FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Olizar-Orzechowscy - 71 EinträgeBearbeiten

>Olizar h. Chorągwie Kmitów. Narcyz, senator-kasztelan Król. Polskiego, mąż Celiny Kąsinowskiej, umarł mając 74 lata 9 VIII 1862 r. w Sadach, w domu Augusta Kąsinowskiego, dziedzica Sadów i Swadzimia (D. LM Lussowo).

>Olkiewiczowie. Wojciech (Andrzej?) i Katarzyna z Dąbrowskich, oboje w r. 1719 już nie żyjący (I. Kon. 75 k. 168v), rodzice Pawła. Paweł ów, chrzestny 2 IX 1715 r. (LB Strzelno), zawierał w r. 1719 umowę z małżonkami, Janem Bądkowskim i Katarzyną Imielińską (I. Kon. 75 k. 168v). Była to chyba umowa małżeńska, bowiem już w r. 1721 Paweł był mężem Konstancji Będkowskiej (Bądkowskiej), córki powyższych rodziców, wraz z którą brał wtedy w zastaw od Chryzostoma i Wojciecha braci Gosławskich wieś Wólkę, pod zakładem 400 złp (ib. k. 295). Konstancja w r. 1722 skwitowała rodziców z 2.500 złp posagu (ib. k. 348v). Paweł sumę 1.200 złp, zapisaną sobie w komplanacji z powyższymi braćmi Gosławskimi, scedował w r. 1727 Stanisławowi Gorzyńskiemu (ib. 76 k. 187). Oboje małżonkowie od Wojciecha Laskowskiego i Teresy z Gorzyńskich dożywotników sołectwa w Trześniewie i Wakowach w starostwie kolskim, nabyli w r. 1731 to sołectwo za 500 zł (ib. k. 388v). Paweł nie żył już w r. 1739, Konstancja zaś idąc t. r. 2-o v. za Franciszka Jackowskiego, zapisała mu 31 X, krótko przed ślubem, sumę 1.000 złp (ib. 77 k. 166). Jackowski żył jeszcze 20 VII 1746 r., a Konstancja była w r. 1758 wdową po raz drugi (ib. 79 k. 94).

Andrzej, w r. 1772 plenipotent wdowy Teresy z Mucielskich Mączyńskiej, kasztelanowej spicymirskieju (Ws. 95 k. 215).

>Olrych, Ollrych, Ollrich, "ur." Wojciech, dzierżawca Głównej koło Poznania, i Franciszka z Smitów (Schmidt?), rodzice synów porodzonych w Głównej: Kazimierza Józefa, ochrzcz. 27 II 1769 r., Maksymiliana, ochrzcz., 13 X 1770 r., Antoniego Hilarego, ochrzcz. 17 XI 1776 r. z ceremonii 3 IV 1777r. (LB Św. Jan, Pozn.). Powyższego Kazimierza Józefa podawał do chrztu 27 II 1769 r. Stanisław O., chorąży wojsk koronnych (ib.). Ks. Marcin, dr. obojga praw, kanonik katedralny poznański, proboszcz w Dolsku i Bojanowie, chrzestny 18 IV 1769 r. (ib.).

>Olszamowscy, Olszanowscy h. Jasieńczyk, ze wsi Olszamy (dziś Olszany) w pow. grodzkim. Jerzy, podsędek ziemski czerski 1616 r. (I. Kal. 82 s. 1668). Agnieszka, w r. 1633 żona Mikołaja Zdzarskiego, w r. 1653 wdowa po nim. Piotr kwitował w r. 1647 małżonków Michała Wyrzyskiego i Katarzynę Smogulecką z sumy 20.000 zł (N. 226 k. 590). Marianna, żona Stanisława z Bnina Moszyńskiego, oboje nie żyli już w r. 1729.

Olszaniecki Krzysztof zaślubił 17 VIII 1687 r. Zofię Trzeboszewską, mieszkającą we wsi Gądki koło Poznania (LC Św. Marcin, Pozn.).

>Olszanowscy, Olszamowscy różni, tu też niewątpliwie znajdąsię i niektórzy Olszamowscy h. Jasieńczyk. Maciej, w r. 1592 mąż Anny Kurowskiej, córki Andrzeja (I. Kal. 59 s. 997; P. 968 k. 497), współdziedziczki Kotowiecka w p. kal. po bezpotomnie zmarłym Macieju Kurowskim, 1.600 r. (R. Kal. 7 k. 325v). Połowę dworu z połową placu w tej wsi kupiła w r. 1600 za 84 zł od Jana Pawłowskiego "Jarosława" (ib. k. 358v), i jednocześnie trzy składy roli tamże sprzedała temu Pawłowskiemu za 20 grz. (ib. k. 359v). Skwitowana w r. 1602 z 40 grz. przez małżonków Piotra Kotowieckiego i Dorotę Szczycińską (I. Kal. 68 s. 1085). Wtedy żył jeszcze Maciej, ale nie żył już w r. 1616, kiedy także nie żył i jego syn Wojciech, zaś córka Zofia, współspadkobierczyni tego brata, żona sław. Walentego, mieszczanina jarocińskiego, kwitowała ze 100 zł Jana Cieleckiego, dziedzica w Bachorzewie (ib. 82 s. 1614). Inna córka Macieja, Anna, nazwana w r. 1646 jedyną spadkobierczynią ojca (snać Zofia już nie żyła), żona 1-o v. Jakuba Suskiego, 2-o v. sław. Jakuba Marlicy, mieszczanina jarocińskiego, wtedy wdowa po nim, sumy zapisane ojcu przez zmarłego Jana Cieleckiego, dziedzica w Bachorzewie, cedowała t. r. Wojciechowi z Bachorzewa Cieleckiemu (Py. 150 s. 58). Marianna wyszła w Mosinie 26 I 1668 r. za "ur." Lamberta Krzywosińskiego (LC Mosina). Józef, zmarły już, i Katarzyna, z parafii koźmińskiej, rodzice Róży, ochrzcz. 31 VIII 1728 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Pani Regina zmarła 23 V 1733 r. Piotr zmarł 19 VIII 1734 r. (LB Międzychód). Katarzyna z parafii lewkowskiej zmarła w Słaboszewie 29 IV 1741 r., pochowana w Kaliszu u Reformatów (LM Szczury-Górzno).

>Olszańscy, różni. "Szl." Jan i Marianna, rodzice Marianny Anny, ur. w folwarku Dalekie, ochrzcz. 22 III 1716 r. (LB Granowo). "Szl." Marianna zmarła w Dalekiem 8 XII t. r. (LM Granowo). Nie wiem, czy to była matka, czy córka? "Ur." Marcin zaślubił w Poznaniu 5 VI 1747 r. Annę Gutowską. O obojgu mowa jako o wędrowcach (vagabundi), mieszkających w parafii Św. Marcina (LC Św. Marcin, Pozn.). Tomasz i Kunegunda rodzice Franciszki Brygidy, ur. w Strzelnie, ochrzcz. 8 X 1755 r. (LB Strzelno). "Szl." Józef, mąż Jadwigi zmarłej w Środzie 5 VIII 1777 r. (LM Środa). Ten Józef, były ekonom w Źrenicy, zmarł w Środzie 5 VII 1795 r., mając lat 70 (ib.). Maciej, 1785 r. brat cioteczny panny Marianny Stobieckiej, córki Piotra i Krystyny z Sukowskich (I. Kon. 83 k. 111v).

>Olszewscy z Olszewnicy. Były na Mazowszu dwie wsie o tej samej nazwie, jedna w pow. warszawskim, druga w pow. liwskim. Nie wiem, która wchodzi tu w grę? Wojciech O. z Olszewnicy nie żył już w r. 1636 (I. Kal. 102 s. 11). Synowie jego Jan i Maciej, a córką była zapewne Barbara, w r. 1631 żona Stanisława Gutowskiego cz. Sulisławskiego, nie żyjąca już w r. 1649.

1. Jan, syn Wojciecha, mąż Jadwigi z Przytocznicy Gosławskiej 1633 r. (I. Kal. 99b s. 1541). Był w r. 1636 opiekunem swego brata Macieja (ib. 102 s. 11) i w tym charakterze prolongował t. r. Janowi Kiełczewskiemu uiszczenie sumy 1.180 zł, zpisanej ich ojcu, a przypadłej w dziale Maciejowi (ib. s. 657).

2. Maciej, syn Wojciecha, podstoli kaliski po r. 1651 (I. Kal. 121 s. 223). Małoletni w r. 1636(ib. 102 s. 11), zapisywał w r. 1644 dług 1.250 złp Wojciechowi Łubieńskiemu, stolnikowi sieradzkiemu (ib. 110a s. 1083), mianowany w r. 1649 przez Stanisława Gutowskiego jednym z opiekunów dzieci zrodzoinych ze zmarłej Barbary O-ej (ib. 115 s. 1618). Od Piotra Malczewskiego w r. 1650 nabył części ról we wsi Chlewo, które to role miał już w swym posiadaniu (R. Kal. 14 k. 126v). Ze swej strony części ról w Sulmówku, które trzymał w posesji ów Malczewski, zrezygnował mu (ib. k. 128). Z ośmiu dymów w Stojanowie Wielkim oraz z sześciu dymów w Sulmówku Chrosnym w pow. kaliskim winien był płacić 14 zł podwójnego podymnego uchwalonego w r. 1652 w obozie beresteckim (R. Kal. 31a k. 261v, 263v). Już nie żył w r. 1655, kiedy wdowa, Teresa z Wyleżyńskich występowała w imieniu synów, Wojciecha i Andrzeja (I. Kal. 121 s. 223). Zapisywała 9 XI 1657 r. dług 3.000 złp Janowi Biernackiemu w posagu za swą cOrką Teofilą, jego żoną przyszłą (ib. 122 s. 718). Żyła jeszcze w r. 1683 (Z. T. P. 33 s. 360), a może i w r. 1692 (P. 1124 X k. 148). Wspomniana córka Teofila, w latach 1657-1677 żona Jana Biernackiego, wdowa w latach 1688-1701, nie żyła już w r. 1715. Z synów, Wojciech wspominany był obok matki w latach 1655-1669 (I. Kal. 121 s. 223, 122 s. 550, 129 s. 1413).

Andrzej z Olszewnicy O., syn Macieja i Wyleżyńskiej, podporucznik w r. 1689, porucznik chorągwi usarskiej kasztelana wieluńskiego w latach 1690-1691 (I. Kal. 146 s. 61, 267; P. 1122 X k. 135), sędzia kapturowy sieradzki w r. 1696 (P. 1238 k. 53v), łowczy sieradzki w r. 1700 (P. 1139 X k. 63). Wspomniany w r. 1655, wtedy jeszcze niewątpliwie nieletni (ib. 121 s. 223), obok matki dziedzic Sulmówka i części Stojanowa w r. 1677 (ib. 138 s. 946). Wraz z żoną, Katarzyną Karchowską, córką Adama i Teresy Cieleckiej, wdową 1-o v. po Mikołaju Władysławie Rogalińskim, spisywał około r. 1687 wzajemne dożywocie (P. 1113 V k. 10; R. Kal. 2 k. 362). Od Stanisława Bratkowskiego kupił w r. 1689 za 12.000 zł Stojanów Mały (I. Kal. 146 s. 267). Oboje z żoną w r. 1690 zawierali pod zakładem 48.000 złp kontrakt z Kazimierzem Rogalińskim, opiekunem małoletniego Romana Rogalińskiego (Z. T. P. 35 s. 166). Od Aleksandra Karchowskiego, brata swej żony, w r. 1692 kupił za 85.000 złp wsie Karchowo i Belęcino oraz części wsi Gola t Rzepiec w pow. kośc. (P. 1124 X k. 148). Od Stanisława Zadorskiego w r. 1693 kupił za 24.300 złp części w Goli zwane "Zadorszczyzna" i "Gołembowszczyzna" (P. 1432 k. 383v). Połowę Goli w r. 1694 kupił od Stanisława Przedzyńskiego, regensa grodzkiego poznańskiego (P. 1128 X k. 72). Dziedzic Belęcina i Karchowa, w r. 1700 kwitował się z Wojciechem Czeszewskim, byłym posesorem tych dóbr (P. 1139 X k. 63). Oboje z żoną części Goli zastawili w r. 1706 za 5.000 zł Wacławowi Lipskiemu (Ws. 77 V k. 85). Umarł między 9 IX 1706 r. a rokiem 1710. Nie żyła już w r. 1710 także i żona Andrzeja, która męża przeżyła (LB Siemowo; N. 193 s. 71; I. Kon. 75 k. 120v). Pozostały jedynie córki, spadkobierczynie dóbr ojcowskich, które w Sulmówku w r. 1711 spisały działy owych dóbr, t. j. Sulmówka, Stojanowa, Goli, Belęcina, Karchowa i Trzepca (P. 283 k. 113v, 1149 II k. 28, 1163 k. 183). Z tych córek, Katarzyna, ur. w Sulmówku, ochrzcz. 13 XI 1693 r. (LB Siemowo). Eleonora, w latach 1710-1727 żona Macieja Stanisława z Kozarzewa Borzęckiego, już nie żyła w r. 1731. Teresa, w r. 1717 żona Jana Budzisza Pstrokońskiego, oboje nie żyli już w r. 1726. Joanna wzięła w r. 1711 z działów z siostrami Belęcin, Karchowo i Trzepiec, a w r. 1719 dobra te sprzedała za 86.000 złp Janowi Łukomskiemu (P. 1163 k. 185). Była żoną 1-o v. w latach 1712-1731 Jana z Gorzyna Wierzchlejskiego, wdowa w r. 1735, 2-o v. w latach 1746-1747 żona Józefa Suchorskiego, nie żyła już w r. 1757. Aleksandra wyszła w parafii Stary Gostyń 9 II 1717r. za Pawła Stawskiego. T. r. kwitowała z opieki szwagra Pstrokońskiego i siostrę Teresę (Kośc. 311 s. 644). Franciszka, jeszcze niezamężna w latach 1712-1715 (P. 283 k. 113v; Kośc. 310 s. 516; P. 1149 II k. 28), w latach 1719-1726 żona Andrzeja Pigłowskiego. Umarła w Krobi 26 X 1729 r. Zob. tablicę.

@tablica: Olszewscy (z Olszewnicy)

>Olszewscy, różni. Herbarze wymieniają O-ch vel Olszowskich (pisownia tych nazwisk bywa nader przemienna) herbów: Bończa, Brochwicz, Brodzic, Kościecza, Lis, Lubicz, Nieczuja, Orla, Pobóg, Pomian, Rawicz, Ślepowron, Tępa podkowa, Trzaska. W większości swej rodziny te wiodły się z Mazowsza. Na terenie Wielkopolski zachodniej przedstawiciele tego nazwiska jawili się dość często, ale sporadycznie, tak, że w ogromnej większości przypadków nie można ich powiązać w jakieś zwarte genealogiczne całości. Segregowanie ich wedle wyliczonych wyżej herbów, dokonywane z konieczności tylko na podstawie herbarzy, jakże tu zawodzących (np. Uruski), nie służyłoby niczemu. Wolę więc tę rzeszę "lużnych" O-ch dać w porządku chronologicznym, bez silenia się na wydzielanie poszczególnych rodzin. Muszę tylko zaznaczyć, iż wskutek przemienności pisowni Olszewscy-Olszowscy mogą się tu znaleźć i niewątpliwie znajdują także i Olszowscy h. Prus II.

Ofka z Olszewa, córka zmarłego Nikla, której w r. 1461 miał płacić winę Trojan z Wturka (I. Kal. 1 k. 44). Ofka od tego Trojana, swego brata (!), uzyskała w r. 1462 zapis 6 grz. (ib. k. 113v).

Jakub "Bobrek" O. pozywany był w r. 1513 przez Marcina Bugwidzkiego o gwałtowne wygnanie z części ojczystej w Kotlinie (P. 865 k. 289v). "Szl." Paweł O., mąż "uczc." Zofii, wdowy 1-o v. po "uczc." Janie Grączkim, mieszczaninie bydgoskim, która w r. 1593 kwitowała Potulickich z 200 zł (Kc. 121 k. 109). Stanisław otrzymał 25 V 1605 r. za zasługi wojenne sołectwo we wsi Niedary starostwa ujskiego (M. K. 150 k. 75v, 76).

Bartłomiej, nie żyjący już w r. 1612, ojciec Wojciecha z pow. łukowskiego, męża Jadwigi Mikolskiej (Mykolskiej), który w r. 1611 zawierał ze Stanisławem Rudnickim, podsędkiem ziemskim i sędzią surogatorem grodzkim kaliskim, kontrakt o dzierżawę wsi Konarzew (I. Kal. 77a s. 762). Wojciech ten w r. 1612 kwitował Piotra Biernackiego z 800 zł, za które ów Piotr zastawił był mu części Chabierowa w pow. sieradzkim (ib. 78 s. 946). Od Aleksandra i Macieja braci Doruchowskich w r. 1616 uzyskał cesję sumy 4.000 zł, za którą Stanisław Doruchowski zastawił był części Doruchowa (ib. 82 s. 1150). Skwitowany w r. 1618 przez Pawła Wolińskiego ze 100 zł (ib. 84 s. 75). Jerzy, w r. 1636 mąż Urszuli Pigłowskiej (ib. 102 s. 1612). Andrzej z Olszewa Marciszy, ojciec Marcina, który w r. 1647 część "Pyszlewską" w Olszewie Marciszach rezygnował w Mławie swemu synowi Stanisławowi, zrodzonemu z Katarzyny Kownackiej, ten zaś Stanisław w r. 1648 dał ową część Sebastianowi Chrostowskiemu (Kośc. 130 s. 122, 302 k. 54).

Jan, nie żyjący już w r. 1661, ojciec Wojciecha, męża Zofii Scipierskiej (Szczypierskiej), córki Zygmunta i Febronii Kobierzyckiej, która wtedy kwitowała swą matkę, żonę 2-o v. Jana Dąbrowskiego, i brata, Stanisława Scipierskiego, ze swych dóbr w Szczypiernie i Borkowie w p. kal. (I. Kal. 125 s. 606). Wojciech ten, części w Doruchowie i Rypinie (?) w pow. ostrzeszow., zobowiązał się t. r. na połowie części owych wsi i pustki Zakale, jak również na młynie zw. "Łacina" oprawić żonie posag 2.500 zł (ib. s. 621). Żył jeszcze w r. 1665 (ib. 126 s. 768). Zofia owdowiawszy wyszła 2-o v. za Stanisława Starszewskiego, z którym w r. 1681 spisywała wzajemne dożywocie (ib. 140 k. 312v). Nie żyła już w r. 1701. Córka Wojciecha i jej, Marianna O-a, żona Stefana Walickiego, kwitowała wtedy z 400 zł długu Bartłomieja Wierzbiętę Doruchowskiego, dziedzica Doruchowa (ib. 154 s. 105).

Anna "de Olsza O-a", w latach 1663-1665 żona Chryzostoma Podkockiego. Samuel (Jerzy Samuel), w r. 1664 mąż Jadwigi Zdzenickiej, córki Stanisława Zdzenickiego "Bacha" cz. "Szymczyka" i Anny Zdzenickiej "Mieczkówny" (I. Kon. 58 k. 298), która podniósłszy posag kwitowała w r. 1666 matkę i brata Jana (ib. k. 375). Stanisław i Marianna, zamieszkali w Podstolicach, rodice Jadwigi, ochrzcz. 24 X 1666 r. (LB Targowa Górka). Anna, żona Jakuba Przespolewskiego, dziedzica części Bieganowa w p. kal., oboje nie żyli już w r. 1669. Stanisław, z Jankowa w p. kal., i żona jego Gertruda, rodzice Felicjana, ochrzcz. 7 VI 1672 r. (LB Sowina). Feliks, nie żyjący już w r. 1676, ojciec: Pawła, Mikołaja, Adriana, Feliksa i Wawrzyńca. Z nich, Paweł i Mikołaj, jako spadkobiercy ojca (obok brata Adriana, karmelity), jak również zmarłej bratanicy Teresy, córki nie żyjącego już brata Feliksa, w imieniu własnym i brata Wawrzyńca kwitowali t. r. Piotra Opalińskiego, starostę międzyrzeckiego, syna Piotra, wojewody kaliskiego, z sumy 6.300 zł, którą zmarły wojewoda zapisał był ich ojcu (Py. 154 s. 60).

Stanisław i Marianna Gajewska, oboje nie żyjący już w r. 1678, rodzice Anny, wtedy żony Mikołaja Rutkowskiego (Rudkowskiego) (R. Kal. 15 k. 651). Drugim jej mężem był w r. 1685 Franciszek Rościeski. N., posesor wsi Leszcze, zmarł w r. 1678 (A. B. Koło, W. 48). Anna, w r. 1681 żona Walentyna na Korzenicy Korzenickiego. Jan, dzierżawca probostwa w Ostrzeszowie, i Katarzyna Kobierzycka (córka Jana), rodzice Teresy Anny, ochrzcz. 8 IV 1681 r. Podawali ją do chrztu Stanisław O., brat ojca, i pani Dorota O-a, macocha ("matka seu vitrica") ojca (LB Ostrzeszów). Synem tejże pary, nie żyjącej już w r. 1724, był Adam, który wtedy kwitował z 3.000 zł ks. Jana Kobierzyckiego, kanonika kaliskiego, brata matki (I. Kal. 161 s. 305, 320).

Wacław, dziedzic części Doruchowa, świadek 29 VII 1686 r. (LB Kępno), nie żył już w r. 1695 (I. Kal. 152 s. 442). Był mężem Elżbiety Gaszyńskiej, nie żyjącej już w r. 1713 (P. 1147 II k. 3), jciec Jana i Kazimierza. Z nich, Jan, dzierżawca Plugawic w latach 1693-1700 (LB Wyszanów), mąż Krystyny Busińskiej, córki Stefana Norberta i Krystyny Gułtowskiej, która w r. 1695 sumę 200 zł, spadłą po babce, cedowała Stanisławowi Grzymisławskiemu (I. Kal. 152 s. 103). Oboje małżonkowie żyli w r. 1713 (P. 1147 II . 3). Córki ich, Franciszka Jadwiga, ochrzcz. 8 X 1693 r., Barbara Konstancja, ochrzcz. 22 VIII 1700 r. (LB Wyszanów). Kazimierz, syn Wacława i Gaszyńskiej, dziedzic części Doruchowa, mąż Anny Umińskiej, córki Jana i Anny Duninówny, w r. 1695 zapisał żonie dług 833 zł (I. Kal. 152 s. 442). Ów Kazimierz był z czasem chorążym horodelskim. Córka jego i Umińskiej, Marianna wyszła przed 4 XI 1725 r. za Antoniego Koszutskiego z Zalesia, z którym spisywała dożywocie w grodzie ostrzeszowskim. Nie żyła już w r. 1765. Zapewne inną córką tej pary była Antonina O-a, żona Wojciecha Popowskiego, oboje nie żyli już 1766 r. (I. Kon. 80 k. 71). Zob. tablicę.

@tablica: Olszewscy

Anna, w r. 1692 żona Andrzeja Krzyżanowskiego. Anna, w r. 1695 wdowa po Walentynie Korzenickim z Korzenic w pow. sieradzkim, 2-o v. żona Wawrzyńca Zabłockiego, była w r. 1705 wdową i po tym mężu. Jakub, w r. 1695 mąż Marianny Kruszewskiej, córki Floriana i Zuzanny Kozłowskiej (I. Kal. 152 s. 118). Jan, chrzestny 30 V 1700 r. (LB Niechanowo). Stanisław wraz z żoną Katarzyną Wydzierzewską w r. 1700 wydzierżawili pod zakładem 800 złp Marszewo od Michała, Ewy i Katarzyny rodzeństwa Koźmińskich (P 1139 X k. 110v). Marianna, żona Macieja Romana, nie żyli już oboje w r. 1701. Helena, żona 1-o v. w r. 1701 Aleksandra Pawińskiego, 2-o v. w latach 1711-1724 Stefana Bogońskiego, nie żyła już w r. 1725. Agnieszka, z Pyszący, chrzestna 28 XII 1703 r. (LB Śrem). Anna, chrzestna 19 VII 1705 r. (LB Kotłów). Siostra Elżbieta, franciszkanka gnieźnieńska, zmarła 27 V 1708 r. (Nekr. Franciszkanek, Śrem). Józef, w r. 1710 plenipotent małżonków Eysmontów (G. 93 k. 30v). Dorota, chrzestna 25 III 1714 i 1 VI 1716 r. (LB Dolsk). Konstanty, burgrabia grodzki ciechanowski, w r. 1719 trzymał zastawem dobra Romany, Sądzięta i Karcze w pow. przasnyskim (W. 90 k. 257v). Piotr O. (niekiedy Olszowski), mąż Katarzyny Paruszewskiej, córki Jakuba i Zofii Skórzewskiej, nie żyjącej już w r. 1739, ojciec, Mikołaja, ochrzcz. 28 XII 1721 r., żyjącego jeszcze w r. 1739, Pawła, ur. w Wierzchowiskach ochrzcz. 30 VI 1723 r., chyba już nie żyjącego w r. 1739, Marcina, Łucji (Magdaleny Łucji), ur. tamże, ochrzcz. 20 XII 1720 r. (LB Ostrowite), Małgorzaty i Marianny, żyjących w r. 1739 (P. 1255 k. 61). Katarzyna, żona Tomasza Chlebowskiego, oboje nie żyli już w r.1720. Stanisław, chrzestny 11 XII 1725 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Aleksander, w r. 1726 mąż Konstancji Zdzienickiej (Z. T. P. 46 k. 1212). Cecylia, ksieni franciszkanek gnieźnieńskich, zmarła 27 X 1730 r. (Nekr. Franciszkanek, Śrem; Nekr. Franciszkanów, Śrem). Antoni zaślubił (w Dalekiem?) 29 XI 1732 r. Annę Kułakowiczównę, córkę Wawrzyńca (LC Granowo), która będąc już ową umarła w Poznaniu w r. 1751, pochowana 19 VI (LM Św. Marcin, Pozn.). Antoni, miecznik dobrzyński, nie żył już w r. 1739, kiedy żona jego, Marianna Ostrowska, wdowa 2-o v. po Franciszku Wardęskim, komorniku ziemskim sieradzkim, była 3-o v. za Adamem Trębińskim, sędzią ziemskim łęczyckim (Rel. Kal. 112/113 s. 124). Antoni zmarł w r. 1742, pochowany 4 III w kościele Bernardynów w Poznaniu (LM Św. Marcin, Pozn.; A. B. Pozn., W. 58). Kazimierz i Anna, rodzice Antoniego Jana, ur. w Spławiu, ochrzcz. 9 VI 1744 r. (LB Tulce). Adam, syn zmarłych, Pawła i Zofii ze Stokowskich, okazywał w r. 1748 rany zadane przez Konstantego Nowowiejskiego (Rel. Kal. 139 s. 1861), zaś w r. 1751 ten sam zapewne Adam poranił się wzajemnie z Władysławem Nietyksą, ekonomem z Krępego, przy okazji obrony mieszczan miasta Ostrowa (ib. 146 s. 26, 30).

Adam, w r. 1751 mąż Eleonory Rudnickiej, córki Macieja i Katarzyny Lubiatowskiej, dziedziczki części wsi Smardowo Rudniczyzna (ib. s. 463, 540), która w r. 1752 wraz ze swym rodzeństwem sprzedała Mateuszowi Smardowskiemu część Smardowa zwaną Rudniczyzna (I. Kal. 196/198 k. 105v). Adam i Eleonora byli małżeństwem już w r. 1750, bowiem wtedy on był oskarżony o to, iż w Wysocku wraz z żoną oraz szwagrami, Franciszkiem i Mikołajem Rudnickimi zamordował Tomasza Murzynowskiego i ciężko pobił jego syna Wojciecha (Rel. Kal. 172/173 s. 1908). Eleonora w r. 1771 wraz rodzeństwem kwitowała Jana Smardowskiego, syna zmarłego Mateusza, z 200 zł pozostałych ze wspomnianej wyżej transakcji (I. Kal. 209/213 k. 19). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1775 (ib. 214/216 k. 42v, 145), a Adam także i w r. 1788, kiedy o Eleonorze mowa jako o zmarłej (ib. 228 k. 317). Spośród ich dzieci, Jan umarł dzieckiem. Od swej matki chrzestnej, Rozalii z Lubiatowskich 1-o v. Nowowiejskiej, 2-o v. Leszczyńskiej, miał scedowane jej prawa do spadku po Lubiatowskich we wsi Strzegowej. Kazimierz i Wiktoria z Nowowiejskich Myślińscy, zięć i córka Rozalii, manifestowali się w r. 1768, by rodzice zmarłego dziecka nie pretendowali do tego zapisu, nie dotyczył on bowiem spadkobierców (Rel. Kal. 193/194 k. 524v, 525). Inny syn Adama i Eleonory to Lucyniusz, o którym niżej. Córka Franciszka, niezamężna w r. 1775 (I. Kal. 214/216 k. 145), w r. 1788 żona Hieronima Chlebowskiego. Lucyniusz kwitował 1775 r. rodziców ze swej części rodzicielskich dóbr (ib. k. 42). Ożenił się w r. 1776 z Teresą Kamieńską, córką Józefa i Joanny Lubstowskiej, wdową 1-o v. po Józefie Grabińskim (ib. k. 182v). Skwitowany w r. 1780 przez pannę Konstancję Grabińską z ceny połowy Bielczewa w p. kal. ustalonej na 10.000 złp (ib. 220 k. 50), którą to połowę t. r. za takąż sumę od niej nabył (ib. k. 319). Umarł między r. 1788 (ib. 1228 k. 317) a 1791, kiedy owdowiała Teresa, dożywotniczka Bielczewa i w pow. sieradz. Kocina, kwitowała swe dzieci z pierwszego męża Grabińskiego (Py. 163 k. 986v). Franciszek O., "ze Smordowa", chrzestny 9 II 1756 r. (LB Rososzyca), to może brat Adama?

Gertruda, cysterka ołobocka, zmarła w drodze, w mieście Janowcu 9 II 1750 r., mając lat 76, profesji 53 (Nekr. Przemęt; Nekr. Obra; Nekr. Owińska). Mikołaj zmarł w Kościanie 22 I 1751 r., pochowany u tamtejszych Bernardynów (LM Kościan). Mechtylda (Joanna), cysterka ołobocka, umarła w Ołobocku 14 III 1754 r., mając lat 72, profesji zakonnej 55 (Nekr. Owińska; Nekr. Przemęt; Nekr. Obra.). Anna zmarła w Targowej Górce 30 VII 1757 r. (LM Targowa Górka). Florian, chrzestny 2 VII 1758 r. (LB Szamotuły). Kazimierz, mąż Heleny Błędowskiej, ojciec Piotra, ur. w Targowej Górce ochrzcz. 8 VII 1758 r. (LB Targowa Górka). Anna, nie żyjąca już w r. 1761, żona Franciszka Koszutskiego, pisarzewicza ziemskiego poznańskiego. Felicjan zaślubił we Lwówku 23 V 1762 r. Dorotę Ziemińską (LC Lwówek). Był w r. 1763 posesorem Zgierzynka (LB Brody). Żyli jeszczeoboje 6 XII 1781 r. (LB Duszniki) i chyba ta sama Dorota była "panią Dorotą O-ą z Zakrzewa" chrzestną 20 II 1788 r. (LB Sw. Maria Magdal., Pozn.). Syn Felicjana i Doroty - Jan Nepomucen Filip Stanisław, ur. w Zgierzynku 27 IV 1763 r. (LB Brody). Michał i Regina, rodzice dziecka ur. w Rybitwach, ochrzcz. 23 III 1762 r. (LB Węglewo). Marianna wyszła przed 8 III 1765 r. za Józefa Baranowskiego, żyli jeszcze oboje 27 XII 1766 r. Mikołaj, w r. 1771 mąż Brygidy Dąbrowskiej córki Bronisława i Anny Spinkówny, spadkobierczyni po rodzicach części Chorabina w pow. drohickim (I. Kal. 209/213 k. 37). Jan, w r. 1773 mąż Wiktorii Bońkowskiej (Py. 158 k. 215v). Mieszkali w r. 1775 w Mystkach, gdzie urodził się i syn Walenty, ochrzcz. 15 I t. r. (LB Targowa Górka), zmarły 4 IX 1777 r. Córka ich Rozalia umarła 22 XI 1777 r. (LM Sw. Trójca, Gn.). Wiktoria z Bońkowskich nie żyła już w r. 1791. Pozostały wspomniane t. r. córki tej pary, Ewa i Konstancja, pozostające pod opieką Tomasza Szarzyńskiego (G. 115 k. 16). Anna i jej mąż Wojciech Luboński nie żyli już w r. 1773. Antoni kwitował się w r. 1776 z Franciszkiem Pławińskim (Py. 158 k. 457). Panna Franciszka, z Młodaska, zaślubiła 31 V 1779 r. w parafii Ostroróg Marcina Bąkowskiego. Antoni, liczący ok. 59 lat, zmarł w Chrząstowie (Olędrach Chrząstowskich) 5 IV 1786 r. Z żony Teresy miał córkę Franciszkę, ur. tamże, ochrzcz. 17 X 1779 r. (LM, LB Wieszczyczyn). Marcjanna i jej mąż Maciej Lipnicki nie żyli już w r. 1780. Karol, ekonom z Klęki, i Zofia z Arciszewskich, rodzice Jadwigi Teresy Katarzyny, ur. w Klęce 13 X 1781 r. (LB Nowe Miasto).

Adam i Eleonora z Walewskich, oboje nie żyjący już w r. 1781, rodzice Józefa i Benedykta, stolnika wendeńskiego, którzy t. r. zawierali komplanację ze Stefanem Julianem Walewskim, pisarzem grodzkim ostrzeszowskim (I. Kal. 221 k. 283). Antoni i Marianna, rodzice Wincentego Feliksa, ur. 30 V 1782 r. w Poznaniu (LB Św. Marcin, Pozn.). Jan i Katarzyna z Sosnowskich, rodzice Teresy, żony Jakuba Kucharskiego, wszyscy oni żyli już w r. 1781 (P. 1358 k. 232v). "Szl." Feliks i Marianna, rodzice Piotra, ur. 29 VI 1784 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Chyba identyczny z nią "ur." Felicjan, wdowiec, który 1 X 1799 r. zaślubił wdowę 30-letnią Zofię Sobocką z Jutrosina (LC Św. Marcin, Pozn.). Antoni i Barbara, rodzice Józefa Ignacego, ur. w Swadzimiu 11 III 1784 r. (LB Lussowo). Stanisław i jego żona, Anna bar. de Szwanberk, spisywali w r. 1785 wzajemne dożywocie (G. 112 k. 37). Maciej, posesor Mechnic w p. ostrzeszow., zaślubił 16 V 1785 r. wdowę Juliannę z Gogolewskich Stawską, umarł w Mechnicach 20 V 1793 r., licząc ponad 40 lat. Synowie, Tomasz z Akwinu Benedykt, ur. w Mechnicach, ochrzcz. 9 III 1786 r., Jan Ewangelista Walerian, ur. tamże, ochrzcz. 17 XII 1787 r., Egidiusz, ur. tamże, ochrzcz. 3 V 1789 r. Córka Marianna Tekla umarła tamże mając 10 dni, 5 X 1790 r. (LB, LM Mikorzyn). Antoni, syn Zofii O-ej, umarł w Ostrowie 31 III 1786 r. (LM Ostrów). Wojciech i Anna Marianna, rodzice urodzonych w Obornikach, Karola Marcelego, ocrzcz. 8 XI 1787 r., i Małgorzaty Anny, ochrzcz. 11 VII 1790 r. (LB Oborniki). Józef i Weronika Kozłowska, rodzice Jana Nepomucena Aleksandra, ur. w Rogaczewie, ochrzcz. 30 VI 1791 r. (LB Iłowiec). Józef Franciszek, ekonom w Mieszkowiem zaślubił 8 II 1792 r. Józefę Zagórską, pozostającą w służbie u Kunegundy Hersztopskiej (LC Mieszków). Ich córka Paula Justyna, ur. 3 VI 1793 (LB Jarocin). Maże ci sami, Wojciech i Marianna, rodzice Antoniego, pochowanego 30 X 1788 r. (LM Stęszew). Marianna, nie żyjąca już w r. 1792, była pierwszą żoną Józefa Mostowskiego, porucznika kawalerii narodowej brygady Madalińskiego. Ignacy (czy szlachcic?), ekonom w Wielichowie chrzestny 1 IX 1793 r. (LB Wielichowo). Magdalena, licząca 23 lata, wyszła w Poznaniu w parafii farnej 7 VII 1799 r. za Wiktoryna Ostrowskiego. Józef, leśniczy w Murzynowie, i Józefa, rodzice Antoniego Jana, ur. 8 VI 1799 r. (LB Nietrzanowo). Antoni, chrzestny 5 XI 1802 r. (LB Śrem). "Ur. " Józef, pastuch bydła, liczący lat 70, zmarł w Malczewie 26 VI 1803 r. (LM Jarząbkowo). Wiktoria, ekonomowa z Zakrzewa, chrzestna 29 XI 1803 r. (LB Potarzyca). Józef, z Sieradza, liczący lat 30, zaślubił w Poznaniu 25 II 1805 r. Mariannę Pilchowską, ze Śródki, 26-letnią (LC Św. Małgorzata, Pozn.). Rozalia, w latach 1801-1805 żona Józefa Kołudzkiego. Józef, posesor wsi Wilcza, liczący lat 50, zmarł w r. 1808, pochowany 7 XI (LM Zaniemyśl). Antoni, z Rogowa, zaślubił 25 VII 1809 r. Elżbietę Wojewódzką (LC Rogoźno). Wojciech, syn zmarłego Józefa Ludwika i Marianny z Narbutów mąż Marianny Napierskiej (Napiorskiej), miał z nią córkę Mariannę Katarzynę, ur. 26 III 1810 r. Oboje żyli jeszcze 12 III 1812 r. (LB Krotoszyn). Florian, ur. w Pobiedziskach ok. r. 1791, zaślubił w Mieczewnicy 20 XI 1815 r. Franciszkę Wiśniewską (LC Giewartów). Jan, ze Studzieńca, liczący 65 lat, zmarł 1 III 1816 r. (LM Rogoźno). Tekla zaślubiła przed 19 VI 1817 r. Ignacego Zaborskiego, byłego poborcę w mieście Kleczewie. "Szl." Ludwika zmarła w Sowinie 16 VI 1821 r. (LM Sowina Kośc.). Antoni, registrator i Róża z Kobierskich, rodzice Antoniny Adolfiny, ur. 13 XII 1826 r. (LB Koźmin). Nepomucen, ekonom, i Karolina Michalska, rodzice Wiktoryna Juliana, ur. w Murzynowie 6 VIII 1828 r. (LB Nietrzanowo). "Ur." Aleksander, szewc, 29-letni, zaślubił 19 X 1842 r. Antoninę Górską z Rogoźna (LC Rogoźno). "Szl." Ferdynand, zrazu w r. 1820 komornik cz. egzekutor sądowy, potem w r. 1831 sędzi pokoju w Jarocinie, mąż Salomei Jaworskiej, córki Aleksandra i Justyny Świerczyńskiej (Świejkowskiej?), zmarłej 29 IV 1850 r. w wieku 48 lat. Ich synowie: Józef Ferdynand, ur. 20 I 1820 r., Leopold, zmarły 8 IV 1831. Córka, Pelagia, ur. 23 II 1830 r. (LB. LM Jarocin). Klementyna "von O-a" zaślubiła przed 25 VI 1856 r. Ernesta Augusta Juliusza Kaegler, asesora Rejencji (LB Św Krzyż, Pozn., dyssyd.) Józefa, wdowa po Józefie Ziołeckim, mająca 50 lat, zmarła w Poznaniu 21 VI 1873 r. Wincenty, liczący lat 77, zmarł w Gnieźnie 26 VIII 1913 r. (Dz. P.). Józef, dzierżawca Pierzchna, liczący lat 66, zmarł w Poznaniu 8 X 1937 r., pochowany w Kórniku (ib.).

>Olszowscy h. Prus II, z Olszowy koło Piotrkowa. Krzysztof, podczaszy wieluński 1668 r. (I. Kon. 58 k. 507), potem stolnik sieradzki 1686 (?) r. (I. Kal. 143 s. 206). Mąż Zofii Bratkowskiej, córki Mikołaja, na której wezwanie dokonana była w r. 1661 wizja w Siąszycach (P. 187 k. 332). Toczyła w r. 1668 sprawę z Teresą Nieniewską, żoną Stanisława Bratkowskiego, o nie przeprowadzenie działów i o nie wydanie Teresie jej posagu (I. Kon. 58 k. 507). Krzysztof w r. 1669 zastawił wieś Karminek w pow. sieradzkim za 5.500 zł Zygmuntowi Wierusz Bielskiemu komornikowi granicznemu i sędziemu grodzkiemu wieluńskiemu (I. Kal. 129 s. 518). Oboje małżonkowie t. r. zawierali pod zakładem 15.000 złp kontrakt ze wspomnianą wyżej Teresą z Nieniewskich Bratkowską (ib. s. 416). Zofia z Bratkowskich nie żyła już w r. 1674, a nie żył też wtedy i jej syn Hieronim O. Spadkobierca ich, Paweł Bratkowski, syn Stanisława i Teresy Nieniewskiej, w r. 1686 sprzedał Siąszyce Mikołajowi O-mu, dopełniając w ten sposób zobowiązania, jakie jego zmarła matka i brat Stanisław Bratkowski dali w r. 1674 Zygmuntowi O-mu, podkomorzemu wieluńskiemu, ojcu Mikołaja (ib. 143 s. 206).

Walerian (urodzony z Elżbiety Modrzewskiej), podkomorzy wendeński, potem kasztelan spicymirski, mąż Zofii Duninówny z Wielkiego Skrzynna, urodzonej z Zofii Koniecpolskiej, ojciec: Andrzeja, Hieronima, Zygmunta i Mikołaja.

1. Andrzej, syn Waleriana i Duninówny, ur. 27 I 1621 r., kanonik metrpolitalny gnieźnieński 21 IV 1644 r., sekretarz królewski, proboszcz krakowski (potem dziekan), referendarz koronny, instalowany na prepozyturze poznańskiej 19 X 1657 r. (Install., s. 105), biskup chełmiński 23 II 1661 r., podkanclerzy koronny od grudnia 1666 do r. 1676, arcybiskup gnieźnieński w r. 1674, objął tę stolicę 8 I 1675 r. Od Jana Gumowskiego uzyskał w r. 1665 zobowiązanie dotrzymania kontraktu trzyletniej dzierżawy Mącznik i Śródki, dóbr prepozytury poznańskiej (P. 1076 k. 1336v). od Adama Biskupskiego, starosty wieluńskiego, uzyskał 20 I 1667 rezygnację miasta Kępna z przyległościami oraz wsi: Osinin, Krążkowy, Rzepnia w ziemi wieluńskiej, Russocice, Polichna, Międzylesie, Skarbki, Kuny, Tury, Pieronów, Kamiona, Małyszyna w wojew. kal. (I. Kon. 58 k. 441). Umarł w Gdańsku 29 VIII 1677 r. (P. S. B. ).

2. Hieronim, syn Waleriana i Duninówny, ur. ok. r. 1622, starosta brzeźnicki, chorąży wieluński w r. 1658, starosta wieluński przed r. 1667, koniuszy królowej przed r. 1668, podstoli koronny w r. 1673, wojewoda rawski w r. 1677, umarł t. r., przed 18 II (P. S. B. ). Mąż Petronelli Wołuckiej, kasztelanki małogoskiej, wraz z którą w r. 1676 uzyskał od małżonków Kamińskich, za konsensem królewskim, cesję wsi Grodziec Wielki i Łagiewniki w pow. sieradzkim (G. 85 k. 323). Był ojcem Andrzeja i Zofii, żony Aleksandra Lipskiego, kasztelana inowłodzkiego.

Andrzej, syn Hieronima i Wołuckiej, chorąży gostyński, w r. 1677jeden z wykonawców ostatniej woli stryja prymasa (G. 86 k. 58v), mąż Zofii Koniecpolskiej, wdowy 1-o v. po Aleksandrze Załuskim, wojewodzie rawskim.

3. Zygmunt, syn Waleriana i Duninówny, starosta szczerczewski w r. 1665 (I. Kal. 126 s. 229), podkomorzy wieluński w r. 1667 (R. Kal. 2 k. 150). Za konsensem królewskim z 31 I 1665 r. wieś Solec w wojew. brzeskim-kuj. uzyskał wskutek cesji swej teściowej, Zofii z Parzniewic Kobierzyckiej, wojewodziny pomorskiej (I. Kal. 126 s. 229). Był wtedy mężem jej córki, Katarzyny Kobierzyckiej, wdowy 1-o v. po Adamie Działyńskim, staroście bratyjańskim (ib. s. 899). Dom swój w Kaliszu przy ulicy Piskorzewskiej, koło domu zmarłego Stanisława Kobierzyckiego, wojewody pomorskiego, w r. 1667 dał w dożywocie pannie Annie Wilczkowskiej (R. Kal. 2 k. 150). Zawierał w r. 1674 a Siąszycach kontrakt z Bratkowskimi, synami Stanisława i Teresy z Nieniewskich (I. Kon. 60 k. 636). Od Stanisława O-go, podstolego wieluńskiego, i jego zięcia Michała Raczyńskiego w r. 1677 uzyskał zobowiązanie stawienia do akt Aleksandry O-ej, córki pierwszego a żony drugiego, dla skwitowania z 1.000 złp (G. 86 k. 58v). Druga żona Zygmunta, Marianna Działyńska, była w r. 1678 współspadkobierczynią Piotra Działyńskiego, wojewody chełmińskiego, bezpotomnie zmarłego (N. 185 k. 773). Zygmunt w Koninie 13 II 1681 r. zawierał z Kazimierzem Trzebuchowskim, pułkownikiem J. Kr. Mci, kontrakt o rękę urodzonej z Kobierzyckiej córki Zofii (I. Kon. 63 k. 291). Umarł t. r. (P. 140 k. 387v), zaś wdowa była w r. 1686 2-o v. żoną Macieja z Bużenina Pstrokońskiego (R. Kal. 2 k. 379). Skwitowana w r. 1681 przez pasierbicę Zofię Trzębuchowską z 10.000 zł jej ojcowizny (I. kal. 140 k. 387v). Z Działyńskiej syn Mikołaj oraz córki, Helena i Anna, w r. 1681 niezamężne (ib.). Helena wyszła potem za Antoniego Prądzyńskiego, już nie żyła w r. 1736. Anna była żoną Zygmunta Walewskiego, kasztelana rogozińskiego (B.).

Mikołaj, syn Zygmunta i Działyńskiej, łowczy inowrocławski w r. 1706 (I. Kal. 158 k. 17), kasztelan bydgoski w r. 1712 (I. Kon. 73 k. 160). Od Pawła Bratkowskiego, wedle zobowiązania z r. 1674, nabył w r. 1686 Siąszyce w p. kon. (I. Kal. 143 s. 206; R. Kal. 2 k. 379). Te siąszyce w r. 1699 sprzedał za 40.000 zł Franciszkowi Hryniewieckiemu, skarbnikowi bielskiemu (P. 1137 V k. 72). Ta transakcja chyba jednak do skutku nie doszła, przynajmniej nie w tym roku skoro w r. 1700 Mikołaj Siąszyce zastawił za 20.000 zł Janowi z Sienna Piekarskiemu (I. Kal. 154 s. 240). Jednak już w r. 1706 dowiadujemy się, że Hryniewiecki Siąszyce od Mikołaja kupił (ib. 158 k. 17). Był Mikołaj w r. 1712 dziedzicem wsi Dobra w pow. radziejowskim (I. Kon. 73 k. 160). Już nie żył 2 XII 1715 r., kiedy wdowa po nim, Barbara Kretkowska, była 2-o v. żoną Andrzeja Mielęckiego (Kośc. 154 s. 197). Żyła ona jeszcze w r. 1723 (ib. 314 s. 144).

4. Mikołaj, syn Waleriana i Duninówny, nie żył już w r. 1667. Żona jego, Helena Marianna z Rudnik Biskupska uzyskała wtedy z tytułu swego posagu intromisję do Russocic i innych dóbr ojczystych w wojew. kaliskim. Była córką Andrzeja, kasztelana spicymirskiego, i Marianny Szczawińskiej, a siostrą i jedyną spadkobierczynią Adama, starosty wieluńskiego i samborskiego (I. Kon. 58 s. 142, 485). W r. 1688 lub przed tą datą zapisała była Janowi Karolowi Ścibor Marchockiemu, pod sędkowi kaliskiemu, sumę 20.000 zł na wsiach: Piorunów, Kuny, Kamionka (I. Kon. 68 k. 57v). Dobra Russocice, Piorunów, Kuny, Kamionka, Tury, Polichno, Międzylesie, Małyszyn, Skarbki sprzedała w grodzie wieluńskim w r. 1689 za 80.000 złp swemu wnukowi, Józefowi Wiktorowi O-mu (ib. 68 k. 154). Siostrze jego a wnuczce swej Joannie zapisała jednocześnie sumę 3.000 zł (ib. k. 163). Spisany 15 X t. r. testament oblatowała w grodzie wieluńskim 17 X t. r. (ib. k. 159). Umarła między r. 1690 (I. Kon. 68 k. 151) a 1696 (ib. 70 k. 63v). Syn Marcin Konstanty, córka Teresa Ludwika, w latach 1672-1678 żona Mikołaja Mycielskiego, starosty kolskiego i podsędka a potem sędziego ziemskiego sieradzkiego, nie żyjąca już w r. 1683.

Marcin (Marcin Konstanty), syn Mikołaja i Biskupskiej, ur. ok. r. 1543, starosta wieluński w r. 1677. Współspadkobierca stryja prymasa (I. Kon. 60 k. 1130v). Zobowiązał się w r. 1681 wobec matki, iż na Słupcy w ziemi wieluńskiej Bractwu Różańcowemu w Russocicach zapisze roczny czynsz wyderkafowy (I. Kal. 140 k. 272). Dziedzic Kępna, umarł we wsi Opatów 28 I 1687 r., mając ok. 34 lat, pochowany na Jasnej Górze (LM Baranów; LM Kępno). Żoną jego była Katarzyna z Kurozwęk Męcińska, która w r. 1689 od siostrzenicy męża, Marianny z Mycielskich Przyjemskiej, chorążyny kaliskiej, uzyskała cesję sumy 18.000 złp pochodzącej z większej sumy 20.000 złp, którą niegdyś teściowa Helena Marianna z Biskupskich O-a zapisała Janowi Karolowi Ścibor Marchockiemu, ten zaś scedował Przyjemskiej (I. Kon. 68 k. 57a). Dobra Piorunów i Kuny wydzierżawiła 28 VI 1690 r. na trzy lata, pod zakładem 6.000 złp Janowi Wasielkowskiemu (ib. k. 151). Nie żyła już w r. 1695 (I. Kal. 152 s. 333). Syn Józef Wiktor. Córka wspomniana wyżej Joanna, o której nic więcej nie wiem. Zdaje się, że również córkami Marcina Konstantego były: Eleonora, w r. 1713 żona Piotra Iwańskiego, podczaszego rzeczyckiego, Anna, która w Kępnie 13 VII 1719 r. wyszła za Józefa Wolskiego, i Marianna, żona Wawrzyńca z Osin Wężyka, wojskiego ostrzeszowskiego, nie żyjąca już w r. 1736.

Józef (Józef Wiktor), syn Marcina i Męcińskiej, intromitowany w r. 1690 do dóbr Russocice, Piorunów, Kuny, Kamionka, Skarbki, Międzylesie, Polichno, Małyszyna, Tury, nabytych w r. 1689 za 80.000 złp od babki (I. Kon. 68 k. 163). Zawierał w Russocicach w r. 1694 kontrakt ze swymi siostrami ciotecznymi Mycielskimi, Marianną zamężną Przyjemską i Eleonorą zamężną Kretkowską (ib. 69 k. 490v). Uzyskawszy z działów przeprowadzonych z cioteczną siostrą Kretkowską dobra Russocickie, sprzedał w r. 1695 Russocice za 60.000 zł Stanisławowi Kretkowskiemu, jej mężowi (I. Kal. 159 s. 333), zaś wsie: Piorunów, Kuny, Kamionka, Małyszyna oraz młyn Krupka zastawił w r. 1696 na lat trzy temuż Kretkowskiemu za 40.000 złp (I. Kon. 70 k. 63v). Był w latach 1701-1712 dziedzicem w Kępnie. Umarł 22 II 1712 r., pochowany w Kępnie (LM Kępno). Żoną jego była Ewa Małgorzata Sznajdrówna (LB Kępno). Synowie: Andrzej, ochrzcz. 2 XII 1703 r., Stanisław, o którym niżej, Andrzej Józef, ochrzcz. 8 II 1707 r., Franciszek Mikołaj, ochrzcz. 3 X 1711 r. Córka Joanna Marianna, ochrzcz. 16 I 1701 r. (LB Kępno).

Stanisław, syn Józefa i Sznajdrówny, ochrzcz. 28 V 1705 r. (ib.), dziedzic Kępna, chrzestny 12 VIII 1728 r. (ib.), świadek w styczniu 1732 r. (LC Kępno), żył jeszcze w r. 1733 (LB Baranów). Mąż Zofii z Trepków, wdowy 1-o v. po Felicjanie Tomickim i 2-o v. po Sucheckim (Z. T. P. 49 k. 133), zmarłej po połogu we dworze w Kępnie 18 X 1735 r., pochowanej w Ostrzeszowie u Bernardynów (LM Baranów). Synowie Stanisława i Trepczanki, Antoni, o którym niżej, Jan Nepomucen Kosma Damian Adam, ur. w Baranowie, ochrzcz. 18 X 1733 r. (LB Baranów).

Antoni (Antoni Jan), syn Stanisława i Trepczanki, ur. w r. 1726, ochrzcz. z ceremonii 17 II 1732 (LB Kępno), nazwany w r. 1751 podczaszycem, w r. 1755 cześnikiem (LB Słupia). Był mężem Katarzyny Niemojowskiej, zaślubionej przed 10 VIII 1755 r. (LB Baranów). Ojciec: Antoniego, Kajetana, Ksawerego i Marcelego, oraz córki Scholastyki Eufrozyny Eulalii, ochrzcz. 14 II 1751 r. (LB Słupia).

1) Antoni, syn Antoniego i Niemojowskiej (może identyczny z Pawłem Antonim, synem tychże rodziców?). Dziedzic dóbr Solec, Niechmierów, Jarądy, Kamionki w pow. sieradzkim. Z żony Emilii Kiślańskiej miał synów, Andrzeja Wolfganga, ur. w Torzyńcu 31 X 1841 r., i Tytusa Seweryna Marcelego, ur. tamże 9 I 1846 r. (LB Wyszanów).

2) Kajetan, syn Antoniego i Niemojowskiej, kanonik katedralny łucki, dziedzic Torzyńca, kawaler ord. Św. Stanisława, zmarł w Torzyńcu 16 II 1827 r., mając lat 77 i trzy miesiące (LM Wyszanów).

3) Ksawery, syn Antoniego i Niemojowskiej, dziedzic Torzyńca zmarł tam 25 X 1795 r., pochowany u Bernardynów w Ostrzeszowie (ib.).

4) Marceli, syn Antoniego i Niemojowskiej, miał mieć dwie żony, pierwszą Kalinowską, drugą Anielę Bartochowską. Z pierwszej żony syn Andrzej, z drugiej Antoni.

(1) Andrzej, syn Marcelego i Kalinowskiej, ur. ok. r. 1811 (ok. 1803?), dziedzic Torzyńca i Wesołej, zaślubił 14 VII 1837 r. Emilię Czarzewską (Czażewską), ur. ok. 1818 (LC Słupia). Umarł w Wesołej 8 VI 1879 r. (LM Wyszanów). Emilia umarła 1 XII 1885 r., pochowana w Wyszanowie. Syn Ludwik, o którym niżej. Córka Julia umarła w Torzyńcu 10 VI 1862 r., mając 22 lata (Dz. P.; LM Wyszanów).

Ludwik, syn Andrzeja i Czarzewskiej, ur. ok. 1836/37, dziedzic Torzyńca, umarł we Wrocławiu 7 XII 1911 r. (Dz. P.). Zaślubił 29 V 1866 r. Julię hr. Szembekównę, córkę Wincentego i Emilii de Becu, akatoliczkę, ur. ok. r. 1838 (LC Siemianice), zmarłą we Wrocławiu 12 IV 1928 r., w 91-ym roku życia (Dz. P.). Ich adoptowana córka Helena wyszła za inż. Dziegieckiego, dyrektora fabryki brykietów (Dz. P.).

(2) Antoni, syn Marcelego i Bartochowskiej, ożeniony z Łączkowską, z którą miał potomstwo (Uruski). Zob. tablice 1,2.

@tablica: Olszowscy h.Prus II 1

@tablica: Olszowscy h.Prus II 2

Krzysztof, świadek 5 III 1658 r. (LB Siemianice). Jan, kasztelan brzeziński 1677 r. był jednym z wykonawców ostatniej woli prymasa O-go (G. 86 k. 58v; N. 185 k. 695). Uzyskał w r. 1680 intromisję do posesji dożywotniej dóbr królewskich Sulmeusch i Richthoff w wojew. pomorskim i t. r. 11 III otrzymał konsens na cesję tego dożywocia Janowi Hirardowi Bartsch (I. Kon. 63 k. 72v). Stanisław z Olszowy O., podstoli wieluński, ojciec Aleksandry w r. 1677 żony Michała z Małyszyna Raczyńskiego, z czasem podczaszego wieluńskiego (G. 86 k. 59). Andrzej O., ośmioletni, syn pani Małgorzaty Hryniewieckiej, umarł 15 I 1715 r. (LM Kępno). Antoni z Olszowej O., starosta wieluński, chrzestny 11 XI 1717 r. (LB Kępno). Pani Marianna, starościna wieluńska, chrzestna 10 VII 1754 r. (LB Baranów). Stanisław, wojski wieluński 1711 r. (Z. T. P. 39 k. 84). Jan, chrzestny 29 X 1722 r. (LB Kępno). Antoni (Olszewski), miecznik dobrzyński, mąż Marianny Ostrowskiej, córki Jakuba i Anny Komornickiej, która już w r. 1730 była 2-o v. żoną Franciszka Wardęskiego, komornika ziemskiego sieradzkiego (Z. T. P. 47 k. 291). Antoni z Olszowej O., chrzestny 6 I 1747 r. (LB Kępno). Jan, chrzestny 25 VIII 1747 r. (LB Baranów).

>Olszowscy, różni. Jan oczyszczał się w r. 1439 wobec Elżbiety, wdowy po Pomianie z Koźmina, dowodząc, iż nie był w Odolanowie, kiedy wypuszczono tam z więzienia jej dłużnika Andrzeja (Gr. Kal. 2 k. 154). Panna Katarzyna, córka zmarłego Wojciecha, ustanawiała w r. 1655 plenipotentów (I. Kal. 121 s. 297). Jan w imieniu własnym i żony, Katarzyny Głoskowskiej, kwitował się w r. 1673 z małżonkami Pawłowskimi (I. Kal. 133 s. 615). Regina, z Kobylopola, pochowana 27 II 1679 (?) w kościele Św. Jana koło Poznania (LM Św. Jan, Pozn.). Jan Władysław wraz z żoną Teresą Rzegnowską wydzierżawili 6 VII 1686 r. na jeden rok, pod zakładem 1.100 złp od ks. Stanisława Cieńskiego, kantora gnieźnieńskiego i kanonika krakowskiego, wsie Wojcino, Szczepanowo i Szczepankowo (G. 88 k. 121v). Zapewne synem jego był Piotr, w r. 1717 plenipotent cioteczno-rodzonego brata, Stanisława Rzegnowskiego, pod imieniem Franciszka franciszkanina w Pyzdrach (Py. 157 s. 11). Anna, żona Aleksandra Jabłońskiego, oboje nie żyli już w r. 1689. Stanisław (Olszowski?), chrzestny 27 XI 1696 i 22 VIII 1699 r. (LB Śrem.) Kazimierz, syn Jana, "studiosus", zmarł 14 III 1698 r., pochowany w grobowcu Mielęckich (LM Ostrzeszów). Mikołaj, chrzestny 26 IV 1701 r. (LB Św. Trójca, Gn.). Blondyna (Blandyna?) zaślubiła przed 27 IX 1716 r. "ur." Michała Wolffa (LB Kępno). Jan, "gubernator dóbr" chrzestny 23 IV 1718 r. (ib.). Jakub z Olszowy O., ekonom dóbr Kępno, chrzestny 3 II 1724 r. (ib.). Piotr, posesor Mieniszewa, mąż Katarzyny Paruszewskiej, zmarłej 19 VI 1737 r., ojciec urodzonych tam, Jana ochrzcz. 20 I 1732 r., i Marianny, ochrzcz. 27 XII 1734 r. (LM, LB Łopienno). Walerian, cysters, były przeor w Mogile, zmarł w Lądzie 14 IX 1735 r., mając 50 lat, profesji zakonnej 30, kapłaństwa 25, godności 11 (Nekr. Obra).

>z Olszy (Olsze), wsi w pow. kościańskim parafii Wieszczyczyn, dziś nieznanej. Mikołaj i Jan, bracia rodzeni niedzielni, w r. 1437 winni byli składać przysięgę w sprawie toczonej z Małgorzatą Markowską (Kośc. 17 s. 7). Przybysław cz. Przybek z Olszy wspólnie ze swym bratankiem Janem mieli w r. 1449 termin ze strony Bartłomieja Unięckiego (Kośc. 19 k. 7). Obaj w r. 1459 pozwani byli przez braci z Mirzewa (ib. k. 263v).

>Olsztyńska "ur." Zofia z Gutowskich, chrzestna 23 XII 1804 r. (LB Grodziszczko) i 21 IX 1812 r. (LB Mądre).

>Olszyccy, Olzyccy, ze wsi Olszyce (Olszyca, Olzice) w pow. pyzdr. dziś nieznanej. Sędziwój i Janusz, dziedzice z Olszyc w r. 1408 (P. 3 k. 42). Jan z Olszyc w r. 1447 uzyskał termin przeciwko synom Klemensa z Grodźca (Py. 12 k. 70). Wobec Jana okazywała w r. 1449 list wieczny Bieniaszka, żona Mścisława Chwałkowskiego (Kośc. 19 k. 3). Paweł niegdy Tulecki, dziedzic w Olszycy, pozywał w r. 1462 Wojciecha z Dochowa (P. 18 k. 276). Temu Pawłowi z Olszyc Maciej z Bnina w r. 1462 sprzedał wyderkafem za 250 grz. połowę wsi Drzązgowo w p. pyzdr. (P. 1384 k. 213). Paweł w czasie walk króla Kazimierza na Śląsku wzięty był do niewoli pod Opolem, na co winien był w r. 1745 okazać poświadczenie wydane przez Mikołaja ks. opolskiego, a to w związku ze sprawą, jaka toczyła się między nim a Pawłem Pakoszem i jego żoną Katarzyną z Poklatek (Py. 167 k. 18). Od Stanisława i Marcina, braci z Pieńków w r. 1476 nabył wiecznością za 17 (11?) grz. role we wsiach Markowice i Schamyschewo (?) pow. pyzdr. (Py. 16 k. 23; P. 1386 k. 71). Paweł O., podwojewodzi poznański, w r. 1477 intromitowany był do owych dóbr nabytych od Pieńkowskich (ib. k. Py. 167 k. 46). Pierwszą jego żoną była Agnieszka, już nie żyjąca w r. 1477, z którą miał córkę Katarzynę, żonę Jana Goreckiego z Górki. Kwitowała t. r. ojca ze spadku po matce (ib. k. 39). Drugiej swej żonie, Katarzynie w r. 1478 na wsi Olszyce w r.1478 oprawił 30 grz. posagu (P. 1386 k. 101v). Nie żył już w r. 1481, a owdowiała Katarzyna t. r. skwitowała swą pasierbicę Katarzynę, żonę Jana z Górki, z połowy sumy 30 grz. posagu i 30 grz. wiana oprawionych na wsi Olzyce (Py. 16 k. 44). W r. 1495 nie żyła już ta córka Katarzyna Gorecka (Py. 169 k. 39). Chyba ten sam Paweł w r. 1472 zasiadał jako sędzia na rokach w Nakle (N. 144 s. 163).

>Olszyńscy, różnie. Byli O-cy h. Pnieinia, nie posiadam jednak danych pozwalających niżej podanych poczytywać za jedną rodzinę. Janusz niegdy Olszyńscy uzyskał w r. 1444 termin przeciwko Dziersławowi Żytowieckiemu (Kośc. 17 s. 505).

Krzysztof, mąż Anny żyjącej jeszcze w r. 1574 i posiadającej dożywocie na częściach wsi Olszyna w pow. ostrzeszow. (R. Kal. 4 k. 175v). Baltazar, syn tego Krzysztofa, narzeczonej swej Dorocie Wolskiej, córce Jana, w r. 1568 zobowiązał się oprawić 700 złp posagu na połowie części Olszyny (I. Kal. 34 s. 1675). Na krótko przed ślubem, 24 VI 1569 r., oprawy tej dokonał (R. Kal. 3 k. 129v). Las "Bledzianów" w Olszynach, sprzedał Janowi Pakosławskiemu (R. Kal. 5 k. 176v). Baltazar nie żył już w r. 1574, a nie żyła wtedy również córka jego Jadwiga, zaś spadkobiercą jej w Olszynie był Wojciech Zembowski, brat wujeczny Baltazara (ib. 4 k. 175v). Owdowiała Dorota Wolska była w r. 1579 2-o v. żoną Barnarda Wiśniewskiego (I. R. Kon. 18 k. 329v).

"Szl." Rajmund, kamerdyner Kazimierza Turny, zaślubił 14 VII1804 r. Mariannę Lipską (LC Goniębice), dziedziczkę dóbr Zawada. Nie żył już w r. 1842. Córka ich Teofila, żona Józefa Potockiego, dziedzica Trzeszkowa (?) w pow. wągrowieckim, umarła w Poznaniu 18 VII 1842 r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.).

Franciszek, ekonom w Sowińcu w r. 1818 (LB Mosina), ekonom dóbr wrzesińskich, w latach 1820-1826 mieszkał w Zawodziu (LB Września). W latach 1828-1831 dzierżawił plebanię w Borku (LB Borek), był w r. 1834 posesorem wsi Rzeczki (LB Niepart). Z żony Apolonii Marszałkiewiczówny synowie: Władysław, ur. w Zawodziu 10 IV 1825 r., zmarły tamże 2 IX t. r. Hipolit, ur. tamże 13 VIII 1826 r. (LB, LM Września), Adam, ur. w Rzeczkach 2 VI 1834 r. (LB Niepart). Córki: Eleonora, ur. w Sowińcu 17 II 1818 r. (LB Mosina), Zenobia Franciszka, ur. na Zdzieszu 30 X 1828 r., Franciszka Wanda, ur. tamże 1 III 1831 r. (LB Borek), Eleonorę, córkę Franciszka, podawali do chrztu 17 V 1818 r. Remigian O., posesor Mieszkowa w pow. kośc., i Barbara O-a z Wymysłowa (LB Mosina).

Kazimierz, dziedzic Markowa, zmarł w r. 1869 (Dz. P., wiad. z 20 X) zaś dobra Markowo w pow. wschow. nabył t. r. od spadkobierców szambelan Erazm Stablewski z Wilkowa, płacąc 135.000 tal. (Dz. P., wiad. z 18 XI).

>Ołdakowscy h. Rawicz, ze wsi Ołdaki w pow. nurskim. Agnieszka z Nowejwsi O-a, w r. 1638 żona Aleksandra Żwana. Eufrozyna, żona Józefa Garczyńskiego, starosty budziszewskiego, nie żyjącego już w r. 1745. Marcin nie żył już w r. 1749, a nie żyła też wtedy i jego żona Konstancja Chlewska, córka Marcina i Marianny Naczesławskiej, wdowa 1-o v. po Kazimierzu Bogusławskim, 3-o v. żona Michała Kamockiego (I. Kal. 190/195 k. 45v). Syn ich Andrzej, jako współspadkobierca matki kwitował się w r. 1752, obok swego przyrodniego rodzeństwa, z Józefem Żeromskim, zastawnym posesorem części Naczesławic, z trzyletniego zastawnego kontraktu, a jednocześnie części te sprzedał za 940 złp temuż Żeromskiemu (ib. 196/198 k. 154v).

>Ołobocka Barbara (czy szlachcianka?), w r. 1713 wdowa po Zygmuncie Psarskim (ib. 159 s. 354).

>Ołtarzewscy byli h. Lis wiodący się ze wsi Ołtarze (Ołtarzewo) w ziemi nurskiej i h. Roch II z Ołtarzewa w ziemi warszawskiej. Brak mi danych, by określić przynależność herbową cytowanych tutaj.

Brat Jan Boży, laik, zmarł 12 III 1719 r. (Nekr. Reform., Pozn.). Zuzanna, w latach 1742-1743 żona Łukasza Konopki, cześnika bracławskiego. Wawrzyniec, nie żyjący już w r. 1777, mąż Anny Szpotańskiej, wdowy 1-o v. po Rafale Szpotańskim, która wtedy w imieniu własnym i swego syna Wojciecha Szpotańskiego, kwitowała Teodora Łukaszewicza, komisarza Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego (P. 158 k. 538). Nie żyła już owa Anna w r. 1782. Pozostał syn Wawrzyniec O., wtedy nieletni (P. 1359 k. 574). Miał rok 19-y w 1784 r., kiedy kwitował Jana Brzeżańskiego, swego wuja i opiekuna (Kośc. 334 k. 317; Py. 163 k. 306). Mieszkał ten Wawrzyniec iunior na Kolonii Terespoteckiej i z żony Agnieszki Dokowskiej miał syna Michała, ur. 6 IX 1795 r. (LB Opalenica). Chyba ten sam Wawrzyniec zaślubił w Gołyniu 5 III 1807 r. Mariannę Kielmiankę (LC Pobiedziska). Byłaby to więc jego druga żona. Byli oboje chrzestnymi 13 XI 1808 r. (LB Pobiedziska).

Makary, ekonom ze Śródki, chrzestny 7 XI 1802 r. (LB Tulce).

>Omańska Teresa, żona Michała Burzyńskiego, łowczego latyczowskiego. Oboje nie żyli już w r. 1786 (I. Kal. 226 k. 404).

>Omiecińska h. Junosza Marianna, żona Jana Szawrońskiego, nie żyjącego już w r. 1713. Sama nie żyła w r. 1725.

>Omińscy h. Lew. Józef, mąż Julianny Gniewkowskiej, jedynej córki Wojciecha, dziedzica dóbr Kaliska, i Magdaleny Jarnowskiej, kasztelanki kowalskiej, wraz z tą żoną w r. 1769 zawierał kontrakt z jej owdowiałą matką (I. Kon. 80 k. 177). Oboje małżonkowie byli w r. 1774 dziedzicami wsi Kaliska (ib. k. 284v), które to dobra pozostawały pod dożywociem jej matki, ale ta w r. 1779 skwitowała ich z tego dożywocia (ib. 82 k. 72v). Józef zmarł w r. 1779, a owdowiała Julianna 2 X t. r. zaprzysięgła inwentarz pozostałychpo nim ruchomości (ib. k. 123). Była w r. 1783 2-o v. żoną Stefana Kosmowskiego (G. 110 k. 143v). Sumy odziedziczone po stryju Mikołaju Gniewkowskim w r. 1786 scedowała synowi Stanisławowi O-mu (I. Kon. 83 k. 289v). Umarł mając 86 lat i 8 miesięcy na probostwie w Wylatowie 5 IX 1827 r. (LM Wylatowo). Synów było dwóch, wspomniany już Stanisław oraz Antoni. Obaj w r. 1789 kwitowali Antoniego Kowalskiego, podsędkowicza ziemskiego wschowskiego, z 5.418 zł, z sukcesji, która po Mikołaju Gniewkowskim spadła na ich matkę (P. 1366 k. 41). Antoni t. r. do spraw związanych ze spadkiem po Pawle O-im, proboszczu pieniążkowskim, stryju swym, dawał plenipotencję bratu Stanisławowi (I. Kon. 84 k. 158).

>Opaccy h. Prus III, ze wsi Opacz w ziemi warszawskiej. Zygmunt, wielkorządca zamku krakowskiego, dostał 1 VI 1641 r. starostwo ryczywolskie (M. K. 185 k. 361v-362v). Olbracht, zrazu chorąży, potem podkomorzy warszawski, starosta latowicki, mąż Konstancji Dembińskiej, córki Franciszka, podkomorzego krakowskiego, starosty wielickiego i bocheńskiego, i Doroty Czarnkowskiej, która to Konstancja w r. 1652 uczestniczyła obok innych spadkobierców w podziale dóbr po zmarłej ciotce, Zofii z Czarnkowskich Grudzińskiej, kasztelanowej nakielskiej (Z. T. P. 30 s. 710), i wspólnie z siostrami, pannami Anną i Teresą, wzięła Morakowo w p. kcyń. (P. 1064 k. 317v). T. r. należała do spadkobierców Kaspra Zebrzydowskiego, kasztelana kaliskiego (N. 227 k. 1). Oboje małżonkowie w r. 1653 uzyskali od Stanisława Smoszewskiego, kasztelanica santockiego, zobowiązanie sprzedaży za 20.000 zł wsi Czerlino w p. kcyń., a jednocześnie Konstancja zobowiązała się temuż Smoszewskiemu sprzedać za 15.000 zł swoją część ze spadku po kasztelanie Zebrzydowskim w miastach Więcbork i Sempelbork oraz we wsiach: Ostrówek, Pęperzyn, Sitno, Suchorębsk, Śmiełowo, Trzciany, Jastrzębiec, Wąwelno, Przepałkowo, Klunia Mała, Zakrzewek, Witonia, Nowydwór, Zboże, Wysoka, Sikorze, Wiśniewa, Wiśniewka, Niechorz w pow. nakiel., oraz w częściach wsi: Spytkowice, Wysoka, Skawa, Malejowa, Naprawa, Rokiedny, Raba, Sieniawa, Bielawka i w mieście Jordanów w pow. krakowskim (N. 227 k. 79).

Stanisław w r. 1713 oskarżony o współudział w mordzie dokonanym przez Ewę Paprocką na jej mężu Janie Wojciechowskim (P. 288 k. 228). Był w r. 1724 drugim mężem owej Ewy (Z. T. P. 42 k. 975). "Szl." Barbara zmarła 29 IX 1722 r. (LM Konojad). Pani Anna, chrzestna 2 VIII 1744 r. (LB Droszew). Franciszka, żona Wacława Trzaski, oboje nie żyli już w r. 1776.

>Opaczowie. Katarzyna, żona Opacza, pozywała Mikołaja Kotwicza z Małej Goliny, który nie stanął i w r. 1447 miał płacić winę (Kośc. 18 s. 43). T. r. winę za niestanięcie z jej pozwu mieli płacić Bernard i Hanusz, bracia z Małej Golinki (ib. s. 109). Stanisław o., mąż Anny ze Spławia, która w r. 1462 pozywała Jakuba i Jana, dziedziców Goliny (I. R. Kon. 2 k. 26). Stanisław O., niegdy z Czerwonego Kościoła, od ks. Mikołaja, dziedzica w Golinie i Spławiu, plebana w Piątkowie, w r. 1469 brał w zastaw za 30 grz. trzy łany w Spławiu (ib. k. 119) i znów w r. 1473 (ib. k. 157v). Bracia rodzeni, niedzielni: Jan, Andrzej, Olbracht, Mikołaj, pleban w Gieczu, Bartłomiej i Stanisław pozywani byli w r. 1469 przez Mikołaja i Macieja, synów zmarłego Zygmunta Sokołowskiego cz. Russockiego, o dług 16 grz. swego brata rodzonego (!) zmarłego już Jarosława Chlebowskiego, należny od Jana Jankowskiego (Kośc. 20 s. 221). W sprawie tego długu byli t. r. "obwieszczeni" ze strony tychże braci, Macieja i Mikołaja (ib. s. 340).

>z Opalenicy, różni. Ticz Bar z Opalenicy w r. 1393 (KDW nr 1938). Ticze Ber z Opalenicy w r. 1406 (KDW V nr 98). Przedpełk z Opalenicy miał w r. 1424 termin ze strony Bogusława z Budzisławia (P. 7 k. 200v), zaś w r. 1437 z pozwu Jana z Będlewa (Kośc. 17 s. 35). Potem siedzieli tu Łodzie z Bnina. Zob. Opalińscy.

>Opalińscy, Opaleńscy, Opaleniccy h. Łodzia, z Opalenicy w pow. kościańskim, gałąź Łodziów z Bnina (zob. Bnińscy). Piotr z Bnina, kasztelan gnieźnieński w latach 1428-1448 (Gąs.), w r. 1445 od Andrzeja i Wojsława braci z Kryżyny nabył miasto Opalenicę z zamkiem oraz wsie przyległe: Sielino, Zimnowoda, Późna (Poszdna) Woda, Pozarzyno (dziś Porażyn), Kuszlino, Miechorzewo Mokre, Rudniki, Dokowo Mokre, Rapoczyno, młyn Drożniki w pow. kośc., dając w zamian połowę wsi Darnowo w tymże powiecie i dopłacając 6.000 grz. (P. 1379 k. 124). Jednym z jego synów był Piotr.

Piotr z Bnina, Bniński, syn Piotra, piszący się już najczęściej z Opalenicy, Opalenickim, kasztelan santocki w latach 1462 (1461?) - 22 IV 1466 r. (Gąs.), dzierżawca mosiński, stąd pisany niekiedy Mosińskim z Opalenicy (np. P. 854 k. 21, 1383 k. 239 av), a raz, po śmierci, z Urzazowa (P. 854 k. 4). Od Jana Zdzychowskiego w r. 1449 nabył wyderkafem za 13 grz. łan w Zdzychowicach p. pyzdr. (P. 1380 k. 57). Żona jego Małgorzata z Gryżyny, z Włoszakowic, Włoszakowska, córka Andrzeja Włoszakowskiego (P. 1383 k. 242c), w r. 1459 uzyskała termin przeciwko Janowi, synowi zmarłego Andrzeja Gryżyńskiego (Kośc. 19 k. 278v). Sam Piotr, dziedzic w Opalenicy, w r. 1450 pozywał Jarosława Rozdrażewskiego (Kośc. 19 k. 99). Od Andrzeja z Jaszkowa w r. 1461 dostał dwór pozostały po śmierci jego córki, Katarzyny (P. 1384 k. 115). Na wsi Jastrzębniki w p. kośc. w r. 1462 zapisał dwom wikariuszom kościoła Św. Mateusza w Opalenicy roczny czynsz wyderkafowy 8 grz. od sumy 100 grz. (ib. k. 124v). Małgorzata w r. 1466 przeprowadzała działy ze swymi braćmi, Janem, Maciejem (Mościszem) i Andrzejem z Gryżyny. Dostały się jej wtedy w skutku tych działów połowy wsi: Włoszakowice, Lubosz, Spytkówki, Wrzasowo, Swarzyno oraz części Wielkiej i Małej Łęki w powiatach pozn. i kośc. (P. 1383 k. 238v). T. r. owi bracia z Gryżyny zrezygnowali jej odziedziczone po zmarłym rodzonym stryju Wojciechu-Wojsławie Włoszakowskim połowy Włoszakowic z zamkiem, wsi Bukowiec Wielki i Mały z połowami tamtejszych folwarków, oraz połowy wsi: Brenno, Miastko z folwarkiem Kola (Kala, Kolówki), Wierzchnie, wsi pustej z połowami foluszów i żeremi (ib. k. 240 av), ona zaś owe dobrapo stryju zaraz im sprzedała (ib. k. 241v). Piotr, kasztelan santocki, kupił t. r. za 1.500 grz. od Jana z Gryżyny części Włoszakowic z przyległościami, spadłe po stryju (ib. k. 245v). Chyba już nie żył w r. 1467, kiedy jako dziedzice w Opalenicy występowali synowie jego, Piotr, Jan i Mikołaj (ib. k. 253). Nie żył napewno 2 I 1468 r. (Gąs.). Owdowiała Małgorzata w r. 1468 skasowała część swej oprawy na Radlinie i wsiach przyległych (P. 854 k. 2). T. r. jako dziedziczka w Urzazowie i Włoszakowicach pozywała swych synów (P. 20 k. 14v). Swoją ojczystą wieś Lubosz w r. 1475 sprzedała wyderkafem za 200 zł Hinczce z Wielkiego Ujazdu (P. 1386 k. 37). Wraz z synami t. r. skwitowana przez córkę Barbarę, żonę Marcina Ponieckiego, z dóbr rodzicielskich w częściach Włoszakowic, Bukowca, Brenna, Miastka i folwarku Kolowki (Kośc. 227 k. 20). Małgorzata, "dziedzic" we Włoszakowicach, wsie Spytkówki i Lubosz w r. 1481 sprzedała wyderkafem za 501 grz. i 16 skojców Andrzejowi Dłużyńskiemu (P. 1386 k. 133v). W skutku cesji dokonanej przez synów została w r. 1482 intromitowana do połowy Włoszakowic, Bukowca Wielkiego i Małego, Brenna, Wirzchni, Ryczywołu, foluszów, młynów, wsi Miastka z folwarkiem Kola oraz części Wielkiej i Małej Łęki (Kośc. 227 k. 105). Synów, Piotra i Mikołaja, w r. 1483 skwitowała ze swej oprawy na trzeciej części zamku i miasta Opalenicy, wsi: Silino, Mokre Dokowo, Pozarzyno, Zimnowoda, Jastrzębniki, Kuślino, Michorzewo Mokre i Suche, Rudniki, Późnawoda w pow. kośc. (Kośc. 227 k. 115v). Od synów uzyskała t. r. wieczystą rezygnację trzeciej części dóbr, które niegdyś "z miłości małżeńskiej" dała była mężowi, a mianowicie: Urzasowa, Świączyna, Lubosza, Spytkówek Wielkich i Małych oraz Łęki Wielkiej i Małej w p. pozn. i kośc. (P. 1386 k. 176). Wkrótce potem, t. r. dokonała z synem Piotrem wymiany dóbr, dając mu połowy Włoszakowic z zamkiem i przygródkiem, Bukowca Wielkiego i Małego, Koli, foluszu Wierzchucie, Miastka, Koczur i Brenna w p. kośc., biorąc zaś Ptaszkowo Wielkie i Małe oraz Mokre Dokowo z młynem Droszyńskim w pow. kośc. (ib. k. 179). Wyszła 2-o v. za Piotra Chociszewskiego i w r. 1485 zrezygnowała mu w 400 grz. dożywocie części dziedzicznych swych synów w Wielkiej i Małej Łęce p. kośc. Jednocześnie synom, Piotrowi i Mikołajowi rezygnowała: Dokowo Mokre, Ptaszkowo, Wielką i Małą Łękę, Wielkie i Małe Urzasowo, Wielkie i Małe Świączyno, Lubosz, Spytkówki i młyn Droszyński w powiatach poznańskim i kościańskim (P. 1387 k. 22v, 23). Piotr Chociszewski, mąż Małgorzaty "Opalenickiej", żył jeszcze w r. 1494 (P. 856 k. 14). Ta Małgorzata, już wdowa po Chociszewskim, w r. 1503 była kwitowana przez bratanków mężowskich z 400 grz. które ich stryj miał "oprawione" na Wielkiej i Małej Łęce (P. 861 k. 107). Sama jednocześnie skwitowała tych Chociszewskich z oprawy, jaką miała od męża na Bobkowicach i Chociszewicach w pow. kośc. (ib. k. 108). W latach następnych zeznawała wyłącznie jako wdowa po Piotrze O-im, kasztelanie santockim. Wsie Wielką i Małą Łękę w r. 1507 dała córce Zofii, wtedy żonie Jana Turka Łąckiego (P. 1290 k. 135v), zaś w 1508 temuż zięciowi sprzedała wyderkafem za 1.000 zł węg. Wielkie i Małe Ptaszkowo w p. kośc. (P. 786 s. 10, 863 k. 9v, 24v). Wnukowi Janowi O-mu, kustoszowi katedralnemu poznańskiemu, na obu Ptaszkowach i naMokrym Dokowie w r. 1513 zapisał dług 2.000 zł węg. (P. 865 k. 358v). Synowie: Piotr, Jan i Mikołaj. Z córek, Barbara była w latach 1475-1493 żoną Marcina Ścibora Ponieckiego. Katarzyna, w latach 1479-1491 żona Wojciecha Potulickiego, kasztelanica rogozińskiego, z czasem kasztelana kamieńskiego. Małgorzata uzyskała w r. 1483 od brata Mikołaja zobowiązanie, iż po śmierci matki da jej wyderkafem całe wsie Pozarzyno i Zimnowodę w p. kośc., jako jej wyposażenie po rodzicach (P. 1386 k. 175v). Była w r. 1496 żoną Jana Thader, Ślązaka. Zofia jako wyposażenie uzyskała w r. 1483 od brata Piotra zobowiązanie, iż po śmierci matki da jej wyderkafem za 800 grz. wieś Wyskoć w pow. kośc. (ib.). Była 1-o v. w r. 1491 żoną Marcina Zbąskiego, wdowa w r. 1500, 2-o v. w latach 1507-1508 żona Turka Łąckiego, już nie żyła w r. 1512. Spośród synów, Jan, wspominany obok braci w latach 1467-1474 (P. 1383 k. 253, 1386 k. 15), niewątpliwie nie żył już w r. 1475 (P. 1386 k. 36). Po Piotrze i Mikołaju poszły dwie linie domu O-ch.

A. Piotr O., z Opalenicy, syn Piotra i Włoszakowskiej, chorąży kaliski wiosną 1477 r. (P. 1386 k. 73v), chorąży poznański w marcu 1478 r., zastępca starosty generalnego wielkopolskiego, Macieja z Bnina, swego rodzonego stryja, w okresie od listopada 1479 do kwietnia 1480 r. (P. 1386 k. 188v, 202v), sędzia ziemski poznański 31 III 1487 r., kasztelan lędzki 6 IX 1503 r. (MRPSum. III 912), pozostał przy tym nadal sędzią. Zastępcą starosty generalnego wielkopolskiego A. Pampowskiego jesienią 1503 r., poborcą podatków w Wielkopolsce w r. 1503. Niedzielny z braćmi w Opalenicy, wraz z nimi od braci Woźnickich Macieja, Jana i Mikołaja, dziedziców w Drożynie, nabył młyn wodny Drożyński na rzece Mogielnicy w p. kośc. (P. 951 k. 424). Wspólnie z tymi braćmi, Janem i Mikołajem, od Mikołaja Ptaszkowskiego, niegdy Brodnickiego, w r. 1467 kupił za 1.200 grz. Wielkie i Małe Ptaszkowo w p. kośc. (P. 1383 k. 253). Wraz z nimi przed r. 1469 wykupił od Andrzeja Włoszakowskiego szóstą część Włoszakowic, Bukowca Wielkiego i Małego, Brenna, Miastka i Wierzchni (Kośc. 20 s. 398). Od Andrzeja Gryżyńskiego, dziedzica Włoszakowic, bracia O-cy w r. 1470 nabyli wyderkafem Grotniki w p kośc. z dwoma młynami, Suchym i Grotnickim (P. 1385 k. 60). Od Macieja Tuczy, mieszczanina kościańskiego, Piotr w r. 1472 kupił za 10 grz. połowę młyna Lutkowskiego we Włoszakowicach (P. 1385 k. 145). Wspólnie z braćmi wieś Wyskoć p. kośc. w r. 1474 sprzedał wyderkafem za 600 zł Stanisławowi z Siekowa (P. 1386 k. 15). Wraz z bratem Mikołajem w r. 1475 na Ptaszkowie zapisał 8 grz. rocznego czynszu wyderkafowego od sumy 100 grz. mansjonarzom kolegiaty szamotulskiej (ib. k. 36). Obaj w r. 1476 wieś tę sprzedali wyderkafem za 330 zł węg. Dorocie, wdowie po Unisławie Kokorzyńskim (ib. k. 45). Radlino, Wilkowyję, Kąty i połowę Uszczonowa w p. pyzdr. obaj sprzedali wyderkafem w r. 1477 za 1.000 zł węg. Maciejowi ze Służewa (ib. k. 81v). Piotr 2 III 1480 r. dostał konsens na wykupienie wójtostwa kcyńskiego, potwierdzony 10 V 1493 r. (MRPSum. II 188). Bracia na Jastrzębnikach w r. 1481 zapisali 10 grz. rocznego czynszu wyderkafowego od sumy 100 kop gr. ks. Wojciechowi, altaryście w Nowymmieście (P. 1386 k. 133v). Jednocześnie kupili za 2.000 grz. od Andrzeja Dłużyńskiego trzecie części Włoszakowic, Bukowca Wielkiego i Małego, Koli, Miastka, Brenna, Wierzchni i foluszu w Ryczywole p. kośc. (ib.), za od Marcina Ścibora z Ponieca nabyli za 700 zł węg. prawa zabezpieczone na dobrach klucza przemęckiego, sami zaś prawa na wsiach Łęg i Bargowo p. kośc., uzyskane na Janie Sepieńskim, wojskim poznańskim, zbyli wyderkafem temuż Marcinowi (ib. k. 140v). Z działu przeprowadzonego t. r. z bratem Mikołajem wziął: Mokre Dokowo, Wielkie i Małe Ptaszkowo, Wyskoć, trzecie części Wielkiego i Małego Bukowca, Miastka, Brenna, Wirzchni, młyna Foluszu, Ryczywołu, Koli, Koczurowa, oraz całe Grotniki trzymane wyderkafem w sumie 350 grz. od Andrzeja Gryżyńskiego (ib. k. 141). Obaj bracia dobra Radlin, Wilkowyja, Piątki w p. pyzdr. i połowę Uszczonowa w p. kal. przed r. 1482 sprzedali wyderkafem za 1.700 zł węg. Andrzejowi z Dłużyny (ib. k. 151v). Piotr swej żonie, Annie ze Zbąszynia w r. 1482 oprawił na Wielkim i Małym Ptaszkowie, Mokrym Dokowie i młynie Droszyńskim posag 1.200 zł (ib.k. 155), a był kwitowany przez nią w r. 1483 z tej oprawy (Kośc. 227 k. 116), dał jej bowiem t. r. oprawę tego posagu 1.200 zł węg. na połowie Włoszakowic, Bukowca Wielkiego i Małego, Koli, foluszu Wierzchna, Miastka, Ryczywołu, Brenna oraz na przygródku we Włoszakowicach (ib. k. 179v). Z ponownych działów z bratem Mikołajem, dokonanych w r. 1486, wziął jego szóstą część dóbr we Włoszakowicach, Bukowcu, Brennie, Koli, Koczurach i w foluszu Wierzchno (P. 1387 k. 40). Od ks. Piotra, kanonika poznańskiego, Jana i Mikołaja braci ze Śmigla oraz ich bratanka Stanisława w r. 1486 nabył wyderkafem za 100 zł węg. Nietaszkowo w p. kośc. (ib. k. 53). Wspólnie z bratem Mikołajem Wielkie i Małe Urzazowo i Świączyno p. pozn. sprzedali t. r. za 1.040 grz. szwagrowi Wojciechowi Potulickiemu (ib.) i przez siostrę Katarzynę, żonę jego byli t. r. skwitowani z majątku rodzicielskiego (P. 855 k. 163v). Piotr Nietąszkowo, trzymane wyderkafem od Śmigielskich, w r. 1487 sprzedał wyderkafem za 100 zł węg. Hinczce z Ujazdu (ib. k.89v; Kośc. 228 k. 53), zaś w r. 1488 za takąż sumę Dobiesławowi z Kociug, burgrabiemu poznańskiemu (P. 1387 k. 93). Obaj bracia w r. 1488 byli kwitowani przez szwagra Marcina Ponieckiego z 748 zł węg. za które trzymał od nich wyderkafem Łęg i Wargowo (Kośc. 228 k. 70v). Prawa i zyski na Wielkim Łęgu i Wargowie uzyskane na dziedzicu tych wsi, Janie Sapieńskim, sędzim kaliskim, rezygnowali t. r. Maciejowi Kawieckiemu (P. 1387 k. 99v). Skwitowani w r. 1491 z majątku rodzicielskiego przez siostrę Zofię, żonę Marcina Zbąskiego (Kośc. 228 k. 336v). Piotr dostał 23 XI 1492 r. konsens na wykupienie wsi królewskiej Wilkowo w księstwie głogowskim z rąk Jerzego Huwertha (MRPSum. II 51). Na wsi Bukowiec Wielki w r. 1493 zapisał 7 grz. rocznego czynszu od sumy 90 grz. klasztorowi w Przemęcie (P. 1388 k. 2v). Od Andrzeja Gryżyńskiego z Radlina w r. 1493 nabył wyderkafem za 30 zł węg. sołectwo, łąki i lasy wyłączone, kiedy Lubosz sprzedawał Mikołajowi Kemblanowi Szołowskiemu (P. 1387 k. 187), jednocześnie zaś od tegoż Szołowskiego nabył wyderkafem za 45 zł węg. prawa płynące z dokonanej przez Gryżyńskiego rezygnacji (ib. k. 189), zaś za 90 zł nabył od Jadwigi, żony tego Szołowskiego, i od jej siostry Katarzyny, dziedziczek w Skoraczewie, ich prawa do wsi Lubosz, nabyte od tegoż Gostyńskiego (ib.). Piotr t. r. uziskał intromisję do Lubosza (P. 23 k. 144v). Od Mikołaja Borka Osieckiego nabył wyderkafem t. r. za 200 zł węg. czwartą część miasta Gostynia (P. 1387 k. 215; MRPSum. II 266). Od ks. Piotra Śmigielskiego, kanonika poznańskiego, w r. 1494 nabył wyderkafem za 40 zł węg. połowę w Nietaszkowie (P. 1383 k. 36). Od Katarzyny Barklińskiej, żony Wojciecha Cykowskiego wyderkafem nabył w r. 1495 za 112 zł węg. oraz 17 i pół grz. jej części w Barkinie w pow. kośc. (P. 1388 k. 101v) i t. r. kupił od niej za 100 grz. czwartą część tej wsi (P. 1383 k. 90v). Skwitowany w r. 1496 przez szwagra swego, Jana Thadera, z 240 zł węg pierwszej raty posagu dawanego zz siostrą Małgorzatą (Ws. 1 k. 4). Wraz z Hieronimem ze Stęszewa, obaj jako rodzeni bratankowie zmarłego ks. Piotra z Bnina, biskupa włocławskiego, uzyskali w r. 1496 poręczenie od Marcina Gołutowskiego, iż uwolni części wsi Gołutowo (dziś Gołutowy), Drzązgowo, Sokolniki, Ostrów, Szabicze (?) w pow. pyzdr. (Kośc. 230 k. 232). Na Włoszakowicach z zamkiem, młynem wodnym i wiatrakiem oraz na wsiach Wielkim i Małym Bukowcu w r. 1496 oprawił 1.200 zł posagu żonie (P. 1383 k. 118). Od Mikołaja Borka Osieckiego (Gostyńskiego) t. r. nabył wyderkafem za 400 zł węg. i jedną kopę groszy czwartą część miasta Gostynia z przedmieściami (P. 1383 k. 123). Wieś Wyskoć sprzedał t. r. za 1.100 grz. Andrzejowi Dłużyńskiemu (ib. k. 123v). Otrzymał 8 IX 1497 r. dobra skonfiskowane Michałowi Słupskiemu, zastawne w Wygnańczycach i Tylewicach Małgorzaty Lgińskiej, Andrzeja Herolta i brata jego, sołtysów w Przyczynie, Wincentego i Jerzego z Tarszców Kossów, Mikołaja Nycza Sokołowskiego, Jana Kwaśnego z Poświątnej, ks. Mikołaja Otuskiego, Marcina Kosickiego, Jana Kokoszyńskiego, jak też "szlachetnych" (z) Uszczonowa, Augustyna Tomickiego z Tomic i Mikołaja Rzepki ze Stroby (?) (MRPSum. II 791). Od Jana Gołanieckiego, sędziego wschowskiego, w r. 1497 nabył wyderkafem za 100 grz. połowę Niechłodu z połową folwarku w pow. wschow. (Ws. 1 k. 11). Dokonał 10 X 1497 r. zamiany z Piotrem Spławskim, biorąc od niego części we wsiach Wygnańczyce, Tylewice i Łysiny w pow. wschow., dając w zamian we wsi Koczury p. kośc. i dopłatę 1.000 grz. (MRPSum. II 983). Od Dobiesława z Kociug w r. 1499 nabył wyderkafem za 685 zł węg i 70 grz. Wojnowice z wsiami pustymi Śmiechowem i Rusinowem oraz czwarte części we wsiach: Brzezie, Czajkowo, Czachorowo, Wielkie Bodzewo, Pdrzecze, Dusina, Pożegowo p. kośc., które to dobra za tyleż trzymał wyderkafem od Mikołaja Osieckiego (P. 1389 k. 31v). Jednocześnie temuż Dobiesławowi puścił wyderkafem za 400 zł węg. i jedną kopę groszy czwartą część miasta Gostynia z przedmieściami, trzymane wyderkafem za tyleż od Mikołaja Borka Osieckiego (ib. k. 32). Od Andrzeja Dłużyńskiego w r. 1499 nabył za 1.700 zł wsie: Radlini, Kąty, Wilkowyja w pow. pyzdr. i połowę Uszczonowa w pow. kal. (Kośc. 231 k. 20v). Inną część Uszczonowa w r. 1500 kupił za 16 grz. od Jadwigi Uszczonowskiej, wdowy po Zachariaszu Czachórskim, oraz od synów jej, Wojciecha, Bartłomieja i Grzegorza (P. 1389 k. 92. Czwartą część miasta Gostynia z przedmieściami i czwartą częścią tamtejszego zamku w r. 1500 sprzedał wyderkafem za 400 zł węg. bratu Mikołajowi (ib. k. 124v). Od Wojciecha Poklękowskiego w r. 1501 kupił za 20 grz. dwór i folwark w Uszczonowie, oraz pół łana i łąkę tamże (ib. k. 149). Od Jarosława Dłużyńskiego w r. 1502 nabył wyderkafem za 200 zł węg. Grotniki i Charbielino w p. kośc. (ib. k. 186; Kośc. 23 k. 41), zaś w r. 1503 od tegoż kupił całe wsie Dłużyna, Grotniki i Charbielino, dając w zamian połowę osiadłego łana w Baszkowie oraz dopłatę 1.200 węg. (P. 861 k. 71, 1389 k. 272). Jednocześnie wsie: Wojnowice, Śmiechowo, Bodzewo oraz czwarte części wsi: Brzezie, Czajkowo, Czachorowo, Małe Bodzewo, Podrzecze, Dusina, Pożegowo, trzymane wyderkafem za 685 zł węg. i 70 grz. od Dobiesława z Kociug, sprzedał wyderkafem za tyle samo Jarosławowi Dłużyńskiemu (P. 861 k. 71, 1389 k. 272v). Uzyskał w r. 1506 intromisję do Polskiego Wilkowa, dóbr Anny Jankowskiej, córki zmarłego Grzegorza (Kośc. 232 k. 81). Umarł między 9 V 1506 r. a 15 III 1507 r. (P. S. B.; MRPSum. IV 103, P. 1390 k. 129v). Owdowiała Anna ze Zbąszynia, niekiedy zwana Włoszakowską, od swej synowej, Jadwigi Lubrańskiej, żony Macieja O-go, w r. 1534 nabyła części miasta Kazimierza oraz wsi: Lubiecz, Lezyno (Lazino), Słowolucz, Nieświastowo, Kamień, Biskupice (Biskupie), Kozarzewo, Nowawieś, Czartowo (Czartkowo), pustki: Radwaniec, Krążel, Kuczkowy (Kuszkowy), wreszcie części wsi Mokra i Bieniszewo (Bieniszyno) w pow. kon., dobra pochodzące ze spadku po bracie tej Jadwigi, Grzegorzu Lubrańskim. T. r. powyższe dobra dała swemu synowi a mężowi Jadwigi, Maciejowi O-mu (P. 1393 k. 693; I. R. Gr. Kon. 2 k. 347v, 351v, 354). Sumę pogową 12.000 zł węg., oprawioną na Włoszakowicach z zamkiem i foluszem, na stawie Zapowiednym oraz na wsiach Bukowiec Wielki i Mały, dała w r. 1542 "z miłości macierzyńskiej" synowi Janowi, chorążemu poznańskiemu (Kośc. 345 k. 192v). Nie żyła już 23 VII 1543 r. (MRPSum. IV 7308). Synowie: Piotr, Łukasz, Sebastian, Jan i Maciej. Z córek, Katarzyna była w r. 1506 żoną Macieja Czarnkowskiego, z czasem kasztelana bydgoskiego. Anna, żona Feliksa Gorskiego z Niepartu, nie żyła już w r. 1519. Magdalena kwitowała w r. 1532 braci swych, ks. Sebastiana, Macieja i Jana, z sum należnych jej ze wsi Lgin, zapisanych przez nich (P. 874 k. 142v). Od Jana i Stanisława braci Siedleckich w r. 1539 nabyła wyderkafem za 400 grz. wieś Czeluścino p. pyzdr. (P. 1394 k. 209v). Od brata Jana, chorążego poznańskiego, nabyła wyderkafem w r. 1542 za 400 zł połowy wsi Dłużyna i Grotniki w p. kośc. (Kośc. 345 k. 192v). Potem, w r. 1544 była żoną Krzysztofa Zaremby, wdowa w r. 1555.

A) Piotr O., Opalenicki, syn Piotra i Zbąskiej, generalny poborca ceł w Wielkopolsce 18 X 1519 r. (MRPSum. 12351, 12352), do r. 1527, sekretarz królewski 1528 r., kasztelan międzyrzecki 1528 r. (P. 1393 k. 237), był nim jeszcze w r. 1529, kasztelan lędzki 1529 r., ok. 20 V, ochmistrz dworu Zygmunta Augusta już w czerwcu 1530 r., kaszteloan gnieźnieński 25 XI 1535 r. (MRPSum. IV 17946), nie przyjął kasztelani poznańskiej danej 20 XII 1542 r. (ib. 7032, 7090; P. S. B.). Trzymał wiele królewszczyzn. I tak 28 XII 1521 r. otrzymał zezwolenie na wykup od Stanisława Lasockiego, podkomorzego poznańskiego, dożywocia starostwa śremskiego (MRPSum. IV 4026). W latach 1527-1547 trzymał dzierżawą miasto Stawiszyn z przyległymi wsiami, dobra przeznaczone na utrzymanie Akademii Lubrańskiego. Otrzymał 29 III 1530 r. Kościan, gdzie był zrazu dzierżawcą, a od r. 1548 dożywotnikiem (P. S. B.). Zezwolono mu 2 V 1531 r. na wykupienie miasta Lelowa z wsiami z rąk dotychczasowego dzierżawcy Spinka z Bętkowa (MRPSum. IV 16062), a 20 VIII t. r. na wykupienie od Anny, córki Jana Łaskarza Lubrańskiego za 1.076 zł Luboli w pow. sier. (ib. 16130). Olsztyn trzymał już 20 XII 1532 r. (ib. 16658), a warunki tej królewszczyzny określono 2 X 1535 r. (ib. 17306), zaś dożywocie dostał w r. 1548. Na wykupienie Pobiedzisk z rąk braci Rocha, Sebastiana i Kaspra Koźmińskich uzyskał konsens 27 VI 1537 r. (ib. 18561), a 3 IX 1539 r. Pobiedziska z wsiami nabył wiecznością za 2.000 złp i 2.000 zł węg. (ib. 19263, 19942). Intromitowany w r. 1539 do miasta Pobiedzisk, wsi przyległych wójtostwa pobiedziskiego i dwóch młynów (G. 32 k. 87v). Dostał 3 VII 1538 r. konsens na wykup miasta Kcyni z wójtostwem i wsiami od Łukaszai Andrzeja Jankowskich (MRPSum. IV 19263). T. r. 10 XII dostał zezwolenie na wykupienie wójtostwa w Obornikach od Ziemka Zajączkowskiego (ib. 19470), oraz na wykup Łagiewnik w p. pozn. z rąk Rosnowskich Jaskóleckich i innych (ib. 19471). Wreszcie 14 VIII 1540 r. pozwolono mu wykupić miasto Kopanicę (ib. 20395), a 23 IV 1541 r. uzyskał tam dożywocie (ib. 20532). Po śmierci brata Jana dostał 26 I 1548 r. dożywotnią posesję wsi królewskich Poręba i Wirzbie w ziemi krakowskiej (ib, IV 8161). Myślał zrazu o karierze duchownej i został kustoszem katedralnym poznańskim. Był nim w r. 1509, kiedy z bratem Łukaszem a też w imieniu braci nieletnich, w wyniku ugody zawartej w sprawie o spadek po stryju Piotrze, biskupie włocławskim, kwitował się wzajemnie z braćmi stryjecznymi, Janem i Piotrem O-imi (P. 863 k. 210). Chyba już świecki w r. 1511 (Kośc. 23 k. 257), nazwany w r. 1513 "niegdy" kustoszem poznańskim i altarystą w Osiecznej (P. 865 k. 276). Wspólnie z braćmi rodzonymi i stryjecznymi w r. 1512 nabył od szwagra Jana Turka Łąckiego części w Łęce Wielkiej i Małej, które ów Łącki nabył od zmarłej żony swej, Zofii O-ej (P. 786 s. 354) i dobra te szwagrowi temu sprzedał t. r. wyderkafem za 650 zł węg., działając wspólnie z braćmi (ib.; Kośc. 23 k. 371v). Z dokonanych w r. 1513 działów ze stryjecznymi braćmi Piotr i jego bracia rodzeni, dziedzice we Włoszakowicach, wzięli: Wielką i Małą Łękę w p. kośc., części wsi Gołutowo, Drzązgowo, Borzejewo, Sokolniki, Ostrów, Żabików w p. pyzdr. (P. 786 s. 472, 865 k. 419v). Wraz z braćmi w r. 1519 kwitował szwagra Feliksa Górskiego, dziedzica w Nieparcie, z 1.000 złp posagu zmarłej ich siostry Anny O-ej (P. 867 k. 103). Był 20 X 1519 r. mężem Jadwigi z Tęczyna (MRPSum. IV 12360), córki Mikołaja, wojewody ruskiego, i Aleksandry z Chożowa, wdowy 1-o v. po Adamie z Kurozwęk zw. Wrzodem. Jadwiga dobra Goszyce, Rawałowice, Lucjanowice, Zakrzewo, Bolów, Koski, Kropidło, Żyrosławice, Maciejowice, Śmiłowce, zapisane jej przez pierwszego męża Męcińskiego, scedowała 21 VIII 1520 r. pod zakładem 10.000 zł węg. bratu drugiego męża Łukaszowi Włoszakowskiemu (ib. 12694), dała mu wtedy również swe dobra ruchome i klejnoty (ib. 12695). Swoje części w dobrach po rodzicach w powiatach wiślickim, sandomierskim, krakowskim, księskim, lubelskim, chełmskim, bełskim cedowała 21 VIII 1520 r. temuż Łukaszowi (ib. 12696). Z dokonanych w r. 1520 działów z braćmi wziął: Radlino, Kąty, Wilkowyję, Uszczonowo w p. pyzdr., części Wielkiej i Małej Łęki w p. kośc., dopłacając im 350 grz. (P. 1392 k. 342v). Od Wojciecha, Mikołaja i Jana braci Łąckich w r. 1521 kupił za 300 grz. części Wielkiej Łęki (ib. k. 401). Wsie: Goszyce, Rawałowice, Kropidło, Łucjanowice w ziemi krakowskiej 4 I 1522 r. dał Hieronimowi z Łaska, krajczemu koronnemu, zaś Zakrzew, Bolów, Koski, Sirosławice, Śmiłowice, Maciejowice sprzedał mu za 3.000 zł węg. (MRPSum. IV 13098). Król zezwolił 28 XII 1521 r., aby Piotr żonie swej dał oprawę posagu na tenucie śremskiej (ib. 4027). Dał jej w styczniu 1522 r. zapis na Radlinie, Wilkowyi, Uszczonowie, Kątach i obu Łękach (ib. 13109). Ona sumę 1.000 zł, zapisaną na Radlinie, Wilkowyi, Uszczonowie, Kątach i obu Łękach cedowała t. r. bratu męża Łukaszowi (P. 1392 k. 444v). Od męża w r. 1523 dostała w dożywocie części dworów i folwarków w Radlinie i Wielkiej Łęce (ib. k. 490v). Piotr od rodzeństwa Nowowiejskich kupił w r. 1525 za 70 grz. ich części rodzicielskie w Uszczonowie p. kal. (P. 1393 k. 81). Od stryjecznego brata Jana O-go dostał wspólnie z żoną t. r. prawa wieczyste do wsi Urzazowo i Świączyno (ib. k. 85) i jednocześnie takież prawa do tych dóbr dostał od swych rodzonych braci, ks. Sebastiana, Łukasza i Macieja (ib. k. 86). Na kluczu Radlińskim, Uszczonowie i obu Łękach w r. 1527 zapisał żonie wyderkafem sumę 100 zł (ib. k. 147). Od Agnieszki, wdowy po Bartłomieju Rogaczewskim, 2-o v. żony Jana Kanclerzewskiego, kupił w r. 1529 za 400 grz. połowę Małej Łęki w p. kośc. (ib. k. 262) i t. r. był przez nią kwitowany z długu 100 grz. (P. 871 k. 270). Tomasz, proboszcz miechowski, dostał 25 V 1531 r. konsens na sprzedaż Piotrowi wsi Rokutowo, Jankowo, Grodzisko w p. kal. (MRPSum. IV 16072). Żona, Jadwiga z Tęczyna zapisała w r. 1531 dobra ruchome, klejnoty i szaty, po swej śmierci bratu męża Łukaszowi, ale ten zaraz potem scedował ów zapis Piotrowi (P. 1393 k. 404v, 406). Z mocy zapisu Anny z Jarosławia, wdowy po Stanisławie Pileckim, staroście grodeckim, oraz synów jej, Rafała, Piotra, Krzysztofa i Mikołaja Pileckich uzyskał Piotr O. 16 V 1533 r. intromisję do dóbr: Jedlca, Tczyca i Swojczany w pow. ksiąskim (MRPSum. IV 17005). Dla swego domu w Rynku Poznania i ogrodu na przedmieściu, między kościołem Bożego Ciała a Wartą, nabytego od zmarłego Jerzego Linera, mieszczanina poznańskiego, uzyskał 26 VIII 1534 r. wyjęcie spod ciężarów miejskich (ib. 17618). Od Jana Jordana dostał był prawo dożywotniego użytkowania dworu w Krakowie, koło kościoła Św. Egidiusza, oraz młyna na rzece Rudawce, co 1 IX 1535 r. aprobował Wawrzyniec Spytek Jordan, współdziedzic (ib. 17182). Uzyskał 4 X t. r. zezwolenie na wykup, wedle kontraktu z klasztorem zwierzynieckim, od Mikołaja Strzały, sędziego zatorskiego, wsi Krzaczin (Krzęcin) i Paśmiechy w ks. zatorskim, które miał trzymać dożywotnio (ib. 17328). Swe prawa spadkowe po zmarłym bracie Łukaszu w r. 1535 sprzedał za 600 zł swym braciom, ks. Sebastianowi, Janowi i Maciejowi (P. 1393 k. 780). Od Rafała Pileckiego 2 III 1537 r. brał w zastaw za 600 zł wsie Sławniów i Złosieniec w pow. lelowskim (MRPSum. IV 18364). Od Stanisława Odrowąża, wojewody podolskiego, uzyskał 25 V 1538 r. dożywotnią posesję stajnię w Krakowiemiędzy kościołem Św. Egidiusza a murem miejskim (ib. 19199). Posiadał w Krakowie 21 IV 1539 r. ogród na Stradomiu między Rudawką i Wisłą, a to z mocy praw nabytych od Jana i Stanisława braci Ostrorogów, kasztelaniców kaliskich (ib. 19744). Od Stanisława i Jakuba Ostrorogów uzyskał 21 VIII 1539 r. potwierdzenie dożywotniej posesji pod zakładem 1.000 grz. domu ich w Krakowie (ib. 19929). Swoją część stacji w Przemęcie, odziedziczoną po bracie Sebastianie, dał 23 III 1540 r. bratu Maciejowi, zaś sumę 700 zł na dobrach Lubosz i Spytkówki bratu Janowi (ib. 20239). Otrzymał 23 VII 1543 r. zezwolenie na wykupienie czynszu rocznego od sumy 1.000 grz., który to zapis na cele pobożne uczyniła jego zmarła matka (ib. 7308). Nabył 28 XI 1544 r. od Jana Żukowskiego (Żuchowskiego) sadzawkę rybną na Zwierzyńcu, za murami Krakowa, we dworze zw. Smolińska, z prawem dożywotniego użytkowania (ib. 21709). Dziedzic Węglewa w p. gnieźn. 1544 r. (G. 44 k. 49). Od Andrzeja Mostelli, złotnika krakowskiego, opiekuna dzieci zmarłego Andrzeja Szaroty, 9 VIII 1548 r. wziął w dożywotni zastaw kamieniczkę narożną w Rynku krakowskim za 800 zł (MRPSum. V 4633). W imieniu własnym i bratanka Andrzeja wydzierżawił na trzy lata dobra Kaczkowice i Królowice w p. proszowskim, trzymane zastawem od Jana i Konrada Kuczowskich, Maciejowi Goreckiemu, chorążemu poznańskiemu, co zostało potwierdzone 17 IV i 19 IV 1549 r. (ib. 4745, 4746, 4747, 4750). Bezpotomny, umarł w r. 1551, przed 29 IV (ib. 5261). Owdowiała Jadwiga z Tęczyna umarła przed 7 V 1552 r. (ib. 5746).

B) Łukasz, pisany najczęściej Włoszakowskim, syn Piotra i Zbąskiej, wspomniany w r. 1509 jako niedzielny z bratem, ale mający już lata (P. 863 k. 210). Z działów braterskich, przeprowadzonych w r. 1520 wspólnie z braćmi Sebastianem, Janem i Maciejem wziął części rodzicielskie dóbr: Włoszakowice, Bukowiec, Brenno, Miastko, Dłużyna, Grotniki, Kola, Charbielino, Lubosz, Spytkówki w powiecie kościańskim, Hetmanice, Lgin, Tylewice, Wygnańczyce, Łysina, Nowawieś w pow. wschow., części wsi Gołutowo, Borzujewo, Drzązgowo, Sokolniki, Schabice (?), Ostrów w p. pyzdr. (P. 1392 k. 343). T. r. 21 VIII od bratowej Jadwigi z Tęczyna, jak było wyżej, uzyskał cesję części jej rodzicielskiej w dobrach położonych w pow. wiślickim, sandomierskim, krakowskim, ksiąskim, lubelskim, chełmskim i bełskim, pod zakładem 10.000 złp (MRPSum. IV 12696). Z tych dóbr Goszyce, Rawałowice, Łucjanowice, Zakrzów, Bolów, Koski, Kropidło, Sirosławice, Maciejowice, Śmiłowice w pow. krakowskim, proszowskim i ksiąskim dał 6 IV 1521 r. bratu Piotrowi (ib. 3674). Bracia Sebastian, Piotr i Jan zlecili mu w r. 1527 opiekę nad ich stryjecznym bratankiem Janem, synem Jana, z Opalenicy (P. 1393 k. 150v). Bratowa Jadwiga w r. 1531 ponowiła na jego rzecz donację dóbr, ruchomości i klejnotów, on zaś scedował ową donację jej mężowi (P. 1393 k. 406). Bezpotomny a zapewne i bezżenny, nie żył już 18 XI 1535 (P. 1393 k. 780).

C) Sebastian, syn Piotra i Zbąskiej, ur. ok. r. 1485, sekretarz królewski ok. r. 1512, instalowany t. r. 23 XII na kanonii poznańskiej, zaś 4 IX 1523 r. na kanonii katedralnej krakowskiej, kanonik kolegiaty Najśw. Marii Panny w Poznaniu, zrezygnował z obydwu kanonii poznańskich, kiedy w r. 1530 został kustoszem katedralnym poznańskim. Proboszcz kapituły kolegiackiej w Kaliszu 1531 r. (P. 1393 k. 419v). Prepozyt katedralny poznański 1535 r. i ponownie kanonik tamtejszej kapituły, ale t. r. zamienił ową kanonię matrepolitalną gnieźnieńską. Miał i kanonię katedralną włocławską, z której zrezygnował krótko przed 2 I 1535 r. (MRPSum. IV 17708). W Krakowie oprócz kanonii katedralnej miał jeszcze kanonię u Św. Floriana na Kleparzu 1537 r. (ib. IV 18398; P. S. B.). Swięceń kapłańskich nigdy nie przyjął (ib.). Niedzielny z braćmi we Włoszakowicach w r. 1509 (Ws. 1 k. 66). Części dziedziczne wsi Mokre Dokowo, Wielkie i Małe Ptaszkowo, młyn zw. Dożyński w p. kośc. dał w r. 1515 w działach braciom swym stryjecznym, Janowi i Piotrowi (P. 1392 k. 51). Niedzielny z braćmi, na wsiach Lgin i Hertmanice w pow. wschow. w r. 1531 zapisał roczny czynsz wyderkafowy 17 i 19 grz. od sumy 435 grz. stryjecznemu bratankowi, Janowi O-mu (P. 1393 k. 418v). Wsie te Sebastian i bracia jego sprzedali jednocześnie za 550 zł wyderkafem rodzonej siostrze pannie Magdalenie (ib. k. 419v), zaś w r. 1532 byli skwitowani przez nią z sum, które należały się jej z Lginia (P. 874 k. 142v). Wieś Wiele p. nakiel., należącą do prepozytury poznańskiej, 6 IV 1537 dał Januszowi Latalskiemu, wojewodzie inowrocławskiemu, w zamian za wieś Krępę w p. ksiąskim (MRPSum. IV 18398). Umarł w Krakowie chyba w r. 1537, a już 13 I 1538 r. probostwo kaliskie dane było jego następcy (ib. 18398).

D) Jan, syn Piotra i Zbąskiej, chorąży poznański w r. 1531 (P. 1393 k. 418v), dworzanin królewski, mianowany 14 II 1534 r. podstolim krakowskim (MRPSum. IV 17458). Znamy i drugą jego nominację na ten sam urząd 12 I 1544 r. (ib. 21293) mianowany krajczym koronnym przed 2 XII 1546 r. (ib. 22577). Dziedzic Włoszakowic (Kośc. 234 k. 473), dostał 1 II 1536 r. konsens na wykupno wsi starostwa przemyskiego, Malkowic i Natkowic, z rąk Natkowskiego (ib. 17997). Z rozliczenia spadku po bracie Sebastianie, wspólnie z bratem wsie Lubosz i Spytkówki oraz sumy na stacji królewskiej przemęckiej zapisane dali 6 III 1540 r. bratu Piotrowi, zobowiązując się ponadto spłacić długi zmarłego i uiścić stryjecznemu bratankowi Janowi O-mu 160 duk. w złocie (ib. 20162, 20239). Uzyskał 16 II 1541 r. konsens na wykupienie z rąk Stanisława Brzuchańskiego wójtostwa wsi Poręba cz. Dzieszyca w p. lelowskim (ib. 20501). Połowy swych wsi Dłużyna i Grotniki w p. kośc. sprzedał wyderkafem w r. 1542 za 400 zł siostrze swej, pannie Magdalenie (Kośc. 345 k. 192v). Krzosztofowi Zarembie w posagu za tą siostrą w r. 1544 zapisał dług 700 złp (ib. 234 k. 629v). Od Stanisława Morawca 2 VII 1545 r. brał zastawem w sumie 1.000 zł dobra Sudołów i Biegłów w p. wieluńskim (MRPSum. IV 7418). Dostał 6 X 1545 r. dożywocie wsi Wierzbie w pow. krak., scedowane mu przez Andrzeja Sarnowskiego (ib. 22111). Dla wsi Poręba Szczernicza (Czarna) w p. lelow. uzyskał 2 XII 1546 r. wyjęcie spod służb i świadczeń dla żarnowieckiego dworu królewskiego (ib. 22577). Od Marcina Zborowskiego, kasztelana kaliskiego, uzyskał 8 II 1547 r. cesję sumy 3.032 zł zabezpieczonej na dobrach królewskich Wezerów (Weżerów) w pow. proszowskim (ib. 22663). Od Jana Kościeleckiego, wojewody brzeskiego, nabył wyderkafem za 1272 zł miasto Krajenkę oraz wsie Głupczyno, Stare, Śmiardowo, Piczyno w p. nakiel. (P. 890 k. 299). Był opiekunem nieletniego bratanka Andrzeja (P. 1395 k. 374). Umarł w r. 1547, przed 1 XII (MRPSum. IV 23011).

E) Maciej, syn Piotra i Zbąskiej, nieletni w r. 1509, niedzielny z braćmi we Włoszakowicach (Ws. 1 k. 66; P. 863 k. 210), w Radlinie 1510 r. (Py. 24 k. 9). Z działów braterskich przeprowadzonych w r. 1520 ze starszym bratem Piotrem wziął wraz z braćmi Łukaszem, Sebastianem i Janem klucz Włoszakowski w p. kośc., Hetmanicę, Lgin, Tylewice, Wygnańczyce, Łysina, Nowawieś w p. wschow. oraz części wsi Gołutowo, Borzujewo, Drzązgowo, Sokolniki, Schabice (?), Ostrów w p. pyzdr. (P. 1392 k. 342v). Zabił Benedykta Siedlemińskiego i był w latach 1528 i 1530 kwitowany przez jego siostrę Dorotę zamężną Brzozogajską z kolejnych rat na poczet 60 grz. główszczyzny (P. 871 k. 95, 602). Mąż Jadwigi Lubrańskiej, dziedziczki miasta Kazimierza oraz wsi przyległych spadłych po Mikołaju Gardzinie Lubrańskim, wojewodzie poznańskim, swym ojcu, jak też po Grzegorzu Lubrańskim, bracie swym. Jadwiga miasto Kazimierz oraz wsie Lubiecz, Lezyno (Lazino), Sławolucz, Nieświastowo. Kamienica, Biskupie, Kozarzewo, Nowawieś, Czartowo, oraz pustki, Radwaniec, Krążel, Kuczkowy, wreszcie wsie Mokra i Bieniewo w p. kon. dała swej teściowej Annie ze Zbąszynia, ta zaś z kolei w r. 1534 dała owe dobra synowi Maciejowi (P. 1393 k. 693; I. R. Gr. Kon. 2 k. 351v, 354). Maciej w r. 1536 nabył wyderkafem za 800 zł od Janusza Latalskiego, wojewody inowrocławskiego, wsie Dębnica Kościelna i Strychowo w p. gnieźn. (P. 1394 k. 33). Od Wojciecha Grudzieńskiego w r. 1535 nabył wyderkafem za 1.272 zł połowy w mieście Złotowo i we wsiach: Święta, Głomsk i Blankfeld w p. nakiel. (P. 1393 k. 710). Od Mikołaja Wyskockiego w r. 1537 wyderkafem nabył za 140 grz. połowę Wyskoci w p. kośc. (P. 1394 k. 122). Od Katarzyny, żony Jana, krawca z Gniezna, Małgorzaty, żony Jana Ratuskiego, mieszczanina gnieźnieńskiego, i Zofii, żony Łukasza Grzybowskiego, sióstr Szyszyńskich, w r. 1538 kupił za 600 grz. części ich w Szyszynie Wielkim w p. gnieźn. (ib. k. 187). Drzeczkowo i Wolikowo w p. kośc. w r. 1540 wydzierżawił Rafałowi Leszczyńskiemu (Kośc. 234 k. 419v). Od Jakuba Popowskiego t. r. nabył wyderkafem za 450 zł połowę Popowa w p. kośc. (P. 1394 k. 359v). Od ks. Stanisława Objezierskiego, kanonika poznańskiego, t. r. nabył wyderkafem za 200 grz. połowę Objezierza w p. pozn. (ib. k. 392). Nie żył już w r. 1542 (I. R. Gr. Kon. 3 k. 322). Owdowiała Jadwiga z Lubrańca wspólnie z synem Andrzejem w r. 1544 pozywała Jana Russockiego, miecznika kaliskiego (ib. 4 k. 7). Swej siostrzeAnnie Lubrańskiej, wdowie po Mikołaju Russockim, kasztelanie biechowskim, w r. 1557 zapisała na swych oprawnych dobrach dług 800 złp (Py. 176 k. 243). Żyła jeszcze w r. 1558, będąc wtedy panią oprawną na częściach miasta Kazimierza i przyległych wsi (P. 1396 k. 546). Nie żyła już w r. 1561 (P. 1397 k. 3). Syn Andrzej. Z córek, Anna, w latach 1558-1561 żona Jana z Kobylina Konarskiego, podkomorzego poznańskiego, potem kasztelana kaliskiego, nie żyła ju w r. 1584. Katarzyna wyszła w r. 1561, przed 23 II za Stanisława Tuczyńskiego.

Andrzej, syn Macieja i Lubrańskiej, ur. 25 XI 1540 r. (Bibl. U. W. rkp. 144), kasztelan przemęcki przed 25 II 1560 r. (P. 902 k. 666), śremski 5 X 1569 r., marszałek koronny 1572 r. (I. R. Kon. 16 k. 267v), marszałek wielki koronny 2 IV 1574 r., starosta generalny wielkopolski 6 III 1578 r. (P. 931 k. 2; Sprawy woj. Króla Batorego, 98, 99). Trzymał w Wielkopolsce następujące królewszczyzny: po stryju Piotrze Kopanicę (do r. 1580, kiedy scedował ją 4 VII Janowi Kuklinowskiemu, (P. 935 k. 197), Śrem (P. 1396 k. 645; Kośc. 238 k. 17), Kcynię w r. 1558 (P. 1396 k. 645). Miał też Nakło (to starostwo przekazał 22 VIII 1534 r. synowi Piotrowi, M. K. 129 k. 491v, ale 15 IV 1590 r. uzyskał Tomasz Grylewski konsens na wykupienie z rąk marszałka O-go wójtostwa w Nakle, (P. 960 k. 228), Ujście, Koło, dane sobie 24 XI 1592 r. po śmierci Górki, wojewody poznańskiego (M. K. 137 k. 482, 483). W Prusach trzymał Rogoźno, którą to królewszczyznę dostał w kwietniu 1590 r. (ib. 135 k. 768-769). Zezwolenie na wydzierżawienie Rogoźna na lat 6 (od 24 VI 1593 r.) Bartłomiejowi Tylickiemu dostał w r. 1592 (ib. 137 k. 500v-501). W Małopolsce Krasnystaw, na Rusi Leżajsk, a konsens na wykupienie tej królewszczyzny po śmierci Baltazara Lutomierskiego za sumę 50.000 złp uzyskał 20 I 1588 r. (M. K. 134 k. 53v, 252). Już wcześniej trzymał na Rusi Rohatyn 2 IV 1574 r., z którego zrezygnował 12 II 1581 r. na rzecz syna Piotra (ib. 123 k. 528v-529). Intromitowany w r. 1583 do cła nakielskiego i tamtejszych młynów oraz do wsi Cietrzewnica z młynem Rutki, Karnowo, Olszewka i Sadki, dóbr wykupionych za konsensem królewskim od Jana, kasztelana biechowskiego, Andrzeja, opata bledzewskiego, Krzysztofa, starosty nakielskiego, KościeleckichAdama Grocholskiego i Kaspra Żernickiego (Kc. 26 k. 247v). Uzyskał 15 VIII 1588 r. konsens na wykupienie od spadkobierców Jana z Miłosławia Gorskiego, starosty wschowskiego, wsi Dominiki w starostwie wschowskim (M. K. 135 k. 214, 214v). Ze spadku po Górce dano mu 24 (27?) XI 1592 r. konsens na wykup i dożywotnią posesję Gonięcina (dziś Golęcin, dzielnica Poznania) oraz Trzebiesławek i Kleszczewa w p. kal., z rąk Czarnkowskich, siostrzeńców Górki (P. 958 k. 1141; M. K. 137 k. 432v, 483v, 484). Pozostawał w r. 1547 pod opieką stryja Jana, krajczego kor., który wtedy w jego imieniu nabył wyderkafem za 1.272 zł i 11 grz. od Jana Kościeleckigo, kasztelana bydgoskiego, miasto Krajenka z przyległymi wsiami w pow. nakiel. (P. 1395 k. 374). Innym jego opiekunem był w r. 1549 stryj Piotr O., kasztelan gnieźnieński (P. 888 k. 302; MRPSum. V 4745). Jan O., krajczy koronny i chorąży poznański, również opiekun, nabył w tym charakterze na wyderkaf w w r. 1562 za 1.272 zł od Janusza z Kościelca miasto Krajenkę oraz wsie: Głupczyno, Stare Śmiardowo, Piczyno w p. nakiel. (P. 904 k. 355). Po śmierci stryjaPiotra wieś królewska Lubola z sołectwem w ziemi sieradzkiej została 29 IV 1551 r. z rąk małoletniego Andrzeja wykupiona na skarb państwa za sumę 1.076 zł (MRPSum V 5261). Był on spadkobiercą ojca i stryjów, Piotra, Sebastiana i Jana, łącząc w swych rękach wszystkie dobra tej lini O-ch. W r. 1551 sprawujący opiekę nad nim brat stryjeczno-stryjeczny Jan uzyskał w jego imieniu intromisję do wsi Modrze, Lubosz i Spytkówki, spadłych na Andrzeja po stryju Piotrze (Kośc. 235 k. 352v). Wsie Lubosz i Spytkówki w r. 1556 Andrzej puścił w dożywotnią posesję swemu słudze Janowi Bukowieckiemu (Kośc. 237 k. 58v, 346 k. 24). Obie Łęki sprzedał w r. 1558 za 3.800 złp Bartłomiejowi Piotrowskiemu (P. 1396 k. 600v; Kośc. 238 k. 57). Części miasta Kazimierz oraz wsi Nowawieś, Kozarzewo, Nieświastowo, Sławolicz, Lubiecz, Biskupie, Czartów, Kamienicza, Lęzino, Bienieszewo, Mokra w pow. kon., oprawne matki a cedowane mu przez nią, sprzedał wyderkafem w r. 1558 za 1.400 zł swej ciotce, Annie z Lubrańca, wdowie po Mikołaju Russockim, kasztelanie biechowskim. Matce rekompensując jej posiadane tam dożywocie dał użytkowanie stacji królewskiej w dobrach klasztoru przemęckiego (P. 899 k. 229v-231, 1396 k. 546). Żeniąc się w r. 1558 z Katarzyną Kościelecką córka Janusza, wojewody sieradzkiego i generała wielkopolskiego, panną czternastoletnią, więc urodzoną ok. r. 1544, najpierw jeszcze przed ślubem na połowie wsi: Włoszakowic, Lginia, Radlina, Łęki, Zagórzyna, miasta Kazimierza z przyległymi wsiami w wojew. poznańskim i kaliskim oraz na połowie dóbr królewskich: Śrem, Kopanica, Kcynia, oprawił posag 7.000 zł, co t. r. już po ślubie ponowił (P. 899 k. 725), 1396 k. 645). Swego stryjecznego brata Jana, tenutariusza pobiedziskiego, skwitował w r. 1558 z sumy, którą król zapisał na tej tenucie w r. 1539 zmarłemu stryjowi Andrzeja, Piotrowi, kasztelanowi gnieźnieńskiemu (P. 899 k. 528). Miasto królewskie Kopanicę z przyległymi wsiami w r. 1559 wydzierżawił Prokopowi Broniewskiemu, chorążemu kaliskiemu (P. 900 k. 282). Wsie Lubosz i Spytkówki w p. kośc., pozostające w dożywociu Jana Bukowieckiego, sprzedał w r. 1559 za 6.000 zł Mikołajowi Spławskiemu (ib. k. 385). Walentemu Zelkowskiemu t. r. sprzedał za 3.500 zł połowę wsi Trzcice z folwarkiem oraz część wsi Wierzchowiska w p. ksiąskim, dobra odziedziczone po stryju Piotrze (P. 900 k. 457, 1396 k. 748). Na Radlinie, Kątach, Wilkowyi, Łuszczanowie t. r. zapisał psałterzystom katedry poznańskiej 60 zł rocznego czynszu wyderkafowego od sumy 1.000 zł (P. 1396 k. 677v). Wawrzyńca Lubrańskiego skwitował t. r. z 3.000 zł na poczet sumy 15.000 zł zapisanej sobie przez niego za dobra Lubranieckie (P. 900 k. 353). Młyn w Wilkowyi p. kal. t. r. sprzedał wyderkafem za 700 tal. sr. Andrzejowi Mieszkowskiemu (P. 1396 k. 744). Janowi Ciświckiemu, wojskiemu kaliskiemu, dał t. r. zobowiązanie sprzedania za 4.000 złp piątych części we wsiach: Zagórzyno Wielkie i Małe, Pruskowo Wielkie i Małe, Kliszewo, Dojutro, Pamięcino, Żegocino, Gadowo w pow. kal. (I. Kal. 24 k. 475). Od Jana Tostha w r. 1560 kupił za 2.000 zł węg. części we wsiach: Łysina, Tylewice i Wygnańczyce w pow. wschow., które nabył od swego brata Kaspra Tostha (Ws. 200 k. 18). Wsie: Lgin, Brenno, Nowawieś, Hetmanice w pow. wschow. t. r. sprzedał wyderkafem za 5.000 zł Piotrowi Czarnkowskiemu, kasztelanowi poznańskiemu (P. 902 k. 337, 1396 k. 825). Uzyskał t. r. od Jana Miruckiego zobowiązanie, iż stawi żonę swą przyszłą Zofię Komierowską do akt celem sprzedania O-mu za 1.550 zł jej połowy w Komierowie p. nakiel. (P. 902 k. 664v). Tę połowę potem, w r. 1561 sprzedał za 1.600 zł Piotrowi i Maciejowi braciom Komierowskim (P. 1397, k. 5, 10). Swe prawo do ogrodu z budynkami na łach domów stradomskich, za murami miejskimi Krakowa, między Wisłą a Rudawką, odziedziczone przez niego i siostry po stryju Piotrze, dał w r. 1560 Janowi Ocieskiemu, kanclerzowi wielkiemu koronnemu (P. 1396 k. 810). Części w mieście Kazimierzu i przyległych wsiach w pow. koniń., które zmarła matka O-go dała była mężowi, sprzedał w r. 1561 za 4.200 zł ciotce Annie Lubrańskiej, wdowie po Mikołaju Russockim, kasztelanie biechowskim (P. 903 k. 18v, 1397 k. 3). Jadwidze Drzewianowskiej sprzedał wyderkafem t. r. za 2.000 złp części Gołutowa i wsi przyległych w pow. pyzdr., zaś Annie ze Sławska, wdowie po Janie Nowomiejskim t. r. puścił wyderkafem za 800 złp Łuszczanów w pow. pyzdr. (P. 903 k. 176). Kwitowany był przeznią z tej sumy w r. 1562 (P. 904 k. 336v). Przez szwagra swego, Jana Konarskiego, podkomorzego poznańskiego, kwitowany był 1561 r. z reszty 7.000 złp posagu żony jego Anny (P. 903 k. 18). Z innym swym szwagrem, Stanisławem Tuczyńskim, zawierał t. r. kontrakt o rękę siostry Katarzyny, za którą zobowiązał się dać taki sam posag, zaś ostateczny termin ślubu określono na 23 II (ib. k. 35). Już po ślubie był t. r. kwitowany przez Tuczyńskiego z sumy 1.500 zł na poczet posagu (ib. k. 740). Od wiosny po Mikołaju Spławskim, Jadwigi ze Słupi, wyderkafowej posesorki Gutowa i wsi przyległych, t. r. wydzierżawił owe dobra (ib. k. 405). Ze swymi stryjecznymi braćmi, Janem i Piotrem O-imi, kasztelanicami santockimi, zawierał w r. 1562 "układ przyjacielski" dotyczący spadku po swym ojcu, jak też po stryjach, Piotrze, kasztelanie gnieźnieńskim, i Janie, chorążym poznańskim, a to z racji dzierżawy dóbr Włoszakowskich przez Jana O-go, kasztelana santockiego, jak sprawowanej przez kasztelana opieki nad dobrami królewskimi Śremem i Kopanicą (P. 904 k. 339). Żona Katarzyna Kościelecka t. r. kwitowała swego ojca z dóbr rodzicielskich, zaś mąż dał jej oprawę posagu a król to potwierdził 14 I 1562 r. (ib. k. 355). Od Jana Węgorzewskiego opata przemęckiego, Andrzej t. r. nabył wieś klasztorną Wijewo w p. kośc., dając w zamian Buchwałd w pow. wschow. (P. 904 k. 569, 1397 k. 165). Andrzejowi Kościeleckiemu, wojewodzie kaliskiemu, t. r. dał wieś Charbielin w p. kośc., biorąc w zamian Dąbrówkę w p. bydg. (P. 1397 k. 183v). Połowy Wielkiej i Małej Łęki w p. kośc., oraz Gołutowo, Borzujewo, Drzązgowo w p. pyzdr., wolne od oprawy żony, w r. 1564 sprzedał wyderkafem za 6.000 zł Piotrowi Czarnkowskiemu, kasztelanowi poznańskiemu (ib. k. 323v). Części Gołutowa, Drzązgowa, Borzujewa oraz pustek Sokolniki, Żabice, Ostrów w p. pyzdr. w r. 1568 sprzedał za 15.000 złp Mikołajowi Mieszkowskiemu (R. Kal. 3 k. 89v). Charbielino w p. kośc. t. r. sprzedał za 3.000 złp Janowi Popowskiemu (P. 1397 k. 714). Od Mikołaja Janowicza i Kaspra, braci Cieleckich, oraz od Adama i Mikołaja Łukaszewicza, braci Cieleckich w r. 1568 kupił za 30.000 zł wsie Cielcze i Cząszczewo w p. pyzdr. (P. 1397 k. 701). Od swej teściowej, Gertrudy z Danaborza, wdowy po Janie Kościeleckim, wojwodzie sieradzkim i generale wielkopolskim, uzyskał w r. 1569 zapis 4.090 zł długu, z zabezpieczeniem na Danaborzu z przyległościami (N. 155 k. 55v). Oprawę posagu żony 7.000 złp t. r. z połowy wsi Włoszakowice, Lgin, Radlino, Łęka, Żegocino i z połowy miasta Kazimierz z przległościami przeniósł na wsie: Radlino, Kąty, Wilkowyja, Cielcza, Cząszczewo w p. pyzdr., Łuszczanów w p. kal., Łęki Wielkie i Małe w p. kośc. (Ws. 201 k. 43). Od Krzysztofa Słaboszewskiego w r. 1571 kupił za 800 zł część wsi Tarszcze w p. kal. (R. Kal. 3 k. 347v). Dwór z placem i budynkami koło zamku poznańskiego w r. 1571 sprzedał za 300 zł Piotrowi Piaskowskiemu, pisarzowi grodzkiemu poznańskiemu (P. 1398 k. 260). Wsie Wijewo i Brenno w p. kośc. w r. 1575 sprzedał wyderkafem za 5.400 złp Janowi Iłowieckiemu (ib. k. 563). Wedle umowy zawartej z Piotrem Bachorzewskim "Stęgoszem", teraz już nie żyjącym, dał w r. 1578 jego synom, Wawrzyńcowi i Janowi, łąkę powyżej młyna zw. Smarz nad rzeką Lutynią we wsi Wilkowyja, z dopłatą 300 złp, biorąc w zamian część wsi Stęgosze (R. Kal. 5 k. 7v). Części Wygnańczyc w ziemi wschow. t. r. sprzedał za 4.000 złp Joachimowi Thossowi z Łysiny (ib. k. 23v). Słaboszewo i pustkę Siedliska w p. kal. w r. 1579 kupił za 20.000 złp od Jana Kuklinowskiego (ib. k. 91). Córce swej, Katarzynie, t. r. zapisał roczny czynsz 200 złp na Łysinie i Tylewicach (P. 932 k. 106). Ustanowił t. r. opiekunów dla dzieci, powierzając tę opiekę przede wszystkim żonie (P. 933 k. 640). Córkom, wtedy niezamężnym, Zofii, Gertrudzie i Jadwidze dał na utrzymanie wieś Słaboszewo z pustką Siedliskiem oraz wolny wyrąb w lasach wsi Lubienia p. kal., dobrach nabytych od Jana Kuklinowskiego (ib. k. 642). Ponowił ten zapis w r. 1581, ale dla Gertrudy i Jadwigi, bowiem Zofia była już mężatką (R. Kal. 5 k. 213v). Uzyskał od króla 4 III 1581 r. zezwolenie na wykup sołectwa we wsi Winiary w starostwie kaliskim (M. K. 123 k. 760-761v). Wieś Sławoszewo (Słaboszewo) oraz część wsi Stęgosze w p. pyzdr. w r. 1583 dał synowi Piotrowi (R. Kal. 5 k. 339v). Skwitowany w r. 1584 z dóbr macierzystych przez siostrzenicę Katarzynę Konarską, żonę Jana Zborowskiego, kasztelana gnieźnieńskiego (I. Kal. 50 s. 285). Bartłomiejowi Szlichtinkowi na Wijewie i Brennie dał t. r. zastaw w sumie 2.000 tal. sr. (P. 942 k. 125), zaś w r. 1587 wziął tedobra od Szlichtinka w dzierżawę (Ws. 10 k. 265). Dobra swe Koło (?) w p. kośc. zamienił 5 III 1585 r. na połowę wsi Zielazno (Żelazno) w p. nakiel. ze Stefanem Grudzińskim, kasztelanem nakielskim (M. K. 131 k. 71-72v). Części Łysiny i Tylewic w r. 1587 sprzedał wyderkafem za 10.000 tal. Fabianowi Szenechowi, dziedzicowi na Karlath i Perklicz (Parklicz?) oraz żonie jego Elżbiecie Landskroner ab Obtendorff (Ws. 202 k. 91v). Nabyte niegdyś od Stanisława Kościeleckiego, starosty nakielskiego, części wsi Mościska i pustki Kostrzynek w p. nakiel. w r. 1588 dał ks. Andrzejowi Kościeleckiemu, opatowi bledzewskiemu (P. 1400 k. 117). Skwitowany w r. 1589 przez opiekunów swego nieletniego wnuka, Jana Rydzyńskiego, z 1.000 złp stanowiących pierwszą ratę z sumy 4.755 złp reszty posagu 9.000 Gertrudy z O-ich, jego córki, wdowy po Stanisławie Rydzyńskim (P. 952 k. 39). Dla ulepszenia bytucórki, panny Katarzyny, w r. 1589 zapisał jej na utrzymanie roczną pensję 200 zł z dóbr rodzicielskich, zabezpieczają ją na Łysinie i Tylewicach (P. 1400 k. 415v). Połowę w Nowejwsi p. wschow. w r. 1590 sprzedał wyderkafem za 1.000 zł Jerzemu Kretkowskiemu, staroście wschowskiemu (ib. k. 563). Wsie Lubyczce (???) i Rozmarzyno (?) w pow. nakiel., za konsensem królewskim z 9 IV 1590 r., wymienił na wieś królewską Domienice w pow. pozn. (?) (M. K. 135 k. 729v-731v). Pozywał t. r. małżonków Szenechów (Schöneichów), o których mowa wyżej, oskarżając ich o ograbienie wsi Ciosaniec, własność opactwa przemęckiego, którą miał w posiadaniu (Kośc. 270 k. 53 53v). Wijewo i Brenno wsie sprzedane wyderkafem za 2.000 tal. Bartłomiejowi Szlichtynkowi, wydzierżawił odeń w r. 1590 za 80 tal.(P. 953 k. 109). Od Andrzeja Stęgoskiego w r. 1592 kupił za 1.300 zł część wsi Stęgosze w p. pyzdr. (R. Kal. 6 k. 670v). Wieś Kola w p. kośc. t. r. sprzedał wyderkafem za 1.000 złp Wacławowi Kiełczewskiemu (P. 1400 k. 830). Umarł w Poznaniu na zamku 3 III 1593 r. (Bibl. Uniw. Warsz. 44; Estr. XX s. 60). Wdowa za konsensem królewskim z 10 II t. r. dożywocie starostwa śremskiego scedowała synowi ks. Andrzejowi (M. K. 138 k. 46v, 47; P. 960 k. 417). Wraz z tym synem od Ulissesa i Jana braci Bnińskich w r. 1595 kupiła za 27.000 złp miasto Bnin z folwarkiem i przyległymi wsiami: Błożejewo, Zwolin, Miechorzewo, a dalej Gąsiorów, Miedźwiedź, Góra, Biernatki, Kuczkowo, Dębiec, Pieczyska, Borucino p. pyzdr. oraz części wsi Zalesie i Zgaliny w p. kośc. (P. 1401 k. 611). Wspólnie z synem Piotrem wsieŁęki Wielkie i Małe z dworem i folwarkiem w p. kośc. t. r. sprzedała wyderkafem za 11.000 złp Janowi O-mu, kasztelanowi rogozińskiemu, wydzierżawiając zaraz od niego owe dobra. Jednocześnie kapitule katedralnej gnieźnieńskiej zapisała na Bninie czynsz roczny wyderkafowy 18 zł, od sumy 300 grz. (P. 964 k. 1156, 1401 k. 615, 617v). Miasto Bnin i wsie przyległe w r. 1599 dała " z miłości" synowi, ks. Andrzejowi (Ws. 204 k. 74). Przekazała mu także za konsensem królewskim z 24 X 1599 r. wsie Trzebiesławki i Kleszczewo (M. K. 143 k. 228, 229). Umarła w Radlinie 21 VII 1601 r., licząc, wedle świadectwa syna, lat 58 (Bibl. U. W. 44). Ponieważ szła zamąż w r. 1558 mając lat 14, datę jej urodzenia, podaną wyżej na r. 1544, możemy teraz przyjąć z pewnością. Już 16 VIII 1601 r. król zezwolił Piotrowi Choińskiemu wykupić z rąk jej spadkobierców Gonięcino (Golęcin) w p. pozn. (M. K. 147 k. 119-120). Synowie: Piotr, Andrzej i Łukasz. Z córek, Gertruda (Gierusza), ur. 30 XI 1559 (?) r., zmarła w niemowlęctwie, w Poście 1560 r. Katarzyna, ur. 22 VIII 1562 r., jeszcze chyba świecka w r. 1589, była potem zakonnicą. Zofia, ur. w r. 1563 (29 XII?), wyszła w r. 1580 za Jana Leszczyńskiego, starostę radziejowskiego, z czasem wijewodę brzeskiego-kujawskiego, z którym żyła lat 9. Była wdową w latach 1595-1619. Dorota, ur. 1 VI 1568 r., umarła 1 V 1573 r. Druga Gertruda (Gierusza), ur. 12 VI 1569 r., wyszła najpierw w r. 1584 (N. 161 k. 390, więc nie w r. 1583, jak pisał brat!) za Stanisława Rydzyńskiego, z którym żyła tylko półtora roku. Poślubiła 2-o v. 8 III 1590 r. Marcina Ostroroga Lwowskiego, kasztelana kamieńskiego, zmarłego po pół roku. Trzecim jej mężem, poślubionym 6 VIII 1592 r., był Jan Firlej, podskarbi koronny. Jadwiga, ur. 4 IV 1571 r., wyszła w r. 1586, krótko przed 24 VIII za Piotra Myszkowskiego, wojewodę rawskiego.

(A) Piotr, syn Andrzeja i Kościeleckiej, ur. 22 VI 1566 r. krajczy nadworny koronny 4 III 1588 r. (M. K. 134 k. 237, 238), krajczy koronny 1593 r. (Ws. 13 k. 67; N. 162 k. 2, 169), starosta rohatyński 12 II 1581 r. (M. K. 123 k. 528v, 529). Za konsensem królewskim z 28 VIII 1584 dostał od ojca cesję starostwa nakielskiego (ib. 129 k. 491v-493), ale dopiero 27 VII 1586 r. uzyskał konsens na wykupienie tej królewszczyzny z rąk Krzysztofa Kościeleckiego, jak również i swego ojca, i trzymanie Nakła dożywotnio (ib. 132 k. 148v-150). Przejął starostwo z rąk Kościeleckiego dopiero w r. 1590. Po śmierci Andrzeja Górki otrzymał krótko przed 24 (?) XI 1592 r. starostwo gnieźnieńskie (ib. 137 k. 481, 481v). Starosta wołpeński w r. 1593 (N. 162 k. 2). Dożywocie starostwa gnieźnieńskiego 20 IX 1600 r. rozszerzono na jego żonę (M. K. 145 k. 241-241v). Od ojca otrzymał w r. 1583 wieś Sławoszewo i części wsi Stęgosza w p. pyzdr. (R. Kal. 5 k. 339v). Części wsi Gułtowo, Drzązgowo, Borzujewo, pustki Żabice, Ostrów i Sokolniki w p. pyzdr. w r. 1588 wydzierżawił Marcinowi Kunińskiemu (P. 950 k. 526). W r. 1589 części owych wsi sprzedał za 11.000 złp Maciejowi Kłunowskiemu (P. 1400 k. 248v). Jego pierwszą żoną była Elżbieta (Halszka) Sieniawska, córka Mikołaja, kasztelana kamienieckiego i hetmana polnego koronnego, która zmarła w trzy miesiące po ślubie. Druga żona Piotra, Anna Zborowska, córka Jana, kasztelana gnieźnieńskiego, i Elżbiety Prońskiej, poślubiona w r. 1591 (Bibl. U. W. 44), kwitowała w r. 1592 swego ojca z 6.868 zł za klejnoty zmarłej matki (P. 958 k. 1122). Od męża dostała 8 VI t. r. zapis sum, jakie miał na starostwie nakielskim (M. K. 137 k. 152, 152v). Wspólnie z braćmi skwitowany w r. 1594 przez Elżbietę Landskron ab Obtendorff, wdowę po Fabianie Szenechu na Karlath i Perklicz, z 2.000 tal., za które ojciec ich sprzedał był Szenechom wyderkafem Łysinę i Tylewice (Ws. 13 k. 67). Kwitował Piotr w r. 1595 swą siostrę owdowiałą Leszczyńską, z 4.000 złp (P. 964 k. 1364). Od Piotra Tarzeckiego, opiekuna nieletniego bratanka Sebastiana, dostał t. r. część wsi Tarcze p. kal., należącej do Piotra, kupił zaś za 1.800 złp część tamże owego bratanka (P. 1401 k. 450, 451v). Sprzedawszy wspólnie z matką t. r. trzy lata wyderkafem wsie Łęki Wielkie i Małe w p. kośc. za 11.000 zł Janowi O-mu, kasztelanowi rogozińskiemu (P. 1401 k. 615), t. r. wraz z matką wydzierżawił odeń te dobra (P. 964 k. 1156). Umarł w Bożęcinie 21 X 1600 r. Był pierwszym autorem "Księgi rodzinnej Opalińskich" (Bibl. U. W. 44), kontynuowanej potem poprzez dwa pokolenia. Niestety niewolna ta księga od pomyłek w datach. Owdowiała Anna Zborowska już w r. 1601 była 2-o v. żoną Adama Sędziwoja Czarnkowskiego, z czasem wojewody łęczyckiego i generała wielkopolskiego, który t. r. zapisał jej na swych dobrach 15.000 złp wiana (P. 1404 k. 396v), zaś wzajemne dożywocie spisali w r. 1604 (P. 1405 k. 7), Nie żyła już Anna w r. 1614 (P. 1409 k. 10). Synowie Piotra i jej, Andrzej i Piotr. Z córek, Katarzyna, ur. w Radlinie 26 VIII 1593 r., zmarła 5 VII 1594 r. Elżbieta, ur. tamże 15 VIII 1595 r., dla której ojciec ustanowił t. r. opiekunką matkę swą Katarzynę z Kościelca (N. 162 k. 416v). Była ona w latach 1612-1618 żoną Jakuba Rostworowskiego (Rosforowskiego), kasztelana przemęckiego, wdowa w latach 1635-1639. Katarzyna ur. we Włoszakowicach 13 VIII 1596 r., jeszcze niezamężna w r. 1614 (P. 1409 k. 10), w latach 1617-1626 1-o v. żona Dymitra Weihera, starosty kościerzyńskiego, 2-o v. żona Gerarda Denhoffa, starosty kościerzyńskiego. Zofia, ur. w Warszawie 4 IV 1600 r. (Bibl. U. W. 44), żyła jeszcze w r. 1618 (P. 1000 k. 1044).

I. Andrzej, syn Piotra i Zborowskiej, ur. we Włoszakowicach 4 III 1599 r. (Bibl. U. W. 44), podkomorzy poznański w r. 1624 (P. 153 k. 374). Chyba identyczny z Andrzejem, któremu król 13 XI 1600 r. dał w dożywocie cło kościańskie (M. K. 145 k. 255v). Wymieniony w r. 1602 jako jeden ze spadkobierców zmarłej babki, Katarzyny z Kościelca O-ej (Py. 131 k. 323). Wraz z rodzeństwem pozostawał pod opieką stryja, biskupa Andrzeja, który dobra macierzyste swych pupilów, t. j. części wsi Chwalczewo i Sulisław w p. kal. w r. 1614 sprzedał za 4.166 zł ich ojczymowi Adamowi Sędziwojowi Czarnkowskiemu, wojewodzie łęczyckiemu i generałowi wielkopolskiemu (P. 1409 k. 10; R. Kal. 8 k. 362v). Wraz ze swym rodzeństwem jak również rodzeństwem przyrodnim, Czarnkowskimi, skwitowany w r. 1618 przez Wawrzyńca Przepałkowskiego z 200.000 grz. (P. 1000 k. 1444). Wspólnie z bratem Piotrem w r. 1619 dziedzic Łuszczanowa w r. 1619 (Py. 140 k. 64). Żeniąc się z Anną Mielżyńską, córką Łukasza, kasztelana gnieźnieńskiego, w r. 1622, na krótko przed ślubem, oprawił jej 50.000 złp posagu na Radlinie i na połowach wsi: Cielczy, Cząszczewa, Kątów, Wilkowyi, Łuszczanowa, Tarszców, Stęgoszy (P. 1413 k. 690v). Panegiryk na ich ślub drukowany był w r. 1623 (Estr. XXIII s. 357). Nie żył już w r. 1625, zmarły zapewne t. r., bowiem dopiero 19 IV 1626 r. mianowany był jego następca na urzędziepodkomorzego poznańskiego (P. 761 k. 117). Wdowa występowała w r. 1625 z dwiema córkami Katarzyną i Elżbietą, dziedziczkami Cząszczewa (P. 153 k. 374). Matkę jako panią oprawną i dożywotnią oraz te córki w r. 1626 pozywał Jan Dobczyński, dziedzic w Górze (Py. 143 k. 149). Katarzynie i Elżbiecie w r. 1629 Jadwiga Tarzecka, żona Piotra Zbykowskiego, sprzedała za 6.000 zł części wsi Tarszce p. kal. (R. Kal. 11 k. 94). Obie one, jak też ich przyrodnia (z matki) siostra Teresa Zaleska, pozywane były w r. 1634 przez wuja Jana Mielżyńskiego w sprawie podziału dóbr po Łukaszu Mielżyńskim, staroście powidzkim, więc Brudzewa, Wyrzutowa, Rudy, Moszczenicy oraz części w Stawie, Czechowie, Jarząbkowie, Jelitowie i Żołczu, jak również miasta Mielżyna, wsi Mielżynka, Lipia, Ruchocina (Py. 146 s. 56; P. 161 k. 195v). Katarzyna wraz z przyrodnią siostrą Zaleską kupiła w r. 1638 od Piotra z Tomic Iwańskiego za 35.000 złp Czechowo, Jarząbowo, część Michałek i Jelitowo (P. 1419 k. 1076). Anna z Mielżyńskich wyszła 2-o v. 1627 za Remigiana z Otoka Zaleskiego, starostę ostrskiego i wareckiego, który na krótko przed ślubem oprawił jej t. r. 20.000 złp posagu (Py. 143 k. 145v). Zmarła w Poznaniu przed 9 X 1631 r. Z córek, Katarzyna wyszła w Radlinie w r. 1638 za Marcina Radomickiego, wojewodzica inowrocławskiego, była wdowa w w r. 1648, a 2-o v. 8 IX 1650 r. poszła za Piotra Przyjemskiego, kasztelana śremskiego, umarła po r. 1674. Elżbieta (Halszka) umarła 13 VI 1634 r. w szóstym roku życia, pochowana w Radlinie (Bibl. U. W. 44; I. Kon. 48 k. 221v).

II. Piotr (Jan Piotr, Piotr Jan), pogrobowy syn Piotra i Zborowskiej, ur. w początkach r. 1601. Dworzanin królewski, otrzymał 26 X 1624 dzierżawę cła kościańskiego (M. K. 172 k. 83v-84v), podkomorzy kaliski ok. r. 1626, złożył ów urząd 3 X 1650 r, a 5 X t. r. dany był pasierbowi jego Krzysztofowi Grzymułtowskiemu (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 534c). Podstoli koronny 16 III 1638 r. (M. K. 185 k. 2v-4), stolnik koronny w r.. 1645, podczaszy koronny w r. 1651, wojewoda podlaski w r. 1653, sędzia wojskowy wielkopolski w r. 1657 (Ws. 56 k. 646) wojewoda kaliski w r. 1661. Starostwo dolanowskie kupił w lipcu 1633 r., sprzedał zaś Jakubowi Rozdrażewskiemu, wojewodzie inowrocławskiemu. Starostą średzkim był już w r. 1625, w skutku cesji dokonanej przez żonę za konsensem królewskim z 30 X 1625 r. (M. K. 173 k. 162, 163). Sprzedał tę królewszczyznę w r. 1631 Piotrowi Samuelowi Grudzińskiemu. Starostwo Łosickie, kupione w r. 1645 od Łukasza O-go, marszałka wielkiego koronnego, sprzedał zięciowi Mleczce. Starostwo konińskie, scedował wedle zobowiązania z r. 1653, synowi Janowi (Kośc. 303 k. 674). Posesor Milina i Kłodzina w r. 1620 (P. 1004 k. 1300). Żoną jego była w r. 1625 Katarzyna Leszczyńska, córka Wacława, kanclerza wielkiego koronnego i generała wielkopolskiego, wdowa 1-o v. po Stanisławie Grzymułtowskim, staroście średzkim, matka głośnego później Krzysztofa Grzymułtowskiego (P. 153 k. 34). Słaboszewo w p. kal. w r. 1626 sprzedał za 45.000 złp Maciejowi Starkowieckiemu (P. 1415 k. 569). W imieniu własnym i bratanic, Katarzyny i Elżbiety, w 1628 kwitował Katarzynę Leszczyńską, drugą żonę swego zmarłego ojczyma, Adama Sędziwoja Czarnkowskiego, wojewodę łeczyckiego i generała wielkopolskiego, z 15.000 zł, które zapisał był swej żonie, Annie Zborowskiej (W. 79 k. 111). Od Bartłomieja Turzyńskiego w r. 1629 kupił za 4.500 złp folwark Błonie cz. Grodzisko w p. kośc. (P. 1416 k. 422). Miasto Bnin z folwarkiem ora wsie Błożejewo i Dębiec t. r. sprzedał za 48.000 złp Zygmuntowi Grudzieńskiemu, wojewodzie kaliskiemu (P. 1416 k. 429). Za konsensem królewskim z 26 II 1633 r. prawo do wsi Trzebałkowo (?) i Kleszczewo w wojew. kaliskim scedował Władysławowi Głoskowskiemu (M. K. 180 k. 62v, 63). Opiekę dzieci własnych, jak również swych bratanic, Katarzyny i Elżbiety, zlecił w r. 1634 swej żonie, bratu Łukaszowi, marszałkowi wielkiemu koronnemu, oraz innym (Z. T. P. 28b s. 2935). Wsie: Łęki Wielkie i Małe, Grodzisk, Kopanie, Błonie w p. kośc. w r. 1637 sprzedał za 120.000 złp Wojciechowi Mycielskiemu (P. 1419 k. 174). Od bratanicy swej Katarzyny, podkomorzanki poznańskiej, jedynej spadkobierzczyni brata Andrzeja, nabył w r. 1638 dobra Radlińskie (R. Kal. 12 k. 64). Części miasta Pleszewa i wsi: Woli Pleszewskiej, Baranowa, Baranówka, Piekarzowa, Zawidowic, Grodziska, Rokutowa, Małyni, dał w r. 1638 Aleksandrowi z Otoka Zaleskiemu, podsędkowi ziemskiemu sieradzkiemu (Z. T. P. 29 s. 667). Dobra Grodzice i Nietrzonowo w p. pyzdr. w r. 1638 (lub przed tą datą) sprzedał Piotrowi Samuelowi Grudzińskiemu (Ws. 207 k. 126v). Dziedzic dóbr Radlińskich, wsie Kąty, Stęgosza i Tarszcze w r. 1639 sprzedał wyderkafem za 15.000 złp Samuelowi Zbelitowskiemu, wicerektorowi poznańskiego kolegium S. J. (P. 1419 k. 1410). wspólnie z żoną dobra Cielczę i Cząszczewo w p. pyzdr. w r. 1641 wydzierżawił pod zakładem 2.500 zł Mikołajowi Zdzarskiemu (P. 1043 k. 540). Kwitował t. r. małżonków Stanisława i Mariannę z Jarochowskich Gorzyńskich z 15.000 złp ostatniej raty dzierżawy starostwa odolanowskiego (ib. k. 543). Skwitowany w r. 1644 przez Mariannę Leszczyńską, wdowę po Andrzeju Tuczyńskim, podkomorzym kaliskim, z 30.000 złp (Py. 150 s. 141). Manifestując się w r. 1645 przeciwko zarzutowi nieszlachectwa uczynionemu przez Jana Rogozińskiego Piotrowi Bardskiemu, wnukowi Anny z O-ch, podał genealogię O-ch, zresztą błędną, z której wynikało, że nie wiedział kto był naprawdę jego pradziadem a ojcem Andrzeja O-go, marszałka wielkiego koronnego! (Z. T. P. 29 s.2266). Trudno to pogodzić z kontynuowaniem przezeń notat rodzinnych, rozpoczętych przez jego ojca (Bibl. U. W. 44). Od bratanicy, owdowiałej Katarzyny Radomickiej, w r. 1648 uzyskał cesję trzech sum, 20.000 złp zapisanych jej przez męża, 16.000 zł i wreszcie 1.000 zł (Py. 150 s. 151). Od pasierba swego, Krzysztofa Grzymułtowskiego, w r. 1650 nabył wyderkafem za 17.000 zł Rakoniewice w p. kośc. (Ws. 208 k. 74). Spisywał w r. 1653 wzajemne dożywocie z żoną (R. Kal. 14 k. 291v). Ok. r. 1657 dostał w emfiteuzę na lat 30 wsie królewskie Pietrzyków i Tuleję w pow. pyzdr. (Py. 155 s. 118). Od Jakuba Rozdrażewskiego, wojewody inowrocławskiego, w r. 1657 kupił za 80.000 zł Bułakowo i część Kaczejgórki w p. pyzdr. (R. Kal. 14 k. 438). Dziedzic Łuszczanowa w p. pyzdr., w wyniku umowy z r. 1652 zawartej z karmelitami z Markowic, zapisał w r. 1659 na Łuszczanowie sumę 12.000 zł, którą ów klasztor otrzymał był od fundatorów. Zobowiązał się płacić roczny czynsz 7% (Ws. 208 k. 323). Taki sam czynsz winien był płacić od sumy 5.000 zł wziętej od klasztoru (ib. k. 327). Bułakowo i część Kaczejgórki w r. 1663 sprzedał za 50.000 złp synowi Piotrowi (P. 1425 k. 46). Katarzyna z Leszczyńskich umarła w Radlinie 24 V 1664 r. i tam została pochowana. Miał mieć lat 59 (Bibl. U. W. 44; Nekr. Bledze; Bytner, ale Łukaszewicz, wedle napisu nagrobnego, dawał jej lat 64). Wojewoda kaliski, spełniając dokonaną przez siebie fundację dla prepozyta, wikariuszy i mansjonarzy kościoła parafialnego w Radlinie, w r. 1665 dał temu kościołowi folwark cz. wieś Dąbrowę w p. pyzdr., kupioną od Krzysztofa Grzymułtowskiego, kasztelana poznańskiego (P. 1425 k. 763). Umarł w Radlinie 17 VI 1665 r., mając lat 65, pochowany w tamtejszym kościele (Bibl. U. W. 44; Nekr. Bledzew, tu data zgonu 18 VII). Synowie: Jan. Kazimierz i Piotr, o których niżej, ponadto zaś pomarli dziećmi lub zgoła w niemowlęctwie, Andrzej, ur. w Środzie, Łukasz, może identyczny z Hipolitem Łukaszem, ochrzcz. 14 X 1629 r. (LB Wysocko), wrteszcie jeszcze jeden Andrzej, ur. w Markowicach 16 III 1643 r., zmarły 11 II 1644 (Bibl. U. W. 44). Z córek, Anna, ur. w Bninie w r. 1628, wydana 23 V 1649 r. za Wojciecha Emeryka Mlęczkę, wojewodę podlaskiego, starostę mielnickiego i łosickiego. Konstancja, ur. w Radlinie 2 X 1633 r., zmarła 17 II 1634 r. (ib.). Marianna, ur. w Radlinie 3 IV 1644 r. (ib.), wyszła 1-o v. w Osiecznie 5 VIII 1668 r. za Stanisława Grudzińskiego, kasztelana rogozińskiego, 2-o v. przed r. 1680 za Kaspra Modlibowskiego, stolnika i surrogatora poznańskiego, 3-o v. przed 1688 r. za Marcjana Andrzeja Zebrzydowskiego, starostę rogozińskiego.

I) Jan, syn Piotra i Leszczyńskiej, ur. w Przygodzicach w r. 1629 (Bibl. U. W. 44). podkomorzy poznański w r. 1658, przysięgał na ten urząd 7 X (P. 789 k. 104), wojewoda inowrocławski w r. 1664, po śmierci oca w r. 1665 wojewoda kaliski, a po śmierci Jana Leszczyńskiego w r. 1678 starosta generalny wielkopolski. Województwo kaliskie wymienił wtedy z Zygmuntem Działyńskim na brzeskie-kujawskie (Ws. 73 k. 305v; Estr. XXXIII 147). Trzymał starostwo konińskie scedowane mu przez ojca w r. 1653, wnet po zawarciu małżeństwa (Kośc. 303 k. 674; Py. 151 s. 22), którą to królewszczyznę oddał w r. 1659 lub 1660 Andrzejowi Starkowieckiemu. Starostwo międzyrzeckie, które miał w r. 1666 (Kośc. 305 k. 312), w r. 1669 czy 1670 ustąpił bratu Piotrowi (P. S. B.). Zaślubił w Miejskiej Górce 23 II 1653 r. Zofię Teresę Przyjemską, córkę i jedyną spadkobierczynię Adama Olbrachta, kasztelana gnieźnieńskiego, i Anny Konstancji Grudzińskiej, wdowę 1-o v. po Aleksandrze Mikołaju ze Sztemberka Kostce, dworzaninie królewskim (Bibl. U. W. 44; Ws. 56 k. 272). Spisali t. r. oboje wzajemne dożywocie (Ws. 208 k. 144v). Teresa sprzedała t. r. wieś Niemarzyn w p. kośc. wyderkafem na jeden rok za 15.000 złp Ludwikowi Potockiemu (P. 1066 k. 184). Na swych dobrach Miejskiej Górce z folwarkiem Mała Górka, Sobiałkowie i Niemarzynie w r. 1654 zapisała dla kaplicy Najśw. M. P. w kościele w Osiecznie roczny czynsz 1.900 złp od sumy 30.000 złp (P. 1067 k. 316). Jan t. r. zapisał Andrzejowi Karolowi Grudzińskiemu, wojewodzie kaliskiemu, dług 13.000 zł (N. 227 k. 209). Oboje z żoną zawierali t. r. z Ludwikiem Potockim i żoną jego Anną z Kwiatkowa układ dotyczący wsi starostwa konińskiego, Liśca Wielkiego i Głowiewa (I. Kon. 56 k. 32). Skwitowali t. r. Katarzynę z Komorowa, wdowę po Samuelu Piotrze Grudzińskim, staroście średzkim, z 5.000 zł prowizji od sumy 50.000 zł (Py. 151 s. 2). We wsi Stare Miasto w r. 1658 spisywali z Władysławem Gorzeńskim (z Górzna) i Elżbietą z Chełmskich (?) kontrakt o pewne dobra starostwa konińskiego (I. Kon. 56 k. 346). Zofię Teresę skwitowali w r. 1660 Franciszek, skarbnik poznański, i Kazimierz, bracia Mycielscy z kontraktu o miasto Racot oraz wsie: Sieraków, Cegielnia, Simnow (?) (Ws. 59 k. 26v). Janowi O-mu Anna Złocka, żona Stanisława Zaleskiego, t. r. scedowała sumę 600 zł, zapisaną jej wyderkafem na wsi Cegielni, przez zmarłego kasztelana gnieźnieńskiego (Ws. 59 k. 812). Zofia Teresa wieś Drzeczkowo w r. 1661 zastawiła Mikołajowi Przybyszewskiemu, pisarzowi ziemskiemu wschowskiemu (I. Kal. 125 s. 211). Oboje małżonkowie byli w r. 1661 kwitowani przez wdowę Jadwigę z Czackich Jemiołkowską z prowizji rocznej od sumy 10.000 złp (Ws. 63 k. 128v), zaś w r. 1663 przez wdowę Barbarę z Rozbickich Czeską z 25.000 złp, reszty z sumy 44.000 złp zapisanych sposobem długu jej mężowi Stefanowi Czeskiemu (ib. k. 521). Jan, jak widzieliśmy, kupił w r. 1663 od ojca za 50.000 złp Bułakowo i część Kaczejgórki, i t. r. dobra te zobowiązał się w ciągu roku sprzedać za 55.000 zł Melchiorowi Gurowskiemu (ib. k. 540). Dopełnił jednak tego zobowiązania dopiero w r. 1666 (P. 1864 k. 177). W skutek przeprowadzonych działów braterskich, wraz z bratem, ks. Janem Kazimierzem, opatem bledzewskim, dali z dóbr rodzicielskich bratu Piotrowi w r. 1666: Radlin, Kąty, Cielczę, Cząszczew, Wilkowyję, Tarsce, Łuszczanów oraz części Stęgoszy w p. pyzdr. (ib. k. 202). Oboje z żoną t. r. zawierali pod zakładem 60.000 zł kontrakt o dzierżawę Miejskiej Górki z Zygmuntem Twardowskim, podwojewodzim kaliskim (Ws. 68 k. 7). Roszkowo w p. kośc. t. r. wydzierżawili na trzy lata Janowi Psarskiemu (Kośc. 305 k. 312). Jan od Piotra Grabskiego w r. 1669 kupił za 15.000 złp wieś Stęgosze w p. pyzdr. (P. 1866 k. 92). Od brata Piotra t. r. odkupił za 180.000 złp dobra, które temu bratu przypadły zarówno z mocy działów, jak i z dokonanych rezygnacji, więc wsie: Radlin, Kąty, części cz. połowy wsi Stęgoszyc, Wilkowyi, Łuszczonowa, Cielczy, Cząszczewa, Tarszcze w pow. kaliskim i pyzdr. (P. 1867 k. 95). Dobra Radlin z "murowaną kamienicą", Kąty, Wilkowyję, Łuszczonowo i Tarce w r. 1670 sprzedał wyderkafem za 50.000 złp Mariannie ze Strzelec, wdowie po Wojciechu Grzymułtowskim i po Andrzeju Podleskim (P. 1868 k. 306). Od Zofii Cieleckiej, wdowy po Janie Niemojewskim, 2-o v. żony Stanisława Grabskiego, starosty kłeckiego, w r. 1670 kupił za 19.000 złp Bachorzewo w p. kal. (P. 1868 XII k. 322). Od Stanisława Zaleskiego w r. 1671 uzyskał cesję sumy 3.000 zł zapisanej mu przez żonę Annę Tłocką na sumie wyderkafowej 6.000 zł, którą jej pierwszy mąż Jan Sobocki dostał na wsi Ciegielni od Adama Olbrachta Przyjemskiego, kasztelana gnieźnieńskiego (Ws. 68 k. 488v). Dobra Radlin, Kąty, Wilkowyję, Łuszczanowo, Stęgosze, Bachorzewo, Cielczę, Cząszczów, Tarce, Dąbrowę w pow. pyzdr. w r. 1673 sprzedał za 219.000 złp bratu Piotrowi (P. 1426 k. 291). Oboje z żoną byli w r. 1676 kwitowani przez Teresę Świejkowską, żonę Zygmunta Lasockiego, z sumy 10.000 złp (P. 1094 k. 417v). Zawierali w r. 1677 ze sław. Jerzym Cyprianem, kupcem rawickim, pod zakładem 25.000 zł kontrakt trzyletniej dzierżawy folwarków Sobiałkowskiego, Roszkowskiego i Rzeczkowskiego (Ws. 73 k. 48). Jan Zygmuntowi i Janowi braciom Twardowskim t. r. zapisał dług 12.000 zł (ib. k. 135v). Od ks. Franciszka, kanonika poznańskiego, i Andrzeja braci Gostyńskich, jako stryjów i opiekunów Krzysztofa, Andrzeja, Kazimierza i Zofii, synów i córki brata ich Wawrzyńca Gostyńskiego, w r. 1677 kupił za 57.000 złp Drobnino i Garzyno w p. kośc. (P. 1428 k. 88). Oboje z żoną Garzyno w r. 1679 sprzedali wyderkafem za 10.000 złp Krzysztofowi z Międzychodu Unrugowi, staroście gnieźnieńskiemu (P. 1429 k. 83v), zaś w r. 1681 powtórzyli tę transakcję na rok za 12.000 złp (P. 213 III k. 61). Od Stefana Grudzińskiego, podstolego koronnego, Jan w r. 1681 dostał grunt za murami Poznania, naprzeciw Zamku (P. 213 I k. 28v). Na wsi Drobnino w p. kośc. w r. 1682 zapisał wyderkafem sumę 1.500 złp Rozalii Mielżyńskiej, przeoryszy,i konwentowi klarysek poznańskich (P. 1104 k. 37v). Żona jego, dziedziczka w Rawiczu, "wiedziona pobożnością", grunt w tym mieście dała w r. 1683 Jakubowi Piotrowi Gocłowskiemu, kasztelanowi i syndykowi Franciszkanów Obserwantów, celem wystawienia tam klasztoru, założenia ogrodu kościelnego i cmentarza (P. 1106 I k. 37v). Jan O., bezdzietny, umarł na zamku w Poznaniu 18 II 1684 r., pochowany u Jezuitów (Bibl. U. W. 44: Łukaszewicz II 348; Estr. XVI 43, XXIII 358, 359). Owdowiała Zofia miasto Miejską Górkę, wsie: Sobiałkowo, Niemarzyn, Rostępniewo, Roszków z folwarkiem, Małą Górkę, Rzeczkowo i Łotka (?) w p. kośc. sprzedała t. r. za 220.000 złp Teresie O-ej, wdowie po Stefanie Niemiryczu, wojewodzie kijowskim (P. 1107 II k. 32). Zapisała t. r. pewne długi, a mianowicie na Osiecznie i przyległych wsiach 12.000 zł siostrzenicy męża, Zofii Modlibowskiej, córce Kaspra, stolnika poznańskiego, i 100.000 złp bratowej męża, Katarzynie z Przyjemskich O-ej, wojewodzinie łęczyckiej (Ws. 73 k. 939v, 940). Miasto Rawicz ze wsiami: Sierakowo, Szymanowo i Cegielnia t. r. darowała bratankowi swemu, Aleksandrowi Przyjemskiemu, chorążemu kaliskiemu, zachowując dla siebie dożywocie (ib. k. 914, 208 k. 486). Miasto Osiecznę oraz wsie: Łaniewo, Wojnowo, Trzebinia, Grodzisk i folwark Osiecki sprzedała w r. 1685 za 200.000 zł bratankowi męża, Adamowi O-mu (Ws. 208 k. 489). Dziedziczka Miejskiej Górki w r. 1685 (P. 1109 II k. 10). Od Macieja, Pawła, Jana i Jakuba, braci Działyńskich wojewodziców kaliskich, w r. 1686 kupiła za sumę 100.000 złp miasta Kórnik i Bnin oraz wsie: Prusinowo, Kijewo, Żabikowo, Januszewo, Kromolice, Ziemino p. pyzdr., a sumę tę podnieśli oni z Kromolic, Gościejewa i Mokronosa w p. pyzdr., tam t. r. zapisaną wyderkafem przez ks. Mikpłaja Święcickiego, opata trzemeszeńskiego i oficjała generalnego warszawskiego (P. 1111 II k. 40v). Części Spławia w p. pozn., ze spadku po Stefanie Grudzińskim, podstolim koronnym, sprzedała t. r. wspomnianym wyżej braciom Działyńskim, współspadkobiercom Grudzińskiego (ib. k. 67). Od Zofii Gostyńskiej, żony Jana Bronikowskiego, uzyskała w r. 1687 cesję sumy 30.000 zł, zapisanej rodzeństwu Gostyńskim przez jej zmarłego męża w r. 1677 (P. 1113 III k. 31). Wsie Drobnin i Garzyn w p. kośc. wydzierżawiła na trzy lata Piotrowi Mycielskiemu i żonie jego Katarzynie Zawadzkiej (Ws. 76 k. 165v). Na sumie 30.000 zł, którą mąż jej zapisał był sposobem długu braciom Gostyńskim, jako resztę ceny Drobnia, scedowanej sobie po zaspokojeniu przez Kazimierza Gostyńskiego, zapisała w r. 1690 dług 15.000 zł siostrzenicy męża, Zofii Modlibowskiej, żonie Andrzeja Przyjemskiego, kasztelanica chełmińskiego (Ws. 76 k. 208, 229v). Nie żyła już w r. 1692 (P. 1124 X k. 57v).

II. Kazimierz (Kazimierz Jan), syn Piotra i Leszczyńskiej, ur. w Markowicach 15 III 1639 r., miał tylko niższe święcenia, kiedy 30 VI 1657 r. instalowany był na kanonię poznańską. T. r. 2 VIII instalowanyna kanonię gnieźnieńską. Kanclerz poznański 13 X 1659 r., nominat na opata cystersów Obrze 2 IV 1661 r., t. r. 11 VII obrany opatem w Bledzewie, w związku z czym zrzekł się kanonii gnieźnieńskiej. Wyświęcony na opata 25 IV 1662 r., zrzekł się opactwa w r. 1682. Instalowany na koadiutora biskupa poznańskiego Wierzbowskiego, z prawem następstwa, 24 V 1677 r., prekonizowany jako biskup dioklecjański 9 I 1679 r., mianowany 8 XI 1681 r. biskupem chełmińskim (P. S. B.). Od brata Piotra w r. 1676 nabył wyderkafem Tomice w p. pyzdr., które to dobra jednocześnie mu wydzierżawił (P. 1094 k. 433v). Umarł w Turowie 22 VII 1693 r. (Nekr. Bledzew; Nekr. Paradyż, tu data 19 VII; P. S. B.). Pochowany w Łękach.

III. Piotr, syn Piotra i Leszczyńskiej, ur. w Markowicach 27 X 1640 r. (Bibl. U. W. 44), wicerotmistrz i chorąży chorągwi dragońskiej Krzysztofa Grzymułtowskiego, kasztelana poznańskiego, (Z. T. P. 30 s. 1887), starosta międzyrzecki, którą to królewszczyznę przejął od brata Jana w r. 1669 lub 1670 (P. 1867 k. 95, 1868 VIII k. 218), pułkownik województw wielkopolskich w r. 1671 (R. Kal. 15 k. 218), wojewoda łęczycki w r. 1679, składał przysięgę na ten urząd 18 V. Starosta generalny wielkopolski 19 IV 1684 r., wjazdu na ten urząd dokonał 26 VI t. r. (Łukaszewicz II 348). Starosta skwierzyński w r. 1686 (Z. T. P. 34 s. 306 z działów braterskich wziął w r. 1666: Radlin, Kąty, Cielczę, Cząszczewo, Wilkowyję, Tarce, Łuszczonów, połowę Stęgoszy w p. pyzdr. (P. 1864 k. 202), ale powyższe dobra w r. 1669 sprzedał bratu Janowi za 180.000 złp (P. 1867 k. 95), aby je od niego w r. 1673 odkupić z powrotem, ale już za 219.000 złp (P. 1426 k. 291), Zaślubił 25 XI 1668 r. Ludwikę O-ą, wojewodziankę poznańską, ur. w r. 1648 (Bibl. U. W. 44), a w r. 1671 spisał z nią wzajemne dożywocie (R. Kal. 15 k. 218). Od wdowy Katarzyny z O-ch Rozdrażewskiej, wojewodziny inowrocławskiej w r. 1670 nabył wyderkafem za 26.000 złp wsie: Wierzchaczewo, Boryszów, Płachta, Mlądź, Byczyce, Garaszki w ziemi warszawskiej (P. 1869 k. 67v). Od Samuela Tomickiego w r. 1670 kupił za 26.000 złp Tomice w p. kal. (P. 1868 VIII k. 56). "Wiedziony uczuciem braterskim" w r. 1675 cedował Teresie Konstancji O-ej, żonie Krzysztofa Sieniuty, sumę 6.000 złp zapisaną sobie na mieście Zduny przez córki Stanisława Twardowskiego (W. 86 k. 261v). Żonie w r. 1675 oprawił posag 50.000 zł na połowie wsi: Radlin, Kąty, Wilkowyja, Tarcze i Łuszczanowo (R. Kal. 15 k. 427). Umarła ta żona w Radlinie 11 VIII 1676 r. i tam pochowana (Bibl. U. W. 44; Estr. XXII 459, XXVII 77). Tomica sprzedał wyderkafem w r. 1676 bratu, ks. Kazimierzowi, jednocześnie wydzierżawiając te dobra od niego (P. 1094 k. 433v). Owe Tomice w r. 1677 zastawił za 8.000 zł Dobrogostowi Kuczkowskiemu (I. Kal. 138 s. 1184). Żenił się po raz drugi w Poznaniu na zamku 13 XI 1678 r. z Katarzyną Przyjemską (Bibl. U. W. 44; Estr. XIV 481, XXIII 366), córką Andrzeja, chorążego kaliskiego, i Doroty Rozdrażewskiej, dla której 31 XII 1691 r. uzyskał prawo wspólnoty na dożywocie starostwa międzyrzeckiego (W. 29a k. 106). Katarzyna w r. 1679 od swego brata Aleksandra Przyjemskiego, chorążego kaliskiego, kupiła za 60.000 zł dobra Potarzycę i Siedlemin w p. pyzdr. (P. 1429 k. 233). Piotr od Zygmunta Tomickiego w r. 1679 kupił za 8.000 złp część w Tomicach p. kal. (P. 1429 k. 375). Od Piotra o Pawła braci Żychlińskich w r. 1682 kupił za 12.000 złp Ciemierowo w p. kal (P. 1105 XII k. 29; I. Kal. 140 k. 473v, 142 k. 557v, 558). Katarzyna z Przyjemskich od Doroty z Rozdrażewa, wdowy po Andrzeju Przyjemskim, chorąży kaliskim, w r. 1685 kupiła Golinę w p. pyzdr. (P. 1109 III k. 40). Piotr O. w r. 1686 zapisał sumę 15.000 złp Krzysztofowi Tyburcemu Złotnickiemu, chorążycowi kaliskiemu (P. 1111 II k. 63). Wsie Stęgosza i Łuszczanowo w r. 1686 zastawił za 30.000 zł Janowi Szamowskiemu, stolnikowiczowi łęczyckiemu (Z. T. P. 34 s. 508), z której to sumy został w r. 1687 skwitowany (P. 1113 III k. 16). Od Macieja, Pawła, Jana i Jakuba Działyńskich, wojewodziców kaliskich, uzyskał w r. 1686 zobowiązania sprzedaży wsi Spławie (P. 1111 II k. 67). Jako nabywca praw do spadku po Stefanie Grudzińskim, podstolim koronnym, od swej bratowej Zofii Teresy z Przyjemskich O-ej, spisał umowę działową ze współspadkobiercami podstolego, Maciejem, Pawłem, Janem i Jakubem Działyńskimi, wojewodzicami kaliskimi, pod zakładem 2.550.000 złp. Stosownie do tej umowy nabył w r. 1687 od Działyńskich za 1.260.000 złp miasto Wieleń z zamkiem, folwarki: Zamoście, Jaren (?), Piła, wsie: Hammer cz. Buczko (?) z tartakiem i młynem Mniszek, Żelichowo z folwarkiem i młynem, Drawsko z młynem Rosko, Pęchowo z młynem Zawodzeń, młyn Mężyk, dalej wsie: Helst z młynem, Biernatowo, Gappa, Hamer Żelichowski, folwark Rzeczyn (Rzecin), Dembowo, Piotrowo z młynem, Mełka cz. Drawa z przewozem i Piła z dwiema służbami, Smolnik zw. "Ku Drawie zwrócony", Kniejce, Kisy, Piszawy, Holendry Margendorff, Holendry Herbardorff z papiernią, Janowo, Dzierzeźnia (Dzierzasna) i piec Smolnik oraz tartak ze stawem Gorznica, dalej Holmo (Korno?), Zielonowo (Zielanowo), Holendry, Nowy Dwór, Fulsztindorff, Wrzeszczyna z młynem, Miały, Szurodzimiak, folwark Kamiennik z hutą i młynem w p. pozn. Ponadto dobraklucza Falmierowskiego, więc wieś Falmirów z folwarkiem i młynem zw. Klawek, folwark Młotkówko (Młotkowo), wsie: Dobrzyniewo z folwarkiem Kąnowo z folwarkiem, Kościerzyna Spalona z folwarkiem i młynem, Kroczki z folwarkiem i młynem, Mrozowo z folwarkiem, Samostrzele z folwarkiem, młynem i hutą, Żelazno, Gromadno, Gruszka, Młotkowo, Radzicz, Dąbrówka, Krogularz i Kijaszkowo pustka, dalej całe dobra, miasto Łobżenica z młynem i foluszem, wsie Rataje z folwarkiem, Luchowo z folwarkiem, Liszkowo z folwarkiem, wszystko to w pow. nakielskim (P. 1113 II k. 3). Dobra: Falmierowo, Szczerbino, Kościerzyna, Rzeszkowo, Dobrzyniewo, Młotkowo, Czyjcze, Młotkówko, Bługowo, Tłukom, Konowo, Gruszka, Gromadno, Radzocz, Dąbrówka, Samostrzele, Mrozowo, Kraczki, Żelazna, Kijaszkowo z folwarkiem pustym w p. nakiel. w r. 1688 sprzedał za 500.000 złp Janowi Korzbok Łackiemu, podkomorzemu wschowskiemu (P. 1115 II k. 2v). Zawierał w r. 1690 z Andrzejem Twardowskim kontrakto dzierżawę dóbr starostwa wałeckiego, pod zakładem 28.000 złp (W. 29a k. 84). Od Pawła Działyńskiego kupił w r. 1691 ze spadku po Grudzińskich części wsi Spławia w p. pozn. (P. 1121 III k. 109), a ponadto Boguniewo z młynem Człomowskim, Człomowo z folwarkiem, Pacholewo z folwarkiem, Nawisz (Nawiś?), Głęboczek z folwarkiem i z innym pustym, młyn Wiesiołów pusty w p. pozn., ponadto Zielonka z młynem i tartakiem w p. gnieźn. (ib. k. 110), część w dobrach miasta Swarzędza i wsi Gruszczyn, Zalaszewo z folwarkiem, Jasień, młyn wodny koński i folusz Maleński (ib. k. 111). Umarł nagle w Poznaniu 12 IX 1691 r., pochowany w Radlinie. Był syndykiem apostolskim prowincji Reformatów (LM Żerków; Nekr. Reform. Pozn.; P. 1122 XII k. 115). Owdowiała Katarzyna Przyjemska, idąc 2-o v. w r. 1693 za Władysława Przyjemskiego, kasztelanica chełmińskiego, z czasem wojewodę kaliskiego, zapisała mu przed ślubem dług 50.000 zł, zaś na Potarzycy zapisała sumę 6.000 zł dla kolegium S. J. w Poznaniu (Py. 156 s. 20). Jako jedyna spadkobierczyni brata, Aleksandra Przyjemskiego, podstolego koronnego, dobra miasto Rawicz i wsie: Sieraków, Szymanów, Cegielnia z folwarkiem Małowo w p. kośc. sprzedała w r. 1696 wyderkafem na trzy lata za 200.000 złp Andrzejowi Mycielskiemu, chorążemu poznańskiemu, celem spłacenia wdowy po tym bracie, Teresy Tarłówny, 2-o v. żony Franciszka Wielopolskiego, starosty generalnego małopolskiego, starosty krakowskiego i bocheńskiego (P. 1131 II k. 64). Jako wdowa już i po tym drugim mężu, dobra swe dziedziczne Magnuszewice, Wilcza, Węgrzynowo w p. pyzdr. w r. w r. 1699 sprzedała za 59.000 złp Wojciechowi Maksymilianowi Hozjuszowi (P. 1136 II k. 62), zaś miasto Goślina oraz wsie: Goślinka, Przebędowo, Boduszewo, Kołatka, Kołata, Bukownia, Pławno, Folusz, Piła z młynem, Papiernia, Młyn Przebędowski oraz Młyn Gośliński w p. pozn. sprzedała wtedy za 200.000 złp Adamowi Gruszczyńskiemu, kasztelanowi nakielskiemu (P. 1136 II k. 73). Umarła w r. 1705 Z pierwszej żony, Opalińskiej, był syn Adam Antoni, z drugiej, Przyjemskiej, syn Antoni Józef Marinus, ur. 9 I 1683 r. w Radlinie, zmarły tam 4 VII 1685 r., oraz córki. Z nich, Ewa Dorota, ur. w Piotrowicach 9 I 1681 r., zmarła po dziesięciu dniach (Bibl. U. W. 44). Ludwika (Ludwika Maria Zofia Teresa), ur. 7 XII 1684 r. (ib.), jeszcze niezamężna w kwietniu 1699 r. (LB Koźmin) wyszła t. r. za Jana Kazimierza na Lachowicach Sapiehę, starostę bobrujskiego. Po śmierci brata Adama była jedyną spadkobierczynią dóbr po nim (P. 1140 I k. 116v). Wniosła w dom Sapiehów Koźmin, Borek, Rawicz, Wieleń, Radlin. Umarła w Koźminie 9 I 1719 r., mając lat 34, pochowana w Radlinie (Sapiehowie III 133; Ws. 89 k. 61; LM Wilkowyja).

Adam (Adam Antoni), syn Piotra i Opalińskiej, ur. w Chociszewicach 12 I 1672 r. (Bibl. U. W. 44), starosta wałecki w r. 1689 (W. 29a k. 19). Od owdowiałej stryjenki, Zofii Teresy z Przyjemskich O-ej, wojewodziny brzeskiej-kujawskiej, w r. 1685 nabył za 200.000 złp miasto Osiecznę oraz wsie Łaniewo, Wojnowo, Trzebinia, Grodzisk i folwark Osiecki (Ws. 208 k. 489). Od Pawła Działyńskiego, współspadkobiercy Stefana Grudzińskiego, podstolego koronnego, wedledziałowego kontraktu i dekretu Trybunału Potrkowskiego z r. 1689, nabył w r. 1691 miasto Łobżenicę z młynami, foluszami i wsiami: Rataje z folwarkiem, Pieszna z folwarkiem, Luchowo z folwarkiem, Liskowo w pow. nakiel., miasto Wieleń z folwarkami i wsiami: Zamoście, Kisy, Jasyn, Pieła, Wrzeszczyna, Rosko, Drawsko, Mężyk, Miały, Kuźnica, Helut (?), Pęchowo (Pęczkowo?), Kamiennik, Zawada, Smrodyniak, Margiendorff, holendry Herbersdorff holendry z papiernią, Nowodwory holendry, Fulszteidorff holendry z młynami w p. pozn. (P. 1121 III k. 106). Miasto Grzymałowo oraz wsie: Swarzędz, Gruszczyn, Zalaszewo, Jasień sprzedał w r. 1692 za 217.200 złp Jerzemu Unrugowi, wojskiemu wschowskiemu (P. 1124 IX k. 65). Współspadkobierca stryja Jana, wojewody brzeskiego-kujawskiego, odziedziczone po nim dobra Drobnin, wspólnie z plenipotentami stryja biskupa Kazimierza w r. 1692 sprzedał za 88.000 złp Andrzejowi Przyjemskiemu, kasztelanicowi chełmińskiemu (P. 1124 X k. 10). Pochodzące z tego samego spadku dobra Boguniewo z młynem Człomowskim, Człomowo z folwarkiem, Pacholewo z folwarkiem oraz Nawiszcz i Szytno, Holendry, Głęboczek z młynem oraz inny młyn Wiesiołowo, wieś Zielonka, przyległa do Głęboczka z młynem i tartakiem sprzedał t. r. za 120.000 złp Adamowi Mycielskiemu, stolnikowi poznańskiemu (P. 1124 X k. 57v). Nabyte od stryjenki miasto Osiecznę z wsiami: Łaniewem, Grodzisiem, Trzebinią, Wojnowicami i folwarkiem Osieckim, w r. 1693 sprzedał za 293.000 złp Janowi O-mu, staroście śremskiemu (P. 1432 k. 468). Umarł w r. 1695, przed 4 IX (W. 87 k. 1v). Żoną jego była Fryderyka (Elżbieta Fryderyka) hr. Schaffgotsch, córka Krzysztofa Leopolda, tajnego radcy cesarskiego, prezydenta obu Śląsków (P. 1130 XIV k. 64). Miała męża oprawę na Wieleniu, a w r. 1698 była 2-o v. żoną AntoniegoKrzysztofa hr. Proscau, radcy kamery śląskiej (P. 255 k. 44v).

(B) Andrzej, syn Andrzeja i Kościeleckiej, ur. 19 IV 1576 r. (LB Golejewko; Bibl. U. W. 44), proboszcz płocki w r. 1593 (Ws. 12 k. 142; Estr. XXII s. 357), sekretarz królewski w r. 1599, mianowany 1 I 1606 r. koadiutorem biskupa poznańskiego, zaś 23 I t. r. obrany przez kapitułę prekonizowany 30 VII jako biskup sykopolitański, objął koadiutorię 7 II 1607 r. Sekretarz wielki koronny 1 III 1606 r. (M. K. 159 k. 217), biskup poznański 31 X 1607 r., oprawił ingres 12 XI (P. S. B.). Intromitowany w r. 1593 do dożywocia tenuty śremskiej scedowanego mu przez matkę, za konsensem królewskim z 10 III t. r. (Ws. 12 k. 142; P. 960 k. 417; M. K. 138 k. 46v, 47). Za konsensem z 16 IX 1606 r. scedował to starostwo bratu Łukaszowi (M. K. 151 k. 88v). Wspólnie z matką kupił w r. 1595 od Ulissesa i Jana braci Bnińskich za 27.000 złp miasto Bnin z przyległymi wsiami (P. 1401 k. 611), zaś w r. 1599 dobra te dostał od matki "z miłości" (Ws. 204 k. 74). Od tej matki uzyskał też za konsensem z 24 X 1599 r. cesję wsi królewskich Przybysławki i Kleszczewo. Brenno, Wijewo, Potrzebowo i Śmieszkowo w r. 1600 sprzedał bratu Łukaszowi (Ws. 17 k. 260). Dobra: Włoszakowice, Bukowiec, Koła, Grotniki, Dłużyna, Dominicze, Zaborowo, Brenno, Wijewo, Potrzebowo, Śmieszkowo, Lgin, Puterklicz, Łysina, Nowawieś i folwark zwany Na Zbarzewie w p. wsch. w r. 1609 dostał od brata Łukasza (Ws. 25 k. 188). Oddał w r. 1609 temu bratu nabyte odeń dobra (Ws. 204 k. 376), nie mam jednak pewności czy ów zwrot był w pełni zrealizowany? Potrzebowo z folwarkiem i Śmieszkowo t. r. dał bratowej Łukaszowej, Annie z Pilczy (P. 1406 k. 465v). Wsie ojczyste Wijewo i Brenno t. r. sprzedał za 25.000 złp Piotrowi O-mu, kasztelanicowi rogozińskiemu (ib. k. 634v). Wsie: Włoszakowice z folwarkiem, Bukowiec, Grotniki, Dłużyna, Koła z folwarkiem, Miastko, Dominice, Zaborowo z folwarkiem, Lgin z folwarkiem, Hetmanice z folwarkiem, Nowawieś oraz całe części wsi Łysina z folwarkiem, Tylewice, Zbarzewo z folwarkiem w powiatach wschow. i kośc. dał w r. 1610 bratowej, Annie z Pilczy (P. 1407 k. 51). Miasto Bnin oraz wsie: Błożejewo, Dębiec, Pieczyska, Góra, Zwola, Borucin w r. 1610 sprzedał wyderkafem za 11.000 złp Wojciechowi i Hieronimowi braciom Rozdrażewskim (P. 1407 k. 237v), zaś w r. 1619 dobra Bnin, Błożejewo i Dębiec, osiadłe, młyn Zwola na Warcie, Miechorzewo, Gąsiorowo, Miedzwiedź, Góra, Biernatki, Kuczkowo, Pieczyska, Borucino pustki sprzedał za 30.000 złp Piotrowi O-mu, staroście śremskiemu (P. 1411 k. 419). Umarł w Ciążeniu 19 XII 1623 r., pochowany w Radlinie (P. S. B.).

(C) Łukasz, syn Andrzeja i Kościeleckiej, ur. 14 V 1581 r., starosta leżajski w r. 1590, starosta śremski z cesji brata ks. Andrzeja, za konsensem królewskim z 16 IX 1606 r. (M. K. 151 k. 88v-89v), scedował tę królewszczyznę 24 IV 1610 r. Piotrowi O-mu i żonie jego Zofii z Kostków (P. 984 k. 294). Kasztelan poznański w r. 1613, marszałek nadworny koronny 7 XI 1620 r. (M. K. 166 k. 338-339). Dostał 13 III 1622 starostwo kolskie (M. K. 166 k. 587v-589v), do którego intromitowany 22 III (I. Kon. 42 k. 38), a 18 IX 1623 r. uzyskała tam dożywocie żona jego (M. K. 169 k. 291v-292v), zrzekła się tego w r. 1628 na rzecz Stefana Grudzińskiego (ib. 179 k. 9v). O. jednak starostwo kolskie wciąż trzymał w r. 1650 (I. Kon. 53 k. 287v), dopiero w r. 1653 starostą był jego zięć Jakub Rozdrażewski, wojewoda inowrocławski (R. Kal. 74 k. 292v). Został Łukasz marszałkiem wielkim koronnym w marcu 1630 r., złożył zaś ów urząd na przełomie r. 1649 i 1650. po czym mianowany wojewodą rawskim. Był też w r. 1632 starostą kamionackim. Starostwo odolanowskie w r. 1633 scedował Piotrowi O-mu, podkomorzemu kaliskiemu (W. 35 k. 90). Miał w r. 1633 starostwo łosickie (ib.), zaś od r. 1638 hrubieszowskie (Z. T. P. 29 s. 1141). W r. 1645, krótko przed 27 III dostał starostwa ujskie i pilskie (W. 38 k. 79). Intromitowany w r. 1600 do wsi Brenno, Wijewo, Potrzebowo, Śmieszkowo, nabytych od brata, ks. Andrzeja (Ws. 17 k. 260). Części Tylewic i Łysiny w p. wsch. sprzedał w r. 1604 wyderkafem za 6.000 tal. Zygmuntowi Rachembergowi z Bierska oraz Ernestowi i Krzysztofowi braciom Thossom i zaraz t. r. wydzierżawił od nich te dobra na rok za 360 tal. (Ws. 21 k. 101). Mąż Anny Pileckiej (z Pilczy), wdowy 1-o v. po Krzysztofie Kostce, staroście kościerzyńskim, dał jej w r. 1605 w dożywocie połowę wsi: Włoszakowice, Nowawieś, Lgin, Wijewo, Potrzebowo, Brenno, Zaborowo, Miastko, Dominicze, Koła, Dłużyna, Bukowiec, Grotniki, Śmieszkowo, Puterklicz, części Łysin i Tylewic (Ws. 204 k. 240v). Wsie, Lgin i Hetmanice w p wsch. w r. 1606 sprzedał wyderkafem za 10.000 zł Janowi Mieszkowskiemu i żonie jego Zofii z Czeszewa (ib. k. 278v). Brenno w p. kośc. w r. 1607 sprzedał wyderkafem za 1.200 złp Zygmuntowi z Konotopu Kotwitzowi (Ws. 204 k. 299). Sprzedał wyderkafem w r. 1608 czterech kmieci w Dłużynie Janowi Bronikowskiemu (ib. k. 339), zaś części Łusiny i Tylewic jednocześnie za 10.380 złp, również wyderkafem, Ernestowi Seher Thossowi (Ws. 204 k. 340). Włoszakowice, Bukowiec, Koła, Grotniki, Dłużyna, Dominicze, Zaborowo, Brenno, Wijewo, Potrzebowo, Śmieszkowo, Lgin, Puterklicz, Łysina, Nowawieś i folwark zw. Na Zbarzewie dał w r. 1609 bratu ks. Andrzejowi, biskupowi poznańskiemu, zachowując tylko dożywocie swej żony (Ws. 25 k. 188). Od tego brata w r. 1609 otrzymał z powrotem dane mu inne dobra (ib. k. 376). Anna z Pilczy od ks. Andrzeja O-go w r. 1609 dostała Potrzebowo i Śmieszkowo (P. 1406 k. 465v; Ws. 25 k. 184). Oboje z żoną t. r. Brenno sprzedali wyderkafem za 3.000 złp Zygmuntowi Kotwiczowi (Ws. 25 k. 199), zaś Dłużynę za tyleż Janowi Bronikowskiemu (ib. k.217). Łukasz sprzedał też wtedy młyn wołowy, zw. po niemiecku Bodsztabe cz. Kinmil, zaś po polsku Spólny Młyn, w Łysinie, za 2.000 złp Ernestowi Seher Thossowi, a Wijewo za 1.500 złp sprzedał jednocześnie Fryderykowi Zygmuntowi Rachembergowi ze Śląska (Ws. 204 k. 246, 346). Anna z Pilczy t. r. protestowała przeciwko Jerzemu Kostce, wojewodzie malborskiemu, o usunięcie jej siłą z posesji w połowie miasta Mroczy i całych wsiach: Sąsieczno, Guncerzowy, Małocino, Drzązno, Krukówko, w których to dobrach miała dożywocie (ib. k. 335). Anna zastawiwszy za 4.000 zł części wsi Chmielnik (?) w pow. przeworskim Mikołajowi Mrowińskiemu dopisała t. r. dalsze 600 zł podjęte od niego (ib. k. 197v). Od swego szwagra, biskupa Andrzeja O-go, uzyskała w r. 1610 dożywocie klucza Włoszakowskiego (P. 1407 k. 51), a w r. 1611 dożywotnie użytkowanie tych dóbr dostała od męża (Ws. 204 k. 395). Łukasz Lgin i Hetmanice t. r. sprzedał wyderkafem za 10.000 złp Janowi Mieszkowskiemu i Zofii z Czeszewskich (ib. k. 401v). Od Piotra O-go, starosty śremskiego i pobiedziskiego, w r. 1613 kupił za 40.000 złp dobra: Brenno, Wijewo z folwarkiem, Potrzebowo z folwarkiem i Śmieszkowo (ib. k. 423). Skwitowany t. r. z długów przez Ernesta Seher Thossa, spadkobiercę brata Krzysztofa (Ws. 28 k. 430). Części Wijewa, Brenna, Potrzebowo i Śmieszkowo w r. 1615 (lub przed tą datą) sprzedał wyderkafem za sumę 20.000 złp Marcinowi Żegockiemu (Ws. 205 k. 30v). Anna z Pilczy części we wsiach Gliszcze osiadłe i Słupów pustki w p. nakiel., nabyte od Bartłomieja Zuczyńskiego (?), sprzedał w r. 1615 wyderkafem za 2.000 zł Bartłomiejowi Klemanowi (Ws. 205 k. 33). Łukasz od Marcina Żegockiego kupił t. r. za 12.000 złp Machcino w p. kośc. (ib. k. 35). Części wsi Łysiny i Tylewice w r. 1616 (lub przed tą datą) sprzedał wyderkafem za 15.000 złp temuż Żegockiemu (P. 1410 k. 149v). Wsie Koła i Grotniki sprzedał wyderkafem w r. 1616 za 4.000 złp Mikołajowi Tarnawieckiemu (Ws. 205 k. 42), a jednocześnie Anna z Pilczy miasto Tyczyn z przedmieściami w pow. przeworskim sprzedała wyderkafem za 12.400 złp Piotrowi O-mu, staroście śremskiemu i pobiedziskiemu (ib. k. 43). Łukasz wsie Lgin, Hetmanice, Nowawieś i Puterklicz w r. 1618 (lub przed tą datą) sprzedał wyderkafem za 26.846 złp Marcinowi Żegockiemu (P. 1411 k. 103). Anna z Pilczy "z miłości ku synom swym" z pierwszego męża, na rzecz Mikołaja i Jana Kostków w r. 1618 skasowała dożywocie sporządzone w ziemstwie pilzneńskim z drugim swym mężem (N. 171 k. 282). Machcino i sześciu kmieci w Bukowcu Łukasz w r. 1620 sprzedał wyderkafem za 4.476 zł Adamowi Mielżyńskiemu (Ws. 205 k. 141). Uzyskał 13 IX 1621 r. zezwolenie królewskie, by zapisać dług 21.269 zł zaciągnięty u Marcina Żegockiego, teraz sędziego ziemskiego wschowskiego (M. K. 167 k. 152). Od tegoż Żegockiego wydzierżawił wtedy wsie Lgin, Puterklicz, Hetmanice, Nowawieś oraz części wsi Tylewice i Łysina, sprzedane mu wyderkafem (Kośc. 292 k. 67v). Dostał 11 II 1623 r. majątek, który po śmierci mieszczanina poznańskiego Ulryka Mejera przypadł królowi prawem kaduka (M. K. 170 k. 80v, 81). Machcino sprzedał wyderkafem w r. 1624 za 17.000 złp Wojciechowi Hersztopskiemu (Ws. 206 k. 66v). Dobra Włoszakowice, Bukowiec, Machcino, Dłużyna, Grotniki, Kola, Dominice, Miastko, Zaborowo, Brenno, Wijewo, Potrzebowo, Śmieszkowo, Lgin, Hetmanice, Puterklicz, Nowawieś oraz części wsi Łysiny i Tylewice sprzedał w r. 1626 za 350.000 zł Zofii Kostczance, wdowie po Piotrze Opalińskim, wojewodzie poznańskim. Oprócz tej sumy dostał od niej jako zapłatę także dobra Czerniewskie oraz sumę podniesioną z dóbr Bnińskich (Ws. 206 k. 165v). Jednocześnie od tejże wojewodziny poznańskiej, jako opiekunki synów, Łukasza i Krzysztofa, kupił za 150.000 złp wspomniane wyżej ich dobra ojczyste Czerniewskie, t. j. miasto Czerniew (dziś Czerniejewo), wsie: Czerniewska Wieś, Rakowo, Gorynino, Nidom, Pakszyno, Noskowo, Strzyżewo i części Rybitw w p. gnieźn. (ib. k. 167v), zaś za 45.000 złp miasto Bnin oraz wsie: Błożejewo, Dębicze, młyn Zwola na rzece Warcie, Niechorzewo, Gąsiorowo (?), Miedźwiedź, Góra, Biernatki, Kacikowo, Pieczyska, pustkę Borucino (ib. k. 170v). Miasto Czerniew ze wsiami Czerniewemską Wsią, Rakowem i Goryninem w r. 1627 sprzedał wyderkafem za 35.000 złp Barbarze Szenechównie, wdowie po Erneście Brezie, i jej synom (P. 1415 k. 1092v), zaś w r. 1628 do powyższej sumy wyderkafowej dodał jeszcze 4.000 zł (Ws. 41 k. 20). Anna z Pilczy umarła w r. 1632, pochowana 12 XII w Leżajsku u Bernardynów (Estr. XXIII 356). Łukasz wieś Nidom w p. gnieźn. w r. 1634 sprzedał wyderkafem za 5.000 złp Mateuszowi Zaleskiemu (P. 1418 k. 170). Jego drugą żoną była, w r. 1636 poślubiona, Zofia z Żurowa Daniłowiczówna, córka Mikołaja, podskarbiego koronnego, i Heleny Uchańskiej, wdowa 1-o v. po Adrianie Radzimińskim, staroście liwskim, 2-o v. po Pawle Sapieże, podkanclerzym litewskim, obok braci i sióstr w r. 1639 współspadkobierczyni Andrzeja Krotoskiego, kasztelana kaliskiego (P. 164 k. 687v). Umarła w r. 1642, a eksportacja z Wiezowni do Leżajska odbyła się 24 X. Pochowana w Leżajsku 4 XI (Bibl. U. W. 44; Estr. XXIII 265). Trzecią żoną, zaślubioną ok, r. 1645, była Elżbieta Firlejówna, zmarła po. r. 1650. Łukasz umarł w Iśnicach na Podlasiu 11 IX 1654 r., licząc 73 lata (Bibl. U. W. 44). Z pierwszej żony syn Adam, który zmarł mając 6 lat i 4 miesiące, pochowany w Radlinie, oraz córki, Elżbieta i Konstancja, którym ojciec w r. 1616 zapisał każdej po 30.000 zł posagu (Ws. 31 k. 11). Elżbieta (Halszka) była żoną Jana Mikołaja Daniłowicza, podstolego, potem podskarbiego wielkiego koronnego, zmarła w Łaskażewie 18 IV 1633 r., pochowana w Leżajsku. Konstancja, żona Stefana Grudzińskiego, starosty ujskiego i pilskiego. Obie były bezpotomne. Z Daniłowiczówny córka Katarzyna, ur. w Jezownie (Wiezownie) 15 V 1637 r. (ib.), wyszła najpierw w r. 1647 za Zbigniewa Firleja, starostę lubelskiego, z którym żyła tylko półtora roku, potem 2-o v. 14 IX 1649 r. poślubiła Jakuba Rozdrażewskiego, kasztelana kaliskiego, z czasem wojewodę inowrocławskiego, była wdową w latach 1660-1680, nie żyła już w r. 1686.

B. Mikołaj, syn Piotra i Włoszakowskiej, wspomniany obok braci w r. 1467 jako współdziedzic w Opalenicy (P. 1383 k. 253), niedzielny z bratem Piotrem jeszcze w 1481 r. (P. 1386 k. 133v). T. r. na mieście Opalenicy, młynie wodnym i wiatraku na wójtostwie, oraz na wsiach: Suche Michorzewo, Pozarzyno, Rudniki w powiatach kośc. i pozn. oprawił 1.200 zł węg. posagu żonie Małgorzacie (P. 1386 k. 140). Z przeprowadzonych w r. 1481 działów z bratem Piotrem wziął miasto Opalenicę z przedmieściami i zamkiem oraz wsie: Silino, Pozarzyno, Jastrzębniki, Kuślino, Suche Miechorzewo, Nowe Miechorzewo, Rudniki, Zimnawoda, Poźnawoda, Smolny Piec (ib. k. 141). Żonie swej (dugiej?) Barbarze ze Zbąszynia, siostrze bratowej Piotrowej, w r. 1483 oprawił posag 1.200 zł węg. posagu na zamku i mieście Opalenicy, na młynach oraz na wsiach, Suche i Mokre Miechorzewo, Rudniki (P. 1386 k. 173v). Czy jednak tamta pierwsza oprawa takiej samej sumy w r.1481 nie zawierała błędu co do imienia? Czy więc dwie żony, Małgorzata i Barbara, czy tylko Barbara już w r. 1481? Dał Mikołaj w r. 1483 zobowiązanie, iż po śmierci swej matki da wyderkafem siostrze Małgorzacie za jej dobra rodzicielskie wsie Pozarzyno i Zimnawoda (P. 1386 k. 175v). Bratu Piotrowi w r. 1486 dał w działach szóstą część dóbr macierzystych we wsiach: Włoszakowice, Bukowiec, Brenno, Miastko, Kola, Koczury, folwark Wierzchnie (P. 1387 k. 40). Od Balcera Kozłowskiego w r. 1487 kupił za 160 grz. trzecią część wsi Kozłowo w p. pozn. (P. 1387 k. 77v), inną część tej wsi kupił t. r. za 60 zł węg. od jego brata Kaspra Kozłowskiego (ib. k. 80), wreszcie jeszcze inną nabył od tegoż Kaspra, dając w zamian łan osiadły i pustą karczmę we wsi Pozarzyno i dopłacając 200 grz. (ib. k. 92v). Kuślino w p. kośc. w r. 1488 dał Wincentemu i Maciejowi braciom ze Strzeżmina, w zamian za wieś Strzeżmino w p. pozn. i dopłacając130 grz. Tymże braciom sprzedał jednocześnie za 130 grz. wyderkafem osiem łanów w Suchym Miechorzewie (ib. k. 100). Na Suchym Miechorzewie w r. 1489 zapisał ks. Jakubowi, rektorowi kościoła parafialnego w Tomicach, czynsz roczny 8 grz. wyderkafem od 100 grz., aniwersarz za duszę Mikołaja z Tomic, chorążego poznańskiego (P. 1387 k. 111). Skwitowany w r. 1491 przez Macieja i Wincentego braci z Kuślina ze 100 grz. na poczet 130 grz. wyderkafu na Suchym Michorzewie (Kośc. 228 k. 338). Od Serafina Baranowskiego w r. 1493 nabył wyderkafem za 100 zł węg. folwarki we wsiach Stare i Nowe Urbanowo, łąkę zwaną Brzozownica oraz pięciu ogrodników (P. 1383 k. 3v). Dwie części we wsi Kozłowo p. pozn. sprzedał t. r. za 500 zł węg. Annie, córce Dobrogosta Belęckiego, żonie Łazarza Dąbrowskiego (P. 1387 k. 183). Barbara ze Zbąszynia w r. 1495 toczyła sprawę z Wincentym i Maciejem, dziedzicami z Kuszlina, o wygnanie jej z oprawy na Suchym Michorzewie (P. 856 k. 152v). Mikołaj był w r. 1496 kwitowany przez szwagra, Jana Thadera, z 250 zł węg. posagu za siostrą Małgorzatą, żoną Thadera (Ws. 1 k. 4). Dziedzic w Strzeżminie, pozywał w r. 1497 Annę, żonę Michała Łazarza Dąbrowskiego, w sprawie części Kozłowa (P. 856 k. 248). Dostał 1 X 1497 r. dobra skonfiskowane za niestawienie się na wyprawę wojenną, więc Kubaczyno Jana Kubackiego, Dzięczynę Jana i Barbary małżonków Chełmskich, Głazewo i Durmowo Andrzeja Głazewskiego, Piotra i Bodzęty Chłapowskich, Jana Piotrowskiego, Ja i Andrzeja (Piotrowskich?) oraz części w Bukali (?) (MRPSum. II 892). Od Grzegorza Urbanowskiego w r. 1499 nabył wyderkafem za 10 grz. połowę łana roli w Urbanowie p. kośc. (P. 1389 k. 13). T. r. od Jana Zatomskiego uzyskał zapis 125 gzr. długu i zobowiązanie do wyderkafu wsi Nowy Zatom z sołectwem i jeziorem Barlino (P. 23 k. 251). Od tegoż Zatomskiego w r. 1500 kupił za 100 kop. gr. wieś Nowy Zatom z jeziorami: Barlino, Szoszucza Wielka i Weśrednia oraz strumykiem płynącym Barlina do Warty (P. 1389 k. 76v). Od Jarosława Uścięckiego w r. 1500 nabył jego części macierzyste w Uścięcicach w p. kośc., dając mu w zamian łan roli we wsi Rapoczyno (Robaczyno?) w p. kośc. Jednocześnie temuż Jarosławowi sprzedał wyderkafem za 10 grz. łan osiadły w Urbanowie p. kośc. (P. 1389 k. 117). Od Dobiesława z Kociug t. r. nabył wyderkafem za 400 zł czwartą część miasta Gostynia (ib. k. 119v). Jednocześnie inną czwartą część tamże z przedmieściami i z czwartą częścią zamku, jatek, etc. nabył wyderkafem za 400 zł węg. od swego brata Piotra (ib. k. 124v). Umarł w r. 1503 lub 1504 (Py. 169 k. 268; P. 24 k. 70). Owdowiała Barbara kupiła w r. 1512 od syna Jana za 1.000 zł węg. Suche Dokowo (P. 786 s. 351). Pani wienna w Suchym Michorzewie (Kośc. 23 k. 230), połowę tej wsi w r. 1516 sprzedała za 1.000 zł synowi Janowi (P. 1392 k. 99v), jednocześnie zaś od tego syna uzyskała oprawę 12.000 zł posagu na Wielkim i Małym Ptaszkowie, Mokrym Dokowie, połowie Suchego Dokowa, młynie wodnym Drożyńskim (ib. k. 100). Wsie Wielkie i Małe Ptaszkowo, swe dobra oprawne, w r. 1529 dała w dożywocie za sumę 1.000 zł posagu córce swej pannie Magdalenie, ta zaś dała ową sumę posagową matce w dożywocie (P. 1393 k. 275, 275v), a powtórzyła ów zapis w r. 1531 (ib. k. 453). Żyła jeszcze w r. 1538 (Kośc. 234 k. 367). Synowie, Jan i Piotr. Z córek, Anna była w r. 1514 żoną Jana Mikołaja Jarockiego, nie żyła już w r. 1560. Magdalena, jeszcze niezamężna w r. 1531, w latach 1535-1563 żona Jakuba Jaskóleckiego, wdowa w latach 1564-1565. Z synów, Piotr wspomniany obok brata w r. 1504 (P. 24 k. 70) przebywał w r. 1509 poza granicami kraju (P. 863 k. 210). Był w r. 1515 obok brata współdziedzicem Opalenicy (P. 866 k. 168v). Chyba umarł nie długo potem?

Jan, syn Mikołaja i Zbąskiej, niedzielny w r. 1504 z bratem Piotrem (P. 24 k. 70), wraz z nim uzyskał w r. 1505 poręczenie od Mikołaja Dokowskiego, że syn jego Marcin Dokowski sprzeda im za 600 grz. część Uścięcic (Kośc. 232 k. 6). Był już w r. 1508 kanonikiem poznańskim (P. 786 s. 39). Kwitował w r. 1509 ks. Piotra, kustosza katedralnego poznańskiego, i Łukasza, braci O-ich, swoich stryjecznych, ze spadku po ich wspólnym stryju, Piotrze z Bnina, biskupie włocławskim (P. 863 k. 210). Wspólnie z bratem w r. 1510 pozywał Mikołaja Dokowskiego w związku ze sprzedażą Uścięcic (Kośc. 232 k. 106), zaś w r. 1511 obaj bracia od tegoż Dokowskiego wzięli połowę Suchego Dokowa w p. kośc., dając mu w zamian dwa łany puste we wsi Zimnawoda i dopłacając 80 gr. (P. 786 s. 290). Jednocześnie Jan swoją część w Uścięcicach sprzedał Dokowskiemu za 100 grz. Tytułowany był wtedy kustoszem katedralnym poznańskim (ib. k. 291). Zapewne tę duchowną godność uzyskał po swym stryjecznym bracie Piotrz, późniejszym kasztelanie gnieźnieńskim i ochmistrzu dworu Zygmunta Augusta. Od babki Małgorzaty Włoszakowskiej uzyskał w r. 1513 zapis długu 2.000 zł węg. na obu Otaszkowach i Mokrym Dokowie (P. 865 k. 358v). T. r. zawierał ugodę działową z braćmi stryjecznymi, Piotrem, Łukaszem, Janem i Maciejem O-imi. Dostały się wtedy "księdzu Janowi" i bratu jego Piotrowi dobra: Mokre Dokowo, Wielkie i Małe Ptaszkowo i Młyn Drobiński w p. kośc. (P. 786 s. 472, 865 k. 419v). Intromitowani byli obaj bracia do tych dóbr w r. 1515 (P. 866 k. 168). Od brata stryjecznego Sebastiana dostali t. r. jego tamtejsze części (P. 1392 k. 51), a w r. 1520 bracia Sebastian i Maciej potwierdzili im to (ib. k. 343). Kwitowany był Jan w r. 1514 z dóbr rodzicielskich przez siostrę Annę, żonę Jana Miłaja Jarockiego (P. 866 k. 3). Sprzedał t. r. Piotrowi Czmachowskiemu za 350 grz. wieś Strzeżmino w p. pozn. (ib. k. 144, 1392 k. 27). Ostatni raz nazwany kustoszem katedralnym poznańskim w r. 1515, kiedy go skwitowała z 24 grz. wyderkafu dwóch łanów w Suchym Dokowie Anna Dokowska (P. 866 k. 259) i kiedy całą wieś Uścięcice sprzedał za 200 grz. Maciejowi Niegolewskiemu (P. 1392 k. 49v). Święceń kapłańskich z całą pewnością nie przyjął, to też już w r. 1516 oprawił posag 2.000 zł na częściach zamku i miasta Opalenicy oraz na wsiach Suche i Mokre Miechorzewo, Rudniki i Silino w powiatach pozn. i kośc. żonie swej Barbarze z Lubrańca, córce Mikołaja, wojewody poznańskiego (P. 1392 k. 99v). Od matki, jak już wiemy, w r. 1516 za 1.000 zł węg. połowę Suchego Dokowa (ib.). Od Stanisława i Piotra braci Zbąskich w r. 1518 kupił za 1.420 grz. wsie Nowa Jabłona, Lubiekowo, Parzniczewo oraz części wsi Wielka i Mała Łęka, z zastrzeżeniem odkupienia tych dóbr przed upływem roku (P. 866 k. 195v, 1392 k. 236). Wsie Urzazowo i Świącino w p. pozn. w r. 1525 dał w dożywocie bratu stryjecznemu Piotrowi i żonie jego, Jadwidze z Tęczyna (P. 1393 k. 85). Dla swych poddanych z miasta Opalenicy, obu Ptaszkowów i Silina nabył w r. 1526 za 30 grz. od Jadwigi Urbanowskiej, wdowy po Janie Słupskim, wolny wypas w częściach Starego i Nowego Urbanowa p. kośc. (ib. k. 107v). Nie żył już w r. 1527, kiedy ks. Sebastian i Piotr, bracia jego stryjeczni, opiekę nad nieletnim jego synem Janem i jego dobrami, t.j. miastem Opalenicą, wsiami: Rudniki, Miechorzewo Mokre i Suche, Jastrzębniki, Porzarzyno, Silino, Parzynczewo, Łęki, Lubiechowo, Nowa Jabłonna p. kośc. (ib. k. 150v). Była córka Jadwiga, wspomniana w r. 1537 (I. R. Gr. Kon. 3 k. 12v), która w r. 1543 była żoną Wojciecha Pampowskiego, a nie żyła już w r. 1547.

Jan, syn Jana i Lubrańskiej, ur. 3 X 1519 r. (Bibl. U. W. 44), otrzymał 19 XII 1551 r. po śmierci Andrzeja z Górki surogatorię starostwa generalnego wielkopolskiego do czasu obsadzenia tego urzędu (MRPSum. V 5437). Surogatorem był jeszcze w r. 1555 (Kośc. 273 k. 82v). Kasztelan santocki w r. 1560 (P. 902 k. 210, 1396 k. 798). Starostą (dzierżawcą pobiedziskim był w r. 1551, kiedy uzyskał dożywocie tej królewszczyzny dla siebie i syna starszego (I. Kal. 29 s. 716). Dziedzic Opalenicy, uzyskał 10 II 1527 wyrokiem sądu assesorskiego królewskiego posesję domu w Poznaniu przy ul. Św. Stanisława, a to z tytułu długu 600 grz. zapisanego mu 3 II 1523 r. przez Macieja, sołtysa w Ptaszkowie (MRPSum. IV 4648, 4662, 8275). Od swych stryjów (stryjecznych), ks. Sebastiana, Łukasza, Macieja i Jana, w r. 1531 uzyskał zapis czynszu rocznego 17 grz. i 19 gr. od sumy 435 r. wyderkafu na wsiach Lgin i Hertmanice (Hetmanice) (P. 1393 k. 418v). Zwolniony 17 V 1537 r. od udziału w wyprawie wijennej jako "adolescens litteris bonis operam navans" (MRPSum. IV 18464). Swej żonie, Annie Borkównie Gostyńskiej, córce Jana, na mieście Opalenicy z zamkiem oraz na wsiach: Rudniki w p. pozn., Miechorzewo Suche i Mokre, i Jastrzębniki w p. kośc. w r. 1539 oprawił 2.500 zł posagu (P. 1394 k. 248). Miał t. r. płacić winę, bo nie stanął z pozwu ciotki Magdaleny zamężnej Jaskóleckiej o niewyposażenie jej z miasta Opalenicy i wsi przyległych (Kośc. 28 k. 163). Dla Opaleniy uzyskał 14 I 1539 r. trzy roczne jarmarki: na Św. Stanisława, 8 V, na Św. Mateusza 21 VIII i na Św. Małgorzatę 13 VII, targi zaś tygodniowe w soboty (MRPSum. IV 19512). Od Mikołaja Przetockiego w r. 1546 kupił za 1.400 grz. Nowąwieś nad Wartą, koło wsi Krobielowo w p. pozn. dwa jeziora, łąkę zw. Gliski, sześciu kmieci i karczmarza (Kośc. 345 k. 198v). Przeciwko niemu i siostrze jego Jadwidze skierowany był w r. 1550 do miasta Kazimierza w p. kon. pozew ze strony Wawrzyńca Lubrańskiego (I. R. Gr. Kon. 5 k. 212). Żona Anna uzyskała w r. 1551 intromisję do połowy Dzięczyny, dóbr Mikołaja Chelińskiego, w sumie 60 złp, i do części Goliny, dóbr Feliksa Golińskiego w sumie 20 grz. (Kośc. 235 k. 388), zaś w r. 1553 do Zolkowa w p. pyz., dóbr Stefana Zolkowskiego (Kośc. 236 k. 208v). Jan w r. 1551 kupił od Piotra Myjomskiego za 8.000 zł części wsi Gołutowo, Drzązgowo, Borzujewo oraz pustek Ostrów, Sokolniki i Żabice p. pyzdr. (P. 1395 k. 616). Mianował w r. 1555 opiekunami swych dzieci żonę, Jana Świdwę z Szamotuł, kasztelana biechowskiego, i Jana Gostyńskiego (P. 1396 k. 249v). Dobrogostowi Ujejskiemu w r. 1558 sprzedał za 1.500 zł sześć półłanków osiadłych w Lubiechowie p. kośc. (ib. k. 619v). Dziesiąte części miasta Kazimierza w p. kon. oraz Zagórzyna i innych przyległych wsi w p. kal., spadłe po matce, sprzedał w r. 1559 za 4.500 zł Rafałowi Leszczyńskiemu, staroście radziejowskiemu (P. 900 k. 563v, 1396 k. 759). Jako spadkobierca córki swej Anny O-ej, wdowy po Janie Miłaju Jarockim, w r. 1560 skwitował Jana i Piotra Dobczyńskich z 600 zł węgt. oprawionych jejna mieście Jarocinie i wsi Bogusław (P. 902 k. 210). Umarł 23 II 1561 r., licząc lat 62 (Bibl. U. W. 44). Owdowiała Anna Gostyńska, jako opiekunka synów swych, Jana i Piotra, wieś Lubiechowo w p. kośc., którą jej mąż zastawił był Dobrogostowi Ujejskiemu, sprzedała wyderkafem w r. 1561 za 1.000 zł Annie Rosnowskiej, wdowie po Janie Jaskóleckim (P. 903 k. 499, 1397 k. 58). W tym samym charakterze Łęki Średnie i połowę w Łękach Wielkich, dziedziczne tych synów, celem spłacenia długu 2.800 zł Andrzejowi Opalińskiemu, kasztelanowi przemęckiemu, sprzedała w r. 1563 Jakubowi Korzbok Łąckiemu (P. 905 k. 379, 1397 k. 227), zaś dla spłacenia długu 3.500 zł temuż O-mu Parzniczewo sprzedała wyderkafem za 3.500 zł Annie Rosznowskiej, wdowie po Jakubie Jaskóleckim, oraz jej synom, Kasprowi, Stanisławowi, Maciejowi, Wacławowi i Janowi Jaskóleckim (ib. k. 227v; Kośc. 240 II k. 74v). Oprawę swoją na mieście Opalenicy oraz na wsiach: Jastrzębniki, Miechorzewo Mokre i Suche, Rudniki, skasowała, cedując w r. 1580 prawa swe synowi Janowi (P. 934 k. 595v). Żyła jeszce w r. 1581 (Kośc. 261 k. 204v). Synowie, Jan i Piotr. Z córek, Katarzyna była w latach 1556-1570 żoną Adama Kiszewskiego, wdowa w latach 1575-1576, nie żyła już w r. 1595. Anna, w latach 1558-1562 żona Stanisława Starczynowskiego, wdowa w latach 1564-1570. 2-o v. w latach 1572-1590 żona Macieja Bardskiego, sędziego grodzkiego poznańskiego. Dorota, w latach 1566-1571 żona Abrahama Zbąskiego, wdowa w latach 1579-1590. Barbara wyszła w r. 1585, krótko po 7 I, za Stefana Kucieńskiego, żyła jeszcze w r. 1604. Z synów, Piotr występował 1561 r. obok brata Jana (Kośc. 30 k. 279v), wtedy jeszcze nieletni (P. 903 k. 453). Z działów braterskich przeprowadzonych w r. 1578 wziął: Ptaszkowo Małe i Wielkie, Dokowo Mokre i połowę Dokowa Suchego, Łąki Pośrednie, połowę Parzniczewa, Lubiechowo (które miał wykupić za własne pieniądze), części w Gułtowie, Drzązgowie, Borzujewie, w pustkach: Ostrowie, Żabicach, Sokolnikach, sumę należną za Jabłonę 4.800 zł, sołectwo w Januszewicach, kamienicę w Rynku Poznania (P. 931 k. 293). Od Jana Zakrzewskiego, ojca Macieja i Jana, synów, w r. 1579 uzyskał cesję sumy 500 zł długu, zapisanego przez zmarłego Abrahama Zbąskiego (P. 933 k. 174). Od swego brata Jana O-go w r. 1580 dostał zobowiązanie, że po zgonie ich matki nie zagarnie żadnych z dóbr po niej pozostałych w obu Ptaszkowach, Łekach Pośrzednich i w połowie Łęki Wielkiej (P. 934 k.595v). Od Anny, żony Jana Ciświckiego, i Zofii, żony Stanisława Potulickiego, sióstr Zbąskich, córek Abrahama, kupił w r. 1594 za 20.000 złp wsie Bornia (?), Jabłona Stara i Nowa, młyn Hamer z folwarkiem w p. kośc. (P. 1401 k. 139). Żył jeszce w r. 1595 (ib. k. 640).

Jan, syn Jana i Gostyńskiej, ur. 13 VII 1546 r. Starosta pobiedziski po ojcu, więc w r. 1561. Ale w r. 1561, 22 II konsens na wykupienie tej królewszczyzny z rąk spadkobierców Jana O-go, kasztelana santockiego, dany był Janowi z Kościelca, staroście generalnemu wielkopolskiemu (MRPSum. V 8950). Najwidoczniej jednak ów konsens nie został zrealizowany. Sumę na Pobiedziskach Jana O-go uznano w r. 1564 za "złą" I żądano na nią dowodów (I. Kal. 29 s. 716). Jan starostwo to cedował w r. 1595 synowi Piotrowi (P. 964 k. 1158). Mianowany kasztelanem rogozińskim 12 X 1578 r. (M. K. 117 k. 272v-273). W towarzystwie matki a w imieniu własnym i brata Piotra w r. 1561 sprzedał wyderkafem za 1.200 zł wieś Jabłonę Nową w p. kośc. Maciejowi Ratajskiemu (P. 903 k. 453, 1397 k. 49v). Skwitowany t. r. przez siostrę Annę zamężną Starczynowską (P. 903 k. 410). Wraz z bratem był w r. 1562, w wyniku układu przyjacielskiego, kwitowany przez Andrzeja O-go, kasztelana przemęckiego, brata ich stryjeczno-stryjecznego, z dóbr dziedzicznych i królewskich spadłych na Andrzeja po jego rodzonych stryjach, Piotrze, kasztelanie gnieźnieńskim, i Janie, chorążym poznańskim, jak również po ojcu Macieja, a to z racji dzierżawienia dóbr Włoszakowskich przez Jana O-go, kasztelana santockiego, od Piotra O-go, kasztelana gnieźnieńskiego, jak też z tytułu administrowania dobrami królewskimi Śremem i Kopanicą z przyległymi wsiami (P. 904 k. 339). Sworzyce w p. kośc., wieś swoją i brata, sprzedał w r. 1567 za 7.000 zł Stanisławowi hr. z Ostroroga, kasztelanowi międzyrzeckiemu (P. 1397 k. 624), zaś Nową Jabłonę w p. kośc. obaj bracia w r. 1570 sprzedali za 12.000 złp szwagrowi Abrahamowi Zbąskiemu (P. 1398 k. 146v). Ciążący na tej wsi zapis wyderkafowy na 1.200 zł, dany ongiś Maciejowi Ratajskiemu, Piotr w r. 1571 wykupił za takąż sumę od Jana Dachowskiego i Jana Gnińskiego, nabywców praw od Ratajskiego (P. 1398 k. 178). Z działów braterskich dokonanych w r. 1578 wziął miasteczko Opalenicę z zamkiem i wsie przyległe: Silino, Porażyno, Jastrzębniki, Miechorzewo Suche i Mokre, Rudniki, stacje z klasztoru w Obrze i wsi klasztornych, kamienicę w Poznaniu na rogu placu i ulicy Św. Stanisława. Ponieważ na powyższyh dobrach dziedzicznych miała wtedy oprawę matka ich, do jej śmierci brat Piotr winien był dopłacać Janowi po 700 zł rocznie (P. 931 k. 239). Ożenił się Jan w Lwówku 17 IV 1580 r. z Barbarą z Ostroroga Lwowską (Kronika 418, 419; Bibl. U. W. 44). Barbara t. r. skwitowała swego brata Marcina z Ostroroga Lwowskiego z długu 14.000 zł (P. 934 k. 595v). Jan wraz z bratem Piotrem zobowiązali się t. r. iż po zgonie matki będą siostrze Barbarze płacić corocznie 100 zł (ib. k. 597v). Mocą cesji matki Jan w r. 1581 intromitował się do jej oprawy na kluczu Opalenickim (Kośc. 261 k. 204v). Ustanawiał w r. 1584 opiekunami swych dzieci: żonę, brata Piotra, Andrzeja O-go marszałka wielkiego koronnego, Marcina Ostroroga, kasztelana kamieńskiego, i innych (P. 942 k. 153v). Od tego Marcina z Ostroroga Lwowskiego w r. 1584 nabył wyderkafem na trzy lata za 5.000 złp wieś Santop w pow. pozn. z młynem zw. Węgielna (P. 1399 k. 365v), zaś w r. 1588 wydzierżawił od niego na jeden rok miasto Ostroróg i wsie: Dobrujewo, Wieluń, Chojno, Bynino, Orlicko, Nosalewo w p. pozn. (P. 950 k. 275 1400 k. 363v). Od Jana Rokossowskiego w sumie długu 20.000 złp w latach 1588 i 1589 brał w zastaw miasto Margonin oraz wsie: Margońska Wieś, Lipiny, Borowo i pustki Garbowo i Wiekowo (Biekowo) wraz z jeziorem należącym do Gitkowic, ale z wyłączeniem wsi Gitkowice (P. 950 k. 275, 1400 k. 363v). Od tegoż Rokossowskiego w r. 1589 nabył wyderkafem za 20.000 zł połowę miasta Szamotuł i wsi: Staremiasto i Gąsawy, oraz połowy we wsiach: Jastrowie, Brodziszewo, Gałowo, Nowawieś koło Szamotuł, Szczuczyno z folwarkiem, połowę wsi Gaj, połowę miasta Stobnica, połowę wsi Podlesie p. pozn. Dobra te jednocześnie Rokossowskiemu wydzierżawił (P. 952 k. 85, 1400 k. 362). Od szwagra, Marcina Ostroroga w r. 1589 wydzierżawił ponownie miasto Ostroróg oraz wsie: Dobrujewo, Wieleń, Chojno, Binino, Orlicko, Nosalewo w p. pozn. (P. 952 k. 37v), ze swej zaś strony szwagrowi temu wydzierżawił trzymane od niego dobra: połowę miasta Lwówka, folwark, dwór, połowę młyna słodowego, oraz wsie Bolelicze (?), Tomyśl, Santop, połowę Pakosławia, wreszcie dwa młyny, Węgielny i Mniszek (ib. k. 38v). Wraz z bratem Piotrem od szwagra Stefana Kucieńskiego uzyskał w r. 1590 zapis długu 1.000 złp (Kośc. ś70 k. 288). Od Jana Rokossowskiego w r. 1591 kupił za 60.000 złp miasto Sieraków z zamkiem, częścią dworu i folwarku oraz przyległe wsie: Jaroszewo, Góra, Kłosowicze, Zatom Stary i Nowy, Chorzepowo, Bukowiec, Tuchola, Rzizino (Żyżyno), Karślino, Grobia z folwarkami Kobylarnią i Modrakowem oraz pustką Sitowiec w p. pozn. (P. 1400 k. 759). Uzyskał t. r. do powyższych dóbr intromisję (P. 956 k. 500). Od Tymoteusza Lubszyńskiego w r. 1592 dostał grunt w mieście Sierakowie, należący dawniej do klasztoru Panny Marii, przed jego "spustoszeniem", który to grunt ojciec Lubszyńskiego Andrzej nabył niegdyś od Łukasza hr. z Górki, wojewody poznańskiego. Dostał również od Lubszyńskiego cesję praw spadłych po ojcu i matce do schroniska "Starego", ongiś egzystującego w Sierakowie, i do należących doń ról, łąk, jezior, ogrodów (P. 1400 k. 832). Od Jana hr. z Ostroroga, poczaszego koronnego, nabył wyderkafem w r. 1592 na rok za 8.000 złp miasto Międzychód z przyległymi wsiami: Wielawsią z dworem o folwarkiem, Miechocinem z młynem Strych, Radgoszczą folwarkiem, Świniarami z folwarkiem, oraz młyny Dzierzązin i Pieła w p. pozn. (P. 1400 k. 822v). Od tegoż Ostroroga w r. 1593 nabył wyderkafem za 18.000 złp wsie: Wojnowice, Łagwy, Szewce, części wsi Kozłowo z wolnym wyrębem w lasach wsi Bukowiec, Kąkolewo, Sworzyce w p. kośc. (P. 1401 k. 36v). Od Piotra Czrnkowskiego, podkomorzego poznańskiego, w r. 1594 nabył wyderkafem za 30.000 złp miasto Czerniew (dziś Czerniejewo) z dworem i folwarkiem oraz wsie: Czerniewka, Strzyżewo, Rakowo z folwarkiem, Nidom z folwarkiem, folwark Paksin, Rybitwy w p. gnieźn. (P. 1401 k. 203v), zaś w r. 1595 dobra te kupił wieczyście za 56.000 złp (ib. k. 425). Zygmuntowi Grudzińskiemu, kasztelanicowi nakielskiemu, mającemu zaślubić jego córkę Annę, dał 23 VIII 1595 r. w posagu 20.000 zł, częściowo gotowizną, częściowo zapisem (P. 1401 k. 613). Od Katarzyny Kościeleckiej, wdowy po Andrzeju O-im, marszałku wielkim koronnym, i od syna jej Piotra, krajczego koronnego, nabył 25 VIII 1595 r. wyderkafem na trzy lata za 11.000 zł wsie Łęki Wielką i Małą z dworem i folwarkiem w p. kośc. (ib. k. 615) i t. r. dobra owe sprzedał im wydzierżawił (P. 964 k. 1156). Od Abrahama Złyńskiego w r. 1595 uzyskał zobowiązanie, iż na połowie wsi Linie p. pozn. zapisze sumę 1.000 zł szpitalowi w Opalenicy (P. 964 k. 1318). Umarł 10 II 1598, mając 52 lata (Bibl. U. W. 44). Wdowa od Stanisława Cykowskiego w r. 1601 nabyła wyderkafem na rok za 20.000 złp części miasta Śmigla i wsi Koszonowo, całe wsie: Nietaszkowo, Glińsko Wielkie i Małe, Nowawieś i pustkę Unino (P. 1404 k. 71v). Od Andrzeja Czarnkowskiego, kasztelana kaliskiego, nabyła wyderkafem na rok jeden w r. 1602 za 50.000 złp miasto Miejską Górkę z folwarkiem, Sobiałkowo, Niemarzyno, Rostępniewo, Roszkowo z folwarkiem, Szymanowo, Sarbinowo w p. kośc. (P. 1404 k. 500). Wyjednał 22 VIII 1602 r. ustanowienie jarmarków i targów w Opalenicy (M. K. 147 k. 221v-222v). Synowie, Jan i Piotr. Z córek, Anna wyszła w r. 1596 za Zygmunta Grudzińskiego, kasztelanica nakielskiego, późniejszego wojewodę kaliskiego, umarła między r. 1629 a 1646. Zofia była w r. 1599 żoną Andrzeja Leszczyńskiego, wojewody brzeskiego-kujawskiego.

A) Jan, syn Jana i Ostrożanki Lwowskiej, ur. ok. r. 1581, kasztelan kaliski 20 VI 1621 r. (M. K. 161 k. 4v-5v), starosta inowrocławski 6 VIII t. r. w skutku cesji Andrzeja Ponętowskiego, podkomorzego łęczyckiego, wojewoda kaliski 18 II 1624 (ib. 171 k. 38v, 39), wojewoda poznański w r. 1628 (Py. 141c k. 210v). Od Abrahama Bukowieckiego kupił w r. 1596 wyderkafem za 2.200 złp części wsi Brody Wielkie w p. pozn. (P. 1402 k. 12). Wraz z bratem w r. 1598 skwitowany przez siostrę Annę, żonę Zygmunta Grudzińskiego, z 3.000 złp, reszty z 15.000 złp posagu (P. 968 k. 1283). Oboje z tą siostrą, jeszcze niedzielni, od Wojciecha i Stanisława Chrzypskich w r. 1606 nabyli wyderkafem za 5.000 złp wsie Chrzypsko Wielkie i Małe w p. pozn. (P. 1405 k. 671v). Żoną Jana była w r. 1609 Urszula Potulicka, córka Stanisława (Kośc. 288 k. 81v; G. 74 k. 355v). Wzajemne dożywocie spisali małżonkowie w r. 1610 (P. 1407 k. 206). Jan od Zygmunta Grudzińskiego w r. 1611 nabył wyderkafem za 20.000 złp wsie Radownica, Krzywa Struga, Lędyk, Grudna z młynami, Wielkim Młynem i Hamrem w pow. nakiel. (ib. k. 421). Od Hieronima Zbyszewskiego kupił wsie Kruszkowice i Koźla, ale że dla jakichś przyczyn nie mogła to być od razu transakcja wieczysta, w r. 1612 wziął w je w zastaw za 40.000 złp, ponadto zaś uzyskał os Zbyszewskiego zapis 10.000 złp długu (P. 146 k. 425v). Zamek i miasto Opalenica oraz wsie: Rudniki, Jastrzębniki, Miechorzewo Mokre i Suche, Porażyno, Silino sprzedał wyderkafem w r. 1613 za 42.000 złp Stanisławowi z Lubieńca Niemojewskiemu, podstolemu koronnemu (P. 1408 k. 618). Jednocześnie od Zofii Czarnkowskiej, żony tego Niemojewskiego, kupił dobra po jej matce, Mariannie z Latalskich, żonie Andrzeja Czarnkowskiego, wojewody kaliskiego, płacąc 50.000 złp. Były to części w mieście Łabiszynie i przyległych wsiach: Smogorzewie, Ojrzanowie, Zalakowie, Smerzynie, Smerzynku, Ostatkowie, Obornicy, w mieście Rynarzewie i we wsiach: Ruda, Wałownica, Hamer, Pczułczyno, Żarczyno pow. kcyń., Łabiska Wieś cz. Łabiski Folwark, Piłatowo, Oporowo, Mamlice, Kania w wojew. inowrocł. (ib. k. 1619). Zobowiązał się w r. 1614, iż sprzeda wsie Krzeszkowice i Krygle za 30.000 kolegium poznańskiemu S. J. (P. 992 k. 269). Skwitowany w r. 1614 przez Stanisława Niemojewskiego z 11.000 zł reszty z 44.000 (!) złp, sumy na dobrach Opalenickich (ib. k. 666v). Wsie Ptaszkowo Wielkie i Małe, Parzynczewo i Lubiekowo w r. 1615 sprzedał wyderkafem za 19.000 (29.000?) zł Eliaszowi Broniszowi (P. 1409 k. 521v). W r. 1616 dobra te wydzierżawił od Bronisza na dwa lata (P. 996 k. 539), potem zaś w r. 1620 od jego syna Wojciecha (P. 1004 k. 1555v). Od Łukasza i Jana Skrzetuskich w r. 1617 uzyskał cesję zapisu wyderkafowego 5.000 grz., danego na wsi Młynkowo w p. pozn. przez zmarłego Andrzeja Czarnkowskiego, wojewodę kaliskiego, zmarłemu Marcinowi Skrzetuskiemu, ojcu ich (Z. T. P. 27 s. 2066). Posesor trzech części dóbr w miasteczkach Łabiszynie i Rynarzewie oraz we wsiach: Smogorzewo, Ojrzanowo, Załakowo, Smerzyno, Smerzynko, Ostatkowo, Oborzna, Ruda, Wałownica, Hamer, Pczułczyn, Łabiska Wieś cz. Przedmieście, Piłatowo, Oporowo, dziedzicznych zmarłego Czarnkowskiego, wojewody kaliskiego, 1617 r. (Z. T. P. 27 s. 2128). Od Sędziwoja Ostroroga, starosty wschowskiego, w r. 1619 nabył wyderkafem za 6.000 złp miasto Ostroróg oraz wsie Dobrujewo i Wieleń (P. 1411 k. 554v). Dziedzic wsi Łęki Wielkie i Małe w p. kośc. (Kośc. 127 k. 767, 769). Od Jana i Baltazara braci Strzeleckich w r. 1620 kupił za 5.000 złp części wsi: Trzebaw, Łodzia, Sowiniec, pustki Sądowie i Górka, młyn Niwka na Warcie w p. pozn. (P. 1412 k. 144v). Od Zygmunta Smoguleckiego w r. 1621 wydzierżawił na rok miasto Rynarzew z foluszem, które to dobra temu Smoguleckiemu, sprzedał był wyderkafem za 4.400 zł (Kc. 127 k. 517). Części swe we wsiach: Trzebaw, Łodzia, Sowiniec, pustki Sadowie i Górka oraz młyn Niwka w r. 1621 sprzedał za 5.000 złp Piotrowi Ossowskiemu (P. 1412 k. 861). Zawierał w r. 1626 z Maciejem Włościejewskim kontrakt dzierżawy Mościejewa w p. pozn., pod zakładem 1.200 zł(P. 1017 k. 430). Od Zofii z Ostroroga, wdowy po Jerzym z Ostroroga Lwowskim, obecnie 2-o v. żony Piotra Czarnkowskiego, wojewodzica kaliskiego, pani oprawnej i dożywotniej dóbr po pierwszym mężu, uzyskał w r. 1626 cesję jej praw oprawnych 65.000 złp posagu na mieście Lwówku i wsiach: Zembowo, Komorowo, Bolenice, Grońsko, Chmielinka, Mościejewo, Witomyśl, Tomyśl, Santop, Roza, Grunda (?) oraz na połowie dóbr Kunino i Pakosław (Ws. 206 k. 160v). Wojciechowi Palędzkiemu zastawił przed r. 1628 Załakowo i Smerzyno w p. kośc. oraz Piłatowo w p. bydgoskim (P. 1023 k. 747v). Części wsi Łęki p. kośc. w r. 1628 sprzedał za 21.000 zł Samuelowi Grudzińskiemu Gnińskiemu, podwojewodziemu poznańskiemu (P. 1416 k. 210v). Od siostry swej Anny zamężnej Grudzińskiej, wedle zobowiązania z r. 1628, nabył w r. 1629 za 90.000 zł części miasta Lwówka z folwarkami, wójtostwem i stolnikowstwem, oraz wsie: Trzciel z folwarkiem, Pakosław z folwarkiem, Kunino z folwarkiem, Grońsko z folwarkiem, Grodna z folwarkiem, Komorowo, Zębowo, Bolewice, Tomyśl z folwarkiem, Witomyśl z folwarkiem, Hamer z folwarkiem, Santop, Roza, Chmielinka z folwarkiem, Jabłonka, Rybojady, Stary Folwark, Hamer folwark, Mościejewo z folwarkiem wraz z czwartą częścią młynów wodnych (P. 1416 k. 337v; Ws. 41 k. 22). T. r. Mościejewo sprzedał za 20.000 złp bratowej Zofii Kostczance, wdowie po Piotrze O-im, wojewodzie poznańskim (P. 1416 k. 1102; Ws. 41 k. 31). Połowę wsi Ujazd p. kośc. w r. 1629 sprzedał za 10.500 złp Stanisławowi Pasikoniowi Pogorzelskiemu (P. 1416 k. 391v). Przed r. 1630 Piotrowi Ossowskiemu sprzedał wyderkafem za 13.000 złp Wilkowo Polskie, Bielawy, Popowo z pustką Stare Bartlino, części wsi Parzniczewo oraz Lubiekowo (Ws. 206 k. 400). Części wsi Pakosław w p. pozn. w r. 1635 sprzedał wyderkafem za 5.000 złp Wojciechowi Bronikowskiemu (P. 1418 k. 582v). Urszula z Potulickich, dziedziczka Jankowic, skwitowana 1635 r. przez Jana Gułtowskiego (Kośc. 297 k. 208). Od Zygmunta Grudzińskiego, wojewody kaliskiego, Jan nabył wyderkafem w r. 1636 za 62.000 złp miasto Krajenka z zamkiem i folwarkiem oraz folwarki i wsie: Hamer, Tarnówka, Ossówka, wieś Węgierce z folwarkiem, Zieleznica, młyny wodne: Zamkowy, Hamer, Leśnik, Stary, Zieleźnica w p. nakiel. (P. 1418 k. 736). Od Barbary Hersztopskiej, wdowy po Adamie Swinarskim, cześniku kaliskim, sędzim grodzkim poznańskim, i od jej synów, ks. Andrzeja, kanonika poznańskiego, i Łukasza Swinarskich, kupił w r. 1636 za 20.000 złp wieś Głuponie w p. pozn. (P. 1418 k. 818v). Dziedzic 1636 r. Smerzyna i Oborzni w p. kcyń. (P. 1033 k. 745v). Zmarł w r. 1637, krótko przed 19 IV (P. S. B.). Wdowa w r. 1638 w imieniu swych synów i córek kwitowała Zygmunta Grudzińskiego, wojewodę kaliskiego, z 62.000 zł, które zapisał był mężowi wyderkafem na mieście Krajence z przyległościami (N. 178 k. 21). T. r. wyszła 2-o v. za Andrzeja Karola Grudzińskiego, wojewodzica kaliskiego, z czasem kasztelana nakielskiego. Już będąc jego żoną, t. r. sprzedała wsie: Jankowice, Lossówko, Rominko, Ceradz Kościelny p. pozn. za 80.000 złp Pawłowi Gębickiemu, poczaszemu poznańskiemu (P. 1419 k. 375v). Żyła jeszcze w r. 1653 (Kośc. 303 k. 671). Synowie: Aleksander, Konstanty, Jan Leopold. Z córek, Zofia zmarła 20 III 1677 r., była benedyktynką w Poznaniu w r. 1638. Teodora, też wtedy benedyktynka poznańska, miała od rodziców zapis posagu 10.000 zł na Koninku (P. 1425 k. 422). Umarła 10 II 1650 r. (Nekr. Benedyktynek Pozn.). Anna i Krystyna, benedyktynki w Sierpcu 1638 r. (N. 178 k. 21). Apolinara wyszła w r. 1639, 21 krótko po 13 I (w Grodzisku?) za Wojciecha z Błociszewa Gajewskiego, z czasem kasztelana rogozińskiego, wdowa w r. 1678, nie żyła już w r. 1688. Wiktoria najpierw w r. 1648 poślubiła Krzysztofa z Kolna Prusimskiego, żyjącego jeszcze w r. 1653, potem 2-o v. w r. 1654 Piotra Powodowskiego, nie żyła już w r. 1664. Urszula ochrzcz. 6 II 1630 r. (LB Lwówek), żona Andrzeja z Wyszyny Grodzickiego, starosty stawiszyńskiego, wyszła zań chyba w r. 1648, żyła jeszcze w r. 1653. Leonora wspomniana w r. 1638 (N. 178 k. 21).

(A) Aleksander, syn Jana i Potulickiej, starosta inowrocławski w r. 1639, marszałek sejmiku deputackiego średzkiego 14 IX 1643 r. (P. 168 k. 261v). W imieniu własnym i braci miasto Łabiszyn oraz wsie: Smogorzewo i Ostatkowo w p. kcyń. w r. 1639 sprzedał wyderkafem za 11.000 złp Janowi Niemojewskiemu (P. 1419 k. 1148v). Głuponie, również w imieniu swoim i braci, wieś kupioną przez ojca od Swinarskich, sprzedał t. r. za 23.000 złp Stanisławowi Węgorzewskiemu, podwojewodziemu poznańskiemu (ib. k. 1444v). Poślubił ok. r. 1640 (we wrześniu 1640?) Dorotę Rozdrażewską (Estr. XXIII s. 191), córkę Hieronima, kasztelana międzyrzeckiego, i Barbary Kretkowskiej (P. 166 k. 85v). Zawierał 13 I 1639 r. w Grodzisku kontrakt z Wojciechem z Błociszewa Gajewskim o rękę siostry swej panny Apolinary O-ej, której posag i wyprawa wynosiły 45.000 (O. 165 k. 545v). Swoje i nieletnich braci dobra miasto Łabiszyn oraz wsie: Zalatkowo, Piłatowo, Ostatkowo, Oporowo, Smerzyno, Smogorzewo, dla wypłacenia powyższego posagu i uiszczenia się z innych długów w r. 1640 sprzedał wyderkafem na rok za 47.000 zł Andrzejowi z Sielca Witosławskiemu i żonie jego Zofii ze Smuszewa (P. 1420 k. 115). Swoje i braci miasto Rynarzew i wsie: Pszczołczyno, Oborznia i Smerzynko w p. kcyń. w r. 1642 sprzedał wyderkafem za 13.000 złp Maciejowi Goryszewskiemu (P. 1420 k. 825). Kwitował się t. r. wzajemnie z matką (Z. T. P. 29 s. 1537). Dorota z Rozdrażewskich, obok swych sióstr, Barbary, żony Pawła Gębickiego, podczaszego poznańskiego, i panny Katarzyny, była w r. 1644 dziedziczką miasta Stawu (Z. T. P. 29 s. 1938). Aleksander wraz z braćmi od Władysława i Stanisława Grudzińskich, syów Stefana i Katarzyny Czarnkowskiej, spadkobierców wuja Jana Czarnkowskiego, starosty inowrocławskiego, kupił w r. 1644 za 60.000 złp miasta Łabiszyn i Rynarzewo, wsie: Ojrzanowo, Smogorzewo, Oporowo, Piełatowo, Załakowo, Smerzyno, Smerzynko, Ostatkowo, Oborznia, Pszczołczyno, Hamer (P. 1421 k. 812v). Już tylko we własnym imieniu Miechorzewo Mikre i Suche oraz Jastrzębniki w p. pozn. w r. 1645 sprzedał wyderkafem za 14.000 zł Katarzynie z Kłuni, wdowie po Jakubie Wielżyńskim (P. 1422 k. 390). Swoją i braci wieś Pakosław w p. pozn. sprzedał t. r. wyderkafem za 9.000 złp Wojciechowi Marszewskiemu (P. 1422 k. 211). Swej żonie na wsiach: Hamer z folwarkiem, Bornie z folwarkiem, Wiosła cz. Jabłonka z folwarkiem, oraz na młynie cz. foluszu Ruchocka Gać w p. kośc. w r. 1646 zapisał sumę 10.000 złp (P. 1422 k. 651). Od Wojciecha Skoroszewskiego t. r. kupił za sumę 17.000 złp Grąblewo w p. kośc. (ib. k. 690). Dziedzic Grodziska w r. 1646 (LB Ruchocice). Zapisał 23 VIII 1647 r. sposobem długu sumę 3.000 złp ks. Szymonowi Kołudzkiemu (G. 82 k. 31). Tomyśl, Witomyśl, Santop i inne wsie sprzedał wyderkafem za 46.000 zł Stanisławowi Bukowieckiemu (Kośc. 303 k. 720)v). Umarł t. r., krótko przed 9 XI (Listy, s. 397). Wdowa była już w r. 1650 2-o v. żoną Andrzeja Przyjemskiego (Ws. 51 k. 304), Żyła jeszcze w r. 1663 (P. 1073 k. 621).

(B) Konstanty (Jan Konstanty), syn Jana i Potulickiej, ur. we Lwówku, ochrzcz. 25 V 1628 r. (LB Lwówek), wspomniany obok braci w r. 1639 (P. 1419 k. 1148v, 1444v). Jemu to i Janowi, bo Aleksander niewątpliwie wtedy już nie żył, szwagier ich Andrzej z Wyszyny Grodzicki starosta stawiszyński, dawał w r. 1648 zobowiązanie (Py. 150 s. 136), dotyczące może małeństwa z ich siostrą Urszulą. Był rotmistrzem w regomencie arkebuzjerów Andrzeja Karola Grudzińskiego, starosty rogozińskiego, w r. 1648 (P. 173 k. 764). Manifestował się t. r., iż był gotów stawić się z chorągwią do obozu, gdyby swą kompanię mógł zaciągnąć, lecz nie chciano wydawać chleba od Rzpltej naznaczonego, bez tego zaś żaden towarzysz iść nie chciał (P. 173 k. 771). Ostatecznie z mocy uchwały sejmikowej z 17 XII t. r. miał przywieść do obozu 15 arkebuzerów (ib. k. 801). Krzysztofowi Prusimskiemu, mającemu zaślubić siostrę jego Wiktorię, zapisał t. r. dług 20.000 zł posagu gotowizną a 2.500 zł w wyprawie i poręczył za brata Jana, iż ten po osiągnięciu lat tyle samo zapisze od siebie (Ws. 51 k. 140). Wraz z bratem Janem-Leopoldem, jako spadkobiercy brata Aleksandra, dobra odziedziczone po nim we wsiach: Hamer z folwarkiem, Boruja, Jabłonka (Jabłona) cz. Wioska z folwarkiem Bninek, oraz młyn Ruchocki cz. Dosza w p. kośc. sprzedali za 120.000 zł Janowi Gorzeńskiemu (Ws. 298 k. 69v) i zobowiązali się stawić do akt bratową, teraz 2-o v. żonę Andrzeja Przyjemskiego, aby scedowała Gorzeńskiemu oprawę 10.000 zł posagu zapisaną na tych dobrach (Ws. 51 k. 304). Dziedzic miasta Opalenicy i wsi przyległych, które to dobra w r. 1652 miał w dzierżawie Adam Pilchowski (P. 1064 k. 324v). Miasto Lwówek z folwarkami, Wójtostwem, Stolnikowstwem i Młodawskim oraz wsie: Grońsko, Bolewice, Zębowo, Komorowo, Grodna, młyny: Węgielnia, Sopolno, Mitręga w p. pozn. w r. 1653 na trzy lata sprzedał wyderkafem za 80.000 złp siostrze Wiktorii, żonie Krzysztofa z Kolna Prusimskiego (P. 1066 k. 609). Miasto Opalenicę z zamkiem i folwarkiem oraz wsie: Rudniki, Jastrzębniki, Tomaszewo (?), Sielinko, Miechorzewo, Miechorzewko p. pozn. sprzedał t. r. za 160.500 złp bratu Janowi Leopoldowi (P. 1066 k. 614). Wieś Chmielinka p. pozn. w r. 1653 sprzedał wyderkafem za 5.000 złp Adamowi Łukomskiemu (P. 1066 k. 570), zaś w r. 1654 również wyderkafem za 12.000 złp Andrzejowi Bułakowskiemu i żonie jego Annie Kierskiej (P. 1067 k. 566). Części we wsiach: Tomyśl, Witomyśl, Santop, Roza, młyn Bobrówka w p. pozn. w r. 1660 sprzedał za 6.200 zł Wojciechowi Rogowskiemu (Ws. 208 k. 481v), zaś części wsi Pakosław z częścią gruntu we wsi Chmielinka p. pozn. sprzedał t. r. za 16.000 zł Wojciechowi z Bużenina Marszewskiemu (Ws. 59 k. 725; 208 k. 484). Piotrowi Kurowskiemu w r. 1661 (lub przed tą datą) sprzedał wyderkafem za 7.000 zł części we wsi Kunino koło Lwówka (P. 1072 VI k. 329v, 4125 k. 758v, 1861 k. 47). Żona Marianna z Miłosławia (poślubiona ok. r. 1650) zawierała w r. 1661 ze Stefanem Strzałkowskim kontrakt o dzierżawę Nosalewa i Orlicka (Kośc. 305 k. 43). Część kamienicy Świdwińskiej w Poznaniu, odziedziczonej po Jerzym hr. z Ostroroga, staroście międzyrzeckim, Jan w r. 1662 dał karmelitom poznańskim (P. 1072 I k. 692). Z działu fortuny macierzystej, dokonanego w r. 1663 z bratem Janem Leopoldem, nabył od tego brata za 60.000 złp wsie Psarskie i Koninko (P. 1425 k. 422, 1861 k. 190). Wsie Psarskie i Koninko (Kuninko) w r. 1666 sprzedał za 40.000 złp Remigianowi Żółtowskiemu (P. 1864 k. 37). Drugą żoną Konstantego była 20 II 1668 r. Marianna (Potencjanna Marianna) Żółtowska (LB Lwówek), córka Jerzego. Konstanty w r. 1669 sprzedałmiasto Lwówek oraz wsie: Grońsko, Bolewice, Grudna, Zębowo, Komorowo, Chmielinko, Młodawszczyzna, folwarki Rutkowskie i Barantkowskie, oraz młyny Wągielny, Sąpolny, Mitręga w p. pozn. za 172.000 złp Wojciechowi Trąmpczyńskiemu (P. 1867 k. 268). Od tego Trąmpczyńskiego w r. 1669 nabył wyderkafem za 31.000 złp wsie: Wróblewo, Głuchowo oraz część Pawia w p. pozn. (P. 1867 k. 294v). Żonie w r. 1670 oprawił 5.000 złp posagu na połowie swych dóbr (P. 1869 k. 63v). T. r. od Katarzyny O-ej, wdowy po Jakubie Rozdrażewskim, wojewodzie inowrocławskim, jako pani oprawnej, nabył wyderkafem na trzy lata za 6.000 złp miasto Rozdrażew oraz wsie: Grębowo, Trzemeszno, Nowawieś p. pyzdr. (P. 1868 XI k. 256). Miasto Trzciel, wsie: Siercz, Rybojady, Jabłonka, Hamer, Stary i Nowy Folwark, młyn Hamrzysko w p. pozn. sprzedał w r. 1670 za 105.000 złp Krzysztofowi Unrugowi (P. 1868 XII k. 316). Już nie żył w r. 1672 (P. 199 k. 749v), zapewne zmarły t. r. Wdowa już w r. 1674 była 2-o v. żoną Marcina Szczodrowskiego (P. 1426 k. 949). Z pierwszej żony synowie, Ludwik Remigian, ochrzcz. 5 IX 1650 r. (LB Lwówek), niewątpliwie zmarły dzieckiem, i Jan Franciszek, o którym niżej. Z drugiej syn Franciszek Antoni.

I. Jan Franciszek, syn Konstantego i Górskiej, starosta śremski z cesji dokonanej w r. 1679 Piotra Adama O-go, za konsensem z 30 XII 1678 r. (Ws. 73 k. 416v). Jako małoletni w r. 1672 dostał z nominacji królewskiej za opiekuna tegoż Piotra Adama, podkomorzego poznańskiego, swego brata stryjeczno-stryjecznego (P. 199 k. 749v). Spadkobierca stryja Jana Leopolda O-go, kasztelana nakielskiego, 1678 r. (Ws. 73 k. 162v). W imieniu własnym i brata Franciszka Leopolda połowę wsi Dokowy Suche pod zakładem 40.700 zł sprzedał wyderkafem Janowi Kęszyckiemu (Ws. 73 k. 416v). Obaj bracia w r. 1679 skwitowali z opieki Piotra Adama O-go (Ws. 73 k. 414v). Ożenił się Jan Franciszek z Teresą Konarzewską, córką Adama i Zofii O-ej, w r. 1682. Kontrakt małżeński spisany w Pyzdrach 19 I. Opiekunowie panny posag jej ustalili na 20.000 złp, o co potem w r. 1695 skarżył jej brat Filip Konarzewski, że to było "z nadwerężeniem" jego substancji i bezprawnie (I. Kon. 69 k. 620v). Ceremonię ślubną odprawiono najpierw prywatnie 20 I 1682 r., jeszcze przed uzyskaniem dyspensy (Teresa była córką cioteczno-ciotecznej siostry Jana Franciszka), wesele zaś odbyło się na zamku poznańskim dopiero 21 IX (Bibl.U. W. 44). Teresa w r. 1686 uzyskała od Konstancji Doleckiej, wdowy po Janie Skrzydlewskim, cesję sumy 14.000 złp, zapisanej jej przez Zofię Eleonorę z Górskich, 1-o v. O-ą, 2-o v. Daniłowiczową (P. 1111 II k. 28) i t. r. od Jakuba Cieleckiego, miecznika poznańskiego, i żony jego Marianny Belęckiej uzyskał cesję sumy 14.000 złp, którą zapisała ta Zofia Eleonora w kontrakcie trzyletnim dzierżawy miasta Grodziska z przyległościami (ib. k. 42v). Jan Franciszek był t. r. kwitowany przez Franciszka Skaławskiego z prowizji od sumy 6.500 złp zapisanej zastawem na wsi Stęgosza (ib. k. 66). Od Adama Antoniego O-go, starosty wałeckiego, kupił w r. 1693 za 293.000 złp miasto Osiecznę i wsie: Łaniewo, Grodzisk, Trzebinie, Wojnowice i folwark Osiecki (P. 1432 k. 468v). Od Stanisława O-go, starosty nowokorczyńskiego, swego brata stryjeczno-stryjecznego, w r. 1694 kupił za 350.000 zł Rytwiany z zamkiem oraz wsie: Kłoda, Ruda, Tuklecz, Koniemłoty, Święcice, Oględów, Niemieścice (Niemycice), Zarazie, Ponik, Sichów Wielki, Sichów Mały, Szydzyny, miasto Staszów, wsie: Łubnice z pałacem, Orzelec Wielki, Orzelec Mały, Łyczba, Grabowa, Góra, Borki, Przeczów, Rudziska, Starawieś, Czaszyn, Czarne, Orzeł, Otaląż, Wola Otalańska, Topolice, Czołnów w wojew. sandomierskim (Kośc. 320 s. 440). Od brata Franciszka Antoniego, spadkobierca wraz z nim stryja Jana Leopolda O-go, kasztelana nakielskiego, odkupił w r.1696 za 60.000 zł jego połowy miasta Grodziska i wsi: Młyniewo, Ujazdek, Chrostów, Kobylnik Zdrój, Kąkolew, Bukowiec, Sworzyce, Słocin, oraz połowę miasta Opalenica i wsi: Jastrzębniki, Rudniki, Porażyn, Silino, całe Dokowy Kościelne, połowę Dokowów Suchych, młyn Sądek w p. kośc. (P. 1131 II k. 81). Miasto Osiecznę oraz wsie: Łaniewo, Grodzisk, Trzebinia, Wojnowice i folwark Osiecki w r. 1698 sprzedał za 270.000 złp Andrzejowi Mycielskiemu, chorążemu (P. 1135 IX k. 10). Skwitowany w r. 1708 przez Władysława Kąsinowskiego z 3.000 t. (Kośc. 310 s. 158). Jako dziedzic miast Grodziska i Opalenicy oraz wsi Dokowo Mokre, w r. 1715 kwitowany był przez Benedyktynki poznańskie z rocznych czynszów od sumy 5.000 złp, którą jego dziad, Jan, wojewoda poznański, w r. 1635 zapisał był córce Teodorze, benedyktynce poznańskiej, a która to suma była utwierdzona kontraktem działowym i przeniesiona na Dokowy Mokre (P. 1149 I k. 5). Jan Franciszek nie żył już w r. 1718 (Kośc. 311 s. 797). Wdowa umarła 31 III 1732 r. (Nekr. Benedyktynek, Pozn.). Synowie: Aleksander, Wacław, Józef, Karol. Córka Izabela, chrzestna 20 IV 1706 r. (LB Grodzisk), niewątpliwie młodo zmarła. Z synów, Wacław wspomniany w r. 1718 i 20 VI 1719 (Kośc. 311 s. 797; LB Opalenica).

I) Aleksander, syn Jana Franciszka i Konarzewskiej, kanonik katedralny poznański, instalowany na tamtejszej kustodii 3 VII 1710 r. (Install. s. 130). W skutku działów dokonanych z bratem Karolem, w Kościanie 21 VII 1721 r., wziął miasto Oplaenicę z przyległościami, Porażyn, Jastrzębniki, Rudniki i Silino (Kośc. 357 k. 20v). Umarł w r. 1734, a pogrzeb odbył się 16 III (Install., s. 140; Estr. XXX 102).

II) Józef, syn Jana Franciszka i Konarzewskiej, starosta śremski w r. 1718, t. r. plenipotent braci (Kośc. 311 s. 797). Umarł 13 III 1735 r. (LM Opalenica).

III) Karol, syn Jana Franciszka i Konarzewskiej, wspomniany w r. 1718 (Kośc. 311 s. 797), z działów przeprowadzonych z bratem, ks. Aleksandrem w r. 1721 wziął dobra Grodziskie oraz część Opalenickich, jak również położone w Małopolsce (Kośc. 357 k. 20v). Dokowy Kościelne i część Dokowów Suchych, przyległych do majętności Opalenickiej, w r. 1728 zobowiązał się sprzedać za 120.000 złp braciom swym stryjecznym, Adamowi, Stanisławowi i Wojciechowi (Kośc. 167 k. 341). Prawa swe dziedziczne do dóbr po ojcu, położonych w województwie sandomierskim, kontraktem spisanym w Łubnicach 13 I 1740 r. cedował Maciejowi Mycielskiemu, kasztelanowi poznańskiemu (Kośc. 320 s. 447), a w r. 1742 Rytwiany z zamkiem i folwarkiem oraz wsie: Kłoda, Ruda, Tuklecz, Koniemłoty z folwarkiem, Święcice, Oględów z folwarkiem, Niemycice, Zarazie, Ponik, Sieków Wielki z folwarkiem, Otałęż, Wola Otałęska, Topolice, Czołnów w powiatach wiślickim i sandomierskim sprzedał za 300.000 zł temuż Mycielskiemu (P. 1268 k. 23v). Jako dziedzic Słocina w r. 1747 zawierał kompromis z Beatą z Lebenów, wdową po Bogusławie Jaskóleckim (P. 1290 k. 202v). Umarł 25 VII 1755 r. (LM Grodzisk; Nekr. Franciszkanek, Śrem,; Nekr. Benedyktynek, Pozn.).

II. Franciszek (Franciszek Antoni), syn Konstantego i Żółtowskiej, ur., jak się zdaje, we Lwówku, ochrzcz. 2 IX 1668 r. (LB Lwówek) współspadkobierca stryja Jana Leopolda, kasztelana nakielskiego, swą połowę spadku po nim w mieście Grodzisku i we wsiach: Młyniewo, Ujazdek, Chrostów, Kobylniki, Zdrój, Kąkolew, Bukowiec. Sworzace, Słocin, w połowie miasta Opalenicy i we wsiach: Jastrzębniki, Rudniki, Porażyn, Silino, wreszcie całe Dokowy Kościelne i połowę w Dokowach Suchych oraz młyn Sądek w p. kośc. w r. 1696 sprzedał za 60.000 złp bratu Janowi Franciszkowi, staroście śremskiemu (P. 1131 II k. 81). Potem, w latach 1703-1704 nazywany tenutariuszem, posesorem Grodziska. Żeniąc się z Anną Proską, córką i jedyną spadkobierczynią Franciszka i Teresy Debrzyńskiej, jeszcze przed ślubem dał w r. 1700 zobowiązanie matce swej narzeczonej (ojciec już nie żył), iż oprawi posag na połowie swych dóbr (P. 1139 XIII k. 102). Od Aleksandra Grochowickiego w r. 1709 uzyskał zobowiązanie sprzedania dóbr: Rąbczyno, Zamysłowo, Nowawieś, Koźlanka w p. kcyń. za 65.000 zł (Kc. 134 k. 24v). Wzywany był w r. 1711 przez Grochowickiego do uiszczenia 35.211 złp, pozostałych z ceny owych dóbr (P. 282 II k. 145v). Od Jana Korzbok Łąckiego, kasztelanica kaliskiego, w r. 1711 nabył wyderkafem na rok za 11.000 złp Śmiełowo w p. pozn. (P. 1146 II k. 26v). Posesor Karczewa w r. 1712 (P. 285 k. 248). Umarł 27 IV 1713 r. (LM Grodzisk). Owdowiała Anna Proska, dziedziczka miasta Łekna, idąc 2-o v. za Wojciecha Rydzyńskiego, cześnika wschowskiego, kontrakt małżeński z nim spisywała w Kościanie 3 II 1714 r. (Kośc. 152 II k. 153). Będąc już kasztelanową lędzką, wraz z synami O-imi dziedziczka Łekna, pozywana była w r. 1723 przez Zaleskich, spadkobierców Macieja Smoguleckiego (Z. T. P. 41 k. 979). Umarła między r. 1733 a 1737 (P. 1238 k. 190v, 1249 k. 97), może w r. 1736? Synowie: Stanisław, Łukasz Jan Kanty, ochrzcz. 25 X 1703 r. (LB Grodzisk), zmarły niewątpliwie dzieckiem, Adam i Wojciech.

I) Stanisław (Stanisław Jan Michał), syn Franciszka i Proskiej, ochrzcz. 28 IX 1702 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.) pułkownik J. Kr. Mci, wspólnie z braćmi w r. 1728 uzyskał od stryjeczego brata Karola zobowiązanie sprzedaży Dokowów Kościelnych o części Dokowów Suchych (Kośc. 167 k. 341). Nie żył już w r. 1742 (Z. T. P. 50 k. 1049).

II) Adam, syn Franciszka i Proskiej, ur. ok. r. 1703, kanonik katedralny poznański, instalowany 3 III 1721 r. (Install., s. 135), proboszcz pniewski 1756 r. (LB Grodzisk). Wspólnie z braćmi, Stanisławem i Wojciechem, w r. 1728 uzyskał od brata stryjecznego Karola zobowiązanie rezygnowania dóbr Dokowy Kościelne i części w Dokowach Suchych za sumę 120.000 złp (Kośc. 167 k. 341). Mając od stryjecznego brata Karola nabyte prawa, sumy po jego babce Zofii z O-ch Konarzewskiej cedował w r. 1737 Aleksandrowi Józefowi Sułkowskiemu, łowczemu wielkiemu litewskiemu (Kośc. 319 s. 154). Od Zygmunta Bębnowskiego kupił w r. 1743 za 50.000 złp dobra Ostrowite w Prusach Królewskich (P. 1274 k. 13). Od Antoniego Mielęckiego w r. 1749 kupił za 4.500 złp Wierzyce w p. gnieźn. (P. 1295 k. 64). Dziedzic Grodziska (LB Grodzisk; Kośc. 360 k. 35; Ws. 93 k. 15v) i po matce, wspólnie z bratem Wojciechem Łekna (Kc. 146 k. 153v). Dziedzic wsi Łęg w r. 1764 (I. Kon. 79 k. 370). Umarł 2 XII 1766 r. (LM Grodzisk), pochowany 14 I 1767 r. w Grodzisku (Estr. XIX 419).

III) Wojciech (Leon Wojciech), syn Franciszka i Proskiej, pisał się "hrabią z Bnina na Opalenicy Opaleńskim", ur. ok. r. 1708, starosta bolesławski w r. 1736 (?), którą to królewszczyznę wniosła mu żona, a scedował to starostwo w r. 1775 (za konsensem z 18 I 1774 r.) Filipowi Szaniawskiemu, staroście kąkolowsnickiemu (P. 1352 k. 96). Wojewoda mazowiecki 15 XII 1764 r., zrezygnował z tego krzesła i otrzymał 15 V 1766 r. województwo sieradzkie. Kawaler orderów, Św. Stanisława w r. 1765 i Orła Białego 20 IV 1771 r. (P. S. B.). Koźlankę w p. kcyń. w r. 1733 zastawił na trzy lata małżonkom Remigianowi Łakińskiemu i Elżbiecie z Gozimirskich (P. 1238 k. 190v). Zaślubił przed 30 VII 1736 r. Teresę Potocką, wdowę 1-o v. po Jerzym Warszyckim, wojewodzie łęczyckim, posesorkę tenuty bolesławskiej w ziemi wieluńskiej (LB Parkowo; LC Leszno; Z. T. P. 49 k. 231). Dziedzic w r. 1738 miasta Mińska w p. czerskim, Łekna, Rąbczyna i innych w p. kcyń. (Kośc. 320 k. 133). Jako spadkobierca brata Stanisława, w r. 1742 manifestował sioę przeciwko Marcinowi Radońskiemu, staroście pobiedziskiemu (Z. T. P. 50 k. 1049, 1239). Sukcesję po Annie z Proskich Brudnickiej, siostrze dziada Franciszka Proskiego, jak też po Macieju Debrzyńskim, w Tursku u Słoneckich i w Mełpinie, w r. 1749 cedował bratu, ks. Adamowi (P. 1295 k. 106). Obok tego brata współdziedzic Łekna, w r. 1764 kwitowany był przez Wawrzyńca Trzebiatowskiego, posesora Łekna i wsi Kiedrowo (Kc. 146 k. 153v). Wojciech, po śmierci brata, miasto Łekno oraz wsie: Kiedrowo, Rąbczyno, Nowawieś, Koźlanka, Zamysłowo w p. kcyń. sprzedał za 200.000 złp swej przyrodniej siostrze Józefie Rydzyńskiej, wdowie po Józefie Dobrzyckim (P. 1343 k. 249). Odziedziczył też po bracie Wierzyce w p. gnieźn. (Kośc. 330 k. 164). Jako dziedzic miasta Opalenicy wsi Rudniki i innych, zawierał 5 VII 1770 r. w Opalenicy układ z Józefem Mielżyńskim, kasztelanem poznańskim, dziedzicem Woźnik, i z Kazimierzem Raczyńskim, pisarzem wielkim koronnym, dziedzicem Wojnowic (Ws. 95 k. 42). Wieś Rudniki zastawił w r. 1770 na trzy lata, pod zakładem 100.000 zł, Ignacemu Bnińskiemu, kasztelanicowi śremskiemu (Ws. 95 k. 42v). Kwitował w r. 1771 Jana Nepomucena Mycielskiego, starostę ośnickiego, ze 110.000 zł, wedle kontraktu z r. 1762 dotyczącego zastawu Krzekotowic i Skoroszewic zmarłemu Konstantemu Rydzyńskiemu, kasztelanicowi lędzkiemu (Ws. 85 k. 119). Oboje z żoną w r. 1774 kwitowani byli przez Andrzeja Psarskiego, który od r. 1767, przez lat siedem, dzierżawił od nich dobra Kotkowo, Wolę Kotkowską i Rdułtowice, które to dobra Teresa z Potockich trzymała dożywociem po pierwszym mężu (Ws. 96 k. 82v). Dziedzic kluczów Grodziskiego, Oplenickiego, Mińskiego i innych, ustanawiał w r. 1774 plenipotentów (Ws. 96 k. 88). Po spisaniu testamentu w Opalenicy 20 III 1775 r. (Kośc. 332 k. 100), umarł na tamtejszym zamku 23 III t. r., pochowany u Bernardynów w Grodzisku (LM Opalenica; A. B. Grodzisk, W. 44, tu data zgonu 24 III). Wdowa umarła 30 X 1778 r. (P. S. B.). Ogromne dobra O-go stały się przedmiotem niekończących się transakcji i postępowań sądowych wśród mnogiej rzeszy spadkobierców O-ch po kądzieli. Trwały owe transakcje i procesy aż po połowę XIX wieku.

(C) Jan Leopold, syn Jana i Potulickiej, ur. ok. r. 1634, kasztelan nakielski w r. 1668. Wspomniany w r. 1639 (P. 1419 k. 1148v, 1444v), jeszcze nieletni w r. 1648 (Ws. 51 k. 140), sumę 9.000 zł, zapisaną przez siostrę Wiktorię O-ą, wdowę po Krzysztofie Prusimskim, cedował w r. 1649 Piotrowi Rozbickiemu (Kośc. 302 k. 172v). Od brata Konstantego w r. 1653 nabył za 160.500 złp miasto Opalenicę z zamkiem oraz wsiami: Rudniki, Jastrzębniki, Tomaszyno (?), Sielinko, Michorzewo, Miechorzewko w p. pozn. (P. 1066 k. 614), sam zaś w r. 1654 dobra ojcowskie: Tomyśl, Witomyśl, Santop, Roza i młyn Bobrówka sprzedał za 80.000 złp bratu Konstantemu (P. 1067 k. 191v). Żoną jego była w r. 1658 Zofia (Zofia Eleonora) z Miłosławia Górska, jedyna córka Łukasza i Jadwigi Ciświckiej (P. 182 A k. 87), która t. r. kwitowała swą matkę, 2-o v. żonę Konstantego Rozdrażewskiego, z 10.000 złp, wypłaconych jako dodatek z racji zniszczenia wsi: Księżno, Pełczyno i Skotniki, a te wsie sprzedała matce za 50.000 złp (P. 1070 k. 165). Te same dobra w r. 1663 sprzedała za 45.000 złp Annie z Powodowa, żonie Łukasza Gorajskiego podstolego poznańskiego (P. 1425 k. 268v). Jan Leopold swoją część kamienicy Świdwińskiej w Poznaniu przy ulicy Żydowskiej, ze spadku po Jerzym z Ostroroga, staroście międzyrzeckim, dał Karmelitom Bożego Ciała w Poznaniu (P. 1072 V k. 241v). Fundował w r. 1661 w swym Grodzisku Bernardynów (A. B. Grodzisk, W. 44). Wedle ugody zawartej w Pniewach 29 IV 1664 r. z ks. Stefanem Pilchowskim, kanonikiem poznańskim, temu księdzu i jego bratu Franciszkowi sprzedała za 85.500 złp miasto Pniewy z wsiami: Przedmieście, Lubociesznica, Zamorze, przyłączonymi do miasta, oraz wsie: Miechorzewo Mokre, Miechorzewo Suche, należące do dóbr Opalenickich, dobra odziedziczone i przypadłe z działów braterskich (P. 1425 k. 415v, 1861 k. 181). Wedle ugody zawartej 9 VII 1663 r. z bratem Konstantym, wziął w r. 1664 z dóbr macierzystych miasto Pniewy z wsiami: Przedmieście, Lubociesznica i Zamorze p. pozn. w sumie 83.000 złp (P. 1425 k. 422, 1861 k. 191). Wsie: Rudniki, Jastrzębniki, Porażyno i folwark Szyrinek (?) p. kośc. w r. 1664 sprzedał wyderkafem za 30.000 złp Hieronimowi Skaławskiemu (P. 1861 k. 211). Jako opiekun siostrzenicy Konstancji Prusimskiej, wyznaczony testamentem swej zmarłej siostry Wiktorii, skwitowany 1665 r. przez tę siostrzenicę (Kośc. 305 k. 280). Wsie Strzelce i Grąblewo w p. kośc. sprzedał w r. 1670 za 30.000 złp Mariannie Bukowieckiej, wdowie po Łukaszu Bieczyńskim (P. 1868 k. 331). Dokowo Mokre i część Dokowa Suchego w r. 1670 sprzedał wyderkafem na jeden rok za 26.000 złp Krzysztofowi Broniszowi (P. 1869 k. 69). Franciszkowi z Warzymowa Sokołowskiemu w r. 1671 sprzedał za 41.800 złp Ptaszkowo Wielkie i Małe w p. kośc. (P. 1870 k. 119). Umarł w Poznaniu 3 V 1672 r. (A. B. Grodzisk, W. 44). Wdowa była 2-o v. w r. 1681 żoną Jana Karola Daniłowicza, podskarbiego wielkiego koronnego. Dobra swe, miasto Miłosław z przyległymi wsiami, sprzedała przed tą datą Mikołajowi Mycielskiemu, wojskiemu kaliskiemu (P. 1103 X k. 28v). Była panią oprawną dóbr Grodziskich (P. 1111 II k. 42v).

B) Piotr, syn Jana i Ostrożanki Lwowskiej, ur. ok. r. 1586 (miał w r. 1606 ok. 20 lat, P. 1405 k. 696), starosta pobiedziski w r. 1595 w wyniku cesji dokonanej przez ojca (P. 964 k. 1158), zaś 6 V 1614 r. uzyskał na tej królewszczyźnie dożywocie dla żony (M. K.. 157 k. 57, 57v). Potwierdzony w dożywociu Pobiedzisk 28 III 1615 r. (ib. 156 k. 423v). Starosta śremski mocą cesji dokonanej przez Łukasza O-go 24 IV 1610 r. (P. 984 k. 294). Kasztelan poznański 29 XII 1620 r. (M. K. 166 k. 414), wojewoda poznański 9 IV 1622 r. (ib. k. 166, 601). Zaślubił w r. 1607 Zofię z Kostków, córkę Krzysztofa, starosty kościerzyńskiego, i Anny Pileckiej, 2-o v. żony marszałka Łukasza O-go (Estr. XVIII s. 443), której to żonie t. r. na połowie dóbr należnych sobie z przyszłych działów z bratem a odziedziczonych po stryju Piotrze, oprawił 40.000 złp posagu (P. 1406 k. 183). Wieś Nidom w p. gnieźn. w r. 1609 sprzedał wyderkafem za 7.000 zł Marcinowi Żegockiemu (ib. k. 563). Od teściowej t. r. nabył za 15.000 złp Potrzebowo i Smieszkowo (ib. k. 636). Żonie t. r. oprawił posag 40.000 złp na mieście Sieraków z zamkiem i na wsiach: Ryżyno, Krobia, Jaroszewo, Góra, Zatom, Chorzępowo Stare i Nowe, Bukowiec, Tuchola, Karszlino, Modrakowo i na pustce Żytowiec p. pozn., ponadto na połowie wsi Chrzypsko Małe i Wielkie, na połowie części wsi Pakawie w p. pozn., kupionych od Wojciecha Chrzypskiego, wreszcie na połowie sumy 10.000 złp zapisanej sobie i bratu przez Wojciecha i Stanisława braci Chrzypskich na całych wsiach Chrzypsko Wielkie i Małe a scedowanej sobie przez brata (ib. k. 644). Wijewo, Potrzebowo, Smieszkowo i Brenno w p. wsch. kupił w r. 1609 za 25.000 złp od ks. Andrzeja O-go, biskupa poznańskiego (ib. k. 634v) i t. r. sprzedał wyderkafem za 17.000 złp Mikołajowi Bojanowskiemu (ib. k. 745). Jastrzębniki w r. 1610 sprzedał wyderkafem za 5.000 złp Eliaszowi Broniszowi (P. 1407 k. 104v). Od Zofii Bielińskiej, żony Stanisława Strożewskiego w r. 1610 kupił za 3.000 złp części wsi Paksino Wielkie i Małe p. gnieźn. (ib. k. 249v). Od Stanisława Chrzypskiego w r. 1611 kupił za 14.000 złp części Wielkiego i Małego Chrzypska oraz Pakawia w p. pozn. (ib. k. 486). Od Jana Gunickiego w r. 1611 kupił za 3.800 złp części Gorzewa w p. gnieźn. (ib. k. 488). Od Jerzego hr. Ostroroga, dziedzica Lwówka i Trzciela w r. 1611 kupił za 55.000 złp wsie: Wojnowice, Sędzinko, Szewce, Łagwy i część Kozłowa w p. pozn. (ib. k.541). Nidom i Paksin p. gn. t. r. sprzedał wyderkafem za 10.000 złp Janowi Mieszkowskiemu i żonie jego Zofii z Czeszewa (Ws. 204 k. 393), z czego był przez nich w r. 1612 skwitowany (Ws. 28 k. 256). Wsie Błocko i Łąkie w p. kośc. wydzierżawił w r. 1612 Jadwidze Marszewskiej, wdowie po Stanisławie Chrzypskim (P. 988 k. 278v). Od Wojciecha Milińskiego i jego syna Jana w r. 1613 kupił za 8.000 złp części w Milinie i Kłodzisku oraz w pustce Radzieszewie w p. pozn. (P. 1408 k. 510v), a w r. 1616 kupił za 11.500 złczęści w tychże wsiach od Dobrogosta Milińskiego (P. 1410 k. 175, 182v). Ustanowił w r. 1613 opiekunów dla swych dzieci, między innymi Andrzeja O-go, biskupa poznańskiego, i swego brata Jana, Łukasza O-go, starostę leżajskiego, i innych (Ws. 28 k. 429). Części w Gorzewie p. gn. w r. 1613 sprzedał za 6.000 (5.000?) złp Januszowi Grzymułtowskiemu, kasztelanowi bydgoskiemu (Ws. 204 k. 422; P. 1411 k. 86v). Sędzinko i części Kozłowa w p. pozn. w r. 1615 sprzedał wyderkafem za 8.500 złp Janowi Dąbrowskiemu (Ws. 205 k. 35v). Od Anny z Pilczy, żony Łukasza O-go, w r. 1616 nabył wyderkafem za 12.400 złp miasto Tyczyn z przedmieściami w p. przeworskim (Ws. 205 k. 43). Marcinowi Żegockiemu w sumie długu 8.000 złp w r. 1617 zastawił na rok wsie Wojnowice i Szewce p. pozn. (G. 74 k. 6). Miasto Czerniew (dziś Czerniejewo) i wsie: Czerniewska Wieś, Strzyżewo, Nidom, Rakowo oraz części Paksino i Rybitwy w r. 1619 sprzedał wyderkafem za 30.000 złp Krzysztofowi Tuczyńskiemu kasztelanowi santockiemu (P. 1411 k. 420). Od Jana, Macieja i Stanisława braci Sędzińskich w r. 1619 kupił za 8.100 złp części we wsiach Sędzino Wielkie i Wilkowo p. pozn. (ib. k. 571v, 587). Dziedzic w Nochowie, Drzonku i Jabłonie Starej w r. 1619 (Kośc. 127 k. 768, 772v). Od Andrzeja O-go, biskupa poznańskiego, kupił w r. 1619 za 30.000 złp miasto Bnin oraz wsie: Błożejewo, Dębiec, młyn Zwola na Warcie, Miechorzewo, Gąsiorowo, Miedźwiedź, Góra, Biernatki, Kuczkowo, Pieczyska, Borucino pustki (P. 1411 k. 419). Wojnowice i Łagwy w r. 1620 wyderkafem za 5.300 złp Janowi Cerekwickiemu (Ws. 205 k. 143). Od Władysława Żychlińskiego t. r. kupił za 4.500 zł połowę Wojnowa i połowę części Chwalimia p. kośc. (P. 1412 k. 550) i t. r. dobra te dał konwentowi w Obrze w zamian za młyn Ruchocki cz. Ruchocina Gać, wolny połów w sadzawce Dojce oraz wyrąb drzewa na potrzeby młyna, we wsi Jabłona (P. 1412 k. 437). Od Andrzeja Rosnowskiego kupił w r. 1620 za 3.000 złp części wsi Sędzino p. pozn. (ib. k. 610v). Od Jakuba Kosmowskiego i jego rodzeństwa w r. 1620 uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 10.000 złp wsi Noskowo p. gnieźn. z pustkami Wronczyno i Przybiń, zrealizowane w r. 1621 (P. 1004 k. 615, 1412 k. 1248). Ogród w mieście Sierakowie, oznaczony trzynastu kopcami dał benedyktynom dla erygowania klasztoru (P. 1412 k. 730v). T. r. miasto Sieraków z zamkiem i folwarkiem oraz wsie: Karszlino, Tuchola, Bukowiec, Ryzyno, Grobia, Jaroszewo, Góra, Kłosowice, Zatom Stary, Kobelarnia, Chorzętów, Zatom Nowy, Chrzypsko Małe, Milino, Kłodzisko, Pakawie, w r. 1621 sprzedał za 60.000 złp ks. Marcinowi Szyszkowskiemu, biskupowi krakowskiemu, z prawem wykupu po upływie roku (P. 1412 k. 738). Na mieście Czerniejewie i na wsiach: Strzyżewo, Noskowo, Rakowo, Nidom, Gorynino, na częściach wsi Paksino w p. gnieźn., na wsiach: Wojnowice, Sędzinko, Łągwy, Szewce, Sędzino, na częściach wsi Kozłowo p. pozn. w r. 1621 oprawił żonie swej 40.000 złp posagu (ib. k. 741v). Umarł w Poznaniu 17 I 1624 r., mając 37 lat, pochowany w Sierakowie (A. B. Sieraków, W. 60; Estr. XII s. 365, XXXI s. 415). Wdowa dla siebie i swych męskich spadkobierców w r. 1626 kupiła od Łukasza O-go, marszałka wielkiego koronnego, za 350.000 złp wsie: Włoszakowice, Bukowiec, Machcino, Dłużyna, Grodniki, Kola, Dminice, Miasto, Zaborowo, Brenno, Wijewo, Potrzebowo, Śmieszkowo, Lgin, Hetmanice, Puterklic, Nowawieś oraz części wsi Łysina i Tylewice (Ws. 206 k. 165v). Jednocześnie jako opiekunka synów Łukasza i Krzysztofa dobra ich ojczyste, tj. miasto Czerniew oraz wsie: Czerniewska Wieś, Rakowo, Gorynino, Nidom, Paksino, Noskowo, Strzyżewo i część wsi Rybitwy w p. gnieźn. sprzedała za 150.000 złp marszałkowi (ib. k. 167v). Także w charakterze opiekunki synów miasto Bnin oraz wsie: Błożejewo, Dębicze, młyn Zwola na Warcie, Miechorzewo, Gąsiorowo, Miedzwiet, Góra, Biernatki, Kaczkowo, Pieczyska, pustki Borucino t. r. sprzedała za 45.000 złp Piotrowi O-mu, staroście średzkiemu (ib. k. 170v). Należące do synów dobra, więc czwartą część miast Lwówka i Trzciela z przyległymi wsiami w r. 1628 zobowiązała się sprzedać za 100.000 złp bratu męża Janowi O-mu, wojewodzie kaliskiemu (Ws. 41 k. 28). Od tego Jana O-go uzyskała t. r. zobowiązania, iż sprzeda jej za 20.000 złp Mościejewo ze spadku po Jerzym Ostrorogu Lwowskimm, staroście międzyrzeckim (Ws. 41 k. 31). Skwitowana wraz z synami przez córkę Annę, żonę Stanisława Przyjemskiego, wojewodę inowrocławskiego i gemerała wielkopolskiego, z dóbr po rodzicach. Umowa przedślubna tej Anny spisywana była w Sierakowie 4 IX 1629 r. Mężowi wnosiła 50.000 zł gotowizną i 10.000 zł w wyprawie, ponadto zaś od matki dostała "z miłości" 30.000 zł posagu i 10.000 zł wyprawy. Razem więc było tego 100.000 złp (Ws. 41 k. 681). Wedle zobowiązania danego w r. 1628, Zofia należące do swych synów i córek części miast Lwówka z folwarkami Wójtostwem i Stolnikowstwem i Trzciela z folwarkami oraz wsie: Konino z folwarkiem, Grodna, Komorowo, Zębowo, Bolenice, Jabłonka, Świerz, Rybojady, Hamer z folwarkiem, Mościejewo z folwarkiem, Stary Folwark, czwartą część młynów wodnych w Mościejewie: Górny, Pośredni i Nadolny, czwartą część młynów w innych wsiach: Mitręga, Sąpolna, Węgielny, Bobrówka, Mniszek, czwartą część młyna koło miasta Trzciela, czwartą część młynów Hamrzysko i Folusz w r. 1630 sprzedała za 100.000 złp szwagrowi Janowi O-mu, teraz już wojewodzie poznańskiemu (P. 1416 k. 1098). Była w r. dożywotniczką dóbr Wojnowice, Kozłowo, Łagwy i Szewce (P. 1418 k. 39v). Umarła w Tomicach 13 V 1639 r., mając 48 lat, pochowana u Bernardynów w Sierakowie (LM Bukowiec Górny; Sieraków, W. 60). Synowie, Krzysztof i Łukasz. Z córek, Anna (Anna Beata) wyszła w r. 1629, krótko po 4 IX, za Stanisława Przyjemskiego, wojewodę inowrocławskiego, starostę generalnego wielkopolskiego, z czasem marszałka nadwornego koronnego, a 2-o v. poślubiła w Koźminie 2 X 1644 r. Jakuba Rozdrażewskiego, starostę konińskiego, z czasem wojewodę inowrocławskiego, żyła jeszcze w r. 1646. Franciszka, benedyktynka poznańska w r. 1645 (N. 226 k. 5v; Z. T. P. 29 s. 2276), zmarła 8 VI 1678 r. (Nekr. Benedyktynek, Pozn.). Zofia wyszła w Rytwianach 16 I 1646 r. za Stanisława Koniecpolskiego, kasztelana krakowskiego i hetmana wielkiego koronnego, zmarłego 11 III 1646 r., poślubiła 2-o v. w r. 1651 ks. Samuela Karola Koreckiego, zmarłego w sześć dni po ślubie (Rudawski).

(A) Krzysztof, syn Piotra i Kostkówny, ur. ok. r. 1609, starosta śremski w r. 1632, uzyskał na to starostwo 7 VIII 1634 prawo wspólnoty dla żony (Py. 146 s. 58). Wojewoda poznański w kwietniu 1637 r. Dostał 16 III 1646 r. starostwo kowelskie (M. K. 189 k. 391v-393). Nazwany też t. r. starostą osieckim i międzyłęskim (Py. 150 s. 169). Swe prawa do starostwa osieckiego i wsi przyległych oraz do starostwa międzyłęskiego w r. 1648 cedował Adamowi Czarnkowskiemu, staroście osieckiemu i międzyłęskiemu, oraz żonie jego Teresie Zaleskiej (Ws. 51 k. 138). Wspomniany obok brata w r. 1628 (Ws. 41 k. 276). Z przeprowadzonych w r. 1633 działów braterskich wziął klucz Włoszakowicki z rezydencją we Włoszakowicach. Zaślubił w Czarnkowie 28 V 1634 r. Teresę (Teresę Konstancję) Czarnkowską, córkę Adama Sędziwoja, wojewody łęczyckiego, generała wielkopolskiego, i Katarzyny Leszczyńskiej (Bibl. U. W. 44; Estr. XIV 152, która t. r. od swego brata, Franciszka Sędziwoja, starosty pyzdrskiego i międzyrzeckiego, nabyła części miasta Tuliszkowa z przyległymi wsiami za sumę 2.500 złp (P. 1418 k. 44). Krzysztof t. r. na połowie dóbr: Włoszakowice z folwarkiem, Machcino z folwarkiem, Zaborowo z folwarkiem, Kola z folwarkiem, Potrzebowo z folwarkiem, Lgin z folwarkiem, Hetmanice z folwarkiem, części w Łysinie z folwarkiem, Zbarzewko z folwarkiem, Grotniki, Dłużyna, Bukowiec, Dominice, Miastko, Brenno, Śmieszkowo, Puterklucz z folwarkiem, Nowawieś, Tylewice oprawił żonie posagu podniesionego z jej dóbr ojczystych 50.000 zł i wyprawy 10.000 zł, z dóbr macierzystych posagu 100.000 zł i wyprawy 20.000 zł (P. 1418 k. 39v). Od teściowej, Katarzyny z Leszna Czarnkowskiej, wojewodziny łęczyckiej, nabył wyderkafem w r. 1635 za sumę 118.000 złp miasto Szubin z zamkiem i wsie Szubska Wieś, Łachowo, Kowalewo, Wąsosze w powiatach kcyń. i nakiel. oraz wsie: Radosiewie, Siedliska, Jędrzejewo, Kunowo, połowę wsi Hamer p. pozn. (P. 1418 k. 410). W r. 1636 kupił od niej wiecznością za 170.000 zł miasto Szubin z zamkiem oraz wsie: Szubska Wieś, Łachowo (Łaskowo), Kowalewo, Wąsosze, dalej wsie: Turzyn, Zalesie, Rzemieniewice, Szaradowo, Pińsk w powiatach kcyń. i nakiel. (ib. k. 766). Dopełnienie tej transakcji miało miejsce dopiero w r. 1646 (P. 1422 k. 1031). Od Franciszka Sędziwoja Czarnkowskiego, starosty pyzdrskiego i międzyrzeckiego, w r. 1637 uzyskał zobowiązanie pod zakładem 2.000 złp sprzedaży wsi Folwarki w p. kcyń. (W. 36 k. 170v). Dostał 14 XI 1639 r. konsens królewski na przekazanie kanclerzowi Albrechtowi Stanisławowi Radziwiłłowi prawa do sumy 3.000 złp należnych sobie ze starostwa gniewskiego (M. K. 185 k. 190). Od Chryzostoma Szadokierskiego w r. 1640 kupił za 5.700 złp wieś Desznę w p. kal. (P. 1420 k. 104). Od brata Łukasza t. r. kupił za 70.000 złp wsie Sędzino i Sędzinko w p. pozn. (ib. k. 105v). Od Melchiora Bojanowskiego w r. 1641 kupił za 41.500 złp wieś Bojanowo oraz pustki Czeszewo i Ostrowo w p. kośc. (ib. k. 634), a w r. 1642 sprzedał owe dobra za takąż sumę Mikołajowi Bojanowskiemu (ib. k. 856). Wsie: Tuszyn, Szaradowo, Zalesie, Rzemieniewice p. kcyń. w r. 1642 sprzedał wyderkafem za 20.000 złp Hieronimowi Broniewskiemu (P. 1420 k. 827v). W wyniku działów, od brata Łukasza t. r. kupił za 80.000 złp wsie: Tomice z folwarkiem, Cieśle z folwarkiem, Mirosławki, Zborowo z folwarkiem w p. pozn. (ib. k. 857v). Od Mikołaja Wilczyńskiego t. r. kupił za 36.000 złp Królikowo z pustką Sokołowem oraz połowę wsi Cieszkowo w p. kcyń. (ib. k. 960). Od brata Łukasza w r. 1647 klucz Sierakowski (P. S. B.). Kwitował się w r. 1648 z małżonkami Piotrem i Małgorzatą ze Strzałkowskich Żakowskimi z kontraktu o miasto Szubin i wieś Królikowo (I. Kon. 53 k. 36). Współspadkobierca Jerzego z Ostroroga Lwowskiego, wedle zobowiązania swej zmarłej matki części miasta Lwówka i wsi przyległych: Kunino, Pakosław, Chmielinka, Bolewice, Komorowo, Zębowo, Grońsko w r. 1649 sprzedał za 50.000 złp swym braciom stryjecznym, Konstantemu i Janowi Leopoldowi O-im (P. 1424 k. 3v). Od Krzysztofa Arciszewskiego w r. 1653 uzyskał cesję zapisu 14.666 tal. ces. (44.000 złp), danego przez Konstancję z Konar, wdowę po Stefanie Grudzińskim, staroście ujskim, pilskim i bolemowskim, na wsiach Białośliwie i Wojsko (Ws. 56 k. 393). Pozostawało to w niewątpliwym związku z danym temu Arciszewskiemu przez Jana O-go t. r. zapisem wyderkafowym 40.000 zł na częściach Łysiny, Tylewic, folwarku Puterklicza oraz młyna Turek w p. nakiel. (Ws. 208 k. 167). Mościejewo wraz z pustką Koziegóry w p. pozn. w r. 1654 sprzedał za 30.000 zł Władysławowi Kłodzińskiemu (Ws. 208 k. 194). Od małżonków Jana z Kolna Prusimskiego i Teodory Grudzińskiej t. r. kupił za 60.000 zł Trzciankę, Kuszlino i część wsi Brody (Ws. 208 k. 201). Od Tomasza Śrzemskiego kupił t. r. za 25.000 zł wsie Śrem i Chalino p. pozn. (P. 1067 k. 188), a jednocześnie Sędzino Wielkie, Sędzinko Małe i pustkę Wilkowo sprzedał za 60.000 złp Andrzejowi Drozdowskiemu (P. 1067 k. 189). Umarł we Włoszakowicach w nocy z 6 na 7 XII 1655 r., pochowany w Sierakowie u Bernardynów (LM Brenno; A. B. Sieraków, W. 60; LM Bukowiec Górny, tu data zgonu błędna, 29 XII). Owdowiała Teresa Czarnkowska, jako dożywotnia posesorka, mocą przywileju Władysława IV, starostwa kowelskiego, protestowała w r. 1657 przeciwko Stefanowi Czarnieckiemu, kasztelanowi kijowskiemu, o zajęcie siłą starostwa i wygnanie jej administratora Wojciecha Święcickiego (I. Kon. 56 k. 256). Małżonkom Stanisławowi Psarskiemu i Jadwidze Malczewskiej w r. 1659 wydzierżawiła dobra Piętno, Wielopole, Kotwasice, Dziadowice, Deszno w wojew. kaliskim (Py. 152 s. 117). Starostwo śremskie scedował w styczniu 1660 r. synowi Piotrowi Adamowi. Umarła w Wojnowicach w r. 1660, pochowana u Bernardynów w Sierakowie (LM Brenno; A. B. Sieraków, W. 60). Synowie, Piotr Adam i Jan Karol. Z córek, Katarzyna, zmarła mając kilka lat w końcu r. 1645. Zofia Krystyna, ur. 19 X 1643 r. (Bibl. U. W. 44), najpierw (zapewne już w r. 1674) żona Adama Konarzewskiego, zmarłego w r. 1676, jeszcze wdowa w r. 1680, 2-o v. żona Wacława Leszczyńskiego, wojewody podlaskiego, wdowa w latach 1691-1693, 3-o v. w r. 1697 żona Stanisława O-go, starosty nowokorczyńskiego, zmarła w r. 1699. Teresa Konstancja, ur. 14 III 1645 r. (ib.), zaślubiona w Sierakowie 5 XI 1667 r. Krzysztofowi Aleksandrowi Sieniucie, 2-o v. w r. 1681 była żoną Stefana Niemirycza, wojewody kijowskiego, zmarłego w Baszkowie 23 II 1684 r., zaślubiła 3-o v. 27 XII 1688 r. Wojciecha Konstantego Brezę, wojewodę kaliskiego, potem poznańskiego, była wdową w latach 1698-1700. Ludwika Maria, ur. 11 IX 1648 r. (ib.), zaślubiła w Sierakowie 25 XI 1668 r. Piotra O-go, wojewodę łęczyckiego, umarła 11 VIII 1686 r. Franciszka Teodora, ur. 1 V 1650 r., była w r. 1674 żoną Adama Tarły, podczaszego przemyskiego potem wojewody smoleńskiego, żyła jeszcze w r. 1699.

I. Piotr Adam, syn Krzysztofa i Czarnkowskiej, ur. 1 I 1636 r. (Bibl. U. W. 44), podkomorzy poznański w r. 1672 (P. 199 k. 749v), krajczy królowej ok. r. 1653 i starosta kowalski w r. 1658 (Ws. 56 k. 683) (zapewne po ojcu), był nim jeszcze 1661 r., ale już 1662 występował bez tego tytułu, starosta śremski w styczniu 1660 r. z cesji dokonanej przez matkę, uzyskał 30 XII 1678 r. konsens królewski na cesję tej królewszczyzny Janowi Franciszkowi O-mu, cesji zaś dokonał w r. 1679 (Ws. 73 k. 415v). Podczaszy królowej w r. 1660 (Ws. 59 k. 362v). Wspólnie z bratem ich części w kamienicy "Świdwińskiej" w Poznaniu przy ul. Żydowskiej, spadłe po Jerzym Ostrorogu Lwowskim, staroście międzyrzeckim, dali w r. 1660 karmelitom poznańskim od Bożego Ciała (P. 789 k. 145). Obaj bracia dobra: Trzcianka, Kuślino, części wsi Brody p. pozn., kupione przez ojca od Jana Prusimskiego, sprzedali w r. 1661 za 60.000 zł Marcinowi, Łukaszowi, Janowi, Krzysztofowi braciom Żegockim (P. 1072 IV k. 277). Piotr Adam wsie Królikowo i Cięszkowo oraz pustkę Sokołowo w p. kc. sprzedał t. r. za 30.000 zł Janowi Skrzetuskiemu (P. 1072 IV k. 286). Żeniąc się z Anną z Lachowic Sienincianką, córką Piotra i Jadwigi Wiktorii z Kalisza Wilamówny, zawierał wtedy z przyszłą teściową, obecnie 2-o v. żoną Krzysztofa Lanckorońskiego, kasztelana radomskiego, kontrakt małżeński, pod zakładem 120.000 zł (Ws. 63 k. 242). Już po ślubie żonie w r. 1662 ów posag oprawił na mieście Sierakowie oraz wsiach: Kłosowice, Kobelarnia, Borkowo Stare, Zatom Stary, Zatom Nowy, Chorzępowo, Grobia, Jaroszewo, Karszlino, Góra, Lutom Wielki, Ryzyna, Tuchola, Milino, Chrzypsko Wielkie, Kłodzisko, Pakawie i na innych wsiach należących do klucza Sierakowskiego (W. 208 k. 124). Był wspólnie z bratem dziedzicem części we wsiach: Piątne, Wielopole, Dziadowice, Kotfasice, które w r. 1661 trzymał od nich w dzierżawie Stanisław Psarski (I. Kon. 58 k. 50). Dobra: Góra, Chalin i Śrzem w p. pozn. w r. 1663 wydzierżawił małżonkom Błeszyńskim (P. 1073 k. 620). Z dokonanych w r. 1667 działów z bratem Janem Karolem, wziął dobra: Włoszakowice z zamkiem, Koła, Ujazdowo, Bukowiec, Grotniki, Dłużyna, Machcin, Dominice, Miastko, Zbarzewo, Wijewo, Brenno, Zaborowo, Potrzebowo, Śmieszkowo, Lgin, Hetmanice, Nowawieś, części Łysin i Tylewic, folwark Peter zwany Klucz w powiatach kośc. i wschow. (W. 108 k. 259). Żonie, która skasowała wtedy swą oprawę na dobrach Sierakowskich (Ws. 68 k. 237), rekompensując tę oprawę na dobrach oddanych teraz bratu, zapisał wtedy 170.000 zł posagu na wsiach, które sam wziął był w dziale, z wyłączeniem wsi: Lgin, Hetmanice, części Łysin i Tylewic oraz folwarku Puterkluckiego (ib. k. 261v). Od brata Jana Karola t. r. nabył też wyderkafem za 31.600 zł wsie: Wojnowice, Łagwy, Szewce i część Kozłowa w p. pozn. (ib. k. 265), a z żoną spisał wzajemne dożywocie (ib. k. 267). Wojnowice dzierżawił w r. 1667 od Piotra Adama O-go Aleksander Kierski (Ws. 68 k. 238). Anna z Sieniutów, bezpotomna, zmarła we Włoszakowicach 17 XII 1671 r. i tam pochowana (LM Brenno; Estr. XIX 352, 353). Piotr Adam wraz ze swą chorągwią w r. 1672 zaprzysięgał pod Lublinem konfederację (P. 199 k. 1089). Wspólnie z bratem w r. 1674, lub krótko przedtem, zawierał z Adamem Tarłą, podczaszym przemyskim, kontrakt o rękę ich siostry Franciszki, określający jej posag na sumę 50.000 złp (P. 1426 k. 744). Obaj bracia występowali w r. 1674 jako posesorzy dwóch części miasta Tuliszkowa i wsi Sarbicko (I. Kon. 60 k. 738v). Piotr Adam od Anny Jadwigi de Berki, wdowy po Henryku Seher Thossie, kupił w r. 1677 za 13.000 złp części w Łysinie i Tylewicach (Ws. 208 k. 424) i t. r. dobra te sprzedał wyderkafem za 30.000 złp Annie di Nibelszyc Thossowej (ib. k. 434v). W r. 1680 części Łysiny i Tylewic, kupione od Anny Jadwigi de Berki, obecnie 2-o v. żony Jana Chwałkowskiego, zobowiązał się sprzedać za 34.000 złp wspomnianej wyżej Annie z Nibelszyców, wdowie po Henryku Seher Thossie (Ws. 73 k. 475). Drugą żoną Piotra Adama była Wiktoria Trzebuchowska, wdowa 1-o v. po Pawle Ludwiku Szczawińskim, wojewodzie inowrocławskim (Py. 155 k. 34). Ta z mężem "mieszkać nie chciała i przy śmierci jego nie była" (Bibl. U. W. 44). Po siedmiotygodniowej chorobie, Piotr Adam umarł w zamku we Włoszakowicach 21 V 1682 r. (ib., tu data zgonu 20 V; LM Brenno), pochowany w Poznaniu u Bernardynów 9 XI t. r. (Estr. XIX 350, tu data zgonu 4 VI). Był bezdzietny. Wiktoria Trzebuchowska poślubiła 3-o v. Adama Grudzińskiego, podstolego koronnego, wdowa po nim w r. 1686 (P. 1111 II k. 31). Jej czwartym mężem był Mikołaj Mycielski, starosta kolski, sędzia ziemski sieradzki. Jako wdowa również i po nim żyła jeszcze w r. 1690 (G. 89 s. 63).

II. Jan Karol, syn Krzysztofa i Czarnkowskiej, ur. 9 IV 1642 r. (Bibl. U. W. 44), starosta osiecki i międzyłęski (obie te królewszczyzny w Prusach Królewskich) w r. 1672 mocą cesji teścia Adama Uriela Czarnkowskiego (Czaplewski), kasztelan poznański w r. 1687. Przypadłe sobie w skutku działów przeprowadzonych z bratem w Łysinach, Tylewicach, folwarku Puterklicz i młynie Tyrek w p. wsch. w r. 1661 na dwa lata sprzedał wyderkafem za 40.000 zł Piotrowi Arciszewskiemu (P. 1072 IV k. 284). Turzyn z przyległościami wydzierżawił Kazimierzowi Dachowskiemu i w r. 1666 kwitował się z nim z kontraktu tego (Kc. 130 k. 447). Kwitowany w latach 1664 i 1665 przez Łukasza i Krzysztofa Węgorzewskich u sim na poczet prowizji od sumy 8.400 zł zapisanej wyderkafem na wsiach Ryzyna i Tuchola ich ojcu przez zmarłego Krzysztofa O-go (Ws. 63 k. 696v, 1115v). W r. 1667 z ostatecznych działów z bratem dostały mu się dobra: miasto Sieraków z zamkiem i wsiami, Kłosowice, Kobylarnia, Chorzępowo, Bukowiec, Tuchola, Góra, Chalin, Śrzem, Kaczlino, Grobia, Ryzyno, Lutom, Milino, Chrzypsko Małe i Duże, Kłodzisko, część Pakawia, Wojnowice, Łagwy, Tuchola, część Kozłowa w p. pozn., miasto Szubin, wsie: Szubska Wieś, Łachów, Kowalewo, Wąsosze, Pirsko, Smolniki, Turzyno, Rzemieniewice, Zalesie, Szaradowo, część miasta Tuliszkowo, wsie: Tuliszkowska Wieś, Ogorzelczyn, Tarnowa, Kaliska, Sarbicko, Krępa, Pścina (?), Wielopole, Dziadowice, Kotwaszyce, Deszna w powiatach kal., kon. i kcyń (Ws. 208 k. 257) i zaraz Wojnowice, Łagwy, Szewce i część Kozłowa sprzedał za 31.600 zł bratu (ib. k. 265). Stanisławowi Śrzemskiemu w r. 1667 sprzedał za 25.000 złp wsie Chalin i Śrzem, które zmarły ojciec kupił był od Tomasza Śrzemskiego, ojca Stanisława (Kc. 131 k. 74v). Na dobrach Sierakowskich, tj. na mieście Sierakowie z przedmieściem i zamkiem oraz na wsiach przyległych: Kłosowice, Kobylarnia, Zatom Stary i Nowy, Chorzępowo, Jaroszewo, Bukowiec, Kaczlino, Ryzyn, Tuchola, Grobia, Lutom, Góra, Milino, Chrzypsko Wielkie i Małe, Kłodzisko, Pakawie z młynami i wiatrakami oprawił 6 VI 1671 r., na krótko przed ślubem, posag 200.000 złp Zofii Annie Czarnkowskiej, córce Adama Uriela, starosty osieckiego i międzyłęskiego, i Teresy z Otoka Zaleskiej, wedle kontraktu spisanego z przyszłym teściem, pod zakładem 332.000 złp (P. 1870 k. 108), Byli już małżeństwem w r. 1672 (P. 199 k. 806). Spisywali t. r. wzajemne dożywocie (P. 1426 k. 66). Jan Karol miasto Szubin oraz wsie: Łachowo, Szubska Wieś, Folwark, Kowalewo, Wąsosz, Szaradowo, Pińsko, Zalesie, Rumieniewice, Turzyn, Smolnik p. kcyń. w r. 1674 sprzedał za 150.000 złp Adamowi Konarzewskiemu (P. 1426 k. 739). Wojnowice p. pozn. w r. 1679 zastawił za 15.070 złp Wojciechowi Bułakowskiemu, pisarzowi grodzkiemu kaliskiemu (P. 1428 k. 442). Części Kozłowa p. kośc., dopełniając kontrakt zawarty przez brata Piotra Adama O-go z Bogusławem i Andrzejem braćmi Kurnatowskimi, zastawił w r. 1681 tym Kurnatowskim za sumę 5.500 zł (Kośc. 306 k. 103). Dobra Łagwy i Szewce p. pozn. w r. 1682 sprzedał wyderkafem za 41.000 złp Stanisławowi Śmigielskiemu, kanonikowi poznańskiemu (P. 1105 VII k. 19v). Żona Zofia Anna (Zofianna) Czarnkowska, w myśl dekretu Trybunału Piotrkowskiego zapadłego w sprawie między nią a jej przyrodnimi braćmi, Władysławem i Franciszkiem Czarnkowskimi, zrodzonymi z Konstancji Niemojewskiej, drugiej żony Adama Uriela, sumę 200.000 złp, swoją macierzystą podniesioną z wyceny dóbr starostw osieckiego i międzyłęskiego, cedowała w r. 1682 tym braciom (P. 1105 XII k. 75v). Jan Karol Wojnowice, Szewce i Łagwy w p. kośc. w r. 1683 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 80.000 złp Damianowi Garczyńskiemu, chorążycowi chełmińskiemu (P. 1106 V k. 51v). Oboje małżonkowie wsie: Milino, Chrzypsko Wielkie i Małe, Kłodzisko, połowę Pakawia w p. pozn. sprzedali w r. 1684 na trzy lata wyderkafem za 50.000 złp Janowi Korzbok Łąckiemu, podkomorzemu wschowskiemu (P. 1107 III k. 9v). Jan Karol t. r. Koło i Dłużyna oraz młyn Suchy w r. 1684 zastawił za 16.000 zł Magdalenie Trąmpczyńskiej, żonie Aleksandra Cieleckiego (Ws. 87 k. 27v). Wsie: Łysiny, Tylewice i Puterklucz oraz młyn Burek w ziemi wschow. w r. 1685 zastawił Piotrowi Żychlińskiemu, podkomorzemu kaliskiemu, zaś w r. 1686 wydzierżawił od niego owe dobra (P. 1111 I k. 54v). Skwitowany w r. 1686 przez Wojciecha Bartoszewskiego, spadkobiercę brata Andrzeja, z prowizji od sumy 13.000 złp, z sumy 15.000 złp na Machcinie zapisanej sposobem zastawu (ib. III k. 31). Wsie Koła i Dłużyna t. r. sprzedał wyderkafem na rok za 10.000 złp Maciejowi Gozimirskiemu (P. 1111 V k. 11). Żona Zofianna w r. 1687 kwitowała z dóbr ojczystych brata swego Władysława Czarnkowskiego (P. 1113 V k. 74). Jan Karol wydzierżawił w r. 1688 na trzy lata dobra starostwa osieckiego Samuelowi Gosławskiemu, miecznikowi zatorskiemu (Kc. 132 k. 504v). Wsie Koła i Dłużyna p. kośc. pod zakładem 1.000 zł wydzierżawił w r. 1689 na jeden rok Jerzemu z Rojewa Kaczkowskiemu (Ws. 76 k. 185). Plenipotent t. r. swej siostry Teresy Breziny, wojewodziny kaliskiej (Ws. 76 k. 189v). Dzierżawcą jego dóbr, Lginia, Hetmanic i Nowejwsi, był w r. 1690 Marcin Korzbok Zawadzki, skarbnik kaliski (Ws. 76 k. 210). Dobra Wojnowice i folwark Łagwy, wieś Szewce i części w Kozłowie p. kośc. w r. 1693 sprzedał wyderkafem za 143.000 złp Stanisławowi O-mu, staroście nowokorczyńskiemu (Z. T. P. 35 s. 116). Włoszakowice oboje małżonkowie w r. 1692 zastawili za 40.000 złp Pawłowi Mąkowskiemu (N. 201 II k. 26v), wieś Dłużynę z folwarkiem Koła w ziemi wschow. w r. 1692 za 6.000 Piotrowi Antoniemu Witowskiemu i Katarzynie z Bużenina Marszewskiej małżonkom (Ws. 76 k. 383). Umarł 26 III 1695 r., pochowany w Sierakowie. Wdowa pani oprawna i dożywotnia, dobra: Milin, Chrzypsko Wielkie i Małe, Kłodzisko i połowę Pakawia: p. pozn. w r. 1696 sprzedała wyderkafem na rok za 27.000 zł Janowi Żychlińskiemu, burgrabiemu ziemskiemu wschowskiemu (Ws. 77 I k. 47). Dla swej córki Katarzyny, przyszłej żony Stanisława Leszczyńskiego, starosty odolanowskiego, w r. 1696 wyznaczyła na wypadek swej śmierci opiekunów (P. 1131 I k. 89). Milino w p. kośc. w r. 1700 zastawiła na rok za 30.000 złp Andrzejowi Mieszkowskiemu (P. 1139 XI k. 80v). Umarła we Wrocławiu 8 XII 1701 r. (A. B. Sieraków W. 60). Córka Katarzyna, ur. 5 XI 1680 r., wyszła w r. 1698 za Stanisława Leszczyńskiego, starostę odolanowskiego, potem wojewodę poznańskiego, króla polskiego. Umarła w Luneville 19 III 1747 r. Całą ogromną fortunę tej linii O-ch wniosła mężowi.

(B) Łukasz, syn Piotra i Kostczanki, ur. ok. r. 1612, starosta pobiedziski ok. r. 1630, mocą cesji matki, a sam scedował to starostwo między r. 1646 Andrzejowi Niegolewskiemu, rotmistrz własnej chorągwi usarskiej w r. 1635, marszałek sejmu 1638 r., podkomorzy kaliski t. r., podkomorzy poznański przed 3 IX 1640 r., starosta hrubieszowski 16 X 1642 r. z cesji Łukasza O-go, marszałka wielkiego koronnego, marszałek nadworny koronny 19 II 1650 r., otrzymał zabrane H. Radziejowskiemu starostwo bielskie oraz części czerskiego i sochaczewskiego. Z działów braterskich przeprowadzonych w r. 1633 wziął klucze Sierakowski i Tomicki. Od Łukasza O-go, marszałka wielkiego koronnego nabył klucz Czerniewski. Wsie Sędzino i Sędzinko w p. pozn. w r. 1639 sprzedał wyderkafem za 22.000 złp Janowi Sielskiemu (P. 1419 k. 1287), a w r. 1640 dobra te sprzedał wiecznością za 70.000 złp bratu Krzysztofowi (P. 1420 k. 105v). Zaślubił 28 XI 1639 r. Izabelę Tęczyńską, córkę Jana, która wniosła mu cztery miasta i 134 wsie w województwach: sandomierskim, krakowskim, lubelskim, podlaskim. Były to klucze: Końska Wola z Puławami, Rytwiany, Staszów, Łubnice, Międzyrzecz Stary i Nowy, Tęczyn, Krzeszowice, Spytkowice, Iwanowice (P. S. B.). Miasto Czerniew i wsie: Czerniewko, Gorenino, Nidom, Paksyno, Nosdowo (?), Strzyżew, Rakowo, Rybitwy sprzedał wyderkafem w r. 1642 za 80.000 złp Chryzostomowi Jaskólskiemu (P. 1420 k. 847v). Dobra Tomice z folwarkiem, Cieśle z folwarkiem, Mirosławki, Zborowo, wzięte w działach braterskich, sprzedał w r. 1642 za 80.000 złp bratu Krzysztofowi (ib. k. 857v). Izabela Tęczyńska była w r. 1654 po śmierci Zofii z Tęczyńskich Daniłowiczowej jej spadkobierczynią. Majątek małżonków O-ch stanowiły wtedy cztery miasta, cztery zamki, 133 wsie, 50 folwarków. Łukasz, wybitny pisarz polityczny, poeta, moralista, zmarł 15 VI 1662 r., pochowany w Rytwianach (P. S. B.; Bibl. U. W. 44). Wdowa umarła w r. 1667. Synowie, Jan i Stanisław. Z córek, Zofia, wydana w r. 1668 (przed 11 VI) za Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, marszałka wielkiego koronnego. Wniosła mu Końskowolę i Puławy, nie żyła już w r. 1676. Joanna i Gabriela pomarły chyba w wieku dziecięcym.

I. Jan, syn Łukasza i Tęczyńskiej, ur. ok. r. 1642, cześnik koronny w r. 1667 (Z. T. P. 31 s. 1113), starosta błoński w r. 1675 (I. Krak. 302 s. 1126). Z działów z bratem, przeprowadzonych w r. 1668 i ponowionych w r. 1670, wziął: Tęczyn z zamkiem, miasto Nowa Góra z wsiami w Ks. Zatorskim, Spytkowice z zamkiem i wsiami w p. krak., Iwanowice z wsiami w p. krak., w Krakowie zaś części dworu "Tęczyńskiego" przy murze miejskim, koło kościoła Św. Józefa (ib. 295 s. 193). Zaślubił przed r. 1670 Helenę Zebrzydowską, córkę Michała, wojewody i starosty generalnego krakowskiego, i Marianny Stadnickiej, która wniosła mu posesję dóbr Zebrzydowskich. Umarła w r. 1676, pochowana 26 X w Rytwianach u Kamemdułów (Estr. XXXI s. 519). Dobra jej rodzinne, na których dożywocie miał mąż, dostały się potomstwu jej zmarłej siostry Anny, żony Jana Karola Czartoryskiego, podkomorzego krakowskiego. Jan umarł bezpotomnie 27 X 1682 r., mając ok. 40 lat (Bibl. U. W. 44).

II. Stanisław (Stanisław Łukasz), syn Łukasza i Tęczyńskiej, starosta nowokorczyński 1690 r. (Z. T. P. 35 s. 116). Z działu dokonanego z bratem wziął w r. 1670 Rytwiany z zamkiem i miastem Staszów z wsiami przyległymi w p. sandomierskim, Łubnice z dworem i wsiami w p. wiślickim, miasta Międzyrzecz Stary i Nowy w p. mielnickim, Osiny z przyległościami w p. lubel., kamienica "Firlejowska" w Rynku Krakowa. Po śmierci brata Jana dostało mu się ponadto ojczyste Borowno. Od brata stryjecznego, Jana Karola O-go, kasztelana poznańskiego, w r. 1690 kupił wyderkafem za 143.000 złp Wojnowice, Łagwy, Szewce i części w Kozłowie p. kon. (Z. T. P. 35 s. 116). Rytwiany z zamkiem oraz wsie: Kłoda, Ruda, Tuklecz, Koniemłoty, Święcice, Oględów, Niemścice, Zarazie, Ponik, Sichów Wielki, Sichówek Mały, Szydzyny, miasto Staszów, Łubnice z pałacem, Orzelec Wielki, Orzelec Mały, Łyczba, Grabowa Góra, Borki, Przeczów, Rudziska, Starawieś, Czaszyn, Czarne, Orzeł, Otaląż, Wola Otaląska, Topolice, Czołnów w wojew. sandomierskim w r. 1694 sprzedał za 350.000 zł Janowi Franciszkowi O-mu (Kośc. 320 s. 447). Bezdzietny, umarł w r. 1711 (1704?), pochowany w Rytwianach u Kamedułów 1 III 1712 r. (Estr. XXXI s. 232). Jego żoną, zaślubioną przed r. 1698, była Zofia Krystyna O-a, córka Krzysztofa, wojewowody poznańskiego i Teresy Czarnkowskiej, ur. 19 X 1643 r., wdowa 1-o v. po Adamie Konarzewskim, 2-o v. po Wacławie Leszczyńskim, wojewodzie podlaskim, zmarła w r. 1699. Zob. tablice 1-6.

@tablica: Opalińscy h.Łodzia 1

@tablica: Opalińscy h.Łodzia 2

@tablica: Opalińscy h.Łodzia 3

@tablica: Opalińscy h.Łodzia 4

@tablica: Opalińscy h.Łodzia 5

@tablica: Opalińscy h.Łodzia 6

Regina Opaleńska, w r. 1554 żona Mikołaja Skóry z Gaju, sędziego ziemskiego poznańskiego (MRPSum. V 6700).

Z powyższymi nie miała niewątpliwie nic wspólnego "ur." Katarzyna Opaleńska, żona Antoniego Zabłockiego, mieszkająca w Cierpięgach koło Gniezna, zmarła tam 16 XII 1797 r. w wieku lat 40 (LM Św. Tr., Gniezno).

>Opalski (czy szlachcic?). Marian Szulc Opalski, "ziemianin", właściciel (dzierżawca?) Robakowa, umarł tam 23 IX 1938 r., mając 75 lat, pochowany w Tulcach. Pozostawił żonę, dzieci, wnuki i siostrę (Dz. P.).

>Opaski "szl." Jan (czy szlachcic?), sukkolektor kaliski, skwitowany w r. 1618 przez Piotra Gniewosza, podwojewodziego kaliskiego, z rachunków poborowych za r. 1618 (I. Kal. 88a s. 194).

>Opatkowscy h.Cholewa, z Opatkowic w wojew. krakowskim. Paweł, syn zmarłego Stanisława, z wojew. sandomierskiego, w r. 1612 uzyskał od Adama Nieradzkiego zapis 200 zł długu (I. Kal. 78 s. 1669), a w r. 1616 zapis 100 zł długu od Andrzeja Kosmowskiego (ib. 82 s. 318). Paweł ten wraz ze swą żoną, Polikseną Nieradzką, w r. 1616 wydzierżawili od Elżbiety Radzickiej, wdowy po Andrzeju Mieszkowskim, części wsi Szadek w p. kal. (ib. k. 1416). Nie żył już w r. 1618, a Poliksena, wtedy już 2-o v. żona Joachima Szadokierskiego, kwitowała się z tej dzierżawy z Elżbietą Mieszkowską (ib. 84 s. 614).

Jan i Katarzyna, rodzice bliźniąt, Jana i Małgorzaty, ochrzczonych 14 V 1680 r. (LB Śnieciska).

>Opatowscy różni. Elżbieta z Księstwa Mazowieckiego, żona Wita Bartodziejskiego w latach 1529-1546 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 109; I. R. Z. Kal. 3 k. 322).

Paweł, syn zmarłego Stanisława z pow. wiślickiego, w r. 1610 kwitował ze 100 złp Melchiora Bobrownickiego (P. 984 k. 460).

Zob. Chwalikowscy cz. Chwałkowscy.

>Opaln, zob. Oppeln

>Opęchowscy h.Starża, z Opęchowa w ziemi nurskiej. Jakub i Marian na Murawska, zamieszkali w Mlicach, rodzice porodzonych tam synów: Judy Tadeusza, ochrzcz. 27 X 1764 r., Teodora, ur. 4 XI 1766 r. Szymona, zmarłego dzieckiem 11 XI 1764 r. (LB, LM Orchowo). Niema jednak wsi Mlice w parafii orchowskiej, wsi o tej nazwie niema wogóle w Wielkopolsce. Jest chyba tylko w wojew. płockim.

>z Opieczyc h.Opala. Maciej "Pieczygroch" z Opieszyc w pow. gnieźn. nie żył już w r. 1430. Był ojcem synów: Macieja, Jana, Piotra i Michała, którzy po jego śmierci w trzecim dziesięcioleciu XV wieku byli intromitowani do dziedzictwa w Ostrowie, nabytego od Mikołaja z Ostrowa (G. 3 k. 274v). Bracia z Opieszyc: Jan, Piotr, Michał i Stanisław (więc nie Maciej!) w r. 1445 kupili od Mikołaja z Ostrowa za 400 grz. Ostrów w p. kal. (P. 1379 k. 122v). Z nich, Jan w r. 1448 kwitował Wincentego z Falibogowa z 30 grz. posagu za żoną swą Jadwigą (G. 6 k. 23, 191v). Wspólnie z bratem Piotrem i innymi braćmi w r. 1448 wzywał Mikołaja niegdy Ostrowskiego do uiszczenia 8 skojców (ib. k. 20v). Wtedy sam pisał się z Ostrowa alias z Opieczyc (ib. k. 28). Bracia niedzielni, Jan, Piotr, Michał i Stanisław w r. 1449 stawiali poręczycieli Czestkowi z Sobiesierni, iż będą z nim żyć w pokoju (ib. k. 94). Braciom tym w r. 1450 uiścili 60 grz. Jan i Piotr bracia z Wyszyny (ib. k. 159v). Jana z Opieczyc naganił w szlachectwie Andrzej Randoch z Grzybowa. Udowodnił świadkami w r. 1451, iż jest po ojcu h.Opala, po matce h.Drya (ib. k. 171v). Jadwiga, żona Jana, w r. 1451 pozywała Katarzynę, żonę Michała z Wilamowa (ib. k. 191v). Zob. Bojeńscy.

>Opoczyński Florian, dziedzic dóbr Siekierzany w gub. podolskiej, mąż Michaliny hr. Moszczeńskiej, córki Michała, dziedzica Ładyżynka na Ukrainie, ojciec Marianny Stanisławy, ur. w Otorowie 8 XII 1842 r. (LB Otorowo).

>Opojewscy, Opojowscy różni. Mikołaj, ojciec Katarzyny, w r. 1500 żony Adama Szakowskiego (Sakowskiego?) (Kal. 5 k. 186). Jan, mąż Anny Lezieńskiej, którą między r. 1519 a 1529 pozywał Jakub Kakawski o łąki we wsi Leziona, a sam miał płacić winę, bo nie stanął z jej pozwu (I. R. Z. Kal. 3 k. 154, 423). Dorota, wdowa po Mikołaju O-im, swoją macierzystą część w Poklękowie p. kal. w r. 1534 dała synowi Wojciechowi O-mu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 225v).

Agnieszka O-a od swej babki Anny Stęgoskiej, wdowy po Wojciechu Pęcherzewskim, w r. 1644 uzyskała zapis 200 zł długu na Pęcherzewie (I. Kon. 51 k. 281). Była więc niewątpliwie córką Stanisława O-go i Marianny z Pęcherzewa, którzy to małżonkowie sumę 2.000 złp zapisaną w grodzie konińskim jako dług przez Annę z Pęcherzewa, wdowę po Adamie Trąmpczyńskim, w r. 1653 cedowali Janowi Giżyckiemu, komornikowi ziemskiemu wieluńskiemu (G. 82 k. 729v). Stanisław i Marianna nie żyli już oboje w r. 1681, kiedy córka ich Ewa, niezamężna, licząca około 60 lat, kwitowała z 500 złp Marcina z Budzisławia Wysockiego. Asystował jej przy tej czynności rodzony brat, Marcin O. (I. Kon. 63 k. 487). Zob. Lezieńscy.

>Oporowscy h.Abdank, z Oporowa w pow. pozn. Wojciech Pirwoszewski, Pierwoszewski, z Bieżwina w pow. pozn., potem zwący się O-im, mąż Doroty O-ej, córki Mikołaja i Elżbiety, wdowy 1-o v. po Janie Gajewskim, która na trzeciej części Oporowa w r. 1494 zapisała swym córkom z pierwszego męża, Katarzynie, Elżbiecie, Annie i Barbarze po swej śmierci sumę 26 zł (P. 1383 k. 21v). Wojciech właśnie od dóbr wziętych za żoną począł pisać się O-im. Tak się zwał, kiedy w r. 1509 na połowie Oporowa oprawił 40 grz. posagu drugiej swej żonie Dorocie Rogaczewskiej (P. 1390 k. 91v). Nie żył już w r. 1507 (ib. k. 113v). Owdowiała Dorota była 2-o v. w latach 1512-1513 żoną Macieja Wacławickiego (?) (P. 865 k. 242, 256). Z pierwszej żony synowie Feliks i Kasper. Z drugiej córka Małgorzata, niezamężna w r. 1512 (P. 865 k. 186), wyszła w r. 1521 za Wojciecha Rosnowskiego, a 11 VI, krótko przed ślubem, skwitowała brata Feliksa z dóbr rodzicielskich w Oporowie i uzyskała odeń zapis 15 grz. długu jako posag (P. 867 k. 470v). Z synów, o Kasprze wiem tylko tyle, iż był dziedzicem części w Oporowie, a już nie żył w r. 1511 (P. 865 k. 195).

Feliks O., syn Wojciecha i Oporowskiej, w r. 1507 swej owdowiałej macosze Dorocie oprawił 40 grz. posagu na połowie swych dóbr po rodzicach w Oporowie. Był wtedy nieletni jeszcze i asystowali mu przy tej akcji rodzony stryj Mikołaj Pierwoszewski i wuj Bonifacy alias Dobrogost Dąbrowski (P. 862 k. 228, 231v, 1390 k. 113v). Skwitowany t. r. przez swe przyrodnie siostry, Elżbietę, Barbarę i Annę, córki Jana Gajewskiego, dziedzica w Oporowie, z 20 grz. należności, a pozostało jeszcze 15 grz. (P. 862 k. 228v). Przez macochę skwitowany z 40 grz. posagu oprawionego przez jego ojca na Oporowie (P. 863 k. 34v). Pozwany przez siostry przyrodnie o wygnanie ich siłą z macierzystych dóbr w Oporowie, spadłych po śmierci ich przyrodniego brata, Kaspra O-go (P. 865 k. 195). Stryja Mikołaja Pierwoszewskiego w r. 1512 kwitował z połowy Pierwoszewa, którą dał był ojcu Feliksa (P. 865 k. 153v). Wspólnie z siostrą Małgorzatą uzyskał w r. 1512 od tego stryja zobowiązanie, iż nabytych od nich dożywotnio dóbr nikomu nie odda, na połowie ich oprawi posag żony, połowę zaś zachowa dla nich (ib. k. 186). Wzywał t. r. macochę do podniesienia oprawy i przywianku z Oporowa (ib. k. 242) i był w r. 1513 kwitowany z 80 grz. tej oprawy (ib. k. 256). Żonie swej, Dorocie Kołybskiej (Modliszewskiej), córce Jana, t. r. zobowiązał się oprawić 400 grz. na połowie Oporowa (ib. k. 407). Od Piotra Budziszewskiego w r. 1525 nabył wyderkafem za 75 grz. dwie części w Oporowie, jedną jego dziedziczną, drugą należną mu z prawa bliższości po wuju Stanisławie Słopanowskim (P. 1391 k. 64v). Będąc już dziedzicem połowy Lipnicy. od Piotra Jaskóleckiego w r. 1528 kupił wyderkafem za 280 grz. inną połowę tej wsi (P. 1393 k. 251). Od Tomasza Kiszewskiego w r. 1534 nabył wyderkafem za 300 zł wieś Górkę w p. pozn. (ib. k. 637v). Umarł między r. 1543 a 1546 (P. 1395 k. 35v). Wdowa żyła jeszcze w r. 1547, kiedy to w walce z zięciem Ujejskim, broniąc syna swego Jana O-go, utraciła dwa palce (P. 886 k. 446, 535). Syn Jan. Córka Katarzyna, w latach 1541-1546 żona Dobrogosta Ujejskiego, nie żyła już w r. 1547.

Jan, syn Feliksa i Kołybskiej (Modrzewskiej), matce na połowie swej części w Oporowie zapisał 200 grz. (Mil. 310), a w r. 1546 dał jej "z miłości synowskiej" część tej wsi wolną od oprawy żony (ib.). Na połowie części Oporowa w r. 1545 oprawił 300 zł posagu żonie Dorocie Bukowieckiej, córce Abrahama (P. 1395 k. 175v). Skwitowała ona t. r. swego ojca z dóbr rodzicielskich (P. 884 k. 45v), ten zaś t. r. zapisał zięciowi 6 grz. pensji rocznej (ib. k. 388). Jan zawierał w r. 1547 wspólnie z matką ugodę ze szwagrem Ujejskim (P. 886 k. 538). Wraz z matką na częściach Oporowa t. r. zapisywał 7 grz. rocznego czynszu wyderkafowego od sumy 100 grz. Bartłomiejowi i Stanisławowi, synom zmarłego Stanisława Gando (?), mieszczanina szamotulskiego (P. 1395 k. 357v). Pozywał t. r. szwagra Ujejskiego o zwrot sumy pieniężnej po zmarłej matce swej siostrze a jego żonie. Pozwany nie stanął (Kośc. 29 s. 441). Nie żył już Jan w r. 1577 (P. 929 k. 434v). Owdowiała Dorota Bukowiecka w r. 1591 od syna Piotra dostała w dożywocie dwór w Oporowie wraz z przyległymi budynkami (P. 1400 k. 757v). Oprawę na Oporowie w r. 1592 skasowała (P. 950 k. 193), zaś od synów, Feliksa i Marcina dostała t. r. w dożywotnie użytkowanie dwa półłanki w Oporowie (P. 1400 k. 893v). Żyła jeszcze w r. 1593 (P. 959 k. 451). Synowie: Baltazar, Marcin, Feliks, Piotr i Łukasz. O tym ostatnim wiem tyle tylko , że wraz z jednym z braci (którym?) służył długo na Węgrzech w wojsku cesarskim (Mil.). Z córek, Katarzyna, w r. 1588 żona Stanisława Gorzeńskiego. Helena, niezamężna w latach 1578-1582 (P. 931 k. 92, 939 k. 300).

1. Baltazar, syn Jana i Bukowieckiej, wraz z braćmi Marcinem i Feliksem zapisywał w r. 1577 dług 200 zł Wojciechowi Łosińskiemu (P. 929 k. 434v). Żonie swej, Helenie Witkowskiej, córce Andrzeja, w r. 1583 zapisał dług 1.500 zł (P. 941 k. 805). Od brata Piotra w r. 1595 w grodzie lwowskim uzyskał donację jego w Oporowie wraz z prawem patronatu kościoła w Ostrorogu (P. 964 k. 1258). Również w grodzie lwowskim wspomnianej już swej żonie dał t. r. oprawę na sumę 500 zł posagu (ib. k. 1260). Chyba już nie żył w r. 1608, kiedy to jego syn Andrzej wydzierżawił za 140 zł stryjowi Piotrowi części w Oporowie, odziedziczone po innym stryju, Marcinie, a pochodzące z dokonanych z owym stryjem Piotrem oraz z potomkami stryja Szczęsnego (Feliksa) działów (P. 980 k. 489).

2. Marcin, syn Jana i Bukowieckiej, wspomniany obok braci w r. 1577 (P. 929 k. 434v). W imieniu siostry Heleny i Melchiora Jaskóleckiego, nabywcy praw od Feliksa O-go odroczył w r. 1580 termin uiszczenia 200 zł należnych od Jana i zmarłego Jerzego Przecławskich Helenie i Feliksowi O-im (P. 934 k. 60). W imieniu tej siostry Heleny w r. 1581 kwitował Jana Przecławskiego z długu 100 zł (P. 937 k. 121). Winien był Stanisławowi Gorzeńskiemu, szwagrowi, w r. 1599 sumę 200 zł w posagu za siostrą Katarzyną (P. 950 k. 462). Dzielił się w r. 1591 dobrami ze swymi braćmi, Szczęsnym i Piotrem (P. 956 k. 534). Bezpotomny a zapewne i bezżenny, umarł między r. 1598 a 1600 (P. 968 k. 1109, 980 k. 491v).

3. Feliks (Szczęsny), syn Jana i Bukowieckiej, wspomniany obok braci w r. 1577 (P. 929 k. 434v). Od Jerzego i Jana braci Przecławskich w r. 1578 uzyskał dla siebie i siostry Heleny zapis 200 zł długu (P. 931 k. 92). T. r. przy pomocy brata Marcina zabił Jerzego Przecławskiego, jednego ze wspomnianych wyżej braci. Miało to miejsce na drodze w Kluczewie (ib. k. 512). Bratu swemu Baltazarowi dał w r. 1578 zobowiązanie, iż wyposaży za niego siostry ich Katarzynę i Helenę (Mil. 310). Ustanowiony przez Abrahama Bukowieckiego w r. 1580 jednym z opiekunów jego dzieci (P. 935 k. 722). Wspólnie z braćmi, Marcinem i Piotrem w r. 1582 zapisywał dług 200 grz. siostrze ich ciotecznej, pannie Teresie Sarbskiej (P. 938 k. 296). Swą część w Oporowie, nabytą od brata Baltazara, dał w r. 1582 braciom swym, Marcinowi i Piotrowi. Szwagrowi Stanisławowi Gorzeńskiemu w r. 1588 zapisał 200 zł w posagu za siostrą Katarzyną (P. 950 k. 462). Na połowie swej części Oporowa oprawił w r. 1591 żonie swej, Urszuli Kuranowskiej (Koronowskiej), córce Jakuba, posag 1.000 złp (P. 955 k. 399, 1400 k. 641v). Dokonywał t. r. z braćmi podziału Oporowa (P. 956 k. 534). Żona Urszula w r. 1593 kwitowała brata Krzysztofa Kuranowskiego z dóbr rodzicielskich (P. 959 k. 226). Żył jeszcze Feliks w r. 1594 (P. 964 k. 1260), nie żył w r. 1609, kiedy Urszula z Kuranowa, już 2-o v. żona Łukasza Więckowskiego, swoje oprawne części w Oporowie sprzedała wyderkafem za 1.000 zł Kasprowi Banastowskiemu i Annie Gorzyckiej małżonkom (P. 1406 k. 683v). Oboje Więckowscy żyli jeszcze w r. 1616 (P. 996 k. 726). Synowie: Krzysztof i Wojciech, ten drugi wspomniany w r. 1620 (P. 1004 k. 1071v).

Krzysztof, syn Feliksa i Kuranowskiej, w r. 1620 kwitował Andrzeja i Stanisława Karśnickich, stryja z bratankiem, z 266 złp stanowiących połowę sumy 533 zł, zapisanej jemu i bratu Wojciechowi (ib.). Części Oporowa w r. 1624, lub przed tą datą, sprzedał Stanisławowi Belęckiemu cz. Skrzydlewskiemu (P. 1414 k. 884). Żeniąc się w r. 1630 z Dorotą Fanecką (!), jeszcze przed ślubem uzyskał od jej ojca Hieronima (Eremiana?) zapis 500 zł posagu (Kośc. 296 k. 35; P. 1033 k. 813v, 814). Jako siostrzeniec i współspadkobierca Doroty z Kuranowskich Siedleckiej, wspólnie z innymi jej siostrzeńcami w r. 1636 sumy po niej cedował jej drugiemu mężowi, Janowi Siedleckiemu (P. 1033 k. 175). Oboje małżonowie w r. 1638 spowodowali dokonanie wizji ról folwarcznych w Bieganowie (Py. 148 s. 210). Te dobra wydzierżawili t. r. od Bartłomieja Bieganowskiego (ib. s. 228). W latach 1641-1644 mieszkali w Golęcinie koło Poznania. Krzysztof w r. 1652 kwitowany był przez Andrzeja Bajkowskiego, działającego w imieniu stryja Stanisława Bajkowskiego, podstolego mścisławskiego, z 2.000 zł dzierżawy Urzazowa (P. 1064 k. 664). Jego drugą żoną była Krystyna Mańkowska, już nie żyjąca w r. 1654. Krzysztof wtedy dzierżawił za 600 zł od Woźnickiego Kotowo na przedmieściu Grodziska. Spisywał t. r. 28 IX w Grodzisku testament, oblatowany 22 XII, kiedy już zapewne nie żył. Z drugiej żony miał dzieci pomarłe wcześnie. Ta żona i owe dzieci pochowani koło Kotowa, pod Bożą Męką. Sumę 2.400 zł z dzierżawy Kotowa legował dzieciom zrodzonym z Faneckiej: Hieronimowi, Marcinowi, Jadwidze, Annie i Teresie. Wykonawcami swej ostatniej woli mianował stryjecznego brata Jakuba O-go i szwgra Milewskiego (Kośc. 130 s. 1586). Prócz wymienionych wyżej dzieci, które zapewne przeżyły, byli i młodo pomarli, a mianowicie bliźnięta, Grzegorz i Regina, ochrzczeni 9 III 1644 r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Ze wspomnianych wyżej córek, Anna ochrzcz. 20 V 1641 r., Teresa, ochrzcz. 12 X 1642 r. (ib.). O synu Marcinie nie mam innych wiadomości.

Hieronim, syn Krzysztofa i Faneckiej, w r. 1672 asystował przy działalności prawnej swej siostry stryjecznej Marianny O-ej, żony Stefana Grochowickiego (Kośc. 305 k. 603v). Nie wiem czyją córką była ta Marianna? Ożenił się Hieronim 20 I 1671 z panną Zofią Rożyńską (LC Stary Gostyń). Kwitował w r. 1683 małżonków Ordyńców (P. 1106 IV k. 38). Ożenił się poraz drugi z Barbarą Kobylińską, córką Krzysztofa i Anny Kromolickiej, której w r. 1697 zapisał sumę 2.000 złp (G. 90 k. 118v). Synem Hieronima i Rożyńskiej był Jan, ur. w Pudliszkach, ochrzcz. 21 V 1676 r. (LB Krobia), i jego córka Dorota, ochrzcz. 1 I 1673 r. (LB Stary Gostyń).

4. Piotr, syn Jana i Bukowieckiej, wspomniany w r. 1577 (P. 929 k. 436), użytkowanie dworu z budynkami i przyległościami w Oporowie, przypadłych mu z działów braterskich, dał w r. 1591 w dożywocie matce (P. 956 k. 534, 1400 k. 757v). Części swe w Oporowie w r. 1593 sprzedał wyderkafem za 900 złp Wojciechowi Gorzeńskiemu (P. 1401 k. 7v). W grodzie lwowskim w r. 1595 dokonał donacji swych dóbr w Oporowie wraz z prawem patronatu kościoła w Ostrorogu na rzecz brata Baltazara (P. 964 k. 1258). Na połowie swych części Oporowa w r. 1603 oprawił posag 1.000 zł żonie Katarzynie Nowowiejskiej, córce Wacława (P. 1404 k. 819), zaślubionej t. r., krótko po 31 I (P. 973 k. 106v). Wzajemne dożywocie małżonkowie spisywali w r. 1604 (P. 1404 k. 1123). Od bratanka Andrzeja, syna Baltazara, w r. 1608 wydzierżawił za 140 zł części w Oporowie spadłe po bracie Marcinie, stryju Andrzeja (P. 980 k. 489). Część w Oporowie, pochodzącą z działów z braćmi wyjąwszy sprzedane wyderkafem w r. 1615 za 1.200 złp małżonkom Wojciechowi Wolickiemu i Małgorzacie Borkowskiej (P. 1409 k. 609v). Całe swe dziedzictwo w Oporowie sprzedał t. r. za 6.000 złp żonie (ib. k. 676). Kwitowała ona w r. 1616 swego brata Macieja Nowowiejskiego z 200 zł (P. 996 k. 89). Piotr na sejmiku elekcyjnym w Środzie 1636 r. stawił świadków na to, iż jest po ojcu h. Abdank, po matce Bukowieckiej h. "Pół miesiąca z strzałą", a miał rodzonego brata Łukasza, który z drugim rodzonym bratem służył na Węgrzech w wojsku cesarskim (Mil.). Nie żył już w r. 1639 (P. 761 k. 356). Synowie, Stanisław, ochrzcz. 9 V 1610 r. (LB Szamotuły), nie żyjący jeszcze w r. 1636 (Mil.), i Jakub.

Jakub, syn Piotra i Nowowiejskiej, oprawił w r. 1639 żonie swej Katarzynie Bzowskiej posag 1.600 złp (P. 1419 k. 1401) i t. r. spisał z nią wzajemne dożywocie (P. 761 k. 356). Oboje małżonkowie w r. 1640 nabyli wyderkafem za 1.200 zł od Sebastiana Noskowskiego i żony jego Marianny Mielińskiej wieś Gębarzewo w p. gnieźn., do której t. r. uzyskali intromisję (P. 165 k. 838v; 1420 k. 288). Od Jana Kwileckiego uzyskali oboje w r. 1642 zapis 200 złp długu (G. 80 k. 978). Od tegoż Kwileckiego w r. 1643 wyderkafem za 1.700 złp części wsi Zberki p. pyzdr. (P. 1421 k. 100v). Katarzyna z Nowowiejskich części Oporowa sprzedała w r. 1653 za 4.000 złp Krzysztofowi Sczanieckiemu (P. 1414 k. 662). Drugą żoną Jakuba była Anna Godurowska, z którą w r. 1654 spisywał wzajemne dożywocie (P. 1067 k. 28). Była córką Stanisława i Doroty Gnuszyńskiej, jedyną spadkobierczynią rodziców i stryja Jakuba Godurowskiego. Na rzecz tych rodziców dokonała w r. 1655 cesji sumy 2.000 zł z zapisu zmarłego Abrahama Ciświckiego, kasztelana śremskiego (P. 180 k. 166v; Kośc. 303 k. 940). Zob. tablicę.

@tablica: Oporowscy h.Abdank

>Oporowscy h.Sulima, z Oporowa w pow. łęczyckim. Stefan, zapewne identyczny ze Stefanem, chorążym potem sędzią łęczyckim, żyjącym w połowie XIV wieku, ojciec Bogusława i Włodzimierza. Bogusław, kanonik gnieźnieński, archidiakon, scholastyk łęczycki. Włodzimierz, podstoli w latach 1370-1387, sędzia łęczycki w latach 1387-1391, ożeniony z córką Sieciecha z Gieczna. Jego syn Mikołaj. Córki, Helszka żona Świętopełka z Sułkowic, Anna, żona Bernarda ze Zdun.

Mikołaj, syn Włodzimierza, podkoni łęczycki w r. 1391, łowczy mniejszy łęczycki 1394 r. od początków r. 1411, podkomorzy łęczycki 1411 r., starosta łęczycki w latach 1418-1420, wojewoda łęczycki od r. 1419. Dziedzic w pow. łęczyckim trzech kompleksów dóbr, z których główny wokół Oporowa. Na Kujawach w pow. inowrocławskim dziedzic dóbr Kobylebłoto, Ciechocinek, folwarku Czajki, części w Służewie i Woliszewie. W kościele oporowskim w r. 1399 ufundował ołtarz Św. Jana i rozpoczął budowanie tam kościoła murowanego. Umarł w r. 1425, między 13 I a 17 IV. Jego żoną była Krystyna (Krzystka), córka Przedpełka ze Służewa, która wniosła dobra na Kujawach. Znamy sześciu synów: Stefana z Chodowa, kasztelana brzezińskiego, Władysława, o którym niżej, Jana z Goślubia, wojewodę inowrocławskiego, Bogusława, o którym niżej, Mikołaja z Miłonic, kasztelana brzezińskiego, tylko niekiedy pisanego z Oporowa, wreszcie Piotra, przodka wszystkich późniejszych O-ch (P. S. B.).

I. Władysław z Oporowa, syn Mikołaja i Krystyny ze Służewa, profesor Uniwersytetu Krakowskiego w r. 1420, a zapewne w r. 1426 tamtejszy rektor, kanonik gnieźnieński w r. 1420, wikariusz generalny i oficjał gnieźnieński t. r. niedługo potem kanonik katedralny poznański i scholastyk włocławski. Pisarz ziemski łęczycki 8 V 1425 - 1426. Od r. proboszcz kolegiaty w Środzie, podkanclerzy koronny IX 1428, był nim do r. 1434, kanonik katedralny krakowski w r. 1428, prepozyt kolegiaty Św. Floriana w Krakowie na Kleparzu, prepozyt łęczycki w r. 1430, dziekan krakowski w r. 1431, protonotariusz Stolicy Apostolskiej t. r., obrany biskupem włocławskim latem r. 1433, a potwierdzony przez papieża latem 1434 r., obrany arcybiskupem gnieźnieńskim 27 X 1448 r., potwierdzony przez papieża 25 VI 1449 r. Z przeprowadzonego po śmierci ojca podziału dóbr wziął cztery wsie w pow. łęczyckim: Dobrzewy, Kurów, Jaworzyna, Trzeynow(?). W Oporowie wzniósł zamek. Umarł tam 11 III 1453 r. i tam pochowany (P. S. B.).

II. Bogusław, Bogusz z Oporowa, syn Mikołaja i Krystyny ze Służewa, pisarz ziemski łęczycki 1426 r., po rezygnacji brata Władysława, z ramienia tego brata starosta biskupiego klucza raciąskiego na Kujawach, kasztelan kowalski w r. 1438, wojewoda inowrocławski w r. 1439, umarł w pierwszej połowie 1453 r. Z zaślubionej przed r. 1425 Katarzyny, córki Floriana z Korytnicy, kasztelana wiślickiego, pozostawił synów: Jana, kanonika, potem scholastyka włocławskiego, Mikołaja, Zawiszę, Macieja ze Służewa, kolejno wojewodę inowrocławskiego, brzeskiego-kujawskiego, łęczyckiego, Bogusława (Bogusza) z Ostrowa, sędziego inowrocławskiego, Władysława. Nie pisali się oni z Oporowa (P. S. B.).

III. Piotr z Oporowa, syn Mikołaja i Krystyny ze Służewa, chorąży większy łęczycki przed 27 II 1434 r., starosta łęczycki między IX 1447 r. i III 1448, był nim do r. 1451 lub 1452, podkomorzy łęczycki w r. 1450, starosta arcybiskupiego klucza Łowickiego, wojewoda łęczycki II 1454 r., starosta kruszwicki już 1464 r. Od Stanisława z Pleszewa w r. 1451 dostał część Kościelca w p. kaliskim (P. 1381 k. 25). Król wziąwszy od niego 500 fl. dał mu 27 VIII 1447 r. w administrację wieś Doninów (MRPSum. I 10). Pozwolił braciom z Brudzewa w r. 1462 wykupić z jego rąk miasto Kowale (ib. 871). Piotr od swych braci skupił części Oporowa i w r. 1453 był już jedynym patronem tamtejszego kościoła. Umarł w r. 1467, między 20 VII a 20 VIII, zapewne w końcu lipca. Jego żoną była N. Chrząstowska. Synowie: Andrzej, Jan i Mikołaj (P. S. B.). Jak się zdaje, córką jego była Zofia, żona Bartłomieja Koźmińskiego, kasztelana kaliskiego.

I) Andrzej z Oporowa, syn Piotra i Chrząstowskiej, kanonik krakowski 1460 r., dziekan łęczycki 1464 r., kantor włocławski przed 16 IV 1464 r., był nim, do 9 VI 1466 r., instalowany 19 III 1464 r. na kanonii gnieźnieńskiej, t. r. sekretarz królewski, kanonik płocki od r. 1465, dostał 22 IV 1466 r. prowizję na archidiakonię gnieźnieńską, z której zrezygnował I 1472 r., konsekrowany na biskupa warmińskiego w r. 1473, toczył o tę diecezję zacięty spór z biskupem warmińskim M. Tungenem, który ustąpić z niej nie chciał. Zatwierdzony przez papieża 5 X 1476 r. jako administrator biskupstwa przemyskiego, z warmińskiego 15 VII 1479 r. zrezygnował. t. r. 1 X zatwierdzony był przez papieża jako biskup przemyski. Już przed 1 VIII 1479 był podkanclerzym koronnym. Potwierdzony przez papieża na biskupstwie włocławskim 12 X 1481 r. Obok braci przejął po ojcu prawa do tenuty kruszwickiej (MRPSum. I 871). Miasto Kruszwicę z wsiami Gębice, Skulsk etc. trzymał zastawem. Umarł w Mereczu na Litwie w r. 1483, między 25 IV a 12 V (P. S. B.).

II) Jan z Oporowa, syn Piotra i Chrząstowskiej, pisarz ziemski łęczycki w r. 1463, kasztelan brzeziński 1470 r., mianowany kasztelanem brzeskim-kujawskim między r. 1473 a 1475, postąpił w r. 1480 na wojewodę inowrocławskiego. Był też w latach 1482-1486 starostą inowrocławskim. Przeszedł w r. 1484 na województwo brzeskie-kujawskie (P. S. B.). Po ojcu dziedziczył wspólnie z braćmi w prawach do tenuty kruszwickiej (MRPSum. I 871), nazywany starostą kruszwickim w latach 1475-1490 (ib. I 1309, IV 9252; G. 15 k. 43). Dziedzic Wielkiego Krzyżanowa w ziemi łęczyckiej 1472 r. (MRPSum. I 875). Połowę cła brzeskiego zastawił 17 III 1479 r. za 430 fl. Mikołajowi Dąbrowskiemu, miecznikowi inowrocławskiemu (ib. I 1309). Od króla dostał 17 III 1479 r. zapis 60 grz. na wsiach: Kruszyna, Wola, Czyrniów pow. przemyskiego (ib. I 1500). Od Michała, Andrzeja i Piotra, braci z Wilamowa, w r. 1482 nabył ich odziedziczone po ojcu Janie prawa do pięciu łanów we wsi Sirnicze (G. 11 k. 106, 21 k. 109v). Od tych braci w r. 1483 nabył wyderkafem za 200 grz. dziesięć łanów w tejże wsi (P. 1386 k. 174v). Mąż Zofii Odrowążówny, córki Dobiesława Odrowąża z Żyrawicy, kasztelana przemyskiego, która z działów przeprowadzonych z siostrą Katarzyną, żoną Jana Kościeleckiego, kasztelana i starosty dobrzyńskiego, w r. 1485, potwierdzonych przez króla 3 VIII, wzięła wsie: Mierzwica, Mokracin, Przedrzymiechy, Błyszczywoda, Tarkowiszcze, Strzygi oraz połowę miasta Kulików (ib. I 1796). Nie żyła już ona 3 I 1490 r., zaś miasto Kulików z przedmieściami wróciło po niej do króla (ib. I 2090). Jan w r. 1490 skwitował Barbarę, żonę Marcina Budzisławskiego, z 200 grz., z tytułu praw nabytych od braci z Wilamowa (G. 15 k. 43). Miał w r. 1493 sprawę z Elżbietą, żoną Macieja Jastrzębskiego (P. 23 k. 61v). Umarł 7 II 1494 r. (P. S. B.). Synowie: Jan, Andrzej, Feliks, o których niżej. Z córek, Elżbieta wyszła przed 24 III 1483 r. za Jana Kościeleckiego, kasztelana dobrzyńskiego, z czasem wojewodę inowrocławskiego. Petronela (Piotrusza) zaślubiła przed 24 III 1483 r. Jana (starszego) z Danaborza (Domaborza), starostę nakielskiego, z czasem kasztelana rogozińskiego, wdowa w r. 1526, żyła jeszcze w r. 1536, a chyba i w r. 1553. Zofia przed 31 X 1509 r. zaślubiła Feliksa Sierpskiego z Gulczewa, podkomorzego płockiego. Helena była zakonnicą w Strzelnie.

(I) Jan, syn Jana i Odrowążówny, mianowany 23 II 1507 r. kasztelanem kruszwickim, starosta kruszwicki 1508 r. (P. S. B.; MRPSum. IV 435), kasztelan brzeski-kujawski 1517 r. (P. 1392 k. 181), mianowany wojewodą inowrocławskim po 24 II 1525 r., zaś brzeskim-kujawskim 6 IX 1532 r. (MRPSum. IV 6214). Myślał zrazu o karierze duchownej i uzyskał mniejsze święcenia w r. 1488, zaś w r. 1504 dostał prowizję papieską na kanonię gnieźnieńską, której mu jednak nie dano (P. S. B.). Tenutę kruszwicką trzymał wspólnie z braćmi już 1501 r. (MRPSum. II 1546, III 1227). Wraz z bratem Feliksem w r. 1504 tenutariusz Gębic (ib. III 1779). Z działów przeprowadzonych z bratem Andrzejem 4 VI 1508 r. wziął miasto Kruszwicę wraz z wsiami: Łagiewniki, Łukomierowice, Włostowo, Sirakowo, Stroniamy, Kokoszyce, które winien wykupić. Z dóbr ojcowskich w ziemi łęczyckiej wziął zamek Oporowo z wsiami: Świąchów, Jastrzębie, Krzyżanowo, Przedmieście, część wsi Kurów. Z dóbr macierzystych na Rusi w powiatach lwowskim i grodeckim jak też położone tan tenuty królewski: Mirzwica, połowa wsi Kulików, Moroczyn, Czmów, Kamionbród, Błyszczywoda, Przedrzymiechy, Wola, Czyrniawa, część w Żyrawicy, Maciejkowicze, Biskowicze (ib. IV 435). Ożenił się z Zofią Pampowską, córką Ambrożego, wojewody sieradzkiego, i 5 V 1511 r. dostał zezwolenie na oprawienie jej posagu na tenucie kruszwickiej (ib. 100072). Żonie tej 20 III 1513 r. oprawił posag 7.200 zł na mieście Oporowie oraz na wsiach: Świątków, Jastrzębie, Krzyżanów, Kurowo, na miastach królewskich Kruszwica i Gębice, jak i na wsiach do miast tych przyległych: Łagiewniki, Stroniany, Kokosice, Sirakowo, Łukomierowice, Dzierzązna, Włostowice w powiatach kruszwickim i radziejowskim (ib. 10428). Od swego szwagra Jana Pampowskiego w r. 1514 odebrał sumę 2.000 zł z tytułu ugody uczynionej przez biskupa poznańskiego względem dóbr ojczystych i macierzystych (P. 866 k. 110v). Jednocześnie Zofia Pampowska skwitowała tego swego brata z dóbr rodzicielskich (ib.). Dostał Jan 24 VIII 1518 r. na jeden rok stację klasztoru magilskiego (MRPSum. IV 11794). Drogą zamiany nabył wieś Gościejewo w pow. kruszw., dziedziczną Marcina Kościeskiego dając w zamian osiem łanów królewskiej Włostowo i dopłacając 200 kop groszy, co król potwierdził 18 II 1528 (ib. 5366). Wydając w r. 1532 córkę Annę za Grzegorza Lubrańskiego, wojewodzica poznańskiego, na krótko przed ślubem 29 IX zapisał w posagu za nią 2.000 złp (P. 874 k. 155). Umarł w r. 1540, przed 28 VI (MRPSum. IV 20372). Jedyna córka, wspomniana wyżej Anna, wydana w r. 1532 za Grzegorza Lubrańskiego, była już wdową w r. 1533 i 2-o v. poślubiła Tomasza Lubrańskiego, kasztelana brzeskiego-kujawskiego. Wdowa i po tym drugim mężu w r. 1538, była w r. 1546 3-o v. żoną Jakuba Drzewickiego z czasem starostę inowłodzkiego.

(II) Andrzej, syn Jana i Odrowążówny, kanonik włocławski w latach 1498-1510 (MRPSum. II 1170, IV 9724). Obok braci tenutariusz zamku i dóbr kruszwickich 21 V 1501 r. (ib. II 1546), nazwany 1 XII 1507 r. tenutariuszem miasta Gębic (ib. IV 213). Z działów braterskich 4 VI 1508 r. wziął istotnie dobra królewskie Gębice i Skulsko z wsiami: Dzierzązna, Chrosna oraz należące do tenuty wsie Sadowie i Słotowo, które winien był wykupić (ib. IV 435). Żył jeszcze 28 X 1510 r. (ib. IV 9724).

(III) Feliks (Feliks Jan), syn Jana i Odrowążówny, wspólnie z braćmi tenutariusz Kruszwicy 21 V 1501 r. (ib. II 1546), zaś 26 X 1504 obok brata Jana tenutariusz Gębic (ib. III 1779). Dziedzic Wielkiego Krzyżanowa w p. łęczyckim 1507 r. (ib. IV 38).

III) Mikołaj z Oporowa, syn Piotra i Chrząstowskiej, podstoli łęczycki 1445 r. (P. 1379 k. 87 104v), kasztelan kruszwicki w r. 1472 (MRPSum. I 871), kasztelan brzeziński 1479 r. (ib. 1501), kasztelan brzeski-kujawski t. r. (ib. 1765). Od Mikołaja z Rososzycy w r. 1445 nabył wyderkafem za 300 zł węg. wieś Sieroszewice w p. kal. (P. 1379 k. 87v) i t. r. dał Annie z Szamotuł, wdowie po Wincentym, kasztelanie międzyrzeckim, w zamian za jej dobra Grocholino i Gromadno w pow. kcyń. swoją wieś Modrzew w p. piotrkowskim z dopłatą 2.000 grz. (ib. k. 104v). Jako spadkobierca ojca występował wspólnie z braćmi w r. 1472 w sprawie zamku kruszwickiego (MRPSum. I 871). Od króla uzyskał za zasługi 17 III 1479 zapis 110 grz. na królewskich wsiach: Nakonów, Wola, Kruchów w pow. kowalskim (ib. 1501). Nie żył już 25 III 1485 r. (ib. 1765). Z nieznanej mi żony syn Andrzej.

Andrzej, syn Mikołaja, poborca wojewódstwa brzeskiego-kujawskigo w latach 1503-1504, mianowany 23 IV 1505 r. kasztelanem kruszwickim, 19 II 1507 r. kasztelanem brzeskim-kujawskim, 29 VI 1517 r. kasztelanem łęczyckim. Był w r. 1520 poborcą główszczyzny (pogłównego) w wojew. łęczyckim. Mianowany 13 XII 1523 r. wojewodą inowrocławskim (ib. IV 13074), 24 II 1525 r. wojewodą brzeskim-kujawskim (ib. 4683), 6 IX 1532 r. wojewodą łęczyckim (ib. 6213; P. S. B.). Z dóbr królewskich w r. 1485 w skutku podziału dóbr starostwa kruszwickiego przeprowadzonego ze stryjem Janem, wojewodą brzeskim, po śmierci stryja Andrzeja biskupa wrocławskiego, wziął miasta Gębice i Kocko z przyległymi wsiami (ib. I 1765), ale je chyba wkrótce odprzedał stryjowi. Po ojcu przejął posesję zastawną Nakanowa, Woli i Kruchowa w pow. brzeskim. Konsens dany w r. 1488 Mikołajowi z Brudzewa, wojewodzie inowrocławskiemu, na wykupienie z jego rąk tych królewszczyzn (ib. 955) nie został zrealizowany i trzymał je do śmierci. Trzymał w r. 1530 starostwo grabowskie (ib. IV 5684). Kruchowo pozwolono mu 4 II 1532 r. dać w posagu zięciowi Janowi Bratuszewskiemu, skarbnikowi łęczyckiemu (ib. 16311). Pierwszej swej żonie, Annie Kościeleckiej, córce Wincentego ze Skępego, podkomorzego i starosty dobrzyńskiego, oprawił posag 6 IV 1485 r. (ib. I 1773), a 2 X 1493 r. ta żona kwitowała swoich stryjów i braci z dóbr po rodzicach (ib. II 254). Andrzej uzyskał w r. 1490 konsens na wykupienie cła brzeskiego od Jana Karnkowskiego, chorążego bydgoskiego (ib. I 2152), a z kolei na wykup tego cła od niego dawane były konsensy 9 XII 1497 r. i 30 IX 1499 r. Jarosławowi Chwalęckiemu, rajcy brzeskiemu (ib. II 1117, 1378). Zwolniony 13 IX 1502 r. od wyprawy wojennej, ale z obowiązkiem rezydowania w zamku człuchowskim (ib. III 638). Ożeniony 2-o v. z Katarzyną Górską, córką Wojciecha, kasztelana lędzkiego i starosty wschowskiego, wdową 1-o v. po Mikołaju Nakanowskim, uzyskał w r. 1503 od jej owdowiałej matki Jadwigi i braci zapis 60 grz. rocznego czynszu w posagu, od sumy wyderkafowej 400 grz. na stacjach królewskich we Wschowie (P. 1389 k. 252v; MRPSum. III 706). Żonie dał oprawę 1.200 grz. posagu na zapisanych mu przez króla sumach na wsiach: Nakanów, Wola, Kruchowo w p. brzeskim, co zostało potwierdzone 29 III 1504 r. (ib. 1439). Od swego szwagra Macieja Górskiego, starosty wschowskiego, dziedzica w Miłosławiu, uzyskał w r. 1506 zapis 200 grz. (P. 862 k. 147v). Skwitował w r. 1507 szwagrów swych, ks. Wojciecha, kanclerza poznańskiego, ks. Jana, kanonika i oficjała, Piotra i Macieja Górskich, starostów wschowskich, z 400 grz. zapisanych wyderkafem na stacjach miasta Wschowy (P. 682 k. 211v). Z racji późnego wieku zwolniony był 5 IX 1509 od wyprawy wojennej (MRPSum. IV 788). Był już wtedy ok. 1507 r. (przed 3 IV 1509 r.) mężem trzeciej żony, Dobrochny cz. Małgorzaty, wdowy 1-o v. po Andrzeju Wierzbiecie Wieruszowskim (P. S. B.; MRPSum. IV 542). Pozywała ona Piotra z Koźmina o zajęcie siłą części w Koźminie Wielkim, oprawnej jej zmarłej matki, Jadwigi z Zielazna (P. 866 k. 254). Połowę cła brzeskiego Andrzej, za konsensem królewskim z 29 VI 1517 r., sprzedał t. r. wyderkafem za 1.750 zł węg. Janowi Lubrańskiemu, biskupowi poznańskiemu (P. 1392 k. 182; MRPSum. IV 11238). Wspólnie z bratem stryjecznym Janem, kasztelanem brzeskim, w r. 1517 nabył wyderkafem za 900 zł węg. miasto Iwanowice z zamkiem i przedmieściem zw. Niwmiecka Wieś w p. kal. od ks. Bogusława, kustosza gnieźnieńskiego, Macieja i Piotra, braci Koźmińskich, oraz ich bratanka Wiktora, a to za posag 1.100 zł węg. zmarłej Zofii z Oporowa, żony zmarłego Bartłomieja Koźmińskiego, kasztelana kaliskiego, oprawiony na Iwanowicach i Niemieckiej Wsi (P. 1392 k. 181). Zofia ta była chyba siostrą ich ojców, Jana wojewody, brzeskiego-kujawskiego, i Mikołaja, kasztelana kujawskiego. Andrzej uzyskał 24 VIII 1518 r. zezwolenie na wykup cła brzeskiego od Mikołaja Kościeleckiego, kasztelana inowrocławskiego i starosty brzeskiego (MRPSum. IV 11795). Chyba ten sam Andrzej, ale wymieniony tu bez urzędów, dostał 5 V 1521 r. konsesns na wykupienie zamku Drachim i miasta Czaplinek z wsiami z rąk Zebalda, Kuny i Aleksandra Golczów (ib. V 3626). Umarł w r. 1540, między 15 IV a 8 V, kiedy to tenuta Grabów dana została po jego śmierci Wacławowi Zarembie (ib. IV 20362; P. S. B.). Konsens na wykup Nakanowa z rąk spadkobierców Andrzeja dany był 30 IX 1541 r. Sylwestrowi Kretkowskiemu (MRPSum. IV 20629). Trzecia żona Dobrochna żyła jeszcze w r. 1515. Z pierwszego małżeństwa pochodził syn Mikołaj, z trzeciego synowie Erazm i Ambroży oraz wspomniana już córka, nieznana mi z imienia, która w r. 1532 wyszła za Jana Bratuszewskiego, skarbnika łęczyckiego.

(I) Mikołaj, syn Andrzeja i Kościeleckiej, mianowany łowczym sieradzkim 2 V 1520 r. (ib. 3322), podkomorzy wieluński ok. 1530 był też w r. 1532 poborcą wieluńskim (ib. 6134). Kasztelan wieluński od r. 1534 (P. S. B.). Uzyskawszy od ojca zobowiązanie ustąpienia sobie połowy miasta Oporowa, całych wsi: Kurowo, Jaworczyna, Dobrzewy, na których miała oprawę matka, Anna Kościelecka, oprawę tę w r. 1511 skasował (P. 865 k. 77v). Żył jeszcze 24 VII 1552 r. (MRPSum. V 3322). Z nieznanej mi żony syn Hieronim oraz córki. Z nich, Zofia, w latach 1551-1554 żona Jana Tomickiego, podkomorzego kaliskiego, potem kasztelana rogozińskiego, wreszcie kasztelana gnieźnieńskiego, wdowa w r. 1575, nie żyła już w r. 1584. Katarzyna, jeszcze niezamężna w r. 1554 (P. 895 k. 257), 1-o v. w latach 1561-1563 żona Wacława z Kaliowy Zaremby, wdowa w latach 1568-1570, 2-o v. w r. 1574 żona Jana Dawidowskiego, wdowa w r. 1582, nie żyła już w r. 1604. Agnieszka, niezamężna w latach 1540-1548 (MRPSum. IV 6721), nie żyła już w r. 1554 (P. 895 k. 253).

Hieronim, Jarosz, syn Mikołaja, asystował 22 I 1549 r. jako wuj przy transakcji Annie z Danaborza ("Nadborza", córce Jana, starosty nakielskiego, żonie Wojciecha Rydzyńskiego, i podał wtedy jako swój herb Sulimę (MRPSum. IV 20376). Z żoną swoją, Nawoją Myjomską, w r. 1544 spisywał wzajemne dożywocie (P. 1395 k. 162). Ta Nawojka w działach rodzinnych w r. 1546 od brata Piotra Myjomskiego wzięła wspólnie z bratem Maciejem miasto Stęszew oraz przyległe wsie: Krąpiewo, Trzcielno, Dębno, Witowle w p. pozn. oraz wsie: Luszyna, Januszowice, Pąkowice, Wójtostwo w mieście Wieliczka w pow. krakowskim (P. 1395 k. 261). Będąc już wdową po Jaroszu O-im, na połowie Dębna w r. 1549 zapisała dług 106 grz. Jakubowi Kokalewskiemu (P. 888 k. 340). Dożywotniczka w r. 1551 wsi Dobrzewy w pow. łęczyckim (P. 890 k. 176v), t. r. połowę wsi Dębno oraz trzy łany w Małym Dębnie, w tym jeden osiadły, sprzedała wyderkafem za 200 grz. Jakubowi Kokalewskiemu (P. 1395 k. 652v). Nazwana w r. 1551 żoną Łukasza Gołutowskiego, a oboje nazwani dziedzicami Stęszewa (P. 891 k. 187, 307). Ale już w r. 1552 Nawojka "wdowa po Janie O-im" pozywała Łukasza Kołutowskiego (Kośc. 236 k. 95), a więc małżeństwo ich w jakiś sposób rozpadło się. Potem zawsze mowa tylko o O-im jako jej mężu. Prawa swe na dobrach Wielkie Młyny z przyległościami w ziemi sieradzkiej i pow. radziejowskim, spadłych po jej wuju Hieronimie Mosińskim, scedowała w r. 1553 jego współspadkobiercy a swemu bratu Piotrowi Myjomskiemu (P. 894 k. 781). Prawa dziedziczne do części wsi Luszyna oraz proces toczony przeciwko Janowi Chełmskiemu w r. 1553 za 600 zł sprzedała Mikołajowi Koniecpolskiemu (P. 1396 k. 81). Skwitowana w r. 1557 z 400 zł przez Mikołaja Gostyńskiego (I. Kal. 22 k. 69), kwitowała w r. 1562 Jakuba Jaskóleckiego (P. 904 k. 362v). Była w r. 1567 2-o v. żoną Sylwestra Dembowskiego, miecznika łęczyckiego (P. 911 k. 509v). Nie żyła już w r. 1577 (P. 929 k. 1024v).

(II) Erazm, syn Andrzeja i Dobrochny-Małgorzaty, otrzymał 9 VII 1540 r. starostwo kruszwickie po śmierci Jana O-go, wojewody brzeskiego (MRPSum. IV 20384), uzyskał 31 X 1540 r. zachowanie w dożywotniej posesji wsi: Mierzwica, Kamienbród, Mokrocin, Czuniów i Przedrzymiechy w ziemi lwowskiej (ib. 20441). Konsens na wykupienie wójtostwa kruszwickiego z rąk Jana Polanowskiego i innych dostał 4 III 1541 r. (ib. 20512). Wobec różnic zaistniałych między braćmi, Ambrożym i Erazmem, tenutariuszami kruszwickimi, wydana została 1 VI 1543 r. ordynacja królewska regulująca administrowanie tym starostwem (ib. 7258). Z racji niedbałego pełnienia obowiązków przez brata Ambrożego, współposesora tenuty kruszwickiej, wyłączną jurysdykcję starościńską dano 3 II 1546 r. Erazmowi (ib. 22227). Żeniąc się w r. 1549 z Anną Bardską, córką Jana i Anny Wrzesińskiej, Erazm, przed ślubem jeszcze, uzyskał od jej ojca zapis 3.000 zł posagu (P. 888 k. 88). Na połowie swych dóbr uzyskanych z działów przeprowadzonych z bratem Andrzejem, to jest na połowe części miasta Oporowa oraz wsi: Krzyżanowo, Świąchów, Jastrzębie, Kurowo, a połowie części swej w tenucie królewskiej Mierzwica, Przedrzymiechy, Mokrocin, Kamiennybród, Czniów w pow. lwowskim, na połowie części miasta i zamku Kruszwica, na całym cle brzeskim, na mieście Gębice oraz na wsiach przyległych do Kruszwicy i Gębic oprawił w r. 1549, za konsensem królewskim z 29 VII, posag żonie Annie Wrzesińskiej, córce Jana Bardskiego. Miasto Gębice i wieś Kokoszyce winien był wykupić z rąk swej "siostry" Anny, żony Jakuba Drzewieckiego (P. 888 k. 88, 1394 k. 493, 494v; MRPSum. V 513). Anna Bardska t. r. skwitowała ojca z dób rodzicielskich w mieście Wrześni i we wsiach przyległych (P. 888 k. 207). Erazm uzyskał 8 IV 1552 r. przywilej na dożywotnią posesję starostwa kruszwickiego (MRPSum. V 1258), zaś 31 VII 1558 r.pozwolono mu oprawić na tej tenucie posag i wiano żony (ib. 8385), ponowiono zaś ów konsens 1 VI 1560 r. (ib. 8883). Dobra macierzyste Anny Bardskiej to były w r. 1560: połowa miasta Wrześni, wsi Opieczyno, Nowe i Stare Gurowo, Grzybowo, Psary, Bierzglino (P. 902 k. 316). Erazm swemu teściowi, Janowi Bardskiemu dał t. r. zobowiązanie, iż na połowie Kruszwicy i Gębic z przyległościami oprawi żonie 4.000 zł posagu (P. 902 k. 20). Wspólnie z bratem Ambrożym w r. 1560 kupił od Seweryna Palędzkiego za 4.000 zł połowę młyna wodnego w Marcinkowie p. gnieźn. (P. 902 k. 310). Zięciowi Stusińskiemu w r. 1560 zapisał na Oporowie i Kurowie sumę 1.000 zł, stanowiącą resztę posagu za córką Elżbietą (ib. k. 319). Zobowiązał się w r. 1561 oprawić żonie na połowie dóbr 5.000 zł posagu (P. 903 k. 127). Dobra dziedziczne, połowę Wielkiego Krzyżanowa w wojew. łęczyckim zastawił za 2.000 złp Grzegorzowi Zbożemu Zakrzewskiemu, który w r.1561 występował już jako ich dziedzic (ib. k. 426). Nie żył już Erazm w r. 1570, a starostwo kruszwickie było wtedy w rękach syna Stanisława. Miał jeszcze innych synów, Andrzeja i Marcina, którym w 1576 Jerzy Mniszech, krajczy koronny, zapisywał dług 400 złp (M. K. 114 k. 396, 396v).

Stanisław, syn Erazma, wyrażał w r. 1560 zgodę na danie przez ojca oprawy na dobrach królewskich i dziedzicznych żonie Annie Wrzesińskiej (P. 902 k. 319), co zdawałoby się świadczyć, iż sam nie był jej synem, lecz pochodził z wcześniejszego, nieznanego mi związku małżeńskiego Erazma. Starosta kruszwicki, wraz z żoną Małgorzatą z Fulsztyna Herbertówną był 24 IX 1570 r. zachowany w dożywotnim posiadaniu wsi: Mierzwica, Mokrocin, Przedrzymiechy w pow. lwowskim (MRPSum. V 10516). Żył jeszcze w r. 1572 (P. 1398 k. 28v), a już 5 V 1574 r. Marcin Falęcki uzyskał konsens na wykupienie starostwa kruszwickiego z rąk potomków Stanisława O-go (M. K. 112 k. 165-166). Czy miał owych "potomków", czy raczej wystawca dokumentu miał na myśli jego spadkobierców?

(III) Ambroży, syn Andrzeja i Dobrochny-Małgorzaty, współposesor z bratem Erazmem tenuty kruszwickiej, miewał z tym bratem, jak widzieliśmy, zatarg w r. 1543 i został w r. 1546 przez Erazma odsunięty od udziału w pełnieniu starościńskich obowiązków sądowych. Zezwolono mu jednak 21 XII 1550 r. oprawić na trzymanych dobrach królewskich posag żonie Elżbiecie Jemielskiej, córce Jana (MRPSum. V 5048). Był obok ojca współspadkobiercą swego bratanka Hieronima O-go w r. 1551 (P. 891 k.187). Żona jego uzyskała 2 I 1557 r. dożywocie na dobrach królewskich trzymanych przez męża (MRPSum. V 7749). Ambroży w r. 1560 połowę Wielkiego Krzyżanowa w wojew. łęczyckim sprzedał za 4.000 zł Grzegorzowi Zbożemu Zakrzewskiemu, sędziemu ziemskiemu inowrocławskiemu (P. 902 k. 732; 1396 k. 871). Żył jeszcze w r. 1565, nie żył już w r. 1567, kiedy wdowę kwitował Marcin Borzewicki, działając w imieniu syna Jana, kanonika kruszwickiego, z zapisu danego przez Ambrożego na dobrach Czykowo (I. R. Kon. 13 k. 160v). Została ona 10 II 1570 r. zachowana przy dożywociu połowy miasta Kruszwicy oraz wsi należących do starostwa, gdzie wedle zapisów z lat 1550, 1551, 1557 i 1565 miała oprawę swego posagu (MRPSum. V 10352). Zob. tablice 1,2.

@tablica: Oporowscy h.Sulima 1

@tablica: Oporowscy h.Sulima 2

Anna z Oporowa, w latach 1571-1580 wdowa po Mikołaju Zebrzydowskim. Nie wiem, czy do tych O-ch należałoby zaliczyć Elżbietę z Oporowa, w r. 1578 żonę Adama Balińskiego, chorążego inowrocławskiego.

>Oporowscy z Oporowa Wielkiego i Małego Oporówka w pow. kośc., różni. Dorota z Oporowa, wdowa po Bartłomieju (Bartoszu) Ponieckim w r. 1438. Dorota O-a, pozwana w r. 1440 przez Jana Frycza Jutroskiego i jego bratanka Mikołaja (Kośc. 17 s. 146). Ofka, córka Doroty O-ej (chyba tej samej?), żona Jana Orchowskiego, pozywała w r. 1440 Dorotę Poniecką (ib. s. 162). Matkę swą pozywała w r. 1442 (ib. s. 252). Może ta sama Ofka była w r. 1453 żoną Dobrogosta Psarskiego cz. Zajączkowskiego i t. r. uzyskała intromisję do trzech części Wielkiego i Małego Oporowa, mocą kupna za 200 zł węg., którą to sumę winien był jej Ścibor Chełmski z Ponieca (ib. 19 k. 199). Tego Ścibora, podkomorzego poznańskiego, pozywała o rezygnację i uwolnienie połowy miasta Ponieca, przedmieść i zamku, a w r. 1464 była nawzajem przez niego pozwana (ib. k. 322v). Miała w r. 1466 sprawę z Mikołajem z Szołdr (ib. 20 s. 85).

Ks. Stanisław, prezbiter z Dolska, i Mikołaj, bracia rodzeni, niedzielni, dziedzice w Oporowie (ib. 230 k. 220v). Stanisław, już pleban w Gostyniu, wraz z bratankami a synami Mikołaja, Janem i Wojciechem, prawa do dwóch (dwóch i pół?) łanów w Oporowie w r. 1511 sprzedał za 10 (19?) grz. Andrzejowi Śmigielskiemu (ib. 233 k. 16v, 345 k. 15), który t. r. zobowiązał się zrezygnować im dwa (!) łany w Oporowie sprzedane sobie wyderkafem (ib. 24 k. 71v). Jan O. nabył wyderkafem w r. 1519 od Mikołaja Karchowskiego za 10 grz. łan osiadły w Wielkiej Łęce p. kośc. (ib. 233 k. 69v, 345 k. 79).

Jan O. w r. 1503 kwitował Dorotę Przybińską, żonę Jana, z 40 grz. zapisanych na Przybini (P. 861 k. 77v). Chyba ten sam Jan O., mąż Małgorzaty Przybińskiej, nie żyjącej już w r. 1520, ojciec zrodzonej z niej córki, Anny Przybińskiej, która t. r. pozywała Agnieszkę, wdowę po Mikołaju Bieńkowskim, o wygnanie jej z części macierzystej w Przybini (P. 867 k. 246).

Anna t. r. w asyście stryja Wojciecha O-go i wuja Jana Dąbrowskiego łan osiadły, dwa łany puste oraz połowę karczmy w Przybini dała siostrom Przybińskim, wspomnianej już Agnieszce, wdowe po Mikołaju Bieńkowskim, i Elżbiecie, wdowie po Piotrze Srockim (Kośc. 233 k. 70v, 71, 345 k. 80). Wspólnie z nimi łan osiadły w tej wsi dała jednocześnie wyderkafem za 20 grz. swemu ojcu a "przyjacielowi" tych sióstr (ib.). Im zaś dała tam łan osiadły i dwa łany puste, w zamian za inne łany, jeden osiadły i dwa puste, w tejże wsi (ib. 81). Panna Anna, córka Jana O-go, w r. 1526 pozywała Marcina Krajewskiego dziedzica części Krajewic i Przybini, o to, iż po śmierci jej babki, Agnieszki Przybińskiej, zagarnął siłą 56 owiec wartości 6 grz. (Kośc. 26 k. 509). Jan O. w r. 1534 kwitował Mikołaja Karmińskiego z 20 grz., którą to sumę zapisały mu wyderkafem na jednym łanie w Przybini Agnieszka, wdowa po Mikołaju Bieńkowskim, Elżbieta, wdowa po Piotrze Srockim, i panna Anna, dziedziczki w Przybini, córki Jana O-go (ib. 234 k. 284v). Wynikałoby więc z tego, że wszystkie trzy były siostrami między sobą, a córkami Jana O-go. Czemuż więc w zapisie z r. 1520 Jan O. nazwany ojcem Anny, a "przyjacielem" Agnieszki i Elżbiety? Czemu w zapisach z r. 1520 figuruje niekiedy z "olim", więc już jako zmarły, czasem bez tego, czyli jako żyjący? Rostrzygnąć tych wątpliwości nie umiem.

Jan O. z Małego Oporowa w r. 1528 nabył wyderkafem od Jerzego Rogaczewskiego za 25 grz. dwa i pół łany roli we wsi Mirzewo w p. kośc. (P. 1393 k. 255). Jan O., sługa Mikołaja i Sebastiana braci Śmigielskich, w r. 1536 wyderkafem nabył od nich za 150 grz. trzy puste łany w Małym Oporówku (P. 1394 k. 9). Jan O. na trzech łanach pustych w małym Oporowie oraz na sumach służących mu na tych łanach w r. 1537 oprawił posag 100 grz. żonie Dorocie, córce Jana Kanclerzewskiego (ib. k. 110v). Dorota Kanclerzewska, już wdowa po O-im, miała w r. 1542 sprawę z Wojciechem Rydzyńskim (P. 881 k. 145). Katarzyna O-a, wdowa po Andrzeju Śmigielskim, w r. 2-o v. żona Marcina Ponieckiego, dziedzica w Szkaradowie, działała wtedy w asyście Wojciecha Chociszewskiego, stryja, i Mikołaja Pudliszkowskiego, wuja (Kośc. 345 k. 140v).

>Oporowscy z Oporowa w p. pozn., różni. Janek O. wraz z matką i braćmi w r. 1388 winien był płacić osiem skojców winy, bo nie nie stanął z pozwu (Leksz. I 301). Jan z Oporowa, pełnomocnik Żyda Daniela, który w r. 1390 w sumie długu uzyskał intromisję do Kopaszewa (ib. 786). Na żonie Jana z Oporowa w r. 1399 nabył prawa Pałuka (ib. 2828). Benusza O-a w r. 1393 uzyskała termin przeciwko Dzierżanie z Goliny o owce (ib. 1623). Tomisław, Tomek O., pozwany w r. 1393 przez Nosalę z Łopianowa, zaś w r. 1397 pozwany z Oporowa (ib. 1622, 2285). Straszyn i Bawor mieli w r. 1401 płacić winę, bo nie stanęli z pozwu Żyda Markla (Ks. Z. P. 794). Obaj, Bawor i Straszyn, pozywani byli w r. 1407 po raz trzeci o pewną sumę (ib. 829, 830). Straszyn pozwany w r. 1407 przez Żyda Markla nie stanął (ib. 2839). Lisek z Oporowa pozwany w r. 1403 przez Mikołaja Chwalmowskiego (ib. 1315). Elżbieta, w r. 1404 żona Hajdana z Oporowa (ib. 2034). Bawor z Oporowa, zapewne identyczny ze wspomnianym wyżej, miał w r. 1423 termin z synem Janem (P. 7 k. 57).

Arkembold, Archambold, Jarkembold z Oporowa, syn zmarłego Tomasza, wraz z Janem Sirnickim w r. 1435 pozywał Jana Pniewskiego (P. 13 k. 17). Arkembolda w r. 1443 pozywał Sędziwój Nosalewski niegdy z Lipnicy (P. 14 k. 232v). Świadczył obok innych w r. 1444 na rzecz Małgorzaty, żony Jana Bronikowskiego (Kośc. 17 s. 523). Dziedzic w Oporowie zapisał w r. 1450 czynsz dla kościoła w Ostrorogu. Jednocześnie na tejże wsi zapisał też czynsz owemu kościołowi Mikołaj, dziedzic w Oporowie (P. 1381 k. 40v), może brat Arkembolda? Nie żył już Arkembold w r. 1459, kiedy wdowa po nim, Małgorzata pozywała Dobrogosta z Oporowa (P. 18 k. 234). Dzieci Arkembolda, Andrzej i Barbara pozywały t. r. Jana, dziedzica z Bielejewa (ib. k. 215v). Ci sami niewątpliwie Andrzej i Barbara, rodzeństwo z Oporowa, w r. 1462 pozywali Jana Bielejewskiego (P. 18 k. 278). Może ta sama Barbara O-a, żona Michała Chomęckiego, była w r. 1487 pozywana przez Elżbietę niegdy Strzeszyńską (P. 22 k. 92). Barbarę O-ą pozywała t. r. dwukrotnie, a potem znowu w r. 1488 Elżbieta, żona Michała Wielżyńskgo (ib. k. 120, 141, 168). Kwitowała w r. 1490 ta Barbara z 40 grz. rodzeństwo, Jana i Elżbietę, żonę Michała Wielżyńskiego, niegdy Strzeszyńskich (ib. k. 190v). Brat Barbary, Andrzej O. nie żył już w r. 1487, kiedy syn jego Feliks, Szczęsny, dziedzic po ojcu części w Oporowie, miał terminy z Janem niegdy Strzeszyńskim, o uiszczenie sumy 20 grz. (ib. 22 k. 119, 126v). Inni synowie Andrzeja a bracia Feliksa to: Jan, Aleksy i Wojciech. Wdowa po Andrzeju a matka tych braci to Katarzyna, wdowa w r. 1488 (P. 22 k. 141). Chyba identyczna z Katarzyną O-ą, pozwaną w r. 1489 przez niedzielne siostry, Małgorzatę i Annę Popowskie (ib. 169v), a w r. 1501 intromitowaną w sumie 9 grz. do dóbr owych sióstr (P. 24 k. 15v). Żyła jeszcze w r. 1502 (ib. k. 37). Feliks, Jan i Aleksy byli w r. 1489 pozywani przez Jana niegdy Strzeszyńskiego (ib. k. 159). Feliks kwitował w r. 1508 Andrzeja Głażewskiego, syna Piotra, z 22 grz., za które ojciec, Andrzej O. brał wyderkafem od Piotra Głaszewskiego dwa łany w Wielkim Głaszewie p. pozn. (P. 863 k. 148). Mąż Małgorzty Pożarowskiej, dał w r. 1509 zobowiązanie jej bratu Mikołajowi, iż na połowie Sokolnik Wielkich w p. gnieźn. oprawi żonie posag (P. 863 k. 161). Spośród braci Feliksa, Jan i Aleksy wspomniani w r. 1487 i znów w r. 1489 (P. 22 k. 126v, 159). Wojciech wspomniany w r. 1488 (ib. k. 141), chyba identyczny z Wojciechem, który w r. 1502 działał w imieniu Katarzyny O-ej (a więc chyba swej matki) w jej sprawie toczonej z siostrami z Popowa (P. 24 k. 37). Zob. tablicę.

@tablica: Oporowscy

Dobrogost z Oporowa pozywany w latach 1445 i 1446 przez Niemiechnę (Mieniochnę?), żonę Piotra z Rudek Rudzkiego (P. 15 k. 128, 168). Jako brat stryjeczno-rodzony w r. 1459 asystował Annie, żonie Dobrogosta z Kostyczyna (Kosiczyna?) przy transakcji (P. 18 k. 241v). Pozywany był w r. 1462 przez Małgorzatę, żonę Mikołaja z Oporowa (ib. k. 278). Trzy części Oporowa w r. 1466 sprzedał za 200 kop groszy Piotrowi Słopanowskiemu (P. 1384 k. 235v). Dobrogost "niegdy z Oporowa" w r. 1470 na sumie 100 grz. jaką miał u Stanisława z Ostroroga, wojewody kaliskiego oprawił żonie swej Jadwidze 150 grz. posagu i 50 grz. wiana (P. 1385 k. 53v). Umarł t. r. i owdowiała Jadwiga (w asyście stryja Mikołaja Broniewskiego) skwitowała Piotra Słopanowskiego ze swego posagu oprawionego na dwóch częściach Oporowa (P. 20 k. 80).

Mikołaj, dziedzic w Oporowie, na swych dwóch tamtejszych częściach oraz na dwóch częściach swych sum na tej wsi oprawił w r.1449 żonie Elżbiecie posag 100 grz. (P. 1380 k. 60). Występował w r. 1451 jako rodzony wuj braci z Małego Baworowa, synów Michała (P. 1381 k. 37v). Od Piotra, dziedzica w Głazewie, nabył w r. 1469 wyderkafem za 40 grz. trzy łany w tej wsi w p. pozn. (P. 1385 k. 22v). Żona Mikołaja, Elżbieta trzecią część z 50 grz. swego posagu na Oporowie dała w r. 1471 córkom Katarzynie i Dorocie (ib. k. 102). Mikołaj O. trzy łany w Oporowie w r. 1483 sprzedał wyderkafem za 50 grz. Janowi Gajewskiemu (P. 1386 k. 184) chyba już wtedy swemu zięciowi. Z wymienionych wyżej córek, Katarzyna, żona Andrzeja Czyrniewskiego (Czyrnielińskiego), sprzedała w r. 1487 swoją ojczystą część w Oporowie za 200 grz. rodzonej siostrze Dorocie, żonie Jana Gajewskiego (P. 1387 k. 69). Miała wtedy części ojczyste w Oporowie i Głaszewie p. pozn., obok Jana niegdy Strzeszyńskiego (P. 22 k. 118v). Jako wdowa po Andrzeju Czyrniewskim w r. 1490 pozywała Jana Zatomskiego (ib. k. 186v). Dorota, jak już wiemy, w r. 1487 (a może już w r. 1483?) żona Jana Gajewskiego, będąc już w r. 1494 2-o v. żoną Wojciecha Pierwoszewskiego, zapisała na trzeciej części Oporowa córkom swym z pierwszego męża, Katarzynie, Elżbiecie, Annie i Barbarze po swej śmerci sumę 26 zł (P. 1383 k. 21v). Drugi jej mąż, Wojciech Pierwoszewski począł od dóbr swej żony pisać się Oporowskim i tak zwało się potomstwo jego i Doroty. Zob. Oporowscy h. Abdank. Córki Doroty i Gajewskiego, Katarzyna, żona sołtysa w Nowejwsi koło Szamotuł, Elżbieta, Barbara i Anna, części swe ojczyste i macierzyste w Oporowie w r. 1506 sprzedały za 81 grz. ojczymowi Wojciechowi Pierwoszewskiemu (P. 1390 k. 91). Te siostry "niegdy z Oporowa" t. r. od ojczyma, dziedzica w Oporowie, uzyskały zobowiązanie uiszczenia 35 grz. (P. 862 k. 155v).

Mikołaj O. pozywał w r. 1459 Jana i Macieja Zyrzyńskich (Zerzyńskich), braci niedzielnych (P. 18 k. 241v). Mikołaj z Oporowa, mąż Małgorzaty (Gostkowskiej?), która w r. 1462 pozywała Dobrogosta z Oporowa, sam zaś Mikołaj jednocześnie pozywał Jana i Tomasza braci z Lubicza (P. 18 k. 278). Ten sam Mikołaj i jego niedelny brat Jan, obaj niegdy z Małego Strzeszyna (Strzeszynka), teraz dziedzice z Oporowa, w r. 1465 pozywali Daniela z Drogocina (P. 19 k. 108). Mikołaja "niegdy Strzeszyńskiego" żona Małgorzata miała w r. 1470 płacić winę, bo nie stanęła z pozwu Barbary O-ej, żony Michała, syna Wierzbięty niegdy Drogockiego (P. 20 k. 96), zaś w r. 1471 ten Mikołaj pozywany był przez Barbarę, ale również nie stanął (ib. k. 112v). Mikołaj nie żył już w r. 1519, kiedy owdowiała Małgorzata Gostkowska pozywana była o posesję w Gostkowie przez Katarzynę, żonę Mikołaja Klawka Szurkowskiego, Helenę, żonę Macieja Pigulca, i Elżbietę, córki Jana z Gostkowa zw. Sadło (P. 867 k. 136). Syn Mikołaja i Gostkowskiej, Wojciech uzyskał w r. 1535 od Wincentego Cielmickiego, brata cioteczno-rodzonego matki zapis 50 grz. długu (P. 875 k. 11v). Wojciech O., występował w r. 1565 jako wuj Józefa, Jana i Wojciecha Gostkowskich (Kośc. 243 k. 161v; P. 1397 k. 438v).

Michał z Oporowa, pozwany w r. 1469 przez Jutkę niegdy Polanowską (P. 20 k. 13v), która w r. 1473 pozywała Marcina i Michała z Oporowa (ib. k. 154v). Barbara O-a, w r. 1470 żona Michała, syna Wierzbięty niegdy Drogockiego (ib. k. 96), pozywała w r. 1471 Mikołaja O-go (ib. k. 112v). Anna z Oporowa, matka Marcina i Michała, zawierała w r. 1475 o głowę syna Marcina ugodę z Andrzejem z Szamotuł, kasztelanem międzyrzeckim (P. 855 k. 18). Mikołaj O., pozwany w r. 1475 przez Świętosława Kurnatowskiego (Kunratowskiego) (P. 21 k. 14v). Mikołaj O., dziedzic w Oporowie w r. 1481 skwitowany przez Jana Boboleckiego z dóbr po rodzicach w Oporowie (P. 855 k. 114). Jan O., dziedzic w Chraplewie, na swej części Oporowa w r. 1494 zapisał kopę groszy czynszu rocznego od sumy 15 grz. mansjonarzom kościoła w Ostrorogu (P. 1383 k. 19). Wojciech, dziedzic w Oporowie, gotów był w r. 1496 dokonać rozgraniczenia z Bobolczynem, wsią Jakuba, Stanisława, Andrzeja i Mikołaja braci Boboleckich (P. 856 k. 184).

>Oporowscy różni, a wśród nich mogą się znaleźć zarówno O-cy z wojew. poznańskiego jak i z wojew. łęczyckiego. Mikołaj O., mąż Anny z Szamocina, która w r. 1435 sprzedała Laskownicę w p. kcyń. za 400 zł Annie i Katarzynie, córkom Mikołaja Laskownickiego (P. 1378 k. 87v). Bogumiła O-a, w r. 1506 żona Stanisława Redeckiego z Wielkiego i Małego Chowanowa w p. pozn., wniosła mu 300 zł węg. w posagu (P. 1390 k. 92v). Wojciech, między r. 1519 a 1529 mąż Anny, wdowy 1-o v. po Janie Russockim (I. R. Z. Kal. 3 k. 750). Anna, żona Jakuba Kamieniewskiego w latach 1534-1535. Wojciech O. z pow. sieradzkiego, skwitowany w r. 1544 przez Jana Jatrzębskiego, dziedzica Jastrzębnik w p. kal., z 200 zł z tytułu posagu wziętego (Kal. 7 k. 222) wziętego za córką Wojciecha, Anną, której w r. 1547 oprawił 450 zł posagu (P. 1395 k. 333). Niewątpliwie tego to właśnie Wojciecha żoną była Anna Grzymaczewska, córka Jana, która w r. 1550 wraz z Dorotą, żoną Piotra Borzysławskiego, pozywała Jana Jastrzębskiego o limitację terminu długu 3.000 grz. (I. Kal. 12 II s. 211). Anna ta na swi Linie w pow. sieradzkim zapisała w r. 1553 owemu Jastrzębskiemu dług 200 złp (ib. 16 k. 574). Wojciech w r. 1556 towarzyszył córce, kiedy części w Grzymaczewie i Włocinie sprzedała za 600 zł Janowi Russockiemu, miecznikowi kaliskiemu. Towarzyszył jej przy tym również Wojciech O., jej brat stryjeczno-rodzony (P. 1396 k. 403). Nie żył już w r. 1582 (R. Kal. 5 k. 286). Wspomniany wyżej Russocki to był jej brat przyrodni. Anna zobowiązała się scedować mu w r. 1557 swój spadek po matce w Grzymaczewie i Włocinie (Kal. 22 k. 81). Obpoje małżonkowie Jastrzębscy w r. 1562 zapisali dług 200 zł Wojciechowi Słomowskiemu (Szlumowskiemu) (ib. 27 s. 1075). Żyli jeszcze w r. 1584.

Barbara z Oporowa (czy O-a?), w r. 1580 wdowa po Mikołaju Białośliwskim. Anna z Oporowa, wdowa po Aleksym Łockim (?), w r. 1600 zapisała dług 130 zł swemu bratu rodzonemu (!), Marcinowi Szrobskiemu (Kc. 123 k. 654). Zofia z Oporowa, w latach 1620-1628 żona Dobrogosta Brzechffy, skarbnika kaliskiego, wdowa w r. 1635, nie żyła już w r. 1658. Jadwiga z Oporowa, w r. 1629 żona Wojciecha Czekanowskiego. Katarzyna z Oporowa, w r. 1661 wdowa po Wojciechu Kretkowskim, wojewodzicu brzeskim-kujawskim. Marianna O-a, w r. 1672 żona Stefana Grochowickiego, wdowa w latach 1686-1701. Michał z Karszewa O., mąż Zofii Dobiejewskiej, żony 1-o v. Jana Pścińskiego, 2-o v. Adama Chwałkowskiego nie żyjącej już w r. 1729, bezpotomnej (I. Kal. 167 s. 18). Ludwika z O-ch (?) Nieżychowska, chrzestna 3 VII 1739 r. (LB Brenno).

Przy wszystkich niewiastach pisanych "z Oporowa" należy mieć zawsze na uwadze, iż mogły nie być Oporowskimi. owo zaś "z Oporowa" dodawać do zgoła innych nazwisk.

>z Oporzyna w pow. kcyńskim. "Szl." Dobrogost, dziedzic w Oporzynie, nie żył już w r. 1464, kiedy córki jego "uczciwe i szlechetne", Sądochna z Wągrowca i Swachna (Świąchna?), żona "opatrznego" Piotra Karpentaja, mieszczanina poznańskiego, części ojczyste i macierzyste w Oporzynie sprzedały za 100 grz. Zygmuntowi Bresthowi, niegdy z Ostrowa (P. 1383 k. 358).

>Oppel, Oppeln, różni. Jan, administrator starostwa wschowskiego, mąż zmarłej Małgorzaty Habitz, ojciec urodzonej z niecórki Jadwigi, zawierał o jej rękę w r. 1650 kontrakt pod zakładem 2.000 złp z Piotrem Kotwiczem Krzyckim, burgrabią ziemskim, i zapisał mu za nią w posagu dług 2.500 zł (Ws. 56 k. 10, 11). Byli już małżeństwem w r. 1651. Melchior O, w r. 1662 mąż Katarzyny Brudzewskiej, córki Jana Brudzewskiego, która wtedy wraz z bratem Mikołajem-Janem pozywała Stanisława Biegańskiego w sprawie długu (P. 188 k. 489). Z kolei Biegański w r. 1672 pozywał to rodzeństwo o dług 1.650 zł (P. 199 k. 206). Zofia O-a, żona Jana Abrahama Troschke, oboje nie żyli już w r. 1778.

>Oppen, Oppa h. Własnego, wiodący się z Saksonii. Jakubowi Oppa Adam Witosławski w r. 1595 zapisał dług 150 zł (N. 162 k. 260), nie żył już w r. 1605, kiedy jego córka Anna Oppianka, wdowa po "sław." Jakubie Agaciku (Jagaciku), idąc 2-o v. za Wojciecha Krzywosędzkiego zapisała mu 24 I, krótko przed ślubem dług 500 zł (Kc. 124 k. 642). Umarła w r. 1625 lub 1626.

Karol Oppen, dziedzic Sędzin w pow. szamotul., chrzestny 16 II 1818 r. (LB Buk), mąż Antoniny Prusimskiej, zmarłej 20 VII 1866 r. w wieku lat 67 (LM Św. Marcin, Pozn.), ojciec zrodzonych z niej synów: Edmunda Leonarda, ur. 6 XI 1828 r., zmarłego 28 XII 1829 r., Maksymiliana Adolfa, ur. w Sędzinach 31 I 1830 r., podawanego do chrztu przez pannę Idę O., Antoniego, ur. tamże 16 XII 1833 r. Z córek: Katarzyna, ur. tamże 8 V 1820 r., podawana do chrztu przez Karolinę O., i Gustawa (LB, LM Buk). Emil O. zmarł 16 IX 1884 r., o czym zawiadamiało rodzeństwo (Dz. P.).

>Oppersdorf h. własnego. Zygmunt, podkomorzy J. Ces. Mci, i Anna Zuzanna, rodzice Leonory Maksymiliany, ochrzcz. w sierpniu 1645 r., oraz Marianny, ochrzcz. w r. 1647 (LB Gołaszyn).

>Oraczewscy h. Szreniawa z Oraczewa w pow. łęczyckim. Felicjanna, w latach 1657-1663 wdowa po Abrahamie Tomickim, 2-o v. w r. 1670 żona Salomona Pągowskiego. Michał, mąż Konstancji Zbijewskiej, córki Piotra, wojskiego krakowskiego, i Agnieszki Rożnówmny, która owdowiawszy poszła 2-o v. za Aleksandra Gomolińskiego, kasztelana konarskiego. Dziedziczka Bujnic, Szczepanowic i Żernik w pow. piotrkowskim, bezpotomna, nie żyła już w r. 1702 (Ws. 77 IV k. 35; Kośc. 311 s. 901; Z. T. P. 42 k. 301, 43 k. 662). Adam, wojski krakowski, i żona jego Krystyna Pigłowska, oboje nie żyjący już w r. 1725, rodzice Stanisława, dziedzica Boleścic i Olpic w pow. ksiąskim, męża Elżbiety Miaskowskiej, córki Maksymiliana, cześnika poznańskiego, i Zofii Mycielskiej. Ta Elżbieta t. r. kwitowała swych braci z 10.000 zł posagu i 4.000 zł wyprawy, mąż zaś odebrawszy powyższe sumy z rąk Józefa Molskiego, stolnika kaliskiego, zobowiązał się je żonie oprawić (Ws. 81 k. 25v). Domicella O-a, stolnikowa winnicka, umarła 20 XII 1776 r. (Nekr. Obra; Nekr. Owińska).

>Orchowscy z Orchowa w pow. gnieźn. Dziersław O. występował w r. 1440 jako prokurator Jana, dziecka zmarłego Andrzeja Bojanowskiego (Kośc. 17 s. 212). Jan, mąż Ofki z Oporowa, która w r. 1440 pozywała Dorotę Poniecką (ib. s. 162), a w r. 1442 pozywała matkę swą Dorotę Oporowską (ib. s. 252). Ten Jan przeprowadzając w r. 1446 działy z bratem Stanisławem wziął całe miasto Orchowo oraz wsie: Orchowiec, Wola, oba Myślątkowa w p. gnieźn. (P. 1379 k. 158v). Żona Ofka, pozwana przez siostrę rodzoną Synochę, żonę Jana Kępieńskiego ze Szkaradowa, nie stanęła i w r. 1466 miała ołacić winę (ib. s. 111, 803). Jan O. był w r. 1447 dziedzicem w Poniecu (P. 17 k. 100), zaś Ofkę w r. 1448 pozywała jej rodzona siostra Anna, żona Ścibora z Ponieca (Kośc. 16 k. 136, 140v, 143v). T. r. miała termin z Żydami poznańskimi (P. 17 k. 136), z Maciejem Borkiem, kasztelanem nakielskim (Kośc. 18 s. 213) i znów w latach 1448 i 1449 z siostrą Synochą Kępieńską (ib. s. 236, 291, 19 k. 5). Synocha ze swej strony oskarżała ją w r. 1450 o najazd na jej zamek w Poniecu (Kośc. 19 k. 38v). Ona t. r. pozyuwała Synachę o dokonanie równego podziału ojcowizny w Poniecu, w przedmieściu Długa Ulica, jak też podziału klejnotów (ib. k. 105v). Jan O. " z Wielkiego i Małego Oporowa" umarł między r. 1450 a 1452 (ib.; P. 18 k. 17). Nie mam pewności, czy można identyfikować go z Janem z Orchowa zw. "Kosisko", którego Mikołaj "Wilczek" z Tanina w r. 1446 wzywał do złożenia sumy 50 grz. (N. 143 k. 41). Wdowa w r. 1452 nie stanęła z pozwu sióstr niedzielnych, Katarzyny i Elżbiety z Brodnicy i miała płacić winę (Kośc. 19 k. 177v). Była w r. 1464 2-o v. żoną Dobrogosta z Psarskiego (Zajączkowskiego) i wtedy to wsólnie z synem Hektorem z Orchowa całe wsie Wielkie i Małe Oporowo dała mężowi w dożywocie (P. 1383 k. 200v). Od męża nawzajem tę zrezygnowaną mu "z miłości małżeńskiej" trzecią część w Wielkim i Małym Oporowie nabyła t. r. za 500 zł węg., z tym warunkiem, iż dobra te będzie trzymać jeszcze przez dziesięć lat po jego śmierci, a dopiero potem przypadną jej synowi Hektorowi (ib. k. 274v).

@tablica: Orchowscy

Hektor, syn Jana i Oporowskiej, cześnik (podczaszy?) kaliski w r. 1502 (G. k. 197; P. 1398 k. 199v). Nieletni, działał w r. 1452 w asystencji stryja Stanisława O-go oraz wujów, Mikołaja i Andrzeja "Kuszów" z Gołańczy (P. 18 k. 17). Od Dobrochny, wdowy po Szymonie Myśliborskim, w r. 1456 nabył wyderkafem za 100 grz. jej oprawę na połowie Myśliborza (P. 1384 k. 225). Intromitowany był w r. 1470 do owej połowy (Kon. 2 k. 115v). Arbitrzy w r. 1462 godzili go ze stryjem Stanisławem (G. 20 k. 7). Na połowie miasta Orchowa, wsi Wola oraz na Wielkim i Małym Oporowie w r. 1464 oprawił żopnie Dorocie, siostrze Mikołaja Liskowskiego, posag 500 grz. (G. 19 k. 76). Całe swe wsie Wielkie i Małe Oporowo w r. 1467 sprzedał za 2.000 grz. Andrzejowi Oporowskiemu, biskupowi poznańskiemu (P. 1384 k. 242).. Od Jana, dziedzica w Skubarszewie ("Kubarchowo") w r. 1471 nabył za 100 grz. pięć łanów w Wielkim Gałczynie p. gnieźn. (P. 1385 k. 111). Skwitowany w r. 1471 przez Macieja i Jana braci z Myśliborza, spadkobierców brata stryjecznego Jana Myśliborskiego, z 500 grz. zapisanych zmarłemu na połowie tej wsi (Kon. 2 k. 135v). Od Jana i Piotra Myśliborskich w r. 1472 kupił za 100 grz. dwie części w Małym Gałczynie (P. 1385 k. 157). Od Elżbiety, żony Wojciecha Przetoczyńskiego w r. 1473 kupił część wsi Denkowo z sołectwem pow. gnieźn. (P. 1383 k. 211). Od Wojciecha Nojewskiego (dziedzica w Przetocznie) uzyskał w r. 1475 zobowiązanie, iż stawi do akt żonę Elżbietę, aby scedowała mu dobra rodzicielskie, tj. połowę Goliszewa w p. kruszw., połowę Piotrowic w p. inowrocł. oraz bliższość do Piotrkowic po matce Katarznie (P. 855 k. 13v). Kupił od niej te Piotrkowice za 200 grz. (G. 13 k. 9v). Od Macieja i Michała braci z Gałczyna w r. 1476 nabył wyderkafem za 12 grz. pusty łan i czwartą część łana "Staszkowskiego" w Wielkim Gałczynie w p. gnieźn. wraz z częścią jeziora "Okunino" (P. 1386 k.43). Skwitowany w r. 1492 przez Macieja Witkowskiego z 45 grz. na wsi Suchodół p. gnieźn., od tegoż Macieja kupił jednocześnie jego prawa i przezyski na Suchodole, uzyskane przez zmarłego ojca, Piotra Witkowskiego (G. 15 k. 146). Od Szymona Rękawczyńskiego t. r.kupił za 100 zł węg. czwartą część Rękawczyna w p. gnieźn. (P. 1387 k. 178). Był t. r. godzony przez arbitrów z Janem i Tomaszem braćmi z Jarocina (Py. 168 k. 155), których w r. 1493 wzywał do uisczenia 152 zł węg. (Py. 15 k. 335v). Trzy i pół łana w Rękawczynie Kościelnym w r. 1494 sprzedał wyderkafem za 30 zł węg. ks. Piotrowi Gałczyńskiemu, plebanowi w Rękawczynie, i jego bratankom, Wawrzyńcowi i Janowi, dziedzicom w Gałczynie (P. 1383 k. 23v). Od Piotra niegdy Małachowskiego, dziedzica w Szyszynie, nabył t. r. czwartą część Gałczyna z prawem patronatu tamtejszego kościoła (ib. k. 24v). Od Jana Miłaja z Jarocina t. r. nabył wyderkafem za 100 zł węg. część Siedlemina w p. pyzdr. trzymaną przezeń od Jakuba Siedlemińskiego (ib. k. 30v). Od Tomisława z Jarocina zw. Miłaj t. r. nabył wyderkafem za 140 zł węg. ulicę z mieszkaniami idącą w kierunku Koźmina (ib. k. 31). Od Andrzeja z Szamotuł, kasztelana kaliskiego, t. r. wyderkafem za 1.600 zł nabył miasto Kazimierz z przyległymi wsiami: Nieświastowo, Sławolucz, Biskupice, Lubiecz, Kamienica, Łaszczyno, Bieniszewo, Mórka, Przybysław, Gadowo, Karczewo i Czartkowo w powiatach kon. i pyzdr., które sam trzymał na zasadzie praw i przezysków nabytych od Żydów z Brześcia (ib. k. 48v). Z kolei dobra Kazimierskie w r. 1495 za 700 grz. zbył wyderkafem Janowi Bużeńskiemu (P. 1383 k. 102). Skwitowany był w r. 1496 z 300 grz. wyderkafu na połowie miasta Orchowa oraz wsi: Orchowiec, Myślątkowo, Wola, Denkowo p. gnieźn. przez Jana z Chodcza, starostę halickiego, działającego w imieniu bratanka Jana Bużeńskiego (Py. 169 k. 73). Żona Hektora, Dorota, działająca w asyście stryja Jana, wójta gnieźnieńskiego, i wuja Michała Ruchockiego, w r. 1496 zrzekła się sumy 200 grz. zapisanej zmarłemu jej ojcu przez Andrzeja Warzymkowskiego i skwitowała go z posagu i wiana (G. 16 k. 158v). Hektor połowę Denkowa w r. 1496 sprzedał Janowi Dobrosołowskiemu (P. 1383 k. 125v). Myślątkowo t. r. wyderkafem sprzedał za 100 zł węg. Michałowi Ruchockiemu, burgrabiemu konińskiemu (ib. k. 126). Pozywał w r. 1499 Jana, Tomasza i Bartłomieja braci, dziedziców z Małego Gałczyna, o nastawanie na swoje życie (G. 18 s. 83). Na mieście Orchowo oraz na wsiach, Wola i Myślątkowo zapisał t. r. czynsz roczny 13 grz. od sumy 200 zł węg. ks. Tomaszowi Lubomyślskiemu (P. 1389 k. 42; G. 24 k. 208v). Swej drugiej żonie, Małgorzacie, na połowie dóbr w Orchowie w r. 1502 dał oprawę 600 grz. posagu (P. 1398 k. 199v). Chyba żył jeszcze w r. 1512 (G. 25 k. 318v), nie żył już w r. 1514 (ib. k. 544v). Z Doroty rodziła się córka Jadwiga, w latach 1514-1521 żona Stanisława Wydawskiego (ib. k. 544; P. 867 k. 573v). Z drugiego małżeństwa syn Jan.

Jan, syn Hektora i Małgorzaty, dziedzic w Orchowie, nieletni, pozostający pod opieką szwagra Wydawskiego, kwitowany był w r. 1514 przez Tomasza Lubomyskiego, dziedzica w Giewartowie, z 78 grz. czynszu rocznego z jego dóbr (G. 25 k. 544v). Część w Linowcu p. gnieźn.wraz z częścią jeziora, nabyte wyderkafem przez ojca od Jana Gorczyńskiego "Daroni", sprzedał wyderkafem w r. 1515 za 50 grz. Szymonowi Turzyńskiemu, pisarzowi ziemskiego inowrocławskiemu (P. 1392 k. 55v). Pozwany w r. 1521 przez przyrodnią siostrę Jadwigę zamężną Wydawską o wygnanie jej z dóbr oprawnych w Orchowie po jej matce Dorocie (P. 967 k. 573v). Pozywał w r. 1525 Jana Jarockiego, syna Tomisława, który nie stanął (Py. 25 k. 149). Bezpotomny, nie żył już w r. 1528, a w dobrach jego, t.j. w mieście Orchowo i wsiach: Myślątkowo, Orchowiec, Wola, Rękawczyno, częściach wsi: Linowiec, Małe Rękawczyno, Małe Gałczyno pow. gnieźn. oraz w częściach wsi Goliszewo pow. kruszw. dziedziczyli wtedy potomkowie siostry Jadwigi (G. 335a k. 118).

Stanisław, brat Jana a stryj Hektora, z działów braterskich z r. 1446 wziął wieś Żelazne w p. nakiel., Rąpczyno w p. kcyń., Denkowo w p. gnieźn. i połowę wsi Ludzisko w p. inowrocł. (P. 1379 k. 158v). Na połowie wsi Ludzisko i Rąpczyno (?) w r. 1446 oprawił 400 grz. posagu żonie Piechnie (P. 1379 k. 169v). Arbitrzy w r.1462 godzili go ze stryjem Hektorem O-im, nazwanym Ludzkim alias Rąpczyńskim (Rakczyńskim) (G. 20 k. 7).

Jadwiga z Orchowa, w r. 1488 wdowa po Andrzeju z Gaju, sędzim ziemskim poznańskim. Tomasz O., nie żyjący już w r. 1539, brat przyrodni Mikołaja Kotwicza, podwojewodziego gnieźnieńskiego, któremu w testamencie zapisał 2.000 złp (G. 32 k. 86v). Szymon, z wojew. sieradzkiego, zaślubił 31 VI 1717 r. pannę Teofilę Skotnicką (LC Krotoszyn). Marcin, w r. 1784 mąż Marianny Gajewskiej (I. Kal. 224 k. 39, 223).

N. sprzedał w r. 1885 folwark Wierzchucin w p. bydg. (365 m. m.) za 48.000 m. Wesslowi, kapitaliście z Bydgoszczy (Dz. P., wiad. z 30 VI). Stanisław, były właściciel Krzyżownicy koło Mogilna, kupił w r. 1910 od firmy Drweski i Langner wieś ryc. Wilcza koło Bydgoszczy (1300 m. m.) (ib., wiad. z 8 VII).

>Orczyńscy, Orczeńscy. Marcin O. w r. 1511 nabył wyderkafem za 120 grz. od Jana Bnińskiego, dziedzica w Borku, wieś Bartoszewice w p. kośc. i na tej wsi oprawił 20 grz. posagu żonie Barbarze, córce Spytka Szlachcińskiego (P. 786 s. 252). Za Jana Bnińskiego w r. 1513 ręczył jego bratanek Mikołaj, iż stanie przed aktami celem dokonania sprzedaży Bartoszewic za 120 grz. (Kośc. 23 k. 395). Ten Mikołaj Bniński swoją część Bartoszewic t. r. sprzedał wyderkafem O-mu za 100 grz. (ib. 345 k. 30). Dopiero w r. 1526 Jan Bniński całe Bartoszewice Wielkie sprzedał wieczyście O-mu za 500 grz. (P. 1393 k. 110v). Synem Marcina był Marcin, córką Małgorzata, żona Wojciecha Gostkowskiego. Ów Marcin (junior) nie żył już w r. 1598, a jego spadkobierczyni, owdowiała już siostra Małgorzata, sprzedała wtedy Bartoszewice za 15.000 złp synowi Andrzejowi Gostkowskiemu, zachowując tam dożywocie (P. 1402 k. 768, 768v, 968).

>Ordęgowie h. Łodzia. Piotr od Andrzeja Poklateckiego cz. Gorskiego w r. 1625 kupił za 9.000 zł Brudzewko w pow. sieradzkim (P. 1415 k. 125). Zofia, żona 1-o v. żona Jana Cieńskiego, 2-o v. w latach 1641-1647 Piotra Kuczkowskiego, wdowa w latach 1649-1652, nie żyła już w r. 1685. Barbara, w latach 1681-1695 żona Franciszka Taczanowskiego. Stanisław skwitowany w r. 1690 przez Mikołaja Biernackiego i Teofilę z Jaraczewskich z sumy 1.600 zł (I. Kal. 146 s. 152), t. r. kwitował się z kontraktu z tymiż małżonkami (ib. s. 227). Agnieszka, żona Jana Korzenickiego, dziedzica Korzenicy w pow. sieradz., oboje już nie żyli w r. 1695. Wojciech, dzierżawca Piwonic w p. kal., wracając ze Śląska, z Oleśnicy od lekarza, chory na "kołtun", umarł na wozie 27 IV 1699 r. w lasach, koło stawku Głęboka (LM Ostrzeszów). Zofia, w r. 1700 żona Krzysztofa Wężyka, dziedziczka części Strzyżewa w pow. ostrzesz. Franciszka, żona 1-o v. Aleksandra Nowowiejskiego, wdowa w r. 1711, 2-o v. w latach 1713-1714 żona Hiacynta Pruszkowskiego, wdowa w r. 1734. Przy pokwitowaniu, jakie dawała w r. 1713 mężowi na sumę 2.000 złp, asystował jej rodzony brat Adam O. (I. Kal. 157 s. 116). Ten sam chyba Adam, syn zmarłego Wojciecha, żeniąc się z Katarzyną Moraczewską, wdową 1-o v. po Kazimierzu Helmichcie, krótko przed ślubem, 13 I 1713 r. zapisał jej sumę 3.000 złp (G. 93 k. 124). Adam, zapewne wciąż ten sam, dziedzic Brudzewa w r. 1727 (Z. T. P. 45 k. 969), wydzierżawił 20 IX 1729 r. Kołdów w p. kal. na trzy lata od Anny Kotlińskiej, wdowy po Macieju Wyszławskim (I. Kal. 167 s. 355). Konstancja Łubieńska wdowa po Andrzeju O-dze, dziedzicu Bliźniewa, w r. 1713 szła 2-o v. za Kazimierza Wstowskiego, któremu przed ślubem zapisała sumę 3.000 zł (ib. 159 s.319). Konstancja oraz jej dzieci z pierwszego męża w r. 1727 byli dziedzicami Bliźniewa (Z. T. P. 45 k. 969). Wojciech, mąż Zofii Niwskiej, córki Michała i Marianny Kwiatkowskiej, nie żyjącej już w r. 1736, uczestniczył wtedy w eksdywizji dóbr po zmarłej teściowej, Mariannie z Kwiatkowskich 1-o v. Sokołowskiej, 2-o v. Niwskiej (I. Kal. 171/173 s. 166). Nie mam pewności, czy ten sam Wojciech występował w r. 1742 jako były posesor Siąszyc (ib. 178/180 s. 135). Synem Wojciecha (chyba jeszcze żyjącego) i Niwskiej był Feliks (Felicjan) występujący w r. 1746 (Z. T. P. 51 k. 618). Zapewne ten sam Feliks O., podczaszy inowłodzki, wraz z żoną Barbarą Stanisławską w r. 1781 kwitowali się wzajemnie ze Stanisławem Stanisławskim (I. Kal. 221 k. 403). Barbara ze Stanisławskich z synami, Michałem i Janem, oraz z córkami Marianną i Zuzanną, kwitowana była w r. 1785 przez Józefa Otuskiego, komornikka granicznego kaliskiego, z 3.556 złp, z sumy oryginalnej 7.000 złp (ib. 225 k. 308v). Sumy wyprocesowane na Felijanie O-dze na dobrach Moliny (?) i Słomków w p. sieradz., swoje posagowe, Józefa z O-ów Rudnicka (zob. niżej) w r. 1791 cedowała zięciowi Janowi Amadejowi (Kośc. 337 k. 51).

Wojciech i Rozalia z Pawłowskich, córka Jana i Katarzyny Kromolickiej, oboje nie żyjący już w r. 1763 (ib. 204/205 k. 26v), rodzice Stanisława i Józefy (Józefaty), t. r. żony Wojciecha Rudnickiego, wdowy w latach 1782-1789. Może więc Wojciech, mąż Niwskiej, i Wojciech mąż Pawłowskiej, to jedna i ta sama osoba, zaś Feliks, Stanisław i Józefa to rodzeństwo? Stanisław był po matce w r. 1766 współspadkobiercą Marcina Kromolickiego (ib. 206/208 k. 57). Córką Wojciecha i Pawłowskiej była też Zofia, pod imieniem Salomei klaryska kaliska, której dziad jej Jan Jarosław Pawłowski, dziedzic Adamek i połowy Marcinowic w pow. sieradzkim zapisał w testamencie przed r. 1766 sumę 4.000 zł (ib. k. 118). Franciszka zaślubiła przed 30 IX 1761 r. Józefa Łubieńskiego, z czasem miecznika nowogrodzkiego. Siostra Aleta, cysterka ołobocka, zmarła w Ołoboku 17 II 1774 r., w 41-ym roku życia, 17-ym profesji zakonnej (Nekr. Przemęt; Nekr. Obra; Nekr. Owińska). Ewa, żona Marcina Wstowskiego, oboje nie żyli już w r. 1776. Marcin, nie żyjący już w 1788 r., mąż Justyny Wężykówny, urodzonej z Weroniki Klińskiej, która wtedy jeszcze żyła (I. Kal. 228 k. 478v). Ks. Mikołaj, chrzestny 5 VIII 1798 r. (LB Koźmin), zapewne identyczny z Mikołajem, kanonikiem inflanckim, przez lat 27 proboszczem w Kępnie, zmarłym 8 X 1809 r., w wieku 58 lat (LM Kępno). Józef, ur. w Słomkowie w wojew. kaliskim 13 VIII 1802 r., był może wnukiem Feliksa, o którym mowa była wyżej. Umarł w Krakowie 7 V 1879 r. (Dz. P. ). Michał, sędzia sieradzki, chrzestny 11 III 1805 r. (LB Gostyczyna), może identyczny z wymienionym wyżej Michałem, synem, tegoż Feliksa. Aleksander, sędzia pierwszej instancji departamentu kaliskiego, chrzestny (30 III?) 1810 r. (LB Trzciniec). Brygida, zaślubiona przed 23 VII 1815 r. Nepomucenowi Koszutskiemu, posesorowi Chwałkówka, kapitanowi wojsk francusko-polskich. Mateusz (Maciej), dziedzic Szczypiorna, liczący 21 lat, zaślubił 13 VI 1819 r. Różę Tomicką z Grudzielca, 18-letnią (LC Sobótka). Chrzestny 27 III 1821 r. (LB Sobótka). Józef i Antonina z Kiełczewskich (jedyna córka Józefy z Radońskich), rodzice Bolesława Feliksa, ur. w Lewkowie 19 I 1831 r. (LB Lewków; Hip. Wągrowiec, Miłosławice). Bronisława Helena wyszła przed 12 VIII 1921 r. za Adama Henryka Chłapowskiego, dra praw, pułkownika. Syna ich podawał do chrztu w r. 1921 Bronisław O. (LB Św. Marcin, Pozn.).

>Ordyńcowie (h. Ostoja?), przybysze z W. Ks. Litewskiego. Jerzy mąż Doroty Bolkowskiej, wdowy 1-o v. po Janie Borzewskim (?), wraz z nią w r. 1682 nabył wyderkafem od Marcina Woźnickiego za 12.000 złp Bydkowo w pow. pozn. (P. 1105 X k. 30v). Wraz z Piotrem Koszutskim był t. r. opiekumen dzieci zmarłego Kazimierza Dachowskiego i Katarzyny z Pikulskich (P. 1105 X k. 32). Dorota w r. 1682 kwitowała się z Teresą Konstancją z Opalińskich Niemieryczową, wojewodziną kijowską, z zawartego w r. 1678 kontraktu czteroletniej dzierżawy wsi Zalesie w p. pyzdrskim (Ws. 73 k. 662). Dorota ta nazwana w r. 1687 wdową 1-o v. po Krzysztofie Troszka. Jerzy O. i ona spisywali w r. 1687 w Bartoszewicach pod zakładem 25.000 zł kontrakt małżeński z Franciszkiem Strachowskim (Ib. k. 123v), zapewne wydając za niego swą córkę. Jerzy po śmierci tej żony był w r. 1694 skwitowany jako opiekun przez pasierbicę Annę Bodzewską, żonę Kaspra Kuczborskiego, z sumy 1.500 złp (P. 1127 VIII k. 10). Kazimierz O., chrzestny 29 II 1684 r. (LB Kobierno).

>Ordzińscy z Ordzina w pow. kaliskim, wsi dziś nieznanej. Jan O. z Podkoców w pow. kal., zwany "Siejek", pozwany w r. 1434 przez Małgorzatę, wdowę po Mojku ze Śliwnik (I. Kal. 1 k. 142). Dziedzic w Podkocach, wspólnie z Andrzejem "Sikaczem" z Podkoców, w r. 1445 nabył części tej wsi od Jadwigi, żony Jana Poklękowskiego, i Dzichny, córek zmarłego Mikołaja z Podkoców (P. 1379 k. 102v). Wraz z innymi dziedzicami w Podkocach w r. 1446 był godzony przez arbitrów z Wincentym ze Szczypiorna o granice między Podkocami a Szczypiornem (I. Kal. 3 k. 211). Jemu i Andrzejowi (bratu) O-im z Podkoców Jan z Czekanowa w r. 1447 składał sumę 7 grz. (ib. 4 . 58v). Od Marcina z Pawłowa Wielkiego uzyskał t. r. zapis 7 grz. (ib. k. 68). Od Jana "Mojka" ze Śliwnik dostał w r. 1448 zobowiązanie uiszczenia 23 zł węg. (ib. k. 202v). Kwitował w r. 1456 Zdzieszka z Bogucic i jego syna Jana z długu 21 grz. (Py. 11 k. 157v). Od Marcina z Małego Piątku, syna Chebdy, w r. 1466 uzyskał zobowiązanie uiszczenia 10 grz. posagu za jego rodzoną siostrą (I. Kal. 1 k. 371v). Siostrą tą a żoną Jana była zapewne Anna, o której będzie jeszcze mowa niżej. Kwitował Jan w r. 1467 z siedmiu i pół grzywien posagu, za które zmarły Przedbór oraz jego siostry, Świętochna i Dorota z Podkoców zastawili mu byli część w tej wsi (ib. k. 408). Od Małgorzaty, wdowy po Stanisławie "Sikaczu" z Podkoców, i od syna jej Andrzeja, w r. 1470 brał zastawem za 6 grz. część w tej wsi (ib. 2 k. 118v). Na połowie Podkoców w r. 1475 oprawił żonie swej Annie 20 grz. posagu (P. 1387 k. 25v). Była ta Anna córką Chebdy z Małego Piątku. Nie żył już Jan w r. 1481, kiedy to córka jego Małgorzata, żona "opatrznego" Marcina, mieszczanina odolanowskiego, kwitowała Andrzeja, syna "Sikacza" z Podkoców, oraz Pawła, ze swych praw do połowy części w Podkocach, a to z tytułu zastawu danego niegdyś jego ojcu (I. Kal. 3 k. 61). Synami Jana byli Jan i Andrzej. Pomiędzy nimi i ich matką Anną z jednej strony, a Andrzejem "Sikaczem" Pawłowskim cz. Podkockim j matką jego Małgorzatą z drugiej, zostało w r. 1481 założone vadium (ib. k. 63, 63v). Owdowiała Anna z siostrami w r. 1487 sprzedała wieczyście za 200 grz. łan pusty folwarczny w Małym Piątku Janowi "Kolibabie" z Biernacic (ib. k. 406). Kwitowała w r. 1500 Abrahama Szczypierskiego z 10 grz. (ib. 5 k. 216). Anna (z Oporowa?), wdowa 1-o po dziedzicu Ordzina, 2-o v. żona Dobrogosta z Kosiczyna, w r. 1459 kwitowała ze swego posagu i wiana, oprawionych na połowie Ordzina i Kosiczyna, swego syna Jana oraz jego rodzonego stryja i opiekuna, Wincentego z Ordzina (P. 18 k. 241v).

Dziersław O. na połowie Ordzina w r. 1451 oprawił żonie Katarzynie 30 grz. posagu (P. 1381 k. 24). Od Pawła z Szołowa w r. 1464 wziął w zastaw za 10 grz. pusty łan w Szołowie cz. Wszołowie (I. Kal. 1 k. 297v). Dziersława i jego bratanka, Jana z Kotarbów, w r. 1470 arbitrzy godzili z Katarzyną, matką tego Jana, i mężem jej, Wojciechem z Kotarbów, orzekając, iż winna syna zaspokoić z jego ojcowizny (ib. 2 k. 140v). Chyba nie żył już Dziersław w r. 1476 (zamordowany przez Ubysława z Kotarbów), kiedy żona Katarzyna ze swej oprawy na Ordzinie zobowiązała się wraz synem Wincentym uiścić 17 grz. w posagu za córką i siostrą Katarzyną Mikołajowi z Ciesiel (ib. k. 393), co oboje powtórzyli w r. 1477 (ib. k. 492v), dopełnili zaś w r. 1479 (ib. 3 k. 5v). Matka z synem niedzielnym Wawrzyńcem w r. 1477 żądała od Mikołaja z Kotarbów uiszczenia 20 grz. (ib. 2 k. 489v). Byli jeszcze dwaj inni synowie Dziersława i Katarzyny, Wojciech i Jan.

1. Wawrzyniec, syn Dziersława i Katarzyny, mąż Barbary Szymanowskiej, córki Michała, domagał się w r. 1482 od jej ojca uiszczenia 10 grz. posagu (ib. 3 k. 81). Wspólnie z bratem Wojciechem kwitował z głowy ojca Mikołaja Ubysza z Kotarbów i bratanka jego Jana, syna Ubysława, zabójcy (ib. k. 143, 181v). Od swych szwagrów, Jana i Stanisława, braci z Szymanowa, w r. 1485 uzyskał zapis 25 grz. posagu za ich siostrą (ib. k. 265). Od Heleny, żony Jana Szymanowskiego, nabył wyderkafem w r. 1487 za 15 grz. dwa łany puste w Szołowie, "Kozłowski" i "Pierzchliński", a to w dopełnieniu posagu żony swej Barbary. Zaraz też oprawił jej 30 grz. posagu na połowie części w Ordzinie, należnej mu z działu z bratem Wojciechem (P. 1387 k. 73). Na swej części w Ordzinie w r. 1491 oprawił żonie posag 40 grz. (ib. k. 151v). Ręczył w r. 1499 Marcinowi Pioruskiemu za swych bratanków (!) Filipa i Marka z Kotarb, iż go nie będą niepokoić o głowę ich ojca, on zaś sam tym swym bratankom zobowiązał się uiścić 14 i pół grz., które odebrał za głowę ich ojca (I. Kal. 5 k. 127). Wuj rodzony 1505 r. Małgorzaty Jedleckiej (P. 1390 k. 69v). Chyba już nie żył w r. 1517 (P. 1392 k. 155), a nie żył napewno w r. 1523, kiedy owdowiała Barbara z synami Janem i Maciejem dwie części w Cieślach p. kal. sprzedała w r. 1523 za 30 grz. Janowi, Wojciechowi i Marcinowi Ciesielskim, synom zmarłego Marcina (I. i D. Z. Kal. 2 k. 88v). Jednocześnie wraz z tymi synami nabyła wyderkafem od Tomasza Marszewkiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, za 18 grz. część w Witaszycach (ib. k. 88). Również wraz z synami w r. 1524 część Witaszyc sprzedała za 18 grz. wyderkafem Piotrowi Wolickiemu (ib. k. 95v). Wawrzyniec miał oprócz wymienionych synów także córkę, Zofię, żonę Andrzeja Ciesielskiego, wdowę w r. 1519. Z synów, o Macieju nie wiem nic więcej, ponadto, co już było powiedziane.

Jan, syn Wawrzyńca i Szymanowskiej, niedzielny z bratem Maciejem, wraz z nim całą ich część w Ordzinie sprzedał w r. 1517 za 34 grz. Tomaszowi, Pawłowi i Stanisławowi braciom Kuczkowskim (P. 1392 k. 155). Od Jana Ciesielskiego oboje wraz z matką kupili wtedy za 24 grz. część w Cieślach (ib. k. 156). Jan O., który zabił szwagra Andrzeja Ciesielskiego swoją trzecią część w Cieślach w r. 1519 rezygnował jego synom, Janowi, Wojciechowi i Marcinowi oraz córce Annie, jako rekompensatę za głowę ich ojca (I.i D. Z. Kal. 2 k. 60v). Wraz z bratem Maciejem ok. r. 1519 skwitowany z posagu, z Ordzina, przez siostrę Zofię zamężną Ciesielską (I. R. Z. Kal. 3 k. 649). Od Doroty, wdowy po Szymonie Głoskowskim, i Zofii, wdowy po Mikołaju Głoskowskim, w r. 1522 kupił za 12 grz. część w Głoskach, którą dziedziczyły po siostrze Barbarze, żonie Wojciecha Głoskowskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 75v). Część Głosek w r. 1523 sprzedał za taką samą sumę Grzegorzowi Głoskowskiemu (P. 1392 k. 516v). Od Marcina Gałąskiego w r. 1529 kupił za 20 grz. części w Głoskach Małych w p. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 147v). Na połowie tej części w r. 1530 oprawił żonie Jadwidze Gałąskiej, córce Błażeja z Małych Gąsek, posag 12 grz. (ib. k. 167v). Wraz z tą żoną (nazwaną "Gałąską z Charzewa" i działającą w asyście rodzonego brata Macieja Charzewskiego) sprzedali wyderkafem w r. 1533 w Gałąskach 25 składów roli oraz dwie łąki za 4 grz. rocznego czynszu Piotrowi Gałąskiemu (ib. k. 213v). Jan, dziedzic w Gałąskach, swoją część w Lubieniu Mniejszym w pow. kal. oraz przezyski przysądzone na Walentym Skałowskim, sprzedał wyderkafem za 120 grz. Tybercemu Lubieńskiemu (P. 1394 k. 415). Oboje z żoną w r. 1546 byli kwitowani z 4 grz. Piotra Gałąskiego (I. Kal. 9 k. 130). T. r. Jan zapisał 4 grz. długu Annie, wdowie po Urielu Gutowskim (ib. k. 186). Chyba ten sam Jan, nie żyjący już w r. 1570 (a zapewne i w r. 1551), był ojcem Anny, Zofii i Doroty, występujących w r. 1551. Anna była wtedy żoną "sław." Błażeja, mieszczanina kaliskiego, Zofia żoną Jakuba Jaskólskiego, Dorota panną. Oboje Jaskólscy żyli jeszcze w r. 1570 (I. Kal. 14 s. 1222, 36 s. 1182).

2. Wojciech, syn Dziersława i Katarzyny, występował obok brata w r. 1479 (ib. 2 k. 565). Wraz z Mikołajem z Głosek w r. 1489 ręczył Mikołajowi z Kotarbów za Michała i Rafała, braci z Kotarbów, iż z nim będą żyć w pokoju (ib. 3 k. 540v). Swoją połowę Ordzina w r. 1515 wyderkafem sprzedał za 15 grz. Tomaszowi, Pawłowi i Stanisławowi braciom z Kuczkowa (I. i D. Z. Kal. 2 k. 37). Żył jeszcze w r. 1517. Zob. tablicę.

@tablica: Ordzińscy

>Ordzińscy z Ordzina w pow. pozn. Dzierżek z Ordzina pozwany w r. 1394 przez Staszka Rudzkiego (Ruckiego) o połowę grzywny (Leksz. I 1888). Nosalina, dziedziczka ("dziedzic") w Ordzinie, w r. 1402 pozwana przez Janusza Fawkę, mieszczanina poznańskiego, o 2 grz. i 13 skojców (Ks. Z. P. 1099). Janusz z Ordzina w r. 1409 miał termin z Mikołajem, Markuszem i Pietraszem, dziedzicami z Góry (P. 3 k. 80v). Janusz i siostra jego Wichna w r. 1424 pozywali Piotra z Obrzycka (P. 7 k. 202), a w r. 1428 oboje , brat i siostra, procesowali się między sobą o sumę 10 grz. (P. 10 k. 70).

Wincenty O. w r. 1438 płacił winę Katarzynie, wdowie po Choryńskim (P. 14 k. 44). Dawał w r. 1443 zapis 50 grz. Szymonowi, Janowi i Wojciechowi, braciom z Sokolnik (ib. k. 201). Wspólnie z bratem niedzielnym Piotrem, dziedzice w Ordzinie, trzy łany w Wielkim Przyborowie p. pozn. w r. 1444 sprzedali za 100 grz. Stanisławowi z Ostroroga, podstolemu kaliskiemu (P. 1379 k. 79v). Jednocześnie obaj bracia dali Gotardowi z Wielkiego Przyborowa wieś Sokolniki w p. pozn. w zamian za trzy łany w Wielkim Przyborowie i dopłatę 400 grz. (ib.). Wincenty zapisał w r. 1446 sumę 20 grz. Katarzynie i Małgorzacie, córkom Sędziwoja z Wielkiego Sławna (P. 15 k. 186), a ponieważ z sumy tej nie uiścił się, miał w r. 1448 płacić winę (P. 17 k. 110, 139). Pozwany przez Mikołaja niegdy z Wielżyna, teraz z Baworowa, stawił w r. 1447 za siebie Arkembolda z Oporowa (ib. k. 27v). Na połowie Ordzina, uzyskanej z działów z bratem, oprawił w r. 1448 posag żonie Annie, 100 grz. (P. 1380 k. 3v), zaś w r. 1449 tejże żonie oprawił 100 grz. posagu (ib. k. 42). Miała owa Anna (Radomicka?) "bliższość" po swej babce, Lutce, do czwartej części Radomicka oraz do całej wsi Miechcino w p. kośc. i z tego tytułu w r. 1450 pozywała Jana Radomickiego, oskarżając go o wtargnięcie do tych dóbr i zagarnięcie rzeczy babki o wartości 600 grz. (Kośc. 19 k. 66). Pozwany w r. 1453 przez Basza z Przyborowa w sprawie poręczenia za Piotra z Obrzycka (P. 18 k. 151). Chyba synem Wincentego był Piotr.

Piotr, zapewne syn Wincentego i Anny, w r. 1481 kwitował ze sprawowanej nad sobą opieki Mikołaja, Jana, Bernarda, Stanisława, synów Jana Radomickiego (Kośc. 227 k. 79v). Pozywał t. r. Andrzeja, Wincentego i Piotra, synów Piotra Słomkowskiego, dziedzica w Głaszewie p. pozn., którzy nie stanęli (P. 21 k. 120, 147), zaś w r. 1485 uzyskał intromisję do przysądzonych sobie w 30 grz. ich dóbr w Głaszewie (P. 22 k. 21v). Na swej części Ordzina oprawił w r. 1481 żonie swej Dorocie posag 150 grz. (P. 1386 k. 131). Na połowie łąk, dworu i inwentarzy w Ordzinie oprawił jej w r. 1482 ten posag (ib. k. 155). Od Mikołaja Wierzbińskiego dziedzica w Starym Gorzycku, w r. 1493 uzyskał zapis 12 grz. i takiż zapis od Stanisława Wierzbińskiego, dziedzica tamże (P. 23 k. 50v, 51). Jako wuj Elżbiety Kołackiej w r. 1495 żądał od ks. Piotra Racławkowskiego, dziekana średzkiego, wydania sobie tej Elżbiety, ksiądz zaś zeznał, że Jadwiga Kołacka zawiozła ją do klasztoru w Toruniu, a teraz ksieni wydać jej nie chce (P. 856 k. 104). Na Ordzinie t. r. zapisał czynsz roczny półtorej grzywny, wyderkafem od sumy 18 grz., misjonarzom w Ostrorogu (P. 1383 k. 78). Nie żył już Piotr w r. 1502 (P. 24 k. 33). Synowie jego, Jan i Wincenty. Córka Katarzyna, najpierw w latach 1500-1508 żona Stefana Biezdrowskiego, potem 2-o v. w r. 1518 Mikołaja Chycińskiego z Chyciny i Gorońska w p. pozn.

1. Jan, syn Piotra, z bratem rodzonym i niedzielnym, Wincentym, pozwani przez Jakuba Słopanowskiego, nie stanęli (P. 24 k. 33). Pozywał ich obu w r. 1505 mąż ich siostry Katarzyny, Stefan Biezdrowski, w związku z danym mu przez nich zastawem Ordzin w sumie 200 grz. posagu (P. 862 k. 55). Skwitowani obaj przez tego szwagra w r. 1508 z 900(?) grz. posagu (P. 863 k. 23v). Jan przeprowadził w r. 1518 z bratem podział Ordzina i wziął połowę owej wsi z dopłatą 40 grz. (P. 1392 k. 221v). Bratu swą połowę Ordzina za 60 grz. (ib. k. 256). Chyba ten sam Jan O. od Mikołaja Węgorzewskiego w r. 1520 kupił za 425 grz. połowę Gorzuchowa w p. gnieźn., całe Słapowo (Słębowo) w p. kcyń., całe Rogalino w p. nakiel. oraz 10 grz. na wsi Kamienieczek w p. gnieźn. (P. 1392 k. 347v). Jednocześnie na połowie Gorzuchowa oprawił 120 zł posagu żonie Małgorzacie Węgorzewskiej, córce Jana (ib.). Słębowo w r. 1521 sprzedał wyderkafem za 71 grz. Piotrowi Mieleńskiemu (G. 335a k. 60v). Dziedzic w Gorzuchowie, w r. 1535 pozywał Stanisława Zakrzewskiego, dziedzica w Zakrzewie (G. 262 k. 196v). Skwitowany w r. 1541 przez Stanisława i Andrzeja Kowalskich z 11 grz., za które od ich zmarłego ojca Stanisława nabył pustkę Rogalino (G. 32 k. 356v). Całe Słębowo, oraz połowy Gorzuchowa i pustki Rogalino w r. 1545 sprzedał za 2.000 grz. Mikołajowi Mieleńskiemu (P. 1395 k. 186). Nie żył już w r. 1559 (P. 900 k. 271). Syn Piotr.

Piotr, syn Jana i Węgorzewskiej, w r. 1559 kwitował z długu 424 zł Seweryna, Juliana, Stanisława, Marcina i Wacława Węgorzewskich, synów zmarłego Jana a spadkobierców Andrzeja Węgorzewskiego, komandora poznańskiego (P. 900 k. 271, 274). Nie żył już Piotr w r. 1577, kiedy syn jego Mateusz, jako spadkobierca dziada Jana, działając także w imieniu brata Walentego, cedował braciom Rozbickim zapis ewikcyjny na sumę 425 grz., za którą ów dziad kupił był część Słębowa i Rogalina (P. 929 k. 681v).

2. Wincenty, syn Piotra, niedzielny z bratem Janem w r. 1502 (P. 24 k. 33), z przeprowadzonych z nim w r. 1518 działów wziął siedem i pół łanów osiadłych wraz z połową karczmy w Ordzinie, dopłacając bratu 40 grz. (P. 1392 k. 221v), ale już t. r. kupił od brata za 60 grz. jego połowę Ordzina, swoją zaś tamtejszą połowę sprzedał wyderkafem za 150 grz. Tomaszowi Otuskiemu z Bielaw (ib. k. 256). Żeniąc się w r. 1519 z Katarzyną Gorzewska, córką Jana, na krótko przed ślubem, 13 II, oprawił jej posag 150 grz. (P. 867 k. 28). T. r. na połowie Ordzina oprawił jej 200 grz. posagu (P. 1392 k. 264). Połowę Ordzina w r. 1520 sprzedał wyderkafem za 200 grz. Mikołajowi Chycińskiemu (ib. k. 371). Peregrynowi Kurskiemu, mężowi swej córki Agnieszki, w r. 1532 wypłacił 450 grz. posagu (P. 874 k. 54). Od Agnieszki, wdowy po Janie Gorzewskim, w r. 1535 uzyskał zapis 20 grz. długu (P. 875 k. 201v). Od Marcina Bielejewskiego w r. 1543 kupił za 850 grz. połowę Bielejewa (P. 1391 k. 111v), a od Hieronima Gorzewskiego w r. 1545 nabył wyderkafem za 500 zł czwartą wsi Studzieniec w p. pozn. (P. 1395 k. 171v) i t. r. ów wyderkaf odsprzedał za taką sumę Kasprowi Gorzewskiemu (ib. k. 191). Uzyskał w r. 1555 zobowiązanie od Barbary Gorzewskiej, wdowy po Janie Boboleckim, i od jej syna Macieja, względem 214 zł, którą to sumę pożyczył był dla wyposażenia Anny Boboleckiej, córki Jana, i dostał zabezpieczenie na Stojkowie w p. pozn. (P. 896 k. 89). Od Anny Trąmpczyńskiej, wdowy po Janie Chomęckim, od Wojciecha Włościejewskiego, jako opiekunów dzieci jej, Piotra, Jana, Jadwigi, Anny, Zofii i Barbary Chomęckich, w r. 1558 nabył wyderkafem za 900 grz. części w Wielkim Rosnowie p. pozn., ich dziedziczne a tej matki oprawne (P. 1396 k. 546v). Żył jeszcze w r. 1561 (P. 903 k. 173). Z synów, Mikołaj, bezpotomny, nie żył już w . 1555 (P. 896 k. 502v). O Stanisławie niżej. Córka Agnieszka, w latach 1532-1539 żona Pelegryna Kurskiego.

Stanisław, syn Wincentego i Gorzewskiej, od Jana Boboleckiego, męża Barbary Gorzewskiej, w r 1552 nabył wyderkafem za 700 zł połowę Stojkowa w p. pozn. (P. 893 k. 221, 1396 k. 53v). Żenił się t. r. z Dorotą Włościejewską, córką Piotra, która wtedy, jeszcze jako narzeczona, uzyskała od ojca przyszłego męża, Wincentego O-go, zobowiązanie dania oprawy na Bielejewie i Ordzinie (P. 892 k. 167). Stanisław, jako spadkobierca brata Mikołaja, mianował w r. 1555 plenipotentów (P. 896 k. 502v). Połowę Stojkowa t. r. wydzierżawił Barbarze, wdowie po Janie Boboleckim, i jej synowi Maciejowi (P. 896 k. 502v), zaś w r. 1556 zawierał kontrakt o dzierżawę tej połowy z Maciejem Boboleckim (P. 897 k. 701). Od Andrzeja Konarzewskiego w r. 1561 kupił za 1.000 zł połowę Konarzewa w p. pozn. (P. 903 k. 229, 1397 k. 21v). Od Wojciecha Bzowskiego w r. 1562 kupił za 5.000 zł połowę Bielejewa p. pozn. (P. 904 k. 476, 1397 k. 157v) i t. r. uzyskał intromisję do tych dóbr (P. 904 k. 542). Żonie Dorocie Włościejewskiej w r. 1564 oprawił posag 600 zł na Ordzinie, zachowujac dla siebie Bielejewo (P. 906 k. 304, 1397 k. 322v). Dla zrodzonych z niej dzieci t. r. ustanowił opiekunów (ib. k. 325). Skwitował t. r. Jana, Macieja, Jakuba i Stanisława Włościejewskich, braci i spadkobierców ks. Jana, kanonika poznańskiego, ze 127 złp (P. 906 k. 70). Chyba żył jeszcze w r. 1570 (P. 1398 k. 46v), nie żył już w r. 1574 (ib. k. 507). Owdowiała Dorota Włościejewska w r. 1577 zapisała Jakubowi Sędzińskiemu sumę 200 złp (P. 929 k. 745v), nie żyła już w r. 1579 (P. 933 k. 475, 528). Syn Maciej. Z córek, Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1578, żona Wojciecha Gorskiego. Anna, 1-o v. w latach 1570-1579 żona Stanisława Jaskóleckiego, wdowa w r. 1582, t. r. krótko po 15 IX wyszła 2-o v. za Mikołaja Kołackiego, żyli jeszcze oboje w r. 1584. Dorota wyszła 1-o v. w r. 1576 za Jana Nowowiejskiego żyjącego jeszcze w r. 1592, wdowa w r. 1594, 2-o v. w r. 1595 żona Stanisława Dłuskiego. Jadwiga zaślubiła w r. 1574 Marcina Staręskiego, żyjącego jeszcze w r. 1595, wdowa w r. 1603. Urszula, wspomniana obok sióstr w r. 1579 (P. 933 k. 753), wyszła w r. 1585 za Macieja Swinarskiego "Główkę", żyli jeszcze oboje w r. 1600, ona nie żyła już w r. 1616. Zofia zaślubiła w r. 1588 Stanisława Ninińskiego cz. Łowęckiego zw. Garnek, żyjącego w r. 1590, wdowa w r. 1592, była 2-o v. w latach 1593-1600 żoną Marcina Modrzewskiego, wdowa w r. 1604. Agnieszka wyszła w r. 1593 za Adama Rogalińskiego, wdowa w r. 1598, żyła jeszcze w r. 1611 (?). Barbara, niezamężna, żyła jeszcze w r. 1598 (Kc. 123 k. 271v)

Maciej, syn Stanisława i Włościejewskiej, Bielejewo w p. pozn. w r. 1576 sprzedał za 6.700 złp swagrowi Wojciechowi Górskiemu (P. 1398 k. 668). Siostrzenicy swej, Katarzynie Górskiej w r. 1578 zapisał dług 100 zł (P. 931 k. 875). Do jego dóbr w Ordzinie uzyskali w r. 1579 na mocy dekretu intromisję Mikołaj i Wojciech Gnuszyńscy, bracia i spadkobiercy Stanisława (P. 933 k. 66). Maciej, jako spadkobierca matki, w r. 1579 kwitował szwagra, Stanisława Jaskóleckiego z 200 złp (P. 933 k. 475). Mąż w r. 1580 Jadwigi Koszutskiej, córki Jakuba i Anny Szypłowkiej, której t. r. 2 V, krótko przed ślubem, oprawił posag 2.000 zł (P. 934 k. 545, 935 k. 190). Trzy łany osiadłe w Ordzinie w r. 1585 na trzy lata sprzedał wyderkafem za 400 zł Kasprowi Boboleckiemu (P. 1399 k. 577v). Oboje z żoną w r. 1586 skwitowani z 40 zł Andrzeja Borkowskiego (P. 947 k. 104). Maciej całą wieś Ordzino w r. 1588 sprzedał za 16.000 złp Piotrowi Czarnkowskiemu, kasztelanowi poznańskiemu (P. 1400 k. 182), a jednocześnie od tegoż Czarnkowskiego nabył wyderkafem za 4.500 zł całą wieś Jardanki oraz części wsi Ninino w p. pozn. (ib. k. 183v). Na sumach wyderkafowych 4.000 i 500 zł na Jardankach i częściach Ninina oprawił 14 VII 1588 r. posag 1.000 zł swej przyszłej drugiej żonie Katarzynie Przepełskiej, córce Mikołaja (ib. k. 212v). Pobrali się t. r. (P. 950 k. 305). Szwagrowi Maciejowi Swinarskiemu Maciej t. r. zapisał dług 100 złp (ib. k. 308), a przez siostrę Urszulę, jego żonę, skwitowany był t. r. z dóbr rodzicielskich (ib. k. 559). Kwitował Macieja w r. 1589 szwagier Łowęcki cz. Niniński z 200 złp, na poczet posagu za żoną Zofią O-ą (P. 951 k. 532v), a w r. 1590 ten sam szwagier kwitował z .000zł posagu (P. 954 k. 3). Nie żył już Maciej 11 XII 1592 r., kiedy król wyznaczył na opiekunów jego dzieci: babkę ich Annę z Szypłowa Koszutską, Jana Kroczyńskiego, pisarza grodzkiego pyzdrskiego, i Wacława Koszutskiego (P. 959 k. 1023). Owdowiała Katarzyna Przepełska w r. 1595 kwitowała Jana Grudzińskiego dziedzica w Ludomach, ze sprawy (Kc. 121 k. 457v), a w r. 1596 była już powtórnie zamężna za Stanisławem Popowskim (P. 138 k. 169v). Pozywała w r. 1598 pasierbicę Agnieszkę, owdowiałą Rogalińską, i pannę Barbarę O-ą (Kc. 123 k. 271v). Z Koszutskiej miał Maciej syna Stanisława i córkę Zofię, których w r. 1588 kwitowała z 500 zł babka ich, Anna z Szypłowskich Koszutska (P. 949 k. 580). Stanisław żył jeszcze 11 XII 1592 r., kiedy była ustanawiana opieka. W r. 1600 już tylko babka działała jako opiekunka wnuczki Zofii (P. 970 k. 391v). Zapewne więc wnuk już nie żył.

@tablica: Ordzińscy

Marcin O. od Jana Bnińskiego w r. 1520 nabył wyderkafem za 60 grz. czwartą część Bartoszewic w pow. kośc. (P. 1392 k. 336v).

>Orlewska Marianna, wdowa po Kazimierzu Nałęczu, chorążym dobrzyńskim, 2-o v. w r. 1743 żona Antoniego Działyńskiego (Z. T. P. 49 k. 403). Mieli być O-cy h. Cielątkowa, z Orlewa. Wieś nieznana.

>Orlicki Kazimierz, nie żyjący już w r. 1729, mąż Zofii Niedźwiedzkiej, córki Krystiana, z pow. tucholskiego, i Anny Labinkówny, wtedy 2-o v. żony Łukasza Chrząszczewskiego (P. 1212 k. 9).

>Orlikowie h. Nowina, pisali się z Łazisk na Śląsku, a osiedleni byli m. in. na terenie W. Ks. Litewskiego. Filip, hetman kozacki, zmarły w r. 1742, po którym z żony Anny z Hercyków pozostało dość liczne potomstwo. Jedna z córek, Marta, w r. 1739 żona Andrzeja Gozdawy Dzierżanowskiego (LB Czerwona Wieś; P. 1260 k. 237), dziedzica Prochów i Proszkowa w p. kośc., umarła 7 IV 1746 r. w wieku 37 lat, pochowana w Osiecznej (LM Leszno).

>Orlikowscy, różni. Wojciech, syn zmarłego Aleksego z pow. drohickiego, sługa Jana Krassowskiego, pisarza grodzkiego gnieźnieńskiego, okazywał w r. 1575 rany zadane przez poddanego z Uchorowa Potulickich, synów Stefana, wojewodzica brzeskiego-kujawskiego (P. 926 k. 361v).

Stanisław nie żył już w r. 1660, kiedy syn jego Jan, mąż Ludwiki Ulatowskiej, kwitował z 900 zł braci Józefa i Stanisława Trzebińskich N! (N. 227 k. 601). Zawierał w r. 1661 z tymi Trzebińskimi kontrakt pod zakładem 2.000 zł (Kc. 130 k. 293v). Żonie swej w r. 1661 na połowie dóbr oprawił posag 2.000 złp (P. 1072 V k. 213v). Oboje małżonkowie w r. 1665 kwitowali się z Franciszkiem Ulatowswkim, bratem Ludwiki, z zawartego w r. 1663 kontraktu dzierżawy Legniszewa w p. kcyń. oraz z kontraktu dzierżawy Chraplewa zawartego w r. 1662 pod zakładem 2.200 zł (N. 184 k. 58). Jednocześnie Ludwika skwitowała tego brata z dóbr po rodzicach w Chraplewie i Legniszewie (ib. k. 59). Z kolei oni oboje w r. 1665 kwitowali się z Janem Romanem i Agnieszką Zofią Trzcińską, małżonkami, z sumy 1.200 zł z kontraktu dzierżawy Legniszewa (Kc. 130 k. 403v). Jan O. w r. 1667 wydzierżawił od Józefa i Wojciecha braci z Nieciszewa Trzebińskich połowę Miastowic p. kcyń. pod zakładem 4.500 zł (Kc. 131 k. 54v). Ludwika kwitowała w r. 1668 brata Franciszka Ulatowskiego z 4.800 zł (ib. k. 79v). Na elekcji pod Warszawą 19 VI 1669 r. Jan O. był wśród szlachty pow. gnieźnieńskiego (P. 196 k. 434). Od Macieja Trzebińskiego w r. 1676 wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 2.550 zł Błędzitowo w pow. bydg. (P. 1094 k. 522). Jan O. z Miastowic świadkował 27 IV 1676 r. (LB Kcynia). Nie żył już w r. 1685 (P. 1109 I k. 81), a Ludwika nie żyła w r. 1693 (Py. 156 s. 116). Z córek jego i Ludwiki, Anna była w latach 1684-1685 żoną Szymona Rudkowskiego. Katarzyna, żona 1-o v. Kazimierza Trzcińskiego, 2-o v. w latach 1689-1694 Michała Rzegnowskiego. Marianna, w r. 1693 żona Stanisława Strzałkowskiego. Jadwiga Małgorzata, ur. w Miastowicach ochrzcz. 16 VII 1675 r. (LB Kcynia).

Dorota, w r. 1683 żona Romana. Adam i Regina z Mąkowskicoh, rodzice Katarzyny Teresy, ur. w Krobi, ochrzcz. 18 II 1693 r. (LB Krobia). Jakub, świadek 24 V 1759 r. (LC Lechlin). Michał i Marianna z Grotyńskich ( de Grotinskie), rodzice Ignacego Walentego, ur. w Karnówku, ochrzcz. 22 IX 1765 r. (LB Nakło). Tomasz, chrzestny 24 II 1767 r. (LB Kunowo). Michał, świadek 9 III 1769 r. (LB Tuczno). Jan, w r. 1771 mąż Barbary Prądzyńskiej, córki Michała i Katarzyny Bornianki, wdowy 1-o v. po Pawle Modrzejewskim, 2-o v. po Kazimierzu Grabowskim (I. Kal. 209/213 k. 48). Panna Barbara pozostawała przez ponad 40 lat w służbie u Węsierskich, zarządzając gospodarstwem kobiecym w Myszkach, potem w Strzałkowie, gdzie umarła 12 IV 1786 r., mając ok. 60 lat (LM Sławno). Maciej, posesor Goździchowa, chrzestny 18 IV 1788 r. (LB Łódź). Antoni zmarł we dworze w Gutowie w r. 1807 mając lat 90, pochowany 25 IX (LM Września).

>Orlińscy, różni. Zofia, w r. 1620 żona Jana Tytlewskiego. Jan i Zofia Dzięciołowska, rodzice Anny, ochrzczonej 28 VII 1665 r. (LB Św. Trójca, Gn.). Antoni, administrator Podstolic, umarł tam 3 XII 1714 r. mając 42 lata (LM Chodzież). Marianna, żona Tomasza Skulińskiego, nie żyjącego już w r. 1792. Ignacy, egzekutor sądu ziemskiego krotoszyńskiego, i Anna z Korsaków, rodzice Walentego, ur. 22 V 1817 r., i Juliana., ur. 30 XII 1820 r. (LB Krotoszyn).

>Orłowicz "szl." Jan, syn zmarłego Jana z pow. wschowskiego, kwitował w r. 1616 z zadanych sobie ran Stanisława Siąskiego cz. Galewskiego (I. Kal. 82 s. 1797).

>Orłowscy h. Lubicz, z Orłowa w pow. dobrzyńskim. N., w r. 1631 mąż Ewy Rudnickiej, córki Jakuba i Anny Smogulskiej (N. 66 k. 203v). Katarzyna, w r. 1648 żona Łukasza Tymienieckiego, 2-o v. 10 XI 1650 r. wyszła za Wojciecha Żernickiego, zaś 3-o v. za Jerzego Jasińskiego, po którym wdową była w r. 1679, nie żyła już w r. 1700. Jako jej rodzony bratanek występował w r. 1744 Mikołaj O. (Kośc. 322 k. 134).

Wojciech, pisarz ziemski dobrzyński w r. 1663, mąż Zofii Domasławskiej, córki Macieja, wtedy już nie żyjącej, dał t. r. wiecznością dobra Modzały w pow. dobrzyń. Franciszkowi Ciświckiemu, staroście stawiszyńskiemu (Py. 153 s. 91). Nie żył już w r. 1680. Synowie jego, Michał i Wojciech-Stanisław. Michał, żupnik ziemski dobrzyński 1663 r. od Kazimierza Brudnickiego kupił w r. 1680 za 1.000 złp części we wsi Blino w pow. rypińskim (P. 1101 III k. 119). Wspólnie z bratem Wojciechem roborował w r. 1685 kontrakt zawarty 12 VI t. r. z Adamem Domasławskim w Grocholinie, pod zakładem 4.700 zł (Kc. 132 k. 329). Zapewne ten sam Michał był potem cześnikiem nowogrodzkim, w r. 1697 już nie żyjącym, mężem Anny Karskiej, wtedy też nie żyjącej, a ojcem Antoniego, żupnika ziemskiego dobrzyńskiego, który w r. 1691 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Katarzyną Błociszewską (P. 1122 XII k. 56), córką Jakuba i Marianny Kędzierzyńskiej. Zapisał w r. 1697 owej żonie sumę 3.100 zł. odebraną od Łukasza Błociszewkiego, dziedzica Błociszewa (P. 1133 II k. 11). Inny syn Wojciecha i Domasławskiej, Wojciech (Wojciech-Stanisław), w imieniu własnym i brata Michała w r. 1663 zrzekł się dóbr macierzystych (P. 1073 k. 178v). Jak już wiemy, żył jeszcze w r. 1685. Może ten sam Wojciech, mąż Barbary Smoguleckiej, miał z niej córkę Joannę Elżbietę, ochrzcz. 14 XII 1678 r., którą podawała do chrztu babka Anna Smogulecka (LB Śnieciska).

Zofia, żona 1-o v. Wojciecha Pińkowskiego, 2-o v. w latach 1678-1682 Stefana Żernickiego, wdowa w r. 1683. Mikołaj, podkomorzy dobrzyński 1679 r., ojciec ks. Józefa Jana, kanonika włocławskiego, i Jakuba. Ks. Jan prawa swe na wsi Leszno p. dobrzyń. t. r. cedował bratu Jakubowi (Kc.132 k. 4). Jakub ten zaślubił 14 II 1679 Urszulę Smogulecką, a świadkiem ślubu był Wojciech O., może identyczny z synem Wojciecha, pisarza ziemskiego dobrzyńskiego? (LC Kcynia). Tej żonie na połowie dóbr zapisał w r. 1682 sumę posagową 4.000 złp, odebraną wtedy z dóbr Grzybowo od małżonków Kazimierza Choińskiego i Barbary Świejkowskiej (P. 1104 k. 304). Nie żył już w r. 1697, kiedy Urszula była już 2-o v. żoną Stefana Jana Grąbczewskiego, skarbnika zakroczymskiego (Kc. 133 k. 73v).

Katarzyna "Chwalina O-a", dziedziczka Zadusznik w ziemi dobrzyń. zapisała ks. Maciejowi Kuczkowskiemu, kanonikowi włocławskiemu, sumę 16.700 zł, nie żyła już w r. 1713 (I. Kal. 159 s. 175). Marianna, żona Seweryna Rościszewskiego, oboje nie żyli już w r. 1745.

>Orłowscy h. Rawicz, zob. Owsiani Orłowscy h. Rawicz.

>Orłowscy. różni. Mieli istnieć O-cy h. Chomąto ze wsi Orla w Prusach Królewskich i również tam zamieszkiwali O-cy h. Cielątkowa. Na Litwie O-cy h. Junosza, O-cy wiodący się z Orłowa w ziemi warszawskiej, O-cy z Orłowa w ziemi chełmińskiej, O-cy ze wsi Orły w ziemi sochaczewskiej, wreszcie O-cy z Orłowa w pow. orłowskim, wojew.łęczyckiego. Wśród niemałej gromady O-ch jawiących się w sposób dość fragmentaryczny na terenie Wielkopolski zachodniej nie mogą dokonać selekcji herbowej tylko na podstawie domniemań, tu jakże zawodnych. Wśród zamieszczonych poniżej znajdzie się z pewnością niemała liczba także i Lubiczów.

Marcin, mąż Małgorzaty Sąmsieckiej, córki Marcina, która w r. 1470 dała Janowi niegdy Drzążeńskiemu pięć łanów i trzecią część szóstego łana z dóbr rodzicielskich w Samsiecznie pow. nakiel., biorąc w zamian połowę łana we wsi Mochel p. bydg. i dopłatę 100 zł węg. (P. 1382 s. 111).

Stanisław, dziedzic miasta Orłów oraz wsi: Jastrzębia, Stanisławowice, Jagniątkowo w pow. orłowskim, ożeniony 1-o v. z Cecylią Łąską, 2-o v. mąż Barbary Zakrzyńskiej, córki Lamparta, kasztelana brzezińskiego, która w r. 1558 kwitowała swych braci z majątku rodzicielskiego (I. Kal. 23 s. 151). Żonie tej t. r. na połowie swych wyżej wspomnianych dóbr oprawił 100 zł posagu. Z pierwszej żony miał syna Jakuba i córkę Dorotę (P. 1396 k. 662v).

Barbara O-a, chrzestna 1 III 1636 r. (LB Dobrzyca). Syn zmarłego Macieja, Jan w r.1642 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Urszulą z Watkowic (P.1420 k. 872). Panna Agnieszka, córka zmarłego Jana, w r.1649 uzyskała zapis długu 200 zł od Piotra Piotrowskiego (I. Kal. 115 s. 1596). Katarzyna, w latach 1652-1669 wdowa po Wojciechu Odolińskim. Michał i Barbara, rodzice Kazimierza, ochrzcz. 25 II 1674 r. (LB Raczkowo). Jakub, chrzestny 19 VI 1688 r. (LB Pakosław). Jakub, dzierżawca Tuczna, i Teresa Golińska, rodzice Konstancji, ur. w Tucznie, ochrzczonej w r. 1688 a podawanej do chrztu przez ks. Mateusza O-go, kanonika kruszwickiego, proboszcza raciąskiego, oraz przez ciotkę Pławińską (LB Tuczno).

Ks. Mateusz, kustosz kruszwicki, uzyskał w r. 1700 zapis 7.000 tynfów od ks. Zygmunta-Jerzego Skaławskiego, dziekana kruszwickiego, z czego legował 1.000 tynfów swej rodzonej siostrzenicy, Konstancji Świętosławskiej, córce Tomasza i Anny O-ej. Nie żył w r. 1719 (I. Kon. 75 k. 547v).

Fabian w r. 1701 uzyskał zapis 1.000 złp od Jana Działyńskiego, starosty tolkmickiego (G. 98 k. 286). Był ożeniony z Anną Rokicką, córką Marcina z pow. świeckiego i Katarzyny Niewieścińskiej. Nie żył już w r. 1725, kiedy żona jego szła 2-o v. za Antoniego Mostowskiego (N. 212 k. 88v). Konstancja, w r. 1704 żona Jana z Sienna Piekarskiego. Antoni, w r. 1713 dzierżawca Czerlejenka, i Antoni, bezżenny, jego brat stryjeczny (P. 290 k. 45). Wojciech, mąż Konstancji Kędzierzyńskiej, wdowy 1-0 v. po Walentym Romatowskim, nie żyjącej już w r. 1719 , kwitował wtedy swoją pasierbicę Annę Romatowską, żonę Wojciecha Malczewskiego, z zapisów poczynionych przez żonę w grodzie płockim (P. 1171 k. 128v). Jan zaślubił 1 VI 1724 r. Bogumiłę Borowską (LC Niechanowo), pomimo, iż miał już żonę, "unde a posteriori priora aufugit" (ib.). Andrzej, w r. 1725 brat cioteczny panny Barbary Naramowskiej, córki Łukasza i Anny Duninówny (P. 1201 k. 85v). Andrzej, chrzestny 11 VII 1728 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Maciej, ekonom z Golejewki, z żony Marianny miał syna Józefa Augustyna, ur. tamże, ochrzcz. 2 IX 1728 r. (LB Golejewko). Może ci sami: Maciej O. i Marianna z Płaczkowskich, córka Wojciecha, w r. 1734 (P. 1239 k. 146v). Maciej, syn zmarłych Wojciecha i Reginy z Czerwińskich, mąż Marianny Płaczkowskiej, która w r. 1735 jako współspadkobierczyni brata Łukasza Płaczkowskiego, wraz z siostrą Katarzyną, zamężną Mieszkowską, kwitowała z 1.147 zł Adama Wolskiego, dziedzica Złotnik (P. 1240 k. 232, 232v). Drugą żoną tego Macieja, zaślubioną 9 I 1738 r. ( miał wtedy lat 46), była Anna Romanówna, 19-letnia (LC Śrem), córka Wojciecha i Marianny Skowrońskiej. Dla windykowania spadku po rodzicach w Szurkowie i Gierłachowie mianowała ona t. r. plenipotentem swego szwagra Tomasza Rogalińskiego (Kośc. 320 s. 11). Nie żył już Maciej w r. 1776. Może to ten sam Maciej umarł w Kunowie 24 V 1754 r., pochowany na tamtejszym cmentarzu (LM Kunowo). Syn Macieja i Płaczkowskiej, Franciszek kwitował 1776 r. małżonków Gorzeńskich (Kośc. 332 k. 187v). Z drugiej żony synowie: Antoni Michał, ur. w Śremie, ochrzcz. 20 IX 1738 r., zmarły tamże 13 V 1739 r., Walenty, ur. tamże, ochrzcz. 8 I 1740 r., Wojciech Józef Maciej, ur. tamże, ochrzcz. 21 IV 1743 r. (LB, LM Śrem), Stanisław, ur. w Umiętkach, ochrzcz. 8 V 1745 r. (LB Krobia). Córka Teresa (Jadwiga Teresa), ur. w Śremie 8 X 1741 r., zmarła tam w maju 1742 r. Ignacy, w latach 1729-1737 mąż Heleny Wałdowskiej, córki Jana i Heleny Nahorskiej (N. 204 k. 4, 206 s. 151).

Mikołaj (Mikołaj z Tolentyno), mąż Heleny Grębińskiej, córki Jana i Jadwigi Pawłowskiej, w imieniu swoim i żony spisywał w Modliszewku w r. 1730 komplanacje z ks. Aleksandrem Kołudzkim, kanonikiem gnieźnieńskim, dziedzicem Janikowa w pow. inowrocł. (G. 96 k. 230). W imieniu żony i jej siostry, panny Marianny, t. r. skwitował ks. Kołudzkiego z prowizji od sumy 2.000 zł (ib. k. 248). Helena od swej rodzonej ciotki, Konstancji z Pawłowskich 1-o v. Żernickiej, 2-o v. Białkowskiej, uzyskała w r. 1735 zapis 500 zł na jej sumie posagowej na Wyskoci i Mórce (Kośc. 318 s. 280). Mikołaj mieszkał w Mórce, kiedy był 7 V 1751 r. świadkiem (LC Mórka). Umarł 20 VII 1762 r., pochowany w klasztorze lubińskim. Helena z Grębińskich umarła w Starym Gostyniu 15 I 1792 r., mając lat 94, pochowana w tamtejszym kościele (LM Stary Gostyń). Z synów ich, Maciej, ur. w Małpinie, ochrz. 25 II 1730 r. (LB Mórka)., profes lubiński pod imieniem Kolumbana, plenipotent matki w r. 1766 (Kośc. 330 k. 109v), proboszcz w Starym Gostyniu 1789 r. (ib. 335 k. 278v). Kazimierz Józef,ur. w Małpinie, ochrzcz. 19 III 1736 r. (LB Mórka). Z córek, Marianna, ur. w Bodzyniu (?), ochrz. 4 VII 1732 r., i Apolonia, ur. w Jelenczewie, ochrzcz. w lutym 1740 r. (ib.), niezamężna, umarła w Starym Gostyniu 25 X 1815 r. (LM Stary Gostyń).

Maciej zaślubił 29 XI 1732 r. Helenę Rynarzewską (Dubl. LC Golina). Katarzyna przed 10 IV 1736 r. wyszła za Antoniego Białęskiego, posesora Czerlinka. Krzysztof i Pudencjanna z Gorzuchowskich, oboje w r. 1737 już nie żyjący, rodzice Wojciecha, który t. r. sumy na wsi Karwatki w ziemi michałowskiej, odziedziczone po rodzonych ciotkach, Mariannie i Zofii O-ch, cedował bratu rodzonemu Franciszkowi (N. 206 s. 196). N. O-a, przebywająca w Grzybowie, przedmieściu Gniezna, umarła tam 6 I 1737 r. (LM Św. Trójca, Gn). Bogumiła, chrzestna 8 I 1742 r. (LB Nowemiasto). Antoni, sługa Józefa Pawłowskiego, nie żył już w r. 1745 (I. Kon. 77 k. 396v). Antoni zmarł 15 IX 1746 r. (LM Poniec). Ks. Józef-Grzegorz, proboszcz w Miejskiej Górce, chrzestny 11 VI 1748 r. (LB Rydzyna). Helena, z Zakrzewa, chrzestna 12 III 1749 r. (LB Witaszyce). Franciszek zaślubił 12 V 1753 r. Konstancję Cielecką, córkę Antoniego i Zofii Bobrownickiej, wdowę 1-o v. po Janie Chociszewskim i 2-o v. po Franciszku Skrzydlewskim (LC Kcynia). Konstancja w r. 1763 scedowała synowi Mikołajowi Skrzydlewskiemu sumę 2.000 zł ze swego posagu 4.000 zł (Kc. 146 k. 76). Franciszek żył jeszcze 3 II 1772 r. (LC Czeszewo). Paweł, dzierżawca Biskupic, i Elżbieta, rodzice Marianny, ur. tamże, ochrzcz. 10 I 1755 r. (LB Ludziska). Antoni i Kunegunda Śliwnicka, nieślubni rodzice Michała, ochrzcz. 13 IX 1758 r. (LB Szubin). Ewa z O-ch Miszewska, chrzesta )15 VII?) 1758 r. (LB Św. Trójca, Gn.).

Jakub, administrator Rojowa, mąż Katarzyny Pawłowskiej, córki Stanisława i Marianny Kotarbskiej, umarł w r. 1775 mając 49 lat, pochowany 28 VII (LM Ostrzeszów), ona zaś umarła w r. 1779 mając lat 43 pochowana 28 II (ib.). Synowie ich: Józef Stanisław, ur. w Rojowie, ochrzcz.28 I 1762 r., Andrzej Franciszek, ur. w Siedlikowie, ochrzcz. z wody 3 XI 1771, z ceremonii 8 IX 1774 r. Córki: Anna i Barbara, bliźniaczki, ochrzczone z ceremonii 26 IV 1759 r., a asystowała przy tym panna Marianna O-a, Magdalena Barbara Anna, ur. w Rojowie, ochrzcz. 31 VII 1760 r., podawała ją do chrztu pani Anna O-a, Józefa Marianna ur. tamże, ochrzcz. 17 IV 1763 r., Marianna Anna Katarzyna, ur. tamże, ochrzcz. 11 V 1766 r., Franciszka Anna Barbara, ur. w Siedlikowie, ochrzcz. 5 III 1769 r., Marianna Katarzyna, ochrzcz. 9 IV 1774 r. (LB Ostrzeszów). Wymienieni wyżej synowie, Józef i Andrzej, spadkobiercy Jadwigi Pawłowskiej, zamężnej 1-o v. Rusockiej, 2-o v. Kawieckiej, "porcje" pozostałe z sumy 10.000 zł, wniesionej przez nią na zastaw Czeluścina, cedowali w r. 1791 Tomaszowi Trębińskiemu (I. Kal. 231 k. 299 v).

Józef, mąż Magdaleny Ostraszewskiej, zaślubionej 15 V 1759 r. (LC Komorniki). Dzieci ich, porodzone w Wirach: Anastazy Jan, ochrzcz. 27 I 1763 r., Florian Augustyn, ochrzcz. 30 VIII 1767 r., Brygitta, ochrzcz. 17 IX 1764 r. Chyba ta sama Magdalena umarła 24 IX 1775 r., mając ok. 30 lat (LM Św. Maria Magdal., Pozn.).

Franciszek i Marianna, rodzice urodzonych w Pudliszkach we dworze: Andrzeja Ksawerego 20 XI 1767 r., Katarzyny, ochrzcz. 23 IV 1770 r. (LB Krobia), Heleny Julianny, ur. w Chwałkowie, ochrzcz. 23 V 1773 r. wydanej 13 VIII 1797 f. za "uczc." Franciszka Silewicza, ogrodnika z Jezior (LB Borek; LC Cerekwica), Bibianny Eleonory, ur. w Siedmirogowie, ochrzcz. 26 IV 1778 r., Franciszka, ur. ok. 1784 r., zmarłego w Cielmicach 27 X 1787 r. w wieku lat 3 (LB, LM Borek). Pudliszki, Chwałkowo, Siedmirogowo to kolejne etapy administratorskiej pracy Franciszka, zmarłego jako ekonom w Cielmicach 17 IX 1790 r. w wieku lat 75 (LM Borek). Syn Andrzej, ekonom w Bruczkowie, zaślubił 22 XI 1795 r. Mariannę Wojciechowską, 22-letnią (LC Borek). Ich córka Bibianna, ur. w Bruczkowie 9 XII 1796 r. (LB Cerekwica).

Franciszek i Apolonia, rodzice urodzonych w Redgoszczy: Józefa Ignacego 20 III 1768 r., Jana Franciszka 17 V 1769 r., Praksedy Magdaleny 12 VII 1770 r. (LB Łekno).

Marcin, chrzestny 28 IX 1770 r. (LB Komorniki). Andrzej "szlachetny wędrownik" (nobilis viator), zmarł w r. 1771, pochowany 23 VIII (LM Mogilno). "Ur." Bogumiła O-a, uboga wdowa, mieszkająca na plebanii w Niechanowie, umarła 23 IV 1774 r. (LM Niechanowo). Ks. Marcin, generalny komisarz dóbr Katarzyny z Tworzyjańskich Gajewskiej, kasztelanowej rogozińskiej (Kośc. 332 k. 189). Jakub i Rozalia, rodzice Małgorzaty Katarzyny, ur. w Luboni, ochrzcz. 23 XI 1775 r. (LB Poniec). Bartłomiej i Katarzyna, rodzice Antoniego Ignacego, ur. w Mikorzynie, ochrzcz. z wody 13 VI 1775 r., z ceremonii 21 VII 1776 r. (LB Mikorzyn). Józef, ekonom, chrzestny 19 I 1777 r. (ib.). Urszula zaślubiła przed 6 III 1780 r. Franciszka Żmijewskiego, ekonoma. Marcin zaślubił w Poznaniu 30 XI 1782 r. Katarzynę Wasilewską (LC Św. Mikołaj, Pozn.). Kazimierz, stolnikowicz (jaki?), chrzestny 7 IV 1782 r. (LB Branno). Wiktor Kazimierz, raniony w Poznaniu, umarł w Rudniczu 1 IX 1785 r., mając ok. 24 lat (LM Komorniki). Brygida zaślubiła w Poznaniu 6 VIII 1789 r. Ignacego Pławińskiego, a świadkiem ślubu był Marcin O. (LC Św. Marcin, Pozn.). Żyli oboje w r. 1796 (LB Chobienice). Wincenty, w r. 1790 mąż Józefy Krzymuskiej, wdowy 1-o v. po Ponińskim, współspadkobierczyni sióstr, panien Magdaleny i Wiktorii Krzymuskich (G. 115 k. 91v). Józef zaślubił w Gnieźnie 20 XI 1791 r. Franciszkę Jaroszewską (LC Św. Trójca, Gn.). Paweł, mąż Elżbiety Markowskiej, córki Ignacego i Marcianny, która w r. 1792 scedowała sumę 1.000 złp, pochodzącą z komplanacji spisanej z braćmi w r. 1758 we wsi Maszyniec, synowi swemu Wincentemu, towarzyszowi kawalerii narodowej (I. Kon. 84 k. 347).

Antoni, ekonom we Lwówku, i Teresa, rodzice Judy Tadeusza Marcelego, ur. tamże, ochrzcz. 29 X 1794 r. (LB Lwówek). Ten sam oczywiście Antoni, ekonom w Lwówku w r. 1797, zaś w r. 1799 w Nietrzanowie, 1803 r. w Szlachcinie, i Rozalia Sabacka (więc druga żona?), rodzice Ignacego Jakuba, ur. w Lwówku 24 VII 1797 r., Jakuba Aleksego, ur. w Nietrzanowie 23 VII 1799 r., zmarłego 26 VI 1800 r., Franciszka Józefa, ur.tamże, ochrzcz. 6 IV 1801 r., zmarłego 27 VIII 1807 r., Ludwiki Marianny, ur. w Szlachcinie, ochrzcz. 7 IV 1803 r. (LB, LM Nietrznowo), i Julianny Marianny, ur. w Szlachcinie 31 XII 1810 r. (LB Lwówek).

Dorota, "panna dojrzała", z dworu w Kawczu, chrzestna 25 VI 1797 r. (LB Zakrzewo). Marcin, świadek 17 II 1801 r. (LC Lwówek). Tomasz, posesor Trzebani, i Elżbieta Mazarowiczówna, rodzice Józefy Kunegundy Pauliny, ur. w Trzebani 24 VII 1811 r. (LB Goniębice). Łukasz, dzierżawca Wielkopola (?) pow. koniń., zaślubił 8 IX 1817 r. Antoninę Trąmpczyńską z Grabianowa (LC Brodnica). Córki ich: Józefa Aniela Emilia , ur. w Poznaniu, ochrzcz. 12 VI 1813 r. (LB Św. Maria Magdal. Pozn.). Regina Maria Tekla, ur. tamże 6 IX 1817 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Elżbieta, z Wieszkowa, chrzestna 13 V 1813 r. (LB Lubiń). Ignacy i Marianna, z miasta Słupy, chrzestni 31 VIII 1819 4r. (LB Pawłowo). Jan, posesor Piotrowic, i Urszula z O-ch, rodzice Teofili, ur. 13 IV 1828 r. podawanej do chrztu 30 IV przez Marcina O-go (LB Sokolniki). Antoni zaślubił przed r. 1843 Modestę Strzeszewską, dziedziczkę Gostonia w r. 1864, umarł przed r. 1864. Córka ich Helena, ur. ok. r. 1843 w Różopolu, wyszła 1-o v. 15 VI 1864 r. w Gostoniu za Ignacego Robowskiego, dzierżawcę Święcinka koło Ślesina, potem dzierżawcę Gostonia, gdzie umarł 6 V 1868 r. Zaślubiła 2-o v. tamże 8 V 1871 r. Kazimierza Bendę, rządcę w Kochowie (LC Giewartowo). Katarzyna O-a, zamężna Michałowska, zmarła w Stęszewie 20 IV 1868 r. pochowana w Kórniku. N., administrator w Wielkim Rybnie, mąż Heleny z Kargów, zmarłej 8 III 1885 r. w wieku 32 lat, pochowanej w Pszczewie w grobie Kargów. Pozostał mąż i córka (Dz. P.). Henryk zmarł w Poznaniu 17 I 1896 r., a zwiadamiali o tym babka, matka i bracia z Poznania (Dz. P.). Leonard umarł w Śremie 13 II 1912 r. w wieku 70 lat, pozostawiając żonę, dzieci i wnuki (ib.).

>Orotyńska "ur." pani Zofia, zmarła w Biniowie 13 IV 1780 r. w wieku 70 lat (LM Górzno). Herbarze rodziny takiej nie notuja.

>Orpikowscy, z Orpikowa w pow. radziejowskim. Sebastian, mąż Barbary Gorazdowskiej, wdowy 1-o v. po Jakubie Ocickim, która w r. 1582 pozywała Jana Sławieńskiego, dziedzica części w Gorazdowie (Py. 119 k. 42 v), a w r. 1584 Agnieszkę Gosławską, córkę Andrzeja, kasztelana kamieńskiego, żonę Stanisława Stępowskiego (I. R. Kon. 21 k. 157). Sebastian w Gorazdowie, we dworze, zastrzelił w r.1592 Wojciecha Wyszławskiego, o co go oskarżyli bracia zabitego (P. 958 k. 295). Maciej, mąż Zofii Strzałkowskiej, córki Jana, która w r. 1595 ojowiznę swoją w Strzałkowie sprzedała za 1.900 złp Stanisławowi Paruszewskiemu, od męża zaś uzyskała oprawę 550 złp wiana na połowie jego dóbr (P. 1403 k. 121, 122v). Małżonkowie ci w r. 1602 wydzierżawili od Anny z Pierzchna, wdowy po Janie Słoneckim, części wsi Sierakowo i Ciosna p.pyzdr., pod zakładem 600 zł (Py. 131 k. 220). Siostra Dorota, norbertanka w Strzelnie, umarła 16 IV 1605 r. (Nekr. Strzelno).

>Orpiszewscy, różni. Uruski pisał o O-ch h. Junosza z Orpiszewa na Kujawach. Orpiszewo jednak leżało w p. kal. Agnieszka "Migaczowa" z Orpiszewa w r. 1444 zeznała Michałowi "Sromotnemu" z Wierzchosławia sumę 14 grz. (I. Kal 4 k. 11). Agnieszce, wdowie po Andrzeju z Orpiszewa, i synowi jej Jakubowi z Orpiszewa Mikołaj z Tomic w r. 1445 sprzedał za 30 grz. i jedną kopę groszy połowę Świnkowa w p. kal. (P. 1379 k. 99v). Wojciech i Mikołaj, bracia rodzeni, dziedzice z Orpiszewa, mieli części w Małej Sobótce, do których w r. 1493 uzyskał intromisję mocą rezygnacji Wojciech, dziedzic w Wielkiej Sobótce (I. Kal. 4 k. 181).

Ludwik, ze wsi Kłobka w pow. włocł., liczący 49 lat, zaślubił 30 VI 1850 r. Annę hr. Plater Zyberk, 29-letnią (LC Prochy). Uruski wśród O-ch h. Junosza wymienia Lucjana, dziedzica dóbr Kłubka (!) w p. włocł., sędziego pokoju okręgu kowalskiego 1866 r. Syn Lucjana i Marii Wiesiołowskiej Stanisław (Stanisław Józef Wojciech), ur. ok. r. 1845, właściciel dóbr Kłóbka i Krzewie, zaślubił w Poznaniu 30 X 1881 r. Marię Kościelską, córkę Augustyna i Józefy Wodzińskiej (LC Św. Marcin, Pozn.;Dz. P.).

>Orsetti h. Złotokłos. Wilhelm (Orszety) w imieniu swoim i swych braci, Franciszka i Mikołaja, kwitował w r. 1677 Jana Gnińskiego, wojewodę chełmińskiego, i Dorotę z Jaskóleckich z wydania sobie dóbr miasta Czerniejewa (G. 86 k. 17). Bracia Wilhelm i Mikołaj byli w r.1684 skwitowani z kary banicji przez Kazimierza Radomickiego, kasztelana kaliskiego, dziedzica miasta Czerniejewa z przyległymi wsiamui (G. 88 k. 23). Obu tych braci, poprzednich dziedziców Czerniejewa, Radomicki t. r. skwitował ze sprawy sądowej (Py. 155 s. 42).

>Orska (czy szlachcianka?) "Wielm." Elżbieta, chrzestna 25 VII 1746 r. (LB Kcynia). Herbarze takiej rodziny szlacheckiej nie znają.

>Orszański(?) Marcin, nabywca od Jana Bnińskiego części Bartoszewic w p. kośc. zmarł bezpotomnie w r. 1604 lub przed tą datą (Kośc. 284 k. 357v).

>Orwat Czernik Karol zawierał w r. 1753 Z Janem Szadkowskim, pisarzem śremskiej komory celnej, kontrakt o cła śremskie i kościańskie zwane "Kasztelańskim", po uzyskaniu od króla konsensu na cesję (Kośc. 326 k. 23). Zob. Czernikowie.

>Orygałka "szl." Piotr (czy szlachcic?) w r. 1650 służył pod chorągwią Pigłowskiego (P. 1061 k. 90,01).

>Oryjewscy, Oryewscy, Orgiewscy, nieznani autorom herbarzy. Paweł w r. 1727 wydzierżawił od Władysława Dzierżanowskiego na trzy lata Nowąwieś i Nowyfolwark w p. kośc. (Ws. 82 k. 23), zaś w r. 1728 od Tomasza Umińskiego, kasztelanica krzywińskiego, wydzierżawił na trzy lata połowę wsi Kłoda Zamkowa (Ws. 83 k. 44). Ożenił się przed r. 1730 z Reginą Wolsonówną (LB Rydzyna) i ,w imieniu swoim i tej żony kwitował w r. 1736 z sum Marcina i Antniego Umińskich, kasztelaniców krzywińskich (Ws. 85 k. 82). Oboje małżokowie od Antoniego Mycielskiego, kasztelana sieradzkiego, wydzierżawili Morkowo w p. kośc., zaś w r. 1742 kwitowali się z nim z kontraktu tej trzyletniej dzierżawy (Kośc. 321 s. 161). W r. 1746 był Paweł dzierżawcą Granowa (LB Granowo; LB Dokowy Mokre). Umarł w r. 1753 (A. B. Poznań, W. 58). Synowie, Jan Nepomucen Ignacy, ochrzcz. 9 VII 1739 r. (LB Rydzyna), i niewątpliwie Józef, o którym niżej. Z córek, Zofia Anna Filipina, ochrzcz. 12 VI 1730 r. (ib.). Józefa, chrzestna 29 IX 1745 r. (LB Granowo), poślubila przed r. 1752 za Marcina Smogorzewskiego, żyła jeszcze 10 VI 1770 r. Maria Barbara Antonina, ochrzcz. 10 VI 1746 r. (LB Rawicz). Córką Pawła była niewątpliwie Ludwika, jeszcze niezamężna 8 X 1758 r., (LB Stęszew), przed 30 VIII 1763 r. zaślubiona Maciejowi Kozłowskiemu, wdowa w r. 1777, a 2-o v. w latach 1783-1790 żona Piotra Świętochowskiego.

Józef, niewątpliwie syn Pawła i Wolsonówny, zaślubił przed 5 IX 1757 r. Katarzynę Koszutską. Mieszkał wtedy, w latach 1757-1758 w Zamysłowie (LB Stęszew). Katarzyna umarła w r.1759 (A .B. Poznań, W. 58). Córka ich, Justyna Regina Józefa, ur. w Zamysłowie 5 IX 1757 r. Inna córka, Jadwiga Teresa, ur. tamże, ochrzcz. z wody 8 X 1758 (LB Stęszew). Zob. tablicę.

@tablica: Oryjewscy

>Oryńscy, różni. Byli h. Orynic (dziś Orenice) w p. orłowskim i h. Wąż z Orynina w wojew. łęczyckim. Tej drugiej wsi nie zna jednak ani Pawiński, ani Słownik Geogr. Orynice były gniazdem drobnej i być może wieloherbowej szlachty. Jan, syn zmarłego Jana, w r. 1672 na połowie wsi Jankowice, Wechny, Bielice, Kośmidry w wojew. łęczyc. oprawił 7.000 złp posagu żonie Mariannie Żychlińskiej, córce Wojciecha (P.1426 k. 122).

Piotr i Teresa z Jerzmanowskich, rodzice Teofili, ur. w Wylatkowie, ochrzcz. 5 I 1739 r. (LB Powidz).

>Orzechowscy h. Oksza z Orzechowców w ziemi przemyskiej. Walenty żonie swej, Jadwidze Zaksińskiej (Zakrzyńkiej), córce Lamparta, kasztelana brzezińskiego, w r. 1551 zobowiązał się oprawić 500 zł posagu na połowie swych dóbr we wsi Orzechowce, Śrzednia i Wola w p. przemyskim (I. Kal. 13 s. 645), jednocześnie zaś ona skwitowała z majątku rodzicielskiego swych braci, Jana, Krzysztofa i Stanisława Zaksińskich cz. Zakrzyńskich (ib. s. 646). Ten Walenty, "z ziemi przemyskiej", skwitowany w r. 1552 przez Elżbietę z Sierpca, wdowę po Mikołaju Jarandzie z Brudzewa, wojewodzie łęczyckim, jako opiekunkę syna Hieronima, ze 100 zł (ib. 15 k. 251). Był sędzią ziemskim przemyskim w r. 1564, kiedy dobra Boratyn w p. przemyskim, trzymane zastawem od Mikołaja Zaksińskiego, chorążego sanockiego, wydzierżawiał żonie chorążego, Barbarze ze Złoczkowic (ib. 29 s. 393).

Andrzej, w r. 1577 mąż Palikseny Myjomskiej, spadkobierczyni obok sióstr, Nawojki Myjomskiej, żony 1-o v. Hieronima Oporowskiego, 2-o v. Sylwestra Dębowskiego, miecznika łęczyckiego, w mieście Stęszewie i we wsiach: Wielkie i Małe Witoble oraz Trzcielino (P. 929 k. 1024v). Był Andrzej w r. 1597 starostą leżajskim. Poliksena t. r. swe części w mieście Stęszewie i we wsiach: Witoble, Krąpiewo, Trzcielno oraz w pustkach Dębno, sprzedała za 5.000 złp Wacławowi Gułtowskiemu (P. 1402 k. 284).

Jan, nie żyjący już w r. 1579, ojciec Katarzyny, wtedy żony Jakuba Łodzińskiego z Chorągwicy (P. 932 k. 819v).

Może do O-ch h. Oksza należałoby też zaliczyć Teodorę O-ą z Orzechowic (!), żonę Bogusława Bobrownickiego, starosty przedborskiego. Oboje nie żyli już w r. 1726.

>Orzechowscy h. Topór. Bibianna z Balickich O-a, chrzestna 9 IV 1816 r. (LB Szczury-Górzno). Chyba jej córką była panna Bibianna O-a (z Młynów?), która 25 I 1818 r. zaślubiła Tadeusza Krajewskiego (LC Szczury-Górzno). Według Uruskiego, Jakub, subdelegat grodzki poznański 1737 r., był ojcem Mateusza, ten zaś miał syna Jana, męża Bibianny Balickiej, z której syn Wojciech legitymował się w r. 1852 w Królestwie Polskim.

>Orzechowscy, różni. Jan O. w r. 1467 nabył wyderkafem od Jana Żerkowskiego łan roli w Żerkowie w p. pyzdr. (P. 1383 k. 286). Wawrzyniec O. w r. 1472 od Jana, Piotra i Mikołaja, braci z Żerkowa, nabył wyderkafem za 20 grz. łan "Więckowski" w Żerkowie (P. 1385 k. 157). Jan O (?). połowę wsi Dankowo p. gnieźn. w r. 1503 sprzedał wyderkafem za 60 zł węg. Janowi Napruszewskiemu (P. 1389 k. 242v). Wawrzyniec, w r. 1570 sługa Anny, wdowy po Wawrzyńcu Chwalikowskim (Py. 108 k. 226v). Mikołajowi O-mu Małgorzata Spławska, wdowa po Wojciechu Drzewieckim, w r. 1582 zapisała dług 100 zł (P. 939 k. 150). Stanisław w r. 1588 uzyskał zapis 140 złp długu od Peregryna Kurskiego (P. 950 k. 49). Jan, burgrabia grodzki poznański, dostał w r. 1594 od Wojciecha Skąpskiego zapis 80 zł długu (P. 962 k. 137). Procesowany w r. 1597 przez Macieja Kurzemskiego (?) z pow. rawskiego (Py. 128 k. 346). Czy nie omyłkowo co do imienia zapisany Mikołaj, burgrabia poznański, ojciec Adama, ochrzcz. 11 I 1598 r. (LB Św. Maria Magdal. Pozn,). Piotr, mąż Anny Rogaskiej, córki Piotra, ze Słupcy, spadkobierczyni braci Krzysztofa i Stanisława, która w r. 1595 kwitowała Stanisława Wydzierzewskiego (P. 964 k. 1275). W związku ze spadkiem po braciach dawała w r. 1598 zobowiązanie Przyjemskim (P. 968 k. 1161).

Magdalena, żona Wojciecha Kołudzkiego, nie żyjącego w r. 1693, sama, być może, żyła jeszcze w r. 1695. Tomasz, w r. 1695 ekonom klucza biskupiego Ciążyńskiego, kwitowany był z manifestacji przez Mikołaja Wierzchowskiego, administratora miasta Miłosławia (Py. 156 s. 13). Może ten sam Tomasz zmarł 14 II 1716 r. i pochowany został w Poznaniu w kościele Św. Mikołaja (LM Św. Mikołaj, Pozn.). Jan, notariusz apostolski konsystorza poznańskiego, zmarł w Poznaniu 8 V 1720 r., pochowany w Katedrze (ib.). Jan i Jadwiga, rodzice Marianny Filipiny, ur. w Sepnie, ochrzcz. 1 V 1760 r. (LB Konojad).

Józef, sekretarz królewski, syndyk Bernardynów kaliskich, zmarł 2 IV 1782 r. (A. B. Kalisz, W. 46). Z żony Fryderyki Mizgierówny, 2-v. małżonki w r. 1788 Franciszka Smoleńskiego, porucznika wojsk koronnych, miał syna Józefa. Ten, sekretarz poczty w Kaliszu, grunt ze spichlerzykiem i innymi zabudowaniami w rynku kaliskim w r. 1788 sprzedał za 2.000 złp Teodorowi Mukułowskiemu, mieszczaninowi i kupcowi kaliskiemu (I. Kal. 228 k. 319, 321). Jan, mąż Teresy Koszutskiej, córki Szymona i Katarzyny Kamińskiej, wdowy 1-o v. po Szymonie Janiszewskim, która w r. 1792 sumy po swoich rodzicach, po ciotce z Koszutskich Staszyńskiej, jak też po innych krewnych cedowała Szymonowi Modzelewskiemu, mężowi swej córki, Katarzyny Janiszewskiej (I.Kon. 84 k. 357).

Maciej i Anna z Radwanów, rodzice, Józefa, komornika powiatu ostrzeszowskiego, zmarłego w Będzieszynie 24 VII 1815 r. w wieku lat 24, Jana i Franciszka, którzy obaj przeżyli brata (LM Szczury-Górzno).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki