FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Ostromęccy-Ożegowski - 66 EinträgeBearbeiten

>Ostromęccy, Ostromięccy h. Pomian, ze wsi Ostromiecz w wojew. Chełmińskim. Piotr, Jakub i Stanisław, bracia rodzeni, w latach 1524-1527 dziedzice wsi Strzelce w ziemi chełmińskiej. Stanisław z Doroty Rososkiej miał synów, Jakuba i Szymona, oraz córki: Elżbietę, Agnieszkę, Barbarę, Małgorzatę, Helenę, wszystkie wspomniane w r. 1545 (B.).

I. Jakub, syn Stanisława i Rosockiej, mieszkał w wojew. chełmińskim, występował już w r. 1545, a umarł przed 1606. Z nieznanej mi żony pozostawił synów: Jakuba, Janusza i Stanisława. Ale z tych braci, Jakub i Janusz nazwani raz synami Bartłomieja i Dorotty Czarlińskiej (B.). Pomyłka, czy podwójne imie ojca Jakub-Bartłomiej?

1. Jakub, syn Jakuba, w r. 1599 skwitowany przez Elżbietę Zebrzydowską, wdowę po Jerzym Tuczyńskim (N. 164 k. 112v). Żoną Jakuba była w r. 1594 Jadwiga Przepałkowska (B.). Oboje w r. 1600 zapisali dług 600 zł. Jerzemu Padarzewskiemu (N. 164 k. 480). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1605 (N. 165 k. 247). Był Jakub w r. 1618 opiekunem swych bratanic, córek zmarłego Stanisława (N. 171 k. 21). Dobra Przepałkowo i Kłunię w p. nakiel. wydzierżawił w r. 1623 małżonkom Janowi Radzyńskiemu i Marancji Wedelsztównie (N. 173 k. 127). W imieniu własnym i dzieci zrodzonych z tej żony, już zmarłej, w r. 1608 zobowiązał się będącą własnością owych dzieci jako dziedziców Przepałkowa częśc młyna "Wałdowczany" na rzece Sampolna sprzedać za 1.333 zł. Marcinowi Wałdowskiemu (N. 176 k. 19). W Przepałkowie i Kłuni miał też i własne części, kupione od Anny Przepałkowskiej, żony Jerzego Padarzewskiego (N. 226 k. 199). Z drugą swą żoną, Jadwigą Wróblewską spisywał w r. 1630 wzajemne dożywocie (N. 223 k. 855). Część młyna "Wałdowczany" w r. 1630 w imieniu własnym i dzieci sprzedał za 1.323 zł. Piotrowi i Marcinowi braciom Wałdowskim (N. 223 k. 872v). Przy pomocy syna Jana w r. 1631 Macieja Radzimskiego (N. 166 k. 190). Umarł w r. 1632, ok. 16 V (N. 66 k. 234, 262v, 302v). Owdowiała Jadwiga Wróblewska, dożywotniczka dóbr Sitno w p. bydg., protestowała t. r. przeciwko pasierbom, Maciejowi i Janowi O-im o dopuszczenie się gwałtów (N. 66 k. 260). Pozywała ich t. r. o zabranie z Sitna zwłok jej męża jak również pozostałych po nim rzeczy (N. 66 k. 302v). Była 2-o v. w r. 1638 żoną Władysława Osłowskiego (N. 178 k. 127). Już nie żyła w r. 1646 (N. 226 k. 199). Z Przepałkowskiej miał Jakub synów Macieja i Jana. Spośród córek z pierwszej żony, Zofia, w latach 1628-1638 żona Jana Wybranowskiego, wdowa w latach 1644-1651. Barbara, niezamężna w r. 1628 (N. 176 k. 19, 223 k. 855). Elżbieta, wspomniana w r. 1628, umarła w r. 1643 (N. 225 k. 65). Anna, niezamężna w latach 1628-1630, żona w latach 1638-1645 Sebastiana Wróblewskiego. Dorota i Marianna, niezamężne w latach 1628-1630, niewątpliwie pomarłe krótko potem. Z drugiej żony syn Stanisław i córka Teresa, wspomniana w r. 1632, wtedy niezamężna (N. 66 k. 302v), działając w asyście wuja Wojciecha Wróblewskiego kwitowała w r. 1646 Kaspra Zebrzydowskiego, kasztelana kaliskiego, z 76 zł. (N. 226 k. 203), zaś w r. 1647 od brata Jana uzyskała zapis 500 zł. długu (ib. k. 400). Była w latach 1653-1654 żoną Jana Poczernickiego.

1) Maciej, syn Jakuba i Przepałkowskiej, w r. 1623 skwitowany z 330 zł. przez Wojciecha Mierzewskiego (N. 173 k. 125v). Po matce dziedzic części Przepałkowa, w imieniu własnym i brata Jana w r. 1632 protestował przeciwko macosze Jadwidze Wróblewskiej o to, iż zaraz po śmierci ojca, kiedy on z bratem przebywał w Warszawie, uprowadziła z Przepałkowa ich siostrę Elżbietę, a zabrała też bydło, kury, gęsi, wywiozła zboża i sprzęty domowe, zaś ciało ich ojca bez żadnych uroczystości pochowała w Dąbrówce (N. 66 k. 262v). Swoją macierzystą część Przepałkowa i Kłuni oraz młyna na rzece Sampola w r. 1632 sprzedał za 6.000 zł Annie z Żalna, wdowie po Janie Witosławskim, kasztelanie inowrocławskim (N. 223 k. 940), która w r. 1634 odprzedała owe dobra Kasprowi Zebrzydowskiemu, kasztelanowi kaliskiemu (ib. k. 989). Ojczystą część w tychże dobrach Maciej w r. 1634 sprzedał za 393 zł temuż Zybrzydowskiemu (ib. k. 992v). Od brata Jana t. r., przy okazji podziału ojcowizny, uzyskał wieczystą rezygnację części Sitna Wielkiego i Małego w p. bydg. (N. 223 k. 994v). Od Adama Krusińskiego w r. 1636 kupił za 600 zł części w Sitnie (ib. k. 1043). Wspólnie n bratem Janem, jako spadkobiercy właśnie zmarłej siostry, panny Elżbiety, odziedziczone po niej części w Przepałkoweie i Małej Kłuni w r. 1643 sprzedali za 300 zł kasztelanowi Zebrzydowskiemu (N. 225 k. 65). Asystował w r. 1644 owdowiałej siostrze Wybranowskiej przy sprzedaży temuż Zebrzydowskiemu jej części w tych wsiach za 600 złp (P. 1421 k. 694v), zaś w r. 1645 towarzyszył siostrze Annie zamężnej Wróblewskiej przy składaniu zobowiązania sprzedania kasztelanowi części tych dóbr za 940 zł (N. 226 k. 32). Mowa o nim w r. 1654 jako o niedawno zmarłym (N. 227 k. 210v). Zrodzone z nieznanej mi żony dzieci Macieja to synowiue Bogusław i Konstanty, oraz córki, których imion nie znam. Wszyscy oni w r. 1654 pozostawali pod opieką stryja Jana (N. 227 k. 210v).

(1) Bogusław, syn Macieja, w latach 1643-1701 mąż Marianny Leśniewskiej, wdowy 1-o v. po Wojciechu Sarnowskim (B.; N. 185 k. 127v). Uzyskał w r. 1684 zobowiązanie od Anny z Rożnowa, wdowy po Stanisławie Grodzieckim (Py. 155 s. 14).

(2) Konstanty, syn Macieja, w imieniu własnym i brata Bogusława roborował w r. 1671 kontrakt pod zakładem 800 zł z Janem O-im (N. 185 k. 127). Żył jeszcze w r. 1729 (B).

2. Jan, syn Jakuba i Przedpałkowskiej, wspomniany w latach 1628-1630, jeszcze wtedy nieletni, współdziedzic po matce w Przepałkowie (N. 176 k. 19, 223 k. 872v), nieletni może i w r. 1632 (N. 66 k. 234). Swoje części w Przepałkowie i Kłuni w r. 1634 sprzedał za 1.680 zł Kasprowi Zebrzydowskiemu, kasztelanowi kaliskiemu (N. 223 k. 992v), zaś równocześnie ojczystą część w Sitnie dał w dziale bratu Maciejowi (ib. k. 994v). Siostrze, pannie Teresie w r. 1647 zapisał 500 zł długu (N. 226 k. 400). Mąż Marianny Bornianki (Borna), w imieniu własnym i tej żony w r. 1650 wydzierżawił od Piotra Koszutskiego oraz jego rodziców, Baltazara i Zofii z Daleszyńskich, na trzy lata Strzeszyno Wielkie i Małe w p. pozn. (P. 1061 k. 91). Jerzemu Łazarskiemu i żonie jego Annie z Bornów w r. 1653 wydzierżawił Sitno Wielkie i Małe (N. 227 k. 125v). Z tymi małżonkami Łazarskimi kwitował się w r. 1654 jako opiekun dzieci zmarłego brata Macieja (N. 227 k. 210v). Chyba ten sam Jan O. w r. 1658 pozywał Joannę Konarską, wdowę po Felicjanie Zakrzewskim, 2-o v. żonę Stanisława Dembińskiego, oraz siostrę i spadkobierczynię jego jedyną tego Felicjana, Mariannę, wdowę po Władysławie Niemojewskim, dziedziczkę i posesorkę Obiecanowa, Nowejwsi, Chomiąży i Wiewiorczyna (P. 182b k. 87). Żył jeszcze w r. 1669 (B.).

3. Stanisław, syn Jakuba i Wróblewskiej, w r. 1646 dawał zobowiązanie Kasprowi Zebrzydowskiemu, kasztelanowi kaliskiemu, iż w ciągu czterech lat sprzeda mu za 2.300 odziedziczone po ojcu części w Przepałkowie i Kłuni (N. 226 k. 199). Zaślubił w r. 1651 Katarzynę Wiśniewską, córkę Jana, a od teścia przed ślubem uzyskał zapis długu 2.300 zł. jako posag za nią (Kc. 129 k. 662v). Była już w r. 1669 wdową (B.). Wedle zobowiązania syna Franciszka kwitowała w r. 1676 Stefana Wałdowskiego z 1.400 zł. (N. 185 k. 503). Oprócz tego syna była i córka Regina, niezamężna w latach 1643-1686 (B.; N. 185 k. 504).

Franciszek, syn Stanisława i Wiśniewskiej, w r. 1676 kwitował Stefana Wałdowskiego z 1.400 zł. zapisanych przez zmarłego Kaspra Zebrzydowskiego, kasztelana kaliskiego, był zaś jednocześnie przez tegoż Wałdowskiego kwitowany z sumy posagowej swej ciotki, Teresy z O-ch Poczernickiej, którą to sumę ona scedowała była zmarłemu Wawrzyńcowi Wałdowskiemu, ojcu Stefana (N. 185 k. 496, 497). Żona Franciszka, Zofia Barbara Dembińska, córka Piotra i Justyny Pudwelsówny, kwitowała w r. 1678 Andrzeja Grudzińskiego, wojewodę poznańskiego, z 1.000 zł. (N. 185 k. 775v). Będąc już wdową, kwitowała w r. 1718 z sumy 1.000 t. Aleksandra Skaławskiego, burgrabiego grodzkiego bydgoskiego (G. 93 k. 393v). Synowie, Jakub i Ludwik. Z córek, Barbara w latach 1712-1717 żona Adama Czeluścińskiego Wierszyckiego. Agata, dominikanka poznańska, od swej ciotki Anny z Dębińskich Czeluścińskiej w r. 1717 uzyskała zapis 250 t. (G. 93 k. 275). Umarła 8 XI 1718 r. (Nekr. Dominikanek, Pozn.). Z synów, o Jakubie wiem tylko to, że występował w latach 1695-1712 (B.).

Ludwik, syn Franciszka i Dembińskiej, mąż Urszuli Plemięckiej, córki Aleksandra i Domicelli Pudłowskiej. O rękę jej zawierał w Dębogórze 7 V 1715 r. kontrakt pod zakładem 3.000 t. (Kc. 134 k. 195v). Od ciotki Anny z Dembińskich Czeluścińskiej w r. 1717 dostał zapis 300 t. (G. 93 k. 275). Żył jeszcze w r. 1729 (B.).

2. Janusz (Jan), syn Jakuba, chorąży chełmiński w r. 1601 (B.). Występował w r. 1595, umarł w r. 1602 lub 1603 (B.). Pierwszą jego żoną była w latach 1579-1580 Agnieszka (Jadwiga) z Rokitnicy (B.). Drugą Katarzyną Lichtianówna, występująca jako wdowa w r. 1603. Synowie Samuel i Marcin. Córki: Katarzyna, Dorota, Elżbieta, Helena, żyjące w r. 1604 (B.).

1) Samuel, syn Janusza, wspomniany w r. 1604, zabity w r. 1618. Z nieznanej mi żony pozostawił syna Jana i córkę Elżbietę, w latach 1618-1649 niezamężną (B.).

Jan, syn Samuela, wspomniany w r. 1618 (B.), spisywał w r. 1640 z żoną Aleksandrą Trzebuchowską wzajemne dożywocie (I. R. D. Z. Kon. 30 k. 15). Nie żył już w r. 1644, kiedy owdowiała Aleksandra nabyła wyderkafem na 3.000 złp. od małżonków Jana Wodeckiego i Anny z Racławek części w Racławkach w p. pyzdr. (P. 1421 k. 875v). Była ona w r. 1649 2-o v. żoną Wojiecha Wilkońskiego i kwitowła wtedy tych Wodeckich z 3.000 zł. (Py. 150 s. 254). Była powtórnie wdową w r. 1663 (I. Kon. 58 k. 208).

2) Marcin, syn Janusza, wspomniany w r. 1605 (B.), kwitował w r. 1628 Baltazara Gądkowskiego z sumy 2.000 zł. (N. 176 k. 127). Oprawił w r. 1630 posag 1.500 zł. żonie Dorocie Sarnowskiej, córce Jakuba (P. 1630 k. 1150), zaś w r. 1631 zapisał jej sumę 1.000 złp. (G. 79 k. 517v). Od Michała Korytowskiego nabył wyderkafem części wsi Kwasuty p. gnieźn., co w r. 1636 aprobowała żona Korytowskiego (P. 1033 k. 676v). Oboje małżonkowie O-cy w r. 1638 (lub przed tą datą) zapisali wyderkafem na części Kwasut sumę 1.800 złp. Fabianowi Kowalkowskiemu i Annie z Myślęckich (G. 80 k. 499; P. 165 k. 264). Marcin już nie żył w r. 1639, kiedy owdowiała Dorota zapisała dług 200 złp. Annie Sarnowskiej, żonie Jana Kowalskiego (ib. k. 622). Dorota działała w r. 1646 w imieniu swych dzieci (Z. T. P. 29 s. 2374), ale dzieci owych nie znam.

3. Stanisław, syn Jakuba, występował w latach 1595-1616 (B.), nie żył już w r. 1618 (N. 171 k. 21). Jego żoną była w r. 1602 Anna Pierzchówna (Pirchówna) ze Slantowa, Slantowska, wdowa 1-o v. po Bartłomieju Jeschke (Jeszkaw, Jesthaw) (B.). Byla już wdową po Stanisławie, kiedy w r. 1618 Jakub O., brat jej męża, sprawujący opiekę nad Barbarą, Elżbietą i Magdaleną, młodszymi jej córkami, mianował plenipotentem Wojciecha Kościelskiego (N. 171 k. 21). Ta wdowa w r. 1619 cedowała Zofii Zebrzydowskiej, wdowie po Macieju Smoguleckim, staroście bydgoskim, zapis wyderkafowy na wsi Gogolina w pow. inowrocł., dany zmarłemu mężowi przez starostę (N. 171 k. 382). Zapisała t. r. owej Zofii sumę 8.000 złp. (ib. k. 543), a w r. 1620 uzyskała od Stefana Gębickiego, kasztelana rogozińskiego i starosty nakielskiego, zapis długu 8.000 złp. (P. 1004 k. 690). Kwitowała w r. 1623 Gębickiego z 5.000 zł., pozostałych z powyższej sumy (N. 173 k. 194). Uwolniła w r. 1636 poddanego ze wsi Piścino (G. 80 k. 204). Spośród córek Stanisława i Pierzchówny, Dorota była 1-o v. w r. 1616 żoną Bartłomieja Dąbrowskiego, wdowa w r. 1617, 2-o v. w latach 1618-1632 żona Tomasza Przyłupskiego (Przyłubskiego). Zofia, w latach 1613-1651 żona Wojciecha Kościelskiego, z czasem burgrabiego ziemskiego nakielskiego. Barbara, niezamężna w latach 1616-1617 (B.), wyszła w r. 1618 za Gabriela Gądeckiego, żyła jeszcze w r. 1619. Elżbieta, niezamężna w latach 1616-1620 (B.; P. 1004 k. 933), chyba identyczna z Elżbietą, w r. 1626 żoną Krzysztofa Golemskiego z ziemi dobrzyńskiej. Magdalena, niezamężna w latach 1616-1620 (ib.), w r. 1623 żona Mikołaja z Wybranowa Chlebowskiego, wdowa w latach 1636-1639, nie żyła już w r. 1646.

II. Szymon, syn Stanisława i Rososkiej, mieszkał w r. 1545 w wojew. chełmińskim (B.). Ławnik chełmiński, nie żył już w r. 16000 (Kc. 123 k. 700). Z żony Gertrudy Dorpowskiej (B.) synowie, Łukasz i Bartłomiej.

1. Łukasz, syn Szymona i Dorpowskiej, ławnik ziemski chełmiński 1605 r. (B.), zapisywał w r. 1600 dług 50 zł. Andrzejowi Grudzińskiemu (Kc. 123 k. 700). Żoną jego była w latach 1599-1601 Małgorzata Chodowska, córka Jana z Oporowa Chodowskiego. Synowie, Jakub i Stanisław żyli w r. 1619 (B.).

2. Bartłomiej, syn Szymona i Dorpowskiej, wspomniany w r. 1605 (Z. T. P. 27 s. 45), zapewne idenytyczny z Bartłomiejem, porucznikiem w Inflantach, nie żyąjącym już w r. 1607. Z jego córek, Jadwiga w r. 1607 żona Jana Dorpowskiego, może identyczna z Jadwigą, w r. 1628 żoną Jana Rusinowskiego, miecznika inowrocławskiego, wdową w r. 1630. Katarzyna, w latach 1607-1611 żona Jana Gądeckiego. Dorota, w latach 1607-1611 żona Wojciecha Strzeleckiego, dziedziczka w r. 1608 w Ostromęcku, Reptowie, Izbicy, 2-o v. w latach 1615-1635 żona Piotra Wolskiego, Zofia i Helena, niezamężne w latach 1607-1611, jak również i Elżbieta, potem w r. 1615 żona Macieja Wolskiego. Anna, niezamężna w latach 1607-1619 (B.). Żoną (wdową?) Bartłomieja O-go nazwana w r. 1604 Katarzyna z Lendziczka (!), siostra Mikołaja Chwaliszewskiego (B.). Jaki to ma związek z Bartłomiejem, o którym było wyżej, nie wiem. Zob. tablicę 1,2.

@tablica: Ostromęccy, Ostromięccy h. Pomian 1

@tablica: Ostromęccy, Ostromięccy h. Pomian 2

Jan, mąż Zofii Ostrowskiej, córki Stefana, która w r. 1664 sumę 4.000 zł. swego posagu z Cerekwicy i Słębowa cedowała Zofii Pogórskiej, żonie Macieja Ostrowskiego, dziedzica Cerekwicy (Kc. 130 k. 382). Drugą żoną Jana była Katarzyna Kołacka, wdowa 1-o v. po Wojciechu Bobrownickim, która w r. 1671 kwitowała z 400 zł. Macieja Ostrowskiego (Kc. 131 k. 268v). Oboje małżonkowie w r. 1673 wydzierżawili od Wojciecha Jeżewskiego i Anny ze Zbyszewskich, posesorów Laskownicy, wieś tę w p. kcyń. na trzy lata (Kc. 131 k. 387). Jan nie żył już w r. 1693 (P. 1432 k. 413v). Z jego synów zrozdonych z Ostrowskiej, Jakub, mąż Barbary Kleistówny, córki Sebastiana i Marianny Ziółkowskiej, sprzedał w r. 1693 Gałczyno w p. gnieźn. za 5.000 zł. (50.000 zł.?). Konstancji Wilczyńskiej, żonie Piotra Gałęskiego (P. 1432 k. 413v). Stefan, inny syn Jana i Ostrowskiej, w r. 1697 kwitowany był z 1.000 złp. przez Wojciecha Kościelskiego (G. 90 k. 146v). Żeniąc się w r. 1701 z Krystyną Olędzką, córką Andrzeja i Jadwigi Naramowskiej, przed ślubem zapisał jej 2.000 złp. (P. 1140 I k. 149). Podnósłszy w posagu za nią od jej brata Zygmunta Olędzkiego pozostałości z dóbr ojczystych, wynoszące 4.000 złp. i dóbr macierzystych 2.000 złp, owe 6.000 złp. posagu w r. 1711 oprawił jej na poówie swych dóbr (P. 1146 II k. 75v). Oboje małżonkowie, mieszkający w Jarantowicach, wpisani byli 13 IX 1727 r. w Pieraniach do Bractwa (Pieranie, Księga Bracka). Nie wiem, czy ten sam Stefan był w r. 1726 dziedzicem Łagiewnik? (Z. T. P. 44 k. 833).

Wawrzyniec, syn Jana, kwitował w r. 1699 Jakuba Stawskiego (Kc. 131 k. 145). Nie żył już w r. 1681, kiedy wdowa po nim, Jadwiga Nieniewska, 2-o v. żona Marcina Mężyńskiego, kwitowała Jana Pawłowskiego (I. Kal. 140 k. 342). Nie żyła już w r. 1723 (ib. 163 s. 247). Synem Wawrzyńca i Nieniewskiej był Jan, który w r. 1706, żeniąc się z Agnieszką Modlibowską, córką Franciszka i Teresy Mietlickiej, wdową 1-o v. po Piotrze Wierzbickim, uzyskał od niej 9 III, na krótko przed ślubem, zapis sumy 4.000 złp. (G. 92 k.79; I. Kal. 161 s. 555, 557). Ów Jan w imieniu własnym i żony oraz swego rodzeństwa: Jozefa, Wojciecha, Jana i Zofii, kwitował w r. 1710 braci Rożnowskich (I. Kal. 157 s. 135). Oboje małżonkowie w r. 1723 spisywali wzajemne dożywocie (ib. 163 s. 247). Nie żyła już Agnieszka w r. 1746, kiedy Jan jako jej dożywotnik kwitował Szymona Koszutskiego, dziedzica wsi Gostynie, z rocznej prowizji od sumy 1.000 zł. (ib. 185/189 k. 105).

Jan w r. 1671 roborował pod zakładem 800 zł. kontrakt zawarty z Konstantym i Bogusławem Janem, braćmi O-imi, o których było wyżej (N. 185 k. 127). Wojciech, syn zmarłego Jana, wraz ze swą żoną Katarzyną Święcicką uzyskali w r. 1672 od Marianny Boczkowskiej, wdowy po Stanisławie Rogozińskim, cesję sumy 2.238 zł., zastawnej na częściach wsi Równa, Rubice, Zakrzew w pow. sieradzkim, zaś w r. 1674 scedowali ową sumę Marcinowi Chociszewskiemu (I. Kal. 140 k. 269). Wojciech ten w r. 1673 kwitowł z 500 zł. małżonków, Władysława Gosławskiego i Jadwigę Rosnowską (ib. 133 s. 10). Zofia, w r. 1673 żona Wojciecha Kotlińskiego. Pani Dorota, chrzestna 1 XII 1676 (LB Brody). Jan, nie żyjący już w r. 1691, ojciec Jakuba, chrzestnego 29 VIII 1690 r. (LB Kamieniec), który t. r. od małżonków, Łukasza Cybulskiego i Marianny Stawickiej, kupił za 4.300 zł. Galczyno i Gałczynko p. gnieźn. (P. 1431 k. 544). Spisał w r. 1691 wzajemne dożywocie z żoną Barbarą Kleistówną, córką Sebastiana i Anny Ziólkowskiej, wdową 1-o v. po Stanisławie Radolińskim (P. 1122 VII k. 6). Skwitowany w r. 1692 ze sprawy przez wdowę Mariannę z Stawickich Cybułską (G. 89 s. 221). Oboje małżonkowie byli w r. 1694 (P. 1127 II k. 4). Katarzyna, w latach 1695-1713 żona Wojciecha Jana Ciołka Włostowskiego, dzierżawcy Śniecisk. Jej bratanica rodzona panna Wiktoria, występująca w latach 1712-1713 (P. 285 k. 30; N. 195 s. 15). Antoni, syn Wojciecha, nie żyjącego już w r. 1705, uzyskał w r. 1702 od Adama Radońskiego, podwojewodziego kaliskiego i burgrabiego wieluńskiego, dziedzica Brączyna, zapis 7.000 złp. (Kośc. 308 s. 833). Skwitował Radońskiego w r. 1705 z owej sumy (I. Kal. 157 s. 71). Agnieszka zaślubiła przed 16 VII 1711 r. Jana Dunina (Donin). Ludwika z Swinarskich O-a, córka Gabriela i Marianny Koszutskiej, chrzestna w kwietniu 1718 r. (LB Mórka). Jerzy, nie żyjący już w r. 1721, mąż Ludwiki Skórzewskiej, 2-o v. w latach 1721-1723 żony Jozefa z Konar Malechowskiego, z którym wzajemne dożywocie spisywała w r. 1721 (P. 1184 II k. 12v, 1193 k. 135v). Była w r. 1746 3-o v. żoną Fabiana z Bnina Moszyńskiego (I. Kal. 185/189 k. 121). Pani Marianna, dzierżawczyni Markowa, chrzestna 5 VII 1722 r. (LB Branno). Wpisani do Bractwa w Pieraniach 13 IX 1727 r.: Walenty, kleryk, jezuita, Wawrzyniec, panna Katarzyna, Jan i Bogusław "studenci" (pieranie, Księga Bracka). Jan, mąż Barbary Wróblewskiej, w r. 1730 sprzedał za 1.900 złp. wójtostwo w Gorzycach, wsi arcybiskupów gnieźnieńskich, "sław." Franciszkowi i Katarzynie z Mieleszewiczów Śniadeckim (Kc. 135 k. 265). Jan, mianowany w r. 1732 podczaszym mielnickim (Kc. 137 k. 7). Wawrzyniec, łowczy bydgoski, świadek 19 XI 1740 r. (LC Branno), żył jeszcze w r. 1748 (Z. T. P. 51 k. 187). Ks. Florian, chrzestny 28 VI 1761 r., a świadek 14 II 1762 r. (LB, LC Polanowice). Franciszka, żona Józefa Borzysławskiego, oboje nie żyli w r. 1787. Michał, komornik ("camerarius", więc może szambelan?), zmarł 19 II 1795 r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.).

>Ostromiecki z Ostromieczyna w p. kośc., wsi dziś nieznanej. Wincenty, w r. 1483 już nie żyjący, kiedy córki jego Katarzyna, żona Andrzeja Czekanowskiego, i panna Anna, dokonywując działów dóbr rodzicielskich z rodzonym stryjem, wzięły całe Ostromieczyno, dają mu połówę Dzierżanowa (P. 1386 k. 183).

>Ostroński "ur." Wojciech, mąż Marcjanny, zmarłej w r. 1731, pochowanej w kościele w Dopiewie 30 IV. Ich córka Marianna Barbara Apolonia, ur. w Lusówku, ochrzcz. 19 I 1730 r. (LB, LM Dopiewo). Czy to szlachta?

>Ostrorogowie h. Nałęcz, z Ostroroga w p. pozn. Dziersław Grochola z Ostroroga, kasztelan santocki w czasie 1 II 1383-28 IV 1387 r. (Gąs.), miał z żony Brunety syna Sędziwoja.

Sędziwój z Ostroroga, syn Dziersława, chorąży poznański 22 IV 1400 r., starosta międzyrzecki w r. 1403, wojewodą poznańskim został między 12 V a 20 VII 1406 r. Trzykrotnie starosta generalny wielkopolski, występował z tym urzędem 3 III 1411-4 I 1415 r., 19 V 1419-24 X 1426 r., 28 VII 1432-13 II 1434 r. Tenutariusz kościański w r. 1426, starosta brzeski-kujawski w latach 1426-1431. Wraz z synami miał w r. 1438 termin z Brunetą, żoną Piotra Kurowskiego (P. 14 k. 28v, 37). Na rzecz jego i synów w r. 1438 Dobrogost Koleński, kasztelan kamieński, zrzekł się bliższości do Miłostowa i Mnichów w p. pozn. (ib. k. 41v). Umarł w r. 1441 między 19 VII a 28 X, a miał mieć lat 60 (Starowolski). Żoną jego była Barbara, zapewne siostra Josta (Jodoka) Suczki z Wojnowic (P. S. B.; Gąs.). Żyła jeszcze ta Barbara w r. 1411 kiedy toczył z nią sprawę Piotrek Rudnicki (P. 3 k. 158). Synowie: Jan, Stanisław i Dobrogost. Córka Sędka, wydana przed r. 1429 za Ścibora z Borysławic, wojewodę łęczyckiego. Spośród synów, Jan, instalowany 24 X 1412 r. na kanonii gnieźnieńskiej (Korytowski), był w r. 1419 na Uniwersytecie Krakowskim, bez wzmianki o godności duchownej świadował w latach 1424 i 1426 na dokumentach wystawionych przez Sędziwoja O-ga (Kon. Z. 2 k. 230v, 233v). Nazwany w r. 1425 Janem "Grocholą" (P. 8 k. 18), zmarł w r. 1427, pochowany w Sandomierzu w kościele Św. Jakuba, a strenuus miles" na płycie nagrobnej potwierdza porzucenie przezeń drogi duchownej.

I. Stanisław, syn Sędziwoja i zapewne Barbary, na Uniwersytecie Krakowskim w r. 1419, starosta brzeski-kujawski w r. 1432, podstoli kaliski w czasie 23 VII 1432-2 III (26 X?) 1445 r., nazwany w r. 1438 podkomorzym poznańskim, nie utrzymał się jednak na tym urzędzie, kasztelan międzyrzecki w czasie 29 IV 1445-18 XI 1449 r., na przełomie lat 1449 i 1450 postąpił na kasztelanię gnieźnieńską, na której widzimy go już 2 II 1450 r. W r. 1453, między 3 I a 30 VI dostał wojewódstwo kaliskie, zaś w r. 1475, między 30 V a 3 VII, wojewódstwo poznańskie (P. S. B.; Gąs.). Stanisław "Frank", dziedzic z Ostroroga, zeznawał w r. 1425 (P. 8 k. 18). Pozywany w r. 1443 przez Jana Ratajskiego (Kośc. 17 s. 360), t. r. wspólnie z bratem pozywał Annę i Małgorzatę, córki Bartosza z Tarnowa (Py. 10 k. 45v). Obaj bracia w r. 1444 dokonali podziału dóbr z Marcinem i Janem, braćmi z Zajączkowa, biorąc wsie Strych, Świnary i części Dzierząźni (P. 1379 k. 14). Stanisław od Wincentego i Piotra, braci z Ordzina, kupił w r. 1444 za 100 grz. trzy łany w Przyborowie (P. 1379 k. 79v). Obaj bracia, niedzielni, na Dobrojewie w p. pozn. w r. 1445 zapisali czynsz roczny od sumy 120 grz. ks. Maciejowi, plebanowi w Chrzypsku (P. 1379 k. 83). Stanisław, w r. 1445 pozwany przez Jana, Piotra i Wojciecha, braci z Bnina (P. 15 k. 116) i t. r. pozywał swego brata Dobrogosta (ib. k. 130v). Obaj bracia od panny Małgorzaty, córki zmarłego Dziersława Smołki z Łagowca, w r. 1446 kupili za 200 grz. połowę wsi Łag i Myśliszewo w p. pozn. (P. 1379 k. 156v), zaś w r. 1447 ci dwaj dziedzice Ostroroga mieli sprawę z Wawrzyńcem, Peregrynem i Bartoszem, dziedzicami z Brodów (P. 17 k. 7v). Żoną Stanisława była Barbara z Czyżowa, Czyżowska (MRPSum. II 1172). Była nią niewątpliwie już w latach czterdziestych, skoro zrodzony z niej syn Jan był w r. 1450 już na studiach. Drugiej swej żonie Beacie Stanisław w r. 1449 oprawił posag 400 grz. na połowie miasta Międzychód, na całej wsi Strych, na połówach wsi Nowawieś, Dzięcielino, Michocino oraz na całych wsiach Tuczęp i Mnichy w p. pozn. (P. 1380 k. 61v). Była to Beata z Bystrzycy Lubelskiej, zapewne córka Jakuba z Kobylan i Wichny z Bogumiłowic (P. S. B.). Dostał wiecznością 2 IX 1452 r. dwadzieścia łanów z lasu królewskiego Mików, koło swoich wsi Otoczna i Sędziwojewo (MRPSum. I 164). Uzyskał 4 VII 1454 r. zwrot lasu "Babska" wraz z "przylaskami" oraz wieś Grunowo z polami wsi Marnoldt (?) pow. nakiel., które zmarły Sędziwój z Szubina, wojewoda kaliski, zastawił był Zakonowi Krzyżackiemu (ib. 229). Wieś Chrostowo w p. kośc. w r. 1462 dał wyderkafem "szl." Jędrzychowi (P. 1384 k. 123). Przeprowadził w r. 1462 z Piotrem z Gaju kasztelanem kaliskim, podział pomiędzy nich jezior, stawów i strumyków należących do ich części miasta Międzychód (P. 1384 k. 144). Wszeradowo w p. kcyń w r. 1462 dał Przecławowi z Potulic, kasztelanowi rogozińskiemu, biorąc w zamian połowę Sułaszewa w p. kcyń. i dopłatę 1.000 zł. węg. (P. 1384 k. 151). Nie umiem tego pogodzić z aktem wpisanym bezpośrednio po powyższym, mocą którego Wszeradowo sprzedał za połowę Sułaszewa i dopłatę 1.000 zł. węg. Andrzejowi z Grudny! (ib.). Pozwany w r. 1464 przez bratanka Dobrogosta ze Lwowa, nie stanął również t. r. pozwany przez Jana Baranowskiego z racji miasta Międzychodu oraz wsi: Wielawieś,. dzięcielino, Bartodzieje i Radgoszcz (P. 19 k. 34v). Dziedzic w Ostrorogu, Kluczewie, Wielimie, Dobrujewie, Wierzchucinie Chojnie, w r. 1764 zeznał Tomkowi z Śrzemu 100 grz., za które był mu poręczył za zmarłego Fabiana z Bukowca (P. 19 k. 37v). Miasto Stobnicę oraz wsie Brączewo i Podlesie oraz czwartą część Bedlina w r. 1465 w sumie 1.000 zł. węg. sprzedał wyderkafem Katarzynie, żonie Władysława z Domaborza, starosty nakielskiego (P. 19 k. 87). Połowę wsi Mościejewo w p. pozn. w r. 1465 kupił za 1.000 grz. od Jana z Lubosza, tenutariusza w Międzyrzeczu (P. 1384 k. 204v), a jednocześnie od Sędziwoja z Grodziska nabył jego prawa do połowy Mościejewa, pozyskane w sumie 800 zł. węg. (ib.). Wymienił w r. 1466 z Sędziwojem niegdy Grodziskim całe swe wsie Tuczamp, Miłostowo, Gralewo, Mnichy z dopłatą 1.000 grz., na połowę miasta Grodziska z połową przedmieść oraz na całe wsie: Kobylniki, Zdrój, Kąkolewo p. kośc. (P. 1383 k. 290v). Mościejewo w p. poan. w r. 1467 sprzedał za 900 grz. Piotrowi niegdy z Lubosza, bratankowi Sędziwoja z Tuczampu (P. 1384 k. 245v). Synów zmarłego Sędziwoja Grodzickiego z Tuczampu, Jana, Stanisława, Marcina i Macieja, pozywał w r. 1470, ale mu nie stanęli (P. 20 k. 53v, 66v). Wspólnie z bratem Dobrogostem w r. 1472 kupili za 20 grz. od Hinczi i Jurgi, braci z Blumweltu brzegi rzeki Kamionka położone koło tej wsi w p. człuchów., dając im ponadto łąkę zw. Małą łąką w swym dziedzicznym Gronowie (MRPSum. I 922). Stanisław dostał za swe służby 28 X 1473 r. sumę 300 grz. zabezpieczoną na połowie poboru dwóch groszy z Wielkopolski, uiszczonego przez Jana Grylewskiego, pisarza i poborcę (ib. 1066). Od Mikołaja Gorazdowskiego w r. 1473 kupił za 700 grz. Gunice w p. pyzdr. (ib. 1011). Od "szl." Katarzyny, żony Jakuba, mieszczanina poznańskiego, w r. 1474 dostał części miasta Mrocza oraz wsi Wielkie Wałdowo i Małe Wałdówko w p. nakiel., należne jej prawem bliższości po atarzynie, wdowie po Janie Krasce, cześniku kaliskim (P. 1382 s. 156). Inne części tychże dóbr, pochodzące z tegoż spadku, dostał t. r. od Barbary z Przybychowa, wdowy po Wawrzyńcu z Przybychowa (ib. s. 164). Obaj z bratem Dobrogostem w r. 1476 uzyskali intromisję do dóbr Andrzeja i Aleksandra, braci z Gaju, t. j. do wsi: Gaj, Klączyno, Stramice, Międzychód oraz wsi przyległych do miasta Międzychodu: Wielawski, Miechcina, Dzięcielina, przysądzonych w sumie 500 zł. węg., które winien był uiścić Stanisławowi i Dobrogostowi brat Andrzeja i Aleksandra, ks. Wojciech z Gaju, kustosz gnieźnieński, wspólnie braćmi (P. 21 k. 51v). Stanisław t. r. pozywał o 1.000 zł. węg. Wawrzyńca z Szewców (P. 855 k. 32v). Połowę Wierzcharzewa w p. pozn. wraz z Małymi Sokolnikami zastawił wyderkafem za 500 grz. Janowi Borzysławskiemu (P. 1383 k. 3v). Umarł między 16 XI 1476 r. a 3 V 1477 (P. S. B.; Gąs. ). Syn Jan. Córka Burneta, żona Stanisława Siekowskiego, nie żyjącego już w r. 1489, i Beata, ksieni klarysek gnieźnieńskich, która w r. 1491 miała sprawy z Anną, żoną Macieja Rzągnowskiego, i z Michałem Rzągnowskim (G. 15 k. 79v, 80), zaś w r. 1494 trzecią część dóbr odziedziczonych po Janie z Czyżowa wraz z dwiema innymi częściami tych dóbr cedowała Stanisławowi z Ostroroga w zamian za zapis 1.000 grz. długu (P. 1388 k. 49v).

Jan, syn Stanisława i Barbary z Czyżowa, był już 12 X 1465 r. kasztelanem międzyrzeckim, a chyba pozostawał jeszcze na tym urzędzie i 16 VI 1472 r. a dopiero potem zrezygnował. Kasztelanem poznańskim został przed 16 V 1774 r., awansował między 16 X 1500 a 8 I 1501 r. na wojewodę poznańskiego. Starostą generalnym wielkopolskim był w okresie 17 X 1493 - 23 X 1498 r. (Gąs.). Pisarz polityczny, zdobył doktorat obojga praw w r. 1459 w Bolonii i tego tutułu naukowego używał potem nader często, a jedna z wsi w jego dobrach, nazwana Doktorowem, świadczy dowodnie jak wysoko cenił ów tytuł, w Polsce w tym środowisku społecznym wtedy zgoła wyjątkowy. Pierwszą jego żoną była w r. 1645 Helena, córka Wacława ks. raciborskiego, dziedziczka części Pamiątkowa w p. pozn. (P. 19 k. 89v, 102v). On sam był dziedzicem miasta Ostroroga, Stobnicy, Bronczyna, Podlesia, Będlina (ib. k. 231, 20 k. 8). Od Szymona, dziedzica w Pomorzanowicach w r. 1476 kupił za 100 kop. gr. trzy łany osiadłe w Pomorzanowicach w p. gnieźn. (P. 1386 k. 63v). Na wykupienie z jego rąk Grunowa i Marienfeldu dostał 13 VI 1478 r. konsens Mikołaj z Kościelca (MRPSum. I 1459). Wzywał w r. 1478 Wawrzyńca, syna zmarłego Gotarda z Szewców, do uiszczenia 1.000 zł węg. (P. 855 k. 65v). Miał w r. 1479 sprawę o kopce graniczne z ks. Urielem, biskupem poznańskim, i Mikołajem, braćmi z Górki (P. 21 k. 70). Od Katarzyny, wdowy po Władysławie z Damaborza, kasztelanie i staroście nakielskim, kupił w r. 1481 za 1.000 złp jej części miasta Koźminka oraz wsie: Złotniki, Chodupki, Przedpełki, Slaniki (?) oraz ósmą część Dębska w p. kal. (P. 1386 k. 137v). Dziedzic w r. 1481 wsi: Wojnowice, Łagwy, Szewce (P. 21 k. 115v). Od Przecława Potulickiego, kasztelana rogozińskiego, w r. 1482 kupił za 1.000 grz. wsie Smołki, Nakwasino, Osuchowo w p. kal. (P. 1386 k. 155). Turostowo w p. gnieźn. w r. 1484 (lub przed tą datą) zastawił Adamowi Wronczyńskiemu (P. 1387 k. 7, 31v). Wspólnie z bratem stryjecznym Dobrogostem Lwowskim, kasztelanem międzyrzeckim, miał w r. 1485 sprawę z Tomickimi, synami zmarłego Mikołaja, chorążego poznańskiego, o miasto Brodcze (dziś Brójce) w p. pozn. (P. 22 k. 6). Barbarze Szwyrczowej, mieszczce krakowskiej, zastawił za 222 zł węg. wieś Kargów w ziemi sandomierskiej, a w r. 1486 córce jej Barbarze Phirszolthowej pozwolono trzymać zastawem ową wieś (MRPSum. I 1832). Od "opatrzn." Jakuba Prusza (Prusch, Prusth), kuśnierza poznańskiego, w r. 1488 kupił za 300 grz. wieś Nosalewo w p. pozn. (P. 1387 k. 98, 99). Od siostry swej żony, Katarzyny ks. raciborskiej, wdowy po Władysławie z Danaborza, kasztelanie i staroście nakielskim, w r. 1488 kupił za 600 grz. połowę wsi Turostowo (P. 1387 k. 99). Jako opiekun siostrzeńca Sędziwoja Siekowskiego i jego siostry, w r. 1489 zapisał 100 grz. długu Pelegrynowi Kurskiemu (Kośc. 228 k. 73). Od Jana ze Stojkowa niegdy Bienińskiego w r. 1493 kupił za 1.400 zł węg. Bienino w p. pozn. (MRPSum. II 219). Pozwany t. r. przez pannę Jadwigę, córkę Andrzeja Wilkowskiego z Polskiego Wilkowa, o część w Szewcach, spadłą po jej wuju Wawrzyńcu "Gotardku" Wojnowskim (P. 23 k. 80v) i t. r. pozwany przez tęż Jadwigę o bezprawne "wdarcie się" do jej czwartej części w Wojnowicach i Łagwach dziedziczonych po tymże Wawrzyńcu (ib. k. 118v), zaś przez Dobkę, żonę Stefana Gruszczyńskiego, a siostę tego Wawrzyńca, o jej piątą część w tych wsiach (ib. k. 141). Trzy łany osiadłe w Pomorzanowicach p. gnieźn. w r. 1497 sprzedał za 100 zł węg. Wojciechowi Dąbrowskiemu z Pomorzanowic (G. 23 k. 45). Drugiej swej żonie, Dorocie z Wrześni, w r. 1494 dał dożywotnio połowę miasta z połowami wsi: Michocino, Dzięcielino, Wielawieś oraz całe wsie Strych i Świniary w p. pozn., Sołeczna i Gunice w p. pyzdr. (P. 1383 k. 36; MRPSum. II 429). On i jego syn Władysław (Wacław!) zostali 9 V 1497 r. i znowu 16 V 1498 r. zwolnieni od uczestniczenia w wyprawach wojennych (MRPSum. II 717, 1214). Zrodzonej z drugiej żony córce Poliksenie w r. 1498 zapisał na dobrach swych: Wojnowice, Łagwy i Szewce w powiatach pozn. i kośc. sumę 3.000 zł (ib. 1254). Żonie dał w r. 1498 dożywocie tenuty królewskiej Stobnica z wsiami: Klapicze, Białoboże, Sklanów, Kargów, Kargowska Wola, Kąty, Wola i Wolica w ziemi sandomierskiej, oraz dóbr dziedzicznych Topola w p. kon., Gunice i Sołeczna w p. gnieźn. (ib. 1253). Był w r. 1498 po matce dziedzicem Czyżowa w pow. sandomierskim, Zdziechowic w pow. urzędowskim, Działoszyc z Chmielowem w pow. ksiąskim (ib. 1172). Po śmierci swego krewnego, Jana Czyżowskiego, przeprowadzał 15 IV 1499 r. z Hieronimem Zakliką z Międzygórza podział odziedziczonych po zmarłym dóbr. Wziął połowę miasta Działoszyce, folwarku Chmielów, wsie: Jakubowice, Syszczyce, Parszywka, Wola, Jastrzębniki, Niewiatrowice, Dziekanowice, Ujazdowice, Słupów, Pirocice, Irzykowice, Szczodrkowice, dom z ogrodem na Kazimierzu w Krakowie i sadzawkę rybną na Rudawie. Zaś z dóbr królewskich: miasto Stobnica, wsie Białoboże, Kargów, Klampicze, Szczklanów, Wolica, Wola i Kąty w ziemi sandomierskiej (ib. 1365). W trzy dni potem 18 IV 1499 r. od Hieronima Zakliki kupił za 4.000 zł węg. jego połowę Działoszyc i Rataje w p. pozn., a 12 V 1499 r. Ambrożemu Pampowskiemu, wojewodzie sieradzkiemu, dany został konsens na wykupienie od O-a tych dóbr (ib. 1402). Dziedzic miasta Koźminka, w r. 1499 pozywany przez Jana Brzezińskiego o wydanie poddanego zbiegłego z Wielkiego Złotowa do Koźminka (Kal. 5 k. 86b). Żonie Dorocie z Wrześni 16 X 1500 r. zlecił opiekę dzieci swych, Achillesa i Polikseny (ib. 1419). Jednocześnie dał jej w dożywocie połowę miasta Międzychodu oraz wsie: Miechocino, Dzięcielino, Wielawieś, Wierzcharzewo, Sokolniki, Strych i Świniary w p. pozn., Topola w p. kon., Gunice i Sołeczna w p. pyzrd. (ib. 1420). Toczył w r. 1500 sprawę z Beatą, wdową po Janie Czmachowskim, którą oskarżał o to, iż ze swej oprawy na Czmachowie nasłała gromadę szlachty i mieszczan, którzy niepokoili tenutę stobnicką O-a w ziemi sandomierskiej (P. 859 k. 124). Był jeszcze kasztelanem poznańskim, kiedy od siostry Burnety nabył bliższość do spadku po Janie z Czyżowa (Kośc. 26 k. 15). Kwitował króla 24 II 1501 r. ze wszystkich sum zapisanych jemu i ojcu jego na Szadku przez królów Kazimierza i Jana Olbrachta (MRPSum. II 1421). Umarł przed 25 VIII 1501 r., kiedy to owdowiała Dorota toczyła sprawę z pasierbami Władysławem (!) i Stanisławem o wygnanie jej z dóbr oprawnych (P. 859 k. 205, 206v). T. r. kwitowała swego rodzonego brata Macieja Wrzesieńskiego z pozostałych po męży rzeczy, złota, srebra, klejnotów i szat (P. 859 k. 213v). Już 23 XII t. r. komisarze królewscy wyznaczeni do rewizji wynikłej między wdową a jej pasierbami, Wacławem i Stanisławemn sprawy o oprawę, do której owi pasierbowie nie chcieli macochy dopuścić, przysądzili jej posesję tych dóbr, a 10 I 1502 r. król nakazał dać jej do tych dóbr intromisję (MRPSum. III 50, 83). Pozywana była w r. 1502 przez pasierbów jak też przez własnego syna Achillesa o zabranie ze skarbca mężowego w Grodzisku sumy 148 zł, jak też i o inne sumy (P. 24 k. 48-56). Pasierbowie w r. 1504 oskarżali ją o to, że w r. 1500, jeszcze za życia męża, dostała klucze do skarbca (w Grodzisku?) i zawartość tego skarbca potajemnie przeniosła do swego dworu w Ostrorogu, gdzie znalazła się też i cała wyprawa zmarłej Heleny ks. raciborskiej (P. 24 k. 96). Z królewskiego nakazu w r. 1506 założone zostało między wdową a pasierbami vadium 1.000 zł węg. (Kal. 6 k. 109). Syn z drugiej żony Achilles, wspomniany w latach 1502-1510, niedzielny z braćmi (P. 24 k. 48, 71v-72v; Kal. 6 k. 74, 163, 205; Kośc. 23 k. 449). Córka z tego małżeństwa, Poliksena, jak widzieliśmy, niezamężna w r. 1498, była w latach 1523-1540 żoną Przecława Potulickiego, kasztelana kamieńskiego.

1. Wacław, za lat młodych zwany też często Władysławem, syn Jana i Heleny ks. raciborskiej, niewątpliwie starszy, bo w dokumentach niemal zawsze wymieniany przed Stanisławem. Mianowany 25 VII 1519 r. kasztelanem kaliskim po śmierci brata Stanisława (M.RPSum. IV 12259). jak widzieliśmy wyżej, po śmierci ojca, od schyłku r 1501 wspólnie z bratem Stanisławem toczył zaciętą walkę z macochą o dobra ojcowskie. Wraz z tym bratem pozywał w r. 1502 Jana Kąsinowskiego o poręczenie, które ze Stanisłaewm Borowskim dał był w 100 kopach gr. zmarłemu ojcu Wacława za Jana Starszego z Damaborza, starostę nakielskiego, za połowę miasta Stobnicy oraz wsi Hamer, połowę Brzączewa i Podlesia. Kąsinowski nie stanął (P. 24 k. 33v). Obaj z bratem Stanisławem w r. 1503 dobra Bukowiec i Ujazdek w p. kośc. sprzedali wyderkafem za 500 grz. Stanisławowi Ciświckiemu (P. 1389 k. 273), zaś od Jana Starszego z Damaborza, starosty nakielskiego, jednocześnie kupili wyderkafem za 100 kop gr. połowę miasta Stobnicy, wsi Brzączewo i Podlesie oraz kuźnicy w Stobnicy (ib. k. 275). W r. 1504 niedzielny z tym bratem w dobrach Pamiątkowo, Baworowo i Radzim w p. pozn. (P. 27 k. 70v). Pozywany był Wacław w r. 1506 o gwałty przez Jana i Andrzeja braci z Iłowca, dziedziców w Karpicku (Kośc. 232 k. 54v). Obaj z bratem wygnali siłą z dóbr jej oprawnych Barbarę z Pilczy, matkę Otty, kasztelana lwowskiego, i Stanisława, marszałka królewskiego, braci z Chodcza, a w r. 1507 król nakazał staroście generalnemu przywrócić ją do posiadania tych dóbr (Kal. 6 k. 179). Występowali t. r. jako niedzielni dziedzice Chodcza (ib. k. 186). Wszyscy trzej bracia t. r. byli pozwani o 14 grz. winy, bowiem nie uiścili wiardunku królewskiego, uchwalonego przez sejm krakowski, ze wsi: Chodupki, Osuchowo, Nakwasini, Złotniki i Dębsko (ib. k. 205). Z przeprowadzonych w r. 1510 z bratem Stanisławem działów wziął połowę miasta Ostroroga i wsi: Kluczewo, Wielunie, Wierzcharzewo, Sokolniki, połowę miasta Międzychodu i całe wsie: Strych, Dzierżązno, Świnary, połowę wsi Nowawieś, pustkę Dzięcielino, wsie: Wojnowice, Łagwy, Szw ewce, połowę wsi Piaskowo i Nosalewo, połowę miasta Grodziska, całe wsie: Kobylniki, Bukowiec, Ujazdek, połowę wsi Doktorowo, trzy wiatraki koło drogi do Lwowa (Lwówka), pięć toni jeziora Otorowskiego, połowy miast Koźminka i Chodcza wraz z połowami przyległych wsi, w powiatach pozn., kośc., kal. i pyzdr. (P. 786 s. 181). Pozywał Wacława w r. 1511 Feliks Budzisławski działając w imieniu swej ciotecznej siostry, Anny Siekowskiej, zamężnej 1-o v. Trzebawskiej, 2-o v. Rychwalskiej, o winę za głowę zabitego jej brata Sędziwoja Siekowskiego (Kośc. 23 k. 218v). Tego Sędziwoja, swego brata ciotecznego, Wacław zabił i w r. 1515 Anna skwitowała go z głowy brata (Kośc. 232 k. 403v). Wacław, mąż Urszuli z Kutna, córki zmarłych Stanisława Potockiego, kasztelana gostyńskiego i Anny z Kutna, w r. 1511 kwitował opiekuna jej Jaranda z Brudzewa, kasztelana kaliskiego, z rzeczy powierzonych mu przez matkę swej żony (P. 865 k. 32v). Żonie tej t. r. oprawił na połowie miasta Międzychód i na całych wsiach: Strych, Świnary, Sokolniki oraz na połowach wsi: Wierzchaczewo, Wielawieś, Michocino, Dzięcielino pustki w p. pozn. (P. 786 k. 277v). Obu braci pozywał Jan z Łabiszyna wraz ze swymi bratankami, Mikołajem i Janem ze Złotowa, dziedzicami z Bnina, o wygnanie siłą z miasta Chodecz oraz wsi: Rychnowo, Jankowo, Kwilinie, Brudzewko (do których to dóbr nabyli prawa na Stanisławie, Piotrze, Rafale, Andrzeju, Ottonie i Spytku, dziedzicach z Chodcza). Pozwani nie stanęli i w r. 1511 winni byli płacić winę (P. 865 k. 38). Sprzedali wyderkafem w r. 1513 (lub przed tą datą) swe części wsi Gunice i Sołeczna w p. pyzdr. Stanisławowi Ciświckiemu (Py. 23 k. 10v). "Dzielcy" wyznaczeni przez Łukasza z Górki, kasztelana poznańskiego, dokonali 11 III 1513 r. podziału wsi Turostowo w p. gnieźn. między Andrzejem Zakrzewskim, pisarzem królewskim, a braćmi z Ostroroga (MRPSum. IV 10412). Wacław czwartą część Turostowa w r. 1514 za 230 grz. sprzedał temu Zakrzewskiemu (P. 1392 k. 7). Mocą zawartej z bratem Stanisławem ugody dostał od niego 4 III 1515 r. miasto Koźminek z wsiami: Nakwasino, Osuchowo, Chodupki, Złotniki, Słowiki, Smółki w p. kal., połowę wsi Czyrniec w p. pyzdr., połowę wsi Dąbsko w ziemi sieradz. oraz sumy na dobrach królewskich Stobnicy i na wsiach: Kąty, Szczklanowo, Wola, Białoboże, Klępicza, Kargowa, Wola Kargowska (MRPSum. IV 10526). Stało się to w wyniku wyroku komisarzy królewskich dzielących powaśnionych braci. Wacław winien był jeszcze wypłacić Stanisławowi 150 grz.,m wynagradzając tym szkody wyrządzione w jego dobrach (ib. 2460). Od Jana Kobyleńskiego, kasztelana rizpirskiego, w r. 1516 nabył wyderkafem za 200 grz. połowę w mieście Chodczu, którą ten trzymał wyderkafem od Stanisława O-ga (P. 1392 k. 96). Pozwany w r. 1517 przez Katarzynę Boszkowską oraz Bernarda i Małgorzatę, syna i córkę Mikołaja Grocholskiego i Jadwigi Siedleckiej, spadkobierców Anny Siekowskiej, o wygnanie z dóbr Siekowo Wielkie i Małe, Szczepankowo, Biskupice, Głodno, Stare Barklino pustki i połowy wsi Trzebidza w p. kośc. (P. 866 k. 401). Od Piotra i Stefana, braci rodzonych z Bielejewa w r. 1518 nabył połowę Bielejewa w p. pozn., dając a zamian łan pusty we wsi Świnary p. pozn. i dopłacając 300 grz. (P. 1392 k. 211). Od Wojciecha Otorowskiego t. r. nabył wyderkafem za 60 zł węg. połowę łana we wsi Rutki p. pozn. (ib. k. 219). Doszło do zatargów między Wacławem a mieszczanami stobnickimi o bezprawne obciążenie ich daninami i robociznami i w tej sprawie 17 V 1519 r. zapadł dekret królewski (MRPSum. IV 12190). Miał w Krakowie w r. 1519 ogród nad rzeką Rudawką (ib. 3130). Pozywał t. r. o połowę 400 grz. posagu zmarłej Burnety Siekowskiej, swojej ciotki, Katarzynę, wdowę po Janie Roszkowskim, Bernarda, syna Mikołaja Grocholskiego, i Małgorzatę, żonę Piotra Ćmachowskiego (Czmachowskiego), spadkobierców Anny Siekowskiej, żony Macieja Trzebawskiego, którzy nie stanęli i mieli t. r. płacić 8 grz. winy (Kośc. 25 k. 67, 26 k. 15). Wacław 12 III 1523 r. uzyskał konsens królewski na wykupienie wsi Cekowo p. kal. z rąk Beaty, wdowy po Andrzeju Zaksińskim (Zakszyńskim), kasztelanie łęczyckim (MRPSum. IV 4152). Jego wieś Chojno była 19 III 1523 r. rozgraniczona z dobrami wieleńskimi, tenutą Łukasza z Górki, kasztelana poznańskiego i generała wielkopolskiego (ib. 13492). Dla swej tenuty, t. j. dla miasta królewskiego Stobnicy uzyskał 17 II 1525 r. potwierdzenie przywileju z r. 1412 ustanawiającego jarmarki roczne i tygodniowe (ib. 4664). Ze współwłaścicielami dóbr działoszyńskich, t. j. Wojciechem Śmiegielskim i bratankami jego, Sebastianem i Mikołajem, Maciejem Pawłowskim i bratankami jego, Mikołajem, Janem, Maciejem, Piotrem, Wawrzyńcem, Beatą Ćmachowską, siostrą Macieja Pawłowskiego, Mikołajem, Stanisławem i Wiktorynem Gozlupskimi, oraz Małgorzatą Rozdrażewską, dokonał 23 V 1525 r. rozgraniczenia owych dóbr (ib. 14262). Swoją część miasta Kutna z przyległymi wsiami, dobra nabyte od żony Urszuli z Kutna, jak też całą wieś Potok w r. 1527 oddał tej żonie. Jednocześnie opiekę synów swych zlecił braciom swym stryjecznym: Jerzemu, Stanisławowi i Marcinowi Ostrorogom-Lwowskim (P. 1393 k. 186v). Umarł t. r., a kasztelanię kaliską już 10 VIII t. r. dano jego następcy (MRPSum. 15287; drugi identyczny przywilej dla tego następcy, Stanisława Tomickiego, dat. 15 VIII ib. 5242). Owdowiała Urszula całą wieś Potok w p. opoczyńskim sprzedała w r. 1529 za 200 kop gr. Bartłomiejowi Potockiemu z Myszkowa (P. 1393 k. 269v). Swoją oprawę na połowie miasta Międzychodu i wsi przyległych w r. 1532 dała synom, zaś sumy, które matka jej Anna Kucieńska miała oprawione przez pierwszego męża, Przedbora, na dobrach Wielkie Młyny z przyległymi wsiami w p. sier., a które to sumy Wacław O. podjął z Wielkich Młynów, dała im również. Synowie przenieśli wtedy jej oprawę 700 zł węg. posagu z połowy Międzychodu i wsi przyległych na całe miasto Koźminek z przyległymi wsiami (P. 1393 k. 502v-503v). Wieś oprawną Nakwasino w p. kal., należącą do Koźminka, w r. 1535 sprzedała wyderkafem za 400 zł zięciowi Zbąskiemu (P. 875 k. 146, 1393 k. 737v). Na swej uzyskanej od synów oprawie na mieście Koźminku i przyległych wsiach w p. kal., na mieście Kutnie i wsiach przyległych w p. gostyń., w r. 1539 sprzedała za 1.000 zł roczny czynsz wyderkafowy 50 zł Górce biskupowi płockiemu, z przeznaczeniem dla mansjonarzy kolegiaty szamotulskiej (P. 878 k. 442v, 1394 k. 316). Zapisała w r. 1544 dług 250 grz. Mikołajowi, Jerzemu, Bartłomiejowi i Wacławowi, braciom Potockim z ziemi sieradzkiej (I. Kal. 7 k. 406). Umarła między r. 1547 a 1550 (P. 886 k. 3 1395 k. 338v; I. Kal. 12 II s. 449). Synowie: Jan, Jakub i Stanisław. Z córek, Helena, w latach 1530-1537 żona Piotra Zbąskiego, wdowa w latach 1545-1556, nie żyła już w r. 1567. Jadwiga, w r. 1532 żona Melchiora Bibersteina. Anna, w latach 1547-1561 żona Łukasza Jankowskiego cz. Jaktorowskiego. Katarzyna od brata Stanisława w r. 1555 uzyskała zapis 300 zł długu (P. 896 k. 573), z którego w r. 1556 brata skwitowała (P. 897 k. 258). Umarła w Pamiątkowie 11 II 1583 r., pochowana w Ostrorogu 17 III (Necrologium Polske vetve Jednoty Bratrske, wyd. J. Bidlo, Praha 1897).

1) Jan, syn Wacława i Potockiej, wraz z braćmi, jako syn dziedzica Kobylnik i Zdroju, pozywany był w r. 1520 przez synów zmarłego Andrzeja Śmiegielskiego, dziedzica w Ruchocicach (Kośc. 26 k. 80v). Trzej bracia O-wie od Macieja i Wawrzyńca Pawłowskich, stryja i bratanka, oraz od Piotra Czmachowskiego, siostrzeńca tego Macieja, w r. 1530 kupili za 3.000 zł części Działoszyce z przyległymi wsiami (P. 871 k. 626, 1393 k. 332). Skwitowani w r. 1530 z dóbr rodzicielskich przez siostrę Helenę zamężną Zbąską (P. 871 k. 626v). Pozwani t. r. przez Pawła Trzebieńskiego o granice w lasach Nowa Trzebienia (I. D. Z. Kal. 7 k. 445). Skwitowani w r. 1532 przez siostrę Jadwigę, żonę Melchiora Bibersteina, z dóbr rodzicielskich, zapisali temu szwagrowi w posagu za nią 1.000 grz. (P. 874 k. 48v). Jan całą wieś Kwilenie, należącą do Chodcza, w r. 1532 sprzedał wyderkafem za 300 zł Małgorzacie Jemieleńskiej, żonie Mikołaja Żołeckiego (P. 1393 k. 529). Wsie Marwelt, Grunowo i pustkę Babsko w p. człuchowskim w r. 1534 sprzedał za 3.000 zł Andrzejowi Grudzińskiemu (P. 1393 k. 679). Wraz z bratem Stanisławem w r. 1536 wieś Ujazdek w p. kośc. sprzedał za 1.000 zł Jakubowi Jaskóleckiemu (P. 1394 k. 12v). Żył jeszcze 21 IV 1539 r. (MRPSum. IV 19744).

2) Jakub, syn Wacława i Potockiej, starosta generalny wielkopolski od 28 VI 1566 r. Jeden z aktywniejszych działaczy pośród braci czeskich w Wielkopolsce. Wspomniany obok swych braci w r. 1520 (Kośc. 26 k. 80v). Jankowo p. kal. rezygnował przed r. 1530 Ślązakowi, Łukaszowi Bielikowi ze Skornic (I. R. Z. Kal. 3 k. 371). Z bratem niedzielnym Stanisławem wieś Małe Sokolniki p. pozn. w r. 1533 sprzedali wyderkafem za 100 kop gr. Janowi Wielżyńskiemu (P. 1393 k. 592v). Obaj w r. 1535 Ujazdek w p. kośc. sprzedali wyderkafem za 1.000 zł Jakubowi Jaskóleckiemu (ib. k. 746v), Będlino w p. pozn. za 100 grz. Wojciechowi Rostworowskiemu (ib. k. 748v), połowę wsi Czerniec zw. Nowawieś w p. kon. za 300 zł Janowi Żychlińskiemu, tenutariuszowi kopanickiemu (ib. k. 756v), Kąkolewo w p. kośc. za 1.000 zł Piotrowi Zbąskiemu (ib.). Obaj bracia w r. 1536 Gunice i Sołeczną w p. pyzdr. sprzedali za 600 złp Jerzemu, Stanisławowi i Marcinowi O-gom, dziedzicom we Lwowie (P. 1394 k. 25). Jakub w r. 1537 od Mikołaja Sułockiego kupił za 800 grz. Sułocino w p. kośc. (ib. k. 151v). Wspólnie z bratem Stanisławem w r. 1538 Gunice i Sołeczną sprzedali wyderkafem za 1.000 zł Janowi Kopaczyckiemu (ib. k. 189v). Jakub Wierzchucino sprzedał wyderkafem w r. 1539 za 1.000 zł Kasprowi Dziewierzewskiemu (ib. k. 280v). Z działów z bratem Stanisławem przeprowadzonych w r. 1540 wziął miasto Ostroróg z wsiami: Kluczewo, Dobrujewo, Bienino, Wierzchucino, Wielim, Chojno, Pamiątkowo, Baworowo, Sokolniki, Radzim (dziś Radzyń), połowę Wielkiego Wierzchaczewa, całą wieś pustą Nosalewo, połowę miasta Stobnica, połowy wsi Brączewo i Podlesie, czwartą część wsi Brudzyno w p. pozn., połowę miasta Działoszyce z połowami przyległych wsi: Chmielów, Szyszyce, Jakubowice, Szczodrkowice, Irzykowice, Dziekanowice, Jazdowice, Niewiatrowice, Wolica, Słupów, Jastrzębniki, Pirocice w powiatach krakowskim i sandomierskim (ib. k. 333). Wsie Gunice i Sołeczna w r. 1540 sprzedał wyderkafem za 1.000 zł Stefanowi Wilkowskiemu (ib. k. 336v), a Pamiątkowo w r. 1542 za 500 grz. Mikołajowi Sobockiemu (ib. k. 487). Dla miasta Koźminka wyjednał 25 V 1543 r. jarmarki roczne na 15 VIII i zezwolenie handlu końmi na targach tygodniowych (MRPSum. IV 7240). Bienino w r. 1544 sprzedał wyderkafem za 500 grz. Andrzejowi Milińskiemu (P. 1395 k. 127v). Czwartą część Bądlina (dziś Bąblin) w p. pozn. t. r. sprzedał wyderkafem za 200 grz. Tomaszowi Kiszewskiemu (ib. k. 135v). Wspólnie z bratem Stanisławem wyjednał 9 XII 1546 r. dla miasta Ostroroga nowy przywilej erekcyjny z jarmarkami rocznymi i targami tygodniowymi (MRPSum. 22586). Połowę Wierzchaczewa w r. 1546 dał Łukaszowi Jankowskiemu w zamian za wieś Małe Orle w p. pozn. (P. 1395 k. 248v). zapisał 19 VI 1547 r. dług 1.000 zł Mikołajowi z Mirowa Myszkowskiemu, stolnikowi krakowskiemu, staroście międzyrzeckiemu, pod zastaw kamienicy w Krakowie przy ulicy Grodzkiej (MRPSum. IV 22558), a 19 IX t. r. był przez Myszkowskiego z sumy tej kwitowany (ib. 22930). Obok brata Stanisława ustanowiony w r. 1547 przez siostrzeńca Abrahama Zbąskiego, jadącego na studia zagraniczne, opiekunem jego sióstr a ich siostrzenic, w przypadku jego śmierci (P. 886 k. 591v). Annie Bzowskiej, wdowie po Macieju (Melchiorze) Wilkowieckim, był w r. 1549 winien sumę 535 zł, z zabezpieczeniem intromisji do Kluczewa w p. pozn. (P. 888 k. 35). Skwitowany przez nią w r. 1550 (P. 889 k. 78). na dobrach Sokolniki i Radzim (Radzyny) w r. 1550 zapisał roczny czynsz wyderkafowy 50 zł od sumy 1.000 zł, ufundowany na rzecz biednych panien, sierot w mieście Pniewy przez Przecława Potulickiego, kasztelana kamieńskiego (P. 1395 k. 570). Był w grudniu 1550 r. mężem Barbary Stadnickiej (MRPSum. V 5021). Jako spadkobierca matki, Urszuli Potockiej, był w r. 1550 pozywany przez Janusza Latalskiego, wojewodę poznańskiego (I. Kal. 121 II s. 449). Skwitowany w r. 1551 przez brata Stanisława z 5.000 zł długu (MRPSum. V 5194). Wieś Kościelec w p. proszow. sprzedał Rafałowi Jakubowskiemu, chorążemu nadwornemu, i Kasprowi Smolikowi, dworzaninowi królewskiemu, oni zaś swe nabyte prawa scedowali 14 III 1551 r. Mikołajowi Boguszowi, wojskiemu lubelskiemu (ib. 5196). Od Zofii, wdowy po Marcinie Pioruskim, w r. 1552 wydzierżawił za 17 grz. jej wienne części w Pioruszycach (I. Kal. 15 k. 264). Skwitowany w r. 1552 przez Kaspra z Potulic Chodzieskiego, wojewodzica brzeskiego, z 3.000 zł węg., za którą to sumę zastawił był temu Kasprowi wsie: Wieluń, Byrzyno i Wierzchucino w p. pozn. (P. 893 k. 75). Jeden z opiekunów w r. 1554 dzieci Andrzeja Mniskiego (P. 1396 k. 216v). Siostrze Annie, zamężnej Jankowskiej cz. Jaktorowskiej, w r. 1556 towarzyszył przy kasowaniu przez nią dożywocia spisanego z mężem (P. 897 k. 92). Od brata Stanisława w r. 1556 kupił za 10.000 zł miasto Chodecz oraz wsie: Kwilenie, Brudzewko, Jankowo, Rychnowo, przy czym sumę 3.000 zł zabezpieczył bratu na wsiach: Pamiątkowo, Baworowo, Sokolniki, Radziny p. pozn. (ib. k. 258, 1396 k. 341). Za aprobatą żony Pławowice w p. proszow. w r. 1556 dał Annie z Iskrzyczyna, żonie Hieronima Lanckorońskiego, starosty skalskiego (P. 897 k. 693v, 1396 k. 376). Jeden z opiekunów w r. 1559 dzieci Wojciecha Prusimskiego (P. 900 k. 656). Wincentemu Gołaskiemu w r. 1559 sprzedał wyderkafem za 3.000 zł wsie Sokolniki Małe i Radziny (Radzim) (P. 900 k. 705, 1396 k. 779). Połowę wójtostwa stobnickiego i łan roli "Jerzykowski" w Brączewie p. pozn. w r. 1561 dał Andrzejowi Więckowskiemu (P. 903 k. 32, 1397 k. 4v). Jednocześnie części wsi Bądlino w p. pozn. sprzedał za 2.000 złp Maciejowi Jakubowi, braciom Roztworowskim (ib.). Miasto Chodecz i wieś Jankowo w r. 1562 dał "ze specjalnej miłości" Wojciechowi Marszewskiemu, zaś wsie Brudzewko i Kwilenie sprzedał mu za 18.000 złp (I. Kal. 27 s. 644; P. 1397 k. 200v). W r. 1562 należał do liczby opiekunów dzieci Kaspra Chodzieskiego z Potulic, wojewodzica brzeskiego (P. 1397 k. 188v), zaś w r. 1563 dzieci Prokopa Broniewskiego, chorążego kaliskiego (Kośc. 240 II k. 219v). Rychnowo w p. kal. w r. 1567 dał wieczyście synowi Wacławowi (R. Kal. 3 k. 3v). Pięć łanów roli w Dębsku p. kal. w r. 1567 sprzedał za 3.000 zł Stanisławowi Żbikowskiemu (P. 1397 k. 626). Umarł w Poznaniu 25 V 1568 r. (P. S. B.). Król 31 V mianował Dobrogosta Potworowskiego, podsędka ziemskiego kaliskiego, surogatorem opróżnionego starostwa generalnego (I. Kal. 34 s. 889). Synowie, Wacław i Jan. Z córek, Urszula, w r. 1562 żona Jana Krotoskiego, kasztelana potem wojewody inowrocławskiego, wdowa w r. 1581, nie żyła już w r. 1610. Katarzyna, w latach 1570-1580 żona Jana Świdwy z Szamotuł, kasztelanica biechowskiego, wdowa w latach 1581-1591, już nie żyła w r. 1596. Elżbieta, żona Żeleńskiego, starosty stężyckiego.

(1) Wacław, syn Jakuba i Stadnickiej, brat czeski. Od Mikołaja Tymienieckiego w r. 1566 kupił za 400 zł węg. części wsi Werowo (Wirowo) p. kal. (R. Kal. 2 k. 28v), od ojca zaś, jak już wiemy, dostał w r. 1567 Rychnowo. Od brata Jana nabył wyderkafem w r. 1568 za 5.000 zł wsie Sokolniki i Radzim (P. 1397 k. 732). Obaj z bratem Janem byli pozwani o sumę 4.333 zł i 29 gr z racji dochodów ojca ze starostwa generalnego wielkopolskiego ustalonych przez rewizorów. Dekretem królewskim wydanym 29 VII 1569 r., podczas sejmu lubelskiego, zostali od tej pretensji zwolnieni (M. K. 128 k. 34-35). Ustanowiony był Wacław w r. 1569 przez Rafała z Leszna, starostę radziejowskiego, jadącego z poselstwem do Moskwy, opiekunem jego dzieci (R. Kal. 3 k. 172). Wieś Smołki p. kal. w r. 1570 zastawił za 500 zł Jakubowi Mieszkowskiemu (I. kal. 36 s. 215, 675). Od Stanisława Żbikowskiego w r. 1570 uzyskał wieczystą rezygnację pięciu kmieci z rolami w Dębsku p. kal., nabytych przez tego Żbikowskiego od Jakuba O-ga (R. Kal. 3 k. 289). Był w r. 1571 opiekunem córek Tyburcego Lubieńskiego (ib. k. 357v). Wieś Smołki p. kal. sprzedał w r. 1571 za 2.000 zł Andrzejowi Witowskiemu (ib. k. 310v). Opiekun w r. 1572 dzieci Jakuba Kąsinowskiego (P. 920 k. 675), a w r. 1574 córki Joachima Rayskiego (ib. 4 k. 150v). Umarł w grudniu t. r. (P. S. B.). Jego żoną była zaślubiona przed r. 1567 Katarzyna Leszczyńska, córka Rafała, starosty radziejowskiego. Wyszła ona 2-o v. za Jana Konieckiego, ochmistrza dworu królowej i starostę łomżyńskiego, po którym wdową była w r. 1582 (I. Kal. 48 s. 1165, 1167). Zawierała z Marcinem Nagórskim w r. 1583 kontrakt, pod zakładem 1.000 zł, o wsie Pamiątkowo, Baworowo, Radzimy p. pozn. (P. 940 k. 452). Jako matka i opiekunka dzieci, w r. 1584 mianowała plenipontem Jana z Błociszewa Gajewskiego, sędziego ziemskiego poznańskiego (P. 942 k. 45). Już nie żyła w r. 1605 (R. Kal. 1 k. 88).

a. Sędziwój, syn Wacława i Leszczyńskiej, piszący się od ok. 1603 r. hrabią (comes) z Ostroroga. Mianowany w r. 1622 kasztelanem międzyrzeckim (P. 1413 k. 542), starosta wschowski w r. 1616 (Ws. 31 k. 45), scedował dożywocie tego starostwa w r. 1622 Hieronimowi Radomickiemu (Ws. 33 k. 13v). Wspólnie z braćmi w r. 1578 skwitowany przez Piotra Gorzkiewskiego z 300 złp (Kośc. 258 k. 131v), w r. 1582 przez Jakuba Kąsinowskiego z 80 złp (P. 939 k. 51), t. r. przez Elżbietę z Naropina, wdowę po Baltazarze Korycińskim, z 560 złp (I. Kal. 48 s. 4). Bracia O-wie pozwani wraz ze swymi opiekunami w r. 1589 przez Jana Przecławskiego o zapis 2.700 złp, dany przez zmarłego stryja O-ów, Jana, zmarłemu ojcu Przecławskich, Prokopowi (P. 951 k. 97). Bracia O-wie kapitał 100 grz., od którego ich dziad Jakub zapisał był 6 grz. rocznego czynszu wyderkafowego proboszczowi i konwentowi Św. Mikołaja w Kaliszu, przenieśli w r. 1591 z Rychwału, Jankowa i Brudzewka na Nakwasino p. kal. (R. Kal. 6 s. 376). Skwitowani w r. 1591 ze sprawy przez Jana Przecławskiego (P. 956 k. 514). Był Sędziwój w r. 1594 mężem Zofii Firlejówny, córki Jana, wojewody krakowskiego, zaślubionej t. r. albo nieco wcześniej (Estr. XXI 234). Kwitował w r. 1595 Andrzeja Leszczyńskiego, wojewodę brzeskiego, z 20.000 zł (P. 964 k. 594). Był w r. 1595 jednym z opiekunów siostry ciotecznej, panny Urszuli Szamotulskiej (P. 964 k.786). Części wsi Orlicko i Nosalewo w p. pozn. zastawił w r. 1597 za 3.000 zł Annie z Siedlca, wdowie po Baltazarze Łąckim (P. 138 k. 266v). Dziedzic Koźminka, wieś Kluczewo sprzedał w r. 1597 za 8.000 złp wyderkafem na cztery lata Wojciechowi Belęckiemu (P. 1402 k. 425). Od swej siostry ciotecznej, Zofii Świdwianki Szamotulskiej, wdowy po Janie Rokossowskim, 2-o v. żony Jana Kucharskiego, kupił w r. 1603 za 20.000 złp zamek w Szamotułach oraz wsie, Cerekwica, Śmiłowo oraz części w Jastrowie i Nowejwsi (P. 1404 k. 814v). Cerekwicę i Śmiłowo t. r. sprzedał wyderkafem na rok za 12.000 zł Andrzejowi Bronikowskiemu (ib. k. 952), zaś w r. 1604 te same wsie sprzedał za 11.000 złp wyderkafem Jakubowi Strykowskiemu (P. 1405 k. 140). Zamek w Szamotułach zastawił wyderkfem za 4.000 zł Mikołajowi z Chraplewa Łąckiemu, chorążemu poznańskiemu, zaś w r. 1605 termin wykupu został odroczony (P. 976 k. 59v). Wsie Pamiątkowo, Baworowo i Radziny (Radzimy) w r. 1606 sprzedał wyderkafem za 6.000 złp Maciejowi Zakrzewskiemu (P. 1407 k. 217). Podpisał w r. 1609 protest szlachty ewangelickiej przeciwko biskupowi poznańskiemu zakazującemu budowy zboru w Międzyrzeczu (P. 143 k. 744). Położony koło Szamotuł zamek, dwór z zabudowaniami, folwark z folwarcznymi polami oraz części we wsiach Jastrowie i Nowawieś, nabyte od zmarłej Zofii Świdwianki, w 1610 sprzedał za 9.000 złp Stanisławowi Rokossowskiemu, mężowi siostry jej, Urszuli Świdwianki (ib. k. 225v). Od Bartłomieja z Walknów Kobierzyckiego w r. 1610 kupił za 3.500 zł części we wsi Dębsko p. kal. (R. Kal. 1 k. 551). Od Anny ze Smogulca, żony Marcina Broniewskiego, zastawniczki części miasta Stobnicy oraz wsi Brzączewo i Podlesie p. pozn. w r. 1610 dobra te nabył wyderkafm za 2.500 złp (P. 1407 k. 49v). Od Stanisława Zapolskiego, podsędka ziemskiego sieradzkiego, t. r. wydzierżawił wsie Drzeczkowo, Wyciążkowo, Wolikowo w p. kośc. (Z. T. P. 27 s. 715). Stanisławowi Strykowskiemu cedował t. r. sumę 2.500 złp oraz miasto Stobnica z wsiami Brzączewem i Podlesiem, trzymane wyderkafem od Anny ze Smogulca Broniewskiej (ib. s. 723). Śmiełowo i Cerekwicę w p. pozn. w r. 1611 sprzedał wyderkafem za 10.000 złp Janowi z Oporowa Grocholskiemu (P. 1407 k. 546). Pamiątkowo i Baworowo w r. 1612 sprzedał wyderkafem za 11.660 złp Mikołajowi Bojanowskiemu (P. 1408 k. 224). Od Jana z Oporowa Grocholskiego w r. 1614 nabył wyderkafem za 10.000 zł wieś Dębogórę w p. gnieźn. (P. 1409 k. 67). Folwark Nosalewo i wieś Orlicko w r. 1615 wyderkafem sprzedał za 3.500 złp Danielowi Szkultckiemu (Skulteckiemu) (ib. k. 555). T. r. Cerekwicę i Śmiełowo sprzedał wyderkafem za 9.000 złp Jerzemu Korzbokowi Zawadzkiemu (ib. k. 632). Wieś Radzimy w r. 1617 sprzedał wyderkafem za 3.800 złp Wojciechowi Krasińskiemu (P. 1410 k. 517). Od Stanisława Bukowieckiego i żony jego Lidii Pniewskiej, wdowy 1-o v. po Danielu Skulteckim, uzyskał w r. 1618 zapis długu 1.450 złp (P. 1000 k. 472). Pamiątkowo i Baworowo t. r. sprzedał wyderkafem za 18.000 złp Hieronimowi Rozdrażewskiemu (P. 1411 k. 143). Od żony swej, Katarzyny Buczackiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Potockim, kasztelanie kamienieckim, dostał t. r. dożywotnie użytkowanie dóbr królewskich na Rusi, t. j. Jabłonów i Cherkowo (?), które pierwszy mąż trzymał dożywociem. Stanowiło to "ulepszenie" ich wzajemnego dożywocia, obejmującego jego dobra Ostroróg z wsiami przyległymi i dobra jej, Goździec i Utorop w ziemi haliskiej (Ws. 205 k. 116). Miasto Ostroróg z przyległościami oraz wsie Dobrujewo (Dobrojewo) i Wieleń w r. 1619 sprzedał wyderkafem za 6.000 złp Janowi Opalińskiemu (P. 1411 k. 554v). Grunt w mieście Wschowie w r. 1620 nadał Maciejowi Wechnerowi, doktorowi medycyny, co król potwierdził 23 XII t. r. (M. K. 165 k. 113). Dobrujewo, Wieluń, Orliczko, Nosalewo p. pozn. w r. 1620 sprzedał wyderkafem za 15.000 złp Stanisławowi z Lubieńca Niemojewskiemu, kasztelanowi chełmińskiemu (P. 1412 k. 397). Od Hieronima Radomickiego, swego następcy na starostwie wschowskim, w r. 1622 wykupił za 14.800 złp Jurkowo i Jezierzyce w p. kośc. (P. 1413 k. 21). Wsie: Pamiątkowo, Cerekwica, Baworowo Wielkie, Radzimy i Śmiełowo w p. pozn. w r. 1622 sprzedał wyderkafem za 70.000 złp Janowi z Kolna Prusimskiemu (ib. k. 542). Umarł w r. 1624, między 16 VII a 27 X (P. S. B.). Panegiryk pośmiertny był drukowany w r. 1625 (Estr.). Jedyna córka i spadkobierczyni Sędziwoja, Barbara (N. 176 k. 34), żona 1-o v. Jana Potockiego, starosty tłumackiego, wdowa w r. 1628, 2-o v. w latach 1631-1636 żona Mikołaja Dunin Modliszewskiego, umarła w r. 1639 (P. 164 k. 622v). Sprzedała ona w r. 1635 miasto Ostroróg i wsie: Bienino, Kluczewo, Wielim, Orliczko, Chojno, Dobrojewo, Zapust, Nosalewo za 170.000 złp Andrzejowi z Nagłowic Rejowi, dworzaninowi pokojowemu J. Kr. Mci, staroście libuskiemu (P. 1418 k. 271v).

b. Stanisław, syn Wacława i Leszczyńskiej, wspomniany obok braci w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 756), dworzanin królewski w r. 1584 (Dworzaczek, Genealogia), żył jeszcze w r. 1591 (P. 956 k. 514).

c. Jakub (Jan Jakub), syn Wacława i Leszczyńskiej, wspomniany obok braci w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 756). Dopełniając zobowiązania danego przez brata Sędziwoja, dobra dziedziczne ich zmarłej matki we wsiach: Końska Wielka, Rogów, Wola Koniecka, Goszany (Goszna) oraz części we wsiach: Nieświenie, Paruchy, Proczwin i minę żelazną Duraczow w pow. opoczyńskim, przypadłe sobie z działów z bratem, zrezygnował w r. 1605 Mikołajowi, Stanisławowi i Wojciechowi, synom zmarłego Andrzeja Dunina Modliszewskiego, starosty łomżyńskiego (R. Kal. 1 k. 88).

d. Henryk, zwany też Andrzejem, syn Wacława i Leszczyńskiej, wspomniany obok braci w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 756), umarł między r. 1589 a 1591 (P. 951 k. 97, 956 k. 514).

(2) Jan, syn Jakuba i Stadnickiej, podczaszy koronny w r. 1576, otrzymał 20 XI 1580 r. starostwo stężyckie (M. K. 123 k. 127). Był bratem czeskim. Wsie Sokolniki i Radzimy w p. pozn. w r. 1568 sprzedał wyderkafem za 5.000 zł bratu Wacławowi (P. 1397 k. 732). Wieś Binino w r. 1569 zastawił za 4.000 zł Andrzejowi Złowodzkiemu (ib. k. 756v). Kluczewo w r. 1570 sprzedał wyderkafem za 3.500 zł Maciejowi Proskiemu Seniorowi (P. 1398 k. 62v). Sokolniki, Radzimy, Orlicko oraz pustki Nosalewo p. pozn. w r. 1570 sprzedał wyderkafem za 7.300 zł Stanisławowi Bronikowskiemu (ib. k. 99v), zaś w r. 1571 ponowił tę sprzedaż, ale tym razem już za 8.100 złp (ib. k. 202). Zawierał w r. 1577 umowę ze Stanisławem Boboleckim, burgrabią i podstarościm pyzdrskim, dotyczącą wód stawu wierzchuckiego (P. 143 k. 115). Umarł 27 II 1582 r. (P. S. B.), a żona zmarła w kilka godzin po mężu (Estr. XXVI 505). Żoną tą była zaślubiona przed r. 1572 Elżbieta (Anna Elżbieta) z Olchowca Świerszczówna, wdowa 1-o v. po Konstantym kniaziu Wiśniowieckim. Jan O. spisywał z nią wzajemne dożywocie w r. 1577 (P. 1398 k. 740). Syn Krzysztof (Adam Krzysztof), wspomniany w r. 1608 (P. 143 k. 427). Córka Zofia, w r. 1608 żona Maksymiliana Przerębskiego, starosty piotrkowskiego, z czasem wojewody sieradzkiego, nie żyjąca już w r. 1639.

3) Stanisław, syn Wacława i Potockiej, ur. ok. r. 1520, sekretarz królewski 29 I 1548 r. (MRPSum. IV 8173), mianowany kasztelanem międzyrzeckim 6 IV 1552 r., był jednym z przywódców luteran wielkopolskich. Wspomniany obok braci w r. 1520 (Kośc. 26 k.80), niedzielny w r. 1533 z bratem Jakubem (P. 1393 k. 591v), wspólnie z nim zawierał aż po r. 1535 wszystkie niemal transakcje. Sam już Chrostowo w p. kośc. sprzedał wyderkafem za 400 zł w r. 1536 Janowi Jaskóleckiemu (P. 1394 k. 65v). Dziedzic w Grodzisku, wieś Bukowiec w p. kośc. w r. 1537 sprzedał za 1.200 zł wyderkafem szwagrowi Piotrowi Zbąskiemu (ib. k. 132v). Wspólnie z bratem Jakubem Piotrowi Opalińskiemu, kasztelanowi gnieźnieńskiemu, zapisał pod zakładem 1.000 grz. dożywocie na ich domu w Krakowie, co aprobował 21 VIII 1539 r. (MRPSum. IV 19929). Uzyskał w r. 1539 poręczenie matki dane za syna Jakuba, iż ów Jakub, brat Stanisława, nie będzie mu przeszkadzał w zabezpieczeniu na macierzystych dobrach oprawnych w Koźminku i wsiach przyległych oraz w Kutnie z przyległościami sumy kapitału 1.000 zł i czynszu rocznego 50 zł na rzecz mansjonarzy kolegiaty szamotulskiej (P. 878 k. 442v). Wsie Gunice i Soleczna w p. pyzdr. w r. 1540 dał dożywocie Stanisławowi Bojanowskiemu (P. 1394 k. 383). Rychnów w p. kal. sprzedał wyderkafem t. r. za 2.000 zł Łukaszowi Bielikowi ze Skornic (ib. k. 393). Z przeprowadzonych w r. 1540 działów z bratem Jakubem wziął miasto Grodzisk z wsiami: Bukowiec, Kąkolewo, Ujazdek, Chrostowo, Kobylniki, Zdrój w p. kośc., połowę miasta Międzychód z wsiami Strych, Świnary, połowy wsi: Michocino, Wielawieś, pustki Dzięcielino w p. pozn., miasto Chodecz z wsiami: Rychnowo, Jankowo, Kwilenie, Brudzewko p. kal., wsie: Otoczno, Sędziwojewo, Stanisławowo, Gunice, Sołeczna p. pyzdr., wsie: Wojnowice, Szewce, Łagwy p. kośc. (ib. k. 333). Chrostowo i Ujazdek t. r. sprzedał wyderkafem za 1500 złp Jakubowi Jaskóleckiemu (ib. k. 356v). Na Wojnowicach, Szewcach, Łagwach, Chrostowie, Bukownicy i Kąkolewie w r. 1543 zapisał za 800 grz. roczny czynsz wyderkafowy 40 grz. proboszczowi i mansjonarzom kaplicy Św. Stanisława w katedrze gnieźnieńskiej (P. 1395 k. 15). Porwał w r. 1544 Zofię Tęczyńską, córkę zmarłego Jana, wojewody sandomierskiego, i Anny z Łaska, o co był pozywany przez jej stryjów, a 4 XI t. r. sprawę tę odłożono do sejmu (MRPSum. IV 21671). Byli już małżeństwem 27 III 1545 r. (ib. 7320). Proces o dobra tęczyńskie 9 IX t. r. odroczono (ib. 22078), zaś do ugody między O-em a Tęczyńskimi doszło 26 I 1546 r. (ib. 22216). Stanisław połowę wsi Nowawieś zwaną Czerniec w p. kon. w r. 1544 dał Wojciechowi Trzebieńskiemu (I. R. Kon. 4 k. 73v). Intromitowany w r. 1545 do wsi Młyniewo w p. kośc., kupionej t. r. od Andrzeja Jankowskiego za 4.000 zł (Kośc. 234 k. 686; P. 1395 k. 232). Wsie Otoczna i Sędziwojewo w powiatach pyzdr. i gnieźnieńskim dał t. r. Urszuli z Sierpca, kasztelanowej kowalskiej (P. 1395 k. 228). Na jego prośbę miasto Chodecz uzyskało 16 I 1546 r. jarmarki na niedzielę po Bożym Ciele, po Podniesieniu Św. Krzyża i po Św. Katarzynie (MRPSum. IV 7564). Połowę miasta Międzychód z przyległymi wsiami 2 III 1546 zastawił za 2.000 zł Baltazarowi z Trzcianki Strzeżimskiemu (ib. 7656). Miasto Chodecz oraz przyległe wsie Brudzewko i Jankowo w p. kon. w r. 1547 zastawił w sumie 6.000 zł długu Stanisławowi Dziaduskiemu, staroście konińskiemu (I. R. Kon. 5 k. 37). Dopełniając poręczenia danego przez matkę za niego i brata w grodzie gostynińskim, aprobował w r. 1547 rezygnację połowy miasta Kutna i całej wsi Gołębienko dokonaną przez matkę na rzecz Jadwigi z Łaska, wdowy po Stanisławie Kucieńskim, wojewodzie rawskim (P. 886 k. 3). Uzyskał 11 XI 1547 r. ekspektatywę dożywotniej posesji starostwa kościańskiego w przypadku zgonu Piotra Opalińskiego, kasztelana gnieźnieńskiego (MRPSum. IV 22987). Od Mikołaja Sułockiego w r. 1549 dostał wieczyście wieś Sułocino w p. kośc. (P. 1395 k. 519). Skwitował w r. 1551 brata Jakuba z 5.000 zł (MRPSum. V 5194). Żona Zofia z Tęczyna dwór na zamku krakowskim zwany Rabsztynem, odziedziczony po ojcu, ustąpiła w r. 1551 Janowi z Tęczyna, wojewodzie sandomierskiemu, i synowi jego Stanisławowi, staroście lubelskiemu i bełskiemu (ib. 5189). Oboje małżonkowie dwór w Krakowie przy ulicy Grodzkiej t. r. sprzedali Janowi Ocieskiemu, podkanclerzowi koronnemu (ib. 5252), ten zaś równocześnie zrezygnował Stanisławowi inny dwór w Krakowie (ib. 5254), zaś Jan Żukowski z Trzebini dał O-wi sąsiadujące z owym domem części swego domu i plac (ib. 5256). Intromisję do dóbr starostwa kościańskiego uzyskał w r. 1551 (Kośc. 235 k. 345v). Zofia z Tęczyna wraz ze swą siostrą Katarzyną, żoną Jana Bonara z Balic, kasztelana oświęcimskiego, zawierały 22 IV 1551 r. ugodę z matką o dobra, miasto Książ, wsie: Moczydło, Wielkawieś, Wielka Wieś (Wielowieś), Wolica, Czysia (Wola Czysia), Częstoszowice, Koniszówka (Kunaszówka), Głogowiany, Szadek (MRPSum. IV 5248). Otrzymał 10 VIII 1553 r. wiecznością wieś Witków w p. bełskim (ib. 6214). Dostał 25 VIII t. r. wolny wyrąb w lasach bełskich i kamionackich dla budowy i opału zamku w Kryłowie (ib. 6269). Do trzymanej przezeń królewszczyzny Zamech przyłączono 25 VIII sadzawkę założoną z rozkazu króla a leżącą częściowo na gruntach lubaczowskich (ib. 6270). Jednocześnie zezwolono mu na zbieranie w ciągu pięciu lat w lasach starostwa zamechskiego wańczosu i klepek i słanie ich bez cła Bugiem i Wisłą do Gdańska (ib. 6268). Dostał 18 VI 1555 r. konsenas na przejęcie wójtostwa we wsi Rozeniecz (ib. 7172). Siostrze Katarzynie zapisał w r. 1555 dług 300 zł (P. 896 k. 573). Wieś Sułocino w p. kośc., nabytą wieczyście od Mikołaja Sułockiego, dał w r. 1555 temuż Sułockiemu w dożywocie (P. 1396 k. 293). W Międzychodzie, mieście dziedzicznym O-ga i Mikołaja Skóry z Gaju, sędziego ziemskiego poznańskiego, zezwolono 11 VIII 1556 r. na cło mostowe (MRPSum. V 7544). Bratu Jakubowi sprzedał w r. 1556 za 10.000 zł miasto Chodecz z wsiami: Kwilenie, Jankowo, Rychnowo, a jednocześnie od tegoż brata dostał zapis 3.000 zł długu zabezpieczonego na wsiach: Pamiątkowo, Baborowo, Sokolniki i Radziny w p. pozn. (P. 897 k. 258, 1396 k. 341). Zofia z Tęczyna części wsi Babiatyn i pustki Psuczyn (Psuczyn) w pow. bełskim dała w r. 1559 Janowi Dramińskiemu (P. 900 k. 481, 1396 k. 750v), zaś wieś Karnowice w p. krak. oraz dwie części gruntów, jedną koło Małej Modlnicy, druga koło rzeki Rudawki, należących do Karnowic, t. r. sprzedała za 3.500 zł mieszczaninowi krakowskiemu, Sewerynowi Szarocie (ib. k. 763). Stanisław łąkę w Ujazdku p. kośc. sprzedał t. r. za 1.000 Dobrogostowi Ujejskiemu (ib. k. 747v). Dostał 20 VI 1565 r. dożywotnie posiadanie wsi Dachnów w ziemi bełskiej, która to wieś wróciła do dyspozycji króla po śmierci Piotra Ramsza, który ją trzymał na prawie feudalnym (MRPSum. V 9587). T. r. w czerwcu dostał starostwo chełmskie z tym warunkiem, iż na wsiach tej królewszczyzny, t. j. Nowosiółka, Czulczyce, Siedliszcze, Stolno zapisze sposobem zastawnym sumę 22.000 zł wziętą na potrzeby Rzpltej w związku z wyprawą moskiewską (ib. 9576). Od Jana i Piotra braci Opalińskich w r. 1567 kupił za 7.000 zł wieś Sworzyce w p. kośc. (P. 1397 k. 624). Umarł 27 II 1568 r. (P. S. B.). Owdowiała Zofia z Tęczyna w r. 1575 w imieniu nieletnich synów, Jana i Mikołaja, zawierała z Abrahamem Zbąskim ugodę o granice pomiędzy Kąkolewem a wsią Zbąskiego Jabłoną Starą (Kośc. 255 k. 144v). Sumę 20.000 złp, za którą Anna z Ostroroga Lwowska, wdowa po Prokopie Sieniawskim, stolniku lwowskim, połowę miasta Trzciel oraz wsi: Rybojady, Jabłona, Siercza, Hamer ze stawem, młyna Mitręga ze stawem, całe wsie Lubosz, Charzewo, Chudopsice sprzedała jej wyderkafem, cedowała w r. 1579 Marcinowi z Ostroroga Lwowskiemu (P. 932 k. 531). Intromitowana t. r. do części Kozłowa w p. pozn. kupionej za 8.000 złp od Jana Strzeleckiego (P. 932 k. 22). Ustanowiona w r. 1579, obok swych synów, opiekunką dzieci Jana Strzeźmińskiego (ib. k. 533). Skwitowała w Kryłowie 2 VII 1586 r. Macieja Wojnowskiego, którego słała do cudzych krajów ze swymi synami, Janem i Mikołajem (P. 948 k. 195). Wieś Sędzinko w p. pozn. sprzedala wyderkafem w ziemstwie bełskim za 1.000 złp Dobiesławowi Przeborowskiemu, pisarzowi grodzkiemu poznańskiemu. Już nie żyła w r. 1589 (P. 952 k. 108).

(1) Jan, syn Stanisława i Tęczyńskiej, ur. 13 I 1565 r., pisał się stale hrabią z Ostroroga. Cześnik koronny w r. 1580, mianowany w końcu r. 1588 podczaszym koronnym. Marszałek Trybunału Koronnego, mnianowany 6 IV 1600 r. kasztelanem poznańskim (M. K. 146 s. 317-320), jesienią t. r. ponownie marszałkował Trybunałowi Koronnemu. Otrzymał 9 III 1605 r. w dożywocie miasto Kopanicę (ib. 150 k. 43v, 44). Około połowy r. 1605 po śmierci Jana Zamoyskiego, dostał starostwo malborskie, które w r. 1611 odsprzedał Michałowi Konarskiemu. Był od r. 1610 wojewodą poznańskim. Od r. 1606 trzymał starostwo garwolińskie. Jadwiga z Tarłów Mniszchowa, wojewodzina sandomierska, 27 VIII 1613 r. dostała konsens na scedowanie mu dzierżawy drohowyskiej ze starostwa lwowskiego (M. K. 155 k. 131v-132v). Miał też i starostwo kolskie, do którego był intromitowany w r. 1618, za konsensem królewskim z 1 VI t. r. (I. Kon. 40 s. 132). Starostwa garwolińskie i kolskie trzymał do śmierci (P. S. B.). Wspomniany w r. 1572 (P. 920 k. 114v). W imieniu jego, brata Mikołaja oraz matki Jan O., cześnik koronny 12 I 1580 r. potwierdził odbiór sumy 5.000 złp od Jana Zbaraskiego, wojewody bracławskiego (M. K. 121 k. 151-153). Opiekun w r. 1590 Jerzego Lwowskiego z Ostroroga (P. 954 k. 812), prawa do tej opieki w r. 1591 scedował mu też brat Mikołaj (P. 956 k. 422). Kąkolewo w p. kośc. w r. 1591 sprzedał wyderkafem za 1.000 zł Kasprowi Gnińskiemu (P. 1400 k. 771). Wsie: Lubosz, Charzewo i Chudopsice w r. 1592 sprzedał wyderkafem za 7.500 złp na trzy lata Janowi Broniewskiemu (P. 1400 k. 821). Miasto Międzychód z przyległymi wsiami, Wielawieś z dworem i folwarkiem, Miechocin z młynem, Strych, Badgoszcz folwark i Świniary z folwarkiem oraz młyny Dzierząsin i Pieła w p. pozn. w r. 1592 sprzedał wyderkafem na rok za 8.000 złp Janowi Opalińskiemu, kasztelanowi rogozińskiemu (P. 1400 k. 822v). Wojnowice, Łagwy, Szewce, części Kozłowa, z wolnym wyrębem w lasach wsi Bukowiec, Kąkolewo, Sworzyce w p. kośc. w r. 1593 sprzedał wyderkafem za 18.000 złp temuż Opalińskiemu (P. 1401 k. 36v). Wsie: Lubosz, Charzewo, Chudopsice p. pozn. w r. 1594 sprzedał za 17.000 złp Janowi Broniewskiemu (P. 1401 k. 236v). Wojnowice, Sędzinko, Łagwy, Szewce i części Kozłowa w r. 1594 zastawił za 40.000 zł Janowi Firlejowi, podskarbiemu koronnemu (P. 962 k. 629). Kąkolewo, Sworzyce, Bukowiec w r. 1596 sprzedał wyderkafem za 12.000 złp Wojciechowi Dębickiemu cz. Drogoszewskiemu (P. 1402 k. 149v). Miasto Międzychód oraz wsie: Wielawieś z folwarkiem, Miechocin, Strych, Świniary z opuszczonym sołectwem, Dzięcielin z folwarkiem, folwark Radgoszcz, wraz z prawem patronatu kościoła w Międzychodzie w r. 1597 sprzedał za 46.000 złp Krzysztofowi Unruhowi z Nowego Szczawina w księstwie Głogowskim (ib. k. 413). Od Piotra Ujejskiego, dziedzica Granowa, w 1599 kupił za 5.000 złp jego dziedzictwo w Ujeździe p. kośc. (P. 1403 k. 356v). Należał w latach 1609-1612 do opieki nad dziećmi zmarłego Jana Ciświckiego (P. 143 k. 552, 1408 k. 4v). Wojnowice, Sędzinko, Szewce, Łagwy i części Kozłowa p. pozn. w r. 1611 sprzedał za 55.000 zł Jerzemu Ostrorogowi Lwowskiemu (P. 1407 k. 479). Należałoby doń w r. 1619 w pow. kośc. wsie: Doktorowo, Sworzyce, Młyniewo, Kobylniki, Bukowiec, .Kąkolewo, Ujazdek, Sułocino (Kośc. 127 k. 773). Umarł w Komarnie w r. 1622, krótko przed 1 VI, pochowany w Sokalu u Bernardynów. Syn luterskich rodziców, wrócił do katolicyzmu na krótko przed majem 1587 r. (P. S. B.). Jego pierwszą żoną, zaślubioną zapewne w r. 1592, była Katarzyna Mielecka, córka Mikołaja, wojewody podolskiego, ur. zapewne w r. 1569. Druga żona, poślubiona ok. r. 1600 to ks. Zofia z Ostroroga Zasławska, córka Janusza, wojewody wołyńskiego (ib.), zmarła między r. 1642 (P. 152 k. 1185) a 1626 (Dworzaczek, Genealogia). Z pierwszej żony syn Mikołaj i córka Zofia, która była najpierw w r. 1612 żoną Jerzego Ostroroga Lwowskiego, starosty międzyrzeckiego, a 2-o v. w r. 1625, przed 1 XI, wyszła za Piotra Czarnkowskiego, wojewodzica kaliskiego, umarła w r. 1643. Z drugiej żony synowie: Stanisław, ur. ok. r. 1600, kanonik krakowski w r. 1616, zmarły we Wrocławiu t. r. w 16-ym roku życia (Łętowski), Jan i Kazimierz, obaj wspomniani obok matki w latach 1622-1624 (Kośc. 292 k. 70v; P. 152 k. 1185). Córki z drugiej żony: Anna za Janem Jabłonowskim, miecznikiem koronnym, Elżbieta Konstancja za Aleksandrem Piaseczyńskim, kasztelanem kijowskim, i trzecia, nieznana mi z imienia, żona Samuela Sierakowskiego, oboźnego polnego koronnego.

Mikołaj, syn Jana i Mieleckiej, ur. ok. r. 1593, pisał się jak i ojciec hrabią z Ostroroga. Starosta drohowyski w r. 1622 (Kośc. 292 k. 70v), marszałek sejmu koronacyjnego w r. 1633, mianowany podstolim koronnym 10 II 1633 r., otrzymał 22 II t. r. starostwo kościańskie (M. K. 180 k. 55), które za konsensem królewskim z 6 VIII 1634 r. miał przekazać synowi Janowi (ib. k. 327), lecz nowy konsens z 27 VIII 1635 r. zezwolił mu scedować ową królewszczyznę Marcinowi Żegockiemu, kasztelanowi przemęckiemu (ib. k. 642). Mianowany stolnikiem koronnym 15 VIII 164 r., był już 21 VII 1636 r. krajczym koronnym, zaś w r. 1638, między 8 I i 7 IV został podczaszym koronnym. Starosta tykociński 25 IX 1645 r., buski 15 III 1646 r., jeden z trzech regimentarzy wojsk koronnych 13 VI 1648 r. i ponownie w lutym r. 1649. Wieś Rumno w p. lwow. w r. 1625 sprzedał wyderkafem za 10.000 złp Janowi Gdeszyńskiemu (Ws. 206 k. 140). Mąż 1626 r. Barbary z Górki Roszkowskiej, córki Andrzeja, dziedziczki Klichowa Wielkiego i Małego w p. kal. (Py. 143 k. 239), z którą w r. 1627 spisywał wzajemne dożywocie i zapisał jej oprawę posagu 2.500 złp na mieście Komarno oraz na wsiach: Chłopy z folwarkiem Uchorocz, Kutarzynice i folwark Szołowice, Klecko, Taturzynowo, Andrzeszów, Brzeziec, Nowosiele, Rybołowce, folwark Ostroróg (Z. T. P. 28 a s. 1514). Dziedzic w r. 1629 Dębna (24 dymów), Ostrówka (5 dymów), Krzynu (10 dymów), Lgowa (22 dymy), Śmiełowa (19 dymów), Murzynowa Borowego (4 dymy), części Stęgoszy (2 dymy), Lisewka (14 dymów), Pawłowic (12 dymów), Żółkowa (24 dymy) w p. pyzdr. (Py. 143 s. 11, 24, 33, 56, 59). Barbara Roszkowska przed r. 1635 sprzedała wyderkafem za 90.000 złp Stefanowi Gębickiemu, kasztelanowi rogozińskiemu, wsie: Dębno, Ostrowo, Łgowo (Lgów), Bieździadowo, Stęgosze, Chrzon (Krzon), Murzynówko p. pyzdr. (P. 1418 k. 639). Miasto Żerków oraz przyległe wsie Śmiełowo, Szczedrzejewo, Gąsiorowo, Czkanowo (?), Sztanowo, Żołkowo, Lisowo, Klichowo w p. pyzdr. sprzedała w r. 1635 w grodzie krasnostawskim za 85.000 złp Hieronimowi Radomickiemu, wojewodzie inwrocławskiemu (P. 161 k. 594). Oboje małżonkowie O-wie od tegoż Radomickiego w r. 1638 uzyskali pod zakładem 175.000 zł zobowiązanie dotyczące miasta Żerkowa i przyległych wsi (Py. 148 s. 56). Pozostawały owe dobra t. r. w dzierżawie Tomasza Strzeleckiego (ib. s. 187), ale jeszcze t. r. Barbara Roszkowska miasto Żerków oraz wsie: Żołkowo, Klichowo, Kamień, Lisewo, Śmiłowo, Gąsiorowo, Szczedrzejewo, Sztanowo, jak również wsie: Dębno, Lgowo, Bieździadowo, Pawłowice, Chrzan (Krzyn), Góry, Ostrów, Murzynówko, części w Strzęgoszy p. pyzdr. sprzedała w grodzie lwowskim wojewodzie Radomickiemu za 295.000 złp (ib. s. 634, 151 luzy niepag. w końcu tomu). Umarła w r. 1641, zaś Mikołaj, wedle jej testamentu, dwór jej dziedziczny w Poznaniu w r.1644 dał tamtejszym jezuitom (P. 169 k. 492). Umarł w r. 1651, między 12 II a 20 IV (P. S. B.). Synowie: Zygmunt Jan, pułkownik królewski w r. 1656, generał artylerii koronnej starosta rohatyński, zmarły w r. 1660, ożeniony z Anną Potocką, ojciec Elżbiety, żony Jana Karola Dolskiego, marszałka wielkiego litewskiego, Mikołaj, starosta drohowyski, zmarły w r. 1659, mąż Zofii Firlejówny, Andrzej, rotmistrz królewski 1665 r., starosta garwoliński i drohowyski, który z zaślubionej przed r. 1665 Marianny Stadnickiej pozostawił potomstwo kwitnące przez następne stulecia, ale już nie związane z Wielkopolską, Stanisław wreszcie, kanonik krakowski w r. 1645. Córka Katarzyna, żona 1-o Piotra Potockiego, wojewody bracławskiego, 2-o v. Jana Myszkowskiego, kasztelana bełskiego (Dworzaczek, Genealogia).

(2) Mikołaj, syn Stanisława i Tęczyńskiej, ur. ok. r. 1567, kalwin, kasztelan bełski 1607 r. (P. S. B.). Wspomniany obok brata w r. 1572 (P. 920 k. 114v, 201). Z opieki nad Jerzym O-em, kasztelanicem kamieńskim, zrezygnował w r. 1591 na rzecz brata Jana (P. 956 k. 422). Umarł w r. 1612 (Estr. XXII s. 640). Mąż zaślubionej ok. r. 1604 Katarzyny, córki Fabiana Cemy, wojewody malborskiego, i zapewne Katarzyny Pisińskiej, która już w r. 1612 był 2-o v. żoną Jana Farensbacha, wojewodzica inflanckiego (Bon.). Z niej syn Władysław, bezpotomny, zmarły przed r. 1633 i córka Anna, żona Stanisława Orzechowskiego (P. S. B.).

2. Stanisław, syn Jana i Heleny ks. raciborskiej, dworzanin królewski w r. 1511 (MRPSum. IV 9895), kasztelan kaliski przed 11 X 1512 r. (P. S. B.). "Eques aueatus", obok prymasa Łaskiego 26 II 1513 r. poseł na sobór laterański (MRPSum. IV 1925, 1926). Od Jana z Chodcza, starosty halickiego, w r. 1496 nabył wyderkafem za 110 kop groszy i 100 zł węg. miasto Chodecz i przyległe wsie: Kwilenie, Brudzewko, Jankowo, Rychnowo w p. kal. (P. 856 k. 219v, 1383 k. 130). Niedzielny jeszcze w r. 1507 z bratem Wacławem w Ostrorogu i Chodczu (I. kal. 6 k. 186), a niedzielny z nim i w r. 1509 (N. 146 s. 482). Pozwany w r. 1510 przez Jana i Andrzeja, braci z Iłowca, o zbrojny najazd na ich wieś Karpicko w p. kośc. (Kośc. 232 k. 108v). Przeprowadzając w r. 1510 działy z bratem Wacławem wziął miasto Ostroróg oraz całe przyległe wsie: Bienino, Dobrujewo, Wierzchucino, połowę Nosalewa i Piaskowa, miasto Stobnicę i wsie przyległe: Podlesie, Drunczewo, Hamer, Chojno, Pamiątkowo, Baworowo, Radzim, połowę Bądlina, połowę miasta Grodziska, t. j. dwie części "alias pierzeje" z zamkiem oraz całe wsie; Kąkolewo, Chrostowo, Wszoroj przedmieście i folwark Karczewskie, połowę wsi Doktorowo z młynem wodnym nad rowem i wiatrakami, cztery tonie jeziora Ostrowskiego, połowy miast Koźminka i Chodcza wraz z połowami przyległych do wsi w powiatach pozn., kośc., kal. i pyzdr. (P. 786 s. 180). Wieś Radzimy p. pozn. 6 II 1511 r. sprzedał za 600 fl. w złocie Janowi Zarembie, kasztelanowi poznańskiemu (MRPSum. IV 9895). Od Jana Feliksa z Oleśnicy 28 IV t. r. nabył za 6.000 zł węg. i 12 grz. prawa do miasta Chodcza oraz wsi: Kwilino, Jankowo, Brudzewko, Rychnowo, które ów Jan Feliks nabył od braci z Chodcza, tenutariuszy halickich. Nabył jednocześnie przezyski i vadia uzyskane na Stanisławie O-gu (ib. 10049). Turostowo w p. gnieźn. w r. 1512 sprzedał Andrzejowi Zakrzewskiemu, sekretarzowi królewskiemu (G. 25 k. 358v), a 11 III M1513 r. ustanowieni do tego celu "dzielcy" dokonali działów między połową Turostowa należącą do tego Zakrzewskigo a braćmi O-ami (ib. 10412; P. 865 k. 295v). Wieś Kwilenie z klucza chodeckiego w r. 1513 sprzedał wyderkafem za 100 zł węg. Janowi Smyrzyńskiemu (P. 786 s. 396). Połowy swe miasta Chodecz oraz przyległych wsi: Rychnowo, Jankowo, Brudzewko i Kwilenie sprzedał wyderkafem t. r. za 600 zł Janowi Kobyleńskiemu, kasztelanowi rozpirskiemu (P. 786 s. 406, 865 k. 289). Wsie, Gunice Małe i Sołeczna p. pyzdr. t. r. sprzedał wyderkafem za 600 grz. Stanisłwowi Gorazdowskiemu (P. 786 s. 399). Uzyskał 10 X 1512 r. podwyższenie cła na rzece Dzierząśni koło Działoszyc (MRPSum. IV 10305). Wsie: Pamiątkowo, Baworowo, Radzimy w p. pozn. 9 III 1513 r. zastawił za 1.100 zł węg. Mikołajowi z Kretkowa, wojewodzie brzeskiemu-kuj. (ib. 10408). W skutku zawartej po wyroku komisarzy królewskich ugody z bratem Wacławem miał sobie przysądzoną posesję miasta Działoszyna oraz wsi: Chmielowy, Grzyboszyce (?), Jazdowice, Szczodrkowice, Dziekanowice, Jakubowice, Niewiatrowice, Szyszyce, Wola Szyszycka, Słupów, Jastrzębniki, Parszywka, Pirocice w ziemiach krakowskiej i sandomierskiej, wsie Lankowa i Wola (?) w p. piotrk., Gunice i Sołeczna w p. pyzdr., połowy wsi Czerniec w p. kon. (ib. 2460). Dostał 18 IX 1515 r. konsens na wykupienie miasta Śremu z przyległymi wsiami z rąk Stanisława Lasockiego, podkomorzego poznańskiego, jak również na przejęcie miasta Kłecka z wsiami przyległymi od Macieja i Sędziwoja braci Czarnkowskich (ib. 10617, 10618). Czwartą część wsi Czerniec cz. Nowawieś p. kon. sprzedał wieczyście 11 V 1518 r. za 450 grz. Mikołajowi Lubrańskiemu, wojewodzie poznańskiemu (ib. 2793). Uzyskał 18 VIII t. r. pozwolenie na pędzenie z Grodziska pięćdziesięciu wołów bez opłacania królewskiego cła (ib. 11786). Żył jeszcze w r. 1519 (Kośc. 25 k. 54), a umarł t. r. przed 25 VII (P. S. B.). Był bezpotomny, a zapewne i bezżenny, dziedziczył zaś po nim jego brat Wacław.

II. Dobrogost, syn Sędziwoja i zapewne Barbary, pisał się z Ostroroga i ze Lwówka (Lwowa). Potomkowie jego pisali się O-ami ze Lwówka lub Lwowskimi, potem zaś stale już Lwowskimi z Ostroroga. Był Dobrogost wicestarostą generalnym wielkopolskim 28 VII 1432 r. w zastępstwie ojca (Gąs.), kasztelanem kamieńskim już 22 III 1443 r., został kasztelanem gnieźnieńskim w r. 1468, między 8 VI a 22 X, starosta grodowy ostrzeszowski w r. 1468, około 15 VI (P. S. B.). Żona jego, Anna, dziedziczka z Nowegomiasta, pozywała w r. 1437 Wojciecha z Popowa (P. 14 k. 11, 12v), zaś w latach 1437 i 1438 Wincentego i Jakuba, braci z Sierakowa (ib. k. 18v). Za Annę ręczył t. r. mąż, iż skwituje tych braci z Sierakowa ze swej macierzyzny (ib. k. 39). Dobrogost wspólnie z ojcem i bratem t. r. pozywał Burnetę z Kurowa (ib. k. 37). Pisany był "z Psarskiego", kiedy go w r. 1445 pozywał brat Stanisław (P. 15 k. 130v). Od Hinczy z Rogowa, kasztelana rozpirskiego i podskarbiego koronnego, nabył w r. 1446 (1451?) las Cyrwiecz w p. kon., w zamian za trzy łany we wsi Jabłonka w p. kośc. i dopłacając 2.000 grz. (P. 1374 k. 203, 209v). Od Bartłomieja z Krzysztoporzyc w r. 1450 nabył prawa do wsi: Wierzenica, Rakownia, Pławno, Kobylnica, Zalasowa w p. pozn., dając w zamian dziesiątą część wsi Jabłona (Jabłonna) i dopłacając 2.000 grz. (P. 1384 k. 15v). Na wsiach: Dobrujewo, Wierzchucino, Chojno p.pozn. w r. 1450 zapisał 25 grz. i 7 zł węg. rocznego czynszu wyderkafowego Gotardowi z Przyborowa (ib. k. 17v). Miał w r. 1470 dom w Poznaniu przy ul. Żydowskiej (P. 1385k. 70). Nie stanął z pozwu Małgorzaty, wdowy po Piotrze z Opalenicy, kasztelanie santockim, i miał w r. 1470 płacić winę z Wierzenicy, Kobylnicy, Rakowniu i Pławna (P. 20 k. 91). Był w r. 1474 jednym z wysłanników królewskich na zjazd w Pniewach, gdzie 23 IV 1475 r. miano traktować z posłami Albrechta, margrabiego brandenburskiego, o małżeństwie królewny Zofii z synem margrabiego, Fryderykiem (MRPSum. I 1248). W imieniu własnym i brata Stanisława toczył w r. 1475 sprawę z Mikołajem z Tomic, chorążym poznańskim, o wieś królewską Brodcze (Broczcza) w p. pozn. (P. 21 k. 22v). Umarł między 5 X 1478 r. a X 1479 r. (P. S. B.). Anna z Nowegomiasta umarła przed r. 1460 (ib.). Syn Dobrogost.

Dobrogost, syn Dobrogosta i Anny z Nowegomiasta, ur. ok. r. 1435, starosta ostrzeszowski 1478/1479 r., kasztelan międzyrzecki już 14 II 1484 r., został na przełomie lat 1500 i 1501 kasztelanem kaliskim, zaś kasztelanem poznańskim był już 2 X 1501 r. Dziedzic Lwówka z wsiami przyległymi, pozywał w r. 1464 stryja swego, Stanisława, wojewodę kaliskiego, który nie stanął (P. 19 k. 82). Zezwolenie dane 11 VI 1478 r. Wawrzyńcowi Gruszczyńskiemu z Kotlina, staroście odolanowskiemu, na wykupienie z rąk Dobrogosta królewszczyzny Ostrzeszów (MRPSum. I 1456) najwyraźniej nie zostało zrealizowane, jak również zezwolenie dane 14 XII 1484 r. Marcinowi Zborowskiemu na wykup tychże dóbr (ib. 1693) i zezwolenia z 18 VII 1493 r. i 2 I 1494 r. tej samej treści dane Janowi Lasockiemu (ib. II 218, 304). Od Michała Konińskiego w r. 1484 Dobrogost nabył wieś Konino p. pozn. dając mu w zamian dwa puste łany folwarczne i jeden łan osiadły we wsi Czuschyny (?) i dopłacając 1.000 grz. (P. 1386 k. 158v). Od Jana Pakosławskiego w r. 1489 nabył połowę wsi Pakosław p. pozn. w zamian za wieś Parzniów i dziewięć łanów we wsi Olszyna p. ostrzeszow. i dopłacając 200 grz. (P. 1387 k. 126v; MRPSum. I 96). Skwitowany w r. 1491 przez córkę Katarzynę, żonę Wojciecha Jankowskiego, z dóbr macierzystych zabezpieczonych na Ostrzeszowie i wsiach przyległych (G. 22 k. 180v). Od Andrzeja z Bukowca w r. 1491 kupił za 100 grz. część w Bukowcu p. pozn. (P. 1387 k. 148). Od Sędziwoja i Piotra, braci z Głuponi, oraz ich sióstr, panien Katarzyny i Barbary, w r. 1493 kupił za 400 grz. trzy części we wsi Głuponie (P. 1387 k. 186). Od Wincentego z Pniew w r. 1495 nabył wyderkafem za 900 grz. połowę miasta Pniewy (P. 1383 k. 81). Miał w r. 1496 dom w Poznaniu (P. 856 k. 179). Od Katarzyny Chwalibogowskiej, żony Marcina Chwaliboga zw. Grzynmała, w r. 1505 nabył część wsi Węgry p. pyzdr. dając jej w zamian cztery łany puste we wsi Olszyny w starostwie ostrzeszowskim (P. 1390 s. 37). Żył jeszcze 21 II 1507 r. (P. S. B.), nie żył zaś 24 III 1508 r. (MRPSum. IV 344). Żoną jego była zaślubiona przed r. 1483 Dorota, zmarła po r. 1496 (Dworzacczek, Genealogia). Synowie: Jan, zmarły po r. 1502, Jerzy, Stanisław, Mikołaj, występujący obok braci w latach 1510-1520 (P. 863 k. 275v; MRPSum. IV 12786), zapewne w r. 1526 już nie żyjący (P. 1393 k. 124), i Marcin. Z córek, Dorota była żoną Macieja Górskiego, starosty wschowskiego, Małgorzata, żona Mikołaja z Łukowa Kleczewskiego, chorążego kaliskiego, Katarzyna, w r. 1491 żona Wojciecha Janowskiego.

1. Jerzy, syn Dobrogosta, wspólnie z braćmi tenutariusz ostrzeszowski, wraz z nimi uzyskał 21 I 1511 r. potwierdzenie przywileju Kazimierza Jagiellończyka z 19 VI 1450 r. na zastaw zamku ostrzeszowskiego (MRPSum. IV 9815). Wraz z braćmi, Stanisławem, Mikołajem i Marcinem 3 XI 1518 r. zachowany dożywotnio przy tenucie miasta Ostrzeszów oraz wsi Bielechów i Machnice (ib. 11933). Poborca poznański w r. 1523. Od Jana Krajkowskiego w r. 1501 nabył wyderkafem za 200 grz. wieś Witkówki w p. kośc. (P. 1380 k. 170v). Mąż Katarzyny Jaszkowskiej, która w r. 1502 kwitowała swą matkę Katarzynę Kobyleńską z należnej sobie części dóbr macierzystych (Kośc. 231 k.161). Niedzielny z braćmi, skwitowany w r. 1510 wraz z nimi przez Małgorzatę Białęcką, żonę Jana Kaczlińskiego, z zapisu wyderkafowego 20 zł, danego jej zmarłemu ojcu Jakubowi Białęckiemu na młynie wodnym zw. "Nadolnym" we wsi Mościejewo p. pozn. (P. 863 k. 275v). Wspólnie z braćmi od Jana Bnińskiego, dziedzica w Borku, w r. 1516 kupił za 2.600 zł węg. i za 400 zł węg połowę miasta Łabiszyna wraz z połową wsi przyległych: Oporowo, Ojrzanowo, Smogorzewo, Mamlicze, Kania w p. bydg. (P. 1392 k. 87v; MRPSum. IV 12786). Z tymiż braćmi w r. 1517 od Zofii Punińskiej, żony Jana Rąbińskiego, nabył część wsi Brody Wielkie, dając mu jej w zamian wsie Punino i Jeligowo oraz dopłatę 700 grz. (ib. k. 128v). W miejsce Jerzego O-ga do obowiązków starosty ostrzeszowskiego został 11 I 1525 r. wyznaczony jako surogator Kasper Proski (MRPSum. IV 14098). Jerzy wraz z braćmi, Stanisławem i Marcinem w r. 1526 od Heleny (Zajączkowskiej?), żony Stanisława Krzyszkowskiego, kupił za 700 grz. części Chudopsic p. pozn. (P. 1393 k. 124). Wraz z nimi był w r. 1527 przez Wacława O-ga, kasztelana kaliskiego, ustanowiony opiekunem jej dzieci (ib. k. 186v). Na połowie dóbr należnych z działów z braćmi zapisał w r. 1527 donatywę 2.000 zł na rzecz żony Katarzyny Jaszkowskiej, córki Mikołaja (ib. k. 187), która, jak to widzieliśmy wyżej, była jego żoną już w r. 1502. Jerzemu i braciom jego Piotr Konarzewski, sędzia ziemski kaliski, w r. 1533 sprzedał wyderkafem miasto Bytyń oraz części wsi Rościegniewice i Wilkowice jak też część wsi Gorgoszewo i należącej do Bytynia pustki Bącowo (P. 1391 k. 90). Wspólnie z bratem Stanisławem jezioro zw. Pąchy i łąkę o tejże nazwie we wsi Jabłonka wraz z wolnym wypasem w borach miasta Trzciel i wsi Jabłonka w p. pozn. w r. 1535 dał wieczyście Dobiesławowi, Piotrowi i Wojciechowi, braciom Rozbickim, dziedzicom miasta Lewice. A Dobiesław Rozbicki ugorowe patwiska w Lewicach dał trzem braciom z Ostroroga oraz poddanym ich z Trzciela i Jabłonki (p. 1393 k. 746v). Trzej bracia O-wie od Jakuba i Stanisława, braci O-ów w r. 1536 nabyli wyderkafem za 600 złp wsie Gunice i Sołeczna (P. 1394 k. 25). Jerzy najprawdopodobniej nie żył już w r. 1537 (P. 1394 k. 118), nie żył z całą pewnością w r. 1543 (I. R. Kon. 4 k. 9). Syn jego Wojciech.

Wojciech, syn Jerzego i Jaszkowskiej, starosta ostrzeszowski w r. 1537 (P. 1394 k. 118), kasztelan santocki w r. 1551 (P. 891 k. 85). Na połowie dóbr pochodzących z działów ze stryjem Stanisławem oraz braćmi stryjecznymi, Stanisławem i Dobrogostem, synem Marcina, oprawił w r. 1537 posag 3.000 złp żonie Zofii Zborowskiej, córce Marcina, cześnika koronnego (P. 1394 k. 118). Dla zrodzonych z nią dzieci ustanowił w r. 1541 opiekunami: Piotra Zborowskiego, kasztelana małogoskiego, Marcina Zborowskiego, cześnika koronnego, i tę żonę (ib. k. 425v). Ok. r. 1543 dzierżawca Otoczny w p. gnieźn. (G. 263 k. 131v). Oskarżony w 1545 o zabicie w Kleczewie Pawła Starczewskiego (I. R. Kon. 4 k. 250). Od swego brata stryjecznego Stanisława, kasztelana kowalskiego, w r. 1533 dostał część placu w Poznaniu, między domami Jabłkowskiego i Sebastiana Noskowskiego (P. 1396 k. 61). Zofia Zborowska w r. 1557 od Andrzeja hr. z Górki, starosty wałeckiego, kupiła wyderkafem za 5.000 złp wsie: Wojnowice, Łoniewo (Uniwo), Trzebinia w p. kośc. (P. 1396 k. 477v). Wojciech t. r. zmarł (Kośc. 237 k. 297v). Owdowiała Zofia w r. 1569 części wsi Gołębino, Borowo i Baby w p. kośc. dała synowi Marcinowi (P. 1398 k. 18v), zaś części we wsiach Łagowiec i Bukowiec p. pozn. synowi Krzysztofowi (ib.). Żyła jeszcze w r. 1572 (I. R. Kon. 16 k. 167v). Synowie: Krzysztof, Marcin i Piotr. Z córek, Anna, wspomniana w działach braterskich z r. 1570, postanowiła do śmierci w stanie panieńskim mieszkać w klasztorze, a bracia mieli wspólnie dać klasztorowi 1.000 zł, gdyby zaś tego było zamało miał każdy z nich dodawać po 80 zł rocznie (P. 917 k. 244). Barbara, o której bracia w dziale z r. 1580 postanowili, że ma mieszkać u brata Marcina a od Krzysztoga aż do zamęścia brać po 500 zł co roku (ib. ). Wyszła ona w Lwówku 17 IV 1580 r. za Jana Opalińskiego, kasztelana rogozińskiego, była wdową w latach 1600-1616, nie żyła już w r. 1628. Z synów, Piotr, wspomniany jako nieletni w r. 1559 (P. 900 k. 642), chyba już nie żył w r. 1570, bowiem milczą o nim działy braterskie z tego roku.

1) Krzysztof, syn Wojciecha i Zborowskiej, wspomniany w r. 1559 (P. 900 k. 642), od matki, jak wiemy, w r. 1569 dostał wsie Łagowiec i Bukowiec. Wspólnie z bratem Marcinem w r. 1569 zapisał dług 14.000 złp siostrze Barbarze (P. 915 k. 4141), a z dokonanych wtedy z tym bratem działów dóbr będących pod dożywociem matki wziął: Jaszkowo, Gorzycko, Jasienie, Witkówki, Słonino, Sędzinko i młyn "Nadolny" w Mościejewie (P. 915 k. 424). Z przeprowdzanych w Lwówku 18 VII 1570 r. prowizorycznych, bo obowiązujących tylko na trzy lata, działów ojcowizny, wziął miasto Lwówek i połowę wsi z folwarkami: Zębowo, Grodna, Grońsko, Bolelice (dziś Bolewice), Tomyśl, Róża, Chmielinka, Kunino, Trzciel, Jabłonka, Rybojady, Siercz, Bukowiec, Łagowiec, młyny Babkówka i Sąpolna, dwa młyny we wsi Trzciel, Hamer, Kruszyna, Borowno z przyległościami (P. 917 k. 244). Wieś Mościejewo w p. pozn. w r. 1570 sprzedał wyderkafem za 1.300 zł Janowi Zakrzewskiemu, wyłączjąc młyn Nadolnik (P. 1398 k. 119v). Żył chyba jeszcze w r. 1572 (I. R. Kon. 16 k. 167v).

2. Marcin, syn Wojciecha i Zborowskiej, kasztelan kamieński w r. 1581 (P. S. B.). Uczestniczył obok matki i braci w r. 1559 w podziale spadku po stryjecznym dziadzie Stanisławie, przeprowadzanych ze stryjem Stanisławem, starostą międzyrzeckim (P 900 k. 642). Z podziału dóbr pozostających pod dożywociem matki wziął w r. 1569 Mościejewo z dwoma młynami, Kruszyno i Borowno, Baby, Gawłowo, Lgota, Wielitów (?), Łąk (?), Nowawieś, miasto Kleczew z przyległymi wsiami (P. 915 k. 424). Wedle dokonanych we Lwówku 18 VII 1570 r. działów z bratem Krzysztofem, mających obowiązywać w ciągu trzech lat, dostał: Kaszkowo, Gorzyczki, Jasienie, Słonino, Witkówki, Gołębino, Sędzinko, Głuponie, Santop, Mościejewo, Kleczew z wsiami przyległymi. Kleczew ten obaj bracia winni byli wspólnie wykupić. Mieli też wspólnie "czynić prawem" o połowę Gołębina, Borowna, Bab, Bukowca i Łagowca, nabytych przez nich wiecznością od matki (P. 917 k. 244). Sędzinko wraz z wolnym wyrębem we wsiach Głuponie i Santop w r. 1571 sprzedał wyderkafem Janowi Iłowieckiemu (P. 1398 k. 170v). Dziedziczną część wsi Baby w p. radomskim w r. 1571 dał Wacławowi Ostrołęckiemu (P. 1398 k. 229). Swoje i brata Krzysztofa części w mieście Kleczew i wsiach przyległych: Słaboszewko, Dunajec, Gogolina, Rostoka, Jabłonka, Przerowno, Jarotki oraz w pustce Jabłonka w wojew. kal. w r. 1572 zastawił za 3.000 złp Marcinowi Borzewickiemu (I. R. Kon. 16 k. 167v). Wieś Sędzinko koło Buku w p. pozn. w r. 1575 sprzedał za 10.000 złp Zofii z Tęczyna, wdowie po Stanisławie O-gu, kasztelanie międzyrzeckim (P. 1398 k. 538v). Od Barbary Pampowskiej, żony Jana Roszkowskiego, kasztelana przemęckiego, w r. 1578 uzyskał cesję sumy 4.000 zł, należącej się jej od Anny z Ostroroga Lwowskiej, wdowy po Prokopie Sieniawskim, stolniku lwowskim (P. 931 k. 673), zaś w r. 1579 od Łukasza i Piotra, braci Chraplewskich, uzyskał cesję 1.700 złp, które taż Anna winna była ich ojcu zmarłemu Janowi Chraplewskiemu (P. 932 k. 230v). Od owej Anny i syna jej Prokopa Sieniawskiego t. r. nabył Lwówek i Trzciel z przyległymi wsiami (P. 932 k. 372). Od Zofii z Tęczyna, wdowy po Stanisławie O-gu, kasztelanie międzyrzeckim, t. r. uzyskał cesję sumy 20.000 złp, za którą Anna Sieniawska, stolnikowa lwowska, sprzedała jej wyderkafem miasta Trzciel oraz wsie: Rybojady, Jabłona, Siercze, Hamer ze stawem, młyn Mitręga ze stawem oraz całe wsie: Lubosz, Charzewo i Chudopsice (P. 932 k. 531). Zobowiązał się w r. 1579, iż sprzeda Andrzejowi Krzyckiemu za 1.900 złp wsie Bukowiec i Łagowiec, nabyte od tej Anny (ib. k. 693), czego dopełnił w r. 1580 (P. 934 k. 272). Uzyskał w r. 1580 intromisję do dóbr: Chmielnika, Róża, Tomyśl, Witomyśl, młyn Mniszech, do wsi Bolelice i Komorowo, do miasta Lwówek oraz wsi: Lubosz, Charzewo, Chudopsice, Pakosław, do miasta Trzciel i wsi: Łagowiec, Bukowiec, Siercz, Rybojady, Jabłonka, do młynów: Hamer, Mitręga, Węgielna, dóbr kupionych za 120.000 zł od Anny Sieniawskiej i jej synów, Prokopa i Marcina (P. 934 k. 126, 156). T. r. intromitowany do części wsi Kunino, kupionej za 2.000 zł od Jana i Kaspra, braci Sędzińskich cz. Kunińskich (P. 934 k. 151). Skwitowany t. r. przez siostrę Barbarę zamężną Opalińską, kasztelanową rogozińską, z 14.000 zł długu (ib. k. 595v). Nosalewo i Orlicki w r. 1585 sprzedał wyderkafem za 2.400 złp Joachimowi Gorajskiemu (P. 1399 k. 97). Części w Bukowcu przed r. 1583 sprzedał Jerzemu Sczanieckiemu (P. 1399 k. 63). Wieś Santop z młynem zw. Węgielna w r. 1584 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 5.000 zł Janowi Opalińskiemu, kasztelanowi rogozińskiemu (ib. k. 365v). Ustanowiony t. r. przez tegoż Opalińskiego jednym z opiekunów jego dzieci a swoich siostrzeńców (P. 942 k. 153v). Posiadane przez siebie miasto Ostroróg oraz wsie: Dobrujewo, Wieluń, Chojno, Binino, Orlicko, Nosalewo w p. pozn. w r. 1588 wydzierżawił na rok Janowi Opalińskiemu, kasztelanowi rogozińskiemu (P. 950 k. 196), ponowił zaś tę dzierżawę w r. 1589 (P. 952 k. 37v). Jednocześnie od tegoż Opalińskiego wziął w dzierżawę połowę Lwówka, folwarku, dworu, młyna słodowego tamże oraz wsie: Bolelice, Tomyśl, Santop, połowę Pakosławia, młyny: Węgielny i Mniszek, które to dobra nabył od Anny Sieniawskiej i syna jej Prokopa, Opalińskiemu zaś sprzedał je był wyderkafem (ib. k. 38v). Wieś Głuponie sprzedał wyderkafem za 3.000 złp Andrzejowi Golińskiemu, a w r. 1589 był z tej sumy skwitowany (P. 951 k. 540). Pierwszą żoną Marcina była zaślubiona przed r. 1580 Jadwiga Przerębska, żeniąc się z drugą, Gertrudą Opalińską, córką Andrzeja, marszałka wielkiego koronnego, wdową 1-o v. po Stanisławie Rydzyńskim, jeszcze przed ślubem dał w r. 1590 jej ojcu zobowiązanie oprawienia jej posagu na odziedziczonym po swym ojcu mieście Lwówku, na domu zw. Wójtostwo, na wsiach: Chmielinka, Mościejewo i młynach w Mościejewie, na wsiach: Witomyśl, Santop, Grońsko, Zębowo, na młynach wodnych Sąpolna i Boborówka, na połowie ojczystego miasta Trzciel z młynem wodnym, i wsiami: Jabłonka, Rybojady, Siercz, na połowie kuźnic i foluszów oraz na dworze w Trzcielu, nabytych od Anny Sieniawskiej i jej synów (P. 953 k. 177). Tego zobowiązania dopełnił 15 II t. r., wciąż jeszcze przed ślubem, oprawiając 7.000 złp (P. 1400 k. 474). Ta Gertruda (Gierusza) Opalińska, ur. 12 VI 1569 r., z którą ślub wziął 4 marca 1590 r., żyła z pierwszym mężem Rydzyńskim, za którego poszła w r. 1583, zaledwie półtora roku. Marcin O. umarł w r. 1590, a wdowa 3-o v. 9 VIII 1592 r. zaślubiła Jana Firleja, podskarbiego koronnego (Bibl. U. W., rkp 44). Będąc już wdową po Marcinie O-gu zawierała w r. 1590 układ z Janem O-em, podczaszym koronnym, opiekunem swego pasierba jej Jerzego, któremu wypuściła spod swej oprawy sumy na majętnosci ostroroskiej (P. 954 k. 812). Kwitowała w r. 1593 Jana Cykowskiego z kontraktu dzierżawy dóbr Lubonia, Oporowo p. kośc. (Kośc. 273 k. 253). Umarła w r. 1602. Jedyny syn Marcina i Przerębskiej Jerzy.

Jerzy, syn Marcina i Przerębskiej, pisał się hrabią z Ostroroga, lub z Ostroroga i Lwówka, starosta międzyrzecki w r. 1619 (1617?). Pozostawał w r. 1590 pod opieką Jana O-ga, podczaszego koronnego (P. 954 k. 812), i jego brata Mikołaja, który w r. 1591 zrezygnował z tej opieki na rzecz podczaszego (P.95 k. 422). Opiekun w r. 1594 kwitował macochę swego pupila jako panią oprawną na połowie Lwówka i Trzciela z przyległościami, dzierżawczynię drugiej połowy Trzciela (P. 962 k. 628). Jerzy wieś Głuponie w p. pozn. w r. 1603 sprzedał wyderkafem na sześć lat Adamowi Swinarskiemu (P. 1404 k. 1074). Części miasta Kleczew i przyległych wsi: Słaboszewko, Dunajec, Jabłonka z pustką Jabłonka, Rostoka, Gogolino, Przerowno w r. 1604 sprzedał za 7.200 złp Piotrowi Borzewickiemu, dziedzicowi miasta Kleczew (P. 1405 k. 8v). Wieś Siercz w r. 1607 sprzedał wyderkafem za 2.000 złp Kasprowi Szlichtingowi (P. 1406 k. 35v). Miasto Trzciel oraz wsie: Jabłonka, Rybojady, Siercz Stary, folwark, w p. pozn. w r. 1610 sprzedał wyderkafem za 18.000 złp małżonkom Kasprowi Strzeżmińskiemu i Annie Bieganowskiej (P. 1407 k. 156). Od Jana O-ga, wojewody poznańskiego, kupił w r. 1611 w grodzie lwowskim za 55.000 złp wsie: Wojnowice, Sędzinko, Szewce, Łagwy i część Kozłowa w p. pozn. Dobra te jeszcze t. r. sprzedał za takąż sumę Piotrowi Opalińskiemu, kasztelanicowi rogozińskiemu (ib. k. 479, 541). Użytkowanie dwóch łanów na przedmieściu Lwówka dał t. r. swemu słudze Andrzejowi Młodawskiemu (ib. k. 531). Żonie swej, Zofii z Ostroroga, córce Jana, wojewody poznańskiego, w r. 1612 oprawił posag 65.000 złp na mieście Lwówek i na wsiach: Zębowo, Komorowo, Bolelice, Grońsko, Chmielinka, Mościejewo, Witomyśl, Tomyśl, Santop, Róża, Grudna, jak też na połowach wsi Kunino i Pakosław (P. 1408 k. 9). Oboje małżonkowie spisywali t. r.wzajemne dożywocie (ib. k. 321v). Jerzy był w r. 1613 ustanowiony przez Piotra Opalińskiego, starostę śremskiego i pobiedziskiego, jednym z opiekunów jego dzieci (P. 152 k. 1022). Od Aleksandra Zborowskiego, za konsensem królewskim z 25 XII 1616 r., uzyskał w r. 1617 cesję dożywocia starostwa międzyrzeckiego, za sumę 60.000 zł, jak również cesję praw do wsi Lutole w p. pozn., nabytych od Stanisława Żółkiewskiego, wojewody kijowskiego i hetmana polnego koronnego. Ze swej strony O. zapisał Zborowskiemu dług 20.000 zł (Ws. 31 k. 94v-100v). Wyjednał potwierdzenie królewskie 25 III 1618 r. na jarmarki w poniedziałki po niedzieli "Oculi" we Lwówku (M. K. 159 k. 5v, 6). Formalny przywilej na starostwo międzyrzeckie datowany był 13 III 1619 r. (ib.163 k. 174v). Od "sław." Piotra Strebelisza, kupca żelaza, mieszczanina poznańskiego, w r. 1619 kupił plac przy ulicy Żydowskiej koło kościoła Św. Dominika i zaraz ów plac dał Adamowi Swinarskiemu, cześnikowi kaliskiemu (P. 1411 k. 337, 338). Był wlaścicielem kamienicy "Swidwińskiej" przy tejże ulicy (P. 1072 I k. 692, V k. 227, 241v). Oboje z żoną wsie: Chmielinka, Witomyśl, Tomyśl, części w Pakosławiu i Kuninie p. pozn. sprzedali w r. 1621 wyderkafem za 29.000 złp Janowi z Kolna Prusimskiemu (P. 1412 k. 1086v). Umarł Jerzy w r. 1623, a spadkobiecami całej jego fortuny byli Opalińscy, jego cioteczne rodzeństwo. Owdowiała Zofia, w r. 1626 już 2-o v. żona Piotra Czarnkowskiego, wojewodzica kaliskiego, oprawę swoją 65.000 zł posagu na mieście Lwówku i przyległych wsiach: Zębowo, Komorowo, Bolenice (Bolelice), Grońsko, Chmielinka, Mościejewo, Witomyśl, Tomyśl, Santop, Róża, Grudna, w r. 1626 cedowała Janowi Opalińskiemu, wojewodzie kaliskiemu (Ws. 206 k. 160v). Umarła w r. 1643.

2. Stanisław, syn Dobrogosta, wspólnie z braćmi starosta ostrzeszowski w r. 1511 (MRPSum. IV 9815). Wspomniany w r. 1510 jako niedzielny z braćmi (P. 863 k. 275v), współdziedzic z nimi we Lwowie (Lwówku) w r. 1517 (P. 1392 k. 128). Wraz z bratankiem Wojciechem dziedzic we Lwowie, plac w Poznaniu, w obrębie murów, na przeciwko placu, na którym do niedawna stał ich dom, który spłonął, dał w r. 1540 wieczyście Stanisławowi Myszkowskiemu, kasztelanowi międzyrzeckiemu (P. 1394 k. 416). Stryj i opiekun dzieci brata Marcina, pozwany w r. 1543 wraz z bratankami po braciach Jerzym i Marcinie, zaś obok Jana Russockiego, miecznika kaliskiego, jego żony Anny oraz synów ich, w sprawie dóbr kleczewskich przez Małgorzatę Kleczewską, żonę Marcina Sobiesierskiego (I. R. Kon. 4 k. 9, 35). Kwitował w r. 1553 Andrzeja Konarzewskiego, sędzica ziemskiego kaliskiego, z 200 zł długu zapisanego przezeń jemu i jego braciom, Jerzemu i Marcinowi (P. 894 k. 374). Chyba ten sam Stanisław (można go mylić z bratankiem tegoż imienia) części we wsi Wielkie Brody p. pozn., w r. 1556 sprzedał wyderkafem za 2.500 zł Baltazarowi, podsędkowi ziemskiemu poznańskiemu, i Janowi, braciom Strzeżmińskim (P. 897 k.849, 1396 k. 387). Stanisława Lwowskiego seniora (!) i Stanisława Lwowskiego juniora w r. 1557 pozywał Stanisław Dobrzycki (G. 36 k. 74v). Nie żył już ów Stanisław senior w r. 1559 (P. 900 k. 642). Był bezdzietny a chyba i bezżenny.

3. Marcin, syn Dobrogosta, kasztelan kowalski w r. 1536 (P. 1394 k. 25). Wspomniany w r. 1510 jako niedzielny z braćmi (P. 863 k. 275v), z nimi wspólnie tenutariusz ostrzeszowski w r. 1511 (MRPSum. IV 9815, V 8614). Od Andrzeja Trzcieńskiego w r. 1518 kupił za 18 grz. trzy łany puste we wsi Sędzino Wielkie p. pozn. (P 1392 k. 215), zaś w r. 1519 za 10 grz. sprzedał je Andrzejowi Konińskiemu (P. 1391 k. 45v). Był mężem zaślubionej przed 7 II 1528 r. Urszuli z Sierpca, córki Prokopa Sieprskiego (Sierpskiego), chorążego i starosty płockiego, i Elżbiety z Gaju (MRPSum. IV 15490), której to żonie dał 7 I 1530 r. w dożywotnie użytkowanie połowę swych dóbr i dla zrodzonych z niej dzieci ustanowił opiekunami: ją, braci swych Jerzego i Stanisława, wujów jej, Jerzego i Mikołaja z Gaju Obornickich (ib. 15637, 15638). Od Jana Gniewieńskiego w r. 1536 kupił za 4.000 zł część miasta Kleczew wraz z częściami wsi: Jabłonka, Rostoka, Dunajec, Słaboszewo, Jarotki, Przerowno w pow. kon. i gnieźn. (P. 1394 k. 65v). Nie żył już w r. 1537 (ib. k. 118). Wdowa w r. 1538 z tytułu dożywocia uzyskała intromisję do połowy mężowskich dóbr w mieście Kleczew oraz wsiach: Jabłonka, Rostoka, Gogolina, Przerowno, Dunajec, Słaboszewo, Jarotki, z których to dóbr wygnali ją brat mężowski Stanisław i bratanek Wojciech. Dekret królewski przysądził jej posesję owych dóbr (I. R. Kon. 3 k. 92). Z rąk jej i siostry jej, Elżbiety zamężnej Brudzewskiej, kasztelanowej łęczyckiej, jak również i innych posesorów, wykupione zostały dobra Biała i Maszewo (Massewo) w ziemi płockiej, Topolno i Osmolino cz. Osmólska Wola w ziemi gostynińskiej. Zapisano na tych dobrach sposobem zastawu królowej Bonie sumę 4.069 zł, co zostało potwierdzone przez króla 23 II 1545 r. (MRPSum. V 8614). "Słaba na ciele" (lanquida corpore), części rodzicielskie miast Sierpca i Bieżunia (Biezan) oraz wsi przyległych w ziemi dobrzyńskiej, jak również prawa do spadku po Grzegorzu Obornickim (wyjąwszy dwa folwarki we wsiach Bobrowo i Zdzarówka w p. siep.) dała w r. 1549 synowi Stanisławowi, gdyby zaś ten umarł bezdzietnie miały to dziedziczyć jej córki Anna zamężna Sieniawska i panna Urszula. Każdej z tych sióstr Stanisław winien był wypłacić po 5.000 zł (P. 1395 k. 460). Skwitowana przez tego syna z sum zapisanych na wsiach: Otoczna, Stanisławowo i Sędziwojewo p. gnieźn. (I. R. Kon. 6 k. 81v). Pozywała w r. 1555 (?) Stanisława Dobrzyckiego o zajęcie części jej oprawy w Stanisławowie (I. D. Z. Kal. 7 k. 696). Pozwana w r. 1557 przez Piotra Bieganowskiego o nieuiszczenie długu 100 zł (G. 36 k. 90). Sama pozywała w r. 1561 Jerzego Latalskiego, kasztelana lędzkiego (G. 262 k. 348). Części wsi Węgierki w pow. gnieźn. i pyzdr. rezygnowała wieczyście w r. 1565 córce Urszuli, wtedy już zamężnej Chodzieskiej (P. 1397 k. 425). Żyła jeszcze w r. 1572 (P. 920 k. 428v). Synowie, Stanisław, o którym niżej, Dobrogost, wspomniany w r. 1537 (P. 1394 k. 118), zapewne krótko po tym zmarły, Wojciech, wspomniany w r. 1555 (?) (I. D. Z. Kal. 7 k. 696). Z córek, Anna, w latach 1549-1564 żona Prokopa Sieniawskiego, stolnika lwowskiego, wdowa w latach 1568-1584, nie żyła już w r. 1590. Urszula, w latach 1563-1572 żona Piotra Chodzieskiego cz. Potulickiego, z czasem kasztelana przemęckiego, już nie żyła w r. 1574.

Stanisław, syn Macieja i Sierpskiej, "junior", dworzanin królewski w r. 1550 (MRPSum. V 5011), starosta międzyrzecki, 25 IV 1557 r. dostał tę królewszczyznę dożywotnio, co zostało potwierdzone 12 IX 1561 r. (ib. 7967, 9000). Wspomniany w r. 1537 (P. 1394 k. 118). Zapisał w r. 1549 siostrze Annie Sieniawskiej dług 5.000 zł, zaś siostrze pannie Urszuli dług 7.000 zł (P. 888 k. 107, 107v). Skwitowany przez szwagra Prokopa Sieniawskiego z 3.000 zł posagu oraz z sumy 872 zł, co potwierdzone 15 XII 1550 r. (MRPSum. V 5011, 5012). Pozywał stryjecznego brata Wojciecha O-ga w sprawie podziału dóbr Trzciel (P. 891 k. 85). Część placu w Poznaniu, między domami Jabłkowskiego i Sebastiana Noskowskiego, w r. 1553 dał swemu stryjecznemu bratu Wojciechowi Lwowskiemu z Ostroroga, kasztelanowi santockiemu (P. 1396 k. 61). Obaj oni, dziedzice Lwówka, w nadziei osiągnięcia ugody, w r. 1553 limitowali termin sprawy o część "Gniewiecką" miasta Kleczew (P 894 k. 356). Uzyskał 23 VII 1556 r. wieczystą donację wsi Topolna i Osmólska Wieś w ziemi gostynińskiej, teraz w pewnej sumie trzymanej od królowej Bony przez Łukasza Nagórskiego, z tym warunkiem, iż wsie te może wykupić od Nagórskiego kiedy zechce (MRPSum. V 7521). Kunino Wielkie w p. pozn. w r. 1558 sprzedał wyderkafem za 3.000 zł Maciejowi Niegolewskiemu (P. 899 k. 70, 1396 k. 552). Części miasta Kleczew i wsi Jabłonka Wielka osiadła, Jabłonka Mała pusta, Rostoka, Jarotki i Przerowno w p. kon. w r. 1559 sprzedał za 5.000 grz. Wojciechowi Przyjemskiemu (P.1396 k. 731v). Z działów przeprowadzonych z synami stryjecznego brata Wojciecha w r. 1559, po śmierci stryja Stanisława, wziął Lubosz, Charzewo, Chudopsice oraz dwa łany zwane Wolsztyńskie Ślady, należące do miasta Lwowa (Lwówka), także inne cząstki tamże, wreszcie połowę trzeciej cześci miasta Lwów (P. 900 k. 642). Wieś Komorowo p. pozn. w r. 1560 sprzedał wyderkafem za 1.000 grz. Dobiesławowi Rozbickiemu (P. 1396 k. 798v). Na wydatki oraz budowę zamku międzyrzeckiego dostał 8 IX 1561 r. zapis 6.000 zł na dobrach tej królewszczyzny (MRPSum. V 8997). T. r. zmarł nie pozostawiając potomstwa, a spadkobierczyniami Lwówka, Trzciela i innych dóbr były siostry, Anna Sieniawska (P. 905 k. 39) i Urszula Chodzieska (ib. k. 290, 346). zob. tablice 1-4.

@tablica: Ostrorogowie h. Nałęcz 1

@tablica: Ostrorogowie h. Nałęcz 2

@tablica: Ostrorogowie h. Nałęcz 3

@tablica: Ostrorogowie h. Nałęcz 4

Anna z Ostroroga, matka ks.. Andrzeja Dzierżanowskiego, opata wągrowieckiego, zmarła 4 XI 1566 r. (Nekr. Cyst. Wągrow.).

"Ur." Karol Alojzy O. zaślubił 9 IV 1820 r. "uczc." Annę Katzenelbogen, pannę 25-letnią rodem z miasta Międzyrzecza, nawróconą z luteranizmu (LC Michorzewo).

>z Ostroszców (dziś Ostrożce) w pow. kcyń. Jan w r. 1469 płacił winę Barbarze i Jadwidze, siostrom z Jadownik (G. 9 k. 247). Jana Ostroszskiego z Ostroszców Stanisław ze Szczytnikm, działający w imieniu Jadwigi Krzywosądzkiej, żony Adama z Ostroszców, wzywał w r. 1475 do uiszczenia trzech grzywien (Py. 16 k. 3v). Marcin, Jan i Wojciech, bracia rodzeni, niedzielni, dziedzice w Wielkich Ostroszcach, całą wieś Mokre oraz połowę wsi Ostroszce w p. kcyń. sprzedali wyderkafem w r. 1495 za 300 grz. Wojciechowi Krotoskiemu (P. 1381 k. 61; Kc. 8 k. 73). Ów Krotoski w r. 1501 trzymał wyderkafem od Marcina i Wojciecha, dziedziców z Ostroszców, wieś Mokre w sumie 299 zł węg. (P. 859 k. 192, 1389 k. 154).

>Ostrowąscy (h. Wieniawa?), z Ostrowąsa w pow. gnieźn., wsi dziś nie istniejącej. Tomasz z Ostrowąsa ok. r. 1423 miał termin z Jadwigą z Szyszyna i córką jej Klarą (G. 3 k. 31). Tomasz, Tomek O. na połowie Ostrowąsa, na całej wsi Święta i na części wsi Mirosłowice oprawił w r. 1435 posag żonie Katarzynie (P. 1378 k.185). Kwitował w r. 1437 Andrzeja niegdy z Szadka z sumy 132 i pół grzywien, należnej za połowę Jastrzębnik, sprzedaną mu przez żonę Tomasza, Katarzynę (Gr. Kal. 2 k. 32v). Wacław Kłonowski w imieniu żony swej Anny oraz sióstr jej, Elżbiety i Doroty, córek Andrzeja Ogona z Jastrzębnik, żądał w latach 1442, 1443, 1444 od Tomasza i jego żony uiszczenia się (ib. 6 k. 66, 175; I. Kal. 3 s. 58). Tomasz w r. 1444 na Piotrkowicach i połowie Półwsi oprawił żonie 400 grz. posagu (P. 1379 k. 75). Jastrzębniki t. r. sprzedał wyderkafem za 100 grz. Nawojowi (ib.). Katarzyna swą ojczystą część w tej wsi zrezygnowała w r. 1446 Annie, żonie Wacława ze Skałowa, Elżbiecie i Dorocie, córkom Andrzeja Ogona z Jastrzębnik (I. kal. 4 k. 21v). Katarzyna, żona Tomka, w latach 1447-1448 pozywała Małgorztę, żonę Mikołaja z Wrotkowa (Py. 9 k. 120v, 12 k. 188). Tomasz z Ostrowąsa, O., chyba ten sam, w r. 1461 żonie Katarzynie oprawił 200 grz. posagu (P. 1384 k. 113). Był w r. 1465 jednym z arbitrów czyniących zgodę między braćmi z Gorynina (Kon. 2 k. 83). Na części Ostrowąsa oprawił w r. 1471 żonie Katarzynie 400 grz. posagu (P. 1385 k. 123v). Dziedzic w Ostrowąsie i Piotrkowicach, jezioro Szczepy leżące przy drodze między Ślesinem i Lubomyślem, sprzedał wyderkafem za 200 grz. Janowi i Marcinowi, braciom z Wielkiego Sławoszewa, którzy w r. 1480, już po śmierci Tomasza, uzyskali tam intromisję (I. R. Kon. 10 k. 120v). Katarzyna z Jastrzębnik, wdowa po Tomaszu z Ostrowąsa, w r. 1485 scedowała Maciejowi Jastrzębskiemu 400 grz. posagu, które z jej ojcowizny w Jastrzębnikach podniósł był Tomasz O., i oprawił je na swej części w Ostrowąsie i na całych Piotrkowicach (I. R. Kon. 1 k. 157v). Bliższość do Piotrkowic po owej Katarzynie dziedziczył w r. 1500 Maciej Jastrzębski z tytułu powyższej cesji (ib. k. 299). Tomasz był niewątpliwie bezdzietny, bowiem Małgorzata, żona Sędziwoja Suszewskiego, kwitowała w r. 1494 z posagu i wiana z dóbr rodzicielskich jak też z dóbr po rodzonym wuju Tomaszu O-im, braci stryjeczno-rodzonych Jana i Mikołaja z Wiśniewa (ib. k. 239).

Jan z Ostrowąsa ręczył w r. 1477 za 300 grz. zakładu za Chebdę i Jana, braci z Góry, iż stawią się przed starostą (ib. k. 92v). Barbarze z Ostrowąsa z racji zadanych jej ran Bierwold z Półwieska i Siedlca w r. 1481 zeznał 3 grz. i w tej sumie sprzedał jej wyderkafem trzy morgi roli w Siedlcu (ib. k. 131).

Bracia rodzeni, Mikołaj i Jakusz. Mikołaj, w r. 1483 pleban i dziedzic w Ostrowąsie (G. 12 k. 26v), jeden półłanek "Rochaczewski" i drugi "Wolwarkowy" w swej części Ostrowąsa w r. 1488 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 10 zł węg. bratankowi swemu Janowi O-mu (G. 13 k. 97v), zaś w r. 1490 zobowiązał się całą część tamże sprzedać wyderkafem za 60 grz. rodzonemu siostrzeńcowi, Marcinowi Boszkowskiemu (G. 15 k. 54). Zastawił w r.1494 swe tamtejsze części za 60 zł węg. wyderkafem Jakubowi Baranowskiemu (G. 16 k. 65v), zaś w r. 1495 łan folwarczny dał w posagu bratanicy Barbarze, wdowie po Macieju Baranowskim (ib. k. 10). Jakub, Jakusz, brat ks. Mikołaja, mąż Tomisławy z Chlebowa, po jej śmierci ksiądz, był ojcem Jana i wspomnianej wyżej Barbary Baranowskiej. Jan "Braszka" (Brzezka, Brzestka, Brzeżek) O., w r. 1486 uzyskał termin przeciwko Uniesławowi Szyszyńskiemu i jego synowi Stanisławowi (G. 22 k. 74). Dziedzic w Ostrowąsie, nie żył już w r. 1494, kiedy jego córka Wyszka (Warszka?) ojczystą część w Nadarzycach p. gnieźn., bliższość po matce, oraz tę część, którą ojciec trzymał był wyderkafem od ks. Mikołaja O-go, za 30 grz. sprzedała szwagrowi Marcinowi Bieganowskiemu (P. 1383 k. 31). Bartłomiej Nadarzycki zapisał jej wtedy na połowie części ojczystej w Nadarzycach posag 10 grz. (ib.). Inna córka tegoż Jana "Braszki", Anna, żona Marcina Bieganowskiego, pozywała ok. r. 1518 swą ciotkę Barbarę z Ostrowąsa, wdowę po Macieju z Baranowa, o to, iż z domu swego syna Jakuba Baranowskiego w Ostrowąsie przybyła do domu zmarłego ks. Mikołaja, dziedzica w Ostrowąsie i tamtejszego plebana, rodzonego stryja ojca Anny, i zabrała stamtąd rzeczy o wartości 25 grz. (G. 259 k. 92). Z kolei ta Barbara, córka zmarłego Jakusza z Ostrowąsa, dziada Anny, oświadczyła, iż ten biorąc za żonę już nie żyjącą Tomisławę, dziedziczkę w Chlebowie, wziął za nią 40 grz., miał córkę a owdowiawszy został księdzem (ib. k. 98, 99). Zob. tablicę.

@tablica; Ostrowąscy

Jan O. z Kozarzewa czwartą część tej wsi w p. kon. dał w r. 1446 Andrzejowi z Małej Kłobi w zamian za sołectwo w Sławęcinie i dopłatę 80 grz. (P. 1379 k. 142v). Żył chyba jeszcze w r. 1463 (P. 1383 k. 185v).

"Szl." Jan, syn zmarłego Stanisława, sołtysa w Ostrowąsie, w r. 1479 (G. 10 k. 79), niewątpliwie do tych przypuszczalnych Wieniawitów nie należał. Wątpliwa jest też przynależność Elżbiety z Ostrowąsa (Odrowąża?), żony Pawła z Ostrowąsa, która w r. 1482 kwitowała swego rodzonego brata Jana z Grzybowa ze swych rodzicielskich dóbr w Grzybowie (G. 12 k. 4a).

Zob.: Baranowscy, Bieganowscy, Broniszowie, Wiśniewscy.

>Ostrowiccy, Ostrowieccy, różni. Marcin, Jan i Wojciech, bracia rodzeni, niedzielni, dziedzice we wsi Ostrowce, dwa łany osiadłe i trzy puste w Sławoszewku p. kcyń. w r. 1494 sprzedali wyderkafem za 25 zł węg. Wojciechowi Miruckiemu (P. 1383 k. 22v). Elżbieta, w r. 1550 żona Gabriela Gorazdowskiego. Bartłomiej, Piotr, Wojciech, Feliks, bracia rodzeni w r. 1595 (Kc. 121 k. 840). Jan kwitował w r. 1600 Stefana i Jana braci Strzeleckich z 440 zł (N. 164 k. 370). Maciej od Tomasza Wybczyńskiego w r. 1631 kupił za 900 zł wsi Sawno p. świec. (N. 223 k. 843). Barbara z Ostrowic, w r. 1636 żona Gabriela Gądeckiego. Bartłomiej, Piotr, Wojciech i Feliks, Franciszek, Kazimierz, Teresa i Barbara, synowie i córki zmarłego Marcina, w r. 1640 pozwani przez Fabiana Kowalkowskiego (P. 165 k. 894). Dorota O-a, dziedziczka części Ostrowitego, w r. 1651 żona Jana Chlebowskiego (Z. T. P. 30 s. 685b). Eufrozyna, w latach 1654-1660 żona Andrzeja Kossa. Anna, w r. 1654 już nie żyjąca, żona Jerzego Białochowskiego. Krystyna, żona Stanisława Pinińskiego, nie żyjącego już w r. 1711. Adam, syn zmarłego Jakuba i Marianny, żył w r. 1714. Marianna O-a, wdowa po Franciszku Sicińskim, 2-o v. w r. 1714 żona Jana Kocięskiego (N. 197 k. 118). Barbara wyszła przed 27 IX 1730 r. za Adama Wieszczyckiego. Apolonia, żona pierwsza Samsona Krupockiego, oboje nie żyli już w r. 1740. Walenty, stolnik trębowelski w r. 1740 (N. 206 s. 177). Adam zmarł w Kurowie we wrześniu r. 1749 (LM Kwieciszewo), Marcin, w r. 1767 mąż Ludwiki Moszczeńskiej, córki Wojciecha i Katarzyny Malanowskiej (Kc. 147 k. 175v). Należał zapewne, jak i niektórzy inni tu wymienieni, do O-ch h. Dołęga, wiodących się z Ostrowitego w ziemi dobrzyńskiej. Walenty i Rozalia, rodzice Ulenty Magdaleny, ur. 2 V 1799 r. w Żydowie (Lb Żydowo). Panna Anna, z Pogrzybowa, chrzestna 21 V 1807 r. (LB Pogrzybów), wyszła przed 11 X 1808 r. za Konstantego Turzyńskiego. Maciej i Katarzyna Łęska, rodzice Antoniego, zmarłego 28 III 1822 r., w wieku 18 lat (LM Św. Małgorzata, Pozn.). Ta Katarzyna (Łędzka) zmarła 25 X 1824 r. mając lat 50. Pozostał mąż Maciej O. mieszjkający w Zaborowie (ib.).

>Ostrowiccy z Ostrowitego w pow. rypińskim. Dziersław O. z Ostrowitego, któremu za niestawienie się na wyprawę w r. 1497 skonfiskowano folwark w Białym Jeziorze p. kośc. (A. K. H. IX 277). Jakub, zabity w Dolsku przez Jerzego Sąpińskiego, a obwołania głowy dokonano 13 IX 1953 na tamtejszym cmentarzu przy okazji pogrzebu, na wezwanie Jerzego Malechowskiefgo działającego w imieniu Bartłomieja O-go z pow. rypińskiego, rodzonego brata zabitego, jak również Feliksa O-go, syna zabitego (P. 959 k. 1278).

>Ostrowieccy z Ostrowiecza (Ostrowieczna) w p. kośc. Wichna, żona Wojciecha (!) z Ostrowieczna, oraz dzieci jej, w r. 1438 pozywali Jakuba Pokrzywnickiego (Kośc. 17 s. 68). Michał i Piotr z Ostrowieczna Wielkiego, synowie Wichny, pozywali w r. 1438 Jana Okalskiego (ib. s. 68). Paweł Jezierski jako prokurator swych wujów, Michała i Piotra dziedziców w Ostrowiecznie, zeznał w r. 1440 posag 15 grz. Janowi z Jeżewa (Kośc. 17 s. 167). Pozywała Wichnę w latach 1443 i 1444 Małgorzata, żona Jana Okalskiego (ib. s. 349, 470, 518). Piotr i Michał, synowie Wichny, niedzielni z Ostrowieczna, w r. 1444 ręczyli za matkę siostrze swej Małgorzacie, żonie Olbrachta z Dolska, iż uiści jej 4 grz. (Kośc. 17 s. 401). Matka i owi synowie uzyskali t. r. termin przeciwko Małgorzacie, żonie Jana z Okali (ib. s. 459). Mieli t. r. płacić winę, bo nie stanęli z pozwu Małgorzaty niegdy z Dolska (ib. s. 502). Wichnie, wdowie po Adamie (!) z Ostrowieczna, oraz jej niedzielnuym synom, Michałowi i Piotrowi, Paweł z Zacharzewa w r. 1446 sprzedał za 150 grz. pięć łanów osiadłych w Grudzielcu p. kal. (P. 1379 k. 162). Tym bracim, "niegdy O-im", zeznał w r. 1447 sumę 10 grz. Krystyn z Dalebuszek (Kośc. 18 s. 13).

Wawrzyniec, syn zmarłego Jana niegdy z Ostrowieczna, zwanego "Kosisko", pozywany był w r. 1449 przez Stanisława Broniszewskiego z Ostrowieczna (ib. 19 k. 23v), zaś w r. 1450 przez Stanisława z Wielkiego Ostrowieczna (ib. k. 49). Stanisław, dzedzic w Ostrowiecznie, t. r. oprawił na tej wsi 100 kop gr. posagu żonie swej Annie (P. 1381 k. 48). Wincenty, mąż Elżbiety, wdowy 1-o v. po Zygmuncie Sokołowskim z Russocina, która trzecią część posagu 200 grz., t. j. 66 grz. i 18 gr., oprawionego przez pierwszego męża Zygmunta na połowie Russocina, dała w r. 1471 obecnemu mężowi (P. 1385 k. 98v). Kupił Wincenty w r. 1477 za 100 grz. od Marcina, syna zmarłego Jana Szypłowskiego pięć łanów z karczmą w Malechowie p. kośc. (P. 1386 k. 92). Elżbieta w r. 1481 kwitowała ze swej oprawy na Russocinie synów swych z pierwszego małżeństwa Macieja i Mikołaja z Russocina (Kośc. 227 k. 87v). Nie żył już Wincenty w r. 1485, kiedy do Russocina owdowiałej Elżbiety intromitowali się w sumie 50 grz. bracia Jakub i Wacław, dziedzice Kęszyc, którym ona za tę sumę zastawiła trzy łany w tej wsi (Kośc. 228 k. 5, 230 k. 103v). Żyła jeszcze w r. 1486 (Kośc. 3 k. 5v). Pozostawił Wincenty córki, Katarzynę i Annę, żonę Eliasza Rokossowskiego, które dokonały działów ojcowizny w Ostrowiecznie z siostrą ojca Katarzyną, cysterką w Owińskach. Ta Katarzyna bratanicy Annie w r. 1489 dała " z miłości " trzecią część ze swojej trzeciej części Ostrowieczna, zaś dwie pozostałe części owej trzeciej części jednocześnie sprzedała jej wyderkafem za 40 grz. (P. 1387 k. 108). Była Katarzyna ksienią w Owińskach w r.1501 (P. 859 k. 190), nie żyła już w r. 1505 (P. 1390 k. 54v). Z córek Wincentego, Katarzyna, już żona Wawrzyńca Lipowskiego, i Anna zamężna Rokossowska w r. 1493 zawarły układ z ciotką Katarzyną, zakonnicą, dotyczący nie tylko ojcowizny w Ostrowiecznie, ale i dóbr macierzystych w Malechowie i Dzierżanowie (Kośc. 230 k. 3v). Małżonkowie Lipowscy pozywali t. r. małżonków Rokossowskich (P. 856 k. 11c). Anna Rokossowska połowę Wielkiego Ostrowieczna w r. 1499 sprzedała za 80 grz. siostrze Katarzynie Lipowskiej (P. 1389 k. 32v). Obie siostry wraz z ciotką zakonnicą, Katarzyną sprzedały wyderkafem za 150 grz. połowę Malechowa ks. Janowi Błociszewskiemu, plebanowi w Lubiniu, i w r. 1501 ręczyły mu za uwolnienie tych dóbr (P. 859 k. 190). Anna Rokossowska w r. 1505 już nie żyła (P. 862 k. 62v).

Andrzej O., 1519 r. stryj Zofii, wdowy po Zygmuncie Sosnkowskim (?), 2-o v. żony Stanisława Oborskiego (P. 1392 k. 326). Barbara O-a w r. 1524 pozywała swego rodzonego brata Wojciecha Chlewskiego, dziedzica w Wielkim Ostrowiecznie (Kośc. 26 k. 420). Barbara, w r. 1525 żona Szymona Zberkowskiego ze Zberek w p. pyzdr. Anna, córka Wawrzyńca O-go, nie żyjącego już w r. 1529 (P. 1393 k. 319), żona 1-o v. Jakuba Szlachcińskiego Spytka, 2-o v. w latach 1526-1529 żona Benedykta Jarosławskiego, dziedziczka części Ostrowieczna (ib. k. 139, 319). Klemens i jego żona Helena część ich w Malechowie w r. 1530 dali z dopłatą 100 grz. wspomnianym wyżej małżonkom Jarosławskim, biorąc w zamian części w Ostrowiecznie (Kośc. 345 k. 139). Oboje ci małżonkowie połowę Ostrowieczna w r. 1546 sprzedali za 500 grz. Janowi Tarzeckiemu, zapewne już wtedy ich zięciowi (P. 1395 k. 247v). Córka Klemensa, Katarzyna była żoną tego Tarzeckiego, który w r. 1546 na połowie połowy Ostrowieczna oprawił jej 200 grz. posagu (ib. k. 202). Żyli jeszcze oboje Tarzeccy w r. 1552, a Katarzyna była wdową 1572 r. Dorota O-a z Ostrowieczna (Ostrowiecza), w latach 1578-1588 żona Wojciecha Tarzeckiego, wdowa w latach 1590-1606, nie żyła już w r. 1608. Walenty Ostrowiecki, w r. 1584 mąż Heleny Woleńskiej (I. Kal. 50 s. 733).

Panna Katarzyna, w r. 1692 przyszła żona Wojciecha Włostowskiego, nie wiem, czy może być łączona z powyższymi.

>Ostrowscy na terenie Wielkopolski zachodniej nastręczają niemałe trudności w segregowaniu wedle gniazd czy herbów. Większość noszących to nazwisko a jawiących się tutaj, to postacie luźne, nie powiązane w jakieś genealogiczne całości, albo też grupki rodzinne zgoła drobne. W Wielkopolsce w XVI wieku w ówczesnych rejestrach poborowych mamy odnotowanych 19 miejscowości o nazwie Ostrów, a ileż ich było ponadto w innych prowincjach RZpltej! Jeśli sobie uprzytomnimy, że heraldycy znali kilkanaście rodzin tego nazwiska różnych herbów, jeśli ponadto będziemy pamiętali o wielkiej ruchliwości szlachty, o łatwości przenoszenia się z jednego województwa do drugiego, staną się jasne kłopoty z segregacją poszczególnych osób. Stąd tak wiele ich znajdzie się w grupie "różnych', trzeba bowiem być bardzo ostrożnym z przydzielaniem automatycznie do rozmaitych herbów lub wsi o nazwie Ostrów poszczególnych osób tylko na tej zasadzie, że występowały w tym samym powiecie, w którym leżała dana wieś.

>Ostrowscy h. Korab, z Ostrowa w p. sieradzkim. Stanisław z pow. sieradzkiego otrzymał w pewnej sumie od małżonków Mikołaja i Anny Naczesławskich połowę części ich w Naczesławicach p. kal., a przed 1558 prawa do tej części zbył Piotrowi Naczesławskiemu (I. Kal. 23 k. 729). Anna O-a "Zdzieszkówna", w r. 1559 żona Andrzeja Słuszkowskiego (P. 1396 k. 781v). Mikołaj O. "Zdzieszek" w r. 1562 bratu rodzonemu Sebastianowi "Zdzieszkowi" O-mu sprzedał za 40 zł części wsi Ostrów Kuszno i Ostrów Winków w p. sier. (P. 1397 k.196; I. Kal. 27 s. 333). Stanisław, cyster wągrowiecki, opat przemęcki w r. 1589 (M.K. 133 k. 290; Kośc. 270 k. 1) i sulejowski, biegły w hebraistyce, łacinie, grece, zwany "mallens haereticorum", zmarł 1 V 1596 r. (Nekr. Cyst. Wągrow.; Nekr. Bledzew, tu data zgonu 21 XI). Walenty, syn zmarłego Macieja, nie żującego już w r. 1612, mąż Barbary Wyganowskiej 1608 r., na połowie części Ostrowa w p. sier. w r. 1612 oprawił jej 1.000 złp posagu (P. 1408 k. 43). Nie żył już w r. 1616, kiedy Barbara, już 2-o v. żona Stanisława Bielawskiego, z racji oprawy uzyskanej od pierwszego męża kwitowała się ze Stefanem Domiechowskim (I. Kal. 82 s. 30). Jan "Zdzieszek" O. uzyskał w r. 1647 zapis 1.000 złp od Aleksandra Czepowskiego, od którego wydzierżawił jednocześnie części wsi Dąbrowa i Gorzuchy (I. Kal. 113 s. 707, 709, 1105). Żoną tego Czepowskiego była wtedy Helena O-a (ib.). Jan "Zdzieszek" O., wojski wieluński, w r. 1665 pozywał Stanisława Bratkowskiego (I. Kon. 57 k. 362).

August, z Maluszyna w Król. Polskim, świadek 16 XI 1869 r. (LC Wysocko W.).

>Ostrowscy h. Rawicz, z Ostrowa w pow. radomskim. Stanisław hr. O., właściciel Kościelca w Galicji, mąż Julii Mańkowskiej, chrzestnej 23 XI 1873 r. (LB Ostroróg). Teresa, córka hr. Antoniego i Antoniny z Michałowskich, siostra Przemienienia Pańskiego w Poznaniu, zmarła 17 V 1903 r., mając 72 lata (LM Św. Marcin, Pozn.). Ludwika (Maria Ludwika), córka hr. Juliusza i Marii z Tyszkiewiczów, ur. w r. 1883 14 I, zaślubiona w Warszawie 14 IX 1904 r. Janowi hr. Żółtkowskiemu z Czacza. Maria z Turnów, ur. 28 XII 1879 r., zaślubiła w Poznaniu 14 I 1908 r. hr. Tomasza O-go, zmarła 8 VIII 1930 r. (LM Św. Marcin, Pozn.).

>Ostrowscy (h. Sulima?), nie wiem z którego Ostrowa. Pisali się "Z Oporowa", co pozwala snuć domniemania co do herbu.

Jan z Oporowa O., wojski kruszwicki, nie żył już w r. 1672, a jego testament był spisywany (oblatowany?) w Radziejowie 7 X 1654 r. Wdowa po nim, Małgorzata Wilczyńska, w r. 1672 już 2-o v. żona Jakuba Trzaskowskiego, wraz z córką Marianną Ewą O-ą, żoną Stanisława Goźlińskiego, pozywała wtedy Wojciecha Wietrzykowskiego (P. 199 k. 421v, 610v). Ta Marianna Ewa była 2-o v. żoną Świętosława Zagórskiego, zaś 3-o v. w r. 1722 Franciszka Zborowskiego. Nie żyła już w r. 1731.

Stanisław, dziedzic Słaboszewka w p. kcyń.,nie żyjący już w r.1666 (Kc. 46 k. 36, 108), był ojcem Macieja i Marcina.

1) Maciej z Oporowa O., syn Stanisława, w r. 1666 mąż Heleny z Markowic Rożniatowskiej, był w r. 1685 kwitowany wraz z nią przez Annę Golińską, wdowę po Macieju Paruszewskim, jej syna Jana i córkę Helenę zamężną Siedlecką ze sprawy o zabicie ich męża i ojca (G. 88 k. 50v). Oboje małżonkowie zawierali w Jankowie 26 II t. r. z Janem Lubomęskim kontrakt pod zakładem 5.500 złp (ib. k. 51), dotyczący zapewne małżeństwa z tym Lubomęskim ich córki Anny. Maciej umarł między r. 1695 a 1707. Wdowa dziedziczną wieś Jankowo w r. 1707 zastawiła na trzy lata za 20.000 złp synowi Pawłowi (G. 92 k. 109v). Żyła jeszcze w r. 1732 (B.). Synowie: Wojciech, występujący w latach 1695-1732 (B.), Jan i Paweł, o których niżej, Kazimierz, znany z lat 1699-1732 (B.). Córka Anna, żona 1-o v. (chyba już 1685?) Jana Lubomęskiego, wyszła 2-o v. w r. 1687 za Aleksandra Orzelskiego, a 3-o v. w r. 1700 była żoną Józefa Bartulta (B.). Zapewne także Macieja córką była Katarzyna, chrzestna 15 VI 1695 r. i 24 IX 1702 r. (LB Pakość).

(1) Jan z Oporowa O., syn Macieja i Rożniatowskiej, występował w latach 1699-1732 (B.). Pozywany był w r. 1722 wraz z rodzonym bratem Pawłem i stryjecznym Maciejem przez Jakuba Komierowskiego (Z. T. P. 41 k. 273). Dziedzic t. r. w Jankowie i w pustce Mikołajkowo p. gnieźn. (G. 94 k. 238). Z żony Teresy (Wiktorii), żyjącej jeszcze 27 VIII 1742 r. (LB Pakość), miał syna Antoniego Józefa, ur. w Jankowie, ochrzcz. 20 III 1718 r., oraz córki: Jadwigę Teresę, ur. tamże, ochrzcz. 3 X 1719 r., Petronellę Annę, ur. tamże, ochrzcz. 14 VII 1721 r., Wiktorię, ur. tamże, ochrzcz. 10 I 1724 r. (LB Pakość).

(2) Paweł z Oporowa O., syn Macieja i Rożniatowskiej, występował w r. 1695 (B.). Na połowie dóbr swych w r. 1718 oprawił 8.000 złp posagu żonie Dorocie Cerekwickiej, córce Stanisława, podczaszego wschowskiego, i Doroty Jaraczewskiej (P. 1162 k. 47). Wraz z bratem Janem w r. 1729 zawierali ugodę z Franciszkiem Kowalskim, spadkobiercą siostry Bogumiły, żony Paruszewskiego, dziedzica części Jankowa i Mikołajkowa (P. 1218 II k. 9).

2) Marcin z Oporowa O., s.yn Stanisława, w r. 1687 mąż Teofili Jerzmanowskiej (B.), nie żył już w r. 1722, kiedy jego syn Maciej wraz z braćmi stryjecznymi pozywany był przez Jakuba Komierowskiego (Z. T. P. 41 k. 273). Zob. tablicę.

@tablica: Ostrowscy (z Oporowa)

>Ostrowscy h. Topór, Starża, z Ostrowa w p. nakiel., parafii Samsieczno, niekiedy nader trudni do rozróżnienia od O-ch z Ostrowa pod Gniewkowem w p. inowrocł.

Wojtek z Ostrowa w r. 1433 (N. 143 k. 8). Jan, dziedzic w Ostrowie na dwóch częściach tej wsi w r. 1456 oprawił 150 grz. posagu żonie Elżbiecie (ib. k. 76). Żył jeszcze w r. 1476 (N. 145 s. 105). Marcin O., w r. 1487 wuj Anny i Maruszy, córek Niemierzy Kiszewskiego (N. 146 s. 12).

Bracia rodzeni Mikołaj i Michał, może synowie wspomnianego wyżej Jana?

1. Mikołaj, w r. 1493 mąż Agnieszki Słupskiej, wdowy 1-o v. po Marcinie Tłukomskim (P. 23 k. 239). Wspólnie z bratem Michałem dziedzic w Ostrowie, wraz z nim w r. 1497 pozywał o 50 zł węg. Jana (Kazanowskiego) Litwosza (N. 146 s. 172). Agnieszce Słupskiej w r. 1508 płacili winę jej rodzeni bracia, Wojciech i Marcin Słupscy, dziedzice w Suchorężcu, bo jej nie uiścili 100 zł węg. długu (Kc. 8 k. 108v). Mikołaj w r. 1511 występował jako stryj Katarzyny, żony Mikołaja z Nadborowa (Kc. 8 k. 139v). Osiem pustych łanów w Samsiecznie w r. 1514 sprzedał wyderkafem za 10 grz. Janowi Broniewskiemu (G. 335a k. 31v). Mikołaj nie żył już w r.1524, zaś Agnieszka zmarła właśnie t. r. (Kc. 8 k. 150). Macieja, Wawrzyńca, Dorotę i Annę, synów i córki Mikołaja i Agnieszki, pozywali w r. 1524 rodzeni ich wujowie, Wojciech i Marcin Słupscy (Kc. 8 k. 150). Maciej i Wawrzyniec kwitowali t. r. wuja Wojciecha Słupskiego, dziedzica Suchorężca, z 13 zł na poczet sumy 40 zł, którą zapisał był ich zmarłemu ojcu (ib. k. 161v, 162). Ów Słupski w r. 1525 zapisał sumę 8 zł swej siostrzenicy, pannie Annie O-ej (Kc. 2 k. 42), zaś siostrzeńcy Maciej i Wawrzyniec kwitowali go wtedy z posagu swej matki (ib. k. 42v). Ten sam niewątpliwie Maciej O. występował w r. 1533 jako stryj Katarzyny Słupskiej, żony Jana Kościelskiego, kasztelana łęczyckiego (N. 213 k. 32), w r. 1534 jako stryj Katarzyny Leskiej, żony Michała Roga Radzickiego (ib. k. 42v), w r. 1537 jako stryj Katarzyny Komornickiej, wdowy po Janie Gliszczyńskim (G. 335a k. 217), w r. 1538 jako stryj Barbary Włościborskiej, żony Piotra Skarżyńskiego zw. Jałmużna (P. 1394 k. 208v.) i Urszuli Włościborskiej, żony Jakuba Czapiewskiego (ib. k. 209), w r. 1541 jako stryj Gertrudy z Danaborza, żony Janusza z Kościelca, wojewodzica brzeskiego-kuj. (G. 335a k. 259; P. 1394 k. 430). Żona Macieja, Elżbieta Gliszczyńska, wdowa 1-o v. po Janie Luchowskim, prawa swe do wsi Luchowo (Lochowo), nabyte od Anny Luchowskiej, matki pierwszego męża, sprzedała w r. 1542 za 100 grz. Andrzejowi Poczałkowskiemu (N. 213 k. 90). Była Elżbieta wdową także i po drugim mężu, kiedy jej w r. 1545 Stanisław Topolski, burgrabia w Krajence, sprzedał wyderkafem za 30 zł dwa łany w Luchowie p. nakiel., otrzymane wyderkafem od jej pierwszego męża za 30 zł (N. 213 k. 108v). Już jako 3-o v. żona Wojciecha Dembińskiego, w r. 1555 kwitowała Jana Krotoskiego, kasztelana inowrocławskiego, dziedzica połowy Luchowa, z sum oprawionych jej przez pierwszego męża (ib. k. 184v). Synowie Macieja i jej to Maciej i Mikołaj. Wraz z siostrą Katarzyną pozostawali oni pod opieką Mikołaja O-go, stryjecznego brata ojca. Ten w r. 1545 ich części w Luchowie, kupione przez ojca za 100 grz. od Andrzeja Poczałkowskiego, wydzierżawił Janowi Krotoskiemu (?) (P. 884 k. 229v). Chyba ten sam Maciej, syn Macieja nie żyjącego już w r. 1600, który wówczas na połowie części swych w Ostrowie oprawił 800 złp posagu żonie Katarzynie Pląskowskiej, córce Jerzego, i spisał z nią wzajemne dożywocie (P. 1403 k. 689v, 690v). Ten Maciej w r. 1611 uzyskał zapis 65 zł od Stanisława Turzyńskiego (N. 167 k. 787).

2. Michał O., brat rodzony Mikołaja, mąż Doroty Tupadlskiej, która w r. 1491 dwa łany w Tupadłach p. kcyń. sprzedała wyderkafem za 20 grz. Andrzejowi Rzemieniewskiemu (P. 1387 k. 139). Zapisała w r. 1494 dług 4 zł węg. Pawłowi z Łankowic, stryjowi, i Andrzejowi, bratankowi (Kc. 8 k. 62). Skwitowany został Michał w r. 1500 przez Jana Łankowskiego z 30 zł wyderkafu na czterech łanach w Ostrowie (N. 146 s. 240). Wspólnie z bratem Mikołajem jeden łan osiadły i trzy łany puste w Ostrowie t. r. sprzedali wyderkafem za 20 zł węg. temuż Łankowskiemu (ib. s. 304). Michał swą część w Samsiecznie t. r. sprzedał za 200 zł węg. Janowi (Kazanowskiemu) zw. Litwosz (N. 146 s. 306). Żona Dorota części rodzicielskie w obu Tupadłach w r. 1501 sprzedała za 200 grz. Mikołajowi i Maciejowi, braciom, dziedzicom w Tupadłach (P. 1389 k. 171v). Wzywany był w r. 1510 przez Agnieszkę, wdowę po Macieju Łabiskim z Wierzchucina, do uiszczenia 10 zł węg.(N. 146 s. 485). Łan osiadły w Samsiecznie w r. 1520 sprzedał wyderkafem za 10 zł węg. Wojciechowi Błogowskiemu (G. 335a k. 52). Chyba już nie żył w r. 1541, bo jako "stryj" Gertrudy z Danaborza Kościelskiej działał wtedy jego syn Mikołaj (P. 1394 k. 430). Synowie Michała: Stanisław, Jan, Mikołaj i Wojciech. Córka Jadwiga, w latach 1510-1516 żona Wawrzyńca Siernickiego, który trzymał wyderkafem części w Ostrowie, nabyte zapewne od teścia (G. 335a k. 42).

1) Stanisław, syn Michała i Tupadlskiej, uzyskał od brata Mikołaja w r. 1549 zapis 70 zł długu, jednocześnie temu bratu sprzedając za 300 zł części rodzicielskie w Wielkim i Małyn Samsiecznie (P. 888 k. 309). W innym zapisie mowa, iż w r. 1549 część tę, należną mu z działów z braćmi, dał Mikołajowi "z miłości braterskiej" (P. 1395 k. 500v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1555 (P. 1396 k. 301).

2) Jan, syn Michała i Tupadlskiej, czwartą część w Małym Samsiecznie pustkach, przypadającą mu z działów braterskich, w r. 1544 wyderkafem sprzedał za 24 zł Tomaszowi Czucharskiemu (N. 213 k. 101), zaś w r. 1546 sprzedał ową część wyderkafem za 50 zł Janowi Krzesińskiemu (N. 213 k. 110v). Żona Jana, Barbara pozywała w r. 1548 Wojciecha Słupskiego z Wielkiego Suchoręcza (Kc. 11 k. 117v). Była to córka Bernarda Grocholskiego, żyła jeszcze w r. 1551 (P. 891 k. 77). Jan w r. 1558 pozywał Dobieszewskich, synów i córki Wawrzyńca (G. 37 k. 420). Nie żył już w r. 1570 (N. 156 k. 80v). Druga żona, Anna Domasławska, już w r. 1571 2-o v. żona Piotra Bojarskiego, pozywała wtedy Jana Gliszczyńskiego z Glisna (N. 156 k. 444v). Synowie: Jan, Adam, Mikołaj, Maciej i Bartłomiej. Córka Katarzyna, w latach 1577-1582 żona Zygmunta Krąpiewskiego.

(1) Adam, syn Jana i Grocholskiej, w imieniu własnym i braci w r. 1570 kwitował z 60 zł stryja Mikołaja O-go (N. 156 k. 80v). Wraz z braćmi był w r. 1571 dziedzicem w Wielkim Samsiecznie (ib. k. 404). Dziedzic części tej wsi, dał w r. 1575 ewikcję Janowi Czucharskiemu względem pustego łana w Małym Samsieczynku sprzedanego mu za 300 zł (N. 157 k. 112v). Wspólnie z braćmi pozywał w r. 1577 Jana Gliszczyńskiego (N. 157 k. 649). Żonie swej, Annie Tuchołczance w r. 1577 zobowiązał się oprawić posag na połowie części Wielkiego Samsieczna i pustki Samsieczynka w takiej sumie, jaką wypłacą Maciej Myślęcki i Jan Bolemiński (ib. k.605v). Od brata Macieja w r. 1584 w sumie 50 zł długu wziął wyderkafem w zastaw na rok części w Samsiecznie i Samsieczynku (N. 161 k. 199). Brat i spadkobierca Macieja O-go, w r. 1589 pozywał w imieniu własnym oraz brata Bartłomieja i bratanka Jana zabójców tego Macieja (Kc. 120 k. 577v), a w r. 1590 Andrzeja Grudzińskiego (Kc. 27 k. 147v). Wspólnie z bratem Bartłomiejem części Samsieczna Pośrzedniego i pustek Małego Samsieczynka przed r. 1599 sprzedał Wojciechowi Konarskiemu (N. 219 k. 366). Już nie żył w r. 1619, kiedy jego córki, Zofia, wdowa po "sław." Pawle, krawcu, mieszczaninie łobżenickim, i Małgorzata, wdowa po Piotrze Włościejewskim, mianowały plenipotentem swego rodzonego brata Szymona (Kc. 127 k. 131v).

(2) Mikołaj, syn Jana i Grocholskiej, wspomniany obok braci w r. 1570 (N. 156 k. 80v). Jeszcze nieletni w r. 1571 (ib. k. 306v), współdziedzic t. r. w Wielkim Samsiecznie (ib. k. 404), asystował w r. 1582 przy transakcji siostry Katarzyny zamężnej Krąpewskiej (N. 160 k. 104). Nie żył już w r. 1589, kiedy wspomniany syn jego Jan (Kc. 27 k. 147v, 120 k. 577v). Może to ten sam Jan asystował w r. 1587 jako "brat stryjeczny" przy transakcji Annie Jabłkowskiej, żonie Jana Konarskiego (G. 62 k. 536).

(3) Maciej, syn Jana i Grocholskiej, wspomniany obok braci w r. 1570 (N. 156 k. 80v), jeszcze małoletni w r. 1571 (ib. k. 306v). Bratu Adamowi winien był 50 zł i w tej sumie w r. 1584 zastawił mu wyderkafem na rok części w Samsiecznie i Samsieczynku, z wyjątkiem tych, które spadły nań po śmierci macochy Anny Domasławskiej, ostatnio zamężnej Bojarskiej (N. 161 k. 199). Wraz z nim i braćmi rodzono-stryjecznymi, synami stryja Mikołaja, był w r. 1584 pozywany przez Wojciecha Krąpiewskiego, dziedzica części w Krąpiewie (N. 161 k. 365). Został 3 VII 1589 zastrzelony w Kcyni przez braci Dembińskich. Spadek po nim brał brat Adam (Kc. 120 k. 577v).

(4) Bartłomiej, syn Jana, wspomniany obok braci w r. 1570 (N. 156 k. 80v), małoletni w r. 1571 (ib. k. 306v), t. r. współdziedzic w Wielkim Samsiecznie (ib. k. 404, 432). Żył jeszcze w r. 1590 (Kc. 27 k. 147v), a może i 1599 (N. 159 k. 366).

3) Mikołaj, syn Michała i Tupadlskiej, dziedzic w Samsiecznie, w r. 1545 opiekun nieletnich dzieci stryjecznego brata Macieja (P. 884 k. 229v). Od brata Stanisława w r. 1549 nabył za 300 zł części w Wielkim i Małym Samsiecznie (P. 888 k. 309), ale gdzie indziej mowa, że t. r. dostał je od niego "z miłości braterskiej" (P. 1395 k. 500v). Od Jana Krzesińskiego, chorążego bydgoskiego i burgrabiego poznańskiego, w r. 1555 dostał wiecznością te części w tych wsiach, które on nabył zastawem od braci, Mikołaja, Wojciecha i Stanisława (P. 1396 k. 300v). Owe części, odziedziczone po zmarłych braciach, Wojciechu i Stanisławie, jednocześnie sprzedał wyderkafem za 130 zł temuż Krzesińskiemu (P. 896 k. 791, 1396 k. 301), a w r. 1557 kupił od niego za 370 zł prawo do całych części Samsieczna i pustek Samsieczynka, które nabył od niego i jego braci (P. 1396 k. 473). Skwitowany w r. 1570 przez bratanków po bracie Janie z 60 zł (N. 156 k. 80v). Żonie swej Zofii Żalińskiej, córce Jerzego, podkomorzego pomorskiego, t. r. zobowiązał się oprawić 3.000 zł posagu (N. 156 k. 103v). Wraz z bratankami w r. 1571 pozywał Stanisława, Piotra i Andrzeja Czucharskich o wydzielenie połowy Małego Samsieczna (N. 156 K. 432). Jana Czucharskiego, Piotra i Łukasza Ślesińskich, dziedziców części w Małym Samsiecznie, pozywał w r. 1575 (N. 157 k. 107v). Nie żył już w r. 1584, kiedy synowie jego: Maciej "senior", Maciej "junior", Jerzy, Andrzej i Mikołaj wraz z opiekunami pozywani byli przez Wojciecha Krąpiewskiego (N. 161 k. 365). Andrzejowi, synowi Mikołaja, w r. 1609 zapisali dług 1.100 zł małżonkowie Jakub i Elżbieta z Czarlińskich Broniewscy (N. 167 k. 250), zaś w r. 1611 zapisał dług 500 zł Jan Łaszewski i Fryzyna z Dorpowskich (ib. k. 862). Może ten sam Andrzej był w r. 1623 kwitowany z 5.000 złp przez Piotra Budziszewskiego (G. 76 k. 440).

4) Wojciech, syn Michała i Tupadlskiej, dziedzic w Samsiecznie, całą swą część, t.j. osiem łanów w Małym Samsieczynku w r. 1547 zastawił za 50 zł Janowi Krzesińskiemu (N. 213 k. 125). Żył jeszcze w r. 1549 (P. 1395 k. 500v), bezpotomny, nie żył już w r. 1555 (P. 1396 k. 301). Zob. tablicę 1.

@tablica: Ostrowscy h. Topór 1

Katarzyna, w latach 1537-1539 żona Wojciecha Prusieckiego, dziedzica części Pruszcza i Kamienicy w p. nakiel. Jadwiga, w r. 1590 żona Wojciecha Palędzkiego. Maciej, syn zmarłego Mikołaja (może identyczny z wspomnianym wyżej Maciejem seniorem lub Maciejem juniorem, synami Mikołaja?), dostał w r. 1608 od Ewy Płotowskiej , wdowy po Walentym Dorpowskim, zapis 500 zł długu (N. 167 k. 99v). Andrzej, syn zmarłego Wojciecha, kwitował w r. 1610 z 500 zł Stanisława Jaranowskiego, sędziego grodzkiego przedeckiego (N. 167 k. 693).

Maciej, nie żył już w r. 1623, kiedy jego syn Stefan prolongował Piotrowi Czucharskiemu, sędziemu grodzkiemu nakielskiemu uiszczenie 1.100 zł (N. 173 k. 80). Kwitowała go t. r. mieniąc swym bratankiem, ze 100 zł i potem z 300 zł, Anna O-a, żona Jana Podsądowskiego (ib. k. 287, 361). Może więc to siostra Macieja? Stefan od Jana Mielińskiego nabył w r. 1625 wyderkafem za 12.000 zł wsie Mielno i Popówko p. gnieźn. (N. 223 k. 638). Od Zygmunta i Łukasza Oktawiana braci Oleskich w r. 1628 nabył wyderkafem za 4.000 złp części wsi Oleśnica i Kamionka w pow. kcyń. (P. 1416 k. 40). Pozywany w r. 1636 o sumy przez Mariannę Chociszewską, żonę Wojciecha Gątkowskiego (P. 161 k. 49). Od Jana Spławskiego kupił t. r. za 6.000 złp Sarbinowo z pustką Kowalewo p. gnieźn. (P. 1418 k. 835). Jego pierwszą żoną była w r. 1629 Katarzyna Mierzwińska (Kc. 19 s. 1137), a żeniąc się powtórnie w r. 1638 z Marianną Małachowską, córką Andrzeja Macieja? i Katarzyny Morawskiej, krótko przed ślubem, 24 IV, zobowiązał się oprawić jej posag (G. 80 k. 416). Od Macieja Przystanowskiego w r. 1640 uzyskał zapis 3.000 złp długu (G. 80 k. 742v). Sarbinowo z pustką Kowalewo w r. 1643 sprzedał za 13.000 złp Adamowi Świejkowskiemu (P. 1421 k. 46v). Swoje prawa do wsi Gulczewo Dominikowe p. gnieźn. w r. 1644 sprzedał za 3.000 złp Barbarze z Belęcina, wdowie po Janie Banastowskim (ib. k. 963). Od Adama Swinarskiego w r. 1645 uzyskał zapis 480 zł długu (N. 226 k. 126), zaś w r. 1646 wziął odeń w zastaw na trzy lata za 8.000 zł wieś Myszki w p. gnieźn. (N. 226 k. 209). Skwitowany w r. 1651 przez Adama Swinarskiego z 300 złp (G. 82 k. 423v). T. r. od Andrzeja Rogalińskiego uzyskał zapis 1.300 złp długu (ib. k. 472v), zaś od Katarzyny Wyleżyńskiej, wdowy po Sebastianie Zbyszewskim, uzyskał cesję jej sumy posagowej 2.000 zł i tyluż wiana (ib. k. 501v). Janowi Domaradzkiemu t. r. dał zobowiązanie sprzedania za sumę 20.000 złp dóbr Myszki w p. gnieźn. (ib. k. 512). Od Doroty, żony Tomasza Lubowskiego, i Jadwigi, żony Piotra Mielińskiego, sióstr Cerekwickich, kupił t. r. za 60.000 złp Cerekwicę i Słębowo w p. kcyń. (ib. k. 515). Od Anny Cerekwickiej, żony Wawrzyńca Trzcińskiego, jako spadkobierczyni siostry Katarzyny zamężnej Mycielskiej, uzyskał w r. 1652 cesję sumy 2.222 złp z Cerekwicy i Słębowa (G. 82 k. 516v). Popówko w p. gnieźn. w r. 1653 wydzierżawił pod zakładem 400 złp Jadwidze Morawskiej, wdowie po Wojciechu Guyskim (G. 82 k. 819). Umarł między r. 1654 a 1658 (P. 1067 k. 395; G. 82 k. 1377). Syn Maciej, urodzony niewątpliwie z Mierzwińskiej. Córki, Zofia, w r. 1664 żona Jana Ostromęckiego, nie żyjąca już w r. 1671, Katarzyna, żona Adama Drachowskiego, nie żyjąca w r. 1670.

Maciej, syn Stefana i Mierzwińskiej, zawierał w r. 1653 z Walentym Dobieckim kontrakt pod zakładem 10.000 złp (G. 82 k. 820), mąż Zofii Pogórskiej, córki Mikołaja z Kościelca Pogórskiego i Ewy Tłockiej (kc. 14 K. 12). Ojciec Macieja, wedle kontraktu małżeńskiego spisanego z owdowiałą Ewą Pogórską, córce jej a swojej synowej w r. 1654 oprawił 7.000 złp posagu na połowie Cerekwicy (P. 1067 k. 395v). Wynikałoby z tego, że ślub miał miejsce krótko przed tym, a tymczasem mamy zapisy chrztów porodzonych w Książu dzieci Macieja O-go i Zofii, więc: Teresy, ochrzcz. 15 I 1645 r., Franciszka, ochrzcz. 23 X 1650 r. (LB Książ). A więc, czy to tylko przypadkowy zbieg okoliczności ta identyczność imion, czy też ślub o lat dziesięć wyprzedził zapis oprawy? Maciej Sarbinowo wydzierżawił w r. 1658 na trzy lata, pod zakładem 800 zł małżonkom Zygmuntowi Krzczonowskiemu i Elżbiecie Suchorskiej (G. 82 k. 1377). Kwitował w r. 1659 Adama, Marcelę, Barbarę i Annę, syna i córki zmarłego Marka Rzeczyckiego, z kontraktu zastawu Sokolnik i Popówka (N. 227 k. 412). Z małżonkami Mikołajem Buszkowskim i Zuzanną Grzymisławską spisywał w r. 1661 kontrakt pod zakładem 1.000 złp (N. 227 k. 881). Zofia Pogorska od siostry swej Zofii Ostromęckiej w r. 1664 uzyskała cesję jej sumy 4.000 zł z Cerekwicy i Słębowa (Kc. 130 k. 382). Połowę z sumy 6.000 złp, którą ojciec zapisał był Adamowi Dadźbogowi Baranowskiemu, dziedzicowi Malic, za dzierżawę tych dóbr, więc 3.000 złp cedował w r. 1667 Andrzejowi Karolowi Grudzińskiemu, wojewodzie poznańskiemu (N. 184 k. 142). Adamowi Drahowskiemu, mężowi siostry Katarzyny, nie żyjącej już w r. 1670, zapisał był w posagu 4.000 zł (Kc. 131 k. 195). Słębowo sprzedał w r. 1671 za 22.500 złp Mikołajowi Trzcińskiemu (P. 1870 k. 12). Żeniąc się w r. 1671 z drugą żoną, Marianną Skoroszewską, córką Stanisława i Doroty Łochyńskiej, oprawił jej przed ślubem posag 4.000 zł (Kc. 131 k. 245v, 246). Od Anny Kraszewskiej, wdowy po Mikołaju Kraszewskim, uzyskał w r. 1672 cesję długu 1.500 zł, zapisanego jej w grodzie wschowskim przez zmarłego stryja, Marcina Kraszewskiego (Kc. 131 k. 303). Kwitował się w r. 1673 z Janem Karwowskim z zawartego w r. 1672 kontraktu zastawu Sokolnik i Popówka, a zastawił te dobra, pod zakładem 2.400 złp, Teresie Zberkowskiej, żonie tego Karwowskiego (G. 85 k. 17v). Na połowie Cerekwicy, wolnej od oprawy pierwszej żony Pogórskiej, w r. 1674 oprawił posag 4.400 zł drugiej żonie, Skoroszewskiej (P. 1426 k. 671). Kwitował w r. 1682 Andrzeja Modrzejewskiego, starostę przemyskiego, z dwóch sum (Kc. 132 k. 231). Sarbinowo w r. 1686 wydzierżawił na trzy lata Franciszkowi Grodzickiemu (P. 1111 V k. 38v). Po skasowaniu przez żonę Skoroszewską oprawy na Cerekwicy jej posag 4.580 złp oprawił w r. 1689 na połowie swych dóbr (P. 1117 VII k. 34). Dziedzic Cerekwicy i Słębowa, w r. 1690 zawierał kontrakt z Zofią z Kęszyckich 1-o v. Kerską, 2-o v. Molską (I. Kal. 145 s. 294). Oboje z żoną wraz z synem Franciszkiem w r. 1691 roborowali skrypt Ludwikowi Śmielińskiemu (G. 89 s. 164). Marianna Skoroszewska w r. 1698, podczas choroby męża, w asyście swych braci ciotecznych, Franciszka Czackiego i Stanisława Tymienieckiego, manifestowała się przeciwko Mikołajowi ojcu i Stanisławowi synowi, Lędzkim (P. 255 k. 199v). Oboje małżonkowie w 1699 (lub przed tą datą) na wsi Kwasuty p. gnieźn. zapisali wyderkafem 4.000 złp Zuzannie z Hersztopskich, wdowie po Adamie Broniewskim (G. 90 k. 230v). Maciej w r. 1699 Sarbinowo sprzedał Melchiorowi Sławianowskiemu i t. r. zmarł (G. 115 k. 39). Owdowiała Marianna wraz ze swym synem Aleksandrem, wedle skryptu z r. 1701, scedowali Michałowi Działyńskiemu, kasztelanowi bydgoskiemu, obecnemu dziedzicowi Małachowa Wielkiego cz. Złych Mięsic, sumę 700 zł t. j. połowę sumy 1.400 zł, należnej zmarłemu Maciejowi O-mu, z tegoż Małachowa (G. 92 k. 17). Marianna, jako współspadkobierczyni siostry Katarzyny Skoroszewskiej, żony Wojciecha Czarneckiego, kwitowała w r. 1705 tego szwagra ze swej części spadku (N. 192 s. 124v). Kwitowała w r. 1714 Jakuba Komierowiego z sumy 1.500 zł zapisanej sobie w r. 1700 (N. 197 k. 22). Nie żyła już w r. 1726 (Z. T. P. 44 k. 833). Z pierwszej żony syn Franciszek, występujący w r. 1691 (G. 89 s. 164; Kc. 132 k.583). Z drugiej żony synowie, Józef i Aleksander, oraz córka Zofia, która w r. 1695 będąc jeszcze panną uzyskała zapis 1.000 złp od swej siostry cioteczno-rodzonej, panny Marianny Zdzienickiej, rodzącej się z Teresy Skoroszewskiej (N. 205 s. 170). Wyszła potem za Andrzeja Pokubiatowskiego, nie żyła już w r. 1736.

1. Józef, syn Macieja i Skoroszewskiej, uzyskał 1695 r. zapis sumy 350 zł od Katarzyny, wdowy po Stanisławie Dolińskim (Kc. 133 k. 21v).

2. Aleksander, syn Macieja i Skoroszewskiej, występujący obok matki w r. 1701, nazwany bratem stryjecznym Ludwika O-go, starosty gniewkowskiego, o którym niżej (Z. T. P. 42 k. 617). Od siostry ciotecznej, panny Marianny Zdzienickiej, córki Jana i Teresy Skoroszewskiej dostał w r. 1729 cesję sumy 1.000 złp (G. 96 k. 181). Żył jeszcze w r. 1731 (G. 96 k. 377). Zapewne identyczny z nim był Aleksander O., który żeniąc się w r. 1718 z Marianną Wyganowską, wdową 1-o v. po Pawle Gądeckim, uzyskał od niej krótko przed ślubem zapis 1.000 zł (G. 93 k. 370). Żyli jeszcze oboje w r. 1722 (G. 94 k. 205v), nie żyli w r. 1750. Ich córka Marianna w asyście rodzonego wuja Tomasza Wyganowskiego ustanawiała w r. 1750 plenipotentów (I. Kon. 78 s. 385). Wyszła 10 X t. r. za Tomasza Grabskiego z Suków, a świadkiem ślubu był Kazimierz O., zapewne bliski krewny (LC Katedra, Gniezno). Zob. tablicę 2.

@tablica 2: Ostrowscy h. Topór 2

Stefan i Anna Nowowiejska, oboje już nie żyjący w r. 1722 (P. 1186 k. 84v), rodzice Ludwika, Adama i zapewne Teresy, żony Macieja Węsierskiego, nie żyjącego już w r. 1750.

1. Ludwik (Ludwik Michał), piszący się z Ostrowa i Samsieczna, syn Stefana i Nowowiejskiej, kapitan wojsk koronnych w r. 1716, starosta gniewkowski, mianowany w r. 1724 żupnikiem wielkopolskim (B.), stolnik kruszwicki w r. 1736 (N. 205 s. 38). Zaślubił Zofię Gorajską, wdowę 1-o v. po Janie Morawskim, kasztelanie przemęckim, staroście gniewkowskim (LC Gniewków, tu błędna data ślubu, 8 X 1716 r., wiemy bowiem, że jeszcze w r. 1717 Zofia była wdową (zob. P. 1210 III k. 66, błędne też i imię, Ludwika). Wniosła ona mężowi dożywocie posesji królewszczyzny gniewkowskiej. Była w r. 1719 dożywotniczką Wziąchowa (LB Mokronos). Od Józefa Zbijewskiego w r. 1721 kupiła za 45.000 złp Zajączkowo w p. pozn. (P. 1179 k. 74v). Wzajemne dożywocie spisywali małżonkowie w r. 1722 (P. 1186 k. 84v). Zofia umarła 9 III 1726 r. (LM Zajączkowo), nie mając potomstwa z Ludwikiem, którego w r. 1727 pozywali jej spadkobiercy, t. j. Franciszek Radzewski podkomorzy poznański, i jego siostra, Anna Radzewska, wdowa po Michale Dobrzyckim (Z. T. P. 45 k. 480). Ludwik od Agnieszki Jemielskiej, żony Adama Złotnickiego, w r. 1736 kupił za 45.000 złp wieś Górki Dąbskie w p. kcyń. (N. 205 s. 38). Zapewne już nie żył w r. 1739, kiedy żupnikiem wielkopolskim był jego brat Adam. Drugą żoną Ludwika była Ludwika Moszczeńska, córka Franciszka Michała, kasztelana brzeskiego-kuj., i Cecylii Jaraczewskiej, w r. 1740 występująca jako wdowa (Ks. 139 k. 190v). Sprzedała w r. 1752 Górki Daronie cz. Zagajne w p. kcyń. za 45.000 zł Andrzejowi, staroście brzeskiemu-kuj., i Teodorowi Moszczeńskim, swoim braciom (N. 211 k. 91v). Kwitowała się w r. 1769 z córkami, Ludmiłą zamężną Trzebuchowską, Teresą zamężną Moszczeńską, z synową Petronellą z Złotnickich działającą w imieniu syna Onufrego O-go (Kc. 147 k. 250v). Syn Franciszek. Córki: Ludmiła, Teresa i Krystyna, wspomniane w r. 1750 (Kc. 141 k. 84). Z nich, Ludmiła, w latach 1751-1769 żona Michała z Morzyc Trzebuchowskiego, chorążyca inowrocławskiego, potem cześnika przedeckiego. Teresa, w latach 1762-1769 żona Ignacego Moszczeńskiego, podczaszego bracławskiego, zmarła w r. 1772, pochowana w Bydgoszczy w Bernardynów.

Franciszek "Starża z Ostrowa i Samosieczna O.", syn Ludwika i Moszczeńskiej, chorąży wojsk koronnych 1750 r. (Kc. 141 k. 84). W imieniu własnym i sióstr w r. 1750 zawierał układ z Ludwikiem Rutkowskim, synem Wojciecha i Barbary Węsierskiej (ib.). Kwitował w r. 1752 swych wujów, Franciszka Michała, starostę brzeskiego-kuj. i Teodora Moszczeńskich z 1.626 zł węg. (N. 211 k. 91). Spisywał w r. 1756 w Górkach Dąbskich kompromis z Mikołajem Zaleskim, podsędkiem inowrocławskim, oraz Zygmuntem Złotnickim i jego żoną Elżbietą O-ą, Ludwikiem Rutkowskim, działającym w imieniu własnym i swych sióstr, Stanisławem Rzeszotarkim, mężem Ewy z Perbantów (Kc. 143 k. 160). Dziedzic Śmielina z przyległościami w p. nakiel., w r. 1758 tę wieś pod zakładem 60.000 zł zastawił na trzy lata Marcinowi Korytowskiemu (N. 211 k. 287). Nie żył już w r. 1759, kiedy wdowa, jako dożywotniczka Śmielina, Wybitowa, Wymysłowa i pustek Ossowa, kontraktem spisanym w Górkach Dąbskich 6 VII t. r., w imieniu własnym i syna nieletniego, Onufrego, wydzierżawiła Śmielin na trzy lata, pod zakładem 21.000 złp Józefowi Sadowskiemu (N. 211 k. 322). Uzyskała w r. 1760 zapis 7.402 zł od Józefa Radzimińskiego, podstolica nurskiego (Kc. 144 k. 156v). W imieniu swoim i syna w r. 1764 zawierała komplanację z Józefem Korytowskim (Kc. 146 k. 112). Wraz z tym synem skwitowana w r. 1771 przez Elżbietę z O-ch 1-o v. Złotnicką, 2-o v. Łęską (Kc. 147 k. 326v). Wspólnie z nim dobra Śmielin, Nowawieś, Wymysłowo, Wybitowo, Ossowo, mocą kontraktu spisanego w Górkach Dąbskich 29 V 1771 r. sprzedała za 107.000 złp Konstantemu Bnińskiemu, kasztelaowi elbląskiemu (Kc. 147 k. 311v). Mianowała w r. 1771 plenipotentem swego brata Jana Złotnickiego, kanonika płockiego, proboszcza nakielskiego (N. 142 k. 40). Dziedziczka Retkowa i Górki w p. kcyń., chrzestna 17 IV 1775 r. (LB Słupy; G. 100 k. 586). Nazwana stolnikową rawską, umarła 14 I 1799 r. (Nekr. Dominikanek, Pozn.). Syn Onufry.

Onufry, syn Franciszka i Złotnickiej, starosta granowski 1771 r. (Kc. 147 k. 326v), komisarz cywilno-wojskowy gnieźnieński 1792 r. (P. 1369 k. 573), uzyskał za konsensem królewskim z 13 VI 1771 r. od Konstantego Bnińskiego, kasztelana elbląskiego, cesję praw do tenuty królewskiej Granowo i Granówko w wojew. chełmińskim (N. 142 k. 32), zaś za konsensem z 3 IV 1772 r. prawa dożywotnie do tej tenuty i sołectwa w Granowie scedował mu Sebastian Złotnicki, starosta granowski (Kc. 148 k. 29v, 31v). Dziedzic Górek Dąbskich w r. 1781 (G. 108 k. 9v) i Retkowa, chrzestny 25 II 1786 r. (LB Opatówko). Jego żoną była w r. 1792 Magdalena Wilkońska, wdowa 1-o v. po Marcelim Nieżychowskim (P. 1369 k. 109), dziedziczka Cerekwicy, chrzestna 11 XI 1795 r. (LB Września). Mieszkała w Retkowie a żyła jeszcze 9 VI 1802 r. (LB Golejewko). Syn Seweryn.

Seweryn (Seweryn Ksawery), syn Onufrego i Wilkońskiej, ochrzcz. 12 I 1794 r. (LB Św. Maria Magdal. Pozn.), tytułowany niekiedu hrabią (np. w r. 1846, LB Św. Marcin, Pozn., w latach 1849 i 1865, LC Zaniemyśl). Dziedzic Czesławic, chrzestny 25 I 1822 r. (Dupl. LB Grylewo), dziedzic Retkowa w r. 1823 (LB Kcynia). Zaślubił przed 18 VI 1834 r. Emilię Bnińską (LB Siedlec), córkę Ignacego z Gułtów, ur. 18 VII 1794 r., dziedziczkę Gułtów, zmarłą w Poznaniu 28 XI 1853 r., pochowaną w Gułtowach (LM Św. Marcin, Pozn.; LM Gułtowy; Dz. P.). Seweryn umarł w Zakrzewie 5 XI 1867 r., pochowany w Gułtowach (LM GuLtowy; Dz. P.).

2. Adam (Adam Józef), syn Stefana i Nowowiejskiej, ur. ok. r. 1701, pisał się "z Ostrowa i Samsieczna". Żupnik bydgoski w r. 1736 (I. Kon. 77 k. 31), żupnik województw poznańskiego i kaliskiego cz. Wielkopolski, starosta tuszyński 1746 r. (N. 210 k. 159). Mąż w r. 1725 Ludwiki Błeszyńskiej, wdowy 1-o v. po Konstantym Zaleskim (G. 94 k. 370v), podczaszycu brzeskim-kuj. Oboje małżonkowie t. r. wieś Szczmielino (Śmielino), jej dożywotnią po pierwszym mężu, wydzierżawili na sześć lat Jakubowi Dzierżanowskiemu, zaś w r. 1731 kwitowali się z nim z tego kontraktu (N. 205 k.9). Ludwika celem podniesienia sumy spadkowej po swej siostrze, Wiktorii zamężnej Zawadzkiej, dała w r. 1739 plenipotencję synowi swemu, Mikołajowi Zaleskiemu (N. 206 s. 70). Pasierb ten Adama w r. 1740 odstąpił od manifestacji uczynionej w r.1728 przeciwko ojczymowi i skwitował go (ib. s. 167), a jednocześnie wspólnie z bratem Łukaszem sprzedał ojczymowi za 60.000 złp z racji jego dożywocia Śmielino z folwarkami Nowawieś i Wymysłowo (ib. s. 167, 168). Pasierbica Adama, żona Stanisława Białochowskiego, skwitowała t. r. ojczyma z 1.368 zł (ib. s. 244), zaś w r. 1741 z takieże sumy skwitowała go druga pasierbica, Katarzyna Zaleska, żona Ludwika Tolibowskiego. Owe sumy wypłacone pasierbicom były resztą z ich ojczystych dóbr zastrzeżoną kontraktem sprzedaży Śmielina (Szczmielina) (N. 206 k. 4). Adam Retkowo w p. kcyń. kontraktem z 10 VII 1752 r. sprzedał za 65.000 złp Janowi, Sebastianowi, Aleksandrowi i Sewerynowi braciom Złotnickim (Kc. 142 k. 36v, 177v), zaś w r. 1754 odkupił za taką sumę od Seweryna Złotnickiego (ib. k. 224). Ludwika z Błeszyńskich umarła w Tucznie 12 VII 1755 r., mając lat 43, pochowana 16 VII w Inowrocławiu u Franciszkanów (LM Tuczno; Nekr. Franc., Inowrocł.). Adam zmarł w Tucznie t. r. mając lat 55, pochowany też u Franciszkanów inowrocławskich. W nekrologu klasztornym tytułowany "hrabią na Ostrowie i Samsiecznie" (LM Tuczno; Nekr. Franc., Inowrocł., tu data pochówku VI 1756). Zob. tablicę 3.

@tablica: Ostrowscy h. Topór 3

Krewną powyższych zdaje się być Elżbieta, która 28 IX 1757 zaślubiła w zborze w .Orzeszkowie Zygmunta Złotnickiego. Nazwana w zapisie metrykalnym "Marcjanną(!) Starża O-ą" (LC Orzeszkowo, dyssyd.). Drugim jej mężem był w latach 1771-1779 Ignacy Łęski. Kwitowała ona w r. 1771 Petronellę ze Złotnickich O-A i jej syna Onufrego (Kc. 147 k. 326v).

>Ostrowscy z Ostrowa w pow. gnieźn. Mikołaj z Ostrowa, tę wieś w p. gnieźn. w r. 1445 sprzedał za 400 grz. Maciejowi, Janowi, Piotrowi i Michałowi, synom Macieja "Pieczygrocha"z Opieczyc (P. 1379 k. 122v; G. 3 k. 274). Mikołaja niegdy Ostrowskieo w r. 1448 wzywali do uiszczenia 8 skojców Jan i Piotr wraz z innymi braćmi rodzonymi, dziedzice z Opieczyc (G. 6 k. 20v). Jan z Ostrowa alias z Opieczyc wzywa t. r. do uiszczenie 14 grz. Mikołaja, syna Mikołaja z Ostrowa (ib. k. 28).

Maciej _Pieczygroch_ z Ostrowa 1446 r. (.P. 1379 k. 129v), ojciec: Jana, Stanisława, Anny, w r. 1463 żony Marcina Budzisławskiego, i Małgorzaty, w r. 1468 żony Jarosława Napruszewskiego, wdy w r. 1480.

1. Jan _Pieczygroch_ z Ostrowa, syn Macieja, na dwóch częściach Ostrowa w r. 1446 oprawił posag 40 grz. żonie Jadwidze (ib.). Ta Jadwiga w r. 1452 pozywała Marcina z Gorynina (G. 6 k. 213). Jan, siostrze Annie zamężnej Budziłowskiej w r. 1463 dopłacił do posagu za dobra macierzyste 30 grz. (G. 20 k. 27). Jadwiga była t. r. pozywana przez Macieja z Sobiesierni (ib. k. 30). Jan, jego brat Stanisław i żona Jadwiga w r. 1464 zawierali ugodę z dziedzicami Sobiesierni Większych (ib. k. 67v). Nie żył już Jan w r. 1467, kiedy Jadwiga ich pozywała (ib. k. 135). Synowie: Maciej, Andrzej (o tych niżej), Wincenty, Mikołaj i Wojciech, wszyscy wspomniani w latach 1468-1472 (G. 8 k. 30v, 20 k. 260v). Córka Małgorzata, w latach 1491-1499 żona Jana Bobrowskiego. Z nich, Mikołaj występował jeszcze w latach 1518-1521 (P. 1392 k. 212, 400v).

1) Maciej, syn Jana, w r. 1468 składał Świętosławowi Jaraczowi z Napruszewa i synowi jego Jarosławowi sumę 15 grz. (G. 8 k. 30), jednocześnie zaś wspólnie z braćmi uzyskał od tego Jarosława zobowiązanie, że stawi żonę Małgorzatę, by skwitowała Macieja i jego braci z dóbr ojczystych i macierzystych (ib. k. 30v). Wspólnie z braćmi w r. 1472 dokonał ze stryjem Stanisławem podziału wsi Opieczyce i Ostrów p. gnieźn. (G. 20 k. 260v). Pozywany był w r. 1476 przez tego stryja (G. 21 k. 39v). Żoną Macieja była w r. 1486 Barbara Gołutowska, córka Bogusława (Bogusza) (P. 855 k. 160). Zapisał w r. 1491 dług 10 grz. siostrze Małgorzacie żonie Jana Bobrowskiego (G. 22 k. 173; Py. 168 k. 104). Barbara Gołutowska wraz z niedzielnymi siostrami dwór w Gołutowie (dziś Gułtowy) p. pyzdr. w r. 1492 sprzedała Marcinowi Gołutowskiemu, bratu swemu stryjeczno-rodzonemu (P. 1387 k. 173). Maciej na połowie swych części w Ostrowie i Opieczycach w r. 1502 oprawił żonie 80 grz. posagu (P. 1389 k. 214). Nie żył już w r. 1518, kiedy jego synowie, Andrzej i Jan, wspólnie ze stryjami, ks. Andrzejem i Mikołajem, sprzedali za 200 grz. części w Ostrowie Wawrzyńcowi Wrzesińskiemu (P. 1392 k. 212). Z nich, Jan, dziedzic w Ostrowie i Opieczycach, w r. 1522 kwitował Wawrzyńca Bojeńskiego "Gizę" z 14 grz. za sprzedaną mu część rodzicielską Opieczyc (G. 28 k. 49v). Połowę Ostrowa sprzedał wyderkafem w r. 1524 za 110 grz. Marcinowi Bieganowskiemu (P. 1393 k. 33). Nie żył już w r. 1525, kiedy jako jego spaqdkobierczynie występowały rodzone jego siostry: Katarzyna, żona "opatrzn." Jakuba Jakubka, i Barbara, wdowa po "opatrzn." Stanisławie Piątku. Zarówno Jakubek jak i Piątek byli mieszczanami z Koła. Te siostry odziedziczoną po bracie połowę w Ostrowie sprzedały wtedy wyderkafem za 260 grz. stryjom swym, Mikołajowi i Wawrzyńcowi Kębłowskim (P. 1393 k. 94).

2) Andrzej, syn Jana, wspominany od r. 1468 (G. 8 k. 30v), pleban w Lichyniu 1518 r. (P. 1392 k. 212), wspólnie z bratem Mikołajem części ich w Opieczycach w r. 1521 sprzedał za 20 grz. Wawrzyńcowi Bojeńskiemu (ib. k. 400v).

2. Stanisław O. _Pieczygroch_, syn Macieja, w r. 1449 uzyskał od Elżbiety, żony Mikołaja "Ligaszcza" (Ligost?) z Pępic, kasatę jej praw na Mniejszych Sobiesierniach (G. 7 k. 39v). Składał w r. 1464 trzy grzywny i jeden wierdunek szwagrowi Jarosławowi z Napruszewa (G. 8 k. 29v). Żona Stanisława, Anna pozywała w r. 1471 Grzegorza, męża Katarzyny Golczewskiej (G. 20 k. 245). Była zapewne Goryńską, bo zwała w r. 1492 bratem swym rodzonym Michała Goryńskiego (G. 15 k. 133v). Miała w r. 1471 sprawę z Janem Golczewskim, synem Dominika (G. 20 k. 250). Stanisław w r. 1472 dokonał podziału wsi Opieczyce z bratankami po bracie Janie (ib. k. 260v). Żona Anna w r. 1474 miała sprawę z Mikołajem Kudlikiem z Rzegnowa (Rzągnowa) (G. 21 k. 1). Pozywał Stanisław w r. 1476 bratanka Macieja (ib. k. 39v). Ręczył w r. 1480 za swą owdowiałą siostrę Małgorzatę Napruszewską jej teściowi Jaraczowi Napruszewskiemu, iż przeprowadzi ona działy z nim (G. 10 k. 146). Miał w r. 1481 sprawę ze wspomnianą wyżej Elżbietą, żoną Mikołaja Ligaszcza z Pępic obecnie już wdową (G. 21 k.84v). Od Jakuba Żydowskiego w r. 1482 nabył wyderkafem za 50 zł węg. dwa łany osiadłe w Potrzanowie (Potrzymowie) p. gnieźn. (P. 1386 k. 153), zaś w r. 1485 uzyskał od Żydowskiego zobowiązanie, iż stawi żonę, by skasowała tam oprawę (G. 22 k. 6). Od Mikołaja z Łubny (?) t. r. kupił za 120 grz. część tejże wsi (P. 1387 k. 17). Od owdowiałej już Elżbiety z Pęcic w r. 1488 nabył wyderkafem za 100 grz. jej oprawę posagu i wiana na Pępicach p. gnieźn. (P. 1387 k. 100v), a w r. 1490 był skwitowany przez nią z 13 grz. długu (G. 15 k. 57v), zaś w r. 1491 z 3 grz. (ib. k. 72v). Dziedzic w Potrzanowie, uzyskał w r. 1491 do Jana Wrzesińskiego i jego bratanka Wawrzyńca zapis 150 grz. długu (G. 15 k. 107v). Ręczył t. r. temu Wawrzyńcowi, iż stawi żonę Annę, aby go skwitowała z oprawy na Ostrowie (ib. k. 114), bowiem właśnie t. r. całą połowę Ostrowa oraz części wsi Sobiesiernie Mniejsze i Drumlisko p. gnieźn. sprzedał mu za 300 grz. (P. 1387 k.150v). Żona Anna, zaspokojona przez Jerzego i Wawrzyńca Wrzesińskich, skasowała w r. 1492 swoją oprawę 80 grz. posagu i 80 grz. wiana (G. 15 k. 133v). Mąż t. r. na połowie Kębłowa i na połowie czwartej części wsi Lipe p. pyzdr. oprawił jej te 80 grz. posagu (P. 1387 k. 164v). Tę połowę Kębłowa i czwartą część Lipego jednocześnie kupił za 300 grz. od Anny, wdowy po Mikołaju Chłapowskim i od jej synów, Piotra i Bodzanty (ib.; Py. 168 k. 142). Dwa łany osiadłe w Opieczycach t. r. sprzedał wyderkafem Elżbiecie, żonie Jana Myślęckiego (P. 1387 k. 169; G. 22 k. 200v). Część z połowy wiatraka w Potrzanowie w r. 1494 sprzedał za 30 grz. i 2 kopy gr. Mikołajowi Paksińskiemu (P. 1383 k. 34v). Od Anny, córki Grzegorza Romiejewskiego, żony Wojciecha Niegolewskiego, w r. 1500 kupił za 100 grz. jej macierzyste części we wsiach Kębłowo i Lipe (P. 1389 k. 109). Dziedzic Kębłowa, skqwitowany w r. 1504 przez Jana Paksińskiego z 32 grz., za którą to sumę Stanisław Kębłowski zastawił niegdyś zmarłemu Mikołajowi Paksińskiemu swoją część w Potrzanowie (G. 25 k. 173v). Zob. tablicę.

@tablica: Ostrowscy _Pieczygrochy_

Gabriel z Ostrowa wraz z żoną Katarzyną ok. r. 1450/52 pozywał Sędziwoja z Dzwonowa (Zwanowa) (G. 4 k. 69). Gabriel, Andrzej, Czewlej i Jakub, bracia rodzeni, niedzielni, swoją połowę w Ostrowie w r. 1454 sprzedali za 100 grz. Janowi Bronisławowi z Ostrowa (N. 143 k. 61). Katarzyna, niewątpliwie identyczna ze wspomnianą wyżej żoną Gabriela, wraz z córką Elżbietą przed r. 1463 trzymały części Pawłowa i Zwanowa od Jana Pawłowskiego, w r. 1463 już nie żyjącego (G. 20 k. 41).

>Ostrowscy, z Ostrowa koło Pakości w p. inowrocł. Jan O. z pow. inowrocł. zawarł 19 XII 1525 r. z Zofią Łobżeńską, dziedziczką Żórawia w p. kcyń. kontrakt o rękę córki jej Zofii. Ślub miał się odbyć 1 I 1526 r. (Kc. 2 k. 99v). Zofia Łobżeńska , już żona Jana O-go, w r. 1526 kwitowała z 600 zł Andrzeja Krotoskiego (ib. k. 108). Jan, z Ostrowa, nie żyjący już w r. 1570, ojciec Jana i Febronii, t. r. żony Macieja Komierowskiego, wdowy w latach 1581-1582, 2-o v. w r. 1584 żony Piotra Kierskiego, wdowy w latach 1608-1611. Jan, syn Jana, był w r. 1570 kwitowany przez siostrę Febronię z 400 zł posagu (N. 156 k. 239). Wraz z Janem Wałdowskim, jako współopiekun siostrzeńca, Mikołaja Komierskiego, matce jego a swej siostrze wydzierżawił w r. 1581 za 200 zł należące do tego nieletniego części w Komierowie (N. 159 k. 260). Dziedzic Ostrowa, t. r. winiemn był 200 zł siostrzeńcowi Mikołajowi Dembińskiemu (ib. k. 265v). Opiekunem siostrzeńca Komierowskiego był i w r. 1582 (N. 160 k. 146v). Nie mam pewności, czy ten sam, czy raczej inny (nazwany "Ross") przed r. 1592 w grodzie inowrocławskim zapisał na Skarmierowicach w p. inowr. dług 40 złp Wojciechowi Cielmowskiemu (G. 64 k. 518). Marcin, syn zmarłego Piotra, w r. 1614 na wypadek swej śmierci całą wieś Ostrów jak również części Ściborza w p. inowrocł. dał bratu stryjecznemu Andrzejowi, synowi zmarłego Wojciecha (P. 1409 k. 25v. 26v). Andrzej Ostrów i Skalmierowice (Skarmierowice) sprzedał w r. 1626 za 30.000 zł Janowi Smoguleckiemu (P. 1415 k. 514). Aleksander, komornik graniczny inowrocławski, działał w r. 1678 w imieniu swych braci stryjecznych, Stanisława, Władysława i Stefana, synów zmarłego Stanisława (G. 86 k. 100). Chyba ten sam Aleksander, już wtedy sędzia grodzki kowalski i komornik graniczny brzeski-kujawski, mąż Marianny Obrębskiej, działającej w r. 1681 (I. Kon. 63 k. 362). Nazwany sędzią grodzkim inowrocławskim, nie żył już w r. 1694, kiedy wdowę po nim kwitowała Elżbieta Padniewska, córka Adama i zmarłej Marianny Bojanowskiej, żona Stanisława Jana Puchalskiego, z macierzystych dóbr, Płońska, Latkowa i Olszewic (Kc. 132 k. 701v).

Do tych samych O-ch należeli też zapewne wymienieni niżej. Marianna zaślubiła w Pakości 29 VIII 1694 r. Wawrzyńca Umińskiego. Petronella wyszła przed r. 1749 za Józefa Raczkowskiego. Ignacy, burgrabia grodzki brzeski-kuj., dziedzic Głuszynka w wojew. brzeskim-kuj., mąż Katarzyny Bogusławskiej, córki Karola i Antoniny z Przyłuskich, kwitował w r. 1790 Jana Dąmbskiego z sum należnych żonie oraz jej siostrze, pannie Barbarze (I. Kon. 84 k. 228v).

>Ostrowscy h. Wyskota, z Ostrowa w p. kośc. Mikołaj Dobszyński dał w r. 1440 zapis 300 grz. Jadwidze Kaweckiej, żonie Wojciecha O-go (Kośc. 17 s. 136). Ten sam Mikołaj, niegdy Dobszyński (Dobszyn dziś Dobczyn w p. kośc.), z Ostrowa, z Lubiatowa, pozwany przez Jadwigę Kokorzyńską, żonę Jeremiasza, nie stanął i w r. 1453 miał płacić winę (Kośc. 19 k. 218v). Mikołaj z Dobczyna, niegdy dziedzic z Ostrowa, miał t. r. sprawę z Jadwigą Kawiecką, żoną Wojciecha, niegdy O-go (ib. k. 219v). Nie żył już w r. 1469 (Kośc. 20 s. 242). Jego żoną była Agnieszka. Być może, że identyczny z nim był Mikołaj O., nie żyjący już w r. 1459, kiedy wdową po nim nazwana Katarzyna (Kośc. 19 k. 261v). Byłaby to w takim razie druga żona, jeśli nie zaszło tu zwykłe pomylenie imion. Synowie: Jan, Zachariasz, Piotr i Maciej. Z córek, Elżbieta była w r. 1466 cysterką w Owińskach (P. 1384 k. 235). Katarzyna "Wyskocianka" tak samo, a żyła jeszcze w r. 1493 (P. 1387 k. 181v). Agnieszka, w r. 1465 żona Wojciecha Nadarzyckiego, wdowa w r. 1478, już nie żyła w r. 1493. Małgorzata, w r. 1473 żona Tomasza Więckowskiego, nie żyła już w r. 1482.

1. Jan, syn Mikołaja Dobrzyńskiego, występował w r. 1459 jako stryj Małgorzaty, córki Wojciecha Rusockiego (Kośc. 19 k. 203). Wraz z braćmi: Zachariaszem, Maciejem i Piotrem t. r. pozywał Jana z Łęgu (ib. k. 236). Wszyscy ci bracia t. r. i w r. 1464 pozywani byli przez braci z Dalabuszek (ib. k. 261v, 332v), a w r. 1463 występowali jako niedzielni w Ostrowie (P. 19 k. 6). Szwagrowi Wojciechowi Nadarzyckiemu w r. 1465 zeznali sumę 10 grz. (Kośc. 20 k. 22). Pozwani byli w r. 1466 przez Wojciecha i Jana braci z Dobszyna (ib. s. 189). Jan umarł między r. 1467 a 1469 (P. 1383 k. 289v; Kośc. 20 s. 282). Z nieznanej mi żony miał syna Mikołaja. Ten wraz ze stryjami w r. 1469 wzywał Jana z Wielkiego Łęgu i Bargowa do uiszczenia 30 zł węg. (Kośc. 20 s. 242, 353). W sprawie toczonej z Andrzejem Drzewieckim w r. 1469 przydano Mikołajowi lat 5 (ib. s. 372) i t. r. w sprawie z rodzeństwem z Rokossowa lat 6 (!) (ib. s. 397). Od Macieja i Mikołaja, dziedziców w Kawczu (zob. niżej), uzyskał w r. 1469 zapis wyderkafowy za 130 zł węg. rocznego czynszu 6 i pół grz. na sześciu kmieciach w Kawczu (P. 1385 k. 10). Ten Mikołaj "niegdy O.", trzecią część ojczystą w Wielkim Lubiatowie p. kośc. w r. 1470 sprzedał za 100 grz. Stanisławowi Błociszewskiemu (P. 1385 k. 69v), zaś czwartą część trzeciej części, należnej w Ostrowie prawem bliższości po rodzonym stryju Piotrze, sprzedał jednocześnie Andrzejowi Drzewieckimu (ib). Mikołaj "Gonka", niegdy z Ostrowa, sprzedał w r. 1477 część po rodzicach w Kawczu za 66 zł węg. Eliaszowi Rokossowskiemu (P. 1386 k. 84). Imionisko "Gonka" wskazuje na bratanka Zachariaszowego, bowiem takie same nosił Marcin "Gonka" z Ostrowa, niegdy O., który w r. 1486 był po tymże stryju Zachariaszu spadkobiercą w Wielkiej Dąbrowie (P. 22 k.54, 79v). Może więc ów Marcin to brat Mikołaja "Gonki"?

2. Zachariasz z Ostrowa O., Konarski, syn Mikołaja Dobszyńskiego występował wspólnie z braćmi od r. 1459 (Kośc. 19 k. 236). Jego żona Anna trzecią część 110 grz.,sumy swej po rodzicach na wsi Konary, a więc 37 grz. dała w r. 1466 mężowi (P. 1384 k. 231). Od siostry Elżbiety, cysterki owińskiej, w r. 1466 kupił za 60 grz. jej część rodzicielską w Ostrowie (P. 1384 k. 235), a jednocześnie na sumie zapisanej sobie wyderkafem na połowie Konar tej siostrze, jak również siostrze Katarzynie, też cysterce owińskiej, zapisał po 6 grz. dożywotniego rocznego czynszu. Nazwany wtedy "niegdy z Ostrowa i Konar" (ib.). Trzecią część z czwartej części Ostrowa, uzyskaną z działów przeprowadzonych z braćmi, Janem i Maciejem, po zgonie ich brata Piotra, sprzedał w r. 1467 za 43 grz. Andrzejowi Drzewieckiemu (P. 1383 k. 289v). Piotr nazwany tu bratem przyrodnim, więc chyba z innej matki. Zachariasz w r. 1470 godzony przez arbitrów z Andrzejem Drzewieckim (Kośc. 20 k. 429). Od Mikołaja, syna Andrzeja Dąbrówki, t. r. kupił za 130 grz. (bez 3 wiardunków) połowę jego praw do wsi Ostrów (P. 1385 k. 57v). Od Macieja i Mikoła, braci rodzonych, dziedziców w Kawczu (zob. niżej), w r. 1471 kupił wspólnie z bratem Maciejem za 100 grz. całą wieś Gola w p. kośc. (P. 1385 k. 105v). Zachariasz, "nigdy z Goli", cztery i pół łany nabyte wyderkafem od Jana, Wincentego i Stanisława, dziedziców z Czacza, w r. 1473 sprzedał wyderkafem za 40 grz. swej siostrze zamężnej Więckowskiej (P. 1383 k. 217v). Jednocześnie połowę Goli sprzedał za 30 grz. Piotrowi Iłowieckiemu (ib.). Wójtostwo w mieście Krzywiniu, nabyte od Marcina z Ponieca, sprzedał w r. 1477 Pawłowi Piotrkowskiemu, nabywając ode niego jednocześnie czwartą część Płaczek w p. pyzdr. i dopłacając 100 kop gr. (P. 1386 k. 64, 78v). Zaraz owe dwa łany w Płaczkach, jeden osiadły a jeden pusty, sprzedał wyderkafem za 20 grz. Wojtanowi z Pigłowic (ib. k. 79). Od owdowiałej siostry, Agnieszki Nadarzyckiej, nabył w r. 1479 jej część Dąbrowy w p. pozn., dając jej w zamian czwartą część w Płaczkach (ib. k. 115), którą ona zaraz za 100 grz. sprzedała Andrzejowi i Wojciechowi, dziedzicom z Pigłowic (ib. k. 115v). Bliższość swoją oraz zyski i przezyski w Bargowie, odziedziczone po siostrze Więckowskiej, Zachariasz w r. 1482 sprzedał za 140 zł węg. Marcinowi Ponieckiemu (P. 1386 k. 155). Potem w r. 1488 mowa o nabytych za 1409 zł węg. przez Ponieckiego od Zachariasza prawach wyderkafowych do Bargowa (P. 1387 k. 99v). Nie żył już w r. 1493 brali: siostra Katarzyna, cysterka w Owińskach, oraz synowie i córki zmarłej siostry Agnieszki Nadarzyckiej, którzy t. r. swe prawo bliższości we wsi Dąbrowa Wielka sprzedali za 80 grz. Andrzejowi Rosnowskiemu (P. 1387 k. 181v).

3. Maciej, syn Mikołaja Dobszyńskiego, występował obok braci w latach 1459-1471 (Kośc. 19 k. 236; P. 1385 k. 105v).

4. Piotr, syn Mikołaja Dobszyńskiego, jak się zdaje z drugiej żony. Występował obok braci w latach 1459-1469 (Kośc. 19 k. 236, 20 s. 242, 353; P. 1383 k. 289v). Nie żył już w r. 1470, a dziedziczył po nim wtedy w Ostrowie wśród innych także i bratanek Mikołaj (P. 1385 k. 64v). Zob. tablicę.

@tablica: Ostrowscy h. Wyskota

>Ostrowscy z Ostrowa w pow. kośc., różni. Wojciech z Ostrowa, mąż Jadwigi Kawieckiej, która w r. 1440 uzyskała od Mikołaja Dobszyńskiego (zob. wyżej) zapis 300 grz. (Kośc. 17 s. 136). Pozwany w r. 1445 przez Bartłomieja niegdy Chomęckiego (ib. s. 620). Ten sam niewątpliwie Wojciech w r. 1446 nazwany Zdzieszewskim, wtedy dziedzic w Ostrowie, mąż Jadwigi (ib. s. 808), pozywany był w r. 1447 przez Szczedrzyka Lubiatowskiego (Kośc. 18 s. 56). Jadwiga ta z działów majątku rodzicielskiego przeprowadzonych z siostrą Anną, żoną Jana Chełmskiego, kasztelana połanieckiego, wzięła w r. 1448 wsie Kawcze i Golę w p. kośc. (P. 1380 k. 25), zaś t. r. od tejże siostry uzyskała zapis 25 grz. (Kośc. 18 s. 316). Miała w r. 1448 sprawę z Bieniakiem, synem zmarłego Wincentego Furmana (Kośc. 18 s. 153), dziedzicem w Myszakowie p. kon., który t. r. "obwieszczał" też jej męża (ib. s. 197). Ów Wincenty Furman, pisany też z Ostrowa, żyjący w r. 1440, był bratem ks. Jana, kanonika poznańskiego i kustosza gnieźnieńskiego (Kośc. 17 k. 175). Ks. Jan Furman z Ostrowa (z Niezamyśla), kanonik gnieźnieński w r. 1409, poznański w r. 1431, kustosz katedralny gnieźnieński w r. 1437, zmarł w r. 1458 (Korytkowski; Kośc. 17 k. 277). Wracam do Wojciecha z Ostrowa. Jego żoną była Jadwiga, która w r. 1448 odmówiła swej oprawy na Ostrowie wobec pretensji synów zmarłego Wincentego Furmana, więc: Bieniaka, Wincentego, Jana, Andrzeja i Janusza (Kośc. 18 s. 265). Wojciech z Ostrowa, O., był t. r. pozwany przez Jana i Andrzeja, synów zmarłego Słapa (ib. s. 309). Miał Wojciech w r. 1449 sprawę z Benedyktem Furmanem (ib. 19 k. 2). Zwolnił w r. 1450 Małgorzatę, żonę Dawida Jeżowskiego, z pozwu o dzierżawę miasta Borku (ib. k. 68v). Jadwiga, żona Wojciecha niegdy O-go, toczya w r. 1453 sprawę z Klemensem Szurkowskim (ib. k. 205). Ta Jadwiga Kawecka pozywała t. r. Marcina Łodzkiego z Małego Srocka i Górki, który nie stanął i miał płacić winę (ib. k. 219v). Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1465. Ich synowie i córki: Andrzej, Mikołaj, Maciej, Anna, Katarzyna, Helena, rodzeństwo niedzielne, byli wtedy pozwani przez wspomnianego Łodzkiego (Kośc. 20 s. 14). Bracia niedzielni, Andrzej, Maciej i Mikołaj, mieli w r. 1466 sprawę wytoczoną przeciwko nim przez Andrzeja i ks. Jana braci Dąbrowskich (ib. s. 92), zaś w r. 1469 Maciej i Mikołaj byli wzywani przez ks. Jana Dąbrowskiego i jego bratanka po zmarłym bracie Andrzeju, Piotra, o uiszczenie 256 i pół grz. (ib. s. 245). Chyba ci sami bracia, Maciej i Mikołaj, dziedzice w Kawczu, w r. 1469 zapisali wyderkafem Mikołajowi O-mu, synowi zmarłego Jana, na sześciu kmieciach w tej wsi roczny czynsz 6 i pół grz. od sumy 130 zł węg. (P. 1385 k. 10). Dwaj ci dziedzice w Kawczu całą wieś Gola w r. 1471 sprzedali za 100 grz. Zachariaszowi i Maciejowi, braciom niegdy z Ostrowa, o których było wyżej .(ib. k. 105v).

>Ostrowscy, z Ostrowa w pow. piotrkowskim, pisali się z Podwodów, a w tej wsi Podwody jako częściowych dziedziców widzimy ich w połowie XVI wieku (Paw.).

Wawrzyniec z pow. piotrkowskiego winien był w r. 1557 sumę 40 zł Reginie Strzałkowskiej, żonie Jakuba Gumowskiego (I. Kal. 22 k. 291). Nie żył już w r. 1579, kiedy jego urodzone z Zofii Strzałkowskiej córki, Zofia, żona "sław." Feliksa, krawca, i Anna, żona "sław." Grzegorza Skubicha, mieszczan kaliskich, części po obojgu rodzicach w Ostrowie p. piotrk. sprzedały za 200 złp rodzonemu stryjowi, Maciejowi O-mu (R. Kal. 5 k. 67).

Wojciech "z Podwodów O. ", w r. 1712 mąż Doroty Gawłowskiej, córki Zygmunta i Anny Rogowskiej (P. 286 k. 224, 290 k. 145v), która w r. 1715 wspólnie z siostrami wieś Górę w p. pozn. sprzedała za 20.000 zł swej macosze Annie z Racięskich (P. 1149 II k. 148). Był Wojciech w latach 1726-1732 posesorem Piotrkówka Małego w p. pozn. (P. 1235 k. 32). Żonie swej na połowie dóbr w r. 1737 oprawił 23.000 złp posagu (P. 1250 k. 64). Wspólnie z żoną w r. 1737 od małżonków Jana Swinarskiego i Katarzyny Sobockiej kupił za 30.000 złp wieś Kowalewko p.pozn. (ib. k. 135v). Nie żył już chyba Wojciech w r. 1743, kiedy Dorota sprzedała tę wieś Aleksandrowi Bronikowskiemu (P. 1271 k. 68v). Była potem ta Dorota dziedziczką Gaci Moskurnej w p. kal. i tę wieś 3 VII 1747 r. sprzedała za 22.000 złp Baltazarowi Korzenickiemu, zaś z pozostałości owej sumy, t. j. z 2.100 zł skwitwała go w r. 1753 (I. Kal. 196/198/ k. 214). Wraz z synem Franciszkiem od Marcina Kromolickiego w r. 1754 kupiła za 14.000 zł części Żakowic zwane Kromolicczyzna, Leleszczyzna cz. Woleńszczyzna, Drogoszewczyzna i inne (ib. 196/198 k. 115). Synowie: Michał Franciszek, ur. w Piotrówku, ochrzcz. X 1724 r. (LB Szamotuły), zapewne identyczny ze wspomnianym wyżej Franciszkiem, Jan, w r. 1743 pod imieniem Klemensa dominikanin poznański (P. 1271 k. 69). Z córek, Franciszka, ur. w Piotrówku, ochrzcz. 1 III 1722 r. (LB Szamotuły). Konstancja, której Chryzostom Kąsinowski, dziedzic Szczyczyna zapisał w r. 1732 sumę 1.000 złp, kiedy miała wstępować do dominikanek poznańskich Św. Katarzyny (P. 1235 k. 35).

>Ostrowscy, z Ostrówka w z. wieluńskiej. Stanisław od Bartłomieja i Mikołaja, braci Pogorzelskich "Pasikoniów", nabył części Ostrówka w p. wiel. wraz z karczmą w mieście Lutultów, co w r. 1596 aprobowali bracia tych Pogorzelskich, Stanisław i Łukasz (I. Kal. 63 k. 390v).

Marcin, z Ostrówka Galewskiego w p. wiel., chyba jeszcze żyjący w r. 1645 (N. 226 k. 16), nie żyjący już w r. 1653 (N. 227 k. 92), był ojcem Stanisława, Mikołaja i Jana.

1. Stanisław, syn Marcina, w r. 1645 uzyskał od Jana Władysława Sławianowskiego cesję zapisu 100 zł, danego przez Adama Ślesińskiego (N. 226 k. 12) i wnet potem cedował ów zapis Mikołajowi Osmólskiemu (ib. k. 16). Żoną jego była Elżbieta Wałdowska, córka Macieja i Doroty Guntemberkówny (Juntemberkówny), która t. r. od Konstancji Kołaczkowskiej, wdowy po Stefanie Grudzińskim, staroście ujskim i pilskim, dostała zapis 3.000 zł długu (ib. k. 111; W. 85 k. 149v). Zapisała w r. 1646 dług 2.000 zł siostrze swej Zuzannie, zamężnej Siemieńskiej (N. 226 k. 269), zaś w r. 1647 kwitowała Kaspra Zebrzydowskiego, kasztelana kaliskiego (ib. k. 343), a od męża uzyskała zapis długu 500 zł (ib. k. 523). Stanisław od Władysława Kościelskiego w r. 1647 kupił za 10.000 złp Gumnowice p. nakiel. (P. 1423 k. 137). Sumę 1.000 zł z większej sumy 2.000 zł, zapisanej przez brata Mikołaja, cedował w r. 1653 Andrzejowi Piotrowskiemu (N. 227 k. 92). Był pisarzem grodzkim bydgoskim, kiedy od Władysława Kościelskiego dostał poddanego z Gumnic, ongiś wyłączonego przy sprzedaży tych dóbr (ib. k. 278). Z sejmiku przedsejmowego 28 IV 1655 r. obrany deputatem do Nakła (P. 180 k. 311). Zobowiązał się w r. 1658 dotrzymać zawartego a Baborówku 4 VIII t. r. kontraktu, pod zakładem 4.000 złp zawartego z Łukaszem, Janem i Maciejem, braćmi Kosickimi (N. 227 k. 337). Ustanowiony przez Zygmunta Raczyńskiego, sędziego grodzkiego nakielskiego, w r. 1659 jednym z opiekunów jego dzieci (Z. T. P. 30 s. 1833), a w r. 1660 przez Wojciecha Kurnatowskiego wyznaczony na jednego z opiekunów córki Ewy Marianny (N. 227 k. 432). Bratu Mikołajowi w r. 1660 sprzedał za 7.500 zł części we wsi Ostrówek Galewski w z. wiel. wraz z karczmą i częścią gruntów w mieście Lututów (Lutultów), jak również z wolnym wyrębem we wsi Galewice (N. 227 k. 761). Swej drugiej żonie, Mariannie Kosickiej, córce Andrzeja i Zofii Bojanowskiej, w r. 1661 na połowie dóbr oprawił 2.125 zł posagu (P. 1072 IX k. 495). Oboje małżonkowie w r. 1663 kwitowali Jana Kąsinowskiego z części sumy 1.100 złp zapisanej jej bratu babce Mariannie Kamińskiej, żonie Bartłomieja Bojanowskiego (P. 1073 k. 207v). Stanisław w r. 1665 był kwitowany przez Mikołaja Wałdowskiego, brata pierwszej żony, bezpotomnie zmarłej, z danych jej zapisów (W. 85 k. 149v). Był w r. 1666 jednym z opiekunów dzieci Andrzeja Słupskiego (I. Kal. 126 s. 150). Od Dadźboga Czucharskiego w r. 1667 uzyskał zobowiązanie sprzedania w ciągu dwu lat za 11.260 zł wsi Czuchary (Cuchary, dziś Suchary) (N. 184 k.222). Od Konstancji Wałdowskiej, żony Andrzeja Wyganowskiego, uzyskał t. r. cesję jej sumy na Czucharach (N. 184 k. 224). Żył jeszcze 3 XII 1668 r. (N. 185 k. 1, 2), nie żył już w r. 1669, kiedy wdowę po nim i niezamężne córki kwitował Jan Wałdowski (ib. k. 78). Wdowa zawierała w r. 1670 z Janem Grodkowskim kontrakt trzyletniej dzierżawy Dębówka w p. nakiel., pod zakładem 2.300 zł (N. 185 k. 94), ponowiony 26 VI 1673 r., pod zakładem 2.000 zł (ib.k. 247v). Od Dadźboga Cucharskiego, wedle układu z r. 1668, wspólnie z córkami jeszcze niezamężnymi, kupiła w r. 1673 za 11.260 złp całą wieś Cuchary (N. 225 k. 618). Nie żyła już w r. 1694 (G. 90 k. 9). Z córek, Zofia Anna (Zofianna), żona 1-o v. w latach 1677-1678 Stanisława Konarskiego, 2-0 v. w latach 1681-1694 Macieja Krusińskiego, zmarła między r. 1694 a 1696. Elżbieta, w latach 1677-1702 żona Jana Zaremby Tymienieckiego, nie żyła już w r. 1715. Katarzyna, żona w latach 1677-1702 Antoniego Malczewskiego, wdowa w latach 1708-1715, już nie żyła w r. 1720. Urszula, w r. 1677 jeszcze niezamężna (N. 225 k. 686; Py. s. 143), w latach 1678-1694 żona Mikołaja Słupskiego, wdowa w r. 1720, nie żyjąca już w r. 1732. Wszystkie te siostry w r. 1677 sprzedały Gumnowice za 9.000 zł Stanisławowi Konarskiemu, zaś Cuchary za 15.000 złp Hiacyntowi Cucharskiemu, cześnikowi bielskiemu (N. 225 k. 686). Zofianna O-a, 2-o v. Krusińska, sprzedała w r. 1694 Gumnowice za 10.000 zł Dadźbogowi Chociszewskiemu (N. 189 k. 84).

2. Mikołaj, syn Marcina, wspomniany w r. 1653 (N. 227 k. 92). Jeden z opiekunów dzieci Zygmunta Raczyńskiego, sędziego surogatora grodzkiego nakielskiego, w r. 1659 (Z. T. P. 30 s. 1833). Od brata Stanisława w r. 1660 kupił za 7.500 zł części w Ostrówku Galewskim wraz z karczmą i częścią gruntu w mieście Lututów oraz z wolnym wyrębem w Galewicach (N. 227 k. 761). Uzyskał w r. 1665 od tegoż brata cesję sumy 2.000 złp, zapisanej sobie przez Żydów poznańskich a scedowanej bratu (N. 184 k. 91v). Był opiekunem córek brata Stanisława. Żył jeszcze w r. 1694 (N. 189 k. 84).

3. Jan, syn Marcina, żyjący w r. 1663, miał z nieznanej mi żony córkę Zofię, wtedy też nie żyjącą, żonę Łakińskiego (B.). Zob.tablicę.

@tablica: Ostrowscy (z Ostrówka)

>Ostrowscy, różni. Mikołaj z Ostrowa ok. r. 1423 dał intromisję do nabytków w Budziejewie Czestkowi, Jakubowi i Marcinowi z Sobiesierni (G. 3 k. 36). Paweł z Ostrowa, przeciwko któremu w r. 1426 Wojciech, syn Szesława z Grabowca, świadczył Szczedrzykowi z Szczedrzykowic (P. 8 k. 94). Mikoła i Spytek, rodzeni bracia Jana zabitego przez Jana z Bogwiedz, domagali się w r. 1432 od zabójcy uiszczenia główszczyzny (Gr. Kal. 1 k. 30v). Żegota z Ostrowa z żoną Krystyną całą wieś Ostrów p. kal. w r. 1435 sprzedali za 400 kop grz. Mikołajowi z Wiotszyna (P. 1378 k. 185). Ks. Alberyk z Bieganina, pleban w Śremie, niegdy dziedzic w Ostrowie, pozwany 1439 r. przez Spytka z Bieganina (Gr. Kal. 2 k. 12,132). Wojciech z Ostrowa w r. 1444 od Mikołaja z Zimnejwody nabył wyderkafem za 200 grz. Zimnowodę p.pyzdr. (P. 1379 k. 80). Panna Mieczka, córka zmarłego Janusza O-go, w r. 1445 dała Pełce z Tymieńca trzecią część sumy na Morawinie w p. kal. (ib. k. 116v). Adam O. na wsi Mokre p.kcyń. w r. 1463 oprawił żonie Jadwidze 400 grz. posagu i 200 wiana (P. 1383 k. 190). Zygmunt "Bresth" z Ostrowa w r. 1467 od córek zmarłego Dobrogosta z Oporzyna kupił za 100 grz. ich rodzicielskie części w Oporzynie p. kcyń. (P. 1383 k. 358). Jan O., tenutariusz rogoziński w r. 1465 (P. 1384 k. 251). Mikołaj, łowczy koniński, dziedzic w Ostrowie, nie żył już w r. 1469, kiedy jego córka Zofia pozywała Mikołaja Koszkowskiego (I. Kal. 2 k. 87). Jan O. z Trląga miał w r. 1469 termin z Januszem z Cerekwicy (G. 9 k. 6v). Od Macieja Osieńskiego w r. 1480 kupił za 200 grz. część w Obodnie p. kcyń. (P. 1480 k. 197), jednocześnie zaś temu Osieńskiemu sprzedał wyderkafem za 60 grz. swą część w Trlągu (ib.). Mąż Anny Grąbienickiej, córki Andrzeja, cześnika kaliskiego, w r. 1499 od teścia uzyskał zobowiązanie dania 350 zł posagu (I. R. Kon. 1 k. 292). Od braci żony, Jana i Wojciecha Grabienickich, w r. 1500 nabył wyderkafem za 350 zł węg. wieś Wola w p. kon. oraz część wsi Rudzicza tamże (P. 1389 k. 89v). Na połowie dóbr przypadłych z działów z bratem i bratankiem we wsiach: Obodno, Ostroszyce, Słaboszewko, Trląg, Rudzicza p. pozn., gnieźn. i kon. w r. 1500 oprawił 500 zł posagu żonie Annie Grabienickiej (ib. k. 90).

Mikołaj, podczaszy sieradzki, miał z żony Elżbiety córkę Małgorzatę, żonę Mikołaja Sławskiego z Rychwału, za którego w r. 1471 poręczył Jan ze Złotnik, burgrabia koniński, iż skwituje teścia z dóbr ojczystych i macierzystych swej żony, położonych w ziemiach krakowskiej i łęczyckiej (I. Kal. 2 k. 177v). Mikołaj z Rychwału oprawił tej żonie t. r. 400 grz. posagu (P. 1385 k. 122v). Mikołaj, dziedzic w Ostrowie, mąż Swachny (Świąchny?), która od brata rodzono-ciotecznego Stanisława Chabajowicza z Kwiatkowa nabyła w r. 1477 za 200 grz. część w Kwiatkowie (I. R. Kon. 1 k. 87). Ks. Mikołaj z Ostrowa, kanonik i oficjał kaliski, w r. 1481 pozywał Jana seniora i Janusza, braci rodzonych z Siedlemina, dziedziców Maczewa (I. Kal. 3 k. 54v). Anna Siekierzecka z Ostrowa (żona N. z Ostrowa?) pozywała w r. 1486 (?) swego brata Wojciecha Siekierzeckiego z Wielkich Siekierek (P. 22 k. 84). Jakub O. od Marcina, syna zmarłego Jana Korzeniewskiego, w r. 1498 wziął w zastaw na trzy lata za 25 grz. dwa łany w Korzeniewie, jeden osiadły, drugi pusty (I. Kal. 5 k. 17). Córka tego Jakuba była żoną Marcina Korzeniewskiego i w r. 1502 uzyskała od męża oprawę 25 grz. posagu (P. 1389 k. 203v).

Klemens O. z pow. piotrkowskiego, mąż Jadwigi Siedlemińskiej, która w r. 1506 dłużna była 10 grz. Marcinowi Głowczyńskiemu i w tej sumie zastawiła mu część ojczystą w Siedleminie (I. Kal. 5 k. 119), zaś w r. 1510 część owej wsi sprzedała za 130 zł węg. wyderkafem Maciejowi Noskowskiemu, burgrabiemu kaliskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 9). Zapewne ten sam Klemens O. w r. 1522 nabył wyderkafem od Andrzeja Racędowskiego "Głowy" za 16 grz. półtora łana osiadłego w Jarnołtowie p. kal. (P. 1392 k. 459). Marcin O., dziedzic we wsi Ostrowie Psienie p. kal. (dziś Psienie), od Andrzeja i Melchiora, synów Jana Korosza, dziedziców w Kotlinie, w r. 1518 nabył za 167 grz. sześć łanów osiadłych w tej wsi oraz tamże część "Marcinkowską" (P. 866 k. 182v; 1392 k. 228). Wojciech Płocki cz. Ostrowski, mąż Katarzyny Wilczyńskiej, córki Rafała i Anny, w r. 1518 obok sióstr współdziedziczki w Kownatach p. gnieźn. (P. 1392 k. 244; Kon. 4 k. 43). Jan i Stanisław, bracia rodzeni, niedzielni, dziedzice w Ostrowie, zwani "Byssagowie" (?), w r. 1519 kupili od Marcina Dąbrowskiego za 50 grz. części jego w Małych Mroczkach p. kal. oraz tamże cztery łany pustej roli (I. i D. Z. Kal. 2 k. 64). Paweł O. w r. 1520 nabył wyderkafem za 4 i pół grz. od Jana z Małych Mroczek pusty łan w tej wsi (ib. k. 67v), który trzymał jeszcze w r. 1535 (I. R. Z. Kal. 4 k. 699). Anna O-a między r. 1519 a 1529 żona Jana Pruszaka, cześnika kaliskiego. Katarzyna, w latach 1537-1539 żona Wojciecha Prusieckiego. Anna w r. 1544 żona Wojciecha Dembińskiego. Elżbieta, w latach 1546-1557 żona Gabriela Gorazdowskiego. Mikołaj, ojciec Stanisława, cystersa w Wągrówcu, zmarł 17 III 1548 r. (Nekr. Cyst. Wągrow.). Mikołaj, w r. 1549 sługa Mikołaja Dąbrowskiego (P. 888 k. 368). Jan, ojciec: Wojciecha, Jana i Macieja. Tego Macieja na drodze koło bramy Wronieckiej Poznania 3 VII 1556 r. zastrzelił Wojciech Sadowski, którego pozywali o ten czyn ojciec i bracia zabitego (P. 897 k. 571). Elżbieta, w r. 1557 żona Gabriela Gorazdowskiego. Urszula, w r. 1572 żona Jana Lubieńskiego (Lubińskiego) ze wsi Lubień p. kal., nie żyła już w r. 1597. Anna, w r. 1574 żona Wojciecha Tarchalskiego, wdowa w latach 1596-1604, nie żyła już w r. 1621. Zapewne siostrą jej była Ewa, żona Tomasza Ponętowskiego, oboje nie żyli już w r. 1621 (P. 1007 k. 154v). Zygmunt z pow. sieradzkiego w r. 1574 poranił Łukasza Kucharskiego, zamieszkałego w Kucharkach Małych, i jego pięcioletnią córkę (I. Kal. 42 s. 297). Nie wiem, czy to ten sam Zygmunt, mąż Zofii, uzyskał w r. 1575 od Doroty Niniewskiej, wdowy po Bartłomieju Jurowskim, cesję 14 grz. czynszu rocznego zapisanego jej dożywotnio przez Stanisława Kurowskiego (Kośc. 255 k. 23v). Krzysztof w r. 1575 pozywał Jerzego i Jana braci Rosnowskich, dziedziców w Kępie (Kośc. 255 k. 190). Nie wiem, czy to ten sam Krzsztof, nie żyjący już w r. 1578 był ojcem Jadwigi, wtedy żony Tomasza Łukomskiego, działającej w asyście wuja Piotra Ziółkowskiego (P. 1398 k. 787v). Była ona t. r. spadkobierczynią rodzonego brata, Krzysztofa O-go (P. 933 k. 37v) i z mocy dekretu poznańskiego uzyskała intromisję do wsi Pomorzany Marcina Zdzarowskiego (Py. 116 k. 45v), którego pozywała t. r. (ib. k. 263v). Wojciech, syn Wojciecha i zmarłej Anny "Miroszkówny" Czyżewskiej, dziedzic w Żabnie pow. gnieźn., w r. 1579 kwitował Jana "Miroszka" Czyżewskiego z 10 grz. długu (I. R. Kon. 18 k. 460c). Mikołaj, mąż Zofii Stawskiej, córki Jana, w r. 1581 zapisał tej żonie 500 zł długu (P. 936 k. 398). Nie żył już w r. 1584, zaś Zofia, wtedy 2-o v. żona Stanisława Żarczyńskiego, kwitowła ze 100 grz. swych braci, Jana i Piotra Stawskich (I. R. Kon. 21 k. 208v). Jadwiga, w latach 1584-1600 żona Stanisława Molskiego, wdowa 1612 r. Bartłomiej, już nie żyjący w r. 1584, ojciec Jakuba, męża Jadwigi Gulczewskiej, córki Łukasza, która t. r. kwitowała swych braci z dóbr po rodzicach w Gulczewie Dominikowym i Czuprachtowym, od męża zaś uzyskała zapis 150 zł długu (P. 942 k. 165). Będąc już 2-o v. żoną Abrahama Kosickiego, skwitowała w r. 1591 z 60 zł brata Andrzeja Gulczewskiego (P. 956 k. 205). Jerzy O. z Wielkiego Ks. Litewskiego, mąż Doroty Rozbickiej, córki Piotra, w r. 1585 od żony kupił za 5.000 złp połowę wsi Rozbitek w p. pozn. wraz z połową stawów, młynów i las zw. Borek we wsi Lewice. Mąż na połowie dóbr Marcinowice i Wiśniówka w pow. wołkowyskim oprawił jej 4.000 złp posagu (P. 1399 k. 516v, 517). Nabyte od żony dobra sprzedał t. r. za 5.000 zł Janowi Krzyszkowskiemu (ib. k. 571). Oboje żyli jeszcze w r. 1613, a ona była wtedy spadkobierczynią po zmarłym bracie Janie Rozbickim (P. 146 k. 1238). Stanisław, posesor zastawny w Chartłupi Małej w p. sier., w r. 1587 uzyskał od Wojciecha Mycielskiego zapis 800 złp długu (I. Kal. 54 s. 43). Małgorzata, w latach 1588-1593 żona Stanisława Świerzewskiego. Jakub, nie żyjący już w r. 1590, ojciec Piotra, Jakuba i Krystyny, t. r. żony Andrzeja Lubienieckiego z Zakrzowa w pow. lubel. (Kośc. 270 k.131v, 134). Regina, w r. 1593 żona Jana Radzimskiego.

Jan Żołecki cz. O., mąż Ewy Grzybowskiej, córki Jakuba, która w r. 1593 była kwitowana przez Marcina "Gocza" Wardęskiego z 57 złp na poczet sumy 100 złp zapisanej mu przez nią w posagu za córką Anną O-ą cz. Żołecką, żoną jego (I. R. Kon. 25 k. 354). Żył jeszcze ów Jan O. z pow. gnieźn. w r. 1598 (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 124), nie żył już w r. 1602 (G. 337 k. 203). Oprócz tej córki zamężnej za Wardęskim w latach 1598-1611 (oboje nie żyli już w r. 1650), byli też synowie, Andrzej i Maciej. Andrzejowi matka w r. 1595 dała całe swe części w Żołczu Starym (G. 337 k. 36). Ów Andrzej o przezwisku "Kot" był mężem Anny Baranowskiej, córki Łukasza, która t. r. kwitowała swą teściową (ib. k. 50v), a w r. 1596 uzyskała od męża oprawę 300 złp posagu na połowie części w Żołczu i innych dóbr (ib. k. 105). Andrzej od Macieja Przyborowskiego w r. 1602 kupił za 230 zł części w Starym Żołczu (ib. k. 203). Skwitowany w r. 1610 z 43 złp długu przez szwagra Mateusza Baranowskiego z pow. kruszw. (G. 70 k. 439). Grzegorzowi Skubarczewskiemu cz. Grochowickiemu w r. 1613 zapisał 100 zł długu (G. 72 k. 17v). Skwitowany w r. 1613 ze 140 złp przez brata Macieja (G. 72 k. 39). Oboje małżonkowie 1622 r. zapisali 106 złp długu braciom Judzkim (G. 76 k. 210), a w r. 1626 zapisali dług 100 zł małżonkom Marcinowi Żołeckiemu i Katarzynie Żarczyńskiej (G. 78 k. 150v). Skwitowani w r. 1629 ze 100 zł przez Jakuba Drachowskiego (G. 79 k. 23v), zapisali t. r. 117 złp długu Tomaszowi Boińskiemu (ib. k. 125v). Oboje, dziedzice w Żołczu Starym, żyli w r. 1638 (G. 80 k. 489v).

Walenty, mąż Anny Strzałkowskiej, córki Piotra, która w r. 1593 uzyskała od Jana Boturzyńskiego zapis 1.400 złp długu (P. 959 k. 954), a w r. 1597 kwitowała się wzajemnie z Janem Cieleckim z kontraktu dzierżawy Bachorzewa (Py. 128 k. 172v). Od Andrzeja z Górki Roszkowskiego uzyskała w r. 1598 zapis 500 złp długu (P. 968 k. 1246). Spisywała testament w r. 1601 (Py. 131 k. 117)

Stanisław, w r. 1595 mąż Łucji Wyszławskiej, córki Macieja (P 964 k. 1208). Zofia, córka Jana, w r. 1595 żona Sebastiana Chwalikowskiego cz. Opatowskiego, z pow. pyzdr. (G. 337 k. 62). Wojciech w r. 1599 mąż Urszuli Kaczkowskiej (Kc. 123 k. 396v).

Maciej, syn zmarłego Mikołaja, w r. 1600 od Wojciecha Nieświastowskiego brał w zastaw w sumie 400 złp długu łan "Małkowski" w Nieświastowicach (G. 66 k. 459, 460). Synowie Wojciecha, już nie żyjącego w r. 1601, Andrzej, Jarosz (Hieronim) i Marcin, uzyskali wtedy intromisję do dóbr Elżbiety z Cieleckich, wdowy po Marcinie Trlęckim, z tytułu długu 1.000 zł przez jej męża zapisanego Hieronimowi Świeckiemu, a przez Świeckiego cedowanego w grodzie inowrocławskim ich ojcu (Ws. 17 k. 396). Byli wtedy ci bracia jeszcze nieletni i działali pod opieką stryjów rodzonych, Jana i Piotra O-ch (ib. k. 544). Jan, syn zmarłego Mikołaja, w r. 1602 uzyskał zapis 100 grz. od Jana Goreckiego (I. Kal. 68 s. 287). Anna Czyżewska, wdowa po O-im, w r. 1602 2-o v. żona "uczc." Sebastiana Ryszewskiego (I. Kal. 68 s. 552). Urszula, w r. 1605 żona Jana Lubińskiego. Jan na połowach części wsi Łabęcie i Nieradza (p. kal.?) w r. 1606 oprawił 1.000 złp posagu swej żonie, Małgorzacie Golińskiej, córce Jana (P. 1405 k. 619). Ojciec Grzegorz cysters wągrowiecki, pierwszy teolog, zmarł 12 V 1607 r. (Nekr. Cyst. Wągrow.). Anna zaślubiła 23 II 1608 r. w Objezierzu Walentego Falęckiego. Walenty O. wraz z żoną Barbarą Wyganowską w r. 1610 kwitowali się z Katarzyną z Sadów, wdową po Marcinie Wyganowskim, z zawartego 6 V 1605 r. kontraktu dzierżawy wsi Wierzchowiska p. gnieźn. (G. 70 k. 483). Anna, córka Jakuba O-go z Golczewa, wyszła w r. 1612 za Wojciecha Kołackiego, była wdową w r. 1613, zaś 2-o v. w latach 1630-1641 żoną Sebastiana Jaroszewkiego, nie żyła już w r. 1645. Anna, w r. 1616 żona Stanisława Włodawskiego. N. O-ma, żona Jakuba z Więcborka Zebrzydowskiego, oboje nie żyli już w r. 1621. Stanisław, w r. 1624 mąż Zofii Kąsinowskiej (Kosinowskiej?) (P. 152 k. 595). Adam, syn zmarłego Jana, żonie Annie Zbierskiej, córce Jana Zbierskiego zw. "Czeczotka" lub "Lasota", w r. 1629 oprawił 100 grz. posagu (R. Kal. 11 k. 62). Bartłomiej, mąż Barbary Pomorzańskiej wdowy 1-o v. po Pawle Grzybowskim, która w r. 1631 wydzierżawiła części Goczyłkowa, pod zakładem 300 złp małżonkom Andrzejowi Irzykowskiemu i Helenie Wilkońskiej (G. 79 k. 416). Stefan w r. 1630 skwitowany z 2.000 złp przez Jadwigę Ostromęcką, wdowę po Janie Rusinowskim, mieczniku inowrocławskim (P. 1023 k. 670).

Gotard, nie żyjący już w r. 1631, ojciec: Adriana, Tomasza, Michała i Wojciecha-Macieja (Mateusza). Z tych braci Wojciech w r. 1631 kwitował Sebastiana ojca oraz Piotra i Andrzeja synów Noskowskich z długu 1.000 złp (G. 82 k. 359v). Adriana zabił Jan Pigłowski a sprawa o to zabójstwo toczyła się już w r. 1651 (G. 82 k. 449). Tomasz, jako współspadkobierca Adriana, swoją część z sumy 240 grz. przysądzonych dekretem Trybunału Piotrkowskiego w sprawie przeciwko zabójcy Adriana, cedował w r. 1652 bratu Michałowi (I. kal. 118 s. 1168). Wojciech i Michał, współspadkobiercy brata Adriana, kwitowali t. r. Pigłowskiego z 256 zł (Py. 151 s. 83). Mateusz Wojciech, syn Gotarda, w r. 1660 zawierał kontrakt ze Stanisławem Jaroszewskim, synem zmarłego Sebastiana (N. 227 k. 580).

Jan nie żył już w r. 1631, kiedy żona jego Anna Mrowińska, wtedy 2-o v. żona Jana Żochowskiego, kwitował Żydów synagogi gnieźnieńskiej ze 100 złp (G. 82 k. 395). Oboje Żochowscy żyli jeszcze w r. 1650 (G. 82 k. 194v). "Szl." Wojciech zaślubił 12 II 1632 r. Annę (pochodzącą z Jarosławca?), a świadkami ich ślubu byli plebeje (LC Środa). Helena, w latach 1633-1647 żona Aleksandra Czepowskiego. Łukasz, mąż Marianny Busińskiej, córki Stanisława, która w r. 1635 kwitowała z 1.500 zł i 700 złp braci Dadźboga i Teofila Busińskich Grzymałów (P. 101 s. 1997).

Stanisław, zmarły między r. 1636 a 1642, ojciec Mikołaja, męża Krystyny Kąsinowskiej, córki Jana i Anny Kobelnickiej, którą zaślubił w r. 1636, uzyskując przed ślubem, 1 IV, od jej brata Pawła Kąsinowskiego zapis 5.500 złp posagu (P. 1033 k. 100v). Krystyna odziedziczone po wuju Mikołaju Kobelnickim części Kobelnik i Słopanowa w p. pozn. sprzedała w r. 1636 za 4.000 złp temuż bratu Pawłowi (P. 1418 k. 670). Oboje małżonkowie t. r. od Stanisława Bronikowskiego nabyli wyderkafem za 5.000 złp Bartlino p. kośc. (ib. k. 804v). Krystyna, wedle zobowiązania danego przez męża w grodzie radziejowskim jej bratu Pawłowi, t. r. skwitowała tego brata z 400 zł (P. 1033 k. 346). Małżonkowie w r. 1637 mianowali plenipotentów (Kośc. 299 k. 34v). Krystyna w r. 1640 już nie żyła (P. 165 k. 362), kiedy drugą żoną Mikołaja była Regina Kurnatowska. Oboje małżonkowie t. r. nabyli wyderkafem za 5.000 złp od Aleksandra Kierskiego Pawłowice w p. pozn. (P. 1420 k. 380v). Dożywocie wzajemne spisali w r. 1642 (ib. k. 1139). Mikołaj od Samuela Korzboka Zawadzkiego w r. 1643 nabył wyderkafem za 1.000 złp części Goliny Wielkiej w p. kośc. (P. 1421 k. 422). Nie żył już Mikołaj w r. 1663, a owdowiała Regina pozywała wtedy Teresę Gądecką, wdowę 1-o v. po Bartłomieju Żychlińskm, 2-o v. żonę Mikołaja Rożnowskiego, i jego córki, Ewę i Annę Żychlińskie. Współpozywającymi byli Mikołaja brat Wojciech oraz bratankowie, Samuel i Aleksander, chyba synowie Wojciecha (I. Kon. 58 k. 187). Jak się zdaje, z tym Wojciechem identyczny Wojciech, syn Stanisława, który w r. 1638 w grodzie radziejowskim kupił od Jana Bartlińskiego za 4.500 złp połowę jego dóbr we wsi Ozorzyno p. kon. (I. R. D. Z. Kon. 30 k. 7). Wojciech ów wspólnie z żoną, Katarzyną Bartlińską, zobowiązali się w r. 1645, iż całe części Ozorzyna i młyn wodny Babimost w pow. przedeckim zastawią za 4.000 złp małżonkom Świętosławowi i Dorocie z Wiśniewskich Golińskim (I. Kon. 51 k. 548).

Adam, syn zmarłego Stanisława, w r. 1636 skwitowany z 200 zł przez Feliksa Mycielskiego (I. Kal. 102 s. 623). Jego żona, Zofia Naczesławska t. r. wydzierżawiła od Anny Molskiej, wdowy po Wojciechu Chlewskim, część Wojsławic (ib.). Oboje już nie żyli w r. 1677, kiedy córka ich Marianna była żoną Wojciecha Otorowskiego (ib. 138 s. 719). Bartłomiej ustanowiony w r. 1636 przez Wojciecha Ulatowskiego jednym z opiekunów jego dzieci (G. 80 k. 108). Żoną Bartłomieja z pow. ciechanowskiego, syna zmarłego Stanisława, chyba identycznego z cytowanym wyżej, była Marianna Dobrzyniecka, córka Walentego, która w r. 1637 uzyskała zapis długu 600 złp od Zofii Dąbrowskiej, wdowy po Walentym Dobrzynieckim (ib. k. 361v, 524v). Oboje w r. 1639 zawierali pod zakładem 1.900 zł kontrakt z Maciejem Debrzyńskim, działającym w imieniu swej siostry Zofii zamężnej Trembińskiej (N. 178 k. 269). Bartłomiej t. r. zobowiązał się oprawić żonie 1.200 złp posagu (G. 80 k. 524v). Od Szymona Ulatowskiego dostał t. r. wdowę po "prac." Michale, poddanym z części Golczewa, wraz z jej dziećmi (G. 80 k. 551) i zapisał mu t. r. dług 200 złp (ib. k. 588v). Kwitował t. r. matkę i braci swej żony z 1.000 złp posagu zapisanego przez jej zmarłego ojca oraz z 600 złp zapisanych przez matkę (ib. k. 629). Pozywała Bartłomieja w r. 1644 Marianna Wolska, wdowa po zmarłym niedawno Stefanie Dobrzynieckim, o zbrojne wygnanie ich obojga z Latalic w p. gnieźn., które to dobra trzymali wyderkafem (P. 169 k. 699v). Jan, syn zmarłego Mikołaja, w r. 1636 Janowi Wierusz Kowalskiemu i Annie z Krzyckich wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 3.300 zł część Ostrowa w p. sier. (P. 1033 k. 506). Wawrzyniec, dziedzic części wsi Rakowice w p. sier., przed r. 1639 dał w grodzie sieradzkim za 600 złp w zastaw dwa place w tej wsi Świętosławowi Karśnickiemu (I. Kon. 48 k. 703). Jan i Anna z Węgierskich, rodzice, Wojciecha, ochrzcz. 23 IV 1640 r. (LB Mosina), i Marianny, ochrzcz. 12 X 1642 r. (LB Ptaszkowo).

Stanisław przed r. 1645 pewne swe prawa zbył Mikołajowi Osmólskiemu (N. 226 k. 172). Jan, syn Macieja, nie żyjącego już w r. 1652, mąż Elżbiety z Konar Kołaczkowskiej, wdowy 1-o v. po Mikołaju Żernickim, która w r. 1645 kwitowała Ludmiłę Jemiołkowską (Kośc. 301 k. 829), zaś w r. 1647 zapisała 100 złp długu Tomaszowi Kotarbskiemu (I. Kal. 113 s. 472). Jan w imieniu własnym i tej żony w r. 1652 kwitował Wojciecha Bnińskiego z 80 złp prowizji od sumy 800 złp (ib. 118 s. 1174) i to samo w r. 1653 (Py. 151 s. 236). Stanisław w r. 1645 zawierał z małżonkami Wawrzyńcem Cieślińskim i Zofią Cecylią Turczyńską kontrakt pod zakładem 100 zł (N. 226 k. 1). Daniel, syn zmarłego Stanisława, w r. 1645 kwitował Samuela Lisieckiego z 500 złp (I. Kon. 51 k. 535). Mikołaj, w r. 1645 plenipotent Doroty Kowalskiej, żony Jakuba Zembrzuskiego (ib. k. 613). Mikołaj w r. 1647 zobowiązał się wydzierżawić Wyrzę w p. nak. pod zakładem 6.000 zł Bartłomiejowi Malczewskiemu i Mariannie z Wyrzyskich (N. 226 k. 4v). Kwitował się z nimi z tej dzierżawy w r. 1665 (N. 184 k. 76). Stanisław, syn zmarłego Macieja, żeniąc się w r. 1649 z Petronellą Sulikowską, córką Kaspra z Zadusznik Sulikowskiego, sędziego ziemskiego brzeskiego-kuj., odebrał krótko przed ślubem od jej ojca posag 5.000 zł i zobowiązał się oprawić ową sumę na połowie Sławęcina, Czystego, Słaboszewka i borów Łąkowice w p. łęczyc. (Kc. 129 k. 553v). Wojciech występował w r. 1649 jako cioteczny brat Barbary Kołudzkiej, żony Stanisława Czaplickiego (P. 1424 k. 177v). Tomasz i Regina, rodzice Macieja i Kazimierza, ochrzczonych 25 II 1649 r., oraz Doroty, ochrzcz. 4 II 1652 r. (LB Niepruszewo). Wojciech, świadek 10 XI 1650 r. (LC Witkowo). Maciej umarł 18 IV 1652 r. (LM Książ). Franciszek, syn O-go (może tego Macieja?), umarł 18 VIII 1652 r. (ib.). Anna, żona Stanisława Korytkowskiego, nie żyjącego już w r. 1652. Mikołaj, mąż Kataarzyny Cucharskiej, córki Jana i Jadwigi Włoszynowskiej, wdowy 1-o v. po Piotrze Wałdowskim, w r. 1653 wraz z tą żoną zapisywał dług 1.000 zł Wojciechowi Wałdowskiemu (N. 227 k. 88). Oboje małżonkowie wraz z synem jej, Maciejem Wałdowskim, skwitowali w r. 1658 Wojciecha ojca i Piotra syna, Bryszewskich (N. 227 k. 345). Żyli jeszcze ci małżonkowie w r. 1676, a Katarzyna prawo do części sumy po matce 1.500 zł cedowała wtedy swemu bratankowi, Dobrogostowi Cucharskiemu (N. 185 k. 539). Maciej, mąż Anny z Krusina Sierskiej, która jako żona 2-o v. Aleksandra Modliboga uzyskała cesję sumy 2.000 zł od Marianny Sierskiej, pod imieniem Rozalii klaryski bydgoskiej, i tę sumę przed r. 1655 cedowała Adamowi Rynarzewskiemu (N. 227 k. 322v). Jan, mąż Elżbiety Starzechowskiej, oboje nie żyjący już w r. 1657, rodzice Marianny, wtedy żony Mikołaja Gackiego (I. Kal. 122 s. 46). Stanisław zapisał przed r. 1658 w grodzie nakielskim sumę 1.000 zł Annie Makowieckiej, żonie Pawła Kozłowskiego. Oboje ci Kozłowscy w r. 1658 już nie żyli (Kc. 130 k. 203). Zofia, chrzestna 11 VII 1659 r. (LB Panigródz). Jan zaślubił 13 XI 1659 r. wdowę Elżbietę Przyłuską (LC Śrem). Mikołaj pozywał w r. 1661 Teresę Gorecką, wdowę po Bartłomieju Żychlińskim, żonę 2-o v. Mikołaja Rożnowskiego, i córki jej, panny Ewę i Annę Żychlińskie (I. Kon. 58 k. 13). Łukasz, nie żyjący już w r. 1669, ojciec Kazimierza, w r. 1661 męża Bogumiły Cieleckiej, wdowy 1-o v. po Janie Wieruszu Stoleckim (I. Kal. 125 s. 1140). Bogumiła ta była w r. 1669 kwitowana przez Wojciecha i Stanisława Stoleckich, braci i spadkobierców jej pierwszego męża, z pozostałych po bracie ruchomości (ib. 129 s. 859). Miała Bogumiła od pierwszego męża oprawę na wsi Przystań. Łukasz w r. 1670 oprawił jej jako posag sumę 4.000 zł, odebraną od dziedzica Przystani Franciszka Miniszewskiego, na połowie wsi Rakowice w p. sier. (R. Kal. 15 k. 111). Wojciech z żoną Zofią Kaczkowską kontraktem z 2 V 1662 r. sprzedali wieś Czeluścino zw. "Jaroszewizna Czarnego" za 1.200 zł Wojciechowi Swierczyńskiemu (P. 1072 I k. 679). Stefan, syn zmarłego Stefana, pozwany w r. 1662 przez Jana, Zofię, żonę Aleksandra Mikołajewskiego, Teresę, żonę Adama Żelisławskiego, rodzeństwo Zbyszewskich (P. 188 k. 422). Jan, chrzestny 7 VII 1663 r. (LB Krzywiń). Marcin zawierał w r. 1665 pod zakładem 1.600 zł kontrakt z Agnieszką Przysiecką, wdową po Jakubie Skrzetuskim (N. 184 k. 33). Był ów Marcin mężem Zofii Skrzetuskiej, córki Wojciecha, która t. r. kwitowała ojca z 1.500 zł posagu i wyprawy (N. 184 k. 43). Oboje małżonkowie kwitowali się t. r. z Konstancją Wałdowską, żoną 3-o v. Andrzeja Wyganowskiego, od której dzierżawili wieś Czuchary (ib. k. 83). Nie żyli już w r. 1696, kiedy ich córka Dorota krótko po 20 XI szła za Ludwika Rossoskiego (G. 90 k. 113v). Zofia, w r. 1666 żona Andrzeja Kromno Piotrowskiego. Mikołaj ustanowiony był w r. 1667 przez Michała Zaleskiego, burgrabiego ziemskiego nakielskiego, jednym z opiekunów jego wnuków (N. 184 k. 150v). Wojciech, syn Bartłomieja, nie żyjącego już w r. 1684 (G. 88 k. 1v), zaślubił 26 II 1669 r. Teresę Czeluścińską, córkę Jana i Anny Turzyńskiej (LC Św. Wawrz., Gniezno; P. 1113 IV k. 2v). Oboje zawierali w r. 1675 z małżonkami Michałem Jezierskim i Katarzyną z Goreckich układ o dług 300 złp (G. 85 k. 188v), a w r. 1676 kontrakt z małżonkami Sulińskimi (P. 1094 k. 828). Wojciech zabity został 29 VIII 1688 r. przez Borowskiego (LM Św. Trójca, Gniezno). Owdowiała Teresa Czeluścińska w r. 1690 zawierała pod zakładem 1.200 złp kontrakt z Bartłomiejem Borowskim (G. 89 s. 18), zapewne o główszczyznę. Może ta sama Teresa O-a, z Gorzykowa, chrzestna 11 IV 1691 r. (LB Witkowo). Anna, w latach 1669-1670 żona Jana Gorzyńskiego. Wdowa po Jakubie O-im, Katarzyna Gorecka w r. 1669 kwitowała z 6.000 zł Andrzeja ze Smuszewa Zaleskiego (I. Kal. 129 s. 675).

Maciej, nie żyjący już w r. 1669 (I. Kal. 129 s. 321), był ojcem Jana, męża Katarzyny Bujalskiej, który to Jan t. r. w imieniu swoim i żony wydzierżawił na trzy lata od Stanisława Choińskiego pod zakładem 5.000 zł wsie Ostrobudki i Ugoda oraz część wsi Chojno w p. kośc. (Ws. 68 k. 461). Nie żył już Jan w r. 1682, a Katarzyna była wtedy 2-o v. żoną Mikołaja z Werbna Pawłowskiego i występowała w imieniu własnym i swoich dzieci, Kazimierza, Jana, Mikołaja, Teresy i Zofii, kwitując Adama Zakrzewskiego (P. 1105 VIII k. 19). Wdowa już i po Pwałowskim, w r. 1690 od Wojciecha Zbijewskiego brała w zastaw na trzy lata za 15.000 złp wieś Tarnowa z folwarkiem Nietrzeba w p. kośc. (Kośc. 307 k. 271v, 356 k. 105). Uzyskała t. r. od Piotra Szynczewskiego, dożywotnika zmarłej żony, Marianny Jarzęskiej, jedynej spadkobierczyni siostry, Teresy Jarzęskiej, żony Marcjana Bronikowskiego, matki zmarłego bezpotomnie Jana Bronikowskiego, cesję sumy 2.000 zł, którą temu Janowi zapisał był w r. 1678 Chryzostom Gorzyński, żupnik bydgoski (Kośc. 307 k. 292v, 356 k. 129v). Od Macieja Radomickiego, kasztelanica kaliskiego, kupiła w r. 1691 za 45.000 złp wsie Siersko i Komorowo w p. pozn. (P. 1122 VII k. 74). Od Franciszka Stanisława Ziemięckiego w r. 1696 wzięła w zastaw na trzy lata za 12.000 zł części Jaromierza i Uścia w p. kośc. (P. 1131 V k. 56). Skwitowała w r. 1697 swego zięcia Macieja Swinarskiego z 5.000 zł (Kośc. 308 s. 366). Żyła jeszcze w r. 1700, a chyba i 1709 (I. Kal. 157 s. 123), nie żyła już w r. 1720 (G. 94 k. 79). Synowie: Kazimierz, Jan i Mikołaj. Z córek, Jadwiga, niezamężna w r. 1682 (Kośc. 306 k. 177), żona 1-o v. w latach 1693-1703 Macieja Kazimierza Swinarskiego, wdowa w r. 1706, 2-o v. w latach 1712-1731 za Janem Wodeckim, nie żyła już w r. 1733. Zofia, niezamężna w r. 1682 (ib.), w r. 1698 żona Francisza Kowalskiego, nie żyła już w r. 1718. Najstarszy z synów, Kazimierz, wspomniany w r. 1682 obok matki i rodzeństwa (Kośc. 306 k. 177), jezuita, w r. 1718 prefekt szkół kolegium poznańskiego (I. Kon. 75 k. 6).

1. Jan, syn Jana i Bujalskiej, wspomniany obok matki i rodzeństwa w r. 1682, chyba jeszcze wtedy nieletni (Kośc. 306 k. 177). Dzierżawca Płaczek w p. pyzdr., mąż Katarzyny Kokowskiej, zmarłej 15 V 1699 r. (LM Śnieciska). Asystował w r. 1701 przy transakcji swej siostrze Teresie zamężnej Swinarskiej (P. 1140 III k. 90). Drugą jego żoną była Ludwika Chwałkowska, córka Wojciecha i Zofii Cieleckiej, której ojcu w r. 1701 dał zobowiązanie, iż oprawi jej 7.000 złp posagu na Częstkowie p. gnieźn. (P. 1140 V k. 34). Dobra te chyba właśnie t. r. nabył od Kazimierza Wilczyńskiego, pułkownika J. Kr. Mci (G. 94 k. 235v). Ludwika umarła we dworze w Kamionnej 26 VIII 1710 r. (LM Kamionna). Z pierwszej żony syn Józef, ur. 1697 r., zmarły dzieckiem. Również z Kokowskiej rodziła się córka Teresa (P. 1184 k.149), dziedziczka Częstkowa (I. Kon. 76 k. 40v), 1-o v. w latach 1720-1724 żona Andrzeja Bronikowskiego, 2-o v. wyszła w r. 1725, krótko po 13 XI, za Wojciecha Rudnickiego, umarła w r. 1743 lub 1744.

2. Mikołaj, syn Jana i Bujalskiej, jeszcze zapewne nieletni w r. 1682 (Kośc. 306 k. 177; P. 1105 VIII k. 19). Mąż w r. 1701 Marianny Cywińskiej, córki Stanisława i Anny Noskowskiej (P. 1140 VI k. 22). Mikołaj t. r. wziął w zastaw od Jana Węgierskiego wieś Węgry w p. kal. i trzymał ją jeszcze w r. 1706 (I. Kal. 157 s. 98). Odebrawszy od Eustachego Noskowskiego, wuja swej żony, posag jej 6.000 zł, oprawił ową sumę w r. 1709 (ib. s. 123). Oboje z żoną zawierali w r. 1719 kontrakt z małżonkami Józefem Kunowskim, starostą nieszawskim, i Heleną Jaskólską (I. Kon. 73 k. 39). Kontrakt ten dotyczył zastawu Jaroszewic Wielkich. Mikołaj nie żył już w r. 1713, kiedy owdowiała Marianna Cywińska w imieniu własnym i nieletnich dzieci, Ignacego, Józefa i Katarzyny, brała w zastaw od Teresy Cielmowskiej, wdowy po Rafale Biskupskim, Kuchary Kościelne cz. Cerkiewne w p. kal., pod zakładem 2.240 złp (I. Kon. 73 k. 233v). Od wuja, Eustachego Noskowskiego kupiła w r. 1715 za 15.000 złp Koszkowo p. kośc. (P. 1149 II k. 174v). Zmarła w r. 1718, a Eustachy Noskowski opiekę nad jej nieletnimi dziećmi, Józefem i Katarzyną, t. r. wnet po jej śmierci scedował Franciszkowi Kowalskiemu, mężowi zmarłej Zofii O-ej, ciotki tych nieletnich (I. Kon. 75 k. 6). Starszy syn, Ignacy był w r. 1720 jezuitą. Wówczas on, brat Józef i siostra Katarzyna byli zastawnymi posesorami Jaroszewic Wielkich, a opiekun, Franciszek Kowalski zawierał komplanację z dziedziczką tych dóbr Heleną Jaskólską, wdową po Kurowskim (ib. k. 206). O synach Mikołaja nie wiem nic więcej. Katarzyna była w latach 1731-1749 żoną Stanisława Chwaliszewskiego. Umarła między r. 1749 a 1755. Zob. tablicę.

@tablica: Ostrowscy

Dorota, w r. 1670 wdowa po Samuelu Mikołajewskim. Siostra Teodora franciszkanka kaliska, zmarła 1 III 1670 r. (Nekr. Franciszkanek, kaliskich; Nekr. Franciszkanek śremskich, pod datą 1 III 1671 r. notuje zgon w Kaliszu "W. P. Teodory O-ej"!). Adam wsólnie z Maciejem Głuchowskim i Bartłomiejem Rzeszotarskim w r. 1670 brał od Mateusza i Piotra Rzeszotarskich w zastaw za 2.000 zł połowę części w Rzeszotarach Pszczelich w p. sierpskim (Py. 154 s. 84). Marcin, syn zmarłego Piotra, kwitował w r. 1671 stryja Mikołaja z 200 zł zapisanych w grodzie wieluńskim (N. 185 k. 128). Marcin-Aleksander w r. 1673 uzyskał od Katarzyny Iwanowskiej, wdowy po Kazimierzu Kobierzyckim, zapis 2.500 zł na sumie 3.000 zł, którą sposobem długu zapisał był na wsi Kostrzewice zmarły jej mąż (I. Kal. 133 s. 48). Jan, dzierżawca Ostrobudek, i Katarzyna, rodzice syna Jana Antoniego, ochrzcz. 18 V 1673 r., oraz córek Małgorzaty Anny, ochrzcz. 22 VI 1670 r., Katarzyny i Ewy, bliźniaczek ochrzczonych 26 VIII 1674 r., Barbary, ochrzcz. 29 XI 1675r., Agnieszki Teresy, ochrzcz. 17 I 1678 r. (LB Golejewko). N. Ostrowski zaślubił 20 V 1674 r. Annę (LC Kłecko). Tomasz, chrzestny 28 IV 1675 r. (LB Wieleń). Jan, syn zmarłego Wojciecha, w r. 1675 kwitował Jana Radolińskiego stryja oraz Marcina i Andrzeja Radolińskich, bratanków, dziedziców Stanisławowa, z pretensji o niestawienie poddanych z tej wsi (G. 85 k. 166). Mikołaj, w r. 1675 ojciec Elżbiety, żony Jana z Krowiczyna Dorpowskiego (N. 185 k. 463v). Był po śmierci Jana Dorpowskiego, w r. 1686 opiekunem wnuków swych, Kazimierza i Jakuba Dorpowskich (I. Kal. 143 s. 62). Mikołaj w r. 1676 kwitował Katarzynę z Tuczna żonę Wojciecha Tolibowskiego, kasztelana kamieńskiego (G. 85 k. 332). Kazimierz zaślubił 2 VII 1676 Katarzynę Gajewnicką (LC Nowemiasto). Stanisław i Katarzyna, rodzice Doroty, ochrzcz. 27 XII 1676 r., i Jana, ochrzcz. 22 V 1679 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Zofia, żona Świętosława Tarnawskiego, oboje nie żyli w r. 1677. Andrzej, ojciec Wojciecha (?), ochrzcz. 24 XII 1678 r. (LB Śnieciska). "Szl." N. Ostrowski, z przedmieścia Św. Marcina w Poznaniu, miał z żony Katarzyny syna Antoniego, ochrzcz. 2 II 1678 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Czy to szlachcic? Anna wyszła przed 26 III 1679 r. za Jana Kąkolewskiego. Krzysztof i Anna, mieszkający w Śliwnikach, rodzice Pawła, ochrzcz. 28 I 1680 r. (LB Skalmierzyce). Jan spisywal 4 IV 1680 r. w Pogrzybowie testament, zlecając pochować swe ciało w Kościanie u Bernardynów. Miał sumy u ludzi, pozostawił żonę i dzieci. Testament oblatowano 13 V t. r. (Kośc. 13 k. 137v). Mikołaj, ojciec zmarłej Jadwigi, żony 1-o v. ok. r. 1674 Jana Kazimierza Miniszewskiego, 2-o v. Zygmunta Broniewskiego, który w grodzie wieluńskim zapisał był jej 5.000 zł, a teraz w r. 1684 Mikołaj O. kwitował zięcia z 3.000 zł, pochodzących z tej oryginalnej sumy i dostał od niego zapis 1.000 zł długu (N. 186 k. 251v, 252). Był ten Mikołaj w r. 1688 opiekunem wnuka, Sebastiana Franciszka Miniszewskiego. Innym opiekunem był Marcin O., syn zmarłego Pawła (Z. T. P. 34 s. 949), snać też bliski krewny. Marianna O-a, sługa Stanisława Walichnowskiego, poślubiła 19 VI 1685 r. Franciszka Zatorskiego, sługę tegoż (LC Starygród). Helena, chrzestna 8 VIII 1686 i 4 V 1688 r. Marianna, chrzestna 15 VIII 1691 r. (LB Pakość). Wojciech z siostrą Marianną,chrzestni 21 II 1694 r. (ib.). Bogumiła, łowczyna przedecka, chrzestna 2 XII 1686 r. (LB Ostrzeszów). Wojciech i Katarzyna Bartlińska, oboje już nie żyjący w r. 1687, rodzice Władysława. Żona tego Władysława, Anna Kurnatowska, córka Stanisława i Katarzyny Słupskiej, skwitowała t. r. braci swych, Stanisława, Jana i Dobrogosta Kurnatowskich z sumy 2.000 złp, przysądzonej jej z podziału dóbr rodzicielskich, zaś Władysław na połowie dóbr oprawił żonie tę sumę jako posag (P. 1113 II k. 76v). Marianna, w r. 1689 wdowa po Mikołaju Kicińskim. Marianna O-a, z Elbląga, wyszła 10 IX 1691 r. za Józefa Chumieckiego (Huemieckiego?) (LC Św. Małg. Pozn.). Jerzy, sługa Macieja Radomickiego, kasztelanica kaliskiego, i Marianna, rodzice Stanisława, ur. w Granowie, ochrzcz. 4 V 1692 r. (LB Granowo). Maciej i Marcin, synowie zmarłego Stanisława, zawierali w r. 1693 kontrakt ze Stanisławem Grabskim, podkomorzym brzeskim-kuj. (Z. T. P. 35 s. 1389). Kazimierz, łowczy sieradzki, chrzestny 8 X 1693 r. (LB Wyszanów). Zofia, żona Jana Ostromęckiego, oboje nie żyli już w r. 1693. Teresa, chrzestna 8 V 1695 r. (LB Mielżyn). Katarzyna, chrzestna w maju 1695 r. (LB Strzelno). Mikołaj, w r. 1695 mąż Marianny Sieroszewskiej, córki Adama i Katarzyny Bielickiej, wdowy 1-o v. po Kazimierzu Bąkowskim (I. Kal. 152 s. 452), nie żył już w r. 1752 (I. Kal. 196/198 k. 116v). Córka ich Katarzyna, najpierw w latach 1725- 1730 żona Wojciecha Niniewskiego, 2-o v. żona Wojciecha Karbowskiego, wdowa i po tym drugim mężu w r. 1752, żyła jeszcze w r. 1773, a chyba i 1774. Maciej zaślubił 5 II 1696 r. Jadwigę Siemieńską (LC Szamotuły). Mieszkali w folwarku Siemiątkowskim. Córka ich Dorota, ochrzcz. 16 IX 1696 r. (LB Szamotuły). Marcin i Dorota Skrzetuska, oboje nie żyjący 20 XI 1696 r., rodzice Doroty, która niedługo po tej dacie wyszła za Ludwika Rossowskiego (G. 90 k. 113v), żyjącego jeszcze w r. 1697. Była wdową w latach 1723-1725. Jan, dzierżawca wsi Płaczki, mąż Katarzyny (Pawłowskiej?), ojciec Józefa Augustyna, ochrzcz. 12 XI 1697 r., podawanego do chrztu przez babkę Katarzynę Pawłowską (LB Śnieciska). Aleksander, ojciec Urszuli Joanny, ochrzcz. 13 VIII 1698 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Wawrzyniec zaślubił w Poznaniu 3 II 1699 r. Annę Ludkin (?) (LC Św. Wojc., Pozn.).

Wojciech, nie żyjący już w r. 1700, ojciec ks. Wojciecha- Józefa, kanonika kolegiaty w Choczu Lipskim, Jana, Andrzeja i Stanisława, którzy t. r. cedowali pewne sumy (I. Kal. 154 s. 135). Ks. Wojciech-Józef, kanonik chocki, w r. 1706 kwitował z 4.000 złp Kazimierza Łaskawskiego (G. 92 k. 83v). "Ur." Stanisław i Barbara "de domo Banaska", rodzice Wojciecha, ochrzcz. 3 IV 1700 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Stanisław i Barbara, mieszkający na probostwie Św. Wojciecha, rodzice Apolonii, ochrzcz. 7 II 1702 r. (LB Św. Wojc., Pozn.). Konstancja, druga żona Wojciecha Burzyńskiego, nie żyjącego już w r. 1704. Stanisław nie żył już w r. 1704, kiedy wdowa po nim, Ewa Korzeniewska, idąc 2-o v. za Melchiora Gądeckiego zapisała mu sumę 600 złp (G. 92 k. 23v). Helena z Jankowa, chrzestna 27 IX 1706 r. (LB Tuczno). Petronella przed 16 II 1708 r. zaślubiła Marcina Witoszewskiego, dziedzica Targowiska w p. kośc. Mikoła celem zniesienia dożywocia na Szetlewku w p. kon. Konstancji Krusińskiej, wdowy po Marcinie Kałowskim, pożyczył był przed r. 1710 od Krzysztofa Prusimskiego 6.000 złp, zaś ponadto jeszcze sumę 1.940 złp dla poprawy zagospodarowania tych dóbr i dla zapłacenia kontrybucji (I. Kon. 73 k. 40). Wojciech wydzierżawił w r. 1711 od Stanisława Kretkowskiego i jego sióstr, pod zakładem 1.300 zł, wieś Budzisław w p. kon. (ib. k. 93v). "Ur." Jan i Marianna, oboje w służbach Aleksandra Targowskiego, rodzice Stanisława, ur. w Stawie, ochrzcz. 13 XI 1712 r. (LB Staw). Mikołaj, w r. 1713 mąż Marianny Wolińskiej (I. kal. 159 s. 368). Stefan, brat rodzony Józefa, zamordowanego, po którym w r. 1715 wdowa Katarzyna, "ultimo voto" Zakrzewska (Z. T. P. 40 k. 279). Panna Anna zmarła w Radłówku 1715 r. (LM Tuczno). Andrzej zaślubił 15 VII 1715 r. Teresę Miaskowską. mieszkali oboje w latach 1715- 1719 w Miedzianowie. Córki ich, Zofia, Barbara, ur. tam., ochrzcz. 11 IV 1719 r. (LB Kamionna). Aleksander od Marianny Kolczyńskiej, żony Antoniego Wiśniewskiego, w r. 1719 kupił za 333 złp część wsi Chotów w p. wiel. (N. 201 II k. 17). Franciszek, żeniąc się z Jadwigą Kurnatowską, uzyskał od niej w r. 1719, przed ślubem, zapis 1.000 zł (Kc. 134 k. 393). Pani Dorota, chrzestna w r. 1720 (LB Branno). Marianna, żona Wojciecha Otorowskiego, oboje nie żyli już w r. 1720. Marianna wyszła przed 22 I 1720 r. za Cypriana Kwiatkowskiego, z dworu w Kuczkowie. Oboje żyli jeszcze w r. 1744. Kazimierz i Zofia Domaradzka, oboje już nie żyjący w r. 1721, rodzice, Jadwigi, wtedy wdowy po Janie Dzierzbińskim, i już zmarłej bezpotomnie Zofii, żony Kazimierza Cywińskiego, także już zmarłego (G. 94 k. 155v). Stanisław w r. 1725 uzyskał od ks. Stanisława z Werbna Pawłowskiego zapis 1.000 złp na wsi Ochla (Ws. 81 k. 26v). Jan, syn zmarłego Franciszka i Zofii Łąckiej, dziedzic Tomisławic, Sosnowic i Witkowic w p. radziej., mąż Ludwiki Karszewskiej, córki Stanisława i Krystyny Przybyszewskiej, oprawił jej w r. 1725 posag 6.000 złp. Z tej sumy Jan wypłacił 3.000 t. r. tej siostrze Konstancji, żonie Jakuba Brzozowskiego (P.1199 k. 99). Żonie tej w r. 1743 zapisał dług 2.000 zł (G. 97 k. 640v). Syn ich Maciej miał wtedy rok 15-y (ib. k. 639). Maciej od Mikołaja Dobruchowskiego i Anny ze Sławęckich w r. 1725 wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 3.300 zł wieś Pikart (I. Kal. 161 s. 210). Marianna, wdowa po Zygmuncie Czyżewskim, 2-o v. w r. 1727 żona Andrzeja Daleszyńskiego. Katarzyna, w latach 1728-1730 wdowa po Janie Józefie Rowińskim, 2-o v. w r. 1738 żona Andrzeja Krzywosądzkiego. Wojciech, nie żyjący już w r. 1728, mąż Petronelli Wyrzyskiej, wdowy 1-o v. po Pawle Błędowskim, wtedy 3-o v. żony Aleksandra Trzcińskiego (I. Kon. 76 k. 243). Stanisław, w r. 1728 mąż Barbary Śleszyńskiej (Z. T. P. 76 k. 120). Teresa wyszła przed 19 X 1728 r. za Pawła Szczanieckiego, dziedzica Ossowa, nie żyła już w r. 1766.

Jakub, nie żyjący już w r. 1730, miał z żony Anny Komornickiej córkę Mariannę wdowę 1-o v. po Antonim Olszewskim, mieczniku dobrzyńskim, 2-o v. w r. 1730 żonę Franciszka Wardęskiego, komornika ziemskiego sieradzkiego (Z. T. P. 47 k. 291), 3-o v. w r. 1742 żonę Adama Trębińskiego. Antoni zaślubił 26 II 1732 r. Teresę Gązolewską (?) (LC Gębice). Anna, żona Sebastiana Rybińskiego, już nie żyjącego w r. 1733. Małżonkowie Krzysztof i Anna Żabińska, oboje już nie żyjący w r. 1736, rodzice ks. Jana i Wojciecha. Ks. Jan, proboszcz w Samoklęskach, dał t. r. plenipotencję bratu Wojciechowi celem podniesienia posagu matki z Borzyszkowa w wojew. pomorskim (N. 206 s. 13). Maciej, dziedzic Rubic w p. sier., skwitowany w r. 1736 przez Zofię Molską, żonę Józefa Miniszewskiego, z 1.486 zł (I. Kal. 171/173 s. 438). Teresa, z domu Komierowska, chrzestna 29 XII 1737 r. (LB Pakość). Wojciech, mąż Petronelli Marianny Wyszyńskiej, wdowy 1-o v. po Pawle Błędowskim, zaś 3-o v. żony Aleksandra Trzcińskiego, nie żyjącej już w r. 1739, rodzice Jana, który t. r., jako spadkobierca zmarłej siostry panny Zofii O-ej (żyła w r. 1727), sumę po niej cedował Wojciechowi Pniewskiemu (I. Kon. 77 k. 152v). Aleksander i Marianna, rodzice Konstancji, ur. w Janówcu, ochrzcz. 24 II 1739 r. (LB Janówiec). Ojciec Jakub, cysters lędzki, zmarł 3 III 1741 r., w wieku 34 lat, po 17 latach profesji, a po 11 kapłaństwa (Nekr. Obra). Siostra Weronika, dominikanka poznańska, zmarła 15 VII 1741 r. (Nekr. Dominikanek, Pozn.). Marianna, w r. 1743 żona Franciszka Karśnickiego, stolnika ostrzeszowskiego, dziedzica Kierzna. Mikołaj i Eleonora, rodzeństwo, uzyskali w r. 1746 od Adama Szypowskiego, dziedzica Lipic, Wroniaw i Gozdówka w pow. sier., zapis 1.984 złp (I. Kal. 185/189 k. 105, 113v). Teresa, chrzestna 9 I 1746 r. (LB Tuczno).

Władysław, nie żyjący już w r. 1746, ojciec Stanisława, który t. r. mieszkał w Jezierzycach, a czując się już starym i bliskim śmierci, potwierdził dożywocie jakie w r. 1730 dał żonie Jadwidze Karczewskiej, wdowie 1-o v. po Stanisławie Kurnatowskim, na całym swym majątku (Kośc. 323 k. 137v). Tych małżonków w r. 1743 kwitował z 2.000 zł zapisanych skryptem datowanym w Ochli Stanisław Sławkowski, posesor Grochowisk Księżych w p. kcyń. (Kośc. 322 s. 99v). Nie żył już Stanisław w r. 1747, kiedy owdowiała Jadwiga ustanawiała plenipotentów, a wśród nich swego syna, Andrzeja Kurnatowskiego. Inny jej syn, Chryzostom Kurnatowski był wtedy posesorem Ochli (Ws. 89 k. 150v). Syna Andrzeja Kurnatowskiego mianowała ponownie plenipotentem w r. 1751 (Ws. 91 k. 20). Kwitowała w r. 1755 Baltazara Lossowa z 6.000 zł (Kośc. 327 k. 18v). Nie żyła już w r. 1761 (Kośc. 329 k. 25). Syn Stanisława i Jadwigi, Ludwik, córka Marcjanna, w latach 1746-1755 jeszcze niezamężna (Kośc. 323 k. 127v; 327 k. 19), potem 1-o v. żona Złotnickiego, zaś 2-o v. w latach 1774-1793 Andrzeja ze Skrzypny Twardowskiego pułkownika wojsk koronnych.

Ludwik, syn Stanisława i Karczewskiej, wspomniany w r. 1746 (Kośc. 323 k. 137v). Posesor Żołędnicy, kwitował w r. 1761 brata przyrodniego, Andrzeja Kurnatowskiego z 3.000 złp (Kośc. 329 k. 25). Jego żoną była w r. 1778 Anna Kosicka, wdowa 1-o v. po Ludwiku Kurnatowskim, żyjącym jeszcze w r. 1774 (Kośc. 333 k. 143). Był Ludwik O. posesorem Bodzewa, dóbr dożywotnich jego żony, dziedziczonych zaś pasierbów Kurnatowskich. Przysięgał w r. 1789 na sprawiedliwe podanie intraty z tych dóbr (Kośc. 335 k. 255). Umarł bezpotomnie i 26 III 1792 r. wdowa sporządzała rejestr pozostałych po nim rzeczy (Kośc. 224 k. 272). Zawierała t. r. kompromis z siostrą męża, Twardowską (Kośc. 337 k. 79v). Zob. tablicę.

@tablica: Ostrowscy

Józef zaślubił 30 IV 1748 r. Jadwigę Znaniecką (LC Gogolewo), żył jeszcze 28 IX 1792 r., ona zaś żyła w r. 1797 (LB Gogolewo). Niewątpliwie ten sam Józef i Regina (więc pierwsza żona!) byli rodzicami synów, Franciszka, ur. w Święcinie, ochrzcz. 4 IV 1743 r., i Pawła, ur. tamże, ochrzcz. 24 I 1746 r. (LB Gogolewo). Ze Znanieckiej córki, Anna, zmarła w r. 1749, pochowana w Gogolewie 8 V 1749r., bliźniaczki Elżbieta i Jadwiga, ochrzczone 16 II 1749 r., i syn Ignacy, ur. w Gogolewie, ochrzcz. 20 VII 1751 r. (LM, LB Gogolewo). Marcin nie żył już w r. 1749, kiedy wdowa po nim, Marianna Potocka, córka Ludwika i Teresy Kurcewskiej, wdowa 1-o v. po Florianie Bilczewskim, sumę 500 złp z sumy 2.000 złp zapisanej sobie w posagu w r. 1676, a wypłaconą w r. 1699, cedowała Annie Przespolewskiej, żonie Tomasza Skarżyńskiego (I. Kal. 190/195 k. 96v). Mikołaj i Eleonora O-cy, w r. 1741 brat i siostra Adama z Białej Szypowskiego, syna Przemysława i Anieli Pawłowskiej, ultimo voto Idzikowskiej (ib. k. 98). Niewątpliwie byli przyrodnim rodzeństwem tego Szypowskiego. Jan, major wojsk koronnych, chrzestny 24 VI 1750 r. (LB Tuczno). Dominik z żoną, Magdaleną Biernawską w r. 1766 (LB Kunowo), pisarz prowentowy w Wilczynie, wraz z żoną chrzestni 29 VI 1750 r. (LB Wilczyna). Dzierżawca wójtostwa Ostrowo, kwitował się w r. 1769 z kontraktu z Marianną Brodecką, wdową po Antonim Dobku, dożywotniczką tego wójtostwa (Ws. 94 k. 208v). Posesor Brzostowni w latach 1772-1777 (LB Książ; LB Włościejewki). Magdalena Biernawska umarła tam 16 VIII 1773 r. (LM Książ). Dominik, komisarz we Wronczynie, umarł 5 II 1798 r., mając 83 lata (LM Modrze). Jego siostrą była zapewne Apolonia, w latach 1766-1779 żona Bartłomieja Szczepańskiego. "Ur." Marcin i Marianna Boińska, oboje nie żyjący w r. 1750, rodzice Agnieszki Teresy, wtedy żony "uczc." Wojciecha Kucerskiego, kupca w Obornikach (P. 1299 k. 12). Elżbieta, żona Jana Perbanta, oboje nie żyli już w r. 1750 (Kc. 141 k. 41). Tomasz i Teodora z Rowińskich. oboje nie żyjący już w r. 1752, rodzice Wojciecha, męża zmarłej już Marianny Modlibowskiej, bezpotomnej, córki Józefa i Zofii Szołdrskiej, który wtedy wiodąc spór z Franciszkiem Pytowskim, mężem Anny Modlibowskiej, siostry swej żony, obierał superarbitra (I. Kal. 196/198 k. 65v). Franciszek, chorąży wojsk koronnych, chrzestny 3 VI 1754 r. (LB Słupy). Anna, żona Antoniego Jasińskiego, oboje nie żyli już w r. 1754. Elżbieta, chrzestna 26 V 1754 r. (LB Sowina). Siostra Róża, dominikanka poznańska, umarła 2 IV 1755 r. (Nekr. Dominikanek Pozn.). Adam, w r. 1756 mąż Teresy Jaraczewskiej, córki Stanisława i Katarzyny Malczewskiej (LB Grzybowo; G. 99 k. 15v). Żyli oboje w r. 1761 (P. 1331 k. 221v). Jan i Wiktoria, rodzice Anieli Nepomuceny, ur. w Uścikowie, ochrzcz. 2 VIII 1757 r. (LB Świątkowo). Stefan, syn Aleksandra i Marianny Zwolskiej, zaślubił 18 VIII 1759 r. Wiktorię Wrzesińską (LC Mielżyn). Oboje byli sługami w Jaworowie. Tu też rodziły się ich dzieci: Marianna, ochrzcz. 7 II 1762 r., Wojciech ochrzcz. 24 IV 1764 r. (LB Mielżyn). Córka Joanna, ur. w Gnieźnie, ochrzcz. 16 V 1773 r. (LB Św. Trójca, Gn.). Inny ich syn, Karol uzyskał w r. 1788 od Franciszka Kownackiego cesję sumy 700 t. (G. 115 k. 24), zaś w r. 1791 scedował mu sumy na Chwałkowie i Wronczynie Walenty Zwalski (P. 1868 k. 494v). Józef, mąż Anny Jabłkowskiej, wdowy 1-o v. po Stanisławie Więckowskim, asesorze ziemskim człuchowskim, dziedziczki Lubieszyna i Grochowa w wojew. pom., bezpotomnej. Oboje nie żyli już w r. 1760 (I. Kon. 79 k. 215). Anna zaślubiła przed sierpniem 1762 r. Kazimierza Wilkostowskiego. Jan świadkował 8 VI 1763 r. (LC Św. Trójca, Gniezno). Chyba identyczny z nim Jan, ojciec Justyny Wroniki, ochrzcz. 30 VI 1763 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Konstancja wyszła przed 7 VII 1763 r. za Walentego Wiewiorowskiego, z Ligoty. Józef i Urszula, rodzice Jadwigi, ochrzcz. 7 XI 1763 r. (LB Polanowice). Antoni, świadek 15 XI 1764 r. (LC Margonin). Franciszek, w r. 1764 mąż Rozalii Korytowskiej, córki Mikołaja i Franciszki Woźnickiej (I. Kal. 204/205 k. 6). Mieszkali oboje w Słaborowicach, dobrach trzymanych zastawem od Koszutskiego, kasztelana śremskiego (ib. 209/213 k. 9). Rozalia, żona "męża uciążliwego", w r. 1774 kwitowała swego ojca z posagu 10.000 złp a jednocześnie za tę sumę wzięła w zastaw od Romualda Ruszkowskiego, dziedzica Szadka w p. kal. część dóbr Przedzyno w tymże pow. (ib. 214/216 k. 152). Wciąż jako żona "męża uciążliwego", w towarzystwie syna Józefa, kwitwała w r. 1786 Romualda Ruszkowskiego z 892 zł, z sumy 1.100 zł (ib. 226 k. 164v). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1793, a Rozalia sumę 3.000 zł z większej sumy 9.000 zł u Seweryna Pągowskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, cedowała wówczas synowi Józefowi, chorążemu kawalerii narodowej (ib. 232 k. 395). Oprócz tego Józefa Franciszek i Rozalia byli rodzicami bliźniąt, Fabiana i Agnieszki, urodzonych 14 I 1770 r., zmarłych po chrzcie (LB Szczury-Górzno).

Mikołaj i Marianna Wolińska, wdowa 1-o v. po Jackowskim, oboje nie żyjący w r. 1764, rodzice Ewy, wtedy już wdowy po Antonim Wojciechowskim (I. Kal. 204/205 k. 14). Antoni nie żył już w r. 1767, kiedy wdowa po nim Katarzyna Tomicka, córka Wojciecha i Teresy Grzybowskiej jedyna spadkobierczyni wuja Leona Grzybowskiego, kwitowała wykonawców jego testamentu (P. 1343 k. 239). Józef, z Gałązek, konfederat barski, postrzelony przez Prusaków, w stanie ciężkim przywieziony do Łęgowa, tutaj umarł i był pochowany 13 VIII 1770 r. (LM Łęgowo). Józef, pozostający w służbach Antoniego Dorpowskiego, miał z żony Jadwigi córkę Jadwigę, ur. w Pomorzankach 23 XII 1773 r. (LB Jabłkowo), Katarzyna, licząca ponad 50 lat, zmarła 4 V 1773 r. (LM Sławno). Marianna, żona Cypriana Kwiatkowskiego, oboje nie żyli w r. 1775. Bartłomiej i Apolonia, rodzice Wojciecha Teodora, ur. w Brzostowni, ochrzcz. 22 IV 1775 r. (LB Książ). Jadwiga, żona Józefa Hulewicza, w r. 1778 (lub przed tą datą?). Pani Łucja, chrzestna 21 X 1779 r. (LB Chełmce). Antoni (Antoni Józef), pułkownik wojsk koronnych, po którym wdową była w r. 1779 Barbara Jabłonowska, spadek zaś po nim brało potomstwo jego siostry Teresy, żony Pawła Sczanieckiego, już nie żyjącej w r. 1789 (Kośc. 333 k. 152v; P. 1365 k. 449,472; I Kon. 84 k. 116v). Jadwiga, z dworu w Pokrzywnicy, chrzestna 17 III 1781 r. (LB Dolsk). Stanisław dworzanin w Gozdowie, chrzestny 24 V 1781 r. (LB Gozdowo). Franciszka, żona Antoniego Wilkostowskiego, oboje nie żyli już w r. 1781. Józef, chrzestny 12 V 1784 r. (LB Mikstat-Mieścisko). Zuzanna, żona Antoniego Prażmowskiego, oboje nie żyli już w r. 1784. Franciszek, burgrabia sieradzki, kupił 11 VI 1785 r. od Cypriana Gałczyńskiego Głuchów i Rzymsko p. sier. za 115.000 złp (I. Kal. 225 k. 5). Skwitowany w r. 1787 z 13.237 zł przez Kunegundę z Gałczyńskich, wdowę po Ignacym Gliszczyńskim, staroście pasierbowskim (ib. 227 k. 385v). Karol Antoni, chrzestny 20 IX 1786 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Jakub, ubogi, umarł 5 I 1786 r., mając ok. 70 lat (LM Św. Mikołaj, Pozn.). Konstancja, żona Wojciecha Jaroszewskiego, nie żyjącego już w r. 1786. Marianna, żona 1-o v. Paprockiego, 2-o v. Kaspra Kurowskiego, oboje nie żyli już w r. 1787. Stanisław i Agnieszka Mokrzycka, rodzice Marcjanny, ur. w Gozdowie 4 I 1788 r. (LB Gozdowo). Franciszka, w r. 1792 żona Mikołaja Sawickiego. Konstanty, chrzestny 1 XII 1792 (LB Jabłkowo). Jan, świadek 30 VII 1794 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). "Szl." Wojciech, ubogi wędrownik" (peregrinus pauper), zmarł w Karsach 18 VI 1796 r., mając lat 86 (LM Sobótka). Wiktoryn, chrzestny 16 X 1798 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Liczył lat 30, kiedy 7 VII 1799 zaślubił Magdalenę Olszewską, pannę 23-letnią (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Kazimierz, chrzestny 23 V 1799 r. (LB Żydowo). Panna Helena, z Lubczyny, chrzestna 5 X 1799 r. (LB Wyszanów).

Józefa wyszła przed r. 1800 za Franciszka Poznańskiego, koniuszego (w Siemianicach?). Konstanty i Felicjanna Pogorzelska, rodzice Bogumiły, zmarłej 11 VII 1800 r. w Rudniczu w wieku 2 lat i 9 miesięcy (LM Komorniki). Walenty i Rozalia, rodzice Wawrzyńca Bonawentury, ur. w Kołudzie Wielkiej, ochrzcz. 4 IX 1801 r. (LB Ludziska). Kazimierz i Marianna Rakowska, rodzice Stefana Andrzeja, ur. w Szelejewie 16 XI 1802 r. (LB W. Strzelce). Marcjanna (Marianna?) O-a, żona pisarza prowentowego w Szelejewie (może powyższego Kazimierza?), chrzestna 15 VII 1804 r. (ib.).Józefa wyszła przed 10 VIII 1804 r. za Kazimierza Tybiszewskiego, posesora Żegowa koło Buku. Feliks, pisarz komory (celnej) rawickiej, i jego żona Marianna Umińska, chrzestni 28 XI 1808 r. (LB Rawicz). Michał, świadek 1 X 1809 (LC Św. Trójca, Gniezno). Teodor, porucznik piechoty wojsk Księstwa Warszawskiego, chrzestny 7 XI 1810 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). N. Ostrowski, po którym wdowa Barbara Szczepska, córka Marcina i Marianny Sczanieckiej, 20-letnia, wyszła 2-o v. 26 I 1812 r. za Adama Ciesielskiego (LC Nietrzanowo). Józefa, panna z Bąkowej Góry, wyszła 13 I 1813 r. za Ignacego Kwiatkowskiego, ekonoma z Komornik koło Tulec, pochodzącego z Galicji (LC Św. Małg., Pozn.). Franciszek Ksawery, ekonom z Grabonoga, i Elżbieta, rodzice Teofila, ur. w Grabonogu 27 IV 1815 r. (LB W. Strzelce). Józef, zmarły 15 VIII 1839 r. w wieku 51 lat (LM Bnin)., i Teofila Węsierska, córka Antoniego i Julianny Bielawskiej, zmarła 16 V 1822 r. w wieku lat 17 dziedzice Grochowa, administratorzy Wirów, potem posesorzy Kromolic, rodzice Letycji Józefiny, ur. w Wirach 18 IV 1822 r.(LB Wiry) i Józefy Antoniny (starszej od Letycji), która 23 X 1837 r. mając lat 18 poszła za Jana Kozłowskiego, posesora Góry w depart. bydgoskim (LC Środa), potem w r. 1839 dziedzica Dulska. Franciszka O-a zamężna Ruszkiewiczowa z Radujewa, chrzestna 15 IX (?) 1822 r. (LB Chełmce). Siostra Roberta, cysterka owińska, zmarła 16 VII 1827 r., mając lat 89, profesji zakonnej 62 (Nekr. Owińska; Nekr. Obra). Onufry, gorzelnik, dystylator piwowar, w Głuchowie miał z żony Marianny Nowakowskiej synów, Romualda Jana, ur. 7 II 1840 r., i Waleriana Modesta Ignacego, ur. W Głuchowie 14 XII 1841 r., oraz córkę Annę Agatę Władysławę, ur. tamże 6 VI 1843 r. (LB Głuchowo). Wdowa Katarzyna O-a, z Goczałkowa, licząca lat 45, wyszła 24 XI 1840 r. za Józefa Jaworskiego, wdowca 74-letniego, też z Goczałkowa (LC Niechanowo). Emilia przed r. 1841 zaślubiła Romana Koszutskiego, posesora Mącznik koło Środy, potem Słopanowa. Żyła jeszcze 10 VIII 1849 r. Jej dziecko podawała do chrztu 13 VI 1841 r. Antonina O-a, babka, a więc chyba matka Emilii (LB Św. Marcin, Pozn.). Andrzej i Elżbieta z Dąbrowskich, dziedzice Sienna, rodzice Eleonory, ur. ok. r. 1829 w Zduńskiej Woli, która w Siennie 27 XI 1850 r. poślubiła Maksyma Gorkiego, dziedzica Sienna, potem Andrzejewa, zmarłego w Andrzejewie 14 IX 1867 r. Ona umarła w Siennie 27 IX 1854 r. (LM Giewartowo). Feliks i Antonina z Sielskich, dziedzice Słopanowa. Ona umarła będąc już wdową 30 I 1859 r., mając lat 70 (LM Św. Marcin, Pozn.). Córka ich, Emilia, ur. ok. r. 1817, żona N. Hepkiego, żyła jeszcze w r. 1859, Gabriela, ur. ok. r. 1823/1825, wyszła 26 XI 1845 r. za Augustyna Lubomęskiego (LC Obrzycko), umarła w Gnieźnie 7 III 1883 r. Antonina, żona 1-o v. Kozłowskiego ("von"), wyszła 2-o v. licząc 52 lata, 30 IV 1873 r. za Leona Chlebowskiego, 68-letniego wdowca, kasjera Ziemstwa Kredytowego (LC Św. Maria Magdal., Pozn.; Dz. P.). Wiktoryn Franciszek, syn zmarłych Franciszka i Julianny Karchowskiej, dziedzic Makowic Dużych w Królestwie Polskim, liczący lat 32, zaślubił w Poznaniu 15 II 1874 r. Franciszkę Augustę (Gustawę) Jordanównę, córkę Adama, posesora Krzesin, i Weroniki Bogackiej, pannę 38-letnią. Świadkiem ślubu był m.in. Ludwik O., prof. gimnazjum w Pińczowie (LC Św. Wojciech, Pozn.). Aleksandra zaślubiła przed r. 1901 Andrzeja Niegolewskiego.

>Ostrowscy Danejkowicze. Jan, skarbnik piński 1749r. (P. 1296 k. 20), sekretarz królewski w r. 1754 (LB Kamieniec), administtor Gnina, dóbr Rozalii z Czapskich, wdowy po Janie Chodkiewiczu, wojewodzie brzeskim-lit., obecnie 2-o v. żony Jakuba Czapskiego, skarbnika ziem pruskich (P. 1296 k. 20; Kośc. 360 k. 35). Dzierżawca w latach 1754-1762 Karczewa, Łęki i Wilkowa (LB Łęka W.; Kośc. 329 k. 110), nazwany w r. 1757 posesorem Gnina. Z żony Ewy Powalskiej , łowczanki inflanckiej, miał porodzonych w Karczewie synów, Ksawerego Sebastiana, ochrzcz. 20 I 1754 r., i Michała Tadeusza Stanisława, ur. 21 XI 1756 r. (LB Kamieniec).

>Ostrowski Bernard, neofita, mąż Katarzyny Ludwiki, neofitki, ochrzczonej 22 VII 1792 r., miał z nią córkę, Franciszkę Katarzynę Teklę Joannę Teresę Ludwikę, ochrzczoną jednocześnie z matką (LB Zbarzewo).

>Ostrzeszewscy. Wojciech, ekonom w Raszewach, i Katarzyna, rodzice Dominika Józefa, ochrzcz. 3 VIII 1738 r. (LB Żerków). Marianna umarła w Buku 30 IX 1797 r., mając 99 lat, pochowana na cmentarzu Św. Krzyża. Miała trzy córki a z nich wnuków i prawnuków (LM Buk).

>Ostrzyccy. Józefa, z dworu w Słupi, panna 33-letnia, poślubiła 28 VI 1815 r. "ur." Jana Druet (?), wdowca 36-letniego, posesora Słupi (LC Słupia). Jakub, ekonom w Mielęcinie, potem adminstrator (komisarz) w Mroczyniu, z żony Teodozji Wąsowskiej miał następujące potomstwo: Honorata Antonina, ur. w Rzetni 11 I 1822 r. (LB Wyszanów), Emilia Weronika Sydonia, ur. w Mroczyniu 31 I 1833r., Bogumiła Prakseda Marianna, ur. tamże 3 VIII 1835r., Józef Hieronim Franciszek, ur. tamże 9 III 1838 r. (LB Baranów), Nepomucen Franciszek Julian, ur. w Parzynowie 2 IV 1840 r. (LB Wyszanów). Mateusz (może ojciec wspomnianego wyżej Jakuba?), wdowiec 76-letni, umarł w Mroczyniu 6 XI 1831 r., pochowany na cmentarzu w Grębaninie (LM Baranów).

>Ostrzykowska Katarzyna, żona Jana Ważyńskiego, oboje już nie żyli w r. 1753 (P. 1309 k. 226). Byli -cy h. Brodzic z Ostrzykowa w ziemi wyszogrodzkiej.

>Osuchowscy, Ossuchowscy, różni. Heraldycy znają tylko O-ich hr. O-ich h. Gozdawa wiodących się z ziemi sochaczewskiej i h. Doliwa na Litwie. Było też jednak Osuchowo w p. kal., o czym będzie jeszcze niżej. Nie mogę więc O-ch jawiących się luźno na terenie Wielkopolski zaliczać do Gozdawów, choć i ci mogą się znajdować wśród tych, których będę wyliczał.

"Szl." Mikołaj z Osuchowa w p. kal., sołtys, wraz z żoną swą Anną w r. 1443 sprzedał sołectwo w Gaci w p. kal. Sędziwojowi z Gaci (Gr. Kal. 6 k. 137). Katarzyna, żona Jana Kraski z Łubnicy, cześnika kaliskiego i starosty konińskiego, na swej ojczystej wsi Osuchowie w p. kal. w r. 1444 zapisał 100 grz. na wymurowanie kaplicy w kościele parafialnym w Koninie jak również na ołtarz Św. Trójcy, Najśw. Marii Panny i Św. Katarzyny w tymże kościele (P. 1379 k. 4v). Między rodzeństwem, Stanisławem, Maciejem i Jadwigą, z Osuchowa, z jednej strony a bratankiem ich rodzonym Marcinem z drugiej, arbitrzy dokonali działów w r. 1465 (?). Wedle nich, Marcin miał trzymać trzecią część wsi Przedzyno (z wyjątkiem posagowej części Anny, matki tego rodzeństwa), Maciej zaś część w Kuszynie (?) (I. Kal. 3 k. 141). Żoną Marcina O-go (czy tego?) była Katarzyna Szawłowska, która w r. 1495 kwitowała ks. Macieja i Wojciecha, braci rodzonych niedzielnych, dziedziców z Szawłowic, z posagu macierzystego na Osuchowie (ib. 4 k. 390).

Paweł O., sługa i plenipotent w r. 1558 Wojciecha Sopichowskigo z Międzymyśla, starosty leżajskiego, celnika Małej i Wielkiej Polski (P. 899 k. 785).

Stanisław O. w r. 1630 uzyskał od Marcina Marcinowicza Bogusławskiego cesję sumy 20 złp zapisanej sposobem zastawnym na domu z placem i ogrodem w Bogusławicach Górnych (I. kal. 96 s. 155). Żona Stanisława, Jadwiga Bogusławska "Chodubianka", jedyna córka i spadkobierczyni Łukasza (Py. 146 s. 452), w r. 1630 zastawiła pewne cząstki w Bogusławicach Górnych Annie Dzierzbińskiej, żonie "uczc." Andrzeja Perdelaka, młynarza (I. Kon. 46 k. 40), która w r. 1636 skwitowała ją z 40 zł tego zastawu (ib. 48 k. 214). Oboje małżonkowie w r. 1631 byli kwitowani przez Piotra Dzierzbińskiego z zapisów zastawnych na częściach Bogusławic Górnych (I. Kal. 97a s. 744). Pozywała Jadwiga w r. 1631 o rany małżonków Stanisława i Annę Szadkowską (I. Kon. 46 k. 335). Żyli oboje w r. 1637, kiedy to Jadwiga zastawiała za 70 zł pewne role w Bogusławicach Katarzynie Sławińskiej, żonie Andrzeja Wilczyckiego cz. Ulejskiego (ib. 48 k. 468). Chyba tego właśnie Stanisława córką była Zofia, w r. 1667 żona Tomasza Wardęskiego, zaś 2-o v. w latach 1699- 1704 Kazimierza Suchorskiego, nie żyjącego już w r. 1715. Wojciech, w r. 1641 sługa ks. Wojciecha Gnieńskiego, kantora poznańskiego, posesora Kobelnik, wsi kapituły poznańskiej (P. 1043 k. 204v). Stanisław, syn zmarłego Kaspra, sługa wdowy Marianny Żychlińskiej, poraniony był w r. 1645 przez Mikołaja "Flaka" Dzierzbińskiego (I. Kon. 51 k. 448).

Krzysztof, syn Marcina, żeniąc się w r. 1647 z Zofią Beńczykowiczówną (!), zobowiązał się wobec jej ojca Jana, iż oprawi jej 560 zł posagu (Kośc. 301 k. 1049). Krzysztof i Zofia byli małżonkami już 6 VI 1657 r. (LB Książ). Czy identyczni z powyższymi? Mogą tu być wątpliwości, bo w r. 1672 Zofia Kuczycka (Kucicka), wdowa po Krzysztofie O-im, 2-o v. żona Jana Wałowskiego, zapisała córce Annie O-ej dług 2.000 zł (Ws. 68 k. 623v). Ta Anna, już jako żona Przecława Mysłowskiego w r. 1674 kwitowała matkę i ojczyma Wałowskiego z 2.000 złp (Kośc. 305 k. 682). Zofia Kucicka nie żyła już w r. 1680 (P. 1102 IX k. 13). Oboje Mysłowscy żyli jeszcze 1676 r. Inna córka Krzysztofa i Kucickiej to Urszula. Podawane były do chrztu 6 VI 1657 r. bliźniaczki, z których mogłem odczytać tylko imię drugiej - Urszula (LB Książ). Wyszła ta Urszula w r. 1680 za Stanisława Swinarskiego (P. 1102 IX k. 13; Kośc. 306 k. 57v), żyła jeszcze w r. 1719. Bliską krewną powyższych (może jeszcze jedną córką Krzysztofa?) była Katarzyna, żona 1-o v. Krzysztofa Wojciechowskiego, 2-o v. w latach 1670-1676 Krzysztofa Radlickiego, burgrabiego ziemskiego kościańskiego, która 3-o v. w r.1683 wyszła za Mikołaja Kaliszkowskiego, a w r. 1685 była już wdową. Żyła jeszcze w 1689. tej Katarzynie w r. 1686 zapisał sumę 3.000 złp Stanisław Swinarski, o którym było wyżej (P. 1111 I k. 49v).

Panna Teofila, chrzestna 11 III 1736 r. Bogumiała (zapewne ta sama), sługa we dworze pani Chlebowskiej, wyszła 11 X 1738 r. za Pawła Sroczyńskiego (LB, LC Parzynów). Wdowa Jadwiga O-a poślubiła 9 II 1750 r. Wiśniewskiego (LC Ostrzeszów). Kasper, w r. 1775 ekonom wsi Majków i części Chmielnika p. kal., należących do spadkobierców Rozalii z Radońskich Dembińskiej (I. Kal. 214/216 k. 238). Marianna, wdowa po Antonim Wskrzyńskim, umarła w Sulmierzycach 29 VI 1784 r., mając ponoć 70 lat. Panna Franciszka, chrzestna 5 IX 1803 r. (LB Mieszków).

>Oszczeklińscy z Oszczeklina w p. kal. Mikosz z Oszczeklina w r. 1423 gotów był uiścić 10 grz. Filipce, żonie Wawrzyńca ze Sdczowic (??) (Z. Kal. 12 k. 36v). Jego żoną była w r. 1424 Małgorzata, córka Wojciecha z Lipego (ib. k. 43). Uzyskał w r. 1422 zapis 40 grz. od Macieja niegdy ze Strzałkowa, teraz z Oszczeklina (Gr. kal. 1 k. 59v). Nie żył już w r. 1446, kiedy za owdowiałą Małgorzatą Mikołaj Lipski ręczył na sumę 60 grz. Żydowi kaliskiemu Kamianowi (I. Kal. 4 k. 44). Maciej z Oszczeklina w r. 1431 stawiał świadków tej Małgorzacie, żonie Mikosza (Py. 11 k. 9).

Wawrzyniec niegdy z Oszczeklina, teraz z Koźminka, kwitował w r. 1443 Abrahama niegdy z Oszczeklina z pieniędzy na tej wsi (Z. Kal. 12 k. 200). To byli bracia. Wawrzyniec t. r. kwitował Piotra z Oszczeklina z 17 grz., które ten winien był bratu jego, Abrahamowi (I. Kal. 3 s. 27). Piotr O. uzyskał w r. 1447 od Mikołaja Sobola Gackiego z Sulisławic zobowiązanie sprzedania za 52 grz. czwartej części Sulisławic w p. kal. (ib. 4 k. 100v). Skwitowany w r. 1448 z wiana przez Dorotę z Sulisławic (ib. k. 161). Piotr z Oszczeklina działał w r. 1453 w imieniu Doroty, żony Mikołaja z Oszczeklina, w sprawie jej z Mikołajem z Woli (Gr. Kal. 5 k. 90). Chyba ten sam Piotr zw. "Tłumok" wraz z synem Mikołajem w r. 1453 zawierał ugodę z Mikołajem z Kożuchów, Mojkiem z Radliczyc i Janem z Rajska (Gr. Kal. 5 k. 37v). Piotr "Tłumok" z Oszczeklina pozwany był t. r. przez Dorotę, dziedziczkę z Oszczeklina, żonę Mikołaja z Kożuchowa (!), która to Dorota pozywała jednocześnie Mikołaja "Tłumoczka" z Woli (ib. k. 15, 15v), a więc chyba syna Piotra "Tłumoka" z Oszczeklina. Mikołaj "Tłumok" O., nie żyjący już w r. 1532, zapewne identyczny z tym "Tłumoczkiem" z Woli, był ojcem Marcina i Wawrzyńca. Marcin swą część w Oszczeklinie w r. 1511 sprzedał wyderkafem za 10 grz. Rafałowi Rayskiemu (P. 1392 k. 158v) i znowu część tamże w r. 1522 sprzedał temu Rayskiemu za 30 grz. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 75). Dwór z placem i przekopem, sadem i ogrodem w Oszczeklinie, gdzie rezydował zmarły ojciec, sprzedał w r. 1532 za 10 grz. bratu Wawrzyńcowi (ib. k. 188). Ten Wawrzyniec swoją część w Oszczeklinie w r. 1523 sprzedał za 40 grz. Sebastianowi Krząciewskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 87v). Jego pierwszą żoną była Julianna Pstrokońska (ib. k. 196v). Mąż drugiej żony Marty Lutyńskiej, córki Dziersława cz. Dzierżka i Róży Korzeniewskiej (żony 2-o v. Tomasza O-go), od swej teściowej nabył wyderkafem w r. 1527 za 80 grz. jej oprawne części w Oszczeklinie (P. 1393 k. 166v). Żonie na połowie swojej części w tej wsi w r. 1528 oprawił 80 grz. posagu (ib. k. 217). Zabił w karczmie w Stawie Rafała Rayskiego. (swego teścia?) i w r. 1530 pozywany był o to zabójstwo przez Baltazara Rayskiego, syna zabitego (I. i D. Z. Kal.7 k. 424). Trzeciej swej żonie, Barbarze Rayskiej, córce Rafała, w r. 1531 oprawił posag 100 zł na połowie swej części w Oszczeklinie oraz na dworze i domu "Tłomokowskim", wolnych od opraw poprzednich żon (ib. 2 k. 183). Od Marcina Korzeniewskiego w r. 1532 kupił wyderkafem za 24 grz. dwa łany osiadłe w Oszczeklinie, które ten kupił był wyderkafem za tyleż od Tomasza O-go (Py. 23 k. 102v). Od bratanka Wojciecha (czy syna Marcina?) w r. 1533 kupił za 30 grz. część ojczystą w Oszczeklinie i jednocześnie bratankowi temu sprzedał wyderkafem za 20 grz. tamże jeden łan pusty i jeden osiadły (I. i D. Z. Kal. 2 k. 218v). Od Stanisława O-go w r. 1534 kupił za 10 grz. w tej wsi część pustego łana "Gawronowskiego" (ib. k. 223). Nie żył już w r. 1547, kiedy owdowiała Barbara wraz ze swymi synami, Janem, Maciejem i Jarosławem O-imi, pozywała Piotra O-go o napad na ich sad jabłeczny w Oszczeklinie i grabież jabłek (ib. 7 k. 204). Pozwana t. r. przez pasierbicę Jadwigę O-ą o zagarnięcie po śmierci ojca domowych ruchomości i inwentarzy z domu ojcowskiego w Oszczeklinie zwanego "Tłomokowskim" (ib. k. 287). Od Jadwigi O-ej, żony Piotra Wilkszyckiego (może też pasierbicy?) wdowa uzyskała w r. 1551 zobowiązanie sprzedania za 85 grz. części po rodzicach w Oszczeklinie (I. Kal. 13 s. 453). T. r. zobowiązała się dwa łany osiadłe w Rajsku sprzedać wyderkafem za 25 grz. Maciejowi Rayskiemu (ib. k. 685). Żyła jeszcze w r. 1555 (?) (I. i D. Z. Kal. 7 k. 686). Wawrzyniec miał z Poniatowskiej córkę Annę, która od Anny, wdowy po Bartłomieju Naczesławskim nabyła wyderkafem w r. 1532 za 10 grz. łan osiadły w Oszczeklinie (ib. 2 k. 196v). Z Lutyńskiej była córka Jadwiga, niezamężna w latach 1547-1555 (?) (ib. 7 k. 287, 666), może identyczna z Jadwigą, w latach 1559-1574 żoną Jana Naczesławskiego "Siemka". Jej siostrzeńcem nazwany w r. 1584 Krzysztof O. (I. Kal. 50 s. 588). Była też córka żofii, może urodzona z Rayskiej, w latach 1571-1576 żona Jana Nadziejewskiego. O synach z trzeciej żony, Janie, Macieju i Jarosławie, wspomniałem wyżej. Z nich Maciej był niewątpliwie identyczny z Maciejem O-im, który w r. 1564 Stanisławowi Kobierzyckiemu z Rajska zastawił na trzy lata za 10 grz. skład roli w Rajsku (I. Kal. 29 s. 753). Uzyskał w r. 1576 zapis 33 grz. od Anny, wdowy po Piotrze O-im (ib. 44 s. 247). Już nie żył w r. 1582, kiedy wdowa po nim, 2-o v. Katarzyna Zamłyńska kwitowała ze 100 zł Andrzeja Węgierskiego z Mikorzyna (ib. 48 s. 13). Z córek Macieja, Zofia była w latach 1589-1592 żoną Piotra Mycielskiego (R. Kal. 6 s. 112), nie żyła już w r. 1608. Elżbieta, w latach 1590-1629 żona Stanisława Baranowskiego, swoją część w Oszczeklinie, należną z działu z siostrami, Zofią Mycielską, Anna i Barbarą, pannami, sprzedała w r. 1591 za 500 zł szwagrowi Mycielskiemu (R. Kal. 6 s. 520). Anna, w r. 1597 żona Andrzeja Politalskiego, 2-o v. w r. 1602 Piotra Gniewosza z Wnorowa, nie żyła już w r. 1612. Barbara zaślubiła w r. 1596 Macieja Radlickiego, a 2-o v. w latach 1612-1621 była żoną Stanisława Biernackiego, wdową w latach 1633-1644, nie żyła już w r. 1661. Zob. tablicę.

@tablica: Oszczeklińscy

Maciej z Oszczeklina, brat Doroty, żony Mikołaja z Kożuchów, Kożuchowa, Korzuchowskiego, o której mowa była wyżej, w r. 1461 dawał temu szwagrowi poręczenie uiszczenia 50 grz. posagu za siostrą (I. Kal. 1 k. 49), zaś Mikołaj Kożuchowski t. r. zobowiązał się stawić żonę, aby skwitowała brata z posagu z dóbr rodzicielskich (ib. k. 63). Maciej z Oszczeklina trzy łany osiadłe w Oszczeklinie w r. 1562 sprzedał wyderkafem za 50 grz. Mikołajowi z Kożuchów (P. 1384 k. 112). Dorota, żona Mikołaja Kożuchowskiego skwitowała t. r. brata Marcina (Macieja?) z Oszczeklina z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 1 k. 108v). Maciej z Oszczeklina, zapewne identyczny z powyższym, w r. 1463 na połowie tej wsi żonie Zofii oprawił posag 80 grz. (P. 1384 k. 201v). Należał w r. 1469 do poręczycieli za Jana z Kotarb (I. Kal. 2 k. 68v). Działał w r. 1481 jako "bliski stryj" Marty, siostry Wita z Bartodziei (ib. 3 k. 61a v). Barbara, wdowa po Janie Surgockim, obecnie żona Macieja O-go, w r. 1481 pozywała Wojciecha ojca i Jakuba syna, z Naczesławic (ib. k. 69v). Maciej w r. 1487 dwa łany w Oszczeklinie sprzedał wyderkafem za 20 grz. Filipowi i Rafałowi z Rajska (P. 1387 k. 72v). Trzy puste łany w tejże wsi w r. 1494 sprzedał wyderkaafem za 40 grz. córce swej Annie, żonie Stanisława Czartkowskiego (P. 1383 k. 9), jednocześnie trzy inne puste łany tamże dał wyderkafem za takąż sumę innej swej córce, Małgorzacie, żonie Tomasza Stagnowskiego (?) (ib.). Ta Małgorzata O-a wspomniana już w r. 1487 jako córka zmarłej Zofii, była chyba jeszcze wtedy niezamężną (I. Kal. 3 k. 402v). Anna, żona Czartkowskego, uzyskała w r. 1495 intromisję do nabytych od ojca trzech łanów w Oszczeklinie (ib. 4 k. 331).

Piotr O., nie żyjący już w r. 1461, zabity przez mieszczan kaliskich, ojciec: Jana, Mikołaja, Wincentego, Tomasza, Wojciecha, Stanisława i Dobrogosta, którym Andrzej i Jan, bracia z Bielczewa, zapisali wtedy dług 31 i pół grz. pod zastaw kmieci w Bielczewie (ib. 1 k. 10v), zaś w r. 1464 Jan z Bielczewa zapisał im 15 grz. długu. Wincenty zapewne wtedy już nie żył (ib. k. 266v), a o Tomaszu i Wojciechu już po tej dacie nie wiem nic więcej. Jan i Mikołaj, bracia niedzielni, w r. 1466 kwitowali z głowy ojca burmistrza, rajców i całe miasto Kalisz (Gr. Kal. 6 k. 3). Mikołaj w r. 1470 ręczył za braci z Tymieńca Dziersławowi Kwiatkowskiemu, podczaszemu kaliskiemu (I. Kal. 2 k. 112). Na połowie dóbr w Oszczeklinie i Sulisławicach, należnych sobie z działów braterskich, w r. 1472 oprawił żonie Annie posag 80 grz. (P. 1385 k. 164). Ze swymi braćmi niedzielnymi, Dobrogostem i Stanisławem przeprowadzał działy za pośrednictwem arbitrów (I. Kal.2 k. 297v). Bratu Stanisławowi winien był w r. 1477 uiścić sumę 80 grz. (ib. k. 491), w r. 1479 nabył od brata za 200 grz. część w Oszczeklinie przypadłą temu bratu z działów (P. 1386 k. 117v). Obaj ci bracia towarzyszyli jako "stryjowie" przy transakcji pannom Annie i Elżbiecie, córkom zmarłego Mikołaja (?) z Tłumokowej Woli (P. 1387 k. 34a). Mikołaj jako stryj w r. 1494 towarzyszył przy transakcji tejże Annie, już żonie Filipa Rossoskiego, i pannie Elżbiecie, córkom zmarłego Stanisława Wolskiego z Woli Tłumokowej (P. 1383 k. 53; I. Kal. 4 k. 337).

Maciej O. w r. 1505 ręczył Katarzynie, żonie Bartłomieja Gajewskiego, oraz jej córkom, Agnieszce i Dorocie, za wolną i spokojną posesję dóbr nabytych przez nie w Gaju (I. Kal. 6 k. 86). Maciej O. w r. 1506 dokonał wymiany dóbr w Oszczeklinie z Różą, żoną Tomasza O-go (ib. k. 115). Maciej O. nazwany w r. 1506 bratem stryjeczno-rodzonym Anny Gajewskiej, żony Mikołaja Chwalęckiego (P. 1390 k. 77). Tomasz O., mąż wspomnianej wyżej Róży Korzeniewskiej, wdowy 1-o v. po Dzierżku Lutyńskim, która działając w asyście rodzonego brata, Marcina Korzeniewskiego z Gaci, cztery łany roli (w tym jeden łan osiadły) we wsi Mniejsze Złotniki p. kal., swoją ojcowiznę, sprzedała w r. 1509 za 85 grz. Janowi Krąkowskiemu ze Złotnik i żonie jego Helenie (P. 786 s. 81). Tomasz tej żonie w r. 1510 oprawił posag 5 grz. na połowie części w Oszczeklinie przypadłej sobie z działów, jak również na połowie części kupionej (I. i D. Z. Kal. 2 k. 9). Od Rafała Rayskiego w r. 1513 kupił za 40 grz. części w Oszczeklinie (ib. k. 20v). Dwa łany tamże, teraz będące pod oprawą żony Róży, w r. 1515 sprzedał wyderkafem za 20 grz. Chwalibogowi Chwalęckiemu (ib. k. 34). Od Macieja O-go w r. 1524 kupił za 60 grz. jego części ojczyste Oszczeklina (ib. k. 94v). Nie żył już w r. 1527, kiedy owdowiała Róża swoje części oprawne w Oszczeklinie sprzedała za 80 grz. zięciowi Wawrzyńcowi O-mu (P. 1393 k. 166v), o którym było wyżej.

Maciej, w r. 1517 mąż Anny Baranowskiej, która wtedy nabyła wyderkafem od Marcina Skrzypieńskiego "Drygały" za 130 zł węg. wieś Sucha w p. kal. (P. 1392 k. 153v), zaś od Marcina Bogwiedzkiego jednocześnie za 30 grz. trzy łany w Kotlinie p. kal. (ib.). T. r. części wsi Bronowo i Bogwiedze sprzedała za 200 grz. temuż Bogwiedzkiemu (P. 1392 k. 154). Ten sam czy inny Maciej był mężem Anny Lubieńskiej cz. Koryckiej, córki Marcina Koryckiego "Brewki", wdowy 1-o v. po Andrzeju Chwalibogowskim, która w r. 1524 kupiła za 20 grz. części w Małej Lubieni od Katarzyny, Anny i Marty Lubieńskich, córek Łukasza Szypłowskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 89v). Maciej O. część ojczystą w Oszczeklinie w r. 1524 sprzedał za 60 grz. Tomaszowi O-mu (ib. k. 94v). Żona Anna t. r. kupiła za 80 grz. części w Małej Lubieni od Mikołaja Szymanowskiego "Bedy" (ib. k. 103). Już jako wdowa po O-im a 2-o v. żona Pawła Rudzkiego, połowę swych części w Małej Lubieni w r. 1527 sprzedała wyderkafem swemu drugiemu mężowi (P. 1393 k. 180). Dała zobowiązanie w r. 1528 Tyburcemu (Burzy) i Barbarze Chwalibogowskim, swoim synowi i córce, iż nie sprzeda nikomu swych dóbr rodzicielskich w Małej Lubieni (Py. 225 k. 383v) i t. r. części tej wsi nabyte od Mikołaja Szymanowskiego sprzedała tym Chwalibogowskim, synowi i córce Andrzeja (Py. 23 k. 75). Synowi Tyburcemu, teraz nazywanemu Lubieńskim, w r. 1533 zobowiązała się sprzedać za 100 grz. całą część rodzicielską w Lubieni Małej (Py. 171 k. 150), zaś w r. 1539 dała mu te swoje części (I. i D. Z. Kal. 6 k. 332).

Jadwiga, w r. 1523 żona Grzegorza Zdzynickiego. Wincenty dwa łany w Oszczeklinie sprzedał wyderkafem w r. 1524 za 36 grz. Marcinowi Korzeniewskiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 94v).

Stanisław Krzęciewski cz. O., część w Oszczeklinie w r. 1541 kupił za 100 grz. od Wojciecha Rayskiego (ib. 6 k. 351v). Nazwisko brał niewątpliwie z Krzęcieszek w pow. orłowskim. Tym Krzęciewskim cz. Krzęcieskim heraldycy dają herb Rola, ponieważ jednak była to drobna szlachta, najprawdopodobniej wieloherbowa (zob. Boniecki), nie wiemy, czym pieczętował się ów przybysz do Oszczeklina. Anna Krzęciewska, wdowa po Stanisławie O-im, wraz ze swą rodzoną siostrą Katarzyną, żoną Andrzeja Mroczkowskiego, dziedziczki w Rajsku, w r. 1550 skwitowały ze swej części ojczystego dworu i domu w Rajsku, cedując ową część Stanisławowi Kobierzyckiemu (I. Kal. 12 s. 635). Była więc ta Anna, żona Stanisława Krzęciewskiego cz. O-go, Rajską. Nazwana też Anną Rajską, wdową po Stanisławie Krzęciewskim, kiedy w r. 1552 części swe w Rajsku sprzedała wyderkafem za 12 grz. Stanisławowi i Wojciechowi braciom Kobierzyckim (I. Kal. 15 k. 184). Stanisław Krzęciewski cz. O. nie żył już w r. 1558, a owdowiała Anna kwitowała wtedy Stanisława Kobierzyckiego "Wolorczyka" z 90 zł na poczet 190 zł (ib. 23 s. 1139). Zapis 100 złp dany przez Wojciecha Naczesławskiego "Raka" cedowała w r. 1562 swej córce Magdalenie O-ej (ib. 27 s. 598). Żyła jeszcze w r. 1563 (P. 1397 k. 293). Synowie Stanisława i Rayskiej: Brykcy, wspomniany w r. 1552 (I. kal. 15 k. 360), Mikołaj i Jakub, o których niżej. Z córek, Regina była 1-o v. w latach 1560-1568 żoną Jana Deszczyńskiego "Dzierżka", 2-o v. Wojciecha Naczesławskiego "Napałka", wdowa w latach 1584-1593. Magdalena, niezamężna w r. 1562, uzyskała wtedy od matki cesję zapisu 100 złp danego przez Wojciecha Naczesławskiego "Raka" (I. kal. 27 s. 598). Była potem żoną Hieronima Kowalskiego, wdową w r. 1592. Mikołaj O. cz. Krzęciewski, syn Stanisława i Rayskiej, dziedzic w Oszczeklinie w r. 1550 zapisał dług 100 zł Stanisławowi i Wojciechowi Kobierzyckim cz. Szadokierskim (ib. 12 s. 67). Z bratem niedzielnym, Brykcym, w r. 1552 zapisywał dług 10 grz. Katarzynie Rayskiej, żonie Andrzeja Mroczkowskiego (ib. 15 k. 360). Wieczność części Oszczeklina, nabytych przez zmarłego Marcina Radlickiego, w r. 1593 sprzedał za 100 zł Łucji Koszutskiej, wdowy po tym Marcinie, i z tej sumy skwitował synów Marcina (R. Kal. 6 k. 769v). Jakub O., syn Stanisława i Anny Rayskiej, w r. 1558 zapisał matce 10 grz. długu (I. Kal. 23 s. 1140). Wraz z żoną Elżbietą Cieńską (chyba z Cieni w p. kal.) część Oszczeklina już posiadaną, oraz inną mającą nań spaść po śmierci matki, sprzedał w 1563 za 600 zł Maciejowi Mroczkowskiemu (P. 1397 k. 293). Oboje małżonkowie łan roli w Oszczeklinie w r. 1564 sprzedali za 120 grz. Marcinowi Radlickiemu (ib. k. 384v). Jakub t. r. skwitował z 289 zł Katarzynę Rayską, żonę Andrzeja Mroczkowskiego, i jej syna Macieja (I. kal. 29 s. 175). Elżbieta z praw swych do Naczesławic w p. kal. w r. 1568 kwitowała Jana Deszczyńskiego (ib. 34 s. 1398). Drugą żoną Jakuba była już w r. 1576 Elżbieta Dąbrowska (ib. 44 s. 839). Oboje małżonkowie w r. 1579 dokonali wymiany pewnych części w Naczesławicach z Franciszkiem Waliszewskim "Skarbem" (R. kal. 5 k. 55v). Jakub prawo patronatu i prezenty kościoła parafialnego w Rajsku w r. 1585 cedował Marcinowi Radlickiemu i Janowi Kobierzyckiemu, dziedzicowi w Rajsku (ib. k. 449v). Oboje z żoną przed r. 1591 ogród w Naczesławicach sprzedali Pawłowi Śliwińskiemu (ib. 6 s. 589). Nie żył już Jakub w r. 1596 (I. Kal. 63 k. 747v).

Katarzyna, w r. 1564 żona Wojciecha Naczesławskiego. Piotr, mąż Anny Tądowskiej, w imieniu tej żony oraz Zofii Tądowskiej, córki zmarłego Jana, domagał się w r. 1564 dotrzymania ugody zawartej między tymi (siostrami?) Tądowskimi a ich opiekunem Ambrożym Tądowskim (I. Kal. 29 s. 998). Nie żył już w r. 1576, a owdowiała Anna na częściach Oszczeklina zapisała wtedy dług 33 grz. Maciejowi O-mu, o którym było wyżej (ib. 44 s. 247), Jan, syn zmarłego Piotra (może właśnie tego?), zapisał w r. 1602 dług 50 złp Helenie Psarskiej, wdowie po Wawrzyńcu Molskim (ib. 68 s. 1611). Jan O., t. r. skwitowany z 80 zł przez Katarzynę Rostożankę (Rostoga), żonę Jana Gackiego (ib. s. 1636). Dorota, żona Piotra Wojsławskiego, nie żyjącego już w r. 1584. Helena, wdowa po Michale Rostodze, w r. 1592 kwitowała z 50 grz. Zofię, żonę Piotra Mycielskiego, i Elżbietę, żonę Stanisława Baranowskiego, siostry O-e z 50 grz., pochodzących ze 100 grz. długu zapisanego przez ich zmarłego ojca Macieja O-go, o którym było wyżej (ib. 59 s. 313). Jan, mąż zmarłej Jadwigi Klonowskiej, kwitował się w r. 1596 ze spraw i pretensji z Anną Klonowską, wdową po Janie Krowickim, siostrą i spadkobierczynią swej żony (I. i D. Z. Kal. 28 k. 45). Jan, żeniąc się w r. 1596 z Anną Krąkowską, dał zobowiązanie bratu jej Maciejowi, iż na połowie swych dóbr w Oszczeklinie oprawi jej 350 zł posagu (I. Kal. 63 k. 82v). Oboje nie żyli już w r. 1637. Córki ich t. r. pozostawały pod opieką brata stryjecznego, Stanisława O-go, i Jana Zielonackiego (G. 80 k 240v; R. Kal. 11 k. 801v). Te córki to: Jadwiga, w latach 1643- 1665 żona Bogusława Grodzińskiego, Zofia, w latach 1647-1657 żona Pawła Rapackiego, wdowa w latach 1661-1677, dziedziczka w Chotowie (I. Kal. 138 s. 1342), Anna, w r. 1644 jeszcze niezamężna (ib. 110a s. 963), w latach 1645-1661 żona Wespazjana Deszyńskiego, wdowa w r. 1665, Katarzyna jeszcze panna w r. 1647 (ib. 113 s. 900), w latach 1652- 1657 żona Andrzeja Zdzienickiego "Mieczka". Wspomniani wyżej opiekunowie części rodzicielskich tych sióstr w Oszczeklinie sprzedali je w r. 1637 za 3.200 zł Jakubowi Starczewskiemu (R. Kal. 11 k. 801v). Każda z sióstr po zamęściu potwierdzała te transakcje względnie kwitowała Starczewskiego z należnych sum (ib. 13 k. 3v, 233v, 14 k. 243v; I. kal. 104b s. 1118, 107a s. 78, 110a s. 963, 113 s. 900). Wspomniany wyżej stryjeczny brat Stanisław, który w r. 1601 zaślubił Elżbietę Bieczyńską, córkę zmarłego Piotra, od której stryja i opiekuna Jana Bieczyńskiego uzyskał przed ślubem zapis 500 złp posagu i 100 złp wyprawy (Kośc. 281 k. 61). Oboje małżonkowie w r. 1603 zapisali dług 150 złp Katarzynie z Brodowa, wdowie po Macieju Brodnickim (P. 973 k. 434). Elżbieta, jako spadkobierczyni brata Jana Bieczyńkiego, w r. 1614 kwitowała Łukasza z Błociszewa Gajewskiego z 2.000 złp zapisanych temu bratu (P. 992 k. 342). Oboje małżonkowie uzyskali w r. 1620 zapis 550 złp długu od Wawrzyńca Wieszczyckiego (P. 1004 k. 650). Z tym Stanisławem był chyba identyczny Stanisław, syn Krzysztofa żyjącego jeszcze w r. 1616, nie żyjącego w r. 1633. Ten Stanisław w r. 1616 uzyskał od Macieja Bogołomskiego zapis długu 400 złp (I Kal. 82 s. 1480). Kwitował w r. 1633 Stanisława Zakrzewskiego z 900 zł i prolongował mu termin uiszczenia sumy 1.500 zł (ib. 99b s. 1318). Stanisława Słoneckiego w r. 1634 kwitował z 2.100 zł (Py. 146 s. 372). Od Wojciecha Mroczkowskiego w r. 1641 wziął w zastaw części Chotowa (I. Kal. 107a s. 730). Jana Kotowieckiego kwitował w r. 1644 z 6.000 złp (ib. 110a s. 1141). Od Andrzeja Baszkowskiego w r. 1645 uzyskał zapis 1.500 złp długu (I. Kon. 51 k. 605). Od Stanisława Mroczkowskiego dostał w r. 1647 zapis długu 500 złp (I. Kal. 113 s. 193). Części Chotowa, które Wojciech Mroczkowski i żona jego Katarzyna Molska zastawili w sumach 1.700 i 3.700 złp Barbarze z Gorzewa, wdowie po Janie Mańkowskim, a ta scedowała Stanisławowi O-mu, wydzierżawił w r. 1647 tym małżonkom Mroczkowskim (ib. s. 1316). Od Andrzeja Baszkowskiego w r. 1651 uzyskał zapis 550 złp długu (I. Kon. 53 k. 376). Kwitował w r. 1652 Stanisława Załuskiego z 250 zł (Py. 151 s. 298). Stefanowi Domiechowskiemu w r. 1652 prolongował termin uiszczenia sumy 8.600 złp (ib. 118 s. 688). Zawierał t. r. kontrakt o dzierżawę części Chotowa z małżonkami Janem Przybysławskim i Anną Domaradzką (ib. s. 1185). Od Wojciecha Mroczkowskiego, wedle zobowiązania z r. 1653 kupił w r. 1654 za 9.000 zł części Chotowa (R. Kal. 14 k. 359v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1657, a spadek brały po nim siostry stryjeczne, córki Jana (ib. 122 s. 221), o których było wyżej.

Anna, żona 1-o v. Ignacego Biernackiego, 2-o v. Walentego Wojsławskiego, oboje nie żyli już w r. 1612. Anna, w r. 1612 żona Stanisława Włodawskiego, dzierżawcy Gawrzyjałowa i Gaci. Urszula, żona 1-o v. Jana Trawińskiego, 2-o v. w r. 1658 Andrzeja Czeluścińskiego.

>Oszczeńska "ur." Elżbieta wyszła przed r. 1793 za "ur." Michała Paczewskiego (LB Koźmin).

>Oszczepińska (?) Elżbieta, w r. 1619 żona Stanisława Baranowskiego (Py. 140 k. 305v).

>Oszczewski Wawrzyniec z ziemi bełskiej, stryj Anny O-ej, żony Piotra Jaromierskiego, w r. 1554 wypłacił temu Jaromierskiemu w posagu za nią 3.000 zł (P. 895 k. 634).

>Ościsłowscy, zob. Osiłowscy

>Oślicki (czy szl.?) "szl." Jan zaślubił w Poznaniu 2 IX 1708 r. Teresę Zarzycką (LC Św. Marcin, Pozn.). "Wielm. i ur." Jan umarł w r. 1715, pochowany 25 IX (Nekr. Ref. Pozn.).

>Ośmiałowscy h. Trąby. Andrzej, syn Walentego, nie żyjącego już w r. 1657, wtedy mąż Jadwigi Wolskiej, córki Wojciecha i Doroty Gutowskiej, która kwitowała Macieja Grabskiego (I. Kal. 122 s. 640, 646). Oboje żyli w r. 1661 (ib. 125 s. 225).

Z Wolskich O-a, stolnikowa rypińska, chrzestna 1 X 1769 r. (LB Inowrocław). Jakub, ekonom w dobrach Napachanie, i Zofia, rodzice Pauliny Justyny Małgorzaty, ur. tamże, ochrzcz. 10 VI 1780 r. (LB Cerekwica). Franciszek, podporucznik wojsk pruskich, chrzestny 16 I 1781 r. (LB Czarnków).

Władysław zmarł w Żerkowie 28 XII 1881 r., pozostawiając żonę (Dz. P.). Antonina, 1-o v. Żelichowska, 2-o v. Szwaba, umarła w Białężynie 24 IX 1913 r. w domu syna, księdza (ib.).

>Ośmiński (czy szl.?) "WPan" Józef, dziedzic dóbr Kaliska, rewizor skarbu koronnego, świadek 27 XI 1769 r. (LC Czarnków).

>Oświęcimscy h. Radwan, podobno przybysze z Małopolski, osiedleni dopiero w pierwszej połowie XIX wieku w pow. ostrzeszowskim.

Edward (Edward Augustyn), ur. ok. r. 1792, dziedzic Plugawic w pow. ostrzeszow. w r. 1840, umarł tam 1 I 1876 r., w 76-ym roku życia (Dz. P.). Żoną jego była Wilhelmina (Wilhelmina Krystyna) Braun, ewangeliczka, żyjąca jeszcze 7 VII 1870 r. (LB Wyszanów). Synowie: Alfons, Konrad, Ryszard, o których niżej, Stefan (Szczepan, Kryspin Stefan), ur. 25 X 1833 r. (LB Kępno), zmarły w Kępnie 1 VII 1840 r. (LM Kępno; LM Wyszanów), Tadeusz Ambroży, ur. w Osinach 7 XII 1835 r. (LB Kępno), zmarły w Plugawicach 2 VI 1842 (LM Wyszanów), wreszcie Zygmunt, o którym niżej. Z córek, Romana Elżbieta, ur. w Plugawicach 4 VIII 1845 r., zmarła 5 VIII t. r. (LB, LM Wyszanów), Aniela (Aniela Kazimiera Lukrecja), ur. tamże 8 VI 1847 r. (LB Wyszanów), zaślubiła w Plugawicach 20 VII 1869 r. Władysława Wężyka z Myjomic, Bogusława ( Bogusława Sylwia Dorota), ur. w Plugawicach 7 II 1849 r. (LB Wyszanów), wyszła tamże 23 II 1868 r. za Józefa Preibisza, dra med. z Pleszewa (LC Wysznów), umarła w Pleszewie 27 VIII 1883 r. (Dz. P.).

1. Alfons, syn Edwarda i Braunówny, ur. ok. r. 1824, dziedzic Kierzna w p. kępińskim, potem Oświecimia. Ta druga wieś nad Prosną, założona była dopiero w r. 1850, w miejsce rozkolonizowanej wsi Skarydzew (Słow. Geograf.). Umarł w Oświęcimiu 28 XI 1886 r., mając lat 61, pochowany w Wyszanowie (LM Wyszanów; Dz. P.). Żona, Natalia Wężykówna umarła w Oświecimiu 1 V 1874 r., pochowana w Wyszanowie (Dz. P.). Synowie, Józef, o którym niżej, Andrzej Stanisław, ur. w Oświecimiu 30 XI 1870 r., Stanisław, o którym niżej. Córka Maria Agnieszka, ur. w Kierznie 19 IV 1864 r. (LB Wyszanów), i zapewne inna córka, Jadwiga, zmarła w Oświecimiu 11 I 1914 r., pochowana w Wyszanowie, a o zgonie donosił brat i rodzina (Dz. P.).

(1) Józef, syn Alfonsa i Wężykówny, dziedzic Oświecimia, żył jeszcze 6 XI 1919 r. (LB Konarzewo). Zaślubił w parafii smoguleckiej 29 I 1892 r. Monikę Laskowską, siostrzenicę Szulczewskich z Chwaliszewa (Dz. P.). Syn Jerzy Alfons Ludwik, ur. w Oświęcimiu 10 IV 1893 r. Z córek, Anna Natalia, ur. tamże 12 IV 1895 r., wyszła w Wyszanowie 25 I 1919 r. za Franciszka Glabisza, dzierżawcę Konarzewa. Maria (Maria Aniela), ur. w Oświęcimiu 6 XI 1902 (LB Wyszanów), umarła 18 VIII 1934 r. tamże (Dz. P.).

(2) Stanisław (Filip Stanisław), syn Alfonsa i Wężykówny, ur. w Oświecimiu 1 V 1874 r. (LB Wyszanów), umarł w Zbrudzewie 20 VII 1938 r., pochowany w Śremie (Dz. P.).

2. Konrad (Konrad Jan), syn Edwarda i Braunówny, ur. ok. r. 1827, sędzia w Pleszewie, zaślubił w Kępnie 30 IX 1860 r. pannę Melanię Góra, ur. ok. r. 1835 (LC Kępno). Oboje żyli jeszcze w r. 1874 (LB Wyszanów).

3. Ryszard (Ryszard Tomasz), syn Edwarda i Braunówny, ur. w Kępnie ochrzcz. 26 XII 1829 r. (LB Kępno), właściciel Plugawic, umarł tam 21 VIII 1905 r., mając lat 75, pochowany w Wyszanowie (Dz. P.). Żoną jego poślubioną przed r. 1870, była Wirginia Wężykówna zmarła w Plugawicach 14 II 1886 r., pochowana w Wyszanowie (Dz. P.; LM Wyszanów). O synu Kazimierzu niżej. Był jeszcze inny syn, żyjący tylko trzy godziny, zmarły w Plugawicach 31 VIII 1872 r. Z córek, Zofia, ur. w Plugawicach 26 VI 1870 r., zaślubiła w Wyszanowie 16 II 1896 r. Stanisława Dobrogojskiego (LC Wyszanów; Dz. P.). Helena (Helena Elżbieta), ur. w Plugawicach 12 XI 1871 r. (LB Wyszanów), wyszła 18 IX 1899 r. za Wawrzyńca Wierusz Kowalskiego z Wysoczki (LC Wyszanów). Stanisława, ur. w Plugawicach 26 VIII 1873 r. (LB Wyszanów). Jadwiga, ur. tamże 8 VIII 1875 r. (ib.), zaślubiła 6 VI 1898 r. Władysława Grabskiego (LC Wyszanów), umarła w Myjomicach 16 XII 1911 r.

Kazimierz, syn Ryszarda i Wężykówny, ur. w Plugawicach 3 VIII 1874 (LB Wyszanów), dziedzic Plugawic, mąż Haliny (Heleny) Donimirskiej, ojciec Marianny Joanny, ur. tamże 29 VIII 1908 r. (ib.) i Haliny, zmarłej w Plugawicach 5 VI 1918 r. w drugim roku życia (Dz. P.).

4. Zygmunt (Zygmunt Kamil), syn Edwarda i Braunówny, ur. w Plugawicach 18 VII 1844 r. (LB Wyszanów), dziedzic Kuźnicy w r. 1875 (ib.). Umarł w Myjomicach 20 XI 1916 r., pochowany w Wyszanowie (Dz. P.).

@tablica: Oświecimscy h. Radwan

Wiktor, niewątpliwie blisko spokrewniony z wyżej wymienionymi (może jeszcze jeden syn Edwarda i Braunówny?), właściciel Morawina w pow. kępińskim, w r. 1881 deputowany dla powiatu ostrzeszowskiego (Dz. P.). Sprzedał w r. 1903 Morawin Christmanowi z Pleszewa, Niemcowi pochodzenia żydowskiego (ib.). Umarł we Wrocławiu 20 II 1910 r., pochowany w Wyszanowie (ib.). Jan O. z Jawora w p. kępińskim, złożył w Lipsku 10 VII 1889 r. egzamin na lekarza praktyka (ib.). Lekarz chorób skórnych w Gohlis koło Lipska, uzyskał w r. 1890 w Lipsku doktorat (ib.). Jerzy, z wójtostwa, liczący lat 8, zmarł 24 XI 1901 r. (ib.).

>Oświsłowscy, zob. Osisłowscy

>z Otmianowa, Odmianowa h. Rola, wsi w p. brzeskim. Stefan Rola z Odmianowa, mąż Małgorzaty, która trzecią część swoich dóbr ruchomych i nieruchomych w r. 1435 zrezygnowała mężowi, on zaś zabezpieczył jej 200 grz. (P. 1378 k. 99v). Stefana Rolę z Otmianowa w r. 1437 pozywał Jan Kraska, starosta koniński (Gr. Kal.2 k. 23). Nie żył już w r. 1470, kiedy syn jego Mikołaj uzyskał intromisję do wsi królewskiej Borkowo p. kal. (I. Kal. 2 k. 126). Mikołaj Rola z Borkowa siedlisko z ogrodem w Borkowie odpuścił w r. 1470 (?) w dożywocie swej owdowiałej matce Elżbiecie, wdowie po Stefanie Roli z Otmianowa (ib. k. 525v).

>Otmianowscy (czy szlachta?). Wojciech, ekonom w Wierzchaczewie, mąż Agnieszki Drzewieckiej, ojciec, Seweryny, ur. tamże 6 I 1845 r., i Wacława, ur. tamże 12 IX 1855 r., zmarłego tamże 21 IX t. r. (LB, LM Kazimierz). Władysław, może syn poprzedniego, ur. ok. r. 1849, ekonom w Sokolnikach Małych, zaślubił 29 VI 1880 r. Stanisławę Świętochowską, 19-letnią córkę nauczyciela z Czarnkowa (LC Czarnków). Władysław (czy ten sam?), dzierżawca folwarku Łączny Młyn w p. pozn., w r. 1911 kupił ów folwark (Dz. P.). Kazimierz, kupiec w Poznaniu, w r. 1912 zaślubił Stanisławę Pokrzywnicką, córkę Toedorostwa Pokrzywnickich z Małachowa Szemborowic (Dz. P., wiad. z 29 VI). Umarła Stanisława w Poznaniu 14 VI 1915 r., pozostawiając męża i synka (Dz. P.).

>Otoccy h. Dołęga, z Otoka w pow. szadkowskim. W przypadkach kobiet określanych w dokumentach jako "z Otoka" należy być bardzo ostrożnym, tak bowiem pisano niektóre inne rodziny tegoż herbu, np. "z Otoka Zaleskich", a przy kobietach pomijano niekiedy właściwe nazwisko.

Mikołaj O., w r. 1466 wuj dzieci Jana Szurgockiego (I. Kal. 1 k. 370v). Żoną tego Jana, dziedzica we wsi Szurgost (?) pow. kal., była Barbara, córka Stanisława z Wielkiego Otoka, która w r. 1471 uzyskała od męża oprawę 50 grz. posagu (P. 1385 k. 123). Nie mam pewności, czy powyższych możemy zaliczyć do Dołęgów?

Jadwiga, w r. 1622 żona Marcjana (Marcina) Kociełkowskiego. Potencjanna, w r. 1645 żona Marcina Trzebickiego. Zygmunt, syn Aleksandra, zawierał w r. 1649 z Aleksandrem Poniatowskim kontrakt pod zakładem 2.500 zł (I. Kal. 115 s. 1335). Ten Zygmunt w imieniu własnym i żony Barbary Zawadzkiej w r. 1652 zawierał kontrakt z Katarzyną Zakrzewską, wdową po tym Poniatowskim (ib. 118 s. 551). Jan, syn zmarłych Jakuba i Katarzyny Cieńskiej, ustanawiał w r. 1673 plenipotentów (Z. T. P. 32 s. 257). Jadwiga, wdowa po Macieju Starczewskim, 1690 r.

Marian, (Marcjan), mąż Teresy Trzebińskiej, nie żył już w r. 1729, kiedy owdowiała Teresa od Michała Niwskiego wydzierżawiła na trzy lata, pod zakładem 4.200 zł, Tokary i Gozdowo w p. sier. (I. Kal. 167 s. 156). Nie żyła już w r. 1742 (ib. 178/181 s. 479). Ich synowie: Stanisław, ochrzcz. 20 V 1694 r. (LB Zbąszyń), kwitował synagogę kaliską w r. 1742 (I. kal. 178/181 s. 1479). Jan i Władysław w r. 1742 wspomniani jako spadkobiercy rodziców, Marcin wtedy już nie żył (ib.). Z córek, Jadwiga, w r. 1742 żona Józefa Mycielskiego, oboje nie żyli w r. 1773. Agnieszka, w r. 1742 żona Jana Janikowskiego, nie żyła już w r. 1784.

Franciszek, syn zmarłego Marcina, uzyskał w r. 1713 zapis 200 tal. ces. od Andrzeja Bratkowskiego (I. Kal. 159 s. 135). Marianna wyszła przed r. 1716 za Andrzeja Kurcewskiego, dzierżawcę Kluczewa w p. kośc., żyli jeszcze oboje w r. 1736. Stanisław sprzedał był konia Kazimierzowi Obarzankowskiemu, który dla windykowania tego nabytku ustanowił w r. 1717 plenipotenta (G. 93 k. 330). Brat Patrycy, franciszkanin w Gnieźnie, zmarł 12 XII 1719 r. (Nekr. Franciszkanów, Śrem). Franciszek nie żył już w r. 1724, a wdowa Anna Koszutska zapisała wtedy 1.000 zł Stanisławowi Górskiemu (I. Kal. 161 s. 377). Syn ich Antoni mianował w r. 1777 plenipotentem swego bratanka Felicjana (I. Kon. 81 k. 153). Może ten sam Felicjan był w r. 1788 burgrabią i subdelegatem grodzkim sieradzkim (Ws. 104 k. 123).

Piotr, syn Hieronima i Marianny Kojarskiej, żyjącej jako wdowa w r. 1744, mąż Petronelli, z Irzykowa, chrzestni 30 XI 1731 r. (LB Ostrowite) i znów 25 II 1736 r. (LB Pobiedziska). Ona chrzestna 23 VII 1743 r. (ib.). Wzajemne dożywocie spisywali w r. 1741 (P. 1264 k. 132). Może to ten sam Piotr, dzierżawca miasta Kostrzynia, umarł w r. 1744, pochowany 20 V u Reformatów w Poznaniu (Sep. Ref. Pozn.). Petronella, z Rudy, chrzestna 16 X 1744 i 14 II 1746 r. (LB Rogoźno). Chyba identyczna z żoną Piotra. Była wdową już w r. 1744, kiedy zawierała komplanację z siostrami męża, Zofią, żoną Mateusza Garlickiego, i Łucją, żoną Piotra Luborackiego (P. 1276 k. 29v).

Stefan, dziedzic wsi Cielce, zmarł między r. 1732 a 1736. Wdowa po nim, Marcjanna (Marianna?) Starzyńska (Starzeńska), była już w r. 1736 2-o v. żoną Marcina O-go (I. Kal. 171/173), ale w r. 1740 mowa o niej jako o wdowie po Stefanie O-im zaś 2-o v. żonie Andrzeja Koczańskiego (ib. 177 s. 295). Był więc ów Koczański jej trzecim mężem. Synowie Stefana i jej: Stanisław, Antoni, Ludwik i Tomasz. W ich imieniu ojczym Marcin O. kwitował w r. 1736 małżonków Andrzeja Kurcewskiego i Mariannę O-ą z winy banicji z racji nieuiszczenia sumy 7.500 zł, zapisanej w r. 1732 zmarłemu Stefanowi (ib. 171/173 s. 93). W imieniu tych synów matka w r. 1740 cedowała Antoniemu Osińskiemu 200 zł prowizji od sumy 1.000 zł, zapisanej w r. 1723 przez zmarłego Macieja Waliszewskiego (ib. 177 s. 295). Może jeden z tych synów, Antoni był identyczny z Antonim, mężem Marianny Pruszkowskiej, córki Andrzeja i Anny Morawskiej, która w r. 1754 uzyskała od Hieronima Modlibowskiego, dziedzica wsi Laskowiec, zapis 1.200 złp (I. Kon. 78 s. 824). Antoni od swego szwagra Kazimierza Pruszkowkiego w r. 1758 dostał poddaną z Łubna w p. sier. (ib. 79 k. 90v). Synowie Antoniego i Pruszkowskiej, Stanisław i Wojciech wspomniani w r. 1780 (I. Kal. 220 k. 147). Stanisławowi wuj rodzony Kazimierz Pruszkowski cedował w r. 1781 sumę 2.000 zł spadłą po swej babce, Katarzynie z Łubieńskich Pruszkowskiej (ib. 221 k. 353) z Ludwikiem, synem Stefana i Starzyńskiej, może identycny Ludwik, który w r. 1768 działał jako plenipotent Dobrogosta Bielskiego, zaś w r. 1774 jako plenipotent Macieja Wierusz Bielskiego (ib. 214/216 k. 83; Ws. 94 k. 117v). I wreszcie Tomasz, syn Stefana i Starzyńskiej, może identyczny z Tomaszem, dziedzicem Morawek w p. sier., który w r. 1769 zapisał sumę 1.000 zł Mikołajowi Kromno Piotrowskiemu (I. Kal. 209/213 k. 51v). Od Teresy Jankowskiej, żony Pawła Rzepeckiego, posesorki części Morawek, uzyskał w r. 1772 cesję jej części z sumy zastawnej na Morawkach (ib. 209/213 k. 46v). Jako posesor części tej wsi, zawierał w r. 1774 komplanację z Marianną, żoną Mikołaja Gajewskiego, Dorotą, żoną Wojciecha Biernackiego, i nieletnią Agatą, siostrami rodzonymi Balickimi, oraz z Teklą z Jankowskich Rzepecką (ib. 214/216 k. 202v). Może identyczny z Tomaszem, posesorem Morawek, Tomasz, burgrabia sieradzki, w r. 1792 mąż Brygidy Zabłockiej, córki Macieja, wojskiego sieradzkiego, i Barbary Kowalskiej, Która to Brygida była wdową 1-o v. po Walentym Żeromskim, komorniku granicznym sieradzkim (ib. 232 k. 106v).

N. Otocki, mąż Marianny Tymienieckiej, chrzestnej 21 II 1746 r. (LB Jankowo). Marcin, nie żyjący już w r. 1763, ojciec Marianny, wtedy żony Ignacego Wolskiego, dziedzica Tomisławic w p. sier. (ib. 204/205 k. 117). Antoni, mąż Eleonory Motowiczówny, która jako współspadkobierczyni brata Kaspra Motowicza, posesora Branna, zawierała w r. 1777 komplanację z owdowiałą bratową, Teresą z Krąkowskich (I. Kon. 81 k. 154). Antoni, bezpotomny, nie żył już w r. 1779, a Eleonora zawierała wtedy układ z bratankiem i spadkobiercą jej męża Antonim, synem Rocha i Barbary Bielińskiej. Bratanek ten w imieniu swoim i sióstr swych, Eufrozyny i Marianny, skwitował wówczas tę wdowę po stryju (I. Kon. 82 k. 87). Eleonora, już 2-o v. żona Antoniego Łosińskiego, zrzekła się w r. 1780 pretensji do mienia pierwszego męża (ib. k. 155). Antoni, spadkobierca stryja Antoniego, działał w r. 1781 w imieniu własnym i siostry Eufrozyny, wtedy już wdowy po Krzemieniewskim (I. Kal. 221 k. 228v). Jego druga siostra Marianna, może identyczna z Marianną, w r. 1781 żoną Macieja Świątkowskiego (P. 1358 k. 8v).

Seweryn, ekonom w Lewkowie, chrzestny 12 XII 1779 r. (LB Lewków). Może ten sam Seweryn żenił się 22 VI 1785 r. z Teklą Anielą Żołądkowską, córką wdowy Marianny z Wysockich Żołądkowskiej, posesorki Unii (LC Staw). Ten, czy inny Seweryn, z Pacanowic, wraz z żoną Marianną, chrzestni 11 IV 1796 r. (LB Czermin). Chryzostom nie żył już w r. 1782, kiedy wdowa Ewa Koźmińska działała (I. Kon. 82 k. 291).

"Szl." Józef, kucharz w Koninku, mąż Marianny, rodzice Joanny, zmarłej 3 XI 1806 r. w wieku pięciu lat (LM Pniewy). Marianna, posesorka Żernik, chrzestna 13 V 1802 r. (LB Września). Andrzej umarł w Korzkwach 9 XI 1804 r., mając lat 11 (LM Czermin). Panna Faustyna, siostrzenica (sororissa?) Franciszki z Lisieckich Wichlińskiej, chrzestna 14 VII 1817 r. (LB Skrzebowo). Justyna, panna z Leziony, wyszła 21 XI 1819 r. za Jana Nepomucena Lisieckiego, ze Skrzebowa (LC Gostyczyna), potem w r. 1823 dzierżawcę Raszkowa (LB Raszków). Panna Marianna, z Leziony, zapewne siostra poprzedniej, chrzestna 11 X 1819 r. (LB Ołobok). Marianna, 2-o v. żona (Leona?) Skotnickiego, chrzestna 26 IX 1820 r. (LB Skrzebowo). Marcin, świadek 26 VI 1817 r. (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Tomasz, dziedzic Lussowa, i żona jego Felicjanna, chrzestni 26 XI 1837 r. i 16 X 1845 r. Ich córka Helena Aniela, ur. w Lussowie 29 IV 1840 r. (Dupl. LB Lussowo). Pelagia wyszła przed r. 1839 (?) za Józefa Zaborowskiego, dziedzica Trzebieni Starej.

Kazimierz, dziedzic Chwalibogowa, potem Gogolewa, mąż Józefy Gałczyńskiej, chrzestny 13 I 1848 r. (LB Września). Oboje umarli tego samego dnia, 6 II 1856 r., on w Gogolewie, mając lat 56, ona w Barlinie, mając lat 52. Dobra Chwalibogowo z folwarkiem Korzkwy i wsią Chwalibogówko, należące do Kazimierza i Józefa O-ch, "niewiadomych z miejsca pobytu" spadkobierców Piotra Wilkońskiego i Apolonii z Drwęskich, sprzedane zostały 4 VI 1861 r. na subhaście we Wrześni (Dz. P.). Synowie Kazimierza: Adolf, o którym niżej, Roman, zmarły w Poznaniu 1 X 1837 r., jako dziecko jednoroczne (LM Gogolewo). Z córek, Julia zaślubiła przed 27 VII 1849 r. Jerzego bar. Skarżyńskiego, posesora Chudzic. Józefa wyszła przed 19 IX 1850 r. za Klemensa Grabowskiego, dziedzica Pomorzanowic, umarła w Mikorzynie 20 X 1865 r. i tam pochowana, Waleria zaślubiła przed 30 X 1852 r. Telesfora Karczewskiego z Wyszakowa, umarła 26 XII 1911 r. w Miedzianowie, pochowana w Mądrem. Stefania wyszła mając lat 19, 19 VI 1856 r. za Antoniego Kaliksta Rymarkiewicza, dra med. (LC Gogolewo). Wreszcie Aniela, ur. ok. r. 1841 zaślubiła w Gogolewie 24 VII 1861 r. Kazimierza Wattę Skrzydlewskiego, dziedzica Woli i Mikorzyna, który zmarł 26 IV 1870 r.

1. Adolf, syn Kazimierza i Gałczyńskiej, ur. ok. r. 1825, dziedzic Gogolewa i Młodzikowa, zaślubił w kaplicy dworskiej w Ocieszynie 1 VII 1856 r. Teresę Watta Skrzydlewską, pannę 24-letnią (LC Objezierze), córkę Augusta, dziedzica Ocieszyna, i Józefy Czachurskiej, ur. 11 VII 1834 r. Umarł w Poznaniu 14 III 1869 r., mając lat 44 i jeden miesiąc, pochowany w Gogolewie (Dz. P.). Wdowa wyszła 2-o v. 26 XI 1870 r. za Romana O-go (LC Gogolewo) i umarła 8 IV 1921 r. (LM Św. Marcin. Pozn.). Synowie: Kazimierz, ur. w Gogolewie 10 VI 1858 r., Józef Władysław, ur. tamże 12 II 1861 r. (LB Gogolewo), Stanisław, o którym niżej, Władysław (Władysław Jan Nepomucen), ur. tamże 14 IV 1866 r. (ib.), utonął w Warcie w r. 1877, Adolf Józef, ur. 6 II 1869 r., zmarł w Gogolewie 1 VIII t. r. (ib.; LM Gogolewo). Z córek, Maria, ur. ok. r. 1856/1857, wyszła w Gogolewie 29 IX 1874 r. za Ignacego Szafarkiewicza, dziedzica Szczytnik, administratora Młodzikowa, umarła w Poznaniu 21 XII 1913 r., mając lat 56. Bronisława, ur. 30 IV 1859 r., wyszła za N. Wituskiego, umarła w Poznaniu 29 IX 1920 r. (LM Św. Marcin, Pozn). Zofia, ur. 3 XII 1862r. (LB Gogolewo). Teresa (Teresa Katarzyna), ur. 25 XI 1867 r. (ib.), niezamężna, umarła 22 IV 1919 r. (LM Św. Marcin, Pozn.).

Stanisław, syn Adolfa i Skrzydlewskiej, ur. w Gogolewie 8 XI 1864 r. (LB Gogolewo), zapewne identyczny ze Stanisławem, mężem Marii Sypniewskiej a ojcem Stanisława, ur. w r. 1897, zmarłego 28 IV 1898 r. jako dziecko 8-miesięczne, i Ireny, ur. 23 III 1893 r., wydanej w Poznaniu z Św. Marcina 23 III 1915 r. za Leona Śniegockiego, dra med., zmarłej w Poznaniu 17 I 1918 r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Zob. tablicę.

@tablica: Otoccy h. Dołęga

Władysław, z Pietrzykowa w Królestwie Pol., chrzestny 5 X 1863 r. (LB Mądre). Teresa, dziedziczka Nowca, chrzestna 28 XI 1869 r. (LB Dolsk), może ta sama, co cytowana wyżej Teresa ze Skrzydlewskich, żona Adolfa? Napoleon, właściciel Pietrzykowa, sędzia pokoju, zmarł w Pietrzykowie 18 IX 1870 r., pochowany w Szamarzewie (Dz. P.). Roman, ur. ok. r. 1836, zaślubił w Gogolewie 26 XI 1870 r. Teresę Watta Skrzydlewską, wdowę 1-o v. po Adolfie O-im (LC Gogolewo). Wziął w posiadanie Gogolewo, nazywany też niekiedy dziedzicem Gogolewa (np. 1874 r., LB Kunowo). Jego własne dobra, Zaborowo i Sroczewo z folwarkiem Józefowo w p. śrem. (601 ha) sąd śremski 13 XII 1874 r. podał na subhastę (Dz. P.). Leon i Franciszka, rodzice jedynaczki Marii, zmarłej w Jarochowie w Królestwie Pol. w p. łęczyckim 29 X 1894 r., w wieku lat 12 i 9 miesięcy (Dz. P.). Stanisław i Maria z Szymańskich, rodzice Marii Teresy, ur. 30 V 1895 r., która w Poznaniu 7 II 1922 r. wyszła za Bronisława Nostitz Tokarskiego (LC Św. Marcin, Pozn.). Oboje żyli jeszcze 6 XII 1832 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). N. Otocka, zamężna Wantoch Rekowska, licząca lat 77, umarła w Warszawie 23 V 1916 r. (Dz. P.).

>z Otoczny w p. gnieźn., Jadwiga, wdowa po Tomaszu z Otoczny, i jej siostra rodzona Katarzyna, wdowa po Stogniewie, bliższość ich spadła po rodzonym bracie Wojciechu we wsiach Czaple Golemowo w p. gnieźn. w r. 1469 sprzedały za 40 grz. Dziersławowi, dziedzicowi w Czaplach Golemowie (P. 1385 k. 45v). Jerzy, Mikołaj, Marcin, Stanisław, bracia z Otoczny, ok. r. 1513 (G. 259 k. 143).

>Otorowscy z Otorowa w p. pozn. Uruski daje im herb Pomian, mieniąc jedną rodziną z Gnuszyńskimi, nie wiem na jakiej podstawie? Otorowo w r. 1284 należało do Nałęcza Tomisława z Szamotuł (KDW, nr 546). Wincenty O. świadkował w latach 1400 i 1406 (Ks. Z. P., nr 197, 2571). Pozywał on w r. 1408 Jachnę i jej dzieci, z Krzestkowic, Golęcina i Świeczyna (P. 3 k. 69). Jaram z Otorowa w r. 1426 zapisał 13 grz. Elżbiecie, wdowie po Wincentym z Otorowa (P. 8 k. 84). Niemierza O. świadczył w latach 1400 i 1406 (Ks. Z. P. 66, 2757). Dziersław z Otorowa świadczył w r. 1405 (ib. 2440).

Sędziwój, Mikołaj i Kiełcz, bracia z Otorowa, synowie ojca (może Wincentego?) nie żyjącego już w r. 1443 (P. 14 k. 170v). Z nich, Sędziwój z braćmi i Jan, bratanek ich, dziedzice Otorowa, byli w latach 1442 i 1443 pozywani przez Jana Szczepskiego (P. 14 k.137, 170v). Sędziwoja pozywała w r. 1452 bratowa Jadwiga Kiełczowa (P. 18 k. 100). Mikołaj, brat Sędziwoja i Kiełcza, dziedzic w Otorowie, na połowie Wielkiego Buszewa w p. pozn. w r. 1435 oprawił posag 70 grz. żonie Małgorzacie (P. 1378 k. 60v). Świadkował w r. 1437 za Piotra z Witkowic wobec bratanka jego, Marcina z Witkowic (P. 14 k. 16). Jemu i bratu Sędziwojowi w r. 1443 zeznali 12 grz. Florian niegdy z Witkowic i Jakub z Krzestkowic (P. 14 k. 177). Pisał się Mikołaj w r. 1443 z Buszewa, kiedy to wraz z braćmi był pozywany przez Gotarda z Przyborowa (P. 14 k. 228). Wraz z bratem Sędziwojem pozwany w r. 1448 przez brata Kiełcza (P. 17 k. 150v). Mikołaj Buszewski toczył w r. 1452 sprawę z bratankami, synami zmarłego Kiełcza (P. 18 k. 116) i t. r. pozywał Jana i Wincentego, braci niedzielnych z Otorowa (ib. k. 120). O tych braciach, synach Hieronima nie żyjącego już w r. 1448, wiemy jeszcze to, że wymienili z Kiełczem z Otorowa swe ojcowskie siedlisko w tej wsi w zamian za inne tam położone (P. 17 k. 1452). Mikołaj "Buszewski" był przodkiem Buszewskich (zob. Buszewscy).

Kiełcz z Otorowa, brat Sędziwoja i Mikołaja Buszewkiego, na połowie Otorowa i Świączyna w p. pozn. w r. 1435 oprawił posag 100 grz. żonie swej Jadwidze (P. 1378 k. 88v). Świadkował w r. 1437 Marcinowi z Witkowic za stryja jego Piotra (P. 14 k. 16). Wspólnie z braćmi pozywany był w r. 1443 przez Gotarda z Przyborowa (ib. k. 228), zaś w r. 1444 dokonano rozgraniczenia i usypano kopce między dziedzinami Kiełcza, jego braci i bratanka ich Jana z jednej strony, a Wierzchaczem, wsią Gotarda i jego córek z drugiej (P. 15 k. 17v). Żonie Jadwidze w r. 1445 ponowił oprawę 100 grz. posagu na połowie Otorowa i Świączyna (P. 1379 k. 119v). Pozywany w r. 1446 przez Jana i Mikołaja braci z Wąbiewa (P. 15 k. 155). Z bratem Sędziwojem i bratankiem Janem w r. 1447 zapisali bratu Mikołajowi Buszewskiemu czynsz od kapitału z Buszewa przeniesionego na Otorowo (P. 17 k. 21). Pozywany t. r. wraz z Janem Szczepskim przez Jana i Mikołaja braci z Wąbiewa (ib. k. 25v), zaś sam w r. 1448 pozywał swoich braci, Sędziwoja z Otorowa i Mikołaja z Buszewa (ib. k. 150v). Jadwiga, już niewątpliwie będąc wdową, w r. 1452 zawierała ugodę z Janem z Izdebna Izdbieńskim, stryjem Mikołaja Mroczka z Izdebna brata przyrodniego Jadwigi, córki Andrzeja Pietrskiego, siostrzeńca i siostrzenicy rodzonych Jadwigi z Otorowa (P. 18 k. 16, 116). Jadwiga t. r. pozywała mężowskiego brata Sędziwoja (ib. k. 100), zaś w r. 1459 Jana i Piotra, braci niedzielnych z Otorowa (ib. k. 257v), nie wiem czyich synów? Synami Kiełcza byli Jan i Wojciech.

I. Jan z Otorowa, O., syn Kiełcza. Miał w r. 1452 wraz z bratem Wojciechem płacić winę, bowiem nie stanęli obaj z pozwu Macieja niegdy Szołdrskiego i żony jego Anny (ib. k. 25). Jan wspólnie z żoną Jadwigą w r. 1462 pozywał Wojciecha Kąsinowskiego (P. 18 k. 279), ale czy to był Jan, syn Kiełcza? Pamiętajmy, iż występował nieco wcześniej Jan, jego stryjeczny brat, wyżej zaś wspomniałem pod r. 1459 o braciach Janie i Piotrze. Nie można więc mieć tu pewności którego z tych Janów żoną była Jadwiga. Janowi i jego bratu Wojciechowi w r. 1480 Piotr Słopanowski, Wojciech z Krzestkowic i Mikołaj z Trzcianki za ks. Piotra, plebana w Witomyślu, i brata jego Jakuba z Wielkiego Buszewa, iż będą z nimi żyć w pokoju (P. 855 k. 108v). Obaj ci niedzielni bracia na całych częściach Otorowa i Świączyna w r. 1481 sprzedali 2 grz. rocznego czynszu za 29 grz. ks. Wojciechowi Bielawskiemu, altaryście we Lwówku (P. 1386 k. 138v). Na połowie części w Otorowie w r. 1482 oprawił żonie Jadwidze posag 100 grz. (ib. k. 156v). I tu ponawiam to samo zastrzeżenie, które robiłem pod r. 1462. Jan, w r. 1485 wciąż jeszcze niedzielny z bratem Wojciechem (P. 855 k. 181), w przeprowadzonych w r. 1486 działach z nim, wziął pięć łanów, karczmę i dwa ogrody w Otorowie (P. 1387 k. 55). Na części dziedziczonej w tej wsi w 1487 r. oprawił 100 grz. posagu trzeciej żonie nie nazwanej z imienia (ib. k. 66v). Ów posag "trzeciej żony" Jana odziedziczyła po niej z czasem, jako po ciotce, Anna Bydkowska (Krzestkowska), żona Wincentego O-go, a 2-o v. Salomona Staruchowskiego (P. 1395 k. 123). Od Piotra Krzestkowskiego Jan w r. 1487 kupił za 100 grz. część w Krzestkowicach p. pozn. (ib.). Synem Jana był Wojciech, który od rodzonego stryja Wojciecha w r. 1502 uzyskał zobowiązanie uiszczenia corocznie pięciu wiardunków z ojczystego łanu zw. "Na Świączynie" (P. 859 k. 245v). Wojciech ów był zapewne identyczny z Wojciechem "Wielkim" O-im, bratem przyrodnim (z jednego ojca a z innej matki) Anny O-ej. Owi brat i siostra nie żyli już w r. 1530, kiedy Piotr i Jerzy, bracia Buszewszy (może wnukowie Mikołaja?), wraz z rodzonym bratankiem Wawrzyńcem, połowę dworu i ogrodu w Otorowie po tej Annie, ich "siostrze ze stryja rodzonej" (!), sprzedali za 30 grz. Stanisławowi O-mu (P. 1393 k. 351v).

II. Wojciech z Otorowa, O., syn Kiełcza, występował wraz z bratem w r. 1452 (P. 18 k. 25), niedzielny z nim jeszcze w r. 1485 (P. 855 k. 181). Z dokonanych w r. 1486 działów wziął w Otorowie cztery osiadłe łany, karczmę, ostrów, dwa ogrody, folwark z łąką i polem oraz połowę dworu (P. 1387 k. 54v). Miał w r. 1497 sprawę z Małgorzatą i Jadwigą, córkami zmarłego Mikołaja Prusimskiego, podsędka ziemskiego poznańskiego (P. 856 k. 243v). Od Piotra i Jerzego, braci Buszewskich, i ich bratanka Wawrzyńca, w r. 1530 kupił za 30 grz. połowę dworu i ogrodu w Otorowie (P. 1393 k. 351v). Żył jeszcze w r. 1503 (P. 1389 k. 249v), nie żył już w r. 1506. Żenił się dwa razy. Z pierwszej żony Katarzyny, która wniosła 50 grz., byli synowie, Hieronim, pleban w Otorowie w r. 1506, i Wincenty, oraz córka Dorota, w r. 1506 niezamężna, w r. 1508 żona Jana Niemierzyckiego, nie żyjąca już w r. 1546. Druga żona Wojciecha, Małgorzata wniosła 40 zł węg. posagu i była matką synów: Stanisława, Piotra i Mikołaja. Potomstwo Wojciecha w r.1506 dokonało podziału Otorowa (P. 862 k. 115). Zapewne identyczny ze wpomnianym wyżej Hieronimem był Hieronim O. (świecki!), który w r. 1497 od Sędziwoja Przystanowskiego kupił wyderkafem za 12 grz. łan osiadły w Krzestkowicach (P. 1383 k. 148). Piotr występował od r. 1506. Części w Otorowie i Krzestkowicach w r. 1517 sprzedał za 80 grz. bratu rodzonemu Stanisławowi (P. 1392 k. 111v). Mikołaj, występujący w latach 1506-1514, bezpotomny, nie żył już w r. 1521 (P. 866 k. 64, 1391 k. 51v).

I) Wincenty O., syn Wojciecha i Katarzyny, pozwany był w r. 1503 przez Dziersława Roswarowskiego (Rostworowskiego) i jego kmiecia z Wielkiego Lulina (P. 861 k. 48v). Od brata Stanisława, działającego też w imieniu braci Piotra i Mikołaja, uzyskał w r. 1508 zobowiązanie iż w ciągu trzech lat sprzeda bratu wyderkafem za 25 grz. część w Krzestkowicach (P. 863 k. 141v). Na połowie połowy Otorowa i Krzestkowic uzyskanych z działów braterskich oprawił w r. 1508 posag 70 grz. żonie Annie, córce Piotra Krzestkowskiego (P. 786 s. 68), cz. Biskowskiego. Stryj 1512 r. córek Sędziwoja Przystanowskiego (P. 865 k. 213). Od braci przyrodnich, Stanisława i Piotra O-ch, uzyskał w r. 1514 zobowiązanie (dane też w imieniu brata Mikołaja) sprzedania wyderkafem za 25 grz. części Krzestkowic p. pozn. (P. 866 k. 64). Od brata Stanisława w r. 1521 nabył część Krzestkowic, dając w zamian dwa łany puste i karczmę w Otorowie (P. 1391 k. 50v), a od tego brata nabył za 20 grz. te części w Otorowie i Krzestkowicach, które spadły po śmierci brata Mikołaja, dając jednocześnie temu bratu części w Otorowie z dopłatą 10 grz. w zamian za części w Krzestkowicach (ib. k. 51v). Żona Anna, nazwana teraz córką Piotra Bidkowskiego, w r. 1521 skwitowała swych rodzonych braci, Dobrogosta, Jana, Mikołaja i Andrzeja Krzestkowskich, z dóbr po rodzicach w Myszkowie, Krzestkowicach i Przestankach (P. 867 k. 494). Skwitowała w r. 1530 męża z 70 grz. posagu oprawionego na częściach Otorowa i Krzestkowic (P. 871 k. 658v). Na połowie części w Świączynie, Otorowie, Krzestkowicach t. r. oprawił 100 kop gr. posagu żonie Annie Bidkowskiej (!), zaś części w tych wsiach, wolne od oprawy, dał jej w dożywocie (P. 1393 k. 355). Wspólnie z nią części w Krzestkowicach t. r. sorzedał za 70 grz. Janowi Wielżyńskiemu (ib. k. 360v). Występował w r. 1533 jako stryj nieletniej Anny, córki zmarłego Piotra Buszewskiego, dziedziczki części w Buszewie, Otorowie, Słopanowie i Oporowie (ib.k. 609v). Nie żył już w r. 1534 (P. 886 k. 315, 1391 k. 93v). Owdowiała Anna, w r. 1544 2-o v. żona Salomona Staruchowskiego występowała wtedy jako spadkobierczyni posagu 100 zł po swej ciotce, a trzeciej żonie Jana O-go, stryja swego pierwszego męża (P. 1395 k. 123). Kwitowała w r. 1547 Stanisława O-go "Mądla" z 5 grz. i jednego wierdunku z dzierżawy oprawy jej na Otorowie i Świączynie (P. 886 k. 315).

II) Stanisław, zwany niekiedy "Mądel" (Mandel) (P. 884 k. 363), syn Wojciecha i Małgorzaty, wspomiany, jak już wiemy, w r. 1506. Ręczył w r. 1508 za siebie i swych braci, Piotra i Mikołaja, bratu Wincentemu, iż w ciągu trzech lat sprzeda mu wyderkafem za 25 grz. swoje i braci części w Krzestkowicach (P. 863 k. 141v). Takież zobowiązanie za siebie i braci dał Wincentemu i w r. 1514 (P. 866 k. 64). Mąż Apolonii Rakojeckiej, córki Macieja, w r. 1515 ręczył za nią Janowi Rakojeckiemu, iż sprzeda mu ona za 40 grz. swoją część w Sławnie p. pozn. (ib. k. 264v). Tej żonie t. r. oprawił na połowie części w Otorowie 60 grz. posagu (P. 1392 k. 52v). Od brata Piotra w r. 1517 kupił za 80 grz. części w Otorowie i Krzestkowicach (ib. k. 111v). Występował t. r. jako stryj Katarzyny, żony Sędziwoja Przetockiego (P. 866 k. 392v). Bratu Piotrowi w r. 1517 zapisał dług 22 i pół grz., a był przezeń skwitowany z 20 zł węg. na poczet sumy 60 zł węg. rezygnowanej na połowie wsi pustej Szczepy (ib. k. 399). Część w Krzestkowicach w r. 1521 dał bratu Wincentemu w zamian za dwa łany puste, karczmę w Otorowie i dopłatę 10 grz. (P. 1391 k. 50v). Części w Otorowie i Krzestkowicach, odziedziczone po zmarłym bracie Mikołaju, sprzedał w r. 1521 za 20 grz. bratu Wincentemu, biorąc jednocześnie od niego część w Otorowie i dopłatę 10 grz. w zamian za część w Krzestkowicach (P. 1391 k. 51v). Swoją część Krzestkowic, którą po śmierci brata Wincentego z prawa bliższości wykupił z rąk Jana Wielżyńskiego, w r. 1534 sprzedał (wyderkafem?) za 300 zł węg. Andrzejowi Jaktorowskiemu, dziedzicowi w Jankowicach (P. 1391 k. 93v). Części w Krzestkowicach w r. 1547 sprzedał wyderkafem za 300 zł Janowi Wielżyńskiemu (P. 1395 k. 350v). Dwa łany puste w Otorowie, "Nogajewski" i "Stachowski" w r. 1553 sprzedał wyderkafem za 206 zł Wincentemu Buszewskiemu (P. 894 k. 200, 1396 k. 78). Nie żył już w r. 1555 (P. 896 k. 866). Synowie: Andrzej, Jerzy i Tomasz. Córka Zofia, która pozywała w r. 1575 swego brata Tomasza i bratanków, synów Andrzeja, o wydzielenie jej posagowej części w Otorowie, dostała zaś od brata część w folwarku Gaj, za dworem zmarłego brata Jerzego (P. 926 k. 578). Części rodzicielskie w Otorowie w r. 1583 dała Franciszkowi Gorajskiemu, który zaspokoił ją był z części dóbr po bracie Jerzym (P. 1399 k. 214v). Nie żyła już w r. 1590 (P. 953 k. 509). Spośród synów, Jerzy, wspomniany w r. 1555 (P. 896 k. 866), dostał w r. 1563 od brata Andrzeja część Krzestkowic (P. 1397 k. 235v). Inną część tejże wsi w r. 1571 dostał od brata Tomasza (P. 1398 k. 166). Bezpotomny, nie żył już w r. 1575, a spadek po nim brali bratankowie, synowie Andrzeja (P. 926 k. 67). Franciszek Grabski, wierzyciel zmarłego i nabywca praw do innych wierzycieli, uzyskał w r. 1581 intromisję do jego dóbr w Otorowie, Świączynie i Krzestkowicach (P. 936 k. 304). Tomasz, wspomniany obok braci w r. 1555, skwitowany w r. 1572 przez Katarzynę Słupską, żonę Wawrzyńca Pląskowskiego, z 17 grz. długu zapisanego na sołectwie wsi Słupia w kluczu bukowskim (P. 920 k. 162). Części w Otorowie i Świączynie w r. 1590 sprzedał za 2.000 zł Jakubowi Buszewskiemu (P. 1400 k. 549). Bezpotomny, nie żył już w r. 1610 (P. 984 ki. 467). Może córką Stanisława była Anna O-a, w latach 1553-1564 żona Jana Łosińskiego "Ciosny", wdowa w latach 1569-1578.

Andrzej, syn Stanisława i Rakojeckiej, w r. 1555 skwitowany z 208 zł przez Marcina Pietrskiego (P. 896 k. 866). Na połowie części w Otorowie w r. 1557 oprawił posag 200 zł żonie Zofii Książyńskiej (Książnickiej) z ziemi krakowskiej (P. 896 k. 480v). Całe swe części w Otorowie w r. 1562 sprzedał wyderkafem za 800 zł Łukaszowi Chraplewskiemu (P. 1397 k. 137). Jako dzierżawca plebani w Pogorzeli p. pyzdr., w imieniu swego syna, a tamtejszego proboszcza t. r. kwitował Macieja Komorowskiego z dziesięciny (P. 904 k. 525). Łukaszowi Chraplewskiemu w r. 1562 sprzedał wyderkafem za 800 zł części Otorowa (P. 904 k. 284). Część w Krzestkowicach, należną mu obok braci, dał w r. 1563 bratu Jerzemu (P. 1397 k. 235v). Rotmistrz piechoty na wyprawie moskiewskiej dla żony i zrodzonych z nią dzieci w r. 1563 mianował opiekunów (Py. 179 k. 247). Nie żył już w r. 1565 (P. 1397 k. 436a). Synowie: Marcin, Piotr, Wojciech, Jerzy i Jan. Z nich, Wojciech wspomniany w r. 1567 (P. 911 k. 516) i 1568 (P. 1397 k. 735v).

(I) Marcin, syn Andrzeja i Książyńskiej, proboszcz w Pogorzeli w r. 1562 (P. 904 k. 525). Wspólnie z braćmi w r. 1567 uzyskał od Baltazara Gorzyckiego zapis 160 złp długu. Już wtedy, jak zresztą i potem, występował bez cech duchownego (P. 911 k. 516). Jego i braci, jako spadkobierców stryja Jerzego, pozywał w r. 1575 Krzysztof Niemieczkowski, komisarz województw wielkopolskich (P. 926 k. 67). Wraz z bratem Jerzym części w Otorowie w r. 1576 dał bratu Piotrowi (P. 1398 k. 664v). Wspólnie z braćmi w r. 1584 skwitowany z 60 grz. przez Stanisława Urbanowskiego (Kośc. 264 k. 381v). Od braci swych, Piotra i Jana, w r. 1585 dostał ich części po ojcu w Otorowie, zaś od Piotra również i tę część, którą nabył od brata Jerzego (P. 1399 j. 492v). Współspadkobierca ciotki Zofii O-ej, kwitował w r. 1592 z tego spadku Melchiora Jaskóleckiego (I. Kal. 59 s. 300). Pokojowiec królewski, prawa posiadane za przywilejem królewskim do części wsi Borkowo w p. kal. cedował w r. 1592 Krzysztofowi Szyszkowskiemu (I. Kal. 59 s. 1205). Żył chyba jeszcze w r. 1598 (P. 968 k. 1063).

(II) Piotr, syn Andrzeja i Książyńskiej, wspomniany obok braci w r. 1567 (P. 911 k. 516). Od Marcina i Jerzego, braci swych, dostał w r. 1576 całe części w Otorowie (P. 1398 k. 664v). Mąż Anny Sepińskiej, wdowy 1-o v. po Janie Borzysławskim, która w r. 1578 kwitowała ze 110 złp swego brata Jana (Kośc. 258 k. 138), męża zaś t. r. kwitowała z oprawy na Otorowie swego posagu 800 złp (ib. k. 535). Wspólnie z bratem Janem części po ojcu w Otorowie w r. 1585 dał bratu Marcinowi, sam zaś dał temu bratu te części owej wsi, które nabył od brata Jerzego (P. 1399 k. 492v). Zlecił w r. 1590 swej żonie opiekę nad zrodzonymi z niej dziećmi (P. 954 k. 520), zaś w r. 1593 małżonkowie spisali wzajemne dożywocie (P. 1400 k. 1021). Nie żył już Piotr w r. 1598, kiedy Agnieszka wraz z synem Andrzejem, spadkobiercą ojca, kwitowała Andrzeja Czarnkowskiego, kasztelana rogozińskiego (P. 968 k. 366). T. r. kwitowała ze 100 zł Piotra Korzboka Łąckiego (ib. k. 449). Od Zofii Grabskiej, wdowy po Andrzeju Zadorskim, i od jej synów: Andrzeja, Piotra, Jarosza i Wojciecha, kupiła t. r. za 4.000 złp ich części w Karczewie p. kośc. (P. 1402 k. 779) i zapisała 3.500 zł długu tejże wdowie (P. 968 k. 908). Skwitowana wspólnie z synem Andrzejem w r. 1599 przez Wojciecha Zadorskiego ze 100 złp (Kośc. 279 k. 138). Połowę części w Karczewie, nabytych od Zofii z Grabskich Zadorskiej, sprzedała w r. 1601 za 2.500 złp Katarzynie Tarzeckiej, żonie Marcina Karczewskiego (P. 1404 k. 367v). Części Karczewa w r. 1602 sprzedała za 2.250 zł Marcinowi Karczewskiemu (Kośc. 348 k. 18v, 351 k. 198). Kwitowała w r. 1613 małżonków Jana i Magdalenę z Borzysławskich Pakosławskich (Kośc. 290 k. 359). Synowie: Andrzej i Wojciech. ten drugi wspomniany w r. 1602 (Kośc. 351 k. 199v).

Andrzej, syn Piotra i Sepińskiej, w r. 1598 występował obok matki (P. 968 k. 366). Swe części w Otorowie w r. 1602 sprzedał za 500 złp stryjowi Janowi (P. 1404 k. 583). Od Macieja Smoguleckiego w r. 1605 nabył wyderkafem za 2.000 złp Wiatrowo w p. gnieźn. (P. 1405 k. 460v). Żonie Zofii z Wybranowa Kotarskiej, córce Wojciecha, oprawił w r. 1606 posag 1.300 złp części Prusinowa w p. pozn. (P. 1406 k. 44v), co żona aprobowała w r. 1608 (P. 980 k. 717). Od szwagra, Andrzeja Kotarskiego w r. 1609 nabył wyderkafem za 3.000 złp część młyna Gorzewskiego w części Wybranowa (P. 1406 k. 465) i t. r. wydzierżawił tę część temuż Kotarskiemu (Kc. 125 k. 456v). Oboje małżonkowie w r. 1609 pozwani przez Adama Niemieczkowskiego (W. 24 k. 632v). Andrzej od Jana Sepińskiego w r. 1610 kupił wyderkafem części Sepna Wielkiego i Małego w p. kośc. (P. 1407 k. 94v). Wyderkaf części młyna Gorzewskiego w Wybranowie po śmierci szwagra, Andrzeja Kotarskiego cedował t. r. jego bratu i spadkobiercy Maciejowi Kotarskiemu (P. 984 k. 602). Od Jana Sczanieckiego w r. 1611 kupił za 2.400 złp części Otorowa i Świączyna (Święcina), które niegdyś nabył od panny Zofii -ej Franciszek Gorajski, a które poprzez kolejne transakcje dostały się Sczanieckiemu (P. 1407 k. 649). Te części wraz z innymi tamże w r. 1612 sprzedał za 4.000 złp Aleksandrowi Brodzkiemu (P. 1408 k. 148v). Od Piotra z Chraplewa Łąckiego, chorążyca poznańskiego, w r. 1612 kupił wyderkafem za 4.500 złp Otorowo (ib. k. 289v), który to wyderkaf mażonkowie O-cy przed w 1614 scedowali Piotrowi Jastrzębskiemu (P. 992 k. 699v). Nie żył już Andrzej w r. 1620, kiedy Zofia była 2-o v. żoną Stefana Gorzuchowskiego (P. 1004 k. 1177v). Żyła jeszcze w r. 1624 (P. 152 k. 833). Jedyny syn Jan. Była chyba jednak i córka. Oto Zofia O-a, córka zmarłego Andrzeja, w r. 1636 była żoną Mikołaja Szetlewskiego (P. 1033 k. 656v).

Jan (Jan Kazimierz), w latach późniejszych zwany Kazimierzem, syn Andrzeja i Kotarskiej, jako "jedyny syn i spadkobierca ojca" pozywał w r. 1624 małżonków Wawrzyńca Kamińskiego i Annę Czarlińską (P. 152 k. 630). Chyba to ten sam Jan żeniąc się w r. 1632 z Zofią Brzeską, zobowiązał się przed ślubem do dania jej oprawy 500 zł posagu (Ws. 45 k. 7). Skwitował w r. 1637 Stanisława Bułakowskiego z 10.000 złp (Kośc. 297 k. 287). Jan, syn Andrzeja, ze swą żoną (drugą?) Zofią Domaradzką, córką Piotra i Katarzyny Sławoszewskiej, mianował w r. 1638 plenipoentów (I. Kal. 104b s. 2139, 107a s. 381). Części w Sobótce Mniejszej, odziedziczone po ojcu, Zofia w r. 1644 sprzedała za 1.000 zł Andrzejowi Bojanowskiemu (R. Kal. 13 k. 170), ale w r. 1647 oboje małżonkowie O-cy nazwani byli posesorami części Sobótki Mniejszej (I. Kal. 113 s. 473). Zofia w r. 1652 kwitowała swą owdowiałą matkę z 1.200 złp (ib. 118 s. 1033). Mieszkali O-cy w latach 1654-1673 w Czachórach (LB Droszew; I. Kal. 133 s. 127). Żyli oboje jeszcze w r. 1681, kiedy Zofia zawierała kontrakt z Janem Stanisławem Gosławskim, pod zakładem 500zł (I. Kal. 140 k. 240), nie żyli już w r. 1695 (P. 1130 XIV k. 4). Synowie, Wojciech (ten może z pierwszej żony?) i Wawrzyniec. Z córek, Katarzyna, ur. w Czachórach, ochrzcz. 15 XI 1654 r. (LB Droszew). Regina, ochrzcz. 31 XII 1655 r. Zofia, ochrzcz. 18 V 1659 r. (ib.), wydana w r. 1695 za Kazimierza Cywińskiego, żyli oboje w r. 1701. Marianna, w r. 1673 żona Mikołaja Kicińskiego, wdowa w latach 1690-1695 (może z pierwszej żony?). Zapewne też córką Jana była Anna, chrzestna 26 VI 1673 r. (ib.) i chyba ta sama Anna była w latach 1700-1706 żoną Stanisława Stawskiego.

1. Wojciech, syn Kazimierza i może Brzeskiej, mąż Marianny Ostrowskiej, która w r. 1677 kwitowała Pawła Naczesławskiego z 200 zł, zaś od męża uzyskała zapis 200 zł długu (I. Kal. 138 s. 954).

2. Wawrzyniec, syn Kazimierza i Domaradzkiej, ochrzcz.24 II 1657 r. (LB Droszew). Skwitowany w r. 1690 ze sprawy przez Aleksandra Wilkszyckiego (I. Kal. 146 s. 28). Mąż Krystyny Bieganowskiej, córki Adama i Doroty Płaczkowskiej, która w r. 1690 kwitowała swą matkę, 2-o v. Kowalską, z 1.000 zł (I. Kal. 146 s. 226). Wawrzyniec w r. 1712 w grodzie inowrocławskim zobowiązał się Otorowo rezygnować wieczyście Antoniemu Skoroszewskiemu i Krystynie z Kicińskich, swej siostrzenicy (P. 287 k. 115).

(III) Jerzy, syn Andrzeja i Książyńskiej, wspomniany obok braci w r. 1567 (P. 911 k. 516). Jako "stryj" asystował przy transakcji Urszuli Lipnickiej, żonie Jerzego Wierzchawskiego (P. 1398 k. 7v). Części w Otorowie w r. 1585 (lub przed tą datą) sprzedał bratu Piotrowi (P. 1399 k. 429v). Wspólnik zabójstwa w r. 1586 dokonanego na Janie Bukowieckim przez Jana Bzowskiego (P. 947 k. 508). Chyba już nie żył w r. 1598 (P. 968 k. 1260), nie żył z pewnością w r. 1612 (P. 1408 k. 149v). Z nieznanej mi żony syn Marcin, bezpotomny, nie żyjący już w r. 1610 (P. 984 k. 467), córka Anna, która w r. 1610 jako spadkobierczyni stryja Tomasza i brata Marcina kwitowała z długu Jana Buszewskiego (ib.). W r. 1612 będąc już żoną Jana Węgierskiego części po ojcu w Otorowie i Święcinie sprzedała za 300 złp Sewerynowi Buszewskiemu (P. 1408 k. 149v).

(IV) Jan, syn Andrzeja i Książyńskiej, wspomniany obok braci w r. 1567 (P. 911 k. 516). Jego żona Agnieszka Kamieńska, wdowa 1-o v. po Janie Sepieńskim, kwitowała się w r. 1586 z Joachimem Gorajskim (P. 947 k. 21; Kośc. 273 k. 21v). Współspadkoberca rodzonej ciotki, panny Zofii O-ej, kwitował w r. 1590 Melchiora Jaskóleckiego z 15 zł jako części sumy 120 zł, po niej spadłej (P. 953 k. 509). Jan żonie tej w r. 1598 zapisał dożywcie na całym swym majątku (P. 1402 k. 743v). Od Jana Kaczlińskiego cz. Białeckiego w r. 1598 uzyskał cesję zapisu na 210 złp danego przez Marcina O-go ojcu Kaczlińskiego (P. 968 k. 1063). Części Otorowa i Święcina w r. 1601 sprzedał wyderkafem na dwa lata za 1.100 złp Janowi Boszkowskiemu (P. 1404 k. 131v). Od bratanka Andrzeja O-go w r. 1602 kupił za 500 złp części w Otorowie (ib. k. 583). Zaślubiając drugą żonę, Annę Brzeźnicką (Brzezińską), córkę Hieronima, krótko przed ślubem, 19 I 1604 r. dał jej oprawę 1.500 złp posagu na połowie dóbr swych w Otorowie (ib. k. 1118) i dożywocie na połowie swych części tamże (ib. k. 1119). Anna już po ślubie skwitowała t. r. ks. Jakuba Brzeźnickiego, sufragana poznańskiego i opata przemęckiego z sum zapisanych jej jako posag (P. 974 k. 959). Części Otorowa sprzedała wyderkafem w r. 1606 za 1.500 złp Stanisławowi Gorzeńskiemu (P. 1405 k. 558). Jan części Otorowa i Święcina w r. 1611 sprzedał za 1.000 złp Sewewrynowi Buszewskiemu (P. 1407 k. 451). Żona kwitowała w r. 1615 swego brata Stanisława Brzezińskiego (!) z kontraktu dzierżawy połowy wsi Świniarki i części wsi Dobiejewo p. gnieźn. (P. 994 k. 370). Żył jeszcze Jan w r. 1622 (Kośc. 292 k. 19v). Zob. tablicę.

@tablica: Otorowscy

Jadwiga, Barbara i inne dzieci z Otorowa uzyskały termin w r. 1435 przeciwko Zachariaszowi z Komorowa i Janowi Szczepskiemu (P. 13 k. 10). Błażej, kleryk z Otorowa, Marcin i Maciej, bracia rodzeni niedzielni z Otorowa, z jednej strony, oraz Jan i Piotr, bracia niedzielni, dziedzice z Otorowa, z drugiej, w r. 1459 zawarli układ (P. 18 k. 234v). Ks. Jan O., altarysta w Szamotułach 1459 r. (P. 18 k. 234v). Piotr O. całą swoją dziedziczną część w Otorowie w r. 1489 sprzedał wyderkafem za 30 grz. Piotrowi Trzcieńskiemu (P. 1387 k. 128). Piotr O. od Wincentego Strzeżimskiego w r. 1491 nabył wyderkafem za 134 zł węg. prawa na dwóch łanach roli w Bielejewie p.pozn., dziedzicznych Michała Bielejewskiego (P. 1387 k. 154). Części dziedziczne w Otorowie i Bielejewie w r. 1497 sprzedał wyderkafem za 70 zł węg. Andrzejowi z Szamotuł, kasztelanowi kaliskiemu (P. 1383 k. 152). Hieronim O. od Sędziwoja Przystanowskiego w r. 1497 kupił za 12 grz. łan osiadły w Krzestkowicach (ib. k. 148).

Wincenty i Jan Jerzy O-cy od swego brata (!) Mikołaja Rutskiego, dziedzica w Rutkach, uzyskali w r. 1530 zapis 13 grz. długu (P. 871 k. 677v). Zofia O-a z Niemieczkowa, chrzestna 16 XII 1618 r. (LB Szamotuły). Anna, z Siekowa, wyszła 25 II 1631 r. za Samuela Załęskiego (Zaleskiego?), z Prochów, oboje żyli w r. 1642. Anna, w r. 1651 żona Jana Kozierskiego. Jadwiga, dziedziczka części Naczesławic w p. kal. w r. 1715 żona Stanisława Zdzenickiego (I. Kal. 159 s. 64). Marianna, 1-o v. żona N. Czyżewskiego, 2-o v. w r. 1726 Antoniego Daleszyńskiego.

>Otowiczowie. "Ur." Antoni O. i Marianna Skoroszewska, oboje nie żyjący już w r. 1748, rodzice: Tomasza, Agnieszki, wtedy już zmarłej, żony Franciszka Rutkowskiego, Franciszki, żony Tomasza Dobrosielskiego, i Reginy panny. Franciszka Dobrosielska i panna Regina kwitowały wtedy Michała Skórzewskiego, pułkownika wojsk koronnych, dziedzica Pigłowic i Sulęcina (P. 1292 k. 219).

>Otrembuszowie h. Rawicz, ze wsi Otrembusz w pow. warszawskim. Leonard, nie żyjący już w r. 1593, ojciec Marcina i Adama. Ten Marcin ze wsi Otrembusz okazywał wtedy rany zadane sobie przez Wawrzyńca Gnińskiego z Popowa (P. 959 k. 1094). Adam, syn Leonarda, skarżył w r. 1594 i 1595 Piotra Bnińskiego i wspólników o zabójstwo swego stryjecznego brata, Feliksa, z pow. warszawskiego, syna zmarłego Feliksa. Zabity został w czasie najścia na miasto i dwór Bnin Jana Bnińskiego, a pochowano go u Bernardynów w Poznaniu (P. 964 k. 1257, 962 k. 921). Stanisław, w r. 1613 mąż Jadwigi z Łabiszyna (G. 72 k. 275v). Samuel z żoną Magdaleną Przeradowską w r. 1625 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1415 k. 29v). Oboje w r. 1626 uzyskali zapis 2.000 zł od Pawła Rybskiego, skarbnika gostyńskiego (P. 1017 k. 664v). Magdalena, będąc już wdową, w r. 1628 uzyskała zapis 1.500 zł długu od Seweryna Buszewskiego (Ws. 41 k. 362). Zapis na 1.800 złp, uzyskany od Zygmunta Karola ks. Radziwiłła, komandora maltańskiego, wraz ze 180 zł prowizji cedowała w r. 1630 Tomaszowi Wielewickiemu (P. 1023 k. 117v). Zofia, żona Grzegorza Jerzmanowskiego z pow. przedeckiego, oboje już nie żyli w r. 1699.

Franciszek, nie żyjący już w r. 1713, miał z żony Marianny Tarnawskiej (P. 1147 III k. 30, 1260 k. 195; I Kon. 79 k. 169), nie żyjącej w r. 1724 (G. 94 k. 360), córkę Konstancję, żonę 1-o v. Stanisława Przyłuskiego, zaślubioną 2-o v. w r. 1713 Janowi Sławoszewskiemu. Była wdową po nim w r. 1724 i wyszła t. r. 3-o v. za Andrzeja Gurowskiego, chyba żyła jeszcze w r. 1727, nie żyła 1737 r. Katarzyna, żona Mikołaja Bielickiego, oboje nie żyli już w r. 1725.

>Otuscy h. Samson, ze wsi Otusz w p. pozn. Bracia rodzeni: Tomasz Ciesielski, Jan z Otusza i Stefan Ciesiel. Ich rodzona siostra Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1452, była żoną Grzymka z Niegolewa. Ci trzej bracia wraz ze swymi rodzonymi bratankami, Janem i Piotrem z Niemierzyc, kwitowali wtedy Grzymka z Niegolewa z posagu i wyprawy po zmarłej Katarzynie, które winien otrzymać syn Grzymka a ich siostrzeniec, Mikołaj (P. 18 k. 90v). Tomasz Ciesielski żył jeszcze w r. 1470 (P. 20 k. 63v).

Jan z Otusza, O., pozwany w r. 1440 wraz z Wojciechem z Radwankowa przez Stanisława, Wawrzyńca i Jana, braci Glinieckich (P. 14 k. 65). Dziedzic w Otuszu, od Mikołaja z Otusza w r. 1444 kupił za 360 grz. część tej wsi (P. 1379 k. 21v). Na Otuszu w r. 1445 oprawił posag 100 grz. żonie Helenie (ib. k. 84). Pozywał w r. 1446 Małgorzatę, żonę Mikołaja z Wronczyna, o bliższość do połowy Otusza (P. 15 k. 191v). Pozywał w r. 1452 Helenę, żonę Jakuba Cikowskiego (P. 18 k. 27). Zawierał w r. 1462 ugodę z Mikołajem, dziedzicem w Radwankowie (ib. k. 320v). Zabity między r. 1468 a 1470 przez Jerzego Tomickiego, chorążyca poznańskiego (P. 20 k. 51v, 854 k. 14v, 855 k. 15, 16). Synowie: Mikołaj, Piotr, Stanisław, Jan.

1. Mikołaj z Otusza, O., syn Jana, kanonik kolegiaty Najśw. Marii Panny na Górce Poznańskiej, wspólnie z braćmi: Piotrem, Stanisławem i Janem pozywał w r. 1470 Dobrogosta Psarskiego (P. 20 k. 51v). On i bracia, niedzielni w Otuszu i w połowie Turkowa, pozywali w r. 1471 Mikołaja Tomickiego, chorążego poznańskiego (P. 854 k. 129). Stawiali w r. 1475 poręczycieli temu chorążemu i jego synowi Jerzemu Tomickiemu, zabójcy ich ojca (P. 855 k. 15, 16). Ks. Mikołaj, niedzielny w Otuszu w r. 1476 z bratem Stanisławem (P. 21 k. 48v), podziału trzeciej części tej wsi dokonał z nim dopiero w r. 1493 (P. 23 k. 104). Ks. Mikołaj w imieniu swej kapituły w r. 1501 kwitował Agnieszkę Nieparcką, wdowę po Stanisławie Imbierze z Objezierza, kasztelanie śremskim, dziedziczkę w Gogolewie i Ciołkowie, z 50 grz. wyderkafu na tych wsiach (P. 859 k. 203). Jako wuj rodzony (!) w r. 1501 towarzyszył Małgorzacie Kiszewskiej, która kwitowała z majątku rodzicielskiego i posagu rodzonego swego brata, Michała Prusimskiego (P. 24 k. 16v). Był w r. 1507 jednym z opiekunów Piotra Przetockiego, syna swej bratanicy, Katarzyny (P. 862 k. 249).

2. Piotr z Otusza, O., syn Jana, występował w r. 1470 obok braci (P. 20 k. 51v). Wraz z niedzielnymi braćmi dziedzic w Otuszu, Turkowie i Miłobratowie (wieś dziś nieznana), miał płacić winę w r. 1471, bowiem on i bracia nie stanęli z pozwu Stanisława, dziedzica w Przyborowie (P. 20 k. 112). Żył jeszcze w r. 1475 (P. 855 k. 15, 16). Żona jego, Katarzyna z Milesznej Górki, Gorecka, będąc już w r. 1503 żoną 2-o v. Jana Noskowskiego, ręczyła Michałowi Goryńskiemu, iż zrezygnuje mu za 100 grz. część w Goryninie p. gnieźn. (G. 24 k. 242v). Tę część Gorynina, odziedziczoną po rodzonym stryju, Zawiszy Goreckim, sprzedała w r. 1505 temu Goryńskiemu, burgrabiemu ziemskiemu gnieźnieńskiemu, za 100 grz. (P. 1390 k. 61v).

3. Stanisław z Otusza, O., "Nogieć", syn Jana, występował obok braci w latach 1470-1476, jako niedzielny z nimi w Otuszu, Turkowie i Miłobratowie (P. 20 k. 51v, 112v, 140v, 21 k. 48v). Jego żona, Katarzyna z Zajączkowa, Zajączkowska, wdowa 1-o v. po Janie Łążeckim, pozywana była w r. 1476 przez Jana z Wielkich Łążców (P. 855 k. 38v). Katarzyna ta, jako "dziedzic" w Zajączkowie, w imieniu własnym i sióstr wzywała w r. 1481 Jana Jankowskiego do uiszczenia 12 grz. (ib. k. 111v). Sama w r. 1485 zapisała dług 50 grz. Janowi, Benedyktowi i Grzegorzowi braciom, dziedzicom z Jankowic (ib. k. 155v). Mąż na częściach Otusza oprawił jej w r. 1486 posag 200 grz. (P. 1387 k. 40v). Katarzyna wspólnie z siostrą Dorotą, żoną Jana Smoszewskiego, wieś ich dziedziczną Glinno sprzedała wyderkafem w r. 1487 za 100 grz. Janowi Przetockiemu (P. 1387 k. 68v). Z tą siostrą żony Stanisław i ona w r. 1489 dokonali wymiany, biorąc od niej połowę Glinna p. pozn., dając zaś jej połowę Siernik i czwartą część połowy miasta Skoki oraz dopłacając 350 grz. (P. 1387 k. 123). Z bratem, ks. Mikołajem, dokonał w r. 1493 podziału trzeciej części Otusza (P. 23 k. `104). Skwitowany w r. 1494 przez Stefana Ocieskiego ze 100 zł węg. posagu za Barbarą, bratanicą Stanisława (P. 856 k. 80). Stanisławowi Wierzbińskiemu, wydając zań w r. 1499 córkę Dorotę, zapisał w posagu za nią 100 i pół grz. (P. 859 k. 8v). Oboje z żoną w r. 1500 sprzedali wyderkafem za 50 kop gr. roczny czynsz 5 grz. na połowie Glinna i na wsi Orle Małe w p. pozn. mansjarzom kościoła w Szamotułach (P. 1389 k. 71). Stanisław, pozywany przez bratanicę Katarzynę zamężną Przetocką o sprawowaną nad nią opiekę, nie stanął i w r . 1502 miał płacić winę (P. 24 k. 36). Skarżyła go ona w r. 1504 o to, iż po śmierci jej ojca Jana wziął w opiekę trzecią część ojczystą w Otuszu i trzymał przez lat 18 (ib. k. 77). Oboje małżonkowie w r. 1502 sprzedali za 65 zł węg. i jeden werdunek czynsz roczny 5 zł. węg. na połowie Otusza i Glinna kapitule katedralnej poznańskiej (P. 1389 k. 181v). Występował w r. 1510 jako "stryj" Katarzyny, córki Piotra Grzebienickiego, żony Macieja Sędzińskiego (P. 1391 k. 11v). Żył może jeszcze w r. 1518 (P. 1392 k. 21v). Syn Tomasz. Z córek, Dorota w r. 1499 wyszła za Stanisława Wierzbińskiego, żyła będąc już wdową w r. 1541, a synami jej rodzonymi byli wtedy Marcin i Bonifacy Gorzyccy (Kośc. 28 k. 321). Regina, jeszcze w świecie w latach 1514-1515 (P. 866 k. 249v, 1392 k. 11), już cysterka w Owińskach w r. 1517, kwitowała wtedy brata Tomasza z dóbr rodzicielskich w Otuszu i Glinnie (P. 866 k. 420v). Elżbieta, wspomniana w r. 1514 (P. 1392 k. 11), jeszcze niezamężna w r. 1517, pozywała wtedy brata Tomasza o wygnanie z ojczystych części w Otuszu i Glinnie (P. 866 k. 404). Była w r. 1518 żoną Jana Strzałkowskiego ze Strzałowa w p. pyzdr.

Tomasz O. "Nogieć", syn Stanisława i Zajączkowskiej, występował w r. 1513 jako wuj Anny, córki Wojciecha Hersztopskiego, żony Stanisława Świątka, mieszczanina poznańskiego (P. 786 s. 409). Od Anny Radwankowskiej, córki zmarłego Jana, w r. 1513 kupił za 20 grz. jej ojczystą część w Radwankowie p. pozn., jak też część tamże po jej ciotce rodzonej, Helenie Radwankowskiej (ib. s. 412). Jako "stryj klejnotny" towarzyszył t. r. przy transakcji Jadwidze, żonie Jana Słupskiego (ib. s. 415). Pozywali Tomasza w r. 1514 o wygnanie z połowy Radwankowa Stanisław Radwankowski i jego niedzielne siostry, Dorota Werwerowa i Elżbieta Kośmidrowa, mieszczki poznańskie (P. 866 k. 105). Wraz z przyrodnim bratem z jednej matki, Wyszkiej (Zbigniewem) Łążeckim, i ze swymi rodzonymi siostrami, Reginą i Elżbietą, wieś Małe Orle w p. pozn. sprzedał w r. 1514 za 230 grz. Mikołajowi Gnuszyńskiemu (P. 866 k. 249, 1392 k. 11). Od Jana Wielżyńskiego w r. 1517 nabył wyderkafem za 160 grz. połowę wsi Bitowo p. pozn. (P. 1391 k. 43). Połowę Otusza w r. 1518 sprzedał wyderkafem za 130 grz. siostrze Elżbiecie zamężnej Strzałkowskiej (P. 1392 k. 196). Połowę tej wsi jeszcze t. r. sprzedał za 516 grz. Maciejowi Niegolewskiemu (ib. k. 211v). Od Jana Bielawskiego t. r. nabył wyderkafem za 400 grz. całą wieś Bielawy p. pozn. (ib. k. 212v). Na połowie Bielaw i Glinna Wielkiego p. pozn. oprawił t. r. 200 kop gr. posagu żonie Dorocie Bielawskiej, córce Jana (ib. k. 213). Od Wincentego Ordzińskiego t. r. nabył wyderkafem za 150 grz. jego część w Ordzinie p. pozn. (ib. k. 256). Od ks. Andrzeja Naramowskiego, kanonika poznańskiego, i Jana, braci rodzonych niedzielnych, dziedziców z Naramowic, w r 1522 kupił za 150 grz. pustą wieś Lubicz p. pozn. (P. 1391 k. 54v). Od Jana Bielawskiego w r. 1523 kupił za 500 grz. całą wieś Bielawy p. pozn. (P. 1392 k. 495). Od Anny Czeszewskiej, żony tegoż Bielawskiego, jednocześnie kupił za 500 grz. Wronowo p. kośc. i zaraz te dobra za 350 grz. sprzedał wyderkafem temu Janowi Bielawskiemu i jego nieletniej córce Zofii (ib.). Od Doroty, żony "sław." Werwera, byłego obywatela poznańskiego, i Elżbiety, żony "sław." Jakuba Kośmidra, mieszczanina poznańskiego, ślusarza, córek Bartłomieja Radwankowskiego, w r. 1523 kupił za 100 grz. ich części w Radwankowie (ib. k. 131). Trzecią część tej wsi w r. 1524 kupił za 40 grz. od brata ich, Jerzego Radwankowskiego (P. 1391 k. 63v). Swoją wieś Glinno w r. 1525 sprzedał wyderkafem za 100 grz. Ubysławowi Łążeckiemu (ib. k. 67v). Od Jana Bielawskiego w r. 1527 nabył wyderkafem za 26 grz. trzy łany (w tym jeden pusty) w Morasku p. pozn., zaś jednocześnie całe Wronowo p. kośc. sprzedał za 500 grz. temuż Bielawskiemu (P. 1393 k. 165v). Drugą żoną Tomasza była Katarzyna Nowowiejska. Zapewne w związku z tym małżeństwem pozostał uzyskany przez niego w r. 1529 zapis długu 80 grz. dany przez Helenę Nowowiejską i synów jej, Marcina i Mikołaja (P. 871 k. 559v). Tej Katarzynie Nowowiejskiej, córce Wawrzyńca, w r. 1530 oprawił 100 grz. posagu na wsiach Bielawy i Lubicz p. pozn. (P. 139 k. 331). Skwitowany t. r. przez swe dzieci, Stanisława i Dorotę, urodzone ze zmarłej Doroty Bielawskiej, z 200 kop gr. posagu i tyluż wiana, oprawionych na połowach Bielaw, Glinna, Wielkiego Lubicza i trzeciej części pustki Radwankowa (P. 871 k. 622v). Zaspakajając syna i córkę z oprawy ich matki, t. r. sprzedał im wyderkafem za 200 kop gr. Glinno Wielkie (P. 1393 k. 33v). Opiekę nad swymi dobrami: Glinnem Wielkim, osiadłym, pustkami w Radwankowie, sołectwem w Małym Glinnie, wsi kolegiaty krakowskiej, w pow. pozn. w r. 1533 zlecił, aż do pełnoletności dzieci swych zrodzonych z obydwu żon, Andrzejowi Jaktorowskiemu z Jankowic, Mikołajowi Jaktorowskiemu, kanonikowi poznańskiemu i proboszczowi średzkiemu, Marcinowi Nowowiejskiemu (ib. k. 564v). Wsie Bielawy osiadłe i Lubicz pustkę wraz ze stawem w Wielkim Glinnie i łąką w Chojnicy dał jednocześnie w dożywocie żonie (ib. k. 565). Nie żył już w r. 1542 (P. 1394 k. 502v). Wdowa skasowała w 1557 swą oprawę na Bielawach i pustce Lubicz, " z miłości" do syna Jana (P. 898 k. 70v). Był z Bielawskiej syn Stanisław i córka Dorota, wspomniana w r. 1530 (P. 871 k. 622v), potem w latach 1542-1553 żona Kaspra Rożnowskiego, wdowa w r. 1567. Z Nowowiejskiej synowie, Łukasz i Jan oraz córka Helena, w r. 1557 żona 'sław." Józefa Krakowczyka, mieszczanina poznańskiego, kwitowała wtedy swych braci z posagu wyznaczonego jej przez ojca (P. 898 k. 324).

1) Stanisław O. "Nogieć", "Nogietek", "Nogietaszek", syn Tomasza i Bielawskiej, w r. 1530 wraz z siostrą Dorotą kwitował ojca z 200 kop gr. posagu macierzystego (P. 871 k. 622v). Połowę Glinna w r. 1542 sprzedał wyderkafem za 200 zł Janowi Rożnowskiemu (P. 1394 k. 502v). Skwitował t. r. Marcina Ciesielskiego z 16 grz., które był winien jemu i braciom jego z racji dzierżawy Radwankowa puszczonej mu przez ich zmarłego opiekuna, ks. Mikołaja Jaktorowskiego, kanonika poznańskiego, jak również z 5 grz. i 16 gr. należnych jemu samemu (P. 881 k. 179). Połowę Glinna w r. 1545 sprzedał wyderkafem za 200 zł Łukaszowi Jankowskiemu (P. 1395 k. 188). Dziedzic w Wielkim Glinnie, w imieniu własnym i siostry Doroty w r. 1547 kwitował Łukasza i Jana, braci swych z innej matki, z 400 zł, które ojciec jemu i siostrze zapisał był wyderkafem na Glinnie (P. 886 k. 141v). Na połowie części w Glinnie, Bielawach i pustce Lubicz, należnych z działów z braćmi, w r. 1550 oprawił 250 zł posagu żonie Otylii Piotrkowskiej cz. Chojnickiej, córce Mikołaja Piotrkowskiego (P. 1395 k. 526). Poranił t. r. Jadwigę Strzępińską, żonę Wojciecha O-go (P. 890 k. 77). Otylia Chojnicka części po rodzicach, należne jej w Chojnicy p. pozn. z działów z rodzeństwem, w r. 1551 dała ojcu Mikołajowi Piotrkowskiemu (P. 1395 k. 640v). Stanisław z działów z braćmi dokonanych w r. 1554 wziął plac dworski "Stary" w Glinnie Wielkim, z przyległościami do tego placu (P. 895 k. 465), zaś z działów przeprowadzonych w r. 1556 wziął wraz z bratem Łukaszem Glinno Wielkie (P. 897 k. 804). Bratu Janowi w r. 1559 dał zobowiązanie sprzedania za 300 grz. części wsi pustej Lubicz (P. 900 k. 672). Drugiej swej żonie, Katarzynie Przetockiej z Bobowicka, córce Jana Przetockiego cz. Nojewskiego, w r. 1561 oprawił na połowie dóbr swych w Glinnie i w pustce Lubicz 300 grz. posagu (P. 1397 k. 91v). Części w owej pustce Lubicz, należne sobie z działów z braćmi, sprzedał w r. 1562 za 300 grz. Janowi, Stanisławowi i Wojciechowi, braciom Gołaskim (P. 904 k. 187, 1397 k. 133). Kwitował w r. 1567 Łukasza O-go, dziedzica Otusza i pustki Radwankowo, ze 100 złp, zapisanych przez zmarłego Stanisława O-go, brata Łukasza (P. 911 k. 288v). Nie żył już w r. 1577, kiedy wdowa po nim, Katarzyna Przetocka zapisywała dług 700 złp pasierbowi Stanisławowi O-mu (P. 929 k. 603v). Ta wdowa intromitowana w r. 1579 do części oprawnej we wsi Lubicz (P. 932 k. 53), którą to wieś zmarły mąż sprzedał był braciom Gołaskim (ib. k. 547). Wyszła t. r. 2-o v. za Wojciecha Wyszławskiego (ib. k. 199). Żyła jeszcze w r. 1580 (P. 954 k. 704). Z pierwszej żony syn Stanisław i córka Katarzyna, żona 1-o v. w r. 1582 Wojciecha Wilkońskiego, 2-o v. w latach 1589-1591 Wojciecha Raszewskiego.

Stanisław O. "Nogietek", syn Stanisława i Piotrkowskiej cz. Chojnickiej, sumę 120 złp, zapisaną ojcu przez Piotra Morawskiego, cedował w r. 1577 Stanisławowi Przetockiemu (P. 929 k. 604). Kwitował w r. 1579 ze sprawy sądowej macochę, obecnie 2-o v. Wyszławską (P. 933 k. 53). Uzyskał w r. 1580 intromisję do jej dóbr oprawnych (P. 934 k. 704). Skwitowany t. r. z długów przez Stanisława Przetockiego (P. 935 k. 299). Skwitowany w r. 1582 przez siostrę Katarzynę, zamężną Wilkońską, z dóbr spadłych po ciotce, Annie Chojnickiej cz. Piotrkowskiej. Szwagrowi Wilkońskiemu zapisał jednocześnie 300 zł długu (P. 938 k. 99). Janowi Turkowskiemu cz. Wargowskiemu w r. 1586 zapisał 44 zł długu (P. 947 k. 372). Kwitował w r. 1590 męża zmarłej już siostry, Wilkońskiego z 50 zł (Kośc. 270 k. 197v). Na połowie dóbr w r. 1593 oprawił posag 400 złp żonie Dorocie Zdzychowskiej, córce Benedykta (P. 1400 k. 1054), zaś w r. 1594 skwitował teścia z 70 zł na poczet jej posagowych 200 zł (P. 962 k. 836). Część swą w Glinnie Wielkim, którą sprzedał był wyderkafem za 800 złp Stanisławowi z Chomęcic Przetockiemu, teraz w r. 1595 sprzedał wieczyście za 2.300 zł Stanisławowi Przecławskiemu, chorążemu poznańskiemu (P. 1401 k. 608v). Żonie dał w r. 1600 na połowie dóbr zapis 400 złp wiana (P. 1403 k. 665). Od Stanisława Bzowskiego w r. 1608 uzyskał zapis 470 złp długu (P. 980 k. 44). Od Bogumiły Chwalikowskiej, wdowy po Jakubie Przecławskim, 2-o v. żony Macieja Ułanowskiego, winnej mu 300 zł, uzyskał w r. 1611 w tej sumie zastaw części Witakowic p. gnieźn. (G. 71 k. 173). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1620 (P. 1004 k. 924), a ona może i w r. 1624 (P. 152 k. 1040v).

2) Łukasz, syn Tomasza i Nowowiejskiej, wspomniany w r. 1542 (P. 881 k. 179). Wspólnie z bratem Janem połowę wsi pustej Radwankowo w r. 1547 dali wieczyście Kasprowi Kaczkowskiemu (P. 1395 k. 321v). Na swej części w Glinnie w r. 1554 narzeczonej swej, Helenie Naramowskiej, córce Jerzego, zobowiązał się oprawić posag 350 zł (P. 895 k. 58v), a już po ślubie oprawił w r. 1555 posag 400 zł na części Glinna Wielkiego i trzeciej części tamtejszego młyna Okalewo, zachowując dla siebie wsie Bielawy i Lubicz (P. 1396 k. 293v). Z działów przeprowadzonych z braćmi w r. 1554 wziął dwór z placem w Bielawach (P. 895 k. 465). Helena oprawę 400 zł na części Wielkiego Glinna i na dworze w Bielawach skasowała w r. 1555, uzyskując jednocześnie od męża nowy zapis tego posagu na tej części Wielkiego Glinna i na dworze w Bielawach przypadłych mu z działów z braćmi (P. 896 k. 583v, 1396 k. 246). Z ponownych działów braterskich z r. 1556 wziął wspólnie z bratem Stanisławem Glinno Wielkie (P. 897 k. 804). Skwitowany w r.1557 przez żonę z oprawy na części Wielkiego Glinna i młyna wodnego Okalewo, oprawił jej 450 zł posagu na połowie połowy Wielkiego Glinna, na połowie młyna Okalewo i na połowie wszelkich sum (P. 898 k. 578v), 1396 k. 458). Części Otusza i pustki Radwankowo w r. 1562 dał wieczyście Janowi Tomickiemu, kasztelanowi rogozińskiemu, i Mikołajowi Niegolewskiemu (P. 1362 k.130). Całe części pustki Lubicz, należne z działów z braćmi, w r. 1562 sprzedał za 400 grz. Janowi, Stanisławowi i Wojciechowi, braciom Gołaskim (P. 904 k. 169, 1397 k. 131). Młyn wodny Okalewo w Glinnie sprzedał w r. 1563 za 100 zł Januszowi Przecławskiemu (P. 1397 k. 249). Nie żył już w r. 1584, kiedy wdowa Helena, będąc winną 700 zł Janowi O-mu (bratankowi męża?). zastawiła mu w tej sumie swoją oprawę na Glinnie (P. 943 k. 269v). Od Adama Naramowskiego w r. 1585 dostała zapis 300 zł długu (P. 944 k. 294v). Kwitowała w r. 1586 Piotra Morawskiego z 2.00 złp (P. 946 k.360). Swej córce, pannie Katarzynie zapisała w r. 1588 posag 300 zł i dała jej za opiekuna syna swego ks. Wojciecha, oraz braci swych, Jana, Adama i Jerzego, Naramowskiuch (P. 949 k. 582). Janowi Rożnowskiemu, przyszłemu zięciowi, w posagu za córką Katarzyną zapisała w r. 1590 gotowizną 400 zł i w klejnotach 100 zł (P. 954 k. 541v, 542v). Żyła jeszcze w r. 1596 (P. 138 k. 189v). Synowie: Wojciech, Łukasz, Maciej, Dobrogost, Jakub, Andrzej, Jan i Stanisław. Córka Katarzyna, o której było wyżej. Jej wuj, Adam Naramowski w r. 1588 kwitował Macieja Szołdrskiego z zapisanych jej 30 zł (P. 950 k. 498v). Wydana w r. 1590 za Jana Rożnowskiego, była 2-o v. w latach 1600-1601 żoną Mikołaja Nojerowskiego (?) czy Nozołowskiego (?) (P. 970 k. 659, 1404 k. 89). Żyła jeszcze w r. 1624. Synowie wymienieni w r. 1584 (P. 943 k. 271), a prócz nich jeszcze Jerzy, wspomniany w r. 1590 (P. 953 k. 611). Spośród tych synów, o Macieju, Jakubie i Jerzym nie wiem nic więcej. Wojciech w r. 1588 był księdzem (P. 950 k. 527). Proboszcz w Bagrowie, wspólnie z braćmi, Dobrogostem i Janem, część swą w Wielkim Glinnie z młynem wodnym Okalewka (!) w r. 1596 sprzedali za 2.400 złp Stanisławowi Przecławskiemu, stolnikowi poznańskiemu (P. 1402 k. 98). Skwitowany wspólnie z braćmi w r. 1603 z procesów przez tegoż Stanisława Przecławskiego (P. 973 k. 368). Kanonik kolegiat Najśw. Marii Panny na Tumie i Św. Marii Magdaleny w Poznaniu, proboszcz w Bagrowie, nie żył już w r. 1624 (P. 152 k. 596). Łukasz żył jeszcze w r. 1590 (P. 953 k. 611). Dobrogost żył w r. 1603 (P. 973 k. 368). Andrzej dział swój w Glinnie w r. 1599 sprzedał za 500 złp Stanisławowi Przecławskiemu, stolnikowi poznańskiemu (P. 1403 k. 137v). Bezpotomny, umarł między r. 1603 a 1608 (P. 143 k. 429v 973 k. 368). Stanisław żył jeszcze w r. 1590 (P. 953 k. 611).

Jan, syn Łukasza, wspomiany w r. 1590 (ib.). Jako brat zmarłego bezpotomnie Andrzeja, był w r. 1608 pozywany przez Mariannę Zadorską (P. 143 k. 429v). Jego żoną była w r. 1612 Dorota Łagiewnicka, córka Ambrożego (P. 146 k. 581; Z. T. P. 27 s. 1709). Oboje małżonkowie w r. 1617 kupili za 2.500 złp od Barbary Gwiazdowskiej, żony Stanisława Bobrowskiego, części w Gwiazdowie i w pustce Zaporki w p. gnieźn. (P. 1410 k. 376). Dorota, mając daną sobie przez Wojciecha i Piotra, braci Przeławskich, sumę zastawną 500 złp na częściach Bednar w p. gnieźn. scedowała ją w r. 1621 Janowi Czekanowskiemu (P. 1007 k. 270v). Oboje małżonkowie części w Gwiazdowie z pustką Bozaporowice cz. Zaporki, kupione od Barbary z Gwiazdowskich Bobrowskiej, sprzedali w r. 1622 za 3.000 złp Maciejowi Przyborowskiemu (P. 1413 k. 677) i zaraz te części nabyli od niego wyderkafem za 1.500 złp (ib. k. 680v). Jan jako spadkobierca brata, ks. Wociecha, proboszcza w Bagrowie, pozywał w r. 1624 Jana i Wojciecha, stryja i bratanka Gablińskich, spadkobierców zmarłego niedawno Bartłomieja Gablińskiego, dziedziców w Bagrowie (P. 152 k. 596). Umarł między r. 1639 a 1640 (P. 164 k. 676v, 165 k. 578). Owdowiała Dorota żyła jeszcze w r. 1647 (P. 172 k. 617). Syn Łukasz, córki: Anna, Barbara i Jadwiga, wspomniane w r. 1637 (G. 80 k. 352v), pozywane w r. 1644 przez Dorotę, wdowę po Melchiorze Łubińskim, i przez jego spadkobierców (P. 169 k. 437v). Z nich, Anna była w latach 1649-1679 żoną Wespazjana Grabowskiego.

Łukasz, syn Jana i Łagiewnickiej, uzyskał w r. 1636 od Baltaza Gądkowskiego zapis długu (P. 1033 k. 7v). Dziedzic części Witakowic w p. gnieźn., dał w r. 1638 Adamowi Radlickiemu zalewek na bagnach między Skrzetuszewem a Głębokiem (P. 1419 k. 452). W imieniu własnym i rodziców t. r. zawierał kontrakt ze Stanisławem Przedzyńskim (G. 80 k. 420). Wraz z matką w r. 1639 pozywany przez Zofię z Goliny, wdowę po Macieju Niemojewskim, w sprawie dzieżawy Witakowic (P. 164 k. 676v). Miał w r. 1641 sprawę z Adrianem Radlickim, pisarzem grodzkim poznańskim, dziedzicem Głębokiego w p. gnieźn., o łąkę w tej wsi (P. 1043 k. 182v). Chyba tego samego Łukasza żoną była Jadwiga Morawska, która owdowiawszy poszła 2-o v. za Wojciecha Gujskiego i w r. 1645 spisywała z tym drugim mężem wzajemne dożywocie (P. 1422 k. 526v). Oboje Gujscy żyli w r. 1650 (G. 82 k. 202v).

3) Jan, syn Tomasza i Nowowiejskiej, wspomniany w r. 1542 (P. 881 k. 179), wziął w r. 1554 z działów z braćmi w Wielkim Glinnie plac nad jeziorem Starołęka (P. 895 k. 465). Z ponowionego działu w r. 1556 dostały mu się w miejsce Glinna Bielawy (P. 897 k. 804), zaś matka "z miłości" skasowała na jego dobro w r. 1557 oprawę swą na Bielawach i Lubiczu (P. 898 k. 70v). Na połowach Bielaw i części pustki Lubicz oprawił t. r. 500 zł posagu żonie Katarzynie Kierskiej, córce Jana (P. 1396 k. 427), która t. r. skwitowała swych braci, Piotra i Andrzeja Kierskich z majątku rodzicielskiego (P. 898 k. 1095). Od brata Stanisława w r. 1559 uzyskał Jan zobowiązanie sprzedania za 300 grz. pustej wsi Lubicza (P. 900 k. 672). Oboje z żoną w r. 1568 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1397 k. 699). Części w pustce Lubicz w r. 1571 sprzedał wyderkafem za 400 zł Januszowi Przecławskiemu (P. 1398 k. 253v). Swej drugiej żonie, Barbarze Naramowskiej, córce Jerzego, w r. 1572 oprawił na połowie dóbr posag 950 zł (ib. k. 329v). Nie żył już w r. 1575, kiedy Barbara uzyskała od swego drugiego męża, Jana Turkowskiego cz. Wargowskiego, oprawę 950 zł posagu (ib. k. 544). Oprawę otrzymaną od pierwszego męża na połowach Bielaw i części Lubicza zrezygnowała drugiemu mężowi, ten zaś w r. 1577 scedował to jej synowi Janowi O-mu (P. 929 k. 235v). Oboje ci małżonkowie zostali też wtedy skwitowani z dóbr rodzicielskich przez tego Jana O-go i jego brata Andrzeja (ib. k. 237). O Andrzeju nie wiem nic więcej. Były i córki. Z nich, Dorota, w r. 1588 cysterka w Owińskach. Anna, żona "sław." Wojciecha Sądnydzień, mieszczanina poznańskiego, kwitowała w r. 1582 brata Jana z dóbr rodzicielskich (P. 939 k. 502). Jej mąż w latach 1596-1598 zwany mieszczaninem obornickim. Kwitowała ona w r. 1598 z 200 złp Andrzeja Przesławskiego (P. 138 k. 189v, 968 k. 43). Już będąc wdową skwitowana w r. 1600 przez stryjeczną siostrę Katarzynę zamężną Nojerowską (P. 970 k. 6).

Jan, syn Jana i Kierskiej, uzyskał w r. 1577 od ojczyma Jana Turkowskiego cz. Wargowskiego cesję oprawy 950 zł posagu swej matki na połowie Bielaw i części Lubicza, którą to oprawę ojczym ów nabył od żony (P. 929 k. 235v). Jan był już wtedy mężem pierwszej żony, Katarzyny Przecławskiej (ib. k. 236). Drugą żoną była Helena Gnińska. Po jej śmierci z 564 zł jej posagu w r. 1584 kwitował Jana Gnińskiego (P. 931 k. 336). Trzeciej żonie, Barbarze Ratajskiej, córce Macieja, na połowie Bielaw i pustki Lubicz w r. 1581 zobowiązał się, jeszcze przed ślubem, oprawić 700 zł posagu (Kośc. 261 k. 56v). Bielawy i część w Lubiczu w r. 1582 sprzedał Januszowi Przecławskiemu (P. 939 k. 585). Żonie Barbarze Ratajskiej w r. 1584 oprawił na połowie dóbr 650 zł posagu (P. 943 k. 47, 1399 k. 273). Aprobowała ona t. r. zapis, jaki mąż dał stryjence Helenie Naramowskiej, wdowie po Łukaszu O-im, która była mu winna 700 zł i w tej sumie zastawiła oprawę swego posagu na Glinnie (P. 943 k. 47, 269v, 426). Aprobowała również w r. 1588 dzierżawę Glinna daną przez męża ojczymowi Janowi Turkowskiemu cz. Wargowskiemu (P. 949 k. 693). Jan młyn wodny w Glinnie zw. Okalewa (!) w r. 1591 sprzedał wyderkafem za 150 zł Jerzemu Naramowskiemu (P. 1400 k. 745). Nie żył już w r. 1593, kiey przeciwko wdowie zanosił "pilność" Wojciech Morawski (P. 959 k. 85v). Do jej dworu w Glinnie uzyskał w r. 1594 intromisję Jan Włostowski z tytułu należnych mu 290 złp (P. 962 k. 778). Uzyskała w r. 1595 zapis 840 złp długu od Barbary Rybińskiej, żony Jana Łęskiego (P. 963 k. 448) i t. r. skwitowala ją z 200 zł (P. 964 k. 985v). Dobra swe ruchome dała w r. 1602 swoim siostrom Rajskim (Ws. 19 k. 118).

3. Jan O., z Otusza, zwany też niekiedy Turkowskim, syn Jana, wspomniany w r. 1470 (P. 20 k. 51v), niedzielny w latach 1470-1475 z braćmi współdziedzic w Otuszu (P. 854 k. 37v, 49, 129, 855 k. 15), Turkowie, Miłobartowie (P. 20 k. 112), pisał się w r. 1476 Turkowskim z Turkowa i Otusza (P. 21 k. 48v). Nie żył już w r. 1493 (P. 23 k. 104), umarł jednak niewątpliwie znacznie wcześniej, skoro w r. 1504 mówi się o trwającej przez lat 18 opiece stryja Stanisława nad córką Jana, Katarzyną, zamężną Przetocką (P. 24 k. 77). Skoro ta Katarzyna wyszła zamąż w r. 1501 należałoby mniemać, iż opieka trwała przez lata 1483-1501, a więc datę śmierci Jana wypadałoby położyć ok. r. 1483. Z nieznanej mi żony syn Maciej. Córka Katarzyna Turkowska, niezamężna w r. 1493, uzyskała wtedy od Piotra i Mikołaja, braci z Pożarowa, zapis 34 grz. długu (P. 23 k. 104). Jak już wiemy, wyszła w r. 1501 za Sędziwoja Przetockiego, a umarła pomiędzy r. 1504 i 1507. Być może, że inną córką Jana, zapewne starszą, była Barbara, żona Jana Ocieskiego, który w r. 1494 kwitował Stanisława O-go z 1.000 zł węg. posagu wziętego za tą bratanicą (!) (P. 856 k. 80).

Maciej, O. cz. Turkowski, syn Jana, zawierał w r. 1506 ugodę z Janem i Maciejem, braćmi, dziedzicami w Jeziorkach, o części Jeziorek przez Macieja dzierżawione. Żona Macieja, Anna Jeziorkowska, córka Piotra, skwitowała wtedy swych braci, Jana, Macieja i Serafina z dóbr rodzicielskich w Jeziorkach p. pozn. (P. 862 k. 205, 1390 k. 113). Maciej od Mikołaja Młynkowskiego w r. 1507 nabył wyderkafem za 20 grz. dwa łany we wsi Wierzeja p. pozn. (P. 1390 k. 120v). Skwitował w r. 1507 Macieja i Serafina, braci Jeziorkowskich z 80 grz. zapisanych wyderkafem na Jeziorkach i z 30 grz. dzierżawy tej wsi (P. 862 k. 231). Na połowie części Turkowa i Otusza w r. 1507 oprawił żonie posag 100 grz. (P. 1390 k. 113). Ze swym siostrzeńcem, Piotrem Wilkowskim cz. Turkowskim, synem Sędziwoja Przetockiego i siostry swej, Katarzyny Turkowskiej, w r. 1510 dokonał zamiany, biorąc trzy łany, w tym dwa puste, i połowę karczmy w Otuszu, dając zaś za to część Turkowa i dopłacając 10 grz. (P. 1391 k. 12, 13). Dwa łany osiadłe w Wierzei p. pozn. w r. 1510 sprzedał wyderkafem za 20 grz. Stanisławowi Turkowskiemu (ib.). Pusty łan "Kuliński" w Otuszu w r. 1515 sprzedał wyderkafem za 5 grz. Mikołajowi Paruszowskiemu (ib k. 35v). Od Barbary Radwankowskiej, wdowy po "opatrz." Janie Soczewce, mieszczaninie gnieźnieńskim, w r. 1521 kupił za 60 grz. część w Radwankowie (P. 1392 k. 399v) i t. r. owej Barbarze zapisał 11 i pół grz. długu (P. 867 k. 470v), z czego ona skwitowała go t. r. (ib. k. 496). Od Stanisława Niemierzyckiego "Jandy" i żony jego, Anny Kokorzyńskiej, w r. 1527 nabył wyderkafem za 200 grz. łan pusty w Niemierzycach p. kośc. (P. 1393 k. 162v). Ustanowiony w r. 1531 przez Wojciecha Niemierzyckiego jednym z opiekunów jego dzieci i dóbr (Kośc. 345 k.148v). Nie żył już zapewne w r. 1539 (P. 878 k. 32), nie żył napewno w r. 1541, kiedy owdowiała Anna Jeziorkowska swoją oprawę, a więc połowę części Otusza i połowę należnych jej części Radwankowa sprzedała wyderkafem za 189 grz. Wojciechowi Przetockiemu (P. 1394 k. 470v). Pozywał ją w r. 1542 ów Przetocki o złożenie owej sumy wyderkafowej (P. 881 k. 239). Żyła jeszcze w r.1560 (P. 902 k. 70). Synowie: Wojciech, Jan i Serafin, wymienieni w r. 1539 (P. 878 k. 32). O Janie i Serafinie nic więcej nie wiem. Inni synowie to: Stanisław, Piotr, wspomniany w r.1543 (P. 1395 k. 47v), i Michał. Z córek, Katarzyna, w r. 1539 niezamężna, uzyskała wtedy zapis 21 grz. długu od Apolonii, wdowy po Wojciechu Niemierzyckim (P. 878 k. 84). Była w latach 1541-1547 żoną Wojciecha Przetockiego, wdowa w latach 1569-1570. Jadwiga, cysterka w Owińskach pozywała w r. 1554 braci Stanisława i Michała (P. 895 k. 870), zaś w r. 1558 od tych braci uzyskała zapis 3 grz. dożywotniego czynszu rocznego (P. 899 k. 207).

1) Wojciech O., syn Macieja i Jeziorkowskiej, w r. 1539 kwitował matkę, która mu wydzieliła dwa łany osiadłe w Otorowie (P. 878 k. 32). Część w Otuszu, należną z działów z rodzonymi braćmi, Stanisławem, Piotrem i Michałem, w r. 1543 sprzedał wyderkaem za 200 grz. Mikołajowi, Janowi, Maciejowi, Marcinowi, Stanisławowi i Jakubowi, braciom Niegolewskim (P. 1395 k. 47v). Od szwagra, Wojciecha Przetockiego w r. 1543 nabył wyderkafem za 180 grz. części w Otuszu i Radwankowie obciążone oprawą matki (P. 1395 k. 61v). Od brata Stanisława w r. 1549 uzyskał zapis 40 grz. długu i wydzierżawił odeń części Otusza i pustki Radwankowo (P. 888k. 312). Żona Wojciecha, Jadwiga Strzępińska okazywała w r. 1550 rany zadane jej przez Stanisława O-go (P. 890 k. 77), nie wiem, czy brata rodzonego męża, czy tegoż imienia brata stryjeczno-stryjecznego? Wojciech od brata Michała w r. 1552 dostał zapis 30 grz. długu (P. 892 k. 157). Nie żył już w r. 1555 (P. 896 k. 464v). Synowie, Łukasz i Andrzej, nieletni, wspomniani t. r. (ib.). Córka Anna, nieletnia w r. 1561 (P. 903 k. 310). Chyba również tego Wojciecha córką była Małgorzata, w latach 1572-1589 żona Wojciecha Konopnickiego. Uzyskała ona w r. 1582 zapis 50 zł długu od Jana Jeziorkowskiego (P. 939 k. 690), a w r. 1589 kwitowała z dóbr rodzicielskich Macieja i Marcina O-ch, synów zmarłego Łukasza (P. 952 k. 629), więc zapewne swych bratanków.

Łukasz, syn Wojciecha i zapewne Strzępińskiej, nieletni w r. 1555 pozostając wraz z rodzeństwem pod opieką stryjów, Stanisława i Michała, pozywał wraz z bratem o sumę 200 grz. braci Niegolewskich, którym ojciec zastawił był część Otusza (P. 896 k. 46v). Prawo dochodzenia główszczyzny na Janie Wielżyńskim, zabójcy stryja Stanisława O-go, cedował w r. 1562 Janowi Tomickiemu, kasztelanowi rogozińskiemu oraz Mikołajowi Niegolewskiemu (P. 904 k. 155). Dziedzic w Otuszu i w pustce Radwankowo, skwitowany w r. 1567 przez Stanisława O-go "Nogća" z długu 100 złp zapisanego przez zmarłego Michała O-go (P. 911 k. 288v) i t. r. skwitowany przez Jana Wielżyńskiego z 16 grz. długu tegoż stryja Stanisława, oraz z noża srebrnego, który Wielżyński pożyczył był Michałowi (P. 911 k. 312). Skwitowany w r. 1569 przez ciotkę Katarzynę owdowiałą Przetocką ze sprawy sądowej (P. 915 k. 90). Części w Otuszu i w pustce Radwankowo, trzymane tytułem oprawy przez stryjenkę Małgorzatę Więckowską, wdowę po Stanisławie O-im, 2-o v. żonę Łukasza Chraplewskiego, wraz z placem "Frączkowskim" w Otuszu sprzedał wyderkafem w r. 1569 za 1.000 zł Maciejowi Niegolewskiemu (P. 1398 k. 4v), a w r. 1570 kwitowany był przez Macieja, Marcina, Stanisława, Mikołaja i Jakuba, braci Niegolewskich, z 200 złp, za które zmarły ojciec sprzedał wyderkafem część w Otuszu (P. 917 k. 9v). Trzy łany puste i jeden osiadły w Otuszu w r. 1571 sprzedał wyderkafem Maciejowi Niegolewskiemu (P. 1398 k. 178v). Młyn wodny Okalewski (!) ze stawem, we wsi Glinno t. r. sprzedał wyderkafem za 400 zł Bartłomiejowi Krzewskiemu (ib. k. 192v). Na połowie Otusza i pustki Radwankowo oprawił 23 VIII 1576 r. przyszłej swej żonie Zofii Granowskiej, córce Marcina, posag 1.400 zł (ib. k. 674v). Do zaślubin doszło jednak dopiero w r. 1584. Przed zawarciem małżeństwa Łukasz opawił narzeczonej owe 1.400 złp posagu (P. 1399 k. 240), zaś już po ślubie Zofia t. r. kwitowała ojca z tej sumy (Kośc. 264 k. 130). Skwitowany był Łukasz w r. 1585 przez Jakuba Niegolewskiego, brata i spadkobiercę Macieja, z 1.000 zł, za które wykupił wyderkaf części Otusza i Radwankowa z rąk stryjenki Małgorzaty Więckowskiej, 2-o v. Chraplewskiej (P. 945 k. 18). Części w pustce Radwankowo w r. 1585 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 400 zł ks. Hieronimowi Powodowskiemu,kanonikowi gnieźnieńskiemu i poznańskiemu (P. 947 k. 351). Do jego dóbr w Otuszu w r. 1588 uzyskała intromisję Małgorzata O-a, żona Wojciecha Konopnickiego (P. 950 k. 213), zapewne siostra. Umarł Łukasz w r. 1588 lub 1589 (P. 952 k. 624, 1400 k. 176v). Owdowiała Zofia Granowska w r. 1594 zawierała kontrakt z Dobrogostem Gorzeńskim (P. 962 k. 286), niewątpliwie o rękę wspomnianej wyżej córki Zofii. Zapis na 80 zł węg., uzyskany od Piotra Strzępińskiego, cedowała w r. 1598 synowi Maciejowi (P. 968 k. 53). Połowę swych dóbr w Otuszu w r. 1605 sprzedała wyderkafem za 2.100 złp bratu Wojciechowi Granowskiemu (P. 1405 k. 399). Synowie, Maciej, wspomniany w latach 1589-1598 (P. 952 k. 624, 968 k. 1447), i Marcin. Z córek, Zofia, w latach 1594-1595, żona Dobrogosta Gorzeńskiego. Barbara, w latach 1605-1616 żona Stanisława Gorzeńskiego.

Marcin, syn Łukasza i Granowskiej, w r. 1589 skwitowany przez ciotkę Małgorzatę z O-ch Konopnicką (P. 952 k. 624). Na połowie części Otusza i pustki Radwankowo w r. 1606 żeniąc się z Ewą Golińską, córką Piotra, krótko przed ślubem oprawił posag 2.500 zł (P. 1405 k. 495v). Skwitował tę żonę t. r. z powyższego posagu (Kośc. 286 k. 34v). Połowę pustego łana w Otuszu w r. 1609 sprzedał wyderkafem za 100 złp Andrzejowi Chwalikowskiemu (P. 788 k. 105). Oboje małżonkowie dwa łany w Otuszu, "Daleszyński" i "Grzeszkowski" w r. 1615 sprzedali wyderkafem za 700 złp temuż Chwalikowskiemu (P. 1409 k. 547v). Marcin całe swe części w Otuszu w r. 1626 sprzedał za 11.000 złp Maciejowi Niegolewskiemu (P. 1415 k. 396). Od Krzysztofa Czackiego w r. 1629 kupił za 5.000 złp części Sarbi w p. pozn. (P. 1416 k. 621). Te części w r. 1643 sprzedał za tyleż samo Janowi Nowowiejskiemu (P. 1421 k. 335v), zaś w r. 1644 części tej wsi nabył wyderkafem za 3.000 złp od Wojciecha Gzowskiego, który kupił je był od Jana Nowowiejskiego (ib. k. 697v).

2) Stanisław, syn Macieja i Jeziorkowskiej, wspomiany w r. 1543 (P. 1395 k. 47v), będąc dłużnym 40 grz. bratu Wojciechowi, w r. 1549 wydzierżawił mu części w Otuszu i w pustce Radwankowo (P. 88 k. 312). Od brata Michała w r. 1553 wydzierżawił jego części w tychże wsiach (P. 894 k. 36). Wraz z tym bratem miał w r. 1554 płacić winę, bowiem obaj oni nie stanęli z pozwu siostry Jadwigi, zakonnicy (P. 895 k. 870). Na połowie części Otusza i Radwankowa, należnych z działów braterskich z bratem Michałem i bratankiem Łukaszem, żeniąc się w r. 1555 z Małgorzatą Więckowską, córką Jana, oprawił jej na krótko przed ślubem 250 grz. posagu (P. 1396 k. 269). Matce swej Annie dawał w r. 1560 poręczenie za bratanka Łukasza (P. 902 k. 710). Nie żył już w r. 1561, zabity na drodze publicznej przez Jana Wielżyńskiego "Dupkę" (P. 903 k. 310, 904 k. 155). Małgorzata Więckowska już w r. 1563 była 2-o v. żoną Łukasza Chraplewskiego (P. 1397 k. 263v). Kwitowała w r. 1569 Łukasza O-go, bratanka swego pierwszego męża, z 400 złp posagu, oprawionego na Otuszu i Radwankowie (P. 915 k. 112). Bezpotomna, nie żyła już w r. 1596 (P. 138 k. 173v).

3) Michał, syn Macieja i Jeziorkowskiej, wspomniany w r. 1543 (P. 1395 k. 47v), zapisał w r. 1552 dług 30 grz. bratu Wojciechowi (P. 892 k. 157). Bratu Stanisławowi w r. 1553 wydzierżawił części w Otuszu i Radwankowie (P. 894 k. 36). Żył jeszcze w r. 1558 (P. 899 k. 207), nie żył już w r. 1567 (P. 911 k. 288v). Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Otuscy h. Samson 1

@tablica: Otuscy h. Samson 2

Stanisław, zmarły przed r. 1627 (P. 1415 k. 1059), ojciec Stefana i Jana, wspomnianego w r. 1631 (I. Kal. 98a s. 1029). Stefan był mężem Anny Strzałkowskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Ułanowskim (P. 143 k. 194v, 150 k. 95; G. 79 k. 74v). Oboje małżonkowie w r. 1627 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1415 k. 1059). Anna kwitowała w r. 1629 Wojciecha Ułanowskiego, brata i spadkobiercę swego pierwszego męża (Py. 143 k. 168), zaś w r. 1630 scedowała mu oprawę i dożywocie uzyskane od tego męża (G. 79 k.278). Stefan bratu Janowi w r. 1631 cedował sumę 300 zł pochodzącą z zapisu Stanisława Konarskiego, łowczego kaliskiego, a cedowaną sobie przez Jana Potulickiego (I. Kal. 98a s. 1029). Oboje małżonkowie w r. 1631 brali w zastaw od Jana Skąpskiego i jego żony Małgorzaty Mierzewskiej części w Skąpem p. pyzdr. (Py. 146 s. 223; I Kal. 104b s. 1758). Zastawne części w Skąpem małżonkowie w r. 1634 cedowali Piotrowi Skąpskiemu, synowi zmarłego Jana, i Helenie z Czyżewskich (Py. 146 s. 223, 228). Stefan w r. 1636 kwitował ze sprawy Piotra Żernickiego (P. 1033 k. 851v). W r. 1643 mowa o Annie Strzałkowskiej, żonie Stefana O-go cywilnie zmarłego (Py. 150 k. 66, 95). Pozywała t. r. Stefana Helena Zbierska, żona Antoniego Czyżewskiego (Py. 146 s. 112). Oboje małżonkowie nie żyli w r. 1676 (Py. 154 s. 30), z ich córek, Marianna, w latach 1651-1681 żona Marcina Biskupskiego, nie żyli już oboje w r. 1685. Jadwiga, w r. 1676 żona Andrzeja Jagniątkowskiego. Elżbieta, niezamężna, już nie żyjąca 5 VIII 1676 (Py. 154 s. 64). Teresa, w r. 1676 żona Stanisława Faściszewskiego. Zob. tablicę 3.

@tablica: Otuscy h. Samson 3

Piotr uzyskał od Chryzostoma Bogołomskiego zapis 500 zł, a przed r. 1636 scedował ów zapis Stanisławowi Sokołowskiemu (P. 1033 k. 412). Piotra O-go w r. 1637 pozywał o rany Krzysztof Mokierski (W. 36 k. 275v). Jan, syn zmarłego Stanisława, a brat rodzony i spadkobierca zmarłego Piotra, w r. 1647 kwitował z danego temu bratu skryptu Katarzynę z Sielca Witosławską, wdowę po Janie Smoszewskim, kasztelanie santockim, 2-o v. żonę Jana Heidensteina (N. 226 k. 594). Nie wiem, czy wolno występującego tu kilka razy Piotra uważać za jedną i tę samą osobę, jak również nie wiem, czy brat Piotra a syn Stanisława, Jan, może być uważany za identycznego z Janem, synem Syanisława a bratem Marcina, o którym mowa była wyżej.

Jan, z Sołeczna, i Krystyna Młodziejewska, rodzice synów: Mikołaja, Jana, ochrzcz. 25 IX 1644 r., oraz córek: Doroty, ochrzcz. 23 III 1639 r., Anny, ochrzcz. 4 X 1641 r., Teresy, ochrzcz. 19 IV 1643 r. (LB Gozdowo). Mikołaj, syn Jana, ochrzcz. 16 XI 1636 r. (ib. ), mąż Doroty (Wiktorii) Mańkowskiej, córki Tomasza, dziedzica Sołeczna w p. pozn., i Ewy Włoszynowskiej. Ta Dorota miała dany sobie w r. 1667 przez brata Franciszka Mańkowskiego zapis 1.500 zł jako posag z dóbr rodzicielskich i tę sumę przysądził jej dekret Trybunału Piotrkowskiego w procesie toczonym z posesorką Sołeczna Marianną Elżbietą de Logo Magierówną, żoną Jana Bronikowskiego. Będąc już wdową, w r. 1724 dla podjęcia tej sumy dała plenipotencję synowi Stanisławowi (Ws. 80 k. 117v). Synowie Mikołaja, Andrzej i Stanisław, córka Rozalia (Rozalia Anna), w latach 1720-1734 żona Michała Wojnowskiego (Wojnorowskiego?), nie żyła już w r. 1735.

1. Andrzej, syn Mikołaja i Mańkowskiej, swoją porcję z sum po Janie i Hiacyncie braciach Młodziejewskich, zabezpieczonych na Taczałach, jak też sumy po siostrze Rozalii zamężnej Wojnowskiej, w r. 1755 cedował bratankowi Andrzejowu (G. 98 k. 215). Umarł w Żołczu 10 I 1756 (LM Jarząbkowo). Z nieznanej mi żony pozostawił córkę, Annę Wiktorię, ur. w Żołczu, ochrzcz. 9 IX 1756 r. (LB Jarząbkowo).

2. Stanisław, syn Mikołaja i Mańkowskiej, mąż Wiktorii Jerzykowskiej, córki Jana, pisarza grodzkiego kościańskiego, która w r. 1719 skwitowała swego brata Stefana z prowizji od sumy 6.000 zł swego posagu (P. 1171 k. 101). Umarł Stanisław między r. 1729 a 1737, kiedy to wdowa kwitowała tego brata z 1.300 zł z sumy posagowej (Kośc. 319 s. 42). Wyszła 2-o v. w r. 1739 za Antoniego Cisowskiego (Kośc. 324 k. 123v). Umarła między r. 1749 a 1755. Synowie: Andrzej, Wawrzyniec i Mikołaj. Córka Rozalia, ochrzcz. 21 V 1725 r. (LB Września), żona w r. 1755 Walentego Mąkowskiego, nie żyła już w r. 1763.

1) Andrzej, syn Stanisława i Jerzykowskiej, uzyskał w r. 1755 od stryja Andrzeja cesję pewnych sum (G. 98 k. 215). Jako współspadkobierca siostry Rozalii zamężnej Mąkowskiej, w r. 1763 skwitował z 333 złp Michała Jerzykowskiego, dziedzica połowy Oborzysk (Kośc. 329 k. 120). Żył jeszcze 15 IV 1768 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Mąż Konstancji Jastrzębskiej, córki Franciszka i Doroty Bogorskiej, która w r. 1748 uzyskała zapis 1.000 zł od Antoniego Rokossowskiego, posesora części Gulczewa (G. 98 k. 214). Syn Wojciech Antoni, ur. w Ostrowie, ochrzcz. 23 VII 1759 r. (LB Marzenin).

2) Wawrzyniec, syn Stanisława i Jerzykowskiej, ochrzcz. 6 VIII 1729 r. (LB Września), kwitował w r. 1757 Karola Jerzykowskiego, dziedzica Oborzysk, z 4.000 zł macierzystego posagu(Kośc. 327 k. 149). Współspadkobierca siostry zamężnej Mąkowskiej 1763 r. (Kośc. 329 k. 120). Umarł nagle 23 IX 1768 r., mając lat 36 (!) (LM Św. Trójca, Gniezno). Żona Antonina (Anna) Goczałkowska, córka Andrzeja i Jadwigi Bieczyńskiej, zaślubiona przed r. 1761 (Kośc. 330 k. 190; I Kal. 214/216 k. 207v), kwitowała w r. 1772 brata rodzonego Jana Goczałkowskiego z 200 złp (I Kal. 209/213 k. 20). Żyła jeszcze 30 IV 1788 r. (LB Jarząbkowo), a może i w r. 1800? Syn Kazimierz, córka Anna Magdalena, ur. w Gorzykowie, ochrzcz. 30 VIII 1761 r. (LB Kościan).

Kazimierz, syn Wawrzyńca i Goczałkowskiej, posesor części Skrzypny, mąż Józefy Strobiszewkiej, córki Wojciecha i Joanny Mielęckiej, miał z niej syna Józefa, ur. w Skrzypnie 15 II 1800 r. i córkę Marię Genowefę, ur. tamże 4 VIII 1801 r. (LB Czermin).

3) Mikołaj, syn Stanisława i Jerzykowskiej, wspomniany w r. 1755 (P. 1315 k. 144), współspadkobierca w r. 1763 siostry zamężnej Mąkowskiej (Kośc. 329 k. 120). Mąż Heleny (Katarzyny) Niemojewskiej, córki Jana i Jadwigi Jarczewskiej, która w r. 1766 uzyskała od Mateusza Leśniowskiego, dziedzica wsi Petryki, zapis 2.000 zł (I Kal. 206/208 k. 71). Dzierżawca Rudniczyska w r. 1769 (LB Mikorzyn). Helena zwąc swego męża "uciążliwym", sumy ze soadku po babce macierzystej Annie z Kurowskich Jarczewskiej i po wuju ks. Józefie Jarczewskim, filipinie gostyńskim, cedowała w r. 1774 synowi Józefowi (I Kal. 214/216 k. 187). Nie żył już Mikołaj w 1784 (ib. 224 k. 31). Helena z Niemojwskich zmarła 30 V 1788 r. w wieku 55 lat, pochowana w Koźminie u Bernardynów (A. B. Koźmin, W. 50). Syn Józef. Z córek, Józefa, w latach 1784- 1792 żona Joachima Kurcewskiego, podwojewodziego kaliskiego, zaślubiła 2-o v. 20 VII 1806 r. Józefa Wincentego Bogdańskiego z Orpiszewka, 28-letniego, sama miała mieć lat 40 ("narrabat se haber", LC Lutynia), a więc musiałaby się rodzić ok. r. 1766. Kiedy umarła w Lutuni 16 X 1846 r., wiek jej podano na lat 81, więc data urodzin wahałaby się między r. 1765 a 1766.

Józef, syn Mikołaja i Niemojewskiej, plenipotent ojca w r. 1773 (I Kal. 209/213 k. 64), regens ziemski kaliski 1776 r. (Kośc. 332 k. 168) burgrabia grodzki pyzdrski 1780 r. (I Kal. 220 k. 222v). Uzyskał w r. 1783 od panny Franciszki Olędzkiej cesję sum 3.000 zł pochodzącej z prowizji od sumy 10.000 złp zapisanej na wsi Wiejec (?) przez Macieja Mierzewskiego, komornika granicznego gnieźnieńskiego, a scedowanej jej przez Jana Kwileckiego, kasztelana biechowskiego, obecnego dziedzica Wiejca (I. Kon. 82 k. 406v). Komornik graniczny kaliski, w r. 1784 wypłacił 500 zł węg. posagu swej siostrze Józefie zamężnej Kurowskiej (I. Kal. 224 k. 31). Kwitował t. r. z sumy wdowę Justynę z Niwskich Myszkowską (ib. k. 173). Zastawny posesor Słuszkowa w r. 1785 (ib. 225 k. 326). Innej swej siostrze, Salomei zamężnej Dobieckiej, w r. 1786 wypłacił również 500 zł węg. posagu (ib. 226 k. 17). Trzymał w r. 1788 zastawem w sumie 42.453 zł od Wojciecha Koszutskiego wsie Lutynię i Rudę (ib. 228 k. 366). Był sędzią ziemskim pyzdrskim i śremskim. Nazwany dziedzicem Lutyni. Umarł w Lesznie 30 IX 1802 r. w wieku lat 48, pochowany w Lutyni (LM Lutynia; Nekr. Franciszkanów śrem., tu data zgonu 28 IX; LM Leszno, tu data zgonu 1 X, a wiek 53 lata) . Zob. tablicę 4.

@tablica: Otuscy h. Samson 4

Władysław uzyskał w r. 1665 od Stanisława Wodeckiego zapis 200 zł długu (I. Kon. 58 k. 364). Zofia Szadokierska, wdowa po Władysławie O-im skwitowana w r. 1666 przez Katarzynę Sadowską, wdowa po Janie Jeziorkowskim (ib. k. 419). Owa Zofia, 2-o v. żona Wojciecha Ulejskiego, w r. 1668 zapisała temu mężowi 750 zł długu (Py. 153 s. 79). Oboje małżonkowie Ulejscy wraz z córką Katarzyną O-ą pozywani byli w r. 1672 przez Ludwika Jeziorkowskiego, syna zmarłych Jana i Katarzyny z Sadowskich (P. 199 k. 800v). Oboje Ulejscy i Katarzyna O-a żyli w r. 1676 (I Kon. 60 k. 953v).

Stanisław, zastawny posesor wsi Jabłonki, w imieniu własnym i żony Elżbiety Paczanowskiej, w r. 1675 pozywał Kazimierza Zbierzchowskiego, zastawnego posesora Jarotek (ib. k. 803v). Stanisław, dzierżawca części Sławoszewa, w r. 1680 pozywał dziedzica tych części, Mateusza Kraśnickiego (ib. 63 k. 128v). Katarzyna wyszła przed 13 V 1696 r. za Zygmunta Cywińskiego, nie żyła już w r. 1722. Mikołaj, z dworu Podkoce (sługa dworski), zaślubił 5 X 1722 r. Gertrudę z tegoż dworu (LC Skalmierzyce). Józef (Otucki), chrzestny 2 IV 1725 r. (LB Września). N. (Otucki) umarł w Gnieźnie 13 I 1786 r., mając 72 lata, pochowany na cmentarzu Św. Ducha (LM Św. Trójca, Gniezno).

>z Otusza w pow. pozn. różni. Jan "Śram" z Otusza miał w r. 1411 termin z Gniewomirem z Dąbrowy (P. 3 k. 156v).Składał t. r. list rezygnacyjny na szóstą część Otusza (ib. k. 162). Nie żył już zapewne w r. 1422 (P. 7 k. 31), a z pewnością w r. 1424 (ib. k. 150). Z pierwszej nieznanej mi żony synowie, Wojciech i Mikołaj. Z drugiej, Anny z Kozłowa, żyjącej jeszcze w r. 1422, były córki: Tomisława, Dorota i Jadwiga (ib. k. 31), które bratu Wojciechowi w r. 1423 stawiały świadków w sprawie działów z Miroszkiem i Mikołajem Siekierką (ib. k. 60v). Wojciech "Śram" z Otusza w r. 1424 płacił tym siostrom sumę 3 grz. (ib. k. 129v) i t. r. zobowiązał się je utrzymywać (ib. k. 150). Żona Wojciecha, Jadwiga miała t. r. sprawę z Gniewomirem, Janem i Pawłem, dziedzicami z Godziszczka (ib. k. 147v), zaś w r. 1424 pozywał ją brat męża, Mikołaj (ib. k. 190). Wojciech od tego brata w r. 1424 w wyniku działów uzyskał zobowiązanie wypłacenia 12 grz. (ib. k. 204). W jeziorze w Otuszu, należącym do Mikołaja z Otusza, mieli w r. 1428 prawo połowu bracia Jan "Tarnka" i Gniewomir (z Grodziszcka) (P. 10 k. 41v).

Małgorzata "dziedzic" z Otusza, matka Mikołaja z Tomic, 1420 r. (P. 6 k. 84). Wojciech, Jan i Michał, bracia rodzeni z Otusza, w r. 1446 pozywali Jana "Tarnkę" z Godziszczka (P. 15 k. 140). Syn Jana O-go, ojciec Jakuba z Sierakowa, już nie żyjącego w r. 1447, kiedy wdowę po nim, Katarzynę pozywał względem posagu Mikołaj Kikowski (P. 17 k. 7v). Do dóbr Jana, syna Świętosława z Otusza, w r. 1448 intromitowany był w skutku sądowego dekretu Potencjan Słapowski (ib. k. 188). Małgorzata z Otusza wdowa po Mikołaju Zborowskim, w r. 1450 (Kośc. 19 k. 37, 91). Ks. Wincenty, Dorota i Małgorzata, brat i siostry, rodzeni z Otusza, w .1496 uzyskali zapis 50 zł węg. długu od Mikołaja Chraplewskiego (P. 856 k. 219).

>Otwinowscy, Otfinowscy, różni. Z Otwinowa w pow. wiślickim wiedli się zarówno O-cy herbu Trąby jak i herbu Gryf. Jan z pow. sandomierskiego, mąż Elżbiety z Młodonina Górnego Dobruchowskiej, córki Marcina, wdowy 1-o v. po Stanisławie Bogusławskim, która prawo do sumy 500 złp z sumy większej 1.000 złp spadkowej po stryju Bartłomieju Dobruchowskim, w r. 1641 scedowała mężowi (G. 80 k. 800). Józef, mąż Zofii Stankarówny, wdowy 1-o v. po Zygmuncie Achlerze, żyjącej w latach 1649-1661 (Kośc. 167 k. 448). Marianna, żona Floriana Gidzielskiego, oboje nie żyli w r. 1695. Agnieszka, starościanka szczerczewska, i jej mąż Rafał Wężyk, miecznik dobrzyński, starosta sieradzki, nie żyli oboje w r. 1730. Kasper, syn zmarłego Wojciecha i Katarzyny Żerońskiej, zaślubił w r. 1780 Mariannę Żerońską, córkę Antoniego i Anieli Waliszewskiej, wdowę 1-o v. Wojciechu Słomowskim, od której t. r., jeszcze przed ślubem, uzyskał zapis 1.500 złp z sumy większej na Chrząstowie w wojew. łęczyckim. Oboje t. r. spisywali wzajemne dożywocie (I. Kal. 220 k. 46, 333). Hilary, w r. 1780 mąż Salomei Rytelskiej, córki Adama i Magdaleny Rzepeckiej, która w r. 1780 od matki uzyskała zapis 3.000 złp posagu (ib. k. 60). Anna, w r. 1781 żona Michała Kraszkowskiego. Aleksander Jaxa z Otwinowa Otwinowski ( a więc Gryfita!), mąż Marianny Sokołowskiej, która w r. 1785 w grodzie siewierskim dawała plenipotencję Janowi Napruszewskiemu (I. Kon. 83 k. 205v).

>Otworowscy Roch i Marianna, rodzice "ur." Kkazimierza, męża Katarzyny Jerzykowskiej, córki Marcina i Anny Jankowskiej, ojca Józefy Teresy, ur. we wsi Węgry 15 IX 1806 r. (LB Gostyczyna).

>Otuński (?) Adam, nie żyjący w r. 1712, mąż Marianny Tomickiej, córki Konstantego, kasztelana wieluńskiego, wdowy 1-o v. po Stanisławie Walewskim, chorążym sieradzkim, 3-o v. żony Wojciecha Walewskiego, kasztelanica spicymirskiego, 4-o v. w r. 1712 Władysława Pawłowskiego, stolnika kijowskiego (Z. T. P. 39 k. 922).

>z Owczegłów w pow. gnieźn., Piotr, mąż Anny, która w r. 1469 pozywała Piotra z Karczewa (G. 9 k. 6).

>Owicka (Owidzka?) h. Dołęga z Prus Królewskkich, Agnieszka O-a wyszła przed 20 IX 1795 r. za Antoniego Pruszaka.

>Owieczkowscy h. Wczele, z Owieczek w pow. gnieźn. Beacie O-ej, żonie Jana Łosockiego w r. 1560 towarzyszyL przy transakcji "stryj rodzony" Jan Myślęcki. Stąd wiadomy herb tych O-ch.

Michał, mąż Aleksandry, w posagu za którą Jakub Żydowski w r. 1497 zapisał mu dług 15 grz. i w tej sumie zastawił mu półtora łana osiadłego w Żydowie (G. 17 k. 46v). Stanisław O. łan osiadły w Owieczkach w r. 1498 sprzedał wyderkafem za 10 grz. Michałowi O-mu (ib. k. 83). Stanisław O. jako stryj asystował w r. 1499 przy transakcji "szl." Stanisławowi, synowi zmarłego Stanisława Skubarczewskiego, wójta kłeckiego (P. 1389 k. 15v). Stanisława O-go i jego żonę Annę w r. 1499 arbitrzy godzili ze Zbożnym z Owieczek (G. 18 s. 65). Agnieszka z Owieczek, żona Wojciecha Pomorzanowskiego, podsędka kaliskiego, nie żyła już w r. 1500. Annie O-ej w r. 1501 płacić miał winę Mikołaj Kościelski, wojewoda brzeski-kuj. bowiem wobec niej nie uiścił się z należności (P. 23 k. 13). Michał Dziećmierowski, dziedzic w Owieczkach, w r. 1502 dokonał zapisu na kompromis z Anną O-ą, żoną Stanisława Bojeńskiego (G. 24 k. 160). Jakub O., mąż Katarzyny, która w r. 1502 kwitowała z 40 grz. Mikołaja Budziejewskiego (ib. k. 171). Jakub, mając sobie przez Stanisława, wójta w Kłecku, swego teścia (?), dany zapis wyderkafowy 8 grz. rocznego czynszu za 100 grz. na młynie wodnym "Kuracz", na tej sumie oprawił 40 grz. posagu żonie (P. 1389 k. 287v, 288). Od Stanisława Zakrzewskiego ok. r. 1513 uzyskał poręczene uwolnienia sprzedanego za 80 grz. młyna "Kuracz" na rzece Główna (G. 259 k. 177v). Jakub O. młyn ów sprzedał w r. 1517 za 100 grz. Wojciechowi Pomorzanowskiemu, podsędkowi ziemskiemu kaliskiemu (P. 1392 k. 135). Części Owieczek w r. 1520 sprzedał za 80 grz. Piotrowi Bojeńskiemu (G. 259 k. 303, 335a k. 55v). Żoną Jakuba O-go była w r. 1530 Anna Dziewierzewska, wdowa 1-o v. po Szymonie Goślińskim, która wtedy całą swą część w Dziewierzewie p. kcyń. sprzedała za 400 grz. synowi (z pierwszego małżeństwa?) Dobrogostowi (P. 1393 k. 341).

Michał O. na części w Owieczkach, nabytej od Zbożego O-go, oprawił w r. 1502 posag żonie swego syna Katarzynie (P. 1389 k. 196). Stanisław O., dziedzic w Myślęcinie, w r. 1502 sprzedał swoją część w tej wsi Janowi Myślęckiemu (G. 25 k. 23). Stanisław O. wraz z żoną Anną trzy i pół łany osiadłe w Owieczkach w r. 1503 sprzedali wyderkafem Mikołajowi, Bartłomiejowi i Maciejowi, braciom Chwałkowskim (G. 25 k. 33v). Stanisław O., dziedzic w Owieczkach, w r. 1504 zobowiązał się sprzedać wyderkafem za 10 grz. Michałowi O-mu łan w tej wsi (G. 25 k. 132). Anna O-a, żona Stanisława, dziedziczka w Owieczkowicach (!), w r. 1504 zapisała trzy grzywny rocznego czynszu Janowi z Małej Dębnicy (G. 25 k. 560v). Barbara O-a, żona Mikołaja Łukomskiego, w r. 1514 (G. 25 k. 448). Córce zmarłego Stanisława O-go, Barbarze, mąż jej Mikołaj Lisiecki w r. 1526 oprawił posag 200 zł na połowie części Liśca p. kon. (Py. 23 k. 64v). Barbara O-a, córka Stanisława, nazwana potem żoną Mikołaja Łukomskiego (I. R. Z. Kon. 6 k. 227). Michał O. od Przecława Malczewskiego brał w r. 1504 w zastaw w sumie 10 grz. długu łan osiadły w Malczewie (G. 25 k. 128v). Dorota O-a, wdowa po Bartłomieju Strzeżewskim, ok. r. 1510 2-o v. żona Jakuba Kalskiego (G. 261 k. 22v), pozywała ok. r. 1518 Dobiesława Strzeżewskiego (G. 259 k. 56v). Żyli jeszcze oboje Kalscy w r. 1530 (I. R. Z. Kon. 6 k. 59). Katarzyna O-a ok. r. 1513 pozywała Jadwigę Strzeżewską, żonę Macieja (G. 259 k. 144), Annę O-ą zaś ok. r. 1514 pozywali Dobiesław i Maciej, bracia Strzeżewscy (G. 259 k. 38v).

Zboży, Feliks, Adaukt (Auctus) O. zw. "Pierdzielik" ok. r. 1492 zawierał kompromis z Anną o-ą, zapewne żoną Stanisława Bojeńskiego (G. 259 k. 22). Ożeniony z Urszulą Łagiewnicką, od ojca jej, Strzeżka Łagiewnickiego w r. 1494 uzyskał zobowiązanie uiszczenia t. r. 20 zł węg. posagu za nią (G. 16 k. 61), jednocześnie zaś zobowiązał się oprawić tej żonie 100 zł posagu i 100 zł wiana na swej części Owieczkowic (ib. k. 62). Łan osiadły w tej wsi w r. 1498 sprzedał wyderkafem za 10 grz. Michałowi O-mu (G. 17 k. 97). Godzony był w r. 1499 przez arbitrów ze Stanisławem O-im i żoną jego Anną (G. 18 s. 65). Michała O-go w r. 1501 skwitował z 60 grz. zapisanych na Owieczkach (G. 24 k. 125). Dał t. r. Michałowi swą część w Owieczkach w zamian za łan roli w Dziećmiarowicach p. gnieźn. z dopłatą 100 grz. (P. 1389 k. 145). Od Dobiesława Raczkowskiego t. r. nabył wyderkafem za 60 grz. cztery łany osiadłe i jeden łan pusty w Gorzewie p. gnieźn. (ib. k. 160v). Z Maciejem Rakojackom w r. 1503 zawierał ugodę o młyn wodny w Rakojadach (G. 24 k. 242). Od Jana Grzybowskiego w r. 1503 nabył wyderkafem za 90 grz. dwa i pół łana osiadłych i cztery łany puste w Grzybowie Piątczynie p. gnieźn. (P. 1389 k. 276; G. 25 k. 44). Toczył w r. 1505 sprawę z Janem Grzybowskim "Piątką" o wyderkaf części Grzybowa Piątczynego (P. 862 k. 48), zaś w r. 1510 pozywany był przez Katarzynę Grzybowską, żonę Jakuba Rethunowskiego (?), o wygnanie jej z części Grzybowa (P. 863 k. 309v). Oboje małżonkowie w r. 1511 od Andrzeja Zakrzewskiego kupili za 200 grz. połowę jego dziedziny w Brzeźnie p. pozn. (P. 786 k. 286 ). Nabyte od Jana Grzybowskiego za 90 grz. dwa i pół łanów osiadłych w Piątczynie Grzybowie sprzedał wyderkafem w r. 1511 za taką sumę Maciejowi Szymankowskiemu (P. 786 s. 355; G. 25 k. 356v). Wraz z żoną w r. 1521 połowę Brzeźna sprzedali za 150 grz. Janowi Domasławskiemu, dziedzicowi w tejże wsi (P. 867 k. 511v, 1392 k. 387v). Od Jana Rakojeckiego Zboży kupił wtedy za 150 grz. połowę wsi Rakojady w p. gnieźn. (ib. k. 389), a w r. 1524 za tyleż sprzedał Andrzejowi Zakrzewskiemu, dziedzicowi w Łopiennie (G. 335a k. 90). W r. 1527 mowa jednak o tym, iż od małżonków O-ch kupił za 103 grz. połowę wsi Rakojady z połową tamtejszego młyna Stefan Rakojecki (P. 1393 k. 146v). Zboży nie żył już w r. 1527, kiedy owdowiała Urszula wraz z synem Sebastianem kupowała za 120 grz. od Mikołaja Żyrnickiego część Białężyc w p. pyzdr. (Py. 25 k. 284). Wraz z synem część tę w r. 1529 sprzedała za 150 grz. Marcinowi Bieganowskiemu (Py. 23 k. 80v). Z córek, Beata (Elżbieta) była w latach 1519-1562 żoną Jana Łosockiego, wdową w r. 1564. Petronella i Regina, wspomniane w r. 1528 (P. 871 k. 102v). Regina w r. 1533 już żona Mikołaja Golczewskiego, kwitowała Bogusza Pierzchleńskiego z 20 grz. złożonych dla niej przez Sylwestra (Lasotę) Kretkowskiego, starostę rogozińskiego (Py. 171 k. 75).

Sebastian, syn Zbożego i Łagiewnickiej, wraz z siostrami, Petronellą i Reginą, w r. 1528 zawierał ugodę z Sylwestrem Kretkowskim o rzeczy zabrane przemocą z dworu w Białężycach (ib.). W wyniku tej ugody winien był zapłacić Kretkowskiemu 6 grz., a siostry każda po 20 (ib. k. 189v). Sebastian od Jana Sokolnickiego w r. 1530 kupił za 300 grz. Kościanki w p. pyzdr. (Py. 23 k. 85v). Od szwagra swego, Jana Łosockiego, dziedzica w Gurowie, w r. 1530 nabył za 100 złp jego część w tej wsi oraz sumy wyderkafowe na innej części (I. R. Z. Kon. 6 k. 56v, 60v), a w r. 1532 odsprzedał to za tyleż temu Łosockiemu (G. 29 k. 236, 335a k. 198v). Wraz ze swą żoną, Anną Tomicką, córką Mikołaja, w r. 1537 zapisywał dług 11 grz. Mikołajowi Kębłowskiemu, dziedzicowi w Gorzycach (Py. 171 k. 494). Pozwany w r. 1550 przez Macieja i Jana, braci Sokolnickich, o dług 32 i pół grz. (P. 890 k. 299). Wspólnie ze swą drugą żoną, Jadwigą Przetocką, zapisywał w r. 1552 dług 70 zł Maciejowi Zieleńskiemu (Py. 174 k. 105). Poraniony przez Stanisława Lubomyskiego (Lubomęskiego), umarł z tych ran, a obwołania głowy dokonano przy pogrzebie w kościele w Graboszewie 20 V 1553 r. (Py. 174 k. 347v). Odbyło się to na wezwanie synów Sebastiana: Walentego, Macieja i Marcina. Lubomyski był w r. 1558 pozwany o to zabójstwo przez instygatora (G. 97 k. 406). Owdowiała Jadwiga Tomicka w r. 1554 pozywała synów i córki męża a swoich pasierbów i pasierbice: Walentego, Macieja, Marcina, Reginę, Barbarę, Dorotę, Zofię i Jadwigę (Py. 174 k. 798). Pozywała w r. 1556 wdowę po Ambrożym Wąsoskim, dziedzicu wsi Wąsosze (P. 897 k. 454). Była 2-o v. w r. 1557 żoną Jana Gołutowskiego i kwitowała wtedy z procesu pasierbów (Py. 176 k. 128). Prócz synów wymienionych wyżej, Walentego, Macieja i Marcina, był jeszcze syn Jan, oczywiście też z pierwszej żony, zabity w r. 1551 przez Anzelma Gostomskiego i jego pomocników. Wizji ran dokonano 20 I, a obwołanie głowy miało miejsce przy pogrzebie w Graboszewie (Py. 173 k. 8v). Z córek, o Dorocie nic więcej nie wiem, zapewne zmarła wcześnie. Regina była jeszcze niezamężna w r. 1575, kiedy Piotr Gabliński zapisywał jej dług 100 złp (p. 926 k. 485). Pierwszy jej mąż to w r. 1577 Stanisław Trojanowski, po którym była wdową w r. 1579. Żona 2-o v. w latach 1580-1584 Andrzeja Grabowskiego. Barbara, w latach 1584-1585 żona Walentego Bogusławskiego "Mnicha", wdowa w latach 1589-1592, 2-o v. w r. 1608 żona Piotra Gablińskiego, wdowa w r. 1618, może żyła jeszcze w r. 1624? Zofia, w r. 1588 żona Jana Dzierzbińskiego, nie żyła już w r. 1592. Wreszcie Jadwiga, która będąc już dominikanką u Św. Katarzyny w Poznaniu, w r. 1589 pozywała bratanków, Jana i Piotra (Py. 125 k. 71v). Z synów, o Macieju i Marcinie wiem mało. Obaj chyba pomarli wcześnie. Współdziedziczyli w Kościankach z bratem Walentym. Maciej swoją część tej wsi w r. 1554 sprzedał za 500 złp bratu Walentemu (P. 1396 k. 206v). Żyli jeszcze obaj w r. 1557 (Py. 176 k. 194).

Walenty, syn Sebastiana i Tomickiej, w r. 1553 wraz z braćmi pozywany przez Macieja i Jana, braci Sokolnickich (Py. 174 k. 417; P. 894 k. 649). Niedzielny z braćmi w Kościankach, w r. 1554 winien był wraz z nimi sumę 30 grz. Reginie Tomickiej zamężnej Graboszewskiej (Py. 174 k. 625v). On i bracia byli t. r. kwitowani przez Macieja Sokolnickiego, syna zmarłego Jana, z 32 i pół grz., pozostałych z ceny kupna Kościanek (ib. k. 822). Walenty żonie swej, Barbarze Malczewswkiej, córce Macieja, na połowie Kościanek w r. 1554 oprawił 150 grz. posagu (P. 895 k. 514, 1396 k. 206v). On i bracia w r. 1557 skwitowani przez Reginę Tomicką, teraz żonę Jana Trąmpczyńskiego, z 30 grz. i 2 kop gr. (Py. 176 k. 194). Walenty, dziedzic części Kościanek, w r. 1563 był kwitowany przez Piotra Bieganowskiego ze 100 zł, za które ów Piotr trzymał wyderkafem łan "Pierdzielewski" (Py. 179 k. 189). Barbara z Malczewskich w r. 1566 kwitowała Andrzeja Drachowskiego "Romieję" z 22 grz. (G. 46 k. 30v). Drugiej swej żonie, Annie Goryńskiej, córce Jana, Walenty w r. 1568 oprawił na połowie swych dóbr w Kościankach posag 600 zł (P. 1397 k. 741v). W imieniu opieki nad Anną, córką z pierwszej żony w r. 1571 kwitował Andrzeja Drachowskiego "Romieję" i Katarzynę z Grzybowskich z 22 grz., które w r. 1561 zapisali byli Barbarze z Malczewskich O-ej (G. 51 k. 313). Nie żył już Walenty w r. 1576, kiedy wdowa kwitowała z 10 grz. Jakuba Gorazdowskiego (Py. 113 k. 260v). Anna Goryńska, "pani wienna" w Kościankach, była w r. 1582 2-o v. żoną Kazimierza Skrzetuskiego (Py. 119 k. 102). Skwitowana w r. 1586 przez pasierbicę Annę zamężną Przyrańską (G. 62 k. 360v). Syna Jana O-go w r. 1589 skwitowała ze swej oprawy na Kościankach (Py. 125 k. 110). Pozywała ją w r. 1597 o dług 300 zł córka Katarzyna, żona Mikołaja Zawiszy (Py. 128 k. 111), a uzyskała od tej córki w r. 1602 zobowiązanie dożywotniego wypłacania 12 zł rocznie (Py. 131 k. 202v). Z Malczewskiej córka Anna, której wujowie i opiekuni, Marcin i Piotr Malczewscy w r. 1583 skwitowali z 10 zł jej macochę Annę Goryńską (P. 941 k. 466). Wydana w r. 1586 za Jakuba Przyrańskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1599. Z Goryńskiej synowie, Piotr i Jan, oraz córka Katarzyna, w laah 1592-1602 żona Mikołaja Zawiszy. O Piotrze wiem tyle, że w latach 1582-1589 był obok brata współdziedzicem Kościanek (Py. 119 k. 102, 125 k. 71v).

Jan, syn Walentego i Goryńskiej, ur. ok. r. 1569 (wedle zapewnienia matki), współdziedzic obok brata w Kościankach w r. 1582 (ib.), zapisał w r. 1586 Jakubowi Przyrańskiemu, żeniąc się właśnie z jego siostrą Anną O-ą, w posagu za nią 400 złp (G. 62 k. 279v) i t. r. został przez tego szwagra skwitowany z posagowych 200 zł (ib. k. 439). Kwitował w r. 1588 Łukasza Jarkuszewskiego ze 100 zł długu (P. 949 k. 186). Jako "przyjaciel z linii ojczystej" w r. 1604 towarzyszył przy transakcji Jadwidze Jezierskiej, żonie Jana Przyrańskiego (I. Kal. 70 k. 810). Nie żył już w r. 1608. Z nieznanej mi żony pozostawił synów: Bartłomieja, Chryzostoma i Wawrzyńca, którym Jan Sadowski zapisał wtedy dług 70 złp (P. 980 k. 267). Bracia ci, w r. 1609 jeszcze nieletni, w asyście opiekunów pozywali Macieja i Łukasza Strzałkowskich (P. 143 k. 772). Chryzostom chyba w r. 1618 już nie żył? Wawrzyńca w r. 1626 kwitował z 450 zł Stanisław Ułatowski (P. 1017 k. 394). Miał on płacić w r. 1629 podymnego z dwóch dymów w Uścieninie 1 zł (Py. 143 s. 17). Po śmierci brata Bartłomieja działał w r. 1630 jako opiekun jego syna Wojciecha (P. 1023 k. 1365v).

Bartłomiej, syn Jana, dziedzic w Kościankach, żenił się w r. 1617 z Jadwigą kołudzką, córką Piotra i Zofii Turzyńskiej i 27 IV, na krótko przed ślubem, uzyskał od jej rodziców zapis 1.000 złp posagu i 200 złp wyprawy (G. 74 k. 23v). Kościanki w r. 1617 sprzedał wyderkafem za 1.600 złp Adamowi Turzyńskiemu (P. 1410 k. 467v), zaś t. r. od teścia Kołudzkiego nabył wyderkafem za 1.200 złp Gałczyno Wielkie w p. gnieźn. (ib. k. 494v). Na połowie Kościanek, uzyskanych z działów z bratem Wawrzyńcem, oprawił w r. 1618 żonie 1.200 złp posagu (P. 1411 k. 195v). Skwitowany w r. 1626 przez tego brata z 1.800 zł na poczet sumy 3.000 zł (P. 1017 k. 661). Kościanki w r. 1628 sprzedał wyderkafem za 3.100 złp Janowi Dachowskiemu juniorowi (P. 1416 k. 103v), który intromitował się tam w r. 1629 (Py. 143 k. 42v). Oboje małżonkowie żyli w r. 1630 (P. 1023 k. 94). Już t. r. po śmierci Bartłomieja Wawrzyniec jako opiekun syna jego, Wojciecha, prolongował termin uiszczenia sumy 2.000 zł, za którą Andrzej Morawski rodzicom Wojciecha, sprzedał był w r. 1629 wuderkafem wieś Złotniki (P. 1023 k. 1356v). Jadwiga z Kołudzkich nie żyła już w r. 1646, a ponieważ mowa o tym, iż zmarła bezpotomnie, wnosić można, iż nie żył wtedy syn jej Wojciech O. (W. 82 k. 15v). Zob. tablicę.

@tablica: Owieczkowscy h. Wczele

>Owieczkowscy, różni, z Owieczek, wsi zwanej też niekiedy Owieczkowicami, w pow. gnieźn. Czestek z Dębnicy (z Owieczkowic?) nie żył w r. 1424, kiedy wdowa Małgorzata z Owieczkowic pozywana była przez braci z Woli (G. 3 k. 208). Mikołaj niegdy z Owieczkowic trzecią część tej wsi w r. 1436 sprzedał za 400 grz. Wojciechowi, dziedzicowi w Popowie (P. 1378 k. 66v), a Wojciech na połowie folwarku w Polskiej Dębnicy, na tamtejszych łąkach, stawie rybnym, połowie młyna i sześciu kmieciach w Dębnicy Niemieckiej zapisał mu t. r. wyderkafem 200 grz. (ib.). Mikołaj z Owieczkowic na swej połowie wsi (zachowując połowę dla siebie) w r. 1435 oprawił posag 60 grz. żonie Jadwidze (P. 1378 k. 85). Mikołaj O. otrzymał w r. 1437 od Wojciecha z Popowa części w Owieczkowicach (ib. k. 127v). Stanisław, dziedzic w Owieczkowicach, był w r. 1449 pozywany przez Beatę, córkę Agnieszki z Dziećmiarowic (G. 7 k. 56). Pozywali Stanisława w latach 1449 i 1452 Paweł, Andrzej, Maciej i Michał, synowie zmarłego Mikołaja z Wielkiego Rzągowa (G. 7 k. 29v, 173). Jakub z Owieczkowic w r. 1452 pozywał Jana Kamieńskiego (G. 7 k. 306). Wojciech niegdy z Wielkiej Dębnicy, mąż Anny, która w r. 1449 nabyła trzy części Owieczkowic (G. 7 k. 18v). Ta sama chyba Anna, wdowa po Wojciechu O-im, dziedziczka ojcowizny w Owieczkowicach, była matką Stanisława, który w r. 1472 pozwany był przez Jana Noskowskiego (G. 20 k. 255v). Anna w r. 1476 nazwana wdową po Wojciechu z Dębnicy a matką Stanisława z Owieczek (G. 21 k. 28v). Zapewne tego samego Stanisława O-go żoną była Anna, która w r. 1477 swoją trzecią część połowy wsi Głębokie p. gnieźn. sprzedała za 116 i pół grz. Przedpełkowi Głębockiemu (P. 1386 k. 74). Anna ta wespół ze swą siostrą Katarzyną, żoną Jana Pląskowskiego, toczyła w r. 1479 sprawę z Agnieszką, wdową po Przedpełku z Głębockiego, i jej dziećmi (G. 10 k. 85v). Stanisław O. z Owieczkowic w r. 1482 zapisał dług 1 grz. Beacie, córce Wojciecha z Wysławic (G. 12 k. 2v). Może tych samych małżonków, Stanisława i Annę w r. 1499 arbitrzy godzili ze Zbożym z Owieczek, o którym wyżej pod O-imi h. Wczele (G. 18 s. 65). Jan z Owieczek nie żył już w r. 1459, kiedy wdowa po nim Jadwiga pozywana była przez Marcina z Gorynina (G. 7 k. 182v). Owdowiała Jadwiga występowała w latach 1462-1464 obok syna Stanisława (G. 20 k. 8, 65v). Stanisława tego w r. 1462 pozywała Anna, wdowa po Wojciechu Jarkuszewskim ze Strychowa (G. 20 k. 14). Chyba innym synem Jana i Jadwigi był Jakub O. cz. Dziećmiarowski, któremu matka Jadwiga O-a na dwóch częściach ojczystych w Owieczkowicach w r. 1473 zapisała 30 grz. (P. 1383 k. 214v). Jakub O. na trzeciej części w Małych Dziećmiarowicach, odziedziczonych prawem blizszości po śmierci Bronisza z Dziećmiarowic, oprawił w r. 1471 żonie Annie posag 40 grz. (P. 1385 k. 102). Anna O-a, dziedziczka w Owieczkowicach, w latach 1485-1502 żona Stanisława Bojeńskiego, O-go, Judzkiego, zw. Liszcz, Lis (G. 12 k. 113, 13 k. 85, 22 k. 8v, 66, 101v). Chyba identyczny z tym Stanisławem Bojeńskim Stanisław O. "Blyszcz", działający w r. 1489 (G. 22 k. 119v). Mężowi temu na części w Owieczkowicach, należnej jej w dziale z siostrami, zapisała w r. 1492 sumę 150 zł węg. (G. 15 k. 152). Należała do liczby spadkobierczyń wuja Mikołaja Szarlejskiego, wojewody brzeskiego- kuj. (P. 856 k. 102v; G. 22 k. 106, 138v). Części w Owieczkach sprzedała wyderkafem za 200 zł węg. mężowi (P. 1383 k. 89v). Stanisławowi O-mu "Lisowi" (?) Jan Kakowski (?) w r. 1496 sprzedał za 100 grz. połowę Myślęcina (ib. k. 127). Wobec tego należałoby tego Stanisława zaliczyć może do Wczelów? Anna O-a, żona Stanisława Bojeńskiego, w r. 1502 zapisywała się na kompromis z Michałem Dziećmierowskim, dziedzicem w Owieczkach (G. 24 k. 160). Anna O-a (czy ta sama?) wraz z Maciejem z Łabiszyna miała w r. 1486 sprawę z Barbarą i Agnieszką, siostrami z Rudnicza, o spadek po Wojciechu "Czestku" Goryńskim (G. 22 k. 36v). Michał O., mąż Świątochny, matki Jana, która wtedy wraz ze swymi siostrami, Małgorzatą i Zofią, żoną opatrzn. Jerzego, krawca w Koninie, ich część dziedziczną w Wielkim Czyżewie sprzedała za 70 grz. Janowi "Świdrowi" z Czyżewa, zaś od męża dostała jednocześnie oprawę 23 grz. posagu na połowie części w Owieczkach (P. 1387 k. 179). Obojgu tym małżonkom Mikołaj Rychwalski, dziedzic Rychwału, w r. 1492 zapisał dług 10 grz. (I. R. Kon. 1 k. 220v).

>Owłoczyńska h. Suchekomnaty, Joanna z Owłoczyna, w r. 1682 żona Michała z Lubieńca Lubienieckiego, burgrabiego włodzimierskiego.

>Owsiani Orłowscy h. Rawicz. Pisali się zrazu Owsianymi, potem Owsianymi cz. Orłowskimi lub tylko Orłowskimi. Wawrzyniec Owsiany, dziedzic Strzedzewa, Strzesżewa (Strzyżewa) w p. ostrzesz., w r. 1558 kwitował Piotra Chwalczewskiego, podkomorzego kaliskiego, z wydania poddanego zbiegłego ze Strzedzewa (!) do Świnkowa (I. Kal. 23 s. 894). Był chorążym łęczyckim w r. 1564, kiedy jego i żonę jego, Małgorzatę Padniewską kwitował Florian Szyszkowski (ib. 29 s. 364). Małgorzata w r. 1570 aprobowała wydzierżawienie przez męża części jego dóbr podległych jej oprawie we wsi Wola Prosprowa w pow. orłowskim Andrzejowi Świeżewskiemu (I. Kal. 36 s. 994). Żył Wawrzyniec jeszcze w r. 1584 (ib. 50 s. 504). Synowie jego, Stanisław i Jan, oraz zapewne córka Jadwiga, dziedziczka części Strzyżewa (R. Kal. 8 k. 46), żona 1-o v. Pawła Rostogi, 2-o v. w latach 1608-1611 Stanisława Węgierskiego. Z synów, Stanisław w r. 1582 zapisywał 115 złp długu Florianowi Szyszkowskiemu (ib. 48 s. 363). Na połowie części wsi Strzeżewo i pustki Bruszkowy p. ostrzesz. w r. 1589 oprawił 600 zł posagu żonie swej, Małgorzacie Gołkowskiej, córce Magnusa, podstarościego ostrzeszowskiego (R. Kal. 6 s. 246). Oboje w r. 1592 zapisali dług 100 złp bratowej Katarzynie Śliwnickiej, żonie Jana O-go (I. Kal. 59 s. 84) i t. r. złożyli w kancelarii grodu kaliskiego 50 złp, resztę z 200 złp winnych Mikołajowi Potworowskiemu (ib. s. 177). Jan, syn Wawrzyńca, w r. 1584 zapisywał dług 30 grz. Mikołajowi Potworowskiemu (ib. 50 s. 504), i t. r. 100 zł długu pannie Małgorzacie Śliwnickiej (ib. s. 1075). Żona Jana, Katarzyna Śliwnicka, wdowa 1-o v. po Jakubie Gorzyckim, swoją oprawną część w Gorzycach t. r. wydzierżawiła małżonkom, Rudnickim (ib. s. 1076). Jan od Jakuba Śliwnickiego w r. 1591 kupił za 44 zł kmiecia Walentego Susza z Chotowa w p. kal. wraz z jego dziećmi i dobrami, które trzyma "iure colonorum" czynszami, robociznami i dochodami (R. Kal. 6 s. 580). Umarł między r. 1592 (I. Kal. 59 s. 564), a 1596, kiedy owdowiała Katarzyna od Łukasza Krzyżankowskiego wydzierżawiła części Krzyżanek w p. kośc. (Kośc. 276 k. 153). Już w r. 1603 była 2-o v. żoną Marcina Jutroskiego (P. 973 k. 136). Synem Jana, nie żyjącego już w r. 1605, a piszącego się niekiedy O-ym cz. Orłowskim, był Mikołaj O-ny cz. Orłowski, względnie Orłowski cz. Owsiany, tylko z rzadka O-ny, który w r. 1604 zobowiązał się wobec Stanisława Śliwnickiego, iż stawi Katarzynę Śliwnicką, teraz 2-o v. Jutroską, celem skwitowania ze 100 zł (I. Kal. 70 k. 682v). Żyła jeszcze w r. 1612 (ib. 78 s. 673). Mikołaj w r. 1605 zapisywał 60 zł długu Jakubowi Żbikowskiemu (I. Kon. 32 k. 303). Ze swą żoną Jadwigą Gorzewską, córką Jakuba z pow. konińskiego, w r. 1608 spisywał wzajemne dożywocie (I. i D. Z. Kal. 28 k. 168), ponowione w r. 1612 (R. Kal. 8 k. 219). Kwitował w r. 1608 Annę Jurkowską, żonę Jakuba Kluczewskiego, z 50 złp rocznego czynszu od sumy 1.200 złp (P. 980 k. 103). Jadwiga Gorzewska dobra rodzicielskie dała w r. 1611 Janowi (P. 1407 k. 531v). Kwitowała w r. 1612 Andrzeja Śliwnickiego z 1.000 zł, za którą to sumę trzymała od niego zastawem części Śliwnik (I. Kal. 78 s. 637). Od Andrzeja Pigłowskiego i Katarzyny z Bieniewskich t. r. brała zastawem za 900 zł części wsi Bunino (ib. s. 639). Mikołaj w r. 1615 oprawił jej 900 zł posagu (R. Kal. 8 k. 425). Odziedziczonego po ojcu kmiecia z Chotowa wraz z jego trzymanymi "iure colonorum" gruntami w r. 1614 sprzedał za 44 zł Stanisławowi Rossoskiemu (ib. k. 469v). Jadwiga wraz ze swą siostrą Barbarą, żoną Mańkowskiego, w r. 1625 kupiła od brata Hieronima Gorzewskiego za 5.000 złp wieś Szczury w p. kal. (Ws. 206 k. 88v). Oboje małżonkowie w r. 1631 byli kwitowani z 200 złp przez Piotra Śliwnickiego (I. kal. 97a s. 96). Jadwiga od swego szwagra Jana Mańkowskiego wydzierżawiła w r. 1638 część wsi Momoty (ib. 104b s. 1033), zaś w r. 1641 skwitowała go z 650 zł (ib. 107a s. 470). Uzyskała w r. 1647 zapis długu 550 złp od Andrzeja Mielęckiego, dziedzica Ociąża i Słaborowic (ib. 113 s. 1037). Oboje małżonkowie w r. 1649 kwitowali ze 100 zł Walentego Wyleżyńskiego (ib. 115 s. 538). Jadwiga w r. 1652 uzyskała zapis od córki Doroty zamężnej Rościeskiej (I. Kal. 118 s. 765), a w r. 1657 zobowiązała się rezygnować synowi Aleksandrowi swoją część Czachór. Mikołaj O. żył jeszcze wtedy (ib. 122 s. 60). Nie żyli już oboje w r. 1661 (ib. 125 s. 1150). Synowie ich, Aleksander, o którym niżej, i Stefan, ur. w Głuchowie, ochrzcz. 26 I 1623 r. (LB Droszew), zapewne zmarły młodo. Z córek, Barbara, w latach 1644-1647 żona Stanisława Napolskiego. Anna, chrzestna 16 X i 20 XI 1644 r. (LB Droszew), w latach 1647-1649 żona Łukasza Parzynczewskiego (Parzeniczewskiego). Dorota, w latach 1649-1652 żona Wojciecha Rościeskiego. Katarzyna, chrzestna 7 IV 1641 r. (LB Siemowo), wyszła w r. 1652, krótko po 5 I za Jana Bogwiedzkiego, oboje żyli jeszcze w r. 1664.

Aleksander, syn Mikołaja i Gorzewskiej, w r. 1649 cedował ojcu sumę 100 zł zapisaną sobie przez Andrzeja Gałęskiego "Panka" (I. Kal. 115 s. 529). Z dzierżawy ojcowskiej, Słaborowie, z 5 dymów miał w r. 1652 płacić podwójnego podymnego 5 zł i tyleż z 5 dymów ojcowskiej części tej wsi (Rel. Kal. 31a k. 257v, 264). Stanisława Zakrzewskiego w r. 1655 kwitował z prowizji od sumy 2.000 zł (I. Kal. 121 s. 13). Zapewne był już wtedy mężem Doroty Zakrzewskiej, córki Stanisława i Zofii Lisieckiej (ib. 125 s. 1093). Tej Dorocie, już żonie Aleksandra, Stanisław Skrzetuski w r. 1661 zapisał dług 2.000 zł (Ws. 63 k. 306v). Obojgu małżonkom Jan Karski i Marianna z Dąbrowskich t. r. scedowali za konsensem królewskim z 21 IV wójtostwo w mieście Grabowie w p. ostrzeszowskim (I. Kal. 125 s. 896). Aleksander części Czachór odziedziczone po rodzicach zastawił t. r. za 700 zł Łucji Kuczkowskiej, wdowie po Macieju Mierzewskim (ib. s. 1150). Kwitowała Dorota w r. 1665 Stanisława Skrzetuskiego, dziedzica Pabianowa, z 400 zł, z sumy oryginalnej 2.000 zł (ib. 126 s. 854) i znów w r. 1669 z 300 zł (ib. 129 s. 9). Będąc już wdową sumę 2.000 zł zapisaną przez tego Skrzetuskiego scedowała w r. 1672 jego synowi Andrzejowi (Py. 154 s. 58). Synowie Akleksandra: Kazimierz, Jan, Jakub, Wojciech, córka Anna, wszyscy wspomniani w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 366).

Jakub, syn Aleksandra i Zakrzewskiej, w r. 1689 żonie swej Zofii Kocińskiej, córce Mikołaja i Marianny Otorowskiej, zobowiązał się dać na połowie dóbr oprawę 2.000 zł posagu (Ws. 76 k. 161v). Oboje od Marianny Szołdrskiej, wdowy po Kazimierzu Cholińskim, w r. 1690 wydzierżawili na trzy lata dobra: Chojno, Zawada i Kubeczki w p. kośc. (Kośc. 307 k. 273). Od Marianny z Otorowskich Kicińskiej t. r. odebrali posagową sumę 3.000 zł sióstr Zofii, więc Teresy, Krystyny i Anny Kicińskich (Kośc. 356 k. 108). Był Jakub w r. 1695 posesorem wójtostwa śremskiego (LB Śrem). W imieniu własnym i żony w r. 1712 pozywał Stanisława Kotarbskiego, dziedzica Ostrowa (P. 285 k. 135). Oboje od Jerzego Hieronima Latalskiego w r. 1713 brali pod zakładem 5.000 zł w zastaw wieś Bojenice w p. gnieźn. (G. 93 k. 152), którego w r. 1715 skwitowali (P. 1149 I k. 170v). Posesorzy wsi Suchoręcz i Suchoręczek w p. kcyń., skwitowani w r. 1720 z 1.010 złp przez Filipa Hulewicza (I. Kon. 75 k. 227). Nie żył już Jakub w r. 1728, kiedy wdowa zawierała z Andrzejem Raczyńskim, posesorem Dziadkowa, kontrakt dotyczący tych dóbr (G. 96 k. 122). Synowie: Wojciech, ur. 20 IV t. r. (LB, LM Golejewko). Kazimierz, ochrzcz. 2 II 1695 r. (LB Śrem), niewątpliwie identyczny z ks. Kazimierzem O-m Orłowskim, proboszczem w Grodzisku, który w r. 1733 występował wspólnie z Teresą z icińskich 1-o v. Borkową, 2-o v. Kortowską (G. 96 k. 491). Zob. tablicę.

@tablica: Owsiani - Orłowscy h. Rawicz

Jan O-ny, syn zmarłego Baltazara, dziedzic wsi Szwiecka Wola i Jagniątki Małe w pow. łęczyckim, w r. 1574 zapisał dług 580 zł Stanisławowi Jagniątkowskiemu z Małych Jagniątek (I. Kal. 42 s. 281).

Ludwik O-ny i Anna z Nieszkowskich, z Nadziejewa, rodzice Barby, ur. ok. r. 1791, która 17 X 1821 r. wyszła za Franciszka Zakobylskiego (Zakobielskiego). kontrolera w Środzie (LC Mądre). Tadeusz i Jadwiga, oboje z Prus Zachodnich, chrzestni 16 XII 1912 r. (LB Dolsk).

>Ozdowscy, różni. Uruski wspomina krótko O-ch dając im h. Bończę. Ale czy wszyscy, o których tu powiem, byli szlachtą? Rzecz wątpliwa.

"Ur." Mikołaj i Helena, rodzice Konstancji, ur. w Osowie, ochrzcz. 6 IX 1703 r. (LB Szamotuły). Maciej, ekonom w Granowie, i Krystyna, rodzice tam porodzonych: Stanisława Andrzeja, ochrzcz. 17 XI 1746 r., Jana Piotra, ochrzcz. 22 VI 1749 r., Wojciecha, ur. 1 IV 1752 r. (LB Granowo). Marianna O-a z Łagiewnik, zmarła w r. 1772, pochowana 31 III. Jej synem był Stanisław (Nekr. Reform. Pozn.).

Stanisław (Stanisław Andrzej), wiceregent grodzki gnieźnieński, plenipotent w r. 1783 Augustyna Rogali Zaborowskiego (P. 1360 k. 173v), zaś w r. 1790 plenipotent Konstancji z Izbińskich Alkiewiczowej oraz Józefa Alkiewicza i Jakuba Izbińskiego, celem podniesienia sum z dóbr Grzybowo cz. Olendry (P. 1367 k. 428v). Również t. r. plenipotent szambelana Hilarego Tyborowskiego w jego sprawie z rotmistrzem Wincentym Suchorzewskim (P. 1367 k. 174v). Żył jeszcze w r. 1792 (G. 117 k. 88). Żona jego Konstancja Czarlińska, chrzestna 2 X 1776 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Córki ich: Tekla, ur. 21 IX 1777 r. (LB Św. Trójca, Gniezno), najpierw żona kapitana Szawelskiego, potem 2-o v. 8 IX 1813 r. zaślubiła w Gnieźnie Tadeusza Grabowskiego, dziedzica Kołaczkowa (LC Św. Trójca, Gniezno), Franciszka, ur. w Gnieźnie, ochrzcz. 11 III 1779 r., zmarła tam 11 II 1781 r. Córką wiceregenta była też zapewne Teresa, chrzestna 1 III 1795 r. (ib.). "Szl." Anna z Trykowskich wdowa O-a, sługa dworska w Witakowicach, poślubiła 6 II 1780 r. Macieja Danielewskiego z Rybna (LC Sławno). "Ur." Nepomucen O. (może syn Wincentego?) zaślubił 20 V 1798 w Gnieźnie "ur." pannę Salomeę Kliczyńską (LC Św. Trójca, Gniezno). Córka ich Aniela Tekla, ochrzcz. z wody w Gnieźnie w r. 1798, z ceremonii 6 VII 1799 r. w Poznaniu (LB Św. Maria Maqgdal., Pozn.), umarła mając rok 26 VIII 1799 r. (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Stanisław, chrzestny 22 IV 1800 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Józef, ekonom w Rybnie, i Anna, rodzice Józefa, ur. tamże 29 I 1801 r. (LB Kuszkowo). Adam, z Liebenau (Strzeszkówko?) w pow. wągrowieckim, mający lat 33, zaślubił w Poznaniu 21 XI 1826 r. Mariannę Potulicką, wdowę 1-o v. po N. Jabłońskim, z Włostowa w pow. krobskim (LC Św. Marcin, Pozn.).

Ignacy, ur. ok. r. 1810, "stanu szlacheckiego" (status equestris), ekonom w Śmiełowie 1838 r., w Sokołowie w latach 1840-1845, posesor Witkowa w latach 1852-1860, Murzynówka (Murzynowa Kośc.) w r. 1874, "rentier" mieszkający we Wrześni w r. 1879. Umarł w Sabaszczewie 15 X 1881 r. w 72-im roku życia, pochowany w Murzynowie Kośc. (Dz. P. ). Żoną jego, zaślubioną przed r. 1838 była Wiktoria Kąsinowska, zmarła we Wrześni 3 III 1880 r. (ib.). Synowie, Józef, o którym niżej, i Teofil ur. we Wrześni 19 IV 1844 r. (LB Września), zmarły w Poznaniu 27 XI 1876 r., pochowany w Długiej Goślinie (Dz. P.). Z córek, Florentyna, ur. w Sokołowie 3 V 1840 r. Emilia, ur. tamże, ochrzcz. 19 III 1843 r. Julia, ur. tamże 10 VIII 1845 r. (LB Września), była w r. 1869 żoną Hilarego Przystanowskiego, właściciela folwarku Dąbrowa, oddanego wtedy na subhastę, potem administratora dóbr (Ciszkowo koło Lubasza?), umarła w Poznaniu 7 IV 1925 r., pochowana na cment. Św. Marcina (Dz. P.). Teodora, ur. 1852 r., zmarła w Witkowie 12 IX 1852 r. (LB, LM Witkowo). Zapewne córką Ignacego była też Antonina, wydana przed 11 VIII 1860 za Antoniego Wardęskiego, ekonoma.

Józef, syn Ignacego i Kąsinowskiej, nazwany w r. 1867 "honestus", ur. w Ruścu, ochrzcz. 5 IX 1838 r. (LB Iwno), posesor Katarzynowa w p. rawickim w r. 1867, kupił do spółki Murzynowo Kościelne w p. średzkim, które to dobra ok. r. 1909 oddał jednemu z synów przenosząc się do Poznania. Umarł tam 19 IV 1911 r. (Dz. P.). Jego pierwszą żoną, zaślubioną 21 V 1867 r. była Józefa Golska, córka Józefa, posesora Nietrzanowa, i Joanny, ur. ok. r. 1849 (LC Nietrzanowo). Umarła w Murzynowie Kościelnym 22 XII 1874 r. i tam pochowana (Dz. P.). Drugą była zaślubiona w Poznaniu 26 XI 1879 r. Pelagia Bieńkowska, ur. ok. r. 1841 (LC Św. Marcin, Pozn.), córka Józefa i Salomei Dembińskiej, zmarła w Poznaniu 13 VIII 1914 r. pochowana w Murzynowie Kośc. (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Z pierwszej żony syn Kazimierz. A miał też Józef innego syna, Floriana.

1) Kazimierz (Kazimierz Antoni), syn Józefa i Golskiej, ur. 24 IX 1872 r., właściciel Murzynowa Kościelnego, umarł 10 XII 1915 r. w Poznaniu (LM Św. Marcin, Pozn.). Z nieznanej mi żony jedyny syn Stanisław i córki. Ów Stanisław zmarł 6 XII 1918 r. (poległ?), mając lat 21. Pochowany w Murzynowie (Dz. P.).

2) Florian, syn Józefa, kupił w r. 1912 Charbin w p. witkowskim (736 m.m.) od Amrogowicza (Dz. P. z 15 VIII). Ożenił się w r. 1913 w Borku z Marią Zuską, córką budowniczego (ib., wiad. z 23 IX). ZXob. tablicę.

@tablica: Ozdowscy

Z powyższymi byli blisko niewątpliwie spokrewnieni: Antonina, chrzestna 5 IX 1838 r. (LB Iwno), Antoni, ekonom, chrzestny w latach 1840 i 1843 (LB Września). Anna, chrzestna w r. 1844 (ib.), panna Aniela, chrzestna w r. 1845 (ib.), Salomea, z Witkowa (więc może jeszcze jedna córka Ignacego?), chrzestna 15 VIII 1852 r. (LB Witkowo).

"Sław." Franciszka, panna z Grodziska, 31-letnia, wyszła w Poznaniu 24 V 1840 r. za Władyslawa Chłapowskiego, posesora wsi Zdroje (?) (LC Św. Małg., Pozn.). Będąc już wdową umarła w Grodzisku 27 III 1896 r., mając lat 90. Maria Magdalena zaślubiła przed 5 XI 1860 r. Antoniego Jachimowicza, posesora Katarzynowa (LB Witkowo), umarła w Sarbinowie 9 X 1923, w 83-im roku życia, pochowana w Murzynowie Kośc. (Dz. P.). Wacław Ignacy zaślubił w Poznaniu 29 IV 1894 r. Marię Irenę Przystanowswką (LC Św. Marcin, Pozn.), córkę Hilarego i Julii z O-ich, ur. 13 VIII 1874 r., zmarłą jako wdowa 28 II 1927 r., pozostali synowie i córka (LM Św. Marcin, Pozn.; Dz. P.). Zofia wyszła w Żerkowie 26 XI 1924 r. za Franciszka Tadrzyńskiego (LC Śrem).

>Ozepowscy, ze wsi Ozepowo, Wola Ozepowa w p. łęczyckim. Sędziwój O., któremu Świeboda z Mniejszej Chartłupi w r. 1434 oświadczył gotowość zrezygnowania wsi Gać (Gr. kal. 1 k. 157). Sędziwój z Ozepowa w r. 1435 od Świebody i Jakuba kupił za 600 grz. Gać w p. kal. W tej sumie dał trzy łany roli w Zielęcinie p. sier. (P. 1378 k. 99). Od Włodka, dziedzica w Świenicach w p. kal. w r. 1444 nabył tę wieś, dając w zamian w Domaniewie w p. sier. i dopłatę 400 grz. (P. 1379 k. 7). Paweł z Ozepowa, O. od Mikołaja z Koźlątkowa w r. 1471 nabył wiecznością za 470 grz. trzy części we wsi Gać Moskurna p. kal. (I. Kal. 2 k. 215v). Od swego rodzonego brata, Sędziwoja z Gaci Kościelnej, w r. 1474 wziął w zastaw za 10 grz. łan roli osiadłej (ib. k. 305), zaś jednocześnie od Anny, wdowy po Grzymale, dziedzicu z Gaci Moskurnej, wziął zastawem na trzy lata za 7 grz. kmiecia w Kopydłowie wraz z trzema ćwierciami roli (ib. k. 305v). Żonie na trzeciej części dóbr swych w Gaci Moskurnej i w Górkach p. kal. w r. 1475 oprawił 100 grz. posagu (P. 1386 k. 38v). Żonę tę, Małgorzatę z Dębów, w r. 1476 pozywała z jej oprawy Barbara, żona Sędziwoja z Gaci Moskurnej (I. Kal. 2 k. 425). Paweł O. z Gaci Moskurnej w r. 1480 kwitował Małgorzatę, żonę Stanisława Powasza (?) z Wielkiej Gaci, ta zaś Małgorzata kwitowała Pawła z dokumentów odnoszących się do trzeciej części Gaci Moskurnej, Górki i Małej Gaci (ib. 3 k. 15). Paweł O. łan osiadły w Gaci Moskurnej w r. 1481 zastawił za 10 grz. Marcinowi z Wielkich Mroczek (ib. k. 69v). Już dawniej część w tej wsi sprzedał był wyderkafem za 115 grz. Annie, wdowie po Grzymale z Mroczków (teraz już nie żyjącej) i synowi jej Janowi, dziedzicom w Gaci Moskurnej (i.).

>Oziemkiewiczowie (czy szlachta?). "Ur." Józef, świadek 28 VII 1746 r. (LM Św. Marcin, Pozn.), w r. 1746 mąż Joanny Bończa Rudkowskiej (W. 94 k. 221v), posesor Taniborza 1753 r. (LB Tulce), uzyskał w r. 1760 zapis 2.000 zł od Baltazara Korzboka Zaidlica, dziedzica Tomczyc (Kc. 144 k. 157v). Oboje w r. 1773 mieszkali w Marszewie (LB Pleszew). Był Józef w r. 1775 dzierżawcą Pacynowic w p. kal., wsi dziedzicznej Jana Lipskiego, generała wojsk koronnych (I. Kal. 214/216 k. 266). Nie żył już w r. 1783 (P. 1366 k. 262v). Joanna z Rudkowskich umarła w r. 1788, pochowana 15 V u Reformatorów w Poznaniu (Nekr. Ref. Pozn.). Synowie: Kazimierz i Antoni. Córka Konstancja, ur. w Poznaniu na Nowej Grobli, ochrzcz. w Katedrze 31 V 1746 r. (LB Św. Marcin, Pozn.).

1. Kazimierz (Kazimierz Józef), syn Józefa i Rudkowskiej, przysięgał w r. 1768 na urząd komisarza powiatu wałeckiego (W. 94 k. 221v). Działał w r. 1774 w imieniu swego ojca (I. Kal. 214/216 k. 182v). Posesor Lussowa w p. pozn. 1782 r. (LB Lussowo). Zaślubił 19 II 1783 r. Ludwikę Nejmanównę z Sierosławia (LC Lussowo), córkę Mateusza i Marianny Zwolińskiej. Żył jeszcze 25 VI 1783 r. (ib.). Umarł t. r., a wdowa mianowała plenipotentem swego siostrzeńca Józefa Raszewskiego (Ws. 103 k. 128).

2. Antoni, syn Józefa i Rudkowskiej, ur. w Taniborzu, ochrzcz. 20 VI 1753 r. (LB Tulce), posesor Baborowa i spadkobierca brata Kazimierza 1783 r. (P. 1360 k. 267v). Umarł tam 14 XI 1816 r., mając 67 lat, pochowany w Szamotułach u Reformatów (LM Szamotuły; Nekr. Reform., Szamot.).

Julianna O-wa, chrzestna 1 X 1758 r., chyba identyczna z O-wą, posesorką Łukowa, chrzestną 23 III 1760 r. (LB Łękno).

>Oziemkowscy, Łubowie Oziemkowscy. Marcin i Agnieszka z Dąbrowskich, oboje nie żyjący w r. 1748, rodzice Franciszka (G. 98 k. 244). Ten Franciszek chrzestny 20 III 1721 r. (LB Witkowo), kwitował w r. 1733 z 6.000 złp pułkownika Kazimierza Wilczyńskiego (P. 1238 k. 317). W imieniu własnym i żony, Elżbiety Bederówny, sumę zapisaną jej w r. 1698 przez wdowę Zofię z Czarnkowskich Opalińską, kasztelanową poznańską, cedował w r. 1737 Sułkowskiemu (Ws. 86 k. 50). Od córki Witkorii, której wypłacił posag, uzyskał w r. 1741 zapis sumy 8.000 złp (I. Kon. 77 k. 208v). Za tą córką w r. 1749 wypłacił 10.000 złp posagu jej mężowi Janowi z Paradyża (ib. k. 183v). Sumę 2.000 złp zapisaną w r. 1740 skryptem przez teraz już nie żyjącego Tomasza Korabitę Kowalskiego, dziedzica Książa, w r. 1747 cedował Płonkiewiczom, mieszczanom średzkim. Żonie swej (trzeciej?) Zofii Bogusławskiej, córce Tomasza i Marianny Łęckiej, w r. 1748 zapisał dług 4.000 złp (G. 98 k. 244, 244v). Kwitowała ona w r. 1755 męża z zapisów (ib. k. 745). Będąc już wdową w r. 1776 części wsi Witwica i Rostoczki w wojew. ruskim dała swemu siostrzeńcowi, Franciszkowi Ksaweremu Jasińskiemu, komornikowi granicznemu gnieźnieńskiemu, synwi Piotra Antoniego i Rozalii Bogusławskiej (P. 1353 k. 227). Córka, Franciszka Wiktoria, urodzona z Magdaleny "de Swieypony" (?) (I. Kon. 82 k. 286), nie wiem której z kolei żony, była 1-o v. w latach 1737-1740 żoną Jana Bronisza, regenta grodzkiego konińskiego, wdowa w r. 1741, 2-o v. w latach 1742-1772 żona Franciszka Zaremby Bielawskiego, wdowa w r. 1777, żyła jeszcze w r. 1790, a może i 1791.

Maciej Łuba O., pozywany w r. 1748 przez Macieja Bielawkiego i Wiktorię z O-ch (I. Kon. 78 s. 189).

>Oziębłowscy, Oziembłowscy h. Radwan. N., administrator Janowca, ojciec Domicelli, ur. w Łopiennie, ochrzcz. 27 XII 1743 r. (LB Łopienno).

>Ozorowski Piotr nie żył już w r. 1603, a wdową po nim była Anna Sepińska, która części w Karczewie sprzedała przed tą datą Katarzynie Tarzeckiej, żonie Marcina Karczewskiego (P. 1404 k. 895).

>Ozorzyńscy z Ozorzyna w p. kon. Przybysław z Ozorzyna, mąż Barbary Myśliborskiej, która w r. 1462 wraz z siostrą, panną Małgorzatą Myśliborską, pozywała Jana i Macieja, dziedziców z Myśliborza, o głowę zabitego ich brata, Jana Myśliborskiego (Kon. 2). Temu Przybysławowi, zięciowi (szwagrowi?) Dobrochna, żona Szymona Myśliborskiego, zapisała w r. 1463 na siedmiu łanach w Myśliborzu, swoich oprawnych, sumę 24 grz. (Kon. 2 k. 69). Barbara z siostrą Małgorzatą, spadkobierczynie brata Jana, miały w r. 1463 odziedziczone po nim dobra, t. j. połowy we wsiach Myślibórz i Przerowno oraz w młynie wodnym zw. Rynek koło Sługocina (ib. k. 75). Barbara te połowy w r. 1470 sprzedała za 500 grz. Janowi, Stanisławowi i Florianowi, braciom z Żychlina (I. Kon. 2 k. 131; P. 1385 k. 62v, tu mowa o sprzedaży wyderkafem). Skwitowała w r. 1473 owych braci z Żychlina z należności za te dobra (I. R. Kon. 2 150). Przybysław żył jeszcze wtedy, ale w r. 1476 Barbarę, już wdowę, wraz z synami Janem i Tomaszem kwitował z 351 zł zapisanych zastawem na połowie Myśliborza, Mikołaj, syn Piotra z Notesi (I. R. Kon. 1 k. 81). Barbara sprzedaż wyderkafową połowy Myśliborza na rzecz tego Mikołaja ponowiła w r. 1479, tym razem wspólnie ze swym niedzielnym synem Janem, a za sumę 250 zł węg. (ib. k. 107). Wraz z synami, Janem i Tomaszem, dziedzicami w Ozorzynie, skwitowała w r. 1483 Floriana z Żychlina ze 174 zł węg. należnych za połowę Myśliborza (ib. k. 145). Akt sprzedaży za 680 zł węg. połowy Myśliborza z całym folwarkiem i połową młyna sporządzony przez Barbarę na rzecz Floriana z Żychlina mamy równie i z r. 1483 (P. 1386 k. 185v). Przybysław prócz wspomnianych wyżej synów, Jana i Tomasza, miał jeszcze trzeciego, Jakuba (I. R. Kon. 2 k. 34), który w r. 1491 zobowiązał się, iż uiści 15 grz. posagu Jakubowi Gorynińskiemu (I. R. Kon. 1 k. 210v). Czyżby za siostrą? Za tego Jakuba ręczyli t. r. pod zakładem 60 grz. Jakub Lubomyski i Jakub Goryniński, że będzie żyć w pokoju z Katarzyną, wdową po bracie Janie, i z jej drugim mężem (ib.). Znamy córkę Przybysława, Barbarę, żonę Marcina Kustry z Pąchowa (I. R. Kon. 2 k. 34). Wspomniany wyżej Jan, syn Przybysława, na połowie dóbr w Ozorzynie, oprawił w r. 1483 żonie Katarzynie 115 zł węg. posagu (P. 1386 k. 185v). Umarł między r. 1483 a 1491, kiedy wdowa po nim, Katarzyna była już 2-o v. żoną Wincentego Jaranowskiego (I. R. Kon. 1 k. 211). Kwitowała w r. 1506 Jana Trzebuchowskiego z oprawy swego posagu na Ozorzynie (G. 24 k. 298). Córka jej Dobrochna wraz z matką jako panią i wienną w r. 1506 całe Ozorzyno dała Janowi Trzebuchowskiemu w zamian za folwark Wodzinia w dziedzinie Marzyce w pow. radziejowskim (P. 1390 k. 87v).

Barbara, dziedziczka w Ozorzynie, w r. 1503 żona Wojciecha Galickiego (I. R. Kon. 1386 k. 185v).

Zob. Piotrkowscy.

>Ozowscy. "Ur." Konstanty, syn zmarłego Pawła, mąż Katarzyny Jachimowskiej, córki Stanisława i Zofii Włostowskiej, w r. 1672 spiywał z nią wzajemne dożywocie (P. 1426 k. 42). Oboje w r. 1674 kwitowali Adama Konarzewskiego (Kc. 131 k. 447).

>Ożarowscy h. Rawicz, z Ożarowa w wojew. sandomierskim. Krzysztof, nie żyjący już w r. 1690 (Ws. 76 k. 214), i Barbara z Gołuchowskich, nie żyjąca w r. 1715 (Ws. 158 k. 38), rodzice Marcjanny, w latach 1683-1690 żony Krzysztofa z Czerniechowa Niemirycza, wojewodzica kijowskiego, wdowy w r. 1715. Bratem przyrodnim (a więc z innej matki) owej Marcjanny był Andrzej O. wspomniany w r. 1689 (Ws. 76 k. 186), z czasem wojski chełmski, który przed r. 1715 zapisał siostrze tej sumę 10.000 (Ws. 158 k. 38). Józef i Rozalia Dubrska (Dobrska?), rodzice Floriana, ochrzcz. 3 V 1733 r. (LB Krotoszyn). Jerzy, oboźny wielki koronny, mąż Urszuli Elżbiety Przebendowskiej, wojewodzianki malborskiej, która 2-o v. wyszła w Krakowie 24 XI 1745 r. za Andrzeja Moszczeńskiego, starostę brzeskiego-kujawskiego, z czasem wojewodę inowrocławskiego (K. P. nr 469). Aleksandra O-a, pisarzówna ziemska (grodzka?) sandomierska (I. Kal. 226 k. 208), nie żyjąca już w r. 1745, żona Stanisława Zygmunta Kosseckiego, porucznika wojsk koronnych. Aleksander (Aleksander Remigian), kanonik metropolitarny gnieźnieński, chrzestny 1 X 1753 r. (LB Opatówko), proboszcz szydłowski, zmarł 19 V 1775 r., pochowany w kaplicy Św. Krzyża (LM Katedra, Gniezno). Stanisław i Franciszka, rodzice Anny Wiktorii Rozalii, którą mającą 6-y rok ochrzczono z ceremonii 12 IV 1769 r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Franciszka z Bronikowskich O-a, wdowa w r. 1773 (Py. 158 k. 208v). Stanisław, podpułkownik wojsk koronnych 1777 r. (Kośc. 333 k. 15v). Franciszka O-a, wdowa po Walentym Mieszkowskim i po O-im, kwitowała w r. 1780 Józefa Jagniątkowskiego, chorążego podlaskiego (P. 1357 k. 380). Teofila, żona Piotra Dunina Wąsowicza, oboje nie żyli w r. 1790. Katarzyna O-a, miecznikowa (Miecznikówna?) halicka, umarła w Budziejowicach 27 III 1809 r. (Nekr. Obra).

Hr. Kazimierz, przybysz z Król. Polskiego, i Lidia z ks. Gagarinów, rodzice Aleksandra Kazimierza, ur. w Wroniawach 31 VIII 1853 r., i Konstantego Alberta, ur. tamże 30 X 1854 r. (LB Kębłowo).

Nie wiem czy można do tych samych O-ch zaliczyć Agnieszkę, która przed 4 VII 1763 r. zaślubiła Józefa Zielińskiego, ekonoma z Komornik (LC Tulce), jak też ks. Wojciecha, proboszcza w Witkowie w r. 1831, zmarłego 19 X 1837 r. w wieku 63 lat (LB Witkowo).

>Ożegalscy h. Kościesza. Andrzej, nie żyjący w r. 1768, i Antonina Zyzemska, córka Tomasza i N. Hurnowiczówny, żyjąca jeszcze w r. 1779, a chyba i 1788 r. (I. Kon. 84 k. 36v), rodzice Józefa i Stanisława, plenipotenta matki w r. 1768 (ib. 80 k. 161) i w r. 1779 (ib. 82 k. 82). Józef Kościesza O., w r. 1766 plenipotent wdowy Marianny ze Złotnickich Radkowskiej (ib. 80 k. 87). Dożywotnik Koziejgóry, w r. 1770 zawierał kontrakt z racji tego dożywocia z dziedzicami owej wsi, Stefanem Leszczyc Zielonackim, podsędkiem ziemskim kaliskim, i Eufrozyną z Cieleckich (ib. k. 210v). Żona jego, Antonina Kwiatkowska, córka Stanisława i Katarzyny Dzierząrzyńskiej, w r. 1777 kwitowała ojca z 2.000 złp posagu (ib. 81 k. 112v). Józef w r. 1783 nazwany byłym dożywotnim posesorem Koziejgóry, którą to wieś Zielonacki t. r. sprzedał Franciszkowi Pruskiemu, łowczemu przemyskiemu (ib. 82 k. 410). Był rotmistrzem powiatu grodzieńskiego, kiedy w r. 1785 kwitował z 256 złp Jana Koszutskiego, byłego dzierżawcę Koziejgóry (ib. 83 k. 116v). Mianował w r. 1788 plenipotentem syna Piotra, urodzonego z Kwiatkowskiej (ib. 84 k. 368). Posesor Węglewa a p. kon., chrzestny 10 IV 1796 r. (LB Spławie).

Józef, pisarz powiatu krotoszyńskiego, zaślubił 24 XI 1813 r. Antoninę Kurowską z Chaław (LC Brodnica), która umarła w Zimnowodzie 27 IX 1814 r., mając lat 26, po poronieniu, pochowana w Koźminie u Bernardynów. Józef był wówczas posesorem Zimnowody (LM Cerekwica). Ożenił się 2-o v. 2 XII 1815 r. z Józefą Rudnicką, wdową 1-o v. po Sokolnickim, 31-letnią, dziedziczką Gościejewa (LC Mokronos). Zmarła 15 IV 1848 r. w wieku 70 lat (LM Mokronos). Nazwany dziedzicem Gościejewa, chrzestny 27 X 1822 r. (LB Pępowo), umarł tu 24 XII 1822 r., mając 45 lat, pochowany na cmentarzu w Mokronosie (LB Mokronos). Synowie, Franciszek, o któryn niżej, i Stefan, zmarły 7 VII 1844 r. w wieku lat 28 (LM Mokronos). Z córek, Joanna, ur. 24 V 1819 r. (LM Mokronos), zmarła przed ojcem. Emilia, ur. ok. 1818/1822, wydana 26 XI 1837 r. za Michała Chłapowskiego, dziedzica Sośnicy, była 2-o v. już w r.1857 żoną Ludwika Sokolnickiego, a umarła w Dzierznicy 29 IX 1875 r., pochowana w Sośnicy (Dz. P.). Franciszek, syn Józefa i Rudnickiej, ur. w Zimnowodzie 21 XI 1816 r. (LB Mokronos). Mąż Józefy Suchorzewskiej, mieszkał w Ochli, kiedy w r. 1847 kupił Międzylesie (Hip. Międzylesia). Był dziedzicem Gościejewa. Dobra swe położone w W. Ks. Poznańskim wyprzedał i wyniósł się do Galicji. Umarł w Kamionnie w obw. bocheńskim 7 XII 1875 r. Żona go przeżyła (Dz. P.). Synowie, Władysław Adam, ur. w Gościejewie 23 XII 1854 r., i Kazimierz Walenty, ur. tamże 9 II 1856 r. Córki, Franciszka, ur. tamże 27 VIII 1851 r. (LB Mokronos), i Maria, która w Krakowie u Św. Piotra 7 II 1881 r. zaślubiła Jana hr. Mieroszewskiego (Dz. P.). Zob. tablicę.

@tablica: Ożegalscy h. Kościesza

"Ur." Józef, bezżenny sługa dworski w Chociszewicach, tamtejszy koniuszy w latach 1798-1800 (LB Pępowo).

>Ożegowski Zygmunt, z ziemi wieluńskiej, w r. 1775 mąż Doroty Jackowskiej, wdowy 1-o v. po Bartłomieju Wróblewskim, która t. r. wraz ze swym synem Kasprem Wróblewskim dworek w Kaliszu na Przedmieściu Wrocławskim sprzedała za 70 zł węg. Józefowi Niezgodzkiemu (I. Kal. 214/216 k. 51).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki