (ib. k. 317v).

Wojciech z Modli z żoną Dorotą, córką Jana Pergula(?), połowę części w Modli, nabytych od Filipa z Modli z tytułu jej posagu, w r. 1476 sprzedali na trzy lata wyderkafem za 7 grz. siostrze Wojciecha, Jadwidze, żonie Pawła Wilkszyckiego (ib. k. 438v). Ten Wojciech ze swym bratem Stanisławem części w Modli w r. 1483 sprzedali za 25 grz. siostrze Jadwidze i jej mężowi (ib. 3 k. 149), a jednocześnie obaj byli skwitowani przez inną siostrę, Elżbietę, żonę Marcina z Modli, z ojcowizny i macierzyzny w tej wsi (ib.).

Jakub, syn Marcina ze Stojanowa i Modli, kwitował w r. 1477 z długu 12 grz. Marcina z Małego Stojanowa, syna Świąszka z Kowali (ib. 2 k. 443). Stanisław swoją część w Modli, jak już widzieliśmy, zastawił w r. 1477 Jadwidze, żonie Pawła z Modli. Mikołaj z Modli nie żył już w r. 1482(?), kiedy jego córka Małgorzata oraz siostra Małgorzata z Modli domagały się od Macieja z Modli uiszczenia 10 grz., które winien był zmarłemu (ib. 3 k. 76v).

Jan M., dziedzic w Naczesławicach, w r. 1495 zapisał 3 grz. długu Stanisławowi zw. Warta, dziedzicowi w Przedzinie, i Stanisławowi, dziedzicowi w Chutkach (I. Kal. 4 k. 304). Od Anny Chutkowskiej, wdowy po Macieju z Naczesławic, w r. 1501 brał w zastaw za 20 grz. połowę jej części macierzystych w Chutkach i Gotardach (ib. 5 k. 233). Mikołaj M. z Radłowa, mąż Małghorzaty, która w r. 1495 pozywana była o oprawę na Radłowie przez Annę, żonę Grzegorza z Jelitowa (ib. 4 k. 384v). Filip M., ojciec Małgorzaty, której mąż Stanisław Wilszycki w r. 1497 oprawił na połowie wsi swej Karsy 20 grz. posagu (P. 1383 k. 145). Jakub, dziedzic w Modli, zwany Kopyscki, wspolnie ze swą matką Urszulą w r. 1498 od Wacława z Waliszewskich nabył zastawem za 5 grz. połowę pustego lana w Modli (I. Kal. 5 k. 1). Wacław, dziedzic w Modli, w r. 1499 pozywał Jakuba, syna Pawła, dziedzica w Modli, zarzucając mu nieszlachectwo (ib. k. 70). Stanisław M. w r. 1499 dostał od Doroty, żony Jana Trzebieńskiego, budynki w Modli (ib. k. 71).

Wacław z Modli, syn Grzymka z Waliszewa, już nie żyjącego w r. 1499, t.r. nabył od Anny Rossoskiej za 40 grz. części w Modli (ib. k. 98). Na połowie swojej częsci w tej wsi t.r. oprawił 16 grz. posagu żonie Barbarze z Gaci, córce Mirka (P. 1389 k. 55v). Skwitowany w r. 1507 przez swych synów, Jana, Marcina, Wojciecha, Jana(!), oraz przez córkę Cecylię z dóbr macierzystych w Modli, przy której to transakcji potomstwu jego asystowali, Piotr Wilkszycki stryj i Stanisław Kołudowski wuj (I. Kal. 6 k. 188). Mikołaj M. żonie swej Agnieszce w r. 1499 zobowiązał się oprawić na połowie dworu i żywego inwentarza w Modli 10 grz. posagu (ib. 5. k. 136). Mikołaj Rola M., ojciec Florencji (Florentyny), skwitowany w r. 1500 przez jej męża Wojciecha Słaowszewskiego z 50 grz., za 110 grz. posagu (ib. k. 190). Oprawił żonie te 110 grz. w r. 1502. Od tego zięcia Mikołaj t.r. nabył wyderkafem za 60 grz. trzecią częśc Jarnołtowa w p. kal. (P. 1389 k. 186). Stanisław M., dziedzic w Morawkach, nie żył już w r. 1503, kiedy córki jego, Anna i Katarzyna, swoje części ojczyste w tej wsi dały Stanisławowi Morawskiemu Sobiepanowi w zamian za całe Waliszewice. Asystował im przy tej transakcji stryj Wojciech Waliszewski (P. 1389 k. 261). Od Andrzeja M-go w r. 1505 żądała uiszczenia się z 6 grz. Dorota Jelitowska z tytułu prawa bliższości po zmarłym siostrzeńcu Wawrzyńcu (I. Kal. 6 k. 12). Jakub i żona jego Anna w r. 1507 (ib. k. 157). Między Janem, Wojciechem i Stanisławem, braćmi Rolami z Modli a Wojciechem Tymienieckim w r. 1508 zostało założone vadium (P. 862 k. 301v). Może to synowie Mikołaja Roli M-go, o którym była już mowa?

Jakub z Modli, ojciec Wojciecha i Agnieszki, w r. 1518 żony Stanisława Mroczkowskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 41v). Jakub temu synowi w r. 1547 dał szóstą część w Modli, już wydzieloną jako jego dobra macierzyste (ib. 6 k. 420v). Wojciech, w r. 1541 występował jako wuj Andrzeja, Wojciecha i Walentego, braci Mroczkowskich, którzy swoją część w Mroczkach odebrali byli z rąk Jakuba M-go (ib. k. 346). Tego Wojciecha pierwszą żoną była Dorota Biernacka (I. Kal. 23 s. 1146), drugiej, Reginie Tomickiej (Turskiej), córce Marcina, w r. 1546 zobowiązał się oprawić 40 grz. posagu na połowie części w Modli (I. Kal. 9 k. 370), czego dopełnił oprawiając ową sumę w r. 1547 na połowie nabytej od ojca części w Modli (I. i D. Z. Kal. 6 k. 420v). Jednocześnie od Walentego Mroczkowskiego kupił za 100 grz. części w Mroczkach (ib. k. 421). Od siostrzeńca, Wojciecha Mroczkowskiego, w r. 1551 uzyskał zobowiązanie sprzedania wyderkafem za 20 grz. pustego łana w Małych Mroczkach (I. Kal. 13 s. 633). Żonie Reginie Tomickiej zlecił w r. 1558 opiekę nad zrodzonymi z niej dziećmi: Maciejem, Stanisławem, Pawłem i Bartłomiejem. Ponadto z pierwszej żony miał synów Wawrzyńca i Piotra (I. Kal. 23 s. 1146). Regina żyła jeszcze w r. 1576 i wtedy z synem Stanisławem M-im zapisywała 10 grz. długu Świętosławowi Chlewskiemu (ib. 44 s. 1232). O synach z drugiej żony, Stanisławie, Pawle i Bartłomieju nie wiem niczego ponad to, co zostało juz powiedziane.

1. Wawrzyniec, syn Wojciecha i Biernackiej, w r. 1558 oskarżony o poranienie Jana Czeńskiego(?) (I. Kal. 23 s. 901). Części "Aaronowskie" w Mroczkach w r. 1586 sprzedał za 100 zł bratu Maciejowi (R. Kal. 5 k. 569). Od Jana Wojsławskiego w r. 1587 wydzierżawił części Wojsławic i Wilczyc (I. Kal. 54 s. 64). Umarł między r. 1587 a 1592 (ib. 59 s. 1360). Jego żoną była w r. 1587 Helena Psarska, wdowa 1-o v. po Walentym Mroczkowskim Wiechciu (ib. 54 s. 252). Oczywiście poślubił ją o wiele wcześniej. W r. 1596 ona wraz z synami kwitowała z 10 zł mężowskiego brata Macieja M-go (ib. 63 s. 1481). Od Jana Oszczeklińskiego dostała t.r. zapis 50 złp długu (ib. s. 1611). Synowie Wawrzyńca: Bartłomiej, Jakub, Wojciech, Gabriel i Maciej.

1) Bartłomiej, syn Wawrzyńca i Psarskiej, wspomniany w r. 1592 (I. Kal. 59 s. 1360), od brata Macieja w r. 1598 kupił za 200 grz. pustkę Ostrówko, sąsiadującą z Mroczkami (I. i D. Z. Kal. 28 k. 83). Bratu Jakubowi w r. 1600 na Mroczkach zapisał 300 zł długu (Kc. 123 k. 735).

2) Jakub, syn Wawrzyńca i Psarskiej, wspomniany w r. 1592 (I. Kal. 59 s. 1360), mąz Małgorzaty Bienarckiej cz. Gorzyckiej, córki Jana, która w r. 1596 kwitowała swych braci i stryja z 300 zł z dóbr rodzicielskich (ib. 63 k. 692v, 698v), od męża zaś dostała oprawę 150 zł posagu (R. Kal. 7 k. 25v). Wspólnie z nią t.r. zapisał 100 zł długu swej matce (I. Kal. 63 k. 709). Od Franciszka Mroczkowskiego t.r. kupił za 500 zł częśc w Mroczkach Małych (R. Kal. 7 k. 24v). Płoskę roli w Mroczkach, położoną koło roli stryjenki Maciejowej, w r. 1602 zastawił za 40 złp Mikołajowi Poniatowskiemu (I. Kal. 68 s. 256). Żyła jeszcze Małgorzata w r. 1602 (ib. s. 1482). Jakub całe części w Mroczkach Małych w r. 1623 sprzedał za 650 zł bratu Gabrielowi (R. Kal. 10 k. 135v).

3) Wojciech, syn Wawrzyńca i Psarskiej, wspomniany w r. 1592 (I. Kal. 59 s. 1360) i w r. 1596 (ib. 63 k. 148v).

4) Gabriel, syn Wawrzyńca i Psarskiej, wspomniany 1592 r. (ib. 59 s. 1360), mąz Agnieszki Wysockiej, córki Stanisława, która w r. 1612 skwitowała swych braci, Dobrogosta i Sebastiana Wysockich, z dóbr po rodzicach (ib. 78 s. 517, 703). Druga jego żoną była Anna Skrzetuska, wraz z którą w r. 1617 od Mikołaja Mielżyńskiego i Małgorzaty z Młodziejewskich wydzierżawił pod zakładem 600 zł Czyżew w p. kon. (G. 74 k. 13v). Tego Gabriela w r. 1618 pozywał o rany Samuel Czyżewski (I. Kon. 40 s. 492). Od brata Jakuba w r. 1623 kupił za 650 zł części w Mroczkach Małych (R. kal. 10 k. 135v). Stanisławowi Broniewskiemu w posagu za swą corką Marianną w r. 1641 zapisał 400 zł (I. Kal. 107a s. 246). W r. 1647 w imieniu własnym i synów: Wojciecha, Macieja, Stefana i Adama wydzierżawił części w Mroczkach małżonkom Skrzetuskim (ib. 113 s. 2082). W r. 1690 mowa o zmarłej juz Annie Skrzetuskiej, żonie także już nie żyjącego Gabriela M-go z Mroczek (ib. 146 s. 253). Synowie wyżej wymienieni. Córka Marianna zaślubiona w r. 1641, krótko po 22 IV, Stanisławowi Broniewskiemu, wdowa w latach 1685-1690. Z synów, o Wojciechu będzie niżej. Maciej, urodzony ze Skrzetuskiej, wspomniany w r. 1647 w transakcji, o której już mówiłem. Od bratanicy po bracie WEojciechu, Annie Łabędzkiej, w r. 1683 kupił za 700 zł części w Mroczkach (ib. 142 k. 118). Owdowiałej siostrze Broniewskiej w r. 1685 zapisał sumę 100 zł (ib. 143 s. 237). Części w Mroczkach w r. 1690 sprzedał Janowi Broniewskiemu i Katarzynie z Psarskich (ib. 146 s. 253). O Stefanie i Adamie nie wiem nic prócz wzmianki o nich w r. 1647.

Wojciech, syn Gabriela, zawierał w r. 1644 kontrakt z Wojciechem Wojsławskim (ib. 110a s. 84). Może już wtedy był mężem Marianny Wojsławskiej, wspólnie z którą w r. 1655 otrzymał zapis 200 zł długu od Marcina Wojsławskiego (ib. 121 s. 548). Oboje małżonkowie wydzierżawili w r. 1661 od Franciszka Wilkszyckiego i Jadwigi z Biernackich na trzy lata części Wikszyc (ib. 125 s. 208). Ich córka Anna, żona Andrzeja Łabędzkiego, w r. 1683 sprzedała za 700 zł części w Mroczkach stryjowi Maciejowi M-mu. Przy tej transakcji towarzyszył jej brat stryjeczny Jan M., może to był syn jej stryja Macieja? (ib. 142 k. 118).

2. Piotr, syn Wojciecha i Biernackiej, pozywany w r. 1558 o rany przez Annę Czeńską, żonę Wojciecha Mroczkowskiego (ib. 23 s. 901). Chyba identyczny z Piotrem M-im, któremu Piotr Stojanowski w r. 1574 zastawił za 600 zł połowę jednej swej części w Stojanowie (ib. 42 s. 452). Ów Piotr, zastawnik Stojanowa, nie żył już w r. 1582, a z Marianny Tymienieckiej, córki Mikołaja, miał córki, Barbarę i Zofię, t.r. skwitowane ze 100 złp przez Wojciecha M-go, syna Adama (ib. 48 s. 394). Opiekun tych panien, Mikołaj Tymieniecki w r. 1592 skwitował Piotra Stojanowskiego z 600 zł zastawu na częściach Stojanowa (ib. 59 s. 822). Owdowiała Małgorzata z Tymienieckich była t.r. 2-o v. żoną Jana Kowalewskiego i kwitowała Benedykta M-go z 59 złp należnych za sprzedane mu części wsi Modła, będące własnością tych córek (ib. 59 s. 826). Żyła jeszcze w r. 1601 (R. kal. 7 k. 403). Z córek, Barbara była w latach 1601-1638 żoną Bartłomieja Głoskowskiego. Zofia, w r. 1600 żona jana Grzębskiego, wdowa w r. 1638.

3. Maciej, syn Wojciecha i Tomickiej, jak widzieliśmy, nieletni w r. 1558. od brata Wawrzyńca kupił w r. 1586 za 100 zł części "Aaronowskie" w Mroczkach (R. kal. 5 k. 569). Skwitowany w r. 1596 z 10 zł przez owdowiałą bratową, Helenę z Psarskich M-ą (I. Kal. 63 k. 148v), nie żył już w r. 1602, kiedy wdowa po nim, Zuzanna Goczanowska zapisywała 50 zł długu Janowi Kotowieckiemu z Naczesławic zwanemu Żelazko (ib. 68 s. 429). Pewne części w Mroczkach w r. 1604 zastawiła za 19 zł Michałowi Poklękowskiemu (ib. 70 k. 1035). Córki Macieja to, Jadwiga, w r. 1631 żona Jana Chlewskiego, i Anna, 1-o v. za Wojciechem Chlewskim., wdowa w latach 1631-1638, 2-o v. w latach 1641-1647 żona Marcina Wojsławskiego. Obie siostry w r. 1631 ojcowskie części w Mroczkach Szlacheckich sprzedały za 1.500 zł Mikołajowi Wojsławskiemu (R. Kal. 11 k. 281). Chyba tego samego Macieja synem był Wojciech, któremu w r. 1612 zapisał dług 100 zł Adam Turzyński (I. Kal. 78 s. 1188). Ten Wojciech w r. 1629 oprawił 500 złp posagu żonie Łucji Kluczewskiej, wdowie 1-o v. po Bartłomieju Siekierzeckim (P. 1416 k. 552). Jeśli istotnie był synem Macieja z Mroczek, to musiał umrzeć przed r. 1631, kiedy jako dziedziczki części ojcowskich w Mroczkach występowały córki Macieja. Zob. tablicę 3.

@tablica: Molscy, Modlscy 3

Jan M. zwany Bąk, ojciec Marty, która w r. 1518 części ojczyste w Modli sprzedała za 10 grz. Mikołajowi Wojsławskiemu. Towarzyszyli jej przy tej transakcji stryj Mikołaj M. Bąk i wuj Marcin Trzebiński (I. i D. Z. Kal. 2 k. 46v). Andrzej M. w r. 1528 trzymał dwa łany puste w Rąbczynie p. kal., dziedziczne Jana Rąbczyńskiego (ib. k. 132). Anna M-a, córka Jakuba M-go, w r. 1537 (I. R. Gr. Kon. 3 k. 51v). Piotr M. swą częśc Modli sprzedał w r. 1537 za 40 grz. Mikołajowi Wojsławskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 308). Maciej M. częśc swą macierzystą w Rąbczynie w r. 1538 sprzedał za 100 grz. Wojciechowi Rąbczyńskiemu (ib. k. 321). Andrzej M., syn zmarłego Jana Sarnowskiego (i niewątpliwie Anny M-ej, 1-o v. Andrzejowej Trąmpczyńskiej, córki Jakuba, o której było wyżej, w r. 1539 sprzedał połowę łana "Partolińskiego" w Kijewcu p. gnieźn. za 12 grz. Mikołajowi Słupeckiemu (I. R. Gr. Kon. 3 k. 131). Maciej M. występował w r. 1546 jako wuj sióstr Grabieńskich z Grabienicy p. kon. (P. 1395 k. 241). Marcin M. swemu rodzonemu bratu Wojciechowi zapisał w r. 1546 dług 5 grz. (I. Kal. 9 k. 16). Jakub, mąż Jadwigi, wdowy 1-o v. po Mikołaju Czermińskim, która w r. 1550 kwitowała z 3 grz. Jana Czermińskiego (ib. 12 II s. 407). Szymon M., syn zmarłego Hieronima Baranowskiego, całe części we wsi Modli, położone w pobliżu kościoła parafialnego w Chlewie, w r. 1551 zobowiązał się sprzedać za 100 złp Stanisławowi Stojanowskiemu (ib. 13 s. 569). Maciej M., w r. 1554 stryj Bogumiły z Mielżyńskich Lubstowskiej (P. 895 k. 85). Andrzej nie żył już w r. 1557, kiedy wdowę po nim Annę kwitowała z 6 grz. Jadwiga, wdowa po Janie Stojanowskim (I. Kal. 22 k. 99). Macieja M-go w r. 1557 skwitowali z sum małżonkowie Mikołaj i Zofia Mierzyńscy (ib. k. 328). Wacławowi M-mu Jan Sulimowski cz. Chwalęcki Knopek w r. 1557 za 30 grz. zastawił część Chwalęcic Knopek w r. 1557 za 30 grz. zastawił częśc Chwalęcic w p. kal. (ib. k. 345). Wojciech M., nieletni, sługa Macieja Czekanowskiego, poraniony był w r. 1558 podczas bójki we dworze w Czekanowie (ib. 23 k. 539). Panna Zofia M-a, córka Anny Stojanowskiej, wdowy po Andrzeju Wojsławskim, w r. 1558 uzyskała od matki zapis długu 15 grz. na połowie Modli i Wojsławic (ib. s. 1155). Maciej M. z żoną swą Dorotą z Koźmina w r. 1568 zapisali dług 100 zł Wojciechowi Białoskórskiemu (ib. 34 s. 351). Jan M. kwitował w r. 1576 wdowę Annę z Węgierskich Lisiecką (ib. 44 s. 1064). Jan M., stryjeczny brat panny Doroty, córki Mikolaja Wysockiego, w r. 1582 (ib. 48 s. 421). Maciej M. skwitowany w r. 1584 z 60 zł przez Dorotę z Wojsławic Gorazdowską z Borkowa (ib. 50 s. 1287). Marcin M., syn zmarłego Wacława, trzy składy roli w Wojsławicach, koło granic Modły, w r. 1591 sprzedał za 4.000(?) zł Janowi M-mu, synowi zmarłego Adama, o których było wyżej (R. Kal. 6 s. 528). Ten Marcin części Wojsławic, które ojciec kupił był od Marcina Wojsławskiego, sprzedał w r. 1592 za 200 grz. Walentemu Wojsławskiemu (ib. s. 675). marcin M. (nie wiem czy ten sam?) z żoną Anną z Świerczewskich w r. 1592 wzięli zastawem za 100 zł od Stanisława Chwalęckiego pewne role w Chwalęcicach, w miejscowości zwanej Podchlewie (ib. 59 s. 283). Dorota M., w r. 1599 wdowa po Wojciechu Grabowskim. Regina, w r. 1604 żona Łukasza Wilczyckiego cz. Morawskiego. Stanisławowi, synowi zmarłego Wojciecha, wdowa Zofia z Pogorzelskich Borzysławska w r. 1604 cedowała zapis 150 zł dany przez Piotra Sarbskiego (ib. 70 k. 99v). Jednocześnie ów Stanisław kwitował ze 100 zł małżonków Macieja i Barbarę z Bułakowskich Wolińskich (ib. k. 100), a w r. 1604 sam był skwitowany przez Macieja Wolińskiego (Woleńskiego) z ran (ib. k. 205). Jakub, w r. 1612 mąż Marianny Kęszyckiej, wdowy 1-o v. po Walentym Karszewskim (ib. 78 s. 1442), nie żył już w r. 1616 (ib. 82 s. 1352). Wdowa żyła jeszcze w r. 1631 (ib. 98a s. 1131). Konstancja, żona Jerzego Obrąpalskiego, w r. 1612. Zofia, w r. 1619 żona Jana Głoskowskiego.

Maciej, syn zmarłego Pawła, zawierał w r. 1627 kontrakt z Rydzyńskimi, działając w imieniu własnym oraz innych M-ch, więc ks. Jana, syna zmarłego Jana, Krzysztofa, Wojciecha i Franciszka, synów zmarłego Jana, Grzegorza i Gotarda, synów zmarłego Wojciecha, Marancji, żony Jakuba Koszkowskiego, i Panny Ewy (Z. T. P. 28b s. 1647). Anna, w r. 1630 żona Kaspra Los (Łosia?). Walenty i Ewa, rodzice Marianny, ochrzcz. 17 V 1632 r., i katarzyny, ochrzcz. 13 XI 1633 r. (LB Poniec). Niewątpliwie z tymi Walentym i Ewą identyczni Walenty i Ewa z Łąskich, rodzice jedynego syna (widocznie wymienione wyżej córki pomarły wcześnie?) Jana Chryzostoma, w r. 1683 męża Teresy Jeziorkowskiej (P. 1106 I k. 75v). Ów Jan Chryzostom swoje prawa spadkowe po rodzicach cedował w r. 1699 rodzonemu siostrzeńcowi swej zmarłej juz żony, Mikołajowi Deręgowskiemu (G. 90 k. 225v).

Wojciech, nie żyjący juz w r. 1654 (R. Kal. 14 k. 359v), ojciec Katarzyny, w latach 1633-1665 żony Wojciecha Mroczkowskiego. Zapisała ona w r. 1636 dług 700 zł Wojciechowi M-mu (I. Kal. 102 s. 556). Anna, w r. 1637 żona Bartłomieja Łabędzkiego, wdowa w latach 1639-1647. Marianna, w r. 1643 żona Jana Strzyskiego. Marianna 1-o v. w latach 1645-1652 za Arnolfem Białęskim, 2-o v. w r. 1664 za Samuelem Rola Bratuskim, nie żyła juz w r. 1684. Marcin, mąż Doroty Ślęskiej, która w r. 1659 ustanawiała plenipotentów (Z. T. P. 30 s. 170). Jan, w r. 1661 mąż Anny Żabińskiej (P. 187 k. 291). Sługą Jana M-go był w r. 1669 Kazimierz Łabędzki (I. Kal. 129 k. 69). Jan, juz nie żyjący w r. 1669, ojciec Zofii idącej wtedy za Joachima Łęskiego, której Małgorzata z Czyżewskich Kłobukowska przed ślubem zapisała sumę 300 złp (I. Kon. 58 k. 546). Chyba ten sam Jan (mowa o nim jako o zmarłym już, 1685 r.), mąż Heleny Kłobukowskiej, która w r. 1685 będąc wdową już i po drugim mężu, Pawle Bledzewskim, a i po trzecim, Jerzym Giżyckim, kwitowała Andrzeja Borzewickiego z 2.000 zł, zapisanych sposobem zastawu na wsi Dabrowicy (I. Kal. 143 s. 521). Jan był świadkiem 28 IX 1675 r. (LC Kobierno). Jan, skwitowany w r. 1676 ze sprawy przez wdowę Barbarę z Rozbickich Czeską (P. 1094 k. 743v). Ks. Kazimierz, pleban w Pamięcinie, kwitował w r. 1680 Stanisława Koszutskiego, dziedzica Szadka, z 400 zł (I. Kal. 140 k. 34). Marianna, żona Władysława Kwiatkowskiego, nie żyła juz w r. 1686. Wojciech, chrzestny 19 V 1686 r. (LB Ptaszkowo). Stanisław świadkował 6 XI 1686 r. (LC Kobierno). Józef i Zofia M-cy, chrzestni 4 VI 1689 r. (LB Grodzisko k. Pleszewa). Panna Anna umarła 1 XII 1687 r. (LM Golejewko). Anna z Modły M-a, w latach 1695-1700 żona Stefana Mojaczewskiego. Stanisław, w r. 1704 mąż Jadwigi Zdzenickiej (Zdzienickiej), wdowy 1-o v. po Janie Franciszku Szkudlskim (I. Kal. 157 s. 23), żył jeszcze w r. 1719 (ib. 160 k. 649), ona zaś umarła 14 I 1724 r. (LM Kucharki). Andrzej, chrzestny 28 III 1709 r. (LB Siemowo). Zofia, w latach 1725-1727 wdowa po Wojciechu Bronikowskim (ZX. T. P. 44 k. 97, 45 k. 607). Marianna, żona 1-o v. Michała Skwarskiego, 2-o v. w r. 1728 Kazimierza Strupczyńskiego, umarła w r. 1738 lub 1739. Franciszek, żołnierz stacjonujący w Kcyni, chrzestny 11 IX 1729 r. (LB Panigródz). Stanisław, w r. 1730 występował jako wuj panny Barbary Wojciechowskiej (I. Kal. 167 s. 222). Pani Teresa umarła w Poznaniu w szpitalu Św. Jana Maltańskiego 4 XI 1732 r., pochowana u reformatów (LM Św. Jan, Pozn.; Nekr. Reform. Pozn.). "Szl." Tomasz zaślubił w Poznaniu 9 XII 1733 r. Katarzynę Tymińską (LC Św. Jan, Pozn.). Był ów Tomasz administratorem Kobylegopola. Dzieci tej pary: Mikołaj, ochrzcz. w r. 1734, ale chrzest wpisano dopiero 2 IX 1736 r., Michał, ochrzcz. 22 IX 1736 r., Antoni, ochrzcz. 14 VI 1738 r., Wawrzyniec Ignacy, ochrzcz. 10 VIII 1747 r. Z córek, marianna, ochrzcz. w r. 1734, Franciszka Regina, ochrzcz. 9 III 1741 r., Agnieszka Franciszka Paulina, ochrzcz. 25 I 1743 r., Agnieszka Julianna, ochrzcz. 28 I 1745 r. (LB Św. Jan, Pozn.).

Piotr, administrator Wyszanowa, zaślubił 17 X 1734 r. Annę Strzałkowską z wojew. sieradzkiego (LC Wyszanów). Marianna, żona Adama Żorawskiego, oboje nie żyli już w r. 1737. Franciszek umarł 14 V 1751 r., pochowany u Karmelitów w Kcyni (LM Kcynia). Jan, towarzysz chorągwi pancernej, chrzestny 13 IX 1774 r. (LB Śrem). Hiacynta przed r. 1782 wyszła za Franciszka Malczewskiego. Maurycy, brat Teofili, która w grodzie krzemienieckim dała była plenipotencję Stanisławowi Bębnowskiemu. Tę plenipotencję Maurycy w r. 1791 cofnął (I. Kal. 231 k. 423). Franciszka, 25-letnia, umarła w Poznaniu 22 VIII 1800 r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Jan, posesor Pełczyna, chrzestny 3 IX 1801 i 8 II 1802 r. (LB Śrem).

>Molsdorff "ur." Józef, chrzestny 1 IV 1780 r., żyjący jeszcze 22 XII 1818 r., mąz Walentyny Kretkowskiej, 1-o v. Konarskiej, miał z niej córke Martę Aleksandrę, ur. w Rusinowie 23 II 1801 r. (LB Chełmce).

>Mołodeccy h. Półkozic. Józef, mąż Marianny z Potockich, która w r. 1756 miała w grodzie sieradzkim dany sobie przez Rocha z Tarnówki Tarnowskiego zapis 1.200 złp na dobrach Chajów z przyl. w p. sier. Ich synowie: Antoni, Piotr, Stanisław i Franciszek. Antoniemu matka 3 VIII 1785 r. scedowała z tej sumy część, która mu się z owej sumy należała, on zaś t.r. skwitował z tego wdowę i spadkobierców Rocha Tarnowskiego (I. Kal. 225 k. 308).

>Mołodyńscy. Wawrzyniec nie żył już w r. 1723, kiedy wdowa po nim Rozalia działała w imieniu własnym i córki, panny Agnieszki M-ej (Kc. 134 k. 526v). Zapewne ta sama Agnieszka M-a była potem żoną 1-o v. Augustyna Grzywińskiego, 2-o v. Antoniego Ostrowskiego, nie żyjącego już w r. 1753 (P. 1310 k. 129).

>Momoccy, Momotowscy ze wsi Momoty (dziś Mamoty) w p. kal. Stanisław z Momot i Strzedzewa, w r. 1468 wzywany do uiszczenia 7 grz. przez Macieja Rygasa ze Skrzypny, działającego w imieniu brata, Stanisława ze Skrzypny (I. Kal. 1 k. 470v). Stanisław z Momot zw. Półchłopek, w r. 1470 (ib. 2 k. 102v). Jakub Momotowski zw. Łuszczek, w r. 1507 winien był 8 grz. Filipowi i Markowi, dziedzicom w Kotarbach (ib. 6 k. 140). Jakub Momocki Łuszczek, dziedzic w Momotach, na połowie części swej w tej wsi w r. 1518 oprawił posag 15 grz. żonie Helenie, córce Jana Spytka Chlychowskiego (Klichowskiego?) (I. i D. Z. Kal. 2 k. 51). Jakub Momotowski Łuszczek swe części po rodzicach w Kotarbach p. kal. sprzedał w r. 1532 za 10 grz. Marcinowi i Stanisławowi Kotarbskim swym bratankom rodzonym (ib. k. 202). Niwę w Momotach i łąkę tamże w r. 1534 sprzedał wyderkafem za 8 grz. Tomaszowi Korzkiewskiemu (ib. k. 232), a w r. 1535 całe swe części w Momotach dał synowi Piotrowi (ib. k. 246). Trzy staje roli i łąkę w Momotach w r. 1538 sprzedał za 20 grz. Tomaszowi Korzkiewskiemu (ib. 6 k. 320v). Piotr zwany Łuszczek syn Jakuba, na połowie dóbr swych w Momotach w r. 1535 oprawił 15 grz. posagu żonie swej Annie, córce Macieja Biegańskiego cz. Kuczkowskiego (ib. 2 k. 246v). Ponowił te oprawę w r. 1540 (P. 1394 k. 361). Swą część w Momotach w r. 1533 sprzedał za 200 zł Wojciechowi Klichowskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 372). Pozywał Marcina, Jana, Macieja, Wawrzyńca, Wojciecha i Pawła Kotarbskich o to, iż nabywając dobra w Kotarbach od Jakuba, ojca Piotra, ich zaś rodzonego stryja, nie uiścili się ani Jakubowi, ani Piotrowi z 35 grz. pozostałych z ceny tych dóbr (ib. 7 k. 347).

Dorota, żona Mikołaja z Momot, i Katarzyna, żona Jakuba z Momot siostry rodzone z Momot, w asyście Mikołaja z Bogwiedz stryja i Macieja z Kotarbów wuja, części w Momotach, odziedziczone po ich rodzonej ciotce Katarzynie Łuszczkowej, w r. 1512 sprzedały za 100 grz. Wojciechowi Łuszczkowi z Momot (ib. 2 k. 12v). Andrzej M. nie żył już w r. 1525, kiedy jego córka Dorota otrzymała od męża swego, Jana Podkockiego Mnicha, oprawę 10 grz. posagu na połowie jego części w Podkocach p. kal. (ib. k. 109v). Ta Dorota jednocześnie swoją częśc rodzicielską w Momotach sprzedała za 40 grz. Tomaszowi Korzkiewskiemu (ib.).

Jan M. zwany Goworek część swą rodzicielską w Momotach w r. 1530 sprzedał za 50 grz. Tomaszowi Korzkiewskiemu (ib. k. 172v). Wojciech i Małgorzata, małżonkowie M-cy w r. 1547 zapisali sumę 32 grz. Feliksowi Klichowskiemu (Py. 172 k. 311v).

>Monhau (Munchow?) Paweł von M. pozywał w r. 1571 Jadwigę Wilkowską, córkę zmarłego Bartłomieja (Ws. 7 k. 454).

>Montemor(?) Jan, major J. Kr. Mci, juz nie żyjący w r. 1698, ojciec tez już wtedy zmarłej Doroty Magdaleny, żony 1-o v. Jana Michała Korffa, starościca orleńskiego, zas 2-o v. Samueal Pruszaka Bieniewskiego, w r. 1698 jeszcze żyjącego (P. 255 k. 72).

>Moraczewscy, osiedleni w województwach poznańskim i kaliskim, biorący nazwisko od Moraczewa (dawniej też Moraczewa) w p. kośc., używali h. Cholewa. Tym samym herbem pieczętowali się M-cy z p. łęczyckiego, dla których źródłem nazwiska była położona tam wieś Morawce. Niesiecki zaliczał do Cholewitów wszystkich M-ch, zarówno osiadłych w zachodniej Wielkopolsce jak i tych z Łęczyckiego. S. Moraczewski, autor dziełka "Moraczewscy, zarys genealogiczny" (Lwów 1907) pisał o trzech "gałęziach": łęczyckiej, poznańskiej i białorusko-litewskiej. Powstanie "gałęzi poznańskiej" tłumaczy w ten sposób, iz żyjący w początkach XV w. Mikołaj M., syn Mirka, dał od swego imienia i nazwiska(!) nazwy dwom wsiom, Mirkowicom i Moraczewu (s. 4, 5). A więc to nie od Moraczewa miałoby pochodzić nazwisko Moraczewskich w Poznańskiem, lecz odwrotnie: przyniesione z łęczyckiego nazwisko miałoby się stać źródłem nazwy wsi. W początkach XV wieku nie może być mowy o uformowanych trwałych nazwiskach o formie przymiotnikowej, nazwiskach, które mogłyby dawać początek nazwom topograficznym. Wieś Moraczew, położoną w pobliżu Ponieca, wymienia zresztą dokument Henryka głogowskiego z r. 1310 (KDW II, nr 930). Niema więc żadnej wątpliwości, że to nie "dwie gałęzie" jednej i tej samej rodziny, lecz dwie wiodące się z różnych herbów, zlane potem w sztuczną jedność heraldyczną, zjawisko w Polsce nader pospolite. Której z tych rodzin przysługuje herb Cholewa? Oczywiście tej wiodącej się z Łęczyckiego, bowiem tam spotykamy rodziny tego herbu, których brak w województwie poznańskim. Czym więc zrazu pieczętowali się M-cy, o których tu piszę? Dojść tego nie potrafię. W Moraczewie w p. kośc., jak to zobaczymy niżej, siedzieli Bończe, brak jednak powiązania owych Bończów z M-imi stanowiącymi już zwartą całość genealogiczną.

Jan z Moraczewa w r. 1388 pozwany przez Macieja z Tworzyjanic (Leksz I 351). Mirosław, Mirek Moraczewski, Morawczewski w r. 1395 stawiał świadków przeciwko swej bratanicy Dorocie (Leks. II 1760, 1787). W . 1401 Mirosław z Morawczewa M. występował z synem (Kośc. I k. 1). Winien był w r. 1403 płacić winy Niklaszowi Tworzyjańskiemu (Ks. Z. P. 1400, 1407). Żył jeszcze w r. 1414 (Kośc. 3 k. 13, 97, II k. 130). Żoną jego była w r. 1404 Jachna (Kośc. I k. 64v), żyjąca jeszcze w r. 1416, a z niej synowie: Mikołaj, występujący w latach 1405-1416 (Kośc. 3 k. 5, III k. 91, 93v), Wojciech, wspomniany w r. 1414 (Kośc. III k. 11v), Wojsław, wspomniany t.r. (ib.), Jan, występujący w latach 1412-1417 (Kośc. III k. 11v, 61, 111v). Zięciem Mirka nazwany w r. 1406 Krystyn (Kośc. 3 k. 20).

Tomisława i Potencja, córki Budziwoja z Morawczewa. Z nich, Tomisława, Tochna, miała w r. 1395 terminy o siedem lanow w Moraczewie z ciotką Stronisławą (Stronką) i z jej dziećmi (Leksz. I 1742, 1785), a w latach 1395-1400 z Henrykiem (Hinkiem) z Tworzyjanic (ib. 1752, 1801, 2667), ze Świętosławem, klerykiem, w r. 1397 miała sprawę o podział Moraczewa (ib. 1961, 1969). Wezwana do przeprowadzenia działów przez brata Świętosława w latach 1396-1400 (ib. II 1927, 1974, 2721). Jak to zobaczymy niżej, nie był to jej brat z jednego ojca. Może z jednej matki? Tomisława w r. 1400 nazwana już "domina", a więc mężatka. Jej mężem w r. 1412 był Kerstan (Kośc. 3 k. 180v), zabity w r. 1415 (Kośc. III k. 82v). W r. 1413 nazwana siostrą cioteczną Hanki Kulewej z Ponieca (Kośc. III k. 116). Synowie jej, Mikołaj i Wawrzyniec z Moraczewa w r. 1418 (Kośc. II k. 73). Pani Potencja z Moraczewa w r. 1400 wiodła sprawę z Henrykiem z Tworzyjanic o sumę 7 grz. na Moraczewie (Leksz. II 2484, 2494, 2495). Żyła jeszcze w r. 1401 (Kośc. I k. 3). Mikołaj, syn zmarłej Potencji, a siostrzeniec Tochny, występował w r. 1412 (Kośc. III k. 113v). Chyba ten sam wspomniany wyżej Świętosław, nazwany synem Mikołaja Nagrodowskiego (Leksz. I 1961, 1969), był w latach 1400-1402 klerykiem. Jako jego matka występowała w r. 1400 Tomisława (Kośc. 1 k. 136, I k. 26).

Witosława w latach 1401 i 1402, Katarzyna i Dorota w r. 1402 (Kośc. I k. 4, 36). Jan z żoną Zofią w r. 1403 (Kośc. I k. 41v). Henryk i Niklasz (Mikołaj), bracia, w r. 1412 (Kośc. III k. 102). Jan z Mikołajem, Katarzyną i Maciejem w r. 1413 (ib. k. 137). Maciej i siostra jego Dorota t.r. (ib. k. 131v). Mikołaj w r. 1417 (Kośc. II k. 48v). Wojciech w r. 1422 (P. 7 k. 21v). Wojciech M., z Morawczewa, miał w r. 1438 termin z Mikołajem i jego bratem z tegoż Morawczewa (Kośc. 17 s. 60). Przeciwko Januszowi z Morawczewa zwanemu Gil uzyskał w r. 1445 termin Jan Gościejewski (Kośc. 17 s. 627, 640a). Wojciech, dziedzic Morawczewa, częśc tej wsi w r. 1449 sprzedał za 200 grz. bratu rodzonemu Mikołajowi (P. 1380 k. 62). Marcin Morawczewski w r. 1459 miał termin z Janem i Andrzejem z Morawczewa (Kośc. 19 k. 256). Może ten sam Marcin M. w r. 1464 miał termin z Klarą, wdową po Włodku Śmigielskim (ib. k. 318). Andrzej "niegdy Morawczewski" miał t.r. termin z Anną, córką Jana Tworzyjańskiego (ib. k. 316). Mikołajowi M-mu t.r. winni byli uiścić 8 skojców winy synowie zmarłego Macieja Gościejewskiego, bo nie stanęli z jego pozwu (ib. k. 337). Panna Anna, córka Jana M-go, w r. 1476 sprzedała ojcu za 60 grz. dwa puste łany w Moraczewie, on zaś na połowie swych dóbr oprawił 50 grz. posagu swej żonie Barbarze (P. 1386 k. 62v). Zmarłego Mikołaja Mirkowskiego syn Andrzej oraz córki, Katarzyna, żona Ciołka Gościejewskiego, Dorota, wdowa po Piotrze Ostrowskim, Barbara, wdowa po Wojciechu (?), niedzielne rodzeństwo, całą wieś Morawczewo cz. Mirkowice w p. kośc. w r. 1476 sprzedało za 200 grz. Marcinowi z Ponieca (P. 1386 k. 54).

Andrzej Strzępiński, zwany też M-im, nie żyjący już w r. 1480, był mężem Anny, matki Bartosza M-go, pochodzącego niewątpliwie z jej poprzedniego małżeństwa. Sam zaś był ojcem zrodzonych z niej córek: Barbary, Agnieszki, Małgorzaty i Katarzyny. Owdowiałej Annie i jej niedzielnemu synowi Bartoszowi M-mu Mikołaj Dokowski w r. 1480 sprzedał wyderkafem za 60 grz. i 2 zł węg. swoje części osiadłe i puste w Raszkowie p. kośc. (P. 1386 k. 200v; Py. 160 k. 82). Matka i syn t.r. zobowiązali się wobec Jana Niemierzyckiego, iż stawią jej cztery wymienione wyżej córki niedzielne, aby go skwitowały z ich dóbr rodzicielskich w Strzępinie (Py. 167 k. 82). Zarowno Anna jak i Bartosz nie żyli juz w r. 1493 i wtedy corka Bartosza, Barbara, wraz z siostrami ojca, Barbarą i Katarzyną "niegdy z Raszkowa, kwitowały Andrzeja Dokowskiego, dziedzica w Szczodrowie. Asystował im przy tej akcji "brat", ks. Stanisław Pierwoszewski, pleban w Kazimierzu, i "stryj", Jerzy Piekarski (Kośc. 230 k. 8). T.r. ów Dokowski na połowie Szczodrowa sprzedał jednej z córek Andrzeja(!) M-go, Małgorzacie, za 15 zł węg. roczny czynsz wyderkafowy trzy wierdunki (P. 1388 k. 8v). Ta Małgorzata M-a(!) z raszkowa, sierota, na połowie Szczodrowa w r. 1499 sprzedała za 15 zł weg. szpitalowi za murami Poznania trzy wierdunki rocznego czynszu wyderkafowego (P. 1389 k. 24).

Jan Miaskowski (h. Bończa) i Wawrzyniec Moraczewski, bracia rodzeni, w r. 1493 ugodzili się o podział pewnych łanów koło Moraczewa (P. 22 k. 134). Córce zmarłego Jana M-go, Małgorzacie, mąż jej Wacław Gołaski w r. 1496 oprawił 100 zł węg. posagu (P. 1383 k. 122).

Wincenty M., dziedzic w Moraczewie i Pomykowie, w r. 1501 pozywany był przez Jana M-go z Miaskowa (Kośc. 23 k. 13), zaś w r. 1510 pozywał go o poddanego Jan Tworzyjański (Kośc. 232 k. 117v). Winien był w r. 1517 płacić winę, bo nie stanął z pozwu Marcina Ponieckiego o zapłatę za głowę jego ojca, też Marcina (Kośc. 25 k. 16). Uiścił się z tego dopiero w r. 1520 (Kośc. 26 k. 35v). Zamordowany został w r. 1521 przez Marcina Ponieckiego (Kośc. 234 k. 36v, 52), ktory w ten sposob pomścił śmierć swego ojca. Jego żoną była Barbara, córka Szymona Ktwicza z Olbrachcic, której w r. 1493 na połowie dóbr swych w Moraczewie i Pomykowie w p. kośc. oprawił 100 zł węg. posagu (P. 1387 k. 194). Będąc wdową, wspólnie z córkami Anną i Dorotą, w r. 1521 kwitowała zabójcę męża (Kośc. 234 k. 52). Żyła jeszcze w r. 1529 (Ws. 2 k. 66v). Synowie: Mikołaj, Piotr i Maciej. Z córek, Anna, w r. 1535 jeszcze niezamężna (P. 875 k. 220). Dorota, niezamęzna w r. 1530 (Ws. 2 k. 74), nyła w r. 1535 żoną Stanisława Brodzkiego.

I. Mikołaj, syn Wincentego i Kotwiczówny, obok ojca w r. 1520 pozywany przez Marcina Ponieckiego (P. 867 k. 321v) i t.r. wspólnie z bracmi niedzielnymi pozwant przez Benedykta Miaskowskiego (Kośc. 26 k. 78). Jeszcze nieletni, w r. 1521 wraz z tymi braćmi kwitował Ponieckiego, zabójcę ojca (Kośc. 234 k. 52, 53v). W r. 1530 wraz z braćmi, wciąż jeszcze z nimi niedzielny, jak również z siostrami, części w Sidnicy (dziś Siedlnica), Ogrodach, Dębowejłęce, Olbrachcicach oraz częśc młyna Łęgniewskiego, ze spadku po wuju Krzysztofie Olbrachcickim, sprzedali za 200 zł węg. Ernestowi Strawaldowi (Ws. 2 k. 74). Z dokonanych w r. 1534 działów z braćmi wziął części w Moraczewie i Pomykowie oraz w pustce Mirkowice (P. 1393 k. 642v), zaś w r. 1535 te części sprzedał za 500 zł Stanisławowi Rydzyńskiemu (ib. k. 744v). W r. 1537 część Moraczewa sprzedał za 160 kop groszy bratu Maciejowi (Ws. 2 k. 182). Była to chyba ta część, którą odziedziczył był po zmarłym bracie Piotrze. Ale w r. 1541 częsci w Moraczewie i w pustce Mirkowice sprzedał za 450 zł Katarzynie z Kalewa, żonie Zygmunta Zamgoła(?) (P. 1394 k. 452). Pozywał o rany najpierw w r. 1548 Wojciecha Wolskiego (Py. 172 k. 484v), a potem w r. 1554 poddanego ze wsi Dłusko (Py. 174 k. 718v). Żył jeszcze w r. 1561 (Kośc. 30 k. 283).

II. Piotr, syn Wincentego i Kotwiczówny, wspomniany w r. 1520 (Kośc. 26 k. 78), niedzielny z bracmi 1530 r., współspadkobierca wuja Krzysztofa Olbrachcickiego (Ws. 2 k. 74). Z dokonanych w r. 1534 działów braterskich wziął części Moraczewa i Pomykowa oraz pustki Mirkowic (P. 1393 k. 642v). Zapewne wspólnie z bratem Maciejem miał jakiś ostry zatarg z siostrami ich, Dorota zamęzną Brodzką i panną Anną, bo w r. 1535 załozone zostało między stronami vadium (P. 875 k. 220). Bezpotomny, nie żył już w r. 1536 (P. 1394 k. 39v).

III. Maciej, syn Wincentego i Kotwiczówny, wspomniany w r. 1520 (Kośc. 26 k. 78), nieletni jeszcze w r. 1521 (Kośc. 234 k. 53v). Z działów braterskich przeprowadzonych w r. 1534 przypadły mu części Moraczewa i Pomykowa oraz pustki Mirkowic (P. 1393 k. 642). część w Moraczewie odziedziczoną po bracie Piotrze sprzedał w r. 1636 za 200 grz. Stanisławowi Rydzyńskiemu (P. 1394 k. 39v), zas w r. 1537 od brata Mikołaja, jak widzieliśmy, kupił jego części w tej wsi. Inne części w Moraczewie i Mirkowicach, te, które brat Mikołaj sprzedał był Katarzynie z Kalewa, żonie Zygmunta Zamysła, ona zaś z kolei sprzedała Marcinowi Zawadzkiemu, odkupił w r. 1544 za 500 zł od tego Zawadzkiego (P. 1395 k. 137). Żył jeszcze w r. 1561 (Kośc. 30 k. 283), nie żył zaś w r. 1562, w którym to roku chyba własnie umarł (P. 904 k. 880v, 1397 k. 192, 193v). Żoną jego była Dorota Popowska, córka Jana, której w r. 1538 na połowach części swych w Moraczewie i Mirkowicach oprawił 100 zł posagu (Kośc. 345 k. 179). Od teścia w r. 1539 uzyskał zapis 30 grz. długu, także tytułem posagu (Kośc. 234 k. 389v). Dorocie, kiedy była już wdową, w r. 1562 brat jej Mateusz Popowski zapisał 106 złp długu (P. 904 k. 880v). Skasowała w r. 1583 swa oprawę na połowie Moraczewa na rzecz zyjących wtedy synów, Piotra i Andrzeja (Ws. 9 k. 392). Tych synów było trzech: Piotr, Stanisław i Andrzej. Corka Anna, żona 1-o v. w r. 1559 Jakuba Godurowskiego, zmarłego między r. 1559 a 1560, 2-o v. w r. 1562 juz żona Jakuba Kuranowskiego, nie żyła w r. 1578.

I) Piotr, syn Macieja i Popowskiej, był jeszcze nieletni, kiedy w r. 1566 jego, braci jego oraz opiekunów ich, dziedziców w Moraczewie, pozywali Tworzyjańscy, dziedzice Tworzyjanic (Kośc. 245 k. 122). Od sióstr Drzewieckich, Anny, żony Wojciecha Robaczyńskiego, i Katarzyny, żony Stanisława Miaskowskiego, kupił za 3.500 zł części Drzewców w p. kośc. (Kośc. 261 k. 15v). Swe części w Moraczewie w r. 1583 sprzedał za 1.400 złp bratu Andrzejowi (Ws. 202 k. 57v). Swemu przyszłemu zięciowi, Samuelowi Kęszyckiemu, zapisał w r. 1601 w posagu za swą córką Dorotą sumę 1.300 złp (Ws. 17 k. 292), zaś w r. 1602 przez tę córkę został skwitowany z majątku rodzicielskiego (I. Kal. 68 s. 433). Żył jeszcze w r. 1609 (P. 1406 k. 523), nie żył już w r. 1622 (Kośc. 292 k. 60v). Od swojej pierwszej żony Małgorzaty Drzewieckiej kupił w r. 1583 za 900 złp jej części w Drzewcach p. kośc. (Ws. 202 k. 58v). Drugą jego żoną była Anna Włostowska, corka Jana i Jadwigi z Miaskowskich. W r. 1590, na krótko przed ślubem z nią, dostał od jej matki zapis 100 zł jako wyprawę i zobowiązał się oprawić tej swej przyszłej żonie 500 zł posagu i 100 zł wyprawy na połowie części Drzewcow (P. 953 k. 296, 297v). Jeszcze t.r., ale juz po ślubie dopełnił tego zobowiązania, odebrawszy od teściowej powyższą sumę (Kośc. 347 k. 87), Anna zaś t.r. skwitowała z owych 500 złp brata swego wacława (Kośc. 270 k. 298v). Nie żyła juz w r. 1636 (P. 1418 k. 791v). Syn z drugiej żony Wojciech. Córki: Dorota z pierwszej żony, Anna, zapewne tez z pierwszej, i Jadwiga z drugiej. Z nich, Dorota w r. 1601 wyszła za Samuela Kęszyckiego, żyła jeszcze w r. 1638. Anna w r. 1606 zaślubiła Andrzeja Karśnickiego, żyła jeszcze w r. 1609. Jadwiga, wydana najpierw przed r. 1623 za Mateusza Szczycińskiego, była 2-o v. w r. 1636 żoną Piotra Jabłkowskiego, wdowa po nim w r. 1654, umarła między r. 1668 a 1672.

Wojciech, syn Piotra i Włostowskiej, po ojcu dziedzic części Drzewców (Ws. 47 k. 234), od Andrzeja Dzięczyńskiego w r. 1631 kupił za 8.000 złp części dzięczyny w p. kośc. (P. 1417 k. 122, 325). Od Jana Przeborowskiego w r. 1634 nabył wyderkafem części Wielkich i Małych Wirów, Łęczycy i Górki w p. pozn. (P. 1418 k. 190). Wspólnie z innymi spadkobiercami wuja Wacława Włostowskiego, kasztelana krzywińskiego, w r. 1636 dobra po nim, to jest Chwałkowo, Włostowo Małe oraz pustki Wąwino i Pasierbice w p. kośc. sprzedał wyderkafem za 15.000 złp Annie z Pigłowic, wdowie po Janie Domaradzkim (P. 1418 k. 791v). Od ciotki swej, Zofii z Włostowskich Lubiatowskiej, i od jej syna Kaspra Lubiatowskiego w r. 1639 kupił za 19.000 złp ich części ze spadku po kasztelanie Włostowskim w Chwałkowie, Włostowie, folwarku Wąwino, pustkach Pasierbice i Chociszewice (P. 1419 k. 1348v). By zdobyć środki na to kupno, części Drzewców t.r. sprzedał wyderkafem za 10.000 złp Andrzejowi Rokossowskiemu (ib. k. 1117). Odkupił także w r. 1640 od swej siostry Jadwigi Jabłkowskiej za 9.650 złp jej częśc spadku po kasztelanie Włostowskim (P. 1420 k. 245v), tak, że ostatecznie znalazły się w jego rękach całe pozostałe po nim dobra (P. 1421 k. 1041v, 1423 k. 96v). Dzieląc swoje dobra pomiędzy swych synów, w r. 1648 zobowiązał się Drzewce z łąką czyli stawiskiem w Dzięczynie sprzedać za 16.000 zł synowi Franciszkowi (Ws. 51 k. 148), czego dokonał w r. 1649 (P. 1424 k. 147v). Synowi Stefanowi w r. 1649 dał Chwałkowo z folwarkiem Wąwino i lasem w Chociszewicach (ib. k. 21v). Włostowo Małe t.r. sprzedał wyderkafem za 9.000 złp Władysławowi Włostowskiemu (ib. k. 147v), zaś w r. 1653 wieś tę sprzedał za 16.000 zł synowi Stefanowi (Ws. 208 k. 148v), a jednocześnie odkupił od niego za 36.000 złp Chwałkowo z folwarkiem Wąwino (ib. k. 151v), aby wedle kontraktu spisanego t.r. dobra te sprzedać w r. 1654 za 38.000 złp Adamowi Suchorzewskiemu (Ws. 56 k. 361; P. 1067 k. 525). Nie żył juz w r. 1665 (Ws. 63 k. 838). Żoną jego była Helena Pożarowska, córka Aleksandra, której przed ślubem, w r. 1622 na połowie Drzewców oprawił 2.300 złp posagu (P. 1413 k. 243v). Skasowała ona tę oprawę w r. 1648, mąż zaś zobowiązał się sumę 2.300 złp oprawić jej na połowie Dzięczyny (w. 51 k. 140, 141), czego też dokonał w r. 1649 (P. 1424 k. 144). Będąc już wdową, wspólnie z synem Wacławem w r. 1665 wydzierżawiła Dzięczyne małżonkom Kristmańskim, mieszczanom (Ws. 63 k. 838). Swoją oprawę na połowie Dzięczyny w r. 1668 scedowała synowi Stefanowi (Ws. 68 k. 337). Żzyła jeszcze 4 IX 1670 r. (LB Poniec). Synowie: Franciszek, Stefan, Andrzej i Wacław. Córka Anna, w r. 1648 żona Macieja Zakrzewskiego, nie żyjąca już w r. 1675.

(I) Franciszek, syn Wojciecha i Pożarowskiej, występował jako chrzestny 15 VII 1647 r. (LB Krobia). Od swego ojca w r. 1649 dostał, jak widzieliśmy, części w Drzewcach i łąkę zwaną Stawisko w Dzięczynie. Ojcu z tytułu dokonanego działu z bracmi wypłacić w r. 1653 sumę 5.000 zł (Ws. 56 k. 358). Po wtargnięciu Szwedów usiłował w r. 1655 wspólnie z żoną odebrać od Jana Rokossowskiego Drzewce, które ona wydzierżawiła była temu Rokossowskiemu na trzy lata (P. 181 k. 54). Umarł Franciszek w r. 1655 lub w pierwszych dniach r. 1656, bowiem syn jego, ochrzczony 6 I 1656 r., nazwany pogrobowcem (LB Poniec). Żoną jego była Dorota Zakrzewska, córka Benedykta i Barbary z Kucharskich za którą w r. 1648, jeszcze przed ślubem, otrzymał od jej braci zapis posagu 5.000 zł gotowizną i 1.000 zł w wyprawie. Od swej matki Doroty otrzymała wtedy zapis 1.000 zł, a przyszły mąż zobowiązał się oprawić jej 5.000 zł posagu, 1.000 zł wyprawy i 1.000 zł w klejnotach (Ws. 51 k. 150), czego dopełnił w r. 1649 (P. 1424 k. 150v). Będąc juz 2-o v. żoną Tomasza Wysockiego, w r. 1660 skasowała otrzymane od pierwszego męża dożywocie (Kośc. 353 k. 18). Oprawę na Drzewcach skasowała w r. 1669 (Kośc. 305 k. 457). Żyła jeszcze w r. 1676 (P. 1427 k. 648v), a może i w r. 1687 (P. 1113 VI k. 13v, 61v). Synowie: Wojciech, ur. w Kuczynce, ochrzcz. 6 XI 1653 r. (LB Krobia), i Maciej Baltazar, pogrobowiec, ur. w Drzewcach, ochrzcz. 6 I 1656 t. (LB Poniec), obydwaj niewątpliwie młodo pomarli. Córki, Barbara i Krystyna, jedyne spadkobierczynie ojca, dziedziczki Drzewców, pozostawały w r. 1660 pod opieką stryjów, Stefana i wacława M-ch (Koc. 353 k. 26). Z nich, Barbara, już w r. 1660 była żoną Kazimierza Śniegockiego, zmarłego w r. 1695 lub 1696. Drugi raz w r. 1698, krótko po 4 VII, wyszła za Mikołaja Zapędowskiego. Krystyna, jeszcze niezamężna 22 X 1672 r. (LB Krobia), zaślubiła krótko przed 13 IX 1675 r. Jana Kozierowskiego, a umarła między r. 1718 a 1738.

(II) Stefan, syn Wojciecha i Pożarowskiej, jak widzieliśmy, od ojca w r. 1649 dostał Chwałkowo z folwarkiem Wąwino i z lasem w Chociszewicach. Z 24 dymów w Czerminie, dobrach swego teścia Wojciecha Bużeńskiego, w r. 1652 winien był płacić 24 zł podwójnego podymnego uchwalonego w obozie pod Beresteczkiem (Rel. Kal. 31a k. 262). Od ojca, jak o tym była mowa, w r. 1653 kupił za 16.000 złp Włostowo Mniejsze, a jednocześnie ojcu sprzedał za 36.000 zł Chwałkowo z folwarkiem Wąwino, przenosząc sumę 1.000 złp z Chwałkowa na Włostowo Mniejsze, która to sumę przedkowie zapisali kościołowi w Chwałkowie (Ws. 208 k. 156). Swe części w Dzięczynie w r. 1669 sprzedał za 11.900 złp Annie z Dobieszewa, wdowie po Stefanie Bojanowskim, sędzim surogatorze grodzkim poznańskim (P. 1866 k. 126). Skwitowany w r. 1676 z opieki przez bratanicę Krystynę zamężną Kozierowską (P. 1094 k. 1191). O rękę córki Zofii zpisywał w Kościanie 20 V 1683 r. umowę z Władysławem Zarembą (Kośc. 307 k. 436). Umarł 25 IX 1696 r., pochowany w klasztorze w Miejskiej Gorce cz. Gruszkach (LM Chwałkowo). Pierwszą jego żoną była Barbara Bużeńska, córka Wojciecha, kasztelanica sieradzkiego, i Krystyny z Suchorzewskich. Od jej rodziców jeszcze przed ślubem, 12 V 1649 r. dostał zapis posagu 8.000 zł gotowizną i 2.000 zł w wyprawie (I. Kal. 115 s. 412, 413). T.r. po ślubie oprawił jej tę całą sumę, to jest 10.000 zł na Chwałkowie i lesie w Chociszewicach, ona zaś ze swej strony odziedziczone po matce części w Czerminie i Orpiszewku p. kal. dała ojcu (P. 1424 k. 161v). Stefan t.r. pod tę oprawę poddał również folwark Wąwino (ib. k. 885), a w r. 1650 skwitował rodziców żony z całej sumy posagowej (I. Kal. 116 s. 460, 537). Barbara w r. 1653 skasowała swe dożywocie na Chwałkowie i Wąwinie (Ws. 56 k. 356v), zaś od męża oprawę swego posagu, 10.000 złp otrzymała na połowie Włostowa (Ws. 208 k. 154v). Żyła jeszcze w r. 1664 (Ws. 63 k. 743v). Druga żoną Stefana, zaślubioną przed r. 1669, była Anna Wieruszówna Kowalska, córka Hieronima, burgrabiego pyzdrskiego, i teresy z Miaskowskich. Od męża uzyskała ona w r. 1669 zapis długu 500 zł (Ws. 68 k. 462v). Wspólnie z siostrami w r. 1677 dostała ona od matki cesje spadku w Brodnicy po bracie tej matki, Adrianie Miaskowskim, kasztelanie śremskim (Kośc. 307 k. 58). T.r. pierwotna oprawa 3.000 złp jej posagu na połowie Włostowa Mniejszego została ulepszona przez dopisanie drugich 3.000 złp, legowanych jej w testamencie ojca (P. 1428 k. 282v). Na rzecz swej córki Zofii, zamęznej Zarembiny, w r. 1694 dokonała cesji pewnej sumy (P. 1127 V k. 21v). Będąc już wdową spisywała w r. 1700 z zięciem Zarembą kontrakt dzierżawy Tworzymirek w p. kośc. (P. 1139 IX k. 35v). Potem 2-o v. wyszła za Macieja Zakrzewskiego, zas w r. 1706 była już wdową i po tym drugim mężu (Kośc. 309 s. 296). Od zięcia Zaremby w r. 1711 nabyła wyderkafem na jeden rok za 14.000 złp Tworzymirki (P. 1146 II k. 17). Z pierwszego małżeństwa synowie, Wojciech i Stanisław, oraz córki: Krystyna Barbara, ur. we Włostowie, ochrzcz. 7 XI 1653 r. (LB Krobia), może identyczna z nie nazwaną z imienia córką Stefana zmarłą 22 VIII 1678 r. (LM Chwałkowo), Joanna i Jadwiga. Joanna, niezamężna 2 X 1676 r. (LB Chwałkowo), wyszła w Chwałkowie 22 II 1678 r. za Kazimierza (Franciszka) Gliszczyńskiego, a zmarła przed r. 1706. Jadwiga, niezamężna 12 VII 1678 r. (LB Chwałkowo), wyszła tam 21 I 1680 r. za Wojciecha Suchorzewskiego, zmarłego w r. 1700 lub 1701. Po raz drugi poślubiła w r. 1701, krótko po 18 VI Franciszka z Konar Kołaczkowskiego i umarła między r. 1708 a 1723. Z Kowalskiej były córki. Z nich, Teresa Helena, ochrzcz. 31 I 1669 r. (LB Poniec, matka tu omyłkowo nazwana Dorotą), zmarła 15 III 1688 r. (LM Chwałkowo). Zofia, ochrzcz. 13 V 1672 r. (LB Chwałkowo), w r. 1693, krótko po 20 V zaślubiła Władysława Zarembę, żyła jeszcze w r. 1699. Klara, ur. we Włostowie Mniejszym, ochrzcz. 20 VIII 1674 r. (ib.).

1. Wojciech, syn Stefana i Bużeńskiej, ur. w Pawłówku, ochrzcz. 6 XII 1674 r. (LB Droszew). Był w r. 1672 w obozie pod Lublinem pod chorągwią podkomorzego poznańskiego i przysięgał na konfederację (P. 199 k. 1089). Od Jana Potockiego i żony jego Jadwigi z Chudzyńskich w r. 1677 nabył wyderkafem za 7.000 złp Wierzenicę i Kobelnicę w p. pozn. (P. 1428 k. 340). Umarł między r. 1695 a 1698 (P. 1129 IV k. 67, 1134 VI k. 12). Jego żoną była w r. 1677 siostra jego macochy, Jadwiga Kowalska, córka Hieronima, burgrabiego ziemskiego pyzdrskiego, i Teresy z Miaskowskich (P. 1428 k. 340; Kośc. 307 k. 58). Była ta Jadwiga 2-o v. w r. 1701 żoną Jana Kierskiego (P. 1140 II k. 74), a w r. 1711 wdowa i po tym drugim mężu (P. 1146 II k. 5). Brat jego i spadkobierca, Wojciech Kierski w r. 1715 skwitował ją z wydania pozostałych po nim ruchomości (P. 1149 I k. 74). Jak się zdaje, żyła jeszcze w r. 1723 (P. 1191 k. 158), nie żyła już w r. 1728 (P. 1211 k. 12). Syn Jakub, o którym niżej. Z córek, Anna, ur. we Włostowie Mniejszym, ochrzcz. 6 I 1684 r. (LB Chwałkowo). Teresa, w r. 1695 żona Hiacynta (Jacka) Rynarzewskiego, wdowa w latach 1706-1712, był 2-o v. już w r. 1713 za Sebastianem Przysieckim, żyła jeszcze w r. 1719. Katarzyna, najpierw w r. 1708 żona Kazimierza Helmichta, wdowa po nim w r. 1710, miała w r. 1713 wyjść za Adama Ordęgę, ale to małżeństwo do skutku nie doszło i t.r. wyszła 2-o v. za Macieja Dzięciołowskiego i żyła jeszcze 27 VII 1719 r.

Jakub, syn Wojciecha i Kowalskiej, ur. około r. 1681, wedle zobowiązania danego zań przez stryja Stanisława M-go w r. 1698, swoją część Włostowa Mniejszego w r. 1712 sprzedał za 31.000 złp Janowi Grudzielskiemu (P. 283 k. 312). Posesor Soboty w p. pozn., dostał w r. 1715 od Stanisława Miełaczewskiego zapis 2.000 złp (P. 1149 III k. 31). Sobotę w r. 1723 wydzierżawił szwagrowi Dzięciołowskiemu (P. 1191 k. 119), a był posesorem tej wsi jeszcze i w r. 1728 (P. 1211 k. 12), zaś w r. 1735 nazwany dziedzicem Soboty (P. 1240 k. 58v). Nie był nim jednak jeszcze wtedy, przynajmniej pod względem formalnym. Od Maksymiliana Molskiego, stolnika kaliskiego, i Urszuli z Bielińskich, posesorów Manieczek, wziął tę wieś w r. 1742 w zastaw (P. 1268 k. 87v). Od Macieja Bieczyńskiego w r. 1744 kupił Bytkowo w p. pozn. (P. 1277 k. 58v). Od Wojciecha Roznowskiego w r. 1746 kupił za 1.000 złp część Soboty (P. 1283 k. 26v). Inne części tej wsi t.r. kupił za 40.000 złp od Pawła, Aleksandra, Wacława, Wojciecha i kaspra Rożnowskich (ib. k. 47v). Sprzedał Sobotę w r. 1751 za 45.000 złp synowi swemu Franciszkowi (P. 1302 k. 58v), a w r. 1758 skwitował go z 15.000 złp, pozostałej reszty ceny tej wsi (P. 1325 k. 80). Umarł w Bytkowie 10 VIII 1761 r., mając lat 80, pochowany u Reformatów w Szamotułach (Sep. Reform. szamotul.). Jego żoną była w r. 1708 Barbara Kierska, córka Wojciecha, posesora Soboty, i Anny z Gutowskich, posiadającej na Sobocie swą oprawe (P. 1144 k. 262). Umarła w Bytkowie 30 I 1761 r. i pochowana u reformatów szamotulskich. Synowie: Marcin Stefan, ochrzcz. 20 XI 1729 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), Michał, o ktorym niżej, benedykt, reformat w Woxnikach w r. 1761 (Sep. Reform. Szamotul.), Franciszek, Józef, Antoni, Jan, o których niżej, i wreszcie Karol, pochowany 26 II 1762 r. (ib.).

1) Michał, syn Jakuba i Kierskiej, w r. 1743 kwitował ojca z sumy 2.000 złp (P. 1279 k. 156v), ożenił się przed r. 1739 z Elżbietą Morską (G. 100 k. 261v), po której śmierci przywdział suknię duchowną. Był w latach 1746-1749 proboszczem w Łagiewnikach (G. 98 k. 35, 294v). Od brata Franciszka dostał w r. 1751 cesje sumy 1.500 złp (ib. k. 444). Kanonik kolegiaty Najśw. Marii Panny i Antonim, oraz z dziećmi po zmarłym bracie Janie w r. 1762 swe części Bytkowa sprzedali za 60.000 złp bratu Franciszkowi (P. 1334 k. 22v). Sumy swe na Witkowicach cedował synowi Antoniemu (G. 100 k. 261v). Żył jeszcze w r. 1778 (G. 105 k. 70v).

Antoni, syn Michała i Morskiej, chyba identyczny z Fabianem Sebastianem Antonim, synem tychże rodziców, ochrzczonym 22 I 1739 r., (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Dzierżawca w r. 1768 Witakowic w p gn., wsi dziedzicznej Józefa Poleskiego, komornika granicznego brzeskiego kujawskiego (G. 100 k. 328). Umarł między 13 XI 1787 r. a r. 1788 (G. 115 k. 47v). Żoną jego, zaślubioną przed r. 1773 była Katarzyna Świejkowska, ur. około r. 1748, córka Macieja, stolnika rzeczyckiego, i Marianny z Żuchowskich. O podział odziedziczonych po ojcu dóbr Imiołki toczyła ona w latach 1776-1778 spór z siostrą Barbarą, żoną Telesfora Frezera (G. 103 k. 45, 105 k. 33). Była dziedziczką połowy tej wsi (LB Kłecko; LB Sławno). Owdowiawszy 2-o v. wyszła za Leona Chochoła (Chłochoła) i umarła w Kłecku 8 III 1809 r., mając 61 lat (LM Kłecko). Syn Walenty. Córka Marianna Anna, ur. w Kamionku, ochrzcz. 9 VIII 1773 r. (LB Sławno).

Walenty, syn Antoniego i Świejkowskiej, kwitował w r. 1788 ze 120 złp Mikołaja Węsierskiego, stolnika gnieźnieńskiego (P. 1365 k. 81v), zas w r. 1791 skwitował Magdalenę z Tomickich Rokossowską z 1.000 tynfów, które jej mąż, zmarły Tomasz Rokossowski, wojski gnieźnieński, dziedzic Węgorzewa, zapisał był w r. 1760 ks. Michałowi M-mu, dziadowi Walentego (G. 115 k. 102v). Chyba identyczny z tym Walentym, Walenty, porucznik wojsk koronnych, chrzestny 4 II 1796 r. (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno).

2) Ksawery (Franciszek Ksawery), syn Jakuba i Kierskiej, komornik ziemski wschowski w r. 1749 (LB Ruchocice; LB Książ; P. 1298 k. 102v), komornik graniczny kaliski w r. 1758 (P. 1325 k. 80). Od matki otrzymał w r. 1746 cesję 1.000 złp z sumy 3.000 złp, zabezpieczonej na Wilkowyi, a odziedziczonej po ciotce Teresie z Kierskich 1-o v. Chylińskiej, 2-o v. Drozdowskiej (P. 1283 k. 131). Jak juz widzieliśmy, w r. 1751 od ojca nabył Sobotę. Od Pawła ze Skoków Roznowskiego w r. 1758 kupił za 1.500 złp połowe Złotkowa w p. pozn. (P. 1325 k. 95). Dziedzicem częsci w Złotkowie był w r. 1785, podczas kiedy inne części tej wsi należały wtedy do nieletnich Żychlińskich, dzieci Piotra, podkomorzego J. Kr. Mci (P. 1362 k. 45v). Od braci swych i od bratanków po zmarłym bracie Janie w r. 1762 kupił za 60.000 zł Bytkowo (P. 1334 k. 22v). Od Ksawerego Sokolnickiego, podkomorzego kaliskiego, w r. 1765 wziął w zastaw za 20.000 złp wieś Czarnuszkę, a w r. 1785 scedował wspólnie z synami Kazimierzem i Felicjanem ów zastaw Stanisławowi Ścibor Chełmskiemu, skarbnikowi wschowskiemu (P. 1362 k. 68). Rozpoczął w r. 1780 naprawę kościoła parafialnego w swej dziedzicznej Sobocie (Łukaszewicz). Córce Wiktorii, zamężnej Zbijewskiej, w r. 1785 zapisał na poczet posagu sumę 15.000 złp (P. 1375 k. 76), którą jej wypłacić w r. 1788 (ib. k. 266). Mocą kontraktów spisanych 3 VII 1791 r. Sobotę i część Złotkowa sprzedał za 95.000 złp synowi Kazimierzowi, zaś Bytkowo temuż synowi za 85.000 złp (P. 1368 k. 117, 118). Umarł tego samego jeszcze roku (G. 115 k. 160). Ożenił się z Elżbietą Krzyżanowską, córką Łukasza, pisarza ziemskiego poznańskiego, i Barbary z Śniegockich, wdową 1-o v. po Ludwiku Objezierskim, ur. około r. 1727. Spisywał z nia w r. 1750 wzajemne dozywocie (P. 1298 k. 102v), ponowione w r. 1751 (P. 1302 k. 45). Elżbieta, dożywotniczka Soboty, dokończyła tam, rozpoczętą przez męża, restaurację kościoła. Umarła w Sobocie 20 IV 1810 r., mając 83 lata (LM Sobota). Synowie: Kazimierz, Rafał, Felicjan, Tomasz i Walenty. Córka Wiktoria, w r. 1785 żona Adama Zbijewskiego, starosty łagiewnickiego, żyła jeszcze 27 XII 1792 r., a zapewne i 4 IV 1811 r.

(1) Kazimierz, syn Ksawerego i Krzyżanowskiej, ur. około r. 1753, komornik graniczny poznański w r. 1785 (P. 1362 k. 68), deputat na Trybunał Koronny z wojew. gniexnieńskiego w r. 1787 (G. W. nr 71) i t.r. jeden z kandydatów na pisarza ziemskiego wschowskiego (Ws. 196 k. 318). Komisarz cywilno-wojskowy pow. kościańskiego i ziemi wschowskiej w r. 1790 (Kośc. 337 k. 61). Od Jakuba Szołdrskiego, starosty rogozińskiego, uzyskał w r. 1776 donację części dóbr Socha i Skarzynek w p. sieradz., ze spadku po zmarłym Piotrze Zajączku (P. 1353 k. 25v), ale wkrótce sprzedał je Wojciechowi Mycielskiemu, przez matkę należącemu tez do spadkobierców tej fortuny. Skwitował go w r. 1777 z 15.000 złp ceny tych dóbr (Py. 158 k. 536). Był w latach 1782-1783 posesorem klucza woźnickiego, a rezydował w Kotowie (LB Granowo; Kośc. 334 k. 156), zaś w latach 1784-1786 posesorem Zębowa (LB Lewice), 1789-1796 posesorem połowy miasta Gostynia z przyległymi wsiami (Kośc. 335 k. 250), a rezydował wtedy w Dusinie (LB Stary Gostyń). Od ojca, jak widzieliśmy, nabył 3 VII 1791 r. za 95.000 złp Sobotę i częśc Złotkowa, zaś za 85.000 złp Bytkowo. Z powyższych dóbr winien był bratu Felicjanowi wypłacić 5.000 złp, bratu Rafałowi 8.000 złp, zaś siostrze Zbijewskiej 5.000 złp, dla dopełnienia każdemu z nich wyznaczonej przez ojca, należnej porcji 20.000 złp (P. 1368 k. 117-118v). Złotkowo w r. 1792 sprzedał za 8.000 złp bratu Tomaszowi (Kośc. 337 k. 61). Był fundatorem części kościoła w Sobocie. Umarł 29 III 1802 r., mając 49 lat (LM Sobota). Ożenił się 24 VII 1780 r. z Antoniną Rychłowską, córka Franciszka, kasztelanica sieradzkiego, i Justyny z Grabskich (LC Cerekwica). Kwitował w r. 1782 owdowiałą teściową z 15.000 zł na poczet posagu (Kośc. 334 k. 156). Antonina umarła 24 I 1822 r., mając 73 lata (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Synowie: Jakub, Ignacy, Franciszek, Filip Nereusz Jan Nepomucen Ignacy Walenty, ur. w Dusinie 21 V 1789 r. (LB Stary Gostyń), zmarły w Ruchocicach 18 XII 1790 r. (LM Ruchocice), Aleksander. Z córek, Józefa Franciszka Michalina, ur. w Kotowie, ochrzcz. 25 IV 1783 r. (LB Granowo), zmarła 3 III 1800 r. (LM Sobota). Starsza jej siostra Józefa (Tekla Józefa Nepomucena), ur. w Kotowie, ochrzcz. 16 III 1782 r. (LB Granowo), była jeszcze niezamężną 2 II 1802 r. (LB Sobota), przeżyła matkę. Katarzyna Marcjanna, ochrzcz. z wody 7 V 1786 r. (LB Lewice), chyba identyczna z Katarzyną Teklą, ochrzcz. z ceremonii we dworze w Zembowie 11 V 1788 r., kiedy miała około dwóch lat (LB Koźmin). Ta Katarzyna, niezamężna 9 X 1808 r. (LB Sobota), wyszła w Poznaniu 13 VII 1816 r. za Wawrzyńca (Józefa) Prusiewicza, umarła w Poznaniu 6 V 1850 r. w wieku 62 lat.

a. Jakub (Jakub Józef), syn Kazimierza i Rychłowskiej, ochrzcz. 20 III 1784 r. (LB lewice), współdziedzic Soboty w r. 1807 (LB Objezierze), dzierżawca Zielątkowa w r. 1818 (ib.). Umarł w Naramowicach 31 VIII 1862 r., pochowany w Poznaniu na cmentarzu Św. Wojciecha (LM Św. Wojciech, Pozn.). Żona jego była, zaślubiona przed 21 III 1821 r., Józefa Miaskowska, córka Ignacego i Zofii z Kierskich (LM Św. Maria Magdal., Pozn.; LB Cerekwica). Jedynaczka, wniosła mężowi naramowice koło Poznania. Umarła w Naramowicach 8 XI 1846 r., mając 58 lat, pozostawiając swym spadkobiercom wieś Lisią Górę (LM Św. Wojciech, Pozn.).

b. Ignacy (Stanisław Ignacy), syn Kazimierza i Rychłowskiej, ur. w Zębowie, ochrzcz. 3 V 1785 r. (LB Lwówek). Żył jeszcze 1 II 1805 r. (LB Sobota), ale umarł przed matką, to znaczy przed 24 I 1822 r., mowa bowiem w jej zapisie zgonu o pozostałych tylko trzech synach, a ci synowie to niewątpliwie: Jakub, Franciszek i Aleksander.

c. Franciszek (Franciszek Stanisław), syn Kazimierza i Rychłowskiej, ur. w Koźminie, ochrzcz. 11 V 1788 r. (LB Koźmin), posesor Strzyżewka w r. 1821 (LB Cerekwica), potem bez żadnej posesji, mieszka w latach 1829-1833 w Borku. Żoną jego była, zaślubiona przed r. 1821 Brygida Krajewska. Nieświastowski w zapiskach swych notuje, iż Franciszka(!) M-a zmarła nagle 8 V 1833 r., ale w księgach zmarłych parafii Borek zanotowany jest pod tą datą zgon "szlachetnej" Brygidy "Muraczewskiej" z Sierankiewiczów, żony "sławetnego". Nie umiem tego wytłumaczyć. Synowie Franciszka i Brygidy z Krajewskich: Józefa, ur. w Strzyżewku, ochrzcz. z wody 26 IX 1821 r. (LB Cerekwica), Arsen Gwido, ur. w Borku 7(?) X 1829 r., Władysław, ur. tamże 11 IV 1833 (LB Borek).

d. Aleksander (Aleksander Jan Walenty), syn Kazimierza i Rychłowskiej, ur. w Dusinie 27 III 1792 r. (LB Stary Gostyń), mieszkał w r. 1810 w Bytkowie (LB Sobota). Dzierżawca Nieczajny, zaślubił 12 IX 1813 r. Katarzynę Ługowską, wdowę 1-o v. po Chochronie, 29-letnią (LC Objezierze). Z niej syn Anastazy, zmarły 13 XII 1817 r., mający półtora roku (LM Objezierze), i córka Walentyna Teofila, ur. w Nieczajnie 5 II 1818 r. (LB Objezierze). Ten Aleksander, syn kazimierza i Rychłowskiej, dziedzic Kobylanek w p. kon., wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie Polskim w r. 1841 z herbem Doliwa! (Uruski).

(2) Rafał (Jan Rafał), syn Ksawerego i Krzyżanowskiej, ochrzcz. 23 X 1753 r. (LB Sobota), kapitan regimentu pieszego Raczyńskiego w wojsku koronnym w r. 1791. T.r. od brata Franciszka otrzymał, jak widzieliśmy, zapis 8.000 złp, uzupełniających wyznaczoną mu przez ojca porcję 20.000 złp. Posesor Soboty w latach 1804-1809 (LB Sobota) nazwany dziedzicem tej wsi 4 IV 1811 r. (ib.).

(3) Felicjan (Jan Felicjan), syn Ksawerego i Krzyżanowskiej, ochrzcz. 7 VII 1754 r. (LB Sobota), od brata Franciszka, jak było wyżej, dostał w r. 1791 zapis 5.000 złp uzupełniający wyznaczone mu przez ojca 20.000 złp. Posesor Budzisławia Górnego w r. 1793 (G. 111 k. 52), Białężyc w r. 1806 (LC Września). Umarł 11 V 1820 r. we dworze w Pakosławiu (LM Pakosław). Jego żoną była już 20 III 1784 r. Anna Biegańska (LB lewice). Była ona córką Franciszka i Anny z Bojanowskich i t.r. spisywała z mężem dożywocie (P. 1361 k. 315v). Bezdzietna, umarła w Poznaniu 11 III 1826, w wieku 63 lat (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Felicjan miał z Józefy Brzeskiej nieślubne córki bliźniaczki, Mariannę i Barbarę, ochrzczone 7 XII 1800 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.).

(4) Tomasz (Tomasz Walenty), syn Ksawerego i Krzyżanowskiej, ur. około 1764 r., podwojewodzi poznański w r. 1791 (LB Pępowo; Kośc. 337 k. 61). Od brata Kazimierza, jak to było powiedziane wyżej, kupił w r. 1792 za 8.000 zł Złotkowo. Dzierżawca Dusiny w latach 1800-1802 (LC Rogoźno; LC Stary Gostyń), dziedzic Zielątkowa w r. 1803 (LM, LB Sobota; LB Żydowo), posesor Nieczajny w r. 1807 (LB Objezierze). Umarł w Zielątkowie 16 VI 1815 r., mając lat 55 (LM Sobota). Zaślubił 24 II 1800 r. Józefe Kierską, córkę Józefa, dziedzica Studzieńca, i Ludwiki z Zakrzewskich, rozwiedzioną ze Swinarskim, ur. około 1771/1774 r. (LC Rogoxno). Umarła w Zielątkowie 9 V 1841 r. (LM Sobota). Synowie: Andrzej, Benedykt i Roman. Córki: Anastazja Wincencja, ur. w Dusinie 20/21 I 1801 r. (LB Stary Gostyń), zmarła 11 III 1803 r. (LM Sobota), Ludwika, Helena Benigna, ur. w Nieczajnie 14 VIII 1807 r. (LB Objezierze), zmarła w Zielątkowie 5 IX 1808 r. (LM Żydowo; LM Sobota, tu nazwana Elżbietą Heleną!), Anastazja i Bibianna. Z nich, Ludwika (Ludwika Elżbieta), ur. w Zielątkowie, ochrzcz. 29 II 1804 r. (LB Żydowo), wyszła w Żydowie 3 VI 1828 r. za Antoniego Stablewskiego, dziedzica Zalesia, zmarłego w Poznaniu 12 II 1870 r., zmarła też w Poznaniu 5 VIII 1876 r. Anastazja (Anastazja Apolonia), ur. w Zielątkowie 17 IV 1809 r. (LB Żydowo), wyszła 15 VI 1842 r. za Walentego Koczorowskiego, będąc wdową mieszkała w r. 1855 w Jarocinie. Bibianna (Bibianna Franciszka Ksawera), ur. w Zielątkowie 27 XI 1810 r., niezamężna, pamiętnikarka, umarła 6 X 1887 r. w Poznaniu, pochowana na cmentarzu Św. Marcina (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.).

a. Andrzej (Andrzej de Corsino Błażej), syn Tomasza, podwojewodziego poznańskiego, i Kierskiej, ur. w Dusinie 3 II 1802 r. (LB Stary Gostyń), bezżenny, historyk, dziedzic Zielątkowa, które to dobra sprzedał w r. 1840 i kupił w Poznaniu kamienicę przy ul. Berlińskiej, gdzie zamieszkał z siostra Bibianną (P. S. B.), umarł 20 II 1855 r. w Poznaniu (LM Św. Marcin, Pozn.).

b. Benedykt (Benedykt Józef), syn Tomasza i Kierskiej, ur. w Zielątkowie, ochrzcz. 22 III 1803 r. (LB Żydowo). Był w latach 1840-1849 posesorem Krerowa (LB Giecz; LB Śnieciska; LB Nietrzanowo). W r. 1853 był dzierżawcą Srebrnogóry (LB Łubowo), a w r. 1855 widzimy go już w Lednogórze (Lennogórze) (LM Św. Marcin, Pozn.), a był też dziedzicem Naramowic, odziedziczonych po stryjecznym bracie Jakubie. Bezżenny, umarła w Lednogórze 21 XII 1867 r., a zwłoki jego przewieziono do Poznania (Dz. P.). Jego sukcesorowie ogłosili 23 III 1870 r. sprzedaż z wolnej ręki Naramowic z przyległościami, liczących 2704 m.m. i 421 m. lasu (ib.).

c. Roman (Roman Oleander!), syn Tomasza i Kierskiej, ur. w Zielątkowie w lutym lub marcu 1806 r., ochrzczonym z ceremonii dopiero 30 I 1816 r. (LB Żydowo). Posesor Chwałkowa i Kołacina w latach 1838-1840 (LC, LB Żydowo), posesor Cerekwicy w latach 1841-1845, dziedzic Chaław w r. 1842 (LB, LM Cerekwica; LB Żabno; LB Brodnica). Umarła w Chaławach 2 V 1857 r., mając lat 51 i 2 miesiące (LM Brodnica; LM Żabno). Zaślubił 26 XI 1838 r. Franciszke zakrzewską, córkę Stanisława, dziedzica Żabna, i Marianny z Ulatowskich, licząca lat 19 (LC Żabno). Będąc już wdową, kupiła w r. 1869, krótko przed 29 IV od Jaraczewskiej Łowęcice koło jaraczewa (Dz. P.). Mieszkała potem w Poznaniu, a żyła jeszcze 25 VII 1877 r. mieszkając wtedy w Śremie (LB Św. Wojc., Pozn.). Synowie: Maciej, Stanisław Antoni, ur. w cerekwicy 31 V 1841 r., zmarły w Żabnie 10 V 1842 r. (LB. LM Cerekwica), Kazimierz i Stefa. Z córek, Maria (Marianna Joanna), ur. w Cerekwicy 21 VIII 1842 r. (LB Cerekwica), zaślubiła w Brodnicy 10 IX 1871 r. Władysława Łaszczyńskiego. Zofia (Zofia Katarzyna), ur. w Cerekwicy 1 I 1843 r. (LB cerekwica), wyszła przed 4 V 1873 r. za Edwarda Brudzewskiego z Lednogóry. Helena (Helena Magdalena), ur. w Cerekwicy 1 VI 1845 r., żona Hochbergera, architekta w Galicji, umarła 2 XI 1889 r. (Dz. P.). Ludwika, ur. około r. 1846, wyszła 30 I 1868 r. za Ludwika Józefa Dobrzyńskiego, syna dziedziców dóbr Brzeżawa w Galicji (LC Brodnica). Umarła 23 VI 1924 r. (Dz. P.). Józefa (Józefa Kazimiera), ur. w Chaławach 3 III 1851 r. (LB Brodnica), zaślubiła w Brodnicy 10 IX 1871 r. Bolesława Łaszczyńskiego, brata swego szwagra, umarła w Chaławach 20 VII 1891 r., pochowana w Brodnicy. Jadwiga (Jadwiga Michalina), ur. w Chaławach 29 IX 1853 r. (LB Brodnica), zaślubiła w Śremie w czerwcu 1878 r. Wojciecha Ludwika Jarochowskiego z Wrocławia, umarła w Czudcu w Galicji 4 VII 1920 r.

a) Maciej (Adam Maciej), syn Romana i Zakrzewskiej, ur. w Chwałkowie 18 II 1840 r. (LB Cerekwica; LB Żabno), uczestnik powstania 1863/1864 r., radca budowlany namiestnictwa w Galicji 1890 r., radca dworu. Zmarł we Lwowie 9 IV 1928 r. Ożenił się najpierw z Anielą Pomorską, córką Nepomucena i Emilii Rose, zmarłą w Poznaniu 16 II 1870 r., w wieku 30 lat (LM Św. Marcin, Pozn.). Jego druga żoną była, zaślubiona w Poznaniu 23 I 1872 r. Anna Michalina Pomorska, 19-letnia (LC Św. Marcin, Pozn.). Z pierwszej żony syn Andrzej i córki, Franciszka, ur. około r. 1868, zaślubiona we Lwowie w r. 1890 Bronisławowi Kruczkiewiczowi, profesorowi Uniwersytetu Lwowskiego (Dz. P., wiad. z 23 IX), i Aniela, ur. około r. 1869, wyszła we Lwowie 5 II 1890 r. za Antoniego Grzymałe Raszewskiego, dyrektora zakładów przemysłowych Ludwika Graeve, znarła we Lwowie 21 VIII 1909 r., tam pochowana. Z drugiej zony syn Roman i córki, Ksawera za Niemczewskim i Maria za Niewiadomskim.

(a) Andrzej (Jędrzej), syn Macieja i Anieli Pomorskiej, ur. w Trzemesznie 13 I 1870 r., inżynier kolejowy, działacz socjalistyczny poseł do Rady Państwa w Wiedniu, do Sejmu Ustawodawczego i do Sejmu RP, minister, prezes Rady Ministrów RP, zginął w Sulejówku 5 VIII 1944 r. ugodzony odłamkiem szrapnela, ożeniony we Lwowie 17 X 1896 r. z Zofią bar. Gostkowską córką Romana i Wandy z Dylewskich, ur. w Czerniowcach 4 VII 1873 r., zmarła w Sulejówku 16 XI 1958 r. Synowie: Tadeusz, ur. 1901 r., zmarły w r. 1902, Kazimierz, ur. w r. 1903, zmarł w r. 1920, Adam, ur. w r. 1907 27 III w Rudnikach koło Lwowa. Historyk, archiwista w Arch. Ośw. Publ., zmarł w Oświęcimiu 31 X 1941 r. Ożeniony z Anielą Łopieńską miał z nią córki, Hannę i Krystynę (P. S. B.). Corka Wanda, ur. w r. 1905 3 VIII w Winnikach, nauczycielka, działaczka oświatowa, zmarła w Oświęcimiu 1 XII 1942 r. (P. S. B.).

(b) Roman (Roman Leon), syn Macieja i Anny Pomorskiej, ur. w Poznaniu 2 XII 1872 r. (LB Św. Marcin, Pozn.), urzędnik ministerstwa skarbu w Wiedniu, ożeniony z Raczyńską. Córki, Maria, ur. w r. 1905, Zofia ur. w r. 1906.

b) Kazimierz (Kazimierz Józef), syn Romana i Zakrzewskiej, ur. około r. 1848, dziedzic Naramowic w latach 1873-1874, przeniósł sie potem do Galicji, gdzie pracował jako inżynier, zrazu w Jaśle, potem w Krakowie. Umarł w Krakowie 26 IX 1893 r. (Dz. P.). Ożenił się w Poznaniu w kolegiacie Farnej Św. Marii Magdaleny 7 VII 1873 r. z Pauliną Marią Albiną Goetzendorf Grabowską, córką Adama, mającą lat 18 (LC Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Umarła ona w Jaśle w r. 1886 (Dz. P., wiad. z 15 VIII). kazimierz ożenił sie ponownie w Krakowie u Św. Józefa w r. 1891 z Marią Witaszewską z Królestwa Polskiego, córką Karola, byłego oficera wojsk polskich, i Ludwiki z Riegerów. Z pierwszej żony syn Wojciech Zygmunt Adam, ur. w Naramowicach 23 IV 1877 r. (LB Św. Wojc. Pozn.), zmarła w Krakowie 30 XII 1889 r. (Dz. P. z r. 1890, nr 2). Były i inne dzieci Kazimierza, których nie znam.

c) Stefan (Stefan Bartłomiej), syn Romana i Zakrzewskiej, ur. w sierpniu 1852 r., dziedzic Chaław, umarł tam 16 X 1884 r., mając 32 lata i 2 miesiące, pochowany w Brodnicy (LM Brodnica; Dz. P.). Przed r. 1873 zaślubił Marię Łaszczyńską, ur. około r. 1853. Sprzedała ona Chaławy w r. 1897 za 300.000 m. Niemcowi Ifflandowi (Dz. P. z 23 IV). Umarła w Krakowie 28 X 1911 r., mając lat 58 (Dz. P.). Synowie: Stefan, o którym niżej, Jakub Witold Sylwester, ur. w Chaławach 31 XII 1875 r., zmarły 31 I 1876 r. (LB, LM Brodnica), i Józef. Córka Olga (Olga Marianna), ochrzcz. 6 VI 1873 r. (LB Brodnica), jedyna z rodzeństwa przeżyła matkę.

(a) Stefan (Stefan Benedykt Piotr), syn Stefana i Łaszczyńskiej, ur. w Chaławach 27 VII 1874 r., umarł tamże 2 IX 1894 r., pochowany w Brodnicy (LB, LM Brodnica; Dz. P.).

(b) Józef (Józef Stanisław), syn Stefan i Łaszczyńskiej, ur. 19 III 1877 r. (LB Brodnica), kupiec, zmarł w Poznaniu 17 III 1898 r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.).

(5) Walenty, syn Ksawerego i Krzyżanowskiej, podporucznik kawalerii narodowej w r. 1791, mieszkał u schyłku życia w Krolestwie Polskim, gdzie umarł po wrześniu 1823 r. Ożenił się 7 VII 1791 r. z Petronellą Żórawską (LC Łubowo), córką Wojciecha i Barbary z Zaleskich, wdową 1-o v. po Michale Białobłockim, dziedzicu Małachowa Pańskiego, z która dożywocie wzajemne spisał w r. 1791 (G. 115 k. 160, 117 k. 101). Umarła ona w Małachowie Kępem w r. 1823, mając lat 53. Jeden zapis zgonu kładzie datę śmierci na 13 X, inny mówi o wrześniu, ale bez dnia (Oba LM Witkowo). Miał jeszcze inną żonę, Balbinę z Szymankiewiczów, a niej synów, Antoniego i Mikołaja, wylegitymowanych ze szlachectwa w Królestwie Polskim w r. 1741. Musiała to być pierwsza żona Walentego.

Antoni, syn Walentego i Szymankiewiczowny, urzędnik w Kaliszu, ożeniony z Wiktorią Moszczeńską, ojciec Józefa.

Józef, syn Antoniego i Moszczeńskiej, właściciel wsi Ogrodzim Księży w p. szadkowskim, umarł w r. 1907. Jego pierwszą żoną była Julia Myszkowska, druga Jadwiga Rubachówna. Z Myszkowskiej syn Stanisław i córka Józefa, żona Pawła Kowalskiego. Z Rubachówny syn Michał i córka Maria.

a. Stanisław, syn Józefa i Myszkowskiej, mąz Marii z Danielewiczów. Z niej wśród innych dzieci syn Stanisław.

b. Michał, syn Józefa i Rubachówny, mąż Jadwigi Piotrowskiej (Uruski).

3) Józef, syn Jakuba i Kierskiej, chrzestny bratanka Felicjana 7 VII 1754 (LB Sobota), wspołdziedzic Bytkowa, wspólnie z braćmi w r. 1762 sprzedał swoją częśc tych dobr bratu Franciszkowi. Żył jeszcze w r. 1776 (P. 1353 k. 92).

4) Antoni, syn Jakuba i Kierskiej, podporucznik regimentu buławy wielkie wojsk koronnych w r. 1762, uczestnik sprzedaży Bytkowa bratu Franciszkowi (P. 1334 k. 22v).

5) Jan, syn Jakuba i Kierskiej, kapitan regimentu buławy wielkiej wojsk koronnych, kwitował w r. 1755 ojca z 8.000 złp na poczet należnych sobie dóbr rodzicielskich (P. 1316 k. 120v). Nie żył już w r. 1762, a jego żona, Anna Lipska, wtedy także już nie żyła. Mieli żyjących wówczas synow i córki (P. 1334 k. 22v), których imion nie znam.

2. Stanisław, syn Stefana i Bużeńskiej, dokonał był zapisu pod zakładem 3.000 złp z Wojciechem Suchorzewskim, na wieść o której to transakcji brat i kurator tego Wojciecha, Stanisław Karol Suchorzewski w r. 1680 protestował przeciwko ważności tego dokumentu (Ws. 147 k. 8v). Część Włostowa Mniejszego, wsi spadłej, na Stanisława i na jego bratanka Jakuba, a obciążonej oprawą macochy Anny z Kowalskich M-ej oraz posagiem siostry Zofii zamężnej Zarembiny, sprzedał w r. 1698 za 31.400 złp Janowi Grudzielskiemu (P. 1134 VI k. 12). Potem, w latach 1701-1703 mieszkal w Mieścisku, zaś w r. 1706 w Wysoczce. Obok bratanka Jakuba był w r. 1723 współspadkobiercą siostry Jadwigi, 1-o v. Suchorzewskiej, 2-o v. Kołaczkowskiej (P. 1131 k. 157). Żoną jego, zaślubioną przed r. 1701, była Jadwiga Kierska, córka Michała, dziedzica Swadzimia, i Katarzyny z Chylińskich (P. 1144 k. 47). Żyła jeszcze w r. 1709 (P. 1144 k. 371). Synowie: Mikołaj Wawrzyniec, ur. w Mieścisku, ochrzcz. 10 VIII 1701 r., Józef, ur. tamże, ochrzcz. 27 III 1703 r. (LB Ceradz), Andrzej, ur. w Wysoczce, ochrzcz. 3 XII 1706 r. (LB Buk). Wszyscy ci synowie chyba pomarli dziećmi. Córka Krystyna zmarła w Mieścisku 8 VII 1702 r. (LM Ceradz).

(III) Andrzej, syn Wojciecha i Pożarowskiej, ochrzcz. 19 XI 1633 r. (LB Poniec), żył jeszcze w r. 1649 (I. Kal. 115 s. 418), chyba jednak umarł młodo.

(IV) Wacław, syn Wojciecha i Pożarowskiej, nieletni w r. 1649 (ib.), jeden z opiekunów w r. 1660 bratanic po bracie Franciszku (Kośc. 353 k. 261). Umarł między r. 1701 a 1715 (P. 1140 VI k. 72v, 1149 k. 281). Ożeniony był z Elżbietą Chojeńską, która w r. 1715 także już nie żyła (ib.). Syn ich Maciej Paweł (Paweł Maciej), ur. w Ziemlinie, ochrzcz. 15 I 1674 r. (LB Krobia), kwitował w r. 1715 córki zmarłego Benedykta Zakrzewskiego, po ojcu zastawne posesorki Zaborowa i pustek Sroczewa, na mocy zapisu danego w r. 1685 przez ich ojca Wacławowi i jego siostrom, Konstancji i Jadwidze (P. 1149 k. 281). Z córek Wacława, Franciszka, ochrzcz. 21 IX 1666 r. (LB Poniec), zmarła z pewnością przed r. 1685, równie jak i Krystyna, ochrzcz. 4 IX 1670 r. (ib.). Konstancja, wydana w Cerekwicy 12 IV 1695 r. za Marcina Dąbrowskiego, żyjąca jeszcze w r. 1701, nie żyjąca już w r. 1715. Jadwiga, ur. w Ziemlinie, ochrzcz. 22 X 1672 r. (LB Krobia), jak widzieliśmy, żyjąca jeszcze w r. 1685, nie żyjąca już w r. 1701 (P. 1140 VI k. 72v).

II) Stanisław, syn Macieja i Popowskiej, obok braci współdziedzic w Moraczewie w r. 1566 (Kośc. 245 k. 122), żył jeszcze w r. 1572 (Kośc. 252 k. 114v).

III) Andrzej, syn Macieja i Popowskiej, współdziedzic obok braci w Moraczewie w r. 1566 (Kośc. 245 k. 122), od brata Piotra w r. 1583 kupił za 1.400 złp część tej wsi (Ws. 202 k. 57v). Skwitowany t.r. przez tego brata z inwentarzy w Moraczewie (P. 941 k. 189v). Od Kaspra Popowskiego w r. 1594 kupił za 4.000 zł części Popowa w p. kośc. (Ws. 203 k. 58v). Mianował w r. 1600 opiekunów dla swych dzieci, między innymi brata Piotra, wyznaczył posagi trzem córkom, Zofii, Annie i Katarzynie, każdej po 1.700 zł gotowizną i 300 zł węg. w klejnotach. Powyznaczał też synom części mające im przypaść w Moraczewie (Ws. 17 k. 72, 72v). Części w Popowie w r. 1604 sprzedał za 2.600 złp Janowi i Wawrzyńcowi Glińskim czyli Czackim (P. 1405 k. 65v). Części w Moraczewie sprzedał w r. 1620 za 1.500 złp Janowi z Pomykowa Miaskowskiemu (P. 1412 k. 106v). Skwitowany przez córkę Katarzynę zamężną Włostowską z dóbr rodzicielskich (P. 1007 k. 350v). Umarł w r. 1622 lub 1623 (G. 76 k. 199; Ws. 33 k. 314v). Ożenił się z Katarzyną Wilkowską, córką Macieja i Jadwigi z Miaskowskich. Od przyszłej teściowej, już owdowiałej otrzymał zapis 1.000 zł gotowizną jako posag i t.r. 18 VII oprawił tę sumę na połowie swej części w Moraczewie (P. 941 k. 188, 188v, 1399 k. 117v). W r. 1584, już po ślubie Katarzyna kwitowała matkę z dóbr rodzicielskich (P. 943 k. 724v), Andrzej zaś w r. 1590 kwitował teściową z 600 zł posagu żony (P. 953 k. 277). Nie żyła już ona w r. 1634 (Kośc. 297 k. 147v). Synowie: Jan, wspomniany w r. 1600 (Ws. 17 k. 72), zapewne wcześnie zmarły, Piotr i Aleksander, o których niżej. Z córek, Zofia, wspomniana w r. 1600, jak widzieliśmy, wydana w r. 1608 za Bartłomieja Raczkowskiego, Anna, wspomniana w r. 1600, zaślubiła w r. 1613 Macieja Włostowskiego, umarła między r. 1626 a 1634. Katarzyna, wspomniana w r. 1600, juz w r. 1614 żona Roberta Włostowskiego, umarła między r. 1621 a 1626. Dorota, urodzona zapewne po r. 1600, bowiem o niej jak i o Barbarze milczy ojcowski zapis z tego roku, w obie wspomniane po raz pierwszy w r. 1620 (P. 1004 k. 485v), wyszła w r. 1623 za Arnolfa Białęskiego i nie żyła juz w r. 1634. Barbara była w r. 1627 żoną Jana Paruszewskiego, żyła jeszcze w r. 1649.

(I) Piotr, syn Andrzeja i Wilkowskiej, wspomniany jako nieletni w zapisie ojcowskim z r. 1600 (Ws. 17 k. 72v), zawierał w r. 1617 kontrakt z kapitułą metropolitalną gniexnieńską (G. 74 k. 138v). Od Stanisława Staruchowskiego w r. 1621 kupił za 4.000 złp części Sokolnik w p. gnieźn. (P. 1412 k. 1072v). Od przyszłego szwagra Białęskiego w r. 1623 wspólnie z bratem Aleksandrem uzyskali zobowiązanie dania ich siostrze Dorocie oprawy posagu z chwilą, kiedy będzie jej wypłacony (Ws. 33 k. 314v). Piotr t.r. części Sokolnik sprzedał za 3.000 złp Stanisławowi Sokolnickiemu (P. 1414 k. 153). Od Krzysztofa Czackiego i żony jego Katarzyny z Przyborowskich w r. 1628 nabył wyderkafem za 1.000 złp części Sarbi w p. pozn. (P> 1416 k. 179v), zas w r. 1630 od Wojciecha Szczytnickiego za 1.500 złp, również wyderkafem, Szczytniki w p. pozn. (ib. k. 1126v). Od Stanisława i Anny z Karskich małżonków Gnińskich w r. 1636 wspólnie z żoną wzięli na trzy lata w zastaw za 800 zł połowe wsi Kołdrąb w p. gnieźn. (P. 1033 k. 735). Żył jeszcze Piotr w r. 1643 (Py. 150 k. 14). Żoną jego była Zofia Kaczkowska, córka Jana, której w r. 1615 oprawił 1.200 złp posagu (P. 1409 k. 682). Jeszcze żyła w grudniu 1635 r. (LB Kcynia). Ich córka Dorota, niezamężna, pozywala w r. 1643 Bartłomieja Żychlińskiego (P. 168 k. 290).

(II) Aleksander, syn Andrzeja i Wilkowskiej, nieletni w r. 1600 (Ws. 17 k. 72v), kwitował w r. 1620 ojca z 2.000 złp (P. 1004 k. 1373v). Nabył w r. 1635 wyderkafem za 2.000 złp od Jana i Zofii ze Spławskich małżonków Strzeleckich dobra Nowawieś i Zamysłowo w p. kcyń. (P. 1418 k. 372). Żył jeszcze w r. 1670 (P. 1868 VII k. 39v). Jego żona była w r. 1652 Anna Rzeczycka (P. 1064 k. 313), żyjąca jeszcze w r. 1670 (P. 1868 VII k. 39v). Z córek, jadwiga, której w r. 1665 Jan Krzyżanowski zapisał dług 450 zł (P. 1076 k. 480), wyszła w r. 1670 za Kazimierza Rożnieckiego i żyła jeszcze w r. 1676. Zofia (Marianna Zofia), w latach 1676-1681 żona Świętosława Makowieckiego, nie zyjącego juz w r. 1693,nie żyła sama w r. 1700. Zob. tablice 1-3.

@tablica: Moraczewscy 1

@tablica: Moraczewscy 2

@tablica: Moraczewscy 3

Wśród M-ch, których powiązać genealogicznie nie umiem, znajdują się może i ci wiodący się z Morawców w p. łęczyckim, a więc rzeczywiści Cholewici. Możliwe to zwłaszcza w przypadkach osób występujących w wieku XIX na terenie Królestwa Polskiego.

Stefan, syn zmarłego Piotra, w r. 1620 skwitowany z 140 zł przez Piotra z Konar Malechowskiego (P. 1004 k. 98). Paweł, w r. 1622 skwitowany z 200 zł przez Jana Głębockiego (I. Kon. 42 k. 29v). Agnieszka, córka Pawła, chyba identycznego z powyższym, t.r. pozywała o rany Jana Krajewskiego (ib. k. 288v). Anna, w r. 1628 żona zmarłego Adama Kraszkowskiego. Elżbieta, córka zmarłego Stanisława, która przez dwa i pół lata służyła w Kątach u Barbary Bułakowskiej, protestowała w r. 1634 przeciwko niej, iż jej nie chciała z tej służby zwolnić (Py. 146 s. 31). Zofia i mąż jej, Mikołaj Bartodziejski, oboje juz nie żyli w r. 1637. Katarzyna, w r. 1647 wdowa po Marcinie Bartoszewskim. Z Janem M-im w r. 1649 zawierał Wojciech Rudnicki kontrakt datowany w Giżycach, pod zakładem 500 zł (I. Kal. 115 s. 63).

Małgorzata, chrzestna 12 VII 1681 r. (LB Ceradz). Panna Konstancja, z Przysieki, chrzestna 5 X 1687 r. (LB Łęgowo). Franciszek, mąż Jadwigi Łukowskiej, córki Stanisława, w r. 1687 (I. Kon. 69 k. 219v). Dorota, chrzestna 19 VI 1698 r. (LB Trzemeszno). Wojciech, już nie żyjący w r. 1700, ożeniony z Dorotą Gałczyńską, ojciec: Stefana, Jana, Andrzeja i Jadwigi, żony Marcina Gumińskiego, która wówczas kwitowała braci i matkę z 500 zł swego posagu (I. Kal. 154 s. 325). Anna, chrzestna 19 I 1702 r. (LB Dolsk). Zofia i mąż jej, Rafał Rębieski, nie żyli już w r. 1714. Paweł, mąż Zofii Grodzyńskiej, nie żyjący w r. 1741. Wdowa żyła jeszcze w r. 1742. Jedynymi ich spadkobiercami były córki, Franciszka i teresa (Kośc. 321 s. 100; P. 1267 k. 106, 107). Z nich, Franciszka, ur. w Mikoszkach, ochrzcz. 9 III 1706 r. (LB Głuchowo), niezamężna, umarła w Lubaszu 23 XI 1793 r. (LM Lubasz). Teresa zaślubiła w Poznaniu u Św. Marcina 21 V 1744 r. Pawła Kaszyńskiego, oboje żyli jeszcze w r. 1756. W zapisie z t.r. występują obok siebie te dwie siostry i jednocześnie Jadwiga M-a, żona Franciszka Kołaczkowskiego, a córka Stefana i Barbary z Bużeńskich (P. 1318 k. 36v). O tej Franciszce, córce Stefana, już pisałem. Może łączyło ją z córkami Pawła i Grodzyńskiej jakieś bliższe pokrewieństwo? Helena, córka Jana, ur. w Otuszu, ochrzcz. w sierpniu 1711 r. (LB Niepart). W tymże Otuszu urodził się Wawrzyniec, syn Stanisława i Marianny, ochrzcz. 10 VIII 1714 r. (ib.). Michał, chrzestny 29 III 1711 r. (LB Popowo Kośc.). Walenty i Anna, rodzice Ignacego, ur. w Śremie, ochrzcz. 1 II 1713 r. (LB Śrem). N. Moraczewski i Zofia, rodzice Teresy Jadwigi, ochrzcz. 21 IX 1717 r. (LB Włościejewski). Panna Apolinara umarła w r. 1724 (A. B. Pozn. W. 58). Krystyna, żona Jana Kozierowskiego, oboje nie żyli już w r. 1729. Marianna, już nie żyła 24 IX 1735 r., a była żoną Krzysztofa Rożnieckiego. Kazimierz, chrzestny 20 III 1736 r. (LB Targowa Górka). Teresa wyszła w Poznaniu u Św. Marcina 25 IV 1793 r. za Aleksandra Bronikowskiego, wdowa w r. 1775, umarła w Kucharkach 4 IV 1782 r., mając 76 lat. Paweł, w r. 1740 plenipotent Józefa Przyjemskiego, podkomorzego kaliskiego (I. Kon. 77 k. 183). Franciszek, chrzestny 28 VI 1743 r. (LB Szamotuły). Jan z żoną Barbarą, chrzestni 16 II 1744 r. (LB Ruchocice). Michał, syn Wojciecha i Anny Bogumiły Czarneckiej (Czarnowskiej?), nie żyjących już w r. 1738, mąż Wiktorii Raciborskiej, córki Franciszka i Katarzyny z Łętkowskich, t.r. spisywał z nią wzajemne dożywocie (I. Kal. 174/176 s. 221). Wiktoria w r. 1744 występowała przeciwko swemu bratu Michałowi Raciborskiemu o sumę posagową ich babki na wsi Gać Powęzowa (Rel. Kal. 125 s. 598, 131 s. 357). Michał z żoną w r. 1766 kupili od Stanisława Skąpskiego za 18.000 złp we wsi Skrzypna część zwaną Bielawszczyzną (I. Kal. 206/208 k. 70). Żyli jeszcze oboje w r. 1771 (I. Kal. 209/213 k. 18). Córce ich, pannie Mariannie M-ej, ciotki jej rodzone Raciborskie, Zofia zamęzna Sieroszewska i Barbara zamężna Chyczewska, w r. 1754 scedowały swoje części z sukcesji po zmarłym bezpotomnie dziadzie Marcinie Tarchalskim w Gaci Pawęzowej (I. Kal. 196/198 k. 247). Może to ten sam Michał, dożywotni dzierżawca części Skrzypny zwanej Korzkiewszczyzną, umarł tam 18 III 1775 r., mają około 90 lat (LM Czermin).

Paweł, dzierżawca Kępy, chrzestny 2 VII 1758 r. (LB Szamotuły). Paweł, chrzestny 13 XI 1758 r. (LB Chojnica). Paweł, dobrodziej zakonu reformatów, pochowany 19 VI 1762 r. (Sep. Reform. Pozn). Tomasz w imieniu własnym i żony Eleonory Stępczyńskiej, córki Egidiusza i Teresy z Rudnickich, dziedziczki połowy Brzezia, zawierał 25 VI 1763 r. układ w Magnuszewicach z jej siostrami pochodzącymi z innej matki (I. Kal. 204/205 k. 73). Nie zył juz w r. 1785, kiedy występowali zrodzeni z tej żony jego synowie, Stanisław i Walenty (I. Kal. 225 k. 251). Ludwik, ekonom w Gąsawach, i żona jego Anna, rodzice Wiktorii ur. w Gąsawach 12 XII 1770 r. (LB szamotuły). Kazimierz i Marianna ze Skarżyńskich, oboje już nie żyjący w r. 1777, rodzice Kazimierza, który w r. 1772 brał w trzyletni zastaw od małżonków Franciszka i Joanny z Zaidliców Łączkowskich części wsi Żygówki w p. kal. (Py. 158 k. 187). T.r. ożenił się z Julianną Białoskórską, corką Józefa i Klary z Brudzyńskich, wdową 10o v. po Stanisławie Iwelskim, od której przed ślubem uzyskał zapis 1.186 zł (ib. k. 198). Wzajemne dożywocie małżonkowie spisywali w r. 1777 (Py. 158 k. 631). Kazimierza, nie wiem czy tego samego, w r. 1776 kwitowali ze sprawy Wincenty Damecki z rodzeństwem (Py. 158 k. 530v). W imieniu Kazimierza M-go, nabywcy praw od Jadwigi ze Skoroszewskich Bardskiej, w r. 1782 Józef Krzyżanowski kwitował Marcelego Boguckiego, dziedzica Chwalibogowa (G. 109 k. 58).

Małżonkowie Antoni i Jadwiga, rodzice Piotra, zmarłego 29 I 1783 r., wnet po urodzeniu (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Piotr, w r. 1788 mąz Salomei Radolińskiej, córki Antoniego i Anny z Krassowskich (I. Kon. 84 k. 79v). Pani Zofia, chrzestna 12 XI 1789 r. (LB Panienka). Maciej, chrzestny 30 VIII 1790 r. corki Adama Zbijewskiego, starosty łagiewnickiego, i Wiktorii z M-ch (LB Chojnica, zob. wyżej). Anna, chrzestna 21 X 1798 r. (LB Potulice). Maciej, mający 42 lata, zaślubił 3 X 1799 r. w Grodzisku 42-letnią pannę Katarzynę Lenczewską (LC Grodzisk). Ta Katarzyna była chrzestną 6 XI 1801 r. (LB Grodzisk). Maciej, ten czy inny, chrzestny 10 II 1801 r. (LB Ruchocice), Jak się zdaje, były siostrami, Wiktoria przed 25 IX 1811 r. poślubiona mieszczaninowi Franciszkowi Ksaweremu Radziszewskiemu, i Magdalena, 8 VI 1814 r. żona również mieszczanina, Bartłomieja Kamińskiego (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Panna Antonina, z Pacholewa, 24-letnia, wyszła 22 X 1821 r. w Białężynie za Wojciecha Pokrzywnickiego, 29-letniego wdowca, pochodzącego z Iwanisk w Galicji. Mieszkali w r. 1825 w Arkuszewie koło Gniezna, gdzie był ekonomem. Katarzyna, posesorka dzierznicy, chrzestna 8 VII 1824 r. (LB Targowa Górka). Józefa z M-ch, zamęzna Kłossowska, 44-letnia, umarła w Dzierznicy 9 VIII 1826 r. (LM Targowa Górka). Antoni, z Kalisza, liczący lat 23, zaślubił 5 III 1832 r. pannę Antoninę Grabińską, 22-letnią (LC Ociąż). Mikołaj, posesor Mieczewnicy, i żona jego Justyna (Faustyna?), rodzice Emila, zmarłego tamże 19 X 1838 r., mającego dwa miesiące (LM Giewartowo). Kunegunda, żona Maurycego Raszewskiego, wójta, ale "urodzonego". Ich dziecko, urodzone w Mieczewnicy w r. 1839, podawał do chrztu Mikołaj M. (LB Giewartowo). Jan i Marianna z Dzierżyńskich, rodzice Franciszka, ur. w Zakrzewie 6 X 1842 r. (LB Sławno). Ignacy, "osoba prywatna", liczący lat 33, umarł 25 IV 1848 r. Żyli wówczas, jego matka Józefa i brat Jan (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). T.r. 11 VI w tej samej parafii farnej w Poznaniu umarł liczący lat 41 stolarz, Kazimierz M. (ib.). Stąd wątpliwości, czy byli szlachtą owi M-cy, parafianie farni?

Julian (Julian Wiktor), syn Konstancji, dziedzic Cisewa w Prusach Zachodnich, zaślubił 10 X 1849 r. Nepomucenę Sczaniecką, 22-letnią, córkę Konstantego z Brodów i Kornelli. Ich dzieci: Witold Henryk Adam, ur. w Poznaniu 31 V 1854 r., Olga Natalia Konstancja, ur. w Brodach 17 II 1851 r., i Irena Kornelia Maria, ur. w Cisewie 15 IX 1852 r. (LC, LB Brody). Orchowo, dobra tej Nepomuceny położone w pow. mogileńskim, oszacowane na 128.033 tal., wystawione były w r. 1860 na przymusową sprzedaż (Dz. P.). Julian umarł 9 V 1885 r. w majątku swym Garnek w Królestwie Polskim, a nazwany był dziedzicem Orchowa (Dz. P.). Nepomucena zas umarła 1 V 1892 r. w Częstochowie i pochowana w Kłomnicach (ib.). Chyba bliskim krewnym Juliana, może bratem, był Seweryn, student z Berlina, chrzestny 30 I 1843 r. (LB Brody). Józef, dziedzic dóbr, chrzestny 19 IV 1856 r. (LB szamotuły). Franciszek umarł w Śremie 2 I 1871 r. (Dz. P.). Franciszek, z Chaław, chrzestny 16 II 1872 r. (LB Cerekwica). Tadeusz, zamieszkały w Lubelskim, w r. 1885 mąż Zglinickiej (Dz. P., wiad. z 25 IX). Henryk umarł w Woźnikach koło Piotrkowa 18 IX 1917 r., pochowany tymczasowo w Bogdanowie, o czym donosiła rodzina mieszkająca w Poznaniu (Dz. P.).

>Morakowska Anna, w r. 1649 żona Jana Rościeskiego.

>Morawcowie h. Ogończyk. Jakub z wojew. lubelskiego, pow. łukowskiego, mąż Anny Rozdrażewskiej cz. Nowomiejskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Pogorzelskim, która w r. 1545 pozywał Piotr Pogorzelski (P. 884 k. 267). Do jej trzynasz kmieci we wsi szelewo Szlejewo), z tytułu sumy 106 grz., uzyskał w r. 1546 intromisję Andrzej Bieganowski (Kośc. 234 k. 743). Winna była t.r. płacić winę, bo nie stanęła z pozwu Stanisława Bnińskiego o bezprawne okupowanie wsi pustej Zgaliny, do której Bniński rościł sobie "prawo bliższości" po zmarłym stryjecznym bracie Janie (Kośc. 29 s. 303). Sumę 250 zł, należną Piotrowi Pogorzelskiemu, w r. 1550 zabezpieczyła na swej oprawie uzyskanej od pierwszego męża, to jest na Szelejwie, Zgalinach i Godurowie w p. kośc. (P. 890 k. 54), zaś Pogorzelski w r. 1551 scedował ją M-mu M-owi (P. 1395 k. 605). Jakub w r. 1557 zobowiązał się oprawić żonie jej posag na połowach swych wsi: Mysłowska Wola, Lisikierz, Wnętrzne, Kamień, Osiny i Grodź w p. łukow. (Py. 176 k. 31). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1561 (P. 903 k. 150). Synowie ich, Jakub i Jan, byli w r. 1562 kwitowani przez ich przyrodnią siostrę, Katarzynę z Pogorzelskich Morawcową, z oprawy i dożywocia na dobrach: Mysłów, Mysłowska Wola, Lisiekierz, Kamień, Wnętrzne, Grodź i Osiny w p. łukow. (P. 904 k. 707v).

Stanisław od Katarzyny Pogorzelskiej, córki Andrzeja i Anny Rozdrażewskiej cz. Nowomiejskiej, 2-o v. Morawcowej, a 1-o v. wdowy po Janie Czesławskim, w r. 1554 nabył wyderkafem za 3.000 zł części w Szelejewie, Godurowie i Zgalinach (P. 1396 k. 174v). T.r. był już mężem owej Katarzyny i spisywał z nią wzajemne dożywocie (ib. k. 215). Katarzyna w r. 1556 pozywała swą matkę (Kośc. 237 k. 120). Części Godurowa sprzedała wyderkafem w r. 1556 za 1.400 zł Maciejowi Daleszyńskiemu (P. 897 k. 528v, 1396 k. 354). Łan pusty "Wieczorkowski" i połowę pustego łana "Ruchajewskiego", jak też pół łana "Środzińskiego" w Szelejewie w r. 1556 dała w dożywocie matce (P. 1396 k. 371v). Stanisław M. umarł między r. 1557 a 1560 (Kośc. 237 k. 195v, 239 k. 190). Wdowa swe dożywotnie dobra: Mysłów, Mysłowska Wola, Lisikierz, Kamień, Wnętrzne, Grodź i Osiny w r. 1560 wydzierżawiła ojczymowi Jakubowi M-owi (P. 902 k. 349). W jej imieniu Wincenty Grabowski oświadczył w r. 1561 gotowość odebrania od Jakuba M-ca 700 złp jej oprawy (P. 903 k. 150). Braci swych przyrodnich, jak już widzieliśmy, w r. 1562 skwitowała z oprawy i dożywocia na dobrach w pow. łukowskim. Umarła między r. 1562 a 1563. Spadkobiercami jej w Szelejwie, Godurowie i Zgalinach byli jej bracia stryjeczni Pogorzelscy (P. 1397 k. 214, 221).

Po Janie M-cu z Podgajów siostrzeniec jego ks. Stanisław z Dembian Dembiński, opat bledzewski, odziedziczona połowe Igołomi i Boturzyna w p. proszow. w r. 1636 sprzedał za 30.000 zł bratu ciotecznemu Krzysztofowi Soleckiemu (W. 36 k. 35).

>Morawiccy h. Nałęcz. Janowi M-mu zarzucił nieszlachectwo Marcin Aaron z Małych Mroczków i Dąbrowy. Jan w r. 1478 stawił więc świadków, iz po ojcu jest h. Nałęcz, po babce Macierzystej h. Korab. Świadkami na herb ojczysty byli, Krzesław z Wilkszyc i Maciej Gawłowski, na herb babki macierzystej, Mikołaj z Morawek i Maciej z Morawek. Ponadto zeznali Stanisław z Wojsławic i Jakub z Wojsławic, że Jan to ich krewny ("brat") z herbu Mościców (I. Kal. 2 k. 509v). Jan M. w r. 1483 ręczył za Mikołaja Wysockiego, iż będzie żył w pokoju z siostrami, Małgorzatą Szypłowską i Jadwigą, żoną Wojciecha Kucharskiego (Cucharskiego?) (ib. 3 k. 170v).

>Morawiccy h. Topór z Morawicy w wojew. krakowskim. Walerian, dziedzic części Morawicy i Woli Morawickiej, w r. 1603 kwitował Jana Sadowskiego z 200 złp, zapisanych w grodzie chęcińskim (P. 973 k. 581v). Zygmunt, z pow. chęcińskiego, w r. 1618 z rąk Wojciecha Chudzyńskiego pisarza grodzkiego poznańskiego, odebrał skrutynium w sprawie toczonej przeciwko Piotrowi Branwickiemu, który zabił swego siostrzeńca (!) Józefa Branwickiego (P. 1000 k. 658). Jako syn zmarłego Mikołaja, w r. 1620 zapisał 2.000 zł długu Piotrowi Chłapowskiemu (P. 1004 k. 752v).

>Morawiccy różni. Andrzej M. "z ziemi morawskiej"(!), rodzony siostrzeniec (z siostry rodzonej) zmarłego Bernarda M-go, stolnika inowrocławskiego, dziedzica w Rojewie, całe swe części w Rojewie i Glinnie w p. inowrocł., w Lissowie i Rzuchowie w p. bydg., odziedziczone po tym wuju, sprzedał w r. 1531 za 1.000 zł weg. wdowie po nim, Katarzynie Rojewskiej (In. 14 k. 55, 55v).

Stanisław i Katarzyna z Zielonackich, rodzice Mikołaja Antoniego, ochrzcz. 7 XII 1678 r., i Anny, ochrzcz. 3 VIII 1676 r. (LB Wysocko). Krzysztof, chrzestny 14 II 1680 r. (LB Wieleń). Mikołaj i Wiktoria z Grzybowskich, rodzice Franciszka, ochrzcz. 16 IX 1702 r. Ci rodzice nazwani "szlachetnymi" (LB Św. Trójca, Gniezno).

>z Morawina w pow. kal. Jakub sześc Łanów osiadłych w tej wsi w r. 1444 sprzedał za 60 grz. Mikołajowi z Gorzków (P. 1379 k. 24v). Andrzej i Jan, bracia rodzeni, niedzielni dziedzice w Morawinie, w r. 1445 połowe tej wsi dali wyderkafem z tytułu prawa bliższości Domicelli, mieszczce z Ostrowa (ib. k. 121). Opiekunem nieletniego Jana, syna zmarłego Jakusza z Morawina, był w r. 1447 pełka z Tymieńca (I. Kal. 4 k. 160). Jan z Morawina pozywał w r. 1471 Marcina z Woli (I. Kal. 2 k. 189v).

Agnieszka z Morawina, córka zmarłego Marcina Lesieckiego, w r. 1539(?) Żona Andrzeja Grodzickiego (I. i D. Z. Kal. 7 k. 526). Pozywała Stanisława Kosmowskiego o nieuiszczenie 13 grz. długu, a że nie stanął, winien był w r. 1547 uiścić 8 skojców winy (I. i D. Z. Kal. 7 k. 197).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki