FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Niemsta-Nieżychowscy - 49 EinträgeBearbeiten

>Niemsta h. Jastrzębiec. Stanisław N. zwany "Kula" w Małym Książu, mąż Sabiny Echlerówny, należącej w r. 1580 do grona spadkobierców Sabony Stenczel Ungrówny, żony Marcina Zdzarowskiego (P. 935 k. 377).

>Niemyscy, różni. Ze wsi Niemyje w p. drohickim na Podlasiu pochodzili pieczętujący się Jastrzębcem Odmiennym, ale i innymi herbami. Podanych nie umiem tutaj przypisać do któregoś z herbów. Jan z ziemi drohickiej zabity 1623.11/XI. r. w Rogoźnie przez Krzysztofa Bieganowskiego z Uchorowa. Zabójcę t. r. pozywała wdowa po Janie, Jadwiga (P. 152 k. 410v), a 1625 brat i spadkobierca Jana, Maciej N. (P. 153 k. 18).

Wojciech Kazimierz na Suchej Woli, stolnik podlaski, podstarości lubelski 1691 r. (Z. T. P. 53 s. 723).

>z Nienawiści w p. pozn., dziś Nienawiszcz. Mikołaj Nienawiscki w r. 1400 (P. 2 k. 7v). Mikołaj, dziedzic w nienawiści 1401 r. (ib. k. 61v, 84v), 1403 r. (ib. k. 137), 1404 r. (ib. k. 195v), stryj Przechny 1402 r. (ib. k. 98v, 108). Blizbor i Sądka z Nawiści(!) w r. 1401 przeciwko Blizborowi z Kurnatowic (ib. k. 60). Bodzęta z Nienawiści 1403 r. (ib. k. 174). Mirosław z bratem Dzierżkiem w r. 1420 zobowiązali się nie przeszkadzać Hance, wdowie po Bodzęcie Czewujewskim, w sprzedaży sołectwa w Nienawiści (P. 6 k. 39). Występował t. r. też i brat Mirosława, Nosal (ib.). Mirosław i Dziersław, bracia niegdy z Nienawiści 1423 r. (P. 7 k. 73v), przedkładali w r. 1424 list rezygnacyjny dotyczący tej wsi (ib. k. 134). Stanisław z Nienawiści 1413 r. (P. 4 k. 36v). Wincenty z Nienawiści 1427 r. (P. 9 k. 13). Dobiesław z Nienawiści 1427 r. (ib. k. 57) i 1429 r. (P. 10 k. 165v). Jarosławowi z Nienawiści Wojciech Bojeński winien był w r. 1448 stawić świadków względem 34 (24?) grz. oprawy wiana, które Jarosław wziął był po śmierci matki Wojciecha "Włoszka" z Bojenic (P. 17 k. 203).

>Nieniewscy, Niniewscy h. Grzymała. Grzymała z Nieniewa, N., kasztelan kaliski (nie był nim według Gąs.!), na dwóch połowach w Laskowie i Ośnie p. gnieźn. w r. 1435 oprawił posag 100 grz. żonie Katarzynie (P. 1378 k. 84v). Ks. Jan z Nieniewa i Drzązna (zapewne syn "kasztelana") swoją szóstą część we wsi Kazimirowo p. pyzdr. w r. 1462 sprzedał za 200 grz. Przecławowi Potulickiemu, kasztelanowi rogozińskiemu (P. 1384 k. 159). Ten sam ks. Jan Kraska, Grzymała z Nieniewa czyli Drzążeński, zapisał w r. 1477 dług 15 grz. synom Zbyluta Drzążeńskiego (N. 145 s. 181). Dziedzic w Wielkim Drzążnie, sześć łanów osiadłych w tej wsi w p. nakiel. w r. 1478 sprzedał wyderkafem za 30 grz. wspomnianemu wyżej Potulickiemu (N. 144 s. 208). Od tego ks. Jana Kraski z Nieniewa, plebana w Warcie synowie Zbyluta Drzążeńskiego żądali w r. 1478 uiszczenia 15 grz. (N. 145 s. 246).

>Nieniewscy, Niniewscy h. Nałęcz. Mikołaj, Jakub, Andrzej i Jan, bracia rodzeni, niedzielni, ze Smólska w pow. zakroczymskim, w r. 1503 od Andrzeja Stęgowskiego i żony jego Katarzyny Nieniewskiej kupili za 200 grz. całe wsie Nieniewo Wielkie i Nieniewko w p. kal. (P. 1380 k. 290). Z nich, o Mikołaju nie wiem nic więcej. Jakub N. trzecią część Nieniewa w r. 1513 wymienił ze Stanisławem Zdbykowskim za połowę pustego łana w Zdbykach p. kal. i dopłatę 50 grz. (P. 786 k. 409). Może po tym samym Jakubie N-im wdową była Katarzyna, w r. 1536 2-o v. żona Wojciecha Przeborowskiego, która oprawę na Nieniewie, uzyskaną od pierwszego męża, sprzedała wtedy wyderkafem za 100 grz. Maciejowi Zbykowskiemu (P. 1394 k. 43v). Żyła jeszcze w r. 1537 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 305). O Andrzeju i Janie niżej.

A. Andrzej wspólnie z bratem Janem od Stanisława Zdbykowskiego odkupili w r. 1513 za 60 grz. trzecią część Nieniewa, o której była mowa wyżej (P. 786 s. 434). Nie stanął Andrzej z pozwu brata Jana i winien był płacić 8 skojców winy 1519/1529 r. (I. i R. Z. Kal. 3 k. 86). Trzecią część w Nieniewie i Nieniewku w r. 1533 dał w dziale synowi Janowi "Kapuście" (P. 1393 k. 571v), zaś dwór, dom i zabudowania w Nieniewie dał t. r. synowi Marcinowi (I. i D. Z. Kal. 2 k. 210). Synowi Andrzejowi dał w dziale w r. 1535 trzecią część swych dóbr w Nieniewie (ib. k. 233v). Żony Andrzeja nie znam. Synowie: Jan, Marcin i Andrzej. Z córek, Katarzyna była w r. 1514 żoną Jana Wardęskiego. Ewa, w r. 1523 żona Marcina Potockiego. Chyba ta sama Ewa była w r. 1559 wdową po Marcinie Cucharskim (Kotowieckim cz. Cucharskim). Dorota, w latach 1529-1562 żona Bartłomieja Kurowskiego, wdowa w latach 1568-1575. Małgorzata, w r. 1533 żona Wacława Szczurskiego.

I. Jan N. "Kapusta", syn Andrzeja, wspólnie z ojcem na połowie części w Nieniewie, która miałaby mu przypaść w dziale braterskim, oprawił 1527.17/IX. r., krótko przed ślubem, posag 100 grz. Lukrecji Przystanowskiej, córce Stanisława zw. "Grucza" (P. 1393 k. 190v). Od Seta, Erazma i Krzysztofa braci Przystanowskich, krewnych (powinowatych) żony, dostał w r. 1536 w dożywocie folwark na Ratajach koło Poznania i dwa puste łany w Zegrzu (P. 1394 k. 24v), a w r. 1537 ów folwark, t. j. dwa łany w Ratajach i dwa puste łany w Zegrzu nabył wyderkafem za 42 grz. od Jana Piekarskiego (ib. k. 77v). Część folwarku w Ratajach i ról w Zegrzu w r. 1538 kupił wyderkafem za 20 grz. od Seta Przystanowskiego (ib. k. 199v). Powyższe dobra w Ratajach i Zegrzu, zarówno te nabyte od Piekarskiego, jak i nabyte od Seta Przysztanowskiego, sprzedał wyderkafem w r. 1542 za 62 grz. Sebastianowi Noskowskiemu burgrabiemu poznańskiemu (P. 1394 k. 515v). Pozywał w r. 1545 Macieja Zbykowskiego, ojca Jana Zbykowskiego (I. i D. Kal. 7 k. 27). Chyba t. r. umarł, a owdowiała Lukrecja została w r. 1545(?) pozwana przez swych synów o zagrabienie pozostałych po śmierci ojca pieniędzy i ruchomości, za przez synów Andrzeja N-go zwanego "Giza", brata męża, o najechanie pól tego Andrzeja w Nieniewie i zabicie go tam (ib. k. 135, 518). Lukrecja od syna Marcina uzyskała w r. 1558 zapis długu 30 grz. (P. 899 k. 745), sprzedawszy mu t. r. swą oprawę 100 grz. na Nieniewie i Nieniewku (P. 1396 k. 646). Pozywał ją t. r. Gabriel Złotkowski (Py. 176 k. 523v). Z synów, o Stanisławie, poza udziałem w pozwie przeciwko matce z r. 1545(?), nie więcej nie wiem. O Marcinie, Wojciechu i Andrzeju mowa będzie niżej. Córka Katarzyna, żona "szl." Wawrzyńca Stawiskiego, mieszczanina ze Stawiszyna, w r. 1562 kwitowała braci Marcina i Wojciecha z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 27 s. 932).

I) Marcin "Kapusta", syn Jana i Przystanowskiej, uczestnik w r. 1545(?) pozwu przeciwko matce (I. i D. Z. Kal. 7 k. 135), braciom swym rodzono-stryjecznym, Andrzejowi, Janowi i Piotrowi, synom Marcina, zapisał w r. 1558 dług 106 grz. (I. Kal. 23 s. 1118). Gabrielowi Złotkowskiemu dał w r. 1558 zobowiązanie za swych braci, Wojciecha i Andrzeja (Py. 176 k. 492). Od brata Wojciecha w r. 1561 kupił za 600 grz. jego część rodzicielską w Nieniewie (Py. 31 k. 89). Żonie, Katarzynie Jankowskiej, w r. 1562 zobowiązał się oprawić 160 grz. posagu, a ona skwitowała swych braci, Marcina i Macieja Jankowskich, z 20 grz. długu (G. 41 k. 21). W Nieniewie w r. 1563 poranił wdowę po stryju Andrzeju (Py. 179 k. 161v). Żonie swej Katarzynie, tu nazwanej Kowalską, córką Łukasza z pow. gnieźn., w r. 1565 oprawił posag 250 złp. i spisał z nią wzajemne dożywocie (I. i D. Z. Kal. 6 k. 561). Jednocześnie od brata Wojciecha kupił za 600 grz. część w pustce Nieniewko (ib.). Wraz z żoną, Katarzyną Jankowską, skwitowani w r. 1567 z 200 grz. przez Jana Trąmpczyńskiego cz. Sarnowskiego (Py. 106 k. 317v). Niewątpliwie ta sama Katarzyna, znów tu nazwana Kowalską, działająca w asyście Kaspra Kowalskiego, brata stryjecznego, i Macieja Jankowskiego, brata przyrodniego, w r. 1569 wspólnie z Marcinem N-im "Kapustą" sprzedała części Nieniewa i pustek Nieniewka Bartłomiejowi Suchorzewskiemu, podkomorzemu kaliskiemu (P. 1398 k. 36). Marcin część wsi Sobiesiernie, nabytą w r. 1570 za 3.000 zł. od Stanisława hr. z Górki, starosty kolskiego, sprzedał t. r. za takąż sumę Jakubowi Sobiesierskiemu (ib. k. 55, 92). Jednocześnie nabył od tegoż Jakuba wyderkafem za 900 zł. części w Gulczewie Czuprachtowym i w pustce Marzęcinko w p. gnieźn. (ib. k. 95). Inną część w tym Gulczewie w r. 1573 wziął w zastaw za 50 zł. długu od Jana Gołuńskiego (G. 52 k. 98v). Od Piotra Leśniewskiego "seniora" w r. 1578 uzyskał zobowiązanie, iż do Św. Jadwigi sprzedała mu za 2.000 złp. części Noskowa w p. gnieźn. (G. 56 k. 369). Oboje z żoną (Kowalską) uzyskali w r. 1597 intramisję do dóbr Marcina Węgierskiego w Węgierkach, którego pozywali o dług 45 grz. (Py. 128 k. 81, 125v). Owdowiała Katarzyna Kowalska pozywała w r. 1599 Jana Kowalskiego, syna Bartłomieja z wojew. krakowskiego (G. 66 k. 29v). Małżonkom, Stanisławowi Głębockiemu i Katarzynie Kamińskiej, w r. 1602 wydzierżawiła część Noskowa (Py. 131 k. 245v). Żyła jeszcze w r. 1603 (P. 973 k. 216). Marcin był bezdzietny (P. 1403 k. 514).

II. Wojciech "Kapusta", syn Jana i Przystanowskiej, ur. ok. r. 1543 miał bowiem lat 18, kiedy swą część po rodzicach w Nieniewie sprzedał za 600 grz. bratu Marcinowi (Py. 31 k. 89). Bratu Andrzejowi w r. 1564 zapisał dług 7 grz. (Py. 179 k. 764v). Temu bratu w r. 1565 sprzedał za 600 grz. część w pustce Nieniewko z brzegiem rzeki Przosny zwanym Lubieszów (I. i D. Z. Kal. 6 k. 561).

III. Andrzej "Kapusta", syn Jana i Przystanowskiej, wspomniany w r. 1545(?) (I. D. Z. Kal. 7 k. 135), jeszcze nieletni w r. 1558 (Py. 176 k. 492). Części w Wielkim i Małym Nieniewie sprzedał za 300 grz. Bartłomiejowi Suchorzewskiemu, który uzyskał do nich intromisję w r. 1564 (I. Kal. 29 s. 775). Od brata stryjeczno-rodzonego Andrzeja N-go "Wątroby" dostał w r. 1568 zapis 100 grz. długu (I. Kal. 34 s. 708), z którego skwitowała go w r. 1570 (Py. 108 k. 201). Od swej ciotki Doroty, wdowy po Bartłomieju Kurowskim wydzierżawił w r. 1568 za 40 grz. na dwa lata części w Kurowie i w pustce Kuligowo (I. Kal. 34 s. 1172). Żoną jego była w r. 1582 Anna Szczycińska (Szczycieńska, Szczytnicka), córka Macieja, wdowa 1-o v. po Wojciechu Wturkowskim cz. Kotowieckim (ib. 48 s. 371, 373, 804). Anna miała nabyte od Anny Szczurskiej, żony Wojciecha Bunińskiego, części w Szczurach (I. Kal. 63 k. 737v) i połowę łana, położoneogo w trzech polach we wsi Szczury p. kal., z domem i ogrodem zw. "Frechowskie" dała w r. 1585 mężowi (R. Kal. 5 k. 469). Rezygnowała w r. 1592 swe części w tej wsi synowi Marcinowi Wturkowskiemu cz. Kotowieckiemu (R. Kal. 6 k. 654). Skwitowana t. r. przez męża z 500 zł. (I. Kal. 59 s. 595). Oboje małżonkowie dom z placem i ogrodem w Szczurach zastawili w r. 1596 za 12 grz. Janowi Łaszczyńskiemu (ib. 63 k. 271). Andrzej części w Noskowie, odziedziczone po bracie Marcinie, sprzedał w r. 1600 Janowi Kosmowskiemu, pisarzowi grodzkiemu gnieźnieńskiemu (P. 1403 k. 514), wobec czego Anna t. r. skasowała tam swoją oprawę, mąż zaś zobowiązał się wykupić za własne pieniądze części w Szczurach, które ona za 300 zł. zastawiła była Andrzejowi Klichowskiemu i Ewie Czekanowskiej małżonkom (P. 970 k. 274v, 275). Andrzej N. zapisał w r. 1604 dług 500 zł. swemu przyszłemu zięciowi, Janowi Gajewskiemu jako posag za córką Katarzyną (I. Kal. 70 k. 134). Nie żył już w r. 1609 (ib. 75 s. 57). Owdowiała Anna, wedle zobowiązania danego przez siebie i synów, części w Szczurach sprzedała w r. 1612 za 800 zł. Annie Jurkowskiej, 1-o v. Gorzeńskiej, 2-o v. Jakubowskiej Kluczewskiej (R. Kal. 8 k. 215v; I. Kal. 78 s. 1028). Synowie Andrzeja to: Set, Stanisław i Piotr. Z córek, Anna była w latach 1602-1618 żoną Mikołaja Kotarbskiego. Zofia, w latach 1604-1612 żona Jana Biernackiego. Katarzyna zaślubiła w r. 1604, krótko po 9/II., Jana Gajewskiego.

I) Set, syn Andrzeja i Szczycińskiej, dostał w r. 1609 zapis 25 zł. długu od Jana Wturkowskiego cz. Kotowieckiego (I. Kal. 75 s. 57). Ze swą żoną, Anną Nieżychowską, córką Macieja, scedowali w r. 16612 uzyskany od Jana Pacynowskiego zapis 500 zł. zastawny na Szyjakowie w p. kal. (ib. s. 333). Eraz z braćmi Stanisławem i Piotrem Set był w r. 1612 skwitowany przez szwagra Biernackiego z 200 zł., stanowiących resztę posagu 600 zł. za siostrą Zofią (ib. s. 1027). T. r. wszyscy trzej bracia zostali skwitowani z dóbr rodzicielskich przez siostrę Katarzynę zamężną Gajewską (ib. s. 1093). Od Anny z Jurkowskich Kluczewskiej Set t. r. uzyskał zapis 500 zł. długu (ib. s. 1009). Wspólnie z żoną kwitował w r. 1616 z 900 zł. małżonków Węgierskich (ib. 82 s. 980). Od Piotra Gutowskiego cz. Sulisławskiego w r. 1617 kupił za 2.000 złp. części Gutowa i Gałązek Małych w p. kal. (R. Kal. 9 k. 49v). Braci swej żony a synów Macieja Nieżychowskiego w r. 1618 kwitował z 600 złp. (P. 1000 k. 285v, 286). Kupione od Gutowskiego części Gałązek sprzedał w r. 1619 za 100 grz. Mikołajowi Gałęskiemu (R. Kal. 9 k. 250v). Oboje z żoną sumę 660 zł., zastawną na części Gutowa a scedowaną im przez małżonków Grudzielskich, jak też sumę 800 zł., scedowaną przez Piotra N-go, obie pochodzące z zapisów Piotra Gutowskiego, scedowali w r. 1624 temuż Gutowskiemu (I. Kal. 90b s. 2846). Od Jakuba Glinki z p. rożańskiego uzyskał Set w r. 1633 cesję praw do dóbr w Wielkopolsce nabytych od Józefa Myśliborskiego (ib. 99b s. 2031). Wraz z drugą swą żoną, Agnieszką Gniazdowską, kwitował w r. 1635 Jana Biernackiego ze 100 zł. (Py. 146 s. 350). Agnieszce tej, córce Świętosława, w r. 1636 oprawił 800 zł. posagu (R. Kal. 11 k. 777), ona zaś t. r. skwitowała męża z 800 zł., które zapisał był jej na wsiach Łąg i Obory p. kal. (I. Kal. 102 s. 1483). Działał w r. 1638 jako "stryj" Andrzeja Kotowieckiego, syna zmarłego Jana (ib. 104b s. 1149). Skwitowany w r. 1639 z 800 zł. posagu przez córkę Barbarę zamężną Mężyńską (Py. 148 s. 294). Z małżonkami Andrzejem Dzięczyńskim i Anną z Belęckich zawierał w r. 1641 kontrakt dotyczący zastawu Chrzanowa w p. kal. (I. Kal. 107a s. 1165), a z Hieronimem Czyżewskim i Elżbietą z Wolskich w r. 1644 kontrakt trzyletniej dzierżawy wsi Kaczki Plastowe i Rogów w p. sier. (ib. 110a s. 652). Umarł między r. 1647 a 1649 (ib. 113 s. 1806; 115 s. 328). Owdowiała Agnieszka była 2-o v. w r. 1652 żoną Tomasza Kotarbskiego (ib. 118 s. 1503). W latach 1666-1677 występowała już jako wdowa i po tym drugim mężu (ib. 126 s. 877, 138 s. 1022). Z pierwszej żony córka Barbara, w latach 1639-1643 żona Stefana Mężyńskiego (Mężeńskiego) (ib. 105 s. 899), wdowa w r. 1650. Z drugiej żony wynowie, Marcin i Władysław, o których niżej, oraz córki, Jadwiga i Zofia, wspomniane w r. 1655 (ib. 121 s. 203). Z nich, Jadwiga, niezamężna, w r. 1666 (ib. 126 s. 877), była potem żoną Wawrzyńca Ostromęckiego, a 2-o v. przez r. 1682 poślubiła Marcina Mężyńskiego.

(I) Marcin, syn Seta i Gniazdowskiej, wspomniany w r. 1652 (ib. 118 s. 1505), działał w r. 1666 w imieniu swoim, matki, brata i siostry Jadwigi (ib. 126 s. 877). Wspólnie z matką i bratem zapis zastawny 3.000 zł. na wsi Lipice w p. kon., uzyskany od Franciszka Ciświckiego, kasztelana międzyrzeckiego, cedował w r. 1677 Ludwikowi Ciświckiemu, staroście stawiszyńskiemu (ib. 138 s. 1022). T. r. wraz z żoną Helną Tokarską brał w zastaw od Ludwika Ciświckiego znowu tę wieś (ib. s. 1162). Tej swej żonie a córce Świętosława Tokarskiego, wedle zobowiązania z r. 1674 (może to data ślubu?), zapisałw r. 1680 na połowie swych dóbr oprawę posagu (ib.140 k. 141). Żył jeszcze w r. 1681 (ib. k. 342v).

(II) Władysław, syn Seta i Gniazdowskiej, wspomniany w r. 1652 (ib. 118 s. 1505). Asystował w r. 1681 jako "brat stryjeczny" przy transakcji swej dalszej krewnej, Marianny z N-ch 1-o v. Szkudlskiej, 2-o v. Rososkiej (ib. 140 s. 251). Żonie, Annie Pawłowskiej, córce Marcina i Heleny Chlebowskiej, w r. 1686 oprawił 1.000 zł. posagu (ib. 143 s. 309). Nie żył już w r. 1700, a owdowiała Anna t. r. wraz ze swymi braćmi i siostrami kupowała od Jana Kotlińskiego za 2.750 zł. części we wsi Głoski Korlińskie w p. kal. (ib. 154 s. 288). Zmarła między r. 1730 a 1735 (ib. 167 s. 488, 171/173 s. 94). Synowie: Stanisław, Franciszek i Wojciech. Z córek, Katarzyna, w r. 1725 żona Franciszka Wilkostowskiego. Marianna, żona Kazimierza Laskowskiego, oboje nie żyli już w r. 1766.

1. Stanisław, syn Władysława i Pawłowskiej, uzyskał w r. 1707 od Katarzyny Grudzieckiej, wdowy po Stanisławie Gorskim, zapis 600 zł. długu (ib. 158 s. 52). Zapewne wkrótce potem pobrali się. Oboje w r. 1717 scedowali Stanisławowi Łochyńskiemu sumę 2.000 zł. zastawną na Gniazdowie w p. kal., a spadłą po jej pierwszym mężu (ib. 161 s. 305). Posesor części w Gutowie 1721 r. (ib. 204/205 k. 123; LC Droszew). Katarzyna z Grudzieckich żyła jeszcze w r. 1730 (I. Kal. 167 s. 166). Drugą żoną Stanisława była Konstancja Jackowska, córka Jana, podstolego kruszwickiego, i Teresy Załuskowskiej, zaślubiona 1734.18/VI. r. (LC Skalmierzyce; I. Kal. 171/173 s. 94, 177 s. 462). Umarł w r. 1742 (I. Kal. 178/180 s. 292, 526). Konstancja była w r. 1754 2-o v. żoną Józefa Malczewskiego (ib. 196/198 k. 61v), umarła między r. 1764 a 1780 (ib. 204/205 k. 123, 220 k. 40). Dzieci z niej zrodzone, żyjące w latach 1764-1770: Maciej, Marianna, Katarzyna i Konstancja (ib. 204/205 k. 123, 209/213 k. 68). Spośród córek, Marianna była w r. 1780 żoną Jana Lewandowskiego. Katarzyna, niezamężna, żyła jeszcze w r. 1787 (ib. 227 k. 444). Zapewne o tym Macieju mowa, że przed r. 1776 część w Gutowie zwaną "Mroczkowszczyzna" sprzedał za 700 zł. Jakubowi Przespolewskiemu (ib. 214/216 k. 122).

2. Franciszek, syn Władysława i Pawłowskiej, mąż Marianny Chociszewskiej, córki Kazimierza i Katarzyny Konarskiej, wdowy 1-o v. po Janie Żółtowskim, zapisał jej w r. 1716 dług 2.000 złp. (N. 198 s. 7). Od Marianny Zdrowskiej, wdowy po Piotrze Czechowskim, 2-o v. żony Andrzeja Stawowskiego, kupił w r. 1721 za 3.300 zł. części wsi Głoski "Zdrowszczyzna" w p. kal. (I. Kal. 163 s. 52), i na połowie owych dóbr w r. 1731 oprawił żonie 3.000 złp. posagu (P. 1230 k. 30). Oboje już nie żyli 1747.15/V. r., kiedy to ich synowie, Antoni i Józef, oraz córki, Joanna i Katarzyna, przeprowadzili pod zakładem 3.300 złp. działy majątku rodzicielskiego. Joanna, wdowa po Kazimierzu Smardowskim, odebrała w r. 1748 sumę 875 zł. należną jej z tych działów (I. Kal. 185/189 k. 61v). Katarzyna była 1-o v. 1747 r. żoną Piotra Bogdańskiego, zaś 2-o v. w r. 1749 zaślubiła Antoniego Bąkowskiego, 3-o v. w r. 1764 żona Wawrzyńca Karchowskiego, wreszcie w r. 1773 wyszła 4-o v. za Franciszka Prackiego, była znów wdową w r. 1792.

1) Antoni, syn Franciszka i Chociszewskiej, jak widzieliśmy, przeprowadzał 1747.15/V. r. działy z rodzeństwem. Testamentem brata Józefa wyznaczony 1763 r. opiekunem jego córki, sprawował tę opiekę w r. 1764 po śmierci brata (ib. 204/205 k. 150, 214/216 k. 98). Mąż Bogumiły Smardowskiej, zaślubionej przed r. 1774 (LB Droszew), córki Marcina i Zofii Chodubskiej, uzyskał w r. 1774 od jej stryja, Marcina Smardowskiego zapis 400 złp. na częściach Gałązek Wielkich p. kal. (ib. 214/216 k. 159). Dziedzic części Głosek w p. kal., części owych dóbr zwane "Głoski Droszczyzna", mocą kontraktu z 1774.23/VII. r., sprzedał za 1.100 zł. Andrzejowi Bogdańskiemu, wojskiemu kaliskiemu (ib. k. 157). Bogumiła Smardowska umarła w Gałązkach Wielkich 1780.17/X. r. (LM Droszew). Antoni żył jeszcze w r. 1791 (I. Kal. 231 k. 360), nie żył już 1805.4/XII. r. (LB Dolsk). Znam trzech jego synów: Antoniego (Antoniego Ignacego), ur. w Wielkich Gałązkach, ochrzcz. 1774.30/V. r. (LB Droszew) żyjącego jeszcze w r. 1791, Józefa i Stanisława, wspomnianego w r. 1791 (I. Kal. 231 k. 360).

Józef, syn Antoniego i Smardowskiej, obok braci dziedzic macierzystych części dóbr, to jest części wsi Gałązki Wielkie, te części zwane "Kotowiecczyzna", za kontraktem z 1791.23/V. r. sprzedał za 600 złp. Janowi Smardowskiemu, mężowi swej ciotki, Agaty Smardowskiej (ib.). Ożeniony z Marianną Kąsinowską, córką Łukasza z Mamot i Krystyny ze Swinarskich, miał z nią synów, Franciszka Ksawerego, ur. w Mszczyczynie 1803.3/XII. r. (LB Dolsk) i Feliksa Antoniego, ur. w Mamotach 1805.4/XII. r. (LB Czermin).

2) Józef, syn Franciszka i Chociszewskiej, spisywał testament 1763.19/IV. r., a już nie żył w r. 1764 (I. Kal. 204/205 k. 150). Pierwszą jego żoną była Anna Sztemborska, z której miał córkę, niezananą mi z imienia, żyjącą jeszcze w r. 1764 (ib.). Drugą żoną była Wiktoria Nowowiejska, córka Stefana i Rozalii Lubiatowskiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1761 (ib. 202/203 k. 443v). Była ona w r. 1776 2-o v. żoną Kazimierza Myślińskiego. Z Józefem N-im miała córkę Katarzynę, pozostającą wtedy pod opiekę stryja Antoniego N-go i ojczyma Myślińskiego (ib. 214/216 k. 98). Była ta Katarzyna w latach 1786-1787 żoną Józefa Łodzińskiego.

3. Wojciech, syn Władysława i Pawłowskiej, wspomniany w r. 1721 (LC Droszew), mąż Katarzyny Ostrowskiej, córki Mikołaja i Marianny Sieroszewskiej (I. Kal. 196/198 k. 115v), zawierał wraz z nią w r. 1725 kontrakt z Janem Potockim, dziedzicem Gałązek Małych (I. Kal. 161 s. 305). Oboje od Stanisława Strachowskiego, jego brata Chryzostoma oraz bratanków i bratanic po bracie Piotrze, za konsensem z r. 1729, kupili w r. 1730 za 1.100 złp. części Żakowic Poklękowszczyzny (ib. 167 s. 202, 278). Dzielił się Wojciech z rodzeństwem 1747.15/V. r. pod zakładem 3.300 złp. (ib. 185/189k. 61v). Nie żył już w r. 1752, kiedy Katarzyna była wdową także i po drugim mężu, Walentym Karbowskim (ib. 196/198 k. 165). Z córek Wojciecha i Ostrowskiej, Katarzyna (Katarzyna Urszula), ur. w Gutowach, ochrzcz. 1725.22/X. r. (LB Kucharski), była w r. 1752 żoną Krzysztofa Smardowskiego. Justyna, ur. w Gałązkach Małych, ochrzcz. 1728.26/X. r. (LB Droszew), była w r. 1752 żoną Franciszka Tyskiewicza, a 2-o v. w latach 1765-1773 Stanisława Rzepińskiego.

II) Stanisław, syn Andrzeja i Szczycińskiej, wspomniany obok braci r. 1612 (I. Kal. 78 s. 359, 361, 1027), t. r. wraz z nimi skwitowany z dóbr rodzicielskich przez siostrę, zamężną Gajewską (ib. s. 1093). Mąż w r. 1628 Jadwigi Golińskiej, wdowy 1-o v. po Janie Krzesińskim (Ws. 41 k. 131; P. 1023 k. 1242v), nieżyjącej już w r. 1655. Stanisław, jako współspadkobierca siostry Gajewskiej, odziedziczone po niej oprawne jej sumy cedował t. r. swej córce Anie, żonie Jakuba Smulskiego (Ws. 56 k. 559v).

III) Piotr, syn Andrzeja i Szczycińskiej, wedle zobowiązania danego przez matkę i brata Seta małżonkom Wojciechowi Droszewskiemu i Urszuli Goryńskiej, aprobował w r. 1612 dany im zastaw części w Szczurach (I. Kal. 78 s. 269). Został zastrzelony przez Macieja Sulikowskiego, a bracia Set i Stanisław w r. 1623 kwitowali Wacława Zajączka, pisarza grodzkiego kaliskiego, z wydania skrutynium w tej sprawie (I. i D. Z. Kal. 28 k. 440v).

II. Marcin, syn Andrzeja, dostał w r. 1533 od ojca dwór, dom i zabudowania w Nieniewie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 210) i t. r. na połowie swej części w tej wsi oprawił 40 grz. podagu żonie Katarzynie Skrzypieńskiej, córce Wojciecha (ib. k. 222). Żyła ona jeszcze w r. 1568 (I. Kal. 34 s. 929). Marcina zabił w r. 1558 Andrzej Trąmpczyński (ib. 23 s. 1191) i t. r. synom jego, Andrzeejowi, Janowi i Piotrowi, ich brat rodzono-stryjeczny Marcin N. "Kapusta" zapisał dług 106 grz. (ib. s. 1118). Był jeszcze ponadto syn Wojciech. Córka Anna, w latach 1560-1578 żona Jana Kotowieckiego. Inna córka Małgorzata w r. 1570 zaślubiła w r. 1570 Macieja Mańkowskiego. Oboje żyli jeszcze w r. 1571.

I) Andrzej "Wątroba", "Marcinowic", syn Marcina i zapewne Skrzypieńskiej, obok braci rodzonych i stryjecznych w r. 1563 współdziedzic w Nieniewku (P. 179 k. 97). Od swych braci, Jana, Piotra i Wojciecha w r. 1565 kupił za 400 grz. części w Nieniewie Wielkim i Małym (I. i D. Z. Kal. 6 k. 560). Żeniąc się z Zofią Pawłowską, córką Piotra, jeszcze przed ślubem zobowiązał sie w r. 1568, iż na połowie części Nieniewa oprawi jej 350 zł. posagu (I. Kal. 34 s. 927), czego dopełnił 1569 r. (R. Kal. 3 k. 126v). Od Macieja Sokolnickiego w r. 1568 wziął 100 owiec do swej owczarni w Nieniewie i zobowiązał się zwrócić jej po roku w takiej samej ilości, z czynszem 5 grz. (ib. s. 1435). Swemu przyszłemu szwagrowi, Maciejowi Mańkowskiemu, jako resztę z 45 grz. posagu za siostrą Małgorzatą, zapisał w r. 1570 dług 30 grz. (I. Kal. 36 s. 1437). Uzyskał w r. 1582 od stryjecznego brata Andrzeja, syna Jana, cesję zapisu 100 grz., danego przez Jakuba N-go (ib. 48 s. 804). Wraz z bratem Piotrem w r. 1592 kwitował owdowiałą bratową, Barbarę z Droszewskich Wojciechową N-ą, z dzierżawy części Droszewa (ib. 59 s. 230). Z żoną spisywał w r. 1597 wzajemne dożywocie (R. Kal 7 k. 56v). Dostał w r. 1602 od Adriana i Stanisława braci N-ch siedlisko w Nieniewie, gdzie wystawił był karczmę (R. Kal. 7 k. 467v). Sprzedał synowi Piotrowi część Nieniewa i dostał od niego w r. 1602 zapis 1.000 zł. jako resztę ceny (I. kal. 68 s. 250). Synowie Adamowi sprzedał w r. 1611 za 2.000 zł. części Nieniewa i Nieniewka (R. Kal. 8 k. 32). Nie żył już w r. 1612 (I. Kal. 78 s. 6). Synowie: Adam, Piotr, Wojciech i Jan. Ten ostatni nie żył już w r. 1612, zabity przez poddanego Marszewskich ze wsi Wola (ib.). Może Sebastiana, syn zmarłego Andrzeja, który w r. 1618 na połowie swych dóbr oprawił 600 złp. posagu żonie Annie Nieżychowskiej, córce Macieja (P. 1411 k. 262), to jeszcze inny syn tego właśnie Andrzeja? Córką Andrzeja i Pawłowskiej była zapewne Małgorzata, zrazu w r. 1604 żona Stanisława Kotowieckiego, potem 2-o v. w latach 1612-1644 Jakuba Sieklickiego cz. Kruszewskiego "Włodka".

(I) Adam, syn Andrzeja i Pawłowskiej, nabył, jak widzieliśmy, w r. 1611 od ojca części Nieniewa i pustek Nieniewka (R. Kal. 8 k. 32). T. r. wraz z żoną Anną Racędowską, wdową 1-o v. po Stanisłwie Rokossowskim, wydzierżawili od Marcina Krąkowskiego i Katarzyny z Suchorzewskich część Karmina Małego (I. Kal. 77a s. 606). Od swej żony Adam t. r. wydzierżawił za 600 złp. części Pieruszyc i Międzyborza w p. kal., które jej pierwszy mąż trzymał zastawem w sumie 3.000 złp. od Stanisława Złotkowskiego (ib. s. 706). Anna w r. 1612 kwitowała Złotkowskiego z 200 zł. na poczet 300 należnych z dzierżawy Pieruszyc (ib. 78 s. 617). Adam Jerzemu Rokossowskiemu w r. 1614 zobowiązał się, iż stawi do akt swe dzieci, Stanisława i Konkordię (Kośc. 290 k. 633v). Zapewne matka ich Racędowska już wtedy nie żyła. Drugą żoną Adama była Anna Grabowska, córka Stanisława, której w r. 1617 zapisał 700 zł. (R. Kal. 9 k. 58v). Od Jana Gaworskiego i jego siostry Doroty, żony Stanisława Chełkowskiego, kupił w r. 1633 za 1.333 złp. części Prusinowa w p. kal. (P. 1417 k. 799v). Kwitował w r. 1634 z 1.600 zł. Jadwigę z Grabskich Mniską (Py. 146 s. 509). Dobrogostowi Kunińskiemu, przyszłemu zięciowi w r. 1634 zapisał sumę 2.500 złp. w posagu za córką Konkordią (Kośc. 297 k. 104). Od Małgorzaty Gurowskiej, żony Stanisława Żołeckiego, kupił w r. 1636 za 566 złp. jej części macierzyste w Prusinowie (P. 1418 k. 820v). Części Prusinowa sprzedał wyderkafem w r. 1638 za 2.000 zł. Jakubowi Sieklickiemu "Włodkowi", swemu szwagrowi (P. 1419 k. 515v). Wraz z żoną i synem Piotrem części w Kotowie p. kośc., kupione od Mikołaja Zadorskiego, sprzedał wyderkafem w r. 1639 za 2.500 złp. Stefnowi Miedzianowskiemu (P. 1419 k. 1212). Janowi Dachowskiemu t. r. zobowiązał się sprzedać za 4.000 zł. połowę Prusinowa, kupioną od Gurowskich (Kośc. 299 k. 264). Oboje z żoną części Kotowa w r. 1642 sprzedali wyderkafemza 2.500 złp. Aleksandrowi Siekowskiemu i Annie z Pakosławskich (P. 1420 k. 1171v). Adam połowę Prusinowa w r. 1643 sprzedał za 4.600 złp. Janowi Dzierzbińskiemu (P. 1421 k. 14) i t. r. od Jakuba Włostowskiego kupił za 750 złp. część w Kotowie (ib. k. 195v). Nie żył już w r. 1648 (Kośc. 302 k. 114). Wdowę oraz synów, ks. Macieja, Piotra i Jana skwitował w r. 1650 ze spraw sądowych Jerzy Łukomski, mąż zmarłej Barbary Grabskiej (ib. k. 399v). Nie żyła już w r. 1660 (Ws. 59 k. 597). O Stanisławie, synu z pierwszej żony, nie wiem nic prócz jednej wzmianki z r. 1614. Córka Konkordia wyszła w r. 1637 za Dobrogosta Kunińskiego, była wdową w r. 1661, a chyba żyła jeszcze 1670 r. Z Grabskiej prócz wyliczonych wyżej trzech synów były córki, Marianna i Katarzyna, jeszcze niezamężne w r. 1648 (Kośc. 302 k. 114). Marianna była w r. 1663 żoną Jana Płaczkowskiego. Katarzyna, w latach 1660-1664 żona Jana Rogoskiego (Rogowskiego?). O Janie znam jedynie wzmianki świadczące o tym, że żył w latach 1648-1651 (Kośc. 302 k. 114, 399v, 557).

1. Maciej, syn Adama i Grabskiej, jeszcze chyba świecki w r. 1648 (ib.), już duchowny w r. 1650 (Kośc. 302 k. 399v), pleban w Żytowiecku w r. 1651, kiedy to w imieniu własnymi brata Jana sumę 1.000 złp. wyderkafową na Kotowie, scedowaną ojcu ich przez Macieja Włostowskiego, jak również sumę 700 zł., zapisaną przez tegoż Mikołaja i jego synówm cedował Robertowi Włostowskiemu (ib. k. 557).

2. Piotr, syn Adama i Grabskiej, pisarz grodzki kościański w r. 1663 (Kośc. 305 k. 161), mąż Marianny Nieżychowskiej córki Stanisława i Katarzyny Ponieckiej, kwitował w r. 1652 jej matkę i braci z posagu 2.500 złp. (P. 1064 k. 482). Skwitowany w r. 1660 z 600 zł. przez siostrę Katarzynę Rogoską (Ws. 59 k. 597). Połowę Kotowa wydzierżawił w r. 1663 szwagrowi Płaczkowskiemu i jego żonie a swej siostrze Mariannie N-ej (Kośc. 305 k. 161). Części tej wsi oraz wolny wyrąb w Woźnikach p. kośc. sprzedał w r. 1664 za 6.000 złp. Janowi Woźnieckiemu (P. 1425 k. 487). Po skasowaniu na Kotowie oprawy swej żony dał jej w r. 1665 ponowną oprawę na połowie dóbr na sumę 2.500 złp. (ib. k. 834; P. 1976 k. 290). Ustanowił też wtedy opiekunów dla dzieci z nią zrodzonych (P. 1976 k. 291, 1863 k. 257v). Żył jeszcze w r. 1674 (Kośc. 305 k. 671), a może i 1678.4/X. r. (LB Wilkowo Pol.).

(II) Piotr "Wątroba", syn Andrzeja i Pawłowskiej, zapisał w r. 1602 ojcu dług 1.000 złp., jako resztę zapłaty za kupione od niego części Nieniewa (I. Kal. 68 s. 250). Jednocześnie zapisał 200 złp. posagu siostrze Elżbiecie (ib. s. 252). Z żoną, Katarzyną Gutowską cz. Wyleżyńską, wdową 1-o v. po Rochu Kotowieckim, w r. 1609 spisywał wzajemne dożywocie, uzyskawszy od niej zapis 500 zł. długu (R. Kal. 1 k. 370v; I. Kal. 77a k. 678, 679). Oboje z żoną w r. 1612 zawierali z małżonkami Janem Podbielskim i Anną z Kotowiecka kontrakt o dzierżawę części Małego Piątku (I. Kal. 78 s. 1106). Drugą żoną Piotra była Dorota Łukomska, której w r. 1615 oprawił na połowie dóbr posag 600 złp., ona zaś skwitowała brata Wojciecha Łukomskiego z 400 złp. (I. i D. Z. Kal. 28 k. 231v, 233v). Piotr od Jana Boguckiego w r. 1616 wydzierżawił pod zakładem 300 zł. część Kurowa Wielkiego (I. Kal. 82 s. 369). Mając scedowany sobie przez małżonków Grudzielskich zapis zastawny 660 zł. na częściach Gutowa, cedował to w r. 1616 bratu stryjecznemu Stefanowi N-mu (ib. s. 1133). Zapis zastawny części Biskupic i pustki Bystrzycy p. kon., dany przez małżonków Krzysztofa Biskupskiego i Małgorzatę z Tarnowskich, Piotr wraz z żoną w r. 1618 scedowali Wojciechowi i Jadwidze z Biskupskich Mikołajewskiej (I. Kon. 40 s. 230). Piotr od Mikołaja Sośnickiego i Heleny z Chełkowskich t. r. wydzierżawił część wsi Bogwidze w p. kal. (I. Kal. 84 s. 934). Od Jana Kotowieckiego "Jedynaka" i Heleny z Droszewskich nabył zastawem za 270 zł. połowę jego dóbr w Kotowiecku, a przez r. 1618 scedował ten zastaw Marcinowi Drogoszewskiemu (ib. s. 18). Od Piotra Chłapowskiego uzyskał w r. 1622 zapis 1.000 zł. długu (Kośc. 292 k. 56v). Z żoną w r. 1624 spisał wzajemne dożywocie (R. Kal. 10 k. 272v). Oboje od ks. Andrzeja Szołdrskiego, prepozyta gnieźnieńskiego, kanonika poznańskiego, kaliskiego i łęczyckiego, w r. 1623 wydzierżawili na trzy lata Skalmierzyce, dobra prepozytury (Z. T. P. 28b s. 1278). Dla dzieci zrodzonych z Łukomskiej ustanowił w r. 1631 opiekunów (I. Kal. 97a s. 387). Od Stanisława Sławińskiego w r. 1633 brał w zastaw za 12.000 zł. części Lewkowa w p. kal. (ib. 99b s. 1294). Oboje z żoną od Stanisława Korzboka Zawadzkiego i Doroty z Witosławskich wydzierżawili t. r. Wieczyno i Rudę w p. kal. (ib. s. 1636). Od Władysława Leszczyńskiego wydzierżawił w r. 1638 (lub przed tą datą) wieś Tłokinię w p. kal. (Kośc. 299 k. 66). Córkom swym, Teresie i Mariannie, zapisał w r. 1641 dług po 6.500 zł. każdej (I. Kal. 107a s. 351). Umarł między r. 1641 a 1644 (ib. s. 843, 110a s. 1160). Wdowę i synów, Adama i Andrzeja, zastawnych posesorów Szczytnik, skwitował w r. 1644 z dziesięcin ks. Jacek Gomoliński, proboszcz w Iwanowicach (ib. 110a s. 8). Wdowa t. r. od Jadwigi z Parczewa, wdowy po Macieju Biernackim, i od jej syna Jana wzięła w zastaw połowy we wsiach Chutki i Modła oraz części w pustkach Gotardy i Ujazdowo (ib. s. 1077). Wraz z synami kwitowana była w r. 1647 z posagu i wyprawy przez córkę Teresę zamężną Bratkowską (ib. 113 s. 1664). Kawitowała w r. 1649 Baltazara Charłupskiego z 1.000 zł. na poczet reszty 3.000 zł. z sumy oryginalnej 4.000 zł. (ib. 115 s. 677). Sumę 3.000 zł., to jest połowę z 6.000 zł. zapisanych jej przez syna Andrzeja, cedowała w r. 1657 synowi Adamowi (ib. 122 s. 59). Od Jana Korzenickiego dostała w r. 1665 cesję sumy 10.000 zł., z której 6.000 zł. było zapisanych zastawem na Zdziebędowie i Kędrkach w p. sieradz. przez Aleksandra Zarembę Tymienieckiego, dziedzica tych dóbr (ib. 126 ss. 631). T. r. synowi Adamowi zapisała dług 5.000 zł., Wojciechowi, wnukowi po zmarłym synu Andrzeju, 4.000 zł., pannie Zofii wnuczce po synu Adamie, 3.000 zł. (ib. 126 s. 891). Kwitowała się t. r. z Janem Łętkowskim, opiekunem bratanków po bracie Sebastianie, z kontraktu zastawu wsi Dębsko p. kal. pod zakładem 10.000 zł. (ib. k. 624). Miała też zapis zastawny 8.000 zł. na Poklękowie oraz trzech kmieciach w Żegocinie p. kal., dany przez Władysława Gądkowskiego, miecznika kaliskiego (ib. 129 s. 439). Nie żyła już w r. 1666 (ib. 126 s. 543). Synowie, Adam i Andrzej. Z córek, Teresa, w latach 1647-1670 żona Stanisława z Siemikowic Bratkowskiego, wdowa w latach 1674-1681 nie żyła już w r. 1685. Marianna, żona 1-o v. w latach 1651-1665 Kazimierza Szkudlskiego, 2-o v. w latach 1675-1687 Rafała Rossoskiego.

1. Adam (Adam Chryzostom), syn Piotra i Łukomskiej, ochrzcz. 1629.28/I. r. (LB Skalmierzyce). Poranił Andrzeja Bydłowskiego z powiatu haliskiego, który go w r. 1652 z tych ran kwitował (I. Kal. 118 s. 349). Od małżonków, Piotra Tymienieckiego i Konstancji Zarembianki, nabył zastawem w r. 1652 na trzy lata za 12.000 złp. Grudzielec w p. kal. (ib. s. 1360). Jako opiekun bratanka Wojciecha zobowiązał się w r. 1665 pozostawić swej matce dożywocie sumy 5.000 złp., zapisanej jemu, i sumy 4.000 złp., zapisanej bratankowi (ib. 126 s. 894). Od Kazimierza Tymienieckiego uzyskał w r. 1666 cesję sumy 3.000 zł., z sumy 8.000 zł., zapisanej swemu ojcu sposobem zastawu na Zdziebędowie i Kolendzicach(?) przez Aleksandra Tymienieckiego (ib. s. 543). Części Prosinowa (niegdy Gurowskiej) sprzedał przed r. 1673 Janowi Dzierzbińskiemu, pisarzowi grodzkiemu gnieźnieńskiemu (R. Kal. 15 k. 275v). Dziedzic części we wsi Bukowina w p. sieradz. 1677 r., które kupił był od ks. Jana i Wawrzyńca braci Bogusławskich (I. Kal. 138 s. 282). Nie żył już w r. 1705, kiedy mowa o Janie, synu zmarłego Adama, dziedzica Bukowiny (ib. 157 s. 18). Córce Adama, pannie Zofii, babka jej Dorota z Łukomskich N-a w r. 1665 zapisała dług 3.000 zł. (ib. 126 s. 891). Niewątpliwie synami tegoż Adama byli bracia, Ludwik, Jakub i Jan, urodzeni chyba po r. 1665. Ludwik i Jakub, działając też w imieniu Jana, posesorzy Bieniewa w p. kal., kwitowali się w r. 1695 z kontraktu zastawu owej wsi z r. 1639, zawartego z byłym jej posesorem, Janem Piekarskim (ib. 152 s. 150). Ludwik, dziedzic Bukowiny, dobra te zobowiązał się sprzedać Franciszkowi Bartochowskiemu, wobec czego żona Ludwika, Marianna Łączkowska, córka Stanisława i Zofii Bobrownickiej, skasowała w r. 1700 swe prawa płynące z dożywocia i długów zapisanych na tych dobrach (ib. 154 s. 579). Trzej bracia, Ludwik, Jakubi Jan, dziedzice Bieniewa, spadkobiercy Wojciecha N-go, brata stryjeczno-rodzonego, dziedzica tych dóbr, skwitowani zostali t. r. z 600 zł. przez Wojciecha Bartoszewskiego, dziedzica Górzna (ib. s. 635). Byli to zapewne synowie Adama, a ten ich stryjeczny brat Wojciech to syn Andrzeja, o którym będzie niżej.

2. Andrzej (Andrzej Benedykt), syn Piotra i Łukomskiej, ur. w Skalmierzycach, ochrzcz. 1631.21/IV. r. (LB Skalmierzyce), żeniąc się z Anną z Radomicka Daleszyńską, córką Andrzeja, podsędka ziemskiego wschowskiego, dał w r. 1655 zobowiązanie jej ojcu, iż po ślubie nie będzie jej wieść do żadnych zapisów (Ws. 56 k. 571) i t. r. Annie, już żonie swej, oprawił 7.000 zł. posagu (Ws. 208 k. 216). Skwitowany w r. 1657 przez matkę z 1.200 zł. prowizji od sumy 6.000 złp. (I. Kal. 122 s. 14), nie żył już w r. 1661, kiedy to matka sprawę o zwrócenie zbóż, wytoczoną owdowiałej Annie Daleszyńskiej, wtedy już 2-o v. żonie Kazimierza Bartłomieja (Andrzeja?) Droszewskiego, cedowała swemu synowi Adamowi (ib. 125 s. 1049, 1496). Syn Andrzeja, Wojciech dostał w r. 1665 od babki Doroty z Łukomskich N-ej zapis 4.000 zł. (ib. 126 s. 891). Dziedzic w Nieniewie, bezpotomny, nie żył już w r. 1700 (ib. 154 s. 635).

(III) Wojciech, syn Andrzeja i Pawłowskiej, wspomniany w r. 1602 (ib. 68 s. 253), pozywał w r. 1603 Łukasza N-go, syna Floriana o rany zadane sobie w Nieniewie (Py. 131 k. 306). Był mężem Zofii Nieżychowskiej, córki Macieja, która w r. 1614 skwitowała swego brata Marcina z 500 zł. na poczet sumy (posagowej) 600 zł. (P. 992 k. 661v). T. r. oprawił jej owe 600 zł. (P. 1409 k. 129v). Obojgu im małżonkowie Jan Pogorzelski i Dorota Krzycka w r. 1618 zapisali 500 zł. długu (P. 1000 k. 1191). Drugiej żonie, Helenie Woźnickiej, córce Mikołaja, Wojciech w r. 1626, jeszcze przed ślubem, oprawił 1.000 złp. posagu (P. 1415 k. 382v). Oboje pozywali w r. 1636 jej brata Jana Woźnickiego o najście ich domu we wsi Koźlanka w p. kcyń., którą trzymali od Anny z Włostowa Woźnickiej (P. 161 k. 198v). Spisali wzajemne dożywocie w r. 1639 (P. 1419 k. 1194). Umarł Wojciech w r. 1641 lub 1642 (G. 80 k. 877; P. 167 k. 538v). Z Nieżychowskiej pochodziły córki, z których Anna była w latach 1631-1641 żoną Jana Woźnickiego (ale nie tego, wspomnianego wyżej, brata jej macochy!), nie żyła już w r. 1663. Łucja, ochrzcz. 1613.5/XII. r. (LB Objezierze), w latach 1641-1655 żona Mikołaja Sarbskiego, wreszcie Teresa, ochrzcz. 1622.5/XI. r. (ib.). Z Woźnieckiej synowie: Andrzej, o którym niżej, Wojciech, nieżyjący już w r. 1691 (P. 1121 IV k. 17). Córka Zofia, w latach 1676-1691 żona Jakuba Idzikowskiego, wdowa w r. 1692, umarła w r. 1694 lub 1695.

Andrzej, syn Wojciecha i Woźnickiej, mąż Anny Chłapowskiej, córki Jana i Marianny Rutkowskiej, która w r. 1670 kwitowała brata Stefana Chłapowskiego z dóbr rodzicielskich (Kośc. 305 k. 522). Była wdową już w r. 1676 (P. 1094 k. 977v), nie żyła w r. 1692 (Ws. 76 k. 348v). Córka Marianna, "z dworu w Snowidowie", wyszła 1691.11/II. r. za Wojciecha Dameckiego (LC Ptaszkowo). Jej posag, 3.000 zł. wypłacili t. r. Dameckiemu Jakub i Zofia z N-ch Idzikowscy (P. 1121 IV k. 17). Była Marianna w r. 1700 spadkobierczynią ciotki Idzikowskiej (P. 1139 XIII k. 25v). Nie żyła już w r. 1715.

II) Jan "Wątroba", syn Marcina i zapewne Skrzypieńskiej, współdziedzic w Nieniewie 1563 r. (P. 179 k. 97). Wraz z braćmi, Piotrem i Wojciechem, części w Nieniewie Wielkim i Małym w r. 1565 sprzedał za 400 grz. bratu Andrzejowi (I. i D. Z. Kal. 6 k. 560). Mąż Małgorzaty Kurowskiej, wraz z nią w r. 1576 uzyskał od Rosława Łossowskiego cesję zastawu części w Wielkim Kurowie (Py. 113 k. 198v, 199v). Umarł między r. 1578 a 1585, kiedy Małgorzata była już 2-o v. żoną Andrzeja Boguckiego (I. R. Kon. 18 k. 73; 21 k. 595v). Syn Wojciech.

Wojciech, syn Jana i Kurowskiej, jako nieletni pozostawał pod opieką stryjów Andrzeja i Piotra, którzy z tego tytułu w r. 1592 kwitowali Marcina i Wojciecha Droszewskich z sumy zastawnej na pięciu łanach Wielkiego Droszewa (I. Kal. 59 s. 965). Wojciech części Kurowa Wielkiego w p. kal. sprzedał w r. 1599 za 600 zł. ojczymowi Boguckiemu (R. Kal. 7 k. 236v). Ożenił się z Zofią Chociszewską, córką Macieja, za którą w r. 1602, jeszcze przed ślubem, uzyskał od jej ojca zapis 300 zł. posagu (Ws. 19 k. 6v). Żonie tej oprawił t. r. posag 330 zł. (Ws. 204 k. 176). Jako spadkobierca stryja Piotra skwitował t. r. Jadwigę ze Zbarzewskich Kucharską z 53 złp. (I. Kal. 68 s. 18). Oboje z żoną od Katarzyny Skrzetuskiej, żony Dawida Włostowskiego, wydzierżawili w r. 1620 Słopanowo w p. pozn. (P. 1004 k. 915v), a w r. 1626 od Piotra Napruszewskiego pod zakładem 1.200 zł. część Cerekwicy w p. pyzdr. (Py. 143 k. 141). W imieniu własnym i żony kwitował się Wojciech w r. 1629 z Maciejem Debrzyńskim z kontraktu dzierżawy Miłosławic, Kłodzinka i pustki Jaworówko w p. gnieźn. (G. 79 k. 54). Z drugą swą żoną Anną Chwałkowską spisywał wzajemne dożywocie w r. 1631 (P. 1417 k. 140v). Była ona wdową 1-o v. po Janie Gablińskim. Kasowała w r. 1636 swe dożywocie na częściach Bagrowa w p. pyzdr., które to dobra jej pierwszy mąż trzymał wyderkafem od Stanisława Gablińskiego (P. 1033 k. 157). Wojciech żył jeszcze w r. 1639 (Kośc. 299 k. 214), a zapewne i w r. 1643, kiedy Anna też chyba jeszcze żyła (P. 1421 k. 229).

III) Piotr, syn Marcina i zapewne Skrzypieńskiej, kwitował w r. 1562 brata stryjeczno-rodzonego Marcina ("Kapustę") z 15 grz. (I. Kal. 27 s. 159). Współdziedzic obok braci w Nieniewku 1563 r. (Py. 179 k. 97). Od Jana Gajewskiego, pisarza grodzkiego kaliskiego, uzyskał w r. 1568 zapis 100 zł. długu (I. Kal. 34 s. 1295). Chyba ten sam Piotr w r. 1583 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Małgorzatą Ocieską (R. Kal. k. 308v), wdową 1-o v. po Ambrożym Kucharskim. Trzymała ona w latach 1592-1595 zastawem części wsi Kucharki (Wojskowe) i pustki Iwanki w p. kal., dobra dziedziczne synów swych z pierwszego męża (R. Kal. 2 k. 486, 6 k. 709v). Piotr, syn Marcina, nie żył już w r. 1604, jak się zdaje w skutku ran zadanych przez Piotra Droszewskiego, którego t. r. Andrzej, brat Piotra, a owych ran skwitował (I. Kal. 70 k. 292v).

IV) Wojciech, syn Marcina i zapewne Skrzypińskiej, obok braci w r. 1563 współdziedzic w Nieniewku (Py. 179 k. 97). Od rodzeństwa, Wojciecha, Feliksa i Benedykta Waleńskich oraz od Zofii Woleńskiej, żony Jana Poklękowskiego, dostał w r. 1584 zobowiązanie sprzedaży za 14 grz. część domu w Kaliszu przy ulicy Piskorzewskiej, odziedziczonego po ciotce "sław." Dorocie Wilkoszowej, mieszcze kaliskiej (I. Kal. 50 s. 733). Żona Wojciecha, Barbara Gniazdowska, wdowa 1-o v. po Jakubie Droszewskim, skwitowała w r. 1584 ze swej oprawy na części Droszewa synów swych z pierwszego męża (ib. s. 729). Ten Wojciech, bezpotomny, nie żył już w r. 1592, kiedy owdowiała Barbara Droszewska(!) była kwitowana przez Andrzeja i Piotra N-ch, braci swego męża i jego spadkobierców, z 50 złp. dzierżawy części Droszewa przez nią od nich trzymanej (ib. 59 s. 230, 965). Żyła jeszcze Barbara w r. 1596 (ib. 63 k. 171).

III. Andrzej "Giza", syn Andrzeja, dostał w r. 1535 od ojca trzecią część z jego dóbr w Nieniewku (I. i D. Z. Kal. 2 k. 233v). Andrzej N. za połowach swych części w Nieniewie i folwarku tamtejszym w r. 1539 oprawił 50 grz. posagu żonie Katarzynie Piątkowskiej (I. i D. Z. Kal. 6 k. 329). Chyba to był Andrzej, syn Andrzeja, chociaż nie można wyłączyć i tego, że mowa tu o Andrzeju ojcu. Andrzej, syn Andrzeja, nie żył już w r. 1550, a o zabicie go pozywana była w r. 1558 Lukrecja, żona Jana N-go (I. Kal. 23 s. 1191). Wdowa po nim Katarzyna Leska (Leszka) okazywała w r. 1550 zadaną sobie ranę (I. Kal. 12 s. 445). I znów w r. 1563 okazywała rany zadane jej w Nieniewie przez mężowskiego bratanka, Marcina N-go (Py. 179 k. 161v). Synowie, Stanisław i Jan. Córka Małgorzata, jeszcze jako niezamężna, dostała w r. 1568 zapis 10 grz. od ciotki Doroty N-ej, wdowy po Bartłomieju Kurowskim (I. Kal. 34 s. 1512). Zaślubiła t. r. Stanisława Kurowskiego, a żyli jeszcze oboje w r. 1589.

I) Stanisław "Giza", syn Andrzeja, na połowie swych części w Nieniewie i w pustce Ostrówek oprawił w r. 1564 posag 100 grz. żonie Annie Głoskowskiej, córce Adama (P. 1397 k. 375v). Przeyszłemu szwagrowi Kurowskiemu w r. 1568 zapisał 20 grz. na poczet posagu za siostrą Małgorzatą (I. Kal. 34 s. 1512). Od brata Jana kupił w r. 1575 za 1.000 zł. części w Nieniewie i Nieniewku (R. Kal 4 k. 195v). Kwitowała w r. 1597 syna Jana z 40 zł. (Py. 128 k. 3v). Części w Nieniewie i Nieniewku w r. 1618 sprzedał za 2.000 złp. Maciejowi Bogołomskiemu (Py. 47 k. 278). Nie żył już w r. 1619 (Py. 140 k. 295). Jego drugą żoną była Barbara Szczytnicka, nieżyjąca już w r. 1618 (Py. 47 k. 283). Z Głoskowskiej syn Jan i córki: Zofia, Jadwiga i Anna. Zofia w r. 1622 występowała jako współspadkobierczyni matki i obu swych sióstr kwitując Macieja Bogołomskiego i Jana Gorzewskiego z 50 grz. oprawy matki i z 50 grz. swojego posagu na Nieniewie i Nieniewku (I. Kal. 88a s. 658). Z Szczytnickiej był syn Mikołaj. Nie wiem z której żony rodził się syn Stanisław, któremu brat Jan w r. 1614 rezygnował części Nieniewa i Nieniewka (R. Kal. 8 k. 357v). Stanisław ten w r. 1619 kwitował Macieja Bogołomskiego z 85 sł z sumy oryginalnej 500 zł. (Py. 140 k. 295).

(I) Jan, syn Stanisława i Głoskowskiej, w r. 1595 mąż Agnieszki Kaczkowskiej (Kc. 121 k. 791), która w r. 1597 kwitowała teścia z 10 zł. (Py. 128 k. 3v). Była ona wdową 1-o v. po Janie Siedleckim (N. 163 k. 401) i w r. 1600 kwitowała Mikołaja Siedleckiego, dziedzica w Śleszynie (Kc. 123 k. 619v), brata swego pierwszego męża. Jan skwitował w r. 1602 swego stryja Jana z 50 zł. (I. Kal. 68 s. 1484). Pozywał w r. 1609 braci Szczytnickich (Py. 134 k. 254). Prawa i zapisy po zmarłych rodzicach na częściach Nieniewa i Nieniewka skasował w r. 1620 (Py. 140 k. 92).

(II) Mikołaj "Giza", syn Stanisława i Szczytnickiej, od Macieja Bogołomskiego w r. 1618 dostał zapis 300 złp. długu (Py. 47 k. 283). Na połowie części w Kotowiecku p. kal., kupionych w r. 1619 za 1.300 zł. od Wojciecha Deszczyńskiego (R. Kal. 9 k. 232v), oprawił t. r. posag 400 zł. żonie swej Agnieszce Deszczyńskiej (ib. k. 234v). Role pewne w Kotowiecku w r. 1622 zastawił za 20 zł. Mikołajowi Zbierskiemu "Rafalikowi" (I. Kal. 88a s. 202).

II) Jan "Giza", syn Andrzeja, dostał w r. 1588 od Marcina Jaroszewskiego "Świdra" zobowiązanie zrezygnowania za 800 złp. części Jaroszewic Wielkich (I. R. Kon. 23 k. 4). Narzeczonej swej, Elżbiecie Trąmpczyńskiej, córce Mikołaja, w r. 1589 oprawił 400 złp. posagu (R. Kal. 6 s. 102) Pobrali się t. r., krótko po 5/I. (I. R. Kon. 23 k. 280v). Trzymał w r. 1594 zastawem od teścia części Trąmpczyna i Nowejwsi p. kon. (R. Kal. 6 k. 850). Oboje z żoną od Marcina Piątkowskiego i żony jego Zofii Droszewskiej w r. 1596 wzięli w zastaw za 800 zł. wieś Lądek p. kon. (I. Kal. 63 k. 586v). Spisali wzajemne dożywocie w r. 1597 (R. Kal. 7 k. 80v). Skwitowani w r. 1604 przez Janusza Zarembę ze 150 zł., ostatniej raty za ubiegły rok dzierżawy Głuchowa i młyna zw. Strachockie Zaspy w pow. sieradzkim (I. Kal. 70 k. 1022v). Żyli jeszcze oboje w r. 1610 (I. Kon. 35 s. 610), a Jan zapewne też i w r. 1611 (I. Kal. 77a s. 15). Syn ich Jerzy uzyskał w r. 1650 od Andrzeja Kossowskiego cesję 1.100 złp. długu, zapisanego przez Piotra Łaszcza, kasztelana lędzkiego (I. Kon. 53 k. 201v). Żył jeszcze Jerzy w r. 1675 (Py. 154 s. 550).

B. Jan zwany "Doktorem", obok braci w r. 1503 nabywca Nieniewa i Nieniewka (zob. wyżej), mąż Justyny w r. 1507, procesował się wtedy z bratem Andrzejem i zostało między niemi założone vadium 60 grz. (I. Kal. 6 k. 140). Procesował się z tym bratem również i między r. 1519 a 1529 kiedy to pozwany Andrzej nie stanął i miał płacić 8 skójców winy (I. R. Z. Kal. 3 k. 86). Żonie Justynie, córce Adama Świąszewskiego, oprawił w r. 1528 na połowie części w Nieniewie posag 30 grz. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 123). W imieniu własnym oraz synów, Jana, Stanisława i Łukasza w r. 1546 zapisał 10 grz. długu synowi Jakubowi (I. Kal. 9 k. 226). Swe części w Nieniewie Wielkim i Małym w r. 1533 dał synom, Stanisłaowi i Łukaszowi (I. i D. Z. Kal. 2 k. 219), zaś w r. 1535 synowi Łukaszowi zobowiązał się dać "z miłości ojcowskiej" trzy części w obu Nieniewach (Py. 171 k. 271v). Chyba już nie żył w r. 1546 (I. Kal. 9 k. 226). Prócz wspomnianych wyżej czterech synów, były też i córki, Anna, w r. 1531 żona Macieja Czyżewskiego, i Helena, w r. 1535 niezamężna (Py. 171 k. 273).

I. Jan, syn Jana, wspomniany obok ojca i braci w r. 1531 (I. Kal. 9 k. 226). Czy nie ten to Jan wraz z żoną Anną w r. 1535 uzyskał zobowiązanie od Łukasza N-go wzblędem wyposażenia z Nieniewa siostry Heleny (Py. 171 k. 273)? Nasuwają się tu jednak poważne wątpliwości. Żona Jana, Anna "Czwyeszewska", córka Adama, kwitowała wtedy męża z oprawy 30 grz. posagu (b.). Czy więc nie chodzi tu o rodziców Jana, Jana i Justynę? To prawda, że imię inne, tam Justyna, tu Anna, ale Świąszewska - Szwyeszewska - Czwyeszewska, imię jej ojca Adam, 30 grz. oprawy na Nieniewie, to wszystko zbyt zbieżne, by nie budzić watpliwości. O Janie, synu Jana, wiem jeszcze tylko tyle, że żył w r. 1546 (I. Kal. 9 k. 226).

II. Jakub, syn Jana, żonie Katarzynie Bruczkowskiej, córce Andrzeja, na połowie swych części w Nieniewie, należnych z działu z braćmi Stanisławem i Łukaszem, oprawił w r. 1533 posag 50 grz. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 213v). Nie żył już w r. 1537, a owdowiała Katarzyna dobra oprawne t. r. lub wcześniej rezygnowała Maciejowi Żbikowskiemu (ib. 6 k. 305). Była 2-o v. żoną Wojciecha Przyborowskiego "Gamletha" (G. 41 k. 553).

Florian, syn Jakuba i Bruczkowskiej, uzyskał w r. 1562 od Jana i Macieja Dobrzyckich, dziedziców w Lgocie, zapis 22 grz. długu (I. Kal. 27 s. 1138). Występował t. r. jako brat przyrodni Katarzyny Przyborowskiej, żony Leonarda Linowskiego (G. 41 k. 553). Kwitował w r. 1568 Andrzeja Trąmpczyńskiego cz. Sarnowskiego "Niedźwiadka" ze sprawy o dom i dwór w Nieniewie (I. Kal. 34 s. 400). Na połowie części Nieniewa i pustek Nieniewka w r. 1570 oprawił 350 zł. posagu żonie swej Annie Kemblanównie Karmińskiej, córce Macieja (R. Kal. 3 k. 239), którą to sumę ona t. r. zapisała mu jako dług (I. Kal. 36 s. 1151). Była wdową 1-o v. po Stanisławie Miedzianowskim i w r. 1584 skwitowała z oprawy na dobrach Koryta z pustkami Nowawieś i Walendowice w p. kal. syna Jana Miedzianowskiego (ib. 50 s. 841). Nie żył już w r. 1589 (P. 951 k. 478v) a wdowa żyła jeszcze 1596.12/II. r. (I. Kal. 63 k. 190). Synowie, Wojciech i Łukasz. Córka Zofia, w latach 1596-1605 żona Macieja Wasilewskiego (Wasielewskiego), wyszła 2-o v. w r. 1616, krótko po 21/III., za Samuela Wyleżyńskiego.

I) Wojciech, syn Floriana i Karmińskiej, mieszkając w Charbielinie i swego wuja Krzysztofa Karmińskiego, nawiązał romans z jego żoną Agnieszką Gawrońską i 1589.2/VI. r. zarąbał wuja a ciało wywiózł do lasu. Podczas śledztwa przyznał się do mordu i cudzołóstwa, wskazując na Agnieszkę jako na inspiratorkę zabójstwa. Prosił tylko o pozostawienie czasu przed straceniem dla wyspowiadania się (P. 951 k. 478v, 492).

II) Łukasz, syn Floriana i Karmińskiej, zapisał w r. 1596 dług 45 zł. Maciejowi Wasilewskiemu (I. Kal. 63 k. 843), a zapewne już wtedy był ów Wasilewski bądz jego szwagrem, bądz narzeczonym siostry. Pozywał w r. 1603 przez Wojciecha N-go, syna Andrzeja, o poranienie go w Nieniewie (Py. 131 k. 306). Mąż Jadwigi Popowskiej, kwitował w r. 1610 jej brata Aleksandra Popowskiego za 100 złp. na poczet 1.200 złp. posagu (G. 70 k. 584). Zapisał w r. 1613 żonie 2.500 złp. długu (G. 72 k. 74) i t. r. oboje spisali wzajemne dożywocie (I. R. D. Z. Kon. 28 k. 251). Łukasz części Nieniewa i Nieniewka w r. 1616 sprzedał za 1.700 zł. Wojciechowi Mycielskiemu (R. Kal. 8 k. 510v), a jego żona jednocześnie skasowała swe prawa na tych dobrach (I. Kal. 82 s. 726). Nie żył już w r. 1618, kiedy wdowa uzyskała od Wojciecha Gorskiego z Wierzchucina zapis 70 zł. długu (G. 74 k. 389v). Była już 2-o v. żoną Piotra Skarszewskiego, kiedy w r. 1619 pozywała swe córki, Mariannę, Katarzynę i Annę N-e (Py. 140 k. 95). Ją z kolei w r. 1625 pozywał stryjeczno-stryjeczny brat męża. Stanisław N., oskarżając o to, iż te trzy córki trzyma przy sobie niby sługi, nie dając edukacji należnej ich stanowi (P. 153 k. 203).

III. Stanisław, syn Jana, wspomniany w r. 1533, jako współdziedzic w Nieniewie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 213v). Wspólnie z bratem Łukaszem t. r. dostał od ojca część w tej wsi (ib. k. 219). Może był identyczny ze Stanisławem N-im, który w r. 1550 dwa łany "Naczesławskie" w Wielkich Żyronicach oraz staw i młyn Jabłonka w mieście Dobra w p. sier. zobowiązał się sprzedać wyderkafem za 200 zł. Janowi Trzebieńskiemu (I. Kal. 12 s. 77).

IV. Łukasz, syn Jana, współdziedzic obok braci w Nieniewie w r. 1533 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 213v, 219). Od ojca, jak widzieliśmy, dostał w r. 1535 zobowiązanie donacji trzech części w Wielkim i Małym Nieniewie. Ta donacja pozostawała niewątpliwie w związku z zawieranym t. r. przez Łukasza małżeństwem z Anną Mieniszewską, córką Piotra. Jeszcze przed ślubem, 11/VII., zobowiązał się, iż jej oprawi posag na Nieniewie Wielkim i Małym (Py. 171 k. 273v). Oprawy tej na sumę 110 złp. dokonał w r. 1537 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 310v). Od Macieja Zbykowskiego t. r. nabył wyderkafem za 100 grz. te dobra w Nieniewie, na których miała oprawę Katarzyna Bruczkowska, wdowa po bracie Jakubie N-im (ib. k. 305). Nie żył już w r. 1547, kiedy Anna, już 2-o v. żona Andrzeja Sarnowskiego, rezygnowała temu drugiemu mężowi swój posag 100 zł. oprawiony na Wielkim i Małym Nieniewie (Py. 131 k. 4). Synowie, Jakub i Andrzej. Z córek, Dorota, żona Jakuba Lubstowskiego, żyjąca jeszcze w r. 1605. Barbara, żona Macieja Jaroszewskiego, żyjąca w r. 1608. O Andrzeju "Łukaszewiczu" wiem tyle, że był bezdzietny i już nie żył w r. 1605 (I. Kon. 32 k. 199).

Jakub "Kostrzewa", syn Łukasza i Mieniszewskiej, dziedzic części w Nieniewie, zapisał w r. 1563 bratu stryjecznemu, Janowi N-mu (synowi Marcina) sumę 10 grz. (Py. 179 k. 94), zaś w r. 1570 winien był 100 grz. Andrzejowi N-mu, synowi Jana "Kapusty" (Py. 108 k. 209). Mąż Zofii Mycielskiej, córki Tomasza i Zofii z Radomicka, dał w r. 1576 zobowiązanie jej braciom, iż oprawi jej 200 złp. posagu (I. Kal. 44 s. 363). T. r. spisywał z nią wzajemne dożywocie (R. Kal. 4 k. 356). Matka Zofii w imieniu córki pozywała t. r. jej braci a swoich synów, Jana, Piotra i Stanisława Mycielskich o niedopełnienie obowiązku wypłacenia siostrze po ślubie 750 złp. (I. Kal. 44 s. 985). Jakub w r. 1578 na połowie części Nieniewa i pustki Nieniewka oprawił żonie 450 zł. posagu (R. Kal. 5 k. 30v). Zofia prawa swe do dóbr w mieście Stawiszynie i we wsi Długawieś w r. 1582 (lub wcześniej) rezygnowała Wojciechowi małżonkom Wojciechowi Turskiemu i Małgorzacie Radłowskiej (Py. 119 k. 308v). Oboje dali tej Małgorzacie zobowiązanie stawienia syna ich Stanisława (I. Kal. 48 s. 391). Jakub w r. 1584 pozywał synów i spadkobierców Łukasza Strzałkowskiego (G. 274 k. 170). Nie żył w r. 1592, kiedy Zofia była już 2-o v. żoną Wojciecha Łęskiego (I. Kal. 59 s. 801). Oboje Łęscy żyli jeszcze w r. 1603 (Py. 131 k. 341). Synowie, Stanisław i Adrian. Z córek, Teofila (Bogumiła) i Agnieszka dostały w r. 1602 od braci zapisy posagów, każda po 200 zł. (ib. k. 251v). Teofila była w latach 1609-1612 żoną Wawrzyńca Głoskowskiego, Agnieszka, jeszcze niezamężna w r. 1609 (I. Kal. 75 s. 272), w latach 1612-1622 była za Marcinem Gniazdowskim.

I) Stanisław, syn Jakuba i Mycielskiej, wedle zobowiązania rodziców z r. 1582 winien był być stawiony do magdeburgii stawiszyńskiej dla dokonania rezygnacji połowy łana we wsi Długawieś koło Stawiszyna, cedowanego przez rodziców Stanisławowi Balickiemu (ib. 48 s. 391, 1200). Wraz z bratem Adrianem, jako spadkobiercy bezdzietnego stryja Andrzeja "Łukaszewicza", pozwani byli w r. 1605 przez ciotki, Dorotę Lubstowską i Barbarę Jaroszewską o dług 200 zł., którą to sumę ów stryj tym swoim siostrom zapisał w grodzie kaliskim (I. Kon. 32 k. 199). Stanisław w r. 1608 skwitowany był przez ciotkę Jaroszewską z części tej sumy (Py. 134 k. 246). Żeniąc się w r. 1609 z Katarzyną Tarnowską, córką Jana, krótko przed ślubem, 13/II. uzyskał od przyszłego teścia zapis 1.000 złp. posagu (G. 70 k. 12). Skwitowany t. r. przez siostrę Głoskowską z 200 złp. (I. Kal. 75 s. 275), jednocześnie sam skwitował teścia z 900 złp. na poczet 1.200(!) złp. posagu (ib. s. 276). Od matki t. r. uzyskał cesję oprawy jej 450 zł. posagu na częściach Nieniewa i Nieniewka (ib. s. 271). Szwagrowi Gniazdowskiemu w r. 1612 części Nieniewa i Nieniewka zastawił za 300 zł., z których 200 stanowiło posag za siostrą Agnieszką, asygnowany przez jej braci, Stanisława i Andrzeja (ib. 78 s. 731). Częściw Nieniewie i Nieniewku w r. 1615 sprzedał za 3.350 złp. Wojciechowi Mycielskiemu (I. i D. Z. Kal. 28 k. 230). Sumę 100 złp., zapisaną ojcu na mieście Dobra przez Hieronima Marszewskiego, cedował w r. 1631 Łukaszowi Mączyńskiemu (I. Kal. 97a s. 551). Od Jakuba ojca i Jana syna Wielżyńskich uzyskał w r. 1635 cesję zapisu zastawnego 1.200 zł. na dobrach Bożątki i Grabienice w p. kon., danego przez Piotra Rolę (I. Kon. 48 k. 89).

II) Adrian "Kostrzewa", syn Jakuba i Mycielskiej, intromitowany w r. 1602 do części w Nieniewie a to z tytułu zapisu uzyskanego od Andrzeja N-go "Wątroby" (Py. 131 k. 84v), któremu t. r. dał był w imieniu własnym i brata Stanisława plac cz. siedlisko w Nieniewie (R. Kal. 7 k. 467v). Żył jeszcze w r. 1603 (Py. 131 k. 341), a może i w r. 1612?

@tablica: Nieniewscy h. Nałęcz 1

@tablica: Nieniewscy h. Nałęcz 2

@tablica: Nieniewscy h. Nałęcz 3

Barbara, w latach 1538-1542 żona Michała Sulimowskiego "Kropka". Przy transakcji w r. 1542 asystowali jej jako "stryjowie" Bartłomiej Kurowski i Maciej Kotojecki (I. i D. Z. Kal. 6 k. 335). Kasper, Andrzej i Sebastian, bracia rodzeni, niedzielni, pozywali w r. 1545(?) braci Podleskich, dziedziców Żernik (ib. 7 k. 135). Mikołaj, pozywany w r. 1558 przez Parchalskich (Py. 176 k. 563). Jan, syn Macieja, faktor Piotra Złotkowskiego w Kucharkach, poranił w r. 1572 Reginę Czyżewską, żonę Jana Bogusławskiego (I. R. Kon. 16 k. 304v). Dostał w r. 1573 zapis 10 grz. długu od Aleksandra Dzierzbińskiego (ib. k. 343). Wojciech w r. 1575 pozywał o rany Bartłomieja Kemblana Karmińskiego, nieosiadłego "gołotę" (Kośc. 2455 k. 120v). Jakub, w r. 1580 komornik ziemski kaliski (I. R. Z. Kon. 6 k. 262-262v). Stanisław "Turczyn" w r. 1608 zawierał z Mikołajem Czackim z Rogowa kontrakt pod zakładem 170 zł. o dzierżawę części Nieniewa i Nieniewka (Py. 134 k. 229v). Wojciech, jednen z podpisanych w r. 1609 na proteście szlachty ewangelickiej przeciwko wydanemu przez biskupa poznańskiego zakazowi budowania zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). Magdalena, w latach 1614-1618 żona Marcina Pacynowskiego, wdowa 1624 r. Piotr, mąż Heleny Biegańskiej, córki Wojciecha, która w r. 1616 kwitowała Stanisława Myszczyńskiego (I. Kal. 82 s. 792). Majątek skonfiskowany Piotrowi (temu czy innemu?) z powodu niestawienia się na wojnę, król 1623.2/II. r. dał Piotrowi Gniewoszowi, podwojewodziemu kaliskiemu (M. K. 170 k. 82v, 83). Zofia N-a, wdowa 1-o v. po Mikołaju Konarzewskim, w r. 1624 2-o v. żona Macieja N-go, kwitowała się wtedy z Andrzejem Skarszewskim (I. Kal. 90b s. 1700). Stanisław w r. 1625 kwitował się z rodzeństwem Suchorzewskimi (Z. T. P. 28a s. 1277). Stanisław, w r. 1629 podstarości w dobrach kórnickich wojewody kaliskiego (Py. 143 s. 4, 23, 27). Stanisław, pochowany 1631.16/IX. r. (A. B. Sieraków, W. 60). Anna, w r. 1645 żona Andrzeja Drogoszewskiego. Łucja, żona 1-o v. w r. 1649 Mikołaja Sarbskiego, 2-o v. w r. 1657 Krzysztofa Lubońskiego, 3-o v. w latach 1669-1677 Franciszka Lelińskiego. Marianna, w r. 1650 żona Andrzeja Czyżewskiego. Marianna, a latach 1652-1655 żona Walentego Siedlewskiego (Siedleckiego). Panna N-a, siostra przyrodnia Jana Kotowieckiego, syna zmarłych Rocha Kotowieckiego i Katarzyny N-ej, zakonnica, miała wedle testamentu tego brata z r. 1654 zapis 10 zł. dożywotniej rocznej pensji (Py. 151 s. 38). Małżonkowie Jan i Katarzyna pozywani byli w r. 1658 r. przez Annę z Pląskowskich Trzcińską (P. 182a k. 253). Franciszek i Krzysztof, bracia rodzeni, 1659 r. (P. 183 k. 78). Anna, w latach 1665-1674 żona Wojciecha Chrzanowskiego, siostra rodzona i jedyna spadkobierczyni Marianny N-ej, żony Walentego (N-go?), pozywała w r. 1674 Stanisława Dobrzyckiego, dziedzica dóbr Karsy i Krągola, o sumę 2.100 złp., zapisanych na tych dobrach sposobem zastawu (I. Kon. 60 k. 666). Anna, w r. 1666 wdowa po Andrzeju Drogoszewskim. Zofia, w latach 1665-1669 żona Stanisława Grzybowskiego. Władysław po r. 1674 na połowie dóbr oprawił 1.000 złp. posagu żonie Annie Pawłowskiej, córce Marcina i Heleny Chlebowskiej (R. Kal. 2 k. 405v). Anna zaślubiła w Poznaniu w kościele Św. Wojciecha 1680.4/III. r. Andrzeja Nowosielskiego. Barbara, żona Leona Mężyńskiego, nieżyjącego już w r. 1681. Pani Zofia, chrzestna 1683.5/IX. r. (LB Targowa Górka). Stefan, mąż Anny Jeżewskiej(?), która w r. 1696, będąc już wdową, roborowała skrypt Wojciechowi Pągowskiemu (I. Kon. 70 k. 9v). Jadwiga, pierwsza żona Bogusława Kąsinowskiego, oboje nie żyli już w r. 1699. Jan zaślubił 1708.30/I. r. Jadwigę Kolską (LC Sowina). Syn ich Andrzej, ur. w Bronowie, ochrzcz. 1710.25/XI. r. (LB Sowina). Czy nie był ów Jan identyczny z Janem, już nieżyjącym w r. 1742, mężem Jadwigi Łukowskiej(!), który wraz z żoną uzyskał w r. 1724 zapis 600 zł. od Wojciecha Bogusławskiego, dziedzica połowy Sobótki i Bronowa. Ten zapis ks. Marcin N., proboszcz odrzywolski, jedyny spadkobierca ojca, w imieniu swoim i matki w r. 1742 cedował Bartłomiejowi Bogusławskiemu (I. Kal. 178/180 s. 518). Marianna, już nieżyjąca w r. 1723, żona Wawrzyńca Ostromęckiego. Marianna, w r. 1742 żona Kazimierza Laskowskiego, oboje nie żyli w r. 1766. Jadwiga, mająca ok. 60 lat, zmarła w Będzieszynie 1747.20/VII. r. (LM Szczury-Górzno). Maksymilian, syn zmarłego Wojciecha i Barbary z Jerzykowskich, ustanowił w r. 1750 swym plenipotentem Walentego Dameckiego, syna zmarłych Wojciecha i Marianny z N-ch (P. 1299 k. 65). Jakub i jego żona, Anna Błociszewska, oboje już nie żyli w r. 1749 (P. 1296 k. 35, 37). Jan i Konstancja z Rylskich, oboje już nieżyjący w r. 1752, rodzice Rozalii, wtedy żony Stanisława Zaremby Tymienieckiego (I. Kal. 196/198 k. 35). Adam, towarzysz chorągwi usarskiej Dąmskiego, wojewody brzeskiego-kujawskiego, umarł 1754.21/V. r. (Nekr. Franciszkanów Inowrocł.). Stanisław z Nieniewa N., pisarz ziemski wieluński, w Bukowinie 1754.6/IX. r. dawał zapis 1.300 złp. Bratkowskiemu (I. Kon. 78 s. 879). Michał, podsędek ziemski wieluński, zaślubił 1756.9/II. r. Anielę Bylinównę, córkę Macieja, stolnika wiskiego, i Anny Madalińskiej (LC Doruchów). Oboje żyli 1766 r. (P. 1342 k. 233). Jakub z Niniewa N., podsędkowicz ziemski wieluński (więc brat poprzedniego), dziedzic połowy Sędzic w p. sieradz. oraz Młodawina Kanonicznego w p. szadk., zapisał w r. 1786 swej żonie Teodorze Wysockiej, córce Adama i Zofii Przybysławskiej, na połowie tych dóbr sumę 4.367 zł., przysądzoną jej dekretem dotyczącym spadku po zmarłym Przybysławskim, i drugą sumę 655 zł., prowizji (I. Kal. 266 k. 8). Antoni, w r. 1775 ekonom we wsi Ciechel, dziedzicznej Franciszka Kożuchowskiego, cześnika kaliskiego, a zastawnej wdowy Doroty z Wielowiejskich Pawłowskiej (I. Kal. 214/216 k. 265). Wojciech, w r. 1776 plenipotent Franciszka Zaremby Tymienieckiego (ib. k. 82). Agnieszka, żona Franciszka z Bużenina Pstrokońskiego, podczaszego piotrkowskiego, już nieżyjącego w r. 1783. Romuald, komisarz województwa kaliskiego, wiceregent akt ziemskich sieradzkich i Trybunału Piotrkowskiego, świadek 1785.22/VIII. r. (LB Marzenin).

Maria, zamężna Łubiańska(!), posesorka wsi, chrzestna 1846.4/X. r. (LB Ołobok). Aleksandra z Przespolewskich N-a, córka Aleksandra, dawnego palestranta Trybunału Piotrkowskiego, liczyła lat 52, w r. 1858 (LM Św. Marcin, Pozn.). Po owdowieniu osiadła w Kaliszu i będąc "zasobną" oddawała się filantropii. Zmarła w Kaliszu 1885.17/XI. r., mając lat 83! (Dz. P.). Cyprian i Wanda z Dembińskich (z Galicji) święcili w Sędzicach w ziemi sieradzkiej 1914.4/VII. r. swe złote wesele (ib.). "Otulka" N-a umarł w siódmym roku życia 1931.9/XI. r., pochowana w Żydowie, o czym zawiadamiali rodzice i dziadkowie z Cielimowa i Unii. Stanisław z Cielimowa, b. ochotnik 5 dywizji syberyjskiej, umarł w 46-ym roku życia 1933.2/XI. r., pochowany w Żydowie. Pozostawił żonę, rodziców, rodzeństwo. (ib.).

>Nieniewscy h. Zaremba z Nieniewa w p. kal. Jan, dziedzic z Nieniewa, od swego brata Iwona z Siedlemina uzyskał w r. 1459 zapis długu połowy grzywny za sztukę aksamitu (Gr. Kal. 7 k. 218v). Byli obi synami Jana z Kalinowy zw. "Łopata, kasztelana santockiego. Jan z Nieniewa Nieniewski był w r. 1461 kasztelanem wieluńskim (Kon. 2 k. 3). Od braci, Jana, Marcina i Macieja, niedzielnych dziedziców w Wygnańczycach, w r. 1463 brał zastawem na trzy lata za 10 grz. karczmę w tej wsi (I. Kal. 1 k. 158v). Występował w r. 1464 jako stryj Anny, żony Bieniasza Walknowskiego (ib. k. 259). Był w r. 1465 jednym z arbitrów godzących Stanisława Wolskiego, łowczego gnieźnieńskiego, oraz jego synów z Marcinem, synem tegoż łowczego (Kon. 2 k. 55). Od rodzonego bratanka, Jana iuniora z Siedlemina (a więc niewątpliwie syna Iwona), uzyskał w r. 1568 zobowiązanie uwolnienia z poręczycielstwa (I. Kal. 1 k. 452). Zapisał t. r. 60 zł. węg. długu Wawrzyńcowi z Zacharzewa w posagu za córką Katarzyną (I. Kal. 1 k. 46 1v). Od swej matki Katarzyny, wdowy po Janie z Kalinowy, kasztelana santockiego, wydzierżawił Jan w r. 1469 połowę jej oprawnej wsi Kliszewo (ib. 2 k. 60). Od wspomnianego wyżej bratanka Jana czyli Janusza iuniora z Siedlemina kupił w r. 1470 połowę placu w Kaliszu przy ulicy Targu Bydlęcego (venditionis peccorum) cz. Skockiej, w tyle za klasztorem, koło domu panów z Turska. T. r. połowę domu i placu tamże kupił za 20 grz. od bratanka, Jana seniora z Siedlemina (P. 1385 k. 67, 87v). Oświadczył w r. 1471 gotowość uiszczenia się wobec swej rodzonej siostry, Doroty Lutyńskiej z Jedlca (I. Kal. 2 k. 154). T. r. od Mikołaja z Gruszczyna, chorążego kaliskiego, nabył w Kaliszu dom z placem przy ulicy Tkackiej, dając w zamian dwa domy i plac przy ulicy Targu Bydlęcego cz. Skockiej, biorąc ponadto dwie grzywny dopłaty (P. 1385 k. 115). Maciejowi, dziedzicowi w Mokronosie, zapisał w r. 1475 dług 20 grz. za głowę jegorodzonego brata, ks. Jana, plebana w Sławoszewie, zabitego przez Macieja z Małej Wrzący, sługę kasztelana (I. Kal. 2 k. 324). Ze swoimi bratankami, dziedzicami w Siedleminie, Janem seniorem i Janem iuniorem, oraz z ks. Marcinem z Kalinowy, plebanem w Siedleminie, przeprowadził w r. 1475 działy dóbr w Wielkich i Małych Raszewach (Py. 167 k. 9v). Pisał się z Nieniewa i Raszew w r. 1476, kiedy Jakubowi z Wilczyna, zwanemu Jaka, zobowiązywał się uiścić 100 grz. (P. 16 k. 5v). Pochodził ten zapis z poręczenia za Annę oraz jej synów, Mikołaja seniora i Mikołaja iuniora, z Zielonego Dębu (ib. k. 183v). Żonie Katarzynie oprawił w r. 1476 posag 250 grz. na Wielkim i Małym Nieniewie, na Klimątkach, Rudzie, Buszewie w p. kal., na obu Raszewach i części Buszewa z folwarkiem w p. pyzdr. (P. 1386 k. 57v; I. Kal. 5 k. 77). Występował w r. 1477 jako wuj Nowojki, córki Mikołaja z Koniecpola, podkomorzego i starosty przemyskiego (P. 1386 k. 70v). Janowi z Żychlina, staroście konińskiemu, sprzedał w r. 1478 za 150 zł. węg. wieś Kliszewo p. kal., nabywając od niego jednocześnie wyderkafem prawa do połowy Myśliborza w p. kal., które Żychliński miał nabyte wyderkafem za 350 zł. węg. od Przybysława z Ozorzyna (P. 1386 k. 92v). Skwitował w r. 1479 Żychlińskiego z 350 zł. węg. wyderkafu połowy Myśliborza (I. Kal. 2 k. 551). Uzyskał w r. 1478 intromisję do wsi Kwilenie cz. Stanisławowice w p. kal., wziętej w zastaw za 60 zł. węg. od Jana z Chodcza (ib. k. 513). Celem uwolnienia części w Raszewach Wielkich i Małych wraz z trzecią częścią folwarku, które to dobra rodzeni bratankowie kasztelana, Jan starszy i Jan młodszy z Siedlemina, sprzedali wyderkafem Stanisławowi Gorazdowskiemu z Ciświcy, złożył w r. 1479 sumę 70 grz. (Py. 16 k. 23v). Od Bartłomieja z Iwanowic kasztelana kaliskiego, w r. 1479 nabył wyderkafem za 300 zł. węg. części wsi Ruda, Buszkowo, Szymanowice oraz części w pustce Bieniewo p. kal. (P. 1386 k. 117v). Od wspomnianych wyżej obu bratanków z Siedlemina nabył t. r. za 200 zł. i 30 zł. węg. trzecią część w obu Raszewach (ib. k. 124). Skwitowany w r. 1480 przez bratanka Jana czyli Janusza Siedlemińskiego iuniora, z 24 zł. węg. z sumy 50 zł. węg. na trzeciej części obu Raszew (I. Kal. 3 k. 44v). Bratankowie Jan i Janusz, tu pisani z Raszew, rezygnowali w r. 1480 pewne swe prawa Stanisławowi z Ciświcy, a ten z tytułu ich nabycia t. r. skwitował kasztelana z 70 grz. (Py. 15 k. 253v). Kliszewo w p. kal. sprzedał w r. 1481 Janowi z Żychlina, skaroście konińskiemu (I. Kal. 3 k. 70v), a żona Katarzyna skwitowała nabywcę ze swej oprawy na owych dobrach (ib. k. 67v). Kasztelan w r. 1488 skwitował Świętosława Komorskiego z 60 grz., za które zastawił mu był pewnych kmieci (Py. 19 k. 78v). Żył chyba jeszcze w r. 1489 (Py. 168 k. 69v, 106). Nie żył w r. 1491, kiedy kasztelanowa Katarzyna czyli Katrusza występowała już jako wdowa wraz z synem Piotrm Zarembą (I. Kal. 3 k. 551v). Ugodzona t. r. przez arbitrów w sporze z Wojciechem Brzostkowskim (Py. 168 k. 123), stawiła mu poręczycieli, iż będzie żyć z nim w pokoju (Py. 16 k. 112). Miała w r. 1494 oprawę na wsi Klimątki (P. 1383 k. 28v). Pozywama była w r. 1495 przez syna Piotra o zajęcie jego dóbr w Nieniewie (I. Kal. 4 k. 412v). Sama pozywała tego syna w r. 1498 w sprawie swego posagu (ib. 5 k. 47). Żyła jeszcze w r. 1499 (ib. k. 77), nie żyła już w r. 1508 (P. 863 k. 137v). Synowie kasztelana, Iwan i Piotr. Z córek, Konstancja, w latach 1468-1485 żona Wawrzyńca z Zacharzewa. Katarzyna, w latach 1499-1509 żona Andrzeja Stęgoskiego, posanego też "z Nieniewa Stęgoskim". Był on, jak zobaczymy niżej, nabywcą Nieniewa i Nieniewka i w r. 1503 dobra te sprzedał za 200 grz. Mikołajowi, Jakubowi, Andrzejowi i Janowi, braciom ze Smólska (P. 1389 k. 290), o których zob. pod N-imi h. Nałęcz.

1. Iwan z obu Raszew, syn Jana, zobowiązał się w r. 1485 do zawarcia ugody z Maciejem z Mączewa, synem Benedykta Węgrzynowskiego (I. Kal. 3 k. 216v). Pozwany przez Wojciecha Brzostowskiego, z którym toczył spór, a w r. 1489 założone zostało vadium między nimi (Py. 19 k. 106, 168, k. 69, 69v).

2. Piotr Zaremba, Zarembka z Nieniewa, N., z Biskupic, syn Jana i Katarzyny, występował, jak było o tym wyżej, w r. 1490 obok matki. Swoją część Szymanowic sprzedał w r. 1491 wyderkafem za 30 grz. Wojciechowi Brzostkowskiemu (P. 1387 k. 141v). Wspólnie z matką Klimątki, wieś jej oprawną, w r. 1494 sprzedał wyderkafem za 40 grz. Michałowi Zbykowskiemu (P. 1383 k. 106v; Py. 169 k. 15). Część Szymanowic, którą ojciec nabył wyderkafem od Bartłomieja z Iwanowic, sprzedał wyderkafem w r. 1495 za 200 zł. węg. ks. Piotrowi Raczłakowskiemu, dziekanowi średzkiemu (I. Kal. 4 k. 412v). Między tym Piotrem i jego żoną Barbarą a Stanisławem Brzostkowskim założone zostało w r. 1495 vadium (Py. 169 k. 69v). Całą wieś Nieniewo Piotr w r. 1497 sprzedał wyderkafem za 30 grz. Wojciechowi Mycielskiemu (P. 1383 k. 145v). Części wsi Ruda i Buszkowo w p. kal. zastawił w r. 1498 za 300 zł. Wierzbięcie z Bobrownik (I. kal. 5 k. 3). Dziedzic w Biskupicach, dom w Kaliszu zwany Rcerzewskim przy ulicy Pasturskiej(?) sprzedał w r. 1499 Szymonowi Złotkowskiemu, miecznikowi i burgrabiemu kaliskiemu, za 30 zł. węg. (ib. k. 58). Wierzbięcie Mrukowi z Bobrownik sprzedał t. r. za 200 grz. Biskupice w p. kal. (P. 1389 k. 52v, 54). Wsie Nieniewo, Nieniewko, Klimiątki, Ruda i Buszewo wymienił t. r. ze szwagrem Andrzejem Stęgoskim na część Stęgoszyc w p. pyzdr. (P. 1389 k. 67v) i jednocześnie został skwitowany przez siostrę Katarzynę z macierzystej oprawy na Raszewach (Py. 169 k. 165). Pozwany przez siostrę Stęgoską o wygnanie jej z dóbr macierzysyych w Wielkich i Małych Raszewach, zrezygnowanych jej przez matkę, nie stanął i w r. 1508 miał płacić 8 skojców winy (P. 863 k. 137v). Całą wieś Raszewy t. r. sprzedał wyderkafem za 190 grz. Piotrowi Zaworskiemu(?) i żonie jego Annie Jarogniewickiej (P. 786 s. 45), a w r. 1509 pozywał siostrę Stęgoską o dopuszczenie się Raszewach gwałtów (G. 26 k. 1). Nie żył już, jak się zdaje, w r. 1522, kiedy dom w Kaliszu koło muru miejskiego, dawniej doń należący, Hieronim Rozdrażewski, kasztelan przemęcki, sprzedał za 100 grz. Piotrowi Zaworskiemu (P. 1392 k. 428). Ten Piotr, mieszczanin kaliski, z kolei w r. 1529 sprzedał ów dom za 100 grz. ks. Janowi Śrzeniawie, proboszczowi we wsi Kościół (I. i D. Z. Kal. 2 k. 148) Zob. tablicę.

@tablica: Nieniewscy h. Zaremba

>Nieparccy, Niepartscy h. Łodzia z Niepartu w pow. kośc. Jan z Niepartu 1409 r.(P. 3 k. 76v). Nie wiem, czy ten sam Jan N., 1436 r. (P. 13 k. 163). Mikołaj z Niepartu 1414 r. (Kośc. III k. 4, 15, 16). Mikołaj, chyba ten sam, kasztelan krzywiński 1418.30/XI. - 1438.13/III. r. (Gąsiorowski). Pierwszą jego żoną była Wichna, która miała dobra po rodzicach w Bieganowie i Chociczy (Kośc. 23 k. 132v). Druga to Małgorzata, pani oprawna na Ciołkowie i pięciu łanach w Gogolewie, miała w r. 1453 sprawę z Barbarą, żoną Sędziwoja niegdy Rąbińskiego, i Jadwigą, córkami Wojciecha Chorągwica z Łaszczyna (Kośc. 19 k. 204v). Synowie kasztelana z pierwszej żony to: Ścibor, Jan i Piotr. Jan i Piotr bracia niedzielni, mieli w r. 1440 terminy z macochą (Kośc.17 s. 200, 224a), jak też w latach 1443 (ib. s. 525) i 1445 (ib. s. 658). Obaj swe części w Chwałkowie w r. 1444 sprzedali za 300 grz. Janowi z Włostowa (P. 1379 k. 22v). Jan w r. 1445 zeznał sumę 12 grz. Małgorzacie Ciołkowskiej (macosze?) (Kośc. 17 s. 644), a obaj bracia, Jan i Piotr, mieli z tą Małgorzatą termin w r. 1447 (Kośc. 18 s. 103). Toczyli obaj w r. 1450 sprawę o połowę Gogolewa w p. kośc. z Mikołajem i Bartoszem, synami Frycza z Jutrosina (Kośc. 19 k. 37, 64v). Ci bracia, wciąż niedzielni w Nieprarcie, uzyskali w r. 1452 termin przeciwko Pakoszowi Kołaczkowskiemu (Kośc. 19 k. 152v), zaś w r. 1542 przeciwko Bartoszowi "Smokowi" z Gostkowa (ib. k. 21`0v) i t. r. przeciw Annie, żonie Ścibora Chełmskiego z Ponieca (ib. k. 212v). Żyli jeszcze w r. 1464, kiedy stawali jako "stryjowie" Agnieszki, córki Ścibora (Kośc. 19 k. 335v).

Ścibor z Niepartu, N., brat powyższych, oprawił w r. 1456 na Nieparcie, tamtejszym dworze i zamku (fortalicii), na łące "Dąbrowa" i na połowie we wsi Gogolewo posag 300 grz. żonie swej Elżbiecie (P. 1382 s. 35). Nie stanął z pozwów synów i córek Michała Rogowskiego, jak również z pozwu syna i córek Michała Przyborowskiego, a 1459 r. miał płacić winę (Kośc. 19 k. 267v). Nie żył już w r. 1464 (ib. k. 335v, 400v). Jedyną jego spadkobierczynią była urodzona z Elżbiety córka Agnieszka. Może ta Elżbieta była Dunińską (Dupińską), bo Jan Dupiński występował w r. 1464 jako wuj jej córki (Kośc. 19 k. 335v). Wyszła 2-o v. p. r. 1476 za Piotra Iłowieckiego (Kośc. 227 k. 9). Miała w r. 1475 sprawę z Janem Gryżyńskim mającą związek z najściem przez Mikołaja z Osieczny na kościół w Nieparcie, dobrach jej oprawnych, i porwanie stamtąd jej córki Agnieszki oraz poranienie samej Elżbiety (Kośc. 227 k. 12v). T. r. zarówno Andrzej(!) Gryżyński jak i Mikołaj Osiecki płacili Elżbiecie winę (ib. k. 24v, 25v). Miała sobie przysądzoną intromisję do części miasta Rydzyny i wsi Kłoda i Damecz w p. kośc., ale w r. 1475 nie dopuścił do tego dziedzic tych dóbr, Jan Rydzyński (Py. 167 k. 3). Odmówił jej t. r. intromisji do miasta Osieczny i wsi przyległych Mikołaj Osiecki (ib. k. 6v). Oboje małżonkowie Iłowieccy żyli jeszcze w r. 1478 (Kośc. 227 k. 44). Ona chyba już nie żyła w r. 1479 (Kośc. 227 k. 75). Córka Ścibora i Elżbiety. Agnieszka uzyskała w r. 1464 termin przeciw Mikołajowi Skoroszewskiemu (Kośc. 19 k. 400v). Przydano jej w r. 1465 sześć lat wieku w sprawie z Marcinem z Kołaczkowic (Kośc. 20 s. 4). Mikołaj Skoroszewski t. r. skwitował ją z połowy trzeciej części dóbr w Gogolewie matki swej, Małgorzaty (ib. s. 16). Jeszcze niezamężna w r. 1472 (ib. s. 719), potem żona Benedykta Gorskiego, kwitowała w r. 1479(?), po śmierci matki, ze swej części macierzystych dóbr, to jest 300 grz. psagu i wiana oprawionych na całym Nieparcie, połowie Gogolewa i na łące pustej zw. Przyborówko, swoje przyrodnie rodzeństwo Iłowieckich. Zezanała też wtedy, iż jest zaspokojona przez ojczyma z opieki sprawowanej przezeń nad jej dobrami, połową Gogolewa z folwarkiem i całą wsią Ciołkowo jak też i z dzierżawy owych dóbr (Kośc. 227 k. 75). Sprzedała w r. 1480 Niepart wyderkafem za 550 zł. mężowi (P. 1386 k. 121), on zaś w r. 1481 na swych częściach wsi, Czarnotki i Ciosna p. pyzdr. oprawił jej 500 grz. posagu (ib. k. 142v). Jednocześnie zrezygnowała mężowi trzecie części w Nieparcie i tamtejszym zamku, w Gogolewie i Ciołkowie (ib.). Jej drugim mężem był w r. 1485 Stanisław Imbir z Objezierza (Kośc. 228 k. 18). Skwitowała w r. 1487 Wojciecha Gorskiego, kasztelana lędzkiego i starostę wschowskiego, rodzonego stryja i opiekuna swych dzieci spłodzonych przez pierwszego męża, Feliksa i Elżbiety, ze swej oprawy na wsiach Kępa, Czarnotki i Ociosna w p. pyzdr., przeniesionej potem na trzecią część Niepartu, Gogolewa i Ciołkowa w p. kośc. (Py. 168 k. 41). Agnieszka, zwąca się Niepartską, już jako wdowa po Objezierskim, kasztelanie śremskim w r. 1500 sprzedała wyderkafem kapitule katedralnej poznańskiej za 50 grz. i 4 grz. czynszu rocznego na Gogolewie i Ciołkowie (P. 1389 k. 111v), a w r. 1501 była przez kapitułę z tego wyderkafu 50 grz. skwitowana (P. 859 k. 203). Pozywała w r. 1502 pannę Katarzynę Objezierską (chyba swą córkę lub pasierbicę z drugiego męża) o najazd na dwór ojcowski w Objezierzu i zabranie pewnych rzeczy (Kośc. 231 k. 145v). Jak się zdaje, nie żyła już w r. 1509 (P. 863 k. 155), nie żyła z pewnością w r. 1510 (Kośc. 23 k. 132v). Z pierwszego męża, Górskiego, miała syna Feliksa i córkę Elżbietę, w latach 1510-1513 żonę Rosnowskiego, stolnika poznańskiego. Z Objezierskim liczne potomstwo, o którym pod Objezierskimi. Syn Agnieszki Feliks prawie zawsze występował jako Niepartski, tylko bardzo rzadko pisany Górskim (np P. 786 s. 402, 867 k. 270). Dla tego tu o nim nie mówię.

Feliks N., jako opiekun przyrodnich swych braci, Stanisława i Jana Objezierskich, miał sprawę z małżonkami Wielżyńskimi oraz ich poddanymi w Objezierzu i w r. 1509 założone zostało między stonami vadium (P. 963 k. 155). Żona Feliksa, Anna Włoszakowska (córka Piotra z Opalenicy, sędziego poznańskiego) kwitowała w r. 1512 z dóbr rodzicielskich swych braci rodzonych, Piotra, Łukasza, Sebastiana i Macieja z Włoszakowic (P. 865 k. 180). Mąż t. r. oprawił jej 1.000 zł. posagu na wsiach Kępa, Luboniec, Ociosna, Czarnotki p. pyzdr., na młynie wodnym na rzece Warcie oraz na przewozie koło wsi Kępa (P. 786 s. 349). Od swej przyrodniej siostry Katarzyny Objezierskiej, żony Kaspra Dłuskiego, kupił w r. 1513 za 200 zł. jej części Niepartu, Gogolewa, Ciołkowa i Małego Przyborówka (P. 786 s. 402). Szwagrowi Andrzejowi Sobockiemu, mężowi Zofii Objezierskiej, w r. 1520 zapisał dług 300 zł. (P. 867 k. 270, 271). Na Kępie i Lubońcu w r. 1521 zapisał 12 grz. rocznego czynszu wyderkafowego za 150 grz. ks. Janowi, kanonikowi katedralnemu poznańskiemu, i Janowi, jego bratankowi, dziedzicom w Charbinie (P. 1392 k. 374). Żył jeszcze w r. 1527 (Kośc. 26 k. 541), nie żył już 1537 r., a może i wcześniej 1533 r. Był bezpotomny, więc Niepart, Gogolewo, Ciołkowo i części Małego Przyborówka dostały się potomstwu siostry rodzonej Rosnowskiej i rodzeństwu przyrodniemu Objezierskim (Kośc. 27 k. 172v, 234 k. 278v, 652v; P. 878 k. 22v, 1394 k. 428, 523v, 1395 k. 159v).

>Nieporęcki, Nieporzęcki (czy szlachcic?). "Ur.", "szl." Franciszek, administrator w Sławsku, miał z żony Barbary synów tam porodzonych, Tomasza Jana, ochrzcz 1748.20/XII. r., i Jana, ochrzcz. 1751.27/VI. r. (LB Strzelno).

>Nieprski (h. Pobóg?) Jakub z wojew. sandomierskiego, żonie swej Annie Bieganowskiej, córce Stanisław, pisarza grodzkiego wschowskiego oprawił w r. 1646 posag 2.000 zł. (Ws. 208 k. 4v), a od teścia t. r. uzyskał zapis 1.000 zł. posagu w formie długu (Ws. 51 k. 14v).

>Niepruszewscy z Niepruszewa (dawniej też Niepruszowa) w p. pozn. Jakusz 1400 r. (P. 2 k. 16v). Wojciech N. 1400 r. (Kośc. 1 k. 121). Jakusz i Miroszek 1402 r. (Kośc. I k. 108) i 1404 (ib. k. 232v). Jakusz, Wojciech i Miroszek N-cy 1403 r. (ib. k. 150). Nirosław, Miroszek 1408 r. (P. 3 k. 50v, 68v). Mirosław i Hinczka 1413 r. (P. 4. k. 32). Miroszek, ojciec Dziersława 1415 r. (ib. k. 100v, 102v). Chyba ten sam Mirosław, Miroszek ojciec Jana i Mikołaja, którzy w r. 1428 mieli termin ze strony Bodzęty z Niepartu (P. 10 k. 33v, 79). Mirosław wraz z tymi synami był w r. 1429 pozywany przez Bodzętę (ib. k. 151v) i t. r. wraz z synem Mikołajem winien był przysięgać wobec Bodzęty (ib. k. 184v). Jan, syn Mirosława 1434 r. (P. 12 k. 251v). Wspomniany tu Bodzęta w r. 1428 zapisywał 100 grz. żonie swej Świąchnie, a ona kasowała dożywocie i oprawę na pustce Lubicz na rzecz Sędziwoja Knyszyńskiego (P. 10 k. 8). Piotr i Jan, dziedzice w Nieparcie 1415 r. (Kośc. III k. 66). Stanisław i Maciej, bracia niedzielni z Niepruszewa 1432 r. (P. 12 k. 22, 99v) i 1434 r. (ib. k. 123). Jan "Mleczko" z Niepruszewa z żoną Włodką 1432 r. (P. 12 k. 55v). To oczywiście Jan "Mleczko" ze Zborowa. Mikołaj i Szymon, bracia rodzeni z Niepruszewa, uzyskali w r. 1443 termin przeciw Janowi z Grzebieniska (P. 14 k. 197). Zapewne ten sam Szymon "niegdy z Niepruszewa" oprawił w r. 1444 żonie Dorocie posag 100 grz. (P. 1379 k. 27). Mikołaj, syn Hinczy niegdy z Niepruszewa, miał w r. 1444 termin z Janem z Otusza (P. 15 k. 24). Ten sam niewątpliwie Mikołaj, niegdy z Niepruszewa, teraz sołtys we wsi Skrzynki, pozywany był w r. 1448 przez Jana z Otusza (P. 17 k. 172). Bracia rodzeni: Wawrzyniec, Jan i Wojciech. Z nich, Wawrzyniec i Jan, niedzielni w Niepruszewie, sześć łanów osiadłych w tej wsi w r. 1445 sprzedali Janowi "Mleczce" ze Zborowa (P. 1379 k. 81v). Wszyscy ci trzej bracia, dziedzice niedzielni w Brzozie i Nieparcie, zapisali t. r. 3 grz. czynszu rocznego od sumy 36 grz. ks. Michałowi z Kuczkowa, altaryście katedralnemu poznańskiemu (P. 1379 k. 83). Czy nie ten sam Wawrzyniec Gardzina niegdy z Brzozy był mężem Anny Laskownickiej z Małej Laskownicy, która w r. 1469 uzyskała od Wincentego i Andrzeja, braci rodzonych, niedzielnych dziedziców w Brzozie i Nieparcie, zapis 50 grz. Wawrzyniec zobowiązał się wtedy całą Brzozę i piatką część w Niepruszewie, odziedziczone po zmarłej rodzonej bratanicy Katarzynie, córce Wojciecha Gardziny niegdy z Brzozy, sprzedać wyderkafem Wincentemu, Andrzejowi i Janowi, braciom niedzielnym z Brzozy. Brat Wawrzyńca Jan wtedy już nie żył (P. 18 k. 234v, 237). Mikołaj N., nieżyjący już w r. 1452, mąż Jadwigi, która wtedy pozywała Mikołaja Soczewką z Jagodna (ib. k. 38). Helena "Łazarzowa" z Niepartu uzyskała w r. 1479 zapis 23 grz. długu od Macieja niegdy Radwankowskiego z Pożarowa. Dała jednocześnie zobowiązanie Andrzejowi Brzoskiemu (P. 20 k. 87), zapewne identycznemu ze wspomniany, wyżej Andrzejem z Brzozy i Niepruszewa, bratem Wincentego (zob. Brzoscy).

Jawią się sto lat później N-cy, którzy z powyższymi z pewnością genealogicznie związani nie byli. Jan, w r. 1579 mąż Polikseny Karsowskiej, córki Wojciecha (I. R. Kon. 28 k. 73v). Poliksena całe swe części po ojcu we wsiach Karsy, Krągola i Krągolka w p. kon. sprzedała w r. 1595 za 2.000 zł. powinowatemu (affini) swemu Jakubowi Nieradzkiemu (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 49). Oboje małżonkowie w r. 1614 pozywali synów Jakuba Nieradzkiego, dziedziców Krągoli (I. Kon. 38 k. 209v). Poliksena będąc już wdową ustanowiła w r. 1633 plenipotentów, a wśród nich zięcia Żerońskiego (I. Kal. 99b s. 1923). Córka Jana i Polikseny, Marianna (I. Kon. 38 k. 192), żona 1-o v. w r. 1614 Jana Bujnowskiego, 2-o v. w latach 1626-1637 Stanisława Żerońskiego.

>Nieradzcy (h. Korab?), wyszli z Nieradzy w pow. sieradzkim. Mikołaj z Nieradzy w r. 1453 brał w zastaw od Małgorzaty, żony Wawrzyńca z Chwalęcic i od jej syna Stanisława za 20 grz. dwa i pół łana w tej wsi w p. pyzdr. (Gr. Kal. 5 k. 88v). Jan w r. 1470 godzony był przez arbitrów z braćmi z Goliny (Kon. 2 k. 111). Rafał, dziedzic w Nieradzy Wielkiej, w imieniu własnym i żony Barbary w r. 1473 wzywał jej brata Mikołaja, dziedzica w Janiszewie, do uiszczenia 90 grz. jej posagu (I. R. Kon. 2 k. 14). Mikołaj ów miał t. r. płacić winę, bowiem tej sumy szwagrowi i siostrze nie uiścił (Kon. 2 k. 157). Jadwiga, córka Pawła z Nieradzy Wyżnej, w r. 1495 żona Łukasza Mroczkowskiego (P. 1383 k. 57v). Jan N. od Piotra Mieleńskiego w r. 1521 nabył wyderkafem połowę Nowoszyc w p. gnieźn. (G. 28 k. 31). Od Doroty Przedzyńskiej, wdowy po Stanisławie Czarnkowskim, w r. 1526 kupił wyderkafem za 26 grz. połowę jej części wsi Przedzyno w p. kal. (P. 1393 k. 120). Żona tego Jana N-go, Aniela Mieleńska, córka Klemensa Okrąglickiego(!), uzyskała w r. 1530 zobowiazanie od Macieja Przedzyńskiego, dane pod zakładem 25 grz., że jej sprzeda swą część w Przedzynie (I. R. Gr. Kon. 2 k. 208v), czego dopełnił w r. 1532 za 50 grz. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 186v). Kupiła w r. 1530 część w tej wsi za 25 grz. od brata tego Macieja, Walentego Przedzyńskiego (I. R. Z. Kon. 6 k. 57). Ta Anna, zwana tu Przedzyńską, swoją część w Przedzynie w r. 1532 sprzedała za 30 grz. Łukaszowi Zdzenickiemu "Wróblowi" (ib. k. 195). Skwitowana w r. 1533 przez Janusza Latalskiego, kasztelana gnieźnieńskiego, któremu nie zrezygnowała Mielna i Nowoszyc w p. gnieźn. (G. 262 k. 282). Jan N. połowę części w Przedzynie, nabytych wyderkafem od Doroty Przedzyńskiej, wdowy po Stanisławie Czartkowskim, sprzedał wyderkafem w r. 1537 za 20 grz. Marcinowi Lesieckiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 311). Żona jego wciąż rozmaicie nazywana, teraz Anna z Kamionacza, córka Klemensa Kamionackiego, miasto Rzeszów i wsie przyległe: Staromieście, Powiatno, Ruska Wieś, Świnna, dwór w Przemyślu, wójtostwo w Drohobyczu i częćś wsi Wikoty w ziemi przemyskiej, dobra odziedziczone po Janie Kamionackim, staroście drohobyckim i lubaczowskim, sprzedała w r. 1539 za 10.000 złp. Stanisławowi Naropińskiemu, staroście opatowskiemu i wojskiemu bolesławskiemu (P. 1394 k. 260v, 278). Może ten sam Jan N. z ziemi sieradzkiej była rodzonym bratem Agnieszki, w latach 1527-1532 żony Macieja Bogusławskiego "Markowicza" z pow. konińskiego, wdowy w r. 1545 (I. R. Gr. Kon. 2 k. 123v). Ojcem tego rodzeństwa był nieżyjący już w r. 1532 Mikołaj N. (I. R. Z. Kon. 6 k. 67v). Wdowa po Stanisławie N-im Elżbieta Kołdowska wraz z bratem Maciejem Maciejem i siostrą Cecylią owdowiałą Zdzenicką części rodzicielskie w Zdzenicach p. kon. w r. 1534 sprzedali za 22 grz. Janowi Jemiołkowskiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 83). Paweł N. "Kuśnierz" nie żył już w r. 1540 (P. 1394 k. 370). Był ojcem Stanisława, Piotra i Doroty, w latach 1540-1543 żony Wawrzyńca Waliszewskiego, wdowy w r. 1559. Bracia Stanisław i Piotr w r. 1543 asystowali siostrze przy transakcji (P. 1395 k. 18). Ten Piotr N. z Nieradzy Wysokiej wraz z owdowiałą już siostrą Dorotą kwitowali w r. 1559 z 52 i pół grzywien Jana Zarembę z Kalinowy, tenutariusza Stawiszyna i wsi przyległych (I. Kal. 24 k. 415). Stanisław N. z Falęcic pozywał w r. 1544 Jana Waliszewskiego (I. Kal. 7 k. 165). Katarzyna była w latach 1557-1558 żoną Benedykta Wilkszyckiego. Tyburcy N. nazwany w r. 1570 bratem cioteczno-rodzonym Anny Wilczkowskiej, żony Macieja Biernackiego cz. Wojsławskiego (ib. 36 s. 1239). Marcin N. "Wagosz"(?) na połowie części w Nieradzy Wysokiej oprawił w r. 1575 posag 340 zł. żonie Elżbiecie Janikowskiej, córce Stanisława (R. Kal 4 k. 202v). Janowi N-mu w r. 1576 winni byli dług 100 zł. Wawrzyniec Stęgoski i Barbara z Rossoskich (Py. 143 k. 321v).

Bracia rodzeni: Jakub, Sebastian, Jan i Walenty. Z nich,

1. Jakub N., w r. 1579 mąż Małgorzaty Karsowskiej, córki Wojciecha (I. R. Kon. 18 k. 74). Od Katarzyny Karwickiej, wdowy po Wojciechu Karsowskim, spadkobierczyni brata, ks. Mikołaja Karwickiego, altarysty i pisarza grodzkiego poznańskiego, uzyskał w r. 1584 cesję jej oprawy (ib. 21 k. 259v). Skwitowany w r. 1585 przez brata Sebastiana ze 100 zł. (ib. k. 339v). Małgorzata od swej siostry Zofii, żony Marcina Mokrskiego, kupiła w r. 1586 za 1.000 złp. części w Karsach, Krągoli i w pustce Krągolka p. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 301), do których była intromitowana w r. 1589 (I. R. Kon. 23 k. 345). Nabyła też w r. 1588 części w tychże wsiach od innych swych sióstr, Polikseny i Katarzyny Karsowskich, jak również od panny Katarzyny, Doroty, żony Wojciecha Parzynczewskiego, jak też od Stannisława Karsowskiego, syn Jana, spadkobierców Wawrzyńca Karsowskiego. Intromitowana t. r. do tych części (ib. k. 58). Od Wojciecha Lisieckiego w sumie 100 zł. długu wziął t. r. w zastaw kmiecia osiadłego w Ogorzelczynie p. kon. wraz z ogrodem i łąką zw. Stawisko (ib. k. 237v). Od swej żony Małgorzaty jak również od jej siostry Katarzyny, żony Walentego N-go, swego brata, kupił w r. 1592 za 3.000 zł. części w Karsach i Krągoli oraz w pustce Krągolice, zarówno te, które odziedziczyły one po ojcu, jak i te, które Małgorzata nabyła od siostry Mokrskiej (R. Kal. 6 k. 666v). Bratankowi rodzonemu, Marcinowi w r. 1593 zapisał wdług 150 zł. (I. R. Kon. 25 k. 397). Oboje małżonkowie spisywali w r. 1594 wzajemne dożywocie (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 36). Od Polikseny Karsowskiej, żony Jana Niepruszewskiego a siostry swojej żony, w r. 1595 kupił za 2.000 złp. jej części w Karsach, Krągoli i Kragolce (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 49), co było oczywiście jedynie dopełnieniem formalnym dawniejszej transakcji. Z żoną w r. 1601 spisywał ponownie wzjemne dożywocie (R. Kal. 7 k. 409). Od Franciszka Wilczyckiego "Bajaka" w r. 1601 kupił za 860 zł. części w Krągoli i Krągolce, które ten nabył od Mikołaja Grochowskiego (R. Kal. 7 k. 415v). Oboje małżonkowie w r. 1602 zapisali swym córkom, Jadwidze, Annie i Poliksenie posagi, po 800 zł. każdej (I. R. Kon. 30 k. 248v). Od Małgorzaty Karsowskiej, wdowy po Mikołaju Magnuszewskim, kupił w r. 1603 za 3.000 zł. jej część w Karsach (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 157). Synowi Adamowi dał w r. 1605 zobowiązanie sprzedania mu za 8.000 złp. części we wsi Tądowo p. sieradz. (I. Kon. 32 k. 196). Puszczając temu synowi majętność Tądowską na wieczność, zapewnił sobie umową z 1605.6/VII. r., spisaną w Krągoli, że ów syn da mu 1.000 zł., siostrę (którą?) wyposaży sumą 800 złp. i spłaci ciążące na Tądowie długi. Oblatywał tę umowę w r. 1606 inny syn Jakuba, Stanisław (ib. k. 561). Jakub części w Karsach, kupione od Małgorzaty Karsowskiej, wdowy po Mikołaju Magnuszewskim, sprzedał w r. 1607 za 800 zł. jej synowi, Janowi Magnuszewskiemu (R. Kal. 1 k. 195). Do dóbr Jakuba usiłował w r. 1610 intromitować się zięć Trojan Krzywosędzki z racji nieuiszczenia długu 400 zł., ale nie dopuściła to tego żona Jakuba (I. Kon. 35 s. 47). Umarł zapewne krótko po 1613.28/II. r., kiedy sporządzał między synami działy (ib. 46 k. 153v). Ci synowi to: Adam, Stanisław i Wawrzyniec. Ze wspomnianych wyżej córek, Jadwiga była w latach 1609-1621 żona Trojana Krzywosędzkiego. Anna żyła jeszcze w r. 1613, a z zapisu babki Karsowskiej miała 50 zł. (ib.). Poliksena, 1-o v. w r. 1616 żona Pawła Opatkowskiego, 2-o v. w latach 1618-1626 żona Joachima Szadokierskiego.

1) Adam, syn Jakuba i Karsowskiej, administrator ceł koronnych 1622 r. (ib. 42 k. 28v). Jak już wiemy, od ojca w r. 1605 uzyskał zobowiązanie sprzedaży części Tądowa. Jego żoną była Małgorzata Pierzchlińska, córka Sebastiana i Zofii z Sobótki (ib. 46 k. 497v), której na połowie Tądowa Wysokiego w r. 1606 oprawił posag 1.900 złp., ona zaś t. r. sprzedała Andrzejowi Pierzchlińskiemu, za 1.750 staroście stawiszyńskiemu, dworzaninowi królewskiemu, za 1.750 zł. swe części we wsiach Lenartowice, Zawidowice, Grodzisko i w pustce Sulęcino p. kal. (P. 1405 k. 603v; I. Kon. 78 s. 1741). Skwitowany w r. 1610 ze 150 zł. przez szwagra Krzywosędzkiego (Kc. 126 k. 129v). Zapis na 300 zł dany sobie przez Annę Poniatowską, żonę Wojciecha Potockiego, jako dopłata do części Tądowa, cedował w r. 1611 Przecławowi Węgierskiemu (I. Kal. 77a s. 971). Żonę swoją, jako spadkobierczynię Mikołaja Sobockiego, w r. 1612 zobowiązał się stawić wobec tego Węgierskiego i żony jego Anny Pierzchlińskiej, by aprobowała dokonaną za 400 zł. rezygnację części Korytnicy w p. kal. (ib. 78 s. 1741). Adama i braci jego, Stanisława i Wawrzyńca, dziedziców w Krągoli, pozywała w r. 1614 Poliksena Karsowska, żona Jana Niepruszewskiego (I. Kon. 38 k. 203v). Oboje małżonkowie bratu Stanisławowi N-u w r. 1615 zapisali dług 1.000 złp. (ib. k. 509) i t. r. zostali przez tego brata skwitowani ze 120 zł. (ib. k. 594v). Małgorzata w r. 1616 kwitowała Wojciecha Mycielskiego z 2.800 zł., za którą to sumę otrzymała odeń sposobem zastawu Nieniewo i pustkę Nieniewko (I. Kal. 82 s. 225). Od Jana Magnuszewskiego, syna zmałej Małgorzaty Karsowskiej, uzyskał w r. 1618 zobowiązanie rezygnowania za 2.000 złp. części wsi Karsy p. kal. (I. Kon. 40 s. 370). Małgorzata z Pierzchlińskich części w Korytnicy w r. 1618 sprzedała za 1.200 zł. Przecławowi Węgierskiemu (R. Kal. 9 k. 167v), a w r. 1619 od Jana Magnuszewskiego kupiła za 6.000 zł. części wsi Karsy (ib. k. 225) i t. r. od Anny Grochowskiej, córki zmarłych Wojciecha i Heleny Karsowskiej, inne części tejże wsi (ib. k. 227). Jako administrator ceł koronnych (celnik Wielkiej i Małej Polski), pozywał w r. 1622 Krzysztofa Stockiego, współadministratora (I. Kon. 42 k. 46v). Zapisa na sumę 700 zł., który Feliks Mycielski dał był Przecławowi Węgierskiemu, przez Węgierskiego sobie scedowany, cedował z kolei w r. 1622 Poliksenie, córce zmarłego Walentego N-go, a żonie Feliksa Mycielskiego (ib. k. 55v). Od Andrzeja Boguckiego t. r. uzyskał wspólnie z bratem Wawrzyńcem cesję zapisu 300 złp., danego przez ich zmarłego brata Stanisława (ib. k. 242). Wkrótce potem, tego jeszcze roku został zamordowany na drodze publicznej przez sługę Jana Klemensa Branickiego, starosty chęcińskiego. Wdowa po Adamie oskarżała starostę o nakazanie sługom dokonania tego zabójstwa (I. i D. Z. Kal. 28 k. 445). Ta wdowa została z tytułu oprawy i dożywocia intromitowana do dóbr po nim pozostałych, to jest do części wsi Karsy, Krągola i Krągolka (ib. k. 278). Na tych częściach owych dóbr, które Adam odziedziczył był po bracie Stanisławie, wdowa zapisała zastawem 300 zł. Wojciechowi Mikołajewskiemu, ten zaś w r. 1524 scedował ów zapis Joachimowi Szadokierskiemu (I. Kal. 90b s. 1627). Małgorzata, jeszcze wdowa, wraz z nieletnimi synami, Kazimierzem, Świętosławem, Aleksym i Sebastianem, oraz ich stryjem i opiekunem Wawrzyńcem N-im, w r. 1625 pozywała Branickiego, starostę chęcińskiego (I. Kon. 44 k. 181), oczywiście w związku ze śmiercią męża. wWr. 1626 była już 2-o v. żoną Adama Bielickiego (ib. k. 475v). Już nie żyła w r. 1631 (ib. 46 k. 497v). Wspomniani wyżej synowie Adama i Małgorzaty, Kazimierz, Świętosław, Aleksy i Sebastian chyba pomarli wcześnie, bo jako jedyna spoadkobierczyni rodziców występowała potem już tylko córka Anna. Jej opiekunami po śmierci matki byli w r. 1631 rodzina ciotka Agnieszka Pierzchlińska, wdowa po Wojciechu Racłakowskim z synem Adamem Racłakowskim (I. Kon. 46 k. 469). Była ta Anna w latach 1633-1652 żoną Zygmunta Goreckiego, wdową w r. 1657. Części wsi Karsy i Krągola, wedle kontraktu z r. 1640, sprzedała w r. 1651 za 3.000 zł. Mikołajowi Skrzetuskiemu (R. Kal. 14 k. 211v, 213).

2) Stanisław, syn Jakuba i Karsowskiej, oblatywał w r. 1606 układ ojca ze swym bratem Adamem (I. Kon. 32 k. 561). Ojciec w dokumencie działowym spisanym w Krągoli w r. 1613 zobowiązał się zrezygnować mu części Krągoli, Krągolki i Kars (ib. 46 k. 153v), z obowiązkiem wyposażenia dwóch sióstr. Mąż Anny Bartochowskiej, córki Wacława, na połowie części powyższych dóbr oprawił jej w r. 1614 posag 2.000 złp. (P. 1409 k. 119v; I. Kon. 58 k. 427). Anna t. r. kwitowała swgo brata Stanisława z majątku rodzicielskiego (P. 992k. 829). Stanisław t. r. skwitował tego swego szwagra z 1.000 zł. na poczet 2.000 zł. posagu żony (ib. k. 1040). Wypłacił t. r. Janowi Bujnowskiemu, występującemu w imieniu żony Marianny Niepruszewskiej sumę 50 zł., zapisaną jej przez swego ojca Jakuba (I. Kon. 38 k. 192). Oboje małżonkowie części w Krągoli, Krągolce i Karsach w r. 1615 wydzierżawili Stanisławowi Mańkowskiemu i Barbarze z Grabowskich (ib. 38 k. 548). Zapisał Stanisław w r. 1616 Andrzejowi Boguckiemu dług 300 zł. (I. Kal. 82 s. 223). Nie żył już w r. 1618, a mówi się o nim wtedy jako o tylko co zmarłym (ib. 40 s. 663), co trochę zaskakujące, zważywszy, że Anna Bartochowska była już wtedy 2-o v. żoną Piotra Rogozińskiego. Sumę 1.000 zł., połowę swego posagu oprawionego na częściach Krągoli i Kars, cedowała Stanisławowi Siąskiemu cz. Galewskiemu, ten zaś w r. 1618 cedował Adamowi N-mu, o którym było wyżej (I. Kal. 84 s. 1444). Rogoziński t. r. na połowie swych dóbr w Strachocicach i Wilczkowie w p. sieradz. oprawił jej 2.000 zł. posagu (R. Kal. 9 k. 173). Córka Marianna wspomniana w latach 1618-1619 (I. Kon. 40 s. 663, r. 1618, s. 372, r. 1619). Chyba już nie żyła w r. 1622, bo wtedy spadkobiercami Stanisława nazwani jego bracia, Adam i Wawrzyniec (ib. 42 k. 242), zaś w r. 1624 mowa o Stanisławie jako o zmarłym bezpotomnie (ib. 53 k. 456v).

3) Wawrzyniec, syn Jakuba i Karsowskiej, w r. 1613 jeszcze nieletni, z uczynionej wtedy przez ojca dyspozycji winien był otrzymać od brata Stanisława sumę 1.000 zł. (Ib. 46 k. 153v). "Dochodził już lat", kiedy po śmierci tego brata wdowa po bracie Adamie, który był spadkobiercą dóbr Stanisława, "wygadzając" Wawrzyńcowi, wydzierżawiła mu na trzy lata za 400 zł. swe dobra oprawne w Krągoli i Karsach (ib. 53 k. 456v). Żonie swej Barbarze Żbikowskiej, córce Jakuba, Wawrzyniec na połowie dóbr w Krągoli i Karsach w r. 1625 oprawił 1.200 zł. posagu, a jednocześnie rodzicom jej, Jakubowi i Jadwidze Bielczewskiej dał w dożywocie dwa łany w Krągoli (R. Kal. 10 k. 368, 369v). Zapisał w r. 1626 dług 50 złp. Jakubowi N-mu, synowi zmarłego Jana, pisarza grodzkiego kowalskiego (I. Kon. 44 k. 554). Skwitowany w r. 1630 przez owdowiałą teściową z dożywocia danego jej przez męża (ib. 46 k. 150v). Części w Krągoli, Krągolce i Karsach, wedle zobowiązania z r. 1630 sprzedał w r. 1631 za 4.200 złp. Stefanowi Żychlińskiemu (ib.; R. Kal. 11 k. 286v). Skwitowany w r. 1641 przez Jana Wielżyńskiego ze 150 zł., które zapisał był zmarłemu Stanisławowi Nieniewskiemu (I. Kal. 107v s. 263). Nie żył już w r. 1649 (ib. 115 s. 695). Owdowiała Barbara w r. 1665 zapisała reformatom kaliskim dług 200 zł. (ib. 126 s. 982). Jana Pawłowskiego, dziedzica Bielczewa, kwitowała w r. 1681 z prowizji rocznej od sumy 800 zł. (I. Kal. 140 k. 384), nie żyła już w r. 1685 (ib. 143 s. 425). Z synów, Jakub, pod imieniem Antoniego nowicjusz u reformatów w Osiecznej, cedował w r. 1665 konwentowi sumę 1.000 zł., zapisaną przez Jana i Dadźboga Korzeniewskich (Ws. 63 k. 893v). Dwaj inni synowie, Andrzej i Marcin, kwitowali w r. 1685 Mariannę Szkudlską, wdowę po Janie Pawłowskim, i jej syna z 800 zł. zapisanych zmarłej matce przez Sebastiana Gałęskiego, poprzedniego dziedzica Bielczewa, a postawionych na tej wsi przy jej sprzedaży Pawłowskiemu (I. Kal. 143 s. 425).

2. Jan, brat Jakuba, miał z żony Róży Chociszewskiej, nieżyjącej już w r. 1592, syna Marcina, który t. r. kwitował ojca z oprawy matki na wsi Nieradza (I. Kon. 25 k. 344). Marcin od rodzonego stryja Jakuba uzyskał w r. 1593 zapis 150 zł. długu (ib. k. 396). Ten Jan, już nieżyjący w r. 1622, prócz wspomnianego syna Marcina musiał mieć też i córki. Z nich, Agnieszka, żona Jana Mantyckiego, prawa do spadku w Tądowie i Wysockiej p. sieradz., spadłe na nią i jej siostry po Pawle, Bartyłomieju i Krzysztofie Tądowskich, cedowała w r. 1622 Adamowi N-mu (ib. 42 k. 45v).

3. Walenty, brat Jakuba, mąż Katarzyny Karsowskiej, córki Wojciecha, a rodzonej siostry bratowej Małgorzaty z Karsowskich Jakubowej N-ej, które to obie siostry w r. 1592 dobra ojczyste w Krągoli i Krągolce sprzedały za 3.000 zł. Jakubowi N-mu (R. Kal. 6 k. 666v). Katarzyna w r. 1593 skwitowła Jakuba N-go (I. Kon. 25 k. 396v). Walenty nie żył już w r. 1616, kiedy Katarzyna Karsowska, już wdowa i po tym drugim mężu, Wojciechu Idzikowskim, zawierała pod zakładem 3.000 zł. kontrakt z Feliksem Mycielskim (I. Kal. 82 s. 363), niewątpliwie o rękę córki. Ta córka, Poliksena miała sobie zapisane przez babkę Karsowską w r. 1630 50 zł. (I. Kon. 46 k. 153v). Żoną Feliksa Mycielskiego była zapewne już w r. 1616, a z pewnością w r. 1622, kiedy to części swe w Nieraddzy Wysokiej zastawiła za 600 złp. bratu męża, Wojciechowi Mycielskiemu (I. Kal. 88a s. 1007). Części we wsiach Nieradza Wysoka, Pieski i Kociamby w p. kal. sprzedała w r. 1623 za 1.600 zł. Stanisławowi Gorzewskiemu (R. Kal. 10 k. 12). Żyli jeszcze oboje Mycielscy w r. 1652. Zob. tablicę.

@tablica: Nieradzcy (h. Korab?)

Walenty N. "Koptisz"(?) z pow. sieradz., syn Marcina, mąż Małgorzaty Pawłowskiej córki Piotra Pawłowskiego "Jarosława", kwitował w r. 1592 brata jej Macieja, ona zaś kwitowała z dóbr rodzicielskich ojca i tego brata (I. Kal 59 s. 354, 355). Ta Małgorzata, bezpotomna, nie żyła już w r. 1602, kiedy jej brat i spadkobierca, Maciej Pawłowski połowę z jej posagu 100 grz. cedował drugiej żonie Walentego N-go, Barbarze Kostrzanki (ib. 68 s. 126). Jan N. "Gracz", syn Stanisława "Gracza" z pow. sieradz., mąż Małgorzaty Kowalskiej, która w r. 1592 od Stanisława Zielonackiego uzyskała zapis 200 złp. długu (ib. 59 s. 1233). Stanisława Stawskiego skwitował Jan w r. 1602 z 12 zł. (I. R. Kon. 30 s. 310). Nie żył już w r. 1611, a nie żyła wtedy i Małgorzata z Kowalskich, która była 2-o v. żoną Bartłomieja Łabęckiego. Dzieci Jana i jej, żyjące w r. 1611 to: Marcin, Andrzej, Zofia, żona Stanisława Grzybowskiego, Agnieszka i Katarzyna, panny (I. Kal. 77a s. 466). Oboje Grzybowscy żyli jeszcze w r. 1624. Zofia była wdową w r. 1631, kiedy wspólnie z Marcinem N-im i żoną jego Jadwigą z Bliźniewskich dawała zapewnienie Wojciechowi Dąbrowskiemu (I. Kal. 98a s. 930, 936). Jan z żoną Anną Bilińską kwitowali w r. 1602 Jana Bilińskiego z 30 złp. reszty jej posagu (ib. 68 s. 135). Janowi N-mu zobowiązał się w r. 1604 Stanisław Karsowski stawić do grodu sieradzkiego swą żonę Annę Tądowską celem dokonania wieczystej rezygnacji za 160 zł. części Tądowa Wysokiego w p. sier. (ib. 70 k. 992), czego dopełniła w r. 1605 za 400 złp.(!) (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 181). Anna, żona 1-o v. Jakuba Cieńskiego, 2-o v. w r. 1604 Bartłomieja Suskiego. Wawrzyniec N. "Szwab", już nieżyjący w r. 1616, mąż Jadwigi N-ej, córki Stanisława N-go zw. "Jagiełka", części w Nieradzy zw. "Dziępki", wolne od oprawy tej żony, zastawił był 55 i pół zł. Maciejowi z Naczek Biernackiemu. Biernacki scedował to Janowi Starczewskiemu "Świerczkowi", a po śmierci Starczewskiego odziedziczył ów zastaw Jan N. "Chróściel" teraz też już zmarły, syn Stanisława "Chróściela". Ów Jan N. scedował z kolei Marcinowi Kowalskiemu, synowi Macieja (I. Kal. 82 s. 1566). Wojciech, podpisek grodzki nakielski, pozwany w r. 1619 przez Jakuba Sranowskiego (N. 62 k. 294v). Wojciechowi, synowi zmarłego Wojciecha, winien był w r. 1623 Wojciech Wałdowski 800 zł. (N. 173 k. 146v). Jan N. "Gołąb" nie żył już w r. 1624, kiedy wdowa po nim, Jadwiga Koźlątkowska w imieniu swoim i swych dzieci, Wojciecha i Anny N-vh, odbierała od Stefana Kowalskiego, dziedzica wsi Kowale w p. sieradz. sumę 20 zł., zapisaną przez zmarłego Jana Małkowskiego sposobem zastawu na części tej wsi zmarłemu Janowi N-mu, jak również sumę 18 zł. z racji odnowienia tamtejszego domu (I. Kal. 90b s. 1993). Współopiekunem tych jej dzieci, Wojciecha i Anny, był wtedy brat jej Wojciech Koźlątkowski (ib. s. 1709). Żyła jeszcze Jadwiga w r. 1638 (ib. 104b s. 1594). Syn Jana i jej, Wojciech nie żył już w r. 1690, kiedy wdowa po nim, Zofia Szyszecka wraz z synami, Janem i Franciszkiem, kwitowała się z kontraktu z małżonkami Iwańskimi (ib. 146 s. 204). Nie żyła już w r. 1692. Jan i Franciszek należeli do licznego grona spadkobierców po Koźlątkowskich, sprzedających w r. 1691 połowę Koźlątkowa w p. kal. za 15.500 zł. Andrzejowi Radolińskiemu, kasztelanicowi krzywińskiemu (ib. 149 s. 153). Franciszek (Franciszek Kazimierz) swoją część Koźlątkowa sprzedał w r. 1693 Radolińskiemu za 7.750 zł. (ib. s. 219), a Jan swoje części sprzedał Radolińskiemu za taką samą sumę już w r. 1692 (ib. 248).

Wojciech z żoną Zofią Osłowską, w r. 1626 nabywcy praw od współspadkobierców zmarłej Elżbiety z Osłowskich Grabowskiej (P. 153 k. 885v). Wojciechowi N-mu winien był w r. 1628 Maciej Radzimiński 30 zł. (N. 176 k. 54). Jakub, syn zmarłego Jana, pisarz grodzki kowalski, uzyskał w r. 1626 zapis 50 zł długu od Wawrzyńca N-go, syna Jakuba, o którym wyżej (I. Kon. 14 k. 554). Od Wojciecha Bogusławskiego uzyskał w r. 1629 zapis 35 zł. długu (Z. T. P. 28b s. 2266; R. Kal. 11 k. 117). Może ten sam Jakub, były pisarz grodzki radziejowski, nie żył już w r. 1649 (Z. T. P. 30 s. 33). Katarzyna, w latach 1631-1641 żona Wojciecha Szczepkowskiego. Wojciech N., mąż Doroty Watlewskiej, córki Mikołaja żonie tej w r. 1633 oprawił 1.100 zł. posagu (N. 223 k. 955v). Stanisław nie żył już w r. 1636, kiedy wdowa po nim, Katarzyna z Ossowa kwitowała z 200 zł. Jana Gorskiego. Synami ich byli żyjący wtedy: Jan, Wojciech, Stanisław i Marcin N-cy (I. Kon. 48 k. 204v). Zofia, żona 1-o v. Wojciecha Mroczyńskiego, 2-o v. w r. 1661 Jana Pawłowskiego.

Szymon, nieżyjący już w r. 1710, mąż Zofii Kromolickiej, córki Jana i Wiktorii Gorzyckiej, która idąc wtedy 2-o v. za Walentrgo Wilamowskiego zapisała mu na swym posagu, oprawionym na części wsi Żakowice w p. kal., sumę 500 zł. (I. Kal. 57 s. 59). Oboje nie żyli już w r. 1735. Córka ich Katarzyna była wtedy żoną Wojciecha Chwalęckiego (ib. 171/173 s. 59), a już nie żyła w r. 1748. Regina i jej mąż Aleksander Erazm Achler nie żyli już oboje w r. 1713. Zofia, żona Pawła Wolińskiego, dziedzica Wolina w p. sieradz., oboje nie żyli już w r. 1722. Adam (Niradzki), towarzysz w wojsku koronny, zmarł w Widzimiu w p. kośc. 1735.19/III. r. (LM Kębłowo). Marianna i jej mąż Józef Jaxa Żeromski nie żyli już oboje w r. 1763.

>Nierzanowscy (czy szlachta?), "Ur." Jan, dzierżawca wsi Huta (koło Wronek?) w latach 1784-1787, dzierżawił probostwo w Otorowie w latach 1791-1795(?), mieszkał potem w Buszewku i tu zmarł 1796.19/III. r. mając lat 43 (LM Otorowo). Z zaślubionej 1784.9/XI. r. Marianny Cichowiczówny (LC Wronki) miał synów: Wiktoryna, ur. we Wronkach 1785.5/IX. r. (LB Wronki), Aniceta, ur. w Otorowie 1791.15/IV. r., Waleriana Lamberta, ochrzcz. 1792.18/IV. r. (LB Otorowo). Córki: Marianna (Marcjanna Marianna), ochrzcz. 1787.9/I. r. (LB Wronki), zmarła w Otorowie 1793(?).10/II. r. (LM Otorowo), Tekla, ur. w r. 1795, zmarła w Buszewku 1797.17/I. r., mając rok i osiem miesięcy, Pelagia, ur. w r. 1796, zmarła t. r. w Buszewku w wieku siedmiu miesięcy, pochowana 10/VIII. (LM Otorowo).

>Niesiecki (h. Poraj?) ojciec Józef, cysters, senior bledzewski, zmarły 1768.12/VI. r. Inna data zgonu, 1768.11/VII. r., przy zapisie w tymże Nekrologu dotyczy ojca Józefa N-go, "profesa bledzewskiego" (Nekr. Paradyż). Chyba to jedna i ta sama osoba a tylko data w jednym z zapisów błędna.

>Niesemeuschel, Niesselmessel, Neselmasel h. Własnego, pochodzący ze Śląska. Zygmunt Niesselmessel i żona jego Katarzyna z Kalewa dobra swe we wsi Śmiłowo, należące do miasta Ponieca w p. kośc. wraz z prawami do pewnych żywych inwentarzy w r. 1568 sprzedali za 2.000 złp. Stanisławowi Brodzkiemu (R. Kal. 3 k. 95v; Ws. 7 k. 218v). Anna i jej mąż Jan Pogorell nie żyli już oboje w r. 1586. Jadwiga Jabłońska, córka zmarłego Jana Jabłońskiego Niselmisel, w r. 1596 żona Joachima Radlica (Ws. 204 k. 24v). Wacław i Jan, bracia Neselmasel cz. Jabłońcy, rodzeni bratankowie i spadkobiercy zmarłej tylko co Jadwigi N., wdowy po Joachimie Radlic Hazie, bezdzietnej (Ws. 206 k. 221). Wynikałoby z tego, że ci bracia byli wnukami Jana Jabłońskiego Niselmisel. Barbara Helena, w r. 1667 wdowa po Janie Krzysztofie Schweinitzu

Karol Zygmunt Niesemeuschel, właściciel dóbr Pagoslawitz i Kustaphin(?), zaślubił w Bojanowie 1758.9/XI. r. siostrę tamtejszego pastora Karola Traugutt von Geisler (LC Bojanowom dysyd.).

>Niesiołowscy, Niesołowscy, Niesułowscy h. Korzbok, stanowili odgałęzienie Korzboków-Zaidliców, biorący nazwisko zap. od Niesiołowic koło Kartuz.

Kasper N., mąż Katarzyny Koryckiej, która jako współspadkobierczyni bezpotomnego brata Jana, wspólnie ze swymi siostrami wdowie po nim, Zofii Droszewskiej, w r. 1561 zabezpieczyła 1.600 zł. jej posagu (P. 1397 k. 80). Była Katarzyna wdową już w r. 1562 (I. Kal. 27 s. 109), a w r. 1570 kwitowała ze 100 zł. Jana Suchorzewskiego "Janowicza", męża swej siostry Urszuli Koryckiej (ib. 36 s. 1057). Syn Abraham. Córka Magdalena "z Przytocznicy N-a", żona 1-o v. w latach 1580-1586 Piotra Pogorzelskiego, 2-o v. w latach 1589-1610 Prokopa Zdrowskiego, nieżyjąca już w r. 1626. Może ten Kasper N. identyczny z Kasprem, nieżyjącym już w r. 1640, którego syn Jakub brał wtedy zastawem od Wawrzyńca Dąmbskiego za 800 zł. wieś Chomętowo w p. kcyń. (Kc. 39 k. 15v).

Abraham N. Zaidlic, syn Kaspra i Koryckiej, od szwagra Pogorzelskiego uzyskał w grodzie ostrzeszowskim zobowiązanie oprawienia posagu 1.500 złp. żonie a siostrze Abrahama, Magdalenie, czego dopełnił w r. 1580 (Kośc. 347 k. 4). Skwitowany w r. 1582 z 60 złp. przez Elżbietę Suchorzewską, córkę zmarłego Jana Suchorzewskiego "Janowicza", żonę Wojciecha Żydowskiego (G. 60 k. 308v). Żona Abrahama, Anna Sobocka, córka Dobrogosta, stolnika poznańskiego, wdowa 1-o v. po Stanisławie Włościejewskim, kwitowała w r. 1582 Mikołaja Objezierskiego z 1.600 zł. oraz z danego jej przezeń wyderkafowego zapisu 1.600 zł. na Komornikach i Bilinie w p. pozn. (P. 937 k. 114, 114v). Od Elżbiety z Suchorzewskich Żydowskiej w r. 1582 kupił za 600 zł. jej części macierzyste w Przytocznicy w p. ostrzesz. (R. Kal. 5 k. 291). T. r. od Filipa Suchorzewskiego, brata Elżbiety, uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 500 złp. części jego w tejże wsi (I. Kal. 48 s. 1094), dopełnione w r. 1583 (R. Kal. 5 k. 302). Róża Suchorzewska, żona Bartłomieja Kotyńskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, siostra powyższych, swoje części Przytocznicy sprzedała nu w r. 1583 za 500 zł. (R. Kal. 5 k. 315v). Abraham na połowie części Przytocznicy oprawił w r. 1603 posag 3.000 zł. drugiej swej żonie, Katarzynie Tymienieckiej (R. Kal. 7 k. 535). Od zięcia Krzysztofa Siąskiego cz. Galewskiego uzyskał w grodzie ostrzeszowskim zobowiązanie, mącą którego ów Siąski na połowie części Siąszyc w p. kalis. w r. 1608 swej żonie a córce Abrahama, Zofii, oprawił 1.500 zł. posagu (R. Kal. 1 k. 300v). Nie żył już Abraham w r. 1612 (I. Kal. 78 s. 1366). Syn Dobrogost. Z córek, Zofia "z Przytocznicy", w latach 1608-1612 żona Krzysztofa Siąskiego cz. Galewskiego, wdowa w latach 1638-1641. Małgorzata zaślubiła 1615.16/XI. r. Stanisława Gablińskiego.

Dobrogost (Bonawentura, Jan Dobrogost) N. Zaidlic, syn Abrahama i Sobockiej, skwitowany przez szwagra Krzysztofa Siąskiego cz. Galewskiego w r. 1612 z sumy 3.000 zł., za którą zastawił był Krzysztofowi swe części Przytocznicy (ib. 78 s. 1366). Części tejże wsi i pustkę Łękawica, kupione od Andrzeja, starosty ostrzeszowskiego, Rafała i Stanisława Siewierskich, sprzedał w r. 1623 za 15.000 zł. Mikołajowi Szyszkowskiemu, sędziemu ziemskiemu wieluńskiemu (R. Kal. 10 k. 46). Mieszkał w r. 1628 w Węgrzynowie p. kal. (LB Dobrzyca), a sprzedał tę wieś w r. 1636 za 6.200 złp. Stanisławowi Przyjemskiemu, marszałkowi nadwornemu koronnemu, staroście generalnemu wielkopolskiemu. Jednocześnie kupił wyderkafem od Piotra z Bukowca Śrzemskiego za 6.000 zł. Kikowo w p. pozn. i na tę wieś przeniósł z Węgrzynowa oprawę 2.500 zł. posagu żony Agnieszki z Łekińska Zdrowskiej (P. 1418 k. 767v, 769, 1419 k. 1331). Nazwany w r. 1639 "dzierżawcą" w Kikowie (LB Chrzypsko), Od Dobrogosta Sobockiego uzyskał t. r. donacją Żernik w p. pozn. (P. 1419 k. 1095), a od Stanisława Brzezińskiego kupił wyderkafem za 3.500 złp. Swinarki p. gnieźn. (P. 1419 k. 1324v). Skasowawszy żonie dotychczasową oprawę na połowie Żernik, posag jej 2.500 zł. oprawił t. r. od nowa (ib. k. 1331). Dzidzic Żernik, pozwany był w r. 1648 przez Sebastiana Manieckiego (W. 82 k. 350). Działając w imieniu Konstancji z Konar (Kołaczkowskiej), wdowy po Stefanie Grudzińskim, wojewodzie rawskim, kwitował w r. 1661 z 5.500 zł. Andrzeja Grudzińskiego, wojewodzica rawskiego (Z. T. P. 29 s. 1463). Od Adama Kośmidra Gruszczyńskiego w r. 1643 nabył wyderkafem za 3.000 złp. Słomowo, Szczytno i Marszewice(?) p. pozn. (P. 1421 k. 289). Sumę 3.500 zł., za którą zmarły Stanisław Brzeziński dał mu wyderkafem wieś Swiniarki, cedował t. r. wdowie po nim, Jadwidze z Jedlca (P. 1048 k. 242). Żerniki w r. 1659 sprzedał za 20.000 złp. synowi Hieronimowi (P. 1071 k. 22). Umarł między 1662.9/IV. r. a 1669 (LB Rożnowo; P. 196 k. 358). Agnieszka Zdrowska żyła jeszcze 1663.15/I. r. (LB Rożnowo). Synowie: Hieronim, Adam i Stanisław. Córka Petronella, ur. w Kikowie, ochrzcz. 1639.29/VI. r. (LB Chrzypsko), żona w r. 1649 Marcina Mikołajewskiego, nie żyła już w r. 1667. Z synów, Adam, jezuita w kolegium kaliskim 1649 r. (I. Kal. 115 s. 178), miał umrzeć w Rawie w r. 1690 (Niesiecki).

I. Hieronim, syn Dobrogosta i Zdrowskiej, ur. w Węgrzynowie, ochrzcz. 1628.14/VIII. r. (LB Dobrzyca), jak już wiemy, w r. 1659 nabył od ojca Żerniki. Żonie swej Ewie Konarzewskiej, córce Hieronima i Jadwigi Chłapowskiej, oprawił w r. 1660 posag 8.000 zł. (Ws. 59 k. 613) i t. r. skwitował teścia z tej posagowej sumy oraz z wyprawy (Ws. 59 k. 614v). Bratu Stanisławowi w r. 1660 zapisał dług 10.000 zł. (ib. k. 613). Od siostrzeńca Adama Mikołajewskiego po śmierci jego matki a swej siostry uzyskał w r. 1667 cesję sumy 14.000 zł., którą zmarły Marcin Mikołajewski zapisał był żonie w grodzie ostrzeszowskim (Ws. 68 k. 103). Żerniki w r. 1676 sprzedał za 12.000 złp. Annie Mielżyńskiej, wdowie po Dadźbogu Gorajskim, a żonie dał ponowną oprawę na 8.000 zł. jej posagu (P. 1427 k. 825v, 830). Od Anny Elżbiety Manieckiej, żony Kazimierza z Rokszyc Zapolskiego, kupił w r. 1677 za 20.000 złp. Mechlin w p. pyzdr. (P. 1428 k. 300). Drugi raz ożenił się 1678.31/X. r. z Jadwigą Woźnicką, "wdową z Osieszyna" (LC Objezierze). W jej imieniu kwitował w r. 1686 Macieja Nowowiejskiego z prowizji (P. 1112 XI k. 24). Od Marcina Trąmpczyńskiego i Konstancji z Gorajskich kupił wyderkafem w r. 1688 za 24.000 zł. miasto Książ i wieś Zakrzewo w p. kośc. (P. 1116 X k. 17). Mechlin (Miechlin) t. r. sprzedał jezuitom poznańskim (P. 1262 k. 51). Skwitowany w r. 1688 wraz z Adamem, Janem, Stanisławem, Sebastianem, Jadwigą, Elżbietą, Marianną i Agnieszką, swymi dziećmi zrodzonymi z pierwszej żony, przez Adama Lipskiego, działającego w imieniu żony Zofii Zakrzewskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Konarzewskim, bracie Ewy z Konarzewskich N-ej, jak też w imieniu jej córek z pierwszego męża, Katarzynę i Teresę Konarzewskie. Do tych Konarzewskich należały dobra: Konarzewo, Dabrówka, Kawcze, Kokoszki, Ziemlino, Sarbinowo. Żołędnica (P. 1116 XIII k. 3). Od Andrzeja Sobockiego kupił w r. 1690 za 30.000 złp. Witkowice p. pozn. (P. 1431 k. 562). Nie żył już w r. 1694 (P. 1127 VI k. 111). Z pierwszej żony byli synowie: Bonawentura (Dobrogost), ochrzcz. 1662.9/IV. r. (LB Rożnowo), Adam, wspomniany, jak już wiemy w r. 1668, o którym Niesiecki pisze, iż wyniósł się w Lubelskie, Jan, o którym niżej, Jakub, ochrzcz. 1667.2/V. r. (ib.), niewątpliwie już nieżyjący w r. 1688, Stanisław, o którym niżej, wreszcie Sebastian, wspomniany w r. 1688, jeszcze nieletni w r. 1694 (P. 1127 VI k. 111), dopełnając zobowiązania braci w r. 1694 swoją część Witkowic w p. pozn. sprzedał w r. 1699 Michałowi Sczanieckiemu za sumę 3.666 złp. (P. 1137 VIII k. 69). Od szwagra Samuela Hulewicza i jego żony Sebastian w r. 1701 wydzierżawił na trzy lata Hączyn Bród (Chuńczy Bród, Hańczy Bród) w wojew. wołyńskim, pod zakładem 1.000 złp. (I. Kon. 72 k. 50). Mieszkał na Wołyniu i w r. 1711 (P. 1146 I k. 61v). Z córek, Agnieszka (Agnieszka Jadwiga), bliźniaczka Bonawentury, ochrzcz. 1662.9/IV. r. (LB Rożnowo), jeszcze panna w r. 1695 (P. 1130 XIII k. 35), w latach 1698-1730 żona Kazimierza Żerońskiego "Dzierlatki", oboje nie żyli już w r. 1748. Jadwiga, ochrzcz. 1663.15/I. r. (LB Rożnowo), zapewne zmarła wcześnie. Elżbieta (Helena), wspomniana w r. 1688, jeszcze niezamężna w r. 1694 (P. 1128 XIV k. 4), wyszła w Chociszewicach 1694.28/IX. r. za Samuela na Drozdnie Hulewicza, któremu Michał Sczaniecki, nabywca Witkowic, wypłacił w r. 1695 sumę 3.000 złp., jako jej część z sumy 9.000 złp., które ojciec w testamencie legował jej i jej siostrom, pannom Mariannie i Agnieszce (I. Kon. 73 k. 429; P. 1130 XIII k. 35v). Marianna wyszła 1698.25/XI. r. za Andrzeja Michałowskiego, kalwina, umarła w Polskiejwsi 1699.1/IV. r.

I) Jan syn Hieronima i Konarzewskiej, ochrzcz. 1666.10/I. r. (LB Rożnowo), wspólnie z bratem Stanisławem a też w imieniu nieletniego brata Sebastiana odziedziczone po ojcu Witkowice, wedle kompromisu zawartego z Michałem Sczanieckim, sprzedali mu w r. 1694 za 30.000 złp. (P. 1127 VI k. 111), pozostawiając na tych dobrach posagi zapisane przez ojca trzem ich siostrom, każdej po 3.000 zł. Jan umarł bezpotomnie w r. 1694 lub 1695 (P. 1128 XIV k. 4, 1130 XIII k. 35v).

II) Stanisław, syn Hieronima i Konarzewskiej, wspomniany w r. 1688, jak już wiemy, w r. 1694 wspólnie z bratem Janem sprzedawał Witkowice. Kwitował w r. Hieronima Bronikowskiego, podstolego poznańskiego, z 7.000 złp. (I. Kon. 70 k. 95). Był w latach 1697-1698 administratorem starostwa konińskiego z ramienia starosty Filipa Konarzewskiego (I. Kon. 70 k. 211v, 322). Na połowie dóbr żonie Justynie Reginie Linowskiej, córce Zygmunta i Zofii Kochowskiej, oprawił w r. 1699 posag 3.000 złp. (P. 1137 VIII k. 69). Od Filipa Konarzewskiego, starosty konińskiego, wydzierżawił w r. 1702 na trzy lata, pod zakładem 15.000 zł. dobra Turzyn, Szaradów, Rzemieniewice i Zalesie w powiatach kcyńskim i nakielskim (I. Kon. 72 k. 138). Umarł między 1702.22/VII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.) a r. 1711, kiedy to Justyna Linowska, już 2-o v. żona Michała Boboleskiego, występowała w imieniu własnym i swych nieletnich dzieci, Mikołaja, Józefa i Tarsilli (P. 1146 I k. 61v). Dobra Suchoręcz i Suchoręczek Justyna w r. 1714 pod zakałdem 6.600 złp. zastawiła Aleksandrowi Wałdowskiemu (G. 93 k. 187). Oboje Boboleccy żyli jeszcze w r. 1715 (Z. T. P. 40 k. 21), ona nie żyła już w r. 1717 (Kc. 134 k. 266v). Synowie, Mikołaj i Józef. Córka Agnieszka Teofila, ur. w Turzynie, ochrzcz. 1699.3/II. r. (LB Kcynia), występowała potem niekiedy jako Teofila (Z. T. P. 40 k. 21), najczęściej jako Tarsilla (P. 1146 I k. 61, 1147 II k. 174v). Jeszcze panna w r. 1739 (Kc. 134 k. 266v, 135 k. 377), wyszła w Kociugach 1731.29/I. za Franciszka Mierzewskiego, umarła między r. 1773 a 1778. Młodszy z synów, Józef, nieletni w r. 1711 (P. 1146 I k. 61v), jeszcze świecki w r. 1721 (Kc. 135 k. 104v), jezuita w r. 1723 (I. Kon. 75 k. 107v), magister w kolegium poznańskim, żył jeszcze 1730.31/VII. r. (Kc. 135 k. 368).

Mikołaj Korzbok Zaidlic N. Kurp(!) Zaidlic N., syn Stanisława i Linowskiej, ochrzcz. 1701.27/XI. r. (LB Szkaradowo). Jako spadkobierca rodziców, wraz z braćmi i siostrą, zawierał w r. 1717 ugodę z Aleksandrem Wałdowskim (Kc. 134 k. 266v). Cedował w r. 1721 sumę Józefowi Kąsinowskiemu, posesorowi Iwna (P. 1179 k. 84v). Od Filipa Hulewicza wydzierżawił w r. 1722 na jeden rok, pod zakładem 1.000 złp., Lisiec Wielki i Głowiewo w p. kon. (I. Kon. 75 k. 361). Z ojczymem Boboleckim i córkami jego a swymi przyrodnimi siostrami zawierał w r. 1723, w imieniu własnym i rodzeństwa, komplanację (ib. k. 405v, 406v, 407). Z bratem Józefem, jezuitą, po rodzicach posesorzy (dziedzice?) Suchoręcza i Suchoręczka, dokonali 1730.31/VII. r. podziału rodzicielskich dóbr (Kc. 135 k. 368). Nazwany dziedzicem Suchoręcza, kiedy 1733.16/II. r. żenił się z Krystyną Arcemberską z Kłodzina, córką Jana i Heleny Grodzickiej (LC Łopienno; Kc. 137 k. 174). Suchoręcz i Suchoręczek w r. 1740 sprzedał Pawłowi Poleskiemu, cześnikowi żytomierskiemu (Kc. 139 k. 147v). T. r. wspólnie z siostrą potwierdzili sprzedaż Miechlina (Mechlina), dokonaną przez dziada Hieronima na rzecz poznańskiego kolegium S. J. (P. 1262 k. 51). Od brata swej żony, Wojciecha Arcemberskiego uzyskał w r. 1741 cesję sumy 2.000 zł., którą on przy sprzedaży Kłodzina Franciszkowi Sikorskiemu pozostawił na gruncie tej wsi (G. 97 k. 502v). Kwitował się w r. 1750 z obecnym dziedzicem Suchoręcza i Suchoręczka, Poleskim (Kc. 141 k. 68v). Krystyna Arcemberska już t. r. nie żyła (ib. k. 72v). Mikołaj plenipotentami swymi ustanowił w r. 1752 swych synów, Ignacego i Ludwika (Kc. 142 k. 69). Jako spadkobierca wujów, Wojciecha i Stanisława braci Linowskich, celem windykowania spadku po nich dał w r. 1753 plenipotencję Onufremu Gosławskiemu, podczaszycowi i sędziemu grodzkiemu chęcińskiemu (Kc. 142 k. 110). Sumę 2.000 zł. zapisaną sobie w r. 1740 na wsi Suchoręczku przez zmarłego Kazimierza Poleskiego cedował w r. 1758 zięciowi Ulejskiemu i jego żonie a swej córce Apolonii (G. 99 k. 62). Prawa swe na dobrach Prochy i Proszkowo w p. kośc. cedował w r. 1774 swemu synowi Ludwikowi (G. 100 k. 602). Wszystkim trzez synom, Ignacemu, Janowi i Ludwikowi cedował w r. 1775 pewne prawa (G. 102 k. 30v). Obok tych synów była i córka, Apolonia, ur. w Kłodzinie, ochrzcz. 1734.31/I. r. (LB Łopienno), w latach 1758-1792 żona Jakuba Ulejskiego. Z synów, Jan, wspomniany w latach 1763-1786 (G. 100 k. 31v, 102 k. 30v, 113 k. 54v).

(I) Ignacy Korzbok-Zajdlic N. (czasem Karp Zajdlic N), syn Mikołaja i Arcemberskiej, wspomniany w r. 1752, spisywał w Gnieźnie 1762.13/III. r. z Kajetanem Leszczycem Skarszewskim, pod zakładem 43.000 złp. punkta kontraktu kupna odeń wsi Kołdrąb w p. gnieźn. (G. 99 k. 374v). Zaślubił 1769.16/IX. r. Magdalenę Lisowską (LC Kcynia), córkę Andrzeja i Rozalii Łaskawskiej (G. 115 k. 68). Dziedzic Kołdrąbia z pustką Kołdrąbczykiem i Holędrami, zastawił Kołdrąb w r. 1771 za 11.000 zł. Sebastianowi Złotnickiemu (G. 100 k. 446), który w r. 1775 skwitował go z 18.000(!) zł. z tego zastawu z r. 1771, jak też z 6.984 zł. zapisanych Złotnickiemu w r. 1774 tytułem prowizji (G. 103 k. 78v). Wzajemnne dożywocie z żoną spisywał w r. 1776 (G. 103 k. 14v). Od Ludwika Komorskiego uzyskał w r. 1777 cesję sumy 4.000 złp. na Gułtowach (G. 104 k. 74v), a w r. 1778 od Wojciecha Mańkowskiego dostał cesję całych sum na Gułtowach, Izdebnie, Międzychodzie, Dalabuszkach, Lwówku (G. 105 k. 131). Od tegoż Wojciecha Mańkowskiego w r. 1781 dostał cesje sum na Prochach w p. kośc. (G. 108 k. 20). Dziedzic folwarku Kopiec (przy Kołdrąbiu), będącego w r. 1782 w "tradycyjnej posesji" Jerzego Złotnickiego (G. 109 k. 50, 50v). Popadł w spór z braćmi, Ludwikiem i Janem, jak również ze szwagrem Ulejskim i wszystkie trzy strony w r. 1786 powołału na superarbitra Ewagriusza Jaraczewskiego, regenta kcyńskiego (G. 113 k. 54). Od Ignacego Hulewicza, sędziego grodzkiego inowrocławskiego, wnuka Samuela i Elżbiety N-ej, uzyskał w r. 1787 cesję części spadku po niej (G. 114 k. 125v). Kołdrąb w r. 1787, lub przed tą data, sprzedał Józefowi Krallowi (G. 114 k. 78v). Pozywał w r. 1793 Stefana Turnę, byłego dziedzica Stępuchowa, jak też Aleksandra Moszczeńskiego, dziedzica obecnego, a również opiekunów nieletniego Józefa Nieświastowskiego (G. 117 k. 239). Oboje małżonkowie w r. 1806 mieszkali w Leśniewku koło Gniezna (LB Św. Trójca, Gniezno). Umarł Ignacy w Nowymmieście 1817.6/X. r. (LM Żydowo). Magdalena zmarła w Gnieźnie 1833.29/I. r., licząc lat 81. Zawiadamiał zięć Głębocki (LM Św. Trójca, Gniezno). Syn Feliks. Córki, Józefa Anastazja, ur. w Łankowicach 1770.1/V. r. (LB Kcynia), i Eleonora, poślubiona przed 1806.2/IX. r. "nob. et spect." Janowi Głębockiemu (LB Św. Trójca, Gniezno).

Feliks syn Ignacego i Lisowskiej, ur. ok. r. 1784/1785, komisarz poczty królewskiej w mieście Bojanowie 1822 r., umarł, bedąc emerytowanym "poczciarzem", w Gołaszynie 1861.20/II. r., mając lat 77 (LM Bojanowo-Gołaszyn). Ożeniony z Marią Ludwiką (Marią Ludwiką Florentyną) Arnauld (Arnaud, Arnud, Arnold) z Kawcza, którą zaślubił 1821.20/VI. r. (LC Zakrzewo). Umarła 1879.23/I. r. w 87-ym roku życia, pochowana w Kolniczkach (Dz. P.). Synowie, Ignacy i Stanisław.

1. Ignacy (Ignacy Aleksander Feliks), syn Feliksa i Arnauldówny, ur. w Bojanowie 1822.4/VI. r. (LB Bojanowo-Gołaszyn), żołnierz w r. 1848 i 1863, więzień stanu. Dzierżawca folwarku dominialnego w Szlachcinie, zaślubił 1846.14/X. r. "opatrzną" (więc nie szlachciankę?) Konstancję Piątkowską, córkę Michała, dzierżawcy Kurowa, i Pauliny Krysztofowiczówny, pannę 21-letnią (LC Bonikowo). Był w latach 1848-1855 dzierżawcą (posesorem) Młyniewa koło Grodziska, zaś w r. 1855 właścicielem Biechowa w p. wrzesińskim, które to dobra, oszacowane na 41.424 tal., miał iść 1860.6/II. r. na przymusową sprzedaż (Dz. P., wiad. z 1859.2/VII. r.). Mieszkali w r. 1890 w Poznaniu (LB Uzarzewo). Ignacy umarł 1894.18/VI. r. (Dz. P.), Konstancja z Piątkowskich umarła 1902.6/I. w Król Polskim (ib.). Z ich córek, Bronisława Barbara Maria, ur. w Młyniewie 1848.28/XI. r., zmarła 1849.19/IV r. Kazimierz Maria Teodozja, ur. tamże 1850.28/V. r. Maria Ludwika Konstancja, ur. tamże 1852.30/III. r. Władysława Maria Antonina, ur. tamże 1853.30/III. r., zmarła 1855.8/VIII. r. Stefania Maria Joanna, ur. tamże 1855.1/VIII. r. (LB, LM Grodzisk). Ksawera (Franciszka Ksawera Maria), ur. ok. r. 1857, zaślubiła w Bieganowie 1886.12/X. r. Antoniego Ludwika Krajewskiego z Białego Piątkowa (LC Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.), potem dziedzica Biskupic (LC Uzarzewo; Dz. P.), umarła w Poznaniu 1917.26/VIII. r. (Dz. P.). Jadwiga, ur. 1862.11/IX. r., zaślubiła w lutym 1900 r. w Król. Polskim Stanisława Bogusławskiego z Podwierzbina koło Bobrownik (LC Św. Marcin, Pozn.).

2. Stanisław (Stanisław Wilhelm Michał), syn Feliksa i Arnauldówny, ur. w Bojanowie1827.30/VI. r. (LB Bojanowo_Gołaszyn), uczył się w r. 1846 w szkołach w Głogowie (LC Bonikowo; LC Bojanowo-Gołaszyn). Był w latach 1856-1870 "posesorem", a więc chyba dzierżawcą dóbr? (LB Kunowo; LB, LM Brodnica). W r. 1856 mieszkał w Pucołowie w p. śrem. kiedy 24/XI. t. r. zaślubił pannę Adelajdę (Adelę) Trinks z Bojanowa (LC Bojanowo-Gołaszyn), ewangeliczkę. W r. 1886 mieszkał w Chrustowie w p. grodziskim (LC Św. Marcin, Pozn.). Adelajda umarła 1892.15/IX. r., a Stanisław wraz z córką mieszkał wtedy w Czerniejewach koło Lublina (Dz. P.). Umarł 1895.21/III. r. (ib.). Syn Kazimierz Ludwik, ur. w Pucułowie 1868.15/VI. r., umarł tam 1870.26/III. r. Córka Maria Jadwiga wanda, ur. tamże 1873.20/IX. (LB, LM Brodnica), przeżyła matkę.

(II) Ludwik, syn Mikołaja i Arcemberskiej, pełnił urzędy, które trudno we właściwej kolejności wyliczyć, tak niejednolicie i niekonsekwentnie bywał tytułowany. Więc burgrabia grodzki wałecki w r. 1774 (G. 100 k. 602), komornik brzeski-kuj. 1775 r. (LB Św. Michał, Gniezno), burgrabia wałecki 1782 r. (LC Św. Michał, Gniezno), burgrabia grodzki gnieźnieński 1785.24/IV. r. (LB Św. Trójca, Gniezno), ale znów burgrabia grodzki wałecki 1785 r. (G. 112 k. 32v), burgrabia grodzki nakielski 1790 r. (G. 115 k. 64v). Od ojca, jak już widzieliśmy, uzyskał w r. 1774 cesję praw na dobrach Prochy i Pruszkowo w p. kośc. (G. 100 k. 602). W imieniu spadkobierców zmarłego Franciszka Rokossowskiego, a więc Wojciecha Rokossowskiego i jego żony oraz Zofii z Rokossowskich Oliweckiej, skwitował w r. 1785 Wojciecha Goczałkowskiego z pretesji, jakie wysuwali owi spadkobiercy (G. 112 k. 32v). Mąż Franciszki Poroskiej, już nieżyjącej w r. 1790, dzieciom swym z niej zrodzonym, Karolowi i Konstancji t. r. cesował swe prawa dożywotnie po żonie (G. 115 k. 64v). Synem Ludwika był również Michał.

1. Karol, syn Ludwika i Poroskiej, dzierżawca Zakrzewa w latach 1805-1813 (LC Zbąszyń), mąż Krystyny Marczyńskiej. Oboje żyli jeszcze 1821.10/VIII. r. (LB Kłecko). Synowie: Michał, o którym niżej, Karol, ur. ok. r. 1804, zmarły w Zakrzewie 1813.26/X. r. (LM Zbąszyń). Z córek, Krystyna, ur. ok. r. 1795, wyszła 1811.19/VI. r., mając lat 16, za Józefa Frajera, kancelistę sądu kryminalnego w Poznaniu, a 2-o v. 1815.19/VII. r. poślubiła Wincentego Ignacego Bogusławskiego, administratora Perzyn koło Zbąszynia. Umarła tam 1831.11/VII. r., mając lat 36 (LC, LM Zbąszyń). Antonina, ur. ok. r. 1801, umarła w Kuszewie w p. wągrowieckim 1815.20/V. r., w wieku lat 14 (LM Popowo Kośc.). Józefa Małgorzata, ur. w Zakrzewie 1808.13/VII. r. Joanna Konstancja, ur. tamże 1809.17/V. r., umarła 1810.10/VI. r. (LB, LM Zbąszyń).

Michał (Michał Ludwik), syn Karola i Marczyńskiej, ur. w Zakrzewie 1806.29/IX. r. (LB Zbąszyń), posesor Perzyn w latach 1832-1835. Zaślubił najpierw Karolinę Frajer (Frejer), a potem 2-o v. swą rodzoną siostrzenicę Karolinę (Karolinę Rozalię Franciszkę) Bogusławską, córkę Wincentego i Krystyny N-ej, wdowę 1-o v. po Weigcie (Weigt), ur. w Perzynach 1817.4/IX. r. (LB Zbąszyń), zmarłą w Poznaniu 1856.29/V. r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Z pierwszej żony syn Bolesław Wincenty, zmarły w Perzynach 1835.13/VIII. r., kiedy miał rok i jeden miesiąc (LM Zbąszyń). Z drugiej żony w chwili jej śmierci, tj. w r. 1856, żyło następujące potomstwo: Władysław liczący lat 15, Józef 14, Stanisław 13, Kazimierz 3, Helena 11, Jadwiga 9, Marianna 5 (LM Św. Maria Magdal., Pozn.).

2. Michał, syn Ludwika i Poroskiej, ur. ok. r. 1785/1786, dzierżawca Poświątnego 1808 r., potem Marianowa koło Zbąszynia w latach 1810-1817, posiadacz "gościńca" (karczmy) w Krzywiniu w latach 1824-1842, umarł w Krzywiniu 1842.19/XII. r., mając lat 56 (LM Krzywiń). Jego żoną była, zaślubiona 1807.30/IX. r. Jolanta (Jolanta, czasem Julianna) Bogusławska z Perzyn, licząca wtedy lat 21 (LC Zbąszyń). Z niej synowie: Wojciech Wincenty, ur. w Marianowie 1810.7/IV. r., Ignacy, ur. 1812.8/III. r., zmarły 1814.1/VIII. r., Feliks Eugeniusz Aleksander, ur. 1815.18/XI. r., Marceli, ur. w Marianowie 1817.31/X. r. (LB, LM Zbąszyń), Jan Nepomucen, ur. w Krzywiniu 1824.14/V. r. (LB Krzywiń). Córka Józefa Małgorzata, ur. w Poświątnem 1808.13/VII. r. (LB Zbąsdzyń).

II. Stanisław N. Zaidlic, syn Dobrogosta i Zdrowskiej, od brata Hieronima w r. 1660 uzyskał zapis długu 10.000 zł. (Ws. 59 k. 613). Kwitował 1661 r. Hieronima Konarzewskiego z 4.000 zł. (I. Kal. 125 s. 74). Od Łukasza Żychlińskiego t. r. uzyskał cesję 220 i 268 zł., zapisanych mu przez Bartłomieja Żychlińskiego (ib. s. 973). Był zapewne już wtedy mężem Ewy (Ewy Katarzyny) Żychlińskiej, córki Bartłomieja i Teresy Gądeckiej, z którą zapisa wzajemnego dożywocia spisywał w r. 1663 (P. 1106 VII k. 9v, 1425 k. 320; I. Kon. 58 k. 414v). Pozywał w r. 1669 o poranienie siebie Stafana i Dobrogosta braci Rożnowskich (P. 196 k. 358). Oboje z żoną sumę 2.000 złp. na Zorzewku i połowie Sługocinka Małego w p. kon. po jej ojcu cedowali w r. 1677 Andrzejowi Trzebickiemu, biskupowi krakowskiemu (I. Kon. 60 k. 1083v). Ewa od swych przyrodnich braci, Stefana i Eustachego Rożnowskich, synów Mikołaja, drugiego męża Teresy z Gądeckich, kupiła w r. 1683 za 10.000 złp. Radwanki w p. kcyń. (P. 1106 k. 9v). Stanisław umarł między r. 1686 a 1692 (P. 1112 VII k. 35v; Kc. 132 k. 621v). Wdowa sprzedała Radwanki w r. 1693 za 11.000 złp. przyrodniemu bratu Eustachemu Rożnowskiemu (P. 1432 k. 262v). Żyła jeszcze w r. 1698 (I. Kon. 70 k. 368). Synowie, Kazimierz, o którym niżej, i Dobrogost, bezpotomny, już nieżyjący w r. 1747 (P. 1389 k. 197v). Córka Konstancja, w latach 1725-1728 żona Szymona Biedkowskiego(!), zmarła w r. 1737, pochowana 4/XI. u Bernardynów w Gołańczy.

Kazimierz, syn Stanisława i Żychlińskiej, mieszkający w r. 1715 w Budziejewie w p. gnieźn., miał z Jadwigi (Katarzyny?) Jezyckiej, syna Józefa i córkę Annę Konstancję, ur. w Budziejewie, ochrzcz. 1715.11/VIII. r. (LB Popowo Kośc.). Józef, ochrzcz. 1714.1/III. r. (LB Żerniki), rodzony bratanek i spadkobierca 1747 r. zmarłego Dobrogosta (P. 1289 k. 197v), nie żył już w r. 1750, kiedy wdowa po nim, Marianna Strojewska (Trojanowska?), córka Józefa i Zofii Świeżyńskiej(?), ustanowiła plenipotentem Mikołaja N-go. Była wtedy matką Stanisława i Katarzyny N-ch (Kc. 141 k. 56). W r. 1755 występowała już tylko w imieniu nieletniej córki Katarzyny (P. 1315 k. 85), więc syn, być może, już żył. Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Niesiołowscy h. Korzbok 1

@tablica: Niesiołowscy h. Korzbok 2

Jan, Zygmunt, Mikołaj i Wacław Niesułowscy Zaidlice ze Śląska, bracia rodzeni Anny, w r. 1593 żony Władysława Włostowskiego, dziedzica w Pijanowicach p. kośc. (Kośc. 273 k. 150). Była ta Anna w latach 1599-1604 2-o v. żoną Piotra Kucharskiego. Jan nie żył już w r. 1604, kiedy Zygmunt i Wacław zapis oprawny na sumę 1.000 tal. dany w r. 1593 siostrze przez Włostowskiego na połowie dóbr w Pijanowicach i na pustce Puszczykowo, wraz z zyskami i przezyskami, przysądzonymi od syna tego Jana, a swego siostrzeńca, Zygmunya Włostowskiego, cedowali siostrze obecnie zamężnej Kucharskiej (Ws. 21 k. 167). Zygmunt, Mikołaj i Wacław w r. 1604 limitowali z Janem Włostowskim z Kotowa, stryjem i opiekunem Zygmunta (Kośc. 284 k. 118). Chyba Mikołaj, jednym z tych braci, identyczny Mikołaj oprawił w r. 1601 wiano 250 zł. żonie Katarzynie Otuskiej (P. 1404 k. 84).

>Niesiołowscy, Niesułowscy różni. Anna, w r. 1577 żona Gabriela Krasowskiego, pisarza grodzkiego gnieźnieńskiego. Adrian (Niesułowski) syn zmarłego Franciszka, w imieniu własnym i brata Gabriela, zawierał w r. 1579 kontrakt z Benedyktem Barcickim o dzierżawę części Rospęczyna (Py. 116 k. 220v). Jadwiga, w r. 1633 żona Wojciecha Wturkowskiego. Siostra Magdalena, franciszkanka śremska, zmarła 1649.11(12?).V. r. (Nekr. Franciszkanów śrem.). Katarzyna, żona Wojciecha Strzałkowskiego z Mieleszyna, którego pobili w kaplicy w Mieleszynie 1670.31/VII. r., oboje żyli jeszcze w r. 1672. Wojciech, mąż Jadwigi Trebnicówny, córki Samsona i Ewy, która w. r 1678 kwitowała Jana Dulak Węsierskiego z 600 zł., zapisanych w grodzie skarszewskim w r. 1675 jej i jej siostrze zmarłej Mariannie, żonie tegoż Węsierskiego (N. 185 k. 805v). Wojciech umarł między r. 1584 (Kc. 132 k. 289v), a 1699, kiedy to Jadwiga, będąc już wdową zapisywała córkom Joannie i Elżbiecie po 700 zł. każdej z sumy oryginalnej 1.400 zł. zapisanej przez małżonków Lniskich (N. 191 k. 10). Wraz z córką Elżbietą a w imieniu też syna Aleksandra i córki Joanny t. r. zawierały kontrakt z Marcinem N-im, synem zmarłego Jana i Zofii Roszkowskiej (ib. k. 17). Z tych córek, Joanna wyszła potem za Jana Szawrońskiego, oboje nie żyli już w r. 1715, a spadek po niej brał brat cioteczny Stanisława Komaski, rodzący się z Teresy Trebnicówny (N. 198 s. 94).

Marianna, w r. 1728 wdowa po Wojciechu Pinińskim. Stefan i Marianna, rodzice Brygidy, ur. w Kołaczkowie, ochrzcz. 1731.19/VIII. r. (LB Witkowo). Ignacy, mąż 1748 r. Weroniki Rydzyńskiej, córki Mikołaja i Zofii Grudzińskiej (P. 1291 k. 83). Ks. Kazimierz ("Miesiołowski"?), proboszcz konarzewski, zmarły w r. 1759, ok. 30/XII. (LM Konarzewo). Katarzyna, w r. 1776 żona Mateusza Chamskiego, wdowa w r. 1786. Ks. Adam proboszcz piasecki, dziekan gniewski ("mewski"), zmarły 1781.27/XI. r. (Nekr. Przemęt). Paweł, mąż Ludwiki Lewickiej, z którą w r. 1784 spisywał wzajemne dożywocie (G. 111 k. 93v). "Ur." panna Eleonora N-a, z Powidza, chrzastna 1796.13/III. r. (LB Powidz). Paweł i Petronalle z Rakowskich, rodzice Damiana Nepomucena Tomasza, ur. w Grzybowie 1796.27/XII. r. (LB Św. Trójca, Gniezno).

Stanisław, chrzestny w r. 1823.(28/IV.?) (LB Kłecko). Ksawery, dzierżawca Żabiczyna, i Karolina Królikowska, rodzice Klementyny Bolesławy Wandy, ur. tam 1830.21/VIII. r. (LB Mieścisko; LB Kozielsko, tu data ur. 20/IX.). Anna, żona Onufrego Busse, sekretarza powiatu wągrowieckiego, zmarła w Podklasztorzu 1836.6/XII. r., licząc 36 lat (LM Łęgowo). Panna Helena, z Wapowic(?), chrzestna 1872.18/II. r. (LB Opalenica). Józefa, zamężna Potocka, zmarła w Mroczy w p. wyrzyskim 1873.18/VII. r. (Dz. P.). Maria, z Szarleja w p. inowrocł., wyszła w Górze 1895.28/II. r. za Bolesława Łyskowskiego. Była to więc zapewne córka Andrzeja, w r. 1899 dzierżawcy Szarleja, dóbr Józefa Kościelskiego. Inne dobra Kościelskiego, Karczyn w p. inowrocł. dzierżawił wtedy Ludwik N. Andrzej, posesor dóbr, mąż Heleny z Bogusławskich, córki Aleksandra i Antoniny z Kawieckich, zmarłej jako wdowa licząca ok. 68 lat w Poznaniu 1912.13/VII. r. (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Syn ich Włodzimierz, ksiągarz, umarł w Ostrowie 1904.19/IV. r. licząc lat 39(38?). Zostawił żonę Helenę i dziecko (LM Ostrów; Dz. P.). Inny syn Ludwik, plenipotent (dyrektor) dóbr czerniejewskich, umarł 1926.11/V. r., licząc lat 62 (LM Św. Marcin, Pozn.). N. Niesiołowski po trzech latach posiadania majątku Modliszewko w pow. gnieźń. sprzedał te dobra w r. 1907 Wendorffowi ze Zdziechowy z tegoż powiatu (Dz. P.). Inny N-i w r. 1908 Mielicę koło Ostrowa nad Gopłem sprzedał Januszowi Trzcińskiemu, synowi doktora Trzcińskiego z Popówa (ib.). Marian kupił 1909.13/VII. r. od Andrzeja Drogowskiego a właściwie od Banku Parcelacyjnego w Kościanie część Glinna (2.000 m.m.) z Gorzelnią (ib.; Hip. Wągr. Glinno), ale potem sprzedał te dobra i był plenipotentem w Karczewie Kęszyckich, umarł 1933.16/IV. r., licząc lat 66 (Dz. P.). Andrzej umarł w Poznaniu 1911.21/VI. r., pozostawiając żonę, dzieci i wnuki (ib.). Stanisław, starosta bydgoski, umarł 1927.18/VI. r. w Bydgoszczy, w 48-ym roku życia, zostawiając żonę i dzieci (ib.).

>Niestachowscy. Remigian (Maciej Remigian), syn Jana, nie żyjącego w r. 1686 (P. 1112 X k. 40), z żoną Reginą Anzlerówną (Weclerówną?) w r. 1675 wydzierżawili pod zakładem 5.000 zł. Długie Wielkie i Małe w p. wschow. od Władysława Włostowskiego, podpułkownika J.Kr.Mci, i Katarzyny z Reklewa (Ws. 68 k. 799v). Oboje małżonkowie w r. 1677 od Wiktoryna Kotlińskiego i Marianny z Gostynia wydzierżawili pod zakładem 3.000 zł. na cztery lata Ziemice w p. kośc. (Ws. 73 k. 31). Remigian w r. 1686 roborował skrypt Michałowi Kierskiemu (P. 1112 X k. 40). Nie żył już w r. 1715 a chyba już i w r. 1695? (P. 1149 I k. 111). Z synów, Remigian nie żył już w r. 1715, Franciszek, o którym niżej. Z córek, Teresa była w r. 1695 żoną Jana Baranowskiego, nie żyli oboje w r. 1715. Konstancja, panna w r. 1695, w latach 1715-1723 żona Franciszka Skrzetuskiego. Krystyna, wspomniana w r. 1695, zaślubiła 1718.17/VII. r. Kazimierza Korzeniewskiego, była wdową w r. 1723.

Franciszek, syn Remigiana i Anzlerówny, wspomniany w r. 1695 (P. 1149 I k. 111), wraz z siostrą Konstancją Skrzetuską, a też w imieniu siostry, panny Krystyny, wspólnie z ich siostrzeńcem, Wawrzyńcem Baranowskim kwitowali w r. 1715 miasto Poznań (ib. k. 129v). Franciszek z siostrą Krystyną w r. 1717 sprzedali za 460 złp. kamienicę w Poznaniu przy ul. Szewskiej, naprzeciwko kościoła Dominikanów, Hieronimowi Kołaczkowskiemu (P. 1153 k. 132v). Skwitowany w r. 1723 przez siostrę Krystynę, już wtedy wdowę po Korzeniewskim, z 500 zł. (Kc. 134 k. 517v). Powodowany pobożnością, sumę 424 zł cedował w r. 1725 ks. Aleksandrowi Bajkowskiemu, kanonikowi poznańskiemu, proboszczowi skockiemu (P. 1198 k. 16). Zaślubił 1726.8/II. r. Franciszkę Niedźwiedzką, wdowę 1-o v. po Stanisławie Gogolewskim (LC Popowo Kośc.; P. 1249 k. 84) i miał z nią syna, Walentego Macieja, ur. w Pląskowie, ochrzcz. 1730.12/II. r. oraz córkę Katarzynę, ur. tamże, ochrzcz. 1726.24/XI. r. (LB Popowo Kośc.). Zob. tablicę.

@tablica: Niestachowscy

>Niesułowscy, Niesiołowscy h. Dołęga, z Niesułowa (dziś Niesiołowa) w p. raciąskim, wojew. płockiego. Z tego województwa pochodzili bracia, Stanisław i Jakub. Jakub w r. 1638 brał w zastaw od Hieronima Dąmbskiego za 12.000 złp. Daronie Górki w p. kcyń. (Kc. 39 k. 2). Nie żył już w r. 1647. Stanisław ożeniony był z Katarzyną Rościszewską, oboje nie żyli t. r., a mieli synów, Stefana i Jana, oraz córki, Mariannę, wtedy żonę Macieja Michałowskiego, i Zofię, w latach 1647-1651 żonę Stanisława Konarskiego. Stefan bratu Janowi w r. 1647 zobowiązał się pod zakładem 4.000 zł. sprzedać części wsi Niesułowo, Zamoście, Kotkowo i Bachy w wojew. płockim, odziedziczone po rodzicach (Kc. 129 k. 221, 222). Obaj ci bracia, jako spadkobiercy stryja Jakuba, sumę 1.000 zł., zapisaną stryjowi przez małżonków Gąsiorowskich, cedowali t. r. swej siostrze Konarskiej (ib. k. 229) Z ich Stefan w r. 1652 nabył na trzy lata wyderkafem od Aleksandra Broniewskiego za 13.000 zł. Broniewo w p. nakiel. (N. 225 k. 386). Mąż Zofii Sobiejuskiej, córki Macieja, wraz z nią t. r. kwitował Piotra Działyńskiego, wojewodzica brzeskiego-kuj., z 5.808 zł., zapisanych na wsiach Klunowo i Liciszewa w p. lipnowskim (N. 227 k. 8v). Tej żonie w r. 1654 oprawił 900 złp. posagu (P. 1067 k. 383). Skwitowany w r. 1655 przez Władysława Wiśniewskiego z 800 zł. (N. 227 k. 321v). Macieja Grabskiego, spadkobiercę wuja Adama Konarzewskiego, w r. 1660 skwitował z długu 300 zł. (ib. k. 696v). Trzymał wyderkafem od Aleksandra Broniewskiego, a po jego śmierci od Broniewskich, synów Marcina, Broniewo z młynem w p. nakiel. (N. 185 k. 57, 57v) i w. r. 1672 kwitował ich z 13.000 zł. sumy wyderkafowej na tych dobrach (ib. k. 206v). Za jednego z tych Broniewskich, Aleksandra, wydał swą córkę Teresę i t. r. od zięcia uzyskał zobowiązanie, iż jej oprawi posag 7.000 zł. (ib. k. 210). Oboje małżonkowie N-cy w r. 1673 kwitowali Zygmunta Broniewskiego, syna Marcina, z 1.500 złp. (ib. k. 261v). Stefan, w r. 1675 skwitowany przez siostry Krajewskie, Katarzynę, zamężną Bieńkowską, i Magdalenę, zamężną Liberacką, z 6.000 zł. (Kc. 131 k. 786v). Oboje małżonkowi od Zofii Sierskiej, wdowy po Adamie Rynarzewskim, 2-o v. żonu Stefana Pawłowskiego, nabyli wyderkafem w r. 1676 części Raczyc w p. kcyń. (P. 1427 k. 591v), zaś od Wojciecha i Adama, ojca i syna Żychlińskich, w r. 1684 na trzy lata za 10.000 złp. Chrostowo w p. brzeskim-kuj. (P. 1107 VII k. 62v). Nie żyli już oboje w r. 1693, a nie żyła wtedy i córka ich Teresa, żona Aleksandra Broniewskiego (N. 189 k. 64). Zob. tablicę.

@tablica: Niesułowscy h. Dołęga

>Niestrońska (czy szlachcianka?) Barbara, chrzestna 1712.28/IV. r. (LB Św. Trójca, Gniezno).

>Nieszczewscy ze wsi Nieszczewy w pow. brzeskim-kuj. Stanisław ze Skowronkowa w p. brzeskim-kuj., syn zmarłego Rafała, skwitowany w r. 1622 przez Wojciecha Mikołajczewskiego z 600 złp. (I. Kon.42 k. 107v). Stefan, syn zmarłego Jana, w r. 1642 dawał zobowiązanie wdowie Jadwidze z Kołudzkich Kiełczewskiej (Z. T. P. 29 s. 1607). Andrzej, syn Wojciecha, w r. 1641 w grodzie brzeskim dał zobowiązanie braciom Bogusławskim "Mnichom", bratankom i spadkobiercom Stanisława (I. Kon. 63 k. 675v). Nie wiem, czy ten sam Andrzej był w latach 1631-1664 mężem Barbary Dembińskiej, córki Łukasza i Pogorzelskiej (I. Kon. 46 k. 328v, 51 k. 525v, 58 k. 264). Oboje nie żyli już w r. 1671, kiedy ich synów, Pawła i Wojciecha, obok innych pozywała Zofia Wałdowska, siostra i spadkobierczyni Franciszka Wałdowskiego (ib. 60 k. 254v). Anna, w r. 1654 żona Stefana Kanowskiego, podwojewodziego dobrzyńskiego, nie żyła już w r. 1693. Elżbieta i mąż jej, Wojciech Braza, nie żyli już oboje w r. 1682. Teresa, w r. 1693 żona Adama Brzezińskiego. N., mąż w r. 1693 (a może już w 1688?) Zofii Żegockiej, córki Tomasza, wdowy 1-o v. po Janie Chrząszczewskim (I. Kon. 69 k. 273v, 274v).

Wojciech i Joanna z Prusinowskich, nieżyjąca już w r. 1693, rodzice: Jana, Ludwika, Kzimierza i Maksymiliana. Jan t. r. działał w imieniu tych swych nieletnich braci (Z. T. P. 35 s. 1493). Ten sam chyba Jan (Jan Władysław), komornik graniczny inowrocławski, burgrabia bydgoski i pisarz grodzki brzeski-kuj., pozywany był w r. 1701 przez Zygmunta Dąmbskiego, wojewodę brzesko-kuj., spadkobiercę brata Stanisława, biskupa krakowskiego, w zwązku z najazdem dokonanym na dobra spadkowe po zmarłym biskupie przez Jana Kadzidłowskiego, męża Konstancji Dąmbskiej, bratanicy wojewody, i syna ich Józefa Kadzidłowskiego (Z. T. P. 38 k. 89). Żoną Jana Władysława, wtedy komornika granicznego wschowskiego, była w r. 1711 Marcjanna Jemiałkowska (Imiałkowska), córka Hieronima i Anny Trzebińskiej (ib. 39 k. 656). Ją, jej matkę i siostrę Jadwigę, zamężną Ostaszewską, powywali w r. 1712 Michał Bobrowski, podstoli smoleński, wraz ze swą żoną Katarzyną Jemiałkowską, siostrami rodzonymi, dziedziczkami Brzostowa, o bezprawne posiadanie przez 27 lat, wraz ze zmarłym ojcem, Hieronimem Jemiałkowskim, tego Brzostowa (P. 284 k. 50). Jan Władysław, komornik graniczny wschowski, był w r. 1713 plenipotentem Anny z Paruszewskich Kraśnickiej (I. Kon. 73 k. 172). Marcjanna z Jemiałkowskich umarła w r. 1714 i pochowama była wraz z dzieckiem 12/VI. (A. B. Koźmin. W. 50). Owo dziecko to Wojciech Antoni, ochrzcz. 10/IV. t. r. Jan Władysław mieszkał wtedy w Brzostowni (LB Góra k. Borku). Na wsi Nieszczewy w r. 1716 zapisał 3.000 t. córkom swego stryjecznego brata Michała, pannom Annie i Mariannie N-im, urodzonym z Trąmpczyńskiej (I. Kon. 73 k. 373). Michał, syn Władysława, nieżyjącego już w r. 1729 (I. Kal. 167 s. 83), regens grodzki koniński w latach 1719-1729 (I. Kon. 75 k. 129; I. Kal. 167 s. 83), podwojewodzi koniński w r. 1724 (Z. T. P. 42 k. 917), podpisek grodzki koniński 1726 r. (I. Kon. 76 k. 104), komornik graniczny brzeski-kuj. 1747 r. (In. 113 k. 90v). Mąż Franciszki Trąmpczyńskiej, córki Jana i Anny Szkudlskiej, 1712 r. (I. Kon. 73 k. 132; I. Kal. 161 s. 80, 83), wspólnie z nią w r. 1714 wydzierżawił od wdowy Teresy z Kęszyckich 1-o v. Cieleckiej, 2-o v. Skąpskiej, dobra Rzgów, Modła, Babia, Grądy, Dąbrowice i Zazdrość w p. kon. (I. Kon. 73 k. 282). Wspólnie z ojcem swej żony, Janem Otto Trąmpczyńskim, dziedzice Kucharek, kwitowali w r. 1714 Teodora Zielonackiego, prepozyta benedyktynów kościelnickich, z sumy 3.000 zł., posagowej tej Franciszki (I. Kal. 159 s. 192), a z wdową Teresą Skąpską zawierali w r. 1717 komplanację (I. Kon. 73 k. 457v). Oboje małżonkowie, posesorzy połowy Rzgowa z przyl. w p. kon., kwitowali się w r. 1719 z małżonkami Kościeleckimi, tradycyjnymi posesorami tej wsi, ze sprawy sądowej o sumę 6.600 złp. (ib. 75 k. 129v). Michał od Stanisława Grabińskiego, zastawnego posesora części Korzeniewa w p. kal., uzyskał w r. 1722 cesję sumy 5.000 złp. z tego zastawu (ib. k. 346). Dziedzic części w Miedzianowie p. kal. w r. 1724 (Z. T. P. 42 k. 917; I. Kal. 161 s. 96). Kwitował w r. 1729 Józefa Nowowiejskiego, dziedzica Śliwnik w p. kal., z 4.000 złp. (ib. 167 s. 83). Żył jeszcze w r. 1747, kiedy Franciszka już nie żyła (In. 113 k. 90v). Syn Walenty Kazimierz, ur. w Miedzianowie, ochrzcz. 1726.10/III. r. (LB Droszew), zapewne młodo zmarły. Z córek, Annie i Mariannie, jak już wiemy, dostał się w r. 1716 zapis 3.000 t. od Jana Władysława N-go. Anna była w r. 1747 żona Chryzostoma Morzyckiego. Marianna, ur. w Krzywosędowie, ochrzcz. 1713.28/III. r. (LB Kuczków), jeszcze niezamężna w r. 1726 (LB Droszew), w latach 1736-1748 żona Kazimierza Bogusławskiego, wdowa w latach 1762-1772, już nie żyła w r. 1792. Wiktoria, w r. 1747 żona Hiacynta Nagórskiego, żyła jeszcze 1774.8/IX. r. Katarzyna (Katarzyna Zofia), ur. w Krzywosędowie ochrzcz. 1714.19/V. r. (LB Kuczków), niezamężna w r. 1747 (In. 113 l. 91v). Franciszka Marcjanna, pod imieniem Hieronimy norbertanka w Strzelnie (ib.). Barbara, pod imieniem Kunegundy t. r. franciszkanka w Gnieźnie. Wszystkie te siostry w r. 1747 sprzedały Świniarzewo w p. brzeskim-kuj. za 36.359 złp. Franciszkowi Mierosławskiemu, łowczemu dobrzyńskiemu (ib.). Była jeszcze córka Helena, ur. w r. 1728, która wtedy od swej chrzestnej matki, Marianny z Parczewskich Trąmpczyńskiej dostała zapis 500 zł. (I. Kon. 76 k. 271) Było też dziecko nienazwane z imienia ur. w Miedzianowie, ochrzcz. 1724.12/XI. r. (LB Droszew).

Antoni, rodzony brat Michała, a więc syn Władysława, kanonik włocławski (inowrocławski?) 1724 r. (LB Droszew), kanonik katedralny włocławski i proboszcz w Kościelcu, asystował w r. 1747 przy sprzedaży Świniarzewa przez swe rodzone bratanice (In. 113 k. 91v).

Stanisław, siostrzeniec Piotra Prusinowskiego, 1697 r. dziedzic Szyszyna (I. Kon. 70 k. 200c). Ponieważ w znanych mi źródłach nie wymieniony wśród synów Wojciecha i Joanny z Prusinowskich (zob. wyżej), był zapewne synem Pawła i Katarzyny z Prusinowskich, już nieżyjących w r. 1699, rodziców Szymona, który t. r. spisywał wzajemne dożywocie z żoną Heleną (Elżbietą) Krzesińską (P. 1136 IV k. 63), córką Jana i Jarnowskiej. Oboje ci małżonkowie zawierali w r. 1705 kontrakt z Janem Rożnowskim, dziedzicem Brzezia i Pawłowa w p. kcyń. (Kc. 133 k. 315). Szymon żył chyba jeszcze w r. 1706, ale już nie żył w r. 1707, kiedy owdowiała Helena wyszła 2-o v. za Jana Raczyńskiego i temu drugiemu mężowi zapisywała sumę 5.000 zł. (Kc. 133 k. 345). Wzajemne dożywocie spisali oboje Raczyńscy w r. 1711 (P. 1146 II k. 50). Synowie Szymona i Krzesińskiej to Franciszek, ochrzcz. w r. 1699 (LB Panigródz), i Adam, o którym niżej. Córki, Marianna Ludwika, ochrzcz. 1705.18/I. r., i Łucja, ochrzcz. 1706.16/XII r. (ib.). Adam (Adam Andrzej Antoni), ochrzcz. 1700.6/I. r. (ib.), kwitował w r. 1741 wuja Karola Krzesińskiego z 4.000 złp. które dziad Jan Krzesiński lokował dla córki Heleny na Brzeznie i Pawłowie w p. kcyń. (N. 205 k. 35). Chyba ten sam Adam N. był w r. 1766 mężem Rozalii Wiśniewskiej, wdowy 1-o v. po Stefanie Tańskim (Kc. 147 k. 130v). Rozalia N-a, chyba ta właśnie, umarła w Lutkowie 1787.28/IX. r., licząc ponad 80 lat, pochowana w Pakości, w Kalwarii (LM Pakość).

Walenty i Katarzyna, rodzice Jakuba Antoniego, ur. w Jankowie, ochrzcz. 1705.25/VII. r., podawanego do chrztu przez Wojciecha N-go (LB Pakość). Jakub, wiceregent grodzki radziejowski, zmarł w r. 1725 (Ks. Bracka, Pieranie). Marianna, w latach 1762-1779(1772?) wdowa po Kazimierzu Bogusławskim, nie żyła już w r. 1792. Kunegunda, franciszkanka w Gnieźnie, zmarła 1771.29/IX. r. (Nekr. Franciszkanek Śrem). Ewa, wdowa po Ignacym (Józefie) Koryckim, wyszła 2-o v. w r. 1772, krótko po 16/VI., za Antoniego Lewald Mejera, żyli oboje w r. 1785, a ona, być może, i w r. 1792.

Antonina, zamężna za T. Urbańskim, umarła 1860.15/II. r. (Dz. P.). Ks. Franciszek Ksawery, kanonik metropolitalny poznański, umarł 1866.19/VI. r. (ib.).

W pełni zdaje sobie sprawę z tego, iż niektórzy w umieszczonych tu N-ich mogli być w rzeczywistości Niesiołowskimi Korzbokami, którzy, jak to widzieliśmy pisali się niekiedy także i Niesułowskimi. Odróżnić przedstawicieli dwóch tych rodzin niekiedy nie sposób.

>Nieszewscy, zob. Mieszewscy.

>Nieszkowscy h. Kościesza z Nieszkowic w pow. szczyrzyckim, potem osiedleni przeważnie w ziemi wieluńskiej, pisali się z Sadowa. Marcin (Nyszkowski) wraz z Twardowskimi, synami zmarłego Macieja, i z ich opiekunami, pozywał w r. 1612 Michała Kurcewskiego z Kurcewa (P. 146 k. 371v).

Stanisław świadkował 1711.15/II. r. i 1714.10/II. r. (LC Kępno). Stanisław, łowczy wieluński, był w r. 1711 pozywany przez Felicjana i Józefa braci Tomickich (Z. T. P. 39 k. 685). Nie żył już w r. 1723, a wdowa, Eleonora Debnerówna była wtedy wraz z synem Stanisławem posesorką połowy Baranowa (Z. T. P. 42 k. 387). Prócz tego syna były córki, Maria Zofia, ochrzcz. w Woli 1718.1/VIII. r., i Joanna, ochrzcz. tamże w r. 1701 (Konarski).

Stanisław, porucznik wojsk kor. w latach 1722-1725 dziedzic dóbr Walichnowy (Walknowy) w p. wieluńskim, zmarły w r. 1736, pochowany w Żychlinie (Konarski). Żoną jego była, zaślubiona w Woli 1717.9/XI. r. Zofia Anna Suchodolska, zmarła w r. 1780, w wieku lat 80, pochowana 22/II. (ib.). Synowie: Teodor Stanisław, ochrzcz. w Woli w r. 1718, umarł 1737 r., Karol Andrzej, ochrzcz. w Woli 1728.15/V. r., Bogusław, o którym niżej. Córki, Zofia Eleonora, ochrzcz w Woli w r. 1722, Ludwika Anna, ochrzcz. tamże w r. 1725 (ib.).

Bogusław z Sadowa N., syn Stanisława i Suchodolskiej, łowczy ostrzeszowski 1759 r., dziedzic dóbr Walichnowy i Kąty w ziemi wieluńskiej (Kośc. 328 k. 101). Żoną jego była w r. 1758 Zofia Anna (Zofianna) Kurnatowska, córka Aleksandra, dziedzica Bodzewa, i Joanny Mielęckiej, która w r. 1759 kwitowała rodziców z 52.000 złp. posagu i 3.000 wyprawy (ib.; LB W. Strzelce). Bogusław skryptem datowanym w Andrychowicach 1770.22/VI. r. zapisał teściowej 900 zł. (Ws. 102 k. 126). Nie żył już w r. 1773 (Ws. 96 k. 14v). Zofia Anna umarła między r. 1763 a 1773 (Kośc. 329 k. 167; Ws. 96 k. 14v). Synowie, Aleksander Krzysztof i Konstanty Dobrogost, o których niżej. Córki, Ludwika Anna, ur. 1763.12/I. r., zmarła 1764.17/VI. r. (Konarski), i Joanna Bogumiła (Teofila), ur. 1765.24/VII. r. (ib.), uzyskała od babki Joanny z Mielęckich Kurnatowskiej z Bodzewa w r. 1773 zapis 5.000 zł. (Ws. 96 k. 14v). Opiekunem jej i jej braci był w r. 1781 stryj Jan Karol N. (Ws. 100 k. 146). Żyła jeszcze w r. 1786 (Ws. 104 k. 32v).

1. Aleksander Krzysztof z Sadowa N., syn Bogusława i Kurnatowskiej, od dziada Aleksandra Kurnatowskiego w r. 1763 uzyskał zapis 10.000 złp. (Kośc. 329 k. 167), zaś od babki Kurnatowskiej w r. 1773 zapis 5.000 zł. (Ws. 96 k. 14v). Chorąży wojsk pruskich, w imieniu brata Konstantego w r. 1782 kwitował wspomnianego wyżej stryja-opiekuna z wydania ruchomości pozostałych po zmarłej ciotce Joannie, żonie tego stryja (Ws. 102 k. 12v). Był w r. 1786 porucznikiem w pruskim regimencie konnym hd. Lettowa i uzyskał wtedy od brata Konstantego i od siostry cesję sum macierzystych na Wojsławicach na Śląsku (koło Grodkowa?), oraz innych sum po rodzicach (Ws. 104 k. 32v).

2. Konstanty Dobrogost (Bonawentyra), syn Bogusława i Kurnatowskiej, ur. ok. r. 1763, wspomniany w r. 1780 (Ws. 100 k. 146) i 1783 (Ws. 102 k. 126). Dokonywał, jak już wiemy, w r. 1786 cesji na rzecz brata sum po rodzicach. Umarł w r. 1790, mając lat 27, pochowany 27/XII. Żoną jego była Wiktoria Piotrowska, zaślubiona w Łaszczynej (Łaszczewej) Woli w p. kon. 1787.7/X. r., która w r. 1792 była 2-o v. żoną Ludwika Malickiego. Synowie: Samuel Aleksander, ur. 1788.18/VII. r., zmarły w r. 1792, pochowany 3/IV. August Krzysztof i Karol Andrzej, bliźnięta, urodzone 1789.3/X. r., z których drugi zmarł w r. 1792, pochowany 24/III. (Konarski). Zob. tablicę 1.

@tablica: Nieszkowscy h. Kościesza 1

Stanisław, nieżyjący już w r. 1784 (I. Kal. 224 k. 83), mąż Joanny Chlebowskiej, zmarłej w r. 1770, w wieku lat 66, pochowanej 26/XII. (Konarski). Synowie: Jan Karol, o którym niżej, Aleksander Konstanty ochrzcz. w Woli 1728.2/X. r. (ib.), i Andrzej, o którym niżej.

1. Jan Karol, syn Stanisława i Chlebowskiej, ochrzcz. w Woli w październiku 1726 r. (ib.), porucznik wojsk kor. 1781 r. (Ws. 100 k. 146). Dzierżawca Brudzewa, Bolemowa i Choralu(?) w p. kal., zawierał w r. 1769 układ z zastawnikiem tych dóbr, Pawłem Kaliszkowskim, podsędkiem ziemskim sieradzkim (I. Kal. 209/213 k. 48). Jako "stryj" i opiekun dzieci Bogusława N-go (zob. wyżej), aprobował w r. 1781 dekret kompromisarski, zapadły w Lublinie, między Janem Andrzejem N-im a Teodorem Suchodolskim (Ws. 100 k. 146). Dobra Wilkszyce w p. kal., które kupił był w r. 1766 od Aleksandra Chlebowskiego, ale nie mógł objąć w posiadanie z racji ich wielkiego obdłużenia, sprzedał w r. 1791 r. Wojciechowi Straszewskiemu za 52.000 złp., z czego aż 50.000 złp. wzięli wierzyciele (I. Kal. 231 k. 499). Umarł w r. 1792, pochowany 11/II. w Żychlinie (Konarski). Pierwszą jego żoną była Joanna (Nieszkowska?), ciotka Aleksandra N-go, syna Bogusława, o którym było wyżej, bezpotomna (Ws. 102 k. 12v). Drugą, zaślubiona przed r. 1776, była Zofia Bogumiła Bobrownicka, córka Jana, starosty przedborskiego, i Anny Mielęckiej (I. Kal. 228 k. 346). Zmarła ona w Żychlinie w r. 1792, pochowana 10/IV. Synowie: Adam Feliks, ochrzcz. w Żychlinie 1776.7/VII. r., Aleksander Hieronim, ochrzcz. tamże 1777.23/XI. r., Konstanty Hieronim, ochrzcz. w Wielkim Taborze 1779.14/VIII. r., utonął w Żychlinie 1791.9/VII. r. (Konarski).

2. Andrzej, syn Stanisława i Chlebowskiej, ochrzcz. w Woli w r. 1730, rotmistrz znaku lekkiego w r. 1772, w regimęcie generała Byszewskiego w r. 1776. Dzidzic części Korzeniewa w p. kal., w r. 1772 skwitowany przez Józefa Więckowskiego, byłego dzierżawcę tej części z 1.000 złp., z sumy 4.800 złp. (I. Kal. 209/213 k. 31). Od Antoniego Ruszkowskiego, podstolica brzeskiego-kuj., dziedzica części Korzeniewa, uzyskał w r. 1776 zobowiązanie sprzedania tej części za 8.000 złp. (ib. 214/216 k. 129). Nie żył już w r. 1787 (ib. 227 k. 272). Trudno pogodzić ten zapis o nim jako o zmarłym z wiadomością, iż umarł dopiero 1788.21/II. r., mając lat 54 (Konarski). Chyba źle odczytana data roczna?. Żoną jego, zaślubioną w Woli w r. 1761 była Jadwiga z Gawron Pretwiczówna, córka Ludwika Aleksandra i Marianny Trepczanki (ib. 224 k. 83), zastrzelona 1784.24/X. r. przez "starszego syna" (Konarski). Opiekunem ich osieroconych dzieci był w r. 1787 stryj Hieronim (ib. 227 k. 272). Synowie: Krzysztof Samuel, ochrzcz. 1765.3/XI., Bogusław August, bliźniak poprzedniego, o którym niżej, syn nie nazwany z imienia, zmarły 1769.5/III. r., Aleksander Roch, pochowany 1770.17/IV. r., i Ksawery Teodor, ochrzcz. 1771.1/V. r. Córka Joanna Aleksandra, pochowana 1770.20(?)/X. r. (Konarski).

Bogusław August, syn Andrzeja i Pretwiczówny, ochrzcz. 1765.3/XI. r., zaślubił w Wielkim Taborze 1793.17/VII. r. Aleksandrę Wiktorię Kosecką (Konarski). Syn Teodor Andrzej, ur. w Kęszycach 1794.7/V. r. (LB Biskupice). Córki, Joanna Zuzanna, ur. 1797.26/V. r. (Konarski), i Elżbieta Rozalia, ur. 1801.2/IV. r. (LB Biskupice).

Hieronim, być może jeszcze jeden syn Stanisława i Chlebowskiej, chorąży w r. 1766, porucznik wojsk kor. w latach 1772-1787, jako stryj w r. 1787 opiekował się dziećmi Andrzeja i Pretwiczówny (I. Kal. 227 k. 272). Kwitował w r. 1784 Wiktorię ze Zbijewskich Zarembinę (ib. 224 k. 323). Umarł w Kąciku u syna Stanisława 1813.27/III. r., mając lat 84(?). Ożenił się w Waszkowie 1766.22/X. r. z Heleną Bogumiłą Watta Kosicką, córką Władysława i Joanny Mielęckiej (Konarski; Kośc. 331 k. 96, 333 k. 38). Żyła ona jeszcze w r. 1791 (P. 1368k. 25). Synowie: Władysław Aleksander, ochrzcz. 1767.20/X. r., Adama Stanisław, ur. 1775.14/VII. r., ochrzcz. w Korzeniewie 3/IX. t. r., zmarły 1779.9/VII. r., Stanisław, o którym niżej, Józef Aleksander, zmarły 1785.24/XI. r. w wieku dwóch lat. Córka Aleksandra Florentyna, ur. w Korzeniewie 1780.12/I. r., zmarła 18/V. t. r. (Konarski).

Stanisław (Stanisław Jan Konstanty), syn Hieronima i Kosickiej, ur. 1776.10/X. r., dziedzic dóbr Kącik (w pow. potrowskim?), zaślubiła w Korzeniewie 1825.28/XII. r. Karolinę Elżbietę (Elżbietę Karolinę) N-ą, ur. 1798.1/XII. r. (ib.). Zob. tablicę 2.

@tablica: Nieszkowscy h. Kościesza 2

N., nie żyjący już w r. 1762, mąż Gliszczyńskiej, żony 2-o v. Łączyńskiego, wtedy także już zmarłej (I. Kon. 79 k. 285). Kazimierz i Marianna z Wiśniewskich, oboje żyjący jeszcze w r. 1783, rodzice Anny, żony Ignacego Żukowskiego (G. 110 k. 148). Ich córkę podawał do chrztu w r. 1776 Kazimierz N., oczywiście dziad macierzysty (LB Św. Trójca, Gniezno). Bogusław z Sadowa N. w r. 1787 kupił za 45.000 zł. od Andrzeja Słomowskiego dobra Słomowo, Skrzynki, Trzemsza oraz części zwane Dzierzbiczyzną w Skrzynkach i Trzemszy, jak też Radczyn w pow. sieradzkim (I. Kal. 227 k. 328).

Bogusław Andrzej, syn Jana, zaślubił 1785.14/II. r. Ludwikę Piotrowską (Konarski). Oboje kupili 1788.4/VIII. r. od Ewy Taczanowskiej, żony Andrzeja Bronikowskiego, wojskiego wieluńskiego, dobra Brzesko w pow. szadkowskim (Ws. 104 k. 134). Ludwika umarła w r. 1817, mając lat 60, pochowana 5/IV. (Konarski). Syn Adolf Gedeon, ur. 14/XI., zmarły 1787.30/XI. r. Córki, Joanna Zofia, ur. 1786.9/VI. r., i Ludwika Bogumiła, ochrzcz. 1791.24/VII. r. (ib.).

Adam, kapitan wojsk koronnych, i żona jego Marianna Szweykowska kupili 1791.5/VII. r. za 26.000 złp. od mieszczanina kaliskiego, Pawła Molińskiego i żony jego Konstancji z Wiśniewskich kamienicę w Kaliszu przy ulicy Toruńskiej, nowo przez nich wystawioną (I. Kal. 231 k. 267). Marianna, chrzestna 1791.21/VIII. r. (LB Ostrzeszów). Anna, ok. r. 1791 żona Ludwika Owsianego. Stanisław i Bogusław w r. 1800 komunikowali w zborze kalwińskim w Orzeszkowie (LB Orzeszkowo, dysyd.). Krystyna, chrzestna 1813.8/VIII. r. syna Bronikowskich, akatolików (LB Droszew). Agustyn z Popowa w Król. Polskim, chrzestny 1876.17/XI. r. (ib.). Maria "w kwiecie wieku" zmarła w Parzęczewie w p. jarociń. 1878.19/VIII. r., o czym donosiła matka (Dz. P.). Wilhelm, żołnierz napoleoński, kawaler zł. krzyża Virtuti Militari i medalu Św. Heleny, umarł 1882.23/VI. r., mając lat 89 (ib.). Melania z hr. Potworowskich N-a, umarła w Parzęczewie 1886.10/IV. r., pochowana w Lesznie (ib.).

N-cy w ogromnej swej większości byli wyznawcami kalwinizmu.

>Nieśniewski(?) Jan, nieżyjący już w r. 1604, kiedy Jadwiga Ślatkowska, wdowa po nim a też 2-o v. i po Janie Konopnickim, podsędku ziemskim wieluńskim, na sumnach zabezpieczonych na Rososzycy w p. sier., dobrach drugiegi męża, zapisała dług 3.000 zł. siostrze swej, Agnieszce Ślatkowskiej, żonie Sebastiana Karśnickiego, chorążego łęczyckiego, zaś na wsi Siekielewska(?) p. wiel., również drugiego męża, zapisała 2.000 zł. Rafałowi i Wojciechowi Pokrzywnickim, synom Benedykta i swej zmarłej siostry Zofii (I. Kal. 70 k. 719, 719v).

>Nieświastowscy h. Nałęcz z Nieświastowic (dawniej też Jeświastowice) w p. gnieźn. Piotr, Piotrasz z Jeświastowic miał w r. 1424 terminy ze strony Sędziwoja z Gołańczy (G. 3 k. 211) i Andrzeja Brloga z Bojanic (ib. k. 228v). Małgorzata, żona Marcina N-go, pozywała Sędziwoja z Piotrowa, który nie stanął i w r. 1447 miał płacić winę (Kośc. 18 s. 44). T. r. miała owa Małgorzata termin przeciwko Elżbiecie Grzybińskiej (Grzybieńskiej) Kośc. 18 s. 105), zaś w r. 1449 przeciw wojowi Rąbińskiemu (ib. s. 433a). Będąc już wdową po Marcinie, pozywała w r. 1449 tego Sędziwoja o dwa łany w Szołdrach (Kośc. 19 k. 1v). Skwitowała w r. 1450 Szymona Grzybieńskiego z bliższości po swej matce i po bracie cioteczno-rodzonym Tomisławie Grzybieńskim w dobrach Grzybno i Piotrowo p. kośc. (ib. k. 36). Córce zmarłego Marcina z Nieświastowic, Małgorzacie, zapisał w r. 1476 dług 4 grz. Stanisław z Nieświastowic (G. 21 k. 40v). Zapis ów był niewątpliwie główszczyzną za zabitego przez tego Stanisława poddanego i sługi jej, Piotra. Andrzej z Grzybowa Kleparza ręczył t. r. Stanisławowi za Małgorzatę i jej rodzonego brata, Macieja z Nieświastowic, iż go o to zabójstwo nie będą ścigać (ib. k. 35v). Spotykamy potem braci rodzonych, Sędziwoja, Jana, Wojciecha, Jakuba i Macieja. Siostra ich Jadwiga była w latach 1496-1499 żoną Młodeckiego (Mikołaja z Młodocina?). Chciałoby się tedy całe to rodzeństwo, wraz ze wspomnianą wyżej Małgorzatą, uznać za dzieci marcina i Małgorzaty, o których wyżej była mowa. I rzeczywiście jest to wysoce prawdopodobne. Pewne wątpliwości powstają tylko stąd, iż znamy Tomisława z Nieświastowic, męża Doroty, dziedziczki w Orzeszkowie, która część w tej wsi i w Naczkach, spadłe prawem bliższości po Marcie, żonie Wojciecha z Ryszenicy (?) w p. pyzdr., sprzedała w r. 1467 siostrze swej Joannie, żonie Jana Orzeszkowskiego (P. 1384 k. 244). Tomisław z Jeświastowic miał w r. 1469 termin ze strony Mikołaja Janowskiego, kasztelana śremskiego (G. 9 k. 10v). Otóż spośród wspomnianych wyżej braci, Sędziwój i Maciej, niedzielni w Nieświastowicach, zobowiązali się w r. 1487 za siebie oraz braci, Wojciecha i Jana, iż sprzedadzą za 20 grz. Kasprowi z Orzeszkowa ich części w tej wsi, spadłe po rodzonej ciotce "Szuczinie" i po Andrzeju z Obłaczkowa (G. 13 k. 44). Nie możemy więc wykluczyć i tej możliwości że byli to synowie Tomisława i Doroty z Orzeszkowa, zaś Maciejów może współcześnie żyło dwóch?

Pewna zupełnie genealogia poczyna się więc od braci: Sędziwoja, Jana, Jakuba, Wojciecha i Macieja. O Janie, wspomnianym w r. 1449 (G. 7 k. 34), żyjącym jeszcze w r. 1500 (P. 859 k. 97), wiem jeszcze tylko to, że był bezpotomny i już nie żył w r. 1514 (P. 1392 k. 14v). Maciej (jeśli był tylko jeden?) nie żył w r. 1499, kiedy jego córka Zofia kwitowała Szymona Kobylickiego z długu czterech i pół grzywien (G. 18 k. 31).

I. Sędziwój N. (Jeświastowski), wspomniany 1449 r. (G. 7 k. 34), mąż Katarzyny, córki Stanisława Wojnowskiego, która w r. 1487 uzyskała termin przeciwko Wincentemu Łoskuńskiemu (P. 855 k. 178). Ręczył za nią w r. 1491 Wincenty Czeszewski, iż skwituje Jana BrzezieNskiego syna Tomasza Konotopskiego, którego pozywała o posag i wiano swej matki Anny, żony Stanisława Brzezieńskiego (P. 21 k. 197v). Pomiędzy braćmi, Sędziwojem i Jakubem, w r. 1494 założone zostało vadium (P. 23 k. 10v). Sędziwój wraz ze swym poręczycielem, Mikołajem Budziejewskim wzywał w r. 1494 tego brata do ugody (G. 8 k. 53v). Od Marcina N-go w r. 1494 brał w wyderkafowy zastaw na trzy lata trzecią część folwarku z łąką (G. 16 k. 84v). Miał w r. 1495 termin przeciwko Andrzejowi Przebądowskiemu (P. 856 k. 134). Dziedzic w Jeświastowicach, od brata Wojciecha w sumie 40 zł. długu brał zastawem w r. 1496 część w Jaroszewie p. gnieżn. (G. 16 k. 149v). Żonie jego Katarzynie t. r. zapisała dług 74 grz. ze swej macierzyzny w Przebądowie Dorota, wdowa po Janie Przebądowskim (P. 856 k. 203). Nie żył już Sędziwój w r. 1498 (ib. k. 296v). Synowie: Maciej, Jan, Tomasz. Córki: Dorota, Anna, Barbara, niezamężne w r. 1500 (P. 859 k. 97). Z nich, o Dorocie nie wiem nic więcej. Anna, już będąc żoną "opatrz." Jana Kończatego, mieszczanina żnińskiego, kwitowała w r. 1523 brata Jana N-go ze swych posagowych dóbr rodzicielskich w Nieświastowicach (G. 28 k. 143). Barbara, żona "opatrz." Jana Luszycha, mieszczanina żnińskiego, kwitowała w r. 1521 z tego samego majątku brata Tomasza. Rodzonym jej wujem nazwany wtedy Jakub Pomorzeński (ib. k. 22). Z synów, Maciej wspólnie z braćmi pozywał w r. 1498 córki zmarłego Jana Przebądowskiego oraz matkę ich Dorotę w związku z oprawą 74 grz. tej Doroty na Przebądowie (P. 856 k. 296v). Jemu oraz braciom, Janowi i Tomaszowi, brat Wojciech część w Jaroszewicach p. gnieźn., przypadającą z działów, sprzedał w r. 1499 wyderkafem za 37 zł. węg. (P. 1389 k. 41v). Wraz z braćmi i siostrami Sędziwój odebrał od tych sióstr z Przebądowa 70 grz., złożonych potem w r. 1500, za zgodą stryja Jakuba Jeświastowskiego i wuja Macieja Pomorzeńskiego, do "wiernych rąk" Abrahamowi Wojnowskiemu (P. 859 k. 97).

I) Jan (raz nazwany "Gołym"), syn Sędziwoja i Wojnowskiej, występował z braćmi w r. 1498 (P. 856 k. 296v). Współdziedzic w Jaroszewie w r. 1499 (P. 1389 k. 41v). Z bratem Tomaszem w r. 1513 nabyli wiecznością od stryja Wojciecha łan roli w Jaroszewie, który to łan trzymał wyderkafem za 40 grz. ojciec ich Sędziwój (P. 786 s. 4010. Na połowie części Nieświastowic Jan oprawił w r. 154 posag 80 grz. żonie Annie Gorzuchowskiej, córce Andrzeja (G. 335a k. 27v). Od stryja Wojciecha w r. 1514, wspólnie z bratem Tomaszem, kupił za 106 grz. część Nieświastowic, którą stryj odziedziczył był po bracie Janie (P. 1392 k. 14v). Wspólnie z bratem Tomaszem od brata stryjecznego Jana zw. Januszem w r. 1546 nabył wyderkafem za 200 zł. części w Jaroszewie (P. 1395 k. 284). Chyba ten sam Jan N. na połowie swej części Nieświastowic w r. 1556 oprawił 200 zł. posagu żonie Elżbiecie Bylińskiej (Bileńskiej, Bylęckiej?), córce Bartłomieja (P. 1396 k. 364v). Byłaby to więc druga żona Jana, syna Sędziwoja. W r. 1562 Jan z bratem Tomaszem od stryjecznego brata Jana zw. Januszem i od jego żony nabyli wyderkafem za 200 złp. część w Jaroszewie (P. 904 k. 446v), ale już t. r. obaj pozywali tych małżonków o niedopełnienie obowiązku dania ewikcji tych dóbr (G. 41 k. 247). Nie żył już Jan w r. 1566, kiedy ojciec jego drugiej żony Bartłomiej Biliński i jej brat Mikołaj, oprawę jej 200 zł. posagu i tyluż wiana ma Nieświastowicach zrezygnowali Krzysztofowi Popowskiemu (P. 1397 k. 526v, 542v). Z pierwszej żony byli synowie Sędziwój i Maciej oraz córka Katarzyna, która będąc już żoną "opatrz," Wawrzyńca Wąsa, mieszczanina kłeckiego, kwitowała w r. 1568 z 10 grz. rodzonego brata Sędziwoja (G. 49 k. 127v). Czy nie była z nią identyczna Katarzyna, córka Jana N-go, której w r. 1529 oprawił posag 60 grz. Jakub Kłodziński? (P. 1393 k. 279v). Byłby to jej pierwszy małżonek.

(I) Sędziwój, syn Jana i Gorzuchowskiej, mąż Anny Sokołowskiej, córki Macieja, dziedzica w Kopaszycach, której ojciec męża w r. 1544 na połowach swych części Nieświastowic i Jaroszewa oprawił 130 grz. posagu (P. 1395 k. 110v). W imieniu swoich nieletnich bratanków po zmarłym bracie Macieju kwitował w r. 1561 Jana Skrzetuskiego z 22 grz. ()P. 903 k. 636v). Anna Sokołowska w r. 1568 zapisywała dług 30 grz. Dorocie Wygrozowskiej. Żył jeszcze wtedy Sędziwój (G. 49 k. 11). Nie żył już w r. 1570, kiedy zostało założone vadium między Wojciechem Czeluścińskim a wdową (P. 917 k. 674v). Dobra oprawne w Nieświastowicach i Jaroszewie wdowa w r. 1571 wydzierżawiła pod zakładem 20 grz. Krzysztofowi Budziejewskiemu (G. 51 k. 35v). Części w Jaroszewie i Nieświastowicach, dziedziczne swych synów i córek, swoje zaś oprawne, oraz części synów Macieja N-go, brata męża, sobie wydzierżawione, puściła w r. 1574 w trzyletnią dzierżawę Jakubowi N-mu, synowi Janusza (G. 52 k. 80v). Zapisała w r. 1580 dług 128 grz. synowi Wojciechowi (P. 934 k. 574v). T. r. syn jej Stanisław dał matce plenipotencję względem wydania zamąż i wyposażenia z Nieświastowic i Jaroszewic siostry jego a jej córki Doroty (P. 935 k. 380). Była owa Dorota najpierw w latach 1595-1599 żoną Tomasza Gołębiewskiego, a 2-o v. w latach 1608-1618 Sebastiana Turzyńskiego. Synowie: Wojciech, Stanisław, Jerzy i Jan. W ich imieniu matka w r. 1573 dawała zobowiązanie Janowi Kłodzińskiemu, że skwitują go oni ze 100 złp. (G. 52 k. 238v). O Wojciechu niżej. Stanisław, o którym już mówiłem, żył jeszcze w r. 1581 (P. 936 k. 656v), zapewne już nie żył w r. 1587 (G. 62 k. 547v). Jerzy od Jana Czarnkowskiego, kasztelana międzyrzeckiego, i Zofii z Herbutów w r. 1611 nabył wyderkafem za 10.000 złp. wsie Krocz i Hamrzysko w p. pozn. (P. 1407 k. 533v). Żył jeszcze w r. 1618 (P. 1000 k. 353v). Jan swe dobra w Nieświastowicach i Jaroszewie w r. 1592 wydzierżawił bratu Wojciechowi (G. 64 k. 413v), zaś w r. 1599 zapisał 50 zł. długu Kasprowi N-mu, synowi Jana (G. 66 k. 150). Bratu Wojciechowi w r. 1600 sprzedał za 1.000 złp. swe części w Nieświastowicach i Jaroszewie, odziedziczone po ojcu i po stryju Macieju (P. 1403 k. 487).

Wojciech (Wojciech Sędziwój), syn Sędziwoja i Sokołowskiej, kwitował w r. 1580 swego stryjeczno-rodzonego brata Wojciecha, syna Macieja (G. 58 k. 188v), od którego w r. 1582 brał zastawem w sumie 240 złp. długu części Nieświastowic i Jaroszewa (G. 60 k. 213v). Wraz z braćmi Jerzym i Janem w r. 1587 skwitowany przez tegoż stryjecznego brata ze spadku po ich wspólnym dziadzie, Janie N-im "Gołym" (G. 62 k. 547v). Tego brata stryjecznego, Wojciecha w r. 1591 kwitował z 300 złp., w której to sumie trzymał od niego w zastawie części Nieświastowic i Jaroszewa (P. 955 k. 903). Trzy płosy w Jaroszewie w r. 1592 sprzedał Janowi Skarmirowskiemu (P. 1400 k. 846v), od którego w r. 1596 za 200 złp. kupił trzy płosy tamże i "na Glinkach" (P. 1401 k. 767), jedną płosę tamże t. r. sprzedał za 100 grz. szwagrowi Gołębiewskiemu (P. 1402 k. 189). Łan "Małkowski" w Nieświastowicach w r. 1600 zastawił w sumie 400 złp. Maciejowi Ostrowskiemu (G. 66 k. 459). Połowę części w Jaroszewie (z wyjątkiem roli "Małkowskiej") w r. 1603 sprzedał wyderkafem na rok za 500 złp. Sebastianowi Pawłowskiemu (P. 1404 k. 1049). Żoną jego była Anna Skarmirowska (Skalmirowska), poślubiona, być może, już przed r. 1593, wraz z którą w r. 1605 Marcinowi Pawłowskiemu wydzierżawił części Nieświastowic i zapisał 50 zł. długu (G. 68 k. 289, 292v). Oboje temuż Pawłowskiemu w r. 1611 części Jaroszewic i Nieświastowic sprzedali wyderkafem za 1.100 złp. (P. 1408 k. 553), a w r. 1614 uzyskali od niego odroczenie na trzy lata zwrotu owej sumy (P. 992 k. 361). Wspólnie z bratem Jerzym w r. 1618 skwitowany przez siostrę Turzyńską z dóbr rodzicielskich (P. 1000 k. 353v). Oboje małżonkowie części Nieświastowic i Jaroszewa w r. 1618 sprzedali za 3.000 złp. synowi Mikołajowi (P. 1411 k. 265v). Mowa w r. 1620 o Annie Skarmirowskiej jako o zmarłej (P. 1004 k. 1467). Wojciech był wtedy wraz z synami, Mikołajem i Piotrem, pozywany przez Marcina Pawłowskiego (ib). Umarł między r. 1623 a 1635 (G. 76 k. 390, 337 k. 489v; P. 1418 k. 219). Prócz wspomnianych wyżej dwóch synów była i córka Urszula, w r. 1623 żona Mikołaja Pałuskiego. Z synów Piotr części w Jaroszewie, nabyte od stryjecznego brata Sędziwoja, sprzedał w r. 1636 za 3.000 złp. Wojciechowi Szlachcińskiemu (P. 761 k. 302). Sędziwoja tego nie umiem połączyć genealogicznie. Rezygnowane przezeń w grodzie bieckim części Nieświastowic Piotr w r. 1636 dał "z miłości braterskiej" bratu Janowi (P. 1418 k. 626v). Żył chyba jeszcze w r. 1637 (P. 1419 k. 313v).

Mikołaj, syn Wojciecha i Skarmirowskiej, spisywał w r. 1619 wzajemne dożywocie z żoną Anną Wielewicką (P. 1411 k. 598). Na połowie części Nieświastowic i Jaroszewa w r. 1620 oprawił tej żonie, córce Wojciecha Wielewickiego, posag 2.000 złp. (P. 1412 k. 428). Wraz z bratem Piotrem w r. 1623 kwitowany był z majątku rodzicielskiego przez ich siostrę Urszulę zamężną Pałuską (G. 76 k. 390). Od tego brata kupił jego części Nieświastowic i Jaroszewa i w r. 1623 uzyskał odeń cesję prawa do tych dóbr (G. 337 k. 489v). Części Nieświastowic w r. 1635 sprzedał za 1.500 zł. Janowi N-mu, synowi Jakuba (P. 1418 k. 219). Dziedzic Brześnicy, od brata Piotra dostał w r. 1636, jak już wiemy, inne jeszcze części Nieświastowic. Był w latach 1639-1641 opiekunem Mrcina Szlachcińskiego, syna zmarłego Wojciecha (P. 164 k. 624v, 166 k. 1011). Po skasowaniu przez żonę, Annę Wielewicką zapisau 1.200 złp., jako posiadała na cząściach Nieświastowic sprzedanych przez męża, ten w r. 1640 sprzedał jej za 2.000 złp. części ojczyste Jaroszewa (P. 1420 k. 43). Oboje małżonkowie byli w r. 1642 skwitowani ze spraw przez Macieja Goryszewskiego (G. 80 k. 1049v). Synom ich, Wojciechowi, Jerzemu i Stanisławowi sprzedał w r. 1637 Wojciech Szlachciński za 3.000 złp. części Jaroszewa kupione od ich stryja Piotra N-go (P. 1419 k. 313v). Chyba z Jerzym, synem tego Mikołaja, identyczny Jerzy, syn Mikołaja, w latach 1687-1688 współposesor Posługowa w p. gnieźn. obok swych sióstr, Zofii zamężnej Sałabogórskiej, Teresy i Marianny, panien (P. 1113 IV k. 2v, 1125 V k. 4). Zofia była w latach 1677-1689 żoną Adama Słabogórskiego, nie żyli już oboje w r. 1691. O innych braciach wiadomiści nie posiadam. Może pomarli młodo?

(II) Maciej, syn Jana i Gorzuchowskiej, zabity przez Jerzego Kręskiego przy współudziale Bartłomieja Szlichtinga (P. 931 k. 266), nie żył już w r. 1561, kiedy jego brat Sędziwój występował jako opiekun czterech nieletnich bratanków a jego synów (P. 903 k. 636v). Rodzili się oni z Anny Kolczyńskiej, która w r. 1581 od synów, Wojciecha i Pawła uzyskała zapis 300 zł. (N. 159 k. 83). Synowie Macieja: Prokop Stanisław, Wojciech i Paweł, jako wnukowie Jana N-go zw. "Goły", byli w r. 1577 wraz ze swymi stryjecznymi braćmi, synami Sędziwoja, kwitowani z 10 grz. długu przez Jakuba Swinarskiego (P. 929 k. 314). Prokop w r. 1577 już zapewne nie żył, bowiem wtedy tylko Wojciech i Paweł wraz ze swymi opiekunami pozywali Kręskiego, zabójcę ich ojca (P. 929 k. 974). Wojciech w r. 1578 w imieniu własnuym oraz braci Stanisława i Pawła kwitował Bartłomieja Szlichtinga oraz syna zmarłego już Jerzego Kręskiego, ze 120 grz. za głowę ich ojca (P. 931 k. 266). Wojciech i Paweł w r. 1580 zapisali dług 200 złp. stryjecznemu bratu Wojciechowi, synowi Sędziwoja (G. 58 k. 189). Obaj t. r. dokonali z tym Wojciechem wymiany pewnych gruntów w Jaroszewie (P. 934 k. 322), Paweł w imieniu własnym oraz braci, Wojciecha i Stanisława, skwitował w r. 1581 synów Sędziwoja z opieku nad dobrami spadłymi po ich wspólnym dziadzie, Janie N-im (P. 936 k. 656v). Potem mamy już tylko nieco wiadomości o Wojciechu. Zastawił w r. 1582 stryjecznemu bratu Wojciechowi za 240 złp. długu części Nieświastowic i Jaroszewa (G. 60 k. 213v). Skwitował w r. 1587 synów Sędziwoja ze spadku dziadzie Janie "Gołym" (G. 62 k. 547v), sam wreszcie był w r. 1591 kwitowany przez brata stryjecznego Wojciecha z 300 zł., zastawnych na częściach w Nieświastowicach i Jaroszewie (P. 955 k. 903). Wszyscy ci synowie Macieja niewątpliwie już nie żyli w r. 1600, kiedy to jako współspadkobierca stryja Macieja w Nieświastowicach i Jaroszewie występował ich stryjeczny brat Jan, syn Sędziwoja (P. 1403 k. 487).

II) Tonasz, syn Sędziwoja i Wojnowskiej, występował obok braci w r. 1498 (P. 856 k. 296v). Na połowach swych w Nieświastowicach i Jaroszewic w r. 1518 oprawił posag 50 grz. żonie Dorocie Budziejewskiej, córce Jana (P. 1392 k. 194v). Skwitowany w r. 1522 przez Jakuba Kłodzińskiego z 9 grz. wyderkafu na kmieciu osiadłym w Jaroszewie, zaś sam łan osiadły w tej wsi sprzedał za 9 grz. wyderkafem Mikołajowi Węgorzewskiemu (G. 28 k. 41, 41v). Żona Budziejewska żyła jeszcze w r. 1541 (G. 32 k. 385v). Drugiej swej żonie, Dorocie Modrzewskiej, córce Jana, Tomasz w r. 1544 sprzedał wyderkafem za 100 grz. części Nieświastowic i Jaroszewa, będące w jej posesji (G. 335a k. 309). Skwitowany w r. 1553 przez Leonarda, Tomasza i Jakuba Modrzewskich, braci żony, z tego wyderkafu (P. 894 k. 35v), dał jej wtedy za 100 grz. wyderkaf łanu pustego i łanu osiadłego w Jaroszewie (ib. k. 34v, 1396 k. 62). Skwitowany w r. 1557 przez żonę, dał jej t. r. za 100 grz. wyderkafem łan pusty "Konierzyński", ogród, pustą rolę i trzy ćwierci roli w Jaroszewie (P. 898 k. 1052v, 1396 k. 493). T. r. w Nieświastowicach odebrał pozew ze strony braci Raczkowskich i Małgorzaty Raczkowskiej o nieuiszczenie zapisanych jej 53 i pół grzywien (G. 36 k. 289). Między małżonkami N-imi a Januszem N-im w r. 1562 założone zostało vadium 200 grz. (P. 904 k. 313v). Tomasz dla swych córek urodzonych z Modrzewskiej ustanowił t. r. opiekunami: Leonarda i Jakuba Modrzewskich oraz Macieja Chlebowskiego (ib. k. 578). Córkom tym tj.: Zofii, Annie, Reginie i Bogumile zapisał t. r. posagi, po 30 grz każdej (ib. k. 147v) i sprzedał im wyderkafem za 200 grz. część Jaroszewa (ib. k. 695; 1397 k. 177v). Oboje z żoną t. r. pozywali synów pochodzących z pierwszego małżeństwa a więc Jana i Andrzeja (G. 41 k. 430v). Synom: Mikołajowi, Andrzejowi, Janowi i Baltazarowi Tomasz rezygnował wieczyście część Nieświastowic, do której w r. 1562 uzyskali intromisję (G. 41 k. 666; P. 1397 k. 166v). Od Macieja Drachowskiego dostał w r. 1564 zobowiązanie oprawienia 250 złp. posagu żonie jego a córce Tomasza, Zofii (G. 43 k. 84v). Oboje N-cy córce Dorocie, wdowie po Pawle Pląskowskim, zapisali w r. 1566 dług 13 grz. (G. 47 k. 357v). Tomasz te części Jaroszewa, które wspólnie ze zmarłym bratem Janem nabył wyderkafem za 200 zł. od Jana N-go zw. Januszem i jego żony, sprzedał t. r., również wyderkafem za taką sumę synowi Janowi (P. 1397 k. 526v). Oboje z żoną przed ślubem córki Anny idącej za Wojciecha Czeluścińskiego zapisali jej w r. 1569 sumę 800 złp. (G. 49 k. 265) i jeszcze t. r. byli o tę sumę przez zięcia i córkę pozywani (P. 915 k. 147v). Innemu zięciowi, Maciejowi Drachowskiemu "Kopciowi" zapisali t. r. dług 100 złp. (G. 49 k. 67). Tomasz części Jaroszewa sprzedał t. r. za 1.800 zł. zięciowi Czeluścińskiemu (P. 1398 k. 51). Córce Annie, żonie tego Czeluścińskiego, dał w r. 1571 cztery woły robocze, cztery krowy i cztery konie, biorąc w zamian od zięcia zobowiązanie, iż teściowi i teściowej pozostawi użytkowanie trzech ćwierci łana i Karoszewie oraz placu "Pawełkowskiego" wraz z zabudowaniami (G. 51 k. 251v, 252v). Nie żył już w r. 1573 (G. 52 k. 266). Z pierwszej żony synowi, Jan i Andrzej, oraz córka Dorota, w r. 1553 żona Pawła Pląskowskiego, wdowa w latach 1566-1593. Z drugiej synowie, Mikołaj i Baltazar, oraz pięc córek. Z nich, Zofia, wspomniana jako panna w latach 1562-1566 (P. 904 k. 584; G. 46 k. 288v), żona w latach 1573-1578 Macieja Drachowskiego "Kopcia". Anna, wspomniana w r. 1562 (P. 904 k. 584), jeszcze panna w r. 1569 (G. 49 k. 76), wyszła t. r. za Wojciecha Czeluścińskiego "Borzątwę", żyjacego jeszcze w r. 1580, była 2-o v. w latach 1588-1591 żoną Tomasza Gutowskiego. Regina, panna w latach 1562-1569 (P. 904 k. 584; G. 49 k. 76), w r. 1577 żona "sław." Klemmensa, kuśnierza w Wągrówcu, kwitowała brata Andrzeja i bratanków po zmarłym bracie Janie z 30 grz. długu, zapisanego jej przez ojca w posagu (P. 929 k. 719). Bogumiła, panna w latach 1562-1569 (P. 904 k. 584; G. 49 k. 76), w r. 1580 żona "sław." Błażeja, sukiennika w Wągrówcu, kwitowała szwagra Czeluścińskiego (G. 58 k. 190). Urszula wreszcie wymieniona obok sióstr w r. 1562, zapewne urodzona dopiero po tej dacie, wspomniana w latach 1566-1569 (G. 46 k. 288v, 49 k. 76). Z synów o Janie będzie niżej. Andrzej zwany "Kozą" lub "Kózką" wspólnie z bratem Janem w r. 1562 wyznaczał siostrom po 30 grz. posagu z Nieświastowic (P. 904 k. 584). Temu bratu zapisał w r. 1564 dług 37 i pół grzywny (P. 906 k. 102). Od Łukasza hr. z Górki, wojewody poznańskiego, w r. 1570 trzymał wsie Gąsawy i Staremiasto oraz połowy wsi: Nowawieś, Gałowo, Kępa, Szczuczyno w p. pozn. (P. 1398 k. 116v). Jako stryj i opiekun synów zmarłego brata Jana, w imieniu własnym i tych bratanków, oprawę matki swej a ich babki, Doroty Budziejewskiej, na Jaroszewie i Nieświastowicach cedował w r. 1574 szwagrowi Czeluścińskiemu (G. 52 k. 325v), w r. 1575 zaś kwitował z 250 złp. Macieja Popowskiego (P. 926 k. 139v). Dobra swe ruchome i nieruchome dał w r. 1577 synowi i córkom brata Jana (N. 157 k. 660v). Skwitowany w r. 1578 przez Jana Pląskowskiego, męża swej bratanicy Barbary N-ej z 300 zł. posagu (P. 931 k. 326v, 327). Bepotomny, umarł między r. 1584 a 1587 (P. 942 k. 150, 948 k. 61). Mikołaj, syn Tomasza i Modrzewskiej, występował w latach 1562-1570 (G. 41 k. 666; P. 1398 k. 65v), a nie żył już w r. 1574 (G. 52 k. 210). Wreszcie Baltazar, występujący od r. 1562 (P. 904 k. 585), był w r. 1587 jednym ze spadkobierców brata Andrzeja (P. 948 k. 61).

Jan, syn Tomasza i Budziejewskiej, w r. 1588 od Prokopa Zberkowskiego nabył wyderkafem za 700 zł. części Mościska w p. nakiel. (P. 899 k. 214v, 1396 k. 543). Również wyderkafem od Wojciecha Grabowskiego, syna zmarłego Erazma, nabył w r. 1561 za 700 zł. część Grabowa w p. nakiel. (N. 215 k. 4v). Pozwany w r. 1562 wspólnie z bratem Andrzejem przez macochę Dorotę (G. 41 k. 430v). Od brata Baltazara kupił w r. 1565 za 200 zł. jego części ojcowskie w Nieświastowicach i Jaroszewie (P. 1397 k. 430), do których intromisję uzyskał w r. 1566 (G. 46 k. 218v). Mąż Barbary Kęszyckiej, nazwanej w r. 1591 Rusiecką (G. 64 k. 276v), wdowy 1-o v. po Erazmie Grabowskim, dał jej w r. 1567 w dożywocie sumę 350 zł., zapisaną mu przez Wojciecha Grabowskiego (P. 1397 k. 600v). Wraz z bratem stryjecznym Sędziwojem części Jaroszewa, które ojcowie ich obu nabyli wyderkafem za 200 zł. od Janusza N-go i jego żony, oni zaś potem od ojców, rezygnowali w r. 1568 za takąż sumę Janowi Kłodzińskiemu (ib. k. 721). Od braci Mikołaja i Andrzeja Jan dostał w r. 1570 części Nieświastowic (P. 1398 k. 65v). Z żoną spisywał w r. 1572 wzajemne dożywocie (ib. k. 382). Od Wojciecha Drachowskiego w r. 1573 uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 1.000 zł. części Nieświastowic (G. 52 k. 327). Nie żył już w r. 1574 (ib. k. 131v). Wdowa wraz z synem Andrzejem wydzierżawiła w r. 1578 Nieświastowice Mikołajowi Chlebowskiemu (G. 56 k. 235v), a w r. 1582 kwitowała się z nim z tego kontraktu (P. 938 k. 157). Skasowała w r. 1588 swe prawa na Nieświastowicach (P. 950 k. 340). Od Jana Czekanowskiego w r. 1591 uzyskała zapis 100 złp. długu (G. 64 k. 277). Synowie, Andrzej i Kasper. Z córek, Barbara i Zofia wspomniane w r. 1567 (P. 1397 k. 600v). Barbara w r. 1577 wyszła za Jana Pląskowskiego "Łachowika", oboje żyli jeszcze w r. 1595. Zofia, w r. 1589 żoną Piotra Wolskiego, była 2-o v. w r. 1619 żoną "sław." Andrzeja Ramsza, mieszczanina pyzdrskiego. T. r. sumę zapisaną jej przez drugiego męża cedowała Stanisławowi Łukomskiemu (Py. 140 k. 233). Była jeszcze jedna córka. Anna wspomniana w r. 1577 (N. 157 k. 660v), jeszcze niezamężna w r. 1584 (P. 943 k. 150), w r. 1598 żona Stanisława Wyrozowskiego, dożywotniego posesora sołectwa we wsi Barczygłów p. kon. (I. R. Kon. 28 k. 752), nieżyjąca już w r. 1603.

(I) Andrzej, syn Jana i Kęszyckiej, wspólnie z bratem Kasprem w r. 1574 skwitowany przez ich przyrodniego brata Jana Grabowskiego z oprawy, jaką Barbara Kęszycka miała na Nieświastowicach (G. 52 k. 131v). Obaj byli wtedy jeszcze nieletni i pozostawali pod opieką stryja Andrzeja (ib. k. 210v). Kupili t. r. od Wojciecha Drachowskiego za 1.000 złp. części Nieświastowic, które ten nabył od Feliksa Pomorzańskiego (P. 1398 k. 410). Opieka stryja Andrzeja trwała chyba jeszcze w r. 1575 (P. 926 k. 139v). Od stryja Andrzeja, jego brat oraz siostry w r. 1577 dostali dobra ruchome i nieruchome (N. 157 k. 660v). W imieniu własnym i brata skwitował Andrzeja Jarosława i Jana braci Smoguleckich z 370 zł. (P. 931 k. 226). Żył jeszcze w r. 1582 (P. 938 k. 157).

(II) Kasper, syn Jana i Kęszyckiej, nieletni w r. 1574, pozostawał pod opieką stryja Andrzeja (G. 52 k. 131v, 210v), chyba również i w r. 1575 (P. 926 k. 139v). Stryjowi temu w r. 1584 zapisał dług 100 zł. i mianował go swym plenipotentem, obok Jakuba N-go (zob. niżej) i brata przyrodniego, Wojciecha Grabowskiego (P. 943 k. 150). Wspólnie z matką w r. 1587 zapisywał dług 200 złp. szwagrowi Janowi Pląskowskiemu "Łachowikowi" (G. 62 k. 593v). Żeniąc się z Anną Chłapowską, córką Łukasza i Zofii Goreckiej, od jej brata Wojciecha uzyskał w r. 1588, jeszcze przez ślubem, zapis 400 złp. posagu (P. 950 k. 334v), uzyskując jednocześnie od jej owdowiałej matki zapis 100 złp. dlugu (ib. k. 335v). T. r., już po ślubie, Anna skwitowała swych braci, Wojciecha i Andrzeja Chłapowskich, z majątku rodzicielskiego (ib. k. 411), od męża zaś otrzymała wtedy oprawę 500 zł. posagu na połowie części Nieświastowic (P. 1400 k. 219v). Kasper w r. 1589 został skwitowany z 300 zł. posagu przez szwagra Wolskiego (Py. 125 k. 131v). Innemu szwagrowi, Pląskowskiemu, zapisał w r. 1595 dług 100 zł. (P. 964 k. 670v). Drugiej swej żonie, Jadwidze Włościejewskiej, córce Macieja, cześnika poznańskiego, zapisywał w r. 1597, jeszcze przez ślubem, na częściach Nieświastowic posag 800 złp. (P. 1402 k. 244). Kwitowała ona w r. 1598 brata Macieja Włościejewskiego z 400(!) zł. posagu zapisanego jej przez ojca (P. 968 k. 1392v). Występował Kasper w r. 1603 jako opiekun dzieci swej zmarłej siostry Wygrozowskiej (Py. 131 k. 59). Oboje małżonkowie byli w r. 1605 pozwani przez Łukasza Pląskowskiego (Kc. 124 k. 671). Kasper nie żył już w r. 1608 (P. 143 k. 298), a wdowa t. r. zawierała kontrakt z Maciejem Zaleskim (P. 980 k. 28). Był to zapewne kontrakt o jej rękę, bo już w r. 1610 oboje byli małżonkami i spisywali wzajemne dożywocie (P. 1407 k. 106). Jadwigę, posesorkę Nieświastowic, kwitowała w r. 1612 jej pasierbica, panna Jadwiga N-a, z 10 zł. prowizji rocznej, należnej z dóbr macierzystych każdej z posierbic (P. 988 k. 1004v). Pozywały one macochę w r. 1613 (P. 146 k. 869). Z Chłapowskiej były trzy córki, Małgorzata, Jadwiga i Agnieszka, którym rodzony ich wuj, Wojciech Chłapowski zapisał w r. 1598 dług 300 złp. (P. 968 k. 183). Pozywały one w r. 1608 swych przyrodnich braci urodzonych z Włościejewskiej, Damiana i Mikołaja N-a (P. 143 k. 298). Małgorzata była w latach 1611-1630 żoną Jana Zdzychowskiego. Jadwiga, jeszcze niezamężna w r. 1613 (P. 146 k. 869), w r. 1620 żona Wojciecha Szlachcińskiego, umarła między r. 1630 a 1639. Agnieszka, też niezamężna w r. 1613 (ib.) a może i 1620 r. (P. 1004 k. 867v), w latach 1622-1633 żona Świętosława Boińskiego, nie żyła już w r. 1649. Damian i Mikołaj wraz z matką, jako dziedzice i posesorzy Nieświastowic, pozywani byli w r. 1611 ponownie przez siostry (P. 145 s. 1442), zaś w r. 1613 przez ojczyma Zaleskiego (P. 146 k. 1036). Damian nie żył już w r. 1624 (P. 152 k. 986v), a Mikołaja t. r. kwitował Wojciech Wiśniewski z peny banicji (Kc. 19 k. 237v). Części Nieświastowic Mikołaj w r. 1626 sprzedał za 5.000 złp. Annie z Młodziejewic, wdowie po Janie Budziejewskim (P. 1415 k. 290v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1630, a jako jego spadkobierczynie występowały wtedy siostry, Zdzychowska, Szlachcińska i Boińska (P. 1029 k. 229).

II. Jakub, brat Sędziwoja, Jana, Wojciecha i Macieja, wspólnie z bratem Janem, dziedzice w Nieświastowicach, pozwani byli ok. r. 1492 przez być może szwagra, Mikołaja z Młodocina (G. 259 k. 13). Wadził się z bratem Sędziwojem i w r. 1494 założone zostało między nimi vadium (G. 8 k. 53v, 23 k. 10v). Rodzonej siostrze Młodeckiej, z tytułu jej majątku rodzicielskiego w Nieświastowicach, zapisł w r. 1496 sumę 15 grz. (G. 16 k. 146), zaś w r. 1499 z racji posagu dług 16 grz. (G. 24 k. 29). Występował w r. 1500 jako stryj Abrahama Wojnowskiego (P. 859 k. 97) i t. r. jako stryj także i Katarzyny, żony Wojciecha Jastrzębowskiego, dziedziczki części w Nieświastowicach (P. 1389 k. 95). Na połowie części swych Nieświastowic i Jaroszewa t. r. oprawił 60 grz. posagu żonie Annie Zakrzewskiej (P. 1389 k. 95v), która t. r. skwitowała swych braci, Macieja, Bieniasza i Andrzeja, dziedziców w Zakrzewie, z dóbr w tej wsi po ojcu i z dóbr w Łopiennie po matce Annie z Łopienna (G. 24 k. 89v). Od brata Wojciecha Jakub w r. 1513 dostał dwa puste, folwarczne łany w Nieświastowicach (P. 786 s. 401). Synem Jakuba nazwany Jan N., który w r. 1541 dawał zobowiązanie Michałowi Pląskowskiemu, iż mu wyderkafem sprzeda za 12 grz. pusty łan "sołecki" w Jaroszewie (G. 32 k. 351). Ten Jan niewątpliwie identyczny z Janem zwanym Januszem, występującym nieraz jako brat rodzono-stryjeczny synów Sędziwoja N-go.

Jan zwany Januszem, syn Jakuba i Zakrzewskiej, mąż Katarzyny Sokolnickiej, wdowy 1-o v. po Mikołaju z Dzwonowa (Zwanowa) Rogalińskiego, stąd zwanej często "Zwanowską", która oprawę 200 zł. swego posagu, daną jej przez pierwszego męża na Koszewie i Przysiece w p. gnieźn. sprzedała wyderkafem w r. 1541 za takąż sumę Wojciechowi Budziejewskiemu, a od obecnego męża uzyskała t. r. oprawę posagu 200 zł. na połowie części Nieświastowic i Jaroszewa (P. 1394 k. 482, 483). Pozywał Jan ok. r. 1543 Wojciecha i Jana N-ch, braci rodzonych i niedzielnych (synów czyich?) o popełnione w Nieświastowicach gwałty (G. 263 k. 235). Na częściach Nieświastowic i Jaroszewa w r. 1544 zapisał dług 10 i pół grzywien Tomaszowi N-mu (G. 44 k. 28). Oboje z żoną części w Jaroszewie w r. 1546 sprzedali wyderkafem za 200 zł. Janowi i Tomaszowi N-im, braciom jego stryjeczno-rodzonym (P. 1395 k. 284). Między Janem-Januszem a Janem i Wojciechem N-imi, braćmi niedzielnymi, i ich sługą Łukaszem Zagórskim zw. "Dzieczka", w r. 1547 założone zostało vadium (P. 886 k. 270v). Oboje małżonkowie w r. 1555 poranieni byli przez Jakuba Pomorzańskiego (P. 896 k. 562v, 563). Janusza, "tanquam minus possessionatum", pozywał w r. 1557 o dybanie na swe życie Jan N. zw. "Dworzaninem" (P. 898 k. 973), zapewne identyczny ze wspomnianym wyżej Janem, bratem Wojciecha. Katarzyna wspólnie z Reginą (siostrą?) wdową po Janie Studzieńskim kwitowała w r. 1560 Kaspra Gorzewskiego, pisarza ziemskiego poznańskiego, ze spadku po Reginie, wdowie po Mikołaju Gorzewskim, stryju tego Kaspra (P. 902 k. 438). Między Januszem a jego stryjecznym bratem Tomaszem i żoną tegoż założone było w r. 1562 vadium (P. 904 k. 313v). Jan-Janusz i jego żona braciom jego stryjeczno-rodzonym, Janowi i Tomaszowi N-im, w r. 1562 sprzedali wyderkafem za 200 zł. część w Jaroszewie (ib. k. 446v). Na tej części żona miała oprawę i w r. 1568 oboje małżonkowie wspólnie z synem Abrahamem zawierali kompromis z Janem N-im (Kc. 116 k. 733v). Jan-Janusz wskutek złej informacji oskarżony o zabicie Pawła Żółtowskiego, sługi Jana Konarskiego, został w r. 1568 uwolniony od tego zarzutu przez brata zabitego, Andrzeja Żółtowskiego z wojew. płockiego (G. 49 k. 95v). Wspólnie z żoną i synem Abrahamem w r. 1568 zapisywał 200 zł. długu Janowi Kłodzińskiemu (G. 49 k. 23v), a wraz z synem Jakubem w r. 1571 temuż Kłodzińskiemu zapisał 55 zł. długu (G. 51 k. 48). Połowę w Nieświastowicach i Jaroszewie dał t. r. synowi Abrahamowi (P. 1398 k. 203v). Nie żył już w r. 1572, kiedy Jan Kłodziński kwitował z długów oraz sum wdowę i obu synów, Abrahama i Jakuba (P. 920 k. 472). Była i córka Jadwiga, która w r. 1561 pozywała Jakuba Gołębowskiego (G. 262 k. 421).

I) Abraham, syn Jana-Janusza i Sokolnickiej-Zwanowskiej, pozywał w r. 1561 Jakuba Gołębiowskiego (ib.). Skarżył w r. 1562 o rany poddanych Tomasza N-go z Jaroszewa (P. 904 k. 538v). Umarł w r. 1574 (P. 923 k. 29, 40).

II) Jakub "Januszewic", "Janiszek" (60 k. 183v, 274 k. 5), syn Jana-Janusza i Sokolnickiej-Zwanowskiej, występował obok ojca w r. 1571 (G. 51 k. 48). Kwitował w r. 1573 z 270 złp. Marcina i Jakuba braci Piątkowskich (G. 52 k. 267). Zapewne był już wtedy mężem Anny Piątkowskiej. Skwitowany t. r. przez Jana N-go, syna Tomasza, z 270 zł. na poczet 1.000 złp. długu, który zmarły Janusz z synem Abrahamem zapisali mu (G. 52 k. 266). Od Anny Sokołowskiej, wdowy po Sędziwoju N-im, i jej synów, jak też od bratanków jej męża a synów Macieja N-go, wydzierżawił w r. 1574 na trzy lata części w Jaroszewie i Nieświastowicach, zapisując jej jednocześnie dług 72 grz. z tytułu tej dzierżawy (G. 52 k. 80v, 82v). Spadkobierca brata Abrahama, części w Jaroszewie w r. 1575 sprzedał za 1.000 zł. Stanisławowi Kłodzińskiemu (P. 926 k. 244, 247, 1398 k. 595v). Żonie swej Annie Piątkowskiej na części Nieświastowic w r. 1576 oprawił posag 1.000 zł. (P. 1398 k. 648v). Skwitowany w r. 1577 z 24 złp. rocznej pensji przez Dorotę N-ą, wdowę po Pawle Pląskowskim (P. 929 k. 907v). Od Augustyna Raczkowskiego uzyskał w r. 1578 zobowiązanie sprzedania wyderkafem za 400 złp. młyna w Glinnie zwanego "Ogorzał" i części boru w tejże wsi (G. 56 k. 435). Anna z Piątkowskich N-a, córka Kaspra, w r. 1580 dostała zapis długu 150 zł. od Stanisława Biskupskiego (P. 935 k. 465v). Łan pusty "Na Grabku" w Nieświastowicach Jakub sprzedał w r. 1584 za 100 grz. Marcinowi Wyszczelskiemu (P. 1399 k. 266v). Oboje z żoną nie żyli już w r. 1602 (Py. 131 k. 391v). Synowie, Adrian i Jan.

(I) Adrian "Januszek", syn Jakuba i Piątkowskiej, skwitowany z opieki w r. 1602 przez swego brata Jana (Py. 131 k. 391v). Na połowie części Nieświastowic w r. 1603 zapisał 550 złp. wiana żonie swej Jadwidze Przysieckiej, córce Prokopa (P. 1404 k. 895v). T. r. Jadwiga ta skwitowała swych braci, Piotra i Jana, z majątku rodzicielskiego (P. 973 k. 541v). Adrian Janowi Kozielskiemu w r. 1604 zapisał dług 70 złp. (G. 68 k. 190). Jego część w Nieświastowicach bądź jeszcze on sam, bądź już wdowa po nim w r. 1607 wydzierżawili małżonkom Janowi Przysieckiemu i Jadwidze Gutkowskiej (G. 70 k. 324v). Adrian nie żył już w r. 1608, kiedy owdowiała Jadwiga, idąc 2-o v. za Mikołaja Małachowskiego ("Zygmuncika"), uzyskała od niego przez ślubem oprawę 300 złp. posagu (G. 337 k. 284). Jako wdowa również i po tym drugim mężu, została w r. 1609 skwitowana przez jego braci i spadkobierców z 300 złp. i skasowała oprawę na tę sumę (G. 70 k. 35, 35v). T. r. od małżonków Przysieckich odebrała z powrotem dobra mężowskie w Nieświastowicach, wydzierżawione im w r. 1607 (G. 70 k. 324v). Jan, syn Adriana, procesowany był o 44 zł. przez Jana Czeluścińskiego, który w r. 1609 proces ten scedował Janowi Przysieckiemu (G. 70 k. 309v), a ten z kolei sumę 44 zł. długu wraz z przezyskami wyprocesowanymi na Adrianie a po jego śmierci na synu jego Janie cedował w r. 1611 Jakubowi Korzeniewskiemu (G. 71 k. 51v). Ten Jan wraz ze swym stryjem Janem w r. 1613 dostali od Marcina Wyszczelskiego zapis 100 grz. długu i w tej sumie zastaw pustego łana "Na Grabkach" w Nieświastowicach (G. 72 k. 12). Obaj oni w r. 1630 uzyskali zobowiązanie od Wojciecha Ulatowskiego, że im stawi Gotarda Leśniewskiego, by ich skwitował ze spraw karnych (P. 1023 k. 40v). Jan był 1635.10/VI. r. chrzestnym w Poznaniu (LB Św. Maria Magdal., Pozn.) ale czy to stryj, czy bratanek, czy wreszcie Jan, syn Andrzeja, o którym niżej?

II) Jan, syn Jakuba i Piątkowskiej, nasuwa tyle wątpliwości, bo jakże łatwo mylić go z bratankiem Janem, synem Adriana! Jak już wiemy, kwitował w r. 1602 brata Adriana z opieki. Część Nieświastowic, należną sobie z działów, wydzierżawił w r. 1603 bratu Adrianowi (P. 973 k. 541v). Widzieliśmy już, że wspólnie z bratem Janem w r. 1613 brał za 100 grz. w zastaw od Marcina Wyszczelskiego łan "Na Grabkach" w Nieświastowicach. Od Mikołaja N-go, syna Sędziwoja, kupił w r. 1635 za 1.500 złp. części Nieświastowic (P. 1418 k. 219) i t. r. od Andrzeja Rydzyńskiego kupił za 1.000 złp. połowę młyna wodnego zw. "Ziemek" na Obrze we wsi Wycisłowo w p. kośc. (P. 11418 k. 609). Dziedzic Wrześnicy cz. Brześnicy (Brzeźnicy) w p. kośc., ożeniony był z Zofią z Mogielnicy Ubyszówną, a umarł między r. 1636 a 1640 (P. 168 k. 450v, 1418 k. 682). Wdowa w r. 1652 przeprowadziła z synem podział dóbr, mocą którego to transakcji każdy z trzech synów winien był jej płacić co roku po 200 zł. (Kośc. 302 k. 607). Prócz synów, Wojciecha, Jerzego i Jana, była też córka Anna, która w r. 1636 szła za Wacława Lipskiego. Ojciec krótko przed ślubem, 23/VI. zapisał przyszłemu zięciowi w posagu i wyprawie za nią sumę 10.000 złp. (P. 1033 k. 385v). Wdowa była już w r. 1652 2-o v. żoną Stanisława (Stanisława Franciszka) Dobrosielskiego, poborcy kaliskiego, żyjącego jeszcze 1661 r., ponownie wdowa w latach 1665-1680.

1. Wojciech, syn Jana i Ubyszówny, występował obok matki i braci w r. 1643 (P. 168 k. 450v). Obok braci dziedzic Wrześnicy (Brześnicy), uczestniczył w zawieranej w r. 1647 ugodzie granicznej z dziedzicami Jeżewa, Jawora, Wycisłowa i Lipówki (Kośc. 301 k. 1096). Na połowie Nieświastowic oprawił w r. 1649 posag 6.500 złp. Elżbiecie Radzewskiej córce Piotra (P. 1424 k. 325v, 327v). Od Stanisława Czaplickiego i żony jego Barbary z Kołudzkich w r. 1649 kupił za 2.800 złp. części Nieświastowic, nabyte przez tego Czaplickiego od zmarłego Wojciecha Budziejewskiego (P. 1424 k. 177v). Z działów braterskich przeprowadzonych w r. 1652 wziął Nieświastowice oraz dopłatę, od brata Jana 6.500 zł., od brata Jerzego 8.500 zł. (Kośc. 302 k. 607). Oboje z żoną w r. 1653 brali zastawem za 8.000 złp. części w Nieświastowicach od wdowy Anny z Tholibowskich Łukomskiej i zaraz dobra te wydzierżawili pod zakładem 8.000 złp małżonkom Marcinowi Proskiemu i Annie Łukomskiej (G. 82 k. 771v). Wojciech część w tejże wsi wydzierżawił w r. 1657 pod zakładem 2.500 złp. małżonkom Janowi Pakszyńskiemu (Paxyńskiemu) i Annie Chełkowskiej (G. 82 k. 1278v). Pozwany był w r. 1659 przez tegoż Pakszyńskiego, jego żonę, teściową Katarzynę Suchorzewską, wdowę po Janie Chełkowskim, o gwałty, jakich miał się dopuścić w czasie najazdu brandenburskiego (P. 183 k. 1). Wspólnie z bratem Jerzym, spadkobiercy brata Jana, sprzedali w r. 1663 Grabonów i części w Podrzeczu za 24.000 złp. Stanisławowi Grabowieckiemu (P. 1425 k. 75). Nie żył już w r. 1682 (P. 1105 VII k. 3). O Elżbiecie z Radzewskich w r. 1684 mowa jako o zmarłej (P. 1108 XI k. 57v). Synowie: Jan, Wawrzyniec i Piotr.

1) Jan, syn Wojciecha i Radzewskiej, zaślubił 1675.28/IV. r. Mariannę Jarnowską (Jaranowską) (LC Smogulec), córkę Krzysztofa, cześnika dobrzyńskiego, i Joanny Jabskiej(!?), której t. r. przed ślubem zapisał dług 3.000 zł. (Kc. 131 k. 473v). Z bratem Wawrzyńcem w r. 1686 zawierali pod zakładem 4.000 zł. umowę z bratem stryjecznym Krzysztofem, synem Jerzego (P. 1111 V k. 81). Cedował w r. 1687 bratu Wawrzyńcowi umowę, którą obaj w r. 1682 zawierali byli z Mikołajem Franciszkiem Deręgowskim (P. 1114 VIII k. 54v). Żył chyba jeszcze w r. 1688 (P. 1116 VIII k. 17v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1691 (P. 1122 XII k. 9). Chyba to właśnie ten Jan N., dziedzic w Nieświastowicach, umarł w r. 1690 i został pochowany 1691.1/I. r. (LM Popowo Kośc.). Żona go przeżyła (Kc. 132 k. 596).

2) Wawrzyniec, syn Wojciecha i Radzewskiej, chrzestny 1682.31/V. r. (LB Łęgowo), części Nieświastowic w r. 1684 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 6.000 złp. Barbarze ze Zdanowskich Kamieńskiej (P. 1107 V k. 42). Ze swą żoną, Jadwigą Zakrzewską, córką Macieja i Anny Moraczewskiej, w r. 1684 spisywał wzajemne dożywocie (P. 1108 XI k. 57v). Od Jana Radeckiego i jego sióstr, Zofii, żony Jakuba Chryzostoma Wiśniewskiego, i Anny, żony Jana Jastrzębskiego, spadkobierców brata ich matki, Jana Łaskawskiego, w r. 1687 kupił za 24.000 złp. dobra Przysiekę w p. gnieźń. (P. 1114 IX k. 18). Połowę Nieświastowic, spadłą na siebie i brata Jana mocą kompromisu zawartego w r. 1687 z Franciszkiem Rogalińskim, sprzedał mu w r. 1688 za 7.300 złp. (P. 1114 X k. 81, 1116 VIII k. 17v). Spadkobierca wspólnie z bratanicą Zofią zmarłego brata Jana, część po nim w Nieświastowicach sprzedał w r. 1691 za 9.000 złp. Jakubowi Rogalińskiemu, kupując nawzajem od Rogalińskiego za 11.000 złp. te części, które on kupił był od Zdzychowskich (P. 1122 XII k. 9). Od tegoż Jakuba Rogalińskiego w r. 1693 kupił też za 1.000 złp. karczmę w Nieświastowicach (P. 1125a k. 70, 1432 k. 27). Oboje z żoną w r. 1715 zapisali synowi Jakubowi na Przysiece 10.000 złp. z dóbr ojczystych i 4.000 złp. z macierzystych (P. 1149 I k. 201v). Wzmianka o nim z r. 1717 jako o zmarłym (P. 1152 k. 116) pozostaje w sprzeczności zarówno z Nekrologiem Cystersów wągrowieckich, gdzie figuruje data zgonu 1720.5/VII. r., jak i z zapiską nekrologiczną Bernardynów poznańskich, gdzie też rok 1720 (A. B. Poznań, W. 58). Pamiętać jednak musimy o wielkiej niepewności dat w nekrologach zakonnych, zwłaszcza dat rocznych, które często w swej błędnej postaci wędrowały z jednego nekrologu w drugi i trzeci, przepisywane bezkrytycznie, rzecz prosta. W tymże bernardyńskim nekrologu data zgonu Jadwigi N-ej, niewątpliwie żony Wawrzyńca, położona na r. 1723. Syn Jakub.

Jakub, syn Wawrzyńca i Zakrzewskiej, dziedzic Przysieki w pow. gnieźń., w r. 1711 mąż Katarzyny Kierskiej, córki Krzysztofa i Marianny Jemielskiej (P. 1146 II k. 5v), zapisał tej żonie w r. 1715 sumę 1.130 t. (P. 1149 I k. 215). Umarł w r.1727 (A. B. Poznań, W. 58). Katarzyna umarła przed nim, 1718.5/V. r. (Nekr. Cystersów Wągrow.). Syn ich Wawrzyniec Józef, ur. w Przysiece, ochrzcz. 1712.7/VIII. r. (LB Skoki), nie żył już napewno w r. 1722. Córka Marianna, ur. tamże, ochrzcz. 1715.27/I. r. (ib.), nazwana w r. 1722 jedną spadkobierczynią matki (P. 1187 k. 102v), w r. 1728 żoną Andrzeja Józefa Borka Gostyńskiego, któremu wniosła Przysiekę, a który zmarł 1781.31/V. r., umarła sama 1791.22/VII. r.

3) Piotr, syn Wojciecha i Radzewskiej, nie żył już w r. 1691 (P. 1121 V 23). Z żony Jadwigi Żeligowskiej, już nieżyjącej w r. 1704 (N. 192 s. 106), była córka Zofia, w r. 1691 pozostająca pod opieką stryja Wawrzyńca N-go, jeszcze niezamężna w r. 1704, dziedziczka części Nieświastowic, w latach 1709-1723 żona Antoniego Giżyckiego, nie żyła już w r. 1749.

2. Jan, syn Jana i Ubyszówny, wspomniany obok matki i braci w r. 1643 (P. 168 k. 450v), nieletni jeszcze w r. 1644 (Z. T. P. 29 s. 2051), współdziedzic Brześnicy w p. kośc. w r. 1647 (Kośc. 301 k. 1096). Z działów braterskich dokonanych w r. 1652 wziął Grabonóg z folwarkiem Studzienna, młynem "Ziemek" i jeziorem w Ostrowiecznie Wielkim, Szlacheckim w p. kośc. (Kośc. 302 k. 607). Żeniąc się w r. 1652 z Katarzyną Dobrosielską, córką swego szwagra, Stanisława Franciszka, poborcy wojew. kaliskiego, jeszcze przed ślubem, 17/X. uzyskał od jej ojca zapis 5.500 zł. posagu i wyprawy (I. Kal. 118 s. 1670). Bezdzietny, nie żył już w r. 1663, kiedy Katarzyna, już 2-o v. żona Wojciecha Jarochowskiego, sędziego ziemskiego wschowskiego, za swej oprawy 5.500 zł. na Grabonogu i Podrzeczu kwitowała braci pierwszego męża, Wojciecha i Jerzego N-ch (P. 1073 k. 312).

3. Jerzy, syn Jana i Ubyszówny, wspomniany w r. 1643 (P. 168 k. 450v), współdziedzic Wrześnicy (Brześnicy) 1647 r. (Kośc. 301 k. 1096). Siostrze Annie Dobrosielskiej w r. 1652 zapisał dług 1.500 złp. (P. 1064 k. 110). Z dokonanego t. r. podziału dóbr wziął Brześnicę (Kośc. 302 k. 607). Na połowie owej Brześnicy w p. kośc. żonie Annie z Rojewa Kaczkowskiej, córce Jerzego, sędziego ziemskiego kaliskiego, i Anny Tarnowskiej, oprawił w r. 1654 posag 9.000 złp. (P. 1067 k. 30). Współspadkobierca brata Jana 1663 r. (P. 1425 k. 75). Wspólnie z żoną uzyskał w r. 1665, za konsensem królewskim, od wdowy Jadwigi z Koszutskich Kaczkowskiej, sędziny ziemskiej kaliskiej, macochy tej żony, cesję wójtostwa pyzdrskiego oraz części wsi Dłusko i tamtejszego młyna (P. 1076 k. 213v). Brześnicę z folwarkiem Studzienna wydzierżawił w r. 1671 Kazimierzowi Gzowskiemu (Py. 154 s. 84). Żonie w r. 1674 zapisał dług 4.000 zł. (Py. 154 s. 314). Już nie żył w r. 1675, a owdowiała Anna wspólnie z synem Krzysztofe, wsie Brześnicę i Studzienną oraz młyn Ziemek sprzedała wyderkafem za 8.000 złp. małżonkom Aleksandrowi Głuchowskiemu i Jadwidze Rogaczewskiej (P. 1427 k. 159). Jeszcze wdowa w r. 1676 (Py. 154 s. 111), już w r. 1677 2-o v. żona Wojciecha z Głogowy Kossowskiego, z którym, wedle przywileju z 16/VII. t. r., mogła dzieliś swe dożywocie po pierwszym mężu na wójtostwie pyzdrskim, części wsi Dłusko i młyna na Warcie (ib. s. 219). Anna w r. 1677 sprzedała wyderkafem za 8.000 złp. Wrześnicę (Brześnicę) z folwarkiem Studzienna i młynem Ziemek Aleksandrowi Głuchowskiemu (P. 1428 k. 260). Oboje Kossowscy żyli jeszczew w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 327). Syn Krzysztof.

Krzysztof, syn Jerzego i Kaczkowskiej, jak już wiemy, występował w r. 1675 obok matki. Mąż Katarzyny Szołdrskiej, córki Jana Władysława i Marianny Przespolewskiej, od jej braci w r. 1680 podniósł sumę 10.600 zł. jej posagu i zobowiązał się posag ten oprawić na połowie Brześnicy (I. Kal. 140 k. 104), czego dopełnił w r. 1681 (ib. k. 327). Roborował w r. 1686 kontrakt z ojczymem Kossowskim (P. 1111 V k. 44v). Z wdową Katarzyną z Przyjemskich Przyjemską, wojewodziną kaliską, w r. 1701 kwitował się z kontraktu zawartego w r. 1698 pod zakładem 50.000 złp. o trzyletnią dzierżawę miasta Borku w p. kośc. (P. 1141 IX k. 85). Katarzyna z Szołdrskich już nie żyła w r. 1708 (G. 92 k. 133v). Krzysztof od Kazimierza Olewińskiego w r. 1723 brał w dwuletni zastaw Zimnowodę i Olewin w p. pyzdr. i wieluńskim (P. 1194 k. 6). Drugiej swej żonie, Annie Przespolewskiej, córce Zygmunta i Urszuli z Miłkowic Borzysławskiej, w r. 1725 zobowiązał się oprawić posag 3.000 zł. (I. Kal. 161 s. 21, 23v). Był przez wiele posesorem Borku. Umarł 1727.7/I. r. i tam został pochowany (LM Dolsk). Anna zaślubiła 2-o v. w r. 1729 Jana Śrzemskiego, któremu t. r., przed ślubem, zapisała sumę 4.000 złp. (Kośc. 316 s. 186). Spisała z nim t. r. wzajemne dożywocie (P. 1216 k. 80). Żyli jeszcze oboje w r. 1738 (Kośc. 320 s. 200), Anna nie żyła już w r. 1754 (P. 1313 k. 90v). Z pierwszego małżeństwa byli synowi, Franciszek i Jan, oraz córki, Marianna, w latach 1708-1750 żona Pawła Braneckiego już nieżyjąca w r. 1762, i Joanna, w latach 1714-1717 żona Łukasza Krzyżanowskiego, pisarza ziemskiego poznańskiego, nie żyła już w r. 1715. Z drugiej żony pozostawała tylko córka Apolinara (Apolonia), w r. 1729 żona Franciszka Przespolewskiego, zmarła w Droszewie 1737.30/VI. r.

1) Franciszek, syn Krzysztofa i Szołdrskiej, mieszkał w r. 1717 w Brześnicy (LB Dolsk). Spisywał w Konarzewie 1718.21/II. r. pod zakładem 50.000 zł. kontrakt o rękę Teofili Anny Dzierżanowskiej, córki Jana Wojciecha, wojskiego poznańskiego, i Teresy Ewy Konarzewskiej. Ślub odbył się nazajutrz, 22/II. w Konarzewie (LC Łaszczyn) t. r. 10/III. zapisywał żonie dożywocie (Ws. 79 k. 19v, 20v). Z bratem Janem przeprowadził w r. 1727 podział ojcowizny, biorąc w sumie 40.000 złp. połowę Brześnicy (P. 1210 III k. 9v). Od swej teściowej w r. 1732 kupił za 181.000 złp. dobra Konarzewa, Dąbrówkę, Gierłachowo i część Gierłachówka w p. kośc. (P. 1234 k. 43). Zobowiązał się wględem dożywocia, dane żonie w r. 1718, jako "uczynione bezprawnie", skasowała w r. 1735 (P. 1240 k. 153v). Dobra Brześnia z folwarkiem Studzienne i młynem Ziomek w r. 1737 sprzedał za 90.000 złp. Andrzejowi Zakrzewskiemu (P. 1251 k. 81v). Żona, na wieść o skasowaniu przez męża jej dożywocia, manifestowała się przeciwko temu w r. 1738 (Kośc. 173 k. 177). Franciszek umarł 1757.12/IX. r., pochowany u Reformatów w Rawiczu (LM Łaszczyn). Teofila z Dzierżanowskich zmarła 1759.7/IX. r., pochowana tamże (ib.; w nekrologach Franciszkanów i Franciszkanek śremskich data zgonu 10/X.). Synowie ich: Krzysztof Wojciech Walenty, ur. w Brześnicy, ochrzcz. 1721.14/II. r. (LB Dolsk), i Jan Michał, ur. w Goli(?), ochrzcz. 1726.29/IX. r. (LB St. Gostyń), obaj niewątpliwie pomarli dziećmi. Z córek, Teresa zaślubiła 1736.25/VI.(24/VII?). r. Andrzeja Zakrzewskiego, któremu wniosła Brześnicę. Tego Zakrzewskiego zabił w Brześnicy 1743.7/I. r. szwagier Aleksander Bojanowski z Przybini, który wraz z imnnymi najechał Brześnicę zbrojnie (Kośc. 176 k. 24v, 322 k. 5). Teresa umarła w r. 1760 lub 1761. Zofia, ur. w Konarzewie, ochrzcz. 1722.15/V. r. (LB Łaszczyn; LB Konarzewo), wyszła przez 1741.22/V. r. za Aleksandra Bojanowskiego, owdowiała i umarła w Krzekotowie 1811.29/VIII. r. Jadwiga (Jadwiga Sabina), ur. w Goli, ochrzcz. 1724.16/XI. r. (LB St. Gostyń), dziedziczka Gierłachowa, wyszła w Konarzewie 1745.4/X. r. za Józefa Przyjemskiego, z czasem generała-majora, potem generała-lejtenanta wojsk koronnych, wdowa w r. 1783, umarła w Borku 1798.23/VIII. pochowana na Zdzieżu. Salomea, dziedziczka Konarzewa i Dąbrówki, najpierw zaślubiła w Konarzewie 1749.16/II. r. Józefa Gorzeńskiego, łowczego wschowskiego, i tamże 2-o v. 1752.15/X. r. Bogusława Koszutskiego, łowczyca podlaskiego, znów wdowa w latach 1769-1771, była 3-o v. w latach 1773 (1771?-1778 żonę Mikołaja Wierusz Kowalskiego, wdowa w latach 1781-1800. Wszystkie te cztery siostry w r. 1760 w Konarzewie spisały miedzy sobą kompromis (Kośc. 328 k. 156). Teresa Zakrzewska t. r. sprzedała swoją połowę Gierłachowa Przyjemskiemu, którego żona była dziedziczką drugiej połowy tej wsi (ib. k. 191). Salomei, wedle działu dokonanego z małżonkami Bojanowskimi, dostała się w r. 1767 Dąbrówka (P. 1343 k. 72v).

2) Jan, syn Krzysztofa i Szołdrskiej, żonie swej Franciszce Kurnatowskiej, córce Jana, skarbnika wschowskiego i surogatora grodzkiego kaliskiego, z Marianny Gostyńskiej, oprawił w r. 1731 posag 9.000 złp. (I. Kal. 168/170 s. 400), a w r. 1733 zapisał jej sumę 30.000 złp. (Kośc. 318 s. 34). Od Rafała Bnińskiego, sędzica grodzkiego nakielskiego, w r. 1742 kupił za 144.000 złp. Zalesie, Dąbrówkę i części Drogoszewa w p. kośc. (P. 1267 k. 51v). Nazwany w r. 1743 dziedzicem Zalesia i posesorem Borku (Kośc. 322 k. 91). Spisywał w r. 1744 z żoną wzajemne dożywocie (I. Kal. 181/184 k. 23). Jako posesor miasta Borku skwitowany w r. 1755 przez brata Franciszka (Kośc. 327 k. 45). Od Piotra Sapiehy, wojewody smoleńskiego, w r. 1761 kupił za 255.000 złp. miasto Borek i wsie: Zdziesz, Skoków, Trzecianów, oraz pustki, Stołów i Stawiszyn w p. pyzdr. (I. Kal. 202/203 k. 384v). Oboje z żoną w r. 1762 kwitowani byli przez córkę Teresę Andrzejowią Przyjemską z 60.000 złp. na poczet posagu (P. 1333 k. 27). Jan umarł w Borku 1766.12/IV. r., pochowany na Zdzieszu (LM Borek). Wdowa, dożywotniczka Borku i wsi przyległych, dobrodziejka kościołów w Borku i na Dzieszu, umarła w Borku 1785.14/VIII. r., pochowana w kościele na Zdzieszu (LB Borek). Syn Józef. Z córek, Gertruda, ur. w Borku, ochrzcz. 1738.19/III. r. (LB Borek), zapewne zmarła młodo. Katarzyna występowała jako chrzestna 1742.30/XII. r. (ib.), była w r. 1754 żoną Antoniego z Kalinowy Zaremby, wdową w r. 1763, umarła 1813.8/IX., mając lat 85, pochowana w kościele na Zdzieszu. Teresa, ur. ok. r. 1746, w r. 1762 żona Andrzeja Przyjemskiego, podkomorzego J.Kr.Mci, podstolego wschowskiego, pułkownika wojsk koronnych, wdowa w r. 1783, umarła w r. 1798, licząc 52 lata.

Józef, syn Jana i Kurnatowskiej, ur. w Borku, ochrzcz. 1737.8/III. r. (LB Borek), podkomorzy J. Kr. Mci 1776 r. (Py. 158 k. 478). Dziedzic Borku. W imieniu własnym i siostry Katarzyny Zarembiny w r. 1766 mianował plenipotenta (P. 1342 k. 188) i sam był t. r. plenipotentem swej matki (I. Kal. 206/208 k. 138). Skwitowany w r. 1776 przez siostrzeńca Piotra Zarembę z powyżyczonych swemu ojcu przez jego ojca 60.000 zł. i 36.000 zł. procentów (Py. 158 k. 478). Umarł w Borku 1782.26/I. r., pochowany w kościele na Zdzieszu (LM Borek; Nekr. Franciszkanek Śrem.). Żoną jego była Zofia Mycielska, córka Jana Nepomucena, starosty śnickiego, w r. 1789 występująca jako dziedziczka Dusiny i Pożegowa w p. kośc. (LB St. Gostyń), zmarła w Dusinie 1791.4/VIII. r., w wieku 27 lat, pochowana w Gostyniu u Filipinów (LM St. Gostyń). Józef i Mycielska mieli dwóch synów noszących to samo imię Józef. Młodszy z nich był chrzestny już po śmierci ojca jako Prokop Józef Kalasanty. Może to pierwsze imię było mu zrazu wyznaczone jako główne?

(1) Józef, sy Józefa i Mycielskiej, zaślubił 1801.11/II. r. swoją krewną w trzecim stopniu, Katarzynę Zarembiankę, córkę Jana (LC Rusko). Był dziedzicem Bruczkowa i Borku oraz innych dóbr. Żył jeszcze 1809.24/XII. r. (LB Cerekwica), a może i 1812.14/XII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Żona go przeżyła i wyszła 2-o v. za Marcina Węsierskiego, Wdowa i po tym mężu, umarła w Podrzeczu 1845.18/XII. r., licząc lat 58, pochowana w Gostyniu (LM Gostyń). Syn ich Jan.

Jan (Jan Leon, Józef Jan Kalasanty Leon, Józef Kalasanty Leon), syn Józefa i Zarembianki, ur. w Bruczkowie 1804.30/VI. r. (LB Św. Marcin Pozn.; LB Cerekwica), Właściciel Małych Jezior, potem Słupi w pow. średz. Zaślubił najpierw Annę Krzyżanowską, zmarłą w Jeziorach Małych 1837.22/V. r., pochowaną w Goślinie (LM Gostyń; LM Zaniemyśl, tu data zgonu 1835.23/V. r.). Pojął 2-o v. 1839.14/IV. r. Józefę Hersztopską, 1-o v. Skórzewską z Wyciążkowa (LC Goniębice), ur. ok. r. 1808, zmarłą w Słupi 1845.9/II. r., pochowaną w Mieszkowie (LM Mieszków; LM Środa). Trzecią jego żoną, zaślubioną 1854.26/II. r., była Paulina hr. Szembekówna, córka Wincentego, licząca wtedy lat 18 (LC Siemianice), zmarła w Słupi w niespełna miesiąc po ślubie 1854.24/III. r. (LM Środa). Jan spisał w Słupi 1854.11/IV. r. testament, przeznaczając rocznie 600 m. na edukację i utrzymanie najbiedniejszego krewnego drugiej swej żony, Józefy Hersztopskiej, a w razie braku takiego dla najbiedniejszego krewnego pierwszej żony, Krzyżanowskiej (Dz. P. z r. 1876). Umarł w Poznaniu 1855.8/IX. r., pochowany w Gostyniu (LM Gostyń).

(2) Józef Kalasanty (Prokop Józef Kalasanty), syn Józefa i Mycielskiej, ochrzcz. z wody w pałacu rawickim 1782.4/VII. r. (więc zapewne syn pogrobowy), z ceremonii w Borku 1795.22/VI. r. (LB Borek). Bardzo trudno w niektórych zapisach tego Józefa Kalasantego odróżnić od Józefa, męża Zarembianki. Możliwe tu też rozmaitego rodzaju pomyłki. Nieletni Józef Kalasanty w latach 1792-1792 pozostawał pod opieką Piotra Krzyżanowskiego, wojskiego gnieźnieńskiego, i Jana Zaremby, szambelana (P. 1369 k. 96; G. 117 k. 239). Czy Józef Kalasanty występujący w latach 1803-1808 to on? (LB Gostyń). Chyba po śmierci brata przejął dobra Bruczków i Borek. Józef Kalasanty, dziedzic Bruczkowa, miał ze służącą Justyną nieślubnego syna Józefa, ur. tamże 1813.8/VII. r. (LB Cerekwica). Zaręczył się w lutym 1816 z Julią (Julianną) Trzaska z Mokrska w Król. Polskim. Małżeństwem byli już 1817.15/III. r. (LB Wyganów). Dobra N-go Borek z licytacji przymusowej kupił 1833.6/II. r. za 55.050 tal. Graeve. Józef Kalasanty przeniósł się wtedy do innego swego majątku Trzecianowa koło Borku. Przemieszkiwał też w Poznaniu, ale też i w Borku, w skutku jakiejś umowy z nowym dziedzicem tych dóbr. Żona go, jak się zdaje porzuciła. Umarła przed mężem w Poznaniu 1838.30/VI. r. mając lat 36 (LM Św. Marcin, Pozn.). Józef Kalasanty spisał rodzaj dziennika przechowanego w Archiwum Wojew. w Poznaniu. Można sądzić, że nie żył już w r. 1854, kiedy Jan N. ze Słupi spisywał testament.

III. Wojciech, brat Sędziwoja, przypadłą sobie z działów braterskich część w Jaroszewie w r. 1499 sprzedał wyderkafem za 37 zł. węg. bratankom swym, Maciejowi, Janowi i Tomaszowi, synom Sędziwoja (P. 1389 k. 41v). Siostrzeńcowi Andrzejowi Młodeckiemu zapisał w r. 1512 6 grz. długu (G. 25 k. 370v). Łan roli w Jaroszewie oraz dwa folwarczne łany w Nieświastowicach dał w r. 1513 bratu rodzonemu Jakubowi (P. 786 s. 401), ten zaś łan w Jaroszewie, który ongiś sprzedał był wyderkafem za 40 grz. bratu Sędzowojowi, teraz w r. 1513 rezygnował wieczyście jego synom, Janowi i Tomaszowi (P. 786 s. 401). Tym bratankom w r. 1514 sprzedał za 106 grz. część w Nieświastowicach odziedziczoną po zmarłym bracie Janie (P. 1392 k. 14v). Zob. tablice 1-3.

@tablica: Nieświastowscy h. Nałęcz 1

@tablica: Nieświastowscy h. Nałęcz 2

@tablica: Nieświastowscy h. Nałęcz 3

Stanisław z Nieświastowic (Jeświastowic) miał w r. 1449 sprawę ze Stanisławem i Janem braćmi z Chociszewa (G. 7 k. 10). Jan z Jaświastowic(!), syn Sulisława, toczył w r. 1459 sprawę z Janem z Jaświastowic niegdy ze Zborowa (G. 7 k. 183v). Stanisława N-go, dziedzica w Nieświastowicach w r. 1477 wzywała do uiszczenia 5 grz. Małgorzata, wdowa po Pawle z Pozarzyna (G. 10 k. 5), a w r. 1479 skwitowała go z tej sumy (ib. k. 72). Stanisław N. wspólnie z Janem Chociszewskim ręczył w r. 1482 Mikołajowi Nadarzyckiemu "Lewkowi" za Katarzynę, wdowę po Pawle Golemowskim (G. 21 k. 106). Marcin N. trzecią część folwarku z łąką (w Nieświastowicach) w r. 1494 sprzedał wyderkafem na trzy lata Sędziwojowi N-mu, o którym było wyżej (G. 16 k. 84v). Ten sam niewątpliwie Marcin, dziedzic w Nieświastowicach, na czwartej części tej wsi oprawił t. r. 30 grz. posagu swej żonie Małgorzacie córce Adama Popowskiego (P. 1388 k. 66v).

Zofia, w r. 1547 żona Jana Małachowskiego "Skowronka", wdowa w latach 1574-1594. We dworze Jana N-go dokonano 1549.7/VI. r. wizji ran zadanych jego bratu Wojciechowi N-mu przez Tomasza Modrzewskiego. Nie żył już ten Wojciech 17/VI. t. r. (G. 34 k. 443v). Jan w r. 1558 uwolnił Modrzewskiego od procesu o to zabójstwo (G. 37 k. 195v). Macieja, sługę królewskiego na komorze celnej w Grodźcu zabił w r. 1558 (lub przed tą datą) we wsi Kopaszyno Jerzy Kręski (Kośc. 238 k. 69). Jan N. zw. "Drapała" nie żył już w r. 1564, kiedy wdowa po nim, Jadwiga Prądzyńska była kwitowana przez Wojciecha Przyjemskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego (P. 906 k. 324). Anna, żona "sław." Baltazara, malarza, mieszczanina ze Słupcy, w r. 1568 pozywała o 70 grz. długu wdowę Annę z Bielawskich Kluczewską (Py. 107 k. 100v). Jan N. zw. "Dworzanin" oświadczał w r. 1590 gotowość dokonania podziału pewnych dóbr z Janem i Tomaszem, braćmi między sobą rodzonymi, i Januszem, ich bratem stryjecznym, N-imi, a to wedle uczynieonej między nimi przez rozjemców ugody pod zakładem 200 grz. (G. 39 k. 246). O Janie, Tomaszu i Januszu była mowa wyżej, ale tego Jana "Dworzanina", niewątpliwie bliskiego ich krewnego, połączyć z nimi nie umiem. Katarzyna, w r. 1593 wdowa po Pawle Pląskowskim.

Andrzej, nieżyjący już w r. 1594, ojciec Jana i Andrzeja, sługi Piotra Bnińskiego. Tego Andrzeja zabił 19/VII. t. r. Stanisław Międzychodzki wraz z innymi. Wizji ciała dokonano na wezwanie brata Jana w domu Tarnowskich, w Gąskach, za murami Poznania (P. 961 k. 681v). Ten sam chyba Jan, syn zmarłego Andrzeja, w r. 1610 zapisywał dług 600 zł. żonie swej, Dorocie Zbyszyńskiej (P. 984 k. 1). Oboje w r. 1613 spisali wzajemne dożywocie (Kośc. 348 k. 123v) i t. r. skwitowali jej ojca, Wawrzyńca Zbyszewskiego z 250 zł. (Kośc. 290 k. 299v). Dorota od Wojciecha Kłobudzkiego w r. 1616 wzięła w zastaw za 1.600 zł. na trzy lata części Jadownik w p. kcyń. (P. 996 k. 708). Oboje małżonkowie żyli w r. 1618, kiedy Dorocie zapisał 100 złp. długu Stanisław Włoszynowski, dziedzic w Janowcu (G. 74 k. 321v).

Jan, nieżyjący już w r. 1597, zapewne ożeniony z Wysławską, ojciec Erazma i Marcina. Erazm, siostrzeniec(!) zmarłego Jerzego Wysławskiego, swoje części w Pacholewie w p. pozn. sprzedał w r. 1597 za 1.300 złp. Jakubowi Kąsinowskiemu (P. 1402 k. 522). Marcin części w Pacholewie, odziedziczone po dziadzie(!) Jerzym Wysławskim, oraz pustą wieś Targowisko wraz z wyrębem w lasach wsi Słomowo i Zalasowo jak i z pastwiskami we wsiach Szczyto i Nienawiść w r. 1598 sprzedał za 1.300 złp. powyższym Kąsinowskim (P. 1402 k. 853).

Łucja, chrzestna w r. 1598, mieszkała w r. 1613 przy kościele Farnym w Poznaniu, nazwana "devota virgo" (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Agnieszka, żona 1-o v. Szymona Jaskłowskiego, spisywała w Gnieźnie 1628.28/III. r. pod zakładem 1.200 złp. umowę małżeńską z przyszłym drugim swym mężem, Sebastianem Przysieckim. Jan z sześciu chłopów we wsi Komorza i czterech zagrodników we wsi Laskówki p. pyzdr. winien był w r. 1629 płacić podymnego 5 zł. (Py. 143 s. 36). Wojciech, w r. 1658 mąż Róży (Falibogowskiej?), chyba już nieżyjącej w r. 1672, bezpotomny (Z. T. P. 30 s. 1574; Kośc. 305 k. 597).

Stanisław przed r. 1678 na Zorzewku i części Sługocina zapisał był 2.200 zł. Łukaszowi Żychlińskiemu, t. r. już nieżyjącemu (Py. 154 s. 68). Marianna zaślubiła 1681.6/XI. r. Wojciecha Piechockiego, żyli jeszcze oboje w r. 1723. Grzegorz ożenił się 1692.18/II. r. z Elżbietą Kozłowską (LC Pogorzela). Oboje małżonkowie w r. 1693 zawierali kontrakt z Wojciechem Przybyszewskim (Py. 156 s. 86), a w r. 1697 z Janem Łagowskim i Katarzyną z Kęszyckich (I. Kon. 70 k. 252v). Na żądanie tego Grzegorza i jego żony dokonana została w r. 1699 wizja wsi Lisiec starostwa konińskiego (I. Kon. 70 k. 616). Elżbieta w r. 1702, już będąc wdową, kwitowała się z małżonkami Łagowskimi z kontraktu (ib. 72 k. 95). Wojciech nie żył już w r. 1694, kiedy wdowa po nim, Zofia Kuchcińska, żona 1-o v. Pawła Karwackiego, kwitowała wdowę Teresę z Chojeńskich Korycińską kasztelanicową nakielską, jak również jej syna i córki, z prowizji od sumy 3.500 złp. (P. 1128 XIII k. 14). Tę kasztelanową kwitowała znów w r. 1700 z 350 złp. (P. 1139 XI k. 81v). Jan świadkował 1711.28/X. r. (LB Szamotuły). Adam zaślubił w sierpniu 1734 r. Mariannę Arcemberską, córkę Jana i Łucji Romanówny (LC Św. Trójca, Gniezno; Kc. 139 k. 264). Nie żył już ów Adam 1735.5/VII. r., kiedy był chrzczony jego syn Piotr Jan, ur. w Pomorzanach (LB Pobiedziska, matka nazwana tu błędnie Marianną Romanówną!). Owdowiała Marianna kwitowała w r. 1737 Bartłomieja Gogolewskiego z pretensji do rzeczy pozostałych po jej rodzicach (G. 97 k. 170). Żyła jeszcze w r. 1744 (Kc. 139 k. 264). Andrzej, mąż Teofili Morawskiej, którą poślubił między r. 1728 a 1732 (P. 1235 k. 117, 117v). Była to córka Wojciecha i Marianny Brudzyńskiej. Miała sumę posagową 4.000 zł., zapisaną w r. 1732 przez Mikołaja Niesiołowskiego na dobrach Suchoręcz i Suchoręczek. Idąc t. r. 2-o v. za Andrzeja Jabłkowskiego, jeszcze przed ślubem, 5/II. zapisała temu przyszłemu mężowi z powyższej sumy posagowej 1.000 zł. (I. Kon. 77 k. 93v, 94). Oboje Jabłkowscy żyli jeszcze w r. 1744 (G. 97 k. 791v). Była Teofila wdową i po tym mężu w r. 1771 (I. Kon. 80 k. 224), a nie żyła już w r. 1778 (G. 105 k. 14, 14v).

Teresa N-a, skarbnikowa kaliska(?), chrzestna 1739.8/IX. r. (LB Koźmin). Aleksandra N-a z Bogusławek, chrzestna 1839.27/XII. r. (LB W. Strzelce).

>Nietaszkowscy, Nietaszkowscy h. Grzymała, z Nietaszkowa (Nietąszkowa, Nietążkowa) w p. kcyń., wsi dziś nie istniejącej. Byli jednago pochodzenia z Oleskimi z Oleśnicy w tymże powiecie. Jan N., mąż Anny, siostry Jana Jabłkowskiego, która w r. 1471 kwitowała brata z dóbr rodzicielskich z Jabłkowie, Myszkach, Rzepczynie, Pomorzankach i Blizicach pow. gnieźn. (G. 20 k. 228v).

Andrzej N. na połowie Nietaszkowa i Milcza w p. kcyń. w r. 1509 oprawił 100 grz. posagu żonie Dorocie, córce Wojciecha Jabłonowskiego (P. 786 k. 171. Występował w r. 1522 jako stryj Róży, córki Stanisława Szczodrowskiego, a żony Macieja Przesieckiego, która wtedy swą część w Potrzonowie p. pozn. sprzedała za 116 zł. swemu bratu(!) Maciejowi Oleskiemu (P. 1392 k. 470). Był Andrzej N. rodzonym stryjem Jerzego, Jana i Mikołaja braci rodzonych Oleskich, którzy kupiwszy od Zofii, żony Jana Lubowickiego (siostry ich?) w r. 1528 za 70 grz. część jej rodzicielską w Potrzonowie, t. r. ową część sprzedali wyderkafem za 70 grz. swej matce Annie (P. 1393 k. 216v). Nie żył już Andrzej w r. 1543 (P. 1395 k. 80v), a zapewne już i w r. 1542, bowiem wtedy mowa o działach przeprowadzonych przez jego synów (N. 213 k. 91v). Owdowiała Dorota swoją oprawę na wsiach Nietaszkowo, Milcz, Kamionka i Oleśnica w p. kcyń. w r. 1544 sprzedała wyderkafem synowi Wojciechowi za 200 zł. przeznaczonych na wyposażenie Małgorzaty, córki Andrzeja i jej. Od tego syna dostała jednocześnie w dożywotnie użytkowania czterech osiadłych kmieci w Nietaszkowie, połowę tamtejszego folwarku i część młyna wodnego w Oleśnicy (P. 1395 k. 146v). Synowie: Jakub, Wojciech i Maciej. Z córek, Małgorzata, w latach 1543-1550 żona Stanisława Sławęckiego. Anna, w r. 1562 żona Józefa Tarnowskiego, wójta w Pile, wdowa w latach 1577-1594.

1. Jakub, syn Andrzeja, w r. 1542, lub krótko przed tą datą, dzielił się z braćmi ojcowskimi dobrami (N. 213 k. 91v). Zapisał w grodzie poznańskim 135 grz. długu Janowi Oleskiemu, którą to sumę Oleski razem z przezyskami na dobrach Jakuba w Nietaszkowie i Oleśnicy dał w r. 1545 swemu bratu Jerzemu Oleskiemu (P. 1395 k. 179). Jakub Janowi Oleskiemu sprzedał w r. 1558 za 800 zł. części Oleśnicy (P. 899 k. 756v 1396 k. 650v). Skwitowany w r. 1562 przez brata Wojciecha (P. 904 k. 821), temu bratu w r. 1570 sprzedał za 1.500 zł. połowę swych dóbr w Nietaszkowie (P. 1398 k. 106v). W r. 1571 mowa o zmarłym już Jakubie Sławianowskim(!), rodzonym stryju synów Wojciecha N-go, po którym odziedziczone części Nietaszkowa wydzierżawili oni wtedy Przecławowi Sławianowskiemu. Czy nie pomylono w tym zapisie nazwisk? (N. 156 k. 538). W r. 1574 dowiadujemy się o synach Wojciecha N-go jako o spadkobiercach w Nietaszkowie po zmarłym Jakubie N-im (Kc. 24 k. 238v).

2. Wojciech, syn Andrzeja, zapisywał w r. 1542 dług 100 złp. Jadwidze, wdowie 1-o v. po Macieju Łobżeńskim, 2-o v. żonie Jana Oleskiego (Kc. 10 k. 216v). Pierwszej swej żonie, Dorocie Przecławskiej, córce Jana, na połowie folwarku w Nietaszkowie i na połowach wsi Nietaszkowo i Oleśnica oprawił w r. 1544 posag 460 zł. (P. 1395 k. 162v). Pozwany w r. 1545 przez Annę Oleską, córkę zmarłego Jana, o nieuiszczenie się ze 100 złp. (P. 884 k. 291). Kwitował w r. 1545 ks. Andrzeja Przecławskiego, dziekana poznańskiego, za 100 zł. na poczet 200 zł. posagu za jego siostrą rodzoną Dorotą (ib. k. 158v). Pozywany w latach 1547-1549 przez Jerzego Oleskiego o wygnanie z części Oleśnicy i Nietaszkowa, do których Jan Oleski, brat Jerzego, uzyskał intromisję na podstawie dekretu grodu poznańskiego, i rezygnował te dobra bratu Jerzemu (P. 886 k. 572, 888 k. 72v). Część Oleśnicy sprzedał wyderkafem w r. 1552 za 50 grz. Kasprowi Chodzieskiemu, wojewodzicowi brzeskiemu-kuj. (P. 893 k. 121. 1396 k. 41v). Dał w r. 1557 część w tej wsi wraz z młynem i kuźnicą Janowi Oleskiemu. Był już wtedy mężem drugiej żony, Małgorzaty Wielewickiej (P. 898 k. 356; 1396 k. 441). Od Reginy Wielewickiej, córki Jakuba a żony Jakuba Pomorzańskiego, w r. 1565 kupił za 1.200 zł. jej części po rodzicach we wsi Wielewicz i w pustce Rogalino w p. nakiel (N. 215 k. 30). Z żoną Małgorzatą spisywał w r. 1566 wzajemne dożywocie (N. 215 k. 63v). Połowę Nietaszkowa z całym tamtejszym młynem wodnym w r. 1567 sprzedał wyderkafem za 1.300 zł. Adamowi Jezierskiemu (ib. k. 77v). Oboje z żoną część wsi Wielewicz Wielki i trzy łany puste we wsi Rogalino sprzedali wyderkafem w r. 1570 za 400 zł. Janowi Przepałkowskiemu (N. 215 k. 121v). Nie żył już niewatpliwie w r. 1571, bowiem t. r. Małgorzata Wielewicka występowała jako opiekunka swych nieletnich synów, Stanisława i Wojciecha (N. 156 k. 538). Wraz z synami swego męża zrodzonymi z pierwszej żony, Piotrem i Andrzejem jak też ze swymi synami, Stanisławem i Wojciechem części wsi Wielewicz i trzy łany w Rogalinie, puste, sprzedała w r. 1574 za 8.000 zł. Janowi Przepałkowskiemu (N. 215 k. 178v). Skwitowała tego Przepałkowskiego w r. 1575 z sumy 1.700 zł. (N. 157 k. 5v) i znów t. r. z 1.995 zł. (Kc. 24 k. 412). Wydając w r. 1575 swą córkę Reginę za Sebastiana Wielewickiego, dziedzica Rozenka i Ciechomina w p. opocz., zapisała mu w posagu za nią 400 zł. (N. 157 k. 189). Kwitowała w r. 1577 Janusza Przecławskiego z 2.000 złp. (P. 929 k. 177v), a w r. 1581 odroczyła mu termin uiszczenia 3.000 zł. (P. 936 k. 51). Stawiała w r. 1582 świadków na to, iż jest bratanicą rodzoną i spadkobierczynia ks. Krzysztofa Wielewickiego, plebana i posesora folwarku na przedmieściu Wiślicy (P. 119 k. 308). Swoim córkom, Jadwidze i Katarzynie zapisała w r. 1582 sumę 900 zł. (P. 939 k. 105v), a w r. 1585 znów po 50 zł. każdej (P. 945 k. 182v). Kiedy Katarzyna wyszła za Michała Nieżychowskiego, temu swemu zięciowi w r. 1586 zapisała dług 55 złp. (Kc. 119 k. 346). Wydając córkę Jadwigę za Jakuba Żbikowskiego uzyskała odeń w r. 1587 zobowiązanie oprawienia jej 1.000 zł. posagu (P. 948 k. 20). Pozwana w r. 1588 przez córkę Nieżychowskiego (Kc. 120 k. 187), córce tej zapisała w r. 1591 dług 200 zł. (P. 955 k. 729v). Od Jerzego, kuchmistrza dworu królowej Anny, i od Michała Oleskich, synów zmarłego Jana, nabyła wyderkafem w r. 1591 za 1.000 zł. połowę Nietaszkowa, którą oni obaj w takiej samej sumie trzymali od jej synów, Stanisława i Wojciecha N-ch (P. 1400 k. 668). Z kolei z tej sumy tysiąca zł. zrezygnowała w r. 1591 700 zł. zięciowi Nieżychowskiemu (N. 219 k. 34). Skasowała w r. 1594 swoją oprawę 700 zł. na Nietaszkowie (P. 961 k. 659v). Okazywała w r. 1597 rany zadane jej w Nietaszkowie przez Katarzynę, żonę Jana Włodeckiego (Kc. 122 k. 459). Z pierwszej żony Wojciech pozostawił synów, Piotra i Andrzeja, oraz córki, Barbarę, w r. 1563 żonę Przecława Sławianowskiego, już nieżyjącą w r. 1581, i Zofię, wspomnianą w r. 1571 (N. 156 k. 538), w latach 1586-1608 żonę Hieronima (Jarosza) Brzeźnickiego (Brzezińskiego). Z drugiej żony byli synowie, Stanisław i Wojciech. Z córek zrodzonych z Wielewickiej, Regina wyszła w r. 1575 za Sebastiana Wielewickiego, żyli jeszcze oboje 1583 r. Jadwiga uzyskała w r. 1586 od swych braci, Stanisława i Wojciecha zapis 300 zł. posagu (P. 947 k. 159v), zaślubiła w r. 1587 Jakuba Żbikowskiego nie żyła już w r. 1606. Katarzyna, jeszcze niezamężna w r. 1585, była w latach 1586-1597 żoną Michała Nieżychowskiego, zaś w r. 1609.9/III. r. iść miała 2-o v. za Stanisława Małachowskiego "Czeszka", małżeństwo to jednak chyba do skutku nie doszło, bo w latach 1610-1618 mowa o niej stale jako o wdowie po Nieżychowskim. Była jeszcze córka Anna, niezamężna w r. 1594 (Kc. 121 k. 586), pochodząca zapewne też z drugiego małżeństwa.

1) Piotr, syn Wojciecha i Przecławskiej, występował w r. 1571 wraz z macochą i braćmi przy okazji puszczenia w dzierżawę Przecławowi Sławianowskiemu, mężowi siostry, części w Nietaszkowie odziedziczonych po stryju Jakubie (N. 156 k. 538). Szwagrowi Wielewickiemu w r. 1575 zapisał dług 200 zł. (N. 157 k. 189v). Części swe rodzicielskie w Nietaszkowie w r. 1577 sprzedał za 600 złp. bratu Andrzejowi (P. 1398 k. 766v). Może to zrobił z racji przywdziania sukni duchownej, bo już 1579.27/II. r. był instalowany na kanonię katedralną poznańską fundi Galewo (Install. 56). Umarł krótko przez 1587.26/I. r., kiedy na tę kanonię instalowany był jego następca (ib. 63).

2) Andrzej, syn Wojciecha i Przecławskiej, wspomniany obok braci i macochy w r. 1571 (N. 156 k. 538), współspadkobierca w Nietaszkowie stryja Jakuba (Kc. 24 k. 238v). Żenił się w r. 1577 z Ewą Słopanowską, za którą krótko przed ślubem, 17/VI., od jej brata Adama Słopanowskiego dostał zapis 1.000 zł. posagu i 200 zł. wyprawy (P. 929 k. 1018). Nabywszy od brata Piotra jego części w Nietaszkowie, na połowie swoich tamtejszych dóbr t. r. oprawił żonie 1.200 zł. posagu (P. 1398 k. 767). Wraz z braćmi pozywany był t. r. przez Jana Oleskiego (Kc. 17 k. 33v), który w r. 1579 skwitował ich jako spadkobierców stryja Jakuba (P. 933 k. 397v), ale już w r. 1581 Andrzej w imieniu braci "zanosił pilność" przeciwko temu Oleskiemu (P. 937 k. 391). Oboje z żoną w r. 1585 sprzedali wyderkafem połowę Nietaszkowa na trzy lata za 1.000 złp. Kasprowi Potulickiemu, wojewodzie brzeskiemu-kuj. (P. 1399 k. 471v; 1400 k. 203v). Nie żył już w r. 1588 (P. 1400 k. 203v). Pozostał syn Krzysztof.

Krzysztof, syn Andrzeja i Słopanowskiej, ur. ok. r. 1583, miał mieć bowiem rok 16-y w 1598 r. (P. 968 k. 199v). W imieniu jego stryjowie i opiekunowie, Stanisław i Wojciech połowę Nietaszkowa, którą trzyma był wyderkafem Potulicki, sprzedali w r. 1588 też wyderkafem na trzy lata za 1.000 zł. Janowi Oleskiemu (ib.), zaś Poltulicki t. r. skwitował Krzysztofa i jego matkę, owdowiałą Ewę Słopanowską, z 1.000 złp. sumy wwyderkafowej (P. 950 k. 155). Opiekun Krzysztofa, stryj Wojciech połowę Nietaszkowa, którą Krzysztofa odziedziczył był po ojcu, sprzedał wyderkafem w r. 1597 za 1.000 złp. na trzy lata Andrzejowi Mokronoskiemu (P. 1402 k. 415v), co aprobował t. r. drugi z opiekunów, stryj Stanisław (W. 32 k. 426). Krzysztof wraz z opiekunem Wojciechem N-im kwitował w r. 1598 Mikołaja Oleskiego ze sprawy toczonej o niewydzielenie części Nietaszkowa, którą stryjowie, Stanisław i Wojciech sprzedali byli wyderkafem zmarłemu Janowi Oleskiemu (P. 968 k. 198v). Skwitowany w r. 1603 przez stryja Wojciecha z sumy, za którą zmarły jego ojciec połowę Nietaszkowa sprzedał był wyderkafem Kasprowi Potulickiemu (P. 973 k. 658v). Swoje części w Nietaszkowie w r. 1610 sprzedał za 4.500 zł. stryjowi Wojciechowi (P. 1407 k. 125). Od Jana Rosforowskiego (Rostworowskiego) t. r. nabył wyderkafem za 3.000 złp. Rosforowo w p. pozn. (P. 1407 k. 259). Od Krzysztofa Sławińskiego w r. 1611 nabył wyderkafem za 3.000 złp. części w Sławnie Wielkim p. pozn. (ib. k. 599). Od Jana ojca i Wojciecha syna Mościckich w r. 1616 nabył wyderkafem za 2.500 zł. części we wsiach Mościska i Rudka oraz w pustce Kostrzynek w p. nakiel. (N. 222 k. 49). Od Elżbiety i Doroty Zberkowskich, córek Piotra, jak też od Zofii Spławskiej zrodzonej z Anny Zberkowskiej, ich siostry, w r. 1618 kupił części Mościsk i pustek Kostrzynek i Gacki (N. 171 k. 102, 222 k. 197).

3) Stanisław, syn Wojciecha i Wielewickiej, nieletni w r. 1571, współspadkobierca stryja Jakuba (N. 156 k. 538; Kc. 17 k. 33v, 24 k. 238v). Wspólnie z bratem Wojciechem siostrze, pannie Jadwidze zapisali w r. 1586 posag 300 zł. (P. 947 k. 159v). Obok braci dziedzic w Nietaszkowie t. r. (Kc. 119 k. 310v). Jemu i Wojciechowi Michał Nieżychowski w r. 1586 dał zobowiązanie, iż siostrze ich a żonie swej Katarzynie oprawi posag 400 złp. (Kc. 119 k. 346). Inny zaś szwagier, Jakub Żbikowski w r. 1588 zobowiązał się wobec nich, iż stawi do akt żonę swą a ich siostrę, Jadwigę N-ą (P. 949 k. 479v). Wspólnie z Wojciechem połowę Nietaszkowa w r. 1588 sprzedali wyderkafem za 1.000 złp. na rok Janowi Oleskiemu (P. 1400 k. 156). Stanisław swe części tej wsi w r. 1593 sprzedał za 400 zł. bratu Wojciechowi (N. 219 k. 102). Części tamże w r. 1614 sprzedał Piotrowi Chrząstowskiemu (P. 1409 k. 104). Nie żył już w r. 1638 (G. 80 k. 392v).

4) Wojciech, syn Wojciecha i Wielewickiej, nieletni w r. 1571, współspadkobierca stryja Jakuba (N. 156 k. 538; Kc. 17 k. 33v, 24 k. 238v P. 933 k. 397v). Współdziedzic w Nietaszkowie 1586 r. (Kc. 119 k. 310). Opiekun bratanka Krzysztofa w r. 1588 (P. 949 k. 418), wraz z tym bratankiem, obaj jako spadkobiercy Wojciecha N-go, ojca ich i dziada, pozwani byli w r. 1594 przez pannę Annę N-ą, córkę tego Wojciecha (Kc. 121 k. 586). Wspólnie z bratem Stanisławem w r. 1595 zapisywał Janowi Golczowi z Brocza, administratorowi i sędziemu surogatorowi grodzkiemu wałeckiemu, dług 700 złp. (W. 31 k. 9v). Obaj bracia byli w r. 1595 kwitowani przez siostrę Katarzynę zamężną Nieżychowską (Kc. 121 k. 437). Wojciech żonie swej Barbarze Golczównie, córce wspomnianej wyżej Jana, oprawił w r. 1596 na połowę części Nietaszkowa posag 1.800 zł., jej zaś ojciec skwitował obu braci N-ch z długu 700 zł. (W. 31 k. 197). Procesując się z Mikołajem Oleskim o dług 1.000 zł. obaj bracia w r. 1597 uzyskali intromisję do jego połowy Nietaszkowa (Kc. 122 k. 544). Część w Nietaszkowie nabytą w r. 1610 za 4.500 złp. od bratanka Krzysztofa, jak również swoją część ojczystą tamże, sprzedał zaraz potem na wyderkaf za 5.000 złp. Maciejowi Kucharskiemu (P. 1407 k. 125). Nietaszkowo w r. 1613 sprzedał za 8.400 złp. Piotrowi Chrząstowskiemu, a oprawę 1.500 złp. posagu swej żony przeniósł na połowę dóbr (P. 1408 k. 533v, 534v). Oboje małżonkowie w r. 1620 spisywali pod zakładem 1.200 zł. kontrakt z Elżbietą z Bornów, wdową po Wawrzyńcu Zaleskim, i z jej synem Wojciechem (W. 27 k. 288v, 289). Od brata żony Franciszka Golcza Wojciecha w r. 1625 kupił za 3.000 złp. części wsi Klensko(?) w p. wałec. (W. 34 k. 181). Wspólnie z synami, Andrzejem i Adamem w r. 1625 od Elżbiety Zberkowskiej, wdowy po Mikołaju Łempickim kupił za 3.000 zł. części wsi Mościska i pustki Kostrzynek w p. nakiel. odziedziczone przez nią po rodzicach i siostrach (N. 223 k. 627). Franciszkowi Golczowi Klensko odprzedał z powrotem w r. 1627 za 3.000 zł. (W. 34 k. 441v) i t. r. wydzierżawił mu za 350 zł. części swoje i synów w Mościskach i Kostrzynku (W. 34 k. 481v). O synu Adamie, prócz wzmianki z r. 1625, niec więcej nie wiem.

Andrzej, syn Wojciecha i Golczówny, w r. 1638 mąż Elżbiety Kunińskiej, córki Stanisława, burgrabiego pyzdrskiego (wschowskiego?) i Anny Żychlińskiej (W. 36 k. 360; Py. 148 s. 171; N. 185 k. 803v). Oboje w r. 1646 spisali wzajemne dożywocie (P. 1422 k. 821v). Elżbieta w r. 1652 skwitowała Kaspra Fryderyka Borka z protestacji swej dotyczącej pożaru dworu w Miściskach (N. 227 k. 19). Była bezpotomna. Andrzej z drugą swą żoną, Katarzyną Mroczyńską, córką Jana i Elżbiety Watlewskiej spisywał wzajemne dożywocie w r. 1660 (N. 185 k. 619v, 225 k. 449), a w r. 1665 na połowie dóbr swych zapisał jej sumę 2.000 złp. (N. 225 k. 565v). Dziedzic części Mościsk, t. r. zapisał dług 500 zł. Aleksandrowi Cherzewskiemu, który w r. 1695 był też dziedzicem w Mościskach (N. 189 k. 134v). Andrzej, dziedzic części w tej wsi, skwitowany w r. 1672 przez Annę z Drzewoszewskich Sieklicką z 500 zł. (N. 185 k. 196). Żona jego w r. 1673 skwitowała z 2.000 zł. posagu brata Jakuba Mroczyńskiego i t. r. oboje małżonkowie spisali wzajemne dożywocie, ponawiając je (N. 225 k. 616v). Nie żył już Andrzej w r. 1677, kiedy Katarzyna spisywała dożywocie ze swym drugim mężem, Andrzejam Ciecierskim (N. 225 k. 669v). Bezdzietna, nie żyła już w r. 1678 (N. 189 k. 61).

3. Maciej, syn Andrzeja, na połowie części Nietaszkowie, Milczu, Kamiona, Olesnicy, które mu przypadły z działów braterskich, oprawił w r. 1542 posag 136 grz. żonie Annie Konarskiej, córce Macieja (N. 213 k. 91v). Dziedzic wsi Milcze, sprzedał w r. 1553 za 100 zł. Janowi Oleskiemu czwartą część młyna wodnego zw. "Leśnik" w p. kośc. (P. 894 k. 371, 1396 k. 87v). Na połowie części wsi Milcze jak też na połowie młyna wodnego w Milczu drugiej swej żonie, Annie Tłukomskiej, córce Macieja "Starszego" oprawił w r. 1565 posag 300 zł. (N. 215 k. 28v) zaś w r. 1579 oprawił jej na Milczu 350 zł. posagu (ib. k. 245). Części wsi Kamionka i Milcze t. r. sprzedał za 6.000 zł. Kasprowi Potulickiemu, wojewodzicowi brzeskiemu-kuj., a oprawę 500 zł. posagu żony przeniósł na połowę dóbr (ib. k. 253v). Nie żył już w r. 1581, kiedy Anna jako pani wienna i dożywotnia wraz z synami swymi, Janem i Stanisławem, oraz Krzysztof Jabłonowski działając w imieniu Piotra N-go syna Macieja (z pierwszeej żony) kwitowali wojewodzica Potulickiego z 1.000 zł. (P. 936 k. 145). Wdowa wraz z pasierbem Piotrem kwitowała w r. 1583 Piotra Potulickiego, wojewodę brzeskiego-kuj., z 3.000 zł., za które sprzedał był wyderkafem na trzy lata wieś Rudna i część wsi Skic p. nakiel. (Kc. 26 k. 295v, 297). Kwitowała w r. 1593 Jakuba Krotoskiego, wojewodzica inowrocławskiego, z dzierżawy wsi Obodno i pustki Ostroszcze(?) p. kcyń. (Kc. 121 k. 69). Od Anny Wyrzyskiej, wdowy po Sewerynie Palędzkim, wzięła w zastaw w r. 1596 za 600 złp. część wsi Kowalewo w p. gnieźn. Jednocześnie pasierbowi Stanisławowi zapisała dług 1.300 złp. (G. 337 k. 88). T. r. Jakuba Krotoskiego, wojewodzica inowrocławskiego, skwitowała z długu 2.000 zł. (Kc. 122 k. 65). Pawłowi Chlebowskiemu z pow. lipnowskiego, przyszłemu mężowi swej córki Barbary, zapisała krótko przed ślubem, 1600.6/IV. r., dług 400 złp. jako posag i 100 złp. w wyprawie (G. 66 k. 362). Żądała w r. 1604 od spadkobierców zmarłej Anny z Wyrzyskich Palędzkiej uiszczenia 600 zł. za którą to sumę od tej Palędzkiej trzymała w zastawie część Kowalewa (G. 68 k. 99). Córce Dorocie w r. 1609 zapisywała dług 500 zł. (G. 70 k. k. 25v, 268b). Od Jana Małachowskiego "Czeszka" dzierżawiła część Witakowic i tę w r. 1611 poddzierżawiła Sewerynowi Chwałkowskiemu (G. 71 k. 133v). Kwitowała się w r. 1613 z kontraktu z powyższym Małachowskim i jego żoną Małgorzatą Kleparską (G. 72 k. 106). Z pierwszej żony syn Piotr. Z drugiej synowie, Jan, wspomniany, jak było wyżej, w r. 1581, i Stanisław. Córki z Tłukomskiej: Barbara, Agnieszka i Dorota. Barbara wyszła w r. 1600, krótko po 6/IV., za Pawła Chlebowskiego z pow. lipnowskiego. Agnieszka, żona 1-o v. w latach 1608-1617 Szymona (Symeona) Jaskłowskiego, 2-o v. w latach 1624-1630 Sebastiana Przysieckiego. Dorota zaślubiła w r. 1609, krótko po 20/II., Adama Zaleskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1613. Córkom Macieja i Tłukomskiej wuj ich Stanisław Tłukomski legował w testamencie z 1605.14/VIII. r. sumę 100 zł. (W. 4 k. 525v).

1) Piotr, syn Macieja i Konarskiej, wspomniany w r. 1581, kwitował w r. 1599 Wojciecha Konarskiego z 16 zł. pozostałych z 50 zł., które Maciej Konarski, dziad Wojciecha (a macierzysty dziad Piotra N-go) zapisał była ojcu Piotra (N. 164 k. 121). Piotr t. r. umarł, a jego brat i spadkobierca Stanisław kwitował w tym charakterze z 50 zł. Andrzeja Przecławskiego (G. 66 k. 311).

2) Stanisław, syn Macieja i Tłukomskiej, wspominany od r. 1581, kwitował w r. 1596 swą matkę z 300 zł. (Kc. 122 k. 68v), zaś w r. 1599 zapisał jej dług 100 złp. (G. 55 k. 196v). Andrzeja Przecławskiego kwitował w r. 1600 ze 100 złp. na poczet 800 złp. długu (P. 970 k. 212). Zob. tablicę.

@tablica: Nietaszkowscy h. Grzymała

Mikołaj w imieniu własnym i rodzonego brata Piotra w r. 1575 kwitował z 200 złp. Janusza Przecławskiego (P. 926 k. 388v). Małgorzata, w r. 1595 żona Stanisława Staruchowskiego, wdowa w r. 1608. Anna, norbertanka chełmińska, w r. 1610 zastępczyni ksieni Mortęskiej (P. 984 k. 755). Przysłana "na fundację" do bernardynek poznańskich, tu "pierwsza starsza", umarła 1631.8/III. r. (Nekr. Bernardynek Pozn.). Zofia, żona Wacława Goreckiego, nieżyjącego już w r. 1618. Jadwiga, w latach 1636-1652 żona Marcina Wturkowskiego, być może siostra Barbary, w latach 1641-1667 żony Walentego Chlebowskiego. Jan, w r. 1669 mąż Anny Piekarskiej (P. 196 k. 137v).

Chyba do Grzymalitów należy też zaliczyć Andrzeja N-go, który w r. 1496 kwitował nieletniego Hieronima z Bnina, wojewodzica poznańskiego (Kośc. 230 k. 140v).

>Nietąszkowscy z Nietąszkowa (dziś Nietążkowa) w p. kośc. Jana N-go w r. 1438 wykupiła z szóstej części w Radomicku Lutka Radomicka (Kośc. 17 2. 41). Jadwiga, żona Jana Karmińskiego, Katarzyna i Helena, córki zmarłego Jana N-go, dziedziczki w Nietąszkowie, miały w r. 1449 terminy ze strony wierzycieli ojcowskich, Andrzeja i Wincentego Bojanowskich (Kośc. 18 s. 406, 417a, 44). Wdowa po tym Janie N-im, Małgorzata, matka powyższych sióstr, przez swego prokuratora Gotarda z Przyborowa odmówiła tym Bojanowskim praw do jej oprawy na Nietąszkowie i połowie Unina (Kośc. 18 s. 437a), ale ten Gotard, jako prokurator córek Jana N-go zeznał wtedy na połowie Unina Andrzejowi Bojanowskiemu 50 kop gr. (ib. s. 437a). Małgorzata uzyskała w r. 1450 od tego Andrzeja i od Jana Duszy ze Skoraczewa, jego rodzonego brata, rezygnację ich prawa do Unina. Wraz z córkami, Katarzyną i Heleną, zeznała im obu t. r. sumę 40 grz. (Kośc. 19 k. 85; P. 1381 k. 12v).

>z Nietobyla, wsi w p. nakiel., dziś nieistniejącej. Jan w r. 1404 (G. 1 k. 24). Wojciech, Wojtek, w latach 1427-1432 (G. 3 k. 99, 4 k. 88). Arnold pozywał Mikołaja i Wojtka w r. 1429 (G. 3 k. 85, 85v). Trojan, w r. 1429 (ib. k. 259). Żonie swej Śmichnie zeznał w r. 1433 na połowie Nietobyla i Iłowa 80 grz. posagu (N. 143 k. 9v). Może już nie żył w r. 1441, kiedy Śmichna występowała z synem Janem (ib. k. 19v). Jan niegdy Nietobylski w r. 1444 zamienił się dobrami z Klemensem, Świętosławem i Bartoszem, brać niegdy z Tupadł, dając im Nietobyle, Iłowo, Buszcz (Pruszcz?), Roduńsk(?) w p. nakiel., a biorąc w zamian części w Targoszyńcu(?) p. kcyń. oraz dopłatę 300 grz. (P. 1379 k. 19). Tomisław występował w r. 1432 (G. 4 k. 81).

Świętosław w Nietobyla, który w r. 1453 pozywał Jakuba z Zakrzewa (N. 143 k. 53v), to oczywiście jeden z braci dawniej z Tupadł. Ten Świętosław ze swymi niedzielnymi braćmi, Bartłomiejem, Mikołajem i Stanisławem części we wsi Nietobyle w r. 1454 w działach dali Dobrogostowi i Jakubowi, braciom rodzonym, dziedzicom w Żarczynie, w zamian za wsie: Iłowa, Buszcz i Raduńsk (N. 144 s. 13).

>z Nietrzanowa w pow. pyzdr. Rubin z Nietrzanowa i Pełczyna, mąż Barbary, w r. 1482 pozywanej przez Spytka Szlachcińskiego (Py. 167 k. 93v).

>Nietrzanowski (czy szalchcic?) Jakub, chrzestny 1622.30/X. r. (LB Środa).

>Nietuszewic (czy szlachcic?). "Szl." Stanisław, syn zmarłego Jana z pow. sandomier., dostał w r. 1644 od Stanisława Kiełczewskiego, podstolica kaliskiego, sekretarza królewskiego, zapis 500 złp. długu (I. Kal. 110a s. 234) i t. r. skwitował go z tej sumy (ib. s. 1435).

>Niewalth. Zuzanna de Niewalth Kuczfalska, córka i spadkobierczyni zmarłej Barbary Rinowej, skwitowana w r. 1598 z 2.000 zł. przez Jana Kemblan Chełkowskiego (P. 968 k. 512).

>Niewiadowscy h. Dołęga, z Niewiadowa w pow. rawskim. Mikołaj z synem Walerianem w r. 1616 zawierali pod zakładem 350 zł. kontrakt z Wojciechem Kociełkowskim (I. Kal. 82 s. 1565). Stefan, mąż Katarzyny Brzeskiej, córki Adama z Kunic Wielkich, wyraziła w r. 1651 zgodę na sprzedanie przez męża Niewiadowa Zygmuntowi Dönhoffowie, staroście bydgoskiemu i sokalskiemu (W. 40 k. 185v). Oboje małżonkowie w r. 1652 w Choczu zawierali pod zakładem 900 złp. kontrakt z ks. Świętosławem Lipskim, kanclerzem włocławskim, sekretarzem król., proboszczem chockim i Wolborskim (I. Kal. 118 ss. 477).

>Niewiarowscy h. Półkozic, z Niewiarowa w wojew. krakowskim. Mikołaj N., mąż Beaty z Koźmina, która w r. 1447 kwitowała brata rodzonego Macieja z Koźmina Wielkiego ze 100 grz. posagu (I. Kal. 4 k. 103v). Mikołaj N. nie żył już w r. 1450 (Kośc. 19 k. 71v), a Beata z siostrami pozywana była t. r. z dóbr Stęszew przez ks. Sławnika i Macieja (braci?) ze Starego (ib. k. 77). Uzyskała w r. 1452 termin przeciwko Jarosławowi Rozdrażewskiemu (ib. k. 160).

Krzysztof, nie żyjący już w r. 1561, kiedy żona jego, Ewa z Krotoszyna występowała jako wdowa (P. 903 k. 797v). Wojciech nie żył już w r. 1567, a żona jego, Katarzyna Kamieniecka czyniła t. r. ugodę ze swą rodzoną siostrą Zofią i jej mężem Wojciechem Kozielskim o dobra ruchome i kamienicę w Krakowie przy ul. Brackiej, odziedziczone po Kasprze Wielogłowskim, rezygnując im te dobra (I. R. Kon. 13 k. 261v). Wyszła 2-o v. za Gabriela Dąbrowskigo, a w r. 1585 już jako wdowa i po tym drugim mężu kwitowała Zygmunta Grodzieckiego, kasztelana santockiego, z 20 zł. na poczet 140 zł. (ib. 21 k. 291).

Stanisław w r. 1645 nabył wyderkafem od Jakuba Rozdrażewskiego, starosty konińskiego, za 9.000 zł. wieś Wielowieś w p. pyzdr. (R. Kal. 13 k. 249). Ks. Stanisław instalował się 1646.5/XI. r. na kanonię katedralną poznańską fundi Mosina (Install. 100). Był sekretarzem królewskim w r. 1649 (LB Mokronos). Wypłacał w r. 1651 sumę 3.500 zł. posagu za Zofią Kłomnicką, wdową po Pawle Jasińskim, drugiemu mężowi jej, Kazimierzowi Zarankowi z pow. wołkowyskiego (R. Kal. 14 k. 162v). Skwitowany w r. 1652 przez wdowę Katarzynę z Bieganowskich Kosmowską z 60 zł. rocznej prowizji od sumy 600 złp. (I. Kal. 118 s. 907), a przez wdowę Mariannę z Jaruchowskich Gorzyńską z 3.000 zł. (Ws. 56 k. 233v). Proboszcz płocki 1655 r., do sumy 6.000 złp. zapisanych przezeń w r. 1653 małżonkom Sarbskim, dopisał teraz 2.500 zł. (I. Kal. 121 s. 511). Nie żył już w r. 1660 (W. 84 k. 148v). Jego bardzo bliskim krewnym, zapewne bratem, był Jan, syn zmarłego Feliksa, który w r. 1650 od Jana Wawrowskiego, wojskiego i pisarza grodzkiego kaliskiego, oraz od jego żony Anny z Rogoźna kupił za 40.000 zł. wieś Bronczyn w p. kal. (R. Kal. 14 k. 100). Zaraz potem na połowie Bronczyna oprawił 16.000 złp. posagu żonie Barbarze Gorazdowskiej, wdowie 1-o v. po Mikołaju Wawrowskim (R. Kal 14 k. 103). Z 28 dymów tej wsi winien był w r. 1652 płacić podwójnego podymnego 28 zł. (Rel. Kal. 31a k. 261). Skwitowany t. r. przez wdowę Zofię ze Złotnik Napruszewską z prowizji od sumy 1.250 zł., wypłaconej jej przez ks. Stanisława N-go (I. Kal. 118 s. 971). Barbara z Gorazdowskich zmarła w r. 1661, pozostawiając syna Jana oraz córki, Annę i Zofię (P. 186 k. 286). Ojciec ich Jan N., dziedzic Bronczyna 1669 r. (I. Kal. 129 s. 1226), był potem podczaszym kaliskim, nie żył już w r. 1688. Z dzieci jego żyła jeszcze wtedy tylko córka Anna, żona Pawła Ciszewskiego z Podlasia, występująca jako jedyna spadkobierczyni ojca. Sprzedała t. r. Bronczyn za 44.300 zł. Piotrowi Mycielskiemu (ib. k. 146 s. 69, 81).

Baltazar, pochowany 1661.22/VII. r. w Bydgoszczy u Bernardynów (Kantak). Maciej, stolnik nowogrodzki, burgrabia drohiczyński, już nieżyjący w r. 1715, kiedy to wdowie po nim, Reginie Gałęskiej, ojciec jej, Jan Gałęski cedował pewne sumy (I. Kal. 159 s. 162). Felicjan chrzestny 1766.26/IV. r. (LB Cerekwica).

>Niewicki (czy szlachcic?) Tomasz, podstarości w Starym Gostyniu, chrzestny 1714.6/VIII. r. (LB St. Gostyń).

>Niewiecka (czy szlachcianka?) Marianna, żona 1-o v. Jakuba Zatorskiego, dziedzica Rumiejek Szlacheckich koło Środy, zmarła tam 1810.2/VI. r. Dziedziczka Rumiejek po pierwszym mężu, zaślubiła 2-o v. Mateusza Dobrowolskiego, sędziego pokoju pow. średzkiego, zmarłego w Poznaniu 1831.18/II. r. Przeżyła go (LM Nietrzanowo).

>Niewierscy (h. Prus II?), z Niewierza w p. pozn. Marcina z Niewierza w r. 1393 (Leksz. I 1415). Jan z Niewierza 1396 r. (ib. 2184). Michał z Niewierza w latach 1400 i 1401 (Ks. Z. Pozn. 341, 664), żył chyba jeszcze w r. 1418 (P. 5 k. 100v). Syn tego Michała, Bodzęta występował w r. 1410 (P. 3 k. 130). Miał wraz z żoną w r. 1420 termin o 40 grz. ze strony Bartosza z Turkowa (P. 6 k. 96v). Przedkładał w r. 1422 akt kupna Chraplewa (P. 6 k. 44v). Nie żył już z pewnościa w r. 1434, kiedy Agnieszka występowała jako matka syna jego Sędziwoja (P. 12 k. 112v, 129v). Agnieszka N-a i Sędziwój zawierali w r. 1438 ugodę z Mikołajem z Zakrzewa (P. 14 k. 33). Bodzęta obok wspomnianego Sędziwoja miał jeszcze innych synów. Z nich Mikołaja spotykamy w r. 1442 (P. 14 k. 127). Był on w r. 1459 pozwany przez braci z Hersztopu (P. 18 k. 216) i przez mieszczanina poznańskiego, "szl. i opatrz." Mikołaja "Panczicza", dziedzica w Chorzępowie (ib. k. 245). Dziedzic w Niewierzu, w r. 1462 sprzedał wyderkafem óśmiu kmieci w tej wsi Jarosławowi Dokowskiemu (P. 1384 k. 121). Inny jeszcze syn Bodzęty to Dobrogost, o którym niżej. A była i córka Katarzyna, wspomniana w r. 1442 (Py. 14 k. 127).

1. Sędziwój z Niewierza, N., syn Bodzęty, pozywał w r. 1438 Annę żonę Tomasza Kwileckiego (P. 14 k. 51). Wraz z braćmi niedzielnymi i siostrą w r. 1442 zawierał umowę z Mikołajem Zakrzewskim (ib. k. 127). Od Dobrogosta ze Starego Gorzycka w r. 1445 kupił za 500 grz. połowę tej wsi i zaraz za 150 grz. sprzedał tę połowę wyderkafem Tomaszowi z Śrzemu (P. 1379 k. 92). Dziedzic w Nowym Gorzycku i Przetocznej 1453 r. (PP. 18 k. 142), pozywał w r. 1459 Jana z Przetoczny z połowy Przetocznej, Goraju i Krobielewa (ib. k. 209). Swoje połowy w Przetocznej i Krobielewie w r. 1462 sprzedał wyderkafem Zygmuntowi Zajączkowskiemu (P. 1384 k. 96v), a w r. 1467 połowy w Przetocznej, Goraju i Krobielewie sprzedał za 1.100 grz. Dobrogostowi Zajączkowskiemu (ib. k. 247). Nie żył już w r. 1475 (P. 20 k. 22). Wdowa po nim Katarzyna wspólnie z synami, Mikołajem i Stanisławem, na całych wsiach swoich wiennych a tych synów dziedzicznych, Wierzbnie i Nowym Gorzycku, w r. 1481 sprzedała wyderkafem za 100 zł. węg. roczny czynsz 8 grz. ks. Stanisławowi Bogdankowi dla erygowania ołtarza w Kamionej (P. 1386 k. 130v). Tych, Stanisława i Mikołaja, braci niedzielnych w Niewierzu i Wierzbnie, pozywał w r. 1475 Mikołaj niegdy z Jabłonowa (P. 20 k. 22). Obaj w r. 1476 uzyskali termin przeciwko Stanisławowi ze Skrzydlewa (ib. k. 39v).

2. Dobrogost, syn Bodzęty, obok niedzielnych braci i siostry w r. 1442 dziedzic w Niewierzu (P. 14 k. 127). Od Jana stryja i Stanisława bratanka, niedzielnych dziedziców w Turkowie, w r. 1475 kupił za 250 grz. ich połowę Zakrzewa p. pozn. (P. 1386 k. 34v). On i żona jego Jadwiga byli w r. 1493 kwitowani z dóbr rodzicielskich w Niewierzu, Zakrzewie i Bukowcu przez córki, Małgorzatę, żonę Jana Dokowskiego (Kośc. 230 k. 14v), i Katarzynę, żonę Dobrogosta Brodzkiego (ib.). Żył chyba jeszcze Dobrogost N. w r. 1494 (P. 1383 k. 17). Synowie: Sędziwój, Bonifacy i Bodzęta. Z córek, Małgorzata, w latach 1493-1494 żona Jana Dokowskiego. Katarzyna, w latach 1493-1494 za Dobrogosta Brodzkiego, już nieżyjącym w r. 1500. Dorota (P. 786 s. 297), w latach 1510-1514 za Janem Przetockim cz. Nojewskim, wdowa w r. 1536.

1) Sędziwój, syn Dobrogosta, jako opiekun swych siostrzeńców Brodzkich, z jednym z nich, Stanisławem, toczył w r. 1500 sprawę i posesję jego części ojczystej w Brodach (P. 959 k. 135v). T. r. od współopiekuna tych siostrzeńców, Macieja Trzebawskiego, wydzierżawił na trzy lata ich dobra w Brodach (P. 858 k. 154). Wraz z bratem niedzielnym Bodzętą pozywany był w r. 1502 przez Sędziwoja Witkowskiego o 60 zł. i 14 grz. (P. 859 s. 322). Umarł t. r. i Jadwiga N-a, wdowa po nim, zapisywała t. r. 5 grz. długu Wawrzyńcowi Gorzyckiemu (ib. k. 222). Ze swej oprawy na Niewierzu i Zakrzewie była t. r. pozywana przez Uriela Brodzkiego o połowę części w Wielkich Brodach, która mu przypadła po stryju Benedykcie cz. Bieniaszu (P. 23 k. 36).

2) Bonifacy cz. Bodzętą (Bożąta), syn Dobrogosta, skwitowany w r. 1501 przez Macieja Trzebawskiego, wuja i opiekuna Stanisława Brodzkiego, z 6 grz. z dzierżawy połowy miasta Brody (P. 859 k. 168v). Zakrzewo w r. 1509 sprzedał wyderkafem za 150 grz. Piotrowi Konarzewskiemu, podwojewodziemu poznańskiemu (P. 786 s. 108, 863 k. 202v, 1391 k. 8v). Miał w r. 1511 płacić trzy grzywny winy, bo nie stanął z pozwu Barbary, wdowy po Mikołaju Opalenickiem, pani wiennej w Suchym Michorzewie (Kośc. 23 k. 230). Do jego dóbr w Niewierzu intromitował się w r. 1511 Jan Więckowski z tytułu 60 grz. należnych za głowę Mikołaja Więckowskiego (P. 965 k. 102). Na połowach Niewierza i Zakrzewa w r. 1513 oprawił posag 240 grz. żonie Annie Golińskiej, córce Wincentego (P. 786 s. 402). Skwitowany w r. 1514 z dóbr rodzicielskich przez siostrę, zamężną Przetocką (P. 866 k. 160v). Od Mikołaja Granowskiego w r. 1523 nabył wyderkafem za 24 grz. części w Małym Granowie (P. 1392 k. 534v). Od ks. Stanisława, proboszcza w Koźminku, Andrzeja i Mikołaja, braci Mniskich, nabył w r. 1531 wyderkafem za 50 grz. połowę młyna wodnego "Miłostowskiego" z połową stawu w Miłostowie p. pozn. (P. 1391 k. 391v). Całą wieś Niewierz w r. 1535 sprzedał wyderkafem za 450 zł. Janowi Ujejskiemu z Ujazdu (P. 1393 k. 769). Żona jego Anna wraz z siostrą Małgorzatą, żoną Teofila Modliboga, pozywała t. r. swą bratową Jadwigę Bnińską, wdowę po Jerzym Golińskim, 2-o v. żonę Janusza Słomowskiego, w zawiązku z jej oprawą na Golinie (P. 874 k. 53, 875 k. 213). Anna swe części dziedziczne w mieście Golinie i wsiach przyległych wydzierżawiła w r. 1536 na trzy lata za 32 grz. Mikołajowi Łąckiemu, sędziemu kaliskiemu (P. 867 k. 384). Ją i jej siostrę Małgorzatę (teraz już 2-o v. żonę Jerzego Siemikowskiego) pozywał w r. 1539 Jakub Sługocki o posesję części wsi Wilcza (I. R. Gr. Kon. 3 k. 120). Bodzęta wraz z synami, Antonim i Bonawenturą w r. 1539 pozywał Bartłomieja Suchorzewskiego (I. D. Z. Kal. 7 k. 548) Od żony w r. 1543 uzyskał donację całych jej części w mieścia Golinie, wsiach Kolno i Spławie, w pustce Błożyno w p. kon., dając jej jednocześnie w dożywocie całe wsie: Niewierz i Zakrzewo oraz pustkę Jasienie w p. pozn., jak również części miasta Goliny, wsi Kolna i Spławia oraz pustki Błożyno (P. 1395 k. 12). Bodzętę z synami, Janem, Antonim i Dobrogostem pozywała w r. 1544 Małgorzata, żona Jerzego Siemikowskiego, o wygnanienie jej z Goliny i wsi przyległych, Spławia i Kolna (I. R. Gr. Kon. 4 k. 68; I. Kal. 7 k. 186v). Zapisał Bodzęta w r. 1545 dług 300 grz. Wojciechowi Turkowskiemu (P. 884 k. 296), swemu zięciowi. Wraz z żoną, panią wienną, na połowach części miasta Golina, wsi Spławie, pustej wsi Błożyno, oraz na połowach części sum na dobrach królewskich we wsi Kolno p. kon., w r. 1547 oprawił 1.400 zł. posagu synowej swej Annie Jabłkowskiej, córce Wojciecha, a żonie Dobrogosta N-go. Jednocześnie temu synowi Dobrogostowi sprzedał wyderkafem za 350 zł. połowy w powyższych dobrach wolne od tej oprawy (P. 1395 k. 343v). Anna Golińska w r. 1547 skasowała swe oprawę i dożywocie na Golinie i wsiach przyległych (P. 886 k. 177v). Bodzęta Zakrzewo w r. 1551 sprzedał wyderkafem za 550 grz. zięciowi Wojciechowi Turkowskiemu (P. 787 k. 9v). Nie żył już w r. 1555 (P. 896 k. 156v). Anna Golińska części miasta Golina, wsi Spławie oraz pustek, Kłodzino i Kolepki (Kolebki) w p. kon., wraz z sumami na Kolnie dała w r. 1560 zięciowi Polickiemu, zaś żonie jego a swj córce Zofii dała oprawę 240 grz. posagu na Niewierzu i Zakrzewie (P. 1396 k. 866). Synowie, Bonifacy, Jan, Antoni i Dobrogost (Bonawentura). Z córek, Anna, w r. 1536 żona Hieronima Kobylnickiego. Małgorzata, w latach 1545-1555 żona Wojciecha Turkowskiego, będąc wdową żyła jeszcze w r. 1581. Zofia, w latach 1560-1567 żona Melchiora Polickiego. Spośród synów, Jan występował w r. 1545 w imieniu ojca (I. R. Gr. Kon. 4 k. 263v). Niewątpliwie o zabicie tego to Jana był w r. 1558 pozywany przez instygatora grodu kaliskiego Bartłomiej Suchorzewski (I. Kal. 23 s. 1191). Antoni w r. 1539 działał wraz z ojcem, jak to już widzieliśmy. Wraz z bratem Bonawenturą pozywał w r. 1545 Bartłomieja Suchorzewskiego o 1.000 zł. główszczyzny (I. D. Z. Kal. 7 k. 137). Bratu Dobrogostowi Antoni w r. 1547 dał zobowiązanie, iż, kiedy po zgonie ojca przyjdzie do robienia podziału miasta Golina i wsi przyległych, oraz wsi Niewierz i Zakrzewo i pustki Jasinki, da bratu sumę 675 zł. (P. 886 k. 204v).

Dobrogost cz. Bonawentura, syn Bonifacego i Golińskiej, był już w r. 1547 mężem Agnieszki Jabłkowskiej, córki Wojciecha, która od teścia uzyskała wtedy oprawę posagu, Dobrogost zaś od ojca nabył wyderkafem połowy w mieścia Golinie i wsiach przyległych, wolne od tej oprawy. Od "sław. i opatrzn." braci, Feliksa i Macieja, wójtów w Golinie, w r. 1500 kupił za 20 grz. część roli folwarcznej i wójtowskiej w tym mieście (I. R. Z. Kon. 6 k. 169v). Od Jakuba Sługockiego, który był mu winien 40 zł., dostał w r. 1552 w tej sumie zastaw dóch pustych łanów w Sługocinie (I. R. Gr. Kon. 6 k. 139). Wraz z żoną i synem Janem zachowani zostali 1557.12/I. r w dożywotnim posiadaniu wsi królewskiej Kolno (MRPSum V 7827; I. Kal. 29 s. 718). Umarł t. r. (P. 898 k. 806). Dokumenty w liczbie dwunastu, odnoszące się do dóbr Goliny, Błożyna, Spławia, Przeymy(?), Kawnic, Wąglewa, Rudy, Połajewa, Liskowa, Kolna i dwóch ról wójtowskich w Golinie dał do "wiernych rąk" zięciowi Wojciechowi Żychlińskiemu (P. 931 k. 102). Opiekę nad jego dziećmi objęli Maciej Wierzbiński i Marcin Gorzycki (ib.), który w r. 1561 kwitowali z 250 złp. Rafała Przyjemskiego (P. 903 k. 470). Kwitowali tegoż Przyjemskiego w r. 1562 znów z 250 zł. Były to raty z tytułu wydzierżawionych mu przez tych opiekunów dóbr, t. j. miasta Goliny z przyległymi wsiami (P. 904 k. 527). Sprawowali oni tę opiekę jeszcze 1567.15/II. r., kiedy to zapisywali Janowi Żylickiemu 1.000 złp. posagu i 200 zł. wyprawy za Anną N-ą, córką Dobrogosta (P. 911 k. 183v). Syn Jan. Z córek, Anna, w latach 1567-1586 żona Jana Żylickiego, już nie żyjącego w r. 1588. Zofia wyszła w r. 1570, krótko po 26/VI. za Tomasza Wojnowskiego, a opiekunowie zapisali mu wtedy w posagu za nią 1.000 zł. i w wyprawie 200 zł. (P. 917 k. 49). Była 2-o v. w latach 1574-1578 żoną Sebastiana Zbyszewskiego, wdowa w latach 1578-1582, 3-o v. w latach 1582-1603 za Piotrem Grylewskim, nie żyła już w r. 1612. Dorota, jeszcze niezamężna w r. 1575, w latach 1576-1597 żona Wojciecha Żychlińskiego, wdowa w latach 1605-1614. Małgorzata, znana tylko ze wzmianki w r. 1557 (P. 898 k. 806). Barbara, jeszcze niezamężna w r. 1575, w latach 1576-1592 żona Rocha Żychlińskiego, umarła między r. 1592 a 1597.

Jan, syn Dobrogosta i Jabłkowskiej, obok rodziców 1557.12/I. potwierdzony w dożywociu posiadania połowy Kolna (I. Kal. 29 s. 718). Jeszcze nieletni w r. 1567, pozostawał pod opieką Macieja Morzyckiego i Marcina Wierzbińskiego (I. R. Kon. 13 k. 414). Kwitował w r. 1572 wuja Klemensa Jabłkowskiego (ib. 16 k. 272). Zakrzewko w r. 1574 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 1.000 złp. Wojciechowi Boboleckiemu (P. 1398 k. 453). Asystował t. r. przy transakcji siostrze swej zamężnej Zbyszewskiej (Kc. 24 k. 364). Zamordowany został w r. 1575 wraz ze swym sługą Janem Sierskim we wsi Duszniki przez tamtejszego oficjalistę Młynkowskiego oraz chłopów z Dusznik, Wilczowa, Sękowa, Podrzewia i Młynkowa. Wizji ciała dokonano 17/XI. Pochowany w Brodach (P. 929 k. 824). W r. 1576 do dóbr odziedziczonych po nim przez siostry, Żylicką, Zbyszewską i obie Żychlińskie, to jest do części miasta Golina i wsi Spławie, uzyskał intromisję Marcin Sługocki, któremu ich brat winien był 2.100 zł. (Py. 113 k. 113). Zob. tablicę.

@tablica: Niewierscy - Niewiescy

Katarzyna, w latach 1618-1621 żona Marcina Włościejewskiego. Katarzyna, w latach 1636-1642 żona Stanisława z Chraplewa Szczodrowskiego.

>Niewierscy, różni. Mikołaj, Stanisław, Anna i Dorota należeli w r. 1553 do spadkobierców Tomasza Margońskiego (Kc. 113 s. 70). Marcjan N. "Kruszyna", mąż Doroty Skarczewskiej, córki Marcina "Jaktora" i Katarzyny, która to Dorota swe prawa do dóbr macierzystych we wsiach Drużbin i Warszewka w r. 1577 scedowała swym braciom Janowi, Marcinowi, Mikołajowi i Stanisławowi Skarszewskim (R. Kal. 4 k. 436v).

Franciszek i Pelegia Rubachówna, posesorzy (Korytnicy?), byli rodzicami Władysława Antoniego, ur. w Korytnicy 1844.17/IV. r. (LB Raszków).

>Niewiescy Chebdowie h. Nowina wzięli nazwisko od wsi Niewiesz w p. szadkowskim. Byli braćmi rodzonymi: ks. Jan, ks. Mikołaj, drugi Mikołaj, też duchowny, Piotr i Marcin, bratankowie Jana "Pelli", biskupa włocławskiego, a tym samym wnukowie Chebdy z Niewierza, który stawał w r. 1394 na sądach w Łęczycy (Łęcz. I. 3450). Z nich, Jan Chebda z Niewierza, kanonik gnieźnieński w r. 1404, kanonik i dziekan włocławski w r. 1433, kanonik poznański 1434 r., archidiakon gnieźnieński 1445 r. umarł między r. 1453 a 1445. Mikołaj, zwany też Niklinem (Niclinus), kantor poznański 1434 r., kanonik włacławski 1436 r., t. r. kanonik gnieźnieński, proboszcz kruszwicki w r. 1443 (P. 1379 k. 63), uzyskał w r. 1448 w Bononii tytuł doktora dekretów, dziekan poznański 1454 r. (Acta Capit. I, II; Korytkowski: Boniecki). Mikołaj, proboszcz uniejowski w latach 1447-1452 (P. 18 k. 61, 1379 k. 184). Piotr, występujący w latach 1445-1452 (P. 18 k. 61, 1379 k. 63). O Marcinie będę jeszcze mówił niżej. Wszyscy ci bracia w r. 1443 kupili za 900 grz. od Mikołaja z Warzymowa, kasztelana brzeskiego, wieś Dąbrowę w p. gnieźn. (P. 1379 k. 63), zaś w r. 1445 za 6.000 zł. węg. od Dobrogosta z Szamotuł części w Niepruszewie oraz całą wieś Dymaczewo (Duraczewo?) w p. pozn. (ib. k. 98v). Od Jana z Pniew i synów jego w r. 1447 kupili za 1.700 zł. węg. Śliwno w p. pozn. (ib. k. 184). Byli jeszcze w r. 1452 niedzielni (P. 18 k. 113v).

Marcin z Niewiesza, mąż Małgorzaty z Krotoszyna, która w r. 1443 miała termin ze strony Wojciech niegdy Zdzieskiego (Py. 10 k. 37v), sama zaś pozywała Wyszotę ze Starkówca (Py. 10 k. 29v). Pozywała w latach 1444-1447 Dorotę, wdowę po swym bracie Wojciechu Krotoskiemu, 2-o v. żonę Wyszka z Gorazdowa, z jej posagu i wiana na Targoszycach, która nie stanęla i miała płacić 8 skojców winy (Py. 10 k. 173, 192v, 12 k. 14v). Bratową tę z oprawy i wiana na Krotoszynie i Targoszycach zaspokoiła w r. 1447 (Py. 9 k. 134v). Niewątpliwie synami Marcina byli bracia rodzeni z Niewiesza, Jan, Mikołaj i Chebda, którzy w r. 1456 uzyskali intromisję do przysądzonej im wsi Żelaskowo (Gr. Kal. 5 k. 87v). Bracia ci mieli siostrę Barbarę, w r. 1478 żonę Stanisława z Wielkiej Kobieli (I. Kal. 2 k. 518v).

Mikołaj z Niewiesza, syn Marcinai Krotoskiej, chorąży większy sieradzki, wieś Żelaskowo zastawił w r. 1478 za 100 grz. Stanisławowi z Wielkiej Kobieli w posagu za swą siostrą Barbarą (ib.). Nie żył już w r. 1482, kiedy to Stanisław Kobielski z Wielkiej Kobieli o dokonaną przez niego rezygnację Żelaskowa przypozywał jego synów, Marcina i Jana, z ich dóbr Niewiesz, Krotoszyn i Żelaskowo (I. Kal. 3 k. 94). Szło o to, iż zmarły Mikołaj nie dopełnił wobec szwagra Kobielskiego zobowiązania wyderkafowej sprzedaży za 150(!) grz. Żelaskowa, a to w posagu za siostrą. Sprawa wlokła się jeszcze w r. 1485 (ib. k. 265). Bracia w r. 1496 przeprowadzili między sobą działy. Marcinowi dostała się połową miasta i przedmieścia Krotoszyna oraz wsie: Stary Krotoszyn, Targoszyce, Bartłomiejewice, Żelaskowo, części Żerkowa i Zdzenic w powiatach kal. i pyzdr. Jan wziął połowę Krotoszyna oraz wsie w pow. sieradzkim: Zbylucie, Grocholice, Łęg, Kozubów, Nowawieś Rusinowice i inne (P. 1383 k. 129). Marcin, nazwany tu Krotoskim, bratu Janowi N-mu, dziedzicowi w Niewieszu, dał w r. 1517 swe części miasta Krotoszyna z przyległymi wsiami, biorąc za to od brata zapis 20 grz. rocznego czynszu na Krotoszynie i wsiach przyległych (P. 1392 k. 148). Już go więcej nie spotykamy, zapewne umarł wkrótce potem. Jan Krotoski cz. N., dziedzic w Krotoszynie, układał się w r. 1524 z wdową Anną Kołudzką, dziedziczką w Targoszycach (Py. 25 k. 73v). Chyba tego samego Jana N-go żoną była Barbara, która w r. 1524 pozywała Zygmunta Grudzińskiego o to, iż ze swej części miasta Gołańczy w p. kcyń. urządził zbrojny najazd na Niewiesz, wieś jej męża, skąd porwał Annę, córkę zmarłego Jana N-go, a wnuczkę męża jej (Kc. 8 k. 150). Jan, dziedzic Targoszyc, na mieście Krotoszynie i na wsi Stary Krotoszyn w r. 1526 sprzedał roczny czynsz wyderkafowy za sumę 250 grz. wikariuszom katedry poznańskiej (P. 1393 k. 110). Żelaskowo w r. 1534 (lub raczej przed tą datą) sprzedał wyderkafem za 300 grz. Andrzejowi Szadokierskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 223v), a w r. 1535 za 280 zł. Andrzejowi i Marcinowi braciom Szadokierskim (P. 1393 k. 754). Nie żył już Jan w r. 1547 (P. 886 k. 253v). Synowie: Mikołaj, Stanisław i zapewne Jana o którym było wyżej.

1. Mikołaj N., syn Jana, bratu Stanisławowi dał w r. 1539 części macierzyste w mieście Dobra i wsiach przyległych: Potworowo, Zwonice Kołowa, Dobronice i Krępa w ziemi sieradzkiej (P. 1394 k. 274). Żona jego Zofia Lubrańska, córka Mikołaja Gardziny, wojewody poznańskiego wdowa 1-o v. po Mikołaju ze Świnic, pozywała w r. 1546 męża swej siostry, Mikołaja z Rossocic, kasztelana biechowskiego, o oprawę na Gadowie (z dóbr kazimierskich) p. kon. posagu swej matki, zmarłej Jadwigi z Zagórzyna. Zofia, będąc jeszcze za pierwszym mężem, dokonała z Russockimi w r. 1535 wymiany dóbr. dajac mu swe części miasta Kazimierza z przyległymi wsiami, biorąc zaś pewne dobra w pow. szadkowskim (I. Kal. 9 k. 136). Z działów z bratem Stanisławem, przeprowadzonych w r. 1550, starszy Mikołaj wziął miasto Krotoszyn z przyległymi wsiami, ponadto w pow. sieradzkim miasto Dobra z przyległymi wsiami i w pow. szadkowskim Zbylucice (Kal. 12 II s. 556). Wraz z Anną z Lubrańca, wdową po tym Russockim, pozywała w r. 1550 Stanisława Dziaduskiego z Rychwału, starościca konińskiego (I. R. Gr. Kon. 5 k. 291). Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1561 (P. 1397 k. 113v). Syn ich Jan. Z córek, Anna, żona 1-o v. w latach 1562-1572 Krzysztofa Zaksińskiego (Zakrzyńskiego), wdowa 1574 r., 2-o v. w latach 1575-1582 żona Krzysztofa z Kalinowy Zaremby. Zofia, żona 1-o v. w latach 1570-1578 Wawrzyńca Żegrowskiego, 2-o v. w latach 1580-1592 Mikołaja z Grzymiszewa Siedleckiego, umarła między r. 1592 a 1602.

Jan, syn Mikołaja i Lubrańskiej, jeszcze jako nieletni działając w asyście stryja Stanisława swoje piąte części we wsi Zagórzyno, w obu Dojutrowach, w Pruskowie, w obu Kliszewach w p. kal., we wsiach Gadowo, Pamięcino, Żegocino w p. kon., które to części trzymała matka i sprzedała wyderkafem ks. Janowi, kanonikowi poznańskiemu, i Marcinowi, braciom Przespolewskim, sprzedał w r. 1561 za 4.000 zł. Janowi Ciświckiemu, wojskiemu kaliskiemu (P. 1397 k. 133v; I. Kal. 27 s. 136). Trzecie części z piątych części Zagórzyna, Kliszewa, obu Dojutrowów, Zagórzynka, obu Pruskowców, Pamięcina, Żegocina w p. kal., Gadowa w p. kon., nabyte od siostry Anny Zaksińskiej, dał w r. 1563 powyższemu Ciświckiemu (P. 1397 k. 287). Połowę miasta Dobra oraz części wsi Potworowo, Żeronice, Długawieś, jak też pustki Dąbrowice i Galowa w p. sier. sprzedał t. r. za 8.000 złp. Wojciechowi Marszewskiemu (ib. k. 291). Od stryja Stanisława dostał w r. 1564 całe wsie: Niewiesz, Grocholice, Sarbice, Kozubów, młyn Posoka, pustki Rusinowice i Pniewa w p. szadkowskim, oraz Żelaskowo w p. kal. (P. 1397 k. 366v). T. r. wspólniez siostrą Zaksińską części w mieście Wielki Lubraniec i przyległych wsiach: Mały Lubranie, Kalisz, Redecz Krukowy, Wola, Kasiów(?), połowa wsi Redecz, Krowice, Kwilino, Siemianowa, połowę Żydowa, połowę Wrzosowa, Przyborowice, Biernacice, połowę lasu i młyna, w p. brzeskim-kuj., Bicz, Biskupice w p. radziej., Niewiesz, część w Gołgołowie(?) w p. łęczyc., części wsi Psary i Szczecino w p. przedec. dali w r. 1564 Zofii z Lubrańca, żonie Jakuba Chlewickiego (ib. k. 372v). Jednocześnie Jan dobra Niewiesz, Grocholice, pustki Rusinowice i Pniewa dał w dożywocie stryjowi Stanisławowi i jego żonie (ib. k. 373), i temu stryjowi w sumie 1.600 zł. dał w dożywocie Sarbice, Kozubów, młyn Posoka w p. szadkowskim i Żalaskowo w p. kal. (ib. k. 373v; I. Kal. 29 s. 83). Krzysztofowi Łabęckiemu w r. 1564 sprzedał dwa puste łany we wsi czyli przedmieściu Krotoszyn Stary (I. Kal. 29 s. 268). Stryja Stanisława t. r. skwitował z opieku (ib. s. 269). Od Anny Świnickiej, żony Wojciecha Tomisławskiego, podsędka brzeskiego, uzyskał w r. 1568 zobowiązanie wymiany części Zbelęcic (dziś Zbylucice) i młyna Zbelęckiego w p. szadkowskim za jego części w pustce Nowawieś (I. Kal. 34 s. 443). Zbylucice zastawił Annie, żonie Jana Potockiego (R. Kal. 3 k. 396), zaś część Zaksina sprzedał za 2.200 zł. Andrzejowi Grodzieckiemu (ib. k. 387v). Nie żył już w r. 1570 (zapewne już i w r. 1569), a spadkobiercami wszystkich jego dóbr były siostry Anna i Zofia (I. Kal. 36 s. 131; Py. k. 506v).

2. Stanisław, syn Jana, od brata Mikołaja w r. 1539 dostał, jak widzieliśmy, części macierzyste w mieście Dobra i przyległych wsiach. Z działu z bratem wziął w r. 1550 wsie Niewiesz, Grocholice, Łęg. Rusinowice, Pniewki, Kozubów, Sarbice oraz młyn wodny na Warcie należący do Sarbic, w p. szadkowskim (I. Kal. 12 II s. 556). Żelaskowo za 1.000 zł. w r. 1559 zastawił wdowie Małgorzacie Zarembinie i jej synowi Piotrowi, biorąc od nich jednocześnie ową wieś w dzierżawę (ib. 24 k. 6). Od Stanisława Zaksińskiego, kasztelanica brzezińskiego, w r. 1561 kupił kupił za 3.000 wsi Plewień i Szadek w p. kal. (P. 903 k. 301, 1391 k. 33), zaś w r. 1562 wsie te sprzedał za tyleż Andrzejowi Grodzieckiemu (P. 1397 k. 204v). Żoną jego była w r. 1562 Barbara Żółkiewska (I. Kal 27 s. 786), wdowa 1-o v. po Lamparcie Zaksińskim. Zawarła ona t. r. ugodę o dobra dziedziczne Zaksino (Zakrzyn) i o królewskie dobra Czekowo w p. kal. z Krzysztofem i Stanisławem Zaksińskimi, synami swymi z pierwszego męża, którzy złożyli dla niej sumę 1.500 zł. (ib. s. 858). Jak już wiemy, uzyskał od bratanka Jana w r. 1564 różne dożywocia, ze swej zaś strony na rzecz tegoż Jana uczynił donację. Barbara Żółkiewska wieś Plewień i części we wsi Szadek, dobra trzymane zastawem (od pierwszego męża?), wydzierżawiła w r. 1570 za 50 zł. Janowi Koźmińskiemu, stolnikowi kaliskiemu (I. Kal. 36 s. 879). Przeżyła męża, a nie żyli już oboje w r. 1576 i dzieci ze sobą nie mieli. Spadkobiercami Barbary byli jej synowi z pierwszego męża, Jan i Stanisław Zaksińscy (I. Kal. 44 s. 72, 1155). Zob. tablicę.

@tablica: Niewiescy Chebdowie h. Nowina

Nie wiem, czy do N-ch Nowinów można zaliczyć Mariannę, w r. 1821 żonę "ur." Mateusza Dobrowolskiego (LB Środa).

>Niewieścinscy h. Przegonia z Niewieścina w pow. świeckim. Ks. Mikołaj z Niewieścina stawał w r. 1462 jako rodzony stryj Mikołaja ze Skotumirca, dziedzica części w Chwarśnicy (Chwarstnicy) w pow. wałeckim (P. 1384 k. 154v).

Jan, syn zmarłego Jana, w r. 1619 (Bydg.). Jan, nie wiem czy ten sam, mąż Elżbiety Skoraszewskiej, córki Sebastiana, 1622 r. (ib.).

Michał, już nieżyjący w r. 1643 (ib.), ojciec Fabiana, Wojciecha i Jana, oraz Zofii, niezamężnej, już nieżyjącej w r. 1664 (N. 184 k. 29v). Spośród tych synów, Fabian, piszący się "z Pniewa", był w r. 1643 mężem Barbary z Bługowa Debrzyńskiej (Bydg.), córki Piotra i Katarzyny (Jadwigi?) Czekanowskiej. Uzyskał w r. 1645 od Jana i Grzegorza braci Debrzyńskich, synów Piotra, cesję sumy 1.500 zł. zapisanej ich zmarłej matce, Jadwidze z Czekanowskich, przez Jana Witosławskiego, kasztelana inowrocławskiego (N. 226 k. 180). Dworzanin królewski 1647 r. (N. 226 k. 483v). Wsie swoje, Pniewo i Biechowo w p. świec. w r. 1660 zastawił za 5.500 zł. Janowi Wałdowskiemu (N. 227 k. 507). Drugą jego żoną była w r. 1661 Konstancja Konarska (Bydg.). Kwitował w r. 1664 Jana Wałdowskiego z 600 zł., zapisanych przez Wałdowskiego zmarłemu Samuelowi Konarskiemu (N. 184 k. 29). Na Pniewie zapisał w r. 1665 sumę 5.436 zł. synom zrodzonym z Debrzyńskiej, Stanisławowi-Kazimierzowi i Franciszkowi-Janowi (N. 184 k. 82). Chyba żył jeszcze w r. 1676 (N. 185 k. 597, 225 k. 659v). Już nie żył w r. 1692 (Kc. 132 k. 616v).

Stanisław (Stanisław Kazimierz), starszy syn Fabiana i Debrzyńskiej, ur. ok. r. 1646, bowiem w r. 1663 miał rok 18-y (P. 1073 k. 255). Wspólnie z bratem pozywał w r. 1661 Łucję Łubińską, wdowę po Janie Glińskim, oraz jej córki, Annę zamężną Przecławską, i Katarzynę zamężną Gorecką (P. 187 k. 25). Obaj bracia jako spadkobiercy pomarłych bezdzietnie wujów, Jana i Grzegorza Debrzyńskich, kwitowali w r. 1663 Adama Konarzewskiego, współspadkobiercę Stanisława Pogorzelskiego, kasztelana kaliskiego, z 12.700 złp., które kasztelan zapisał był Janowi Debrzyńskiemu (P. 1073 k. 255). Stanisław była w r. 1666 na Uniwersytecie w Krakowie (Bydg.). Obaj bracia wieś Miedzna w p. bydg. i place w Fordonie sprzedali w r. 1676 za 12.000 zł. Janowi Rogalińskiemu (B. 225 k. 659v), jednocześnie kupując od Stanisława Konarskiego za 13.800 zł. Siemkowo i Jeziorki (Jeżewki?) w p. świec. (N. 225 k. 661v). Franciszkowi t. r. Jan Rogaliński z żoną Anną z Werdów scedowali sumę 7.200 zł. prus., zapisaną sposobem wyderkafu na tych wsiach przez Konarskiego (N. 185 k. 597). Nie żył już Stanisław-Kazimierz w r. 1692 (Kc. 132 k. 616v). Nie mam pewności czy był z nim identyczny Stanisław, podkomorzy J.Kr.Mci, kwitowany w r. 1688 przez Eleonorę z Ręmbowskich Sławianowską (Kc. 132 k. 504). Franciszek (Franciszek-Jan), młodszy syn Fabiana, miał w r. 1663 rok 16-y, więc się rodził ok. r. 1665 (P. 1073 k. 255). Jak już widzieliśmy, żył jeszcze w r. 1676, nie żył zaś w r. 1692 (Kc. 132 k. 616v). Nie pozostawili ci bracia potomstwa, bowiem w r. 1719 występowali jako współspadkobiercy Fabiana N-go i Brbary z z Debrzyńskich rozmaici potomkowie Debrzyńskich po kądzieli (G. 94 k. 66v).

Wojciech, syn Michała, a brat Fabiana, nieżyjący już w r. 1652 (N. 225 k. 374), miał za żonę Annę Konarską, 2-o v. żonę Michała Trankwica, która w r. 1667 kwitowała swych synów, Jana i Michała N-ch (N. 227 k. 4v). Była z niej też córka Teresa, w latach 1652-1672 żona Jana ze Słup Wałdowskiego, wdowa w latach 1675-1692, nieżyjąca już w r. 1694. Ta Teresa, współspadkobierczyni ciotki Zofii N-ej, kwitowała w r. 1664 stryja Fabiana N-go z 400 zł. spadku po tej ciotce z dóbr Niewieścino i z prowizji (N. 184 k. 29v). Bracia, Jan i Michał, skwitowani w r. 1652 przez siostrę Teresę Wałdowską z majątku rodzicielskiego (N. 227 k. 7). Z nich Jan, mąż Anny Agnieszki Sadowskiej, wdowy 1-o v. po Świętosławie Dądeckim, która w r. 1654 uzyskała od Grzegorza Dobrzyńskiego zapis długu 2.000 zł. (N. 227 k. 181v).

Jan, trzeci z synów Michała, była w r. 1664 mężem Marianny Deręgowskiej (Bydg.). Zob. tablicę 1.

@tablica: Niewieścińscy h. Przegonia 1

Jan, mąż Zofii Czerwińskiej, już nie żył w r. 1662. Miał z nią synów, Adama i Wojciecha, oraz córki, Mariannę i Katarzynę. Wszyscy czworo wspomniani w r. 1661 i 1666 (Bydg.).

Adam, syn Jana i Czerwińskiej, oprawił w r. 1662 posag 500 zł. żonie Annie z Bukowca Dąbrowskiej, córce Jana (P. 1072 VII k. 889v). Oboje zawierali w r. 1675 kontrakt z ks. Teodorem Kazimierzem Słoneckim (Kc. 131 k. 193v). Był Adam w r. 1678 dziedzicem Kłodzina w p. gnieźn. (G. 86 k. 74). Drugiej swej żonie Jadwidze Domaradzkiej, córce Jakuba i Anny Ponińskiej, zapisał w r. 1678 dług 500 złp. (G. 86 k. 78v). Kłodzino sprzedał w r. 1681 za 10.000 złp. Rafałowi Koźmińskiemu (P. 213 II k. 24), a w r. 1682 kupiwszy od Wojciecha Rapackiego za 1.500 złp. jego części w tej wsi, te również sprzedał zaraz Koźmińskiemu (P. 1104 k. 193, 193v). Od Władysława Korytowskiego kupił w r. 1690 za sumę 17.000 złp. Popowo z pustką Ossówka w p. gnieźn. (P. 1431 k. 574). Trzecią jego żoną była Anna Korytowska, córka Macieja i Barbary z Kościelskich. Cedował w r. 1694 małżonkom Buszewskim kontrakt, dziedziczny po zmarłym swym bracie Wojciechu, dzierżawcy Będziemierowic w p. tuchol., mącą której to umowy ów Wojciech brał w r. 1690 dobra te w dzierżawę od Heleny z Górkich Czerwińskiej (P. 1127 VIII k. 45). W r. 1696 nie żył już Adam, zaś Anna z Korytowskich była wtedy 2-o v. żoną Macieja Mroczyńskiego i spisywała z nim wzajemne dożywocie (P. 1132 XI k. 66v). Będąc już wdową i po tym drugim mężu żyła jeszcze w r. 1715 (Py. 157 s. 53). Z Domaradzkiej synowie, Jakub i Stanisław, oraz córka Katarzyna, w latach 1696-1701 żona Wojciecha Włoszynowskiego. Z synów, Stanisław, w r. 1701 w nowicjacie jezuitów w Krakowie (Kc. 133 k. 198v).

Jakub, syn Adama i Domaradzkiej, był wraz z bratem w r. 1699 dziedzicem Popowa (G. 90 k. 239v). Wraz z nim i z siostrą Włoszynowską w r. 1701 działał w sprawie sumy 3.000 złp. posagowej tej siostry, zabezpieczonej na Czeszewie, wsi dziedzicznej Floriana Skotnickiego, podczaszego milenickiego (Kc. 133 k. 198v). Zapewne ten sam Jakub, "z Wybranowa", był chrzestnym 1707.11/II. r. (LB Tuczno), a z pewnością ten sam, chrzestny 1733.31/III. r. (LB Branno). Podsędek ziemski inowrocławski w r. 1740 (Dz. Z. Kuj. V), świadkował 19/XI. t. r. (LC Branno). Żył jeszcze w r. 1746 (Dz. Z. Kuj. V), nie żył już w r. 1760 (N. 209 k. 81, 81v). Z żony Agnieszki Jarnowskiej pozostawił synów, Antoniego i Józefa.

1. Antoni (Antoni Władysław), syn Jakuba i Jarnowskiej, miecznik inowrocławski 1738 r., stolnik i sędzia grodzki bydgoski 1754 r. (Dz. Z. Kuj. V), chorąży bydgoski i wciąż sędzia 1775 (ib.). Był mężem Katarzyny Wiesiłowskiej, córki Kazimierza, stolnika czerniechowskiego, i Klary z Ostenów, która w r. 1738 kwitowała matkę z 20.000 złp. swgo posagu (N. 206 s. 95v) i ponowiła to w r. 1714. Wtedy Antoni oprawił żonie posag 20.000 złp. (N. 209 k. 81, 81v). Dziedzic Markowa w p. inowrocł. 1755 r. (I. Kon. 78 s. 911). W skutku przeprowadzonych w r. 1760 działów z bratem kanonikiem, cedował temu bratu Marków (N. 211 k. 378). Był dziedzicem Branna w p. kon. inowrocł. Posłował na sejm elekcyjny 1764 r. (Dz. Z. Kuj. V). Żona Katarzyna z Wiesiołowskich umarła w r. 1766, pochowana w Brannie 1766.10/XI. r. (LM Branno). Ożenił się Antoni 2-o v. 1767.27/II. r. z Teresą Głowczewską (pisaną niekiedy Głowczyńską) (LC Branno). W r. 1780 rezydował już stale w Markowie. Oboje żyli jeszcze, mieszkając w Markowie 1790.12/IX. r. (LB Branno). Znamy zrodzonych z dwóch żon 18 dzieci. Więc z Wiesiołowskiej, z synów, Józef, ur. w Brannie, ochrzcz. 1753.17/II. r. (ib.). Drugi Józef, ochrzcz. 1757.26/IV. r. (ib.), snać pierwszy już wtedy nie żył. Może identyczny z tym Józefem drugim Józef, żołnierz (chorąży) wojsk pruskich 1782 r. (LB Mogilno). Jan, wspomniany w r. 1764 (Dz. Z. Kuj. V), szambelan J.Kr.Mci w latach 1778-1782 (ib.), według Uruskiego zmarły po 1831, Antoni, stolnikowicz bydgoski w latach 1763-1764 (LB Branno), może identyczny ze "stolnikowiczem" Bonawenturą znanym z lat 1764-1771 (ib.). Córki z Wiesiołowskiej to: Anna, jeszcze panna 1757.23/III. r. (ib.), wyszła przed r. 1763 za Jakuba Przyłubskiego, wojskiego bydgoskiego, komornika brzeskiego-kuj., żyła jeszcze 1786.31/I. r. Klara, jeszcze niezamężna 1757.23/III. r. (ib.), zaślubiła w kościele w Pieraniach 1762.20/II. r. Michała Kiełczewskiego, pisarza grodzkiego przedeckiego, Urszula Małgorzata Klotylda, ochrzcz. 1758.10/VI. r. (ib.), Julianna Teodora Weronika, ochrzcz. 1764.22/IV. r. (ib.). Z Główczewskiej synowi: Antoni Franciszek Fabian Sebastian, ur. w Brannie, ochrzcz. 1769.18/I. r. (ib.), Maciej Aleksander Kazimierz, ochrzcz. 1771.5/III. r., pochowany 1772.12/III. r. (LB, LM Branno). Tadeusz (Paweł Tadeusz), ochrzcz. 1776.18/I. r., pochowany 7/VIII. t. r. (ib.), Karol Joachim, ur. w Markowie, ochrzcz. 1781.3/XI. r. (ib.), Hubert (Ubert), pochowany w Markowie 1782.16/V. r. po 14 tygodniach życia (ib.). Z córek z drugiej żony, Scholastyka Wiktoria, ur. w Brannie, ochrzcz. 1772.18/II. r. (ib.). Petronella (Krystyna Anna Petronella), ur. w Brannie, ochrzcz. 1773.28/VII. r., pochowana 1776.9/VIII. r. (ib.). Marianna Teresa, ochrzcz. 1774.8/IX. r. (ib.), może identyczna z Teresą "chorążanką inowrocławską", która 1800.1/X. r. zaślubiła Grzywińskiego, chorążego wojsk pruskich. Ewa Tekla, ur. w Markach, ochrzcz. 1778.24/XII. r. (ib.). Michalina Antonina, ur. tamże 1780.19/VI. r., umarła na "kaduk", pochowana 7/XI. t. r. (ib.).

2. Józef, syn Jakuba i Jarnowskiej, jeszcze świecki 1740.22/VIII. r., był wtedy przez sejmik radziejowski słany do prymasa (Dz. Z. Kuj. V). Pleban w Dzieżąźni, kanonik katedralny krakowski i kujawski 1756 r. (LB Branno), deputat z kapituły na Trybunał Koronny w latach 1761 i 1766 (Dz. Z. Kuj. V), dziekan krakowski 1767 r. (Łętowski). Dziedzic Branna 1756 r. (LB Branno), uzyskał w r. 1760 od brata na mocy działów Marków w p. inowrocł., Piścino w p. bydg., Wilkostów w p. brzeskim (N. 211 k. 378). Umarł 1782.3/IV. r. (Łętowski), a dobra dziedziczył po nim brat Antoni. Zob. tablicę 2.

@tablica: Niewieścińscy h. Przegonia 2

Małgorzata z Niewieścina, w r. 1663 wdowa po Jerzym Kurnatowskim. Wojciech, rezydujący w Mieleszynie, chrzestny 1676.3/XI. r. (LB Sokolniki). Adam, 1682 r. siostrzeniec Bogumiły z Żółtowskich Poklateckich (P. 1105 VII k. 21v). Jan, starosta mławski, nie żyjący już w r. 1725, zapisał był na wsiach Niewieścin i Gacz w p. świec. pewną sumę pannie Katarzynie Barbarze Werdziance (I. Kal. 16 s. 479). Zofia, chrzestna 1730.31/X.. r. (LB Łabiszyn). Ludwik, w r. 1743 dziedzic wsi Kątki w wojew. malborskim, mąż Marianny Lutomskiej (G. 97 k. 613v). Stefan i żona jego Marianna Wilkoszewska, oboje nieżyjący już w r. 1748, rodzice: Ludwika, Rocha (Stefana Rocha) i Anny, żony Ludwika Sielskiego, wtedy też już zmarłej (Z. T. P. 51 k. 209). Z nich, Ludwik w imieniu własnym i młodszego brata, Rocha, zawierał w r. 1743 komplanację z Józefem Korytowskim i Marianną z Porczyńskich oraz z Janem Gorzeńskim i Magdaleną z Porczyńskich (I. Kon. 77 k. 309v).

Jerzy (Grzegorz), starosta mławski, już nie żyjący w r. 1762, mąż Ludwiki Czapskiej, 2-o v. żony Dworzańskiego, już wtedy też nie żyjącego. Ojciec Teofili, w latach 1762-1768 żony Franciszka Markowskiego, asesora ziemskiego człuchowskiego, oraz Marianny, Antoniny i Anny, w tych latach jeszcze niezamężnych (N. 212 k. 63, 63v, 147).

Katarzyna i jej mąż Marcin Rokicki, dziedzic Więckowic w pow. świeckim, oboje już nie żyli w r. 1763. Antoni, kleryk, chrzestny w lutym 1768 r. (LB Gułtowy). Stanisław, łowczyc czernihowski, chrzestny 1773.28/VII. r. córki Antoniego N-go, chorążego bydgoskiego (LB Branno). Pani Teresa N-a, łowczyna czernihowska, z Wierzchołków w pow. płońskim, chrzestna 1775.20/IX. r. (ib.). Urszula zaślubiła przed 4 XI/1777. r. Franciszka Borszę Drzewieckiego, umarła po połogu w Piotronkach 1778.5/I. r., mając ok. 25 lat. Zofia z Gałeckich N-a, podstolina inowrocławska, nie żyła już w r. 1779 (Py. 160 k. 203). Stanisław, łowczy inowrocławski, i Teresa z Wysockich, rodzice Antoniny ur. 1782.17/I. r., trzymanej do chrztu przez Teresę N-ą, chorążynę bydgoską (LB Branno).

>Niewiteccy (Niewitoccy?), zapewne nieszlachta. "Wielm." Tomasz, syn dziedzica Zamysłowa w pow. rawicki, chrzestny 1839.16/VIII. r. (LB Niepart). Tomasz, dziedzic Zamysłowa, miał z żony Józefy Jasielskiej syna Jana Stanisława, ur. w Zamysłowie 1842.7/III. r. (ib., w zapisie nie ma cech szlacheckości). Maria z N-ch (Niewiteskich) Drwęska umarła w Poznaniu 1909.21/I. r. (Dz. P.).

>Niewodowscy h. Suchekomnaty z Niewodowa w ziemi wiskiej. Tadeusz "Tryzna de N.", syn Józefa i Brygidy Cywińskiej, ur. w r. 1782 w Bokrzyszczach pow. augustowskiego, służył w latach 1799-1807 w wojsku pruskim, gdzie uzyskał rangę podporucznika, w r. 1808 podporucznik w pułku piechoty Legii Nadwiślańskiej, porucznik 1811 r., kapitan 1813 r. W latach 1815-1816 służył w 6 pułku piechoty liniowej, dymisjonowany w r. 1816. Wrócił do wojska w r. 1821, do 3 pułku strzelców konnych, został 1824 r. podpułkownikiem (Uruski). Z żony Petronelli de Barrere miał syna Ferdynanda Wiktoryna Konstantego, ur. w Gnieźnie 1815.25/II. r. (LB Sw. Trójca, Gniezno).

>Niezabitowscy (h. Lubicz?). Nie wiem, czy wszyscy tu podani stanowili jedną rodzinę?. Andrzej, w r. 1543 oficjalista (factor) Stanisława Zbąskiego, kasztelana chełmskiego, w Babimoście (Kośc. 234 k. 599). Jakub dostał w r. 1679 od Franciszka Kucharskiego, po imieniem Karola cystersa koronowskiego, cesję 770 zł. z oryginalnej sumy 1.000 zł., zapisanej przez braci Krzyżanowskich (Kośc. 306 k.4). Katarzyna, w latach 1694-1700 wdowa po Wojciechu Urbańskim, kasztelanie wieluńskim, staroście grabowskim. Katarzyna i jej mąż Wojciech Janiszewski nie żyli już oboje w r. 1704. Katarzyna, niezamężna, gospodyni (księża?) w Łaziskach (?), umarła 1710.7/IV. r. (Nekr. Cyst. Wągrow.) Urszula, córka Jakuba i Marianny Kleszczowskiej (Kliszczewskiej), dziedziców Łagiewnik w pow. kościańskim, żona Michała Kwileckiego, oboje nie żyli już w r. 1719 (P. 1171 k. 116v; I. Kon. 79 k. 228; Kośc. 328 k. 133, 200). Dobrami ojczystymi tej Urszuli były wsie, Wolica w wojew. lubelskim i Borszczonka w pow. buskim, macierzystymi: Kleszczew, Wasylówka, Pilawa, połowa Tyjowic w wojew. bracł. (Kośc. 324 k. 3).

Stanisław, syn Włodzimierza i Kazimiery z hr. Badenich, zaślubił 1897.12/X. r. w Ostrorogu Annę hr. Kwilecką, córkę Mieczysława z Oporowa i Marii z Mańkowskich (Dz. P.).

>z Niezamyśla h. Doliwa. Wieś ta w p. pyzdr. Jan, Janusz Furman z Niezamyśla, kasztelan rogoziński, potem w r. 1400 międzyrzecki, zmarł w r. 1418, między 10/III a 21/V. (Gąsior). Wdowa po nim Jadwiga uzyskała w r. 1435 od Katarzyny Jurkowskiej, jej syna Jana i córek, zapis 10 grz. rocznego czynszu od sumy 150 grz. na Jurkowie Zaś jednocześnie zapisał 180 grz. na dziedzicznym mieście Niezamyśl w p. pyzdr. w p. pyzdr. zrezygnowała Filipowi i Piotrowi, braciom z Niezamyśla (P. 1378 k. 102). Synem kasztelana był Adam z Mchów, żyjący w r. 1445 (Kośc. 17 s. 587). Chyba tylko omyłkowo raz nazwany synem Jana Filip z Niezamyśla (ib.). Wincenty, Jan i Adam, bracia rodzeni 1418 r. (Py.4 k. 26v, 43). Filip i Piotr, synowie Wincentego, skwitowani w r. 1438 przez Katarzynę, żonę Mikołaja Zimlińskiego, i jej dzieci, Jana, Jadwigę i Annę (Gr. Kal. 2 k. 65). Ci dwaj bracia niedzielni pozywali w r. 1440 Piotra Czackiego i Tomasza z Gnina (Kośc. 17 s. 161), a 1441 r. Mikołaja z Zimnejwody i Jana z Młynów (Py. 10 k. 3). Piotr umarł zapewne krótko po tej dacie, bo od r. 1443 występował już tylko Filip. Oświadczył on w r. 1443 wobec Jana "Kałdunowicza" niegdy z Witaszyc gotowość uiszczenia się (Gr. Kal. 6 k. 171v). Miał w r. 1444 termin ze strony Mikołaja, Piotra i Jana, z Czacza (Py. 10 k. 124), a w r. 1445 ze strony Janusza Gostyńskiego i jego bratanków, syna i córki Bartosza Gostyńskiego (Kośc. 17 s. 587). Na Witaszycach, Słupach, Mojkowie i na połowie Morawina w p. kal. w r. 1446 oprawił posag 1.500 grz. żonie Annie z Rzeszowa (P. 1379 k. 143v), córce Małgorzaty, żony Mościca cz. Przedpełka z Wielkiego Koźmina (Kośc. 19 k. 37v). Pozywał w r. 1447 Piotra i Macieja, braci z Gunic, w sprawie poręczenia za Ofkę Wrzesieńską (Py. 12 k. 20v). Miał w r. 1448 sprawę z Piotrem z Bnina, kasztelanem gnieźnieńskim, i jego siostrami (Py. 12 k. 227). Od matki swej żony, Małgorzaty, nabył w r. 1450 połowę miasta Rzeszowa i trzecią część wsi: Krasnopole, Straszczewo, Wilkowia(?), Ruskawieś w ziemi przemyskiej oraz trzecią część we wsiach Lipnica, Drwień i Wola w pow. krakowskim (Kośc. 19 k. 37v). Żył jeszcze Filip w r. 1453 (Gr. Kal. 5 k. 20). Anna z Rzeszowa w r. 1472 była już 2-o v. żoną Jana Sapieńskiego. Synowie jej (i najprawdopodobniej Filipa), Jan, Mikołaj i Piotr, dziedzice z Żyrkowa (Żerkowa), odjęli matce siłą jej oprawę na Witaszycach, Słupach, Mojkowie i połowie Morawina. Starosta gen. wielkopolski w r. 1472 wydał dekrest nakazujący zwrócenie jej tych dóbr (Py. 14 k. 244).

>Niezdrowscy (h. Jastrzębiec?) z Niezdroża (gdzie?). Barbara, w r. 1671 żona Adama Franciszka z Mielżyna Złotnickiego. Helena, w r. 1737 żona Józefa Boguckiego, żyła chyba jeszcze w r. 1743. Marianna, w r. 1753 żona Rafała Pruszyńskiego, siostra cioteczna Józefa Glinickiego syna Jana i Anny Bronikowskiej (G. 98 k. 590v). Regina zmarła w Wysoczce 1758.31/III. r. (LM Buk).

>Nieździńscy, Niezdzyńscy, Niezdzeńscy z Nieździna w ziemi czerskiej(?). Dorota, żona Rosłana Łossowskiego z pow. wyszogrodzkiego, nie żyli już oboje w r. 1577. Piotr z pow. gostynińskiego kwitował w r. 1609 ks. Baltazara Sadowskiego, proboszcza stęszewskiego, Jana Sadowskiego, syna zmarłego Łukasza, i Annę Bojanowską, wdowę po Janie Sadowskim, z 12.000 grz. (Kośc. 288 k. 205v). Wojciech, syn macieja, nie żyjącego już w r. 1636 (P. 1418 k. 807v), mąż w r. 1626 Zofii Borkowskiej córki i współspadkobierczyni Mateusza (P. 1016 k. 298). Ten Wojciech nazwany w r. 1633 Niezdzeńskim sive Duplickim (P. 1028 k. 727v). Spisywał w r. 1636 wzajemne dożywocie z żoną (P. 1418 k. 807v). Anna, żona Jana Święcickiego, podwojewodziego wyszogrodzkiego, nieżyjącego już w r. 1661.

>Niezgodzcy (czy szlachta?). Józef, mąż Marianny Głoskowskiej, cedował w r. 1787 Józefowi Stanisławskiemu sumę 283 zł. z kontraktu zawartego z małżonkami Kłyszewskimi, mieszczaninami kaliskimi (I. Kal. 227 k. 472). Oboje kupili w r. 1792 od Józefa i Jadwigi małżonków Rybickich za 1.036 złp. dwór nad Prosną na Przedmieściu Wrocławskim Kalisza na Grobli (ib. 232 k. 380). "Ur." Józef i Marianna N-cy, chrzestni 1793.31/X. r. (LB Sobótka). "Ur." Marianna, z dworu w Nadziejewie, wyszła 1806.21/I. r. za "sław." Walentego Kamińskiego (LC Mądre). Ten Kamieński potem chrzcząc 1/XII. t. r. zrodzonego z nią syna pisany już "ur." (LB Mądre). Józef N., ekonom, i Marianna Szmitt, rodzice Marcina Andrzeja, ur. w Bednarach 1822.27/IX. r. Przy imieniu ojca zrazu figurowało "stanu wiejskiego", poprawione na "szl." (LB Wronczyn).

>Nieziałyńscy, Nieziołyńscy. "Ur." Kazimierz nie żył już w r. 1787 kiedy wdowa po nim, Helena Przyłęcka, córka Andrzeja i Marianny z Pomianowskich, cedowała Janowi Piaseckiemu sumy zapisane w latach 1774 i 1776 przez Wojciecha Gorzyńskiego jej i jej bratu zmarłemu Józefowi Pomianowskiemu i zapisane w r. 1768 temu Józefowi przez Stefana Walewskiego, chorążego sieradzkiego (I. Kal. 227 k. 343). Agnieszka (Niedziałyńska) i jej mąż Ignacy Gorzyński nie żyli już oboje w r. 1792.

>Nieznańscy z Nieznanic w p. wieluń. Ks. Hieronim, pleban w Rzgowie w p. piotrk., kwitował w r. 1547 "sław." Jana Smuszewskiego, mieszczanina poznańskiego, z 20 grz. (P. 886 k. 109). Mikołaj z pow. wieluń. na połowie części w Nieznanicach i Borownie, należących mu się z działów z braćmi w r. 1558 oprawił posag 350 zł. żonie Małgorzacie Piaseckiej (P. 1396 k. 600). Prokop dał w r. 1618 zobowiązanie oprawienia na połowie części Nieznanic posagu 1.200 zł. żonie swej Zofii Kolnickiej, córce Wojciecha (I. Kal. 84 s. 807).

Agnieszka, żona Kazimierza Zabłockiego, nieżyjącego już 1735 r., nie żyła już sama w r. 1749. Tekla, żona Wojciecha Psarskiego, dziedzica Słupi i Donaborowa, chrzestna w Kępnie 1808.28/VIII. r., nie żyła już 1840.9/VII. r.

>Nieżychowscy, Nieżuchowscy h. Pomian, z Nieżychówka (Nieżychowa Mniejszego) w p. nakiel. Marcin występował 1427-1430 (G. 3 k. 101 k. 258v). Jan z Mniejszego Nieżychowa na tej wsi i na części tamtejszego folwarku oprawił w r. 1440 żonie swej Zofii posag 20 grz. (N. 143 k. 11).

Bracia: Guncerz, urodzony z pierwszej żony ojca, Jan, Ścibor i Mościc, z drugiej. Ich siostra Elżbieta (nie wiem z której matki) była w r. 1482 żoną Mikołaja Młotkowskiego. Zapewne ich siostrą była też nieznana mi z imienia żona w latach 1476-1478 Mikołaja Obodowskiego.

A. Guncerz, Gunter z Nieżychówka kupił od Stanisława Szczerbińskiego w r. 1459 za 15 grz. łan czyli włókę sołecką w Wielkim Młotkowie p. nakiel. (N. 143 k. 90). Dwa i pół łana, karczmę oraz część folwarku w tej wsi w r. 1468 sprzedał za 35 grz. Mikołajowi Rospęckiemu (N. 144 s. 53, 57). Ze swymi rodzonymi braćmi, pochodzącymi z innej matki, Janem, Ściborem i Mościcem, przeprowadził w r. 1469 podział Nieżychówka (ib. s. 116). Na wsi Drzązno i na połowie inwentarzy w Nieżychówku oprawił w r. 1471 żonie swej Agnieszce posag 80 zł. węg. (P. 1382 k. 142). Wzywał w r. 1474 do uiszczenia się brata Mościca (N. 145 s. 27). Odziedziczone po ciotce Katarzynie, wdowie po Janie Krasce, cześniku kaliskim i staroście konińskim, prawo bliższości w mieście Mrocza i we wsiach Wałdowo i Wałdówko dał w r. 1474 Przecławowi Potulickiemu, kasztelanowi rogozińskiemu, w zamian za szóstą część połowy Morzewa w p. nakiel. (P. 1382 s. 160). Od braci uzyskał w r. 1479 zapis 10 grz. długu (N. 145 s. 262). Nie żył już w r. 1493 (P. 22 k. 149v). Syn Jakub.

Jakub, syn Guncerza, po śmierci ojca pozostawał pod opieką stryja Ścibora, ale w r. 1493 procesował tego stryja o dokonanie rezygnacji sześciu pustych łanów w Dębowie p. nakiel. (ib.). Część swą we wsi Małe Toninko i dwa łany w Drzążenku w p. nakiel. sprzedał w r. 1504 za 60 grz. Stanisławowi Potulickiemu, kasztelanowi międzyrzeckiemu (N. 146 s. 383). Był w r. 1505 klerykiem, kiedy dwa puste łany w Dębowie sprzedawał za 60 grz. Maciejowi Dziembowskiemu (ib. s. 401).

B. Jan uczestniczył 1469 r. w działach Nieżychówka dokonanych z braćmi (N. 144 s. 116). Wraz z tymi braćmi w r. 1476 zapisywał dług 15 grz. Mikołajowi Obodowskiemu, mężowi siostry ich (N. 145 s. 94), a w r. 1478 wraz z braćmi był przez Obodowskiego skwitowany z należności za ich siostrą (ib. s. 234). Od ks. Jana Żuńskiego, plebana w Kosztowie, w r. 1479 nabył wyderkafem za 25 grz. dwa i pół łana roli (w tym jeden osiadły) o raz zagrodnika z ogrodem w Kosztowie (N. 144 s. 273).

C. Ścibor, miał w r. 1469 sprawę z Janem starszym i Janem młodszym braćmi z Damaborza (N. 144 s. 105) i t. r. uczestniczył w działach braterskich (ib. s. 1167). Od Jana Konarskiego, Jana Samsieckiego i Agnieszki, wdowy po Marcinie z Wyrzyska, uzyskał w r. 1472 zobowiązanie zastawienia za sumę 60 grz. części Wałdówka i dwóch łanów w Przedpełkowie (Przepałkowie) w p. nakiel. a to w posagu za żoną Anną (ib. s. 159), córką owej Agnieszki cz. Jachny z Wyrzyska. Dostawszy te 60 grz. skwitował w r. 1474 ich z tej sumy i skasował zastaw na Wałdówk i Przedpałkowie (N. 145 s. 22). Wspólnie z tą żoną zapisywał w r. 1475 dług 5 grz. Elżbiecie z Tanina (ib. s. 77). Wzywał w r. 1476 do uiszczenia 10 grz. długu Jadwigę(!), wdowę po Marcinie z Wyrzyska (ib. s. 92). Jachnę wdowę po Marcinie z Wyrzyska, siedzącą w Wałdówku, pozywał znów w r. 1477 (ib. s. 173). Annę, żonę Ścibora, wezwała w r. 1477 do uiszczenia 5 grz. siostra jej Elżbieta Tanińska, żona Mikołaja Bląwelskiego (ib. s. 184). Ścibor w r. 1478 był pozywany przez teściową Agnieszkę Wyrzyską z Wałdowa (ib. s. 209). Żona jego Anna, teraz nazwana Tanińską, swoje prawa do dwóch części w Wielkim Taninie i do dóch części w Sosznie (Sosnie) p. nakiel., puszczonych zastawem za 50 grz. przez zmarłego Niemierzę z Soszna, sprzedała w r. 1479 za 66 grz. siostrze Elżbiecie Tanińskiej, żonie Mikołaja Bląwelskiego, i siostrzeńcom swym rodzonym a synom Baryczki Więcborskiego (N. 144 s. 220). Winien był Ścibor w r. 1497 Janowi Grylewskiemu 10 zł. węg. zastawu na Sosznie (N. 146 s. 146).

D. Mościc z Nieżychówka, N., uczestniczył w r. 1469 w przeprowadzonym z braćmi podziale Nieżychówka (N. 144 s. 116). Między nim a Nadsławem Włościborskim założone zostało w r. 1474 vadium (N. 145 s. 17). Akceptował w r. 1482 oprawę 35 grz. posagu, daną na czterech łanach w Młotkowie siostrze jego Elżbiecie przez jej męża Mikołaja Młotkowskiego (N. 144 s. 276). Między nim a Małgorzatą, wdową po Wincentym Prusieckim, założone zostało w r. 1508 vadium (N. 146 s. 460). Swej pierwszej żonie Katarzynie w r. 1470 na czterech łanach w Nieżychówku oprawił 50 grz. posagu (P. 1382 s. 108). Drugą była Elżbieta Wojska, między którą a Maciejem Pawłowskim w r. 1503 założono vadium (N. 146 s. 358), zaś w r. 1505 założono vadium między Wincentym Węgierskim, dziedzicem w Pruszczu, a tąż Elżbietą (ib. s. 403). Synami Mościca byli, Marcin, o którym niżej, oraz zrodzeni z pewnością z drugiej żony: Michał, Jan i Maciej. Ci trzej bracia, między sobą niedzielni, swoje połowy ojczyste części w Nieżychówku w r. 1521 sprzedali za 20 zł. bratu Marcinowi (N. 213 kj. 51v). O Janie i Macieju innych wiadomości nie posiadam. Michał w r. 1522 kupił od Wojciecha Waliszewskiego, wójta nakielskiego, za 30 zł. całe to wójtostwo (ib. k. 53), a w r. 1524 sprzedał je za 34 zł. Bieniaszowi Kęszyckiemu (ib. k. 64v). Od Anny Mościckiej w r. 1527 nabył wyderkafem za 100 zł. sześć łanów osiadłych w Mościskach pow. nakiel. Nazwany wtedy synem Elżbiety Mościszewej (ib. k. 78v). Te sześć łanów w r. 1529 za taką samą sumę zbył wyderkafem Maciejowi i Andrzejowi, braciom Jastrzębskim (ib. k. 90v). Od Zofii, wdowy po Michale z Łukowa Białośliwskim, w r. 1530 kupił wyderkafem za 150 zł. połowę Krostkowa w p. nakiel. (ib. k. 94v).

Marcin N., syn Mościca, zasiadał w r. 1505 na rokach nakielskich jako sędzia (N. 146 s. 392d). Burgrabią nakielskim był w r. 1520 (G. 335a k. 51v). Uzyskał w r. 1507 poręczenie iż Jan z Damaborza, kasztelan rogoziński i starosta nakielski, sprzeda mu za 30 zł. trzy łany osiadłe i dwa puste w Koszutowie (Kosztowie) (N. 146 s. 428). Pozywał Mikołaja Smoguleckiego o część dziedziczną i o bliższość w Nieżychówku, nabyte od stryjeczno-rodzonej siostry Katarzyny Bojeńskiej, a w r. 1508 Smogulecki, który nie stanął, miał płacić 8 skojców winy (ib. s. 461). Od Macieja Smoguleckiego w r. 1517 kupił za 87 grz. trzecią część Nieżychówka (N. 213 k. 32v). Połowę tych nabytych dóbr w Nieżychówku, to jest cztery łany, sprzedał t. r. za 35 zł. braciom z Domaborza, synom starosty nakielskiego (ib. k. 33v). Od Macieja Grabieńskiego kupił w r. 1520 za 30 zł. węg. część we wsi Grabiona (ib. k. 47v). Od braci swych, jak już widzieliśmy, w r. 1521 kupił za 20 zł. ich połowy w Nieżychówku. Cztery łany roli pustej w Koszutowie (Kosztowie) w r. 1522 sprzedał wyderkafem za 20 grz. Petroneli z Oporowa Domaborskiej, starościnie nakielskiej (ib. k. 55v). Od Wawrzyńca Luchowskiego w r. 1524 nabył wyderkafem za 20 zł. węg. trzy łany osiadłe w Luchowie w p. nakiel. (G. 335a k. 82), a w r. 1525 Maciej Smogulecki sprzedał mu wyderkafem za 40 zł. pięć łanów osiadłych w Szatkowie(?) p. nakiel. (N. 213 s. 71v). Od Macieja Siedleckiego w r. 1527 nabył wyderkafem za 15 zł. dwa łany (jeden osiadły) w Młotkowie p. nakiel. (ib. k. 80v) i t. r. też wyderkafem od Andrzeja z Domaborza, starosty nakielskiego, za 30 zł. trzy łany w Nieżychówku (ib. s. 93). Dwa łany w Młotkowie w r. 1532 sprzedał za 15 zł. wyderkafem Mikołajowi Siedleckiemu (N. 213 k. 17). Nie żył już Marcin w r. 1541 (ib. k. 87v). Jego pierwszą żoną była Małgorzata Jastrzębowska, która w r. 1508 od swego brata Wojciecha Jastrzębowskiego nabyła wyderkafem za 30 grz. dwie grzywny czynszu rocznego na Jastrzębowie w p. gnieźn. (G. 335a k. 9v). Drugiej żonie, Dorocie Prusieckiej na połowie swych części w Nieżychówku oprawił w r. 1519 posag 60 grz. (N. 213 k. 42v), a w r. 1522 oprawił jej na tych dobrach 120 zł. posagu (ib. k. 54v). Dorota, już jako wdowa, swoją część Wałdówka z cześcią tamtejszego młyna wodnego sprzedała w r. 1541 za 200 zł. węg. Wojciechowi Słupskiemu (ib. k. 87v), zaś w r. 1542 dwa i pół łana roli pustej w Pruszczu p. nakiel. sprzedała za 100 grz. Stanisławowi Prusieckiemu (ib. k. 94). Synowie Marcina: Krzysztof, Michał, Jan i Maciej. Z nich, Krzysztof część w Nieżychówku, należną mu z działów z tymi braćmi, sprzedał w r. 1550 za 400 zł. Krzysztofowi Białośliwskiemu (ib. k. 147v). Michał kupił w r. 1550 od brata Jana za 400 złp. jego część w Nieżychówku (G. 335a k. 372c), a w r. 1551 Janowi Białośliwskiemu sprzedał swoją część tej wsi za 500 zł. (N. 213 k. 153v). Część swą w Nieżychówku w r. 1571 sprzedał za 500 zł. Krzysztofowi Białośliwskiemu (N. 215 k. 157).

I. Jan, syn Marcina, na połowie swej części Nieżychówka oprawił w r. 1546 swej żonie Reginie Gębickiej posag 40 zł. (N. 213 k. 117v). Część w Nieżychówku, jak już było wyżej, sprzedał w r. 1550 za 400 złp. bratu Michałowi (G. 335a k. 372v). Nie żył już w r. 1571, kiedy to owdowiała Regina oprawę swoją cedowała synowi Michałowi (N. 215 k. 146v). Synami Jana byli: Michał, Tomasz, Maciej, drugi Maciej, Krzysztof i Szymon. Córki to Małgorzata, żona Wojciecha Jastrzębskiego (Jastrzębowskiego?), nieżyjąca już w r. 1605, i Dorota, niezamężna w r. 1626, kiedy od brata Macieja uzyskała zapis. 2.000 zł. (Kośc. 294 k. 153).

I) Michał, syn Jana i Gębickiej, wraz z bratem Tomaszem części ich oraz ich brata Macieja w Nieżychówku sprzedał w r. 1584 za 200 zł. Janowi Smoguleckiemu (ib. k. 359v). Od Piotra Potulickiego, wojewody kaliskiego, w r. 1586 nabył wyderkafem za 400 zł. połowę wsi Byszki(?) w p. nakiel. (P. 1399 k. 682). Od Wawrzyńca Gębickiego w r. 1592 kupił wyderkafem na rok za 600 zł. jego część Gębic w p. pozn. (P. 1400 k. 906). Od teściowej swej, Małgorzaty Wielewickiej, wdowy po Wojciechu Nietaszkowskim, w r. 1591 uzyskał rezygnację 700 zł. z sumy 1.000 zł., za którą Jerzy Oleski, kuchmistrz królowej Anny, i jego brat Mikołaj Oleski połowę Nietaszkowa w r. 1591 sprzedali wyderkafem tej Małgorzacie Nietaszkowskiej (N. 211 k. 34). Kiedy w r. 1597 w karczmie w Bobkowicach w pow. kośc. Mikołaj Pijanowski zabił Macieja N-go, brata Michała, na wezwanie tego ostatniego dokonano tam wizji ciała, a pochowano Macieja 27/III. na cmentarzu w Pępowie (Kośc. 277 k. 374v). Nie żył już Michał w r. 1609 (P. 134 k. 52v). Jego żoną była w r. 1586 Katarzyna Nietaszkowska, córka Wojciecha i Małgorzaty Wielewickiej (Kc. 119 k. 346), której w r. 1588 oprawił posag 400 zł. (P. 1400 k. 157). Katarzyna t. r. pozywała swą owdowiałą matkę (Kc. 120 k. 187). Od matki uzyskała w r. 1591 zapis 200 zł. długu (P. 955 k. 729v), a w r. 1595 skwitowała swych braci, Wojciecha i Stanisława Nietaszkowskich (Kc. 121 k. 437). Od męża dostała w r. 1591 oprawę 700 zł. posagu (N. 219 k. 36). Owdowiawszy szła 2-o v. za Stanisława Małachowskiego "Czeszka", któremu 1609.9/III. r., krótko przezd ślubem, zapisała dług 500 złp. (G. 70 k. 26v). Czy jednak do tego ślubu doszło, nie wiem, bo potem stale występowała nie jako Małachowska, lecz jako wdowa po Nieżychowskim (np N. 171 k. 154). Żyła jeszcze w r. 1618 (ib.). Skwitowana w r. 1614 z ran przez Macieja Zaworskiego (Kc. 126 k. 696). Pozywała w r. 1620 braci Orzelskich, synów Świętosława (N. 62 k. 336v). Synowie Michała: Jan, Maciej i Michał. Z córek, Małgorzata (Marianna), niezamężna jeszcze w latach 1611-1622, potem w latach 1626-1627 żona Walentego Goślinowskiego, nie żyła już w r. 1652. Zofia poślubiła 1-o v. w r. 1622 Jana Branwickiego, 2-o v. w r. 1647 była żoną Aleksandra Malczewskiego, wdowa w latach 1650-1653, nie żyła już 1654 r. Elżbieta, niezamężna w latach 1611-1626 (P. 145 s. 277, 1017 k. 44v), nie żyła już w r. 1653 (Ws. 56 k. 264v). Wszystkimi tymi dzieć Michała opiekowali się po jego śmierci stryjowie, Maciej, Krzysztof i Szymon. Bracia, Jan, Maciej i Michał, spadkobiercy zmarłego stryja Tomasza, pozywali w r. 1609 swych stryjów-opiekunów, Krzysztofa i Szymona (Py. 134 k. 52v). Ich z kolei, jako spadkobierców swego męża, pozywała t. r. wdowa po Tomaszu (W. 24 k. 580). Pozywali bracia w r. 1610 spadkobierców Jana Mikołajewskiego o sumę 1.000 zł., za którą ów Jan zastawił był ich stryjowi Mikołajewice Wężykowe oraz pustkę Mikołajewiczki (P. 984 k. 1012). W ich imieniu stryj Maciej kwitował w r. 1612 Wojciecha Zakrzewskiego z Czesławic z sumy 300 zł., przysądzonej na Czesławicach im jako sukcesorom Tomasza (P. 988 k. 646). Spośród tych braci, Maciej, który, jak się zdaje. przeżył innych, w r. 1618 uzyskał pewne zobowiązanie od stryja Macieja (G. 74 k. 442v). T. r. swym trzem, jeszcze niezamężnym siostom, Małgorzacie, Zofii i Elżbiecie, zapisał każdej po 1.500 zł. każdej (G. 74 k. 443v). Wszyscy trzej potomstwa nie pozostawili i w r. 1653 ich spadkobierczynią mieniła się siostra Zofia, zamężna Malczewska, obok siostrzeńców Goślinowskich (Ws. 56 k. 264v).

II) Tomasz, syn Jana i Gębickiej, wedle zobowiązania z r. 1583 część Nieżychówka sprzedał w r. 1584 za 220 zł. Janowi Smoguleckiemu (Kc. 26 k. 238; N. 215 k. 359v). Jako współspadkobierca zamordowanego brata macieja, so sprawy toczonej przeciwko zabójcom dał w r. 1597 plenipotencję bratu Michałowi (N. 163 k. 143). Od Krzysztofa Kościeleckiego, kasztelana inowrocławskiego, w r. 1604 na rok nabył wyderkafem za 3.500 zł. Smardowo p. nak. (N. 165 k. 227v). Od spadkobierców bezpotomnego Jana Mikołajewskiego w r. 1605 nabył wyderkafem za 1.500 złp. części Mikołajewic Wężykowych i pustek Mikołajewiczki p. gnieźn. (P. 1405 k. 414). Bezdzietny, nie żył już w r. 1606 (I. Kon. 32 k. 445v). Jego pierwszą żoną była Anna Przepełska cz. Rospęcka, córka Mikołaja, o której rękę 1598.29/VIII. r. zawierał w Krzepiszewie kontrakt z jej bratem stryjecznym, Wojciechem Przepełskim. Terminślubu wyznaczono na trzy tygodnie potem. a posagu i wyprawy Tomasz miał sam dochodzić z ojcowizny panny w Czesławicach p. kcyń. (Kc. 123 k. 247, 293v). T. r. Anna, będąc już żoną Tomasza, pozywała Wojciecha Zakrzewskiego, posesora Czesławic, o uiszczenie z tych dóbr posagu (ib. k. 231v). Od męża uzyskała w r. 1599 zobowiązanie oprawienia jej 3.000 zł. posagu (N. 164 k. 250). Po jej bezdzietnej śmierci, spadkobiercy jej w r. 1605 pozywali Tomasza N-go (Kc. 124 k. 690). Ten, żeniąc się po raz drugi w r. 1603 z Anną Pierzchlińską, córką Sebastiana i Zofii Sobockiej, wdową 1-o v. po Janie Słoneckim z Sierakowa, jeszcze przed ślubem zobowiązał się oprawić posag 3.000 zł. (Py. 131 k. 169; G. 68 k. 33), czego dopełnił w r. 1605 (P. 1405 k. 417). Już jako wdowa też i po Tomaszu, Anna w r. 1606 była kwitowana przez swą siostrę Małgorzatę zamężną Nieradzką z długu 100 zł. (I. Kon. 32 k. 445v). Pozywana była w r. 1608 przez Jana Słoneckiego, opiekuna jej nieletniej córki, Zofii Słoneckiej, o "zmowę" z Marcinem Rudnickim i wydanie zań w r. 1607 owej Zofii (Py. 134 k. 130v). W tej sprawie w r. 1609 Anna i Rudnicki pozywani byli w r. 1609 przed sąd sejmowy. Ona była już wtedy 3-o v. żoną Przecława Węgierskiego (Py. 134 k. 40), z którym t. r. spisywała wzajemne dożywocie (I. i D. Z. Kal. 28 k. 178). T. r. skarżyła o rany Krzysztofa N-go i pozywała Jana, Macieja i Michała N-ch, bratanków i spadkobierców Tomasza (W. 24 k. 580, 586v). Wdowa również i po tym trzecim mężu 1624 r. (I. Kal. 90b s. 2744), nie żyła już w r. 1654 (I. Kon. 56 k. 61).

III) Maciej, syn Jana, Tomaszowi N-mu w r. 1600 zapisał dług 200 zł. (Kc. 123 k. 696v). Z bratem Krzysztofem a obok brata Szymona sumę 30 grz. posagu, daną ongiś za ich siostrą Małgorzatą Wojciechowi Jastrzębskiemu, w r. 1605 cedowali Wojciechowi Krąpiewskiemu. Nazwani przy tej okazji synami zmarłego Jana a "nepotami" (tu chyba nepos w znaczeniu wnuk) Marcina N-go, dziedzica Niezychówka, jego jedynymi(!) spadkobiercami (Kc. 125 k. 72v). Ci "jedyni spadkobiercy" budzą tu wątpliwości, czy dana tu konstrukcja genealogiczna jest poprawna? Wszak Marcin, jakto zobaczymy niżej, miał jeszcze innych spadkobierców po synu Macieju. Maciej (syn Jana) od Zofii Karmińskiej, żony jana Mentowskiego (Mętowskiego), jednej ze spadkobierczyń Jerzego Turewskiego, w r. 1607 kupił za 1.000 zł. części Żabikowa, Turwi, Wronowa, Murzynowa, Słupów w powiatach kośc. i pyzdr. (N. 165 k. 292; Ws. 204 k. 328), zaś w r. 1608 uzyskal od niej cesję pewnych sum (Ws. 25 k. 91v). Części Turwi i Wronowa, nabyte od niej, sprzedał t. r. za 431 zł. opiekunom Jana Rąbińskiego (P. 1408 k.423). Był w latach 1609-1612 opiekunem bratanków, synów zmarłego Michała (N. 167 k. 270v; P. 145 s. 277, 984 k. 1012, 988 k. 646). Części w Murzynowie p. pyzdr., kupione od Zofii Mentowskiej, w r. 1614 sprzedał za 100 grz. Janowi Muchlińskiemu (P. 1409 k. 74v). Od Dobrogosta Sobockiego, stolnikowicza poznańskiego, nabył w r. 1616 wyderkafem za 2.000 złp. części Łukowa w p. pozn. (P. 1410 k. 146). które to dobra t. r. Sobockiemu wydzierżawił (P. 996 k. 349) Jako opiekun bratanicy Zofii, córki Michała, zawierał w r. 1622 w Spławiu kontrakt o jej rękę z Dorotą ze Sławianowa, wdową po Piotrze Branwickim, i jej synem Janem (Kośc. 292 k. 110v). Od Macieja Tarnowieckiego(?) wspólnie z żoną nabył w r. 1623 wyderkafem za 7.000 złp. Rzemiechowo w p. pyzdr. (P. 1417 k. 528v). Skwitowany w r. 1626 z opieku przez bratanice (P. 1017 k. 444v. 445). Wraz z żoną od owdowiałej Małgorzaty Rozdrażewskiej, kasztelanowej śremskiej, i jej syna Adama w r. 1628 nabył wyderkafem za 6.000 złp. wsie Łaskawy i Kolniczki w p. kośc. (Ws. 206 k. 254). Sumy zapisane sobie przez Stefana Krzyckiego i Mariannę z Cieleckich cedował w r. 1638 synowi Eremianowi (G. 80 k. 388v). Od Piotra z Miłosławia Gorskiego kupił w r. 1640 za 16.000 złp. Chociczę (P. 1420 k. 161v) i t. r. temu Piotrowi sprzedał te dobra wyderkafem za 3.150 złp. (in. k. 332v), zaś w r. 1641 sprzedał wieczyście za 15.000 złp. synowi Eremianowi (ib. k. 772v). Współspadkobierca brata Szymona (obok bratanicy Zofii zamężnej Mierosławskiej), swoją połowę Kuszkowa w p. kośc. w r. 1641 sprzedał za 2.100 zł. Krzysztofowi Gałęskiemu (ib. k. 646). Nie żył już w r. 1646 (P. 1422 k. 1003). Ożenił się w r. 1600 z Dorotą Kemblan Karmińską, córką Seweryna, której jeszcze przed ślubem zapisał dług 700 zł., a przyszłemu swemu teściowi zobowiązał się płacić roczną pensję 100 zł. (Ws. 17 k. 170, 171). Pensja ta była spowodowana dokonaną wtedy przez Karmińskiego na rzecz przyszłego zięcia cesję praw do części Karmina, Chełkowa i Chełkówka w p. kośc. (Ws. 204 k. 105). Oboje małżonkowie uzyskali w r. 1603 intromisję do tych dóbr (Ws. 19 k. 381). Dorota od Zofii z Karmińskich Mentowskiej w r. 1607 kupiła za 1.000 zł. jej części Karmina, Karminka, Chełkowa i Chełkówka (N. 165 k. 308v; Ws. 204 k. 329). Wszystkie swoje i żony części w tych wsiach Maciej w r. 1628 sprzedał za 5.400 zł. Hieronimowi Radomickiemu, kasztelanowi krzywińskiemu (Ws. 206 k. 278). Dorota w r. 1634 uzyskała od męża oprawę 2.700 złp. posagu (P. 1418 k. 29). Syn Eremian. Córka Zuzanna, której ojciec w r. 1626 zapisał 600 złp. posagu (Kośc. 294 k. 153v), a która w latach 1631-1649 była żoną Jana Poniatowskiego, wdową po nim w r. 1662.

Eremian, Remigian, syn Macieja i Karmińskiej, jak już wiemy, w r. 1638 uzyskał od ojca cesję sum, zaś w r. 1641 nabył odeń Chociczę w p. pyzdr. Jako dziedzic Chociczy skwitował w r. 1650 Mariannę z Zielińskich Gostkowską, dzierżawczynię tych dóbr, z wydania poddanego z tej wsi, "prac." Gnidziołka z rodziną i inwentarzem (Py. 151 s. 62). W r. 1651 z siedmiu dymów w Chociczy winien był płacić 14 zł. "kwadrupli" podymnego (Py. 151 s. 211, 212). Chociczę w r. 1676 wydzierżawił pod zakładem 500 zł. małżonkom Sulińskim (Py. 154 s. 20), zaś w r. 1677 sprzedał te dobra wyderkafem za 1.200 zł. Marcinowi i Wiktorii z Mrowińskich Krzyckim (P. 1139 X k. 150, 1428 k. 402). Umarł 1682.27/III. r. w Winnogórze, dobrach biskupów poznańskich, pochowany w kościele w Brennie (LM Brenno). Swej pierwszej żonie, Helenie Glinickiej, córce Marcina i Zofii Molskiej, oprawił w r. 1641 na połowie Chociczy 5.000 złp. posagu (P. 1420 k. 774v). Potomstwa z nią nie miał, a spadek po niej brali jej bratankowie, Jan i Władysław Gliniccy. Drugą żoną, zaślubioną w Naramowicach 1650.17/VII. r. była 25-letnia Barbara Naramowska (LC Św. Wojciech, Pozn.), córka Adama i Krystyny Bielejewskiej. Przed ślubem na połowie Chociczy oprawił jej posag 2.000 złp. (P. 1424 k. 805v), zaś w r. 1652 teściowi prolongował termin uiszczenia 2.000 złp. posagu i 1.000 złp. długu (P. 1064 k. 384v). Barbara z Naramowskich nie żyła już w r. 1700 (P. 1139 X 150). Być może, iż z Remigianem, o którym tu mowa, identyczny był Remigian N., mąż Bogumiły Bułakowskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Korzbok Łąckim, a 3-o v. żony Jana Strachanowskiego, nieżyjącej już w r. 1700, bezdzietnej (P. 1139 XIII k. 21). Byłaby to w takim razie trzecia żona Remigiana. Synowie Eremiana-Remigiana zrodzeni z Naramowskiej: Adam, ochrzcz. 1652.20/V. r. (LB Św. Wojciech, Pozn.), Jakub Franciszek, ochrzcz. 1659.27/VII. r. (LB Miłosław), obaj zapewne pomarli młodo, i Łukasz. Córka Aleksandra, żona Sebastiana Manickiego, zmarła przy porodzie 1679.29/IX. r. Manicki w r. 1678 trzymał w posesji od teścia Chociczę (P. 1139 X k. 150).

Łukasz, syn Eremiana i Naramowskiej, zawierał w r. 1676 kontrakt z małżonkami Barczewskimi (Py. 154 s. 31). Dziedzic Chociczy, skwitowany w r. 1700 przez siostrzenicę, Jadwigę z Manieckich Rydzyńską, z zapisanych na Chociczy sum (P. 1139 X k. 150). Testament spisywał w Kościanie 1709.19/VIII. r. i umarł zapewne niedługo potem, pochowany w Woźnikach u Reformatów (Kośc. 151 s. 759). W każdym razie nie żył już w r. 1713 (P. 289 k. 41v). Zaślubił 1695.27/VII. r. w Czerlejnie Annę Napruszewską, wdowę 1-o v. po Mikołaju Cieślińskim (LC Cerekwica), a córkę Piotra i Jadwigi z Kierskich. Spisywał z tą żoną w r. 1709 wzajemne dożywocie (Kośc. 310 s. 249). Będąc już wdową Anna w r. 1713 zawierała komplanację z Wincentym Granowskim i Barbarą z Potockich, z racji trzyletniej dzierżawy Granówka (P. 289 k. 41v). Była w r. 1715 3-o v. żoną Władysława Korytowskiego (P. 1149 I k. 221), żyła jeszcze w r. 1719 (I. Kal. 160 k. 635), nie żyła już 1746 r. (P. 1286 k. 210v). Syn Mikołaj. Córka Jadwiga, niezamężna w r. 1715 (P. 1149 I k. 221), potem w latach 1719-1747 żona Józefa z Wrzący Zajączka, wdowa w latach 1754-1771.

Mikołaj, syn Łukasza i Napruszewskiej, cześnik bracławski w r. 1761 (P. 1331 k. 54). Dał w r. 1717 pewnych poddanych swemu przyrodniemu bratu, Antoniemu Cieślińskiemu (P. 1153 k. 20v). W r. 1718 mowa o nim jako o mieszkającym w Książnie, wsi klucza biskupiego winnogórskiego (LB Winnogóra), którą zapewne dzierżawił. Od wuja, Franciszka Napruszewskiego kupił w r. 1719 za 60.000 złp. wsie Myszkowo i Przyborowo w p. pozn. (P. 1168 k. 65). Zapisał w r. 1728 sumę 6.000 zł. pannie Joannie N-ej, córce Kazimierza (Ws. 83 k. 50). Chociczę w r. 1729 sprzedał za 35.000 (?) złp. Krzysztofowi Napruszewskiemu (P. 1315 k. 267, 268), ale ta transakcja najwidoczniej nie doszła do skutku. Zawierał w r. 1730 komplanację ze szwagrem Zajączkim i jego żoną Jadwigą (P. 1221 k. 268). Od Pawła Sczanieckiego, dziedzica Sokolnik w p. gnieźn., w r. 1742 wziął tę wieś w zastaw za 12.600 złp. (P. 1267 k. 26v). Chociczę w r. 1761 sprzedał za 135.000 złp. synowi Zygmuntowi (P. 1331 k. 56). Umarł w Myszkowie 1763.4/XI. r., pochowany 8/XI. w Szamotułach u Reformatów (Sep. Reform. Szamot.). Jego żoną była zaślubiona przed r. 1716 Marianna Zaidlicówna, córka Wojciecha (Alberta) i Urszuli Dziembowskiej, której w r. 1722 na połowie Myszkowa i Przyborowa w p. pozn. oprawił posag 12.000 złp. (P. 1187 k. 136v), a z którą wzajemne dożywocie spisał w r. 1746 (P. 1286 k. 210v). Skasowała ona w r. 1773 swoją oprawę na Myszkowie i Przyborowie (P. 1350 k. 75). Umarła w r. 1780 mając lat 80, pochowana 4/X. w Obrzycku. Była akatoliczką (LB Obrzycko, dyssyd.). Synowie: Zygmunt, Jan, Karol, Antoni Józef, ur. w Kazimierzu, ochrzcz. 1728.11/III. r. (LB Szamotuły), Michał i Bogusław. Córka Anna (Anna Helena), ur. ok. r. 1724, wydana w r. 1744, krótko po 16/I. za Aleksandra Goślinowskiego, zmarła w Napachaniu 1761.17/V. r., mając lat 37, pochowana w Szamotułach u Reformatów.

(I) Zygmunt, syn Mikołaja i Zaidlicówny, ur. ok. r. 1715, kapitan wojsk koronnych w r. 1758 (Ws. 92 k. 158), cześnik zatorski 1761 r. (Ws. 93 k. 28v), podpułkownik wojsk koronnych 1771 r. (Ws. 95 k. 110). Ur. ok. r. 1715. Chrzestny 1742.24/III. r. (LB Szamotuły), od Ignacego N-go (zob. niżej) w r. 1748 uzyskał zapis 15.000 złp. (Ws. 90 k. 37v), zaś w r. 1758 zapis 6.000 zł. (Ws. k. 158). Skwitował w r. 1759 szwagra Goślinowskiego, dziedzica Napachania (P. 1327 k. 122v). Jak już wiemy, od ojca nabyła w r. 1761 Chociczę. Posesor Nechłodu w p. wschow. 1771 r. (Ws. 95 k. 110). Od swych braci, Jana, Karola, Michała i Bogusława w r. 1773 kupił za 155.000 złp. Myszkowo i Przyborowo (P. 1350 k. 75v). Było to następstwem spisanych t. r. działów braterskich (Ws. 102 k. 67). Od Zygmunta Żychlińskiego kupił 1778.22/VI. r. za 14.000 zł. i 30 zł. węg. rękawicznego Niechłód (Ws. 97 k. 97, 97v). Myszkowa w r. 1779 (lub przed tą datą) wyzbył się na rzecz Samuela N-go, którego genealogicznie związać nie umiem. Umarł w Lesznie 1785.1/VIII. r., mając lat 70, pochowany we Wschowie u Bernardynów (LM Leszno; LM Niechłód). Pierwszą jego żoną, zaślubioną w r. 1762, była Jadwiga Sczaniecka, córka Michała i Krystyny z Bojanowskich, o której rękę zawarty został w Lesznie 5/IV. t. r. kontrakt małżeński pod zakładem 30.000 zł. (Ws. 93 k. 56). T. r. skwitowała ona ojca z 30.000 zł. posagu (ib. k. 88). Umarła (w Niechłodzie?) 1772(1773?).15/IV. r., mając lat 28, pochowana u Bernardynów we Wschowie (LM Niechłód). Drugą żoną była Kunegunda Zbijewska, córka Rocha, podstolego poznańskiego, i Hiacynty ze Skaławskich, której przed ślubem, 1779.5/VI. r. zapisał sumę 45.000 zł. (Ws. 102 k. 214v). Kwitowała ona w r. 1780 owdowiałą matkę z 14.125 zł. na poczet posagu z dóbr ojcowskich, jak też z 21.875 zł. na poczet posagu z dóbr macierzystych (Ws. 100 k. 67). Owdowiawszy zawarła w Niechłodzie 1785.4/VIII. r. z opiekunami swych pasierbów, Michała i Ewy, ugodę i skwitowała ich z 18.000 zł. na poczet sumy 45.000 zł. zapisanej jej przez męża (Ws. 102 k. 214v). Potem wyszła 2-o v. za Andrzeja Wilkońskiego, kasztelanica krzywińskiego, od którego w latach 1788 i 1789 otrzymała zapisy (P. 1375 k. 233, 364). Z pierwszego małżeństwa Zygmunta synowie, August Jan, ochrzcz. 1765.2/IX. r. (LB Niechłód), zapewne zmarły dzieckiem, Michał, o którym niżej, i syn nienazwany z imienia, ur. 1773.10/IV. r., zmarły tegoż dnia (ib.). Córka Ewa (Ewa Krystyna Maria Katarzyna), ochrzcz. 1768.28/VI. r. (ib.), jeszcze niezamężna w r. 1783 (P. 1361 k. 7v), w r. 1786 już żona Wincentego Zbijewskiego z Białcza, podstolica poznańskiego, z czasem podstolego wschowskiego, zmarła będąc wdową, w Białczu 1842.6/VIII. r. Z drugiej żony córka Józefa Franciszka Magdalena, ochrzcz. 1782.2/IV. r. (LB Poniec), zapewne zmarła dzieckiem.

Michał (Michał Stanisław Franciszek), syn Zygmunta i Sczanieckiej ochrzcz. 1769.8/X. r. (LB Niechłód), wraz z siostrą Ewą uczestniczył 1783.30/IX. r. w eksdywizji fortuny Sczanieckich (P. 1361 k. 7v). Jego opiekunowie wypłacili w r. 1787 Wincentemu Zbijewskiemu sumę 33.000 złp. na poczet posagu za siostrą Michała, Ewą N-ą (P. 1375 k. 36). Tymi opiekunami byli stryj Jan N. i wuj Bogusław Sczaniecki (P. 1364 k. 609). Dziedzic Niechłodu w ziemi wschow., Myszkowa i Przyborowa w p. pozn., przysięgał w r. 1789 na rzetelność podanych intrat (Ws. 104 k. 196v). Umarł 1792.18/XII. r., pochowany we Wschowie (LM Niechłód).

(II) Jan, syn Mikołaja i Zaidlicówny, plenipotent ojca w r. 1756 (P. 1318 k. 84v). Posesor Przecławia w p. pozn. w latach 1781-1783 (LB Żydowo). Dziedzic Karszewa w p. gnieźń. w latach 1786-1791 (G. 113 k. 127v, 115 k. 125). Obok braci w r. 1787 współspadkobierca brata Karola (P. 1364 k. 609). Wraz z żoną w r. 1792 kwitowany był przez sięcia Trąmpczyńskiego z 40.000 złp. posagu (P. 1369 k. 537v). Ożenił się (w Sobiesierniach?) 1768.23/XI. r. z Konstancją Baranowską (LC Marzenin), córką Walentego i Marianny z Kaliszkowskich, która w r. 1772 uzyskała od ojca na poczet posagu zapis 18.000 zł. (G. 100 k. 489). Wzajemne dożywocie spisywali oboje w r. 1778 (P. 1355 k. 127). Konstancja zawierała w r. 1783 ze swym bratem Wojciechem i z siostrą Elżbietą zamężną Szczytnicką 27/IV. t. r. w Sobiesierni ugodę działową dotyczącą dóbr rodzicielskich. Otrzymany dawniej od ojca zapis 18.000 zł. uważała za niesprawiedliwie mały i procesowała brata. Teraz jednak zważywszy poważne długi ojca i koszta prawne, jakie ponosić musiał brat, poprzestała na sumie 14.300 złp. (G. 110 k. 27v), z której w r. 1784 brata skwitowała (G. 111 k. 92). Żyła jeszcze w r. 1792. Synowie ich. Tadeusz, ur. w Przecławiu i zmarły w r. 1780 jako dziecko kilkotygodniowe, pochowany 18/X. t. r. (LM Żydowo), Kasper Melchior Baltazar, ur. tamże, ochrzcz. 1783.6/I. r. (LB Żydowo), zapewne zmarły dzieckiem. Córki: Marianna, Karolina i Nepomucena (Nepomucena Katarzyna). Ta ostatnia, ur. tamże 1781.27/IV. r. (ib.). Wszystkie trzy, jeszcze niezamężne, otrzymały w r. 1791 od rodziców zapisy posagów po 20.000 złp. każda (G. 115 k. 30). Marianna była w latach 1792-1816 żoną Wojciecha Otto Trąmpczyńskiego, dziedzica Pierska. Karolina, ur. ok. 1778, w latach 1800-1817 żona Macieja Wierzbińskiego, pułkownika 4 pułku piechoty liniowej Księstwa Warszawskiego, dziedzica Bagrowa, zmarła w Uścikowie 1861.19/III. r. w wieku 83 lat, pochowana w Świątkowie.

(III) Karol, syn Mikołaja i Zaidlicówny, świadkował 1752.7/VIII. r. (LC Gołańcz). Od Franciszka Ksawerego Zbyszewskiego, za kontraktem z 1780.5/VIII. r. kupił t. r. za 30.000 złp. Mystki w p. pyzdr. (P. 1357 k. 214v). Mieszkał w r. 1781 w Płowcach w p. pyzdr. (LB Bagrowo). Z Ignacym Zakrzewskim, kasztelanem lędzkim, zawierał w Gutowie Wielkim 1784.22/VI. r. pod zakładem 14.000 złp. kontrakt o Gutowo Wielkie i połowę Kleparza w p. gnieźń. (P. 1364 k. 609). Umarł bezpotomnie a chyba i bezżennie między 1784.25/XI. r. a 1787 r. (LB Grzybowo; P. 1364 k. 609). Spadek po nim brali bracia.

(IV) Michał, syn Mikołaja i Zaidlicówny, ur. ok. r. 1740, podkomorzy J.Kr.Mci 1785 r. (P. 1362 k. 399v). Obok braci dziedzic Myszkowa w p. pozn. 1767 r. (LB Pępowo). Wraz z nimi Myszkowo i Przyborowo w r. 1777 sprzedał, jak już widzieliśmy, bratu Zygmuntowi. Posesor Brodziszewa koło Szamotuł 1781 r. (LB Ostroróg). Od opiekunów nieletnich Kowalskich, Józefa, Walentego i Katarzyny, dzieci zmarłego Piotra, za kontraktem z 1791.25/VI. r. kupił za 110.000 złp. Przystanki w p. pozn. (P. 1368 k. 487v). Umarł w Brodziszewie 1795.23/XI. r. w wieku 55 lat, pochowany 6/XII. (LM Otorowo; Sep. Reform. Szamotul., tu data zgonu 30/XI.), nie pozostawiając potomstwa. Zaślubił 1784.16/VII. r. Urszulę Kowalską, córkę Eustachego i Ewy Mieszkowskiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1785 (P. 1362 k. 399v). Żyła ona jeszcze 1797.30/I. r. (LB Otorowo).

(V) Bogusław, sym Mikołaja i Zaidlicówny, ur. ok. r. 1747. Brata Zygmunta skwitował w r. 1777 z 9.455 zł. na poczet sumy 32.355 zł. zapisanej sobie w r. 1773, kiedy wraz z braćmi sprzedawał temu Zygmuntowi Myszkowo i Przyborowo (Ws. 97 k. 47v), zaś w r. 1782 skwitował tegoż Zygmunta z 8.000 zł., należnych mu wedle działów z r. 1773, a pochodzących z sumy 40.000 złp. pozostającej pod dożywociem zmarłej ich matki (Ws. 102 k. 67). Dziedzic dóbr Mystki w p. pyzdr. 1790 r. (Py. 165 k. 20). Od swego szwagra, Melchiora Korytowskiego, otrzymał wspólnie z żoną, za kontraktem z 1790.7/V. r. cesję emfiteutycznego posiadania królewszczyzny Ulejno w p. pyzdr. za sumę 21.000 złp. (Py. 166 k. 64v). Umarł w Mystkach 1806.9/X. r. w wieku 59 lat, pochowany w kolegiacie w Środzie (LM Środa). Żoną jego była 1788.13/V. r. Franciszka Korytowska, córka Piotra, podsędka ziemskiego gnieźnieńskiego, i Anny z Malczewskich (G. 115 k. 59). Wzajemne dożywocie spisywali oboje w r. 1789 (P. 1366 k. 347), a w r. 1790 Bogusław na połowie Mystek oprawił żonie posag 8.000 złp. (Py. 165 k. 20). Umarła ona 1815.3/IV. r., mając lat 45 (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Synowie, Mikołaj Melchior, ur. w Mystkach, ochrzcz. 1792.30/III. r. (LB Targowa Górka, zmarły 1793.4/VIII. r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.), Marcin, o którym niżej. Z córek, Ludwika (Ludwika Marianna), ochrzcz. 1789.18/XI. r. (LB ib), zaślubiła 1816.29/VI. r. w Powidzu Jana Brodzkiego z Twierdzina, żyła jeszcze 1819.30/V. r. Michalina (Michalina Brygida), ur. w Mystkach, ochrzcz. z wody 1791.25/III. r. (LB Targowa Górka; LB Bagrowo), wyszła w Bagrowie 1817.28/X. r. za Józefa Dobrogoyskiego, posesora Dominowa, potem Bagrowa, umarła w Poznaniu 1835.29/X. r.

Marcin (Marcin Andrzej Ksawery Gabriel), syn Bogusława i Korytowskiej, ur. w Poznaniu 1794.29/III. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), posesor Smasżkowa w p. kal. 1822 r. (LB Białcz). mieszkał w r. 1827 w Gawłowicach w p. kal. (LB Bagrowo). Zaślubił 1820.10/II. r. Ludwikę Zbijewską (LC Św. Maria Magdal., Pozn.).

IV) Krzysztof, syn Jana, podstarości kcyński w r. 1606 (Kc. 125 k. 154). Wspólnie z żoną wydzierżawili w r. 1603 od Jana Smoguleckiego na jeden rok wieś Chojno z młynem Chojenko (Kc. 124 k. 195v). Pozywany była w r. 1609 o poranienie przez Annę Pierzchlińską, wdowę po Tomaszu N-im, 3-o v. Węgierską, swoją bratową (W. 24 k. 580). Ze swej strony pozywał ją w r. 1610 o niesłuszną protestację (N. 60 k. 478v). Mieszkał t. r. w Podołach (dziś Podolin) koło Kcyni (LB Kcynia). Annę Węgierską pozywał znowu w r. 1611, tym razem jako stryj i opiekun dzieci zmarłego Michała N-go (P. 145 s. 277). Wraz z żoną skwitowany w r. 1618 przez Jana i Piotra Młotkowskich spadkobierców Zofii z Młotkowskich Podolskiej, z 500 zł., z racji dzierżawy Podolina (N. 171 k. 281v). Umarł 1624.11/X. r., pochowany w Chojnie (LM Szamotuły). Wzmiankowaną wyżej żoną Krzysztofa była Anna Krzycka, córka Mikołaja, sędziego surogatora grodzkiego wschowskiego, który, przed ślubem jeszcze, w r. 1601 zapisał mu za córką 700 złp. posagu (Ws. 17 k. 343v). Kwitowała ona ojca w r. 1607 z majątku rodzicielskiego (Ws. 19 k. 85v), a od męża t. r. uzyskała oprawę na tę sumę (Ws. 204 k. 175). W r. 1629 w imieniu własnym i syna Macieja kwitowała ze sprawy sądowej Andrzeja Makowieckiego (N. 176 k. 501v). Swej córce Zofii zapisała w r. 1630 sumę 900 zł. posagowej. Była owa Zofia w latach 1634-1652 żoną Stefana Mierosławskiego nie żyła już w r. 1655. Wspomniany wyżej syn Maciej (Mateusz), ochrzcz. 1610.30/IX. r. (LB Kcynia), żyjący, jak widzieliśmy, jeszcze w r. 1629, potomstwa chyba nie pozostawił.

V) Szymon, syn Jana, w r. 1609 jeden z opiekunów bratanków, synów zmarłego Michała N-go (Py. 134 k. 52v). Żonie swej, Annie Gałęskiej, córce Piotra, oprawił w r. 1616 posag 1.000 złp. (P. 1410 k. 200v). Anna ta t. r. swoje części po rodzicach w Sokołowie p. kośc. sprzedała za 2.000 złp. Krzysztofowi, Dobrogostowi i Władysławowi, braciom Sokołowskim (ib. k. 203), zaś brata swego, Krzysztofa Gałęskiego skwitowała z dóbr po rodzicach (P. 996 k. 789v). Części Sokołowa w r. 1629 sprzedała za 1.700 złp. Wacławowi Ossowskiemu (P. 1416 k. 298). Szymon od Jana Dameckiego kupił w r. 1638 za 9.000 złp. Kuszkowo w p. kośc. i jednocześnie na połowie owej wsi zapisał żonie sumę 2.000 złp. (P. 1419 k. 468). Umarł 1639.22/X. r., zaś Anna umarła 1649.26/III. r. (LM Krzywiń). Kuszkowo odziedziczył brat Maciej i bratanica Zofia zamężna Mierosławska (P. 1420 k. 646, 1020).

II. Maciej, syn Marcina, zwany Starszym dla odróżnienia od bratanka Macieja, syna Jana. Całe swe dziedziczne części Nieżychówka w r. 1569 sprzedał za 500 zł. węg. Krzysztofowi Białośliwskiemu (N. 155 k. 256, 215 k. 110). Od Wojciecha i Piotra, braci Piotrkowskich, w r. 1597 wspólnie ze swoją drugą żoną kupił za 8.000 zł. ich części w Piotrkowicach w p. kośc. (P. 1402 k. 401v), które to dobra oboje w 1597 r. za takąż sumę sprzedali Mikołajowi Manieckiemu (Kośc. 347 k. 180). Od Feliksa Krzyckiego w r. 1600 uzyskał cesję sumy 2.700 złp., zapisanej przez Jakuba Baszkowskiego zastawem na częściach Kaczej Górki w p. pyzdr. (P. 970 k. 833). Od tego Jakuba, zwanego też Goreckim, w r. 1601 nabył wyderkafem na trzy lata za 2.000 złp. części Kaczej Górki i Gałązek w p. pyzdr. (P. 1404 k. 9). Skwitowany w r. 1603 z 600 złp. przez córkę Barbarę zamężną Dąbrowską (P. 973 k. 803v). Od Jana Baszkowskiego cz. Goreckiego kupił t. r. za 3.500 złp. części Kaczej Górki (P. 1404 k. 956). Od ks. Jana Krzyckiego, kanonika poznańskiego, w r. 1604 nabył wyderkafem za 2.000 złp. części dóbr Nowawieś i Samborze(?) p. wschow. (Ws. 204 k. 228). Umarł między r. 1609 a 1614 (Ws. 204 k. 357; Py. 137 k. 81). Pierwszą jego żoną była Jadwiga Pożarowska z Niałka cz. Niałecka, córka Jana, której przed ślubem, 1578.3/XI. r., na połowie dóbr oprawił posag 1.000 złp. (Kośc. 346 k. 93). Kwitowała ona w r. 1581 ks. Jana Powodowskiego, proboszcza katedralnego poznańskiego, ze 100 zł. długu (P. 937 k. 524v), a w r. 1583 brata Wojciecha Niałeckiego z 200 zł. swego posagu (P. 940 k. 775). Żyła jeszcze być może w r. 1588, kiedy Jan Pożarowski zapisywał Maciejowi N-mu sumę 100 zł. (P. 950 k. 28). Drugiej swej żonie, Dorocie Krzyckiej, córce Macieja, jeszcze przed ślubem w r. 1593 zobowiązał się oprawić posag 1.000 złp. (Kośc. 273 k. 202v), czego dopełnił 1596 r. (P. 1402 k. 91), ponowił zaś w r. 1599, po sprzedaży Piotrkowic (Kośc. 347 k. 180) i jeszcze raz w r. 1600 (P. 1403 k. 771). Oboje małżonkowie spisali wzajemne dożywocie w r. 1609 (Ws. 204 k. 357). Dorota po śmierci Macieja wyszła 2-o v. za Jerzego Pogorzelskiego, w r. 1639 już jako wdowa i po tym drugim mężu skasowała dożywocia uzyskane od obu swych małżonków (Kośc. 299 k. 217). Już nie żyła w r. 1643 (P. 168 k. 4). Synowie: Marcin, Stanisław, Aleksander i Piotr. Ten ostatni, wspomniany w latach 1614-1622 (P. 137 k. 81; P. 1413 k. 264), potomstwa chyba nie pozostawił. Dwaj pierwsi z tych synów z pewności zrodzeni byli z Pożarowskiej. Spośród córek, Barbara musiała się rodzić niewątpliwie także z Pożarowskiej. Była w latach 1603-1626 żoną Macieja Dąbrowskiego, wdowa w latach 1630-1650, nie żyła już 1661 r. Z drugiej żony, Anna była w latach 1612-1624 żoną Seta Nieniewskiego, nie żyła już w r. 1639. Zofia, w latach 1613-1618 żona Wojciecha Nieniewskiego. Helena (Elżbieta) zaślubiła 1-o v. 1614.17/IX. r. Stanisława Pogorzelskiego, z którym żyła jeszcze w r. 1620, potem 2-o v. w latach 1626-1647 żona Jana Dąbrowy Raczulskiego, nie żyła już w r. 1653. Zapewne córkami Macieja były też, Jadwiga, w latach 1612-1627 żona Macieja Przybysławskiego cz. Mierzyńskiego, nie żyjąca już w r. 1635, i Dorota, która 1621.21/II. r. wyszła za Jana Borzysławskiego, umarła przed r. 1636, a mąż po jej śmierci został franciszkaninem w Warszawie.

I) Marcin, syn Macieja i Pożarowskiej, od Jana Pożarowskiego w r. 1612 nabył wyderkafem za 2.000 złp. części w Niałku (P. 1408 k. 142). Skwitowany w r. 1614 przez siostrę Zofię zamężną Nieniewską z 500 zł. na poczet sumy 600 zł. (P. 992 k. 661v). Od Mikołaja Czekanowskiego kupił w r. 1616 za 4.000 zł. części w Kaczej Górce p. pyzdr. (P. 1410 k. 139). W skutku przeprowadzonych w r. 1618 działów braterskich od brata Stanisława nabył wtedy za 600 złp. części tejże wsi (P. 1411 k. 187) T. r. od szwagra Macieja Dąbrowskiego nabył wyderkafem za 500 złp. pusty łan tamże (ib. k. 217v). Wspólnie z braćmi skwitowany t. r. z 600 złp. przez szwagra Seta Nieniewskiego (P. 1000 k. 285v; 286). Od brata Aleksandra w r. 1620 uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 600 złp. części Kaczej Górki (P. 1004 k. 1295). Skwitowany t. r. przez siostrę Helenę zamężną Pogorzelską z 60 złp. pensji rocznej od sumy 600 złp. (ib. k. 1588). T. r. od szwagra Dąbrowskiego kupił za 4.500 złp. części Kaczej Górki (P. 1420 k. 102). Od Benedykta Witosławskiego w r. 1621 nabył wyderkafem za 4.500 złp. część Pełczyna w p. bydg. (P. 1412 k. 834). Był też dziedzicem Żółwina w p. bydg. Nie żył już w r. 1622, a umarł chyba w r. 1621 (A. B. Bydg., W. 39, brak tu imienia). Był bezpotomny. Za żonę miał Katarzynę Borucką, wdowę 1-o v. po Stanisławie Witosławskim, posiadającą dożywocie na Żółwinie. Tę wieś, będąc już wdową, kupiła w r. 1622 za 8.000 złp. od spadkobierców męża, to jest braci jego, Stanisława, Aleksandra i Piotra (P. 1413 k. 264). Żyła jeszcze w r. 1626 (P. 1016 k. 124v).

II) Stanisław, syn Macieja i Pożarowskiej, występował w r. 1614 (P. 137 k. 81). Uzyskane z działów braterskich części Kaczejgórki, jak widzieliśmy, w r. 1618 sprzedał za 600 złp. bratu Marcinowi. T. r. od małżonków Pogorzelskich uzyskał zapis 50 zł. długu (P. 1000 k. 1190v). Jako współspadkobierca tego brata, wspólnie z bratem Aleksandrem, a też w imieniu brata Piotra wieś Żołwino w p. bydg. sprzedał w 1622 r. za 8.000 złp. wdowie po tym bracie (P. 1413 k. 264). Z Aleksandrem spisywał w r. 1626 w Kaczejgórce kontrakt (P. 1017 k. 924). Z 26 dymów w tej wsi płacił w r. 1629 podymnego 13 zł. (Py. 143 s. 31). Część Kaczejgórki wydzierżawił w r. 1633 małżonkom Baranowskim (I. Kal. 99b s. 1467). Wspólnie z żoną od Jana Skórzewskiego w r. 1636 nabył wyderkafem za 3.500 złp. Złotniki w p. pozn. (P. 1418 k. 764v). Dzierżawca Chraplewa w p. pozn. w latach 1638-1639 (LB Brody). Od Katarzyny Cieleckiej, żony Adama Kunińskiego w r. 1640 kupił za 11.000 zł. części Kunina "u Pniew za Górami" w p. pozn. (P. 165 k. 637, 1420 k. 155), którą to transakcję mąż jej utwierdził w r. 1643 (P. 1421 k. 477). Stanisław Kunino wydzierżawił w r. 1641 małżonkom Nurkowskim (Kośc. 299 k. 469). Od Dobrogosta Kunińskiego i żony jego Konkordii z Nieniewskich w r. 1642 nabył wyderkafem za 3.000(?) zł. części w połowie Kunina (P. 1420 k. 993). Folwark Zapowiedzie, leżący między Kuninem i Buszewkiem z jednej strony a Kuninem Wielkim z drugiej, w r. 1643 sprzedał wyderkafem za 3.000 złp. Stanisławowi Skórzewskiemu (P. 761 k. 430v). Nazwany t. r. posesorem Kunina (P. 168 k. 4). Umarł między r. 1647 a 1654 (P. 172 k. 549; G. 82 k. 940). Jego żoną była Katarzyna Poniecka, której w r. 1626 na połowie części Kaczejgórki oprawił posag 3.000 złp. (P. 1415 k. 423v). Cedował jej w r. 1646 część z sumy 3.900 złp., im obojgu zapisanej przez Adama Kunińskiego i jego żonę (Kośc. 301 k. 921). Owdowiała Katarzyna wraz z synami była w r. 1652 kwitowana z 2.500 zł. posagu za córką Marianną przez zięcia, Piotra Nieniewskiego (P. 1064 k. 482). Katarzyna z Chełmu Poniecka, nie żyła już w r. 1654 (G. 82 k. 940). Synowie: Jan, Władysław, Piotr, Andrzej, córki: Anna, Agnieszka i Marianna. Ojciec opiekunami swych dzieci mianował w r. 1637 między innymi: Michała, Macieja i Wawrzyńca braci Kierskich, Jana Ponieckiego (Kośc. 297 k. 299v) Z córek, Anna, ochrzcz. 1638.15/II. r. (LB Brody), niezamężna w r. 1654 (G. 82 k. 940). Agnieszka i Marianna, jeszcze panny w r. 1643, uzyskały wtedy od ojca zapisy po 2.000 zł. każda (Kośc. 301 k. 644). Agnieszka była w r. 1654 żoną Stefana Gorzeńskiego. Marianna, w latach 1652-1665 żona Piotra Nieniewskiego, pisarza grodzkiego kościańskiego.

(I) Jan, syn Stanisława i Ponieckiej, pod imieniem Edmunda w r. 1654 profes cystersów w Przemęcie (G. 82 k. 940). T. r. działając w asyście opiekuna Jana Ponieckiego, a też w imieniu swych braci Władysława i Andrzeja części wsi Konino "Za Górami" sprzedał za 18.300 złp. Pawłowi Kołomyskiemu (P. 1067 k. 531). Umarł 1658.4/XI. r. (LM Bledzew).

(II) Władysław, syn Stanisława i Ponieckiej, wspólnie z bratem Andrzejem nabył wyderkafem w r. 1654 od Pawła Kołomyskiego za 10.300 złp. części wsi Konino (P. 1067 k. 555), zaś w r. 1659, działając z tym bratem dokonał regulacji należności z Małgorzatą Drzewiecką, wdową po Pawle Kołomyskim, oraz z opiekunami jej wnuków a dzieci Adama Kunińskiego (P. 183 k. 168). Wraz z braćmi, Piotrem i Andrzejem w r. 1661 pozywał Kunińskich, synów Adama (P. 187 k. 222). Jeden z opiekunów siostrzeńców Nieniewskich 1665 r. (P. 1863 k. 257v). Dzierżawca Daków (Doków) w p. kośc. w r. 1670 (LB Dakowy Mokre). Od Wojciecha Trąmpczyńskiego w r. 1670 nabył wyderkafem za 30.000 złp. na trzy lata Wróblewo, Głuchowo i część Pakawia w p. pozn. (P. 1868 VII k. 19). Od brata Piotra w r. 1675 kupił za 45.000 złp. Chwałkowo w p. kośc. (P. 1427 k. 100v). Swe części Konina Za górami w r. 1684 sprzedał za 8.000 złp. Dobrogostowi Belęckiemu, sędziemu ziemskiemu poznańskiemu (P. 1107 VII k. 47, 1108 XIII k. 79v). Od Jana Piaseckiego w r. 1685 kupił za 34.000 złp. Rogaczewo Małe w p. kośc. (P. 1109 I k. 75) i t. r. ową wieś odprzedał mu z powrotem za 50.000 zł. (ib. VII k. 11). Ta ostatnia transakcja jednak do skutku nie doszła i z wynikłych stąd spraw sądowych Piasecki skwitował N-go w r. 1694 (Kośc. 307 k. 540). Od Anny Kołomęskiej (Kołomyskiej), żony Krzysztofa Rozdrażewskiego, i jej siostry Katarzyny, żony Stefana Czaplickiego, córek Adama a wnuczek Pawła Kołomęskiego, w r. 1686 kupił za 4.500 zł. ich części Kunina Wielkiego (P. 1112 VIII k. 12). Rogaczewo sprzedał w r. 1690 za 45.000 złp. synowi Kazimierzowi (P. 1431 k. 275). Synowi Kazimierzowi zapisał w r. 1689 sumę 10.000 złp. jako wydział z dóbr rodzicielskich, po równi z braćmi, Stanisławem i Jakubem (Kośc. 356 k. 62v). Od Katarzyny Marszewskiej, żony Michała Choińskiego, i od jej siostry Anny, żony Wojciecha Sobockiego, w r. 1694 kupił za 30.000 złp. Bródki w p. pozn. (P. 1127 III k. 10). Sprzedał te dobra w r. 1699 za 37.000 złp. Konstancji Gorajskiej, żonie Marcjana Trąmpczyńskiego (P. 1136 II k. 96v). Zapisał w r. 1707 wnukom swym po tym Jakubie, więc: Władysławowi, Remigianowi, Franciszkowi, Ludwikowi i Franciszce N-im sumę 6.000 złp. i skwitował syna Stanisława (P. 1144 k. 213). T. r. zapisał taką samą sumę trzem swym wnuczkom po synu Kazimierzu (Kośc. 310 s. 15). Jego żoną, zaślubioną 1659.18/XI. r., była Anna Marszewska (LC Brody), córka Krystiana. Skwitował w r. 1660 jej braci z 5.000 zł. na poczet 7.000 zł. sumy posagowej (Ws. 59 k. 402), a w r. 1662 cały ten posag oprawił jej (P. 1072 V k. 828v). Anna w r. 1676 skasowała swą oprawę na Kuninie (P. 1094 k. 753). Miała potem oprawę na Chwałkowie, ale i tę skasowała, a w r. 1685 uzyskała od męża oprawę 7.000 złp. posagu na połowie dóbr (P. 1109 VII k. 76v). Drugą żoną Władysława była w r. 1694 Anna Rokossowska, córka Andrzeja i Anny Krzyckiej, wdowa 1-o v. po Stanisławie Naramowskim. Od Zofii Naramowskiej wdowy po Kazimierzu Skórzewskim, t. r. nabyła wyderkafem na trzy lata Starkowiec w p. pyzdr. (P. 1127 IV k. 53v). Żyła jeszcze w r. 1695 (I. Kal. 152 s. 478), a zapewne i w r. 1698 (P. 1135 IX k. 92v). Nie żyła już w r. 1726 (P. 1205 k. 10v). Z pierwszej żony synowie: Stanisław, Jakub i Kazimierz.

1. Stanisław, syn Władysława i Marszewskiej, od Stanisława Kierskiego kupił w r. 1690 za 13.333 złp. część Swadzimia w p. pozn. (P. 1431 k. 733), zaś od braci jego, Jana i Wojciecha Kierskich kupił w r. 1694 za 37.000 złp. ich części tejże wsi (P. 1127 V k. 33). Od Andrzeja Mieszkowskiego w r. 1700 kupił za 56.000 złp. wieś Sady w p. pozn. (P. 1138 VII k. 20). Umarł w r. 1722 (A. B. Poznań, W. 58). Żonie swej Katarzynie Belęckiej, córce Dobrogosta, sędziego ziemskiego poznańskiego, i Zofii Manieckiej, oprawił w r. 1690 posag 12.000 złp. (P. 1191 k. 54v, 1431 k. 295v), zaś w r. 1691 spisali oboje wzajemne dożywocie (P. 1121 V k. 2). Umarła Katarzyna w r. 1725, pochowana 7/VIII. u Reformatów w Szamotułach (Sep. Reform. Szamotul.). Synowie, Antoni i Melchior. Córka Anna wyszła w r. 1713 za Melchiora z Pogorzeli Bułakowskiego, dziedzica Tarnowa i Puszczykowa w p. pozn. Nie żyła już w r. 1749.

1) Antoni, syn Stanisława i Belęckiej, wspomniany w r. 1717 (P. 1151 k. 188v), na połowie dóbr w r. 1719 oprawił 17.000 złp. posagu żonie Annie Sczanieckiej, córce Mikołaja i Konstancji Żychlińskiej (P. 1164 k. 83v). Żył jeszcze 1720.21/I. r. (LB Psarskie), nie żył zaś w r. 1724 (Z. T. P. 43 k. 59). Anna, wdowa po nim, jak również i po drugim mężu Józefie Swinarskim, 3-o v. żona Marcjana Radońskiego, w r. 1727 wraz z nieletnimi synami, Stanisławem i Melchiorem N-imi kwitowana była z kary banicji przez Józefa N-go, stryjecznego brata swego pierwszego męża, jak również przez siostry tego Józefa, Ludwikę zamężną Skoroszewską i pannę Joannę (P. 1210 V k. 145). Oboje Radońscy żyli jeszcze w r. 1728 (Z. T. P. 47 k. 145). Ze wspomnianych wyżej synów Antoniego, Stanisław umarł, mając lat 19, w Nojewie 1740.8/III. r., bawiąc w gościnie u wuja Sczanieckiego (LM Zajączkowo). Melchior (Melchior Mikołaj), ur. w Nojewie, ochrzcz. 1720.21/I. r. (LB Psarskie), umarł w r. 1731 jako "grammaticae studiosus", pochowany 24/II. (A. B. Wschowa, W. 27).

2) Melchior, syn Stanisława i Belęckiej, sędzia kapturowy poznański 1733 r. (LB Lussowo). Dzierżawca Żołędnicy w p. kośc. 1722 r. (P. 1188 k. 54v). Dziedzic Swadzimia, Sadów i Przeźmierowa w p. pozn. 1733 r. (LB Lussowo), te dobra w r. 1741 sprzedał za 125.000 złp. Józefowi Grudzielskiemu (P. 1264 k. 131), zaś w r. 1742 w imieniu córki swej Katarzyny, zrodzonej z pierwszej żony, skwitował tego Grudzielskiego z prowizji od sumy 5.000 złp. (P. 1267 k. 177) i t. r. kwitował go z prowizji od 15.000 złp. z ceny sprzedażnej przysądzonej tejże córce (ib. k. 241v) T. r. od Antoniego Krzyckiego, kasztelanica nakielskiego, wziął w zastaw na jeden rok za 46.050 złp. Osiek w p. kośc. (ib. k. 262v) zaś od Antoniego Pomorskiego wziął w zastaw za 12.000 złp. Tuczępy, Mnichy i inne wsie w p. pozn. (ib. k. 280v). Od Józefa Suchorzewskiego, starosty mieścickiego, uzyskał w r. 1743 zobowiązanie sprzedaży za 65.264 złp. Cerekwicy w p. kcyń. (P. 1270 k. 149). Umarł w Cerekwicy 1746.3/VIII. r., pochowany w Bydgoszczy u Bernardynów (Kantak). Ożenił się 1721.14/VII. r. z Jadwigą Przeuską (LC Granowo), córką Franciszka i Anny Olędzkiej, której t. r. na połowie dóbr oprawił 15.000 złp. posagu (P. 1183 k. 40). Miał z niej córki, Annę Małgorzatę Bogumiłę, ur. w Granówku, ochrzcz. 1722.21/VI. r. (LB Granowo), i Katarzynę, o której było wyżej, zaślubioną w katedrze gnieźnieńskiej 1748.27/VIII. r. Janowi Gozimirskiemu, zmarłą między r. 1750 a 1759. Drugą żoną Melchiora była Ludwika Korytowska, córka Antoniego i Anny Laskawskiej, której 1732.7/IX. r. na połowie dóbr oprawił 10.000 złp. posagu (P. 1235 k. 41v). Miała ona zrazu oprawę posagu na Swadzimiu, Sadach i Przeźmierowie, a po skasowaniu tego, w r. 1741 uzyskała oprawę na połowie dóbr (P. 1264 k. 131). Była wdową jeszcze w r. 1748 (Z. T. P. 52 k. 336), a już w r. 1750 2-o v. żona Stefana Godlewskiego, łowczego inowrocławskiego (P. 1299 k. 179), żyjącego jeszcze 1766 r. (P. 1342 k. 215v). Ponownie wdowa w r. 1768 (P. 158 k. 7), żyła jeszcze 1784.26/XII. r. (LB Brody). Z niej synowie, Marceli i Jakub. Z córek, Antonina zmarła 1732.12/VII. r., jako dziecko jednoroczne (LM Lussowo). Anna (Anna Rozalia), ur. w Swadzimiu, ochrzcz. 1738.4/IX. r. (LB Lussowo), w r. 1766 chyba jeszcze niezamężna (P. 1342 k. 215v), ale już t. r. żona 1-o v. Jana Rydzyńskiego, kasztelanica lędzkiego, wdowa w r. 1771, 2-o v. w r. 1780 za Kazimierzem Krzyckim, generałem wojsk koronnych, zmarła 1811.6/X. r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Teofila, ur. w Swadzimiu, ochrzcz. 1739.21/XII. r. (LB Lussowo), od swej siostry Anny, owdowiałej Rydzyńskiej, uzyskała w r. 1772 cesję jej posagu (Py. 158 k. 194v). Była już 1780.30/XI. r. żoną Adama Goliszewskiego, pisarza grodzkiego poznańskiego, zmarłego 1792.21/I. r., sama umarła 1811.4/VI. r., pochowana w Śremie u Franciszkanów.

(1) Marceli (Marceli Antoni Jan Nepomucen), syn Melchiora i Korytowskiej, ur. w Swadzimiu, ochrzcz. 1733.14/II. r. (LB Lussowo). Posłował z pow. gnieźnieńskiego na sejm warszawski 1775 r. (P. 1352 k. 253v). Kitował w r. 1750 Antoniego Krzyckiego, kasztelanica nakielskiego, z 16.000 złp. (P. 1299 k. 179v). W imieniu własnym i brata Jakuba Cerekwicę w p. kcyń. w r. 1752 wydzierżawił na trzy lata Franciszkowi Krzyżanowskiemu (Kc. 142 k. 72). Od Barbary z Niegolewskich, żony Nepomucena Zakrzewskiego, sędziego ziemskiego kaliskiego, kupił 1775.23/II. r. Trzciankę w p. pozn. za 130.900 złp. (P. 1352 k. 253v, 1353 k. 548v). Dziedzic Niewierza 1782 r. (LC Zakrzewo) i Zakrzewka 1787 r. (P. 1364 k. 106). Umarł w Poznaniu w r. 1788, pochowany 16/XI. r. u tamtejszych Reformatów (LM Św. Maria Magdal., Pozn., Sep. Reform, Pozn. tu data pochówku 19/XI; LM Brody, tu data zgonu 23/XI.). Z pierwszą żona, Petronella Bojanowską, córką Jana, podstolego kaliskiego, i Jadwigi Belęckiej, wdową 1-o v. po Macieju Sokolnickim, 2-o v. po Bartłomieju Niegolewskim, spisywał w r. 1775 wzajemne dożywocie (P. 1352 k. 327; P. 1351 k. 152v). Umarła ona w r. 1780, pochowana 6/III. w Szamotułach u Reformatów (Sep. Reform. Szamot.). Była bezdzietna (P. 1357 k. 363). Marceli po raz drugi ożenił się 1782.26/VIII. r. z Magdaleną (Marią Magdaleną Franciszką) Wilkońską, córką Franciszka, kasztelana krzywińskiego (LC Zakrzewo), i Otylii Skaławskiej. Oboje małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie t. r. (P. 1359 k. 469). Magdalena w r. 1792 była 2-o v. żoną Onufrego Ostrowskiego, starosty granowskiego (P. 1369 k. 109). Synowie: Stefan (Stefan Ignacy), ur. 1783.21/VIII. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), niewątpliwie już nieżyjący w r. 1792 (zmarły w Niewierzu 1788?21/III.), Józef, wspomniany w r. 1792 (P. 1369 k. 109, 373). Z córek, Ludwika (Ludwika Otylia Katarzyna), ur. 1784.23/XI. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.; LB Brody, tu data chrztu z cerem. 26/XII.). Antonina, wspomniana obok siostry w r. 1792 (P. 1369 k. 109, 573). Ludwika wyszła przed 1801.21/VII. r. (1802?16/V.) za Walentego Rogalińskiego z Ostrobudek i umarła w Poznaniu 1874.7/I., będąc już wdową, pochowana w Golejewku. Antonina zaślubiła w r. 1806(?) Józefa hr. Goetzendorf Grabowskiego z Grylewa, umarła tam 1872.11/IX. r.

(2) Jakub (Apolinary Jakub), syn Melchiora i Korytowskiej, ur. w Swadzimiu, ochrzcz. 1734/.26/VII. r. (LB Lussowo), koniuszy ks. Teodora Czertoryskiego, biskupa poznańskiego, 1768 r., towarzysz chorągwi pancernej Sapiehy, wojewody smoleńskiego (Py. 158 k. 3). Obok brata współdziedzic Cerekwicy w latach 1756-1774 (Kc. 143 k. 134; P. 1351 k. 152v), działał w r. 1766 w imieniu własnym, tego brata oraz sióstr, Anny i Teofili (P. 1342 k. 215v). Posesor Trojanowa w p. pozn. 1779 r. (LB Murowana Goślina). Od Teresy Zielińskiej, wdowy po Franciszku Dzierzgowskim, za kontraktem z 1782.28/V. r. kupił za 65.000 złp. Nieświastowice w p. gnieźn. (P. 1359 k. 250). Opiekun 1782 r. siostrzenicy, panny Katarzyny Goliszewskiej (P. 1369 k. 575). Umarł w Nieświastowicach 1818.10/V. r. (LM Popowo Kośc.). Ożenił się 1774.28/VIII. r. z Teresą Brzeską (LC Kunowo), córką Antoniego, podstolego łomżyńskiego, i Barbary Tomaszewskiej, której przed ślubem t. r. zapisał sumę 15.000 złp. (P. 1351 k. 152v). Teresa w r. 1774 uzyskała zapis 12.000 zł. od ciotki Marianny z Brodeckich Dobkowej, podczaszyny czerniechowskiej (Kośc. 332 k. 70). Umarła w Nieświastowicach 1800.12/IV. r., mając lat 45 (LM Popowo Kośc.; Nekr. Francisz. Śrem., tu data zgonu 14/IV.). Synowie, Jan Nepomucen, zmarły w Trojanowie 1779.6/IX. r. jako dziecko jednoroczne (LM Murowana Goślina), i Franciszek. Z córek, Katarzyna (Katarzyna Barbara), ur. w Trojanowi 1779.24/XI. r. (LB Murowana Goślina), zaślubiona w Popowie 1809.15/VII. r. Janowi Brzeskiemu z Jabłkowa. Stanisława Honorata, ur. w Nieświastowicach, ochrzcz. 1786.10/XII. r. (LB Popowo Kośc.), zmarła 1799.17/XII. r. (LM Tarnowo; Nekr. Franciszkanów Śrem., tu data zgonu 15/XII.).

Franciszek, syn Jakuba i Brzeskiej, dziedzic Nieświastowic, podprefekt pow. wągrowieckiego 1813 r. (LB Św. Trójca, Gniezno; Hip. Wągr., Pomorzanki), landrat tegoż powiatu w r. 1815. Zmarł 1858.2/X. r., pochowany w Popowie Kościelsnym. Z żony Brygidy Bielińskiej, córki Adama, wdowy 1-o v. po Swinarskim, zaślubionej w Gnieźnie 1808.4/V. r., zmarłej w Nieświastowicach 1849.2/III. r., miał syna Dezyderego Piotra, ur. w Nieświastowicach 1809.15/XI. r. (LB Popowo Kośc.), zmarłego 1826.3/X. r., pochowanego w Popowie, i córkę Prowidencję, ur. w Nieświastowicach 1811.17/XII. r., właścicielkę po ojcu Nieświastowic, wydaną w Mieścisku 1832.12/XI. r. za Piotra Brodnickiego, zmarłą 1860.25/III. r., pochowaną w Popowie Kościelnym.

2. Jakub (Jakub Stefan), syn Władysława i Marszewskiej, ochrzcz. 1670.10/VII. r. (LB Dokowy Mokre). Posesor (dziedzic?) Niewierza w latach 1698-1706 (LB, LC Brody; LC Kwilcz), mieszkał w r. 1712 w Wierzei w p. pozn. (ib.). Zrzekł się w r. 1715 opieku nad dziećmi swego stryjecznego brata Łukasza (P. 1149 I k. 26v). Skwitowany w r. 1726 przez córkę Ludwikę, zamężną Gierzyńską, z dóbr rodzicielskich (P. 1206 k. 72). Wraz z innymi N-mi kwitował w r. 1733 Wojciecha i Zygmunta Zaidliców ze sprawy o odwodzenie od katolicyzmu Anny N-ej, córki Mikołaja i Zaidlicówny (P. 1238 k. 128). Mieszkał w Psarskiem w p. pozn. i zapewne tam w r. 1737 umarł, pochowanywe wrześniu (Se. Reform. Szamotul.). Jego żoną była Teresa Żółtowska, córka Remigiana i Jadwigi Czeskiej (P. 1250 k. 8v), wdowa 1-o v. po Janie Belęckim, zaślubiona przed r. 1698. T. r. jako posesorka dóbr Niewierz, Zakrzewko i Przystanki w p. pozn. była wraz z małoletnią córką Anną Belęcką i siostrami pierwszego męża pozwana przez konstantego Marszewskiego (P. 255 k. 242). Oboje spisywali wzajemne dożywocie w r. 1702 (P. 1142 I k. 104). Teresa i jej dzieci należeli do spadkobierców zmarłego w r. 1710 na zarazę brata jej, Andrzeja Michała Żółtowskiego (P. 282 I k. 89), a w r. 1715 także i Józefa Żółtowskiego, dziedzica Psarskiego (P. 1149 I k. 269v). Będąc już wdową po Jakubie wypłaciła w r. 1738 zięciowi Michałowi Tłukomskiemu 8.000 złp. posagu za córką Franciszką (P. 1254 k. 22). Mieszkała w latach 1745-1748 w Kołacinie w pow. kośc. (LB Chwałków; LB Śrem). Umarła w r. 1755, pochowana 13/III. (A. B. Grodzisk, W 44). Synowie: Władysław, Remigian Jakub, ur. w Niewierzu, ochrzcz. 1702.1/V. r. (LB Brody), żył jeszcze w r. 1707 (P. 1144 k. 213), i Franciszek. Z córek, Marcjanna Elżbieta, ur. w Niewierzu, ochrzcz. 1698.7/VII. r. (LB Brody). Teresa Kunegunda, ur. tamże, ochrzcz. 1701.6/I. r. (ib.). Ludwika, jeszcze niezamężna 1724.6/I. r. (LB Chrzypsko), w latach 1726-1732 żona Jakuba Franciszka Gierzyńskiego, wdowa w r. 1748, umarła w Lipnicy 1754 r., pochowana 30/X. w Szamotułach u Reformatów. Franciszka, w r. 1738 żona Michała Tłukomskiego, 2-o v. w r. 1748 wyszła za Zygmunta Kurcewskiego, oboje żyli jeszcze w r. 1754, ona już nie żyła 1786 r.

1) Władysław, syn Jakuba i Żółtowskiej, wymieniony w r. 1707 w. zapisie dziada Władysława dla wnuków (P. 1144 k. 213). Mieszkał w r. 1737 w Piotrkówku (LB Szamotuły), zaś w latach 1738-1739 w Oporowie w pow. pozn. (LB Oporowo), Umarł w r. 1740, pochowany 12/VII. w Miejskiej Górce u Reformatów (Sep. Reform. Miejska Górka; LB Oporowo, tu mowa o jego śmierci przed chrzcinami syna, więc przed 1739.18/V. r.). Jego żoną była zaślubiona przed 1733.29/IX. r. Teresa Urbanowska (LB Zajączkowo), córka Franciszka i Katarzyny Przedzyńskiej (P. 1309 k. 103v). Będąc już wdową, zawierała w r. 1747 kontrakt z Ludwiką z Czaplickich Chrzanowską, cześnikową bełską, dożywotniczką Kołacina w p. kośc., o zastaw tej wsi, na którą dała sumę 20.000 złp. (I. Kon. 78 s. 104; Kośc. 334 k. 268). T. r. skwitowała Marię Teresą z Tarłów Potulicką wojewodzinę czerniechowską, z 19.288 zł. należnych jej z działów spisanych w r. 1746 z wdową Katarzyną Urbanowską, burgrabiną ziemską kcyńską, i jej córkami (N. 210 k. 235v). Była 2-o v. w r. 1735 żoną Melchiora Miaskowskiego, kasztelanica lędzkiego (P. 1309 k. 103v). Już jako wdowa i po tym drugim mężu w r. 1784 połowę ze swej sumy na Kołacinie, to jest 10.000 złp. dała w dożywocie Łukaszowi Konarskiemu, wynagradzając go w ten sposób za świadczone przez siedem lat dobrodziejstwa i zwracając koszta wyłożone na pogrzeb jej drugiego męża (Kośc. 334 k. 268). Z synów, Franciszek Ignacy Józef, ur. w Oporowie, ochrzcz. 1738.14/VIII. r. (LB Oporowo), zmarły w Kołacinie 1743.12/III. r., pochowany w Goryszkach (Miejskiej Górce) u Reformatów (LM Mchy, mowa tu, iż miał dwa i pół lat, co niemożliwie zważywszy datę zgonu ojca; Sep. Reform. Miejska Górka, tu data 12/III. odnosi się do pogrzebu, wiek lat trzy). Jan Nepomucen Ksawery, ur. tamże, ochrzcz. 1739.18/V. r. (ib.), chyba zmarł dzieckiem. Córka Józefata (Józefata Maria Łucja), ur. w Piotrkówku Wielkim, ochrzcz. 1737.16/I. r. (LB Szamotuły), jeszcze niezamężna w r. 1759 (Ws. 92 k. 187v), wyszła przed r. 1767 za Ignacego Urbanowskiego, posesora wsi Przykuty w p. pyzdr., umarła tam 1804.26/XII. r., pochowana w Mącznikach.

Franciszek (Franciszek Borgiasz), syn Władysława i Urbanowskiej, kanonik katedralny poznański, instalowany 1751.20/III. r. jako koadiutor kanclerza (Install., s. 145), a 1768.27/VII. r. instalowany na koadiutorię jego następca. Zapewne już wtedy był kanclerzem, choć miał tylko święcenia diakona (ib. s. 152). Kanclerz 1774 r. (LB Św. Małgorzata, Pozn.). Księdzem był już w r. 1750, kiedy to od swej babki, Katarzyny Przedzyńskiej, wdowy po Franciszku Urbanowskim, dostał zapis 3.000 złp. długu (Kc. 141 k. 39v). Kwitował w r. 1756 Franciszka N-go, posesora Michorzewa (P. 1318 k. 81). Przez swych prapradziadków, Jerzego Żółtowskiego i Anny z Trąmpczyńskich spadkobierca Anny z Trąmpczyńskich Ciesielskiej i Wojciecha Moszczeńskiego, swoje części sukcesji po nich cedował w r. 1781 Dionizemu Czaplickiemu (P. 1358 k. 130).

2) Franciszek (Franciszek Ksawery), syn Jakuba i Żółtowskiej, ur. w Niewierzu, ochrzcz. 1706.10/X. r. (LB Brody), posesor Bielejewa i Wierzchucina w p. pozn. 1740 r. (LB Biezdrowo), kwitował się w r. 1742 z Antonim Zarembą, dziedzicem Wierzchucina, z dzierżawy tej wsi (P. 1267 k. 199). Posesor Konina w p. pozn. 1747 r. (LB Otorowo). Od Józefa Sczanieckiego, podkoniuszego koronnego, wydzierżawił w r. 1756 na lat trzy Michorzewo i Michorzewko w p. kośc. (P. 1317 k. 56). Posesor Lwówka w p. pozn. 1762 r. (LB Lwówek). Umarł 1775.12/IV. r., pochowany w Pyzdrach u Franciszkanów (LM Bieganowo). Jego żoną była w r. 1740 Barbara Marszewska, córka Franciszka i Jadwigi Płonczyńskiej, wdowa 1-o v. po Józefie Kosickim, z którą w r. 1747 spisywał wzajemne dożywocie (P. 1290 k. 160). Umarła ona w r. 1767, pochowana 26/II. (LM Lwówek). Z córek, Katarzyna, ur. w Bielejewie, ochrzcz. 1740.6/XII. r., umarła tamże 1741.5/IX. r. Konegunda, ur. tamże ochrzcz. 1742.3/III. r. (LB Biezdrowo). Jadwiga, ur. w Lipnicy 1747.28/X. r. (LB Otorowo). Ewa (Ewa Teresa), ur. w Wróblewie, ochrzcz. 1749.23/XI. r. (LB Biezdrowo), wydana 1771.25/VIII. r. za Ignacego Kosmowskiego, burgrabiego ziemskiego wschowskiego, umarła po r. 1786. Joanna Petronella, ochrzcz. 1752.24/V. r. (LB Michorzewo).

3. Kazimierz, syn Władysława i Marszewskiej, uzyskał w r. 1689 od ojca zapis 10.000 zł. z tytułu ojcowizny i macierzyzny, po równi z braćmi, Stanisławem i Jakubem (Kośc. 307 k. 182). Od ojca w r. 1690 nabył za 45.000 złp. Rogaczewo w p. kośc. (P. 1431 k. 275), a sprzedał te dobra w r. 1692 za 40.000 zł. i 100 grz.(!) Stanisławowi Gruszczyńskiemu (P. 1123 V k. 89). Umarł między r. 1727 a 1735 (P. 1210 V k. 145; Kośc. 318 s. 213). Pierwszą jego żoną była Jadwiga Naramowska, córka Hieronima i Anny Chylkowskiej, wdowa 1-o v. po Andrzeju Olędzkim, która 1689.6/VI. r., krótko przed ślubem, zapisała mu sumę 4.000 złp. (Kośc. 356 k. 62v). T. r. Jadwiga wspólnie z siostrami Skórzewską i Marszewską Targoszyce z folwarkiem Poradowo w p. pyzdr. sprzedała za 57.000 złp. szwagrowi swemu Kazimierzowi Skórzewskiemu (P. 1117 V k. 91). Od pierwszego męża miała oprawę 10.000 zł. posagu na Bielejewie w p. pozn. (P. 1190 k. 13; Ws. 77 VII k. 62) i posesję tej wsi wniosła drugiemu mężowi (Kośc. 147 k. 19). Od N-go miała oprawę na Targoszycach, po jej skasowaniu (w skutku sprzedaży) uzyskała od niego oprawę 5.000 zł. posagu na połowie dóbr w r. 1689 (P. 1117 V k. 53). Umarła między r. 1709 a 1713 (Ws. 77 VII k. 6v; P. 290 k. 291v). Drugą żoną Kazimierza była Zofia Zasadzka, córka Wojciecha i Jadwigi Kwileckiej, wdowa 1-o v. po Łukaszu Koszutskim. Wzajemne dożywocie spisywali oboje w r. 1717 (P. 1153 k. 1). Zofia w imieniu własnym i synów swych, Antoniego i Władysława Koszutskich, w r. 1719 kupiła od wdowy Anny z Dachowskich Skórzewskiej połowę Latalic w p. gnieźn. (P. 1141 k. 35), które w ten sposób dostały się w posiadanie jej męża. Będąc już wdową, w r. 1735 cedowała synowi Władysławowi Koszutskiemu sumę 6.000 zł. posagową z Latalis (Kośc. 318 s. 213). Z Kazimierzem N-im potomstwa nie miała. Z pierwszej żony synowie, Władysław Antoni, ochrzcz. 1694.28/IX. r. (LB Lubiń), zmarły bezpotomnie przed r. 1725 (Z. T. P. 43 k. 59), i Józef. Z córek, Zofia, ur. w Bielejewie, ochrzcz. 1699.12/I. r. (LB Lubiń), niewątpliwie już nie żyła w r. 1707, kiedy siostry jej, Marcjanna, Ludwika i Joanna dostały od dziada, Władysława N-go zapisy: pierwsza 3.000 zł., druga 2.000, trzecia 1.000 (Kośc. 310 s. 15). Marcjanna (Marianna), nieletnia jeszcze w r. 1713 (P. 290 k. 291v), umarła w r. 1722 (P. 1190 k. 13). Miała od Mikołaja N-go, dziedzica Krzycka, zapis 12.000 złp. (G. 99 k. 164v). Ludwika, nieletnia w r. 1713 (P. 290 k. 291v), w latach 1723-1745 żona Franciszka Skoroszewskiego, wdowa w latach 1751-1759, już nie żyła w r. 1772. Joanna (Jonna Elżbieta), ur. w Bielejewie, ochrzcz. 1700.12/IV. r. (LB Lubiń), uzyskała od Mikołaja N-go w r. 1728 zapis 6.000 zł. (Ws. 83 k. 50). Jeszcze niezamężna 1729 r., kwitowała wtedy Jana Potworowskiego, dziedzica Bielejewa, z prowizji rocznej od sumy 1.000 zł. (Ws. 83 k. 65). Żona Gabriela Glińskiego w r. 1733, nie żyła już w r. 1760.

Józef (Józef Antoni), syn Kazimierza i Naramowskiej, ur. w Bielejewie, ochrzcz. 1698.1/I. r. (LB Lubiń). Jako brat i współspadkobierca panny Marianny, kwitował w r. 1722 Jana Potworowskiego, obecnego dziedzica Bielejewa, ze 166 złp. (P. 1190 k. 13). Plenipotent w r. 1723 sióstr, Ludwiki zamężnej Skoroszewskiej i panny Joanny, dla podniesienia z dóbr Sady sum zapisanych im w r. 1707 przez dziada (P. 1191 k. 5). Od swego teścia, Józefa Glińskiego w r. 1725 kupił Chlewiska w p. pozn. (P. 1200 k. 54v). W imieniu własnym i sióstr w r. 1727 kwitował z kary banicji Annę z Sczanieckich, wdowę po swym stryjecznym bracie Antonim N-im, teraz 3-o v. Radońską, jak również jej nieletnich synów (P. 1210 V k. 145). W latach 1730-1732 mieszkał w Młodasku p. pozn. (LB Bytyń). Żył jeszcze w r. 1733 (P. 1238 k. 128). Żoną jego była Marianna (Anna Marianna) Glińska, córka Józefa i Zofii Zapolskiej, której w r. 1725 na połowie Chlewisk w p. pozn. oprawił sumę 1.000 zł. na poczet posagu (P. 1200 k. 54v). Synowie, Kazimierz i Ignacy Jakub, ur. w Młodasku, ochrzcz. 1732.9/III. r. (LB Bytyń).

Kazimierz (Kazimierz Konstanty), syn Józefa i Glińskiej, ur. w Młodasku, ochrzcz. 1730.25/II. r. (ib.), mieszkał w r. 1769 w Nieświastowicach w p. gnieźn. (LB Popowo Kośc.). Od Felicjana ojca i Macieja syna Kłossowskich w r. 1777 kupił za 7.000 złp. wójtostwo w Plewiskach (P. 1354 s. 363). Posesorem Plewisk w p. pozn. był jeszcze i w r. 1796. Posesor wsi Radzim w p. pozn. w r. 1804 (LC Maniewo; Hip. Wągr., Lechlin). Umarł w Starołęce koło poznania 1810.22/IV. r. (M Św. Wojciech, Pozn.). Zaślubił 1867.26/IX. r. Eleonorę Zielińską (LC Popowo Kośc.), córkę Jana i Anny Cieleckiej, wdowę 1-o v. po Wawrzyńcu Grabskim, którą w r. 1775 kwitował z 4.000 złp. (P. 1352 k. 93). Wniosła mu ona posesję Nieświastowic. Skwitowała w r. 1780 swe dzieci z pierwszego małżeństwa, Antoniego Norberta i Annę Grabskich, z dożywocia spisanego z ich ojcem w r. 1756 (P. 1357 k. 210). Wspólnie ze swym drugim mężem, synem i córką Grabskimi, jak też z owdowiałą Teresą z Zielińskich Dzierzgowską, Nieświastowice 1782.28/V. r. sprzedali Jakubowi N-mu (P. 1368 k. 323v). Eleonora umarła w Starołęce koło Poznania 1810.2/V. r., licząc 78 lat pochowana obok męża na cmentarzu Św. Wojciecha w Poznaniu (LM Św. Wojciech, Pozn.).

(III) Piotr, syn Stanisława i Ponieckiej, wspólnie z braćmi, Władysławem i Andrzejem, nabył wyderkafem w r. 1654 od Pawła Kołomyskiego za 10.300 złp. części Konina (Kunina) p. pozn. (P. 1967 k. 555) i t. r. wraz z braćmi część Konina "Za Górami" sprzedał za 18.300 złp. temuż Kołomyskiemu (P. 1067 k. 531). Od Krzysztofa Grzymułt. k. pozn. w r. 1665 lub krótko przed tą datą nabył młyn za 11.700 złp. dd. Boguszyn, Kruszyn, Chromiec i mł. Borowiec w p. py. (P. 1863 k. 266). Posesor Sędzina p. pozn. 1669 r. (P. 196 k. 24). Od Andrzeja i Jana braci Pogorzelskich w r. 1670 kupił za 38.000 zł. Chwałkowo i pustkę Jeziorki w p. kośc. (P. 1869 k. 81v), a w r. 1672 z Andrzejem Pogorzelskim, dziełającym w imieniu matki i brata, skwitował się z tego kontraktu (Ws. 68 k. 649v). Od Przecława Kazimierza Iłowieckiego nabył wyderkafem w r. 1674 za 15.000 złp. Żegrowo w p. kośc. (P. 1426 k. 752), a to Żegrowo z folwarkiem Żegrówko w r. 1676 kupił od tegoż Iłowieckiego wieczyście za 40.000 złp. (P. 1427 k. 1008). Chwałkowo sprzedał w r. 1675 za 45.000 złp. bratu Władysławowi (P. 1427 k. 100v). Dziedzic Nowejwsi w p. kośc. 1676 r. (Kośc. 305 k. 800). Od Jana Wojcieha Cieleckiego wspólnie z żoną w lipcu 1678 r. kupili za 73.000 zł. oba Długie, Stare i Nowe (LB Długie Stare). Umarł w r. 1679 wskutek nieszczęśliwego upadku z konia 1/X., pochowany 7/X. (Kośc. 306 k. 18; Ws. 73 k. 409v) W chwili zbonu był dziedzicem Wielkiego i Małego Długiego, Krzycka Wielkiego, Nowejwsi, Żegrowa i Żegrówka. Ożenił się z Katarzyną Drozdowską, córką Andrzeja, pisarza grodzkiego poznańskiego, której w r. 1665 oprawił 20.000 złp. posagu (P. 1425 k. 775v, 1863 k. 61v). Katarzyna, już jako wdowa, w r. 1679 Krzycko Wielkie i Nowąwieś wydzierżawiła na trzy lata pod zakładem 12.000 złp. "sław." Mateuszowi Kincelowi i żonie jego, Annie Cyrusównie (Ws. 73 k. 409v), a w r. 1682 ponowiła z nimi kontrakt o te dobra pod zakładem 30.000 zł. (ib. k. 710). Odnowiła kościół w Starem Długiem, Żegrowo i Żegrówko w r. 1684 sprzedała wyderkafem za 30.000 złp. na jeden rok Stefanowi Mańkowskiemu (P. 1107 V k. 66). T. r. od Wojciecha Zbijewskiego kupiła za 31.000 złp. Siekowo w p. kośc. (ib. k. 68). Już będąc 2-o v. żoną Jana Cerekwickiego, starosty średzkiego, w r. 1686 zapisała dług 20.000 złp. przyszłemu zięciowi, Prokopowi Janowi Lipskiemu (Ws. 76 k. 71). Wdowa i po tym drugim mężu, Siekowo w r. 1688 sprzedała na rok wyderkafem za 18.000 złp. Janowi Wojciechowi Gurowskiemu, burgrabiemu ziemskiemu poznańskiemu (P. 1116 VIII k. 78). Od Marcjana Trąmpczyńskiego w r. 1689 kupiła za 70.000 złp. miasto Książ z folwarkami, Radoszkowo, Zakrzewo, Kiełczyn w p. kośc. (P. 1117 V. k. 68). Umarła między r. 1713 a 1715 (P. 288 k. 46; 1149 III k. 70). Po jej śmierci należące do niej srebra i ruchomości pozostały w depozycie u zakonnic św. Teresy, a Teresa N-a, jej wnuczka po synu Mikołaju, zamężna Krzycka, cedowała je w r. 1731 Józefowi Zbijewskiemu, zaspokojona przezeń (N. 205 k. 9v). Synowie: Andrzej i Mikołaj, o których niżej, Adam Władysław, ochrzcz. 1677.19/IX. r. (LB Wilkowo Pol.), zapewne zmarły młodo. Z córek, Marianna była 1-o v. w latach 1683-1695 żoną Wojciecha Zbijewskiego, wdowa w r. 1696, 2-o v. w r. 1698 za Adamem z Bnina Śmigielskim, starostą gnieźnieńskiem, zmarła między 1701.19/VII. r. a 1704 r. Franciszka, 1-o v. w latach 1701-1723 za Aleksandrem Gurowskim, miecznikiem poznańskim, 2-o v. w latach 1730-1734 żona Łukasza Wolskiego skarbnika rawskiego, wdowa w r. 1738, już nie żyła w r. 1739. Aleksandra wyszła w r. 1687 za Prokopa (Prokopa Jana) Lipskiego, z czasem stolnika wschowskiego, kasztelana rogozińskiego, umarła między r. 11721 a 1728. Nieznana mi z imienia córka była zakonnicą "tereską" w Poznaniu. Jadwiga, ochrzcz. 1678.4/X. r. (LB Wilkowo Pol.), to może właśnie ona?

1. Andrzej, syn Piotra i Drozdowskiej, wspólnie z bratem Mikołajem od matki oraz od braci ciotecznych, Stefana i Marcina Gomolińskich i siostry ich Anny z Gomolińskich Kiedrzyńskiej, jako spadkobierców brata i wuja rodzonego, Stefana Drozdowskiego, kupili w r. 1699 za 90.000 złp. dobra po nim pozostałe, Sędzino Wielkie, Sędzinko Małe i Sarbię w p. pozn., a wdowie po tym Drozdowskim, Teresie z Zawadzkich, w zamian za skasowianie jej dożywocia na owych dobrach, dali za 30.000 złp Zajączkowo w p. pozn., spadłe też po jej mężu (P. 1137 VIII k. 130v). Obaj bracia na Sędzinie, Sędzinku i Sarbi w r. 1701 dali dożywocie swej matce (I. Kal. 154 s. 113). Aleksandrowi Gurowskiemu, szwagrowi, wypłacili w r. 1704 posag 20.000 złp. za siostrą Franciszką (I. Kal. 157 s. 270). Wedle działów sporządzonych z bratem, Andrzej kupił od niego w r. 1714 za 100.000 złp. Długie Stare i Długie Nowe, a ponadto za 60.000 złp. części we wsiach Sędzino, Sędzinko i Sarbia, oraz macierzyste części w mieście Książu z przyległościami, w Zakrzewie, Radoszkowie, Kiełczynie, w czym ojczyste części za 50.000 złp., macierzyste za 10.000 złp. (P. 1148 III k. 28). Od Hieronima Piaseckiego, dziedzica Chwałkowa w p. kośc., w r. 1717 wziął tę wieś w zastaw za 26.000 zł. (Ws. 158 k. 103). Skwitowany t. r. przez siostrzeńca Józefa Zbijewskiego i jego siostry, Boleszową i Jabłonowską, z substancji po rodzicach, Wojciechu Zbijewskim i Mariannie z N-ch (ib. k. 134). Od Franciszka Grabskiego, stolnika bracławskiego, w r. 1721 wziął w zastaw na jeden rok za 30.000 złp. części Jaromierza, Uścia i Olędrów (Ws. 79 k. 165) W posagu za córką Katarzyną, idącą za Jana Tworzyjańskiego, łowczyca wschowskiego, zapisał w r. 1723 przyszłemu zięciowi sumę 100.000 zł. (Ws. 80 k. 87v). Temu Tworzyjańskiemu tytułem posagu w r. 1728 cedował sumę 30.000 zł., zapisaną sobie sposobem zastawu na Jaromierzu, Uściu i Olędrach, jak również inne zapisy dłużne (Ws. 83 k. 33v). Umarł 1729.20/III. r., mając lat 63 (Łukasz.; Nekr. Bledzew, tu data zgonu 20/IV.). Jego żoną była poślubiona przed r. 1713 Ludwika Gurowska, córka Melchiora, kasztelana poznańskiego, i Krystyny Przybyszewskiej (LB Długhie Stare), żyjąca jeszcze 1743.23/X. r. (LB Mórkowo). Synowie, Ignacy i Józef, o których niżej, Jan Ambroży, ur. 1714.1/IV. r. (LB Długie St.), zapewne zmarły dzieckiem. Córka Katarzyna wyszła krótko po 1722.31/XII. r. (a więc już w r. 1723) za Jana Tworzyjańskiego, łowczyca wschowskiego, a czasem kasztelana przemęckiego, umarła będąc wdową między r. 1770 a 1776. Syn Józef występował obok matki w r. 1729, jeszcze wtedy nieletni (Ws. 83 k. 78v). Przebywał kilka lat we Francji, umarł 1741.31/X. r. mając lat 28 (Łukaszewicz).

Ignacy (Ignacy Józef Kazimierz), syn Andrzeja i Gurowskiej, ur. 1713.5/III. r. (LB Długie St.), podkomorzy wschowski w r. 1758 (K. P. nr 15, wiadomość o nominacji z Warsz. 22/III.). Wspólnie z bratem Józefem obok matki skwitowany w r. 1728 z sum przez Annę Gomolińską, rodzącą się z Drozdowskiej, wdowę po Jakubie Kiedrzyńskim (Ws. 83 k. 71v). Wraz z matką obaj bracia t. r. miasto Książ i wieś Radoszkowo w p. kośc. zastawili w r. 1729 za 10.000 zł. Franciszkowi Krzyżanowskiemu (Ws. 83 k. 78v). Od swych wujów rodzonych, Melchiora, chorążego kaliskiego, starosty kolskiego, Jana, starosty obornickiego, i Stanisława Gurowskiego kupili obaj bracia w r. 1730 za 63.000 złp. dobra Trzebień (dziś Trzebiny) i części wsi Piotrowice w p. wschow. (P. 1224 k. 226v). Wspólnie z matką w r. 1734 zastawili na trzy lata za 10.000 zł. Zakrzewo i Kiełczyn w p. kośc. Zofii Skrzetuskiej, wdowie po Franciszku Krzyżanowskim zaś miasteczko Książ i wieś Radoszków w p. kośc. zastawili za 10.000 zł. Janowi Krzyżanowskiemu (Ws. 85 k. 28v). Sędzino Wielkie i Sędzinko Małe p. pozn. t. r. wydzierżawili na trzy lata pod zakładem 5.700 zł. Aleksandrowi Ermanowskiemu (ib. k. 31). Ignacy Długie Stare i Nowe objął w r. 1741 (Hip. Długie St.). Miasto Książ, wsie Radoszkowo, Zakrzewo i Kiełczyn w r. 1742 sprzedał za 80.500 złp. Maciejowi Zakrzewskiemu, kasztelanicowi santockiemu (P. 1264 k. 21). Krzycko Małe t. r. zastawił za 21.100 złp. na jeden rok Janowi Potworowskiemu (Ws. 88 k. 17). Sędzino (Sędziny), Sędzinko (Sędzinki) i Sarbię z folwarkiem pustym Wilkowo w p. pozn. zastawił w r. 1744 na trzy lata za 130.000 złp. Ludwikowi Chłapowskiemu, sędziemu ziemskiemu poznańskiemu (Ws. 89 k. 22), zaś w r. 1746 sprzedał mu te dobra za 170.000 złp. (ib. k. 100). Był też w r. 1745 dziedzicem Krzycka Wielkiego (LB Krzycko W.) i w r. 1749 dziarżawcą wsi Długie (Ws. 90 k. 59v). Od swgo teścia, Mikołaja Jabłonowskiego, pułkownika wojsk koronnych, kupił w r. 1750 za 194.000 zł. Przybyszewo z folwarkami Górnym i Dolnym oraz Ogrody w ziemi wschow. (ib. k. 87). Od swego szwagra Jana Gruszczyńskiego, sędziego grodzkiego wałeckiego, w r. 1756 wziął w zastaw na jeden rok wieś Jasień w p. kośc. (Ws. 85 k. 121). Od Zygmunta Żychlińskiego 1757.10/VI. r. wziął w zastaw pod zakłądem 80.000 zł. Niechłód w p. wschow. (Ws. 92 k. 138v). Od Marianny Bogumiły z Radlic Hazów, żony Karola Martitza ze Śląska, kupił w r. 1761 Jasień i Baranowo w p. kośc., płacą ponad długi ciążące na tych dobrach sumę 1.000 tal. ces. (Ws. 93 k. 28, 29), ale w r. 1771 od tej transakcji odstąpił (Ws. 95 k. 113). Posesor w r. 1762 dóbr Kaszów i Kaszowska Wola w pow. radomskim (Ws. 93 k. 86v). Uzyskał w r. 1764 cesję praw do tych dóbr od Feliksa Sołtyka, starosty zwinogrodzkiego, pod zakładem 52.500 zł. (Ws. 93 k. 241) i skwitował Sołtyka z 30.000 złp. i z drugiej sumy 22.500 złp., zeznanych sobie pod zastaw tych dóbr (ib. k. 241v). Od Zygmunta Żychlińskiego w r. 1763 Niechód brał zastawem na dalsze lat sześć za 111.000 zł. (Ws. 93 k. 180v). Trzebinię, Piotrowice i Krzycko Małe sprzedał w r. 1764 za 300.000 zł. synowi Adamowi (Ws. 93 k. 207), ale Piotrowice, których posesję zachował, zastawił w r. 1765 za 30.000 zł. Janowi Rozdrażewskiemu (ib. k. 305v). Skwitowany w r. 1766 przez córkę Weronikę zamężną Krzycką z 75.000 zł. posagu, 5.000 zł. z dóbr macierzystych i z 20.000 zł. wyprawy, zapisanych w kontrakcie narzeczeńskim w Długiem Wielkim 8/II. t. r. (Ws. 94 k. 45). Mieszkał w r. 1759 w Trzebini. Umarł 1778.22/IX. r., pochowany na cmentarzu w Długiem (LM Długie Stare). Zaślubiła 1739.17/IX. r. Ludwikę (Marię Ludwikę Urszulę) Jabłonowską (LC Krzycko M.), córkę Mikołaja, pułkownika wojsk kor., i Teresy ze Zbijewskich, ur. 1718.1/VI. r. (LB Długie St.), z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1740 (Ws. 87 k. 106v). Umarła ona 1806.5/XII. r., pochowana w Święciechowie (LM Długie St.). Synowie: Adam i Antoni, o których niżej, oraz Jan Nepomucen Filip Feliks Bernard, ur. w Długiem Wielkim, ochrzcz. 1761.20/V. r. (LB Długie St.), niewątpliwie zmarły dzieckiem. Występował 1789.2/VI. r. jako chrzestny Franciszek N., podkomorzyc wschowski, więc chyba też syn Ignacego (LB Wolsztyn). Z córek, Wiktoria, ur. 1742.23/XII. r. (LB Leszno). Weronika, ur. 1750.10/IX. r., wyszła w Długiem 1766.6/II. r. za Stanisława Krzyckiego, podkomorzego J.Kr.Mci, umarła będąc już wdową 1807.4/X. r. Ludwika, ur. ok. r. 1759, niezamężna, umarła 1790.7/IX. r. w wieku lat 31, tygodni 10, pochowana na cmentarzu w Długiem, ale w r. 1817 ciało jej usunięto i w to miejsce pochowano jej bratanicę Ludwikę z N-ch Kraszkowską (LM Długie St.).

1) Adam (Adam Piotr Onufry Franciszek Salezy), syn Ignacego i Jabłonowskiej, ur. 1745.28/II. r. (LB Święciechowa), konsyliarz konfederacji generalnej koronnej w r. 1768 (Ws. 94 k. 112v). podkomorzy J.Kr.Mci 1774 r. (LB Długie St.). Jak widzieliśmy, od ojca w r. 1764 nabył Trzebinię, Piotrowice i Krzycko Małe. Krzycko Małe w r. 1767 zastawił za 30.000 zł. na trzy lata Stanisławowi Krzyckiemu, podkomorzemu J.Kr.Mci, dziedzicowi Krzycka Wielkiego (Ws. 94 k. 97). Sprzedał te dobra, Trzebinię, Piotrowice i Krzycko Małe 1769.20/VIII. r. za sumę 300.000 zł. Janowi Lipskiemu (Ws. 94 k. 243). Od ojca wydzierżawił 1769.27/VII. r. wieś Małe Długie oraz role w Długiem Starem, ale w r. 1770 od tego kontraktu ostąpił. Był wtedy zastawnym posesorem Drzeczkowa, Wolikowa i Witosławic w p. kośc. (Ws. 92 k. 6v), a kupił owe dobra od Franciszki z Szlichtingów, żony Antoniego Miaskowskiego, w r. 1772 za 245.000 złp. (Kośc. 311 k. 108). Witosław z folwarkiem Adamowo w pow. kośc. sprzedał 1777.27/VI. r. za 80.000 złp. Adamowi Kwileckiemu, chorążemu poznańskiemu (P. 1354 s. 646). Dziedzic Kopaszewa i Kopaszewka w pow. kośc. 1786 r. (Kośc. 335 k. 96). Przysięgał w r. 1789 na sprawiedliwe podanie intraty z Drzeczkowa i Wolikowa w p. kośc. (Kośc. 335 k. 244). Drzeczkowo, Wolikowo oraz folwarki Kopanina i Piotrowice w r. 1791 sprzedał za 254.000 zł. Janowi Trzebińskiemu (Kośc. 337 k. 23). Umarł tknięty apopleksją 1794.6/II. r., pochowany grobowcu wystawionym w r. 1818 przez syna i córkę (LM Długie St.). Ożenił się 1765.28/V. r. z Karoliną Skórzewską (LC Krzywiń), córką Andrzeja i Doroty Chłapowskiej, o której rękę tego dnia w Czerwonejwsi spisywany był kontrakt ślubny pod zakładem 30.000 zł. (Ws. 94 k. 79). Umarła ona 1787.18/I. r., mając lat 41 (LM Długie St.). Z synów, Jan Nepomucen, o którym niżej. Michał, ur. w Drzeczkowie 1777.1/X. r., ochrzcz. z ceremonii dopiero 1783.24/VIII. r. (LB Rydzyna, tu data urodzin 1778), dzierżawca Szurkowa w r. 1805 (LB Gołanice; LB Niepart). Mieszkał w latach 1816-1817 w Wąbiewie w p. kośc. (LB Zielęcin). Dzierżawca Spławia w p. kośc. 1819 r. (LB Ruchocice), umarł tam tknięty apopleksją 1821.18/VI. r., mając lat 43, pochowany w Długiem (LM Długie St.; LM Wonieść, tu data zgonu 17/VI.). Z córek, Ludwika (Maria Ludwika Emiliana), ur. w Trzebini 1766.30/VI. r. (LB Święciechowa; LB Długie St.), jeszcze niezamężna 1791.17/II. r. (LB Gryżyna), w r. 1793 żona Tomasza Kraszkowskiego, dziedzica Zielęcina w p. kośc., umarła 1817.17/III. r. Dorota, ur. ok. r. 1770, żona w r. 1789 Filipa Raczyńskiego, umarła 1804.28/I. r. mając lat 34, pochowana w Szamotułach u Reformatów. Kordula, posesorka Spławia 1821 r. (LB Ruchocice), niezamężna, mieszkała w Kamieńcu w p. kośc. w latach 1850-1853 (LB Kamieniec), zmarła w Spławiu 1861.15/X. r. w wieku lat 84, pochowana w Długiem Starem. Karolina (Karolina Florentyna Tekla), ur. w Drzeczkowie, ochrzcz. 1782.18/IV. r. (LB Długie St.), zaślubiła w Zielęcinie w domu szwagra Kraszkowskiego 1804.12/II. r. Antoniego Skarżyńskiego, będąc już wdową umarła w Chełkowie w p. kośc. 1828.24/X. r. Wszystkim tym synom i córkom Adama wuj Ludwik Skórzewski, podkomorzy J.Kr.Mci, zapisał w r. 1787 sumę 7.290 złp. (P. 1375 k. 24).

Jan Nepomucen (Nepomucen Piotr Karol), syn Adama i Skórzewskiej, ur. w Długiem 1774.3/VI. r. (LB Długie St). Posesor (dzierżawca?) Śniecisk koło Środy w latach 1798-1801 (LC Szmotuły; LB Śnieciska), posesor Ruchocic w p. wolsztyńskim w r. 1802 (LC Szmotuły). Kupił w r. 1804 Granówko, Dalekie i Kurowo w p. kośc. Umarł w Granówku 1841.18/V. r. (LM Granowo). Ożenił się 1798.7/XI. r. z Franciszką Kościelską, córką Franciszka i Nepomuceny Obarzankowskiej (LC Szmotuły). Umarła ona w Granówku 1843.14/XII. r. tknięta apopleksją, mając lat 72 (LM Granowo). Synowie: Józef, o którym niżej, Tytus, ur. ok. r. 1803, zmarły w Granówku 1806.25/XII. r. w wieku lat 3 (ib.), Feliks, ur. w Dalekiem 1804.8/IX. r., Napoleon Leopold Hieronim, ur. 1807.3/VI. r. (LB Granowo). Obaj oni niewątpliwie pomarli dziećmi. Córka Ludwika (Ludwika Nepomucena Karolina), ur. w Śnieciskach 1801.26/I. r. (LB Śnieciska), zaślubiła w Granówku 1819.4/X. r. Ksawerego Wilczyńskiego, dziedzica Krzyżanowa w p. śrem., umarła w Krzyżanowie 1874.9/VII. r., pochowana w Brodnicy.

Józef (Józef Antoni Faustyn), syn Jana Nepomucena i Kościelskiej ur. 1799.20/IX. r. w Śnieciskach (LB Granowo). Pierwszy dyrektor Dawnego Ziemstwa, dziedzic Granówka w p. kośc. Umarł w Żelicach w p. wągrow. 1867.23/III. r., pochowany w Potulicach (LM Potulice; Dz. P.). Jego żoną była zaślubiona 1832.3/X. r. Albertyna (Albertyna Nepomucena Franciszka) Lipska, córka Jana i Teodory Wilczyńskiej, ur. 1804.23/IV. r. która, wedle umowy zawartej 1830.11/VI. r. z siostrami, wzięła Żelice z Michałkowcem oszacowane na 37.000 tal. (Hip. Wągr., Żelice), oraz udział a spadku po dziadzie Wojciechu Lipskim w dobrach Majkowo w Król. Polskim, Kwiatkowo i Karsko w p. ostrzeszow. Te siostry dały Józefowi N-mu w r. 1829 plenipotencję do regulacji spadku po dziadkach, Wojciechu Lipskim i Salomei z Objezierskich (ib.). Albertyna zmarła w Żelicach 1884.12/I. r., pochowana w Potulicach (LM Potulice). Jedyny syn Kazimierz.

Kazimierz syn Józefa i Lipskiej, ur. 1826.19/VII. r. w Szołdrach, walczył w r. 1848. Dziedzic Granówka, przejętego od ojca przed r. 1850 oraz Nowego w p. chodzieskim (200 ha), kupionego 1859.29/V. r. za 21.000 tal. od wdowy Magdaleny Dutkiewiczowej (Hip. Wągr., Nowe). Od Ziołeckiego, radcy sądowego, krótko przed 1867.5/I. r. kupił Sepno w p. kośc. (1400 m.m.). za 95.200 tal. (Dz. P.). Nabył na licytacji w r.1874 folwark Szymanowo p. kośc. (Dz. P., wiad. z 15/IX.). Umarł w Granówku 1875.30/IV. r. (LM Granowo). Zaślubił w Brzeźnie 1850.6/VIII. r. Jadwigę (Jadwigę Teresę Michalinę) Kierską, córką Józefa z Pobórki i Karoliny z Brodnickich, ur. 1829.29/IX. r. (Hip. Wągr., Brzezno). Będąc już wdową, mieszkała w r. 1881 w Nowem (LB Konojad). Umarła w Granówku 1892.24/II. r., pochowana w Potulicach (LM Granowo; Dz. P.). Synowie: Stanisław, Karol, Bolesław, o których niżej, Kazimierz Dominik, ur. w Granówku 1864.4/VIII. r. (LB Granowo), zmarły w Nowem 1866.11/VIII. r. pochowany w Potulicach (LM Potulice), Czesław Wilhelm, ur. w Granówku 1866.5/VII. r., zmarły 1869.27/I. r. (LB, LM Granowo), Zygmunt Filip Jakub, ur. w Granówku 1868.30.IV. r., zmarły 1869.16/II. r. (ib.), Wojciech wreszcie, o którym niżej. Z córek, Zofia (Zofia Albertyna), ur. w Granówku 1853.13/V. r. (LB Granowo), wyszła 1876.8/VIII. r. za Adama Kościelskiego, umarła w Sepnie 1931.7/VIII. r., pochowana w Szamotułach. Emilia Rozalia, ur. w Granówku 1854.4/IX. r. (ib.), umarła w Żelicach 1855.23/I. r. (LM Potulice). Albertyna (Albertyna Jadwiga Kazimiera), ur. w Granówku 1857.13/IV. r. (LB Granowo), zaślubiona w Potulicach 1875.19/X. r. Stefanowi Cegielskiemu, właścicielowi fabryki maszyn rolniczych w Poznaniu (Dz. P.), umarła tam 1894.24/II. r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Helena (Helena Maria), ur. w Żelicach 1858.20/III. r. (LB Potulice), zaślubiła 1880.10/VIII. r. w Potulicach Ludwika (Ludwika Józefa) Taczanowskiego, umarła 1918.24/IV. r., pochowana w Taczanowie. Franciszka (Franciszka Kazimiera Antonina), ur. w Nowem 1860.23/V. r. (LB Grylewo), wyszła 1885.10/II. r. w Potulicach za Teodora Moszczeńskiego z Wiatrowa (Dz. P.), umarła w Poznaniu 1942.28/VII. r. Rozalia Maria, ur. w Nowem 1862.30/VIII. r. (LB Grylewo), zapewne zmarła młodo.

a. Stanisław (Stanisław Dezydery), syn Kazimierza i Kierskiej, ur. w Granówku 1851.28/V. r. (LB Granowo), dziedzic Granówka, zmarł tam 1897.6/III. r. (LM Granowo; Dz. P.). Zaślubił w kaplicy dworskiej w Taczanowie 1883.23/Iv. r. Łucję Taczanowską (Dz. P.), córkę Juliana i Ludwiki z Drwęskich, ur. w Kuczkowie w r. 1862, która przed r. 1900 wyszła 2-o v. za Rodryka Dunina, wnosząc mu posesję Granówka. Umarła 1917.28/VIII. r., pochowana w Granowie (LM Granowo; Dz. P.). Synowie: Józef, Alfred i Kazimierz. Z córek, Maria (Maria Agnieszka Stanisława Łucja), ur. w Granówku 1884.21/I. r. (LB Granowo), wyszła 1903.30/VI. 23/VIII. r. za Tadeusza Kościelskiego z Brzezna. Zofia (Zofia Antonina Joanna), ur. w Granówku 1886.20/V. r. (ib.), wyszła 1904.23/VIII. r. za Stefana Grabskiego, dyrektora cukrowni w Kruszwicy, umarła w Kazimierzu 1942.18/X. r. Aniela (Aniela Karolina Ludwika), ur. w Granówku 1890.10/V. r., wyszła w Granowie 1921.5/II. r. za Tadeusza Grabskiego z Leszcz, umarła w Pokrzywnie 1979.19/XII. r., pochowana w Poznaniu.

a) Józef (Józef Antoni), syn Stanisława i Taczanowskiej, ur. w Granówku 1885.17/V. r. (ib.). Powstaniec wielkopolski, walczył w latach 1919-1920, rotmistrz wojsk pols., uczestnik kampanii 1939 r. Właściciel Granówka (533 ha). Zmarł w Rudzie Śląskiej 1960.24/IV. r., pochowany w Granowie. Zaślubił w Grylewie 1927.26/IV. r. Zofię Płachecką, córkę Rudolfa i Heleny z Zienkowiczów (Hip. Wągr., Grylewo), zmarłą w maju 1966 r., pochowaną w Granowie. Syn Jan Kazimierz. Córka Helena, ur. 1928.21/VI. r., mgr filozofii, wyszła za Władysława Trojanowskiego, mieszkają w Przemyślu.

Jan Kazimierz, syn Józefa i Płacheckiej, ur. 1930.7/VI. r., z żony Alfredy N-ej ma syna Macieja, ur. 1968.30/V. r.

b) Alfred (Alfred Karol), syn Stanisława i Taczanowskiej, ur. w Granówku 1888.28/VII. r. (LB Granowo), oficer marynarki przemysłowej. Zaślubił w Detroit (USA) Nanine Ullmann. Potomstwa nie mają.

c) Kazimierz (Kazimierz Józef), syn Stanisława i Taczanowskiej, ur. w Granówku 1892.24/VII. r. (ib.). Służąc w armii niemieckiej walczył w latach 1914-1918 na froncie zachodnim. Potem uczestnik powstania wielkopolskiego, organizował artylerię. Walczył pod Lwowem i w kampanii 1920. Zaślubił we Lwowie 1920.5/VI. r. Aleksandrę Sieradzką, córkę Włodzimierza, profesora Uniw. Lwowskiego, i Karoliny z Zarembów, ur. 1920 r. Kazimierz od r. 1921 dzierżawca domeny Chlewo w p. ostrzeszow., potem po częściowej parcelacji owej domeny nabywca resztówki. Jako kapitan rez. walczył w r. 1939. Po wojnie jako powstaniec wielkopolski, awansowany na majora. Żona Aleksandra zmarła w Gliwicach w lutym 1978 r. Syn Jacek. Z córek, Anna, ur. w Chlewie 1921.23/XII. r., wyszła za Flisowskiego. Barbara, ur. tamże 1921.23/XII. r., zaślubiła Romana Zarudzkiego.

Jacek, syn Kazimierza i Sieradzkiej, ur. w Chlewie 1924.29/I. r., dyrektor Operetki w Gliwicach, aktor filmowy. Zaślubił w r. 1942 Ewę Barbacką, córkę Stanisława i Zofii Stückfeld v. Wittig. Syn Tomasz. Z córek, Magdalena, ur. 1944.6/VII. r. Chełmcu, wyszła 1-o v. za Andrzeja Drozdowskiego, 2-o v. za Romualda Twardowskiego. Aleksandra, ur. 1946.18/VI. r., żona Ireneusza Stankiewicza.

Tomasz, syn Jacka i Barbackiej, ur. w Szczecinie w sierpniu 1949 r., ożenił się 1973.16/VI. r. z Ewą Chomicz.

b. Karol (Jakub Karol), sy Kazimierza i Kierskiej, ur. w Granówku 1855.26/VII. r. (LB Granowo). Dziedzic Kaliszan w p. wągrow. po ojcu Żelic w r. 1884 po babce Albertynie z Lipskich, które to dobra na subhaście 1895.5/XI. r. sprzedane zostały Wojciechowi N-mu (Hip. Wągr., Żelice). Zmarł w Poznaniu 1939.14/III. r., pochowany w Lubaszu (Dz. P.). Ożenił sie w Lubaszu 1885.11/XI. r. z Marią (Marią Elżbietą) Szułdrzyńską, córką Zygmunta z Lubasza i Józefy Zakrzewskiej (LC Lubasz; Dz. P.), ur. w 1866, właścicielką Bzowa. Zmarła ona w Bzowie 1907.29/X. r. w wieku lat 41 i miesięcy 6, pochowana w Lubaszu (LM Lubasz; Dz. P.). Syn Jan, ur. w Żelicach w r. 1890, dziedzic Bzowa, poległ 1918.10/VI. r. (Dz. P.). Córka Karolina (Karolina Maria Albertna), ur. w Poznaniu 1887.8/VI. r. (LB Lubasz; LB Potulice), właścicielka Bzowa, zaślubiła w Warszawie 1920.8/IV. r. Teodora Moszczeńskiego z Wiatrowa, umarła w Poznaniu 1931.29/IV. r., pochowana w Lubaszu.

c. Bolesław (Bolesław Jan Nepomucen), syn Kazimierza i Kierskiej ur. w Granówku 1854.14/V. r. (LB Granowo). Dziedzic Nowego przejętego w r. 1879 w skutku rozliczenia spadkowego po śmierci ojca, sprzedał 1891.17/IV. r. Spółce Ziemskiej w Poznaniu (Józef Liszkowski i Witold hr. Dąbski) (Hip. Wągr., Nowe). Potem właściciel Kaliszan, umarł w Poznaniu 1922.8/II. r., pochowany na Starym Cmentarzu Św. Marcina (Dz. P.). Zaślubił w Gostyczynie 1888.16/VII. r. Marię Szczepkowską (ib.), córkę Józefa ze Sławina i Heleny Brodowskiej, zmarłą w Poznaniu 1934.1/III. r., pochowaną w Granowie.

d. Wojciech (Wojciech Marian Ezechiel), syn Kazimierza i Kierskiej, ur. w Granówku 1869.9/IV. r. (LB Granowo), dziedzic Żelic w p. wągrowieckim, które to dobra (ponad 5.000 m.m.) nabył 1895.5/XI. r. na subhaście za 647.000 m. (Hip. Wągr., Żelice; Dz. P., wiad, z 4/XI.). Umarł w Poznaniu 1925.15/X. r., pochowany w Potulicach (Hip. Żelice; Dz. P.). Zaślubił w Inowrocławiu 1898.11/X. r. Marię Grabską, córkę Lucjana z Targowicy i Joanny z Reussów, ur. w Inowrocławiu 1873.12/VII. r., zmarłą w Nałęczowie 1978.20/VII. r., pochowaną w Potulicach. Synowie: Marian, Tedeusz, Bolesław, Antoni, Stanisław.

a) Marian (Marian Wojciech Antoni), syn Wojciecha i Grabskiej, ur. w Żelicach 1899.10/VII. r. (LB Potulice), rolnik ożeniony najpierw 1926.16/IV. r. z Ireną Wolszleger, córką Bolesława, prezydenta miasta Torunia, dziedziczką Szenfeldu, z którą rozwiódł się (Hip. Wągr., Laskownica M.), po czym 2-o v. ożenił się z Marią Staśkiewicz, ur. w r. 1903. Synowie, Janusz i Leszek. Córki, Danuta, ur. 1936.25/IX. r., żona Andrzeja Dyka, Bożena, ur. 1939.8/II. r., żona Bogdana Ciszewskiego.

(a) Janusz, syn Mariana i Staśkiewiczówny, ur. 1933.16/VII. r., górnik. Ożeniony z Danutą (nazwiska nie znam). Z niej syn Leszek, ur. 1962.19/X. r., córka Wioleta, ur. 1959.16/VI.

(b) Leszek, syn Mariana i Staśkiewiczówny, ur. 1934.3/IX. r., inż. zaślubił w Pile 1959.25/XII. r. Krystynę Lemańską. Synowie, Przemysław i Jarosław, ur. w Pile 1964.2/X. r. Córki, Mirosława i Joanna, ur. w Pile 1966.20/II. r.

b) Tadeusz (Tadeusz Kazimierz Józef), syn Wojciecha i Grabskiej, ur. w Żelicach 1900.5/IX. r. (LB Potulice). Powstaniec wielkopolski, walczył pod Lwowem 1919 r., podporucznik w kampanii 1920 r., pozostał w wojsku w 55 pułku piechoty. Tu porucznik i kapitan. W kampanii 1939 r. kapitan w 163 pułku piechoty, w 2-im korpusie Andersa major, dowódca dywizjonu piech.-panc. pod Monte Cassino i Piedimonte, na froncie adriatyckim zastępca dowódcy pułku piech.-panc. Po likwidacji korpusu wyszedł jako podpułkownik. Po powrocie do kraju, jako powstaniec wielkopolski awansowany na pułkownika. Ożeniony ze Stefanią Galon. Z niej syn Leszek i córka Irena, która zaślubiła w Wałbrzychu 1961.11/VI. r. Jerzego Stańkowskiego.

c) Bolesław, syn Wojciecha i Grabskiej, ur. w Żelicach 1906.12.XI. r., sędzia grodzki, kierownik sądu, radca prawny. Zaślubił w Popowie Kośc. 1935.29/X. r. Walerię Brodnicką, córkę Juliana i Felicji z Zakrzewskich, ur. w Nieświastowicach 1907.15/VII. r. Synowie ich, Andrzej i Zygmunt. Córka Krystyna, ur. w Poznaniu 1937.10/III. r., wyszła tamże 1966.23/VII. r. za Stanisława Pużyńskiego.

(a) Andrzej, syn Bolesława i Brodnickiej, ur. w Poznaniu 1938.15/XII. r., mgr inż. górnictwa. Zaślubił w Poznaniu 1978.3/VI. r. Danutę Kowalską, córką Klemensa i Joanny, ur. 1949.11/X. r., mgr inż technologii rolno-spożywczej. Córka ich Anna Maria, ur. w Katowicach 1979.3/III. r.

(b) Zygmunt, syn Bolesława i Brodnickiej, ur. 1940.3/II. r. w Wągrówcu, lekarz. Zaślubił 1965.9/X. r. w Trzciance Janinę Pużyńską, córkę Stanisława i Marii Skadorwa, ur. w Milkowszczyźnie 1940.15/V. r. Synowie, Paweł, ur. w Drezdenku 1966.30/VIII. r., i Maciej, ur. w Pile 1968.23/VIII. r.

d) Antoni (Antoni Jan), syn Wojciecha i Grabskiej, ur. w Żelicach 1909.12/II. r., inż roln. Ożenił się w Poznaniu 1937.19/I. r. z Heleną Władysławą Nowina-Sroczyńską, córką Stefana z Gajów koło Iwna i Władysławy Gołkowskiej, ur. w Urożu 1910.23/II. r. (LC Św. Marcin, Pozn.) zmarłą w Końskowoli 1962.6/XI. r., pochowaną w Potulicach. Drugą jego żoną, zaślubioną w Nałęczowie 1968.6/VIII. r., jest Maria Purtak. Z pierwszego małżeństwa syn Jerzy.

Jerzy, syn Antoniego i Sroczyńskiej, ur. w Poznaniu 1938.11/VI. r. Zaślubił w Krzyszowicach 1963.1/I. z Zdzisławę Nackiewiczównę, córkę Zdzisława, dra med., i Zofii z Lachowiczów. Syn Wojciech, ur. 1964.31/VII. r. Córki, Bogna, ur. 1966.13/VI. r., i Anna, ur. 1976.19/II. r. w Siedlcach.

e) Stanisław, syn Wojciecha i Grabskiej, ur. w Żelicach 1915.1/VI. r., zaślubił Danutę Dąbrowską, córkę Stanisława i Stanisławy z Rzepeckich. Ich syn Tomasz.

Tomasz, syn Stanisława i Dąbrowskiej, ur. 1951.29/V. r., mieszka w Australii. Żoną jego jest Lynette Anne Graham. Synowie, Damien Laverne Thomas, ur. w Perth 1971.2/VI. r., Ashley Quentin Conrad, ur. 1972.18/IV. r.

2) Antoni, syn Ignacego i Jabłonowskiej, ur. w lutym(?) 1749 r., nazwany 1789.6/VIII. r. "podkomorzycem wschowskim" (LC Św. Marcin, Pozn.), nie ma więc wątpliwości, że to syn Ignacego. Dziedzic Długiego, umarł 1799.6/V. r., mając lat 50 i 3 miesiące (LM Leszno). Z żony Anny Rozyny (nazwiska nie znam) miał syna Antoniego, ur. w Lesznie u schyłku r. 1784, ochrzcz. 1785.7/I. r., zmarłego 13 tego miesiąca, po 10 tygodniach życia (LB, LM Leszno).

2. Mikołaj, syn Piotra i Drozdowskiej, wspólnie z bratem Andrzejem w r. 1699 od matki, jak również od innych spadkobierców wuja Stefana Drozdowskiego nabyli za 90.000 złp. Sędzino, Sędzinko i Sarbię w p. pozn. (P. 1137 VIII k. 136). Od Stanisława i Jana Lipskich w r. 1701 uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 135.000 zł. dóbr Niepart, Ciołkowo i folwarku Dąbrowa w p. kośc. (Ws. 77 VII k. 55v), a w r. 1710 w sprawie tej sprzedaży stanął między Lipskimi a nim kompromis (P. 1145 k. 46). Bracia Lipscy w r. 1715 zeznali ponownie sprzedaż tych dóbr za takąż sumę (P. 1149 III k. 70). Mikołaj był w r. 1702 dziedzicem Żegrowa (LB Wilkowo Pol.). Część Ciołkowa w r. 1710 zastawił na rok za 16.000 zł. Kazimierzowi Koszutskiemu (Ws. 77 VIII k. 62v), a skwitowany z tego zastawu w r. 1716 (Ws. 158 k. 79v). W wyniku działów przeprowadzonych z bratem w r. 1714 dostały mu sie w sumie 100.000 złp. dobra: Krzycko Wielkie, Nowawieś cz. Sandra w ziemi wschow., Żegrowo i Żegrówko w p. kośc. (P. 1148 III k. 28v). Dziedzic połowy Gostkowa w p. kośc. 1715 r. zastawił tę połowę ks. Mikołajowi i Józefowi, braciom Malczewskim (P. 1149 I k. 267v). Części Ciołkowa i Gostkowa w r. 1716 wydzierżawił na trzy lata, pod zakładem 12.000 zł., Andrzejowi Leśniewskiemu (Ws. 158 k. 80v). Zawierał w r. 1722 kompromis z dzierżawcą Niepartu Andrzejem Remftelem (Ws. 80 k. 26). Z małżonkami Marszewskimi kwitował się w r. 1723 z kontraktu jednorocznej dzierżawy Sędzinka i Sarbii (P. 1193 k. 22). Niepart, części Ciołkowa, folwark Dąbrowę i połowę Gostkowa w r. 1726 sprzedał za 200.000 złp. Eleonorze Suchorzewskiej, wdowie po Janie Krzyckim, kasztelanie nakielskim (P. 1204 k. 167). Spisywał w Krzycku 1727.7/III. r. z Władysławem Krzyckim, kasztelanicem nakielskim, starostą zelgniewskim, kontrakt o rękę córki Teresy, pod zakładem 200.000 zł. (Ws. 82 k. 8), zaś 28/IV. zobowiązał sie temu Krzyckiemu sprzedać za tę sumę dobra swe, Krzycko Wielkie i Nowąwieś w ziemi wschowskiej, Żegrowo i Żegrówko w p. kośc. (ib. k. 13v). Eleonorę z Suchorzewskich Krzycką, kasztelanową nakielską, skwitował w r. 1730 z 15.000 zł., na poczet należności za Niepart (Ws. 84 k. 11). Zrzekł się w r. 1729 opieki nad swymi bratankami po bracie Andrzeju (Ws. 83 k. 55). Umarł 1730.14/XI. r. we Wschowie, gdzie był syndykiem apostolskim Bernardynów i pochowany tam w ich grobie zakonnym (A. B. Wschowa W 27). Jego żoną była Marianna Romiszowska, córka Franciszka, burgrabiego zamku krakowskiego, i Anny Stockiej, której w grodzie piotrkowskim 1704.16/VIII. r. oprawił posag 70.000 zł. na połowie Krzycka Wielkiego, Nowejwsi, Żegrowa Wielkiego i Małego, co oblatywał w Kościanie w r. 1719 (Kośc. 155 s. 373). Marianna żyła jeszcze 1724.6/III. r. (LB Kwilcz), nie żyła już w r. 1731. Sym Jan Piotr Władysław, ur. 1702.13/VII. r., zmarł dzieckiem. Córka Anna Katarzyna, ur. 1705.22/VIII. r., chyba to ona, nie nazwana z imienia, zmarła 1705.27/X. r. (LM Długie St.). Inna córka, Teresa (Helena Teresa, gdzieindziej Teresa Rozalia Eleonora), ur. 1709.23/II. r., spadkobierczyni wszystkich dóbr ojcowskich, wyszła 1727.7/V. r. w Krzycku za Władysława Krzyckiego, starostę zelgniewskiego (LC Krzycko M.; LC Śmigiel, tu data 29/IV.). Wniosła mężowi Wielkie Krzycko, nie żyła już w r. 1742.

(IV) Andrzej, syn Stanisława i Ponieckiej, ochrzcz. 1639.28/XI. r. (LB Brody). Od Pawła Kołomyskiego, nabywcy w r. 1654 od niego i jego braci części wsi Konino Za Górami, dobra te t. r. nabył wraz z braćmi wyderkafem (P. 1067 k. 531, 555). Żył jeszcze w r. 1661 (P. 187 k. 222).

III) Aleksander, syn Macieja i Pożarowskiej, wspomniany obok braci w r. 1614 (Py. 137 k. 81). Zobowiązał się w r. 1620 bratu Marcinowi sprzedać całe ojczyste części w Kaczej Górce za 600 złp. (P. 1004 k. 1295). Siostrze Barbarze, owdowiałej Dąbrowskiej, w r. 1630 zapisał dług 1.100 złp. (P. 1023 k. 994). Części w Kaczejgórce w r. 1638 sprzedał za 8.000 złp. Adamowi Jaraczewskiemu (P. 1419 k. 590v, przerobione później na "Andrzejowi Jarochowskiemu"), Zaślubił 1648.26/IV. r. Mariannę Przecławską (LC Objezierze), z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1651 (P. 1860 k. 137). Może to ta sama pani Marianna N-a była chrzestną 1671.8/III. r.? (LB Sowina). Zob. tablice 1-6.

@tablica: Nieżychowscy h. Pomian 1

@tablica: Nieżychowscy h. Pomian 2

@tablica: Nieżychowscy h. Pomian 3

@tablica: Nieżychowscy h. Pomian 4

@tablica: Nieżychowscy h. Pomian 5

@tablica: Nieżychowscy h. Pomian 6

@tablica: Nieżychowscy h. Pomian 7

Zofia, w r. 1534 żona Mikołaja Krąpiewskiego, wdowa w latach 1563-1570. Wojciech, dziedzic części w Nieżychówku, nieżyjący już w r. 1542, mąż Anny Więcborskiej, która wtedy córce swej Zofii i jej mężowi, Agustynowi Włościborskiemu, zapisała 442 zł. na swej oprawie posagu i wiana na połowie części Nieżychówka (N. 213 s. 91v).

Maciej, skwitowany w r. 1626 przez małżonków, Michała Kosińskiego i Katarzynę z N-ch, z 500 zł. (P. 1017 k. 196v, 198). Ta Katarzyna była 1-o v. żoną Stanisława Załęskiego (P. 1416 k. 651). Aleksander, dziedzic części Kościanek, i Anna z Balic Muchlińska, oboje już nieżyjący w r. 1677, rodzice Łukasza, który wtedy zobowiązał się za 500 zł. sprzedać ojcowskie części w Kościankach Annie Maksińskiej, żonie Floriana Barczewskiego (Py. 154 s. 105). Franciszka, chrzestna 1686.10/X. r. (LB Śrem). Stanisław zaślubił w Poznaniu 1689.22/V. r. Katarzynę Naramowską (LC Św. Wojciech, Pozn.). Jan, świadek 1699.16/II. r. (LB Lubiń).

Pani Anna umarła w Goreczkach 1702.8/II. r. (LM Golejewko). Pani Anna, chrzestna w latach 1709 i 1716 (LB Konojad). Stanisław, dziecko, pochowane w r. 1712 (A. B. Wschowa, W. 27). Aleksander, deputet na Trybunał Piotrkowski, świadek 1719 r. (LC Gołańcz). Marcjanna, pochowana w r. 1722 (A. B. Wschowa W. 27). Franciszek, świadek 1730.21/II. r. (LC Łekno). Antoni, świadek 1730.24/V. r. (ib.). Marianna ze Śniat umarła 1733.2/VIII. r. (LM Śmigiel). Józef zmarł w r. 1737, pochowany w Poznaniu u Bernardynów 1/V. (LM Św. Marcin, Pozn.; A. B. Pozn. W. 58). Józef, "młodzieniec', zmarł w Zakrzewku 1738.15/VI. r. (LM Duszniki). Franciszek, pochowany w maju 1739. r. w Szamotułach u Reformatów (Sep. Reform., Szamot.). Andrzej w r. 1741 brał od Teofila Pawłowskiego w zastaw za 30.000 zł. części w Dębowejłęce zwane "Ossowskich" (Ws. 79 k. 192v). Michał, a Konina, chrzestny 1746.30/X. r. (LB Wilczyna). Franciszek, chrzestny 1748.26/XII. r. (LB Września). Ks. Kazimierz, chrzestny 1751.17/X. r., nazwany wtedy kanonikiem katedralnym poznańskim (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), ale był chyba tylko kanonikiem kolegiaty Farnej. Panna Joanna, ze wsi Łobesz(?), zmarła młodo 1765.19/IX. r. (LM Nowemiasto). Andrzej od Mikołaja Jabłonowskiego, pułkownika J.Kr.Mci, w r. 1771 wziął w zastaw na jeden rok za 30.000 zł. część w Przybyszewie zwaną "Przybyszewską" oraz wieś Ogrody w p. wsch. (Ws. 158 k. 123). Zygmunt, w r. 1773 mąż Marianny Włyńskiej, córki Michała (I. Kal. 209/213 k. 135). Karol, chrzestny 1773.21/II. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Karol, posesor Małego Krzycka, chrzestny 1774.24/XI. r. (LB Krzycko W.). Samuel, porucznik (tribunus) wojsk koronnych, dziedzic Myszkowa, wdowiec, zaślubił w Mierzewie 1779.5/VII. r. Kunegundę Zbijewską (LC Poniec). Niewątpliwie jego to córką była Józefa, zmarła jako dziecko we dworze w Myszkowie 1784.20/VII. r. (LM Kazimierz). Kunegunda ze Zbijewskich N-a była w r. 1781 matką chrzestną córki Jana N-go, syna Mikołaja, o których wyżej (LB Żydowo). Ludwika, żona Ignacego Urbanowskiego, zmarła w Przykutach 1784.26/XII. r. Teresa, "kasztelanka"(!), licząca lat 76, zmarła w Poniecu 1787.11/V. r. (LM Poniec). Jadwiga, w r. 1793 żona Wawrzyńca Łujewskiego, Melchior, cysters w Obrze, zmarł tam 1797.2/VI. r., w wieku lat 37, profesji zakonnej 19, kapłaństwa 12 (Nekr. Obra; Nekr. Bledzew; Nekr. Przemęt; Nekr. Owińska).

Nepomucena, ok. r. 1813 żona Jana Mieczkowskiego, oboje żyli w r. 1817. Pani Ewa, chrzestna 1817.16/VII. r. (LB Długie St.). Ludwika, licząca lat 24, wyszła w Żydowie 1838.24/VI. r. za Augustyna Jęchowskiego, wdowca. Franciszka, wdowa, rezydentka we dworze w Chełkowie, licząca lat 65, zmarła tam 1845.9/VIII. r. (LM Wonieść). Teodozja przed r. 1858 wyszła za "ur." Józefa Morze, ekonoma w Nielęgowie. Maria, z Kaliszan, chrzestna 1910.3/VIII. r. (LB Śrem).

Nie wiem, czy z N-imi h. Pomian miała coś wspolnego Ludwika N-a, ur. w "Rosji" 1815.11/V. r., wdowa po Karolu Heynie, emerytowanym nauczycielu, pochodzącym ze Śląska, zmarła w Lesznie 1898.6/VI. r.

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki