FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Nehrebeccy-Niemojowscy - 69 EinträgeBearbeiten

>Nehrebeccy h. Sas, z Rusi Czerwonej. Paweł w r. 1719 zapisał 366 złp. Kazimierzowi Chyczewskiemu (I. Kon. 76 k. 197v). Zawierał w r. 1723 kontrakt z Karolem Zawadzkim i jego teściową, Marianną Wierzchaczewską (Kc. 135 k. 13). Był w r. 1724 mężem Marianny Mierosławskiej, córki Mikołaja i Konstancji Mycielskiej (Kc. 135 k. 54v). Żył jeszcze w r. 1730, nie żył zaś w r. 1736, kiedy Marianna Mierosławska była już 2-o v. żoną Pawła Chamskiego (G. 97 k. 116). Żyła jeszcze w r. 1737 (P. 1247 k. 122v). "Szl." Stanisław i Justyna z Rakowiczów, rodzice Kunegundy Anastazji, ur. w Ostrorogu 1808.21/II. r. (LB Ostroróg). "Urodz." Wincenty, posesor Żydowa, wdowiec, 32-letni, zaślubił w Poznaniu 1848.7/II. r. "urodz." Wiktorię Stefańską (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Ich to synem niewątpliwie był Wiktor, uczeń szkół średnich, zmarły 1863.27/VIII. r. w 11-ym roku życia, o czym donosiła matka (Dz. P.). Weronika przed r. 1845 zaślubiła Piotra Swinarskiego, umarła w Czerniejewie 1883.10/VIII. r. (Dz. P.).

>Nehrhoff h. Własnego w Saksonii i Prusach. Wilhelmina Julianna córka Karola Krzysztofa, zaślubiła przed 1754.18/X. r. Piotra Żychlińskiego. Oboje żyli jeszcze w r. 1776 (LB Dokowy Mokre; Ws. 96 k. 192v).

>Nehringowie, Neryngowie. Byli tego nazwiska uszlachceni przez Fryderyka Augusta, króla saskiego i wielkiego księcia warszawskiego. Czy przytoczeni tutaj należeli do nich, nie wiem. Rzecz to raczej wątpliwa. "Szl," Józef, dzierżawca folwarku Siemiątkowskiego, zaślubił 1741.30/XI. r. "urodz." Teresę Zachowską(?) (LC Szmotuły). "Ur." Konstancja N-wa, z domu Trzebiatowska, pisarzowa prowentowa w Połajewie, liczaca ok. 30 lat, umarła 1754.15/X. r. (LM Połajewo). Marianna ("Neryzonka") wyszła w Chodzieży 1763.17/XI. r. za "ur." Stefana Dymowskiego. "Ur." Ludwik, już nieżyjący w r. 1774, mąż Małgorzaty Idzikowskiej, wtedy 2-o v. żony Antoniego Szczepanowskiego (P. 1351 k. 395). Antoni N. i Katarzyna (Nerynkówna), chrzestni 1781.9/VII. r. (LB Izdebno). Ks. Michał, penitencjarz kościoła metropolitalnego gnieźnieńskiego 1782 r. (G. 109 k. 42). Franciszka (Nerenżanka) wyszła 1783.30/VI. r. za Michała Płacheckiego, a świadkiem ślubu był ks. Jakub N. (LC Kłecko).

Małżonkowie Krzysztof i Joanna Szarlotta Kneyerin (chyba Niemcy?) dziedzic Markowa, chrzestni 1806.11/VIII. r. (LB Branno). Karolina (Nierinżanka), panna 19-letnia zaślubiła 1812.4/XI. r. Wojciecha Rembowskiego (LC Kłecko). "Ur." Daniel de N., dziedzic Zadkowa, i "ur." Katarzyna, rodzice Nepomuceny, żony "ur." Leona Kochanowskiego, pisarza sądu pokoju w Inowrocławiu. Syna tych Kochanowskich, urodzonego 1812.23/XI. r., podawał do chrztu 1813.13/V. r. ks. Jakub N. (Lc, LB Kłecko), chyba identyczna ze wspomnianym wyżej pod r. 1783.

"Ur." Józef, posesor Brączkowa koło Obornik, mąż Eleonory Kiefer (Küfer?), ojciec: Władysława Józefa, ur. w Brączewie 1833.29/IX. r., podowanego do chrztu przez "ur." Teofila Kifer, kupca z Czarnkowa, zmarłego 1842.28/III. r., Heliodora Atanazego, zmarłego w Brączewie 1839.11/IX. r. w wieku 4 lat i 2 miesięcy, Jana Nepomucena, ur. tamże 1842.1/V. r., Bolesławy Heleny Eleonory, ur. 1840.8/IV. r. (LB, LM Oborzycko).

August, zmarły w Słomowie koło Rogoźna 1846.16/IV. r. (Gazeta W. Ks. Pozn. r. 1846, nr 90), ożeniony był z Barbarą Gostomską (byli w Kłecku"sław." Gostomscy mieszczanie!), zmarłą w Kłecku 1860.10/IX. r. w wieku lat 65 (LM Kłecko). Paweł trzymał jako "dzierżawcę wieczystą" folwark Gozdowo w p. wrzesińskim, który to folwark obejmujący 302 ha (227 ha?) miał być w r. 1871 sprzedany z subhasty, ale w r. 1872 subhastę odwołano (Dz. P.). Ludwik (chyba Niemiec) kupił w r. 1875 na subhaście w sądzie trzemeszeńskim Borowiec (110 ha) z młynem (ib.). Artur (czy Polak?) sprzedał w r. 1884 wieś ryc. Dąbrowę z folw. Komorowo w p. wągrow. (3.941 m.m.) za 672.000 m. Cornelsen'owi z Poznania (Dz. P., wiad. z 9/VIII.). Prof. dr N. z Wrocławia, ojciec Romana, studenta medycyny, zmarłego tam 1888.2/IX. r. (Dz. P.), i Edwarda, zmarłego tamże 1896.29/II. r. Rodzicom pozostały potem już tylko córki (ib.).

Nehring z Kruszy kupił w r. 1895 Szczeglin (Scheglin) w pow. mogileńskim (ib., wiad. z 21/XI.). August i Kazimiera z Mikołajewskich, rodzice Aurelii, która w Farze gnieźnieńskiej w r. 1896 zaślubiła Zygmunta Grochowskiego, właściciela apteki w Miłosławiu (ib., wiad. z 9/X.).

>Nekraszowie, zob. Niekraszowie

>Nerscy, Nyrscy, ze wsi Ner (Nyr) w pow. sieradzkim. Marcin (Marcjan), syn zmarłego Jana, z ziemi siaradzkiej, żeniąc się z Katarzyną Dzierżanowską, córką Stanisława, wdową 1-o v. po Rafale Jarochowskim, jeszcze przed ślubem wobec jej ojca zobowiazał się w r. 1614, iż na połowie dóbr oprawi jej posag (I. Kon. 38 k. 95v). T. r., już po ślubie, pozywała ona Adama Nieradzkiego, dziedzica Tądowa (ib. k. 201) ją zaś jako matkę synów zrodzonych z Jarochowskim pozywał t. r. Melchior Szadokierski (ib. k. 284). Była po pierwszym mężu posesorką Krzymowa, Drzązna, Borowa i części w Turach w p. kon., a w r. 1615 oprawę 3.000 zł. posagu na tych dobrach cedowała Adamowi Grodzieckiemu (ib. k. 481). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1636 (ib. 48 k. 222v). Synowie, Stanisław i Adam, o którym niżej. Stanisława skwitował w r. 1649 Świętosław Starzyński z 6.000 zł. (I. Kal. 115 s. 1147). Nie wiem czy ten sam Stanisław, już nie żyjący w r. 1558, wieś Ner zrazu zastawił potem sprzedał Janowi Starzyńskiemu (R. Kal. 2 k. 67).

Adam, syn Marcjana i Dzierżanowskiej, z nieznanej mi żony miał syna Krzysztofa (P. 1357 k. 60).

Krzysztof (Krzysztof Marcin, Marcin Krzysztof?), syn Adama, zarządca dóbr Jana Karola Opalińskiego, starościca śremskiego, mieszkał w latach 1728-1734 w Dokowach Mokrych (LB Dokowy Mokre). Administrator Objezierza w latach 1738-1741 (LB Objezierze), nie żył już w r. 1765 (P. 1341 k. 84). Jego zaślubioną przed r. 1725 żoną była Katarzyna Paszyńska (Paczyńska?), żyjaca jeszcze 1741.19/VII. r. (LB Objezierze), nie żyjaca już w r. 1765 (P. 1341 k. 84). Synowie: Antoni, o którym niżej, Jan Franciszek, ur. w Dokowach Mokrych, ochrzcz. 1728.10/VI. r. (LB Dokowy Mokre). Wojciech, o którym niżej. Z córek, Katarzyna, ur. w Wytomyślu, ochrzcz. 1725.2/III. r. (LB Wytomyśl). Joanna Apolonia, ur. w Dokowach 1734.25/IV. r. (LB Dokowy Mokre), Magdalena Anna, ur. w Objezierzu, ochrzcz. 1741.19/VII. r. (LB Objezierze). Dorota, żyjąca jeszcze 1764.8/IX. r., była wtedy niezamężna (LB Bagrowo). Może ze wspomnianą tu Katarzyną była identyczna Katarzyna N-a, żona Lewańskiego, ekonoma w Gałowie, zmarła w r. 1761, pochowana 27/XII. w Szamotułach u Reformatów (Sep. Reform., Szmot.).

1. Antoni, syn Krzysztofa i Paszyńskiej, według Uruskiego miał się urodzić w r. 1722. Komornik ziemski poznański w r. 1783 (A. B. Grodzisk, W. 44), mąż Joanny Przybyszewskiej, córki Franciszka i Teresy Miaskowskiej, wdowy 1-o v. po Janie Drzewieckim, podpisku grodzkim poznańskim, która w r. 1760 wspólnie z synem swym Józefem Drzewieckim cedowała sumę bratu Józefowi Przybyszewskiemu (P. 1330 k. 40). Antoni w r. 1764 mieszkał w Płowcach w p. pyzdr. (LB Bagrowo) i tutaj u swej córki umarła w r. 1769 teściowa jego, Teresa Przybyszewska (Sep. Reform., Pozn.). Kwitował w r. 1765 Franciszka Pomorskiego byłego dziedzica połowy Chraplewa (P. 1341 k. 84). W r. 1774 był plenipotentem Wojciecha Opalińskiego, wojewody sieradzkiego (Ws. 96 k. 88). Nazwany 1775.12/IV. r. pisarzem wschowskim (LB Opalenica), chyba omyłkowo? Posesor w r. 1783 Sielina (ib.; LB Kamieniec). Tu umarła jego żona w r. 1783, licząc lat 70, nazwana "komornikową ziemską poznańską", pochowana 19/XII. w Grodzisku u Bernardynów (LM Opalenica; A. B. Grodzisk, W. 44, tu data pochówku 12/XII; LM Grodzisk, z datą pochówku 22/XII.). Antoni, bezpotomny, nie żył już 1788.7/I. r., a spadek po nim brał brat Wojciech (P. 1366 k. 345v).

2. Wojciech, "z Neru N.", syn Krzysztofa i Paszyńskiej, według Uruskiego ur. w r. 1731, wspomniany w r. 1765 (P. 1341 k. 84). Plenipotent Józefa Krzyckiego w r. 1766 (N. 212 k. 172). Od Justyny Grabskiej, wdowy po Franciszku Rychłowskim, kasztelanicu sieradzkim, i od jej dzieci, w r. 1771 wydzierżawił na trzy lata Sobiesęki i Kurzybród w p. kal. (Ws. 95 k. 108). Już w r. 1775 mowa o nim jako o byłym dzierżawcy tych dóbr (I. Kal. 214/216 k. 101). Dzierżawca w r. 1775 Wietszyna (Wietczyna) w p. kal., dóbr Jakuba Godlewskiego, łowczego inowrocławskiego (ib. k. 267). Zastawny posesor Jaroszewa w r. 1776, dóbr Piotra Goetzendorf Grabowskiego, generała wojsk kor. (G. 105 k. 73v). Trzymał jeszcze ów zastaw 1779.10/II. r., kiedy zaślubił Annę Choińską (LC Popowo Kośc.), córkę Filipa Jakuba, dziedzica Kłodzina, który t. r. córce zapewnił posag 15.000 złp. (G. 108 k. 83). Wojciech od Ludwika Poleskiego w r. 1780 kupił za 5.000 złp. Mrowiniec w p. pyzdr. (P. 1357 k. 60). Od teścia Choińskiego 1786.10/VII. r. kupił za 70.000 złp. Kłodzino (G. 133 k. 133v). Zapisał w r. 1787 Józefowi Lewańskiemu 10.000 złp. (P. 1375 k. 120). Od Jana Piotra Brzeskiego, chorążego radziejowskiego, pisarza grodzkiego gnieźnieńskiego, w r. 1788 wydzierżawił na rok Dziadkowo (P. 1365 k. 343v). Jako spadkobierca brata Antoniego kwitował w r. 1789 wdowę i spadkobierców Ignacego Malczewskiego, starosty płowskiego, z zapisu na 2.200 zł., dnego bratu w r. 1775, a przysądzonego sobie dekretem 1788.7/I. r. (P. 1366 k. 345v). Kontraktem z 1790.25/VI. r. Mrowiniec sprzedał za 67.791 złp. Jakubowi Radońskiemu, chorążemu gnieźnieńskiemu (P. 1367 k. 349v). Żył jeszcze w r. 1791 (P. 1368 k. 312v). Żona, Anna z Choińskich żyła 1784.27/II. r. (LB Łopienno). Zapewne synem Wojciecha był Rafał.

Rafał, zapewne syn Wojciecha, w latach 1803-1805 posesor Wilkowa (LB Bucz), zaślubił 1804.1/II. r. Zuzannę Sokolnicką, rozwiedzioną z Giżyckim (LC Wilkowo Pol.). Jego drugą żoną była już 1816.6/XII. r. Ewa Kręska (LB Parzynów). Z pierwszego małżeństwa córka Konstamcja, ur. w Wilkowie 1805.20/IX. r. (LB Wilkowo Pol.), mieszkała 1827.13/V. r. w Rudniczysku (LB Baranów). Była potem żoną Góry, a umarła w Ostrowie 1874.10/VI. r. (Dz. P.). Córkami Rafała były też zapewne, Justyna, która przed r. 1835 wyszła za Ignacego Urbanowskiego z Wyszanowa, i Hieronima, zmarła 1895.21./I. r. mając lat 86 (Dz. P.). Zob. tablicę.

@tablica: Nerscy

Agnieszka, żona Jana Koryndy, oboje już nie żyli w r. 1715. Marianna wyszła 1740.14/II. r. za "ur." Antoniego Łubkowskiego. Oboje byli sługami w Bytyniu. Ona umarła tam 1742.23/X. r. Sebastian, chrzestny w marcu 1766 r. (LB Środa). Rozalia, niezamężna, chrzestna 1752.26/I. r. (LB St. Gostyń), mieszkała w r. 1757 we dworze w Cerekwicy (LB Cerekwica) i tam umarła 1770.13/III. r. (A. B. Koźmin, W. 50).

>Nessel de Lantzfeld Fryderyk Wilhelm baron, nie żyjący już w r. 1772, mąż Marianny de Fontini (Fontynin), wówczas wdowy już i po drugim mężu Antonim "de Wieprzyńskie Janowskim", pułkowniku wojsk kor., idącej wtedy 3-o v. za Michała Kranag(!), porucznika wojsk kor. (Ws. 95 k. 197).

>Nestorowiczowie h. Pobóg Odm., z Wielkiego Ks. Litewskiego. Władysław i Teresa Gołębiowska, rodzice, Józefa Bartłomieja, ur. 1749.19/VIII. r. (LB Rososzyca), i Gertrudy, ochrzcz. 1767.7/V. r. (LB Raszków). Józef, mąż Konstancji, ojciec nienazwanego z imienia dziecka, ochrzczonego z wody 1783.27/X. r. w Wiśniewcu w wojew. brzeskim lit., a z ceremonii 1784.7/XI. r., podawanego do chrztu przez Klemensa Marchwitza marszałka (dworskiego?) i Teofili z Jabłonowskich Sapieżynę (LB Sulmierzyce)

>Neubert Anna (de Neyberty), a latch 1779-1783 żona Ignacego Szpotańskiego (P. 1356 k. 46v, 1360 k. 186v).

>Neuendorfowie, Naundorfowie, Nandorfowie, Nowowiejscy h. Własnego. Anna Noandorfferin, w r. 1565 żona Walentego Promnitza (Promnicza). Melchior "Nydwicz N.", nie żyjący już w r. 1602 (P. 1404 k. 608), mąż Marianny Wedelskiej (P. 992 k. 1068v), nie żyjącej w r. 1614, ojciec Wolfganga oraz Marii (Marianny) "z Nowejwsi", żony w latach 1602-1620 Krzysztofa Szlichtinka, wdowa w latach 1626-1629, i zapewne Barbary, w r. 1614 żony Jana Szlichtinka z Kunersdorfu.

Wolfgang, syn Melchiora u Wedelskiej, mąż Marianny z Kręska Dziembowskiej, córki Wojciecha, która w r. 1600 od Andrzeja i Wojciecha braci Więckowskich kupiła za 6.000 złp. części Więckowic Małych i Wielkich p. pozn. (P. 970 k. 401v, 1403 k. 815v), a w r. 1605 Łukasz Więckowski, brat ich, sprzedał jej też i swoje części w ramach tej samej sumy 6.000 zł. (P. 788 k. 61v). Swego brata, Jana Dziembowskiego w r. 1600 kwitowała z długu 2.000 złp. zapisanego jej tytułem posagu (P. 970 k. 899v). Części Wielkich i Małych Więckowic w r. 1609 sprzedała wyderkafem za 2.000 złp. Andrzejowi Chwalikowskiemu (P. 1406 k. 691v). Oboje małżonkowie od Samuela Gnińskiego i jego braci, Jerzego, Wojciecha i Stanisława, nabyli w r. 1612 wyderkafem za 2.000 złp. części w Gninie (P. 1408 k. 119). Kwitowali się w r. 1612 wzajemnie z Andrzejem Chwalikowskim z kontraktu o Więckowice Wielkie i Małe (P. 988 k. 893v). Wolfganga kwitowały w r. 1614 ze spraw, Barbara N-wna, żona Jana Szlichtinka z Kunersdorf, i Maria N-wna, żona Krzysztofa Szlichtinka z Bukowca (P. 992 k. 827). T. r. jako syn zmarłej Marianny Wedelskiej kwitował z banicji Krzysztofa Szlichtinka (ib. k. 1068v). Nie żył już w r. 1635, kiedy Marianna "z Kręska", wdowa, mianowała plenipotentów (Kośc. 297 k. 204v). Córka Wolfganga, nie wiem jednak czy zrodzona z Dziembowskiej, czy z jakiejś poprzedniej, nieznanej mi żony, to Małgorzata, w r. 1599 żona Henryka Zaidlica (P. 1403 k. 275). Z Dziembowskiej rodziła się Helena, która w r. 1609, niezamężna, okazywała ranę zadaną jej przez Jana Sadowskiego (P. 143 k. 618v). Niewątpliwie córką Wolfganga i Dziembowskiej była Marianna N-wna Nowowiejska (Kośc. 297 k. 38, 229; P. 1043 k. 40; G. 84 k. 24v, 315). Pisana "z Więckowic" była w latach 1623-1665 żoną Jana Krzywkowskiego. Zob. tablicę.

@tablica: Neuendorfowie h. Własnego

>Neuhaus, Neuhauzen Katarzyna wdowa 1-o v. po Piotrze Feylthen(?), 2-o v. 1755 r. żona Michała Domachalskiego (P. 1314 k. 109v, 1316 k. 202).

>Neumanowie, zob. Neymanowie.

>Neumanowie, Naimanowie. Wacław von Neiman ze wsi Nikkern (Niklewy), w r. 1593 kupił za 2.800 złp. od Jana Styssel de Oczewa części wsi Gorzeń w p. pozn. (P. 1401 k. 97v). Części Gorzenia w r. 1602 sprzedał za 3.500 zł. Baltazarowi Brudzewskiemu (P. 1404 k. 561v). Katarzyna, córka zmarłego Franciszka, w r. 1594 żona Kaspra Zaidlica. Barbara, w latach 1627-1629 żona Konrada Troszka, wdowa w latach 1635-1643.

>Newlińscy, czy szlachta? Mikołaj i Elżbieta z Kiedrzyńskich, oboje już nie żyjący ok. r. 1748, rodzice, Stanisława, Franciszka i Katarzyny, wdowy po Smoleńskim, która niedługo po r. 1748 zamieszkała w Bieganinie i tu zmarła ok. r. 1763 (I. Kal. 232 k. 339).

>Neychel(?) Jan, mąż Magdaleny Thoss, która w r. 1514 skwitowała swego brata Piotra ze swych części w dobrach Łysina, Tylewice i Wygnańczyce w p. wsch. (Ws. 1 k. 96).

>Neymanowie, Neumanowie h. Spława. Mateusz, ur. ok. r. 1724, nobilitowany na sejmie 1775 r. (Vol. leg), uzyskał królewski przywilej na szlachectwo z herbam Spława, dat. w Warszawie 1776.16/III. r. (P. 1124 k. 389). Posesor w latach 1764-1779 Miechorzewka cz. Miechorzewa Suchego (LB Michorzewo; P. 1350 k. 412). Dzierżawca klucza grodziskiego, kwitował w r. 1775 wdowę Teresę z Potockich Opalińską z 500 zł. węg. (Kośc. 332 k. 100). Posesor Zdrojów, Młyniewa etc. w latach 1775-1778 (LB Grodzisk). Od Józefa Sczanieckiego, podkonieszego kor., kupił w r. 1776 części Miechorzewa Suchego za 80.000 złp. (P. 1353 k. 5), a w r. 1779 odprzedał owe dobra za taką samą sumę temuż Sczanieckiemu (P. 1356 k. 13). Od Ignacego i Józefa braci Raszewskich w r. 1778 uzyskał zobowiązanie sprzedania za 75.000 zł. Sierosławia z folw. Pokrzywnicą (P. 1355 k. 64v). Odrestaurował w r. 1783 kościół w Sierosławiu (Łukaszewicz błędnie zowie go Michałem), miał tam aż do śmierci swą rezydencję. Od Szymona Komorowskiego i Estery z Grudzielskich wydzierżawił w r. 1784 na trzy lata Sady i Lussówko (P. 1361 k. 33). Skwitowany w r. 1785 przez zięcia Moszczeńskiego z 9.000 złp. posagu wziętego za córką Ludwiką (P. 1362 k. 35v) i t. r. przez zięcia Raszewskiego z takiejże sumy posagu za córką Józefą (ib. k. 142v). Skwitowany w r. 1788 przez córkę Annę zamężną Jaraczewską z posagu 9.000 złp. (P. 1365 k. 136). Umarł w Sierosławiu 1798.11/XII. r. mając lat 74 (LM Lussowo). Żoną jego była, zaślubiona przed r. 1764, Marianna Zwolińska, córka neofity Ludwika, zwącego się przez przyjęciem chrztu Myszuta Koifman. Marianna, urodzona z drugiej żony Anny, już po wychrzczeniu się ojca. Mateusz w latach 1785 i 1786 zawierał układy z Abrahamem Lejbkowiczem, mężem Bajły, przyrodniej siostry swej żony, i z Sanderem Huszkowiczem z Dubna, mężem drugiej siostry, Racheli (P. 1362 k. 552, 1363 k. 483v). Oboje małżonkowie Neymanowi spisywali wzajemne dożywocie w r. 1783 (P. 1360 k. 122). Marianna umarła w Poznaniu 1809.21/IX. r., mając lat 72 (LM Św. Maria Magdal., Pozn.; LM Lussowo). Synowie: Józef, Ludwik, Nepomucen, Mateusz, Michał, Piotr, wszyscy wymienieni w nobilitycznym przywileju z r. 1775. Był ponadto syn Józef Antoni, ur. w Miechorzewku, ochrzcz. 1764.17/VI. r. (LB Michorzewo), zapewne zmarły dzieckiem. Spośród córek, Józefa zaślubiła 1780.2/X. r. Józefa Raszewskiego, oboje żyli jeszcze 1794.21/II. r. Ludwika (Ludwika Konstancja), ur. w Miechorzewku, ochrzcz. 1765.19/IX. r. (ib.), zaślubiła 1783.19/II. r. Kazimierza Oziemkiewicza, który zmarł t. r. Drugim jej mężem był w r. 1785 Michał Moszczeński, a umarła w Niedźwiadach 1828.24/II. r. Anna, chyba identyczna z Marią Anną ur. w Miechorzewku 1766.17/XII. r. (ib.), w latach 1788-1796 żona Dominika Jaraczewskiego. Agnieszka (Agnieszka Marianna), ochrzcz. 1775.29/I. r. (LB Grodzisk), ale z ceremonii dopiero 1790.2/X. r. (LB Konarzewo), zaślubiła w Poznaniu 1796.13/X. r. Ernesta Schenbecka, wdowca, starszego o siebie o 36 lat (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Marianna, ur. w Sierosławiu, ochrzcz. 1781.9/IX. r. (LB Lussowo).

1. Józef (Melchior Józef), syn Mateusza o Zwolińskiej, ur. w Miechorzewku, ochrzcz. 1770.8/I. r. (LB Michorzewo), oblatywał w r. 1789 przywilej nobilitacyjny dany ojcu w r. 1776 (P. 1124 k. 389). T. r. plenipotent ojca (P. 1366 k. 37). Porucznik wojsk polskich w r. 1818, z czasem pułkownik. "dziedzic" Opalinicy, umarł mając lat 71 w Zdroju 1835.20/IX. r., pozostawiając dwóch nieślubnych synów, Napoleona i Aleksandra, oraz nieślubną córkę. Matką ich była Marianna Wyleżelowska (Wilezenowska?). Córka Emilia, ur. ok. r. 1815, wyszła licząc lat 19 w Poznaniu 1834.23/XI. r. za Kazimierza Jacobsona, rejestratora Regencji (LC Św. Maria Magdal., Pozn.).

1) Nepoleon, syn naturalny Józefa, ur. 1811.12/III. r. w Murzynowie ochrzcz. z ceremonii 1823.23/IV. r. (LB Lussowo), właściciel folwarku zw. Wójtostwem w Dusznikach w latach 1839-1841 (LB Duszniki; LB Bytyń). Zaślubił 1834.27/I. r. "opatrzną" Agnieszkę Banachowicz, córkę Euzebiusza i Marianny Kropińskiej, posesorów Opalenicy i Silinka (LC Opalenica). Walczył w r. 1831 i 1848, umarł 1879.29/IV. r. (Dz. P.). Żona przeżyła go. Syn Leon Ludwik Euzebiusz, ur. w Dusznikach 1839.6/V. r. Córka Seweryna Henryka Agnieszka, ur. tamże 1840.14/XII. r. (LB Duszniki).

2) Aleksander (Aleksander Karol Józef), syn naturalny Józefa, ochrzcz. 1816.18/IV. r. (LB Lussowo), więzień stanu w r. 1846, walczył 1848 r., umarł w Śremie 1892.27/I. r. (Dz. P.).

2. Ludwik, syn Mateusza i Zwolińskiej, chyba identyczny z Jakubem Ludwikiem, ur. w Miechorzewku, ochrzcz. 1771.28/VII. r. (LB Michorzewo). Z żony Marianny Osękowskiej miał syna Mateusza, ur. w Rokietnicy 1794.6/IV. r. (LB Cerekwica).

3. Nepomucen (Jan Nepomucen), syn Mateusza i Zwolińskiej, zaślubił 1794.21/II. r. Katarzynę Kęszycką (LC Lussowo). Mieszkał ok. 1799 r. w Jasionce w pow. łęczyckim, potem w Więckowicach w p. pozn. (LB Niepruszewo). Umarł przed r. 1817. Jeszcze przed tą datą Katarzyna wyszła 2-o v. za Franciszka Chmielińskiego, zmarła w Poznaniu 1849.23/III. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Z córek, Justyna, ur. ok. 1795 r., wyszła za Plucińskiego. Zofia, ur. ok. 1799 r. w Jasionce, ochrzcz. z ceremonii 1823.24/XI., tegoż dnia wyszła za Józefa Jarątowskiego z pow. radziejowskiego, miała wtedy lat 24. Jej drugim mężem był w r. 1849 Ostarzewski.

4. Mateusz, syn Mateusza i Zwolińskiej, ur. w Rozbitku w r. 1778, a ceremonii chrztu dopełniono w Poznaniu 1796.20/VII. r., kiedy miał lat 18 (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Wstapił w r. 1795 do 4 pułku kirasjerów pruskich, wziął dymisję w r. 1807 i w randze kapitana przeszedł w r. 1808 do wojsk Księstwa Warszawskiego, do 1 pułku strzelców konnych. Szef szwadronu w r. 1813. W Królestwie Polskim od 1815 r. w 3 pułku ułanów, podpułkownik 1820 r. Odbył kampanie: 1806 r. (w wojsku pruskim), 1809, 1812, 1813 (oblężenie Gdańska), kawaler legii honorowej w r. 1812 (Uruski).

5. Michał, syn Mateusza i Zwolińskiej, ur. ok. 1783 r., konsyliarz prefektury departamentu poznańskiego 1813 r. (LC Św. Maria Magdal., Pozn.) landrat poznański w latach 1816-1838 (LB Św. Marcin, Pozn.), radca Regencji p. 1826 (LB Konarzewo). Posesor dóbr Lisówki i Skrzynki (LB Konarzewo), dziedzic dóbr Skrzynki, umarł w Dusznikach 1838.11/VII. r., mając lat 55 (LM Niepruszewo). Zaślubił 1813.3/V. r. Franciszkę Cecylię Rose, ur. ok. 1797/1798 (LC Św. Maria Magdal., Pozn.), zmarłą 1883.14/IX. r., pochowaną w Czeniejewie (Dz. P.). Synowie: Bernard, ur. w Poznaniu 1816.1/IX. r., Augustyn Władysław, ur. tamże 1818.26/V. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), Stefan, ur. w Lisówkach 1826.25/VIII. r. (LB Konarzewko), Józef, ur. w Skrzynkach 1837.27/XI. r., podawany do chrztu 5/XII. t. r. przez Florentego N-a, nazwanego synem dziedzica Skrzynek, a więc niewątpliwie jeszcze jednego syna Michała (LB Niepruszewo). Synem Michała był chyba Ludwik. Z córek, Emilia Franciszka, ur. w Lisówkach 1819.3/VI. r. (LB Konarzewo), umarła 1838.17/I. r. w Skrzynkach (LM Niepruszewo). Michalina, ur. w Lisówkach 1831.21/VIII. r. (LB Konarzewo), zaślubiła 1849.20/XI. r. Józefa Długołęskiego, administratora Turwi, potem posesora Goranina. Oboje żyli jeszcze 1868.2/V. r. Ich córkę podawała do chrztu 1850.7/IX. r. Franciszka N-a z Leszna (LB Wyskoć).

Ludwik, zapewne syn Michała, był bowiem posesorem dóbr Lisówki. Z żony Marianny Jungmann miał syna Alfreda Tadeusza, ur. tam 1854.15/I. r. (LB Konarzewo). Spotykamy jeszcze tego Ludwika jako chrzestnego 1854.6/VI. r. (LB Ceradz Kośc.).

6. Piotr (Piotr Paweł), syn Mateusza i Zwolińskiej, ochrzcz. z wody we dworze w Grodzisku 1776.2/VII. r. (LB Grodzisk), umarł w Lisówkach w domu swego brata Michała 1830.18/X. r. (LM Konarzewo, wiek jego podany tu mylnie na lat 40!). Może identyczny z nim Piotr, posesor(?) Murzynówka w r. 1806 (LB Środa), który z nielegalnego związku z Weroniką Zabilską miał córkę Teresę zmarłą tamże 1806.2/IX. r., po jednym dniu życia (LM Nietrzanowo). Nie wiem, kim był Franciszek N. z Murzynówka, świadkujący 1807.24/XI. r. (LC Środa). Czy nie zaszła tu pomyłka w imieniu? Zob. tablicę.

@tablica: Neymanowie h. Spława

Karol Spława N., ur. ok. 1831 r., walczył w r. 1863, był w latach 1878-1880 dzierżawcą Szczytnik (LB Głuszyna), umarł w Poznaniu 1913.6/X. r. (Dz. P.). Żoną jego była Wiktoria Błociszewska, córka Floriana i Maksymiliany Nonies(?), ur. 1850.23/XII. r., zmarła w Poznaniu 1929.27/XII. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Syn Zygmunt, córka Wiktoria, ur. tamże 1880.11/III. r., podawana do chrztu przez Aleksandrę N-ą "ze Szczytnik", może więc swoją starszą siostrę? (LB Głoszyna). Wspomniany wyżej Zygmunt, ur. w Szczytnikach 1878.19/IX. r. (ib.), zaślubił w Poznaniu 1905.2/III. r. Joannę Władysławę Łukomską, córkę Michała i Marianny z Bąkowskich, ur. 1878.2/VI. r. (LC Św. Marcin, Pozn.).

Łucja, żona M-go, komisarza dóbr Pudliszki, chrzestna 1850.12/II. r. (LB Pępowo). Leopold i żona jego Wanda Schley, posesorzy Sląskowa p. jutrosińskiego, rodzice Ewy zmarłej w Krzyżankach 1858.17/VIII. r. (LM Pępowo). Ich synami byli niewątpliwie Julian, "z Śląskowa", który we Wrocławiu 1885.11/VII. r. zdał egzamin referendarski (Dz. P.), i Józef, właściciel Sląskowa, który w Jutrosinie 1886.9/III. r. zaślubił Matyldę Mitschke, córkę Wilhelma, plenipotenta Czartoryskich (Dz. P.).

Niektórzy z N-ów h. Spława osiedlili się na Ukrainie. Hermogenes ur. ok. r. 1855 w ziemi kijowskiej, "obywatel ziemski z Ukrainy", zaślubił w Wyskoci 1885.14/III. r. Marię Długołęcką (Długołęską), córkę zmarłego Józefa, z Czerniejewa (Dz. P.), a więc niewątpliwie urodzoną z Michaliny Neymanówny, o których było wyżej. Hermogenes zmarł 1938.23/XI. r., w 83-im roku życia, w nadleśnictwie Mosina. Pozostali żonaty syn, córka i wnuki (ib).

Nie wiem czy do tych należała "ur." Joanna N-wa, "Kriegsrathowa" z Poznania, chrzestna 1799.30/V. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.).

>Neymanowscy, Nejmanowscy, Naymanowscy. Ewa Małgorzata, w r. 1709 wdowa po Janie Pucher (Puher?), podpisała się po niemiecku "Pucherin" (Kośc. 310 s. 121). Była 2-o v. żoną Jana Stanisława Zakrzewskiego, a nie żyła już w r. 1711. Michał, nie żyjący już w r. 1748, mąż Zofii Czemerowskiej, ojciec Jana, który wtedy kwitował Świętosława Kossowskiego i Antoniego Bartochowskiego ze sprawy o obrazę i pobicie przez nich w Kaliszu na Przedmieściu Toruńskim (I. Kal. 185/189 k. 129v). Michał i Marianna a Jackowskich, oboje już nie żyjący w r. 1775, byli rodzicami Antoniego, który t. r. mianował plenipotentem swego siostrzeńca Ignacego Zegrzdę, syna zmarłego Michała i Katarzyny z N-ch, swej rodzonej siostry (ib. 214/216 k. 223), zaś w r. 1776 dał plenipotencję swemu wujowi Stanisławowi Jackowskiemu, stolnikowi bielskiemu (Py. 158 k. 435). Szymon zaślubił 1785.16/V. r. Annę Świętkowską z dworu padniewskiego, a wśrod świadków ślubu był jego rodzony brat Jan N. (LC Mogilno).

>Niałeccy, z Niałka, Niałkowa Wielkiego i Małego w p. kośc. Niałek Wielki był gniazdem Jeleni i stąd był też zwany "Jeleniów Niałko" (Kozier., B. N. T. II), ale w tych wsiach siedzieli niewątpliwie przedstawiciele różnych rodów herbowych, między inn. Kotwicze. Dzierżek Chyciński w Niałku 1402 r. (Kośc. I k. 37). Małgorzata, córka Mitorda 1408 r. (IB 3. k. 73v). Jan N. 1412 r. (ib. III k. 95). Janusz, po którym wdową była w latach 1416-1418 Wańczoszka (ib. II k. 134, 137). Dzieci Janusza: Jan, Sędziwój i Małgorzata, dziedzice w Niałku Mniejszym 1423 r. (P. 7 k. 53). Ci troje, jak również i inne dzieci zmarłego Janusza "z Nałecka" lub Janusza Promińskiego z Małego Niałka, mieli sprawę w r. 1423 z Mościcem, dziedzicem ze Stęszewa (P. 7 k. 87, 88).

Henryk Kotwicz N. miał 1440 r. termin ze strony Doroty z Żegrowa oraz jej dzieci (Kośc. 17 s. 154). Swemu rodzonemu bratankowi, Wyszkowi z Żegrowa t. r. zobowiązał się dać 7 grz. z dzierżawy Żegrowa (ib. s. 221). Pisał się w r. 1443 Henrykiem "niegdy z Wielkiego Niałka" (P. 1379 k. 57v), a w latach 1444-1445 tegoż Henryka Kotwicza pozywał z Machcina i z jeziora Domienice Mikołaj N. (ib. s. 400, 692). Anna, żona Henryka N-go, miała w r. 1444 termin przeciwko Jarosławowi Dokowskiemu (ib. s. 437), nazwana "niegdy Niałkowską" (ib. s. 449) Henryk, niegdy N., poręczał w r. 1445 za bratanka Wyszka Żegrowskiego (ib. s. 571). T. r. Henryka Kotwicza z Wielkiego Niałka pozywał o 10 grz. Jan Tader z Tarnowa (ib. s. 690). Anna, żona tego Henryka, kwitowała w r. 1448 męża ze swej oprawy na Niałku Wielkim i tę oprawę skasowała, a towarzyszył jej przy tym rodzony brat Mikołaj Dobszyński (Kośc. 18 s. 314).

Mikołaj N. uzyskał w r. 144 od ks. Zbyluta, kanonika poznańskiego, zapis 12 grz. (P. 15 k. 17v). Wspólnie z Abrahamem Kiebłowskim godzony była w r. 1448 ze Stanisławem Tuchorskim o głowę jego zabitego ojca Jana Tuchorskiego (Kośc. 18 s. 261). Michał z Niałkowa na połowie tej wsi w r. 1448 oprawił swej żonie Małgorzacie 50 grz. posagu (P. 1380 k. 254v). Anna N-a była w latach 1511-1537 żoną Piotra Pożarowskiego, któremu wniosła swe dobra w Niałki Wielkim (zob. Niałeccy cz. Pożarowscy). Ks. Mikołaj N., pleban w Łękach i Niałku, swoją część w Niałku sprzedał wyderkafem w r. 1517 za 80 grz. Piotrowi Pożarowskiemu (Kośc. 233 k. 52, 345 k. 58).

>Niałeccy cz. Pożarowscy (może Leszczyce?), zob. też Pożarowscy. Piotr Pożarowski był mężem Anny Niałeckiej, która w r. 1511 winna była płacić 8 skojców winy, bo nie stanęła z pozwu Jana i Andrzeja braci z Iłowca i Wolsztyna (Kośc. 23 k. 268), oni zaś nawzajem mieli płacić winę, bo nie stanęli z jej pozwu o najście na Niałek Wielki (P. 865 k. 37v). Piotr od ks. Mikołaja N-go, plebana w Łękach i Niałku w r. 1517 nabył wyderkafem za 80 grz. część w Niałku (Kośc. 233 k. 52, 345 k. 58). Oboje z żoną na części Niałka w r. 1531 sprzedali za 100 grz. wyderkafem czynsz roczny 6 grz. ks. Mikołajowi, altaryście w Sierakowie (P. 1393 k. 387v). Zapisali w r. 1537 dług 106 grz. Maciejowi Czackiemu (Kośc. 234 k. 334). Zapewne w r. 1546 Piotr już nie żył, nie żył napewno w r. 1551 (P. 891 k. 151). Synowie jego: Jan, Maciej, Marcin, Baltazar i Stanisław pisani byli przeważnie N-imi, czasem Pożarowskimi, czyli N-imi, lub N-mi czyli Poząrowskimi. Córką Piotra była Małgorzata N-a, w r. 1537 żona Marcina Sulewskiego (P. 1394 k. 111), żyjąca jeszcze w r. 1568.

1. Jan N., syn Piotra i Niałeckiej, na połowie swej części w Niałku Wielkim, uzyskanej z działów braterskich, oprawił w r. 1546 posag 100 grz. żonie Annie Niemierzyckiej, córce Wojciecha (P. 1395 k. 279). Od brata Macieja kupił w r. 1547 uzyskał zapis 15 grz. długu (P. 886 k. 10v), a w r. 1548 dalsze 5 grz. (Kośc. 235 k. 68v). Od brata Baltazara w r. 1555 kupił za 100 (50?) złp. jego część dworu w Niałku (Kośc. 236 k. 406, 346 k. 20). Od brata Macieja t. r. uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 50 grz. części dworu i budynków w Niałku Wielkim (Kośc. 236 k. 406; P. 896 k. 882v). Od brata Stanisława w r. 1560 kupił za 50 złp. czwartą część ojcowskiego dworu, zagród, gumna i placu w Niałku (Kośc. 239 k. 98v, 346 k. 39) Żył jeszcze w r. 1578, kiedy jego córce Jadwidze, idącej za Macieja Nieżuchowskiego, przyszły jej mąż krótko przed ślubem, 3/XI. oprawił posag 1.000 złp. (Kośc. 346 k. 93). Anna Niemierzycka, już wdowa, w r. 1583 kasowała swą oporawę na Niałku (P. 941 k. 177v). Oboje Nieżychowscy żyli jeszcze w r. 1583. Synem Jana był Wojciech.

Wojciech Pożarowski cz. N., syn Jana i Niemierzyckiej, żeniąc się z Reginą Gębicką, córką Pawła, krótko przed ślubem, 1582.2/IV. r. zobowiązał się oprawić jej posag na połowie części Niałka (P. 938 k. 339v). Skwitowała ona w r. 1583 swego brata Wawrzyńca Gębickiego z 800 zł. posagu i 200 zł. wyprawy (P. 940 k. 663v). Od męża uzyskała w r. 1584 oprawę 700 zł. posagu (P. 1399 k. 407v). Wojciech był w r. 1583 skwitowany przes siostrę Nieżuchowską z 2.000 zł. posagu (P. 940 k. 775). Nie żył już w r. 1591, a owdowiała Regina zapisała wtedy dług 200 złp. dzieciom swym, Janowi, Annie i Jadwidze (P. 956 k. 420v). Była już w r. 1592 2-o v. żoną Bartłomieja Krzyckiego, który wtedy oprawił jej 700 złp. posagu na połowie części Tarnowa i pustki Pruszkówko w pow. kośc. (P. 1401 k. 899). W r. 1594 pozywała Jana Pożarowskiego, syna Marcina. Od drugiego męża uzyskała t. r. oprawę 700 złp. swego posagu (P. 1401 k. 246v). O synu Janie niżej. Z córek, Anna chyba identyczna z Anną Pożarowską cz. N-ą, w latach 1609-1615 żoną Jana Bęskiego.

Jan Pożarowski cz. N., syn Wojciecha i Gębickiej, części w Niałku Wielkim w r. 1631 sprzedał za 5.000 zł. Andrzejowi Zbijewskiemu, staroście babimojskiemu (P. 1417 k. 252v). Umarł między r. 1633 a 1636. Jego żona, Marianna Przyborowska, córka Ambrożego, która miała od niego oprawę 10.000 zł. posagu, daną w r. 1633 w grodzie rawskim (P. 165 k. 420, 166 k. 473v), w r. 1636 już 2-o v. żona Stanisława Bieczyńskiego, wraz z nieletnim synem Jerzym N-im posesorka Gębic (P. 161 k. 423v). Jako posesorka tych dóbr występowała w r. 1638 wraz z innym synem, Franciszkiem N-im cz. Pożarowskim (G. 80 k. 485). Drugi jej mąż Bieczyński zastrzelony został 1639.9/XI. r. w sieni dworu Jarosza Siemirowskiego, dokąd przybył też pasierb Franciszek N. ze sługami, którzy morderstwa tego dokonali (P. 165 k. 341). Wdowa oprawę uzyskaną od pierwszego męża cedowała w r. 1640 synowi Janowi Franciszkowi z Niałka Pożarowskiemu cz. N-mu (P. 165 k. 420). Żyła jeszcze w r. 1643 (P. 168 k. 436). O wspomnianym wyżej synu Jerzym nie wiem nic więcej.

Jan Franciszek N. cz. Pożarowski, syn Jana i Przyborowskiej, wraz z matką w r. 1638 posesor Gębic obok Pawła Kazimierza Gzowskiego (G. 80 k. 485), nazwany w r. 1641 dziedzicem w obu Gębicach (Z. T. P. 29 s. 1269), t. r. dobra po rodzicach w Gębicach Nowych i Starych z folwarkiem Oskobłog sprzedał za 50.000 zł. Hieronimowi Manieckiemu, podsędkowi ziemskiemu poznańskiemu (P. 166 k. 328v). Pozywał w r. 1643 Łukasza Bieczyńskiego, syna swego ojczyma (P. 168 k. 189). Dział pola w części Małego Niałka w r. 1645 sprzedał za 100 imp. Stanisławowi Zbijewskiemu (Ws. 207 k. 228v).

2. Maciej N., Pożarowski cz. N., syn Piotra i Niałeckiej, wspomniany obok braci w r. 1546 (P. 1395 k. 279), zapisał w r. 1547 dług 15 grz. bratu Janowi (P. 886 k. 10v), w r. 1548 temuż bratu jeszcze 5 grz. (Kośc. 235 k. 68v). Jako stryj towarzyszył t. r. przy akcie prawnym Annie Pierzchlińskiej, żonie Jana Wolsztyńskiego (ib. k. 95v). Pojąwszy za żonę Marancję (Emerencję) Ratajską, córkę Macieja i Anny Gronowskiej (P. 915 k. 599), skwitował w r. 1549 jej brata Macieja ze 100 grz. posagu (Kośc. 235 k. 203). Marancja ta nazwana "Proską", kiedy t. r. kwitowała brata Macieja z dóbr rodzicielskich w Ratajach (ib. k. 213). Maciej w r. 1549 oprawił jej na połowie swych części w Niałku Wielkim 150 grz. posagu (P. 1395 k. 478). Występował w r. 1551 obok braci jako współspadkobierca ojca (P. 891 k. 151). Zobowiązał się w r. 1555 sprzedać bratu Janowi za 50 grz. część dworu i budynków w Niałku Wielkim (P. 896 k. 882v), zaś w r. 1557 bratu Marcinowi sprzedać tamże za 5 grz. plac z budynkiem (Kośc. 237 k. 244). Bratankowi Wojciechowi N-mu zapisał w r. 1590 sumę 20 grz. (ib. 264 k. 194). Swej synowej Annie Kosickiej żonie syna Wojciecha, w r. 1597 na połowie części w Wielkim Niałku i na połowie łana "Piotrkowskiego" dał oprawę 500 zł. posagu (P. 1402 k. 294), a równocześnie synowi Marcinowi dał połowę w Niałku, w folwarku tamtejszym, oraz połowy łanów "Piotrkowskiego" i "Wojeńskiego", wolne od powyższej oprawy (ib. k. 295). Synowie, Wojciech i Narcin. Córka Katarzyna Pożarowska, N-a, w latach 1580-1590 żona Jerzego Kosickiego.

1) Wojciech Pożarowski cz. N., syn Macieja i Ratajskiej, jak było wyżej w r. 1597 mąż Anny Kosickiej. Bratu Marcinowi w r. 1608 sprzedał za 1.500 złp. części Niałka (P. 1406 k. 237), na których to dobrach żona t. r. skasowała swą oprawę (P. 980 k. 408v) Oboje w r. 1624 już nie żyli. Byli bezdzietni (P. 152 k. 766).

2) Marcin N. cz. Pożarowski, syn Macieja i Ratajskiej, na połowie części Niałka w r. 1607 oprawił posag 400 złp. żonie Annie Siedleckiej córce Wojciecha (P. 1406 k. 20). Dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił w r. 1608 opiekunów, między innymi żonę i brata Wojciecha (P. 980 k. 415v). Od tego brata, jak już wiemy, nabył w r. 1608 części w Niałku. Jako jego spadkobierca pozywany był w latach 1624-1626 przez Jakuba i Andrzeja Kosickich, bratanków i spadkobierców jego żony (P. 152 k. 766, 153 k. 670v). Nie żył już w r. 1649 (P. 1424 k. 959). Jego syn Jan N. zapisał w r. 1639 po 250 zł. długu każdej ze swych sióstr, Urszuli, żonie Adama Swinarskiego, Annie i Jadwidze, pannom (Kośc. 299 k. 317). Nie żył już ów Jan N. cz. Pożarowski (młodszy) w r. 1667 (Kośc. 305 k. 394). Żyli jeszcze wtedy oboje małżonkowie Swinarscy. Jadwiga była w r. 1649 żoną Hieronima Krzysztofa Kozłowskiego.

3. Marcin N., syn Piotra i Niałeckiej, wymieniony w r. 1551 obok braci jako współspadkobierca ojca (P. 891 k. 151). Od brata Macieja uzyskał w r. 1557 zobowiązanie sprzedania za 50 grz. placu z budynkiem w Niałku (Kośc. 237 k. 244). Żył jeszcze w r. 1558 (ib. 238 k. 110v). Synem jego był Jan, pozywany w r. 1594 przez Reginę Gębicką, wdowę po Wojciechu Pożarowskim cz. N-im.

4. Baltazar N., Pożarowski cz. N., syn Piotra i Niałeckiej, obok braci współspadkobierca ojca 1551 r. (P. 891 k. 151). Swoją część w Niałku, pochodzącą z działu braterskiego, sprzedał w r. 1555 za 100 złp. bratu Janowi (Kośc. 346 k. 20) i t. r. temuż bratu sprzedał za 50 zł. swą część dworu tamże (ib. 236 k. 406). Pozywany w r. 1559 przez braci Grodzickich o dług 20 zł. należny ich zmarłemu ojcu (P. 901 k. 291). Łan pusty "Markowski" w Wielkim Niałku w r. 1570 sprzedał wyderkafem za 330 złp. bratu Stanisławowi (Kośc. 346 k. 73). Nie żył już w r. 1574 (ib. 264 k. 194).

5. Stanisław N., N. cz. Pożarowski, syn Piotra i Niałeckiej, wspomniany w r. 1546 jako obok braci współdziedzic w Niałku Wielkim (P. 1395 k. 279) i znów w r. 1551 (P. 891 k. 151) oraz 1555 (Kośc. 236 k. 406, 246 k. 20). Pozywany w r. 1558 wraz z braćmi przez ks. Mikołaja, altarystę w Sierakowie (Kośc. 238 k. 110v). Czwartą (piątą?) część w Niałku, dworu, gdzie ojciec mieszkał, zagród i gumna w r. 1560 sprzedał za 50 złp. bratu Janowi (Kośc. 239 k. 98v, 346 k. 39). Na połowie dóbr swych w Niałku oprawił w r. 1566 posag 200 grz. żonie Jadwidze Jurkowskiej, córce Andrzeja (Kośc. 245 k. 40v 346 k. 64), ona zaś t. r. skwitowała brata Egidiusza Jurkowskiego z 200 grz. (Kośc. 245 k. 40v). Od brata Baltazara w r. 1570 nabył wyderkafem za 330 złp. łan pusty "Markowski" w Niałku (Kośc. 346 k. 73). Nie żył już w r. 1590, kiedy owdowiała Jadwiga Jurkowska skwitowała Andrzeja Golińskiego (ib. 270 k. 542v). Zobowiązała się w r. 1597 wobec syna Stanisława, pod zakładem 200 grz., iż skasuje swą oprawę na Niałku (ib. 277 k. 118). Synowie, Stanisław i Marcin.

1) Stanisław Pożarowski cz. N., syn Stanisława i Jurkowskiej, swą część w Niałku Wielkim, otrzymaną po ojcu jak i nabytą w r. 1596 za 1.300 złp., z prawem patronatu kościoła od brata Marcina (P. 1402 k. 42v), sprzedał wyderkafem w r. 1597 na trzy lata za 2.000 złp. Stanisławowi Ossowskiemu (ib. k. 396v). Do powyższej sumy wyderkafowej w r. 1599 dopisał Ossowskiemu dalsze 500 złp. (Kośc. 347 k. 174), a w r. 1600 temuż Ossowskiemu części Niałka Wielkiego sprzedał wyderkafem na rok za 3.200 złp. (P. 1402 k. 625). Te dobra, zarówno odziedziczone po ojcu, nabyte od brata Marcina, nabyte przez zmarłego ojca od jego brata Baltazara, sprzedał w r. 1601 za 4.000 złp. Andrzejowi Sławoszewskiemu (P. 1404 k. 219v). Jako spadkobierca jedyny brata Marcina, kwitował w r. 1620 Macieja Żychlińskiego z Kargowy z 400 złp. pożyczonych od zmarłego na słowo (P. 1004 k. 181v), i Andrzeja Zbijewskiego z 1.000 złp. (ib. k. 1421v).

2) Marcin N. cz. Pożarowski, syn Stanisława i Jurkowskiej, jak już wiemy, bratu Stanisławowi w r. 1596 sprzedał za 1.300 zł. swe części w Niałku Wielkim. Zapisywał w r. 1611 dług 208 (268?) zł. Janowi Szczytnickiemu (Ws. 28 k. 24v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1620 (P. 1004 k. 181v). Zob. tablicę.

@tablica: Niałeccy cz. Pożarowscy

Jan i Zofia Wolska, oboje już nie żyjący w r. 1679, rodzice Marianny, wtedy żony Jana Rudnickiego (Py. 154 s. 130). Katarzyna, w r. 1711 (lub raczej przed tą datą) żona Jana Rożyckiego.

>Nibelszycowie, zob. Niebelschützowie.

>Nibitz, Nibicz Mikołaj z Litsch(?) nie żył już w r. 1599, kiedy wdowa po nim Katarzyna, działając w asyście swego rodzonego stryja(?) Jerzego Nibicz(!), kwitowała Krzysztofa i Kaspra braci Nosticzów Drzewieckich (Ws. 16 k. 396).

>Nibszycowie, zob. Nipszycowie.

>Niccy różni, a byli tego nazwiska używający h. Radwan jedni, h. Tępa Podkowa drudzy. Tu mogą być i pochodzenia mieszczańskiego. "Szl." Aleksander, obywatel bydgoski, i Ewa, rodzice Anny, ochrzcz. 1628.23/VII. r. w Kcyni, gdzie się schronili przed "powietrzem" (LB Kcynia). Stefan, żołnierz, uczestniczył w r. 1662 w zabójstwie Wojciecha Kraśnickiego na drodze wiodącej z Radolina do Myśliborza (I. Kon. 58 k. 108). Gertruda, żona Sebastiana Kostrzeskiego, oboje nie żyli już w r. 1699. Kazimierz i Helena, rodzice, Nikodema Mateusza, ur. w Gęzewie, ochrzcz. 1777.18/IX. r., i Julianny, zmarłej w r. 1778 w wieku lat dwóch i sześciu miesięcy, pochowanej w Gęzewie 6/IX. r. (LB, LM Branno).

>Nicielska "ur. wna pani" Petronella N-a (czy szlachcianka?), wdowa, zaślubiła 1754.9/IX. r. "ur." Józefa Sakowskiego, ekonoma (LC Cerekwica).

>Nidomscy, ze wsi Nidom w p. gnieźn. Ks. Bodzęta, plaban we Wrześni kanonik łęcycki, i Piotr, bracia rodzeni, dziedzice Nidomia 1433 r. (P. 11 k. 90) i 1434 (P. 1378 k. 10v). Ten Piotr N. z Posadowa nie stanął z pozwu Jana Sobockiego i w r. 1438 miał płacić winę (Py. 14 k. 53). Mąż Dobrosławy (Dobrochny, Dobroszki), córki Mroczka z Łopuchowa, 1442 r. (P. 14 k. 164, 190v), która w r. 1443 uzyskała termin przeciwko braciom z Objezierza (ib. k. 233). Sprawa z tymi braćmi dotyczyła sumy 50 grz. wniesionej z Łopuchowa na Kowalewo przez jej babkę Małgorzatę (P. 15 k. 16). Piotr wraz z żoną, Posadowo p. pozn., jej ojczyste, w r. 1446 sprzedał za 80 grz. Dobiesławowi, Dobrogostowi, Wojciechowi i Bieniakowi, braciom z Sierakowa (P. 1379 k. 147v) i zaraz od tych braci wieś tę nabył wyderkafem za 350 grz. (ib. k. 149v). Jednocześnie w rekompensatę tych sprzedanych dóbr na wsiach Nidom i Czaple oprawił żonie 400 grz. posagu (ib. k. 150). Piotr, jako mąż Dobroszki, i Piotr Bniński, podstoli kaliski, jako mąż Barbary, siostry jej, w r. 1447 unieważnili sprawę toczoną o posagi tych sióstr z braćmi z Objezierza (P. 17 k. 79v). Piotr i Dobrochna na wsi Nidom, jak również na jej tamtejszej oprawie, sprzedali w r. 1449 ks. Przedwojowi z Grądów, proboszczowi katedralnemu gnieźnieńskiemu i altaryście fundowanego tam ołtarza, 10 grz. czynszu wuderkafowego za sumę 120 grz. (P. 1380 k. 102). Dobroszka swe części w połowie miasta Pleszewa oraz we wsiach: Baranowo, Piekarzewo, Suchorzewo, Orpiszewo, Strzezewo, Lasewo(?) p. kal. w r. 1450 (wedle zobowiązania z r. 1448) sprzedała za 500 grz. Mikołajowi z Pleszewa, chorążemu kaliskiemu (P. 1381 k. 99v). Nie żył już Piotr w r. 1459 (P. 18 k. 194v). Owdowiała Dobrochna, dziedziczka w Nidomiu, trzecią część wsi Nidom i Czaple w p. gnieźn. w r. 1470 sprzedała Janowi Mielżyńskiemu, burgrabiemu gnieźnieńskiemu, w zamian za jego części we wsi Skąpe i dopłatę 600 grz. (P. 1385 k. 65v). Żyła chyba jeszcze w r. 1472 (ib. k. 138v). Wawrzyniec Gębarzewski ze swą żoną Dobrochną, dziedzice Nidomia, w r. 1467 na obu Gębarzewach, Nidomiu i Czaplach sprzedali wyderkafem nowozałożonej altarii w kościele parafialnym w Pawłowie za 48 grz. czynsz roczny wyderkafowy 4 grz. (P. 1383 k. 248v). Czy to Dobrochna wdowa po Piotrze a Gębarzewski to jej drugi mąż, czy córka Piotra nosząca imię matki, nie wiem. Jeśli to drugie, to zmarła z pewnością przez transakcją matki z r. 1470.

>Niebelschützowie, Nibelszycowie h. Własnego. Henryk (Jan Henryk) i Baltazar, bracia z Lgoty (Elgot), w r. 1633 skwitowani przez Aleksandra Karchowskiego i Ewę z Reklewskich z sumy 2.000 zł., stanowiącej ostatnią ratę dzierżawy Belęcina i Trzebidzy w p. kośc., trzymanych od tych małżonków (Ws. 47 k. 47). Z tymi Karchowskimi kwitowali się w r. 1634 z dzierżawy Belęcina (ib. k. 207), a w r. 1635 zawierali z nimi ponowny kontrakt o dzierżawę Belęcina z pustką Trzebidza (Trzebiedza) (ib. k. 316). Spośród tych braci, Henryk na Rosterdorff wraz z żoną Kunegundą Gersdorf zawierał w r. 1633 kontrakt z Piotrem Napruszewskim i Zofią z Golińskich (Ws. 47 k. 331), zaś t. r. od Zofii z Zakrzewa, wdowy po Wojciechu Bojanowskim z Kopaszewa oboje z żoną wydzierżawili Cerekwicę Kościelną (ib. k. 227v).

Władysław z żoną Anną Elżbietą Winterfeld wydzierżawili w r. 1634 od Jana Gurowskiego i Anny z Jemiołkowskich części wsi Długie Wielkie i Małe w p. wsch., pod zakładem 1.800 zł. (Ws. 47 k. 216). Oboje w r. 1636 kwitowali się z Katarzyną ze Szkaradowa, wdową po Wojciechu Przybyszewskim, podsędku ziemskim wschowskim, jak również z opiekunami dzieci podsędka z kontraktu dzierżawy Przybyszewa i Ogrodów (Ws. 47 k. 444). Nie żył już Władysław w r. 1637, a owdowiała Anna Elżbieta wraz z braćmi męża, jego spadkobiercami, Krzysztofem, Jerzym i Ernestem kwitowała t. r. Stanisława Bronikowskiego (ib. k. 582).

Anna Małgorzata N. wydzierżawiła w r. 1634 od Aleksandra Bronikowskiego i żony jego Anny z Szlichtinków, pod zakładem 2.000 zł., Miaskowo i Kleszczewo (Ws. 47 k. 221). Fryderyk, mąż Barbary Temricówny, córki Krzysztofa, wdowy 1-o v. po Melchiorze Wojerzu, sumę 9.000 złp. zapisaną mu przez Urszulę Krzycką cedował w r. 1637 Wojciechowi Bronikowskiemu z Bucza (Kośc. 297 k. 305). Z Janem Pawłowskim oboje małżonkowie zawierali w r. 1639 kontrakt o wieś Wyskoć w p. kośc., pod zakładem 2.000 zł. (Kośc. 299 k. 252). Panna Małgorzata umarła w r. 1644, pochowana 11/V. (LM Poniec, dyssyd.). Ludwik, chrzestny 1645.21/VIII. r. (LB Poniec, dyssyd.). Elżbieta Małgorzata, w r. 1668 wdowa po Janie Henryku Krakwitzu. Anna, córka zmarłego Jerzego, w r. 1669 żona Henryka Seher Thossa z Wygnańczyc (Ws. 68 k. 389, 208 k. 303v), wdowa w latach 1677-1684. Anna Magdalena, żona Salomona Kindlera, zmarła 1686.(20/VII.?) r., licząc lat 74 (LM Bojanowi, dyssyd.).

Gustaw Zygmunt, świadek 1729.15/IX. r. (LB Zduny).

>Nieborowscy h. Prawdzic, z Nieborowa w pow. sochaczewskim. Maciej, syn Sebastiana nie żyjącego już w r. 1582, od braci Gałczyńskich wydzierżawił wtedy części we wsiach Sypień i Sokołowo w p. sochacz., które ich zmarły stryj, ks. Marcin Gałczyński, proboszcz łowicki, kupił był wyderkafem od jego ojca (P. 119 k. 20v). Od Jadwigi, żony Krzysztofa Modliszewskiego, i Anny, żony Jana Poklękowskiego, sióstr Rękawieckich, uzyskał w r. 1586 zapis (G. 62 k. 347).

Andrzej z pow. sochaczewskiego spisywał w r. 1594 wzajemne dożywocie z żoną Anną Ponętowską, córką Tomasza (R. Kal. 6 k. 854). Oboje w r. 1596 wydzierżawili od Przecława Laskowskiego (Łaszkowskiego?) wsie Ostrówek i Pietrzyki w p. kal., pod zakładem 350 zł. (I. Kal. 63 k. 547). Ich syn Jan, ochrzcz. 1597.18/VI. r. (LB Skalmierzyce). Synem Andrzeja, nie żyjącego już w r. 1624, nie wiem czy identycznego z powyższym, był Wojciech, który w r. 1605 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Elżbietą Piątkowską, córką Marcina i Zofii Droszewskiej, wdową 1-o v. po Janie Dobruchowskim, po ojcu, obok sióstr współdziedziczką Królikowa, Lądku, Białej, Łagiewnik, Wielołęki p. kon. (R. Kal. 1 k. 48; Py. 134 k. 147v; I. Kon. 35 s. 362, 417, 680). Wojciech umarł między r. 1611 a 1614 (I. Kal. 77a s. 641; I. Kon. 38 k. 232v). Na wdowie po nim uzyskała w r. 1615 banicję wdowa Katarzyna z Trąmpczyńskich Grabska wraz z synami (I. Kon. 38 k. 487v). Była ona w r. 1618 3-o v. żoną Stanisława Pierzchlińskiego (I. Kal. 84 s. 130). Umarła między r. 1622 a 1631 (I. Kon. 42 k. 227; I. Kal. 90b s. 2154, 98a s. 861). Córką Wojciecha i Piątkowskiej była Anna "z Królikowa" N-a, w latach 1631-1650 żona Wojciecha Zbożego Dobrosołowskiego, wdowa w r. 1655, nie żyjąca już w r. 1664. Wniosła ona mężowi Królikowo, Łagiewniki, Lądek i Białą. Chyba również córką Wojciecha była Ewa, która pozostając pod opieką Marcina N-go, pisarza ziemskiego sochaczewskiego zapis 1.000 zł. dany jej przez Wojciecha N-go (syna Andrzeja) cedowała Janowi Dobruchowskiemu, ten zaś z kolei cedował ów zapis w r. 1624 Wojciechowi Dobrosołowskiemu (I. Kal. 90b s. 2154).

Maciej, w r. 1615 mąż Małgorzaty Drzewickiej, córki Adama i Anny Zarembianki (I. Kon. 38 k. 609, 641). Marcin, pisarz ziemski sochaczewski, uzyskał od Krzysztofa Kochanowskiego, chorążego sandomierskiego, cesję zastawnego zapisu 13.000 zł. na Ojrzanowie, Zarembach, Kaleniu, Żelechowie, Woli, Zalesiu i innych wsiach w p. warszaw., uzyskanego od zmarłej Doroty z Ojrzanowa Barzyny, wojewodziny krakowskiej. Sam z kolei w r. 1618 lub przed tą datą w grodzie warszawskim scedował ów zapis Stanisławowi Lisieckiemu (I. Ka. 84 s. 1007). Mikołaj, dzierżawca starostwa wałeckiego w r. 1623 (W. 27 k. 451v). Niewątpliwie ten sam Mikołaj, podstoli sochaczewski, sumę 8.000 zł., zapisaną na wsi Trzebinia przez Annę z Zebrzydowskich Czarnkowską, kasztelanową śremską, małżonkom Czeluścińskim, a przez Czeluścińskich scedowaną sobie, z kolei w r. 1626 cedował tymże Czeluścimskim. Jednocześnie kwitował z 5.500 zł. Jerzego Pudwelsa (W. 34 k. 350). Teresa, w latach 1663-1665 żona Mikołaja z Wierzbna Pawłowskiego. Dorota, żona 1-o v. Sebastiana Łayszczewskiego, stolnika sochaczewskiego, 2-o v. 1669 r. Piotra Na Sycynie Kochanowskiego, wojskiego sandomierskiego. Jednym z opiekunów jej dzieci z pierwszego męża był wtedy Marcin z Nieborowa N., podkomorzy sochaczewski, starosta zwoliński (P. 196 k. 656v, 766). Franciszka, żona 1-o v. Stefana Wierzbowskiego, starościca szadokierskiego, 2-o v. Franciszka Boxy z Siemikowic Radoszewskiego, wdowa w latach 1720-1736, nie żyła już w r. 1748. Anna, żona Seweryna Radolińskiego, nie żyła już 1729 r.

>Nieborscy h. Lubicz. Były w ziemi ciechanowskiej dwie wsie o nazwie Nieborzyn, stąd i prawdopodobieństwo, że prócz N-ch h. Lubicz mogli istnieć i innych herbów. Marcin, syn Jakuba, dobra swe w Gostkowie w ziemi ciechanowskiej, nabyte od Stanisława Radzanowskiego, kasztelana sierpskiego, cedował w r. 1616 (lub przed tą datą) Sokołowskim, dzieciom Krzysztofa z Warzymowa Sokołowskiego zrodzonym z Małgorzaty z Radzanowa (Z. T. P. 27 s. 1909). Kasper, mąż Małgorzaty Drozdowskiej, córki Andrzeja z wojew. płockiego, bezpotomnej, nie żyjącej już w r. 1630, której dał był oprawę na Rąkcicach w p. wyszogrodzkim (P. 1023 k. 161v). Wojciech nie żył już w r. 1641, kiedy wdowa po nim, Jadwiga Mostowska w imieniu własnym i synów: Pawła, Jana i Jakuba, zobowiązała się Janowi Kazimierzowi Krasińskiemu, kasztelanowi warszawskiemu, dotrzymać kontraktu dat. w mieście Grabowie (I. Kal. 107a s. 397). Od Seweryna Powodowskiego brała zastawem w r. 1647 pewne jego role położone koło Grabowa (ib. 113 s. 702, 703). Córka Wojciecha i tej Jadwigi, Anna, w r. 1673 żona Wojciecha Rudnickiego, wdowa w r. 1695, jak się zdaje t. r. umarła. Jakub, regens kancelarii wałeckiej w r. 1648 (W. 82 k. 309v), pisarz grodzki wałecki 1651 r. (W. 40 k. 69, 254, 260). Dzierżawca Nowegodworu i Nowejwsi w p. człuchow. 1661 r., mąż Zofii Kossowskiej (W. 42 k. 139v). Jan Władysław syn Stanisława, roborował w r. 1665 skrypt dany Wacławowi Zaruskiemu (G. 84 k. 331). T. r. w imieniu własnym i żony Anny Rosnowskiej zawierał kontrakt z małżonkami Janem Tomickim i Elżbietą z Niemojewskich 1-o v. Brezina, o część dóbr Wilczagóra w p. gnieźn. (G. 84 k. 331v). Ten sam Jan Władysław w Mroczy 1688.27/VIII. r. spisywał kontrakt z Pawłem Działyńskim, kasztelanicem chełmińskim, pod zakładem 1.600 złp. Żyła jeszcze wtedy i żona jego, Anna Rosnowska (N. 186 k. 382v). Jakub i Anna, rodzice Marianny, ur. w Łącku, ochrzcz. 1670.25/III. r. (LB Tuczno). Krzysztof, mąż Anny Rosnowskiej, córki Stanisława i Zofii Potarzyckiej, zawierał w r. 1667 z Zofią Granowską, wdową po Janie Rosnowskim, kontrakt o Pożarowo Wielkie i Małe oraz Bugaj w p. pozn. (P. 1113 IV k. 21, 21v). Uzyskała ta Anna w r. 1683 od swej matki cesję sumy 2.000 złp. (P. 1106 II k. 4), a w r. 1685 od wdowy Konstancji z Pobiedzińskich Czucharskiej wydzierżawiła na trzy lata Samosieczynek w p. nakiel. Działa wtedy wraz z synem Stanisławem N-im (P. 1110 XII k. 40). Marcin, świadek 1676.6/IX. r. (LC Rożnowo). Zuzanna, żona Bolesława Ostaszewskiego, oboje nie żyli już w r. 1688. Jej córka Jadwiga z Ostaszewskich Konradzka była spadkobierczynią Stanisława N-go w r. 1723. Wojciech mianowany został w r. 1721 plenipotentem przez ciotkę Barbarę z Wąglikowskich Pilchowską (P. 1182 k. 62). Wojciech, "niewiadomo gdzie bawiący", w r. 1725 mąż Konstancji Brudzewskiej (G. 96 k. 403v). Ta Konstancja, już będąc wdową, skwitowała w r. 1742 Jana Borzymowskiego, dziedzica Strzyżewa i Bugaju, z sumy 2.304 złp. (I. Kal. 178/180 s. 428). Zawierała w r. 1743 pod zakładem 4.060 zł. kontrakt z Krystyną z Żychlińskich Chrościcką, dziedziczką Woli Pleszewskiej, i z Janem Złotnickim (ib. s. 255, 256). Kwitowała w r. 1748 Aleksandra Ludwika z Gawron Pretwica, dziedzica części Gałązek Wielkich p. kal., z 3.000 złp. (ib. 185/189 k. 208). Była posesorką części Mamot p. kal., wsi dziedzicznej Zygmunta z Komorza Kurcewskiego i w r. 1754 sumę 1.000 złp. zapisaną sobie przez niego cedowała Kazimierzowi Skrzypińskiemu (ib. 196/198 k. 123). Spisała testament w Dobrzycy 1768.6/VIII. r. (ib. 206/208 k. 117). Agnieszka, w r. 1725 żona Stanisława Bieganowskiego. Jadwiga, żona Jana Ostaszewskiego, oboje już nie żyli w r. 1729. Stanisław, w r. 1733 mąż Marcjanny (Marianny) Kędzierzyńskiej, w imieniu swoim i żony cedował w r. 1734 pewne sumy Janowi Zabłockiemu (G. 96 k. 557v). Ta Marcjanna, już wdowa, kwitowała w r. 1754 Bartłomieja Stępczyńskiego, dziedzica Gulczewa Dominikowego i Bobolewskiego, z 1.000 złp., które poprzedni dziedzic Gulczewa Dominikowego Jan Sarbski w r. 1736 zapisał był jej mężowi (G. 98 k. 681v). Synem Stanisława i Marcjanny był Stanisław Andrzej, ur. w Kiszkowie, ochrzcz. 1733.10/V. r. (LB Kiszkowo).

Ignacy, w r. 1701 mąż Marianny Brzezińskiej, córki Bartłomieja, wdowy 1-o v. po Stanisławie Jarnowskim (I. Kon. 72 k. 54v), nie żył już w r. 1738 (ib. 77 k. 119v), zaś Marianna Brzezińska zmarła przed r. 1745 (G. 97 k. 680v). Byli rodzicami Jana i Wojciecha.

1. Jan, syn Ignacego i Brzezińskiej, zaślubił 1731.6/II. r. Zofię Targowską (LC Staw), córkę Samuela i Katarzyny Włostowskiej, która w r. 1739 kwitowała brata Franciszka Targowskiego z 1.500 zł. na poczet posagu (G. 97 k. 395). Jan, posesor Izdebna, sumy zapisane sobie w r. 1737 przez Wojciecha Poradowskiego cedował w r. 1738 Janowi Broniszowi, regentowi grodz. konińskiemu, dziedzicowi tej wsi (I. Kon. 77 k. 119v). Jemu jako bratu przyrodniemu zmarłego Bartłomieja Jarnowskiego, synowie tego Bartłomieja, Stanisław i Józef Jarnowscy, w r. 1750 scedowali substancję ojcowską w Jarnowie, Dąbrówce i Toporzyszczowie w pow. brzeskim kuj. (G. 98 k. 350). Nie żył już w r. 1756 r. (G. (8 k. 824). Wdowa umarła w Siekówku 1771.21/XI. r. (LM Przemęt). Syn Aleksander. Z córek, Krystyna Anna, ur. w Stawie, ochrzcz. 1735.9/VII. r. (LB Staw). Katarzyna wyszła 1758.14/I. r. za Jana Brzeżańskiego, żyjącego jeszcze w r. 1774, wdowa w latach 1786-1787, nie żyła już w r. 1790. Marianna wyszła 1778.29/VI. r. za Ignacego Babskiego, ekonoma w Głuponi, potem w Szczytnikach, wdowa w r. 1790. Elżbieta, w latach 1789-1792 żona Franciszka Lisowskiego.

Aleksander, syn Jana i Targowskiej, ochrzcz. 1734.25/I(II?). r. (LB Staw), stolnik parnawski w r. 1775 (Kośc. 332 k. 104). Substancję braci Jarnowskich, synów Bartłomieja, zabezpieczoną na Jarnowie, Dąbrówce i Toporzyszczowie, cedował w r. 1756 Józefowi Jarnowskiemu (G. 98 k. 824). Zaślubił 1773.3/II. r. Leokadię Podkowską, córkę Antoniego, teraz księdza, kustosza i surogatora katedralnego brzeskiego lit., i zmarłej Marcjanny Starzeńskiej (LC Leszno; Kośc. 334 k. 17). Skwitowany w r. 1774 przez szwagra Brzeżańskiego i siostrę z 375 złp. z majątku macierzystego i z 83 złp. z ojczystego (G. 100 k. 622v). Żonie w r. 1775 zapisał sumę 160 zł. węg. (Kośc. 332 k. 104, 105). Mieszkał w r. 1778 w Siekówku (LC Przemęt), zaś w latach 1780-1787 był posesorem Szczepankowa (LB Przemęt; LM Dłużyna). Leokadia w r. 1781 kwitowała swego ojca z 2.000 zł. posagu (Kośc. 334 k. 17), a w r. 1788 mianowała plenipotentem brata, ks. Maksyma Podkowskiego, dziekana Fary gnieźnieńskiej (Kośc. 335 k. 207). Aleksander był w r. 1789 kwitowany z sum przez szwagra Lisowskiego i siostrę (ib. k. 242), zaś w r. 1790 przez owdowiałą siostrę Babską (Ws. 106 k. 13). Dzierżawca Gałązek koło Koźmina w r. 1803 (LC Borzęciczki), umarł 1819.13/III. r., mając lat 77 (ib.). Synowie: Franciszek Ksawery Jan Nepomucen Antoni, ur. 1773.2/XII r., Jan Nepomucen Hilary Onufry, ur. 1775.14/I. r., Jan Mikołaj, ur. 1777.26/XII. r., Jan Baptysta Alojzy Onufry, ur. 1779.21/VI. r. (LB Leszno), wreszcie Józef, o który, niżej. Z córek, Marianna (Maria Honorata Agnieszka), ur. 1776.13/I. r. (ib.), poślubiła przed r. 1802 Józefa Radolińskiego, podkomorzyca wschowskiego, dziedzica Borzęciczek, zaś 2-o v. 1806.20/VII. r. Ignacego Radolińskiego, umarła w Dreźnie 1833.28/VI. r. Ludwika, niezamężna w latach 1801-1841 (LB Św. Marcin, Pozn.). Brygida, zmarła w Szczepankowie w r. 1787, pochowana 26/XII. (LM Dłużyna).

Józef, syn Aleksandra i Podkowskiej, posesor Gałązek w latach 1806-1818, dziedzic Ludwinowa w p. koźmiń., umarł na cholerę 1852.17/IX. r., mając lat 75. Jego żoną była Julianna de Morlet (LM Mokronos). Syn Jan, ur. i zmarły 1818.14/VIII. r. (LM Borzęcziczki).

2. Wojciech, syn Ignacego i Brzezińskiej, zaślubił w Gnieźnie 1734.5/X. r. Annę (Joannę) Łukomską, wdowę 1-o v. po Melchiorze Słoneckim i 2-o v. po Aleksandrze Jarnowskim, która przed ślubem zapisała dług 1.000 zł. (LC Katedra, Gnieźn.; G. 96 k. 571v). Oboje małżonkowie zawierali w r. 1741 z Wojciechem Łabęckim i Marianną z Naramowskich kontrakt o trzyletnią dzierżawę części Sokolnik, pod zakładem 550 zł. (G. 97 k. 506). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1744 (ib. k. 680v). Wojciecha w r. 1764 kwitował Walenty Biały z 1.000 złp. pożyczki (I. Kon. 79 k. 368v). Synem Wojciecha i Łukomskiej był Jan, któremu w r. 1750 synowie przyrodniego brata jego ojca Bartłomieja Jarnowskiego, Stanisław i Józef, cedowali swą ojczystą substancję w Jarnowie, Dąbrówce i Toporzyszczowie (G. 98 k. 350). Czy Wojciech, syn Ignacego, nie był identyczny z Wojciechem, mężem w r. 1748 Zofii Dameckiej? Byłaby to w takim razie jego druga żona. Wojciech i ta Zofia, córka Łukasza Dameckiego i Katarzyny Brudzińskiej, kwitowali w r. 1748 jej brata Andrzeja Dameckiego z 5.300 zł. (G. 98 k. 233). Ten Wojciech umarł między r. 1781 a 1785 (I. Kon. 82 k. 258v). Owdowiała Zofia w r. 1785 zawarła komplanację z bratową Teresą z Żukowskich, wdową po Andrzeju Dameckim, teraz 2-o v. żoną Jana Puchalskiego (G. 111 k. 10). Była tego brata jedyną spadkobierczynią (ib. 112 k. 58v). Żyła jeszcze w r. 1786 (G. 113 k. 68v). Synowie Wojciecha i Dameckiej, Józef, ur. w Węgierkach, ochrzcz. 1749.12/II. r. (LB Gozdowo), plenipotent rodziców 1781 r. (I. Kon. 82 k. 258v), żyjący jeszcze w r. 1786 (G. 113 k. 68v), i Wojciech, któremu matka w r. 1773 cedowała pewne sumy (G. 100 k. 515v). Zob. tablice.

@tablica: Nieborowscy h. Lubicz

Franciszek i Zofia Kiełpińska, oboje nie żyjący już w r. 1741, rodzice: Stanisława, Antoniego i Bogumiły, która t. r. idąc za Pawła Dybińskiego, krótko przed ślubem, 6/III. zapisała przyszłemu mężowi 200 zł. prus. na części Brzezna p. człuchow., wsi Macieja Gliszczyńskiego. Asystował jej przy owej czynności brat Stanisław (N. 206 k. 7v). Antoniemu N-mu w r. 1754 brat cioteczny Franciszek Kiełpiński cedował sumę 1.000 złp., zapisaną w r. 1736 przez zmarłą Katarzynę z Kiełpińskich Dąbrowską (Kc. 142 k. 240v). Jan i Konstancja, rodzice Anastazji Konstancji Katarzyny, ur. w Ruchocinie, ochrzcz. 1743.2/I. r. (LB Witkowo). Pani Konstancja, chrzestna 1757.8/VIII. r. i 1759.15/II. r. (LB Kucharki). Jan, chrzestny 1746.31/I. r. (LB Powidz). Teresa, żona 1-o v. Andrzeja Płacheckiego, 2-o v. w r. 1749 wdowa po Wojciechu Rykaczewskim. Antoni zaślubił 1755.21/IX. r. Annę Chylińską (LC Łekno). Wdowa Franciszka N-a, z Witkowa (z Malencina?), umarła 1760.6/XII. r., mając lat ok. 20 lat (LM Witkowo). Panna Barbara zaślubiła w Gnieźnie 26/VII. "szl." Baltazara de Jund, malarza, mieszkającego w domu proboszcza Św. Wawrzyńca (LC Św. Wawrzyniec, Gniezno). Siostry, Anna, w latach 1764-1780 żona Franciszka Lewkowicza, i Katarzyna, w r. 1764 zamężna Skulska (Kc. 146 k. 131v). Anna, żona Jakuba Drywa Zakrzewskiego, oboje nie żyli już w r. 1769. Agnieszka z N-ch Kościelska, kasztelanowa bydgoska, dziedziczka Szarleja i Bożejewic, chrzestna 21/III. i 28/XI.1773 r. (LB Pakość; LB Strzelno). Anna przed r. 1773 zaślubiła Kajetana Miaskowskiego. Marianna, żona Józefa Zabłockiego, już nie żyjącego w r. 1788. Bogumiła, w r. 1788 żona Melchiora Szymanowskiego. "Ur." Stanisław, żebrak (mendicus) z Gniezna, liczący 73 lata, umarł w r. 1802, pochowany we Wrześni 16/IX. (LM Września). Stanisław, po którym wdowa, Marianna z Dziembowskich zmarła 1805.8/VI. r., mając 80 lat (LM Św. Trójca, Gniezno).

>z Nieborzy (Nieborza) w pow. kośc. Tomisław w latach 1406-1407 (Kośc. 3 k. 40v, 50).

>Niecewicz Stefan, mąż Anny Płaczkowskiej, córki Wincentego i Reginy z Lubońskich, która po owdowieniu wyszła 2-o v. za Krzesińskiego i żyła jeszcze w r. 1749 (P. 1294 k. 166).

>Niechanowscy cz. Brzostkowscy h. Zaremba. Wzięli nazwisko od Niechanowa w p. gnieźnieńskim. Joanna, żona Jana z Niechanowa w r. 1426 (G. 3 k. 234v). Jan z Brzostkowa, kantor gnieźnieński, wraz ze swymi bratankami, Janem, kanonikiem gnieźnieńskim, Marciem i Mikołajem, dziedzicami w Brzostkowie w p. pyzdr., erygował 1440.8/VII. r. nowy ołtarz Św. Michała Archanioła w kościele parafialnym w Brzostkowie. Spośród owych bratanków a braci między sobą rodzonych Jan zw. "Nepos", więc "Bratanek", dla odróżnienia od stryja, kanonik metropolitalny gnieźnieński, wraz z Mikołajem, dziedzice w Niechanowie, sprzedali w r. 1446 wieś Żelaskowo w p. gnieźn. za 300 grz. stryjowi, ks. Janowi z Brzostkowa (P. 1379 k. 135v). Ks. Jan ("Bratanek") od Andrzeja, wójta w Kłecku, dziedzica w Próchnowie, w r. 1473 uzyskał zapis 5 grz. (G. 20 k. 280v). Umarł w r. 1494 (Korytkowski). Ks. Marcin, dr dekretów, kanonik krakowski, uniejowski, kustosz łęczycki, instalowany 1464.18/VII. r. na kanonię metropolitalną gnieźnieńską, nie utrzymał się na niej w sporze z rywalem, Wincentym Kiełbasą. Kanonik katedralny poznański 1466.13/V. r., ponownie instalowany na inną kanonię katedralną gnieźnieńską 1467.27/VII. r., ale i o tę musiał walczyć z rywalami, Mikołajem z Wrześni i Mikołajem Lanka. Obaj pomarli w r. 1468 i odtąd trzymał tę kanonię do śmierci (ib.). Miał w r. 1471 termin z Marcinem Dzierżkowiczem z Mikołajewic (G. 20 k. 233). Z bratem ks. Janem w r. 1478 dokonywali rozgraniczenia pomiędzy ich dziedzicznymi Jambroszkowem i Niechanowem a Mikołajewicami Małymi cz. Paczuchlowymi, dziedzictwem Tomasza "Paczuchla" i jego bratanka Macieja Mikołajewskich (G. 10 k. 54v). Jako stryj asystował w r. 1491 przy transakcji pannie Katarzynie Kozarzewskiej, córce zmarłego Wincentego Kozarzewskiego (P. 1387 k. 159). Umarł w Poznaniu 1492.3/VI. r., pochowany w Gnieźnie (Korytkowski). Mikołaj N., trzeci z braci, miał w r. 1449 termin ze strony Jarosława z Wiekowa i żony jego Anny (G. 6 k. 69v). Na połowie swych dóbr w Niechanowie, Jambroszkowie, Miroszce i Nowejwsi p. gnieźn. oprawił w r. 1450 posag 250 grz. żonie Małgorzacie (P. 1381 k. 74). Jego i ks. Jana kwitował w r. 1452 z 30 grz. Rafał z Węgrów (G. 6 k. 199). Chyba Mikołaja córką była Anna N-a, w latach 1493-1494 żona Jerzego Tomickiego z Iwna. Jej siostra Barbara była żoną Mikołaja Grodzieckiego (Py. 22 k. 25). Arbitrzy w r. 1493 godzili Annę z jej siostrzeńcem i siostrzenicą, Janem i Anną Grodzieckimi, synem i córką Macieja, w sporze o Niechanowo, Jambroszkowo (Ambroszkowo), Żelaskowo, Nowąwieś, Miroszkę. Z tej ugody dosytały się jej: Niechanowo, Jambroszkowo, oraz połowa borów w Nowejwsi i Żelaskowie. (P. 856 k. 12c v). Przy dokonanej przez nią donacji Żelaskowa, Nowejwsi i Miroszki na rzecz Grodzieckich 1493 r. asystował stryj jej rodzony ks. Jan, kanonik gnieźnieński, i wuj Mikołaj Modliszewski (P. 1388, luzy k. 1). Nie żyła już w r. 1516.

Oczywiście z powyższymi nic prócz nazwiska nie miała wspolnego Anna N-a, w r. 1572 żona Pawła Bardzińskiego z Bardzina Wielkiego i Bardzinka Małego w pow. lubelskim.

>Niechmierowscy, zob. Niekmierowscy.

>Nieciszewscy, różni. Andrzej, w r. 1632 mąż Barbary Dembińskiej, córki Łukasza i Zofii Pogorzelskiego (N. 66 k. 363). Małgorzata z Nieciszewa, w r. 1652 żona Jerzego Kurnatowskiego. Marcin i Katarzyna, rodzice Walentego ur. w Karczewie, ochrzcz. 1746.13/II. r. (LB Niechanowo). Marcin, pełniący w Karczewie obowiązki ekonoma czy włódarza (officium villici), umarł tam 1785.6/I. r., mając ok. 70 lat (LM Niechanowo). Jan, syn Michała i Marianny, umarł tamże 1787.16/VI. r. (ib.). "Szl." Helena z domu Cichocka, mieszkająca od lat ok. 30 w Myszkach, żyjąca częścią z żebraniny, częścią z szycia, umarła tam 1788.21/II. r., licząc ponad 70 lat (LM Sławno). Chyba mąż jej pochodził z N-ch wiodących się w Nieciszewa w p. bydg., którym się daje h. Boże-Zdarz.

>Nieczajeńscy, różni, z Nieczajny w p. pozn. Wyszek z Nieczajny w r. 1421 pozywał Dobrogosta, syna Krzywosąda z Baworowa Mniejszego, o 7 grz. długu (P. 6 k. 131v). Nasił (Nosił) z Nieczajny, mąż Juty (Jutki), która w r. 1438 miała termin ze strony Piotra z Bnina, kasztelana gnieźnieńskiego (P. 14 k. 41). Przysięgała w r. 1440 temu kasztelanowi (ib. k. 63v). Pozywali ją w r. 1446 bracia z Dobieszewic (P. 15 k. 197). Była już wdową w r. 1447, kiedy pozywali ją bracia z Janowmłyna (P. 17 k. 29v). Winna była w r. 1448 przysięgać wobec Stachny, żony Stanisława z Chociszewa, iż po śmierci Nasiła, brata stryjeczno-rodzonego owej Stachny, nie wzięła dwóch koni, wozu wojennego i pancerza, o wartości 18 grz. (ib. k. 128). Ten zmarły Nasił nazwany w r. 1448 "z Kieszkowa" (ib. k. 139, 163). Jutka t. r. zobowiązała się wobec braci z Janówmłyna unieważnić oprawę na Kierzkowie (ib. k. 163). Do połowy Nieczajny stanowiącej własność Jutki intromitowany został w r. 1452 ks. Sędziwój Sobocki, kanonik poznański (P. 18 k. 52). Juta w r. 1453 okazywała akt, mocą którego Mikołaj i Jan bracia z Janowmłyna rezygnowali jej w Śmiłowie osiem łanów osiadłych i dwa folwarczne (P. 852 II k. 88).

Maciej z Nieczajny, N., zwany "Czechem", dziedzic w Nieczajnie, łan w tej wsi w r. 1445 sprzedał za 40 grz. Mikołajowi niegdy z Boguszyc (P. 1379 k. 82v). Miał w r. 1452 termin przeciwko Elżbiecie, córce Ramsza niegdy z Golenczewa (P. 18 k. 121). Pierwszej jego żony nie znam, drugą była w r. 1462 Beata, córka Wincentego Czuryły z Bielaw (P. 18 k. 304). Występował w r. 1462 obok swych braci rodzonych, Jana z Knyszyna i Wincentego z Soboty (P. 18 k. 314v). Wraz z synem Mikołajem na dwóch częściach Golenczewa w p. pozn. w r. 1463 sprzedał wyderkafem ks. Stanisławowi, altaryście kościoła Św. Marii Magdaleny w Poznaniu, za 30 grz. czynsz roczny dwie kopy groszy (P. 1383 k. 187). Od Barbary, żony Jana Boboleckiego, w r. 1464 kupił za 100. grz. część jej ojczystą w Golemowie w p. gnieźn. (P. 1383 k. 260). Miał w r. 1466 termin ze strony sióstr, Elżbiety, żony Marka z Golenczewa, i Katarzyny, zakonnicy w Poznaniu (P. 18 k. 149). Maciej "Czech" z Nieczajny nie żył już w r. 1469 (P. 18 k. 192v). Beata, już 2-o v. żona Jana Polickiego, w r. 1470 kwitowała pasierba Mikołaja ze swej oprawy na połowie Nieczajny (P. 20 k. 39v). Mikołaj N., Golenczewski, syn Macieja, nieletni w r. 1447 (P. 17 k. 24v, 60v) i chyba jeszcze w r. 1448 (ib. k. 129v, 175v, 177). Jego pierwszą żoną była w r. 1453 Dorota (P. 18 k. 141v), drugą w r. 1469 Małgorzata, córka Adama Starskiego, ze Starego (P. 20 k. 10v, 23v). Kwitowała ona z opieki w r. 1469 wuja Jana Boruchowskiego(?) (P. 854 k. 35v). Mikołaj N. z Golenczewa był w r. 1479 pozywany przez Feliksa i Zbożego, synów zmarłego Macieja ze Starego, ale nie stanął (P. 20 k. 71v).

Klemens z Nieczajny, mąż Małgorzaty z Wielżyna, która w r. 1470 kwitowała brata swego, Włosta z Wielżyna, z dóbr rodzicielskich w Wielżynie (ib. k. 32v).

>Nieczajewicz "ur." Mikołaj "Słobodczyk" wydzierżawił w r. 1636 na trzy lata za 10.500 zł. starostwo kopanickie od Lamperta Sierakowskiego, który w r. 1640 pozywał go zowiąc "nieosiadły, gołota, odardus" (P. 165 k. 91). Ze swej strony "szl." Mikołaj N. zaniósł w r. 1641 pilność przeciwko Sierakowskiemu i jego żonie (P. 166 k. 561).

>Nieczewska(?) Agnieszka, w r. 1732 żona Antoniego Gliszczyńskiego (I. Kon. 76 k. 469).

>Nieczniski(?) "szl." Jan, pisarz akt grodzkich wałeckich z nominacji starosty Andrzeja Górki, składał przysięgę 1568.6/XII. r. (W. 1 k. 39).

>Niedarzyńscy cz. Przetoccy. Sędziwój Przetocki, ojciec Jana Przetockiego cz. N-go, nie żyjącego już w r. 1543. Sędziwój wtedy część po tym synu we wsi Goraj w p. pozn. sprzedał za 500 zł. synowi Piotrowi Przetockiemu cz. Gorajskiemu, wyjąwszy spod sprzedaży tę część, na której zapisana była oprawa żony Jana, Urszuli N-ej (P. 1391 k. 113). Innym bratem Jana N-go, a więc synem Sędziwoja, był Wojciech Przetocki, dziedziczący po nim także w Goraju, żyjący w r. 1547 (P. 886 k. 217, 1395 k. 352v). Część Goraja, na której miała oprawę Urszula N-a, zwano "Niedarzyńską" (P. 1396 k. 60). Żyła jeszcze ta Urszula N-a w r. 1553 i pozywała wtedy dzieci zmarłego Piotra Przetockiego cz. Gorajskiego (P. 894 k. 867v). Zob. Gorajscy i Przetoccy.

>Niedarzyńscy cz. Raczkowscy, z Niedarzyna w p. gnieźn. Urszula N-a żona 1-o v. Jana Raczkowskiego, od którego uzyskała oprawę na Niedarzynie, 2-o v. żona Jana Wierzejewskiego, oprawę tę w r. 1533 sprzedała wyderkafem za 200 kop gr. Januszowi Latalskiemu, kasztelanowi gnieźnieńskiemu (P. 1393 k. 569). Ten Jan Wierzejski chyba identyczny z Janem Przetockim, synem Sędziwoja, nie żyjącym już w r. 1543 (zob. Niedarzyńscy cz. Przetoccy). Urszula umarła między r. 1553 a 1555 (P. 896 k. 611). Synami Urszuli i Raczkowskiego byli: Melchior, Krzysztof i Baltazar N-cy cz. Raczkowscy. Z nich, Melchior w latach 1555-1556 pozywał Przetockich cz. Gorajskich, synów i córki zmarłego Piotra i ich matkę, Barbarę Tłocką (P. 896 k. 611, 897 k. 488). Spadkobierca brata Krzysztofa, pozywał w r. 1559 Latalskich, kasztelaniców lędzkich, ich matkę oraz opiekunów o dług 440 zł. (P. 901 k. 116). Krzysztof pustą wieś Niedarzyno w p. gnieźn. w r. 1537 sprzedał za 1.500 grz. Jerzemu Latalskiemu, kasztelanowi lędzkiemu (P. 1394 k. 119v). Krzysztof i Baltazar N-cy wymienieni w r. 1539, kiedy to w ich imieniu działał rodzony ich stryj Benedykt Raczkowski (G. 335a k. 223).

>Niedrowscy, Niezdrowscy h. Pobóg wyszli w Niedrosza (Niedroża) w pow. raciąskim. Stanisław N. cz. Karszewski stawiał w r. 1513 poręczycieli Łukaszowi Noskowskiemu, iż będzie żyć z nim w pokoju (G. 25 k. 353v). Jego żoną była t. r. Katarzyna Karszewska (ib. k. 430v). Ta Katarzyna pozywała ok. r. 1510 Annę Kozielską o kmiecia zbiegłego z Kozielska do jej oprawy części w Malczewie G. 261 k. 25v). Paweł nie żył już w r. 1561, kiedy jego synom nieletnim, Mikołajowi, Maciejowi, Andrzejowi, Wojciechowi, Piotrowi i Janowi, należała się za głowę brata Jana(!) sumę 672 zł., które to pieniądze, złożone w grodzie kcyńskim, podjął w r. 1561 Stanisław Druchowski z pow. raciąskiego (Kc. 115 k. 40v). Andrzejowi, jednemu z powyższych braci, Stanisław Borzymowski i żona jego Barbara Gliszczyńska zapisali w r. 1595 dług 100 zł. (N. 162 k. 240), ona zaś po śmierci owego Borzymowskiego cedował w r. 1599 ten zapis jego synowi Janowi (N. 164 k. 240). Mąż Anny Wturkowskiej (Wtórkowskiej, Pturkowskiej, Turkowskiej), córki Jakuba, wraz z nią w r. 1603 uzyskał zapis 300 zł. długu od małżonków Kłobuchowskich (Kc. 124 k. 163). Oboje brali zastawem w r. 1604 od Andrzeja Cerekwickiego w sumie 1.000 zł. długu na rok części jego i jego nieletnich braci, Wojciecha i Aleksandra w Cerekwicy i Słębowie p. kcyń. (ib. k. 496). Kwitowali w r. 1607 Wojciecha Kłobukowskiego, zaś w r. 1608 zapis dany im na 500 zł. długu przez Mikołaja Mierzewskiego, łowczego poznańskiego, cedowali Andrzejowi Cerekwickiemu (P. 980 k. 550v), zaś w r. 1610 skwitowali tego Cerekwickiego i jego żonę Katarzynę Bobolecką z 2.500 zł. (Kc. 126 k. 83v), a Wojciecha Trzcińskiego z 840 zł. (ib. k. 105v). Andrzej (syn zmarłego Pawła) skwitował w r. 1611 Jana Gowarzewskiego ze 100 zł. (ib. k. 310v). Żył jeszcze w r. 1613, kiedy córce jego Jadwidze Stanisław Kaczkowski oprawił przed ślubem 1.040 złp. posagu (P. 1408 k. 487). Oboje Kaczkowscy żyli jeszcze w r. 1621.

Andrzej z wojew. płockiego, nieżyjący już w r. 1578 (G. 56 k. 40v, 71v), była mężem Zofii Suchorzewskiej, której w r. 1581 Stanisław Grzybowski, zięć, zapisał sumę 200 zł. (P. 936 k. 151). Synowie, Adam i Stanisław. Córka Barbara, w latach 1578-1598 żona Stanisława Grzybowskiego "Flaka". Stanisław N. w r. 1598 zapisał 108 zł. długu bratu Adamowi (P. 968 k. 309), od którego t. r. kupił za 200 zł jego dobra we wsi Niedroż Stary (P. 1402 k. 640v). Zapewne tego samego Andrzeja synem był także Jan, który swe części w tejże wsi w r. 1598 sprzedał za 125 złp. bratankowi Maciejowi (Mateuszowi?) N-mu, synowi zmarłego Jakuba (P. 968 k. 311, 1402 k. 765).

Adam, syn Andrzeja i zapewne Suchorzewskiej, uzyskał w r. 1578 od Wojciecha Żernickiego "Turka" zapis 120 złp. długu (G. 56 k. 71v). Od wdowy Ewy z Czarnkowskich Padniewskiej, kasztelanowej kamieńskiej, wydzierżawił w r. 1605 pod zakładem 2.000 złp. wsie Świątkowo i Uścikowo w p. kcyń. (G. 68 k. 333). Od Stanisława Wilczyńskiego, dziedzica Sienna, uzyskał w r. 1609 zapis 900 złp. długu (G. 70 k. 249). Już nie żył w r. 1631 (G. 79 k. 333). Żoną jego była Anna Myślęcka, córka Mikołaja, której w r. 1593 na sumach swych oprawił posag 450 zł. (P. 1400 k. 1053v). Dał jej dożywocie w r. 1606 (P. 1405 k. 569v). Synami Adama byli, Mikołaj, o którym niżej, i Adam. Ten uzyskał w r. 1623 od Jana z Warzymowa Sokołowskiego, starosty radziejowskiego, zapis długu 2.000 zł. (Kc. 132 k. 555v). Współspadkobierca w r. 1676 Macieja Malewskiego, dziedzica Pijanowic, Goliny i części Golinki Małej (P. 1094 k. 168), bezpotomny, nie żył już w r. 1690 (Kc. 132 k. 555v).

Mikołaj, syn Adama i Myślęckiej, żeniąc się w r. 1631 z Zofią Wyganowską, córką Stanisława i Barbary Jaskóleckiej, uzyskał na krótko przed ślubem, 28/II., od jej owdowiałej matki zapis 1.000 zł. długu gotowymi pieniędzmi i 500 zł. w wyprawie (G. 79 k. 333), sam zaś zapisał t. r. teściowej dług 500 złp. (ib. k. 399v). Z ks. Mikołajem Korytowskim, proboszczem pyzdrskim, kwitował się w r. 1641 z kontraktu dzierżawy Ułanowa w p. gnieźn. (G. 80 k. 862v). Zofia z Wyganowskich w r. 1646 kwitowała matką swą i braci z majątku rodzicielskiego (N. 226 k. 221), a Mikołaj t. r. oprawił jej 1.500 zł. posagu (N. 225 k. 176v). Był kwitowany w r. 1647 przez Franciszka Golcza z 1.600 zł. z tytułu dzierżawy dóbr Brocz w p. wałec. (W. 82 k. 165). Pozywał go w r. 1648 Stanisław Sokołowski, kasztelan bydgoski, brat i spadkobierca Aleksandra, biskupa kijowskiego, administratora opactwa trzemeszeńskiego, o rachunki z dóbr opackich (P. 173 k. 179). Oboje z żoną w r. 1654 wydzierżawili Brocz od Franciszka Golcza, pod zakładem 2.000 złp. (W. 40 k. 587v). Żyli chyba jeszcze w r. 1661 (N. 227 k. 884), nie żyli już w r. 1664 (P. 861 k. 33). Ich syn Władysław. Córka Barbara, niezamężna w r. 1661, dostała wtedy od ciotki Doroty z Wyganowa Cucharskiej zapis 500 zł. (N. 227 k. 884). Była w latach 1664-1679 żoną Adama Franciszka Złotnickiego, wdowa w latach 1686-1699, nie żyła już w r. 1702.

Władysław, syn Mikołaja i Wyganowskiej, kwitował w r. 1676 Kazimierza Minora, cześnika ciechanowskiego, z sumy 1.500 złp., zapisanej sobie zastawem na wsi Lipie p. pyzdr. (P. 1094 k. 526v). Od małżonków Jerzego Złotnickiego i Marianny Dokowskiej w r. 1686 wydzierżawił na rok za 5.300 złp. Kołdrąb w p. gnieźn. (P. 1112 IX k. 13v), co zostało utwierdzone w r. 1687 (G. 88 k. 187v, 188). Nazwany dziedzicem Łubowic Wielkich w p. gnieźn. (Kośc. 310 s. 227), umarł między r. 1688 a 1691 (P. 1115 IV 68; G. 89 s. 156). Jego pierwszą żoną, zaślubioną przed r. 1666, była Zofia Małachowska, już nie żyjąca w r. 1784, kiedy Władysław kwitował z 1.500 zł. jej brata Jana Małachowskiego (Py. 154 s. 340). Ożenił się 2-o v. z Anną Kotarską, córką Wojciecha i Doroty Rudnickiej. Z jej braćmi, Władysławem i Stanisławem Kotarskimi, spisał w Gorzewie 1677.8/IV. r. pod zakładem 4.000 złp. kontrakt (G. 86 k. 9), niewątpliwie dotyczący tego małżeństwa. Oboje z tą żoną w r. 1682 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1105 XII k. 83). Umarła ona w r. 1693 (Sep. Reform. Pozn.; P. 1131 V k. 112). Z pierwszej żony syn Jakub i córki, Marianna, ochrzcz. 1668.22/IV. r. (LB Miłosław), chyba już nieżyjąca w r. 1674, i Zofia (Zofia Barbara), wspomniana t. r. (Py. 154 s. 348), w r. 1700 żona Macieja Jerzego Świejkowskiego, wdowa w r. 1729, nie żyła już w r. 1742. Z drugiej żony córka Franciszka, nieletnia w r. 1694 pozostawała wtedy pod opieką brata Jakuba (P. 1127 VI k. 106). Umarła u Bernardynek poznańskich 1701.29/VIII. r., uczyniwszy przed zgonem profesję zakonną (Nekr. Bernardynek Pozn.).

Jakub (Jakub Antoni), syn Władysława i Małachowskiej, ochrzcz. 1666.13/VII. r. (LB Miłosław), wspólnie z siostrą Zofią od wuja Adama Franciszka Złotnickiego w r. 1674 uzyskał zapis dłużny 1.500 zł. (Py. 154 s. 340, 348), zaś w r. 1687 skwitował wdowę po nim i synów jej Tyburcego i Józefa z 750 złp. (Kc. 132 k. 458). Od Agnieszki Witkowskiej, żony Andrzeja Kobylińskiego, kupił w r. 1698 za 700 złp. części Łubowic Wielkich p. gnieźn. (P. 1135 XII k. 143v). Wspólnie z żoną od Mikołaja Latalskiego wydzierżawił w r. 1701 na trzy lata pod zakładem 6.000 złp. Owieczki, Nowąwieś i Mylęcin p. gnieźn. (G. 91 k. 26). Umarł między r. 1709 a 1712 (Kośc. 310 s. 227; P. 286 k. 239v). Z żoną Katarzyną Bronikowską spisywał wzajemne dożywocie w r. 1693 (P. 1432 k. 21). Była ona córką Adama i Jadwigi Korzbokówny Zawadzkiej. Od męża t. r. uzyskała oprawę 3.000 złp. posagu na Łubowicach Wielkich (iv. k. 147). Nie żyła już w r. 1715 (P. 1149 II k. 169). Synowie Andrzej i Jan, których obok ich sióstr i wspólników pozywali w r. 1712 Jakub Łubowiecki i Marianna z Karsznickich o wygnanie z ich dziedzictwa w Łubowicach Wielkich (P. 286 k. 239v), chyba pomarli młodo, bo potem spotykamy się już tylko z córkami Jakuba i Bronikowskiej. Owym córkom, Joannie Marcjannie i Helenie Eleonorze ojciec w r. 1709 zapisał na Łubowicach Wielkich sumę 12.000 złp. (Kośc. 310 s. 227). Marcjanna, jeszcze niezamężna w r. 1712 (P. 286 k. 239v), w latach 1714-1749 żona Rafała Pruszyńskiego. Helena, jeszcze panna w r. 1715 (P. 1149 II k. 42, 169), w latach 1726-1748 żona Józefa Boguckiego, wdowa w latach r. 1766, umarła 1783.26/IX. r., mając ponad 70 lat. Marcjanna i Helena, dziedziczki po ojcu w Łubowicach Wielkich, zawierały w tej sprawie kompromis (P. 1233 k. 142v), sprzedały zaś ową wieś w r. 1732 za 12.000 zł. Cyprianowi Korzbokowi Zaidlicowi (G. 97 k. 33v). Zob. tablicę.

@tablica Niedrowscy h. Pobóg

Andrzej kwitował w r. 1603 małżonków Rynarzewskich z 300 zł. (Kc. 124 k. 39). Stanisław, syn zmarłego Mikołaja z p. płockiego, zapisał w r. 1608 dług 440 zł. bratu rodzonemu(!) Baltazarowi Krasowskiemu (Kc. 125 k. 310). Marcin z żoną Anną Kaczkowską w r. 1622 wydzierżawili od Jadwigi Noskowskiej, wdowy po Wojciechu Kaczkowskim, i od jej syna Jerzego Kaczkowskiego połowę części Gębarzewa (G. 76 k. 90). Oboje skwitowani w r. 1622 z 400 złp. przez tę Jadwigę i jej synów (ib. k. 197v). Jerzy, uztanowiony w r. 1623 przez Zofię Plemięcką, żonę Rafała z Sztemberku Kostki, jednym z plenipotentów (N. 171 k. 66v).

Nie wiem, czy można zaliczyć do tych samych N-ch Kazimierza, z Podgaju, który w Poznaniu u Św. Marcina 1896.29/VIII. r. zaślubił pannę Helenę Beyer (Dz. P.). Zamieszkały w Bydgoszczy, umarł tam 1908.18/XI. r. (ib.).

>Niedziałkowscy h. Rawicz, ze wsi Niedziałki w pow. wyszogrodzkim. Walenty, uzyskane przez sienie prawo kaduka po bezpotomnie zmarłym mieszczaninie kaliskim Eustachym, scedował za konsensem królewskim z 1608.19/VI. r. Janowi Gierkowskiemu (M. K. 152 k. 497). Synem Walentego (czy tego samego?), nie żyjącego już w r. 1618, był Marcin (N. 62 k. 36v), t. r. plenipotent wdowy Doroty z Wyrzyskich Smoguleckiej (N. 171 k. 21v), Piotra i Jana Młotkowskich (ib. k. 187v), wdowy Anny z Zakrzewskich Wałdowskiej (ib. k. 269). Pozywał w r. 1619 Stanisława Mieruckiego, współdziedzica Mierucina (N. 62 k. 262v). Nie żył już w r. 1623, kiedy wdowa po nim, Zofia Kozielska, córka Marcina, sumę 600 zł., zapisaną jej przez mężą, cedowała Marcinowi Kowalskiemu (W. 173 k. 290).

Maciej, cześnik nowogrodzki, syn zmarłego Grzegorza, kupił w r. 1743 od Antoniego Działyńskiego za 700 t. części w Niedziałkach w p. wyszogr. (Z. T. P. 49 k. 387).

Marcin, syn Wojciecha (nie żyjącego już w r. 1774) i Anny Łukowskiej (G. 100 k. 658), w r. 1748 mąż Jadwigi Sarnowskiej, córki Jana, dziedzica Gurowa w p. gnieźn., i Teresy Ulatowskiej, która w r. 1760 jako jedyna spadkobierczyni ojca i dziedziczka tej wsi zobowiązała się sprzedać te dobra Teresie Trąmpczyńskiej, wdowie po Ignacym Kurnatowskim, za 1.000 złp. ponad sumę długów (G. 99 k. 284v). Marcin N. z żoną oraz Kasper Rudnicki, rodzący się z Anny Sarnowskiej, wedle kontraktu z 1774.17/XI. r. sprzedali t. r. ową wieś Kurnatowskiej za 26.601 zł. (G. 100 k. 658). Jadwiga była też w r. 1771 dziedziczką części Kinna w p. gnieźn. ze spadku po Ulatowskich (ib. k. 417). Posesorem części Klinna Marcin N. nazwany już w r. 1755, zaś w latach 1755-1772 przemieszkiwał tam (LB, LM Ostrowite). Oboje małżonkowie sprzedali Kinno kontraktem z 1774.22/IX. r. Kajetanowi Mlickiemu, cześnikowi płockiemu (G. 110 k. 91v), a wraz z córką, panną Teresą, sumy na Kinnie cedowali w r. 1777 synowi Maciejowi (G. 104 k. 125). Jadwiga nie żyła już w r. 1778 (Py. 160 k. 7). Synowie Marcina to Maciej, o którym niżej, i Józef, zmarły w Kinnie 1772.27/XI. r. w wieku lat 22 (LM Ostrowite). Z córek, Marianna Teresa, ur. w Bninie, ochrzcz. 1748.30/I. r. (LB Bnin), może identyczna z Marianną zmarłą w Kinnie 1762.30/XII. r., ale wiek owej zmarłej, podany w przybliżeniu na 40 lat (LM Ostrowite). Teresa (teresa Barbara), ur. w Kinnie, ochrzcz. 1755.16/IX. r. (LB Ostrowite), była w latach 1778-1783 żoną Leona Niekrasza. Jadwiga Franciszka, ur. w Kinnie, ochrzcz. 1759.15/X. r. (ib.).

Maciej, syn Marcina i Sarnowskiej, kwitował się w r. 1778 z siostrą Niekraszową (G. 105 k. 21). Posesor połowy Buszkowa, kwitował się w r. 1781 ze sprawy z Karolem Krzymuskim, działającym w imieniu ojca swego macieja (G. 108 k. 130v). Był mężem Anny z Izbińskich, nie żyjącej już w r. 1791, z której dzieci: Ludwik, Marianna i Konstancja, pozostawały wtedy pod opieką Andrzeja Izbińskiego, komornika ziemskiego dobrzyńskiego (P. 1368 k. 345v).

Marcin, bratanek i spadkobierca zmarłego Marcina, kwitował w r. 1743 Ignacego i Daniela Woyniczów z .000 złp., zapisanych przez ich zmarłego ojca Michała Woynicza (I. Kon. 77 k. 319v). Maciej, syn zmarłego Wojciecha, mianował w r. 1765 plenipotentem syna Marcina (ib. 80 k. 5). Marianna, chrzestna 1772.8/XII. r. (LB Łukowo). Marianna przed r. 1798 wyszła za Ignacego Bielińskiego. Ich córkę podawała do chrztu 1799.2/VI. r. Joanna N-a (LB Giewartowo).

>z Niedzianowa, zob. Miedzianowscy

>Niedzielscy, różni. Dorota z Niedzielska, w r. 1616 wdowa po Benedykcie Kochlewskich Falkienhan. Jan, w r. 1619 plenipotent Jadwigi Baranowskiej, starościny kcyńskiej (Kc. 127 k. 129v) i t. r. plenipotent braci Chrząstowskich, sędziców grodzkich nakielskich (N. 171 k. 577v). Od Jana Smoguleckiego uzyskał w r. 1620 cesję zapisu na 3.000 zł. danego przez Adama Kaczkowskiego (Kc. 127 k. 174). Plenipotent w r. 1627 Piotra Biegańskiego (W. 34 k. 473), pisarz grodzki kcyński w latach 1629-1638 (Kc. 19 k. 1019; Kc. 128 k. 143v). Mąż "uczc." Jadwigi Wojciechowskiej 1629 r. (Kc. 19 k. 1109v), żyjącej jeszcze w r. 1647 (Kc. 129 k. 246). Miał z niej syna Ignacego, ochrzcz. 1632.3/VIII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Brat rodzony tego Jana, Bartłomiej uzyskał w r. 1631 od wdowy Barbary z Mikołajewskich Duninowej pewną cesję (I. Kal. 98a s. 917). Był w r. 1636 obok brata Jana plenipotentem małżonków Rozdrażewskich (Kc. 128 k. 36v). Nie mam pewności czy z powyższym Janem, pisarzem grodzkim kcyńskim, identyczny był Jan, w r. 1622 plenipotent wdowy Zofii z Modrzewskich Pawłowskiej (Kośc. 292 k. 41), w r. 1623 plenipotent wdowy Barbary z Arciszewskich Szlichtinkowej (Ws. 33 k. 336), Andrzeja Słupskiego, podsędka ziemskiego wschowskiego (ib. k. 221) i Piotra Napruszewskiego (Kośc. 292 k. 161v). Jana N-go pozywała w r. 1624 Zofia z Węgierskich Cielmowska (P. 152 k. 752v). Mianował Jana plenipotentem na Trybunał Piotrkowski w r. 1630 Walenty Goślinowski (P. 1023 k. 195v).

Anna z Niedzielska, w r. 1705 żona Michała Rosena, podstolego wschowskiego (G. 92 k. 50v).

Walenty, "patron", chrzestny 1722.4/V. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Plenipotent t. r. małżonków Pawłowskich (Ws. 80 k. 16v), umarł między r. 1738 a 1740. Pierwszą jego żoną była poślubiona przed r. 1729 Barbara Wydkowska(?) (P. 1315 k. 185v), drugą w r. 1738 (a zapewne już ok. r. 1734). Jadwiga Stawska (Kośc. 320 s. 21), która 2-o v. wyszła 1740.1/IX. r. za Krzysztofa Napruszewskiego (LC Św. Maria Magdal. Pozn.; G. 98 k. 672v). Trzecim jej mężem był w r. 1743 Józef z Paradyża Bronisz (P. 1270 k. 49v). W r. 1754 była z im już rozwiedziona (G. 98 k. 672v). Spisała testament w r. 1768, nie żyła już 1781 r. (G. 108 k. 47v). Z pierwszej żony córka Dorota (Dorota Barbara), ur. w Nacławiu, ochrzcz. w lutym 1729 r. (LB Kościan), zaślubiona w Poznaniu u Św. Marcina 1740.1/V. r. Józefowi Stawskiemu, rozwiedziona z nim, była 2-o v. w latach 1755-1758 żona Ignacego Racięckiego, nie żyli oboje w r. 1783. Z drugiej żony syn Mikołaj, wspomniany jako nieletni w r. 1738 (Kośc. 320 s. 21), i córka Marianna, w latach 1758-1792 żona Kazimierza Glińskiego, zmarła, będąc już wdową, w Żuławach koło Gniezna 1814.16/V. r., mając 80 lat, pochowana w Gnieźnie na cmentarzu Św. Krzyża.

Bracia, Kazimierz i Ignacy uzyskali w r. 1749 od swej ciotki, wdowy Jadwigi z Radoszewskiej Żelskiej zapis 800 złp. (G. 98 k. 276). Gdzie indziej mowa o Kazimierzu i Ignacym N-ch jako o synach Marianny Jaruchowskiej, córki Józefa (P. 1358 k. 47v). Kazimierz, chrzestny 1759.4/IX. r., posesor miasta Łekna w r. 1760 (LB Łekno), posesor wsi biskupiej Góra, umarł tam 1770.4/II. r., mając lat 58, pochowany w Śremie w kościele klasztornym (LM Śrem).

Katarzyna, posesorka Rąbczyna, chrzestna 1766.10/III. r. (LB Łekno). Katarzyna umarła w Gołańczy 1805.21/VIII. r., mając lat 83 (LM Gołańcz). Franciszek, sekretarz dworu w Wąsowie, chrzestny 1818.1/VIII. r., świadek 1819.19/VII. r. (LB, LC Wytomyśl). Może to ten sam Franciszek, plenipotent w dobrach Wyszyna, chrzestny 1819.26/XII. r. (LB Św. Małgorzata, Pozn.). Rozalia z Sławińskich N-a, córka Franciszka Sławińskiego i Konstancji Bogusławskiej, umarła w Lezionej 1820.15/XII. r., mając 80 lat (LM Gostyczyna). "Ur." Adam, służący (famulus) miał z Józefy Stalmach syna Jakuba, ur. w Ostrorogu 1834.20/VI. r. (LB Ostroróg).

>Niedźwiedziński (czy szlachcic?) "ur." Mateusz, chrzestny 1799.14/VIII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.).

>Niedźwiedzcy, różni (zob. Miedźwiedzcy, od których odróżnienie jest niekiedy niepodobieństwem). Były wsie, Niedźwiady w p. kośc., Niedźwiad w p. gnieźnieńskim. Stanisław N. "Lemik", po zmarłym rodzonym bracie Jakubie, wykonawcy testamentu Ambrożego Kozielskiego, spadkobierca części Niedźwiadu, pozywany był między r. 1562 a 1565 przez Wojciecha i Macieja stryjów, Wojciecha i Marcina bratanków, Kozielskich (G. 262 k. 653).

"Szl." i "sław." Paweł, mieszczanin średzki, części wsi Niedźwiecko (Niedźwieck) i Wierzbowo w p. łomżyń. dał w r. 1564 "szl. i sła." Szymonowi N-mu, mieszczaninowi wileńskiemu (P. 1397 k. 321v).

Jan, mąż Anny Czewujewskiej, która wyszła 2-o v. za Jana Zajączkowskiego, a w r. 1622 była już wdową i po tym drugim mężu. Jej syn Jan N. (Kc. 127 k. 749). Był ów Jan w r. 1620 mężem Elżbiety Rogalińskiej, córki Jana i Anny z Mierzewa (Kc. 127 k. 430). Od Jana Jakuba Smoguleckiego, starosty kcyńskiego nakielskiego, w r. 1637 nabył wyderkafem za 12.000 złp. Krotkowo w p. nakiel. (P. 1419 k. 211). Elżbieta, będąc już wdową, w r. 1647 nabyła wyderkafem na trzy lata za 10.000 złp. od Zofianny z Lubieńca Niemojewskiej, wdowy po tym Smoguleckim, oprawne jej wsie, Krostkowo i Dąbrówka w p. nakiel. (N. 225 k. 252).

Jan zabił Ludwinę Skrzypińską, wdowę po Wojciechu Grzębskim, 1662 r., a wspólnikiem tego zabójstwa był rodzony brat Jana, Stanisław. Grzębski był ożeniony 1-o v. z ich siostrą i oni jako wujowie jego dzieci "wdzierali się" do opieki, zwłaszcza do wsi Kąpiel w p. gnieźn. Tam też doszło do tego zabójstwa (P. 186 s. 424). Władysław, zabójca Stanisława Skoroszewskiego, skwitowany był w r. 1663 z win przez wdowę i córki Skoroszewskiego (P. 1073 k. 368v). T. r. wspomniani Adam, Jan i Stanisław N-cy, czy bracia? (ib. k. 373v).

Grzegorz i żona jego Katarzyna (Konstancja) Ślesińska, oboje już nie żyjący w r. 1688, rodzice Anny, Jadwigi, Konstancji i Zofii, w imieniu których wuj ich Władysław Ślesiński kwitował wtedy Katarzynę zamężną Kłobukowską oraz pannę Annę, córki Stanisława Rogalińskiego, z sumy 1.000 zł. zapisanej przez ich ojca (N. 186 k. 386). Miał Grzegorz jeszcze syna Antoniego i córkę Barbarę. Była ta Barbara w r. 1711 żoną Świętosława Bieńkowskiego, nie żyła już w r. 1718. Anna, jeszcze niezamężna w r. 1711, wraz z siostrą Bieńkowską jako jedyne spadkobierczynie (a więc inne siostry już nie żyły) wuja Władysława Ślesińskiego, posesora Krąpiewa, cedowały wtedy ich prawa spadkowe Jakubowi Dzierżanowskiemu, obecnemu posesorowi tej wsi (N. 93 s. 149). Anna nazwana jedyną spadkobierczynią wuja Slesińskiego w r. 1727 (Kc. 135 k. 218). Była w latach 1713-1734 żoną Remigiana Gostkowskiego, nie żyjącego już w r. 1741, sama nie żyła 1744 r. O Konstancji wiadomo jeszcze to, że żyła 1700.22/VIII. r. (LB Wyszanów). Nie wiem kim była panna Helena, chrzestna 1693.8/X. r. (ib.), czy jeszcze jedną z córek Grzegorza? Antoni, syn Grzegorza i Ślesińskiej, w r. 1715 mąż Jadwigi Gostkowskiej, córki Stanisława i Konstancji Żółtowskiej (P. 1149 I k. 161), nie żył już w r. 1741, a wdowa Jadwiga zawierała wtedy kompromis z siostrzenicą męża, Marianną z Gostkowskich Chodoręską (Kc. 139 k. 242v). Żyła jeszcze w r. 1744 (P. 1275 k. 77), nie żyła już w r. 1760 (P. 1330 k. 125v). Córka Antoniego i Jadwigi, Dorota była żoną Józefa "Uszaka" Kulikowskiego (Kuligowskiego), wdowa w latach 1760-1778.

Adam i Helena z Brzechffów, rodzice Barbary i Teresy w r. 1690 (Kc. 132 k. 583). Krzysztof, dziedzic części Kęsowa w p. tuchol., nie żyjący już w r. 1715 (P. 1149 I k. 201), i Anna Labinkówna(?), rodzice Stanisława i Zofii, żony 1-o v. Kazimierza Orlickiego, 2-o v. w r. 1729 Łukasza Chrząszczewskiego. Ten Stanisław był mężem najpierw Grabowskiej, a 2-o v. Anny Malczewskiej, córki Bartłomieja i Marianny Wyrzyskiej, wdowy 1-o v. po Janie Bugwickim (Bogwiedzkim), która w r. 1714 kwitowała Wojciecha Malczewskiego z 2.000 zł. (Kośc. 311 s. 201). Sumę 1.000 t., zapisaną w r. 1689 sobie przez wdowę Barbarę z Kurowskich Urbanowską, cedował w r. 1715 Jerzemu Chrząstowskiemu (P. 1149 I k. 201). Był dzierżawcą Oczkowic w p. kośc. (Kośc. 162 k. 90). Nie żył już w r. 1717 (Py. 157 s. 98), a w testamencie legował 2.000 zł. na ołtarz Niepokalanego Poczęcia Najśw. M. P. w Miejskiej Górce (Ws. 79 k. 125v). Wdowa umarła w r. 1727 (Kośc. 162 k. 90). Z pierwszej żony córka Katarzyna, żona Stanisława Mieruckiego, już nie żyjąca w r. 1717, Zofia, żona Antoniego Gutowskiego, nie żyjącego już w r. 1789, kiedy syna ich, Józefa Gutowskiego, Zofia z N-ch Chrząszczowa zwała swym siostrzeńcem (P. 1218 k. 9). Marianna, żona Marcina Chociszewskiego 1723 r. Bonawentura, po którym wdową była w r. 1725 Katarzyna Ninińska, żona 1-o v. Franciszka Modlibowskiego (I. Kon. 76 k. 71). Franciszka, żona Stanisława Gogolewskiego, a 2-o v. 1737 r. Franciszka Niestachowskiego. Konstancja zaślubiła przed 1743.26/IV. Michała Gidelskiego. Katarzyna, żona Jana Pawłowskiego, oboje już nie żyli w r. 1746. Kazimierz, burgrabia ziemski poznański 1746 r. (Kośc. 323 k. 172). Magdalena, nie żyjąca już w r. 1756, żona Wojciecha Świeykowskiego. Jan "przybysz", zaślubił 1768.9/II. r. Mariannę Dębieńską, córkę Jerzego (LC Grabów). Ewa, żona Andrzeja Węgierskiego, oboje już nie żyli w r. 1776. Józef, rewizor J.Kr.Mci w Odolanowie, chrzestny 1788.23/IV. r. (LB Ostrów). Józef, dzierżawca Potarzycy w latach 1795-1797, mąż Agnieszki Dunin Wolskiej, zmarłej w Domachowie w r. 1803, w wieku lat 30(28?), przy porodzie, pochowanej 30/XII. (LM Krobia; LM Domachowo) Józef, posesor Domachowa, żył jeszcze 1825.2/V. r. (LB Domachowo). Jego synowie: Walenty (Walenty Jan de Mathy), ur. 1802.8/II. r. (ib.), zmarły 1804.2/I. r. (LM Krobia; LM Domachowo), Jan, ur. 1803.30/XII. r. (LB Domachowo). Z córek, Tekla, ur. ok. 1791 r., w Domachowie zaślubiła 1817.26/XI. r. Onufrego Dramińskiego, zmarłego 1830.5/I. r., sama żyła jeszcze 1828.3/II. r. Józefa (Klara Józefa), ur. w Potarzycy, ochrzcz. 1795.28/IV. r. (LB Krobia), umarła 1796 r., pochowana 6/IV. (LM Krobia) Michalina (Michalina Józefa Jadwiga), ur. w Potarzycy 1797.27/IV. r. (LB Krobia), umarła t. r., pochowana 7/X. w kościele w Krobi (LM Krobia). Magdalena (Maria Magdalena), ur. w Domachowie 1798.25/VII. r. (LB Domachowo), wyszła tamże 1817.26/XI. r. za Wiktora Dramińskiego z Gostkowa, umarła 1819.30/VIII. r. Józefa (Agnieszka Józefa), ur. tamże 1800.20/I. r. (ib.), zmarła tam 1/XII. t. r. (LM Domachowo). Wspomniany wyżej syn Jan był w latach 1824-1830 posesorem Domachowa (LC Pogorzela; LB Niepart).

Balbina przed 1809.3/IX. r. wyszła za Stanisława Przepałkowskiego, kapitana wojsk polskich. Marceli zmarł 1880.31/VIII., pochowany w Brzoszkowie (dz. P.)

>Niegibalscy h. Rola, z Niegibalic w pow. radziejowskim. Stanisław, w r. 1492 mąż Agnieszki Rzeczyckiej (P. 1387 k. 178; Kon. 3 k. 64v). Błażej uzyskał w r. 1551 od Rafała Leszczyńskiego, starosty radziejowskiego, pod zakładem 600 zł. zobowiązanie sprzedania części Niegibalic, które starosta kupił był od Katarzyny N-ej, żony "sław." Jana Popala (I. Kal. 13 s. 653). Andrzej żonie swej przyszłej, Katarzynie Górskiej, córce Jana, zapisał 1585.7/II. r. dług 300 złp. (I. Kon. 21 k. 312). Od małżonków Świeżewskich uzyskał w r. 1588 zapis 100 złp. długu (ib. 23 k. 62v). Skarżyła go w r. 1589 wdowa Zofia z Zakrzewskich Wysocka o poranienie poddanych (ib. k. 406v).

>Niegoccy. Jan, mąż Marianny Korytkowskiej, która w r. 1681 uzyskała od Marcina Wysockiego, łowczyca brzeskiego kujawskiego, zapis 200 złp. długu (I. Kon. 63 k. 486). Była wdową w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 452). Syn Jana i jej, Wojciech w r. 1713 zobowiązał się na połowie swych dóbr oprawić 300 zł. posagu żonie Zofii Różyckiej, córce Piotra i Krystyny Miklaszewskiej (ib. 159 s. 60). Cedował w r. 1715 sumę 800 zł., resztę z 1.800 zł. u Wojciecha Goreckiego, Łukaszowi Przybysławskiemu (ib. s. 117).

>Niegolewscy h. Grzymała, z Niegolewa w pow. pozn. Łękomir z Niegolewa występował w r. 1388 (Leksz. I 373, 377). Sprawę, jaką o 3 grz. i 2 kopy gr. wiódł z Pawłem i Mikołajem, dziedzicami w Chraplewie, zlecił w r. 1389 swemu synowi Pawłowi (ib. 597). Wspólnie z synami w r. 1390 zobowiązał się sześć części w Małym Niegolewie zrezygnować Przybysławowi z Rudnik (ib. 734). Wymieniony t. r. wraz z żoną, dwoma synami i dwiema córkami (ib. 764). Żoną tą była Jadwiga (ib. 814), a drugi syn (chyba starszy od Pawła?) Wojciech. Z synem (którym?) miał w r. 1397 termin ze strony Betki N-ej o wygnanie jej z Niegolewa (ib. 2467). Działał z synem Wojciechem 1399 r. (ib. 3016), pozywał w r. 1400 Przybysława Rudnickiego i Andrzeja Soczewkę, dziedziców w Niegolewie o grabież zboża (Ks. Z. Pozn. 264, 324). Przybysław Rudnicki w r. 1402 uiszczał za Andrzeja Soczewkę winę 7 grz. za pobicie Łękomira (ib. 964). Wojciech z Niegolewa, N. wspólnie z bratem Pawłem w r. 1391 stwiali świadkow przeciwko Przybysławowi z Rudnik (Leksz. I 1093). Miał w r. 1400 wytoczoną sobie przez króla sprawę o zarzucenie Śędziwojowi, wojewodzie poznańskiemu, iż "kłamie jak pies" (mentirete iste sicut canis) (Ks. Z. Pozn. 142). Z wyroku sądu królewskiego winien był wojewodę przeprosić i uiścić mu 50 grz. winy, królowi zaś 70 (ib. 182). Miał róznież na żądanie wojewody stawić świadków dowodzących jego szlachectwo (ib. 381). Nie uczynił tego i w r. 1401 prosił o odroczenie terminu (ib. 502). T. r. stawiał też świadków przeciwko wójtowi z Buku, wspomnianemu wyżej Przybysławowi Rudnickiemu (ib. 664). Jego żoną była w r. 1403 Helena (P. 2 k. 135). Żył jeszcze Wojciech w r. 1424 (P. 6 k. 134). Paweł, Paszek Łękomirowic N., wspomniany w r. 1389 (Leksz. I 597), żył jeszcze w r. 1407 (P. 3 k. 67). Żoną jego była w r. 1399 Krzymka (Leksz. I 3061, 3070). Bratankiem Łękomira nazwany Pietrasz z Niegolewa, występujący w latach 1389 i 1391 (ib. 703, 1128), zapewne identyczny z Piotrem wspomnianym w r. 1393 jako dziedzic w Niegolewie obok Jana i Macieja (ib. 1477).

Betka, Bietka z Niegolewa procesowała się od r. 1392 z Przybysławem z Rudnik, wójtem z Buku, o połowę Niegolewa (ib. 1324, 1420), a w r. 1394 sprawę skierowano przed sąd królewski (ib. 1726). Przysądzono Przybysławowi w r. 1395 posiadanie zastawnej czwartej części Niegolewa oraz sumę 46 grz. (ib. 1964). Betka z synami jeszcze i w latach 1397-1398 pozywała Przybysława o trzymanie siłą połowy Niegolewa (ib. 2468, 2713).

Tomasz, Tomisław z Niegolewa występował w r. 1392 (ib. 1263). Przeciwko niemu i żonie jego Dzierżce uzyskał w r. 1393 Pietrasz z Górzna termin o dwie grzywny i jeden wierdunek (ib. 1391). Wspomniany w r. 1396 (ib. 2259) i 1397 (ib. 2279), jak również 1400 (Ks. Z. Pozn. 283) i 1402 (ib. 1004, 1005). Uzyskał w r. 1445 termin przeciw Janowi Chwałkowskiemu (Kośc. 17 s. 619). Jego brat Jan, Jasiek, dziedzic w Niegolewie w latach 1389-1399 (Leksz. I 587, 2390, 2468, 2760, 2866). Miał w r. 1401 sprawę z żupnikami (Ks. Z. Pozn. 568, 674), a w r. 1402 winien był stawić swego brata Tomisława (ib. 1004, 1005). T. r. wraz ze swym bratankiem Wielisławem pozywany był przez Łękomira z Niegolewa, którego odsunął był od kupna dziesięciny (ib. 1071). Miał w r. 1425 sprawę z Dorotą z Wąsowa i z jej stryjem Wawrzyńcem z Kozłowa (P. 8 k. 26). Żył jeszcze w r. 1453 (P. 18 k. 141v). Synowie Jaśka, Grzymek i Wincenty. Po pierwszym poszli wszyscy późniejsi Niegolewscy. Zacznę jednak od Wincentego, którego potomstwo wcześnie wymarło.

Wincenty N., syn Jaśka, występował w r. 1435 (P. 1378 k. 75). Nazwany "niegdy N-im" w r. 1449, kiedy uzyskał przeciwko niemu termin Jan niegdy Tarnowski (Kośc. 19 k. 8). Ale już w r. 1453 termin przeciw Mikołajowi Stęszewskiemu uzyskała Zofia, żona Wincentego "N-go" (ib. k. 210). Ta Zofia była chyba jego drugą żoną, bowiem w r. 1434 spotykamy Helenę, żonę Wincentego (P. 1434 k. 141v, 220v). Mowa w r. 1453 o Wincentym jako o "niegdy N-im z Uścięcic" (ib. k. 212, 212v). Pozywał on w r. 1459 synów zmarłego Jana z Chełmu (P. 18 k. 220). Wincentego N-go z Plastowa t. r. pozywały córki Mikołaja Niemierzyckiego niegdy sołtysa w Kuszlinie (Kośc. 19 k. 271). Żonę Wincentego, Zofię pozywała t. r. Więcka, żona Jana Łąckiego (ib. k. 277), Zofia zaś pozywała wtedy Mikołaja Stęszewskiego (ib.). Wincenty "niegdy N.", w r. 1464 pozwany przez córki zmarłego Mikołaja Byrzyńskiego (ib. k. 382). Żona Zofia "alias Marczycha" kwitowała w r. 1465 Wojciecha Krąpiewskiego z posagu i wiana na Karczewie oraz na sumie lokowanej na Małym Granowie (Kośc. 20 s. 12). Zapewne więc Wincenty nie był jej pierwszym mężem. Ten Wincenty "niegdy N.", brat rodzony Grzymka, żył jeszcze w r. 1470 (P. 20 k. 89). Zofia już będąc wdową po nim, dziedziczka Plastowa w p. kośc., swoją trzecią część w tej wsi w r. 1489 sprzedała za 30 grz. Janowi Jaskóleckiemu (P. 1387 k. 130). Syn Wincentego, Jan N. część ojczystą w Niegolewie w r. 1464 sprzedał za 140 grz. Grzymkowi N-mu (P. 1383 k. 202). Nie żył już ów Jan w r. 1476 (P. 855 k. 32v).

Grzymek (Grzymisław) N., syn Jaśka, występował w r. 1422 (P. 7 k. 91v), a w r. 1423 miał termin z Jaśkiem z Niegolewa (może bratem?) i t. r. stanęła między nimi ugoda (ib. k. 111v). Grzymek i Jasiek dokonali w r. 1426 działów dobr w Niegolewie i Turkowie (P. 8 k. 100). Grzymek w r. 1429 występował obok Mikołaja i Jaśka (P. 10 k. 161, 167v), zaś w r. 1432 obok Wincentego (P. 11 k. 131v). Od Wincentego i Jana, braci, dziedziców Tarnowa, kupił w r. 1435 za 100 grz. czwartą część w Tarnowie p. kośc. (P. 1378 k. 85v). Przeciwko Janowi i Jakubowi, braciom Chwałkowskim uzyskał w r. 1440 termin (Kośc. 17 s. 182), zaś w r. 1445 Jan Chwałkowski zeznał mu 40 grz. posagu i Jakub Chwałkowski tyle samo (ib. s. 665, 666), był więc chyba mężem ich siostry i to być może już w r. 1440, kiedy procesował tych braci. Pozywali go w r. 1452 Jan i Piotr, synowie zmarłego Mikołaja Niemierzyckiego (P. 18 k. 12). Byli to rodzeni bratankowie zmarłej Katarzyny, żony (chyba drugiej?) Grzymka. T. r. bracia rodzeni tej żony, Tomasz Ciesielski, Jan z Otusza i Stefan z Ciesiel, jak również owi ich bratankowie, skwitowali Grzymka z posagu i wyprawy po zmarłej Katarzynie, które winny przypaść rodzonemu ich siostrzeńcowi a synowi Grzymka (ib. k. 90v). Grzymek, jak już wiemy, od Jana N-go, syna Wincentego, kupił w r. 1464 za 140 grz. części w Niegolewie. Był w r. 1470 dziedzicem w Niegolewie i Wilkowie, niedzielny tam z synem Wawrzyńca (P. 20 k. 86). Wraz z synami, Wawrzyńcem i Mikołajem, toczył w r. 1471 sprawę z Gotardem, ojcem, i Wawrzyńcem, synem, Wojnowskimi (P. 854 k. 128v). W r. 1472 już nie żył, zaś wdowa po nim, Jadwiga (chyba więc trzecia żona?) wraz z córką Anną, żoną (wdową?) Pawła z Kąkolewa, nabyły od Mikołaja Bnińskiego, kasztelana kamieńskiego, 24 zł. węg. czynszu wyderkafowego na wsiach Tulce i Pelczyno p. pozn. (P. 1385 k. 133). Jadwiga w r. 1473 swą oprawę posagu i wiana na dwóch kmieciach, dwóch zagrodnikach i dwóch łanach sołeckich w Niegolewie jak również na tamtejszym młynie wydzierżawiła na trzy lata synowi Wawrzyńcowi (P. 20 k. 165). Tak więc z Katarzyny (z Ciesiel?) miał Grzymek syna Mikołaja, zaś z Jadwigi syna Wawrzyńca i córkę Annę, w latach 1479-1482 wdowę po Pawle z Kąkolewa. Rozpocznę od wygasłej linii po młodszym z synów Wawrzyńca.

A. Wawrzyniec, syn Grzymka i Jadwigi, wspomniany w r. 1470 jako niedzielny z ojcem w Niegolewie i Wilkowie, zaś w r. 1472 jako niedzielny z bratem Mikołajem (P. 20 k. 133). Od Piotra Grodzickiego zw. Oprzałką w r. 1477 kupił za 200 grz. część wsi Grodziszczko p. pozn. (P. 1386 k. 84), zaś od Andrzeja Sarbskiego w r. 1481 za 150 grz. trzecią część tejże wsi z wiatrakiem (ib. k. 136). Siostrze Annie N-ej, wdowie po Pawle Kąkolewskim, sprzedał za 80 grz. część w Starych Brodach, do której w r. 1482 uzyskała intromisję (P. 20 k. 163v). Nie żył już w r. 1493, kiedy jego synowie, Wojciech, Jan i Jerzy, dziedzice w Niegolewie, części po ojcu w Grodziszczku sprzedali wyderkafem za 100 kop gr. Wincentemu Kuszlińskiemu niegdy ze Strzeżmina w posagu za ich siostrą a żoną Wincentego - Elżbietą (P. 1383 k. 2). Oboje Kuszlińscy żyli jeszcze w r. 1495. Jan i Jerzy (Jurga) żyli jeszcze w r. 1499 (P. 859 k. 28).

Wojciech N. zwany też Wilkowskim, syn Wawrzyńca, wraz z niedzielnymi braćmi, Janem i Jerzym, współdziedzic w Niegolewie, w r. 1493 kwitował stryja Mikołaja N-go z połowy posagu babki Jadwigi, żony Grzymka N-go, oprawionego na Niegolewie (P. 856 k. 3). Na połowie uzyskanych z działów z tymi braćmi części w Niegolewie, Wilkowie i Grodziszczku w r. 1495 oprawił posag 80 grz. żonie swej Annie Romiejewskiej, córce Grzegorza (P. 856 k. 107, 1383 k. 60v), ona zaś t. r. skwitowała brata Marcina z dóbr rodzicielskich w Romiejkach i Kębłowie (Py. 169 k. 161v). T. r. szwagrowi Kuszlińskiemu sprzedał wyderkafem za 100 kop groszy części w Grodziszczku (P. 1383 k. 74v). Z bratem Jurgą (Jerzym) dwa łany w Niegolewie w r. 1497 sprzedali wyderkafem stryjowi Mikołajowi N-mu (ib. k. 149v). Maciejowi N-mu (bratu stryjecznemu) ręczył Wojciech w r. 1498 pod zakładem 200 grz. za żonę Annę, iż skasuje ona swoją oprawę na Niegolewie (P. 856 k. 293v) i w r. 1499 Anna ta kwitowała Macieja z uzyskanej t. r. oprawy na połowie części Niegolewa, Wilkowa, Grodziszczka, należących się mężowi z działów z braćmi Janem i Jerzym (P. 859 k. 28, 1389 k. 23). Anna swoje części macierzyste w Kębłowie i Lipiu p. pyzdr. sprzedała w r. 1500 Stanisławowi niegdy Ostrowskiemu, dziedzicowi w Kębłowie (P. 1389 k. 109). Wojciech w r. 1510 dziewięć łanów osiadłych w Wilkowie wymienił z Piotrem Turkowskim (Przetockim) na połowę Turkowa w p. pozn. (P. 1391 k. 13). Wspólnie z żoną Anną kapitule katedralnej poznańskiej w r. 1518 sprzedali za 40 grz. wyderkafem 3 grz. czynszu rocznego na Turkowie (P. 1392 k. 188v). Żył jeszcze Wojciech w r. 1520 (ib. k. 365v). Zapewne jego synem był Wojciech Turkowski, dziedzic w Turkowie, mąż Małgorzaty Niewierskiej, nie żyjący już w r. 1581, kiedy wdowa skasowała oprawę na Zębowie i Turkowie (P. 936 k. 623v). Zrobiła to, aby umożliwić Janowi Turkowskiemu (Wturkowskiemu) cz. N-mu, niewątpliwie synowi jej i Wojciecha, sprzedaż części Turkowa osiadłego i Zębowa pustki za 6.200 zł. Wojciechowi Kokalewskiemu, wedle zobowiązania danego t. r. (ib. k. 190v). Kokalewski został w r. 1582 do tych dóbr intromitowany (P. 938 k. 382). Ten Jan N. cz. Turkowski od Jakuba Chociszewskiego w r. 1579 wydzierżawił był pod zakładem 200 złp. Chociszewo p. kal. (P. 933 k. 485), zaś w r. 1581 sumę 90 zł. zapisaną przez Chociszewskiego cedował Kokalewskiemu (P. 936 k. 624). Był w r. 1584 mężem Anny Lubieńskiej, córki Jana, za którą w grodzie pyzdrskim dostał był zapis 400 zł. długu jako posag (P. 942 k. 409v). Z tej sumy 200 zł. scedował w r. 1587 Janowi Raczkowskiemu (P. 948 k. 615). Nie żył już w r. 1593 (P. 959 k. 1278v). Wdowa w r. 1604 była 2-o v. żoną Wojciecha Szetlewskiego "Przecha", który jej wtedy oprawił 200 złp. posagu (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 166v).

B. Mikołaj, syn Grzymka i Katarzyny (z Cieciel?), podwojewodzi poznański w latach 1490-1492 (P. 21 k. 192, 22 k. 202v). Jak już wiemy, wspomniany w r. 1452 (P. 18 k. 90v), uzyskał w r. 1462 termin przedciwko Stefanowi, dziedzicowi w Cieślach (ib. k. 311), zaś w r. 1464 dostał zapis 27 grz. od Chwała z Ciesiel (P. 19 k. 2). Wspólnie z bratem Wawrzyńcem, niedzielnym, pozwny w r. 1472 przez Gotarda niegdy Wojnowskiego (P. 20 k. 133). Od Stanisława z Turkowa w r. 1475 kupił za 200 grz. trzecią część Turkowa (P. 1386 k. 40v). Od Andrzeja Sarbskiego i żony jego Barbary, dziedziców w Sędzinie, w r. 1477 kupił za 47 grz. część Wilkowa w p. pozn. (ib. k. 83v). Ćwierć łana roli pustej w Wilkowie w r. 1479 kupił za 13 grz. od Andrzeja Wilkowskiego (ib. k. 188v). Od Jana Turkowskiego w r. 1480 kupił za 200 grz. części Turkowa i Zębowa (P. 1387 k. 122). Od bratanków, Wojciecha i Jurgi nabył wyderkafem w r. 1497 dwa łany w Niegolewie (P. 1383 k. 149v). Nie żył już w r. 1510 (P. 786 s. 188). Żoną jego była w r. 1471 Anna Karchowska z Belęcina (Kośc. 20 s. 609), wdowa 1-o v. po Janie Tworzyjańskim z Kokalewa. Swoją oprawę uzyskaną od pierwszego męża na połowie Kokalewa w p. kośc. w r. 1479 sprzedała wyderkafem drugiemu małżonkowie, który jednocześnie na połowie Niegolewa oprawił jej 150 grz. posagu (P. 1386 k. 188, 188v). Połowę Kokalewa miała Anna w swej posesji w r. 1493 (P. 1387 k. 192), a t. r. od męża uzyskała ponowną oprawę posagu 100 kop gr. na połowie swego dziedzictwa w Niegolewie (P. 1388, luzy, k. 7). Syn Maciej. Córka Anna, w latach 1502-1517 żona Wojciecha Przyborowskiego.

Maciej, syn Mikołaja i Karchowskiej, w r. 1497 od Jana Kokalewskiego nabył wyderkafem za 60 zł. węg. dwa osiadłe łany w Kokalewie (P. 1383 k. 132). Od stryjecznego swego brata Wojciecha w r. 1498 nabył jego części w Niegolewie (P. 856 k. 293v). Od Marcina Chomąckiego w r. 1500 nabył wyderkafem za 160 grz. Wysocko w p. pozn., którą to wieś Marcin trzymał wyderkafem od Jana Bielawskiego (P. 1389 k. 101v), a Maciej w r. 1502 kupił tę wieś od Bielawskiego za 250 grz. (P. 1389 k. 215). Pozywany był w r. 1502 przez siostrę Przyborowską o 100 grz. posagu (P. 23 k. 38). Od Jana Borzysławskiego w r. 1510 kupił za 300 zł. węg. i 52 grz. połowę Uścięcic w p. kośc. (P. 786 s. 202). Część w tejże wsi w r. 1515 nabył za 60 grz. od Anny, nieletniej córki zmarłego Jana Grzymały, wójta w Rozdrażewie (P. 866 k. 261v, 1392 k. 50). Inną tam część kupił t. r. za tyle samo od rodzeństwa, Jarosława i Anny Dokowskich (ib. k. 50v). Wreszcie jeszcze inne części w Uścięcicach sprzedał mu t. r. za 200 grz. ks. Jan Opaliński, kustosz katedralny poznański (P. 1392 k. 49v). Od Tomasza Otuskiego zw. "Nogieć" w r. 1518 kupił za 516 grz. połowę Otusza w p. pozn. (ib. k. 211v), zaś trzecią część tej wsi nabył w r. 1519 za 250 grz. od panien Małgorzaty i Katarzyny, córek zmarłego Stanisława Kozłowskiego (ib. k. 281). Od Jana Grzebienickiego i jego siostry Katarzyny, żony Sędziwoja kupił w r. 1521 za 150 grz. połowę wsi Cieśle p. pozn. (ib. k. 390v), a od Sędziwoja Przetockiego w r. 1523 za 300 grz. połowę Wilkowa w p. pozn. (ib. k. 526v). Marcin Ciesielski i Wojciech Sędziński sprzedali mu w r. 1524 za 150 grz. swoją bliższość do nabytej przez niego połowy Ciesiel (P. 1393 k. 32v), zaś t. r. uczyniła to samo za 300 grz. ze swoim prawem bliższości Barbara, żona Jarosława Gorajskiego (ib. k. 36). Od Piotra Rosnowskiego w r. 1525 kupił za 150 grz. część w Uścięcicach (P. 1391 k. 66v). Trzy osiadłe półłanki w Wilkowie t. r. kupił za 350 grz. od Sędziwoja Przetockiego (P. 1393 k. 59v). Od Jana Więckowskiego i żony jego Jadwigi Dąbrowskiej nabył w r. 1526 za 500 grz. części Wielkich i Małych Więckowic p. pozn. (ib. k. 104, 123v). Skwitowany w r. 1530 z dóbr rodzicielskich przez córkę Annę zamężną Gołutowską (P. 871 k. 611). Chyba żył jeszcze w r. 1541 (P. 1394 k. 481), zapewne zaś już nie żył w r. 1543 (P. 1395 k. 47v). Nie żył napewno w r. 1554 (P. 1396 k. 225v). Miał za żonę Katarzynę Piekarską, córkę Judy (Hugona) i Beaty, której w r. 1510 na połowie Niegolewa oprawił 350 zł. węg. posagu (P. 1391 k. 12v). Kwitowała ona w r. 1511 ojca z dóbr w Piekarach p. kośc. po swym ojcu i po matce (P. 865 k. 30). Ponowną oprawę tego posagu uzyskała od męża w r. 1527 na połowach Niegolewa i Wysoczki (P. 1391 k. 71). Kasowała swą oprawę w r. 1564 (P. 906 k. 252). Synowie: Mikołaj, Jan, Maciej, Marcin, Stanisław, Jakub. Z córek, Anna, w r. 1529 żona Łukasza Gołutowskiego (Gułtowskiego). Dorota, w latach 1534-1552 żona Hipolita Zdzarowskiego, wdowa w latach 1555-1577. Jadwiga, w r. 1538 za Andrzejem Konarzewskim. Katarzyna, w r. 1541 żona Jana Chobienickiego z Zakrzewa. Barbara, 1-o v. w latach 1554-1565 żona Jana Brodnickiego, wdowa w r. 1572, 2-o v. w latach 1578-1579 za Andrzejem Belęckim cz. Karchowskim, burgrabią ziemskim kościańskim, wdowa w r. 1591, zmarła między r. 1606 a 1614.

I. Mikołaj, syn Macieja i Piekarskiej, wspólnie z braćmi od Wojciecha Otuskiego w r. 1543 kupił wyderkafem za 200 grz. jego część w Otuszu (P. 1395 k. 47v). Od Stanisława Lwowskiego Ostroroga w r. 1549 uzyskał zapis 100 grz. (P. 888 k. 359v). Od Wojciecha Konarskiego dostał w r. 1551 rezygancję wiecznością sum na połowie Trzcielina i Dębna Wielkiego (P. 1395 k. 617v). Ustanowiony w r. 1553 przez Jakuba Sadowskiego jednym z opiekunów jego dzieci (P. 787 k. 18v). Wespół z braćmi, Maciejem, Stanisławem i Jakubem części Kozłowa w p. pozn. (z wyjątkiem lasu "Wygorzel") w r. 1559 sprzedali za 1.000 zł. bratu Marcinowi (P. 1396 k. 725), a z przeprowadzonych wtedy działów z braćmi Mikołaj wziął połowę Otusza, część wyderkafową w tejże wsi, połowę Wysoczki w p. pozn. oraz dopłatę 250 zł. (P. 900 k. 294v). Od Łukasza Otuskiego dostał wiecznością w r. 1562 części Otusza i pustki Radwankowo, a donacja ta dotyczyła też działającego z N-im wspólnie Jana Tomickiego, kasztelana rogozińskiego (P. 1397 k. 130). Obaj oni, Tomicki i Mikołaj N. dobra te w r. 1567 zwrócili również wiecznością temu Otuskiemu (ib. k. 563). Mikołaj sumy zapisane sobie przez Wojciecha Konarskiego na połowach Trzcielina i Dębna Wielkiego (P. 1395 k. 617v), w p. pozn. wraz z przezyskami cedował w r. 1562 Łukaszowi Gułtowskiemu (P. 787 k. 43v). Żył jeszcze w r. 1570 (. 917 k. 9v).

II. Jan, syn Macieja i Piekarskiej, wspomniany obok braci raz tylko w r. 1543 (P. 1395 k. 4v). W transakcji braci z r. 1552, a także w latach późniejszych głucho już o nim (P. 892 k. 212), zapewne więc już nie żył.

III. Maciej, syn Macieja i Piekarskiej, uczestniczył w r. 1543 w nabyciu przez braci wyderkafem części Otusza (P. 1395 k. 47v). Od Stanisława Ostroroga Lwowskiego, starosty międzyrzeckiego, w r. 1558 nabył wyderkafem za 3.000 zł. wieś całą Kunino Wielgie w p. pozn. (P. 899 k. 79, 1396 k. 552). Z przeprowadzonych w r. 1559 działów braterskich wziął czwartą część Niegolewa z sześciu kmieciami osiadłymi i czterema zagrodnikami, połowę wsi Wysocko w p. pozn. oraz wyderkafowe Kunino (P. 900 k. 294v). Zapisy dane sobie w r. 1558 przez Stanisława Ujejskiego na wsi Krąpiewo i na wójtostwie tamtejszym cedował w r. 1562 Łukaszowi Gułtowskiemu (P. 787 k. 43v, 1396 k. 542). Wspólnie z bratem Łukaszem nabyli wyderkafem w r. 1563 za 1.500 zł. od Urszulu Lwowskiej żony Piotra z Potulic Chodzieskiego, wojewodzica brzeskiego, części wsi Wielki Brody p. pozn. (P. 1397 k. 247), zaś w r. 1568 obaj oni od Anny z Ostroroga Lwowskiej, wdowy po Prokopie Sieniawskim, stolniku lwowskim, nabyli wyderkafem za 3.000 złp. jej części w tejże wsi (ib. k. 646). Maciej od Łukasza Otuskiego w r. 1569 nabył wyderkafem za 1.000 zł. części Otusza i pustki Radwankowo p. pozn. oraz siedlisko zw. Frąckowskie w tymże Otuszu (P. 1398 k. 4v), zaś w r. 1571 od tegoż Ostroroga, także wyderkafem, nabył trzy łany puste i jeden osiadły w Otuszu (ib. k. 178v). Swoim naturalnym synom, "uczciwym" Marcinowi, Jakubowi i Wawrzyńcowi zapisał w r. 1577 dług 600 złp. na Wycoczce (P. 929 k. 716v). Jako spadkobierca zmarłego brata Stanisława kwitował w r. 1579 Jana Kostkę, wojewodę sandomierskiego, z 4.000 złp., zapisanych zmarłemu wyderkafem na Rudołowicach i Rozwieńskiej Woli z dóbr jarosławskich (P. 932 k. 144), zaś w r. 1580 z tego samego tytułu kwitował żonę Kostki, Zofię ze Sprowy (P. 934 k. 183). Nie żył już w r. 1584 (Kośc. 264 k. 257). Jeden ze wspomnianych wyżej naturalnych synów Macieja, "uczc." Jakub kwitował w r. 1586 ze 100 zł Wawrzyńca Dokowskiego, burgrabiego ziemskiego poznańskiego (P. 947 k. 76v).

IV. Marcin, syn Macieja i Piekarskiej, wspomniany obok braci w r. 1543 (P. 1395 k. 47v), z działów braterskich z r. 1559 uzyskał całe Wilkowo, części w Wielkich i Małych Więckowicach, łan pusty w Wierzei p. pozn. oraz dopłatę 400 zł. (P. 900 k. 294v). T. r. od swoich braci, Mikołaja, Macieja, Stanisława i Jakuba kupił za 1.000 zł. części Kozłowa w p. pozn., z wyjątkiem lasu zw. Wygorzel, koło granicy Uścięcic (P. 1396 k. 725v). Łan pusty "Warzynczewski" w Wierzei przypadł mu w dziale z wieczystej sprzedaży dokonanej w r. 1543 przez zmarłego Marcina Wierzejskiego na rzecz wszystkich braci N-ch. W r. 1570 Szymon i Wojciech, bracia Ciesielscy, tego Wierzejskiego bratankowie potwierdzili w r. 1570 na rzecz Marcina N-go tę wieczystą rezygnację (P. 1398 k. 60v). Nie żył już Marcin w r. 1574 (ib. k. 454v), nie pozostawiając potomstwa. Jego żoną była w r. 1557 Zofia Proska, córka Macieja (P. 898 k. 489), której w r. 1559 oprawił posag 2.000 zł. na Wilkowie, zachowując dla siebie Więckowice i Kozłowo (P. 1396 k. 755). Zofia w r. 1565 kwitowała z dóbr rodzicielskich ojca Macieja i matkę Annę Proskich (P. 908 k. 4v). Była już w r. 1574.26/VI., 2-o v. żoną Jana z Wierzbna Pawłowskiego, który wtedy oprawił jej 2.000 złp. posagu (P. 1398 k. 454v). Jan Spławwski w r. 1575 dał zobowiązanie braciom jej pierwszego męża, Maciejowi, Jakubowi i Stanisławowi N-im, iż w 12 tygodni po jej śmierci zwróci im 2.000 złp. jej posagu oprawionego przez pierwszego męża na Wilkowie (P. 926 k. 95v). Żyła jeszcze w r. 1577. Klejnoty i srebra zarówno spadłe po Marcinie, jak i te, które po jego śmierci wdowa wzięła z Wilkowa, jego bracia Maciej i Stanisław w r. 1577 cedowali bratu Jakubowi (P. 929 k. 717).

V. Stanisław, syn Macieja i Piekarskiej, występował obok braci w r. 1543 (P. 1395 k. 47v). Otrzymał w r. 1558 asygnatę na wybieranie corocznie 40 beczek soli z żup bydgoskich, płacąc po jednej grzywnie za beczkę (MRPSum. V 8397). Z działów dokonanych w r. 1559 wziął Uścięcice z lasem "Wygorzel" należącym do Kozłowa (P. 900 k. 284v). Współspadkobierca brata Marcina 1577 r. (P. 929 k. 717). Od Jana Kostki, wojewody sandomierskiego i podskarbiego ziem pruskich, a właściwie od jego żony Zofii ze Sprowy, uzyskał wyderkafowy zapis 4.000 złp., za które ta Zofia w ziemstwie przeworskim zastawił mu Rudołowice oraz młyn i pewnych kmieci w Woli Rozwienieckiej (P. 932 k. 144, 934 k. 183). Bezpotomny, nie żył już w r. 1579 (P. 932 k. 144). Zapewne był i bezżennym.

VI. Jakub, syn Marcieja i Piekarskiej, występował obok braci w r. 1543 (P. 1395 k. 47v), uzyskał w działach braterskich 1559 r. trzy części Niegolewa (P. 900 k. 294v). Od braci Macieja i Stanisława uzyskał w r. 1577 cesję klejnotów i sreber pozostałych po bracie Marcinie (P. 929 k. 717). Od opiekunów Zofii i Urszuli, córek zmarłego Jana Świdwy z Szamotuł, to jest od matki ich Katarzyny z Ostroroga i od Jakuba Kąsinowskiego w r. 1583 kupił za 30.000 zł. miasto Kazimierz oraz wsie Nowawieś, Gorzyszewice, części Chlewisk i Brodziszewa oraz pustek Boguszyce, z wyjątkiem lasu w Brodziszewie (P. 1399 k. 207). Intromisję do tych dóbr uzyskał w r. 1588 (P. 949 k. 641v). Od Mikołaja Tomickiego, kasztelana gnieźnieńskiego, trzymał wyderkafem Śliwno i Wąsowo, niegdyś puszczone jemu i jego bratu Maciejowi (już zmarłemu) w sumie 8.000 zł. Potem Tomicki dopisywał tam kolejno sumy: 2.000, 1.000, 1.000, 3.000, zaś w r. 1584 dodał jeszcze 2.700 zł. (P. 943 k. 489v). Części w Wielkich i Małych Więckowicach oraz w pustce Przyma w p. pozn. sprzedał w r. 1584 za 3.000 złp. Andrzejowi Więckowskiemu (P. 1399 k. 310v). Jako spadkobierca brata Macieja skwitował w r. 1585 Łukasza Otuskiego z 1.000 zł. zapisanych wyderkafem bratu na częściach Otusza i pustki Radwankowa (P. 945 k. 88). Połowę Otusza w r. 1586 sprzedał wyderkafem za 2.200 zł. Janowi Szlachcińskiemu (P. 1399 k. 700), zaś w r. 1588 wydzierżawił te dobra za 88 złp. od wdowy po nim, Jadwigi Pomorzańskiej (P. 950 k. 108v). Skwitowany w r. 1594 z 3.000 złp. posagu danego za córką Zofią przez Janusza Kiszewskiego (P. 962 k. 523v). Wysoczkę t. r. sprzedał wyderkafem na trzy lata za 2.000 złp. Maciejowi Szczytnickiemu (P. 1401 k. 297v). Miasto Kazimierz z folwarkiem, wsie Nowąwieś i Gorzyszewice, części we wsiach Chlewiska, Brodziszewo i w pustce Boguszyce, z prawem patronatu nad kościołem, dał w r. 1595 synowi Janowi (P. 1401 k. 541v). Połowę Otusza, t. r. sprzedał wyderkafem za 3.000 zł. Andrzejowi i Stanisławowi braciom Kociuskim (ib. k. 644). Od Jana Czarnkowskiego w r. 1596 kupił wyderkafem za 3.000 złp. Kromolice w p. pyzdr. (ib. k. 750). Od Piotra i Andrzeja braci Tomickich, kasztelaniców gnieźnieńskich, w r. 1598 kupił za 30.000 złp., zaś od Łukasza Tomickiego za 15.000 złp., wsie Śliwno i Wąsowo, dotąd trzymmane wyderkafem za sumę 18.000 złp. (P. 1402 k. 821v, 823). Wziąwszy od kuratorów szpitala w Grodzisku sumę 200 złp., zapisał od owej sumy 17 złp. rocznego czynszu wyderkafowego zapewnionego na części Śliwna (P. 1403 k. 69v). W r. 1599 Wilkowo i Wysoczkę sprzedał wyderkafem za 10.000 złp. na trzy lata Walentemu Chylińskiemu (P. 1403 k. 251v), zaś swoje części w Otuszu za 4.000 złp. na rok Zofii z Ruśca, żonie Krzysztofa Jabłonowskiego (ib. k. 252a v). Wilkowo i Wysoczkę, wyłączywszy kilku poddanych chopów, w r. 1600 Chylińskiemu sprzedał za 17.000 złp. wiecznością (ib.k. 648). Wąsowo w p. kośc. t. r. sprzedał wyderkafem na rok za 3.650 złp. Wawrzyńcowi Skórzewskiemu (ib. k. 421), zaś w r. 1601 to Wąsowo sprzedał wyderkafem na rok, ale już za 10.000 złp. Maciejowi Zakrzewskiemu cz. Belęckiemu (P. 1404 k. 196v). Uścięcice i części Kozłowa w p. kośc. i Otusza w p. pozn. w r. 1602 darował synowi Janowi (P. 1404 k. 344v). Wspólnie z żoną Śliwno t. r. sprzedali wyderkafem na rok za 10.000 złp. Andrzejowi Kociuskiemu (ib. k. 609v). Nie żył już Jakub w r. 1605 (P. 1405 k. 370). Żonie swej, Annie Przecławskiej, córce Januszam w r. 1564, krótko przed ślubem, 9/X. r. na połowie Niegolewa oprawił 2.500 zł. posagu (P. 1397 k. 358v), zaś już w r. 1565 na tych dobrach dał jej oprawę na sumę 2.700 zł. posagu (ib. k. 410v), a w r. 1575 na połowie Niegolewa, Więckowic Wielkich i Małych oraz Wilkowa oprawił 3.700 zł. (P. 1398 k. 590). Anna w r. 1595 uzyskała od męża dożywocie na Śliwnie i Wąsowie (P. 1401 k. 396). Będąc wdową dostała w r. 1605 od synow, Jana i Macieja, w dożywocie tę połowę Niegolewa, która była wolna od jej oprawy (P. 1405 k. 371v). Umarła w r. 1617, "pod sądy Świętojańskie" (Kopia). Synowie: Jan, Andrzej i Maciej. Z córk, Zofia wyszła w r. 1593, krótko po 8/II., za Janusza Kiszewskiego, zmarłego w r. 1596, zaś 2-o v. w r. 1597 wyszła za Wojciecha z Konar Malechowskiego. Anna, żona 1-o v. w r. 1599 Jana Kościeleckiego, kasztelanica bydgoskiego, 2-o v. w r. 1608 Zygmunta Borka Gostyńskiego, umarła w Czerwonejwsi w r. 1615, krótko przed 20/XII., a pochowana tam 1616.7/II. r. Jadwiga zaślubiła w r. 1606 Mikołaja Zawadzkiego, zmarła po r. 1637. Elżbieta, w r. 1615 żona Jana Sobockiego, umarła między r. 1631 a 1635.

I) Jan, syn Jakuba i Przecławskiej, podsędek ziemski poznański, mianowany na ten urząd 1598.8/VI. r. (M. K. 142 k. 124v, 125; P. 787 k. 157v, tu data 8/VI.), postąpił 1621.6/VII. r. na urząd sędziego ziemskiego poznańskiego (M. K. 165 k. 379v, 380; P. 761 k. 53). Od ojca w r. 1591 dostał dwóch poddanych z Uścięcic i jednego z Wilkowa (P. 1400 k. 683). Dostał też, jak już wiemy, w r. 1595 miasto Kazimierz z przyległymi wsiami. Dał w r. 1595 ojcu zobowiązanie, iż po jego śmierci przeprowadzi działy z braćmi i przy tej okazji wypłaci im po 15.000 złp. (P. 854 k. 657). Na Brzeźnie p. pozn. w r. 1599 zapisał 14 grz. czynszu rocznego dla wikarych katedry poznańskiej (P. 1403 k. 34v), zaś na mieście Kazimierz z przyległościami 7 grz. rocznego czynszu od sumy 102 grz. (przeniesionej z Będkowa) mansjonarzom kolegiaty Św. Stanisława w Szomotułach (ib. k. 77). Od Stanisława Czarnkowskiego w r. 1604 nabył wyderkafem za 1.800 złp. części wsi Dębe z klucza czarnkowskiego (P. 1404 k. 115v). Sprzedał wyderkafem w r. 1604 na trzy lata miasto Kazimierz i wieś Nowawieś za 4.000 złp. Wojciechowi Belęckiemu (P. 1405 k. 34v), a Gorszewice (Gorzewice) p. pozn. t. r. za 3.000 zł. Tomaszowi Rosnowskiemu cz. Grodzickiemu (P. 1405 k. 82). Brzeszno i czterech kmieci w Chlewiskach p. pozn. w r. 1604 sprzedał wyderkafem za 2.500 złp. Dorocie Kurskiej, żonie Sebastiana Gniazdowskiego (P. 1405 k. 109). Miasto Kazimierz wydzierżawił Janowi i Annie z Pożarowskich Kemblan Chełkowskim i w r. 1605 kwitował ich z 1.000 zł. na poczet sumy 2.500 zł. z tej dzierżawy (P. 976 k. 664v). Z przeprowadzonych w r. 1605, po śmierci ojca, działów z bratem Maciejem, wziął Śliwno w p. pozn. (P. 1405 k. 370). Gorszewice sprzedał w r. 1606 wyderkafem za 3.500 złp. Wojciechowi Trąmpczyńskiemu (ib. k. 571v). Miasto Kazimierz, folwark Nowawieś, połowę wsi Brodziszewo i całe Śliwno w r. 1607 sprzedał wyderkafem za 15.500 złp. Kasprowi Strzeżmińskiemu (P. 1406 k. 110). Śliwno sprzedał wieczyście w r. 1610 za 17.500 złp. Mikołajowi Pigłowskiemu (P. 1407 k. 104v). Od Zygmunta Grudzińskiego t. r. nabył wyderkafem za 12.000 złp. wsie Radzewo i Czmoń w p. pyzdr. wraz z młynem na Warcie zw. Górny (P. 1407 k. 289v). Wraz z bratem Macieje, skwitowni w r. 1615 z dóbr rodzicielskich przez siostrę Elżbietę zamężną Sobocką (P. 1840 k. 11), a w r. 1616 przez jej męża z 1.000 złp. pierwszej raty z 6.500 zł. posagu ich siostry (P. 996 k. 765). Jan bratu Maciejowi w r. 1618 sprzedał za 10.500 złp. Niegolewo, wyłączając pewnych poddanych, których właśnie od tego brata był kupił (P. 1411 k. 34). Jednocześnie od tegoż Macieja nabył wyderkafem za 5.000 złp. części Otusza (ib. k. 35). W kościele w Kazimierzu zaprowadził Bractwo Św. Anny i przydał kaplicę (Łukasz.). Gorszewice w r. 1636 sprzedał wyderkafem za 6.000 złp. Jakubowi Dachowskiemu (P. 1418 k. 197), a w r. 1637 temu Dachowskiemu, też wyderkafem sprzedał za 7.000 zł. Brzezno i dwóch kmieci osiadłych w Chlewiskach (P. 1419 k. 156). Od Stanisława Rokossowskiego, spadkobiercy zmarłej Katarzyny z Ostroroga, żony Jana Świdwy z Szamotuł, w r. 1639 kupił za 30.000 zł. miasto Kazimierz, całe wsie Nowawieś i Gorzyszewice (Gorszewice) oraz całe części wsi Chlewiska, Brodziszewo i pustki Boguszyce (P. 1419 k. 1088), które to dobra, jak już widzieliśmy, były zresztą od dawna jego dziedzictwem. Ta transakcja dotyczyła więc niewątpliwie nabycia dopełaniających jakichś praw. W r. 1640 w skutku tej transakcji uzyskał intromisję do tych dóbr (P. 165 k. 88v). Sprzedał Jan te dobra w r. 1642 za 35.000 złp. Zygmuntowi Żelęckiemu (P. 1420 k. 1049v), jednocześnie nabywając je od niego wyderkafem za 30.000 złp. (ib. k. 842). Wnuczce Teresie Mielżyńskiej zapisał w r. 1643 dług 1.000 złp. (P. 761 k. 404). Umarł niewątpliwie w r. 1646, bowiem 1647.22/I. r. mianowany był jego następca na urzędzie sędziego ziemskiego poznańskiego (P. 172 k. 32, 789 k. 2). Jego żoną była Agnieszka Konarzewska, córka Melchiora, wdowa 1-o v. po Jerzym Brodowskim, której w r. 1595, krótko przed ślubem, 9/IX., oprawił 4.000 złp. posagu na połowie miasta Kazimierza, wsi Gorzyszewice (Gorszewice, dziś Gorzewice) i Nowawieś, na połowie części wsi Brodziszewo i Chlewiska (P. 140 k. 621v). Agnieszka t. r., już po ślubie, zapisała mężowi sumę 4.000 zł. (P. 964 k. 1468v), zaś w r. 1598 kwitowała z majątku rodzicielskiego swych braci (P. 968 k. 560v). Oboje małżonkowie w r. 1599 spisali wzajemne dożywocie (P. 1403 k. 290). Żyła jeszcze Agnieszka w r. 1612 (P.1408 k. 262). Syn Jakub, ochrzcz. 1597.20/IV. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), zmarł niewątpliwie dzieckiem. Z córek, Barbara zaślubiła w r. 1620 Jana Mielżyńskiego, wdowa w latach 1637-1660, umarła w r. 1665. Marianna była w r. 1626 żona Zygmunta Żelęckiego, umarła po r. 1675. Jak się zdaje córką Jana była również Dorota, żona 1-o v. Feliksa Moszczyńskiego, 2-o v. w r. 1636 żona Jerzego Pigłowskiego, wdowa w r. 1643 zmarła przed r. 1670.

II) Andrzej, syn Jakuba i Przecławskiej, występował obok braci w r. 1595 (P. 954 k. 657), mianowany 1596 r. obok brata Jana przez Łukasza Gułtowskiego jednym z opiekunów jego dzieci (P. 1402 k. 128), umarł chyba krótko potem.

III) Maciej, syn Jakuba i Przecławskiej, ur. ok. 1576 r., występował wespół z braćmi w r. 1595 (P. 954 k. 657). Połowę wsi Otusz w r. 1602 sprzedał wyderkafem za 1.800 zł. Wawrzyńcowi Dokowskiemu (P. 788 k. 34), a w r. 1604 za 2.000 zł. Andrzejowi Chwałkowskiemu (P. 1405 k. 154). Z działu dokonanego z bratem Janem w r. 1605 wziął Wąsowo w p. kośc. (ib. k. 370). Od Jakuba Rudkowskiego w r. 1611 nabył wyderkafem za 3.000 zł. połowę Rogaczewa w p. kośc. (P. 1407 k. 383v). Uścięcice p. kośc. t. r. sprzedał wysderkafem za 5.000 złp. Wojciechowi Żółtowskiemu (ib. k. 497). Wąsowo t. r. sprzedał wieczyście za 18.000 złp. Stanisławowi Kociuskiemu (P. 1407 k. 571v). Otusz w r. 1613 sprzedał wyderkafem za 5.000 złp. Katarzynie z Knyszyna, wdowie po Andrzeju Strykowskim (P. 1408 k. 491v). Od brata Jana w r. 1618 kupił za 10.500 zł. połowę Niegolewa, sprzedał zaś temu bratu wyderkafem za 5.000 złp. części w Otuszu (P. 1411 k. 34, 35). Dziedzic Uścięcic p. kośc. 1619 r. (Kośc. 127 k. 769). Od Marcina Otuskiego w r. 1626 kupił za 11.000 złp. części w Otuszu (P. 1415 k. 396). Umarł 1633.18/IX. r. (Kopia; Łukasz., tu data 1634.17/IX.). Zaślubił 1602.28/X. r. Katarzynę Orzelską, córkę Macieja i Elżbiety Niemojewskiej (Kopia). Będąc już wdową, Katarzyna w r. 1637 skasował swą oprawę na Uścięcicach i Kozłowie (Ws. 47 k. 618, 619v). Przy kościele w Buku ufundowała w r. 1641 kaplicę Różańcową (Łukasz.). Umarła w r. 1659 (krótko przed 8/IX.), licząc lat 77 (Kopia). Z synów, Stanisław, ur. 1606.13/XI. r. (ib.), zmarł 1629.9/XI. r., będąc na wojnie Prusach, w obozie "na powietrze", pochowany w Buku (ib.; Łukasz.). O Andrzeju nieżej. Z córek, Anna, ur. w Topoli w r. 1603, zmarła 1604 r., Elżbieta, ur. 1608.16/III. r. (Kopia), zaślubiła 1626.8/III. r. Karzysztofa Mielżyńskiego, wdowa 1663 r., umarła w Poznaniu 1684 r., pochowana u Jezuitów.

Andrzej, syn Macieja i Orzelskiej, ur. ok. 1611 r., starosta pobiedziski 1646 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Ustanowiony w r. 1636 przez Jerzego Pigłowskiego jednym z opiekunów jego dzieci, zrodzonych z Doroty N-ej (P. 1033 k. 776). Dziedzic Niegolewa, wieś Otusz w r. 1646 sprzedał wyderkafem za 10.000 zł. Jakubowi Koszutskiemu (P. 1422 k. 749), a r. 1649 Otusz sprzedał wieczyście za 37.000 złp. Andrzejowi Daleszyńskiemu, pisarzowi ziemskiemu wschowskiemu (P. 1424 k. 157v). Testament spisywał w Poznaniu 1651.26/V. r. (P. 181 k. 106). W imieniu własnym i żony kwitował w r. 1652 małżonków Jana Sczanieckiego i Annę Twardowską z 6.000 złp. ostatniej raty dzierżawy klucza pobiedziskiego (P. 1064 k. 498). Zabity został w r. 1656 przez Szwedów, kiedy jechał z Gaju do Niegolewa (Kopia). Ożenił się z Barbarą Radomicką, córką Hieronima, wojewody inowrocławskiego, i Barbary Ujejskiej, której ojciec zapisał mu w r. 1637 w posagu za córką 45.000 zł. gotowymi pieniędzmi i 5.000 zł. w wyprawie (Ws. 47 k. 618v), zaś Andrzej oprawił jej t. r., jeszcze przed ślubem, te 50.000 złp. (Ws. 207 k. 112v). Barbara swą macierzystą część w dobrach: Gronowo, Drużyn, Kubaczyn, Strzępin, Niemierzyce, Dąbie, oraz części lasów w Urbanowie dała w r. 1642 swemu ojcu (P. 1420 k. 1099), mąż zaś t. r. oprawił jej na połowie Niegolewa 54.000 złp. posagu (ib. k. 1103). Dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił w r. 1649 opiekunów, wśród nich Krzysztofa Opalińskiego, wojewodę poznańskiego, i Jana Leszczyńskiego, kasztelana gnieźnieńskiego (G. 82 k. 67v). Po sprzedaniu Otusza dał w r. 1649 żonie zapis na Uścięcicach (P. 1424 k. 157v). Barbara od swego brata Kazimierza Radomickiego kupiła w r. 1654 za 46.000 złp. Słopanowo w p. pozn. (Z. T. P. 30 s. 1225). Gdzieindziej jednak znajdujemy wiadomość, że starosta pobiedziski Słopanowo kupił za 49.000 złp. od wuja Marcina Żegockiego (P. 199 k. 302). Umarła Barbara między r. 1655 a 1658 (P. 180 k. 23v, 182 k. 248). Syn Maciej, o którym niżej. Z córek, Katarzyna, ur. w Niegolewie w r. 1641 (Kopia), niewątpliwie już nie żyła w r. 1657. Anna, o której rękę w Niegolewie 1667.20/VI. r. spisany został kontrakt z Wojciechem Trąmpczyńskim. Ten zmarł w r. 1677 lub 1678, a Anna już w r. 1678 szła 2-o v. za Stanisława Chełmskiego, starostę kopanickiego, zmarłego w r. 1683 lub 1684. Trzecim jej mężem, poślubionym w r. 1686, był Michał Sczaniecki, podczaszy dobrzyński. Umarła między r. 1706 a 1712.

Maciej, syn Andrzeja i Radomickiej, ur. w Niegolewie 1640 r. (Kopia), starosta pobiedziski 1676 r. wskutek cesji dokonanej przez Stanisława Chełmskiego, za konsensem królewskim z 23/III. t. r. (P. 1094 k. 153v). Chorąży wschowski w r. 1673 (P. 1426 k. 505), złożył ten urząd 1701.3/IX. r. z racji wieku (P. 1140 III k. 90). Wspólnie z żoną w r. 1660 Niegolewo, Uścięcice i części Kozłowa wydzierżawili na trzy lata pod zakładem 21.000 złp. Hiacyntowi Kęszyckiemu (Ws. 59 k. 474v). Słopanowo sprzedał w r. 1665 za 50.000 złp. Marcinowi Żegockiemu (P. 1425 k. 1024v, 1863 k. 427v), którą to sumę Żegocki t. r. zapisał mu jako dług (P. 1076 k. 1026v). Pozywany 1669 r. przez Andrzeja Trzcińskiego komornika ziemskiego dobrzyńskiego, o zabicie wraz ze wspólnikami w Buku w r. 1668 jego stryja Wojciecha Trzcińskiego, który przebywał tam wezwany do dworu biskupiego (P. 196 k. 696). Od Łukasza Żegockiego, starościca kościańskiego, jezuity, w r. 1672 kupił za 57.000 złp. Trzcionkę, część Brodów i Kuślino w p. kośc. (P. 1426 k. 83) Z Wojciechem Trąmpczyńskim zawierał w Niegolewie 1667.20/VI. r. kontrakt o rękę siostry Anny, wnoszącej posag 40.000 złp., sam zobowiązał się w tej sumie puścić przyszłemu szwagrowi Słopanowo (P. 199 k. 302). Od Anny Koszutskiej, wdowy po Janie Dokowskim, i od Ignacego Dokowskiego, syna tego Jana, dominikanina toruńskiego, w r. 1673 kupił za sumę 25.000 złp. części Dokowa Suchego w p. kośc. (P. 1426 k. 505). Od ks. Łukasza Żegockiego, brata i jedynego spadkobiercy zmarłego Marcina, odkupił w r. 1674 za 49.000 złp. Słopanowo (P. 1426 k. 822), sprzedane prze dziewięciu laty. Od Anny z Powodowskich, wdowy po Janie Żychlińskim, 2-o v. żony Łukasza Gorajskiego, podstolego poznańskiego, spadkobierczyni brata Piotra Powodowskiego, w r. 1675 kupił za 120.000 złp. miasto Wolsztyn oraz wsie: Komorowo, Karpicko i Powodowo w p. kośc. (P. 1427 k. 389v). Protestowała ona potem przeciwko tej transakcji, ale w r. 1676 protest swój skasowała, jej zaś syn Andrzej Żychliński skwitował wtedy Macieja N-go z 40.000 złp. zapisanych mu w r. 1675 (P. 1094 k. 448v). Maciej Słopanowo w r. 1677 sprzedał ponownie, tym razem szwagrowi Wojciechowi Trąmpczyńskiemu za 40.000 złp., mieszcząc w tej sumie posag siostry (P. 1428 k. 269). Od Andrzeja Skarszewskiego(?) w r. 1677 kupił za 18.000 złp. części Niałka w p. kośc. (P. 1428 k. 311). Od Jana z Kolna Prusimskiego, w rezultacie dekretu kompromisarskiego wspólnie z żoną w r. 1680 nabyli za 60.000 zł. dobra Trzciankę, Kuślino i części Brodów w p. pozn. (P. 1101 III k. 63v). Od Piotra Żychlińskiego, starosty konińskiego, kupił w r. 1686 za 30.000 zł. dobra Rostarzewo, Głodno, Gola oraz młyn zw. Starym Młynem w p. kośc. (P. 1111 II k. 48, 59v), ale, jak się zdaje, jeszcze t. r. owe dobra odprzedał mu za tęż sumę z powrotem (P. 1140 III k. 21). Od Jerzego Unruga, wojskiego wschowskiego, w r. 1692 kupił za 185.000 złp. miasto Kazimierz oraz wsie: Nowawieś, Chlewiska, Brzezno, Ceradz, Gorzyszewice, Rutki Sczepy, folwark i połowę wsi Brodziszewo (P. 1123 IV k. 22). Od Pawła Działyńskiego, wojewodzica kaliskiego, w r. 1693 kupił za 188.000 złp. miasto Wrześnię oraz wsie: Słomowo, Nadarzyce, Bierzglinko, Psary, połowę Sokołowa, połowę Marzelewa oraz puste folwarki: Zawodzie, Drąmliska, Obłączkowo w p. pyzdr. (P. 1432 k. 94). Od sióstr Zbijewskich Krystyny, żony Michała Ulatowskiego, i Urszuli, żony Wawrzyńca Pierzchlińskiego, kupił w r. 1693 za 48.300 złp. wsie Berzyna i Mały Niałek w p. kośc. (P. 1432 k. 474) Nadarzyce w p. pyzdr. w r. 1694 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 10.000 złp. Andrzejowi Szamowskiemu, pisarzowi grodzkiemu wschowskiemu (P. 1127 IV k. 42). Miasto Wrześnię z wyżej wyliczonymi wsiami w r. 1695 sprzedał za 234.000 złp. synowi Michałowi (P. 1130 XIV k. 107v). Stefanowi Antoniemu Szołdrskiemu w r. 1696 wypłacił 40.000 zł. posagu za córką Konstancją (P. 1131 IV k. 30v). Swoją część w Brodach w r. 1698 sprzedał za 27.000 złp. Konstantemu Marszewskiemu, dziedzicowi innej części tej wsi (P. 1135 IX k. 99v). W Poznaniu w r. 1699 (krótko przed 15/VIII.) spisał testament, który t. r. oblatywał. Dobra swe podzielił na dwie schedy, z których pierwszą oblatującą majętność Kazimierską, oszaczowaną na 200.000 zł., Wrzesińską, również 200.000 zł., starostwo pobiedziskie na 40.000 zł., razem 440.000 zł. Drugą schedę stanowiło Niegolewo, ocenione najmniej na 130.000 zł., Trzcionka i Kuszlin 70.000 zł., Wolsztyn z Powodowem, teraz spalony, 120.000 zł., Niałek 20.000 zł., Berzyna z Małym Niałkiem 42.000 zł., Uścięcice z Dokowami 100.000 zł., suma na Restarzewie 25.000 zł., razem 507.000 zł. Z tego działu winna być spłacona żona, wyłożone 5.000 zł. na proces o sumę restarzewską. Posagi siostrom i długi mają być podzielone po połowie. Starszy syn za życia ojca odmówił dokonania wyboru, będzie więc po śmierci ojca wybierać młodszy (P. 1136 III k. 37). Nie był to pierwszy testament N-go. Poprzedni spisywał w Poznaniu, każąc pochować się w Buku obok przodków i pierwszej żony, Syna Michała zobowiązał, by nie ukrzywdził młodszego brata Kazimierza i tego Kazimierza oraz córki Urszuli nie odbierał z rąk ich matki a swojej macochy. Córkom, Urszuli i Teresie wyznaczył posagi po 30.00 złp. (P. 282 II k. 22v). Tymczasem jednak miasto Kazimierz oraz wsie: Nowawieś, Chlewiska, Brzezno, Ceradz, Gorzejewice, Rutki, Szczepy, połowę Brodziszewa w r. 1700 sprzedał za 85.000 złp. synowi Michałowi (P. 1138 III k. 38), jednocześnie odkupując od niego za sumę 250.000 złp. miasto Wrześnię i wsie: Słomowo, Nadarzyce, Birzglinko, Psary, połowę Sokołowa, połowę Marzelewa w p. pyzdr., które to dobra sprzedał mu był w r. 1695 (ib. k. 42). Synowi Kazimierzowi w r. 1701 cedował rozmaite sobie należne sumy, łącznie 44.200 złp. (P. 1140 III k. 21), a w r. 1701 sprzedał mu Wolsztyn z przyległymi wsiami (ib. k. 86). Córce Ludwice, zamężnej Działyńskiej, kasztelanowej bydgoskiej, zapisał w r. 1702 w posagu sumę 40.000 zł. (P. 1142 II k. 34). Umarł w r. 1702, krótko przed 29/XII. (LM Grodzisk). Pierwszą żoną Macieja była Urszula Żegocka, córka Piotra, starosty kościańskiego, i Anny Cieleckiej, zaślubiona w r. 1660.7/II. (Kopia), której w r. 1660 na Niegolewie i innych swych dobrach (wyłączając Uścięcice, Słopanowo i część Kozłowa) oprawił 15.000 zł. posagu (Ws. 208 k. 421v). Urszula t. r. skwitował matkę i braci z zapisanych jej przez ojca 20.000 złp. posagu (Ws. 59 k. 464v). W r. 1682 cedowała poznańskiemu kolegium S. J. sumę 6.000 złp., którą jej ojcu zapisał był ks. Krzysztof Żegocki, proboszcz przyczyński, wschowski, sekretarz królewski (P. 1105 VII k. 4). Żyła chyba jeszcze w r. 1685 (P. 1110 XI k. 89v). Drugą żoną Macieja była Anna Dzierzbińska, córka Kazimierza, sędziego ziemskiego wschowskiego, i Marianny Czackiej, której w r. 1690 oprawił 30.000 złp. na Uścięcicach i części Doków w p. kośc., oraz na części Kozłowa w p. pozn. a w r. 1700 przeniósł tę oprawę na połowę miasta Wolsztyna oraz wsi Komorowo i Karpicko (P. 1138 III k. 18v). Była ona 2-o v. w r. 1706 żoną Aleksandra Korzbok Łąckiego, łowczego kaliskiego (P. 1144 k. 96), i nie żyła już w r. 1711 (P. 282 II k. 32). Z pierwszej żony synowie, Piotr, ur. w Poznaniu 1661 r., żył tylko sześć godzin (Kopia), i Michał, oraz córki, Anna, Konstancja i Ludwika. Z nich Anna, ur. ok. r. 1664 (Łukasz.), była najpierw w r. 1685 żoną Adama Jana Mycielskiego, stolnika poznańskiego, a 2-o v. w latach 1696-1714 żoną Andrzeja Tuczyńskiego, starosty powidzkiego, po którym wdowa w r. 1723, umarła w Poznaniu 1723.25/VII. r., pochowana w Szamotułach. Konstancja, w latach 1696-1702 żona Stefana Szołdrskiego, wdowa w r. 1703, 2-o v. za Stanisławem Ciświckim, starościcem stawiszyńskim, wdowa znów w r. 1706, zaślubiła 3-o v. w r. 1708 Adama Józefa Zakrzewskiego, chorążego łęczyckiego, starostę pobiedziskiego, pisarza grodzkiego poznańskiego, umarła, będąc wdową, po r. 1735. Ludwika wyszła 1-o v. przed r. 1703 za Michała Działyńskiego, kasztelana bydgoskiego, potem brzeskiego-kujawskiego, a 2-o v. 1719-1729 była żoną Stefana Doręgowskiego (Deręgowskiego), podpułkownika J.Kr.Mci, wdowa w r. 1735, już nie żyła w r. 1748. Z drugiej żony syn Kazimierz i córki: Urszula, Teresa i Marianna. Urszula, ur. ok. r. 1694, w latach 1711-1730 żona Stanisława Malczewskiego, stolnika kaliskiego, zmarła w r. 1739, pochowana w Świerczynie, 7/IV., a miała wtedy lat 45. Teresa, jeszcze niezamężna 1713.9/IV. r. (LB Witkowo), w latach 1717-1727 żona Franciszka Miaskowskiego, łowczego poznańskiego, wdowa w r. 1743, nie żyła już w r. 1784. Marianna, w latach 1717-1736 żona Stefana Czackiego, umarła między r. 1736 a 1743.

(I) Michał, syn Macieja i Żegockiej, ur. w r. 1672, "w dwie niedziele po Trzech Królach" (Kopia), a więc ok. 20/I., starosta pobiedziski 1695 r. (P. 1129 IV k. 51), uzyskał 1712.8/X. r. konsens na scedowanie tego starostwa synowi Andrzejowi (Kośc. 310 s. 563), ale wtedy do przejęcia starostwa tego przez syna nie doszło. Chorąży wschowski 1705 r. (LB Wilczyna). Od Jana Boguckiego w r. 1695 kupił za 17.000 złp. Buszewko w p. pozn. (P. 1129 IV k. 51). Jak już wiemy, od ojca w r. 1700 nabył miasto Kazimierz z przyległymi wsiami, zaś Wrześnię z otaczającymi ją wsiami, nabytą od ojca t. r. sprzedał mu z powrotem, ale po śmierci ojcowskiej przypadła mu znowu. Występował w r. 1706 jako dziedzic Wrześni i Kazimierza (G. 92 k. 91v). Skwitowany w r. 1709 przez Jadwigę Kierską, żonę Stanisława Moraczewskiego, z 2.500 złp. zapisanych jej na Swadzimiu p. pozn., teraz dobrach dziedzicznych Stanisława Nieżychowskiego, przeniesionych potem na Otusz, obecnie będący w posesji Grudzińskich (P. 1144 K. 371). W imieniu własnym i brata Kazimierza zawierał w r. 1711 z Janem Jarochowskim kontrakt dzierżawy Uścięcic, Kozłowa i Dokowa w p. kośc. (P. 1146 I k. 104). Umarł 1713.24/IX. r., pochowany w Buku (LM Buk). Jego żoną, poślubioną przed r. 1708, była Krystyna Czacka, córka Andrzeja, wojskiego kaliskiego (LB Buk; P. 286 k. 215). Krystyna, będąc już wdową, w r. 1717 od Józefa i Jana Glińskich kupiła za 19.566 złp. część Chlewisk w p. pozn. (P. 1717 k. 126v). Od Andrzeja i Macieja braci Pogorzelskich, wedle zobowiązania z r. 1719, kupiła w r. 1727 za 36.500 złp. Piątkowwo Czarne w p. pyzdr. (P. 1171 I k. 24v, 1210 I k. 146v). Tę wieś w r. 1728 sprzedała za sumę 38.860 złp. Andrzejowi Będkowskiemu (P. 1212 k. 124v). Umarła w r. 1753 (A. B. Poznań W. 58). Synowie, Andrzej i Jan. Córki, Teresa Helena, ur. w Ceradzu Nowym, ochrzcz. 1710.4/I. r. (LB Ceradz), zmarła dzieckiem, i Mechtylda (Anna Mechtylda Brygida), ur. tamże, ochrzcz 1712.4/VII. r. (ib.), zaślubiona w Poznaniu 1733.21/I. r. Gabrielowi Sczanieckiemu.

1. Andrzej, syn Michała i Czackiej, stolnik poznański 1748 r. (P. 1392 k. 218v), starosta pobiedziski 1750 r. (LB Pobiedziska), mianowany chorążym kaliskim 1756.28/X. r. (K. P., nr 180), sędzia surrogator grodzki poznański 1758 r. (P. 1326 k. 46v), chorąży poznański 1764 r. (P. 1338 k. 43). Wspólnie z bratem Janem zawierali w r. 1725 układ z małżonkami, Stefanem Derengowskim i Ludwiką z N-ch (Z. T. P. 46 k. 80). Mocą ugody działowej, zawartej 1726.18/VII. r. przez nich ze stryjem Kazimierzem, starostą pobiedziskim, względem podziału dóbr pozostałych po dziadzie Macieju, dziedzice Uścięcic, części Kozłowa i części Dokowa Suchego w powiatach pozn. i kośc. Andrzej swoją część w owych dobrach w r. 1727 sprzedał za 92.000 złp. Michałowi Raczyńskiemu, kasztelanowi kaliskiemu (P. 1210 I k. 263v). Ze wspomnianych wyżej działów ze stryjem a także i z działów z bratem Janem dostało się Andrzejowi miasto Wolsztyn oraz wsie: Berzyna, Komorowo, Karpicko, Mały Niałek. Dobra te w r. 1728 sprzedał za 181.260 zł. Franciszkowio Gajewskiemu, staroście kościańskiemu (P. 1213 k. 105; Kośc. 163 k. 285). Był dziedzicem Niegolewa. Wespół z bratem dobra po ojcu, t. j. miasto Wrześnię i wsie: Bierzglinko, Nadarzyce, Słomowo, Psary, połowę Sokołowa, połowę Marzelewa, folwarki puste: Zawodzie, Dramliska, Wodniki, wreszcie pustkę Obłączkowo w p. pyzdr. w r. 1730 sprzedali za 150.000 zł. Chryzostomowi Niemierzy Gniazdowskiemu (P. 1221 k. 75). Andrzej z bratem Janem ostatecznych działów dokonał dopiero w r. 1732 i wedle zawartych w nich postanowień, kupił od Jana w r. 1739 za 45.000 złp. Śmiłowo w p. pozn., ale już następnego dnia odprzedał mu te dobra za 63.000 złp. (P. 1256 k. 197). To Śmiłowo obaj bracia t. r. nabyli od Macieja Mycielskiego, kasztelana poznańskiego, dziedzica Szaamotuł, a to wedle zobowiązania uzyskanego od tego Mycielskiego już w r. 1724 (P. 1257 k. 94). Andrzej od Andrzeja Racięckiego w r. 1746 kupił za 9.000 złp. części Chlewisk p. pozn. (P. 1285 k. 163). Od brata Kazimierza w r. 1747 kupił za 40.000 złp. Brzezno i część Chlewisk, należące do dóbr kazimierskich (P. 1288 k. 146v). Od Floriana i Wiktora braci Bojanowskich w r. 1751 kupił za 226.400 złp. Bytyń, Roszczki cz. Rosciegniewice, Wilkowice Olędry, Gorgoszewo oraz pustki Bądowo i Gątki w p. pozn. (P. 1303 k. 54). Brzezno i Chlewiska w r. 1754 wydzierżawił na trzy lata, pod zakładem 4.000 złp., Tomaszowi Gorskiemu (P. 131 k. 221v). Wedle zawartej 1760.27/XI. r. ugody, miasto Kopanino (Kopanina), części w Brodziszewie i wieś Ceradz dał w r. 1761 swym stryjecznym braciom, Tomaszowi i Bartłomiejowi N-im, synom Kazimierza (P. 1332 k. 128v). Chlewiska i Brzezno w r. 1764 zastawił za 100.000 złp. synowi Felicjanowi (P. 1338 k. 43), zaś w r. 1767 temuż synowi sprzedał za 250.000 złp. Bytyń, Roszczki cz. Rościegniewice, Gorgoszewo, pustki Bądowo i Gądki (P. 1343 k. 199). Umarł w Pobiedziskach 1769.17/IV. r., pochowany w Buku (LM Buk). Zaślubił 1732.24/II. r. Annę Skaławską, córkę Marcina, skarbnika poznańskiego, i Marianny Gzowskiej, i t. r. na połowie swych dóbr oprawił jej sumę 60.000 złp., odebraną na poczet posagu (P. 1234 k. 28). Anna, jako współspadkobierczyni stryja Franciszka Skaławskiego, wraz z innymi tego stryja spadkobiercami pozostałe po nim wsie, Kopydłówka, i Wólka w p. kon. (za kontraktem z r. 1753) sprzedała w r. 1754 za 38.000 złp. Józefowi Straszewskiemu (P. 1313 k. 230v). Skasowała w r. 1758 oprawę uzyskaną od męża w r. 1732 (G. 99 k. 133v). Miasto Neklę z przyległymi wsiami, stosownie do działów z r. 1743, sprzedała w r. 1773 siostrze Otylii Skaławskiej, żonie Franciszka Wilkońskiego, kasztelanica krzywińskiego (P. 1350 k. 374). Skwitowana w r. 1788 przez zięcia Ignacego Mierzewskiego, wojskiego kaliskiego, i córkę swą a jego żonę Annę z 20.000 złp. posagu i 3.000 złp. wyprawy (P. 1365 k. 551v). Umarła w r. 1788 i została pochowana 12/VIII. u Reformatów w Poznaniu (Sep. Ref. Pozn.). Synowie, Felicjan, o który, niżej, i Jan Nepomucen Marcin Franciszek Ksawery, ochrzcz. 1733.29/I. r. (LB Gułtowy), zmarł t. r., pochowany u Reformatów poznańskich (Sep. Ref. Pozn.). Z córek, Teresa (Teresa Antonina), ochrzcz. z ceremonii 1739.9/XI. r. (LB Gułtowy), niezamężna, zmarła w Pobiedziskach 1785.11/I. r., mając lat 50, pochowana w Poznaniu u Reformatów (LM Pobiedziska). Józefa, ur. ok. r. 1743, zmarła w r. 1750 w wieku 7 lat (ib.). Teodora, ur. ok. r. 1752, zaślubiła w Pobiedziskach 1770.5/VI. r. Ludwika Skórzewskiego, umarła w Kopaszewie 1803.3/III. r., mając lat 51, pochowana w Kościanie u Bernardynów. Magdalena, ochrzcz. 1752.30/VII. r. (LB Pobiedziska), wyszła w Pobiedziskach 1777.23/I. r. za Stefana Szczytnickiego, pułkownika wojsk koronnych, umarła 1789.7/VIII. r. Nepomucena (Nepomucena Teodora Magdalena), ur. w Pobiedziskach 1765.19/III. r. (LB Pobiedziska), zaślubiła tam 1788.27/IV. r. Ignacego Mierzewskiego, wojskiego kaliskiego, będąc już wdową umarła w Poznaniu 1811.26/XI. r. Marianna, niezamężna, "z Bytynia", chrzestna 1788.4/IV. r. (LB Wilczyna), zapisała w r. 1793 swym siostrzeńcowi i siostrzenicom, Andrzejowi, Tekli i Józefie Skórzewskim sumę 16.000 złp., siostrze Nepomucenie Mierzewskiej 4.500 złp., siostrzenicom Barbarze i Józefie Szczytnickim 4.500 złp. (Kośc. 337 k. 95). Żyła jeszcze 1800.4/II. r. (LB Bytyń).

Felicjan, syn Andrzeja i Skaławskiej, dożywocie starostwa pobiedziskiego, za konsensem królewskim z 1757.3/I. r., cedował w r. 1758 rodzicom (G. 99 k. 133v), ale w r. 1764 tytułowany znów starostą pobiedziskim (P. 1338 k. 43). Mianowany podkomorzym J.Kr.Mci 1760 r. (K. P. nr 25, wiad. z 4/VI.). Obrany w r. 1786 deputatem z wojew. poznańskiego na Trybunał Koronny (G. W., nr 63, wiad, z 9/VIII.). Deputat na Trybunał Koronny Lubelski 1787 r. (G. W.). Mianowany stolnikiem wschowskim w r. 1787 (G. W., wiad, z 26/IX.). Kawaler ord. Św. Stanisława 1790 r. (P. 1367 k. 342v). Plenipotent rodziców w r. 1756 (P. 1317 k. 145v) i 1758 (P. 1326 k. 46v). Jak już wiemy, od ojca w r. 1764 brał w zastaw za 100.000 zł. Chlewiska, Brzezno i inne dobra, a w r. 1767 nabył od tego ojca za 250.000 zł. Bytyń, Roszczki, Gorgoszewo, pustki Bądowo i Gądki. Skwitowany w r. 1790 przez szwagra Skórzewskiego i żonę jego a swoją siostrę Teodorę z 25.000 złp. dopełniający posag, zaś przez innego szwagra, Mierzewskiego z 5.000 zł. dopełnienia posagu (P. 1367 k. 342, 342v) i 1792 r. z 1.400 złp. na poczet sumy 25.000 złp. zapisanej w r. 1790 (P. 1369 k. 544). Był dziedzicem Niegolewa, ponadto zaś Bytynia, Młodawska, Roszczek, Witkowic, Chlewisk, Brzezna i Gorgoszewa. Umarł w Kąsinowie, w domu swej córki Żółtowskiej 1815.9/VIII. r., pochowany w Bytyniu (LM Bytyń). Ożenił się 1772.26/VII. r. z Magdaleną Potocką (LC Modrze), córką Józefa, kasztelana biechowskiego, i Anny Gajewskiej. T. r. oprawił żonie posag 24.000 zł. (P. 1350 k. 196v), zaś w r. 1775 na poczet posagu zapisał jej wypłaconą przez teścia sumę 6.000 złp. (P. 1352 k. 54). Magdalena należąca do spadku po Opalińskim, wojewodzie sieradzkim, swoją część w dobrach opalińskich, grodziskich i mińskich cedowała 1786 r. ciotecznemu bratu Bonawenturze Gajewskiemu, kasztelanicowi rogozińskiemu (Kośc. 225 k. 71). Umarła w Poznaniu 1819.29/III. r., mając 66 lat (LM Św. Maria Magdal., Pozn.; LM Bytyń, tu data zgonu 8/IV., wiek zaś 65). Z synów, Ksawery umarł dzieckiem, pochowany 1775.16/IX. r. (LM Bytyń). Apolinary, o którym niżej. Chryzostom, o którym też jeszcze będzie mowa. Nepomucen Bernard Władysław Antoni, ur. w Poznaniu, ochrzcz. 1779.30/VI. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), zmarł dzieckiem. Józef Hilary, ur. w Pobiedziskach, ochrzcz. 1784.15/I. r. (LB Pobiedziska), zmarły dzieckiem. Andrzej, o którym niżej. Z córek, Ksawera Ignacja Antonina, ur. w Wronczynie, ochrzcz. 1773.3/XIII. r. (LB Modrze), zmarła dzieckiem. Antonina (Antonina Ksawera), ur. w Bytyniu, ochrzcz. 1774.21/V. r. (LB Bytyń), zmarła tam (czy w Poznaniu?) 1835.22/V. r., pochowana w Bytyniu (LM Bytyń, tu wiek 61 lat; LM Św. Marcin Pozn., tu data zgonu 28/V., wiek 54 lata). Anastazja Antonina Wincencja, ur. w Poznaniu, ochrzcz. 1782.21/IV. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Maria Leokadia Ignacja, ur. w Pobiedziskach 1785.8/XII. r. (LB Pobiedziska). Ta sama a może inna córka Leokadia była chrzczona z ceremonii we dworze w Górze 1786.27/XI. r. (LB Góra k. Jaroc.; LB Panienka). Wyszła 1803.29/V. r. za Ksawerego Kęszyckiego, wojewodzica gnieźnieńskiego, umarła po połogu w Bytyniu 1804.4/IV. r. Emilia (Emilianna Ignacja Alojzja), ur. 1789.17/VI. r. (LB Bytyń), wyszła w Bytyniu w październiku 1810 r. za Jana Żółtowskiego z Kąsinowa, umarła w Kąsinowie 1830.23/VI. r., pochowana w Szamotułach u Reformatów.

1) Apolinary (Apolinary Jakub Ignacy), syn Felicjana i Potockiej ur. w Pobiedziskach, ochrzcz. 1776.27/VII. r. (LB Pobiedziska), dziedzic Niegolewa, zmarł w Poznaniu 1810.10/II. r., pochowany w Bytyniu (LM Bytyń).

2) Chryzostom (Jan Chryzistom Bonawentura), syn Felicjana i Potockiej, ur. w Bytyniu 1778.27/I. r. (LB Bytyń), dziedzic Bytynia, Chlewisk i Młodaska, radca departamentu za Księstwa Warszawskiego, potem członek pruskiej Izby Panów, umarł w Poznaniu 1860.18/II. r., pochowany w Bytyniu (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Ożenił się 1805.16/V. r. z Łucją Bnińską, córką Ignacego, starosty śremskiego, i Franciszki z Bnińskich, ur. 1786.13/XII. r. (tabl. w kośc. bytyńskim), umarła w Poznaniu 1846.13/XII. r., pochowana w Bytyniu (LM Św. Marcin, Pozn.; LM Bytyń). Synowie: Waleriam (Walerian Aleksander), ur. 1807.26/III. r. (LB Kazimierz), zmarł w Młodasku 1825.25/I. r. (LM Bytyń), Felicjan, ur. w Młodasku 1808.17/V. r., umarł tamże 1835.16/VI. r., pochowany w Bytyniu (LM Bytyń, wedle napisu na nagrobku w kośc. bytyńskim, 1835.18/V. r.). Córka Eufrozyna (Eufrozyna Apolonia), ur. 1806.8/II. r., 1-o v. za Ignacym Gąsiorowskim, 2-o v. za Ignacym Mierzyńskim, umarła 1857.2/V. r. (nagrobek w kośc. bytyńskim).

3) Andrzej (Andrzej Marcin), syn Felicjana i Potockiej, ur. w Bytyniu 1787.12/XI. r. (LB Bytyń), pułkownik wojsk polskich, dziedzic Niegolewa, umarł w Poznaniu 1857.18/II. r. (LM Buk). Ożenił się 1816.11/VIII. r. z Anną (Anną Antoniną Urszulą) Krzyżanowską, córką Tadeusza, sędziego pokoju i Ludwiki z Bardzkich, ur. 1798, dziedziczką Włościejewek i Międzyborza (LC Włościejewki). Należącą do jej dóbr Paprotnię pozwoliła sprzedać na pogrzeby powstańców 1830/31. Po śmierci męża mieszkała przez kilkianaście lat w Niegolewie, potem w Poznaniu, gdzie umarła 1871.5/I. r., mając lat 73, pochowana w Buku (LM Buk; LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Synowie: Władysław, o którym niżej, Władysław Walenty Bronisław, ur. we Włościejewkach 1821.9/II. r. (LB Włościejewki), zmarł dzieckiem, Bolesław (Wiktor Bolesław), ur. tamże 1822.6/III. r., zmarły 26/X. t. r. (LB, LM Włościejewki), Kazimierz i Zygmunt, o których niżej. Z córek, Felicjanna (Felicjanna Antonina), ur. w Niegolewie, ochrzcz. 1817.15/VI. r. (LB Buk), zaślubiła w Niegolewie 1841.30/V. r. Edmunda Żółtowskiego, dziedzica Myszkowa, Kąsinowa i Popówka, umarła w Myszkowie 1879.20/III. r., pochowana w Szamotułach u Reformatów. Ludwika Maria, ur. w Włościejewkach 1824.9/VIII. r., umarła 16/X. t. r. (LB, LM Włościejewki). Leokadia (Leokadia Klara), bliźniaczka poprzedniej, ochrzcz. 1824.15/VIII. r. (LB Wlościejewki), zaślubiła w Niegolewie 1851.30/VII. r. Ignacego Modlińskiego z Walentynowa, umarła 1856.2/V. r. (inf. rodz.). Magdalena (Magdalena Izydora), ur. w Włościejewkach 1827.10/V. r. (LB Włościejewki), wyszła 1852.30/V. r. za Konstantego Rekowskiego, dziedzica Kęszyc, umarła 1900.2/VIII. r. (inf. rodz.). Emilia (Emilia Agrypina), ur. w Włościejewkach 1830.23/VI. r. (LB Włościejewki), zaślubiła w Niegolewie 1859.12/IX. r. Mateusza Lniskiego, dziedzica Linina w Prusach Królewskich, umarła w Woli Sosnowej w Królestwie Polskim 1887.26/II. r. (Dz. P.). Marianna, ur. w Włościejewkach 1831.14/VIII. r. (LB Włościejewki), zmarła dzieckiem. Jadwiga, ur. tamże 1833.1/X. r. (ib.), poślubiła w Poznaniu 1870.20/IX. r. Nestora (Karola Nestora) Wężyka dziedzica Rogaszyc, umarła 1917.24/V. r., pochowana w Rogaszycach. Antonina zmarła 1834.26/IX. r. po trzech miesiącach życia (LM Włościejewki).

(1) Władysław (Władysław Maurycy), syn Andrzeja i Krzyżanowskiej, ur. w Włościejewkach 1819.12/IX. r., a ceremonii chrztu dokonano dopiero 1855.29/XI. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), kiedy miał się żenić. Skończył prawo w Bonn i tam zdobył doktorat. Referendarz sądu apelacyjnego w Poznaniu, wieloletni poseł do sejmu i parlamentu, prezes Koła Polskiego, żołnierz w r. 1863 (Dz. P.). Dziedzic Morownicy, bezpotomny, zmarł w Poznaniu 1885.19/III. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Zaślubił w Poznaniu 1855.29/XI. r. Wandę (Wandę Marię Weronikę) hr. Kwilecką, córkę Leonarda i Tekli z Sieroszewskich (LC Św. Wojciech, Pozn.), ur. 1834.23/I. r. (inf. rodz.), zmarłą w Poznaniu 1912.23/III. r., pochowaną w Buku (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.).

(2) Kazimierz (Kazimierz Atanazy), syn Andrzeja i Krzyżanowskiej ur. w Włościejewkach 1823.30/IV. r. (LB Włościejewki), dziedzic Włościejewek, które to dobra wraz z folwarkiem Międzybórz (1078 ha) sąd śremski w listopadzie 1878 r. wystawił na licytację. Wtedy też z publicznej licytacji miała być sprzedana Brzóstowinia w p. śrem., też należąca do Kazimierza N-go (Dz. P.). Ale Brzostownię sprzedał on w r. 1880 za 74.000 tal. Ludwikowi Karśnickiemu z Mchów (Dz. P.). Włościejewki z Międzyborzem (1241 ha) nabył w r. 1884 z subhasty Adolf Guterbock z Charlottenburga (Dz. P., wiad. z 29/III.). Zdążył jeszcze Kazimierz we Włościejewkach umrzeć 1885.13/V. r. (Dz. P.). Ożenił się 1858.20/V. r. z Heleną Skórzewską, córką Ignacego i Anastazji Rychłowskiej (LC Nekla). Była ona właścicielką dóbr Komorze w p. wrzesińskim, które to dobra, oszacowane na 97.294 tal., miały być wystawione na przymusową sprzedaż 1861.15/VII. r. (Dz. P.). Umarła po 1909.22/VII. r. (LB Ostrów). Synowie: Andrzej i Władysław, o którym niżej, Ignacy (Ignacy Anastazy Zygmunt Stanisław Marian), ur. w Włościejewicach 1863.29/V. r. (LB Włościejewki), zmarły w Ostrowie 1890.21/I. r., tam pochowany (Dz. P.). Wedle informacji pochodzących od rodziny, Ignacy miał się urodzić 1864.17/IV. r. Może więc było dwóch synów tego samego imienia pierwszy, urodzony 1863 r., zmarły dzieckiem, i drugi, ur. 1864 r., zmarły 1890 r.? Wracam do kolejnego wyliczenia synów Kazimierza: Stanisław Józef, ur. w Włościejewkach 24/III., zmarły 1865.10/V. r. (LB, LM Włościejewki), Tadeusz i Bolesław, o których niżej.

a. Andrzej (Andrzej Ignacy Marian), syn Kazimierza i Skórzewskiej, ur. w Włościejewkach 1859.17/VIII. r. (LB Włościejewki), zmarł 1928.7/XI. r. Ożenił się w r. 1899 z Aleksandrą Ostrowską, córką Adama, ur. 1877 r., zmarłą 1932.10/X.(28/IV?) r. Synowie, Adam, zmarły w Ostrowie 1901.16/VIII. r. po pięciu godzinach życia (LM Ostrów), i Kazimierz. Z córek, Aleksandra, ur. 1903.10/XI. r., zaślubiła 1925.25/II. r. Henryka Bojanowskiego, zmarła 1958.29/I. r. Maria, ur. 1904.25/III. r. wyszła 1925.25/II. r. za Gustawa Bojanowskiego, brata Henryka.

Kazimierz (Kazimierz Andrzej Tadeusz), syn Andrzeja i Ostrowskiej ur. w Ostrowie 1908.15/IV. r. (LB Ostrów), zmarły 1974.21/X. r. Z żony Leonii Szukalskiej, ur. 1924.29/XI. r., synowie Andrzej i Marek.

a) Andrzej, syn Kazimierza i Szukalskiej, ur. 1947.25/IV. r., zaślubił 1972.5/II. r. Urszulę Kazimierczak, ur. 1945.11/VII. r. Ich córki, Kamila, ur. 1972.24/I. r., i Slwia, ur. 1978.16/IX. r.

b) Marek, syn Kazimierza i Szukalskiej, ożenił się 1971.21/VIII. r. z Lidią Tomaszewską.

b. Władysław (Władysław Zygmunt), syn Kazimierza i Skórzewskiej, ur. w Włościejewkach 1860.26/XII. r. (LB Włościejewki), zmarł 1921.5/III. r. Zaślubił w drugi dzień Zielonych Świąt 1908 r. Wandę Karską, zmarłą w Jurkach na Podlasiu w r. 1941. Z ich córek, Maria (Maria Zofia Helena), ur. w Ostrowie 1909.17/VIII. r. (LB Ostrów), zmarła w Poznaniu 1928.20/IX. r., pochowana w Buku (Dz. P.), Anna, ur. w Ostrowie w r. 1910, zaślubiła 1936.16/VI. r. Antoniego Oknińskiego.

c. Tadeusz, syn Kazimierza i Skórzewskiej, ur. w Włościejewkach 1866.15/VI. r. (LB Włościejewki), inżynier-górnik, zmarł 1932.22/I. r. Zaślubił w Kaliszu Anielę Szarzyńską.

d. Bolesław (Bolesław Władysław Kazimierz), syn Kazimierza i Skórzewskiej, ur. w Włościejewkach 1868.25/VI. r. (LB Włościejewki), zmarły 1930.14/VIII. r. Ożenił się 1905.28/II. r. z Marią Kuczborską (rodzącą się z Józefy Skórzewskiej), ur. 1877 r., zmarłą 1939.6/VI. r. Synowie ich, Zygmunt i Andrzej. Córki: Ewa Helena (Ewelina), ur. 1906.15/I. r., wyszła 1938.21/IX. r. za Tomasza Krzysztofiaka, zmarła 1965.6/BII. r., Józefa Kazimierza, ur. 1907.14/II. r., zmarła 1934.19/II. r.

a) Zygmunt, syn Bolesława i Kuczborskiej, ur. 1909.10/I. r. zmarł1970.11/IV. r. Zaślubił 1948.26/XII. r. Bronisławę Włodarek, ur. 1926.31/VI. r. Ich córki: Jadwiga, ur. 1950.18/V. r., i Krystyna, ur. 1951.19/VI. r., wyszła 1973.1/IX. r. za J. Otulakowskiego.

b) Andrzej (Andrzej Wojciech), syn Bolesława i Kuczborskiej, ożeniony z Heleną Maj.

(3) Zygmunt (Zygmunt Tomasz), syn Andrzeja i Krzyżanowskiej, ur. w Włościejewkach 1826.18/XII. r. (LB Włościejewki), ordynat na Niegolewie, dobra Komorze koło Wrześni w r. 1878 sprzedał Ritschowi, dzierżawcy dóbr ks. Carolath, który nabył je dla swego zięcia Ciecierskiego (Dz. P., wiad. z 23/XI). Umarł 1901.24/III. r., pochowany w Buku (Dz. P.). Jego żoną, zaślubioną 1865.14/XI. r. była Zofia hr. Skórzewska (LC Zaniemyśl), córka Heliodora i Emilii Goetzendorff Grabowskiej, ur. 1839.20/V. r., zmarła w Poznaniu 1909.10/I. r., pochowana w Buku (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Synowie: Felicjan, Kazimierz i Stanisław. Z córek, Emilia (Emilia Anna Cecylia), ur. w Poznaniu 1867.30/IX. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), zmarła tam 1921.29/V. r., pochowana w Buku (Dz. P.). Anna (Anna Maria), ur. w Niegolewie 1871.30/IV. r. (LB Buk), zaślubiła 1898.14/VII. r. Witolda Urbanowskiego, zmarła 1873.6/VI. r. (ib.), wyszła 1898.22/VIII. r. za Prota Mielęckiego, umarła 1942.1/V. r. Izbela (Izabela Wanda), ur. w Niegolewie 1875.1/VI. r. (ib.), umarła 1903.12/XI. r. (Dz. P., według informacji rodz. 12/I.)

a. Felicjan (Felicjan Antoni Maksymilian), syn Zygmunta i Skórzewskiej, ur. w Niegolewie 1868.12/X. r. (LB Buk), ukończył w Monachium medycynę, uzyskując doktorat 1894.5/VI. r. (Dz. P.). Lekarz-okulista, poseł do sejmu pruskiego i parlementu niemieckiego, zmarł w Poznaniu 1919.8/I. r., pochowany w Buku (ib.). Ożenił się 1899.3/III. r., ze Stanisławą Jasieńską, córką Augusta i Ośniałowskiej, ur. 1879.8/I. r. Wyszła ona 2-o v. za Mariana Kiniorskiego, zmarła w Szczecinie 1954.16/V.

b. Kazimierz (Kazimierz Roman), syn Zygmunta i Skórzewskiej, ur. w Niegolewie 1870.28/II. r. (LB Buk), starosta lubliniecki na Śląsku, dziedzic Polwicy i Lubońca w p. średz., sprzedał w r. 19-8 Polwicę (2.000 m.m.). Stefanowi Kęszyckiemu z Błociszewa (Dz. P.) i t. r. kupił od Niemca, E. Kronlina(?) dobra Kadławy koło Wrocławia (ib.). Był też dziedzicem Czarnegolasu w ziemi lublinieckiej. Bezdzietny, umarł w Lublincu 1924.11/I. r. (Dz. P.). Ożenił się 1900.18/VII. r. z Konstancją Żabińską, córką Jana i Walerii z Gorów (LC Koszuty). Po rozwodzie zaślubił 2-o v. siostrę swej żony. Oboje pochowani w Lublińcu.

c. Stanisław (Stanisław Kostka Heliodor), syn Zygmunta i Skórzewskiej, ur. w Niegolewie 1872.14/V. r. (LB Buk), ordynat na Niegolewie właścicielki Myjomic w pow. kępińskiemu (1440 ha), zmarł w Poznaniu 1948.29/X. r. Z zaślubionej 1904.26/IV. r. Wandy Wężykówny, córki Adolfa i Marii z Psarskich, ur. w Karminie 1877.10/VIII. r. zmarłej w Poznaniu 1970.10/II. r., (1004 ha) miał synów: Andrzeja, Zygmunta i Macieja, ur. w Niegolewie 1907.16/VIII. r., zmarłego w Białymstoku 1944.5/V. r.

a) Andrzej, syn Stanisława i Wężykówny, ur. w Niegolewie 1905.3/IX. r., profesor Akademii Rolniczej w Szczecinie 1970 r., kierownik Katedry Ekonomiki Gospodarki Rybnej w latach 1966-1969, dyrektor Instytutu Eksploatacji Zasobów Morza Akademii Rolniczej w latach 1970-1972, dziekan Wydziału Rybactwa Morskiego w Akademii Roln. od r. 1969, właściciel Bytynia z folwarkami i Młodaska (do r. 1939). Zaślubił 1931.8/IV. r. Halinę Gniazdowską, córkę Stanisława i Zofii z Dunin Wąsowiczów, ur. w Nowejwsi koło Lipna 1905.5/XI. r. Syn Felicjan, o którym niżej. Z córek, Maria, ur. w Kołobrzegu 1946.8/IX. r. Wanda, ur. w Krakowie 1953.6/III. r., wyszła 1976.26/VIII. r. za Konrada Górskiego.

Felicjan, syn Andrzeja i Gniazdowskiej, ur. w Bytyniu 1932.18/I. r. kapitan marynarki handlowej, zaślubił 1954.18/IX. r. Teresę Chmielewską, córkę Czesława i Wandy Cieszkowskiej, ur. 1935.23/I. Syn Maciej, ur. w Szczecinie 1958.22/II. r. Córka Bożena, ur. 1955.12/V. r. tamże.

b) Zygmunt, syn Stanisława i Wężykówny, ur. w Niegolewie 1906.31/VII. r. W latach 1949-1972 zastępca dyrektora do spraw naukowych Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin. Był do r. 1939 właścicielem Chlewisk i Brzezna w p. szamotul., Balina i Oparówka w p. inowrocław. Te dwa folwarki były wydzierżawione i wedle dyspozycji poprzedniej właścicielki, Heleny Gąsiorowskiej, dochód z nich miał iść na fundację rodzinną. Pierwszą żoną Zygmunta była zaślubiona 1938.22/III. r. Halina Chełkowska, córka Józefa i Marii Donimirskiej, ur. 1917.21/V. zginęła w Warszawie 1939.25/IX. r. Drugą żoną, zaślubioną 1940.25/IX. r. jest siostra poprzedniej, Janina Chełkowska, ur. 1914.14/X. r. Z pierwszej żony córka Wanda, ur. 1939.16/VII. r., zginęła wraz z matką 1939.25/IX. r. Z drugiego małżeństwa syn Stanisław, ur. 1953.19/III. r. i córki: Maria Magdalena, ur. 1942.16/VII. r., wyszła 1964.30/IV. r. za Leonarda Kokorniaka, Zofia, ur. 1946.6/III. r., wyszła 1968.27/VII. r. za Edwarda Myrka, Anna Danuta, ur. 1947.29/IV. r. zaślubiła 1973.9/II. Jezusa Rodriguez y Rodriguez.

2. Jan (Jan Adam), syn Michała i Czackiej, ur. w Niegolewie 1708.5/VII. r. (LB Buk), skarbnik kaliski 1759-1762 (LB Szamotuły; LB Ostroróg), łowczy poznański 1762 r. (ib.), cześnik poznański 1771 r. (Sep. Reform. Szamotul.), podstoli poznański 1778 r. (P. 1355 k. 60v). Współdziedzic, jak już widzieliśmy, obok brata Andrzeja Uścięcic, części Kozłowa i Dokowa Suchego, które to dobra obaj z bratem w r. 1727 sprzedali Michałowi Raczyńskiemu, kasztelanowi kaliskiemu, a miasto Wolsztyn z przyległymi wsiami w r. 1728 Franciszkowi Gajewskiemu, a Piątkowo Czarne działając wspólnie z matką i siostrą sprzedali t. r. Andrzejowi Będkowskiemu, zaś miasto Wrześnię z przyległymi wsiami w r. 1730 Chryzostomowi Niemierzy Gniazdowskiemu, staroście nowomiejskiemu. Sprzedaż Uścięcic oraz części Kozłowa i Dokowa Suchego na rzecz Raczyńskiego Jan w r. 1732, po osiągnięciu pełnoletności, powtórzył (P. 1232 k. 45). Dziedzic Brodziszewa w r. 1733 (P. 1238 k. 293). Od Macieja Mycielskiego, kasztelana poznańskiego, wedle zobowiązania z r. 1724, kupił w r. 1739 za 42.000 zł. Śmiłowo w p. pozn. (P. 1257 k. 94), ale już nieco wcześniej, stosując się do działów braterskich z r. 1732 dobra te sprzedał za 45.000 złp. bratu Andrzejowi, odkupując je od niego zaraz następnego dnia za 53.000 zł. (P. 1256 k. 197). Ostatecznie Śmiłowo w r. 1741 sprzedał za 70.000 złp. maciejowi Wierusz Kowalskiemu (P. 1264 k. 197). Od Władysława Watty Kosickiego w r. 1743 kupił za sumę 106.500 złp. Kąsinowo z przyległościami w p. pozn. (P. 1271 k. 42). Oboje z żoną skwitowani w r. 1778 z 20.000 złp. posagu i 4.000 złp. wyprawy przez córkę Juliannę, żonę Marcelego Żółtowskiego (P. 1355 k. 60v). Jan umarł w Kąsinowie 1784.12/II. r., pochowany w Szamotułach u Reformatów (LM Szamotuły; Sep. Ref. Szamot., tu data pogrzebu 11/II!). Jego żoną była Zofia Twardowska, córka Wacława i Teresy Święcickiej. Oprawił jej w r. 1736 na połowie dóbr posag 30.000 złp. (P. 1246 k. 109v). Umarła w r. 1787, pochowana 27/VIII. u Reformatów szamotulskich. Miała lat 70 (Sep. Ref. Szamot.; G. W., nr 71, wiad. z 27/VIII). Synowie: Kajetan Stefan, ur. w Jankowicach, ochrzcz. 1741.3/VIII. r. (LB Ceradz), zmarły w Kąsinowie 1745.7/V. r. (LM Szamotuły), Michał, o którym niżej, Józef (Józef Fabian Sebastian), ur. tamże 1745.20/I. r. (LB Szamotuły), pod imieniem Jana Nepomucena benedyktyn w Lubiniu w r. 1780 (LB Lubiń), ostatni opat klasztoru na Sw. Krzyżu 1787 r. (LB Bytyń), Wilhelm Wojciech, o którym niżej, Izydor, ur. w r. 1750, zmarły tamże 23/IX. t. r., mając pół roku (LM Szamotuły), Roch Bartłomiej, ur. tamże, ochrzcz. 1751.6/IX. r., zmarły tamże 1753.12/IV. r. (LB, LM Szamotuły), Franciszek, o którym niżej. Z córek, Teresa (Krystyna Teresa), ur. w Kąsinowie, ochrzcz. 1738.17/III. r. (LB Szamotuły), umarła w Gałowie 1740.29/III. r. (LM Szamotuły). Magdalena (Magdalena Małgorzata), ur. w Jankowicach, ochrzcz. 1740.17/VII. r. (LB Ceradz), w r. 1759 żona Macieja Skaławskiego, umarła w Strygowie 1762.4/X. r., pochowana w Szamotułach u Reformatów (LM Modrze; Sep. Ref. Szamotuły). Julianna (Julianna Rozalia), ur. w Kąsinowie 1749.17/II. r. (LB Szamotuły), zaślubiła tamże 1778.4/V. r. Marcelego Żółtowskiego, łowczego poznańskiego, dziedzica Myszkowa, zmarła w Kąsinowie 1802.13/IV. r., pochowana w Szamotułach u Reformatów. Barbara Justyna, ur. w Jankowicach 1754.16/VI. r. (LB Ceradz), umarła w Kąsinowie 1757.3/XI. r., pochowana w kolegiacie szamotulskiej (LM Szamotuły). Joanna, wspomniana jako niezamężna 1764.4/IV. r. (LB Lubiń).

1) Michał (Michał Wacław), syn Jana i Twardowskiej, ur. w Opalenicy, ochrzcz. 1742.29/IX. r. (LB Opalenica; LB Szamotuły, tu cerem. 1751.17/VII. r.). Wespół z bratem Franciszkiem 1785.23/VIII. r. sprzedali Kąsinowo i Piaskowo p. pozn. za 145.000 złp. szwagrowi Marcelemu Żółtowskiemu. Te dobra były wówczas pod dożywociem matki (P. 1362 k. 159v, 160). Zapisali też wtedy 85.000 złp. spadkobiercom już nieżyjącej siostry Skaławskiej, jako posag jej (P. 1375 k. 202). Umarł Michał w Zielęcinie koło Grodziska, we dworze Swinarskich, pochowany 1790.11/XI. r. w Szamotułach u Reformatów (Sep. Ref. Szamot.).

2) Wilhelm Wojciech, syn Jana i Twardowskiej, ur. w Jankowicach, ochrzcz. 1746.9/IV. r. (LB Ceradz; Nekr. Bledzew, tu data urodz. 29/IV.), pod imieniem Bernarda cysters w Bledzewie, gdzie dokonał profesji 1764.19/II. r. i wyświęcony był na kapłana ok. r. 1769. Obrany opatem w Jędrzejowie 1771.21/II. r. (Nekr. Bledzew). Był też kanonikiem katedralnym krakowskim, sędzią deputatem na Trybunale Koronnym, komisarzem cywilno-wojskowym, generalnym wizytatorem Prowincji, kawalerem orderu Św. Stanisława. Umarł we wsi Chańcza 1797.18/I. r. (Nekr. Bledzew; Nekr. Obra; Nekr. Owińska; Nekr. Paradyż; Nekr. Przemęt).

3) Franciszek (Franciszek Linus), syn Jana i Twardowskiej, ur. w Jankowicach 1756.23/IX. r. (LB Szamotuły), obok brata Michała współdziedzic Kąsinowa, umarł po 1785.23/VIII. r. (P. 1362 k. 159v, 160, 1375 k. 202).

II) Kazimierz (Kazimierz Józef), syn Macieja i Dzierzbińskiej, nazwany starostą pobiedziskim w r. 1716 (Ws. 158 k. 75; LB Wolsztyn), ale dopiero za konsensem królewskim z 1717.9/III. r. cedował mu to starostwo szwagier Józef Adam Zakrzewski, chorąży łęczycki (P. 1153 k. 1v). Testament ojcowski z r. 1696 wzywał starszego syna, by Kazimierza nie ukrzywdził i nie odbierał go z rąk matki (P. 282 II k. 22v). Następny testament z r. 1699 Kazimierza wyznaczył na tego, który będzie sobie schedę wybierał, bowiem brat starszy tego wybory nie chciał dokonać (P. 1136 III k. 37). Od ojca w r. 1701 otrzymał miasto Wolsztyn i wsie Komorowo, Karpicko, Powodowo, Niałek Wielki, Berzyna, Niałek Mały, Uścięcice, połowę Kozłowa, części Dokowa Suchego, Trzcionki i Kuszlina w p. kośc. (P. 1140 III k. 86) i. t. r. uzyskał od ojca cesję czterech sum, razem wynoszących 74.200 złp. (P. 1140 III k. 21). Był jeszcze nieletnim w r. 1709, kiedy brat Michał, działając jako opiekun, dobra jego Sokołowo i Marzelewo w p. gnieźn. wydzierżawił za 600 złp. małżonkom Władysławowi i Ewie Sławińskim (P. 157 s. 105). Kwitował w r. 1713 Aleksandra Łąckiego, łowczego kaliskiego, z wydania ruchomości pozostałych po śmierci swej matki (Ws. 77 IX k. 38v), a w r. 1715 w imieniu własnym i innych spadkobierców matki kwitował byłego opiekuna, Macieja Radomickiego, wojewodę inowrocławskiego i starostę generalnego wielkopolskiego, z klejnotów po niej (P. 1149 I k. 355). Dobra Powodowo i Niałek Wielki w p. kośc. zastawił w r. 1715 na trzy lata, pod zakładem 40.000 złp. Zygmuntowi Dziembowskiemu (P. 1149 II k. 170), jednocześnie zaś Trzcionkę w p. pozn. zastawił na trzy lata, pod zakładem 20.000 złp. Stanisławowi Chłapowskiemu (ib. k. 171). Dziedzic miasta Wolsztyna, w r. 1716 wydzierżawił owo miasto wraz z wsiami Komorowem, Karpickiem i Berzyną, pod zakładem 18.000 złp., Cyprianowi Zaidlicowi (Ws. 158 k. 75). T. r. Kuślino w p. kośc. sprzedał wyderkafem Stanisławowi Mieszkowskiemu i Franciszce z Chłapowskich (P. 1150 k. 86v). Jako współspadkobierca dziada Kazimierza Dzierzbińskiego., sędziego ziemskiego wschowskiego, dziedzica Rusiborza w p. pyzdr. należał w r. 1717 do kompromisu o te dobra zawieranego z Franciszkiem Miaskowskim, sędzicem grodzkim wschowskim (P. 1153 k. 56v). Powodowo i część Niałka Większego sprzedał w r. 1719 za 9.000 złp. Zygmuntowi Dziembowskiemu (P. 1166 k. 28v). Wieś Golę w p. kośc. w r. 1723 zastawił na jeden rok za 9.000 zł. Franciszkowi Miaskowskiemu (Ws. 80 k. 68). Dziedzic Niegolewa i połowy Kozłowa 1725 r. (LB Buk). Wraz z bratankami po bracie Michale kwitował w r. 1727 szwagra Franciszka Miaskowskiego oraz żonę jego a siostrę swoją Teresę, "bezprawnych posesorów" dóbr wolsztyńskich (Kośc. 357 k. 128v). Dziedzic Brzezna i części Chlewisk, należących do dóbr kazimierskich, sprzedał w r. 1747 te wsie za 40.000 złp. bratankowi Andrzejowi (P. 1288 k. 146v). Niegolewo zastawił w r. 1748 za 90.000 złp. Franciszkowi Gorzeńskiemu, podpułkownikowi wojsk koronnych (P. 1291 k. 217v). Nie żył już w r. 1754 (P. 1313 k. 113). Żoną jego była zaślubiona przed r. 1726 Zofia Świerczyńska, córka Wawrzyńca i Katarzyny Wieszczyckiej (G. 95 k. 7v; LB Michorzewo), której w r. 1729 zapisał sumę 12.000 złp. (P. 1217 k. 48v). Umarła w Brodziszewie licząc lat 70, po chowana 1760.1/II. r. w Poznaniu u Franciszkanów (LM Otorowo). Synowie, Tomasz i Bartłomiej. Z córek, Barbara (Barbara Teresa Anna), ochrzcz. 1726.9/VI. r. (LB Michorzewo), żona najpierw Floriana Swinarskiego, rozwodząca się z nim w r. 1773 jako z "mężem uciążliwym", była 2-o v. w r. 1774 żoną Nepomucena Jelita Zakrzewskiego, sędzica ziemskiego poznańskiego, zarazem sędziego ziemskiego kaliskiego, żyła jeszcze w r. 1776. Katarzyna Marianna, ur. w Rudnikach, ochrzcz. 1728.26/XII. r. (ib.). Anna Ludwika Marianna, ur. w Pobiedziskach, ochrzcz. 1729.27/XII. r. (LB Pobiedziska). Te dwie zapewne pomarły w wieku dziecięcym. Wreszcie Jadwiga (Jadwiga Anna), ur. w Pobiedziskach, ochrzcz. 1733.22/VII. r. (ib.), wyszła za Zygmunta z Komorza Kurcewskiego, umarła w Ceradzu Nowym 1774.11/XII. r., pochowana w Szamotułach u Reformatów. Nazwana w r. 1774 dziedziczką Niegolewa, podczas kiedy jej siostra Barbara, wtedy rozwiedziona Swinarska, nazwana dziedziczką Trzcionki i Kuszlina (P. 1351 k. 467v). Trzcionkę w p. pozn., Kuszlino, Tomaszewo i Wydory w p. kośc. Barbara dostała w r. 1774 w skutku przeprowadzonych z siostrą Jadwigą działów. Trzcionkę i te inne wsie sprzedała 1775.23/II. r. za 130.000 złp. Marcelemu Nieżychowskiemu (P. 1352 k. 253v, 1353 k. 548v).

(I) Tomasz, syn Kazimierza i Świerczyńskiej, obok ojca w r. 1742 współposesor starostwa pobiedziskiego (P. 1268 k. 8), nazwany w r. 1755 starostą pobiedziskim (P. 1316 k. 151), ale już w r. 1760 jedynie "starościcem" (LC Popowo Kośc.; Kośc. 329 k. 59). Obok brata w r. 1754 dziedzic Brodziszewa (P. 1313 k. 113). Obaj bracia zawierali 1760.27/XI. r. ugodę z bratem ich stryjecznym Andrzejem, chorążym kaliskim, mocą której od tego Andrzeja otrzymali w r. 1761 miasto Kopaninę, części w Brodziszewie i wieś Ceradz (P. 1332 k. 128v). Z działów z bratem Bartłomiejem, przeprowadzonych w r. 1761, wziął miasto Kazimierz z wsiami: Gorszewice, Nowawieś, połowę Brodziszewa i folwarku Kopanina cz. Jędrzejewa. Jednocześnie od tego brata kupił za 130.000 złp. dobra Trzcionka (P. 1331 k. 69v, 70). Połowę Brodziszewa w r. 1762 sprzedał za 70.000 złp. Józefowi Mycielskiemu (P. 1333 k. 37). Miasto Kazimierz z wsiami: Nowawieś, Gorszewice, Jędrzejewo cz. Kopanina w r. 1762 sprzedał za 97.000 złp. Bolesławowi Moszczeńskiemu, który owe dobra trzymał już zastawem (P. 1333 k. 92). Tomasz umarł w Tomaszewie 1771.6/VIII. r., pochowany w Buku (LM Michorzewo). Żoną jego była, zaślubiona 1760.21/II. r. Magdalena Dorpowska, córka Ludwika i Marianny Gniazdowskiej (LC Popowo Kośc.; Korytowski). Magdalena w r. 1792 występowała jako spadkobierczyni brata, ks. Józefa Dorpowskiego, kanonika metropolitalnego gnieźnieńskiego (P. 1369 k. 774). Żyła jeszcze w r. 1793 (G. 117 k. 28v).

II) Bartłomiej, syn Kazimierza i Świerczyńskiej, z działów przeprowadzonych w r. 1761 z bratem dostały mu się: Niegolewo, Trzcionka, Rostarzewo, Głodno, Gola i Stary Młyn. Trzcionkę, jak widzieliśmy, sprzedał starszemu (P. 1331 k. 68v, 70v). Z tytułu pochodzących z tych działów praw do Restarzewa i Gościeszyna zawierał w r. 1761 komplanację z dziedzicem owych dóbr Maciejem Malczewskim (P. 1331 k. 250v). Ceradz Nowy, wieś nabytą t. r. wspólnie z bratem od Andrzeja N-go, chorążego kaliskiego, sprzedał w r. 1762 za 120.000 złp. Józefowi Chłapowskiemu i Barbarze Żołtowskiej małżonkom (P. 1333 k. 96v). Umarł w Niegolewie 11773.6/V. r. pochowany w Buku (LM Buk). Zaślubił w Niegolewie 1765.27/XI. r. Petronellę Bojanowską, córkę Jana, podstolego kaliskiego, i Jadwigi Belęckiej, wdowę 1-o v. po Macieju Sokolnickim (LC Buk), dziedziczkę Niwierza i Zakrzewka w p. pozn., która w r. 1765, jeszcze przed ślubem, zapisał mu 45.000 złp. (Kośc. 330 k. 54). Będą już 3-o v. żoną Marcelego Niechychowskiego, spisywała z nim wzajemne dożywocie w r. 1775 (P. 1352 k. 327). Bezdzietna, umarła w r. 1780, pochowana 6/III. w Szamotułach u Reformatów (Sep. Ref. Szmot.; P. 1357 k. 363). Zob. tablice 1-5.

@tablica: Niegolewscy h. Grzymała 1

@tablica: Niegolewscy h. Grzymała 2

@tablica: Niegolewscy h. Grzynała 3

@tablica: Niegolewscy h. Grzymała 4

@tablica: Niegolewscy h. Grzymała 5

Stanisław N., w r. 1495 mąż Doroty, wdowy 1-o v. po Wawrzyńcu Mieczewskim (P. 1383 k. 64; Py, 169 k. 62v), która w r. 1500 kwitowała z 40 grz. Andrzeja z Bnina, kasztelana kamieńskiego, zapisanych wyderkafem na Czeczewie i na połowie łana osiadłego w Czołowie (P. 859 k. 139). Stanisław prawo wyderkafowe na wieczność Glińska i Czacza w p. kośc. nabyte od Jana Ciołka, sprzedał wyderkafem w r. 1501 za 40 grz. Rafałowi z Leszna, kasztelanowi poznańskiemu (P. 1389 k. 137), a to samo ze swoją częścią zrobiła jego żona (ib. k. 141). Stanisław od Baltazara Czackiego w r. 1502 nabył wyderkafem za 80 grz. wsie Piotrowo i Świekotki (P. 1389 k. 174). Występował w r. 1509 jako stryj Urszuli Zgrodzkiej, córki zmarłego Andrzeja (P. 863 k. 190). Od Jakuba Glinieckiego i jego żony Elżbiety w r. 1509 uzyskał zobowiązanie, iż będą mu oni dawać dożywotnio po pół grzywny i na każdy tydzień wiertel ziarna. Nazwali przy tym Stanisława swym ojcem (P. 963 k. 217v), a więc zapewne był ojcem tego Jakuba. Jakub N., identyczny z powyższym Jakubem Glinieckim, nie żył już w r. 1529, kiedy owdowiała Elżbieta Gliniecka, czwartą część swej połowy we wsi Glinka p. gnieźn. sprzedała wyderkafem za 30 grz. Wojciechowi Mikołajewskiemu (P. 1393 k. 298).

Małgorzata, w r. 1539 żona Sędziwoja Sadowskiego. Pani Zofia N-a chrzestna 1620.21/XII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Elżbieta, bernardynka, zmarła 1627.23/VI. r. (Nekr. Bernardynek, Pozn.). Zofia, w r. 1675 żona Seweryna Kęszyckiego, starosty obornickiego.

>Niegorscy. Stanisław, syn Wojciecha (obaj nie żyjący już w r. 1660) zapisał w grodzie warszawskim sumę 7.000 zł. Janowi Komorskiemu sekretarzowi J.Kr.Mci (N. 227 k. 668). Franciszek (Niegosski?) ożenił się 1671.9/II. r. z Marianną Miedzianowską z Sowinki Błotnej (LC Sowina). Franciszek syn Michała, i Marianna Nowowiejska kwitowali w r. 1673 Jana Kobierzyckiego, dziedzica Rychanowa, z prowizji rocznej od sumy 1.000 zł., zapisanych im przez jego zmarłego ojca, Władysława Kobierzyckiego (I. Kal. 133 s. 346). Ta Marianna była córką Stanisława Nowowiejskiego i Katarzyny Gronowskiej. W r. 1695 była już wdową (ib. 152 s. 367). Jadwiga, żona Baltazara Trzcińskiego, oboje nie żyli już w r. 1752.

>Niegoszewscy h. Jastrzębiec, z Niegoszewic (Niegoszowi) w p. proszowskim. Anna, córka Jana, w r. 1562 żona Andrzeja Krzyckiego (P. 1397 k. 154), w latach 1586-1590 wdowa, nie żyła już w r. 1591. Piotr Zygmunt z Niegoszewic N., administrator starostwa kowalskiego w r. 1682 (Ws. 73 k. 622v). Antoni, w latach 1729-1736 mąż Konstancji Kamińskiej, córki Stefana i Marianny Madalińskiej (I. Kal. 167 s. 69, 171/173 s. 182). Była ona 2-o v. żoną Józefa Godrębskiego, wdowa i po tym drugim mężu 1747 r. (I. Kon. 78 k. 50).

Niekmierowscy, Niechmierowscy h. Poraj, z Niekmierowa w pow. sieradzkim. Jan części swe w Niekmierowie i Woli w r. 1572 rezygnował wieczyście Joachimowi Kośmidrowie (R. Kal. 4 k. 35). Marcin z pow. sieradz. cedował w r. 1584 Bartłomiejowi Tworowskiemu sprawę to czoną przeciwko Mikołajowi Tworowskiemu z Wielkiejwsi w p. sieradz. o nie wydanie poddanego zbiegłego z Niekmierowa (I. Kal. 50 s. 788). Ów Marcin spisywał w r. 1586 wzajemne dożywocie z żoną Dorotą Skarszewską (R. Kal. 5 k. 556v).

Jan, syn zmarłego Jana, żonie swej Elżbiecie Kowalewskiej, córce Wojciecha, oprawił w r. 1609 posag 1.500 zł., ona zaś rezygnowała mu części w Parzyczewie oraz w pustkach Wławki i Kapalica, odziedziczone po ojcu (ib. 1 k. 388). Była wdową w latach 1616-1618 (P. 996 k. 545; I. Kal. 84 s. 970). Ich córki: Barbara, Katarzyna i Anna. Ta Anna już nie żyła w r. 1626, kiedy Jan Tomicki w imieniu Barbary i Katarzyny wypłacał Mikołajowi Parczewskiemu sumę 600 złp. (G. 78 k. 196). Panna Katarzyna w r. 1644 kwitowała Sebastiana Grzębskiego, dziedzica Kowalewa, z prowizji od sumy 1.000 złp. (I. Kal. 110a s. 995). Nie żyła już w r. 1681, kiedy jako spadkobierca tej swej ciotki występował Adam Skarb Waliszewski, syn Dobrogosta, dziedzica Kowalewa (ib. 140 k. 220)

Władysław, nie żyjący już w r. 1622, kiedy wdowa po nim Anna Parczewska (z Kamionka) brała zastawem za 4.000 złp. od wdowy Katarzyny Tomisławskiej, podsędkowej sieradzkiej, wieś Mikołajewice w p. sier. (ib. 88a s. 1089). Kwitowała się w r. 1629 z panną Anną Dąbrowską, dziedziczką części w Gorzuchach i Dąbrowie (I. i D. Z. Kal. 28 k. 520v). Elżbieta, w r. 1657 żona Łukasza Trojana Piotrowskiego. Zofia, żona 1-o v. Jana Strzeleckiego, 2-o v. w r. 1665 była małżonką Bronisława Skąpskiego.

>Niekraszewicz "ur." Leon, 1754.11/X. r. chrzestny syna Kamińskich (LB Św. Marcin, Pozn.). Nie wiem, do której z kilku rodzin N-ów należałoby go zaliczyć?. Czy nie jest przypadkiem identycznym z Leonem Niekraszem, o którym niżej? Płynność nazwiskowa wśród rodzin społecznie awansujących zjawisko nader pospolite.

>Niekraszowie, było kilka rodzin szlacheckich tego nazwiska. Leon, mąż Teresy Niedziałkowskiej, córki Marcina i Jadwigi Sarnowskiej, która w r. 1778 kwitowała się wzajemnie z bratem swym, Maciejem Niedziałkowskim (G. 105 k. 21). Leon w imieniu swoim i tej żony w r. 1783 kwitował Kajetama Mlickiego, cześnika płockiego, a 1.000 zł., posagowych swej żony a zapisanych na jej rzecz przy sprzedaży Kinna 1774.22/IX. r. przez jej rodziców temu Mlickiemu (G. 110 k. 91v). Oboje z żoną byli poses. Arcugowa gdzie urodziła się im 1791.198/X. córka Marcjanna Urszula (LB Niechan.) Inna córka Leona i Teresy, zamieszkałych w Drachowie, Józefata umarła 1796.21/III. r. w wieku lat 7 (LM Niechanowo). Leon świadkujący w Gnieźnie 1799.26/XI. r. (LC Św. Trójca, Gniezno), niewątpliwie ten sam.

>Niekurscy byli wiodący się z Niekrasza w wojew. sandomierskim. Nie wiem, czy z nich właśnie pochodził Prokop, syn zmarłego Krzysztofa, który w r. 1649 cedował Tomaszowi Wypczyńskiemu sumę 728 zł. zapisaną sobie przez Franciszka Sędziwoja Czarnkowskiego, kasztelana poznańskiego, starostę międzyrzeckiego i pyzdrskiego (Py. 150 s. 30). Ten Wypczyński był chyba zięciem lub szwagrem N-go, bowiem w r. 1652 miał za żonę Katarzynę N-ą (P. 1064 k. 1181v).

>Nielepcowie h. Prys I, wiodący się z Małopolski. "Ur." Anna, chrzestna 1767.30/V. r., chyba 1769.13/IV. r. wyszła za Jana Głowackiego (LB, LC Barcin). Józef, "młodzieniec", mieszkający u Kraszewskich w Rąbiniu, zmarł 1775.13/V. r. (LM Inowrocław).

>Nielubowscy. Pani Anna, z Więckowic, chrzestna 1660.30/XI. r. (LB Niepruszewo). Wojciech i Anna (niewątpliwie ta wyżej już wspomniana) rodzice Anny, ochrzczonej 1661.14/VIII. r. (ib.). Wojciech, mąż Barbary Borkówny, kwitował w r. 1663 ks. Filipa Dunina, kantora poznańskiego, scholastyka włocławskiego, kanonika gnieźnieńskiego i kaliskiego, z 2.000 zł. długu (P. 1073 k. 1338v). Oboje małżonkowie w r. 1665 wydzierżawili od Kazimierza Krzywosędzkiego i Marianny z Dąmbskich na trzy lata Węgorzewo (P. 1076 k. 1126v). Nie żyła już Anna w r. 1695, kiedy ich córka Anna była żoną Jakuba Zaleskiego (P. 1130 XIV k. 57). "Ur." Marianna (Nieliboska), staruszka, umarła w Nieświastowicach 1753.4/VI. r. (LM Popowo Kośc.).

>Niemczewska (h. Radwan?) Katarzyna, żona Mikołaja Budwicz Blachy, oboje już nie żyli w r. 1699.

>Niemczyńscy z Niemczyna Wielkiego i Małego w pow. kcyńskim. Świętosław z Niemczyna 1403 r. (G. 1 k. 38). Stefan z Niemczyna 1404 r. (ib. k. 48v). Marcin z Niemczyna Wielkiego, mąż Katarzyny 1411 r. (ib. k. 80v). Trojan N. 1412 r. (P. 3 k. 188). Córki Trojana, Dorota, Katarzyna, Małgorzata i Jadwiga, z Małego Niemczyna, części ich w tej wsi odziedziczone po rodzonym stryju Mikołaju sprzedały w r. 1444 za 30 grz. Małgorzacie z Małego Niemczyna (P. 1379 k. 19v). Zbilut N. 1413 r. (P. 4 k. 29). Mroczek N. znany z r. 1415 (ib. k. 77). Sędziwój N. 1419 r. (G. 2 k. 73v). Sędziwój i Mikołaj z Niemczyna t. r. (ib. k. 71). Nie wiem, czy to po tym samym Sędziwoju z Małego Niemczyna wdową była Marta, która oprawione jej przez męża posag i wiano, jak również dobra nabyte w Małym Niemczynie od córek Trojana, sprzedała w r. 1465 Dziersławowi "Skierce" z Sarbinowa, w zamian za jeden łan w Babinie p. gnieźn. i dopłatę 100 grz. (P. 1383 k. 233). Córką tego Sędziwoja była Katarzyna, żona "opatrz." Jakuba zwanego Niemcem, kuśnierza z Łekna, która jednocześnie za łan w Babinie i dopłatę 100 grz. sprzedała temuż Dziersławowi swoją część rodzicielską w Małym Niemczynie (ib. k. 233v). Anna, żona "opatrz." Stanisława z Gniezna, która w r. 1466 sprzedała Dziersławowi za 100 grz. swoją część w Niemczynku (ib. k. 360), to zapewne także córka Sędziwoja. Janusz z Niemczyna 1434 r. (G. 5 k. 44). Piotr z Małego Niemczyna na połowie trzeciej części tej wsi w r. 1444 oprawił żonie swej Małgorzacie 25 grz. posagu (P. 1379 k. 18v). Jakub N., jako wuj, w r. 1469 asystował przy transakcji Szczęsnej, wdowy po Jakubie Bąkowskim z pow. kcyńskiego (P. 1385 k. 35), a w r. 1476 jako "rodzony wuj" przy transakcji Dziersława "Skierki" z Sarbinowa (P. 1386 k. 42v). Jan N. od Jana niegdy Gorskiego w r. 1471 nabył wyderkafem za 30 grz. jego prawa do części Wielkich Mirkowic, nabytych przezń wyderkafem od Wawrzyńca z Wielkich Mirkowic (ib. k. P. 1385 k. 105). Trojan niegdy N., dziedzic z Marcinkowa, w r. 1486 zapisał 5 grz. Janowi "Gomolcowi" z Małych Bożejewic (G. 22 k. 74). Trojan z Małego Niemczyna uzyskał w r. 1486 poręczenie od Jana Rakowskiego, iż uwolni rezygnowaną mu wieś Marcinkowo koło Gębic (ib. k. 91v). Żona tego Trojana, Jadwiga kwitowała t. r. Jana Rakowskiego z 80 grz. posagu oprwionych jej przez męża na połowie Niemczyna (ib. k. 82v).

Józef N. (nie wiem z jakiego Niemczyna brało początek jego nazwisko?) nie żył już w r. 1743, kiedy wdowa po nim, Katarzyna Strzałkowska, córka Chryzostoma i Marianny Rawianki, wdowa 1-o v. po Janie Wolskim, mianowała plenipotentem swego brata Tomasza Strzałkowskiego (I. Kal. 178/180 s. 178).

>Niementowska Teodora wyszła przed r. 1864 za Wiktora Wilkońskiego z Kutna, rewizora dróg publicznych, i t. r. na Chwaliszewie koło Poznania rodził się im syn.

>Niemiczkowscy h. Przosna, z Niemieczkowa w pow. poznańskim. Mścisław w Niemieczkowa 1386 r. (Leksz. I 58). Adam N. w latach 1410-1411 (P. 3 k. 118, 134v). Jan, dziedzic w Niemieczkowie 1418 r. (P. 5 k. 113), w Ossowie w p. pozn. 1421 r. (P. 7 k. 128). Od Andrzeja z Gołęczewa i żony jedo Drogochny w r. 1428 dostał 30 grz. w posagu za swą żoną (P. 10 k. 11). Od Filipa z Ossowa w r. 1435 kupił łan w Ossowie (P. 1378 k. 85v). Na Ossowie w r. 1436 oprawił posag 100 grz. żonie Beacie (Bożence?) (ib. k. 194v). Miała owa Beata N-a w latach 1442 i 1443 terminy z Burnetą Charcicką, przy czym stawał za nią w r. 1443 syn Stanisław (P. 14 k. 152v, 190v). Ten Stanisław N. w r. 1465 uzyskał od braci, Piotra i Jakuba Buszewskich, zapis pół grzywny na ich połowie Wielkiego Buszewa (PP. 18 k. 98). Występował w r. 1470 jako wuj Małgorzaty z Wielżyna, żony Klemensa z Nieczajny (P. 20 k. 32v). Miał w r. 1482 termin ze strony dziedziców w Gołaszyna (ib. k. 169). Nie żył już w r. 1494 (P. 1383 k. 23). Synowie jego: Jakub, Jan i Stanisław. Z córek, Dorota, w r. 1494 żona Jakuba Złotnickiego. Barbara, w r. 1503 żona Jana Wargowskiego, nie żyła już w r. 1516. Jadwiga, w r. 1515 żona Jana Zaparckiego cz. Rosnowskiego, z Mniejszego Rosnowa (Rosnówka).

I. Jakub, syn Stanisława, w r. 1501 niedzielny z braćmi w Niemieczkowie, Ossowie i Popowie (P. 23 k. 15). Był już duchownym. T r. wraz z braćmi pozywał Andrzeja Mrowińskiego, który nie stanął (ib. k. 24). Pleban w Brodach, w r. 1503 całe swe części po rodzicach w Niemieczkowie, Ossowie i Wielżynie dał "z miłości braterskiej" swym rodzonym, Janowi i Stanisławowi (P. 1389 k. 278v). Wspólnie z braćmi kwitował w r. 1516 szwagra Wargowskiego z 50 grz. posagu i 20 grz. daru zapisanych na połowie Wargowa bezpotomnie zmarłej jego żonie a ich siostrze Barbarze (P. 866 k. 298v).

II. Jan, syn Stanisława, występował obok niedzielnych braci w r. 1501 jako współdziedzic w Niemieczkowie, Ossowie i Popowie (P. 23 k. 15). Wraz z bratem Stanisławem sprzedali w r. 1503 szwagrowi Wargowskiemu za 30 grz. roczny czynsz wyderkafowy, trzy i pół grzywny (P. 1389 k. 277) i w r. 1513 byli przez tegoż Wargowskiego skwitowani z 40 grz. czynszu rocznego zabezpieczonego na połowie Ossowa (P. 865 k. k. 385). Obaj oni za zezwoleniem królewskim dali w r. 1524 swój grunt wraz z brzegiem rzecznym kołpo Chostowa, wsi komandorii Św. Jana, komandorowi Janowi Mierzewskiemu i konwentowi, w zamian za brzeg i grunt koło Niemieczkowa (P. 1391 k. 72). Żył jeszcze w r. 1544 (P. 1395 k. 100v).

III. Stanisław, syn Stanisława, niedzielny z braćmi w r. 1501 w Niemieczkowie, Ossowie i Popowie (P. 23 k. 15), zezwolił braciom t. r. na sprzedanie 7 grz. rocznego czynszu na Ossowie mansjonarzom i kapelanowi kościoła w Ostrorogu (P. 859 k. 187). Na połowie swych części w Niemieczkowie w r. 1510 oprawił 100 grz. posagu żonie Elżbiecie, córce Jana Zieleńskiego (P. 1391 k. 10v). Drugiej swej żonie, Agnieszce Iłowieskiej, córce Andrzeja, w r. 1523 oprawił 150 grz. posagu na połowie swych części w Niemieczkowie i Ossowie (P. 1391 k. 37v). Od Jana Iłowieckiego oraz synów jego, Jana i Wojciecha, w r. 1524 nabył wyderkafem za 100 grz. połowę Wielkiego Iłowca (P. 1393 k. 50v). Od Piotra Turkowskiego w r. 1529 nabył wyderkafem za 100 grz. część w Wargowie p. pozn. zwaną "Korowska" (ib. k. 277v). Na dwóch częściach folwarku i łąk, na dworze i inwentarzach oraz na wszystkich zagrodach osiadłych i pustkach w Wielżynie, jak również na lesie wielżyńskim, na czterech łanach osiadłych, na połowie karczmy osiadłej i połowie zagrody w Wielżynie i Ostrowie, w r. 1533 oprawił posag 100 kop gr. żonie Agnieszce Iłowieckiej (P. 1391 k. 90v). Od swego zięcia, Jana Sarbskiego i od jego bratanków uzyskał w r. 1545 zobowiązanie zwrotu 150 grz. posagu zmarłej córki Doroty. Przez innego zięcia, Andrzeja Staruchowskiego ustanowiony w r. 1551 jednym z opiekunów dzieci jego a swoich wnuków (P. 1395 k. 610). Umarł między 1555.24/I. r. a r. 1558 (P. 1396 k. 248v, 540). Owdowiała Agnieszka swój oprawny dwór w Wielżynie dała synów, Bartłomiejowi i Krzysztofowi (P. 1396 k. 540). Kwitowała w r. 1561 tych synów z oprawy posagu 200 złp. na Wielżynie i Ossowie (P. 903 k. 303). Z drugiej żony synowie, Bartłomiej i Krzysztof. Z córek (chyba nie wszystkich zrodzonych z Iłowieckiej?), Dorota, w r. 1530 żona Jana Sarbskiego nie żyła już r. 1545. Katarzyna, w latach 1545-1551 żona Andrzeja Staruchowskiego, wdowa w latach 1554-1564. Elżbieta wyszła w r. 1555, krótko po 24/I., za Piotra Morawskiego, umarła między r. 1562 a 1577. Anna, w latach 1559-1564 Wojciecha Kunińskiego cz. Sędzińskiego, wdowa w latach 1586-1589. Małgorzata, jeszcze niezamężna w r. 1561, uzyskała wtedy od brata Krzysztofa zapis 500 zł. posagu (P. 903 k. 305), wyszła w r. 1563 za Tomasza Sarbskiego, a żyli jeszcze oboje w r. 1564.

I) Bartłomiej, syn Stanisława i Iłowieckiej, występował w r. 1556 jako brat wujeczny Urszuli Ratajskiej, żony Wojciecha Urbanowskiego (P. 1396 k. 345). Objąwszy po ojcu gospodarstwo, w wyniku działów braterskich przeprowadzonych w r. 1561 pozostał we dworze w Niemieczkowie jak również w tamtejszym folwarku (P. 903 k. 305). Od Stanisława Wielżyńskiego w r. 1567 kupił za 3.000 zł. część Wielżyna (P. 1397 k. 616). Inną część tejże wsi kupił w r. 1576 za 600 złp. od Anny Wielżyńskiej, żony Marcina Skrzetuskiego (P. 1398 k. 665v). Części Wielżyna i trzech osiadłych kmieci w Ossowie w r. 1586 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 800 zł. Stanisławowi Staruchowskiemu (P. 1399 k. 637v). Niemierzyckiemu, przyszłemu swemu zięciowi, w r. 1589 zapisał w posagu za córką sumę 400 złp. (P. 951 k. 43v) i t. r., już po ślubie córki, był z tej sumy przez zięcia kwitowany (P. 952 k. 333v). Skwitował t. r. Wojciecha Morawskiego, pasierba swej zmarłej siostry Heleny, żony też już nieżyjącego Piotra Morawskiego, z 300 złp. jej posagu (ib. k. 332). Stanisławowi Rożnowskiemu, przyszłemu mężowi swej córki Katarzyny, zapisał w r. 1590 w posagu za nią 400 złp. (P. 954 k. 81). Połowę Wielżyna i całe części Ossowa w r. 1591 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 1.280 zł. Januszowi Kiszewskiemu (P. 1400 k. 647). Świadcząc naganionym w szlachectwie Wielżyńskim zeznawał w r. 1593, iż są tegoż herbu, co i on - Przisna (P. 959 k. 1038). Swoje części w Wielżynie i Ossowie w r. 1596 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 980 zł. Benedyktowi Ciesielskiemu (P. 1401 k. 800). Nie żył już w r. 1599 (P. 1403 k. 59). Jego pierwszą żoną była, jak się zdaje, Samostrzelska, rodzona siostra Prokopa (P. 1412 k. 166v), drugą Barbara Nowowiejska, córka Marcina, której w r. 1559 na połowie swych części w Niemieczkowie, Ossowie i Wielżynie oprawił 800 zł. posagu (P. 1396 k. 703). Nie żyła już ona w r. 1610 (P. 144 k. 100). Syn Stanisław. Z córek, Dorota wyszła w r. 1580 za Dionizego Niemierzyckiego, żyli jeszcze oboje w r. 1593. Katarzyna zaślubiła w r. 1590 Stanisława Rożnowskiego, żyli jeszcze w r. 1593. Barbara wyszła w r. 1600, krótko po 26/VI., za Bartłomieja Małockiego, była wdową w latach 1617-1620. To były córki z pierwszej żony. Z Nowowiejskiej rodziły się Anna, Elżbieta i Zofia, występujące w r. 1608 (P. 143 k. 142v), które t. r. pozywały swą owdowiałą bratową, wdowę po Stanisławie N-im, o wyposażenie z Wielżyna i Niemieczkowa (P. 144 k. 100), zaś w r. 1609 pozywały o to samo córkę tego brata Marcjannę (P. 143 k. 773v). Zofia chyba już nie żyła w r. 1612, bowiem wtedy proces przeciwko bratowej ciągnęły już tylko Anna i Elżbieta (P. 146 k. 384). Kwitowały one w r. 1618 Macieja Nowowiejskiego, posesora części Ossowa, z 48 zł. (P. 1000 k. 328). Obie, jeszcze niezamężne, uzyskały w r. 1626 od Jana Nowowiejskiego zapisy, dla każej po 300 zł. (P. 1017 k. 229), a od Konrada Golcza, męża ich bratanicy Marianny N-ej, podniosły t. r. z części Ossowa, Wielżynka i Niemieczkowa prowizję od posagów przysądzonych im dekretem Trybunału Piotrkowskiego (P. 1017 k. 276). Z nich, Anna była potem żoną Kazimierza Krzywosądzkiego, nie żyła już w r. 1651. Elżbieta, 1-o v. w r. 1628 żona Kaspra Rożnowskiego wdowa w r. 1636, procesowała wtedy bratanicę Golczową, wtedy już w drugim małżeństwie Bilińską, o posag z Niemieczkowa (P. 161 k. 999). Jej drugim mężem był w r. 1639 Mikołaj ze Studzieńca Skrzetuski, po którym wdową była w r. 1641, nie żyła już w r. 1651.

Stanisław, syn Bartłomieja, trzech kmieci oraz role w Ossowie w r. 1599 sprzedał wyderkafem za 1.320 zł. Wacławowi Nowowiejskiemu (P. 1403 k. 59), od którego potem w r. 1600 te dobra w Ossowie wydzierżawił (P. 970 k. 376). "Uczciwego" Jakuba Pluwę(?), ślusarza z Ossowa, w r. 1600 sprzedał za 400 zł. Zygmuntowi Grudzińskiemu, kasztelanicowi nakielskiemu (P. 1403 k. 516). Przyszłemu szwagrowi Małockiemu t. r. zapisał w posagu za siostrą Barbarą 500 zł. gotowizną i 200 zł. w wyprawie (P. 970 k. 707v). Części w Ossowie (z wyjątkiem jednego chłopa) w r. 1601 sprzedał za 2.500 złp. Wacławowi Nowowiejskiemu (P. 1404 k. 147v). Poślubiwszy Annę Czarlińską, kwitował w r. 1603 jej wuja, Andrzeja z Gaju Obornickiego z 2.090 zł., a to na poczet zapisanej przez niego sumy 2.000 zł. posagu i 800 zł. wyprawy (P. 973 k. 364). Części w Wielżynie w r. 1603 sprzedał wyderkafem za 2.200 złp. na trzy lata szwagrowi Małockiemu (P. 1404 k. 1043). Niemieczkowo w r. 1604 sprzedał wyderkafem za 4.000 złp. Janowi Rogalińskiemu (P. 1405 k. 155). Nie żył już w r. 1608 (P. 1406 k. 395), a owdowiała Anna Czarlińska t. r zrzekła się opieku nad swymi dziećmi (P. 980 k. 352). Była już w r. 1609 2-o v. żoną Kaspra Berdzińskiego (P. 143 k. 871). Ten Bardziński, rodem z wojew. łęczyckiego, tu właściciel Wielżynka, w r. 1610 pozywał Andrzeja Skórę z Gaju Obornickiego o to, iż uwięził przybyłą do kościoła w Obornikach żonę jego wraz z córką zrodzoną z N-im (P. 144 k. 161). Został zamordowany we dworze swym w Wielżynku 1611.19/VIII. r., a o to zabójstwo jego brat i spadkobierca, Bartłomiej Bardziński zrazu t. r. pozywał Andrzeja Skórę z Gaju, tenutariusz Obornik, zarzucając mu działanie w zmowie z siostrzeńcem Andrzejem Czarlińskim i siostrzenicą Anną Czarlińską, żoną zamordowanego (P. 145 s. 1230-1245). Już jednak w r. 1612 pozywał jako właściwych zabójców brata i siostrę Czarlińskich (P. 146 k. 33v). Anna, posesorka części Niemieczkowa i Wielżynka, była w r. 1618 kwitowana z 36 zł. przez siostry pierwszego męża, Annę i Elżbietę N-e (P. 1000 k. 1160). W r. 1624 była już 3-o v. żoną Wawrzyńca Kamińskiego. Pozywała wtedy własną córkę (P. 152 k. 756). Nie żyła już w r. 1645 (Z. T. P. 29 s. 2334). Była mowa wyżej o "dzieciach" Stanisława i Anny, żyjących w r. 1608, ale znam z nich tylko Mriannę (Marcjannę), inne pomarły niewątpliwie wcześnie. Ta Marianna wyszła w r. 1622, krótko po 28/XI., za Konrada Golcza z czasem burgrabiego grodzkiego wałeckiego. Wdowa w r. 1633, była 2-o v. w latach 1634-1651 żoną Stanisława Bilińskiego (Bielińskiego). Była jako jedyna spadkobierczyni ojca dziedziczką części Ossowa, Wielżynka i Niemieczkowa (P. 1017 k. 276). Niemieczkowo i Wielżynko w r. 1645 sprzedała za 15.400 złp. Maciejowi Rosnowskiemu (P. 1422 k. 314).

II. Krzysztof, syn Stanisława i Iłowieckiej, wspomniany w r. 1558 (P. 1396 k. 540). Siostrze swej, pannie Małgorzacie w r. 1561 zapisał posag 500 złp., a jednocześnie z działu z bratem wziął część w Wielżynie (P. 903 k. 305). Jako komisarz starosty generalnego wielkopolskiego w r. 1575 dokonał intromisji Feliksa Żółtowskiego do dóbr pozostałych po Jerzym Otorowskim, a to przeciwko synom zmarłego Andrzeja Otorowskiego, bratankom tego Jerzego (P. 926 k. 67). Żeniąc się w r. 1577 z Anną Żernicką, krótko przed ślubem, 7/I., zobowiązał się na połowie części w Wielżynie oprawić jej 600 złp. posagu (P. 929 k. 54v). Szwagra Morawskiego t. r. skwitował z 350 złp. na poczet 700 posagu po swej zmarłej siostrze a jego żonie (P. 929 k. 109v). Zobowiązał się w r. 1578 do sprzedania za 500 zł. Mikołajowi Łąckiemu, kasztelanowi kamieńskiemu, trzech osiadłych kmieci z Ossowa (P. 931 k. 352). Folwark w Ossowie t. r. zobowiązał się sprzedać wyderkafem na trzy lata za 700 zł. Mikołajowi i Stanisławowi braciom Kołackim (ib. k. 822). Od Anny Wielżyńskiej, żony Marcina Skrzetuskiego, kupił część Wielżyna, do której w r. 1580 uzyskał intromisję (P. 935 k. 2v). Z żoną spisywał w r. 1583 wzajemne dożywocie (P. 1399 k. 92) i t. r. sprzedał jej wyderkafem za 7.000 zł. części Wielżyna i Ossowa (ib. k. 98). Części w tych wsiach w r. 1584 sprzedał za 5.000 złp. Maciejowi Boboleckiemu cz. Binińskiemu (ib. k. 393v). Od Jana, Andrzeja, Marcina, Stanisława i Mikołaja braci Mrowińskich w r. 1590 kupił wyderkafem na trzy lata za 2.500 złp. części w Mrowinie p. pozn. (P. 1400 k. 519v). Nie żył już w r. 1594 (P. 961 k. 642v). Owdowiała Anna od Macieja Włościejewskiego w r. 1597 kupił za 5.000 złp. połowę Prusinowa i część w Sławnie w p. pozn., z prawem patronatu kościoła w Lubaszu (P. 1402 k. 229v). Synowi Adamowi darowała w r. 1603 swą połowę Prusinowa i dział w Sławnie (P. 1404 k. 827v), ale uzyskał odeń zobowiązanie, iż da jej te dobra w dożywocie (P. 973 k. 203v). Dostał od niego w r. 1611 dożywotnie użytkowanie sumy 800 złp. zpiosanej mu przez Aleksandra Biegańskiego (P. 1407 k. 415). Syn, jak już wiemy, Adam. Córki, Anna i Dorota, które w r. 1603 dostały od brata zapisy, każda po 1.000 zł. jako posag i wyprawę (P. 973 k. 203). Z nich, Anna była w r. 1610 żoną Wojciecha Więckowskiego, zaś 2-o v. w latach 1618-1622 Krzysztofa Dąmbskiego, po którym wdowa w r. 1649, nie żyła już w r. 1677. Dorota, w latach 1612-1640 żona Melchiora Lubieńskiego z pow. łęczyckiego, wdowa w r. 1648, nie żyła już w r. 1650.

Adam, syn Krzysztofa i Żernickiej, za zezwoleniem matki kwitował w r. 1595 Mikołaja Mierzewskiego, burgrabiego ziemskiego poznańskiego, z zapisu danego przez Jana Rożnowskiego, dziedzica Mrowina (P. 964 k. 1627v). Skwitowany w r. 1598 przez matkę z 3.000 złp. (P. 968 k. 310), scedował jej t. r. zapisy oraz sumy swoje i zmarłego ojca (ib. k. 1488c). Żeniąc się w r. 1606 z Gertrudą Biegańską, córką Aleksandra i Barbary Boboleckiej, na połowie części Prusinowa i Sławna Wielkiego krótko przed ślubem oprawił jej 1.500 złp. posagu (P. 1405 k. 623). Części Prusinowa w r. 1607 sprzedał wyderkafem za 2.000 złp. Andrzejowi Otorowskiemu (P. 1406 k. 44v). Połowę Prusinowa i części Sławna wraz z prawem patronatu kościoła lubaskiego w r. 1610 sprzedał za 500 zł. Andrzejowi Staręskiemu (P. 1407 k. 244), a jednocześnie od niego nabył wyderkafem za 800 złp. pewne części w Sławnie i kmiecia w Prusinowie (ib. k. 244v). Skwitowany w r. 1612 z rodzicielskiego majątku przez siostrę Dorotę zamężną Lubińską (P. 988 k. 563v). Żonie w r. 1613 oprawił posag 1.500 złp. (P. 1408 k. 469). Skwitowała ona w r. 1615 swego ojca Aleksandra Biegańskiego, podstarościego drahimskiego, z dóbr rodzicielskich i z części sumy 3.000 zł. zapisanej przez niego zmarłej żonie Barbarze Boboleckiej (W. 78 k. 364). Od Marianny Przecławskiej, żony Sebastiana Miecznikowskiego, w r. 1627 kupił za 3.350 złp. części Witakowic w p. gnieźn. (P. 1415 k. 947v). Od Stanisława Sarbskiego kupił w r. 1629 za 4.500 złp. Skrzetuszewo w p. gnieźn. (P. 1416 k. 664). Część Witakowic t. r. sprzedał za 2.600 złp. szwagrowi Melchiorowi Lubińskiemu (ib. k. 694) Był w r. 1636 "cywilnie zmarłym" czyli banitą i wtedy żona jako pani oprawna Skrzetuszewa oraz syn Wojciech zobowiązali się sprzedać za 7.000 złp. część tej wsi Adrianowi Radlickiemu, pisarzowi grodzkiemu poznańskiemu (G. 80 k. 174). Stan banicji trwał i przez następne lata, po rok 1648 (G. 80 k. 605v, 980v; Py. 150 s. 119; P. 1423 k. 533v). Nie żył już w r. 1649, żona zaś żyła zapewne w r. 1650 (P. 1061 k. 175). Synowie: Wojciech, Jan i Aleksander.

I) Wojciech, syn Adama i Biegańskiej, ochrzcz. 1613.9/IV. r. (LB Szamotuły), występował w r. 1648 obok matki jako dziedzic Skrzetuszewa (P. 1423 k. 533v). Wspólnie z bratem Aleksandrem, jako spadkobiercy bezdzietnej ciotki Doroty Lubińskiej, 200 zł. z sumy 300 zł. spadłej na nich i na ich brata Jana, zapisanej w grodzie łęczyckim przez Jerzego Straszewskiego jako dług, cedował w r. 1650 temu bratu (P. 1061 k. 175).

II) Jan, syn Adama i Biegańskiej, uzyskał w r. 1642 od swej matki cesję długu 700 złp. zapisanego przez Mikołaja Wioteskiego (G. 80 k. 980v), zaś w r. 1659 dostał od Aleksandra Biegańskiego i żony jego Anny z Wilkońskich zapis 200 zł. długu (W. 84 k. 61). Nie żył już w r. 1677, a żoną jego była Katarzyna Belęcka, wdowa 1-o v. po Janie Pląskowskim, teraz już 3-o v. żona Krzysztofa Małachowskiego. Ta Katarzyna t. r. córce swej pannie Annie N-ej cedował zapis 500 zł. dany sobie przez Jana Majewskiego (Py. 154 s. 188, 189). Żyła jeszcze w r. 1678 (G. 86 k. 96v). Córka Anna była w latach 1678-1690 żoną Jana Zielińskiego.

III) Aleksander, syn Adama i Biegańskiej, wspomniany w r. 1648 (P. 1423 k. 533v), żonie swej Annie Grzybowskiej, córce Jakuba i Katarzyny Gwiazdowskiej, w r. 1649 oprawił posag 1.000 złp. (P. 1424 k. 715). Oboje małżonkowie Skrzetuszewo w p. gnieźn. wydzierżawili w r. 1652 na trzy lata, pod zakładem 600 złp., Róży Wodeckiej, wdowie po Jerzym Buszewskim (G. 82 k. 536v). Drugą żoną Aleksandra była Franciszka Hersztopska, córka Wojciecha i Anny Cieleckiej (P. 1106 I k. 10), z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1659 (P. 1071 k. 203). Jeździł w r. 1669 na elekcję pod Warszawę z powiatem gnieźnieńskim (P. 196 k. 434). Skrzetuszewo w r. 1676 zobowiązał się sprzedać za 2.300 złp. Tomaszowi Czarneckiemu i Teresie z Grzybowskich (P. 1094 k. 133v). Nie żył już w r. 1681, kiedy to wdowa Franciszka spadek po ojcu we wsiach Głodno i Restarzewo wraz z sumami, to jest 36.000 złp. zpisanymi przez Krzysztofa Żegockiego, wojewodę inowrocławskiego, i 6.000 złp. swoich posagowych, cedowała Stanisławowi Boboleckiemu (Kośc. 306 k. 120). Żyła jeszcze w r. 1683 (P. 1106 I k. 10). Z Hersztopskiej syn Bartłomiej. Córka Marianna (Anna), żona Stanisława Białoskórskiego, oboje nie żyli już w r. 1730.

Bartłomiej, syn Aleksandra i Hersztopskiej, w imieniu własnym i stryjecznej siostry Anny zamężnej Zielińskiej w r. 1690 sprzedał Skrzetuszewo za 2.500 złp. Janowi Chlebowskiemu i Barbarze z Zielińskich małżonkom (P. 1431 k. 408v). Roborował w r. 1691 skrypt Teresie z Zielińskich Dobranowskiej (Kośc. 307 k. 336, 356 k. 151). Mieszkał w r. 1698 w Stęszewie, gdzie ochrzczony był 5/XI. t. r. jego syn Marcin Władysław, urodzony z matki Anny Trzcińskiej (LB Stęszew). Musiał ten syn umrzeć wcześnie, skoro po Bartłomieju spadek brata siostra Białoskórka (P. 1367 k. 69). Zob. tablicę.

@tablica: Niemieczkowscy h. Przosna

Benedykt, Bieniak Furman z Niemieczkowa (czy można go zaliczać do Przosnów?) uzyskał w r. 1448 termin przeciwko Mikołajowi i ks. Janowi, plebanowi w Pępowie, dziedzicom w Jasieniu (P. 17 k. 235v). Ks. Jan (zapewne inny), w r. 1500 wuj Anny (Żabickiej?), żony Jakuba Nieświastowskiego (G. 24 k. 89v).

>Niemierowie, zob. Niemierzowie.

>Niemieryczowie, zob. Niemiryczowie.

>Niemierzewscy, Niemirzewscy h. Sobiejucha, z Niemierzewa (Niemirzewa) w pow. pozn. Jakub, Jakusz, pozwany w r. 1404 przez Mikołaja i Tomasza braci z Bielejewa o podział wsi Zirzewo(?), Oporowo i Bilejewo (Ks. Z. Pozn. 1738). "Clenodii Sobiejucha" 1407 r. (P. 3 k. 21). Miał t. r. termin z Symką z Pomorzan i Myszek o ojcowiznę w Niemierzewie (Ks. Z. Pozn. 2863). Małgorzata z Niemierzewa w r. 1411 (P. 3 k. 155). Ta Małgorzata była w r. 1412 wdową po Jakuszu, matką Doroty (ib. k. 182v). Piotr "Sobiejucha" z Niemierzewa w r. 1435 kupił za 200 grz. od Jana z Szyszyna połowy w Niemierzewie (P. 1378 k. 71).

Stanisław z Niemierzewa uzyskał w r. 1442 termin przeciwko braciom niedzielnym z Wielżyna (P. 14 k. 148v). Stanisław N., nie wiem, czy ten sam, na Niemierzewie z folwarkiem i dworem oprawił w r. 1463 posag 100 kop. gr. żonie swej Barbarze (P. 1384 k. 1105). Chyba ten sam Stanisław N. nie żył już w r. 1479, kiedy syn jego Wojciech sprzedał wyderkafem za 150 grz. Przetoczyńskiemu (Przetockiemu) Niemierzewo (P. 1386 k. 107). Pozywał w r. 1493 Mikołaja Brodowskiego (P. 22 k. 82). Występwoał w r. 1500 jako stryj córek Mikołaja Krzesińskiego (P. 859 k. 69v), zaś wuj Katarzyny, żony Piotra Krzesińskiego (ib. k. 63). Nie żył już w r. 1510 (P. 786 s. 244). Z nieznanej mi żony pozostawił synów: Stanisława, Wojciecha i Jana. Córka Dorota była w r. 1510 żoną Jakuba Deszczyńskiego. Może też córką Wojciecha była Barbara Buszewska cz. N-a, w latach 1525-1536 wdowa po Mikołaju Bylińskim.

Stanisław i Wojciech, bracia rodzeni, niedzielni, połowę Niemierzewa w r. 1510 sprzedali wyderkafem za 70 grz. Marcinowi Kwileckiemu (P. 786 s. 245). Stanisław w imieniu własnym oraz braci, Wojciecha i Jana, żądał w r. 1511 od Macieja i Wincentego z Sierosławic zwrócenia kmieci zbiegłych z Niemierzewa. Żoną Stanisława była wtedy Helena Chełmska (P. 865 k. 117, 117v). Ta Helena, wdowa 1-o v. po Janie Śrzemskim, swe części w Chełmie p. pozn. "z miłości małżeńskiej" dała w r. 1511 mężowi, on zaś pozostawił jej dożywocie tych dóbr (P. 1391 k. 21). Stanisław i Wojciech (trzeci z braci, Jan, byłjeszcze wtedy nieletni) ręczyli w r. 1514 nieletnim synom zmarłego Marcina Kwileckiego, Hieronimowi i Marcinowi, iż uwolnią połowę Niemierzewa, którą sprzedali byli wyderkafem za 70 grz. ich ojcu (P. 866 k. 83). Stanisław na Niemierzewie i Buszewku w r. 1514 sprzedał wyderkafem za 70 grz. ks. Michałowi z Liblina, doktorowi dekretów, kustoszowi kolegiaty kórnickiej, roczny czynsz pięć i pół grzywien (P. 1392 k. 18). Od brata Jana N-go kupił w r. 1521 za 300 grz. części w Niemierzewie i Buszewie, należące się temu bratu z działów z braćmi (P. 1391 k. 53v), zaś w r. 1523 od brata Wojciecha N-go cz. Buszewskiego nabył za 600 grz. jego połowy w Niemierzewie i Buszewie, pozostawiając mu je jednak w dożywotnim posiadaniu. Nazwany wtedy N-im cz. Chełmskim (ib. k. 57, 57v). Całe Niemierzewo w r. 1527 sprzedał wyderkafem za 64 grz. Andrzejowi Kunińskiemu (P. 1393 k. 164v). Buszewko Małe w r. 1533 dał "z miłości ojcowskiej" synowi Melchiorowi (ib. k. 609v). Niemierzewo w r. 1546 zapisał synowi Wojciechowi, zastrzegając sobie dożywocie tej wsi (P. 787 k. 3v). Umarł między r. 1547 (P. 886 k. 178v) a 1549, kiedy to owdowiała Helena Chełmska zapisywała 20 grz. długu Wojciechowi Lwowskiemu, kasztelanowi santockiemu (P. 888 s. 361). Synowie, którzy przeżyli ojca, to: Melchior, Stanisław, Wojciech i Jerzy. Jan snać umarł wcześnie. Z córek, Anna była w r. 1530 żoną Wojciecha Kurnatowskiego, nie żyła już w r. 1572. Helena, w r. 1544 żona Prokopa Zberkowskiego. Panna Katarzyna, córka Stanisława N-go, pozywana była w r. 1514 przez brata Jana o wygnanie go siłą z ojczystych części w Buszewie i Niemierzewie (P. 866 k. 55). Jeśli to córka tego właśnie Stanisława, to chyba z jakiegoś wcześniejszego, nieznanego mi małżeństwa.

1. Melchior N. cz. Chełmski, syn Stanisław i Chełmskiej, wspólnie z braćmi swymi, Stanisławem i Janem, kupił od Stanisława Śrzemskiego, swego przyrodniego brata, w r. 1519 prawo bliższości do spadku, który miałby przypaść po śmierci Heleny, ich matki (P. 1391 k. 45). Od ojca, jak już wiemy, dostał w r. 1533 Buszewko Małe, jednocześnie zaś od ks. Jerzegi Buszewskiego, plebana w Oporowie, stryja i opiekuna nieletniej Anny, córki zmarłego Piotra Buszewskiego, nabył wyderkafem za 600 grz. połowy we wsiach: Buszewo, Otorowo, Słopanowo, Oporowo p. pozn. (P. 1393 k. 609v) i na Buszewku Małym oprawił 22/XII. t. r. posag 500 grz. tej Annie, przyszłej swej żonie (ib. k. 610). Wraz z braćmi, Stanisławem, Wojciechem i Jerzym (nazwani tu Chełmskimi) intromitowany do części wsi Chełm, wieczyście im rezygnowanych przez matkę (P. 866 k. 178v). Melchior i ci jego trzej bracia Chełmscy cz. N-cy w r. 1550 zostali skwitowani z 1.000 grz. przez Marcina Pakosławskiego (P. 890 k. 504). Swej owdowiałej bratowej Wojciechowij N-ej zapisał w r. 1567 dług 74 złp. (P. 911 k. 470v, 471). Wraz z bratankiem Janem N-im był w r. 1579 skwitowany ze spraw przez Macieja i Marcina braci Śrzemskich (P. 933 k. 525v).

2. Stanisław N. cz. Chełmski, syn Stanisława i Chełmskiej, od brata przyrodniego, Pawła Śrzemskiego w r. 1521 kupił za 300 zł. części w Chełmie będące obecnie pod dożywociem matki ich, Heleny Chełmskiej (P. 1392 k. 385). Jak wiemy, żył jeszcze w r. 1550.

3. Jerzy N. cz. Chełmski, syn Stanisława i Chełmskiej, wspomniany w r. 1547, żył jeszcze 1550 r.

4. Wojciech N. cz. Chełmski, syn Stanisława i Chełmskiej, jak już o tym była mowa, dostał od ojca w r. 1546 wieczystą rezygnację Niemierzewa, ale w r. 1547 "chcąc uniknąć nieprzyjaźni swych braci rodzonych i przenosząc miłość braterską nad dobra dziedziczne" rezygnacji tej nie przyjął (P. 886 k. 182v). Żył jeszcze w r. 1550, nie żył już w r. 1567, kiedy wdowa po nim, Zofia Przetocka uzyskała od szwagra, Melchiora N-go zapis 74 złp. długu (P. 911 k. 470v, 471). Syn Jan.

Jan N. cz. Chełmski, czasem Chełmski cz. N., syn Wojciecha i zapewne Przetockiej, kwitował w r. 1577 ze 100 grz. długu ks. Jana Powodowskiego, proboszcza poznańskiego (P. 929 k. 942). Obok stryja Melchiora w r. 1579 skwitowany ze spraw przez Macieja i Marcina braci Śrzemskich (P. 933 k. 525v). Żeniąc się w r. 1582 z Małgorzatą Zakrzewską cz. Belęcką, córką Jana, krótko przed ślubem, 26/VI., dał zobowiązanie jej braciom, że ją w ciągu 24 tygodni stawi do grodu dla ich skwitowania (P. 939 k. 18). Nie żył już w r. 1594, pozostawiając wdowę Małgorzatę Zakrzewską i nieletnie dzieci (P. 962 k. 767). Zob. tablicę.

@tablica: Niemierzewscy h. Sobiejucha

Jan N. nie żył już w r. 1587, kiedy żona jego Jadwiga Tarzecka, córka Wojciecha, uzyskała od swego ojca cesję zapisu na 200 złp. danego przez zmarłego Jana Sośnickiego i skwitowała ze 100 złp. brata Jerzego Tarzeckiego, zaś dla swych dzieci, Jana i Doroty N-ch ustanowiła opiekunów, wśród nich zaś tego brata (I. Kal. 54 s. 374, 375).

Melchior Chełmski cz. N., może wnuk Melchiora, o którym było wyżej, w r. 1628 zapisywał dług 200 zł. Annie z Hersztopu, żonie Wojciecha Drzewieckiego (Wsch. 41 k. 453). Jednocześnie oblatywał swój testament, datowany w Popowie 18/IX. t. r. Polecał pochować swe ciało w Sierakowie w kościele Bernardynów. Dzieci nie miał a spadkobiercami ustanowił swych braci, Stanisława i Andrzeja Chełmskich (Ws. 41 k. 453v). Zob. Chełmscy.

>Niemierzowie, Niemierowie różni. Jan, mąż Jadwigi, która będąc obok siostry dziedziczką w Giewartowie p. gnieźn., wraz z nią część rodzicielską w tych dobrach sprzedała w r. 1494 Tomaszowi Lubomyślskiemu (P. 1383 k. 33v). Katarzyna Niemierzyna uzyskała w r. 1503 od Mikołaja z Lubienia zapis dożywotniego rocznego czynszu 14 grz. na wsi Kargowa (P. 1389 k. 282v).

Maciej Niemierza z pow. piotrkowskiego, syn zmarłego Stanisława, mąż Zuzanny Jeżewskiej, uzyskał w r. 1604 od Stanisława Rudnickiego, podsędka ziemskiego kaliskiego, zapis 200 zł. długu (I. Kal. 70 k. 753), zaś od Bartłomieja Kobierzyckiego 50 zł. (ib. k. 1030v). Jan, jako brat cioteczny z linii ojcowskiej, był w r. 1618 opiekunem córek zmarłego Jana Piotrowskiego (N. 62 k. 112). Zygmunt w r. 1641 od Doroty z Lipnickich Kędzierzyńskiej, współspadkobierczyni stryja Andrzeja Lipnickiego, i od jej siostry panny Elżbiety Lipnickiej uzyskał cesję tego spadku (P. 1043 k. 87v). Sam był mężem Anny Lipnickiej. Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1649. Ich córka Krystyna w latach 1649-1665 była niezamężna (P. 1073 k. 759v, 1076 k. 906, 1424 k. 687; Ws. 59 k. 739v), zaś w latach 1672-1696 była żoną Stanisława Kolnickiego.

Ks. Maciej Niemier(!), altarysta bniński, ur. w r. 1697, umarł w Bninie 1775.25/III. r. (LM Bnin). "Szl." Franciszek Niemier, uczeń szkół jezuickich w Poznaniu zmarł 1743.12/X. r. (LM Św. Mikołaj, Pozn.).

Rozalia Niemierzyna z dworu kórnickiego, chrzestna 1746.22/III. r. (LB Bnin). Jan Niemierza, Niemira, mąż Rozalii Racięckiej, córki Wojciecha i Barbary Gdowskiej (pewnie identyczną z powyższą Rozalią), kupił w r. 1747 wspólnie z nią za 600 złp. od Antoniego Racięckiego część dworu w Poznaniu za bramą zamkową (P. 1288 k. 48). Był Jan posesorem Żabikowa w r. 1748, kiedy to urodził mu się syn Józef Piotr Paweł Michał Leon, ochrzcz. 30/VI. t. r. (LB Koszuty). Umarł Jan w Poniecu 1759.8/IX. r. Jego żona Rozalia zmarła nieco wcześniej, 19.I. t. r. (LM Poniec).

Antoni Niemiera zaślubił w r. 1749 Justynę Skarszewską, wdowę po dwóch mężąch, Świętosławie Tomickim i Józefie Puklińskim. Uzyskał od niej przed ślubem zapis 4.000 złp. na sumie zabezpieczonej t. r. kontraktem zastawnym u Mikołaja Malczewskiego, sędziego ziemskiego poznańskiego, dziedzica Dębicza, Babina i innych dóbr (P. 11294 k. 114). Synom swej żony, Stefanowi Tomickiemu i Leonowi Puklińskiemu, w r. 1750 zapisał sumę 4.000 złp. podpisując się "ręką trzymaną" (P. 1298 k. 35). Żył jeszcze w r. 1753 (P. 1309 k. 124v). W latach 1771-1778 Justyna występowała jako wdowa (Ws. 95 k. 113v; P. 1355 k. 418).

>Niemierzyccy h. Jezierza, z Niemierzyc w pow. kośc. Stefan, Stanisław i Mikołaj, bracia rodzeni, "niegdy z Niemierzyc", w imieniu których Przedpełk Łącki kwitował w r. 1440 ich stryja Bogusława Baranowskiego z posagu po zmarłej Dorocie, żonie Bogusława a siostrze Przedpełka (Kośc. 17 s. 204). Bracia ci uzyskali t. r. zapis 68 i pół grzywien od Mikołaja niegdy Ciesielskiego (ib. s. 209). Z nich, Stanisław "niegdy N." pozywał w r. 1444 braci Kokorzyńskich (ib. s. 437), i był sam t. r. pozwany przez Pakosza Wolikowskiego i jego syna Hynka (ib. s. 534). Miał w r. 1450 sprawę z Dorotą, żoną Jana z Gaju(?), byłego wójta kościańskiego (Kośc. 19 k. 33). Mikołaj N. zawierał w r. 1440 transakcję z Mikołajem, synem zmarłego Wojciecha Radwankowskiego, któremu przydano lat (P. 14 k. 81v). Miał w r. 1444 termin ze strony Halszki i Zuzanny sióstr Wolikowskich (Kośc. 17 s. 418, 549). Już nie żył w r. 1448, kiedy Barbara N-a, wdowa po nim, pozywała Mikołaja Gościchowskiego (Kośc. 16 k. 135v, 144, 144v). W sprawie o zabójstwo tego Mikoła a N-go Barbara pozywała Jana Tłuczymosta z Wolikowa, który t. r. stawiał świadków (ib. k. 149v). Pozywał Barbarę w r. 1450 Wojciech Gnuszyński, "stryj przyrodni" jej synów (Kośc. 19 k. 57). Ci synowie to: Wojciech (wspomniany raz tylko w r. 1450), Jan i Piotr. Spotykamy siostry niezamężne, Katarzynę, Dorotę, Małgorzatę, córki nieżyjącego w r. 1459 Mikołaja N-go, sołtysa w Kuszlinie, które t. r. pozywały Wincentego Niegolewskiego (Kośc. 19 k. 217). Nie mam pewności, czy to ten sam Mikołaj, a córki to siostry Wojciecha, Jana i Piotra? Spośród synów Mikołaja i Barbary, Jan i Piotr, niedzielni dziedzice w Niemierzycach, w latach 1448 i 1453 pozywali Jarosława ze Strzępina (Kośc. 18 s. 340, 19 k. 191). Pozywali w r. 1452 Grzymka Niegolewskiego (P. 18 k. 12, 50), zaś w r. 1459 braci Tomasza, Jana, Jakuba, Piotra i Mikołaja ze Strzępina (Kośc. 19 k. 227). Jan i Piotr w r. 1463 sprzedali za 90 grz. Gotardowi z Wojnowic 7 grz. rocznego czynszu wyderkafowego na Niemierzycach (P. 1384 k. 105). O Piotrze wiem jeszcze tyle, że w r. 1485 był już księdzem (Kośc. 228 k. 1v), w r. 1495 plebanem w Opalienicy i altarystą w kościele parafialnym w Osiecznie (Ws. 1 k. 1v). Obok brata Jana był w r. 1499 opiekunem Barłomieja Kubackiego (Kośc. 231 k. 50), żył jeszcze w r. 1500 (P. 859 k. 70). Jan pozywany w r. 1464 ze swych sum przez Annę, wdowę po Mikołaju Jaskóleckim (Kośc. 19 k. 324). Na połowie Niemierzyc w r. 1467 oprawił żonie Małgorzacie 72 kopy groszy posagu (P. 1383 k. 239v), zaś w r. 1477 oprawił jej 70 grz. posagu na dwóch częściach połowy Niemierzyc (P. 1386 k. 77). Druga jego żona, Katarzyna trzy łany osiadłe i trzy puste w Kroczynie p. kośc., nabyte wyderkafem za 60 grz. od Pachoty (Pawła) z Kolnic, sprzedała wyderkafem w r. 1480 za taką sumę Andrzejowi Świączyńskiemu(?) (P. 1386 k. 120, 132v). Jan od Anny, żony Andrzeja niegdy Strzępińskiego, i od jej syna Bartosza kupił t. r. za 100 grz. trzy i pół łany puste w Strzępinie p. kośc. (P. 1386 k. 201v). Jednocześnie od Mikołaja Dokowskiego nabył wyderkafem za 30 grz. jeden łan osiadły i jeden pusty w Raszkowie(?) p. kośc. (ib. k. 202) i zaraz na części Strzępina oraz na połowie połowy Niemierzyc zapisał 200 grz wiana żonie Katarzynie (ib. k. 202v). Jeszcze w r. 1487 niedzielny z bratem Piotrem (Kośc. 228 k. 47). Żonie na połowie swych części w Niemierzycach w r. 1491 oprawił 50 grz. posagu (P. 1387 k. 155). Od Mikołaja Klunowskiego w r. 1493 nabył yderkafem za 100 zł. węg. dwa i pół łanów osiadłych w Krzonie (P. 1383 k. 6), a w r. 1499 od tegoż Kluczewskiego, też wyderkafem, kupił za 140 zł. węg. trzy osiadłe łany w tejże wsi w p. kośc. (P. 1389 k. 30). Skwitował t. r. owego Kluczewskiego ze 100 zł. węg. (Kośc. 231 k. 49). Wspólnie z synem Wojciechem byli w r. 1508 spłaceni przez Stanisława Ujejskiego z wyderkafu połowy Krzonu (Kośc. 24 k. 34). Od Jana Karsznickiego w r. 1509 nabył wyderkafem za 100 grz. sołectwo i trzy łany kmiece w Morownicy p. kośc. (P. 786 k. 132). Od Katarzyny Grzebienickiej, żony Macieja Sądzińskiego, kupił w r. 1510 za 30 grz. dwa i pół łana w Strzępinie (P. 1391 k. 11v). Nie żył już w r. 1513, kiedy owdowiała Katarzyna pozywała Wojciecha i Stanisława, synów zmarłego, o wypędzenie jej z oprawy w Niemierzycach (P. 865 k. 268v). Synowie, Wojciech i Stanisław. Córka Barbara, w r. 1492 żona Jakuba Sepińskiego, 2-o v. za Jakubem Powodowskim, po którym wdowa w r. 1529. Zapewne córką Jana była też Helena N-a, w latach 1503-1537 żona Andrzeja Rąckiego (Ręckiego), wdowa w latach 1537-1554.

I. Wojciech, zwany "Dzicza"(?), syn Jana, na czwartych częściach Niemierzyc i Strzępina w r. 1508 oprawił żonie Dorocie Otorowskiej, córce Wojciecha, posag 70 grz. (P. 786 s. 68, nazwany tu omyłkowo Janem). Godził się w r. 1508 za pośrednictwem arbitrów z wdową i synami zabitego przez siebie w obronie własnej Mikołaja Strzępińskiego o jego głowę. Potwierdzenie owej ugody miało miejsce w r. 1510 (P. 863 k. 340v). Od brata Stanisława w r. 1512 kupił za 40 grz. połowę dworu w Niemierzycach (Kośc. 233 k. 26). Od Macieja Sokołowskiego nabył wyderkafem w r. 1514 za 15 grz. łan osiadły w Uścięcicach pow. kośc. (Kośc. 345 k. 50). Wraz z tym bratem Stanisławem plac "Ciesielski" w Strzępinie w r. 1517 dali w zamian za plac "Jaszkowski" Janowi Strzępińskiemu (Kośc. 345 k. 61v). W dokonanym t. r. dziale braterskim Wojciech wziął połowę Niemierzyc i połowę części w Strzępinie (Kośc. 233 k. 57v, 345 k. 64v). Na połowie swych części w tych obu wsiach w r. 1518 oprawił drugiej swej żonie, Apolonii Więckowskiej, córce Stanisława, 60 grz. posagu (P. 1392 k. 233v). Od brata Stanisława w r. 1524 nabył wyderkafem za 10 grz. łan pustej roli zw. "Łozisko" wraz z łąką "W Borach" w Niemierzycach (Kośc. 345 k. 112v). Na połowie części Niemierzyc i Strzępina oprawił w r. 1525 żonie Apolonii 70 grz posagu (P. 1391 k. 66). Od brata Stanisława w r. 1526 nabył wyderkafem za 20 grz. łan pusty w Niemierzycach (P. 1393 k. 137v), a w r. 1530 od tego brata, rózniwż wyderkafem, za 14 grz. łan "Łaszkowski" w tejże wsi (ib. k. 363v). Ustanowił w r. 1531 opiekunów dla dóbr w Niemierzycach i Strzępinie, to jest dla tamtejszych części swoich dzieci, jak również dla tych dzieci: Jana urodzonego z pierwszej żony Doroty, Jakuba, Macieja, Mikołaja, Zofii, Anny, Apolonii i Heleny, pochodzących z drugiego małżeństwa (Kośc. 345 k. 148v). Nie żył już w r. 1538 (P. 1394 k. 210v). Wdowa wspólnie z synami, Jakubam, Maciejem i Mikołajem pozywała w r. 1546 Stanisława Ujejskiego (Kośc. 29 s. 249). Jan t. r. już nie żył, a odziedziczony przezeń posag matki 89 grz., oprawiony na części Niemierzyc, przypadł z kolei jego rodzonemu wujowi Stanisławowi Otorowskiemu, który Jakuba, Macieja i Mikołaja N-ch pozywał o tę sumę (Kośc. 29 s. 143). Apolonia Więckowska żyła jeszcze w r. 1547 (P. 886 k. 152v). Z córek Wojciecha i Apolonii, Zofia była w r. 1538 żoną Piotra Borzysławskiego, wdowa w r. 1575. Anna, w r. 1546 żona Jana Niałeckiego cz. Pożarowskiego, wdowa w r. 1583. O Apolonii prócz wzmianki z r. 1531 niec więcej nie wiem. Helena była najpierw w r. 1551 żoną Wojciecha Kozłowskiego, a 2-o v. w latach 1557-1566 Stanisława Kamieńskiego, wdowa w latach 1574-1605, nie żyła już w r. 1613. Była jeszcze jedna córka, Jadwiga, pominięta w r. 1531 przy wyznaczaniu opieki, więc zapewne urodzona dopiero później. Była w latach 1556-1570 żoną Macieja Więckowskiego, wdowa w latach 1575-1588.

I) Jakub, syn Wojciecha i Więckowskiej, nieletni w r. 1531, wraz z braćmi Jakubem i Mikołajem pozywany w r. 1546 o połowę Niemierzyc przez stryjeczną siostrę Barbarę N-ą (Kośc. 29 s. 144). Intromitowany w r. 1548 do oprawy w części Strzępina Anny Piekarskiej, wdowy po Wojciechu Strzępińskim (Kośc. 235 k. 99), a swojej przyszłej żony. Pobrali się t. r. i Anna, córka Jana Piekarskiego, oprawę uzyskaną od pierwszego męża na połowie części Strzępina dała Jakubowi, on zaś na połowie swych części w Niemierzycach i Strzępinie, które miałyby mu przypaść w działach z braćmi, oprawił jej 220 grz. posagu (P. 1395 k. 429, 429v). Jakub w r. 1549 ugodził się z Maciejem Strzępińskim, ojcem pierwszego męża Anny, który to Maciej t. r. sprzedał mu wyderkafem za 200 grz. dwa puste łany w Strzępinie (P. 888 k. 102, 1395 k. 482v) i ona skasowała wtedy oprawę na częściach Strzępina (P. 888 k. 220v). Jakub od brata Macieja uzyskał w r. 1550 zobowiązanie sprzedaży za 12 grz. dworu z ogrodem w Niemierzycach (Kośc. 235 k. 270). Z bratem Mikołajem, jako spadkobiercy zmarłego brata Macieja, skwitowali w r. 1551 ze 100 grz. Marcina Kwileckiego (P. 891 k. 274v). Od Macieja Strzępińskiego nabył w r. 1555 wyderkafem za 118 grz. łan pusty "Przyczyniński" w Strzępinie (P. 1396 k. 310). Z bratem Jakubem przeprowadził w r. 1562 podział dóbr, a mianowicie części w Strzępinie, Przecznej(?) Topoli(?) oraz łąk w Niemierzycach (P. 904 k. 425). Umarł między r. 1570 a 1572 (P. 1398 k. 52; Kośc. 252 k. 352). Synowie: Dionizy i Wojciech, o których niżej, Andrzej, który w r. 1572 zapisał dług 25 grz. Stanisławowi Ujejskiemu (Kośc. 252 k. 352), i Erazm, wspomniany w r. 1574 (P. 1398 k. 427).

(I) Dionizy cz. Dziwisz, syn Jakuba i Piekarskiej, zapisywał w r. 1572 dług 170 złp. Wolfgangowi Bukowieckiemu i Annie z Wituchowa, wdowie po Jabie Bukowieckim (Kośc. 252 k. 411). Od Marcina Rożnowskiego z Mrowina, opiekuna dzieci zmarłego Macieja Rożnowskiego, dziedzica Wielkiego Kunowa w p. pozn., nabył wyderkafem w r. 1574 na sześć lat za 600 złp. części tej wsi należące do jego pupilów (P. 1398 k. 406). Żonie swej Zofii Rożnowskiej, córce zmarłego Marcina z Kunowa, oprawił w r. 1575 posag 200 złp. (P. 1398 k. 583v). Poranił t. r. Mikołaja Budzińskiego, sługę Trojana Jaraczewskiego (P. 926 k. 290v). Od Jana i Macieja braci Rożnowskich, działających także w imieniu brata Stanisława w r. 1582 uzyskał zobowiazanie sprzedania za 2.400 zł. części w Kunowie p. pozn. (P. 939 k. 590v). Stanisław Rożnowski dopełnił tego zobowiązania w r. 1590 sprzedając Dionizemu swoją część za 400 złp. (P. 1400 k. 494). Ten, skwitowany w r. 1585 przez Małgorzatę Borzysławską, wdowę po Mikołaju Spławskim, z 40 zł. długu z puszczonej mu przez nią dzierżawy części Kunowa (P. 944 k. 604), a w r. 1587 oboje wzajemnie kwitowali się z tej dzierżawy (P. 948 k. 195v). Drugą żoną Dionizego była zaślubiona w r. 1589 Dorota Niemieczkowska, córka Bartłomieja, który t. r., jeszcze przed ślubem zapisał w posagu za nią 400 zł., zaś Dionizy zobowiązał się oprawić ową sumę na połowie Kunowa (P. 951 k. 42v, 43). Po ślubie, t. r. skwitował teścia z tej sumy (P. 952 k. 333v) żonie zaś zapisał oprawę (P. 1400 k. 395). Kunowo, a raczej części w tej wsi nabyte od Rożnowskich, sprzedał w r. 1591 za 3.000 zł. Piotrowi Chraplewskiemu (P. 1400 k. 674v), wobec czego Dorota skasowała t. r. swą dotychczasową oprawę na tej wsi (P. 956 k. 123v), mąż zaś na połowie swych dóbr oprawił jej posag 500 zł. (P. 1400 k. 719). Żyła jeszcze w r. 1593 (P. 959 k. 1222v). Trzeciej swej żonie, Annie Boszkowskiej, córce Wojciecha, dał w r. 1597 oprawę 500 złp. posagu na połowie dóbr (P. 1402 k. 230). Nie żył już w r. 1600 a owdowiałej Annie brat jej Jan Boszkowski zapisał wtedy dług 300 zł. (P. 970 k. 595). Kwitowała się też wtedy z Janem Rożnowskim, pisarzem ziemskim poznańskim, z racji dzierżawy Rożnowa i pustki Radłowo (ib. k. 916). T. r. wyszła Anna 2-o v. za Macieja Chomęckiego z Konarzewa, który 20/IX. krótko przed ślubem, zobowiązał się oprawić jej 700 złp. posagu (P. 970 k. 1021) i t. r. dopełnił tego zobowiązania (P. 1404 k. 2v). Synowie, Jan i Marcin, urodzeni z Rożnowskiej, Samuel i Wojciech z Niemieczkowskiej.

1. Jan, syn Dionizego i Rożnowskiej, wspomniany w r. 1600 (P. 970 k. 942), kwitował w r. 1603 Jana Rożnowskiego, pisarza ziemskiego poznańskiego, z 15 zł. na poczet sumy 1.100 zł. należnej mu obok braci Marcina, Samuela i Wojciecha (P. 973 k. 328). Wraz z braćmi pozywał w r. 1608 Macieja i Jakuba braci Ujejskich (P. 143 k. 130). Żył jeszcze w r. 1624 (P. 152 k. 630).

2. Marcin, syn Dionizego i Rożnowskiej, w imieniu swoim i swych braci w r. 1600 cedował Annie Boszkowskiej, wdowie po ojcu, swoją i ich część z zapisu 300 złp. danego przez Jana Boszkowskiego (P. 970 k. 942). Żonie swej, Annie Słupeckiej zapisał w r. 1606 dług 400 złp. (I. Kon. 32 k. 631). Drugą jego żoną, zaślubioną 1624.7/VII. r., była Urszula Bobrownicka, córka Marcina ze Szczepankowa i Zofii (LC Szamotuły) Oprawił jej w r. 1625 posag 400 złp. (P. 1415 k. 181). Już nie żył w r. 1626, kiedy owdowiała Urszula skasowała swoją oprawę na rzecz brata męża, Wojciecha, który ją z tej oprawy zaspokoił (P. 1017 k. 189). Wyszła 2-o v. w maju 1627 r. za Krzysztofa Dumańskiego (LC Szamotuły). Synowie Marcina to Dobrogost i Andrzej, córki Katarzyna i Małgorzata. Synowie ci i Katarzyna w r. 1630 uczestniczyli w spadku po stryju Samuelu (P. 1023 k. 162v). Katarzyna była potem, w latach 1654-1659 żoną Jana Żarczyńskiego. Spośród nich tylko Andrzej żył jeszcze w r. 1665, kiedy to jako spadkobierca Dobrogosta i Małgorzaty cedował ks. Janowi Trąmpczyńskiemu sumę 350 zł., to jest połowę sumy 700 zł., którą Jan Radzicki zapisał był jemu, bratu Dobrogostowi i obu siostrom (P. 1076 k. 1318). Może ten sam Andrzej był w r. 1671 mężem Anny Czewujewskiej, córki Świętosława? (Kc. 131 k. 282, 282v). Oboje ci małżonkowie żyli 1680.25/VI. r. (LB Modliszewko).

3. Samuel, syn Dionizego i Niemieczkowskiej, wspomniany w r. 1600 (P. 970 k. 942). Skwitowany wraz z bratem Wojciechem w r. 1613 przez Katarzynę Sułocką, siostrę i spadkobierczynię Jana Sułockiego, z zapisu, który Dionizy i Wojciech bracia N-cy dali byli zmarłemu Andrzejowi Sułockiemu, bratu Katarzyny (Kośc. 290 k. 372). Samuel, zamieszkały w Stajkowie, zaślubił 1619.16/VI. r. Barbarę Gołębowską, córkę Stanisława i Małgorzaty (LC Szamotuły). Oboje w r. 1621 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1412 k. 810v). Barbara w r. 1622 części w Pląskowie p. gnieźn. sprzedała wyderkafem za 1.400 złp. Tomaszowi, Janowi i Wojciechowi braciom Wielewickim (P. 1413 k. 353v). Samuel żył jeszcze w r. 1624 (P. 152 k. 630). Bezdzietny, nie żył już w r. 1630 (P. 1023 k. 162v).

4. Wojciech, syn Dionizego i Niemieczkowskiej, wspomniany w r. 1600 (P. 970 k. 942), ustanawiał plenipotentów w r. 1618 (P. 1000 k. 1144). Jego żoną była w r. 1628 Anna Podleska, córka Stanisława i Katarzyny Szlachcińskiej (Ws. 206 k. 271). Był Wojciech t. r. dzierżawcą sołectwa w Popowie (LB Szamotuły), zaś w r. 1629 wydzierżawił wieś Wierzyce w p. gnieźn. od Doroty z Charzewa, wdowy po Łukaszu Płaczkowskim (G. 79 k. 92). Jako współspadkobierca brata Samuela, w imieniu własnym i innych jego spadkobierców, Dobrogosta, Andrzeja i Katarzyny, kwitował w r. 1630 z 200 złp. małżonków Skrzetuskich (P. 1023 k. 162v). Z drugą swą żoną, Helenę Pakosławską, córką Jana, dziedzica Cykówka, spisywał w r. 1633 wzajemne dożywocie (P. 1417 k. 778). Nie żył już w r. 1637 (Kośc. 297 k. 312v), a w r. 1639 Helena kwitowała swego brata Wojciecha Pakosławskiego z 1.500 złp. (Kośc. 299 k. 241v, 242). Nie żyła już w r. 1643 (ib. 301 k. 605). Z pierwszej żony był syn Mikołaj, ochrzcz. 1628.14/XI. r. (LB Szamotuły), zapewne zmarły wcześnie. Z drugiej córki, Anna i Zofia, wspomniane w r. 1643 (Kośc. 301 k. 605; G. 85 k. 302v). Z nich Anna była 1-0 v. żoną Adama Skarczewskiego, 2-o v. w latach 1675-1691 Kazimierza Floriana Winiarskiego. Zofia wyszła w Brodach 1661.13/II. r. za Stefana Lubońskiego, a żyli jeszcze oboje w r. 1691.

(II) Wojciech, syn Jakuba i Piekarskiej, żeniąc się w r. 1574 z Katarzyną Borzysławską, córką Stanisława ze Snowidowa, na połowie swych sum krótko przed ślubem, 3/XI. oprawił jej 500 złp. posagu (P. 1398 k. 498v). Cedowała ona w r. 1578 braciom swym sumę 200 grz. zapisaną jej przez ojca (Kośc. 258 k. 527). Wojciech pozywał w r. 1581 Annę Mniską, wdowę po Melchiorze Zadorskim, o dokonanie eksdywizji w Szczepowicach i Łagiewnikach, dobrach synów jej męża, wolnych od jej oprawy (Kośc. 261 k. 165v). Żył jeszcze w r. 1583 (P. 941 k. 170v). Katarzyna była w r. 1593 2-o v. żoną Stanisława Godziątkowskiego (P. 959 k. 121). Może to tego Wojciecha córką była Małgorzata, w r. 1619 wdowa po Janie Kotkowskim, należąca wtedy do spadkobierców Barbary z N-ch Ujejskiej (Z. T. P. 28a s. 93).

(II) Maciej, syn Wojciecha i Więckowskiej, nieletni w r. 1531 (Kośc. 345 k. 148v), zobowiązał się w r. 1550 bratu Jakubowi sprzedać za 12 grz. dwór z ogrodem w Niemierzycach (Kośc. 235 k. 270). Nie żył już w r. 1551, kiedy żona jego Katarzyna Kwilecka występowała jako wdowa (P. 891 k. 275). Żyła jeszcze w r. 1559 (P. 900 k. 538v).

III) Mikołaj, syn Wojciecha i Więckowskiej, nieletni w r. 1531 (Kośc. 345 k. 148v), wspólnie z matką w r. 1547 zapisywali dług 34 złp. Janowi Ujejskiemu (P. 886 k. 152). Na połowie części w Niemierzycach i Strzępinie, uzyskanych w działach braterskich, oprawił w r. 1551 posag 200 zł. żonie Katarzynie Gorzyńskiej, córce Jana (P. 1395 k. 588v). Był w r. 1557 jako wuj jednym z opiekunów córek zmarłego Wojciecha Kozłowskiego zrodzonych z Heleny N-ej, teraz 2-o v. Kamieńskiej (P. 896 k. 341v). W skutku działów przeprowadzonych w r. 1562 z bratem Jakubem, podzielili między siebie części w Strzępinie, Przecznej, Topoli oraz łąkę w Niemierzycach (P. 904 k. 425). Od Wojciecha Gorzyńskiego Mikołaj kupił t. r. za 3.000 (3.500?) złp. części we wsiach Białejezioro (Białcz) i Skoraczewo oraz w pustce Prętkowice p. kośc. (P. 904 k. 687, 1397 k. 166v), do których to dóbr intromisję uzyskał w r. 1565 (Kośc. 243 k. 54v). Części w Niemierzycach i Strzępinie w r. 1562 sprzedał za 2.700 (2.000?) zł. Stanisławowi Ujejskiemu (P. 904 k. 426v, 1397 k. 150v). Żonie swej w r. 1563 zobowiązał się na połowie Białegojeziora, Skoraczewa i pustki Prętkowice oprawić 200 grz. posagu (Kośc. 250 II k. 158), czego dopełnił w r. 1566 (ib. 346 k. 72). Swemu przyszłemu zięciowi, Andrzejowi Sułockiemu, zapisał w r. 1572 w posagu za córką Heleną 300 złp. (Kośc. 252 k. 75v). Wraz z bratem Dionizym czwartą część Niemierzyc i trzy łany w Strzępinie, dobra należace do nich i do ich brata Erazma, sprzedali w r. 1574 za 3.000 złp. Stanisławowi Ujejskiemu seniorowi (P. 1398 k. 427). Nie żył już w r. 1575 (P. 1398 k. 611). Wdowa żyła jeszcze w r. 1589 (P. 932 k. 253). Synowie, Jan i Maciej. Córka, wspomniana wyżej Helena, wydana w r. 1572 za Andrzeja Sułockiego, wdowa w r. 1590, 2-o v. w latach 1604-1622 żona Tomasza Bieczyńskiego.

(I) Jan, syn Mikołaja i Gorzyńskiej, części swoje i brata Macieja w Skoraczewie w r. 1575 sprzedał wyderkafem za 320 (300?) zeł Feliksowi Jaktorowskiemu (P. 1398 k. 611; Kośc. 255 k. 319). Mąż przyszły Jadwigi Tarzeckiej, córki Wojciecha, dał w r. 1579 zobowiązanie jej ojcu, iż na połowie Białcza w pow. kośc. oprawi jej 1.000 złp. posagu (P. 932 k. 254). Skwitował teścia w r. 1584 z 600 złp. (Kośc. 264 k. 219v) a nie żył już w r. 1585 (P. 945 k. 408v). Owdowiałej Jadwidze jej ojciec i brat Jerzy t. r. zapisali 200 zł. długu (ib. k. 426). Wdową była jeszcze w r. 1589 (P. 932 k. 253), ale już w latach 1593-1595 była 2-o v. żoną Piotra Pruskiego (Kośc. 273 k. 64; P. 963 k. 428). Jej trzecim mężem był w r. 1602 Łukasz Sośnicki, który 27/VIII. t. r. przyszłemu zięciowi swej żony, Florianowi Miełaczewskiemu zapisywał w posagu za Dorotą N-ą, swoją pasierbicą, 100 złp. gotowizną i 300 złp. w wyprawie (I. Kal. 68 s. 1421). Żyli jeszcze oboje Sośniccy w r. 1618 (ib. 84 s. 1375). Syn Jan. Córka Dorota, w latach 1602-1622 żona Floriana Miełaczewskiego.

Jan, syn Jana i Tarzewskiej, nieletni w r. 1585, skwitowany wtedy przez Wojciecha Tarzeckiego z zobowiązania danego przez zmarłego ojca względem oprawy na Białczu (P. 945 k. 408v). Pozostawał t. r. pod opieką stryja Macieja N-go (ib. k. 426v). Dał w r. 1589 zobowiązanie, iż stawi do akt Katarzynę Gorzyńską, wdowę po Mikołaju N-im (bracie swego dziada), by skasowała oprawę swoją na Białczu (P. 932 k. 253). Żeniąc się z Barbarą Krajewską, córką Stanisława i Jadwigi Daleszyńskiej, krótko przed ślubem, 1608.6/V. r. dał zobowiązanie jej owdowiałej matce, iż jej oprawi 1.200 zł. posagu (Kośc. 351 k. 286), czego dopełnił w r. 1609 (Kośc. 348 k. 68). Od teściowej wydzierżawił t. r. części Krajewic w p. kośc. (Kośc. 288 k. 224v). Skwitowany t. r. przez szwagra Miełaczewskiego z 300 złp. reszty posagu za siostrą Dorotą (I. Kal. 75 s. 119). Od Katarzyny Krajewskiej, żony Mikołaja Rościejewskiego, w r. 1611 kupił za 1.200 złp. części Krajewic i pustkę Leciejewo (Ws. 204 k. 387v), zaś w r. 1612 owe części sprzedał za takąż sumę Andrzejowi Krajewskiemu (P. 1408 k. 141). Od Heleny Szpiglówny, wdowy po Janie Siekierzeckim, t. r. wydzierżawił jej oprawne i dożywotnie części w Iłowcu Wielkim p. kośc. (P. 988 k. 622). Umarł między r. 1618 a 1622 (Ws. 31 k. 453; Kośc. 292 k. 102). Wdowę w r. 1623 kwitował Piotr Bieczyński, burgrabia ziemski kościański, jako opiekun Anny Porczyńskiej, córki Andrzeja, dziedzica Oborzysk, z 500 zł. dzierżawy części Oborzysk (Kośc. 292 k. 179v). Stanisławowi Janowskiemu, przyszłemu mężowi swej córki Jadwigi, zapisała w r. 1626 w posagu za nią 700 zł. (Kośc. 294 k. 56v). Od tegoż Janowskiego więła t. r. w zastaw za 1.000 zł. Golę w p. kośc. (P. 1017 k. 658v). Wraz z synami, Andrzejem i Stanisławem, t. r. skwitowana przez córkę Janowską z dóbr rodzicielskich (ib.). Część wsi Brylewo w p. kośc. w r. 1636 wydzierżawiła pod zakładem 200 zł. Stanisławowi Sulejewskiemu i Małgorzacie Sieklickiej małżonkom (Ws. 47 k. 501). Synowie, Andrzej, wspomniany w r. 1623 (Kośc. 292 k. 180) i w r. 1626, o który nie wiem nic więcej, i Władysław. Z córek, Jadwiga, zaślubiona w r. 1626 Stanisławowi Janowskiemu, umarła między r. 1628 a 1661. Dorota, klaryska w Wielkim Głogowie, uzyskała w r. 1628 od matki zapis 200 zł. długu (Ws. 41 k. 259v). Ksieni (opatka) w latach 1638-1658 (Ws. 51 k. 216v, 208 k. 45; P. 182a k. 82). Anna, żona Piotra Rożanki, nie żyjąca już w r. 1693.

Władysław, syn Jana i Krajewskiej, wspomniany w r. 1623 (Kośc. 292 k. 180), w r. 1647 mąż Heleny Kraszowskiej (Krassowskiej), córki Wojciecha, oprawił jej posag 4.000 złp. (P. 1423 k. 283v; Kośc. 301 k. 1082). Dla zrodzonych z nią dzieci ustanowił w r. 1649 opiekunów, a między nimi Jana na Krasewie Kraszewskiego(!) (I. Ka. 115 s. 1623). Oboje t. r. spisywali wzajemne dożywocie (P. 1424 k. 89v). Władysław z dwóch dynów w części Przybysławic Mniejszych winien był w r. 1652 płacić 2 zł. podwójnego podymnego (Rel. Kal. 31a k. 259v, 265). Dostał t. r. od siostrzeńca Piotra Janowskiego zapis 1.000 złp. długu (G. 82 k. 560v). Nie żył już w r. 1658 (P. 182a k. 31). Helena, jeszcze wdowa w r. 1663 (Py. 153 s. 106), była potem 2-o v. żoną Aleksandra Jarochowskiego, który w r. 1665 oprawił jej 3.600 złp posagu (Rel. Kal. 2 k. 160). Córki Władysława, Marianna i Barbara, pozywane w r. 1658 przez Pigłowskich (P. 182a k. 82), nie żyły już w r. 1688, ale wtedy mowa o zmarłych Mariannie i Jadwidze. Spadek po nich w Krajewicach i Leciejewie przypadł ich ciotecznemu bratu Piotrowi Janowskiemu (P. 1115 IV k. 60).

(II) Maciej, syn Mikołaja i Gorzyńskiej, ur. ok. r. 1561, bowiem w r. 1575 miał mieć lat 14. Był wtedy obok brata współdziedzicem w Skoraczewie (Kośc. 255 k. 319). Żonie swej, Katarzynie Pakosławskiej, córce Wojciecha, oprawił w r. 1584 posag 600 złp. (Kośc. 347 k. 61). Katarzyna w r. 1587 zobowiązała się część swą w Pakosławiu sprzedać Janowi Pijanowskiemu i Elżbiecie z Golińskich (Kośc. 267 k. 195). Oboje małżonkowie w r. 1588 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1400 k. 178). Od Mikołaja Pijanowskiego w r. 1592 kupił za 2.500 złp. części Pijanowic i pustki Puszczykowo (ib. k. 942v). Drugiej swej żonie, Zofii Krajewskiej, córce Stanisława i Jadwigi Daleszyńskiej, wedle zobowiązania danego przed śłubem, 1596.10/IV. r. przyszłej teściowej, oprawił w r. 1598 na połowie części Pijanowic i pustki Puszczykowo (ib. k. 942v) posag 400 złp. (Kośc. 347 k. 160v). Części wsi Białcz cz. Białejezioro, Skoraczewo i Prętkowice w p. kośc. sprzedał za 1.100 złp. Janowi Cerekwickiemu, do których to dóbr został on intromitowany w r. 1590 (Kośc. 270 k. 370). Jako jeden ze spadkobierców Barbary z N-ch Ujejskiej, wspólnie z bratankiem Janem w r. 1608 kwitował z 500 zł. Macieja i Jakuba Ujejskich, bratanków i spadkobierców jej męża, z którymi procesował się (P. 143 k. 34v, 980 k. 231v). Od teściowej, Jadwigi Krajewskiej w r. 1609 wydzierżawił części Krajewic (Kośc. 288 k. 224v). Córkom zrodzonym z pierwszej żony, Pakosławskiej, Annie i Zofii, w r. 1614 zapisał sumę 100 zł. i ustanowił opiekę dla dzieci pochodzących z drugiego małżeństwa (Kośc. 290 k. 555v, 556). Janowi Krassowskiemu w posagu za córką Jadwigą, jego przyszłą żoną, w r. 1620 zapisał dług 500 zł. (P. 1004 k. 474, 493). Od innego zięcia, Baltazara Drzewieckiego uzyskał w r. 1622 cesję długu 400 zł. zapisanego mu przez ojca (Kośc. 292 k. 60). Części w Pijanowicach i w pustce Puszczykowo w r. 1623 sprzedał za 4.150 zł. Rafałowi Wilkowskiemu, sędzicowi ziemskiemu wschowskiemu (P. 1414 k. 226), wobec czego żonie dał t. r. nową oprawę 700 złp. posagu (ib. k. 378v). Oboje małżonkowie przyszłemu zięciowi, Stanisławowi Kotarskiemu, zapisali w r. 1626 w posagu za córką Barbarą 500 zł. (Kośc. 294 k. 11v). Maciej w r. 1632 dał poddanego zięciowi i córce Kraszewskim(!) (Kośc. 296 k. 172). Nie żył już w r. 1639, kiedy Zofia występowała w imieniu własnym oraz córek i wnuczki Kotarskiej (P. 164 k. 499v). Pozostawił Maciej tylko córki, z pierwszej żony: Annę, Zofię i Jadwigę, z drugiej: Barbarę, Katarzynę i Zgodę (Konkordię). Anna w r. 1614 wyszła za Baltazara Drzewieckiego, a żyli jeszcze oboje w r. 1623. Zofia, jeszcze niezamężna w r. 1614, chyba identyczna z Zofią, w r. 1623 żoną Joba Ziemęckiego, która 2-o v. wyszła 1625.16/V. r. za Wojciecha Komorowskiego. Jadwiga zaślubiła krótko po 1620.25/VI. r. Jana Krassowskiego (Krassewskiego, Kraszewskiego), żyli oboje w r. 1654. Krassowskiego w r. 1658 lub krótko przed tą datą zamordował Tomasz Pawłowski. Wdowa umarła między r. 1661 i 1677. Barbara zaślubiła w r. 1626 Stanisława Kotarskiego, nie żyła już w r. 1639. Katarzyna była w r. 1639 panną. Zgoda (Konkordia) również (P. 164 k. 499v). Ta Zgoda żyła jeszcze w r. 1658 (P. 182a k. 82).

II. Stanisław, zwany "Jandy", syn Jana, dopuścił się w r. 1506 gwałtów w Kiełczewie, wsi biskupów poznańskich (Kośc. 232 k. 58). Połowę dworu w Niemierzycach sprzedał w r. 1512 za 40 grz. rodzonemu bratu Wojciechowi N-mu (Kośc. 233 k. 26, 345 k. 25). Mąż Anny Kokorzyńskiej, córki Jana, która w r. 1514 nabyła wyderkafem od swego ojca za 120 grz. połowę Godziszewa (Kośc. 233 k. 43v, 345 k. 45v). Dziedzic w Strzępinie, płacił t. r. trzy grzywny (winy?) Janowi Strzępińskiemu (Kośc. 23 k. 524v). Żona jego Anna kwitowała w r. 1516 swego brata stryjeczno-rodzonego Jana Rąbińskiego z 60 grz. (Kośc. 24 k. 289v). Z działów przeprowadzonych z bratem Wojciechem wziął w r. 1517 połowę Niemierzyc i połowę Strzępina (Kośc. 233 k. 57v, 345 k. 64v). Na swej części w Strzępinie i na połowie połowy w Niemierzycach w r. 1519 zapisał 80 grz. posagu żonie Annie Kokorzyńskiej (Kośc. 233 k. 67v, 345 k. 76). Uzyskała ona w r. 1522 od ojca zapis długu 60 zł. węg. (Kośc. 26 k. 301). Stanisław łan roli "Łoziński" w Niemierzycach w r. 1522 sprzedał wyderkafem za 12 (10?) grz. bratu swemu Wojciechowi (P. 1392 k. 475v; Kośc. 345 k. 112v). Anna w r. 1526 od Stanisława Jurkowskiego kupiła za 200 grz. części w Strzępinie (P. 1393 k. 131v), zaś w r. 1527 owe części za taką samą sumę sprzedała Janowi Dokowskiemu (P. 1393 k. 197). Oboje małżonkowie pusty łan w Niemierzycach w r. 1527 sprzedali wyderkafem za 20(?) grz. Maciejowi Otuskiemu (ib. k. 162v). Anna pozywała o gwałtowne zajęcie połowy wsi Krzon Annę Trzecieńską, wdowę po Janie Kokorzyńskim (swoim ojcu), obecnie 2-o v. żony Stanisława Ujejskiego, która nie stanęła i w r. 1527 miała płacić winę (Kośc. 26 k. 525). Stanisław łan pusty "Więckowski" w Niemierzycach w r. 1529 sprzedał wyderkafem za 17 grz. Maciejowi Woźnickiemu (P. 1393 k. 297v), zaś pusty łan "Łaszowski" tamże w r. 1530 sprzedał wyderkafem za 14 grz. bratu Wojciechowi (P. 1393 k. 635v), a w r. 1531 temuż bratu sprzedał wyderkafem za 12 grz łan "Łoziński" tamże (Kośc. 345 k. 146v). Nie żył już w r. 1533, kiedy syn jego Jan za zgodą matki swej Anny oraz opiekunów łan pusty w Niemierzycach, zastawiony Maciejowi Woźnickiemu, sprzedał wyderkafem za 26 grz. Janowi N-mu, synowi Wojciecha, bratu stryjecznemu (Kośc. 345 k. 157). Owdowiała Anna kwitowała w r. 1537 ze 100 grz. Jana i Jakuba Rąckich, synów Andrzeja, więc chyba siostrzeńców męża (Kośc. 28 k. 56v). Syn Stanisława wspomniany wyżej Jan i córka Barbara w r. 1537 pozywali Macieja Kroczyńskiego "Masłka" i Piotra Manieckiego (Kośc. 234 k. 326v). Jan zapewne umarł niedługo potem i Barbara występowała w r. 1546 jako spadkobierczyni ojca pozywając o połowę Niemierzyc braci swych stryjecznych, Jakuba, Macieja i Mikołaja synów Wojciecha (Kośc. 29 k. 144). W latach 1551-1553 była żoną Stanisława Ujejskiego, któremu wniosła części w Niemierzycach i Strzępinie, a umarła bezdzietnie. Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Niemierzyccy h. Jezierza 1

@tablica: Niemierzyccy h. Jezierza 2

Jadwiga N-ka, wdowa po "opatrz." Stanisławie Garbarzu, mieszczaninie poznańskim, uzyskała w r. 1547(?) od Stefana Jeziorkowskiego zapis 50 grz. długu (Kośc. 234 k. 749). Helena, córka Stanisława, już nieżyjąca w r. 1561, żona Prokopa Zberkowskiego, też wtedy nieżyjącego, zaś siostra rodzona(!) Wojciecha i Melchiora Chełmskich (P. 903 k. 124).

Małgorzata, w r. 1613 żona Jana Bieczyńskiego. Anna, żona Łukasza Pogorzelskiego, oboje nie żyli już w r. 1616. Synowie tej pary należyli do liczby spadkobierców Barbary z N-ch Ujejskiej, o której było wyżej (P. 1004 k. 822v). Piotr i pani Barbara N-cy, chrzestni 1629.7/I. r. (LB Stary Gostyń). Marcin, syn zmarłego Marcina, sługa rękodajny Dobiesława Trąmpczyńskiego, z którym jeździł do Warszawy na sejm, oskarżony był w r. 1640 przez swego pana o to, iż nocą w gospodzie ukradł mu 1.200 złp., na jego koniu uciekł do wsi Kowalskie, rezydencji Trąmpczyńskiego i tam różne rzeczy pokradł. Dognany w Krakowie, wyprosił się od kary, ale znów oszukał (P. 165 k. 25v). Anna z Niemierzy, żona 1695 r. Wacława z Kłonic Stobieckiego, oboje nie żyli w r. 1695.

>Niemiryczowie, Niemieryczowie, Niemierzycowie h. Klamry, pisali się "z Czeniechowa" lub "na Czerniechowie". Stefan, podkomorzy kijowski, świadek 1678.6/XI. r. (LB Kobylin), wojewoda i generał ziem kijowskich w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 126), starosta wyszogrodzki w r. 1682 (Ws. 73 k. 662). Po siedmiodniowej chorobie umarł w Baszkowie 1684.23/II. r. (Bibl. Uniw. Warsz., nr. 44). Jego pierwszą żoną była Gryzelda Konstancja (Wylamowska) z Kaliszan (Ws. 76 k. 351v), drugą Teresa Konstancja Opalińska, córka Krzysztofa, wojewody poznańskiego, i Teresy Czarnkowskiej, ur. 1645.14/III. r. (ib.), wdowa 1-o v. po Krzysztofie Aleksandrze na Lachowicach Sieniucie. Oboje małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 126). Kwitowała się ona z Dorotą Bolkowską, 1-o v. Borzewską, 2-o v. Ordyńcową z kontraktu czteroletniej dzierżawy Zalesia w p. pyzdr. zawartego w r. 1678 (Ws. 73 k. 662). Będąc już wdową od wdowy Zofii z Przyjemskich Opalińskiej, wojewodziny brzeskiej kujawskiej, kupiła w r. 1684 za 220.000 złp. miasto Miejską Górkę oraz wsie: Sobiałkowo, Niemarzyn, Rozstępowo, Roszkowo z folwarkiem Mała Górka, Rzeczkowo(?) i Łąkta w p. kośc. (P. 1107 II k. 32). Sobiałkowo w r. 1685 sprzedała na rok wyderkafem za 20.000 złp. Stanisławowi Olewińskiemu (P. 1109 III k. 6). Mieszkała t. r. w Gościejewicach (LB Poniec). Skwitowana w r. 1686 z 20.000 złp. przez pasierba Władysława N-a (P. 112 XII k. 72). Wyszła 3-o v. 1688.25/XI. r. za Wojciecha Konstantego Brezę, wojewodę kaliskiego, potem poznańskiego (Bibl. Uniw. Warsz., nr 44). Jako wdowa i po tym trzecim mężu była w r. 1700 kwitowana przez kapitułę w Choczu z prowizji od sumy 20.000 zł., którą oboje z trzecim mężem byli zapisali (I. Kal. 154 s. 541).

Synami Stefana i Gryzeldy Konstancji z Kaliszan (Wylamówny) byli: Władysław, Krzysztof, Konstanty i Jerzy. Z nich, Władysław na Czerniechowie N., starosta nowosielski, cedował w r. 1682 ojcu sumę 20.000 złp. zapisaną sobie przez macochę Teresę Konstancję na wsiach Starygród i Dzierżanowo p. pyzdr. (P. 1104 k. 244v). Skwitował w r. 1686 owdowiałą macochę (P. 1112 XII k. 72). Mianowany kasztelanem połanieckim 1706.30/IV. r., umarł w r. 1712 (Kossak. III). Jego córką była Konstancja, w r. 1717 żona 1-o v. Hieronima Drzewieckiego, wojewodzica lubelskiego, 2-o v. żona Jakuba Stępkowskiego, kasztelana żarnowieckiego (Boniecki; Kośc. 329 k. 195). Krzysztof, wojewodzic kijowski, w r. 1683 zapisał dług 3.000 zł. żonie swej Marcjannie Ożarowskiej (Ws. 73 k. 772). Była to córka Krzysztofa i Barbary Gołuchowskiej. Celem skasowania przez nią dożywocia na Kaliszanach w p. sandomierskim i podniesienia 10.000 zł od Krzysztofa Rupniewskiego, nabywcy w r. 1680 Kaliszan, Krzysztofa N. mianował w r. 1689 plenipotentem jej brata Andrzeja Ożarowskiego (Ws. 76 k. 186). Aprobowała ona w r. 1690 tę transakcję dokonaną 1680 r. przez męża i jego braci (Ws. 76 k. 214). Żył jeszcze Krzysztof w r. 1692 (ib. k. 351v). Marcjanna, już wdowa, zapisała w r. 1715 siostrzeńcowi Marcjanowi Rupniewskiemu, synowi Krzysztofa, sumę 10.000 złp., którą zapisał był jej brat przyrodni, Andrzej Ożarowski, wojski chełmski (Ws. 158 k. 38). Konstanty, wojewodzic kijowski, obok braci spadkobierca ojca, kwitował w r. 1692 macochę, obecnie Brezinę, dożywotniczkę dóbr jego ojczystych, z inwentarzy i ruchomości pozostałych po ojcu (Ws. 76 k. 351v).

Marianna N-wna (może córka jednego z wojewodziców kijowskich?) była w początkach XVIII wieku żoną Dymitra Zabokrzyckiego (P. 1359 k. 530v; Kośc. 335 k. 70). Panna Barbara Pelagia Józefa (Niemierzycówna), kasztelanka sandomierska, ochrzczona już z wdowy, była 1794.8/VI. r. chrzczona z ceremonii (PB Ołobok). Żaden Niemirycz nie był nigdy kasztelanem sandomierskim, żył natomiast August, zrazu chorąży sandomierski, potem kasztelan połaniecki, zmarły w r. 1774 lub 1775 (Kossak. III) i zapewne jego córką była ta Barbara.

>Niemitz h. Własnego ze Śląska. Ernest Fryderyk (Nemecz, Nimicz), w r. 1591 mąż Małgorzaty Schöneich, córki Franciszka, która w r. 1592 części wsi Goraj, Korbielewo, Niepotrzebowo, Lewice p. pozn. sprzedała za 9.000 tal. Ernestowi Brezie (P. 1400 k. 904v). Oboje ci małżonkowie żyli jeszcze w r. 1594 (P. 962 k. 594).

>Niemojewscy h. Rola wzięli nazwisko od Niemojewa w pow. brzeskim, a pisali się z Lubieńca w pow. przedeckim, byli bowiem jednego pochodzenia z Lubienieckimi tegoż herbu. Nasięgniew z Lubieńca i Niemojewa w latach 1446-1488. Jego brat Andrzej miał syna Jana 1486 r. Jan z Wojciechem, bratem rodzonym czy stryjecznym, w r. 1489 zastawili część Niemojewa, w r. 1499 podzielili się dobrami (Boniecki).

Maciej N. z Lubieńca, w r. 1543 stryj Anny Lubienieckiej, żony Wawrzyńca Grodzieńskiego (P. 1395 k. 19v). Mateusz N. z Lubieńca, (może identyczny z powyższym Maciejem?) dał synowi Janowi Wielkie i Małe Podlaski w pow. tczewskim, co król potwierdził 1555.24/V. r. (MRPSum. V 7038). I znów tylko domniemanie, że ten Jan mógłby być identyczny z Januszem, o którym wiem już więcej.

Janusz (Jan), kasztelan chełmiński 1611 r., dziedzic Łowinka. Od Łukasza Kościeleckiego, opata lubińskiego, w r. 1570 kupił za 14.000 zł. Słupowo oraz połowę pustej wsi Taninko (Toninko) w p. nakiel. (N. 156 k. 68v, 89v). Dziedzic części Krąpiewa w p. nakiel. 1575 r. (N. 157 k. 19), dokonał w r. 1579 podziału części tej wsi oraz Łukowca z Wojciechem, Erazmem i Zygmuntem Krąpiewskimi (N. 158 k. 34v). W wyniku owych działów dokonał w r. 1581 z Wojciechem Krąpiewskim pewnych wymian gruntów w Krąpiewie (N. 159 k. 123). Erazmowi Krąpiewskiemu, z racji wymiany w r. 1579 Krąpiewa i Łukowca, dał w r. 1585 pod zakładem 300 zł. węg. ewikcję (N. 161 k. 436v). T. r. od Zygmunta Krąpiewskiego uzyskał dla sienie ewikcję dotyczącą tej samej wymiany (ib. k. 470v). Od Wojciecha Spławskiego w r. 1601 kupił wyderkafem na trzy lata za 6.000 złp. części Mrowińca p. kcyń., z wolnym wyrębem w lasach Koźlanki, Rąbczyna i Nowejwsi (P. 1404 k. 338v). Od Piotra Grabskiego, kasztelanica kruszwickiego, otrzymał darem w r. 1602 Korytowo w wojew. pomorskim (ib. k. 783, 785). Od Ewy Padniewskiej, żony Mikołaja Walewskiego, starosty nakielskiego, w r. 1609 kupił za 2.000 zł. kamienicę w Toruniu (N. 165 k. 434v). Synowi Jerzemu dał w r. 1610 Słupowo, Krąpiewo, Łukowiec, Taninko p. nakiel. (ib. k. 437). Pisał się niekiedy "z Łowienka" był więc niewątpliwie dziedzicem tej wsi (N. 157 k. 253v). Umarł w r. 1618 licząc lat 87 (Kopia). Żoną jego była Katarzyna Kostczanka, córka Stanisława, wojewody chełmińskiego, i Elżbiety Eulenburg. Ta Katarzyna była w r. 1557 żoną Andrzeja Sierpskiego (Boniecki), Janusz N. byłby więc jej drugim mężem, a pobrali się przed r. 1561. Umarła w lutym lub marcu 1604 r., mając lat 66. Synowie: Jerzy, Maciej i Stanisław. Z córek znam trzy. Elżbieta, "z Łowinka", ur. ok. r. 1561, poślubiła w r. 1576, krótko po 12/V., Macieja Orzelskiego z Bożejowic, z czasem sędziego grodzkiego nakielskiego, owdowiała w r. 1589, umarła 1625.24/V. r. (Kopia). Małgorzata, w latach 1605-1610 żona Kaspra Rozdrażewskiego, kasztelana śremskiego, wdowa w latach 1613-1626. Zofia, żona Franciszka Krasińskiego, kasztelana ciechanowskiego, wdowa w r. 1630.

I. Jerzy, syn Janusza i Kostczanki, dziedzic w Łowinku 1605 r. (Bydg.), dziedzic w r. 1606 wsi Słupowo, Łukowiec, Taninko, Krąpiewo w p. nakiel. (N. 165 k. 269v). Od Marcina, Andrzeja, Piotra, Wojciecha, Jana i Łukasza braci Będowskich w r. 1609 nabył wyderkafem za 2.100 zł. na sześć lat części w Krąpiewie i pustce Łukowie (N. 165 k. 293v, 297). Kupił t. r. części tychże wsi za 5.500 zł. od Michała Lewald Jezierskiego, sędziego ziemskiego tucholskiego (ib. k. 301v). Od Anny Siedleckiej, wdowy po Janie Korytowskim, oraz od Michała i Andrzeja Korytowskich, synów tego Jana, w r. 1610 kupił wyderkafem na trzy lata za 4.000 zł. Mierucino, jej dobra oprawne, ich zaś dziedziczne (ib. k. 442v). Miał wytoczoną przeciwko sobie przed sąd sejmowy sprawę o zabicie Adriana Zakrzewskiego, z której w r. 1611 skwitował go brat Adriana, Feliks (N. 167 k. 737v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1617 (Bydg.). Jego żoną była zaślubiona w Łowinku 1605.4/XII. r. Dorota Karnkowska (Kopia), córka Jana, kasztelana lędzkiego i starosty łęczyckiego, wdowa 1-o v. po Andrzeju Latalskim, której w r. 1606 dał dożywocie na swych dobrach: Słupowie, Łukowcu, Toninku i Krąpiewie (N. 165 k. 269v), zaś na oprawę posagu 9.000 zł. daną na tychże dobrach w r. 1610 dostał t. r. ewikcję od swgo teścia (N. 167 k. 485). Wzajemne dożywocie spisywali małżonkowie w r. 1614 (N 111 k. 108). Była Dorota już w r. 1619 3-o v. żoną Hieronima Walewskiego (N. 171 k. 407v), który właśnie t. r. zmarł. Dorota była pozywana wtedy przez Andrzeja Szamborskiego o uwięzienie w Słupowie schwytanej na drodze udającej się do Nakła, matki jego Jadwigi z Sierakowa wraz z siostrzenicą, sześcioletnią Zofią Lubowską. Słudzy Doroty Jadwigę wraz z jej sługą Żółtowskim postrzelili i jego utopili w bagnie Toninka. Losów dziecka Szambrowski jeszcze nie znał (N. 62 k. 286). Wyszła Dorota 4-o v. za Benedykta Witosławskiego. Umarła bezpotomnie, a jako jeden z jej spadkobierców występował w r. 1645 Wojciech Karnkowski (N. 226 k. 104).

II. Stanisław, syn Janusza i Kostczanki, dworzanin królewski ok. r. 1590, starosta międzyłęski 1595.30/V. r., podstoli koronny 1602 r. (Bydg.), w latach 1606-1608 więziony na terenie państwa moskiewskiego, starosta osiecki 1610.7/V. r., poseł sejmowy w latach 1611 i 1613, starosta rogoziński 1615 r., kasztelan elbląski w końcu r. 1615 (Z. T. P. 27 s. 1714), mianowany po śmierci ojca kasztelanem chełmińskim 1619.15/VII. r. Od Anny Kościeleckiej, żony Krzysztofa z Tomic Iwińskiego, i jej stryjecznych braci, Wojciecha i Piotra Kościeleckich, w r. 1613 dostał wiecznością Rudzienko cz. Rudno w p. świeckim (P. 1408 k. 522v). Od Jana Opalińskiego, kasztelanica rogozińskiego t. r. nabył wyderkafem za 42.000 zł. zamek i miasto Opalenicę oraz wsie: Rudniki, Jastrzębniki, Miechorzewo Mokre i Suche, Porażyno, Silino (dziś Sielinko) (ib. k. 618), zaś w r. 1614 skwitował tego Opalińskiego z 11.000 zł będących resztą powyższej sumy zastawnej (P. 992 k. 666v). Od Zofii z Potulic, żony Andrzeja Czarnkowskiego, wojewody kaliskiego, "cywilnie zmarłego", t. r. nabył wyderkafem za 7.000 złp. Młynkowo w p. pozn. (P. 1409 k. 45). Od Mikołaja Mielińskiego, kasztelana kamieńskiego, w r. 1615 kupił wyderkafem za 6.600 złp. Ostaszewo i części Brąkczewa w wojew. chełmińskim (P. 1409 k. 461). Od Janusza Grzymułtowskiego w r. 1616 kupił wyderkafem za 6.000 złp. wsie Kłunia Wielka i Skarpa w p. nakiel. (P. 1410 k. 45v). Od Adama Sędziwoja Czarnkowskiego, wojewody łęczyckiego i starosty generalnego wielkopolskiego, t. r. wyderkafem nabył za 15.000 złp. wsie: Komorze, Paruchowo, Ruda i Chwałowo w p. pyzdr. (ib. k. 89). Od Jana ze Sztemberka Kostki, wojewodzica pomorskiego, i od jego nieletniego brata, Mikołaja Rafała, w r. 1618 wyderkafem za 2.500 zł. nabył dobra: Drzązno, Kossowo, Małocin, Rogalin, Wielewicz, Wielewiczek, część Wąwelna, Tanino, Krukówki p. nakiel. (N. 222 k. 240v). Mikołaj Rafał Kostka w r. 1619 dopełnił zobowiązania braterskiego (N. 222 k. 274v). Od Jadwigi ze Smuszewa, żony Andrzeja Łaszewskiego, Stanisław w r. 1618 nabył wyderkafem za 5.000 złp. Srebrne Górki w p. kcyń. (P. 1411 k. 35v). Od Dymitra Weihera, starosty kościańskiego, t. r. wyderkafem za 50.000 złp. nabył wsie: Kromolice, Mokronos, Gościejewo, Borzęcice w p. pyzdr., Koryta i części Lgoty w p. kal. (P. 1411 k. 191v). Od Andrzeja Łaszewskiego w r. 1619 nabył wyderkafem za 5.000 zł. Trzemiętówko w p. bydg. (ib. k. 416v). Od Zofii Herburtówny nabył w r. 1620 wyderkafem za 7.000 złp. dobra: Piła, Kwiejca, Hamer, Kamiennik, Pęckowo, Smrodynia i młyn Zawada w p. pozn. (P. 1412 k. 394). Od Rafała Kostki kupił wyderkafem t. r. za 6.000 złp. części Sąsieczna w p. nakiel. (ib. k. 465v), zaś od Sędziwoja hr. z Ostroroga, starosty wschowskiego, również wyderkafem, za 15.000 złp. Dobrojewo, Wieleń, Orlicko, Nosalewo p. pozn. (ib. k. 397). Od siostry Elżbiety zamężnej Orzelskiej t. r. kupił za 20.000 złp. połowę wsi Gogolina, nabytą przez nią od Zofii z Zebrzydowic N-ej, żony Stanisława N-go (ib. k. 467v). Od Jana Łaszewskiego t. r. kupił Wierzchucino p. nakiel. (N. 62 k. 303). Umarł w końcu r. 1620 (przed 16/XII.). W czasie swej niewoli moskiewskiej napisał pamiętnik. Po spisaniu w Wieleniu 1611.5/III. r. umowy ślubnej pod zakładem 40.000 złp. (W. 25 k. 133v) zaślubił 6/III. t. r. Zofię Czarnkowską, córkę Andrzeja, wojewody kaliskiego (Kopia). Zofia dobra po swej matce Mariannie hr. z Łabiszyna Latalskiej, to jest części miasta Łabiszyna i przyległych wsi: Smogorzewo, Ojrzanowo, Załakowo (dziś Załachowo), Smerzyno, Smerzynko, Ostatkowo, Oboźnica(?), miasta Rynaszewa i wsi: Ruda, Wałowica, Hamer, Pczułczyno (Pszczołczyno); Pczułczynko (Pszczołczynko), Żarczyo w p. kcyń., Łabiska Wieś czyli Łabiska folwark, Pilatowo, Oporowo, Mamlice, Kania w wojew. inowrocł. sprzedała w r. 1613 za 50.000 złp. Janowi Opalińskiemu kasztelanicowi rogozińskiemu (P. 1408 k. 619). Od męża dostała w r. 1614 oprawę posagu 40.000 złp. (P. 1409 k. 296v), żyła jeszcze w r. 1618 (N. 62 k. 22). Drugą żoną Stanisława była Zofia Zebrzydowska, córka Mikołaja, wojewody krakowskiego, wdowa 1-o v. po Macieju Smoguleckim, staroście bydgoskim, która w r. 1620 od Wojciecha Mościckiego kupiła za 5.000 złp. część wsi Rudna p. nakiel. (P. 1412 k. 267v). Dobra Nieżuchowo i Nieżuchówko p. nakiel., oprawione sobie przez pierwszego męża w sumie 20.000 złp., sprzedała wyderkafem w r. 1620 za tyleż obecnemu mężowi (ib. k. 281). Była t. r. po pierwszym mężu dożywotniczką miasta Wysocka w p. nakiel. (Kc. 127 k. 281). Kwitowała się t. r. z Danielem Myszkowskim z kontraktu dzierżawy wsi Krostkowo i Dębówko w p nakiel. (P. 1004 k. 934v). Ze względu na pozostawione przez pierwszego męża długi, dla ich spłacenia, dobra swe dożywotnie Krostkowo i Dębówko dziedziczne synów swoich Smoguleckich w r. 1620 sprzedała wyderkafem za 23.000 złp. siostrze drugiego męża, Elżbiecie N-ej, wdowie po Macieju Orzelskim (P. 1412 k. 259v). Swe dożywotnie Mrozowo w p. nakiel. sprzedała jej t. r. wyderkafem za 5.000 zł. (ib. k. 262), zaś połowę Gogolina p. bydg. sprzedała jej wtedy wyderkafem za 15.000 złp. Było to jej dożywocie (ib. k. 265). Będąc już wdową połowę Gogolina w r. 1621 sprzedała za 4.000 zł. (oczywiście też wyderkafem) Adamowi Makowskiemu (N. 222 k. 352). Swoją oprawną wieś Pruszcz w p. świec, w r. 1623 sprzedała wyderkafem na trzy lata za 8.000 zł. Gabrielowi Bogurskiemu (N. 222 k. 438). Kontrakt o dzierżawę wsi Dąbki, spisany z Zygmuntem Raczyńskim w Wysokiej 1623.27/V. r., scedowała t. r. Eremianowi Dembińskiemu, starościcowi oleńskiemu (N. 171 k. 9v, 12v). Krostkowo i Dębówko t. r. wydzierżawiła pod zakładem 2.300 Danielowi Myszkowskiemu (N. 173 k. 134v). Od Mikołaja Rafała Kostki odebrała w r. 1624 sumę 25.000 zł., za którą on i jego brat Jan sprzedali byli zmarłemu kasztelanowi wyderkafem swe dobra we wsiach Drzązno, Krukówko, Małocino, Kossowo, Rogalino, Tunino, Wielewicz, Wielewiczek oraz części Wąwelna (N. 173 k. 489v). Od Zygmunta Grudzińskiego, wojewody inowrocławskiego, kupiła w r. 1625 za 42.000 zł. części dóbr Wyrzysk, Osiek i Kossowo p. nakiel. (N. 223 k. 667v) i jedoczęście czwartą część lasu "Kawcze" w Wyrzysku, w tak zw. Górkach Wyrzyskich, koło granic Rzęskowa i Krostkowa, sprzedała za 6.000 zł. temuż Grudzińskiemu (ib. k. 669v). Od Ernemiana Dembińskiego t. r. kupiła za 40.000 zł. miasto Wysoka z wsiami Wysoką i Jeziorkami p. nakiel. (ib. k. 688v). Wsie Łowin, Łowinek (Łowienek) i Łąkie w p. świec. wydzierżawiła w r. 1628 pod zakładem 4.000 zł. Jakubowi Deręgowskiemu (N. 176 k. 288). Skwitowana w r. 1629 przez pasierbicę Apolinarę, zamężną Daniłowiczową, z administrowania na mocy testamentu męża jej dobrami (N. 176 k. 405). Części Wierzchucina w p. bydg. w r. 1633 sprzedała wyderkafem na rok za 4.500 zł. Krzysztofowi Osłowskiemu i Annie z Pruszkowskich (N. 223 k. 951). Nie żyła już w r. 1637 (N. 223 k. 1077). Z Czarnkowskiej była córka Apolonia, z Zebrzydowskiej, Zofia-Anna i Teresa. Po śmierci ojca pozostawały one pod opieką stryja Macieja, kasztelana chełmińskiego, który z tego tytułu w r. 1621 odebrał od Adama Sędziwoja Czarnkowskiego, wojewody łęczyckiego i starosty generalnego wielkopolskiego, wyderkafową sumę 20.000 zapisaną na mieście Czarnkowie i wsiach: Dębe, Szabłowo, Śmieszkowo, Białężyno (P. 1412 k. 793v). Z nich, Apolonia (Apolonia) była w latach 1629-1645 żoną Mikołaja z Żurowa Daniłowicza, podczaszego koronnego. Zofia Anna (Zofianna) wraz z siostrą Teresą w r. 1631 pozywały Barbarę z Ostroroga 1-o v. Potocką, 2-o v. Modliszewską (N. 66 k. 16v). Zofia Anna w r. 1631 lub 1632 wyszła za Jakuba Smoguleckiego, starostę nakielskiego, wdowa w latach 1641-1682, nieżyła już w r. 1698. Teresa, niezamężna jeszcze w r. 1632 (N. 66 k. 359v), w r. 1635 żona Macieja Smoguleckiego, wdowa w r. 1644, zaślubiła 2-o v. w r. 1648 Wojciecha Olbrachta Czerskiego, kasztelana chełmińskiego, starostę bobrownickiego, żyła jeszcze w r. 1650, bezpotomna, nie żyła w r. 1688. Zofia Anna całe swoje, odziedziczone obok sióstr części dóbr: Łowinek cz. Niemojewice (Niemojewiec?), Łąkie, Pruszcz, Łowin Wielki oraz części we wsiach Korytowo, Okunino, Linsk w p. świec. połowę wsi Gogolino i połowę wsi Wierzchucino w p. bydg. sprzedała w r. 1635 za 22.000 zł. Maciejowi Smoguleckiemu (N. 223 k. 1032). Apolinara swoje ojcowskie dobra we wsiach: Łowinek cz. Niemojewiec, Łowin Wielki, Pruszcz, Łąkie, Lubinia, pustki Lińsk i Okunino, części w pustce Korytowo, we wsiach Wierzchucino Pańskie i Gogolino, wreszcie części po stryju Jerzym we wsiach Słupowo, Krąpiewo, w pustce Tuninko, w folwarkach Łukowie w p. nakiel. sprzedała w r. 1637 za 25.000 zł. szwagrowi Jakubowi Smoguleckiemu, staroście nakielskiemu, synowi Macieja, starosty bydgoskiego, i swej macochy Zofii z Zebrzydowskich (ib. k. 1077). Teresa będąc już wdową po Macieju Smoguleckim dobra nabyte od Jana Albrachta Smoguleckiego, brata i spadkobiercy jej męża, jak również swoje po rodzicach, to jest Łowinek, Łowin, Łąkie, Pruszcz, Korytowo, Lubania(!), Okunino i Lińsk w p. świec. sprzedała w r. 1644 za 65.000 zł. Zygmuntowi Raczyńskiemu, sędziemu surrogatowi grodzkiemu nakielskiemu i staroście jasienickiemu (N. 225 k. 103). Jednocześnie części Wierzchucina Pańskiego sprzedała za 3.300 zł. Maciejowi Orzelskiemu (ib. k. 100v), zaś części Gogolina w p. bydg. za 3.500 zł. Janowi Wałdowskiemu (ib. k. 97v).

III. Maciej, syn Janusza i Kostczanki, dworzanin królewski w latach 1602-1615, starosta starogrodzki 1610 r. (Z. T. P. 27 s. 1714), poseł na sejmy z lat 1615, 1616, 1618, deputat z Trybunał Koronny w r. 1616, podkomorzy malborski 1616 r., kasztelan chełmiński 1620.16/XII. r., starosta rogoziński 1621.12/II. r., ekonom malborski 1624 r. podskarbi ziemski pruski t. r., wojewoda pomorski 1625.17/Xi. r. (P. S. B.). W latach 1621-1624 sprawował opiekę nad bratanicami, córkami zmarłego Stanisława, kasztelana chełmińskiego (P. 1412 k. 793v; N. 173 k. 618v). Umarł w końcu w r. 1625, pochowana w Starogrodzie (P. S. B.). Żoną jego była Katarzyna Rabianka, zaślubiona w r. 1611, wdowa 1-o v. po Janie Plemięckim, staroście kowalewskim. Wniosła drugiemu mężowi posesję tej królewszczyzny. Umarła 1627.10/VIII. r. (G. 80 k. 482; N. 167 k. 345v). Synowie, Dadźbóg i Władysław.

I) Dadźbóg, syn Macieja i Rabianki, chyba jeszcze nieletni w r. 1628, bowiem Mikołaj Rafał Kostka, starosta malborski, dawał wtedy za niego i za jego brata Władysława zobowiązanie stryjence ich, Zofii z Zebrzydowskih N-ej, kasztelanowej chełmińskiej (N. 176 k. 345v). W imieniu własnym i brata Władysława w r. 1635 ustanowił plenipotentów (Z. T. P. 29 s. 116). Sprawę sądową o posag na Krąpiewie toczoną przeciwko tym dwóm braciom Anną Będowska, żona Piotra Dąbrowskiego, w r. 1638 cedowała mężowi (N. 178 k. 220). Był Dadźbóg w r. 1645 kwitowany przez Stanisława Gembarta z zapisu zmarłego Jerzego N-go (Z. T. P. 29 s. 2161). Już nie żył w r. 1668. Z żony Anny z Jemielna (Jemielskiej) synowi, Andrzej i Władysław (Bydg.). Córka Apolinara zaślubiła najpierw Wierzbowskiego, 2-o v. Pawła Sierakowskiego, kasztelana dobrzyńskiego, nie żyła już w r. 1711.

(I) Andrzej, syn Dadźboga i Jemielskiej, miecznik inowrocławski, poseł na sejmy z wojew. inowrocławskiego w latach 1669, 1670, 1672, z brzeskiego 1676, cześnik inowrocławski w latach 1676-1683, marszałek sejmiku radziejowskiego w r. 1685 (Dz. Z. Kuj.), podczaszy inowrocławski 1685 r. (LB Brenno), kasztelan bydgoski w r. 1686 (I. Kal. 143 s. 93). Wspomniany w r. 1668 (Bydg.), skwitowany w r. 1687 z 4.000 złp. przez Teofilę Unimierską, córkę Mikołaja i Marianny Jemielskiej, żonę Marcina Ulatowskiego (P. 1113 V k. 95). Skwitowany w r. 1688 przez ks. Apolinarego Tomickiego, proboszcza służewskiego, z 6.500 zł. z ceny za dobra: Skęcznów, Skęcznówek, Kościanki, Młyny Strachockie w p. sier., odebranych od obecnego dóbr tych dziedzica, Macieja Konstantego Waliszewskiego, pisarza ziemskiego sieradzkiego (Z. T. P. 34 s. 941). Borysławice Zamkowe z zamkiem, Borysławice Kościelne, Pomorzany, Bielawki, Barłogi, Zabłocie, Ponętowo Nadolne, folwark Grodna, część wsi Ostrowo i pustkę Krzucina(?) w wojew. łęczyckim i kaliskim, dobra kupione od Marcina Gębickiego, kasztelanica łęczyckiego, sprzedał w r. 1701 za 234 826 złp. Jakubowi Błeszyńskiemu, kasztelanowi międzyrzeckiemu (P. 1140 I k. 171). Umarł t. r. (Kossak. III). Jego pierwszą żoną była Anna Tomicka, córka Jana i Doroty Kucharskiej, wdowa 1-o v. po Kazimierzu Zaleskim, zmarła bezpotomnie w r. 1686 (I. Kal. 143 s. 93). Była ona dziedziczką połowy wsi Skęczniewa, Kościanek, Strachockich Młynów i pustki Skęczniewka w p. sier., które po jej śmierci dostały się braciom jej, oni zaś w r. 1686 sprzedali je Andrzejowi N-mu, ten zaś z kolei w r. 1687 sprzedał je za 40.000 złp. Maciejowi Konstantemu "Skarb" Waliszewskiemu, pisarzowi ziemskiemu sieradzkiemu (I. Kal. 142 k. 447). Drugą żoną, zaślubioną w r. 1688, była Anna Tuczyńska, córka Stanisława, kasztelana gnieźnieńskiego, i Konstancji Prusimskiej (Estr. XVIII 531; P. 1164 k. 66v). Anna, jako współspadkobierczyni brata Andrzeja Tuczyńskiego, starosty powidzkiego, przypadłą sobie połowę miasta Tuczna z folwarkiem i młynem Piła, wsi: Stybowo, Russendorf, Melentin, Marta, Knakendorf, Złotowa, Stralenberg, Małogoszcz, Marcinkowo, Lubstorf, Sulcendorf, Armsdorf, folwarki we wsiach Bytyń i Drecz, dalej Nakielno, Stręczno, folwark Pilawka z młynem, Brunko(?), Dykowo i Nowy Młyn w p. wał. sprzedała w r. 1719 za 40.000 złp. swej siostrze Mariannie, wdowie po Andrzeju Mycielskim, chorążym poznańskim, 2-o v. po Adamie Radońskim, staroście inowrocławskim (P. 1164 k. 66v). Żyła jeszcze 1725.11/II. r. (LB Pieranie). Synowie, Jan i Józef. Z córek, Apolinara, w latach 1720-1733 żona Andrzeja Umińskiego, skarbnika brzeskiego-kujawskiego, potem kasztelana słońskiego. Marianna (Marianna Katarzyna), jeszcze niezamężna okresie 1721.1/IX.-1726.25/XI. (LB Pieranie). "Księga spraw i cudów" parafii Pieranie notuje, iż miała mieć w r. 1733 około 22 lat, co jest niemożliwie, zważywszy, iż ojciec jej, kasztelan bydgoski, umarł w r. 1701.

1. Jan, syn Andrzeja i Tuczyńskiej, pozywany obok matki w r. 1711 przez Biegańskich (Z. T. P. 39 k. 366). Był mężem Heleny (Heleny Anny) Gostkowskiej. Umarł między 1728.28/II. r. a 1729.1/IX. r. (LB Pieranie). Helena męża przeżyła. Ich syn Kazimierz, ur. w Michałowi w parafii Kobielickiej 1727.3/III. r. (ib.). Dwie córki bliźniaczki, Apolinara i Anna, urodzone w Michałowie 1728.28/II. r. (ib.). Z nich, Apolinara była w r. 1755 żoną Franciszka Kanigowskiego, podstolego wyszogrodzkiego, potem kasztelana wyszogrodzkiego, nie żyli już oboje w r. 1784.

2. Józef, syn Andrzej i Tuczyński, wspomniany obok matki i rodzeństwa w r. 1723 (Z. T. P. 423 k. 202). Mąż Franciszki Dorpowskiej, córki Michała i Teofili Podoskiej, mocą kontraktu spisanego w Piotrkowie 1743.10/III. r. kupił od Józefa z Lubrańca Dąmbskiego, chorążego brzeskiego-kujawskiego, trzeciego męża tej Teofili Podoskiej, Biezdrowo z przyległymi wsiami, Zakrzewo, Pierwoszewo, Popowo, Krzywołęka p. pozn. (Z. T. P. 49 k. 350). Drugą żoną Józefa była w r. 1761 Anna Kościelska, wdowa 1-o v. po Andrzeju Mielęckim (Kośc. 329 k. 49). Umarł między r. 1768 a 1778 (Ws. 94 k. 127v; Py. 158 k. 28). Wdowa żyła jeszcze w r. 1787 (G. 114 k. 128; Py. 163 k. 510). Synowie, Antoni i Ignacy. O Ignacym, urodzonym z Dorpowskiej, wiem tylko tyle, że kontraktem z 1779.28/V. r. sprzedał Michałowo i Kobielice w p. inowrocł. za 130.000 złp. Józefowi Grochowalskiemu (I. Kon. 82 k. 85v).

Antoni, syn Józefa i Dorpowskiej, szambelan królewski w r. 1778, potem duchowny, dobra Biezdrowo, Zakrzewo, Pierwoszewo, Popowo, Krzywołękę, Kobusz w r. 1767 wydzierżawił na rok Michałowi Obarzankowskiemu (P. 1344 k. 149v). Ożenił się przez r. 1768 z Elżbietą Bojanowską (LB Biezdrowo), która umarła w Pszczewie 1778.20/III. r., pochowana u Reformatów w Szamotułach (Sep. Ref. Szamot.; Nekr. Obra; Nekr. Przemęt). Już t. r. Antoni został księdzem i występował jako pretendent do spadku po zmarłych, Wojciechu wojewodzie sieradzkim i Karolu, Opalińskich (P. 1355 k. 98v). Kanononik kolegiaty Najśw. M. P. w Poznaniu w r. 1779 (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), kanonik katedralny włacłwski 1782 r. Mocą kontraktu z 21/VI. t. r. kupił od Ludwika Młodziejowskiego, kasztelana nakielskiego, za 90.000 złp. Ostrowo i Borgowo w p. kośc. (P. 1359 k. 200v). Instalowany 1785.6/VI. r. na kanonii katedralnej poznańskiej fundi Gałowo (Install. 156). Miasto Opalenicę wraz z Olędrami Starodąbrowskimi i Czarnymi w r. 1787 zastawił na trzy lata za 100.000 złp. Robertowi Taylorowi, pułkownikowi regimentu pieszego (P. 1375 k. 581)115). Skwitowany w r. 1788 przez córkę, zamężną Ciechomską, ze 100.000 złp. posagu (P. 1365 k. 581). Otrzymał w r. 1791 probostwo w Dusznikach (LM Duszniki). Prezentowany przez króla pruskiego 1794.28/IV. r., instalowany był na probostwie gnieźnieńskim po śmierci zmarłego 1795.8/I. r. Melchiora Gurowskiego. Doktorat ob. praw na Akademii Krakowskiej uzyskał 1795.24/IV. r. Umarł w Gnieźnie 1797.28/IV. r., w 55-ym roku życia, pochowany w Katedrze (Korytkowski; Nekr. Owińska; Nekr. Obra, tu data zgonu 3/VII.). Syn Józef. Córki, Elżbieta Franciszka Maria, ur. w Biezdrowie, ochrzcz. 1768.7/VII. (LB Biezdrowo), zapewne zmarła dzieckiem, i Wiktoria, w latach 1788-1792 żona Wojciecha Ciechanowskiego, wojskiego gąbińskiego, komornika granicznego sochaczewskiego, regensa ziemskiego gostyńskiego.

Józef, syn Antoniego i Bojanowskiej, ur. 1769.4/VII. r., od r. 1782 dzierżawca emfiteutyczny starostwa śremskiego, mocą kontraktu z 21/VI., a za konsensem królewskim z 10/VI. t. r. (P. 1359 k. 200v), które to starostwo za jego małoletność faktycznie trzymał ojciec (Kośc. 334 k. 274). Porucznik wojsk pruskich w r. 1790, rotmistrz w 1-ej brygadzie Kawalerii Narodowej, generał-major milicji poznańskiej 1794.9/VIII. r. brał udział w powstaniu wielkopolskim. Emigrował do Francji, zaocznie skazany w Prusach na dożywotnie więzienie i konfiskatę dóbr (1795.19/IX. r.). Szef 3-go batalionu Legii. Uzyskał amnestię i w r. 1798 wrócił do kraju. Mianowany 1806.18/XI. r. w randze generała brygady komendanta departamentu poznańskiego, a w czerwcu 1807 r. Komisja Rządząca przywróciła mu skonfiskowane przez Prusaków dobra. W końcu sierpnia 1807 r. przydzielony do 2-ej legii gen. Zajączka. Komendant departamentu łomzyńskiego, miał tam w r. 1809 wniecić powstanie, ale został przeniesiony na komendanta twierdzy Serock. Był potem komendantem departamentu lubelskiego. W r. 1812 dowidził 15 brygadę jazdy w 1 dywizji kawalerii lekkiej. Ranny pod Ostrowem. Po Lipsku dowodził 2 kompanią polskiej gwardii honorowej, złożoną z oficerów. Wrócił z wojskiem polskim do kraju i podał się do dymisji. Ojciec w r. 1790 dał mu Bagrowo i Ostrowo w p. kośc. (P. 1367 k. 433v). Opalenicę Józefa wydzierżawił na lata 1805-1808 Rochowi Drwęskiemu za czynsz 19.000 zł., a w r. 1821 sprzedał pułkownikowi Józefowi Neymanowi. Kupił w r. 1833 Rokitnicę w Płockiem i tu mieszkał po powrocie z emigracji. Był też dziedzicem Ratowa w gub. płockiej. Wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim w r. 1837 z synami Stanisławem i Feliksem. Umarł w Rokietnicy 1839.16/VII. r., pochowany w Świdziebnej koło Rypina (P. S. B.). Zaślubił w Poznaniu w kościele ewangelickim Św. Krzyża 1793.18/V. r. Juliannę Konkordię Klug (LC Sw. Krzyż, Pozn., dyssyd), córkę Jana Jakuba, bankiera poznańskiego. Synowie: Juliusz, porucznik w wojsku Królestwa Polskiego, Józef Kalasanty, ur. w r. 1799 (21?), kapitan wojsk polskich 1831 r., Emil (Emil Wilhelm), ur. w Poznaniu 1801.26/IV. r. (LB Św. Marcin, Pozn.), zmarły dzieckiem, Stanisław Kamil Antoni, ochrzcz. 1813.17/XII. r. (LB Sw. Maria Magdal., Pozn.), i Feliks, o którym niżej. Córka Antonina (Antonina Katarzyna Sieneńska), ur. w Poznaniu na Kundorfie 1794.5/V. r. (LB Sw. Wojc., Pozn.), żona Franciszka Ksawerego Zboińskiego.

Feliks, syn Józefa, w P. S. B. data urodzenia 1824 r., więc aż w 31 lat po ślubie rodziców. Rzecz to wysoce wątpliwa, chyba, że generał miał jeszcze drugą żonę?. Umarł, znów wedle P. S. B., w r. 1898, ale to samo opracowanie daje w innym miejscu datę śmierci 1896!. Był radcą Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, właścicielem Rokitnicy, towiańczyk. Z żony Józefy Noskowskiej, siostry Zygmunta, kompozytora, miał syna Andrzeja.

Andrzej, syn Feliksa i Noskowskiej, ur. w Rokitnicy 1864.24/I. r., znany publicysta, działacz społeczny i polityczny, zmarły w Warszawie 1921.3/XI. r. Ożeniony ze Stanisławą Mikiewiczówną, miał z niej synów, Adama, ur. w r. 1889, zmarłego w r. 1946, publicystę, redaktora (po ojcu) "Myśli Niepodległej", Lecha Józefa i córkę Zofię, ur. 1891. r., zmarłą w r. 1960, zamężną Gruszczyńską.

Lech Józef, syn Andrzeja i Mikiewiczówny, ur. w Sosnowcu 1894.26/VIII. r., architekt, profesor Politechniki Warszawskiej, zmarł w Warszawie 1952.11/X. r., pochowany na Powązkach. Ożenił się 1920.1/VII. r. z Jadwigą Dobrowolską, z której tylko córka Elżbieta, zmarła młodo (P. S. B.).

Karolina N-a, wdowa po Wieńczysławie Kozłowskim, właścicielu ziemskim, zmarła w Poznaniu 1931.25/X. r. w 72-ym roku życia, nazwana wnuczką generała wojsk napoleońskich, a córką komisarza wojskowego powiatu. O śmierci jej zawiadomiła między innymi Anna N-a (Dz. P.).

(II) Władysław, syn Dadźboga i Jemielskiej, sędzia ziemski inowrocławski w r. 1682 (LC Gniewkowo). Wspomniany w r. 1668 (Bydg.), od Samuela Trzebuchowskiego oraz braci jego, Mikołaja i Szymona, kupił w r. 1671 za 30.000 zł. wsie Wysokie, Podgór, Powiercie, Wielany, Smolniki, Kuźnice obie, w p. kon. (I. Kon. 63 k. 76v). Wieś Wysokie w r. 1674 pod zakładem 10.000 zł. zastawił Pawłowi Gębickiemu, kasztelanowi łęczyckiemu (ib. k. 816). Od Teresy Padniewskiej, żony Jana Gąsiorowskiego, kupił Branno w p. inowrocł. i tę wieś przed r. 1693 zastawił małżonkom Wilkostwoskim (G. 90 k. 78v; I. Kon. 69 k. 210). Nie żył już w r. 1694 (P. 1128 XIII k. 88v). Jego żoną była w r. 1672 Zofia z Roszek Trzebuchowska (I. Kon. 60 k. 445). Umarła ona w r. 1711 (P. 282 II k. 129, 1146 I k. 69). Synowie: Andrzej, Władysław, Mikołaj, Maciej, Teodor-Dadźbóg. Z córek, Anna, w latach 1686-1719 żona Tomasza Pawła Tomickiego, wdowa w latach 1721-1726, już nie żyła w r. 1755. Helena (Helena Zuzanna), ochrzcz. 1682.14/IX. r. (LB Branno), w r. 1714 żona Józefa Łączyńskiego, częśnika lityńskiego. Elżbieta, ochrzcz. 1685.25/II. r. (ib.), żyła jeszcze w r. 1695. Apolinara była już t. r. na świecie (Py. 156 s. 16), w r. 1726 żona Michała Krajewskiego, skarbnika gostyńskiego.

1. Andrzej, syn Władysława i Trzebuchowskiej, kanonik płocki w r. 1695 (Py. 156 s. 16), wspólnie z braćmi, Władysławem i Mikołajem części wsi Wysokie, Podgór, Barcie (Powiercie?), Wielany, Smolniki, Kuźnice, będące własnością ich i braci młodszych, Macieja i Teodora, w r. 1698 sprzedali za 18.000 złp. ks. Janowi Franciszkowi z Werbna Pawłowskiemu, kanonikowi katedralnemu płockiemu (I. Kon. 70 k. 429v). Andrzej umarł w r. 1717.

2. Władysław, syn Władysława i Trzebuchowskiej, wspomniany obok matki i rodzeństwa w r. 1695 (Py. 156 s. 16), mąż Salomei Śleszyńskiej która 1712.27/XII. kiedy była chrzestną, nazwana "sędzicową z Branna" (LB Gniewkowo). Z niej synowie: Antoni Kasper, ochrzcz. 1694.17/I. r. (LB Branno), Zygmunt Stanisław, ochrzcz. 1697.20/XI. r. (ib.). Córki: Dorota ochrzcz. 1696.12/XI. r. (ib.), Anna Izabela, ochrzcz. 1702.15/I. r. (ib.).

3. Mikołaj, syn Władysława i Trzebuchowskiej, wspomniany w r. 1695 obok matki i rodzeństwa (Py. 156 s. 16). Już żonaty 1702.15/I. r., (LB Branno), nie mam jednak pewności, czy to już była Ewa de Żałe Żelska, żona "sędzica Mikołaja" w r. 1713 (Bydg.). Spadkobierca brata Macieja, z racji długów obaciążających Biskupice w p. radziej., zrzekł się w r. 1715 tych dóbr na rzecz wierzycieli zmarłego brata (Z. T. P. k. 286). Ewa z Żelskich w r. 1726 manifestowała się przeciwko mężowi (ib. 44 k. 1373). Ta Ewa, córka Seweryna, wojskiego dobrzyńskiego, i Teresy Konarskiej, podkomorzanki pomorskiej, była już wdową w r. 1727, kiedy występowała wraz z synem Michałem i innymi swymi dziećmi (ib. 45 k. 1045). Żyła jeszcze w r. 1728 (ib. 47 k. 154). Wspomnianych wyżej dzieci nie znam.

4. Maciej, syn Władysława i Trzebuchowskiej, wspomniany w r. 1695 (Py. 156 s. 16), wspólnie z bratem Teodorem części swe w dobrach Wysokie, Podgór, Barcie (Powiercie?), Wielany, Smolniki, Kuźniec p. kon. sprzedali w r. 1698 za 12.000 złp. ks. Janowi Franciszkowi z Werbna Pawłowskiemu, kanonikowi katedralnemu płockiemu (I. Kon. 70 k. 429). Nie żył już w r. 1713, kiedy wdowa po nim, Konstancja Działyńska, już 2-o v. żona Antoniego z Osówki Zboińskiego, podstolego dobrzyńskiego, wspólnie z nim kwitowała z kondemnaty Andrzeja Jarnowskiego, kasztelana kowalskiego, i syna jego Teofila (Z. T. P. 39 k. 1937). Jak widzieliśmy wyżej, brat Macieja, Mikołaj w r. 1715 zrzekł się spadku po nim w Barcinie z racji wielkiego obdłużenia.

5. Dadźbóg (Teodor Dadźbóg), syn Władysława Trzebuchowskiej, wspomniany w r. 1695 (Py. 156 s. 16), żeniąc się z Apolinarą (Apolonią) Rydzyńską, córką Karola, zrazu cześnika kaliskiego i sędziego surogatora grodzkiego poznańskigo, potem opata przemęckiego i archidiakona katedralnego poznańskiego, z Jadwigi Rogalińskiej, wdową 1-o v. po Stanisławie Ulatowskim, krótko przed ślubem, 1708.27/VIII. r. zapisał jej sumę 15.000 zł. (G. 82 k. 139). Wzajemne dożywocie spisali oboje w r. 1709 (Ws. 77 VII k. 10v) i w r. 1711 (P. 1146 I k. 69). Manifestował się Dadźbóg w r. 1711 względem sumy 4.000 t. należnej od zmarłej ciotki Apolinary N-ej, 1-o v. Wierzbowskiej, 2-o v. Sierakowskiej (P. 282 II k. 129). Dadźbóg asystował przy akcji prawnej siostry Łączyńskiej (G. 93 k. 183v). Apolinara swoje części w Chojnie p. kośc. sprzedała w r. 1715 za 13.333 złp. Mikołajowi Korybutowi Woronieckiemu, miecznikowi wołyńskiemu (P. 1149 I k. 288v). Oboje małżonkowie t. r. zawierali pod zakładem 9.000 złp. kontrakt z małżonkami Płonczyńskimi (ib. k. 171v). Dadźbóga, jego siostrę Tomicką i córkę jej Zofię z Tomickich Dąmbskiej kwitowała Apolinara w r. 1726 z 4.000 złp. (I. Kon. 76 k. 121v). Syn Franciszek. Córki, Jadwiga Teresa Dorota, ochrzcz. 1710.28/IX. r., Rozalia Dorota, ur. w Górce, ochrzcz. 1744.4/X. r. (LB Pobiedziska.

Franciszek (Franciszek Ksawery Aleksy Apolinary), syn Dadźboga i Rydzyńskiej, ur. w Strzelcach, ochrzcz. 1709.26/VII. r. (LB Chodzież), zapewne identyczny z Franciszkiem, miecznikiem brzeskim-kujawskim, który w r. 1750, po rezygnacji Wolskiego, kasztelana rypińskiego, dostał starostwo kruszwickie (K. P. nr 714, wiad. z Warszawy 27/III.). Umarł w r. 1759 lub 1760, bowiem w styczniu 1760 r., po jego śmierci to starostwo dostał Łubieński (ib. nr 5, wiad. z Warszawy 30/I.). Wedle Urskiego żoną jego była Apolonia Orsetti i rzeczywiście spotykamy 1754.14/VII. r. jako chrzestną "Starościnę" Apolonię N-ą (LB Kruszwica). Synem starosty był Narcyz, który w r. 1780 podpisywał uchwałę województw kujawskich (Dz. Z. Kuj. VI).

II) Władysław, syn Macieja i Rabianki, wspomniany w r. 1628 (N. 176 k. 345v), wieś Słupowo w p. nakiel. w r. 1637 sprzedał wyderkafem za 3.500 zł. na trzy lata Ludwikowi Klińskiemu (N. 223 k. 1200). Dobra Waplewo, Schönwiese (Szyndweze), Tilendorf (Tylendorph), Trankwicz (Trankowice), Labuszyn(?) w p. sztumskim sprzedał Janowi Zawadzkiemu, wojewodzie parnawskiemu, a żona jego, Marianna Zakrzewska w r. 1643 skasowała tam swe prawa (N. 225 k. 81v). Była córką i jedyną spadkobierczynią Piotra i Marianny Dembińskiej. Wspólnie z matką dla spłacenia ojcowskich długów Liszkowo i Liszkówko p. nakiel. w r. 1644 sprzedali wyderkafem na trzy lata za 20.000 zł. Zygmuntowi Słoneckiemu. Marianna Zakrzewska wtedy, stosując się do dekretu grodu nakielskiego, zapadłego w sprawie między jej zmarłym ojcem a Felicjanem Zakrzewskim, wieś Obiecanowo p. kcyń. sprzedała za 14.000 zł. temu Felicjanowi, swemu bratu stryjeczno-rodzonemu (ib. k. 132, 134v, 145v). Władysław Słupowo w r. 1645 sprzedał wyderkafem na cztery lata za 15.000 zł. Dobrogostowi Wyganowskiemu (ib. k. 154v), a po tej sprzedaży i po skasowaniu tam przez żonę oprawy, t. r. posag jej 15.000 zł. oprawił na Krąpiewie, Łukowcu i pustce Tuninko (ib. k. 157). Krąpiewo t. r. zastawił za 3.000 zł. Stefanowi Wyganowskiemu (N. 226 k. 74v), ale wnet potem, jeszcze t. r. Wyganowski skwitował go z tej sumy (ib. k. 97v). Oboje małżonkowie t. r. w Błoniowie zawarli kontrakt z Piotrem Kitnowskim i Anną z Klińskich, kwitując ich z 10.000 złp. (ib. k. 102, 103). Władysław do sumy 15.000 zł., za którą Dobrogostowi Wyganowskiemu sprzedał był wyderkafem Słupowo, w r. 1646 dopisał dalsze 300 zł. od niego wzięte (N. 225 k. 187v). Marianna Zakrzewska wsie ojcowskie Liszkowo i Liszkówko, stosownie do kontraktu zawartego przez matkę z Zygmuntem Grudzińskim, wojewodą kaliskim, sprzedała w r. 1647 wojewodzie za 50.000 zł. (N. 225 k. 237, 226 k. 401v). Oboje małżonkowie w r. 1654 zobowiązali się dotrzymać Jakubowi Klińskiemu i Mariannie ze Szczepankowskich pod zakładem 12.000 zł. kontraktu dzierżawy wsi Blumowo i Wydrzno (N. 227 k. 172). Nie żył już Władysław w r. 1658, kiedy Marianna była 2-o v. żoną Kazimierza Dembińskiego (P. 182a k. 13). Występowała t. r. jako jedyna spadkobierczyni brata Felicjana Zakrzewskiego, dziedziczka po nim Obiecanowa, Nowejwsi, Chomiąży i Wiewiórczyna p. kcyń. (ib. k. 87). Kwitowała się w r. 1658 z Piotrem Wierzejskim, jego żoną Marianną Sosnowską i jej matką Anną, wdową po Adamie Sosnowskim, z dzierżawy Krąpiewa (N. 227 k. 334, 344). Nie żyła już Marianna w r. 1671 (N. 185 k. 134). Syn Zygmunt. Córka Konstancja, żona 1-o v. Jana Skrzetuskiego, wdowa 1663 r., 2-o v. w latach 1669-1672 żona Adama Uriela Czarnkowskiego, starosty osieckiego. Była już wdową i po tym drugim mężu, kiedy ją w czerwcu 1677 r. porwał i zmusił do małżeństwa siłą Stefan Grudziński, podstoli koronny (ad matrimonium cum eo rapta et coacta). Wraz z Zygmuntem i Andrzejem, cześnikiem inowrocławskim, N-imi w r. 1682 protestowała przeciwko Grudzińskiemu (Z. T. P. 32 s. 2409). Potem występowała stale jako wdowa po Czarnkowskim. Po rodzonym wuju Felicjanie Zakrzewskim odziedziczyła Chomiążę, Nowąwieś i Grzmiącą w p. kcyń. (P. 1124 XIII k. 111). Umarła w r. 1686 lub 1687.

Zygmunt, syn Władysława i Zakrzewskiej, kwitował w r. 1671 Kazimierza Dembińskiego ze zwrotu Słupowa, rzeczy ruchomych i nieruchomych oraz pozostałych po ojcu dokumentów (N. 185 k. 134). Słupowo i Łukowiec w r. 1675 wydzierżawił pod zakładem 7.000 zł. maciejowi Pigłowskiemu (N. 185 k. 433), a w r. 1678 kwitował się z tego kontraktu z wdową i dziećmi tego Pigłowskiego (ib. k. 745v). Od Kazimierza Dembińskiego, działającego w imieniu córki Marcelli, żony Franciszka Sumińskiego, wedle kontraktu z r. 1670, kupił za 3.333 zł. w r. 1682 części Obiecanowa (N. 225 k. 781), co ta córka potwierdziła w r. 1683 (ib. k. 804). Krąpiewo w r. 1683 sprzedał za 17.000 zł. Mikołajowi Chrząstowskiemu (N. 225 k. 802v). Wsie Słupowo i Łukowiec, wedle kontraktu z r. 1684, zastawił pod zakładem 2.333 zł. Franciszkowi Sumińskiemu i Marcelli z Dembińskich, zaś w r. 1685 ona skwitowała N-go zarówno z tej dzierżawy jak również z pretensji do sumy 14.333 zł. (N. 186 k. 315). Od Pawła Morawskiego, jego żony Jadwigi Żychlińskiej i jej syna z pierwszego małżeństwa, Mateusza Trzebickiego, kasztelanica spicimirskiego, wydzierżawił w r. 1687 pod zakładem 34.300 na trzy lata wsie: Markowice, Barcice, Niemojewko, Rogalin pustki w p. inowrocł. (P. 1113 III k. 39v). Słupowo z folwarkiem Łukowiec w r. 1691 sprzedał za 41.000 zł. Stefanowi Łochockiemu (P. 1122 X k. 82v). Od Walentego Kołudzkiego, podczaszyca brzeskiego-kujawskiego, t. r. kupił za 30.000 złp. Bożejewice, Żerniki, Buszkowice i Suszewo w p. inowrocł., stosowanie do zobowiązania braci jego, ks. Aleksandra i Andrzeja Kołudzkich (ib. XI k. 27). Chyba żył jeszcze w r. 1693 (N. 189 k. 65). Żoną jego była w r. 1678 Katarzyna Grabska, córka Adama i Marianny Jemielskiej (N. 185 k. 745v; Bydg.). W latach 1713-1722 mieszkała w Kaweczynie, żyła jeszcze 1726.8/XII. r. i mieszkała wtedy w Krąpiewie (LB Gniewków; LB Branno; LB Pieranie). Chyba synem Zygmunta był Andrzej a córką Ewa, oboje chrzestni 1709.4/V. r. (LB Branno). Andrzej "z Kaweczyna", chrzestny 1705.18/VIII. r. (LB Gniewków). Zapewne ten sam Andrzej z Lubieńca N., cześnik kruszwicki, sumę 10.000 złp., zapisaną sobie sposobem długu w grodzie radziejowskim przez Teofilę z Unimierskich 1-o v. Ulatowską, 2-o v. Lasocką, 3-o v. Wilkowską, podkomorzynę sochaczewską, cedował w r. 1729 braciom Łochockim. Cześnikiem kruszwickim był jeszcze w r. 1748. Mieszkał w latach 1730-1736 w Markowie, gdzie jego żona przeszła wtedy ciężkie poronienie (Księga spraw i cudów, Pieranie; LB Branno). Nie żyła już w r. 1748 ta jego żona, Helena Wilkońska, córka Wawrzyńca, podstolego inowłodzkiego, z którą miał córkę Apolonię (Z. T. P. 51 k. 187). Wyszła ta Apolonia przed 1749.7/XII. r. za Józefa Wilkszyckiego, miecznika łęczyckiego, dziedzica Polanowic, po którym wdową była w r. 1758. Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Niemojewscy h. Rola 1

@tablica: Niemojewscy h. Rola 2

Adaukt, chrzestny 1704.6/IV. r. (LB Gniewkowo). Jan, chrzestny 1719.9/IX. r. (LB Branno). Dorota, w r. 1753 żona Jana Siemieńskiego, kasztelana lwowskiego, zmarła w Horysławicach 1757.17/IX. r., pochowana w Wiśni u Reformatów, których klasztor fundowała. N-a, miecznikowa brzesko-kujawska, z domu Walewska, umarła w r. 1758 (wiadomość z 17/II), mając 65 lat. Była 1-o v. za Kruszewskim.

>Niemojewscy h. Szeliga wyszli z Niemojewa w pow. inowrocławskim, a pisali się Szarleja, wsi w tymże powiecie. W czasach późniejszych, w wieku XVIII, pisano ich niekiedy "N-imi Szarlejami".

Bartosz N., mąż Barbary, córki Chwała z Chomiąży, w posagu za którą od jej ojca uzyskał w r. 1499 zapis wyderkafowy 100 zł. węg. na części Nowejwsi w p. kcyń. (P. 1389 k. 48v). Ten sam czy inny Bartłomiej N., zmarły między r. 1532 a 1539 (P. 1393 k. 495, 1394 k. 265), mąż Katarzyny, ojciec Barbary, w latach 1532-1541 żony Stanisława Korczboka Rybieńskiego, wdowy w latach 1555-1566. Stanisław Rybieński w r. 1541 dał wójtostwo w mieście Kiszkowo w p. gnieźn. oraz cztery łany roli wójtoskiej w dożywocie Katarzynie N-ej, matce swej żony (G. 335a k. 247).

Mikołaj, chyba brat powyższej barbary zamężnej Rybieńskiej, w tym samym syn Bartłomieja, wojski i sędzia inowrocławski w r. 1528 (Bydg.), któremu Stanisław Korczbok Rybieński powierzył w r. 1537 opiekę swych dzieci (P. 1394 k. 150). Poborca główny 1520 r., sędzia ziemski inowrocławski w r. 1522, wojskim inowrocławskim był 1528 r. (Bydg.). W latach 1532-1533 należał do komisji sejmowej pracującej nad kodyfikacją prawa polskiego i wprowadzającej jednolitą procedurę sądową. W r. 1537 znalazł się w liczbie opiekunów, których dla żony i nieletnich dzieci wyznaczył Jan Kościelecki, kasztelan kaliski (N. 213 k. 62v). Umarł ok. r. 1544. Z żony Kaczkowskiej synowie: Jan, Jakub i Wojciech.

I. Jan, syn Mikołaja i Kaczkowskiej, ur. między r. 1526 a 1530, poseł sejmowy w latach 1556/1557, 1562/1563, 1565, 1566, sędzia ziemski inorocławski ok. r. 1563, zrzekł się tego urzędu w r. 1568. Zrazu kalwin, od r. 1562 arianin, senior lubelskiej gminy tego wyznania ok. r. 1570. Był jednym z najwybitniejszych polemistów ariańskich. Wyzbył się niemal wszystkich dziedzicznych dóbr, między innymi Niemojewa. Umarł w Lublinie 1598.8/III. r. Był żonaty (z kim?) i miał dzieci (P. S. B.).

II. Jakub, syn Mikołaja i Kaczkowskiej, ur. między r. 1528 a 1530, nazwany sędzią (grodzkim?) inowrocławskim 1562 r. (G. 41 k. 452v), sędzia grodzki bydgoski w latach 1565-1571 (G. 51 k. 429), posłował na sejmy z lat 1556/1557, 1562/1563, 1565, 1567, 1570, 1572, 1582, 1585. Z razu luteranin, potem wyznawca kalwinizmu, polemista kalwiński (P. S. B.). Jeden z opiekunów w r. 1567 synów Jarosława Kaczkowskiego (P. 919 k. 212). Od Mikołaja Rybieńskiego w r. 1568 kupił za 6.000 złp. części miasta Kiszkowa oraz wsi Rabno Wielkie i Łubowice w pow. gnieźn. (P. 1397 k. 654v), do których to dóbr uzyskał w r. 1571 intramisję (G. 51 k. 429). Od Stanisława Sędziwoja Czarnkowskiego w r. 1583 kupił część miasta Szubina z zamkiem i folwarkiem oraz wsiami: Kowalewo, Wąsosze, Łachowo, Szubska Wieś, Piardowo, Pińsko, Wolwark w p. kcyń. (P. 970 k. 767v). Był ponadto dziedzicem części Lisewa Kościelnego w p. kcyń., gdzie kościół obrócił na zbór kalwiński, dziedzicem części Bąkowa w p. inowr., całych wsi Żołwina i Rucewa oraz części Kniei w p. bydg., Redecza Krukowego w p. brzeskim-kuj. (Kc. 120 k. 166v). Od Andrzeja Zakrzewskiego w r. 1585 nabył za 5.000 złp. Grzybowo w p. gnieźn. i zaraz sprzedał tę wieś wyderkafem za 3.000 zł. żonie tego Zakrzewskiego, Annie Spławskiej (P. 1399 k. 588, 589). Umarł w r. 1586 (N. 56 k. 251; P. S. B.). Żoną jego była Elżbieta Chrząstowska, żyjąca jeszcze w r. 1588 (Kc. 27 k. 112v). Z synów, Janusz, pozwany w r. 1586 przez Czarnomskiego, sługę Baltazara Kobylnickiego (G. 62 k. 467), żył jeszcze w r. 1589 (Bydg.). O Wawrzyńcu, Marcjanie i Aleksandrze będzie niżej. Z córek, Sabina, w r. 1585 żona Jana Smoguleckiego z Zadkowa, wyszła 2-o v. w r. 1594 za Wojciecha Witosławskiego, żyła jeszcze w r. 1596. Jadwiga, w latach 1586-1610 żona Mikołaja Siedleckiego, nie żyła już w r. 1623. Anna, w latach 1592-1598 żona Macieja ze Słup Wałdowskiego, nie żyła już w r. 1610. Barbara wreszcie, w r. 1595 żona Macieja Tarnowskiego, wdowa w r. 1598, wyszła 2-o v. w r. 1608, krótko po 1/VII. za Jana Kurnatowskiego, żyła jeszcze w r. 1617.

I) Wawrzyniec, syn Jakuba i Chrząstowskiego, pozwany w r. 1586 wraz z braćmi przez Andrzeja Zakrzewskiego z Grzybowa (Kc. 119 k. 243v). Nazwany w r. 1587 dziedzicem wspólnie z tymi braćmi Szubina (N. 56 k. 328). Do odziedziczonych po ojcu przez niego i braci dóbr intromitowany został w r. 1588 Stanisław Borek Gostyński, kasztelan krzywiński z tytułu należnej mu sumy 2.150 zł., ostatniej raty długu ojcowskiego (Kc. 120 k. 166v). Wspólnie z bratem Marcjanem połowę miasta Kiszkowa i wsi Rybno zastawili w r. 1590 za 1.000 złp. długu Andrzejowi Modrzewskiemu (G. 64 k. 111v). Na całym tym mieście Kiszkowie i na wsi Rybno Wielkie Wawrzyniec 1594.28/VII. r. oprawił posag 5.500 złp. żonie Barbarze Spławskiej, córce Jana z Koźlanki i Anny Grąblewskiej (P. 1401 k. 281; Kośc. 348 k. 91v). Jednocześnie Barbara połowę Złotnik w p. pozn. wsi należącej do jej niezamężnej siostry Katarzyny, sprzedała za 2.000 złp. Wawrzyńcowi Skórzewskiemu, wyłączając tylko trzech kmieci (P. 1401 k. 282). Wawrzyniec dawał w r. 1594 zobowiązanie Wojciechowi Witosławskiemu, mającemu poślubić jego siostrę Sabinę, owdowiałą Smogulecką (N. 162 k. 21). Kwitował się w r. 1595 z bratem Aleksamdrem z dzierżawy Mochelka, Lisewa, Rucewka i Kniei, sam zaś z brać kwitowany był wtedy z majątku rodzicielskiego przez siostrę Barbarę, zamężną Tarnowską (P. 963 k. 519v, 520v). Część w Rucewku Wielkim, którą kupił był od sióstr Chlebowskich, Barbary, żony Baltazara Russockiego, i Anny, żony Macieja Kopyckiego(?), sprzedał w r. 1595 za 2.600 zł. bratu Aleksandrowi (P. 1401 k. 386v). Barbara Spławska swe części we wsi Wielgie p. pozn. w r. 1595 sprzedała za 2.500 złp. Maciejowi Kierskiemu (ib. k. 610v). Wawrzyniec od Sebastiana Palędzkiego w r. 1597 kupił wyderkafem na trzy lata za 6.000 złp. Runowo w p. kcyń. (P. 1402 k. 296). Od Macieja Spławskiego, działającego w imieniu ojca Jana, wojewody inowrocławskiego, uzyskał w r. 1600 cesję sumy 6.000 złp., zastawnej na połowie Mrowińca p. kcyń., z wolnym wyrębem w lasach Koźlanki, Rąkczyna i Nowejwsi (P. 970 k. 255). Od Jana Chrząstowskiego w r. 1601 kupił za 12.000 złp. części wsi Bożejewice Wielkie i Małe w p. kcyń. (P. 1404 k. 334). Swoją część wsi Siersko p. bydg. wraz z częścią spichlerza sprzedał Andrzejowi Grudzińskiemu, a w r. 1602 odkupił od niego z powrotem (N. 165 k. 70v) i t. r. tę połowę Sierska sprzedał za 370 złp. Januszowi Grzymułtowskiemu, kasztelanowi bydgoskiemu (P. 1404 k. 800). Od Macieja Smoguleckiego w r. 1606 nabył wyderkafem za 6.000 złp. Wiatrowo w p. gnieźn. (P. 1405 k. 658v). Od Wojciecha Kruchowskiego w r. 1608 kupił za 5.000 złp. części w Bożejewicach Wielkich i Małych (P. 1406 k. 356v). Jako dziedzic Wielkiego w p. gnieźn., pozywał w r. 1610 Agnieszkę z Przecławskich Koszutską i jej syna Wacława, dziedziców Małego Rybna (P. 144 k. 38v). Od Piotra Budziszewskiego wziął w zastaw w r. 1611 za 1.200 złp. jezioro Radusz koło Budziszewa w p. pozn. (P. 1407 k. 344). Barbara Spławska, przez matkę wnuczka Wojciecha Grąblewskiego i Anny Dłuskiej, części wsi Morkowo, Wilkowo, Smyczyna w p. kośc., Wielkie i Małe Długie oraz części borów na gruncie Przybyszewa w p. wschow., odziedziczone obok innych współspadkobierców po Jadwidze z Dłuskich Rostworowskiej, sędzinie ziemskiej wschowskiej, jak również części dóbr Gołanice, w r. 1611 sprzedała za 4.500 zł. Jakubowi Rostworowskiemu (Kośc. 348 k. 91v, 351 k. 316; Ws. 28 k. 77). Wawrzyniec od Zofii Zdzarowskiej, żony Stanisława Boboleckiego, w r. 1612 kupił za 10.000 złp. Dąbrówkę w p. gnieźn. (P. 1408 k. 248v). Od Jana z Koźlanki Spławskiego kupił t. r. za 15.000 zł. połowę wsi Spławie p. pozn. (P. 992 k. 158v), a w r. 1614 uzyskał od Zofii z Brączyna, wdowy po Adamie Smuszewskim, i od jej synów cesję sumy 10.000 złp. spadłej po tym Smuszewskim, a ciążącej na Spławiu (ib. k. 770). Barbara Spławska umarła w r. 1614 lub 1615 (Kośc. 290 k. 642; Z. T. P. 27 s. 1666). Wawrzyniec w imieniu dzieci zmarłej Katarzyny ze Spławskich Radujewskiej, siostry swej żony, jak też w imieniu własnych synów i córek urodzonych z Barbary, części w dobrach Morkowo w p. kośc., Wilkowo z młynami, Starym, Kobelim Młynem i zwanym Gruntmille, części we wsiach Sidnica (Siedlnica), Olbrachcice, Łęgnowo, Czwierwieczyn(?) w p. wschow., odziedziczone po Dłuskich przez obie siostry po połowie, rezygnował w r. 1616 Bartłomiejowi Kotficzowi (P. 1410 k. 269v). Nie żył już w r. 1617 (G. 74 k. 50v). Synowie: Wojciech, Andrzej, Łukasz, maciej, Ludwik i Jan. Z córek, Zofia, w latach 1616-1636 żona Adama Rybskiego, nier żyli już oboje w r. 1641. Anna, jeszcze niezamężna w r. 1616 (P. 1410 k. 269v), może identyczna z Anną, żoną Jana Chwaliszewskiego, już nieżyjącego w r. 1629? Urszula, wspomniana w latach 1616 i 1620 (ib., 1412 k. 444v), benedyktynka w Poznaniu w latach 1624-1626 (P. 152 k. 715, 1017 k. 572) Marianna, wspomniana w r. 1616 (P. 1410 k. 269v), nie żyła już w r. 1626 (P. 1017 k. 572).

(I) Wojciech, syn Wawrzyńca i Spławskiej, zawierał w r. 1617 w Rybnie ugodę z bratem Andrzejem pod zakładem 3.000 złp. (G. 74 k. 50v). T. r. w imieniu własnym i braci Bożejewice Wielkie i Małe p. kcyń. sprzedał wyderkafem za 7.000 złp. Stefanowi Gorzeńskiemu (P. 1410 k. 542). Swej żonie Mariannie Dembińskiej w r. 1618 na połowie dóbr oprawił 5.000 złp. posagu (P. 1411 k. 99v). Była to córka Łukasza i Pogorzelskiej (Kc. 128 k. 98). Wojciech z rodzeństwem części Morkowa, Wilkowa oraz innych dóbr, już przez ich ojca zrezygnowanych Bartłomiejowi Kotficowi, sprzedali mu je w r. 1620 za 7.800 złp. (P. 1412 k. 444v). Dla zrodzonych z Dembińskiej córek, Jadwigi i Elżbiety, mianował Wojciech w r. 1621 opiekunami żonę i Jakuba N-go, brata stryjecznego (Kc. 127 k. 587), którego genealogicznie połączyć nie umiem. Części w Bożejewicach i Bożejewiczkach p. kcyń., kupione przez ojca od Wojciecha Kruchowskiego, sprzedał wyderkafem w r. 1622 za 1.500 złp. Marcinowi Gowarzewskiemu i Zofii Staruchowskiej małżonkom (P. 1413 k. 667v) zaś w r. 1623 oboje z żoną wsie te za 7.000 zł. sprzedali wyderkafem Adamowi Jezierskiemu (P. 1414 k. 294), a w r. 1625 zobowiązali się za taką sumę zastawić owe dobra Wojciechowi Cerekwickiemu i jego żonie Annie Żegockiej (Kc. 19 k. 519). Z działów braterskich przeprowadzonych 1626.30/VI. r. wspólnie z bratem Ludwikiem wzięli Bożejewice Wielkie i Małe (P. 1017 k. 29v, 30). Wojciech w imieniu własnym i braci części w obu tych wsiach w r. 1616 sprzedał za 18.000 złp. bratu Ludwikowi (P. 1415 k. 651v), a żona Marianna Dembińska skasowała tam swoje dożywocie, zaś brat Ludwik obojgu im zapisał dług 4.600 zł. (P. 1017 k. 104, 104v). Oboje małżonkowie byli t. r. kwitowani przez Wojciecha Cerekwickiego z 7.000 zł., za którą to sumę zastawili byli jego zmarłej żonie, Annie z Żegockich, Bożejewice i Bożejewiczki (P. 1017 k. 257). Wojciech od brata Łukasza wydzierżawił t. r. Komaszyce w p. inowrocł. (ib. k. 254v). Od Wojciecha Brezy uzyskał 1638.12/I. r. zobowiązanie, iż swej przyszłej żonie a jego córce Elżbiecie oprawi posag 1.500 zł. (I. Kon. 48 k. 473). Żył jeszcze w r. 1640 (G. 80 k. 695v), nie żył zaś w r. 1645, kiedy owdowiała Marianna z Dembińskich i jej siostry pozywane były przez braci Russockich o sumy na wsiach Wąsosze, Kępka i Kępa (I. Kon. 51 k. 525v). Synowie, Faustyn i Bartłomiej. Córki, wspomniana wyżej Jadwiga i Elżbieta, która w r. 1638, krótko po 12/I. wyszła za Wojciecha Brezę, a 2-o v. w latach 1651-1665 była żoną Jana Tomickiego, umarła między r. 1671 a 1680.

1. Faustyn, syn Wojciecha i Dembińskiej, wraz z siostrą Tomicką i jej wynami z pierwszego męża, Janem i Mikołajem Brezami pozywany był w r. 1657 przez Piotra Myślęckiego o zbrojny napad dokonany na noclegu w Śleszynie (I. Kon. 56 k. 262). Od stryja Łukasza dostał w r. 16658 wspólnie z bratem Bartłomiejem i ze stryjecznymi bratankami, Stanisławem i Andrzejem, synami Ludwika, części Cienina w p. kon. (P. 1070 k. 178v). Wraz ze stryjecznym bratem Stanisławem części w Cieninie wydzierżawili w r. 1658 na jeden rok za 500 zł. Tomaszowi Tarnawskiemu (I. Kon. 56 k. 358). Wspólnie z bratem Bartłomiejem i bratem stryjecznym Andrzejem od Elżbiety ze Słonczyc, żony Władysława Macieja Żerońskiego, w r. 1661 kupili za 12.000 zł. części Cienina Małego w p. kon. (P. 1072 V k. 215). Faustyn, oskarżony o rzekome zabicie Feliksa Słoneckiego, był infamowany, proskrybowany i uwięziony w zamku poznańskim, o co synów i córkę Słoneckiego w r. 1622 pozywali brat Faustyna Bartłomiej i brat stryjeczny Stanisław (P. 188 k. 429). Żonie swej Jadwidze Kraśnickiej, córce Stanisława, Faustyn w r. 1655 zapisał dług 2.000 złp. (G. 84 k. 234v). Była ona wdową 1-o v. po Tomaszu Tarnawieckim, a w r. 1667 wdową już i po Faustynie N-im (Py. 153 s. 91). Nie żyła już w r. 1693 (I. Kon. 70 k. 571v).

2. Bartłomiej, syn Wojciecha i Dembińskiej, obok brata rodzonego Faustyna i braci stryjecznych od stryja Łukasza otrzymał w r. 1658 części Cienina (P. 1070 k. 178v), jak też obok Faustyna i stryjecznego brata Andrzeja od Elżbiety ze Słonczyc Żeromskiej nabył w r. 1661 za 12.000 zł. części Cienina Małego (P. 1072 V k. 215). Części w Cieninie Zabornym, wedle kontraktu z r. 1661, zastawił za 2.200 zł. małżonkom Stefanowi Wardęskiemu "Goczowi" o Mariannie Zerzyńskiej (G. 84 k. 159v). Stryjowi Łukaszowi w r. 1662 zapisał dług 4.000 zł. (Py. 153 s. 207). Części Cienina Małego w r. 1655 sprzedał za 4.000 zł. bratu stryjecznemu Andrzejowi (P. 1424 k. 784), ale w r. 1666 Marianna Zerzyńska, żona bawiącego na wyprawie wojennej Wardęskiego, domagała się od Bartłomieja uiszczenia 2.300 złp. (2.200?) z kontraktu zastawu tej wsi (I. Kon. 58 k. 408v). Oboje małżonkowie Wardęscy w r. 1667 sumę zastawną 2.200 zł. cedowali Andrzejowi N-mu (Py. 153 s. 85). Bartłomiej żonie swej Heleni Pruszakównie Bieniewskiej, córce Krzysztofa i Barbary Mańkowskiej, w r. 1670 oprawił 4.000 złp. posagu (P. 1094 k. 141v, 1869 k. 44v), zaś w r. 1676 na połowie dóbr oprawił jej 6.000 złp. posagu (P. 1427 k. 819v). Sejmik przedsejmowy z r. 1672 zalecił wynagrodzenie Bartłomiejowi strat poniesionych w skutku zbytniego obciązenia go hiberną (P. 199 k. 29v). Helena współspadkobierczyni w r. 1680, obok brata Pawła i stryja Stefana fortuny po dziadzie Stanisławie Pruszaku Bieniewskim (P. 1103 VI k. 13v), a w r. 1682 współspadkobierczyni ciotki Heleny Mańkowskiej, żony Łukasza N-go (P. 1105 IX k. 111v). Oboje małżonkowie w r. 1686 sprzedali miasto Kiszkowo i wsie Rybienko i Brudzewko w p. gnieźn. za 40.000 złp. Marcjanowi Zebrzydowskiemu, staroście rogozińskiemu (P. 1111 I k. 89v). Mimo to bartłomiej pisał się w r. 1688 "N-im na Rybienku iKiszkowie", kiedy w Rybienku 21/VI. pod zakładem 6.000 zł. spisywał z Andrzejem Jarnowskim, stolnikiem brzeskim-kujawskim, kontrakt o rękę córki Anny (G. 88 k. 232). Czyżby więc transakcja z Zebrzydowskim została unieważniona? najwidoczniej tak, bo w r. 1696 mowa o zmarłym Bartłomieju N-im, dawnym dziedzicu tych dóbr, i o Michale Sczanieckim, który je w r. 1692 sprzedał swemu ojcu Janowi (P. 1131 V k. 112). Helena Pruszakówna Bieniewska była już w r. 1700 2-o v. żoną Jana Leszczyc Mierzewskiego, skarbnika kaliskiego (P. 1139 X k. 18), który jej t. r. zastawił za 51.000 złp. dobra Osiecza i Barłogi w p. kon., kupione właśnie od Marcina Słoneckiego (P. 1139 X k. 44). Nazwana dziedziczką Osiecza w r. 1706 (I. Kon. 72 k. 221v, 222). Była znów wdową w r. 1710 (I. Kal. 157 s. 79, 82), umarła zaś między r. 1721 a 1723, być może między r. 1722 a 1723? (P. 1184 k. 259v, 1194 k. 44v; I. Kal. 163 s. 50). Synowie: Kazimierz, Maciej i Jan. Córka Anna, wydana w r. 1688, krótko po 21/VI. za Andrzeja Jarnowskiego, stolnika brzeskiego-kujawskiego, z czasem kasztelana kowalskiego, zmarła między r. 1741 a 1744.

1) Kazimierz, syn Bartłomieja i Pruszakówny Bieniewskiej, w r. 1698 oprawił posag 8.000 złp. żonie Teresie Droszewskiej, córce Bartłomieja Kazimierza i Anny Daleszyńskiej (I. Kal. 153 s. 23, 219) i t. r. zapisał jej 8.000 zł. (ib. s. 431). Skwitowała ona w r. 1700 swego ojca z 8.000 zł. posagu (ib. 154 s. 13). T. r. oboje małżonkowie spisali wzajemne dożywocie (ib. s. 30). Teresa była 1-o v. za Grochowickim (I. Kon. 76 k. 511). Kazimierz od małżonków Stanisława Pruchnickiego, miecznika wieluńskiego, i Joanny Madalińskiej wydzierżawił w r. 1700 na trzy lata pod zakładem 10.000 zł. część wsi Ruda w ziemi wieluń. (I. Kal. 154 s. 259). Wspólnie z bratem Janem i matką, owdowiałą Mierzewską, zawierali w r. 1710 ugodę z Mierzewskimi, jej pasierbami, względem posesji Osieczy i Barłogów (ib. 157 s. 79, 82). Wspólnie z matką i tym bratem w r. 1711 brali zastawem za 40.000 zł. od Józefa Walknowskiego, kasztelanica wieluńskiego dobra Starygród, Dzierżanów i Lipowiec w p. pyzdr. (I. Kal. 157 s. 72). Od Tyburcego Pruszaka Bieniewskiego uzyskał w r. 1723 zobowiązanie sprzedania za 30.000 złp. połowy Kociałkowej Górki i Glinki Pańskiej w p. gnieźn. (P. 1194 k. 44v). Dziedzic wsi Zdzarowite, odziedziczonej po stryjeczno-stryjecznym bracie Franciszku M-im, kwitował się w r. 1724 z Kazimierzem Przanowskim z zawartego o tę wieś przez zmarłego Franciszka kontraktu zastawnego (G. 94 k. 325). Umarł w r. 1732 (Księga Bracka, Pieranie). Owdowiała Teresa Droszewska jako posesorka części Budzisławia Kościelnego zawierała w r. 1732 kompromis z Marianną Grochowicką, żoną Józefa Jarochowskiego, mającą po ojcu prawa nabyte do części tej wsi (I. Kal. 76 k. 479v). Wspólnie ze swymi córkami, Anną zamężną Waganiecką, Franciszką i Heleną uzyskała w r. 1734 zapis 1.615 zł. od Andrzeja Raczyńskiego, posesora paniewa (ib. k. 511v). Anna była w latach 1714-1756 żoną Stanisława Waganieckiego, wdowa 1760-1775. trzy siostry jako bratanice i spadkobierczynie Franciszka N-go, odziedziczone po nim dobra Zdzarowite w p. gnieźn. sprzedały w r. 1744 za 22.000 złp. Józefowi Kwiatkowskiemu (I. Kal. 181/184 k. 62). Franciszka i Helena w imieniu swoim i siostry Waganieckiej kwitowały w r. 1752 braci Lubomęskich z 360 złp. (G. 98 k. 554). Franciszka żyła jeszcze w r. 1760 (I. Kon. 79 k. 209v), a być może i 1798.1/I. r. (LB Borek). Helena (zwana niekiedy Elżbietą) w r. 1775 wraz z siostrą Waganiecką dobra Perłów i Kobylanki w p. kon., odziedziczone po stryju Franciszku N-im, sprzedały za 18.000 złp. Tadeuszowi Sojeckiemu, regentowi grodzkiemu bydgoskiemu (I. Kon. 81 k. 21). Matka ich Teresa z Droszewskich umarła między r. 1734 a 1744.

2) Maciej, syn Bartłomieja i Pruszakówny Bieniewskiej, aprobował w r. 1700 dokonaną przez matkę oraz braci Kazimierza i Jana cesję sumy 70.000 zł., którą rodzice mieli zapisaną zastawem na Tursku, na rzecz Marcina z Łaska Słoneckiego (I. Kal. 154 s. 362).

3) Jan "Szarlej N.", syn bartłomieja i Pruszakówny Bieniewskiej, mieszkał w Starogardzie w latach 1719-1721, kiedy 1719.16/I. r. zaślubił Jadwigę Jarczewską (LC Golejewko), córkę Jana i Anny Kurowskiej, której t. r. zapisał 6.000 zł. posagu odebranych od jej rodziców i drugie 6.000 zł. (Kośc. 312 s. 83). Wzajemne dożywocie spisali małżonkowie w r. 1722 (I. Kal. 163 s. 50). Od Jakuba Miaskowskiego, dziedzica Racendowa, wedle zobowiązania z r. 1721, kupił w r. 1723 za 23.000 zł. wieś Korzkwy i część Skrzypna w p. kal. (ib. s. 279). Korzkwy i część "Bielawskich" w Skrzypnie w r. 1743 sprzedał za 27.000 złp. Franciszkowi Śnicińskiemu (I. Kal. 178/180 s. 392, 446) i t. r. skwitował tego nabywcę z 10.000 złp. (ib. s. 450). Już nie żył w r. 1746 (ib. 185/189 s. 3). Jadwiga Jarczewska umarła między r. 1737 a 1743 (Ws. 86 k. 19v; I. Kal. 178/180 s. 450). Syn Wawrzyniec. Z córek, katarzyna w r. 1737 uzyskała od swej babki Anny Jaraczewskiej zapis 3.000 złp. (Ws. 86 k. 19v). Zaślubiła w Poznaniu, w kolegiacie Św. marii Magdaleny 1745.2/III. r. Sebastiana Koszutskiego, umarła między r. 1766 a 1774. Zofia (Zofia Wiktoria Ewa), ur. 1719.24/XII. r. (LB Golejewko), z testamentu swego ojca chrzestnego, Konstantego jarczewskiego, miała 1722 r. zapis 2.000 złp. (Kośc. 157 k. 30), zaś od wdowy po nim, Zofii z Cybulskich 1725 r. sumę 1.000 złp. (I. Kal. 161 s. 158). Od Franciszka Śnicińskiego, nabywcy Korzkiew i części w Skrzypnie zwanym Bielawszczyzna, dostała w r. 1743 zapis posagu 2.000 złp. (I. Kal. 190/195 k. 273), niezamężna, żyła jeszcze w r. 1766 (ib. 206/208 k. 72). Wreszcie Helena (Helena Anna) ur. w kwietniu 1721 r. (LB Golejewko), podobnie jak siostra w r. 1743 dostała zapis 2.000 zł. posagu, była w r. 1766 żoną Mikołaja Otuskiego, nazwanego w r. 1774 "mężem uciążliwym", wdowa w r. 1784, umarła 1788.30/V. r., a wiek jej przy tej okazji określono zaledwie na lat 55, podczas gdy miała 67! (A. B. Koźmin, W. 50).

Wawrzyniec "Szarlej N.", syn jana i Jarczewskiej, kwitował w r. 1743 ojca z 2.000 zł. z dóbr macierzystych i na poczet dóbr ojczystych (I. Kal. 178/180 s. 450). Wedle zobowiązania ojcowskiego z r. 1743 sprzedał w r. 1749 Franciszkowi Śnicińskiemu za 27.000 złp. Korzkwy i część "Bielawską" w Skrzypnie (ib. 190/195 k. 271v).

(II) Andrzej, syn Wawrzyńca i Spławskiej, zawierał w Rybnie 1617.30/V. r. "ugodę przyjacielską" pod zakładem 3.000 zł. z bratem Wojciechem (G. 74 k. 50v). Mąż w r. 1623 Elżbiety z Pierzchna (Pierzchlińskiej), wdowy 1-o v. po Wojciechu Rozdrażewskim (P. 152 k. 247). Połowę miasta Kiszkowa i wsi Rybno zastawił t. r. za 2.000 zł. Adamowi napruszewskiemu i Annie z Świątnik małżonkom (ib. k. 371v). Elżbieta od swego brata Andrzeja Pierzchlińskiego, podkomorzego poznańskiego, trzymała zastawem w sumie 20.000 zł. wieś Lenartowice oraz części Zawidowic i Grodziska w p. kal. (Z. T. P. 28b s. 1825). Po śmierci brata będąc wspólspadkobierczynią pozostałych po nim dóbr, celem uwolnienia ich od długów, Szlachcin, Olszewo, babin. Mroczki ze stawem i młynem oraz grodziec w p. pyzdr. sprzedała w r. 1642 za 20.000 złp. Hieronimowi Radomickiemu, staroście wschowskiemu (P. 1414 k. 1046v). W r. 1624 od Anny z Rozdrażewskich, żony macieja Cieleckiego, rodzącej się z Katarzyny Pierzchlińskiej, również spadkobierczyni podkomorzego, kupiła części Lenartowic oraz połowę Zandowic (Zawidowic) i Grodziska z folwarkiem Sulęcino w p. kal. (P. 1414 k. 1048v). Od Wacława Żychlińskiego t. r. kupiła za 6.000 złp. części Lenartowic oraz połowę Zawidowic, Grodziska i Sulęcina, które kupił był od Marcina Brodowskiego (ib. k. 1050v). I nawzajem pochodzące ze spadku po podkomorzym Pierzchlińskim swe części w Pierzchnie, Chudzicach, Grodźcu, Orzechu (Orzechowie?), oraz dwóch chłopów w Olszewie w p. pyzdr., t. r. sprzedała za 8.000 zł. Żychlińskiemu (ib. k. 1052v), zaś części z tegoż spadku w Korytnicy p. kal. sprzedała t. r. za 4433(?) zł. Janowi Rozdrażewskiemu, krajczemu królowej, staroście odolanowskiemu (ib. k. 1189). Od Marianny Rozdrażewskiej, żony Jana Mielińskiego, też spadkobierczyni podkomorzego, kupiła t. r. za 4.000 złp. części w Lenartowicach, w połowie Zawidowic, Grodziska i pustki Sulęcino (ib. k. 1197). Od Agnieszki Brodowskiej, wdowy po Wacławie Żychlińskim, t. r. kupiła za 6.000 zł. części w Korytnicy, pochodzące również ze spadku po podkomorzym (ib. k. 1199). Andrzej N. część miasta Kiszkowa oraz wsi Rudno Wielkie i Dąbrówka w r. 1626 sprzedał za 12.000 złp. Krzysztofowi z Budzisławia Wysockiemu, kasztelanowi brzeskiemu-kujawskiemu, staroście gnieźnieńskiemu (P. 1415 k. 1108). dąbrówkę w p. gnieźn. sprzedał w r. 1629 za 8.600 złp. Wojciechowi z Bukowca Dąbrowskiemu, poborcy wojew. poznańskiego (P. 1416 k. 370). Żona skasowała w r. 1630 dożywocie i oprawę na tej wsi (P. 1023 k. 446). Owa żona Lenartowice i pustki Sulęcino w r. 1630 sprzedała wyderkafem za 7.000 złp. Wojciechowi Kośmidrowi Gruszczyńskiemu (P. 1416 k. 1124). Oboje małżonkowie w r. 1638 kwitowali Jana Tomickiego z Wieruszowa z kary banicji zasądzonej z racji danego przezeń zastawu dóbr Wieruszów, Chobanin(?) i Mirków w p. ostrzeszow. (I. Kal. 104b s. 2089). Elżbieta na swych dobrach: Lenartowicach, Zawidowicach, Grodzisku i pustce Sulęcinie w r. 1646 nowo przez siebie ufundowanemu wikariuszowi kościoła w Lenartowicach zapisała wyderkafową sumę 1.000 zł., całe zaś Lenartowice oraz części Zawidowic, Grodziska z pustką Sulęcin dała synowi Hiacyntowi Rozdrażewskiemu, zachowując sobie dożywocie (R. Kal. 13 k. 272-275v). jak się zdaje, oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1647 (I. Kal. 113 s. 134), nie żyli napewno w r. 1652, z tym, że Elżbieta umarła po mężu. Miała w Poznaniu dwa domy koło Dominikanów (P. 1064 k. 92)

(III) Łukasz, syn Wawrzyńca i Spławskiej, w r. 1610, lub przed tą datą, sprzedał wyderkafem za 6.000 złp. wieś Mrowiniec w p. kcyń. Adamowi Smuszewskiemu (Kc. 126 k. 152v). Wsie Trzaskowy i Komaszyce w p. inowrocł. w r. 1620 sprzedał wyderkafem za 2.000 złp. Katarzynie Jabłkowskiej, wdowie po Krzysztofie Konarskim (P. 1412 k. 545). Grzybowo w p. gnieźn. sprzedał wyderkafem w r. 1623 za 5.000 złp. Marcinowi Jaskóleckiemu (P. 1414 k. 579v). Komaszyce w r. 1626 wydzierżawił swemu bratu Wojciechowi (P. 1017 k. 254v). Od brata Andrzeja kupił w r. 1627 za 35.000 złp. miasto Kiszkowo i wieś Rybno Wielkie (P. 1415 k. 1108). Z osiemnastu dymów w Potarzycy winien był w r. 1629 płacić 9 zł. podymnego (Py. 143 s. 43). W imieniu własnym i żony Doroty Konarzewskiej kwitowała się w r. 1630 z Maciejem Ponińskim i Katarzyną z Gorzyńskich z kontraktu o wieś Ciołkowo w p. kośc. (P. 1023 k. 296). Była ta Dorota wdową 1-o v. po Andrzeju Miaskowskim. Łukasz Adamowi Rybskiemu, mężowi swej siostry, w r. 1630 zobowiązał się sprzedać za 15.000 Grzybowo i Piątczyno(?) w p. gnieźn. (P. 1023 k. 1308), czego dopełnił w r. 1637 (P. 1419 k. 129). Jego żona aprobowała w r. 1632 zapis mężowski prołongujący Maksymilianowi Miaskowskiemu dzierżawę Potarzycy i kwitowała Stanisława Grabińskiego z 1.500 zł. z tytułu dzierżawy części Ciołkowa (G. 82 k. 622). Oboje małżonkowie w r. 1633 zobowiązali się to Ciołkowo wydzierżawić Jakubowi Ponińskiemu (Ws. 47 k. 52v), czego Łukasz dopełnił w r. 1636 (P. 1033 k. 444). Od Jana Brzozogajskiego kupił w r. 1636 za 20.000 złp. wsie Brudzewko i Zdzarowite w p. gnieźn. (P. 1418 k. 686), a w r. 1640 transakcja ta została powtórzona z "ulepszeniem" (P. 1420 k. 28v). Od Elżbiety Słoneckiej, żony Władysława Żeromskiego, w r. 1645 kupił wyderkafem za 25.000 złp. części jej i siostry jej panny Anny Słoneckiej w Cieninie Małym p. kon. (P. 1422 k. 407). Kościołowi parafialnemu w swym mieście Kiszkowie zapisał w r. 1649 sumę 1.000 złp. i roczny czynsz 80 złp. (P. 1424 k. 165v). Od Mikołaja z Nagłowic Reja, starościca lubuskiego, i od jego brata Władysława w r. 1649 kupił za 20.000 złp. Łopuchowo i pustkę Gać w p. pozn. (P. 1424 k. 393v). Po śmierci brata Ludwika jako opiekun jego nieletnich dzieci zawierał umowę z owdowiałą bratową, Elżbietą z Orzelskich, względem należytego wychowania tych dzieci (Py. 154 s. 70). Dziedzic Rybienka w r. 1650 (G. 82 k. 187v). Od Anny Słoneckiej, żony Kaspra Modlibowskiego, kupił w r. 1653, wedle zobowiązania z r. 1652, za 12.000 złp. części Cienina w p. kon. (P. 1866 k. 501; G. 82 k. 561v). Marcinowie Głoskowskiemu wydzierżawił część Ciołkowa, co żona, jako pani dozywotnia i oprawna, aprobowała w r. 1654 (G. 82 k. 969v). Wojciechowi Swinarskiemu i żonie jego, Annie Szczytnickiej w r. 1655 wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 4.500 zł. miasto Kiszkowo z przyległymi wsiami (N. 227 k. 321v; G. 82 k. 1139v), a kwitował się z nimi z tej dzierżawy w r. 1658 (G. 82 k. 1327). Części Cienina w r. 1655 wydzierżawił pod zakładem 2.250 złp. Aleksandrowi Przeniewskiemu i Jadwidze z Przeborowskich (G. 82 k. 1117v). Oboje z żoną 1656.5/VII. r. konsens na cesję dożywocia królewszczyzny Kłecka bratu Janowi N-mu i jego żonie (P. 182b k. 34). Mikołaja z Nagłowic Reja, dziedzica Skoków, Łukasz pozywał w r. 1658 o zdradę kraju i obrazę relogii (P. 182a k. 114). Wsie Obra i Golino w p. pyzdr. oboje z drugą żoną w r. 1662 wydzierżawili Wojciechowi Kwileckiemu (Py. 153 s. 71). Był Łukasz fundatorem kościoła Reformatów w Poznaniu, którym kościół wymurował aż do okien dolnych. Umarł w r. 1675, mając lat 80, pochowany w Poznaniu u Reformatów (Sep. Ref. Pozn.). W swym testamencie odsunął od spadku po sobie w mieście Kiszkowie oraz wsiach Zdzarowie, Rybienko, Brudzewko, Łopuchowo i Gać, bratanka, ks. Stanisława, odsunął też potomstwo brata Jana, którego zaspokoił był za życia (Kośc. 354 k. 3). Pierwsza żona Dorota z Konarzewa występowała jeszcze w r. 1661 jako pani oprawna i dożywotnia Ciołkowa (P. 186 k. 9v). Drugą była w r. 1662 Helena Mańkowska, wdowa 1-o v. po Macieju Biskupskim (Py. 153 s. 71), która od Chryzostoma Jarochowskiego, sędziego ziemskiego wschowskiego, kupiła w r. 1665 za 34.400 zł. wsie: Żydowo, Jelitowo Stare i Nowe oraz pustkę Kosmowo (G. 84 k. 455v). W r. 1670 pozywała małżonków Łukomskich (Z. T. P. 31 s. 1581). Dziedziczka Żydowa, skwitowana w r. 1674 przez klaryski gnieźnieńskie (G. 85 k. 135v) i t. r. z czynszów rocznych od sumy 3.000 zł. przez kolegium penitencjarzy katedry gnieźnieńskiej (ib. k. 144v). Ta Helena a Siąszyc Mańkowska, już wdowa i po N-im, zawierała w r. 1676 sześcioletni kontrakt dzierżawny o miasto Kiszkowo i wieś Rybienko z bartłomiejewm N-im i Heleną z Pruszaków Bieniewskich, oraz sześcioletni kontrakt dzierżawny o wsie Zdzarowite i Brudzewko w p. gnieźn. z Andrzejem N-im, burgrabią ziemskim kcyńskim (P. 1094 k. 66, 67; G. 85 k. 299). Helena z Mańkowskich uzyskała w r. 1677 od Jana Popowskiego zobowiązanie sprzedaży za 500 zł. części w Jelitowie, Żołczu i Michałkach p. gnieźn. (G. 86 k. 9v). Umarła w r. 1679, pochowana u Reformatów w Poznaniu (Sep. Ref. Pozn., nazwana tu omyłkowo Heleną Pruszakówną, która była przecie żoną bratanka Łukaszowego i żyła jeszcze długo potem!). Jako spadkobierca Heleny występował w r. 1682 syn jej siostry, Barbary mańkowskiej, Paweł Bieniewski Pruszak (P. 1105 IX k. 111v, X k. 19).

(IV) Maciej, syn Wawrzyńca i Spławskiej, wspomniany w r. 1617 (P. 1410 k. 542), połowę wsi Spławie p. pozn. w r. 1619 sprzedał wyderkafem za 4.400 złp. Stanisławowi Szadkowskiemu (P. 1411 k. 541). Na połowie części tej wsi, przypadającej sobie z działów braterskich, oprawił w r. 1620 posag 4.000 złp. żonie Zofii z Goliny Noskowskiej, wdowie 1-o v. po Mikołaju Konarzewskim (P. 1412 k. 655). Kwitowała ona t. r. opiekunów swych zrodzonych z pierwszym mężem synów z 8.000 zł. oprawionych jej przez niego na Konarzewie i Sierakowie p. kośc. (P. 1004 k. 357). Maciej części w Spławiu w r. 1625 sprzedał za 8.000 złp. Aleksandrowi Popowskiemu (P. 1415 k. 32v), ale je od niego za takąż sumę odkupił (ib. k. 1040v). Nie żył już w r. 1639, kiedy owdowiała Zofia pozywała Dorotę Łagiewnicką, żonę Jana Otuskiego, i syna jej Łukasza w sprawie dzierżawy Witakowic w p. gnieźn. (P. 164 k. 676v), zaś w r. 1647 pozwaną była sama przez tę Dorotę (P. 172 k. 617). Syn Franciszek ochrzcz. 1629.23/II. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), którego losow nie znam, zapewne umarł wcześnie.

(V) Ludwik, syn Wawrzyńca i Spławskiej, wspomniany w r. 1617 (P. 1410 k. 542). Od brata Wojciecha kupił w r. 1626 za 18.000 zł. części Bożejewic Wielkich i Małych p. kcyń. (P. 1415 k. 651v). Przypadły mu te wsie w skutku działów spisanych t. r. przez braci pod zakładem 10.000 złp. (P. 1017 k. 29v). Bożejewice Wielkie i dwóch kmieci w Małych Bożejewiczkach t. r. sprzedał za 15.000 złp. Janowi Smoguleckiemu (P. 1415 k. 685), ale już w r. 1627 odkupił od niego te dobra płacąc tyle samo (ib. k. 816v), po to zaraz za taką sumę sprzedać jej Aleksandrowi Rogalińskiemu (ib. k. 814). Swej zaślubionej w r. 1628 żonie, Elżbiecie (Elżbiecie Annie) Orzelskiej, córce Stanisława i Barbary z Jezior na Bożejewicach Wielkich i Małych oprawił w r. 1628 posag 12.000 zł. (N. 223 k. 782v), ona zaś t. r. skwitowała z 15.000 zł. brata Macieja Orzelskiego (N. 176 k. 85v, 220v). Danie żonie oprawy na Bożejewicach świadczy o tym, że sprzedaż tych dóbr Rogalińskiemu albo do skutku nie doszła, albo też i tym razem miało miejsce odprzedanie przez nabywcę N-mu. Ten Bożejewiczki Małe w r. 1629 sprzedał wyderkafem za 2.000 złp. Jakubowi Głuchowskiemu i żonie jego Katarzynie Modrzewskiej (P. 1416 k. 398). Małżonkowie t. r. spisali wzajemne dożywocie (N. 223 k. 838v). Ludwik wraz siostrą, zamężną Rybską, wedle zobowiązania danego przez swych braci Bartłomiejowi Kotficowi, sprzedał mu w r. 1630 za 7.800 złp. części w dobrach Morkowo, Wilkowo z młynem i stawami, Kobeli Młyn i Grantmille(!) w p. kośc., oraz części dóbr Sidnica, Olbrachcice, Łęgniewo, Ćwiernocin(?) z młynem Kresowym w p. wschow. Skwitowany t. r. przez Jakuba Głuchowskiego i Katarzynę z Modrzewskich z 2.000 złp., za które im sprzedał był wyderkafem Bożejewiczki Małe (P. 1023 k. 567). Nie żył już w r. 1645, kiedy to bracia jego, Łukasz i Jan, jako opiekuni synów jego, Stanisława i Andrzeja, w ich imieniu dla spłacenia jego długów sprzedali Bożejewice Wielkie i Małe za 26.600 złp. Wojciechowi Popowskiemu (P. 1422 k. 153). Owdowiała Elżbieta Anna z Orla dała zobowiązanie Łukaszowi N-mu, stryjowi i opiekunowi jej nieletnich dzieci, iż wypłacone jej przez Popowskiego procenta od sumy 8.060 złp., jej oprawnych, obracać będzie na należyte wychowanie tych dzieci (Py. 154 s. 70). Idąc 2-o v. w r. 1647 za Macieja Pomianowskiego, skwitowała go z inwentarza (Kc. 129 k. 213v). Będąc już wdową i po tym drugim mężu skwitowała w r. 1652 Popowskiego, nabywcę Bożejewic i Bożejewiczek, z rocznej prowizji od kapitału 8.000 złp. (G. 82 k. 489v). Umarła między r. 1655 a 1661 (Kc. 130 k. 199; Py. 153 s. 174). Synowie, Stanisław i Andrzej, córka Barbara, w r. 1660 żona Stanisława Zdzychowskiego.

1. Stanisław, syn Ludwika i Orzelskiej, nieletni w r. 1645 (P. 1422 k. 153), obok brata Andrzeja oraz braci stryjecznych, Faustyna i Bartłomieja, synów Wojciecha, dostał w r. 1658 od stryja Łukasza Cienino w p. kon. (P. 1070 k. 178v). Z małżonkami Janem Borzymowskim i Dorotą Łochyńską w r. 1667 zawierał kontrakt dzierżawy Bożejewic Wielkich (N. 184 k. 217v), odnowiony w r. 1669 na trzy lata (Kc. 131 k. 169). Był już księdzem w r. 1668 (I. Kon. 58 k. 543). Pozywał w r. 1672 Stanisława Naczesławskiego, posesora Małych Bożejewic (P. 199 k. 574). Swemu bratu przyrodniemu, Kazimierzowi Pomianowskiemu, w r. 1678 zapisał na Bożejewicach i Bożejewiczkach sumę 3.000 złp. (G. 82 k. 78v). Nie żył już w r. 1682 (Kośc. 354 k. 3).

2. Andrzej, syn Ludwika i Orzelskiej, burgrabia ziemski kcyński w latach 1667-1670 (Py. 153 s. 88; P. 1863 IX k. 147). Nieletni w r. 1645 pozostawał pod opieką stryjów, Łukasza i Jana N-ch (P. 1422 k. 153). Od stryja Łukasza w r. 1658 wspólnie z bratem Stanisławem oraz braćmi stryjecznymi, Faustynem i Bartłomiejem, dostał części w Cieninie (P. 1070 k. 178v). Od Elżbiety ze Słonczyc, żony Macieja Żeromskiego, w r. 1661, wspólnie z braćmi stryjecznymi, Bartłomiejem i Faustynem, kupił za 12.000 zł. części Cienina Małego (P. 1072 V k. 215). T. r. bratu Stanisławowi cedował sumę 1.000 zł., jako połowę sumy 2.000 zł., które Maciej Orzelski zapisał był ich matce (Py. 153 s. 174). Z żoną Marianną Trzebuchowską, córką Mikołaja, skarbnika kaliskiego, w r. 1662 spisał wzajemne dożywocie (P. 1072 XII k. 662). Oboje wieś Wierzchucin (Wierzchocin) w p. pozn. w r. 1664 wydzierżawili pod zakładem 300 złp. Mikołajowi Torzewskiemu (I. Kon. 58 k. 294v). Od stryjecznego brata Bartłomieja w r. 1665 odkupił za 4.000 złp części Cienina Małego (P. 1424 k. 784) i t. r. zobowiązał się spłacić sumę 2.000 (2.200?) zł., za którą Bartłomiej zastawił był te części Stefanowi Wardęskiemu (P. 1076 k. 217; Py. 153 s. 85). Cienino Zaborne najpierw za 7.000 zł. zastawił Janowi Dzierzbińskiemu, a potem sprzedał te dobra za 20.000 złp. Wojciechowi Kurczewskiemu. Skwitował w r. 1669 Kurczewskiego z 8.000 zł. na poczet owej sumy sprzedażnej (I. Kal. 129 s. 729). Z transakcją sprzedaży Cienina Kurczewskiemu spotykamy się raz jeszcze pod r. 1670, ale za cenę 22.000 zł. (P. 1863 IX k. 147). Jako współspadkobierca (obok brata Stanisława i braci stryjecznych, Bartłomieja i przebywającego na wyprawie wojennej Łukasza) Stanisława Strzeleckiego protestował w r. 1672 przeciwko Maciejowi Grochowickiemu, łowczemu kaliskiemu w sprawie kasaty sprzedaży dóbr Rąbczyn, Nowawieś, Zamysłowo i Koźlanka w p. kcyń. (P. 199 k. 130). Po stryju Łukaszu miał Andrzej odziedzioczone wsie Łopuchowo, Gać i Zdzarowite w p. pozn. (Kośc. 354 k. 3). Łopuchowo i Gać w r. 1681 zastawił za 5.900 zł. Maciejowi z Nieciszewa Trzebińskiemu, mężowi swej zmarłej stryjecznej siostry Barbary N-ej (P. 213 I k. 19). Łopuchowo, Gać i Smolarnię sprzedał w r. 1690 za 20.000 złp. Melchiorowi Sławianowskiemu (P. 1431 k. 449v). Faktycznie jednak sprzedaż ta dokonana była już w r. 1681 (P. 213 I k. 22). Nie żył już Andrzej w r. 1694 (P. 1127 VI k. 23), zaś Marianna z Trzebuchowskich nie żyła już w r. 1704 (P. 1144 k. 11v). Synowie Andrzeja, Franciszek i Jan. Ten drugi, bezpotomny, nie żył już w r. 1695 (P. 1127 IV k. 15v).

Franciszek (Franciszek Antoni), syn Władysława i Trzebuchowskiej dziedzic wsi Zdzarowite, w r. 1678 zastawił te dobra za 6.000 zł. Władysławowi Poklateckiemu i żonie jego, Urszuli z N-ch (P. 1127 VI k. 23), a w r. 1689 zapisał na nich 8.000 zł. Annie Gielarowskiej, wdowie po Mikołaju Kwiatkowskim (G. 97 k. 717v). Jako spadkobierca brata Jana kwitował w r. 1694 Stanisława Modlibowskiego, cześnika wschowskiego (P. 1127 IV k. 15v). Zawierał w r. 1696 z Andrzejem gadomskim pod zakładem 3.000 złp. kontrakt o wieś Zdzarowite (G. 90 k. 102v). Tę wieś w r. 1699 zastawił Kazimierzowi Przanowskiemu (G. 94 k. 325), a w r. 1704 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 7.000 złp. ks. Stanisławowi Kierskiemu, dziekanowi katedralnemu poznańskiemu, proboszczowi w Ostrorogu (P. 1144 k. 11v). Dziedzic wsi Perłowo(?) w p. kon. 1705 r. (I. Kon. 72 k. 200). Bezpotomny, nie żył już w r. 1724, a spadkobiercą jego we wsi Zdzarowite był stryjeczno-stryjeczny brat Kazimierz (G. 94 k. 325).

(VI) Jan, syn Wawrzyńca i Spławskiej, wspomniany w r. 1617 (P. 1410 k. 542), bratu Łukaszowi sprzedał w r. 1638 za 35.000 złp. miasto Kiszkowo z wsią Rybno Wielkie (P. 1419 k. 478v). Od Aleksandra Opalińskiego, starosty inowrocławskiego, i jego braci, Konstantego i Jana Leopolda, w r. 1639 nabył wyderkafem za 11.000 złp. miasto Łabiszyn i wsie Smogorzewo i Dostatkowo (Ostatkowo) w p. kcyń. (P. 1419 k. 1148v). Od Wojciecha z Błociszewa Gajewskiego w r. 1642 kupił za 21.000 złp. wieś Gaj w p. kośc. i zaraz na połowie tej wsi oprawił 6.000 złp. posagu swej żonie Zofii z Bachorzewa Cieleckiej, córce Wojciecha (P. 1420 k. 1021v, 1023v). Oprawę na połowie Gaju w r. 1643, ale tym razem już na 10.000 złp. posagu (P. 1421 k. 16). Dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił w r. 1649 opiekunów, to jest Żonę, ojca jej i swego brata Łukasza (Kośc. 302 k. 223). Na scedowanie Janowi i jego żonie dożywocia miasta Kłecka dany był 1656.5/VII. r. konsens królewski bratu Łukaszowi N-mu (P. 182b k. 34). Oboje małżonkowie w r. 1658 sprzedali wyderkafem za 3.000 złp. wieś Gaj ks. Andrzejowi Tomelciusowi, prebendariuszowi w Klecku (P. 1070 k. 185v). Nie żył już w r. 1660 (Ws. 59 k. 286). Zofia z Cielczy, jeszcze wdowa w r. 1661 (Kośc. 305 k. 2; Ws. 63 k. 25), t. r. zapisała na Bachorzewie dług 2.000 zł. swemu słudze Łukaszowi Malinowskiemu (Py. 153 s. 45), już w r. 1662 była 2-o v. żoną Stanisława Grabskiego (ib. s. 76). Oprawę uzyskaną w r. 1643 na Gaju w sumie 10.000 złp. posagu cedowała w r. 1663 synowi Łukaszowi (P. 1073 k. 297). bachorzewo w r. 1670 sprzedała za 19.000 złp. Janowi Opalińskiemu, wojewodzie kaliskiemu (P. 1868 XII k. 322). Dożywocie wzajemne z drugim mężem spisywała w r. 1673 (P. 1426 k. 305), żyła chyba jeszcze w r. 1679 (P. 1429 k. 32v). Prócz wspomnianego wyżej syna były córki: Barbara, Urszula i Katarzyna, jeszcze niezamężne w r. 1663 (P. 1073 k. 298). Barbara była w r. 1671 żoną Macieja Trzebińskiego z Nieciszewa, nie żyła już w r. 1677. Urszula, w latach 1673-1682 żona Władysława (Kazimierza) Poklateckiego, oboje nie żyli w r. 1687. Katarzyna (Katarzyna Zofia), ur. w Bachorzewie, ochrzcz. 1659.8/VI. r. (LB Wilkowyja), w latach 1675-1686 żona Kazimierza Pilchowskiego, nie żyła już w r. 1710.

Łukasz, syn Jana i Cieleckiej, występował obok matki w latach 1660-1661 (Wsd. 59 k. 286, 290v; Kośc. 305 k. 2). Spisywał wzajemne dożywocie w r. 1663 z żoną Anną Korzbokówną Zawadzką, córką Stanisława, wdową 1-o v. po Pawle Kożuchowskim, 2-o v. po Piotrze czarnieckim (P. 1424 k. 31, 1870 k. 367; Kośc. 305 k. 331). dziedzic w Bachorzewie, dał w r. 1669 zobowiązanie wdowie Annie z Twardowskich Sczanieckiej, iż zachowa ją w posiadaniu Bachorzewa, które to dobra puściła jej w posesję matka Łukasza (Kośc. 305 k. 454). Sprzedał w r. 1671 Gaj za 24.000 złp. Janowi Daleszyńskiemu, a oparwę 8.000 złp. żony przeniósł na połowę swych dóbr (P. 1870 k. 367). T. r. dzierżawił po zakładem 650 zł. Luciny w p. kośc. od Stanisława błaszkowskiego (I. Kal. 157 s. 121). Bezpotomny, nie żył już w r. 1704, kiedy Anna Zawadzka, już wdowa i po czwartym mężu, Samuelu Tomickim, kontrakt o dzierżawę Lucin scedowała swemu bratankowi Michałowi Korzbokowi Zawadzkiemu (ib.). Anna nie żyła już w r. 1724 (ib. 161 s. 329).

(II) Marcjan (Marcin), syn Jakuba i Chrząstowskiej, ur. ok. r. 1569, wspomniany w r. 1586 (Kc. 119 k. 243v). Wymieniony obok braci w r. 1587 jako współdziedzic w Szubinie (N. 56 k. 328). Wedle zapewnienia matki, miał mieć w r. 1588 lat 19 (Kc. 27 k. 112v). Obok braci Wawrzyńca i Aleksandra w r. 1591 dziedzic w Rybnie (P. 955 k. 91v). Żył jeszcze w r. 1619 (Bydg.), a chyba i 1630 (P. 1023 k. 250v). Może tego "Marcina" żoną była w latach 1612-1614 Anna Wielicka, córka Dobrogosta z ziemi dobrzyńskiej (Bydg.). Jeśli tak, to byłaby żona pierwsza, bowiem wdową po marcjanie, synu Jakuba, była w r. 1632 Małgorzata z Ludzicka, 1-o v. żona Krzysztofa Burzyńskiego (Z. T. P. 28b s. 2673).

III) Aleksander, syn jakuba i Chrząstowskiej, wspomniany w r. 1586 (Kc. 119 k. 243v). Od brata Wawrzyńca w r. 1595 kupił za 2.600 złp. jego część w Rucewku (P. 1401 k. 386v). Żeniąc się w r. 1595 z Barbarą Chwaliszewską, córką Piotra, dziedzica Buntowa, otrzymał od swego przyszłego teścia zapis 3.000 zł. posagu gotowizną i 1.000 zł. wyprawie (N. 162 k. 358v) i t. r. na Mochelku i na połowach Lisewa, Wolicy, Kniei, Rucerka w p. bydg. oparwił posag 4.000 zł. (N. 219 k. 196v). Od Janusza Grzymułtowskiego, kasztelana bydgoskiego, w r. 1608 kupił za 370 złp. część spichlerza we wsi Siersko p. bydg. (P. 1406 k. 299v). barbara Chwaliszewska była w r. 1611 spadkobierczynią swego rodzonego brata Macieja (N. 167 k. 766v) i w tym chrakaterze w r. 1612 została skwitowana przez Andrzeja Choińskiego z 1.000 zł. (Kc. 126 k. 408). Aleksander w imieniu własnym oraz synow swych, Piotra i Krzysztofa kwitował w r. 1620 z 3.600 złp. swego zięcia Piotra Siedleckiego z Karnówka (P. 1004 k. 1560). Nie żył już w r. 1621 (Bydg.). Barbara żyła jeszcze w r. 1627 (ib.), nie żyła 1652 r. (N. 225 k. 367). Synów wymieniłem wyżej. Z córek, Anna była w r. 1616 żoną Piotra Siedleckiego z Karnówka. Zofia, w latach 1617-1619 żona Romana Jabłkowskiego, wdowa w latach 1622-1623, 2-o v. w latach 1626-1637 żona Marka Rzeczyckiego, nie żyła już w r. 1640. O synu Krzysztofie wiem tylko tyle, że umarł w r. 1622 (Bydg.).

Piotr, syn Aleksandra i Chwaliszewskiej, wspomniany w r. 1620, od swego szwagra, Marka Rzeczyckiego kupił w r. 1634 za 1.000 złp. łan roli w Popówku p. gnieźn. (P. 1418 k. 22v). Między tym Piotrem a Andrzejem Cerekwickim założone zostało 1637.16/XI. vadium w wysokości 15.000 zł. (P. 165 k. 18). Części miasta Szubina i wsi przyległych dał w r. 1642 Zygmuntowi Grudzińskiemu, wojewodzie kaliskiemu (P. 1420 k. 973), jednocześnie sprzedał temu wojewodzie za 48.000 złp. Rucewko, połowę Lisewa, murowany spichlerz w Siersku (ib. k. 974v). Pozywał go w r. 1643, jako dziedzica części Lisewa, o zbiegłych poddanych Andrzej Goryński, dziedzic części w Sławoszewie (I. Kon. 51 k. 34). Wedle danego w r. 1650 wojewodzie Grudzińskiemu zobowiązania, działając w imieniu własnym i dzieci siostry Zofii z obu jej małżeństw, sprzedał mu w r. 1652 za 30.700 zł. Buntowo w p. nakiel. i pusty spichlerz murowany z placem w mieście Siersku w p. bydg. (N. 225 k. 367). Chyba żył jeszcze w r. 1654 (N. 227 k. 244), nie żył w r. 1660, kiedy jego siostrzenica i współspadkobierczyni, marcella z rzeczyckich Gołkowska kwitowała z 2.500 zł. jako części sumy 10.000 zł., Andrzeja Karola Grudzińskiego, wojewodę kaliskiego (ib. k. 737v).

II. Wojciech, syn Mikołaja i Kołaczkowskiej, sędzia surogator grodzki inowrocławski w r. 1573 (G. 52 k. 38v), był nim jeszcze w r. 1582 (N. 56 k. 11v), podkomorzy inowrocławski 1589 r. (P. 951 k. 274v). Zrazu kalwin, potem brat czeski, był w r. 1567 jednym z opiekunów synow Jarosława Kaczkowskiego (P. 911 k. 212). Skwitowany w r. 1574 przez Stanisława Kościeleckiego, kasztelana bydgoskiego, z 5.000 złp., zapisanych przezeń na wsi Witowy w p. inowrocł. (G. 52 k. 16). Chyba żył jeszcze w r. 1591 (Bydg.), nie żył już w r. 1598 (G. 337 k. 158). Z nieznanej mi żony synowie: Jan, Mikołaj i Krzysztof, występujący w r. 1591 (Bydg.). O Janie i Krzysztofie nic więcej nie wiem.

Mikołaj, syn Wojciecha, części w Kołodziejewie p. gnieźn. sprzedał w r. 1598 za 6.500 zł. Jerzemu Tolibowskiemu ze Ściborza, chorążycowi bydgoskiemu (G. 337 k. 158). Niemojewo w r. 1604 zastawił za 6.000 złp. Katarzynie z Lubienia, żonie Wojciecha Brańskiego (Z. T. P. 27 k. 1873). Pozwany w r. 1605 przez braci Wyrzyskich (W. 4 k. 242v). Jego żoną była w r. 1605 Ludmiła Lubieńska, córka Eremiana (Z. T. P. 27 s. 78). Żył jeszcze Mikołaj w r. 1606 (Bydg.). Wieś Kobelice p. inowr. zastawił za 6.000 zł. Maciejowi Broniszowi (P. 990 k. 664v). Nie żył już w r. 1611, kiedy owdowiałą Ludmiłę, syna Marcina i córkę Annę żonę Krzysztofa Wysockiego, pozywał Marcin Wyrzycki (P. 145 s. 1293). Ludmiłę w r. 1615 kwitował z 1.000 złp. zięć Wysocki, starosta gnieźnieński (I. Kon. 38 k. 400v). Żyła jeszcze w r. 1625 (ib. 44 k. 148), a może i w r. 1636 (P. 1033 k. 38). Wspomniana wyżej córka Anna była w r. 1611 żoną Krzysztofa z Budzisławia Wysockiego, zrazu starostę gnieźnieńskiego, potem kasztelana lędzkiego, wreszcie brzeskiego-kujawskiego, wdowa w r. 1631, umarła między r. 1634 a 1638.

Marcin, syn Mikołaja i Lubieńskiej, uzyskał wspólnie z matką w r. 1616 od Wojciecha Brańskiego z Grabi, podczaszego inowrocławskiego, cesję 6.000 zł. zastawnej na Niemojewie (Z. T. P. 27 k. 1873). Bezpotomny, nie żył już w r. 1625, a jego jedyną spadkobierczynią była siostra Wysocka (I. Kon. 44 k. 148), a po niej syn jej Aleksander Wysocki w r. 1664 sprzedał połowę Sarbi, Karczyna, Witowa, Gór, Niemojewa, Gudyna, Strzemikowa w p. inowrocł. za 43.000 złp. Zygmuntowi Działyńskiemu, staroście inowrocławskiemu, a zobowiązał się też sprzedać mu dom w Inowrocławiu (Z. T. P. 31 s. 341). Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Niemojewscy h. Szeliga 1

@tablica: Niemojewscy h. Szeliga 2

>Niemojewscy, różni. Znajdują się tu niewątpliwie zarówno Rolicze jak i Szeligi, jedni i drudzy występujący na tym samym terenie, stąd trudni po posegregowania, a mogą też trafić się Wierusze Niemojowscy z racji przemiennej nazwiska, Niemojowski - Niemojewski.

Jedrzych z Niemojewa, mąż Barbary, który w posagu za nią od jej brata rodzonego, Jana z Czarnego Sadu uzyskał w r. 1475 zapis 200 grz. i w tej sumie wziął od niego zastawem wsie Staniewo(?) i Czarnysad w p. pyzdr. (Py. 15 k. 165). Nasięgniew N. nie żył już w r. 1528, kiedy córce jego, Annie, mąż jej Jan Kiełczewski oprawił 100 grz. posagu (I. R. Z. Kon. 6 k. 40). Maciej N. od Pawła Kiełczewskiego kupił w r. 1533 wyderkafem za 25 grz. dwa osiadłe łany we wsi Szczepidło p. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 74v). Annie, córce Benedykta N-go, mąż jej Łukasz Parzynczewski w r. 1532 oprawił 25 grz. posagu (P. 1393 k. 520). Pannie Helenie, córce Benedykta, zapewne tego samego, Jan Galewski z pow. wieluńskiego w r. 1553 zapisał 20 grz. długu (Py. 174 k. 265). Jadwiga N-a, wdowa po Janie Węgierskim z Węgrów w p. kal. Mikołajowi, dworzanin królewski, dostał 1559.28/IX. r. roczną pensję 100 zł. z salin wielickich (MRPSum V 8815). Pensja ta zabezpieczona na salinach wielickich i na starostwie wieluńskim została 1565.6/XII. r. przeniesiona na skarb koronny (ib. 9644). Ustąpienie Jana N-go z niesłusznie okupowanych przezeń dóbr Lubani i Rudna, należących do dzierżawy jasienieckiej, zostało aprobowane 1565.26/V. r., on zaś zwolniony od pozwów (ib. 9561).

Walenty, jeden z podpisanych w r. 1609 na proteście szlachty ewangielickiej przeciwko zakazowi wydanemu przez biskupa poznańskiego budowania zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). Andrzej, mąż Anny z Głębockiego, żony 1-o v. Stanisława Węgierskiego, już nieżyjącej w r. 1623 (Kośc. 292 k. 240), podczas gdy Andrzej, jak się zdaje, żył jeszcze wtedy. Jakub N., w r. 1624 jeden z plenipotentów Andrzeja N-go i Elżbiety z Pierzchlińskich (I. Kal. 90b s. 2691), a których pod Szeligami. Zapewne więc i sam był Szeligą. Łukasz nie żył już w r. 1635, kiedy to wdowa po nim, Jadwiga z Popowa była już 2-o v. żoną Piotra Skarszewskiego i spisywała z nim wzajemne dożywocie (R. Kal. 11 k. 670). Barbara, w latach 1635-1640 żona Jana z Pamiętowa Zaleskiego, w r. 1640 pisarza grodzkiego wałeckiego, chyba też należała do Szeligów.

Samuel, już nieżyjący w r. 1646, mąż Barbary z Racławek (Racławskiej), żony 1-o v. Jana Zdzychowskiego (Py. 150 s. 166), którą Abraham Giżycki w r. 1653 kwitował ze sprawy o żupany atłasowe sprzedane jej drugiemu mężowi (Py. 151 s. 130). Żyła jeszcze w r. 1670 (Py. 154 s. 35). Wojciech, syn zmarłego Mikołaja, miał w r. 1649 plenipotencję pod Mikołaja Tytusa Brezy (I. Kon. 53 k. 198). Urszula, benydyktynka poznańska, zmarła 1655.20/III. r. (Sep. Bened. Pozn.). Konstancja, chrzestna 1659.24/II. r. (LB Smogulec). Łukasz uzyskał 1662.21/III. r. konsens królewski na scedowanie dożywocia wsi Mieściska i Wiela p. gnieźń. bratu Bartłomiejowi, towarzyszowi w chorągwii wojewody ruskiego (G. 337 k. 703v). Piotr, pisarz ziemski kaliski, syn zmarłego Adama, części Kotowa w p. kośc. w r. 1664 sprzedał za 6.000 zł. Janowi Woźnickiemu (P. 1861 k. 293). Paweł, w r. 1665 mąż Jadwigi Grabowieckiej, córki Zygmunta (P. 1076 k. 926). Pani Gracka(?), z domu N-a, pochowana w r. 1679 (Sep. Ref. Pozn.). Marianna, w r. 1682 żona Kazimierza Skórzewskiego. Teresa przez 1692.12/X. r. wyszła za Andrzeja Zieleńskiego, mieszkającego w Piotrkowicach, parafii ludziskiej. Barbara Głoskowska, córka Marcina, żona Jana N-go, uzyskała w r. 1693 od Chryzostoma Gorzeńskiego uzyskała zapis 10.000 zł. Była bezpotomna. Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1723 (P. 1192 k. 12v). Panna Barbara umarła 1694.15/I. r. (Sep. Bened. Pozn.). Jan miał w r. 1711 sprawę o zabicie Żychlińskiego (I. Kon. 73 k. 67v). Konstancja, żona Jerzego Makowieckiego, oboje już nie żyli w r. 1712. Maciej, nie żyjący już w r. 1712, na wsi Płonkowo w p. inowrocł. zapisał był sumę Tomaszowi Tomickiemu, synowi Pawła, mężowi Anny N-ej (I. Kon. 73 k. 160). Ks. Andrzej umarł w 1717 (Ks. Bracka, Pieranie). Jan, dzierżawca wsi Stary Gostyń, chrzestny 1719.19/VI. r. (LB Stary Gostyń). Helena N-a, nieżyjąca już w r. 1723, po której spadek Franciszek Jaraczewski, syn Stanisława (Z. T. P. 46 k. 460). Jan umarł w r. 1728 (Ks. Bracka, Pieranie). Kazimierz umarł w Markowie 1729.17/VIII. r., mając lat 30, pochowany u Reformatów podgórkich (LM Branno). Antoni i Zofia, rodzice Piotra Jana, ochrzcz. 1730.30/VI. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Antoni, stolnik bydgoski, miał w r. 1750 sprawę z Tomaszem Gałczyńskim (I. Kon. 78 s. 428). Agnieszka, nie żyjąca już w r. 1754, żona Antoniego Stawskiego, po jej śmierci kanonika wiślickiego. Wiktoria z N-ch Zbijewska, chrzestna 1787.6/IV. r. (LB Nietrzanowo). Jan i Barbara z Miniszewskich, oboje już nieżyjący w r. 1770, rodzice Marianny, w latach 1770-1771 żony Andrzeja Łykowskiego (I. Kal. 209/213 k. 92; P. 1348 k. 108v) N. z N-ch Kiedrzyńska, pisarzowa skarbowa, chrzestna 1774.(26/IV?). r. (LB Wolsztyn). Jadwiga z N-ch Anuszkiewiczowa, chrzestna 1775.9/II. r. (LB Tuczno). Joanna z N-ch Tomicka w r. 1778 dożywotniczka dóbr Wronczyno i Baranów. Antoni, chrzestny 1780.10/X. r. syna małżonków Krynkowskich ze wsi duchownej Laskowo (LB Św. Apolinara, żona Michała Tomickiego, oboje nie żyli już w r. 1781. Jadwiga, żona Andrzeja Magnuskiego, nie żyli już w r. 1783. Ks. Andrzej, cysters, zmarł 1797.27/VII. r. (Nekr. Paradyż). Alojzy, chrzestny 1805.29/III. r. (LB Gostyczyna). Antonina, w latach 1793-1796 żona Bonawentury Raczyńskiego, chorążego brzeskiego-kujawskiego, należała chyba do Roliczów, bo jej syna podawali do chrztu w r. 1793 ks. Antoni N. kanonik katedralny poznański, i Julianna z Klugów N-a (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Katarzyna z Przystojnicy(?). chrzestna 1803.14/XI. r. (LB Kołaczkowice).

>Niemojowscy, Niemojewscy h. Wieruszowa, z Niemojowa (dawniej też "Niemojewa") w pow. sieradzkim. Henryk Niemojowski, brat rodzony żony Mieczka z Zawidowic, zastawił był ks. Janowi Lutkowi, kantorowi łęczyckiemu, Świątkowice w p. wieluń., zaś Mieczek w r. 1444 dał zobowiązanie temu księdzu, iż skasuje wszelkie pozwy, jakie kierował przeciwko niemu ów Henryk, i skwituje go z powyższego zastawu (I. Kal. 3 k. 46). Jan z Niemojowa, kasztelan wieluński w r. 1469, wuj synów i córek Stanisława z Sobótki (P. 1385 k. 29v).

Andrzej N. nie żył już w r. 1530, kiedy wdowa po nim Barbara pozywała Wawrzyńca Pogorzelskiego o wygnanie jej z połowy Kaniewa w p. pyzdr., jej dóbr macierzystych (P. 871 k. 612) i t. r. pozywała o to samo Mikołaja Wielowiejskiego (ib. k. 678). Ta Barbara, nazwana teraz Kaniewską, wraz ze swym synem "Wieruszem" połowy Kaniewa i Czarnegosadu w r. 1531 sprzedali za 800 grz. Maciejowi Łowęckiemu (P. 1393 k. 441v). Mikołaj N. zw. "Kurek" na połowie swych części w Niemojewie i na całej wsi Jezioro p. sieradz. w r. 1553 oprawił 350 zł. posagu żonie Katarzynie Stęgowskiej, córce Jana zw. "Pasek" (P. 1396 k. 87). Mikołaj zw. "Wierusz" i Mikołaj zw. "Kurek" N-cy występowali w r. 1555 jako stryjowie z linii ojczystej panien Galewskich, córek Mikołaja z pow. wieluńskiego (P. 1396 k. 314).

Wawrzyniec w r. 1612 roborował pod zakładem 300 zł układ z Wojciechem i Janem Czewujewskim i z Janem Miedźwiedzkim (Z. T. P. 27 s. 870). Samuel Wierusz N., syn zmarłego Łukasza, kwitował w r. 1635 Stanisława Dorychowskiego z 3.000 zł. zapisanych w grodzie wieluńskim (Py. 146 s. 162).

Marcin, syn zmarłego Andrzeja N-go Wierusza, mąż Zofii Mikołajewskiej, córki Jana, króra w r. 1616 kwitowała swych braci, Pawła i Marcina Mikołajewskich z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 82 s. 819, 820). Oprawił jej t. r. na częściach Niemojowa i pustki Kłoski 4.000 zł. posagu (R. Kal. 8 k. 528). Kwitował w r. 1635 z 2.000 złp. małżonków Jarochowskich (Z. T. P. 29 s. 188). Ten sam chyba Marcin Wierusz N. swe wsie Niemojew(!) i Kłoski p. sieradz. zastawił w r. 1644 za 6.500 złp. Marcinowi Wierusz Kowalskiemu, jednocześnie te dobra od niego biorąc w dzierżawę (I. Kal. 110a s. 696, 699). Nie żył już w r. 1647 (Z. T. P. 29 s. 2604), kiedy owdowiała Zofia Mikołajewska i synowie jego, Andrzej, Paweł, Franciszek, Jan i Kazimierz, zakonnik, zostali skwitowani przez wspomnianego wyżej Kowalskiego z 6.000 złp. zpisanych sposobem zastawnym na Niemojewie i Kłoskach (I. Kal. 113 s. 652). Zofia z synami w r. 1649 kwitowała małżonkow Marcina Mikołajewskiego, dziedzica Suliszewic w p. sieradz., i Zofią Rayską z 500 zł., które oni zapisali na tych dobrach zmarłemu Marcinowi N-mu (ib. 115 s. 615). Ów zapis na Suliszowicach, działając wspólnie z synami, w r. 1652 scedowała Andrzejowi Załuskowskiemu (ib. 118 s. 1327). Nie żyła już w r. 1673 (ib. 133 s. 493). Prócz wyliczonych wyżej synów Marcin i Zofia mieli też córki. Z nich Elżbieta była w latach 1673-1683 żoną Franciszka Wielowiejskiego. Konstancja, w r. 1683 (a zapewne już 1666 r.) żona Waleriana Piątkowskiego. Z synów, o Andrzeju i Pawle niżej. Franciszek działał wraz z matką w latach 1647-1652 (ib. 113 s. 652. 118 s. 1327, 1912). Jan Wierusz N., wspomniany w latach 1647-1652 (ib.), w imieniu własnym, brata Andrzeja i bratanków po zmarłym bracie Pawle kwitował w r. 1666 Stefana Kazimierza Sokołowskiego z aresztowania bratowej, wdowy po Pawle, oskarżonej o zabicie męża (ib. 126 s. 194). Dostał t. r. zapis 68 zł. od Waleriana Piątkowskiego (ib. 231), zapewne już wtedy swego szwagra. Spisywał 1674.22/X. r. w Ziemnejwodzie kontrakt o rękę Barbary Głoskowskiej, córki Marcina i Doroty Miaskowskiej, z jej braćmi, Władysławem Andrzejem i Stefanem Głoskowskim (Py. 154 s. 376). Na Niemojewie i Kłoskach w r. 1675 oprawił jej 5.000 złp. posagu (P. 1427 k. 119v).

I. Andrzej, syn Marcina i Mikołajewskiej, mianował w r. 1647 plenipotentów (Z. T. P. 29 s. 2604). Umarł między r. 1666 a 1673 (I. Kal. 126 s. 194, 133 s. 493). Żychliński daje mu jako pierwszą żonę Elżbietę Pierzchlińską, wdowę 1-o v. po Wojciechu Rozdrażewskim. Drugą żoną była Katarzyna Ruszkowska, córka Zygmunta i Doroty Gądkowskiej (ib. 196/198 k. 217), która części w Suliszowicach w p. sieradzkim w r. 1673 lub przed tą datą dała ojcu (Z. T. P. 32 s. 294). Nie żyła już w r. 1677 (I. Kal. 138 s. 272), a była matką Marianny, wtedy już żony Kazimierza Skórzewskiego, żyjącej jeszcze 1703.15/VII. r. Nie wiem, z której żony rodził się syn Franciszek-Antoni, dziedzic wsi Łopuchowo i Gać w p. pozn., Zdzarowite i Brudzewko w p. gnieźn., który żeniąc się a Anną Gielarowską, wdową 1-o v. po Mikołaju Kwiatkowskim, jeszcze przed ślubem zapisał jej w grodzie ostrzeszowskim 1689.17/II. r. sposobem długu sumę 800 złp. Oboje już nie żyli w r. 1722. Jedynym spadkobiercą Anny był wtedy jej syn z pierwszego małżeństwa, Cyprian Kwiatkowski (I. Kon. 76 k. 132).

II. Paweł, syn Marcina i Mikołajewskiej, wspomniany w r. 1647 (I. Kal. 113 s. 652). Pierwszą jego żoną była Jadwiga Złotnicka (ib. 149 s. 223), drugą Jadwiga Grabowiecka, której w r. 1660 na połowie Niemojewa zobowiązał się oprawić posag (Ws. 59 k. 953). Nie żył już w r. 1666, a o zabicie go oskarżona była żona i którą przyaresztował Stefan Kazimierz Sokołowski, ale ją wydał Janowi N-mu, bratu Pawła, działającemu w imieniu własnym, brata Andrzeja i bratanków po Pawle, Marcina, Stanisława i Hieronima (I. Kal. 126 s. 194). Byli oni synami Złotnickiej. Z nich, Marcin wraz z braćmi w r. 1668 cedował pewne sumy wdowie Annie z Chojeńskich Rogalińskiej (Z. T. P. 31 s. 1393), a w r. 1673 wraz z bratem Hieronimem był kwitowany przez siostrę Elżbietę, zamężną Wielowiejską, z 533 zł., stanowiących część jej posagu 2.400 zł. (I. Kal. 133 s. 493). Żył jeszcze Paweł w r. 1677 (ib. 138 s. 972).

I) Stanisław, syn Pawła i Złotnickiej, obok braci dziedzic Niemojewa, zobowiązał się w r. 1677 żonie swej Zofii Grabińskiej, córce Stanisława, dziedzica Wszołowa, i Katarzyny Pepłowskiej, oprawić posag 4.000 zł. (ib. s. 275). Druga jego żona, Konstancja Gorzewska, córka Hieronima i Anny Bełdowskiej, wdowa 1-o v. po Stanisławie Słoneckim, kwitowała w r. 1689 ojca z 6.000 złp. posagu (I. Kon. 68 k. 66v). W r. 1691, wraz z bratem pierwszego męża, Marcinem Słoneckim, kwitowała Wojciecha Małachowskiego ze sprawy o zabójstwo tego jej pierwszego męża (Py. 156 s. 55). Stanisław od Mikołaja Politalskiego, podstolego wizkiego, pisarza grodzkiego ostrzeszowskiego, w r. 1692 kupił za 10.000 zł. Świercze i część Niemojewa w pow. sieradz. (I. Kal. 149 s. 223). Synowie jego z drugiej żony: Ignacy, Felicjan, Teodor, Jan, Zygmunt oraz córka Teresa, w r. 1725 dziedzice wsi Niemojów i Kłoski. Ignacy i Felicjan w imieniu własnym i tego rodzeństwa rezygnowali wtedy pewnych poddanych ze wspomnianych wsi Maciejowi Kurcewskiemu, dziedzicowi czermina w p. kal. (ib. 161 s. 104).

(I) Felicjan, syn Stanisława i Gorzewskiej, chrzestny 1735.8/V. r. (LB Odolanów), ożenił się przed r. 1735 z Anną Wieniawską, córką Jana i Doroty Mierzewskiej. Nie żył już w r. 1738 (Kośc. 320 s. 122). Jego córka Dorota szła w r. 1754 za Józefa z Zimnejwody Leśniowskiego, łowczego ostrzeszowskiego (I. Kal. 196/198 k. 30). Matka w r. 1763 wypłaciła jej 2.000 złp. na poczet posagu (ib. 204/205 k. 189). Nie żyła już ta Dorota w r. 1788. Była też inna córka, Maria Kunegunda, ochrzcz. 1735.6/VIII. r. (LB Odolanów). Syn Antoni, podwojewodzi ostrzeszowski 1784 r. (LB Kotłów). W imieniu własnym, owdowiałej siostry Doroty oraz jej córek w r. 1766 zawierał układ z Józefem Leśniowskim, synem zmarłego szwagra (I. Kal. 206/208 k. 5). Był w r. 1775 plenipotentem wdowy Heleny z Mierzejewskich Chlebowskiej (ib. 214/216 k. 164). Dzierżawił t. r. wieś Ostrów, należącą do miasta Kalisza (ib. k. 263).

(II) Teodor, syn Stanisława i Gorzewskiej, łowczy łucki w r. 1753 (ib. 196/198 k. 178), dziedzic Niemojowa i Kłosków, mąż Elżbiety Doruchowskiej, córki Jana i Marianny Krzuckiej, w r. 1746 współspadkobierczyni brata Marcina, cześnika mielnickiego (ib. 185/189 k. 50v). Umarła ona między r. 1755 a 1767 (ib. 206/208 k. 152).

(II) Hieronim (Jarosz), syn Pawła i Złotnickiej, podczaszy liwski 1695 r. (ib. 152 s. 452), podstarości i sędzia grodzki wieluński 1715 r. (ib. 159 k. 274). Był chyba potem sędzią ziemskim wieluńskim, bo jego syn Jan tytułowany stale "sędzicem ziemskim wieluńskim". Mieszkał w latach 1682-1684 w Pomianach (LB Trzcinica). Uzyskał w r. 1688 zobowiązanie od Wojciecha i Kazimierza braci Sieroszewskich sprzedaży Sieroszewic w p. kal. za sumę 33.000 zł. Jako dziedzic Sieroszewic występował w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 128, 371), ale folmalnego aktu sprzedaży braci Sieroszewscy dokonali dopiero w r. 1695 (ib. 152 s. 454). Hieronim wraz z synem Antoniom był w r. 1720 posesorem wsi Walknowy (Waliknowy) w p. wieluń. (Z. T. P. 40 k. 761). Z żony Ludwiły Wierzchlejskiej pozostawił synów, Jana i Antoniego. Córki, Jadwiga, ochrzcz. w r. 1682 i Anna Magdalena, ur. w Pomianach, ochrzcz. 1684.23/I. r. (LB Trzcinica).

(I) Jan, syn Hieronima i Wierzchlejskiej, łowczy łucki (łęczycki?) w r. 1724 (I. Kal. 161 s. 139), podsędek ziemski wieluński 1728 r. (LB Kotłów). Dziedzic Sieroszewic, na połowie tych dóbr oprawił w r. 1715 posag 10.000 złp. żonie Urszuli Koźmińskiej, córce Piotra, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Heleny Dzierzbińskiej (I. Kal. 159 k. 274). Posesor wsi Kuszno koło Sieradza, kwitowany był w r. 1725 przez wdowę Jadwigę z Papieskich Starzyńską z prowizji rocznej od sumy 2.000 zł. (ib. 161 s. 400). Umarł w Sieroszewicach 1729.8/V. r., pochowany w Kaliszu u Reformatów (LM Rossoszyca). Wdowa jako współspadkobierczyni dziada Kazimierza Dzierzbińskiego, sędziego ziemskiego wschowskiego, dała t. r. zobowiązanie Franciszkowi Miaskowskiemu, iż sprzeda mu za 12.680 zł. wsie Rusiborz, Kopaszyce, Rumiejski i część Murzynówka w p. pyzdr., odziedziczone po tym dziadzie (I. Kal. 167 s. 287). Wyszła 2-o v. 1730.4/V. r. za Andrzeja Zakrzewskiego, pisarza grodzkiego poznańskiego (LC Rossoszyca), z czasem kasztelana gnieźnieńskiego, potem kaliskiego. T. r. spisała z nim wzajemne dożywocie, a brata Leona Koźmińskiego skwitowała z 10.000 zł. reszty posagu (P. 1221 k. 266v, 1222 k. 25). Nie żyła już w r. 1732 (I. kal. 70 s. 733). Synowie: Florian, zmarły w Sieroszewicach 1728.4/VI. r. (LM Rossoszyca), Prokop i Wojciech. Córka Ludwmiła, w latach 1732-1742 żona Hermenegilda Franciszka Wyssogoty Zakrzewskiego, nie żyła już w r. 1749.

1. Prokop, syn Jana i Koźmińskiej, ur. ok. 1712, podczaszy ostrzeszowski w r. 1748 (I. Kal. 185/189 k. 176v). Mając ok. 26 lat zaślubił 1738.1/I. r. Różę (Rozalię) Lipską, 22-letnią (LC Śrem), córkę Stanisława i Joanny Bartochowskiej (Z. T. P. 52 k. 45). Mocą działów, przeprowadzonych 1739.19/VI. r., dziedzic dóbr Przedmieście (Przedmoście) w p. wiel. (Z. T. P. 52 k. 100). Oboje małżonkowie wraz z Ignacym Lipskim, jako dziedzice Pieruszyc w p. kal., skwitowani 1742 r. przez Koźmińskich, byłych posesorów tych dóbr, ze sprawy o gwałty (I. Kal. 178/180 s. 118). Był Prokop dziedzicem Śliwnik i Psar w p. kal. Umarł między r. 1763 a 1766 (ib. 204/205 k. 71, 206/208 k. 101). Wdowa, pani oprawna i dożywotniczka Śliwnik w imieniu własnym i dzieci zawierała w r. 1766 komplanację z Antonim Nowowiejskim, byłym dziedzicem tych dóbr (I. Kal. 206/208 k. 101), kontraktem z 1767.17/VI. r. sprzedała Pieruszyce za 92.000 zł. Antoniemu Gajewskiemu, kasztelanowi nakielskiemu (ib. 206/208 k. 83). Nie żyła już w r. 1770 (ib. 209/213 k. 21). Synowie: Ludwik, Ignacy i Makary. Córki, Anna i Katarzyna, nieletnie w latach 1774-1775, pozostawały pod opieką brata Ignacego, dostały w r. 1775 od Jana Lipskiego, generała-majora wojsk koronnych, zapis 40.000 złp. (ib. 214/216 k. 75). Katarzyna za indultem datowanym 1784.2/I. r. wyszła za Stanisława Zbijewskiego, podstolica kaliskiego (LC Rososzyca). Żyła jeszcze w r. 1787. Z synów, Ludwik, kanonik w Choczu 1770 r. (I. Kal. 209/213 k. 21). On i bracia jego, celem dokonania podziału Śliwnik i Psar, obrali w r. 1774 na superarbitra Tomasza Bierzyńskiego, podkomorzego sieradzkiego (ib. 214/216 k. 219). Ks. Ludwik umarł 1775.16/V. r., przypadkiem postrzelony z pistoletu w Psarach we dworze brata. Pochowany w Skalmierzycach (LM Rososzyca).

1) Ignacy, syn Prokopa i Lipskiej, stolnik wieluński(?), dziedzic Psar i Kowalewa (Kowalewka) w p. kal. w r. 1775 (I. Kal. 214/216 k. 240), mąż Katarzyny Walknowskiej (Walichnowskiej), wedle układu zawartego 1781.22/I. r. w Targoszycach z braćmi Józefem i Felicjanem Walknowskimi, sędzicami ziemskimi kaliskimi, sumę 39.802 zł., przysądzoną żonie a odebraną od Józefa Walknowskiego, oprawił jej t. r. za powyższych dobrach (I. Kal. 221 k. 23). Umarł w Psarach 1786.8/X. r., pochowany w Kaliszu u Reformatów (LM Rososzyca). Katarzyna umarła w Psarach 1787.21/VI. r. pochowana w Kaliszu u Reformatów (ib.). Synowie Teodor i Ildefons, a był jeszcze Dionizy, ur. 1782.5/X. r. (LB Rososzyca), zapewne młodo zmarły. Z córek, Franciszka (Franciszka Jadwiga Józefa), ur. w Psarach 1781.10/X. r. (ib.), wyszła 1798.14/X. r. za Józefa Mielżyńskiego, starostę klonowskiego, nazwana wtedy stolnikową wieluńską, umarła w Iwnie 1863.22/VII. r., pochowana w Woźnikach. Józefa Gertruda, ur. w Psarach 1785.17/III. r. (LB Rososzyca), zapewne zmarła młodo. O synu Ildefonsie, wspomnianym jako nieletni w r. 1787 (I. Kal. 227 k. 31), wiem jeszcze tyle, że był 1803.5/VI. r. (LB Skalmierzyce).

Teodor (Teodor Marcin), syn Ignacego i Walknowskiej, ur. w Psarach 1783.6/XI. r. (LB Rososzyca), prezes rady odolanowskiej 1814 r., dziedzic Psar. Jeszcze nieżonaty 1809.29/V. r. (LB Skalmierzyce), zaślubił przed r. 1811 Teodozję N-ą, córkę Feliksa i Anieli Walknowskiej (zob. niżej). Żył jeszcze 1818.5/XI. r. (LB Ostrów). Synowie jego, Feliks, bezpotomny, Hieronim Antoni Nepomucen, ur. w Psarach, ochrzcz. 1817.17/VIII r. (LB Rososzyca), zapewne młodo zmarły. Z córek, Emilia (Emilia Franciszka Wincencja), ur. 1811.1/IV. r. (ib.), według Żychlińskiego żona Stanisława Suchorskiego. Aniela Maria Kamilla, ur. w Psarach 1812.15/VI. r. (ib.). Seweryna (Seweryna Róża Teodozja), ur. 1813.13/XI. r. (ib.), umarła w Psarach 1818.26/VIII. r., pochowana w Rososzycy (LM Rososzyca). Żychliński przypisuje mu jeszcze córki: Ignację za Rafałem Suchorskim i Antoninę.

2) Makary, syn Prokopa i Lipskiej, podczaszy wendeński 1793 r. (LB Lewków), dziedzic obok braci w Śliwnikach i Psarach, ustanowił w r. 1770 plenipotentami braci Ludwika i Ignacego (I. Kal. 209/213 k. 21). Był w r. 1787 wraz z Józefem Walknowskim opiekunem dzieci zmarłego brata Ignacego, więc Teodora, Ildefonsa i Franciszki (I. Kal. 227 k. 31). Od Agnieszki Paneckiej, wdowy po Kołaczkowskim i po Andrzeju Lipińskim, jak również od jej córki, Julii Lipińskiej, żony Jana Mecweldowskiego, mieszczanina kaliskiego, kupił za kontraktem z 1791.13/V. r. za sumę 3.000 złp. dwa domy w Kaliszu, oba przy ulicy Wrocławskiej (I. Kal. 231 k. 363). Dziedzic Jedlca i Śliwnik 1810 r. (LB Kuchary). Żoną Makarego zaślubioną przed r. 1803 (przed r. 1796?) była Ewa Pruska, urodzona z Katarzyny z Rudnickich, wdowa 1-o v. po Zielonackim, zmarła w Jedlcu 1847.29/X. r. w wieku lat 79, pochowana w Broniszewicach (LM Broniszewice). Synowie: Nepomucen, Kasper i Leopold a według Żychlińskiego także starszy od nich Ludwik, ur. 1796.28/VIII. r., zmarły bezpotomnie. Z córek, Józefa, ur. 1801.15/III. r. (Żychl.), niezamężna jeszcze 1816.28/VIII. r. (LB Kuchary), wyszła przed r. 1821 za Józefa Skórzewskiego, dziedzica Broniszewic, zmarła w Śliwnikach 1871.20/V. r., pochowana w Skalmierzycach. Florentyna (Florentyna Teresa Ludwika), ur. 1806.12/13/X. r. (LB Skalmierzyce), jeszcze panna 1823.16/XII. r. (LC Gostyczyna), zaślubiła przed r. 1827 Wita Gorzeńskiego Ostroroga, dziedzica Karmina. Żychliński daje jeszcze jedną córkę, Anielę, ur. 1798.30/VII. r., zmarłą panną. Chyba też córką Makarego była Kordula N-a "z Jedlca", chrzestna 1822.14/VII. r. (LB Sowina Kościelna).

(1) Jan Nepomucen (Florian Nepomucen Wojciech), syn Makarego i Pruskiej, ur. w Śliwnikach 1803.4/V. r. (LB Skalmierzyce), dziedzic Śliwnik 1826 r. (LB Ociąż). Podporucznik w pułku jazdy kaliskiej 1831 r. potem porucznik w pułku ułanów wołyńskich, po przejściu granicy pruskiej więziony w Grudziądzu. Brał udział w pracach Ligi Polskiej, posłował kilka razy do sejmu prowincjonalnego w Poznaniu. W r. 1863 współdziałał w formowaniu oddziału Edmunda Taczanowskiego. Uszedł do Belgii i tam w latach 1863-1865 spisał pamiętnik. Wrócił do Śliwnik, gdzie gospodarował do śmierci. Dokupił najpierw Mączniki i Podkoce, a w kilka lat potem, w r. 1867 od Niemca wieś Węgry (ok. 120 m.m.) (Dz. P., wiad. z 16/II.). Umarł w Śliwnikach 1873.8/IV. r. (LM Skalmierzyce). Zaślubił 1836.13/IV. r. Joannę (Joannę Nepomucenę) Ponińską (LC Września), córkę Stanisława, dziedzica Wrześni, i Anny Sierakowskiej, ur. ok. 1817, zmarłą w Śliwnikach 1881.7/VIII. r. (LM Skalmierzyce). Nepomucen był bezdzietny.

(2) Kasper (Ignacy Kasper), syn Makarego i Pruskiej, ur. w Śliwnikach 1805.28/XII. r. (LB Skalmierzyce), dziedzic Grudzielca, umarł tam 1864.6/XI. r., pochowany w Gołuchowie (LM Sobótka; Dz. P.). Żoną jego była zaślubiona przed r. 1836 Marianna Sokolnicka, córka Antoniego i Elżbiety Suchorzewskiej, zmarła w Grudzielcu 1851.16/I. r. w wieku lat 36 (LM Sobótka). Synowie, Ignacy, o którym niżej, i Jan, ur. w Grudzielcu 1843.14/VI. r., zmarły tam 1844.7/X. r. (LB, LM Sobótka). Z córek, Florentyna Franciszka, ur. w Grudzielcu 1836.30/I. r. (LB Sobótka), chyba zmarła dzieckiem. Józefa, ur. 1835 r. (Żychl.), zaślubiona w wieku lat 20(!), 1858.25/IX. r. Feliksowi Skarżyńskiemu, dziedzicowi Poborza w gub. warszawskiej. Anna (Anna Maria), ur. w Grudzielcu 1838.10/VIII. r. (LB Sobótka), zaślubiona przed r. 1861 Alfredowi Radolińskiemu. Elżbieta, ur. ok. r. 1845 (u Żychl. 1846), wyszła 1864.6/X. r. mając lat 19 za Władysława Radońskiego, właściciela Żegocina, umarła w Poznaniu 1932.28/XII. r., mając lat 87. Ewa (Ewa Maria Renata), ur. w Grudzielcu 1848.29/II. r. (LB Sobótka), była w r. 1869 żoną Sylwestra Błociszewskiego, dziedzica Kłonów, umarła 1908.27/III. r., pochowana w Bronowicach Wielkich.

Ignacy (Ignacy Tadeusz Antoni), syn Kaspra i Sokolnickiej, ur. w Grudzielcu 1840.22/X. r. (ib.), po śmierci ojca ok. r. 1864/1865 nabył od rodziny za 76.000 tal. Grudzielec w p. pleszew. (2258 ha) i w końcu r. 1865 lub na początku r. 1866 sprzedał za 120.000 tal. w ręce niemieckie (Dz. P.). Dziedzic Dzierznicy w r. 1874, sprzedał tę wieś przed r. 1904. Dementował w r. 1891 pogłoski jakoby sprzedać miał Przyborowo (Dz. P. z 1/XII.). Od Niemca w r. 1904 kupił dobra Garby w p. średz. (Dz. P.). Umarł 1910.22/VII. r. Żoną jego była zaślubiona przed r. 1874 Antonina Chłapowska, zmarła 1917.15/XI. r., pochowana w Gołuchowie (ib.). Z niej synowie, Michał Antoni Jan Nepomucen, ur. w Dzierznicy 1874.18/IV. r. (LB Targowa Górka), i Jan, o którym niżej. Żychliński daje mu też córkę Marię, ur. w r. 1870.

Jan (Jan Wincenty Ewaryst), syn Ignacego i Chłapowskiej, ur. w Dzierznicy 1878.26/X. r. (ib.), kupił w r. 1905 od Wilkego Nowąwieś w p. pozn., zaś w końcu lat dwudziestych Chudobczyce (Chudopsice) w p. nowotomyskim. Umarł tam 1933.28/IX. r. (Dz. P.). Ożenił się w Warszawie 1914.18/VI. r. z Marią Przewłocką, córką Konstantego i Eleonory z hr. Plater Zyberków (ib.). Miał z nią potomstwo.

(3) Leopold (Leopold Ignacy), syn Makarego i Pruskiej, ur. ok r. 1807/1809 (wedle Żychl. 1809.15/XI. r.), dziedzic Jedlca w p. pleszew., mając lat 46 zaślubił 1853.20/X. r. w Częstochowie Eleonorę Skórzewską, wdowę 1-o v. po Franciszku N-im ze Słupi, dziedziczkę Pogrzybowa w p. odolanowskim, liczącą lat 30 (LC Pogrzybów). Leopold umarł w Rawiczu 1862.17/XII. r., mając lat 53, pochowany w Pogrzybowie (LM Rawicz; PM Pogrzybów; Dz. P.). Eleonora umarła 1857.4/VII. r. w wieku lat 35 (LM Pogrzybów). Synowie, Wincenty i Nepomucen. Córka Melania (Melania Joanna), ur. w Pogrzybowie 1856.13/II. r. (LB Pogrzybów), zaślubiła 1877.2/X. r. Zygmunta Celińskiego, właściciela Stropieszyna w gub. kaliskiej. Umarła tam 1925.28/VII. r.

a. Wincenty (Wincenty Bonawentura Nepomucen Leopold), syn Leopolda i Skórzewskiej, ur. w Pogrzybowie 1854.7/XI. r. (LB Pogrzybów), dziedzic Śliwnik z folwarkiem Kowalewek (676 ha) i Jedlca, uczestnik powstania 1863 r., był w r. 1892 właścicielem dóbr Podkoce (Dz. P.). Od Jeżewskiej w r. 1912 kupił Miedzianów w p. ostrowskim (1500 m.m.) (ib.). Od Jana Chłapowskiego w r. 1914 kupił Chotów w p. ostrowskim, zaś Jedlec sprzedał t. r. ks. Adamowi Czartoryskiemu z Gołuchowa (ib.). Umarł w Śliwnikach 1926.9/XII. pochowany w Skalmierzycach (ib.). Zaślubił w Oporowie 1882.15/X. r. z Jadwigą hr. Kwilecką (ib.), córką Mieczysława i Marii Mańkowskiej, ur. w Oporowie 1861.17/IX. r. Synowie, Jerzy i Mieczysław.

a) Jerzy, syn Wincentego i Kwileckiej, dziedzic Chotowa (313 ha) i Węgier (402 ha) w p. ostrowskim, umarł 1921.15/VI. r., pochowany w Skalmierzycach (ib.). Chotów po jego śmierci wdowa sprzedała W. Cybulskiemu. Zaślubił w Golejewku 1916.18/I. r. z Marię (Marią Stellą) hr. Czarnecką, córką Jana i Wandy z Ziemęckich, ur. w Golejewku 1893.9/II. r. Jedyna ich córka Maria (Maria Bożena Gabriela), ur. w Poznaniu 1920.19/IX. r. (LB Św. Marcin, Pozn.).

b) Mieczysław, syn Wincentego i Kwileckiej, dziedzic Miedzianowa z folwarkiem Młodzianówek w pow. ostr. (441 ha), które to dobra przeszły potem w ręce Malinowskiego. Zaślubił w Golejewku 1916.18/I. r. Annę (Anną Marią Józefą Henriettą) hr. Czarnecką, córką Jana i Wandy z Ziemęckich (ib.), ur. w Golejewku 1894.29/VII. r.

b. Nepomucen (Witold Nepomucen), syn Leopolda i Skórzewskiej, ur. w Pogrzybowie 1857.2/VII. r. (LB Pogrzybów), dziedzic Pogrzybowa. Kupił w r. 1882 od Niemca Przybysławice w p. odolanowskim (1.333 m.m.) (Dz. P., wiad. z Pozn. 12/VI.). Dobra Pogrzybów, dzierżawione przez 15 lat przez Braunka, wydzierżawił w r. 1882 Sokolnickiemu, Laskowskiemu i Władysławowi Kluczyńskiemu, świeżo zaś kupione Przybysławoce t. r. wydzierżawił Wł Glabiszowi, pełnomocnikowi Bnińskich z Pamiątkowa (Dz. P.). Las w dobrach pogrzybowskich w r. 1883 sprzedał Żydowi spod Raszkowa (ib., wiad. z 12/VII.). Umarł w Obornikach 1933.19/VIII. r., pochowany w Skalmierzycach (ib.).

2. Wojciech, syn Jana i Koźmińskiej, skarbnik ostrzeszowki 1749 r., skarbnik wieluński 1762 r. (LB Słupia), stolnik ostrzeszowski (wieluński?) 1770 r. (LC Baranów), dziedzic Kuśna w p. sieradz. (Z. T. P. 52 k. 100), a według Żychlińskiego dziedzic Przystani (Przystajni). Z żony Anny (wedle tegoż autora, Żabickiej) miał syna Wojciecha, ochrzcz. z wody we dworze w Pągowie 1764.13/VI. r., z ceremonii 1781.17/II. r. (LB Słupia).

(II) Antoni, syn Hieronima i Wierzchlejskiej, chorąży ostrzeszowski w r. 1736 (Z. T. P. 48 k. 79v). Dzierżawił wieś Karlin na Śląsku (Karlau-Wierusz koło Nyssy?), "tam przez pożar (ok. r. 1718) przywiedziony do największej penurii" (LM St. Gostyń). Obok ojca posesor w latach 1720-1723 wsi Walknowy (Z. T. P. 40 k. 761, 777). Dziedzic Słupi, umarł 1741.24/VII. r., pochowany w tamtejszym kościele (LM Słupia). Pierwszą jego żoną była zaślubiona przed r. 1718 Zofia Błeszyńska, (córka Wacława i Zofii Wolskiej?), żyjąca jeszcze w r. 1719 (Z. T. P. 40 k. 532). Drugą była w r. 1737 Eufrozyna Podoska, zmarła 1779.11/VIII. r. (LM Słupia). Z Błeszyńskiej była córka Zofia Domicella, zmarła w Karlinie 1718.12/XI. r., po óśmiu miesiącach życia (LM St. Gostyń). Żychliński daje Antoniemu zrodzonych z pierwszej żony synów, Chryzostoma i Piotra. Chryzostom miał mieć z Marianny Wolskiej synów, Kazimierza i Józefa, żyjących w r. 1791. Z Podoskiej synowie Antoniego, Andrzej i Feliks. Ze zrodzonych z niej córek, Joanna, chrzestna w latach 1738-1740 (LB Słupia; LB Mikorzyn), zaślubiła 1743.17/II. r. Jana Tomickiego, stolnika ostrzeszowskiego, dziedzica Baranowa, będąc wdową żyła jeszcze w r. 1782. Franciszka wyszła 1745.27/II. r. za Kazimierza Gosławskiego, łowczego wieluńskiego i umarła mając 24 lata 1753.20/VIII. r., pochowana w Ostrzeszowie u Bernardynów. Katarzyna, jeszcze niezamężna 1745.3/III. r. (LB Słupia), już 1755.10/VIII. r. była żoną Antoniego Olszowskiego. Teresa (Urszula Teresa), ur. w Słupi w r. 1737 (ib.), jeszcze panna 1759.1/VII. r. (LB Baranów), wyszła w Słupi 1761.1/II. r. za Sebastiana Psarskiego, komornika sieradzkiego, zaś 2-o v. przed 1773.26/IX. r. zaślubiła Ksawerego Walewskiego, stolnika, potem chorążego ostrzeszowskiego, zmarła nagle po połogu 1779.29/V. r. Petronella (Małgorzata Petronella), ur. w Słupi, ochrzcz. 1739.3-/V. r. (LB Słupia), niezamężna, żyła jeszcze 1752.19/VI. r. (ib.).

1) Andrzej, syn Antoniego i Podoskiej, występował w r. 1742 w imieniu własnym oraz brata Feliksa i niezamężnych sióstr: Joanny, Franciszki, Katarzyny, Teresy i Petronelli (Z. T. P. 49 k. 241). Zaślubił 1743.23/XII. r. Marcinę Wężykównę (LC Mikorzyn).

2) Feliks, Felicjan, syn Antoniego i Podoskiej, łowczy, potem częśnik wieluński w r. 1781 (LB Słupia), poseł na sejm 1773 r., dziedzic Słupi, nie żył już 1794.20/VI. r. Pierwszą jego żoną była zaślubiona przed r. 1762 Wiktoria, wedle Żychlińskiego Siemianowska. Ożenił się powtórnie 1782.8/IV. r. z Anielą Walknowską (Walichnowską), sędzianką ziemską kaliską (LC Rososzyca). Po owdowieniu Aniela zaślubiła 2-o v. w Słupi 1794.20/VI. r. Kaspra Bieńkowskiego, wdowca (LC Słupia). Z pierwszej żony syn Józef i córka Justyna Julianna, ochrzcz. 1762.20/VI. r. (LB Słupia). Z drugiego małżeństwa synowie: Wincenty, Gabriel, Bonawentura, Norbert. Córka Teodozja (Teodozja Marianna Nodburga), ochrzcz. 1789.11/VI. r. (ib.). Zaślubiła przed r. 1814 Teodora N-go z Psar.

(1) Józef, syn Feliksa i Siemianowskiej, właściciel Krzyża i Oleszna w pow. włoszczowskim, miał z Ludwiki Walewskiej synów, Edwarda i Adolfa, oraz córkę za Załuskowskim.

a. Edward, syn Józefa i Walewskiej, marszałek szlachty gub. radomskiej, szambelan ces. rosyjski, właściciel Oleszna, mąż Heleny Wodzickiej, córki Stanisława, senatora-wojewody Król. Polskiego, i Anny ks. Jabłonowskich, zmarłej w Olesznie w r. 1882 (Dz. P., wiad. z Pozn. 25/XI.). Z niej synowie: Józef, porucznik wojsk rosyjskich, zmarły w r. 1857, i Stanisław. Córka Ludwika, żona Jana Sztumberga Kołłataja.

Stanisław, syn Edwarda i Wodzickiej, właściciel Włoszczowy. Mąż ks. Katarzyny Golicynówny, z której syn Sergiusz.

b. Adolf, syn Józefa i Walewskiej, właściciel Krzyża i Słupi, z żony Julii Michałowskiej miał synów, Wincentego, zmarłego dzieckiem, i Aleksandra, właściciela Słupi (Żychl.).

(2) Wincenty (Wincenty Sykstus Izydor), syn Feliksa i Walknowskiej, ur. w Słupi, ochrzcz. 1784.12/IV. r. (LB Słupia). Członek Izby Administracyjnej departamentu kaliskiego w latach 1806-1808, poseł sejmowy z województwa kaliskiego 1818 i 1820, przebywał w areszcie domowym w latach 1825-1830. W czasie powstania 1831 r. kierował redakcją "Kuriera Polskiego". Zastępca ministra spraw wewnętrznych i policji 6/I. - 30/I.1831 r., członek Rządu Narodowego 23/I., zgłosił dymisję z całym rządem 17/VIII. Schwytany przez Rosjan przy próbie przekroczenia granicy pruskiej 23/IX. Skazany w r. 1832 na śmierć, co zamienone 1834.16/IX. r. za dziesięć lat katorgi. W drodze na Sybir umarł w Moskwie w więzieniu w grudniu 1834 r. Dziedzic Radoszewic w pow. wieluńskim i Przystani (Przystajni) w gub. kaliskiej, sprzedał te dobra i kupił Słupię w pow. ostrzeszowskim (P. S. B.). Zaślubił 1810.29/XI. r. Katarzynę Umińską, pannę 26-letnią (LC Smolice).

(3) Gabriel (Gabriel Benedykt Wiktoryn), syn Feliksa i Walknowskiej, ur. w Słupi 1786.20/III. r. (LB Słupia), właściciel Radoszewic, nąż Katarzyny Lubowidzkiej, według Żychlińskiego zaślubionej 1819.4/III. r., miał z nią synów, Franciszka i Ludwika, o których niżej, i córkę Julię za Kaczkowskim (Żychl.).

a. Franciszek (Stanisław Feliks Franciszek), syn Gabriela i Lubowidzkiej, ur. ok. r. 1814, dziedzic Słupi wziętej po stryju Wincentym umarł we Wrocławiu 1852.5/VII. r., mając lat 28, pochowany w Pogrzybowie (LM Pogrzybów). Zaślubił w Lubostroniu 1847.24/V. r. Eleonorę (Juliannę Eleonorę) Skórzewską, córkę Walentego i Franciszki Karnkowskiej, dziedziczkę Pogrzybowa, ur. ok. r. 1822/1823. Wyszła ona 2-o v. 1853.20/X. r. w Częstochowie za Leopolda N-go z Jedlca (LC Pogrzybów), umarła w Pogrzybowie 1857.4/VII. r. w wieku lat 35 (LM Pogrzybów). Córki: Gabriela, ur. ok. r. 1848, zaślubiona 1866.6/II. r. Stefanowi Żółtowskiemu, dziedzicowi Kadzewa, potem Głuchowa, umarła w Głuchowie 1920.27/VIII. r., i Franciszka (Franciszka Katarzyna Anna), ur. w Pogrzybowie 1849.26/VII. r. (LB Pogrzybów), wyszła 1867.10/VI. r. za Teodora Żółtowskiego, dziedzica Nekli, brata Stefana, umarła w Nekli 1893.9/VI. r.

b. Ludwik, syn Gabriela i Lubowidzkiej, ur. 1823 r., literat warszawski, zmarły w Warszawie 1892.18/XII. r., pochowany na Powązkach (P. S. B.). Ożeniony 1-o v. z Emilią Kaczkowską, 2-o v. z Joanną Osińską miał z drugiej żony synów, Stefana i Ludwika, oraz córki, Emilię za Władysławem Wodzińskim (Żychl.), i Janinę, która w Krakowie u Kapucynów zaślubiła 1882.31/VIII. r. Stanisława Czachórskiego, właściciela Białowód w gub. lubelskiej (Dz. P.).

(4) Bonawentura (Bonawentura Jan z Dukli Cyprian), syn Feliksa i Walknowskiej, ochrzcz. 1787.4/IX. r. (LB Słupia), dziedzic Marchwacza w gub. kaliskiej. Z sejmiku wieluńskiego w r. 1820 poseł na sejm. Zawieszony w r. 1825 w uprawnieniach poselskich przez senat, pozostawał do r. 1829 pod nadzorem policyjnym. W powstaniu został w r. 1830 ministrem sprawiedliwości. Minister spraw wewnętrznych i policji 4/II. - V.1831 r. Był posłem na sejm, wiceprezesem Rady Ministrów w sierpniu t. r. Powołany na prezesa Rady Ministrów 7/IX. w Modlinie, Zakroczymiu i Płocku. Powziął dezyzję 25/IX. opuszczenia kraju przez Rząd Narodowy i sejm, poczem 26/IX. przeszedł granicę pruską. Skazany zaocznie na karę śmierci i konfiskatę majątku przez Najwyższy Sąd Kryminalny. Działał potem na emigracji. Obłąkany przebywał w zakładzie w Charenton. Umarł w Vanves koło Paryża 1835.15/VI. r., pochowany na cmentarzu Pére Lachaise. Jego pierwszą żoną była Antonina Sieroszewska, poślubiona 1811.9/IX. r. (LC Gostyczyna), Drugą, zaślubiona w r. 1821 Wiktoria Lubowidzka, córka generała Stefana. Potrafiła uratować od konfiskaty część majątku jako swoją posagową (P. S. B.). Z drugiej żony syn Kazimierz i córka Felicja, wydana w r. 1841 za Aleksandra hr. Szembeka z Siemianic, zmarła tam 1878.16/III. r. (Żychl.; Borek).

Kazimierz, syn Bonawentury i Lubowidzkiej, właściciel Marchwacza umarł 1781.14/XII. r. (Dz. P., wiad, z 21/XII.). Zaślubił przed r. 1864 Wandę Tokarską (Thokarską), zmarła w Marchwaczu 1903.17/XI. r. (Dz. P.). Miał z niej syna Wacława i córkę Marię, niezamężną.

Wacław, syn Kazimierza i Tokarskiej, ur. we Wrocławiu 1864.14/VIII. r. (LC Św. Marcin, Pozn.; P. S. B., tu data 26/VIII.), dziedzic Marchwacza i Lubstowa. Prezes Tow. Rolniczego, potem Syndykatu Rolniczego w Kaliszu. Stał na czele Tymczasowej Rady Stanu jako Marszałek Koronny 15/I. - 6/VIII.1917. r., w sierpniu ustąpił z Tymczasowej Rady Stanu i wrócił do Marchwacza. Działał w Związku Jedności Narodowej i patronował czas jakiś (do r. 1927) prądom monarchiczystym. Umarł w Marchwaczu 1939.14/XII. r. (P. S. B.). Zaślubił w Poznaniu 1904.26/IV. r. Zofię hr. Szembekównę, córkę Aleksandra i Marii hr. Emgeström, ur. w Słupi 1882.3/V. r. (LC Św. Marcin, Pozn.), zmarłą 1931.11/I. r. (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Wacław N. dzieci nie miał i adoptował siostrzeńca swej żony Aleksandra Lossowa, syna Józefa z Gryżyny i Heleny z Szembeków, ur. w 1910, który przyjął nazwisko Lossow-Niemojowski. Gospodarował w Lubstowie. Rotmistrz Armii Krajowej, został przez Niemców rozstrzelany w Warszawie w r. 1944. Z małżeństwa z Anielą Moszczeńską ze Stępuchowa pozostawił córką Marię (Marię Helenę Gabrielę), ur. w Poznaniu 1937.1/I. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Zob. tablice 1-3.

@tablica: Niemojowscy h. Wieruszowa 1

@tablica: Niemojowscy h. Wieruszowa 2

@tablica: Niemojowscy h. Wieruszowa 3

Siostra Dorota, franciszkanka śremska, zmarła 1672.19/IX. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem). Kazimierz, syn "Wierusza N-go", ochrzcz. w marcu 1685 r. (LB Szczury-Górzno). Teresa, żona (Michała?) Jaroszewskiego, chrzestna 1738.28/VIII. r. (LB Mikorzyn). Pani Teresa ze Śliwnik, chrzestna 1765.6/VI. r. (LB Skalmierzyce). Panna Zofia, licząca ok. 30 lat, zmarła w Rudniczysku 1766.9/X. r. (LB Mikorzyn). Agnieszka i jej mąż Antoni Sławęta Stawski, skarbnik wieluński, nie żyjący już 1776 r. Anna, chrzestna 1874.17/I. r. (LB Wyganów). Jan, świadek 1884.8/I. r. (LC Wielkie Strzelce). Jan, w 20-leciu międzywojennym dziedzic Mącznik z folwarkiem Podkoce w pow. ostr. (357 ha).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki