FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Orzelscy-Ostrołęscy - 49 EinträgeBearbeiten

>Orzelscy h. Drya, ze wsi Orle w pow. nakiel., pisali się ze swego pierwotnego gniazda, z Bożejewic koło Żnina w p. kcyń. Sławobór miał wedle jego prawnuka Jana, dziejopisa rodzinnego (Annales domus Orzelsciae), być pierwszym, który z Pałuk przybył na Kreinę i osiedlił się w Orlu. Spotykamy Sławobora z Orla już w r. 1433 (N. 143 k. 3v). Od Pawła z Orla i Drogosławy, żony Bartosza z Samostrzela t. r. kupił cztery łany w Orlu wraz z czterema karczmami i jeziorem w tej wsi jak też z trzecią częścią wsi Białowieże, dając w zamian połowę wsi Mały Radzicz w p. nakiel. i dopłatę 40 grz. (N. 143 k. 10). Od Mikołaja Ślesińskiego, chorążego bydgoskiego, w r. 1450 nabył wyderkafem za 260 grz. półgr., 33 zł węg. i 44 grz. solid. gr. wieś Rościmino w p. nak.(ib. k. 48c). Na wsiach Orle i Białowieże w r. 1456 oprawił 600 grz. posagu żonie swej Małgorzacie (ib. k. 74v). Od Mikołaja niegdy Wituńskiego z Pruszcza w r. 1456 kupił za 150 grz. czwartą część Rościmina, odziedziczoną przez tego Mikołaja po bracie wujecznym, chorążym Mikołaju ze Ślesina (ib. k. 75v). Jednocześnie od innej spadkobierczyni chorążego, Katarzyny, wdowie po Bernardzie z Przyłubi, kupił za tyleż jej czwartą część w Rościminie (ib.). Od Jana z Górki Daronicz w r.1457 wziął w zastaw za 20 grz. połowę wsi Zduńsko (Żuń) w p. nakiel. z połowami jezior, Wielkiego i Małego (ib. k. 79). Od Jana, syna Mościca z Chwałkowa w r. 1457 nabył za 25 grz. czwartą część z czwartej części Rościmina (ib. k. 80v). Od Piotra "Szląga" z Radzicza w r. 1459 kupił za 200 grz. trzy łany w Orlu, szóstą część połowy tamtejszego młyna, trzy tonie jeziora, zaś we wsi Białowieże część szóstą (ib. k. 84v). Chyba już nie żył w r. 1762, kiedy jako niedzielni dziedzice w Orlu występowali rodzeni brcia, Jan, Mikołaj, Wojciech i Piotr, oczywiście synowie Sławobora (P. 1384 k. 129). Była też i córka Elżbieta, która będąc już wdową po Piotrze Włościborskim scedowała w r. 1453 ojcu swe dobra rodzicielskie we wsiach Orle i Białowieże (N.153 k. 50v). Jan O. w swych "Rocznikach" pisał tylko o dwóch synach Sławobora, Mikołaju, który ród poprowadził dalej, i o drugim, nieznanym sobie z imienia, który służył Władysławowi Jagiellończykowi, królowi Czech i Węgier zarządzając jego skarbem. Bezpotomny, pochowany był w kościele zamkowym Św. Stefana w Budzie. Miał za żonę Węgierkę. Tylko cząstka jego fortuny dostać się miała bratu Mikołajowi (Annales). Nie wiem, który ze wspomnianych wyżej synów Sławobora był tym sługą Władysława Jagiellończyka. Z owych synów Jan występował w r. 1459 (N. 143 k. 85). Wszyscy czterej bracia, niedzielni dziedzice w Orlu, w r. 1462 kupili od Macieja Kobylickiego za 200 grz. czwartą część Czewujewa i Woli w p. kcyń. (P. 1384 k. 129, 1385 k. 35). Od Marcina, syna Drogomira z Liszkowa w r. 1470 nabyli wyderkafem trzecią część młyna w Liszkowie (P. 1382 s. 128), jednocześnie zaś od Piotra "Roga" z Małego Radziczka nabyli też wyderkafem za 50 grz. dziesięć łanów tamże (ib. s. 129). Dali w r. 1471 Maciejowi Kobylickiemu dwa łany w Czewujewie w pow. bydg. wraz karczmą, dopłacając 150 grz., a biorąc w zamian część Woli z częścią folwarku w Starej Woli w p. kcyń. (P. 1385 k. 130).

Mikołaj, syn Sławobora, w r. 1469 ręczył Piotrowi Szlągowi z Radzicza za Jana Rzemieniewskiego (N. 145 s. 4). Uzyskał w r. 1472 od Jakuba, wójta w Więcborku, zapis 5 grz. długu (N. 144 s. 153). Tego wójta, Jakuba Śmiłowskiego, wzywał w r. 1473 do uiszczenia się z tej sumy (N. 145 s. 7). Jako "stryj" asystował w r. 1486 przy transakcji Jadwidze, żonie Władysława Więckowskiego (P. 1387 k. 61). Na wsiach Czewujewo i Wola p. kcyń. w r. 1491 oprawił 150 zł węg. posagu żonie swej Małgorzacie (ib. k. 138v). Prawa swe do dwóch łanów osiadłych i jednego pustego we wsi Stare w p. gnieźn. w r. 1493 sprzedał wyderkafem za 20 grz. Maciejowi Grabickiemu (?) (P. 1388 k. 4v). Występował w r. 1496 jako wuj Małgorzaty, wdowy po Sędziwoju Łobżenickim, a 2-o v. żony Mikołaja Słupskiego (N. 146 s. 103). Od Jana i Andrzeja, braci z Brzeskorzystwi, tenutariuszy kcyńskich, w r. 1497 nabył wyderkafem Brzeskorzystew Wielką w p. kcyń. (P. 1383 k. 151). Od Jana Liszkowskiego w r. 1498 za 6 grz. monety pruskiej kupił wyderkafem łan pusty w Wielkim Liszkowie p. nakiel. (N. 146 s. 206). Od spadkobierców Jana Dąbrowskiego w r. 1500 skupił odziedziczone po nim części we wsiach, Dąbrowa, Komorowo i w połowie wsi Zuzoły w p. kcyń. Więc od jego siostry Małgorzaty Dąbrowskiej, żony Abrahama Wojnowskiego za 600 grz. (P. 1389 k. 74v), od Bogusława Kozielskiego za 130 grz. (ib.)., od Barbary i Katarzyny, córek Dobrogosta Mrowińskiego, za 130 grz. (ib.), od Małgorzaty, wdowy po Janie Komorskim, za 130 grz. (ib. k. 75), od Heleny, żony Litwosza z Kazanowa, siostry Dąbrowskiego, za 130 grz. (ib.), od Jana Mrowińskiego, dziedzica w Niezamysłowie, za 130 grz. (ib.), od Katarzyny, siostry Jana z Błociszewa, i od Anny, jego córki, niedzielnych, za 60 grz. (P. 859 k. 86v), od Mikołaja, Jakuba i Katarzyny, braci i siostry z Błociszewa, siostrzeńców Dąbrowskiego, za 600 grz. (P. 1389 k. 74 ), od Anny Błociszewkiej, siostrzenicy Dąbrowskiego, w r. 1501 za 600 grz. (P.1389 k. 147v). Od Jana Liszkowskiego w r. 1500 kupił za 80 grz. części Wielkiego i Małego Liszkowa (N. 146 s. 306). Od Wojciecha Borzyszkowskiego w r. 1504 kupił za 70 grz. całą wieś Borzyszkowo p. nakiel. (ib. s. 363). O tym Mikołaju wnuk Jan pisał, iż będącego już w podeszłym wieku najechał sąsiad Pemerzyński z najemnikami, wśród których byli też jeźdźcy niemieccy. Ograbił dom z pieniędzy i kosztowniejszych przedmiotów i uprowadził O-go na Kaszuby do Falcemburga w nadziei wymuszenia okupu. Umarł tam Mikołaj w czwartym miesiącu po uprowadzeniu. Nie żył już w r. 1524 (G. 335a k. 82). Wdowa umarła w r. 1541 (Annales). Synowie, Jan i Mikołaj. Córka Małgorzata, wspomniana ok. r. 1492 (G. 259 k. 12v), była w r. 1503 żoną Mikołaja Rynarzewskiego, wdowa w latach 1532-1533. Zdaje się, że Mikołaj przed Małgorzatą miał jeszcze inną żonę, matkę Jana i Małgorzaty.

I. Jan, syn Mikołaja, dziedzic w Dąbrowie w r. 1505 (P. 862 k. 86v) na połowie dóbr przypadłych z działów braterskich w r. 1506 oprawił posag 400 zł węg. żonie Katarzynie Raczkowskiej, córce Dobiesława (P. 1390 k. 99). Kwitowała ona t. r. swego ojca z dóbr rodzicielskich we wsiach: Raczkowo, Glinno, Niedarzyno, Piączyno, Marcinkowo w powiatach gnieźn. i kcyń. (P. 862 k. 202). Pozywany był Jan w r. 1509 z dóbr Dąbrowa, Komorowo i Zuzoły przez Wojciecha Jąnowskiego (G. 26 k. 7), zaś w r. 1511 pozywała go Katarzyna Brzeskorzystewska, wdowa po Janie Liszkowskim, o najazd na Brzeskorzystew (Kc. 8 k. 137v). Sprzedał werdykafem w r. 1512 część Woli za 100 zł węg. Piotrowi Świątkowskiemu, połowę w Zuzołach za 200 zł węg. Boguchwałowi Kozielnickiemu, a posag żony oprawił na całej Dąbrowie (G. 335a k. 17, 17v). Część w Borzyszkowie w p. nak. w r. 1512 kupił za 300 grz. od Barbary Boryszewkiej, wdowy po Pawle, ze Śląska (ib. k. 18v). Z działów przeprowadzonych w r. 1513 z bratem Mikołajem wziął wsie Dąbrowę, Komorowo, połowę wsi Zuzoły oraz części we wsiach Wola i Czewujewo p. kcyń. (P. 786 s. 107). Jednocześnie części Czewujewa sprzedał za 130 zł Janowi Bożejewskiemu (ib.). Część Woli w r. 1513 sprzedał za 300 zł węg. Piotrowi Świątkowskiemu (P. 786 s. 433). Pięć łanów osiadłych w Zuzołach w r. 1515 wyderkafem sprzedał za 40 grz. ks. Maciejowi Staręskiemu, proboszczowi w Kozielsku, stryjowi, oraz Stanisławowi, Maciejowi, Janowi i Benedyktowi, bratankom (P. 866 k. 253, 1392 k. 49v). Kwitował w r. 1524 ze 100 zł węg. rodzonego brata Mikołaja i jego (!) matkę (Kc. 2 k. 6v).Dziedzic w Dąbrowie, od Mikołaja Zamysłowskiego w r. 1524 kupił za 300 grz. połowę wsi Zuzoły (P. 1393 k. 31). Nie żył już w r. 1529 (P. 871 k. 289v). Owdowiała Katarzyna w r. 1530 skwitowała Jana Bożejewskiego ze swej oprawy na Czewujewie, zaś Stanisława Izdbieńskiego z oprawy na Woli (P. 871 k. 686). Powtórzyła te kwitowania w r. 1531 (G. 29 k. 120). Żyła jeszce w r. 1535 (P. 875 k. 187v). Syn Krzysztof.

Krzysztof, syn Jana i Raczkowskiej, skwitowany w r. 1529 przez Macieja i Jana braci Staręskich z 40 grz. zapisanych werdykafem na czterech łanach w Zuzołach przez zmarłego Jana O-go (P. 871 k. 289v) i t. r. skwitowany z 35 grz. przez Stanisława, Macieja, Jana i Benedykta braci Staręskich (ib. k. 551). Matce swej w r. 1531 zapisał na Dąbrowie posag 700 zł węg. (P. 1393 k. 433v), a jednocześnie wikariuszom katerdy poznańskiej na Komorowie i Zuzołach zapisał 8 grz. rocznego czynszu werdykafowego od sumy 100 grz. (ib. k. 434). Matce w r. 1531 zapisał dług 47 grz. (G. 29 k. 120). Skwitowany przez Jana i Piotra braci Bojeńskich z ugody o głowę brata ich Pawła Bojeńskiego (G. 29 k. 120v). Występował w r. 1534 jako stryj Jadwigi Włościborskiej (N. 213 k. 46). Od swej matki w r. 1535 wydzierżawił jej oprawę w Dąbrowie (P. 875 k. 157v). Komorowo w p. pozn. w r. 1538 sprzedał werdykafem za 200 grz. Mikołajowi Chwałkowskiemu (P. 1394 k. 184). Bezpotomny, nie żył już w r. 1542 (Kc. 10 k. 291v).

II. Mikołaj, syn Mikołaja i Małgorzaty, ur. ok. r. 1489, występował w r. 1512 jako wuj Barbary z Sąsieczna, żony Wojciecha Myślęckiego (G. 335a k. 18v). Dziedzic w Dąbrowie, pozwany w r. 1518 przez Jadwigę, żonę Piota Świątkowskiego, nie stanął (G. 259 k. 77v). Dokonał w r. 1513 działów z bratem Janem (P. 786 s. 407). Wraz ze swą matką w r. 1524 skwitowany ze 100 zł węg. przez brata Jana (Kc. 2 k. 6v). Dziedzic w Orlu, t. r. kwitował Andrzeja z Grudny (Grudzińskiego) z 300 zł posagu za jego córką a swoją żoną Anną (ib. k. 18v). Od Jana Broniewskiego w r. 1524 nabył wieś Czarnom w p. nakiel., dając w zamian dwie części w Wielkim i Małym Liszkowie, które zmarły ojciec Mikołaj O. nabył od Staręskiego i Jana Liszkowskiego (G. 335 a k. 82). Od swego teścia Andrzeja Grudzińskiego w r. 1530 kupił wyderkafem za 1.200 zł Retkowo i Smarzykowo w p. kcyń. (P. 1393 k. 357). Od swej siostry "z ojca rodzonej", Małgorzaty wdowy Rynarzewskiej, w r. 1532 nabył werdykafem staw z placem w Rynarzewie (Rynarzewku) w p. kcyń., jej oprawne (ib. k. 536v). Od niej też, jako od "pani wiennej", w r. 1533 nabył wyderkafem za 200 zł Pszczołczyno w pow. kcyń. (N. 213 k. 25v). T. r. od synów jej, Jakuba i Jana, kupił wiecznością za 2.000 zł staw z łoziskiem we wsi Rynarzewko i Ostrów (P. 1393 k. 583). Od Andrzeja Witosławskiego w r. 1532 nabył wyderkafem za 80 zł jedną część wsi Dębowo w p. nakiel., drugą kupił odeń wieczyście za 200 grz. (N. 213 k. 12, 12v). Od siostrzeńca swego, Jakuba Rynarzewskiego i jego żony Zofii w r. 1535 nabył wyderkafem za 100 zł połowę jego części miasta Rynarzewa p. kcyń. (ib. k. 56). Od Andrzeja Witosławskiego w r. 1536 nabył wyderkafem za 500 zł część wsi Jutrogoszcz (Witrogoszcz) p. nakiel. (ib. k. 62v). Swej drugiej żonie, zaślubionej w r. 1537, Barbarze z Oporowa Grocholskiej, córce Bernarda, oprawił t. r. na wsiach Orle i Runowo posag 1.600 zł(P. 1394 k. 115). Jednocześnie od teścia Grocholskiego nabył wyderkafem za 1.000 złp Szamocino w p. kcyń. (ib.). Od teścia w r. 1538 nabył za 600 zł wyderkafem połowę wsi Żórawia w p. kcyń. (ib. k. 178). Od Stanisława Topolskiego w r. 1538 kupił za 100 grz. części wsi Topola i Dziektarnia w p. nakiel. (N. 213 k. 70). Od siostrzeńca, Joachima Rynarzewskiego, w r. 1539 kupił za 2.000 złp staw zw. Wielgi Staw z Łoziskiem w Rynarzewie (P. 1394 k. 271v). Od Jana Broniewskiego w r. 1540 wyderkafem nabył za 100 grz. trzy łany i połowę jeziora w Wielkim Liszkowie (N. 213 k. 81). Od Jana Dźwierszczeńskiego nabył wyderkafem w r. 1541 za 32 zł połowę jeziora "Stryjewo" w Dźwiersznie p. nakiel. (ib. k. 86v). Jako spadkobierca bratanka Krzysztofa, kwitował w r. 1542 z 40 grz. zastawu Benedykta Raczkowskiego, (Kc. 10 k. 201v), sam zaś t. r. był kwitowany przez Mikołaja Chwałkowskiego z 200 grz., za które zmarły Krzysztof O. Chwałkowskiemu sprzedał był wyderkafem Komorowo (P. 881 k. 81v). Janowi Ciświckiemu. przyszłemu mężowi córki Katarzyny, w posagu za nią 31 VIII 1545 r. zapisał dług 1.000 zł (P. 884 k. 299v) i t. r., już po ślubie, był przez Ciświckiego kwitowany z 700 zł posagu (Kc. 10 k. 317). Od Feliksa Palędzkiego w r. 1551 nabył wyderkafem za 500 zł i 50 zł węg. połowy wsi Obiecanowo i Latonino p. kcyń. (P. 1395 k. 625). Pozwany w r. 1557 przez Melchiora Raczkowskiego o nieuiszczenie 200 złp z oprawy po zmarłej bratowej swej Katarzynie z Raczkowskich O-ej (G. 36 k. 195). Od swej córki Katarzyny, zamężnej Ciświckiej, wr r. 1562 kupił za 100 zł części wsi Roztrzebowo i Bąkowo p. kcyń. (I. Kal. 27 s. 426; Kc. 115 k. 376; P. 1397 k. 197v). Umarł w r. 1563, mając lat 74. Wdowa umarła 17 III 1565 r. (Annales). Z pierwszej żony były córki, Katarzyna i Barbara. Katarzyna wyszła w r. 1545 za Jana Ciświckiego, z czasem podwojewodziego i wojskiego kaliskiego, wdowa w latach 1570-1596. Barbara zaślubiła w r. 1551 Jana Białośliwskiego żyli jeszcze oboje w r. 1569, ona już nie żyła w r. 1570. Z drugiej żony synowie: Stanisław, zmarły na zarazę w Krakowie w 15 roku życia, Mikołaj, Sławobór, ur. w r. 1548, zmarły w r. 1564 w Turcji, dokąd jeździł z poselstwem Jazłowieckiego, Maciej, Świętosław, Jan, Andrzej. Byli ponadto pomarli dziećmi: Piotr, Wojciech i Bernard. Z córek, Anna przed r. 1564 wydana za Macieja Wyrzyskiego, zmarła po 15 latach pożycia małżeńskiego. Małgorzata zaślubiła Sebastiana Palędzkiego, żyła z nim w latach 1570-1582 (według Annales lat blisko 10). Zofia, niezamężna w latach 1570-1580 (N. 156 k. 158, 157 k. 433), wyszła za Adaukta Zbożego Radojewskiego, z którym żyła lat siedem, była wdową w latach 1605-1610. Była też inna Zofia, zmarła w niemowlęctwie.

I) Mikołaj, syn Mikołaja i Grocholskiej, ur. ok. r. 1545, podczaszy kaliski, mianowany 31 XII 1580 r. (M. K. 125 k. 225v, 226). Ustanowiony w r. 1565 przez szwagra Ciświckiego jednym z opiekunów jego dzieci (I. i D. Z. Kal. 6 k. 558v). Wspólnie z bratem Maciejem staw w Rynarzewie w r. 1568 sprzedali wyderkafem na dwa lata za 300 zł szwagrowi Palędzkiemu (N. 156 k. 14). Mikołaj od nieletniego brata Andrzeja w r. 1570 kupił za 320 zł część połowy Obiecanowa w p. kcyń. (ib. k. 94). Wraz z braćmi kwitował t. r. Jana Siedleckiego, podsędka ziemskiego inowrocławskiego, i Adama Grocholskiego z dóbr rodzicielskich z racji sprawowanej nad nimi opieki. Nie żyli już wtedy dwaj inni opiekunowie, Bernard i Jan Grocholscy. Pokwitowanie obejmowało więc ich synów (ib. k. 157v). Mikołaj i jego bracia, dziedzice wsi Topola, Dziektarnia i Czarnom w p. nakiel., w r. 1571 pozywali Bartłomieja Dembińskiego, sędziego grodzkiego nakielskiego, o rozgraniczenie tych wsi z jego Liszkowem, Jana Witosławskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, i Elżbietę z Dźwierczeńskich, oraz Jakuba Sypniewkiego, o granice z Dźwiersznem i Wielgą Wsią (ib. k. 401v). Połowę wsi Dziektarnia w pow. nakiel., dzierżawioną od brata Andrzeja, z kolei w r. 1575 wydzierżawił Stanisławowi Szczutowskiemu, mieszczaninowi bydgoskiemu (N. 157 k. 11). Jego pierwsza żona, Katarzyna Lipicka, córka Świętosława, kasztelana konarskiego, nie żyła już w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 279), a w r. 1577 żeniąc się powtórnie, tym razem z Barbarą Przecławską, córką Janusza, krótko przed ślubem, 22 I zobowiązał się oprawić jej posag 3.700 złp na połowie wsi: Dąbrowa, Komorowo, Zuzoły i części Obiecanowa, na stawie w Dąbrowie i na tamtejszym wiatraku w p. kcyń. T. r. wciąż jeszcze przed ślubem, tę oprawę dopełnił (P. 929 k. 173, 1398 k. 702). Zawadę oraz połowę Obiecanowa, wedle kontraktu z r. 1580 wydzierżawił w r. 1581 Piotrowi Gajewskiemu (N. 159 k. 62). Trzecią jego żoną była Anna Objezierska, od której krótko przed ślubem dostał 24 IX 1582 r. zapis posagu 3.000 zł gotowizną i 500 zł w wyprawie (N. 160 k. 262v). Swoją część Obiecanowa oraz dziesięciu kmieci w Zuzołach w r. 1585 sprzedał wyderkafem za 3.000 zł Andrzejowi Staręskiemu (P. 1399 k. 467v). Żonie w r. 1589 dał dożywocie na Dąbrowie, Komorowie i pewnych rolach w Zuzołach (P. 953 k. 694). Żyła ona jeszcze w r. 1592 (P. 958 k. 607), nie żyła już w r. 1604. Części Obiecanowa Mikołaj w r. 1592 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 3.200 złp Janowi Staruchowskiemu (P. 1400 k. 955). Skwitowany w r. 1605 z zapisów przez Adama Rynarzewswkiego (Kc. 124 k. 702), umarł t. r. mając lat 60 (Annales). Z pierwszej żony synowie, Wojciech, wspomniany w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 270), i Mikołaj, o którym niżej, oraz córka Barbara, wspomniana w r. 1576 (ib.) 1-o v. w latach 1585-1595 żona Mikołaja Sobockiego, wyszła 2-o v. w r. 1602, krótko po 26 IV za Wojciecha Suchorzewskiego, umarła w r. 1603 lub 1604. Z trzeciej żony były córki: Anna, Katarzyna i Dorota, którym ojciec w r. 1604 zapisał każdej po 3.000 zł posagu i po 500 zł wyprawy, wyznaczył też dla nich opiekunów, między innymi brata Jana, kasztelana rogozińskiego (Kc. 124 k. 376, 399). Z nich Anna, w r. 1607 żona Jana Jezierskiego, nie żyła już w r. 1644. Katarzyna, w latach 1609-1612 żona Jana Siedleckiego. Dorota zapewne zmarła młodo.

Mikołaj, syn Mikołaja i Lipickiej, wspomniany w r. 1576 (Kal. 44 s. 270), mąż Anny Sulisławskiej, córki Piotra i Katarzyny Korycińskiej, oprawił jej w r. 1594 posag 3.000 zł (R. Kal. 6 k. 885). Część Piwonic w p. kal. w r. 1595 sprzedał za 1.200 złp siostrze Barbarze zamężnej Sobockiej (I. i D. 28 k. 35). Od Mikołaja Droszewskiego w r. 1596 wziął w zastaw za 6.000 zł Zadowice i części Woli Niechanowskiej cz. Droszewskiej (I. Kal. 63 k. 598v). Od jezuitów kaliskich kupił w r. 1597 za 5.000 zł wsie Sławino i Zamoście w p. kal., które oni nabyli od prymasa Karnkowskiego (R. Kal. 7 k. 114). Od owdowiałej siostry Sobockiej w r. 1602 uzyskał zapis 2.000 złp długu (I. Kal. 68 s. 44), a t. r. Wojciech Suchorzewski mający wnet poślubić ową jego siostrę dał mu 26 IV zobowiązanie, iż jej oprawi 1.000 złp wyprawy (ib. s. 507). Po śmierci tej siostry mąż jej Suchorzewski w r. 1604 scedował Mikołajowi dożywocie części Piwonic (ib. 70 k. 244v), zaś w r. 1606 Mikołaj skwitował go z rzeczy pozostałych po jej pierwszym mężu a podlegających jej oprawie i dożywociu (I. D. Z. Kal. 28 k. 150v). Żona Mikołaja, Anna Sulisławska uzyskała w r. 1604 od rodziców swych zapis 2.000 zł (ib. k. 326). Mikołaj w r. 1608 kwitowany był z dóbr po ojcu i matce Objezierskiej przez siostrę Annę zamężną Jezierską (N. 167 k. 57), zaś w r. 1609 przez siostrę Katarzynę zamężną Siedlecką (ib. k. 278). Od teścia Piotra Sulisławskiego uzyskał w r. 1610 rezygnację wsi Rzekty i części Mącznik koło Skalmierzyc w p. kal. (R. Kal. 1 k. 507), a jednocześnie rodzicom żony dał w dożywocie części Piwonic p. kal. (ib. k. 508). Żonie dał t. r. dożywocie na wsiach Sławno i Zamoście oraz na częściach Piwonic (ib. k. 539). Mączniki i Rzekty w r. 1612 dał z powrotem teściowi Sulisławskiemu (ib. 8 k. 148). Od Wacława Doruchowskiego w r. 1614 kupił za 6.000 zł wsie Stara Kuźnica i Boksin cz. Brzeziny w pow. ostrzesz. z dwoma młynami i piłą wodną (ib. k. 462). Wsie Dąbrowę i Komorowo w r. 1615 sprzedał za 23.000 złp bratu stryjecznemu Stanisławowi O-mu (P. 1409 k. 475v). Od Samuela Grodzieckiego miał zastawem na wsi Lipice w p. kon. sumę 2.500 zł, którą w r. 1616, lub przed tą datą, scedował Stanisławowi Bykowskiemu, wojewodzie sieradzkiemu (Z. T. P. 27 s. 1746). Nie żył już w r. 1616, kiedy owdowiała Anna Sulisławska zastawiała części Piwonic za 1.000 zł Dobrogostowi Węgierskiemu (I. Kal. 82 s. 1125). Nie żyła już w r. 1635 (R. Kal. 11 k. 702v). Synowie: Łukasz, Andrzej i Mikołaj. Córka Katarzyna, ur. w Sławinie 9 XI 1605 r. (LB Skalmierzyce), w latach 1635-1652 żona Wojciecha Szołdrskiego. Nie żyła już w r. 1682.

(I) Łukasz, syn Mikołaja i Sulisławskiej, cześnik kaliski 26 XI 1636 r., mianowany 22 V 1638 r. pisarzem ziemskim kaliskim (M. K. 183 k. 129-130), w latach 1624-1652 poseł na 23 sejmy. Na połowie dóbr należnych sobie z działów braterskich zobowiązał się w r. 1618 oprawić krótko przed ślubem posag 1.000 zł żonie Wiktorynie Jemiołkowskiej (Jemiełkowskiej), wdowie 1-o v. po Staniławie Przedzyńskim, pisarzu grodzkim kaliskim (R. Kal. 9 k. 166), dokonał zaś w r. 1619, już po ślubie, oprawy 2.800 zł posagu (ib. k. 262). Od Katarzyny Przedzyńskiej, córki Stanisława, pisarza grodzkiego kaliskiego, a żony Mikołaja Tymienieckiego, uzyskał t. r. rezygnację części wsi Tyniec w p. kal. (ib. k. 267). Od Jana Tomickiego w r. 1620 nabył wyderkafem za 10.000 złp Grębanin, Mroczyn i Podkowce w pow. ostrzesz. (P. 1412 k. 417) oraz za 21.000 złp miasto Baranów z wsiami Łęka i Borowno w tymże pow. (ib. k. 418v). Od Abrahama Ciświckiego, kasztelana śremskiego, w r. 1628 nabył wyderkafem za 20.000 złp części wsi: Królikowo, Biała, Łagiewniki oraz pustki Wielołęka w p. kon. (P. 1416 k. 118v). Tę sumę w r. 1629 scedował bratu swemu Andrzejowi (I. i D. Z. Kal. 28 k. 522v). Wspólnie z braćmi części we wsiach Mączniki i Rzekty, po matce, w r. 1635, lub przed tą datą, rezygnował Janowi Wawrowskiemu (R. Kal. 11 k. 702v). Od Hieronima Radomickiego, wojewody inowrocławskiego, w r. 1638 brał w zastaw za 15.000 zł Babino i Bonice w p. pyzdr. (P. 148 s. 33). Uzyskał 5 XI 1640 r. konsens królewski na wykupienie młyna we wsi Nędzarzew pow. kal. z rąk spadkobierców Wiktoryna Jemiełkowskiego (M. K. 186 k. 226v, 227). Od brata Andrzeja w r. 1641 kupił za 8.000 zł wieś Starą Kuźnicę i Boksin cz. Brzeziny w pow. ostrzeszowskim (R. Kal. 12 k. 244v). Dziedzic Sławina, zawierał w r. 1653 ugodę z Władysławem Kobierzyckim dziedzicem Leziony (Z. T. P. 30 s. 1042). Nie żył już w r. 1657 (I. Kal. 122 s. 501). Syn Mikołaj.

Mikołaj, syn Łukasza i Jemiołkowskiej, z 19 dymów we wsiach swego ojca, tj. w Sławinie i Zamościu, płacił w r. 1652 19 zł podwójnego podymnego (Rel. Kal. 31a k. 260v). Ożenił się z Katarzyną Suchorzewską, córką Piotra, i w r. 1657 od jej brata Stanisława uzyskał zapis posagu 12.000 zł gotowizną i 3.000 w wyprawie (I. Kal. 122 s. 501). W imieniu i swych braci stryjecznych i sióstr, synów i córek Mikołaja O-go, w r. 1677 kwitował Macieja Nowowiejskiego, dziedzica Wtir-Wturka i Pruślina, z sumy 18.000 zł, którą był zapisał ich zmarłemu stryjowi Andrzejowi O-mu (I. Kal. 138 s. 973). Dziedzic Sławina i Zamości, bezpotomny, nie żył już w r. 1685 (ib. 143 s. 152).

(II) Andrzej, syn Mikołaja i Sulisławskiej, wspomniany w r. 1619 jako jeszcze niepodzielny z braćmi (R. Kal. 9 k. 262). Żonie Annie Przedzyńskiej, córce Stanisława, pisarza grodzkiego kaliskiego, i Wiktoryny Jemiołkowskiej, swej bratowej, w r. 1629 oprawił podniesione z Kosmowa sumy, 7.000 złp posagu i 1.500 złp wyprawy (I. i D. Z. Kal. 28 k. 521v). Ta Anna stosownie do zobowiąznia danego przez jej męża bratu Łukaszowi, jej ojczymowi, w r. 1629 sprzedała temu Łukaszowi za 300 zł części Tyńca (R. Kal. 11 k. 50v). Andrzej od brata Łukasza w r. 1629 uzyskał cesję sumy 20.000 złp wyderkafowej na częściach Królikowa, Łagiewniki i Białej, zapisanej przez Abrahama Ciświckiego, kasztelana śremskiego (I. i D. Z. Kal. 28 k. 522v). Od Piotra Rossowskiego (Rossoskiego) w r. 1633 wziął w zastaw za 10.000 zł wsie Wturek i Pruślino p. kal. (I. kal. 99v s. 1228). Anna z Przedzyńskich obok siostry Katarzyny zamężnej Mycielskiej, dziedziczki części Kosmowa, były w r. 1636 kwitowane przez altarystów kościoła Najśw. Marii Panny w Kaliszu z prowincji (ib. 102 s. 1076). Anna odziedziczone po ojcu części Przedzyna w p. kal. w r. 1637 sprzedała za 1.750 zł szwagrowi Wojciechowi Mycielskiemu (R. Kal. 11 k. 836v). Andrzej od Stanisława, Jakuba i Filipa Rossoskich, synów zmarłego Piotra, w r. 1638 kupił za 30.000 zł wsie Wturek i Pruślino, które dotąd trzymał zastawem (ib. 12 k. 50v). Bratu Łukaszowi w r. 1641 sprzedał za 8.000 zł Starą Kuźnicę Boksińską zw. Brzeziny w p. ostrzesz. (ib. 12 k. 244v). Płacił w r. 1652 podwójnego podymnego z 26 dymów we Wturku i z 10 dymów w Pruślinie - 36 zł (Rel. Kal. 31a k. 257, 263v). Dziedzic Wturka, w r. 1661 winien był 400 zł Stanisławowi Wysockiemu (I. Kal. 125 s. 384). Kwitował się w r. 1665 z Wojciechem Koszutskim z kontraktu dzierżawy Wturka i wspólnie z żoną wieś tę wydzierżawił Piotrowi Rokickiemu (ib. 126 s. 557). Zastawił Wturek w r. 1666 za 4.000 zł Łukaszowi Skrzetuskiemu (ib. s. 591). Sprzedał Wturek i Pruślin w r. 1668 za 30.000 złp Maciejowi Nowomiejskiemu (R. Kal. 2 k. 104v). Umarł między r. 1673 a 1677 (I. Kal. 133 s. 1094, 138 s. 973). Anna Przedzyńska nie żyła już w r. 1685 (ib. 143 s. 268). Córka Katarzyna, ochrzcz. 23 XII 1639 r., podawana była do chrztu przez babkę Wiktorynę (Wiktorię) O-ą, pisarzową ziemską kaliską (LB Wysocko). Umarła chyba dzieckiem, bowiem po Andrzeju dziedziczyli bratankowie.

(III) Mikołaj, syn Mikołaja i Sulisławskiej, niedzielny jeszcze z braćmi w r. 1619 (R. Kal. 9 k. 262), ożenił się z Marianną Rogalińską, córką Jana, i w r. 1633 kwitował braci jej, Aleksandra, Władysława, Stefana i Kazimierza z 2.000 zł na poczet 10.000 zł jej posagu (I. Kal. 99b s. 1460), zaś w r. 1635 żonie tej na wsi Kuźnica w pow. ostrzesz. oprawił posag 8.000 złp (P. 1415 k. 381v). Części Piwonic w p. kal. w r. 1635 sprzedał za 6.000 zł Łukaszowi Milińskiemu (R. Kal. 11 k. 688v). Spełniając zobowiązanie dane przez braci, części po matce w Mącznikach i Rzektach t. r. zrezygnował Annie Sulisławskiej, żonie Jana Wawrowskiego (ib. k. 708). Po sprzedaniu Kuźnicy bratu Andrzejowi oprawę 10.000 złp jej posagu w r. 1640 przeniósł na połowę dóbr, przede wszystkim na sumę 8.000 zł uzyskaną z tej sprzedaży i wniesioną na Myjomice w p. ostrzesz. wraz z inną swą sumą, łącznie 14.300 zł (R. Kal. 12 k. 148). Od Piotra Łaszcza, kasztelana lędzkiego, wziął w zastaw za 15.000 złp wsie Kwiatkowo i Kuźnicę Kwiatkowską, do których intromitowany w r. 1644 (I. Kon. 51 k. 182v). Marianna Rogalińska umarła w r. 1640 lub 1641, Mikołaj zaś już w r. 1647 był mężem drugiej żony, Katarzyny Suskiej, córki Prokopa, która od ojca uzyskała wtedy zapis posagu 4.000 zł i wyprawy 1.000 zł (I. Kal. 113 s. 755). Owa Katarzyna była w r. 1652, obok siostry Marianny zamężnej Waliszewskiej, współdziedziczką wsi Sadowie w p. kal. (ib. 118 s. 674). Mikołaj jako zastawny posesor Kwiatkowa i Kuźnicy Kwiatkowskiej w r. 1661 manifestował się przeciwko Zygmuntowi, kasztelanowi lędzkiemu, i Stefanowi braciom Łaszczom, synom zmarłego Piotra, kasztelana lędzkiego (I. Kon. 58 k. 30v). Wydając w r. 1663 córkę zrodzoną z drugiej żony, Katarzynę, za Marcina Kiełczewskiego, spisywał w Koninie 17 V t. r. z przyszłym zięciem kontrakt małżeński, dając w posagu 2.000 złp (ib. k. 196). Nie żył już w r. 1666, kiedy owdowiała Katarzyna i syn Andrzej, działający w imieniu nieletnich synów, Jana i Stanisława, dobra jej oprawne i dożywotnie, synów tych dziedziczne, Kuźnicę Kwiatkowską zastawili za 1.500 zł Janowi Ulanickiemu (ib. 126 s. 758). Katarzyna wraz z synami w r. 1667 pozwała Zygmunta, kasztelana lędzkiego, i Stefana teraz już kasztelana konarsko-kujawskiego, braci Łaszczów o wykupienie Kwiatkowa i Kuźnicy Kwiatkowskiej, zastawionych przez ich ojca zmarłemu Mikołajowi O-mu (I. Kon. 58 k. 453v). Skwitowana wraz z synami przez zięcia Kiełczewskiego w r. 1668 z 2.000 złp (ib. k. 532). Kwitowała w r. 1670 Zygmunta Łaszcza, kasztelana lędzkiego z zapisu zastawnego na Kwiatkowie i Kuźnicy Kwiatkowskiej (ib. 60 k. 41). Synowie: Andrzej, Jan i Stanisław. Z córek, Katarzyna, o której była już mowa wydana w r. 1663, krótko po 17 V, za Marcina Kiełczewskiego, żyjącego jeszcze w r. 1668, żyła sama 1677 r. Wiktoryna (Wiktoria), wspomniana w r. 1677 (I. Kal. 138 s. 973). Anna, w latach 1636-1686 żona Chryzostoma Dobrzyckiego, nie żyła już w r. 1689.

1. Andrzej, syn Mikołaja i Suskiej, miał już lata w r. 1666 (ib. 126 s. 758), wspólnie z bratem stryjecznym Mikołajem, jak również w imieniu swego rodzeństwa, jako współspadkobierca stryja Andrzeja, kwitował w r. 1677 Macieja Nowowiejskiego, obecnego dziedzica Wturka i Pruślina, z 18.000 zł zapisanych przezeń temu ich stryjowi (ib. 138 s. 973). Spisywał w r. 1677 wzajemne dożywocie z żoną swą Barbarą Pęcherzewską, córką Pawła (R. Kal. 15 k. 585). Obok swych braci współspadkobierca stryjecznego brata Mikołaja, dziedzica Sławina, zawierał wspólnie z nimi w r.1685, pod zakładem 32.000 złp kontrakt z ołobockim konwentem cysterek (I. Kal. 143 s. 152). Od swej siostry Anny, zamężnej Dobrzyckiej, uzyskał t. r. zobowiązanie rezygnacji dworu w Kaliszu przy ulicy Grodzkiej (ib. s. 452). Barbara Pęcherzewska, już będąc wdową, na zapisie 4.000 zł, jaki miała od męża, w r. 1720 zapisała sumę 2.000 zł córce swej Teresie, żonie Wojciecha Łubińskiego (ib. 161 s. 145). Chyba ten sam Andrzej, żyjący w latach 1704-1710, był ojcem: Antoniego, Franciszka i Stanisława (ib. 157 s.11). Bracia owi, spadkobiercy stryjecznego brata Michała, zawarli w r. 1710 komplanację z Janem Obrębskim (ib. s. 122). Nie wiem czyim synem mógłby być ów Michał? Może Jana lub StanisLawa?

2. Jan, syn Mikołaja i Suskiej, nieletni w r. 1666 (ib. 126 s. 758) chyba miał już lata w r. 1670 (I. Kon. 60 k. 41), a żył jeszcze w r. 1685 (I. Kal. 143 s. 152).

3. Stanisław, syn Mikołaja i Suskiej, małoletni w r. 1666 (ib. 126 s. 758), chrzestny 5 XII 1677 r. (LB Strzelno), współspadkobierca brata stryjecznego Mikołaja w Sławinie i Zamościach w r. 1685 (I. Kal. 143 s. 152). Był chyba identyczny ze Stanisławem O-im, mężem Anny Lisieckiej, córki Świętosława i Anny Jaskólskiej, w r. 1690 współspadkobierczyni części w Jaskółkach i Świlugowie po wuju Janie Jaskólskim (ib. 146 s. 460). I znów mogę tylko przypuszczać, że z tym Stanisławem (lub z jednym ze Stanisławów) był identyczny Stanisław O., dziedzic Kuźnicy Starej, który 2 XII 1731 r. występował jako chrzestny wraz ze swą córką panną Franciszką (Lb Wyszanów).

II) Maciej, syn Mikołaja i Grocholskiej, ur. ok. r. 1548, sędzia grodzki nakielski 1577 r. (przed 1 I 1580 r.) (N. 215 k. 225). Ustanowiony w r. 1565 przez szwagra Ciświckiego jednym z opiekunów jego dzieci (I. i D. Z. Kal. 6 k. 558v). Staw w Rynarzewie w r. 1570 sprzedał wyderkafem na cztery lata za 500 zł szwagrowi Palędzkiemu (N. 156 k. 47v). Żeniąc się w r. 1576 z Elżbietą z Łowienka Niemojewską, córką Janusza dał 12 V, na krótko przed ślubem, zobowiązanie oprawienia jej 4.000 zł posagu na połowie wsi Topola oraz na połowie połowy Wielkiego Liszkowa i pustki Liszkówka (N. 215 k. 205). Urodziła się ona ok. r. 1561 (Kopia pob. pam.). Maciej w imieniu własnym i braci w r. 1580 kwitował szwagra Białośliwskiego z sumy 400 zł węg., którą matka ich legowała córce, pannie Zofii, a złożyła do wiernych rąk Białośliwskiemu (N. 158 k. 198). Od Krzysztofa Kostki, wojewody pomorskiego, w sumie 4.200 zł długu w r. 1583 wziął w zastaw na jeden rok części wsi Sąmsieczno i pustki Sąmsieczno oraz całą wieś Drzązno p. nakiel. (N. 160 k. 378v). Był luteraninem. Pozostawił w rękopisie obszerne dzieło obejmujące dzieje świata od początków aż po czasy sobie współczesne. Nie dochowało się do naszych czasów. Umarł w Dąbrowie 2 III 1589 r. mając lat 47 (Kopia pob. pam; P. S. B., tu data zgonu 30 III; Annales). Wdowa w r. 1592 kupiła od Bartłomieja Dembińskiego i jego brata Łukasza za 3.000 zł części we wsiach, Dźwierszno i Wielawieś oraz pustkę Izdebki cz. Guzowatki (N. 219 k. 67). Od Piotra Potulickiego, wojewody kaliskiego, w r. 1596 kupiła na trzy lata wyderkafem za 15.000 zł wsie: Potulice, Kiełpin, Lipka, Łąkie, Ostrogóra, Głomsk w p. nakiel. (ib. k. 235v). W imiemiu swoim oraz synów, Jana i Stanisława, w r. 1596 skwitowała braci Kostków, synów zmarłego Krzysztofa, wojewody pomorskiego, z 4.200 zł, zapisanych zastawem na częściach Sąmsieczna, pustki Sąmsieczynka i na całej wsi Drzązno (N. 162 k. 464). Części Liszkowa w r. 1598 sprzedała wyderkafem za 4.000 zł Krzysztofowi Czeszewskiemu (N. 219 k. 335). Od Jakuba Broniewskiego kupiła w r. 1604 za 1.200 zł część pustki Liszkówko (N. 165 k. 177). Wraz z synem Stanisławem skwitowała w r. 1610 z 2.600 zł przez Małgorzatę z Niemojewskich Rozdrażewską, kasztelanową śremską (P. 984 k. 451v). Części w Dźwiersznie Wielkim i w pustce Izdebki w r. 1612 dała wieczyście synowi Stanisławowi (N. 165 k. 526v). Części Liszkówka, nabyte od Macieja Broniewskiego, sprzedała w r. 1614 za 600 zł Wojciechowi Zakrzewskiemu z Zakrzewka (N. 222 k. 44v). Od swej bratowej, Zofii z Zebrzydowskich, wdowy po Macieju Smoguleckim, 2-o v. żony Stanisława Niemojewskiego, kasztelana elbląskiego, nabyła wyderkafem przed r. 1620 za 23.000 złp jej dożywotnie dobra, Krostkowo i Dembówko w p. nakiel., zaś za 5.000 złp części wsi Mrozowo w tymże pow. Kupiła zaś wieczyście od tej Zofii i jej synów, Mikołaja, Floriana i Jakuba Smoguleckich, za 15.060 zł połowę Gogolina w p. bydg. (P. 1412 k. 259v, 261, 265v). Tę połowę Gogolina w r. 1620 sprzedała za 20.000 zł bratu Stanisławowi Niemojewskiemu, teraz już kasztelanowi chełmińskiemu (ib. k. 467v). Umarła 27 V 1625 r. (Kopia pob. pam.). Z synów, Jan, ur. ok. r. 1578, po pięcioletnim pobycie za granicą, wrócił z Rzymu i zmarł w r. 1601 (ib.). O Stanisławie niżej. Z córek, Katarzyna, ur. ok. r. 1583, zaślubiła 28 X 1602 r. Macieja Niegolewskiego, umarła w r. 1659, przed 8 IX, mając lat 77. Anna, ur. ok. r. 1584, wyszła w lutym 1608 r. za Wacława Rozdrażewskiego, była wdową w latach 1619-1633. Zofia, ur. ok. r. 1588, zmarła w r. 1589 (ib.).

Stanisław, syn Macieja i Niemojewskiej, ur. ok. r. 1581, zapisywał w r. 1608 dług 300 zł Janowi Grodzickiemu (N. 167 k.34). Zaślubił 21 XII 1609 r. Barbarę z Jezior Dembołęską, córkę Piotra i Zofii Bukowieckiej cz. Hersztopskiej, która t. r. wspólnie z siostrą Dorotą, zamężną Budziszewską, dobra ich dziedziczne: Jeziora Małe, Jaszkowo, Półwieże i części w Niezamyślu p. pyzdr. sprzedały za 33.000 złp Januszowi Grzymułtowskiemu, kasztelanowi bygoskiemu (Kopia pob. pam.; p. 1406 k. 582). Stanisław, t. r. dziedzic Topoli (N. 167 k. 405v; P. 143 k. 687), kupił od Katarzyny Słupskiej, żony Jana Boroszewskiego, współspadkobierczyni wuja Prokopa Samostrzelskiego, za 11.200 zł części w Samostrzelu p. nakiel. (N. 165 k. 405v). Inne części tej wsi kupił t. r. za 2.240 zł od Jana i Barbary rodzeństwa Słupskich, również spadkobierców wuja Samostrzelskiego (ib. k. 408). Barbara Dembołęska, współspadkobierczyni Andrzeja Hersztopskiego cz. Bukowieckiego, części w Hersztopie i Dłusku w r. 1610 dała w działach tego spadku Elżbiecie Hersztopskiej, żonie Jana Poklateckiego, biorąc dla siebie sumę uzyskaną od Jana z Wielawsi Cieleckiego, podstolego i surogatora grodzkiego poznańskiego, za sprzedaną mu wieś Pieski w p. pozn. (P. 1407 k. 157). Stanisław części w Liszkowie w r. 1611 sprzedał wyderkafem za 1.400 złp Andrzejowi Gulczewskiemu (P. 1407 k. 527v). Od Mikołaja O-go w r. 1615 kupił za 23.000 złp wsie Dąbrowę i Komorowo p. kc. (P. 1409 k. 475v). Od Jana Słupskiego w r. 1618 uzyskał zobowiązanie sprzedania za 1.100 zł części Samostrzela (N. 171 k. 111). Na połowie wsi: Topola, Samostrzele, Dąbrowa, Komorowo, Dźwierszno, Wielgowieś w powiatach kcyń. i nakiel. w r. 1618 oprawił żonie 26.000 złp posagu (P. 1411 k. 197v). Od Marcina Padniewskiego w r. 1623 nabył wyderkafem miasto Żerniki oraz wsie: Wełna, Zuzoły, pustki Latonino Wielkie i Małe oraz młyn (N. 173 k. 155). Kwitował się w r. 1625 z Mikołajem Gulczewskim z dzierżawy Samostrzela (Kc. 19 k. 395). Umarł w Dąbrowie w r. 1626, ok. 10 maja ("trzy niedziele przed Świątkami") (Kopia pob. pam.). Wdowa uzyskała w r. 1632 od syna Macieja dożywocie na Dąbrowie i Komorowie (N. 66 k. 266, 223 k. 934v). Wraz z tym synem dwór za Bramą Wroniecką w Poznaniu, koło klasztoru Św. Józefa karmelitów bosych, w r. 1636 dała tym karmelitom (P. 1418 k. 659). Nie żyła już w r. 1644. Syn Maciej. Z córek, Elżbieta (Elżbieta Anna), ur. w r. 1612 (Kopia pob. pam.), wyszła 1-o v. w r. 1628 za Ludwika Niemojewskiego, zaś 2-o v. w latach 1644-1678 była żoną Jana Trzebińskiego. Anna w r. 1631 poślubiła Wojciecha Zbożego Zakrzewskiego, żyli oboje w r. 1638.

Maciej, syn Stanisława i Dembołęskiej, ur. 1610 r. "półtory niedzieli po Wielkiej Nocy", więc ok. 21 IV (ib.). "Jedyny spadkobierca ojca", od Piotra Czarnkowskiego, wojewodzica kaliskiego, w r. 1626 nabył wyderkafem za 15.000 złp wsie: Skrzetusz, Piotrowo i Przybychowo w p. pozn. (P. 1415 k. 432v). Skwitowany w r. 1628 przez siostrę Elżbietę Niemojewską z 15.000 zł posagu (N. 176 k. 220v). Od Zygmunta Raczyńskiego w r. 1633 uzyskał cesję zapisu 12.800 złp wyderkafem na wsi Dziektarnia, danego przez Aleksandra O-go (N. 223 k. 960). Samostrzele w r. 1633 sprzedał wyderkafem na rok za 14.000 złp Zygmuntowi Raczyńskiemu (N. 223 k. 961v), ale tego jeszcze roku Samostrzele sprzedał wieczyście za 24.000 zł Mikołajowi Smoguleckiemu, staroście nakielskiemu (ib. k. 965v). Topolę w r. 1636 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 7.000 zł Stefanowi Sośnickiemu (N. 223 k. 1059v). Wsie: Topola, Wielgawieś, część Dźwierszna i Izdebek w r. 1638 sprzedał wyderkafem Andrzejowi z Sielca Witosławskiemu (N. 178 k. 200). Skwitowany w r. 1638 przez szwagra Wojciecha Zbożego Zakrzewskiego z procesów o zapis 13.000 zł posagu dany przez zmarłego Stanisława O-go (ib. k. 195). O wieś Samostrzele procesował się z Anną Chrząstowską, wdową po Aleksandrze Łochyńskim, pisarzu grodzkim nakielskim, z Adamem Łochyńskim, synem pisarza, oraz z innymi. Uzyskał przysądzenie sobie tej wsi dekretem Trybunału Piotrkowskiego i w r. 1639 sprzedał ją Zygmuntowi Grudzińskiemu, wojewodzie kaliskiemu (P. 1419 k. 1448v). Od Teresy Niemojewskiej, wdowy po Macieju Smoguleckim, uzyskał w r. 1644 wieczystą rezygnację za 3.300 zł części Wierzchucina Pańskiego w p. nakiel. (N. 225 k. 100v). Mąż Konstancji Anny Łaszewkiej, której Stanisław Kowalski scedował był sumę 6.000 zł zastawną na Wierzchucinie zapisaną przez zmarłego Smoguleckiego, a scedowaną Kowalskiemu przez Jana Wałdowskiego. Teraz w r. 1644 Maciej O. nabył wieczyście od tego Wałdowskiego owe części Wierzchucina (N. 225 k. 99). Oboje małżonkowie w r. 1653 zawierali z małżonkami Marcinem i Ewą Łabęcką, pod zakładem 3.000 zł, kontrakt o dzierżawę wsi Trzemiętówko w p. bydg. (N. 227 k. 114), zaś w r. 1654 ustanawiali plenipotentów (Kc. 130 k. 158v), nie żyli zaś w r. 1655. Synowie: Jan, Jakub, Władysław. Z córek, Helena, wspomniana w r. 1659 (B.), w latach 1664-1670 żona Mikołaja Chrząstowskiego, umarła między 20 IV 1679 a 16 IX 1680 r. Anna, wspominana w latach 1659-1664 (B.).

(I) Jan (Jan Karol), syn Macieja i Łaszewskiej, wpomniany w r. 1659 (ib.), wraz z bratem Władysławem w r. 1665 skwitowany z majątku po rodzicach przez siostrę Helenę, zamężną Chrząstowską (N. 184 k. 68v). Żonie swej Katarzynie (Katarzynie Teresie) Łochyńskiej zapisał w r. 1666 dług 3.000 zł (G. 84 k. 370). Była ona córką Marcjana, sekretarza królewskiego, i Anny z Lubrańca Dąmbskiej. Kwitowała w r. 1668 brata Andrzeja Łochyńskiego, zaś od męża uzyskała zobowiązanie oprawienia 5.000 zł posagu (Kc. 131 k. 129, 130). W chwili śmierci ojca był już dorosłym i przez dziewięć lat zarządzał pozostałymi po nim dobrami i opiekował się małoletnimi braćmi. "Prowidował' też przez trzy lata, aż do jej zamęścia, siostrę mieszkającą w Klasztorze i łożył na jej wesele. Była to chyba Chrząstowska? Z działów braterskich, dokonanych w Dębowie 13 IX 1670 r., wziął Dąbrowę z Komorowem (N. 185 k. 114, 117v). Zobowiązał się w r. 1677 wobec Mikołaja z Tuszków Chrząstowskiego, iż na połowie dóbr oprawi drugiej żonie Katarzynie Chrząstowskiej, córce Mikołaja, kasztelana nakielskiego, i Zuzanny Wąglikowskiej, sumę 3.000 zł "ulepszenia posagu" (N. 185 k. 663). Dał w r. 1682 zobowiązanie Stanisławowi Chudzewskiemu (P. 1105 IX k. 103). Nie żył już w r. 1685, kiedy owdowiała Katarzyna z synem (pasierbem!) Aleksandrem roborowała skrypt dany Adamowi Łochyńskiemu (Kc. 132 k. 364). Kwitowała w r. 1692 z dóbr rodzicielskich braci swych, Wojciecha, kasztelana nakielskiego, i Jana, miecznika wschowskiego, Chrząstowskich (N. 189 k. 24). Od pasierba Aleksandra O-go w r. 1692 kupiła za 5.333 złp części wsi Dąbrowa p. kcyń. (P. 1123 V k. 59v). Skwitowana w r. 1698 przez córkę, zamężną Zębowską, z 2.666 zł jej części ojcowizny przypadającej na nią z podziału (N. 189 k. 387). Umarła między r. 1701 a 1704 (G. 91 k. 41; Kc. 133 k. 294). Z pierwszej żony syn Aleksander i córka Konstancja, ur. w r. 1675, żona 1-o v. w r. 1688 Adama Belęckiego, 2-o v. w r. 1692 Franciszka Goryszewkiego, 3-o v. w latach 1712-1726 Świętosława Tomickiego, nie żyła już w r. 1739. Z drugiego małżeństwa synowie, Michał i Walenty, wspomniany w latach 1686-1692, (P. 1111 III k. 56, 1123 Vk. 59v). Córka Anna (Zofia Anna, Zofianna), jeszcze niezamężna w r. 1688, dostała wtedy od wuja Jana Chrząstowskiego zapis 2.000 zł (N. 186 k. 390), w r. 1692 żona Kazimierza Broniewskiego, cześnika dobrzyńskiego, podwojewodziego poznańskiego, umarła w r. 1696. Katarzyna, w r. 1697 wydana za Adama Zębowskiego, oboje żyli jeszcze w r. 1704.

1. Aleksander, syn Jana i Łochyńskiej, występował w r. 1685 obok macochy (Kc. 132 k. 346) i t. r. zawierał z nią kontrakt (ib. k. 362v). Skwitowany w r. 1688 przez siostrę, zamężną Belęcką, z 3.000 zł posagu (ib. k. 510v), zawierał z nią, już wdową, w r. 1691 kontrakt (ib. k. 598). Swoje części wsi Dąbrowa w r. 1592 sprzedał za 5.333 złp macosze Katarzynie z Chrząstowskich (P. 1123 V k. 59v), zaś w r. 1694 z siostrą Konstancją, teraz już owdowiałą Goryszewską, kwitowałją (P. 1128 XI k. 104). Nie żył już w r. 1717, kiedy wdowa po nim, Marianna Grabska, córka Stefana i Zofii Stępkowskiej, ustanawiała plenipotentów (I. Kon. 73 k. 431). Była ona wraz z siostrą Teresą, zamężną Ckłapowską, dziedziczką po rodzicach Kopydłowa Wielkiego w p. kon. i w r. 1719 obie zawierały między sobą kompromis względem podziału tej wsi jak też sumy pozostałej z ceny wsi Sukowy p. kruszw. (ib. 75 k. 117). Umarła między r. 1720 a 1749 (ib. k. 217, 78 s. 245). Synowie: Andrzej, Jan i Stefan. Z córek, Zofia, w latach 1722-1725 żona Michała Bagińskiego, nie żyła już w r. 1746. Anna, niezamężna, wspomniana w r. 1722 (G. 94 k.209).

1) Andrzej, syn Aleksandra i Grabskiej, dziedzic Dąbrowy w r. 1718 (Kc. 134 k. 292). Obok braci współspadkobierca stryja Michała, dobra po nim, Dąbrowę i Komorowo, działając w imieniu własnym i nieletniego brata Stefana, w r. 1718 sprzedał za 46.000 złp Dominikowi Brezie, kasztelanowi santockiemu (P. 1159 k. 15). Wraz z matką i braćmi w r. 1720 kwitował się z siostrą matki Teresą, zamężną Chłapowską, stosownie do zapadłego w r. 1719 dekretu w sprawie Kopydłowa Wielkiego oraz sum na tych dobrach (I. Kon. 75 k. 217). Z bratem Janem byli w r. 1721 zastawnymi procesorami Dobrosołowa (ib. k. 299v). Andrzej posesorem części Dobrosołowa nazwany jeszcze i w r. 1733 (G. 96 k. 496). Wraz z braćmi i siostrami, jako prawnuk Anny z Dąmbskich Łochyńskiej, połowę jej z sum, 13.000 zł i 2.000 zł na wsi Tęczyn(?) w wojew. sandomierskim, przysądzonych w r. 1663 dekretem Trybunału Lubelskiego, cedował w r. 1722 bratu ciotecznemu Janowi Tomickiemu, synowi Świętosława i Konstancji z O-ch (G. 94 k. 209).Żoną Andrzeja była w r. 1722 Wiktoria Bieganowska, córka Wojciecha i Anny Gaszyńskiej (I. Kon. 75 k. 350v). Andrzej swoją część z kapitału 5.000 złp u swej stryjenki, Elżbiety Kwileckiej, żony 1-o v. Michała O-go, 2-o v. Stefana Brzechffy, w r. 1727 cedował braciom swym, Janowi i Stefanowi (G. 96 k. 16v). Od Andrzeja Raczyńskiego, cześnika dobrzyńskiego, i syna jego Jana w r. 1737 kupił za 5.372 złp Czartowo w p. kon. (I.Kon. 77 k. 84v). Prawa swe do części Dobrosołowa, płynące z kontraktu jaki zawierał był z Marianną Bagińską, wdową po Mikołaju Grochowskim i po Franciszku Bieleckim, dziedziczką tej wsi, cedował w r. 1749 bratu Stefanowi (ib. 78 s. 245). Dziedzic Czartowa, żył jeszcze w r. 1756 (G. 98 k. 822). Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1769 (I. Kon. 80 k. 173). Syn Jakub.

Jakub, syn Andrzeja i Bieganowskiej, dziedzic Czartowa 1769 r. (ib.), "wuj rodzony" 1770 r. rodzeństwa Jarnowskich, dzieci Michała i Anny Kraśnickiej (ib. k. 213). Jako opiekun zmarłej Magdaleny Grabskiej (był nim już w r. 1764), kwitował w r. 1779 ks. Andrzeja Tomickiego z kontraktu zastawu Popielewa w p. gnieźn. (ib. 82 k. 80). Stajnię z ogrodem w Czartowie w r. 1784 zastawił małżonkom Zaleskim (ib. 83 k. 98). Żona Jakuba, Teresa Mańkowska, córka Jana Nepomucena i Antoniny Gurowskiej, w r. 1786 kwitowała z sum Stadnickiego, starostę ostrzeszowskiego (ib. k. 256). Jabub, dziedzic pięciu części Czartowa, kupił 19 X 1787 r. od Józefa Tomickiego, miecznikowicza wschowskiego, za 6.000 zł szóstą część w tej wsi (ib. k. 373). Teresa z Mańkowskich zawierała 11 I 1788 w Nowejwsi kompromis z siostrą Wiktorią Kraśnicką (ib. 84 k. 27v). Jakub, dziedzic Czartowa, w r. 1789 skwitowany z 3.100 złp przez Józefa Tomickiego, miecznikowicza wschowskiego )ib. 84 k. 109).

2) Jan, syn Aleksandra i Grabskiej, wspomniany w r. 1720 (ib. 75 k. 217), obok brata Andrzeja w r. 1721 zastawny procesor Dobrosołowa w p. gnieźn. (ib. k. 299v), chrzestny 26 XII 1728 r. (LB Michorzewo). Wraz z bratem Stefanem w r. 1735 skwitowany przez Wojciecha Kraśnickiego z 1.000 złp, z zapisu danego w r. 1729 (I. Kon. 76 k. 542v). Roborował w r. 1736, pod zakładem 8.000 złp, kontrakt z Teresą Bobrowską, wdową po Aleksym Russockim, i jej córką Barbarą Russocką, żoną Kazimierza Gumowskiego (ib. 77 k. 50v). Żył jeszcze w r. 1753 (ib. 78 s. 692).

3) Stefan, syn Aleksandra i Grabskiej, nieletni w r. 1718 (P. 1159 k. 15), a chyba również w latach 1720 i 1722 (I. Kon. 75 k. 217; G. 94 k. 209). Żona jego, Anna Rudnicka, córka Jana i Katarzyny Mchowskiej, uzyskała w r. 1735 wraz z siostrą panną Wiktorią Rudnicką zapis 666 zł od brata męża, Andrzeja O-go (I. Kon. 79 k. 193). Stefan w imieniu własnym i tego Andrzeja w r. 1749 kwitował się z Antonim Kiełczewskim (ib. 78 k. 240v). Uzyskał t. r. od brata Andrzeja cesję praw do Dobrosołowa, płynących z kontraktu z dziedziczką tej wsi, Marianną Bagińską, 1-o v. Grochowicką, 2-o v. Bielicką (ib. k. 245). Zastawny procesor części Dankowa w p. gnieźn., w r. 1755 kwitował braci Boczkowskich i Józefa Przyborowskiego z kontraktu trzyletniego zastawu tej wsi danego przez Boczkowskich w r. 1752 (ib. s. 894). Jednocześnie od Józefa Przyborowskiego wziął na rok w zastaw jedną część Dankowa, zaś drugą część wziął w dzierżawę, pod zakładem 500 złp (ib. s. 797). Od Tomasza Klamborowskiego uzyskał w r. 1758 zobowiązanie sprzedaży za 6.800 zł części Szyszynka zwane Muchlińszczyzną (ib. 79 k. 116v). Anna Rudnicka żyła jeszcze w . 1760 (ib. k. 193). Stefan poddanego z Szyszynka w r. 1766 dał Józefowi Dąbrowskiemu, dziedzicowi Ostrowąsa (ib. 80 k. 52v). Syn Karol.

Karol, syn Stefana i Rudnickiej, występował w r. 1766 obok ojca jako współdziedzic Szyszynka (ib.). Mąż Karoliny Morawskiej, córki Rocha i Katarzyny Iwańskiej, która od swej ciotki Teofili Morawskiej wdowy po Andrzeju Nieświastowskim i po Andrzeju Jabłkowskim, uzyskała w r. 1771 zapis 1.000 grz. długu na jej sumie posagowej zabezpieczonej na Suchoręczu w p. kcyń. (ib. k. 224). Nie żyła ta Karolina w r. 1785 kiedy Jakub, syn Karola i jej, spisywał wzajemne dożywocie ze swą żoną Katarzyną Dąbrowską, córką Jozefa i Zofii Rudnickiej (ib. 83 k. 191 v). Jakub z żoną w r. 1787 kwitowali Pawła Dąbrowskiego, jej brata, z 10.000 złp posagu (ib. k. 318).

2. Michał, syn Jana i Chrząstowskiej, wspomniany obok braci w r. 1686 (P. 1111 III k. 56). Zaślubił w Kwilczu w r. 1701 Elżbietę Kwilecką, córkę Adama i Konstancji Rożnowskiej, wdowę 1-o v. po Ludwiku Rokossowskim (LC Kwilcz). Dziedzic Dąbrowy i pustki Komorowo, zawierał w r. 1704, pod zakładem 20.000 złp, kontrakt z mężem swej zmarłej siostry Anny, Kazimierzem Broniewskim, cześnikiem dobrzyńskim, podwojewodzim poznańskim, jak również ze swą siostrą Katarzyną, zamężną Zębowską (Kc. 133 k. 294). Na wsi Dąbrowa p. kcyń. zapisał w r. 1715 żonie swej sumę 8.000 zł (Kc. 134 k. 191). Umarł w lipcu 1716 r. (A.B. Bydgoszcz, W. 39). Wdowa w r. 1718 była już 3-o v. żoną Stefana Brzechffy (P. 1160 k. 96). Żyła jeszcze w r. 1727, już nie żyła 1749 r. (G. 98 k. 329). Syn ich Stanisław, ur. w Kwilczu, ochrzcz. 10 II 1709 r. (LB Kwilcz), umarł młodo, lub zgoła w wieku dziecięcym, a spadek po Michale brali bratankowie, synowie Aeksandra (P. 1159 k. 15).

(II) Jakub, syn Macieja i Łaszewskiej, występował obok swego rodzeństwa w r. 1664 (B). Wyprawiony przez starszego brata Jana na służbę u dworu, z działów braterskich w r. 1671 wziął wspólnie z bratem Władysławem Wierzchucin z Trzemiętówkiem w pow. bydg., obciążone długiem 22.000 zł, z tym, iż bracia mają się wzajemnie spłacić tak, by jeden z nich zadowolił się sumą 12.000 zł. Rezygnowali na rzecz brata Jana jego części ojcowizny mieli dokonać za dwa lata, snać, iż obaj nie mieli jeszcze wtedy lat (N. 185 k. 114, 117v). Jakub od Kazimierza Grabskiego, poborcy wojew. poznańskiego, w r. 1672 kupił Pomorzany Kościelne, Parczewo i pustkę Błędniewo w p. gnieźn. (P. 1426 k. 79).Części Wierzchucina i Trzemiętówka t. r. sprzedał za 15.000 złp Mikołajowi Chrząstowskiemu (P. 1426 k. 76). Żonie swej, Annie (Joannie) Kurnatowskiej, córce Adama i Zofii Boboleckiej, dał zrazu oprawę 5.500 złp posagu na Pomorzanach Kościelnych, ale tę oprawę potem skasował i w r. 1679 zapisał posag 10.000 złp na połowie dóbr (P. 1429 k. 286). Było to niewątpliwie spowodowane sprzedażą Pomorzan bratu Władysławowi (zob. niżej). Zapisał w r. 1683 sumę 100 zł Barbarze Boguckiej, żonie Kaspra Pilchowskiego (P. 1148 I k. 132). Anna z Kurnatowskich w r. 1685 skwitowała Wojciecha Głębockiego, sędziego ziemskiego brzeskiego-kujawskiego, z 15.000 złp sumy wyderkafowej na Wyrzy w p. nakiel. (G. 88 k. 68v). Jabub w imieniu własnym i żony w r. 1686 zawierał kontrakt z małżonkami Czarnowolskimi (P. 1112 XI k. 6v). Nie żył już w r. 1695, kiedy Anna była już 2-o v. żoną Stanisława Rudnickiego. Oboje ci małżonkowie, działając też w imieniu jej dzieci z pierwszego męża: Wojciecha, Michała, Jana, Zofii, Katarzyny, Teresy, panien, O-ch, ustanawiali wtedy plenipotetów (G. 90 k. 64). Spisali t. r. wzajemne dożywocie (P. 1130 XIII k. 15), zaś w r. 1700 zapisali sumę 1100 złp Mariannie z Wyganowskich Bajkowskiej (P. 1139 XI k. 78v). Żyła jeszcze Anna w r. 1714 (P. 1148 I k. 132). Rudnicki występował w r. 1718 jako dożywotmik jej oprawy na Pomorzanach Kościelnych (P. 1171 k. 53). Prócz córek wymienionych wyżej była jeszcze Konstancja, ochrzcz. 31 VII 1675 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.), niewątpliwie już nie żyjąca w r. 1695. Z synów, o Wojciechu oprócz tej jedynej wzmianki z r. 1695 nic więcej nie wiem. Jan był może identyczny z Janem, dziedzicem Dąbrowy w r. 1712? (P. 285 k. 204v). Nie wiem też nic ponad tę wzmiankę z r. 1695 o córce Teresie. Zofia była w r. 1702 żoną Stanisława Wawrzyńca Bieńkowskiego, a oboje nie żyli już w r. 1754. Katarzyna, chrzestna 29 IX 1698 r. i 10 VII 1707 r. (LB Kaczkowo), nie żyła jeszcze w r. 1712 (P. 284 k. 232).

Michał, syn Jakuba i Kurnatowskiej, z bratem Janem, dziedzice Pomorzan Kościelnych, wydzierżawili w r. 1711 tę wieś na trzy lata małżonkom Ignacemu Stanisławskiemu i Helenie Szwarońskiej (Szawłowskiej?) (Kc. 134 k. 85; P. 284 k. 232). Wyprocesował od nich w r. 1714 lub przed tą datą Maciej Gądkowski, rodzący się z Ewy Pilchowskiej, sumę 1.000 złp, zapisaną przez ich ojca w r. 1683 jego babce, Barbarze z Boguckich Pilchowskiej (P. 1148 I k. 132). Żyli jeszcze obaj bracia w r. 1718, przy czym nazwani współdziedzicami Pomorzan Kościelnych (P. 1171 k. 53).

(III) Władysław, syn Macieja i Łaszewskiej, wspomniany w r. 1644 (B.), kupił w r. 1675 od Jana Morawskiego za 25.000 złp Pomorzanowice z pustkami Buglejewki (?) i Spytkówki w p. gnieźn. (P. 1427 k. 122). Wraz z żoną, Marianną Trzcińską, córką Jana i Anny Budziejewskiej, zawierał w r. 1676 z burgrabią Prądzyńskim kontrakt rocznej dzierżawy części Padarzewa w p. gnieźn. (P. 1094 k. 1150, 1105 X k. 60v). Dziedzic Pomorzan w p. gnieźn., w r. 1677 wieś tę sprzedał wyderkafem za 4.000 złp Wojciechowi Cucharskiemu (P. 1428 k. 37v, 562). Sumę 1.000 zł zapisaną na czynsz roczny przez zmarłego Mikołaja Zebrzydowskiego na dobrach Runowo dominikanom poznańskim, odebrał z rąk Franciszka Rogalińskiego, obecnego dziedzica Runowa, i przeniósł ją na swoje Pomorzany cz. Pomorzanowice w p. gnieźn. (P. 1103 k. 80). Pomorzanowice w r. 1682 sprzedał za 18.000 złp Adamowi Łukomskiemu (P. 1105 X k. 65v), żonie zaś oprawę 12.000 złp jej posagu przeniósł na połowę swych dóbr (ib. k. 66v). Nie żył już w r. 1686, kiedy Jakub O., jako stryj i opiekun jego dzieci, Jana, Macieja, Anny i Katarzyny, w imieniu własnym i ich kwitował Jana Cerekwickiego, starostę średzkiego, z 5.000 złp, które zapisał był zmarłemu Władysławowi O-mu (P.1111 V k. 93v). Owdowiała Marianna Trzcińska w r. 1692 kupiła od Wojciecha Zbijewskiego za 24.000 złp wieś Tarnowo z folwarkiem Nietrzeba w p. kośc. (P. 1123 I k. 104v). Sprzedał te dobra w r. 1698 za 28.200 złp Piotrowi Molskiemu, skarbnikowiczowi kaliskiemu (P. 1134 II k. 170). Była 2-o v. żoną Stanisława Przybysławskiego, zastawnego procesora Niemieczkowa w p. pozn. Pozywała w r. 1711 synową Ludwikę z Tomickich O-ą (P. 282 II k. 76), zaś w r. 1712 syna swego Jana (P. 285 k. 228). Córkom swoim, pannom, Annie i Katarzynie, w r. 1713 zapisała każdej po 7.000 zł (Kc. 134 k. 124). Ze wspomnianymi wyżej synem i synową procesowała się jeszcze w r. 1714 (Z.T.P. 39 k. 2268). Żyła w r. 1715 (ib. 40 k. 437). O synu Janie niżej. O Macieju prócz wzmianki z r. 1686 nie wiem nic więcej. Z córek, Anna, niezamężna, chrzestna 22 I 1738 r. (LB Objezierze). Katarzyna, też niezamężna, żyła w r. 1713.

Jan, syn Władysława i Trzcińskiej, w r. 1708 roborował zapis dany żonie Ludwice Tomickiej, córce Macieja i Konstancji Tańskiej (P. 1144 k. 355), wdowie 1-o v. po Krzysztofie Turobojskim. Oboje małżonkowie oraz matka Jana, jako posesorowie Niemieczkowa pozywani byli w r. 1715 przez Józefa Rosnowskiego i żonę jego, Konstancję Zebrzydowską, jak też przez jej synów i córki z pierwszego męża, Macieja Tomickiego (Z.T.P. 40 k. 437). Jan i Ludwika nie żyli już w r. 1732 (P. 1235 k. 61v). Córka ich Elżbieta (Elżbieta Małgorzata), ur. w Niemieczkowie, ochrzcz. 9 VII 1712 r. (LB Objezierze), była w latach 1732-1734 żoną Józefa Gąsiorowskiego.

III) Świętosław, syn Mikołaja i Grocholskiej, ur. 25 VII 1549 r., pisarz ziemski kaliski w r. 1576 (N. 157 k. 293), sędzia ziemski kaliski w maju 1580 r. (P. 934 k. 491), marszałek sejmu warszawskiego w r. 1582, starosta kościański 8 VIII 1585 r., starosta radziejowski 18 IV 1589 r., jeden z seniorów wyznania augsburskiego. Pisarz, historyk, autor "Acta interregni post nimirum Sigismundi Augusti (P. S. B.). Ustanowiony w r. 1565 przez szwagra Ciświckiego jednym z opiekunów jego dzieci (I. i D. Z. Kal. 6 k. 558v). Na połowie przypadających z działów braterskich dóbr: Czarnom, Rościmino, Żuńsk i Dziektarni w p. nakiel. w r. 1574 oprawił posag 5.000 złp żonie Barbarze Dąbrowskiej, córce Mikołaja i Anny Budziszewskiej (P. 1398 k. 436). Stanisławowi Latalskiemu, staroście inowrocławskiemu i człuchowskiemu, dziedzicowi miasta Rynarzewa, w r. 1574 sprzedał za 4.000 zł staw zw. Hammer, leżący w borze miasta Rynarzewa (N. 215 k. 184v). Rościmino i połowę Dziektarni w p. nakiel. w r. 1576 wydzierżawił na trzy lata za 1.500 tal. Janowi Korytkowskiemu (N. 157 k. 279a v). Barbara Dąbrowska w r. 1578 skwitowała swych braci, Sebastiana i Andrzeja, z dóbr rodzicielskich (P. 931 k. 550), zaś Śwętosław w r. 1579 skwitował tych swych szwagrów ze spadku po ich bracie Piotrze Dąbrowskim (P. 933 k. 64). W r. 1580 szwagrów tych kwitował ponownie, jak również wujów żony, Wincentego i Stanisława Budziszewskich, z posagu po Annie Budziszewskiej, matce żony (P. 934 k. 491). Intromitowany w r. 1581 do wsi królewskiej Boguszyce w pow. brzeskim-kuj., mocą wykupu jej za konsensem królewskim z rąk Michała, Krzysztofa i Jarosława Sikołowskich (P. 938 k. 104). Żeniąc się w r. 1582 2-o v. z Katarzyną Russocką, córką Mikołaja, łowczego sieradzkiego, na krótko przed ślubem, 22 VIII, uzyskał od jej opiekunów zapis 4.500 zł posagu i 500 zł wyprawy (P. 939 k. 358). Od Jana Trzebuchowskiego, podkomorzyca dobrzyńskiego, w r. 1582 brał zastawem za 3.000 zł części Biskupic pow. radziej. (Py. 119 k. 172v). Od brata swego Andrzeja w r. 1583 za 3.100 złp połowę Dziektarni p. nakiel. (P. 1399 k. 169). Wieś Rościmin w r. 1585 wydzierżawił pod zakładem 450 zł Jarosławowi Święcickiemu (N. 161 k. 454v). Uzyskał od króla 17 I 1588 r. dożywotnie roczne uposażenie 1.500 złp z dochodów żupy bydgoskiej (M. K. 134 k. 36v, 37). Mocą dekretu sądu ziemskiego konińskiego w r. 1592 usiłował intromitować się w "zyskach i przezyskach" do wsi Laskowiec p. kon. Andrzeja Kuklinowskiego, ale nie dopuściła do tego córka Kuklinowskiego Anna (I. R. Kon. 25 k. 55). Jako opiekun swych dzieci zrodzonych z pierwszej żony, Świętosława i Anny, w r. 1594 kwitował Andrzeja Dąbrowskiego i bratanicę jego, Ewę z Dąbrowskich Izdbińską, ze sprawy, którą im wytoczył z racji podziału kamienicy w Rynku poznańskim, ze spadku po Sebastianie Dąbrowskim, bracie zmarłej żony (N. 162 k. 109, 202v). Występował w r. 1595 jako jeden ze starszych gminy poznańskiej wyznania augsburskiego (P. 963 k. 2, 1401 k. 346v). Od brata Andrzeja w r. 1595 kupił za 19.000 zł wieś Orle z pustką Białowieże i z młynem wodnym koło Wyrzy (N. 162 300v). Skwitowany w r. 1596 przez Mikołaja Brudzińskiego z 1.000 zł długu zapisanego w wyprawie danej za córką Anną (N. 162 k. 460). Wydzierżawił w r. 1596 Rościmin Adrianowi Czestkowskiemu (N. 162 k. 659v). Rościmin sprzedał w r. 1608 wyderkafem za 3.000 zł Łukaszowi Staręskiemu (N. 167 k. 49v). Zmarł w r. 1598 w lutym lub w marcu (P. S. B.). Owdowiała Katarzyna Russocka w r. 1599 wydzierżawiła za 900 zł pasierbowi Świętosławowi O-mu połowę wsi swych oprawnych, Orle i Białowieże, zaś od tego Świętosława i jego braci wzięła w dzierżawę za taką sumę wsie: Czarnom, Żuńsko i Dziektarnia oraz młyn wodny w Rościminie (N. 164 k. 117). Pasierba Świętosława i swego syna Zygmunta, braci O-ch, w r. 1608 skwitowała z sumy 1.500 zł zapisanej jej przez męża (N. 167 k. 50v). Wnuczce po synu Zygmuncie, Katarzynie zapisała w r. 1618 "z miłości" dług 4.000 zł (N. 171 k. 226). Kontrakty i zapisy zawierane ze Stanisławem stryjem i Aleksandrem bratankiem O-imi, zwłaszcza zaś prawa do wsi Czarnom w p. nakiel., w r. 1628 cedowała Marcinowi Biskupskiemu (N. 176 k. 3). Odziedziczone po Andrzeju z Łaska Russockim dobra, t. j. części miasta Russocice, wsie: Kamionka, Piorunowo, Kuny, Tury, Małyszyna, Międzylesie, Skarbki, Polikno, Krzymowo, oraz pustki Pierzchno, wsie: Borzysławice Zamkowe i Kościelne, Pomorzany, Barłogi, Grodna, Ostrowo, Mostki, Przystronie, pustki Bielawy i Kruszczyna, wsie: Plewień, Morawin, Zaksin, Przedzino, Kazimierz, Nieświastowo, Bieniszewo, Czartowo, Lężyno, Słabowice (?), Biskupice, Mokra, oraz przyległe pustki przed r. 1626 rezygnowała synowi Marcinowi (N. 223 k. 702v). Żyła jeszcze w r. 1631 (N. 66 k. 126). Z pierwszej żony synowie, Stefan i Świętosław oraz córka Anna. Wszyscy troje w r. 1583 pozywali Ewę Dąbrowską, córkę Jana, w sprawie posagu swej matki (Kc. 26 k. 241). O Stefanie nic więcej nie wiem. O Świętosławie zob. niżej. Anna wyszła w r. 1595 za Mikołaja Brudzyńskiego. Oboje żyli w r. 1605, ona nie żyła już w r. 1624. Z drugiej żony synowie, Zygmunt i Marcin. Córki, Katarzyna i Barbara, wspomniane w r. 1597. Katarzyna wyszła przed r. 1609 za Stanisława z Koźlanki Spławskiego, zmarłego w r. 1611, poślubiła 2-o v. przed r. 1615 Łukasza Sierakowskiego, oboje żyli jeszcze w r. 1617. Barbara, benedyktynka w Toruniu w r. 1605, potem w Chełmnie, przysłana z siedmioma zakonnicami do Poznania na poświęcenie kościoła, tutaj 1 X 1619 r. umarła (Nekr. Benedyktynek, Pozn.).

(I) Świętosław, syn Świętosława i Dąbrowskiej, jeszcze chyba nieletni w r. 1594 (N. 162 k. 109), w r. 1605 mąż Justyny Lubieńskiej, córki Eremiana (Z. T. P. 27 s. 78), wraz z braćmi w r. 1608 skwitowany przez szwagra Stanisława Spławskiego z 5.000 zł posagu za siostrę ich, Katarzynę (N. 167 k. 48). Wspólnie z żoną zapisywał w r. 1611 dług 800 zł Janowi Rożyckiemu (ib. k. 878v). Nie żył już w r. 1618, kiedy wdowa kwitowała swych synów, Jana, Aleksandra, Eremiana i Feliksa, z sum pieniężnych zapisanych jej przez męża, więc 10.000 zł zapisanych w grodzie kowalskim, 5.600 zł, reszty sumy 15.000 zł zapisanych w grodzie gostyńskim. Skasowała jednocześnie oprawę i dożywocie na wsiach Orle, Białowieże. Rościmin, Dziektarnia, Czarnom (N. 171 k. 76). Od brata męża, Marcina O-go, w r. 1618 uzyskała zapis 9.400 zł (ib. k. 75). T. r. wraz z synami i córkami była pozywana przez małżonków Kruszewskich o folwark Białowieże, o dwóch kmieci i ogrodnika w Orlu i o jezioro Minten (N. 62 k. 33v). T. r. wyszła 2-o v. za Stanisława Błociszewskiego (ib. k. 174v). Ze wspomnianych wyżej synów, o Aleksandrze zob. niżej. Jan umarł między r. 1620 a 1624 (N. 62 k. 336v, 337; Kc. 127 k. 202, 223 k. 569v). Eremian również umarł między r. 1620 a 1624 (ib.). Feliks umarł zapewne w r. 1620 (N. 62 k. 336v, 337; Kc. 127 k. 202). Były i córki: Dorota, Ludmiła, Marianna, Konstancja, wspomniane w r. 1618 (N. 62 k. 33v), zapewne pomarłe wcześnie.

Aleksander, syn Świętosława i Lubieńskiej, wspomniany w r. 1618 (N. 171 k. 174v),jeszcze nieletni w r. 1620, pozostawał wtedy wraz z braćmi pod opieką stryjecznego brata ich ojca, Stanisława O-go, który w ich imiemiu aprobował wyderkaf Czulic w pow. krakowskim dany w sumie 11.000 zł przez Jana Popowskiego i Dorotę z O-ch ks. Szymonowi Sarnowskiemu, kanonikowi krakowskiemu (Kc. 127 k. 202). Spadkobierca braci Jana i Eremiana jak również styja Marcina, opiekun stryjecznej siostry Katarzyny, córki Zygmunta, czwartą część Dębna w pow. nakiel., soadłą po ojcu i po stryju Marcinie, w r. 1624 sprzedał za 5.000 zł Janowi Porczyńskiemu (N. 223 k. 569v). Wieś Białowieże i dwóch kmieci w Orlu w r. 1625 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 4.000 zł Piotrowi Zakrzewskiemu (N. 223 k. 655). W imieniu własnym i bratanicy Katarzyny odziedziczone po Marcinie O-im części miasta Russocice i przyległych wsi w r. 1626 sprzedała za 30.000 zł Adamowi Olbrachtowi Przyjemskiemu, staroście kowalskiemu (N. 223 k. 702v). Rościmino w p. nakiel. w r. 1626 sprzedał wyderkafem za 14.420 zł na trzy lata Janowi Konarskiemu (ib. k. 716v). Orle w r. 1628 sprzedał wyderkafem za 2.200 zł na rok Zygmuntowi Raczyńskiemu (ib. k. 802) i jednocześnie dobra te od niego wydzierżawił (N. 176 k. 285). Białowieże i pewnych kmieci, poddanych z Orla w r. 1628 sprzedał za 6.600 zł Piotrowi Zakrzewskimu (N. 223 k. 807v). Dziektarnię w r. 1629 sprzedał na cztery lata wyderkafem za 7.000 zł Zygmuntowi Raczyńskiemu, który wkrótce potem dopisał mu jeszcze 600 zł (ib. k. 829, 836v). Do tych sum 7.000 zł. i 600 zł, wyderkafowych na Dziektarni dopisał w r. 1631 Raczyńskiemu wziętą odeń sumę 5.200 zł (ib. k. 913v). Wtedy też Janowi Konarskiemu do pierwotnej sumy 14.000 zł wyderkafu na Rościminie, przez Konarskiego scedowanej Piotrowi Jabłonowskiemu, dopisał wziętą odeń kwotę 1.460 zł (ib. k. 904v). Żoną Aleksandra była w r. 1632 Magdalena Żalińska, córka Samuela, wojewody Malborskiego i Zofii Mortęskiej IN. 66 k. 397v, 226 k. 17v). Wsie Nowe i Stare Marzy w pow. świeckim sprzedała ona w r. 1637 za 10.000 zł Piotrowi Zakrzewskiemu (N. 223 k. 1090). Dziedziczka wsi: Rakowino, Tuszewo, Targowisko w pow. michałowskim, odziedziczonych po Ludwiku Mortęskim, kasztelanie chełmińskim, kwitowała w r. 1645 małżonków Chryzostoma Szymkowskiego i Jadwigę Golińską, obecnych procesorów tych dóbr, z 1.200 zł (N. 226 k. 17v). Aleksander, banitowany ze strony Zygmunta Denhoffa, starosty bydgoskiego i sokalskiego, 1652 r. (Z. T. P. 30 s. 941). Magdalena nie żyła już w r. 1694 (Kc.133 k. 77v). Synowie, Świętosław i Samuel.

1. Świętosław, syn Aleksandra i Żalińskiej, mąż Zofii Trzcińskiej, która w r. 1670 kwitowała swego ojca, Wawrzyńca Trzcińskiego, z 1.000 zł na poczet 4.000 zł posagu (N. 185 k. 87, 89), zaś w r. 1680 brata Michała z 2.000 zł (ib. k. 948). Temu Michałowi Trzcińskiemu Świętosław t. r. dał zobowiązanie, iż swej żonie na połowie dóbr oprawi posag 6.000 zł (ib. k. 911). Zofia uzyskała w r. 1681 od Zofii Kaczkowskiej, wdowy po Mikołaju Trzcińskim, 2-o v. Zygmunta Kaczkowskiego, cesję praw do kamienicy w Bydgoszczy przy ulicy Długiej (Kc. 132 k. 118). Oboje małżonkowie w r. 1687 kwitowali Stanisława Jemielskiego, wojskiego inowrocławskiego, z 8.500 złp, zabezpieczonych im na części Miastowic p. kcyń. (P. 1113 III k. 44v). Kwitowali w r. 1688 Michała Trzcińskiego z 2.000 zł (Kc. 132 k. 522). Świętosław wspólnie z bratem Samuelem Orle i folwark Białowieże w r. 1691 sprzedali za 35.647 zł Janowi Krzyckiemu, kasztelanowicowi poznańskiemu (P. 1122 XI k. 93). Świętosław wraz z żoną kupili w r. 1699 od Ludwika Cieleckiego za 15.000 złp wieś Zawory w p. kośc. (P. 1136 IV k. 109). Oboje małżonkowie, dziedzice wsi Zawory, w r. 1708 zawierali pod zakładem 5.000 zł kompromis z małżonkami Jerzym i Zofią Iłowieckimi, procesorami tej wsi (Kośc. 310 s. 120; Ws. 77 VI k. 70), zaś w r. 1714 sprzedali Zawory w p. kośc. Stanisławowi Jaskóleckiemu (P. 1148 III k. 149). Żył jeszcze Świętosław w r. 1715 (Z. T. P. 40 k. 101), nie żył już w r. 1717 (B.; Z. T. P. 40 k. 101). Synowie: Franciszek, Wawrzyniec, Michał, Jakub. Z córek, Barbara, w latach 1708-1724 żona Kaspra Kuczborskiego, wdowa w latach 1728-1738. Anna, niezamężna w latach 1688-1724 (Z. T. P. 40 k. 101, 46 k. 671), w r. 1728 żona Marcina Lewickiego.

1) Franciszek, syn Świętosława i Trzcińskiej, ożenił się w r. 1713 z Anną Duninówną, córką Wojciecha i Izabeli Dembińskiej, wdową po dwóch mężach, Łukaszu Naramowskim, cześniku wschowskim, i Egidiuszu Bardskim, od której t. r., jeszcze przed ślubem, uzyskał na dobrach jej oprawnych od pierwszego męża, Czarnotkach i Kępie w p. pyzdr. zapis 10.000 zł (Ws. 77 IX k. 28v; P. 1149 I k. 80, 80v, 1152 k. 46) zaś w r. 1714 inny zapis na 2.000 zł (I. Kal. 159 s. 260). Od stryja Samuela w r. 1713 dostał cesję sumy 7.500 zł z zapisu Andrzeja Falęckiego (Kc. 134 k. 149v). Oboje małżonkowie w r. 1715 robili zapis na rzecz Sebastiana Hazy Radlica (Z. T. P. 40 k. 163). Anna umarła 15 VII 1717 r. Franciszek t. r. uzyskał od jej syna Wojciecha Naramowskiego cesję sumy 10.000 złp, którą Wojciech ze Skrzynna Dunin zapisał był na Maluszynie w pow. radomskim żonie swej Izabeli z Dembian (P. 1152 k. 46v). Z tym swym pasierbem w r. 1719 zawierał komplanację (Z. T. P. 40 k. 678). Od małżonków Antoniego Modlibowskiego i Anny z Zawadzkich, dziedziców Sławienka, w r. 1722 wydzierżawił na rok tę wieś (P. 1186 k. 51v). Wraz ze swym rodzeństwem był w r. 1723 pozywany przez Andrzeja Falęckiego, starościca łopateckiego, w sprawie dóbr Czarnom, Dziektarnia i Rościmino (Z. T. P. 41 k. 873). Ten Andrzej Falęcki, starosta(!) łopatecki, był synem Jana, rotmistrza J. Kr. Mci, i Zofii Anny O-ej (N. 202 k. 64), może córki Aleksandra i Żalickiej? Franciszek w imieniu własnym i rodzeństwa w r. 1724 zawierał kompromis z Trzcińskimi (Z. T. P. 46 k. 671). Żył jeszcze w r. 1730 (P. 1223 II k. 6), nie żył już 1741 r. Był bezpotomny (G. 97 k. 479v

2) Wawrzyniec, syn Świętosława i Trzcińskiej, wspomniany w r. 1715 (Z. T. P. 40 k. 101), żył jeszcze w r. 1738. Jego żoną była Anna "de Lamoty", 2-o v. w r. 1765 żona Pawła Poleskiego, cześnika żytomierskiego(Kc. 147 k. 18). W tym samym zapisie wspomniany Jan O., asesor ziemski malborski. Wiemy skądinąd, że właścicielem wsi Obory w p. chełmińskim w r. 1757 był Jan O., mąż Anny Szeliskiej (Bär, nr. 1586). Może to ten sam Jan, a być może syn Wawrzyńca? Są to jednak tylko domniemania.

3) Michał, syn Swiętosława i Trzcińskiej, wspomniany obok braci i sióstr w r. 1715 (Z. T. P. 40 k. 101) i w. 1724 (ib. 46 k. 671). Świadkował przy ślubie bratu Jakubowi w r. 1721. Współspadkobierca brata Franciszka, kwitował w r. 1741 Wojciecha Naramowskiego, pasierba tego brata (G. 97 k. 479v).

4) Jakub, syn Swiętosława i Trzcińskiej, wspomniany obok braci i sióstr w r. 1715 (Z. T. P. 40 k. 101), zaślubił 14 IX 1721 r. Katarzynę Brudzewską (LC Św. Mik., Pozn.), córkę Mikołaja i Teresy Pogorzelskiej wdowę 1-o v. po Jerzym Mielżyńskim (P. 1208 II 49). Posesor Hamrzyska w p. pozn. w r. 1722 (LB Lubasz), usunięty z owej wsi, pozywał o jej posesję Eleonorę Mielęcką, wdowę po Janie Bronikowskim (Z. T. P. 42 k. 1051). Z żoną w r. 1726 spisywał wzajemne dożywocie (P. 1208 II k. 9). Chyba już nie żył w r. 1752 (G. 98 k. 515). Katarzyna Brudzewska w r. 1758 była wdową już i po trzecim mężu, Janie Rakowskim (G. 99 k. 122). Żyła jeszcze w r. 1798 (Kc. 147 k. 237). Syn Franciszek, ur. w Hamrzysku (Chamrzysku), ochrzcz. 4 X 1722 r. (LB Lubasz), i córka Teresa Ludwika ur. tamże, ochrzcz. 5 X 1729 r. (ib.), pomarli wcześnie. Jedyną spadkobierczynią ojca była córka Marcjanna (Marcjanna Marianna), ur. w Hamrzysku, ochrzcz. 29 V 1726 r. (ib.). Zaślubiając w r. 1752 Stanisława Smorowskiego, krótko przed ślubem, 24 I, zapisała mu dług 4.000 złp. na sumie spadkowej po stryju Franciszku O-im, będącej u Wojciecha Naramowskiego, posesora Sadów (G. 98 k. 515). Smorowski żył jeszcze w r. 1768, Marcjanna była wdową w r. 1776.

2. Samuel, syn Aleksandra i Żalińskiej, w r. 1643 mąż Ewy Grabskiej, córki Sebastiana i Teresy Anny Boguckiej, wdowy 1-o v. po Adamie Zbyszewskim (P. 1094 k. 734v; B.). Opiekun w r. 1680 nieletnich Broniewskich, dzieci zmarłych Jakuba i Zofianny z O-ch (N. 185 k. 439) był może ich wujem? Wieś Mochel w p. bydg. w r. 1682 sprzedał wyderkafem na rok za 3.000 zł. Janowi Raszewskiemu, skarbnikowi wyszogrodzkiemu (P. 1105 XI k. 51v). Oboje małżonkowie w r. 1686 roborowali zapis jaki na Mochlu dali klaryskom bydgoskim (P. 1111 II k. 25v). Od Zygmunta z Lubieńca Niemojewskiego w r. 1687 uzyskali zapis 5.400 zł. na Słupowie i Łukowcu p. nakiel. (P. 1113 II k. 26). Samuel sumę 7.500 zł. z sumy 15.000 zł, którą Andrzej Falęcki w r. 1690 zapisał był jemu i bratu jego Świętosławowi, cedował w r. 1713 Franciszkowi O-mu, synowi Świętosława (Kc. 134 k. 149v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1723 (Z. T. P. 41 k. 975).

(II) Zygmunt, syn Świętosława i Russockiej, wspomniany w r. 1599 (N. 164 k. 117), kwitował w r. 1608 Jakuba Sarnowskiego ze 140 zł. trzeciej i ostatniej raty dzierżawy wsi Orle (N. 167 k. 31). Mąż Agnieszki z Pęcławic Puczkówny, córki Jana, wdowy 1-o v. po Jerzym Mycielskim, która w r. 1612 zawierała z małżonkami Adamem Wojuckim i Katarzyną Turską kontrakt o dzierżawę Słomowa Górnego w p. sieradz. (I. Kal. 78 s. 1623; N. 62 k. 6). Zygmunt nie żył już w r. 1617 (B.). Agnieszka Puczkówna w r. 1618 już wdowa i po trzecim mężu, Andrzeju Lubomęskim, zapisy uzyskane od Zygmunta O-go na Orłu i innych dobrach, cedowała bratu Zygmunta, Marcinowi O-mu (N. 171 k. 80v). Uzyskała odeń t. r. zapis 1.430 złp. (P. 1000 k. 890v). Mężęm Agnieszki Puczkówny (chyba czwartym?) był też Andrzej Poklatecki, nie żyjący już w r. 1663, jak i Agnieszka (P. 1073 k. 165v). Jedyna córka i spadkobierczyni Zygmunta i Puczkówny, Katarzyna, pod imieniem Teodory klaryska bydgoska w r. 1655, ksieni w r. 1679 (Kc. 132 k. 18v), nie żyła już w r. 1690 (Z. T. P. 35 s. 86). Katarzyna ta od babki swej Katarzyny Russockiej, wdowy po Świętosławie Orzelskim, w r. 1618 dostała zapis 4.000 zł. długu (N. 171 k. 226). Jeszcze w świecie 1626 r. (N. 173 k. 513, 223 k. 702v), już klaryska bydgoska w r. 1630. Jako bratanica i współspadkobierczyni stryja Marcina, części po nim we wsi Orle z "fortalicją", w folwarku Białowierze, we wsiach: Rościmino, Czarnom, Dziektarnia, Dębno dała wtedy stryjecznemu bratu Aleksandrowi O-mu (N. 223 k. 854).

(III) Marcin, syn Świętosława i Russockiej, wspomniany w r. 1599 (N. 164 k. 117), zapisywał w r. 1618 dług 186 zł. wdowie Katarzynie z Nietaszkowskich Nieżychowskiej (N. 171 k. 154). Bratowej Justynie Lubieńskiej, wdowie po Świętosławie O-im, w r. 1618 zapisał dług 9.400 zł., od niej zaś uzyskał jednocześnie cesję takiej samej sumy z sumy większej 15.000 zł., którą zapisał był jej zmarły mąż (ib. k. 75). Wieś Orle sprzedał wyderkafem w r. 1619 za 2.500 złp. Janowi Manieckiemu (P. 1411 k. 539v). Był w r. 1620 mężem Małgorzaty Krzywosędzkiej (N. 62 k. 336v, 337). Bezpotomny, nie żył już w r. 1623 (N. 173 k. 165).

IV) Jan, syn Mikołaja i Grocholskiej, ur. w r. 1551, dworzanin królewski w r. 1571, rotmistrz J. Kr. Mci 1580 r. (N. 158 k. 83), starosta kościański 8 VIII 1585 r. (M. K. 131 k. 290, 291), starosta radziejowski 28 IV 1597 r., scedował tę królewszczyznę za konsensem z 18 V 1599 r. Jarosławowi Sokołowskiemu (G. 66 k. 106), kasztelan rogoziński 24 III 1600 r. (M. K. 145 k. 89v, 90, 90v). Podczas sejmu 1582 r. w zwadzie ulicznej zabił Rafała Śladkowskiego, kasztelana konarskiego (Kronika, s. 438). Skwitowany t. r. przez Wojciecha Chłapowskiego z długu zapisanego w Wilnie w kancelarii mniejszej koronnej (N. 160 k. 264). Żenił się w r. 1584 z Anną Strykowską, córką Andrzeja, od którego krótko przed ślubem, 10 X uzyskał zapis 3.000 zł. posagu i 1.000 zł. wyprawy (P. 943 k. 601) i tegoż dnia sumę 4.000 zł. oprawił swej przyszłej żonie na połowie wsi: Runowo, Runówko, Orzeszkowo i na pustce Zgniełka w p. nakiel. (P. 1399 k. 404v). Ta pierwsza żona umarła 28 X 1593 r. (Annales). W trzy lata potem (więc chyba 1596 r.?) Jan zaślubił Elżbietę Zebrzydowską, córkę Kaspra, wojewody kaliskiego, i Anny Jordanówny (ib.). Andrzejowi Strykowskiemu wydzierżawił w r. 1598 dobra królewskie miasto Kościan z przyległymi wsiami (N. 163 k. 334). Elżbieta połowę miasta Jordanowa w pow. krakowskim z młynem i stawem na rzece Skawie w r. 1599 dała wieczyście Janowi Kowalskiemu (N. 219 k. 413v). Darowizna ta najwidoczniej do skutku nie doszła, bo już w r. 1600 dobra te dała wieczyście siostrze swej Annie, żonie Stanisława Przerębskiego, starosty radoszyckiego (N. 219 k. 428). Od Andrzeja Krotoskiego, wojewodzica inowrocławskiego Jan w r. 1599 kupił za 11.500 złp. wieś Wiele w p. nak. (P. 1403 k. 123v). Połowę miasta Jordanowa, młyn i staw na Skawie w r. 1600 dał wieczyście swej żonie (N. 219 k. 458v). Od króla dostała ona 6 III 1600 r. dożywocie na starostwie kościańskim, a to w uznaniu zasług męża położonych w wojnach z Moskwą (M. K. 145, k. 94, 95, 146 s. 274-278; Kośc. 127 k. 463). Elżbieta t. r. aprobowała podział dóbr spadłych po swej babce, Annie Sieniawskiej, wdowie po Spytku Jordanie, kasztelanie krakowskim (N. 164 k. 325v). Jan skwitowany w r. 1609 przez Melchiora Gurowskiego z 2.000 zł., za które zastawił był Gurowskiemu wieś Wiele w p. nakiel. (N. 167 k. 295). Połowę Jordanowa z młynem wodnym na Skawie dał w r. 1612 żonie (N. 165 k. 542v). Elżbieta t. r. nabyła wyderkafem za 37.000 złp. od Andrzeja, starosty ostrzeszowskiego, Rafała i Stanisława, braci Siewierskich starościców ostrzeszowskich, wsie Smolice i Czeluścino w p. pyzdr., Zdziętawy w p. kośc. (P. 1408 k. 301v). Uzyskała t. r. od Kaspra Miniszewskiego i żony jego Jadwigi Koźmińskiej cesję sumy 6.000 zł., za którą Stanisław Siewierski, starosta ostrzeszowski, zastawił był Smolice w p. pyzdr. (P. 988 k. 404). Od Anny Siewierskiej, wdowy po Jerzym Latalskim, 2-o v. żony Jana Kiełczewskiego, uzyskała t. r. cesję sumy 8.000 zł., którą ojciec jej, starosta ostrzeszowski, zapisał na Smolicach (ib. k. 663). Wsie Rabka, Skomelne, Jurkowa, Zaryte, Słone, Chabówka, Powiecze pow. krak. w r. 1612 sprzedała za 37.000 zł. Hieronimowi Przyłęckiemu, dziedzicowi w Jaworniku (R. Kal. 8 k. 484; I. Kal. 78 s. 347). Jan O. w r. 1613 wydzierżawił dobra starostwa kościańskiego Wojciechowi Trlęskiemu, podstarościemu kościańskiemu (Kośc. 290 k. 316v). Oboje małżonkowie O-cy byli w r. 1614 kwitowani przez małżonków Siernickich z 1.060 zł. (G. 72 k. 418v). Jan żył jeszcze w r. 1615 (P. 1409 k. 700v), nie żył już w r. 1617, kiedy to król 24 XI zezwolił, by wdowa przekazała starostwo kościańskie zięciowi Mikołajowi Działyńskiemu (M. K. 161 k. 181v-182v; Kośc. 127 k. 521, 521v). Od Andrzeja Soszyńskiego uzyskała w r. 1618 cesję sumy 1.500 zł. zapisanej mu przez zmarłego jej męża i przez nią (N. 171 k. 126). Z małżonkami, Melchiorem Gurowskim i Heleną Trebnicówną, kwitowała się t. r. z dzierżawy wsi Smolice w p. pyzdr. (ib. k. 242). Marcina Goryszewskiego skwitowała w r. 1619 z 1.500 zł. dzierżawy wsi Maławieś (ib. k. 378). Od Jana Rogalińskiego t. r. kupiła za 17.000 złp. miasto Głęboczek oraz wieś Wiesiołowo p. pozn. (P. 1411 k. 361v) i t. r. zobowiązała się Głęboczek sprzedać wyderkafem za 10.000 zł. Michałowi Zakrzewskiemu (Kc. 127 k. 323v). Miasto Głęboczek i wieś Wiesołowo w r. 1622 sprzedała za 17.000 złp. Stanisławowi Strykowskiemu (P. 1413 k. 361v). Pozywana była w r. 1623 przez Andrzeja Siewierskiego, starostę ostrzeszowskiego (P. 152 k. 408), nie żyła już w r. 1627 (P. 1415 k. 1097v; N. 223 k. 753). Jan z pierwszej żony miał prócz trzech synów i trzech córek pomarłych dziećmi inne jeszcze córki. Z nich, Jadwiga była w r. 1605 zakonnicą w Toruniu. Dorora w r. 1609 wyszła za Jana Popowskiego, starostę będzińskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1620. Drugim jej mężęm był w latach 1632-1640 Krzysztof Gosławski, będziński. Z drugiej żony była córka Izabela, która w r. 1615 poślubiła Mikołaja Działyńskiego, wojewodzica brzeskiego-kujawskiego, żyjącego jeszcze w r. 1631, wdowa w r. 1632, już nie żyła w r. 1639.

V) Andrzej, syn Mikołaja i Grocholskiej, ur. w r. 1558 (Annales), starosta wołpeński na Litwie (ib.). Bratu Mikołajowi w r. 1570 sprzedał za 320 zł. część połowy Obiecanowa w p. kcyń. (N. 156 k. 94). Był jeszcze wtedy małoletnim i pozostawał pod opieką Jana Siedleckiego, podsędka ziemskiego inowrocławskiego (ib. k. 99). Bracia starsi, jako opiekunowie jego i siostry Zofii, w r. 1570 wydzierżawili na cztery lata za 2.080 zł. Janowi Siedleckiemu należące do Andrzeja dobra: Dąbrowa, Zuzoły, Komorowo, połowa Obiecanowa, z której płacona jest roczna prowizja siostrze Zofii (N. 156 k. 158). Andrzej w r. 1575 skwitował braci z opieki, jaką sprawowali nad nim po śmierci matki Barbary (N. 157 k. 2). Należącą doń połowę Dziektarni dzierżawił brat Mikołaj, który w r. 1575 oddzierżawił ją "szl." Stanisławowi Szczutowskiemu, mieszczaninowi bydgoskiemu (N. 157 k. 11). Andrzej t. r. skwitował też z opieki podsędka inowrocławskiego Siedleckiego oraz Grocholskich, synów zmarłych opiekunów, Bernarda i Jana (ib. k. 90). Części Dziektarni w r. 1580 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 1.370 zł. bratu Świętosławowi (N. 158 k. 29v). Żeniąc się w r. 1583 z Barbarą Jaskólecką z Ruchocic, córką Stanisława, oprawił jej przed ślubem posag 5.000 zł. (P. 1399 k. 7v), a już po ślubie od jej braci t. r. uzyskał z tytułu posagu i wyprawy zapis długu 5.000 zł. (P. 940 k. 99). Jeszcze t. r. Barbara skasowała ową oprawę (P. 941 k. 458), co pozostawało niewątpliwie w związku z dokonaną t. r. sprzedażą przez Andrzeja połowy Dziektarni za 3.100 złp. bratu Świętosławowi (P. 1399 k. 169). Wnet potem dał żonie ponowną oprawę 5.000 zł. posagu, tym razem na połowie dóbr (ib. k. 178v). Skwitował w r. 1589 szwagrów Jaskóleckich z 5.000 zł. (P. 952 k. 81). "Wyprzedawszy ojcowiznę", wyniósł się w r. 1593 na Litwę (A. B. Bydgoszcz, W. 39). Owa wyprzedaż" wyglądała tak, że w r. 1593 sprzedał wyderkafem za 4.000 zł. Orle i Białowieże Aleksandrowi Wałdowskiemu, z której to sumy już w r. 1594 został skwitowany (N. 162 k. 85v). Orle z pustką Białowieże i młynem wodnym koło Wyrzy sprzedał wieczyście dopiero w r. 1595 za 19.000 zł. bratu Świętosławowi (N. 162 k. 300v), zaś sumy sobie przez niego na tych dobrach zapisane cedował t. r. żonie (P. 964 k. 458). Kwitował w r. 1598 spadkobierców brata Świętosława (P. 968 k. 12). Umarł w r. 1598, krótko po śmierci żony (Annales). Córka Ewa, wspomniana t. r. (P. 968 k. 12), jeszcze niezamężna w r. 1618, kiedy od swej stryjenki, Elżbiety z Zebrzydowskich O-ej, kasztelanowej rogozińskiej, uzyskała zapis posagu, 1.000 zł. gotowizną i 500 zł. w wyprawie (N. 171 k. 144). Zob. tablice 1-4.

@tablica: Orzelscy h. Drya 1

@tablica: Orzelscy h. Drya 2

@tablica: Orzelscy h. Drya 3

@tablica: Orzelscy h. Drya 4

Katarzyna O-a, w r. 1501, w r. 1501 żona Stanisława Otuskiego. Marcin nie żył już w r. 1593, kiedy wdowa po nim, Dorota Chociszewska, idąc 2-o v. za Stanisława Domasławskiego, uzyskała od niego zobowiązanie oprawienia 400 złp. posagu (Kośc. 273 k. 7). Katarzyna, w r. 1626 żona Stefana Żychlińskiego, wdowa w latach 1631-1638, już nie żyła w r. 1649. Dorota, w latach 1643-1650 żona Zygmunta Stefana Koniecpolskiego, sędziego ziemskiego sieradzkiego. Zofia zaślubiła przed 26 XII 1656 r. Marcina Gruszczyńskiego. Anna, chrzestna 29 VI 1662 r. (LB Wysocko). Zofianna, w r. 1673 żona Jakuba Broniewskiego, oboje nie żyli w r. 1699. Zofianna (może ta sama?), żona Andrzeja Fałęckiego, oboje nie żyli w r. 1680. Elżbieta, trzecia żona Jana Szetlewskiego, oboje nie żyli już w r. 1681. Anna, w r. 1686 żona Samuela Tokarskiego. Siostra Joanna, franciszkanka śremska, umarła 22 III 1685 r. (Nekr. Franciszkenek, Śrem., ale jest tu też inny zapis zgonu S. Joanny O-ej pod datą 4 IX 1687. Były dwie Joanny, czy jeden zapis błędny?). Świętosław, mąż Zofii Lokówny, córki Stanisława i Katarzyny Ciecholewskiej, już nie żyjącej w r. 1683, sumę jej posagową, 8.000 zł., cedował wtedy zrodzonemu z niej synowi Aleksandrowi, ten zaś skwitował ojca z sum po matce i zobowiązał się wyposażyć siostry, panny Magdalenę i Katarzynę (N. 186 k. 164v). Aleksander i Anna, rodzice dzieci porodzonych w Jankowie: Kazimierza, ochrzcz., 21 II 1694 r. Tomasza Antoniego, ochrzcz. 15 VI 1695 r., Heleny Ewy, ochrzcz. 4 V 1688 r., Marianny, ochrzcz. 15 VIII 1691 r. Może identyczna z Heleną Ewą Helena, chrzestna 19 VIII 1709 r.? (LB Pakośc). Stanisław, chrzestny 20 X 1689 r. i 5 I 1696 r. (LB Dobrzyca). Anna, chrzestna 31 VIII 1691 r. (ib.). Małgorzata, żona Jana Rybskiego (mieszkającego w Poznaniu?), oboje nie żyli już w r. 1695. Jan, z Sierosławic, świadek 1708 r. (LC Kwilcz). Zofia, w latach 1708-1709 żona Władysława Chęckiego. Rozalia, córka małżonków O-ch z Niemieczkowa, zmarła 25 IV 1713 r. (LM Szamotuły). Jan, chrzestny 26 IX 1715 r. (LB Mosina). Anna, wdowa po Samuelu Tokarskim, 2-o v. w r. 1719 żona Szymona Wiśniewskiego, rodzona siostra Stanisława O-go (I. Kon. 75 k. 140v). Antoni, w r. 1722 mąż Katarzyny Kamińskiej, wdowy 1-o v. po Kraszkowskim (Z. T. P. 41 k. 322). Jan i Wiktoria z Gulińskich, rodzice urodzonych w Pobiedziskach, Anny Zuzanny, ochrzcz. 10 VIII 1735 r., i Marianny Weroniki, ochrzcz. 1 II 1739 r. (LB Pobiedziska). Stanisław, nie żyjący już w r. 1740, mąż Magdaleny Kręskiej, córki zmarłych Cypriana, chorążego wieluńskiego, i Katarzyny z Nadola Łąckiej, wtedy 2-o v. żony Adama Osińskiego (Z. T. P. 49 k. 122). Jan, dziedzic Świnarek, chrzestny 14 VII 1740 i 13 VII 1742 r. (LB Kłecko; LB Modliszewko). Michał i Katarzyna, rodzice Barbary Zofii, ur. w Chlebowie, ochrzcz. 27 IV 1743 r. (LB Kłecko). Katarzyna, żona Stefana Mierzejewskiego, oboje już nie żyli w r. 1746. Zofia, żona Michała Bagińskiego, oboje nie żyli już w r. 1746. Pani Zofia, chrzestna 13 VIII 1747 t. (LB Pobiedziska). Jan unmarł w Grodzisku 1 III 1751 r. i tam pochowany (LM Grodzisk). Helena, żona Franciszka Rudnickiego, oboje nie żyli już w r. 1754. Jan i Konstancja, "przybysze", rodzice Tomasza Adama, zmarłego 21 I 1755 r., krótko po urodzeniu (LM Leszno). Marianna, chrzestna 7 II 1752 r. (LB Św. Michał, Gniezno). Felicjan, dziedzic Starej Kuźnicy, w r. 1754 skwitowany ze spraw przez Michała Nowowiejskiego, dziedzica Podkoców (I. Kal. 196/198 s. 230). Felicjan, świadek 2 X 1756 i chrzestny 11 II 1759 r. (LC, LB Doruchów). Jakub, brat rodzony Teresy, żony Józefa Grabskiego, po śmierci obojga tych Grabskich opiekunów w r. 1764 ich jedynej córki Magdaleny (I. Kon. 79 k. 377). Marianna, chrzestna 24 VI 1780 r. (LB Ostrzeszów). Piotr, regent, i panna Wiktoria O-cy, posesorzy połowy Parzynowa, chrzestni 17 VII 1784 r. (LB Parzynów). Franciszek, posesor Parzynowa, chrzestny 26 VIII 1784 t. (ib.). Pani Wiktoria, chrzestna 9 VI 1787 r. (LB Kobylagóra). Józef i Marianna "Rolmoczanka", rodzice Agnieszki, ochrzcz. 19 I 1787 r. (LB Ostrzeszów). Rozalia, córka zmarłego Franciszka i Heleny Przeczniówny, żona zmarłego Józefa Paprockiego, matka Eliasza Paprockiego, który w r. 1788, jako spadkobierca Michała O-go, dziedzica Sławina w p. kal., brata stryjecznego dziada Franciszka O-go, w imieniu własnym i rodzeństwa Paprockich spadek w Sławnie cedował Piotrowi O-mu (I. Kal. 228 k. 243). Piotr uzyskał w r. 1792 od Cypriana Rokossowskiego, szambelana J. Kr. Mci, cesję sumy 1.500 zł. na Morawkach w p. kal. (ib. 232 k. 285v). Wirydianna, chrzestna 6 XI 1793 r. (LB Giewartowo). Jakub Drya z Orla O., kanonik regularny laterański, proboszcz kongregacji kaliskiej, vicesgerens komendarza w Rososzycy 1794 r. (LC Rososzyca).

Panna Cecylia, chrzestna 8 XI 1841 r. (LB Krerowo).

>Orzelscy z Orla w p. nakiel. i ze wsi Orle Wielkie i Małe w p. pozn., różni. Maciej z Orla, mąż Małgorzaty, pozywany w r. 1432 przez Henryka z Wyrzy (N. 143 k. 3). Przedpełk cz. Mościc z Orla miał w r. 1432 sprawę z Jakuszem, bratem Mikosza, mieszczanina z Koźmina, obecnie z Kalisza (Gr. Kal. 1 k. 19v). Przedpełk miał w r. 1440 sprawę z Anną, wdową po Kunacie z Droszewa (ib. 2 k. 187). Jakub niegdy Sierakowski, dziedzic w Orlu, całą część macierzystą w Małym Chrzypsku p. pozn. w r. 1463 sprzedał Maciejowi, Mikołajowi i Wojciechowi, dziedzicom w Małym Przyborowie (P. 1383 k. 186). Jakub niegdy dziedzic w Wielkim Orlu, od Sędziwoja Rąbińskiego w r. 1466 kupił za 1.000 grz. wieś Krzon w p. kośc. (P. 1383 k. 239). Jakub O. na połowie wsi Orle i Głuchowo t. r. oprawił 200 grz. posagu żonie Elżbiecie (ib. k. 272). Jakub, niegdy O., t. r. kupił od Piotra Moreckiego za 200 grz. trzecią część wsi Białe Jezioro w p. kośc. (ib. k. 286). Jakub, niegdy z Wielkiego Orla, przed r. 1476 sprzedał Wielkie Orle i Głuchowo za 900 grz. Sędziwojowi Jezierskiemu (P. 21 k. 51).

>Orzeszkowscy h. Bylina, z Orzeszkowa w p. pozn. Władał tu w r. 1393 Bylińczyk Dobiesław z Kwilcza (Leksz. I 1694). Bylinczykiem był też Dziersław z Orzeszkowa, burgrabia poznański w r. 1421 (P. 7 k. 9, 49v), może syn Dobiesława? Zawierał on w r. 1424 ugodę z mężem swej siostry Jadwigi, Januszem Kordzbokiem z Zawady, zobowiązując się dać jej 6 grz. wyprawy (ib. k. 173v). Maił t. r. sprawę z Tomaszem z Kwilcza (ib. k. 189v). Ta jego siostra Eufemia była 2-o v. żoną Niemierzy (Grodzickiego?) z Lubosza i w r. 1425 winien jej był przysięgać (P. 8 k. 18). Pozywany był w r. 1443 przez Andrzeja i Jana braci z Bojanowa (?) (P. 14 k. 234). Pozywał w r. 1446 Czemę i Wincentego braci z Kwilcza (P. 15 k. 151v) i t. r. miał termin z Grzymisławem z Niegolewa (ib. k. 198). Nie żył już w r. 1447 (P. 17 k. 12v). Jego synowi: Wojciech, Jakub i Maciej.

1. Wojciech, syn Dziersława, wspólnie z braćmi, Jakubem i Maciejem, w r. 1447 uzyskał od Niemierzy z Lubosza zapis 75 grz. (ib.). Z bratem Jakubem pozywany t. r. przez Marcina i Jana braci z Przetoczny (ib. k. 32v). Niedzielny z braćmi t. r. pozywał wraz z nimi Dobrogosta z Kolna, podsędka poznańskiego (ib. k. 67v), zaś od Anny, żony tego Dobrogosta, uzyskał t. r. zapis 100 grz. i 50 zł. węg., z intromisją do dóbr Prusim w przypadku nieuiszczenia się (P. 17 k. 133). Z bratem Jakubem połowę wsi Rozbitek w p. pozn. sprzedał za 600 zł. węg. Broniszowi z Grobi (P. 1380 k. 40). Ci bracia mieli w r. 1452 termin z Mikołajem z Kolna, synem zmarłego już Dobrogosta, o wspomniany wyżej zapis 100 grz. i 50 zł. węg. (P. 18 k. 31). Był Wojciech proboszczem w Obornikach, kiedy w r. 1469 wraz z bratem Jakubem całe części po rodzicach w Zielątkowie z działach bratu Maciejowi (P. 1385 k. 16v). Część swych przezysków na 15 łanach osiadłych w Kołaczkowie p. pyzdr. w r. 1470 sprzedał za 100 grz. braciom Maciejowi i Jakubowi (ib. k. 67v).

2. Jakub z Orzeszkowa, Orzeszkowski, syn Dziersława, występował w r. 1447 obok braci, niedzielny z nimi, pozwany w r. 1459 przez Chwała i Wincentego braci ze Skorzewa (P. 18 k. 246v), a w r. 1464 przez Urszulę i Annę, córki Stanisława niegdy z Parkowa (P. 19 k. 44). Wraz z bratem Maciejem, dziedzice w Orzeszkowie, od Jana Kołaczkowskiego uzyskali w r. 1467 zapis 10 grz. rocznego czynszu wyderkafowego od sumy 170 grz. na Kołaczkowie (P. 1383 k. 245). Płacić miał w r. 1469 winę bo nie stanął z pozwu Grzegorza i Mikołaja, dziedziców z Grobi (P. 19 k. 190v), a w r. 1470 nie uiścił się wobec nich z 20 grz. (P. 20 k. 67). Wraz z bratem Maciejem prawa i przezyski na Kołaczkowie w r. 1471 cedowali Łukaszowi z Górki, wojewodzie poznańskiemu (P. 1385 k. 107v). Jakub w r. 1471 nazwany "O-im alias Zielątkowskim" (P. 854 k. 109v). Prawa i przezyski we wsi Mileszna Górka w p. pyzdr., uzyskane na Jakubie O-im, Elżbieta, wdowa po Jarosławie Bieganowskim, w r. 1472 sprzedała Tomaszowi Dzierżyńskiemu (P. 1385 k. 154). Nie żył już Jakub w r. 1475, kiedy jego syn Dziersław skwitowany został przez Dobrogosta z Soboty, pisarza ziemskiego poznańskiego (P. 21 k. 10). Inny syn Jakuba, zrodzony z Jadwigi (z Kobylnik?) Jakub O. pozywał w r. 1486 Jana Czmachowskiego (P. 22 k. 55 11v) i znów w r. 1487 (ib. k. 94). Córką Jakuba musiała być Małgorzata, żona Mikołaja Kunratowskiego (Kurnatowskiego), która w r. 1502 rezygnowała wieczyście mężowi całe Orzeszkowo (P. 1389 k. 212v) Nie żyła już w r. 1500. Za Jakuba O-go, syna zmarłego Dziersława, w r. 1489 ręczył "stryj" ks. Maciej Zielątkowski, iż stanie, by skwitować ks. Piotra z Kobylnik, kustosza kościoła Najśw. Marii Panny w Poznaniu, z posagu swej matki Jadwigi (ib. k. 167). Od tego ks. Piotra uzyskał t. r. zobowiązanie wypłaty 30 grz. macierzystego posagu (ib.). Między Jakubem O-im z jednej strony a Pawłem i Jakubem braćmi z Kwilcza w r. 1493 zostało założone vadium (P. 856 k. 8c).

3. Maciej O., Zielątkowski, syn Dziersława, występował obok braci od r. 1447 jako niedzielny z nimi w Orzeszkowie. Z dokonanych w r. 1469 działów braterskich wziął części rodzicielskie w Zelątkowie (P. 1385 k. 16v) i odtąt pisany najczęściej "z Zielątkowa", lub zgoła Zielątkowskim (ib. k. 107v, 854v, 854 k. 109v). W latach 1489-1490 poręczał za bratanka a raczej stryjecznego wnuka Jakuba, syna Dziersława (P. 22 k. 167, 180). Żył jeszcze w r. 1502, kiedy występował jako rodzony stryj Małgorzaty O-ej, żony Mikołaja Kunratowskiego (Kurnatowskiego) (P. 1389 k. 212v). Zob. tablicę.

@tablica: Orzeszkowscy h. Bylina

>Orzeszkowscy h. Nowina, z Orzeszkowa w p. pyzdr. Pietrasz O. "de clenodio Nowina" (Py. 4 k. 114). Mikołaj z Orzeszkowa w r. 1434 (Py. 7 k. 219). Mikołajowi niegdy O-mu w r. 1448 stawiała świadków Dorota, żona Narama z Wielżyna (P. 17 k. 222).

Jan O., mąż Anny, która w r. 1467 od swej rodzonej siostry Doroty żony Tomisława z Nieświastowic, kupiła za 100 grz. ósmą część wsi Orzeszkowo i Naczki oraz siódmą część tychże dóbr z prawa bliższości po zmarłej Marcie, żonie Wojciecha z Ryszenicy (?) (P. 1384 k. 244). Jan z Orzeszkowa w r. 1468 zapisał zięciowi Maciejowi Szlachcińskiemu dług 20 grz. w posagu za córką Jadwigą, Maciej zaś zobowiązał się tej swej żonie oprawić 30 grz. posagu (Py 14 k. 154v). Jan O., mąż Jadwigi Latalskiej, wdowy 1-o v. po Jakubie Lucławskim, w r. 1468 (ib. k. 218v). Jan z Orzeszkowa od Andrzeja, syna zmarłego Mikołaja Chybskiego, w r. 1472 kupił za 110 grz. część w Ocieszynie p. pozn. (P. 1385 k. 153). Na połowie części w Orzeszkowie i Naczkach w r. 1476 oprawił żonie Jadwidze 30 grz. posagu (P. 1386 k. 47v). Występował w r. 1483 jako stryj synów zmarłego Jana Węgierskiego (P. 1386 k. 174v). Nie żył już w r. 1485, kiegy owdowiała Jadwiga, działająca w asyście rodzonego brata Janusza Latalskiego, skwitowała Mikołaja, syna zmarłego Jana, z oprawy na Orzeszkowie i Naczkach (P. 855 k. 182). Był więc to najwyraźniej jej pasierb urodzony z poprzedniego małżeństwa ojca, może z Anny? Mikołajowi temu Mikołaj Koszewski w r. 1486 sprzedał wieczyście za 60 grz. części w Orzeszkowie i Naczkach (P. 1387 k. 40v). Z pierwszego małżeństwa Jana pochodziła też córka Jadwiga, w r. 1467 żona Macieja Szlachcińskiego, a 2-o v. w r. 1500 żona Macieja Psarskiego, już nie żyjąca w r. 1538. Synem Jana i Latalskiej był Jan, o którym niżej. Córka ich Małgorzata, w latach 1496-1497 żona "sław." Jana (Hanusza), mieszczanina warszawskiego (Py. 15 k. 93, 169 k. 70; G. 23 k. 78v).

Jan syn Jana (nazwanego tu "Grodzewskim z Orzeszkowa") i Latalskiej, na połowie dóbr w Orzeszkowie i Naczkach w r. 1496 oprawił posag 100 kop. groszy żonie Katarzynie, córce Mikołaja Jardanowskiego (P. 1383 k. 117v). Był t. r. procesowany przez siostry, Małgorzatę i Jadwigę (Py. 169 k. 70). Siostrze Małgorzacie zapisał wtedy 34 grz. długu zaś przez Jadwigę skwitowany został z dóbr macierzystych w Orzeszkowie (G. 23 k. 78v). Wyzwany w r. 1497 przez siostrę Małgorzatę o uiszczenie 17 grz. (Py. k. 393). Kwitował t. r. teścia Mikołaja Jardanowskiego z 40 grz. posagu żony (P. 856 k. 227), zaś w r. 1499 uzyskał od niego z tytułu posagu zapis 85 grz. (P. 859 k. 21v), z czego w r. 1500 Jardanowskiego skwitował (ib. k. 74), uzyskawszy odeń t. r. zapis 5 i pół grz. rocznego czynszu od sumy 85 grz. wyderkafowej na Boruchowie w p. pozn. (P. 1389 k. 79). Zapis tego czynszu ponowiony był w r. 1510 (P. 1391 k. 11). Od Jana Spławskiego, sędziego ziemskiego, w r. 1505 nabył wyderkafem za 40 grz. części w Milesznej Górce w p. pyzdr. (P. 1390 k. 57v). Występował w r. 1526 jako "stryj" Marcina Szlachcińskiego (Py. 23 k. 61v). Nie żył już w r. 1534, kiedy owdowiała Katarzyna uzyskała od Macieja Sokołowskiego, dziedzica w Kopaszycach zapis 10 grz. długu (Py. 171 k. 180). Za nią, panią oprawną w Orzeszkowie, w r. 1535 ręczył Jakub Zberkowski (P. 875 k. 270). Córką Jana była Krystyna, która w r. 1545 części ojczyste i macierzyste w Orzeszkowie i Naczkach sprzedała za 600 zł. Janowi Latalskiemu, wojewodzie poznańskiemu, a towarzyszył jej przy tej transakcji "stryj" Jerzy Latalski kasztelan lędzki (P. 1395 k. 186). Była w latach 1546-1552 żoną Jerzego Gurowskiego. Jak się zdaje, synami Jana byli bracia, Sebastian i Przecław. Sebastian, bezpotomny, nie żył już w r. 1541, kiedy wdowa po nim, Małgorzata Budzisławska, córka Marcina, kwitowała Przecława O-go z 14 grz. długu (G. 32 k. 367). Przecław, spadkobierca brata, czynił t. r. ugodę z Jakubem Budzisławskim, bratem Małgorzaty, względem zwrotu jej pzywianku (ib. k. 291). Żoną Przecława była Emerencja Łabiska, córka Sebastiana, która w r. 1542 swoje połowy w Łabiszynie i Woli p. gnieźn., prawa do wsi Wierzchucino i Krąplewo p. nakiel., jak też domów i placów w obrębie murów i za murami Gniezna, wreszcie przezyski uyzyskane na Feliksie, Gabrielu i Janie, braciach Żyrnickich, sprzedała za 1.000 grz. Mikołajowi Łąckiemu, sędziemu ziemskiemu kaliskiemu (P. 1394 k. 489v). T. r. Przecław na połowie części w Orzeszkowie i Naczkach oprawił żonie 560 zł. posagu, odebranego z ceny Łabiszyna i Woli (ib. k. 490). Żona t. r. ową oprawę dała mężowi, ten zaś dał jej w dożywocie części w Oporowie i Naczkach, jak też w trzymanych wyderkafem Kopaszycach w p. pyzdr. (ib. k. 541). Miał częstki w Kopaszycach (połowę łana pustego z ogrodami) t. r. nabyte wyderkafem za 14 zł. od Macieja Sokołowskiego (Py. 23 k. 154v). Nie żył już w r. 1544, a Emerencja od swego drugiego męża, Mikołaja Podleskiego, dostała wtedy w dożywocie części we wsiach: Podlesie, Głowczyno, Czepino (?) p. pyzdr., Kretkowo i Żyrniki p. kal., dając mu ze swej strony dożywocie oprawy swej na Orzeszkowie (G. 335a k. 305v). Oboje małżonkowie Podlescy w r. 1552 skwitowali Mikołaja Łąckiego, sędziego ziemskiego Kaliskiego, ze 140 zł., zapisanych testamentem przez Przecława O-go (P. 893 k. 63v). Emerencja kwitowała t. r. Krystynę, zamężną Gurowską, ze 100 zł, z tegoż testamentu (ib. k. 64). Zob. tablicę.

@tablica: Orzeszkowscy h. Nowina

Kasper, dziedzic w Orzeszkowie, w r. 1487 uzyskał od Sędziwoja, Macieja, Wojciecha i Jana, braci rodzonych z Nieświastowic, zobowiązanie zrezygnowania za 20 grz. części w Orzeszkowie, spadłych po rodzonej ciotce "Sczuczinie" i po Andrzeju, dziedzicu w Obłaczkowie (G. 13 k. 44). Kasper na połowie części w Orzeszkowie i Naczkach oraz na dworze w Orzeszkowie z wiatrakiem w r. 1489 oprawił posag 100 kop. gr. żonie Dorocie (P. 1387 k. 134v). Od Małgorzaty Zaleskiej, dziedziczki w Orzeszkowie, w r. 1492 kupił za 30 grz. części jej macierzyste oraz przezyski w Orzeszkowie i Naczkach (ib. k. 177). Opiekę nad swymi dobrami w Orzeszkowie i Naczkach w r. 1495 zlecił po swej śmierci "dla lepszego pożytku swych dzieci", Janowi i Mikołajowi, dziedzicom w Gorzewie (P. 1383 k. 83).

>Orzeszkowscy, różni. Marcin O. cz. Zasułtowski występował w r. 1561 ze swą matką Anną, wdową po Wojciechu Zasułtowskim (P. 903 k. 393).

Andrzej, w r. 1636 brat stryjeczno-rodzony Zygmunta, zabitego przez Władysława Żychlińskiego, ekonoma Bernardynów za murami Poznania (P. 161 k. 436). Wojciech, syn zmarłego Sebastiana, i żona jego Anna Rokossowska w r. 1681 kupili wyderkafem na rok za 1.500 złp. od Wincentego Granowskiego Kurowo w p. kośc. Jednocześnie Wojciech żonie swej Annie Rokossowskiej, córce Zygmunta i Elżbiety Jaraczewskiej, oprawił 1.000 zł. na poczet posagu (P. 1103 VII k. 38). Dożywocie wzajemne małżonkowie spisali w r. 1682 (P. 1105 X k. 63v). Oboje t. r. wydzierżawili na trzy lata od Kazimierza Koszutskiego, pod zakładem 3.000 zł. wieś Trębinko w p. kośc. (Wsch. 73 k. 742v). Anna żyła jeszcze w r. 1686 (P. 1112 XI k. 49). Wojciechowi Ewa Żychlińska, wdowa po Stanisławie Niesiołowskim, zapisała w r. 1690 dług 300 zł. (Kc. 132 k. 521v)

>Oscy h. Rawicz, ze wsi Osy (Ossa) w pow. rawskim. Samuel i Konstancja z Suykowskich, oboje nie żyjący już w r. 1686, rodzice Doroty, wtedy żony Jana Grzybowskiego (P. 1111 IV k. 33). Oboje Grzybowscy żyli jeszcze 1694 r.

Eliasz, dziedzic części w Buczku pow. brzezińskim, nie żyjący już w r. 1736, mąż nie żyjącej również Marianny Rożnowskiej (I. Kon. 77 k. 23v), która była chyba drugą jego żoną. Pierwszą była zapewne Marianna Sielska (Kośc. 322 k. 123). Synowie Eliasza, Józef i Jan, ten drugi znany tylko ze wzmianki z r. 1736. Córka Marianna, żona Kazimierza Ciechomskiego, oboje nie żyli już w r. 1747. Józef, urodzony z Sielskiej, zaślubił 30 I 1716. Katarzynę Poklatecką (Dubl. LC Lubiń), córkę Jana i Barbary Swinarskiej, która t. r. uzyskała od swej matki zapis 1.000 zł, resztę z sumy 3.000 zł. na Żernikach (Kośc. 311 k. 478). Przebywał w r. 1721 w Krajkowie (LB Mosina). Był w r. 1727 posesorem wsi Gniewowo, należącej do opactwa lubińskiego (Kośc. 162 k. 6v). Po ojcu, obok brata Jana, dziedzic części w Buczku, dał w r. 1736 zobowiązanie Aleksandrowi Porczyńskiemu, iż mu część swoją i brata w tej wsi sprzeda za 2.300 złp. (I. Kon. 77 k. 23v). Katarzyna z Poklateckich na swojej sumie posagowej zabezpieczonej na zastawnej części wsi Jabłonka w p. kon. zapisała w r. 1740 córce swej Joannie, zamężnej Jaszczurowskiej, sumę 4.000 złp. (ib. k. 178v). Józef prawa swoje do ojcowskiej części w Bóczku w r. 1744 scedował rodzonemu siostrzeńcowi, Wojciechowi Ciechomskiemu (Kośc. 322 k. 123), który z kolei w r. 1747 scedował te prawa Stefanowi Jaszczurowskiemu, mężowi Joanny O-ej (I. Kon. 78 s. 41). Józef nie żył już w r. 1747 (ib.). Syn Ignacy, ur. w Krajkowie w r. 1721, ochrzcz. 7 IV 1721 r. (LB MOsina), zapewne zmarły dzieckiem. Córka Joanna, w latach 1737-1747 żona Stefana Jaszczurowskiego, 2-o v. w latach 1754-1775 Kaspra Wyganowskiego, nie żyła już w r. 1782. Zob. tablicę.

@tablica: Oscy h. Rawicz

>Osędowscy h. Lis. Mikołaj w r. 1622 kwitował Katarzynę z Dzierżanowskich, 1-o v. Jarochowską, 2-o v. Nerską, matkę Melchiora i Marianny Jarochowskich, z zobowiązania danego w grodzie łęczyckim (I. Kal. 88a s. 861). Piotr, ekonom kasztelana przemęckiego, i Agnieszka, rodzice Wojciecha, ochrzszcz. 23 IV 1645 r. (LB Nowemiasto). Jan, syn zmarłego Piotra, na połowie swych dóbr, a przede wszystkim na sumie 3.000 złp. zapisanej sobie przez Zofię z Szyszkowskich Rzuchowską sposobem zastawu na częściach Skarszewa Małego i Chrostowa w p. kal. w r. 1466 oprawił posag 1.000 złp. żonie Zofii Woluskiej (?) (R. Kal. 2 k. 204v). Janowi w r. 1669 roborował skrypt Franciszek Bieniecki (I. Kal. 129 s. 23). Franciszek w r. 1685 sumę zapisaną niegdyś przez już zmarłą Krystynę z Gomolińskich, 1-o v. Szypowską, 2-o v. Tomicką, cedował dzieciom jej: Marcinowi, Ewie, Mariannie i Annie Szypowskim (ib. 143 s. 210). Piotr i Barbara, rodzice Antoniego Jakuba, ochrzcz. 24 VII 1702 r. (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno). Marcin, nie żyjący już w r. 1714, kiedy występowała wdowa po nim, Wiktoria Kobierzycka, żona 1-o v. Władysława Porczyńskiego (I. Kal. 159 s. 352). Żyła jeszcze ta Wiktoria w r. 1716 (I. Kon. 73 k. 392v).

>Osękowska Marianna, wydana przed r. 1799 za Ludwika Neymana (LB Cerekwica). Byli O-cy h. Osęka, nie wiem, czy należała do nich?

>Osiakowscy. Andrzej (Jan Andrzej) występował w r. 1704 (G. 92 k. 20), zaś w imieniu swej żony, Katarzyny Elżbiety Berkanówny, rodzonej bratanicy Jakuba Berkana, pułkownika króla angielskiego, ustanawiał w r. 1705 plenipotentów celem dochodzenia w Anglii sukcesji spadłej na żonę i jej siostrę (ib. k. 70). Maria zaślubiła przed 1 XII 1754 r. Michała Kopańskiego (LB Opatówko). Chryzostom, chrzestny 22 II 1782 r. (LB Łopienno). Jan, mający 36 lat, zaślubił 11 I 1814 r. Zofię Przybylską, z miasta Kępna (LC Kępno).

>Osieccy h. Dołęga, wyszli chyba z Osieka w pow. lipnowskim, a pisali się ze Stawca w pow. brzeskim-kujawskim. Jan Sebastian ze Stawca O., chorąży brzeski-kuj., uzyskał w r. 1662 od małżonków Jakuba Rogalińskiego i Anny Malechowskiej cesję sumy 6.000 zł. wyderkafowej na Brodowie w p. pyzdr., zapisanej przez Annę z Brodowa, wdowę po Wojciechu Zielińskim (Py. 153 s. 116). Spisywał w r. 1663 wzajemne dożywocie z żoną Marianną z Zieleńca Zielińską (P. 1425 k. 55), która w r. 1669 już nie żyła. Wtedy Jan Sebastian w imieniu własnym i swych zrodzonych z nią dzieci, Andrzeja i Anny, wieś ich Brodowo sprzedał wyderkafem za 9.000 zł małżonkom Aleksandrowi Głuchowskiemu i Jadwidze Rogaczewskiej (P. 1867 k. 38). Tym małżonkom Głuchowskim w r. 1673 wydzierżawił Brodowo, Czartki, Młodzikowo, Chwałkowo, pod zakładem 10.500 zł. (Py. 154 s. 157), i znów w r. 1677 wsie te wydzierżawił Głuchowskim na rok, pod zakładem 5.000 zł. (Ws. 73 k. 76v). Drugą żoną Jana Sebastiana była w r. 1682 Katarzyna z Wrzący Brzechffianka, wdowa 1-o v. po Franciszku Romiszewskim, mieczniku łęczyckim (Z. T. P. 32 s. 2375). Posesor Brodowa, Młodzikowa i innych dóbr, pozywał w r. 1683 Łukasza Naramowskiego, dziedzica Czartek, sąsiada Młodzikowa (ib. 33 s. 443). Żył jeszcze w r. 1687 (G. 88 k. 235), a być może i w r. 1690 (Py. 156 s. 105), nie żył już w r. 1692 (ib. s. 95). Z pierwszej żony syn Andrzej i córka Anna, niezamężna w r. 1669, w latach 1692-1729 żona Serafina Głębockiego, podkomorzyca brzeskiego-kujawskiego. Z drugiej żony córka Elżbieta (Joanna Elżbieta), w latach 1699-1735 żona Adama Żychlińskiego, kasztelana międzyrzeckiego, wdowa w latach 1736-1739.

Andrzej (Stanisław Andrzej), syn Jana Sebastiana i Zielińskiej, łowczy inowrocławski w r. 1691 (Z. T. P. 35 s. 637). Odziedziczoną po matce połowę Brodowa w r. 1690 zastawił za 1.000 zł. pijarom kolegium piotrkowskiego (Py. 156 s. 105). Obok Jana Grabskiego posesor Śmiełowic w r. 1691 (Z. T. P. 35 s. 637), zapewne już wtedy był mężem Eleonory Grabskiej. Wieś Zieleniec w p. pyzdr., odkupiwszy jej połowę za sumę 12.500 zł. od siostry Głębockiej, sprzedał w r. 1692 za 20.000 złp. Władysławowi Bronikowskiemu, starościcowi soleckiemu (P. 1123 IV k. 29, 1124 VIII k. 43). Brodowo w r. 1692 zastawił na trzy lata za 30.000 zł. Stefanowi Iwańskiemu, podczaszemu łęczyckiemu (Py. 156 s. 95). Od Jana Płaczkowskiego w r. 1693 kupił za 27.000 złp. Placzki w p. pyzdr. (P. 1432 k. 133). Brodow, Młodzikowo i Murzynowo w r. 1693 sprzedał wyderkafem za 30.000 złp. małżonkom Adamowi Jurkowskiemu i Jadwidze Głoskowskiej (ib. k. 342). Od siostry Głębockiej t. r. kupił za 30.000 złp. jej części w Brodowie, Czartkach, Falkowie (Chwałkowie) i Młodzikowie (ib. k. 393). T. r. Brodowo zastawił na rok za 32.000 zł. Walentemu Grabskiemu (Py. 156 s. 2). Dziedzic Chwałkowa, Strzeżek i Czartek, skwitowany w r. 1700 przez Stanisława Jaraczewskiego (P. 1139 XI k. 103v), dobra te zastawił t. r. na trzy lata, pod zakładem 50.000 złp. Tyburcemu Złotnickiemu (P. 1139 XII k. 52). Wraz z żoną Eleonorą Grabską, Murzynowo w r. 1701 wydzierżawił na trzy lata, pod zakładem 4.300 zł., Walentemu Wilkęskiemu (P. 1140 I k. 150). Płaczki w r. 1701 zastawił na trzy lata za 12.000 złp. Bogusławowi Karczewskiemu (P. 1140 V k. 21). Przed śmiercią zapisał 6.000 zł. reformatom poznańskim. Umarł w r. 1704 lub 1705 w pobliżu Śródki pod Poznaniem, gdzie stał z wojskiem, które zgromadził dla obrony Stanisława Leszczyńskiego (Nekr. Reform., Pozn.). Wdowa wyszła 2-o v. w r. 1707, krótko po 22 II, za Sebastiana Radlic Hazę, burgrabiego ziemskiego konińskiego (P. 1283 k. 203v), i w r. 1713 zawierała wraz z synem i córką z pierwszego męża komplanację z szwagrem tego męża, Żychlińskim, kasztelanem międzyrzeckim (Z. T. P. 39 k. 1830). Żyła jeszcze w r. 1728, a jej drugi mąż był wtedy posesorem Brodowa i Murzynowa (Kośc. 316 s. 20). Syn Antoni. Córka Konstancja, w r. 1720 jeszcze niezamężna (Z. T. P. 40 k. 1945), w latach 1727-1747 żona Jana Krombera (Krambera, Krembera?).

Antoni, syn Andrzeja i Grabskiej, wojski inowłodzki w r. 1742 (I. Kal. 178/180 s. 221). Dziedzic Potuturowa, Wierobiówki i Wołkowic na Wołyniu, celem podniesienia sumy 5.000 złp., reszty ceny Potuturowa z przyległościami, zapisanej sobie przez obecnego posesora owych dóbr, Feliksa Korwin Kochanowskiego, kasztelana połanieckiego, w r. 1726 dał plenipotencję Stefanowi Łętkowskiemu, kasztelanicowi brzezińskiemu (I. Kon. 76 k. 105). Dziedzic Brodowa, zawierał w r. 1747 komplanację o sumę 1.200 zł. z Mikołajem Ziemięckim (ib. 78 s. 121). Żona Antoniego, Helena Broniewska, córka Zygmunta i Teresy Osińskiej, w r. 1751 kwitowała swą matkę z 500 zł. z sumy 1.000 zł. ze wsi Święte w pow. brzeskim-kuj., dziedzicznej Józefa Grabskiego, chorążego kowalskiego (ib. s. 539). Od spadkobierców O-ch kupił Brodowo przed r. 1786 Jan Korytowski, chorąży kaliski (Py. 164 k. 591). Zob. tablicę.

@tablica: Osieccy h. Dołęga

>Osieccy h. Własnego, Gryżyna, Gryzima, odgałęzienie Borków z Gryżyny (zob. Borkowie i Gryżyńscy). Andrzej Gryżyński, dziedzic Osieczny w latach 1387-1417, ożeniony 1-o v. z Agnieszką, córką Andrzeja z Bnina, 2-o v. z Małgorzatą, córką Wyszka Kotwicza z Żegrowa (Ciepl. 151, 152). Małgorzata, wdowa po Andrzeju Borku, dziedzicu w Osiecznej w r. 1419 (P. 6 k. 6v). Wśród synów z pierwszej żony był Maciej.

Maciej Borek z Osiecznej, z Lipna, zwany "Strączkiem", starosta wschowski w latach 1432-1443 (Gąs.; P. 1378 k. 61, 74), kasztelan nakielski w latach 1442-1452 (Gąs.). Mąż Małrzaty z rodu Doliwów z Nowegomiasta, wziął za nią połowę Nowegomiasta, a drugą połowę w r. 1423 wydzierżawił od siostry żony Anny, późniejszej żony Dobrogosta Ostroroga Lwowskiego (Ciepl., 152). Od Jana Bylęty z Trzebca w r. 1435 kupił za 60 grz. połowę Trzebca w p. kośc. (P. 1378 k. 61). Od Janusza, ks. Mikołaja, Albrechta, Jana, Jarosława i Opacza, Krakwiczów, braci niedzielnych, w r. 1435 kupił za 1.100 grz. połowę wsi Czerwony Kosciół (dziś Czewonawieś) w p. kośc. (P. 1378 k. 108). Po stryju Przybysławie z Brenna dostał Bojanice, Drobnin, Garzyn, połowę Gorzyc i połowę Boborowa (Ciepl., 152). Był w r. 1437 pozywany przez swych stryjecznych braci, Andrzeja i Wojsława, dziedziców Gryżyny (Kośc. 17 s. 28). Rzeczył t. r. za żonę, Małgorzatzę z Nowegomiasta, iż skwituje ona Wincentego i Jakuba braci Sierakowskich z jej dóbr macierzystych (ib. s. 39). Od Janusza, dziedzica w Gostyniu, kupił w r. 1444 połowę miasta Gostynia z zamkiem i przyległymi wsiami: Daleszynem, Dusiną, Pożegowem, Brzeziem, Czachorowem, Podrzeczem i Bodzewkiem w p. kośc., dając mu w zamian za to połowę wsi Laskówka i całą wieś Dąbrowę z folwarkiem oraz wieś Chromiec z folwarkiem w p. pyzdr. (P. 1379 k. 10). Jednocześnie trzecią część miasta Gostynia z młynem oraz trzecią część wsi przyległych kupił od Jana Suchorzewskiego, dziedzica w Czyrninie, dając mu w zamian Chromiec (ib. k. 10v). Zapisał t. r. na Wojnowicach roczny czynsz 10 grz. dla szpitala ubogich w Osiecznej (P. 1379 k. 23). Dziedzic w Czyrwonym Kościele, stąd t. r. skarżył Mikołaja Jurkowskiego o najechanie tych dóbr i poczynienie tam zniszczeń (Kośc. 17 s. 494). Żona Małgorzata dobra uzyskane z działów z siostrą Anną, żoną Dobrogosta z Ostroroga, kasztelana kamieńskiego, więc połowę miasta Nowemiasto z przyległościami, oraz dwie części wsi Chromiec z folwarkiem dała t. r. Janowi z Gostynia, w zamian za dwie części miasta Gostynia z zamkiem i wójtostwem, połowę Daleszyna, Dusiny, Pożegrowa, Brzezia, Czajkowa, Czachorowa, Podrzecza, Bodzewa i za dopłatę 5.000 grz. (P. 1379 k. 47v). Maciej t. r. podag żony, 2.000 grz., przeniósł z dóbr Nowemiasto z przyległościami na Czerwony Kościół, Górkę i Bojenice (ib. k. 45). Pozywał t. r. Mikołaja Jurkowskiego o zbrojny najazd na swe dobra w Czewonym Kościeke, poczynienie szkód w lesie i spalenie budynku na grodzisku, oceniając owe szkody i zniszczenia na 50 grz. (Kośc. 17 s. 494). Pozywany w r. 1445 przez Marcina Słupskiego, wojewodę kaliskiego, jako opiekuna Jerzego, syna zmarłego Bartosza Gostyńskiego (ib. s. 555). Wieś Lipno w p. kośc. w r. 1445 sprzedał za 300 grz. Andrzejowi z Kąkolewa (P. 1379 k. 106v). Od Małgorzaty, żony Janusza niegdy z Gostynia, w r. 1446 uzyskał rezygnację oprawy jej posagu i wiana na trzeciej części miasta Gostynia z zamkiem oraz na trzeciej części wsi: Daleszyn, Podrzecze, Dusina, Brzezie, Czajkowo, Bodzewo, Czachorowo, Pożegowo (ib. k. 145). Od Sądki, żony Piotra z Podręcza, mieszczanina w Wielkim Gostyniu, w r. 1446 kupił za 100 grz. części Wielkiego Podrzecza w p. kośc. (ib. k. 151v). Spłacił w r. 1448 córkę Katarzynę, żonę Szymona Zaremby ze Sławska i Rychwalu, dając jej 5.000 grz. z dóbr ojczystych, macierzystych i ze spadku po babce (P. 1380 k. 33). Swoją połowę w Nowymmieście, wraz z nowym dworem i folwarkiem, z młynem, stawem, sadzawką rybną, z młynem Dębowiec i jeszcze innym młynem na Warcie, połowę wsi Laskówka, wieś Pogwizdowo z przewozem, wsie Konojad i Boguszyno, połowę wsi Klęka, połowę wójtostwa w Nowymmieście wraz z połową prawa patronatu tamtejszego kościoła, dał t. r. córkom zmarłego Bartosza z Gostynia, Magdalenie, żonie Marcina Janiszewskiego, i Marcie, żonie Jana Brudzewskiego, w zamian za połowę miasta Gostynia z zamkiem i przedmieściem, młyna, folwarku, wójtostwa, jatek rzeźniczych, szewskich i rybnych, połowę wsi: Pożegowo, Dusina, Daleszyno, Brzezie, Czachorowo, Czajkowo, Bodzewo, Podrzecze (P. 1380 k. 33v, 39v). Trzymał w r. 1449 w sumie 300 zł. węg. od Piotra Witosławskiego Popowo w p. kośc. (P. 1380 k. 51v). Pozywał w r. 1450 Magdalenę, córkę Barosza Gostyńskiego, żonę Marcina Janiszewskiego, sam pozwany przez jej męża i siostrę jej, Martę żonę Jana Brudzewskiego, o bezprawne posiadanie połowy Gostynia z przyległościami (Kośc. 19 k. 58v, 64). Jako opiekun szpitala w Osiecznej, w r. 1452 pozywany był przez Mikołaja Jurkowskiego w sprawie czynszu na Kleszczewie, zapisanego szpitalowi przez zmarłego Hektora (?) Kleszczewskiego (ib. k. 144v). Nie żył już w r. 1453, a Małgorzata nie żyła w r. 1464 (Kośc. 19 k. 322). Synów Macieja, Mikołaja, Piotra i Macieja, pozywał w r. 1453 Nikiel Bojański (ib. k. 210v). Z córek Macieja, Katarzyna była 1-o v. żoną Szymona Zaremby ze Sławska i Rychwału, 2-o v. Marcina z Będlewa Nowomiejskiego (z Nowego Mieściska), sędziego ziemskiego poznańskiego, nie żyła już w r. 1764. Anna, żona Jana Żyrnickiego, nie żyła w r. 1493. Ze wspomnianych wyżej synów, Piotr O. cz. Gostyński stał się protoplastą Borków Gostyńskich (zob. Gostyńscy). Ks. Maciej, altarysta w Osiecznej, dziedzic w Zalesiu, czwartą część we wsiach Zgaliny i Zalesie w r. 1469 sprzedał za 400 grz. bratu Mikołajowi (P. 1385 k. 22). W r. 1470 był dziedzicem połów w mieście Gostyniu i we wsiach przyległych. Wzywał go wtedy brat Mikołaj do uiszczenia 330 zł. węg. (Kośc. 20 s. 514). Połowy we wsiach Ziemice i Górka w p. kośc. w r. 1472 sprzedał za 500 grz. bratu Mikołajowi (P. 1385 k. 160v). Nie żył już w r. 1493, a czwartą część miasta Gostynia odziedziczył po nim Mikołaj (P. 23 k. 215).

Mikołaj z Osiecznej, z Czerwonego Kościoła, Osiecki, syn Macieja i Małgorzaty, pozwany przez Jana Radomickiego nie stanął i miał w r. 1453 płacić winę (Kośc. 19 k. 219v). Pozwany 1459 r. przez Tomisława Kluczewskiego o 20 grz. długu, należnego od ojca, Macieja (ib. k. 245v). T. r. wraz z braćmi niedzielnymi, Piotrem i Maciejem, pozywany przez Martę, dziedziczkę z Nowegomiasta, żonę Jana z Małej Sobótki, w r. 1459 (ib. k. 256v) i jednocześnie przez Katarzynę Sławską, żonę Marcina Łódzkiego (ib. k. 257). Na swej należnej z działów braterskich części miast Gostyń i Osieczna z przyległymi do nich wsiami, zapisał w r. 1462 posag 1.500 zł. węg. żonie swej Jadwidze ze Służewa (P. 1384 k. 116). Z przeprowadzonych t. r. działów wspólnie z bratem Maciejem wziął trzecią część miasta Osiecznej z folwarkiem Sowica, trzecią część miasta Gostynia oraz trzecią część we wsiach przyległych do Osiecznej, więc Łącko, Jeziorko, Trzebinia, Łuniewo, Grodzisko, Świerczyna, Wojnowice, Górka, Czerwony Kościół, Ziemice, Garzyno, Drobnino, Krzemieniewo, Trzebiec, trzecią część we wsiach przyległych do Gostynia: Krajkowo, Czachorowo, Pożegowo, Dusina, Podrzecze, Bodzewo, wreszcie kamienicę w Poznaniu. Obaj bracia winni byli co roku płacić pewną sumę bratu Janowi (ib. k. 119). Jednak t. r. jeszcze doszło do zmiany podziału. Mikołaj wziął teraz miasto Osieczna z wsiami: Wojnowice, połowa Gaju Grodzisko, Łuniewo, Trzebinia z folwarkiem w Lowiczu i z folwarkiem w Jeziorku. Piotrowi i Maciejowi dostało się miasto Gostyń oraz wsie Bodzewko, Podrzecze, Dusina, Pożegowo, Brzezie, Czachorowo, Krajkowo, Krzemieniewo, Drobnin, Garzyn, Trzebiec, Czerwony Kościół, Górka, Ziemice, Świerczyna, połowa Dąbrowy (ib. k. 214). Trzej bracia (wciąż jeszcze zwani niedzielnymi!) pozywali w r. 1464 Stanisława i Małgorzatę, syna i córkę Marcina z Nowego Mieściska zrodzonych ze swej zmarłej siostry Katarzyny (Kośc. 19 k. 322). Jadwiga ze Służewa w r. 1468 skasowała oprawę uzyskaną na Osiecznej i Gostyniu (P. 854 k. 1v). Mikołaj w r. 1469 połowy we wsiach Zalesie i Zgaliny p. kośc. sprzedał wyderkafem za 450 grz. Andrzejowi z Bnina, dziedzicowi w Borku (P. 1385 k. 9). Godzili go t. r. arbitrzy z braćmi Piotrm i Maciejem, dziedzicami w Gostyniu, którzy w skutku tej ugody zobowiązali się zrezygnować mu całą ich część ojczystą i macierzystą w mieście Gostyniu i wsiach przyległych, on zaś ze swej strony zobowiązał się zapisać bratu Maciejowi 40 grz. na wsiach Łuniewo i Grodzisko (Kośc. 20 s. 331). Naganił w r. 1471 "szl." Bartosza niegdy Palędzkiego, który zdołał się jednak "oczyścić' ib. s. 559). Połowy wsi Ziemice i Górka kupił w r. 1472 za 500 grz. od brata, ks. Mikołaja, i zaraz za tyleż sprzedał Janowi Gryżyńskiemu (P. 1385 k. 160v). Do dóbr Mikołaja w mieście Osieczna, przedmieściu i we wsiach: Łuniewo, Wojnowice, Grodzisko w r. 1475 usiłowała intromitować się Elżbieta Nieparstka, żona Piotra Iłowieckiego (Py. 167 k. 6v). Mikołaj po śmierci swej żony porwał Agnieszkę Nieparstką, córkę zmarłego Ścibora i Elżbiety Bnińskiej. Dokonał tego naszedłszy zbrojno kościół w Nieparcie, gdzie była z matką, którą przy tym poranił. Pozywała go o to w r. 1475 (Kośc. 227 k. 12v). Kazał dać sobie ślub z Agnieszką na zamku w Osiecznej, ale starosta uwolnił porwaną, a sąd biskupi uznał ślub za nieważny (Ciepl. 152). Mikołaj t. r. płacił winę Elżbiecie z Niepartu, żonie Piotra Iłowieckiego (Kośc. 227 k. 25v). Sześć łanów osiadłych w Łuniewie w r. 1476 sprzedał wyderkafem za 100 grz. Franciszkowi Kąkolewskiemu (P. 1386 k. 45). Pozywany był w r. 1478 przez swego brata Piotra, dziedzica w Gostyniu (Kośc. 227 k. 50v). Limitowano w r. 1486 sprawę wytoczoną przeciwko niemu przez dawną jego ofiarę, Agnieszkę z Niepartu i obecnego jej męża, Stanisława Imbiera z Objezierza (Kośc. 228 k. 18). Strony w r. 1487 zawarły ugodę (ib. k. 44). Połowę wsi Górka z częścią Rusinowa Mikołaj t. r. sprzedał Mikołajowi Kębłowskiemu (P. 1387 k. 21v). Od Marcina Ponieckiego t. r. kupił za 1.000 zł. węg. jego prawa do trzeciej części miasta Gostynia i przyległych wsi (ib. k. 23). Swe części we wsiach Górka i Ziemice z połową jeziora w Ziemicach t. r. sprzedał wyderkafem za 200 zł. węg. Janowi Miaskowskiemu (ib. k. 35v). Półtora łana w Krzemieniewie i Półtora łana w pustej wsi Drobnin w p. kośc. w r. 1489 sprzedał wyderkafem za 60 zł. Janowi Lubońskiemu, zaś dwa łany puste we wsi Jeziorko za 70 grz. Elżbiecie, żonie Andrzeja Lubiatowskiego (P. 1387 k. 117v). Ta Elżbieta miała tezż sprzedane wyderkafem przez niego dwa łany osiadłe w Łuniewie (ib. k. 146). Wojnowice z Śmiechowem oraz czwarte części wsi Brzezie, Czajkowo, Czachorowo, Mniejsze Bodzewo, Podrzecze, Dusina, Pożegowo w r. 1491 sprzedał wyderkafem za 675 zł. węg. i 70 grz. Dobiesławowi z Kociug, burgrabiemu kościańskiemu (ib. k. 145). Czwartą część Świerczyny p. kośc. w r. 1492 sprzedał wyderkafem za 100 zł. węg. Maciejowi Pawłowskiemu (ib. k. 174), a inną czwartą część tej wsi za 200 zł. Wojciechowi Miaskowskiemu (ib. k. 178v). Miał w r. 1493 sprawę z Anną Gostyńską o oprawę 1.000 grz. posagu i tyluż wiana swojej siostry Anny, wdowy po Janie Żyrnickim (P. 23 k. 40). Odziedziczoną po bracie Macieju czwartą część miasta Gostyń w r. 1493 sprzedał wyderkafem za 200 zł. węg. Piotrowi z Opalenicy, sędziemu ziemskiemu poznańskiemu (ib. k. 215). Połowy we wsiach Górka i Ziemice w r. 1493 sprzedał wyderkafem za 42 grz. Wojciechowi Miaskowskiemu, pisarzowi wojew. kaliskiego (P. 1387 k. 182v). Dziedzic wsi Rusinowo, przyległej do Górki i Ziemic, w r. 1496 (P. 1383 k. 123). Czwartą część miasta Gostynia z przedmieściami t. r. sprzedał wyderkafem za 400 zł. węg. i kopę groszy sędziemu Piotrowi z Opalenicy (ib.). Nie żył już w r. 1498 (Kośc. 231 k. 1v). Syn Andrzej. Córki: Anna, Barbara i Małgorzata, którym ojciec w r. 1478 z sum przywiankowych ich zmarłej matki zapisał 1.200 zł. węg. na połowie miasta Osieczna, zamku i przedmieścia (P. 862 k. 16). Pozywały one w r. 1501 brata o zagarnięcie ich połowy w mieście Osieczna, przedmieściu i zamku, gdzie był oprawiony posag 1.200 zł. węg. ich matki (Kośc. 231 k. 112). Anna i Barbara w r. 1505 uzyskały intromisję do połowy powyższych dóbr i do sumy posagowej matki (Kośc. 232 k. 34). Z nich, Anna, niezamężna, nie żyła już w r. 1508 (P. 863 k. 75v). Barbara jeszcze niezamężna w r. 1509 (P. 863 k. 207v), wyszła t. r. za Dobrogosta Jezierskiego, owdowiała w r. 1538. Małgorzata była w latach 1508-1519 żoną Mikołaja Lasoty Zaborowskiego.

Andrzej, syn Mikołaja i Służewskiej, w r. 1498 zobowiązał się sprzedać wyderkafem na lat trzy za 685 zł. węg. i 70 grz. Dobiesławowi z Kociug Wojnowice ze Śmiechowem oraz czwarte części wsi: Brzezie, Wojkowo, Chorobowo, Mniejsze Bodzewo, Pdrzecze, Dusina, Pożegowo (Kośc. 231 k. 1; P. 1389 k. 31). Czwartą część Garzyna oraz puste łany w Łuniewie, wolne os zastawu, w r. 1499 sprzedał wyderkafem za 80 grz. Andrzejowi Błockiemu (P. 1389 k. 27v). Połowy wsi Ziemice i Górka z połową folwarku Rusinowo w r. 1500 sprzedał za 300 zł. węg. i 20 grz. Janowi Szenskiemu (?) (P. 1389 k. 130v). Na swej części poboru alias szosu z ratusza miasta Osiecznej zapisał w r. 1501 roczny czynsz wyderkafowy 16 zł. węg. od sumy 200 zł. węg. ks. Maciejowi Pigłowskiemu (P. 1389 k. 149). Do miasta Osieczna oraz wsi Grodzisko, Łuniewo i Wojnowice, dóbr Andrzeja, intromitowani byli w r. 1502 jego bracia stryjeczni, Maciej, kasztelan śremski, i Jan Gostyńscy, z tytułu przysądzonej im sumy 250 grz. (Kośc. 23 k. 46v). Pozywany był Andrzej w r. 1505 (?) przez Katarzynę, wdowę po Jarosławie Dłużyńskim, żonę Piotra Witosławskiego, o wygnanie jej siłą z dóbr oprawnych po pierwszym mężu w Wojnowicach, Śmiechowie oraz w częściach Rusinowa (P. 862 k. 144v, 178). Na połowie miasta Osiecznej w r. 1506 oprawił 200 zł. węg. posagu żonie Małgorzacie Budziszewskiej (P. 866 k. 438v, 1390 k. 77v). Pozywał Jana Żyrnickiego o zwrot posagu po zmarłej Annie O-ej, siostrze swego ojca (G. 259 k. 121v). Nie żył już w r. 1508, kiedy jego siostry, panna Barbara i Małgorzata, zamężna Zaborowska, pozywały owdowiałą bratową Małgorzatę o wygnanie ich z miasta Osiecznej oraz przyległych wsi: Jeziorki, Krzemieniewo, Drobnino, odziedziczonych po bracie a tej bratowej oprawnych (P. 863 k. 75). Najprawdopodobnie właśnie t. r. zmarł (Ciepl. 152). Wdowa w r. 1509 pozwała siostry męża o wygnanie jej z oprawy posagu i wiana na połowach Osiecznej z przyległościami, nie stanęły i miały płacić winę (ib. 137). Pzywała je t. r. o to, iż ją niepokoją w jej oprawie (ib. k. 207v). Obie siostry Andrzeja spadek po nim, tj. Miasto Osieczna z wsiami: Grodzisko, Łuniewo, Trzebinie, Łącko, Jeziorko, Wojnowice, Piękczyno, części we wsiach: Górka, Ziemice, Trzebiec, czwartą część miasta Gostyń i wsi: Brzezie, Pożegowo, Dusina, Podrzecze, Czachorowo, Bodzewko, Krzemieniewo, Garzyno, Drobnino, Rusinowo, Świerczyna, Czerwony Kościół, Daleszyno w p. kośc. zobowiązała się sprzedać Andrzejowi z Górki w zamian za połowę wsi Wrzeszczyna w p. pozn. oraz za połowy wsi: Sobiałkowo, Rostępniewo i Gorka Mała w p. kośc. i za dopłatę 4.000 zł. węg. (P. 786 k. 168, 863 k. 251v, 252). Od Andrzeja Skrzetuskiego w r. 1511 kupiła wyderkafem za 80 grz. połowę miasta Głęboczek w p. pozn. (p. 786 s. 281). Była w r. 1512 2-o v. żoną Henryka Hinczy Lgińskiego (Ciepl. 152). Od brata rodzonego, Piotra Budziszewskiego, w r. 1517 uzyskała zapis 110 grz. długu (P. 866 k. 438v). Od Marcina Goślińskiego, dziedzica w Wojnowie, w r. 1529 nabyła wyderkafem za 25 grz. połowę młyna wodnego, trzymanego wyderkafem od Wojciecha Budziszewskiego (P. 1393 k. 313). Żyła jeszcze w r. 1531 (Ciepl. 152). Zob. tablicę.

@tablica: Osieccy Borkowie h. Własnego, Gryżyna

>Osieccy z Osieka w p. kal., stanowiący odnogę Krowickich (zob.). Marcin Krowicki cz. O., syn Marcina Krowickiego, mąż Reginy O-ej, córki Macieja (I. R. Z. Kal. 3 k. 235), która w r. 1521 wieś Osiek w p. kal. sprzedała mężowi za 2.000 grz., on zaś ze swej strony na połowie Osieka oprawił jej 150 grz. posagu (p. 1392 k. 421). Nie żył już Marcin w r. 1535, a Regina wraz z synami, Mikołajem i Wojciechem, cztery łany osiadłe w Sulisławicach p. kal. nabyła wtedy wyderkafem za 40 grz. od Stanisława Sulisławskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 242v). Od Doroty Chutkowskiej i jej syna Jana w sumie długu 17 grz. uzyskała w r. 1544 zobowiązanie wyderkafu dwóch półłanków, jednego w Gotartach, drugiego w Ujazdowicach (I. Kal. 7 k. 51). Uzyskała w r. 1546 od Barbary, wdowy po Wojciechu Szczypierskim, i jej synów zobowiązanie sprzedaży wyderkafowej za 200 grz. czterech łanów osiadłych w Boczkowie p. kal. (I. Kal. 9 k. 386). Wspólnie z synami pozywała w r. 1547 ks. Stanisława Słomowskiego, kanonika gnieźnieńskiego, proboszcza w Żydowie, o wybudowanie przegródki (pogródki) koło młyna we wsi Żydowo (I. i D. Z. Kal. 7 k. 92, 195). Pozywała w r. 1550 Barbarę Szczypierską i jej synów (I. Kal. 12 II s. 281). Od Jana Chutkowskiego t. r. uzyskała zobowiązanie wyderkafu za 10 grz. części w Chutkach i w pustce Gotarty (I. Kal. 12 s. 564). Żyła jeszcze w r. 1558 (ib. 23 s. 322). Synowie, Mikołaj i Wojciech.

1. Mikołaj O. syn Marcina i Reginy, wraz z bratem Wojciechem uczestniczył w dokonywanych w r. 1544 z Janem i Tyburcym Krowickimi, braćmi rodzonymi ojca, działach dóbr spadłych po dziadzie, Marcinie Krowickim. Z owych działów bracia O-cy wzięli wieś Modlę oraz część wsi Chudki w p. kal. (I. Kal. 7 k. 443v). Mikołaj las Ostrów we wsi Osiek w r. 1550 sprzedał za 350 złp. Adrianowi Śmiełowskiemu, zaś żonie swej Małgorzacie Podkockiej na połowie Osieka oprawił 500 złp. posagu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 437, 437v). Pozwany w r. 1550 o dług 15 grz. przez swe stryjeczne rodzeństwo, Jana i Annę Krowickich, syna i córkę Tyburcego (I. Kal. 12 II s. 481). Nie żył już w r. 1553 (ib. 17 s. 689) i t. r. wdowa zapisała 10 grz. długu Marcinowi Śliwnickiemu (ib. s. 1003). Kwitował ją w r. 1558 z 10 grz. Maciej (!) Śliwnicki (ib. 23 s. 372). Dawała t. r. zobowiązanie małżonkom, Maciejowi Potworowskiemu, stolnikowi kaliskiemu, i Annie Podkockiej (ib. s. 442). Swe dożywocie na Osieku w r. 1564 cedowała córce Elżbiecie, jedynej spadkobierczyni ojca (ib. 29 s. 1045). Żyła jeszcze w r. 1568 (ib. 34 s. 113). Przeciwko tej Elżbiecie zanosił w r. 1553 pilność Maciej Bilczewski (ib. 17 s. 689). W jej imieniu Jerzy Podkocki dawał w r. 1559 zobowiązanie Helenie, wdowie po Janie Krowickim, iż wyszedłszy zamąż zrezygnuje jej swoją część ruchomości po ojcu (ib. 24 k. 454). Była w latach 1564-1577 żoną Stanisława Łopateckiego. Umarła między w. 1587 a 1608.

2. Wojciech O. cz. Krowicki (niekiedy Krowicki cz. O), syn Marcina i Reginy, dziedzic w Chutkach i Modli, w r. 1553 zapisywał dług 21 i pół grzywien Maciejowi Karskiemu (ib. 17 s. 170). Na połowie wsi Chutki i Modła i pustki Ujazdów w p. kal. w r. 1557 oprawił posag 700 zł. żonie Katarzynie Koźmińskiej, córce Piotra (P. 1396 k. 511v). Jednocześnie małżonkowie spisali wzajemne dożywocie (ib. k. 512v). Katarzyna t. r. skwitowała męża z oprawy (I. Kal. 22 k. 426). Wojciech swoją część Naczesławic w r. 1558 sprzedał za 300 zł. Kasprowi Dąbrowskiemu (P. 1396 k. 667; I. Kal. 23 s. 485). Bezpotomny, nie żył już w r. 1572, kiedy Katarzyna była już 2-o v. żoną Jana Kołdowskiego. Trzymała w dożywociu dwa działy roli w Chutkach i trzeci w pustce Ujazdowo, które to łany jej pierwszemu mężowi zastawił był Jan Chutkowski (R. Kal. 4 k. 9). Spadkobierczynią dóbr pozostałych po Wojciechu, t. j. całej wsi Modla, części w Chutkach oraz w pustkach Ujazdowo i Gotarty, była bratanica Elżbieta, zamężna Łopatecka, która w r. 1575 sprzedała te dobra za 3.000 zł. Łukaszowi i Maciejowi, braciom Biernackim (R. Kal. 4 k. 211). Zob. tablicę.

@tablica: Osieccy cz. Krowiccy

>Osieccy ze wsi Osieczy (Osiecza) w pow. koniń. Warsz, Warszek z Osieczy żądał w r. 1442 uisczenia się od Wawrzyńca Królikowskiego. Działał w imieniu własnym oraz braci swych rodzonych, Mikołaja i Jana (Gr. Kal. 6 k. 63v). Mikołaj w r. 1452 pisał się z Bartodziei. Ich siostrą była Małgorzata, żona N. Radliczyc, która wtedy kasowała na rzecz swych synów oprawę na Radliczycach (P. 852 II k. 3v). Warsz miał w r. 1466 termin ze strony Wojciecha z Gosławic i Lichina (I. R. Kon. 2 k. 93). Już nie żył w r. 1473, kiedy wdowa po nim, Dorota, swoją trzecią część wsi Jarotki p. gnieźn. wraz z trzecią częścią tamtejszych młynów sprzedała za 200 grz. Hieronimowi i Mikołajowi, synom zmarłego Mikołaja Rozeńskiego (P. 1383 k. 214v). Dorota wraz z z synem Stanisławem zapisała w r. 1479 w posagu za Agnieszką, córką i siostrą, 30 grz. jej mężowi Stanisławowi z Popowa (I. R. Kon. 1 k. 103v). Działając wspólnie z synami, Stanisławem i Jerzym, temu Stanisławowi z Popowa w sumie 90 grz. posagu sprzedała wyderkafem w r. 1481 pięć i pół łanów roli w Osieczy (ib. k. 127v). Żyła jeszcze w r. 1490, kiedy każdy z tych obu synów zaspisywał jej roczny czynsz (ib. k. 203). Córka Agnieszka i Stanisław Popowski, oboje żyli jeszcze w r. 1504.

1. Stanisław, syn Warsza i Doroty, niedzielny w Osieczy z bratem Jerzym, w r. 1475 obwieszczał Marcina z Radolina (ib. k. 69). Mąż Marty Królikowskiej od jej brata Wojciecha Królikowskiego z Cienina w r. 1490 uzyskał zobowiązanie uiszczenia jej 45 grz. posagu (ib. k. 205). Na połowie części w Osieczy, która winna mu przypaść z działów z bratem, oprawił w r. 1492 tej żonie 80 grz. posagu (P. 1387 k. 178v). Działy pomiędzy braćmi przeprowadzone zostały w r. 1495 przez arbitrów, Mikołaja Rychwalskiego i Marcina Przyjemskiego (ib. k. 246). Pozywany był Stanisław w r. 1500 przez bratową Agnieszkę (Kon. 4 k. 83v). Niewątpliwie Stanisława synami byli bracia: Jan, Maciej, Ambroży i Stanisław, o których niżej. Córki zaś to siostry owych braci, Jadwiga i Helena, wspomniane w r. 1529, jeszcze wtedy niezamężne (I. R. Gr. Kon. 2 k. 186).

1) Jan, syn Stanisława i Królikowskiej, w r. 1509 kwitował z 4 grz. Jadwigę Czyżewską, dziedziczkę z Modli Bienisza (I. R. Gr. Kal. 1 k. 354v). T. r. wspólnie z Niedzielnymi braćmi, Maciejem i Ambrożym, część w Osieczy za 11 grz. sprzedał wyderkafem mansjonarzom kościoła w Koninie (ib. k. 364). Na połowie części w Osieczy, należnej mu z przyszłego działu braterskiego, oprawił w r. 1514 podag 30 grz. żonie Marcie Modlibowskiej, córce Jakuba (I. R. Z. Kon. 6 k. 6v). Marta owa w r. 1516 skwitowała z posagu swego brata Jana (I. R. Kon. 1 k. 463), zaś w r. 1517 mąż jej skwitował Jana Modlibowskiego z 30 grz. jej posagu (ib. k. 473). Od brata Macieja Jan w r. 1521 kupił jego część w Osieczy za 30 grz. (I. R. Kon. 2 k. 12), zaś w r. 1523 od tegoż Macieja kupił za 60 grz. część tamże (I. i D. Z. Kal. 2 k. 86). W r. 1524 uzyskał poręczenie uwolnienia owej części (I. R. Z. Kal. 3 k. 676). Dziedzic w Osieczy, zapisał w r. 1528 dług 11 grz. Stanisławowi Roli (I. R. Kon. 2 1. 157v). Od brata Stanisława w sumie 10 grz. długu wziął w zastaw w r. 1529 część Osieczy (ib. k. 179). Całą swoją część w tej wsi w r. 1530 dał "z miłości ojcowskiej" Janowi, Maciejowi, Jakubowi, Annie i Małgorzacie, synom i córkom swym, wyłączając dla siebie tylko las i łąkę zw. "Świnikień" (I. R. Z. Kon. 6 k. 58). Od swych córek, Anny i Małgorzaty, w r. 1533 kupił za 100 grz. części ich w Osieczy (ib. k. 77). Od synów, Macieja i Marcina w r. 1535 dostał części tamże "z miłości synowskiej" (ib. k. 88v). Skwitowany w r. 1536 z dóbr Osiecza przez syna Jana (I. R. Kon. 3 k. IX, nazwany tu omyłkowo Jakubem). Nie żył już w r. 1538, kiedy synowi, Jan i Maciej, o jego głowę zawierali za pośrednictwem arbitrów układ z Andrzejem Boruckim i zabójcą ojca, sługą tego Boruckiego, Mikołajem Krzynieckim (ib. k. 65). Synowie: Jan, Maciej, Jakub i Marcin. Córki, Anna i Małgorzata, wspomniane w latach 1530-1533 (I. R. Z. Kon. 6 k. 58, 77). Z nich, Anna była 1-o v. żoną Jana Wardęskiego zw. Palisza (Palissa), wdowa w r. 1564, 2-o v. w r. 1568 wyszła za Jakuba Jaroszewskiego "Jarzębnika". Małgorzata, w r. 1539 żona Piotra Jaroszewskiego.

(1) Jan, syn Jana i Modlibowskiej, wspomniany w r. 1530 (ib. k. 58). Jemu i jego niedzielnym braciom Andrzej Borucki w r. 1538 zapisał dług 85 grz. (I. R. Kon. 3 k. 64v). Dziedzic, obok braci, w Osiecznej, wspólnie z nimi miał t. r. termin z Andrzejem Goreckim (Py. 171 k. 580) Wraz z braćmi w r. 1539 skwitowany z dóbr rodzicielskich przez siostrę Małgorzatę zamężną Jaroszewską (I. R. Kon. 3 k. 129v, 130v). Pozywany w r. 1540 wraz z braćmi przez Agnieszkę, wdowę po Bernardzie Zorzewskim i jej synów (ib. k. 191v). Wspólnie z braćmi, Maciejem i Jakubem w r. 1543 zapisywali dług 100 zł. Janowi Rozdrażewskiemu z Nowegomiasta, dziedzicowi Sławska (ib. 4 k. 15). Z braćmi, Maciejem, Jakubem i Marcinem zmarłego ich ojca a tego brata (ib. k. 122v), oni zaś skwitowali tego stryja z ran, które zadał był ich ojcu (ib. k. 123). Jan, mąż Barbary Koziegórskiej, córki Wojciecha i Anny Krobanowskiej, która w r. 1544 od swej owdowiałej matki dostała "z miłości macierzyńskiej" jej oprawną część Koziegóry w p. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 135). Barbarę pozywał w r. 1546 Mikolaj Górski, podsędek ziemski kaliski (I. R. Kon. 4 k. 283v), zaś w r. 1547 zapisywała ona 100 zł. długu Marcinowi Lisieckiemu zw. Borowskim (ib. 5 k. 73). Jan pozwany z braćmi przez ich stryjecznego stryja Wojciecha, ale w r. 1547 sprawa została linitowana, w nadziei ugody (ib. k. 47v). Wraz z bratem Marcinem w r. 1551 zapisywał dług 30 zł. Hieronimowi Gorzewskiemu, dziedzicowi w Kawnicy (ib. k. 14) a w r. 1553 temuż Gorzewskiemu Jan wraz z żoną zapisali dług 200 zł. (ib. k. 152v). Jan od "prac." Wojciecha zw. Golanka, młynarza młyna Golanka, należącego do starostwa konińskiego, kupił w r. 1558 za 400 zł. półtora łana roli we wsi Staremiasto w p. kon. (I. R. Z.Kon. 6 k. 210). Uzyskał konsens królewski, dat. 11 X 1558 r., na zamianę ze Stanisławem Dziaduskiem, starostą konińskim, brzegu koło Koziejgóry na brzeg koło wsi królewskiej Romino (MRPSum V 8451). Właściwej zamiany dokonała w r. 1562 żona Jana, Barbara (P. 1397 k. 201v). Jan części ojczyste w Osieczy w r. 1569 sprzedał za 600 zł. bratu Maciejowi R. Kal. 3 k. 162). Jako krewny asystował przey zapisie w r. 1574 Zofii Czyżewskiej "Miroszkównie", wdowie po Janie Bogusławskim, idącej 2-o v. za Wojciecha Przedzyńskiego (I. R. Kon. 16 k. 626). Nie żył już w r. 1577 (I. R. Z. Kon. 6 k. 261). Córka Katarzyna, dziedziczka w Osieczy w r. 1601 (I. R. Kon. 30 k. 177), w latach 1560-1589 żona Pawła Radolińskiego, wdowa w r. 1597, umarła pomiędzy r. 1610 a 1614.

(2) Maciej zw. "Żak", syn Jana i Modlibowskiej, wspomniany obok rodzeństwa w r. 1530 (I. R. Z. Kon. 6 k. 58). Jak już wiemy, wraz z bratem Marcinem w r. 1535 dali ojcu swe części w Osieczy. Niedzielny z braćmi w r. 1547 (I. R. Kon. 5 k. 47v). Od brata Marcina w r. 1552 brał w zastaw za 50 zł. jego części Osieczy (ib. 6 k. 70). Od Jana Świeczyńskiego w r. 1558 kupił za 206 zł. części Wardężyna p. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 203), a sprzedał je w r. 1564 za 800 zł. Barbarze Secygniewskiej, żonie Piotra Grodzickiego (P. 1397 k. 386; I. Kal. 29 s. 792). T. r. wraz z bratankiem Mikołajem, synem Jakuba, kwitowany był przez siostrę Annę, wdowę po Janie Wardeskim (I. Kal. 29 s. 795). Od brata Jana w r. 1569 kupił za 600 zł. część Osiecza (R. Kal. 3 k. 162). Brata Marcina w r. 1572 kwitował z 600 złp. (I. R. Kon. 16 k. 155). Bratanicy Zofii O-ej, owdowiałej Grochowskie, zapisał w r. 1578 dług 190 złp. (ib. 18 k. 84). Skwitowany 1579 r. przez nią ze 190 złp. (Py. 116 k. 156v). Nie żył już w r. 1585 (ib. 21 k. 362v). Wdowa po Janie O-im, Barbara Karsowska, w r. 1588 zapisywała dług 30 zł. Jerzemu Kowalskiemu (ib. 23 k. 168v). Czy to druga żona Jana, czy odmienna forma nazwiska wspomnianej wyżej Barbary Koziegórskiej? Synowie Macieja: Maciej, Stefan i Łukasz. Maciej w r. 1609 kwitował Rocha Żychlińskiego z 50 złp., części sumy 150 zł., zapisanych zmarłemu ojcu, a przez nich odziedziczonej (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 225).

(3) Jakub, syn Jana i Modlibowskiej, wspomniany obok rodzeństwa w r. 1530 (I. R. Z. Kon. 6 k. 58), obok braci współdziedzic w Osieczy, mąż Anny Łukomskiej, córki Piotra, która w r. 1555 pozywała Jana i Macieja braci Rossoskich, dziedziców Rossoszycy (P. 896 k. 681v). Pozywała też w r. 1556 Jana owych Rossoskich (P. 897 k. 290), a t. r. Jana i Jakuba braci Rossoskich, którzy nie stanęli i mieli płacić winę (ib. k. 473v). Kwitowała w r. 1557 Jana Rogaskiego z Chociczy z procesu o głowę swego zabitego ojca (Py. 176 k. 127v). Jakub na połowie dóbr w Osieczy, które miałyby mu przypaść w dziale z braćmi, oprawił w r. 1557 posag żonie (Py. 31 k. 57). Nie żył już w r. 1560, kiedy wdowa swe całe dobra rodzicielskie we wsiach Łukom, Łomowo, Bukowo osiadłe i puste p. kon. dała wieczyście synowi Mikołajowi oraz córkom, Agnieszce, Zofii i Annie (I. R. Z. Kon. 6 k. 222v). Tej owdowiałej Annie w r. 1578 zapisała dług 80 zł. Zofia z O-ch wdowa Grochowska (I. R. Kon. 18 k. 110v). Anna Łukomska w r. 1578 kwitowała z 80 zł. swą bratową, Barbarę Broniszównę, żonę Marcina O-go (ib.). Od swego syna Mikołaja w r. 1579 w zapisanej jej sumie 100 zł. wzięła w zastaw jego część w Osieczy (ib. k. 392v, 533v). Mikołaj ten w r. 1578 kwitował Katarzynę, zamężną Radolińską, swoją siostrę stryjeczną, z długów i zapisów (ib. k. 121v). Innych wiadomości o tym Mikołaju nie posiadam. Z córek, Zofia, żona 1-o v. Wojciecha Grochowskiego, wdowa w latach 1578-1578, 2-o v. w latach 1584-1585 żona Kaspra Krecza, wdowa w latach 1588-1589, 3-o v. w latach 1594-1613 żona Stefana (Krzysztofa) Podbielskiego. Oboje Podbielscy części w Osieczy, zarówno te po jej ojcu, jak i po stryju Marcinie, w r. 1613 zrezygnował Janowi Trąmpczyńskiemu (R. Kal. 8 k. 275v). O Agnieszce i Annie niczego więcej nie wiem.

(4) Marcin, syn Jana i Modlibowskiej, wspomniany obok braci w r. 1530 (I. R. Z. Kon. 6 k. 58), niedzielny z braćmi w r. 1538 (I. R. Kon. 3 k. 64v). Wedle zobowiązania brata Jana w r. 1541 kwitował z głowy swego ojca Andrzeja Poświątnego cz. Borowskiego (ib. k. 285). Współdziedzic w Osieczy w r. 1551 (ib. 6 k. 14), swoją tamtejszą część w r. 1552 zastawił za 50 zł. bratu Maciejowi (ib. k. 70). Skwitowany w r. 1572 przez tego brata z 600 zł. (ib. 16 k. 155). W r. 1577 mąż Barbary Ostrowęskiej Broniszówny, wdowy 1-o v. po Wojciechu Grabieńskim (P. 929 k. 452; I. R. Kon. 18 k. 110v, 164). Barbara w r. 1578 zapisała dług 20 zł. Jadwidze Gorazdowskiej, żonie "uczc." Jana Winiarka, mieszczanina konińskiego (I. R. Kon. 18 k. 8v). Dała t. r. zobowiązanie Pawłowi Radolińskiemu, iż stawi swego syna z pierwszego męża, Adama Grabieńskiego, gdy tylko osiągnie lata sprawne, aby skwitował Radolińskiego ze 100 złp. długu (ib. k. 19). Marcin zapis na 80 zł. dany zmarłemu bratu Maciejowi przez Piotra "Kurpia" Jaroszewskiego scedował w r. 1585 synowi jego Janowi "Kurpikowi" ib. 21 k. 362v). Nie żył już w r. 1588 (ib. 23 k. 40v). Barbara żyła jeszcze w r. 1598 i kwitowała wtedy swego brata Macieja Bronisza ze spadku po ich siostrze Annie zamężnej Lisieckiej (ib. 28 k. 674v). Po Marcinie części Osieczy dziedziczyła bratanica Zofia, córka Jakuba (R. Kal. 8 k. 275v).

2) Maciej, syn Stanisława i Królikowskiej, niedzielny z braćmi w Osieczy 1509 r. (I. R. Kon. 1 k. 364), całą część w tej wsi należną sobie z działów braterskich sprzedał w r. 1521 za 30 grz. bratu Janowi (ib. 2 k. 12), zaś w r. 1523 część tamże, uzyskaną z dzałów, Janowi sprzedał za 60 grz. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 86). Od braci swych, Ambrożego i Stanisława w r. 1529 kupił za 200 zł. ich część w Osieczy i zobowiązał się wyposażyć siostry, dając Jadwidze 10 grz., Helenie dwie kopy groszy (I. R. Kon. 2 k. 186). Od brata Stanisława w r. 1531 kupił część w Osieczy za 75 grz. (P. 1393 k. 48v). Na połowie swej części w tej wsi w r. 1533 oprawił żonie Jadwidze Węgierskiej, córce Jana, posag 50 grz. (I. R. Z. Kon. 6 k. 75). Z bratem stryjecznym Wojciechem w r. 1533 dokonał wymiany, dając mu swe części w Osieczy w zamian za wieś Błonice w p. kon. (P. 1393 k. 612). Pozywany o część Osieczy przez brata Jana po śmierci tego brata był w r. 1539 kwitowany był w z bliższości do tej części, której dotyczył ów pozew (I. R. Kon. 3 l. 138v). Dwa łany w Błonicach t. r. zobowiązał się zastawić w sumie 20 grz. długu Agnieszce, wdowie po Barnardzie Zorzewskim (ib. k. 139v). Bratanków swych, Jana, Macieja, Jakubie i Marcina, w r. 1544 kwitował z ran, które mu zadał był ojciec ich i i wzajemnie był przez nich kwitowany z ran, które sam zadał ich ojcu a swemu bratu (Kon. Gr. 4. k. 122v, 123). Żonie swej w r. 1547 oprawił na swych połowach w Błonicach i Wietnicy posag 1.000 grz. (I. R. Z. Kon. 6 k. 159v). Wojciechowi O-mu, dziedzicowi części Osieczy, w r. 1549 zapisał 40 grz. długu (I. R. Kon. 5 k. 171). Od Andrzeja Sarnowskiego t. r. nabył wyderkafem za 200 zł. części we wsiach: Rzgowo, Modla, Bienna i Zastruże p. kon. (ib. k. 185v). Oboje z żoną w r. 1550 zapisali 80 grz. posagu córce Katarzynie O-ej cz. Błonickiej (ib. k. 245). Jadwiga Węgierska w r. 1553 skwitowała męża z oprawy posagu i wiana na Osieczy (ib. 6 k. 227). Od Heleny Bierzglińskiej, wdowy po Janie Przyjemskim, uzyskał Maciej w r. 1555 cesję zapisu na 100 zł. danego jej niegdyś przez braci, Jana, Macieja i Jakuba O-ch (I. R. Z. Kon. 6 k. 190). Części w Błonicach w r. 1560 dał synowi Piotrowi (P. 1396 k. 879v). Nie żył już w r. 1567 (I. R. Kon. 13 k. 525v). Jadwiga żyła jeszcze w r. 1565, a może i w r. 1568? (ib. k. 592). Pozostał, jak już wiemy, syn Piotr. Z córek, Katarzyna była w latach 1555-1558 żoną Wojciecha Smoszewskiego cz. Kuszyńskiego, ze Smoszewa w p. kal. Anna, w latach 1565-1568 żona Jana Jaroszewskiego "Sołtyska".

Piotr, syn Macieja i Węgierskiej, mąż Doroty Sośnickiej, która od rodziców męża w r. 1550 uzyskała oprawę 100 grz. posagu na połowie części Błonic (I. R. Z. Kon. 6 k. 170). Drugiej swej żonie, Helenie Nowomiejskiej, córce Jana Nowomiejskiego cz. Mikuszewskiego, w r. 1560 oprawił posag 250 zł. na połowie części Błonic (P. 902 k. 275, 1396 k. 819v). Od ojca, jak już wiemy, dostał t. r. całe jego cęści w Błonicach. Trzecią żoną Piotra była Helena Kolnicka, wraz z którą wszystkie swe części Błonic w r. 1571 sprzedał za 2.000 złp. Janowi Rozdrażewskiemu z Grabienic (Py. 31 k. 103). Od Piotra Złotkowskiego, kasztelanica krzywińskiego, w r. 1575 kupił za 6.000 części w Osieczy (R. Kal. 4 k. 199v). Od Jana Jabłkowskiego w r. 1578 nabył wyderkafem za 500 złp. części Mniejszego Cienina w p. kon. (ib. 5 k. 19v). Żył jeszcze w r. 1588 (I. R. Kon. 23 k. 15v), nie żył już w r. 1589 (ib. k. 323). Syn Jan zapisywał w r. 1588 dług 100 zł. stryjowi (stryjecznemu bratu ojca) Jerzemu O-mu (P. 950 k. 376), zaś w r. 1597 był przez tegoż Jerzego pozywany (Py. 128 k. 80v). Urodzona z pierwszego małżeństwa córki, Anna i Barbara, uzyskały w r. 1573 od Jana Rozdrażewskiego z Grabienic zapis, każda po 10 grz. (I. R. Kon. 16 k. 396v). Z nich, Barbara była w latach 1585-1589 żoną Jerzego Suskiego z pow. sierpskiego.

3) Ambroży, syn Stanisława i Królikowskiej, wspomniany w latach 1509-1512 obok niedzielnych braci jako współdziedzic w Osieczy (I. R. Kon. 1 k. 364, 451v). Niedzielny z bratem Stanisławem, wraz z nim ich część w Osieczy w r. 1529 sprzedał za 200 zł. bratu Maciejowi (ib. k. 186). Kwitował w r. 1539 tego Macieja z części bliższości w Osieczy (ib. 3 k. 138v). Od Andrzeja i Jerzego Trąmpczyńskich, braci, w r. 1541 kupił za 500 części we wsiach: Trąmpczyno, Nowawieś, Osiny z częścią młyna wodnego w Drzazgach w p. kon. (ib. 3 k. 258v; I. R. Z. Kon. 6 k. 114v). Łan pusty i pół łana osiadłego w Trąmpczynie, trzy części pasieki w borach Osin, ogród pusty w Nowejwsi i wolny przemiał w młynie Drzazgi w r. 1542 sprzedał wyderkafem za 80 złp. Andrzejowi Trąmpczyńskiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 115). Jego żoną była Agnieszka Sarnowska, córka Jana, wdowa 1-o v. po Piotrze Łukomskim zw. Szeliga, która w r. 1542 zastawiła w sumie długu 40 grz. Ambrorżemu Kurowskiemu oprawę na Łomowie w p. kon., uzyskaną od pierwszego męża (I. R. Kon. 3 k. 318v). Całą wieś Osiny (z wyjątkiem lasów, gajów, jałowych pastwisk oraz wolnego połowu ryb w rzece Biała) dał w r. 1547 Janowi Trąmpczyńskiemu "Puczkowi" w zamian za jego część w Trąmpczynie, ćwierć roli, dwa ogrody, sołectwo z siedliskiem i ogród kmiecy w Nowejwsi (Py. 31 k. 5). Zapisał w r. 1549 Feliksowi Łukomskiemu "Szelidze" 30 grz. długu, odebranych od Mikołaja Rossoskiego za głowę Wawrzyńca Łukomskiego, brata Feliksa (I. R. Kon. 5 k. 160v). Żonie swej Agnieszce Sarnowskiej w r. 1552 oprawił 80 grz. posagu na połowie swych dóbr w Trąmpczynie i Nowejwsi (I. R. Z. Kon. 6 k. 174). Ustanowiony przez króla 15 III 1553 r. opiekunem Anny Łukomskiej, córki zmarłego Piotra (I. R. Kon. 6 j. 207v). Dał żonie w r. 1558 dożywocie (I. R. Z. Kon. 6 k. 210v). Zobowiązał się w r. 1568, iż da synowi Marcinowi połowę łana "Puczkowskiego" w Nowejwsi (I. Kal. 34 s. 1297). Zapisał w r. 1572 Janowi Niniewskiemu 20 zł. długu (I. R. Kon. 16 k. 153). Nie żył już w r. 1581 (R. Kal. 5 k. 204). Synowie: Jan, Marcin i Andrzej. Z córek, Marta w r. 1572 wyszła za Jana Skąpskiego cz. Chwalikowskiego "Bożętę", który t. r., krótko przed ślubem dał jej ojcu zobowiązanie oprawienia 200 zł. posagu na połowie Chwalikowic w p. pyzdr. (Py. 110 k. 82v). Żył jeszcze w r. 1574. Wdowa była 2-o v. w latach 1593-1594 żoną Wawrzyńca Kosmowskiego. Barbara, w latach 1581-1584 żona Wojciecha Dorota, w latach 1584-1585 żona Jakuba Kruszyńskiego.

(1) Jan, syn Ambrożego i Sarnowskiej, uzyskał w r. 1578 od swego stryjeczno-stryjecznego brata Jerzego zapis 9 grz. długu (I. R. Kon. 18 k. 69v). Braciom swym, Andrzejowi i Marcinowi w r. 1579 zapisał dług 1.000 zł. węg. (Py. 116 k. 283v).

(2) Andrzej, syn Ambrożego i Sarnowskiej, w r. 1572 skwitowany przez siostrę Martę zamężną Skąpską ze 100 grz. długu (Py. 110 k. 161). Części w Trąmpczynie i Nowejwsi sprzedał Mikołajowi Otto Trąmpczyńskiemu (I. R. Kon. 23 k. 176v). Zabity w r. 1584 przez Piotra Radeckiego i wspólników. Wizji ciała dokonano 2 XII t. r., a pochowany w kościele parafialnym w Starymmieście (I. R. Kon. 28 k. 19v). Z nieznanej mi żony Łukasz i córka Anna, która w r. 1606 dostała od brata zapis 100 zł. długu (I. R. Kon. 32 k. 400).

Łukasz, syn Andrzeja, kwitował w r. 1602 Jana Słoneckiego ze 163 zł. długu (ib. 30 k. 509v). Od Prokopa Lipskiego w r. 1611 wydzierżawił wieś Lipe w p. kal. (I. Kal. 77a s. 795). Skwitowany w r. 1615 z ran przez Jana Podbielskiego (I. R. Kon. 38 k. 375). Mąż Doroty Stawskiej części Trąmpczyna i Nowejwsi w r. 1616 sprzedał za 1.000 złp. Stanisławowi Trąmpczyńskiemu (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 311v, 313). Z żoną wzajemne dożywocie spisywał w r. 1618 (ib. k. 361). Oboje w r. 1618 byli wzywani przez Stanisława Golińskiego do uiszczenia 20 zł. z czynszów miasta Goliny i wsi Spławie przez nich dzierżawionych (I. R. Kon. 40 s. 181) i t. r. skwitowani z 300 zł. przez tegoż Golińskiego (ib. s. 240), zaś w r. 1619 skwitowani przezeń z ostatniej raty dzierżawy Goliny (ib. s. 401). Małżonkowie pięciu kmieci osiadłych w Woli Łaszczewej w r. 1618 wydzierżawili Teofili ze Śmiłowa, wdowie po Andrzeju z Rusinowa Wolskim, i jej synowi Andrzejowi (I. R. Kon. 40 s. 242). Od ks. Stanisława, proboszcza grochowskiego, i Jana, braci "Goczów" Wardęskich trzymali zastawem części Wardężyna Wielkiego. Wardęscy w r. 1630 oświadczyli gotowość uiszczenia zastawnej sumy 1.100 złp. (I. R. Kon. 46 k. 129). Łukasz nie żył już w r. 1634, kiedy owdowiała Dorota Stawska zapisywała córce pannie Annie posag 200 złp. (ib. 48 k. 26). Dorota wraz z synem Wawrzyńcem kwitowana była w r. 1635 przez Katarzynę Chrząstowską, 1-o v. Biskupską, 2-o v. Łukomską, ze 150 zł., jako połowy kapitału 300 zł. (ib. k. 119). Wraz z tym synem w r. 1637 zapisywała w r. 1637 dług 100 zł. Andrzejowi Swinarskiemu (G. 80 k. 374). Z córką Anną w r. 1650 kwitowała Andrzeja Grodzickiego, starostę stawiszyńskiego, z prowizji od sumy 2.000 złp. (I. R. Kon. 53 k. 280).

(3) Marcin, syn Ambrożego i Sarnowskiej. Ze względu na istnienie w tym samym mniejwięcej czasie jego stryjecznego brata, Marcina, syna Jana, dość trudno obu ich odróżnić i możliwe tu połki. Wiemy już, że od ojca w r. 1568 uzyskał zobowiązanie donacji połowy łana "Puczkowskiego" w Nowejwsi. Dziedzic w Trąmpczynie, pozywany był w r. 1584 przez siostrę Dorotę zamężną Kruszyńską o uiszczenie sumy 100 grz. (I. R. Kon. 21 k. 217v). Z tego tytułu Dorota w r. 1585 uzyskała intromisję do jego dóbr w Trąmpczynie (ib. k. 332), do czego jednak nie dopuściła Elżbieta Trąmpczyńska, działająca w imieniu swego brata Mikołaja (ib. k. 373). Marcin całe swe części w Trąmpczynie i Nowejwsi w r. 1586 sprzedał za 1.000 zł. Mikołajowi Trąmpczyńskiemu (R. Kal. 5 k. 553). Nie żył już w r. 1594 (ib. 6 k. 850).

4) Stanisław, syn Stanisława i Królikowskiej, swoją część w Osieczy w r. 1529 zastawił niedzielnemu bratu Janowi w sumie 10 grz. długu (I. R. Kon. 2 k. 179). Całą część w tej wsi sprzedał w r. 1531 za 75 grz. bratu Maciejowi (P. 1393 k. 488v). Występował w r. 1534 jako wuj Jadwigi Cienińskiej, żony Marcina Wyczki, krawca, mieszczanina pyzdrskiego (Py. 171 k. 204). Żona Stanisława, Jadwiga Jaroszewska, wdowa 1-o v. po "opatrz." Marcinie, sołtysie we wsi Świenica, opiekę swych dzieci z pierwszego małżeństwa w r. 1547 zleciła bratu Walentemu Jaroszewskiemu (I. R. Kon. 5 k. 39v).

2. Jerzy, Jurga, syn Warsza i Doroty, z bratem Stanisławem w r. 1475 niedzielny w Osieczy (ib. 1 k. 69). Na swej części w Osieczy, t. j. na dwóch pustych łanach w r. 1491 oprawił 60 grz. posagu żonie Agnieszce (P. 1387 k. 157). Przy pośrednictwie arbitrów w r. 1495 przeprowadził z bratem Stanisławem podział części Osieczy (I. R. Kon. 1 k. 246). Zapisał w r. 1500 zług 30 grz. Stanisławowi Popowskiemu, mężowi siostry Agnieszki (Kon. 4 k. 89)., zaś wr. 1504 zobowizał się uiścić mu w posagu za nią sumę 21 grz. (I. R. Kon. 1 k. 317v). Może już nie żył w r. 1511, kiedy Agnieszka O-a Stanisławowi Popowskiemu zapisywała 40 grz. posagu (ib. k. 386v). Żyła jeszcze będąc wdową w r. 1517 (ib. k. 474v). Syn Wojciech.

Wojciech, syn Jerzego i Agnieszki, od Krystyna cz. Krczona i Wojciecha braci Błonickich w r. 1531 kupił za 400 zł. części w Błonicach p. kon. (P. 1393 k. 431v) i na połowach części w Osieczy i Błonicach oprawił jednocześnie 150 grz. posagu żonie Annie Noskowskiej, córce Mikołaja (ib.). Bernardowi i Samuelowi, dziedzicom z Wrzący zastawili oboje w r. 1532 w sumie 70 grz. długu część Osieczy (I. R. Kon. 2 k. 242v). Połowę Błonic sprzedał wyderkafem w r. 1533 za 100 grz. Tyburcemu Jaraczewskiemu (Py. 23 k. 108v). T. r. od Andrzeja Błonickiego kupił za 160 złp. część w Błonicach (I. R. Kon. 2 k. 270) i Błonice wymienił z bratem stryjecznym Maciejem na część Osieczy (P. 1393 k. 612). Trzech kmieci, pustą rolę "Michałowską" i trzecią część boru w Błonicach w r. 1535 sprzedał za 150 grz. Stanisławowi Roli Bratuskiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 87; I. R. Kon. 2 k. 362). Łas osiadły w Osieczy w r. 1537 zastawił Mikołajowi Lisieckiemu w sumie 10 grz. (I. R. Kon. 3 k. 41v). Skwitował t. r. ze 150 grz. Stanisława Rolę (Bratuskiego), dziedzica w Grabienicach (ib. k. 44v). Drugiej swej żonie, Zofii Jaraczewskiej, córce Tyburcego, na połowie części swych w Osieczy w r. 1543 oprawił posag 225 grz. (P. 1395 k. 67v). Skwitowany w r. 1553 przez córkę z pierwszej żony, Małgorzatę, z oprawy matczynej na Osieczy i Błonicach (I. R. Kon. 6 k. 227v). Oboje z żoną w r. 1561 dostali od syna ich Jerzego dożywotnie użytkowanie połowy jego dóbr w Osieczy (I. R. Z. Kon. 6 k. 234v). Synowi temu w r. 1564 dali całe swe części Osieczy (P. 1397 k. 340v), a Zofia Jaraczewska t. r. oświadczyła, iż oczekuje od tego syna zeznania jej i mężowi jej dożywocia na połowie części Osieczy (I. Kal. 2ę s. 768). Uzyskała t. r. od zięcia, Mikołaja Trąmpczyńskiego, zapis 100 zł. (P. 906 k. 525). Będąc już wdową, w r. 1566 cedowała ów zapis swym wnukom Trąmpczyńskim (I. R. Kon. 13 k. 112v). Synowi Jerzemu w r. 1568 wydzierżawiła za 30 zł. rocznie swe dożywotnie części Osieczy (I. Kal. 34 s. 834). Od Zygmunta Przyjemskiego w r. 1579 uzyskała zapis długu 200 zł. (Py. 116 k. 397). Z pierwszrj żony córki, Małgorzata, wspomniana w r. 1559, i Zofia, w r. 1544 żona Adama Jeżewskiego, wdowa w latach 1574-1586. Z drugiej syn Jerzy i córka Anna, w latach 1561-1584 żona Mikołaja Trąmpczyńskiego, wdowa w latach 1602-1604.

Jerzy, syn Wojciecha i Jaraczewskiej, jak już wiemy, w 1561 dał rodzicom dożywotnie użytkowanie swej połowy w Osieczy, oni zaś t. r. dali mu całą swą część w tej wsi. Mąż Jadwigi Młodziejowskiej, w r. 1568 dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił opiekuna Jakuba Modlibowskiego (I. Kal. 34 s. 212), Część w Osieczy przed r. 1575 sprzedał Gabrielowi Złotkowskiemu, kasztelanowi krzywińskiemu (I. R. Kon. 16 k. 828; R. Kal. 4 k. 199v). Od "szl." Kaspra Kreczeviusa (!) w r. 1576 wydzierżawił folwark Nogajewski koło miasta Słupca (Py. 113 k. 42v). Zapisał w r. 1578 dług 120 zł. Maciejowi O-mu, bratu stryjeczno-stryjecznemu (I. R. Kon. 18 k. 69v), sam zaś uzyskał w r. 1579 zapis 400 zł. długu od Łucji, wdowy po Baltazarze Jaraczewskim (P. 933 k. 116). Od Sabiny Gołuńskiej, wdowy po Andrzeju Morawskim, w r. 1582 wydzierżawił w r. 1582 części wsi Goluń w p. gnieźn. (G. 60 k. 44). T. r. pozywał tę Sabinę o vadium 100 grz. z tytułu tej dzierżawy (P. 119 k. 118v). Skwitowany w r. 1582 przez Sabinę z 30 zł. na poczet 60 zł. z tytułu owej dzierżawy (P. 938 k. 566), a po śmierci jej, jeszcze t. r. skwitowany z 30 zł. raty dzierżawnej przez jej synów (P. 939 k. 672). Kwitowł w r. 1583 owych braci Morawskich z tego kontraktu (P. 940 k. 175). Pozwany w r. 1584 przez siostrę Zofię, owdowiałą Jeżewską, o zwrot 150 grz. oprawy jej matki (I. R. Kon. 21 k. 110v). Pozwany w r. 1585 przez Katarzynę Gliniecką, zamężną 1-o v. Goniębicką, 2-o v. Chwałkowską o vadium 200 zł. (Py. 122 k. 72v). Ustanawiał w r. 1587 opiekunów dla swych dzieci (P. 948 k. 18v). Żona Jadwiga w r. 1588 zapisała Rochowi Żychlińskiemu 400 zł. długu (P. 949 k. 64). Pozwany był Jerzy w r. 1589 przez siostrę stryjeczno-stryjeczną, Martę O-ą, wdowę po Janie Skąpskim, o nieuiszczenie 200 zł. długu (I. R. Kon. 23 k. 381). Małżonkowie, Jan Łubieński i Urszula Ostrowska w r. 1592 oświadczyli gotowość odebrania 700 zł. od Jadwigi Młodziejewskiej (I. R. Kon. 25 k. 63v). Jerzy pozywał w r. 1597 Jana O-o, syna Piotra, o którym było wyżej (Py. 128 k. 80v). Jako wyznaczony przez króla opiekun "uczciwych" Macieja, Łukasza, Stefana i Anny "Psiarzownów" (!), dzieci zmarłych Macieja O-go i "uczc." Anny Psiarzówny, kwitował w r. 1597 małżonków Krzysztofa Podbielskiego i Zofię O-ą z 15 zł. rocznej pensji od sumy 75 zł. zapisanej owym dzieciom przez tych małżonków (I. R. Kon. 28 k. 112). Kim był dla Jerzego ów zmarły Maciej O., mąż Anny Psiarówny, nie wiem. Małżonków Podbielskich z tegoż tytułu Jerzy kwitował ze 160 zł. w r. 1602 (ib. 30 k. 113, 430). Umarł w r. 1608 lub 1609 (P. 980 k. 728, 1406 k. 565v). Syn Piotr. Córka Anna, w latach 1595-1598 żona Jana Sławińskiego.

Piotr, syn Jerzego i Młodziejewskiej, pokojowy królewski w r. 1595 (Kc. 121 k. 458v). Pozywał w r. 1593 Jakuba stryja i Dobrogosta bratanka, Pabianowskich (I. R. Kon. 25 k. 373v). Intromitowany w r. 1595 do Tomic w p. kcyń., wziętych zastawem od Andrzeja Grudzińskiego (Kc. 121 k. 458v). Siostrze Annie, zamężnej Sławińskiej, w r. 1597 zapisał dług 400 zł. (Py. 128 k. 353). Zastrzelił w Gułtowie (Gułtowach) w r. 1602 Macieja Sarbskiego (Py. 131 k. 351v). Od Mikołaja Węgorzewskiego w r. 1605 nabył wyderkafem na dwa lata za 3.000 złp. wieś Zbitkę w pow. gnieźn. (P. 788 k.78), którą t. r. Węgorzewskiemu wydzierżawił (P. 976 k. 622). Od Piotra Przetockiego w r. 1609 kupił za 11.500 złp. Chomęcice z pustką Dąbrówką w p. pozn. (P. 1406 k. 565v) i t. r. na połowie Chomęcic oprawił 3.000 złp. posagu żonie Annie Tomickiej, córce Rafała (P. 1407 niepag. luzy z r. 1609). Od Dobrogosta Węgierskiego sędzica ziemskiego wieluńskiego, w r. 1616 trzymał zastawem w sumie 3.000 zł. miasto Kobylagóra (I. Kal. 82 s. 1076). Od Rafała hr. z Łabiszyna Latalskiego w r. 1620 nabył wyderkafem za 7.000 złp. wieś Stawiany (P. 1412 k. 462). Od króla uzyskał 4 II 1624 r. konsens na scedowanie sołectwa i wsi Błowce w starostwie pyzdrskim Bartłomiejowi Radlickiemu, synowi Adama, pisarza grodzkiego poznańskiego (M. K. 169 k. 341v-342v). Od Macieja Kębłowskiego w r. 1626 nabył wyderkafem za 8.000 złp. Budziłowo z częściami Gorzyc w p. pyzdr. (P. 1017 k. 674; 1415 k. 540v), zaś w r. 1627 pozywał tego Kębłowskiego (Py. 143 k. 110v), a w r. 1629 kupił od niego te dobra wieczyście za 13.000 złp. (P. 1416 k. 354v). Kwitował w r. 1628 Barbarę Kowalewską, żonę Marcina Gostyńskiego, ze sprawy o czamarę aksamitną podszytą sobolami (Ws. 41 k. 138). Oboje małżonkowie wieś Otoczno p. gnieźn., nabytą wyderkafem za 6.000 zł. od Mikołaja Kunińskiego w Dzierznicy, w r. 1636 wydzierżawiłi mu (P. 1033 k. 233v, 1418 k. 648v). Piotr dom, ogród, cegielnię we wsi miejskiej Jeżyce, dawniej dziedziczne "sław.", małżonków Wojciecha Korwina, burmistrza poznańskiego, i Reginy, w r. 1636 dał Karmelitom Bosym Św. Jozefa (P. 1418 k. 651). Obojje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1639 (P. 164 k. 4). Zob. tablicę.

@tablica: Osieccy (z Osieczy)

Feliks, w r. 1594 bratanek z brata stryjecznego Marty O-ej, żony Wawrzyńca Kosmowskiego, o której było wyżej (Py. 47 k. 20v). Piotr, mąż Małgorzaty Konarskiej, córki Jerzego, spisywali z nią w r. 1599 wzajemne dożywocie (P. 1403 k. 25v). Była ona wraz z siostrą Anną, owdowiałą Pigłowską, w r. 1602 kwitowana przez Łukasza Belęckiego cz. Lutomskiego z Kosiczyna z sumy 100 zł. (I. Kal. 68 s. 598). Małgorzta była w r. 1618 wdową (ib. 84 s. 1615). Sumę 2.500 złp, zastawną na wsi Kaczyniec, zapisaną przez Pawła Łąckiego, cedowała w r. 1622 temu Łąckiemu i żonie jego, Katarzynie Karśnickiej (ib. 88a s. 785). Jedyna córka Piotra i Konarskiej, Helena, w latach 1617-1635 żona Adriana Radlickiego, pisarza grodzkiego kaliskiego.

Eremian w r. 1616 kwitował małżonków, Aleksandra Modliboga i Annę Sierską z sumy 2.400 zł., zapisanej sposobem zastawnym na wsiach Bobolino i Ciste (Czyste?) (Z. T. P. 27 s. 1890). Żona Eremiana, Katarzyna z Dębian, w r. 1622 uzyskała od Władysława Przyjemskiego, podkomorzego kaliskiego, zapis 1.000 zł. (I. R. Kon. 42 k. 243). Nie żył już Eremian w r. 1636, kiedy syn jego Stefan kwitowany był z 1.500 zł. przez Jeremiasza Kołudzkiego, podczaszego inowrocławskiego (Z. T. P. 29 s. 253). Stefan ten zastawił wtedy Kołudzkiemu połowę wsi Wola Sosnowa w pow. brzeskim-kuj., na której była zapisana oprawa Katarzyny, żony zmarłego Stanisława O-go, stryja Stefana (ib.)

>Osieccy z Osieka w pow. kośc. Materna z Osieka w r. 1398 (Leksz. II 2196). Ten sam, czy inny Materna z Osieka w r. 1422 (Ulan., Materiały nr. 162, 163). Mikołaj niegdy z Osieka, syn zmarłego Materny, którego to Mikołaja w r. 1440 winni byli spłacić bracia: Jan, Bartosz, Wincenty, Andrzej i Mikołaj, dziedzice w Jurkowie i w Osieku (Kośc. 17 s. 127). Bracia ci t. r. dokonali między sobą działów i Osiek dostał się Mikołajowi, który tę wieś za 100 grz. wykupił od Mikołaja Czarnkowskiego i zapisał na niej oprawę 80 grz. posagu żonie (ib.). Nikiel (Chyba ten sam Mikołaj?) niegdy O. pozywany był w r. 1443 przez Andrzeja i Jana, braci ze Spławia (ib. s. 325). Miał być intromitowany do Czacza, ale w r. 1446 sprzeciwiła się temu Wichna, żona Mikołaja Czackiego, mająca tem oprawę (ib. s. 708). Mikołaj Jurkowski z Osieka pozywał w r. 1448 Andrzeja i Wojsława, braci z Gryżyny (Kośc. 18 s. 349). Jan O. był pozywany przez Annę, żonę Jerzego Chojeńskiego (Kośc. 17 s. 435). Nikiel O., w r. 1501 dziedzic części w Szymunowie w p. kośc. (Kośc. 231 k. 69v).

>Osieccy, z Osieka w p. pyzdr. Mikołaj i Jan, bracia niedzielni z Osieka w r. 1447 (Py. k. 87). Mikołaj od brata Jana w r. 1465 kupił za 5 grz. dwór z placem i rybną sadzawką w Osieku (P. 1383 k. 230). Na połowie połowy Osieka w r. 1467 oprawił 40 grz. posagu żonie swej Małgorzacie (ib. k. 280). Oprawę na identyczną sumę dał żonie w r. 1478 na połowie części Osieka (P. 1385 k. 94v). Łan siadły w Osieku w r. 1471 sprzedał wyderkafem za 45 zł. węg. Mikolajowi Suskiemu (P. 1386 k. 91v). Janowi O-mu (czy temu samemu?) dziedzicowi w Osieku, ks. Wojciech Suski, syn Mikołaja, pleban w Szymanowicach, w r. 1505 sprzedał wyderkafem za 45 zł. łan osiadły i półtora łana pustego w Osieku (I. i D. Z. Kal. 2 k. 3v). Jan O. na połowie Osieka w r. 1508 oprawił posag 25 grz. żonie Elżbiecie, córce Macieja Robakowskiego (P. 786s. 27). Nie żył już w r. 1521, a wdowa Elżbieta swoją oprawną część w Osieku sprzedała za 50 grz. wyderkafem Bartłomiejowi Kołackiemu (P. 1392 k. 376). Chyba żyła ona jeszcze w r. 1522 (ib. k. 477).

Piotr O. na połowie swych dóbr w Osieku w r. 1469 oprawił posag 40 grz. żonie swej Jadwidze (P. 1385 k. 3v). Od Jana O-go w r. 1471 nabył wyderkafem za 25 grz. dwa łany osiadłe w Osieku (ib. k. 94v). Wojciech O. w r. 1512 trzymał wyderkafem w 30 grz. dwa łany osiadłe w Szypłowie w p. pyzdr. (Py. 24 k. 77). Już wtegy chyba był mężem Agnieszki, współdziedziczki w Szypłowie. Od Bartłomieja Jutroskiego w r. 1524 nabył wyderkafem za 20 grz. dwa łane osiadłe w Bestwinie p. pyzdr. (p. 1393 k. 11). Wojciech O. wraz z żoną Agnieszką Szypłowską w r. 1533 części w Szypłowie sprzedali za 250 grz. Dorocie Szypłowskiej, wdowie po Janie Wargowskim (P. 1393 k. 559v). Oboje, jak się zdaje, żyli jeszcze w r. 1557 (Py. 31) k. 56v).

Jan O., uzyskawszy od stryja rodzonego Stanisława O-go "z miłości stryjowskiej" cesję części w Osieku, zobowiązał się w r. 1521 płacić mu dożywotnio jedną kopę groszy rocznego czynszu (Py. 24 k. 428). Na połowie części w Osieku t. r. oprawił 20 grz. posagu żonie swej Zofii, córce Jana Jarosławskiego (P. 1392 k. 390v). Swoją część stawu w Osieku, zw."Mostek" w r. 1531 sprzedał Andrzejowi Mieszkowskiemu (Py. 23 k. 90). Jan O. zw. "Lipy" (Lip, Łyp) cztery i pół łanów pustych z folwarkiem zw. "Wielgi Ogród" w Osieku w r. 1533 sprzedał wyderkafem za 24 grz. temuż Mieszkowskiemu (ib. k. 103), a ów zapis wyderkafowy w r. 1545 powiększył o 16 grz., odebranych z rąk Mieszkowskiego (Py. 23 k. 172v). Kwitował w r. 1538 pewnych mieszczan pyzdrskich, wykonawców testamentu zmarłego stryja Stanisława O-go, mieszkającego w Pyzdrach, z 12 grz. zapisanych sobie przez niego (Py. 171 k. 548). Jan O., syn zmarłego Jana, brat rodzony Macieja, Jakuba i Marcina, w r. 1538 kwitował z 40 grz. Andrzeja Boruckiego (Py. 171 k. 555). Brzeg sadzawki w Osieku, leżący koło grobli i młyna "Mostek", w r. 1539 sprzedał wieczyście Andrzejowi Mieszkowskiemu (Py. 23 k. 135). Temu Mieszkowskiemu t. r. dał też dożywotnio części lasów zw. Porąbka z częścią łąk w tych lasach w Osieku (ib.). Smug z brzegiem oraz rolę "Wolwarczek" w Osieku w r. 1543 dał Mikołajowi Mieszkowskiemu z zamian za część roli z siedliskiem kmiecym w tejże wsi (ib. k. 164). Jan i jego żona Zofia części w Osieku, t. j. cztery półłanki i pusty łan w r. 1550 sprzedali wyderkafem za 140 grz. Andrzejowi Mieszkowskiemu (P. 889 k. 27v, 1395 k. 524). Jan O. zięciowi Janowi Grudzielskiemu, mężowi córki swej Ewy O-ej, w r. 1553 zobowiązał się sprzedać za 300 grz. trzy łany osiadłe w Osieku (Py. 174 k. 448). Części w Osieku w r. 1570 dał tej córce (P. 1398 k. 124v, 454v). Poręczył mu za nią w r. 1570 Jan Chwałkowski, iż całe od ojca nabyte części w Osieku da temu ojcu w dożywocie (P. 917 k. 161v). Była w latach 1574-1585 2-o v. żoną Jana Klichowskiego. Osiek w r. 1589 (lub przed tą datą) sprzedała Stanisławowi Gronowskiemu (Py. 125 k. 45v). Była wdową w latach 1589-1595.

Jan O. w r. 1532 skwitowany przez Barbarę Nowomiejską, wdowę po Łukaszu Cieleckim, z 11 grz. (Py. 174 k. 55). Był w r. 1535 mężem tej Barbary, córki Mikołaja Nowomiejskiego i Heleny Golińskiej. Uzyskała ona t. r. od swej matki zapis 100 zł. z macierzystego posagu (P. 1393 k. 777) i zapisała dług 20 grz. Maciejowi Łowęckiemu (P. 875 k. 86v, 87). Kwitowała w r. 1536 swego brata, Jana Nowomiejskiego z sumy zapisanej jej przez zmarłą matkę na Nowymmieście i przyległych wsiach (P. 874 k. 123). Jan O., trzymając wyderkafem od małżonków Jana i Anny Stęgoskich części Bachorzewa p. kal., w r. 1546 wydzierżawił je im za 6 grz. (Py. 172 k. 199). Zapis 90 grz. długu uzyskany na Bachorzewie od Jana Bachorzewskiego cz. Stęgoskiego, w r. 1552 cedował Annie Stawskiej, wdowie po Janie Nowomiejskim (Py. 31 k. 29).

Piotrowi O-mu, synowi Piotra, w r. 1588 Kasper Komorski zapisał dług 100 złp. (P. 950 k. 73v). Piotr, syn zmarłego Piotra (chyba ten sam?), w r. 1611 nabył wyderkafem za 4.180 złp. od Chryzostoma Marszewskiego wieś Marszewo oraz połowę pustej wsi Modłowo p. kal. (P. 1407 k. 542v). Od Stanisława Łukomskiego w r. 1614 uzyskał zapis 130 zł. długu (Py. 137 k. 20). Piotr O. w r. 1636 (czy raczej przed tą datą) sprzedał Budziłłowo i część Gorzyc p. pyzdr. Wojciechowi Skaławskiemu (P. 1418 k. 621).

>Osieccy ze wsi Osiek Włościbory w pow. raciąskim wojew. płockiego, brali przydomek "Warda". Wojciech O. Warda z Osieka Włościborów, nie żyjący już w r. 1662 (Py. 63 k. 100), był ojcem: Franciszka, a zapewne i Piotra. Piotr i jego żona, Zofia Bromierska, oboje nie żyli już w r. 1700, kiedy występowali ich synowie, Jakub i Wojciech (P. 1139 XI k. 65v).

Franciszek, syn Wojciecha, w r. 1662 na połowie dóbr oprawił posag 4.000 złp. żonie Teresie Goreckiej, córce Jana i Jadwigi Skrzypińskiej (Py. 63 k. 100). Oboje t. r. od Bartłomieja z Grójca Bieganowskiego wydzierżawili Bieganowo w p. pyzdr. (Py. 153 s. 73). Zawierali w r. 1663 z tym Bieganowskim kontrakt, nabywają odeń wyderkafem za 7.000 zł. połowę tej wsi (ib. s. 148; P. 1425 k. 317) i t. r. skwitowali go z 6.000 złp. (P. 1073 k. 1291v). Franciszek dla swych dzieci w r. 1671 ustanowił opiekę: żonę, Jana Goreckiego, Aleksandra Gurowskiego brata ciotecznego i innych (Py. 154 s. 78). Żonie Teresie w r. 1676 sapisał dług 3.000 złp. (P. 1094 k. 1176v). Jego drugą żoną była Barbara Świejkowska, córka Tomasza, burgrabiego ziemskiego kościańskiego, wdowa 1-o v. po Kazimierzu Choińskim, z którą zaręczył się w Grzybowie 17 VII 1685 r. Zapisała mu przed ślubem, 18 VII sumę 2.000 złp. (G. 88 k. 64) Nie żyła już w r. 1687, a Franciszek t. r. kwitował jej braci Jana i Stefana Świejkowskich z 2.000 zł. przez nią sobie zapisanych (P. 1113 II k. 55v). Zapewne już nie żył w r. 1695 (Py. 156 s. 48), nie żył napewno w r. 1697 (ib. s. 60). Synowie: Franciszek, Jan, Wojciech, Krzysztof. Córki: Anna, Katarzyna i Jadwiga, klaryska gnieźnieńska, wszyscy wymienieni w r. 1695, jako zawierający komplanację z Bartłomiejem Bieganowskim (Py. 156 s. 48). Spośród synów, Krzysztof, ochrzcz. 31 I 1667 r. (LB Targowa Górka), a Jan zapewne identyczny z Janem Wojciechem, ochrzcz. 1 III 1670 r. (LB Smogulec). Franciszek (Franciszek Stanisław) ożenił się w r. 1695 z Teresą Suchorzewską, wdową 1-o v. po Stanisławie Szczytnickim, od której uzyskał przed ślubem zapis 1.000 zł. długu na jej sumie posagowej (Py. 156 s. 1). Oboje w r. 1699 zawierali w r. 1699 w Młodziejewicach komplanację z jej synem Adamem Szczytnickim (Py. 156 s. 44). Żyli jeszcze oboje w r. 1701 (P. 1140 III k. 16v), a jej syn, Adam Belina Szczytnicki zapisał im wtedy na Młodziejewicach dług 5.000 złp. (ib. k. 82). Franciszek, Krzysztof i Wojciech, jako wnukowie i spadkobiercy Wojciecha, części wsi Osiek Włościbory w r. 1700 sprzedali za 3.000 złp. swym stryjecznym braciom, Jakubowi i Wojciechowi O-im, synom Piotra i Bromirskiej (P. 1139 XI k. 65v). Franciszek, Krzysztof i Wojciech, działając także w imieniu sióstr swych, Anny i Katarzyny, aprobując sprzedaż części Targowej Górki z pustką Sławęcin dokonaną przez i zmarłą matkę, sprzedali te dobra w r. 1700 Marcinowi Czaplickiemu za 5.000 złp. (ib. XII k. 23v). Jan, syn Franciszka i Goreckiej, w r. 1697 cedował sumę 300 zł. Świętosławowi Smoszewskiemu (Py. 156 s. 60). Wojciech, syn Franciszka, dziedzic części Modła i Bienna, w r. 1717 zapisał sumę 3.000 złp. małżonkom Lipskim (I. Kon. 73 k. 484v). Jego żoną była Barbara Głoskowska (I. Kon. 75 k. 222v, 225). Oboje ci małżonkowie oraz ich syn Wojciech w imieniu własnym oraz braci i sióstr swych w r. 1731 zawierali kompromis dotyczący dóbr Modła i Bienna z córkami Adama Klichowskiego: Reginą zamężną Leszczyńską, Marianną zamężną Przanowską i Anną zamężną Wiśniewską, spadkobierczyniami po ojcu części w dobrach Modła Bienna zw. "Klichowszczyzna", jak również z Katarzyną z Tomickich Urbanowską i z Maciejem Mierzewskim (I. Kon. 76 k. 417). Krzysztof syn Franciszka i Goreckiej, może być identyczny z Krzysztofem O-im, posesorem wójtostwa we wsi Głowiewo starostwa konińskiego, po którego zgodnie wójtostwo to była dane 14 VII 1737 r. Janowi Szczytowskiemu (I. Kon. 77 k. 73). Zob. tablicę.

@tablica: Osieccy "Wardowie"

>Osieccy różni. Będą tu obok innych także i O-cy z Osieka w p. kon. z Osieka w p. kal., a być może i z Osieczy w p. kon.

Małgorzata, żona Arkembolda, i Anna, wdowa z Osieka, miały w r. 1431 sprawę z Bartłomiejem cz. Bartlem z Chotyni (Py. 11 k. 7). Małgorzacie Arkemboldowej z Osieka w r. 1444 okazała list wienny Jadwiga, wdowa po Mikołaju ze Sławina (I. Kal. 3 k. 73v). "Uczc." Anna, wdowa po Janie z Osieka wraz z synem niedzielnym Andrzejem mianowała w r. 1432 plenipotentem syna Wojciecha ze Sławina (Gr. Kal. 1 k. 34v). "Uczc." Anna, wdowa po Janie z Osieka ("Rosusth"), była w r. 1433 pozwana przez Michała z Gostyczyna (G. r. Kal. 1 k. 77v). Małgorzata z Osieka w r. 1437 zobowiązała się swoją część w tej wsi sprzedać Jurkowi ze Śmiłowa (Gr. Kal. 2 k. 16). Maciejowi z Osieka Jarosław z Głowczyna, działający w imieniu Anny, wdowy po Kunacie z Droszewa, w r. 1441 gotów był uiścić 8 skojców celem uwolnienia z kaucji poręczycielskiej Ubysława "Kota" z Godziątkowa (ib. 3 s. 6). Andrzej z Osieka, syn Pietrasza, w r. 1446 uzyskał zapis 5 grz. od Anny Kunatowej z Droszewa (I. Kal. 3 k. 251). Piitr i Marcin, bracia rodzeni, w imieniu też innych braci na części Osieka odziedziczonej po stryju Berwoldzie zapisali w r. 1448 tytułem zastawu dług 40 grz.Annie z Droszewa i jej dzieciom (I. Kal. 4 k. 185v). Andrzej z Osieka w r. 1456 należał do świadczących pod przysięgą, że Mikołaj z Poniatowa uczestniczył w wyprawie pruskiej (Py. 11 k. 154). Arkembolda z Osieka w r. 1462 wzywała do uiszczenia 20 grz. Anna, wdowa po Kunacie z Droszewa (I. Kal. 1 k. 126v). Arkemboldowi zapisał jednocześnie 20 grz. długu Mikolaj z Osieka (ib.) Mikołaj O. ze swą żoną Anną na 11 łanach w Osieku i na połowie młyna wodnego na rzece Przośnie w r. 1462 zapisali 4 zł. węg. rocznego czynszu wyderkafowego od sumy 40 zł. i 8 zł. węg. ks. Jakubowi, altaryście Św. Mikołaja w Kaliszu (P. 1384 k. 103v). "Szl." Hieronim, dziedzic w Osieku, syn "opatrz." Mikołaja Króla, mieszczanina kaliskiego, w r. 1474 podniósł od Macieja, dziedzica w Osieku, 20 grz. z sumy 100 grz., należnej za dziedzictwo macierzyste w tej wsi (I. Kal. 2 k. 307). "Opatrzny" Jan, syn "opatrzn." Swola (?), mieszczanina kaliskiego, dziedzica Osieka w p. kal., swoją część macierzystą w tej wsi w r. 1475 sprzedał za 100 grz. Mikołajowi z Osieka (P. 1386 k. 26). Mikołaj z Dębów i Jakub z Osieka, dziedzice w Osieku, "alias Drogomirowie", bracia rodzeni, byli w r. 1486 godzeni przez arbitrów przy podziale ojcowizny (I. R. Kon. 1 k. 165v). Jakubowi "Drogomirowi" z Osieka Mniejszego w r. 1487 Katarzyna, żona Stanisława Luczywieńskiego (Luczydleńskiego) zastawiła łan roli osiadłej (ib. k. 173). Katarzyna Luczyleńska (!), żona Jana Kiełczowskiego, łan roli w Luczydlnie zastawiła w r. 1492 temuż Jakubowi (ib. k. 220). Mikołaj O. w r. 1487 asystował jako stryj Annie Poniatowskiej, żonie Stanisława Przetockiego (P. 1387 k. 72v; I. Kal. 3 k. 381). Mikołaj O. ręczył w r. 1487 za swoją bratanicę, córkę Grzymisława z Kotojecka (I. Kal. 3 k. 419). Mikołaj, dziedzic Osieka, w r. 1489 zapisał dług 17 grz. Michałowi Gniazdowskiemu w posagu za córką swą a jego żoną Anną (ib. k. 533). Nie żył już w r. 1497 (P. 1387 k. 153), a Gniazdowski w r. 1497 kwiował z posagu Macieja O-go, może brata żony? (ib. 4 k. 498). Maciej O. pozywany był w 1495 przez Piotra z Liścia, z ziemi kujawskiej, domownika ks. Stanisława Gruszczyńskiego, proboszcza kolegiaty kaliskiej (ib. k. 374). Arbitrzy t. r. godzili Macieja z Osieka z tym ks. Gruszczyńskim, dziedzicem Stobna w p. kal. (ib. k. 374v). Maciej O. w r. 1495 zobowiązał się dać sumę posagową rodzonej swej siostrez Jadwidze, żonie "opatrzn." Świętosława Komorka, mieszczanina kaliskiego (ib. k. 389v). Uzyskał Maciej w r. 1505 od ks. Marcina, plebana w Rzeszotarzewie, i Macieja, braci Droszewskich, zobowiązanie uiszczenia 30 grz., z zabezpieczeniem na Woli Niechanowskiej (Kal. 6 k. 95). Maciej O. asystował jako stryj przy transakcji zawieranej przez Jadwigę Lezieńską, żonę Mikołaja Potworowskiego (P. 1390 k. 137v). Od Andrzeja, Melchiora, Mikołaja braci "Korossów" z Kotlina (z zastrzeżeniem zgody ich brata Jana) w r. 1522 nabył wyderkafem za 100 grz. całą wieś Chrostowo oraz części wsi Leziona w p. kal. (P. 1392 k. 431) i t. r. części w Lezionej sprzedał wyderkafem za 20 grz. temu Potworowskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 75). Części w Lezionej i Chrostowie, nabyte od Jana Korosa, sprzedał w r. 1530 za 50 grz. małżonkom Potworowskim (ib. k. 167). Jadwiga, córka zmarłego Stanisława (O-go, w r. 1531 żona Jana z Grzybowa Rabieżyc zw. Patuła (G. 335a k. 146). Wojciech O. w r. 1533 występujący jako wuj Agnieszki, żony Jana Lisieckiego (I. R. Z. Kon. 6 k. 79). Jan O., syn Jana, był w r. 1536 pozywany przez Zofię Zorzewską, córkę Agnieszki Zorzewskiej o najazd jej domu w Zorzewie (P. 874 k. 352v). Benedykt O., mąż w r. 1539 Małgorzaty Modliborzanki, córki Stanisława (P. 878 k. 263v). Mikołaj O., asystował w r. 1540 jako "przyjaciel" Krystynie Kosmowskiej przy jej transakcji (P. 1394 k. 369). Zofia O-a w r. 1541 skwitowana przez rodzoną siostrę Annę, wdowę po Mikołaju Zimlińskim (Kośc. 234 k. 480v). Wojciech O. w r. 1552 od Benedykta Naczesławskiego "Ruska" i żony jego Katarzyny kupił za 200 grz. części w Naczesławicach p. kal. (I. i D. Z. Kal. 6 k. 447v; I. Kal. 15 k. 86). O zabicie Jana O-go pozywany był w r. 1558 Andrzej Poświątny z Borucina (I. Kal. 23 s. 1191). Wojciech O. kwitował w r. 1562 z 20 grz. małżonków Wojciecha Naczesławskiego Raczka" i Katarzynę Oszczeklińską (ib. 27 s. 683). Tomasz O., mąż Anny Gulczewskiej, córki Jana i Doroty Sierpowskiej, która w r. 1584 kwitowała z dóbr ojczystych w Wielkim Gulczewie brata Andrzeja Gulczewskiego i Mikołaja Morawskiego (P. 942 k. 423). Marcin O., w r. 1585 mąż Reginy Turzyńskiej (P. 1399 k. 487v). Zofia O-a, w r. 1585 sługa Heleny Roszkowskiej, wdowy po Wojciechu Rozdrażewskim (I. R. Kon. 21 k. 346v). Anna O-a, w r. 1598 żona Jana Sławińskiego. Piotr O., mąż Anny z Bylina Rusieckiej, wdowy 1-o v. po Dobrogoście Bzowskim, łowczym poznańskim, nie żyjącym już w r. 1611 (P. 986 k. 315). Anna, żona 1-o v. w latach 1622-1628 Walentego Falęckiego, 2-o v. w r. 1630 Jana Zapędowskiego. Wojciech dostał 20 I 1626 r. prawem kaduka majątek po Stanisławie, krawcu kaliskim, i po Jakubie Prusinowskim (M. K. 173 k. 222, 222v). Agnieszka, żona Macieja Ułanowskiego, nie żyła już w r. 1626. Jan z Osieka (czy Osiecki?), po którym wdowa, Barbara Łubowska szła w r. 1630 2-o v. za Andrzeja Ossowskiego (Ws. 206 k. 349v). Piotr, chrzestny 8 VIII 1632 r. (LB Szamotuły). Jan był ojcem: Marcina, Piotra i Pawła. z nich Piotr nie żył już w r. 1638, kiedy Jan z synem Marcinem a także w imieniu syna i brata cedowali sumę Krzysztofowi Rutkowskiemu (Kośc. 299 k. 62v). Aleksander zaślubił w r. 1654 Zofię Jezierską, córkę Oswalda, wdowę 1-o v. po Krzysztofie Wierzejskim i krótko przed ślubem, 3 II, uzyskał od niej zapis 1.000 złp. (G. 82 k. 901v). Testament spisywał w Łubowicach 24 X 1668 r. Śmiertelnie chory, zapisał 1.000 zł. pasierbowi Jakubowi Wierzejskiemu. Nie żył już w r. 1669 (P. 196 k. 142). Marianna z Osieka, w r. 1661 wdowa po Stefanie Jaraczewskim. Jan nie żył już w r. 1662, a był ojcem Franciszka Stanisława, który wtedy zapis na sumę 200 złp, uzyskaną od Adama Skąpskiego przy sprzedaży części wsi Skąpe małżonkom Szadokierskim, cedował Maciejowi Otta Trąmpczyńskiemu (I. Kon. 58 k. 113).

Agnieszka z Osieka, w r. 1665 wdowa po Stanisławie Kołudzkim. Katarzyna, żona Piotra Rokickiego, oboje nie żyli już w r. 1666. Stanisław, mąż Marianny Turzyńskiej, córki Adama i Anny Budziejewskiej, nie żyjącej już w r. 1667, bezdzietnej (Py. 153 s. 94). Jan, w r. 1674 ustanowiony przez Wojciecha Stolińskiego jednym z opiekunów jego dzieci (N. 185 k. 316). Jan, asesor ziemski człuchowski, w r. 1681 mąż Justyny Stolińskiej (N. 186 k. 46v). Anna, w r. 1684 żona Stanisława Kamińskiego, łowczego wschowskiego. Wojciech był w r. 1693 kwitowany przez Adama Jerzewskiego (Z. T. P. 35 s. 1250). Wojciech, chrzestny 10 VIII 1694 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Anna, w r. 1697 wdowa po Michale Żabińskim (Ząbińskim?), przyrodnia siostra Kazimierza Korytowskiego (N. 189 k. 307v) była 2-o v. w r. 1700 żoną Prądzyńskiego. Brat Justyn, "lajk", umarł na zarazę 30 IX 1709 r. (Nekr. Ref. Pozn.). Katarzyna, żona Mateusza Żołczyńskiego, oboje już nie żyłi w r. 1711. Konstancja, nie żyjąca już w r. 1729, żona Wojciecha Koczorowskiego. Zofia, sędzina (?) kaliska, chrzestna 23 IX 1735 r. (A. B. Koło, W. 48). Andrzej, ekonom (gubernator) dworski w Buku i Barbara Chylkowska, rodzice porodzonych w tamtejszym dworze, Walentego Macieja, ochrzcz. 25 II 1750 r., Franciszka Józefa, ochrzcz. 17 X 1752 r., podawanego do chrztu przez pannę Katarzynę O-ą, Małgorzaty, ochrzcz. 9 VII 1747 r. (LB Buk). Zofia przed 16 IV 1747 r. wyszła za Stanisława Gałeckiego, a chrzestnym ich dziecka była 16 IV 1747 r. panna Katarzyna O-a (LB Żerków). Gałecki żył jeszcze w r. 1749, ona 25 II 1755 r. Eleonora umarła 15 III 1748 r. (A. B. Koło, W. 48). "Szl." Andrzej i Ewa, rodzice Marcjanny, ur. w Pakości, ochrzcz. 16 VII 1749 r. (LB Pakość). Andrzej i Regina, rodzice Piotra, ur. w Mieszkowie, ochrzcz. 29 VI 1749 r. (LB Mieszków). Jan zmarł w r. 1762 we wsi zw. Komenderstwo (Komandoria), pochowany w kościele Św. Jana pod Poznaniem 10 IV (LM Św. Jan, Pozn.). Małgorzata, żona Kazimierza Smoleńskiego, a indult konsystorza poznańskiego na ich ślub dany był 24 VII 1765 (LB Zbąszyń). Ten Smoleński był komornikiem ziemskim granicznym (jakim?), Małgorzata zaś umarła w Chrośnicy 13 III 1778 r., pochowana w Zbąszyniu w Nowym Kościele. Teresa wyszła 25 VII 1781 r. za Alojzego Sulczyńskiego z Lubasza, celnika, żyli jeszcze oboje 26 X 1796 r. Katarzyna z Raczkowskich O-a zmarła 26 VI 1786 r. (A. B. Koło, W. 48). Piotr i Stanisław, synowie zmarłego Józefa i Magdaleny Mioduskiej, w r. 1788 (G. 115 k. 22). Katarzyna przed 28 III 1791 r. zaślubiła Sylwestra Bogusławskiego. Józef Fryderyk, porucznik w regimencie von Carlowitza, z żony Filipiny Jakobiny Lorentz. Miał córkę Mariannę Ernestynę zmarłą w Zdunach 21 XI 1800 r. w wieku dwóch lat i dwóch miesięcy (LM Zduny). Leonard, posesor Szczytnik, i Petronella z Wiśniewskich, rodzice Marianny, ur. tamże 11 VI 1850 r. (LB Głuszyna). Ks. Ignacy, dyrektor (!), zmarły 21 I 1861 r., pochowany w Osiecznej (Dz. P.).

>Osieczkowska "szl." Anna z Osieczkowa (Osiecka?), w wojew. chełmińskim, w r. 1576 żona "szl." Stanisława Ciosnowskiego z Głogowa w ziemi kaliskiej.

>Osieczyńska Anna, wdowa, wyszła 12 VIII 1697 r. za Stanisława Chwalibowskiego.

>Osiełkowscy, Osiałkowscy (czy szlachta?) "Ur." Stanisław, zmarły w Bzowie 26 V 1734 r. w wieku lat 40. Z żony Teresy miał syna Antoniego, ur. tamże, ochrzcz. 27 I 1726 r., i córkę Ludwikę, ur. tamże, ochrzcz. 4 X 1733 r. (LM, LB Lubasz).

>Osięgłowski "ur." Stanisław, chrzestny 8 V 1680 r. (LB Św. Wojciech, Pozn.).

>Osińscy h. Pomian, z Ośna Nadolnego w pow. inowrocławskim, używali niekiedy przydomku "Obermut". Maciej O. Obermuth, mąż Jadwigi Ruszkowskiej, nie żył już w r. 1584, kiedy ta Jadwiga była już 2-o v. żoną Jakuba Iłowieckiego i wraz z nieletnimi dziećmi porodzonymi z pierwszego męża, Janem i Zofią, pozywała Jadwigę O-ą, córkę Macieja "Ptaka" O-go, żonę Jana Podbielskiego (I. R. Kon. 21 k. 233). Mikołaj nie żył już w r. 1610, pozostawiony wdowę Annę oraz synów: Jana, Kaspra, Gabriela, Grzegorza, Stanisława i Krzysztofa. Gabriel pozywał Bartłomieja Rusinowskiego o nejście w Ośnie domu matki i zadanie ran. Uzyskał w r. 1610 intromisję do Góry w p. kon., dóbr Rusinowskiego (I. Kon. 35 s. 394). Inny z synów Mikołaja, Jan żył jeszcze w r. 1625 (ib. 44 k. 67). Kasper był w r. 1617 mężem Urszuli Goreckiej (G. 74 k. 142v). Spadkobierca brata Stanisława i nabywca praw od braci, Jana, Gabriela i Krzysztofa, pozywał w r. 1625 Tomasza Sulińskiego (I. Kon. 44 k. 67). O Gabrielu będzie niżej. Grzegorzowi zapisał w r. 1615 dług 200 zł. Jan Borzewicki (ib. 38 k. 559). Stanisław zawierał w r. 1617 kontrakt z Reginą ze Szczytnik, wdową 1-o v. po Wojciechu Dobrosołowskim (G. 74 k. 253v), zapewne o rękę Agnieszki Dobrosołowskiej. Ta, już będąc żoną Stanisława O-go, swoje części Komorowa w p. gnieźn., odziedziczone po dziadzie Aleksandrze Jerzykowskim, sprzedała w r. 1618 za 200 złp. Wojciechowi Załuskowskiemu (G. 337 k. 415v). Oprewił jej w r. 1619 posag 400 złp. (G. 337 k. 447). Brata Gabriela w r. 1622 kwitował ze 160 zł. (I. Kon. 42 k. 148). Uzyskał w r. 1622 od Piotra Mielżyńskiego zapis 1.600 złp. długu (ib. k. 190). Nie żył już w r. 1624, kiedy owdowiała Agnieszka wyznaczała plenipotentem Wojciecha Droszewskiego (I. Kal. 90b s. 2735). Był bezdzietny. Krzysztof w r. 1619 towarzyszył jako "przyjaciel z linii ojczystej" Elżbiecie Załuskowskiej, żonie Adama Lubońskiego (G. 337 k. 448v).

Gabriel, syn Mikołaja i Anny, od Wojciecha Załuskowskiego w r. 1612 wydzierżawił część Komorowa p. gnieźn. (I. Kal. 78 s. 362). Wraz z żoną Ewą ze Skąpego (Skąpską?) w r. 1614 skwitowany przez tego Załuskowskiego z dzierżawy części Dobrosołowa (I. Kon. 38 k. 203). Prawa do spadku po bracie Stanisławie w r. 1625 (lub przed tą datą) scedował bratu Kasprowi (ib. 44 k. 57). Nie żył już w r. 1652, kiedy synowie jego, Adam i Jan kwitowali się wzajemnie z kontraktu (I. Kon. 118 s. 1571).

1. Adam, syn Gabriela, części wsi cz. miasta Strzyżewa i pustki Bruszkowa w pow. ostrzeszow. zastawił w r. 1652 za 5.000 złp. Stanisławowi Łaskawskiemu (I. Kal. 133 s. 142). Dziedzic w Strzyżewie w r. 1657 (ib. 122 s. 811), kwitował w r. 1668 ze sprawy sądowej Krzysztofa Rokoszewskiego (ib. s. 1141). Nie żył już w r. 1673, kiedy żona jego Marcianna Łaskawska, córka Stanisława i Jadwigi Mączyńskiej, wdowa 1-o v. po Leopoldzie Świeykowskim, a teraz również i po trzecim mężu, Marianie Miecznikowskim (ib. 133 s. 142), kwitowana była przez Adama Jaraczewskiego z 500 zł. (ib. s. 158), a przez Macieja Godurowskiego ze 100 zł (ib. s. 770). Synowie: Stanisław, Dobrogost i Michał. Stanisław w r. 1677 zapisał 800 zł. długu Zygmuntowi Gosławskiemu (ib. 138 s. 1064). Chyba identyczny z nim był Stanisław zmarły 30 VIII 1689 r.? (A. B. Koło, W. 48). Dobrogost spisywał w r. 1678 zwajemne dożywocie z żoną Zofią Żakowską, córką Adama i Zgody (Konkordii) Klichowskiej (R. Kal. 15 k. 631).

Michał, syn Adama i Łaskawskiej, wspólnie z bratem Stanisławem kontrakt zawarty w r. 1679 z Ewą Kurowską wdową po Marcinie Rościerskim względem zastawu części wsi Strzyżew Kolniczyzna, pod zakładem 5.000 zł., cedował w r. 1681 małżonkom Kasprowi Gosczyńskiemu i Barbarze Swinarskiej (I. Kal. 140 k. 241v). Nie żył już w r. 1736. Synowi jego Adamowi Ewa z O-ch Smardowska, stryjeczna siostra ojca, scedowała wówczas kontrakt dotyczący sprzedaży Strzyżewa, spisany w 1686 (I. Kal. 171/173 s. 205).

2. Jan, syn Gabriela, mąz Katarzyny Jaraczewskiej, córki Swiętosława, która w r. 1669 kwitowała Stanisława Jemielskiego, dziedzica wsi Lipe, z prowizji od sumy 400 zł. (I. Kal. 129 s. 276). Żyła jeszcze w r. 1673 (ib. 133 s. 158). Zupełnie nie umiem z tym pogodzić zapisu z t. r., ale nieco wcześniejszego, którym Jan O., syn Gabriela, przyszłej swojej żonie, Annie Sośnickiej, na sumie 2.000 zapisanej przez Andrzeja Mielęckiego. dziedzica Ociąża, zapisał dług 1.000 zł. (ib. s. 38). Jana i Jaraczewskiej, nie żyjącej już w r. 1710, syn Adam kwitowł t. r. Adama Świejkowskiego z 5.000 złp., zapisanych przez Piotra (?) Jaraczewskiego, dziedzica Strzyżowa (Ws. 77 VII k. 34v). Nie żył już ten Adam z pewnością w r. 1712, bowiem wtedy jedyną spadkobierczynią Jana mieniła się córka jego z Jaraczewskiej, Ewa, żona 1-o v. w r. 1709 Wawrzyńca Witkowskiego, 2-o v. w latach 1714-1736 Macieja Smardowskiego. Cedowała ona w r. 1714 pewne sumy bratu rodzono-stryjecznemu Michałowi O-mu, synowi Adama i Łaskawskiej (I. Kal. 159 s. 108). Żyła jeszcze w r. 1736 (ib. 171/173 s. 205). Zob. tablicę 1.

@tablica: Osińscy (Obermutowie) h. Pomian 1

Świętosław nie żył już w r. 1712, kiedy wdowa po nim Teresa Paruszewska ustanawiała plenipotentów (I. Kon. 73 k. 127v). Była już wtedy 2-o v. żoną Zygmunta Zaborskiego, a w. 1717 3-o v. Kazimierza Tchorzewskiego, dziedzica Sokołowa (ib. k. 474v), z którym wzajemne dożywocie spisywała w r. 1718 (ib. 75 k. 14v). Chyba żyła jeszcze w r. 1735 (I. Kal. 171/173 s. 293). Syn Antoni.

Antoni Obermut O., syn Świętosława i Paruszewskiej, uzyskał w r. 1735 zapis 10.000 zł. od Marianny Bledzewskiej, córki Tomasza, komornika ziemskiego kaliskiego, i Barbary Rożyckiej, wdowy 1-o v. po Macieju Skarb Waliszewskim (ib. s. 95). Marianna już będąc żoną O-go, t. r. kwitowała Franciszka Bielińskiego, marszałka nadwornego koronnego, posesora Przygodzic, z 15.000 zł., zapisanych jej ojucu (ib. s. 290, 293). Dziedzic Bętkowa w wojew. sieradzkim, nie żył już w r. 1752 (I. Kon. 78 s. 601), zaś jego żona nie żyła w r. 1756 (ib. 79 k. 17v). Dzieci ich: Jan, Walenty, Józefata, Scholastyka i Bogumiła, w r. 1752 pozostawały pod opieką Kazimierza Tchorzewskiego, dziedzica Sokołowa. Zapisał im wtedy 200 zł. węg. Rafał Gurowski, starosta kolski (ib. 78 s. 601).

1. Jan, syn Antoniego i Bledzewskiej, dziedzic Bątkowa, w imieniu własnym, brata Walentego i sióstr w r. 1756 kwitował Kazimierza Thorzewskiego jako wyznaczonego testamentem ojca opiekuna (ib. 79 k. 17v). Zawierał 23 VI 1773 r. z Ludwiką Łącką, wdową po Aleksandrze Skrzyńskim, pisarzu grodzkim kaliskim, dziedziczką Kwiatkowa p. kon., kontrakt o zastaw tej wsi, pod zakładem 16.000 złp. (I. Kal. 209/213 k. 73) i powtórnie 20 VI 1774 r. z tąż Ludwiką kontrakt o zastaw Kwiatkowa, pod zakładem 20.000 złp. (ib. 214/216 k. 140). Od drugiego męża Ludwiki Józefa Drywy Zakrzewskiego, pisarza grodzkiego pyzdrskiego, w r. 1780 Kwiatków z przyległościami i propinacją w Kozubowie wziął w trzyletni zastaw pos zakładem 20.000 złp. (I. Kon. 82 k. 197). Wspólnie z bratem Walentym, jako wnukowie i spadkobiercy Teresy z Paruszewskich 3-o v. Thorzewskiej, skwitowali w r. 1781 Mariannę z Dębołęckich, wdowę po Kazimierzu Thorzewskim i 2-o v. po Macieju Rapackim, 3-o v. obecnie żonę Antoniego Dobka, dożywotnią posesorką wraz z trzecim mężem Sokołowa, z 6.600 złp. z sumy 7.800 złp. posagowych Teresy z Paruszewskich, zabezpieczonych na kluczu Russowskim, a przez jej męża Kazimierza Thorzewskiego podjętych i przeniesionych na Sokołowo (ib. k. 255).

2. Walenty, syn Antoniego i Bledzewskiej, stolnik chełmiński w r. 1788 (I. Kal. 228 k. 515). Cedował w r. 1784 pewne sumy Janowi Piotrowi Bończy Brzeskiemu, wojskiemu bydgoskiemu, komornikowi granicznemu brzeskiemu-kujawskiemu (I. Kon. 83 k. k.3). Od Anny Radolińskiej, żony Jakuba Godlewskiego, łowczyca inowrocławskiego, kupił 9 X 1788 r. za 13.000 złp. czwartą część wsi: Koźmina, Kwiatkowa, Głów, Koźnicy, Sacał w p. kon., Łękoszyna i Kozubowa w p. sier. (I. Kal. 228 k. 515). T. r. od Marianny z Radolińskich, żony Paulina Gąsiorowskiego, kupił za 3.000 złp. jej części tych dóbr (I. Kon. 84 k. 82), zaś od jej siostry Katarzyny Radolińskiej, wdowy po Mikołaju Luboradzkim, t. r. 11 VIII jej tamtejsze części za 2.000 złp. (ib. k. 74v, 166v), a od Ludwika Radolińskiego jego części za 10.000 złp. (ib. k. 80). Jeszcze inne części tych dóbr 2. V 1789 r. kupił od Józefa Barczewskiego, burgrabiego grodzkiego kaliskiego (I. Kon. 84 k. 121v). Jako dziedzic Koźmina z przyległościami kwitował w r. 1792 Tomasza Moszkowskiego, komisarza województwa łęczyckiego, posesora Rzuchowa z klucza Chełmskiego (ib. 84 k. 371). Syn Walentego, Augustyn, dziedzic Koźmina, legitymawał się w Królestwie Polskim w r. 1837 z herbem Pomian. Syn Leona (zapewne syna Walentego i Teofili Mączyńskiej, Jan, dziedzic Kwiatkowa, wylegitymował się wtedy również z tymże herbem. Wylegitymowana też była w Królestwie Polskim wdowa po Leonie, Antonina Joanna z Borowskich, 1-o v. Kwilecka (Spis szlachty Król. Pol.; Uruski), więc zapewne macocha Jana. Zob. tablicę 2.

@tablica: Osińscy (Obermutowie) h. Pomian 2

Franciszek, mąż Franciszki Boboleckiej, córki Michała i Justyny Linowskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Glinieckim i 2-o v. po Walentym Zbierzchowskim, w r. 1747 zrzekła się praw po części Szyszynka zw. "Czeszajkowizną" i "Muchlińszczyzną", trzymanych po drugim mężu (I. Kon. 78 s. 113). Wraz z siostrami w r. 1748 skwitowana przez Zygmunta i Pawła braci Łakińskich z 3.500 złp. (P. 1291 k. 98v). Franciszek w imieniu własnym i żony kwitował w r. 1752 Tomasza Klamborowskiego, siostrzeńca i spadkobiercę Walentego Zbierzchowskiego, z 350 złp. (I. Kon. 78 s. 609). Drugą żoną Franciszka była Anna Będkowska (Bętkowska), córka Jakuba, podczaszego kruszwickiego, i Marianny Czekanowskiej, króra w r. 1761 kwitowała ojca z 3.000 złp z dóbr ojczystych (ib. 79 k. 255v). Dzierżawca połowy Rossoszycy, umarł tam 27 XI 1770 r. (LM Rososzyca). Wdowa Anna Bętkowska i jej małoletni pasierb Józef O., działąjąc pod opieką rodzonego stryja Pawła, obierali w r. 1770 arbitra (I. Kal. 203/213 k. 90v). Z drugiej żony Franciszek miał syna Jana Baptystę Pawła ur. w Rossoszycy 16 VI 1770 r., i pogrobową córkę Konstancję, ur. tamże 3 II 1771 r. (LB Rososzyca).

Józef, syn Franciszka i Boboleckiej, w asyście stryja i opiekuna Pawła, cedował w r. 1771 macosze Annie Będkowskiej sumę 1.125 złp, jako rekompensatę sumy 3.000 złp. zapisanej przez ojca (I. Kal. 209/213 k. 6v). Posesor wsi Podkoce, w r. 1774 mąż Franciszki Modzelewskiej (LB Skalmierzyce), córki Antoniego i Krystyny Krzesińskiej. Od Antoniego Modzelewskiego w r. 1780 uzyskał cesję sumy 2.000 złp., z sumy 7.000 złp. zapisanej w r. 1775 przez Stefana Modzelewskiego (I. Kon. 82 k. 175). Od Katarzyny Pilskiej, żony Marcina Zaleskiego, w r. 1784 uzyskał cesję sumy na wsi Gorynino w p. kon., odziedziczonej po cioctkach Jadwidze i Teresie Pruszewskich (ib. 83 k. 15). Cedował w r. 1785 pewne sumy Antoniemu Mierzejewskiemu, chorążemu kawalerii narodowej (ib. k. 189). Kwitował w r. 1787 Józefa Kralla, dziedzica Kołdrąbia, z sumy 1.000 złp., zapisanej przez poprzedniego dziedzica tych dóbr, Ignacego Niesołowskiego (G. 114 k. 78v). Od szwagrów swych, Stanisława "Chorążyka", Józefa i Gabriela Modzelewskich uzyskał w r. 1791 cesję procesu toczonego przeciwko Mariannie z Wiesołowskich i Wojciechowi, małżonkom Radońskim, skarbnikostwu radomskim, o uiszczenie pewnej sumy z ceny wsi Strzyżewa (I. Kon. 84 k. 300). Syn Józefa, Andrzej, ur. w Podkocach 28 XI 1774 r. (LB Skamierzyce). Córka, Tekla Antonella, ur. w Droszewie 19 XII 1775 r. (LB Droszew).

Paweł wspomniany wyżej jako stryj i opiekun Józefa, syna Franciszka, zapewne więc tego Franciszka brat. Chciałoby się owego Pawła identyfikować z Pawłem synem Jakuba, w tym zaś Jakubie widzieć Jakuba zmarłego w Strzałkowie 28 VI 1759 r. (LB Skarboszewo). Paweł, syn Jakuba, zmarł w Psarach w domu syna swego Jakuba, 14 III 1794 r. w wieku 97 lat (LM Rososzyca). Wynikałoby z tego, iż Franciszek, mąż Boboleckiej, o którym było wyżej, to również syn Jakuba? Pawła, chyba identycznego z synem Jakuba, spotykamy w latach 1738-1741 jako męża Barbary Paruszewskiej, córki Kazimierza i Marianny Dzierzbińskiej (I. Kon. 77 k. 108, 160, 222). Ta Barbara w r. 1741 kwitowała z 1.772 złp. swych braci, Michała i Tomasza Paruszewskich, dziedziców Gorynina (ib. k. 228v). Synem Pawła (zmarłego w r. 1794!) był Jakub, posesor Psar w r. 1794. Jakub świadkował 1 VI 1776 r. (LB Droszew), plenipotent w r. 1787 Zofii Modzelewskiej, zamężnej 1-o v. Karwosieckiej 2-o v. Kuleszyny, siostry Józefowej O-ej (ib. 83 k. 329v). Jego żoną była w r. 1787 Kunegunda Karwosiecka, córka Józefa i Agaty Klińskiej, która 1 VI t. r. w Kakawie spisywała umowę działową ze swymi przyrodnimu braćmi, przyrodnim Stanisławem, rodzonymi, Wiktorem i Aleksandrem Karwosieckimi (I. Kal. 228 k. 161v). Jakuba i Karwosieckiej córki porodzone w Psarach: Wiktoria, zmarła 20 III 1796 r. wieku 9 lat, Katarzyna Ludwika, ur. 6 IV 1789 r., Urszula Jadwiga Barbara, ur. 14 X 1790 r. (LM, LB Rososzyca). Zob. tablicę 3.

@tablica: Osińscy (Obermutowie) h. Pomian 3

>Osińscy, Osieńscy różni, a wśród nich z pewnością niemało Pomianów. Mikołaj Osieński, stolnik inowrocławski, dziedzic Ośna Wielkiego w p. inowrocł., skąd właśnie wiedli się Pomianowie, o których mówiłem wyżej. Nie mama jednak pewności, czy siedzieli tam już w XV wieku. Stolnik Mikołaj nie żył już w r. 1459, a był mężem Anny z Trląga i Suchodołu (G. 7 k. 195). Wdowa w r. 1469 była pozywana przez Jana z Cerekwicy (G. 9 k. 6v). Dziedziczka Trlągu w r. 1478 wymieniła z synem Maciejem Osieńskim połowę Trlągu i część Suchodołu w p. gnieźń. oraz połowę Obódna w p. kcyń., za wsie Ośno i Brudnowo w p. inowrocł. (P. 1386 k. 98v). Synowie, Mikołaj i Maciej, córki, Katarzyna i Anna, wspomniane w r. 1478 (G. 21 k. 55). Mikołaj wraz z siostrami w r. 1478 kwitował brata Macieja z dóbr macierzystych w połowie Trlągu, trzeciej części Suchodołu i w połowie Obodna (ib.). Maciej całą swą część w Obodnie w r. 1480 sprzedał za 200 grz. Janowi Ostrowskiemu (P. 1480 k. 197). Części ojczyste (!) w Trlągu i Suchodole w r. 1483 dał Jarosławowi z Przybranowa, cześnikowi brzeskiemu, w zamian za całą jego część w Przybranowie Wielkim w p. brzeskim-kuj. (P. 1386 k. 175).

Jan z Ośna w r. 1465 pozywał Mikołaja i Tomasza, braci, z Rogowa, Starczynowa, Stroszek i Kokoszek (Py. 14 k. 37v). Jan Osieński w r. 1486 kupił za 120 grz. od Jakuba Gunickiego za 120 grz. wieś Myszakowo w p. kon. (P. 1387 k. 66). Dziedzic w Myszakowie, swe prawa i przezyski na 100 kop. i 5 grz. na wsi Kokoszki w r. 1492 sprzedał wyderkafem Mikołajowi Starczynowskiemu, aż do śmierci swej żony Katarzyny Starczynowskiej, córki Tomasza, babki zaś Mikołaja, Jana i Macieja Starczynowskiech (P. 15 k. 307v). Nie żył już w r. 1497, kiedy po nim, jako po rodzonym stryju, dziedziczyły w Myszakowie, Katarzyna, żona Pawła, dziedzica w Piaskach, i Zofia, żona "opatrzn." Walentego, mieszczanina z Radziejowa. Sprzedały one wtedy części w Myszakowie za 90 grz. Jakubowi i Janowi, dziedzicom w Modliborzycach (P. 1383 k. 140). Jadwiga z Ośna, w r. 1487 żona Jana Kozielskiego. Bracia rodzeni, Jan i Dobrogost. Po Janie córka Elżbieta, żona Mikołaja Pląskowskiego, swoją bliższość do ósmej części w Długiej Goślinie w p. pozn., po ojcu i stryju, sprzedała w r. 1490 Dobrogostowi Goślińskiemu (P. 22 k. 173).

Annie Osieńskiej w r. 1494 zastawiła pół łana pustego w Szyszynie p. gnieźn. Elżbieta, żona Janusza z Szyszyna (G. 8 k. 50). Anna ta, wdowa po Szymonie Osieńskim, w r. 1495 wzięła w zastaw wyderkafowy od Klary Grądlińskiej i Elżbiety Januszkowskiej, dziedziczek w Szyszynie, za sumę 20 grz. dwóch kmieci osiadłych w Szyszynie (G. 16 k. 109). Wojciech Osieński (może syn Szymona?) w r. 1513 kupił za 40 grz. od Jakuba i Marcina Szyszyńskich dwa puste łany w Szyszynie Wielkim (G. 259 k. 42v, 335a k. 19v). Za tego Wojciecha O-go z Wielkiego Szyszyna w r. 1513 ręczyli, pod zakładem 120 grz., Marcin i Jan Boszkowscy, iż będzie żył w pokoju z Janem Uniesławem z Wielkiego Szyszyna (G. 25 k. 337). Nie żył ów Wojciech Osieński cz. Szyszyński w r. 1518, kiedy wdowę po nim Dobrochnę pozywały Anna, Dorota i Jadwiga, córki zmarłego Macieja O-go, o wygnanie ich z dóbr rodzicielskich w Szyszynie (P. 866 k. 222). Pozywał ją wtedy i Maicej Osieński, stryj małoletnich, Jana i Anny, dzieci Wojciecha, o wygnanie z opieki w Szyszynie, ich dobrach ojczystych (P. 866 k. 222v). Dobrochna, "nieosiadła gołota", w r. 1519 pozwana była o zakład 30 grz. przez Annę, Dorotę i Jadwigę, córki zmarłego Macieja O-go. Ponieważ nie stanęła, miała płacić winę (P. 867 k. 19). Katarzyna O-a wraz ze swymi prawnukami (pronepotes), Wojciechem i Anną, łan pusty w Wielkim Szyszynie w r. 1533 sprzedała za 20 grz. Janowi Dziećmiarowskiemu (I. R. Kon. 2 k. 289v)

Maciej O. "Ptak" nie żył już w r. 1581, kiedy jego córka Jadwiga była żoną Jana Podbielskiego, dziedzica we wsi Podbiele i Szetlewo w p. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 267v). Tę Jadwigę Podbielską w r. 1584 pozywali Jan i Zofia, nieletnie dzieci zmarłego Macieja O-go Obermuta oraz Jadwiga Ruszkowska, wdowa po Macieju, teraz 2-o v. żona Jakuba Iłowskiego (I. R. Kon. 21 k. 233). Oboje Podbielscy żyli jeszcze w r. 1598. Jan "Ptak" O. (może syn Macieja?) w r. 1589 uzyskał zapis długu 5 grz. od Jana Pobielskiego (ib. 23 k. 416v). Mąż Małgorzaty Podbielskiej, wspólnie z nią w r. 1590 brał od małżonków Stanisława Podbielskiego i Zofii Bogusławskiej na trzy lata w zastaw w sumie 100 zł. długu cztery części we wsi Podbiele p. kon. (Py. 125 k. 453). Oboje małżonkowie w r. 1592 skwitowali tych Podbielskich ze 100 zł. długu (I. R. Kon. 25 k. 11). Od małżonków Jana Podbielskiego i Jadwigi O-ej w r. 1595 Jan kupił za 8 grz. pusty plac we wsi Podbiele (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 57). Kwitował w r. 1598 małżonków Stanisława Podbielskiego i Zofię Bogusławską (I. R. Kon. 28 k. 369). Oboje z żoną w r. 1601 zapisali 20 zł. długu Jakubowi Podbielskiemu (I. R. Kon. 30 k. 16). Nie żył już Jan w r. 1631, kiedy synowie jego i Małgorzaty, Grzegorz i Walerian (Walenty?), spadkobiercy bezpotomnego Jana Podbielskiego, kwitowali z 200 zł. Jana Waliszewskiego (I. Kon. 46 k. 311). Owdowiała Małgorzata w r. 1636 cedowała sumę 1.000 złp., zapisaną jej przez męża, synowi Walentemu (!) (I. Kon. 48 k. 224).

Jan, sługa Zygmunta Grudzińskiego, w r. 1586 w Kórniku, w gospodzie Stanisława Łapki "usiekł" Jerzego Mieszkowskiego (Mięskowskiego) (P. 948 k. 227). Mikołaj, jezuita, chrzestny 3 XI 1608 r. (LB Droszew). Maciej, w r. 1619 ustanowiony plenipotentem przez Zofię Czekanowską, 1-o v. Mielżyńską, 2-o v. Wilkostowską, kasztelanową konarsko-kujawską (I. Kon. 40 s. 156). Stanisław, dziedzic w Osinach, Kustrzycach i Myjomicach, w r. 1620 zapisał dług Janowi Bartochowskiemu (Z. T. P. 28a s. 498). Jan i żona jego, Zofia ze Strzemielca Łaszczówna, córka Piotra, nie żyli już oboje w r. 1629 (P. 1416 k. 699). Błażej O. zw. Duchnicz, z Ośna Górnego w p. przedeckim, nie żył już w r. 1631, kiedy syn jego Marcin swe części w tej wsi za 200 zł. sprzedał rodzonemu bratu Mateuszowi (R. Kal. 11 k. 230v), Mateusz zaś zapisał 20 zł. długu bratu Marcinowi (I. Kal. 97a s. 524). Stanisław, syn zmarłego Wojciecha z pow. brzeskiego-kuj. (więc może Pomian?), w r. 1632 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Katarzyną Gałęską "Pankówną" (R. Kal. 11 k. 371v). Stanisław w r. 1633 skwitowany z pretensji przez Katarzynę Sławoszewską, wdowę po Piotrze Domaradzkim (I. Kal. 99b s. 1680). Katarzyna z Osin O-a, w latach 1638-1662 wdowa po Piotrze Rokickim. Stanisław, syn zmarłego Jana, zawierał w r. 1645, pod zakłademm 2.000 złp. kontrakt z Sewerynem Golińskim (I. Kon. 51 k. 407). Anna, w r. 1653 żona Stanisława z Wierzbna Pawłowskiego. N. Osiński, mąż Zofii Gozdowskiej, wdowy 1-o v. po Wojciechu Kaniewskim, nie żyjącej już w r. 1661 (ib. 58 k. 102). Jan zawierał w r. 1661 kontrakt z Andrzejem Boguckim, działającym też w imieniu ojca Sebastiana Boguckiego (I. Kal. 125 s. 82). Kazimierz i Barbara, rodzice Marianny, ur. w Tupadłach, ochrzcz. z wody 18 VI 1665 r., z ceremonii 2 VII (LB Ludziska). Wojciech z żoną Zofią Kotarbską, wdową 1-o v. po Wojciechu Parzynczewskim, w r. 1665 brali zastawem od Jana Wolińskiego pewne role w Żakowicach p. kal. (I. Kal. 126 s. 291). Agnieszka, żona 1-o v. "sław." Dadźboga Latorkowicza, mieszczanina kaliskiego, 2-o v. w r. 1669 Tomasza Szołajskiego (I. Kal. 129 s. 16). "Szl." Stanisław, sługa w Płaczkowie, umarł 4 VIII 1671 r. (LM Kobylin). Maciej, syn zmarłego Felicjana, z żoną Krystyną Golińską w r. 1674 brali w zastaw za 900 złp. od Adama Golińskiego, burgrabiego ziemskiego konińskiego, częci wsi Spławie i miasta Golina (I. Kon. 60 k. 698v), zaś w r. 1675 kwitowali go z owego zastawu (ib. k. 802). Jan, nie żyjący już w r. 1690 zastrzelony przez Mierzewskiego, byłego dziedzica Mierzewa, mieszkającego potem w Czeluścinie (G. 91 k. 13), mąż Anny Skrzetuszewskiej, córki Wojciecha i Anny Gurowskiej (G. 89 s. 111), która sukcesję po wujach rodzonych, Pawle i Piotrze Gurowskich, dziedzicach Gurowa, w r. 1695 cedowała Zofii Cielmowskiej, wdowie po Janie Wierzbińskim (G. k. 52v). Prawa do Skrzetuszewa w p. gnieźn., ojcowizny swej, w r. 1701 cedowała rodzonej brtanicy, pannie Mariannie Skrzetuszewskiej, córce zmarłego Stanisława (G. 91 k. 13). "Szl." Eustachy i Zofia, rodzice Marcina, ochrzcz. 8 X 1691 r. (LB Sw. Trójca, Gn.). "Szl." Ewa zaślubiła przed 27 VI 1692 r. Wawrzyńca Witkowskiego (LB Ostrzeszów). Stanisław i Anna Rzegnowska, oboje w r. 1699 już nie żyjący, rodzice Anny, która wtedy od Jakuba Paruszewskiego, miecznikowicza wschowskiego, uzyskała zapis 350 złp. w talarach cesarskich (G. 90 k., 235). Jan, w r. 1699 mąż Doroty Dzierżanowskiej, córki Stanisława i Małgorzaty Lamówny (I. Kon. 70 k. 565). Hiacent i Anna, rodzice Reginy, ochrzcz. 2 IX 1706 r. (LB Św. Wojciech, Pozn.). Józef, w r. 1713 mąż Jadwigi Rzekieckiej (I. Kal. 159 s. 221). Antoni zaślubił 27 VI 1718 r. Zofię Smolińską (LC Twardów). Jan nie żył już w r. 1727, był mężem Teresy Mierzewskiej, wtedy wdowy, 2-o v. w r. 1739 żony Wojciecha Pniewskiego (I. Kon. 77 k. 152v). Antoni i jego żona, chrzestni 25 VI 1727 r. (LB Witkowo). Jan w czerwcu 1728 r. zaślubił Katarzynę Przygodzką (LC Nowemiasto). S. Jadwiga, franciszkanka, umarła w Kaliszu 10 IX 1734 r. (Nekr. Franciszkanek, Śrem.). Jan, świadek 26 XI 1740 r. (LC Objezierze). Antoniemu O-mu cedowała sumę 200 zł. w r. 1740 Marianna Starzeńska, wdowa po Stefanie Otockim, 2-o v. żona Andrzeja Koczańskiego (I. Kal. 177 s. 295). Adam, t. r. mąż Magdaleny Kręskiej, córki Cypriana, chorążego wieluńskiego, i Katarzyny z Nadola Łąckiej, wdowy 1-o v. po Stanisławie Orzelskim (Z. T. P. 49 k. 122). Joanna zaślubiła przez 30 XI 1741 r. Wawrzyńca Koryckiego. "Szl." Michał ekonom z Mierzwina, chrzestny 21 VI 1742 r. (LB Tuczno). Ten sam chyba "ur." Michał zaślubił w Tucznie 19 II 1743 r. Agnieszkę Obrębską (obremska) (LC Tuczno). Jan i Magdalena, rodzice Marianny, ur. w Grochowiskach Mniskich, ochrzcz. 23 III 1743 r. (LB Izdebno). Jan, administrator Jana Trepki w Ociążu, poślubił 11 X 1744 r. Teresę Wolską, sługę w Mielęcinie (LC Parzynów). "Szl." Kazimierz ożenił się 22 IV 1744 r. ze "sław." Barbarą Glibicką, wdową, mieszczką z Krzywinia (LC Krzywiń). Marianna, z Dąbrówki, chrzestna 26 X 1744 r. (LB Mogilno). Magdalena, żona Piotra Popowskiego, oboje nie żyli już w r. 1745. Teresa, w r. 1751 żona Zygmunta Broniewskiego. Paweł ze wsi Góry, chrzestny 6 XI 1746 r. (LB Mogilno). Regina, z Wilczyny, czrzestna 30 V 1753 r. (LB Duszniki). Antoni, towarzysz, zmarł 20 IV 1754 r. (A. B. Koło, W. 48). Panna Cecylia, chrzestna 19 VIII 1754 r. (LB Branno). Pani Regina, chrzestna 26 IV 1757 r. (ib.). Katarzyna z O-ch Rokossowska zmarła w Inowrocławiu 17 IX 1757 r., zaś jej mąż Maciej Rokossowski umarł 25 III 1776 r. (Nekr. Franciszk. Inowrocł). Wojciech, ekonom, chrzestny 29 IV 1761 r., z żony Salomei miał córkę Wiktorię Konstancję, ur. w Topoli Mniejszej, ochrzcz. 21 XI 1761 r. (LB Wysocko). Zapewne można go identyfikować z Wojciechem, mężem Salomei Wilkostowskiej, córki Franciszka, nie żyjącej już w r. 1774 (I. Kal. 214/216 k. 157), ojcem Macieja oraz wtedy jeszcze nieletnich: Jana, Agnieszki, Katarzyny, Elżbiety i Małgorzaty. Maciej w imieniu własnym i tego rodzeństwa sumę odziedziczoną po dziadzie Franciszku Wilkostowskim, zabezpieczoną na części wsi Górki Olszowszczyzna, cedował obecnemu dziedzicowi części Głosek Ignacemu Pawłowskiemu (I. Kal. 214/216 k. 72). Dorota, żona Andrzeja Tokarskiego, oboje już nie żyli w r. 1764. Mateusz, w r. 1766 mąż Anny Dziekczyńskiej, córki Stanisława i Agaty Zbierzchowskiej (ib. 206/208 k. 158). Rozalia wyszła przed 3 X 1766 r. za Stefana Konarskiego, nie żyjącego już w r. 1789. Kazimierz, świadek 11 II 1767 r. (LC Krzywiń). Wojciech, w r. 1775 plenipotent małżonków Przespolewskich (I. Kal. 214/216 k. 164). Rafał, w r. 1775 były ekonom w Dębsku p. kal., dobrach Józefa Kiełczewskiego (ib. k. 272v). Marcjanna, żona Rocha Białkowskiego, oboje nie żyli już w r. 1777. Br. Dionizy, cysters koronowski, zmarł w Koronowie 6 VIII 1778 r., w 62-im roku życia, 34-ym profesii zakonnej (Nekr. Przemęt.). Maciej, ekonom w Kotłowie w latach 1779-1784, w Przygodzicach w r. 1787 "gubernator" w Grabowie w r. 1799, i Anna Dzięcielska, rodzice Stanisława Ignacego, ur. w Kotłowie, ochrzcz. 30 III 1779 r., Wojciecha, zmarłego w Kotłowie 15 VII 1781 r., mającego dwa lata i trzy miesiące, Ignacego Jakuba, ur. w Kotłowie 26 VII 1784 r., Marianny Teresy Tekli, ur. w Kotłowie, ochrzcz. 1782 r., Kunegundy Józefy, ur. w Przygoddzicach, ochrzcz. 11 III 1787 r. (LB, LM Kotłów). Stanisław zaślubił 16 I 1782 r. pannę Katarzynę Szpotańską z Kurowa (LC Droszew). Grzegorz, ekonom w Zalesiu Wielkim, i Marianna, rodzice Franciszka Ksawerego, ur. 19 X 1785 r., Józefa, ur. 15 IX 1788 r., Joanny Julianny, ur. 24 V 1787 r. (LB Pępowo). Może to ten sam "szl." Grzegorz Józef, ekonom, zmarł 30 VII 1803 r., licząc lat 60 (LM Smogorzewo). Pani Anna, chrzestna 31 X 1785 r. (LB Mikstat-Mieścisko). Jan umarł w r. 1786, pochowany 21 XI w Ostrzeszowie na cementarzu, miał ok. 90 lat. (LM Ostrzeszów). Antonina, wdowa, skwitowana 1786 r. z winy przez małżonków Biernackich (I. Kal. 226 k. 184v). Maciej, pisarz dworski, ekonom w Małym Wysocku, chrzestny 27 VII 1790 r. (LB Ostrów). Ów Maciej i Anna, rodzice Jana Baptysty Jakuba, ur. 2 VII 1790 r., zmarłego w Wysocku Małym 12 VII t. r. (LB, LM Wysocko). Był ten Maciej w r. 1792 ekonomem w Krępie i tam urodziła mu się córka Julianna Kunegunda, ochrzcz. 27 IV 1792 r. (LB Ostrów). Joanna, żona Wawrzyńca Korytckiego, oboje nie żyli w r. 1791. "Szl." Antoni i Rozalia z Dembińskich, rodzice Jana Pawła Szymona, ur. w Starym Młynie 20 X 1793 r. (LB Wolsztyn). Jan, posesor Psar, świadek 6 VIII 1795 r. (LC Droszew). Pani Franciszka, chrzestna 16 III 1795 r. (LB Nowemiasto). "Szl." Wojciech i Katarzyna, rodzice Marianny, ochrz. w sierpniu 1797 r. (ib.). Norbert i Regina, rodzice Zachariasza Wincentego, ur. w Skrzypińskich Olędrach 14 IX 1798 r., podawanego do chrztu przez Agnieszkę O-ą (LB Czermin). N. Osiński, mąż Teodory Ciążeńskiej, 2-o v. Zakrzewskiej, zmarłej w Olędrach Skrzypno 4 X 1801 r. (LM Czempin).

Jakub, z Runowa, mający 28 lat, zaślubił 10 XI 1800 r. Annę Rachocką, córką Józefa z Siernik, mająca lat 20 (LC Rogoźno). Józefata wyszła przed r. 1802 za Franciszka Malczewskiego, mieszkającego w Cierpięgach koło Gniezna. Jakub, w r. 1783 mąż Kunegundy Karwosieckiej (P. 1360 k. 224v), córki Józefa, stolnika owruckiego, i Agaty Klińskiej. Oboje 1 VI 1787 r. przeprowadzili działy w Kakawie z braćmi jej, Wiktorem i Aleksandrem Karwosieckimi. Aleksander, posesor zastawny Kakawy, swoją część zastawnej sumy cedował wtedy O-im (I. Kal. 227 k. 632). Jakub, posesor Psar, potem Ciechla, z żoną Kunegundą Karwosiecką, chrzestni 23 II 1804 r. (LB Gostyczyna) i 6 I 1805 r. (LB Skalmierzyce). Umarł Jakub w Ciechlu 6 XII 1820 r., mając lat 75 (?). Pozostała wdowa, syn Erazm mieszkający w Królestwie Polskim, oraz sześć córek: Balbina, Józefa i Maria, mężatki, Tekla i Urszula, panny, Ludwika rozwiedziona (LM Kucharki). Kunegunda z Karwosieckich umarła w Kucharkach 5 XII 1838 r. w wieku 84 lat (ib.). Zapewne identyczna z Balbiną, córką Jakuba, była Balbina zamężna Brzeźnicka z Górzna, zmarła 8 III 1863 r. (Dz. P.). Chyba bliskim krewnym Jakuba był Mateusz, w r. 1819 posesor Starygrodu, dzierżawca Ciechla, który z żony Marianny miał syna Marcelego, zmarłego tam 24 III 1825 r. w wieku lat ośmiu (LM Kucharki). Inny syn Mateusza i Marianny, Teodor ur. 9 XI 1819 (LB Starygród). Córka Mateusza, panna Tekla umarła w Żakowicach 18 III 1849 r. w wieku 63 lat (LM Droszew). Krewnym Jakuba był także i Andrzej, ekonom (pisarz) dworski u Osińskiej, zmarły w Kucharkach 26 XII 1832, w wieku lat 58, bezżenny, pochowany w Kucharkach w grobie rodzinnym (LM Kucharki).

Jozef, "skryba", miał z "ur." panią Ludwiką Radoszewską nieślubną córkę, Paulinę Joannę, ur. w Jerce 27 V 1811 r. (LB Lubiń). "Szl." Kwiryn Osieński, ekonom, zmarł w Tarnówku 4 I 1815, mając 40 lat (LM Chełmce). Ksawery, posesor Perzyc, potem Wolenic, wreszcie Przybysławic, i Franciszka Piątkiewiczówna (Piętkiewiczówna), rodzice Edwarda Ksawerego Józefa, ur. 6 II 1818, i Praksedy Franciszki, ur. w Perzycach 21 V 1819 r. Te dzieci podawał do chrztu Józef O., posesor Borownicy (LB Zduny). Inne dzieci Ksawerego i Franciszki to Józefa Martyna, ur. w Wolenicach 25 II 1821 r. (LB Rozdrażew), Izydor Antoni, ur. w Przybysławicach 17 II 1823 r., zamrły 27 II t. r., i Telesfor Karol, ur. tamże 9 XII 1826 r., zmarły tegoż dnia (LB, LM Pogrzybów). Antonina, żona Jozefa Cywińskiego, poesesora wsi Piaski koło Witkowa, umarła w Gnieźnie, w klasztorze zakonnic 3 XII 1812 r. Marianna, z Olszewy, chrzestna 3 IV 1823 r. (LB Kępno).

Hipolit, komisarz w Bonikowie, świadek 10 X 1854 r. (LC Borek). Hipolit (czy ten sam?), z Góry w p. śrem., mający lat 48, zaślubił 3 XI 1864 r. Sewerynę Chęcińską, z Kłecka, 31-letnią (LC Kłecko). Konstanty i Teofila Buchnerówna, rodzice Wladysława, zmarłego w Kołacinie 6 V 1865 r. 1856 r. mającego rok (LM Mchy). Marianna zaślubiła przed 22 XI 1857 r. Mikołaja Jasińskiego, leśniczego w Żydowie. Julia z O-ch, zamężna Średnicka, zmarła w Wągrowcu 14 II 1865 r. (Dz. P.). Teodor zmarł we Wschowie 28 II 1870 r., w 82-im roku życia, pozostawiając żonę (Dz. P.). Ignacy, dziedzic dóbr Olszowa, i Marianna z Siewierskich, rodzice Władysława i Bronisławy, niezamężnej, zmarłej w Tokarzewie 12 XI 1888 r., w wieku lat 64. Jej brat, Władysław, przez lat 34 nauczyciel szkoły ludowej, umarł w Tokarzewie 16 X 1894 r., mając lat 61 (LM Mikorzyn). Cecylia przed r. 1890 wyszła za Leona Klksteina Osłowskiego, rządce w Kadzewie. "Szl." Włodzimierz "de Osiński herbu Januszów", rzeźnik, i Józefa Starczewska, rodzice Władysławy, ur. 10 VI 1901 r. (LB Baranów). Waleria, zamężna Odrowąż Sypniewska, umarła 8 V 1928 r., w 80-ym roki życia (Dz. P.).

>Osisłowscy, Ossisłowscy, Oświsłowscy, Ościsłowscy, z Osisłowa, Ossisłowa, Oświsłowa (dziś Ościsłowo) w p. kon., różni. Wśród nich Pomianowie piszący się niekiedy Jarandami. Mikołaj "Wilczek" z Oświsłowa, na którym Dziersław z Kwiatkowa, podczaszy kaliski, nabył w r. 1463 lub przed tą datą w 10 grz. i 14 zł. węg. prawa do wsi Laskowo w p. kal. (P. 1383 k. 181). Wojciech i Jarand, bracia rodzeni niedzielni dziedzice w Oświsłowie, części dziedziczne we wsiach Wiśniewo i Biel w p. kon. w r. 1477 sprzedali za 200 grz. Broniszowi i Mikołajowi, braciom rodzonym, dziedzicom w Wiśniewie (P. 1386 k. 68). Jarand łan pusty w Oświsłowie w r. 1478 sprzedał za 10 grz. Janowi, dziedzicowi z Wielkiego Ruskowa (I. R. Kon. 1 k. 102v). Piotr i Andrzej, dziedzice z Oświsłowa, w r. 1495 ręczyli za Jana Baranowskiego i jego braci, że będą żyć w pokoju z Anną, wdową po Mikołaju Jankowskim, i z jej synem, Janem Tholibowskim (ib. k. 247v). Mąż Anny Ossisłowskiej, Maciej Laska, i Jan Ossisłowski, mąż Katarzyny O-ej, w r. 1507 zobowiązali się zrezygnować Janowi Lenartowskiemu część Mirosławic (G. 25 k. 154v). Jadwiga Oświsłowska, nieletnia, rodzona siostrzenica Anny, wdowy po Macieju z Lichynia zw. Laska, części w Mirosławicach p. gnieźn., odziedziczone po zmarłej matce, Katarzynie z Szyszłowa, w r. 1512 sprzedała za 24 grz. Dorocie Popielewskiej, żonie Jana Lenartowskiego (P. 786 s. 347).

Bracia rodzeni, Jakub i Jan Ossisłowscy, Oświsłowscy. Jakub w r. 1509 duchowny (P. 786 s. 113), pleban w Ostrowąsie 1522 r., ze swym bratem niedzielnym Janem część wsi Wiśniewo i pusty łan "Niesiołowski" we wsi Biel w p. kon., nabyte wyderkafem od Katarzyny Górskiej, żony "sław." Wojciecha, mieszczanina gnieźnieńskiego, sprzedał wyderkafem t. r. za 100 kop. groszy Walentemu Ostrowąskiemu (P. 1392 k. 434). Całą swą część w Osisłowie, zrazu niedzielną z bratem Janem, po jego zaś śmierci z bratankiem Andrzejem, w r. 1532 sprzedał wyderkafem za 400 zł. węg. Grzgorzowi Zakrzewskiemu, dziedzicowi w Radujewie (P. 1393 k. 540). Żył jeszcze w r. 1533 (ib. k. 548v). Jan, brat ks. Jakuba, mąż Barbary Bieganowskiej, córki Mikołaja i Anny Wilczyńskiej, uzyskał w r. 1508 od swej teściowej i od braci żony, Macieja, Jana i Kaspra Bieganowskich zobowiązanie sprzedaży wyderkafowej czterech kmieci i połowy pustego łana w Dębowcu w p. gnieźn. za 100 zł. węg. (G. 19 k. 32v). Wspólnie z bratem żonie tej na części Osisłowa w r. 1509 oprawił 100 zł. węg. posagu (P. 786 s. 113). Od szwagra Macieja Bieganowskiego w r. 1511 uzyskał zapis 36 zł. długu (P. 865 k. 129), a jednocześnie poręczył mu za swą żonę, że stanie na rokach gnieźnieńskich i skwituje brata z dóbr ojczystych i macierzystych w Wilczynie i Dębowcu (ib.). Od teściowej i szwagrów t. r. nabył wyderkafem za 100 zł. połowę Dębowca jako posag żony (P. 786 s. 299). Kwitował w r. 1513 Macieja Bieganowskiego z Wilczyna z 12 zł. drugiej raty posagu za żoną (G. 25 k. 353v), zaś w r. 1514 skwitował go z 36 zł. (ib. k. 513v). Wspólnie z bratem Jakubem w r. 1519 nabył wyderkafem od Katarzyny Górskiej, żony "sław." Wojciecha Ludzickiego, za 100 kop. gr. oprawę jej posagu i wiana sprzedanej przez matkę części Wiśniewa i Bieli (P. 1392 k. 263v). Pusty łan w Oświsłowie w r. 1524 kupił za 10 grz. od Anny Oświsłowskiej I. R. Kon. 2 k. 64v), zaś w r. 1526 kupił za 10 grz. część tamże od Anny Szyszyńskiej (I. R. Z. Kon. 6 k. 29v). Nie żył już niewątpliwie w r. 1527, bowiem wtedy nieletni syn jego Andrzej działał ze stryjem, ks. Jakubem (I. R. Kon. 2 k. 137). Córka Jana, Ełżbieta, w latach 1527-1533 1-o v. żona Jakuba Szetlewskiego, 2-o v. w latach 1537-1549 Tomasza Szetlewskiego "Przecha".

Andrzej, syn Jana i Bieganowskiej, wraz ze stryjem ks. Jakubem zapisywaliw r. 1527 dług 100 zł. jako posag siostrze Elżbiecie, zamężnej Szetlewskiej, zapewniając jej to na Oświsłowie (I. R. Kon. 2 k. 137), zaś w r. 1528 połowę części w tejże wsi Jakubowi Szetlewskiemu za taką sumę sprzedali wyderkafem (I. R. Z. Kon. 6 k. 41). Obaj ze stryjem w r. 1532 pozwani byli przez tego Szetlewskiego (I. R. Kon. 2 k. 226). Andrzej w asyście stryja i wujów, Macieja i Kaspra Bieganowskich, więc wciąż jeszcze nieletni, połowę części w Osisłowie w r. 1533 wyderkafem sprzedał Walentemu Broniszowi Wiśniewskiemu, drugą zaś połowę dał wyderkafem szwagrowi Szetlewskiemu w posagu za siostrą (P. 1393 k. 565v). T. r. część po rodzicach w Osisłowie sprzedał za 800 zł. Walentemu Broniszowi, dziedzicowi w Ostrowąsie (ib. k. 548v). Od wuja Kaspra Bieganowskiego w r. 1534 nabył wyderkafem za 100 zł. połowę wsi Dębowiec w p. gnieźn. (G. 335a k. 173), zaś t. r. od Walentego Bronisza Wiśniewskiego, także wyderkafem, za 20 grz. dwa łany w Marszewie p. gnieźn. (ib. k. 181). Wuj Kasper Bieganowski na połowie Dębowca zapisał mu t. r. roczny czynsz 5 zł. wyderkafem od sumy 100 zł. (G. 335a k. 189v) i tyle samo t. r. inny wuj, Maciej Bieganowski (ib. k. 195). Wraz z Walentym Broniszem Wiśniewskim, dziedzicem w Ostrowąsie, dawał w r. 1534 zobowiązanie Mikołajowi Bieganowskiemu, który części w Ostrowąsie wymianiał z Broniszem na części Osisłowa, o,czym będzie niżej (G. 262 k. 114). Paweł Oświsłowski, zw. "Dzirgna" (Dzirznia?), w r. 1533 w sumie 20 grz. długu zastawił Walentemu Ostrowąskiemu Broniszowi łan pusty w Oświsłowie (I. R. Kon. 2 k. 275).

Między Jakubem Baranowskim z Ostrowąsa i Katarzyną, żoną Janusza (!) Oświsłowskiego, rodzeństwem, z jednej strony, a Marcinem Bieganowskim, z drugiej, w r. 1510 założone było vadium 60 grz. (P. 863 k. 330v). Jan Oświsłowski z żoną Katarzyną Baranowską, córką Macieja i Barbary, która to Katarzyna wraz z bratem Janem Baranowskim pozywała w latach 1510 i 1512 Marcina Bieganowskiego z Ostrowąsa o wygnanie z macierzystej części Ostrowąsa, a mianowicie ze spadku po wuju, ks. Mikołaju, plebanie w Ostrowąsie, i po matce Barbarze, pozostającej przez 50 lat w spokojnym posiadaniu części w tej wsi. Syn i córka Katarzyny trzymali tę posesję po śmierci matki przez lat siedem (P. 863 k. 336; G. 26 k. 27v). Nie żył już Jan w r. 1527, kiedy wdowa Katarzyna dała pół łana pustego "Macierzyńskiego" w Ostrowąsie Piotrowi Baranowskiemu, nieletniemu, w zamian za połowę łana we wsi Święta w p. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 34). Katarzyna O-a, wdowa po Janie O-im, zwanym "Dzichna" (!), połowę pół łana "Macierzyńskiego" oraz pół łąki "Macierzyńskie" w Ostrowąsie w r. 1533 sprzedała za 30 grz. Marcinowi Broniszowi z Ostrowąsa (I. R. Z. Kon. 6 k. 75). Syn Jana "Dzichny", Grzegorz O., nabył w r. 1533 od swego rodzonego stryja Pawła O-go za 20 grz. całą jego część w Ossisłowie (ib. k. 76).

Jan Jarand Oświsłowski, zwany też z czasem od dóbr żony Suleńskim, któremu w r. 1511 Dorota, wdowa po Jakubie Suleńskim, stawiła pod zakładem 60 grz. poręczycieli na to, iż będąc będzie z nim żyć w pokoju (I. R. Kon. 1 k. 396). Jan Jarand Oświsłowski, mąż Katarzyny Suleńskiej cz. Rudzickiej, czynił w r. 1518 działy dóbr w Sulankach i Rudziczy w p. kon. z matką żony, Dorotą, i z siostrami żony, Jadwigą i Barbarą (ib. k. 486). Od Jadwigi, córki Jana Jranda Rudzickiego, w r. 1518 kupił za 10 grz. pusty łan "Dorpowski" w Ościsłowie (I. R. Z. Kon. 6 k. 10b). Katarzyna, żona Jana, pozywała w r. 1518 Jana Gosławskiego o wygnanie z dwóch ogrodów we wsi Rudzicza (P. 866 k. 216). Dokonała Katarzyna Rudzicka w r. 1519 wymiany dóbr z Wawrzyńcem Grabieńskim, dając mu swoją część cła i młyna wodnego z Rudliczy, biorąc odeń plac Kaczmarki zw. "Dziadochowski" z ogrodem (I. R. Kon. 1 k. 489). Swe dziedzictwo w Rudziczy w r. 1524 dała Maciejowi Błożyńskiemu, biorąc w zamian jego część we wsi Kępa i dopłatę 3 grz. (I. R. Z. Kon. 6 k. 24). Jednocześnie część młyna wodnego w Rudniczy na rzece Goplenica wymieniła z Wawrzyńcem Grabieńskim na ogród "Dziadochowski" (ib. k. 25). Katarzyna (tu nazwana Suleńską) części wsi Kępa w r. 1528 sprzedała wyderkafem za 100 grz. Annie Wąsowskiej, żonie Wojciecha Brodzińskiego (P. 1393 k. 227v). Jan przez arbitrów w r. 1529 przeprowadził działy wsi Sulanki p. kon. z siostrą żony, Barbarą, żoną Macieja Wardęskiego "Ziemka" (I. R. Kon. 2 k. 162) i t. r. od Jadwigi Suleńskiej, wdowy po Janie Wardęskim, kupił za 70 grz. jej część tej wsi (P. 1393 k. 304). Jan Suleński cz. Osisłowski części nabyte od zmarłej Jadwigi Wardęskiej sprzedał w r. 1530 za 70 grz. żonie swej Katarzynie i Barbarze, córkom zmarłego Jakuba Suleńskiego, od swej zaś żony jednocześnie połowę owych części nabył wyderkafem za 60 grz. (I. R. Z. Kon. 6 k. 55v, 56). Oboje nie żyli już w r. 1565. Córki ich, Barbara i Małgorzata Sulińskie cz. Osisłowskie. Z nich, Barbara, żona "sław." Wawrzyńca, kowala zamkowego w mieście Koninie, prawa swe do dóbr Sulanki, spadłe po obojgu rodzicach, w r. 1565 dała wieczyście Sebastianowi Sulińskiemu, swemu bratankowi po rodzonym bracie (ib. k. 239v). Małgorzata była żoną Michała Langa. Sebastian Suliński w r. 1572 zobowiązał się zrezygnować Marcinowi Brudzińskiemu całe części we wsi Kepa Mała, odziedziczone po Katarzynie Sulińskiej, żonie Jana Osisłowskiego, jak również części tamże nabyte od Barbary i Małgorzaty Sulińskich, swoich ciotek (I. R. Kon. 16 k. 93v). Może synem Jana Jaranda O-go był Jan O., który w r. 1537 wydzierżawił części w Rudniczy od Wojciecha Grabieńskiego, jako opiekuna nieletniej Reginy Błożyńskiej, dziedziczki owych części (I. R. Kon. 16 k. 385). Franciszek Osisłowski część Osisłowa w r. 1527 sprzedał za 12 grz. Janowi Lenartowskiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 37).

Mikołaj Bieganowski, zrazu zwący się O-im, części dziedziczne w Ostrowąsie w r. 1534 dał Walentemu Broniszowi z zamian za części w Osisłowie. Dziedzic w Osisłowie, od Jana Lenartowskiego "Muchy" i Anny O-ej, wdowy po Macieju Wielguszu, mieszczaninie z Koła, w r. 1541 kupił za 150 grz. części ich w Osisłowie (ib. k. 105v). Jednocześnie od Wojciecha O-go, 17-letniego syna Jana Lenartowskiego, i jego nieletnich braci, Walentego i Szymona O-ch, nabył ich części Osisłowa, dając w zamian swoją część Lenartowa (ib.). Tę część w Lenartowie kupił kiedyś od Łukasza Lenartowskiego (ib. k. 106). Od Doroty O-ej w r. 1542 nabył za 20 grz. tę część w Osisłowie, którą winien był jej zrezygnować w miejsce posagu brat rodzony, Franciszek O. (ib. k. 113v). Od Małgorzaty O-ej, żony Jakuba Brudnowskiego, w r. 1544 kupił za 100 zł. część w Osisłowie (ib. j. 128v). Kwitował Marcina Kaliskiego, który za swego zmarłego brata, Pawła Kaliskiego, zwrócił 40 grz. posagu po zmarłej Annie O-ej, córce Mikołaja, a żonie Pawła, 1553 r. (I. R. Kon. 6 k. 183). Występował w r. 1554 jako brat stryjeczny Anny Bieganowskiej, zamężnej 1-o v. Napruszewskiej, 2-o v. Żernickiej (Py. 174 k. 684). Pierwszą żoną Mikołaja była Anna Kopydłowska, której oprawił 400 grz. posagu na połowie części Osisłowa (I. R. Kon. 23 k. 407). Drugiej żonie, Dorocie Goryńskiej, córce Marcina, na połowie Osisłowa w r. 1556 oprawił 150 zł. posagu (P. 1396 k. 335v). Żył chyba jeszcze Mikołaj w r. 1565 (I. R. Z. Kon. 6 k. 238v), nie żył już w r. 1544 (I. R. Kon. 16 k. 608v). Wdowa z tytułu uzyskanej od męża oprawy została w r. 1575 intromitowana do połowy Osisłowa (ib. 23 k. 251). Synowi Mikołaja z pierwszej żony: Wojciech, Jan, Adam, Jerzy, Tomasz, piszący się Bieganowskimi cz. Osisłowskimi, względnie Osisłowskimi cz. Bieganowskimi, lub tylko O-imi. Z córek, Anna rodziła się zapewne z pierszej żony, Elżbieta i Dorota niewątpliwie z drugiej. Anna, żona Pawła Kaliskiego, nie żyła już w r. 1553. Elżbieta była w r. 1565 żoną Stanisława Wardęskiego, wdową w r. 1585. Dorota, w r. 1565 żona Walentego Szetlewskiego cz. Błaszkowskiego. Zapewne z drugiej żony pochodziła też córka Barbara, w latach 1601-1606 żona Jana Łukomskiego.

1. Wojciech O. cz. Bieganowski, Bieganowski cz. O., syn Mikołaja i Goryńskiej, w r. 1574 kwitował Stanisława Jarochowskiego z rocznego czynszu od sumy 860 zł., zapisanej zmarłemu ojcu (ib. 16 k. 683), i t. r. w imieniu własnym oraz swych braci kwitował Rocha Żychlińskiego z pisanego ojcu czynszu rocznego od sumy 200 złp. (ib. k. 766). Prawo do zapisanego ojcu długu 700 złp. od Mikołaja Latalskiego, wspólnie z braćmi cedował w r. 1778 Jerzemu Latalskiemu (G. 56 k. 162v) Przepowiadał w r. 1588 działy Osisłowa z braćmi Adamem, Jerzym i Tomaszem (I. R. Kon. 23 k. 256). Wraz z braćmi w r. 1589 skwitoqwany przez Stanisława i Marcina Kopydłowskich z oprawionych na Osisłowie 400 grz. posagu i tyleż wiana pierwszej żony ojca (ib. k. 407). Swej żonie przyszłej, Katarzynie Łukomskiej, córce Stanisława, na krótko przed ślubem, 22 X 1592 r. zobowiązał się na połowie Osisłowa oprawić 200 zł posagu (ib. 25 k. 292), czego dopełnił na części tej wsi w r. 1593 (P. 1401 k. 72v). Umarł między r. 1606 a 1610 (I. R. Kon. 32 k. 434, 35 s. 606). Wdowa sumę 400 zł., zapisaną przez męża, cedowała w r. 1612 małżonkom Ruchockim (P. 988 k. 124v). Kwitowała w r. 1614 z długu 600 zł. małżonków Piotra Łukomskiego i Mariannę Kralinównę (Py. 137 k. 108v). Kwitowała t. r. syna Jana z oprawy posagu i wiana na częściach Osisłowa (ib. k. 248v).

2. Jan O. cz. Bieganowski, syn Mikołaja i Goryńskiej, w imieniu własnym i nieletnich braci, Jerzego, Adama i Tomasza, kwitował w r. 1574 Mikołaja Latalskiego z rocznego czynszu od zapisanej ojcu sumy 860 zł. (ib. 16 k. 765). Mąż Doroty Wolskiej, wdowy 1-o v. po Bernardzie Wiśniewskim, pozwany wraz z nią przez Jana Łuczywińskiego, uzyskał w r. 1584 limitację terminu (ib. 21 k. 118). Kwitował w r. 1587 brata Jerzego z 520 zł. (G. 62 k. 592v). Żona swe dożywocie w Osisłowie, uzyskane od męża, cedowała w r. 1588 jego bratu Jerzemu (I. R. Kon. 23 k. 256). Jan od brata Adama dostał w r. 1589 zapis 173 zł. długu (ib. k. 400v). Dorota Woska w r. 1597 kwitowała Jana Wiśniewskiego, swego syna z pierwszego męża, z oprawy jaką od niego miała na wsi Kaliska, jak i z sum przezeń zapisanych (ib. 28 k. 551). Oboje małżonkowie już nie żyli w r. 1610. Pozostali syn Mikołaj i córka Anna, która t. r. w towarzystwie brata jako opiekuna usiłowała nadaremnie intromitować się do wsi Kaliska, dóbr Jana Wiśniewskiego, swego przyrodniego brata, z tytułu zysków i przezysków z racji zapisanego jej przez matkę długu 200 zł. (ib. 35 s. 398). Mikołaja O-go cz. Bieganowskiego, posesora Osisłowa, w r. 1616 kwitowała siostra stryjeczna, panna Anna, córka Jerzego, z czasem zamężna Chorkowska (P. 996 k. 72). Synami tego Jerzego byli też zapewne bracia, Andrzej i Jan (nazwani synami zmarłego Jana), którzy w r. 1634 kwitowali się ze Stanisławem i Maciejem braćmi Rossoskimi, spadkobiercami siostry Zofii, żony Adama O-go (I. R. Kon. 48 k. 33). Andrzej, syn zmarłego Jana, w r. 1639 nazwany stryjem Krystyny O-ej, żony Tomasza Bronisza (G. 80 k. 595v). Synem Andrzeja, żyjącego jeszcze w r. 1654, był Stanisław O. cz. Bieganowskie, który t. r. os Zofii Starczewskiej, wdowy po Benedykcie Wierzbińskim, uzyskał zapis 1.000 zł. długu (Py. 151 s. 119). Była ta Zofia zapewne córką Wojciecha i Zofii Gronowskiej, już w r. 1655 2-o v. żoną Stanisława O-go (I. Kal. 121 s. 453).

3. Adam O. cz. Bieganowski, syn Mikołaja i Goryńskiej ur. ok. r. 1562 (G. 65 k. 162v). Uczestniczył w r. 1588 w dokonywanych działach Osisłowa (I. R. Kon. 23 k. 256), bratu Janowi w r. 1589 zapisał dług 173 z. (ib. k. 400v). Skwitowany w r. 1598 przez brata Tomasza z dzierżawy części w Osisłowie (ib. 28 k. 712). Pozwany w r. 1601 przez siostrę Barbarę zamężną Łukomską (ib. 30 k. 75v). Pozywał w r. 1605 swego bratanka Jana, syna Jerzego (ib. 32 k. 286). Jego żoną była Zofia Rossoska, córka Kaspra. Bezpotomni, nie żyli już oboje w r. 1634, a spadek po Zofii brali jej bracia Rossoscy (ib. 48 k. 33).

4. Jerzy O. cz. Bieganowski, syn Mikołaja i Goryńskiej, nieletni w r. 1574 (ib. 16 k. 765, 766). Jako brat stryjeczny w r. 1587 towarzyszył przy działaniu prawnym Dorocie Dziećmiarowskiej, zamężnej 1-o v. Lubińskiej, 2-o v. Trlęskiej (G. 62 k. 535). Przepowiedział w r. 1588 z braćmi Osisłowa (I. R. Kon. 23 k. 256). Umarł między r. 1589 a 1592 (ib. k. 407, 25 k. 293v). Jego żoną była Dorota Paksińska, która 2-o v. poszła za Seweryna Rożańskiego i nie żyła już w r. 1639 (ib. 48 k. 632). Synowie, Jan i Andrzej. Córka Anna, w r. 1616, krótko po 8 II, ywydana za Jana Chorkowskiego z pow. płockiego. Oboje żyli jeszcze w r. 1639. O Andrzeju znam tylko wzmiankę z r. 1601 jako o jeszcze nieletnim (ib. 30 k. 200v).

Jan, syn Jerzego i Paksińskiej, pisał się O-im cz. Bieganowskim, niekiedy z Bieganowa O-im. Obok stryjów w r. 1592 był skwitowany przez Marcina Kopydłowskiego, spadkobiercę Mikołaja Kopydłowskiego (ib. 25 k. 293v). Wraz ze stryjami, Wojciechem, Janem, Adamem i Tomaszem, jako opiekunami, w r. 1593 pozwany przez Jana Paksińskiego (Kc. 121 k. 238v). Stryjowie i opiekuni, Jan i Adam, w imieniu bratanków, Jana i Andrzeja, w r. 1601 skwitowali z 240 grz. Jana Bronisza (I. R. Kon. 30 k. 200v). Jan w r. 1605 pozwany przez stryja Adama (ib. 32 k. 286). Skwitowany w r. 1614 ze spraw przez Barbarę Wierzchowską, wdowę po Wojciechu Strzałkowskim (ib. 38 k. 109). Mąż w r. 1614 Zofii Balickiej (ib. k. 273), wraz z nią w r. 1615 uzyskał od Macieja Chełstowskiego i żony jego Doroty Strzałkowskiej, dzierżawców browaru i karczmy we wsi Podgór, cesję zapisu 300 zł. danego przez Adama Wysockiego, łowczyca kaliskiego (ib. 38 k. 273). Siostrze swej, pannie Annie, idącej za Chorkowskiego, w r. 1616 zapisał w posagu dług 500 złp. (P. 996 k. 66). Od Teodora z Budzisławia Wysockiego, łowczyca kaliskiego, w r. 1618 wydzierżawił wieś Podgór (Podgóra) w p. kon. (I. R. Kon. 40 s. 265). Inną część w tejże wsi t. r. wziął w dzierżawę od Dobrogosta Wysockiego, łowczyca kaliskiego (ib. s. 514). Zapisał t. r. dług 150 zł. szwagrowi i siostrze, małżonkom Chorkowskim (ib. s. 575). Sumę 800 złp. którą ojczym Rożyński zapisał w grodzie gnieźnieńskim sposobem długu swym córkom a siostrom przyrodnim Jana O-go, zmarłym bezdzietnie, odebraną z tytułu dóbr ojczystych po zmarłej matce, cedował w r. 1639 małżonkom Chorkowskim, tych sióstr przyrodnich współspadkobiercom (ib. 48 k. 632).

5. Tomasz O. cz. Bieganowski, syn Mikołaja i Goryńskiej, nieletni w r. 1574 (ib. 16 k. 765), przeprowadził w r. 1588 z braćmi działy Osisłowa (ib. 23 k. 256). Kwitował w r. 1598 brata Adama z dzierżawy swej części w tej wsi (ib. 28 k. 712). Skwitowany w r. 1602 przez siostrę Barbarę zamężną Łukomską z posagu (Py. 131 k. 284). Mąż Izabelli Kokowskiej, współspadkobierczyni w r. 1638 siostry Doroty, żony Marcina Krajewskiego (ib. 148 s. 671). Kwitował t. r. małżonków, Wojciecha Grabskiego i Katarzynę Głębocką z sumy 1120 zapisanej mu zastawem na cząstkach wsi Siernicze Wielkie p. gnieźn. (G. 80 k. 464). Żył jeszcze w r. 1639 (ib. k. 595v).

Nie wiem, po którym z braci pochodziło rodzeństwo, Gabriel, nie żyjący już w r. 1641 (P. 1043 k. 364v), i Krystyna O-a cz. Bieganowska, żona Tomasza Bronisza, dziedzica części Wiśniewa (I. R. Kon. 48 k. 40), która w r. 1637 całą wieś Ościsłów zastawiła za 2.700 zł. Andrzejowi i Stanisławowi braciom Popowskim (ib. k. 422). Stryjami owej Krystyny nazwani w r. 1639, Andrzej, syn zmarłego Jana, i Tomasz, syn zmarłego Mikołaja, którzy t. r. aprobowali dokonaną przez nią sprzedaż Ościsłowa (G. 80 k. 595v). Ale to byli przecie stryj i bratanek, więc nie "stryjowie"! Nabywcą wieczności Ościsłowa był w r. 1641 Marcin Rudnicki (P. 1043 k. 364v). Krystyna, spadkobierczyni brata Gabriela, żyła jeszcze w r. 1643 (I. R. Kon. 51 k. 91). Zob. tablicę.

@tablica: Osisłowscy cz. Bieganowscy

Wojciech O. ze Ślesina kwitował w r. 1547 Wojciecha Grabieńskiego z Rudniczy (ib. 5 k. 56). Ludwika, córka "ur." Osiesłowskiego, zmarła w Chamrzysku 17 II 1737 r., mając 4 lata (LM Lubasz).

>Oskowska, Oszkowska Anna, w r. 1616 żona Stanisława Włodawskiego (I. Kal. 82 s. 390, 391). Może pochodziła z Oszkowskich wiodących się z Oszkowic w ziemi łęczyckiej?

>Osłowscy h. Kalkstein, odgałęzienie Kalksteinów zamieszkałych w Prusach Królewskich. Jakub, nie żyjący już w r. 1654, ojciec Stanisława i Hieronima (N. 227 k. 275). Stanisław, mąż Magdaleny Boturzyńskiej, córki Jana, która swe części ojczyste we wsiach Brzostkowo i Przybysław z pustkami Siekierzyno i Popiezno w p. pyzdr. w r. 1626 sprzedała za 15.900 zł. Eremianowi Domiechowskiemu (R. Kal. 10 k. 440). Nie żył już Stanisław w r. 1627 (Py. 143 k. 201v), a owdowiała Magdalena nie żyła w r. 1643. Dzieci ich, Jan i Zofia, współspadkobiercy ciotecznego brata, Franciszka Bułakowskiego, działając w towarzystwie stryja rodzonego i opiekuna, Hieronima O-go, w r. 1643 pozywali Jakuba Rozdrażewskiego, posesora Bułakowa (P. 168 k. 455v). Zofia, jeszcze chyba niezamężna w r. 1647, była w r. 1654 żoną Wojciecha Lewald Powalskiego, dziedzica Dobrogoszcza i Małego Klincza w p. tczewskim. Jan części Brzostowa (Brzostówka), Przybysławic, pustek Siekierzyna, pochodzące ze spadku po Franciszku Bułakowskim, spadłe na niego i na siostrę, w r. 1647 sprzedał za 3.953 zł. Eremianowi Domiechowskiemu (P. 1423 k. 103).

Hieronim, syn Jana, jako stryj Zofii O-ej, zamężnej Powalskiej, aprobował w r. 1654 dokonaną przez nią rezygnację części Brzostówka, Przybysławia i pustek Siekierzyna w p. pyzdr. na rzecz Eremiana Domiechowskiego (N. 227 k. 275). Mąż Anny Wąglikowskiej, w r. 1655 wraz z nią zapisał 2.500 zł. Krzysztofowi Pawłowskiemu (N. 227 k. 307). Oboje t. r. uzyskali od niego robowiązanie, iż po zaślubieniu ich córki Anny oprawi jej 2.500 zł. posagu (ib. k. 309). Nie żył już Hieronim w r. 1659, a wdowa wraz z synami, Andrzejem, Stanisławem, Janem i Franciszkiem, została wtedy skwitowana przez Jana i Marcjana Werdenów, podkomorzyców pomorskich, z 2.000 zł., z sumy głównej 3.000 zł, zapisanej niegdyś ich zmarłemu bratu Mikołajowi Franciszkwi Werdenowi (N. 227 k. 382). Annę i jej synów kwitował w r. 1660 zięć jej Pawłowski i jego brat Tomasz z 2.500 zł. (ib. k. 250), a w r. 1661 Mikołaj Chrząstkowski z prowizji od sumy 2.000 ł. (N. 227 k. 869). Winna była Anna w r. 1667 dług 2.500 zł. Stanisławowi Gądkowskiemu (N. 184 k. 157v), drugiemu mężowi córki Anny, która t. r. kwitowała matkę oraz braci, Andrzeja, Stanisława, Jana i Franciszka z majątku rodzicielskiego (ib. k. 158). Zapewne żyła jeszcze w r. 1672 (N. 185 k. 163). O synach Stanisławie i Franciszku innych wiadomości nie posiadam. Jan, może identyczny z Janem, który 7 II 1693 r. zaślubił Barbarę Mosczyńską ze wsi Leszcze (LC Tuczno). Córka Anna, 1-o v. żona Andrzeja z Łukowa Zbyszewskiego, 2-o v. w r. 1667 Stanisława Gądkowskigo, żyła jeszcze 1676 r. Inna córka Magdalena, w latach 1674-1706 żona Aleksandra Mroczyńskiego, nie żyła już w r. 1738.

Andrzej, syn Hieronima i Wąglikowskiej, asesor sądowy ziemski świecki w r. 1672 (N. 185 k. 163). Ustanowiony 1661 r. przez Walentego Wąglikowskiego opiekunem jego córki Zofii (N. 225 k.856). Od Marcina Werdena, podkomorzyca pomorskiego, w r. 1672 uzyskał cesję sumy 750 zł. ze wspomnianej wyżej sumy 3.000 zł. (N. 185 k. 163). Mąż Marianny Gądkowskiej, w r. 1676 wraz z nią kwiał z 500 zł. Jakuba Broniewskiego (N. 185 k. 566). Skwitowany w r. 1677 przez siostrę Magdalenę, zamiężną Mroczyńską, z 2.000 zł. na poczet posagu (ib. k. 673). Oboje małżonkowie O-cy w r. 1679 zapisali na wsi Soszno p. nakiel. sumę Franciszkowi Strzałkowskiemu, podpiskowi grodzkiemu nakielskiemu (ib. k. 874). Nie żył już Andrzej w r. 1693, kiedy owdowiała Marianna z synem Adam zapisywała Władysławowi O-mu sumę 2.900 zł. prus. Marianna nie żyła już w r. 1719 (N. 201 k. 29).

Adam, syn Andrzeja i Gądkowskiej, miecznik wschowski w r. 1715 (N. 198 s. 42), asesor ziemski świecki w r. 1729 (N. 203 k. 31). Dziedzic Soszna, w r. 1715 zapisał dług 2.000 t. Pawłowi Komierowskiemu (N. 198 s. 42). Skwitowany w r. 1719 przez brata strjcznego (?) Kazimierza, syna zmarłego Władysława, z 1.200 zł. prus., z sumy 2.900 zł. prus., zapisanej przez matkę temu Władysławowi (N. 201 k. 29). Nie mógł to być oczywiście brat stryjeo rodzony, bo, jak wiemy, Hieronim O., dziad Adama, nie miał syna Władysława. Zył jeszcze Adam w r. 1729 (N. 203 k. 31). Pierwszą jego żoną była Barbara (Ewa) Kalksteinówna, drugą Perpetua Kozłowska, już nie żyjąca w r. 1744. Z pierwszego małżeństwa syn Michał, z drugiego syn Kazimierz i córka Perpetua, w r. 1745 żona Łukasza Cieleckiego, asesora ziemskiego michałowskiego.

1. Michał, syn Adama i Kalksteinówny, chorąży czernichowski w r. 1739 (LB Panigródz), mąż Teodory (Anny Teodory) Grabowskiej, córki Andrzeja Teodora, sędziego ziemskiego człuchowskiego, później kasztelana chełmińskiego i Anny Marii Elżbiety Borkówny (N. 204 k. 7). O rękę tej Doroty ojciec Michała, Adam zawierał w Debrznie 2 III 1729 r. kontrakt z braćmi jej, pod zakładem 20.000 t. (N. 203 k. 31). Anna Teodora w r. 1732 skwitowała ojca swego z 20.000 t. posagu (N. 205 k. 33). Na połowie dóbr Sipino i Piskarki p. świeckiego t. r. Michał oprawił żonie ów posag (ib. k. 34). Od brata żony Jana Michała Grabowskiego, kasztelanica chełmskiego, kupił, za kontraktem z 30 VII 1736, w r. 1738 płacąc 43.000 złp. wieś Broniewo w p. nakiel. (N. 205 s. 222, 206 s. 26). Na połowie swych dóbr t. r. oprawił żonie 12.000 zł. posagu (N. 206 s. 43). Skwitowany w r. 1748 przez Teresę z Kossowskich Zaleską z 650 zł. prus. (N. 210 k. 277). Nie żył już w r. 1754, kiedy wdowa, pani dożywotnia i oprawna, w imieniu własnym i synów, Andrzeja-Ignacego, Jana, Adama, Ksawerego, Józefa, Antoniego, Michała i Rocha kwitowała Jana-Michała Grabowskiego, kasztelana gdańskiego, z 7.000 zł. prus., zapisanych w r. 1743 (N. 211 k. 146). Wraz z synem Andrzejem-Ignacym w r. 1755 kwitowała Andrzeja-Michała Chwałkowskiego, dziedzica Samoklęsk, z 10.000 zł., zapisanych w r. 1746 Michałowi O-mu (N. 211 k. 169). Nie żyła już w r. 1774 (I. Kon. 80 k. 290). Ignacy (Andrzej Ignacy), towarzysz chorągwi usarskiej w latach 1743-1755, chrzestny 10 I 1757 r. (LB Kcynia). Mianowany plenipotentem w r. 1763 przez braci swych, Adama, Józefa, Jana, Michała i Rocha (N. 212 k. 85), w imieniu swoim i tych braci, kontraktem datowanym w Witosławiu 23 II 1767 r. Broniewo sprzedał za 80.000 złp. Józefowi Krzyckiemu, pułkowsnikowi wojsk koronnych (N. 212 k. 201). Chrzestny 20 IX 1773 r. (LB Sw. Maria Magdal., Pozn.). Wraz z braćmi, Ignacym, Janem, Adamem, Józefem i Rochem spadkobierca zmarłego brata Ksawerego, do spraw związanych ze spadkiem po nim mianował w r. 1774 ploenipotentem Andrzeja Grudzielskiego (I. Kon. 80 k. 290). Dwór z sadem jabłecznym w Poznaniu sprzedał 3 VII 1777 r. z 1.800 zł. na trzy lata z prawem wykupu Wojciechowi i Barbarze z Komorowskich małżonkom Trzebuchowskim (P. 1354 s. 841). Spośród innych synów chorążego Michała, Adam był w r. 1768 męem Zuzanny Czarnomskiej (B.), córki Jana, która w r. 1786 wraz z siostrą Klarą, zamężną Słupecką, kwitowała Ignacego Dembińskiego, dziedzica Kołaczkowa, z 2.500 złp., z sumy większej 5.000 zł. zabezpieczonej na Kołaczkowie (G. 113 k. 67v). Michał, posesor klucza Bylickiego, uzyskał w r. 1773 od Franciszka Chmielewskiego cesję sumy 200 zł. węg., pożyczonej niegdyś Rafałowi Gurowskiemu, kasztelanowi przemęckiemu (I. Kon. 80 k. 208v). Mąż Zofii Grudzielskiej, w r. 1779 odstąpił od ugody zawartej 9 VIII t. r. z Michałem Aleksandrem ks. Czetwertyńskim, starostą turzyńskim, i Konstancją z Bruchentalów, dotyczącej dzierżawy wsi królewskiej Sarnowa w p. przedeckim (I. Kon. 82 k. 131). Od Michała Bętkowskiego, za kontraktem z 12 VII 1784 r., kupił za 1.080 złp. folwark Borzętowo (ib. 83 k. 69v). Może to jego córką (imię ojca pominięte) i Zofii była Anna Antonina, ur. w Sokołowie, ochrzcz. 17 IX 1774 r. (LB Września).

2. Kazimierz, syn Adama i Kozłowskiej, stolnik inflancki w r. 1745 (B.), asesor ziemski człuchowski w r. 1767 (N. 212 k. 223). Od Józefa Skaławskiego, sędzica inowrocławskiego, w r. 1739 uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 20.000 zł. Obodowa w p. nakiel. (N. 206 s. 39, 62). Żeniąc się z Różą (Rozalią) Trembecką, córką Jana, asessora sądowego ziemskiego tczewskiego, i Ewy Pląskowskiej,jej matką w Łaguszewie 21 VI 1739 r. spisywał pod zakładem 15.000 zł. kontrakt małżeński, zobowiązując się żonie oprawić posag na Sosznie i Obodowie (N. 206 k. 21). Dożywocie wzajemne małżonkowie spisywali w r. 1744 (N. 209 k. 93). Oboje byli w r. 1759 kwitowani przez córkę Ewę, żonę Tomasza Wróblewskiego, cześnika kowalskiego, z sumy 30.000 złp. zapisanej jej jako posag kontraktem małżeńskim (N. 211 k. 328). Kazimierz przed r. 1759 był posesorem wsi Trzciana w p. nakiel., należącej do Radolińskich (N. 211 k. 313). Oboje O-cy w r. 1765 skwitowani przez córkę Ewę Wróblewską z 14.000 złp. spadłych na nią po śmierci innej ich córki, Joanny, żony Józefa Kossowskiego, jak również z 6.000 złp., stanowiących dane jej przez rodzoców "ulepszenie" posagu (N. 212 k. 152). Małżonkowie O-cy w r. 1767 skwitowani przez Stanisława Komierowskiego, wojskiego bydgoskiego, dziedzica Komierowa, z 26.614 złp. na poczet posagu trzeciej ich córki a żony jego Rozalii (N. 212 k. 223). Żyli jeszcze oboje O-cy w r. 1768 (ib. k. 275). Z wymienionych wyżej córek, Ewa wyszła przed 22 VI 1763 r. za Tomasza Wróblewskiego, sędziego grodzkiego nakielssgo, dziedzica Królikowa w p. kcyń., umarła tam przy połogu 28 XI 1768 r. licząc lat 26, pochowana w Kcyni u Karmelitów. Rozalia zaślubiła w r. 1766, krótko po 18 VIII Stanisława Komierowskiego, wojskiego bydgoskiego. Zob. tablicę 1.

@tablica: Osłowscy h. Kalkstein 1

Władysław, syn Władysława, już nie żyjącego w r. 1687, mąż t. r. Anny Karłowskiej, córki Aleksandra (B.). Oboje nie żyli już w r. 1717. Byli rodzicami Władysława i Kazimierza oraz córki Katarzyny, jeszcze niezamężnej w r. 1752 (B.). O Władysławie, synu starszym, znam tylko wzmiankę z r. 1719 (N. 201 k. 29).

Kazimierz, syn Władysława i Karłowskiej, w r. 1717 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Agnieszką Komierowską, córką Pawła i Marianny Zaleskiej (N. 199 s. 175). Kwitował w r. 1719 Adama O-go, miecznika wschowskiego, "brata stryjecznego", z 1.200 zł. prus., z sumy oryginalnej 2.900 zł. przez Mariannę z Gągkowskich O-ą, matkę miecznika, i przez jej syna Adama zapisanej w r. 1693 swemu ojcu (N. 201 k. 29). Agnieszka w r. 1726 zawierała komplanację ze swą owdowiałą matką, jako panią oprawną, i z siostrą Eleonorą, względem przyszłego podziału wsi Tonino w p. nakiel. (N. 202 k. 232). Oboje małżonkowie w r. 1729 byli kwitowani ze sprawy sądowej przez matkę Agnieszki (N. 203 k. 18). Kazimierz nie żył już w r. 1741 (N. 206 k. 34), zaś Agnieszka nie żytła w r. 1747 (N. 210 k. 191). Synowie, Michał i Jakub oraz córka Teresa, w r. 1752 żona Franciszka Kozłowskiego (B.). Michał, zastawny posesor połowy Tonina, w r. 1741 mąż Elżbiety Ostenówny, córki Leopolda i Marianny Elżbiety Borkówny (N. 206 k. 34), nie żył już w r. 1747, kiedy Elżbieta była już 2-o v. żoną Antoniego Trzebiatowskiego. Córka Michała i jej, Marianna żyła w r. 1747 (N. 210 k. 191). Jakub, syn Kazimierza, pozostawał pod opieką starszego brata Michała, po jego zaś śmierci pod opieką wuja Franciszka Komierowskiego, cześnika bracławskiego. Kwitował w r. 1759 z tej opieki spadkobierców zmarłego wuja (N. 211 k. 310). Zob. tablicę 2

@tablica: Osłowscy h. Kalkstein 2

Zofia O-a i mąż jej Wojciech Nieradzki byli w r. 1626 nabywcami praw od współspadkobierców zmarłej Elżbiety O-ej, żony Błażeja Grabowskiego (P. 153 k. 885v, 1017 k. 250v). Barbara, w r. 1628 żona Jana Rumatowskiego (Romatowskiego). Stanisław, w r. 1631 był jednym z opiekunów dzieci Piotra Wyrzyskiego z Wyrzy w p. nakiel. (N. 66 k. 208v). Krzysztof, syn zmarłego Andrzeja, w r. 1631 oprawił 4.000 zł. posagu żonie Annie Pruszkowskiej (N. 223 k. 906v). Oboje od Zofii Zebrzydowskiej, wdowy po Stanisławie z Lubieńca Niemojewskim, kasztelanie chełmińskim, w r. 1633 nabyli wyderkafem na rok za 4.500 zł. części wsi Wierzchucino p. bydg. (N. 223 k. 951). Władysław, odebrawszy od małżonków Macieja Smoguleckiego i Teresy Niemojewskiej z dóbr Wierzchucino sumę 3.000 zł. w rekompensatę zapisał w r. 1638 taką sumę swej żonie Jadwidze Wróblewskiej, wdowie 1-o v. po Jakubie Ostromęckim (N. 178 k. 127). Stanisław nie żył już w r. 1653, kiedy jego żona, Elżbieta z Kozłowa, wtedy już 2-o v. żona Michała Klińskiego, wraz z Hieronimem O-im uzyskała zobowiązanie od Mikołaja z Opolska Piwy, podstolego gostyńskiego, dotrzymania kontraktu zawartego w Dziewianowie 20 XI 1653 r., pod zakładem 10.000 zł. (N. 227 k. 138). Stefan, burgrabia chełmiński, i Jan, bracia i spadkobiercy Andrzeja, sędziego ziemskiego i podwojewodziego chełmińskiego, w r. 1663 (Z. T. P. 31 s. 18). Teresa w r. 1674 wdowa po Mikołaju Piwie, podstolim gostyńskim, 2-o v. w r. 1776 żona Stefana z Komorza Komorskiego, chorążego malborskiego Dorota, w r. 1680 wdowa po Wojciechu Rościerskim. Wojciech, w r. 1722 wuj Apolonii Rynarzewskiej, córki Hiacynta i Teresy Moraczewskiej (G. 94 k. 217). Marianna, zmarłego Jakuba, w r. 1747 niezamężna, w latach 1759-1762 żona Ignacego Ludwika Klińskiego.

Stanisław, świadek 26 V 1806 r. (LC Smogulec). Karol, chrzestny (26 VIII?) 1838 r. (LB Grylewo). Franciszek, chrzestny 21 VIII 1852 r. (LB Pobiedziska). Bracia, Franciszek Kalkstein-O., proboszcz chojnicki, senior i asesor dekanatu obornickiego, zmarł 9 X 1895 r. (Dz. P.), i Karol, posesor dóbr, zmarł w Chojnicy 7 II 1865 r. (Dz. P.; LM Chojnica). Żoną Karola bya Maria Polewska, zmarła w Poznaniu na Jerzycach 17 II 1901 r. (Dz. P.) Synowie: Ludwik, ur. ok. r. 1844, zmarły 2 VI 1910 r. w wieku lat 66 i miesięcy 4 (LM Obnorniki), i Leon, ur. ok. r. 1854, rządca w Kadzewie, mąż Cecylii Osińskiej, ojciec Stanisława, ur. w Kadzewie 12 IV 1890 r., i Adama, ur. tamże 21 XI 1892 r., który 31 X 1926 r. zaślubił Stanisławę Skibińską (LB Śrem). Z córek Karola i Polewskiej, Leontyna, ur. ok. r. 1843, wyszła najpierw 29 I 1866 r. za Stefana Tarnowskiego (LC Chojnica), 2-o v. za Wolskiego, umarła w Poznaniu 13 XII 1907 r. (Dz. P.). Rozalia, ur. ok. r. 1845, zaślubiła 23 IX 1874 r. Bernarda Górskiego, feldbela z Metz (LC Chojnica). Zofia, ur. ok. r. 1850. Franciszka, ur. w Chojnicy 15 V 1861 r. (LB Św. Marcin, Poznań), zmarła w Poznaniu 23 X 1920 r. (Dz. P.).

Tomasz Ferdynand Kalkstein-O., tłumacz sądu powiatowego, liczący lat 34, zmarł w Rogoźnie 15 XI 1870 r., pozostawiając wdowę Augustę i córkę Marię (LM Rogoźno). Dobra Glinienko w p. pozn., własność Kalksteinów - O-ch, sprzedane były w r. 1881 Pntherowi z Prus Zach. (Dz. P., wiad. z 20 VIII). Ks. Karol Kalkstein O. zmarł w Mogilnie 21 XII 1904 r. i tam pochowany (Dz. P.)

Nie wiem, czy można zaliczyć do O-ch Kalksteinów Krzysztofa O-go męża Wandy Golińskiej, która w r. 1522 dała mężowi połowę Golinki w p. kośc. (P. 1392 k. 471v).

>Osmólscy, różni. Dorota Badowska, córka Piotra, żona Bartłomieja O-go, między r. 1519 a 1529 toczyła sprawę z braćmi Wawrowskimi o rany zadane jej przez ich ojca Stefana Wawrowskiego (I. R. Z. Kal. 3 k. 241, 281). Bartłomiej żonie swej na połowie części macierzystej we wsi Wawry w p. kal. w r. 1530 oprawił 19 grz. posagu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 172). Pozywany był w r. 1532 przez Adama, Stanisława, Łukasza i Jana Wawrowskich, synów zmarłego Stefana, o zadanie mu 20 ran (ib. 7 k. 468). Od małżonków Sebastiana Chwalibowskiego i Elżbiety Brączyńskiej w r. 1540 kupił za 100 grz. części wsi Wawry i Siedliska w p. kal. (P. 1394 k. 394). Fabian O. w r. 1530 zapisał 1.000 grz. i 100 zł węg. bratu rodzonemu Grzegorzowi O-mu (P. 871 k. 583).

Wacław i Dobiesław, synowie zmarłego Władysława, ustanawiali w r. 1635 plenipotentów (P. 146 s. 56). Jakub z synem Stanisławem w r. 1644 (lub przed tą datą) dzierżawili od małżonków Walentego Klichowskiego i Marianny Kaniewskiej wójtostwo Boleszczyno w p. sier. (I. Kal. 110a s. 668). Mikołaj, syn zmarłego Pawła, nabywca praw od Stanisława Ostrowskiego i Jana Sławianowskiego, kwitował w r. 1645 ze 100 zł Adama Ślesińskiego (N. 226 k. 16, 172). Krzysztof, towarzysz z chorągwi Franciszka Dunina, podstolego bełskiego, zaślubił 10 V 1685 r. Katarzynę z Psar Psarską (LC Ostrzeszów).

"Szl." Sebastian zaślubił 16 II 1760 r. Mariannę Błońską (LC Grabów). Stanisław, syn ich, chrzestny w Mielęcinie 24 IX 1766 r. (LB Parzynów). Inny ich syn, Adam Jan, ur. w Torzyńcu 2 I 1762 r. (LB Wyszanów). Józef, ekonom w Żydowie w latach 1822-1826, zmarł 11 X 1867 r. w 85-ym roku życia. Żona jego, Faustyna z Grzeszkiewiczów umarła w Wągrówcu 6 I 1870 r. mając lat 83 (Dz. P.). Synowie: Jan Łukasz, ur. w Żydowie, ochrzcz. 14 X 1822 r., Józef Stanisław, zmarły 24 I 1826 r., córka Julianna Helena, ur, tamże 20 V 1826 r. (LB, LM Żydowo). Ale rodziców przeżyli synowie urodzeni później, Telesfor i ks. Napoleon (Dz. P.).

>Osowiccy, Ossowiccy, Osowidzcy, nie byli szlachtą. "Ur." Łukasz, pisarz prowentowy w Dobrojewie, chrzestny 22 VIII 1813 r. (LB Ostroróg). Może ten sam "Dominus" Łukasz, dziedzic Gostyczyny, chrzestny 11 IV 1836 r. (LB Gostyczyna). "Szl." Marcin osowidzki, posesor Bogusławek w p. gostyń., 40-letni, zaślubił 5 XI 1822 r. "szl." Wiktorię Woyniewiczównę, ze Śremu, pannę 20-letnią (LC Śrem). Córka tego "ur." Marcina O-go i "szl." Wiktorii, Marianna Józefa, ur. w Śremie 6 IX 1823 r. (LB Śrem).

Teodor Ossowidzki, Osowicki, rodzący się z Anny z Rybackich, 2-o v. Kukawskiej, ur. ok. r. 1814, zaślubił 25 XI 1839 r. pannę Emilię Kukawską, 21-letnią, z plebanii w Siemowie, córkę Leona i Franciszki z Szulczewskich. O Teodorze zapis ślubu notuje, iż jest z Lubinia (LC Siemowo). Był w latach 1840-1853 ekonomem plebanii w Lubiniu. Kupił w r. 1682 od bar. Winterfelda z Murowanej Gośliny za 41.500 tal. Wójtostwo, położone tuż pod Sremem, 800 m. m. (Dz. P., wiad. z 6 VI 1862 r.). Umarł 18 I 1891 r. w 78 roku życia (Dz. P.). Emilia z Kukawskich żyła jeszcze 12 V 1890 r. (LB Śrem). Synowie: Ignacy Walenty, ur. w Lubiniu 31 I 1840 r., umarł tamże 17 X 1850 r., Antoni, o którym niżej, Teofil, ur. ok. r. 1845, zmarły na Wójtostwie koło Śremu 7 V 1873 r., Wincenty Anastazy, ur. tamże 23 I 1846 r., zmarły 8 III t. r., Jan i Maksymilian, o których niżej. Córka Aniela Dominika, ur. w Lubiniu 1 VIII 1847., zmarła tamże 18 III 1853 r. (LB, LM Lubiń).

1. Antoni (Antoni Jakub), syn Teodora i Kukawskiej, ur. w Lubiniu 26 III 1842 r. (LB Lubiń), dr. med. w Poznaniu, zaślubił w Gryżynie w r. 1872 Helenę Lossów, córkę Aleksandra, dziedzica Gryżyny (Dz. P., wiad. z 29 X). Syn Apolinary, studiował we Wrocławiu, chrzestny 11 II 1903 r. (LB Śrem), zaślubił Wandę Taczanowską, córkę ordynata Antoniego i Haliny z Karśnickich. Umarł w Wawszawie w czasie wojny, żona jego umarła w kilka lat po jej zakończeniu. Byli bezdzietni.

Antoni Osowicki oprócz syna Apolinarego miał córkę Emilię 1-o v. Liszkowską (żonę Wincentego) właściciela Miedzianowa k. Skalmierzyc pow. Ostrów Wlkp.) 2-o v. Parczewską (żonę Tadeusza właściciela Belna k. Świecia na Pomorzu).

2. Jan (Jan Chryzostom), syn Teodora i Kukawskiej, ur. w Lubiniu 21 I 1851 r., dzierżawił od Władysława Zamoyskiego cząstkę Pierzchna z dóbr Kórnickich. Zaślubił 7 IX 1884 r. Wandę Irenę Wize, z Rogoźna, pannę 21-letnią (LC Rogoźno; Dz. P.). Zmarła ona w Pierzchnie 14 IV 1915 r., pochowana w Kórniku. Mąż ją przeżył (Dz. P.). Syn Kazimierz zmarł w Pierzchnie 12 III 1904 r., mając lat 16 (LM Kórnik). Z córek Halina umarła 26 XI 1887 r., mając 12 miesięcy, pochowana w Kórniku (Dz. P.). Zofia (Zofia Felicja), ur. w Pierzchnie 28 V 1890 r., zaślubiła 27 I 1919 r. za Romana Aleksandra Pasławskiego, z Zamościa. Maria Teodora Osowicka ur. 1. 04. 1892 wyszła 30. 09. 1916 za Wiktora Cybulskiego syna Adama i Władysławy Szubert (ślub w kościele w Kórniku). Zmarła 9. 10. 1973 r.

3. Maksymilian (Maksymilian Piotr), syn Teodora i Kukawskiej, ur. w Lubiniu 18 X 1853 r. Właściciel Wójtostwa koło Śremu, zaślubił 29 VI 1886 r. Marię Oświecimską, córkę Alfonsa z Oświecimia (LC Wyszanów; Dz. P.). Ich córka Aniela, ur. na Wójtostwie 7 V 1890 r. (LB Śrem). Maria z Oświecimskich O-a chrzestna 6 VI 1893 r. (LB Wyszanów). Maksymilian i Maria z Oświecimskich mieli dzieci: Anielę, która wyszła za Jana Jachimowicza; Teodora ożenionego z Marią Kutzner 1-o v. Dosmanowską. Syn Kazimierz ur. w 1915 r. poległ jako podpor. och. 17-go P. Ułanów w 1939 r. Zob. tablicę.

@tablica: Osowiccy

Emilia Osowicka wyszła przed 26 II 1856 za Jana Nepomucena Wyganowskiego, dziedzica Gniazdowa (LB Skalmierzyce).

>Ossolińscy h. Topór. Jerzy z Tęczyna O., wojewoda sandomierski, starosta bydgoski, w r. 1639 mąż Izabelli Daniłowiczówny, córki Mikołaja, podskarbiego wielkiego koronnego, i Heleny Uchańskiej, współspadkobierczyni Andrzeja Krotoskiego, kasztelana kaliskiego (P. 164 k. 687v). Jan uzyskał od króla 20 XII 1642 r. komandora zakonu rycerzy jerozolimskich w Poznaniu (M. K. 185 k. 473). Kwitował się w r. 1671 z Elżbietą Kokalewską, wdową po Marcinie Popowskim (Py. 154 s. 47). Zapisał w r. 1576 dług 1.000 złp. małżonkom Pniewskim Przeuskim (P. 1094 k. 2v). Umarł 19 IV 1681 (?) r. (LM Św. Jan, Pozn.). Krzysztof Baldwin, w r. 1645 mąż Teresy Tarłówny, córki Jana Karola, starosty zwolińskiego, i Marianny Ligęzianki (N. 226 k. 13). Ten Krzysztof Baldwin, starosta stobnicki, dziedzic Ślesina 1646 r. (N. 226 k.222). Franciszek, starosta bydgoski, nie żył już w r. 1652 (Z. T. P. 30 s. 941). Anna, chrzestna 8 XI 1688 r. i 3. IV 1692 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Klara, nie żyjąca już w r. 1697, żona Rafała Wężyka, miecznika dobrzyńskiego. Katarzyna, żona Stanisława Przerębskiego, podczaszego mielnickiego, nie żyli oboje w r. 1751. Józef, chorąży drochicki, mąż Zofii Wierzbowskiej, córki Władysława, wojewody brzeskiego-kujawskiego, i Gryzeldy Żalińskiej, która to Zofia nie żyła już w r. 1785 (I. Kal. 225 k. 250).

>Ossowieccy, Osowieccy. Michał O. i Marianna Romanówna, oboje już nie żyjący w r. 1765 (Kc. 147 k. 42v), rodzice Marcina, o którym niżej, Rozalii, ur. w Wiewiorczynie, ochrzcz. 29 VII 1721 r. (LB Rogowo), i Katarzyny, niezamężnej, żyjącej jeszcze w r. 1765 (Kc. 147 k. 42v)

Marcin, syn Michała i Romanówny, ur. w Wiewiórczynie, ochrzcz. 19 X 1722 r. (ib.), w latach 1755-1767 mieszkał w Iwnie koło Kcyni. Żoną jego była Małgorzata Kozłowska, córka Antoniego i Barbary Kamockiej. Od jej owdowiałej matki Marcin w r. 1763 uzyskał cesję pewnych sum (Kc. 146 k. 95v). Kwitował w r. 1778 Mikołaja Potockiego, dziedzica Chomiąży i Nowejwsi, z 1.000 złp. (G. 105 k. 69v). Małgorzata umarła w Grabowie koło Kcyni 14 I 1799 r., licząc ok. 60 lat (LM Kcynia). Synowie ich: Michał Franciszek, ur. w Iwnie, ochrzcz. 31 VIII 1755 r., niewątpliwie zmarły dzieckiem, Franciszek Ksawery, ur. tamże, ochrzcz. 30 XI 1762 r., Jan Antoni, ur. tamże 14 V 1767 r., drugi Michał Franciszek, ur. tamże 25 IX 1769 r. Córki, Barbara, ur. tamże, ochrzcz. 10 I 1757 r., Salomea Magdalena, ur. tamże, ochrzcz. 4 XI 1759 r. (LB Kcynia). Zob. tablicę.

@tablica: Ossowieccy

W gub. wołyńskiej legitymowali się ze szlachectwa Ossowiecy herbu Prus III.

>Ossowiński Wojciech nie żył już w r. 1784. Jego żoną była Agnieszka Chodubska, która była 2-o v. za Benedytkem Prackim, wtedy również nie żyjącym (I. Kal. 224 k. 148v), a nie żyła już w r. 1786 (ib. 226 k. 258). Byli O-cy h. Prus III w ziemi liwskiej i na Podlasiu. Czy Wojciech do nich należał, nie wiem.

>Ossowscy h. Własnego, Abszac, z Ossowejsieni w pow. wschowskim. Hincza z Ossowejsieni h. Austaczew alias Łosia Głowa, w latach 1416-1425 posaidał również wraz z braćmi Dębowąłękę (Kozier., Obce ryc., s. 8). Może bratem jego był Krystyn z Ossowejsieni w r. 1443? (P. 1379 k. 65v). Zapewne synem Hinczy był Hincza, Hindrzych, Henryk, dziedzic w Ossowejsieni, który od swej żony Katarzyny z Jarocina dostał w r. 1471 jej część trzecią dziedzicznych dóbr w mieście Jarocinie, w przedmieściu Nowemiasto w p. pyzdr, jak też we wsi Tarszcze w p. kal. (P. 1385 k. 115v). Zapisała mu w r. 1472 dług 2.000 grz. (Py. 14 k. 243). Katarzyna z Jarocina, wdowa po Henryku, Hinczy z Ossowejsieni, wymieniała w r. 1473 pewne dobra z Wojciechem z Miłosławia Górskim (I. Kal. 12 II s. 340).

Mikołaj Ossowosieński, Ossowski, chyba syn powyższego Hinczy, mianowany 23 V 1517 r. podsędkiem ziemskim wschowskim (MRPSum. IV 11223). Skwitowany w r. 1496 ze 100 kop. posagu i tyluż wiana przez Dorotę Chraplewską, żonę zmarłego Mikołaja, syna Marcina Chwalęty, który dał tej synowej oprawę swej części w Ossowejsieni (Ws. 1 k. 49). Żył ów Marcin zw. Chwalętą, dziedzic w Ossowejsieni, w r. 1444 (Ws. 4 k. 141). W Ossowejsieni miała także swoją część Anna Ossowosieńska (może siostra lub ciotka Mikołaja?), w r. 1493 wdowa po "sław." Macieju Ezechielu (Ekiel, Hekel, Heccel), wójcie wschowskim (Kośc. 228 k. 106; P. 23 k. 174, 192v). Mikołaj w r. 1497 (lub przed tą datą) kupił od niej tę część za 150 grz. (Ws. 1 k. 18, 28). Na swej części Ossowejsieni w r. 1501 oprawił posag 200 zł. węg. żonie Katarzynie z Tuchorzy, Tuchorskiej (ib. k. 26). Jednocześnie od Katarzyny, żony Jana Krzyckiego, także współdziedziczącej w Ossowejsieni, nabył wyderkafem za 40 zł. węg. dwóch kmieci z rolami i łąkami (ib. k. 18, 27). Katarzyna z Tuchorzy czwarte części Żelęcina i Lechowa w p. kośc., odziedziczone po rodzonym bracie Macieju Tuchorskim, sprzedała w r. 1506 za 200 grz. Piotrowi Gnińskiemu (P. 1390 k. 99, 99v), którą to czwartą część w r. 1508 nabyła od niego za 60 grz. wyderkafem (P. 786 s. 13). Po tym Tuchorskim, pokojowcu króla węgierskiego, odziedziczyła również zapis na 300 zł., jaki miał od Jana Turzo. Zapis ów w r. 1507 dała synom swym, Andrzejowi i Piotrowi O-im (Ws. 1 k. 60). Janowi Nostitzowi (Nostwiczowi), dziedzicowi w Herczywałdzie (Hertwigswaldau, Hertwigswald) w r. 1507 dała Smarzewo i Opalewo w ziemi świebodzińskiej i dopłaciła 600 grz., biorąc w zamian całe wsie Rakoniewice i Gościeszyno p. kośc. (P. 1390 k. 119v). Mikołaj O. od Piotra Sirpowskiego w r. 1508 kupił za 300 grz. część w Dębowejłęce (Ws. 1 k. 63). Od Anny Siekowskiej w r. 1509 nabył wyderkafem za 60 grz. Szczepankowo w p. wschow. (ib. k. 68), a t. r. skwitował z tej sumy męża jej, Jana Riwalskiego (?) (ib. k. 70). Skwitowany w r. 1510 przez Piotra, Jana, archidiakona poznańskiego, i Macieja, starostę wschowskiego, braci z Góry patronów i kolatrów ołtarza Najśw. Marii Panny i jedynastu tysięcy męczenników w kościele parafialnym we Wschowie, z sumy 100 grz. zapisanej niegdyś przez Sierpowskiego na Dębowejłęce (ib.). Katarzyna w r. 1511 kupiła za 330 grz. od Andrzeja Śmigielskiego Przysiekę Polską w p. kośc. (P. 786 s. 286). Jako dziedziczka w Rakoniewicach pozywała w r. 1511 Andrzeja Rąckiego, dziedzica w Rącku (Ręcku) w p. kośc. (ib. k. 242). Część ojczystą w Tuchorzy p. kośc. w r. 1512 sprzedała wyderkafem za 500 grz. synowej Piotrowej (Kośc. 345 k. 22). Od Andrzeja Jaktorowskiego kupiła w r. 1513 za 1.400 grz. część Wilkowa Polskiego w p. kość. (P. 786 s. 430). Już nie żyła w r. 1517 (Kośc. 25 k. 25v). Mikołaj, dziedzic w Ossowejsieni i Dębowejłęce, części tamże z folwarkiem dał w r. 1523 synowi Wojciechowi, zachowując sobie jednak dożywocie (Ws. 1 k. 154). Kwitował t. r. z 40 zł. węg. Mikołaja Krzyckiego, dziedzica czwartej części tych wsi (Ws. 1 k. 158). Wiemy jednak, że synowie Mikołaja i Katarzyny: Andrzej, Piotr, Baltazar i Wojciech już w r. 1518 dokonali podziału dóbr rodzicielskich, co następowało zazwyczaj po śmierci ojca. Ale Mikołaj żył jeszcze w r. 1520 (P. 1392 k. 328v) i, jak to już wiemy, w r. 1523. W tym pokwitowaniu z r. 1523 występował bez tytułu podsędka wschowskiego, może więc urząd ów złożył?

I. Andrzej, syn Mikołaja i Tuchorskiej, występował w r. 1517 obok braci jako współspadkobierca matki, dziedziczki w Wilkowie (Kośc. 25 k. 25v), zaś w r. 1518 z działów braterskich wziął Rakoniewice i Kościeszyno w p. kośc. (Ws. 1 k. 121). Potem, sankcjonując niejako ten stan rzeczy, dokonał w r. 1522 wymiany z braćmi, Piotrem, Baltazarem i Wojciechem. Ustąpili mu oni swych części w tych wsiach w zamian za części w Wilkowie Polskim, Tuchorzy i Przysiece Polskiej (Kośc. 233 k. 81v, 83, 84, 345 k. 94, 96, 97). Nie żył już w r. 1525 (Kośc. 345 k. 114v). Z żony Doroty Górskiej, siostry rodzonej Piotra, kasztelana nakielskiego i starosty wschowskiego, i Macieja, z Miłosławia Górskich, nie żyjącej już w r. 1574 (Kośc. 235 k. 2), miał synów, Mikołaja i Jana, których opiekę jako nieletnich stryjowie, Piotr i Baltazar, powierzyli swemu bratu a ich stryjowi Wojciechowi O-mu (Kośc. 345 k. 114v).

I) Mikołaj, syn Andrzeja i Górskiej, podsędek ziemski poznański w r. 1575 (Kośc. 225 k. 177). Pozostawił zrazu pod opieką stryja Wojciecha, po którego śmierci ojcowiznę Mikołaja i Jana, t. j. Rakoniewice i Gościeszyno w r. 1530 wzięli w opiekę stryjowie, Piotr i Baltazar (Ws. 2 k. 76). Mikołaj w r. 1538 dokonał wymiany ze stryjem Piotrem dając mu swe połowy Rakoniewic i Gościeszyna z dopłatą 400 zł. w zamian za części Ossowejsieni i Dębowejłęki spadłe na Piotra po zmarłym bracie Wojciechu (P. 1394 k. 220v, 221). Od tego stryja Piotra w r. 1539 kupił za 1.000 grz. połowy Rakoniewic i Gościeszyna (Kośc. 345 k. 182v). Od stryjenki Anny Kotowieckiej, żony Piotra O-go, kupił w r. 1538 za 500 zł. wieś Kotusz oraz jej oprawę na Wilkowie Polskim, a uczynił to wspólnie z panną Anną Kopanicką, córką Jana Żychlińskiego cz. Kopanickiego i Zofii Strykowskiej, snać już wtedy będąc jej narzeczonym (P. 1391 k. 100). Przeprowadził w r. 1539 z bratem Janem podział dóbr po ojcu i po stryju Wojciechu, biorąc Rakoniewice (Ws. 3 k. 4). Skwitował w r. 1543 stryja Piotra i jego żonę z 30 grz. z danej im dożywotnio dzierżawy Polskiego Wilkowa, Kotusza oraz części Ossowejsieni i Dębowejłęki (Kośc. 234 k. 545v). Żona Mikołaja w r. 1547 wydzierżawiła swemu bratu Stanisławowi Żychlińskiemu połowę wsi macierzystej Kargowy w p. kośc. (P. 886 k. 218v). Obaj z bratem Janem w r. 1547 kwitowali Macieja z Miełosławia Górskiego, starostę wschowskiego, bratanka ich matki, z sumy 400 grz. zapisanej jej przez braci (Kośc. 235 k. 2). Od Jana Daszewskiego, dziedzica w Daszewicach i Krzyżewnikach w p. pozn. w r. 1548 Mikołaj wyderkafem za 440 grz. nabył połowę Krzyżewnik z połową wolnego wyrębu w Taczałach w p. pozn. (P. 1395 k. 408), zaś w r. 1549 został przez tegoż Daszewskiego z 30 grz. z tej dzierżawy skwitowany (P. 888 k. 324). Żonie w r. 1548 oprawił 750 zł. posagu na całym Wilkowie Polskim (ib. k. 436). Wówczas to stryj Piotr "z miłości stryjowskiej" dał mu sumy pieniężne, klejnoty, ruchomości domowe i broń, znajdujące się w Polskim Wilkowie (ib. k. 428v). Oboje z żoną byli t. r. kwitowani przez stryjenkę Piotrową, Annę z Kotusza Szczytnicką (ciotkę Anny z Żychlińskich Mikołajowej O-ej), z 5.000 zł. należne za sprzedane jej dobra Kotusz (Kośc. 29 k. 455v). Mikołaj zawierał w r. 1549 ugodę z bratem Janem i ze stryjem Baltazarem (Kośc. 235 k. 108). Bratu Janowi, wedle tej ugody, dał w r. 1550 część w Ossowejsieni, nabytą od stryja Piotra, oraz cztery "ogrody" roli w Dębowejłęce (P. 1395 k. 569v). Winien był to zrobić w dwanaście tygodni po śmierci stryja Piotra, ale nie czekał tej śmierci i z "miłości braterskiej dał mu już teraz (P. 890 k. 477). Anna z Żychlińskich w r. 1549 połowę miasta Kargowa wydzierżawiła brztu Stanisławowi (Kośc. 235 k. 160v). Mikołaj dziedzic w Wilkowie, dał w r. 1550 stryjowi Baltazarowi sumę 400 zł. zapisaną sobie przez stryja Piotra na folwarku "Najdakowskim" przed miastem Kościanem oraz sześć zagród roli w Dębowejłęce (P. 1395 k. 567v). Jednocześnie bratu Janowi dał nabytą od stryja Piotra część w Ossowejsieni oraz zagrodę roli w Dębowejłęce (ib. k. 569v). Żonie w r. 1553 oprawił 1.500 zł. posagu połowie Wilkowa Polskiego i Rakoniewic oraz na połowie Kotusza (P. 1396 k. 133v). Wespół z bratem miał w r. 1555 dom w Rynku poznańskim (P. 896 k. 798). Był wraz z żoną pozywany t. r. przez małżonków, Wawrzyńca Sokolnickiego i Annę z Punina (P. 896 k. 295). Od Anny Bieganowskiej, żony Jana Popowskiego, w r. 1556 kupił za 2.000 grz. połowę wsi Śniaty w p. kośc. (P. 1396 k. 347), drugą zaś połowę tej wsi w r. 1558 za 2.400 zł. kupił od jej siostry Heleny, żony Jerzego Przyborowskiego (P. 899 k. 581, 1396 k. 639v). Wraz z bratem Janem i z Maciejem Górskim, starostą wschowskim, jako spadkobiercy Samuela Gołanickiego, w r. 1566 pozywali Magdalenę Czarnkowską, wdowę po Wawrzyńcu Gołanieckim, o wydzielenie połowy wsi Bocz w p. kośc. (Kośc. 245 k. 190). Mikołaj od Trojana, Jana i Melchiora braci Polickich w r. 1569 kupił za 12.000 zł. wieś Piotrowo z pustką Świekotki w p. pozn. (P. 1398 k. 13). Skwitowany w r. 1575 z 200 złp. przez Hieronima Czarnkowskiego (Kośc. 255 k. 177), umarł t. r. (Ws. 8 k. 40; Kośc. 255 k. 259v). Owdowiała Anna Żychlińska "z miłości macierzyńskiej" w r. 1579 dała synom swym, Stanisławowi, Mikołajowi, Andrzejowi i Piotrowi połowę Kotusza w p. kośc., ruchomości w Wilkowie Polskim oraz oprawę na tym Wilkowie, nabyte za sumę 5.000 złp. przez nią i zmarłego męża od Anny Kotowieckiej, wdowy po stryju męża, Piotrze O-im, pisarzu ziemskim poznańskim, zachowując dla siebie dożywocie połowy Otusza (Ws. 202 k. 29). T. r. synów tych skwitowała (Ws. 9 k. 169). Skasowała w r. 1582 swą oprawę na Rakoniewicach (ib. k. 355), zaś w r. 1592 skasowała dożywocie na Piotrowie, Daszewicach oraz pustkach Dupicach Wojkowie, Wścieklicach, a to w myśl zobowiązania danego przez jej synów Janowi Tarnowskiemu (P. 958 k. 144). Zapewne w r. 1596 już nie żyła (P. 966 k. 82). Oprócz wspomnianych wyżej czterech synów były i córki. Z nich, Barbara wyszła w r. 1579 za Jana Przybyszewskiego, pisarza ziemskiego wschowskiego, wdowa w r. 1599, zaślubiła 2-o v. w r. 1606 Stanisława Kąkolewskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1616. Anna wyszła w r. 1596 za Jana Bukowieckiego z Chociczy, wdowa w latach 1605-1628, nie żyła już w r. 1649.

(I) Stanisław, pisany z Rakoniewic, syn Mikołaja i Żychlińskiej wraz z braćmi w r. 1575 skwitowany przez Jana Piotrowskiego (Ws. 8 k. 40), zaś z 1.500 złp. przez Jakuba Korzboka Łąckiego (Kośc. 255 k. 259v). Jemu i jego braciom Jan Przybyszewski w r. 1579 dał zobowiązanie, iż siostrze ich Barbarze, żonie swej przyszłej, oprawi posag na częściach Przybyszewa i na wsi Ogrody, oni zaś zobowiązali się wypłacić mu w ciągu dwóch lat sumę 2.000 zł. (Ws. 9 k. 165). Skwitowani w r. 1580 przez tego szwagra z wyprawy siostry, wartości 500 zł. (P. 934 k. 341). Z przeprowadzonych w r. 1582 działów braterskich dostały mu się Rakoniewice (Ws. 202 k. 46). Na połowie tych dóbr oraz Pogrodowic w p. kośc. w r. 1583 oprawił posag 5.000 złp. żonie Barbarze Gułtowskiej córce Łukasza (P. 1399 k. 5). Od Adama Gnińskiego w r. 1591 kupił za 3.000 złp. części Gnina w p. kośc. (P. 955 k. 832, 1400 k. 688v). Żonie w r. 1596 oprawił 5.000 zł. na Rakoniewicach, ale wyłączył sześciu kmieci, całe Pogardowice i dział w Gninie, należące do Rakoniewic (P. 1402 k. 183v). Od Stanisława Niałeckiego cz. Pożarowskiego nabył wyderkafem za 2.000 złp. część Niałka w p. kośc., a w r. 1599 Niałecki dopisał mu jeszcze do tej sumy 500 złp. (Kośc. 347 k. 174). Od Jana Iłowieckiego i żony jego Anny z Jaromierza oraz ich synów, Stanisława i Wojciecha w r. 1601 nabył wyderkafem na rok za 4.000 złp. części we wsiach Karna i Reklin w p. kośc. (P. 1404 k. 62). Wspólnie z bratem Mikołajem z Trzebawia w r. 1602 uzyskali od brata stryjeczno-stryjecznego Jerzego O-go, syna Wojciecha, dziedzica części Dębowejłęki cesję 2.800 złp. stanowiących pozostałość z sumy 3.400 złp. długu zapisanej im przez brata stryjecznego Stanisława O-go z Tuchorzy. Byli opiekunami tego Jerzego (Ws. 19 k. 65). Od wspomnianych wyżej małżonków Iłowieckich i syna ich Stanisława Stanisław w r. 1604 nabył wyderkafem za 5.000 zł. Karnę i Reklin (Ws. 21 k. 204). Żył jeszcze w r. 1610 (P. 984 k. 297), nie żył już 15 X 1612 r. (Ws. 28 k. 343). Synowie, Wacław i Jakub. Z córek, Anna w r. 1606 wyszła za Bartłomieja Pawłowskiego, była wdową w latach 1635-1641. Katarzyna zaślubiła w r. 1618, krótko po 16 VII Andrzeja Bruczkowskiego, umarła między r. 1626 a 1635. Dorota wyszła w r. 1622 za Wojciecha Cieleckiego, żyła jeszcze w r. 1653.

1. Wacław, syn Stanisława i Gułtowskiej, mianowany 28 IX 1633 r. kasztelanem nakielskim (M. K. 180 k. 74v, 75). Z działów braterskich dokonanych 15 X 1612 r. dostał Śniaty i Kotusz w p. kośc. oraz dopłatę 4.000 zł. (Ws. 28 k. 343). Na Śniatach (wyłączając Sokołowo i Boszkowo) w r. 1617 oprawił posag 10.000 złp. żonie Jadwidze Modrzewskiej, córce Marcina (P. 1410 k. 389v; Ws. 206 k. 122v). Os Dobrogosta, Krzysztofa i Władysława braci Sokołowskich w r. 1617 kupił za 13.000 złp. Sokołowo w p. kośc. (P. 1410 k. 472v) i całą tę wieś w r. 1618 sprzedał wyderkafem za 4.000 złp. Wojciechowi Tłockiemu (P. 1411 k. 91v). Andrzejowi Bruczkowskiemu w r. 1618 zapisał dług 2.000 złp., a w tym 1.250 złp. jako posag za idącą zań swą siostrą Katarzyną O-ą (P. 1000 k. 490). Od stryja Piotra za konsensami królewskimi z 5 IX 1623 i 20 III 1627 r. uzyskał cesję daniny podwodowej ze Wschowy (M. K. 170 k. 434, 434v, 176 k. 25). Ulepszając oprawę posagu żony, zapisał jej w r. 1625 sumę 10.000 złp. (Ws. 206 k. 122v). Sokołowo w r. 1627 sprzedał wyderkafem za 7.000 złp. żonie (ib. k. 218v). Skwitował w r. 1629 Andrzeja O-go, sędzica ziemskiego wschowskiego, ze 100.000 (!) zł. zapisanych w grodzie ostrzeszowskim i wydzierżawił mu Boszkowo w p. kośc. (Ws. 41 k. 286). Od Anny Gałęskiej, żony Szymona Nieżuchowskiego, w r. 1629 kupił za 1.700 złp. części w Sokołowie (P. 1416 k. 298). Od stryja Piotra, czyniącego w r. 1630 na wypadek swej śmierci działy między spadkobiercami, dostał wsie: Trzebaw, Łodzia, Górka, Niwka, połowę wsi Sowiniec oraz lasy w Będlewie (Ws. 206 k. 400). Wzajemne dożywocie z żoną spisywał t. r. (ib. k. 356v). Będąc opiekunem dzieci zmarłego brata Jakuba, ustanowił w r. 1633 plenipotentów (ośc. 296 k. 221v). Z żoną w r. 1636 kwitował się z zapisu wzajemnego dożywocia (Ws. 47 k. 512). Od Macieja Wierzbińskiego z Niewierza w r. 1641 kupił za 8.000 złp. połowę Gorzycka w p. pozn. (P. 1420 k. 750). W r. 1642 zginął tragicznie w czasie pożaru dworu a wiadomość o tym dotarła na dwór królewski w grudniu. Chowano 3 II 1643 r. w kościele Bernardynów we Wschowie (?) (A. Radziwiłł, Memoriale; Estr. XXVI 433, XXVII 254, 255). Wdowę i bratanków-spadkobierców pozywała w r. 1643 wdowa Dorota z Gorzenia Bukowiecka (P. 168 k. 250). Owdowiała Jadwiga w r. 1645 wydzierżawiła Śniaty małżonkom Janowi Przeborowskiemu i Helenie Grotównie (Kośc. 301 k. 839). Sprzedała w r. 1654 Sokołowo za 25.000 złp. Maciejowi Zdanowskiemu (P. 1067 k. 597v). Żyła jeszcze w r. 1665 (P. 1076 k. 869).

2. Jakub, syn Stanisława i Gułtowskiej, pisany z Rakoniewic. Z działów dokonanych z bratem 15 X 1612 r. wziął Rakoniewice, Pogradowice i części w Gninie p. kośc. (Ws. 28 k. 343). Części Gnina sprzedał wyderkafem Annie, wdowie po Baltazarze Tłockim, a w r. 1614 wydzierżawił je od niej na rok za 300 złp. (P. 992 k. 848). Żeniąc się w r. 1617 z Anną Strzelecką, córką Mikołaja i Zofii z Rąbinia, na Rakoniewicach i Podgradowicach oprawił jej krótko przed ślubem posag 15.000 złp. (P. 1410 k. 462). W posagu za swą siostrą Katarzyną jej przyszłemu mężowi, Andrzejowi Bruczkowskiemu, zapisał 16 VII 1618 r. dług 2.000 złp. (P. 1000 k. 490). Anna Strzelecka swe części we wsiach Turew, Wronowo, Rąbino, Żabno w p. kośc., Długie Wielkie i Małe w p. wsch., należne jej po śmierci matki, w r. 1620 dała swym braciom, Baltazarowi i Janowi Strzeleckim (P. 1412 k. 336v) i t. r. skwitowała ich z dóbr po rodzicach (P. 1004 k. 1130). Jakub w r. 1622 skwitował stryja Piotra z 3.000 złp. (Kośc. 292 k. 12v). Nie żył już w r. 1630 (Ws. 206 k. 400). Wdowa w r. 1631 wyszła 2-o v. za Olbrachta Malechowskiego, który t. r., przed ślubem, zobowiązał się iż przy wykupie z Rakoniewic i części Gorzycka oprawi jej 30.000 złp. posagu (Kośc. 296 k. 157). Nie żyła już w r. 1640 (Kośc. 352 k. 96). Synowie, Stanisław i Jan. Córki, Zofia i Barbara, niezamężne w latach 1640-1643 (Kośc. 352 k. 96; P. 168 k. 396v). Z nich, Zofia była potem, w latach 1644-1655 żoną Kazimierza Radomickiego, wojewodzica inowrocławskiego, nie żyła już w r. 1644. Barbara, w latach 1644-1654 żona Krzysztofa Grzymułtowskiego, nie żyła już w r. 1655.

1) Stanisław, syn Jakuba i Strzeleckiej, starosta kcyński w r. 1641 (Kośc. 299 k. 485). Nieletni w r. 1622, uzyskał wtedy wraz z bratem Jakubem zapis 3.000 złp. długu od stryja Piotra O-go z Wilkowa (Kośc. 292 k. 13). Ów stryj jemu i jego bratu Janowi wyznaczył w r. 1630 w spadku po swej śmierci Wilkowo Polskie, Bielawy, Popowo z pustką Stare Bartlino, części w Parzniczewo i całe Lubiekowo, trzymane wyderkafem w sumie 13.000 zł. od Jana Opalińskiego, wojewody poznańskiego (Ws. 206 k. 400). Wraz z bratem od Anny Łaskawskiej, żony Wojciecha Kamieńskiego, kupił w r. 1631 za 666 złp. części Gorzycko Stare i Gorzeń w p. pozn. (P. 1417 k. 136v), inne zaś części tamże w r. 1637 od jej siotry panny Reginy Łaskawskiej za 634 zł. (P. 1419 k. 175v), jeszcze inne w r. 1640 za 968 zł. od Mikołaja Łaskawskiego (P. 1420 k. 288). Obaj bracia jeszcze w r. 1633 pozostawali pod opieką Piotra O-go z Wilkowa, stryja ich ojca, ich stryja Wacława O-go oraz Jana Szlichtinka, sędziego ziemskiego wschowskiego (Kośc. 296 k. 221; Ws. 47 k. 114). Bracia jako spadkobiercy matki i zmarłego bezpotomnie Marcina Sapińskiego, części w dobrach: Mchy, Niedźwiady, Włościejewki, Brzostownia, Międzyborze i pustki Dąbroszyna w powiatach pyzdr. i kośc. w r. 1640 sprzedali za 2.000 zł. Stanisławowi Przyjemskiemu, marszałkowi nadwornemu koronnemu, generałowi wielkopolskiemu (Kośc. 352 l. 96), zaś części we wsiach: Łąg, Pampowo i Kąkolewo p. kośc., spadłe po tymże Sapińskim, sprzedali jednocześnie za 2.000 zł. Mikołajowi z Osieka Zakrzewskiemu (ib. k. 96v). Bracia z opieki i administracji ich dóbr w r. 1641 skwitowali stryja Wacława O-go, kasztelana nakielskiego i żonę jego Jadwigę Modrzewską (Kośc. 299 k. 485). Stanisław wsie: Barklino, Trzebidza, Brzeźniak i Charbielino w powiatach kośc. i wsch. w r. 1643 sprzedał wyderkafem za 17.000 złp. Stanisławowi Przybyszewskiemu (P. 1421 k. 215). Te wsie kupił był t. r. za 37.000 zł. od Stanisława Bronikowskiego (P. 1421 k. 251). Umarł w r. 1643 (P. 168 k. 250, 396v). Był bezdzietny, a chyba i bezżenny. Jego spadkobierczyniami, wobec niemal równoczesnej śmierci brata Jana, były siostry, Zofia i Barbara (ib.).

2) Jan, syn Jakuba i Strzeleckiej, o którym mówiłem wyżej omawiając sprawy brata Stanisława. Od Anny z Kwiatkowa, żony Wacława Krzyckiego, w r. 1643 kupił części wsi Parzniczewo (dziś Parzęczewo) w p. kośc. za 11.000 złp. (P. 1421 k. 67). Bezdzietny a chyba i bezżenny umarł t. r., a spadkobierczyniami jego były siostry (P. 168 k. 396v, 172 k. 322v). Te siostry, Zofia zamężna Radomicka i Barbara zamężna Grzymułtowska w r. 1647 przeprowadziły między sobą podział dóbr po braciach, a tym samym i po stryju Wacławie. Radomicka wzięła Trzebaw, Łodzię, Niwkę, Górkę, Sowiniec oraz młyn "Niwka" w powiatach pozn. i kośc., Grzymułtowska: Śniaty, Kotusz i Sokołowo p. kośc. (Ws. k. 55).

(II) Mikołaj, syn Mikołaja i Żychlińskiej, pisał się z Trzebawia. Wspomniany obok braci w r. 1575 (Ws. 8 k. 40). Wraz z braćmi, Andrzejem i Piotrm wziął w działach czynionych w r. 1582 wspólnie z bratem Stanisłwem Wilkowo Polskie, Śniaty, kotusz w p. kośc. Piotrowo i czwartą część Daszewic p. pozn. oraz dom w Poznaniu na przedmieściu Piaskach (Ws. 202 k. 46). Z tymi braćmi od Zygmunta Krzyckiego kupił w r. 1591 za 3.000 części Wielkiego Krzycka w p. wschow. (Ws. 202 k. 105). Wraz z nimi Piotrowo, pustkę Świekotki oraz czwartą część Daszewic w p. pozn., dobra przypadłe im w działach z bratem Stanisławem, sprzedał w r. 1591 za 7.800 złp. Janowi Tarnowskiemu (P. 1400 k. 769). Z tymi braćmi w r. 1594 od Stanisława Radzewskiego kupił za 10.900 złp. wyderkafem na rok Strzelce Wielkie i Małe p. kośc. (P. 1401 k. 218v). Od tegoż Radzewskiego w r. 1595 nabył wyderkafem za 10.900 złp. wsie: Mokra, Jelenczewo, pustki Małpino i Dembicze (Ws. 203 k. 97v). Wraz z braćmi w r. 1597 kupił od Jakuba Dąbrowskiego za 12.120 złp. części wsi: Trzebaw, Łodzia, Sowiniec osiadłych, Górka, Sadowie, Niwka pustek oraz łąki i las w Będlewie (P. 1402 k. 520v). Skwitowany wraz z braćmi 1598 przez szwagra Jana Bukowieckiego z 4.500 złp. posagu za ich siostrą Anną (P. 986 k. 354). Był Mikołaj w r. 1602 jednym z opiekunów brata stryjeczno-stryjecznego Jerzego, syna Baltazara (W. 19 k. 65). Od swych siostrzeńców, Wojciecha i Mikolaja Przybyszewskich, pisarzewiczów ziemskich wschowskich, w r. 1602 wydzierżawił na trzy lata części ich w Przybyszewie, Ogrodach, Trzebini i Piotrowicach w p. wschow. (Ws. 10 k. 81). Był chyba bezżenny.

(III) Andrzej, syn Mikołaja i Żychlińskiej, wspomniany obok braci od r. 1575 (Ws. 8 k. 40), wraz z nimi z działów z bratem Stanisławem w r. 1582 wziął Wilkowo Polskie, Śniaty i Kotusz w p. kośc., Piotrowice, czwartą część Daszewic w p. pozn., dom w Poznaniu na Piaskach (Ws. 202 k. 46). Andrzej "z Śniat" chrzestny 14 IX 1598 r. (LB Przemęt). Kwitował w r. 1604 Jana Zbijewskiego, brata i spadkobiercę Andrzeja (Kośc. 284 k. 177). Chyba ten sam Andrzej O. z żoną Jadwigą Rogaczewską alias Dąbrowską uzyskali w r. 1605 od Doroty Milińskiej, wdowy po Stanisławie Jabłkowskim zapis 300 złp. długu (G. 68 k. 453), a oboje żyli jeszcze w r. 1617 (G. 74 k. 142v).

(IV) Piotr, syn Mikołaja i Żychlińskiej, pisany z Wilkowa Polskiego, wspomniany obok braci od r. 1575 (Ws. 8 k. 40), wraz z nimi dziedzic w Wilkowie Polskim, Śniatach, Kotuszu w p. kośc., Piotrowicach, czwartej części Daszewic w p. pozn., domu w Poznaniu na Piaskach (zob. wyżej), a współnabywca części Trzebawia, Łodzi, Sowińca, pustek Górka, Sadowie, Niwka, oraz łąk i lasów w Będlewie (zob. wyżej). Uzyskał od króla 3 IV 1589 r. zezwolenia na coroczne pobierania opłat podwodowych z miasta Wschowy (M. K. 135 k. 482v, 483). Po śmierci obu braci, Mikołaja i Andrzeja, jedyny dziedzic w Wilkowie, od Jana Opalińskiego w r. 1621 kupił za 5.000 części Trzebaw, Łodzia, Sowiniec, pustek Sadowie i Niwka Górkan oraz młyna Niwka na Warcie (P. 1412 k. 861). Dziedzic Trzebawia, w r. 1623 pozywał Annę z Rogaczewa, wdowę po Macieju Szołdrskim, dzierżawcy dóbr królewskich Mosina (P. 152 k. 322). Od Zofii Bylińskiej, wdowy po Stanisławie Strużewskim, w r. 1626 kupił za 15.000 złp. części wsi Wielkie i Małe Wiry, Łęczyca i młyna Kątnik na Warcie i młyna Wrzask w p. pozn. (P. 1415 k. 578v). T. r. dostał od niej cesję różnych zapisów na owych dobrach (P. 1017 k. 413). Od Adama z Wyszyny Grodzickiego, kasztelana nakielskiego, w r. 1628 wziął w zastaw za 5.000 zł. wieś Będlewo, którą jednocześnie Grodzickiemu wydzierżawił (Ws. 41 k. 8). Od Anny z Orla Rozdrażewskiej w r. 1629 kupił za 22.000 złp. Popowo i pustkę Barklino w p. kośc., dzierżawione przez małżonków Mielżyńskich (Ws. 41 k. 310; P. 1416 k. 544v). Kwitował w r. 1630 Adama z Wyszyny Grodzickiego, kasztelana nakielkiego, z zapisów wyderkafowych na Będlewie (Kośc. 926 k. 9v). Dokonał w r. 1630 podziału swych dóbr pomiędzy swych przyszłych spadkobierców. Bratankowi Wacławowi przeznaczył: Trzebaw, Łodzię, Górkę, Niwkę, połowę Sowińca z lasami w Będlewie. Synom zmarłego bratanka Jakuba, Stanisławowi i Janowi, Wikowo Polskie, Bielawy, Popowo z pustką Stare Barklino, części Parzniczewo oraz całą wieś Lubiekowo trzymaną wyderkafem w sumie 13.000 zł. od Jana Opalińskiego, wojewody poznańskiego (Ws. 206 k. 400). Był w r. 1633 wraz z Janem Szlichtinkiem, sędzią ziemskim wschowskim, opiekum tych synów Jakuba (Ws. 47 k. 114). Dobra Trzebaw, Górka i Łodzia w r. 1636 wydzierżawił pod zakładem 4.500 zł. małżonkom Jerzemu Sadowskiemu i Małgorzacie z Chodowa (Ws. 47 k. 499). Jako dzedzic połowy wsi Wiry, Mała Łęczyca i młyna Kątnik, ojcowizny Małgorzaty Sypniewskiej, żony Andrzeja Dzikowskiego, był w r. 1639 wraz z Wacławem O-im, kasztelanem nakielskim, posesorem tych dóbr, pozywany przez nią (P. 164 k. 65). Parzynczewo w r. 1641 wydzierżawił małżonkom Wojciechowi Kokalewskiemu i Katarzynie Gostyńskiej (Kośc. 299 k. 461v). Nie żyli już w r. 1642.

II) Jan, syn Andrzeja i Górskiej, ur. ok. r. 1516, pisarz ziemski wschowski w r. 1554 (Kośc. 325), jednocześnie sędzia surogator grodzki wschowski w r. 1558 (Ws. 200 k. 2). Obok brata Mikołaja współdziedzic Rakoniewic i Gościeszyna, pozostawał w r. 1530 pod opieką stryjów Baltazara i Piotra (Ws. 2 k. 76). Z działów dóbr ojczystych i po stryju Wojciechu przeprowadzonych z bratem Mikołajem w r. 1539 wziął Gościeszyn w p. kośc., Dębowąłękę i Ossowąseń w p. wsch. (Ws. 3 k. 4). Wspólnie ze stryjem Baltazarem w r. 1549 zawierał ugodę ze swym bratem Mikołajem (Kośc. 235 k. 108). W skutku tej ugody od owego brata w r. 1550 dostał części w Ossowejsieni oraz czterech zagrodników w Dębowejłęce, nabyte wieczyście od Piotra O-go, pisarza ziemskiego poznańskiego (P. 1395 k. 569v). Nabytek ten w r. 1551 dał stryjowi w dożywocie (ib. k. 583). Od Piotra Błockiego t. r. dostał części błota zw. Zdrogowo we wsi Łąkie, koło granicy Gościeszyna (Kośc. 345 k. 220). Oblatował w r. 1557 przywilej na dobra Ossowasień wystawiony w r. 1444 przez Władysława Warneńczyka i potwierdzenie dane w r. 1523 przez Zygmunta I (Ws. 4 k. 141). Żona Jana, Jadwiga Pogorzelska, córka Wawrzyńca, wdowa 1-o v. po Wolfgangu Krzyckim, kwitowała w r. 1559 Krzysztofa Gostyńskiego ze 145 tal. (P. 900 k. 86). Na swych częściach w Ossowejsieni i Dębowejłęce i na połowie Gościeszyna t. r. oprawił żonie posag 1.500 zł. (Ws. 262 k. 4v). Jadwiga w r. 1560 nabyła połowę wsi Tarnowa w p. kośc. za 7.000 złp. od Piotra Żegrowskiego (Ws. 200 k. 15), a jednocześnie scedowała Żegrowskiemu oprawę uzyskaną od pierwszego męża na połowie dóbr: Wielkie Krzycko, Małe Krzycko, Nowawieś, Ostrów, Machcino, Dębowałęka Nadolna w p. wsch., Cielmice, Siedmidrogowo, Półkpie w p. pyzdr., wydzielonych przez braci tego męża w sumie 1.500 zł. posagu (ib. k. 17). Jan dla dzieci swych mianował w r. 1565 opiekunami: żonę, brata swego Mikołaja O-go i brata żony Hieronima Pogorzelskiego (ib. k. 48). Córkom, urodzonym w Pogorzelskiej, Zofii i Jadwidze, w r. 1570 zapisał po 300 zł posagu (Ws. 7 k. 370). Żonie na połowie dóbr Gościeszyno, Tarnowo, Zdrogowo p. kośc., Ossowasień, Iberszor, Dębowałęka w p. wsch. w r. 1571 oprawił posag 1.500 złp. (P. 1398 k. 250; Ws. 201 k. 60). Od Macieja Krzyckiego t. r. kupił za 10.000 złp. części Ossowejsieni i Zbarzewa w p. wsch. (Ws. 201 k. 66; P. 941 k. 6). Anna Przyborowska, żona tego Krzyckiego, w r. 1572 skasowała swą oprawę na Ossowejsieni, Zbarzewie, Krzycku, Nowejwsi w p. wsch., Machcinie w p. kośc., sprzedanych przez Krzyckiego Janowi O-mu (Ws. k. 486). Jan dał 1572 córkom Zofii i Jadwidze zapis posagów, każdej po 4.000 złp. (P. 926 k. 508). Umarł 1 I 1574 r., mając 58 lat. Nagrobek ma w Ossowejsieni (W. Schober, Röhrsdorff, Fr. L. 1925, nr. 9). Wdowa zapisał córkom w r. 1575, starszej Zofii złoty łancuch wartości 300 zł. węg., młodszej Jadwidze taki sam łancuch (P. 926 k. 534v). Części we wsi Tarnowa w p. kośc. w r. 1578 sprzedała wyderkafem za 1.300 złp. Maciejowi Żółtowskiemu z wojew. płockiego (Ws. 9 k. 86, 202 k. 18). Wspólnie z synem Janem zobowiązała się w r. 1579 Janowi Radomickiemu dać w małżeństwo córkę Zofię (P. 932 k. 477). Radomicki już w r. 1578 zobowiązał się oprawić jej 5.000 złp. posagu (Kośc. 258 k. 181). Również wespół z synem w r. 1580 zobowiązała się Stanisławowi Wielżyńskiemu zaślubić 22 VIII t. r. córkę swą Jadwigę i wydać w ciągu 12 tygodni wyprawę o wartości 1.000 zł. (P. 935 k. 428). Połowę Tarnowej w r. 1583 sprzedała za 3.000 zł. Wacławowi Słupskiemu (P. 1399 k. 52). Zięciowi Janowi Radomickiemu w r. 1584 zobowiązała się sprzedać za 1.000 złp. swe dziedziczne części wsi Trzebidza i całe jezioro we wsi Charbielino p. kośc. (Kośc. 264 k. 114). Uzyskała w r. 1588 inromisję do Żegrowa przeciwko dziedziczce tej wsi, Annie Żegrowskiej, żonie Andrzeja Golińskiego (P. 950 k. 208). Wnuczkom swym po córce Zofii, Jadwidze i Annie Radocmickim, w r. 1588 dała pewne kosztowności (P. 949 k. 361). Z synem Janem w r. 1596 dokonała wymiany położonych w Ossowejsieni dworów (Ws. 204 k. 34). Umarł między r. 1605 a 1614 (Ws. 21 k. 331v, 205 k. 5v). Syn Jan. Z córek, Zofia wyszła 1 III 1579 r. za Jana Radomickiego, wdowa w latach 1605-1606. Jadwiga zaślubiła 22 VIII 1580 r. Stanisława Wielżyńskiego.

Jan, syn Jana i Pogorzelskiej, pisał się z Ossowejsieni, pisarz ziemski wschowski w r. 1602 (P. 1404 k. 473v). Dziedzic w Gościeszynie, w r. 1545 aprobował ojcowski zapis z r. 1572 dla sióstr Zofii i Jadwigi (Ws. 8 k. 31). Jeszcze nieletni, w r. 1575 w asyście matki i opiekunów zapisał dług 400 zł. Jakubowie Drzewieckiemu (Kośc. 255 k. 79v). T. r. wraz z matką skwitowany z długów przez Konkordę Pogorzelską, żonę Jerzego Rosnowskiego (P. 926 k. 331). Siostrom, Zofii i Jadwidze, wedle zapisu ojcowskiego z r. 1572, zabezpieczył każdej po 4.000 złp. posagu w Gościeszynie (ib. k. 508). Wciąż jeszcze w asyście matki w r. 1577 części w Ossowejsieni, nabyte przez ojca od Macieja Krzyckiego, sprzedał za 3.000 złp. Wojciehowi Sokołowskiemu cz. Rosnowskiemu (P. 1398 k. 710v). Janowi Wielżyńskiemu, przyszłemu mężowi siostry Jadwigi, w r. 1580 w posagu za nią zapisał dług 4.000 zł. (P. 935 k. 426). Wacławowi Słupskiemu dał w r. 1583 całą wieś Gościeszyno, biorąc w zamian Wielkie Siekowo i część Trzebidzy w p. kośc. oraz dopłatę 1.500 zł. (P. 1399 k. 52v). Części Zimlina i pusty łan w Kuczynie p. kośc., dobra kupione od Feliksa Przyborowskiego, w r. 1583 sprzedał za 1.000 zł. Łukaszowi Goniębickiemu (Ws. k. 378, 202 k. 61). Dwóch kmieci w Ossowejseieni, wiatrak i ogród, oraz dwie łąki w Dębowejłęce w r. 1584 sprzedał za 300 zł. Dorocie Łąckiej, wdowie po Wojciechu O-im z Dębowejłęki (Ws. 202 k. 75). Tej samej Dorocie t. r. sprzedał wyderkafem za 2.700 zł. części w Ossowejsieni, które trzymał od niego zastawem zmarły Klemens Pijanowski (P. 1399 k. 358v). Z Janem Pijanowskim, bratem i spadkobiercą Klemensa, kwitował się t. r. (Ws. 10 k. 21). Części wsi Trzebidza wraz z częściami tamtejszego jeziora oraz częściami jeziora w Charbielinie w r. 1587 sprzedał za 3.000 zł. Janowi Radomickiemu (P. 1400 k. 72). Siekowo w p. kośc. w r. 1589 sprzedał za 9.000 zł. Andrzejowi Zbijewskiemu z pow. przedeckiego (ib. k. 349v), ale w r. 1593 był przezeń pozywana o nieuwolnienie owych dóbr od oprawy Zofii z bronikowskich Słupskiej (Ws. 12 k. 191). Część jeziora Zdrogowo wqe wsi Łąkie, należną sobie od Piotra Błockiego, dał w r. 1594 Janowi Grabiewskiemu (Ws. 202 k. 73). Część pustki Ibershor w p. wsch. w r. 1595 sprzedał za 600 złp. Wacławowi Kiełczewskiemu, staroście wschowskiemu (Ws. 203 k. 104v), jednak już w r. 1596 odkupił je z powrotem i sprzedał za 500 grz. Wawrzyńcowi Pogorzelskiemu (Ws. 204 k. 33). Od Wawrzyńca Pogorzelskiego kupił t. r. za 20.000 złp. Wieszczyczyno i części w Jarosławkach oraz w pustce Chlebowo w p. kośc. (Ws. 204 k. 31v). Mąż Anny Żychlińskiej, córki Piotra, zaślubionej w r. 1597, krótko po 28 VI (P. 1402 k. 426v), kwitował t. r. jej ojca z 1.000 zł. gotowizną i 500 zł. w wyprawie, na poczet 2.500 zł. posagu jej (I. R. Kon. 28 k. 52). Od Stanisława O-go z Tuchorzy, swego brata stryjeczno-stryjecznego, w r. 1599 kupił za 5.350 złp. Boszkowo w p. kośc. (Ws. 204 k. 75), zaś w r. 1600 sprzedał ową wieś za 2.000 złp. Mikołajowi Krzyckiemu, sędziemu surogatorowi grodzkiemu wschowskiemu (P. 1403 k. 601v). Folwark "Klimkowski" w Ossowejsieni, koło Dębowejłęki, w r. 1600 sprzedał wyderkafem za 5.930 złp. Wojciechowi Siedleckiemu (Ws. 204 k. 127). Od tegoż Krzyckiego t. r. kupił za 9.000 złp. części w Zbarzewie i Ossowejsieni (P. 1403 k. 600). Intromitował się do nich (Ws. 17 k. 280), ale jeszcze t. r. części Zbarzewa odprzedał mu z powrotem za 4.000 złp. (Ws. 204 k. 129). Ustanowił t. r. opiekę dla dzieci swych zrodzonych z Anny Żychlińskiej (Ws. 17 k. 215). Kwitował się t. r. z małżonkami, Maciejem Laskownickim i Zofią z Bukowca, z kontraktu dzierżawy Ossowejsieni zawartego 19 V 1589 r. (Ws. 17 k. 280v). Od Wacława i Hieronima braci Słupskich, w myśl zapisu ich brata Marcina, w r. 1601 dostał staw w Charbielinie (P. 1404 k. 282). Mikołajowi Krzyckiemu w r. 1601 sprzedał wyderkafem na cztery lata za 2.000 zł. Boszkowo (Ws. 17 k. 296). Folwarki w Ossowejsieni, "Pośredni" i "Klimkowski", które ojciec nabył od Macieja Krzyckiego, teraz w r. 1602 sprzedał za 5.930 złp. Maciejowi Laskownickiemu (P. 1404 k. 473v). Inny jeszcze folwark w tejże wsi, nabyty również od tego Krzyckiego, sprzedał w r. 1603 na trzy lata wyderkafem małżonkom, Maciejowi Niwskiemu i Annie Cykowskiej (ib. k. 998v). Tymże Niwskim t. r. sprzedał wyderkafem na trzy lata za 1.000 złp. pewną część w Dębowejłęce, z wyjątkiem łąk już wydzierżawionych Wojciechowi Siedleckiemu (P. 1404 k. 100). Wieś Boszkowo w r. 1604 dał synowi Władysławowi, zastrzegając dożywotnie jej uzytkowanie swej żonie (Ws. 204 k. 224v, 226). Części w Ossowejsieni, nabyte przez ojca od Macieja Krzyckiego, sprzedał wyderkafem w r. 1606 za 4.000 złp. Jerzemu O-mu (P. 1405 k. 671). Anna z Żychlińskich umarła 21 VII 1606 r. i ma nagrobek w Ossowejsieni (W. Schöber, Rohrsdorff). Jan w r. 1608 pozywał spadkobierców zmarłej bezdzietnie Anny z Cykowskich Niwskiej w sprawie wykupu folwarku "Klimkowskiego" w Dębowejłęce (Ws. 25 k. 16). Jako nabywca w r. 1608 praw zastawnych od Łukasza Tomickiego, kwitował t. r. Annę Kościelecką, wdowę po Krzysztofie Tomickim, z 6.000 złp., za które ona wieś Zalesie w p. pyzdr. sprzedała wyderkafem Łukaszowi Tomickiemu (P. 980 k. 222; Ws. 25 k. 19). Od Adama Jaraczewskiego w r. 1608 kupił wyderkafem za 3.000 złp. części miasta Jaraczewa z przyległymi wsiami osiadłymi i pustkami (Kośc. 348 k. 54v). Wsie Ochlę i Leszkowo w p. pyzdr. w r. 1609 sprzedał wyderkafem za 4.000 złp. małżonkom, Stanisławowi Ziemęckiemu i Zofii Robaczyńskiej (P. 1406 k. 569). Dla synów zrodzonych ze zmarłej żony ustanowił ponownie w r. 1610 opiekunów (Ws. 25 k. 443). Całą Ossowąsień i część Dębowejłęki w r. 1611 sprzedał wyderkafem za 8.280 złp. małżonkom Mikołajowi Przybyszewskiemu i Barbarze Łąckiej (Ws. 204 k. 386). Od córek zmarłego Marcina Bułakowskiego, t. j. Katarzyny Hersztopskiej, Zofii Psarskiej, Agnieszki Kębłowskiej, Anny Kamieńskiej i Jadwigi niezamężnej w r. 1611 kupił za sumę 12.000 złp. części w Bułakowie w p. pyzdr. (Ws. 204 k. 395). Wsie Ochla, Leszkowo i Zalesie w p. pyzdr. t. r. sprzedał wyderkafem za 6.500 zł. małżonkom, Zygmuntowi Psarskiemu i Zofii Bułakowskiej (Ws. 204 k. 399). Tę część Dębowejłęki, którą miała w swym posiadaniu zmarła matka, sprzedał wyderkafem w r. 1614 za 1.500 złp. Jakubowi Jabłeckiemu (Ws. 205 k. 5v). Wieś Wieszczyczyn i części w Jarosławkach oraz w pustce Chlebowo, należące zdawna do folwarku wieszczyczyńskiego, kupione od Wawrzyńca Pogorzelskiego, dał w r. 1615 Wojciechowi Chudzyńskiemu (P. 1409 k. 488v). Od Jadwigi Bułakowskiej, żony Jakuba Giżyckiego, w r. 1616 kupił za 3.000 złp. jej części w Bułakowie, które miała po ojcu, Marcinie Bułakowskim (P. 1410 k. 148v). Wsie Ochla, Zalesie i Leszkowo, nabyte od Anny z Kościeleckich, żony Krzysztofa z Tomic Iwińskiego, oraz połowę Bułakowa, nabytą od córek Marcina Bułakowskiego, wraz z wolnym wyrębem w Pogorzeli w r. 1616 dał synowi Władysławowi (Ws. 205 k. 45v). Umarł w końcu r. 1616 lub w początkach 1617, a elekcję jego następcy na urzędzie sędziego ziemskiego wschowskiego wyznaczono na 17 II 1617 r. (Ws. 31 k. 70). Synowie, Władysław i Andrzej.

(I) Władysław, syn Jana i Żychlińskiej, ur. ok. r. 1598. Nabyte od ojca Boszkowo dał w r. 1616 w działach dóbr bratu Andrzejowi, biorąc sam Oschlę, Zalesie, Leszkowo i połowę Bułakowa (Ws. 205 k. 45). Od Piotra O-go, stryjecznego brata ojca, za konsesnem królewskim z 31 VIII 1618 r., uzyskał cesję opłat podwodowych z miasta Wschowy (M. K. 163 k. 320v, 321). Karczmę w Zalesiu w r. 1620 sprzedał za 50 grz. "uczc." Janowi Bermakowi, poddanemu brata z Ossowejsieni. (Ws. 205 k. 140v). Umarł 22 IV 1621 r., mając 23 lata (A. B. Kobylin, W. 47), bezpotomny. Wdowa, Helena Bełdowska, w r. 1622 od swego drugiego męża, Mikołaja Korycińskiego z Korytna, uzyskała oprawę 12.000 złp. posagu (Kośc. 292 k. 79).

(II) Andrzej, syn Jana i Żychlińskiej, piszący się na Ossowejsieni, starosta wschowski w r. 1649 (Ws. 205 k. 45). W działach z bratem przeprowadzonych w r. 1616 wziął Boszkowo (Ws. 205 k. 45). Był też w r. 1620 dziedzicem w Ossowejsieni (ib. k. 140v), zaś w r. 1621 brał cały spadek po bracie (P. 1007 k. 37). Zalesie w p. pyzdr. w r. 1622 sprzedał wyderkafem za 10.000 złp. Janowi Szczurskiemu (Kośc. 292 k. 310v). Boszkowo w r. 1623 zastawił za 4.000 złp. Piotrowi Charłupskiemu (Kośc. 292 k. 235), zaś Bułakowo t. r. za 8.500 zł. małżonkom, Wojciechowi O-mu z Tuchorzzy i Annie Dziechcińskiej (Ws. 33 k. 385). Częśc w Dębowejłęce zwaną "Laterna" sprzedał w r. 1614 za 2.000 złp. Krzysztofowi O-mu, synowi Jana z Dębowejłęki (Ws. 206 k. 64v). Skwitowany w r. 1626 przez Jana Szczurskiego z 10.000 zł. wyderkafu na Zalesiu (P. 1017 k. 29). Leszkowo w r. 1628 sprzedał wyderkafem za 20.000 złp. Jadwidze z Rudek wdowie po Melchiorze Gorzeńskim, a Zalesie za tyleż Stanisławowi Bartoszewskiemu (Ws. 41 k. 299, 299v). Janowi Sielskiemu t. r. sprzedał wieczyście za 100.000 złp. wsie Ochla, Leszkowo i Zalesie (Ws. 206 k. 286v). Stanisławowi Bartoszewskiemu w r. 1629 sprzedał wyderkafem za 20.000 złp. Ossowąsień (P. 1416 k. 517). Skwitowany w r. 1629 przez Jadwigę z Rudek Gorzeńską z 20.000 zł., za które sprzedał był jej wyderkafem Ochlę i Leszkowo (Ws. 41 k. 580). Żeniąc się w r. 1630 z Barbarą Łubowską, wdową 1-o v. po Janie z Osieka, oprawił jej jeszcze przed ślubem posag 22.000 złp. (Ws. 206 k. 349v). Boszkowo w r. 1634 wydzierżawił, pod zakładem 3.000 zł. Barbarze Wilembach, wdowie po Jerzym Rudolfie von Zedlitz, staroście głogowskim, szambelanie i radcy cesarskim (Ws. 47 k. 194). Barbara Łubowska, spadkobierczyni rodzonych swych stryjów, Stanisława i Mikołaja Łubowskich, dziedzictwo swe w Łubowie p. gnieźn. w r. 1636 sprzedała za 10.000 złp. Stefanowi Żychlińskiemu (Ws. 207 k. 80v). Wsie Łysiny i Tylewice p. wsch. w r. 1646 nabył wyderkafem od Ernesta Seher Thossa (Ws. 208 k. 15). małżonkowie w r. 1648 spisali między sobą kontrakt, pod zakładem 200.000 zł. (Ws. 51 k. 211v). Andrzej folwark swój zw. "Nowy Folwark" lub "Nowe Grodzisko", leżący na terenie miasta Wschowy, ale należący prawem dziedzicznym do Ossowejsieni w r. 1651 sprzedał za 15.000 złp. Mikołajowi Przybyszewskiemu (Ws. 208 k. 105). Zapisał w r. 1654 sumę 12.000 zł. Wojciechowi Malczewskiemu (Kośc. 303 k. 885). Ossowąsień, Boszkowo i sołectwo "Laterna" w Dębowejłęce w r. 1660 sprzedał za 200.000 złp. Piotrowi Żychlińskiemu, zachowując prawo dożywocia dla żony, z którą właśnie wtedy sporządził zapis wzajemnego gożywocia (Ws. 208 k. 350v, 359v). Marszałkował sejmikowi przedsejmowemu w Środzie 20 II 1662 r. (P. 188 k. 483). Barbara Łubowska umarła w r. 1662 (Ekstr. XXVIII, s. 200, jej pogrzebowy panegiryk dat. 23 X). Andrzej umarł w r. 1666, między 28 I a 6 II (Ws. 63 k. 12, 13v). Jako jedyny jego spadkobierca występował w r. 1667 Piotr Żychliński (Ws. 68 k. 107v).

II. Piotr, syn Mikołaja i Tuchorskiej, burgrabia ziemski kościański w r. 1524 (Kośc. 233 k. 93), a jednocześnie pisarz ziemski poznański w r. 1537 (Kośc. 234 k. 345v), poborca poznański 1538 r. Mąż Anny Kotowieckiej cz. Szczytnickiej, od jej ojca Mikołaja Szczytnickiego, burgrabiego ziemskiego kościańskiego, w r. 1511 kupił za 900 grz. Szczytniki i Kosmowo w p. gnieżn. (P. 786 s. 306). Anna ta od Katarzyny Żychlińskiej, żony Mikołaja O-go, bratanka męża, w r. 1512 nabyła wyderkafem za 500 grz. jej część ojczystą w Tuchorzy p. kośc. (Kośc. 345 k. 22). Piotr, dziedzic Wilkowa, na połowie Szczytnik w r. 1517 oprawił tej żonie 100 zł. węg. posagu (P. 1392 k. 164). Z przeprowadzonych w r. 1518 działów braterskich wziął Wilkowo Polskie (Ws. 1 k. 121) i t. r. na połowie owej wsi oprawił 600 grz. posagu żonie (P. 1392 k. 206v). Z ponowionych w r. 1522 działów wziął Wilkowo Polskie i dopłatę 250 grz. (Kośc. 233 k. 83v 345 k. 97). Żonie swej na połowie Wilkowa Polskiego oprawił wtedy 600 grz. posagu (Kośc. 233 k. 82). T. r. uzyskał od niej dożywocie jej oprawy z r. 1518 danej na 600 grz. (P. 1392 k. 454v). Miała ona, jak już wiemy, zapis wyderkafowy 500 grz. na Tuchorzy, a wypłacił jej ową sumę w r. 1522 brat męża, Baltazar (Kośc. 232 k. 167v). Od Jana Bieganowskiego Piotr w r. 1524 nabył wyderkafem za 10 grz. łan roli we wsi Klonowiec p. kośc. (P. 1393 k. 38). Od żony t. r. uzyskał zapis 100 zł. węg. rocznego czynszu na wsi Kotusz p. kośc. (ib. k. 48v), a jednocześnie dał jej dożywotnio całe Polskie Wilkowo (ib.). Od Jana Rozdrażewskiego, kasztelana kamieńskiego, w r. 1525 uzyskał zapis wyderkafowy 16 grz. rocznego czynszu od sumy 400 zł. na wsiach Siekowo Wielkie i Małe oraz Głodno w p. kośc. (ib. k. 72v), a w r. 1527 od tegoż Rozdrażewskiego, teraz już kasztelana międzyrzeckiego, nabył wyderkafem za 400 zł. połowę jeziora w pustej wsi Trzebidza, jako dodatek do czynszu 17 (!) grz. na Głodnie i obu Siekowach (ib. k. 195). Jako spadkobierca obok braci zmarłego brata Wojciecha, mając w swym posiadaniu części w Ossowejsieni i Dębowejłęce, spadłe po nim, zobowiązał się w r. 1530 wraz z bratem Baltazarem uiścić pozostałe po zmarłym legaty testamentowe przeznaczone na cele pobożne, po czterech zaś latach przeprowadzić działy z braćmi (Ws. 2 k. 75). Z mocy tego testamentu w r. 1534 trzymał dwór w Ossowejsieni leżący koło kościoła (P. 1393 k. 703v). Połowę Wilkowa, wolną od oprawy żony oraz całe swe części Ossowejsieni i Dębowejłęki w r. 1534 dał w dożywocie tej żonie, ona zaś ze swej strony dała jemu w dożywocie całą swą wieś Kotusz (Kośc. 27 k. 229, 345 k. 166). Od Mikołaja i Jana braci Skórzewskich, Katarzyny i Zuzanny, córek ich siostry Zofii, Macieja Skórzewskiego, Wojciecha Słopanowskiego i Jadwigi Skórzewskiej, wdowy po Mikołaju Pożarowskim, w r. 1537 kupił za 40 grz. dom w poznaniu na Piaskach, który te siostry Skórzewskie odziedziczyły po rodzonym ich wuju Dziersławie Wielickim (P. 1394 k. 112v). Anna Kotowiecka Mikołajowi O-mu, bratankowi męża, i przyszłej żonie tego Mikołaja, Annie Kopanickiej, w r. 1538 sprzedała za 5.000 zł. wieś Kotusz w p. kośc. i swoją oprawę na Wilkowie Polskim (P. 1391 k. 100). Piotr t. r. temu swemu bratankowi dał całe Wilkowo Polskie oraz części Ossowejsieni i Dębowejłęki, spadłe po bracie Wojciechu, biorąc od niego w zamian połowy w Rakoniewicach i Gościeszynie z dopłatą 400 zł. (P. 1394 k. 220v, 221). Owe połowy Rakoniewic i Gościeszyna w r. 1539 sprzedał temu bratankowi za 1.000 grz. (Kośc. 345 k. 182v). Skwitował w r. 1540 Hieronima Rozdrażewskiego z 400 złp. które zapasał mu był sposobem wyderkafu na Siekowie Wielkim i Małym oraz Głodnie Jan Rozdrażewski, ojciec Hieronima (Kośc. 234 k. 440v). Od Jana Tomickiego w r. 1543 nabył wyderkafem za 400 zł. folwark "Najdakowski" koło Kościana (P. 1395 k. 10v). Skwitowany wraz z żoną w r. 1543 przez bratanka Mikołaja z 30 grz. z dzierżawy Wilkowa Polskiego, Kotusza oraz części Ossowejsieni i Dębowejłęki pustej, danej im przez niego dożywotnio (Kośc. 234 k. 545v). Mianowany w r. 1545 przez brata Baltazara jednym z opiekunów jego dzieci (Ws. 3 k. 76). Bratankowi Mikołajowi w r. 1548 dał "z miłości stryjowskiej" sumy pieniężne, klejnoty, ruchomości domowe i broń, znajdujące się w Polskim Wilkowie (P. 1395 k. 428v). Żona Anna z Kotusza Szczytnicka skwitowała t. r. owego Mikołaja i jego żonę Annę Żychlińską cz. Kopanicką z 5.000 zł. za sprzedane dobra Kotusz (Kośc. 29 k. 455v). Piotr od bratanka Jana dostał w r. 1551 część w Ossowejsieni oraz cztery zagrody w Dębowejłęce (P. 1395 k. 583). Oboje z żoną (ona nazwana tu Anną z Punina Kotowiecką) nie żyli już w r. 1553, kiedy jako współspadkobierczyni tej ciotki występowała Barbara z Punina, wdowa po Feliksie Gołaskim (P. 1396 k. 112v). Byli bezdzietni.

III. Baltazar O. cz. Tuchorski, syn Mikołaja i Tuchorskiej, podwojewodzi wschowski w r. 1544 (Ws. 3 k. 43). Wspomniany obok braci w r. 1517 (Kośc. 25 k. 25v), dostał z działów braterskich przeprowadzanych w r. 1518 Tuchorzę i Polską Przysiekę (Ws. 1 k. 121; Kośc. 25 k. 121). Od Szymona Wilkowskiego, dziedzica w Wilkowie i Kluczewie, ojca swej żony, Anny Wilkowskiej, kupił w r. 1522 za 300 grz. części jego ojczyste z folwarkiem za dworem plebańskim (Ws. 1 k. 143). Anna t. r. skwitowała swych rodziców z majątku rodzicielskiego (Kośc. 26 k. 245), mą zaś na połowie Tuchorzy i Polskiej Przysieki oprawił jej t. r. posag 500 zł. węg. (Kośc. 233 k. 78v, k. 91). Z działu przeprowadzonego w r. 1522 z bratem wziął ponownie Tuchorze i Polską przysiekę (Kośc. 233 k. 83v, 345 k. 96, 97). W rozrachunkach wynikających z tych działów wypłacił t. r. bratowej Annie, żonie Piotra O-go, 500 grz., które na Tuchorzy zapisała jej wyderkafem zmarła matka ich, Katarzyna Mikołajowa O-a (Kośc. 232 k. 167v). Baltazar od teścia Szymona Wilkowskiego cz. Kluczewskiego w r. 1523 dostał część stawu w Szymczynie (Kośc. 233 k. 89v, 345 k. 103). Drugiej swej żonie, Katarzynie Pawłowskiej, córce Bartłomieja, w r. 1527 oprawił 350 zł. posagu na połowie swych połów w Tuchorzy i Polskiej Przysiece p. kośc. oraz na całych połowach w Niemieckim Wilkowie i Szymczynie w p. wsch. (Kośc. 345 k. 129v). Pozywał w r. 1528 swych synów, Jana i Wojciecha "Tuchorskich", zrodzonych z pierwszej żony, którym zobowiązał się zrekompensować posag ich matki oprawiony na Tuchorzy poprzez wyderkafową za 550 grz. Polskiej Przysieki i części Wilkowa Niemieckiego w p. wsch. (Kośc. 234 k. 148v), czego dopełnił w r. 1529 (Kośc. 345 k. 136v, 137). Obok brata Piotra w r. 1530 obejmował opiekę nad Rakoniewicami i Gościeszynem, ojcowizną Mikołaja i Jana O-ch, wnuków ich brata Andrzeja (Ws. 2 k. 76). Od Jana Gorzyńskiego w r. 1530 uzyskał zobowiązanie sprzedania części w Białymjeziorze (dziś Białcz), Skoraczewie i w pustce Prątkowicach (dziś Prędkowice) w p. kośc. (Kośc. 234 k. 168v). Po śmierci brata Wojciecha w r. 1533 dokonał z bratankami, Mikołajem i Janem, podziału pozostałych po nim dóbr w Ossowejsieni i Długołęce (Kośc. 27 k. 198). Intromitowany w r. 1537 do nabytych od Szymona Wilkowskiego części w Niemieckim Wilkowie (Ws. 2 k. 177). Na połowie Dębowejłęki i innych dóbr w powiatach wschowskim i kościańskim w r. 1537 żonie Katarzynie Pawłowskiej oprawił 500 zł. posagu (Ws. 2 k. 180). Od Wawrzyńca Proskiego w r. 1539 kupił za 230 grz. połówę Boszkowa w p. kośc. (P. 1394 k. 292v). Dziedzic części Dębowejłęki, Wilkowa, Boszkowa, Tuchorzy i Przysieki, w r. 1545 ustanowił dla swych synów i córek. Córkom: Annie, Jadwidze, Zofii i Katarzynie zapisał dług 2.000 zł. jako ich posag i wyprawę (Ws. 3 k. 76). Zawierał wspólnie z bratankiem Janem O. z Gościeszyna w r. 1549 ugodę z bratankiem Mikołajem z Wilkowa, bratem tego Jana (Kośc. 235 k. 108). Układał się w r. 1550 z żoną i synami zrodzonymi z pierwszego i drugiego małżeństwa, Janem, Wojciechem i Maciejem, zatrzymując dla siebie całą Tuchorzę, podczas kiedy inne dobra, więc Dębowąłękę, Przysiekę, części Niemieckiego Wilkowa i Boszkowa miała trzymać żona, synowie i córki (Kośc. 235 k. 298v). Córkom z tej żony, Jadwidze, Zofii i Katarzynie w r. 1550 każdej po 500 złp. z ich dóbr rodzicielskich (Kośc. 235 k. 299v). Od bratanka Mikołaja z Wilkowa uzyskał t. r. zapis sumy 400 zł. na folwarku "Najdakowskim" przed miastem Kościanem oraz na sześciu zagrodach w Dębowejłęce, który to folwark i zagrody Baltazar dał zaraz bratu Piotrowi (P. 1395 k. 567v). Synowi Bartłomiejowi "z miłości ojcowskiej", w r. 1557 dał części Dębowejłęki i Boszkowa (Ws. 4 k. 231), zaś Tuchorzę z młynem wodnym "Borujka" dał t. r. synowi Maciejowi (P. 1396 k. 412v). Skwitowany w r. 1559 przez córkę Katarzynę zamężną Pogorzelską z 200 zł. i ze stu owiec zapisanych jej w r. 1558 (Ws. 4 k. 348). Od synów swych, Macieja i Bartłomieja, uzyskał w r. 1560 cesję praz do części wsi Tuchorza, Boszkowo i Dębowałęka, które to części dał im był (Ws. 200 k. 14). Na dobrach Dębowłęka i Wilkowo Niemieckie w p. wsch., Szymczyna, Pusta Przysieka, Boszkowo, Tuchorza w p. kośc. w r. 1561 żonie "z miłości małżeńskiej" zapisał sumę 4.000 zł. (Ws. 200 k. 21). Już nie żył w r. 1564, kiedy owdowiała Katarzyna Pawłowska ten zapis scedowała synom i Bartłomiejowi (ib. k. 43). Z pierwszej żony synowie, Jan i Wojciech, z drugiej, Maciej i Bartłomiej. Z córek, Anna (może zrodzona w pierwszym małżeństwie?) wyszła w r. 1548, któtko po 27 VI za Stanisława Żychlińskiego, umarła między r. 1559 a 1574. Trzy inne córki były z pewnością już urodzone z Pawłowskiej. Jadwiga, w latach 1550-1555 żona Wojciecha Korzbok Zawadzkiego, wdowa w latach 1561-1562, nie żyła już w r. 1578. Zofia, w latach 1557-1565 żona Andrzeja Belęckiego cz. Karchowskiego. Katarzyna, w r. 1559 żona Andrzeja Pogorzelskiego.

I) Jan O. cz. Tuchorski, syn Baltazara i Wilkowskiej, pozywany był w r. 1528 przez ojca w związku z oprawą matki (Kośc. 234 k. 148v). Mąż Doroty Jaromierskiej, córki Piotra, która w r. 1563 dobra rodzicielskie we wsiach: Jaromierz, Uście, Karna, Reklino, Kosieczyno p. kośc. dała swym braciom Piotrowi i Janowi Jaromierskim, zaś od brata Jana nabyła wyderkafem za 400 grz. część wsi Kosiczyno (P. 1397 k. 231, 231v). Pozywała tego brata w r. 1564 o zakład 400 grz. z racji wygnania jej z tego wyderkafu części Kosiczyna (Kośc. 242 s. 219). Wraz z bratem w r. 1564 pozywał macochę o zakład 1.000 grz., zaś brata przyrodniego Bartłomieja O-go o części Wilkowa Niemieckiego (Kośc. 242 s. 298, 400). Na połowie dóbr należnych z działów braterskich w Tuchorzy, Przysiece, Boszkowie i w pustce Smyczyna w p. kośc. i w Dębowejłęce w p. wsch. w r. 1565 oprawił posag 400 grz. żonie Dorocie Jaromierskiej (P. 1397 k. 413v). On i Wojciech kwitowali się wzajemnie z braćmi przyrodnimi, Maciejem i Bartłomiejem i przeprowadzali w r. 1566 działy, z których Janowi i Wojciechowi dostały się dobra: Dębowałęka, Przysieka Polska, Boszkowo i Szymczyna (Kośc. 244 k. 1v, 2, 3), zaś z podziału z bratem Wojciechem sam t. r. wziął Przysiekę Polską, części Boszkowa i części pustki Smyczyny (ib. k. 22v). Dziedzic Przysieki, kwitował brata Wojciecha w r. 1567 (Kośc. 246 k. 8). Od brata stryjecznego Jana O-go, pisarza ziemskego wschowskiego, w r. 1568 uzyskał zapis 200 zł. długu (Ws. 7 k. 270) z którego to długu skwitował go w r. 1569 (ib. k. 347). Części Smyczyny w r. 1568 sprzedał za 800 zł. Stefanowi Wilkowskiemu (Ws. 201 k. 22). Od Wojciecha Boszkowskiego w r. 1569 kupił za 3.500 złp. części w Boszkowie z jeziorem Kosino (ib. k. 41). Na połowie dóbr w Przysiece Polskiej i Boszkowie w r. 1569 oprawił żonie 500 zł. posagu (P. 1398 k. 17). Nie żył już w r. 1572 (Kośc. 252 k. 426v). Wdowa w r. 1590 skasowała oprawę na Przysiece Polskiej i Boszkowie (P. 954 k. 334). Żyła jeszcze w r. 1592 (P. 1400 k. 861).

Stanisław, syn Jana i Jaromierskiej, pisany z Tuchorzy, żeniąc się w r. 1578 z Katarzyną Krzycką, córką Mikołaja, dziedzica w Zbarzewie, krótko przed ślubem zobowiązał się wobec jej ojca oprawić jej 700 złp. posagu na połowie Polskiej Przysieki i Boszkowa, wolnych od oprawy matki (Kośc. 258 k. 549v). Przysiekę Polską w r. 1590 sprzedał za 3.400 złp. Janowi z Błociszewa Gajewskiemu, sędziemu ziemskiemu poznańskiemu (P. 1400 k. 513v). Dożywotnie użytkowanie Boszkowa dał t. r. matce (ib. k. 538v). Na połowie Boszkowa t. r. oprawił 700 zł. posagu żonie Katarzynie Krzyckiej (ib. k. 562). Od Janusza Jaromierskiego w r. 1591 nabył wyderkafem na trzy lata części, t. j. połowy wsi Jaromierz, Karna i Reklin, pustki Uście za 5.000 złp. (P. 14000 k. 738). Boszkowo w r. 1592 sprzedał wyderkafem na dwa lata za 2.000 złp. swym braciom stryjecznym, Mikołajowi, Andrzejowi i Piotrowi O-im z Wilkowa (P. 1400 k. 861). Od Jana i Jerzego O-ch, synów Wojciecha, braci swych stryjecznych, w r. 1594 kupił za 8.000 zł. części w Tuchorzy, odziedziczone po stryjach, Macieju i Bartłomieju (Ws. 203 k. 64v). Janowi O-mu z Dębowejłęki, bratu stryjecznemu, w r. 1594 zapisał dług 4.400 zł. (Ws. 13 k. 217). Dziedzic na Boszkowie i Tuchorzy, w r. 1595 Boszkowo sprzedał wyderkafem za 2.600 złp. Janowi Dziekczyńskiemu (Ws. 203 k. 117v). Od Jana Jaromierskiego w r. 1595 kupił wyderkafem na trzy lata za 4.000 złp. jego dział we wsiach Karna i Reklin (P. 1401 k. 567v). Sprzedał Boszkowo w r. 1599 za 5.350 złp. Janowi O-mu, pisarzowi ziemskiemu wschowskiemu (Ws. 204 k. 75). Tuchorzę w r. 1600 sprzedał wyderkafem na rok za 5.000 złp. Janowi Galińskiemu (P. 1403 k. 531v). Kwitował się t. r. z Andrzejem Zbijewskim z dzierżawy Kosiczyna i Chlastawy (Ws. 17 k. 235). AAndrzejowi Zbijewskiemu, swemu przyszłemu zięciowi, w posagu za córką Anną w r. 1605 zapisał dług 2.000 zł. (Ws. 21 k. 343). Synowi Michałowi zapisał t. r. dług 6.000 zł. (ib. k. 392). Oboje małżonkowie w r. 1607 Tuchorzę sprzedali wyderkafem za 2.500 złp. małżonkom Łukaszowi Tomickiemu i Annie Powodowskiej (Ws. 204 k. 305). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1608 (P. 1406 k. 401). Stanisław synowi Marcinowi w r. 1608 dał trzecią część Tuchorzy (P. 1406 k. 492v). Przyszłemu zięciowi, Janowi Bryszewskiemu, w r. 1609 zapisał w posagu za córką Konkordią dług 1.000 zł. (Ws. 25 k. 374). Od syna Marcina w r. 1610 nabył z powrotem trzecią część Tuchorzy (P. 1407 k. 136). Oboje z żoną w r. 1611 Tuchorze sprzedali wyderkafem za 2.000 złp. Mikołajowi Przybyszewskiemu (P. 1407 k. 601). Stanisław w r. 1612 kwitowany był przez córkę Konkordię zamężną Bryszewską (Ws. 28 k. 303). Zięciowi Bryszewskiemu w r. 1617 zapisał dług 500 zł. (Ws. 31 k. 104). Części całe Tuchorzy i Maciejewa w r. 1618 sprzedał za 25.000 złp. Aleksandrowi Krzyckiemu, staroście babimojskiemu (P. 1411 k. 179). Zięciowi, Stanisławowi Wieluńskiemu w posagu za córką Barbarą w r. 1626 zapisał dług 1.500 złp. (Kośc. 294 k. 24). Synowie: Marcin, Wojciech i Maciej. Z córek, Anna zaślubiła w r. 1605 Andrzeja Zbijewskiego, z czasem starostę babimojskiego, była wdową w latach 1633-1683 (!). Konkordia wyszła w r. 1609 za Jana Bryszewskiego z powiatu kowalskiego, wojewódstwa brzeskiego-kuj., oboje żyli jeszcze w r. 1619. Urszula była w latach 1623-1627 żoną Jana Ponińskiego. Barbara, w r. 1626 żona Stanisława Wieluńskiego, wdowa w r. 1630, 2-o v. żona jana Boguckiego, nie żyła już w r. 1649.

(I) Marcin, syn Stanisława i Krzyckiej, od ojca, jak już wiemy, w r. 1605 uzyskał zapis 6.000 zł. długu, a w r. 1608 dostał od niego trzecią część Tuchorzy, która zresztą w r. 1610 ojcu zwrócił. Żeniąc się w r. 1605 z Anną Biesiekierską, córką Walentego i Magdaleny Grudzińskiej, oprawił jej przed ślubem 6.000 złp. posagu (P. 166 k. 93, 1406 k. 402v). Był w latach 1609-1611 dzierżawcą Niemieczkowa w skutku cesji Jana Rogalińskiego (P. 143 k. 871; LB Objezierze). Z żoną spisywał w r. 1610 wzajemne dożywocie (P. 1407 k. 132), ona zaś t. r. skasowała swą oprawę na Tuchorzy (P. 984 k. 985). Wspólnie z żoną od Andrzeja Modliszewskiego w r. 1613 kupili za 6.000 złp Kowalewo w p. gnieźn. (P. 1408 k. 682), zaś w r. 1615 wieś tę sprzedali wyderkafem za 2.000 złp. Zofii Czekanowskiej, wdowie po Krzysztofie Mielżyńskim (P. 1409 k. 628v). Marcin żonie w r. 1623 zapisał dług 6.000 zł. i mianował ją opiekunką swych dzieci, po jej zaś śmierci opiekę tę mieliby przejąć Jakub i Wacław O-cy, bracia jego stryjeczni (N. 173 k. 29). Oboje małżonkowie sumę 3.000 zł, resztę z sumy oryginalnej 6.000 zł., za którą Piotr Czarnkowski Marcinowi sprzedał był wyderkafem wsie Budziska i Sierakowo, w r. 1628 cedowali Piotrowi Kowalskiemu (N. 176 k. 119). Od Adama Kleparskiego w r. 1630 wydzierżawili Laskownicę w p. kcyń. (P. 1023 k. 1104), zaś od Michała Kierskiego, jako opiekuna dzieci zmarłego Wojciecha Kierskiego, wieś Pawłowice i część Złotkowa w p. pozn. (Ib. k. 1181v). Anna Biesiekierska umarła t. r., a Marcin ustanowił dla swych dzieci opiekunami Piotra i Stanisława braci Kowalskich oraz Andrzeja O-go z Ossowejsieni (ib. k. 1273). Nie żył już w r. 1641 (P. 166 k. 93). Synowie, Zygmunt i Jan. Z córek, Marianna, ur. w Niemieczkowie, ochrzcz. 17 V 1611 r. (LB Objezierze). Jadwiga, wspomniana obok braci w r. 1641 (P. 166 k. 93), w r. 1654 żona Jana Rosnowskiego, wdowa w r. 1674, nie żyła już w r. 1683. Z braci, Jan kwitował w r. 1648 z 1.100 zł. Andrzeja O-go z Ossowejsieni (Ws. 51 k. 156) i t. r. swoją część z sumy 1.300 złp., sobie i bratu Zygmuntowi zapisanej przez Samuela Korzboka Zawadzkiego, cedował temu bratu (Ws. 51 k. 159). Bezpotomny, nie żył już w r. 1651 (Ws. 56 k. 66).

Zygmunt, syn Marcina i Biesiekierskiej, wraz z bratem Janem i siostrą Jadwigą, jako współspadkobierca brata babki macierzystej, Magdaleny z Grudzińskich Biesiekierskiej, Andrzeja Grudzińskiego, starosty nowomiejskiego, w r. 1641 pozywał Jana ojca, Jana i Macieja synów, Smoguleckich o bezprawne posiadanie miasta Gołanczy oraz wsi: Chawłodno, Laskownica, Krzyżanki, Tomczyce i folwarku Hadamierz w p. kcyń. (P. 166 k. 93). Jak już wiemy, od brata Jana w r. 1648 uzyskał cesję sumy należnej od Samuela Korzboka Zawadzkiego. Od Marianny z Łubowa, wdowy po Stefanie Żychlińskim, w r. 1649 wydzierżawił na dwa lata część miasta Dobrzycy, pod zakładem 3.000 złp. (I. Kon. 53 k. 115). Jako spadkobierca brata Jana w r. 1651 skwitował Andrzeja O-go, starostę wschowskiego, z sum 6.000 i 2.000 zł. (Ws. 56 k. 66). Skwitowany w r. 1654 z 500 zł. przez szwagra Jerzego Rosnowskiego i siostrę swą a jego żonę Jadwigę (G. 82 k. 973). Już nie żył w r. 1676 (I. Kon. 60 k. 965). Z żony Zofii Młodziejewskiej, która owdowiawszy poszła 2-o v. za Wojciecha Kokowskiego i nie żyła już w r. 1682 (P. 1105 IX k. 6v), miał syna Andrzeja, wspomnianego w r. 1682 i córki. Z nich, Anna, w latach 1676-1682 żona Stanisława Zabłockiego. Zofia, w latach 1687-1691 żona Stanisława Jaskóleckiego. Jadwiga, w r. 1691 żona Felicjana Mazowieckiego.

(II) Wojciech, syn Stanisława i Krzyckiej, pisał się z Tuchorzy. Był mężem Anny z Kuszyna (Kruszyna?) Dziekczyńskiej (Dziechcińskiej), córki Piotra, wdowy 1-o v. po Stanisławie Grodzkim, która w r. 1617, zapewne jeszcze przed ślubem, dostała od Stanisława O-go, przyszłego teścia, zapis 2.000 zł. długu (Ws. 31 k. 179). W r. 1618, już będąc żoną O-go, skasowała oprawę 1.700 złp. posagu, uzyskaną od pierwszego męża (P. 1000 k. 1029). Małżonkowie w r. 1621 spisywali wzajemne dożywocie (Ws. 205 k. 172). Anna mając od Marcina O-go, brata męża nabyte prawo do sumy 6.000 zł. zapisanej mu przez ojca, cedowała w r. 1623 ową sumę Aleksandrowi Krzyckiemu, staroście babimojskiemu (Ws. 33 k. 359). Wojciech z żoną od Andrzeja O-go, sędziego ziemskiego wschowskiego, w r. 1623 wzięli w zastaw za 8.500 zł. wieś Bułakowo (Ws. 33 k. 385), zaś w r. 1627 kupili od Jadwigi Dziekczyńskiej, żony Andrzeja Pierskiego, za 2.950 złp. części Łagiewnik i Szczepowic w p. kośc. (P. 1415 k. 1011v). Części Szczepowic i Łagiewnik, nabyte wieczyście od małżonków, Chryzostoma Potockiego, pisarza grodzkiego kościańskiego, i Marianny Dziekczyńskiej, zastawili w r. 1630 za sumę 1.100 zł. tymże małżonkom (P. 1023 k. 902). Oboje części Sepna Wielkiego w p. kośc. w r. 1635 wyderkafem sprzedali za 3.000 złp. siostrze Annie O-ej, wdowie po Andrzeju Zbijewskim, staroście babimojskim (P. 1418 k. 408). Cedowała im ona w r. 1637 wyderkaf na Więckowicach w sumie 7.000 złp. Zofia Grodzicka, wdowa po Janie Więckowskim, żupniku bydgoskim, 2-o v. żona Andrzeja Trzebnica (Ws. 47 k. 588). Wojciech części w Wielkich Więckowicach w r. 1638 sprzedał za 2.500 złp. Annie z O-ch Zbijewskiej (P. 1419 k. 571). Od małżonków Stanisława Gierkowskiego i Marianny Grabowskiej w r. 1639 nabył wyderkafem za 4.000 złp. Rosnówko w p. pozn. (P. 1419 k. 1381v). Oboje małżonkowie Szczepowice i Łagiewniki w p. kośc. w r. 1641 wydzierżawili pod zakładem 3.500 zł. Janowi Krzysztofowi Schweinitzowi na Czepelau (?) i żonie jego Annie Elżbiecie Schellendorff (P. 1043 k. 416v). Wojciech umarł w r. 1641 (Kośc. 299 k. 475). Owdowiała Anna z Dziekczyńskich w r. 1644 wydzierżawiła Szczepowice i Łagiewniki małżonkom Maciejowi Zdanowskiemu i Annie Kołomęskiej (Kośc. 301 k. 679v), zaś w r. 1646, jako pani oprawna i dożywotnia, kwitowała się z kontraktu o te wsie z Gabrielem Potockim (Kośc. 301 k. 954v). Połowę Szczepowic oraz części Łagiewnik i Sepna w r. 1646 sprzedał za 18.000 złp. synowi Stefanowi (P. 1422 k. 663). Była też i córka, Marianna, żona 1-o v. w r. 1639 żona Zygmunta Ziemięckiego (Ziemęckiego), wdowa w r. 1645, zaślubiona 2-o v. w r. 1645 Wacławowi Korzbokowi Zawadzkiemu. Oboje żyli jeszcze w r. 1661.

Stefan, syn Wojciecha i Dziekczyńskiej, pisał się z Tuchorzy. Wspomniany obok matki w latach 1644-1646 (Kośc. 301 k. 679v, 954v). Na połowie Szczepowic i części Łagiewnik i Sepna w p. kośc. w r. 1646 oprawił posag 12.000 złp. żonie Katarzynie Bnińskiej, córce Piotra, sekretarza królewskiego, i Barbary Brezianki (P. 422 k. 661v). Umarł między 1654 (Kośc. 203 k. 857) a 1659, kiedy Katarzyna Bnińska była już 2-o v. żoną Jana Przybyszewskiego (P. 187 k. 109). Spisywała 5 III 1663 r. w Szczepowicach testament (Kośc. 305 k. 187), już nie żyła w r. 1672 (P. 1105 VII k. 12).

(III) Maciej, syn Stanisława i Krzyckiej, pisał się z Tuchorzy. Asystował w r. 1618 przy transakcji siostrze Annie zamężnej Zbijewskiej (P. 1411 k. 48v). Chyba ten sam Maciej był świadkiem 20 VII 1625 r. (LC Środa). Był w r. 1630 plenipotentem siostry Barbary zamężnej Wieluńskiej (P. 1023 k. 1010). Jego pierwszą żoną była w latach 1624-1637 Anna Markowska, córka Stanisława i Zofii Łaskawskiej (P. 1414 k. 901). Wraz z nią w r. 1637 zawierał kontrakt z Maciejem Noskowskim cz. Wolińskim (Kośc. 297 k. 311v). Maciej część Sepna w r. 1637 sprzedał wyderkafem za 1.000 złp. Katarzynie Bruczkowskiej, wdowie po Janie Kaczkowskim, 2-o v. żonie Bartłomieja Chwałkowskiego (P. 1419 k. 196v). Na połowie części Sepna w r. 1641 oprawił 2.000 złp. posagu swej drugiej żonie, Katarzynie Bonieckiej (Ponieckiej?), córce Jana i Anny Kwiatkowskiej (P. 1420 k. 702v, 1421 k. 172). Zapisał jej w r. 1643 dług 500 złp. (P. 1048 k. 417), ona zaś dożywotnie użytkowanie tego zapisu dała jednocześnie swej matce, żonie 2-o v. Wacława Krzyckiego (P. 1421 k. 172). Maciej od Wojciecha z Bukowca Dąbrowskiego kupił t. r. za 9.500 zł. części wsi Zadory, Roszkowo i Słomowo w p. kośc. (P. 1421 k. 170v). Oboje małżonkowie w r. 1645 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1422 k. 228). Maciej części Sepna Wielkiego w p. kośc. w r. 1647 sprzedał wyderkafem za 3.800 złp. Mikołajowi z Gór Poklateckiemu (P. 1423 k. 357), a w r. 1648 za 3.500 złp. małżonkom Aleksandrowi Gozimirskiemu i Annie Popowskiej (ib. k. 569). Żona t. r. skasowała swą oprawę Sepnie (P. 1058 k. 356), uzyskała też t. r. od męża oprawę 4.000 złp. posagu na połowie części Zador i Roszkowa (P. 1423 k. 574v). Części Sepna Maciej w r. 1649 sprzedał wyderkafem za 5.000 złp. małżonkom Piotrowi Napruszewskiemu i Jadwidze Kierskiej (P. 1424 k. 684v). Oboje małżonkowie Zasdory i Roszkowo w r. 1652 wydzierżawili Zygmuntowi Ziemęckiemu i Marii z Kobelnickich (Kośc. 302 k. 626v). Maciej części Zador i Roszkowa w r. 1663 sprzedał wyderkafem za 3.000 złp. Aleksandrowi Napruszewskiemu (P. 1425 k. 197). Nie żył już w r. 1664 (P. 1861 k. 488). Synowie: Jan, Stanisław i Franciszek. Ten ostatni został zabity w Lesznie 1 IV 1666 r. przez Kaspra Hanekin (?), mieszczanina leszczyńskiego i wspólników. Pochowany w Kościanie u Bernardynów (Kośc. 132 k. 491v).

1. Jan, syn Macieja i Bonieckiej, pisarz grodzki kościański w r. 1703 (Kośc. 309 s. 11), przysięgał na ten urząd 5 III t. r., wobec nominacji nowego starosty generalnego wielkopolskiego, Macieja Radomickiego, wojewody inowrocławskiego, (Kośc. 144 k. 15). Oskarżony był w r. 1658 przez Dorotę, wdowę po Janie Kurnatowskim, o to, iż przystawszy do Szwedów przebywał w Kościanie z szwedzkim pułkownikiem Walem i 6 III 1656 r. z kilkunastu rajtarami najechał wieś jej Wolikowo, skąd zagrabił inwentarz i konie (P. 182 B k. 65). Na połowie dóbr swych w r. 1664 oprawił posag 6.500 złp. żonie Zofii Milińskiej, córce Łukasza (P. 1425 k. 697, 1861 k. 488) i t. r. oboje spisywali zwajemne dożywocie (Ws. 208 k. 181). Wspólnie z bratem Stanisławem, jako spadkobiercy brata stryjecznego Stefana, odziedziczone po nim Szczepowice oraz części Łagiewnik i Sepna w r. 1685 sprzedali za 24.000 złp. Barbarze Grodzieckiej, wdowie po Macieju Błociszewskim (P. 1109 III k. 48). Manifestował się w r. 1703 przeciwko Mariannie Pomianowskiej, wdowie po swym bracie Stanisławie O-im, obecnie 2-o v. żonie Jana (?) Przyłęckiego (Kośc. 144 k. 33). Był dziedzicem części Sepna Wielkiego (Kośc. 312 s. 291). Nie żył już 1 I 1713 r. (LB Konojad). Wdowa umarła w r. 1716 (A. B. Kościan, W. 49). Synowie, Józef, ur. w Sepnie, ochrzcz. 20 III 1680 r. (LB Konojad), i Maciej, o którym niżej. Z córek, Jadwiga, w r. 1714 żona Franciszka Ulatowskiego, wdowa w r. 1720. Katarzyna zaślubiła 14 II 1708 r. Wojciecha Rasińskiego (Rosińskiego), oboje żyli jeszcze w r. 1720. Teresa, chrzestna 10 V 1698 r. (LB Konojad), wyszła w r. 1714 za Zygmunta Prokopa Achlera, regenta grodzkiego kościańskiego, umarła ok. r. 1737. Zofia, ur. w Sepnie, ochrzcz. 2 IX 1675 r. (ib.). Barbara (Barbara Agnieszka), ur. tamże, ochrzcz. 29 IX 1677 r. (ib.), chrzestna 8 II 1717 r. (ib.), umarła w Kościanie 8 III 1737 r. (LM Kościan) i tam pochowana u Bernardynów, obok rodziców, braci (!) i sióstr. Już obłożnie chora, spisywała 1 III 1737 r. testament, legując 1.000 zł. dzieciom brata Macieja, 500 zł. siostrzeńcowi Janowi Rasińskiemu i 500 zł. pannie Mariannie Tomaszewskiej (Kośc. 172 k. 69). Chyba też synem Jana był Franciszek Jan Chryzostom, ur. w Sepnie, ochrzcz. 4 III 1668 r. (LB Konojad, imię matki Anna, chyba błędne?).

Maciej (Maciej Wojciech), syn Jana i Milińskiej, ur. w Sepnie Wielkim, ochrzcz. 8 X 1686 r. (LB Konojad). Dziedzic części Sepna, na połowie dóbr swych w r. 1721 oprawił 8.000 złp. posagu żonie Konstancji Turobojskiej, córce Chryzostoma i Ludwiki Tomickiej (P. 1184 k. 198). Małżonkowie t. r. spisali wzajemne dożywocie (Kośc. 313 s. 98). Maciej w r. 1725 został skwitowany z peny banicji przez Katarzynę Kamińską, wdowę po Łukaszu Jedlińskim (Kośc. 314 s. 319). Działał w r. 1727 jako plenipotent chorego szwagra Achlera (Z. T. P. 45 k. 877). Zawierał w r. 1728 kompromis ze Stanisławem Turobojskim (N. 203 k. 29). Godził się w r. 1731 z małżonkami Józefem Gąsiorowskim i Elżbietą Turobojską w sprawie toczonej o wygnanie z Niemieczkowa (Z. T. P. 47 k. 320). Swoje części Wielkiego Sepna sprzedał w r. 1736 za 27.000 złp. Józefowi Kosickiemu (Kośc. 318 s. 489). Oboje z żoną pozwani w r. 1737 przez siostrzeńca Jana Rasińskiego, susceptanta grodzkiego kościańskiego, o to, iż po zgonach niemal równoczesnych małżonków Achlerów i panny Barbary O-ej siłą zagarneli pozostałe po nich rzeczy (Kośc. 172 k. 111). Umarł Maciej w r. 1738 (A. B., Poznań, W. 58). Owdowiała Konstancja w imieniu własnym i dzieci w r. 1739 kwitowała Joannę Mariannę z Kotwiczów, wdowę po Karolu Unrugu, stolniku wschowskim, siostrę zaś i spadkobierczynię Karola Zygmunta Kalkreitera, dziedzica Sierpowa w pow. kośc., z sumy 1.800 złp. (Kośc. 320 s. 299). Kwitowała w r. 1751 Ludwika Nagłowskiego, regenta grodzkiego kościańskiego, z wydania szafy pozostałej po dawnym regencie Zygmuncie Achlerze (Kośc. 325 k. 100). Umarła między r. 1760 a 1767 (Ws. 92 k. 243v; P. 1343 k. 33v). Z synów, Jan, ur. w Sepnie, ochrzcz. 29 X 1724 r. (LB Konojad), wraz z rodzeństwem uzyskał w r. 1757 od Tomasza Wierusz Kowalskiego, pisarza ziemskiego wschowskiego, sumę 3.700 zł. z tytułu spadku po ciotce Achlerowej (Kośc. 360 k. 45). Żył chyba jeszcze w r. 1767 (P. 1343 k. 33v). Franciszek Deodat, ochrzcz. 17 I 1726 r. (LB Konojad). Felicjan, o którym niżej. Stefan Marceli, ur. w Sepnie, ochrzcz. 29 VI 1735 r. (ib.). Z córek, Ludwika (Ludwika Gertruda), ur. w Sepnie, ochrzcz. 7 IX 1721 r. (ib.), niezamężna, żyła jeszcze w r. 1760 (Ws. 92 k. 243v). Marianna, ur. w Sepnie, ochrzcz. w kwietniu 1723 r. (LB Konojad), już nie żyła w r. 1757. Franciszka, ur. ok. r. 1726 (?), wyszła 1-o v. 10 II 1762 r. w Farze poznańskiej za Benedykta Kurowskiego, była 2-o v. w r. 1784 żoną Wawrzyńca Gołębowskiego.

Felicjan, Feliks (Felicjan Józef), syn Macieja i Turobojskiej, ur. w Nowymmieście, ochrzcz. 25 IV 1729 r. (LB Objezierze), kwitował w r. 1753 Tomasza Kosickiego, dziedzica części Sepna (P. 1309 k. 89), działał w r. 1760 w imieniu matki i rodzeństwa (Ws. 92 k. 243v). Był świadkiem 5 II 1765 r. (LC Lutogniew). Zaślubił 13 II 1763 r. Dorotę Papieską, z Lipowca (ib.), zmarłą 14 VI 1772 r. (A. B. Kobylin, W. 47). Mieszkał w r. 1769 w Lipowcu (LB Lutogniew). Umarł w Poznaniu na Śródce 13 IX 1802 r. (LM Św. Małgorzata, Pozn.).

2. Stanisław, syn Macieja i Bonieckiej, zobowiązał się w r. 1666 iż oprawi na połowie dóbr posag 1.100 zł. żonie Agnieszce Potarzyckiej, córce Jana i Anny z Wyszyny Grodzieckiej (Kośc. 305 k. 314). Z żoną Agnieszką Patrzycką (!) w r. 1667 spisywał wzajemne dożywocie (ib. k. 396v). Chyba to właśnie tego Stanisława widzimy w r. 1672 jako towarzysza pod chorągwią Piotra Opalińskiego, podkomorzedo poznańskiego, u boku króla (P. 199 k. 1090). Żonie w r. 1672 zapisał dług 1.000 zł. (Kośc. 305 k. 617). W imieniu i tej żony w r. 1672 zastawił Janowi Wilkowskiemu za 12.000 złp. części wsi Raszkjowo i Słonowo w p. kośc. (P. 1105 VII k. 14). Kwitował w r. 1672 siostry Bnińskie, Katarzynę zamężną Tymińską i Mariannę zamężną Goślinowską, spadkobierczynie ciotki Katarzyny, żony Stefana O-go, swego brata stryjecznego (P. 1105 VII k. 12). Spadkobierca tego Stefana, był w r. 1685 wraz z żoną kwitowany przez małżonków, Stefana Tymińskiego i Katarzyną Bnińską (Kośc. 306 k. 289v). Mieszkał w r. 1686 w Zadorach (LB Granowo). Agnieszka Patrzycka żyła jeszcze wtedy (Kośc. 306 k. 321v). Nie żył już Stanisław r. 1703, kiedy przeciwko owdowiałej jego drugiej żonie, Mariannie Pomianowskiej, teraz 2-o v. żonie Jana (?) Przyłęckiego, manifestował się Jan. O., pisarz grodzki kościański, brat zmarłego (Kośc. 144 k. 33).

II) Wojciech O. cz. Tuchorski, syn Baltazara i Wilkowskiej, pozywany wspólnie z bratem Janem w r. 1528 przez ojca w związku z oprawą ich zmarłej matki na Tuchorzy i Polskiej Przysiece (Kośc. 234 k. 148v) wspólnie też z nim w r. 1564 pozywał o zakład 1.000 grz. owdowiałą macochę Katarzynę Pawłowską (Kśc. 242 s. 398). Z przeprowadzonych w r. 1566 działów z bratem wziął Dębowąłękę (Kośc. 244 k. 22v). Na połowie swych dóbr w tej wsi w r. 1567 oprawił posag 700 zł. żonie Katarzynie Rozdrażewskiej cz. Nowomiejskiej, córce Jana, z Nowegomiasta (P. 1397 k. 613v). Jego drugą żoną była w r. 1569 Dorota Korzbokówna Łącka, córka Wincentego. Na dobrach wolnych od jej oprawy zapisał t. r. dług 700 złp. synowi z pierwszej żony, Janowi (P. 915 k. 94). Umarł 17 IV 1572 r. a nagrobek miał w Dębowejłęce (W. Schober, Röhrsdorff; Łukaszewicz II, s. 304). Wdowa od Jana O-go z Ossowejsieni w r. 1584 nabyła za 300 złp dwóch kmieci w tej wsi, wiatrak, ogród oraz dwie łąki w Dębowejłęce (Ws. 202 k. 75). Od tegoż Jana O-go nabyła wyderkafem t. r. za 2.700 złp. części w Ossowejsieni trzymane zastawem przez zmarłego Klemensa Pijanowskiego (P. 1399 k. 358v). W imieniu własnym oraz pasierba Jana i syna Jerzego O-ch t. r. kwitowała Stanisława O-go z Polskiej Przysieki (Kośc. 264 k. 375v). Oświadczyła w r. 1587 gotowość odebrania od Jana O-go (z Ossowejsieni)?) i jego matki Jadwigi z Pogorzelskich sumy 4.000 zł. (Ws. 10 k. 262v). Skwitowana w r. 1593 przez pasierba Jana O-go ze strojów i klejnotów pozostałych po jego matce (Ws. 12 k. 64). Żyła jeszcze w r. 1594 (Ws. 203 k. 64v). Synowie, z pierwszej żony Jan, z drugiej Jerzy.

1. Jan, syn Wojciecha i Rozdrażewskiej, wspólnie z bratem Jerzym dziedziczne części w Tuchorzy p. kośc., odziedziczone po stryjach Macieju i Bartłomieju O-ich, sprzedali w r. 1594 za 8.000 zł. bratu stryjecznemu Stanisławowi O-mu, synowi Jana, dziedzicowi w Boszkowie (Ws. 203 k. 64v), którzy t. r. zapisał Janowi dług 4.400 zł. (Ws. 13 k. 211). Od Mikołaja Krzyckiego w r. 1595 kupił za 7.000 złp. części w Dębowejłęce oraz lasy i łąki w Wielkim i Małym Długiem (Ws. 14 k. 88, 203 k. 89). Żoną Jana była w r. 1595 Dorota Miaskowska (Ws. 14 k. 156). Ustanowił w r. 1598 dla zrodzonych z niej dzieci (Ws. 16 k. 26). Nie żył już w r. 1599, a miasto Wschowa pozywało wtedy jego synów, Wojciecha, Krzysztofa u Piotra wraz z opiekunami ich, to jest: matką, Janem O-im z Ossowejsieni, pisarzem ziemskim wschowskim, Stanisławem O-im z Rakoniewic, Mikołajem O-im z Trzebawia, Adrianem Miaskowskim (Ws. 16 k. 394). Wdowa w r. 1605 kwitowała się z opiekunami swych synów i córki Małgorzaty z kontraktu zawartego o dobra w Dębowejłęce (Ws. 21 k. 334). Od Mikołaja Zakrzewskiego nabyła wyderkafem w r. 1605 za sumę 3.000 złp. części w mieście Sarnowa i we wsiach: Łaszczyno, Żołędnica i Sarnówka w p. kośc. (P. 1405 k. 293), zaś w r. 1606 od Piotra Jastrzębskiego, pod zakładem 4.000 złp. części wsi Brody w p. pozn. (ib. k. 642). Nie żyła już w r. 1610 (P. 984 k. 763). Synowie: Wojciech, Krzysztof i Piotr. O córce Małgorzacie oprócz wzmianki z r. 1605 nic więcej nie wiem.

1. Wojciech, syn Jana i Miaskowskiej, nieletni w r. 1605 (Ws. 21 k. 334), wraz z braćmi w r. 1610 jako współspadkobierca matki skwitowany z 200 zł. przez Jana Miaskowskiego (P. 984 k. 763). Od brata Krzysztofa w r. 1615 kupił za 3.000 złp. części w Dębowejłęce, należne mu z działów braterskich, a kupione przez ich ojca od Mikołaja Krzyckiego (Ws. 205 k. 18). Żeniąc się w r. 1615 z Zofią Rembelińską, córką Jana i Jadwigi Stęgoskiej, t. r. krótko przed ślubem na połowie części w Dębowejłęce oprawił jej 3.000 złp. posagu (Ws. 205 k. 19v). Wzajemne dożywocie spisali małżonkowie w r. 1616 (ib. k. 46v). Zofia wraz ze swymi siostrami, Ewą zamężną Baszkowską i panną Anną, w r. 1617 kupiły od Mateusza Rembelińskiego za 2.600 części Magnuszewic i pustki Pędzewo w p. kal. (R. Kal. 9 k. 67). Wojciech części w Dębowejłęce w r. 1619 sprzedał za 8.500 złp. Janowi Sielskiemu, sędzicowi ziemskiemu rożańskiemu (P. 1311 k. 370v). Od Jana i Stanisława braci Gorzeńskich wspólnie z żoną kupił t. r. wyderkafem za 2.500 zł. Krzyżanki w p. kośc. (P. 1411 k. 406v). Oboje w r. 1626 wzięli w zastaw za 2.500 zł. od Macieja Janowskiego części Goli w p. kośc. (P. 1017 k. 671). Po śmierci Macieja Janowskiego sumę 1.700 zł. stanowiącą resztę z sumy zastawnej na Goli, z której Wojciech podjął już był 800 zł. od Wawrzyńca Janowskiego, małżonkowie O-cy w r. 1636 scedowali Maciejowi Gołębiewskiemu i jego żonie Zofii Janowskiej (P. 1033 k. 369v). Byli bezdzietni.

2. Krzysztof, syn Jana i Miaskowskiej, wspomniany w latach 1599-1605 jako jeszcze nieletni (Ws. 16 k. 304, 21 k. 334), miał już "lata" w r. 1615 (P. 1409 k. 448). Części w Dębowejłęce, należne sobie z działów braterskich, sprzedał t. r. za 9.000 złp. bratu Wojciechowi (Ws. 205 k. 18). Od Andrzeja O-go, sędzica ziemskiego wschowskiego, w r. 1624 kupił za 2.000 złp. części Dębowejłęki zw. "Laterna" Ws. 206 k. 64v). Wojciechowi Przybyszewskiemu w r. 1628 sprzedał wyderkafem za 1.000 zł. części Dębowejłęki kupione od Andrzeja O-go (Ws. 206 k. 289), i t. r. wydzierżawił je od niego (Ws. 41 k. 339). Inny kontrakt o części w tej wsi zawierał t. r. z tymże Przybyszewskim pod zakładem 3.000 złp. (Ws. 41 k. 619). Andrzejowi O-mu z Ossowejsieni w r. 1633 zapisał dług 150 zł. (Kośc. 297 k. 27).

3. Piotr, syn Jana i Miaskowskiej, jeszcze jako nieletni, za zezwoleniem stryja Jana, sędziego ziemskiego wschowskiego, oraz braci, Wojciecha i Krzysztofa, części Dębowejłęki w r. 1615 sprzedał wyderkafem za 5.000 złp. Łukaszowi Cieleckiemu (P. 1409 k. 448). Żonie Annie Wierzbińskiej, córce Krzysztofa, w r. 1618 oprawił posag 2.500 złp. (P. 1411 k. 246) i t. r. skwitował braci żony, Krzysztofa i Kaspra Wierzbińskich z 2.500 złp., ona zaś skwitowała tych swych braci z dóbr rodzicielskich (P. 1000 k. 425, 483). Nie żył już w r. 1636, a wdowa t. r. od Mikołaja z Osieka Zakrzewskiego nabyła wyderkafem za 5.000 złp. części wsi Pakosław w p. kośc. (P. 1418 k. 871). Od Katarzyny z Przetoczny, wdowy po Wacławie Podolskim, w r. 1638 nabyła wyderkafem za 5.000 złp. części w Karminie w p. kośc. (P. 1419 k. 463). Od Piotra Sędzińskiego, swego zięcia, uzyskała w r. 1642 (lub nieco wcześniej) zobowiązanie oprawienia jej córce Zofii posagu 5.000 złp. (P. 1420 k. 1129v). Skwitowała w r. 1653 swych synów, Jana, Krzysztofa, Andrzeja i Piotra, z posagu 5.000 zł. i skasowała oprawę na Dębowejłęce (Ws. 56 k. 338). Żyła jeszcze w r. 1655 (Ws. 208 k. 213v), a nie żyła już w r. 1676 (P. 1094 k. 1354). Synowie: Jan, Krzysztof, Andrzej i Piotr. O tym Andrzeju znam tylko wzmiankę z r. 1652. Corka Zofia, żona 1-o v. w r. 1642 Piotra Sędzińskiego, 2-o v. w r. 1665 Stanisława Rosnowskiego.

1) Jan, syn Piotra i Wierzbińskiej, mąż Heleny z Bużenina Pstrokońskiej, córki Stanisława i Anny Mikołajewskiej, zawierał w r. 1650 kontrakt z jej owdowiałą matką (Kc. 129 k. 586), może właśnie o rękę córki? Tej żonie w r. 1651 oprawił posag 2.500 zł. (Ws. 208 k. 94). Obrał w r. 1652 stryja Andrzeja O-go, starostę wschowskiego, na opiekuna wszystkich swych dóbr dziedzicznych (Ws. 56 k. 239). Już nie żył w r. 1654, kiedy wdowa oprawę swego posagu scedowała braciom męża, Krzysztofowi i Piotrowi (Ws. 56 k. 531).

2) Krztsztof, syn Piotra i Wierzbińskiej, w r. 1653 asystował przy transakcji Barbarze O-ej, żonie Krzysztofa Grzymułtowskiego, podkomorzego kaliskiego (Ws. 208 k. 135v). Od brata Piotra w r. 1655 kupił za 12.000 zł. jego części w Dębowejłęce (ib. k. 213v), zaś w r. 1657 odprzedaźł mu je z powrotem za takąż sumę (ib. k. 250). Mąż Ewy Milińskiej, wdowy 1-o v. po Janie Kowalskim, surogatorze grodzkim wschowskim, w r. 1650 kwitował wzajemnie z żoną z inwentarza (Ws. 56 k. 804v). Synowie Jana Kowalskiego, zrodzeni z jego pierwszej żony Katarzyny O-ej, skwitowali t. r. Ewę z ruchomości domowych pozostałych po ojcu (ib. k. 815). Krzysztof t. r. oprawił żonie 7.000 złp. posagu (Ws. 208 k. 294v). Jako spadkobierca, obok brata Piotra, zmarłego brata Jana, skwitowany był w r. 1661 przez Andrzeja O-go, starostę wschowskiego (Ws. 63 k. 360v). Oboje z żoną w r. 1661 od Mikołaja Szołdrskiego, kasztelana biechowskiego, nabyli wyderkafem za 7.000 zł. Iłowiec Wielki w p. kośc. (P. 1072 IX k. 461v). Krzysztof z bratem Piotrem prawa swe spadkowe do części folwarku Laterna w Dębowejłęce w r. 1667 scedowali Piotrowi Żychlińskiemu (Ws. 67 k. 107v). Na elekcję r. 1669 Krzysztof zjechał pod chorągwią chorążego kaliskiego (P. 196 k. 478). Już nie żył w r. 1670, pozostawiając jako wdowę drugą swą żonę, Helenę Pączkowską, córkę Andrzeja i Anny Jaroszewskiej. Z Milińskiej pozostał syn Andrzej, którego opiekun, stryj Piotr O., celem spłacenia długów i wyswobodzenia jego dóbr z rąk macochy, t. r. sprzedał wyderkafem wieś Bardo w p. pyzdr. za 18.000 złp. Wojciechowi Zbijewskiemu (P. 1868 VI k. 50). Helena Pączkowska w r. 1671 była już 2-o v. żoną Franciszka Skarzyńskiego, który jej wtedy oprawił 4.500 złp. posagu (P. 1680 k. 221).

Andrzej, syn Krzysztofa i Milińskiej, jeszcze nieletni w r. 1675, kiedy jego opiekun, stryj Piotr O. mianował plenipotenta dla podjęcia od Wojciecha Zbijewskiego sumy 10.000 zł. z wyderkafu wsi Bardo (Ws. 68 k. 822). Opiekun ten Bardo t. r. wydzierżawił pod zakładem 1.500 zł. Walerianowi Zabłockiemu, a kwitował się z nim z owej dzierżawy w r. 1676 (Py. 154 s. 55). Andrzej od stryja uzyskał w r. 1678 cesję 15.000 zł. stanowiących część sumy 21.000 zł., zapisanej mu przez magistrat miasta Wschowy (Ws. 73 k. 187v). Żył jeszcze w r. 1700, asystował wtedy przy transakcji siostrze stryjecznej Ludwice zamężnej Lisieckiej (Ws. 77 III k. 110). Umarł 12 II 1715 r., pochowany w Lubiniu u Benedyktynów (LM Świerczyna).

3) Piotr, syn Piotra i Wierzbińskiej, stolnik wschowski w r. 1673 (Ws. 68 k. 711). Wspomniany w r. 1653 (Ws. 56 k. 338), swoje części w Dębowejłęce w r. 1655 sprzedał za 12.000 zł. bratu Krzysztofowi (Ws. 208 k. 213v), zaś w r. 1657 odkupił od niego te dobra za takąż sumę (ib. k. 250). Jego żoną była Elżbieta Brezianka, córka Mikołaja i Zofii Żychlińskiej. Zawierał w r. 1660 z jej matką i braćmi kontrakt pod zakładem 20.000 zł., zapewne właśnie o jej rękę (Ws. 59 k. 25v). Z tę żoną r. 1660 kwitowali się wzajemnie z inwentarza (Ws. 59 k. 446). Piotr w r. 1667 skwitowany przez Piotra Żychlińskiego, spadkobiercę ciotecznego brata. Andrzeja O-go, starosty wschowskiego, z 15.000 zł. należnych staroście (Ws. 68 k. 103v). Naznaczony w r. 1672 przez sejmik średzki rotmistrzem powiatu wałeckiego (P. 199 k. 509). Z Piotrem Żychlińskim, starostą wałwckim, w r. 1673 zawierał kontrakt z racji pretensji względem stawu w Ossowejsieni (Ws. 68 k. 711). Był w r. 1675 sędzia kapturowym wschowskim (Ws. 68 k. 822). Jako współspadkobierca rodzonego wuja Kaspra Wierzbińskiego, a też w imieniu bratanka Andrzeja i innych licznych spadkobierców tego wuja, dobra Wierzbno i Brzezno w p. pozn. w r. 1676 sprzedał za 45.000 złp. Janowi z Kolna Prusimskiemu (P. 1427 k. 734v). Żoną Piotra, stolnika wschowskiego, chyba drugą, była Anna Cielecka (P. 1109 VII k. 4). Z trzecią żoną, Barbarą Krzyżanowską wdową 1-o v. po Stanisławie Zakrzewskim, w r. 1687 spisał wzajemne dożywocie (Ws. 208 k. 444v). Piotr z sumy 21.000 zł., zapisanej sobie przez magistrat miasta Wschowy, w r. 1678 cedował 15.000 zł. bratankowi Andrzejowi (Ws. 73 k. 187v). Jako syndyk bernardynów wschowskich, t. r. kwitował Kazimierza Gałęskiego, podstolego wschowskiego, z 1.000 zł, t. j. z pierwszej raty z sumy 5.000 zł., zapisanej przezeń na budowę klasztoru wschowskiego (Ws. 73 k. 197v). Od Andrzeja z Mierzyna Przybysławskiego w r. 1679 kupił za 16.500 złp. jego części w Dębowejłęce (P. 1429 k. 403v), a w r. 1681 także i od jego braci, Stanisława i Franciszka, w tej samej sumie (P. 1103 VIII k. 42). Skwitowany t. r. przez Jana Urbanowskiego z kontraktu jednorocznej dzierżawy Wolikowa i Budziłowa w p. kośc. (Kośc. 306 k. 156). Barbara Krzyżanowska była wraz z mężem posesorką Wolikowa i Pląskowa (P. 1139 X k. 7v). Piotr, pojmując w r. 1682 czwartą żonę, Dorotę Zawadzką, córkę Andrzeja i Anny Drużbickiej, wdowę 1-o v. po Mikołaju Lisieckim, 2-o v. po Kazimierzu Cieleckim, kontrakt małżeński spisywał z nią w Mórce 10 XI t. r. i uzyskał od niej wtedy zapis długu 10.000 złp. (Ws. 73 k. 739v, 740v; P. 1106 III k. 48v, 1107 II k. 1). Od Franciszka Przybysławskiego oraz braci jego, Andrzeja i Stanisława, w r. 1683 kupił za 17.500 złp. części w Dębowejłęce (P. 1106 k. 53v). Byłao to oczywiście nadanie ostatecznej formy dawniejszym transakcjom z lat 1679 i 1681. Syndyk klarysek głogowskich (P. 1106 III k. 9). Zawierał w Mórce 2 I 1683 r. kontrakt z Kazimierzem z Bukowca Szlichtinkiem o rękę swej córki Anny, pod zakładem 10.000 zł. (Ws. 73 k. 752v). Skwitowany t. r. z 10.000 zł. posagu i wyprawy przez córkę Zofię zamężną Skrzetuską (ib. k. 841v), a w r. 1685 z takiej samej sumy posagowej przez córkę Annę Szlichtynkową (Ws. 76 k. 5v). Umarł 2 X 1687 r. w wieku 65 lat, pochowany u Bernardynów we Wschowie (LM Mórka; A. B. Wschowa, W. 27, tu data zgonu 20 X 1688 r.). Wdowa była współspadkobierczynią zmarłego bezpotomnie Adama Zielińskiego i swoją część dworu z połową ogrodu za murami Poznania, naprzeciwjko zamku, w r. 1689 sprzedała Andrzejowi Sromowskiemu (P. 1117 V k. 13). Posesorka części Dębowejłęki, w imieniu własnym i Franciszka, pod imieniem Piotra Benedyktyna w Lubiniu, oraz Ludwiki, syna i córki męża urodzonych z Cieleckiej, jak również w imieniu swoich z nim córek, panien Franciszki i Zofii, dziedziców w Dębowejłęce, kwitowała się w r. 1690 z Franciszkiem Doręgowskim, poprzednim posesorem części tej wsi (Ws. 76 k. 234v). Dorota z Zawadzkich umarła w r. 1696. Z Cieleckiej, jak już wiemy, syn Franciszek, pod imieniem Piotra benedyktyn w Lubiniu, który w r. 1691 poddanego z Dębowejłęki dał Andrzejowi Lisieckiemu (Ws. 76 k. 269), przyrodniemu bratu swych sióstr przyrodnich, a jednocześnie mężowi swej siostry rodzonej. Podprzeor lubiński, w r. 1720 manifestował się przeciwko siostrze przyrodniej Zofii, zamężnej Koszutskiej, o uzurpowanie praw dziedzicznych do Dębowejłęki (Kośc. 155 s. 845). Był również t. r. proboszczem jeżewskim i dostał 1.000 zł. z sumy 9.600 zł. zapisanej na Dębowejłęce, wypłaconych przez obecnego dziedzica tej wsi, Teofila Pawłowskiego, swego szwagra (Kośc. 312 s. 258). Swoje części w Dębowejłęce sprzedał (dał?) przyrodniej siostrze Zofii zamężnej Koszutskiej. Już nie żył w r. 1722 (P. 1187 k. 108). Z Cieleckiej rodziły się też trzy córki: Ludwika, Anna i Zofia. Z nich, Ludwika była w r. 1694 żoną Andrzeja z Kiszew Lisieckiego, zmarłego 25 IX 1706 r., pochowanego we Wschowie u Bernardynów. Drugim jej mężem w latach 1709-1726 był Teofil z Wierzbna Pawłowski, który umarł w Kamieńcu 9 VIII 1737., też pochowany we Wschowie u Barnardynów. Anna 2 III 1682 (1683?) r. wyszła za Kazimierza z Bukowca Szlichtynka, nie żyła już w r. 1714. Zofia poślubiła w r. 1682, krótko po 26 I, Aleksandra Skrzetuskiego, nie żyła już w r. 1714. Z Zawadzkiej rodziły się córki, Franciszka i Zofia. Z nich, Franciszka (Franciszka Zofia), ur. w Mórce, ochrzcz. 8 IV 1685 r. (LB Morka), wyszła w r. 1713 za Jakuba Gierzyńskiego, umarła między r. 1720 a 1722. Zofia (Zofia Elżbieta), ur. w Mórce, ochrzcz. 16 V 1688 r. (ib.), zaślubiła 12 VI 1714 r. Franciszka Koszutskiego, umarła w r. 1727. Nabyła Dębowąłękę, która potem przeszła na jej syna Józefa Koszutskiego (Z. T. P. 40 k. 1007; I. Kal. 199/201 k. 555).

(II) Jerzy, syn Wojciecha i Łąckiej, ur. ok. r. 1570, miał bowiem w r. 1594, wedle zapewnienia matki, lat 24 (Ws. 13 k. 217, 203 k. 64v). Dziedzic części Dębowejłęki, sumę 2.800 złp. jako pozostałośc z długu 3.400 zapisanego sobie przez brata stryjecznego Stanisława O-go z Tuchorzy, w r. 1602 cedował swym braciom stryjecznym i opiekunom, Janowi O-mu z Ossowejsieni, sędziemu ziemskiemu wschowskiemu, Stanisławowi O-mu z Rakoniewic i Mikołajowi O-mu z Trzebawia (Ws. 19 k. 65). Na połowie swej części Dębowejłęki w r. 1603 oprawił posag 700 złp. żonie Jadwidze Krzyckiej, córce Mikołaja, sędziego grodzkiego wschowskiego (Ws. 204 k. 192). Jadwiga t. r. kwitowała ojca z dóbr rodzicielskich (Ws. 19 k. 303). Jerzy od Jana O-go, sędziego ziemskiego wschowskiego, w r. 1606 nabył wyderkafem za 4.000 złp. części w Ossowejsieni (P. 1405 k. 671). Dwa łany w Dębowejłęce w r. 1617 dał Andrzejowi Golińskiemu (P. 1410 k. 353), zapewne wtedy już zięciowi. Jadwiga Krzycka żyła jeszcze w r. 1620 (P. 1004 k. 896), a być może i 6 VII 1626 r., identyczną z Jadwigą O-ą, wtedy chrzestną? (LB Kościan). Pozywał Jerzy w r. 1622 Elżbietę Kębłowską, żonę Samuela Sokołowskiego, siostrzenicę i jedyną spadkobierczynię swego zięcia Golińskiego, już zmarłego, o posag 6.000 zł. i wyprawę 1.000 zł, dane temu Golińskiemu za córką Katarzyną (Ws. 33 k. 102). Żył jeszcze w r. 1623 (Ws. 206 k. 36). Córka Katarzyna była 2-o v. w latach 1620-1623 żoną Jana Kowalskiego, a nie żyła już w r. 1644. Rodziła się chyba nie z Krzyckiej, lecz z pierwszej, nieznanej mi, żony Jerzego, bo w r. 1620, kiedy już jako żona Kowalskiego zeznawała w asyście ojca i Jadwigi z Krzyckich, ta nazwana "żoną ojca", nie "matką" (P. 1004 k. 896).

III) Maciej, syn Baltazara i Pawłowskiej, rotmistrz J. Kr. Mci w r. 1574 (Kośc. 258 k. 58v). Wspomniany w r. 1550 (Kośc. 235 k. 298), dostał od ojca w r. 1557 Tuchorze z młynem "Borujką" (P. 1396 k. 412v), ale te dobra w r. 1560 ojcu zwrócił (Ws. 200 k. 14). Wspólnie z bratem Bartłomiejem w r. 1564 od matki dostał cesję zapisu 4.000 zł. na Wilkowie Niemieckim, Smyczynie, Przysiece, Boszkowie i Tuchorzy, jaki ona uzyskała była od męża (Ws. 200 k. 43). Wraz z tym bratem intromitowany w r. 1564 do części Dębowejłęki, Boszkowa, Tuchorzy i Smyczyny pustek na mocy zapisu 4.000 zł. węg. danego przez matkę (Kośc. 242 s. 418). Wyznaczony w r. 1656 przez szwagra Andrzeja Karchowskiego na jednego z opiekunów jego dzieci (Ws. 200 k. 50). Z działów z przyrodnimi braćmi, przeprowadzonych w r. 1566, jemu i Bartłomiejowi dostała się cała Tuchorza wraz z dopłatą 2.000 złp. (Kośc. 244 k. 1v, 2, 3). Podziału Tuchorzy dokonał z bratem w r. 1574. Nie żył już w r. 1578 (Kośc. 258 k. 58v).

IV) Bartłomiej, syn Baltazara i Pawłowskiej, od ojca w r. 1557 dostał części Dębowejłęki i Boszkowa (Ws. 4 k. 231), ale ojcu w r. 1560 zwrócił (Ws. 20 k. 14). Pozwany był w r. 1564 przez swych braci przyrodnich, Jana i Wojciecha O-ch, o części Wilkowa Niemieckiego (Kośc. 242 s. 400). Z Działów z przyrodnimi braćmi robionych w r. 1566 wziął wspólnie z rodzonym bratem Maciejem całą Tuchorzę z dopłatą 2.000 złp. (Kośc. 244 k. 1v, 2, 3). Pozdału Tuchorzy z tym bratem dokonał w r. 1574 (Kośc. 258 k. 58v). Wraz z bratankiem Stanisławem, jako spadkobiercy siostry Jadwigi Zawadzkiej, skasowali w r. 1581 oprawę 700 złp. posagu daną w r. 1550 na połowie Zawady i połowie części wsi Czarnkowa w p. kośc. (Kośc. 261 k. 544). Nie żył już w r. 1594 (Ws. 203 k. 64v).

IV. Wojciech, syn Mikołaja i Tuchorskiej, wspomniany obok braci w r. 1517 (Kośc. 25 k. 25v). Z działów braterskich, robionych w r. 1518, wziął Ossowąsień i Dębowąłękę, uczyniony przez ojca jego spadkobiercą w tych dobrach (Ws. 1 k. 121, 136; Kośc. 25 k. 121). W ponowionych w r. 1522 działach wziął części w obu tych wsiach (Kośc. 233 k. 83, 345 k. 96). Bracia, Piotr i Baltazar w r. 1525 zlecili mu opiekę nad bratankami, Mikolajem i Janem, synami zmarłego Andrzeja (Kośc. 345 k. 114v). Nie żył już w r. 1530, a spadek po nim w Ossowejsieni i Dębowejłęce wzięli bracia. Poczynione przezeń legaty na cele pobożne zobowiązał się pospłacać brat Piotr (Ws. 2 k. 75). Burmistrz i rada miasta Wschowy, za wiedzą Piotra O-go, wykonawcy testamentu, w r. 1534 na wójtostwie wschowskim zapisali roczny czynsz 5 grz. od sumy wyderkafowej 100 grz., legowanej testamentem Wojciecha szpitalowi biednych Św. Jerzego na przedmieściu Wschowy (P. 1393 k. 703v). Zob. tablice 1-3.

@tablica: Ossowscy h. Własnego, Abszac 1

@tablica: Ossowscy h. Własnego, Abszac 2

@tablica: Ossowscy h. Własnego, Abszac 3

Zapewne do Abszaców zaliczyć też można O-ch, których podaję niżej. Jan, chrzestny 7 VII 1627 r. (LB St. Gostyń). Anna, chrzestna 26 XI 1630 r. (ib.). Dorota, córka Zygmunta Włostowskiego (!), w r. 1664 żona Andrzeja Chełkowskiego z Gablina (P. 1861 k. 486v). Jan, chrzestny 27 II 1667 r. (LB Szamotuły). Stanisław z żoną Anną w r. 1676 wydzierżawili od małżonków Marcina Kurnatowskiego i Anny Trlęskiej Imielno Kościelne (P. 1094 k. 1087v). Jadwiga z Ossowejsieni, w r. 1681 żona Stefana Żebrowskiego. Anna, zmarła w r. 1686, żona Michała Uwielińskiego. Stanisław i Dorota, mieszkający w Długiej Goślinie, rodzice Jana, ochrzcz. 30 XII 1691 r. (LB Białężyn). Jan, świadek 6 II 1701 r. (LC Wilkowo Pol.). Jan, chrzestny 2 V 1706 r. (LB Oporowo). Piotr nie żył już w r. 1712, a wdowa po nim Elżbieta Cielecka, córka Jana Teodora i Anny Woźnickiej, spisywała wtedy dożywocie z drugim swym mężem, Wojciechem z Łagowca Szczanieckim (P. 283 k. 311).

>Ossowscy h. Dołęga, z Ossowa w p. pozn. Dobiesława O-a w r. 1407 pozwała Włodka, Leonarda i Krzywosęda ze Sławna o sumę 30 grz. (P. 3 k. 16v). Dołęga z Ossowa w r. 1425 miał termin z Janem z Wielżyna (P. 8 k. 39v). Filip z Ossowa łan w tej wsi sprzedał w r. 1435 Janowi z Niemieczkowa (P. 1378 k. 85v). Maciej z Ossowa w r. 1443 pozywał Burnetę i jej syna Jakuba z Charcic (P. 14 k. 197), zaś w r. 1444 Pawła, syna zmarłego Wasza (?) z Witkowic, o pewne role w Uścikowie (P. 15 k. 2v). Agnieszka z Charcic, wdowa po Macieju z Ossowa, dwa łany w Ossowie w r. 1446 sprzedała za 40 grz. Wojciechowi niegdy z Nienina (P. 15 k. 194, 1379 k. 171). Katarzyna, żona Wojciecha O-go, w r. 1448 (P. 17 k. 173). Wojciechowi z Ossowa w r. 1448 zapisali sumę 48 grz. Naram z Wielżyna działając w imieniu Wańczoszki i Katarzyny, sióstr niegdy z Wargowa, oraz Katarzyny z Ossowa (P. 17 k. 193v). Mikołaj O., syn Jana h. Dołęga, instalowany 11 II 1449 r. na kanonii katedralnej gnieźnieńskiej (Korytowski).

>Ossowscy h. Gryf. Stanisław, syn Pawła, sędziego ziemskiego sandomierskiego, chlolastyk sandomierski, kustosz kujawski, sekretarz królewski, uzyskał 6 III 1568 r. prezentę na kantorię gnieźnieńską, na której był instalowany 6 IV t. r. Już w r. 1570 referendarz koronny, wyświęcony na kapłana w r. 1573. Miał wtedy w r. 1576 także kanonię płocką (M. K. 114 k. 372v). Kanonik krakowski 23 I 1576 r., proboszcz sandomierski w r. 1578. Kantorii gnieźnieńskiej zrzekł się w r. 1581. Biskup chełmski w r. 1585. Wieś kapitularną Połażejewo w p. pyzdr. trzymał do r. 1578, kiedy ją na trzy lata wydzierżawił za 100 zł. rocznie Adamowi Górskiemu (M. K. 122 k. 57). Umarł w r. 1586, jeszcze przed otrzymaniem sakry biskupiej, pochowany w Sandomierzu (Korytkowski).

>Ossowscy h. Prus I, z Ossowa w pow. chojnickim. Władysław z Montowa ur. ok. r. 1834/35, zaślubił 30 IX 1862 r. Wandę Janta-Połczyńską, córkę Stanisława, ur. ok. r. 1843 (LC Mieścisko). Umarła 28 II 1879 r., pochowana w Grodzicznej pod Mątwami (Dz. P.). Wladysław, właściciel Montowa, umarł w Nowym Mieście 25 IX 1908 r., mając lat 74, pochowany w Grodzicznej (ib.). Jego drugą żoną była Helena Jasińska, która będąc już wdową umarła 4 X 1928 r., pochowana w Grodzicznej (ib.). Z obu żon miał potomstwo. Leona O-go z Białobłot córka Maria umarła tamże 20 XI 1911 r., mając lat 5, pochowana w Brodnicy (ib.). Feliks, mąż Wandy (Wandy Melanii) Wolszleger, spadkobierczyni zmarłego w r. 1916 brata Wacława Wolszelegera, dziedzica Laskownicy Mniejszej w pow. wągrowieckim (Hip. Laskownicy Mn.). Feliks był właścicielem Naimowa. Tam umarła Wanda 21 X 1928 r., w 75-ym roku życia, pochowana w Brodnicy (Dz. P.). Feliks, były właściel Naimowa, umarł 7 I 1932 r., w 90-ym roku życia, pochowany w Brodnicy (ib.). Niewątpliwie synem ich był Stanisław, major rezerwy 18 pułku ułanów, b. poseł sejmowy, zmarły 21 I 1929 r., pochowany w Brodnicy (ib.). Jadwiga O-a zamężna Taczanowska zmarła 2 II 1934 r. w pow. tucholskim, w 24-ym roku życia,. pochowana w Mądromierzu. Józef i Alozja z Prądzyńskich O-cy, właściciele Bralewnicy, rodzice Marii, którą w Poznaniu 29 XII 1936 r. zaślubił wdowiec Władysław Taczanowski z Wielunia (LC Św. Marcin, Pozn.).

>Ossowscy z Ossowca w pow. gnieźn. Mikołaj i Jan z Ossowca byli w r. 1452 pozywani przez Andrzeja i Jarnolda braci z Suszewa (G. 6 k. 216v) sami zaś pozywali ich w r. 1453 (P. 852 k. 76). Jan i Wojciech, bracia niedzielni, dziedzice w Ossowcu, czwartą część młyna wodnego we wsi Proczyno p. gnieźn. w r. 1454 dali klasztorowi trzemeszeńskiemu w zamian za łan roli we wsi Kamionka i dopłatę 40 grz. (P. 1384 k. 227v). Wojciech na częściach Ossowa w r. 1466 oprawił 60 grz. posagu i 70 grz. wiana żonie Małgorzacie (P. 1383 k. 359). Jan w r. 1469 pozywany był przez Piotra, Mikołaja, Wojciecha i Wawrzyńca, braci rodzonych z Golczewa (G. 9 k. 8v). Całą swą część w Ossowcu dał t. r. Mikołajowi O-mu (bratu?) w zamian za pięć łanów (dwa osiadłe i trzy folwarczne) we wsi Sienno oraz dopłatę 60 grz. (P. 1385 k. 47v, 48). Wojciech O. z bratem Janem w r. 1471 przeprowadzili pod zakładem 100 grz. podział dóbr (G. 8 k. 47). Mikołaj, wspomniany wyżej brat Jana (może i Wojciecha?), w r. 1472 jako jeden z arbitrów godził Marcina z Budzisławia i żonę jego Barbarę (swoją córkę?) oraz Jana Powidzkiego z braćmi z Grabienic (G. 20 k. 256). Ów Mikołaj t. r. od Jana z Sienna (brata?) kupił za 50 grz. dwa łany osiadłe i trzy puste w Siennie (P. 1385 k. 139). Mikołaj, dziedzic w Ossowcu, w r. 1483 zapisał 10 grz. długu zięciowi Jakubowi z Ziemiącina w posagu za córką Agnieszką (G. 12 k. 39v). Zapewne nie żył już w r. 1486 (G. 22 k. 48), nie żył napewno w r. 1491 (P. 1387 k. 140). Miał też Mikołaj brata Andrzeja, plebana w Niankowie, który w r. 1486 wraz z bratankiem Mikołajem z Ossowca miał termin z Pawłem Leskim oraz Dorotą, Barbarą i Jadwigą z Ossowca (G. 22 k. 48). Ks. Andrzej w r. 1488 wraz z tym bratankiem Mikołajem (synem Mikołaja), jako dziedzic obok niego w Ossowcu zobowiązał się uiścić Bartłomiejowi Sindel z Budzisławia Kościelnego 60 grz. posagu za siostrą tego Mikołaja, a swoją bratanicą (G. 13 k. 128v). Nie żył już w r. 1491 (P. 1387 k. 142). Ta Barbara swoją część w Ossowcu w r. 1491 sprzedała za 40 grz. Pawłowi O-mu, "siostrzeńcowi" (P. 1387 k. 140v). O tym Pawle "Lyessh" z Ossowca wiem jeszcze to, że w r. 1491 pozywany był przez dziedziców w Gałczynie (G. 23 k. 28v). W r. 1500 mowa o Janie O-im, synu Pawła "Lessha", dziedzica w Ossowcu (G. 24 k. 103v).

Mikołaj, syn Mikołaja, spadkobierca stryja, ks. Andrzeja, na połowie części w Ossowcu, należnej mu po nim prawem bliższości, w r. 1491 oprawił posag 200 zł. węg. żonie Barbarze (P. 1387 k. 142). Była to Barbara Gunicka. Mikołaj w r. 1494 skwitowany został przez szwagra Budzisławskiego z 60 grz. posagu za siostrą (G. 16 k. 76). Złożył w r. 1500 Janowi, swemu wnukowi (bratankowi?), z dziesięciny jego dóbr w Ossowcu (G. 18 s. 272). Może ten Jan to syn Pawła, o którym było wyżej? Jako "stryj" asystował w r. 1507 Jadwidze Nadarzyckiej, wdowie po Janie Gomołowskim, która część swą macierzystą w Ossowcu sprzedała za 40 grz. ks. Piotrowi Racławkowskiemu, plebanowi we Wrześni (G. 335a k. 6v). Od Kaspra Suszewskiego, swego brata styjecznego, kupił w r. 1509 za 200 grz. części w Suszewie, które ten odziedziczył był po ojcu Sędziwoju Suszewskim, wykupił zaś za 100 grz. od rodzonego brata Michała Suszewskiego (P. 786 s. 130). Skwitowany w r. 1510 z 10 grz. Feliksa i Aleksego, dziedziców Budzisławia (G. 19 k. 177). Zapisał ok. r. 1510 na Budzisławiu Kościelnym 3 grz. Wojciechowi Czarnotulskiemu (G. 261 k. 58v). Połowę wsi Suszewo p. gnieźn. sprzedał za 100 grz. Stanisławowi Słowikowskiemu (G. 259 k. 154). Zapewne żył jeszcze w r. 1514 (G. 25 k. 514). Nie żył już ok. r. 1517, kiedy to jego synów i córki pozywali synowie zmarłego Stanisława Słowikowskiego z Suszewa (G. 259 k. 398v), a nie żył napewno w r. 1519 (P.867 k. 233v). Jego drugą żoną była Katarzyna Racłakowska, która w r. 1537 od swej córki Barbary zamężnej Broniewskiej dostała w dożywocie łan w Ossowcu (G. 335a k. 203v). Uzyskała ona w r. 1536 od tej córki zobowiązanie w tym względzie, teraz dopełnione (G. 31 k. 34). Z pierwszej żony syn Maciej i córki, Anna, w latach 1519-1537 żona Jana Sienieńskiego cz. Wronowskiego, dziedzica we Wronowie, wdowa w r. 1549, i Małgorzata, w r. 1519 żona Jana Trzebuchowskiego, wdowa w latach 1536- 1547. Z drugiej żony syn Błażej i córki, Barbara, w latach 1534- 1537 żona Jana Broniewskiego, dziedzica w Broniewicach i Suchodole i Katarzyna, w latach 1536-1537 żona Feliksa Jarunowskiego. Z synów, o Macieju niżej. Błażej w r. 1530 ręczył Andrzejowi Racłakowskiemu za swoją matkę a jego siostrę, iż nie będzie go niepokoić z racji sumy 20 grz. zapisanych jej przez Andrzeja z dóbr rodzicielskich (P. 871 k. 618). Bezpotomny a zapewne i bezżenny, nie żył już w r. 1532 (G. 262 k. 6).

Maciej, syn Mikołaja i Gunickiej, wraz z bratem Błażejem w r. 1519 przyjmował od szwagra Trzebuchowskiego poręczenie, iż jego żona a ich siostra skwituje braci z dóbr ojczystych i macierzystych w Ossowcu (P. 867 k. 233v). Innemu szwagrowi, Janowi Sienieńskiemu, dziedzicowi we Wronowie, w r. 1519 zapisał 50 grz. długu jako resztę posagu za siostrą Anną (ib. k. 234). Skwitowany w r. 1522 z 9 grz. długu przez Praksedę, wdowę po Stanisławie Suszewskim, i jej synów (G. 28 k. 101). Łan osiadły w Ossowcu sdprzedał t. r. wyderkafem za 12 grz. Janowi Chomiąskiemu (G. 335a k. 64v). Ze swym bratem z innej matki, Błażejem zobowiązali się dotrzymać dokonanych między nimi działów Ossowca i Sienna (G. 28 k. 207). Ożenił się w r. 1527 z Anną Kotwiczówną, córką Jerzego, wójta gnieźnieńskiego, której przed ślubem, 14 III, oprawił na połowie części Ossowca i Sienna 400 zł posagu. Jednocześnie od Katarzyny Czechowskiej, wdowy po tym wójcie, nabył wyderkafem za 300 zł wieś Piotrowo w p. gnieźn. i tamtejszy młyn wodny zw. "Ławiczny" (P. 1393 k. 162). Od wuja swego, Piotra Gunickiego, w r. 1528 dostał części w Ossowcu (ib. k. 217). Skwitował w r. 1530 Tomasza Czechowskiego z oprawy danej sobie przez jego matkę Katarzynę na Piotrowie i młynie "Ławicznym" (G. 29 k. 55v). Od Doroty, wdowy po Jałbrzyku Trzebuchowskim, w r. 1530 nabył wyderkafem oprawę jej wiana na Trzebuchowie p. kon. (I. R. Z. Kon. 6 k. 55). Skwitowany w r. 1532 przez macochę Katarzynę z 20 grz. długu zapisanego na Ossowcu i Siennie przez zmarłego brata Błażeja O-go (G. 262 k. 6). Od Kaspra Trzcińskiego w r. 1534 nabył wyderkafem za 30 grz. czterech przedmieszczan na przedmieściu miasta Orchowa p. gnieźn. (G. 262 k. 153v, 335a k. 193v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1536 (G. 31 k. 34). Owdowiała Anna Kotwiczówna w r. 1536 była już 2-o v. żoną Piotra Mielżyńskiego. Oprawę swą na częściach Ossowca i Sienna na sumę 400 złp skasowała wtedy i skwitowała siostry męża (G. 31 k. 22). T. r. skwitowała brata ks. Floriana Kotwicza, proboszcza kolegiaty Św. Jerzego na zamku gnieźnieńskim, z danych mu do wiernych rąk rzeczy i klejnotów pozostałych po pierwszym mężu (ib. k. 59). Dziedziczyły po Macieju w Ossowcu i Siennie siostry. Barbara zamężna Broniewska w r. 1536 dała zobowiązanie siostrzenicy swej, Annie Jarunowskiej, iż sprzeda jej wieczyście za 300 grz. czwartą część Sienna (G. 31 k. 104). T. r. siostry: Wronowska, Trzebuchowska, Broniewska i Jarunowska przeprowadziły między sobą podział spadku po bracie (ib. k. 22v, 24). Zob. tablicę.

@tablica: Ossowscy z Ossowca w p. gnieźn.

Nie wiem, jak z tym pogodzić oświadczenia Heleny Słowikowskiej, córki zmarłego Piotra Słowikowskiego "Kulki", dane w r. 1530, iż Maciej O. nie porwał jej siłą, ale została zań wydana 20 IX t. r. przez Piotra Suszewskiego, swego brata stryjecznego (P. 871 k. 24). Musiał to być inny Maciej.

>Ossowscy, różni. Michał O. w imieniu swej żony Anny w r. 1447 kwitował jej brata Mateusza ze Strzegowej z uiszczenia wedle ugody 7 wierdunków czynszu (I. Kal. 4 k. 157v). Katarzyna, wdowa po Andrzeju z Ossowic, pozywała w r. 1478 Augustyna, opata koronowskiego (N. 145 s. 204). Mikołaj O. w r. 1481 nabył wyderkafem za 20 grz. trzy łany w Woli p. kon. od Andrzeja Wolskiego (P. 1386 k. 134). Jan O. ze wsi Osse, Osze pow. brzezińskiego, wojew. łęczyckiego, mąż Barbary ze Starego, 1-o v. Redgoskiej, która w r. 1486 połowę wsi Stare w p. gnieźn., swoją rodzicielską wydzierżawiła na dwa lata za 7 grz. Maciejowi Studzieńskiemu, a działała wraz z synami (może z pierwszego męża), Boguchwałem i Mikołajem (G. 12 k. 139v). Połowę dziedzictwa w Starem w r. 1591 sprzedała wyderkafem za 8 i pół grz. Włodkowi Laskownickiemu (G. 15 k. 76v). Jan O. żył jeszcze w r. 1503, a był ojcem urodzonych z Barbary ze Starego synów i córek: Jakuba, Andrzeja, Anny i Jadwigi, którym Boguchwał (Bogusław, Bogusz), dziedzic w Starem, zeznał w r. 1496 sumę 44 zł węg. (G. 16 k. 119v), oni zaś w r. 1500 wzywali go do uiszczenia tej sumy (G. 18 s. 116). Rodzeństwo to w asystencji ojca, stryja Jana Kozielskiego i wuja Macieja Golenczewskiego w r. 1503 kwitowało swego przyrodniego brata Mikołaja Redgoskiego (Rzedgoskiego) z 200 grz. posagu i tyluż wiana, które matka ich wniosła była na Redgoszcz (Kc. 8 k. 56). Nie żył już Jan w r. 1506, kiedy powyższym jego synom i córkom Bogusz, dziedzic w Starem, zapisywał 24 zł jako ich spadek po matce (G. 25 k. 278). W imieniu tego rodzeństwa Jan O. w r. 1508 wzywał Bogusza do uiszczenia tej sumy (ib. k. 308). Po śmierci Bogusza Mikołaj i Jan, dziedzice w Budziejewie, pozywali w r. 1509 wdowę po nim, Barbarę Starską, iż będzie żyć w pokoju z Jakubem O-im cz. Kozielnickim (!) (P. 863 k. 207).

Bartosz O., mąż Jadwigi Guncerzewskiej, która w r. 1516 łan roli we wsi Guncerzewy sprzedała za 5 grz. swej rodzonej ciotce, Małgorzacie z Guncerzew (G. 335a k. 42). Piotr O. skwitowany t. r. przez Annę Popowską, żonę Macieja, sołtysa z Kotusza (Kośc. 24 k. 269). Piotr O. ok. r. 1518 (lub raczej wcześniej) nabył Szczytniki i Kosmowo od Mikołaja ze Szczytnik (G. 259 k. 55). Zofia, nie żyjąca już w r. 1519, bezpotomna, żona Macieja Korzboka Witkowskiego (P. 867 k. 103). Marcin O. mąż Katarzyny Szetlewskiej, która w r. 1525 od stryja rodzonego, Stanisława Szetlewskiego zw. Sandkowskim, dostała połowę jego dóbr we wsiach Wielkie Szetlewo i Podbiele w p. kon., zaś drugą połowę miała dostać po śmierci stryja i jego żony (I. R. Kon. 2 k. 70).

Wojciech, sługa Anny Baranowskiej, 1-o v. Gostyńskiej, 2-o v. Kościeleckiej, w r. 1560 w Gostyniu poranił Wojciecha Opojewskiego, sługę Mikołaja Borka Gostyńskiego (Kośc. 239 k. 221v). Barbara, żona 1-o v. Macieja Rościeskiego, 2-o v. w r. 1592 Jakuba Kurowskiego. Małgorzata, córka zmarłego Marcina O-go, w r. 1599 dostała od Sebastiana Palędzkiego zapis na Buszkowie 100 zł. długu (Kc. 123 k. 989v).

Wawrzyniec, nie żyjący już w r. 1610, ojciec Grzegorza, Marcina i Wojciecha, których kwitował wtedy z 60 złp. Michał Czapski z pow. kowalskiego (G. 70 k. 560). Wojciech, dziedzic we wsiach Osze (Osse) i Swedów (?) w pow. brzezińskim, nie żył już w r. 1616. Z pierwszej żony, Anny Sierakowskiej, potomstwa nie miał, z drugiej byli synowie: Tomasz, Adam i Jan, których t. r. kwitowała Marianna Lubieniecka, żona Wojciecha Stempkowskiego, spadkobierczyni pierwszej żony ich ojca (Z. T. P. 27 s. 1847). Barbara, w r. 1628 żona Jana Rumatowskiego (Romatowskiego). Katarzyna z Ossowa, w r. 1632 wdowa po Stanisłwie Mieruckim. Paweł O. z miasta Obra, syn Łukasza i Doroty, sług Marcina Bielińskiego, zaślubił 5 II 1636 r. Katarzynę Stawską, córkę Marcina i Katarzyny Budziejewskiej, też sługę Bielińskiego (LC Szamotuły). Katarzyna z Ossowa, w r. 1636 wdowa po Stanisławie Nierackim. Piotr, nie żyjący już w r. 1641, na wsiach Marszałkowy i Siekierzyn zapisał wtedy sumę 8.000 zł. sposobem zastawu Marcinowi Wierusz Kowalskiemu (I. Kal. 107a s. 616). Paweł w r. 1642 uzyskał zapis długu 300 złp. od Katarzyny Kleparskiej, wdowy po Janie Przysieckim (G. 80 k. 1006v). Katarzyna "de Osowy", w r. 1649 wdowa po Piotrze Rokickim.

Wojciech, nie żyjący w r. 1654 ojciec Łukasza i Jana, może identyczny z Wojciechem mężem Zofii Piątkowskiej, córki Stanisława, a współspadkobierczyni brata Piotra, wtedy już 2-o v. żony Jakuba Smardowskiego, dziedzica części Smardowa w p. kal. (I. Kal. 125 s. 624), żyjącej jeszcze w r. 1666 (R. Kal. 2 k. 211v). Ze wspomnianych wyżej synów Wojciecha, Jan został zabity nocą 2 IX 1703 r. we wsi Solec biskupów poznańskich, a brat Łukasz dokonał 7 IX "okazania ciała" (Kośc. 144 k. 67v). Łukasz, syn Wojciecha, mąż Doroty Wyganowskiej, córki Łukasza, a siostry i współspadkobierczyni Wojciecha, która w r. 1651 wspólnie ze swą siostrą panną Marianną roborowała w r. 1651 kontrakt zawarty pod zakładem 4.800 zł. z Pawłem Ponętowskim, łowczym kaliskim, z racji części Broniewic i Suchodołu (G. 82 k. 338v). Od Jakuba Wyganowskiego w r. 1654 wzięła w zastaw za 2.000 zł. części wsi Wierzchowiska w p. gnieźn. (N. 227 k. 213). Jednocześnie zobowiązała się części wsi Obelnice p. halic. oraz domy w Haliczu i Rohatynie, pochodzące ze spadku po bracie, za 2.000 zł. sprzedać Dobrogostowi Wyganowskiemu, pisarzowi grodzkiemu nakielskiemu (N. 227 k. 215). Oboje małżonkowie nabyli wyderkafem od Kazimierza Babskiego Wierzchowiska w p. gnieźn. i w r. 1675 dobra te Babskiemu wydzierżawili (N. 185 k. 469). Od Jana Wyganowskiego, pisarza grodzkiego nakielskiego, wydzierżawili w r. 1682 na trzy kata części Chraplewa w p. pozn. (Kc. 132 k. 188). Dorota z Wyganowskich żyła jeszcze w r. 1685 (P. 1109 IV k. 50). Łukasz od Konstancji Lubieńskiej, wdowy po Franciszku Ulatowskim, w r. 1686 wydzierżawił Lęgniszewo w p. kcyń. (P. 1112 IX k. 15). Jak już wiemy, żył jeszcze 7 IX 1703 r., nie żył już w r. 1705 (Kc. 133 k. 307v). Synowie, Maciej i Stanisław, córka Anna, w r. 1685 1-o v. żona Piotra Gumińskiego, zmarłego 1693/1694 r., 2-o v. w latach 1712-1715 żona Władysława Szumińskiego, zmarła w Gnieźnie 21 VI 1726 r.

1. Maciej, syn Łukasza i Wyganowskiej, mąż Marianny Gumińskiej, już w r. 1685 nie żyjącej, sumę 300 zł. należną jemu i tej zmarłej żonie, zapisaną w formie długu na wsi Zorzewko w p. kon. przez zmarłego Wojciecha Przedzyńskiego, cedował t. r. bratu żony, Pawłowi Gumińskiemu (N. 186 k. 292). Nie żył już w r. 1708, kiedy córka jego i Marianny, Agnieszka, współspadkobierczyni stryjecznego brata matki, Jana Gumińskiego, bezpotomnie zmarłego, sumę 10.000 zł., z sumy oryginalnej 3.000 zł. podniesionej po śmierci tego Gumińskiego przez rodzonego wuja Pawła Gumińskiego, cedowała Szymonowi Konstantemu Rumińskiemu, synowi Tomasza i Zofii Gumińskiej. Asystował Agnieszce przy tej transakcji Michał O. "krewny ojczysty" (Ws. 77 VI k. 20).

2. Stanisław, syn Łukasza i Wyganowskiej, mąż Teresy Bajkowskiej siostry dziekana rogozińskiego i proboszcza skockiego, dawał w r. 1705 tej żonie zapis (Kc. 133 k. 307v). Z niej synowie, Andrzej Józef ochrzcz. 30 XI 1703 r. (LB Tarnowo k. Łekna), i Wojciech.

Wojciech, syn Stanisława i Bajkowskiej, nie żyjący już w r. 1783, mą Ewy Leszczyńskiej, ojciec Wojciecha i Józefa. Józef w imieniu własnym i starszego brata Wojciecha, od którego miał daną w grodzie włodzimierskim 26 IX 1783 r. plenipotencję, mianował z kolei t. r. swym plenipotentem Macieja Rynarzewskiego, swego "brata adopcyjnego" (I. Kon. 82 k. 413). Zob. tablicę.

@tablica: Ossowscy

Anna, w r. 1655 żona Aleksandra Stockiego. Małgorzata, w r. 1661 żona Jana Gostkowskiego. Jerzy, nie żyjący już w r. 1666, ojciec ks. Kazimierza i Wawrzyńca. Ks. Kazimierz, dr. św. teologii, kanonik kruszwicki, instalowany 24 VII 1683 r. na kanonii doktoralnej poznańskiej fundi Kazimierz (Install., s. 120), kanonik gnieźnieński i sekretarz królewski 1691 r. Po śmierci ojca miał wydzieloną sobie "puszczę" w Ossowie i 20 VIII 1666 r. dał ją bratu za roczną opłatą 300 zł. (P. 196 k. 114). Od Aleksandra Miaskowskiego, cześnika podolskiego, uzyskał w r. 1691 skrypt na 2.000 zł. (Ws. 76 k. 316v). Nie żył już w r. 1695 (Py. 156 s. 15). "Szl." Anna, z dworu w Przysiece, chrzestna 3 I i 28 XII 1672 r. (LB Ostrów). Pani Anna, chrzestna 2 VIII 1676 r. (LB Św. Trójca, Gn.). Franciszek pozywany był w r. 1680 przez spadkobierców Franciszka Chełmickiego, sędziego grodzkiego bobrownickiego, o niewypłacenie sumy 10.000 złp., którą zmarły Walerian Ossowski z dóbr Wola Zduńska w posagu za Jadwigą Stokowską, żoną Franciszka O-go, bezpotomnie zmarła, był zapisał (Z. T. P. 32 s. 1863). Stanisław i Dorota, rodzice Jana, ur. w Kowalewku, ochrzcz. 18 VIII 1686 r., podawanego do chrztu Łukasza O-go i pannę Konstancję O-ką (LB Kcynia). Eustachy w r. 1690 zaślubił Zofię Malczewską, córkę Piotra, wdowę 1-o v. po Janie Podczaskim, która na krótko przed ślubem, 17 VII, zapisała mu sumę 800 złp. (G. 89 s. 72). Elżbieta O-a zamężna Lutomska, w r. 1694 matka synów, dziedziców dóbr Mokre (N. 189 k. 96). Stanisław w r. 1699 od Jadwigi Strobiszewskiej, żony Kazimierza Borzysławskiego, zabył zastawem wieś Plewień (I. Kal. 152 k. 387v). Mikołaj, syn zmarłego Jana, w r. 1700 kwitował swego rodzonego brata Jana z 5.000 złp. (P. 1139 VIII k. 41). Paweł, chrzestny 10 XII 1702 r. (LB Tuczno). Anna umarła w r. 1709 na zarazę, mając lat 70 (LM Tuczno). Jej syn ks. Kosntanty, proboszcz w Tucznie, chrzestny 27 IX 1706 r. (LB Tuczno). Był scholastykiem lubelskim, proboszczem w Jaskicach w r. 1712, kanonikiem i oficjałem włocławskiem. Umarł 7 XII 1733 r. (Nekr. Norbert. Strzel.; Pieranie, księga bracka, tu data zgonu 2 XII). Siostrą ks. Konstantego była zapewne Flowa, chrzestna 27 IV 1711 r. (LB Tuczno), mieszkająca w r. 1714 w Jaksicach (ib.). Bratem był Samuel. Ów Samuel, mieszkający w Leszczach (dzierżawca lub administrator?), w latach 1712-1725 mąż Heleny Moszczyńskiej, umarł tam 1 III 1735 r. (LM Tuczno). Ich syn Jan Kanty Kapistran Andrzej, ur. w Leszczach 9 X 1718 r., umarł 16 IV 1737 r. (LM Leszcze). Z córek, Marianna, ochrzcz. w Jaksicach w r. 1712, podawana do chrztu przez Konstantego O-go (LB Tuczno). Joanna, ochrzcz. 1714 r., podawana do chrztu przez pannę Florę O-ą z Jaksic, niezamężna żyła jeszcze 14 I 1747 r. (LB Tuczno). Marcjanna, ur. 21 I 1717 r. (ib.)., zaślubiła 21 XI 1745 r. Pawła Chmielewskiego, późniejszego podczaszego bydgoskiego, umarła w Leszczach 15 V 1781 r., pochowana w Łabiszynie u Reformatów. Barbara Jadwiga, ur. w Leszczach 6 XI 1723 r. (ib.). Katarzyna, ur. tamże, ochrzcz. 23 IV 1725 r. (ib.), zaślubiła 10 VI 1748 r. Piotra Pinińskiego.

Andrzej, chrzestny 26 XII 1700 r. i 6 VII 1706 r. (LB Siemowo). Katarzyna zaślubiła przed 25 V 1704 r. Jana Zaborowskiego. Stanisław ekonom w Szymanowie, i Franciszka, rodzice Piotra, ur. tamże, ochrzcz. 17 VI 1714 r. (ib.), i Teresy Barbary, ur. w Promnie, ochrzcz. 2 X 1720 r. (LB Pobiedziska). Jan Antoni w r. 1716 zaślubił Helenę Objezierską, wdowę 1-o v. po Łukaszu Wichrowskim, która mu 11 VII t. r., krótko przed ślubem, scedowała sumę 1.500 zł. długu należnego od Mateusza Chełmickiego i Katarzyny z Gałczyńskich (G. 96 k. 179). Oboje t. r. kwitowali małżonków Chełmickich, dziedziców części Karszewa "Gałczyczyzny". (G. 93 k. 247). Jan w r. 1729 sumę wyżej wspomnianą cedował Piotrowi Rechniczowi, drugiemu mężowi Katarzyny z Gałczyńskich (G. 96, k. 179). Aleksandra zaślubiła w Starym Gostyniu 9 II 1717 r. Pawła Stawskiego. Ludwik, cysters, przeor w Koronowie w r. 1719 (N. 201 II k. 34), podprzeor tamże w r. 1726 (N. 202 k. 205). Bartłomiej, ekonom biedruski, i Teresa Miącińska(?), rodzice Gertrudy Marianny, zmarłej 30 VIII 1722 r., mającej 20 tygodni (LM Chojnica) Agnieszki Katarzyny, ur. w Trzuskotowie, ochrzcz. 25 IV 1723 r. (LB Chojnica). Zofia (Zofia Konstancja) zaślubiła w Granowie 30 VI 1723 r. Samuela Franciszka Grzymałę Dobieckiego, żyli oboje 12 XII 1725 r. Katarzyna i jej mąż Andrzej Ryszewski nie żyli ju oboje w r. 1724, Bartłomiej ze wsi Chocicza i Florencja (Florentyna) Ciecholewska, rodzice Andrzeja Tomasza, ur. w Magnuszewicach, ochrzcz. 23 XII 1725 r. (LB Dębno), i Aleksandry Klary, ur. w Chociczy, ochrzcz. z wody 18 V 1725 (LB Gogolewo) Andrzej i Ewa, rodzice Macieja Kazimierza, ur. w Głuchowie, ochrzcz., 21 III 1740 r. (LB Pogorzela). Ten Andrzej był ekonomem w Baszkowie, kiedy oboje z żoną byli 13 XI 1742 r. chrzestnymi (LB Lugniew). Stanisław umarł w Trojanowie 24 III 1742 r., licząc lat 70 (LM Mur. Goślina). Anna przed 2 II 1743 r. zaślubiła Antoniego Kozłowskiego. Franciszka zaślubiła w Poznaniu u Św. Marcina w czerwcu 1745 r. "ur." Stanisława Zarębowicza. Jan, pochowany w styczniu 1745 r. (LM Świątkowo). Konstancja umarła w Posadowie 22 I 1748 r. (LM Lwówek). Piotr zaślubił 17 II 1751 r. Agnieszkę Rilesponkę (?) (LC Rogoźno), a syn ich Józef Grzegorz, ur. w Rogoźnie, ochrzcz. 12 II 1759 r., zaś córka Ludwika Jadwiga, ur. tamże, ochrzcz. 5 IX 1753 (LB Rogoźno). Inny Piotr, pochowany w Objezierzu 5 I 1754 r. (LM Objezierze). Anna zaślubiła przed 20 V 1756 r. Wojciecha Mierzejewskiego. Wojciech ożenił się 16 V 1758 r. z Teresą Dzierżanowską z Baranowa (LC Polanowice). Syn ich Antoni, ochrzcz. 16 VI 1759 r. (LB Polanowice). Andrzej cedował w r. 1758 synowi Maciejowi sumę należną od "opatrz." małżonków Raczkowskich (I. Kon. 79 k. 92). Paweł, mąż Agnieszki Romanówny, córki Macieja i Marianny Olszewskiej, spadkobierczyni brata Franciszka Romana, która w r. 1760 celem uwolnienia od długów dóbr odziedziczonych po nim w ziemi ciechanowskiej, a mianowicie: Romany Górskie, Wszebory i Kosiorki, zrezygnowała Bartłomiejowi Chybińskiemu dobra Stajkowo w p. pozn., niegdyś należące do jej ojca, a też odziedziczone po bracie (P. 500 k. 26). Anna O-a, zamężna Bąkowska, zmarła w Czechowie w r. 1762, pochowana w Jarząbkowie 12 VIII t. r. Andrzej, ekonom w Tuliszkowie, działał w r. 1764 w imieniu Józefa Mycielskiego starosty konińskiego (I. Kal. 204/205 k. 48). Maciej (chyba nie ten sam?) i Anna O-cy, z Posadowa, chrzestni 6 VIII 1770 r. (LB Witomyśl). Maciej zmarł w r. 1771, pochowany 30 V u Reformatów w Poznaniu. Pozostawił wdowę (Nekr. Ref., Pozn.). Konstancja, żona Jerzego Śliwnickiego, oboje żyli w r. 1773. Stanisław, nie żyjący już w r. 1773, ojciec Heleny, żony Bogusława Mrowińskiego, wtedy już zmarłego (P. 1350 k. 285v). Mikołaj i Elżbieta, rodzice Marianny, ur. w Złotnikach, ochrzcz. 29 VII 1775 r. (LB Tuczno). Józef, w r. 1776 komisarz klucza rusocickiego (?) (I. Kon. 81 k. 70). N., mąż Elżbiety Morawskiej, córki Józefa i Marianny Gutowskiej (P. 1353 k. 129). Ignacy, chrzestny 5 VII 1777 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Konstancja, chrzestna 18 II 1781 r. (LB Barcin). Michał, miecznik kowalski, nie żyjący już w r. 1782, i Ewa Radoszewska, rodzice Konstantego, dziedzica części Nieborzyna w p. gnieżn., który t. r. owe części sprzedał za 34.357 złp. Franciszkowi Antoniemu Konopce, komornikowie ziemskiemu gnieźnieńskiemu (I. Kon. 82 k. 305v). Karolina zaślubiła w Nowym Mieścisku 7 VI 1789 r. Macieja (Władysława) Wargowskiego ze Zbietki. Żyła jeszcze w r. 1795, kiedy Maciej był administratorem Gaju koło Śzamotuł. Józef, stolnik witebski, w r. 1791 mąż Antoniny Strobiszewskiej, córki Wojciecha i Joanny Mielęckiej (I. Kon. 84 k. 255v). Był ów Józef w r. 1800 posesorem Piątku (LB Czermin), a w r. 1801 posesorem Bieniewa (LB Raszków). Potem rotmistrz wojsk polskich, umarł jako "magister equorum" 27 XII 1824 r., mając lat 75, po 40-letnim pożyciu małżeńskim. Był bezdzietny (LM Zduny). Owdowiała Antonina umarła w Zdunach 7 II 1832 r., mając 63 lata (ib.). Maksymilian i Magdalena, mieszkający w Poznaniu przy ulicy Wrocławskiej, rodzice Zofii Petronelli Katarzyny, ur. 28 IV 1795 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Józef, leśniczy, inspektor lasów klucza górskiego, mąż Apolonii Gogolewskiej, umarł 16 V 1811 r., mając lat 36 (LB, LM Góra). Ojciec Kazimierz, franciszkanin, umarł w Inowrocławiu 17 XII 1813 r. (Nekr. Franciszkanek, Śrem). Anna zaślubiła w Raszkowie 2 IV 1814 r. Antoniego Kozłowskiego, dawniej komisarza dóbr Sobótka i plenipotenta Mikorskiego, teraz zarządcę magazynów publicznych powiatu odolanowskiego. Franciszka Teresa wyszła przed 1 XII 1821 za Rocha Onufrego Dzierzbińskiego, tłumacza sądu ziemskiego w Gnieźnie. Żyli oboje 16 XII 1822 r. Bartłomiej i Maria z Goździewskich, rodzice Teofila, który mając 22 lata zaślubił 24 X 1825 r. Reginę Zymińską (?), pannę 21-letnią, córkę Antoniego i Katarzyny z Kropskich (LC Środa).

Emilia zaślubiła przed r. 1871 Nepomucena Wyganowskiego. Antoni, syn zamieszkałych w Szubinie rodziców, zmarł w Trzemesznie 26 XI 1874 r., w wieku chłopięcym (Dz. P.). Władysława zamężna Żukowska umarła w Zelgoszczu koło Turka 27 V 1918 r., w 34-ym roku życia (ib.). Maria zamężna Pracka umarła w Poznaniu 13 I 1937 r., mając 63 lata (ib.).

>Ostałowski (h. Ogonczyk?), z Ostałowa, nie wiem którego? Jan, mąż Katarzyny Zorzewskiej, córki Wojciecha, bezpotomnej, nie żyjącej już w r. 1637 (G. 80 k. 245v).

>Ostaszewscy h. Ostoja, z Ostaszewa w ziemi ciechanowskiej. Pawłowi w r. 1603 zapisał dług 100 zł Adam Bodzewski (P. 973 k. 268). Paweł, nie wiem, czy ten sam, działający w imieniu Doroty z Brudzewa, wdowy po Tomaszu Zielińskim, kasował w r. 1605 terminy z synami zmarłego Macieja Pigłowskiego (P. 976 k. 542). Temu to Pawłowi, synowi Mikołaja, zapisywał w r. 1608 dług 30 złp brat stryjeczny Paweł O. z pow. ciechanowskiego, syn Melchiora (P. 980 k. 283). Nie wiem jednak, którego z Pawłów żoną była Krystyna Jaskłowska, której brat, ks. Tyburcy Jaskłowski, proboszcz kościoła Św. Jana w Gnieźnie, w r. 1608 zrezygnował, porówni z drugą siostrą Anną, żoną Stanisława Jackowskiego, Jaskłowo w pow. zakroczymskim (G. 337 k. 280v). Paweł, syn Mikołaja, w r. 1611 nabył wyderkafem za 1.100 złp od małżonków Jana Kamieniewskiego i Zofii Dąbrowskiej Daszewice w p. pozn. (P. 1407 k. 461). Od Jana Wilczyńskiego kupił w r. 1612 za 10.000 zł Konarzewo w p. pozn., nabyte przez tego Wilczyńskiego od ks. Andrzeja Konarzewskiego (Z. T. P. 27 s. 1016). Żeniąc się w r. 1613 z Barbarą Pigłowską (drugą żoną?), córką Mikołaja, cześnika królewskiego, przed ślubem oprawił jej na połowie Konarzewa 2.500 złp posagu (P. 1408 k. 433). Od wspomnianego wyżej brata stryjecznego, Pawła, syna zmarłego już Melchiora, w r. 1616 brał w zastaw za 1.500 zł części wsi Czernie Wola (Wola Ostaszewska) w pow. ciechan. (P. 996 k. 264). Od Walentego O-go, syna zmarłego Floriana (będzie o nim niżej), w r. 1620 uzyskał cesję sumy 518 zł zapisanej przez Tomasza Chylińskiego (P. 1004 k. 718). Pawła, jako dziedzica Konarzewa pozywali w r. 1623 Andrzej Rey, dziedzic wsi Dupiewy, Dupiewiec, Palędzie, Konarzewko, oraz ojciec jego, Marcin Rey, dożywotnik tych dóbr (P. 152 k. 301v). Od Jana Zgłyńskiego w r. 1636 kupił za 12.000 złp Dębno Małe w p. pozn. (P. 1418 k. 800v). Nie żył już w r.1645 (P. 1422 k. 498). Synowie jego: Stanisław, Bolesław, Mikołaj, Jerzy, Ludwik i Gabriel. Z nich, Ludwik, bezpotomny, nie żył już w r. 1648 (P. 1423 k. 559v).

1. Stanisław, syn Pawła, wraz z braćmi, Bolesławem i Mikołajem, w r. 1643 nabyli wyderkafem za 20.000 złp od Franciszka Sędziwoja Czarnkowskiego, starosty pyzdrskiego i międzyrzeckiego, Śmieszkowo i Białężyno w p. pozn. (P. 1421 k. 88v). Mąż Apolonii Przecławskiej, córki Piotra, której w r. 1645 oprawił posag 3.000 zł (P. 1422 k. 498). Nie żył już w r. 1647, a nie żył wtedy również i syn Piotr, po którym spadek brali stryjowie (P. 1423 k. 403v). Apolonia Przecławska była w r. 1662 2-o v. żoną Aleksandra Radzickiego (P. 188 k. 349).

2. Bolesław, syn Pawła, wraz z bratem Mikołajem, jako spadkobiercy zmarłych braci, Stanisława i Ludwika, części odziedziczone po nich w połowie Konarzewa w r. 1648 sprzedali za 4.000 złp Janowi Branieckiemu, archidiakonowi pczewskiemu, scholastykowi warszawskiemu (P. 1423 k. 559v). Bratu Jerzemu zapisał w r. 1664 dług 500 zł (Py. 153 s. 28).Żył jeszcze w r. 1665 (P. 1076 k. 228), nie żył już w r. 1682 (P. 1105 VIII k. 15). Z żony Zuzanny Nieborskiej, wdowy 1-o v. po Jakubie Jankowskim, już nie żyjącehj w r. 1687, miał córki. Z nich, Jadwiga, żona 1-o v. Jana Konradzkiego, 2-o v. wydana w r. 1687 za Jana Pruszaka Bieniewskiego (P. 1113 III k. 16). Umarła między r. 1700 a 1702. Marcjanna niezamężna w r. 1687 (ib. II k. 15v), w latach 1688-1718 żona Krzysztofa Rutkowskiego, umarła między r. 1735 a 1743. Obie były w r. 1687 spadkobierczyniami bezdzietnego stryja Jerzego (ib.). O Jadwidze mowa też w r. 1723 jako o sukcesorce bezpotomnych stryjów, Michała (!) i Jerzego (P. 1194 k. 10). Któż to był ów stryj Michał? Jadwiga swoją część odziedziczonego po stryju Jerzym Bielejewa w p. pozn. sprzedała w r. 1688 za 16.000 złp siostrze Marcjannie (P. 1116 X k. 4v). Zaś ta Marcjanna po ojcu i stryjach dziedziczka części Wróblewa w pow. ciechanowskim, w r. 1696 część tej wsi sprzedała za 300 złp swemu bratu przyrodniemu Adamowi Jankowskiemu (P. 1131 I k. 108). Była ona ponadto po stryju Jerzym dziedziczką połowy wsi Przystanki, Lubosina, Rutki p. pozn., a nabywczynią drugiej ich połowy od zmarłej siostry Jadwigi. Jak już wiemy od tej siostry nabyła też połowę Bielejewa. Teraz w r. 1712 wieś tę sprzedała za 19.000 zł Janowi Krzysztofowi Konarskiemu (P. 283 k. 14).

3. Mikołaj, syn Pawła, wspomniany obok braci w r. 1643 (P. 1421 k. 88v). Współspadkobierca bratanka Piotra, swoją część po nim w połowie Konarzewa w r. 1647 sprzedał za 1.600 złp Hieronimowi Radomickiemu, wojewodzie inowrocławskiemu (P. 1423 k. 403v). Z nieznanej mi żony miał syna Piotra Pawła.

Piotr Paweł, syn Mikołaja, uzyskał w r. 1686 od małżonków Łukasza Jaraczewskiego i Katarzyny Pawłowskiej roborację skryptu (P. 1111 II k. 13). Mąż 1689 r. Elżbiety (Elżbiety Marianny) Cieleckiej, córki Jana Teodora i Anny Woźnickiej (I. Kon. 68 k. 20v). Oboje Puszczykowo w p. kośc. w r. 1694 sprzedali wyderkafem za 6.000 złp Wojciechowi Dameckiemu i Mariannie z Nieniewskich (P. 1127 V k. 24v). Był Piotr Paweł w r. 1694 dzierżawcą Szczepankowa, chyba potem Gałowa, a umarł między 28 VI 1694 r. i 21 IX 1697 r. (LB Szamotuły). Owdowiała Elżbieta Cielecka wyszła 2-o v. w r. 1700 za Wojciecha Sczanieckiego (P. 1139 XIII k. 20). Żyła jeszcze w r. 1728 (G. 96 k. 90). Synowie, Wawrzyniec, ur. w Kosowie, ochrzcz. 8 VIII 1690 r. (LB Św. Marcin, Pozn.), i Jan, o którym niżej.

Jan, syn Piotra Pawła i Cieleckiej, wspomniany w r. 1719 (G. 94 k. 34), skwitowany w r. 1725 vadium starościńskiego przez Zofię Borzysławską, wdowę 1-o v. po Janie Chociszewskim. 2-o v. po Antonim Rębiewskim, 3-o v. po Antonim z Komorza Kurcewskim, i przez jej synów i córki (I. Kal. 161 s. 49). Sam t. r. kwitował matkę i ojczyma Sczanieckiego oraz swe przyrodnie rodzeństwo, Sczanieckich (ib. s. 427). Mieszkał w r. 1730 w Zawadzie koło Rawicza i był już wtedy czwartym mężem wspomnianej wyżej Zofii z Miełkowic Borzysławskiej, córki Zygmunta i Anny Zakrzewskiej (Kośc. 322 k. 24). Kwitował w r. 1736 w imieniu swoim i żony Walentego Śniecińskiego, dziedzica wsi Koryta (I. Kal. 171/173 s. 660). Nie żył już w r. 1739, kiedy Zofia z Borzysławskich, współspadkobierczyni brata Stanisława Borzysławskiego, swoją część z tej sukcesji scedowała synowi z trzeciego męża, Franciszkowi Kurcewskiemu (Kośc. 320 s. 431). Umarła 29 III 1752 r., mając ok. 70 lat (LM Szczury Górzno). Córka Jana i Zofii, Wiktoria Konstancja, ur. w Zawadzie, ochrzcz. 2 I 1730 r. (LB Poniec).

4. Jerzy, syn Pawła, wspomniany obok braci w r. 1647 (P. 1423 k. 403v), współspadkobierca w r. 1649 bratanka Piotra, dziedzica w Konarzewie (Ws. 208 k. 54), od brata Bolesława w r. 1664 uzyskał zapis 500 zł długu (Py. 153 s. 28). Dziedzic Dębna Małego, w r. 1672 pozywał Łukasza Blińskiego (P. 199 k. 485). Od Stefana Bobrownickiego w r. 1673 kupił za 16.150 złp Bielejewo w p. pozn. (P. 1426 k. 552). Roborował w r. 1686 swój testament (P. 1112 VIII k. 47v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1687.

5. Gabriel (Gabriel Ludwik), syn Pawła, ur. w Konarzewie, ochrzcz. 17 VIII 1626 r. (LB Dopiewo). Odziedziczoną po bratanku Piotrze część w Konarzewie w r. 1649 sprzedał za 1.600 zł Hieronimowi Radomickiemu, wojewodzie inowrocławskiemu (Ws. 208 k. 54). Bezpotomny, nie żył już w r. 1665 (P. 1076 k. 228). Zob. tablicę 1.

@tablica: Ostaszewscy h. Ostoja

Florian, nie żyjący już w r. 1606, ojciec Walentego, który t. r. od Krzysztofa Kościelskiego, kasztelana inowrocławskiego, nabył na rok wyderkafem za 1.000 zł pusty łan "Wilkowski" we wsi Pobórka ("Paruska"?) pow. nakiel. oraz 10 poddanych w tej wsi osiadłych na rolach (N. 165 k. 285v). Walenty ów, ożeniony z Anną Czerśnicką (!), nie żyjącą już w r. 1628, na wypadek swej śmierci dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił opiekunów (N. 176 k. 370). Skwitował w r. 1629 Mariannę z Wagnerów, 1-o v. Pudwelsową, 2-o v. Dembińską, ze sprawy sądowej o rzeczy pozostałe po swej zmarłej córce Zofii O-ej (N. 176 k. 482). Nie żył już w r. 1639, kiedy syn jego Florian, działając w imieniu swoim oraz brata Wojciecha i siostry Anny, skwitował Zygmunta Grudzieńskiego, wojewodę kaliskiego, z 200 zł, stanowiących część sumy 5.000 zł odziedziczonej przez nich po ojcu (N. 178 k. 293). Tegoż Grudzińskiego kwitował Wojciech O. w r. 1641 z 200 złp (P. 1043 k. 527). Anna, córka Walentego, była w r. 1642 żoną Piotra Krajewskiego, a posag 1.000 złp z mocy dekretu Trybunału Piotrkowskiego winien jej był wypłacić wojewoda kaliski Grudziński.

Jan nie żył w r. 1634, kiedy wdowa po nim, Anna Czacka, była 2-o v. żoną Jana Strzykiego (Py. 146 s. 707). Żyła jeszcze w r. 1638 (Py. 148 s. 50).

Jakub, rządca we wsi Ossowo, z żony Agnieszki miał córkę Zofię, ochrzcz. 14 V 1634 r. (LB Szamotuły). Niewątpliwie identyczni z tym Jakubem i Agnieszką małżonkowie Jakub i Agnieszka Sarbska, którzy w r. 1635 od Mikołaja Sobockiego i Eufrozyny ze Sławianowskich nabyli wyderkafem za 800 złp. połowę Złotkowa w p. pozn. (P. 1418 k. 321v). Jakub żonie jednocześnie oprawił 1.000 złp. posagu (ib. k. 323). Oboje w r. 1636 kwitowali tych małżonków Sławianowskich z 800 zł. wyderkafu na Złotkowie (P. 1033 k. 660). Chyba ten sam Jakub, nie żyjący już w r. 1661, był ojcem Mikołaja (Mikołaja Franciszka), który t. r. od małżonków, Rafała Kaniewskiego i Marianny Potockiej, wydzierżawił na trzy lata Wysocko Wielkie w p. kal. (I. Kal. 125 s. 642). Ten Mikołaj, mąż Anny Mańkowskiej (Zaślubionej przed r. 1662), wraz z nią uzyskał w r. 1667 od Marianny Bromierskiej, wdowy po Zygmuncie Cybulskim, cesję sumy 2.500 wyderkafowej na wsi Siernicze Wielkie p. gnieźn. (Py. 153 s. 106). Oboje małżonkowie w r. 1668 wydzierżawili Siernicze Wielkie małżonkom Rechniczom (ib. s. 42). Zawierali w r. 1677 kontrakt z Pawłem Trzaską Solarskim i żoną jego Zofią O-ą (I. Kal. 138 s. 689), może siostrą Mikołaja? Żyli jeszcze owi Solarscy w r. 1685. Mikołaj i Anna w r. 1678 wydzierżawili Momoty Maksymilianowi Białoskórskiemu (Py. 154 s. 91), aś w r. 1686, pod zakładem 1.500 zł., Janowi Żakowskiemu (Py. 155 s. 62). Jako zastanicy dóbr Siernicze Wielkie i Małe w r. 1690 pozywali Chryzostoma Koczorowskiego, "bezprawnego dziedzica" tych dóbr (I. Kon. 68 k. 198v). Wydając córkę Katarzynę za Sebastiana Modlibowskiego, dziedzica Myszakowa, w r. 1699 roborowali pod zakładem 5.000 zł. kontrakt spisany w Pyzdrach 7 VIII t. r. (Py. 156 s. 64). Mikołaj żył jeszcze w r. 1710, a nie żyła już wtedy jego żona (I. Kal. 157 s. 73), w r. 1712 nie żył również i Mikołaj (P. 283 k. 119v). Prócz wspomnianej córki Katarzyny, zamężnej Modlibowskiej, która 2-o v. w latach 1710-1742 była żoną Jana Sulińskiego, a nie żyła już w r. 1747, była i inna córka Marcjanna, ochrzcz. 30 I 1688 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Synowie, Piotr, Ochrzcz. 29 VI 1662 r. (LB Wysocko), i Michał.

Michał, syn Mikołaja i Mańkowskiej, w r. 1709 zapisał ojcu 3.000 zł. (I. Kal. 157 s. 26). Zaślubił w r. 1710 Jadwigę Jemiałkowską (Imiałkowską) (LC Radlin), córkę Hieronima i Anny Trzebińskiej, z którą w r. 1712 spisywał wzajemne dożywocie (P. 283 k. 117v). Był w latach 1716-1720 dzierżawcą Brzostowa w p. pyzdr. (LB Góra k. Jaroc.). Jadwiga żyła jeszcze w r. 1726 (P. 1205 k. 96). Michał jako jedyny (!) spadkobierca rodziców, był też dziedzicem Momotów w p. kal. Poddanego z tej wsi w r. 1730 dawał Piotrowi Sapieże, dziedzicowi Koźmina (I. Kal. 167 s. 9). Pełnił też funkcje dworzanina w Koźminie i umarł tam 5 III 1733 r. (LM Koźmin). Synowie: Andrzej i Stefan, o których niżej, Franciszek Ksawery Mikołaj, ur. w Brzostowie, ochrzcz. 10 XII 1717 r., Jakub Antoni, ur. tamże, ochrzcz. 12 VII 1720 r. (LB Góra k. Jaroc.). Z córek, Zuzanna, ur. w Kuczynie, ochrzcz. 17 VIII 1712 r. Niewątpliwie też Barba, niezamężna, zmarła w r. 1736, pochowana 19 V w Koźminie u Bernardynów (LB, LM Góra k. Jaroc.), jak również Eleonora, marła w r. 1737, pochowana tamże (A. B. Koźmin, W. 50).

1. Andrzej (Andrzej Klemens), syn Michała i Jemiałkowskiej, ur. w Kuczynie, ochrzcz. 19 XI 1713 r. (LB Koźmin). Mąż Zofii Raciborskiej córki Franciszka i Katarzyny Łętkowskiej, 1-o v. wdowy po Andrzeju Sieroszewskim, dziedzicu wsi Kuszyna, która w r. 1767 skasowała swe prawa dożywotnie na tej wsi, odebrawszy sumę 2.000 zł. od brata swego pierwszego męża, Jana Sieroszewskiego (I. Kal. 206/208 k. 20). Andrzej od Marcina Zaremby, starosty prośniatowskiego, w r. 1768 dostał poddaną z Przespolewa (Kśc. 330 k. 220v). Swojej drugiej żonie, Marcjannie Zabłockiej, córce Macieja, wojskiego sieradzkiego, i Barbary Kowalskiej, krótko przed ślubem, 4 IX 1767 r. zapisał sumę 5.000 złp. na sumie 13.000 złp. zabezpieczonej sobie na Staniewie w p. pyzdr. przez Aleksandra Gorzeńskiego (I. Kal. 214/216 k. 170). Oboje w r. 1770 spisywali wzajemne dożywocie (ib. 209/213 k. 68v). Andrzej nie żył już w r. 1771, kiedy Wiktoria z Raciborskich Moraczewska, siostra i jadyna spadkobierczyni jego pierwszej żony, skwitowała owdowiałą Marcjannę z pozostałych po swej siostrze ruchomości, wedle inwentarza sporządzonego przez Andrzeja 3 III 1770 r. (ib. k. 18). Marcjanna w r. 1774 kwitowała Aleksandra Gorzeńskiego z 5.000 złp. (ib. 214/216 k. 117).

2. Stefan (Egidiusz Stefan), syn Michała i Mańkowskiej, ur. w Brzostowie, ochrzcz. 9 IX 1716 r. (LB Góra k. Jaroc.), skwitowany w r. 1751 przez Zygmunta Kurcewskiego z aresztu sumy 1.100 złp. własnej Stefana, a lokowanej na wsi Pudliszki, dziedzicznej Miaskowskiego, podstolego poznańskiego (I. Kon. 78 s. 479). W latach 1767-1771 trzymał zastawem od Piotra Koźmińskiego, chorążyca wschowskiego, Jankowo Kuczkowskie (LB Kuczków; I. Kal. 209/213 k. 31). Zaślubił 12 XI 1769 r. Helenę Chlebowską z Czechla (LC Kucharski), córkę Wiktora i Anny Bielawskiej, z którą wzajemne dożywocie spisał w r. 1769 (I. Kal. 209/213 k. 20v). Wydzierżawił od ks. Karola Parczewskiego, posesora Sowiny Kościelnej i Sowinki Błotnej, w r. 1772 obie te wsie, pod zakładem 16.000 zł. (ib. k. 31). Jako spadkobierca brata Andraeja, w r. 1774 kiwitował brata ciotecznego, Aleksandra Gorzeńskiego, rodzącego się z Doroty Imiałkowskiej, zastawnego posesora Staniewa (ib. 214/216 k. 170). Był w latach 1775-1778 posesorem Karsek, wsi dziedzicznej Michała Nowowiejskiego (ib. k. 236). Helena Chlebowska umarła w Karskach 11 (13?) V 1776 r. (LM Lewków). Stefan ożenił się 2-o v. 24 II 1778 r. z Ludwiką Skarżyńską z Gałązek Małych (LC Droszew). Nie żył już w r. 1791 (I. Kal. k. 494v). Synowie urodzeni z Chlebowskiej to, Augustyn Stefan Jan, ur. w Sowinie 26 VIII 1772 r. (LB Sowina), Jan Nepomucen Feliks Józef, ur. 26 V 1775 r. (LB Lewków). Córka z pierwszej żony Agnieszka, żyjąca w r. 1791, i Helena (Helena Klara Marianna), ur. w Jankowie, ochrzcz. 25 VIII 1771 r. (LB Kuczków), w r. 1806 żona Adama Bielskiego, dzierżawcy Myszkowa w pow. szadkowskim. Ze Skarżyńskiej syn Paweł Seweryn, ochrzcz. 13 I 1779 r. (ib.), oraz córki: Zofia Łucja, ochrzcz. 12 XII 1779 r., i Salomea Barbara, ur. 4 XII 1779 r. (ib. Jan w imieniu własnym i rodzonej siostry, panny Agnieszki, mianował w r. 1791 plenipotentem Andrzeja Chlebowskiego (I. Kal. 231 k. 794v). Zob. tablicę 2.

@tablica: Ostaszewscy h. Ostoja 2

Jadwiga, córka zmarłego Jana, sługa Anny Modlibowskiej, w r. 1656 pobita we dworze w Modlibogowicach przez Aleksandra Goreckiego (I. Kon. 56 k. 203). Władysław, mąż Doroty Doruchowskiej, w r. 1660 zobowiązał się oprawić jej posag (Ws. 59 k. 172). N. pod chorągwią chorążego kaliskiego jeździł 1669 r. z pospolitym ruszeniem na elekcję (P. 196 k. 478). Ks. Tomasz, syn zmarłego Jana, kwitował w r. 1681 Serafina Głębockiego, łowczego inowrocławskiego, z 750 złp, pozostałych z sumy 2.750 złp (I. Kon. 63 k. 543). Eremian (Remigian) i Regina, zamieszkali w Chmielince, rodzice bliźniąt, Pawła i Andrzeja, ochrzczonych 3 I 1683 r. (LB Lwówek).

Marcin, nie żyjący już w r. 1700, ojciec Józefa (P. 1139 XII k. 66v), który zaślubił w Poznaniu 7 IX 1698 r. Zofię Wilkowską, wdowę 1-o v. po Adamie Kamińskim (LC Św. Marcin, Pozn.). Oboje ci małżonkowie kwitowali się w r. 1700 z Andrzejem Gorzyńskim z kontraktu zastawu Modlibogowa Stryżnego (P. 1139 IX k. 39v). Oboje w r. 1707 od Wincentego Granowskiego wzięli pod zakładem 9.000 złp w zastaw Granówko w p. kośc. (Kośc. 310 s. 38). Józef był w r. 1708 dzierżawcą Żelęcina (LB Grodzisk), a potem Kołaczkowa, gdzie 5 V 1711 r., będąc już wdową, umarła Zofia, pochowana w kościele w Witkowie (LM Witkowo). Syn ich Aleksander, w imieniu którego matka w r. 1711 manifestowała się przeciwko Kazimierzowi Boleszowi (P. 282 k. 172). Aleksander ten, współposesor Kołaczkowa, obok Konarzewskich, dziedziców tej wsi, jak też innych jej posesorów, był w r. 1713 pozywany przez Wojciecha Urbanowskiego (P. 288 k. 30). Nie wiem, czy ten sam Aleksander był chrzestnym 20 IV 1751 r. (LB Strzelno).

Wojciech, mąż Heleny Kaniewskiej, wdowy 1-o v. po Janie Iwanowskim, która w r. 1704 kwitowała z rocznej prowizji od sumy 500 zł Krystynę z Czernych, wdowę po Andrzeju Zaleskim, rotmistrzu J. Kr. Mci, i po Adamie Molskim, stolniku i sędzim surogatorze grodzkim kaliskim (I. Kal. 157 s. 166). Oboje nie żyli już w r. 1715 (Kośc. 311 s. 400). Teresa, pierwsza żona Augusta Kołudzkiego, sędziego ziemskiego inowrocławskiego, nie żyła już w r. 1727. Jan i Jadwiga z Nieborskich, oboje już nie żyjący w r. 1729, rodzice Anny, żony 1-o v. Andrzeja Rudkowskiego, 2-o v. Wojciecha Mysłowskiego, wtedy już wdowy po obu tych mężach (P. 1218 k. 116v). Szymon, subdelegat grodzki radomski, w r. 1702 plenipotent Ignacego Nieżychowskiego, podkomorzego wschowskiego specjalnie do spraw związanych z dobrami Koszów i Koszowska Wola w wojew. sandomierskim (Ws. 93 k. 86v). Wojciech, chrzestny 16 V 1767 r. (LB Nakło). Stanisław zaślubił w r. 1769 Kazimierę Rzymowską, córkę Jana i Ludwiki z Drwęskich, wdowę 1-o v. po Józefie Markowskim, 2-o v. po Franciszku Zaborowskim, nie żył już w r. 1773 (Py. 158 k. 252v). Wdowa w r. 1784 kwitowała z 2.000 złp Ignacego Dembińskiego, dziedzica Kołaczkowa i Wierzchowiska w p. gnieźn. (Py. 163 k. 287v).

Wojciech, mąż Agnieszki Morawskiej, córki Józefa i Marianny Gutowskiej, 1774 r. (LB Biezdrowo). W latach 1776-1783 mieszkali oni w Łężeczkach (LB Chrzypsko). Był Wojciech w r. 1776 plenipotentem swego szwagra, ks. Jana Tomasza Morawskiego, proboszcza biezdrowskiego (P. 1353 k. 129). Żył jeszcze w r. 1788 (P. 1365 k. 201). Agnieszka z Morawskich umarła w r. 1785, pochowana 3 VI (LM Wilczyna). Synowie porodzeni w Łężeczkach: Kazimierz Józef, ochrzcz. 4 III 1776 r., Ryszard Michał Franciszek, ochrzcz. 28 VIII 1777 r., Sykstus Bernard, ur. 29 III 1781 r., zmarły tamże 9 IV 1781 r., Józef Benedykt, ur. 19 III 1783 r. (LB, LM Chrzypsko). Córka, Elżbieta Paulina, ur. w Biezdrowie, ochrzcz. 10 IV 1774 r. (LB Biezdrowo). Ojciec działając w r. 1788 w imieniu własnym i nieletnich dzieci wyliczył: Józefa, Franciszka, Benedykta, Antoniego, Elżbietę i Annę (P. 1365 k. 201). Identyfikacja ich z tymi, których znamy z aktów chrztu chyba niezbyt łatwa.

Anna z Brzeżańskich O-a w r. 1777 uzyskała zapis 5.000 zł od Wawrzyńca Pierzchlińskiego (P. 158 k. 541). Józef, chorąży w chorągwi pancernej Łuby, chrzestny 20 X 1785 r. (LB Śrem).

Adam (Adam Dawid), kapitan 9 pułku wojsk Księstwa Warszawskiego, chrzestny 18 XI 1811 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Był już wdowcem po zmarłej żonie Barbarze Pokrzywnickiej, kiedy w Gnieźnie 2 II 1812 r. żenił się 2-o v. z Panną Karoliną Müntzberg z Gniezna(LC Św. Trójca, Gniezno). Posesor wsi Obora w r. 1817 (LM Św. Trójca, Gniezno), posesor Łabiszynk, Woli i Rudek w latach 1818-1831, umarł w Gnieźnie w Targowisku 8 V 1840 r., mając lat 70 (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno). Z drugiego małżeństwa pozostawił dwoje dzieci, ale jego dzieci było znacznie więcej, lecz przeważnie pomarły wcześnie. Z synów, Antoni zmarł 11 VIII 1817 r., mają trzy czwarte roku (LM Św. Michał, Gniezno). Józef zmarł 15 I 1818 r. (ib.). Z córek, Marianna umarła 23 III 1817 r., mając lat trzy i pół (LM Św. Trójca, Gniezno). Eleonora zmarła w Łabiszynku 7 III 1817 r. mając rok (LM Św. Michał, Gniezno). Salomea, ur. w Łabiszynku 2 XI 1818 r. (LB Św. Michał, Gniezno), wyszła 8 II 1834 r. zas "ur." Franciszka Kręglewskiego, 46-letniego, rozwodnika, dzierżawcę (LC Św. Michał, Gniezno). Joanna Franciszka, ur. w Łabiszynku 17 VIII 1823 r. Paulina Marcjanna, ur. tamże 1 VI 1826 r., zmarła tamże 16 XII 1827 r. Emilia Anna, ur. tamże 29 VI 1829 r., zmarła tamże 31 VIII 1830 r. (LB, LM Św. Michał, Gniezno).

"Ur." Rozalia, zamężna za Franciszkiem Ksawerym Gellertem (Gellertowie "uczciwi" mieszcznie), aktuariuszem sądu pokoju w Gostyniu, chrzestna 24 IV 1820 r. (LB Stary Gostyń). Żyli oboje w r. 1828. "Ur." Franciszek i Agnieszka, małżonkowie O-cy, chrzestni dziecka Gellertów 14 XI 1824 r. (ib.). Marianna, chrzestna 24 VIII (?) 1832 r. (LB Juncewo). Karol, komisarz dóbr Modliszewo, chrzestny 25 XII 1843 r. (LB Kobylin). N. Ostaszewski, mąż Zofii Nejmanowny, urodzonej z Katarzyny Kęszyckiej, liczącej w r. 1849 lat 51 (LB Św. Marcin, Pozn.). Karol zmarł w Gnieźnie 19 III 1888 r., mając 73 lata, pozostawaiając żonę, córkę i siostrę (Dz. P.).

Adam "de Ostoja O. ", dr praw i filozofii, z Wzdowa w Galicji, syn Wojciecha Teofila i Idy Emmy hr. Załuskiej, liczący 28 lat, zaślubił 22 X 1889 r. Marię Chłapowską, córkę Stefana i Marii z hr. Ponińskich. Świadkiem ślubu był Stanisław O., dziedzic Klinówki (LC Kościan).

Nie wiem, czy do Ostojów O-ch zaliczyć należy ks.Jana od Krzyża Bedę O-go, dra teol., opata-elekta lubińskiego, chrzestnego 27 IV 1817 i 14 III 1819 r. (LB Lubiń) oraz 12 X 1830 r. (LB Dalewo), zmarłego w Lubiniu 6 VII 1834 r. (Nekr. Benedyktynek, Pozn.).

>Ostaszewski Stanisław, z Pszczyny na Śląsku, mąż Małgorzaty Jeżewskiej, córki Jana ze Zdzenic w p. kon. i Katarzyny Dokowskiej, która w r. 1559 była kwitowana przez swą owdowiałą matkę ze 100 zł (I. Kal. 24 k. 480).

>Ostenowie, Osten-Sacken h. Własnego, rodzina pomorska z pow. nowoszczecińskiego. Wediger O. na Plathe ("ab Osten et in Plato") kupił w r. 1574 od Wojciecha Sędziwoja Czarnkowskiego, starosty generalnego wielkopolskiego, za 26.000 "starych dobrych tal." połowę miasta Człopa oraz wsi Gawalicz (Gogolcze?), Wielkie Łączki, Berkholcz, Bukholcz (Bukwołt?) w p. pozn. (P. 1398 k. 466). Wigand Joachim, major króla Francji, w r. 1655 dwóch poddanych ze wsi Penow (Pinnow) w Księstwie Pomorskim dał Joachimowi Rudigerowi Golczowi, pułkownikowi króla francuskiego (W. 83 k. 45). Jan Krystian na Burcen i Lümzow, "vigiliarum praefectus" elektora brandenburskiego, miał z żony, Julianny Glasenap syna Gerarda Kazimierza, starostę koślineńskiego, i córkę Jadwigę Zofię, żonę Ottona Kazimierza Podewilsa (Pudwels), dziedzica połowy Debrzna, Bługowa, Huty i Kępy w p. nakiel., która w r. 1692 kwitowała brata z 20.000 złp majątku rodzicielskiego (N. 189 k. 18).

Jan Wigand, podpułkownik duński, 31 VII 1698 r. od Jakuba Działyńskiego, wojewodzica kaliskiego, nabył wyderkafem za 190.000 zł wsie: Radownica, Gorzna, Krzywawieś, Lędyk, Grudna, Kamień, Nowydwór w p. nakiel. (N. 189 k. 379). Wspólnie z żoną, Dorotą Zofią z Osten- Sackenów dobra Zajączkowo (Hasenfier) w pow. nowoszczecińskim, za kontraktem z 5 VIII 1697 r., sprzedali w r. 1699 za 21.000 tal. brandenb. Ernestowi Bogusławowi Podewilsowi, pułkownikowi brandenburskiemu (W. 87 k. 153). Jan Wigand w r. 1700 roborował skrypt dany w Radownicy 10 V bratankowi Janowi Kazimierzowi (W. 87 k. 174). Chyba identyczny z Janem de Sakin-Ostenem, który w r. 1701 kwitował z 30.000 złp Władysława Radomickiego, starostę wałeckiego, od którego wydzierżawił był to starostwo (W. 89 k. 8v, 9v). Jan Wigand, podpułkownik J. Kr. Mci, 15 VI 1708 r. w Radownicy spisywał pod zakładem 40.000 zł kontrakt z Aswerusem Fryderykiem Brandtem, majorem J. Kr. Mci (ib. k. 175v). Od Krzysztofa Karwosieckiego w r. 1713 uzyskał cesję sumy 3.800 t., zapisanej w r. 1712 przez miasto Wałcz (W. 90 k. 112). Pozwany w r. 1714 przez Aswera Fryderyka Brandta w sprawie posagu żony jego Zofii Anny Marianny z O-w, chyba siostry swej? (Z. T. P. 39 s. 2434). Od Jakuba Działyńskiego, wojewodzica kaliskiego, wedle kontraktów z lat 1698 i 1700 kupił w r. 1717 za 211.000 t. całe dobra: Radownica, Gorzna, Krzywawieś, Lędyk, Grudna, Kamień, Nowydwór (N. 199 s. 121), ale t. r. dobra te odsprzedał z powrotem Działyńskiemu za taką samą sumę. Mienił się przy tym tylko zastawnym ich procesorem (ib. s. 171). Chyba ostateczne załatwienie tej sprawy stanowiła transakcja z r. 1719, mocą której Działyński wieś Radownicę z folwarkiem, Górznę z folwarkiem i młynem, Lędyk z sołectwem, młyny Piłę i Folusz, wieś Kamień z folwarkiem Nowydwór sprzedał Janowi Wigandowi za 327.000 t. (N. 201 k. 15 II). Jan Wigand zięciowi Kazimierzowi Wiesiołowskiem w r. 1720 w posagu za córką Dorotą Klarą wypłacił 25.000 t. (N. 201 III k. 17). Od Franciszka Ekkarda Golcza, kapitana J. Kr. Mci, w r. 1727 wziął w zastaw na rok za 15.000 t. wieś Bląmfeld w p. człuchowskim (N. 202 k. 30). Testament spisywał 8 I 1729 r. (N. 203 k. 37). Nie żył już w r. 1730, a żona Dorota chyba go przeżyła (N. 204 k. 40). Nie żyła jednak i ona w r. 1745 (N. 210 k. 98). Synowie: Jan (Jan Kazimierz) jezuita w r. 1725 (N. 202 k. 128), superior rezydencji wałeckiej w latach 1738-1739 (W. 91 k. 350, 393v), Jan Krystian, Egidiusz i Franciszek. Córka, wspomniana wyżej Dorota Klara (Klara Dorota), w latach 1719- 1725 żona Kazimierza Wiesiołowskiego, stolnika czernichowskiego, wdowa w .r. 1730, zmarła 4 IV 1770 r., mając ok. 80 lat, pochowana 10 IV w Smogulcu.

1. Jan Krystian, syn Jana Wiganda i Ostenówny, uczestniczył 12 VII 1730 r. w przeprowadzanych z braćmi działach (N. 204 k. 40). Dziedzic Górzny, chorąży wojsk królewskich (potem mowa o nim stale jako o chorążym chełmińskim!), spisywał testament 23 XII 1737 r. (W. 92 k. 79). Nie żył już w r. 1738, kiedy wdowa, Ludwika Rydzyńska, córka Jana i Marianny Klonowskiej, kwitowała swoje przyrodnie rodzeństwo Rydzyńskich z 7.000 złp posagu (N. 206 s. 20). Wydzierżawiła w r. 1748 Górznę na trzy lata, pod zakładem 13.250 złp, Franciszkowi Krzyżanowskiemu (W. 92 k. 129v). Kwitowała się wzajemnie w r. 1750 z sum ze szwagrem Franciszkiem O-em (N. 211 k. 29). Dziedziczka Raszkowa w p. gnieźn. w r. 1760 (LB Raczkowo), przed r. 1779 sprzedała te dobra Antoniemu Swinarskiemu (G. 106 k. 82). Od Mikołaja Skoroszewskiego w r. 1779 wzięła w zastaw na trzy lata za 40.000 zł Wojnowice w p. pozn. (Kośc. 333 k. 192). Umarła w Będzieszynie w p. kal. 30 I 1789 r., pochowana w Kaliszu u Reformatów (LM Szczury-Górzno). Synowie, Jan i Ignacy. Córki, Eleonora i Antonina, obie wspomniane w r. 1748 (W. 92 k. 129v). Z nich, Eleonora, w r. 1752 jeszcze niezamężna (N. 211 k. 81), w latach 1762-1786 żona Stanisława Miniszewskiego. Antonina, panna 30 IX 1761 r. (LB Raczkowo), w r. 1762 żona Aleksandra Wierzchleyskiego, nie żyła już w r. 1788.

1) Jan, syn Jana Krystiana i Rydzyńskiej, porucznik wojsk brandenburskich w r. 1749 (P. 1296 k. 7), chorąży (wojsk koronnych?) w r. 1750 (N. 211 k. 30), chyba identyczny z Janem, komornikiem ziemskim kaliskim 1762 r. (LB Inowrocław). Manifestował się 23 XII 1737 r. przeciwko testamentowi ojca, ale w r. 1747 manifestację tę kasował (W. 92 k. 79). W imieniu własnym, młodszego brata i sióstr dawał w r. 1750 plenipotencję stryjom, Idziemu i Franciszkowi (N. 211 k. 30). Z bratem Ignacym wsie Gorzna i Nowydwór w p. nakiel., mocą kontraktu spisanego w Złotowie 22 VI 1752 r., pod zakladem 109.000 t., cedowali Augustynowi Działyńskiemu, wojewodzie kaliskiemu (N. 211 k. 81). Jan w imieniu swoim i matki w r. 1760 pozywał Franciszka Przanowskiego (P. 530 k. 10v). Żył jeszcze w r. 1786 (I. Kal. 226 k. 370).

2) Ignacy, syn Jana Krystiana i Rydzyńskiej, wspomniany w r. 1748 (W. 92 k. 129v), akatolik, dziedzic Nieszewy w p. inowrocł., w r. 1760 mąż Justyny Kąsinowskiej córki Chryzostoma i Joanny Dziembowskiej (LB Raczkowo). Od ks. Aleksandra, proboszcza wysockiego, Wojciecha, Andrzeja i Józefa, braci Zbyszewskich, w r. 1785 (mocą kontraktu z 1 VII 1780 r.) kupił za 61.000 złp Gorzyce w p. pyzdr. (Py. 164 k. 353). Wieś tę w r. 1780 zastawił za 40.000 złp swej matce (P. 1357 k. 508). Zawierał w r. 1781 z Augustem Dziembowskim i Maksymilianem Złotnickim. Nazwany przy tej okazji "chorążycem chełmińskim" (P. 1358 k. 291). Skwitowany t. r. przez wdowę Justynę z Przespolewskich Bętkowską z 1.000 zł, tytułem prowizji od sumy 5.000 zł na wsi Gorzyce (Py. 160 k. 838). Gorzyce Wielkie kontraktem z 18 VII 1782 r. sprzedał za 72.000 złp Maciejowi Mielżyńskiemu, staroście wałeckiemu (Py. 163 k. 95v). Asystował w r. 1786 przy transakcji siostrze Miniszewskiej (I. Kal. 226 k. 370). Umarł 25 VII 1790 r., pochowany w Obornikach u Franciszkanów (LM Białężyn). Justyna z Kąsinowskich żyła jeszcze 29 XI 1790 r. (LB Białężyn), a zapewne i 25 VI 1791 r. (P. 1368 k. 37v). Synowie: Teodr, Ignacy i Longin, którzy przeżyli ojca. Prócz nich Kazimierza Longin, ur. w Nieszewie 22 III 1768 r. (LB Białężyn), zapewne młodo zmarły. O synu Ignacym wiem tylko tyle, że występował w r. 1790 (P. 1367 k. 224v, 473v) i znów obok braci w r. 1791 (P. 1368 k. 37v). Z córek, Helena, ur. w Raczkowie, ochrzcz. 8 VI 1760 r. (LB Raczkowo). Józefata, ur. ok. r. 1762, odstała w r. 1774 od swej babki Ludwiki z Rydzyńskich O-wej zapis na Raczkowie (P. 1367 k. 473v), umarła w Wysocku Wielkim 24 II 1782 r., mając lat 20, pochowana u Reformatów w Kaliszu (LM Wysocko). Teofila zmarła i Nieszewie 6 II 1763 r. pochowana w Uchorowie (LM Białężyn). Petronella Maria Aniela, ur. w Nieszewie, ochrzcz. 1764 r. (LB Białężyn).

(1) Teodor (Tedor Franciszek Ksawery), syn Ignacego i Kąsinowskiej, ochrzcz. z wody 11 XII 1762 r. (ib.), podporucznik w regimencie gen. Ożarowskiego, plenipotent ojca w r. 1783 (Py. 162 k. 368v). Wraz z braćmi Ignacym i Longinem dobra Nieszawa (Nieszewa) z folwarkiem Michałowo i Holendrami 25 VI 1791 r. sprzedali za 120.000 złp. Adamowi Zygmuntowi Żychlińskiemu (P. 1368 k. 37v). Zaślubił 28 I 1792 r. Konstancję Dąbską, córkę Jana, pisarza skarbu koronnego (LC Żoń). Posesor Pacholewa w p. pozn. w latach 1801-1806, Chociszewa w p. pozn. w latach 1806-1808, nadleśniczy w Brodzie Garncarskim w r. 1810. Jego drugą żoną była w r. 1818 Konstancja Szczepkowska (LB Lechlin). Mieszkał w r. 1836 w Trzemesznie (LB Żoń). Z córek zrodzonych z Dąbskiej, Wirydianna Helena, ur. w Pacholewie 22 V 1801 r., umarła tam 31 VII 1802 r., pochowana w Uchorowie (LB, LM Białęży). Justyna Stanisława, ur. w Pacholewie 8 V 1802 r. (ib.), zamężna Jenochowa, zmarła w Poznaniu 15 XII 1879 (Dz. P.). Helena Aniela, ur. w Pacholewie 1 VI 1806 r. (LB Białężyn). Antonina Felicianna, ur. w Chociszewie, ochrzcz. 30 VI 1806 (?) (LB Lechlin). Waleria Emilianna, ur. w Brodzie Garncarskim 29 VI 1810 r. (LB Boruszyn).

(2) Longin (Longin Wygardon), syn Ignacego i Kąsinowskiej, występował w r. 1788 w imieniu ojca (P. 1365 k. 512v). Osiągniąwszy lata, wedle kontraktu zawartego w r. 1791 przez braci i już zmarłym Adamem Zygmuntem Żychlińskim, dobra ojcowskie Nieszawa z folwarkiem Michałowem i Holendrami w r. 1792 sprzedał synom zmarłego, Bogusławowi i Piotrowi Żychlińskim, za sumę 120.000 złp. (P. 1369 k. 929). Żoną jego zaślubioną przed 30 VII 1796 r. była Wirydianna z Logów. Syn ich Nestor umarł w Roszkowie 20 VII 1797 r., mając 24 tygodnie (LB LM Skoki). Dzierżawcą Roszkowa był Longin jeszcze 27 VIII 1801 r. (LB Lechlin).

2. Egidiusz (Idzi) Kazimierz, syn Jana Wiganda i Ostenówny, podkomorzy J. Kr. Mci w r. 1739 (N. 206 s. 97). Asystował w r. 1725 przy transakcji siostrze Wiesołowskiej (N. 202 k. 128), plenipotent ojca w r. 1729 dla podnesienia sumy 15.000 t. ze wsi Blanfelt (Bląfelt) od wdowy Idy Katarzyny Golczowej (N. 203 k. 37). Od Andrzeja, cześnika dobrzyńskiego, stryja, oraz Józefa, posesora wsi Wiele i części Rościmina, bratanka, Raczyńskich, t. r. wydzierżawił na trzy lata te dobra, pod zakładem 12.982 t. (N. 204 k. 55). Z braćmi we wsi Grudna 12 VII 1730 r. dokonywał działów (N. 204 k. 40). Od brata Franciszka w r. 1733 kupił za 35.000 t. wsie Krzywa Struga i Grudna w p. nakiel. (N. 205 k. 157). Sumę 5.000 zł., legowaną przez ojca testamentem córce Klarze zamężnej Wiesiołowskiej, cedował w r. 1739 tej siostrze (N. 206 s. 97). Na wsiach: Radownica, Krzywa Struga i Grudna w r. 1745 oprawił posag 20.000 t. żonie swej Konradynie Golczównie, córrce Franciszka i Idy z Golczów (N. 210 k. 98), ona zaś t. r. kwitowała swych braci z 20.000 t. posagu i 5.000 t. wyprawy (W. 91 k. 630v). Od Karola Henryka Golcza, kapitana J. Kr. Mci, w r. 1747 wziął w zastaw trzyletni za 12.000 złp. wieś Blumenfeld z młynem w p. człuchowskim (W. 92 k. 76v). Oboje małżonkowie w r. 1752 spisywali wzajemne dożywocie (W. 93 k. 92). Egidiusz brata Franciszka w r. 1753 skwotował z sumy 30.000 t., a jednocześnie kupił od niego za 49.000 t. wieś Kamień w p. nakiel. (W. 93 k. 133-134v). Nie żył już w r. 1755, kiedy owdowiała Katarzyna z Golczów kwitowała swe dzieci nieletnie, Franciszka, Kazimierza i Dorotę z 15.000 t. zapisanych jej przez męża w r. 1745 (W. 93 k. 200). Kasowała w r. 1767 dożywocie dane jej przez męża w r. 1752 (N. 212 k. 222). Może wspomniana tu córka Dorota identyczna z Dorotą wydaną przed r. 1780 za Piotra Grabowskiego, podkomorzego J. Kr. Mci, dziedzica Grylewa? Syn Franciszek najpewniej identyczny z Franciszkiem O-em z Radownicy, chrzestnym 10 V 1767 r. (LB Białężyn).

3. Franciszek (Jakub Franciszek), syn Jana Wiganda i Ostenówny, podpułkownik wojsk koronnych, uczestniczył w r. 1730 w działach z braćmi (N. 204 k. 40). Od swej siostry stryjecznej Elżbiety, wdowy po Baltazarze Blankenburgu, posesorki dóbr Tarnowo i Fulbek, w r. 1733 uzyskał zapis 19.650 t. (W. 91 k. 212). Wsie Krzywa Sruga i Grudna w p. nakiel. w r. 1733 sprzedał za 35.000 t. bratu Egidiuszowi (N. 205 k. 157). W r. 1750 kwitował się wzajemnie z sum z bratową Ludwiką z Rydzyńskich (N. 211 k. 29). Od wdowy Anny Elżbiety z O-ów Blankenburgowej w r. 1738 uzyskał cesję dożywocia wsi królewskiej Tarnowa w p. wałeckim (W. 91 k. 340v). Skwitowany w r. 1753 przez brata Egidiusza z 30.000 t., sprzedał mu jednocześnie za 49.000 t. wieś Kamień w p. nakiel. Wtedy też, będąc posesorem wsi królewskiej Tarnowa, wieś tę, za konsensem królewskim z 13 IX 1752 r., scedował Baltazarowi Blankenburgowi, podpułkownikowi wojsk koronnych (W. 93 k. 134v). Może ten sam Franciszek, nie żyjący już w r. 1785, miał z żony Doroty Ostenówny, też wtedy nie żyjącej, córkę Karolinę, która przed 27 VII 1778 r. wyszła za Marcina Radońskiego, rotmistrza wojsk koronnych, dziedzica Wiekówka. Żyli oboje 23 X 1785 r. (LB Powidz.).

Zapewne bratem Jana Wiganda był Egidiusz Krzysztof, konsyliarz powiatu szczacińskiego (landrat), który w r. 1701 od Andrzeja Tuczyńskiego, starosty powidzkiego, brał w zastaw za 28.000 złp. wieś Bronkowo w p. wałec. (W. 89 k. 16v). Nazwany w r. 1717 najwyższym konsyliarzem ziemskim pruskim, z żony Anny Barbary Katarzyny de Karnic (!), wtedy już nie żyjącej, miał córkę Annę Elżbietę (Annę Agnieszkę Elżbietę, niekiedy zwaną Marianną Elżbietą), żonę Baltazara (Baltazara Fryderyka Henryka) Blankenburga, która t. r. kwitowała ojca z majątku rodzicielskiego (W. 90 k. 199v). Żył jeszcze ten Blankenburg w r. 1726, wdowa w latach 1732-1759, a zapewne i 1768. Zob. tablicę 1.

@tablica: Ostenowie, Osten-Sacken h. Własnego 1

Imię Longin, iż O-wie, o których będę teraz mówił, to potomkowie powyższych. Może po Longinie żonatym z Wirydianną Loga?

Longin, asesor sądu ziemskiego w Gnieżnie od r. 1848, po 50 latach przcy w sądownictwie dostał 21 III 1894 r. order Orła Czerwonego 3 kl. (Dz. P.). Chrzestny 21 X 1849 r. (LB Powidz). Umarł w Gnieźnie 11 VI 1891 r., będąc radcą sądowym (ib.). Pierwszą jego żoną była Malwina Trlewska (Treleska), która umarła w Gnieźnie 23 III 1859 r. po poronieniu, mając lat 28 (LM Św. Trójca, Gniezno; Dz. P.). Drugą żoną była Emilia Jachimowiczówna, chrzestna 5 XI 1860 r. (LB Witkowo). Z pierwszego małżeństwa synowie, Stanisław i Lucjan oraz córki. Z nich, Zofia, ur. 3 VI 1856 r., zaślubiła w Gnieźnie 30 IV 1885 r. Bolesława Sikorskiego, profesofa gimnazium Marii Magdaleny w Poznaniu (Dz. P.), umarła tam 9 V 1936 r., pochowana na cmentarzu na Górczynie (ib.). Józefa (Józefa Malwina Maria), Ur. 28 II 1859 r. (LB Św. Trójca, Gniezno), wyszła w Gnieźnie 30 VI 1896 r. za Adama Janowskiego z Gniezna (Dz. P.). Z drugiej żony córka Konstancja Aniela, ur. 9 V 1861 r. (LB Sw. Trójca, Gniezno).

1. Stanisław (Stanisław Teodor), syn Longina i Trelewskiej, ur. w Gnieźnie 6 XI 1853 r. (ib.), zdał w r. 1884 w Berlinie drugi egzamin na budowniczego rządowego z kierunkiem inżynieryjnym (Dz. P.). Inżynier-architekt, krajowy radca budownictwa, umarł 22 XII 1923 r. w Poznaniu, pochowany w Gnieźnie u Św. Trójcy w r. 1889 Stanisławę Wierzbicką, córkę Władysława (ib., wiad. z 28 VI). Mieszkał w r. 1891 w Gremmüklen w Holsztynie zaś w latach 1895-1899 w Kościanie. Synowie: Józef, zmarły 24 VII 1895 r. w Kościanie w szóstym roku życia, pochowany w Gnieźnie (ib.), Antoni, zmarły w Gremmüklen 18 IX 1891 r., mający 4 miesiące (ib.), Walenty, ur. w Kościanie 21 XI 1897 r. (LB Kościan). Z córek, Janina Maria, ur. w Kościanie 3 VI 1896 r., zmarła 25 VIII t. r. Maria Malwina, ur. tamże 30 VIII 1899 r., zaślubiła w Poznaniu w kościele Św. Jana na Sołaczu 15 X 1946 r. Wiktora Pągowskiego (LB Kościan).

2. Lucjan, syn Longina i Trelewskiej, ur. w Gnieźnie 13 XII 1857 r. (LB Św. Trócja, Gniezno), aptekarz, uzyskał w r. 1887 zezwolenie na prowadzenie apteki nabytej w Witkowie (Dz. P., wiad. z 29 XI). Zaślubił 12 II 1888 r. Jadwigę Kugler, córkę Klemensa, aptekarza z Gniezna (ib.). Był dyrektorem Poznańskiego Banku Ziemian, zmarł w Poznaniu 30 III 1920 r., pochowany w Gnieźnie (LM Św. Marcin; Dz. P.). Syn Antoni, ur. w Poznaniu 7 V 1902 r., zaślubił tu 4 VII 1932 r. Irenę Okopińską, córkę Stanisława i Bronisławy Żmidzińskiej, ur. 17 IV 1907 r. (LC Sw. Marcin, Pozn.). Może innym synem Lucjana był Wiktor, irzędnik prywatny, który z Marii Daszkowskiej miał syna Tomasza Andrzeja Lucjana Romana, ur. 25 XI 1925 r. Podawała go do chrztu Jadwiga Osten-Sacken, więc chyba babka (LB Św. Marcin, Pozn.). Zob. tablicę 2.

@tablica: Ostenowie, Osten-Sacken h. Własnego 2

Jan, w r. 1699 plenipotent Lukrecji Borówny, żony Arnolda Filipa Borka (W. 87 k. 155). Jan, w r. 1711 skwitowany przez wdowę Teresę z Trzcińskich Skoroszewską, chorążynę kaliską, z wydania rzeczy, które mąż jej w czasie zaburzeń wojennych wywiózł był do Marchii do swej wsi Rohrbeck (W. 90 k. 63v). Jan z żoną Anną Naramowską, posesorzy wsi Kotonia, pozwani w r. 1712 przez Władysława Twardowskiego, chorążyca czernichowskiego (P. 286 k. 278). Jan, chrzestny 4 X 1715 r. (LB Chrzanków). Anna Barbara (Elżbieta Anna), w r. 1720 żona Piotra Rydgiera Damnitza, nie żyjącego już w r. 1729, była chyba siostrą Jana O-na (W. 91 k. 19v), który w r. 7126 (lub przed tą datą) dla swej siostrzenicy, Anny Damnitzówny, "wierze katolickiej wychowanej", złożył sumę 1.000 t. do rąk ks. Stanisława Lentza, protonotariusza apostolskiego, kanonika inflanckiego (W. 91 k. 5). Andrzej Fryderyk, mąż Barbary Julianny Golczówny, córki Jana Zygmunta i Barbary Julianny z ikiermanów, która w r. 1721 kwitowała brzci swych z 15.000 t. posagu (W. 90 k. 363). Julianna Barbara (!) w r. 1726 uzyskała od Güntera Golcza zapis długu 2.500 t. (W. 91 k. 4). Od Emerencji Marii z Ikiermanów, wdowy po Kazimierzu Golczu, w r. 1734 uzyskała zapis długu 500 tal. (W. 91 k. 236). Andrzej Fryderyk, kapitan wojsk brandenburskich, nie żył już w r. 1756, a owdowiała Barbara Julianna kwitowała wtedy Henryka Golcza, starostę wałeckiego, z zapisu na 3.000 tal. (W. 94 k. 5). Jan, chrzestny 24 VI 1726 r. (LB Popowo Kośc.), Elżbieta, żona 1-o v. Michała Osłowskiego, 2-o v. w r. 1747 Antoniego Trzebiatowskiego. Krystyna, żona Jakuba Miaskowskiego, oboje nie żyli już w r. 1762. Anna, żona Józefa Sobolewskiego, nie żyli oboje w r. 1762. Jadwiga (Justyna?), żona Ludwika Wilkęskiego, oboje nie żyli w r. 1766. Krystian zmarł w Poznaniu 19 V 1773 r., pochowany u Bernardynów (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Jan Krzysztof, dziedziczny posesor wójtostwa kcyńskiego, zaślubił w lutym 1789 r. Franciszkę (Eugenię Franciszkę) Sadlicką z wójtostwa kcyńskiego (LC Kcynia). Umarł nagle 25 I 1790 r. mając ok. 70 lat, pochowany w kościele Św. Barbary za miastem (LM Kcynia). Wdowa wyszła 2-o v. 24 XI 1791 r. za Franciszka Tarnowskiego (LC Kcynia). Córka Krzysztofa i Sadlickiej, Joanna Petronella, ur. na wójtostwie kcyńskim 22 VI 1789 r., umarła w Kcyni 20 XI 1801 r. (LB, LM Kcynia). Stanisława Aleksandra wyszła przed 4 IX 1820 r. za Kajetana Szczepkowskiego, administratora Rakoniewic. Panna Florentyna, z dworu w Psarskim, chrzestna 6 III 1826 r. (LB Psarskie). Augusta Barbara zaślubiła przed 29 XI 1829 r. Ernesta Jana Fryderyka Giżyckiego, radcę sądu ziemskiego (Dys. LB Św. Krzyż, Pozn.). Florentyna, z Rakojad, 30-letnia, zaślubiła 30 VII 1836 r. "ur." Ludwika Tikelmana ze Śremu, mającego lat 34 i pół (LC Skoki), z czasem majora pruskiego. Umarła 25 V 1882 r., mając lat 76 (Dz. P.). Prowidencja O. umarła nagle 1 VIII 1887 r., o czym zawiadamiała siostra (ib.). Kazimierz, b. podpułkownik wojsk niemieckich, zmarł 11 X 1921 r. (ib.). Kazimierz, bankowiec, z żony Zofii Łakińskiej miał córkę Danutę Jadwigę Teresę, ur. w Poznaniu 29 VII 1924 r. (LB Św. Marcin, Pozn.).

>Ost, Ostowie, pochodzący z osiadłej w Prusach rodziny Ostau. "Ur." Krzysztof Ost, ekonom w Połajewie, zaślubił przed 5 V 1754 r. Annę Zandrowiczównę. Ich syn Florian Maurycy, ochrzcz. 28 XII 1760 r. córka Józefina Marianna, ochrzcz. 28 XII 1759 r. Oboje rodzili się w Połajewie (LB Połajewo). "Szl." panna Józefa Ostówna, licząca ok. 17 lat, umarła w Tomaszewie 14 IV 1780 r. (LM Sławno). Antoni, mieszkający we Wrześni, ojciec Anny Zofii, ur. tam, ochrzcz. 20 III 1782 r. (LB Września).

>Osterberg, h. Własnego, ze Śląska. Józef baron O., mąż zmarłej Joanny Bachstein, ojciec zrodzonej z niej Eleonory (Joanny Eleonory), żony Macieja Cerekwickiego, podczaszyca wschowskiego, który w r. 1731 kwitował Annę Justynę z Bachsteinów Szlichtynkową z 12.000 zł. posagu żony (Kośc. 317 s. 194). Była ta Eleonora 2-o v. w r. 1753 żoną Wawrzyńca Zabłockiego, a nie żyła już w r. 1759. Chyba jej siostrami były, panna Franciszka, chrzestna 25 X 1733 r. (LB Brodnica), zmarła w Przylepkach 20 VII 1738 r., pochowana w grobie Szołdrskich (Dupl. LM Brodnica), i Józefata, w r. 1759 wdowa po Zarembie (Kośc. 328 k. 97).

>Osterling h. Własnego Samuel, nie żyjący już w r. 1752, i Elżbieta Teofila Küssow, rodzice Joachima Abrahama, dziedzica wsi Kessow (Küssow?) i Klecow, i Zofii Elżbiety, żony Henryka Golcza z Łubna. Kwitowała ona w r. 1752 brata z 3.500 tal., należnych jej wedle kontraktu małżeńskiego spisanego w Stargardzie 16 XI 1749 r. (W. 93 k. 88v). Była wdową już w r. 1763, a żyła jeszcze, jak się zdaje, w r. 1767.

>Osterski Michał (czy szlachcic?) umarł w Miłosławiu w rezydencji plebańskiej 28 IV 1728 r. (LM Miłosław).

>Ostraszewscy. Marianna, z dworu w Górze, zaślubiła tam 16 IX 1743 r. Rocha Cybulskiego z Brodnicy, potem dzierżawcę Łącką koło Tuczna, umarła w Łącku 23 VII 1764 r., mając ok. 60 lat. Magdalena, z dworu w Komornikach, zaślubiła 15 V 1759 r. Józefa Orłowskiego (LC Komorniki). Wojciech, w r. 1775 mąż Wiktorii Wysockiej, córki Wojciecha i Marianny Drzewieckiej, która t. r., wedle kontraktu z 11 VIII, kupiła za 2.300 złp. od Józefa Widlickiego, burgrabiego nakielskiego, część wsi Żołcz zw. "Czapiczyzna" w p. gnieźn. (G. 102 k. 72). Oboje małżonkowie sprzedali tę "Czapiczyznę" 12 VII 1780 r. za 3.000 złp. Franciszce z Łojewskich, żonie Ignacego Stobieckiego (G. 115 k. 61). Chyba ten sam Wojciech umarł w Zieleńcu 23 VIII 1786 r. (LM Zieleniec). Córka Wojciecha i Wysockiej, Eleonora zaślubiła w Jazrąbkowie 19 II 1781 r. Wojciecha Dobrosielskiego z tamtejszej plebanii, potem w r. 1789 ekonoma w Padarzewie (LC Jarząbkowo; LB Węglewo). Inny Wojciech w r. 1787 komisarz dóbr Gręblewo (I. Kal. 227 k. 540v). Anna z Łojewskich O-a, chrzestna 30 XI 1794 r. (LB Gostyczyna). "Szl." Wojciech, dzierżawca dóbr Świeca w pow. odolanowskim, świadek 3 VIII 1799 r. (LC Odolanów), chrzestny 27 IV 1803 r. (LB Skalmierzyce). "Ur." Adam, posesor, świadek 28 IV 1823 r. (LC Jarząbkowo).

>Ostrobudzcy, Ostrobódzcy, z Ostrobudek w p. kośc. Jerzy O. zw. też Chojeńskim toczył w r. 1465 sprawę ze swym synem Janem z Błożejewa (P. 19 k. 86). Żona Jerzego O-go Barbara, pozwana przez Michała Przyborowskiego, została w r. 1466 utwierdzona w jej oprawie 100 kop. gr. posagu i tyleż wiana (Kośc. 20 s. 95). Jerzy w r. 1469 Jerzy z Ostrobudek i Golejewka pozwany był przez Wojciecha z Przyborowa (ib. s. 262b). Nie żył już Jerzy w r. 1475, kiedy Barbara, 2-o v. żona Pawła cz. Pakosza Zimlińskiego, pozywała swych synów, Michała i Jana z Chojna (Py. 167 k. 2). Termin przeciwko Michałowi Chojeńskiemu uzyskała też w r. 1476 (Kośc. 227 k. 32). Arbitrzy godzili t. r. Barbarę z Andrzejem, Piotrem i Stanisławem, synami zmarłego Jana Błożejewskiego (a więc wnukami jej pierwszego męża?), względem oprawy, jaką miała od zmarłego Jurgi O-go na Ostrobudkach i dwóch częściach Golejewka (ib. k. 37). Barbara, żona Jana Łaszczyńskiego (trzeciego męża), pani wienna w Ostrobudkach, trzecią swego posagu 100 grz. na połowie Ostrobudek i na dwóch częściach Golejewka, oprawionego przez zmarłego Jerzego Chojeńskiego, dała w r. 1482 obcemu mężowi (P. 1386 k. 160v).

>Ostrogscy h. Własnego. Beata z Kościelca, żona Ilii kniazia z Ostroga, oboje nie żyli już w r. 1586 (P. 62 k. 379). Córka ich Elżbieta ks. Ostroroga zaślubiła w r. 1555 Łukasza hr. z Górki, kasztelana brzeskiego-kujawskiego, starostę brzeskiego (Estr. XXIII s. 122).

>Ostrołęscy, Ostrołęccy (h. Gozdawa?). Wacław Ostrołęcki w r. 1571 dostał od Marcina z Ostroroga Lwowskiego częśc wsi Baby w p. radoskowskim (P. 1398 k. 229). Wawrzyniec, z ziemi sandomierskiej, nie żyjący już w r. 1588, był ojcem Jana, który w r. 1586 zapisywał 100 zł. długu Ambrożemu Wydzierzewskiemu (P. 947 k. 471), zaś w r. 1588 dług 30 zł. Wojciechowi Trąmpczyńskiemu (P. 949 k. 396). Wacław, zmarły między r. 1605 a 1607 (P. 1405 k. 41, 251, 429, 1406 k. 61), ojciec, Jadwigi, w latach 1604-1626 żony Jana Kłodzińskiego, wdowy w r. 1636, Katarzyny, w latach 1605-1625 żony Stanisława Goczałkowskiego, i Anny, w r. 1605 żony Walentego Kłodzińskiego.

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki