FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Nabielski-Neczewicz - 80 EinträgeBearbeiten

>Nabielski(?) Jan z Jaskółek na połowie części swych w Jaskółkach i Świelugowie w p. kal. w r. 1479 oprawił żonie swej Annie 20 grz. posagu (P. 1386 k. 118).

>Naborowska Dorota, żona Andrzeja Romana w pow. przemyskiego, oboje nie żyli już w r. 1701.

>Nacharnowski Jan, mąż Marianny Wardęskiej, córki Marcjana Wardęskiego Gocza i Zofii Górskiej, która to Marianna, jako jedyna spadkobierczyni ojca, uzyskała w r. 1731 intromisję do części ojczystej w Kurowie zwanej Wardęszczyzną (I. Kon. 76 k. 382v), a już w r. 1732 ze względu na liczne ojcowskie długi zrzekła się substancji spadkowej (ib. k. 432). Jan N. żył jeszcze w r. 1740 (ib. 77 k. 181v), zaś w r. 1753 Marianna, już wdowa, jako spadkobierczyni matki swej, sumy po niej spadłe cedowała ks. Piotrowi Mroczkowskiemu, proboszczowi grabienickiemu (ib. 78 s. 645).

>z Naczek Stogniew, mąż Katarzyny, której Mikołaj z Przespolewa winien był w r. 1462 uiścić 60 grz. za głowę syna Floriana (I. Kal. 1 k. 111).

>Naczechowscy. Mikołaj, po którym wdowa, Małgorzata części w Mirosławicach sprzedała w r. 1517 za 32 i pół grz. Janowi Lenartowskiemu (P. 1392 k. 132v). Piotr (?), ojciec Elżbiety w r. 1532 żony Jana Trlęskiego (G. 335a k. 159).

>Naczesławscy, w XV wieku pisani przeważnie Nanczesławskimi, wyszli z Naczesławic (daw. też Nanczesławic) w p. kal., par. Chlewo. Siedziała w owej wsi liczna drobna szlachta o tak typowych dla tego poziomu społecznego imioniskach, łatwo zmiennych. Była to niewątpliwie szlachta różno-herbowa, a byli wśród nich i Korabici. Wojciech N. herbu Korab opłacał w r. 1591 pobór ze swej części Naczesławic (Wittyg). Tego Wojciecha nie umiem jednak połączyć z żadną ze znanych mi, zwartych genealogicznie, grup N-ch.

Maciej z Naczesławic należał w r. 1424 do poręczycieli, jakich stawiał Mikosz z Oszczeklina (Z. Kal. 12 k. 43). Spytek z Nanczesławic wziął w r. 1437 w zastaw za 100 grz. od Marcina z Radliczyc część wsi Dąbrowa (Gr. Kal. 2 k. 8). Anna, córka Boguchny z Nanczesławic w r. 1439 domagała się od Piotra z Zakrzynia uiszczenia 30 grz. (ib. k. 99), zaś w 1440 Boguchna od tegoż Piotra żądała uiszczenia 20 grz. (ib. k. 170). Od Boguchny wdowy N-ej domagał się w r. 1441 wypłaty 8 grz. Wacław z Wilkszyc (ib. 3 s. 13). Jakuszowi i Michałowi z Nanczesławic gotowa była ona w r. 1440 uiścić 7 grz. "po zmarłej ręce" Anna Korzeniowska, żona Jana (ib. 2 k. 172). Jakusz, nie wiem czy identyczny z powyższym, procesował się w r. 1447 z Anną niegdy z Walszewic, żoną Bartosza, kuśnierza w mieście Stawie, która go pozywała o zabicie na drodze publicznej brata jej Bartosza (I. Ka. 4 k. 91v; Py. 11 k. 301). Wojciechowi N-mu zobowiązał się w r. 1443 uiścić 11 grz. jego teść Jan Baraj z Gałązek wraz z synem Jakubem (I. Kal. 3 s. 39). Barbara, żona Stanisława z Naczesławic, w r. 1444 odebrała od Jakuba z Chudek sumę 5 grz. (ib. s. 71). Wdowa po Janie z Nanczesławic, Katarzyna skwitowała w r. 1444 mężowego brata Mikołaja z 6 grz. jej posagu oprawionego na Nanczesławicach (ib. s. 52). Tomasz niegdy z Nanczesławic zwolnił w r. 1444 z pozwów Beatę, żonę Witka z Raszów (ib. 4 k. 14). Wojciech z Naczesławic w r. 1448 wziął w zastaw za 13 grz. od Aarona z Mroczków Mniejszych i Dąbrowy oraz od żony jego Doroty dwa łany osiadłe w Dąbrowie (ib. k. 183). Jakub z Naczesławic wspólnie z bratankiem, Andrzejem z Chlewów oświadczyli w r. 1455 gotowość przyjęcia rezygnacji od ks. Tomasza, plebana w Chlewach, jego matki Grzymki i innych (Z. Kal. 12 k. 183). Anna, wdowa po Michale z Nanczesławic, wraz ze swym niedzielnym z nią synem Janem uzyskali oboje w r. 1457 od Pawła Furmana z Morawek zapis 8 grz. długu (Py. 11 k. 69v), z którego uiścił się im w r. 1459 (Gr. Kal. 7 k. 190v), a w r. 1461 zapisał im 11 grz. długu (I. Kal. 1 k. 39v). Katarzyna z Naczesławic, żona Semiana (!) z tejże wsi, miała oprawę na Naczesławicach (ib. k. 51v). Wojciech z Naczesławic miał w r. 1461 termin ze Stanisławem i Janem braćmi niedzielnymi z Naczesławic (ib. k. 51v). Mroczek był ojcem Jana i Jakuba N-ch. Z nich Jan nie żył już w r. 1462, kiedy jego syn Jakub zastawił połowę ojcowizny z połową ogrodu w Naczesławicach za 9 grz. stryjowi Mikołajowi (ib. k. 85v). Czwartą część ojcowizny tamże w r. 1464 zastawił temu stryjowi za 12 grz. (ib. k. 308).x

Maciej i Jan, bracia rodzeni. Ich siostry, Dorota, w r. 1470 żona Wojciecha z Wojsławic (I. Kal. 2 k. 128v), i Jadwiga, t. r. chyba niezamężna (ib. k. 108). Dwaj wspomniani wyżej bracia, Maciej i Jan, dziedzice w Naczesławicach, uzyskali w r. 1464 od Jana z Dzięciołowa zobowiązanie zrezygnowania mu za 30 grz. części ojczystej w Dzięciołowie (?) (ib. 1 k. 279). T. r. obaj bracia za 30 grz. kupili część w Naczesławicach od Jana z Naczesławic (P. 1383 k. 236a). Maciej z Chudek i Naczesławic w r. 1470 zapisał dwie kopy groszy długu Stanisławowi z Chwalęcic, zobowiązując się, iż w przypadku nieuiszczenia się z tej sumy, wspólnie z żoną, bratem Janem i siostrą Jadwigą zrezygnują Stanisławowi cześci dziedziczne w Modli (I. Kal. 2 k. 108). Maciej z Naczesławic ręczył w r. 1467 za Leonarda z Noskowa, iż będzie żyć w pokoju z bratem swej żony, Janem z Wilkszyc (I. Kal. 1 k. 380). Jan z Naczesławic, syn Wojciecha, w r. 1467 wydzierżawił od Przecława z Mroczków Mniejszych część tej wsi za opłatą 4 grz. (ib. k. 395v). Tomasz z Naczesławic, mąż Praksedy, która będąc już wdową pozywała w r. 1468 Andrzeja z Chwalęcic (ib. k. 434). Przysięgała w r. 1469, iż ów Andrzej zabił jej męża (ib. 2 k. 77v), zaś w r. 1472, już po śmierci tego Andrzeja Wariasza z Chwalęcic Paweł z Naczesławic skwitował jego stryjecznych braci z połowy główszczyzny (ib. k. 230v). Mikołaj z Naczesławic na połowie części swej w tej wsi w r. 1469 oprawił 12 grz. posagu żonie Elżbiecie (P. 1385 k. 30). Maciej, dziedzic w Naczesławach, na połowie swych tamtejszych dóbr w r. 1469 oprawił 10 grz. posagu żonie Annie (ib. k. 50). Była to Anna z Przedzyna, córka Wyszka, która w r. 1478, już jako wdowa, zobowiązała się skwitować z 6 grz. siostrę mężowską, też Annę (I. Kal. 2 k. 499). Dokonała w r. 1481 ze swym siostrzeńcem Janem z Chudek (Chutek) podziału dóbr w Chutkach i Gotardach (ib. 3 k. 55), a siostrę mężowską Annę, dostawszy od niej zapis 6 grz. długu, skwitowała jednocześnie ze swego posagu wniesionego na Naczesławice (ib. k. 59). Ta wdowa po Macieju, Anna "Chutkowska" połowę swych części macierzystych w Chutkach i Gotardach zastąpił w r. 1501 za 20 grz. Janowi Modlskiemu, dziedzicowi w Naczesławicach (I. Kal. 5 k. 233). Wspomniany tu zmarły Maciej zapewne identyczny z Maciejem C h o r o s z e m z Naczesławic, który w r. 1475 żądał od Jana, syna Wojciecha z Naczesławic, uiszczenia 5 grz. (ib. 2 k. 323v). Wdowa po nim Anna w r. 1481 zapisał półtorej grzywny długu Elżbiecie, wdowie po Stanisławie K u r t k u z Naczesławic (ib. 3 k. 58). A znamy jeszce Mikołaja Chorosza z Naczesławic, którego córka Anna swoją część "Choroszewską" w Naczełsławicach w r. 1482 zastawiła Stanisławowi "Siemkowi" z Naczesławic (ib. k. 109v).

Michał, nie żyjący już w r. 1464, ojciec Jana i Mikołaja _Galatów_ (_Galuth_, _Galath_?) z Naczesławic. Z nich, Jana Paweł Furman z Morawek w r. 1464 wzywał do uiszczenia dwóch grzywien (ib. 2 k. 298). Obaj bracia w r. 1467 kupili od tego Pawła za 22 grz. część w Woli (P. 1383 k. 240). Jan nie żył już w r. 1471, a wdowa po nim, Dorota domagała się wtedy przeprowadzenia działów ze szwagrem Mikołajem "Galantem" z Naczesławic (I. Kal. 2 k. 169). T. r. Mikołaj stawiał poręczycieli, iż będzie z bratową żyć w pokoju (ib. k. 184v). Wyszła ona 2-o v. za Wojciecha z Wawrowic i w r. 1474 zastawiła Wojciechowi z Naczesławic spadłe po pierwszym mężu części w Naczesławicach i Morawkach (ib. k. 331v). Mikołaj "Galant" pewne cząstki roli (w Naczesławicach?) zastawił w r. 1474 za 6 zł. węg. Jakubowi z Naczesławic (ib. k. 305v). Od Wojciecha "Nosa" z Wawrowic uzyskał w r. 1476(?) zobowiązanie uiszczenia 6 grz. (ib. k. 399v). Sam zobowiazał się w r. 1478, iż uiści 3 grz. Bartłomiejowi "Kiełczowi" z Waliszewic Starych (ib. k. 515). Od Wojciecha "Nosa" z Wawrowic dostał w r. 1481 zobowiazanie uiszczenia 6 grz. (ib. 3 k. 59v).

Elżbieta z Nanczesławic, wdowa po Stanisławie "Kurtku" z Wojsławic (z Nanczesławic), żądała w r. 1466 od Mikołaja i Stanisława z Wojsłowic uiszczenia 6 grz. (ib. 1 k. 370). Ta Elżbieta z Nanczesławic (!) w r. 1478 zobowiązała się uiścić 5 grz. Piotrowi i Sędziwojowi braciom z Wilkszyc (ib. 2 k. 513v), zaś w r. 1479 od Mikołaja Wichowicza(?) z Wosłowic uzyskała zapis 6 grz. (ib. k. 549), a w r. 1480 zowiązanie od tegoż uiszczenia pięciu i pół grz. (ib. 3 k. 39). Zapisała jej Anna, wdowa po Macieju "Choroszu" z Nanczesławic, w r. 1481 dług półtorej grzywny (ib. k. 58).

Bracia: Jan, Andrzej i Stanisław, z Nanczesławic. Siostrą ich była, jak się zdaje, Agnieszka, w r. 1467 żona Wacława z Waliszewic. Ci trzej bracia w r. 1467 dzieleni byli przez arbitrów (ib. 1 k. 385, 415). Jednak w r. 1468, kiedy pozywani byli przez Dorotę, wdowę po Michale ze Skarmirza (Skarbimierza, Skarmirzyc), mowa o nich jako o niedzielnych (ib. k. 441v). Winni byli 1469 r. owej Dorocie 200 grz. za głowę jej męża (ib. 2 k. 81), z czego 10 grz. wypłacili jej w r. 1470 (ib. k. 122), zaś w r. 1471 byli przez nią kwitowani z dalszych 10 grz. (ib. k. 155v). Synowie zabitego, Mikołaj i Świętosław w r. 1476 skwitowali ich z 10 grz. główszczyzny (ib. k. 402), zaś w r. 1477 z tegoż tytułu z 23 grz. (ib. k. 459). Może to tego Stanisława żoną była Barbara, która w r. 1471 odebrała od Jakuba z Chutek 5 grz. z sumy 10 grz. 9ib. k. 217), a w r. tymże Jakuba owego Jakuba skwitowała z dalszych 5 grz. (ib. k. 298v). Być może, iż wspomniany wyżej Andrzej był identyczny z Andrzejem, któremu w r. 1471 Mikołaj z Wawrowic stawiał poręczycieli na to, iż będzie z nim żyć w pokoju (ib. k. 202).

>_Ruski_. Wojciech _Rusek_ z Naczesławic uzyskał w r. 1476 od Wojciecha z Naczesławic i Stanisława "Siemka" z Neczesławic poręczenie za synów tego Wojciecha, iż będą żyć z nim w pokoju (I. Kal. 2 k. 396).

Mikołaj _Rusek_ N., mąż Anny Janowskiej, córki Macieja (I. i D. Z. Kal. 2 k. 13, 165v), której Wojciech "Rusek" z Morawek w r. 1497 zastawił za 16 grz. część przedziałów w Morawkach (I. Kal. 4 k. 501v). Mikołaj od Jana z Chutek w r. 1502 kupił za 18 grz. jego część w Naczesławicach (P. 1389 k. 207v) i t. r. na połowie swych dóbr w tej wsi oprawił żonie 30 grz. posagu (ib. k. 209). Ona tę połowę oprawną w r. 1512 sprzedała za 12 grz. Katarzynie Janowskiej, franciszkance (I. i. D. Z. Kal. 2 k. 13), zapewne swej siostrze. Mikołaj nie żył już w r. 1530, kiedy owdowiała Anna wraz z siostrą Małgorzatą, wdową po Michale "Gołąbku" Wilkszyckim, swe części w Wawrach p. kal. sprzedały za 20 grz. Annie, córce Wacława "Francka" (Zakrzewskiego) z z. sieradz., żonie Macieja Wawrowskiego (I. i. D. Z. Kal. 2 k. 165v; I. R. Z. Kal. 3 k. 61). Niewątpliwie synami Mikołaja byli rodzeni bracia: Wojciech, Jan, Maciej, Andrzej i Benedykt. Córka Mikołaja, Barbara była w latach 1533-1560 żoną Tomasza Poklękowskiego "Gąsiorka" (I. D. Z. Kal. 2 k. 218, 6 k. 530v). Z synów, o Macieju "Rusku" wiem to tylko, że swe części w Naczesławicach w r. 1530 sprzedał za 13 grz. bratu Wojciechowi (ib. k. 166). O innych synach niżej.

1. Wojciech _Rusek_ N., syn Mikołaja, na połowie części, która w Naczesławicach winna mu przypaść z działów braterskich, oprawił w r. 1530 posag 15 grz. żonie Dorocie Naczesławskiej, córce Jana N-go "Wielgiego" (ib.). Od brata Macieja t. r. kupił za 13 grz. jego część rodzicielską, jaka miałaby mu przypaść w działach braterskich w Naczesławicach (ib.). Zabił Wacława Gałęskiego, którego bracia, Maciej i Grzegorz z tytułu główszczyzny uzyskali w r. 1539(?) intromisję do części Wojciecha w Naczesławicach (I. i D. Z. Kal. 7 k. 494). Żona Wojciecha, Dorota połowę łana w Naczesławicach, otrzymaną od męża, zastawiła w r. 1544 Janowi N-mu (szwagrowi?) za 2 grz. długu (I. Kal. 7 k. 5). Wojciech w r. 1546 pozywany był przez nieletniego Macieja i Grzegorza braci Gałęskich (ib. 9 k. 312). Winien był w r. 1547 płacić winę, bo nie stanął z pozwu Morawskich o granice w Naczesławicach (I. i D. Z. Kal. 7 k. 365). Nie żył już w r. 1562 (I. Kal. 27 s. 1381). Synowie jego: Jan,. Franciszek, Ambroży, wspomniany w r. 1555 (ib. 24 k. 425), i Krzysztof.

1) Jan _Rusek_, _Gęba_, syn Wojciecha, dziedzic w Naczesławicach 1558 r. (ib. 23 s. 1137), zobowiązał się 1559 r. sprzedać za 2 grz. trzy ślady roli w Naczesławicach Walentemu Mroczkowskiemu (ib. 24 k. 337). Na dom jego krótko przed 1562.27/V. r. dokonał napaddu Jan Sulimowski "Kropek" wraz ze wspólnikami i zabita została siedmiotygodniowa córeczka N-go Anna (ib. 27 s. 819). T. r. Jan skwitował z głowy swego dziecka Wojciecha Chwalęckiego "Kropka" (ib. s. 1381). Na przedziałku w Naczesławicach, w polu zw. Topikoza, koło wsi Morawki, nabytym od Piotra i Mikołaja, braci "Siemków" N-ch, zapisał w r. 1574 dług 20 grz. Janowi N-mu zw. "Semikoska" i został przezeń skwitowany (ib. 42 s. 555). Od brata Franciszka w r. 1576 kupił za 200 grz. część Naczesławic (R. Kal. 4 k. 294v; I. Kal. 44 s. 425). Wspólnie z synem Stanisławem w r. 1582 zapisali 8 złp. długu Michałowi Poklękowskiemu (I. Kal. 48 s. 508), a w r. 1584 obaj zostali z tej sumy przez Poklękowskiego skwitowani (ib. 50 s. 409). Żoną Jana była Elżbieta, wraz z którą jak też i z synem z niej zrodzonym, Stanisławem, pewne role w Naczesławicach w r. 1587 w grodzie sieradzkim zastawili za 20 grz. Mikołajowi N-mu "Siemkowi" (ib. 54 s. 75, 320). Jan wraz ze swym siostrzeńcem Michałem Poklękowskim dokonał był zmiany, biorąc od niego części Poklękowa w p. kal., dając mu zaś części Naczesławic, teraz w r. 1588 owe części Poklękowa sprzedał za 300 zł. Sebastianowi Poklękowskiemu, także swemu siostrzeńcowi (R. Kal. 6 s. 67).

Stanisław _Rusek_, syn Jana i Elżbiety, nieletni w r. 1562 (I. Kal. 27 s. 1381), występował obok ojca w latach 1582-1587 (ib. 48 s. 508, 50 s. 409, 54 s. 75, 320).

2) Franciszek, syn Wojciecha, wspomniany w r. 1559 (ib. 24 k. 337), swe części Naczesławic sprzedał w r. 1576 za 200 grz. swemu bratu Janowi (R. Kal. 4 k. 294v; I. Kal. 44 s. 425).

3) Krzysztof _Rusek_, syn Wojciecha, wspomniany w r. 1559 (I. Kal. 24 k. 337), wspólnie z bratem Janem w r. 1570 poranili Jadwigę Oszczeklińską, żonę Jana "Kózki" N-go (ib. 36 s. 875).

2. Jan, syn Mikołaja, wspomniany obok braci w r. 1530 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 166), części swe w Naczesławicach "Ruskowic" w r. 1533 sprzedał za 10 grz. bratu Benedyktowi (ib. k. 216). Od bratowej Doroty Wojciechowej N-ej w r. 1544 brał zastawem pół łana roli w Naczesławicach (I. Kal. 7 k. 5).

3. Andrzej _Rusek_, syn Mikołaja, wspomniany obok braci w r. 1530 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 166), wikary w parafii Chlewo, swoją część w Naczesławicach w r. 1544 sprzedał za 40 grz. Stanisławowi Głaniszewskiemu (ib. 6 k. 371).

4. Benedykt _Rusek_, syn Mikołaja, wspomniany obok braci w r. 1530 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 166), od brata Jana kupił w r. 1533 za 10 grz. cześć wsi Naczesławice "Ruskowicz" (ib. k. 216) i zaraz t. r. na połowie swych części w tej wsi oprawił 20 grz. posagu żonie Katarzynie czartkowskiej, córce Stanisława (ib. k. 216v). Swoją część Naczesławic, zastrzegając oprawę posagu żony, w r. 1546 sprzedał wyderkafem za 15 grz. Łukaszowi N-mu (ib. 6 k. 412v). Części Naczesławic t. r. zobowiązał się sprzedać wyderkafem za 15 grz. Maciejowi Rajskiemu (I. Kal. 9 k. 291). Swoją część w tej wsi w r. 1552 sprzedał za 200 grz. Wojciechowi Osieckiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 447). Żyła jeszcze wtedy jego żona Katarzyna (I. Kal. 15 k. 86). Zob. tablicę.

@tablica: Naczesławscy _Ruski_

>_Siemki_ (_Baranki_, _Kozy_, _Kózki_, _Wilki_, _Starki_, _Starzyki_). Stanisław "Siemek" obok Wojciecha, dziedzice z Naczesławic, w r. 1476 ręczyli za Jana, Jakuba i Macieja synów tego Wojciecha, iż będą żyli w pokoju z Wojciechem "Ruskiem" z Naczesławic (I. Kal. 2 k. 396). Jan, syn Siemka z Naczesławic w r. 1480 (ib. 3 k. 9). Stanisław "Siemek" z Naczesławic, mąż Elżbiety z Biernacic, od jej brata Mikołaja uzyskał w r. 1482 w posagu za nią zapis dłużny (ib. k. 96v). Stanisław "Siemek" z Naczesławic od Anny, córki Mikołaja "Chorosza" z tejże wsi w r. 1482 brał zastawem tamtejsze części zwane "Choroszewskimi" (ib. k. 109v). Bracia Jan i Stanisław "Siemkowie" z Naczesławic kupili byli od tejże Anny, żony Michała z Łabędzi jej część w Naczesławicach i w r. 1490 byli przez nią kwitowani z 25 grz. (ib. k. 553). Maciech N. "Siemkowy", mąż Anny, córki Rafała z Małych Waliszewic, od jej braci, dziedziców w Waliszewicach, uzyskał w r. 1505 zapis długu 11 i pół grz. jako jej posag (I. Kal. 6 k. 20). Tym swoim szwagrom odroczył w r. 1507 termin uiszczenia 6 grz. (ib. k. 139). Żonie swej na połowie części w Naczesławicach oprawił w r. 1509 posag 15 grz. (P. 786 s. 75). Michał N. "Siemek" między r. 1519 a 1529 sprzedał połowę w Wosławicach za 20 grz. Dorocie, córce Mikołaja Waliszewskiego "Skarba" (I. R. Z. Kal. 3 k. 770). Na połowie Naczesławic, to znaczy na połowie swej części w tej wsi, oprawił w r. 1522 żonie Annie Wojsławskiej córce Wojcieciecha (P. 1392 k. 457v). Maciej i Michał N-cy "Siemkowie" wspomniani jeszcze w r. 1550 (I. Kal. 12 II s. 84).

Maciej N. "Siemek", brata rodzony Andrzeja i Mikołaja, należne mu z działów z nimi części Naczesławic sprzedał w r. 1533 za 6 grz. Michałowi N-mu, może identycznemu z wspomnianym wyżej. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 214). Maciej N. "Siemek", zapewne ten sam, nie żył już w r. 1550, kiedy wdowa po nim Dorota okazywała rany zadane jej przez Łukasza N-go "Raka" (I. Kal. 12 s. 131). Ta Dorota w r. 1551 poraniła Jadwigę, wdowę po Walentym N-im "Sobiepanie" (ib. 14 s. 1152). Pozywana przez Łukasza N-go "Raka" o ograbienie na drodze publicznej jego syna Benedykta i zabranie mu 10 grz., nie stanęła i w r. 1555(?) miała płacić 8 skojców winy (I. i D. Z. Kal. 7 k. 722).

Mikołaj N. "Siemek", zapewne identyczny ze wspomnianym wyżej bratem Macieja i Andrzeja, asystował w r. 1552 przy transakcji Katarzyny, żony Benedykta N-go "Ruska" (ib. 15 k. 86). Ten sam niewątpliwie Mikołaj N! "Siemek" dawał w r. 1553 zobowiązanie synowi Mikołajowi, iż przeprowadzając działy między synami, jemu sprzeda część w Naczesławicach za 50 grz. (ib. 17 s. 297). Z owych synów znam oprócz Mikołaja jeszcze Piotra.

1. Mikołaj "Siemek", "Stark', syn Mikołaja, zapisywał w r. 1555 dług 11 grz. Andrzejowi i Annie Kozenickim, synowi i córce zmarłego Łukasza (ib. 22 k. 132). Mikołaj ten, dziedzic w Naczesławicach 1558 r. (ib. 23 s. 1137), w r. 1568 brał zastawem za 6 grz. od Wojciecha N-go "Sobiepanka" za 6 grz. kawałek roli w tejże wsi (ib. 34 s. 766). Kwitował w r. 1582 za 10 grz. swego rodzonego bratanka Wawrzyńca (ib. 48 s. 839). Zapis zastawny na pewne role w Naczesławicach w grodzie sieradzkim w sumie 10 grz. uzyskany od Jana N-go "Ruska", jego żonę i syna, cedował w r. 1587 Pawłowi Gliwińskiemu (ib. 54 s. 75). Od Jakuba Morawskiego nabył wyderkafem w r. 1588 połowę w Morawkach w p. kal. (P. 1402 k. 830). Z bratem Wawrzyńcem zawierał 1587 r. kontrakt dotyczący ról w Naczesławicach (I. Kal. 54 s. 326). Nie żył już w r. 1596. Pierwszej żony tego Mikołaja "Starka" nie znam, drugą była Katarzyna Morawska nie żyjąca już w r. 1598, bedpotomna (P. 968 k. 1275). Z pierwszej był syn Jakub. Może również synem Mikołaja był Jan N. "Stark", którego w r. 1636 kwitowali z 50 zł. małżonkowie Ulatowscy? (I. Kal. 102 s. 279).

Jakub "Stark", syn Mikołaja, miał mieć w r. 1596 około 18 lat, a to wedle świadectwa stryjecznego brata Wawrzyńca. Zastawił wtedy ów Jakub trzy brózdy roli w swej części Morawek za 25 grz. Stanisławowi Wilczyckiemu cz. Morawskiemu (ib. 63 k. 789). Od Mikołaja i Kaspra braci Morawskich w r. 1598 kupił za 54 grz. tę połowę łana w Morawkach, którą ojciec jego trzymał wyderkafem od dziada Jakuba Morawskiego (P. 1402 k. 830). T. r. kwitowany był przez tychże Morawskich z 17 grz., która ojciec jego zapisał był swej żonie, matce Jakuba a ich ciotce (P. 968 k. 1275). Zapisywał w r. 1611 dług 40 zł. Piotrowi, synowi Wawrzyńca N-go (I. Kal. 77a s. 104). Ten sam Jakub N! "Stark" zapisywał w r. 1616 dług 50 zł. Mikołajowi Seszczyńskiemu (ib. 82 s. 850). Wydając w r. 1633 córkę Dorotę za Mikołaja Gałęskiego cz. Koczkowskiego, jeszcze przed ślubem, 5/IX. zapisał mu w posagu za nią 350 zł. (ib. 99b s. 1702), a w r. 1636 był przez tego zięcia kwitowany z 200 zł., stanowiących resztę sumy posagowej (ib. 102 s. 796). Żoną Jakuba "Starka" była w r. 1624 Łucja Dąbrowska cz. Wierzbowska (ib. 90b s. 1988, 102 s. 553, 1184). Kwitował się w r. 1636 z małżonkami Bzowskimi z dzierżawy części Naczesławic (ib. s. 928), a 1638 r. z Jakubem N-im "Barankiem" z kontraktu sprzedaży części w Naczesławicach (ib. 104b s. 1734). Oboje z żoną zawierali w r. 1641 z małżonkami Jerzym Straszem i Marianną Gorazdowską kontrakt o dzierżawę części Naczesławic (ib. 107a s. 20). Jakub N. "Stark" nie żył już w r. 1644 (ib. 210 s. 379). Jego synem był Piotr. Córka Dorota, w latach 1633-1636 żona Mikołaja Gałęskiego cz. Koczkowskiego, wdowa w r. 1652. Inna córka Marianna, w latach 1643-1652 żona Pawła Zdzenickiego.

Piotr "Stark", "Starczyk" (R. Kal. 13 k. 217v), syn Jakuba, skwitowany w r. 1644 z 200 zł. przez Marcina Chlewskiego (I. Kal. 210a s. 379). Części Naczesławic wydzierżawił w r. 1647 Jakubowi Rozdzałowskiemu (ib. 113 s. 945). T. r. był kwitowany przez małżonków Stanisława Koszutskiego i Agnieszkę z Przybysławskich z 500 zł. zastawu na częściach Naczesławic (ib. s. 959). Wraz z żoną Konstancją Kamieńską (Kamińską) zawierał w r. 1649 z małżonkami Pawłem i Elżbietą z Radlickich Leszczyńskimi kontrakt o części Naczesławic (ib. 115 s. 690). Skwitowany w r. 1652 przez siostrę Zdzenicką z 300 zł. zapisanych jej w grodzie sieradzkim przez ojca (ib. 118 s. 1209). Synowi Pawłowi w r. 1669 cedował sumę 100 zł., pochodzącą z zapisu zmarłego Wiktoryna Kobierzyckiego (ib. 129 s. 547). Oboje małżonkowie już nie żyli w r. 1673 (ib. 133 s. 768). Ich synowie to Paweł i Stanisław. Córka Marianna, żona Stanisława Tuchowskiego, wdowa w latach 1680-1690, nie żyła już w r. 1718.

1) Paweł, syn Piotra i Kamieńskiej, mąż Marianny Grzybowskiej, córki Wojciecha i Anny Biernackiej, zapisywał w r. 1673 tej żonie sumę 200 zł., odebranych od jej brata (ib.). Skwitowany w r. 1680 przez siostrę Tuchowską z 200 zł. (ib. 140 k. 85). Nie żył już w r. 1686 a owdowiała Marianna była już wtedy 2-o v. żoną Władysława Tarchalskiego (ib. 143 2. 355).

2) Stanisław, syn Piotra i Kamieńskiej, bratu Pawłowi w r. 1673 zobowiązał się sprzedać za 300 zł. części Naczesławic (ib. 133 s. 800), a w r. 1680 skwitował tego brata z dóbr rodzicielskich (ib. 140 k. 85).

2. Piotr N. "Siemek", "Baranek", zapewne syn Mikołaja, dziedzic części w Naczesławicach 1558 r. (ib. 23 s. 1137), brał w r. 1576 od małżonków Zdzenickich w trzyletni zastaw role w Naczesławicach za 200 zł. (ib. 44 s. 1038). Nie żył już w r. 1582 (ib. 48 s. 839). Jego syn Wawrzyniec.

Wawrzyniec N. "Siemek", "Baranek", syn Piotra, przez stryja Mikołaja w r. 1582 skwitowany z 10 grz. (ib.). Zawierał z tym stryjem w r. 1587 kontrakt o role w Naczesławicach (ib. 54 s. 326). Od "opatrz." Pawła Gliwickiego, krawca, i żony jego Ewy Biernackiej uzyskał t. r. zapis 15 grz. długu i dostał od nich wieczyście dom i folwark (allodium) w Naczesławicach (ib. s. 331, 333). Skwitowany w r. 1596 przez Annę N-ą "Sobiepankównę", żonę Piotra Wilczkowskiego, i siostrę jej Zofią N-ą ze sprawy o zagarnięcie przez niego kawałka ich roli ojcowskiej (ib. 63 k. 783). Połowę swych dóbr w Naczesławicach w r. 1611 rezygnował synowi Piotrowi (R. Kal. 8 k. 11). Nie żył już w r. 1616 (ib. 82 s. 1176). Z tym Wawrzyńcem zapewne identyczny Wawrzyniec N., który wraz z żoną Dorotą Czartkowską swym córkom Annie i Elżbiecie, pannom, w r. 1604 zapisał po 200 zł. posagu każdej (ib. 70 k. 933). Pozostawił też synów: Piotra, Wojciecha i Jakuba. Ze wspomnianych wyżej córek, Elżbieta była w r. 1638 żoną Stanisława Kamockiego.

1) Piotr, syn Wawrzyńca, w r. 1611 kwitował Wojciecha Kobierzyckiego, zaś od Jakuba N-go, syna Mikołaja "Starka", uzyskał zapis 40 zł. długu (ib. 77a s. 103, 104). Był ojcem Wojciecha, który od swego dziadka Wawrzyńca posiadał zapis 150 zł. Teraz w r. 1611 Piotr zobowiązał się uiścić synowi ową sumę (ib. s. 552). Żył jeszcze w r. 1616 (ib. 82 s. 666).

2) Wojciech "Baranek", syn Wawrzyńca, wspomniany w r. 1611 (ib. 77a s. 552), uzyskał w r. 1616 zapis 100 zł. długu od Samuela Bełdowskiego, wojszczyca kruszwickiego (ib. s. 1514). Od Gabriela N-go "Napałka" kupił w r. 1617 te części Naczesławic, które ojciec Wawrzyniec trzymał był zastawem od Gabriela i Piotra braci N-ch (R. Kal. 19 k. 87v).

3) Jakub "Baranek", syn Wawrzyńca, wspomniany w r. 1611 (I. Kal. 77a s. 552), ożenił się w r. 1618 z Teofilą Głoskowską, córką Stanisława i krótko przed ślubem, 7/V. od jej brata Bartłomieja Głoskowskiego uzyskał zapis 333 zł. długu jako posag za nią (ib. 84 s. 276). Żonie oprawił w r. 1621 posag 400 zł. na połowie części swych w Naczesławicach (R. Kal. 9 k. 452). Oboje części Naczesławic w r. 1635 wydzierżawili Wawrzyńcowi Bzowskiemu (I. Kal. 101 ss. 1325). Był Jakub w r. 1636 sługą i faktorem Stanisława Mikołajewskiego, dziedzica w Dębem (ib. 102 s. 1994). Zapisał siostrze Elżbiecie zamężnej Kamockiej 200 zł. posagu, na poczet owej sumy odebrała ona w r. 1638 od Jakuba N-go "Starka" sumę 66 zł. (ib. 104b s. 1143), co była zapewne następstwem nabycia dóbr przez "Starka" od Jakuba "Baranka". Jakub "Baranek" z tym Jakubem "Starkiem" kwitowali się w r. 1638 z kontraktu sprzedaży części Naczesławic. Nie żył już Jakub w r. 1647, kiedy Bogumiła występowała jako wdowa (ib. 113 s. 2337). Zob. tablicę.

@tablica: Naczesławscy _Siemki_, _Starki_

Jan i Wojciech N-cy "Siemkowie", bracia, w r. 1557 byli opiekunami Wojciecha i Jadwigi N-ich, dzieci zmarłego Jana (ib. 22 k. 509).

Piotr N. "Siemek", "Wilk" dawał w r. 1558 zobowiązanie stryjowi Janowi "Siemkowi" iż mu sprzeda wyderkafem za 8 grz. prawa swe do połowy części w Naczesławicach, które był kupił od Stanisława Ostrowskiego, ten zaś miał je do Mikołaja i Anny małżonków N-ch (ib. 23 s. 729, 1137). Ten Piotr i jego bracia, Marcin i Maciej, to byli synowi Macieja, który w r. 1564 już nie żył, urodzeni z Żakowskiej (ib. 29 s. 117). Żoną Piotra była Dorota Siekielówna Zdzenicka, wdowa 1-o v. po Jakubie Deszczyńskim, która w r. 1557 skwitowała brata Macieja Zdzenickiego z majątku rodzicielskiego w Zdzenicach, zaś syna swego Jana Deszczyńskiego kwitowała z oprawy na Deszcznie (ib. 22 k. 133), zaś od syna Wawrzyńca Deszczyńskiego w r. 1562 uzyskała zapis 12 grz. (ib. 27 s. 287). Piotr bratu Maciejowi dał w r. 1562 budynki przez sienie postawione w Naczesławicach (ib. 27 s. 293). Bracia Piotr, Marcin i Maciej sprzedali część Naczesławic Walentemu Mroczkowskiemu, ale w r. 1564, za zgodą Mroczkowskiego, sprzedali tę część za 100 grz. Janowi N-mu, "Siemkowi" (ib. 29 s. 450; P. 1397 k. 380). O Marcinie N-im nie wiem nic więcej. Maciej "Siemek", "Wilk", uzyskał w r. 1562 zapis 7 grz. od rodzonego wuja, Wojciecha Żakowskiego (I. Kal. 27 s. 275). T. r. zapisywał dług 20 grz. żonie swej Zofii Chwaliszewskiej (ib. s. 291). Kwitował w r. 1564 wuja Żakowskiego z 7 grz. (ib. 29 s. 117). Oboje z żoną w r. 1568 kwitowali z 100 grz. Wawrzyńca N-go "Kropka" (ib. 34 s. 640). Wspomniany wyżej Jan "Siemek", nabywca od Walentego Mroczkowskiego i od braci N-ch połowy części "Wilkońskiej" w Naczesławicach, w r. 1568 zobowiązał się sprzedać część z tego za 50 zł. rodzonemu bratu Wojciechowi (ib. s. 679). Jan "Siemek", nie wiem czy ten sam, występował w r. 1564 jako stryj herbowy Elżbiety Cieńskiej, żony Jakuba Oszczeklińskiego (P. 1397 k. 384v).

Jan "Siemek", "Kózka", dziedzic części w Naczesławicach 1558 r. (I. Kal. 23 s. 1137), mąż Jadwigi Oszczeklińskiej, dał jej w r. 1559 zobowiązanie sprzedania wyderkafem za 100 grz. części w Naczesławicach (ib. 24 k. 423). Poranili w r. 1570 tę Jadwigę bracia Krzysztof i Jan N-cy "Ruskowie" (ib. 36 s. 875). Jan w r. 1577 skwitował swego rodzonego bratanka Wojciecha "Siemka" N-go z 3 grz. (ib. 36 s. 1413). Nabywszy w r. 1584 od Marcina Zdzenickiego za 284 zł. części w Naczesławicach (R. Kal. 5 k. 385v), zaraz potem zrezygnował jej synowi Wojciechowi (ib. k. 396v). Żyła jeszcze wtedy Jadwiga z Oszczeklińskich (I. Kal. 50 s. 588). Jan "Kózka" żył jeszcze w r. 1589 (R. Kal. 6 s. 136). Nie wiem, czy z tym Janem "Siemkiem" cz. "Kózką" był identyczny Jan "Semikoza" (Półkozic), któremu Jan "Rusek" N. na "przedziałku w Naczesławicach zwanym Topikiem zapisał w r. 1574 dług 20 grz. (I. Kal. 42 s. 555). Jan, w r. 1592 mąż Anny Korzeniewskiej (ib. 59 s. 694). Byłaby to w przypadku identyczności z Janem, o którym wyżej, jego druga żona. Oboje ci małżonkowie w r. 1602 kwitowali się z małżonkami Bogusławskimi "Mniszkami" z dzierżawy części w Bogusławicach Górnych i Nadolnych p. kon. (I. R. Kon. 70 k. 255). Kwitowała Anna w r. 1602 z 30 grz. Jana Biernackiego z Przyrani (I. Kal. 68 s. 1607). Jan "Koza" i ta Anna żyli jeszcze oboje w r. 1604 (ib. 70 k. 350v). Chyba córką Jana "Kozy" i Korzeniewskiej, nie żyjących już w r. 1618, była Katarzyna, żona Jerzego Paczynowskiego, która wtedy kwitowała Piotra Zbierskiego "Czarnuchę" z 15 grz., danych mu do wiernych rąk przez zmarłą Annę (ib. 84 s. 264).

Maciej "Siemek", "Kózka", syn Jana "Kózki", żeniąc się w r. 1584 z Jadwigą Bogucką oprawił jej na połowie części w Naczesławicach 230 zł., zapisane jej przez ojca w posagu (R. Kal. 5 k. 396v). Oboje z żoną nabyte od ojca części Naczesławic sprzedali w r. 1589 za 300 złp. Janowi Kotowieckiemu zw. "Żelazko" (ib. 6 s. 136). Jadwiga żyła jeszcze w r. 1592 (I. Kal. 59 s. 581, 1401). Ten sam chyba Maciej N. "Kózka" w imieniu własnym i synów, Tomasza, Stanisława i Jakuba, urodzonych ze zmarłej Anny Morawskiej (byłaby to jego pierwsza, ale może druga żona?) kwitował w r. 1602 z ran Mikołaja Piekarskiego (ib. 68 s. 1515).

Jakub N. "Siemek" części Naczesławic zastawił w r. 1570 za 200 grz. rodzonemu bratu Mikołajowi (ib. 36 s. 517). Janowi N-mu "Siemkowi" w r. 1587 zobowiązali się Jan ojciec i Stanisław syn N-cy "Ruskowie" zastawić za 20 grz. części Naczesławic (ib. 54 s. 320). Jan "Siemek" części dziedziczne i zastawne w Naczesławicach w r. 1592 rezygnował za 25 grz. Annie z Mroczkowskich Przedzyńskiej (R. Kal. 6 k. 657v). Jan "Siemek" uzyskał w r. 1592 od Anny z Lipskich Waliszewskiej zobowiązanie sprzedaży dwóch łanów roli w mieście Stawiszynie (I. Kal. 59 s. 1356).

Wojciech z Nanczesławic, ojciec Jana, Jakuba i Macieja, w r. 1476 ręczył za nich, że będą żyli w pokoju z Wojciechem "Ruskiem" z Nanczesławic (I. Kal. 2 k. 396). Wojciech z synem Jakubem mieli w r. 1481 termin ze strony Barbary, żony Macieja Oszczeklińskiego (ib. 3 k. 69v).

Jan z Nanczesławic ojcowiznę swoją w tej wsi w r. 1476 sprzedał za 25 grz. rodzonym swym braciom, Andrzejowi i Marcinowi (ib. k. 396; P. 1386 k. 60v). Jan, syn smarłego Faliboga z Nanczesławica, od Stanisława "Jaźwca" z Chwalęcic uzyskał w r. 1477 zobowiązanie rezygnacji za 10 grz. czterech składów roli w tej wsi (ib. 2 k. 459v), a w r. 1482 zapisa 10 grz. długu (ib. 3 k. 93v). Maciej z Nanczesławic w r. 1479 zastawił 5 składów roli w Nanczesławicach za 6 zł. węg. Agnieszce, żonie Wojciecha z Nanczesławic (ib. 2 k. 545).

Maciej Jakuszewicz z Nanczesławic, zapewne więc syn któregoś z wymienionych wyżej Jakubów, nie żył już w r. 1483, kiedy wdowa po nim Małgorzata Gajewska wraz ze swym niedzielnym synem Wojciechem zapisywała 30 grz. podagu za swą córką Katarzyną mężowi jej, Mikołajowi z Chwalęcic (ib. 3 k. 180), powtórzyła zaś ów zapis w r. 1487 (ib. k. 370). Temu zięciowi za powyższą sumę posagową sprzedała wyderkafem w r. 1494 połowę wsi Gaj w p. kal. (P. 1383 k. 51). Wojciech, dziedzic w Nanczesławicach, w r. 1491 zastawił wyderkafem miastu Kaliszowi za 450 zł. wieś Rajskowo (Rajsko) w p. kal. wraz z młynem położonym przed Starym Miastem, naprzeciw kośc. Św. Gotarda (I. Kal. 4 k. 26). Wojciech (nie wiem, ten czy inny?) występował w r. 1491 jako rodzony brat panny Małgorzty (ib. k. 132). Córki zmarłego Jana z Nanczesławic, Katarzyna, żona Mikołaja, mieszczanina kaliskiego, Agnieszka, żona Wawrzyńca, sołtysa w Noskowie, Dorota, żona Jana Czapnika, mieszczanina kaliskiego, części odziedziczone w Nanczesławicach po rodzicach sprzedały w r. 1494 (1495?) za 12 grz. Katarzynie ze Skarbimierza, wdowie po Macieju N-im. Ich matką była chyba Waliszewska, bowiem siostrom przy powyższej transakcji, obok stryja Macieja N-go, asystował wuj rodzony Mikołaj ze Starych Waliszewic (P. 1383 k. 51; I. Kal. 4 k. 326). Wspomniana tu Katarzyna, córka Michała ze Skarbimierza (Skarbimierskiego), żona Macieja N-go, którego w r. 1495 Wawrzyniec Noskowski w imieniu owych sióstr wzywał do uiszczenia 4 grz. (I. Kal. 4 k.397), będąc już wdową, w r. 1522 swoją część Naczesławic sprzedała za 20 grz. Łukaszowi N-mu "Raczkowi" i jego żonie (I. i. D. Z. Kal. 2 k. 79).

Marcin N. na połowie swych części w Naczesławicach w r. 1496 oprawił 8 grz. posagu żonie Annie (P. 1383 k. 108v). Chyba to temu Marcinowi N-mu Stanisław Morawski "Sobiepan" zobowiązał się w r. 1504, iż wzamian za część "Galatkowską" w Morawkach da mu część "Korabiowską" w tejże wsi z dopłatą 6 grz. (Kal. 6, niepag., k. 6 i 7v). Anna, żona Marcina, nie żył już w r. 1512, a jej spadkobierca, Mikołaj Wilczkowski część po niej spadłą w Naczesławicach sprzedał wtedy za 9 grz. Michałowi Morawskiemu (P. 786 s. 343). Czyba identyczni z tymi Marcinem i Anną, Anna, córka Marcina Jaroszewskiego, żona Marcina N-go, która w r. 1505 dała swe części w Jaroszewicach Janowi N-mu w zamian za jego część Naczesławic (I. i D. Z. Kal. 2 k. 2), zaś od męża t. r. uzyskała na połowie jego części w Naczesławicach oprawę 25 grz. posagu (ib. k. 3v).

>_Siodłaci_. Maciej N. "Siodłaty" od Piotra, syna Bartosza "Kiełcza" z Wielkich Waliszewic w r. 1498 brał zastawem za 10 grz. część owej wsi (I. Kal. 5 k. 17), ale już t. r. skwitował owego Piotra z tej sumy zastawnej (ib. k. 39). Synami i córkami Macieja było niewątpliwie rodzeństwo: Bartłomiej, Wawrzyniec, Regina i Dobrochnam "Siodłaci". Bartłomiej był mężem Anny (N-ej?), która w r. 1517 część "Dobkowską" w Wilczycach p. kal. sprzedała za 5 grz. i jeden wiardunek Dorocie Wilczyckiej, żonie Piotra (P. 1392 k. 156v). Nie żył już Bartłomiej w r. 1529, kiedy córka jego Agnieszka pozywała stryja Wawrzyńca oraz ciotki, Reginę i Dobrochnę, między sobą niedzielnych, o bezprawne posiadanie części Naczesławic, należnych jej po ojcu (I. i. D. Z. Kal. 7 k. 414). Owdowiała Anna łan osiadły w Oszczeklinie w r. 1532 sprzedała wyderkafem za 10 grz. Annie, córce Wawrzyńca Oszczeklińskiego (ib. 2 k. 196v). Agnieszka, jeszcze niezamężna, części Naczesławic, należne jej z działów ze stryjem i ciotkami, zobowiązała się sprzedać Łukaszowi N-mu "Rakowi" i żonie jego a swej ciotce Reginie. Oboje oni w r. 1532 zanosili "pilność" dotyczącą tej rezygnacji (I. R. Z. Kal. 4 k. 129). Dopełniła Agnieszka tej wyderkafowej sprzedaży w r. 1533 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 211). Już jako żona Wojciecha Frelychowskiego(?) całe swe części, więc tę ojczystą i tę, która winnaby jej przypaść po śmierci stryja Wawrzyńca, sprzedała w r. 1534 za 20 grz. Łukaszowi N-mu "Raczkowi" (P. 1393 k. 625). Wawrzyniec, syn Macieja, żył jeszcze w r. 1532 (I. R. Z. Kal. 4 k. 129), a zapewne już nie żył w r. 1534 (P. 1393 k. 625). Regina, córka Macieja, była w r. 1522 żoną Łukasza N-go "Raka", a żyła jeszcze 1553 r. Dobrochna, córka Macieja, jeszcze niezamężna w r. 1532 (I. R. Z. Kal. 4 k. 129), będąc już wdową po "szl." Stanisławie Szetlewskim, krawcu i mieszczaninie stawiszyńskim, swoją część w Naczesławicach w r. 1536 sprzedała za 14 grz. siostrze Reginie i jej mężowi Łukaszowi N-mu "Rakowi" (P. 1394 k. 42). Zob. tablicę.

@tablica: Naczesławscy _Siodłaci_

Jan N. kupił w r. 1499 od Stanisława z Przedzina i żony jego Anny z Chutek części w Chutkach zwane "Jazdowo" i "Gotardy" (P. 1389 k. 62v; Kal. 5 k. 159). Jan N. za żoną Dorotą z Dzierzbina wziął 20 grz. posagu i w r. 1500 zobowiązał się oprawić tę sumę na Naczesławicach (Kal. 5 k. 200).

_Raki_, _Raczki_, _Rezy_, _Rezki_, _Wrony_, _Wronki_. Bracia rodzeni, niedzielni, Stanisław "Rak" i Jan Wojcławscy w r. 1500 od Macieja Chwalęckiego "Jaźwca" kupili za 20 grz. "Jaźwiecką" częśc w Chwalęcicach p. kal., a jednocześnie część "Kakawską" w Wojsławicach sprzedali za 14 grz. Wojciechowi Wojsławskiemu (I. Kal. 5 k. 196). Stanisław t. r. skwitowany został przez Macieja Chwalęckiego z 4 i pół grz. na poczet 20 grz. (ib. k. 212v). Jan "Rak", od nabytych części Chwalęcic zwący się Chwalęckim, bezpotomny, nie żył juz w r. 1547 (I. i. D. Z. Kal. 7 k. 164). Stanisław "Rak" był ożeniony z Naczesławską, siostrą(?) Andrzeja, która mu wniosła części Naczesławic. Już N-mi zwali się jego synowie, Tomasz i Łukasz. Może żył jeszcze Stanisław w r. 1547? (ib.). Jego córkami były, Dorota, w r. 1546 żona Wojciecha N-go, i Agnieszka. Obie te siostry, niedzielne dziedziczki w Naczesławicach i spadkobierczynie wuja Andrzeja N-go, wzywał między r. 1519 a 1529 Tomasz, aby części w tej wsi sprzedały za 20 grz. jemu (I. R. Z. Kal. 3 k. 480).

1. Tomasz N. "Rak", "Raczek", syn Stanisława, od Michała N-go i jego bratanicy Doroty N-ej w r. 1523 uzyskał wieczystą rezygnację ich części Naczesławic (I. i D. Z. Kal. 2 k. 87v). Na połowie swej części tej wsi t. r. oprawił 15 grz. posagu żonie Annie Westerskiej, córce Mikołaja (ib. k. 87). Od Jakuba Gałęskiego w r. 1532 nabył wyderkafem za 8 grz. część w Gałązkach Małych p. kal. (ib. k. 201). Wraz ze swymi synami w r. 1542 kwitował Andrzeja Wituskiego, pisarza komory celnej w Sulmierzycach, z główszczyzny za zabitego przezeń swego syna Jana N-go (I. R. Gr. Kon. 3 k. 320). Pozywany w r. 1543(?) przez Macieja i Jakuba Laskowskich (Łaszkowskich?), stryja z bratankiem, o intromisję do części dóbr N-go we wsi Chlewo (I. i. D. Z. Kal. 7 k. 145), a w r. 1547 Jakub Łaszkowski z tytułu pewnych sum ową intromisję uzyskał (ib. k. 340). Wspólnie z bratem Łukaszem, jako spadkobiercy stryja Jana "Raka" Chwalęckiego, pozywali w r. 1547 Macieja Chwalęckiego "Jagiełkę" (ib. k. 164). Jak się zdaje, nie żył już w r. 1555 (ib. k. 636). Owdowiałą Annę Westerską zabił w r. 1558 Kasper Dąbrowski. Wizji ciała dokonano 25/V. (I. Kal. 23 s. 781). Synowie Tomasza: Jan, zabity w r. 1542, o którym była mowa wyżej, Mikołaj, Andrzej, wspomniany w r. 1542 (I. R. Gr. Kon. 3 k. 320), i Łukasz.

1) Mikołaj, syn Tomasza i zap. Westerskiej, wspomniany w r. 1542 (ib.) od ojca "z miłości" dostał w r. 1543 część Naczesławic, na połowie której zaraz oprawił 50 grz. posagu żonie Annie Giżyckiej, córce Wincentego (P. 1395 k. 83v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1550 (I. Kal. 12 s. 589).

2) Łukasz "Rak", "Raczek", "Reza", syn Tomasza i Westerskiej, odziedziczoną po bracie Mikołaju część Naczesławic w r. 1550 zobowązał się sprzedać wyderkafem za 46 grz. Maciejowi Rajskiemu (ib.). Mąż Anny Sulimowskiej cz. Chwalęckiej, córki Michała "Kropka" Chwalęckiego, braciom jej, Wawrzyńcowi, Wojciechowi i Janowi Sulimowskim cz. Chwalęckim "Kropkom" w r. 1553 dał zobowiązanie, iż żonie tej oprawi 25 grz. posagu, oni zaś zapisali mu 10 grz. długu (ib. 17 s. 961, 963). Dokonał w r. 1555 owej oprawy na sumę 30 grz. (I. i D. Z. Kal. 6 k. 470v). Skwitowała Anna w r. 1557 brata Jana Chwalęckiego z majątku rodzicielskiego w Chwalęcicach (I. Kal. 22 k. 355), i t. r. skwitowała też brata Wojciecha (ib. k. 454). Łukasz, nazwany "Rakiem", "Rezą" w r. 1558 (ib. 23 s. 1137). Wespół z żoną kwitował w r. 1559 z sumy 10 grz. Kaspra Dąbrowskiego i pod zakładem 100 grz. wymienił pewne części w Naczesławicach z Janem "Siemkiem" N-im (ib. 24 k. 177). Występował w r. 1564 jako stryj Zofii N-ej, żony Macieja N-go "Siemka" (ib. 29 s. 440) i t. r. zapisywał jej 5 grz. długu (ib. s. 463). Już nie żył w r. 1582 (ib. 48 s. 685). Synowie jego: Bartłomiej, Stanisław, Jan i Mikołaj. Z nich, Bartłomiej "Reza", bezpotomny, nie żył już w r. 1582.

(1) Jan "Reza", "Rezka", syn Łukasza i Sulimowskiej cz. Chwalęckiej, należał w r. 1582 do spadku po bracie Bartłomieju (ib. 48 s. 684, 685) i t. r. kwitował Wojciecha Nieniewskiego z zapisu dotyczącego Naczesławic (ib. s. 795). T. r. brał od Wawrzyńca Deszczyńskiego i Jadwigi z Biernackich zastawem za 15 grz. rolę i łąkę w Naczesławicach (ib. s. 862).

(2) Stanisław "Raczek", "Reza", "Rezka", syn Łukasza i Sulimowskiej cz. Chwalęckiej. Jego służącą, "uczc." Reginę poranił w r. 1581 Krzysztof Morawski "Lis" (ib. 46 k. 760). Współspadkobierca brata Bartłomieja, kwitował w r. 1582 Wojciecha Nieniewskiego (ib. 48 s. 684, 685). Równocześnie wraz z braćmi skwitował ze sprawy Wawrzyńca Woleńskiego (ib. s. 685). Żonie swej Annie Morawskiej w r. 1584 w sumie 100 grz. długu zastawił swe dobra w Naczesławicach, ona zaś skwitowała swych braci z majątku po rodzicach (ib. 50 s. 318, 320). Oboje t. r. kwitowali z 30 grz. Marcina Żerosławskiego (ib. s. 1082). Nie żył już Stanisław w r. 1592 (ib. 59 s. 478). Był bezdzietny. Wdowa t. r. zapis 100 grz., jaki miała od męża na Naczesławicach, cedowała jego bratu i spadkobiercy Mikołajowi (ib. s. 1198).

(3) Mikołaj "Rak", "Raczek", "Reza", syn Łukasza i Sulimowskiej cz. Chwalęckiej, wspomniany w r. 1582 (ib. 48 s. 684, 685), skwitowany w r. 1592 z 50 grz. przez Macieja N-go "Siemka" i żonę jego Jadwigę Bogucką (ib. 59 s. 1401). Rezygnował w r. 1607 Adamowi Waliszewskiemu, podstarościemu sieradzkiemu, części w Naczesławicach, które ojciec zastawił był zmarłemu Franciszkowi Waliszewskiemu, ojcu tegoż Adama (R. Kal. 1 k. 211). Pierwszą żoną Mikołaja była Jadwiga Powodowska, drugiej, Annie Bielskiej na połowie tych części Naczesławic, które były wolne od oprawy pierwszej żony, w r. 1608 oprawił 100 zł. posagu (ib. k. 264). Będąc już wdową, żyła ona jeszcze w r. 1661 (I. Kal. 125 s. 98). Syn Mikołaja i Bielskiej Jakub, córka Katarzyna, w r. 1661 niezamężna. Jakub w imieniu własnym i matki zapisywał jej wtedy posag 250 zł. (ib.).

2. Łukasz N., Chwalęcki "Rak", "Raczek", syn Stanisława, w r. 1522 od Jakuba Żerońskiego kupił za 30 grz. część w Naczesławicach (I. i D. Z. Kal. 2 k. 79). Wespół z żoną Reginą Naczesławską (córką Macieja "Siodłatego") kupił jednocześnie za 20 grz. część tamże od Katarzyny Skarbimierskiej, wdowy po Macieju N-im (ib.). Na drodze wiodącej z Warty do Kalisza, koło Naczesławic zabił Jerzego Kotojeckiego, o co pozywał go w r. 1530 bratanek zabitego, Andrzej Kotojecki (I. i. D. Z. Kal. 7 k. 439). Oboje z żoną domagali się w r. 1532 od panny Agnieszki N-ej, córki Bartłomieja, rezygnacji jej części Naczesławic (I. R. Z. Kal. 4 k. 129) i uzyskali od niej w r. 1533 wyderkafową sprzedaż tej części (I. i D. Z. Kal. 2 k. 211). Od Agnieszki N-ej tej samej, żony Wojciecha Frelychowskiego(?) (mówiliśmy o jej ojcu i o niej przy N-ch "Siodłatych"), Łukasz w r. 1534 kupił za 20 grz. część Naczesławic ze spadku po jej stryju Wawrzyńcu N-im (P. 1393 k. 625). Od siostry swej żony, Dobrochny N-ej, wdowy po Stanisławie Szetlewskim, krawcu ze Stawiszyna, Łukasz kupił w r. 1536 za 14 grz. jej część Naczesławic (P. 1394 k. 42). Od Benedykta N-go "Ruska" kupił wyderkafem w r. 1546 za 15 grz. część w Naczesławicach (I. i D. Z. Kal. 6 k. 412v). Oboje z żoną część wsi Chlewo sprzedali t. r. za 100 zł. Stanisławowi Głaniszewskiemu (P. 1395 k. 289v; I. Kal. 9 k. 506). Współspadkobierca stryja Jana "Raczka" Chwalęckiego 1547 r. (I. i D. Z. Kal. 7 k. 164). Miał w r. 1547 płacić winę, bo nie stanął z pozwu Morawskich, ojca i syna, o granice w Naczesławicach (ib. k. 365). Poranił pannę Elżbietę Sulimowską w r. 1550 (I. Kal. 12 II s. 18) i t. r. poranił Dorotę, wdowę po Macieju N-im "Siemku" (I. Kal. 12 s. 131). Skwitowany w r. 1552 przez "opatrz." Stanisława N-go, mieszczanina w Stawie (ib. 15 k. 268). Żył chyba jeszcze 19/VII. t. r. (ib. k. 425). Syna Benedykta słał do innego syna swego, Wojciecha dla doręczenia mu 10 grz., ale w drodze ów Benedykt został napadnięty z inicjatywy Doroty N-ej, wdowy po Macieju, i ograbiony z tych 10 grz. (I. i D. Z. Kal. 7 k. 722). Nie żył już Łukasz w r. 1553, kiedy owdowiała Regina córkom swym, Annie, Dorocie i Ewie zapisała po 25 grz. posagu każdej (I. Kal. 17 s. 243). Zobowiązała się t. r. synowi Janowi sprzedać połowę swych części w Naczesławicach, z tym warunkiem, iż po wyjściu zamąż trzech swych sióstr zapisze każdej po 25 grz. posagu (ib. s. 714). Synowie Łukasza to wspomniany wyżej Benedykt, o którym nie wiem nic więcej, Jan i Wojciech. Z córek, o Ewie wiem jeszcze to, że w r. 1560 była żoną Wojciecha N-go "Sobiepanka".

1) Jan "Rak", "Raczek", "Reza", "Rezka", "Jaskółka", syn Łukasza i Reginy N-ej, wspomniany w r. 1550 (I. Kal. 12 II s. 167). Wspólnie z żoną Dorotą Cieńską zapisał w r. 1557 dług 20 grz. Walentemu Mroczkowskiemu (ib. 22 k. 73). Jan "Raczek Jaskółka", dziedzic części w Naczesławicach 1558 r. (ib. 23 s. 1137) i 1568 r. (ib. 34 s. 766). Oboje z żoną skwitowani w r. 1576 z 48 grz. przez Stanisława Sulimowskiego "Króla" (ib. 44 s. 582). Od Jana Rajskiego Jan w r. 1557 dostał wieczyście osiem przedziałków roli we wsi Świnice, koło granic Chwalęcic (R. Kal. 4 k. 433v). Już nie żył w r. 1582, kiedy owdowiała Dorota Cieńska kwitowała Stanisława Tarnowskiego z zapisu zastawnego części wsi Chlewo danego jej zmarłemu mężowi (I. Kal. 48 s. 647).

2) Wojciech "Rak", "Raczek", "Wrona", "Wronka", syn Łukasza i Reginy N-ej, wspomniany 1550 r. (I. Kal. 12 II s. 167). Uzyskaną wieczyście od ojca łąkę "Pogorzel" zastawił w r. 1552 w sumie 10 grz. długu Andrzejowi Morawskiemu cz. Kociełkowskiemu (ib. 15 s. 364). Wraz ze wspólnikami w r. 1552 zabił Jakuba Chwalęckiego "Jagiełkę", którego głowę obwołano 19/VII. w kościele w Chlewie, przed pogrzebem (ib. k. 425). Żonie Wojciecha, Katarzynie Krzęciewskiej, cz. Oszczeklińskiej, córce Stanisława i Anny Rajskiej, jej owdowiała teściowa Regina N-a zobowiązała się w r. 1553 na połowie swych dóbr w Naczesławicach oprawić posag 100 zł. (ib. 17 s. 243, 27 s. 598). Wojciech w r. 1562 poranił Jadwigę N-a, żonę Andrzeja Kotowieckiego zw. "Żelazko" (ib. 27 s. 977). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1564, a Wojciech już nie żył w r. 1574 (ib. 29 s. 161, 42 s. 775). Synami i spadkobiercami Wojciecha "Raczka" cz. "Wrony" byli: Jan, Maciej, Marcin i Łukasz, w r. 1574 pozwani przez braci Noskowskich (ib. 42 s. 775). Z tych synów, Maciej w r. 1592 zapisał dług 30 złp. rodzonej siostrze Annie, żonie "uczc." Stanisława Chrostka, mieszczanina kaliskiego (ib. 59 s. 553). Marcin "Wronka" żył jeszcze w r. 1594 (R. Kal. 2 k. 418). Zob. tablicę.

@tablica: Naczesławscy _Raki_, _Rezy_, _Wrony_

Michał N. był ojcem Marcina, Stanisława i Andrzeja oraz Agnieszki, żony Stanisława Chlewskiego "Podawcy". Stanisław, Andrzej i Agnieszka nie żyli już w r. 1501, kiedy to mąż jej zobowiązał się zwrócić posag 40 grz. bratu jej Marcinowi N-mu i bratankom, Janowi, synowi Stanisława, i Janowi, synowi Andrzeja (Kal. 5 k. 240). Ten Marcin wraz z bratankami, Janem "Starszym" (Maior) i Janem "Kaczuszką" ugodził się w r. 1502 z Jakubem, Maciejem i Michałem, brać z Naczesławic, oraz z ich macochą Agnieszka z Waliszewic, zobowiązując się uiścić im 10 grz. (ib. k. 271), a w r. 1505 był przez owych braci z tej sumy skwitowany (ib. 6 k. 8). Wspólnie z bratankami i bratanicą (po którym bracie?) Katarzyną Gorzycką kwitował t. r. Stanisława Chlewskiego z 5 grz. stanowiących pierwszą ratę z sumy 20 grz. posagu po zmarłej Agnieszce N-ej (ib. k. 9). Marcina i jego bratanków, obu Janów skwitowali w r. 1506 Jakub, Maciej i Michał z Naczesławic z 21 grz. za głowę ich ojca Stanisława (ib. k. 102). Stanisław prócz syna Jana miał jeszcze innego syna, Michała, wspomnianego w r. 1506 (ib. k. 102). Obaj Janowie, bracia między sobą stryjeczni, w r. 1506 zapisali dwie kopy groszy długu Jakubowi, Maciejowi i Michałowi braciom z Naczesławic (ib.). Jan, syn Stanisława, zwany czasem "Wielgim", nie żyjący już w r. 1530, był ojcem Doroty, żony Wojciecha N-go "Ruska", która między r. 1519 a 1529 kwitowała Tomasza N-go "Raczka" z majątku rodzicielskiego i ze spadku po stryju Marcinie w Naczesławicach (I. R. Z. Kal. 3 k. 314). Żyła jeszcze Dorota w r. 1530 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 166).

Jakub, Maciej i Michał, bracia niedzielni, synowie Stanisława zabitego przez wspomnianych wyżej Marcina stryja i dwóch Janów, bratanków, N-ch, wspólnie z macochą swą Agnieszką z Waliszewic w r. 1502 ułożyli się z tymi zabójcami tak, iż mieli otrzymać 10 grz. (Kal. 5 k. 271). Na poczet tej sumy dostali w r. 1505 dwie grz. (ib. 6 k. 8), a w r. 1506 uzyskali zapis długu dwóch kop groszy i skwitowali zbaójców ojca w całości główszczyzny, tj. z 21 grz. (ib. k. 102). Jakub w r. 1506 zobowiązał się sprzedać za 7 grz. części Naczesławic braciom Maciejowi i Michałowi (ib. k. 103).

Jan M. w r. 1502 ręczył Bartłomiejowi z Poklękowa za Annę, żonę Mikołaja Chwalęckiego (ib. 5 k. 284). Jan N. swoją część Naczesławic wymienił w r. 1505 z Anną Jaroszewską, żoną Marcina N-go, na jej część Jaroszewic, dopłacając 4 grz. (ib. 6 k. 7; I. i D. Z. Kal. 2 k. 2). Jan N., mąż Anny Gniazdowskiej, która w r. 1505 (albo nieco wcześniej) sprzedała za 26 grz. Michałowi Gniazdowskiemu część Gniazdowa w p. kal. (Kal. 6 k. 85), kupiła zaś t. r. od Katarzyny, żony Bartłomieja Gajewskiego za 40 grz. część w Naczesławicach (ib.). Jan N. część w Naczesławicach zastawił t. r. za 50 grz. Maciejowi i Michałowi, dziedzicom w tejże wsi, o których już była mowa (I. i D. Z. Kal. 2 k. 2v). Marcin N. jako stryj zaś Jan N. jako wuj towarzyszyli w r. 1506 przy transakcji 1-o v. Chwalęckiej 2-o v. Gajewskiej (Kal. 6 k. 103). Andrzej był w r. 1512 pozwany przez Annę, żonę Tomasza Chwalęckiego (P. 865 k. 170v). Maciej, jako brat (czy rodzony?), asystował przy transakcji Katarzynie, wdowie 1-o v. po Mikołaju "Młodocie" z Biernacic, 2-o v. żonie Wojciecha Biernackiego "Cichego" (P. 786 k. 467). "Szl." Michał N., woźny kaliski, pozywał między r. 1519 a 1529 Wojciecha i Andrzeja Waliszewskich, stryja z bratankiem (I. R. Z. Kal. 3 k. 559). Michał N. wraz ze swą rodzoną bratanicą Dorotą, niedzielni, części swe w Naczesławicach w r. 1523 sprzedali Tomaszowi N-mu. Dorocie przy owej transakcji asystował wuj Andrzej Nieniewski. Bratem Michała a stryjem Doroty był, jak się zdaje, Marcin zmarły bezpotomnie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 87v). Michał N. od Andrzeja Waliszewskiego "Rafałka" w r. 1529 nabył wyderkafem za 3 grz. trzy składy roli w Waliszewicach (ib. k. 142v).

>_Sobiepany_, _Sobiepanki_. Michał N. "Sobiepan", zmarły między r. 1530 a 1535 (ib. k. 168, 240), z żony Katarzyny pozostawił syna Walentego, a miał też i córkę Zofię, w r. 1530 żonę Wojciecha Morawskiego "Jaźwca". Walenty "Sobiepan", "Sobiepanek" w r. 1535 dostał od owdowiałej matki jej część w Naczesławicach z zachowaniem jej dożywocia (ib. k. 240). Na połowie części Naczesławic oprawił t. r. posag 20 grz. żonie Jadwidze Laskowskiej (P. 1393 k. 765v), raz nazwanej Gacką (I. Kal. 24 k. 104). Winien był w r. 1547 płacić winę, bowiem nie stanął z pozwu Morawskich o granice w Naczesławicach (I. i D. Z. Kal. 7 k. 365). Nie żył już w r. 1551, kiedy owdowiałą Jadwigę N-ą "Sobiepanową" poraniła Dorota N-a, wdowa po Macieju (I. Kal. 14 s. 1152). Ta Jadwiga, pozywana przez Morawskich, nie stanęła i w r. 1555 (?) miała płacić winę (I. i D. Z. Kal. 7 k. 732). Była w r. 1559 2-o v. żoną Andrzeja N-go cz. Kotowieckiego (I. Kal. 24 k. 104), nazwanego kiedyindziej Katowieckim "Żelazko". Żyła jeszcze w r. 1562, poraniona wtedy przez Wojciecha N-go "Raczka" (ib. 27 s. 977). Synowie Walentego i Jadwigi, Jakub i Wojciech wraz ze swymi opiekunami, Jakubem i Wojciechem Morawskimi, pozywali w r. 1555(?) Wojciecha N-go "Raka" cz. "Siodłatego" (I. i D. Z. Kal. 7 k. 730). Wojciech "Sobiepan", "Sobiepanek", w r. 1558 dziedzic w Naczesławicach (I. Kal. 23 s. 1137), wspólnie z matką na swych dziedzicznych a jej oprawnych częściach Naczesławic zapisywali w r. 1559 dług 20 grz. Franciszkowi Waliszewskiemu "Skarbowi" (ib. 24 k. 104). Wojciech na połowie części Naczesławic w r. 1560 oprawił 50 grz. posagu żonie Ewie N-ej, córce Łukasza "Raka" (P. 1396 k. 875). W r. 1568 zastawił za 6 grz. niwę roli w Naczesławicach Mikołajowi N-mu "Siemkowi" (I. Kal. 34 s. 766). Role w tej wsi zastawił był za 5 grz. Walentemu Mroczkowskiemu "Wiechciowi", a w r. 1576 został przez synów zmarłego Walentego z tej sumy skwitowany (ib. 44 s. 791). Wspólnie z żoną połowę ich części w Naczesławicach t. r. sprzedali Franiczkowi Waliszewskiemu (R. Kal. 4 k. 324). Nie żył już w r. 1581, kiedy owdowiała Ewa do współki z Krzysztofem Morawskim "Lisem" poraniła Reginę, sługę Stanisława N-go "Raczka" (I. Kal. 46 k. 760). Na swej oprawie zapisała w r. 1584 dług 10 grz. Janowi Korzenickiemu (ib. 50 s. 554). Córka i spadkobierczyni Wojciecha, Anna "Sobiepanowa", "Sobiepanówna", "Sobiepankówna", żona Piotra Wilczkowskiego, w imieniu własnym i siostry Doroty, wtedy niezamężnej, ojcowskie części w Naczesławicach, o które obie procesowały się z Mikołajem N-im "Siemkiem", sprzedała w r. 1594 za 260 złp. Adamowi Waliszewskiemu "Skabowi" (R. Kal. 2 k. 418). Anna skwitowała w r. 1596 Jakuba N-go, syna zmarłego Mikołaja "Siemka", ze sprawy. Zofia była jeszcze wtedy panną (I. Kal. 63 k. 33). Obie siostry t. r. kwitowały Wawrzyńca N-go "Siemka" ze sprawy o zabór kawałka ich roli ojcowskiej (ib. k. 783). Zofia, już jako żona "uczc." Adama Czeczota, sołtysa w Godziszewie, wsi arcybiskupiej, aprobowała w r. 1598 dokonaną przez siostrę sprzedaż części Naczesławic Waliszewskiemu (R. Kal. 7 k. 122av). Zob. tablicę.

@tablica: Naczesławscy _Sobiepany_, _Sobiepanki_

Marcin, nie żyjący już w r. 1531, ojciec Katarzyny zamężnej Gorzyckiej, która wtedy swą macierzystą część Godziątkowie p. kal. sprzedała za 20 grz. Piotrowi Godziątkowskiemu "Kotkowi". Asystował jej przy tej transakcji Jan Pogrzybowski, brat "rodzony", ale chyba przyrodni, z jednej matki (I. i D. Z. Kal. 2 k. 175v). Maciej N., w r. 1532 nazwany stryjem Anny Osowskiej, córki Jana Waliszewskiego "Kolanka" (ib. k. 194). Maciej N., mąż Anny Żakowskiej, córki Adama, która w r. 1532 skwitowała z majątku rodzicielskiego w Żarkowicach p. kal. swoją matkę Katarzynę i brata Wojciecha Żakowskich (I. R. Z. Kal. 4 k. 268). Mikołaj ręczył w r. 1534 wobec Wojciecha Waliszewskiego za Wojciecha Morawskiego "Jaźwca" (ib. k. 594). Jakub od swej żony Jadwigi Żakowskiej, córki Jana, w r. 1535 (1537?) nabył za 20 grz. połowę jej części w Żakowicach. Jej stryjem nazwany wtedy Maciej N. (I. i D. Z. Kal. 2 240, 6 k. 315v). Anna Giżycka, żona Piotra N-go, pozywała w r. 1539(?) braci swych, Abrahama, Stanisława i Mikołaja Giżyckich o posag (ib. 7 k. 539). Anna Giżycka, wdowa po Mikołaju(!) N-im, uzyskała w r. 1551 zapis długu 10 grz. od swego brata Mikołaja (I. Kal. 14 s. 1012), a w r. 1552 od tegoż brata zapis długu 11 grz. na Giżycach (ib. 15 k. 157). Maciej N. w r. 1544 winien był 5 grz. synowi Janowi (Kal. 7 k. 4). Benedykt N. z żoną Katarzyną, Dorota N-a, żona Wojciecha N-go, i Łukasz N., brat Doroty, mieli w r. 1546 termin ze strony Stanisława Głaniszewskiego (I. Kal. 9 k. 133).

Bracia Benedykt i Marcin N-cy _Kurajowie_ kwitowali w r. 1550 Jakuba Gniazdowskiego "Kowala" z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 12 II s. 321).

Maciej N. nie żył już w r. 1551, kiedy wdowa po nim Dorota poraniła Jadwigę N-ą, wdowę po Walentym N-im "Sobiepanie" (ib. 14 s. 1152). Ta Dorota miała w r. 1555(?) płacić 8 skojców winy, bowiem nie stanęła z pozwu Łukasza N-go "Raka" o ograbienie jego syna Benedykta na drodze publicznej z 10 grz. (I. i D. Z. Kal. 7 k. 722). "Opatrzny" Stanisław N. mieszczanin w Stawie, w r. 1552 kwitował Łukasza N-go "Raka" (I. Kal. 15 k. 268). Jan N. z Czachór, woźny ziemski kaliski w r. 1552 (ib. k. 353). Michał N., nazwany w r. 1553 rodzonym wujem Agnieszki i Doroty sióstr Morawskich (P. 1396 k. 167; R. Kal. 1 k. 17v). Dorota N-a, w r. 1553 wdowa po Grzegorzu Szerwańskim (Serwańskim), dziedzicu w Morawkach (I. Kal. 17 s. 302). Magdalena, w r. 1559 żona Walentego Mroczkowskiego. Maciej, w r. 1562 sługa ks. Stanisława Machowskiego, opata mogilneńskiego, proboszcza w Kościole (ib. 27 s. 115). Jadwiga, w r. 1562 żona Andrzeja Kotowieckiego "Żelazka". Jan występował w r. 1563 jako stryj herbowy Elżbiety Cieńskiej, żony Jakuba Oszczeklińskiego (P. 1397 k. 293v).

Wawrzyniec N. "Kropek" _Kropek_, skwitowany w r. 1568 z 10 grz. przez Macieja N-go "Wilka" i Zofię małżonków (I. Kal. 34 s. 640).

Wawrzyniec N. zobowiązał się w r. 1568, iż żonie swej Annie Wojsławskiej, córce Piotra, oprawi na połowie części w Naczesławicach 30 grz. posagu (ib. s. 677). Anna N-a w r. 1576 wdowa po Andrzeju Kociełkowskim. Maciej N. z p. kal., sługa Jana Włostowskiego z Włostowa w p. kośc., w r. 1581 skarżył o rany Macieja Kotlarza z Przemyśla, sługę Jana Wysławskiego (Kośc. 261 k. 591).

Wojciech N. _Napałek_, mąż Katarzyny Oszczeklińskiej, córki Stanisława, której w r. 1584, kiedy była już wdową, Jan Kotowiecki "Żelazko" zapisał 15 grz. długu (I. Kal. 50 s. 70). Katarzyna w r. 1592 wspólnie z siostrami prawo patronatu kanonii w kolegiacie N. M. Panny w Kaliszu fundi Sierzchów rezygnowała kaliskiemu kolegium S. J. (R. Kal. 6 s. 635). Może synami Wojciecha "Napałka" byli bracia, Gabriel i Piotr N-cy "Napałkowie". Gabriel części w Naczesławicach, zarówno ojcowskie jak i ze spadku po bracie Piotrze, które to części obaj niegdy zastawili Wawrzyńcowi N-mu "Barankowi", sprzedał w r. 1617 za 300 zł. synowi tego zmarłego już Wawrzyńca, Wojciechowi (R. Kal. 8 k. 87v).

Mikołaj N. skwitowany w r. 1586 z 17 złp. przez siostrzeńca Andrzeja Woleńskiego z pow. sieradz. (Kc. 119 k. 232v). Jan N., mąż Zofii "Mydłakówny" Zdzenickiej, która w r. 1588 skwitowała swych braci Jana i Wacława z dóbr rodzicielskich (I. R. Kon. 23 k. 132v). Uzyskała jednocześnie od brata Wacława zobowiązanie sprzedania za 6 grz. dwóch przedziałków (bruzd) roli w Zdzenicach p. kon. (ib. k. 133). Oboje nie żyli już w r. 1631, kiedy córka ich Katarzyna była żoną Pawła Kuszyńskiego (I. Kon. 46 k. 245). Żyli jeszcze ci Kuszyńscy w r. 1636. Wawrzyniec N. cz. Deszczyński w r. 1596 wymieniał pewne części w Naczesławicach z Adamem Waliszewskim (I. Kal. 63 k. 332v). Zofia N-a, wdowa po Pawle Chwalęckim 1598 r. Katarzyna, w r. 1606 żona Franciszka Boguckiego. Wojciech, mąż Doroty Skarżyńskiej, córki Klemensa, której brat Piotr Skarżyński w r. 1611 zapisał 30 zł. długu (ib. 77a s. 702).

Wojciech N. _Kozubek_ nie żył już w r. 1633, kiedy jego syn Stanisław kwitował z ran Joachima Morawskiego (ib. 99b s. 1844). Ów Stanisław "Kozubek" część Naczesławic sprzedał Janowi Biernackiemu, a już nie żył w r. 1647, kiedy jego córka panna Marianna została skwitowana przez Jana Biernackiego, dziedzica Chwalęcic, z prowizji od sumy 100 złp. (I. Kal. 113 s. 2013). Bez wątpienia również córką Stanisława była Małgorzata N-a, żona Jana Skorczyńskiego, która t. r. Jana Biernackiego skwitowała ze swego posagu 100 złp., który to posag Stanisław "Kozubek" przy sprzedaży części Naczesławic tam pozostawił. Asystował przy tej akcji stryj jej Piotr N. (ib. 115 s. 785).

Zofia N-a, w r. 1636 żona Adama Ostrowskiego, już nie żyła w r. 1677. Marianna N-a 1637.22/XI. r. chrzestna córki Gałęskich z Małych Gałązek (LB Droszew). Marianna, w r. 1643 żona Pawła Zdzenickiego. Jakub działał w r. 1643 w imieniu córek zmarłego Bartłomieja Kotowieckiego (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 456v).

Wojciech nie żył już w r. 1647, kiedy jego syn Stanisław wraz ze swą żoną Urszulą Prądzyńską kupili wyderkafem za 2.000 zł. od Wojciecha Węgierskiego, dziedzica miasta Rogowa, wieś Szkółki w p. gn. (P. 1423 k. 329v). Tej swej żonie, córce Macieja Prądzyńskiego i Katarzyny Sławińskiej, w r. 1647 oprawił posag 1.000 złp. (ib. k. 339v). Stanisław wraz z żoną kwitował się w r. 1649 z Maciejem Modliszewskim, od którego oboje dzierżawili część Ustoszewa (Kc. 129 k. 450v). Dostali w r. 1650 od Jadwigi Chwaliszewskiej, wdowy po dwóch mężach, Łukaszu Grabskim i Jakubie Sławieńskim, cesję sumy 4.000 złp. zapisanej przez pierwszego męża ma Izdebnie w p. kcyń. (G. 82 k. 209v). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1651 (P. 1860 k. 54). Ten Stanisław, posesor Izdebna w p. kcyń., pozywał w r. 1658 Annę Grotkowską, wdowę po Janie Popowskim, oraz jej zięcia Jana Kosińskiego (P. 182b k. 1). Sumę na Izdebnie 4.000 zł. cedował w r. 1668 Stanisławowi Zakrzewskiemu. Był już wtedy wdowcem (Kc. 131 k. 126v). Urszula Prądzyńska zmarła bezpotomnie, on zaś żył chyba jeszcze w r. 1675 (G. 85 k. 249).

Wojciech z pięciu dymów z Naczesławicach w r. 1652 winien był płacić podwójnego podymnego 5 zł. (Rel. Kal. 31a k. 257v), zaś z pięciu dymów z części swego ojca też 5 zł. (ib. k. 263v). Stanisław zaślubił w r. 1658 Salomeę Janeciusównę, córkę Jerzego, dra filozofii i medycyny, wdowę 1-o v. po Samuelu Bogurskim, uzyskawszy od niej przed ślubem zapis 4.000 złp. (P. 182a k. 198). Dał tej żonie t. r. dożywocie na swych dobrach (P. 1070 k. 281). Przeżywszy męża umarła przed r. 1688 (P. 1113 I k. 48v). Anna, w r. 1661 wdowa po Janie Adamie Gawłowskim.

Piotr, skwitowany w r. 1661 z 300 zł. przez Zofię Oszczeklińską, wdowę po Pawle Rapackim (I. Kal. 125 s. 1116). Jego żona Anna Czachórska, córka Tomasza i Elżbiety Kuczkowskiej, mając sobie zapisany przez brata Jana posag 1.000 złp., skwitowała w r. 1661 braci Jana i Kazimierza Czachórskich z dóbr rodzicielskich (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 209v). Kwitowała w r. 1665 z 800 zł. Jana Lipskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego (I. Kal. 126 s. 581), a w r. 1666 uzyskała zapis 700 złp. długu od brata Jana (ib. s. 605). Piotr żył jeszcze w r. 1673 (ib. 133 s. 963). Dziedzic części Naczesławic zwanych "Poklękowszczyzna", nie żył już w r. 1680, kiedy to wdowa wraz z synem Tomaszem sumę 600 zł., zapisaną mężowi sposobem zastawu przez Pawła N-go, cedowała Janowi Miniszewskiemu (ib. 140 k. 108). Synowie Piotr i Tomasz. Piotr był w r. 1673 mężem Marianny Baranowskiej (ib. 133 s. 963). Oboje ci małżonkowie zostali w r. 1680 skwitowani z 200 zł. przez Mariannę N-ą, wdowę po Stanisławie Tuchowskim (ib. 140 k. 110). Tomasz, jak widzieliśmy, występujący obok matki w r. 1680, zapewne identyczny z Tomaszem, mężem Anny Mroczkowskiej, córki Jana i Łucji Kurowskiej, która w r. 1681 kwitowała wdowę po Marcinie Rościerskim i jej córki z 200 zł. (ib. 140 k. 294). Oboje od Stanisława Mroczkowskiego brali t. r. pod zakładem 900 zł. w zastaw Mroczki Małe (ib. k. 302). W r. 1695 Anna, już wdowa, zapis 900 zł. dany sobie przez brata Stanisława Mroczkowskiego, cedowała Andrzejowi Podleskiemu (ib. 152 s. 347). W r. 1720 w imieniu własnym i swych córek, Teresy, żony Wojciecha (nazwisko nieczytelne), i Katarzyny, żony "urodz." Michała Hispaniol (!), sumę 500 zł., zapisaną w r. 1595 przez Dobrogosta Waliszewskiego, cedowała Maciejowi Radońskiemu, staroście nowogrodzkiemu (ib. s. 390). Nie żyła już Anna z Mroczkowskich w r. 1734, zaś córka Teresa, spadkobierczyni matki, była wtedy żoną (2-o v.?) Stanisława Iwańskiego (ib. 171/173 s. 165). Może tego samego Piotra synem, bratem zaś Stanisława i Tomasza była Paweł, dziedzic części Naczesławic w r. 1677. Jego ojciec żył jeszcze wtedy (ib. 138 s. 954). T. r. Paweł zapisywał dług 200 zł. Mariannie z Ostrowskich Otorowskiej (ib. s. 719).

Katarzyna, w r. 1666 żona Franciszka Boguckiego. Stanisław, syn Stefana, nie żyjącego już w r. 1674, mąż Anny Deręgowskiej, córki Adama Aleksandra i Justyny z Aurszwałdów, która w r. 1670 kwitowała swoich rodziców (Kc. 131 k. 190v). Anna t. r. od Mikołaja Trzcińskiego, wyderkafowego posesora, wzięła w zastaw za 4.000 zł. wieś Skórki w p. gnieźn. (Kc. 131 k. 191v). Oboje małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie w r. 1673 (P. 1426 k. 314). Stanisław, chyba ten sam, posesor Małych Bożejewic w p. kcyń., pozywany był w r. 1672 przez Stanisława Niemojewskiego (P. 199 k. 574). Stanisław N., skwitowany w r. 1673 przez Adama Drachowskiego z 500 grz. (G. 85 k. 7). Katarzyna N-a, żona Marcina Ruszkowskiego, 2-o v. w r. 1673 Franciszka Boguckiego, wdowa po nim w latach 1677-1685, nie żyła już w r. 1688. Stanisław w r. 1681 roborował spisany w Mieszkowie pod zakładem 2.000 zł. kontrakt z Aleksandrem Zarembą, mężem Franciszki Mieszkowskiej, i ze Stanisławem Mieszkowskim (Py. 155 s. 160). Stanisław N. nie żył już w r. 1685, kiedy wdowa po nim Konstancja ze Skrzypny Twardowska kwitowała z 1.400 zł. Jana Cerekwickiego, pisarza grodzkiego poznańskiego i starostę średzkiego (Py. 155 s. 89, 107). Była jeszcze wdową w r. 1686 (P. 1112 IX k. 39). Od swego drugiego męża, Wojciecha Głuchowskiego uzyskała w r. 1694 na połowie części Zalesia w p. kośc. oprawę 3.550 złp. posagu, po skasowaniu pierwotnej oprawy na częściach Karchowa, Belęcina i Trzebca (P. 1127 VI k. 4v). Dorota i jej mąż Mikołaj Gałęski nie żyli już oboje w r. 1690. Marianna (Katarzyna Marianna), w r. 1690 wdowa po Janie Czachórskim. Anna i jej mąż, Paweł "Bach" Zdzenicki nie żyli już oboje w r. 1701. Paweł, mąż Marianny Grzybowskiej, 2-o v. żony Władysława Tarchalskiego, zmarłej między r. 1693 a 1722. Marianna, dziedziczka części Naczesławic, oraz jej mąż Marcin Chlewski oboje nie żyli już w r. 1749.

>Naczkowski N., mąż Anny Zimockiej(?), oboje nie żyli już w r. 1582, a pochodzili chyba z pow. sieradzkiego (I. Kal. 48 s. 530).

>Naczmer, Nacmer, zob. Natzmer.

>Nadarzyccy z Nadarzyc w p. pyzdr., a były tam Nadarzyce Kopciowe, Nadarzyce Kiełbasie, Nadarzyce Konieczne, Nadarzyce Paluchy, Nadarzyce Pośrednie. Wiodła się z owych wsi mnoga drobna szlachta o licznych imioniskach. Wśród nich Jelenie i Wadwicze (Koz., B. N. T. II, s. 495), lecz niewątpliwie też i przedstawiciele innych herbów.

Pani Falka z Nadarzyc w r. 1400 (Py. 1 k. 48). Tomisława z Nadarzyc w r. 1400 (ib.). Jasiek i Zdziesław z Nadarzyc 1400 r. (ib. k. 92v). Ten Zdziesław, Sczesław, Zdziech, Sdzitho w r. 1403 (ib. k. 130v), 1406 (P. 2 k. 205v, 340v), pozywał t. r. Macieja i Stefana, sołtysa z Bierzglina (Py. 1 k. 201v), występował w r. 1410 (P. 3 k. 39v) i 1411 (Py. 2 k. 64). Jako brat stryjeczny Hanki i Stachny pozywał Jarosławę, żonę Jakuba (Py. 2 k. 114), jego zaś pozywali w r. 1414 Świętosława, Piechna i Bodzek z Nadarzyc (Py. 2 k. 23).

Tomisław z Nadarzyc _Kościanka_, wicepodkomorzy pyzdrski w latach 1400-1405, 1411-1417, wicepodsędek koniński w r. 1414, gnieźnieński w latach 1415-1416, 1418, pyzdrski w latach 1416-1419, wicesędzia gnieźnieński 1420 r., burgrabia koniński 1429 r., wicewojewoda pyzdrski 1443 r. (Gąs.). Tomasz, Tomek, Tomisław "Kościanka" z Nadarzyc występujący w latach 1401-1415 (Py. 1 k. 61v, 102, 141v, 181), mąż Bogusławy 1403 r. (P. 3 k. 21), brat Andrzeja i Jana 1415 r. (Py. 3 k. 70). Tomisław "Kościanka", ten sam, czy pochodzący z następnego pokolenia, miał w r. 1444 termin przeciw Katarzynie, żonie Jana z Nadarzyc cz. Paduchów (Py. 10 k. 96v, 168) i t. r. termin z Andrzejem "Skarboszem" z Węgrów (ib. k. 157), jego zaś pozywała t. r. Ofka, żona Szymona z Żernik (ib. k. 195v). Uzyskał w r. 1447 termin przeciwko Andrzejowi "Srokoszowi" z Węgrów (Py. 12 k. 75). Szymon "Kościanka" z Nadarzyc nie żył już w r. 1462, kiedy wdowa po nim Anna kupiła za 40 grz. od Dobiesława z Wrześni, sędziego kaliskiego, połowę wsi Wodniki w p. pyzdr. (P. 1384 k. 130). Córka Szymona, Anna uzyskała w r. 1466 dekret nakazujący temu Dobiesławowi stawić braci swych, Mikołaja, Jurgę i Jana, celem sprzedania jej za 120 zł. i 40 grz. ich połowy w Wodnikach (Py. 14 k. 78). Została owa Anna t. r. intromitowana do ojcowizny w Nadarzycach i Paduchach, trzymanej przez Jana z Nadarzyc "Barczałkę" (ib. k. 83v). Już w r. 1465 była żona Marcina z Małej Chociczy i Obłaczkowa. Nazwana wtedy Anną z Obłaczkowa (ib. k. 52v). Żyli jeszcze obobje z mężem w r. 1469. Stryjami tej Anny nazwani wtedy Marcin "Barczałka" i Bartosz, dziedzice Nadarzyc. Sprzedała ona wówczas swoją połowę Wodnik za 80 grz. Jerzemu dziedzicowi Wrześni (P. 1385 k. 25).

Stefan z Nadarzyc nie żył już w r. 1402. Jego druga żona Naczesława występowała w latach 1400-1410 (Py. 1 k. 58, 92, 123v). Synem Stefana jej zaś pasierbem był Świętosław, Święch z Nadarzyc zwany "Jeleniem", występujący w latach 1400-1417 (P. 1 k. 43v, 52, 53v, 58, 61v, 92, 175v, 280, 516v, 2 k. 3, 51, 107, 115v, 3 k. 4, 62v, 102v, 142v, 231; G. 1 k. 14v). W latach 1411-1415 pełnił kilka funkcji urzędowych: wicepodsędek koniński w r. 1411, pyzdrski 1414 r. (Gąs.), sędzia(!) 1415 r. (Py. 3 k. 59). Żoną Świętosława była w r. 1416 Febronia (ib. k. 142v), synam zaś był Boguchwał, występujący w latach 1415-1417 (ib. k. 62v, 142v, 231), tego zaś Boguchwała syn to chyba Andrzej Boguchwalczyc, który w r. 1465 pozywany był o dobra w Nadarzycach przez Agnieszkę, wdowę po Bartoszu z Nadarzyc i przez Ewę, wdowę po Janie z Nadarzyc (Py. 14 k. 55, 55v).

Marcin z Nadarzyc występował w latach 1402-1417, brat Mikołaja i Tomisława. Inni bracia Marcina to: Andrzej, Jan, Jakusz i Włodek (G. 1 k. 14v, 69, 80; Py. 1 k. 43v, 130v, 2 k. 236; P. 2 k. 53). Włodek występował w latach 1403-1417 (Py. 1 k. 59, 2 k. 126v, 3 k. 236). Mikołaj bratanek Włodzimierza (może tego Włodka?) w r. 1414 (Py. 3 k. 34).

Dziersław i Anna oraz Jarosława z Nadarzyc w r. 1402 (Py. 1 k. 12). Przecław z Nadarzyc, obecnie z Gozdowa 1401 r. (Py. 1 k. 52). Andrzej z Nadarzyc Paduchów 1401 r. (ib.). Andrzej w r. 1415 pozywał z racji Paduchów innego Andrzeja oraz Wawrzyńca z Nadarzyc (Py. 3 k. 63v).

Jakub, Jakusz "Kuss"(?) z Nadarzyc 1403 r. (Py. 1 k. 56v), 1404 r. (G. 1 k. 23). Jakusz Zaleski (Solecki?) z Nadarzyc 1404 r. (Py. 16 k. 61v, 157), 1410 r. (Py. 3 k. 23v), 1411 r. (Py. 2 k. 64). Wdowa po Jakuszu, Jarosława, matka Piotra, pozywała w r. 1417 Mikołaja z Nadarzyc (Py. 3 k. 190), a w r. 1418 pozywała Tomisława z Nadarzyc o zabicie syna Pietrasza (Py. 4 k. 1), a więc wspomnianego wyżej Piotra.

Wojsław z Nadarzyc w r. 1410 (P. 3 k. 23v), 1413 r. (Py. 3 k. 4), 1415 r. (G. 2 k. 23v). Był bratem Filki z Dziećmiarowic 1418 r. (Py. 4 k. 19). Maciej z Nadarzyc, w r. 1415 mąż Stachny, którą t. r. pozywał Andrycza (Andryczka) (Py. 3 k. 59, 70).

Andrzej, Andrycza, Andryczka z Nadarzyc, z Obłaczkowa, wicepodkomorzy pyzdrski w latach 1421, 1423-1427, 1435-1444, gnieźnieński w latach 1440-1445, chorąży sede vacante pyzdrski 1429 r., wicestarosta pyzdrski w latach 1432-1434 (Gąs.). Nie wiem, czy można z nim utożsamiać Andrzeja z Nadarzyc, który w r. 1443 miał termin ze strony Jana "Paducha" z Nadarzyc (Py. 10 k. 39) jak też ze strony Wawrzyńca z Nadarzyc (ib. k. 58v), zaś w r. 1444 ze strony Anny, żony Drogosława z Węgrów (ib. k. 95), Macieja i matki jego z Nadarzyc (ib. k. 127) sam zaś t. r. pozywał Jana z Nadarzyc Paduchów (ib. k. 96v). Nie wiem, czy ten Andrzej identyczny z Andrzejem, który w r. 1459 miał termin z ks. Świętosława z Golczewa (G. 7 k. 195).

Wojsław z Pieńków nie żył już w r. 1444, kiedy wdowa po nim Agnieszka zeznała, że jej pasierb Marcin z Nadarzyc zachował ją w posesji dóbr (Py. 10 k. 198). Ten Marcin i Bartosz, bracia z Nadarzyc, a z nich Marcin winien był w r. 1441 przysięgać wobec Andrzeja z Nadarzyc (Py. 10 k. 4). Miał w r. 1444 termin z Piotrem z Nadarzyc (ib. k. 168) i t. r. stawił świadków Agnieszce z Pieńków (macosze?) i córce jej Jadwidze, a mianowicie: Wawrzka Wita, Poturgę Klimutka, Bartosza, syna Marcina, Jakusza, wszystkich z Nadarzyc (ib. k. 170v). T. r. stawała z jego pozwu Jadwiga, córka Franciszka z Pieńków, ze swej ojcowizny w Pieńkach (ib. k. 172a). Uzyskał w r. 1447 termin przeciwko Jadwidze z Pieńków, żonie Piotra (ib. 12 k. 76). Bartoszowi, drugiemu z braci, zeznał w r. 1443 Mikołaj, syn Jana z Wrześni, sumę 26 grz. (Py. 10 k. 14v). T. r. miał Bartosz termin ze strony Przechny z Nadarzyc (ib. k. 33). Wraz z żoną Agnieszką, córką Bogusza z Nadarzyc "Wąsa" (Wasz?) mieli w r. 1444 termin ze strony Macieja i matki jego Przechny z Nadarzyc (ib. k. 122). T. r. pozywany przez Annę, żonę Drogosława z Węgrów (ib. k. 154) i znów w r. 1447 (Py. k. 9 k. 100, 12 k. 71). Nie żył już w r. 1465, kiedy owdowiała Agnieszka miała sprawę o dobra w Nadarzycach z Andrzejem "Boguchwalczycem" z Nadarzyc (Py. 14 k. 55). Chyba ten sam Bartosz był w latach 1447-1448 wicepodkomorzym pyzdrskim, 1462-1464 wicesędzią pyzdrskim, kaliskim w r. 1462, konińkim t. r. (Gąs.). Syn Bartosza Andrzej miał w r. 1447 termin z Janem z Nadarzyc (Py. 12 k. 71v), a w r. 1465 był pozywany przez Ewę, wdowę po Janie z Nadarzyc (ib. k. 55v).

Włodek z Nadarzyc, ojciec Jana, który w r. 1443 uzyskał termin przeciwko Pawłowi z Myślątkowa o 10 grz. posagu i 6 grz. wyprawy (Py. 10 k. 22). Miał w r. 1444 termin ze strony Przechny Randochowej z Grzybowa (ib. k. 94v), sam zaś pozywał Katarzynę z Drachowa (ib. k. 121v). Miał t. r. termin ze strony Macieja z Nadarzyc i jego matki (ib. k. 127, 165v). W r. 1447 pozywany był przez Wawrzyńca z Nadarzyc (Py. 9 k. 123v) i przez Przechnę Randochową z Grzybowa (Py. 12 k. 62v).

Przechna z Nadarzyc uzyskała w r. 1443 terminy przeciwko Bartłomiejowi i Andrzejowi z Nadarzyc (Py. 10 k. 33, 33v). Jej syn Maciej i ona pozywali w r. 1444 Bartosza z Nadarzyc i żonę jego Agnieszkę (ib. k. 122) i t. r. Bartosza, Andrzeja, Jana, syna Włodka, oraz Jana, syna Mikołaja, z Nadarzyc (ib. k. 127, 165v). Matka i syn mieli w r. 1447 termin z Agnieszką i synem jej Andrzejem z Nadarzyc (Py. 12 k. 65v), zaś w r. 1448 z Janem z Nadarzyc (ib. k. 217v). Nie wiem czy to ten sam Maciej "niegdy z Nadarzyc" był mężem Katarzyny, córki Kazarka (?), dziedzczki w Grzybowie, od której w r. 1449 dostał części w tej wsi (P. 1380 k. 103v). Może ta sama Przechna z Grzybowa była żona Andrzeja "Randocha" N-go, dziedziczką w r. 1449 części rodzicielskich w Grzybowie (G. 6 k. 93).

Jan _Paduch_ z Nadarzyc miał w r. 1443 termin z Andrzejem z Nadarzyc (Py. 10 k. 39). Jan z Nadarzyc cz. Paduchów pozywany był w r. 1444 przez tego Andrzeja, zaś Katarzyna, żona Jana, miała wtedy terminy ze strony Tomisława "Kościanka" z Nadarzyc (ib. k. 96v, 168v), jak również ze strony Szymona i Agnieszki, syna i córki Andrzeja z Pakszyna (ib. k. 171). T. r. ją i dzieci Andrzeja z Pakszyna godzili arbitrzy (ib. k. 202). Chyba tego samego Jana (nazwanego tu Janem z Jabłkowa) żona Katarzyna dała w r. 1447 część "Chylińską" w Nadarzycach cz. Paduchach Piotrowi Lasce z Łęgu w zamian za całą wieś Polskie cz. Broniszewice Małe p. kal. (P. 1379 k. 187v). Jan "niegdy z Polskiego" z żoną Katarzyną miał w r. 1452 sprawę z Piotrem Laską z Nadarzyc cz. Paduchów (P. 852 II k. 17v, 22).

Ten Piotr _Laska_, pisany już z Nadarzyc, godzony był w r. 1449 przez arbitrów z Janem i Piotrem z Sobiesierni (G. 7 k. 18v).

Wawrzyniec z Nadarzyc miał w r. 1443 termin przeciwko Andrzejowi z Nadarzyc (Py. 10 k. 58v) i z kolei w r. 1444 termin ze strony tegoż Andrzeja (ib. k. 168). Synom Wawrzyńca i żony jego Anny (z Łobza?), Hektorowi i Wojciechowi, Jan z Łobza zobowiązał się w r. 1444 uiścić 10 grz. (ib. k. 175a). Ów Jan był wujem synów Wawrzyńca. Ten synowi Hektorowi w r. 1447 zobowiązał się uiścić 20 grz. posagu matki (Py. 9 k. 123). Miał Wawrzyniec t. r. termin z Janem, synem Włodka z Nadarzyc (ib. k. 123v). Może identyczny ze wspomnianym Wojciechem był Wojciech N., który w r. 1465 uzyskał zapis 10 grz. od braci z Ostrowa, swoich szwagrów(?) (Kośc. 20 s. 22).

Jakusz z Nadarzyc świadczył w r. 1444 ze strony Marcina z Nadarzyc wobec Agnieszki z Pieńków i jej córki Jadwigi (Py. 10 k. 170v). Jan, syn Mikołaja z Nadarzyc, miał w r. 1444 termin ze strony Macieja z Nadarzyc i jego matki (Przechny) (ib. k. 127). Ten Jan miał w r. 1448 termin ze strony Przechny i jej syna Macieja z Nadarzyc (Py. 12 k. 217v). Jan z Nadarzyc, pozwany w r. 1447 przez Andrzeja, syna Bartosza z Nadarzyc (Py. 12 k. 71v). Chyba ten sam Jan wraz ze swym ojcem Piotrem pozywali w r. 1448 Zawiszę z Wrześni (ib. k. 201v), zaś Jan znowu pozywał Andrzeja (ib.). Jan z Nadarzyc, nie wiem czy ten sam, zobowiązał się w r. 1448, iż uiści półtorej grzywny posagu Piotrowi, synowi Randocha z Grzybowa (ib. k. 202v). Wit z Nadarzyc jeden ze świadków Marcina z Nadarzyc w r. 1444 wobec Agnieszki z Pieńków (Py. 10 k. 170v). Jako jeden z arbitrów godził w r. 1447 Annę, żonę Piotra ze Stawu, z Mikołajem "Kankowiczem" ze Stawu (Py. 12 k. 174). Uzystał też wtedy termin przeciwko Elżbiecie, żonie Marcina ze Skępego (ib. k. 174v). Pozywany w r. 1448 przez Jana, syna Tomka ze Skępego (ib. k. 224). Nie żył już w r. 1463, kiedy arbitrzy godzili jego córkę, pannę Elżbietę z Zofią, żoną Mikołaja z Nadarzyc (Py. 14 k. 16). Inna córka Wita, Piochna, już nie żyjąca w r. 1470, była żoną Mikołaja z Czeluścina. Synowie Wita to Andrzej i ks. Mikołaj, mansjonarz w Koninie. Jadwiga, wdowa po Andrzeju z Nadarzyc, skwitowała w r. 1468 ks. Andrzeja ze swej oprawy na Nadarzycach (G. 8 k. 16). Ks. Mikołaj skwitował w r. 1470 szwagra Mikołaja z Czeluścina ze zwrotu posagu i wyprawy po zmarłej siostrze Piochnie (ib. k. 90). Mikołaj z Nadarzyc, może identyczny z powyższym ks. Mikołajem, ale jeszcze świecki, kupił w r. 1465 od Marcina ze Skępego oraz jego bratanków, Jana Bodzęty i Pawła, część w Nadarzycach za 24 grz. (P. 1383 k. 228v).

Klemens z Nadarzyc miał w r. 1447 termin ze strony Doroty, wdowy po Abrahamie z Powidza (Py. 9 k. 85) i t. r. ze strony Doroty, żony Mikołaja z Powidza (Py. 12 k. 66). Bartłomiej N., syn zmarłego Klemensa a rodzony bratanek Pawła, którzy to dwaj bracia dali byli zobowiązanie Mikołajowi z Golczewa, a ten Mikołaj owo zobowiązanie zwrócił w r. 1487 stryjowi Pawłowi i bratankowi Bartłomiejowi (G. 13 k. 47v). Ten sam Bartłomiej N. część ojczystą w Golczewie sprzedał wieczyście w r. 1499 za dwie kopy gr. Barbarze, żonie Grzegorza Golczewskiego (G. 18 s. 18, 19). Żona Bartłomieja (czy tego?) Agnieszka, spadkobierczyni wuja, Jana, dziedzica w Starym Grzybowie cz. Starszej Wsi, spłachetki tamże sprzedała t. r. za 12 grz. Wincentemu Strzałkowskiemu (ib. s. 19). Asystował jej przy tej transakcji brat stryjeczno-rodzony Maciej Cielmowski "Cieciorek" (P. 1389 k. 16v). Bartosz swą część Nadarzyc, położoną koło Gozdowa, sprzedał t. r. za 20 grz. Maciejowi N-mu z Nadarzyc Paduchów (ib. k. 42).

Zmarłego Klemensa _Poturgi_ z Nadarzyc Średnich córka Anna sprzedała w r. 1489 swą część ojczystą w Nadarzycach za 30 grz. Mikołajowi N-mu "Lewkowi" (Py. 19 k. 110v). Będąc już żoną Andrzeja Grzybowskiego skwitowała w r. 1491 z 10 grz. z powyższej sumy Annę N-ą, wdowę po Mikołaju "Lewku", jak też dzieci Mikołaja (Py. 15 k. 280).

Jakub, z Nadarzyc w r. 1462 oprawił 12 grz. posagu żonie swej Annie (P. 1384 k. 145v). Jan z Nadarzyc nie żył już w r. 1465, kiedy wdowa po nim, Ewa pozywała Andrzeja "Boguchwalczyca" z Nadarzyc (Py. 14 k. 55v), zaś w r. 1466 taż Ewa pozywała Mikołaja "Barczałkę" z Nadarzyc oraz Dobrogosta "Barczalczyca" (ib. k. 99v).

>_Barczałki_. Jan "Barczałk" z Nadarzyc trzymał część w Nadarzycach Paduchach, do której to części w r. 1466 intromitowana była Anna z Nadarzyc, żona Marcina z Chociczy (Py. 14 k. 83). Nie żył już Jan w r. 1470 (Py. 15 k. 61v), gdzieindziej jednak mowa o nim jako o żyjącym w r. 1482 (Kon. 2 k. 188v). Synowie jego: Piotr, Dobrogost, Mikołaj, Bartosz, Jakub. Z nich, o Bartoszu znam tylko wzmiankę z r. 1482 (ib.). Piotr wraz z braćmi swymi, niedzielnymi układał się w r. 1465 i 1467 z Marcinem z Chociczy i żoną jego Anną z Obłaczkowa (Py. 14 k. 52v, 205), a w r. 1468 wspólnie z braćmi pozywał tych małżonków (ib. k. 158). Chyba to ten Piotr był w r. 1467 pełnomocnikiem Mikołaja z Brudzewa, wojewody sieradzkiego (I. Kal. 1 k. 403v). Wspomniany jeszcze w r. 1482 (Kon. 2 k. 188v). Dobrogost "Barczalczyc", drugi z synów Jana, występował obok braci w r. 1465 (Py. 14 k. 52v). Miał w r. 1466 termin ze strony Ewy, wdowy po Janie z Nadarzyc (ib. k. 99v). Jako stryj asystował w r. 1469 przy transakcji sprzedaży części w Paduchach, Annie, żonie Marcina Chwalibogowskiego (P. 1385 k. 25). Wspólnie z bratem Bartłomiejem w r. 1475 godzony był przez arbitrów z Andrzejem i Wawrzyńcem braćmi z Nadarzyc (Py. 15 k. 174). Obaj bracia, niedzielni w Nadarzycach, mieli w r. 1477 termin przeciwko tymże, Andrzejowi i Wawrzyńcowi z Nadarzyc (Py. 167 k. 56v). Asystował Dobrogost w r. 1478 przy transakcji stryjeczno-rodzonej siostry Zofii, córki zmarłego Pawła (więc brata Jana "Barczałki"!), żony Mikołaja z Golczewa, która wtedy ojczystą swą część w Nadarzycach Gozdowie sprzedała za 8 grz. wyderkafem Andrzejowi z Nadarzyc żądał w r. 1479 uiszczenia 3 grz. "pokupu" (Py. 15 k. 241). Żona Dobrogosta, Jadwiga kwitowała w r. 1482 swego brata rodzonego Jana z Michałkowic z majątku rodzicielskiego w Michałkowicach (G. 12 k. 3v). Czy Wawrzyniec i Andrzej, o których było wyżej, nie byli synami Stanisława? Wawrzyniec, syn zmarłego Stanisława, w r. 1487 pozywał Mikołaja "Lewka" z Nadarzyc (Py. 20 k. 28v). Wracam do Dobrogosta. Nie żył on już w r. 1487, kiedy arbitrzy godzili wdowę po nim, Jadwigę z synami jej (i Dobrogosta), Mikołajem, Maciejem i Bieniaszem, o podział ról w Nadarzycach (Py. 19 k. 66v). Mikołaj "Barczałka", trzeci z synów Jana, pozywany był w r. 1466 przez Ewę, wdowę po Janie z Nadarzyc (Py. 14 k. 99v). Występował w r. 1468 obok braci (ib. k. 158), a żył jeszcze w r. 1482 (Kon. 2 k. 188v). I wreszcie czwarty z synów Jana, Bartłomiej, Bartosz "Barczałka" z Nadarzyc, N., występował obok braci w r. 1465 jako niedzielny z nimi (Py. 14 k. 52v). Jako stryj asystował w rr. 1467 przy transakcji Mikołaja "Starszego" i Mikołaja "Młodszego", braci z Zielonego Dębu (P. 1383 k. 245v). Od Anny Obłaczkowskiej, żony Marcina Chwalibogowskiego, kupił w r. 1469 za 40 grz. połowę jej części w Paduchach (P. 1385 k. 25). T. r. występował jako stryj Anny, żony Marcina Obłaczkowskiego, oczywiście tej samej. Innym jej stryjem nazwany Marcina "Barczałka", dziedzic w Nadarzycach (P. 1385 k. 25). Nie wiem kim był dla Bartosza? Żona Bartosza "Barczałki" Anna, może Chwalibogowska, bo działająca w asyście stryja Marcina Chwalibogowskiego i wuja Wincentego Stęgowskiego swoją część pochodzącą z działów z siostrami sprzedała w r. 1469 za 30 grz. Mikołajowi ze Stramic (ib. k. 25v). Bartosz zeznał w r. 1470 sumę 11 grz. Stanisławowi z Racławek (Py. 15 k. 61v). Z bratem Dobrogostem był w r. 1477 jeszcze niedzielny (Py. 167 k. 56v). Występował w r. 1478 jako rodzony(!) stryj Anny, żony Marcina z Kolnic (Py. 16 k. 19v). Jego oraz jego siostrę Bredę(!?) arbitrzy godzili w r. 1487 z owdowiałą bratową Jadwigą, wdową po Dobrogoście, i z jej synami (Py. 19 k. 66v).

>_Lewki_. Andrzej z Nadarzyc, syn zmarłeogo Marcina, kupił w r. 1472 za 60 grz. od Bartosza z Nadarzyc części w Nadarzycach Paduchach (P. 1385 k. 142v). Chyba ten sam Andrzej N. "Lewek" swoje części w Nadarzycach Pośrednich i w Nadarzycach Paduchach w r. 1474 sprzedał synowi Mikołajowi (P. 1386 k. 11v). Mikołaj z Nadarzyc "Lewek" w r. 1475 od Jana z Czartek nabył wyderkafem za 100 grz. jego część w Nadarzycach Paduchach zwaną "Kościanka" (ib. k. 23v). Ożeniony był ów Mikołaj z Anną Węgierską, która w r. 1476 kwitowała Dziersława Golemowskiego z oprawy posagu na Golemowie (G. 16 k. 165v, 21 k. 17v), była więc zapewne wdową 1-o v. po Piotrze Golemowskim, bo oto w r. 1482 Mikołaj od Jana, syna zmarłego Piotra Golemowskiego, więc chyba swego pasierba, nabył wyderkafem za 400 grz. trzy części w Golemowie i Czaplach (P. 1386 k. 167v). T. r. Katarzyna, wdowa po Tomaszu Golemowskim, stawiała Mikołajowi pod zakładem 60 grz. poręczycieli na to, iż zrezygnuje mu trzy części w Golemowie, kupione od Piotra, Jana i Barbary, dziedziców w tej wsi (G. 21 k. 106). Anna miała w r. 1486 sprawę z Jadwigą, wdową po Andrzeju z Węgrów, o oprawę posagu tej ostatniej (Py. 168 k. 10v), może swej matki? Mikołaja "Lewka" pozywali w r. 1487 Barbara, żona Jana "Kity" z Zdzychowic, Katarzyna, żona Jana Parzynczewskiego, i Wawrzyniec, syn zmarłego Stanisława z Nadarzyc (Py. 20 k. 28v). Od Anny, córki Klemensa "Poturgi" z Nadarzyc Średnich, żony Andrzeja Grzybowskiego, w r. 1489 kupił za 30 grz. jej część w Nadarzycach (P. 1387 k. 118v). Asystował w r. 1491 jako wuj przy transakcji nieletniego Mikołaja Wilczyńskiego (Py. 168 k. 101v). Umarł t. r., a wdowa Anna i dzieci jej i Mikołaja wypłacili Annie Grzybowskiej 10 grz. (Py. 15 k. 280). Anna w r. 1492 zapisała 3 grz. Marcinowi Łukomskiemu (Py. 168 k. 158). Była już w r. 1494 2-o v. żoną Stanisława Bierzglińskiego (Py. 169 k. 16). Uzyskała w r. 1496 zapis długu 12 grz. od Mikołaja N-bo (Py. 15 k. 383v). Kwitowała t. r. z 50 grz. Stanisława i Mikołaja braci z Mielżyna (G. 16 k. 165v). Od Pawła Gołuńskiego w r. 1497 brała zastawem za 15 grz. łan osiadły w Wodnikach (G. 17 k. 29) i t. r. od Wawrzyńca Wrzesieńskiego za 20 grz. nabyła wyderkafem dwa łany w Ostrowie p. gnieźn. (P. 1383 k. 147v). Kwitowała w r. 1514 Pawła Gołuńskiego z 15 grz. zapisanych zastawem na Gołuniu (G. 25 k. 506). T. t. umarła (ib. k. 557v). Synowie: Marcin, Piotr, Bartłomiej i Mikołaj.

1. Marcin "Lewek", syn Mikołaja i Węgierskiej, występował obok ojca w r. 1491 jako niedzielny z braćmi (Py. 168 k. 138v). Wspólnie z tymi braćmi miał w r. 1492 termin z Jakubem "Czuprachtem" Golczewskim (ib. k. 158v). Wraz z braćmi t. r. wzywał Andrzeja "Zimaka" (Siewaka?), stryja, oraz Wojciecha i Stanisław, bratanków, z Nadarzyc, zwanych Szczodrowskimi, aby za sumę 10 grz. zrezygnowali wieczyście swe części w Nadarzycach, do czego t. r. byli się zobowiązali (ib. k. 164, Py. 15 k. 301v). Andrzej N., bratankowie Szczodrowscy i siostra ich Barbara, żona Włodka N-go, sprzedali w r. 1493 Marcinowi i jego braciom owe części za 20 grz. (P. 1383 k. 6v). Marcina i braci pozywał w r. 1494 Jakub "Czupracht" Golczewski (Py. 169 k. 17), a w r. 1495 skwitował z 5 grz. zapisanych przez ich ojca (ib. k. 60v). Wszyscy bracia pozywali w r. 1507 Jana Chwałkowskiego (P. 862 k. 381) i znów w r. 1511 (Py. 170 k. 280v). Żył jeszcze Marcin w r. 1512 (G. 25 k. 241v).

2. Piotr "Lewek", syn Mikołaja i Wegierskiej, wspólnie z niedzielnymi braćmi występował w latach 1491-1511 (Py. 168 k. 138v, 170 k. 280v). Poręczenie dane w r. 1512 braciom przez Bartłomieja Strzeszewskiego i Jana Żydowskiego (G. 25 k. 241v) milczy już o nim, snać wtedy nie żył.

3. Bartłomiej "Lewek", syn Mikołaja i Węgierskiej, jako niedzielny z braćmi wspomniany od r. 1491 (Py. 168 k. 138v). Swej pierwszej żonie, Warszce, córce Jana Ostrowąskiego, wespół z matką swą w r. 1494 oprawił na połowie części Nadarzyc (koło Gozdowa) posag 10 grz. (P. 1383 k. 31). Jednocześnie Warszka część ojcowską w Nadarzycach, nabytą wyderkafem przez jej ojca od ks. Mikołaja Ostrowąskiego, plebana w Gozdowie, sprzedała za 30 grz. Marcinowi Bieganowskiemu (P. 1388 k. 48). Drugiej swej żonie, Annie Żydowskiej, córce Jakuba, Bartosz w r. 1509 oprawił 30 grz. posagu na połowie swych części we wsiach: Nadarzyce, Nadarzyce-Paduchy, Węgry i Golemowo (P. 786 s. 96). Jednocześnie od teściowej swej Aleksandry, żony Jakuba Żydowskiego, nabył wyderkafem w r. 1509 za 30 grz. trzy łany osiadłe w Żydowie (ib.). Wspólnie z bratem Mikołajem kwitował w r. 1510 Jana Golemowskiego z ich dóbr macierzystych w Golemowie, na której to wsi matka ich miała oprawę 40 grz. (G. 19 k. 160). Tego Golemowskiego bracia widocznie nadal niepokoili o tę oprawę, bowiem w r. 1512 stawiali poręczycieli, że tego nadal robić już nie będą (G. 25 k. 241v). Bartłomiej w r. 1514 miał płacić winę, bo nie stanął z pozwu syna i córki zmarłego Andrzeja z Golczewa, oraz córki zmarłego Jakuba z Golczewa o wygnanie ich z Golczewa w p. gnieźn. (P. 866 k. 100v). T. r. stawiał im poręczycieli na to, że po trzech latach zwróci im te dobra (wraz z czterema końmi), dzierżawione od Bodzęty Skąpskiego, ich stryja (G. 25 k. 531v). Od Wojciecha Grzybowskiego t. r. kupił za 9 grz. część "Wychowską" w Nadarzycach (Py. 23 k. 16). Od Jana, Marcina, Tomasza i Wojciecha, synów Pawła Golemowskiego, kupił w r. 1523 za 60 grz. części Wodnik w p. pyzdr. (P. 1392 k. 497v). Wspólnie z bratem Mikołajem intromitowani w r. 1528 do części w Grzybowie Wódkach, należących do syna, córek i wdowy zmarłego Wawrzyńca "Strzeszka" Grzybowskiego, a to z tytułu 7 grz. rocznego czynszu (P. 871 k. 43v). Zamienił się w r. 1530 ze Stanisławem N-im "Gosławem" dając mu siedlisko (area) z sadem w Nadarzycach w zamian za dwa łany w tejże wsi, koło Gozdowa (Py. 23 k. 87). Część swą po obojgu rodzicach w Węgierkach w r. 1531 sprzedał za 150 grz. Feliksowi Skąpskiemu (Py. 23 k. 94v). Pozywał w r. 1532 Dorotę, wdowę 1-o v. po Macieju N-im, 2-o v. żonę Jana Przyborowskiego (Py. 171 k. 46v, 218v). Synowi Stanisławowi dał "z miłości" swe części w Nadarzycach: Pośrednich, Paduchach i Koniecznych (P. 1394 k. 240v), zaś Anna Żydowska jednocześnie skwitowała tego syna z 30 grz. swojej oprawy na tych dobrach (P. 878 k. 11). Bartłomiej w r. 1551 był pozywany przez Annę N-ą, córkę Błażeja, żonę Wojciecha Czeluścińskiego "Wąglika", o wyrąb drzew w jej części Nadarzyc (Py. 173 k. 107v). Synowi Stanisławowi w r. 1554 zobowiązał się sprzedać za 300 zł. całą część dziedziczną w Nadarzycach Koniecznych (Py. 174 k. 789v). Opiekun w r. 1564 wnuków po zmarłym synu Stanisławie (Py. 179 k. 686v). Zapisał w r. 1567 dług 12 grz. "sław." Wojciechowi Grodzieńskiemu (Grudzyńskiemu), krawcowi w Kaczanowie (Py. 106 k. 161v). Syn Stanisław. Z córek, Anna, w latach 1535-1555 żona Jana Czeluścińskiego zwanego też czasem N-im. Regina, w latach 1548-1554 żona Wacława Wojuckiego z pow. sieradzkiego, wdowa w latach 1566-1589. Małgorzata, w r. 1552 żona Marcina Goślińskiego (Goźlińskiego?).

Stanisław "Lewek", syn Bartłomieja i Żydowskiej, mąż Reginy Wydzierzewskiej, córki Jakuba, której w r. 1539 dał oprawę na połowie otrzymanych od ojca części w Nadarzycach Pośrednich i Paduchach, a która już nie żyła w r. 1540. Była bezdzietna i Stanisław zwrócił teściowej jej posag (G. 32 k. 129). Druga jego żona, Katarzyna Radolińska, córka Stanisława, miała wedle zobowiązania męża z r. 1545 skwitować brata Jana z dóbr rodzicielskich w Radolinie (G. 33 k. ...), od męża zaś t. r. uzyskała oprawę 130 zł. posagu na połowie części w Nadarzycach Paduchach i Pośrednich (G. 335a k. 320). Od szwagra Wacława Wojuckiego Stanisław w r. 1554 kupił za 200 grz. części w Sokolnikach i Żabicach p. pyzdr. (P. 895 k. 761v). Nie żył już w r. 1563 (Py. 179 k. 114v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1569 (Py. 107 k. 252). Synowie z niej zrodzeni, Andrzej, Krzysztof i Mikołaj, po śmierci ojca pozostawali pod opieką dziada Bartłomieja, który w r. 1563 wspólnie z nimi pozywał ich wuja Jana Radolińskiego (Py. 179 k. 114v), zaś w r. 1564 innego wuja, Pawła Radolińskiego (ib. k. 686v). Andrzej z bratem Krzysztofem jak też w imieniu nieobecnego (w kraju?) brata Mikołaja "Lewka" kwitowali w r. 1569 z 20 grz. Wojciecha Czeluścińskiego "Szymanka" z pow. gnieźn. (Py. 107 k. 309).

Krzysztof "Lewek", syn Stanisława i Radolińskiej, winien był w r. 1567 sumę 13 grz. "opatrz." Wojciechowi Grudzińskiemu, krawcowi z Kaczanowa (Py. 107 k. 27v). Pozywany w r. 1569 przez stryja Marcina N-go (ib. k. 252). Żeniąc się w r. 1571 z Katarzyną Taczalską, córką Jana, zobowiązał się wobec jej ojca pod zakładem 800 złp. do dania jej oprawy (G. 51 k. 607v), a w r. 1574 na połowie części Nadarzyc Pośrzednich i Nadarzyc Paduchów oprawił jej posag 400 złp. (P. 1398 k. 457v). Część Nadarzyc, położoną koło Gozdowa, sprzedał t. r. za 200 tal. sr. Annie Dobczyńskiej, wdowie po Macieju Gałczyńskim (ib. k. 457). Oboje z żoną w r. 1596 spisywali wzajemne dożywocie na częściach Nadarzyc Pośrzednich osiadłych, Nadarzyc Paduchów pustek, jak i na innych dobrach (P. 1401 k. 832). Krzysztof zapisał w r. 1597 dług 30 zł. Jakubowi N-mu, synowi Marcina (Py. 128 k. 73). Katarzyna Taczalska, wdowa po Krzysztofie, w r. 1600 została skwitowana przez Jakuba N-go, syna Marcina (P. 970 k. 183), nie żyła już w r. 1629 (P. 1416 k. 566). Z córek Krzysztofa, Anna, w latach 1602-1629 żona Macieja Sulińskiego, będąc wdową może jeszcze żyła w r. 1636? Małgorzata, w latach 1602-1614 żona Tomasza Sulińskiego, nie żyła już w r. 1631. Zofia, najpierw w latach 1603-1604 żona Andrzeja Wydzierzewskiego, wdowa w r. 1609, 2-o v. wyszła w r. 1610, krótko po 9/VII. za Kaspra Stawskiego, wdowa w r. 1619, umarła między r. 1645 a 1653. Były one po ojcu dziedziczkami Nadarzyc Pośrzednich zwanych też Lewkowymi lub Kiełbasicami, jak też pustek Paduchy (Py. 47 k. 180; G. 337 k. 205).

4. Mikołaj "Lewek", syn Mikołaja i Węgierskiej, niedzielny z braćmi w r. 1491 (Py. 168 k. 138v). Wspólnie z bratem Bartłomiejem w r. 1517 nabył od Wawrzyńca Grzybowskiego "Wódki" czyli "Strzeszka" wyderkafem jedną grzywnę czynszu rocznego za 12 grz., zabezpieczoną na Grzybowie Wódkach (P. 1392 k. 148v). Na połowie części Nadarzyc Paduchów i Węgrów w r. 1519 oprawił 50 grz. posagu żonie Annie Szyszyńskiej, córce Wojciecha (ib. k. 283). Części w Węgrach, zwane Kołubiel i Strachowie, sprzedał w r. 1523 za 70 grz. Michałowi i Wincentemu braciom Dzierznieskim (Dzierznickim?) (Py. 23 k. 45). Od Jerzego, Jana i Franciszka, nieletnich braci Gołąbkowskich, kupił w r. 1525 za 60 grz. ich ojczyste części w Wodnikach (G. 335a k. 96v). Obok brata Bartłomieja intromitowany do części w Grzybowie Wódkach, dóbr wdowy, syna i córek Wawrzyńca "Strzeszka" Grzybowskiego, z tytułu 7 (!) grz. czynszu rocznego (P. 871 k. 43v). Od Jana Gałczyńskiego, dziedzica Bierzglinka, w r. 1529 nabył wyderkafem za 20 grz. dwa łany w Wodnikach (Py. 23 k. 82). Nie żył już 1532.16/XII. r. (P. 1393 k. 544). Owdowiała Anna Szyszyńska scedowała w r. 1552 synowi Marcinowi swą oprawę na Nadarzycach Paduchach i Nadarzycach Pośrednich, jak również na Wodnikach (Py. 31 k. 28v). Synowie, Marcin i Wojciech. Z córek, Anna wyszła w r. 1532, krótko po 16/XII. za Jana Golemowskiego. Katarzyna była w r. 1552 żoną Michała Pląskowskiego, wdowa po nim w latach 1573-1576. Regina, w latach 1548-1565 za Stanisławem Płaczkowskim, być może już nie żyła w r. 1567. Z synów, Wojciech, nieletni w r. 1534 (G. 262 k. 34), żył jeszcze w r. 1546 (Py. 23 k. 187).

Marcin "Lewek", syn Mikołaja i Szyszyńskiej, nieletni, pozostający pod opieką stryja Bartłomieja "Lewka", przezyski na synu i córce zmarłego Wawrzyńca "Strzeszka" Grzybowskiego i na ich dobrach w Grzybowie Wódkach w r. 1534 sprzedał wyderkafem Fryderykowi Mierzewskiemu (G. 262 k. 34, 335a k. 180v), a ten z kolei w r. 1539 również wyderkafem odprzedał je Łukaszowi Grzybowskiemu z Grzybowa Rabieżyc (G. 335a k. 220). Od braci Jerzego i Jana (nazwisko nieczytelne) w r. 1546 wespół z bratem Wojciechem kupił za 60 grz. części Wodnik (Py. 23 k. 187). Na częściach Wodnik i Nadarzyc w r. 1548 sprzedał wyderkafem za 45 grz. roczny czynsz 3 grz. biednym szpitala Św. Barbary za murami Poznania (P. 1395 k. 402). Na swych połowach w Nadarzycach Paduchach, Nadarzycach Pośrednich i Wodnikach w r. 1552 oprawił posag 110 grz. żonie Annie Malczewskiej, córce Macieja (Py. 31 k. 28, 174 k. 79). Połowy tych dóbr, wolne od powyższej oprawy, dał jednocześnie w dożywocie swej matce (Py. 31 k. 29). Drugiej żonie, Dorocie Pakszyńskiej oprawił w r. 1553 posag 140 grz. na połowie części Nadarzyc Większych i Mniejszych oraz Wodnik (P. 1396 k. 143). zapisał tej żonie w r. 1562 dług 56 złp. (P. 904 k. 454). Skwitował w r. 1567 szwagra Płaczkowskiego z 500 zł. posagu siostry swej Reginy (Py. 106 k. 222v). Pozywał w r. 1569 bratanka Krzysztofa N-go (Py. 107 k. 252). Całe części Wodnik sprzedał w r. 1574 za 1.000 złp. Marcinowi i Jakubowi braciom Gałczyńskim (P. 1398 k. 514). Występował t. r. jako wuj Anny Golemowskiej, żony Marcina Gurowskiego (G. 52 k. 316). Być może, nie żył już w r. 1597 (Py. 128 k. 73), zaś z całą pewnością w r. 1600 (P. 1403 k. 678v). Synowie, Tomasz, bezpotomny, nie żyjący już w r. 1600 (ib.), i Jakub. Z córek, Anna, wspomniana w r. 1600 (P. 970 k. 475), niezamężna, jako spadkobierczyni siostry Zofii w r. 1610 kwitowała jej męża z wyprawy po niej (P. 984 k. 443). Od Jana Pakszyńskiego uzyskała t. r. zapis długu 800 zł. (ib. k. 573v). Kwitowała w r. 1611 braci Sobiesierskich (G. 71 k. 22), nie żyła już w r. 1612 (P. 988 k. 763). Zofia po r. 1599 1-o v. żona Macieja Pigłowskiego, 2-o v. w r. 1608 Mikołaja Krzesińskiego, nie żyła już w r. 1610.

Jakub, syn Marcina i Pakszyńskiej, dostał w r. 1597 od Krzysztofa N-go zapis 30 zł. długu (Py. 128 k. 73). Części w Nadarzycach "Lewkowych", odziedziczone po bracie Tomaszu, sprzedał w r. 1600 za 3.300 złp. Wojciechowi Sobiesierskiemu (P. 1403 k. 678v). Temu Sobiesierskiemu dał też t. r. zobowiązanie stawienia swych sióstr, panien Anny i Zofii po ich zamęściu, by go skwitowały z zapisu długu 600 złp. danego im przez ojca (P. 970 k. 475). Nie żył już w r. 1605 (P. 1405 k. 242v), a spadkobierczyniami były 1612 r. Anna i Zofia (P. 146 k. 825v, 988 k. 763v). Zob. tablicę.

@tablica: Nadarzyccy _Lewki_

Krzesław, nie żyjący już w r. 1476, miał synów: Wojciecha, Piotra Michała i Macieja, których t. r. arbitrzy godzili z Andrzejem i jego bratankami, Wincentym, Stanisławem i Jakubem (Py. 15 k. 188v). O Piotrze i Macieju innych wiadomości nie posiadam.

1. Wojciech N., dziedzic w Dąbrowie p. pozn., mąż Agnieszki, która już jako wdowa część tej wsi dała w r. 1479 bratu rodzonemu Zachariaszowi Ostrowskiemu w zamian za czwartą część w Płaczkach (P. 1386 k. 115). Zaraz potem te części w Płaczkach sprzedała za 100 grz. Andrzejowi i Wojciechowi, dziedzicom z Pigłowic (ib. k. 115v). Nie żyła już ta Agnieszka w r. 1493, kiedy to synowie Wojciecha i jej, Jan, Mikołaj i Maciej oraz córki, Katarzyna i Barbara, między sobą niedzielni, towarzyszyli siostrze swej matki, Katarzynie "Wyskosiance", zakonnicy owińskiej, przy sprzedaży za 80 grz. Andrzejowi Rosnowskiemu części w Dąbrówce, odziedziczonych po śmierci matki i wuja Zachariasza (P. 1387 k. 181v). Jednocześnie bracia, Jan, Mikołaj i Maciej, od tego Rosnowskiego nabyli wyderkafem za 50 grz. część w Wielkim Rosnowie p. pozn. (ib.).

1) Jan, syn Wojciecha, od Jana Baranowskiego w r. 1494 nabył wyderkafem za 30 grz. dwa łany puste, Jędrzejewski i Robaczyński, z ogrodem pustym Pieczewskim w Chrostowie p. kośc. (P. 1383 k. 38). Jan wspólnie z braćmi, Mikołajem i Macieje, swe części rodzicielski w Nadarzycach Paduchach koło Wrześni sprzedali wtedy za 60 grz. Michałowi N-mu (ib.). T. r. na swych częściach w Rosnowie i Chrostowie oprawił posag 40 grz. żonie Jadwidze Rosnowskiej, córce Jana, a bracia jego, Mikołaj i Maciej to aprobowali (ib. k. 38v). Od Jana Baranowskiego t. r. nabył wyderkafem za 40 grz. dwa łany osiadłe w Chrostowie ogród osiadły w Rusocinie oraz połowy dwóch młynów, Chlebowego i Laskowego tamże (ib. k. 43v). Wszyscy ci trzej bracia niedzielni mieli w r. 1496 termin ze strony Andrzeja Rosnowskiego o uwolnienie części Wielkiej Dąbrowy (P. 856 k. 194). Jan od Marciona Baranowskiego z Dobczyna uzyskał w r. 1502 zapis 24 grz. (Kośc. 231 k. 169v), a w r. 1503 od tegoż nabył wyderkafem za 80 grz. siedem łanów pustych w Chrostowie (P. 1389 k. 254), zaś w r. 1506 nabył od niego wyderkafem za 60 grz. siedem łanów pustych i osiadłych, karczmę i dwa ogrody tamże (Kośc. 232 k. 57v). Prawa swe do sumy 50 grz. na Rosnowie scedował w r. 1508 Maciejowi Świekockiemu, dziedzicowi w tej wsi, spłacony przezeń, (P. 1391 k. 18). Połowę Chrostowa oraz połowę sumy 80 grz. zapisanej na tej wsi przez Marcina Baranowskiego sprzedał wyderkafem w r. 1513 za 40 grz. swej żonie Jadwidze (Kośc. 345 k. 38). Nie żył już w r. 1519, a owdowiała Jadwiga kwitowała wtedy synów: Wojciecha, Mikołaja, Wawrzyńca i Macieja, oraz córki: Annę, Zofię i Katarzynę, z powyższych 40 grz. na Chrostowie. Kwitowała w r. 1528 Jana Skórzewskiego z 12 grz. długu (P. 871 k. 127v). O synach i córkach Jana dalszych wiadomości nie posiadam.

2) Mikołaj, syn Wojciecha, wspomniany w latach 1493-1496, może identyczny z Mikołajem N-im, który w r. 1501 na połowie swej części Nadarzyc oprawił 10 grz. posagu swej żonie Świętochnie Czeluścińskiej (P. 1389 k. 157v).

2. Michał, syn Krzesława, od Jana, Mikołaja i Macieja N-ch, więc swych bratanków, nabył w r. 1494 za 60 zł. ich część w Nadarzycach Paduchach (P. 1383 k. 38). W r. 1496 zapisał dług 20 grz. bratankowi Mikołajowi (Py. 169 k. 34). Żona tego Michała, Katarzyna w r. 1494 nabyła za 20 grz. od Władysława z Nadarzyc części w Nadarzycach i Gozdowie (P. 1383 k. 10v). Może z tym Michałem identyczny Michał z Paduch, który w r. 1489 miał termin ze strony Barbary i Elżbiety z Nadarzyc oraz siostrzeńca ich Wawrzyńca N-go (Py. 168 k. 86v). Zob. tablice.

@tablica: Nadarzyccy

Mikołaj N., jeden z arbitrów godzących w r. 1491 (lub przed tą datą) Jakuba Strzałkowskiego z Anną, żoną Bartosza Grzymały (Py. 168 k. 112).

Andrzej N. _Ziemak_, stryj, Wojciech, Stanisław i Barbara, żona Włodka N-go, bratankowie i bratanica, z Nadarzyc, zwani Szczodrowskimi, wedle zobowiązania z r. 1492, swe części po rodzicach w Naczesławicach sprzedali za 10 grz. synom zmarłego Mikołaja "Lewka" z Nadarzyc (P. 1383 k. 6v; Py. 15 k. 301v).

Mikołaj N. _Konieczny_ (Konieczka?) ręczył w r. 1475 za Jana "Spiczkę" z Markowic (Py. 15 k. 181). Nie żył już w r. 1492, był ojcem Anny, żony Macieja Dobrogosta Żołeckiego, która wtedy swą część rodzicielską Nadarzyc zastawiła wyderkafem za 4 grz. Michałowi N-mu (Py. 15 k. 307). Oboje Żołeccy w r. 1524 swoją część Nadarzyc sprzedali za 40 grz. synowi Wojciechowi (Py. 23 k. 54v).

Michał z Nadarzyc i Jan z Nadarzyc, syn zmarłego Andrzeja, w r. 1493 ręczyli za Michała Bierzglińskiego Piotrowi Bierzglińskiemu, iż będzie z nim żyć w pokoju (Py. 15 k. 330). Jarosła z Nadarzyc zabity został w Środzie w gospodzie przez Walentego z Koszut, o co wdowa Jadwiga pozywała w r. 1499 zabójcę (Py. 169 k. 5v). Bartosz i Mikołaj, dziedzice z Nadarzyc, 1499 r. stryjowie rodzeni(!) panny Małgorzaty Lubieńskiej z Lubieni Wielkiej p. kal. (P. 1389 k. 42). Małgorzata N-a cz. Lubieńska, w r. 1511 żona Roznieckiego (P. 865 k. 60).

Błażej N., mąż Anny Płaczkowskiej, która swe części ojczyste w Płaczkach p. pyzdr. w r. 1500 wymieniła z Mikołajem Czeluścińskim za część Czeluścina, dopłacając 6 grz. (P. 1389 k. 106). Żonie tej Błażej na połowie swej części Naczesławic koło Gozdowa w r. 1503 oprawił 10 grz. posagu (ib. k. 251v). Będąc już wdową pozywała ona Wojciecha Węgierskiego, który nie stanął i w r. 1521 płacił winę (Py. 24 k. 434v). Celem uwolnienia się od długów zaciągniętych przez zmarłego Andrzeja Zdzychowskiego "Jajko", zrzekła się w r. 1533 dóbr po nim na rzecz Anny Węgierskiej, żony Michała Dzierznickiego (Py. 171 k. 151). Syn Błażeja i Anny, Maciej, skwitowany wraz z matką w r. 1534 przez tę Annę Dzierznicką (ib. k. 170). Córka ich Anna była t. r. żoną Błażeja(!) N-go (ib. k. 220). Chyba identyczna z Anną, córka zmarłego Błażeja N-go, była Anna, żona Wojciecha Czeluścińskiego "Wąglika", którą w r. 1551 pozywał Bartłomiej N. "Lewek" o wyrąb drzew w części Nadarzyc (Py. 173 k. 107v). Tej Anny bratem przyrodnim był Jana Przeborowski. Oboje w r. 1553 zobowiązali się części swe Nadarzyc koło Gozdowa za 100 grz. sprzedać Maciejowi Gałczyńskiemu (Py. 184 k. 300v), czego dokonali w r. 1555 (Py. 31 k. 42v).

Świętosława (Świętochna), żona Mikołaja N-go zw. Chomiąskim, może z domu Solecka, za sumę 8 grz. długu sprzedała w r. 1501 Janowi Czeluścińskiemu cz. Golczewskiemu część w Czeluścinie. Asystował jej przy tej transakcji stryj(!) Piotr Solecki (G. 24 k. 117v). Oboje nie żyli już w r. 1510 (G. 33a k. 12v).

Piotr N., mąż Elżbiety, ręczył za tę żoną w r. 1504 Janowi Judzkiemu, iż mu sprzeda za 25 grz. swą część po rodzicach w Przeborowie (G. 25 k. 130v). Elżbieta wspólnie z siostrami w r. 1508 sprzedała wyderkafem część rodzicielską w Przeborowie za 100 grz. Jakubowi Kłodzieńskiemu i żonie jego Barbarze (P. 786 s. 48).

>_Kopcie_. Michał N. "Kopeć", z Nadarzyc, mąż Jadwigi, wdowy 1-o v. po Janie Gomołowskim, która w r. 1507 część macierzystą w Ossowcu p. gnieźn. sprzedała za 40 grz. ks. Piotrowi Racławskiemu, plebanowi we Wrześni (G. 335a k. 6v). Oboje małżonkowie od "opatrzn." Stanisława Gwiazdka, mieszczanina z Wrześni, kupili w r. 1508 za 30 grz. część w Nadarzycach (ib. k. 8v). Może ich synami byli bracia: Bartłomiej, Maciej i Stanisław "Kopciowie", którzy procesowali się z Gorazdowskimi, ojcem i synami, a w r. 1528 zostało między stronami założone vadium 120 grz. (P. 871 k. 217v).

1. Bartłomiej, Bartosz N. swą część w Nadarzycach koło Gozdowa w r. 1499 sprzedał za 20 grz. Maciejowi N-mu z Nadarzyc Paduchów (P. 1389 k. 42). Na połowie części Nadarzyc oprawił w r. 1537 posag 12 grz. żonie swej Małgorzacie Przyborowskiej, córce Jana "Koniecznego" (P. 1394 k. 129v).

2. Maciej "Kopeć" na połowie swej części w Nadarzycach Mniejszych zwanych "Koniecznymi" w r. 1532 oprawił 10 grz. posagu żonie Klarze Mikołajewskiej, córce Macieja "Chrapka" (Py. 23 k. 102), zaś w r. 1537 żonie tej oprawił posag 15 grz. na połowie części Nadarzyc "Kopciowych" (G. 335a k. 211v). Jednocześnie Klara wspólnie ze swymi siostrami części w Mikołajewicach Górnych sprzedała za 60 grz. Janowi Mikołajewskiemu z Mikołajewic Wężykowych (ib.). Drugiej swej żonie Agnieszce Czeluścińskiej Maciej "Kopeć" w r. 1539 oprawił 10 grz. posagu na połowie swej części Nadarzyc i na innych dobrach "ruchomych i nieruchomych" (Py. 23 k. 143v). Bratu Stanisławowi w r. 1549 zastawił trzy niwy roli za 4 grz. długu (Py. 172 k. 549v). Oboje z żoną zapisali w r. 1554 dług 14 grz. Maciejowi Gałczyńskiemu (Py. 174 k. 711v). Pozywany był Maciej N. w r. 1564 przez plabana gozdowskiego o dziesięciny (Py. 179 k. 811v). Nie żył już w r. 1568, kiedy syn jego Michał zobowiązał się część Nadarzyc zwaną "Konieczna" sprzedać za 50 grz. Maciejowi Gałczyńskiemu (G. 49 k. 89). Innych synów jego, Piotra i Jana, dziedziców części Nadarzyc, oraz opiekunów ich pozywał w r. 1569 o 10 grz. zapisu ojcowskiego Maciej Gałczyński (P. 915 k. 148v, 220v). Kwitował ich ów Gałczyński w r. 1570, oni zaś obaj zobowiązali się wtedy, iż mu sprzedadzą za 200 grz. części Nadarzyc koło Gozdowa (Py. 108 k. 124). Janowi N-mu "Kopciowi" w r. 1570 zapisali dług 30 grz. Leonard i Jan Przyborowscy, dziedzice w Grzybowie Rabieżyc (Py. 108 k. 155). Córka Macieja "Kopcia", Dorota, żona Jana Chwałkowskiego, w r. 1585 kwitowała ze swej części macierzystej w Nadarzycach i Gozdowie Gałczyńskich, synów zmarłego Macieja (P. 945 k. 11).

3. Stanisław N. "Kopeć" na połowie Nadarzyc Koniecznych w r. 1536 oprawił posag 30 grz. żonie Helenie Skąpskiej, córce Mikołaja "Bożęty" (P. 1394 k. 12). Stanisław N. "Kopeć", niewątpliwie ten sam, wraz z synem Stanisławem i żoną tego syna Dorotą Grzybowską zobowiazali się w r. 1570, iż cząstkę w Nadarzycach sprzedadzą za 30 grz. Gałczyńskim, synom zmarłego Macieja (Py. 108 k. 298v). Miał ów Stanisław też córkę Barbarę, w latach 1553-1555 żonę Jana Chwałkowskiego (Chwalikowskiego). Wspomniany już Stanisław syn żenił się w r. 1563 z Dorotą Grzybowską, córką Stanisława "Robaszka", a jej przyszły teść zobowiązał się oprawić 40 grz. posagu (Py. 179 k. 71v), a czego w r. 1565 oprawił 25 grz. (Py. 31 k. 96v). Być może, iż ze Stanisławem N-im ojcem identyczny był Stanisław N., który wraz z bratem niedzielnym Maciejem części w Małachowie Złych Mięsic w r. 1525 sprzedali za 20 grz. Felisowi i Maciejowi braciom rodzonym Małachowskim, a towarzyszyła im przy tej transakcji ciotka rodzona Agnieszka Małachowska (G. 335a k. 93). Zob. tablicę.

@tablica: Nadarzyccy _Kopcie_

Wawrzyniec N., dziedzic w Chwalęcinie Mniejszym, w r. 1509 sprzedał wyderkafem za 10 grz. Stanisławowi Chwałkowskiemu "Bylęcie" łan osiadły w Chwalęcinie Mn. (Kośc. 24 k. 53v).

Wawrzyniec N. _Gryczka_ w r. 1511 (lub przez tą datą) części w Nadarzycach Paduchach sprzedał za 60 grz. Marcinowi, Piotrowi, Bartoszowi i Mikołajowi, braciom N-im "Lewkom". Nazwany wtedy "niegdy N-im" (Py. 170 k. 28v). Ten sam czy inny Wawrzyniec N. od swego teścia Stanisława z Grzybowa Wódek w r. 1513 kupił za 100 grz. części w tej wsi (P. 786 s. 397), a żonie swej Dorocie Grzybowskiej z Wódek oprawił tam zaraz na połowie dóbr 60 grz. posagu (ib.). T. r. zapisał dług 6 grz. Stanisławowi (Stachowi) z Grzybowa Wódek, za jego dobra (G. 25 k. 341v, 398). Nie żył już w r. 1528, kiedy owdowiała Dorota Grzybowska z Wódek, idąc 2-o v. za Stanisława Dankowskiego (Denkowskiego?), narzeczonemu sprzedała wyderkafem za 50 grz. oprawę uzyskaną od pierwszego męża na Grzybowie Wódkach (P. 1393 k. 206v). Ta Dorota "Wodecka" żyła jeszcze w r. 1535 (G. 262 k. 210).

Maciej N. _Czostan_ (??) od Bożety Skąpskiego w r. 1509 kupił jego części w Nadarzycach koło Gozdowa za 10 grz. (Py. 23 k. 3).

Marcin, w r. 1514 nazwany wujem Jadwigi, córki Piotra Skąpskiego, żony "opatrzn." Wojciecha z Osiec (Osieka, Ossowca?) (Py. 23 k. 16). Maciej N. zabił Jana Drachowskiego, którego wdowa skwitowała w r. 1514 poręczycieli zabójcy z 18 grz. główszczyzny, wedle zwartej ugody (G. 25 k. 14). Mikołaj N., mąż Jadwigi Jelitowskiej, która w r. 1516 swą część Jalitowa sprzedała za 8 grz. Wojciechowi Jelitowskiemu (P. 1392 k. 82). Michał N., po którym wdowa Jadwiga w r. 1520 (lub przed tą datą?) części Ossowca w p. gnieźn. sprzedała ks. Janowi z Iwanowic, kanonikowi katedralnemu gnieźnieńskiemu (G. 28 k. 93v). Katarzyna N-a, w r. 1523 żona Stanisława Jadskiego(!), dziedzica w Mniejszym Żołczu. Wojciech N., dziedzic w Nadarzycach, na połowie części w tej wsi w r. 1524 oprawił posag żonie Małgorzacie Przyborowskiej, córce Jana (Py. 23 k. 55). Mikołaj N., w r. 1525 występujący jako wuj Doroty Gostyńskiej, córki Dobrogosta, żony Jana Krzęczewskiego (Krzęciewskiego?) (Py. 23 k. 58).

Bartłomiej N. _Mandak_, na połowie swych części w Nadarzycach oprawił w r. 1528 posag 11 grz. żonie swej Małgorzacie, wdowie 1-o v. po Dobrogoście Żołeckim (P. 1393 k. 206).

Małgorzata N-a w r. 1530 nabyła wyderkafem za 40 grz. od Marcina Małachowskiego część Goczałkowa w p. gnieźn. (P. 1393 k. 329). Jakub, po którym wdowa, Dorota Małachowska, córka Stanisława "Filipka", połowę części swych w Małachowie Filipicz p. gnieźn. w r. 1532 sprzedała za 20 grz. Andrzejowi Mrowińskiemu cz. Tymińskiemu (G. 335a k. 159v). Bartłomiej N. pozywał w r. 1532 Dorotę N-ą żonę Jana Przyborowskiego (Py. 17 k. 46v). Stanisław N. na połowie swych części w Nadarzycach Pośrednich i Paduchach w r. 1539 oprawił posag 80 grz. żonie swej Reginie Wydzierzewskiej, córce Jakuba (P. 1394 k. 113). Jan N, nie żyjący już w r. 1544, sprzedał wyderkafem część wsi Gaj p. pozn. Mikołajowi Przetockiemu (P. 1395 k. 113). Bartłomiej N. z Nadarzyc Koniecznych (może identyczny z Bartłomiejem "Kopciem", o którym było wyżej?), ojciec Stanisława, którego przyszłej żonie, "uczc." Katarzynie zapisał w r. 1550 5 grz. długu (Py. 172 k. 678v). Jakub N., występował w r. 1503 jako wuj Małgorzaty Drachowskiej, żony "sław." Stanisława Przewlekłego, mieszczanina trzemeszeńskiego (Py. 174 k. 295). Ten sam czy inny Jakub N. na połowie swych części w Nadarzycach w r. 1554 oprawił 20 grz. posagu żonie Annie Czeluścińskiej, córce Bartłomieja (P. 1396 k. 207v) i t. r. skwitował jej braci z 12 grz. posagu za nią (P. 895 k. 651v). Anna N-a, w r. 1555 żona Wojciecha Cielmowskiego cz. Nadarzyckiego. Helena N-a, w r. 1555 żona Sebastiana Płaczkowskiego.

Prokop N. _Sierzchuła_, brat rodzony Jakuba N-go "Sierchuły" (Sierszuty?), wedle sporządzonych działów, swoją część Nadarzyc w r. 1557 sprzedał mu za 100 złp. (Py. 31 k. 56v, 176 k. 64). Od Jana Przyborowskiego cz. Żołeckiego kupił między r. 1562 a 1565 za 30 grz. część w Starym Żołczu (G. 262 k. 717). Pozywany w r. 1564 przez ks. Wojciecha Brudzyńskiego, plebana w Gozdowie, w związku z cenzurami kościoła za niepłacenie dziesięcin z ról folwarcznych i kmiecych (Py. 179 k. 811v). Wspomnianego wyżej Jakuba żona, Apolonia, Korzkiewska, córka Bartłomieja, między r. 1562 a 1565 pozywała Wawrzyńca Cielmowskiego (G. 262 k. 487). Jakub w towarzystwie Apolonii, teraz nazwanej Czeluścińską, część Nadarzyc w r. 1565 sprzedał za 340 grz. Franciszkowi N-mu "Gosławowi", Dziedzic części wsi Stare Żołcze, dawał w r. 1568 zobowiązanie Małgorzacie Drachowskiej, "Romiejance", żonie "opatrzn." Stanisława Goldyna, iż mu sprzeda za 15 grz. pusty plac w Starym Żołczu (G. 49 k. 92v). Część tej wsi w r. 1569 sprzedał za 400 zł. Elżbiecie Grzybowskiej "Robaszkównie", żonie "uczc." Jana Wojtowicza "de Gieltura (Gekthura)" (?) (P. 1398 k. 11v; G. 49 k. 216v). Ten sam Jakub nazwany N-im cz. Żołeckim w r. 1569, kiedy żona jego Apolonia Czeluścińska pozywana o poranienie Marcina Drachowskiego (P. 915 k. 278). T. r. Jakub zobowiązał się część w Starym Żołczu sprzedać za 430 złp. Janowi Przyborowskiemu "Kulce" (G. 49 k. 49v). Może z tym Jakubem identyczny Jakub, ojciec Andrzeja N-go, męża Anny Rękawieckiej, córki Jakuba, wdowy 1-o v. po Andrzeju Zakrzewskim, którą w r. 1600 skwitował ze 160 złp., ona zaś uzyskała od swego brata Macieja Rękawieckiego zapis 170 złp. długu (G. 66 k. 431v). T. r. ów Andrzej uzyskał od Jana Kołudzkiego "Obermutha" zapis długu 110 złp. (ib. k. 478). Od Wojciecha Racięskiego i Jadwigi Procyńskiej(?) małżonków uzyskał w r. 1605 zapis 125 złp. długu (G. 68 k. 212v). Syn Jakuba, Maciej N. cz. Żołecki, swą część wsi Żołcze Stare w r. 1562 zobowiązał się za 100 zł. sprzedać Janowi i Wojciechowi, braciom Przeborowskim (G. 41 k. 306). Od Agnieszki, wdowy po Andrzeju Żołeckim Dobrogoście, uzyskał równocześnie zapis długu 30 zł. (ib. k. 307). Okazywał w r. 1568 rany zadane sobie przez Wojciecha Drachowskiego (Py. 107 k. 159v).

"Szl." Łukasz N., mieszczanin w Słupcy, żenił się w r. 1557 z Dorotą Koszkowską i przed ślubem od jej brata Piotra uzyskał zapis 52 i pół grz. psoagu (Py. 176 k. 194v). Jan N. od Wawrzyńca Golczewskiego uzyskał w r. 1562 zobowiązanie zrezygnowania za 1.600 złp. części w Gulczewie Czuprachtowym (G. 41 k. 60).

Bartłomiej N. _Dobrogost_, nie żyjący już w r. 1573, ojciec Macieja, który t. r. zawierał umowę z Andrzejem Gulczewskim (G. 52 k. 288v). Był mężem Łucji Gulczewskiej, córki Mikołaja a siostry tego Andrzeja, która już nie żyła w r. 1574, kiedy Bartłomiej skwitował szwagra z 43 grz. i z posagu 20 grz. po niej (G. 52 k. 341v, 343v).

Wojciech, nie żyjący już w r. 1577, ojciec: Stefana, Stanisława i Hieronima. Stefan w imieniu własnym i braci, wspólnie z Janem Kwileckim kwitował wtedy z 30 grz. długu Jana Rosnowskiego (P. 929 k. 180v). Kasper N. zapisał w r. 1577 Dorocie N-ej, wdowie po Janie Grzybowskim "Biernacie" dług 70 grz. (P. 929 k. 370). Barbara N-a, w r. 1579 wdowa po Feliksie Opatowskim cz. Chwalikowskim z Chwalikowic. Synom zmarłego Łukasza, Janowi, Bartłomiejowi i Wojciechowi N-im, Zofia Korzkiewka, wdowa po Janie Grodzoelskim, w r. 1584 zapisywała sumę 100 zł. (I. Kal. 50 s. 964), Jadwiga, w r. 1584 żona Gabriela Gulczewskiego. Piotr, w r. 1590 występował jako brat cioteczny Barbary Chwalikowskiej, żony "uczc." Stanisława, rzeźnika we Wrześni (P. 953 k. 1v). Wojciech N., mąż Urszuli Chwalikowskiej, córki Wawrzyńca, która od swego brata Marcina Chwalikowskiego dostała w r. 1593 zapis 50 grz. (P. 959 k. 519v). W r. 1594 trafiamy jednak na zapis wzajemnego dożywocia sporządzony przez Jana N-go i Urszulę Chwalikowską, córkę Wawrzyńca (P. 1401 k. 167v). Anna N-a w r. 1600 (lub przed tą datą) scedowała Marcinowi Zakrzewskiemu, stryjowi i opiekunowi Wojciecha i Małgorzaty Zakrzewskich, posesję Suchorzewa w p. kruszw., dóbr dziedzicznych tych nieletnich (G. 66 k. 502v). Zofia N-a, w latach 1605-1616 żona Andrzeja Bogusławwskiego "Budka". Walenty N., mąż Zofii Wodeckiej, córki Klemensa "Jaktora", która w r. 1610 kwitowała swych braci z 60 grz., na poczet 100 złp. posagu zapisanego jej przez ojca (G. 70 k. 399). Żył jeszcze w r. 1617 (G. 74 k. 30), a nie żyli już obydwoje w r. 1637 (P. 1419 k. 62v). Syn Jan kwitował w r. 1617 z 26 złp. Małgorzatę z Wodeckich Drachowską (G. 74 k. 30). Chyba ten sam Jan uzyskane od króla prawo kaduka na dobra po bezpotomnie zmarłym "sław." Marcinie Kowalskim, położone w mieście Nakle, cedował w r. 1644 Janowi Olewskiemu, mieszczaninowi nakielskiemu (N. 225 k. 102v). Córka Walentego Anna, żona Baltazara Gliszczyńskiego, całe części w Grzybowie Wódkach, odziedziczone po matce, sprzedała w r. 1637 za 1.000 złp. Janowi Brudzyńskiemu (P. 1419 k. 62v). W latach 1652-1675 była 2-o v. żoną Kaspra Dryszkiewicza z pow. halickiego. Nie żyła już w r. 1676. Maciej, nie żyjący już w r. 1625, ojciec Katarzyny, wtedy wdowy po Jerzym Sławęckim (Kc. 19 k. 427v). Łukasz, nie żyjący w r. 1636, ojciec Wojciecha i Bartłomieja, wtedy też już zmarłego. Wojciech t. r. mianował plenipotentem swego bratanka Jana, syna Bartłomieja (I. Kal. 102 s. 1599), ów zaś Jan t. r. dawał zobowiązanie Melchiorowi Rosnowskiemu (ib. s. 1713). Katarzyna, w r. 1641 żona Walentego Cyborowskiego.

Przechna, już chyba nie żyjąca w r. 1469, matka Marcina, Stanisława i Piotra oraz Doroty, żony Wawrzyńca (nazwisko?), Febronii, żony Wojciecha z Golemowa, i Wichny, dziedziczących po matce część "Dobkowską" w Nadarzycach, do której wtedy uzyskali intromisję bracia Andrzej i Bartosz (z Nadarzyc?) (Py. 15 k. 22v). Mikołaj N. miał w r. 1471 sprawę z Prandotą z Grzybowa Rabierzyc i żoną jego Jadwigą (G. 20 k. 222v).

Ks. Jakub i Bartosz, bracia rodzeni, niedzielni dziedzice w Nadarzycach, części w Nadarzycach i Gozdowie zarówno po rodzicach jak i po stryju Tomaszu sprzedali w r. 1472 za 26 grz. Andrzejowi niegdy Czeluścińskiemu (P. 1385 k. 42v). Stanisław N. od Macieja "Bębenka" z Grzybowa Wódek w p. gnieźn. kupił w r. 1476 za 60 grz. połowę tamtejszych jego dóbr (P. 1386 k. 43). Andrzej z Nadarzyc i rodzeni jego bratankowie, Wincenty, Stanisław i Jakub, bracia między sobą, w r. 1476 byli godzeni przez arbitrów z synami zmarłego Krzesława z Nadarzyc (Py. 15 k. 188v).

Wincenty _Kaszuba_ część ojczystą w Nadarzycach Paduchach w r. 1482 sprzedał za 80 grz. Stanisławowi i Jakubowi, braciom rodzonym niedzielnym, dziedzicom z Nadarzyc (P. 1386 k. 150v).

Jakub i Jadwiga, rodzeństwo z Nadarzyc, w r. 1478 części swe w tej wsi po matce Annie i po babce Annie odstąpili Marcinowi z Nadarzyc (Py. 15 k. 215v). Tych Jakuba i Jadwigę w r. 1481 Marcin gotów był zaspokoić z ich pretensji po matce Annie i po babce Jadwidze(!) (Py. 16 k. 42v). Ci sami Jakub i Jadwiga, zwani "Woldmanami" w r. 1495 zobowiązali się połowę łana "Jadwisińskiego" w Nadarzycach sprzedać za 11 grz. Jadwidze N-ej "Polakównie", żonie Michała Małachowskiego, ich zaś rodzonej(!) siostrze (Py. 15 k. 366). Owa "Polakówna" zaś t. r. zapisała im dług 2 grz. (ib. k. 366v). Anna z Nadarzyc w r. 1480 żona Klemensa z Golczewa. Mikołaj z Nadarzyc działał w r. 1481 w imieniu Katarzyny Pawłowskiej i jej córki Barbary (G. 11 k. 5v). Ten sam czy inny Mikołaj N. występował jako pełnomocnik ks. Jakuba Jabłońskiego, kanonika poznańskiego, 1481 r. (G. 11.41).

Mikołaj _Jeleń_ niegdy z Nadarzyc, obecnie sołtys w Krąpkowie, skwitowany w r. 1483 przez Macieja ze Skąpego z 3 grz. (Py. 16 k. 125v), a jednocześnie zeznał 6 grz. Pawłowi, dawniej sołtysowi w Krąpkowie, obecnie dziedzicowi w Nadarzycach (ib. k. 126). Mikołaj N. (czy ten sam?) miał sprawę z Hinczą(?) ze Zdzychowic i żoną jego Barbarą, a w r. 1485 założone zostało między stronami vadium (Py. 15 k. 261).

Marcin, mąż Anny, która w r. 1488 stawiła poręczyciela, iż matce i synom Zdzychowskim uwolni część w Zdzychowicach, odziedziczoną po bratanku(?) Macieju Zdzychowskim (Py. 168 k. 62). Barbara i Elżbieta z Nadarzyc wraz z ich siostrzeńcem Wawrzyńcem z Nadarzyc uzyskały w r. 1489 termin przeciwko Michałowi z Paduchów (Py. 168 k. 86v).

>_Gosławy_. Ks. Michał "Gosław" w r. 1490 wziął w zastaw od Władysława cz. Włodka N-go pusty spłacheć ojcowski w Nadarzycach (Py. 15 k. 268). Za chorego Michała "Gosława", dziedzica w Nadarzycach, stawał w r. 1494 wobec Anny N-ej, wdowy po Mikołaju N-im, teraz żony Stanisława Bierzglińskiego (zob. "Lewki"), jako poręczyciel ks. Piotr Racłakowski (Py. 169 k. 16). Ten Michał "Gosław" w r. 1495 winien był Annie N-ej przysięgać (ib. k. 35).

Maciej N. "Gosław", brat Jakuba "Gosława" Małachowskiego i Elżbiety, w r. 1508 wdowy po Janie Żołeckim "Słonince", mąż Anny Kruchowskiej, która w r. 1499 od brata Jana dostała zapis 15 grz. posagu (G. 18 s. 45). Skwitował w r. 1503 tego Jana Kruchowskiego z 7 grz. pochodzących z tego posagu (G. 25 k. 206v). Żonie na połowie części Nadarzyc, przypadającej mu z działów z bratem Jakubem, oprawił w r. 1503 posag 30 grz. (P. 1389 k. 245v). Nie żyła już ona w r. 1508, a mąż skwitował wtedy jej brata Jana Kruchowskiego z 8 grz. na poczet jej posagu (G. 19 k. 42v). Jednocześnie zobowiązał się, iż swe dzieci zrodzone z Kruchowskiej, kiedy dojdą lat, stawi, aby wujów Bogusza i Jana skwitowały z majątku macierzystego (ib. k. 42v). Maciej jako plenipotent siostry Elżbiety kwitował w r. 1508 spadkobierców jej męża, a wśród owych spadkobierców, Dorotę i Katarzynę, córki zmarłego Marcina Żołeckiego "Słoniny". Te siostry odziedziczoną po bracie Janie część w Nadarzycach koło Gozdowa, którą ów brat kupił był od Bożęty Skąpskiego, zobowiązały się w r. 1511 zrezygnować wieczyście Maciejowi N-mu "Gosławowi" (G. 19 k. 15). Maciej wraz z bratem Jakubem pozywany był w r. 1510 przez Jadwigę, żonę Michała N-go (Py. 24 k. 17). Dorota Czeluścińska, córka Mikołaja, druga jego żona, wspólnie z siostrami, Anną, wdową po Andrzeju Pląskowskim, i panną Agnieszką, całą wieś Popowo Brlokowe(!) w p. gnieźn. sprzedała w r. 1518 za 300 grz. ciotce swej Agnieszce, żonie Stanisława Przesieckiego (P. 1392 k. 206v). Maciej, dziedzic w Nadarzycach Paduchach, w r. 1511 płacić miał winę bowiem nie stanął z pozwu Doroty, wdowy po Janie Drachowskim, o najście na Mikołajewice (Py. 170 k. 16v). Na połowie części Nadarzyc, wolnych od oprawy pierwszej żony Kruchowskiej, oprawił w r. 1518 drugiej żonie Dorocie posag 15 grz. (P. 1392 k. 207). Od brata Jakuba Małachowskiego "Gosława" w r. 1419 kupił za 40 grz. części Nadarzyc w p. pyzdr. (P. 1392 k. 263). Godzili go w r. 1523 arbitrzy z braćmi Bartłomiejem i Mikołajem N-mi "Lewkami" (Py. 25 k. 49). Nie doszła ta zgoda do skutku i w r. 1525 miał płacić winę, bo nie stanął z pozwu tych braci "Lewków" o części w Nadarzycach (Py. 15 k. 146). Nie żył już w r. 1527 (Py. 25 k. 306v). Wdowa była 2-o v. żoną Jana Przyborowskiego, kiedy w r. 1532 pozywał ją Bartłomiej N. (Py. 171 k. 46v), zaś w r. 1534 Bartłomiej N. "Lewek" (ib. k. 218v). Synowie: Stanisław, Wojciech i Michał. Z córek, Zofia (urodzona z Anny), żona "opatrz." Jana Pluty, karczmarza ze wsi Miroszka, kwitowała w r. 1534 swych braci, Stanisława, Wojciecha i Michała, z dóbr rodzicielskich w obu Nadarzycach, jednych koło Wrześni, drugich koło Gozdowa (G. 30 k. 84v). Małgorzata, w r. 1537 żona Macieja Przyborowskiego "Koniecznego", wdowa w latach 1545-1549. Wojciech żył jeszcze w r. 1538 i wraz z bratem Michałem byli wtedy opiekunami nieletnich bratanków po Stanisławie (P. 1394 k. 202). Michał "Gosław" w r. 1567 wraz z bratankiem Franciszkiem kwitował ze 100 złp. Tomasza Radomickiego (Kośc. 246 k. 117v).

1. Stanisław "Gosław", syn Macieja i Kruchowskiej, miał w r. 1534 sprawę z Anną N-ą, żoną Błażeja N-go (Py. 171 k. 220), a nie żył już w r. 1536 (P. 874 k. 270). Żoną jego była Agnieszka Czeluścińska, córka Mikołaja, która w r. 1538 od swego syna Franciszka uzyskała na połowie jego części ojczystej w Nadarzycach koło Gozdowa zapis posagu 15 grz. (P. 1394 k. 202). Drugim jej mężem był Łukasz Cielmowski i jemu to w r. 1540 zrezygnowała powyższą oprawę (G. 32 k. 140). Żyła jeszcze w r. 1564 (G. 43 k. 33). Synowie: Franciszek, Michał i Jan. Córka Dorota, w r. 1557 żona Jakuba Grzybowskiego "Biernata, wdowa w latach 1567-1598.

1) Franciszek "Gosław", syn Stanisława i Czeluścińskiej, pisarz grodzki pyzdrski w r. 1568 (Py. 107 k. 84v). Wespół z braćmi Michałem i Janem w r. 1536 swkitowany przez Jakuba Jezierskiego z 10 grz. długu ojcowskiego (P. 874 k. 270). Jeszcze w r. 1538 musiał być nieletni, skoro działał w asyście stryjów Wojciecha i Michała N-ich (Py. 1394 k. 202). Od Łukasza Gulczewskiego "Dominika" Uzyskał w r. 1564 cesję zapisu 105 grz. danego mu przez zmarłego Jana N-go, brata Franciszka (G. 43 k. 176). Od Jakuba N-go "Sierzchuły" w r. 1565 kupił za 340 grz. część Nadarzyc (P. 1397 k. 425). Z bratem Michałem w r. 1567 roborował kontrakt pod zakładem 500 grz. (Py. 106 k. 101). Siostrze Dorocie, owdowiałej Grzybowskiej, w r. 1567 zapisał dług 140 grz. (ib. k. 471v). Swej żonie Elżbiecie Podłęskiej (Podleskiej?) z Zakrzewa, córce Jana z ziemi sieradzkiej, w r. 1568 zobowiązał się dać dożywocie (Py. 107 k. 84v), które to dożywocie spisali wzajemne w r. 1570 (P. 1398 k. 108). Części swe w Nadarzycach koło Gozdowa, które należały do jego zmarłych braci, Jana i Michała, sprzedał t. r. za 1.600 złp. Maciejowi Gałczyńskiemu (R. Kal. 3 k. 206v; Py. 108 k. 47v), żonie zaś w skutku tej transakcji zapisał dług 500 zł. (I. Kal. 36 s. 627). Od Antoniego Pempowskiego w r. 1571 kupił za 1.550 złp. wieś Ossowo w p. pyzdr. (P. 1398 k. 185v). Bratanicom po bracie Michale, Zofii i Agnieszce, w r. 1576 zapisał po 20 grz. każdej, jako ich posagi z Nadarzyc Paduchów (Py. 113 k. 39v). Oboje z żoną w r. 1579 dawali zobowiązanie małżonkom Prokopowi Wrzesieńskiemu i Zofii Chojeńskiej (Py. 116 k. 317v). Skwitował w r. 1581 tę Zofię z 2000 zł., za które od niej trzymał zastawem Golinę i Prusy, ona zaś skwitowała jednoczesnie małżonków N-ch z 200 zł. (P. 936 k. 106v, 107). Od Krzysztofa i Piotra Rogaskich cz. Górskich w r. 1582 uzyskał zobowiązanie sprzedaży wyderkafowej na trzy lata za 800 zł. całej wsi Rogaszyce w p. pyzdr. (P. 938 k. 502v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1584, a owdowiałej Elżbiecie z Zakrzewa Podłęskiej Zofia Chojeńska, wdowa po Prokopie Wrzesieńskim zobowiązała się wtedy płacić 20 zł. rocznej pensji (P. 942 k. 702v). Od bratanka i bratanicy męża, to jest od Stanisława N-go, syna Michała, i od Agnieszki, córki Jana, żony Wojciecha Waliszewskiego, spadkobierców stryja Franciszka N-go, uzyskała w r. 1585 cesję sumy 1.000 zł., za którą Stanisław Pierzchliński zmarłemu jej mężowi zastawił był części wsi Dębicze w p. pyzdr. Jednocześnie skwitowała ich ze swej oprawy i dożywocia (P. 944 k. 427v). Zofia z Chojeńskich Wrzesieńską w r. 1586 skaitowała z 300 złp. (P. 944 k. 274v). Nie umiem sobie wytłumaczyć zapisu z r. 1589, mocą którego Franciszek "Gosław" N. zapisywał dług 60 złp. Mikołajowi Czeluścińskiemu (P. 932 k. 247v).

(1) Michał "Gosław", syn Stanisława i Czeluścińskiej, obok braci skwitowany przez Dobrogosta Jezierskiego z długu 10 grz. (P. 874 k. 270). Jeszcze nieletni w r. 1538 (P. 1394 k. 202), występował w r. 1553 obok brata Jana (Py. 174 k. 284). Był w r. 1564 tego brata współspadkobiercą i z tego tytułu skwitowany obok brata Franciszka przez szwagra Grzybowskiego z 70 grz., które ich matka i zmarły brat Jan temu Grzybowskiemu zapisali byli (G. 43 k. 33). Żył jeszcze Michał w r. 1567 (Py. 106 k. 101), może już nie żył w r. 1570 (Py. 108 k. 47v). Nie wiem z kim był ożeniony. Jego syn Stanisław, ur. około r. 1568/1569, współspadkobierca rodzonego stryja Franciszka, wraz ze swą stryjeczną siostrą Dorotą, córką Jana, działając w asyście stryjów ich obojga, Macieja "Gosława" N-go i Jakuba Grzybowskiego w r. 1585 sumę 1.000 zł., za którą Stanisław Pierzchliński ich stryjowi zastawił był części wsi Dębicze w p. pyzdr., cedował wdowie po tym stryju (P. 944 k. 427v). T. r. Stanisław zawierał kontrakt z Janem Galewskim cz. Siąskim (Siejuskim?) pod zakładem 550 złp. (I. R. Kon. 21 k. 379, 541v; P. 945 k. 128).

(2) Jan "Gosław", syn Stanisława i Czeluścińskiej, nieletni w latach 1536-1538 (P. 974 k. 270, 1394 k. 202). Wspólnie ze stryjem Michałem kwitował w r. 1554 ks. Marcina Gałczyńskiego, kustosza poznańskiego i tenutariusza wsi kapitulnej Kaczanowa (P. 895 k. 257v). Obaj oni temu kustoszowi sprzedali swe prawa do połowy sołectwa w tej wsi 1573 r. (G. 52 k. 229v). Nie żył już Jan w r. 1564 (G. 43 k. 33). Wdowie po nim, Annie Grzybowskiej, brat jego Franciszek N. zapisał t. r. dług 108 złp. (G. 43 k. 37v). Córka Jana Agnieszka, w r. 1585 żona Wojciecha Waliszewskiego.

2) Michał "Gosław", syn Stanisława i Czeluścińskiej, uzyskał w r. 1537 od Jana Przyborowskiego zobowiązanie rezygnacji części Przyborowa, a Michał zapisał mu dług 30 grz. (Py. 171 k. 473). Mąż Anny Karsowskiej, w r. 1544 pozywał jej braci, Wawrzyńca i Walentego Karsowskich (I. R. Gr. Kon. 4 k. 72). T. r. odebrał od nich za tą swą żoną 60 grz. i zobowiązał się tę sumę oprawić jej jako posag, ona zaś skwitowała braci z dóbr rodzicielskich (ib. k. 86, 86v, 87). Na połowie części Nadarzyc Paduchów w r. 1545 oprawił posag 100 złp. (Py. 23 k. 183), a 1547 r. skwitował braci swej żony, Wawrzyńca, Walentego i Wojciecha Karsowskich ze 100 złp., na poczet posagu (Py. 172 k. 365v). Swoją trzecią część we wsi Głuchowo p. pyzdr. w r. 1569 rezygnował wieczyście synowi Jakubowi (P. 1397 k. 753). Nie żył już w r. 1571 (G. 51 k. 250v). Synowie: Jakub, Wojciech i Maciej. Z córek, Barbara, której Jakub Gałczyński, nabywca od jej brata Macieja części w Nadarzycach Paduchach, w r. 1576 zapisał posag 20 grz. (Py. 113 k. 39). W r. 1586, już jako żona "uczc." Stanisława z Ordzina, skwitowała braci i spadkobierców tego Gałczyńskiego z owej sumy (P. 946 k. 471v). Zofia i Agnieszka, panny, otrzymały w r. 1576 od stryjecznego brata Franciszka zapisy, po 20 zł. posagu każda, z części Nadarzyc Paduchów (Py. 113 k. 39v).

(1) Jakub, syn Michała i zapewne Karsowskiej, jak widzieliśmy, w r. 1569 dostał od ojca wieczyście trzecią część w Głuchowie p. py. Wraz z bratem Maciejem był w r. 1571 kwitowany przez Annę, wdowę po Macieju Gałczyńskim, ze 100 złp. długu ich zmarłego ojca (G. 51 k. 250v). Z tymi braćmi t. r. kwitował Bartłomieja Kamieńskiego ze 100 złp. winnych ich ojcu (G. 51 k. 192). Z innych 100 zł., należnych ojcu, t. r. wspólnie z braćmi kwitował Jerzego Pilatowskiego (G. 51 k. 151). Odziedziczone po ojcu części Nadarzyc Paduchów, wspólnie z bratem Wojciechem w r. 1574 sprzedali za 1.200 złp. Jakubowi Gałczyńskiemu (P. 1398 k. 513v). Chyba tego samego Jakuba N-go żoną była w r. 1576 Regina Grzybowska (Py. 113 k. 269).

(2) Wojciech, syn Michała i zapewne Karsowskiej, występował obok braci w latach 1571-1576 (G. 51 k. 151, 192, 250v; P. 1398 k. 513v; Py. 113 k. 39v).

(3) Maciej "Gosław", syn Michała i zapewne Karsowskiej, wspomniany obok braci w r. 1571, chyba jeszcze wtedy nieletni (G. 51 k. 151, 250v), w r. 1574 "nieobecny", więc zapewne przebywający za granicą, może na naukach? (P. 1398 k. 513v), po powrocie przyłączył się do transakcji braci, którzy w jego nieobecności sprzedali części Nadarzyc Paduchów Jakubowi Gałczyńskiemu i sprzedał mu w r. 1576 swoją część tych dóbr za 600 zł. (P. 1398 k. 642v). Jego żoną była w r. 1583 Dorota Skąpska, córka Marcina (P. 940 k. 443). Oboje małżonkowie w r. 1585 zapisywali dług 15 grz. Elżbiecie Marzelewskiej, wdowie po Leonardzie Goreckim (G. 62 k. 1). Część swą w Przyborowie zwaną "Mazurkowska" Dorota w r. 1586 zastawiła za 30 grz. długu Stanisławowi Nawidowskiemu (G. 62 k. 265). Odziedziczyła była ową część po rodzonym wuju Marcinie Przyborowskim, a w r. 1592 sprzedała za 100 grz. swemu pasierbowi Wojciechowi N-mu (P. 1400 k. 816). Stąd wniosek, że Maciej miał przed nią jeszcze inną żonę. Umarł Maciej między r. 1592 a 1599 (P. 1400 k. 816, 1403 k. 307v). Wspomniany syn Wojciech w r. 1599 ową część w Przyborowie sprzedał za 500 złp. Janowi Leskiemu (P. 1403 k. 307v). Zob. tablicę.

@tablica: Nadarzyccy _Gosławy_

Michał z Nadarzyc cz. Paduchów, mąż Katarzyny, która w r. 1494 kupiła od Władysława N-go za 20 grz. część w Nadarzycach i Gozdowie (P. 1383 k. 10v). Ten Władysław cz. Włodek N. zastawił w r. 1490 pusty spłacheć ojczysty w Nadarzycach ks. Michałowi (N-mu?) zw. "Gosław" (Py. 15 k. 268). Żoną Włodka N-go była w r. 1493 Barbara Szczodrowska (P. 1383 k. 6v). Ten Władysław z Nadarzyc swą część w Nadarzycach i Gozdowie w r. 1494 sprzedał za 20 grz. Katarzynie, żonie Michała N-go z Paduchów (ib. k. 10v).

Marcin N., mąż Anny Zdzychowskiej, która w r. 1491 kwitowała z 4 grz., pochodzących z sumy 4 1/2 grz., Jana Zdzychowskiego (Py. 15 k. 284). Anna wraz ze swym synem Bartłomiejem w r. 1491 kupili od Macieja i Barbary ze Skąpego, oraz od Pawła z Nadarzyc, ich brata rodzono-stryjecznego, za 10 grz. sześć łanów Nadarzycach (P. 1385 k. 160). Małżonkowie Marcin i Anna t. r. uzyskali zapis 5 grz. od Jana Zdzychowskiego (Py. 168 k. 112). Anna t. r. swoją część w Zdzychowicach sprzedała Katarzynie ze Zdzychowic oraz synom jej Janowi i Michałowi (ib. k. 140v). Anna ta "niegdy Zdzychowska, obecnie N-a", skwitowała w r. 1492 Jana Zdzychowskiego z majątku rodzicielskiego w Zdzychowicach (Py. 15 k. 311).

>Nadborowie, Nadborowscy h. Nowina, wyszli w Nadborowa w p. kcyń. Nadborek z Nadborowa w r. 1404 (G. 1 k. 47). Nadbór z Nadborowa w r. 1415 (G. 2 k. 63v). Wincenty z Nadborowa w r. 1438 (G. 4 k. 224v). Wincenty z Nadborowa ok. 1472/1474 r. uzyskał termin przeciwko Zuzannie oraz jej synom, Janowi, Andrzejowi i Piotrowi, z Żernik (G. 9 k. av).

Mikołaj Nadbór z Nadborowa, nazwany w l. 1501 i 1502 Nadborowskim (P. 1389 k. 157; Kc. 8 k. 40), mąż Katarzyny Kroszyńskiej, córki Aleksandra, która w r. 1495 od Andrzeja Kaczkowskiego "Panoszki" nabyła wyderkafem za 40 grz. część w Wielkim Kaczkowie p. kcyń. (P. 1383 k. 73; Kc. 8 k. 97). Żonie swej na trzech łanach w Wielkim Nadborowie i na połowie Małego Nadborowa w r. 1508 oprawił 100 kop gr. posagu (P. 786 s. 52). Katarzyna w r. 1511 kwitowała Piotra Świątkowskiego z 80 grz. posagu swej zmarłej matki Jadwigi, żony (2-o v.) Andrzeja z Wielkiego Kaczkowa, oprawionego na tej wsi (Kc. 8 k. 139v). Mikołaj skwitowany w r. 1524 przez córkę Małgorzatę, zamężną Rospęcką, z dóbr rodzicielskich w Nadborowie Wielkim i Małym cz. Nadborówku (Kc. 8 k. 150v). Od braci Stanisława i Mikołaja Domasławskich w r. 1527 kupił za 30 grz. część w Nadborowie Wielkim (P. 1393 k. 185). Od Jana Daroni kupił w r. 1529 za 800 zł. połowę wsi Daronicz Górka p. kcyń. (ib. k. 268). Od Feliksa Żernickiego t. r. nabył wyderkafem za 40 grz. trzy łany osiadłe w Obiecanowie p. kcyń. (ib. k. 305). Te trzy łany osiadłe oraz trzy puste(!) w Obiecanowie w r. 1531 za taką samą sumę sprzedał wyderkafem Katarzynie Żernickiej (G. 335a k. 143v). Na połowie Daronicz Górki i Nadborowa Wielkiego t. r. sprzedał wyderkafem za 280 zł. ks. Marcinowi Kośmińskiemu, altaryście ołtarza Wniebowzięcia Najśw. Marii Panny w kościele parafialnym w Pobiedziskach, roczny czynsz 10 grz. (P. 1393 k. 407). Od Marka Gorczyńskiego, mieszczanina "waliszewskiego" (łobżeńskiego"), nabył w r. 1532 za 100 grz. bliższość do połowy Górek Daronicz, należnej temu Markowi w przyszłości po stryju Janie (ib. k. 507v). Skwitowany w r. 1532 przez Agnieszkę, żonę Jana Gorczyńskiego, z posagu i wiana danego jej przez męża na czwartej części Daronicz Górki (Kc. 2 k. 157). Dwa łany osiadłe w Nadborowie Wielkim w r. 1533 sprzedał wyderkafem za 40 grz. Wojciechowi Grodzieńskiemu (G. 335a k. 169v). Chyba już nie żył w r. 1536, bowiem wtedy mowa o działach przeprowadzonych przez synów (P. 1394 k. 8). Nie żył napewno w r. 1537 (ib. k. 148v). Synowie: Andrzej, Jan i Wojciech. Z córek, Małgorzata, w latach 1517-1524 żona Mikołaja Rospęckiego. Barbara, w r. 1536 żona Jana Wilamowskiego, 2-o v. w r. 1561 Macieja Zaleskiego, nie żyła już w r. 1560. Bratem stryjeczno-rodzonym(!) tej Barbary nazwany w r. 1561 Wojciech Podolski (N. 215 k. 49).

1. Andrzej, syn Mikołaja i Kroszyńskiej, kanonik wileński, instalowany 1536.21/X. r. na kanoni katedralnej poznańskiej, "fundi Jaskowska sive Ocieska", dowodził wtedy swego szlachectwa po ojcu z herbam Nowina, po babce ojczystej z herbem Drya, po matce z herbem Doliwa, po babce macierzystej z herbem Pomian (Install. s. 21). Następca na tej kanonii był instalowany 1547.27/X. r., po jego śmierci (ib. s. 33).

2. Jan, syn Mikołaja i Kroszyńskiej, wspomniany w r. 1536 jako dziedziczny obok braci w Nadborowie Wielkim i Małym oraz Daronicz Górkach (P. 1394 k. 8). Od swego brata stryjecznego, Dobiesława Czernomskiego, spadkobiercy rodzonego stryja Wojciecha Gorczyńskiego "Daroni", w r. 1539 kupił za 1.500 zł. jego część wsi Daronicz Górki (P. 1394 k. 294). Wespół z bratem Wojciechem zabił Andrzeja Łobżeńskiego ze Słupów (Kc. 10 k. 181v). Umarł w r. 1539 (ib. k. 131).

3. Wojciech, syn Mikołaja i Kroszyńskiej, kwitował w r. 1518 Macieja Staręskiego oraz jego bratanków, Stanisława, Macieja, Jana i Benedykta, dziedziców w Starężynie, z 60 grz. zapisanych przez ojca tych bratanków, zmarłego Wojciecha Staręskiego (Kc. 8 k. 144). Od Jakuba Brzezieńskiego, syna Jana Domasławskiego, w r. 1532 wydzierżawił na dziesięć lat część jego połów wsi Brzezina, wsi Pustej Konotopie, wsi Mirkowic i części Podolina p. kcyń. (Kc. 2 k. 156). Nazwany "nieosiadłym" w r. 1533, kiedy w Nadborowie dostał pozew o zabicie Marka Gorczyńskiego (ib. k. 178). Część swą z działów braterskich w Nadborowie Wielkim i Małym oraz Daronicz Górkach w r. 1536 zastawił za 100 kop gr. szwagrowi Janowi Wilamowskiemu (P. 1394 k. 8; Kc. 10 k. 23). Skwitował 1539 Dobiesława Czarnomskiego z zapisów dotyczących wsi Czarnom, danych jemu i jego zmarłemu bratu Janowi N-owi (Kc. 10 k. 131). Odziedziczoną po tym bracie część w Daronicz Górkach w r. 1540 wymienił z Adamem Smoszewskim na część Nadborowa Wielkiego. Jednocześnie na połowie części Nadborowa Wielkiego i Małego oprawił 300 zł. posagu żonie Annie Smoguleckiej, córce Macieja (P. 1394 k. 326v). T. r. połowę wsi Daronicz Górki sprzedał wyderkafem za 800 zł. Stanisławowi Domasławskiemu (ib. k. 392v). Szwagra Mikołaja Rospęckiego skwitował z ruchomości po swym bracie Janie (Kc. 10 k. 174). Zawierał w r. 1541 ugodę z Wojciechem i Mikołajem Słupskimi o głowę Andrzeja Łobżeńskiego ze Słupów, zabitego przez niego i jego brata Jana (Kc. 10 k. 181v). Na wsiach całych Wielkim i Małym Nadborowie w r. 1541 sprzedał za 100 grz. roczny czynsz wyderkafowy 8 grz. Bartłomiejowi Chwalibogowskiemu (G. 335a k. 256). Od Stanisława Domasławskiego i jego bratanka Jakuba Brzezieńskiego w r. 1542 kupił za 200 zł. część w Nadborowie Wielkim (ib. k. 279). Od Andrzeja Smoszewskiego w 1561 r. kupił za 4.500 zł. połowę wsi Daronie Górki (N. 215 k. 49) i tę połowę w r. 1561 za 2.000 zł. sprzedał wyderkafem Maciejowi Smoguleckiemu (P. 1397 k. 217). Pozywał w r. 1569 szwagra Macieja Zaleskiego o uiszczenie sumy 292 złp., należnej mu po śmierci siostry Barbary, żony Zaleskiego (P. 915 k. 302v). Od ks. Stanisława Smoguleckiego, proboszcza dziewierzewskiego, wydzierżawił t. r. na trzy lata wieś Graboszewo, należącą do plebanii dziewierzewskiej (Kc. 116 k. 773). Nie żył już w r. 1570 (Kc. 117 k. 273). Owdowiała Anna w r. 1583 kasowała swą oprawę na Nadborowie Wielkim i Małym oraz na Górkach Daroniach (P. 941 k. 161). Synowie: Jan, Mikołaj i Marcin. Z córek, Katarzyna, w r. 1575 żona Stanisława Moszczyńskiego, wdowa w latach 1577-1579, 2-o v. w r. 1584 żona Jana Karnkowskiego, podkomorzego dobrzyńskiego, z czasem starostę łęczyckiego i kasztelana lędzkiego, zmarła przed r. 1611. Regina, niezamężna w r. 1583 (P. 941 k. 162), w r. 1595 żona Stanisława Jankowskiego z ziemi dobrzyńskiej. Agnieszka, niezamężna w r. 1583 (ib.), nie żyła już w r. 1595 (P. 964 k. 794v).

1) Jan, N., Nadborowski, syn Wojciecha i Smoguleckiej, starosta biskupi opatowski w r. 1582 (I. Kal. 48 s. 1081). Wspólnie z braćmi Mikołajem i Marcinem w r. 1570 skwitowany z 217 złp. przez Stanisława Zaleskiego (Kc. 117 k. 282), a w r. 1574 wraz z tymi braćmi skwitowany z 70 zł. długu przez Staręskich (Kc. 24 k. 162v). Wraz z braćmi uzyskał w r. 1575 zobowiązanie od szwagra ich Stanisława Moszczyńskiego, iż oprawi ich siostrze Katarzynie posag 1.300 zł. (Kc. 24 k. 424v). Z działów przeprowadzonych z braćmi pod zakładem 1.000 zł. w r. 1575 dostało mu się Wielkie i Małe Nadborowo (ib. k. 441v). Brata Mikołaja w r. 1578 skwitował z 5.000 złp. i uzyskał od niego zobowiązanie zastawienia części Daronich Górek (Kc. 17 k. 258v). Sam w r. 1583 kwitowany był przez brata Marcina z 5.000 zł. długu, kwitował brata Mikołaja z dwóch zapisów, na 2.500 zł. i na 200 zł. (P. 941 k. 161). Wspólnie z tymi braćmi niezamężnym siostrom, Reginie i Agnieszce, w r. 1583 zapisali każdej po 1.000 zł. posagu (ib. k. 162). T. r. Jan całe Nadborowo Wielkie i Małe sprzedał za 6.000 złp. bratu Marcinowi (P. 1399 k. 109), matce zaś dał w dożywocie sumę 3.000 złp., zapisaną sobie tegoż dnia przez Jana Smoguleckiego, dziedzica Smogulca (ib. k. 10v). Jan w r. 1384 skwitował brata Mikołaja z 900 zł. (Kc. 26 k. 552v), a w r. 1589 od brata Marcina wydzierżawił Nadborowo Wielkie i Małe (Kc. 120 k. 496). Nie żył już w r. 1595 (P. 964 k. 794v).

2) Mikołaj N., Nadborowski, syn Wojciecha i Smoguleckiej, wspomniany w r. 1570 (Kc. 117 k. 282). Od brata Marcina kupił w r. 1575 za 5.000 zł. połowę wsi Górki Daronie (P. 1398 k. 548). Szwagrowi Stanisławowi Moszczyńskiemu zapisał t. r. dług 1.000 zł. w posagu za siostrą Katarzyną (Kc. 24 k. 423v). Z działów braterskich, przeprowadzonych w t. r., wziął połowę Górek Daronich (ib. k. 441v). Bratu Janowi zobowiązał się zastawić swe części w tych dobrach i został przezeń w r. 1578 skwitowany z 5.000 złp. (Kc. 17 k. 258, 258v), a w r. 1583 z jednego zapisu na 2.500 zł. i z drugiego na 200 zł. (P. 941 k. 161), wreszcie w r. 1584 z 2.900 zł. (Kc. 26 k. 554v). jego żoną była w r. 1584 Barbara (Regina) Kossówna, córka Macieja, podkomorzego pomorskiego (ib. k. 552v). Mikołaj umarł między r. 1587 a 1593 (Kc. 120 k. 114, 121 k. 211v). Owdowiała Barbara była w r. 1593 pozywana przez córkę Annę (Kc. 121 k. 261), sama w r. 1596 pozywała tę córkę o wydzielenie jej dóbr oprawnych w Górkach Daronich (Kc. 122 k. 97v). Przeprowadziła w r. 1598 z tą Anną działy powyższych dóbr (Kc. 123 k. 63v), a w r. 1599 znów pozywała tę córkę w związku ze swą oprawą 8.000 zł. posagu na Daroniach Górkach (ib. k. 433v). Żyła jeszcze w r. 1603 (Kc. 124 k. 147). Córka Mikołaja i Barbary, Anna, pozostająca zrazu pod opieką stryja Marcina, pozwana w r. 1594 przez dziada Macieja Kossa, podkomorzego pomorskiego (Kc. 121 k. 335), który w r. 1596 ją, jako spadkobierczynię ojca, skwitował (N. 162 k. 482). Była w latach 1602-1605 żoną Andrzeja Grudzińskiego z Gołańczy, starosty nowomiejskiego, wnosząc mu posag 20.000 złp. (N. 165 k. 25v) oraz dobra Górki Daronie (Kc. 124 k. 160v). Wdowa w r. 1608, wyszła 2-o v. w r. 1609 za Marcina Łagiewnickiego, po którym wdową była w latach 1619-1630. Daronie Górki w r. 1630 sprzedała za 24.000 zł. Hieronimowi Dąmbskiemu (N. 223 k. 857v). Nie żyła już w r. 1638.

3) Marcin N., Nadborowski, syn Wojciecha i Smoguleckiej, wspomniany w r. 1570 (Kc. 117 k. 282). Połowę wsi Górki Daronie sprzedał w r. 1575 za 5.000 zł. bratu Mikołajowi (P. 1398 k. 548). Było to niewątpliwie konsekwencją dokonanego t. r. między braćmi podziału dóbr, w skutku którego Mikołaj i Marcin wzięli każdy po połowie tej wsi (Kc. 24 k. 441v). Brata Jana w r. 1583 skwitował z 5.000 zł. długu (P. 941 k. 161) i t. r. od tegoż Jana kupił za 6.000 zł. całe wsi Nadborowo Wielkie i Małe (P. 1399 k. 110v). Jana Smoguleckiego, dziedzica w Smogulcu, kwitował w r. 1589 z prowizji od sumy (Kc. 120 k. 458v). T. r. zabił Jana Cerekwickiego (P. 952 k. 75v). Nadborowo Wielkie i Małe wydzierżawił t. r. bratu Janowi (ib. k. 496). Był opiekunem Anny, córki zmarłego brata Mikołaja (Kc. 122 k. 97v, 123 k. 433v). Siostrze Katarzynie, owdowiałej Moszczyńskiej, zapisał w r. 1596 dług 1.000 zł. (Kc. 122 k. 242). Jeden łan osiadły i jeden pusty w Nadborowie w r. 1598 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 500 grz. Adamowi Buszkowskiemu (P. 1402 k. 835v). Pozwany t. r. przez siostrę Karnkowską (Kc. 123 k. 236v). Miał w Poznaniu przy ulicy Żydowskiej dom murowany zwany "Głowszczyńska" (nabyty chyba od synów zmarłego Augustyna Piotrkowskiego, czy może od ich ojca?), a sprzedał ową kamienicę w r. 1599 za 1.600 złp. Piotrowi Budziszewskiemu (P. 968 k. 300v, 1403 k. 355, 772v). nadborowo i Nadborówko w r. 1603 sprzedał za 30.000 zł. szwagrowi Karnkowskiemu, kasztelanowi lędzkiemu (Kc. 124 k. 296v). Został w r. 1605 zarąbany w swej rezydencji we wsi Dobrylewo przez swego wychowanka i sługę pokojowego Gabriela Bielickiego, działającego przy pomocy swego stryja Grzegorza Bielickiego. Mieli przy tym dokonać grabieży. Wizja ciała miała miejsce 11/X. (Kc. 124 k. 671v). Jedyną spadkobierczynią Marcina była bratanica Anna (P. 143 k. 385; Kc. 125 k. 18v). Zob. tablicę.

@tablica Nadborowie, Nadborowscy h. Nowina

Katarzyna N., wdowa w r. 1591 po Stanisławie Krzykotowskim.

>Nadelwitzowie, Nadelwiczowie, zob. Kręscy.

>Nadolscy h. Roch I(II?), wyszli ze wsi Nadolna w wojew. rawskim. Samuel, kasztelan rawski, nie żył już w r. 1657. Jego żoną była Anna z Wielkiego Chrząstowa Wierzbowska, wdowa 1-o v. po Olbrachcie Łaskim, wojewodzie sieradzkim, która w r. 1657 wieś Wolę Łaską w pow. szadkowskim zastawiła za 6.000 zł. Hieronimowi Grabińskiemu, kasztelanowi sieradzkiemu (I. Kal. 122 s. 430, 225 k. 250). T. r. ze spadku po Samuelu N-im skwitował tę wdowę Jan Wągrowski, syn zmarłego Remigiana i Doroty z N-ch (ib. 122 s. 428).

>Nadolscy różni. N., ożeniony z Anną Przeborowską, córką Wawrzyńca, żoną 2-o v. Rocha Goreckiego, nie żył już w r. 1587, a nie żyła już wtedy i ona. Córka Agnieszka była t. r. żoną Bernarda Krzyckiego, podstarościego barskiego (P. 948 k. 639v).

Adam i Anna z Paczkowskich, oboje już nie żyjący w r. 1720, rodzice Macieja, który w r. 1712 od Władysława Biernackiego nabył część Jaroszewic Mokrych (I. Kon. 76 k. 432v) i uzyskał w r. 1720 od Kazimierza Poklękowskiego zobowiązanie sprzedaży za 100 złp. domu w Jaroszewicach Małych cz. Mokrych (ib. 75 k. 194v). Maciej ten nie żył już w r. 1731, a wdowa po nim Anna Pacholewiczówna (Pakolewiczówna) na częściach Jaroszewic Mokrych zwanych Poklękowizną zapisała t. r. sumę 300 zł. córce Teresie, żonie Józefa Janiszewskiego (ib. 75 k. 406v). Żyli jeszcze oboje Janiszewscy w r. 1756, a o Teresie mowa jako o zmarłej już dopiero w r. 1772, kiedy mąż jej był sparaliżowany. Syn Macieja i Pacholewiczówny, Maciej zaślubił 1728.12/V. r. Katarzynę Golińską, wdowę 1-o v. po Kazimierzu Ulofie (LC Katedra, Gniezno). Ta Katarzyna mając sobie scedowaną w r. 1725 przez Franciszka Byszewskiego sumę 500 zł. z tytułu posesji młyna "Ciołek", cedowała ją w r. 1728 mężowi, ten zaś z kolei w r. 1729 scedowała Władysławowi Wężykowi (I. Kon. 76 k. 439). Żonie tej Maciej dał w r. 1732 zobowiązanie sprzedania gruntu zw. "Glinka" w części zwanej "Poklękowszczyzną" (ib. k. 432v). Dziedzicząc obok siostry Janiszewskiej części Jaroszewic Małych zwane "Nadolszczyzną" i Poklękowizną", dał w r. 1756 zobowiązanie obojgu małżonkom Janiszewskim sprzedania im owych dóbr za 600 złp. (I. 79 k. 14v), czego wspólnie z żoną dopełnił t. r. (ib. 84 k. 315).

Paweł i Monika, małżonkowie, rodzice Henryka, ur. w Osuszu, ochrzcz. w styczniu 1759 r. (LB Lutogniew). Ojciec Hieronim, cysters, profes i przeor ołobucki, notariusz apostolski, był ponad 15 lat sekretarzem prowincji, rektorem oratorium Św. Piotra i Pawła. Umarł w Ołoboku 1779.23/VI. r., w wieku lat 63, po 42 latach profesji zakonnej, a 39 kapłaństwa (Nekr. Przemęt). Józef Świerczewski, w r. 1788 wdowiec po Mariannie N-ej. Wawrzyniec N. (Nadulski?) nie żył już w r. 1792, kiedy wdowa po nim Helena Gorzyńska, córka Ignacego i Agnieszki Niedziałyńskiej, cedowała Janowi Gorzyńskiemu sumy po ojcu na Pęchorzewach, Żelicach i Gębicach (I. Kal. 232 k. 232).

>Nadrowski, chyba z rodziny wiodącej się z Nadroża w ziemi dobrzyńskiej, którym Niesiecki dawał h. Nabram, Uruski - Ogończyk. "Urodz." Jan Chryzostom, leśniczy w Jabłonnej, z żony Reginy Strzeleckiej, miał synów porodzonych w Jabłonnej, Andrzeja 1800.25/XI. r. i drugiego Andrzeja 1802.28/I. r. (LB Gnin).

>Nadworska "Urodz." Agnieszka, pochowana 1757.23/VII. r. (LM Pleszew).

>Nadziejewscy, wiodący się od sołtysów we wsi Nadziejewo w pow. pyzdrskim. "Urodz." Dorota, sołtysowa w Nadziejewie, matka Andrzeja w r. 1433 (P. 12 k. 65v). Jadwiga, wdowa po Jarosławie cz. Jaroszu z Nadziejewa, w r. 1492 pozywała Walentego Koszutskiego (Py. 168 k. 164v).

Łukasz N., mąż Barbary Dąbrowskiej, w r. 1542 obok rodzeństwa należącej do spadku po Dorocie Rosnowskiej (P. 881 k. 92v). Ten "szl." Łukasz N. wójt cz. sołtys w Nadziejewie, okazywał w r. 1553 rany zadane mu przez Macieja Żołądkowskiego (Py. 174 k. 348). "Szl." Jan N., mieszczanin miłosławski, mąż "szl." Anny Skoroszewskiej, kwitował w r. 1548 z 24 grz. Łukasza Piątkowskiego (Py. 172 k. 433, 433v).

Jan N. uzyskał w r. 1568 od Jana Deszczyńskiego zobowiązanie sprzedania za 582 zł. części we wsiach Deszna i Szawłowice p. kal. (I. Kal. 34 s. 1365), a w r. 1571 kupił od tegoż Deszczyńskiego część wsi Deszna p. kal.(!) za 600 zł. (R. Kal. 3 k. 301v) i zaraz na połowie części w tej wsi oprawił 400 zł. posagu żonie Zofii Oszczeklińskiej, córce Wawrzyńca (ib. k. 303). Jan N. od Macieja Deszczyńskiego cz. Janowskiego wziął zastawem część Deszny, który to zastaw scedował potem Mikołajowi Wolskiemu (I. Kal. 78 s. 992) Oboje małżonkowie w r. 1576 uzyskali od Joachima Rajskiego zapis długu 20 zł. (ib. 44 s. 488). Był ów Jan w r. 1610 chory i w jego imieniu działał syn Piotr (I. Kon. 35 s. 120). Nie żył już w r. 1612, może umarł właśnie t. r. (I. Kal. 78 s. 139, 992). Piotr części Deszny i Szawłowic w r. 1613 sprzedał za 1.500 zł. Janowi Mycielskiemu (R. Kal. 8 k. 305v), a jednocześnie od Jana Przyrańskiego i Jadwigi z Jezierskich kupił za 1.500 zł. kupił części wsi Przyranie w p. kal. (ib. k. 307). Już nie żył w r. 1618, kiedy wdowa po nim Małgorzata Sławoszewska (była 1-o v. za Janem Rościeskim z Rościeszyna) pozywała o rany Andrzeja Ujejskiego (I. Kon. 40 s. 165). Jan, syn Piotra, części wsi Przyranie w r. 1622 zastawił za 500 złp. Janowi Jezierskiemu z pow. krakowskiego, aby spłacić Jana Deszczyńskiego oraz spadkobierców Jana Przerańskiego (I. Kal. 88a s. 741). Skwitowany został t. r. z długów przez Wojciecha Deszczyńskiego i Berbarę z Trzebińskich (ib. s. 747). Kwitował w r. 1624 Szyszkowskich, synów zmarłego Jerzego (I. Kal. 90b s. 2471). Nie żył już w r. 1633, kiedy jego brat przyrodni Piotr Rościeski w imieniu własnym oraz swych brata i siostry Rościeskich kwitował ze sprawy na Trybunale Koronnym z Wrzący Zajączków, braci i spadkobierców Wacława, sekretarza królewskiego (ib. 99b s. 1863).

>Naganowska Anna, ze Strychowów koło Kamieńca Podolskiego, chrzestna 1870.10/XII. i 1878.30/IX. r. (LB Kunowo).

>Nagłowscy, kiedy w pierwszej połowie XVIII wieku występowali w Wielkopolsce, pisali się "z Nagłowic". Czy jednak istotnie wiedli się z Nagłowic w pow. lelowskim wojew. krakowskiego, rzecz wątpliwa. Najprawdopodobniej do szlachty ta rodzina świeżo awansowała. Jan (Jan Kazimierz), nie żyjący już w r. 1711, był mężem Barbary Czaplickiej, wtedy 2-o v. żony Chryzostoma Wierzchowskiego, posesora sołectwa w Plewiskach, wsi biskupstwa poznańskiego (P. 1146 II k. 167v). Oboje Wierzchowscy za konsensem biskupa Tarły z 1725.12/IX. r. cedowali t. r. dożywocie tego sołectwa "szl." Wojciechowi Watsonowi i Teresie z Szczepańskich (P. 1201 k. 164, 164v). Kwitowali w r. 1726 Moszczyńskich (P. 1205 k. 90). Swego drugiego męża Barbara w latach 1727-1728 określała mianem "uciążliwego" (Kośc. 162 k. 8; Ws. 83 k. 19). Barbara żyła chyba jeszcze w r. 1730 (Z. T. P. 48 k. 411). Syn Jana i Czaplickiej Ludwik przysięgał w r. 1726 na urząd regenta grodzkiego wschowskiego (Ws. 82 k. 36v), a w r. 1733 na urząd instygatora sądu kapturowego ziemi wschowskiej (Ws. 84 k. 5v, 6). Regentem grodzkim wschowskim był jeszcze w r. 1737 (Ws. 86 k. 64), a już 1738.14/IV. r. nazwany regentem grodzkim kościańskim (LB Brenno). Pierwszą jego żoną była w r. 1739 Helena Leśniewska (P. 1258 k. 88), córka Kaspra Andrzeja i Marianny z Kębłowskich (Z. T. P. 50 k. 261; Kośc. 321 s. 193). Od szwagra Bogusława Leśniewskiego Ludwik uzyskał t. r. cesję 1.400 zł. z sumy 9.180 zł., przysądzonej jego matce na Goniębicach (Kośc. 322 k. 5v). T. r. Ludwik z żoną byli tych Goniębic posesorami (P. 1270 k. 139). Helena żyła jeszcze 1744.26/IV. r. (LB Kościan). Druga żona Ludwika, Kunegunda Chłapowska, córka Kazimierza i Konstancji Mąkowskiej, w r. 1745 skwitowała swych braci, Ludwika, sędziego ziemskiego poznańskiego, Michała i Kazimierza Chłapowskich z 4.000 złp. wyposażenia (Kośc. 323 k. 81). Ludwik, posesor Kobylnik w p. kośc., był w r. 1746 kwitowany przez Bartłomieja Marszewskiego, męża Zofii Kozierowskiej, z prowizji rocznej od sumy 3.000 złp. (Kośc. 323 k. 127). W imieniu własnym i dzieci zrodzonych z pierwszej żony w r. 1746 kwitował z 8.550 złp. Andrzeja z Bukowca Szlichtinka, poprzedniego dziedzica Goniębic, za tym swym dzieciom zapisał 8.000 złp. na sumach, jakie miał na Kobelnikach (P. 1293 k. 130, 131). Skwitowany w r. 1751 przez wdowę Konstancję z Turobojskich Ossowską z wydania szafy pozostałej po zmarłym Zygmuncie Achlerze, regencie grodzkim kościańskim (Kośc. 325 k. 100). Posesor Kuszkowa, w r. 1752 zapisał Janowi Tworzyjańskiemu, kasztelanowi przemęckiemu, sumę 3.000 zł. (Ws. 91. k. 94). Kunegunda z Chłapowskich umarła między r. 1760 a 1763. Była bezdzietna (Kośc. 328 k. 132, 329 k. 160). Ludwik, posesor części Górzna w p. kal. w imieniu swoim i swych dzieci, Antoniego i Katarzyny, w r. 1761 kwitował Mariannę Bogumiłę z Hazów Martycową, matkę chrzestną ich, z 1.000 zł., które zapisała 1744.19/X. r. z tego tytułu owym dzieciom (Ws. 93 k. 30). Ludwik ożenił się poraz trzeci 1764.25/XI. r. z panną Katarzyną Ziółkowską (LC Kościan), córką Pawła i Jadwigi Duninówny, której krótko przed ślubem zapisał sumę 1.000 złp. (Kośc. 329 k. 213). Jednocześnie synowi Antoniemu Felicjanowi i córce Katarzynie zamężnej Broniszowej, urodzonym z Leśniewskiej, zapisał każdemu po 20.000 zł. z dóbr rodzicielskich (ib. k. 213v). Umarł między r. 1766 (1767?) a 1770.4/XII. r. (P. 1342 k. 92; Ws. 94 k. 96v; Kośc. 331 k. 54). Katarzyna z Ziółkowskich umarła w r. 1778, pochowana w Gołańczy u Bernardynów 7/II. (A. B. Gołańcz, W. 42). Synowie, Jan Alojzy, ur. w Kościanie, ochrzcz. 1740.8/VII. r. (LB Kościan), niewątpliwie zmarły dzieckiem, i Antoni Felicjan, o którym niżej. Córka Katarzyna (Katarzyna Krystyna), ochrzcz. 1744.26/IV. r. (ib.), zaślubiła w Kościanie 1764.1/III. r. Józefa z Paradyża Bronisza, łowczyca drohickiego. Żyła jeszcz w r. 1766.

Antoni Felicjan, pisany również niekiedy (zwłaszcza w latach poźniejszych) Felicjanem Antonim, syn Ludwika i Leśniewskiej, ochrzcz. 1742.24/VI. r. (LB Kościan), kwitował w r. 1760 ojca z sumy 4.275 zł., stanowiących połowę posagu matki, należnej z Goniębic jemu i siostrze (Kośc. 328 k. 170). Podpisał w r. 1764 elekcję z województwem poznańskim. Od Stanisława Krzyckiego, podkomorzego J.Kr.Mci, kontraktem z 1767.20/IV. r. wziął w zastaw za 30.000 zł. Krzycko, z czego podkomorzy zapisał mu jedocześnie 20.000 zł. (Ws. 94 k. 97). Skwitował też wtedy Antoni Felicjan Adama Nieżychowskiego, podkomorzyca wschowskiego, dziedzica Trzebini, Piotrowic i Krzycka Małego, z sumy 20.000 zł., asygnowanych mu przez ojca z majątku rodzicielskiego, a przez Krzyckiego w r. 1766 zapisanych jako dług (ib. k. 96v). Józefa Mycielskiego, starostę konińskiego, kwitował w r. 1773 z 5.000 zł. pochodzących z sumy 15.000 zł., zapisanej sobie przez starostę w r. 1769 (Ws. 96 k. 52). Chyba identyczny z nim Feliks N., regent Komisji Skarbowej?) (Uruski).

>Nagórscy h. Ostoja, z Nagórek w pow. łęczyckim. Łukasz od królowej Bony trzymał w pewnej sumie wsie Topola i Osmolska Wieś w ziemi gostyńskiej, które to dobra 1556.23/VII. r. dostał wiecznością Stanisława Ostroróg z Lwówka, dworzanin królewski, z prawem wykupienia od N-go, kiedy zechce (MRPSum V 7521).

Marcin z z. łęczyckiej, syn Macieja, nie żyjacego już w r. 1587 (P. 948 k. 397v), zapisał w r. 1570 dług 150 złp. Andrzejowi Zbijewskiemu wojew. brzeskiego kuj. (P. 917 k. 368). Mąż Barbary (Doroty?) Rosmanówny, współspadkobierczyni zmarłej Sabiny Stenczel Ungrówny, żony Marcina Zdzarowskiego, w imieniu swoim i żony, wspólnie z innymi spadkobiercami Sabiny, żądał w r. 1580 od sukcesorów Marcina Zdzarowskiego sumy 2.000 zł. (P. 935 k. 377). Zawierał w r. 1583 z Katarzyną z Leszna, wdową po Janie Konieckim, ochmistrzu dworu królowej i po Wacławie Ostrorogu, kontrakt pod zakładem 1.000 zł. o wsie Pamiątkowo, Baworowo, Radzimy (P. 940 k. 452). Od Jana Rokossowskiego, syna zmarłego podskarbiego Jakuba, brał w zastaw w r. 1587 w sumie długu 2.200 zł. wieś Chyby i pustkę Prześmierowo oraz młyn na przedmieściu Poznania, koło Św. Wojciecha (P. 948 k. 90v). Trzymając od Czarnkowskiego, kasztelana poznańskiego, w zastawie wyderkafowym wsie Brzoza i Niepruszewo w p. pozn., w r. 1587 wydzierżawił je kasztelanowi na jeden rok za 260 zł. (P. 948 k. 397v). Od Mikołaja Łąckiego, chorążego poznańskiego, w r. 1589 nabył wyderkafem za 2.750 zł. miasto Obrzycko, wsie Obrowo i Koźmino w p. pozn. (P. 951 k. 452v, 1400 k. 312v) i t. r. wydzierżawił je chorążemu (P. 952 k. 93v). Od Stanisława Czarnkowskiego, kasztelana rogozińskiego, w r. 1593 nabył wyderkafem za 4.000 zł. wieś Kroślino p. pozn. (P. 1400 k. 1071), zaś w r. 1595 całe Kroślino Wielkie kupił wyderkafem (do r. 1597) za 5.000 zł. od Andrzeja Czarnkowskiego, kasztelana nakielskiego (P. 1401 k. 656v). Jednocześnie od tegoż Czarnkowskiego uzyskał zapis 1.000 zł. długu na Kroślinie (P. 964 k. 1387). Od Kaspra Proskiego w r. 1598 nabył wyderkafem na trzy lata za 4.000 złp. wsie Prochy i Proskowo p. kośc. (P. 1402 k. 732v). Mikołajowi Skrzetuskiemu, przyszłemu mężowi córki swej Katarzyny, zapisał w r. 1598 w posagu za nią sumę 1.400 złp. (P. 968 k. 23v). W imieniu swej córki Barbary, owdowiałej Podkońskiej, zwierał t. r. ugodę z jej teściem Janem Podkońskim i ze Stanisławem Gołkowskim, zięciem tego Podkońskiego (ib. k. 1043v). Od Andrzeja Czarnkowskiego, teraz już kasztelana kaliskiego, w r. 1601 nabył wyderkafem na rok za 7000 złp. Kroślino Wielkie z wolnym wyrębem na terenie Kroślina Małego i Młynkowa (P. 1404 k. 274) Swą kamienicę w Rynku Poznania w r. 1601 zapisał dożywociem żonie Dorocie Rozmanowej(!) (ib. k. 354). Nie żył już w r. 1603 (P. 973 k. 750). Synowie: Marcin, Jan i Stanisław. Z córek, Barbara, w r. 1597 żona Andrzeja Podkońskiego z pow. rawskiego, wdowa w r. 1598, 2-o v. w latach 1599-1620 za Janem Karchowskim cz. Belęckim. Katarzyna wyszła w r. 1598, krótko po 5/I, za Mikołaja Skrzetuskiego "Sekułę" i żyła z nim jeszcze w r. 1609, a 2-o v. w latach 1611-1618 była żoną Tomasza Pląskowskiego.

1. Marcin, syn Marcina i Razmanówny, ochrzcz. 1584.24/IV. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), umarł między r. 1603 a 1609 (P. 143 k. 542, 973 k. 750), a zapewne nie żył już w r. 1608 (P. 980 k. 341v).

2. Jan, syn Marcina i Rozmanówny, skwitowany w r. 1590 ze 100 grz. przez Jana Ciosnowskiego (P. 954 k. 180v). Wraz z bratem Stanisławem, w imieniu własnym i brata Marcina Kroślino Wielkie i Małe, które to wsie ojciec ich nabył wyderkafem od Andrzeja Czarnkowskiego, kasztelana kaliskiego, wydzierżawił w r. 1603 temuż kasztelanowi (P. 973 k. 750). Obaj z bratem Stanisławem skwitowani w r. 1608 przez siostrę Katarzynę zamężną Skrzetuską z dóbr rodzicielskich (P. 980 k. 341v), w r. 1609 pozywani jako posesorzy kamienicy w Rynku poznańskim przez siostry, Barbarę zamężną Belęcką i tęż Katarzynę (P. 143 k. 542, 615v). Jan wraz ze swą żoną Anną Bliźniewską, kwitowali oboje w r. 1625 z 200 zł. Jakuba Bliźniewskiego i Elżbietę z Jemiołowskich (I. Kon. 44 k.228v).

3. Stanisław, syn Marcina i Rozmanówny, zapisał w r. 1603 dług 100 złp. Barbarze Ninińskiej, wdowie po Marcinie (P. 973 k. 751), a w r. 1610 dług 120 zł. Stanisławowi Grzymisławskiemu, podborcy publicznemu wojew. poznańskiego (P. 984 k. 153v). Swe prawa do sumy 3.500 zł. jako połowy sumy 7.000 zł., za którą Andrzej Czarnkowski Kroślino sprzedał był wyderkafem Marcinowi, ojcu Stanisława, ten przed r. 1615 zbył Janowi i Łukaszowi braciom Skrzetuskim (P. 992 k. 213). Nie wiem czy ten Stanisław był identyczny ze Stanisławem N-im, już nie żyjącym w r. 1615, którego syn Maciej na połowie wsi Nagórki w z. łęczyckiej oprawił wtedy 400 złp. posagu żonie Jadwidze Parzynczewskiej. Skwitował ów Maciej w r. 1616 Piotra Mańkowskiego ze 150 zł. (I. Kal. 82 s. 858). Zob. tablicę.

@tablica: Nagórscy h. Ostoja

Feliks w r. 1581 pozywał Mikołaja Komierowskiego jako spadkobiercę zmarłego właśnie stryja Piotra Komierowskiego (N. 159 k. 207v). Jadwiga wyszła 1626.12/IV. r. w Krotoszynie za Mikołaja Paruszewskiego. Barbara, w r. 1642 wdowa po dóch mężach, Samuelu Zdzenickim i Machale Zaleskim. Jan, w r. 1664 mąż Marianny Tomickiej, wdowy 1-o v. po Stefanie Pcińskim, współspadkobierczyni zmarłego bezpotomnie Świętosława z Grabia Wilkostowskiego, chorążego inowrocławskiego (Py. 155 s. 120).

"Szl." Andrzej i Anna, rodzice: Walentego, ochrzcz. 1696.12/II. r. (LBŚw. Trójca, Gniezno), Jana, ochrzcz. 1704.14/VI. r. (LB Św. Michał Gniezno), Zofii, ochrzcz. 1697.18/V. r. (LB Św. Trójca, Gniezno). "Szl." Andrzej zaślubił 1713.17/VII. r. pannę Ewę (LC Św. Michał, Gniezno).

Kazimierz, syn zmarłego Stanisława, komornika ziemskiego wieluńskiego, 1704 r. (I. Kal. 157 s. 68). Hieronim, w r. 1729 mąż Anny z Oporowa Miłońskiej, córki Władysława (ib. 167 s. 381). Andrzej już nie żył w r. 1722, kiedy wdową po nim była Salomea Kraszkowska, rodząca się z Katarzyny Kamińskiej (Z. T. P. 41 k. 322). "Szl." Anastazja, chrzestna 1730.1/X. r. (LB Kruszwica). Jacek, w r. 1747 mąż Wiktorii Nieszczewskiej, córki Michała, komornika granicznego brzeskiego kuj., i Franciszki Trąmpczyńskiej (In. 113 k. 90v). N., nie żyjący już w r. 1751, mąż Marianny Miaskowskiej, żony 1-o v. Godziątkowskiego, bezdzietnej, wtedy również nie żyjącej (I. Kal. 78 s. 459). Katarzyna, w r. 1759 żona Adama Przytyckiego. Pani Wiktoria, chrzestna 1765.24/IX. r. (LB Branno). Marianna, w r. 1774 żona Franciszka Przewoskiego. Wiktoria z N-ch N-a, chrzestna 1774.8/IX. r. Jan, burgrabia radziejowski w r. 1778, komornik ziemski inowrocławski w r. 1780, właściciel (dzierżawca?) Gizewa, żyjący jeszcze w r. 1792 (I. Kon. 84 k. 347), miał z żony Joanny Markowskiej, córki Ignacego, synów, Leona Franciszka, ur. w Gizewie 1780.14/IV. r., Wincentego Ferrariusza Marcelego Eleutera, ur. tamże 1782.6/IV. r. (LB Polanowice), oraz córki: Teklę, zmarłą jako jednocześnie dziecko w r. 1778, pochowaną 17/VIII. (LM Branno), Teresę Józefę, ur. w Gizewie 1778.18/X. r., Antonellę Teklę Wiktorię, ur. tamże 1784.16/XII. r., Joannę Franciszkę, ur. tamże 1785.3/XII. r. (LB Polanowice). Bartłomiej, w r. 1782 mąż Antoniny Jastrzębskiej, córki Mikołaja i Eleonory Zielińskiej (P. 1359 k. 505). Anna, w r. 1784 żona Józefa Brzostowskiego (I. Kal. 224 k. 39, 223). Chyba jej rodzonymi braćmi byli Jan i Józef N-cy, obok niej należący t. r. do liczby spadkobierców Michała Miłońskiego, burgrabiego grodzkiego pyzdrskiego (ib.). Może więc byli to potomkowie Hieronima N-go i Annny Miłońskiej, o których była mowa wyżej? Teresa, w r. 1796 żona Michała Grzywińskiego, a chrzestnymi jej córki byli 24/VII. t. r. Jan N. z żoną Joanna, posesorzy Żołcza (LB Swarzędz). Izajasz Józef, syn Józefa, dziedzica Tumisławic, mający lat 33, zaślubił 1817.5/X. r. Annę Bogdańską, córkę Maksymiliana i Antoniny Zawidzkiej, pannę 22-letnią. Owi Józef i Anna z Bogdańskich, posesorzy Gałązek Wielkich, byli rodzicami: Abdany Senenny Emiliany, ur. tamże 1818.30/VII. r., Cyriaka, ur. tamże 1819.8/VIII. r., Kandyda Placyda, ur. tamże 1822.5/X. r. (LC, LB Droszew).

>Nagórzyński N., mąż Katarzyny z Wężów(!), wdowy 1-o v. po Antonim Świerczewskim, burgrabim grodzkim zakroczymskim, a która owdowiawszy po N-im wyszła 3-o v. za Antoniego Rogalę Zaborowskiego, 4-o v. za Dubnowskiego, żyła jeszcze będąc wdową w r. 1788 (Ws. 104 k. 136).

>Nagrodowscy h. Nowina wyszli z Nagradowic, wsi w p. pozn., par. Kazimierz, dziś nie istniejącej. Świętomir z Nagradowic N. w latach 1386-1392 (Leksz. I 64, II 1671). Włost N., z Nagradowic, w latach 1387-1393 (ib. I 105, 122, 1050, 1118, 1378, 1637). Wojsław N. z synem Potraszem(!) w r. 1387 uiścili się z całego długu wobec Jana Przeborowskiego (ib. 199). Ten sam chyba Pietrasz (Potrasz), wicewojewoda, podwojewodzi poznański w latach 1388-1406 (ib. 310; Ks. Z. Pozn. 2701), w r. 1388 toczył sprawę ze Stefanem Łodzią o część Nagradowic, a w r. 1400, pozywany przez Hankę z Kleszczewa o tę część Nagradowic, którą trzymała Łodzina, cedował sprawę swemu bratu Janowi, ona zaś Mroczkowi, podczaszemu poznańskiemu (Ks. Z. Pozn. 87). O granice Piotrowa z Daszewem Pietrasz miał w r. 1401 sprawę z Janem Daszewskim (ib. 589). Pisany był w r. 1403 "ze Starołęki" (ib. 1560). Jego brat Jan, Janek N., naganiony w szlachectwie, dowodził w r. 1393 swej przynależności do h. Nowina (Leksz. I 1361, 1904). Żył jeszcze w r. 1406 (Ks. Z. Pozn. 2701). "Jaśkowa" N-a, żona Piotra Czeszemira w Obornikach, w r. 1388 pozywana przez Pietrka Suczkę (Leksz. I 650). Jarosław z Nagradowa(!) toczył w r. 1389 sprawę przeciw Gotardowi z Baworowa (ib. 723). Katarzyna z Nagradowic z synem Mroczkiem byli oboje w r. 1400 pozywani z racji Starołęki przez Piotra, o którym było wyżej (Ks. Z. Pozn. 399). O tę Starołękę Mroczek z matką i siostrami w latach 1400-1403 procesował się z Wojmirem i Jnamen z Wronowa (ib. 62, 120, 1460).

Mikołaj z Nagrodowic w latach 1423-1426 (P. 7 k. 13, 9 k. 5v). Trojan z Nagradowic w latach 1427-1428 (P. 9 k. 58v, 10 k. 80). Bieniak niegdy z Nagradowic 1428 r. (P. 10 k. 43). Filip z Nagradowic 1428 r. (ib. k. 45). Maciej Prądzyński, dziedzic w Nagradowicach, nie stanął w r. 1469, pozwany przez Katarzynę z Nagradowic, wdowę po Trojanie niegdy z Nagradowic i Wydzierzewic(?) (P. 18 k. 200). Ten sam niewątpliwie Maciej, dziedzic w Prądnie, Nagradowicach i Jagodnie, był w r. 1472 pozywany przez ks. Mikołaja, plebana w Głuchowie, Stefana i Adama, braci z Wydzierzewic (P. 20 k. 138v).

>Nagurzeński "ur." Paweł (czy szlachcic?), z Niesławina, świadek 1837.2/XII. r. (LC Śrem).

>Naguszewscy, Nagoszewscy. "Szl." Kazimierz Nagoszewski i Małgorzata, rodzice Anny Zofii, ur. w Markowicach, ochrzcz. 1688.30/VIII. r. (LB Ludziska). Krzysztof nie żył już w r. 1693, kiedy wdowa po nim Anna Zybułtowska, była już 2-o v. żoną Jerzego Suchorabskiego(?). Syn Krzysztofa i tej Anny, Franciszek t. r. dał ojczymowi i matce plenipotencję celem skwitowania Pawła N-go z sum legowanych przez zmarłego Krzysztofa (I. Kon. 69 k. 253) "Urodz." Jakub (Nagoszewski), ekonom grodztwa kruszwickiego, i Konstancja, rodzice Marianny Justyny, ochrzcz. 1754.15/XI. r. (LB Kruszwica). Karol, dzierżawca wsi Sikorowo, chrzestny w latach 1765-1769 (LB Inowrocław). Marcin, ojciec plebana w Siemowie, umarł tam 1811.28/VII. r., mając lat 67 (LM Siemowo).

>Nahoreccy h. Kościesza. Helena, w latach 1699-1701 żona Jana Kazimierza ze Słup Wałdowskiego, nie żyła już w r. 1724. Jako wuj córek jej występował w r. 1729 Marcin N., asesor sądowy ziemski świecki (N. 204 k. 4).

Joanna, żona Macieja Dobieckiego, skarbnika radomskiego, nie żyjącego już w r. 1786.

>Nahujowscy, Nahujewscy, Nahojowscy h. Sas. Franciszek Antoni, syn nieżyjącego już w r. 1719 Aleksandra i Zuzanny z Jastrzębskich, wnuk Piotra i Anny(?) Wesslówny, prawnuk Pawła i Anny Jabłonowskiej (Kośc. 312 s. 164), chorąży czerniechowski w r. 1704 (I. Kal. 157 s. 24). Dziedzic połowy Jutrosina, w r. 1708 skwitowany przez Tomasza Lipskiego z prowizji od sumy 1.000 zł., zapisanych jego ojcu Wojciechowi Lipskiemu w r. 1705 (Ws. 77 VI k. 23v). Wraz ze swym bratem Janem, podczaszym trembowelskim, pozywany był w r. 1711 przez córki zmarłego Andrzeja Kołaczkowskiego, Jadwigę, żonę Stefana Łąckiego, i pannę Wiktorioę Kołaczkowską (P. 1146 II k. 158). Dziedzic połowy miasta Jutrosina, połowy wsi Rogaczewa, oraz wsi Sielca i Zmysłowa, w r. 1714 na Sielcu zapisał sumę 1.000 zł. kościołowi Św. Krzyża w Jutrosinie (I. Kal. 159 s. 327). Powyższe dobra, przysądzone w r. 1701 dekretem Trybunału Lubelskiego w sprawie z Ebersami jemu i jego bratu, po śmierci brata sprzedał w r. 1719 za 70.000 złp. Maksymilianowi Wężykowi, rektorowi kaliskiemu kolegium S. J. i jego następcom (Kośc. 312 s. 164). Jednak i nadal, w r. 1723 występował jako dziedzic połowy miasta Jutrosina (Z. T. P. 42 s. 137). Kwitował się w r. 1724 z małżonkami Szczepanowskimi ze spisanego w r. 1723 kontraktu rocznej dzierżawy połowy Jutrosina, połowy Rogaczewa i trzech młynów, i zaraz wydzierżawił te dobra na rok pod zakładem 2.500 złp. małżonkom Hersztopskim (I. Kal. 161 s. 140, 141). Scedował ostatecznie w grodzie lwowskim połowy Jutrosina i Rogozewa oraz całe Szymanki, Pawłowo, Zamysłowo, Smolnik cz. Olędry w p. pyzdr. Józefowi N-mu, nieletniemu synowi Piotra, podczaszego podolskiego, i Joanny Siemińskiej, żony 2-o v. Teodora Zielonki, starosty dołżyńskigo. Joanna Zielonkowa w r. 1735, jako opiekunka syna, dobra powyższe pod zakładem 8.000 zł. wydzierżawiła na trzy lata Józefowi Parczewskiemu (I. Kal. 171/173 s. 173). Józef, chorąży pancerny w wojsku koronnym, dobra powyższe w r. 1751 sprzedał Józefowi Kopystyńskiemu, podczaszemu (podczaszycowi?) bracławskiemu synowi zmarłych Mikołaja, podczaszego bracławskiego, i Anny z N-ch, ten zaś t. r. dobra owe sprzedał za 200.000 złp. Teodorowi Koźmińskiemu, wojewodzicowi kaliskiemu (P. 1302 k. 56v).

>Naimski (z rodziny neofickiej) Michał, dziedzic Spytkowic w Galicji, liczący lat 30, zaślubił w Poznaniu 1872.28/XII. r. Anielę Nostitz Jackowską z Chalina w pow. makowskim, w Król. Polskim, pannę 19-letnią (LC Św. maria Magdal., Pozn.).

>Naibert, zob. Neubert.

>Najdek (czy szlachcic?) "szl." Bernard dwa łany folwarczne na przedmieściu Kościana w r. 1511 sprzedał za 30 grz. Mikołajowi Ocieskiemu, staroście kościańskiemu (P. 786 s. 265).

>Nakielscy, chyba ze wsi Nakły w pow. ostrołęckim ziemi łomżyńskiej? Marcin, w r. 1622 mąż Katarzyny Suchorzewskiej, wdowy 1-o v. po Marcinie Krąkowskim (I. Kal. 88a s. 540). Oboje wydzierżawili części Karminka i Trzebowa małżonkom Kuczkowskim i w r. 1624 skwitowali ich z 450 zł. (ib. 90b s. 1573). T. r. kwitowali się z dzierżawy Karminka Małego z małżonkami Gorzyńskimi (ib. s. 1737). Katarzyna, będąc już wdową po N-im, wydzierżawił w r. 1627 Karminek wdowie Dorocie z Młodziejewskich Boguckiej (P. 93 s. 374) Aleksy, nieżyjący już w r. 1631 (P. 147 k. 393v), ojciec Katarzyny, żony Jakuba z Glinic Glinickiego z pow. zakroczymskiego, obojga wtedy też nie żyjących (P. 1416 k. 1095). Jan August uzyskał w r. 1666 od Stanisława Gutowskiego cesję sumy 1.500 zł., zapisanej mocą laudum średzkiego ze wsi Lutom przez zmarłego Krzysztofa Opalińskiego, wojewodę poznańskiego, Walerianowi Mycielskiemu, a przez Mycielskiego scedowanej temu Gutowskiemu (N. 184 k. 94v).

>Nakwascy h. Prus II, wyszli z Nakwasina w pow. wyszogrodzkim. Wierzbięta, kantor gnieźnieński i administrator (tutor) klucza opatowskiego, oraz Marcin, syn Jego, niedzielni z Nakwasina, mieli zatargi z Janem z Golczewa i bratem jego Rafałem z Gołuchowa. Stawili w r. 1423 poręczycieli, iż będą z nimi żyć w pokoju (Kalisz Gr. 17 k. 117).

Jan N., towarzysz w chorągwi Karola Grudzińskiego, starosty rogozińskiego, okazywał w r. 1648 rany zadane mu przez hajduków Anny Konstancji, wdowy po Andrzeju Grudzińskim, staroście ujskim (P. 173 k. 736, 736v).

Panna Ludwika N-a, chrzestna 1752.13/IX. r. (LB Tuczno), wyszła 1753.16/IX. r. za Piotra Paprockiego, skarbnika dobrzyńskiego a świadkiem ślubu ich był Józef N., podkomorzy wyszogrodzki (LC Tuczno).

Józef, kasztelan rawski, mąż Eleonory Potockiej, 2-o v. w r. 1759 żony Hilarego Potulickiego, starosty borzechowskiego, dziedzica kluca więcborskiego (N. 211 k. 318v). Karolina z Potockich N-a, chrzestna 1841.12/XII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Jan, właściciel Prusiecka z przyległościami, zaślubił w Częstochowie 1878.28/XI. r. Jadwigę Pruską z Czermina (Dz. P.).

>Naldowie Hanusz i Jerzy, w r. 1588 lennicy Henryka Blankemburka (W. 22 k. 51v).

>Nałęczowie h. Nałęcz. Kazimierz, w r. 1700 mąż Agnieszki Mazowieckiej, córki Michała, sędziego ziemskiego dobrzyńskiego, i Jadwigi Karskiej (Z. T. P. 38 k. 274). "Szl." Jan zaślubił 1708.1/XII. r. "szl." Teresę Rossowską, pozostającą w służbach u Łukasza Cieleckiego (LC Lenartowice). Andrzej umarł w Grońsku 1731.20/I. r. (LM Lwówek). Kazimierz, chorąży dobrzyński, po którym wdowa, Marianna Orlewska, była w r. 1743 2-o v. żoną Antoniego Działyńskiego (Z. T. P. 49 k. 403).

Jadwiga, mająca lat 10, umarła w r. 1918, pochowana 12/IV. w Kikole (Dz. P.).

Nie wiem, czy należał do tych samych Antoni, właściciel apteki w Pobiedziskach, który w Poznaniu 1893.2/II. r. zaślubił pannę Zofię Seredyńską z Poznania (Dz. P.).

>Nandorff, zob. Neundorff.

>z Napachania w pow. pozn., posiadłości Nałęczów, Wincenty, w latach 1416-1417 (P. 4 k. 172, 174v). Mikołaj 1419 r. (P. 6 k. 29).

>Napierkowscy, Napiórkowscy h. Bończa. Jan Franciszek N. "Bonczo", mąż Wiktorii (Magdaleny) Janiszewiczówny (Janiczówny), oboje już nie żyli w r. 1748. Ich córki, Eleonora Wiktoria, ochrzcz. 1717.26/IX. r. (LB Kobylin), i Marianna, w r. 1748 zamężna Cywińska. Syn Wiktor w r. 1748 kwitował Stanisława Linowskiego, skarbnika poznańskiego, ze 124 zł. (Ws. 90 k. 51v, 57).

>Napierkowscy różni. Adam Franciszek, w r. 1665 mąż Zofii Łukowskiej, córki Stanisława i Anny Białkowskiej (I. Kal. 126 s. 905), żyli jeszcze oboje w r. 1690 (ib. 146 s. 544). Marianna, żona Franciszka Wolskiego, nie żyjącego już w r. 1729.

>Napierska (czy szlachcianka?) Marianna, w latach 1809-1812 żona "urodz." Wojciecha Olszewskiego (LB Krotoszyn).

>Napolscy, byli tego nazwiska h. Nozgoda, nie wiem jednak, czy ci, o których tu piszę, należeli właśnie do "Niezgodów". Wojciech w pow. chełmskiego nie żył już w r. 1635 (I. Kon. 48 k. 137). Jego syn Łukasz wraz z żoną Zofią Bełdowską w r. 1633 wydzierżawili od wdowy Elżbiety Przerębskiej Poroże Wielkie i części Przespolewa p. kal. (I. Kal. 99b s. 2098). Kwitował w r. 1635 Adama Grodzieckiego, kasztelana międzyrzeckiego, z sumy 10.000 grz. (I. Kon. 48 k. 137). Drugą żoną Łukasza była w r. 1638 Anna Skarmirowska, córka Jana (Kośc. 299 k. 107). Oboje w r. 1645 kwitowali z 700 złp. Stanisława Chrząstowskiego (I. Kon. 51 k. 450v). Owe 700 złp., zapisane na Żydowie w p. gnieźn. przez tego Chomętowskiego ks. Janowi Eliaszowi Skarmirowskiemu, plebanowi iwieńskiemu, ten scedował siostrze Annie jako posag. Łukasz i Anna już nie żyli w r. 1676. Ona była bezdzietna (P. 1094 k. 207).

Stanisław, już w r. 1644 nie żyjący, był ojcem Stanisława, który wtedy na połowie swych dóbr oprawił 400 zł. posagu żonie Barbarze Orłowskiej, córce Mikołaja (R. Kal. 13 k. 92v). Stanisław, skwitowany w r. 1647 z ran przez Zygmunta Iwanowskiego, działającego w imieniu syna Łukasza (I. kal. 113 s. 2202). Oboje małżonkowie od Andrzeja Gałęskiego t. r. wydzierżawili Gałązki Małe (ib. s. 1037). Stanisław od Jana Korzbok Zawadzkiego w r. 1649 uzyskał zapis 100 zł. długu (ib. 115 s. 1588). Jego drugą żoną była Anna Gałęska i oboje małżonkowie w r. 1652 od Sebastiana Gałęskiego "Panka" uzyskali zapis 800 złp. długu (ib. 118 s. 943). Anna Gałęska, już 2-o v. żona Remigiana Jezierskiego (Jezowskiego?), w r. 1665 spisywała z nim wzjemne dożywocie (R. Kal. 2 k. 154; I. Kal. 126 s. 345). Uzyskała t. r. od Łucji Kuczkowskiej, żony Sebastiana Gałęskiego, cesję sumy 700 złp., zapisanych sposobem zastawnym na częściach Czachór przez Aleksandra Orłowskiego (I. Kal. 126 s. 160).

Karol, posesor wsi Roszkowo, mąż Joanny Wiwantówny, ojciec Anieli Ameli, ur. w Roszkowie, ochrzcz. 1824.17/IX. r. (LB Skoki).

>Napruszewscy h. Grzymała Odm. (bez bramy), wyszli z Napruszewa w pow. gnieźn. Janusz, Przecław, Jarosław i Domarat, bracia rodzeni z Napruszewa w r. 1416 (G. 2 k. 34) Przecław z Napruszewa 1419 r. (ib. k. 66). Janusz na pięciu łanach w Napruszewie, trzech osiadłych i dwóch pustych, w r. 1437 oprawił żonie Jadwidze 50 grz. posagu (P. 1378 k. 126v). Janusz i Przecław mieli w r. 1444 termin z Jarosławem z Bieganowa (Py. 10 k. 153v). Januszowi, dziedzicowi z Napruszewa, Jarosławowi, dziedzicowi z Bieganowa, i synom Przecława w r. 1449 uiścił się Świętosław, dziedzic ze Złotnik (G. 6 k. 50v). Bracia rodzeni, Domarat i Jaracz, a siostry ich to, jak się zdaje, Małgorzata, żona Mikołaja ze Starszego Grzybowa, Barbara, wdowa po Wojciechu z Podolina, Dorota, żona Wojciecha z Obłaczkowa, między sobą siostry rodzone z Napruszewa, występujące w r. 1477 (P. 1386 k. 70v), a także Katarzyna N-a, żona Przecława Małachowskiego z Małachowa Szemborowic (oboje nie żyli już ok. r. 1510), nazwana rodzoną ciotką Jana N-go (G. 261 k. 103v). Być może, iż wspomniana wyżej Małgorzata była identyczna z Małgorzatą, w r. 1497 żoną Jana Krzuskiego.

A. Domarat, zwany Świąchem (G. 8 k. 58v), dziedzic w Napruszewie, na połowie dóbr przypadłych mu tam z działów z braćmi w r. 1446 oprawił 40 grz. posagu żonie Elżbiecie, córce Gerwarda Gierwartowskiego (P. 1379 k. 205v; G. 10 k. 64v; 116v). Ten Domarat N. wzywał w r. 1452 Andrzeja i Świętosława, braci z Wielkiego Siernicza, do stawienia się aby mógł im uiścić cztery grzywny (G. 7 k. 168). Uzyskał w r. 1469 zeznanie jednej grzywny długu od Jana, syna zmarłego Jana, zwanego Jaśkiem, z Napruszewa (G. 8 k. 9). Miała mu t. r. płacić winę Barbara, żona Marcina z Siernicza (ib. k. 16v). Drugą jego żoną była Anna, córka Galla cz. Gawka (Gawła?) z Tur i Doroty. Zobowiązał się w r. 1470 stawić ją w Koninie, by skwitowała z 20 grz. posagu swych braci, Mikołaja i Marcina (Kon. 2 k. 131) i t. r. na połowie dóbr w Napruszewie oprawił jej 30 grz. posagu (P. 1385 k. 61). Skwitował w r. 1473 teściową Dorotę, wdowę po Gallu cz. Gawku, i jej syna Marcina z Tur (Kon. 2 k. 158), ale już w r. 1474 wezwał ich do uiszczenia 15 grz. (I. R. Kon. 1 k. 24) i uzyskał od nich w r. 1475 zapis 15 grz. długu (ib. k. 56) i ponownie od Doroty i jej syna Mikołaja w r. 1478 zapis 15 grz. posagu za Anną (ib. k. 105). Wspólnie ze swym synem, ks. Janem plebanem w Dębem, w r. 1479 skwitował z 5 grz. posagu po swej pierwszej żonie Elżbiecie siostry jej, Agnieszkę i Katarzynę, córki Gerwarda Gierwartowskiego (G. 10 k. 64v, 116v). Sam był kwitowany przez dzieci swe zrodzone z piewrszej żony: Piotra, Jana, Andrzeja, Gymkę (Jadwigę) i Katarzynę, w r. 1480 z pieniędzy należnych za połowę łana, która Gierward Gierwartowski dał mu był za córką (G. 10 k. 116v). Jednocześnie temu rodzeństwu Jan Gierwartowski, dziedzic w Gierwartowie (chyba więc wuj?) zapisał 5 grz. długu (ib.). Domarat ty swoim dzieciom z pierwszej żony, dzieląc je z dziećmi zrodzonymi z Anny, w r. 1481 dał połowę swych części w Napruszewie (P. 1386 k. 139). Od teściowej, Doroty Gawkowej z Tur, uzyskał w r. 1483 zapis 15 grz. posagu za żoną Anna Turską (Turowską) (I. R. Kon. 1 k. 139). Dwa łany, w tych jeden pusty, w r. 1483 sprzedał wyderkafem bratankowi Janowi N-mu (P. 1386 k. 173). Tego bratanka w r. 1486 skwitował z półtorej grzywny długu (G. 22 k. 61). Od Doroty z Tur uzyskał t. r. łan osiadły w Turach w sumie 15 grz. (Kon. 3 k. 3). Umarł w r. 1487 lub 1488 (Py. 168 k. 44; G. 13 k. 118v). Z drugiej żony byli synowie: Stanisław, Maciej i Domarat. Owdowiała Anna winna była w r. 1488 przeprowadzić działy ze swym pasierbem Piotrem, a ten, jak również własny jej syn Stanisław zobowiązali się zachować jej oprawę (G. 13 k. 118v, 120). Z córek Domarata z pierwszej żony, Jadwiga w r. 1494 żona Marcina Cięciwskiego (Czanczywski). Katarzyna, żona 1-o v. Wojciecha Sarnowskiego, t. r. 2-o v. żona Jana Niemierzy. Te siostry, dziedziczki po matce w Giewartowie, w r. 1494 części swoje w tej wsi sprzedały za 80 grz. Tomaszowi Lubomyślskiemu (P. 1388 k. 51v). Z córek z drugiej żony, Dorota, w latach 1500-1513 żona Feliksa Sulkowskiego (Szukowskiego?). Agnieszka, w r. 1506 żona Wojciecha Szyszłowskiego. Spośród synów, o Piotrze i Stanisławie będzie niżej. Jan, jak już wiemy, pleban w Dębem w r. 1479, żył jeszcze w r. 1482 (G. 11 k. 96v). Andrzej, wspomniany w latach 1480-1482 (G. 10 k. 116, 11 k. 95v; P. 1386 k. 139). Maciej, wspomniany w r. 1488 (G. 13 k. 120v), całą swą część w Koziej Górze sprzedał w r. 1495 za 20 grz. Dorocie Boguszowej, wójtowej w Starym Mieście (I. R. Kon. 1 k. 249v). Domarat w r. 1489 niedzielny z brać Stanisławem i Maciejem (Kon. 3 k. 42). Połowę łąk w swej części Naruszewa oraz jeden tamtejszy łan osiadły w r. 1503 sprzedał wyderkafem za 30 grz. Janowi N-mu "Podleśnemu" (P. 1389 k. 286v). W r. 1504 ręczył temu Janowi za swych bratanków po Piotrze (G. 24 k. 260v).

A) Piotr N., syn Domarata i Gierwartowskiej, z braćmi i siostrami z jednej matki, niedzielni, uzyskał w r. 1480 od Jana Gierwartowskiego zapis długu 5 grz. (G. 10 k. 116). Od stryja Świętosława, Świącka cz. Jaracza N-go Piotr t. r. nabył wyderkafem za 40 grz. część w Napruszewie (ib. k. 149v). Od tego stryja w r. 1481 części w Napruszewie kupił wieczyście za 80 grz. (P. 1386 k. 136v) i t. r. był kwitowany z 10 grz. przez Tomasza Czeluścińskiego i żonę jego Annę, córkę Jaracza N-go, z 10 grz. za jej dobra rodzicielskie (G. 11 k. 22v). Wraz z braćmi Janem i Andrzejem kwitowany był w r. 1482 przez tegoż stryja z połowy dóbr ojczystych w Napruszewie (G. 11 k. 95v). Umarł w r. 1488 lub 1489 (G. 13 k. 120, 187v). Żoną jego była Beata (ib. k. 196), żyjąca jeszcze w r. 1491 (G. 15 k. 81v). Synowie, Maciej i Wojciech.

(A) Maciej, syn Piotra i Beaty, z niedzielnym bratem Wojciechem w r. 1489 dziedzic w Napruszewie i Gierwartowie (G. 13 k. 187v), pozostawał wtedy wraz z nim pod opieką stryjów, rodzonego Stanisława i stryjecznego Jana, którzy t. r. zobowiązali się części w Napruszewie, kupione przez ojca pupilów od zmarłego Świętosława Jaracza N-go, sprzedać wyderkafem za 40 zł. węg. ich matce Beacie (ib. k. 196). Obaj z bratem procesowali w r. 1501 stryja Stanisława N-go o zagarnięcie dóbr ojczystych w Napruszewie i Gierwartowie (G. 24 k. 129v). Temu stryjowi zapisali w r. 1502 sumę 24 grz. jako posag sióstr Agnieszki i Doroty i w tej sumie zobowiązali się stryjowi rezygnować połowę ojcowskiej połowy Napruszewa (G. 25 k. 198v). Widocznie ociągali się z dopełnieniem tego, bo ich w r. 1503 stryj do tego wezwał (G. 24 k. 216). Sprzedali w r. 1504 stryjowi Janowi N-mu "Podleśnemu" połowę łąki w Napruszewie (ib. k. 260v). Maciej stryjowi Stanisławowi "Domaratowi" w r. 1506 wydzierżawił całe części ojczyste w Napruszewie i Giewartowie (G. 25 k. 275v). Obaj z bratem części w Napruszewie w r. 1511 sprzedali Marcinowi i Mikołajowi, synom stryja Jana N-go (G. 19 k. 197). Wraz z bratem Wojciechem od stryja Stanisława Domarata w r. 1513 nabyli wyderkafem za 34 zł. połowę łana w Napruszewie (P. 786 s. 459; G. 26 k. 57v). Obaj wziąż jeszcze niedzielni części ojczyste w Napruszewie i Giewartowie w r. 1515 sprzedali za 80 grz. Marcinowi N-mu (P. 1392 k. 50), a ten zapisł im t. r. dług 20 grz. (P. 866 k. 258).

(B) Wojciech, syn Piotra i Beaty, występujący od r. 1489 jako współdziedzic wraz z bratem w Napruszewie i Giewartowie (G. 13 k. 187v). Był mężem Katarzyny Królikowskiej, córki Mikołaja i Jadwigi Dziewierzewskiej, od którego ojca w r. 1511 uzyskał zapis 20 zł. jako resztę posagu i skwitował teścia z 60 zł. węg. tego posagu (P. 865 k. 3v, 4, 5v). Tej Katarzynie w r. 1625 brat jej Piotr Królikowski sprzedał wyderkafem za 12 grz. łan pusty w Górkach Kotlarowych, oraz tamże ćwierć łana, obecnie w posiadaniu Michała Jardanowskiego (P. 1393 k. 69). Skwitowała ona w r. 1535 tego Jardanowskiego z 12 grz. długu, który miała na Kotlarowych Górkach zapisany przez jej brata Piotra (Kc. 10 k. 5v). Wojciech N. od Mikołaja Słupskiego w r. 1534 nabył wyderkafem za 50 zł. cztery łany w Wielkim Suchorężu (P. 1393 k. 637). Od Mikołaja z Chodzieży, wojewody inowrocławskiego, w r. 1542 kupił wyderkafem za 114 grz. połowę wsi Skic (P. 1394 k. 493).

B) Stanisław, syn Domarata i Turskiej, występował w r. 1488 obok brata Piotra (G. 13 k. 120). Dziedzic w Napruszewie, w r. 1489 obok stryjecznego brata Jana N-go "Podleśnego" współpiekun swych bratanków po Piotrze (ib. k. 196). Niedzielny z braćmi, Maciejem i Domaratem, t. r. wraz z nimi uzyskał od Marcina Turowskiego (Turskiego) na trzy lata posesję łanu w Turach w sumie 15 grz. posagu matki (Kon. 3 k. 42). Wezwany w r. 1492 do uiszczenia półtorej grzywny długu przez Jana Skurbarczewskiego (G. 15 k. 167v) i t. r. pozywany przez wuja Marcina Turskiego (Kon. 3 k. 63v). Około t. r. pozywała go Jadwiga N-a o swą ojcowiznę, bowiem jej zmarły ojciec Jarosław zwany Jaraczem swoją część w Napruszewie sprzedał był Piotrowi, bratu Stanisława (G. 259 k. 28). Bratankom swym po tym Piotrze, Maciejowi i Wojciechowi w r. 1494 zapisał sumę 6 grz. (G. 8 k. 58). Od Marcina Turskiego "Gawka" w r. 1496 nabył wyderkafem za 15 grz. długu połowę łany w Turach p. kon. (P. 1383 k. 109). Wraz z bratem Domaratem w r. 1497 w sumie 30 zł. węg. długu zastawił połowę łąki w Napruszewie Janowi N-mu (G. 17 k. 39) i powtórzył w r. 1499 w tej samej sumie zastaw połowy łąki, jeziora i jednego kmiecia (G. 18 2. 76). Siostrze Dorocie, żonie Feliksa Sulkowskiego w r. 1500 wypłacił 15 grz. posagu (ib. s. 183). Wuja Marcina Turskiego (Turowskiego) "Gawkę" skwitował w r. 1500 z 15 grz. posagu matki (I. R. Kon. 1 k. 301v). Połowę łaki zwanej "Obora", jezioro i kmiecia w Napruszewie zastawił znów w r. 1501 Janowi N-mu w długu 30 zł węg. (G. 18 s. 345). Od bratanków, Macieja i Wojciecha, w r. 1502 uzyskał zobowiązanie zrezygnowania za 24 grz. połowy ojcowskiej połowy w Napruszewie (G. 25 k. 198v), zaś w r. 1503 wzywał ich do dopełnienia owej transakcji (G. 24 k. 216). Mężowi swej siostry Doroty, Feliksowi Sulkowskiemu (Szukowskiemu) w r. 1506 zapisał dług 6 grz. i był przez niego kwitowany z 24 grz. posagu tej siostry (G. 25 k. 270v), jak również przez innego szwagra Wojciecha Szyszłowskiego z 24 grz. posagu za siostrą Agnieszką N-a (ib. k. 271). Od bratanka Macieja wydzierżawił t. r. całe części ojczyste w Napruszewie i Giewartowie (ib. k. 275v). Zobowiązał się w r. 1509, iż uczyni działy w Napruszewie pomiędzy bratankami, Maciejem i Wojciechem, dotąd niedzielnymi (G. 19 k. 95). Bratankom tym w r. 1513 sprzedał wyderkafem za 34 zł. połowę łana w Napruszewie (P. 786 s. 459). Stanisławowi Słowikowskiemu w r. 1513 dał zobowiązanie sprzedania łanu osiadłego w Napruszewie (G. 25 k. 427v). Jego żoną była w r. 1513 Małgorzata (G. 26 k. 57v), ale wiemy, iż Stanisław był już żonaty w r. 1501 (G. 18 s. 345), czy jednak z tą Małgorzatą? Dwa i pół łana w Napruszewie w r. 1516 sprzedał wyderkafem za 40 grz. Tomaszowi Lubomyślskiemu (G. 335a k. 33). Nie żył już w r. 1524, kiedy to synowie jego, Mikołaj, Andrzej i Jan sprzedali części w Napruszewie za 80 grz. Mikołajowi N-mu, synowi Jana (P. 1393 k. 46v). Czwarty z synów Stanisława, Wacław swoją część w Napruszewie w r. 1525 sprzedał za 10 grz. temuż Mikołajowi N-mu (ib. k. 72v). Bracia Jan, Andrzej i Wacław w r. 1526 kupili część tamże za 200 grz. od Jana N-go (ib. k. 123v), a wszyscy czterej bracia całe części Napruszewa sprzedali zaraz potem za 300 grz. Mikołajowi N-mu (ib. k. 124). Nie wiem, czy z Mikołajem, synem Stanisława, identyczny był Mikołaj, nie żyjący już w r. 1529, kiedy był ojcem "szl." Jana, stelmacha i mieszczanina poznańskiego, który wtedy kwitował owdowiałą Strzelecką, chorążynę inowrocławską, dziedziczkę Niemojewa i Gąsek, z 23 zł. na poczet 100 zł., które Strzelecki, wuj Mikołaja, temuż Mikołajowi i jego braciom legował w testamencie (P. 871 k. 323). Może z Janem, synem Stanisława, identyczny był Jan B., biorący od Marcina Lubomyskiego w zastaw za 200 zł. wieś Gostomie (G. 37 k. 167). Czy nie był też identyczny z tym Janem Jan, nie żyjący już w r. 1590, ojciec Zofii, dziedziczki części Napruszewa, wtedy żony Piotra Borzewickiego(?) (Py. 125 k. 339v), która w r. 1605 części swoje Napruszewa i Gostomi sprzedała za 16.000 zł. mężowi (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 174v).

B. Świętosław (Świąch), Jaracz z Napruszewa, brat Domarata, mąż Jadwigi, która w r. 1448 miała termin z Agnieszką i jej synem, Stanisławem z Obłaczkowa (Py. 12 k. 239v). Drugiej swej żonie Małgorzacie na połowie części Napruszewa w r. 1466 oprawił 100 grz. posagu (P. 1383 k. 359v). Swoją część ojczystą w Napruszewie w r. 1480 zastawił wyderkafem za 40 grz. Piotrowi N-mu, synowi Domarata (G. 10 k. 149v). Skwitowany t. r. przez córkę Annę, żonę Tomasza z Czeluścina, z dziewięciu i pół grzywien posagu (ib. k. 149). Bratankowi Piotrowi, synowi Domarata, w r. 1481 za 50 grz. sprzedał wieczyście dobra w Napruszewie (G. 1386 k. 136v). Pisany "niegdy z Napruszewa" w r. 1482, kiedy kwitował Piotra, Jana i Andrzeja, synów Domarata, z połowy dóbr dziedzicznych, ich ojczystych w Napruszewie (G. 11 k. 95v). Nie żył już w r. 1489 (G. 13 k. 196). Synami Świętosława Jaracza byli Jan i Jarosław, obaj z pierwszej żony. Z córek, Agnieszka, w latach 1470-1477 żona Jana z Dominika z Golczewa. Anna, w latach 1477-1490, żona Tomasza z Czeluścina, inna Anna, w r. 1482 żona Jana "Ziemiętki" Gunickiego, nie żyjąca już w r. 1510. Jadwiga, rodząca się z Jadwigi, a więc pierwszej żony Jaracza (G. 261 k. 103v), około r. 1492 pozywała Stanisława, syna Domarata, swego stryjecznego brata, o swoją ojcowiznę (G. 259 k. 28).

A) Jarosław N., syn Świętosława Jaracza i Jadwigi, mąż Małgorzaty z Ostrowa, córki Jana "Pieczygrocha" z Ostrowa, od jej brata Stanisława w r. 1468 uzyskał trzy grzywny i jeden wierdunek (G. 8 k. 29v) wspólnie zaś z ojcem t. r. od innego brata Macieja 15 grz. (ib. k. 30, 30v). Skwitowany w r. 1470 przez szwagra Jana z Golczewa z 14 grz. posagu za żoną Agnieszką, siostrą swą (G. 8. k. 90). Umarł między 1477 a 1480.6/VIII. r. (P. 1386 k. 70v; G. 10 k. 146). Za owdowiałą Małgorzatę jej brat Stanisław Ostrowski w r. 1480 ręczył, iż dokona działów ze swym teściem Jaraczem (G. 10 k. 146). Temu teściowi winna była w r. 1482 płacić winę (G. 21 k. 110). Łan osiadły w Napruszewie w r. 1483 zastawiła wyderkafem za 10 grz. Janowi "Podleśnemu" z Napruszewa (G. 12 k. 44). Żyła jeszcze w r. 1492 (G. 15 151v). Córkami Jarosława były Anna i Małgorzata, występujące w r. 1489 (G. 22 k. 133).

B) Jan "Podleśny", syn Swiętosława "Jaracza" i Jadwigi (G. 261 k. 103v), od szwagra Jana "Ziemiątki" z Gunic i od jego matki w r. 1482 uzyskał zobowiązanie, iż ów "Ziemiątka" oprawi 45 grz. posagu żonie Annie, siostrze N-go (G. 11 k. 104v). Sześć łanów osiadłych w Panience p. kośc., nabyte wyderkafem od Jana z Góry, sprzedał wyderkafem w r. 1482 za 70 grz. Jakubowi Chocickiemu (P. 1386 k. 156). Od Małgorzaty, wdowy po Jarosławie N-im, w r. 1483 wziął w wyderkafowy zastaw za 10 grz. łan osiadły w Napruszewie (G. 12 k. 44), zaś od stryja Domarata N-go nabył wyderkafem t. r. za 14 grz. jeden łan osiadły i jeden pusty tamże (P. 1386 k. 173). Od Jana i Michała z Budzisławia, tenutariuszy Powidza, ojca i syna, uzyskał w r. 1486 zapis długu 50 grz. (G. 22 k. 67). Od Mikołaja i Grzegorza, braci gostomskich, nabył t. r. ich części w Gostomiu (G. 12 k. 138v, 142), a w r. 1487 uzyskał od nich prolongatę uiszczenia sumy 14 zł. (G. 13 k. 24v), zaś w r. 1489 pokwitowanie ze wszystkich sum i długów (ib. k. 145v). Mąż Katarzyny Powidzkiej, córki Jana, od jej brata Michała Powidzkiego z Budzisławia dostał w r. 1490 zapis 200 grz. posagu (G. 15 k. 4v). Od Jana Gostomskiego t. r. nabył wyderkafem za 12 grz. dwa puste łany w Gostomiu (G. 15 k. 5) i znów w r. 1493 to samo za tyleż (G. 8 k. 73). Poręczył w r. 1494 za żonę jej bratu Michałowi Powidzkiemu, iż go skwituje ona z dóbr rodzicielskich w Powidzu i Budzisławiu (G. 23 k. 68). Od Małgorzaty Giewartowskiej, żony Jakuba Świrczewskiego, t. r. nabył wyderkafem za 20 zł węg. łan osiadły w Gostomiu (P. 1383 k. 30v) i jednocześnie inny łan w tejże wsi od jej męża za taką sumę (ib.). T. r. od szwagra Michała Powidzkiego nabył wyderkafem za 200 grz. czynsz roczny 12 grz. na Powidzu i wsiach przyległych, jak również na jego dobrach dziedzicznych (ib. k. 46). Od tegoż Powidzkiego w r. 1497 kupił wyderkafem dwa łany zwane Śrzedni i Zarębe w Budzisławiu Kościelnym w p. gnieźn. (ib. k. 143v). T. r. od Jana Gostomskiego kupił wyderkafem za 12 grz. dwa puste łany w Gostomiu (G. 17 k. 12). Od Stanisława i Domarata, braci z Napruszewa, uzyskał t. r. uzyskał zapis 30 zł. węg. długu pod zastaw połowy łąki w Napruszewie (G. 17 k. 39). Skwitowany t. r. przez siostrę Małgorzatę z majątku rodzicielskiego, mężowi jej Janowi Krzuskiemu zapisał 20 grz. jako resztę jej posagu (G. 23 k. 85v). Od Feliksa i Adama, synów zmarłego Marcina Budzisławskiego, uzyskał w r. 1498 zobowiązanie wyderkafowej sprzedaży za 40 zł. węg. czterech łanów osiadłych we wsi Małe Sirnicze p. gnieźn. (G. 17 k. 67v). Żona Katarzyna w r. 1499 skwitowała brata Michała Powidzkiego z dóbr rodzicielskich w Powidzu i Budzisławiu (G. 24 k. 11). Od Stanisława N-go syna Domarata, uzyskał t. r. w zastaw za 30 zł. węg. długu połowę łąki, jesioro i kmiecia w Napruszewie (G. 18 s. 76). Jan Gostomski t. r. zastawił mu wyderkafem za 12 grz. dwa łany puste w Gostomiu (ib. s. 77), zaś Jan, syn zmarłego Jana Czechowskiego, za 50 grz. połowę wsi Dankowa w p. gnieźn. (G. 18 s. 79). Tego Czechowskiego w r. 1500 wzywał do dopełnienia owej transakcji, mówiąc o cenie 40 zł. węg. (G. 24 k. 104v), zaś w r. 1501 Czechowski winien był zapłacić 3 grz. winy, bowiem transakcji tej nie dopełnił (G. 24 k. 150). Dopiero w r. 1502 zobowiązał się Dankowo za 60 grz. sprzedać wyderkafem N-mu (G. 25 k. 216v), co zrealizował za 60 zł. węg. w r. 1503 (G. 24 k. 219; P. 1389 k. 242v). Od Barbary dziedziczki w Sirniczu i jej syna Adama Budzisławskiego w r. 1500 brał zastawem wyderkafowym za 30 zł. cztery półłanki w Sirniczu (G. 18 s. 217). Zostało w r. 1501 założone vadium 80 grz. między Janem N-im a Anną, wdową po Grzymale Sirnickim (G. 24 k. 156). Z rąk Jana Feliks z Budzisławia Małego t. r. za 40 zł wykupił z zastawu cztery łanu w Sirniczu Mniejszym (G. 18 k. 343). Od Barbary, wdowy po Marcinie Budzisławskim w r. 1502 nabył wyderkafem za 16 grz. pięć łanów osiadłych w Sirniczu Małym (P. 1389 k. 220v), t. r. od Wincentego Zdzarowskiego za 20 grz. w tymże Sirniczu dwa i pół łanów i karczmę (ib. k. 222v), wreszcie od Feliksa Budzisławskiego za 54 złp. cztery łany tejże wsi (G. 25 k. 213v). Od stryja Domarata N-go nabył wyderkafem w r. 1503 za 30 grz. połowę łąk w jego części Napruszewa i łan osiadły (P. 1389 k. 286v), zaś w r. 1504 od bratanków Domarata, Macieja i Wojciecha N-ch, za 30 grz. połowę łąk tamże (G. 24 k. 260v). Nie żył już w r. 1505 (G. 25 k. 389v). Owdowiałej Katarzynie Powidzkiej i synom jej, Marcinowi i Mikołajowi N-im, Stefan Fiszer Powidzki w r. 1510 na dobrach królewskich Powidzu i wsiach przyległych oprawił 60 grz. (G. 19 k. 134v). Około r. 1520 Katarzyna skwitowała Marcina i Mikołaja z 500 kop groszy posagu i 200 kop groszy wiana (G. 259 k. 348v). Prócz tych synów były i córki. Z nich, Jadwiga, w r. 1507 żona Michała Lubstowskiego, wdowa w r. 1531. Anna, w latach 1511-1513 żona Macieja Wilczyńskiego.

(A) Marcin, syn Jana i Powidzkiej, wraz ze swym niedzielnym bratem Mikołajem oraz wujem Michałem Powidzkim (obaj bracia byli jeszcze widocznie nieletni) w r. 1505 kwitował Mikołaja Kleczewskiego z 14 grz. zapisanych przez Barbarę Jarocką wyderkafem na Jarotkach w p. gnieżn. (ib. k. 574v). Jana Czechowskiego w imieniu własnym i brata t. r. skwitował z 60 zł. węg. zapisanych na Dankowie (G. 19 k. 5). Skwitował w r. 1509 Marcina Jarockiego z 6 grz. zapisanych na Jarotkach (ib. k. 82) Wspólnie z bratem Wojciechem w r. 1511 kupili część w Napruszewie od Macieja i Wojciecha N-ch, synów Piotra (G. 19 k. 197). Pozwany był Marcin w r. 1512 przez Annę Sirnicką, żonę Mikołaja Głębockiego. (G. 25 k. 328). Obaj z bratem skwitowali w r. 1513 przez siostrę Annę zamężną Wilczyńską z dóbr rodzicielskich w Napruszewie, Gostomiu i Sirniczu (P. 865 k. 313v). Oba bracia, niedzielni w Napruszewie, kwitowali t. r. Feliksa Budzisławskiego z 54 zł. wykupu dóbr w Sirniczu Małym, sprzedanych wyderkafem ich ojcu przez zmarłą Barbarę Budzisławską (G. 25 k. 406). Nabyte w r. 1514 wyderkafem od Wincentego Zdzarowskiego dziesięć łanów roli, połowę folwarku, połowę wiatraka i karczmę we wsi Wielkie Sirnicze sprzedali t. r. wyderkafem za 145 i pół zł. węg. Mikołajowi Głębockiemu (G. 335a k. 23; I. R. Z. Kon. 6 k. 7v). Marcin skwitowany był t. r. przez tegoż Zdzarowskiego z 28 grz. długu za Sirnicze (G. 25 k. 10v). Od braci swych stryjecznych, macieja i Wojciecha N-ch, kupił w r. 1515 za 80 grz. części w Napruszewie i Giewartowie (P. 1392 k. 50) i zapisał im t. r. 20 grz. długu (P. 866 k. 258). Część Giewartowa w r. 1518 sprzedał za 11 grz. ks. Tomaszowi Lubomyślskiemu (G. 335a k. 43). Od Mikołaja, Andrzeja i Macieja, braci z Tomic, w r. 1521 kupił za 60 grz. część w Siennie p. gnieźn. (Py. 23 k. 39). Na połowie części Napruszewa i Gostomia oprawił w r. 1524 posag 250 zł. żonie Annie Sośnickiej, córce Macieja (G. 335a k. 76v). Wspólnie z bratem skwitowani w r. 1531 z dóbr rodzicielskich przez owdowiałą siostrę Jadwigę Lubstwoską (I. R. Gr. Kon. 2 k. 214). Pozwany w r. 1534 przez Annę, żonę Mikołaja Głębockiego, dziedzica w Sirniczu (G. 262 k. 61v), pozywał z kolei ją w r. 1535 o wtargnięcie w łąki Napruszewa (G. 262 k. 208), a ona ponownie jego o zasypanie óśmiu kopców (ib. k. 242). Założone zostało między nimi w r. 1536 vadium (P. 874 k. 270v). Jako opiekun synów zmarłego brata Mikołaja, kwitował w r. 1537 ich matkę z siedmiu wierdunków, z tytułu dzierżawy dóbr tych małoletnich w Napruszewie (G. 31 k. 242). Od Stanisława Soleczeńskiego(?) w r. 1539 kupił za 30 grz. jego część w spadku oraz w bliższości w Napruszewie po zmarłej Małgorzacie N-ej (czy żonie Jarosława?) (G. 335a k. 221v). Od Marcina Lubomyskiego w r. 1544 kupił za 200 grz. część Napruszewa (ib. k. 298). Skwitowany w r. 1545 przez swego zięcia Marcina Jerzykowskiego (Irzykowskiego) z 20 grz. na poczet posagu za córką Zofią (I. R. Gr. Kon. 4 k. 171). Marcin (nie mam pewności, czy ten, czy też jego bratanek?) skwitowany w r. 1557 przez Marcina i Elżbietę rodzeństwo Lubowidzkich z 60 grz. (G. 36 k. 4v). Córka Marcina Zofia, jak widzieliśmy, w latach 1544-1545 żona Marcina Jerzykowskiego (Irzykowskiego).

(B) Mikołaj, syn Jana i Powidzkiej, występował obok brata od r. 1505 jako niedzielny z nim w Napruszewie, Gostomiu i Sierniczu (G. 25 k. 389v; P. 865 k. 313v). Od Mikołaja, Andrzeja i Jana N-ch, synów Stanisława "Domarata", kupił w r. 1524 za 80 grz. część w Napruszewie (P. 1393 k. 46) i jednocześnie na połowie swych dóbr w tej wsi oraz w Gostomiu oprawił 100 grz. posagu żonie Annie Bieganowskiej, córce Stanisława (ib. k. 46v). Od Wacława N-go, brata powyższych, kupił w r. 1525 za 10 grz. jego część w Napruszewie (ib. k. 72v). Od Mikołaja, Jana, Andrzeja i Wacława, braci N-ch w r. 1526 kupił za 300 grz. ich części tamże (ib. k. 124). Pozywali się w r. 1534 wzajemnie z Anną Siernicką, żoną Mikołaja Głębockiego (G. 262 k. 35v, 36). Nie żył już Mikołaj w r. 1536, kiedy Anna Bieganowska występowała jako wdowa (P. 874 k. 270v). Była 2-o v. żoną Łukasza Żernickiego, który w r. 1537 na połowie części Żernik w p. pyzdr., mających mu przypaść z działów z braćmi, zobowiązał się oprawić jej 100 grz. posagu. Skwitowana została jednocześnie przez szwagra Marcina N-go, stryja i opiekuna jej nieletnich synów, Piotra i Sebastiana, z siedmiu wierdunków tytułem dzierżawy ich dóbr ojczystych w Napruszewie (G. 31 k. 242, 242v). Oprawę 100 grz. swego posagu na połowie Napruszewa sprzedała w r. 1539 za takąż sumę wyderkafem obecnemu mężowi, który z kolei oprawił jej ową sumę jako posag (G. 335a k. 228). Spłacona przez syna Piotra ze 100 grz. posagu, skasowała w r. 1554 swą oprawę na Napruszewie i Gostomiu i skwitowała obydwu synów (Py. 174 k. 684). Córka Mikołaja i Bieganowskiej, Katarzyna, niezamężna w r. 1554 (ib.), żona 1-o v. w r. 1561 Jakuba Stawskiego cz. Węgierskiego, 2-o v. w r. 1592 Zygmunta Chłądowskiego.

I. Piotr, syn Mikołaja i Bieganowskiej, nieletni, niedzielny z braćmi w r. 1537 (G. 31 k. 242), dziedzic wspólnie z niemi w Napruszewie, miał około r. 1542 termin przeciwko Annie Siernickiej, żonie Mikołaja Głębockiego (G. 263 k. 141v, 264 k. 32v). Swej żonie, Barbarze Kębłowskiej cz. Gorzyckiej, córce Mikołaja, na połowie swych części w Napruszewie i pustce Gostomiu, oraz na połowie innych swych dóbr w r. 1555 oprawił posag 350 grz. (Py. 31 k. 48; P. 1397 k. 677). Dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił w r. 1560 opiekunów (G. 39 k. 403v). Nie żył już w r. 1561 (P. 903 k. 787v). Owdowiała Barbara Gorzycka, pani wienna w Napruszewie, kwitowała w r. 1564 Wojciecha Słoneckiego ze 100 zł. (Py. 179 k. 633v). Była w r. 1572 2-o v. żoną Sebastiana Będzieskiego (Py. 110 k. 79v). Wszystkie swe dobra we wsiach: Gorzyce, Budziłowo, Kębłowo, Lipie w p. pyzdr. w r. 1574 dała wieczyście bratu Andrzejowi Kębłowskiemu cz. Gorzyckiemu (R. Kal. 4 k. 165v). Od męża Będzieskiego otrzymała w r. 1576 oprawę 1.200 zł. posagu na połowie części Będzieszyna i Szczur w p. kal. (R. Kal. 4 k. 279v). Z tytułu swej oprawy na Napruszewie w r. 1591 pozywała szwagra Sebastiana N-go (G. 262 k. 420v). Jej drugi mąż nie żył już w r. 1596, ona zaś może żyła jeszcze wtedy (I. Kal. 63 k. 396v). Synowie, Jan, Marcin i Stanisław.

I) Jan, syn Piotra i Kębłowskiej, nieletni w r. 1564, pozostawał pod opieką Macieja Gałczyńskiego (G. 43 k. 223v). Wraz z braćmi był w r. 1567 pozywany przez wuja Andrzeja Kębłowskiego cz. Gorzyckiego o to, iż ojciec ich nie uczynił ich matce a siostrze Andrzeja oprawy 350 grz. posagu na połowie Napruszewa i pustek Gostom (Py. 106 k. 344, 416v). Pozywał ten wuj ich i opiekunów ich także w r. 1569 (P. 915 k. 228v; Py. 107 k. 389v). Miał Jan już chyba lata w r. 1572, kiedy w imieniu własnym i braci kwitował Mikołaja Przylepskiego ze 108 zł. Wawrzyńca Tuszyńskiego z takiej samej sumy, Baltazara Tuszyńskiego też z takiej, zaś Gałczyńskich, synów zmarłego Macieja, z opieki sprawowanej przez ich ojca (Py. 110 k. 79v). Wraz z braćmi kwitował w r. 1576 z opieki matkę, Wojciecha Sławęckiego, Piotra Bieganowskiego i zmarłego Macieja Gałczyńskiego (I. Kal. 44 s. 267). T. r. mianowany przez Jana Galewskiego, pisarza grodzkiego kaliskiego, jednym z opiekunów syna jego Wojciecha (R. Kal. 4 k. 353). Bezpotomny, nie żył już w r. 1582 (ib. 48 s. 201). Matka jego w imieniu własnym i jego braci części zmarłego w Jeżewie i Uścisłowie w p. kośc. wydzierżawiła t. r. za 70 złp. Janowi Jaraczewskiemu (I. Kal. 48 s. 767).

II) Marcin "Piotrowicz", syn Piotra i Kębłowskiej, nieletni w latach 1564-1569 (G. 43 k. 223v; Py. 107 k. 389v), a chyba jeszcze i w r. 1572 (Py. 110 k. 78), miał już zapewne lata w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 267). Wraz z bratem w r. 1584 pozywał stryja Sebastiana (G. 274 k. 527v). Jako spadkobierca brata Jana, w r. 1587 kwitował wykonawcę jego testamentu, ks. Andrzeja Czackiego, dziekana i oficjała włocławskiego, kanonika poznańskiego, oraz brata swego Stanisława z rzeczy pozostałych po zmarłym (I. Ka. 54 s. 385). Obaj z bratem, jako nabywcy praw od matki, zostali w r. 1590 intromitowani do części dziedzicznej Jana Jaraczewskiego w mieście Jaraczewie (Py. 125 k. 568). Marcin ożenił się w r. 1592 z Małgorzatą Rossoską, córką Jakuba, od którego t. r., jeszcze przed ślubem, uzyskał zapis 1.400 złp. posagu i 200 złp. wyprawy (I. Kal. 59 s. 91). Na połowie części Sobótki oprawił jej t. r. ów posag (R. Kal. 6 k. 643). Skwitowała ona t. r. ojca z dóbr rodzicielskich a Marcin kwitował teścia z 200 złp. na poczet posagu (I. Kal. 59 s. 524). Bratu Stanisławowi zapisał t. r. dług 200 złp. (ib. s. 18). Opłacając w r. 1591 ze swej części wsi Sobótka pobór, przyłożył pieczęć z herbem Grzymała bez bramy (Wittyg). Jako spaskobierca brata Jana, skwitował w r. 1598 synów zmarłego Sebastiana Niwskiego z 700 złp., które ich ojciec zapisał był Janowi N-mu (I. i D. Z. Kal. 28 k. 83). Jako dziedzic części Wielkiej Sobótki, zawierał w r. 1602 ugodę graniczną z małżonkami Domaradzkimi, dziedzicami części Małej Sobótki (I. Kal. 68 s. 451). Już nie żył w r. 1604, kiedy wdowa, Małgorzata Rossoska uzyskała zapis 2.000 zł. długu od małżonków Mikołajewskich (ib. 70 k. 548v). T. r. kwitowała z 2.000 zł. Krzysztofa Sieroszewskiego cz. Wolickiego (ib. 70 k. 569v). Nie żyła już w r. 1617 (R. Kal. 9 k. 94). Marcin budował sklep pod zakrystią kościoła sobockiego, kontynuowali tę budowę jego synowie Piotr i Adam, a opiekun ich Piotr N., ich brat stryjeczny, oddał to w r. 1605 w posiadaniu ks. Adrianowi Grabowskiemu (Graboviensis), plebanowi sobockiemu (I. i D. Z. Kal. 28 k. 143). Wdowa od Mikołaja Tymienieckiego, podstarościego wieluńskiego, w r. 1605 kupiła za 6.000 złp. części miasta czyli wsi Sobótka (R. Kal. 1 k. 50v). Piotr N. opiekę nad synem Marcinem scedował w r. 1610 rodzonemu ich wujowi Piotrowi Rossoskiemu (I. i D. Z. Kal. 28 k. 180v). Ów Piotr Rossoski należące do siostrzeńców części Sobótki w r. 1612 wydzierżawił za 470 złp. Stanisławowi Myszczyńskiemu (I. Kal. 78 s. 1111). Był ten Myszczyński ich ojczymem, drugim mężem Małgorzaty Rossoskiej, nie żyjącej już w r. 1613. Wtedy on działając w imieniu własnym i zrodzonych z niej swych dzieci części miasta i wsi W. Sobótka sprzedał za 1.100 zł. pasierbowi Piotrowi N-mu (R. Kal. 8 k. 263), a powtórzył tę transakcję w r. 1617 (ib. 9 k. 94). Synowie Marcina, Piotr i Adam.

(I) Piotr, syn Marcina i Rossoskiej, dziedzic Sobótki Wielkiej w części odziedziczonej po matce, w części, jak widzieliśmy, nabytej w latach 1613 i 1617 od ojczyma Myszczyńskiego. Na połowie części tych dóbr, należnych z działu z bratem Adamem, w r. 1617 oprawił posag 2.500 zł. żonie Zofii z Łokieńska Zdrowskiej, córce Prokopa i Magdaleny z Przytocznicy Niesołowskiej (ib. k. 95v, 10 k. 426v). Połowę macierzystej części w Wielkiej Sobótce, kupioną od ojczyma, w r. 1619 sprzedał za 550 zł. bratu Adamowi (ib. 9 k. 250). Oskarżony t. r. o to, iż jadącego przez Sobótkę do Piwonic Jana Bielickiego zaprosił do dwpru i tam wraz ze swym wspólnikiem Stanisławem Droszewskim zastrzelił go (Py. 140 k. 322). Zofia Zdrowska z siostrami rodzonymi i przyrodnią w r. 1626 części we wsi Karski Podleśne sprzedała za 3.000 zł. Marcinowi Bielczewskiemu (R. Kal. 10 k. 426v). Skwitowana w r. 1633 z 12 zł. przez Adama Dobrzyckiego jako kuratora szpitala w Dobrzycy (I. Kal. 99b s. 1154). Sumę 100 zł., cedowaną sobie przez Jana Biernackiego, cedowała w r. 1636 Andrzejowi Dzięczyńskiemu (I. Kal. 102 s. 763). T. r. skwitowała szwagra Adama N-go z 4.000 zł. posagowych, zapisanych jej przy sprzedaży części Sobótki (ib. s. 836). Kwitowała w r. 1644 owdowiałą bratową Dorotę z Kołaczkowskich 2-o v. Zadorską z prowizji rocznej od sumy 3.000 złp. (ib. 110a s. 775). Piotr od Anny Poklateckiej 1-o v. Cieleckiej, 2-o v. obecnie żony Stanisława Pogorzelskiego, kupił w r. 1644 za 10.000 złp. część Poklatek p. pyzdr. (Z. T. P. 29 s. 2086). Wraz z synami: Marcinem, Andrzejem, Piotrem i Aleksandrem oraz córką Katarzyną, pozywał w r. 1647 Andrzeja Drogoszewskiego, męża innej swej córki, Jadwigi, już zmarłej, o jej posag oprawiony na Drogoszewie w p. kośc. (P. 172 k. 148v). Zofia Zdrowska w r. 1647 kwitowała Marka, Franc., Jana i Ant. N-ch, bratanków Piotra dziedziców Sobótki z prowizji roczocznej od sumy 3.000 złp. (I. Kal. 113 s. 205). Żył chyba jeszcze ów Piotr w r. 1649 (P. 1424 k. 321), nie żył zaś z pewnością w r. 1650 (R. Kal. 14 k. 100). Owdowiała Zofia Zdrowska w r. 1655 kwitowała Jana Niewiarowskiego, dziedzica Bronczyna ze 100 zł. zapisanych na tej wsi, a odebranych z rąk ks. Stanisława Niewiarowskiego, proboszcza płockiego, sekretarza J.Kr.Mci (I. Kal. 121 s. 488). Tego Jana Niewiarowskiego kwitowała znów w r. 1661 (ib. 125 s. 1264). Spisała w Kaliszu 1665.4/III. r. testament, który t. r. roborowała (ib. 126 s. 178), ale żyła jeszcze w r. 1669 (ib. 129 s. 1226). Synowie Piotra i jej: Marcin, Andrzej, Piotr i Aleksander. Z córek, Katarzyna, jak widzieliśmy, żyła w r. 1647, ale więcej nic o niej nie wiem. Jadwiga była w latach 1633-1635 żoną Andrzeja Drogoszewskiego, nie żyła już w r. 1647. Poza wzmianką z r. 1647 nie wiem też nic więcej o synu Marcinie.

1. Andrzej, syn Piotra i Zdrowskiej, obok ojca posesor Poklatek zabił tam przybyłego z Wierzbięcic Wojciecha Gawareckiego (P. 181 k. 13v). Zobowiązał się w r. 1662 dać dożywocie żonie swej Mariannie Płońskiej (Kośc. 305 k. 139).

2. Piotr, syn Piotra i Zdrowskiej, mąż Jadwigi Kierskiej, córki Macieja, oprawił jej w r. 1649 posag 3.000 złp. (P. 1424 k. 321). Wraz tą żoną t. r. nabył wyderkafem za 5.000 złp. części Sepna w p. kośc. od Macieja Ossowskiego (ib. k. 684v). Obojgu małżonkom w r. 1680 roborował skrypt brat jej Jan Kierski (Kc. 132 k. 55). Piotr kwitował w r. 1682 Kazimierza Gembińskiego, sukkolektora powiatu kościańskiego (Kośc. 306 k. 151). Poklatki w p. pyzdr. w r. 1695 sprzedał za 20.000 złp. synowi Aleksandrowi (P. 1130 IX k. 15). Pochowany w r. 1695 u Reformatów Poznaniu. Chyba to żona jego spoczęła tamże w r. 1693 (Sep. Reform., Pozn.). Synowie, Aleksander i Franciszek. Z córek, Marianna wyszła w Poklatkach w r. 1679 za Franciszka Glińskiego, a nie żyła już w r. 1719. Anna poślubiła 1-o v. 1690.3/IV. r. Mikołaja Cieślińskiego, 2-o v. w Czerlejnie 1695.27/VII. r. Łukasza Nieżychowskiego, była wdową w r. 1713, a jej trzecim mężem był w r. 1715 Jan Władysław Korytowski, po którym wdowa 1729 r., umarła w Poznaniu na Rybakach 1746.5/XII. r., pochowana u Bernardynów. Niewątpliwie córką Piotra, i to chyba najstarszą, była Zofia, która w Poklatkach 1671.17/V. r. szła za Stanisława Borkowskiego, a 2-o v. tamże zaślubiła 1674.3/II. r. Aleksandra Łączkowskiego.

1) Aleksander, syn Piotra i Kierskiej, sędzia deputat na Trybunał Koronny w r. 1718 (P. 1162 k. 63v), nabył, jak już wiemy, Poklatki w r. 1695 od ojca, ale już w r. 1698 dobra te sprzedał za 17.500 złp. Krystianowi Jaskóleckiemu (P. 1135 IX k. 22). Jego żoną była w r. 1703 Katarzyna Korytowska, wdowa 1-o v. po Andrzeju Cieleckim (P. 1143 I k. 1), nie żyjąca już w r. 1708. Wtedy Aleksander, dożywotnik po tej żonie Komornik, Bylina i Gądek w p. pozn., owe Gądki sprzedał wyderkafem na trzy lata za 6.000 złp. Zofii z Kęszyckich Ponikiewskiej (P. 1144 k. 267) i t. r. kwitowa go z 2.000 zł. Władysława Korytowski (ib. k. 331v). Zawierał w r. 1710 kontrakt z pasierbicą Marianna Cielecką i jej mężem Walerianem Korytowskim (P. 1145 k. 155). Drugą żoną Aleksandra była w r. 1717 Franciszka Dachowska, wdowa 1-o v. po Franciszku Dunin Borkowskim, sędzim grodzkim wałeckim, dziedzicu Lubasza, który testament spisywał w r. 1715 (P. 1151 k. 21, 1239 k. 15v). Aleksander, posesor Komornik, żonie tej w r. 1717 zapisał sumę 3.000 złp. odebraną z rąk Andrzeja Dunin Borkowskiego, pułkownika J.Kr.Mci, brata i spadkobiercy sędziego (P. 1151 k. 145). Oboje małżonkowie w r. 1718 spisali wzajemne dożywocie (P. 1162 k. 63v). Manifestował się przeciwko niej w r. 1719 brat jej pierwszego męża, wspomniany pułkownik Borkowski (P. 1171 k. 47v). Aleksander w r. 1720 kupił Uzarzewo, Święcinko i Rajsko od Jana Zaidlica, żonie zaś w r. 1721 cedował sumę (P. 1180 k. 38v). Posesor Padarzewa w r. 1724 (G. 94 k. 360v). Franciszka z Dachowskich nie żyła już w r. 1734, kiedy jako jej jedyna spadkobierczyni występowała siostra Anna, wdowa po Janie Skórzewskim (P. 1239 k. 15v). Dobra Uzarzewo, Święcinko i Rajsko w p. pozn. sprzedał w r. 1736 za 34.000 złp. synowi Felicjanowi (P. 1244 k. 40) Pochowany 1738.27/I. r. (Sep. Reform., Pozn.). Z pierwszej żony syn Felicjan, o którym niżej, i córka Anna, w r. 1721 żona Andrzeja Kęszyckiego, wyszła 2-o v. w Raczkowie 1726.29/X. r. za Stefana Przyłuskiego, umarła w r. 1736 i była chowana w Poznaniu u Reformatów 28/VI.

Felicjan, syn Aleksandra i Korytowskiej, mąż w r. 1724 Marianny Trzcińskiej, córki Franciszka i Teresy Skotnickiej (Kc. 139 k. 271; P. 1256 k. 200v). Od ojca, jak widzieliśmy, w r. 1736 nabył Uzarzewo, Święcinko i Rajsko, ale w r. 1739 nazwany tylko "posesorem" Uzarzewa (LC Smogulec), a faktycznie dziedzicem trzech tych wsi stał się dopiero w r. 1739 po kupnie tych dóbr wraz z młynem Juracz za 50.000 złp. od Jana Korzboka Zajdlica (P. 1255 k. 119v). Najwidoczniej ojcowska transakcja z r. 1720 miała charakter jedynie wyderkafowy. Wzajemne dożywocie z żoną spisał w r. 1739 (P. 1256 k. 200v). Od brata stryjecznego, Marcina N-go kupił w r. 1741 za 35.000 Chociczę w p. pyzdrskim (P. 1266 k. 208v). Uzarzewo i Święcinko w r. 1742 zastawił za 53.600 złp. na trzy lata Andrzejowi Lubiatowskiemu (P. 1268 k. 156v). Wedle komplanacji z r. 1739 odebrał wraz z żoną w r. 1742 sumę 30.000 złp. i tę jej zapisał (P. 1268 k. 177v). Uzarzewo i Święcinko w r. 1743 zastawił na trzy lata za 63.000 złp. Janowi Korytowskiemu (P. 1271 k. 56). Żona Marianna Trzcińska obok swego brata Ignacego była w r. 1744 współdziedziczką Słębowa (N. 209 k. 96v). Felicjan stary parafialny kościół w Uzarzewie kazał rozebrać i w r. 1749 wzniósł nowy z muru pruskiego (Łukasz.). Po śmierci pierwszej żony zaślubił 2-o v. 1753.29/VII. r. Marcjannę Pierzchlińską z Kębłowa (LC Miłosław). Dziedzic Chociczy, tej żonie, córce Mikołaja i Marianny Chylińskiej, w r. 1754 oprawił posag 10.000 złp. (P. 1311 k. 67). Skwitował w r. 1774 swoje dzieci zrodzone z Trzecińskiej, więc Józefa, Wiktora, Franciszkę i Wiktorię z dożywocia zapisanego przezeń ich matce w r. 1739 (P. 1351 k. 381v). Żył jeszcze w r. 1785 (I. Kal. 225 k. 109). Z pierwszej żony synowie: Franciszek, Józef i Wiktor, oraz córki: Klara Agnieszka, ur. w Runowie, ochrzcz. 1741.17/I. r. (LB Rogoźno), Franciszka, wspomniana w r. 1766 jako siostrzenica Ignacego Trzcińskiej (Kc. 147 k. 111)., a żyła jeszcze i 1774 r., Wiktoria wspomniana w r. 1774 (P. 1351 k. 381v), żyła jeszcze 1784 r. (G. 111 k. 74v), wreszcie Felicjanna, w latach 1780-1784 żona Wojciecha Kozłowskiego. Z drugiej żony syn Antoni Benon, ochrzcz. 1763.21/VI. r. (LB Gołaszyn).

(1) Franciszek, syn Felicjana i Trzcińskiej, wojskowy w garnizonie Wielunia, w r. 1771 mąż Magdaleny Cziakówny(!), nazwanej kiedyindziej Nowowiejską cz. Sztybańską, z którą rozwiódł się w r. 1776 i która t. r. skwitowała męża z wydania swych ruchomości (Py. 158 k. 507). Franciszek t. r. kwitował Wojciecha Choszczyńskiego, dyrektora szkoły miejskiej w Pyzdrach, z manifestacji (iv. k. 519). Na pozostałej po matce sumie zabezpieczonej na Chociczy, zapisał t. r. 3.000 złp. Katarzynie Porowskiej, córce Rocha i Katarzyny Krasińskiej, wdowie po Tomaszu Laskowskim. Z tą Katarzyną ożenił się 1777.23/VIII. r., a nazwany przy tej okazji rozwiedzionym wdowcem (LC Św. Trójca, Gniezno) można więc sądzić, iż Magdalena już wtedy nie żyła. Kwitował w r. 1785 Macieja Płonczyńskiego, zastawnego posesora Chociczy, z 2.500 zł., pozostałych z sumy 5.000 zł. (I. Kal. 225 k. 109). Franciszek N., zmarły w Gnieźnie na wójtostwie 1790.24/X. r. (LM Św. Trójca, Gniezno), to chyba właśnie on. Z pierwszej żony synowie, Antoni Felicjan, ur. w Myślniewie, ochrzcz. z wody 1771.1/XII. r., i Kazimierz, ochrzcz. 1773.3/III. r. (LB Kobylagóra), oraz córki bliźniaczki, Jadwiga Katarzyna i Teresa Marianna, urodzone w Parzynowie, ochrzcz. 1774.11(?)/X. r. (LB Parzynów). Z drugiego małżeństwa dórka Wiktoria, ur. we Wrześni, ochrzcz. 1776.11/IV. r., i jeszcze jedna Wiktoria, ur. tamże, ochrzcz. 1777.26/IV. r. (LB Września). Obie urodzone przed zawarciem przez rodziców ślubu.

(2) Józef, syn Felicjana i Trzcińskiej, świadek w lutym 1756 r. (LB Graboszewo), plenipotent ojca w r. 1765 (P. 1340 k. 20v), zaś w r. 1766 brata Wiktora (Kc. 147 k. 133v). Skwitowany w r. 1774 przez ojca z dożywocia matki (P. 1351 k. 381v), w imieniu własnym i rodzeństwa uczestniczył w Czeszewie 1780.25/II. r. w spisywaniu kompromisu o spadek po Gockowskich (G. 107 k. 26v). Pewne sumy z tego spadku, wedle komplanacji z r. 1783 cedował w r. 1784 Walentemu Gockowskiemu (G. 11 k. 74v). Żył jeszcze 1786.23/VII. r. (LB Czeszewo).

(3) Wiktor (Eudemiusz Wiktor), syn Felicjana i Trzcińskiej, ochrzcz. 1742.11/IX. r. (LB Winnogóra), żył jeszcze w r. 1780 (G. 107 k. 26v), a chyba nie żył już w r. 1784, bo nie wspomniany wtedy w układzie o spadek po Gockowskich (G. 111 k. 74v).

2) Franciszek, syn Piotra i Kierskiej, pisarz grodzki gnieźnieński w r. 1710 (P. 1139 X k. 28v). Zaślubił we wrześniu 1686 r. Barbarę Wojciechowską ze wsi Trzek (LC Czerlejno), córkę Krzysztofa i Katarzyny Osuchowskiej, której w r. 1689 oprawił 9.000 złp posagu (P. 1118 IX k. 47v). Od Bartłomieja Bieganowskiego wyderkafem nabył t. r. za 16.000 złp. część Bieganowa koło Gozdowa (ib. k. 45v). Wraz z żoną w r. 1700 skwitowany przez jana Jaraczewskiego z 2.600 złp. (P. 1139 XI k. 28v). Po jej śmierci zaślubił 2-o v. w czasie zarazy 1709.24/XI. r. Annę Mierucką (LC Bytyń), córkę Wojciecha i Katarzyny Gronowskiej, której t. r. zapisał sumę 1.000 złp. (P. 1144 k. 377). Wyderkafowy posesor Myszkowa w p. pozn. pozywany był w r. 1713 przez Glińskich (P. 290 k. 346). Od Józefa i Jana braci Glińskich w r. 1718 kupił za 55.660 złp. Myszkowo i Przyborowo (P. 1162 k. 83), a w r. 1719 obie te wsie sprzedał za 60.000 złp. Mikołajowi Nieżuchowskiemu (P. 1168 k. 65), zaś żona skasowała dożywocie sumy 3.000 zł. na Myszkowie dane jej w r. 1714 przez męża (P. 1168 k. 77). Franciszek już nie żył w r. 1720, a Anna Mierucka idąc 2-o v. za Macieja Brzostowskiego, krótko przed ślubem, 1720.16/IX. r. zapisała mu sumę 1.500 zł. (G. 94 k. 106). Z pierwszej żony synowie, Krzysztof i Marcin oraz córka Jadwiga Teresa, ochrzcz. 1689.12/IX. r. (LB Gozdowo).

(1) Krzysztof, syn Franciszka i Wojciechowskiej, zaślubił 1722.26/V. r. Agnieszkę Kęszycką (LC Kwilcz), córkę Jana i Bogumiły Kwileckiej, która t. r. skasowała swych braci ze swego wyposażenia t. j. z sumy 8.353 zł. (P. 1187 k. 145v). Od swego ciotecznego brata Mikołaja Nieżychowskiego Krzysztof kupił w r. 1729 za 35.000 złp. Chociczę w p. pyzdr. (P. 1215 k. 268), które te dobra miał w swym posiadaniu i rezydował w nich już w r. 1723 (LB Winnogóra). Agnieszka umarła w r. 1734 (Sep. Reform., Pozn.). Krzysztof 2-o v. zaślubił w Poznaniu 1740.1/IX. r. Jadwigę Stawską, wdowę 1-o v. po Walentym Niedzielskim (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Umarł w r. 1741, pochowany 14/IV. r. w Poznaniu u Reformatów (Sep. Reform., Pozn.). Wdowa wyszła 3-o v. za Józefa Bronisza, z którym w r. 1754 była już rozwiedziona (G. 98 k. 672v). Testament spisała w r. 1768, nie żyła już w r. 1781 (G. 108 k. 47v). Z pierszego małżeństwa był syn Łukasz, ur. w Chociczy, ochrzcz. 1724.18/X. r. (LB Winnogóra), niewątpliwie zmarły dzieckiem.

(2) Marcin, syn Franciszka i Wojciechowskiej, wspomniany w r. 1722 (P. 1187 k. 154), spisał we Wschowie 1731.12/VII. r. z Aleksandrem Teodorem z Grabu Psarskim, burgrabią ziemskim kaliskim, kontrakt (Ws. 84 k. 39) o rękę jego córki Konstancji, urodzonej z Krystyny Radzikowskiej. Zaślubiny nastąpiły dopiero w rok potem, 1732.19/VII. r. (LC Brzostków) i t. r. oboje spisali wzajemne dożywocie (P. 1232 k. 65). Konstancja t. r. skwitowała swego wuja Stefana Radzikowskiego z sumy 17.083 złp. (P. 1236 k. 52). Marcin już w r. 1733 był posesorem Mieleszyna (G. 97 k. 59). Odziedziczoną po bracie Krzysztofie Chociczę w r. 1741 sprzedał za 35.000 złp. swemu bratu stryjecznemu Felicjanowi N-mu (P. 1266 k. 208v). Konastancja była wtedy jedyną spadkobierczynią zmarłego ojca i skwitowała z procesu owdowiałą macochę, Katarzynę ze Smardzewskich Psarską (G. 97 k. 482v, 532v). Oboje małżonkowie w r. 1745 dokonali zapisau na kompromis z innymi spadkobiercami fortuny Radzikowskich (ib. k. 719), a w r. 1748 Marcin z Józefem Skoroszewskim kasztelanicem przemęckim spisywał pod zakładem 30.000 zł. punkta do transakcji o Mieleszyno i Babino p. gnieźn. (G. 98 k. 185v). Konstancja w r. 1754 nazwana posesorką Bachorzewa (LB Wilkowyja). Marcin w r. 1756 zawierał komplanację z zięciem Tomickim z racji dożywocia po zmarłej córce Antoninie N-ej, tego Tomickiego żonie (G. 98 k. 788). Z Ksawerym Kęszyckim, spadkobiercą bratowej Marcina, Agnieszki z Kęszyckich N-ej, przysięgali t. r. obaj w związku z odbiorem rzeczy po niej pozostałych (ib. k. 818v). Konstancja Psarska, już będąc wdową, kwitowała w r. 1758 Józefa Radzikowskiego z sumy 2.916 złp. (G. 99 k. 14v). Żyła jeszcze 1764.28/XI. r. (LB Łopienno). Synowie, Wincenty Aleksander Wojciech, ur. w Mieleszynie 1734.5/IV. r. (LB Sokolniki), zapewne zmarły wcześnie, i Stanisław. Z córek, Antonina, wydana 1754.29/VII. r. za Józefa Tomickiego, nie żyła już w r. 1756. Magdalena Anna Krystuyna, ur. tamże, ochrzcz. 1735.20/VII. r., Ludwika Franciszka Krystyna, ur. tamże, ochrzcz. 1742.19/IV. r., obydwie zapewne wcześnie pomarły. Franciszka (Franciszka Faustyna), ochrzcz. 1744.27/IX. r. (ib.), żona w r. 1759 Franciszka Kąsinowskiego, zmarła w Gądeczu 1790.4/III. roku.

Stanisław, syn Marcina i Psarskiej, nie żył już w r. 1759, kiedy żona jego Barbara Przybyszewska kwitowała swą teściową z 1.620 złp. (G. 99 k. 188). Była 2-o v. żoną Drzewieckiego. Dziedziczka Bednar, umarła tam 1805.30/IV. r. i została pochowama w Gnieźnie u Franciszkanów (LM Wronczyn).

3. Aleksander, syn Piotra i Zdrowskiej, instygator grodu poznańskiego w r. 1693 (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), wspomniany obok ojca i braci w r. 1647 (P. 172 k. 148v). Od Macieja Ostrowskiego w r. 1663 nabył wyderkafem za 3.000 złp. Zadory i Raszkowo w p. kośc. (P. 1425 k. 197). Od Wacława Kierskiego uzyskał w r. 1687 cesję kontraktu o trzyletnią dzierżawę Chłapowa, Borzejewa i Dominowa, zawartego ze zmarłą Marianną z Zajączków Szołdrską pod zakładem 12.000 złp. (P. 1114 XII k. 78). Żył jeszcze w r. 1694 (P. 1128 XIV k. 57). Żoną jego była w r. 1654 Jadwiga Konińska (Kunińska), wdowa 1-o v. po Janie Pawłowskim, wraz z którą wtedy uzyskał od Beaty z Trąmpczyńskich Chłapowskiej zapis długu 360 złp. (Kośc. 303 k. 902). Nie żyła już ona w r. 1659 (Kośc. 304 k. 960).

(II) Adam, syn Marcina i Rossoskiej, podstarości gnieźnieński w r. 1626 (G. 78 k. 67v). Nieletni jeszcze w r. 1605 (I. i D. Z. Kal. 28 k. 143), od brata Piotra kupił w r. 1619 (1620?) za 550 zł. połowę części macierzystej w mieście cz. wsi Sobótka Wielka (R. Kal. 9 k. 250, 433). Pozwany w r. 1624 przez Wojciecha Kołaczkowskiego o dług 750 złp. (P. 152 k. 1127), był już w r. 1626 mężem Doroty Kołaczkowskiej, córki Jerzego (P. 1017 k. 58v). Połowę swych dóbr w Sobótce w r. 1629 sprzedał za 4.500 zł. tej żonie (R. Kal. 11 k. 141). Miała ona na tych dobrach oprawione 500 zł. posagu. Adam w r. 1631 dla zrodzonych z nią dzieci ustanowił opiekunów (I. Kal. 97a s. 363, 366). Część miasta Sobótka Wielka w r. 1636 wydzierżawił małżonkom Janowi Mańkowskiemu i Katarzynie Golskiej (ib. 102 s. 835). Umarł między r. 1636 a 1638 (ib. s. 836, 104b s. 1989). Wdowa w r. 1641, krótko po 6/II., wyszła za Łukasza Zadorskiego (ib. 107a s. 92, 93). Kwitowała t. r. małżonków Doleckich z 1.380 zł. dopłaty z dzierżawy miasta Sobótki Wielkiej (ib. s. 1125). Od swego drugiego męża w r. 1654 uzyskała na połowie wsi Gola w p. kośc. oprawę posagu 4.500 zł. (R. Kal. 14 k. 371). Synowie: Marcin, Franciszek, Jan i Antoni, wszyscy w r. 1638 jeszcze nieletni (I. Kal. 104b s. 1989). Tych czterech braci kwitowała w r. 1647 ich stryjenka, Zofia Zdrowska, żona Piotra, z rocznej prowizji od sumy 3.000 złp. na Sobótce (I. Kal. 113 s. 2050). Z nich, o Franciszku wiem tylko tylr, że żył jeszcze w r. 1649 (ib. 115 s. 175). Antoni, nieletni jeszcze w r. 1649 (ib. 115 s. 1625), żył jeszcze w r. 1657 (ib. 122 s. 246). Był obok brata Marcina współdziedzicem Sobótki (Kośc. 311 s. 432). Niewątpliwie córkami Adama były, Anna, w latach 1651-1676 żona Andrzeja Zadorskiego, i Katarzyna, "panna z Goli" w r. 1663 (LB Stary Gostyń), chrzestna 1664.10/VI., t. r. żona Jana Milińskiego, nie żyjąca już w r. 1693.

Marcin, syn Adama i Kołaczkowskiej, w imieniu własnym oraz braci, Franciszka i Antoniego, w r. 1647 zapisał 880 złp. Maciejowi Załuskiemu (ib. 113 s. 1425). Wraz z bratem Franciszkiem, a też w imieniu brata Antoniego, zawierał w r. 1649 kontrakt z braćmi Andrzejem i Łukaszem Zadorskimi, dziedzicami części wsi Gola i zapisał Łukaszowi długi, najpierw 350 zł., a potem 2.000 zł. (ib. 115 s. 175, 365, 1625). Marcin od Aleksandra Wierzbięty Biskupskiego i żony jego Zofii Jaraczewskiej wydzierżawił t. r. Prusy cz. Zakrzewo (ib. s. 875). Wraz z bratem Antonim Maciejowi Załuskowskiemu w r. 1657 zapisał dług 12.200 złp. (ib. 122 s. 246). Jako towarzysz spod chorągwi Piotra Przyjemskiego, rotmistrza województw poznańskiego i kaliskiego, kwitował w r. 1657 Marcina N-go, burgrabiego kaliskiego z 500 złp. retent poborowych (ib. 122 s. 413). Żoną Marcina była w r. 1665 Zofia z Rokszyc Ruszkowska (ib. 126 s. 34). Umarł on albo jeszcze t. r., albo w r. 1666 (ib. s. 587, 843). Wdowa zmarła między r. 1681 a 1685 (ib. 140 k. 233, 143 s. 82). Synowie: Franciszek, Jan i Wojciech, córki: Teresa, Marianna i Zofia, wszyscy jeszcze nieletni w r. 1666 (ib. 126 s. 843). Z synów, o Janie wiem jeszcze tyle, że żył w r. 1681 (ib. 140 k. 233). O Wojciechu zob. niżej. Z córek, Zofia była w r. 1685 żoną Jakuba Żeligowskiego.

Wojciech, syn Marcina i Ruszkowskiej, nieletni w r. 1666, zawierał w r. 1681 w imieniu własnym i brata Jana kontrakt z Piotrem Bogusławskim, dziedzicem Bronowa (ib.), dotyczący zapewne dóbr Sobótka, sprzedanych temu Bogusławskiemu, chyba w r. 1682. Asystował Wojciech w r. 1685 siostrze Żeligowskiej kwitującej Piotra Bogusławskiego z jej należności z dóbr rodzicielskich w Sobótce (ib. 143 s. 82). Żył jeszcze w r. 1714 (I. Kon. 73 k. 273). Jego żoną była Ewa Dominikowska, córka Wojciecha i Anny Smarzewskiej, nie żyjąca już w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 515). Z niej syn Mikołaj.

Mikołaj, syn Wojciecha i Dominikowskiej, zapewne jeszcze w r. 1690 nieletni (ib.), mianował w r. 1714 plenipotenta celem podniesienia wyprawy swej matki z rąk babki, Anny Dominikowskiej, 2-o v. Mieszkowskiej (I. Kon. 73 k. 273). Kwitował w r. 1731 Stanisława Dominikowskiego z 1.000 zł., zapisanych w r. 1727 (ib. 76 k. 369). Żona Mikołaja, Anna Radoszewska, córka Macieja i Anny Kosińskiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1732 (ib. 79 k. 207v), kwitowała w r. 1736 Jana Przespolewskiego, dziedzica Obrzębina, z 2.333 zł. (ib. 77 k. 19). Drugiej swej żonie Ewie Widłakównie, rodzącej się z Baranowskiej, Mikołaj jeszcze przed ślubem, 1754.21/VIII. r., oprawił 1.000 zł. posagu (ib. 78 s. 828). Był obłożnie chory, kiedy w r. 1764 Ewa wraz z siostrą, panną Eleonorą Widłakówną, skwitowała Antoniego Kiedrowskiego, dziedzica Czachór i Głuchowa, z 600 zł ich posagów zabezpieczonych na Głuchowie (I. Kal. 204/205 k. 53, 60). Mikołaj nie żył już w r. 1772 (I. Kon. 80 k. 241v), a w r. 1773 nie żyła już także i Ewa z Widłaków (I. Kal. 209/213 k. 131). Synowie z pierwszej żony, Melchior, Jan i Stanisław, byli w r. 1760 skwitowani przez ojca z dożywocia spisanego ongiś z ich matką (I. Kon. 79 k. 207v). Melchior i Jan występowali w r. 1775 jako współspadkobiercy babki, Anny z Kosińskich 1-o v. Radoszewskiej, 2-o v. Pruszakowej, i wujów Antoniego i Bogusława Radoszewskich (I. Kal. 214/216 k. 34). Melchior żył jeszcze w r. 1785 (I. Kon. 83 k. 205v).

Jan, syn Mikołaja i Radoszewskiej, od Antoniego Miaskowskiego, posesora wsi Skrzynki i części wsi Trzemeszne w p. sier., nabył w r. 1772 te dobra zastawem pod zakładem 7.000 złp. (ib. 80 k. 241v). W imieniu własnym i innych spadkobierców Młodziejowskiego, biskupa poznańskiego i kanclerza w. kor., mianował w r. 1785 do spraw zwązanych z tą sukcesją plenipotentów (ib. 83 k. 205v).

III) Stanisław, syn Piotra i Kębłowskiej, zwany niekiedy Pietraszem (Py. 125 k. 356), nieletni, pod opieką Macieja Gałczyńskiego w r. 1564 (G. 43 k. 223v) i jeszcze w r. 1569 (Py. 107 k. 389v), współspadkobierca brata Jana, z tego tytułu w r. 1582 plenipotencję Sebastianowi Pawłowskiemu (I. Kal. 48 s. 201, 450). Żeniąc się z Zofią Twardowską, córką Mikołaja, dawał przed ślubem 1584.19/XII. r. zobowiązanie jej braciom, iż po podjęciu 1.500 zł. posagu da jej oprawę (ib. 50 s. 1564). Od stryja Jana N-go (nie umiem go złączyć genealogicznie) dostał t. r. zapis długu 106 złp. (I. R. Kon. 21 k. 41v). Żonie w r. 1586 oprawił posag 1.600 zł. na połowie części Napruszewa i pustki Gostom (R. Kal. 5 k. 516v). Był jednym z wykonawców testamentu brata Jana i w r. 1587 brat Marcin kwitował obok innych wykonawców także i jego z rzeczy pozostałych po tym Janie (I. Kal. 54 s. 385). Dla dzieci zrodzonych z Twardowskiej w r. 1590 ustanowił opiekunów (Py. 125 k. 458v), a tej żonie w r. 1592 ponownie dał oprawę 1.600 zł. posagu na połowie swych dóbr, bez ich wymienienia (R. Kal. 6 k. 640v), bowiem jednocześnie części Napruszewa i pustki Gostomia sprzedał za 1.650 zł. Marcinowi Palędzkiemu (ib. k. 641v), co pociągnęło skasowanie przez nią zapisanej tam oprawy (I. Kal. 59 s. 446). Ustanawiał w r. 1596 ponownie opiekunów dla dzieci, wśród nich żonę i Macieja Twardowskiego (ib. 63 k. 840). Od Andrzeja Złotkowskiego w r. 1598 nabył wyderkafem na jeden rok za 8.000 zł. Mycielino w p. kal. (R. Kal. 7 k. 186v). Trzymał też zastawem Czechowo i Jarząbkowo, dobra dziedziczne Jadwigi z Iwińskich Czarnkowskiej, a potem, po jej śmierci Krzysztofa Iwińskiego. Posesję owych dóbr scedował Jakubowi Modliszewskiemu. Umarł w r. 1599 (G. 66 k. 134; N. 164 k. 270). Owdowiała Zofia wyszła 2-o v. za Stanisława Wojuckiego, a nie żyła już w r. 1604 (I. Kal. 70 k. 424v). Syn Piotr. Z córek, Dorota, wyszła w r. 1603 za Stanisława Stawiskiego. Ewa w r. 1611, krótko po 21/II., poślubiła Wojciecha Załuskowskiego.

Piotr, syn Stanisława i Twardowskiej, kwitował w r. 1603 Andrzeja Korosza z Chrostowa z 500 zł. (Py. 131 k. 11). Stanisławowi Stawiskiemu z pow. ostrzeszowskiego w posagu za siostrą Dorotą, jego zaś przyszłą żona, zapisał w r. 1603 dług 1.300 zł. (ib. k. 130v). Od ojczyma Wojuckiego uzyskał w r. 1604 cesję pewnych kontraktów, jakie on i zmarła Zofia z Twardowskich zawierali z Mikołajem Twardowskim z racji zastawu miasta Lutyni tej Zofii (I. Kal. 70 k. 424v). Od Krzysztofa Mycielskiego w r. 1605 nabył wyderkafem za 7.000 złp. części miasta cz. wsi Karmino Wielkie w p. kal. (P. 1405 k. 451) i na połowie swej zastawnej części Karmina w r. 1607 oprawił posag 2.000 zł. żonie Dorocie Koźmińskiej, córce Jana (R. Kal. 1 k. 196v), a w r. 1610 skwitował teścia z 600 zł. wziętych za tą córką (P. 984 k. 481). Od Mikołaja Cieleckiego w r. 1610 kupił za 10.000 złp. wieś Cerekwicę Wielką i części Strzeżewa w pow. pyzdr. (P. 1407 k. 119v). Siostrze Ewie, mającej zaślubić Załuskowskiego, zapisał w r. 1611 dług 1.200 zł. gotowizną i 200 zł. w wyprawie (I. kal. 77 s. 155). Żeniąc się po raz drugi w r. 1617, jeszcze przed ślubem przyszłej swej żonie Zofii Golińskiej, córce Piotra, dał pod zakładem 1.000 zł. zobowiązanie, iż jeśli umrze przed nią a nie będzie miał z niej potomstwa, w użytkowaniu ruchomości po nim nie dozna ona żadnych przeszkód ze strony spadkobierców zrodzonych ze zmarłej Koźmińskiej (Ws. 31 k. 328). Tej swej drugiej żonie w r. 1618 na Cerekwicy Wielkiej oprawił 2.500 złp. posagu (P. 1411 k. 175v). Część Cerekwicy w r. 1626 wydzierżawił pod zakładem 1.200 zł. małżonkom Nieniewskim (Py. 143 k. 141). Na połowie Cerekwicy i Strzyżewa w r. 1627 dał żonie dożywocie (P. 1315 k. 1023). Z 21 dymów w Cerekwicy Wielkiej i w zbudowanym tam przez siebie folwarku Strzyżewie winien był w r. 1629 płacić podymnego 10 zł. i 15 gr. (Py. 143 s. 7). Ustanowiony w r. 1631 przez Adama N-go, brata stryjecznego, jednym z opiekunów jego dzieci (I. Kal. 97a s. 369). Zrzekł się w r. 1638 praw do spadku po Adamie N-im, synu Sebastiana (ib. 104b s. 1991). Cerekwicę Wielką z folwarkiem Strzyżewo w r. 1639 sprzedał za 22.500 złp. Łukaszowi Bojanowskiemu (P. 1419 k. 1176), a jednocześnie od Macieja Starkowieckiego kupił wyderkafem za 12.000 złp. Rzemiechowo w p. pyzdr. (P. 1419 k. 1180). Od Jana Golińskiego nabył wyderkafem w r. 1644 za 10.000 złp. części Goliny p. kośc. (P. 1421 k. 1001). Od Stanisława Krzyckiego w r. 1646 nabył wyderkafem za 9.000 złp. części Żytowiecka w p. kośc. (P. 1422 k. 735). Z Barbarą z Rożnowa, wdową po Janie Biegańskim 2-o v. po Janie Liwskim, zawierał w r. 1651 pod zakłądem 3.000 złp. kontrakt trzyletniej dzierżawy wsi Poklatki (P. 1053 k. 620). Nie żył już w r. 1652, a druga żona Zofia "ze Złotnik" przeżyła go (I. Kal. 118 s. 971). Z pierwszej żony syn Marcin i córka Zofia, pod imieniem Julenty klaryska w Śremie, która w r. 1627 kwitowała ojca z 1.000 zł. swego majątku rodzicielskiego (Kośc. 294 k. 394). Uposażyła w r. 1647 franciszkanki śremskie (Łukasz.), była tam ksienią w r. 1663 (P. 1073 k. 173v), umarła jako eks-ksieni 1699.23/VII. r. (Nekr. Franciszkanek, Śrem).

Marcin, syn Piotra i Koźmińskiej, w r. 1636 subdelegat (I. Kal. 102 s. 661), sędzia deputat kapturowy kaliski w r. 1648 (R. Kal. 14 k. 13, P. 173 k. 464), burgrabia ziemski kaliski w r. 1651 (R. Kal. 14 k. 148), z sejmiku przedsejmowego w r. 1655 wyznaczony poborcą do Kalisza (P. 180 k. 311). Od ojca uzyskał w r. 1631 zapis długu 3.000 złp. na poczet swego działu (I. Kal. 97a s. 295). Żeniąc się w Bogumiłą (Teofilą) Głoskowską, córką Andrzeja, wdową 1-o v. po Piotrze Węgierskim, zobowiązał się 1631.1/III. r., jeszcze przed ślubem, wobec jej brata Jana Głoskowskiego oprawić jej sumę 3.000 złp., skoro tylko ją odbierze (ib. s. 358). Bogumiła była w r. 1638, obok siostry Zofii zamężnej Kuczkowskiej, współspadkobierczynią wspomnianego brata (ib. 104b s. 2062). Marcin od Andrzeja Dzięczyńskiego i żony jego Anny Belęckiej kupił w r. 1644 za 8.600 złp. wieś Chrząnów z pustką Kurczewko (ib. 110a s. 669; R. Kal. 13 k. 141). Inne części tych wsi t. r. kupił za 5.000 zł. od Dobrogosta Belęckiego (R. Kal. 13 k. 109v). Zaraz potem na połowie Chrząnowa i Kurczewka, na swoich sumach i na połowie wszystkich swych dóbr oprawił żonie 3.900 zł. posagu. Z tego 2.000 zł. to był zapis z części Węgrów i Mącznik uzyskany przez nią od pierwszego męża, a 1.900 zł. pochodziło z dóbr Sowina Błotna, z tytułu spadku po bracie Janie Głoskowskim (R. Kal. 13 k. 128). Chrząnowo i pustkę Kurczewko w r. 1647 sprzedał za 14.000 złp. Andrzejowi Pruszakowi Bieniewskiemu (ib. k. 421). Od Aleksandra Wierzbięty Biskupskiego trzymał zastawem w sumie 7.000 zł. połowę wsi Marszałki w pow. ostrzesz., które to dobra w r. 1647 temuż Biskupskiemu wydzierżawił (I. Kal. 113 s. 990, 1011). Z dziewięciu dymów wsi Zacharzewo winien był 1652 r. płacić podwójnego podymnego 10 zł. (Rel. Kal. 31a k. 262). Od Elżbiety, żony Adama z Komorza Kurcewskiego, i od Agnieszki, pod imieniem Marcjanny klaryski kaliskiej, sióstr Boguckich, córek Marcina, kupił w r. 1653 za 12.000 zł. Pawłowo w p. kal. (R. Kal. 14 k. 324v) i krótko potem jeszcze t. r., od Samuela Miniszewskiego za 2.000 zł. Pieruszyce (ib. k. 349). Na Pawłowo przeniósł z Chrząnowa i Kurczewka oprawę posagu żony 3.900 zł. (I. Kal. 138 s. 1305). Do ustanowionych już w r. 1651 administratorów swych dóbr na wypadek swej śmierci, dobrał w 1655 Stanisława Franciszka Dobrosielskiego i swego stryjeczno-stryjecznego brata Marcina N-go (I. Kal. 121 s. 499). Bogumiła Głoskowska umarła w Zacharzewie 1653.9/III. r. (LM Sowina). Pawłowo Wielkie Marcin w r. 1669 sprzedał za 12.000 zł. Maciejowi, Zygmuntowi, Mikołajowi i Janowi braciom Twardowskim (R. Kal. 15 k. 64v). Umarł między r. 1670 (ib. k. 90v), a 1673, kiedy owdowiała Jadwiga została skwitowana ze 100 zł. przez Mariannę z Rościeskich Rajską (I. Kal. 133 s. 692). Nie znam nazwiska owej Jadwigi, drugiej żony burgrabiego, pradwopodobnie Cenarska zma. 1681, mieszczka kaliska? jak wynika z inwentarza pośmiertnego po niej (Gr. Wsch. 149, k. 256). Żyła jeszcze w r. 1677 (ib. 138 s. 573). Marcin był bezdzietny.

II. Sebastian, syn Mikołaja i Bieganowskiej, nieletni w r. 1637 (G. 31 k. 242v), współdziedzic Napruszewa, ustanowiony w r. 1568 przez Jakuba Stawskiego jednym z opiekunów jego dzieci (G. 49 k. 150). Mż Małgorzaty Jerzykowskiej (Irzykowskiej), wdowy 1-o v. po Marcinie Dobrosołowskim, która w r. 1569 skwitowała swego syna, Wojciecha Dobrosołowskiego, z 300 złp. swej oprawy na Dobrosołowie, cedując mu swe prawa do tej oprawy, od obecnego zaś męża uzyskała oprawę takiej samej sumy (G. 49 k. 39, 39v). Drugą żoną Sebastiana była Zofia Swinarska, wdowa 1-o v. po Stanisławie Głębockim (P. 949 k. 189v). Sebastian swemu zięciowi, Janowi Zagórskiemu zapisał w r. 1585 dług 600 zł. gotowizną oraz 200 zł. w klejnotach jako posag za córką Katarzyną, mającą iść za tego Zagórskiego (I. R. Kon. 21 k. 557v). Nie żył już w r. 1588 (ib. 23 k. 148). Wdowa kasowała w r. 1598 swą oprawę uzyskaną od pierwszego męża na połowie dóbr Siernicze Wielkie p. gnieźn. (P. 949 k. 189v), a nie żyła już w r. 1599 (G. 66 k. 13). Z pierwszej żony syn Adam i córka Katarzyna, wydana krótko po 1585.17/X. r. za Jana Zagórskiego, nie żyjąca już w r. 1593.

Adam, syn Sebastiana i Jerzykowskiej, skwitowany w r. 1588 z długu 600 zł. przez szwagra Zagórskiego (I. R. Kon. 23 k. 148), a w r. 1589 pozywany przezeń (ib. k. 383v). Pomagał Wojciechowi Lubomyskiemu w poranieniu Piotra Chorzewskiego, z czego obaj w r. 1593 zostali przez swą ofiarę skwitowani (ib. 25 k. 429v). Części w Napruszewie i Gostomiu Adam sprzedał w r. 1610 za 2.200 zł. Piotrowi Miełaczewskiemu (G. 337 k. 338), który w r. 1612 gotów był mu owe części za taką samą sumę odprzedać z powrotem (G. 71 k. 390v). Części Komorowa w p. gnieźn. ze spadku po Aleksandrze Jerzykowskim sprzedał w r. 1611 za 250 złp. Wojciechowi Załuskowskiemu (Py. 47 k. 227). Jego pierwszą żoną była Dorota Tarchalska, córka Wojciecha i Anny Ostrowskiej, za którą dostał 1.000 zł. posagu (P. 1007 k. 154v, 1412 k. 1088v). Drugą żoną była w r. 1615 Anna ze Świątnik Rogalińska, córka Bartłomieja i Katarzyny Lubieńskiej, wdowa 1-o v. po Janie z Nowejwsi Ruszkowskim (I. Kon. 38 k. 352, 42 k, 63). Pozywała ona t. r. Krzysztofa z Budzisławia Wysockiego, starostę gnieźnieńskiego, o dług 1.500 złp. (ib. 38 k. 426). Adam jako spadkobierca wuja Aleksandra Jerzykowskiego oraz ciotki Jadwigi z Jerzykowskich Broniszowej kwitował w r. 1617 Piotra Miłaczewskiego i Wojciecha Załuskowskiego (G. 74 k. 235v). Żona Adama sumę 4.000 zł. długu, zapisanego przez obecnego męża, cedowała w r. 1621 Marcinowi Gałczyńskiemu (P. 1007 k. 59v). Adam części Napruszewa i Gostomia sprzedał ostatecznie t. r. za 3.300 zł. Marcinowi Gałczyńskiemu (P. 1412 k. 1088v). Oboje z żoną uzyskali t. r. od Władysława Przyjemskiego zapis 2.000 złp. długu (P. 1007 k. 214v). Spisali małżonkowie t. r. wzajemne dożywocie (P. 1412 k. 1146), a w r. 1623 zostali intromitowani do Rybna na mocy kontraktu, którym Andrzej Niemojewski zastawił im za 2.000 złp. połowę miasta Kiszkowa (P. 152 k. 371v). Nie żył już Adam w r. 1636 (P. 161 k. 976v). Z pierwszej żony byli synowie Andrzej i Adam oraz córki: Anna, Ewa i Helena, wszyscy w r. 1621 nieletni, siostrzeńcy i współspadkobiercy ciotki Ewy Ostrowskiej, żony Tomasza Ponętowskiego (P. 1007 k. 154v, 1412 k. 1088v). Z tych córek, Anna była w r. 1636 żoną Stanisława Wiechowskiego. Ewa, wtedy panna (P. 161 k. 976v), a Helena, w r. 1620 żona Kaspra Gosławskiego, w r. 1636 wdowa po nim. Obaj synowie Andrzej i Adam żyli jeszcze w r. 1636 (ib.), nie żyli zaś w r. 1638, kiedy w charakterze spadkobiercy ich ojca występował brat jego stryjeczny, Piotr N. (I. Kal. 104b s. 1991). Zob. tablice 1-4.

@tablica: Napruszewscy h. Grzymała odm. 1

@tablica: Napruszewscy h. Grzymała odm. 2

@tablica: Napruszewscy h. Grzymała odm. 3

@tablica: Napruszewscy h. Grzymała odm. 4

Panna Krystyna N-a, córka zmarłego Michała "Jarosława", część swą po rodzicach w Napruszewie sprzedała w r. 1529 za 60 grz. Tomaszowi Lubomyskiemu (P. 1393 k. 292v). Zofia i jej mąż Stanisława Borzewicki nie żyli już oboje w r. 1618. Wniosła mu części w Napruszewie i Gostomiu (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 350v). Ks. Stanisław, pleban dąbrowski, chrzestny 1704.25/IV. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Szymon, w r. 1738 mąż Apolinary Żegockiej, wdowy 1-o v. po Wawrzyńcu Polichnowskim (P. 1252 k. 65). Szymon ten, towarzysz w chorągwi pancernej wojewody kaliskiego, "ojciec adopcyjny" (ojczym?) żony Franciszka Trzebuchowskiego, dziedzica Nowejwsi, dostał od niego w r. 1748 zapis sumy 1000 złp. na tych dobrach (I. Kon. 78 s. 179). Apolinara (Apolonia), pochowana 1755.3/XI. r. (A. B. Koło, W. 48). Barbara, chrzestna 17/I. i 14/VI.1761 r. (LB Łubowo).

>Narajewscy h. Prus II. Jadwiga, wdowa po Wojciechu Modliszewskim z pow. opoczyńskiego, 2-o v. w r. 1580 żona Waleriana Pruskowskiego z pow. szadkowskiego. Sebastian, syn Jana z wojew. kijowskiego, nabyte od Agusta Żołeckiego części wsi Żołcze w pow. gnieźn. w r. 1612 zobowiązał się sprzedać za 240 zł. Maciejowi Węgierskiemu (G. 71 k. 310; P. 1408 k. 253). Dorota N-a, żona "sław." Andrzeja, krawca w Żołczu, wspólnie z tym mężem sumę długu 100 złp., zapisaną przez Zofię, córkę Piotra Węgierskiego, wdowę po Macieju Utracie, mieszczaninie pobiedziskim, cedowała w r. 1623 Jakubowi Cielmowskiemu (G. 76 k. 418v).

>Naramowiczowie (czy szlachta?). "Urodz." Jan, żołnierz, chrzestny 1755.27/VII. r. (LB Jarząbkowo). "Urodz." panna Petronella Naramowiczowa(!) wyszła 1772.7/IX. r. za Michała Wierzbińskiego (LC Św. Trójca, Gniezno).

>Naramowscy h. Łodzia, poznańska rodzina mieszczańska, przyjęta do tego herbu w drugiej połowie XV wieku. Do Poznania przybyli u schyłku XIV wieku z łużyckiej Żytawy (Zittau), stąd ich pierwotne nazwisko. Rajca poznański Jan, zmarł przed r. 1440, miał z żony Barbary Buchwaldówny syna Jerzego, pisanego Zeth, Zyth, Jurgizeth, potem z Naramowic, N-im, kupca, ławnika poznańskiego w r. 1454, który w latach 1462-1491 należął niemal bez przerwy do składu rady miejskiej, a ostatni raz obrany był rajcą w r. 1494. W latach 1467-1469, 1476, 1478, 1480-1482, 1487-1488, 1491 obierany był burmistrzem, w sumie 11 razy. Łączył z tym, rzecz zgoła wyjątkowa, funkcje sprawowane z reguły przez szlachtę. Oto w latach 1485-1486 i 1489 był wicewojewodą poznańskim i zasiadał w sądach ziemskich poznańskich. W latach 1484-1485 był burgrabią poznańskim. Zawdzięczał to swym bliskim stosunkom z dwoma kolejnymi wojewodami poznańskimi, Łukaszem z Górki i Maciejem z Bnina. Oni to, wedle przeprowadzonego w r. 1505 przez jego syna Andrzeja wywodu, mieli przyjąć do herbu tego poznańskiego rajcę i burmistrza. Od Jana Naramowskiego w r. 1463 nabył wyderkafem za 800 zł. węg. całe wsie Naramowice i Szydłowo, dwa młyny wodne na Warcie, staw oraz zamek (fortalitio) w Naramowicach (P. 1384 k. 104). Uzyskał w r. 1466 termin przeciwko temu N-mu (P. 18 k. 133). Przejmując wraz z synami prebendę ołtarza Nawiedzenia Najśw. M. P., Św. Katarzyny i Św. Barbary w katedrze poznańskiej, uposażył ją w r. 1468 dodatkowo dwoma grzywnami czynszu z młyna Nadolnego (Nowacki). "Jurgizetz" z Naramowic Lubicza pozywany był przez Jana Słupka z Chojnicy, ale nie stanął i w r. 1471 płacić miał winę (P. 20 k. 117). Od Mikołaja z Kościelca, wojewody brzeskigo kuj., w r. 1478 nabył wyderkafem za 1.000 zł. węg. miasto Golinę Kościelną i wieś Budziszewo w p. pozn. (P. 1386 k. 101), po czym w r. 1482 intromitowany był do tych dóbr (P. 20 k. 185). Dopiero po śmierci wojewody jego synowi wykupili ów zastaw (P. 856 k. 333). Od Katarzyny wdowy po Bartłomieju Chomęckim, w r. 1483 kupił wyderkafem za 21 grz. osiadły łan "Sasinowski" w Morawsku w p. pozn. (P. 1386 k. 177). Od Stefana, karczmarza w Drogocinie, i żony jego Małgorzaty "niegdy z Lulina", w r. 1484 nabył wyderkafem za 20 grz. cztery puste łany w Morawsku (P. 1387 k. 9v). Janowi Worowskiemu dał swój dom w Poznaniu przy ulicy Wronieckiej z dopłatą 100 grz., biorąc zamian Worowo w p. pozn., do której do wsi intromitował się w r. 1485 (P. 21 k. 43v). Od Jerzego Gryżyńskiego w r. 1494 kupił za 700 grz. Jezierzyce w pow. kośc. (P. 1383 k. 33). Żył jeszcze 1494.4/X. r., nie żył zaś "szl. i sław." Jerzy Zeth 1495.27/II. r. (P. S. B.; P. 856 k. 160b). Wdowa po nim, Eufemia w r. 1497, kiedy synom jej za niestawienie się na wojnę konfiskowano dobra, dostała z tytułu swej oprawy sołectwo w Stawiszynie w p. kal. wójta Jana Włodyki oraz części Piotra Grzymały w połowie Graboszewa i Panienki w p. pyzdr., odjęte dotychczasowymi posiadaczom dla tej samej przyczyny (MRPSum. II 900). Była t. r. pozywana przez Marcina Chojnickiego o kmiecia z Morawska (P. 856 k. 288). Nie żyła już 1505.27/VI. r., a miała być szlachcianką h. Prawdzic (MRPSum III 2290). Synowie: Andrzej, Jan, Jerzy i Mikołaj. Córka Anna, żona Ulryka Helta, mieszczanina i burmistrza poznańskiego, w r. 1477 dostała w posagu młyn należący niegdyś do sołtysa na Winiarach, wartości 300 grz. (Mika, Studia). Z synów, o Janie, po którym poszli N-cy w Wielkopolsce, będzie niżej. Mikołaj, wspomniany w r. 1495 (P. 856 k. 160b), przeniósł się do Krakowa i był protoplastą tamtejszych Zetów N-ch, nie żył już w r. 1506, a dziećmi jego, Mikołajem i Katarzyną, opiekował się jego brat Jan N. Ów Mikołaj syn miał po ojcu dom w Rynku Poznania, który w r. 1520 sprzedał za 1.100 zł. węg. doktorowi Walentemu ze Starogrodu. Synami Mikołaja iuniora byli: Stanisław, Andrzej, Jerzy i Jan. Córki, w r. 1553 jeszcze nieletnie, Anna i Katarzyna. Anna była potem żoną Jana Krupy i nie żyła już w r. 1570. Katarzyna t. r. żona Bartłomieja Żychowskiego. Z synów, "sław." Stanisław Zeth N., z Naramowic, mieszczanin krakowski, nie żył już w r. 1553, a żona jego Anna, córka Mikołaja Czeczotki, żyła jeszcze w r. 1570, kiedy to ona, siostra Katarzyna Żychowska i dzieci Krupów, pozywali "szl." Kaspra Kurczewskiego i "sław." Błażeja z Obornik zwanego Farbierzem. Z synów, Andrzej, kanonik włocławski, Jerzy i Jan, żyli w r. 1553. Całe to potomstwo Mikołaja było pisane "sławetnymi" Zetami, Zytami z Naramowsic lub Zetami N-mi (MRPSum V 6242; P. 917 k. 429).

Andrzej N. "Jurgizeth", syn Jerzego i Eufemii, dziekan kolegiaty Św. Marii Magdaleny w Poznaniu w r. 1500 (P. 859 k. 125v), kustosz kolegiaty wiślickiej 1505 r. (MRPSum III 2273), pleban Św. Wojciecha w Poznaniu w r. 1509 (P. 786 s. 87), kanonik katedralny poznański w r. 1513 (P. 1391 k. 29). Altarysta ołtarzy Św. Trójcy i Najśw. M. P. w latach 1524-1537(?), Nawiedzenia Najśw. M. P., Św. Katarzyny i Św. Barbary w katedrze poznańskiej w latach 1526-1537, kanonik kolegiaty kruszwickiej. Wspomniany obok braci w r. 1495 (P. 859 k. 125v), zapewne właśnie wtedy przebywał w Rzymie, gdzie uzyskał tytuł "vicecomes Palatii Lateranensis" i był adwokatem kurii rzymskiej. Zapewne we Włoszech zdobył też tytuł doktora dekretów. Swoją część ojcowizny we wsiach Naramowice, Lubicz, Morawsko p. pozn. oraz w Jezierzycach p. kośc. w r. 1509, lub przed tą datą, ustąpił braciom (P. 786 s. 87). Dla wsi Chotel koło Wiślicy w r. 1512 wyjednał odnowienie przywileju z r. 1408 na prawo śremskie (MRPSum. IV 1588). Niedzielny z braćmi, wraz z nimi (mimo donacji, o której było wyżej) połowę Morawska wraz z połową sołectwa w r. 1513 sprzedał za 60 grz. ks. Andrzejowi, Janowi i Jakubowi, synom Marcina Morawskiego (P. 1391 k. 29). Z bratem Janem, dziedzice w Jezierzycach, dwie części tej wsi w r. 1514 sprzedali za 600 grz. Janowi Kani w Robaczyna (P. 1392 k. 27v). Obaj, wciąż niedzielni, Piotrowi Rąbińskiemu, zięciowi Jana N-go, w posagu za żoną jego, zmarłą Katarzyną, cedowali w r. 1517 dług 100 grz. (P. 866 k. 377v). Bracia ci wieś pustą Lubicz w r. 1522 sprzedali za 150 grz. Tomaszowi Otuskiemu (P. 1391 k. 54v). Ks. Andrzej od Andrzeja Witosławskiego uzyskał w r. 1528 za 100 kop gr. zapis 10 grz. czynszu wyderkafowego rocznego na wsiach Palczyno i Krąskowo p. bydg. (P. 1393 k. 235v). W imieniu swej altarii katedralnej t. r. kwitował braci Zbąskich z sumy 100 kop gr. i z 10 grz. rocznego czynszu zapisanego na Starym Jabłonowie p. kośc. (P. 871 k. 150v). Skwitowany w r. 1529 przez bratanicę Małgorzatę z dóbr rodzicielskich (ib. k. 560v). Swe części w Naramowicach i w pustce przyległej Szydłowie sprzedał w r. 1534 za 500 grz. bratankowi Jerzemu (P. 1393 k. 671). Całe połowy tych dóbr w r. 1537 sprzedał temuż Jerzemu za 1.000 grz. (P. 1391 k. 97v). T. r. darował kościołowi katedralnemu poznańskiemu na stalle chórowe, dziekana i sąsiednich prałatów (Nowacki I). W r. 1505 przeprowadził wywód szlachectwa (MRPSum II 22273, 2290). Umarł krótko przed 1537.4/IV. r. (Nowacki I), a 9/IV. t. r. na jego kanonię instalowany był już następca (Install. 23).

Jerzy N., Zyth, Zeth, Jurgizeth, syn Jerzego i Eufemii, wzywał w r. 1495 w imieniu własnym i swych braci Jakuba Rosnowskiego do uiszczenia 50 grz. winnych zmarłemu ich ojcu (P. 856 k. 160v). Na wojnę mołdawską w r. 1497 stawał wprawdzie, ale nie pod tą chorągwią, pod którą winien był stanąć. To też dobra jego i brata Andrzeja, tj. Naramowice, Szydłów, Morawsko i Lubicz zostały im skonfiskowane i 3/X. t. r. dane Janowi N-mu, dworzaninowi królewskiemu (MRPSum II 900). Musieli jednak jakoś z tego wybrnąć, bo Jerzy pozostawał nadal dziedzicem w powyższych dobrach. Brata Jana pozywał w r. 1508 o wydzielenie mu ojcowizny w Naramowicach, Szydłowie, Lubiczu, połowie Morawska i w Jezierzycach (P. 863 k. 64v). T. r. zostały przeprowadzone działy (ib. k. 90v) i Jerzy połowy w powyższych dobrach ustąpionych jemu i Janowi przez brata, ks. Andrzeja, sprzedał wyderkafem w r. 1509 za 400 grz. Andrzejowi z Szamotuł, wojewodzie poznańskiemu (P. 7886 s. 87). Spory z bratem Janem trwały jednak nadal i w r. 1512 załozone zostało między nimi vadium (P. 865 k. 248v). Jeszcze w r. 1513 nazwany "niedzielnym" z braćmi ks. Andrzejem i Janem (P. 1391 k. 29). Swoją trzecią część Jezierzyc w r. 1514 sprzedał za 300 grz. Janowi Kani z Robaczyna (P. 1392 k. 27v). M. J. Mika identyfikuje go z plebanem w Wonieściu w r. 1508, kanonikiem kolegiaty Św. Marii Magdaleny w Poznaniu 1516 r. (Studia, s. 40). Żadna ze znanych mi dość licznych wzmianek w zapisach sądowych z lat 1508-1514 nie mówi o Jerzym "Jurgizecie" jako o duchownym, a kanonikiem u Św. Marii Magdaleny był, jak już wiemy, Andrzej N.

Jan N., Zyth, Zeth, Jurgizeth, syn Jerzego i Eufemii, wspomniany w r. 1495 (P. 856 k. 160b). Jemu i bratu Jerzemu, dziedzicom z Naramowic, Jakub Rosnowski zapisał w r. 1496 dług 50 grz., oni zaś zobowiązali się sprzedać mu Worowo w p. pozn. (P. 856 k. 215). Ręczył Rosnowskiemu w r. 1498 za siebie i braci, iż mu Worowo za 200 grz. sprzedadzą (ib. k. 297). Wraz z bratem Jerzym kwitował w r. 1500 Macieja Chomęckiego z 21 grz. należnych ich ojcu (P. 859 k. 111). Kwitował w r. 1508 brata Jerzego z 10 grz. dopłaty do zamku (fortalicio) w Naramowicach, co przy podziale Naramowic, Szydłowa, Lubicza i połowy Morawska nakazał był dekret burgrabski (P. 863 k. 89v, 90v). Dwa łany roli (bez jednej ćwierci) w Jezierzycach w r. 1512 sprzedał wyderkafem za 50 grz. zięciowi Maciejowi Skałowskiemu (P. 786 s. 326). Między nim a braćmi z Kozarzewa w r. 15132 założone zostało vadium (P. 865 k. 383). Od Barbary, wdowy po Janie Rogaczewskim, w r. 1516 nabył całe Rogaczewo w p. kośc., dając w zamian łan pusty w Morawsku i dopłatę 300 grz. (P. 1391 k. 25v). Od zięcia, Mikołaja Chlebowskiego, i jego syna Macieja Koszewskiego uzyskał w r. 1515 zobowiązanie, iż dla dania oprawy żonie a córce Jana połowę części w Chlebowie uwolnią od oprawy pierwszej żony tego Mikołaja (P. 866 k. 241v). Skwitowany w r. 1516 z dóbr rodzicielskich przez córkę Katarzynę zamężną Rąbińską (ib. k. 296) i t. r. przez córkę Annę Skaławską (Skałowską) z posagu z Naramowic i Lubicza (ib. k. 371v). Zięcia Rąbińskiego po śmierci córki Katarzyny skwitował w r. 1517 ze 100 grz. jej posagu (ib. k. 427). Na połowie Naramowic, młyna wodnego i folwarku tamże sprzedał za 18 grz. sześć wierdunków rocznego czynszu wyderkafowego ks. Wojciechowi Gościowi (Goszcz), altaryście ołtarza Najśw. M. P., Św. Kuźmy i Damiana w katedrze poznańskiej (P. 1392 k. 479v). Już nie żył w r. 1529 (P. 871 k. 560v). Jego żoną była Katarzyna Gryżyńska, której w r. 1499 oprawił 150 grz. posagu na połowie części Naramowic, Jezierzyc, Lubicza (Lubcza), Szydłowa i na części w połowie Morawska, dóbr należnych mu z działów z braćmi (P. 1389 k. 28v). Znam syna Jana Jerzego, ale Jan miał synów co najmniej dwóch, bo w r. 1529 mowa o braciach Małgorzaty, córki Jana (P. 871 k. 560v). Z córek, Anna, w latach 1509-1512 żona Macieja Skaławskiego. Jadwiga, żona Mikołaja Chlebowskiego, wdowa w latach 1536-1546, nazwana Jadwigą Bożejewską wdową po Chlebowskim w r. 1536, kiedy kwitowała brata Jerzego (P. 874 k. 385v). Może więc była 2-o v. żoną Bożejewskiejo? Katarzyna, w r. 1515 żona Piotra Rąbińskiego, nie żyła już w r. 1517. Wreszcie Małgorzata, która w r. 1529 kwitowała stryja, ks. Andrzeja, oraz braci swych rodzonych z dóbr rodzicielskich (P. 871 k. 560v). Była ona w latach 1530-1565 żoną Stanisława Borzysławskiego cz. Snowidowskiego, po którym wdowa w r. 1580, zmarła między r. 1585 a 1588.

Jerzy N., syn Jana i zapewne Gryżyńskiej, wspomniany w r. 1516 (P. 866 k. 296). Od stryja, ks. Andrzeja kupił w r. 1534 za 500 grz. części Naramowic i przyległej pustki Szydłów (P. 1393 k. 671), zaś w r. 1537 od tegoż stryja kupił za 1.000 grz. połowy w tychże dobrach (P. 1391 k. 97v). Od Jana Morawskiego w r. 1542 nabył wyderkafem za 12 grz. dwa łany w Morawsku (ib. k. 109v), a w r. 1547 znów dwa łany tamże za 36 grz. (P. 1395 k. 315). Od Anny Lubiatowskiej, wdowy po Janie Wilkowskim, oraz od jej synów, Marcina i Macieja Wilkowskich w r. 1548 kupił wyderkafem za 220 grz. połowę Małego Lubiatowa w p. kośc. (ib. k. 406). Skwitowany w r. 1561 przez córkę Katarzynę zamężną Goczałkowską z posagu i wyprawy (P. 903 k. 149), nie żył już w r. 1564 (P. 906 k. 717). Pierwszą jego żoną była Anna Belęcka, córka Wojciecha, która w r. 1530 kwitowała swych braci z dóbr rodzicielskich w Wielkim i Małym Lutomiu p. pozn. i w Kosiczynie p. kośc. (P. 871 k. 506). T. r. od męża uzyskała oprawę 180 grz. posagu na połowie Naramowic (P. 1393 k. 338v). Dał on jej w r. 1537 nową oprawę na 200 grz. posagu na połowie Naramowic, młyna wodnego na Warcie oraz pustek Nowydwór i Szydłowo. Jednocześnie dla zrodzonych z niej synów, Andrzeja, Stanisława i Mikołaja, mianował opiekunami ją i Mikołaja Sobockiego (P. 1394 k. 151). Druga żona, Anna Kołacka, córka Jana, miała w r. 1545 termin z Mikołajem Kołackim (stryjem?) o wydzielenie jej części ojczystej w Kołacinie w p. kośc. (P. 884 k. 244). Na połowie Naramowic oraz pustek Szydłowo i Nowydwór w r. 1546 oprawił jej posag 200 grz. (P. 1395 k. 265). Kwitowała męża w r. 1549 ze 110 zł. długu (P. 888 k. 25v). Jerzy dla swych córek zrodzonych z pierwszej żony, Barbary i Katarzyny, jak również dla synów zrodzonych z Kołackiej, Jana, Adama i Jerzego, ustanowił w r. 1555 opiekunami: żonę, Jana i Wojciecha braci Skaławskich z Rogaczewa Wielkiego oraz Macieja Wilkońskiego (P. 1396 k. 337). Owdowiała Anna Kołacka żyła jeszcze w r. 1569 (P. 915 k. 11). O wspomnianych wyżek synach z Belęckiej nie wiem nic więcej, zapewne pomarli wcześnie. Z jej córek, Helena wyszła w r. 1554 za Łukasza Otuskiego, a wdową po nim była w latach 1584-1596. Barbara, jak widzieliśmy, nieletnia w r. 1555, była w r. 1572 żoną Jana Otuskiego, a 2-o v. w latach 1575-1586 Jana Turkowskiego cz. Wargowskiego. Katarzyna, mieletnia w r. 1555, wyszła 1560 za Macieja Goczałkowskiego, który nie żył już w r. 1585. O synach, Janie, Adamie i Jerzym niżej.

I. Jan, syn Jerzego i Kołackiej, skwitowany w r. 1572 przez Jana Otuskiego z 700 złp. posagu 250 złp. wyprawy za siostrą Barbarą (P. 920 k. 569v). Od Marcina i Jakuba Gałczyńskich jak również od ich braci, Jana, Sebastiana, Stanisława i Macieja, w r. 1576 nabył wyderkafem za 1.000 zł. ich prawa do połowy Siedlemina w p. pyzdr. (P. 1398 k. 642). Swoją część Naramowic oraz pustek Nowydwór i Szydłowo sprzedał w r. 1583 za 3.000 zł. braciom swym, Adamowi i Jerzemu (P. 1399 k. 50). Janowi i braciom jego Maciej Kromolicki w r. 1584 zapisał dlug 4.000 zł. (P. 943 k. 672). On i bracia, jako spadkobiercy właśnie zmarłej ciotki, Doroty z Kołackich Gądkowskiej, uzyskali w r. 1589 od Ewy z Psar Bielawskiej, wdowy po Piotrze Gądkowskim, i od jej synów zapis 700 złp. długu (P. 951 k. 163, 163v). Jako współspadkobierca obok braci siostry Barbary zamężnej Wargowskiej cz. Turkowskiej, kwitował wraz z nimi w r. 1590 z długów i sum Jerzego Wargowskiego cz. Turkowskiego, brata i spadkobiercę jej męża (P. 954 k. 793v). Od Apolonii Łukomskiej, żony Jana Sokołowskiego, kupił w r. 1596 za 300 złp. jej części w Siedleminie p. pyzdr. wraz z prawem patronatu tamtejszego kościoła (P. 1402 k. 163v). Umarł między r. 1598 a 1600 (P. 968 k. 1245; 970 k. 139v). Żoną jego była Zofia Lutomska (de Lutomie), wraz z którą w r. 1598 był kwitowany przez Stanisława Jęknarskiego (P. 968 k. 1245). Będąc już wdową Zofia w r. 1600 zapisywała 100 zł. długu Adamowi N-mu (P. 970 k. 139v) i t. r. temuż Adamowi zapisała wspólnie z synem swym Wincentym dług 200 złp. (ib. k. 814v). Swoje części w Siedleminie, wyłączając swe wiano, dała w r. 1601 synom, Andrzejowi i Wincentemu (P. 1404 k. 202v). Kwitowała w r. 1612 Agnieszkę z Zakrzewa wdowę po Macieju Twardowskim, z 240 złp. rocznej pensji zapisanej przez tę Agnieszkę córkom Zofii, pannom Annie i Dorocie N-im (P. 988 k. 880v). Synowie, Andrzej, o którym niżej, i Wincenty (Wacław?), który w r. 1598 kwitował wdowę Barbarę z Brzozogaju Niwską i jej synów (P. 968 k. 1315), zaś w r. 1600 zapisał 100 złp. Katarzynie z Borzysławskich Godziątkowskiej (P. 970 k. 42v). Nie żył już w r. 1608, a spadek po nim brał brat Andrzej (P. 980 k. 562). Córki Jana, Anna i Dorota, które w r. 1611 miały przez brata Andrzeja asygnowane po 1.000 złp. posagu każda (P. 1407 k. 610v). Z nich, Anna, jeszcze niezamężna w r. 1612, była w latach 1614-1626 żoną Piotra Goniębickiego, nie żyła już w r. 1657. Dorota kwitowała w r. 1616 Twardowskich z pensji rocznej za rok 1615, zapisanej jej przez matkę ich (P. 996 k. 330), a w r. 1620 kwitowała Jakuba i Łukasza Robaczyńskich, dziedziców Siedlemina, z prowizji rocznej z ich dóbr (P. 1004 k. 878). Była w r. 1623 żoną Jana Żytowieckiego.

Andrzej, syn Jana i Lutomskiej, połowę Siedlemina w r. 1611 sprzedał za 7.000 złp. Agnieszce Zakrzewskiej, wdowie po Macieju ze Skrzypna Twardowskim (P. 1407 k. 610v). Od Jana Węgierskiego kupił a w r. 1612 za 4.000 złp. połowę wsi Węgierskie w p. pyzdr. (P. 1408 k. 89v). Od Marcina Wilkońskiego kupił wyderkafem, wspólnie ze swą żoną, w r. 1618 za 3.100 złp. części Wyszławic w p. pyzdr. (P. 1411 k. 223). T. r. połowę wsi Węgierskie sprzedał za 3.100 złp. powyższemu Marcinowi Wilkońskiemu (ib. k. 271). Nie żył już w r. 1620 (Py. 140 k. 225v). Jego żoną była Katarzyna Sławoszewska, córka Andrzeja, pisarza ziemskiego wschowskiego, której w r. 1606, krótko przed ślubem, oprawił posag 2.000 złp. (P. 1405 k. 648). Ponowił oprawę w r. 1611, ale już na sumę 4.000 złp. (P. 1407 k. 612). Oboje małżokowie kwitowali w r. 1612 Ludwika Weihera, starowstę człuchowskiego, z 4.000 złp. (P. 988 k. 320). Katarzyna w r. 1618 uzyskała od męża oprawę 1.000 złp. posagu (P. 1411 k. 252) i t. r. skasowała oprawę swą na wsi Węgierskie (P. 1000 k. 680v). Była 2-o v. w r. 1620 żoną Piotra Domaradzkiego (P. 140 k. 225v) i t. r. pozywała Marcina Wilkońskiego o wygnanie jej z części Wyszławic sprzedanych wyderkafem za 3.100 złp. jej i jej pierwszemu mężowi (P. 1004 k. 1476v). Już jako wdowa i po tym drugim mężu, w r. 1636 sumę 500 zł. z większej sumy 2.000 zł., zapisanej jej przez Wacława Lipskiego, cedowała synowi Wojciechowi N-mu (I. Kal. 102 s. 1665). Żyła jeszcze w r. 1652 (Rel. Kal. 31a, k. 262). Synowie, Jan i Wojciech. Córka Barbara w r. 1636 kwitowała Jana N-go, syna Adama, ze 180 zł. prowizji rocznej od kapitału 3.100 zł. zapisanego jej oraz jej braciom, Janowi i Wojciechowi (P. 1033 k. 729v). Była w latach 1642-1657 żoną Jana Morawskiego, a nie żyli już oboje w r. 1669. O synu Janie, wspomnianym w r. 1620 (P. 140 k. 225v), i w r. 1636, kiedy kwitowała ze 180 zł. Adama N-go, (P. 1033 k. 86), innych wiadomości nie posiadam.

Wojciech, syn Andrzeja i Sławoszewskiej, wspomniany obok matki w r. 1620 (ib.), dzierżawca części Trzebowa w r. 1649 (I. Kal. 115 s. 1897). Podwójnego podymnego, uchwalonego w obozie beresteckim w r. 1652, winien był płacić od sumy pienieżnej 2 zł. oraz za matkę drugie 2 zł., osadzając za siebie i za nią dwa konie (Rel. Kal. 31a k. 262). Od Agnieszki Rossoskiej, wdowy po Samuelu Korzeniewskim, i od jej synów, Stanisława i Andrzeja, w r. 1661 wspólnie z żoną wydzierżawił na trzy lata części wsi Podkoce (I. Kal. 125 s. 630, 1155). Nie żył już w r. 1665 (ib. 126 s. 955). Jego żoną była Elżbieta (Helena) Kosmowska, córka Jana i Zofii Doruchowskiej. Małżeństwem byli niewątpliwie już w r. 1636, kiedy to Anna Katarzyna z Bieganowa, wdowa po Janie Kosmowskim macocha żony, cedowała mu sumę 1.000 zł. oprawioną dobie na Kosmowie (I. Kal. 102 s. 1872). Elżbiera w r. 1643 uzyskała od męża oprawę 2.312 zł. posagu wypłaconego jej z dóbr rodzicielskich (R. Kal. 13 k. 12v, 14). Będąć już wdową, w r. 1665 zawierała kontrakt z Andrzejem Korzeniewskim (I. Kal. 126 s. 966). Żyła jeszcze w r. 1673 (ib. 133 s. 594, 600), nie żyła już w r. 1680 (ib. k. 140 k. 43). Synowie, Jan i Władysław. Córki, Anna, w latach 1673-1703 żona Stanisława Mroczkowskiego, nie żyjąca już w r. 1712, i Zofia, panna w r. 1680 (ib. 140 k. 43). Z synów, Władysław, występujący w r. 1673 (ib. 133 s. 327), bezpotomny, nie żył już w r. 1680 (ib. 140 k. 43).

Jan, syn Wojciecha i Kosmowskiej, mąż Zofii Kobierzyckiej, wdowy 1-o v. po Walerianie Wolskim, wspólnie z nią w r. 1673 od Marcina Kobierzyckiego wydzierżawił na trzy lata Radolice w p. kal. (ib. 133 k. 530). Wraz z matką w r. 1673 kwitował z 1.000 zł. Zofię Słupską, wdowę po Świętosławie Żychlińskim (ib. s. 594), a oboje z żoną t. r. byli kwitowani przez Krzysztofa Dunina Szpota z 2.722 zł. z trzyletniej dzierżawy wsi Mańków Suchy w p. kal. (ib. s. 1031). Spadkobierca zarówno ojca jak i brata Władysława, w imieniu własnym i siostry Zofii w r. 1680 kwitował Franciszka Rosnowskiego, dziedzica Lutyni, z 3.000 zł., które zapisał był na Lutyni ich ojcu Jana Skrzypiński, poprzedni dziedzic tej wsi (ib. 140 k. 43).

II. Adam, syn Jerzego i Kołackiej, komornik graniczny (ziemski) i poborca podatków pojew. poznańskiego (W. 25 k. 161), nieletni w latach 1555-1567 (P. 911 k. 546v, 1396 k. 337), wspólnie z bratem Jerzym w r. 1582 zapisywał dług 200 zł. Maciejowi Kromolickiemu (P. 938 k. 507v). Wraz z tym bratem w r. 1583 kupili od brata Jana za 3.000 zł. części w Naramowicach oraz w pustkach Nowydwór i Szydłowo (P. 1399 k. 50). Siostrze Helenie, wdowie po Łukaszu Otuskim, zapisał w r. 1585 dług 300 zł. (P. 944 k. 294v). Z bratem Jerzym w r. 1588 przeprowadził działy pod zakładem 100 zł., dotyczące części w jednej z ich wsi (P. 949 k. 615v). W imieniu swej siostrzenicy, panny Katarzyny Otuskiej (córki siostry Heleny) w r. 1588 kwitował z 30 złp. Macieja Szołdrskiego (P. 950 k. 498v), a w r. 1591 był kwitowany przez tę siostrę z 400 zł. (P. 955 k. 400v). Należał w latach 1595-1596 do grona starszych poznańskiej gminy wyznania augsburskiego (P. 963 k. 2, 1401 k. 346v, 731). Od Jana Potulickiego z Chodzieży w r. 1602 kupił wyderkafem na jeden rok za 1.500 zł. wieś Milcz i części we wsi Kamionka w p. kcyń. (P. 1404 k. 687v). Umarł między r. 1605 a 1608 (P. 976 k. 276; W. 25 k. 161). Żeniąc się z Jadwigą z Jarosławic Niwską, córką Sebastiana, dostał w r. 1586, krótko przed ślubem, od jej braci zapis 3.000 złp. (P. 946 k. 178). Tej swej narzeczonej t. r. na połowie dóbr swych w Naramowicach oraz pustkach Szydłowo i Nowydwór oprawił 2.500 zł. posagu (P. 1399 k. 640v), zaś zapisawszy jej 500 zł. długu, w tej sumie zastawił jej te części w wymienionych wyżej dobrach, które oprawie nie podlegały (P. 946 k. 179). T. r., już po ślubie, spisywali oboje wzajemne dożywocie (P. 1399 k. 806), ona zaś skwitowała swych braci (P. 947 k. 458). Tych jej braci kwitował w r. 1588 także i Adam z 500 zł. wypłaconych na poczet 3.000 zł. zapisanego długu (P. 949 k. 334v), zaś w r. 1591 z 1.200 zł. również na poczet owego długu z tytułu posagu i wyprawy (P. 955 k. 400v). Adam dla zrodzonych z tej żony dzieci ustanowił w r. 1600 opiekunów, między innymi ją samą, swego brata Jerzego N-go, oraz szwagrów, Jerzego i Stanisława Niwskich (P. 970 k. 5v). Wdowa wyszła 2-o v. za Baltazara Jarzynę, który na połowie wsi Rudki w pow. rawskim w r. 1608 oprawił jej 4.000 złp. posagu (P. 1406 k. 424v). Ten zapis oprawny uzyskany od drugiego męża cedowała w r. 1624 Marcinowi Borkowskiemu z pow. łukowskiego, mężowi Anny Jarzynianki, córki Baltazara (Z. T. P. 28a s. 1075, 1077). Synowie, Jan i Stanisław.

I) Jan, syn Adama i Niwskiej, wspólnie z bratem Stanisławem w r. 1609 pozywali Wojciecha Gostkowskiego (P. 143 k. 544v). Jan od Jana Dobczyńskiego w r. 1619 nabył za 1.000 zł. części Goliny w p. pyzdr. (P. 1411 k. 394), a od brata Stanisława kupił w r. 1621 za 4.000 złp. części w Naramowicach (P. 1412 k. 681). Od Wojciecha Skaławskiego w r. 1624 kupił wyderkafem za 4.000 zł. części wsi Bełczylas w p. kośc. (P. 1414 k. 1247), a od Andrzeja Morawskiego, też wyderkafem, w r. 1628 za 5.000 złp. Złotniki p. gnieźn. (P. 1415 k. 845). Obok brata stryjecznego Adama dziedzic części Naramowic, wspólnie z nim kwitował w r. 1636 małżonków Sadowskich ze spraw o poddanych (P. 1033 k. 19v). Mieszkał w r. 1638 w Nowejwsi (LB Św. Wojc., Pozn.). Od Mikołaja Morawskiego za 8.000 zł. nabył wyderkafem Pomorzany w p. pozn., a przed r. 1644 scedował to Mikołajowi Strykowskiemu (Py. 150 s. 96). Połowę Naramowic w r. 1644 sprzedał za 17.000 złp. Bogusławowi Leszczyńskiemu, staroście gen. wielkopolskiemu (P. 1421 k. 613v). W nekrologu cystersów wągrowieckich data jego śmierci wpisana pod. 1650.31/VIII. r. Być może, że daty dzienna i miesięczna prawdziwe, roczna, jak to tak często zdarza się w nekrologach, nie. Oto Jan, brat rodzony i spadkobierca Stanisława. kwitował w r. 1652 Jana Leopolda Opalińskiego z 250 złp. (P. 1064 k. 362v). Nie żył już z całą pewnością w r. 1660 (Ws. 59 k. 973v). Żeniąc się w r. 1615 z Anną Nowowiejską, córką Rafała, na połowie części w Naramowicacj, należnych mu z działów z bratem, oprawił jej krótko przed ślubem 2.500 złp., zaś część owych dóbr, wolną od tej oprawy, sprzedał jej za 5.000 złp. wyderkafem (P. 1409 k. 690v). Po sprzedaży połowy Naramowic Leszczyńskiemu oprawę 3.000 złp. posagu ponowił jej w r. 1644 (P. 1421 k. 616v). Żyła jeszcze Anna w r. 1662 (P. 188 k. 14v). Synowie: Józef, Jerzy i Stanisław. Z córek, Anna Joanna, ochrzcz. 1634.9/IX. r. Nie wiem kim był dla niej Jan N., który podawał ją do chrztu? (LB Św. Wojciech, Pozn.). Ewa, w latach 1653-1662 żona Jana Małachowskiego ("Myśliborka"), wdowa w latach 1676-1683, a może i w r. 1687, nie żyła już w r. 1690. Spośród synów, o Jerzym niżej. Józef, ur. chyba w Nowejwsi, ochrzcz. 1690.30/V. r. (ib.), a w r. 1662 mowa o nim jako o niedawno zmarłym, po którym spadek brali brat Jerzy, cysters, i siostra Ewa Małachowska (P. 188 k. 14v). Stanisław, wedle nekrologu wągrowieckiego rodzony brat Jerzego, tamtejszego cystersa, zmarł 1657.12/VIII. r. Chyba ten sam Stanisław był 1655.11/IV. r. chrzestnym syna Jana i Ewy Małachowskich (LB Św. Wojc., Pozn.).

Jerzy, syn Jana i Nowowiejskiej, cysters w Wągrówcu w r. 1662 (P. 188 k. 14v), opat w Koronowie w r. 1674 (N. 185 k. 347), występował w r. 1683 wraz z siostrą Małachowską (P. 1106 I k. 17v). Umarł 6/I., ale nekrolog wągrowiecki nie podaje roku.

II) Stanisław, syn Adama i Niwskiej, wspomniany obok brata w r. 1609 (P. 143 k. 544v). Współdziedzic obok brata Naramowic w r. 1615 (P. 1409 k. 690v), części rodzicielskie w tych dobrach w r. 1621 sprzedał za 4.000 złp. bratu Janowi (P. 1412 k. 681). Od małżonków Wojciecha Niwskiego i Anny z Żernickich w r. 1622 kupił za 3.000 zł. Bieganowo w p. pyzdr. (P. 1413 k. 62). Żych jeszcze w r. 1636 (P. 1033 k. 729v), nie żył zaś w r. 1652, kiedy jako jegp spadkobierca wymieniony brat Jan (P. 1064 k. 362v).

III. Jerzy, syn Jerzego i Kołackiej, nieletni w latach 1555-1567 (P. 911 k. 546v, 1396 k. 337), współdziedzic w Naramowicach (P. 1399 k. 50). od Jana Otuskiego w r. 1591 nabył wyderkafem za 150 zł. młyn wodny zwany Okalewo we wsi Glinno w p. pozn. (P. 1400 k. 745). Od Melchiora Wydzierzewskiego w r. 1603 kupił na trzy lata wyderkafem za 2.500 złp. części w Wydzierzewicach (P. 1404 k. 1003v). Od przyszłego swego zięcia Łukasza Łowęckiego w r. 1605 uzyskał zobowiązanie, iż po ślubie stawi swą żonę do akt, aby skwitowała ojca z majątku rodzicielskiego (P. 976 k. 544). Nie żył już w r. 1613 (G. 72 k. 249). Jego żoną była Anna Chwałkowska, córka Walentyna, która w r. 1583 zrzekła się na rzecz ojca majątku rodzicielskiego (P. 941 k. 23v), widocznie całkowicie już z niego zaspokojona. Oboje małżonkowie w r. 1595 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1401 k. 33v). Ich synowie, Adam i Jerzy. Córka Barbara wydana w r. 1605 za Łukasza Łowęckiego, żyjącego jeszcze 1614 r., wdowa w r. 1626, umarła między r. 1652 a 1664.

I) Adam, syn Jerzego i Chwałkowskiej, wraz z bratem skwitowany w r. 1614 przez szwagra Łowęckiego z 3.000 złp., którą to sumę ich ojciec zapisał mu był w posagu za córką Barbarą (P. 992 k. 372v). Od Jana Dobczyńskiego w r. 1618 nabył wyderkafem za 4.000 zł. części wsi Noskowo i pustki Kaplica oraz całą wieś Zalesie w p. pyzdr. (P. 1411 k. 124). Od brata Jerzego w r. 1619 kupił za 4.000 złp. części Naramowic (ib. k. 343v). Od Abrahama Ciświckiego, kasztelana śremskiego, i jego dzieci zrodzonych ze zmarłej Anny Rydzyńskiej, w r. 1631 nabył wyderkafem za 7.000 złp. Tarchalin w p. kośc., dobra macierzyste owych dzieci (P. 1417 k. 316v). Od Sebastiana z Drogoszewa Dębickiego, burgrabiego ziem. gnieźnieńskiego, w r. 1635 kupił wyderkafem za 3.000 złp. Samoklęski Wielkie i Małe w p. kcyń. oraz młyn Tur w p. bydg. (P. 1418 k. 593). Od Ewy Radwanowskiej, żony Stefana Rożnowskiego, w r. 1637 kupił wyderkafem za 10.000 złp. Brzeźno i Radwanki w p. kcyń. (P. 1419 k. 127). Przyszłemu zięciowi, Wojciechowi Chudzyńskiemu, w posagu za córką Marianną w r. 1641 zapisał dług 2.000 złp. (P. 1043 k. 140v). Dziedzic Krzesin w r. 1642 (P. 167 k. 302), jednak formalnego kupna Krzesin Wielkich w p. pozn. za 15.000 złp. od Jana z Bukowca Dąbrowskiego dokonał dopiero w r. 1643 (P. 1421 k. 7v), po czym zaraz wieś tę za 5.000 złp. sprzedał Dąbrowskiemu wyderkafem (ib. k. 10). Od zięcia Eremiana (Regimiana) Nieżychowskiego w r. 1652 uzyskał prolongatę w uiszczeniu się z 2.000 złp. posagu za córką Barbarą i w spłacie 1.000 złp. długu (P. 1064 k. 284v). Zobowiązał się w r. 1653 swoją część w Naramowicach dać w dziale synowi Łukaszowi (Ws. 56 k. 400v). Potem decyzję zmienił i temu synowi w r. 1654 sprzedał za 24.000 złp. Krzesiny, a robił to, "aby w przyszłości uniknąć nieporozumień między synami Łukaszem i Franciszkiem" (P. 1067 k. 585). Zaraz potem swoją część w Naramowicach sprzedał za 24.000 złp. synowi Franciszkowi. Zapewne już nie żył 1658.3/III. r. (LC Szamotuły), nie żył napewno w r. 1661 (P. 1072 XI k. 594v). Żoną jego była Krystyna Bielejewska, córka Andrzeja i Zofii Grabowieckiej, za którą w r. 1616 od jej owdowiałej matki wziął 500 zł. wyprawy (P. 996 k. 334v). Była Krystyna w r. 1633 współspadkobierczynią brata Zygmunta Bielejewskiego, posiadacza sołectwa w Domachowie (Kośc. 297 k. 83v). Od męża w r. 1654 uzyskała w dożywocie Śmiełowo koło Szamotuł (P. 1607 k. 593). Tam spisała testament 1661.8/III. r. zlecając pochować swe ciało w Poznaniu u Karmelitów Bosych. Umarła t. r. (P. 187 k. 205). Synowie, Łukasz i Franciszek. Z córek, Jadwiga wyszła w r. 1638 za Kaspra ze Smogorzewa Miaskowskiego, była wdową w r. 1647, umarła między r. 1686 a 1692. Marianna zaślubiła we dworze ojcowskim w Naramowicach 1641.11/II. r. Wojciecha Chudzyńskiego, zabitego w Dobczynie 1661.8/XII. r. przez zięcia, Stefana Pierzchlińskiego, sama umarła między r. 1679 a 1685. Barbara, ur. około 1625 r., w r. 1649 narzeczona Eremiana (Remigiana) Nieżychowskiego, wyszła zań w Naramowicach 1650.17/VII. r., nie żyła już w r. 1700. Konstancja, jeszcze niezamężna w r. 1653 (Ws. 56 k. 403), była w latach 1661-1662 żoną Władysława Zdzychowskiego, a w r. 1676 wyszła 2-o v. za Kazimierza Dunin Wolskiego, umarła między r. 1686 a 1694. Teresa, ur. w Naramowicach, ochrzcz. 1637.26/VII. r. (LB Św. Wojc., Pozn.), zaślubiła we dworze w Śmiełowie 1658.3/III. r. Andrzeja Mieszkowskiego, a czasem podsędka potem siędziego ziemskiego poznańskiego, umarła między r. 1691 a 1694. Nie wiem, czy córka tej pary małżeńskiej, ochrzczona bez podania imienia 1633.10/VII. r. (ib.) to jedna z powyższych?

(I) Łukasz, syn Adama i Bielejewskiej, jak widzieliśmy, najpierw w r. 1653 uzyskał od ojca zobowiązanie dania w dziale części Naramowic, potem w r. 1654 nabył od tego ojca Krzesiny. Wspólnie z bratem w r. 1661 pozywali siostry swe, Mieszkowską, Chudzyńską, Miaskowską, Nieżychowską i Zdzychowską (P. 186 k. 46). Uiścił w r. 1663 szwagrowi Mieszkowskiemu 1.500 zł. na poczet 3.000 zł. posagu siostry Teresy, który to posag winni byli wspólnie z bratem wypłacić (P. 1424 k. 292v). Od Franciszka Tworzyjańskiego w r. 1673 kupił za 45.000 złp. Czarnotki, Ociosnę i połowę Kępy Wielkiej w p. pyzdr., wraz z pustką Chełchy, ponadto połowę Kaszewa i Zajezierza w tymże powiecie (P. 1426 k. 493). Dla zabezpieczenia przyszłości swych synów, Władysława, Łukasza i Zygmunta, wieś Krzesiny dał w r. 1682 synowi Władysławowi w dziale braterskim za sumę 24.000 złp. (P. 1104 k. 468). Wraz z tymi synami i sługami pozywany był w r. 1682 przez Adama Molskiego o zbrojny najazd na kościół w Niezamyślu, dziś Zaniemyślu (Py. 155 s. 93). Pozywał w r. 1683 Łukasza, dziedzica Czarnotek, sąsiad jego Sebastian Osiecki, chorąży brzeski kujawski, posesor Brodowa i Młodzikowa (Z. T. P. 33 s. 443). T. r. od Chryzostoma Koczorowskiego, dziedzica Napruszewa, dostał kmiecia z tej wsi, obecnie przebywającego w części Kępy Wielkiej, dziedzicznej Łukasza (ib. s. 91). Nie żył już w r. 1684 (P. 1107 VI k. 6). Żeniąc się z Teresą z Wierzbna Rydzyńską, córką Gabriela, dostał w r. 1653, przed ślubem, od jej brata Łukasza Rydzyńskiego zapisa 10.000 zł. długu (Ws. 56 k. 404v). Na połowie Krzesin w r. 1654 oprawił tej żonie powyższą sumę jako posag (P. 1607 k. 593v). Żyła ona jeszcze w r. 1671. Druga żona Łukasza, Marianna Drogoszewska, wdowa 1-o v. po Andrzeju Białęskim, będąc już wdową i po drugim mężu kwitowała w r. 1684 swych pasierbów, Łukasza i Zygmunta N-ch (P. 1107 VI k. 6). Synowie zrodzeni z Rydzyńskiej: Władysław, Łukasz i Zygmunt. Z córek z pierwszej żony, Jadwiga, w latach 1682-1710 żona Przecława Mysłowskiego, wdowa w r. 1727, nie żyła już w r. 1733. Anna pod imieniem Heleny dominikanka (katarzynka) poznańska w r. 1682 (P. 1104 k. 468), miała od ojca zapis 1.000 złp. (P. 1138 III k. 116). Była przeoryszą w r. 1714 (P. 1148 I k. 20), umarła w Poznaniu 1725.23/VIII. r. (Nekr. Dominikanek, Pozn.). Zofia, w latach 1687-1718 żona Szymona Karskiego, nie żyła już w r. 1737. Barbara, w latach 1694-1699 żona Kazimierza Zdzychowskiego, wdowa w r. 1700, 2-o v. żona Ludwika Bielawskiego, nie żyła już w r. 1722. Najmłodszy z synów, Zygmunt wspomniany w r. 1682 (P. 1104 k. 468). Uzyskane z działów z braćmi części wsi Czarnotki i Ociosna oraz połowę Kępy Wielkiej sprzedał w r. 1687 za 20.000 zł. bratu Łukaszowi (P. 1114 XI k. 43v). W latach 1705-1714 mieszkał w Ciszkowie w p. pozn. (LB Lubasz).

1. Władysław, syn Łukasza i Rydzyńskiej, od ojca, jak już wiemy dostał w dziale za 24.000 złp. Krzesiny. Dobra te sprzedał w r. 1700 za 36.000 złp. Janowi N-mu, synowi Stanisława (P. 1138 III k. 116). Od Pawła Działyńskiego, kasztelanica chełmińskiego, w r. 1700 kupił za 26.470 złp. wsie Rogalino, Wielewicz i Wielewiczek w p. nakiel. (P. 1138 III k. 103). Nie żył już 1706.23/VII. r. (N. 192 s. 180). Żonie Barbarze Romiejewskiej (Rumiejewskiej), córce Kazimierza, wojskiego wschowskiego, i Zofii Korzeniewskiej, w r. 1686 na Krzesinach oraz na połowie wszystkich swych dóbr oprawił 11.000 złp. posagu (P. 1111 IV k. 79), a w r. 1700 po sprzedaży Krzesin oprawę tę przeniósł na połowę dóbr (P. 1138 III k. 116). Będąc już wdową, jako dożywotnia posesorka Rogalina, Wielewicza, Wielewiczka, wsie te w r. 1706 pod zakładem 900 t. wydzierżawiła Aleksandrowi Mroczyńskiemu i żonie jego Magdalenie z Osłowskich (N. 192 s. 180). Nie żyła już w r. 1711 (N. 193 s. 85). Synowie, Jan i Marcin. Z córek, Anna, nieletnia w r. 1711 (ib.), w latach 1721-1738 żona Marcina Zbierzchowskiego, 2-o v., krótko po 1740.26/XII. r., wyszła za Wojciecha Mierzejewskiego. Oboje żyli jeszcze w r. 1755. Ludwika, nieletnia w r. 1711 (ib.), jeszcze niezamężna w r. 1726 (N. 202 k. 223v), a latach 1731-1733 żona Pawła Kęszyckiego, nie żyła już w r. 1742.

1) Jan, syn Władysława i Romiejewskiej, jako opiekun młodszego nieletniego rodzeństwa w r. 1711 roborował skrypt na 9.500 t. Janowi i Justynie z Krupieckich Mroczyńskiej (N. 193 s. 85). Wraz z siostrami spadłe po ojcu sumy wyderkafowe na dobrach Rogalino, Wielewicz i Wielewiczek w r. 1726 cedował Józefowi Potulickiemu, staroście borzechowskiemu (N. 202 k. 223v). Wspólnie z bratem Marcinem sumę 1.000 złp., pozostawioną przez ojca na gruncie Krzesin przy sprzedaży tej wsi, cedował w r. 1733 swemu synowi Zygmuntowi (P. 1238 k. 90v). Umarł w Bzowie 1738.6/III. r., mając lat 50 (LM Lubasz). Jego żoną była w r. 1724 Teresa Bieganowska, córka Romana i Marianny Rogalińskiej, wdowa 1-o v. po Antonim Dąbrowskim (N. 202 k. 40, 101v). Żyła ona jeszcze w r. 1755 (N. 211 k. 161), a może i w r. 1758 (ib. k. 284v), nie żyła już w r. 1763 (P. 1336 k. 6). Synowie: Antoni, ur. w Chrostowie, ochrzcz. 1728.31/XI. r. (LB Ujście), o którym nic więcej nie wiem, zapewne młodo zmarły, Stanisław i Zygmunt, o których niżej. Córki: Barbara, Ludwika i Wiktoria, nieletnie w r. 1746 (P. 1283 k. 31). Z nich, Ludwika żyła jeszcze w r. 1758, wtedy niezamężna (N. 211 k. 284v)

(1) Stanisław (Stanisław Józef), syn Jana i Bieganowskiej, ur. w Chrostowie 1730.9/V. r. (LB Ujście), plenipotent matki w r. 1755 (N. 211 k. 161). Od Joanny Bielawskiej, rodzącej się z Barbary N-ej, ciotecznej siostry swego ojca, wdowy po Janie Nowickim, uzyskał w r. 1775 cesję jej macierzystego spadku (P. 1352 k. 174v). Chyba identyczny z tym Stanisławem był Stanisław zmarły jako "przybysz" w Bolewicach 1791.15/X. r. (LM Lwówek). Zapewne też ten sam Stanisław zaślubił w Poznaniu 1757.11/VIII. r. Petronellę Starzędzką (LC Św. Maria Magdal., Pozn.), a 1760.14/V. r. świadkował przy ślubie Szymona Starzęckiego (LC Św. Mikołaj, Pozn). Stanisław (wciąż chyba ten sam?) w r. 1782 mianował swym plenipotentem syna Zygmunta (P. 1359 k. 575). Petronella żyła jeszcze 1789.5/VII. r. (LB Św. Trójca, Gniezno).

(2) Zygmunt, syn Jana i Bieganowskiej, jak już wiemy w r. 1733 uzyskał od ojca i stryja Marcina cesję sumy zabezpieczonej na Krzesinach. Zawierał w r. 1743 komplanację ze swymi stryjami, rodzonym Marcinem i stryjecznym Wojciechem, synem Łukasza (P. 1271 k. 56). Występował obok stryja Marcina jako współspadkobierca Zygmunta N-go, brata swego dziada Władysława (P. 1283 k. 31).

2) Marcin, syn Władysława i Romiejewskiej, cześnik bobrownicki 1767 r. (Py. 158 k. 307), ale jego syn nazwany w r. 1792 "łowczycem inowrocławskim" (I. Kon. 84 k. 235), był więc Marcin zapewne i tym łowczym. Nieletni w r. 1711 (N. 193 s. 85), pozwany w r. 1723 wraz z braćmi Mysłowskimi i innymi przez Bnińskich (Z. T. P. 42 k. 331). Działał w r. 1729 jako pełnomocnik Jana Stanisława Falęckiego (N. 203 k. 37). Od Jana Siedleckiego w r. 1732 kupił za 25.000 t. połowę wsi Mościska i folwarku Kostrzynek(?) w p. nakiel. (N. 205 k. 98v). Wspólnie z żoną od Jana Stanisława Falęckiego, burgrabiego grodz. chełmińskiego, w r. 1732 brał zastawem na trzy lata za 24.000 t. Gogolino w p. bydg. i Mierucino w p. nakiel. (ib. k. 106). Od Bogusława Kurnatowskiego uzyskał w r. 1733 (wedle kontraktu z r. 1732) zobowiązanie sprzedania za sumę 15.000 t. części wsi Mościska zwanych "Dąbrowszyzną" w p. nakiel. (ib. k. 191v, 194). Oboje z żoną zastawni posesorowie Gosławic z przyległościami, uzyskali w r. 1741 intromisję do tych dóbr, to jest Gosławic, Lichenia i Pątnowa(?) w p. kon., wedle kontraktu zastawnego z 15/X. t. r., spisanego pod zakładem 18.000 zł. z Konstancją z Dąmbskich Kadzidłowską (I. Kon. 77 k. 242). Był w r. 1738 zastawnym posesorem Skoraczewa w p. nakiel. i Grąblina (Grądlina) w p. kon. (I. Kon. 77 k. 105). Jako współspadkobierca stryja Zygmunta, działając w imieniu własnym i dzieci po bracie Janie, cedował w r. 1746 Stanisławowi Poniatowskiemu, wojewodzie mazowieckiemu, sumę 52.375 złp., z sumy oryginalnej 64.886 złp. (P. 1283 k. 31). Podpisał 1767.29/V. r. konfederację województw kujawskich (Dz. Z. Kuj. V 241). Nie żył już w r. 1773 (I. Kon. 80 k. 253). Był w r. 1731 mężem Barbary Chrząstowskiej, córki Antoniego, kasztelanica nakielskiego, potem kanonika gnieźnieńskiego, i Marianny Kadzidłowskiej (P. 1231 k. 17), po matce, obok rodzeństwa, współdziedziczki miasta Kazimierza z przyległościami w p. kon. (I. Kon. 76 k. 400v), które to dobra ona i jej rodzeństwo sprzedali wtedy za 128.000 złp. Serafinowi Żychlińskiemu, staroście stawiszyńskiemu (ib. k. 379). Barbara w r. 1732 kwitowała tego Żychlińskiego z 17.223 zł., z tytułu tej transakcji (N. 205 k. 102v). Od męża t. r. uzyskała oprawę posagu 17.000 złp. na połowie dóbr (ib. k. 10). Z nabywcą dóbr kazimierskich Żychlińskim doszło do procesu o tę sprzedaż. Po śmierci jego wdowa, Konkordia z Raczyńskich w imieniu swych dzieci w r. 1738 skwitowała się z procesu z Barbarą N-ą, jej bratem Franciszkiem Chrząstowskim i siostrą Konstancją zamężną Włostowską (I. Kon. 77 k. 104). Dała Barbara w r. 1746 zobowiązanie bratu swemu ciotecznemu, Józefowi Korzbok Łąckiemu, kasztelanicowi kruszwickiemu, iż mu zrezygnuje swe części w dobrach: Gosławice, Maliniec, Pęcław, Lichin, Wielopole, Gogolina, Niesłusz, Murantów, Grójce, Grąblin, Belewo, Pętnów (Pątnów), Łężyn oraz Kościeszki, te ostatnie w p radziej., przypadłe jej ze spadku po dziadzie Janie Kadzidłowskim, podkomorzym inowrocławskim (I. Kon. 78 k. 33). Od męża w r. 1747 uzyskała na połowie dóbr oprawę 17.233 złp. posagu (N. 210 k. 229v). Nie żyła już w r. 1760, kiedy mąż jako pan sumy zastawnej na Konecku w p. brzeskim, synowi Ignacemu oraz córkom, Marcjannie, Konstamcji i Teresie, zapisał należną po matce sumę 8000 złp. (I. Kon. 79 k. 201v). Spośród tych córek, Marianna była już wtedy żoną Jana Bobolewskiego (Boboleckiego?). Konstancja wówczas jeszcze niezamężna, a dalszych jej losów nie znam. Teresa, podawana do chrztu przez babkę Konstancję z Dąmbskich Kadzidłowską, podkomorzynę inowrocławską, dostała od niej w r. 1745 zapis 6.000 złp. (ib. 77 k. 377). Była 1-o v. żoną Józefa Kiełczewskiego, a 2-o v. w latach 1785-1793 Ignacego "Pogończyk" (Ogończyk) Kamińskiego, pisarza grodzkiego inowrocławskiego.

Ignacy, syn Marcina i Chrząstowskiej, wspomniany w r. 1760, dzierżawca dóbr Murzyn (dziś Murzynno) w p. inowrocł. w r. 1771 (LB Branno), w latach 1771-1774 dzierżawca dóbr Otoczno w p. gnieźnieńskim (LB, LC Staw), od Rocha Śliwnickiego i Agnieszki z Kotarskich wespół z żoną w r. 1773 nabył za 60.000 zł. Wrzącę Wielką w p. kon. (I. Kon. 80 k. 253). Od Heleny Będorskiej, wdowy po Adamie Zakrzewskim, wydzierżawił wspólnie z żoną w r. 1776 na trzy lata za 8.400 zł. Graboszewa Kościelne cz. Zadworne (Py. 158 k. 507v). Widzimy ich tam w r. 1777 (LB Graboszewo). Ignacy "łowczyc inowrocławski prawa swe odziedziczone po dziadkach, Antonim Chrząstowskim, kasztelanicu nakielskim, i Mariannie z Kadzidłowskich, do dóbr Olekszyno, Rybno, Jagniewice, jak też do pustek Wola i Witkowice cedował w r. 1792 Ksaweremu Wiesiołowskiemu (I. Kon. 84 k. 235). Pierwszą jego żoną była w latach 1771-1788 Marcina (Marianna) Kotarska, córka Michała i Marianny Lisowskiej (LB Branno; I. Kon. 83 k. 337). Druga żona Ignacego, Teodora Kicka, siostra Bartłomieja, burgrabiego grodzkiego łęczyckiego, kwitowała w r. 1787 męża z 5.000 zł. długu zapisanego jej 4/V. t. r. (ib. 84 k. 160v). Córka Ignacego i Kotarskiej, Faustyna była w r. 1788 żoną Adama Witowskiego, chorążego wojsk koronnych.

2. Łukasz, syn Łukasza i Rydzyńskiej, podczaszy wschowski w r. 1702 (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), potem cześnik wschowski (P. 1144 k. 327v). Występował obok braci i ojca w r. 1682 (P. 1104 k. 468; Py. 155 s. 93). Wspólnie z bratem Zygmuntem dobra Czarnotki, Ocisnam i Kępa w p. pyzdr. w r. 1687 wydzierżawili na trzy lata pod zakładem 8.000 złp. Krzysztofowi Mieszkowskiemu, pisarzowi ziemskiemu wschowskiemu (P. 1113 IV k. 58). T. r. Łukasz od tego brata kupił za 20.000 złp. przypadłe Zygmuntowi w dziale między nimi przeprowadzonym części wsi Czarnotki, Ociosna oraz połowę Kępy Wielkiej p. pyzdr. (P. 1114 XI k. 43v). Szwagrowi Mysłowskiemu zapisał w r. 1700 sumę 9.000 złp. (P. 1139 X k. 40v). Żył jeszcze 1702.7/VII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), nie żył już w r. 1708 (P. 1144 k. 327v). Żoną jego była Anna Izabela Duninówka córka Wojciecha i Izabeli Dembińskiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1691 (P. 1121 I k. 41v). Była ona siostrą i jedyną spadkobierczynią Jerzego Dunina i z tego tytułu Łukasz po odebraniu od Pawła Działyńskiego, wojewodzica kaliskiego, dziedzica Runowa i Pierzchna, sumę 20.460 zł. oprawił w r. 1694 żonie na połowie dóbr. Była ta suma częścią długu 42.000 złp., który zmarły Zygmunt Działyński, wojewoda kaliski, zapisał w r. 1681 wyderkafem ojcu i bratu Anny na wspomnianych wyżej dobrach (P. 1128 XIII k. 105). Będąc już wdową, w r. 1708 zapisała 1000 złp. siostrzenicy męża, Helenie Mysłowskiej, idącej do klasztoru dominikanek poznańskich (P. 1144 k. 327v). Wyszła 2-o v. za Egiduzsza Egidiusza Bardskiego, wdową po którym była w r. 1713, kiedy zapisywała swemu przyszłemu, trzeciemu już mężowi, Franciszkowi Orzelskiemu 10.000 t. na swych oprawnych Czarnotkach i Kępie (Ws. 77 IX k. 28v). Zapisała mu jeszcze t. r. 500 zł. (Kośc. 311 s. 98), zaś w r. 1714 znów 2.000 zł. (I. Kal. 159 s. 260). Jego żoną była dopiero w r. 1715 (P. 1149 I k. 212v), a nie żyła już w r. 1717 (P. 1152 k. 46v). Synowie, Wojciech, o którym niżej, i Stanisław, ochrzcz. 1702.7/VII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), zapewne zmarły młodo. Córka Barbara, wspomniana w r. 1717 (P. 1152 k. 46v), kwitowała w r. 1722 Bogusława Karczewskiego, dziedzica Czarnotek, z prowizji od sumy 3500 złp. zapisanej przezeń w r. 1717, kiedy kupował te dobra (P. 1186 k. 74). Kwitowała znów w r. 1725 wdowę po tym Karczewskim Ludwikę Kurnatowską z prowizji rocznej od tej swej sumy posagowej, zabezpieczonej na Czarnotkach (P. 1201 k. 85v). Dzierżawiła w latach 1750-1754 Sady w p. pozn. (LB Lussowo). Jedyna spadkobierczyni brata Wojciecha, posesora Sadów, w r. 1753 (P. 1310 k. 79). Sumę 1.340 t., zapisaną bratu przez Stanisława Floriana N-go, starostę ujskiego i pilskiego, cedował w r. 1754 Stanisławowi N-mu, synowi swego stryjecznego brata Jana (P. 1313 k. 217). Dobrogosta Karczewskiego, dziedzica Czarnotek, skwitowała w r. 1758 z sumy 3.500 złp., t. r. z całego swego kapitału na tej wsi (P. 1325 k. 135v). Posesorka Izdebna w r. 1761 (LB Chrzypsko), t. r. prawa do sum po bracie Wojciechu scedowała bratankowi Stanisławowi N-mu (P. 1331 k. 3). Umarła w Izdebnie w r. 1762, pochowana u Dominikanów w Poznaniu (A. B. Sieraków, W. 60).

Wojciech, syn Łukasza i Duninówny, ur. około 1695 r., pułkownik chorągwi usarskiej królewicza w r. 1725 (I. Kal. 161 s. 121), ale w r. 1736 nazwany tylko towarzyszem chorągwi pancernej królewicza Ksawerego (N. 206 s. 1) i znów w latach 1750-1751 pułkownikiem J.Kr.Mci wojsk koronnych (LB Lussowo). Jako wnuk i spadkobierca Izabeli z Dembian Duninowej, sumę 10.000 złp., zapisaną jej przez męża na Maluszynie w wojew. sieradzkim, cedował w r. 1717 ojczymowi Franciszkowi Orzelskiemu (P. 1152 k. 46v). Wieś Czarnotki i połowę Kępy w p. pyzdr., wedle zobowiązania z r. 1717, sprzedał w r. 1719 za 42.000 złp. Bogusławowi Karczewskiemu (P. 1168 k. 29). Odziedziczywszy po stryju Zygmuncie sumę 64.000 złp. na Ciszkowie w p. pozn., zawierał o to w r. 1720 układ z Michałem Swinarskim, pułkownikiem J.Kr.Mci (Z. T. P. 50 k. 187). Otrzymawszy z testamentu Stanisława N-go, starosty ujskiego i pilskiego, z r. 1731 zapis sumy 20.000 złp., jak również ruchomości po staroście, cedował to w r. 1736 Zygmuntowi N-mu, swemu bratankowi po bracie stryjecznym, który pretensje jego w tej mierze zaspokoił (N. 206 s. 1). Od Stanisława Zbyszewskiego w r. 1744 wydzierżawił pod zakładem 4.260 zł. na trzy lata Ruchocinek w p. gnieźn. (G. 97 k. 515). Umarł tam 1753.17/IV. r. mając lat 58, pochowany w Lussowie w grobie Potockich (LM Lussowo). Cały spadek po nim brała siostra Barbara.

(II) Franciszek, syn Adama i Bielejewskiej, od ojca nabył w r. 1654 za 24.000 złp. część Naramowic (P. 1607 k. 592). Dostawszy prawem kaduka kamienicę w Poznaniu przy ulicy "poprzecznej", wiodącej do kościoła Dominikanów, przypadłą skarbowi prawem kaduka po Żydzie Mojżeszu Wolffie, sprzedał ją za 700 zł. pewnym Żydom poznańskim (P. 1072 XI k. 594v). Od Stanisława Grudzińskiego, starosty rogozińskiego, w r. 1665 nabył wyderkafem za 5.000 złp. na trzy lata części Naramowic (P. 1863 k. 196). Skwitowany t. r. przez szwagra i siostrę, małżonków Mieszkowskich z 3.000 złp., które zapisał był wspólnie z bratem Łukaszem tej siostrze w posagu (P. 1076 k. 467). Od Jana Morawskiego w r. 1676 kupił za 17.000 złp. Krześlice w p. gnieźn. (P. 1427 k. 848). Nie żył już w r. 1684 (P. 1107 II k. 18). Zaślubił w Poznaniu 1660.24/XI. r. Mariannę Skoroszewską, córkę Aleksandra, a wdowę 1-o v. po Stanisławie Sobiejuskim (LC Św. Wojc., Pozn.; Z. T. P. 30 s. 1271). Oprawił jej w r. 1665 na połowie swych części w Naramowicach posag 5.000 złp., odebrany od jej braci, Władysława, chorążego poznańskiego, i Piotra Skoroszewskich (P. 1425 k. 940; 1863 k. 195). Dodał jeszcze w r. 1666 do owej oprawy sumę 500 zł. wypłaconą przez tychże braci (P. 1864 k. 65). Marianna, już jako wdowa, poddanego z Krześlic, wsi swej oprawnej, dała w r. 1687 Janowi Kaczkowskiemu, miecznikowi inowrocławskiemu (P. 1113 I k. 13). Żyła chyba jeszcze w r. 1688 (P. 1116 IX k. 13v), nie żyła już w r. 1693 (P. 1432 k. 523). Synowie, Adam i Walerian, o których niżej, oraz Władysław, pod imieniem Sebastiana w 1684 karmelita bosy (P. 1107 II k. 18). Z córek, Teresa, ur. w Naramowicach, ochrzcz. 1667.20/I. r. (LB Św. Wojc., Pozn.), w latach 1698-1727 żona Jana Krzesińskiego. Zofia (chyba identyczna z Franciszką Zofią, ur. tamże, ochrzcz. 1668.8/III.?), w latach 1693-1698 żona Aleksandra Skoroszewskiego. Barbara, ur. w Łagiewnikach, ochrzcz. 1670.20/I. r. (LB Chojnica), w latach 1700-1704 żona Jana Mielżyńskiego. Wreszcie Anna, ur. w Naramowicach, ochrzcz. 1672.31/I. r. (LB Św. Wojc., Pozn.), zapewne zmarła wcześnie.

1. Adam (Adam Aleksander), syn Franciszka i Skoroszewskiej, ur. w Naramowicach, ochrzcz. 1661.4/XI. r. (ib.). Dostał 1689.5/I. r. prawo dożywotniej wspólnoty na starostwo kościańskie, które to dożywocie miała jego żona (Kośc. 135 k. 391). Jednak starostą kościańskim tytułowany już w r. 1687 (ib. k. 394). Z tytułu tego samego dożywocia starosta ujski i pilski w r. 1689, ale właściwa donacja starostwa ujskiego i pilskiego na rzecz małżonkow N-ch miała miejsce dopiero 1692.18/XI. r. (P. 256 k. 116). Dożywocie dwóch tych starostw za konsensem królewskim cedował w r. 1718 synowi Stanisławowi (N. 200 k. 7, 7v). Kasztelan śremski w r. 1700 (P. 1138 IV k. 10v). Wspólnie z bratem Walerianem a też w imieniu brata karmelity części Naramowic w r. 1684 sprzedali za 15.000 złp. Jadwidze Grodzieckiej, wdowie po Andrzeju Radoszewskim, kasztelanie wieluńskim (P. 1107 II k. 18), ale już w r. 1688 Adam odkupił od niej za 38.000 złp. Naramowice, które ona skupiła była, w części od tych braci, w części od Andrzeja Karola Grudzińskiego (P. 1116 VIII k. 11). Wspólnie z bratem Walerianem Krześlice w p. gnieźn. w r. 1691 sprzedali za 24.000 złp. Katarzynie Cieleckiej wdowie po Wojciechu Tomickim (P. 1122 VII k. 69). Od Melchiora Gurowskiego, kasztelana międzyrzeckiego, Adam w r. 1694 nabył wyderkafem na jeden rok za 60.000 złp. Piotrowice i Krzycko w ziemi wschowskiej (P. 1128 XIII k. 39). Brał udział w r. 1700 w poselstwie do Turcji sprawowanym przez Rafała Leszczyńskiego (P. 1138 IV k. 101). Od Stanisława Leszczyńskiego, wojewody poznańskiego, dostał wiecznością w r. 1701 miasto Czarnków oraz wsie: Dębe, Śmieszkowo, Walkowice, Marianowo, Pianówka (Pijankowo), Góra, Golcz (Gulcz), Białężyn, Huta z folwarkiem Przybychówko, Radom, Brzeźno, Ciszkowo, Goraj, Krucz, Sarbia, Hamer, Nowawieś z Folwarkiem Huta, Radosiewie (dziś Radoszew), Siedliska, Ronowo (Runowo), Jędrzejewo, Trzcianka, Wołowelasy, Malińskie (?), Rychliki, Stradom, Biała, Łomnica z folwarkiem Francek, Walkowice, połowę miasta Człopa i wsi: Krompolt, Barchold (Bukawałt?), Zatom, Gołąza (dziś Golin), Brud(?), Pawłowo, Paruchowo, Komorze, Ruda, Chwałkowo, Raszewy w powiatach pozn., wał., kal. i pyzdr. (P. 1140 II k. 23). Z powyższych dóbr, wsie: Komorze, Ruda, Chwałkowo i Paruchowo w p. pyzdr. t. r. sprzedał za 150.000 zł. Karolowi Rydzyńskiemu, cześnikowi kaliskiemu, sędziemu grodzkiemu poznańskiemu (P. 1140 IV k. 79). Jednocześnie wspólnie z żoną wsie Zatom, Gołąza, młyn zw. Zdrój, Ciszkowo i Goraj w p. pozn. zastawili na trzy lata za 60.000 zł. Janowi Swinarskiemu i Helenie z Jaskóleckich (ib. k. 80). Nie żył już w r. 1725 (Z. T. P. 43 k. 368). Ożenił się w r. 1687 z Katarzyną Grzymułtowską, córką Krzysztofa, wojewody poznańskiego, t. r. (po 12/I.) owdowiała po Andrzeju Gębickim, podkomorzym poznańskim, staroście ujskim pilskim i kościańskim (Kośc. 135 k. 394), dożywotnią posesorką powyższych trzech starostw. Z działu przeprowadzonego w r. 1691 z siostrą Anną Kazimierą, żoną Władysława Czarnkowskiego, wojewodzica poznańskiego, dostały się Katarzynie: suma 72.000 złp. na starostwie pilskim, klejnoty wartości 28.000 złp., suma na Czarnkowie 110.000 zł. Natomiast swoją połowę Stępuchowa, Grzymułtowic oraz wszystkich innych dóbr po ojcu, połowę sum na Niemczynie i Niemczynku winna była zrezygnować siostrze (P. 255 k. 21). Miasto Czarnków z trzema folwarkami, Dębe, Śmieszkowo, Brzeźno, wsie: Marianowo, Huta, Białężyno, Gulcz, Góra, Walkowice, Pijanówka z klucza czarnkowskiego sprzedała w r. 1700 za 140.000 złp. małżonkom Wojciechowi Krąkowskiemu, kasztelanowi krzywińskiemu, i Jadwidze Krzbokównie Łąckiej (P. 1138 IV k. 101). Umarła w r. 1719, pochowana w Czarnkowie 1719.9/VI. r. Nazwana wtedy dziedziczką dóbr czarnkowskich (LM Czarnków). Synowie, Stanisław i Franciszek.

1) Stanisław (Stanisław Florian), syn Adama i Grzymułtowskiej, starosta ujski i pilski wskutek cesji ojcowskiej w r. 1718 (N. 200 k. 7v). Wieś Kotonię ze starostwa ujskiego w r. 1721 wydzierżawił na trzy lata małżonkom Chmielewskim (Ws. 80 k. 26v). Umarł w Człopie 1731.22/IX. r., pochowany 22/XI. w Poznaniu w kościele Św. Wojciecha (K. P. nr 93, 101). Żona jego, Barbara z Siemianowskich, posiadająca na powyższych królewszczyznach prawo wspólnoty, była chrzestną 1735.30/XI. r. (LB Chodzież), a żyła jeszcze w r. 1736 (N. 206 s. 1). Dzieci nie pozostawili.

2) Franciszek, syn Adama i Grzymułtowskiej, pułkownik J.Kr.Mci w r. 1718, ale w r. 1725 nazwany tylko podpułkownikiem (Z. T. P. 43 k. 368) i t. r. generałem J.Kr.Mci (ib. 44 k. 189). Od brata Stanisława uzyskał w r. 1718 skrypt pod zakładem 60.000 t. (N. 200 k. 7). Obaj z bratem w r. 1725 pozywani byli przez Iwańskich (Z. T. P. 43 k. 368).

2. Walerian, syn Franciszka i Skoroszewskiej, ochrzcz. 1662.30/X. r. (LB. Św. Wojc., Pozn.), burgrabia ziemski poznański w r. 1694 (P. 1128 XII k. 70), cześnik wschowski 1699 r. (LB Czarnków), podwojewodzi poznański 1700 r. (P. 1139 X k. 50). Występował obok brata Adama w r. 1684 (P. 1107 II k. 18). Od Jana Dobiejewskiego, brata swej żony, w r. 1694 nabył wyderkafem na rok za 24.200 złp. Parkowo w p. pozn. (P. 1128 XIII k. 70), co było zapewne formą wypłacenia posagu. Od Stanisława Leszczyńskiego, wojewody poznańskiego, działającego w imieniu ojca, Rafała, wojewody łęczyckiego i starosty gen. wielkopolskiego, w r. 1700 brał na dwa lata zastawem za 109.000 zł. miasto Rydzynę, Tarnowo i część Przybyszewa (P. 1139 X k. 50). Nie żył już w r. 1701 (P. 1140 II k. 89). Pierwszej swej żonie, Teresie Rynarzewskiej, córce Wojciecha i Marianny Kłodzińskiej, oprawił w r. 1688 posag 3.500 złp. (P. 1116 IX k. 13v). Żyła jeszcze w r. 1692 (P. 1124 XIII k. 114). Drugiej żonie, Ludwice Dobiejewskiej, córce Wojciecha i Doroty Kierskiej, w r. 1694 oprawił na połowie dóbr posag 15.000 złp. (P. 1128 XIII k. 103v). Ta Ludwika nazwana gdzieindziej córką Pawła (P. 1326 k. 108v). Będąc już wdową, w r. 1701 zawierała układ z bratem męża, Adamem, jako opiekunem dzieci Waleriana pochodzących z obu małżeństw (P. 1140 II k. 89). Utwierdzała w r. 1706 swój testament spisany t. r. we Wschowie 2-o v. za Stanisława Mirowskiego (Mierowskiego), pułkownika J.Kr.Mci (LC Rydzyna). Przed ślubem zapisała mu 20.000 złp. (Ws. 77 IX k. 30), z której to sumy była przez niego kwitowana w r. 1717 (Ws. 158 k. 109v). W imieniu własnym i swych dzieci toczyła w r. 1715 proces z Adamem N-im, kasztelanem śremskim, i jego żoną (ib. k. 42). Mirowski żył jeszcze w r. 1724 (Z. T. P. 42 k. 1053), a Ludwika była już wdową po tym drugim mężu w r. 1730 (Kośc. 165 k. 273), żyła zaś jeszcze w r. 1737 (Kośc. 319 s. 105). Z pierwszej żony miał Walerian syna Adama, wspomnianego w r. 1702 (P. 1142 III k. 87), jezuitę w r. 1720 (Ws. 79 k. 112), i córkę Mariannę, wspomnianą w r. 1702 (P. 1142 k. 87), jeszcze w r. 1715 niezamężną (Ws. 158 k. 42), żonę 1-o v. w latach 1724-1728 Wojciecha Żłobnickiego, wdowę w latach 1731-1737, 2-o v. w latach 1739-1744 żonę Wojciecha Łabęckiego, która spisywała testament w Przysiece 1744.29/XII. r., nie żyła już w r. 1754. Z Dobiejewskiej byli synowie, Józef i Ignacy, o których niżej. Z córek z drugiego małżeństwa, Zofia, wspomniana w r. 1702 (P. 1142 III k. 87) i 1715 r., wyszła 1726.21/X. r. za Krzysztofa Przyjemskiego, podkomorzyca kaliskiego, żyjącego jeszcze w r. 1741, wdowa 1748 r., nie żyła już w r. 1758. Teresa, wspomniana w r. 1702 (P. 1142 III k. 87), być może identyczna z córką tychże rodziców, Teresą Zofią, ur. w Humrze, ochrzcz. 1699.3/X. r. (LB Czarnków), ale ta mogła być równie dobrze identyczna z Zofią Przyjemską. Konstancja wreszcie, wspomniana w r. 1715 (Ws. 158 k. 42) i 1737 (Kośc. 319 s. 105), zaślubiła w Brodach 1739.5/III. r. Ludwika Błociszewskiego, umarła w r. 1774, pochowana 10/IV. w Miejskiej Górce u Reformatów.

1) Józef, syn Waleriana i Dobiejewskiej, wspomniany w r. 1702 (P. 1142 III k. 87) i 1715 (Ws. 158 k. 42). Celem kontynuowania procesu ze stryjem Adamem, kasztelanem śremskim, dla wydobycia fortuny ojczystej, w r. 1720 ustanowił plenipotentami matkę i ojczyma Mirowskiego (Ws. 79 k. 112). Uczestniczył w poselstwie do Moskwy sprawowanym przez Piotra Sapiehę i tam umarł w lipcu r. 1727 (A. B. Wschowa, W. 27).

2) Ignacy (Ignacy Melchior), syn Waleriana i Dobiejewskiej, ur. w Humrze, ochrzcz. 1701.9/I. r. (LB Czarnków), manifestował się w r. 1730 przeciwko matce, jak również przeciw siostrze Przyjemskiej i jej mężowi o zmowę dotyczącą jego mienia (Kośc. 165 k. 273). Posesor wsi Kłoda w r. 1732 (ib. 167 k. 4), zawarłszy w r. 1737 z matką i siostrami kompromis (Kośc. 319 s. 105), z sum na dobrach Leszczyńskiego, Kłoda i Tarnowo t. r. uiścił 8.700 zł. siostrze Przyjemskiej (ib. s. 318) zaś siostrze Żłobnickiej 10.800 zł. (ib. s. 299, 300). Jednocześnie od Macieja Łętkowskiego, stolnika łęczyckiego, wziął w zastaw na trzy lata za sumę 20.000 zł. dobra Tarchalin w p. kośc. (ib. s. 297). Był w r. 1747 posesorem części Łowęcic w p. pyzdr. (Kośc. 323 k. 301v). Od swego teścia, Tomasza Lipskiego w r. 1748 kupił tę wieś za 50.000 złp. (P. 1293 k. 159). T. r. od tegoż Lipskiego za 80.000 zł. kupił Bartoszewice Wielkie w p. kośc. (Ws. 90 k. 47v). Od Stanisława Kołaczkowskiego w r. 1750 kupił część Wojciechowa, ale już w r. 1751 odstąpił od tej transakcji (Z. T. P. 52 k. 194). Łowęcice w r. 1755 wydzierżawił na trzy lata szwagrowi Ludwikowi Błociszewskiemu (Kośc. 327 k. 42). Umarł 1763.21/V. r. (LM Gołaszyn). Jego żoną była Barbara Lipska, córka Tomasza i Konstancji Grzybowskiej, której w r. 1748 oprawił 28.000 zł. posagu (Ws. 90 k. 47v).

II) Jerzy, syn Jerzego i Chwałkowskiej, w r. 1613 kwitował ze 150 złp. Jana Kosmowskiego, pisarza grodzkiego gnieźnieńskiego (G. 72 k. 249). Bratu Adamowi w r. 1619 sprzedał za 4.000 złp. części w Naramowicach (P. 1411 k. 343v). Od Andrzeja Pruszaka Bieniewskiego w r. 1622 nabył wyderkafem za 2.150 złp. Cielmice w p. pyzdr. (P. 1413 k. 646). Mieszkał w r. 1623 w Komorzy p. pyzdr. (LB Nowemiasto). Umarł chyba w r. 1637, bowiem syn ochrzczony 1638.11/I. r. nazwany pogrobowcem (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Żonie Barbarze Pruszakównie Bieniewskiej w r. 1623 oprawił 4.000 złp. posagu (P. 1414 k. 408), a małżeństwem byli już może w r. 1622, kiedy doszło wspomnianej wyżej transakcji o Cielmice. Barbara wraz z synami, Stanisławem, Hieronimem, Adamem i pogrobowcem Jerzym była w r. 1640 pozywana przez Jana Objezierskiego (P. 165 k. 493v). Barbara wspólnie z Krzysztofem Pruszakiem Bieniewskim w r. 1647 nabyli wyderkafem za 10.000 złp. od Andrzeja Zawadzkiego części Objezierza w p. pozn. (P. 1423 k. 278) i t. r. części tejże wsi nabyła ona za taką samą sumę wyderkafem od Zawadzkiego, ale już wspólnie z synami, Stanisławem, Hieronimem i Adamem (ib. s. 406). Żyła jeszcze w r. 1660 (Ws. 59 k. 330v), a umarła chyba w r. 1663, lub krótko przed tą datą (P. 1073 k. 387). Synowie to, jak już wiemy, Stanisław, Hieronim i Adam, o których będzie niżej, oraz pogrobowiec Jerzy, ochrzcz. 1638.11/I. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), zmarły dzieckiem, zapewne przed r. 1642. Z córek wymieniony w r. 1652, Anna była w r. 1663 żoną Krzysztofa Wydzierzewskiego, zaś 2-o v. w r. 1668 wyszła za Wojciecha Żółtowskiego i umarła t. r. Teresa, w latach 1653-1663 żona Krzysztofa Sulińskiego, wdowa w r. 1694, nie żyła już 1698 r. Jadwiga, w r. 1669 żona Melchiora Pniewskiego, Katarzyna wyszła 1664.22/VI. za Stanisława Grabskiego, nie żyła już w r. 1677.

(I) Stanisław (Stanisław Kazimierz), syn Jerzego i Pruszakówny Bieniewskiej, może identyczny ze Stanisławem, ochrzczonym 1623.18/V. r. (LB Nowemiasto), choć brak drugiego imienia każe przypuszczać, iż mógł być równie dobrze inny syn tychże rodziców zmarły dzieckiem. Z braćmi, Hieronimem i Adamem (pogrobowiec Jerzy snać już nie żył), od Benedykta Rosnowskiego i Barbary z Komorowskich uzyskali w r. 1641 zapis wyderkafowy sumy 10.000 złp. na Gogolewie w p. kośc., którą to sumę ojcu ich zapisał był wyderkafem na Brzeziu w p. pyzdr. Albracht Baranowski, kasztelan kamieński, zaś stryj Adam N., opiekun tych braci, wypłacił ją małżonkom Rosnowskim (P. 1420 k. 745v). Uzyskali owi bracia w r. 1642 intromisję do Gogolewa (P. 167 k. 444v). Zapisali w r. 1652 dług 4.000 swym siostrom, pannom Annie, Teresie, Jadwidze i Katarzynie, każdej po 1.000 zł jako posag (P. 1064 k. 605). Stanisław od owdowiałej ciotki, Jadwigi z N-ch Miaskowskiej dostał t. r. zapis 150 złp. długu (ib. k. 91v). Wraz z braćmi szwagrowi Sulińskiemu w r. 1653 wypłacił posag 1.000 złp. za siostrą Teresą (P. 1066 k. 400), a w r. 1663, po śmierci matki, skwitowany był wraz z bratem Hieronimem przez tę siostrę z 800 zł. dziedziczonych przez nią po matce (P. 1073 k. 387). T. r. obaj ci bracia byli kwitowani z sum przez siostrę Wydzierzewską (ib. k. 1249). Stanisław był w r. 1672 zastawnym posesorem Smoszewa w p. kcyń., wsi dziedzicznej Eufrozyny Dąmbskiej, wdowy po Stanisławie Jemielskim (P. 199 k. 486v). Od Jakuba Lipskiego, jego syna Macieja oraz córek, Anny i Marianny kupił w r. 1679 za 4.700 zł. Konarzewo, Szczerków i folwark Salno w p. pyzdr. (P. 1429 k. 454). Żył jeszcze 1680.3/VI. r. (LC Golejewko), nie żył już w r. 1686 (P. 1111 II k. 13v). Z pierwszą żoną Konstancją Głoskowską spisywał wzajemne dożywocie w r. 1667 (N. 225 k. 572). T. r. kwitowała ona z dóbr rodzicielskich braci swych odebrawszy od nich sumę 5.000 zł. (N. 184 k. 155v). Już 1669.24/XI. r. żenił się Stanisław z drugą żona, Anną Rokossowską, a ślub dawał im brat rodzony pana młodego ks. Naramowski, "cysters św. Benedykta" (LC Wilkowo Pol.). Czyżby to był brat Adam? Tej Annie Rokossowskiej, córce Andrzeja i Anny Krzyckiej, w r. 1670 oprawił posag 5.000 złp. (P. 1868 IX k. 93). Będąc już wdową, kwitowała w r. 1688 swego brata Stanisława, wykonawcę testamentu ojca, z 1.000 złp. ulepszenia posagu (P. 1115 IV k. 73). Była 2-o v. w r. 1694 żoną Władysława Nieżychowskiego i od Zofii N-ej, wdowy po Kazimierzu Skórzewskim, nabyła wtedy wyderkafem na trzy lata Starkowiec w p. pyzdr. (P. 1127 IV k. 53v). Żyła jeszcze w r. 1695 (I. Kal. 152 s. 478), a zapewne i 1698 (P. 1135 IX k. 92v), nie żyła już w r. 1726 (P. 1205 k. 10v). Z Głoskowskiej synowi Jan i Walenty. Z Rokossowskiej syn Mikołaj, magister krakowskiego kolegium S. J., któremu Zofia z N-ch Skórzewska w r. 1694 zapisała sumę 10.000 zł. (P. 1127 IV k. 52), on zaś cedował w r. 1695 pewne sumy matce (I. Kal. 152 s. 478). Była z Rokossowskich i córka, Ewa, 1-o v. w latach 1698-1718 żona Jana Wyskoty Zakrzewskiego, 2-o v. w r. 1721 zaślubiona Janowi Lipskiemu, z czasem łowczemu wschowskiemu. Walenty, syn Stanisława i Głoskowskiej, wspomniany w r. 1692 (P. 1124 IX k. 18v), umarł bezpotomnie w r. 1694 (P. 1128 X k. 68).

Jan, syn Stanisława i Głoskowskiej, wraz z braćmi w r. 1692 od Macieja Lipskiego i jego sióstr, Anny i Marianny, kupił Konarzewo, Szczerbowo i Salnie folwark w p. pyzdr. (P. 1124 IX k. 18v), a w r. 1694 z bratem Mikołajem jezuitą dobra te sprzedali za 64.000 złp. Franciszkowi Zygmuntowi Gałeckiemu, kasztelanowi kaliskiemu (P. 1128 X k. 68). Jadwidze Grabskiej, rodzącej się z Katarzyny N-ej, z czasem żonie Adama Głoskowskiego, swojej siostrze stryjeczne(!), zapisał w r. 1699 sumę 3.500 złp. (P. 1151 k. 42). Żył jeszcze Jan w r. 1702 (P. 1102 II k. 77v). Jego żoną była Anna Skrzetuska, córka Franciszka, burgrabiego ziemskiego pyzdrskiego, i Urszuli Kurowskiej. Anna ta, będąc już wdową, uzyskała w r. 1706 od swego ojca zapis 3.000 zł. posagu (Kośc. 309 s. 309). Była 2-o v. w r. 1717 żoną Tomasza Mieszkowskiego i wtedy wraz ze swymi dziećmi z pierwszego małżeństwa, Stanisławem, Katarzyną i Jadwigą N-mi kwitowana była przez Adama Głoskowskiego, męża Jadwigi Grabskiej, z prowizji rocznej od sumy 3.500 złp. zapisanej matce tej Jadwigi przez Jana N-go (P. 1151 k. 42). Oboje Mieszkowscy żyli jeszcze w r. 1722 (P. 1187 k. 73v), Anna już nie żyła w r. 1725 (P. 1199 k. 117v). Spośród wspomnianych wyżej córek, o Katarzynie nie wiem nic więcej. Jadwiga była w latach 1725-1728 żoną Wincentego Poradowskiego, a nie żyła już w r. 1750.

Stanisław, syn Jana i Skrzetuskiej, jezuita, sprzedał w r. 1728 Krzesiny za 30.000 złp. Jakubowi Skrzetuskiemu (P. 1211 k. 171). Wypłacił t. r. siostrze Poradowskiej należny jej posag 6.500 złp. (P. 1211 k. 175v).

(II) Hieronim, syn Jerzego i Pruszakówny Bieniewskiej, wraz z matką i braćmi pozywany w r. 1640 przez Jana Objezierskiego (P. 165 k. 493v). Skwitowany w r. 1652 z 400 złp. na poczet sumy 1.000 złp. przez Jadwigę z N-ch wdowę po Kasprze Miaskowskim (P. 1064 k. 32v). Za "krwawe zasługu" sejmik śremski 1658.21/VI. r. przyznał mu 1.500 zł. (P. 182c k. 315), zaś sejmik z 1659.28/II. r. polecił wypłacić mu tę sumę (P. 184 k. 291). Od Piotra Chełkowskiego w r. 1666 kupił za 32.000 złp. Kąsinowo w p. pozn. (P. 1864 k. 226). Od ks. Stanisława Starkowieckiego, juzuity, w r. 1677 kupił za 100.000 złp. Starkowiec, Targoszyce, Łagiewniki, Rzemiechowo, Poradowo w p. pyzdr. (P. 1428 k. 434v), z której to sumy zabezpieczył Starkowieckim 40.000 zł. na powyższych dobrach (Ws. 73 k. 227v). Kościołowi w Kobylinie zapisał w r. 1680 na Rzemiechowie sumę 1.500 złp. wziętą od tamtejszego proboszcza ks. Brysiewicza (P. 1101 II k. 28; I. Kal. 204/205 k. 111). Dobra Starkowiec, Łagiewniki i Rzemiechowo w r. 1684 sprzedał za 90.000 złp. Kazimierzowi Skrzetuskiemu i żonie jego a swej córce Zofii (P. 1109 X k. 31v), powtórzył zaś tę sprzedaż w r. 1685 (P. 1110 XI k. 59). Umarł między r. 1687 a 1688 (P. 112 I k. 41; Kośc. 307 k. 132). Jego pierwszą żoną była Anna Chełkowska, córka Stanisława i Doroty Gurowskiej, której w r. 1649 na połowie dóbr oprawił 3.000 złp. posagu (P. 1424 k. 826v). Drugą żoną, poślubioną 1683.19/VIII. r., była Katarzyna Belęcka (LC Krotoszyn), córka Dobrogosta, sędziego ziemskiego poznańskiego, i Zofii Manieckiej, której w r. 1684 na Targoszycach i folwarku Poradowo oprawił posag 6.000 złp. (P. 1107 VII k. 9v). Będąc już wdową zawierała ona w r. 1688 ugodę z trzema pasierbami (Kośc. 307 k. 132). Z Belęcką Hieronim nie miał dzieci. Z Chełkowskiej były trzy córki. Z nich Zofia, w latach 1672-1689 żona Kazimierza Skórzewskiego, wdowa w latach 1694-1716, nie żyła już w r. 1719. Marianna, w latach 1681-1717 żona Konstantego Marszewskiego, kasztelana przemęckiego, zmarła 1747.20/V. r., pochowana w Ptaszkowie, a miała mieć wtedy lat 59 (Łuk), co jest oczywistą niemożliwością, bowiem musiałaby wychodząc za mąż mieć niespełna 7 lat! Jadwiga, w r. 1681 żona Andrzeja Olędzkiego, wdowa w r. 1688, wyszła 2-o v., krótko po 1689.6/VI. r., za Kazimierza Nieżychowskiego, po którym była wdową w r. 1707, umarła w r. 1709 lub 1710. Te siostry w r. 1688 zawierały między sobą ugodę dotyczącą podziału dóbr (Kośc. 356 k. 122). Wszystkie trzy Targoszyce z folwarkiem Poradowem w r. 1689 sprzedały za 57.722 złp. Kazimierzowi Skórzewskiemu (P. 1117 V k. 91). Zofia N-a, będąc już wdową po tym Skórzewskim, ojcowskie Łagiewniki w r. 1694 sprzedała wyderkafem na trzy lata za 45.000 zł. Marcinowi Zawadzkiemu, skarbnikowi kaliskiemu (P. 1127 IV k. 58), zaś Starkowiec t. r. również wyderkafem sprzedała na trzy lata Annie Rokossowskiej, żonie Władysława Nieżychowskiego (P. 1127 IV k. 53v), zaś w r. 1698 ów Starkowiec sprzedała wieczyście za 40.000 złp. Joannie z Karnkowskich, wdowie po Franciszku Wilkońskim (P. 1135 IX k. 101). Targoszyce sprzedała w r. 1699 lub przed tą datą Stanisławowi Walichnowskiemu, wojskiemu wieluńskiemu (P. 1137 XI k. 81v), widocznie więc transakcja z r. 1689 nie utrzymała się w mocy. Zob. tablice 1-4.

@tablica: Naramowscy h. Łodzia 1

@tablica: Naramowscy h. Łodzia 2

@tablica: Naramowscy h. Łodzia 3

@tablica: Naramowscy h. Łodzia 4

Zofia, w r. 1634 narzeczona Stanisława Komorowskiego, wyszła za niego t. r. Zofia, chrzestna 1635.16/II. r. (LB Ruchocice). Jan, syn zmarłego Wawrzyńca, części wsi Morkowo i Wilkowo z Kobelim Młynem i młyn Grand Mille(!) w p. kośc. oraz części wsi Sidnica, Olbrachcice, Czwierczieniszczyn(?) z młynem zw. Kew Młyn w p. wschow. dał w r. 1651 wieczyście Piotrowi Krzyckiemu (P. 1860 k. 60). Marianna, chrzestna 1659.3/VIII. r. i 1660.28/II. r. (LB Książ). Marianna, w r. 1659 żona Andrzeja Kromolickiego. Pani Teresa, chrzestna 1671.11/VIII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Marianna, chrzestna 1684.19/VIII. r. (LB Kucharki). Pani Marianna, chrzestna 1685.10/III r. (LB Droszew). Anna z Konarzewskich N-a, chrzestna 1686.15/IX. r. (LB Starygród). Katarzyna zaślubiła w Poznaniu u Św. Wojciecha 1689.22/V. r. Stanisława Nieżychowskiego. Panna Krystyna umarła we dworze Chlebowskiego 1711.7/V. r., pochowana u Filipinów w Gostyniu (LM Gostyń). Anna, w r. 1712 żona Jana Ostena, posesora wsi Kotoni. Zofia, zamężna Kierska, chrzestna 1713.1/X. (LB St. Gostyń). Jan, mąż Marianny Pacynowskiej, córki Władysława i Teresy Skaławskiej, która w r. 1700 kwitowała brata Wojciecha Pacynowskiego z posagu zapisanego jej w r. 1699 w formie długu (I. Kal. 54 s. 255). Ta Marianna będąc wdową poszła 2-o v. za Jana Głuskiego, 3-o v. za Kazimierza Słupeckiego, wdowa po raz trzeci 1725 r., w latach 1730-1736 żona 4-o v. Walentego Smardowskiego (ib. 161 s. 355, 171/173 s. 670, 185/189 k. 87v). Nie żyła już w r. 1752. Córka Jana i jej, Anna, żona Jana Cieńskiego, oboje już nie żyli w r. 1752. Inna córka Teresa, żona Kazimierza Sakowskiego, oboje chyba żyli jeszcze w r. 1752 (Kośc. 325 k. 146), nie żyli już w r. 1763. Wojciech, chrzestny 1735.27/II. r. (LB Chodzież). Franciszek i jego siostra Teresa, chrzestni 1743.18/III. r. (LB Ostrowite). Pani Wiktoria z Bzowa, chrzestna 1743.18/III. r. (LB Czarnków). Ludwika, żona Kazimierza Kierskiego, dzierżawcy Nowejwsi, zmarła 1788.10/VIII. r. (LM Tarnowo k. Łekna). Ewa Wiktoria, zamężna Piekarska, zmarła 1802.26/XII. r., licząc lat 80 (LM Gołańcz).

>Naramowscy Rosmanowie, mieszczanie poznańscy, pisani jako "nobiles" dopiero od połowy XV wieku. Chyba dziećmi Mikołaja Kamerera, rajcy i dwukrotnego burmistrza poznańskiego w latach 1386-1390, i żony jego zwanej "Kamererowa", raz zaś w r. 1393 "domina Naramska", było rodzeństwo, Erazm, o którym niżej, ks. Bartłomiej, kanonik poznański, pleban w Środzie w r. 1420 (P. 6 k. 82v), Agnieszka, w r. 1417 żona Henryka Buchwalda, ławnika, rajcy, trzykrotnego burmistrza poznańskiego, nie żyjąca już w r. 1444 (P. 5 k. 31), Katarzyna, żona Michała Storkitela, mieszczanina poznańskiego, nie żyjąca już w r. 1444.

Erazm Rosman (owo "Rosman" to po prostu forma imienia Erazm!), właściciel Naramowic w r. 1403 (P. 2 k. 125v) i 1420 (P. 6 k. 82v), występował już niekiedy jako "nobilis", np w r. 1424, kiedy miał sprawę z Katarzyną, żoną Jakuba z Luboni (P. 7 k. 162v). Erazm "Naramowski" w r. 1443 od syna Mikołaja uzyskał zapis 17 grz. rocznie dożywocia (P. 14 k. 196v). Prócz tego Mikołaja był jeszcze syn Jan. Z córek, Katarzyna, żona Jana Czuchnera, mieszczanina poznańskiego. Elżbieta, zmarła po r. 1452. Dorota, żona Wincentego Brodzkiego.

1. Mikołaj, syn Erazma, zrazu kleryk mniejszych święceń, ale w już w r. 1435 wspominany jako świecki (P. 13 k. 23). Obok brata Jana w r. 1440 intromitowany do Naramowic i Szydłowa (P. 14 k. 82). Umarł między r. 1450 a 1451.16/IV. r. Żoną jego była Barbara, wdowa 1-o v. po Kasprze Fafce, mieszczaninie poznańskim. Miała ta Barbara N-a w r. 1443 termin z Sędziwojem z Żydowa (ib. k. 185), zmarła w początkach 1470 r.

2. Jan N., syn Erazma, ławnik poznański w latach 1443 i 1450, całe wsie Naramowice i Szydłowo, dwa młyny wodne na Warcie i staw oraz zamek (fortalicium) w Naramowicach w r. 1463 sprzedał wyderkafem za 800 zł. węg. Jerzemu Zytowi (Zyth), mieszczaninowi poznańskiemu (zob. N-cy h. Łodzia). Tytułowany wtedy "nobilis" (P. 1384 k. 104). Miał z tym Janem Zytem termin w r. 1466 (P. 18 k. 133v). Był właścicielem kilku domów Poznaniu. Zmarł w lutym r. 1467. Miał za żonę Barbarę, córkę Stanisława, bakałarza ze Środy. Synowie: Mikołaj, Jan i Stanisław, Córki: Małgorzata, Brygida i Katarzyna, żona Jana Kamienicznego, mieszczanina średzkiego.

1) Mikołaj N., syn Jana, wraz z bratem Janem miał w r. 1469 termin z braćmi z Brzozy (P. 18 k. 210v). Dworzanin Władysława króla czeskiego, uzyskał w r. 1480 intromisję do młyna pod zamkiem kaliskim oraz tamże do innego młyna wodnego i foluszu (I. Kal. 3 k. 23v), nabytych t. r. od Szymona, młynarza kaliskiego (P. 1386 k. 123). Zaraz też na połowie młyna pod zamkiem kaliskim oprawił 300 zł. węg. posagu żonie Barbarze (ib. k. 126v). Była ona córką Mikołaja Strosberga, mieszczanina poznańskiego, wdową 1-o v. po Wincentym Wiecku ze Żnina. Mikołaj w r. 1483 dał dwa łany we wsi Zacharzewo z dopłatą 30 grz. "opatrzn." Wojciechowi, młynarzowi kaliskiemu, w zamian za młyn w Kaliszu przed Bramą Wrocławską (P. 1386 k. 186). Był Mikołaj w r. 1492 dworzaninem króla polskiego. Na dwóch młynach wodnych na Przedmieściu w r. 1493 sprzedał za 320 grz. roczny czynsz wyderkafowy 13 grz. na ołtarz w katedrze gnieźnieńskiej, który miał być ufundowany po śmierci ks. Mikołaja z Brudzewa, kanonika gnieźń. (P. 1383 k. 1v). Od Macieja, syna Erazma, mieszczanina kaliskiego, uzyskał w r. 1495 cesję prawa bliższości spadłego po śmierci Jana Szostaka, młynarza średzkiego (I. Kal. 4 k. 340v). Trzecią część foluszu pod zamkiem kaliskim w r. 1497 zastawił za 21 grz. Janowi Mojkowi ze Śliwnik (I. Kal. 4 k. 507), zaś w r. 1498 zapisał mu 10 grz. długu (ib. k. 34). Miał w r. 1499 termin z Janem Dębskim o zbiegłego "prac." Marcina Czajkę (ib. k. 87b v). Winien był 1502 r. Maciejowi Erazmowi, mieszczaninowi kaliskiemu, 40 grz. w skutku zawartej z nim ugody o kupno od niego młynów, wodnego sieradzkiego i drugiego zwanego Kołowski (ib. k. 268). Nie żył już w r. 1505 (ib. 6 k. 66). Jego drugą żonę, Małgorzatę, córkę Grzegorza Pola, mieszczanina poznańskiego, kwitował w r. 1506 z 6 grz. na poczet długu 10 grz. Marcin Strzępiński (ib. k. 114). Żyła jeszcze w r. 1509 (P. 863 k. 185v). Z drugiej żony miał Mikołaj trzy córki, Annę, Barbarę i Katarzyną, które w r. 1505 pozywane były przez "sław." Jadwigę, wdowę po "sław." Grzegorzu Strosbergu, mieszczaninie poznańskim (I. Kal. 6 k. 66). Anna w r. 1506 była żoną Mikołaja Wilczkowskiego cz. Chodakowskiego, zwącego się też i N-im (ib. k. 178, 240; P. 863 k. 185v). Mężowi w r. 1512 dała wieczyście oba młyny, ten pod zamkiem kaliski, i ten za bramą Wrocławską, jak również część wsi Tyniec, on zaś oba młyny sprzedał żonie wyderkafem za 300 grz. (P. 786 s. 341). Miała też od niego w r. 1513 na obu młynach oprawę 100 grz. posagu (P. 865 k. 414v). Będąc już wdową te młyny w r. 1517 sprzedała za 300 grz. Bartłomiejowi Bartochowskiemu (P. 1392 k. 164v). Żyła jeszcze w r. 1520 (P. 967 k. 266v). Syn jej Jan, pisany N-im, odziedziczył dwa młyny, słodowy pod zamkiem, za murami Kalisza, i drugi, też za murami, koło Bramy Wrocławskiej. Sprzedał je w r. 1531 za 200 grz. Stanisławowi Kokoszencowi (P. 1393 k. 457v). Druga z córek Mikołaja, Barbara była żoną Marcina Popowskiego, mieszczanina gnieźnieńskiego, krawca. Wreszcie Katarzyna, trzecia z sióstr, występując w asyście matki kwitowała w r. 1509 Jarosława z Łaska, wojewodę łęczyckiego, z uiszczenia 200 grz. za młyn "Kołowski" na Górce (P. 863 k. 185v). T. r. wojewodę skwitowała także i Barbara z 500 grz. za trzy części słodowego młyna królewskiego (G. 19 k. 93v). Panna Katarzyna w r. 1520 pozywała Bartłomieja Bartochowskiego o wygnanie jej z foluszu pod zamkiem kaliskim, który to folusz nabyła za 28 grz. od siostry Anny (P. 867 k. 295). Będąc już dominikanką w Poznaniu, w r. 1521 folusz ów sprzedała za 28 grz. Wojciechowi Wojnowskiemu (P. 1392 k. 388v). Była w r. 1537 przeoryszą (G. 335a k. 212).

2) Jan N., syn Janam wraz z bratem Mikołajem w r. 1497 dostali dobra w Naramowicach, Szydłowie, Morawsku i Lubiczu, skonfiskowane braciom Zythom (MRPSum II 900), ale się przy tych dobrach nie utrzymali (zob. N-cy h. Łodzia). Żonie Jana, Małgorzacie Jankowskiej, córce Piotra i Doroty (Runowskiej), ta owdowiała jej matka dała w r. 1502 dała połowę z sumy 700 kop gr., zapisanych wyderkafem przez ks. Macieja i jego bratanka Wojciecha Brodzińskich na częściach Brodzina w p. kcyń. (P. 1389 k. 219). W imieniu żony pozywał w r 1508 jej siostrę Barbarę, żonę Mikołaja Tupalskiego (Tupadlskiego?), o przywłaszczenie po śmierci matki czynszu rocznego 8 grz., zapisanego na Brodzinie a sprzedanego wyderkafem za 100 grz. (P. 863 k. 92v). Ta żona Małgorzata nabyła wyderkafem w r. 1517 od ks. Jana Sławieńskiego, archidiakona pczewskiego, za 80 grz. połowę Chojnicy w p. pozn. (P. 1392 k. 126). Półtora łana w Chojnicy w r. 1520 sprzedała wyderkafem za 10 grz. Katarzynie Chojnickiej, wdowie po Macieju Bodzaporowskim (ib. k. 328). Umarł Jan między r. 1536 a 1542 (N. 213 k. 60; P. 1394 k. 510v). Owdowiała Małgorzata dała w r. 1558 swej wnuczce Małgorzacie Noskowskiej, żonie Jana Rusieckiego, swe dobra ruchome w Ruścu p. gnieźn. (G. 37 k. 319). Synem Jana był Piotr. Z córek, Zofia, w r. 1536 żona Michała Bąmnowskiego(?), dziedzica wsi Trzciany w p. nakiel. Barbara, w r. 1542 żona Piotra Jemieleńskiego z Jemielna w p. gnieźn., nie żyjącego już w r. 1560. Katarzyna, w latach 1535-1545 żona Wojciecha Noskowskiego z Kołaczkowa w p. gnieźn.

Piotr, syn Jana, od Piotra Pakszyńskiego w r. 1529 nabył wyderkafem za 12 grz. łan osiadły w Pakszynie w p. gnieźn. (G. 29 k. 19) i t. r. od Jerzego Kowalskiego za 12 grz., też wyderkafem, łan osiadły w Jemielnie (ib. k. 23). Od małżonków, Piotra Kobylnickiego i Katarzyny Dębickiej, dziedziców Potarzycy, w r. 1537 uzyskał zobowiązanie wyderkafowej sprzedaży za 24 grz. dwóch łanów, w tym jednego osiadłego, w Pakszynie (G. 31 k. 174v), a t. r. Wojciech Noskowski zobowiązał sie sprzedać mu wyderkafem za 12 grz. połowę i ćwierć łana w Noskowie w p. gnieźn. (ib. k. 231v). Kwitował w r. 1540 kancelarię grodzką gnieźnieńską z 24 grz. które tam dla niego złożyli Piotr i Katarzyna, małżonkowie Pakszyńscy (G. 32 k. 177v). Całe Naramowice osiadłe praz pustkę Szydłowo w r. 1543 dał wieczyście Sebastianowi Noskowskiemu, podstarościemu poznańskiemu (P. 1395 k. 82v). Bezpotomny, umarł w r. 1557 lub 1558 (P. 898 k. 37, 899 k. 281v). Zob. tablicę.

@tablica: Naramowscy Rosmanowie

Nie wiem kim była dla wyżej wymienionych Jadwiga N., w r. 1514 wdowa po Baltazarze Bożejewskim (Jemielińskim), dziedzicu w Jemielnie Kościelnym.

>Naramowscy różni. Naram z Naramowic 1366.4/I. r. świadkował Wierzbięcie, kasztelanowi poznańskiemu (S. Kozierowski, Najstarszy Poznań i jego okolice, P. 1923, s. 8). Mikołaj "Baran" z Naramowic w r. 1388 (Leksz. I 460). Ten sam z Tworkowa 1398 r. (ib. 458, 2648). Hanna, dziedzic(!) Naramowic w r. 1402 (P. 2 k. 117). Andrzej Naramowic 1418 r. (P. 5 k. 74).

>Narbutowie, zapewne h. Trąby, ale byli i h. Zadora. Przybysze z Wielkiego Księstwa Litewskiego. Kazimierz, mąż Katarzyny Ziemęckiej, w r. 1702 wydzierżawił od ks. Wojciecha Korzbok Łąckiego, proboszcza szamotulskiego biezdrowskiego, na trzy lata wieś Łężeczki w p. pozn. (P. 1142 I k. 88v). Ta Katarzyna była córką Zygmunta Ziemęckiego i Marianny Kobelińskiej. Oboje małżonkowie N-wie spisywali w r. 1715 wzajemne dożywocie (P. 1149 IV k. 53). Od Stanisława Strachowskiego i Hiacynta (Jacka) Brudzewskiego kupili w r. 1720 (wedle zobowiązania z r. 1719) za 9.500 złp. części wsi Kłodzino w p. gnieźn. (P. 1176 k. 50v, 52). Katarzyna w r. 1720 nazwana jedną spadkobierczynią swych rodzonych braci, Franciszka Stanisława, dziedzica części Jaromierza i Uścia, oraz Stefana Ziemęckich (P. 1173 k. 16). Oboje małżonkowie części Kłodzina wydzierżawili w r. 1724 pod zakładem 840 zł. Jackowi Brudzewskiemu (G. 94 k. 218), a 5/IX. t. r. zastawili za 400 zł. Jakubowi Kotlewskiemu i Mariannie Kolankowskiej małżonkom (G. 94 k. 347). Żył jeszcze Kazimierz 26/X. t. r. (LB Popowo Kośc.). Swoją połowę Kłodzina dał Wojciechowi, Walentemu i pannie Zofii Arcemberskim dzieciom Jana, dziedzicom drugiej połowy tej wsi (G. 96 k. 558). Katarzyna już będąc wdową występowała w r. 1727 jako dzierżawczyni połowy Kłodzina (P. 1210 V k. 208v). Żyła jeszcze w r. 1734 (G. 96 k. 558).

Marianna, żona Józefa Ludwika Olszewskiego, nie żyjącego już 1810.26/III. r.

>Narkiewscy, szlachectwo ich niepewne. "Szl." Michał i Jadwiga z Lewickich, rodzice, Katarzyny Anieli, ur. w Chomiąży 1770.15/IV. r. (LB Parlin), Karola Boromeusza, ur. w Gozdowie, ochrzcz. 1773.10/XI. r., i Jana Nepomucena, ur. tamże, ochrzcz. 1777.20/V. r. (LB Gozdowo). Nad Katarzyną Elżbietą, córką Michała i Lewickiej (nazwanej tu chyba omyłkowo Katarzyną), ochrzczoną z wody w Inowrocławiu, odprawiono cereminię 1781.24/V. r. (LB Gozdowo). Czy to jeszcze jedno dziecko tej pary, czy też wspomniana wyżej Katarzyna Aniela? Ojciec tych dzieci, Michał N. umarł w Stawie (gdzie był ekonomem Józefa Bieńkowskiego) 1790.14/V. r. w wieku ok. 70 lat. Jadwiga żyła jeszcze wtedy (LM Staw).

"Wielm. Pan" Antoni, chrzestny 1794.3/XI. r. (LB Ostrów).

>Narkuscy, mieli się wieść ze Źmudzi. Stanisław zawierał w r. 1638 z małżonkami Janem Raczulskim i Heleną z Nieżychowskich kontrakt pod zakładem 1.500 zł. (Kośc. 299 k. 88v). Żona jego, Dorota Pogorzelska należała w r. 1641 do liczby spadkobierców Jerzego Pogorzelskiego i jego żony Doroty Krzyckiej (P. 166 k. 46v), jak również Wojciecha Pogorzelskiego (ib. k. 456). Nie żyła już owa Dorota w r. 1643, mowa wtedy o jej córce Helenie N-ej (P. 168 k. 4).

>Naropińscy h. Belina z Naropnej w p. rawskim. Bracia: Feliks, Jan i Stanisław, synowie zapewne Mikołaja. Ich matką była nieznana mi z imienia Piorunowska. Z tych braci, Feliks był kanclerzem Macieja Drzewickiego, wtedy biskupa kujawskiego, ale i potem za jego prymasostwa. Sekretarz królewski, obok wielu prebend miał i kanonię matropolitalną gnieźnieńską, na którą instalował się 1508.20/X. r., jak też poznańską, gdzie się instalował 1528.7/I. r. Zmarł w Rzymie 1541.21/XII. r. Jan, pisarz, potem sekretarz królewski, kustosz kujawski, prepozyt gnieźnieński, scholastych krakowski. Instalowany na kanonię gnieźnieńską 1517.7/IX. r., przed r. 1527 kanonik poznański, na probostwo gnieźnieńskie instalowany 1540.5/XII. r., umarł w Krakowie w r. 1543, mając lat 75 (zob. P. S. B.). Stanisław posłujący pięć (a może sześć?) razy na sejm z sejmiku w Środzie, autor diariusza, w r. 1539 wojski bolesławski i starosta arcybiskupiego klucza opatowskiego (do r. 1541). Od Anny Kamionackiej, żony Jana Nieradzkiego, w r. 1539 kupił za 10.000 zł. połowę miasta Rzeszewa oraz wsi: Staromieście, Powiatno, Ruskawieś, Świnna, ponadto dwór w Przemyślu, wójtostwo w Drohobyczu wraz z cłem, oraz wieś (Wikothy(?) w ziemi przemyskiej (P. 1394 k. 260v, 278). Osiadł w Grądach w pow. sieradzkim, dobrach wziętych za żoną. Umarł zapewne w r. 1543 z początkiem jesieni. Zaślubił w Lisowie 1512.22/II. r. Annę Grądzką, córkę Jana, starosty stawiszyńskiego. Pełnomocnikiem Stanisława przy spisywaniu kontraktu ślubnego był brat, ks. Feliks N., kanonik gnieźnieński (G. 259 k. 41). Starostwo stawiszyńskie od małżonków N-ch i od innych spadkobierców Grądzkiego wykupił Jan Lubrański na cele erygowanego przez siebie studium przy kościele katedralnym poznańskim. Anna w Grądzkich w r. 1513 od Mikołaja Gruszczyńskiego kasztelana wieluńskiego nabyła wyderkafem za 35 grz. cząstkę konnego młyna słodowego w Stawiszynie (P. 786 k. 463). Stanisław i Anna mieli synów: Jakuba, Jana i Stanisława oraz sześć córek. Niewątpliwie jedną z nich była Elżbieta, w latach 1562-1570 żona Baltazara Korycińskiego, wdowa w latach 1576-1584. Towarzyszył jej w r. 1570 przy ustanawianiu opiekunów dla dzieci brat Jan N., mianowany też jednym z tych opiekunów (R. Kal. 3 k. 257; zon. też P. S. B.).

Zofia, w r. 1592 żona Mikołaja Morawskiego. Wojciech (Olbrycht), mąż Zofii z Szydłowa Kwiatkowskiej w latach 1597-1601 (I. R. Kon. 28 k. 59, 30 k. 168v). Jan, z ziemi sieradzkiej, nie żyjący już w r. 1611, był ojcem: Mikołaja, Maksymiliana, Wojciecha i Henryka. Spośród nich Mikołaj kwitował t. r. z 50 zł. Piotra Gniewosza z Wnorowa (I. Kal. 77a s. 38). W r. 1617 sporządzał testament, zaś w r. 1618 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Jadwigą Sławińską z Woli Przecławskiej (I. Kon. 40 s. 342). Żył jeszcze w r. 1625 (ib. 44 k. 185). Maksymilian, obok braci spadkobierca ojca, stosownie do zobowiązania danego przez brata Mikołaja, cedował w r. 1612 Piotrowi Gniewoszowi zapis, który dał był ich ojcu zmarły Jana Marszewski, podsędek ziemski kaliski (I. Kal. 78 s. 118).

Adam, lisowczyk, pozwany w r. 1625 przez wdowę Elżbietę z Niszczyc Bardską i jej syna Macieja i popełnione występki (Py. 143 k. 3). Seweryn był w r. 1676 jedny, z plenipotentów Joanny z Łychowskich Gorzewskiej, cześnikowej chełmińskiej(?) (I. Kon. 60 k. 865v). Kazimierz, w r. 1680 posesor Drzązna, dóbr dziedzicznych Andrzeja Grodzieckiego (I. Kon. 63 k. 200v). Anna i jej mąż Stanisław Widawski nie żyli już oboje w r. 1716. Zofia, żona Piotra Kolczyńskiego z wojew. łęczyckiego oboje już nie żyjący w r. 1719.

>Narożyńscy, może z Prus Królewskich? Wojciech Aleksander zaślubił 1650.17/XI. r. Annę Gorecką (LC Śrem). Marianna (chyba omyłkowo pisana Narożnicką?), córka zmarłych Jana i Ewy z Deręgowskich, małoletnia, działając w asyście rodzonego wuja Adama Aleksandra Deręgowskiego, wraz z nim sumę 600 zł. zapisaną w r. 1650 przez Macieja Smoguleckiego zmarłemu Andrzejowi Deręgowskiemu, wujowi jej, cedowali w r. 1665 jego siostrze a jej ciotce, Mariannie z Deręgowskich Rusinowskiej (P. 1076 k. 178). Aleksander nie żył już w r. 1688, kiedy występowała wdowa po nim, Teresa Wilkońska z synem Stanisławem N-im (P. 1116 XIV k. 57). Zuzanna i jej mąż Maciej Karczewski nie żyli już w r. 1705 (N. 192 k. 148v). Jan i żona jego Apolonia Boboleska (Bobolecka?), rodzice Anny, ur. w Margońskiej Wsi, ochrzcz. 1709.3/VIII. r. (LB Margonin). Regina, żona Jana Pogorzelskiego, oboje nie żyli już w r. 1737.

>Nartowscy h. Trzaska (?) ze wsi Narty w p. rawskim. Piotr, w pow. Biała Mazowiecka, kwitował w r. 1558 brata Jana z ruchomości należnych sobie w skutku działów braterskich (G. 37 k. 414). Jednocześnie temu Janowi zapisał 8 i pół grz. długu (ib. k. 414v). Paweł z pow. bielskiego w r. 1615 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Zofią Wolską (P. 1409 k. 380v), ona zaś w r. 1618 swe części dziedziczne we wsi Wola Olszewa w p. raw. dała bratu Walentynowi Wolskiemu (P. 1411 k. 306). Braćmi Pawła byli Jan i Stanisław. Z nich Jan w imieniu własnym i tych braci ustanowił w r. 1618 plenipotentem Jana Płaczkowskiego (P. 1000 k. 290).

Walenty N. zw. "Jakusz" z pow. rawskiego, mąż zmarłej Zofii Zabłockiej, sam też już nie żył w r. 1630 (G. 79 k. 230v). Ojciec córce swej Agnieszki, żony Wojciecha Bielskiego "Paczuszki", innej swej córce (urodzonej z Zabłockiej), pannie Jadwidze w r. 1622 zapisał 20 grz. posagu, porówni z Agnieszką (Ws. 33 k. 16). Synowi Janowi dał t. r. "z miłości ojcowskiej" części we wsi Narty (Ws. 206 k. 1). Chyba ten Jan identyczny z Janem N-im w r. 1621 mężem Doroty Gębickiej, wdowy 1-o v. po Janie Piotrowskim (P. 1007 k. 207, 374). Kwitował żonę w r. 1624 (kośc. 292 k. 327v), ona zaś w r. 1626 kwitowała Stanisława Sulewskiego (ib. 294 k. 68v). Jan, syn Walentego, ustanowił w r. 1630 zarządcami swych dóbr: ks. Piotra Odorowskiego, kanonika gnieźnieńskiego, Jana Skrzetuskiego, Stanisława Goszczyńskiego (G. 79 k. 230v). Uzyskał w r. 1636 zapisy długów, 720 zł. od Jana Roznieckiego (P. 1033 k. 289v), 770 zł. od Jana Radzewskiego (ib. k. 770). Od Jana Wolickiego w r. 1640 kupił za 7.200 złp. wieś Kinno w p. gnieźn. (P. 1420 k. 379). Wspólnie z żoną Katarzyną Maszyńską (więc chyba drugą?) Kinno w r. 1642 wydzierżawili pod zakładem 1.000 złp. Łukaszowi Żółtowskiemu (G. 80 k. 1039v). Chyba tego to Jana córką była Teresa, żona 1-o v. Wojciecha Włoszynowskiego, 2-o v. w r. 1663 Jakuba Wyganowskiego (Z. T. P. 31 s. 153), wdowa w r. 1679, zmarła między r. 1683 a 1686, dziedziczka dóbr Kinno z młynem Socha, wodnym (P. 1106 VIII k. 16).

Jakub, syn zmarłego Szymona, dziedzic części w Nartach, sumę 185 z. zapisaną przez Wacława Rogaczewskiego zmarłemu rodzonemu jego bratu Stanisławowi N-mu, bezpotomnemu, cedował w r. 1626 Janowi N-mu (Kośc. 294 k. 139v), zapewne synowi Walentego, o którym było wyżej.

Wojciech, cześnik owrucki, syn zmarłych Wojciecha i Doroty Rutkowskiej, uzyskał w r. 1720 zapis 1.000 imperiałów od Katarzyny Lerchenfeld, wdowy po Kazimierzu Białochowskim a rozwiedzionej z Kazimierzem Kargowskim (I. Kal. 101 s. 27).

>Narusz Krzysztof, mąż Barbary Ciechelskiej, córki Mikołaja, która zapis 100 zł. uzyskany od zmarłego Krzysztofa Sowińskiego cedowała w r. 1596 Zofii z Myjomskich Bujakowskiej (I. Kal. 63 k. 276). Krzysztofa od Macieja Chełstowskiego kupił w r. 1598 za 300 złp. części Smardowa w p. kal. (I. i D. Z. Kal. 28 k. 84) i w r. 1602 na połowie owych części oprawił żonie 200 zł. posagu (R. Kal. 7 k. 441). Te części w Smardowie zastawił za 300 zł. Krzysztofowi Dłużniewskiemu (I. Kal. 82 s. 459). Nie żył już w r. 1612, kiedy owdowiała Barbara sprzedała owe części za 500 zł. Wojciechowi Szczypierskiemu (R. Kal. 8 k. 228v).

>Naruszewicz h. Wadwicz, ojciec Stanisław, bernardyn bydgoski, zmarł 1661.18/VI. r. (Kantak).

>Narwańscy, nie wiem czy szlachta? "Wielm." Michał, ekonom w Wielichowie, którego dziecko (nienazwane z imienia) zmarło tam 1749.20/I. r. (LM Wielichowo). Weronika N-a, siostra proboszcza w Krzywiniu, wyszła 1783.26/XI. r. za "urodz." Stanisława Rozbickiego, ekonoma w Kuszkowie(?), umarła w Krzywiniu 1786.20/IV. r. Zapewne jej siostrą była Rozalia, która licząc lat około pięciu zmarła 1772.23/III. r. (LM Krzywiń). "Urodz." Karol, ekonom w Goździechowie, potem zamieszkały w Chojnicy, zaślubił 1787.7/XI. r. Mariannę "Sypnieściankę"(!). Ich dzieci. Agnieszka Katarzyna Sienieńska, ur. w Goździechowie, ochrzcz. 1792.16/IV. r. (LC, LB Łęwki W.), Józef, ur. około r. 1795, zmarły 1803.26/I. r. w wieku lat óśmiu (LM Chojnica), Szymon, ur. w Chojnicy, ochrzcz. 1803.28/X. r. (LB Chojnica).

>Narzymscy h. Dołęga. Mikołaj, mąż Zofii Mielińskiej, córki Mikołaja, wojskiego kaliskiego, po jej bezpotomnej śmierci zwrócił w r. 1582 jej ojcu 1.000 złp. posagu, z czego 500 gotowizną, 500 klejnotami (G. 60 k. 268v). Jakub, nie żyjący już w r. 1616, mąż Małgorzaty Radzanowskiej, córki Stanisława, kasztelana sierpskiego, wtedy 2-o v. żony Krzysztofa z Warzymowa Sokołowskiego, matki Jakuba i Mikołaja N-ch (Z. T. P. 27 s. 1909). Stanisław z wojew. płockiego w r. 1622 (lub przed tą datą) dał był zapis 400 zł. Helenie z Dzierznicy Ciosnowskiej, żonie 1-o v. Tomasza Dłotowskiego, 2-o v. Wojciecha Laskowskiego (I. Kon. 42 k. 165v). Jakub, chorąży płocki, w r. 1646 mąż Izabeli Żalińskiej, wdowy 1-o v. po Piotrze Bąkowskim (Z. T. P. 29 s. 2374). Jan, stolnik (podstoli?) zakroczymski, mąż Anny Miaskowskiej, córki Aleksandra, wdowy 1-o v. po Aleksandrze Cieleckim, która w r. 1664 kasowała dożywocie po pierwszym mężu (Ws. 63 k. 661v). Oboje w r. 1666 zapisali dług 2.000 zł. Janowi Kurczewskiemu (Kośc. 305 k. 347). Anna ta w r. 1667 zastawiła wieś Kamieniec w p. kośc. za 8.700 zł. temuż Kurczewskiemu, mężowi swej siostry Elżbiety Miaskowskiej (Kośc. 305 k. 377). Wydzierżawiła t. r. dobra Snowidz (Snowidowo) w p. kośc. Helenie, wdowie po Mikołaju Słopanowskim (ib. k. 389). Żyli jeszcze oboje małżonkowie w r. 1682 (P. 1105 XII k. 64).

Andrzej nie żył już w r. 1698, a żona jego, Barbara Sulińska, wtedy 2-o v. żona Stanisława Doręgowskiego, kwitowała Władysława Bronikowskiego, starościca soleckiego, ze 100 złp. czynszu od sumy 1.000 złp. (G. 90 k. 178). Katarzyna z N-ch Miełaczewska, dziedziczka Przecławia, chrzestna 1802,10/X. r. i 1806.21/X. r.

Stefan, ur. w 1807 w Obozinie w Prusach Zachodnich, wychował się i odebrał wykształcenie w Królestwie Polskim, gdzie leżały główne dobra rodziców. Był w r. 1826 na Uniwersytecie warszawskim. Wstąpił w r. 1830 do gwardii narodowej, a po Grochowie wraz z młodszym bratem do 1 pułku ułanów. Umarł 1868.9/IV. r. w swych dobrach Jabłonowie w Prusach Zach. Ożenił się w r. 1835 z Otolią (Otylią) Karwatówną, dziedziczką Jabłonowa, z którą miał troje dzieci, z których dwoje zmarło przed nim. Otylia umarła z 27 na 28/V.1867 r. w Gotha, gdzie przebywała na kuracji. Pochowana w Jabłonowie (Dz. P.). Córka ich Maria wyszła w Jabłonowie 1873.24/IX. r. za ks. Feliksa Ogińskiego, mistrza obrzędów dworu rosyjskiego (Dz. P.), a zmarła w Jabłonowie 1914.19/IV. r. i tam pochowana (ib.). Syn Zygmunt, ur. ok. r. 1847, właściciel Jabłonowa i Białobłot w p. brodnickim, umarł w Jabłonowie 1920.1/XII. r., w wieku lat 73, tam pochowany (iv.). Z żony Marii Światłowskiej, zmarłej w Jabłonowie 1924.27/IX. r., tam pochowanej, liczącej lat 68, pozostawił synów i wnuków (ib.). Jednym z tych synów był Tadeusz, właściciel Jabłonowa, zmarły 1926.14/I. r. (ib.).

Jakub i Antonina z Jezierskich, zmarła 1889.9/VII. r. w wieku lat 63, pochowana w Garczynie, rodzice Piotra, ur. 1853.10/III. r., byłego właściciela dóbr ziemskich, zmarłego w Poznaniu 1914.31/I. r., o czym zawiadomiło rodzeństwo (ib.). Od Narzymskiego (którego?) kupił 1878.24/VII. r. dobra Lubieszyn koło Chojnic za 210.000 m. Wolszleger z Szenfeldu dla swego syna Juliana (ib.). Józef, literat, mąż Aleksandry Krajewskiej, która owdowiawszy poszła 2-o v. za Turowskiego i umarła w Warszawie w r. 1886, mając lat 36 (ib., wiad. z 23/V.). Stanisław, pracownik Towarzystwa Hodowli i Zbytu Nasion Buraczanych "Original", sp. z o. o. w Poznaniu, zmarł tam 1934.28/VII. r., licząc lat 61, pochowany na cmentarzu Łazarskim (Dz. P.).

>Nasalscy, Nassalscy. Stanisław z żoną Jadwigą Dzierzbińską uzyskał w r. 1689 potwierdzenie skryptu danego przez wdowę Katarzynę z Cieleckich Szadokierską i jej syna Władysława (I. Kon. 68 k. 96).

Ignacy, ekonom w Kórniku, chrzestny 1743.16/X. r. (LB Bnin). Z żony Apolonii Sobolewskiej miał córki, Teofilę Aleksandrę, ur. w Runowie, ochrzcz. 1743.1/XII. r. (LB Kórnik), i Annę Aleksandrę, ochrzcz. 1745.1/III. r. (LB Koszuty).

>Nasiegniewscy, Nasięgniewscy h. Jastrzębiec z Nasięgniewa w ziemi dobrzyńskiej, koło miasta Lipna. Elżbieta, w r. 1571 żona Piotra Sulińskiego. Maciej, nie żyjący już w r. 1588, ojciec Katarzyny, wtedy żony Pawła Potworowskiego (R. Kal. 6 s. 80), z czasem podstolego kaliskiego, po którym wdową była 1596 r. W XVI wieku niektórzy Mchowscy pisali się też Mchowskimi cz. Nasięgniewskimi. Zob. Mchowscy.

>Nasierowscy, Nasiorowscy h. Ślepowron, wyszli z Nasierowa Dziurawieńca w pow. ciechanowskim. Stanisław w r. 1603 pozywał Andrzeja Karnkowskiego, kasztelanica lędzkiego (Kc. 124 k. 115). Ks. Jakub, proboszcz w Tuliszkowie, w r. 1629 uzyskał od Stanisława z Kalinowy Zaremby zapis 300 złp. długu (Z. T. P. 28b s. 2013). Walerian, syn zmarłego Sebastiana, okazywał w r. 1630 rany zadane przez Zbożego Miecznikowskiego i innych (I. Kon. 46 k. 29v).

Jan, komornik ciechanowski, był ojcem Jana, który w r. 1692 swą część w Nasierowie Dziurawieńcu zastawił w grodzie ciechanowskim synowi Franciszkowi (I. Kal. 178/180 s. 177). Ów Jan iuniur, zmarły między r. 1692 a 1698 (P. 1134 III k. 11), ożeniony z Anną Laskowską, nie żyjącą już w r. 1724, miał też córkę Mariannę, niezamężną, też nie żyjącą w r. 1724 (P. 1197 I k. 100v). Z synów, o już wspomnianym Franciszku mowa będzie niżej. Mikołaj, wspomniany w testamencie brata Franciszka z r. 1711 jako dziedzic ojcowizny w Nasierowie Dziurawieńcu (P. 282 II k. 286v). Stefan, spadkobierca rodziców i siostry Marianny, części w Nasierowie Wielkim w r. 1724 sprzedał bratankowi Andrzejowi (P. 1197 I k. 100v).

Franciszek, syn Jana i Laskowskiej, w r. 1698 oprawił 1.000 złp. posagu żonie swej Zofii Sulińskiej, córce Krzysztofa i Teresy Naramowskiej (P. 1134 III k. 11), która żoną jego była zapewne już około r. 1694. Spisywał w Małym Niałku 1709.14/X. r. testament, polecając pochować swe ciało w kościele Najś. Marii Panny w Komorowie, opiekę zaś nad dziećmi zlecił Aleksandrowi Korzbok Łąckiemu, łowczemu kaliskiemu. Oświadczał, iż w fortunie ojcowskiej w Nasierowie Dziurawieńcu "nie partycypował" i posiada jedynie "sumki" u ludzi. Nie żył już w r. 1711, kiedy ten testament oblatywano (P. 282 II k. 286v). Zofia występowała jako wdowa w latach 1711 (P. 1146 I k. 87v) i 1712, kiedy to pozywał ją zięć Broniewski (P. 285 k. 103v; Kośc. 149 s. 56v). Umarła w Hamrzysku 1737.10/X. r. mając 70 lat (LM Lubasz). Synowie, Andrzej i Maciej. Z córek, Anna, o której rękę spisany byłw Małym Niałku 1711.23/XI. r. kontrakt narzeczeński z Konstantym Broniewskim. Opiekun panny, wuj rodzony Andrzej Suliński zobowiązał się wtedy wypłacić w posagu za nią 3.000 złp. Małżeństwo zostało zawarte przed 1712.16/III. r. (Kośc. 149 k. 56v). Anna była przez 34 lata wdową i umarła mając lat 77 w domu syna, proboszcza w Kobylinie, 1771.13/XI. r. (LM Kobylin). Marianna wyszła 1726.31/VIII. r. za Aleksandra (Józefa Aleksandra) Bąkowskiego, żyjącego jeszcze w r. 1747. Była już wdową 1753 r., nie żyła już w r. 1772.

1. Andrzej, syn Franciszka i Sulińskiej, asystował w r. 1715 przy zapisywaniu oprawy siostrze Broniewskiej (P. 1149 I k. 210). Od stryja Stefana nabył, jak już wiemy, w r. 1724 części w Nasierowie Wielkim. Administrator dóbr krotoszyńskich w r. 1736 (Józefa Potockiego, wojewody kijowskiego, w latach 1732-1735 (LB, LC Krotoszyn). Posesor Gościejewa w p. pyzdr. w r. 1736 (LB Mokronos). Część w Nasierowie Dziurawieńcu, którą dziad Jan zastawił był synowi swemu a ojcu Andrzeja, Franciszkowi, Andrzej teraz w r. 1742 dał bratu Maciejowi (I. Kal. 178/180 s. 177). T. r. dziedzic wsi Chojno i Główczyno w p. kal. (ib. s. 514). Posesor Dobrzycy w latach 1750-1757 (P. 1298 k. 2; LB Mokronos). Od Aleksandra Skrzypińskiego w r. 1753 wziął w zastaw na trzy lata za 40.000 złp. Pabianowo w p. kal. (I. Kal. 196/198 k. 163). Umarł w r. 1768, pochowany 21/V. (A. B. Koło, W. 48). Pierwsza jego żona, Katarzyna Grudzielska, córka Stefana i Konstancji Żółtowskiej (I. Kal. 171/173 s. 355, 226 k. 60, 208), "ekonomowa dóbr krotoszyńskich", umarła tam 1732.19/IV. r., pochowana u Bernardynów w Kobylinie (LM Krotoszyn). Było z tego małżeństwa dziecko, nienazwane z imienia i zmarłe 1729.1/VIII. r. (ib.). Syn Franciszek Marcjan, ur. w Krotoszynie, ochrzcz. 1732.21/IV. r. (LB Lutogniew), zapewne też zmarły dzieckiem. Córka Bogumiła Teofila, w latach 1757-1793 żona Kajetana Miłkowskiego, kapitana wojsk kor., wdowa w r. 1804, żyła jeszcze 1805.27/VI. r. Andrzej ożenił się jeszcze raz, biorąc za żonę Wiktorię Mąkowską, córkę Piotra i Marianny Rosnowskiej, wdowę 1-o v. po Sebastianie Grudzielskim (P. 1298 k. 2). Kwitowała się ona w r. 1735 z Franciszkiem Klińskim, plenipotentem wojewody Potockiego, z kontraktu o dzierżawę Lutogniewa, spisanego 1731.24/VII. r., jeszcze za życia jej pierwszego męża (I. Kal. 171/173 s. 174). Ją jej dzieci z tego pierwszego męża w r. 1735 skwitowała z 1.500 złp. siostra jej Anna z Mąkowskich Kozierowska (P. 1240 k. 140v). Od drugiego męża 1740.8/III. r. uzyskała zapis 10.500 złp., potwierdzony w r. 1742 (I. Kal. 178/180 s. 514). Jej synowie Grudzielscy w r. 1752 kwitowali ojczyma z 3.474 zł., ona zaś równoczesnie kwitowała męża z 2.000 zł. stanowiących część powyższej sumy 10.500 złp. (ib. 196/198 k. 152v, 153). Żyła jeszcze 1766.11/XII r. (LB Konarzewo), nie żyła już w r. 1781 (I. Kal. 221 k. 54). Z niej córka, Julianna Brygida, ur. w Gościejewie 1736.27/XII. r. (LB Mokronos).

2. Maciej, syn Franciszka i Sulińskiej, od Krzysztofa Skórzewskiego i Joanny z Święcickich w r. 1723 wspólnie ze swą żoną posesję sołectwa w Skarboszewie w p. pyzdr., wsi z klucza ciążyńskiego biskupów poznańskich (P. 1194 k. 4). Widzimy go jeszcze w tym sołectwie w r. 1735 (LB Graboszewo). Od brata Andrzeja, jak już widzieliśmy, dostał w r. 1742 części w Nasierowie Dziurawieńcu (I. Kal. 178/180 s. 177). Nazwany w r. 1747 dziedzicem Skarboszewa (P. 1289 k. 170). Żył jeszcze w r. 1757 (P. 1322 k. 51v). Jego żoną była poślubiona przed r. 1721 Konstancja Świejkowska, której nazwisko pisane niekiedy Swipówna (P. 1194 k. 4), niekiedy Swaypowska (P. 1322 k. 51v), co budzi poważne wątpliwości co do jej pochodzenia. Umarła w Skarboszewie 1758.14/IV. r. pochowana w Koźminie w klasztorze (LM Skarboszewo). Synowie: Józef Franciszek, ur. w Chłądowie, ochrzcz. 1721.20/III. r. (LB Witkowo), Wojciech, ur. w Górczynie koło Poznania, ochrzcz. 1723.5(?)/IV. r. (LB Św. Marcin. Pozn.), Maciej i Antoni, o których niżej. Były też córki pomarłe w Skarboszewie pannami, niemal równocześnie z matką, Franciszka 1758.11/IV. r., Marianna 1758.19/IV. r., pochowane tamże (LM Skarboszewo). Matka i córki musiały snać ulec jakiejś epidemii. Wspomniany wyżej syn Józef może był identyczny z Józefem, mężem w r. 1756 Wiktorii Brudzewskiej (G. 98 k. 783v).

1) Maciej (Maciej Stanisław), syn Macieja i Świejkowskiej, dziedzic Miedzianowa oraz pustek: Poniatowa, Posadowa, Popowa i Kuligowa w p. kal., kupił te dobra 1761.16/XII. r. za 45.700 złp. od Stanisława Grabińskiego (I. Kal. 202/203 k. 273). Bezpotomny, umarł w r. 1764, po 16/III. (LB Skalmierzyce; I. Kon. 79 k. 287v; I. Kal. 204/205 k. 92). Zaślubił w r. 1756 Teresę Mikołajewską, córkę Wojciecha i Teofili Kraśnickiej, wdowę 1-o v. po Mikołaju Lisieckim (LC Graboszewo) i wzajemne z nią dożywocie spisywał w r. 1757 (P. 1322 k. 51v). Nazwany przez żonę "mężem uciążliwym" w r. 1762, kiedy kwitowała Lisieckich, swych synów i córkę, z oprawy uzyskanej w r. 1730 od pierwszego męża na sumę 13.500 zł. najpierw na Chwalibogowie, potem na Miedzianowie (I. Kon. 79 k. 287v; I. Kal. 209/213 k. 30). Będąc już wdową kwitowała w r. 1769 swych synów i córkę Lisieckich z 1.100 złp. (I. Kon. 80 k. 189). Żyła jeszcze w r. 1786 (Py. 163 k. 473v).

2) Antoni syn Macieja i Świejkowskiej, ochrzcz. 1735.12/I. r. (LB Graboszewo), odziedziczone po bracie Macieju dobra Miedzianowo wraz z pustkami: Poniatowem, Posadowem, Popowem i Kuligowem w p. kal. sprzedał w r. 1764 za 50.000 złp. Stanisławowi Sadowskiemu (I. Kal. 204/205 k. 95). Skwitowany jednocześnie przez Tomasza Lisieckiego, pasierba Macieja N-go, z 13.500 zł. zabezpieczonych jako posag macierzysty na Miedzianowie (ib.). Za kontraktem z 1773.15/VI. r. od Pawła i Marcina braci Skórzewskich uzyskał 2/XI. t. r. zobowiązanie sprzedaży za 58.000 zł. wsi Mączniki z pustką Rzekty w p. kal. (ib. 209/213 k. 201), a jednocześnie scedował im sumy zastawne jakie miał od Franciszka Rychłowskiego, kasztelanica sieradzkiego, na wsi Mroczki Wielkie w p. kal. (ib.). Formalne kupno Mącznik i Rzekt miało miejsce w r. 1780 (ib. 220 k. 379). Był też Antoni dziedzicem dóbr Podkoce. Umarł między 1780.20/III. r. a rokiem 1784 (LB Droszew; I. Kal. 224 k. 65). Ożenił się w r. 1764 z Łucją Skórzewską, córką Antoniego i Anny Jackowskiej, wdową 1-o v. po Antonim Pągowskim, z którą t. r. zobowiązali się dać sobie wzajemne dożywocie (LC Skalmierzyce; I. Kal. 204/205 k. 131). W imieniu własnym i swych dzieci: Józefa, Ksawerego, Antoniny, Estery, Marcjanny i Marianny dawała Łucja w r. 1784 plenipotencję Piotrowi Miłkowskiemu (I. Kal. 224 k. 65). Żyła jeszcze 1787.11/II. r. (LB Wysocko). Z wymienionych wyżej córek, Antonina, jeszcze niezamężna w r. 1787 (I. Kal. 227 k. 352), a chyba i 1803.13/II. r. (LB Czermin), była już 1809.30/III. r. żoną Antoniego Smogorzewskiego, posesora Podkoców. Żyła jeszcze 1811 r. Estera, niezamężna jeszcze w r. 1787, wyszła przed r. 1802 za Wojciecha Iłowieckiego. Oboje ci małżonkowie byli w r. 1802 posesorami Mącznik, potem Zadowic, a żyli jeszcze 1811.13/IX. r. Marcjanna żyła jeszcze w r. 1787, a żyła wtedy i Marianna (I. Kal. 227 k. 352), która przed r. 1800 wyszła za Józefa (Karola) Iłowieckiego, majora wojsk polskich, zmarłego w Kaliszu (w Obrzębinie?) 1815.1/III. r. Młodszy spośród synów, Ksawery (Ksawery Mikołaj Placyd), ur. w Mącznikach 1776.5/XII. r. (LB Skalmierzyce), żył jeszcze 1800.6/I. r. (LC Pogrzybów).

Józef (Józef Feliks Tomasz), syn Antoniego i Skórzewskiej, ur. w Skalmierzycach, ochrzcz. 1766.1/I. r. (LB Skalmierzyce), dziedzic Mącznik 1802 r. (ib.), dziedzic Boczkowa w r. 1811 (ib.), żył jeszcze 1819.13/VII. r. (LB Ołobok). Jego żoną była Antonina Polewska, córka Ludwika i Wiktorii z Rodrażewskich, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1792 (I. Kal. 232 k. 187), i która żyła jeszcze 1819.13/VII. r. (LB Ołobok). Synowie ich to Walenty i zapewne Aleksander. Córka Nimfa Salomea, ur. w Mącznikach 1811.4/IX. r. (LB Skalmierzyce). Inna córka to zapewne Ludwika, ur. ok. 1810 r., żona Aleksandra hr. Rozdrażewskiego, zmarła 1888.29/V. r., w wieku lat 78, pochowama w Wieszczyczynie.

(1) Walenty (Walenty Stanisława Kostka Andrzej), syn Józefa i Polewskiej, ur. w Mącznikach 1802.10/XI. r. (LB Skalmierzyce; w P. S. B. data urodzenia błędna, a powstała stąd, iż mechanicznie odjęto od r. 1888 podany wiek w chwli zgonu, jakoby 80 lat). Kapitan wojsk polskich, ostatni z żyjących Belwederczyków, osiadł po r. 1848 w Oczkowicach p. rawickiego. Dobra te (1.554 m.m.) sprzedał w r. 1888 za sumę 360.000 m. Scholzowie z Buków (Dz. P., wiad. z 4/VI.). Umarł w Poznaniu 1888.27/X. r. (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Żoną jego była poślubiona po r. 1848 Filipina Wilczyńska. Syn Witold, o którym niżej. Z córek, Karolina (Karolina Józefa Ignacja), ur. w Oczkowicach 1853.13/IX. r. (LB Niepart), wyszła w Poznaniu u Św. Marii Magdaleny 1881.5/VII. r. za Witolda Łubieńskiego z Dolnika w ziemi chełmskiej. Maria, ur. w Oczkowicach 1856.12/III. r., zmarła tam 1874.15/XII. r. (LB, LM Niepart; Dz. P.). Zofia Antonina, ur. tamże 1857.10/VI. r., zmarła 10/IX. t. r. (ib.). Wreszcie Maria Magdalena Cecylia Anna, ur. tamże 1860.29/VII. r. (LB Niepart).

Witold (Witold Józef Aleksander), syn Walentego i Wilczyńskiej, ur. w Oczkowicach 1854.10/XII. r. (ib.), właściciel Witaszewic w pow. łęczyckim, zaślubił na Jasnej Górze w Częstochowie 1895.22/V. r. Annę Zbyszewską, córką Wiktora ze Świerszczowa Glin w Lubelskiem i Julii z hr. Ledóchowskich (Dz. P.).

(2) Aleksander (Józef Aleksander), zapewne syn Józefa i Polewskiej, ur. ok. r. 1798/1800, weteran 1831 r., dziedzic Wysocka Wielkiego 1842 r. (LB Pogrzybów), umarł tam 1871.27/IV. r. mając lat 73 (LM Wysocko W.; Dz. P.). Zaślubił 1842.13/VI. (mając lat 42!) Walentynę (Walentynę Marię Weronikę Justynę) Skórzewską, córkę Walentego, dziedzica Szcur, dziedziczkę dóbr parczewskich, liczącą lat 29 (LC Szczury-Górzno; LC Wysocko, tu data ślubu 1843.15/IV. r., a imiona panny Maria Paulina Walentyna). Przeżyła męża. Syn ich Józef Walenty Aleksander, ur. w Wysocku 1856.11/I. r. (LB Wysocko W.), zmarł dzieckiem. Z córek, Jadwiga, ur. ok. 1843 r., zaślubiła w Wysocku 1866.13/VI. r. mając lat 23 Bolesława hr. Skarbka z Woli Drzązgowej w p. rawskim. Zofia (Zofia Elżbieta Teofila), ur. w Wysocku 1846.22/IV. r. (ib.), wyszła tamże 1868.12/II. r. za Kazimierza hr. Skórzewskiego z Raszkówka, umarła w Paznaniu 1929.4/II. r., pochowana na cmentarzu Jeżyckim. Elżbieta Ludwika Maria, ur. w Wysocku 1847.7/VII. r. (ib.), żyła jeszcze w chwili śmierci ojca. Franciszka (Franciszka Józefa Aleksandra), ur. 1851.6/III. r. (ib.), zaślubiła w Wysocku 1869.16/XI. r. Jana Blumberka Blumera z Pajęczna w gub. piotrkowskiej. Zob. tablicę.

@tablica: Nasierowscy h. Ślepowron

Marcjanna, chrzestna 1702.21/III. r. i 1704.2/IX. r. (LB Strzelno). Wojciech, chrzestny 1771.20/V. r. (ib.). Konstancja, z Krotcza, chrzestna 1712.14/VI. r. (LB Lubasz). Marianna, chrzestna w styczniu 1728 r. (LB Lutogniew). Ewa, chrzestna 1740.29/IV. r. (LB Kobierno). Joanna, chrzestna 1750.1/IV. r. (LB Dobrzyca). Zofia, chrzestna 1753.19/I. r. (LB Sośnica). Józef, w r. 1756 plenipotent Jana Mańkowskiego (Kc. 143 k. 151v). Piotr, chrzestny 1759.28/XI. r. (LB Szubin). Może ten sam Piotr, posesor Witosławia, umarł 1775.26/III. r. (A. B. Górka, W. 43). Józef, ekonom w Modliborzycach, umarł tam 1787.20/IX. r. (LM Parchanie). Żona jego, Kunegunda Kirszenszteyn, licząca lat 46, umarła w r. 1870, pochowana 5/IX. (ib.). Walentyna, chrzestna 1842.8/VII. r. (LB Kołdrąb) N., mąż Izabeli Savage, zmarłej w Raszkówku w domu Kazimierzostwa Skórzewskich 1871.6/XI. r., w wieku lat 73, pochowany w Pogrzybowie (LM Pogrzybów; Dz. P.).

>Nasiłowscy różni, a wśród nich zapewne i h. Półkozic, wiodący się z Nasiłowa w pow. radziejowskim. Bracia Jakub i Klemens, z których Klemens miał w r. 1466 sprawę z ks. Mikołajem, plebanem w Piotrkowie, synem Siegniewa z Goliny i Spławia (Kon. 2 k. 106v). Mikołaj jako stryj asystował w r. 1511 przy transakcji Dorocie, córce zmarłego Jana Szczebietowskiego, a żonie Krystyna z Kruków Redecza (P. 1392 k. 430v). Katarzyna, w r. 1549 żona Jana Smoszewskiego "Kija", Piotr, syn zmarłych Stanisława i Anny Jacinowskiej(?), kwitował w r. 1575 "uczc." Agnieszkę, córkę Jana Żegadło, żonę "słwa" Andrzeja Czarnego, kuśnierza poznańskiego, z sumy 40 zł. węg. po swej matce, danych w depozyt. Bratem tego Piotra był Stanisław (P. 926 k. 36v).

Wacław, syn zmarłego Jakuba, mianował w r. 1650 plenipotentów (I. Kon. 53 k. 326v).

>Natewski(?) Jan (Nathewski), w r. 1537 występujący jako stryj Barbary Ruchockiej, augustynianki w Strzelnie (G. 335a k. 212).

>Natkowscy Andrzej i Marianna, rodzice Teresy, ur. w Modrzu, ochrzcz. 1737.26/VIII. r. (LB Modrze). Nie wiem, czy mieli coś wspólnego z Natkowskimi h. Dębno, których wymienia Uruski?

>Natzmerowie, Nanczmerowie h. Własnego, siedzieli głównie na Śląsku i Pomorzu. Joachim, starosta i dzierżawca drahimski, pozywał w r. 1552 Henryka Golcza o wygnanie siłą ze wsi Blumwerden i z części wsi Heinrichsdorfu (Endrisztorp) należ. do zamku drahimskiego (P. 893 k. 200). W sprawie toczonej z Golczami w r. 1553 założył wspólnie z synami swymi, Wilhelmem i Jerzym vadium (P. 894 k. 710v). Nie żył już Joachim w r. 1554, kiedy syn Wilhelm, tytułujący się starostą drahimskim, pozywał Henryka Manteuffla z Popielewa (P. 895 k. 8). Wdowa po Joachimie, Elżbieta występowała w r. 1555 (W. 21 k. 40). Między nią a jej synami z jednej strony a Golczami z drugiej t. r. założono znów vadium (ib. k. 20v). Ci synowi, Wilhelm, Jerzy, Jan, Ulrych (Huthwig) i Joachim, bracia niedzielni, byli w r. 1555 pozywani przez Jakuba, młynarza z Wirchow (ib. k. 39v). Matka i ci synowie pozywani byli w latach 1558 i 1559 przez Golczów o wygnanie ich ze wsi Plumward, Henrichsdorf i Worow w p. wałec. (W. 21 k. 61v, 143). Król mandatem z 1559.26/XI. r. odjął dzierżawę drahimską Wilhelmowi i Jerzemu N-om jako cudzoziemcom i nadał ją 27/XI. Januszowi z Kościelca, wojewodzie sieradzkiemu i staroście gen. wielkopolskiemu (ib. k. 167; MRPSum V 8830). Wilhelm N. jednak jeszcze w r. 1561 tytułowany starostą drahimskim (P. 903 k. 779). Trzymał w r. 1579 zastawem części Wielenia od Jerzego Golcza i Jerzego Wedelskiego (W. 1 k. 77v).

Małgorzata, żona Teodora Weihera, starosty białoborskiego (białemburskiego), oboje nie żyli już w r. 1730. Ludwik, major wojsk pruskich, w r. 1776 mąż Joanny Krystyny z Zaidliców, córki Bogusława i Małgorzaty Zaidlicówny (P. 1353 k. 203v).

>Nawalski, czy szlachcic? "Szl." Kazimierz, występował w r. 1772 jako brat cioteczny Teresy Meuszewskiej, córki "szl." Andrzeja i Anny Destruben. żony "urodz." Macieja Byliny (I. Kon. 80 k. 242v).

>Nawidowski Stanisław w r. 1586 uzyskał zapis 30 grz. długu od Doroty ze Skąpskich Nadarzyckiej i w tej sumie zatawił części Pogrzybowa w p. gnieźn. (G. 62 k. 265).

>Nawierski Jakub Stanisław, syn zmarłych Stanisława i Zofii z Wolskich, w r. 1673 kancelista grodu nakielskiego (N. 185 k. 274).

>Naworowscy, (Noworowscy?). Dorota, żona 1-o v. Kuklińskiego, 2-o v. Andrzeja Romana, oboje nie żyli już w r. 1702, kiedy syn ich Samuel Roman dla podniesienia sumy 1.500 złp., przysądzonej jego przyrodniej siostrze Justynie Kuklińskiej, żonie Macieja Miecznikowskigo, mianował t. r. plenipotentami obok innych także Andrzeja N-go, syna zmarłego Samuela, stolnika chełmskiego (G. 91 k. 90v).

>Nawroccy, różni, wśród nich napewno i nieszlachta. "Szl." Anna, córka "sław." Stanisława, mieszczanina kcyńskiego, w latach 1619-1632 żona Mikołaja Gulczewskiego, wdowa w latach 1637-1638 (Kc. 127 k. 9; N. 162 k. 336). "Szl." Józef uzyskał w r. 1653 zapis 1.100 zł. długu od "szl." małżonków Jakubowiczów (Py. 151 s. 15).

Jan, neofita, i Regina, rodzice Barbary, ochrzcz. 1673.30/XI. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Wojciech Marcin, nawrócowny na katolicyzm, zaślubił 1729.12/V. r. Barbarę, sługę z miasta Śmigla (LC Wyskoć). Walenty N., Żyd z Wielkiego Ks. Litewskiego, przybył do Kiekrza mając ok. 40 lat nawrócił się 1779.14/II. r. Jego chrzestnymi byli Ignacy Swinarski, sędzia starodubowski, i Teresa z Kierskich Brodnicka (LB Kiekrz). "Urodz." Jakub zmarł w Gołańczy 1781.10/IV. r., mając lat 60 (LM Gołańcz). "Urodz." pani Rozalia, posesorka Gąsinowa, chrzestna 1817.14/XII. r. (LB Targowa Górka). "Wielm." Rozalia z Zabłockich N-a zmarła w Dąbrowie 1822.5/X. r., mając 49 lat (LM Bieganowo).

>Nazarski, Nazar Stefan, tytułujący się "szlachetnym", pobił w r. 1674 nieletniego Piotra Zdzenickiego Siekiela, syna Jędrzeja (I. Kon. 60 k. 649). Posesor części w Zdzenicach, pozywał t. r. tych Zdzenickich, ojca i syna (ib. k. 671).

>Nazaryni, Nazarini "szl." Jan, już nie żyjący w r. 1670, mąż Magdaleny Skrybanianki, wtedy 2-o v. żony Wojciecha Drwęskiego (P. 1865 k. 96v). Czy ów Jan to szlachcic?

>z Nadni h. Samson. Maciej Watha z Nądni, wsi w p. pozn., w latach 1398-1403 (Leksz. I 2810; P. 2 k. 155, 168). Watha z Nądni (Maciej?) w latach 1406-1415 (Kośc. 3 k. 16v, 89, III k. 63). Barbara, Sędziwój i Wojciech z Nądni 1435 r. (P. 15 k. 87). Piotr Watta z Nądni 1425 r. (K. D. W. V nr 422). Piotr "Oganka", mąż Doroty, która uzyskawszy oprawę na Nądni, skasowała w r. 1443 oprawę na Godziszewie, wsi sprzedanej właśnie Jerzemu Jarogniewskiemu (Kośc. 17 s. 297). Ten Piotr "Oganka" winien był w r. 1445 przysięgać wobec panny Anny niegdy z Kosiczyna (ib. k. 638). Miał w r. 1448 termin ze strony córki swej Jadwigi, żony Piotra z Belęcina (Kośc. 18 s. 177). Nie żył już w r. 1450, a żona, Dorota "Oganczyna" (Ogonczyna) przeżyła go (Kośc. 19 k. 116v). T. r. syn Piotra, Wojciech płacił winę 8 skojców, bo nie stanął z pozwu Michała niegdy Chobieńskiego (ib. k. 31v, 83v). Od Piotra Belęckiego uzyskał w r. 1452 zobowiązanie, iż siostrze Wojciecha a żonie swej, Jadwidze oprawi 50 grz. posagu i tyleż wiana (ib. k. 175). Wojciech "Oganka" niegdy z Nądni miał w r. 1470 termin z Janem Szczodrowskim (Kośc. 20 s. 468).

Wojciech Watha z Nądni miał w r. 1444 termin z Przedpełkiem Łąckim (Kośc. 17 s. 439). Działał w r. 1447 w imieniu Anny, siostry zmarłego Polaka z Wierzenicy (P. 17 k. 63v). Sędziwój Watha, były dziedzic w Nądni, w r. 1449 nabył wyderkafem za 600 zł. węg. od Dobrogosta z Kolna, podsędka poznańskiego, Debrzno w p. pozn. (P. 1380 k. 64v). Na jego rzecz Katarzyna, żona Jarosława z Gorzycy, wraz ze swym ojcem Fabianem z Bukowca w r. 1452 skasowała oprawę na Gorzycy (P. 18 k. 61v).

>Nechlewski (Aulok?) Hanus, dziedzic w Wygnańczycach w p. wsch., obok Nikla i Piotra Thossów połowę Wyganowic i Tylewic w p. wsch., pochodzącą ze spadku po bracie ich Janie Auloku (Uloku) w r. 1496 sprzedali wyderkafem za 300 zł. węg. Kasprowi Krakwiczowi Drzewieckiemu (Ws. 1 k. 6).

>Neczowie, o których pisał Walerian Nekanda Trepka w "Liber chamorum". Sebastian, nobilitowany w r. 1601 z zaleceniem hetmana kor. za zasługu wojskowe (Vol. leg. II k. 1516). Nie wiem, czy ten sam Sebastian odebrał w r. 1626 zobowiazanie od zięcia, Aleksandra Macieja Prusinowskiego (P. 1017 k. 524v). Od Mikołaja Sieniawskiego, podczaszego kor. i Urszuli z Krotoskich 1630.1/II. r. wydzierżawił na trzy lata za sumę 9.500 zł. miasteczko Barcin z dworem, folwarkiem i młynem oraz wsie: Ptur, Krotoszyn, połowę Obodna w p. kcyń. (P. 167 k. 546). Wydając w r. 1630 córkę Mariannę za Jana Chodubskiego (Chodupskiego), zapisał mu w posagu za nią 3.400 złp. gotowizną i 1.600 w wyprawie (P. 1023 k. 262v). Od Mikołaja Rafała Kostki, starosty malborskiego i starogardzkiego, krojczego królowej, w r. 1631 nabył wyderkafem za 10.000 złp. wieś Tonino z folwa. Rogalino w p. nakiel. (P. 1417 k. 277; N. 66 k. 169v). Od Hieronima Radomickiego, wojewody inowrocławskiego, w r. 1634 kupił wyderkafem za 5.000 złp. części Żakowa Wielkiego i Małego w p. kośc. (Ws. 207 k. 41). Od Jana Objezierskiego w r. 1635 kupił za 28.000 złp. Wargowo i Świerkówki w p. pozn. (P. 1418 k. 45). Wsutek umowy zawartej w r. 1632 z zięciami Rudnickim i Prusinowskim, przydał w r. 1636 żonom ich a swoim córkom do posagów, każdej po 4.000 zł. (P. 161 k. 744v). Wargowo i Świerkówki w r. 1643 sprzedał wyderkafem za 3.720 złp. Mikołajowi Gierkowskiemu (P. 1421 k. 285). Nie żył już w r. 1650 (P. 1061 k. 177). Jego pierwszej żony nie znam. Drugą była Anna Zieleńska, bezdzietna, nie żyjąca już w r. 1626, kiedy to z pozostałych po niej rzeczy Sebastiana kwitował jej brat i spadkobierca Jan Zieleński (Py. 143 k. 98). Trzecia żona Sebastiana to Jadwiga Gowarzewska, córka Wojciecha i Zofii Leszczyckiej, której w r. 1631 oprawił 2.500 złp. posagu (P. 1417 k. 33). Nie żyła już w r. 1641, kiedy mąż dla zrodzonych z niej dzieci ustanawiał opiekunów. Z pierwszego małżeństwa były córki. Z nich Dorota, w latach 1626-1632 (1636?) żona Aleksandra Macieja (Macieja Aleksandra) Prusinowskiego. Anna, w latach 1626-1632 (1636?) żona Stefana Rudnickiego. Marianna w r. 1630, krótko po 16/V. zaślubiła Jana Chudobskiego (Chudopskiego) z Chudobia w p. przasnyskim. Z Gowarzewskiej synowie, Jerzy, o którym niżej, i Stanisław, ur. w Wargowie, ochrzcz. 1639.19/V. r. (LB Objezierze). Żył jeszcze w r. 1650, kiedy Tomasz Gowarzewski, opiekun Jerzego i jego, skwitowany został przez Wojciecha Dachowskiego z 900 zł. zabezpieczonych na Wargowie i Świerkówkach, dziedzicznych dobrach tych nieletnich (P. 1061 k. 177).

Jerzy, syn Sebastiana i Gowarzewskiej, jeszcze, jak widzieliśmy, w r. 1650 nieletni, zapisywał w r. 1665 dług 1.000 zł. Prokopowi Granowskiemu i kwitował się z małżonkami Złyńskimi (P. 1076 k. 1243, 1246). Podpisywał z wojew. kaliskim w r. 1669 obiór Michała Wiśniowieckiego (Poczet el.). Dziedzic Wargowa, żył jeszcze 1671.3/VI. r. Był wtedy chrzestnym w Farze poznańskiej i został tam odnotowany jako "Georgius Necz alias woyski" (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Nie żył już w r. 1675 (P. 1427 k. 109v). Jego żoną, zaślubioną przed r. 1668, była Marianna Koszutska, córka Andrzeja, której w r. 1670 na połowie dóbr oprawił 2.400 złp. posagu (P. 1869 k. 66v). Jednocześnie Marianna wieś Borzysław w p. pozn. sprzedała za 8.000 złp. Rogalińskim (ib. k. 66). Była 2-o v. żoną Gabriela Skórzewskiego i w r. 1675 spisywała z nim wzajemne dożywocie (P. 1427 k. 109v). Żyła jeszcze 1694.20/III. r. i chyba t. r. umarła (Z. T. P. 37 s. 720; P. 1127 I k. 87). Syn Stanisław.

Stanisław (Stanisław Jan), syn Jerzego i Koszutskiej, ochrzcz. 1668.9/VII. r. (LB Ptaszkowo). Odziedziczone po ojcu dobra Wargowo i Świerkówki w r. 1697 zobowiązał się sprzedać za 45.000 złp. ojczymowi Gabrielowi Skórzewskiemu (P. 1133 I k. 199v), czego dopełnił w r. 1698 (P. 1135 XI k. 41). Kwitował w r. 1701 Wojciecha Dameckiego, spadkobiercę brata Wincentego, z prowizji od sumy 10.000 złp. (P. 1140 VI k. 47v). Może ten sam Stanisław wraz z żoną Marianną mieli w r. 1699 w Trybunale Piotrkowskim sprawę Zob. tablicę.

@tablica: Neczowie

Ks. Jan, proboszcz w Rzgowie, zapisał w r. 1727 Janowi Rudowskiemu wygnanemu z dzierżawy części wsi Gencze, należących do dóbr Brzostkowa, sumę 1.100 zł. (I. Kon. 76 k. 157v). Od rodzeństwa, Józefa Teresy i Barbary Stawskich, dzieci zmarłego Łukasza, brał w r. 1738 w zastaw pod zakładem 770 zł. część w Szetlewie Pobielszczyźnie w p. kon. (ib. 77 k. 129v). Żył jeszcze w r. 1745 (ib. k. 403).

>Neczewicz (czy szlachcic?), "urodzony" Jakub, pochowany u Reformatów w Szamotułach 1776.1/II. r. (Sep. Ref. Szamot.).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki