FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Pabianowscy-Pampiccy - 43 EinträgeBearbeiten

>Pabianowscy h. Jastrzębiec z Pabianowa (dziś Fabianów) w pow. kaliskim. Stanisław Głoskowski ze wsi Głoski w pow. kal. zaślubił Katarzynę P-ą, córkę Stanisława, dziedziczkę Pabianowa i Lutyni (zob. o niej niżej). Już będąc wdową, wraz z siostrą Anną wadziła się z Janem Sośnickim i w r. 1506 zostało między stronami założone vadium (Kal. 6 s. 116). Ta Katarzyna wspólnie z synami, Jakubem, Maciejem i Janem, dziedzice w Pabianowie, płacili między r. 1519 a 1529 winę 8 skojców, bo nie stanęli z pozwu Jana Lutyńskiego (I. R. Z. Kal. 3 k. 472). Pozywała w owych latach Agnieszkę, wdowę po Macieju Lutyńskim (ib. k. 492) i zapisała się na arbitraż o granice Lutyni i Pabianowic z Wojciechem Lutyńskim "Szatankiem" i wspomnianą wyżej Agnieszką (ib. k. 534). Wraz z synem Maciejem P-im część miasta czyli wsi Lutynia sprzedała w r. 1532 za 200 grz. i 30 zł weg. Marcinowi Kotlińskiemu czyli Skrzypińskiemu "Drygale" (P. 1393 k. 487v). Żyła chyba jeszcze w r. 1534 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 227). Katarzyna P-a, może ta sama, pozywała w r. 1547 Wojciecha Dobrzyckiego "Jezuska" o granice pomiędzy Dobrzycą a Pabianowem (I. D. Z. Kal. 7 k. 166).

I. Jakub P., syn Stanisława Głoskowskiego i Katarzyny P-ej, wraz ze swymi niedzielnymi braćmi, Maciejem i Janem P-imi, jako dziedzice w Lutyni, pozywani byli między r. 1519 a 1529 przez Stanisława i Wojciecha, stryja z bratankiem Dobrzyckich (I. R. Z. Kal. 3 k. 387). Od braci swych, Macieja i Jana, kupił w r. 1540 za 500 zł część miasta czyli wsi Lutynia (P. 1394 k. 370). Wspólnie z bratem Janem dokonał w r. 1544 rozdziału ich ojczystej części w Głoskach od tej części owej wsi, która brat Maciej P. sprzedał Grzegorzowi Głoskowskiemu (Kal. 7 k. 510). Żył jeszcze w r. 1557 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 486).

II. Maciej P., syn Stanisława Głoskowskiego i Katarzyny P-ej, ojczyste części w Głoskach sprzedał w r. 1517 za 20 grz. Grzegorzowi i Błażejowi, braciom rodzonym Gloskowskim (P. 1392 k. 153). Żoną Macieja była Magdalena Korosówna (Koroszówna), córka Andrzeja i Doroty Sobockiej, która między r. 1519 a 1529 części ojczyste we wsi Psienie sprzedała Annie Błociszewskiej, wdowie po Melchiorze Koroszu (I. R. Z. kal. 3 k. 298; Kal. 7 k. 203, 281). Od Stanisława Karmińskiego w r. 1532 kupiła za 5 i pół grz. połowę łanu pustego we wsi Trzebowa pow. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 202). Wspólnie z bratem Janem od Marcina "Drygały" Skrzypińskiego, dziedzica w Kotlinie, w r. 1533 nabył wieczyście za 200 grz. i 30 zł węg. częśc w mieście Lutyni, którą ów Skrzypiński za takąż sumę nabył od Katarzyny P-ej i jej synów (I. i D. Z. Kal. 2 k. 219). Jednocześnie dał zobowiązanie Marcinowi Kotlińskiemu "Drygale", iz owych części we wsi i mieście Lutyni obaj nie sprzedadzą nikomu, tylko jemu przede wszystkim (I. R. Z. Kal. 4 k. 468). Obaj bracia w r. 1534 sprzedali wyderkafem te części Lutyni za 50 grz. Franciszkowi Gniazdowskiemu, dziedzicowi innych części tamże (I. i D. Z. Kal. 2 k. 227). Łan pusty "Toboliński" tamże w r. 1537 sprzedali wyderkafem za 13 grz. Janowi Oborskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 314). Obaj w r. 1540 całe swe części miasta i wsi Lutyni sprzedali za 500 zł bratu Jakubowi (P. 1394 k. 370). Niedzielni pomiędzy sobą, w r. 1543 od małżonków Jana Bobrowskiego i Heleny Karmińskiej kupili za 500 (400?) grz. połowę wsi Bronowo pow. kal. (P. 1395 k. 81v; Kal. 9 k. 204). Magdalena w r. 1544 pozywała Sebastiana, macieja, Jakuba i Bartłomieja Koroszów, o sumę 100 kop gr., ale nie stanęli (Kal. 7 k. 168). Kwitowała ich t.r. z 50 grz. swej części z posagu po matce, jak też z 31 grz. Feliksa Sobockiego i jego poręczyciela Bartłomieja Miedzianowskiego (Kal. 7 k. 281). Ów Feliks Sobocki, dziedzic w Psarach, wuj rodzony Magdaleny, zapisał t.r. Maciejowi P-mu jako "kontentację" za żoną sumę 50 grz. (ib. k. 282). Ojczyste części w Głoskach w r. 1544 (lub przed ta datą) sprzedał Grzegorzowi Głoskowskiemu (ib. k. 510). Magdalena t.r. połowę wsi Psienie pow. kal. sprzedała za 1000 zł Annie, wdowie po Melchiorze Koroszu (P. 1395 k. 131v; I. Kal. 7 k. 62v). Maciej w r. 1546 występował jako stryj Anny Winieckiej, żony Piotra Karmińskiego (Kal. 9 k. 8). Magdalena w r. 1550 kwitowała ze 150 zł brata swego męża, Jana P-go, zaś od męża uzyskała wówczas zobowiązanie wyderkafu połowy Bronowa za 400 grz. (Kal. 12 s. 542). Maciej t.r. od brata Jana nabył wyderkafem za 194 grz. częśc w tej wsi (I. i D. Z. kal. 6 k. 435v) i zaraz na połowie owej wsi oprawił żonie 600 zł posagu (ib. k. 436v). Ustaniowiony w r. 1551 jednym z wykonawców testamentu Piotra Karmińskiego (Kal. 13 s. 547). Sam w r. 1557 uczynił opiekunami swych dzieci, Jakuba i Jana P-ch, braci swych, Stanisława Lipskiego, Jana Sobockiego, a wreszcie żonę Magdalenę (I. i D. Z. Kal. 6 k. 486). Kwitował w r. 1558 Katarzynę, wdowę po Macieju Lisieckim, panią wienną w Górznie, oraz jej synów, Jana i Marcina Lisieckich, z 800 zł sumy zastawnej na Górznie w pow. kal. (Kal. 23 s. 352). Żonie w r. 1561 dał na połowie Pabianowa oraz na połowie części miasta Lutyni oprawe 600 zł posagu (P. 1397 k. 100v). Od Doroty, wdowy po Janie Oborskim "Jeniku", w r. 1564 uzyskał zobowiązanie wyderkafu za 60 zł częsci młyna wodnego na rzeczce Lutyni (Kal. 29 s. 205). Żył jeszcze w r. 1568 (Kal. 34 s. 152), juz nie żył w r. 1570 (Kal. 36 s. 492). Magdalena żyła jeszcze w r. 1584 (I. Kal. 50 s. 1299). Synowie: Jakub, Stanisław, Jerzy i Jan. Z córek, Dorota, w latach 1580-1584 była żoną Piotra Wilczkowskiego z jedlca, katarzyna, w r. 1616 żona Marcina Drzewieckiego (I. Kal. 82 s. 182). Były ponadto córki, w r. 1584 zakonnice (I. Kal. 50 s. 132).

I) Jakub, syn Macieja i Koroszówny, wraz z bratem Janem w r. 1570 uzyskał od matki zapis 100 zł długu (Kal. 36 s. 492). Skwitowany t.r. z 400 zł przez Serafina Sługockiego (ib. s. 1429). Mąż Agnieszki Kuczkowskiej, córki Macieja i Rososkiej, która w r. 1585 sprzedała częsci wsi pustej Ordzino za 600 zł marcinowi Kuczkowskiemu (R. Kal. 5 k. 465v). części w Kuczkowie w r. 1591 sprzedała za 530 zł Stanisławiowi Kuczkowskiemu "Seniorowi", swemu bratu stryjecznemu (R. Kal. 6 s. 485). tego Kuczkowskiego w r. 1592 skwitowała z 530 zł reszty długu związanego z tą transakcją (I. Kal. 59 s. 530). Oboje z żoną w r. 1599 sprzedali za 1.000 zł Jerzemu P-mu części w mieście i wsi Lutyni oraz w Pabianowie (R. Kal. 7 k. 278). Jakub nie żył już w r. 1608 (Py. 134 k. 8). Jego synowie Jerzy i Maciej, córka Małgorzata, w r. 1624 żona Wojciecha Sławińskiego (R. Kal. 10 k. 249v). O Macieju w latach 1611-1616 nie wiedziano czy jeszcze żyje (I. Kal. 77a s. 17, 82 s. 674).

Jerzy, syn Jakuba i Kuczkowskiej, nieletni w r. 1608, pozostawał wtedy pod opieką brata stryjecznego Dobrogosta i był współspadkobiercą stryja Jerzego (Py. 134 k. 8). Żonie Katarzynie Kromolickiej, córce Wojciecha, oprawił w r. 1617 posag 1.000 zł na połowie części Pabianowa (R. Kal. 9 k. 102). Umarła ona bezpotomnie, a spadkobiercami jej byli Kromoliccy, jej bracia (I. Kal. 110a s. 348). Drugą zoną Jerzego, zaślubioną w r. 1631, była katarzyna Jaraczewska, córka Piotra, od której ojca uzyskał przed ślubem 15 I w posagu za nią zapis długu 1000 zł (I. Kal. 97a s. 57, 58). Żonie tej t.r., juz po ślubie zapisał dług 100 zł (ib. s. 761) i oprawił 1.000 zł posagu na połowie części Lutyni i Pabianowa, wolnych od oprawy pierwszej żony (R. Kal. 11 k. 237v). Katarzyna P-a w r. 1636 skwitowała ojca z 1.000 zł (I. Kal. 102 s. 1876). Części Pabianowa w r. 1639, lub przed tą datą, Jerzy sprzedał janowi Kolnickiemu cz. Nowomiejskiemu (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 414). Części we wsiach Lutynia, zwane Brzoski i Dzierzkowskie, w r. 1641 sprzedał za 2.000 zł Kasprowi Skrzypińskiemu (R. kal. 12 k. 306), zaś części Pabianowa sprzedał za 1.000 zł Stanisławowi Zakrzewskiemu, zaś żonie, rekompensując oprawę na częściach Pabianowa, w r. 1642 oprawił na połowie dóbr posag 1.000 zł (ib. k. 371v, 375). Oboje małżonkowie w r. 1660 kwitowali się z małżonkami Lipskimi i ich synami (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 165). Żyli oboje w r. 1665, kiedy Katarzyna z Jaraczewskich uzyskała od małżonków Napruszewskich z Sobótki zapis 1.800 zł długu (I. Kal. 126 s. 34), zaś Katarzynę i jej córkę, Mariannę P-ą, skwitował ze sprawy Piotr Lipski (ib. s. 257). Nie żył już Jerzy w r. 1681 (ib. 140 k. 366), zaś Katarzyna nie żyła w r. 1685 (ib. 143 s. 268). Synowie ich: Stefan, Rafał i Franciszek, ten ostatni wspomniany w r. 1685 (ib.). Córka Zofia, wtedy już nie żyjąca, zaślubiła w Wysocku w r. 1676 Andrzeja Olędzkiego. Inna córka, Marianna, jeszcze niezamężna w r. 1660 (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 165), w r. 1685 żona Mateusza Chubaszewicza(!), wtedy "cywilnie zmarłego" (ib.).

(I) Stefan, syn Jerzego i Jaraczewskiej, wraz z braćmi Rafałem i Franciszkiem, siostrą Marianną Chubaszewiczową, a też w imieniu siostrzeńca Stanisława Olędzkiego sumę 1.800 zł, zapisaną matce przez małżonków Napruszewskich, cedował w r. 1685 Piotrowi Bogusławskiemu (I. Kal. 143 s. 268). Chyba identyczny z nim Stefan P., który w Wysocku 3 V 1677 r. zaślubił "urodzoną" Dorotę (nazwiska nie podano), zaś świadkami ślubu byli Jan Gałęski i Jan Radzimski (LC Wysocko).

(II) Rafał, syn Jerzego i Jaraczewskiej, mąż Barbary Białęskiej, wdowy 1-o v. po Janie Sułkowskim, która za konsensem król. z 20 XII 1681 r. sprzedał za 700 zł wójtostwo wsi Stare Miasto ze starostwa konińskiego małżonkom Janowi Sakowskiemu i Łucji Przykuckiej (I. Kon. 63 k. 451, 581v, 763v), zaś cesji wojtostwa dokonała w r. 1682. Rafał w r. 1681 uzyskał od Stanisława Stawowskiego i żony jego Anny Boguckiej cesję sumy 500 zł, zastawnej na częściach Bogusławic Górnych i Nadolnych (I. Kal. 140 k. 366). Rafał i Barbara mieli córkę Franciszkę, ur. w Sowinie, ochrzcz. 1 VII 1687 r. (LB Sowina). Może ta sama Franciszka była żoną Franciszka Skrzypińskiego, nie żyjącego już w r. 1748?

II) Stanisław, syn Macieja i Koroszówny, wspomniany w r. 1580 (R. Kal. 5 k. 155), prawa swe z tytułu sumy 200 zł, scedowanej sobie przez siostrę Wilczkowską, cedował w r. 1584 Kasprowi Suchorzewskiemu (I. Kal. 50 s. 132). Z żoną Jadwigą Sławoszewską (Słaboszewską), wdowa 1-o v. po Stanisławie Wysockim, spisywał w r. 1592 wzajemne dożywocie (R. Kal. 6 k. 657; I. Kal. 59 s. 695). Brata Jerzego w r. 1596 kwitował z 300 zł (I. Kal. 63 k. 590). od tego brata uzyskał w r. 1602 zapis długu 500 zł (ib. 68 s. 1388). Nie żył już w r. 1604 (ib. 70 k. 62). Wdowa wraz z synem z pierwszego małżeństwa, Dobrogostem Wysockim, winna była w r. 1609 sumę 100 zł Zofii z Kęszyckich Błaszkowskiej (I. Kal. 75 s. 140). Żyła jeszcze w r. 1612 (ib. 78 s. 412). Córka Anna należała w r. 1608 do spadkobierców stryja Jerzego (Py. 134 k. 7). Była w latach 1611-1626 żoną Jana Parzynowskiego.

III) Jerzy, syn Macieja i Koroszówny, wspomniany w r. 1580 (R. Kal. 5 k. 155). Zapisywał w r. 1596 dług 676 zł wdowie Katarzynie z Chociszewskich Kotarbskiej (I. Kal. 63 k. 252v) i jednocześnie dokonywał wzajemnego zapisu z bratem Stanisławem (ib. k. 253). Zapisał t.r. 300 zł długu Jakubowi Głoskowskiemu (ib. k. 567). Od Kaspra Komorskiego uzyskał t.r. cesję 150 zł, stanowiących resztę z długu 200 zł, które zmarłemu ojcu Stanisławowi Komorskiemu zapisali byli bracia Jakub i Jan P-cy (ib. k. 628v). Od brata Jakuba i jego żony w r. 1599 kupoił za 1.000 części miasta i wsi Lutynia i Pabianowo (R. Kal. 7 k. 278). Mąż Barbary Złotnickiej, wspólnie z nią w r. 1602 zapisał dług 500 zł bratu Stanisławowi P-mu (I. Kal. 68 s. 1388). Barbara była córką Marcina i Anny Lubińskiej, a Jerzy w r. 1603 oprawił 1.500 zł posagu na połowie części Pabianowa i Lutyni (R. Kal. 7 k. 586v). Wzajemne dożywocie spisali małżonkowie w r. 1606 (R. Kal. 1 k. 120). Jerzy, bezpotomny, nie żył juz w r. 1608, zas spadek po nim w Lutyni brali bratankowie Dobrogost i Jerzy oraz bratanica Anna (Py. 154 k. 7, 8). Wdowa była 2-o v. już 29 XI 1609 r. żoną Andrzeja Sosnickiego (I. Kal. 77a s. 17). Skwitowana w r. 1616 z 18 zł przez siostrę swego pierwszego męża Katarzynę P-ą, żonę Marcina Drzewieckiego (I. Kal. 82 s. 182). Dała t.r. zobowiązanie spadkobiercom męża, iż im sceduje swe dożywocie na częściach Pabianowa i Lutyni (ib. s. 674).

IV) Jan, syn Macieja i Koroszówny, wspomniany w r. 1570 (Kal. 36 s. 1429). Na połowie części Pabianowa i Lutyni, należnych sobie z działów z braćmi, oprawił w r. 1574 posag 1.000 zł żonie Reginie Konarzewskiej, córce Melchiora (R. Kal. 4 k. 171v). Nie żył już w r. 1580. Syn jego Dobrogost wspomniany wtedy obok stryjów (R. kal. 5 k. 155). Obok stryja Jakuba pozywany był 1593 r. przez Piotra Osieckiego (I. R. Kon. 25 k. 373v). Dobrogost nie żył już w r. 1618, zaś żona jego Dorota Grodziecka (córka Łukasza?) była wtedy 2-o v. żoną Andrzeja Wierusza Stołeckiego (P. 1000 k. 686).

III. Jan P., syn Stanisława Głoskowskiego i Katarzyny P-ej, występował w r. 1533 (I. R. Z. Kal. 4 k. 468; I. i D. Z. Kal. 2 k. 219), niedzielny z bratem Maciejem, w latach 1534-1540 współdziedzic w Lutyni (I. i D. Z. Kal. 2 k. 227; 6 k. 314; P. 1394 k. 370). Od Jana Słaboszewskiego (Sławoszewskiego) w r. 1541 wyderkafem za 25 grz. nabył części wsi Wilcza i Węgrzyno z połową młyna i stawu na rzece Lutyni, przypadające z działów braterskich (I. i D. Z. Kal. 6 k. 394). Był w r. 1546 obok brata Macieja współdziedzicem połowy Bronowa, kupionej za 400 grz. od małżonków, Jana Bobrowskiego i Heleny Karmińskiej (Kon. 9 k. 204). Sprzedał wyderkafem w r. 1550 swoją częśc tej wsi za 194 grz. braty Maciejowi (I. i D. Z. Kal. 6 k. 435v). Mąż Anny Dobrzyckiej, córki Stanisława "Grzymka", w r. 1560 spisał z nią wzajemne dożywocie (ib. k. 527v) i t.r. oprawił jej 300 grz. posagu na połowie części w Pabianowie, Bronowie, Lutyni, należnych z działów z bratem Maciejem (P. 1396 k. 878). Płacąc wraz z tym bratem w r. 1563 pobór z Pabianowa, przycisnął pieczęć z herbem Jastrzębiec (Wittyg, s. 230). Od Doroty, wdowy po Janie Oborskim "Janiku", w r. 1564 uzyskał zobowiązanie wyderkafu za 60 zł części młyna wodnego na rzece Lutyni (Kal. 29 s. 205). Nie żył już w r. 1570, kiedy wdowie ojciec jej, Stanisław Dobrzycki "Grzymek" zastawiał za 300 zł dwie ćwierci roli w mieście Dobrzycy, jedną "Joskowską", drugą "Barburkowską" (Kal. 36 s. 234). Będąc już 2-o v. żoną Macieja Rogozińskiego, kwitowała w r. 1574 z 250 zł Jakuba Skrzypińskiego (Kal. 42 s. 602). Wdowa już i po tym drugim mężu, w r. 1589 dostała od syna Stanisława P-go dożywocie na połowie części Bronowa (R. Kal. 6 s. 263), zaś w r. 1602 uzyskała od tegoż syna zapis 100 zł rocznej pensji (I. Kal. 68 s. 284). Syn Stanisław. Córka Zofia, w r. 1583 żona Bartłomieja Rogozińskiego (R. Kal. 5 k. 349v).

Stanisław, syn Jana i Dobrzyckiej, w r. 1585 dawał zapis długu 100 zł Barbarze Dobrzyckiej, wdowie po Wawrzyńcu Kębłowskim, 2-o v. żonie Jana Kurowskiego (P. 944 k. 122), z którego to dlugu skwitowany przez nią w r. 1590 (P. 953 k. 295). Na połowie części Pabianowa i Bronowa w r. 1590 oprawił posag 2.500 zł żonie swej Annie Lisieckiej, córce Bartłomieja i Zofii Kanclerzewskiej (R. Kal. 6 s. 316v, 318). Trzymał zastawem w r. 1592 w sumie 2.000 zł części w Szczurach pow. kal. od Anny Szczycińskiej (Szczytnickiej), wodwy po Wojciechu Wturkowskim czyli Kotowieckim, i 20o v. żony Andrzeja Nieniewskiego (ib. k. 654). Części Bronowa w r. 1600 sprzedał za 4.000 zł Janowi Rogozińskiemu z Witkowa (ib. 7 k. 302). Dla dzieci urodzonych z Lisieckiej ustanowił w r. 1602 opiekunami obok innych swą matkę i brata Jerzego P., jak też jana Dobrzyckiego z Dobrzycy (I. Kal. 68 s. 286). Od Macieja Rogozińskiego nabył w r. 1605 części Bronowa, które sprzedał był jego ojcu, Janowi Rogozińskiemu. Opiekun w r. 1611 potomstwa swoich pomarłych stryjecznych braci, Stanisława i Jakuba P-ch (I. Kal. 77a s. 17). Oboje z żoną Bronowo w r. 1611 wydzierżawili Adamowi Szczawińskiemu (ib. s. 919). Skwitowany był Stanisław w r. 1616 przez stryjeczną siostrę Katarzynę P-ą, żonę Marcina Drzewieckiego, z rocznej prowizji od sumy (I. Kal. 82 s. 1323). Od Barbary Lisieckiej, wdowy po Mikołaju Kołudzkim, w r. 1616 wydzierżawił w r. 1616 częsci Bronowa (ib. s. 1398). Części tej wsi sprzedał w r. 1623 za 6.000 zł Jakubowi Gralewskiemu (R. Kal. 10 k. 23). Chyba żył jeszcze w r. 1631 (I. Kon. 46 k. 455), nie żył zas w r. 1636, kiedy owdowiała Anna Lisiecka wraz z synami, Andrzejem, Janem i Kazimierzem, swe oprawne części w Pabianicach zastawiła za 1.000 zł małżonkom Janowi Oborskiemu i Teofili Baranowskiej (I. Kal. 102 s. 1564). Spośród córek, Zofia, w latach 1618-1622 żona Macieja Chociszewskiego, wdowa w r. 1624, umarła między r. 1644 a 1654, Anna, w latach 1623-1659 żona Bartłomieja Kurcewskiego, nie żyła już w r. 1675, Elżbieta I Marianna, niezamęzne, kwtowały w r. 1644 Stanisława Zakrzewskiego z prowizji rocznej od sumy na Pabianowie (I. Kal. 110a s. 1024). Marianna swój zapisany przez ojca na Pabianowie posag cedowała w r. 1654 siostrze Elżbiecie (I. Kon. 56 k. 53v). Nie żyła już Elżbieta w r. 1667, kiedy jako spadkobierca jej występował brat Jan (Py. 153 s. 192), a Marianna żyła jeszcze wtedy (ib.), nie żyła zaś w r. 1682 (I. Kon. 63 k. 785v). Z synów o Andrzeju i Janie niżej, Kazimierz uzyskał w r. 1631 od Stanisława Gorzewskiego cesję zapisu 1.200 zł danego ongiś na Zbyszewicach przez zmarłego Sebastiana Zbyszewskiego (ib. 46 k. 455). Żył jeszcze w r. 1636 (I. Kal. 102 s. 1564), bezpotomny, nie żył już w r. 1650 (Py. 151 s. 67). Był jeszcze syn Łukasz, wspomniany w r. 1628 (Ws. 41 k. 478), który w r. 1650 zobowiązał sie odziedziczone po bracie Kazimierzu części Pabianowa sprzedać za 1.500 zl Stanisławowi Zakrzewskiemu (Py. 151 s. 67).

I) Andrzej, syn Stanisława i Lisieckiej, wspólnie z bratem Janem części Pabianowa z przyległą pustką sprzedał w r. 1639 za 4.100 zł Stanisławowi Zakrzewskiemu. Żoną jego była wtedy Dorota Poklękowska, wdowa 1-o v. po Franciszku Tyszce (R. Kal. 12 k. 102v). Nie żył już w r. 1644 kiedy wdowa wraz z synami, Wojciechem i Władysławem, jako dziedzice Biskupic byli kwitowani przez Jana Droszewskiego czyli Gniazdowskiego ze sprawy o poddankę zbiegłą z Biskupic (I. kal. 109a s. 501). Synowie Andrzeja, Wojciech i Władysław, pozostawali wtedy pod opieką stryja Jana (I. Kal. 110a s. 317). Wojciech, spadkobierca brata Wladysława, pozywał w r. 1681 Piotra Kurcewskiego (I. Kon. 63 k. 297v). Żył jeszcze w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 15). Władysław w r. 1669 kwitował się z Michalem Benedyktem Czarnieckim (I. Kal. 129 s. 678). Jak już wiemy, nie żył w r. 1681.

II) Jan, syn Stanisława i Lisieckiej, spisywał w r. 1638 wzajemne dożywocie z żoną Teofilą Baranowską, wdową 1-o v. po Janie Oborskim (R. Kal. 12 k. 29). Teofila t.r. skwitowała z posagu swego brata Wojciecha Baranowskiego (I. Kal. 104b s. 1333). Jan w r. 1640 mieszkał w Głuchowie (LB Droszew). Od Andrzeja Kurcewskiego kupił w r. 1647 za 1.000 zł części Głuchowa zwane "Kurcewizną" (R. Kal. 13 k. 391). Oboje małzonkowie Głuchów w r. 1647 wydzierżawili Piotrowi Rościeskiemu i Annie z Lubiatowskich (I. Kal. 113 s. 109). Jan, jako spadkobierca swej siostry panny Elżbiety P-ej, kwitował w r. 1667 Stanisława Skrzetuskiego z sumy 1.140 zł (Py. 153 s. 192). Oboje z żoną w r. 1673, lub przed tą datą, części w Głuchowie zwane "Kurcewizna" zastawili za 300 zł Annie Kotarbskiej, zamęznej 1-o v. Klichowskiej, 2-o v. Sarbskiej (I. Kal. 133 s. 378). I on i ona nie żyli już w r. 1682 (I. Kal. 140 k. 606v). Ich syn Stanisław, ur. w Głuchowie, ochrzcz. 23 IV 1640 r. (LB Droszew), niewątpliwie zmarły wcześnie. Z córek, Barbara, ur. tamże, ochrzcz. 11 XII 1644 r. (ib.), w latach 1671-1690 żona Wojciecha (Marcina, Marka?) Widłaka (Widłakowskiego), wdowa w latach 1700-1722. Anna, niezamęzna, chrzestna 24 VI 1663 r. (ib.) oraz 15 III 1671 r. (ib.), w latach 1682-1690 żona Jana Parzynczewskiego, wdowa w r. 1704, nie żyła już w r. 1722. Obie siostry, dziedziczki części Głuchowa, były w r. 1685 spadkobierczyniami swych siotek, panien Elzbiety i Marianny (I. Kon. 66 k. 31; I. Kal. 146 s. 14). Anna Parzynczewska swoją część w Głuchowie "Kurcewiźnie" w r. 1704 sprzedała za 1.600 zł Janowi Otto Trąmpczyńskiemu (Kal. 157 s. 30), zaś Barbara Widłakowa swoją część tamże sprzedała w r. 1722 za 160 zł synowi Wawrzyńcowi Widłakowi (ib. 163 s. 104). Zob. tablicę.

@tablica: Pabianowscy h. Jastrzębiec

Anna, w r. 1586 żona Serafina Slugockiego ze Sługocina w pow. kon. Dorota z Kurowa, chrzestna 12 IV 1609 r. (LB Droszew). Barbara, w r. 1624 żona Samuela Goreckiego. Jan, z Lutyni, miał z żony Katarzyny syna Bonawenturę, ochrzcz. 11 XII 1633 r. (LB Dobrzyca). Andrzej, chrzestny 31 XII 1655 (LB Droszew). Feliks i Katarzyna, rodzice Jana, ochrzcz. 24 VI 1661 r. (LB Św. Maria Magdal., P.). Michał, chrzestny 24 IX 1687 r. (LB Sowina). Bartłomiej podawał 20 VII 1688 r. do chrztu syna Wojciecha Widłaka i Barbary P-ej (LB Droszew). Jan, mąż Jadwigi Słomowskiej, corki Jana i Anny Krzynieckiej, wdowy 1-o v. po Janie Gloskowskim, uzyskał od niej w r. 1735 zapis 500 zł (I. Kal. 171/173 s. 92). Ta Jadwiga w r. 1748 uzyskane w grodzie sieradzkim w r. 1714 dożywocie od pierwszego męża oraz sumę 3.000 zł zapisaną przez zmarłego Jana Słomowskiego zaś przez pierwszego męża w r. 1720 oprawioną na dobrach Kaczki Pośrednie, cedowała w r. 1748 synowi Wojciechowi Głoskowskiemu (I. Kal. 185/189 k. 77v). Stanisław i Marianna Borzewicka, rodzice Jana, w r. 1736 posesorzy wsi Czepowo Gorne w pow. szadkowskim (I. Kon. 77 k. 9v). Franciszka, żona Wojciecha Skrzypińskiego, nie żyjącego już w r. 1748.

Józefa wyszła przed 1 III 1827 r. za Pawła Jaworskiego, posesora Zalesia. Żyli obnoje 3 XII 1830 r.

>Pabianowscy z Pabianowa (dziś Fabianów) w pow. kaliskim. Mikołaj P., od którego Wojciech z Goliny, działając w imieniu panny Jadwigi z Pabianowic(!), w r. 1438 żądał uiszczenia sumy 6 grz. (Gr. Kal. 2 k. 60v). Od Mikołaja z Pabianowa trzymała w r. 1445 zastawem trzy łany osiadłe w Gutowie pow. kal. Jadwiga, żona Jana z Żyroncic (I. Kal. 3 k. 120). Mikołaj t.r. na Pabianowie oprawił swej żonie Grzymce posag 60 grz. (P. 1379 k. 100). Sprzedał t.r. Januszowi z Kotojecka za 50 grz. sześć i pół łanów osiadłych, karczmę i dwa ogródki w Gutowie (ib. k. 199). Drugiej żonie swej Katarzynie na połowach wsi Pabianowo i Gutowo oprawił w r. 1448 posag 60 grz. (P. 1380 k. 31v). Nie żył już zapewne w r. 1461, kiedy arbitrzy godzili żonę jego Katarzynę z pasierbem (więc synem Grzymki?) Stanisławem z Pabianowa (I. Kal. 1 k. 63v). Mikołaj nie żył napewno w r. 1464, kiedy Dziersław Lutyński poręczał za wdowę po nim, iż będzie żyć w pokoju z tym Stanisławem (ib. k. 305). Skwitowała w r. 1467 pasierba z dwóch kop groszy należnych każdego roku jej córkom (ib. k. 426). Nabyła od niego w r. 1469 za 400 grz. połowę wsi Gutowo (P. 1385 k. 50; I. Kal. 2 k. 79). Pozywała w r. 1474 Piotra i Beatę, matkę jego, wdowę po Michale z Gutowa (I. Kal. 2 k. 307v). Z pierwszej żony syn Stanisław, z drugiej córki: Dorota, Beata i Katarzyna, ktorym brat Stanisław w r. 1464 zobowiązał się uiścić każdej po 30 grz. (I. Kal. 1 k. 247v). Z nich, Katarzyna najprawdopodobniej w r. 1469 już nie żyła a wtedy Dorota i Beata kwitowały brata z dóbr rodzicielskich w Pabianowie, a towarzyszyli im przy tym Mikołaj "Bochnek" stryj i Jakub "Kiełbasa" z Tymieńca wuj (ib. 2 k. 89v). One obie w r. 1472 kwitowały Stanisława, dziedzica z Pleszewa, proboszcza uniejowskiego, z ich "babizny" po Fiemce z Gostyczny (ib. k. 211v, 221v).

Stanisław, syn Mikołaja i zapewne Grzymki, na połowie części we wsiach Gutowo i Pabianowo w r. 1467 oprawił 50 grz. posagu żonie Katarzynie (P. 1383 k. 194v), zas w r. 1469 oprawił jej na połowie swych dóbr w Pabianowie 30 grz. posagu (P. 1385 k. 52). Skwitowała t.r. męża z oprawy na Gutowie przeniesionej na Pabianowo. Asystował jej przy tym "brat pokrewny" Wincentego z Małego Karmina (I. Kal. 2 k. 83). Stanisław nie żył w r. 1522 (P. 1392 k. 456v). Córkami Stanisława były Anna i Katarzyna. Anna była w r. 1522 żoną Piotra Liczyńskiego (Lyczyńskiego) i wtedy połowę Pabianowa sprzedała za 300 grz. siostrze Katarzynie. Towarzyszli przy tej transakcji Szymon Złotkowski, miecznik kaliski, stryj i Piotr Wolicki, wuj (I. i D. Z. Kal. 2 k. 74). Katarzyna P-a od Jadwigi, Marty i Katarzyny, żony op. Mikołaja, uzdownika, mieszczanina jarocińskiego, córek dziersława Lutyńskiego, w r. 1524 nabyła części wsi Lutyni, dając w zamian folwark przy drodze z Brzeźnicy do Pabianowa i biorąc przy tym dopłatę 100 grz. (P. 1393 k. 45). Między r. 1519 a 1529 pozywała Jana Lipskiego z Jaruntowa o sumę 200 grz., którą ojciec Katarzyny, Stanisław zapisał był na Pabianowie swej siostrze Beacie (I. R. Z. Kal. 3 k. 394). Była potem Katarzyna żoną Stanisława Głoskowskiego, nie żyjącego już w r. 1506. Ona, "dziedzic" w Pabianowie, w r. 1529 swoje części w mieście Lutynia sprzedała za 100 grz. wyderkafem Janowi "Grzymkowi" Dobrzyckiemu w r. 1531 skwitowana (I. R. Z. Kal. 4 k. 59). Żyła jeszcze w r. 1532 (P. 1393 k. 487v). Zob. tablicę.

@tablica: Pabianowscy

>Pabierowska Bogumiła, żona Szymona Oczki, już nie żyjącego w r. 1635 (G. 80 k. 79v). Pabierowscy z Pabierowa w z. czerskiej byli h. Paprzyca.

>Pac h. Gozdawa, Kazimierz Michał hr. na Rożance i Dowspudzie, marszałek nadworny W. Ks. Litewskiego, kawaler maltański, komandor poznański i stwołowicki, na podstawie plenipotencji którego generalną administratorką dóbr komandorii poznańskiej była w r. 1715 Eleonora Leszczyńska, wdowa po Michale Miełońskim, podczaszym brzeskim-kuj. (P. 1149 I k. 82v).

>Pacanowscy, Paczanowscy z Pacanowic w pow. kal. Piotr z Pacanowic mąż Jadwigi w r. 1465 (P. 14 k. 41v). Wojciech P. jako "brat" asystował w r. 1522 przy transakcji córkom zmarłego Macieja Malczewskiego (P. 1392 k. 456v). Wojciech P., dziedzic w Pacanowicach, ojciec Mikołaja i Jana, mąż zmarłej Małgorzaty, dał w r. 1530 synowi Mikołajowi plac w Pacanowicach, gdzie stał dwór tej Małgorzaty, a to dla odbudowania przez Mikołaja tego dworu matki (I. i D. Z. Kal. 2 k. 174). Jednocześnie Mikołaj na połowie części Pacanowic, które mialyby mu przypaść po śmierci ojca, oprawił 40 grz. posagu żonie Reginie Jaroszewskiej, córce Mikołaja (ib.). Jan P. był mężem Jadwigi Stęgoskiej, córki Jana "Paska", a wdowy 1-o v. po Stanisławie Gackim, która uzyskaną od pierwszego męża oprawę na gaci w pow. pozn. sprzedała w r. 1543 wyderkafem za 300 zł węg. Jerzemu Latalskiemu, kasztelanowi lędzkiemu (P. 1395 k. 79v). Obaj ci bracia w r. 1545, juz po smierci ojca, wedle zobowiązania, które dał był tej jadwidze, oprawili jej 133 zł posagu na połowie Pacanowic (P. 1395 k. 207v). Jan i Jadwiga żyli jeszcze w r. 1561, kiedy ona swe odziedziczone po ojcu prawa do Bielejewa w pow. pyzdr. scedowała bratu Janowi Stęgoskiemu (Py. 31 k. 88v).

>Pacanowscy, Paczanowscy, z ziemi krakowskiej. Aleksy, juz nie żyjący w r. 1574, ojciec Anny, sługi Zofii Kuklinowskiej, wdowy po Macieju Polickim. Miała ona przez Jana Polickiego, podstarościego międzyrzeckiego, zastawione sobie dożywotnio za 100 grz. trzy ogrody z łąkami, i dwa domy w Międzyrzeczu, na co ewikcję uzyskała w r. 1574 (P. 923 k. 109v). Założono w r. 1575 vadium między Zofią z Kluklinowskich Policką i tą Anną z jednej strony, a Trojlem i barbarą Polickimi, "zniesławicielami", z drugiej (P. 926 k. 588v). Uzyskała w r. 1577 od Jana Polickiego dożywotnie użytkowanie części wsi Janowo w pow. pyzdr., nabytych od braci Krzesińskich (P. 929 k. 803; 1398 k. 736), zas w r. 1581 zastaw tych dóbr w sumie 200 zł długu (P. 936 k. 102). Kwitowała w r. 1581 Jakuba Sypniewskiego z 60 zł (ib. k. 32). Od jana Gotarda Polickiego w r. 1587 dostała dożywotnie użytkowanie dwóch kmieci w Janowie (P. 1400 k. 66v), do których intromisję uzyskała w r. 1578 (P. 950 k. 210, 214). Anna sumę 400 zł, za którą Jan Policki, sekretarz królewski, brat zmarłego Trojla P-go, zastawił jej swoje dobra, scedowała w r. 1587 Janowi Gotardowi Polickiemu (P. 948 k. 431). Od Jana Polickiego "Seniora", stryja Jana Gotarda, w r. 1589 uzyskała dożywotnie użytkowanie sołectwa we wsi Jankowo (P. 1400 k. 277), zas w r. 1590 sołectwo to wzięła w zastaw za sumę 200 grz. długu od Jana Polickiego "Seniora", wtedy już swojego męża (P. 953 k. 37). Jak się zdaje, już od r. 1574, kiedy to ze strony tego Polickiego poczęły sie świadczenia na jej rzecz, była jego nieślubną towarzyszką życia. Anna dobra swe położone kolo miasta Międzyrzecza, więc domek z ogrodem koło cmentarza kościoła parafialnego i ogród nad rzeką Obrą, zapisane jej przez męża, scedowała w r. 1592 Jerzemu Szlichtinkowi (P. 958 k. 278). Prawa swe do należności 100 zł od Feliksa Palędzkiego, nabyte od Jana Polickiego "Iuniora", scedowała w r. 1593 Magdalenie z Horechowicz, zonie tego Jana (P. 960 k. 241). Anna w r. 1597 była już wdową i kwitowała wówczas Andrzeja Mokronoskiego z 90 zł (P. 968 k. 1467v).

>Pacanowscy, Paczanowscy różni, a wśród nich mogli się znależć także i Pacynowscy. N. P-a, w r. 1581 żona Marcina Chłapowskiego. Andrzej, 24 XI 1626 r. szwagier i chrzestny syna Wojciecha Pawłowskiego "Kosmali" i jego żony Doroty (LB Droszew). Małżonkowie Krzysztof i Anna, zamieszkujący w Chrzanowie, rodzice Zofii, podawanej do chrztu 15 VIII 1632 r. przez Zofię P-ą (LB Kuczków). Jadwiga i jej mąż, Wojciech Gałęski, nie żyli już oboje w r. 1666. Katarzyna, w r. 1673 żona Andrzeja Górskiego. Elzbieta, w r. 1675 żona Stanisława Otuskiego. Jadwiga, w r. 1697 żona Jakuba Lasockiego. Marianna, w r. 1699 żona Stanisława Koliczkowskiego(!). Katarzyna i jej mąż Szymon Wisniewski, nie żyli juz oboje w r. 1724. Marianna poślubiła 5 II 1731 r. w parafii Janków Jana Malanowskiego. Wojciech wieś Przybysławice Mniejsze, za kontraktem z 10 IX 1732 r. sprzedał Władysławowi Umińskiemu, skarbnikowiczowi brzeskiemu-kujawskiemu, i w r. 1734 skwitował go z 200 zł prowizji od sumy 4.000 zł, posagowej swej żony Teresy Nowowiejskiej (I. Kal. 171/173 s. 81). katarzyna (Pacenowska), żona Józefa Zborzyńskiego, nie żyła juz w r. 1748. Dorota, licząca lat 50, zmarła w Robaszkowie i została pochowana 22 IX 1755 r. (LM Grzybowo). Aleksy, mający 25 lat, umarł w Nieczajnie i został pochowany 9 IV 1761 r. (LM Objezierze). Małżonkowie Wojciech i Katarzyna, rodzice syna Stefana, ur. w Miłosławiu 2 IX 1762 r. (LB Miłosław).

>Pacholewscy, z Pacholewa w pow. pozn. Abraham P. na połowie należnej mu z działów części w Pacholewie oprawił w r. 1474 100 kop groszy posagu swej żonie Małgorzacie (P. 1386 k. 13v). Jednocześnie od Jana Dąbrowskiego nabył wyderkafem za 116 grz. osiem łanów osiadłych w Dąbrowie w pow. kcyń. (ib.). Żył jeszcze w r. 1481 (P. 855 k. 115). Jego rodzonym bratem był Wincenty P. (ib.), który od Jana Borzysławskiego w r. 1476 nabył wyderkafem za 100 grz. siedem łanów osiadłych w Małych Sokolnikach pow. pozn. (P. 1386 k. 45v). Od katarzyny, wdowy po Piotrze Łoskuńskim, w r. 1477 nabył za 110 grz. oprawę jej na połowie wsi Łoskuń w pow. pozn. (P. 855 k. 55) i t.r. zapisał 100 grz. długu Katarzynie, córce tego Piotra Łoskuńskiego, a żonie Wojciecha Zaleskiego (ib. k. 61). Kupił od niej w r. 1478 za 100 grz. połowę wsi Łoskuń oraz połowę placu w Poznaniu koło kościoła Dominikanów (P. 1386 k. 93). Na swej połowie Pacholewa oraz na połowie jeziora we wsi Łoskuń w r. 1479 oprawił 200 grz. posagu żonie Dorocie (ib. k. 190). Działał w r. 1480 jako stryj i opiekun Mikołaja i Jana, synów zmarłego Tomasza Konotopskiego, dziedziców w Konotopie (P. 21 k. 104!). Wspomnianej wyżej Katarzynie, żonie Wojciecha Zaleskiego, zapisał w r. 1481 dług 100 grz. (P. 855 k 119), a był przez nią w r. 1483 kwitowany (ib. k. 139v). Na połowie Pacholewa i na trzeciej części Wojnowa w pow. pozn. w r. 1485 zapisał wyderkafem 12 grz. czynszu rocznego Katarzynie, żonie Jana Oleskiego (P. 1387 k. 31). Połowę wsi Łoskuń w r. 1485 dał Jakubowi i Wojciechowi, braciom rodzonym dziedzicom w Pruszczu w zamian za części miasta Czeszewa i wsi Rusiec w pow. kcyń. oraz za dopłatą 130 grz. i 10 i pół grz. (P. 1387 k. 32). Jednocześnie połowę Łoskunia wymienił z Jakubem Prusieckim na części w Czeszewie i Ruścu, które ów Jakub odziedziczył po śmierci Mikołaja Czeszewskiego (ib.). Był mężem Anny w r. 1486, kiedy części w Czeszewie i Ruścu, nabyte od Jakuba i Wojciecha, dał Janowi, Mikołajowi, Stanisławowi i Dorocie, dziedzicom w Czeszewie, synom i córce Marcina Izdbieńskiego, w zamian za trzecią część dóbr ich macierzystych w mieście i wsi Czeszewie, odziedziczoną po rodzonym wuju Mikołaju Czeszewskim (ib. k. 49v). Od Wojciecha Prusieckiego w r. 1488 nabył część w Czeszewie i Ruścu (odziedziczone po Mikołaju Czeszewskim), dając w zamian połowe wsi Łoskuń i dopłacając 130 grz. (P. 1387 k. 102). Wincenty P. czyli Czeszewski na swej części w Pacholewie w r. 1499 zapisał półtorej grz. czynszu rocznego za 18 grz. wyderkafu ks. Tomaszowi Noskowskiemu, kanonikowi Fary w Poznaniu, jak też owej prebendzie (P. 1389 k. 25v).

>Pachocki(?) "urodzony" Aleksander, chrzestny 9 VII 1681 r. (LB Droszew).

>Pacynowscy, Paczynowscy, Pacinowscy z Paczynowic (Pacynowic) w pow. kaliski, wsi należącej do parafii miasta Kalisza, dziś nie istniejącej. Do połowy XVII w. pisani wyłącznie Paczynowskimi, ale już w końcu XVII w. i potem tylko Pacynowskimi. Stanowili kilka odrębnych rodzin. Uruski daje P-im h. Korab, nie wiem na jakiej podstawie. Wit z Paczenic(!) od Przecława z Chełstowa w r. 1434 kupił za 51 grz. czwartą część Paczynowic (P. 1378 k. 6v). Wysław, Wyszek z Pacynowic wspomniany w r. 1441 (Py. 11 k. 196v). Sumę 42 grz. i prawa nabyte mna nim i jego dzieciach Paweł z Głowczyna w r. 1442 cedował Jakuszowi z Podlesia (Gr. Kal. 150 k. 136). Żył chyba jeszcze w r. 1444 (I. Kal. 3 k. 75; 4 k. 15), nie żył w r. 1448 (ib. 4 k. 57). Synowie jego: Mikołaj, Wincenty i Piotr. Były i córki, ale ich imion nie znam. Z synów, Wincenty, bezpotomny, żył w r. 1444 (I. Kal. 4 k. 15), a o jego głowę w r. 1445 godzono brata Piotra z Siechną, wdową po Szymonie z Pacynowic (ib. 3 k. 151v). Piotr Wyszkowicz, w r. 1443 niedzielny z bratem Mikołajem (P. 1379 k. 55), mąż Jadwigi z Głowczyna, córki Bartłomieja Glowczyńskiego, wdowy 1-o v. po Marcinie ze Strzedzewa (I. Kal. 3 k. 139v), zapisał w r. 1444 żonie Jadwidze na połowie części Paczynowic 40 grz. rocznego czynszu (P. 1379 k. 44). Pozwany w r. 1444 o rany przez Świąchnę, wdowe po Wojciechu P-im (I. Kal. 3 k. 75). Chciał w r. 1445 uiścić 20 grz. bratu Mikołajowi (ib. k. 114). Był w r. 1445 opiekunem swych sióstr (ib. k. 133v). Był wraz z żoną t.r. pozywany przez brata Mikołaja i bratowa Dorotę (ib. k. 195). Skwitowany t.r. przez tego brata ze sprawy o poranienie (Py. 11 k. 260). Pozwany w r. 1446 przez bratową Dorotę (I. Kal. 3 k. 202v), a 1453 przez Macieja niegdy z Russowa, obecnie z Pacynowic (Gr. Kal. 5 k. 18v). Wraz z Marcinem, bratankiem po zmarłym bracie Mikołaju, kwitował w r. 1464 Mikołaja ze Sławska z 200 grz., które zmarły ojciec Wyszek zapisał był na wsiach Stara i Nowa Wola Marcinowi ze Sławska, wojewodzie kaliskiemu, dziadowi Mikołaja (I. Kal. 1 k. 310v). Żona Piotra, Jadwiga wraz ze swym niedzielnym synem, zrodzonym z pierwszego męża, Stanisławem ze Strzedzewa w r. 1466 zapisała wyderkafem na części wsi Głowczyno sumę Barbarze, wdowie po Pawle z Głowczyna, obecnie żonie Macieja z Bogusławic (Py. 14 k. 58v). Piotr część Paczynowic w r. 1467 sprzedał Janowi(?) Szadkowskiemu (P. 1383 k. 282v). Jadwiga części rodzicielskie w Głowczynie p. pyzdr. w r. 1471 sprzedała za 60 grz. ks. Piotrowi Rogaskiemu cz. Podleskiemu, proboszczowi w Koźminie (P. 1385 k. 123; Py. 14 k. 258). do których to części intromitował się on w r. 1473 (Py. 14 k. 258). Oboje małżonkowie byli w r. 1475 godzeni przez arbitrów z Wojciechem z Pleszewa (I. Kal. 2 k. 11v).

Mikołaj "Wyszek", "Wyszkowicz", "Mirak", syn Wyszka, godzony w r. 1441 przez arbitrów z Siechną, wdowa po Szymonie z Paczynowic (Py. 11 k. 196v). Wraz z bratem niedzielnym Piotrem części w Paczynowicach w r. 1443 wymienił z Bieniaszem z Buszkowa za części Pioruszyc, dopłacając 30 grz. (P. 1379 k. 55). Jednocześnie Mikołaj część Pioruszyc wymienił z Wojciechem z Drachowa na częśc Drachowa, dopłacając 50 grz. (ib.). Na połowie części w paczynowicach w r. 1444 oprawił 80 grz. posagu żonie Dorocie (ib. k. 25). Wspomniana żona Dorota uzyskała w r. 1445 intromisję do dóbr w Paczynowicach Piotra, brata męża (I. Kal. 3 k. 133v, 195). Niedzielni z bratem Piotrem, strygę zwaną "Czyrnidła", od granicy Sulęcina do granicy Grodziska, w r. 1448 sprzedał za 60 grz. Adamowi z Lenartowic. Tej sprzedaży dokonał już właściwie jego zmarły ojciec Wyszek (I. Kal. 4 k. 57). Nie żył już Mikołaj w r. 1464 (ib. 1 k. 310v), a synami jego byli: Michał, Marcin i Wojciech. Tym trzecim braciom Piotr z Pieruszyc w r. 1475 zobowiązał się sprzedać wyderkafem za 30 grz. trzy i pól łanów pustych oraz połowę łana osiadłego w Pieruszycach pow. kal. Michał "Mirak", jak się zdaje, żył jeszcze w r. 1482 (ib. 3 k. 86v). Marcin w r. 1464 występował obok stryja (I. Kal. 1 k.310v). Zwany też "Mirakiem", kwitował w r. 1482 Piotra z Pioruszyc z 30 grz. za cztery łany w Pioruszycach (ib. 3 k. 86v). Od Katarzyny, wdowy po Janie z Paczynowic, kupił w r. 1483 za 80 grz. dwa łany osiadłe i połowę łanu pustego "Chromińskiego" w Pioruszycach (P. 1386 k. 186). Tenże Marcin "Mirak" swoją część w Pioruszycach w r. 1494 sprzedał za 80 grz. Marcinowi Pioruskiemu (P. 1383 k. 7).

Wojciech P., mąż Doroty, której Jakub Chwałkowski, w r. 1445 zeznał sumę 42 grz. (Kośc. 17 s. 669). Inny Wojciech P. nie żył juz w r. 1445, kiedy wdowę po nim Świętochnę arbitrzy godzili z Piotrem, synem Wyszka z Paczynowic (I. Kal. 3 k. 151v). Mikołaj i Maciej, bracia z Buszkowa(!) w r. 1454 zobowiązali się część Paczynowic i Grabowic sprzedać Mikołajowi z Pleszewa, chorążemu kaliskiemu (Gr. Kal. 5 k. 142). Siechna, wdowa po Szymonie z Paczynowic, dała t.r. temu Mikołajowi z Pleszewa intromisję do zastawionych mu części Paczynowic i Grabowie (Gr. Kal. 5 k. 154v). Maciej P., dziedzic w Russowie, nie żył już w r. 1457, kiedy jego syn Wit, bratanek Elżbiety, zony Mikołaja z Rudy, wspólnie z nią cztery łany w Russowie sprzedał za 45 grz. Piotrowi, sołtysowie z Russowa (P. 1383 k. 287). Wojciech z Paczynowic w r. 1463 wuj rodzony Doroty, żony sław. Michała Elbranta ze Słupcy, i Korduli, żony sław. Klemensa z Konina, sióstr z Brykcewic (Brzyszczewic) w pow. pyzdr. (ib. k. 183). Jan i Mikołaj z Paczynowic dokonywali w r. 1471 działów dóbr ojczystych i macierzystych (I. Kal. 2 k. 195v). Jakub, syn zmarłego Marcina z Paczynowic, intromitowany był w r. 1474 do swej ojcowizny, t.j. czterech łanów wolnych w Russowie, które w czasie jego długiej nieobecności w kraju zajął bezprawnie op. Piotr Schoidniak (I. Kal. 2 k. 307v). Za niego i za jego siostrę Małgorzatę ręczyli temu op. Piotrowi Siedmakowi(!) z Russowa Piotr z Poniatowa z matką Barbarą z Sulisławic, iż mu uwolnią cztery łany roli we wsi królewskiej Russowo (ib. k. 358). Jan z Paczynowic, mąż Katarzyny z Pieruszyc, która w r. 1477 od Mikołaja z Nowejwsi kupiła za 60 grz. częśc w Pieruszycach (P. 1386 k. 81). Oboje małżonkowie występowali w r. 1480 (I. Kal. 3 k. 41v). Katarzyna, żona Jana niegdy P-go, skwitowana w r. 1483 z 6 grz. przez Jana i Wojciecha, synów smarłego Mikołaja z Suchej (ib. k. 181). Była juz wdową, kiedy t.r. dwa łany osiadłe i połowę pustego "Chromińskiego" w Pieruszycach sprzedała za 80 grz. Marcinowi P-mu (P. 1386 k. 186). swą ojczystą część w Pieruszycach oraz część, którą w Prusinowie pow. kal. odziedziczyła po rodzonym stryju Stefanie Prusinowskim, w r. 1485 sprzedała za 60 grz. komuś, czyje nazwisko w akcie wydarte (P. 1387 k. 35). od stryja Jana Prusinowskiego wraz ze swą siostrą Dorotą, żoną Jana z Kuchar Rycerskich, kupiła w r. 1486 za 300 grz. część w Prusinowie (ib. k. 45). Uzyskała w r. 1491 intromisję do pięciu łanów w Pieruszycach kupionych od Mikołaja z Nowejwsi (I. Kal. 4 k. 137v). Bogumiłowi Wiotszyńskiemu w r. 1495 dała dwa i pół łanów w Pieruszycach w zamian za jego część w Sulęcinie pow. kal. (P. 1383 k. 59). Wojciech, dziedzic w Pacyznowicach, od Macieja Prusinowskiego w r. 1498 wziął w zastaw za 5 grz. pół łana siadłego w Prusinowie (I. Kal. 5 k. 21).

Wojciech P., syn Mikołaja, na swej połowie w Paczynowicach oprawił w r. 1518 posag 40 grz. żonie swej Małgorzacie, córce Jana Paczynowskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 49v). Drugą zoną tego Wojciecha była między r. 1519 a 1529 Katarzyna Jedlecka, córka zmarłego Jakuba, która w tym okresie kwitowała swego vrata Wojciecha Jedleckiego z dóbr rodzicielskich w Jedlcu pow. kal. (I. R. Z. Kal. 3 k. 229). Na połowie części Paczynowic, wolnych od oprawy pierwszej zony, w r. 1533 oprawił tej drugiej 20 grz. posagu (Py. 23 k. 109v). Wspólnie z synami, Mikołajem, Błażejem i janem, w r. 1537 sprzedał wyderkafem za 17 grz. Agnieszce Russockiej, wdowie po Janie Suchorzewskim, części tamże (I. i D. Z. Kal. 6 k. 318). Żonie zaś w r. 1539 raz jeszcze oprawił 20 grz. posagu na połowie Paczynowic (ib. k. 340). Synami z pierwszej żony byli: Mikołaj, Błażej i jan, z drugiej Maciej. O Mikołaju i Janie niżej. Błażej wspomniany w r. 1528 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 133). Występował w r. 1539 jako stryj Cezaryny (Cesarea?) Przytuckiej, żony Marcina Koterbskiego (ib. 6 k. 330v). Niewątpliwie tego to Błażeja, nie żyjącego już w r. 1612, syn Mikołaj kwitował wtedy ze 100 zł Bartłomieja P-go, syna Jana, który wypadłby mu bratem stryjeczno-rodzonym (I. Kal. 78 s. 890). Maciej, syn Wojciecha i Jedleckiej, wspomniany w r. 1546 obok braci (Kal. 9 k. 419), zobowiązał sie w r. 1550, iż resztę z połowy swych dóbr rodzicielskich w Paczynowicach sprzeda za 25 grz. Janowi P-mu, swemu bratu z jednego ojca, zaś od owego Jana uzyskał wtedy zobowiązanie sprzedania wyderkafem za 12 grz. połowy pustki Sulęcino w pow. kal. (Kal. 12 s. 331). Całą swą część w Paczynowicach z przyległościami sprzedał t.r. za 12 grz. braciom swym Janowi i Mikołajowi P-im (Py. 31 k. 12v). Część w Jedlcu, odziedziczoną po Janie "Bumbaju" Jedleckim a trzymaną teraz przez Jana Wilczkowskiego, sprzedał w r. 1556 za 200 zł temuż Wilczkowskiemu (P. 1396 k. 400). Żył jeszcze w r. 1558 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 508).

1. Mikołaj, syn Wojciecha i Małgorzaty P-ej, wspólnie z bratem Błażejem części ich w Sulęcinie wymienił w r. 1528 z Janem Sobockim, dziedzicem w Lenartowicach, na jego część Sulęcina (I. i D. Z. Kal. 2 k. 133). Niedzielny w Paczynowicach z bratem Janem, popadłszy w spór z nim, obrał w r. 1544 na superarbitra Wojciecha Marszewskiego (Kal. 7 k. 367). Wraz z braćmi, Janem i Maciejem, w r. 1546 skwitowany przez Marcina i Stanisława, braci Lipskich, z racji "pracowitego" Marcina Wolnego, poddanego zbiegłego z Rokutowa do Paczynowic (Kal. 9 k. 419). Żył jeszcze w r. 1550 (Py. 31 k. 12v). Z nieznanej mi żony pozostawił córki, dziedziczki w Paczynowicach i Sulęcinie. Spośród nich, Anna była w latach 1557-1564 żona Macieja Skałowskiego, wdowa w latach 1574-1584. Agniueszka za Kasprem Kotarbskim, nie żyła już w r. 1588. Mężowie Anny i Małgorzaty, Sokolnicki i Skałowski w r. 1557 dokonali między sobą podziału części Paczynowic i pustki Sulęcino (Kal. 22 k. 451). Siostry, Sokolnicka i Skałowska, dokonały między sobą wymiany gruntów w paczynowicach w r. 1558 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 508). Sokolnicka swoje części Paczynowic i pustki Sulęcino sprzedała w r. 1570 za 600 zł Janowi Suchorzewskiemu Bartoszewicowi (R. kal. 3 k. 270v). Skałowska swe części w tychże dobrach w r. 1574 sprzedała temuż Suchorzewskiemu za 650 zł (ib. 4 k. 178). Dzieci nie żyjącej już Kotarbskiej swoje części Paczynowic i Sulęcina sprzedały w r. 1588 za 1.100 zł synom zmarłego Jana Suchorzewskiego (ib. 6 s. 10). Kaspra Kotarbskiego w r. 1582 kwitowała z 500 zł Eufemia P-a, żona Jana Tokarskiego cz. Kurowskiego (I. Kal. 48 s. 617). Może więc ta Eufemia zamężna Tokarska, wdowa w latach 1602-1604, nie żyjąca już w r. 1609, była też córką Mikołaja P-go?

2. Jan, syn Wojciecha i Pacynowskiej, wspomniany w r. 1537 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 318), niedzielny w r. 1544 z bratem Mikołajem (Kal. 7 k. 367), wuj w r. 1545 Zofii Jedleckiej, żony Jana Pioruskiego (I. i D. Z. Kal. 6 k. 390v). Na swoich połowach Paczynowic i Sulęcina w r. 1545 oprawił żonie swej Jadwidze Stęgoskiej 300 zł posagu (Py. 23 k. 173v). Od brata Macieja w r. 1550 uzyskał zobowiązanie sprzedania za 25 grz. połowy jego dóbr rodzicielskich w Paczynowicach, sam zaś zobowiązał się sprzedać mu wyderkafem za 12 grz. połowę pustki Sulęcina (Kal. 12 s. 331). Z bratem Mikołajem t.r. od tegoż Macieja kupił za 100 grz. jego części w Paczynowicach (Py. 31 k. 12v). Części Sulęcina w r. 1557 zobowiązał się na trzy lata sprzedać wyderkafem Maciejowi Skałowskiemu (Kal. 22 k. 470). Wraz z synami, Andrzejem i Adamem, pozywany był w r. 1567 przez bratanicę Annę Sokolnicką i jej męża o napadnięcie ich w Paczynowicach w polu (Py. 106 k. 152). Kmieci z Paczynowic, t.j. Mielarza, Rudzika i połowę(!) Liska oboje z żoną w r. 1568 zastawili za 250 zł Wojciechowi Marszewskiemu (Kal. 34 s. 462). T.r. żona Jadwiga umarła z ran zadanych jej w czasie napadu przez Jakuba Skrzypińskiego i jego wspólników. Wizji ciała dokonano 3 IX w czasie pogrzebu w kościele w Pleszewie (Kal. 34 s. 1355). Jan części Paczynowic i pustek Sulęcino i Grabowice w r. 1589 rezygnował synom swym, Adamowi i Bartłomiejowi (R. Kal. 6 s. 245). Nie zył już w r. 1592 (I. Kal. 59 s. 924). Synowie: Andrzej, Adam, Bartłomiej, o którym niżej. Córka Róża, w r. 1592 żona Błażeja Gałęskiego "Piotruszki", może identyczna z Różą w latach 1600-1618 żoną Mikołaja Poklękowskiego. Byłby to jej drugi mąż. Andrzej i Adam w r. 1568 skarżyli Skrzypińskiego o zabicie matki (Kal. 34 s. 1355). Adam jak wiemy, żył jeszcze w r. 1589.

Bartłomiej, syn Jana i Stęgoskiej, uzyskał w r. 1589 od ojca wraz z bratem Adamem rezygnację częsci w paczynowicach oraz w pustkach Sulęcino i Grabowiec (R. kal. 6 s. 245). Na połowie swej części tych dóbr w r. 1591 oprawił 500 zł posagu żonie Annie Stęgoskiej, córce Pawła i Elżbiety Suchorzewskiej (R. Kal. 6 s. 579, 670), żyła jeszcze w r. 1592. Bartłomiej był w r. 1592 kwitowany przez siotrę Różę zamężną Gałęską z 200 zł zapisanych jej przez ojca (I. Kal. 59 s. 924). Skwitowany w r. 1611 ze 100 zł przez córkę Annę zamęzną Zdzenicką (ib. 77a s. 36). Zapisywał w r. 1612 dług 110 zł Stanisławowi Wojsławskiemu (ib. 78 s. 891). W imieniu dzieci zrodzonych z pierwszej żony Anny Stęgoskiej, już zmarłej, kwitował w r. 1616 z 90 zł Wojciecha Zawadzkiego, dziedzica Skrzypna (I. Kal. 82 s. 1007). części Pacynowic oraz pustek Grabowic i Sulęcina w r. 1618 sprzedał za 4.800 zł katarzynie z Rusocic, wdowie po Andrzeju Suchorzewskim (Py. 47 k. 275). T.r. już nie żył (I. Kal. 84 s. 1021). Miał i drugą żonę, której nie znam. Synowie: Stanisław (niewątpliwie z pierwszej), Jan, Krzysztof, Wojciech i Bartłomiej (zapewne z drugiej). Z córek, Zofia, w latach 1610-1612 żona Tomasza Wojcickiego, Anna, w latach 1611-1619 żona Jerzego Zdzienickiego zwanego "Mieczko" lub "Siekiel", wdowa w r. 1624, nie żyjąca już w r. 1644, obie niewątpliwie z pierwszej żony. Z drugiej chyba Małgorzata, w latach 1638- 1652 żona Piotra Gostkowskiego.

1) Stanisław, syn Bartłomieja i Stęgoskiej, żeniąc się w r. 1612 z Anną Dzierzbińską, córką Wojciecha, na krótko przed ślubem dostał 21 II od jej ojca zapis 1.200 zł jako posag i wyprawę (I. Kal. 78 s. 160; R. Kal. 8 k. 220). Od Jana Wyszkowskiego w r. 1618 kupił za 2.500 zł częsci Pieruszyc w pow. kal. (I. i D. Z. Kal. 28 k. 332v). Żonie w r. 1619 na połowie swych dóbr w Pieruszycach oprawił 1.200 zł posagu (R. Kal. 9 k. 243). Części Pieruszyc, kupione od Wyszkowskiego, sprzedał w r. 1623 za 3.000 zł Wojciechowi Korzbokowi Zawadzkiemu (I. i D. Z. Kal. 28 k. 426). Nie żył juz w r. 1633, kiedy występowały jego córki, Jadwiga, Zofia i Dorota (I. Kal. 99b s. 1418). Owdowiała Anna w r. 1635 zapisała zięciowi, Maciejowi Jaroszewskiemu, dług 200 zł (Py. 146 s. 61, 62). Z córek, Jadwiga, jeszcze niezamęzna w r. 1636 (I. Kal. 102 s. 1032), była w latach 1638-1644 żoną Wojciecha Gałęskiego "Wacławka", wdowa w r. 1645, już nie żyła w r. 1647. Zofia, niezamężna w r. 1633, w latach 1635-1666 żona Macieja Jaroszewskiego cz. Szetlewskiego "Karasia", wdowa w r. 1675, nie żyła juz w r. 1694. Dorota, niezamęzna w r. 1636 (ib.), chyba identyczna z Dorotą, w r. 1649 żoną Jakuba Przybysławskiego.

2) Jan, syn Bartłomieja, skwitowany w r. 1633 przez brata Bartłomieja (I. Kal. 99b s. 1325). Wraz z bracmi a także w imieniu córek zmarłego brata Stanisława w r. 1633 skwitował jadwigę z Bużenina, wdowę po Wiktorynie Kotlińskim, oraz jej synów z 1.000 zł na poczet 4.000 zł zapisanych przez Wiktoryna zmarłemu Bartłomiejowi P-mu )ib. s. 1418). Żonie swej, Małgorzacie Mańkowskiej, córce Andrzeja i Katarzyny Strzałkowskiej, w r. 1633 oprawił 1.760 zł posagu (P. 1417 k. 763). Oboje w r. 1634 wyznaczyli plenipotentów do traktowania z bracmi Mycielskimi (Py. 146 s. 38). Drugiej swej żonie, Barbarze Jarosławskiej, córce Jana, w r. 1641 oprawił na połowie dóbr 1.200 zł posagu (Py. 63 k. 16), z której to sumy, jako swej ojczystej i macierzystej, skwitowała ona jednocześnie ojca (ib. k. 17). Jan asystował w r. 1643 przy dokonywaniu zapisu swej rodzonej bratanicy po bracie Stanisławie, Jadwidze zamężnej Gałęskiej (R. Kal. 13 k. 47). Od Tomasza Trąmpczyńskiego w r. 1644 kupił za 6.500 zł części Miniszewa w pow. kal. (ib. k. 136v). Sumę 3.600 zł zapisaną przez Jana Żychlińskiego cedował w r. 1652 Stanisławowi Twardowskiemu w posagu za swą córką Jadwigą (I. Kal. 118 s. 926). Z żoną spisywał w r. 1654 wzajemne dożywocie (R. Kal. 14 k. 409). Sumy zapisane sobie przez Mariannę z Zawady, wdowe po Marcinie Rydzyńskim, podsędku ziemskim wschowskim, cedował w r. 1661 Franciszkowi Tworzyjańskiemu (I. Kal. 125 s. 1071). Trzecią żoną była w r. 1659 Magdalena Kierzyńska, córka Andrzeja, której wtedy oprawił posag 1.000 zł. Był dziedzicem części w Miniszewie. Wraz z tą żoną w r. 1661 kwitował Stanisława Gałczyńskiego z rocznej prowizji od 750 zł, t.j. połowy sumy oryginalnej 1.500 zł, zapisanej Magdalenie i jej siostrze, pannie Elżbiecie Kierzyńskiej, przez Gałczyńskiego (I. Kal. 125 s. 1089). Części Miniszewa w r. 1674 sprzedał za 6.000 zł zięciowi Jamnowi Skrzypińskiemu, zaś żonie oprawę posagu 1.000 zł dał na połowie dóbr (R. kal. 15 k. 373, 375). Nie żył już w r. 1676, kiedy owdowiała Magdalena uzyskała od Wojciecha Malczewskiego, podsędka ziemskiego i surrogatora grodzkiego wschowskiego, zapis 2.000 zł długu (Kośc. 305 k. 790), zas córce Annie mąż Skrzypiński oprawił 1.500 zł posagu (R. Kal. 15 k. 550v). Magdalena w r. 1677 zawierała z Wojciechem Kierzyńskim kontrakt pod zakładem 1.500 zł (I. Kal. 138 s. 1079). Od Jana Wojsławskiego (wedle zobowiązania danego przez jego przyrodniego brata Jakuba Obrębskiego) w r. 1692 kupiła za 2.150 zł części we wsi Mroczki M. w pow. kal., dziedziczne obu tych braci (I. Kal. 149 s. 205). Nie żyła już w r. 1695 (ib. 152 s. 445). Córka Jadwiga, urodzona może z pierwszej żony, w latach 1652-1661 żona Stanisława ze Skrzypny Twardowskiego, nie żyła juz w r. 1667. Zapewne też z pierwszej żony pochodziła Katarzyna, w latach 1654-1687 żona Stanisława Gałczyńskiego, wdowa w latach 1690-1698, nie żyjąca już w r. 1700. Z jarosławskiej były córki: Anna, w latach 1674-1690 żona Jana Skrzypińskiego, nie żyjąca już w r. 1718, Marianna, w r. 1692 żona Stanisława Koszkowskiego. Z Kierzyńskiej syn jan i córka Zofia, w latach 1690-1694 żona Marcina (Marcjana) Chociszewskiego.

Jan, syn Jana i Kierzyńskiej, w r. 1682 zawierał z Dorotą Sokołowską, wdową po Stefanie Złotnickim, kontrakt o wieś Złotkowy pod zakładem 2.000 zł (I. Kon. 63 k. 589). Zapewne już wtedy był mężem jej córki Zofii Złotnickiej, której w r. 1684 oprawił posag 1.500 zł (I. Kal. 142 k. 333v). Oboje małżonkowie części we wsi Mroczki w r. 1690 zastawili za 3.500 zł Stanisławowi Bujnowskiemu i Annie z Mielęckich (I. Kal. 146 s. 161). Części tej wsi, wedle zobowiązania z r. 1694, Jan sprzedał w r. 1695 za 6.500 zł szwagrowi Marcjanowi Chociszewskiemu i swej siostrze Zofii (ib. 152 s. 445). Części wsi M. Mroczki w r. 1706 zastawił za 2.000 zł Janowi Zdzenickiemu i żonie jego Mariannie Chociszewskiej (ib. 157 s. 83; 158 s. 216). Kwitował się w r. 1720 z Wawrzyńcem Rowińskim z kontraktu zastawu tych dóbr (ib. 161 s. 313). Syn Jan.

Jan, syn Jana i Złotnickiej, ur. ok. r. 1686, posesor części wsi Sadowo Pańskie, mąż Katarzyny Sulmierskiej, nie zyjącej juz w r. 1741 (I. Kon. 77 k. 209). Od zięcia Stanisława Zdzenickiego, dziedzica części Zdzenic w pow. kon., uzyskał w r. 1758 zapis 200 zł (ib. 79 k. 90v). Miał juz ok. 80 lat, kiedy w r. 1766 jako spadkobierca matki oraz ciotek, Konstancji z Złotnickich, żony Mikołaja Strzały, Barbary z Złotnickich Wolińskiej, Marianny z Złotnickich Potockiej, jak też brata cioteczno-rodzonego ks. Andrzeja Potockiego, kanonika krakowskiego, dla windykowania spadku po nich dawał plenipotencję swym synom, Wawrzyńcowi i Franciszkowi (ib. 80 k. 39). Umarł między r. 1768 a 1774 (ib. k. 151v, 285v). Synowie: Franciszek, Wawrzyniec i Jakub. Z córek, Marianna, w latach 1750-1774 żona Wawrzyńca Porzyckiego, nie żyła już w r. 1787. Franciszka, w r. 1774 "panna dojrzała" (ib. k. 285v). Helena, w r. 1758 żona Stanisława Zdzenickiego, nie żyła już w r. 1768. Spośród synów, Franciszek był w r. 1756 plenipotentem swej siostry Porzyckiej (ib. 79 k. 33v). T.r. mąż Weroniki Jaraczewskiej, córki Jana i Marianny Żerońskiej (P. 1319 k. 99v). Był w r. 1768 pełnomocnikiem brata Jakuba do sprawy o spadek po siostrze Helenie Zdzenickiej (I. Kon. 80 k. 151v). W imieniu własnym oraz sióstr, Marianny zamężnej Porzyckiej i panny Franciszki w r. 1774 kwitował Franciszka i Sebastiana, synów zmarłego Stanisława Zdzenickiego, z sumy 200 zł zapisanej ojcu (ib. k. 285v). W imieniu swoim i żony kwitował w r. 1781 Stanisława Trąmpczyńskiego, wojskiego kaliskiego i surogatora grodzkiego gnieźnieńskiego, dziedzica Ruchocina, z 1.137 zł (G. 108 k. 48v).

3) Krzysztof, syn Bartłomieja, wspomniany w r. 1633 (I. Kal. 99b s. 1325, 1418), mąż Anny Turskiej czyli Jaroszewskiej, córki Wojciecha i Jadwigi Dzierzbińskiej, która to Anna w r. 1636 części po rodzicach w Tursku W. sprzedała za 1.400 zł Kasprowi Turskiemu czyli Tomickiemu (R. kal. 11 k. 734). Oprawił jej wtedy na połowie dóbr 800 zł posagu (ib. k. 735v). Wraz z tą żona w r. 1636 zawierał z małżonkami, Stanisławem Pawłowskim i Katarzyną Tarzecką, kontrakt o dzierżawę wsi Pawłowo M. i Twory (I. Kal. 102 s. 706). Od Macieja Kęszyckiego oraz jego bratanic, Marianny i Jadwigi, w r. 1640 kupił za 2.350 zł ich części wsi Przybysławice (R. kal. 12 k. 142; 13 k. 67v). Te części Przybysławic sprzedał w r. 1643 za 4.000 zł Stanisławowi Kruszewskiemu (ib. 13 k. 65). Nie żył już w r. 1644, kiedy owdowiała Anna w imieniu swej córki Zofii mianowała plenipotentów (I. Kal. 110a s. 601).

4) Wojciech, syn Bartłomieja, wspomniany w r. 1633 (ib. 99b s. 1325), kwitował w r. 1634 Marcina Kurowskiego "Nyczka" ze 100 zł długu (Py. 146 s. 274), a w r. 1635 od Marcina Bogusławskiego uzyskał zapis 100 zł długu (ib. s. 431). Jako współspadkobierca ojca, w r. 1636 kwitował Kotlińskich, synów Wiktoryna (I. Kal. 102 s. 1032). Żona jego, Katarzyna Jaroszewska, córka Tomasza zwanego "Mały Maciek" i "Kurp", wdowa 1-o v. po Janie zasułtowskim, w r. 1638 kwitowała Stanisława Trąmpczyńskiego (Py. 148 s. 464). katarzyna ta części we wsiach Podbiele i Sztlewo "Szlacheckie" w pow. kon., nabyte od Jana Podbielskiego oraz cząstkę roli we wsi Podbiele, odziedziczoną po zmarłym Janie P-im, sprzedała w r. 1640 za 1.350 zł Stanisławowi Trąmpczyńskiemu (R. kal. 12 k. 190v). Oboje małżonkowie w r. 1645 kwitowali z 200 zł rocznej prowizji od sumy 1.000 zł braci Trąmpczyńskich (Py. 150 s. 243). Żyli jeszcze w r. 1649 (I. Kon. 53 k. 168).

5) Bartłomiej, syn Bartłomieja, w r. 1624 kwitował ze 100 zł Marszewskich, spadkobierców Chryzostoma (Krzysztofa?) Marszewskiego (I. Kal. 90b s. 2535). Mąz Jadwigi Mężyńskiej (Mężeńskiej), córki Stanisława, w r. 1636 dał zobowiązanie, iż po podniesieniu 1.000 zł jej posagu da na tę sumę oprawę (ib. 102 s. 679). Jadwiga t.r. kwitowała Stanisława Bogusławskiego z 1.200 zł, sumy zastawnej na Bogusławicach Gornych (I. Kon. 48 k. 275), i z 1.000 zł Adama Grodzickiego, kasztelana międzyrzeckiego, jako dziedzica Chylina i Głogowa (I. kal. 102 s. 1085). kwitował w r. 1643 małżonków Podbielskich ze 100 zł z zastawu częsci Szetlewa w pow. kon. (Py. 150 k. 37v). Oboje małżonkowie w r. 1652 byli kwitowani z pretensji przez rodzeństwo Gwiazdowskich (I. Kon. 53 k. 444v). Bartłomiej od sumy pieniężnej (snać juz nie był osiadłym?) winien był płacić podymnego, uchwalonego w r. 1652 w obozie beresteckim, 2 zł (Rel. Kal. 31a k. 260v). Asystował t.r. przy transakcji siostrze swej rodzonej Małgorzacie zamężnej Gostkowskiej (I. Kal. 118 s. 1305). Nie żył już w r. 1655, kiedy wdowę kwitował Wilibrord P. (ib. 121 s. 429). Kwitowała ona w r. 1665 z 600 zł Andrzeja Pogorskiego (ib. 126 s. 1011).

Żyła jeszcze 2 XI 1666 r. (LB Sowina), a już nie żyła w r. 1681 (I. Kal. 140 k. 187). Córka Teresa była 6 XI 1664 żoną Chryzostoma Kotarbskiego z Bogwiedz. Oboje żyli jeszcze 19 II 1682 r. Nie żyła ona w r. 1701. Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Pacynowscy 1

@tablica: Pacynowscy 2

Wojciech z Paczynowic Pacynowski, pisany też niekiedy z Russowa (w pow. kal.), nie żył już w r. 1444, kiedy wdowie po nim, Świąchnie (Swachnie) przysięgali Mikołaj i Piotr, bracia z Pczynowic, o których było już wyżej (I. Kal. 3 k. 63v). Pozywała t.r. o rany Piotra, syna Wyszka P-go (ib. k. 75). Od swej siostry przyrodniej, Siechny, wdowy po Szymonie z Paczynowic, w r. 1445 dostała folwark, kmiecia osiadłego na jednym łanie (koło folwarku wsi Broniszowic) oraz dwa ogrody w Paczynowicach (P. 1379 k. 121). Dwa łany, odziedziczone po siostrze, zobowiązała się w r. 1462, iż zrezygnuje synowi Maciejowi P-u, który z łanów miał siostrze Elżbiecie wypłacić 15 grz. (I. Kal. 1 k. 69). Dokonała w r. 1480 z tym synem podziału dóbr (ib. 3 k. 30).

Maciej P. z Russowa, syn Wojciecha i Świąchny, mąż Małgorzaty, córki Jana z Robakowic zwanego Kamblan, która w r. 1462 skwitowała z 30 grz. ks. Andrzeja Kamblana, bakałarza z Ciemierowa (I. Kal. 1 k. 69v). Łan w Russowie w r. 1466 sprzedał wyderkafem za 5 grz. Andrzejowi z Russowa (ib. k. 363v).

Maciej P. od Mikołaja, dziedzica w Jelitowie, i jego bratanka Mikołaja kupił w r. 1513 za 25 grz. części wsi Jelitowo, Wiewiórczyno i Szyjakowo (ta wieś dziś nieznana) w pow. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 21v). Część wsi Wielkie Gałąski w pow. kal. jednocześnie sprzedał za 16 grz. Maciejowi Baranowskiemu z W. Gałązek (ib. k. 22). Od Katarzyny i Zofii, córek Wacława Gałąskiego, w r. 1519 kupił za 16 grz. części w Jelitowie, Szyjakowie i Wiewiórczynie (ib. k. 61v). Na połowie swej części Jelitowa oprawił w r. 1520 posag 10 grz. żonie swej Katarzynie, córce Piotra Szczyrowskiego (ib. k. 68). Należał w r. 1547 do grona licznych pozwanych przez współdziedziców Szyjakowa o granice pomiędzy Szyjakowem a Jelitowem (I. i D. Z. Kal. 7 k. 284v). Nie żył już w r. 1558 (I. Kal. 23 s. 1133). Synowie jego: Franciszek, Wojciech i Maciej. Córka Anna, w r. 1558 żona Jana Radłowskiego.

1. Franciszek P., czasem zwany tez Jelitowskim, syn Macieja, z bratem niedzielnym Maciejem dziedzice w Jelitowie, pozywali w r. 1539(?) Wawrzyńca Jelitowskiego (I. D. Z. Kal. 7 k. 492). Wraz z niedzielnymi braćmi, Wojciechem i maciejem, znów w e. 1545(?) pozywał tego Wawrzyńcxa, który nie stanął i miał płacić osiem skojców winy (ib. k. 72). Mieli z nim bracia termin w r. 1547 (ib. k. 188, 307). Franciszek na połowie swych dobr w Jelitowie oprawił w r. 1555 sumę 25 grz. żonie Jadwidze Biegańskiej, córce Piotra (I. i D. Z. Kal. 6 k. 466). Skwitowany w r. 1558 z 20 grz. przez Małgorzatę Podkocką, wdowe po Wojciechu Ciechelskim (I. Kal. 23 s. 1025). Nie żył już w r. 1594 (I. i D. Z. Kal. 28 k. 25). Synowie: Jan, Marcin i Wojciech.

1) Jan P. cz. Jelitowskie, syn Franciszka i zapewne Biegańskiej, kwitował się wzajemnie z ran w r. 1567 z Anną Czachórską, żoną Wojciecha Jelitowskiego cz. P-go (I. Kal. 33 s. 505, 506). Na połowie części Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyna i Szyjakowa oprawił w r. 1577 posag 140 grz. żonie swej Annie Słaboszewskiej (Sławoszewskiej), wdowie 1-o v. po Walentym Gawłowskim (R. Kal. 4 k. 434v). Od jana Radłowskiego w r. 1584 kupił za 100 zł części Jelitowa i pustek Wiewiórczyna (ib. 5 k. 362v). części jelitowa i pustki Szyjakowo w r. 1588 sprzedał za 500 zł bratu Marcinowi (ib. 6 s. 66). Z drugą swą żoną, Anną Grabską, spisywał wzajemne dożywocie w r. 1588 (R. kal. 6 s. 95; I. kal. 70 k. 910v). Od swoich braci, Wojciecha i Marcina, kupił w r. 1594 za 100 zł części Bogucic, odziedziczone po stryju ich, Wojciechu P-im (I. i D. Z. Kal. 28 k. 25). Bratu Marcinowi sprzedał t.r. za 100 zł należącą do Jelitowa część pustki Wiewiórczyno (ib. k. 25v). Wraz z bratem stryjecznym, Janem P-im, części Bogucic, spadłe po stryju Wojciechu, w r. 1600 sprzedał za 550 zł Andrzejowi Boguckiemu (R. Kal. 7 k. 326v). Zapisał w r. 1602 dług 55 zł Walentemu Morawskiemu (I. Kal. 68 s. 751). Od małżonków, Macieja Biernackiego i Katarzyny Szczytnickiej, uzyskał w r. 1603 zapis 500 zł (Py. 131 k. 326) i jednocześnie trzeciej swej żonie, Jadwidze Biernackiej cz. Gorzyckiej, córce tegoż Macieja, dał zobowiązanie oprawienia 700 zł posagu (Py. 131 k. 326). Owa Jadwiga skwitowała w r. 1604 swego brata, macieja Biernackiego, z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 70 k. 420v), zas mąż t.r. oprawił jej 700 zł posagu (R. kal. 7 k. 676v). Skwitowany w r. 1604 wraz ze spadkobiercami swej drugiej żony z 313 zł przez Agnieszkę z Bunińskich Chwalęcką (I. kal. 70 k. 910v, 911). Od Adama Pierzchalskiego w r. 1608 nabył części w Bogucicach (R. kal. 1 k. 288v) i owe części w r. 1611 pod zakładem 80 zł rezygnował Andrzejowi Boguckiemu (ib. 8 k. 1v). Od Stanisława Łaszczyńskiego uzyskał w r. 1611 zobowiązanie sprzedania za 2.690 zł części wsi szczury w pow. kal. (I. Kal. 77a s. 620). Z zoną Biernacką w r. 1618 spisywał wzajemne dożywocie (R. kal. 9 k. 133v). Od brata Marcina dostał t.r. zobowiązanie zrezygnowania za 300 zł części Bogucic (I. kal. 84 s. 457). Żył jeszcze zapewne w r. 1619 (Py. 140 k. 1, 93v), nie żył w r. 1622 (I. kal. 88a s. 598). Jadwiga Biernacka nie żyła już w r. 1636 (ib. 102 s. 396, 1058). Synowie z Grabskiej: Wojciech, a może też Jerzy i Bartłomiej, z Biernackiej Dobrogost i Piotr. Ten Piotr, pogrobowiec, wspomniany w r. 1622 (ib. 88a s. 598). Wojciech, Jerzy i Dobrogost pozywali w r. 1619 Mikołaja Domaniewskiego, cześnika łęczyckiego, zabójcę ich brata Bartłomieja, o nieodsiedzenie zasądzonego przez dekret trybunału podziemia wieży pyzdrskiej (Py. 140 k. 1, 93v). O Jerzym, wspomnianym w r. 1619 (Py. 140 k. 1, 93v), żyjącym jeszcze w r. 1622 (I. kal. 88a s. 598), wiem jeszcze tylko to, że nie pozostawił potomstwa i nie żył w r. 1641.

(1) Wojciech, syn Jana i Grabskiej, jako współspadkobierca brata Bartłomieja kwitował w r. 1632 jego zabójcę Mikołaja Domaniewskiego, cześnika łęczyckiego, z 480 grz. (I. kal. 88a s. 598). Opiekę i administrację dóbr swych braci stryjeczno-rodzonych, Jerzego i Andrzeja, złożył po ich śmierci w r. 1631 (I. Kal. 97a s. 661). Od Marcina Wturkowskiego w r. 1636 uzyskał zapis długu 100 zł (ib. 102 s. 1062). Oprawę odziedziczoną po matce na wsi Szczury t.r. cedował małżonkom, Rafałowi Kaniewskiemu i Mariannie Pogorskiej (ib. s. 1171). Zapis 100 zł, uzyskany od Macieja Wysockiego, cedował w r. 1641 Janowi Mańkowskiemu (ib. 107a s. 13). kwitował w r. 1644 małżonków Dzięczyńskich z 735 zł (ib. 110a s. 765). Uzyskał w r. 1645 od Piotra Jaraczewskiego zapis 645 zł długu (I. Kon. 51 k. 402). bezpotomny, nie żył już w r. 1651 (ib. 53 k. 413), ale jeszcze figurował w spisie z r. 1652 płatników podymnego uchwalonego w obozie pod beresteczkiem jako opłacający 8 zł z siedmiu dymów w Przybysławicach Wielkich (Rel. Kal. 31a k. 257v).

(2) Dobrogost cz. Bonawentura, syn Jana i Biernackiej, wspomniany w r. 1619 (Py. 140 k. 1, 93v), dziedzic części w Szczurach, zaślubił w r. 1636 Katarzynę Rechniczównę (Rechnitz), córkę Andrzeja i Anny Kurowskiej, za którą od jej rodziców na krótko przed ślubem, 15 V, uzyskał w posagu zapis 800 zł (I. kal. 102 s. 396). Kwitował t.r. Łukasza Kęszyckiego z pretensji do wsi Szczury (ib. s. 1060) i t.r. zobowiązał się części owej wsi sprzedać za 3.200 zł małżonkom Bartłomiejowi Kaniewskiemu i Mariannie Pogórskiej (ib. s. 1189), czego dokonał w r. 1637 (R. kal. 11 k. 821v). Żonie w r. 1652 oprawił posag 800 zł (ib. 12 k. 385). Części w Jelitowie oraz w pustkach Wiewiórczyno i Szyjakowo sprzedał w r. 1644 za 100 zł Andrzejowi P-mu (ib. 13 k. 153v). kwitował w r. 1649 z zadanych sobie ran Andrzeja Choińskiego (I. Kal. 115 s. 156). Ożenił się powtórnie 15 XI 1650 r. z Marianną Kotarbską z Bogwidz (LC Sowina). Sumę 4.000 zł, odziedziczona po bracie Wojciechu a zapisaną temu bratu przez Ludwika Grodzieckiego, cedował w r. 1651 Andrzejowi Grodzieckiemu, staroście stawiszyńskiemu (I. Kon. 53 k. 413). tej drugiej żonie, Mariannie Kotarbskiej, córce Jana (i Barbary Wilczkowskiej?), zapisał w r. 1652 dług 1.000 zł (I. Kal. 118 s. 1004, 1006). Dla dzieci zrodzonych z pierwszej żony, Rachniczówny, jak również dla tych, którzy mieliby się narodzić z Kotarbskiej, w r. 1655 mianował opiekunów, a wśród nich Wojciecha Rechnicza (ib. 121 s. 457). Już w r. 1647 miał trzecią żonę, Mariannę Skaławską, która wtedy skwitowała z 88 zł długu Remigiana Domiechowskiego dziedzica Gęczewa (ib. 122 s. 614). Była ona córka Wojciecha i Anny Kruczyńskiej. Kwitowała 1660 r. tego Domiechowskiego z 1.220 zł (Ws. 59 k. 243v), zaś mąż t.r. oprawił jej posag 2.229 zł i 13 gr. (Ws. 208 k. 390v). Dobrogost od Jana Krzuckiego w r. 1660 kupił za 10.000 zł części w Jarosławicach i Jaskółkach (Rel. i I. Z. kal. 1c s. 145v). Marianna Skaławska jako spadkobierczyni siostry swej, panny Katarzyny, wraz z siostrą Teresą, żoną swego pasierba Władysława P-go, kwitowała w r. 1666 Remigiana Domiechowskiego, dziedzica Genczewa, z 550 zł z sumy oryginalnej 8.000 zł, zapisanej przez Domiechowskiego przy okazji sprzedaży tych dóbr przez Domiechowskiego ich zmarłej matce (I. Kal. 126 s. 410). Dobrogost jednocześnie zapisał żonie dług 200 zł (ib. k. 411). Nie żył już w r. 1673 (ib. 133 s. 124). Owdowiawszy Marianna Skaławska poszła 2-0 v. za Franciszka Przybysławskiego. Była wdową również i po tym drugim mężu, kiedy w r. 1681 zawierała kontrakt z Franciszkiem P-im (ib. 140 k. 214v). Juz nie żyła w r. 1700 (ib. 142 k. 637). Z pierwszej żony pochodzili syn Władysław i córka Jadwiga, chrzestna 11 XI 1674 r. (LB Sowina), o której w r. 1688 bracia nie wiedzieli, czy jeszcze żyje (I. kal. 146 s. 64), potem żona Jakuba Lasockiego, umarła między r. 1669 a 1724. Z drugiego małżeństwa córka Katarzyna, niezamężna, a spadkobiercy matki jej, Kotarbscy kwitowali w r. 1698 jej brata Stefana P-go, z sumy 1.000 zł zapisanych owej matce (ib. 153 s. 151 s. 31). Z trzeciej żony syn Stefan, w r. 1686 żona Franciszka P-go, o którym niżej.

a. Władysław, syn Dobrogosta i Rechniczówny, w r. 1661 zawierał kontrakt z małżonkami, Janem Skaławskim i Marianną Bartoszewską (ib. 125 s. 1233). Wraz ze swą żoną, Teresą Skaławską, córką Wojciecha i Anny Kruczyńskiej, siostrą swej macochy, spisywał w r. 1666 wzajemne dożywocie (R. kal. 2 k. 214v; I. kal. 126 s. 410). Żonie tej t.r. zapisał 200 zł długu (I. kal. 126 s. 413). Oboje małżonkowie w r. 1673 byli kwitowani przez Bogumiłę Szadokierską, wdowę po Wilibrordzie P-im, z prowizji rocznej od sumy 500 zł (ib. 133 s. 124). Władysław wraz z bratem Stefanem, wedle zobowiązania z r. 1686, części Przybysławic sprzedali w r. 1688 Zygmuntowi Korytkowskiemu (ib. 146 s. 64), ale w r. 1689 Władysław części Paczynowic dał bratu Stefanowi (ib. s. 532). Władysław w r. 1695 skwitowany przez Annę Dzierżanowską, wdowę po Janie P-im, 2-o v. żonę Wojciecha Jarząbkowskiego, i syna jej Krzysztofa P-go, z 500 zł cedowanych przez Bogumiłę, wdowę po Wilibrordzie P-im (ib. 152 s. 326). Oboje małzonkowie nie żyli już w r. 1700 (ib. 154 s. 196). Syn Wojciech. Córka Marianna, w r. 1699 uzyskała od ciotki Jadwigi, owdowiałej Lasockiej, cesję jej sumy posagowej na Przybysławicach (I. Kal. 161 k. 4141). Żona 1-o v. 1700 r. Jana Naramowskiego, 2-o v. Jana Wacława Dłuskiego, 30o v. wyszła w r. 1711 za Kazimierza Słupeckiego, 4-o v. była w latach 1719-1748 żoną Walentego Smardowskiego.

Wojciech, syn Władysława i Skaławskiej, mąż teresy Nowowiejskiej, córki Jana i Emerencji Borowskiej, której w r. 1700 oprawił 4.000 zł posagu (ib. 154 s. 196). Skwitowany t.r. przez siostrę Mariannę, zamężną Naramowską, z posagu zapisanego jej w r. 1699 sposobem długu (ib. s. 255). Dziedzic części Przybysławic M. w pow. kal., na połowie tej wsi w r. 1710 oprawił żonie posag 4.000 zł (ib. 157 s. 106). Przybysławice Mniejsze za kontraktem z 10 IX 1732 r. sprzedał Władysławowi Umińskiemu, skarbnikowiczowi brzeskiemu-kuj., i w r. 1734 skwitował go z 200 zł prowizji od sumy 4.000 zł posagu swej żony Teresy Nowowiejskiej (I. Kal. 171/173 s. 81). Nie żył już w r. 1745, kiedy owdowiala Teresa Nowowiejska kwitowała syna Wawrzyńca z sumy 1.000 zł, które jej był zapisał (G. 97 k. 784). Tę sumę, zapisaną przez syna w r. 1740 na części Grzybowa Rabieżyc w pow. gnieźn., cedowała w r. 1746 janowi Jeziorkowskiemu (G. 98 k. 51). Prócz syna Wawrzyńca był jeszcze syn Teodor, ochrzcz. 6 IV 1709 r. (LB raszków), zapewne zmarły wcześnie.

Wawrzyniec, syn Wojciecha i Nowowiejskiej, zaślubił 6 VIII 1739 r. katarzynę Gorkowską, wdowę 1-o v. po Wojciechu Drachowskim, dziedzicu części Grzybowa Rabieżyc (LC Grzybowo). Jeszcse przed ślubem, 15 VII uzyskał od niej zapis długu 1.200 zł na jej sumie posagowej 2.000 zł zapisanej na części Grzybowa Rabieżyc (G. 97 k. 372). Oboje małżonkowie w r. 1746 części tej wsi zastawili Janowi Jeziosrkowskiemu (G. 98 k. 49). Drugą żoną Wawrzyńca była Marianna Wierzbińska, wraz z którą w r. 1748 kwitowali się z tym Jeziorkowskim, posesorem części Grzybowa (P. 1291 k. 221v). Wawrzyniec w r. 1751 w imieniu własnym, syna Wojciecha i córki Teresy, zrodzonych z pierwszej żony, kwitował Jeziorkowskiego z 250 zł (G. 98 k. 484). W imieniu tych swoich dzieci kwitował w r. 1754 z sum Katarzynę Stroińską, wdowę po Franciszku Brodnickim, byłą zastawną posesorką Gulczewa Boboleckiego i Dominikowego (G. 98 k. 687). Nie żył już w r. 1767, kiedy jako wdowa po nim występowała trzecia żona, Jadwiga Łuczyńska, córka Stefana i heleny Soszyńskiej (Kc. 147 k. 166). Wyszła 2-o v. 19 XI 1770 r. za Bonawenturę Dubowicza z Żołcza, nazwana wtedy "wdową z Ostrowa" (LC Marzenin). Żyła jeszcze w r. 1792, kiedy wraz z mężem 500 zł ze swej sumy posagowej na Kaczkowie, dobrach Walentego Gozimirskiego, kasztelana elbląskiego, cedowała córce, zamęznej Brzezińskiej (G. 117 k. 26). Z pierwszej żony synowie, Antoni, ur. w Nowym Grzybowie, ochrzcz. 13 V 1743 r. (LB Grzybowo), i Wojciech, ochrzcz. w r. 1745 (ib.), oraz córka Teresa, ur. w Grzybowie Rabieżyc, ochrzcz. 21 X 1740 (ib.). Wojciech i Teresa w r. 1751 uzyskali zapis 250 zł od małżonków, Franciszka Brodnickiego i Katarzyny ze Stroińskich (G. 98 k. 484). Z drugiej żony córka Bogumiła (Teofila), chrzestna 11 I 1781 r. (LB Września), w r. 1792 żona Brzezińskiego.

b. Stefan, syn Dobrogosta i Skaławskiej, występował w r. 1688 (I. Kal. 146 s. 64). od brata Dobrogosta dostał w r. 1689 części Przybysławic (ib. s. 352). Skwitowany w r. 1698 przez Kotarbskich, spadkobierców Marianny Kotarbskiej, 2-o v. żony swego ojca, z sumy 1.000 zł (ib. 153 s. 151). Dziedzic Przybysławic Wielkich, zapisał w r. 1700 Andrzejowi Przybysławskiemu sumę 1.000 zł (ib. 154 s. 536). Na połowie części Przybysławic swej żonie, Annie Pigłowskiej, córce Piotra i Elżbiety Bartoszewskiej, oprawił w r. 1700 posag 3.000 zł (ib. 142 k. 637). Oboje żyli jeszcze 4 VII 1704 r. (ib. 167 s. 621), nie żyli już w r. 1730. Córka ich Marianna, wtedy też nie żyjąca, była żoną Wawrzyńca Ojrzanowskiego (ib. 167 s. 48), któremu wniosła część Przybysławic Wielkich (ib. 171/173 s. 236).

2) Marcin P. cz. Jelitowski, syn Franciszka i zapewne Biegańskiej, mąż Agnieszki Rąbczyńskiej, córki Wojciecha i Katarzyny Lewkowskiej, której w r. 1583 na połowie części Jelitowa oraz pustek Szyjakowa i Wiewiórczyna oprawił 30 grz. posagu (R. Kal. 5 k. 325). Drugiej swej żonie, Jadwidze Przybysławskiej, córce Jana, wdowie 1-o v. po Macieju Głoskowskim cz. Pruslińskim, zapisał w r. 1587 dług 60 zł (I. Kal. 54 s. 224; 59 s. 1051). Od swego brata Jana w r. 1588 kupił za 500 zł części Jelitowa i pustki Sijakowo (Szyjakowo) (R. Kal. 6 s. 66), zas w r. 1594 nabył od tegoż Jana za 100 zł części Wiewiórczyna (I. i D. Z. Kal. 28 k. 25v). Skwitowany w r. 1612 przez Małgorzatę Bunińską, żonę Jana Jelitowskiego, z 90 zł na poczet sumy należnej 140 zł (I. Kal. 78 s. 512). Swej trzeciej żonie, Magdalenie Nieniewskiej, w r. 1614 na połowie części Jelitowa oprawił 100 zł posagu (R. Kal. 8 k. 354v) i zapisał 100 zł długu (Py. 137 k. 30). Żonie tej w r. 1618 uczynił ponowną oprawę, tym razem 200 zł, na połowie części Jelitowa (R. Kal. 9 k. 182v). Bratu Janowi t.r. dał zobowiązanie sprzedania za 300 zł części Bogucic (I. Kal. 84 s. 457). Nie żył już w r. 1624, kiedy owdowiała Magdalena uzyskała od Jerzego Złotnickiego cz. Padniewskiego zapis 100 zł długu (I. Kal. 90b s. 2985). Urodzeni z Rąbczyńskiej synowie, Andrzej i Jerzy pozostawali pod opieką brata stryjecznego Wojciecha. Andrzej, z Jelitowa, jako wnuk i współspadkobierca Katarzyny Lewkowskiej, żony 1-o v. Wojciecha Rąbczyńskiego, 2-o v. Augustyna Radłowskiego, kwitował w r. 1604 Jerzego Sobockiego z 16 grz. po tej babce (I. Kal. 70 k. 973v). Może to ten sam Andrzej był mężem Katarzyny Czachórskiej, córki Jana zw. "Mikara", która w r. 1624 kwitowała ojca z 500 zł (I. Kal. 90b s. 2329). Andrzej, bezpotomny, nie żył już w r. 1631, a spadek po nim brał bratanek Jan, syn Jerzego, nie żyjącego już w r. 1631, nie wiem z jakiej matki urodzony, który pozostawał pod opieką stryjecznego brata ojca, Wojciecha. Wojciech ów w r. 1631 scedował tę opiekę Jerzemu P-mu, synowi Jana (ib. 97a s. 661).

3) Wojciech, syn Franciszka i zapewne Biegańskiej, wraz z bratem Marcinem, części Bogucic, odziedziczone po rodzonym stryju Wojciechu, w r. 1594 sprzedali za 100 zł bratu Janowi (I. i D. Z. Kal. 28 k. 25). Żzoną jego była Anna Jelitowska, która części Jelitowa zastawiła za 21 grz. Janowi P-mu z Szyjakowa, z której to sumy była przezeń w r. 1602 kwitowana (I. Kal. 68 s. 705). Wojciech umarł między r. 1604 a 1611 (ib. 70 k. 2v; R. kal. 8 k. 28v). Synowie, Stanisław i Jan. O Stanisławie wiem tylko tyle, że częśc w Jelitowie, należącą do bratanka Marcina, wydzierżawił w r. 1618 bratu tego Marcina, Krzysztofowi (I. Kal. 84 s. 776). Córka Małgorzata, juz nie żyjąca w r. 1624 była żoną uczc. Łukasza Króla, młynarza (z Raszkowa?). Nad jej osieroconą córką Anną opieke sprawował wuj Wojciech P. (ib. 90b s. 1748).

Jan, syn Wojciecha i Jelitowskiej, mąż Katarzyny Dzierzbińskiej, wdowy 1-o v. po Sebastianie Jelitowskim zw. "łowczym", wydzierżawił r. 1602 od swych pasierbów, Adama i Jana Jelitowskich za 47 zł części ich w Jelitowie oraz w pustkach Szyjakowo i Wiewiórczyno, wolne od oprawy ich matki a swojej żony (ib. 68 s. 600). Katarzyna Dzierzbińska w r. 1604 skwitowała swego teścia Wojciecha P-go (ib. 70 k. 2v), zaś w r. 1611 mąż na połowie części Jelitowa i pustki Szyjakowo, wedle zobowiązania danego Wojciechowi Dzierzbińskiemu, oprawił jej 150 zł posagu (R. Kal. 8 k. 28v). Nie żył już Jan w r. 1616, kiedy wdowa wraz z synami części Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyno i Szyjakowo wydzierżawiła Adamowi Gąsiorowskiemu (ib. 82 s. 210). Synowie: Krzysztof, Marcin i Wojciech. Ten ostatni nieletni w r. 1616 (ib.), w latach późniejszych opiekował się swymi stryjecznymi braćmi, Andrzejem i Jerzym, a po ich śmierci synem Jerzego Janem. Opiekę nad ich dobrami cedował w r. 1631 Jerzemu P-mu, synowi Jana (ib. 97a s. 661). Bezpotomny, umarł t.r. (R. kal. 11 k. 228). Jan, syn Jerzego, bezpotomny, nie żył już w r. 1644 (R. Kal. 13 k. 158v).

(1) Krzysztof, syn Jana i Dzierzbińskiej, działał obok matki w r. 1616 (I. Kal. 82 s. 210). Wydzierżawił w r. 1618 od stryja Stanisława jako opiekuna bratanka Marcina, brata Krzysztofa, jego część w Jelitowie (ib. 84 s. 776). Swej żonie Dorocie Rogaskiej, wdowie 1-o v. po Wacławie Klichowskim, zobowiązał się w r. 1618 oprawić na połowie dóbr w Jelitowie 300 zł posagu (ib. s. 773). Dorota, współspadkobierczyni Jana Jedleckiego zw. "Mixti", kwitowała w r. 1624 Wacława Leszczyńskiego, podkanclerzego kor. (ib. 90b s. 2353). Z braćmi Marcinem i Wojciechem skwitowany był w r. 1624 przez siostrę cioteczną Annę, córkę Małgorzaty P-ej i uczc. Łukasza Króla, młynarza, żonę uczc. Bartłomieja Mazurka z Raszkowa, z dóbr rodzicielskich w Jelitowie oraz z opieki sprawowanej nad nią przez ich ojca Jana i przez Wojciecha P-ch (ib. s. 1748). Krzysztof jako spadkobierca ojca i brata Wojciecha, części odziedziczone po nich w Jelitowie oraz w pustkach Wiewiórczyno i Szyjakowo w r. 1631 sprzedał za 5.000 zł Jerzemu P-mu (R. kal. 11 k. 228). Oboje małżonkowie w r. 1634 zawierali w Przybysławicach Wielkich kontrakt z Mikołajem Przybysławskim (Py. 146 s. 107), zaś w r. 1638 kwitowali Jana Smardowskiego z sumy 100 zł zapisanej zastawem na Smardowie (I. Kal. 104b s. 2243). Dorota żyła jeszcze zapewne w r. 1641 (ib. 107a s. 408), zaś Krzysztof żył w r. 1644 (R. kal. 13 k. 158v).

(2) Marcin, syn Jana, dziedzic części Jelitowa, nieletni w r. 1616 (I. Kal. 82 s. 210), jak też w r. 1618, kiedy pozostawał pod opieką stryja Stanisława (ib. 84 s. 776). Mąż Zofii Trzcińskiej, działając w r. 1644 w imieniu własnym i brata Krzysztofa odziedziczone po bracie stryjecznym Janie (synu Jerzego) części Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyno i Szyjakowo sprzedał za 600 zł Andrzejowi P-mu (R. Kal. 13 k. 158v).

2. Wojciech, syn Macieja, współdziedzic w Jelitowie, wspomniany obok braci w r. 1545(?) (I. D. Z. Kal. 7 k. 72) i w r. 1547 (ib. k. 188). Skwitowany w r. 1552 przez Walentego Rzekieckiego z 20 grz., za które Elżbieta, wdowa po Macieju Boguckim zastawiła była część Bogucic (I. Kal. 15 k. 341). Bezpotomny, nie żył w r. 1594, a spadek w Bogucicach brali rodzeni bratankowie, Wojciech i Marcin, synowie Franciszka (I. i D. Z. Kal. 28 k. 25).

3. Maciej P. cz. Jelitowski, syn Macieja, niedzielny z braćmi dziedzic w Jelitowie w latach 1539(?) i 1545(?) (I. i D. Z. Kal. 7 k. 72, 492). na połowie swych tamtejszych części w r. 1547 oprawił posag 22 grz. żonie swej Magdalenie Proślińskiej (ib. 6 k. 418). Skwitowany w r. 1558 z 4 grz. przez siostrę Annę zamężną Radłowską (Kal. 23 s. 1133). Druga żona Macieja, Zofia Rososka, części we wsiach Jaskółki i Przybysławice oraz w pustce Świelugowo pow. kal., odziedziczone po Poliksenie Rososkiej i jej synu Stanisławie Jaskólskim, w r. 1571 dała wieczyście Bartłomiejowi Jaskólskiemu, ojcu tego Stanisława (R. kal. 3 k. 455). maciej nie żył już w r. 1598 (I. i D. Z. Kal. 28 k. 88v). Synowie, Wojciech i Jan.

1) Wojciech Jelitowski cz. P., syn Macieja i zapewne Proślińskiej mąż Anny z Czachór (Czachórskiej?), córki Jana, która w r. 1576 kwitowała się wzajemnie z ran ze stryjecznym bratem męża, janem P-im (I. Kal. 44 s. 505, 506). Jego druga żona, Anna Przespolewska zapis na 40 grz. uzyskany od Jana Przespolewskiego "Pizika" cedowała w r. 1582 Piotrowi Bartochowskiemu (I. Kal. 48 s. 722). Kwitowała w r. 1584 Aleksego Godziątkowskiego z 30 zł (ib. 50 s. 45).

2) Jan P. cz. Jelitowski, syn Macieja i zapewne Proślińskiej, pisany zwykle "z Szyjakowa". Od Marcina Wturkowskiego cz. Kotowieckiego udającego się w drogę do Rosji dostał w r. 1592 obok Sebastiana Jelitowskiego plenipotencję do zarządzania dobrami Szczury (I. Kal. 59 s. 648). Chyba ten sam Jan miał sobie dany zapis przez Agnieszkę Jelitowską, żonę sław. Gajdy, mieszczanina, i w r. 1596 kwitował z reszty tego zapisu Jana Jaskólskiego "Paska" (ib. 63 k. 417v). Od Jakuba Bunińskiego w r. 1598 dostał wieczyście części w Sijakowie (I. i D. Z. Kal. 28 k. 88v). Jako współspadkobierca stryja Wojciecha, wraz ze swym stryjecznym bratem Janem, części Bogucic, odziedziczone po tym stryju, sprzedał w r. 1600 za 550 zł Andrzejowi Boguckiemu (R. kal. 7 k. 326v). Od Macieja Tarzeckiego kupił w r. 1602 za 100 części w pustce Szyjakowo (I. i D. Z. Kal. 28 k. 108v). kwitował t.r. Annę Jelitowską, żonę Wojciecha P-go, swego brata stryjecznego, z 21 grz., za które zastawiła mu była częśc Jelitowa (I. kal. 68 s. 705). od Wojciecha Tarzeckiego w r. 1603 kupił za 60 zł części pustki Sijakowo (R. kal. 7 k. 538v). Od Zygmunta Miełoszewskiego kupił w r. 1604 za 2.300 zł całą wieś Ociążek w pow. kal. (I. i D. Z. Kal. 28 k. 118). Od Franciszka Mroczkowskiego kupił w r. 1608 za 1.550 zł części Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyno i Sijakowo (R. kal. 1 k. 313). części we wsi Szczury pow. kal. kupił w r. 1611 za 2.700 zł od Stanisława Łaszczyńskiego (R. kal. 8 k. 477v) i t.r. sprzedał za 2.800 zł bratu stryjecznemu Janowi P-mu, synowi Franciszka (ib. 8 k. 68v). całe Szyjakowo w r. 1612 lub przed tą datą zastawił za 500 zł małżonkom Setowi Nieniewskiemu i Annie Nieżychowskiej (I. Kal. 78 s. 333). Jan P., pisany "z Ociążka", połowę części Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyno i Sijakowo oraz połowę innego Sijakowa w pow. kal. (gdzie połowę ma syn Jerzy), to jest tę połowę, którą ten syn trzyma w zastawie 1.500 zł, jak i tę, która oddana jest do wiernych rąk córce Jadwidze zamężnej Gorzyńskiej, w sumie 9.000 zł, w r. 1614 dał z "miłości ojcowskiej" synowi Stanisławowi (R. Kal. 8 k. 459v). Ociążek w r. 1616 wydzierżawił pod zakładem 500 zł małzonkom Dobrogostowi Wysockiemu i Annie Sepińskiej (I. kal. 82 s. 640), zaś w r. 1618 był przez nich kwitowany z 200 zł z owej dzierżawy (ib. 84 s. 640). Kwitował t.r. córkę Jadwigę zamężną Gorzyńską (ib. s. 644). Od Jana Bunińskiego uzyskał zobowiązanie sprzedaży części Sijakowa, które to zobowiązanie aprobował w r. 1623 brat Jana Wojciech Buniński (R. kal. 10 k. 129). Zapisał w r. 1624 dług 500 zł swej wnuczce pannie Dorocie P-ej (I. Kal. 90b s. 2160). Nie wiem z kim był ożeniony. Synowie, Jerzy i Stanisław. Z córek, Jadwiga, żona 1-o v. Wojciecha Gutowskiego cz. Wilczyńskiego, wdowa w r. 1609, 2-o v. w latach 1614-1618 żona Wojciecha Gorzyńskiego (Gorzewskiego?). Dorota, niezamęzna w r. 1609, dostała wtedy od ojca ulepszenie posagu o 300 zł (I. Kal. 75 s. 170), a w r. 1616 żona Marcina Łukomskiego, nie żyła już w r. 1646.

(1) Jerzy, syn Jana, nabył w r. 1597 od Andrzeja Miaskowskiego za 300 zł łan "Błaszkowski" w Osieku pow. kośc. (P. 1402 k. 475). Chyba ten sam Jerzy na połowie swych dóbr w r. 1602 oprawił posag 1.400 zł żonie swej Annie Malczewskiej (P. 1404 k. 637v), wdowie 1-o v. po Januszu Rybińskim (G. 68 k. 66v). Oboje ci małżonkowie w r. 1604 kwitowali się z Barbarą z Mieleszyna, wdowa po Marcinie Gałczyńskim (ib. k. 73). Od małżonków Nieniewskich uzyskał Jerzy w r. 1612 cesję zastawu Szyjakowa w sumie 500 zł danego przez Jana P-go (I. Kal. 78 s. 333). od Adama Jelitowskiego w r. 1613 kupił za 1.500 zł częsci Jelitowa oraz pustek Szyjakowo i Wiewiórczyno (R. Kal. 8 k. 284). Trzymał w r. 1614 w zastawie za 1.500 zł połowę Sijakowa (R. Kal. 8 k. 459v). Z całą świadomością nie ujednolicam pisowni tej wsi pisząc raz Szyjakowo, raz Sijakowo, tak bowiem brzmi to w aktach, będąc zapewne odbiciem płynnej formy tej nazwy. Łan "Bliskowski" (czy raczej "Błaszkowski") w osieku pow. kośc. w r. 1616 sprzedał za 3.000 zł Krzysztofowi Czeszewskiemu (R. Kal. 8 k. 527v). Wraz z bratem Stanisławem częsci Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyno i Sijakowo, które ojciec nabył wieczyście od Franciszka Mroczkowskiego, zastawił w r. 1616 za 900 zł siostrze zamęznej Gorzyńskiej (I. Kal. 82 s. 908). Drugą(?) żoną Jerzego była w r. 1618 Katarzyna Naczesławska (ib. 84 s. 264). Jerzy wraz z bratem Stanisławem kwitowani byli w r. 1618 przez siostrę Gorzyńską ze 150 zł, stanowiących resztę z należnej sumy 450 zł (ib. s. 1325). Od Krzysztofa P-go, syna Jana, Jerzy w r. 1631 kupił za 500 zł części Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyno i Szyjakowo (R. kal. 11 k. 228). Wraz z bratem Stanisławem a tez w imieniu innych współdziedziców Jelitowa ustanowili w r. 1631 plenipotentów, a wśród nich Aleksandra P-go (I. Kal. 97a s. 362), którego nie umiem połączyć genealogicznie. Jerzy małżonkom Adamowi Jelitowskiemu i Dorocie Przybysławskiej zastawił był za 570 zł część Sijakowa, a do tej sumy w r. 1633 dopisał 30 zł (I. kal. 99b s. 1155). Od Jadwigi P-ej, wdowy po Wojciechu Kuczkowskim, nabywczyni praw od różnych osób, a między innymi i od niego samego, wydzierżawił w r. 1633 części Szyjakowa (ib. s. 1158). Nie żył już w r. 1641 (ib. 107a s. 47). Synowie: Krzysztof, Andrzej i Piotr. Ten ostatni wspomniany w r. 1643 (R. Kal. 13 k. 39v) i 1644 (I. Kal. 110a s. 981, 1228), żył jeszcze w r. 1649 (Py. 150 s. 9). Córka Katarzyna, niezamężna, dostała w r. 1624 od dziada Jana zapis 500 zł długu (I. Kal. 90b s. 2160). Potem była 1-o v. żoną Stanisława Stawickiego, 2-o v. w latach 1673-1677 Andrzeja Górskiego.

a. Krzysztof, syn Jerzego, wraz z braćmi Andrzejem i Piotrem w r. 1644 skwitowany przez Piotra Kęszyckiego z 800 zł zapisanych zastawem na Ociążku zmarłej Zofii Górskiej, żonie Adama Molskiego (I. Kal. 110a s. 1024). Wraz z bracmi kwitował t.r. Annę Kolnicką, wdowę po Marcinie Szczypierskim, i jej synów (ib. s. 1228). Zawierał w r. 1647 pod zakładem 4000 zł kontrakt z Zofią z Nieżychowskich Malczewską i bratem swym Andrzejem P-im (ib. 113 s. 710, 713). Plenipotent tego brata w r. 1652 (ib. 118 s. 1925). Nie wiem z kim był ożeniony. Nie żył już w r. 1680, kiedy wspomniany syn jego Jan (ib. 140 k. 79v). Inny jego syn, Franciszek w r. 1681 zawierał kontrakt z Marianną Skaławską, wdową po Dobrogoście P-im i 2-o v. po Franciszku Przybysławskim (ib. k. 214v). Franciszek, mąż Zofii P-ej, córki Dobrogosta, w r. 1686 spisywał z nią wzajemne dożywocie (ib. 143 s. 310).

b. Andrzej, syn Jerzego, w r. 1641 zawierał pod zakładem 800 zł kontrakt z Wojciechem Kuczkowskim (ib. 107a s. 47). Był t.r. mężem Anny Goślinowskiej, córki Walentego i Małgorzaty Nieżychowskiej (ib. s. 117; 118 s. 1264), z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1642 (R. Kal. 12 k. 400v). Od brata Piotra kupił w r. 1643 za 4.000 zł części w Jelitowie i Szyjakowie osiadłe, oraz Wiewiórczyno i Szyjakowo pustki (R. Kal. 13 k. 39v). Inne części w Jelitowie oraz w pustkach Wiewiórczyno i Szyjakowo w r. 1644 kupił za 600 zł od Marcina P-go (ib. k. 158v). Części w tych dobrach, nabyte od Wojciecha, Dobrogosta i Marcina P-ch, braci stryjecznych, sprzedał w r. 1644 za 1.300 zł Janowi Droszewskiemu cz. Gniazdowskiemu (ib. k. 165v, 167). Do sumy 4.513 zł, za która części w Jelitowie oraz w pustkach Wiewiórczyno i Szyjakowo zastawił był Wojciechowi Czekanowskiemu, dodał w r. 1644 sumę 487 zł (I. Kal. 110a s. 277), co t.r. aprobowała żona Anna Goślinowska, posiadająca na tych dobrach prawa (ib. s. 422). Od Dobrogosta P-go kupił t.r. za 100 zł części w Jelitowie oraz w pustkach Wiewiórczyno i Sijakowo (R. Kal. 13 k. 153v). Jelitowo z tymi pustkami sprzedał w r. 1645 za 12.000 zł Janowi Droszewskiemu (R. Kal. 13 k. 214v). Od Anny, żony Jana Kotowieckiego, Zofii, wdowy po Wojciechu Starczewskim, i Katarzyny, wdowy po Stanisławie Nowomiejskim, sióstr Gronowskich, jak też od Jana Gałczyńskiego kupił w r. 1647 za 500 zł części w powyższych dobrach (ib. k. 382v). Spadkobierca ciotki Doroty P-ej, zamężnej Łukomskiej, i nabywca od brata Piotra praw do tego spadku, swoją część wraz z 1.000 zł jej oprawy cedował w r. 1649 swej żonie (Py. 150 s. 8). Wyznaczył też wtedy opiekunów dla zrodzonych z tej żony dzieci, a między nimi ją samą i brata swego Piotra (ib. s. 9). Sumę 240 zł, zapisaną przez małżonków Chlewskich a cedowaną sobie przez Dobrogosta P-go, w r. 1652 scedował małżonkom Wturkowskim (I. Kal. 118 s. 370). Ustanowił t.r. swymi plenipotentami: brata Krzysztofa, żonę, jej ojca Walentego Goslinowskiego i innych (ib. s. 1925). Anna Goślinowska żyła jeszcze w r. 1654 (I. Kon. 56 k. 61; Ws. 56 k. 536). Andrzej w r. 1655 kwitował z 86 zł Franciszka Mycielskiego, skarbnika poznańskiego (N. 227 k. 301). Już nie żył w r. 1680, kiedy jego córka Marianna była żoną Wawrzyńca Olewińskiego (I. Kal. 140 k. 79v).

(2) Stanisław, syn Jana, od ojca w r. 1614 dostał połowe części w Jelitowie oraz w pustkach Wiewiórczyno i Sijakowo, jak również połowę innego Sijakowa w pow. kal. (R. Kal. 8 k. 459v). Na połowie powyższych dóbr bezpośrednio potem oprawił 1.000 zł posagu żonie swej Małgorzacie Tomickiej (ib. k. 460v). Ta Małgorzata, córka Jakuba Tomickiego, kwitowała w r. 1620 ze 100 zł brata Chryzostoma Tomickiego (Py. 140 k. 267). Stanisław dla zrodzonych z nią dzieci w r. 1636 mianował opiekunów, między innymi syna Wilibrorda (I. Kal. 102 s. 1931). Dziedzic części w Ociążku, połowę tej wsi w r.1643 sprzedał za 2.250 zł Janowi i Tomaszowi Gostkowskim (R. Kal. 13 k. 45). Części w Jelitowie oraz w pustkach Wiewiórczyno i Sijakowo, uzyskane od ojca, dał w r. 1646 synowi Wilibrordowi, zachowując jednak dla siebie inne części w Sijakowie (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 511v). Te wylączone części, t.j. Sijaków osiadły, w r. 1651 sprzedał za 1100 zł Stanisławowi Grabskiemu (R. Kal. 14 k. 206). Już po śmierci Stanisława brat stryjeczny żony, Samuel Tomicki aprobował w r. 1652 tę sprzedaż (I. Kal. 118 s. 1314). Małgorzata nie żyła już w r. 1680 (ib. 140 k. 78). Syn Wilibrord. Córka Zofia, w latach 1657-1677 żona Dobrogosta (Stanisława) Kotarbskiego, wdowa w r. 1680.

Wilibrord, Lubor, Luba, syn Stanisława i Tomickiej, w r. 1636 już niewątpliwie "miał lata" (Py. 140 k. 267). Na połowie swych części Jelitowa oraz pustek Wiewiórczyno i Sijakowo w r. 1646 oprawił posag 2.000 zł żonie Dorocie Poleskiej, chyba córce Jana (R. Kal. 13 k. 309). Jak już wiemy, od ojca dostał t.r. części Jelitowa oraz pustek Sijakowo i Wiewiórczyno. Dał w r. 1647 zobowiązanie Adamowi Głoskowskiemu względem wyrębu drzew w tej wsi (I. Kal. 113 s. 321). Spisywał t.r. z żoną wzajemne dożywocie (R. Kal. 13 k. 350). Z czterech dymów swej części Jelitowa w r. 1652 winien był płacić podwójnego podymnego, uchwalonego w obozie beresteckim, 4 zł (Rel. Kal. 31a k. 257, 264). Jako "brat stryjczeny" asystował t.r. przy transakcji Małgorzacie P-ej żonie Piotra Gostkowskiego, o której w tablicy 1, jeśli i krewnej swej, to chyba dalekiej (I. Kal. 118 s. 350, 1305). Części Jelitowa oraz pustek Sijakowa, Wiewiórczyna i innych w r. 1653 sprzedał za 4.000 zł Stanisławowi Grabskiemu (R. Kal. 14 k. 323). Swej drugiej żonie, Annie Pogorzelskiej, na połowie dóbr oprawił w r. 1653 posag 1.500 zł (P. 1066 k. 296). Od Stanisława Grabskiego w r. 1659 uzyskał zobowiązanie sprzedania za 5.000 zł części Jelitowa, Wiewiórczyna i Sijakowa (Py. 152 s. 72), a kupił odeń te dobra za powyższą sumę w r. 1662 (Py. 63 k. 97v). Oboje z żoną kwitowali się w r. 1666 z małżonkami Zdzarskimi z kontraktu zastawnego o Jelitowo, Wiewiórczyno i Sijakowo (I. Kal. 126 s. 652). Dla córek urodzonych z Poleskiej, Marianny i Konstancji, oraz dla dzieci zrodzonych z Pogorzelskiej, wyznaczył w r. 1669 opiekunów, a między innymi bratanka Jana P-go (Py. 153 s. 58). Nie umiem powiedzieć o jakiego Jana tu chodzi? Trzecią żoną Wilibrorda była w r. 1673 Bogumiła Szadokierska, wdowa 1-o v. po Stefanie Silnickim, ktora wtedy kwitowała Władysława P-go, syna Dobrogosta, z prowizji rocznej od sumy 500 zł (I. Kal. 133 s. 124). Owa Bogumiła wraz z synem Janem P-im w r. 1680 uzyskała od siostry męża Zofii owdowiałej Kotarbskiej cesję sumy 1.400 zł zapisanej jej w posagu przez ojca (I. Kal. 140 k. 78). Wilibrord był w r. 1681 skwitowany z 700 zł przez Teresę P-ą zamężną Kotarbską (I. Kal. 140 k. 187). Nie żył już w r. 1700 (I. Kal. 154 s. 254). Z Poleskiej wspomniane wyżej córki, Marianna i Konstancja, nieletnie w r. 1669. Marianna była w r. 1700 żoną Stanisława Kaliszkowskiego. Z trzeciej żony syn Jan.

Jan, syn Wilibrorda i Szadokierskiej, dziedzic części Jelitowa, wypłacił siostrze Mariannie zamężnej Kaliszkowskiej sumę 1.500 zł, a ona w r. 1700 scedowała mu swoje prawa po matce do Jelitowa (I. Kal. 154 s. 254, 258). Wedle Uruskiego, Jan z żony Konstancji Mielęckiej miał mieć synów: Franciszka, Jakuba i Wawrzyńca, z których Franciszek, kanonik kijowski w r. 1757, scholastyk chełmski, był w r. 1768 deputatem na Trybunał Koronny. Zob. tabl. 3, 4.

@tablica: Pacynowscy 3

@tablica: Pacynowscy 4

Wojciech, w r. 1546 faktor i sługa Wacława Zaremby, kasztelana nakielskiego (I. Kal. 9 k. 331). Walenty, w r. 1585 sługa Jana Kuklinowskiego, dzierżawcy Wólki, wsi Biskupstwa poznańskiego (Py. 122 k. 55v). Otolia P-a, żona Egidiusza Przybysławskiego cz. Mierzyńskiego, kwitowała w r. 1592 z 10 zł Annę P-ą, żonę Andrzeja Przespolewskiego (ib. 59 s. 663). tej drugiej w r. 1596 towarzyszył przy transakcji krewny Jan P. (ib. 63 k. 177v). Otolia i jej mąż nie żyli już w r. 1616. Teofila, w r. 1616 żona Wojciecha Tokarskiego. Wojciech w r. 1620 pozywany był na Trybunał Piotrkowski przez Marcina i Walentego Jemiołowskich o udział w zabójstwie ich brata Piotra (Py. 140 k. 233). Dorota, żona Egidiusza (córka Krzysztofa?), w r. 1622 współspadkobierczyni Jana Jedleckiego zw. "Mixti" (I. Kal. 88a s. 555). Aleksander, w r. 1631 plenipotent Jerzego i Stanisława, braci P-ch z Jelitowa (I. Kal. 97a s. 362). Jadwiga, wdowa po Wojciechu Kuczkowskim, mając nabyte prawa zastawne w Szyjakowie od różnych osób, m. inn. od Jerzego P-go, części te w r. 1633 wydzierżawiła mu (I. Kal. 99b s. 1158). Krzysztof miał sobie w grodzie sieradzkim zapisaną przez Mikołaja Gałęskiego sumę 150 zł i tę sumę w r. 1635 lub przed tą datą scedował Andrzejowi Gałęskiemu (Z. T. P. 29 s. 108). Anna, z M. Pawłówka, chrzestna 5 XI 1638 (LB Droszew). Krzysztof w r. 1638 kwitował się z małzonkami, Wojciechem Pawłowskim i Dorotą Czachorską (I. Kal. 104b k. 1955). Wojciech uzyskał w r. 1641 zapis długu 240 zł od małzonków Walentego Chlewskiego i barbary Nietaszkowskiej (ob. 107a s. 26). Andrzej (Pacyniewski?), burgrabia grodzki poznański, przed r. 1645 miał dom w Poznaniu (P. 1422 k. 446). Marianna Gorecka, wdowa po Wawrzyńcu P-im, kwitowała w r. 1652 z 600 zł Wilibrorda P-go, o którym było wyżej (I. Kal. 118 s. 669). Stefan z żoną Marianną Radłowską w r. 1655 dostali zapis długu 3.000 zł od Adama z Rudnik Biskupskiego, kasztelanica spicymirskiego (ib. 121 s. 287). Pani Anna, chrzestna dziecka Kotarbskich 17 III 1673 r. (LB Sowina). Jan, mąż Anny Dzierżanowskiej, która w r. 1679 skwitowała Wojciecha Malczewskiego, podsędka ziem. i surogatora grodz. wschowskiego, z 6.000 zł, a mąż tę sumę oprawił jej na połowie dóbr (Ws. 73 k. 384, 385; 208 k. 453v). Nie żył już ten Jan w r. 1695, kiedy Anna była 2-0 v. żoną Wojciecha Jarząbkowskiego i wraz z synem Krzysztofem P-im kwitowała małżonków Władysława P-go, syna Dobrogosta, i Teresę ze Skaławskich (zob. wyżej) z sumy 500 zł scedowanej w r. 1680 przez Bogumiłę Szadokierską, żonę Wilibrorda P-go (I. Kal. 152 s. 326). Konstancja, żona Floriana Bielawskiego, umarła 10 VI 1698 r., pochowana w Sośnicy. Aleksander w r. 1700 mąż Teresy Nowowiejskiej, córki Jana i Emerencjanny Borowskiej, która wówczas od owdowiałej matki uzyskala cesję 4.000 zł z sumy zastawnej na Bolczewie(?) (I. Kal. 154 s. 194). Jan w r. 1700 zawierał komplanację pod zakładem 2.000 zł z Janem Bogusławskim (ib. s. 209). Barbara, córka Marcina i Zofii Trzyskiej nie żyjących w r. 1708, żona 1-o v. Mikołaja Bytońskiego, 2-o v. Jana Kwaśniewskiego, już nie żyła w r. 1713. Jan, w r. 1705 dzierżawca miasta Staw, uzyskał t.r. od Jana Niniewskiego zapis 500 zł (ib. 157 s. 18). Jan w r. 1706 wydzierżawił na rok od Eufrozyny Sulmierzyckiej, wdowy po Rafale Łempickim i po Samuelu Kowalskim, pod zakładem 4.000 zł jej dożywocia i oprawy po pierwszym mężu, wieś Poprężnik (ib. 158 s. 323). Jan, posesor wsi Tokary i Gozdowo w pow. sier., w r. 1711 zawierał kontrakt z Kazimierzem Sokołowskim, miecznikiem płockim, dziadem i opiekunem Pawła Sokołowskiego (I. Kal. 157 s. 37). Jan i pani Katarzyna P-cy chrzestni 5 III 1719 r. córki Dobrzyckich z Parzęczewa (LB Góra k. Jarocina). Jan, w r. 1745 mąż katarzyny Morawskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju z Wysocka Kaniewskim (I. Kon. 77 k. 381). Barbara P-a, żona Kazimierza Wągrockiego, oboje sumę 1.500 zł, zapisaną przez Katarzynę Gorkowską, zamężną 1-o v. Drachowską, 2-o v. obecnie żoną Wawrzyńca P-go, a zabezpieczoną na sumie posagowej tej Katarzyny na Grzybowie Rabieżyc, scedowali w r. 1746 Janowi Jeziorkowskiemu (G. 98 k. 51). Szl. Mateusz (Pacinowski) i Helena, rodzice Feliksa Jana, ur. w Sobótce Wielkiej 11 V 1779 r. (LB Sobótka).

>Pacyńscy, zob. Paczyńscy

>Paczewski (?) Ur. Michał i Elżbieta Oszczeńska (Wojszczyńska?), rodzice: Agnieszki Katarzyny, ur. w Szklarce, ochrzcz. 24 IV 1789 r. (LB Ostrzeszów), Katarzyny, ochrzcz. 29 XI 1794 r., drugiej Katarzyny, ochrzcz. 20 XI 1795 r. (LB Krotoszyn), i Stanisława, ur. w Koźminie, ochrzcz. 30 II 1793 r. (LB Koźmin).

>Paczkowscy, różni, a możliwe, że wśród wymienionych poniżej znajdą się i nie należący do szlachty. Wojciech, syn zmarłego Wojciecha, ustanawiał w r. 1624 plenipotentów (I. Kal. 90 s. 3007). Wojciech całe części wsi Przyranie w pow. kal. sprzedał w r. 1638 za 4.000 zł Stanisławowi Załuskowskiemu (R. Kal. 12 k. 38). Andrzej (Pączkowski?), z Wrotkowa, i Anna, rodzice porodzonych we Wrotkowie: Stanisława, ochrzcz. 22 X 1652 r., Wojciecha, ochrzcz. 24 II 1649 r., Jadwigi, ochrzcz. 12 IX 1650 r. (LB Mokronos). Wojciech nie żył już w r. 1699, kiedy wdowa po nim Anna Cielecka spisywała wzajemne dożywocie ze swym drugim mężem Franciszkiem ze Skrzypny Twardowskim (P. 1136 I k. 15). Anna, żona Adama Nadolskiego, oboje nie zyli juz w r. 1720. Ur. Jan zaślubił 16 XI 1728 r. pannę Annę Pełczyńską z Leszna (LC leszno). Ur. Mateusz, szlachcic, "ubogi starzec", przybysz, zmarł 28 VIII 1737 r. (LM leszno). Ks. Kazimierz, proboszcz w Chrzypsku, chrzestny 14 VIII 1746 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Ur. Franciszek, zapewne ten sam, zaślubił 11 XI t.r. wdowę katarzynę Królikowską, z przedmieścia Św. Marcina (LC Św. Marcin, Pozn.). Syn tej pary, Antoni Józef, ur. na przedmieściu Św. Marcina, ochrzcz. 6 VI 1747 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Franciszek, niewątpliwie ten sam, chrzestny 9 X 1748 r. (ib.). Ur. Andrzej zaślubił w Poznaniu 28 VII 1746 r. pannę Konstancję Ligerowską z Grobli (LC Św. Marcin, Pozn.). Mieszkali na Nowych Ogrodach. Ich córka Katarzyna Zofia Salomea, ur. 19 XI 1748 r., podawana do chrztu przez ur. Zuzannę P-ą, umarła w r. 1749, pochowana 18 VI (LB i LM Św. Marcin, Pozn.). Szl. Jan i Bogumiła, rodzice Salomei Klementyny, ur. w Niewierzu, ochrzcz. 23 XI 1798 r. (LB Brody).

Józef (czy szlachcic?), dzierżawca folwarku w Pawłowie, potem właściciel Browaru, zmarły w r. 1891, i jego żona Eleonora Plewkiewiczówna, zmarła w r. 1909, rodzice: Jana, tadeusza, ur. w Pawłowie 1 XII 1856 r., podawanego do chrztu przez Seweryna P-go, komisarza dóbr Lubostroń (LB Pawłowo), i Józefa. Jan, najstarszy z braci, ur. 26 I 1852 r. w Gnieźnie, przemysłowiec, wspólnik i kietownik fabryki nawozów sztucznych Romana Maya na Starołęce, umarł 9 IX 1928 r. Ożeniony 1-o v. z Marią Brzeziecką, a 2-o v. od r. 1887 z Klara May (siostrą Romana) zmarłą w r. 1932. Syn z pierwszej żony Romuald, córka Melania za Kraszkowskim. Romuald, ur. w Kłecku 5 II 1878 r., adwokat w Poznaniu przy Sądzie Apelacyjnym 1908 r., w czasie powstania przewodniczący Sądu Doraźnego. Zastępca profesora prawa cyw. na Uniw. Pozn. 1920 r. kierownik drugiej katedry prawa cyw. w r. 1936, a w r. 1937 prof. nadzw. Poseł do sejmu ze Związku Lud. Narod. Stracony 6 I 1941 r. w Forcie VII. Bezpotomny, zaślubił w r. 1924 Marię Barcką, wdowe 1-o v. po Majewskim. Józef, syn Józefa i Plewkiewiczówny, ur. w Kawiarach 15 III 1861 r., kierownik Wydziału Archiwów (Naczelnej Dyrekcji) Państwowych w latach 1919-1926, profesor zwycz. Uniw. Pozn., umarł w Poznaniu 25 X 1933 r. (Dz. P.). Ożenił się w r. 1915 z Anną Zakrzewską i miał z niej synów: Bogdana, ur. w r. 1916, Konstantego, ur. w r. 1918, i Przemysława, ur. w r. 1920, poległego w r. 1944 w powstaniu warszawskim (P. S. B.).

Maciej sprzedał w r. 1883 folwark Kamionkę (585 m.m.) Niemcowi Brandtowi z Liszkowa (Dz. P., wiad. z 14 IX). N., mąż Balbiny Junosza Grochowskiej, zmnarłej w Poznaniu 2 IV 1918 r., w wieku 62 lat, pochowanej na cmentarzu Św. Wojciecha. Pozostały po niej dzieci (Dz. P.).

>Paczyńscy, Paczeńscy, Pacyńscy różni. Marcin na części wsi Paczynki (takiej nie znał Kozierowski!) w pow. kal. oprawił w r. 1448 swej żonie Annie posag 50 grz. (P. 1380 k. 16v). Dobiesław z Paczyny (Kozierowski nie znał i takiej), mąż Elżbiety Wolickiej, wdowy 1-o v. po Mikołaju Gorazdowskim, od której w r. 1485 uzyskał cesję sumy 133 grz. stanowiącej trzecią część 400 grz. jej posagu, oprawionego przez pierwszego męża na wsiach: Wolica, Cielcza i Charzewo w pow. pyzdr. (P. 1387 k. 27v). Asystował w r. 1486 przy transakcji siostrze (czy rodzonej?) Dorocie, żonie 1-o v. Janusza Mieszkowskiego "Furmana", a wtedy 1-o v. Stanisława Ciświckiego (ib. k. 58). Elżbieta Wolicka w r. 1492 odebrała 40 grz. od Tomasza Komorskiego "Smoczka", dziedzica w Komorzu i w tej sumie w imieniu swych synów: Jana, Wojciecha i Piotra Gorazdowskich, urodzonych ze zmarłego Mikołaja, zastawiła Tomaszowi (Py. 15 k. 306v). Dobiesław P., dziedzic w Wolicy, pozwany w r. 1494 przez Małgorzatę i Annę, córki zmarłego Maszewskiego (Py. 169 k. 31). Od pasierbów Jana i Wojciecha, jak też od ich matki a swej żony Elżbiety, w r. 1494 nabył wyderkafem za 133 grz. części Cząszczewa w pow. pyzdr. (P. 1383 k. 30). Swkitował t.r. pasierbów Jana, Wojciecha i Piotra, dziedziców z Wolicy, ze 133 grz., trzeciej części posagu ich matki (Py. 169 k. 28). Nie żyła już Elżbieta w r. 1495, kiedy Dobiesław intromitował się do części Cząszczewa należącej do niej i do jej synów (ib. k. 59). Żył jeszcze w r. 1495 (Py. 15 k. 364).

Jan P., syn zmarłego Jana z wojew. rawskiego, zapisał w r. 1570 sumę 500 zł Wojciechowi Goreckiemu (Kal. 36 s. 472). Żona jego, Urszula Pogrzybowska, części we wsiach Sadowie i Chełstowo w pow. kal. w r. 1576 sprzedała za 1.400 zł Wojciechowi Jutroskiemu (R. Kal. 4 k. 285). Elżbieta Gorecka, córka Rocha, żona Mikołaja Paczeńskiego, wraz ze swą siostrą Katarzyną części wsi Sanniki z młynem wodnym w pow. gnieźn. sprzedała przed r. 1599 Piotrowi Krasuskiemu (P. 1403 k. 339).

Stefan, syn zmarłego Wojciecha, w r. 1644 zapisał dług 600 zł bratu stryjeczno-rodzonemu Marcinowi (I. Kal. 11a s. 715). Wydzierżawił w r. 1644 od Jana Morawskiego Radłowo (ib. s. 750). Sumę 2.150 zł zapisaną sobie na Kwiatkowie przez zmarłego Wojciecha Czekanowskiego, cedował w r. 1645 Marcinowi Radłowskiemu (Kośc. 301 k. 88v). Mąż Marianny Radłowskiej, córki Marcina, która w r. 1650 uzyskała zapis od Marianny Chodakowskiej, wdowy po Marcinie Radłowskim, zaś jako siostra i spadkobierczyni Marcina Radłowskiego skwitowała tę Mariannę z inwentarza (Py. 151 s. 300). Oboje małżonkowie zapis na sumę 2.000 zł, uzyskany w grodzie pyzdrskim od Andrzeja Grudzińskiego, wojewody rawskiego, cedowali w r. 1651 Piotrowi Jaskólskiemu, sędzicowi ziem. kaliskiemu (I. Kon. 53 k. 350), ale w r. 1652 ten sam zapis po nim cedowali wdowie po wojewodzie, Annie z Weiherów (P. 1064 k. 1266v), widocznie dopiero wtedy przez nią spłaceni. Stefan spisywał w r. 1657 we wsi Tury z Sebastianem Rowińskim kontrakt pod zakładem 1.500 zł (Kon. 56 k. 251). Za zasługi wojenne otrzymał 22 VII 1661 r. konsens na wykupienie od uczc. Pawła Jarmuża wójtostwa we wsi Trześniewo w starostwie kolskim, które t.r. scedował synowi Janowi (Kon. 58 k. 102). Chyba córką Stefana była Anna, żona Sebastiana Rowińskiego. Im obojgu w r. 1662 zapisał dług 200 zł, zaś Rowiński na opiekunów dzieci zrodzonych z Anny wyznaczył m. inn. Stefana P-go oraz jego synów, Jana i Marcina (I. Kon. 58 k. 151). Stefan synowi Janowi w r. 1664 cedował sumę 5.000 zł, zapisaną przez Adama Biskupskiego, starostę wieluńskiego, sposobem zastawu na wsiach Tury i Skarbki (ib. k. 256). Marianna Radłowska żyła jeszcze w r. 1665 (ib. k. 364). Stefan, dzierżawca wojtostwa w Brdowie, wsi starostwa kolskiego, uzyskał 30 I 1665 r. konsens królewski na cedowanie owego wójtostwa synowi Marcinowi, czego t.r. dokonał (ib. k. 371, 372). Umarł pomiędzy r. 1669 a 1673 (ib. k. 559; I. Kal. 133 s. 881). Synowie, Jan i Marcin, córka zapewne Anna, w latach 1662-1680 żona Sebastiana Rowińskiego.

1. Jan, syn Stefana i radłowskiej, zaślubił w r. 1664 Katarzynę Buszewską, córkę Stanislawa i Teofili Młodzianowskiej, od której ojca 20 II t.r. uzyskał zobowiązanie pod zakładem 1.000 zł, iz po zawarciu małżeństwa spisze z nim umowę dotyczącą posagu (I. Kon. 58 k. 256). Katarzyna w r. 1666 skwitowała męża z zapisu na 2.000 zł danego jej w r. 1664 (ib. k. 379). Oboje małżonkowie w r. 1676 od Stanisława Buszewskiego, ojca Katarzhny, uzyskali cesję sumy spadkowej po zmarłej Magdalenie Buszewskiej, żonie Stanisława Kucharskiego (ib. 60 k. 940v), a w r. 1677 kwitowali z pewnej cesji małzonków Wojciecha Buszewskiego i Annę Rudkowską (ib. 60 k. 1090).

2. Marcin, syn Stefana i Radłowskiej, w r. 1665 zapisał matce sumę 1.000 zł (ib. 58 k. 364). Żołnierz królewski, uzyskał w r. 1665 od ojca cesję wójtowstwa w Brdowie w starostwie kolskim (ib. k. 372). Mąż Anny Ponieckiej, córki Piotra i Zofii Kwiatkowskiej, wraz z tą żoną w r. 1672 roborował kontrakt spisany w Chylinie pod zakładem 120 zł z małżonkami Janem Karolem Marchockim, miecznikiem chełmskim, i Zofią Psarską (ib. 60 k. 419). Oboje żyli jeszcze w r. 1701 (I. Kal. 154 s. 156). Syn Marcina Franciszek, mąż Anny Bogusławskiej, córki Stefana, po jej śmierci kwitował w r. 1721 ze sprawy o gwałty Stefana ojca i jana syna Bogusławskich oraz innych (I. Kon. 75 k. 266). Zob. tablicę.

@tablica: Paczyńscy

Wojciech, w r. 1658 mąż jadwigi Szlichtinkówny, wdowy 1-o v. po Janie Kwileckim (P. 182b k. 32v). Piotr, syn zmarłego Piotra, sumę 1.500 zł, zapisaną sobie przez Piotra Molskiego, cedował w r. 1673 Katarzynie Raczyńskiej, wdowie po Janie Ruszkowskim, zaś 2-o v. żonie tego Molskiego (I. Kal. 133 s. 297). Jan (Paciński) i Marianna, rodzice Teresy, ur. w Markowie, ochrzcz. 7 X 1703 r. (LB Branno). Barbara, w latach 1710-1715 żona Macieja Skrzetuskiego, wodwa w r. 1725. Anna, żona Jana Mierzęckiego, oboje nie żyli w r. 1718, P-a z Dębna w r. 1711 zaślubiła w par. Niepruszewo Krzysztofa Kamockiego z Tarnowa. Barbara, żona 1-o v. Świętosława Huntera, 2-o v. w r. 1720 Aleksandra Jarockiego. Kazimierz, w r. 1723 mąż Zofii Smardowskiej (Kc. 135 k. 3). Ów Kazimierz zmarł 25 II 1746 r. (LM Kcynia). Zofia wyszła przed 5 VIII 1730 r. za Antoniego Rościszewskiego. Teresa, 1-0 v. wdowa po Franciszku Waliszewskim i 2-o v. po Aleksandrze Łaszewskim 1735 r., nie żyła już w r. 1751, kiedy jej rodzony siostrzeniec, małoletni Wawrzyniec P., współspadkobierca ciotki obok swych rodzonych braci, synów Andrzeja i katarzyny z Kozubskich, sumę 833 zł z sumy 5.000 zł zapisanej ciotce, wtedy wdowie Łaszewskiej, przez Jana Chrzanowskiego, cześnika bełskiego, cedował Hermenegildowi Chrzanowskiemu, komornikowi granicznemu poznańskiemu (I. Kon. 78 s. 514). Tadeusz w imieniu swoim i braci w r. 1753 skwitował Chrzanowskich z tych 833 zł (ib. s. 745). Zofia, licząca lat 62, umarła w Szczepicach 26 VII 1744 r., pochowana u Karmelitów w Kcyni (LM Kcynia). Elżbieta poślubiła przed 10 II 1746 r. Wojciecha Karśnickiego. Józefa, zamężna Karśnicka, łowczyna wieluńska, chrzestna 29 V 1764 r. i 30 IV 1778 r. (LB Wyszanów). Adam P., "hrabia ze Śląska", chrzestny 30 IV i 19 VIII 1778 r. (ib.). Zofia, żona Antoniego Rościszewskiego, oboje już nie żyli w r. 1775. Antoni, posesor Sulisławia, i Anna z Łubowskich, rodzice Antoniego Józefa Joachima, ur. w Sulisławiu 10 IV 1800 r. (LB Janków). Ten Antoni umarł 19 IV 1800 r., mając lat 32. Córka jego i Anny, Józefa umarła 29 IX 1808 r., licząc 12 lat i 7 miesięcy (LM Janków). Rudolf i Konstancja Julianna Wicherkiewiczówna, rodzice Karoliny Konstancji Joanny, ur. 22 XII 1804 r. (LB Zduny).

>Padajewski Mikołaj z ziemi ruskiej w r. 1568 zabił Wawrzyńca Jelitowskiego (I. Kal. 34 s. 1627).

>Padarzewscy h. Nałęcz wzięli nazwisko od dzierżawionej przez kilka pokoleń wsi królewskiej Padarzewo w pow. gnieźn. Wojciech z Padarzewa, niegdy Krąpiewski, brat Macieja Krąpiewskiego, ojca Wojciecha, obydwu już nie żyjących w r. 1466 (Kośc. 20 s. 86). Wojciech P. kwitowany był w r. 1469 z 6 grz. długu przez Małgorzatę z Jemiołowic, żonę Piotra i Charzewa (G. 8 k. 75; 20 k. 183). Na całej wsi Bodzaporowice Małe, na dwóch częściach Chwałkowa oraz na sumach na Padarzewie w pow. gnieźn. w r. 1474 zapisał wyderkafem czynsz roczny 6 i pół grz. od sumy 100 grz. Agnieszce, wdowie po Mikołaju Miłosławskim (P. 1386 k. 15; 1387 k. 81). Nie zył już w r. 1475 (P. 1386 k. 20v). Żoną Wojciecha była Barbara, 1-o v. lub 2-o v. za dziedzicem w Skokach, chyba jeszcze żyjąca w r. 1503 (G. 25 k. 207v), która na Padarzewo i Bodzaporowice wniosła 100 kop gr. (G. 259 k. 101v). Synowie, Anzelm, Jakub i Jan. Ten ostatni swoją częśc Chwałkowa w r. 1496 sprzedał wyderkafem za 150 grz. po połowie Maciejowi Goreckiemu i Maciejowi Sannickiemu (P. 1383 k. 101). Niedzielny z bracmi Jakubem i Anzelmem w Padarzewie, w r. 1503 zapisał dług 12 grz. za posag matki ich Barbary niegdy P-ej, Maciejowi i Stanisławowi, braciom niedzielnym ze Skoków (G. 25 k. 207v).

Anzelm, syn Wojciecha, wraz z niedzielnym bratem Jakubem dziedzice w Padarzewie i Chwałkowie, części w Chwałkowie sprzedali wyderkafem w r. 1492 za 150 grz. Stanisławowi Imbierowi z Objezierza (P. 1387 k. 168). Obaj t.r. całe ojczyste Padarzewo wydzierżawili Maciejowi Goreckiemu (G. 15 k. 155). Anzelm w r. 1503 wzywał Mikołaja Grzymałę z Sirocina, jako poręczyciela żony Jadwigi Sirocińskiej, do zwrócenia zagrodnika z Padarzewa (G. 25 k. 34v). Mąż Małgorzaty Bielawskiej, córki Macieja, której w r. 1503 na połowie dzierżawy królewskiej Padarzewo oprawił 60 grz. posagu (P. 1389 k. 286). dziedzic w Bodzaporowicach, w r. 1504 zapisał dług 6 grz. Maciejowi Skockiemu (G. 25 k. 148v). Matkę swej zony, Małgorzatę Bielawską, wdowe po Macieju, w r. 1505 skwitował z dlugu 26 grz., stanowiących ostatnią ratę posagu (ib. k. 564v). Piotowi Kolepskiemu (Kołybskiemu?) w r. 1508 zapisał dług 8 grz. z tytułu dzierżawy i zarządu dziedzicznych dóbr połowy Bielaw i części Piotrkowic w pow. gnieźn. (G. 19 k. 30). Skwitowany w r. 1514 przez córki zmarłego Macieja Sannickiego z sum, które ich ojciec zapisał był wyderkafem na Chwałkowie (G. 25 k. 440). Zapisał t.r. dług 22 grz. Maciejowi Skockiemu (ib. k. 455v), swemu bratu przyrodniemu. Nie żył już w r. 1550 (P. 890 k. 49). Synowie, Jakub i Maciej. Z córek, Elżbieta, nie żyjąca juz w r. 1540, żona Wawrzyńca Przeborowskiego. Anna, w latach 1532-1562 żona Łukasza Pomorzańskiego, wdowa w r. 1571.

1. Jakub, syn Anzelma i Bielawskiej, niedzielny z bratem Maciejem, posiadaną wspólnie z nim część w Chwałkowie sprzedał wyderkafem w r. 1524 za 21 i pół grz. Andrzejowi Prądzyńskiemu (G. 28 k. 4v). T.r. łan roli osiadłej w Chwałkowie sprzedał wyderkafem temuż za 11 i pół grz. (G. 335a k. 77). Na połowie swej części w Chwałkowie i w pustce Bodzaporowice, należnych sobie z działów z bratem, w r. 1527 żonie swej Katarzynie Kłodzińskiej, córce Jakuba, oprawił posag 100 zł (P. 1393 k. 189v). Wraz z niedzielnym bratem całą wieś Bodzaporowice M. pustkę w r. 1532 sprzedał za 400 grz. Mikołajowi Chwałkowskiemu (G. 29 k. 303v), co w r. 1533 zostało powtórzone (G. 335a k. 161). W r. 1532 na połowie części Chwałkowa, należnej z działu z bratem, oprawił żonie posag 150 zł (P. 1393 k. 515v). Od Jana Przyborowskiego w r. 1533 kupił za 200 grz. część w Przyborowie pow. gnieźn. (ib. k. 575v). Z niedzielnym bratem Bodzaporowice M., pustkę, w r. 1535 sprzedał wyderkafem za 400 zł Mikołajowi Chwałkowskiemu (G. 262 k. 276). Jakub część w Przyborowie w r. 1536 sprzedał za 200 grz. Wojciechowi Przyborowskiemu (P. 1394 k. 56). Dziedzic w Chwałkowie, w r. 1537 zapisał dług 135 zł bratu Maciejowi (G. 31 k. 229), kupił zaś od niego t.r. za 500 grz. jego częśc w tej wsi (P. 1394 k. 127v). Obaj bracia w r. 1540 kwitowali Wawrzyńca Przeborowskiego z 60 grz., które wziął był za ich zmarłą już siostrą Elżbietą (G. 32 k. 241v). Części Chwałkowa w r. 1546 sprzedał za 2.000 grz. ks. Franciszkowi "Turkowi" Łąckiemu (P. 1395 k. 283). T.r. od małzonków Marcina Słoneckiego i Barbary Bieganowskiej nabył wyderkafem za 350 grz. części "Arnoltowską" i "Sokolnicką" we wsi Babino i w pustkach Ciosny i Piotrowice w pow. pyzdr., a ponadto łan osiadły w Sirakowie w tymże pow. (ib. k. 285). Żonie swej w r. 1547 zapisał sumę 300 zł (P. 886 k. 71v). Od Jana Jeżewskiego, wójta pyzdrskiego, w r. 1551 nabył wyderkafem za 300 grz. połowę tego wójtostwa oraz cały dwór z przyległościami (P. 1395 k. 641), a w r. 1553 uzyskał od owych dóbr intromisję (Py. 174 k. 399). Już nie żył w r. 1554 (P. 895 k. 800). Jego syn Jan.

Jan, syn Jakuba i Kłodzińskiej, wójtostwo pyzdrskie z dworem, ogrodami oraz dwiema stodołami na przedmieściu Pyzdr, nabyte przez ojca, sprzedał wyderkafem w r. 1554 za 300 grz. Erazmowi Kretkowskiemu, kasztelanowi gniexnieńskiemu i staroście pyzdrskiemu (P. 895 k. 800; 1396 k. 212v). Sumę 100 grz. zapisaną na dobrach Tarszce pow. kal. przez Annę Słaboszewską oraz jej synów, Wojciecha i Jana, odstąpił w r. 1558 wraz z przezyskami i procesem za 170 grz. Jakubowi Tarzeckiemu (P. 1396 k. 544). Pozywał w r. 1560 o uiszczenie 470 grz. małżonków Marcina Zakrzewskiego i barbarę Włoszynowską (G. 39 k. 15) zas t.r. pozywał braci Węgorzewskich, synów Jana, o niepłacony od óśmiu lat czynszu (ib. k. 89). Intromitowany t.r. do dóbr Zakrzewo i Kamienieczek w sumie 1.880 grz. przezysków z mocy dekretu zapadłego przeciwko wspomnianym wyżej małżonkom Zakrzewskim (G. 39 k. 205). Bezpotomny nie zył juz w r. 1569, a spadkobierczyni jego, siostra panna Anna P-a, pozywała wtedy o 100 grz. Stanisława Węgorzewskiego (P. 915 k. 300v). Chyba ta właśnie Anna, już jako wdowa 1-o v. po Hieronimie Kwiatkowskim, 2-o v. żona Wojciecha Borkowskiego, w r. 1580 kwitowała Jana P-go z Michalczy z 72 zł długu (G. 58 k. 378). Żyli oboje Borkowscy w r. 1584, Anna była wdowa w r. 1588, umarła między r. 1591 a 1594.

2. Maciej, syn Anzelma i Bielawskiej, wspomniany w r. 1524 (G. 28 k. 4v). Obok brata tenutariusz Padarzewa (G. 29 k. 248), wraz z niedzielnym bratem dziedzic w Chwałkowie 1532 r. (ib. k. 303v). Swoją część w tej wsi w r. 1537 sprzedał za 500 grz. bratu Jakubowi (P. 1394 k. 127v). Na połowie części we wsiach Michalcza i Rakojady w pow. gnieźn. oprawił w r. 1539 zaślubionej t.r. Annie Rakojeckiej, córce Stefana Michaleckiego, posag 400 zł (ib. k. 244v). Swe części rodzicielskie w Michalczy i Rakojadach Anna jeszcze przed zawarciem małżeństwa sprzedała mężowi, on zaś zapisał jej 416 zł długu (P. 878 k. 23v). Inne części tych wsi Maciej t.r. kupił za 1.000 grz. od Anny i katarzyny, córek zmarłego Stefana Rakojeckiego i Heleny Michaleckiej (P. 1394 k. 244). Opłacając w r. 1552 pobór z dwóch kół młyńskich w Rakojadach przyłożył pieczęć z h. Nałęcz (Wittyg, s. 231). Wraz z Janem (chyba synem?) w r. 1557 kwitował klaryski gniexnieńskie z ran i bezprawi poniesionych od kmieci ze wsi Obora pow. gniexn. (G. 36 k. 10). Pozywany był w r. 1557 przez Jakuba, Stanisława, Jana, Feliksa Pomorzeńskich o odmowę wydzielenia czwartej części Michalczy (G. 36 k. 228), sam nawzajem t.r. pozywał Jakuba Pomorzańskiego (ib. k. 257). Nie żył już w r. 1561 (G. 262 k. 400). Synowie: Jan, Jakub, Andrzej, Wojciech i Jerzy. Z córek, Regina, żona 1-o v. Piotra Kozubowskiego, wyszła 2-o v. w r. 1593 za walentego Bądkowskiego, była wdową w r. 1612. Elżbieta, w latach 1584-1593 żona Mikołaja Chlebowskiego Seniora, wdowa w latach 1599-1608. Urszula, w latach 1591-1594 żona Jerzego Chlebowskiego, zapewne identyczna z Urszulą, żoną w r. 1602 Jana Pomorzańskiego. Spośród synów, Jakub, bezpotomny, nie żył już w r. 1612.

1) Jan, syn Macieja i Rakojeckiej, wraz z bracmi, Jakubem, Andrzejem, Wojciechem i Jerzym, jako spadkobierca ojca skwitowany w r. 1561 przez Łukasza Pomorzańskiego (G. 262 k. 400). Brat wujeczny Anny Chlebowskiej, żony jana Wygrozowskiego, 1573 r. (G. 52 k. 147). Mikołajowi Chlebowskiemu w r. 1575 zapisał 400 zł posagu za siostrą Elżbietą (P. 926 k. 91v). Jan, dziedzic z Michalczy, zapisał w r. 1580 sumę 450 zł Annie i Katarzynie, córkom Hieronima Kwiatkowskiego (G. 58 k. 152, 348). Bezpotomny, nie żył juz w r. 1591 (G. 64 k. 279).

2) Wojciech P., czasem pisany Michaleckim, syn Macieja, skwitowany w r. 1582 z 30 zł przez Katarzynę Charzewską, wdowę po Macieju Chlebowskim (G. 60 k. 121). Kwitował w r. 1584 stryja Wacława P-go, którego genealogicznie złączyć nie umiem (I. Kal. 50 s. 72). Wraz z bratem Jerzym skwitowany w r. 1591 przez siostrę Urszulę zamężną Chlebowską z dóbr rodzicielskich (G. 64 k. 220). Żona Wojciecha, Zofia Pakszyńska, córka Jana, skwitowała w r. 1591 swego ojca z 800 zł, z sumy posagowej 3.200 zł (G. 64 k. 244). Jako brat i spadkobierca Jana P-go, kwitował w r. 1594 Mikołaja Zebrzydowskiego (P. 962 k. 244, 224). T.r. wraz z bratem Jerzym skwitowany przez siostrę Reginę zamężną Bądkowską z dóbr rodzicielskich (P. 962 k. 377), zas w r. 1599 przez siostrę Elżbietę wdowę Chlebowską z 500 zł z posagu i wyprawy (G. 66 k. 180). Zofia Pakszycka w r. 1600 kwitowała Annę z Balina, wdowę po Marcinie Gorskim, oraz synów Marcina z długu 200 zł (G. 66 k. 542). Dziedzic w Rakojadach, uzyskał t.r. zapis 800 zł długu od braci Łukasza i Jana Gosławskich (G. 66 k. 558). Wuj Anny Chlebowskiej, córki Mikołaja, w r. 1609 (P. 143 k. 773). Bratanek i spadkobierca Jakuba P-go, pozywał w r. 1617 Andrzeja Soszyńskiego (G. 74 k. 63v). Wraz z synem Janem części w Rakojadach w r. 1621 sprzedali za 3.000 zł Sebastianowi Grabowskiemu (P. 1412 k. 821). Nie żył już Wojciech w r. 1636 (P. 1418 k. 749v). Wspomniany Jan skwitowany w r. 1620 przez siostrę zamężną Grabowską z majątku rodzicielskiego (P. 1004 k. 464). Umarł niewątpliwie młodo, bo potem jako jedyna spadkobierczyni występowała córka Dorota, w latach 1617-1644 żona Sebastiana Grabowskiego.

3) Jerzy, syn Macieja i Rakojeckiej, wspomniany obok braci w r. 1561 (G. 262 k. 400). Walentemu Bądkowskiemu w r. 1593 zapisał w posagu za swą siostrą Reginą, wdową 1-o v. po Piotrze Kozubowskim, zaś żoną przyszłą Bądkowskiego, sumę 450 zł (Kc. 121 k. 205v). Z bratem Wojciechem, w r. 1594 skwitowany przez Katarzynę Kwiatkowską, żonę Wojciecha Malechowskiego, córkę zmarłych Hieronima Kwiatkowskiego i Anny P-ej (P. 961 k. 452). Uzyskał w r. 1600 zapis długu 600 zł od małżonków Jakuba Ostromęckiego i Jadwigi Przepałkowskiej (N. 164 k. 480). Nie żył już w r. 1605, kiedy wdowę Annę Przepałkowską kwitował z 21 zł Jan Chlebowski (P. 976 k. 576). Wyszła 2-o v. za Wiktoryna Gogolińskiego, zas w r. 1617 była wdową i po tym mężu. Sprzedała wtedy części w Michalczy za 1.500 zł swym córkom, Zofii i Jadwidze (P. 1410 k. 573). Kwitowała w r. 1622 z 40 zł rocznej pensji Jana Mierzwińskiego (G. 76 k. 91v). Córkom Jerzego, Zofii i Jadwidze Mikołaj Węgorzewski w r. 1613 zapisał dług 1.000 zł (G. 72 k. 126). Z nich, Zofia, niezamężna w r. 1613 (G. 72 k. 126), była żoną 1-o v. Stanisława Soszyńskiego, wdową po nim w r. 1617, wyszła 2-o v. w r. 1618 za Chryzostoma Sepińskiego, wdowa w r. 1620, była 3-o v. w latach 1625-1649 za Andrzejem Słupskim. Po ojcu dziedziczka Michalczy (Kc. 19 k. 395; P. 1415 k. 615v). Jadwiga, niezamężna w latach 1613-1617 (ib.; P. 1410 k. 573). Zob. tablicę.

@tablica: Padarzewscy h. Nałęcz

Wojciech, swoją część w Chwałkowie w r. 1497 sprzedał wyderkafem za 37 i pół grz. Maciejowi z Jemielna Kościelnego (Cerkiewnego Jemielna) i Maciejowi Sannickiemu (P. 1383 k. 132v). Zofia, w r. 1548 żona Jana Korablewskiego.

>Padniewscy h. Nowina, z Padniewa w pow. gnieźn. Bracia rodzeni: Mikołaj, Jan, Zygmunt i Piotr, ich zaś siostra Dorota. Mikołaj z Padniewa występował w r. 1450 (G. 7 k. 152). Chyba ten sam Mikołaj Bielawski z Padniewa występował w r. 1469, kiedy płacił winę córkom zmarłego Jana z Jadownik (G. 9 k. 13v). Mikołaj P. na połowie części Padniewa w r. 1477 oprawił posag 100 grz. żonie swej Urszuli (P. 1386 k. 74). Pozywany był w r. 1478 przez Małgorzatę, wdowę po Gierwrdzie Gierwartowskim z Gierwartowa (G. 21 k. 61). Zabił jej męża i t.r. był przez arbitrów godzony z wdowa i córkami Gierwarda (G. 10 k. 39v). Wezwany przez Macieja Malczewskiego, występował w r. 1481 w imieniu brata stryjecznego Mikołaja z Karsowa w sprawie uiszczenia 14 groszy (G. 11 k. 23). Żona Mikołaja Urszula pozywana była w r. 1485 jako pani oprawna przez Wawrzyńca Strzeleckiego z Rybna (G. 12 k. 101v). Stawiał w r. 1486 bratu Janowi P-mu poręczycieli, którzy gwarantowali pod zakładem 100 grz., iż będzie żyć z nim w pokoju (G. 13 k. 4). Nie żył już w r. 1487, a z kolei Jan skwitował poręczycieli pod zakładem 100 grz. za spokojne współżycie z owdowiałą bratową Urszulą (G. 22 k. 111v). Urszula od braci męża, Jana i Piotra, uzyskała t.r. cesję na trzy lata opieki nad dziećmi Mikołaja oraz ich ojcowizną w Padniewie (G. 13 k. 66). Była w r. 1489 pozywana przez Wawrzyńca i Małgorzatę, syna i córkę zmarłego Wawrzyńca Strzeleckiego. Barbara, córka Mikołaja, była w r. 1491 żoną Jana Ławeckiego z Ławek w pow. gnieźn. (P. 1383 k. 45v).

Jan P., brat Mikołaja, wspólnie z niedzielnym bratem Zygmuntem oraz siostrą, panną Dorotą, zawierał w r. 1470 ugodę z opatem mogilskim (G. 20 k. 217). Część Padniewa stanowiła własność klasztoru mogilskiego. Jan na połowie części w tej wsi, uzyskanych z działów braterskich, oprawił w r. 1474 posag żonie Annie 120 grz. (P. 1386 k. 13), zaś w r. 1485 oprawił jej na połowie części Padniewa 100 zł posagu (P. 1387 k. 17). Miał w r. 1494 termin z bratem Piotrem (G. 23 k. 49v). Piotr, brat Mikołaja i Jana, współdziedzic w Padniewie, w r. 1487 działał wraz z wujami ich, ks. Maciejem, plebanem w Janowcu, i Nasylem(!) bracmi z Zalakowa (G. 13 k. 66). Piotr na dwóch częściach swego dziedzictwa w Padniewie w r. 1493 żonie swej Annie, córce Jana Bożejewskiego, oprawił posag 100 zł węg. (P. 1387 k. 187). Chyba ten sam Piotr, nie żyjący już w r. 1514, był ojcem Anny, która wtedy część po rodzicach w Padniewie sprzedała za 100 grz. swej rodzonej siostrze Helenie, żonie Macieja Polanowskiego (P. 1392 k. 11v), potem zwącego się także i Padniewskim (ib. k. 168v). Anna w r. 1515 kwitowała z 20 zł siostrę Helenę (P. 866 k. 291). Ta ostatnia nie żyła już w r. 1516 (ib. k. 321). Stryjem Anny nazwany w r. 1516 Stefan Rakojecki (P. 866 k. 360).

Andrzej, Jan, Wincenty, Marcin i Mikołaj, synowie zmarłego Filipa P-go, w r. 1500 pozywali Mikołaja Lisowskiego z Lisowa i Nożyczyna (G. 24 k. 109v). Bracia rodzeni, Wojciech i Zygmunt. Zygmunt w r. 1510 wiódł sprawę z Wojciechem, Esterą i Dorotą, synem i córkami Doroty Modliszewskiej, o wygnanie obu tych braci z Kiełczewa i z połowy wodnego młyna "Zwolanowo" we wsi Ciołkowo (P. 863 k. 291v). Bratu Wojciechowi sprzedał w r. 1518 za 80 grz. część w Padniewie (P. 1392 k. 186v). Dziedzic w Złotnikach, bliższośc do wsi Wielkie i Małe Słupy oraz Leśne Murzynowo, odziedziczoną po stryjeczno-rodzonym bracie Jakubie P-im, sprzedał w r. 1524 za 300 grz. Stanisławowi Słupskiemu, dziedzicowi w Turwi (I. i D. Z. Kal. 2 k. 104v). Bliższośc do tych wsi, którą zmarły Jakub P. zrezygnował za 200 grz. Barbarze z Słupskich Chłapowskiej, sprzedał za 100 grz. Stanisławowi Słupskiemu, dziedzicowi Turwi. Po nim zapewne poszli Złotniccy.

Wojciech P. od rodzonego wuja, ks. Dobrogosta Skórskiego, w r. 1503 nabył wyderkafem za 500 grz. części we wsi Skórki pow. gnieźn. z jeziorem i rzeką Wełną, części wsi Kołdrąbiec w tymże pow. oraz część wsi Tonowo w pow. kcyń. (P. 1389 k. 241). zapewne t.r. dług 50 grz. zapisał Stefanowi i Jakubowi, braciom z Rakojadów, swoim cioteczno-rodzonym. Skwitowany jednocześnie przez Stefana Rakojeckiego, syna Macieja, z części macierzystej we wsiach Skórki, Kołdrąbiec i Tonowo, jak również z całej bliższości w tych wsiach po ks. Dobrogoście Skórskim (G. 24 k. 221). Wzywany był w r. 1504 przez Stefana i Jakuba Rakojeckich do uiszczenia 10 grz. (G. 25 k. 101), zas w r. 1505 przez Stefana z Rakojadów do uiszczenia 20 grz. (ib. k. 565), a w r. 1506 pozywany ponownie przez obu swych braci cioteczno-rodzonych z Rakojadów o 20 grz. (G. 19 k. 219). Na połowie części wsi Skórki oraz na całych wsiach Wełna (Wełma), Łopienno, na połowie części Tonowa, oraz na połowie części jeziora w Skórkach w r. 1506 oprawił posag 200 zł węg. żonie Małgorzacie Żernickiej (Żyrnickiej), córce zmarłego Jana (P. 1390 k. 88v). Wieś Wełnę i część Łopienna kupił wtedy za 200 zł węg. od Jana, Wawrzyńca i Macieja, braci z Żyrnik (ib. k. 87v). Występował w r. 1507 jako stryj Małgorzaty, córki Mikołaja Rospęckiego, a drugiej żony Bartłomieja Skorskiego (P. 862 k. 232). część Tonowa w r. 1507 sprzedał za 100 grz. Piotrowi Świątkowskiemu (P. 1390 k. 114). Od Małgorzaty, wdowy po Bartłomieju Skórskim, w r. 1510 wydzierżawił na trzy lata za 3 zl połowę folwarku w Skórach (Skorkach?), jej oprawną (G. 19 k. 132v). Część Łopienna sprzedał wyderkafem za 100 zł węg. Andrzejowi Zakrzewskiemu, który około r. 1510 uzyskał tam intromisję (G. 261 k. 108v). Od Piotra i Wojciecha, braci, dziedziców w Skórkach, w r. 1511 kupił część lasu w tej wsi, koło granicy z Miedźwiadem (P. 786 s. 299). Swoją część Padniewa t.r. sprzedał wyderkafem za 50 grz. Stefanowi i Jakubowi, braciom z Rakojadów (ib. s. 305). Skwitowany w r. 1512 przez Małgorzatę, wdowę po Bartłomieju Skórskim, ze 100 grz. posagu oprawionego na połowie części Skórek, t.r. nabył wyderkafem za 100 grz. część w tej wsi (P. 786 s. 352). Od Mikołaja Włoszynowskiego w r. 1513 kupił na wyderkaf za 60 grz. trzecią część wsi Kołdrąb (ib. s. 395). Skwitowany w r. 1516 przez Helenę Michalecką, żonę Stefana Rakojeckiego, z sumy 25 grz., którą mąż swego ciotecznego, z należnych sobie dóbr macierzystych w Skórkach (P. 866 k. 370, 370v). Pozwany przez Agnieszkę i Febronię, nieletnie córki zmarłej Heleny P-ej, zamężnej Polanowskiej, o wygnanie siłą z dóbr macierzystych w Padniewie, nie stanął i w r. 1516 powinien był płacić winę (ib. k. 321). Od tych małoletnich panien, wedle zobowiązania ich zmarłej matki Heleny P-ej, w r. 1517 nabył za 300 zł ich macierzystą część w Padniewie i zapisał im 4 grz. rocznego czynszu wyderkafowego za sumę 60 grz. (P. 1392 k. 169). Wezwany w r. 1518 do uiszczenia pewnej sumy przez Annę P-ą (P. 866 k. 199v). Występował w r. 1519 jako stryj panny Zofii P-ej, córki Jakuba, o którym będzie niżej (P. 867 k. 103). kwitował w r. 1521 Małgorzatę Redecką, żonę Stanisława Miedźwiedzkiego, z 5 grz. zastawu na jeziorze w Skórkach (G. 28 k. 8v). Dziedzic w Skórkach, w r. 1522 kwitował Jana, Wawrzyńca i Michała, braci niedzielnych, dziedziców w Żyrnikach, z sumy 200 zł, za którą sprzedał był im wyderkafem wieś Wełmę i część we wsi Łopiennie (G. 28 k. 71). Żonie na Skórkach oprawił w r. 1524 posag 150 grz. (P. 1393 k. 33). Prawo bliższości do dóbr Wielkie i małe Słupy, oraz Murzynowo Leśne, nabyte od stryjeczno-rodzonego brata Jakuba P-go, w r. 1524 sprzedał za 100 grz. Stanisławowi Słupskiemu, dziedzicowi w Turwi (ib. k. 33v). Od Małgorzaty Redeckiej, żony Stanisława Miedźwiedzkiego, w r. 1524 kupił za 130 zł węg. część w Skórkach (ib. k. 32v). Żona Małgorzata Żernicka (Żyrnicka) w r. 1529 kwitowała Mikołaja Piwo z prawa bliższości po ciotce Załuskowskiej (G. 29 k. 8v). Wojciech od wuja, ks. Dobrogosta Skurskiego (Skórskiego), plebana w Łopiennie, w r. 1529 nabył wyderkafem za 1.000 grz. wieś Skórki oraz pustkę Kołdrąbie (P. 1393 k. 288v). Skwitowany w r. 1530 z 4 grz. przez Agnieszkę Polanowską, żoną Mikołaja Jastrzębowskiego (G. 29 k. 69v). Od Wojciecha Skórskiego "Kosza" w r. 1533 kupił za 400 grz. część w Skorkach (P. 1393 k. 582v). Od Kaspra Turzyńskiego w r. 1535 kupił za 112 zł łan pusty w Padniewie wraz z częścią tamtejszego folwarku i innych przyległości (ib. k. 779v), zas w r. 1537 od Anny, żony tegoż Turzyńskiego, uzyskał zobowiązanie wyderkafowej sprzedaży za 44 grz. trzech łanów w Padniewie Pańskim, które przypadną jej w dziale z braćmi (G. 81 k. 126v). Synowie Wojciecha, Filip i Mikołaj.

1. Filip, syn Wojciecha i Żernickiej, około r. 1520 notariusz krakowskiej kurii biskupiej, domownik podkanclerzego Piotra Tomickiego, potem od r. 1536 pozostawać w służbie Jana Chojenskiego, wówczas biskupa płockiego i podkanclerzego kor. Pisarz kancelarii król., około r. 1537, kantor wiślicki w r. 1537, a 4 i 1538 r. instalowany na kanonii krakowskiej. Proboszcz w Iłży przed r. 1543, objął 27 VIII 1546 r. kantorię krakowską, zaś 25 V 1547 r. był instalowany na kanonii gniexnieńskiej. Sekretarz królewski w r. 1547. Prepozyt łęczycki od sierpnia 1552 r., obrany 26 I 1554 r. przez kapitułę archidiakonem krakowskim, a instalowany 8 II t.r. Mianowany 14 IX 1557 r. sekretarzem wielkim kor., objął t.r. 28 X z prezenty królewskiej prepozyturę gnieźnieńską. Dziekan krakowski (I. Kal. 24 k. 308). Został 30 I 1559 r. w czasie sejmu piotrkowskiego podkanclerzym kor. Mianowany w r. 1559 biskupem przemyskim, prekonizowany 26 I 1560 r., objął biskupstwo formalnie 18 III t.r. Obrany przez kapitułe biskupem krakowskim 29 VII 1560 r., a bulla translacyjna datowana była 17 VII. z bratem Mikołajem od Gabriela Żernickiego w r. 1547 kupił wyderkafem za 500 zł połowę wsi Wełma (P. 886 k. 461; 1395 k. 336). Wraz z tymże bratem w r. 1560 skwitowany przez kapitułę metropolitalną gnieźnieńską z 6 i pół grz. czynszu od sumy 105 grz. zapisanej na Padniewie (G. 39 k. 65). Jeden z opiekunów w r. 1553 dzieci Baltazara Jaraczewskiego i Łucji P-ej (Kal. 17 s. 957). Od Łukasza hr. z Górki, wojewody łęczyckiego, wziął w zastaw w r. 1562 za 26.000 zł miasto Szaniec z przyległymi wsiami w pow. wislickim (P. 904 k. 375), zaś w r. 1564 dobra Szaniec z cłem tamtejszym, wsie: Mikołowice, Kozina, Unichów (UNików?), Skarbisławice (Skarbiszewice?), Młyny, Zbrodzice, Schorzew, Słantowice, trzy jatki mięsne w Busku oraz cło w Mikułowicach w wojew. sandomierskim kupił za 40.000 zł od Andrzeja hr. z Górki, starosty wałeckiego (P. 906 k. 202; 1397 k. 315v). Od Anny Wilkowskiej, wdowy po Janie Włoszynowskim, w r. 1570 nabył wyderkafem za 2.000 zł połowe wsi Kołdrąb z jeziorem w pow. gnieźn. (P. 1398 k. 47). Uzyskał w r. 1571 od Wojciecha Żernickiego Seniora, dziedzica połowy wsi Wełma, zapis długu 1.600 zł (G. 51 k. 422). Od Jana Miedźwiedzkiego w r. 1571 kupił za 2.000 zł części wsi Miedźwiad i pustki Rzym w pow. gnieźn. (P. 1398 k. 245v). Umarł w Warszawie, podczas sejmu, 17 IV 1572 r. (P. S. B.).

2. Mikołaj, syn Wojciecha i Żernickiej, starosta dybowski w r. 1562 (G. 41 k. 464). Mąż Agnieszki Brudzińskiej (Brodzińskiej), córki Wojciecha, burgrabiego ziem. kcyńskiego, na połowie swych części Padniewa w r. 1542 oprawił jej 400 zł posagu (P. 1394 k. 504). Agnieszka około r. 1547 skwitowała swego ojca z dóbr rodzicielskich we wsiach Brudzino, Żarczyno i Zakonowo w pow. kcyń. (G. 260 k. 72v). Mikołaj w imieniu swoim i brata Filipa, biskupa krakowskiego i podkanclerza kor., w r. 1562 kwitował Filipa i Jana, braci Żernickich, z 500 zł, za którą to sumę ich zmarły brat Gabriel Żernicki połowę wsi Wełna (Wełma) sprzedał był wyderkafem braciom P-im (G. 41 k. 464). Dom z placem za murami Gniezna sprzedał w r. 1564 za 100 zł Urszuli Popowskiej, zamężnej Rzegnowskiej, zaś swej żonie zapisał dożywocie (P. 906 k. 89; 1397 k. 302, 302v). W r. 1566 od tej Urszuli nabył za 150 zł dom na przedmieściu Gniezna, koło kościoła Św. Wawrzyńca (G. 46 k. 88). T.r. dała mu Urszula zobowiązanie wieczystej sprzedaży za 200 zł domu na przedmieściu Gniezna, koło plebanii Św. Michała (G. 46 k. 143). Od Stanisława Miedźwiedzkiego w r. 1566 dostał zapis 300 zł długu pod zastaw pustej wsi Rzym oraz płosy roli "Puchowskiej" w Miedźwiadzie (G. 47 k. 301), zas w r. 1567 dobra te kupił odeń za 4.000 zł (P. 1397 k. 605). Od Jana Żernickiego w r. 1567 nabył wyderkafem za 1.500 (500?) zł połowę wsi Wełma (P. 1397 k. 584v), kupił zaś od niego tę połowę w r. 1570 za 3.000 zł (P. 1398 k. 73). Od Wawrzyńca Turzyńskiego kupił t.r. za 3.000 zł część Padniewa (ib. k. 94v). Nie żył już w r. 1581 (P. 936 k. 440). Synowie, Wojciech i Marcin.

1) Wojciech, syn Mikołaja i Brudzińskiej, mając niższe święcenia zrazu objąl kanonię gnieźnieńską 5 VI 1560 r. i był t.r. prepozytem iłżeckim, a 11 VII 1561 r. instalował się na kanonię katedralną krakowską. Godności duchownych zrzekł się w r. 1566, a ojciec odstąpił mu starostwo dybowskie. Dworzanin królewski w r. 1571 (G. 51 k. 366), mianowany kasztelanem oświęcimskim 1 I 1588 r., starostwo dybowskie za konsensem królewskim z 1 V 1605 r. ustąpił synowi Stanisławowi. Był dziedzicem dóbr Szaniec, na które skladało się dziewięć wsi w ziemi sandomierskiej, jak też trzymał dobra zastawne miasto Pilica z zamkiem, miasto Mrzygłód, wsie: Biskupice, Złożeniec, Smoleń, Sławniów, Wierbka, Przychody, Kidów, Blanowice, Łośnice, Niwki, Cięgowice, Czarna Poręba, części we wsiach: Zawiercie, Strzegowa, Siadcza, Kocikowa w pow. lelowskim, wieś Jedlcza i część wsi Tczyca w pow. ksiąskim, wreszcie suma 10.000 zł na wsi Droździejowice w pow. wislickim. Był tez głównym spadkobiercą stryja Filipa, a z cesji matki wraz z bratem Marcinem dostał wies Góry w pow. chęcińskim oraz sumę 10.000 zł na dobrach w pow. gnieźn. w Krakowie w r. 1574 właściciel kamienicy "Szylingowskiej". W Pilicy, gdzie głównie rezydował, wzniósł nowy zamek obronny, zaś w tamtejszym kościele w r. 1601 ufundował rodzinną kaplicę grobową i tam wystawił pomnik rodzicom. Wieś Góry w r. 1605 dał synowi Stanisławowi (I. Krak. 182 s. 2096). Był t.r. opiekunem synów Marcina, kasztelana kamieńskiego, swego brata (Kon. 32 k. 268). Umarł w r. 1610, przed 16 V. Około r. 1575 zaślubił Jadwigę Dembińską córkę Stanisława, starosty chęcińskiego, zmarła w r. 1607. Syn Stanisław. Z córek, Elżbieta, żona Jerzego Wojciecha Buczackiego, oboje nie żyli w r. 1620. Jadwiga, żona Marcina Dziersława z Rytwian Zborowskiego, dworzanina królewskiego (I. Kr. 191 s. 1570). Obie te siostry zapisy i przywileje służące matce na kamienicy w Rynku krakowskim scedowały w r. 1610 bratu Stanisławowi (ib.).

Stanisław, syn Wojciecha i Dembińskiej, pisał się "comes de Pilcza Padniewski" (I. Kr. 791 s. 1939). Pokojowy papieża Klemensa VIII fundator stypendium "Academia Annae" w Collegium Romanum, w kraju dworzanin Zygmunta III, od r. 1605 z cesji ojcowskiej starosta dybowski, a od króla uzyskał przyległą tenutę gniewkowską. Dokonał w r. 1611 fundacji, dzięki której kościół parafialny w Pilczy został podniesiony do godności kolegiaty (P. S. B.).

II) Marcin, syn Mikołaja i Brudzińskiej, kasztelan kamieński w r. 1593 (Kc. 121 k. 216v). Mąż Ewy Czarnkowskiej, córki Jana Sędziwoja i Ewy Grudzińskiej, której 26 X 1577 r., krótko przed ślubem, na połowie dóbr i dworze z folwarkiem w Padniewie oprawił 6.00 zł posagu (P. 932 k. 359; 1398 k. 762). Dom na przedmieściu Gniezna, koło kościoła Św. Michała, t.r. dał wieczyście Wojciechowi Popowskiemu Seniorowi (ib. k. 771v). Od Wojciecha Zajączkowskiego, podstarościego i surrogatora grodzkiego poznańskiego, w r. 1582 kupił za 19.000 zł wsie Uścikowo i Świątkowo oraz część Niedźwiadu (Miedźwiadu). Gotowizną wpłacił wtedy 3.000 zł (P. 938 k. 369). Transakcja ta została dopełniona ostatecznie w r. 1583 za cenę 20.000 zł (P. 1399 k. 113; Kc. 26 k. 14). Brata swej żony, Sędziwoja czarnkowskiego, starostę drahimskiego, skwitował w r. 1582 z długu 3.000 zł, zapisanego w posagu siostrze, uzyskał zas od niego zapis 4.000 zł długu (P. 939 k. 676). Spadkobierca biskupa krakowskiego, Filipa P-go 1585 r. (G. 62 k. 8v). Wieś Miedźwiad sprzedał wyderkafem w r. 1593 za 3.000 zł Łukaszowi Staręskiemu (P. 1401 k. 49v). Dzierżawił Wielawieś od Stanisława hr. z Tarnowa, kasztelana sandomierskiego, którego w r. 1593 z tytułu tej dzierżawy skwitował z 1.000 zł (Kc. 121 k. 216v), a kwitował go ponownie w r. 1596 (Kc. 122 k. 287v). Dwa łany w Obiecanowie pow. kcyń., ustąpione sobie przez Mikołaja Orzelskiego, podczaszego kaliskiego, dał w r. 1596 Piotrowi Żernickiemu (P. 1402 k. 19). Od Jana Potulickiego, wojewodzica brzeskiego-kuj., w r. 1600 nabył za 62.000 zł dobra Próchnowo, Sułaszewo, Kowalewo, Sypniewo, folwark Oporzyno oraz różne pustki w pow. kcyń. (P. 970 k. 635). Kapitule metropolitalnej gnieźnieńskiej sprzedał wyderkafem za 12.000 zł obie Samoklęski w pow. kcyń., zaś żona jego w r. 1600 aprobowała tę transakcję (P. 1403 k. 559). T.r. Samoklęski i młyn Tur na Noteci sprzedał owej kapitule za 25.000 zł (P. 1403 k. 550). Proboszczowi i wikariuszom kościoła w mieście Żernikach w r. 1601 zapisał sumę 1.000 zł, którą Stefan Brudzyński podjął był od niego i zapisał na wsi Brudzyno i pustce Dziękczyno z rocznym czynszem 80 zł (P. 1404 k. 350v). Wsie swoje: Próchnowo, Sułaszewo, Sypniewo, Kowalewo, Oporzyno oraz młyn wodny Nadolnik w pow. kcyń. w r. 1602 sprzedał wyderkafem za 26.200 zł Andrzejowi Przyjemskiemu, staroście kowalskiemu i konińskiemu (ib. k. 500), który trzymał jeszcze owe dobra w r. 1605 (G. 68 k. 438). Marcin swe części w Obiecanowie w pow. kcyń. w r. 1603 sprzedał wyderkafem na jeden rok za 2.900 zł małżonkom Jakubowi Kozielskiemu i Dorocie Żernickiej (ib. k. 822v). Umarł między r. 1603 (P. 1404 k. 822v; N. 165 k. 123v) a 1605, kiedy wdowa wraz z synami wsie Uścikowo i Świątkowo, jej dożywotnie, w pow. kcyń., w r. 1605 sprzedali wyderkafem Wojciechowi Dębickiemu cz. Drogoszewskiemu (P. 1405 k. 427v). T.r. wdowa obie te wsie wydzierżawiła pod zakładem 2.000 zł Adamowi Niedrowskiemu (G. 68 k. 333), zaś potem, jeszcze t.r. synom swym Filipowi i Marcinowi (ib. k. 413). Wyszła 2-o v. w r. 1605 za Stanisława z Oporowa Grocholskiego (P. 976 k. 86; Kc. 125 k. 42). Oboje Grocholscy żyli jeszcze w r. 1612 (I. Kal. 78 s. 1201). Synowie: Filip, Marcin i Wojciech. Córka Ewa zaslubiła w r. 1598, krótko po 5 V, Mikołaja Walewskiego, z czasem starostę nakielskiego i gniexnieńskiego (P. 968 k. 217v), żyjącego jeszcze w r. 1619. Wdowa w r. 1624, była 2-o v. w latach 1632-1636 zoną Hektora Potockiego. Wdowa w r. 1650.

(1) Filip, syn Marcina i czarnkowskiej, wystepował obok matki w r. 1605 (P. 1405 k. 427v). T.r. wraz z bracmi i stryjem Wojciechem, kasztelanem oświęcimskim, opiekunem, pozywany był przez Andrzeja Przyjemskiego, kasztelana gnieźnieńskiego, o zakład 26.200 zł i druga taką samą sumę, za którą zmarły ojciec sprzedał był wyderkafem Przyjemskiemu dobra Próchnowo z folwarkiem, Kowalewo, Sułaszewo, Oporzyno, Sypniewa z folwarkiem, a nie wykupił ich w terminie (Kon. 32 k. 268). Z bratem Marcinem, a też w imieniu brata Wojciecha sprzedali wyderkafem dobra Wełna i Skórki w pow. gnieźn. za 4.800 zł Adamowi, Trojanowi i Wojciechowi braciom Gołąbkowskim (P. 1406 k. 409v), zaś Padniewo sprzedali za 8.000 zł ojczymowi Grocholskiemu (ib. k. 417v). Z dokonanych w r. 1609 działów braterskich wziął Niedźwiad, Skórki, Padniewo, pustki Rzym i Świekotki. Ponieważ Padniewo trzymał zastawem Jan Kaczkowski, bracia winni byli te dobra wspólnie wykupić sprzedawszy majętności Próchnowską i Samoklęską. Bratu Marcinowi, którego dział miał mało lasów, Filip winien był dać "wiecznymi czasy" użytkowanie lasu w Skórkach. Próchnowo miało być sprzedane dla spłaty długów ojcowskich, jak również Samoklęski z młynem Tur (N. 167 k. 391). Filip wsie Padniewo, Miedźwiad i Skórki w r. 1609 zobowiązał się sprzedać wyderkafem na trzy lata za 8.000 zł Janowi Kaczkowskiemu (G. 70 k. 209). Wraz z bracmi t.r. skwitowany był z majątku rodzicielskiego przez siostrę Walewską (N. 167 k. 189). Żeniąc się w r. 1609 z Anną Pakszyńską (Paksińską), córką Jana i Elżbiety Wielewickiej, na krótko przed ślubem, 13 XI, uzyskał od jej ojca zapis posagu 6.000 zł gotowizną i 1.000 zł w wyprawie, co zobowiązał się oprawić jej na wsiach Niedźwiad i Skórki oraz na pustkach Rzym i Świekotki, wyłączając spod tej oprawy Padniewo (G. 70 k. 323v; P. 161 k. 813v). Zobowiązania tego dopełnił w r. 1610 (P. 1407 k. 219v). Od ojczyma Grocholskiego w r. 1609 kupił za 8.000 zł część Padniewa (P. 1406 k. 789). Wsie Miedźwiad i Skórki w r. 1615 sprzedał wyderkafem za 5.000 zł Ewie z Dąbrówki, żonie Wojciecha z Ruśca Izdbińskiego (P. 1409 k. 602). Całą wieś Miedźwiad oraz czterech kmieci i karczmarza w Skórkach w r. 1610 sprzedał wyderkafem za 6.000 zł Wojciechowi Pawłowskiemu (P. 1411 k. 502v), zaś wieś Skórki, z wyłączeniem powyższych poddanych, sprzedał jednoczesnie wyderkafem za 3.400 zł Piotrowi Turzyńskiemu (ib. k. 505). Współspadkobierca stryjeczno-rodzonej siostry Elżbiety P-ej, żony Jerzego Wojciecha Buczackiego, swoje prawa do sumy 25.000 zł oprawy i 15.000 zł długu, zapisanego jej przez męża na Buczaczu, cedował w r. 1620 bratu Marcinowi (Kc. 127 k. 238). Sprzedawszy wyderkafem wspólnie z zoną w r. 1620 wsie Niedźwiad i Skórki oraz pustki Rzym i Świekotki za 10.000 zł Stefanowi Włoszynowskiemu, burgrabiemu ziem. kcyńskiej, zaraz je od niego wydzierżawili (P. 1004 k. 1196; 1412 k. 139v). Oboje w r. 1628 zobowiązali się wieś Niedźwiad i trzech kmieci we wsi Skórki sprzedać wyderkafem za 10.440 zł Wojciechowi Wisniewskiemu (N. 176 k. 180), czego dopełnili w r. 1629 (P. 1416 k. 251v). Żona Anna Pakszyńska, jedyna spadkobierczyni ojca, wydzierżawiła w r. 1640 Tonowo w pow. kcyń. na cztery lata Janowi Tolibowskiemu (Kc. 128 k. 239v). Umarł Filip między r. 1645, kiedy to wspólnie z synem Janem wydzierżawił Skórki małżonkom Maciejowi Modliszewskiemu i Annie Przepełskiej (Kc. 129 k. 107), a r. 1648, kiedy owdowiała juz Anna, dziedziczka Tonowa i kaczkowa w pow. kcyńskim, wsie te sprzedała za 42.000 zł swemu synowi Janowi (P. 1423 k. 422). Syn, jak juz wiemy, Jan. Spośród córek, Elżbieta, w r. 1633 żona Jana Tolibowskiego, wdowa w r. 1674, spisywała testament w r. 1686, nie żyła juz w r. 1700. Marianna, żona 1-o v. Stanisława Głębockiego, 2-o v. w latach 1652-1655 Jana Łaskawskiego.

Jan, syn Filipa i Pakszyńskiej, w r. 1645 skwitowany z 1.000 zł przez Marcjana Gałczyńskiego (Kc. 129 k. 86v). Był, jak już wiemy, dziedzicem Tonowa i Kaczkowa, nabytych od matki. Skórki sprzedał wyderkafem za 3.000 zł małżonkom Adamowi Gołębowskiemu i katarzynie Gurowskiej, a w r. 1649 był przez nich z tej sumy kwitowany (G. 82 k. 50v). Skwitowany w r. 1654 przez Wojciecha Tolibowskiego z 3.000 zł wyderkafu ze wsi Skórki, zawierał wtedy o te wieś pod zakładem 4.000 zł kontrakt ze szwagrem Łaskawskim (G. 82 k. 987). Zobowiązał się w r. 1661 Skórki sprzedać wyderkafem na trzy lata za 4.000 zł Wawrzyńcowi Trzcińskiemu (Kc. 130 k. 290v). Mikołajowi Trzcińskiemu, synowi tego Wawrzyńca, juz zmarłego, Jan P. w r. 1670 Skórki sprzedał wyderkafem na jeden rok za sumę 5.000 zł (P. 1868 k. 153), zas w r. 1673 wies tę za taką samą sumę sprzedał wyderkafem Mikołajowi Rościszewskiemu (P. 1426 k. 311). Od swej siostry Elżbiety, owdowiałej Tolibowskiej, uzyskał w r. 1674 cesję jej oprawy 5.000 zł na wsiach Skibino, Skibinko, Kwilino, Kłonówko w pow. radziejowskim, jak również długu 5.000 zł zapisanego jej w r. 1633 przez męża (G. 85 k. 103). Bezpotomny, nie żył już w r. 1677 (Kc. 131 k. 609).

(2) Marcin, syn Marcina i Czarnkowskiej, starosta dybowski w r. 1632 (Kc. 130 k. 77). Wspomniany obok matki i brata Filipa w r. 1605 (P. 1405 k. 427v), pozostawał wtedy pod opieką stryja Wojciecha, kasztelana oświęcimskiego (Kon. 32 k. 268). Wsie, Wełnę w pow. gnieźn. i Zuzoły w pow. kcyń. sprzedał w r. 1608 wyderkafem za 1.000 zł Aleksandrowi Popowskiemu (P. 1406 k. 398), przez którego był w r. 1609 kwitowany z 2.000(!) zł wyderkafowego zapisu na owych wsiach (N. 167 k. 342). W imieniu własnym i brata Filipa miasto Żerniki, młyn Zrazim i wieś Miedźwiad wydzierżawił w r. 1609 Janowi Jezierskiemu (Kc. 125 k. 463). Z działółw braterskich, przeprowadzonych w r. 1609, wziął: miasteczko Żerniki z dworem, młyny Zrazim i Podedworem, rzekę Wełnę od granicy włoszynowskiej do granicy janowskiej, wsie, Zuzoły w pow. kcyń. i Wełnę w pow. gnieźn. oraz pustkę Latonino, a ponieważ w tym dziale mało było lasu brat Filip użyczył mu wieczyste użytkowanie lasu w Skórkach (N. 167 k. 391). Do sumy 1.000 zł, za którą wsie Wełnę i Zuzoły sprzedał wyderkafem Klemensowi Przesieckiemu, dopisał mu w r. 1609 jeszcze 700 zł (G. 70 k. 306), zaś Katarzynie Debickiej, wdowie po Prokopie Przysieckim zapisał t.r. dług 900 zł (G. 70 k. 339v). Janowi Żegrowskiemu w sumie długu 1.300 zł zastawił w r. 1610 połowę wsi Zuzoły (wolną od wyderkafu danego Klemensowi Przysieckiemu) oraz pustkę Latonino należącą do miasta Żerniki (ib. k. 564v). Miasto Żerniki, połowę wsi Zuzoły, młyny: Stradym, Nadolny i Koński oraz pustkę Latonino, w r. 1611 sprzedał wyderkafem za 8.300 zł Wojciechowi Sławianowskiemu (P. 1407 k. 623v). Obok braci w r. 1612 współdziedzic Próchnowa (P. 146 k. 72). Banita, pozywany był w r. 1614 przez małżonków Wojciecha Bagrowskiego i Annę Zdzychowską (Py. 137 k. 196). Samoklęski Wielkie i Małe w pow. kcyń. w r. 1615 sprzedał za 17.000 zł Sebastianowi z Drogoszewa Debickiemu (P. 1409 k. 473v), zaś Wełnę i połowę wsi Zuzoły (obecnie w posiadaniu Przysieckich) sprzedał t.r. wyderkafem za 37.000 zł małżonkom Joachimowi Gorazdowskiemu i Małgorzacie Goreckiej (P. 1409 k. 612v). Wełnę i części w Zuzołach w r. 1617 zastawił za 2.000 zł długu Adamowi Mietlickiemu (G. 74 k. 224v). Kwitował w r. 1620 tego Mietlickiego z 1.300 zł z powyższej sumy 2.000 zł, z zapisu danego przy wykupie tych dóbr (P. 1004 k. 1370). Jego żoną była w r. 1620 Marianna z Roszek Trzebuchowska (Kc. 127 k. 238). Wełnę i połowę Zuzołów sprzedał był wyderkafem za 3.000 zł Wacławowi Grochowickiemu, który, zaspokojony przez żonę Marcina, scedował jej w r. 1623 tę sumę (G. 76 k. 328). Marcin Stanisławowi Orzelskiemu t.r. sprzedał wyderkafem miasto Żerniki, wsie Wełna i Zuzoły, pustkę Latonino Wielkie i Małe, młyn Zrazim (Zdrazim) (N. 173 k. 155). Janowi z Graboszewa Tomickiemu w r. 1625 zastawił Świątkowo i Uścikowo, wsie brata Wojciecha, trzymane w swej posesji (Kon. 44 k. 54). Z Danielem Juliuszem Dorpowskim, dworzaninem królewskim, na zamku w Dybowie 28 XII 1632 r. zawierał kontrakt o rękę idącej zań swej córki Katarzyny Leonory, za którą dawał 10.000 zł posagu (Kc. 130 k. 77). Za konsensem królewskim z 7 IX 1634 r. uzyskał od Władysława Strykowskiego, dworzanina królewskiego, cesję wsi królewskiej Łagiewniki w wojew. pozn. (M. K. 180 k. 369, 370). Banita ("cywilnie zmarły") w r. 1639, kiedy żona wraz z synem Adamem sprzedawali wyderkafem Świątkowo w pow. kcyń. za 6.000 zł Annie Zberkowskiej, wdowie po Wojciechu Modliszewskim (P. 1419 k. 1421). Banitą był jeszcze w latach 1640-1641 (P. 165 k. 47v; Z. T. P. 29 s. 1472). Oboje małżonkowie w r. 1645 uwolnili uczc. Jana zw. Niesmiały, syna uczc. Jana zw. Kubik, poddanego i kmiecia z Uścikowa (Kc. 129 k. 43v). Marianna Trzebuchowska w r. 1645 zapisała dług 15.000 zł synom Adamowi i Kasprowi (Kc. 129 k. 55). Marcin umarł między r. 1654 a 1658. W r. 1658 nie zyła też i Marianna z Trzebuchowskich (Kc. 130 k. 138; P. 182c k. 299v). Synowie: Adam, Władysław i Kasper. Córka Katarzyna Leonora, która w r. 1632, krótko po 28 XII, zaślubiła Daniela Juliusza Dorpowskiego, była zaś wdową w latach 1653-1654.

a. Adam (Adam Jan), syn Marcina i Trzebuchowskiej, już dojrzały (adultus) w r. 1641, asystował matce przy transakcji (Z. T. P. 29 s. 1472). W r. 1645 uzyskał od matki zapis 15.000 zł długu (Kc. 129 k. 55). Mąż w r. 1654 Marianny Bojanowskiej, córki Stanisława (Kc. 130 k. 138; 132 k. 23). Protestował się w r. 1658 przeciwko Mikołajowi Reyowi o to, iż kiedy wrócił do domu z pospolitego ruszenia z obozu pod Warszawą "dla przysposobienia żywności i poprawy rynsztunku", kiedy już z rotmistrzem Pawłem Chlebowskim miał wracać, Rey "przez Żyda napominał, by do króla polskiego nie jechał go wspomagać", poczem ze 100 rajtarami szwedzkimi przybył doń, wziął gwałtem i wydał wrogom. Był potem wożony przy wojsku szwedzkim w Torunku, Grudziądzu, Malborku, Sztumie, Elblągu, przez długie 18 tygodni (P. 182c k. 299v). Asystował w r. 1679 przy zawieraniu transakcji siostrze stryjecznej, Ewie Mariannie, zamężnej Zaleskiej (Kc. 132 k. 21v). "Cywilnie zmarły" w r. 1682, kiedy Marianna z Bojanowskich sume 7.000 zł posagu zapisaną przez ojca na dobrach: Słońsko, Latkowo, Olszewice w pow. inowrocł. oraz druga sumę 10.000 zł na mieście Żerniki, odziedziczoną po stryju Wojciechu Bojanowskim, wreszcie trzecią 10.000 zł na Danaborzu po wuju Janie Wyrzyskim, scedowała ona swym córkom, Annie zamężnej Łysoskórskiej i Elżbiecie zamężnej Puchalskiej. kwitowała w r. 1694 z dóbr macierzystych: Płońsko, Latkowice i Olszewice, Mariannę z Obrębów, wdowe po Andrzeju Bojanowskim i 2-o v. po Aleksandrze Ostrowskim, sędzim grodzkim inowrocławskim, oraz jej syna Wojciecha Bojanowskiego (Kc. 133 k. 4). Nie żyła już w r. 1716.

b. Władysław (Władysław Konstanty), syn Marcina i Trzebuchowskiej uzyskał od matki w r. 1644 zapis 14.000 zł długu (Kc. 129 k. 7v). Mąż Ludmiły z Grabia Brańskiej, rodzącej się z Anny Łubińskiej, wraz z tą żoną w r. 1646 uzyskał od swych rodziców zapis 1.000 zł długu (Kc. 129 k. 188, 251). Ludmiła w r. 1650 dała zobowiązanie małżonkom, Tomaszowi Miecznikowskiemu i Annie Mrowińskiej, dotrzymania kontraktu dzierżawy Świątkowa (Kc. 129 k. 609v). Oboje małzonkowie P-cy żyli w r. 1675, kiedy ich syn Franciszek Jan w ich imieniu wydzierżawił Świątkowo małżonkom Janowi Brzeskiemu i Barbarze Janowskiej (Kc. 131 k. 543). Nie żył już Władysław w r. 1680 (I. Kon. 63 k. 21v). Ludmiła sprzedała Branno Niemojewskiemu, sędziemu ziemskiemu inowrocławskiemu, pozostawiając tam posag córki teresy (G. 90 k. 78v). Nie żyła juz w r. 1686 (P. 1111 V k. 90). Synowie: Franciszek, Wojciech, Kazimierz. Otym ostatnim rodzina w r. 1712 wiedziała tylko tyle, że podobno zmarł bezpotomnie w Księstwie Zatorskim (Kośc. 149 s. 519). Z córek, Joanna, w r. 1686 żona Tomasza Racięskiego, Teresa, w r. 1686 żona Jana Gąsiorowskiego, zmarłego w r. 1712, żyła jeszcze w r. 1721, kiedy kasowała swe prawa do dóbr macierzystych Branno (G. 94 k. 148v), wreszcie Anna, "ze Stojkowa", chrzestna 14 V 1689 r. (LB Kamieniec), w latach 1695-1700 żona Ludwika Miecznikowskiego.

a) Franciszek (Franciszek Jan), syn Władysława i Brańskiej, w r. 1675 zawierał z małżonkami Andrzejem Zaleskim i Marianną P-ą (zob. niżej) ugodę dotyczącą dzierżawy Świątkowa (Kc. 131 k. 543). Mąż Heleny ze Słup Wałdowskiej, córki Wojciecha i Ludmiły Kołudzkiej, która w r. 1677 swoją część z sum spadłych po rodzicach cedowała małżonkom Deręgowskim (N. 185 k. 659). Franciszek wraz z nią w r. 1677 uzyskał od małżonków Mikołaja Rościszewskiego i Katarzyny Głębockiej zobowiązanie sprzedaży wyderkafowej za 5.600 zł wsi Kaczkowo Wielkie w pow. kcyń. (G. 86 k. 29v). Oboje od Jana Kadzidłowskiego, podstolego inowrocławskiego, w r. 1680 brali w zastaw na jeden rok za 8.000 zł wsie Wielgopole i Gogoline w pow. kon. (I. Kon. 63 k. 18, 333v). Od Jana Trzebuchowskiego chorążego inowrocławskiego w r. 1684 wzięli w zastaw na trzy lata za 8.000 zł wsie Słowikowo i Rękawczyno pow. gnieźn. (G. 88 k. 11). Rękawczyno wydzierżawili w r. 1686 pod zakładem 200 zł małżonkom Pawłowi Kołudzkiemu i Mariannie Górskiej (G. 88 k. 124). Od Karola Grudzińskiego, kasztelanica sieradzkiego, brali w zastaw w r. 1689 za 8.000 zł wsie Modzerów, Korzecznik, Stypiny, Ciepliny w pow. przedeckim (P. 1144 k. 43). Żyli jeszcze oboje w r. 1699 (N. 191 k. 23). Franciszek nie żył już w r. 1702 (P. 1142 I k. 48v), zas Helena nie żyła w r. 1724 (G. 94 k. 324v). Synowie ich, Józef (Józef Wojciech), ur. w Stojkowie, ochrzcz. 27 III 1687 r. (LB Kamieniec), który w r. 1705 swoją część z sum po pradziadzie Marcinie, kasztelanie kamieńskim, cedował stryjowi ks. Wojciechowi (P. 1144 k. 44), i Antoni. Corka Katarzyna, chrzestna 26 I 1703 r. (LB Psarskie), wyszła w r. 1724, krótko po 23 V za Wojciecha Konstantego Dłuskiego, stolnika podlaskiego, a była 2-o v. żoną Wojciecha Pikarskiego. Jako wdowa po tym drugim mężu cedowała w r. 1748 swej bratanicy Teresie P-ej i jej mężowi Michałowi Młodzianowskiemu prawa spadkowe do wsi Mgowo i Rybnica w wojew. chełmińskim oraz do wsi Skarboszewo w pow. przedeckim, spadłe po siostrze cioteczno-rodzonej, Annie Kotarbskiej, żonie 1-o v. Ludwika Trzebuchowskiego, 2-o v. Wojciecha Wysockiego (I. Kon. 78 s. 135). Nie zyła juz w r. 1759.

Antoni, syn Franciszka i Wałdowskiej, dawał w r. 1702 zobowiązanie stryjowi ks. Wojciechowi (P. 1142 I k. 48v). Mąż zaślubionej przed 1703 r. Marcianny Żółtowskiej, córki Remigiana i Jadwigi Czeskiej, która w r. 1708 kwitowała brata Andrzeja Żółtowskiego z prowizji od 8.000 zł posagu (P. 1144 k. 310v). Z datowanego 30 VIII legatu testamentowego "zarażonego powietrzem" Andrzeja Żółtowskiego (czy powyższego brata?) dostała sumę 6.000 zł (P. 282 I k. 89). Należała w r. 1715 do spadkobierców Józefa Żółtowskiego, dziedzica Psarskiego (P. 1149 k. 268v). dziedzic Modzerowa w pow. przedec. 1729 r. (P. 1216 k. 26). marcjanna wraz z siostrą Eufrozyną zamężną Białobocką, spadkobierczynie rodziców oraz inni spadkobiercy części we wsiach Psarskie i Koninko w pow. pozn. jak też we wsi Panienka w pow. kośc. w r. 1736 sprzedali za 193.000 zł Rafałowi Bnińskiemu (P. 1246 k. 150). Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1744 (P. 1275 k. 77). Ich syn Wojciech Paweł, ur. w Psarskim, ochrzcz. 26 I 1703 r. (LB Psarskie). Z córek, Teresa, w latach 1744-1748 żona Michała Młodzianowskiego, nie żyła już w r. 1765. Marianna, w latach 1744-1780 żona Aleksandra Żółtowskiego. Katarzyna, chrzestna 7 IX 1751 r. (LB Łubowo), żona w r. 1753 Jana Bokszy Radoszewskiego, nie żyła już w r. 1780.

b) Wojciech, syn Władysława i Brańskiej, instalowany na kanonię poznańską Św. Marcina (fundi Łęki?) 17 IV 1686 r. (Install., s. 121), na kanclerstwo poznańskie 14 IV 1700 r. (ib. s. 128), na archidiakonię pczewską 7 IV 1704 r. (ib. s. 129). Od siostry Teresy zamężnej Gąsiorowskiej w r. 1696 uzyskał cesję sumy 420 zł, zapisanej jej w posagu przez matkę (G. 90 k. 78v). Od Sebastiana Brudzyńskiego uzyskał w r. 1700 zapis 1.000 zł (P. 1139 XIII k. 74). Sam t.r. zapisał 4.400 zł Stefanowi Grzybowskiemu (P. 1168 k. 24v). Był dziedzicem miasta Żernik (Z. T. P. 44 k. 1469). Umarł w r. 1711, przed 22 IX (Install., s. 131).

c) Kasper (Kasper Kazimierz, Kasper Władysław), syn Marcina i Trzebuchowskiej, uzyskał w r. 1645 od swej matki zapis 15.000 zł (Kc. 129 k. 55). dawał w r. 1654 plenipotencję bratu Adamowi P-mu i innym (Kc. 130 k. 138). Nie żył już w r. 1694 (Kc. 133 k. 16).

(3) Wojciech, syn Marcina i Czarnkowskiej, pozostawał w r. 1605 pod opieką stryja Wojciecha, kasztelana oświęcimskiego (I. Kon. 32 k. 268). Chyba w r. 1608 jeszcze był nieletnim (P. 1406 k. 417v). Z działów braterskich przeprowadzonych w r. 1609 dostały mu się wsie Świątkowo, Uścikowo, połowa Obiecanowa, z dworami i folwarkami w pow. kcyń. (N. 167 k. 391). Obok braci w r. 1612 współdziedzic Próchnowa (P. 146 k. 72). Mąż Justyny Lubodzieskiej w r. 1614, wdowy 1-0 v. po Janie Karnkowskim, skwitowany t.r. przez Wojciecha Skwarkowskiego z zysków i przezysków z racji nieuiszczenia sumy 5.000 zł (P. 992 k. 564, 565). Justyna t.r. skwitowała swą matkę, Dorotę Rokoszównę, wdowę po Samuelu Konarskim, chorążym pomorskim, z 10.000 zł, jako reszty z sumy 12.000 zł posagu tej matki (P. 992 k. 620v). Mąż t.r. na połowie Świątkowa, Uścikowa i części Obiecanowa oprawił jej 17.000 zł posagu (P. 1409 k. 105v). Spisywali t.r. wzajemne dożywocie (ib. k. 170). Oboje w r. 1615 Świątkowo sprzedali wyderkafem za 1.400 zł Marcinowi Żernickiemu (ib. k. 627). Wojciech Świątkowo i Uścikowo w r. 1617 sprzedał wyderkafem za 8.000 zł Janowi Tomickiemu (Kc. 127 k. 46v). Części Obiecanowa w r. 1618 sprzedał za 5.500 zł Marcinowi Żernickiemu (P. 1411 k. 250). "Cywilnie zmarły", więc banita, był w r. 1619 mężem drugiej żony Zofii Radolińskiej, córki Macieja (Kc. 127 k. 93v). Zapisał jej w r. 1626 dług 6.000 zł (Kc. 19 k. 806). Dziedzic Świątkowa, uwolnił w r. 1628 uczc. Błażeja Dolewczyka, poddanego z tej wsi (Kc. 19 k. 965). Zważywszy, iż dobra Uścikowo i Świątkowo obciążone były długami sięgającymi 8.000 zł i oprawą 17.000 zł zmarłej pierwszej żony, zezwolił w r. 1646 na wykupienie owych dóbr przez pasierba Wojciecha Karnkowskiego (Kc. 129 k. 134). Córce swej, pannie Ewie Mariannie, cedował w r. 1649 sumę 3.000 zł zapisaną w grodzie piotrkowskim przez Zofię Izabelę P-ą, żonę Marcina Drzewickiego (siostrę), a Świątkowo i Uścikowo zobowiązał się tej córce zrezygnować (Kc. 129 k. 486v). Żył jeszcze w r. 1653, kiedy żona Zofia Radolińska prawa swoje do Świątkowa, Uścikowa i połowy Obiecanowa cedowała Stanisławowi Karnkowskiemu, kasztelanowi dobrzyńskiemu (N. 227 k. 121). Nie żył już w r. 1679 (Kc. 132 k. 21v). Corka Ewa Marianna (Marianna Ewa), niezamęzna w r. 1653, była żoną 1-o v. Jana Grabowskiego, a 2-o v. w latach 1662-1679 Andrzeja Zaleskiego, wdowa w r. 1684, dziedziczka części Świątkowa, Uścikowa i połowy Obiecanowa, cedowała wówczas swe prawa do tych dóbr Urszuli, wdowie po Andrzeju Modrzejewskim, podskarbim wielkim kor., i jej dzieciom (N. 186 k. 258v).

Bratem stryjeczno-rodzonym Wojciecha, męża Żernickiej, o którym było wyżej, nazwany Jakub P. Był on w r. 1511 mężem Anny, corki Tomasza Słupskiego, miecznika poznańskiego i Barbary. Ją i jej siostry, Zofię zamężną Witkowską i Barbarę zamężną Chłapowską, matka ich, owdowiała Barbara skwitowała wtedy z 400 grz. swego posagu, oprawionego na wsiach Slup Wielki, połowie Słupa Małego i na Murzynowie Wielkim w pow. pyzdr. (P. 865 k. 92). Jakub na połowie części Padniewa t.r. oprawił owej żonie 200 grz. posagu (P. 786 s. 313). Wraz z córką Zofią, urodzoną z tej żony, pozwany przez Rąbińskich i Kokorzyńskiego o 133 grz. po zmarłej Annie, żonie Jana Słupskiego, nie stanął i w r. 1514 miał płacić winę (Py. 24 k. 146). Druga żoną Jakuba była w r. 1515 Anna Żychlińska czyli Kopanicka, córka Barbary Kopanickiej, którą t.r. pozywał Jan Kopanicki o wygnanie siłą z jego części macierzystej w mieście Kopanicy i przyległych wsiach: Wielawieś, Maławieś, Wąchabno oraz w pustkach Kargowa i Chwalim (P. 866 k. 240v). Zawarli t.r. oboje układ z Janem Kopanickim (Kośc. 24 k. 193v). Anna od brata, Jana Kopanickiego, w r. 1517 w podziale dóbr rodzicielskich nabyła wyderkafem za 800 zł i 50 zł węg. wieś Wąchabno oraz połowę wsi Chwalim (Kośc. 233 k. 53). Skwitowała t.r. z dóbr po rodzicach, tj. Kopanicy, Kargowej, Chwalimia, Wielkiejwsi, Małejwsi, Wąchabna w pow. kośc., Myśliborza, Sługocina, Wilczny, Żychlina, Lipin, Janowi, Spławia w pow. kon., braci swych, Wojciecha i Jana, dziedziców w Kopanicy (Kośc. 25 k. 23v). Wraz z córka Zofią, dziedzice w Słupi i Murzynowie, wiedli w r. 1518 sprawę z Janem Kokorzyńskim i Janem Rąbińskim, stryjem i bratankiem, o posag 200 grz. zmarłej Anny, żony zmarłego Jana Słupceckiego, siostry rodzonej Jana Kokorzyńskiegio, zaś córki Jana Rąbińskiego, wniesiony na Małe Słupy (Py. 24 k. 275). Kokorzyński i Rąbiński w r. 1519 skwitowali Jakuba P-go i Zofię z 66 grz. i 17 skojców długu (P. 867 k. 110v). Jakub trzecią część dziedziczną w Padniewie w r. 1524 sprzedał za 400 grz. Szymonowi Turzyńskiemu (G. 335a k. 78v). Bliższość do dóbr Wielkie i Małe Słupy oraz Leśne Murzynowo w r. 1524, lub przed tą datą, rezygnował bratu stryjeczno-rodzonemu Wojciechowi P-mu (ib. k. 33v). Wspólnie z córką Zofią części w tych wsiach w r. 1524 (lub przed tą datą) rezygnował wieczyście za 200 grz. Barbarze Słupskiej, żonie Jana Chłapowskiego (ib. k. 31, 34; I. i D. Z. Kal. 2 k. 110). Na połowach wsi Sławino w pow. kal. i Strzeżewo w pow. ostrzeszow., wolnych od oprawy żony, sprzedał 1529 r. za 120 grz. wikariuszom kolegiaty kaliskiej 8 grz. rocznego czynszu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 139v). Nie żył już w r. 1530, kiedy owdowiałą Annę pozywali Jan i Stanisław Chłapowscy (rodzący się z Barbary Słupskiej) o wygnanie ich z czwartej części wsi Sławino, spadłej na nich po rodzono-wujecznej (ciotecznej) siostrze a córce Jakuba P-go, Zofii, żonie Mikołaja Rossoskiego (P. 871 k. 675v). Owdowiała Anna Żychlińska, swoją częśc folwarku we wsi Sławino pow. kal. w r. 1544 sprzedała wyderkafem za 50 zł Dobrogostowi Potworowskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 376). Nie zyła już w r. 1568 (Kal. 34 s. 591). Z pierwszej żony, Słupskiej, córka Zofia, która działając w asyście ojca, stryja Wojciecha P-go i wuja Stanisława Turewskiego, skwitowała w r. 1519 Macieja Korzboka Witkowskiego z części posagu 200 grz. po zmarłej bezpotomnie jego żonie a swojej ciotce rodzonej(!) Zofii Ossowskiej (P. 867 k. 103). Żona Mikolaja Rossoskiego, nabyła wyderkafem w r. 1527 za 85 grz. od Filipa stryja i Piotra bratanka, dziedziców w Rossoszycy, trzy łany w tej wsi (I. i D. Z. kal. 2 k. 118v). Dziedziczka dóbr macierzystych w Wielkich i Małych Słupach oraz Murzynowie Leśnym, procesowała się t.r. z Janem i Stanisławem Chłapowskimi, synami Jana, którzy opanowali bezprawnie te jej dobra (Py. 25 k. 262). Swoje macierzyste trzecie części owych wsi w r. 1528 sprzedała wieczyście za 40 grz. Stanisławowi Słupskiemu, dziedzicowi w Turwi (Py 23 k. 76v). Zofia nie żyła juz w r. 1530, a spadek po niej w Rossoszycy brali jej bracia cioteczni, Jan i Stanisław Chłapowscy (P. 1393 k. 373), rodzący się z Barbary Słupskiej. T.r. pozywali oni wdowę po Jakubie P-im a macochę Zofii, o wygnanie ich z czwartej części Sławina, którą Jakub sprzedał był wyderkafem za 200 grz. owej córce (P. 871 k. 673v). Niewątpliwie z drugiego małżeństwa pochodzili synowie Jakuba, Jan i Florian, którzy w r. 1531 pozywali braci Chłapowskich, jako spadkobierców zmarłego Mikołaja Rossoskiego, syna Zofii Słupskiej. Nie znam dalszych losów tych synów Jakuba. Z Żychlińskiej niewątpliwie rodziły się też dwie córki Jakuba. Z nich, Łucja była w latach 1545-1574 żoną Baltazara Jaraczewskiego, wdową w latach 1579-1596, a nie żyła już w r. 1604. Anna, w latach 1548-1564 żona Floriana Szyszkowskiego, już nie żyła w r. 1585. Być może, iż także córką Jakuba była Małgorzata, w latach 1564-1570 żona Wawrzyńca Owsianego, chorążego łęczyckiego. Łucja swoje części w dobrach Strzeżewo, Sławino, Zamoście pow. kal., które trzymała wspólnie z siostrami, w r. 1548 sprzedała wyderkafem za 400 grz. swemu szwagrowi, Florianowi Szyszkowskiemu (P. 1395 k. 398v). Zob. tablice 1, 2.

@tablica: Padniewscy h. Nowina 1

@tablica: Padniewscy h. Nowina 2

Otylia z Padniewa, w r. 1509 żona Wojciecha Chrbowskiego. Tomasz z Padniewa, profes konwentu trzemeszeńskiego w r. 1560 (G. 39 k. 238v). Emerencja, w r. 1582 żona Jakuba Sypniewskiego. Szl. Katarzyna, chrzestna 1 VII 1739 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Anna, w r. 1742 wdowa po Wojciechu Kobylińskim, nie żyła już w r. 1761.

Chyba nie miała nic wspólnego z powyższymi szl. i sław. Barbara P-a, córka szl. i sław. Augusta P-go, zw. Kościelnym, mieszczanina poznańskiego, wdowa po uczc. Bartłomieju Getnerze, którą 13 XI 1591 r. na moście wiodącym na Chwaliszewo poranił Aleksander Mieliński, z których to ran zmarła (P. 955 k. 730).

Zob. Złotniccy h. Nowina.

>Pajecki (czy szlachcic?) Wojciech, faktor w Krampsku, tenucie Wojciecha z Grabi Psarskiego, w r. 1677 (I. Kon. k. 1001).

>Pajewscy, różni, Jan P. z Litun, mąż Nastazji, córki Marcina Wturkowskiego, która w r. 1553 kwitowała ojca z 20 grz. posagu. Był ów P. dziedzicem w Szuchowczycach pow. kobryńskiego (Kal. 17 s. 848).

Szl. Florian P. z pow. ciechanow., zapisał w r. 1604 dług 350 zł Zygmuntowi Konarzewskiemu z Daniszewa Strzeżek (Kc. 124 k. 456v). Katarzyna, żona Kazimierza Gliwicza, oboje nie żyli w r. 1740. Andrzej w r. 1771 trzymał dzierżawę dobra kapituły metropolitalnej gnieźnieńskiej: Wierzbno, Oleśno, Podlesie i Rzym w pow. przedeckim (G. 100 k. 419). Ur. Ignacy, ekonom z Sowiny, i teresa Wojciechowska, rodzice Jana Nepomucena, ur. w Sowinie 10 V 1817 r. (LB Poniec).

>Pakawscy. Katarzyna Wyskocina, niegdy P-a, pozywała ks. Mirosława z Bytynia, kanonika poznańskiego, z Dzegowa, który nie stanął i w r. 1446 miał płacić winę (P. 15 k. 143v). Basz, dziedzic w Pakawiu, dokonywał w r. 1448 rozgraniczenia, z Katarzyna, dziedziczką, oraz Piotrem i marcinem, dziedzicami w Izdebnie (P. 17 k. 113v).

>Pakosccy, zob. z Pakości.

>Pakosławscy z Pakosławia w pow. kośc., różni, a wśród nich mozliwi Awdańce. Maciej z pakosławia na połowie tej wsi oprawił w r. 1446 posag 70 grz. żonie swej Katarzynie (P. 1379 k. 130v). Za macieja P-go ręczyli w r. 1448 Mikołaj Gorecki i Jan Konarski, że będzie życ w pokoju z Janem P-im (Kośc. 16 k. 132). Maciej P. swoją połowę Pakosławia w r. 1449 wymienił z Janem Brylem Sowińskim na dwie części Sowiny w pow. kośc. i dopłatę 130 grz. (P. 1390 k. 50). Zabity przez Paka i Jana, braci z Pakosławia, których owdowiała Katarzyna wraz z synami, Pawłem i Janem, kwitowała w r. 1452 z głowy męża a ich ojca (Kośc. 19 k. 167). Jan Bryl z Pakosławia na dwóch częsciach Pakosławia w r. 1449 oprawił 90 grz. posagu żonie Małgorzacie (P. 1390 k. 50v).

Marcin P., już nie żyjący w r. 1447, kiedy to owdowiała Małgorzata występowała jako matka Jana i Paka (Kośc. 18 s. 69). Żoną Pawła alias Paka była w r. 1450 Małgorzata (Kośc. 19 k. 54), która w latach 1453, 1459 i 1466 pozywała Mikołaja, Jana i Andrzeja, braci z Lubiatowa (ib. k. 213, 260; 20 k. 178v).

Jan Tumigrała z Pakosławia zeznał w r. 1469 Sędziwojowi i Małgorzacie 200 kop groszy posagowych, wniesionych z Drzenczewa na połowę Pakosławia (Kośc. 20 s. 230). Przypozwał t.r. Dziersława Szczepankowskiego po śmierci jego ojca Jerzego (ib. s. 246), a chodziło o sumy, które na Pakosławiu oraz wyderkafem na Drzenczewie dał był zmarły Jerzy Szczepankowski (ib. s. 323). Pozwany w r. 1470 przez Jana niegdy Brodnickiego, pełnomocnika swych dzieci, Sędziwoja i Małgorzaty, o macierzyste 200 kop groszy (ib. s. 458). T.r. pozwany przez Katarzynę niegdy P-ą, wdowę po Stanisławie Parzynczewskim, nie stanął i miał płacić winę (ib. s. 469). Sędziwój i Małgorzata, urodzeni ze zmarłej Anny Moreckiej, żądali t.r. od ojca uiszczenia posagu ich matki, t.r. 200 kop groszy wniesionych na Pakosław (ib. s. 522). Nie żył już jan Tumigrała w r. 1472 (ib. s. 664). Sędziwój i Małgorzata już w r. 1469 uzyskali intromisję do połowy Pakosławia w sumie 200 kop groszy (ib. s. 367). Sędziwojowi toczącemu sprawę z Katarzyną wdową Parzynczewską w r. 1472 przydano siedem lat (ib. s. 664). Ów Sędziwój Tumigrała z Pakoslawia swoją macierzystą połowę w Pakosławiu wymienił w r. 1480 z Sędziwojem i Stanisławem, bracmi niedzielnymi z Szurkowa, na dwa łany osiadłe i dwa i pół pustych (P. 1386 k. 195). Sędziwój P. wspomniany jeszcze w r. 1485 (Kośc. 228 k. 12).

Jan P. na trzech łanach osiadłych w Pakosławiu w r. 1472 oprawił posag 30 grz. żonie Małgorzacie (P. 1385 k. 135v). Pani Małgorzacie P-ej (zapewne tej właśnie żonie Jana) zapisał w r. 1481 dług 30 grz. Zofia, wdowa po Janie Błożejewskim, pani oprawna na Błożejewie i Sierakowie (Kośc. 227 k. 76). Małgorzata, żona Jana P-go, pozywała w r. 1482 swego pasierba Jana P-go (ib. k. 103v), a będąc już wdową znowu w r. 1485 pozywała tegoż (ib. 228 k. 12). Jan, może identyczny z Janem już nie żyjącym w r. 1496, ojcem Jana, Mikołaja i Małgorzaty, żony sław. Macieja, mieszczanina z Sobótki, która w r. 1496 kwitowała tych swych braci z majątku rodzicielskiego (Kośc. 230 k. 113v). Mikołaj siostrze Małgorzacie P-ej w r. 1499 zapisał dług 5 grz. (ib. 231 k. 29v). Jan P. swą częśc po rodzicach w Pakosławiu w r. 1502 sprzedał za 50 grz. bratu Mikołajowi P-mu (P. 1389 k. 222v), zas Mikołaj wnet potem na owej części oprawił 40 grz. posagu swej żonie Dorocie (ib. k. 223). Mikołaj ów w r. 1505 od Mikołaja Szurkowskiego nabył za 22 grz. dwa osiadłe łany w Szurkowie (P. 1390 k. 61). Kwitował w r. 1514 Feliksa Zimnowodzkiego z 20 grz., za które od zmarłego Andrzeja Romsza Zimnowodzkiego nabył wyderkafem dwa osiadłe łany w Golejewie w pow. kośc. (P. 866 k. 52v; Kośc. 233 k. 50v). Pozwany w r. 1517 przez Annę Szczytnicką, wdowę po tym Andrzeju Ramszu Zimnowodzkim, o wygnanie jej z części Golejewa, jej oprawnej (P. 866 k. 418v).

Małgorzata P-a, trzecią częśc swych ojczystych dóbr w Pakosławiu dała w r. 1489 "z miłości małżeńskiej" swemu drugiemu mężowi, Jakubowi niegdy Podrzeckiemu (P. 1387 k. 131). Pierwszym jej mężem był Wincenty Gorecki. Będąc żoną Podrzeckiego, czwartą część Pakosławia w r. 1519 sprzedała za 40 grz. Jerzemu Konarskiemu, staroście iłżeckiemu. Asystowali jej przy tej transakcji Marcin Bartoszewski i wuj Jan Siedlecki (P. 1392 k. 276).

Stanisław, brat żyjącego Sędziwoja a stryj Jerzego i Małgorzaty, syna i córki Sędziwoja, dziedziczył w r. 1501 w Pakosławiu (Kośc. 231 k. 86). Ten Stanisław, nazwany Kuczyńskim, całą połowę dworu z trawnikiem, łąką koło dworu i ogród w Pakosławiu w r. 1513 sprzedał za 8 grz. i 5 zł węg. bratankowi Jerzemu P-mu (Kośc. 233 k. 41; 345 k. 41). Ów Jerzy wystepował w r. 1514 jako wuj Katarzyny Gostkowskiej, żony Mikołaja "Klawka" Gostkowskiego (Kośc. 233 k. 41v). Dwa osiadłe łany w Pakosławiu Jerzy w r. 1517 sprzedał wyderkafem za 24 grz. Dorocie, wdowie po Janie Włostowskim (P. 1392 k. 108v), zas w r. 1518 był przez nią kwitowany z 27 grz. wyderkafu na trzech łanach w Pakosławiu (Kośc. 234 k. 10). Na połowie części Pakosławia w r. 1518 oprawił 70 grz. posagu Annie, córce Jana Kawieckiego (P. 1392 k. 218). Nie zył już Jerzy w r. 1527, kiedy siostra Małgorzata odziedziczoną po nim połowę Pakosławia dała swym synom, Jerzemu i Janowi (P. 1393 k. 158). Nie umiem powiedzieć czyją żoną była ta Małgorzata, bowiem współcześnie żyło kilka Małgorzat P-ch. Może to Małgorzata P-a, wdowa po Mikołaju Raszewskim, która w r. 1526 części w Pakosławiu sprzedała wyderkafem za 50 grz. Marcinowi Szczodrowskiemu, a asystowali jej przy tym stryj Mikołaj Łącki? (P. 1393 k. 127). O domniemanym potomstwie tej Małgorzaty mowa będzie niżej.

Jakub P., dziedzic w Sobiałkowie, pozywany był w latach 1510 i 1512 przez ks. Andrzeja, plebana w Górce, Stanisława i Macieja, braci z Malechowa i Konar, synów zmarłego Andrzeja z Konar (Kośc. 23 k. 184, 341v).

Stanisław P., żyjący w r. 1523 i w r. 1533 (Kośc. 27 k. 137), chyba identyczny ze wspomnianym wyżej Stanisławem P-im czyli Kuczyńskim, ojciec Bernarda P-go, który łan pusty w Badurkowie pow. kośc. w r. 1519 sprzedał wyderkafem za 7 grz. Janowi Badurkowskiemu (P. 1392 k. 303). Bernard wraz z ojcem na połowie części tego ojca w Pakosławiu i na połowie swoich części w Kuczynie w r. 1523 oprawił 30 grz. posagu żonie swej Katarzynie Pijanowskiej (ib. k. 505). Bernard Kuczyński w r. 1526 powtórzył tej żonie, córce Macieja Pijanowskiego, oprawę tego posagu na połowie swych części w Wielkiej Kuczynie i Badurkowie (P. 1393 k. 107). Bernard P. połowę Badurkowa i całą swą część Kuczyny w r. 1531 sprzedał za 100 grz. Maciejowi Zimlińskiemu (Kośc. 345 k. 147). T.r. występował jako wuj Heleny, córki Jana "Skierki" Golińskiego, a żony Marka "Klawka" Szurkowskiego (Kośc. 26 k. 64; 345 k. 145v). Po śmierci żony winien był w r. 1533 teściowi zwrócić 20 grz. jej posagu (Kośc. 27 k. 137). Wspomniany wyżej ojciec Bernarda, Stanisław, może identyczny ze Stanisławem P-im, który w r. 1526 części w pakosławiu sprzedał za 80 grz. Mikołajowi P-mu (P. 1393 k. 107v).

Wojciech P. od Jadwigi, żony Jana Kuczyńskiego, w r. 1525 kupił za 30 grz. części w Kuczynie i Badurkowie (Kośc. 345 k. 118). Barbara P-a, w r. 1527 żona Piotra Grochowskiego.

Wspominałem już o braciach Jerzym i Janie, którzy od swej matki Małgorzaty (może żony Mikołaja Raszewskiego?) w r. 1527 dostali część w Pakosławiu, która na nią spadła po śmierci brata Jerzego (ib. k. 158). Barbara Raszewska, wdowa po Mikolaju Raszewskim, w r. 1535 kwitowała Jerzego i Jana, braci P-ich z 42 grz. (Kośc. 234 k. 316v). Czy nie zachodzi tu pomyłka w imieniu? Barbara zamiast Małgorzaty? O Janie nie wiem nic więcej. Jerzy na połowie swej części w Pakosławiu, uzyskanej z działów z bratem, oprawił w r. 1528 posag 70 grz. żonie Reginie, córce Piotra Kawieckiego (P. 1393 k. 221v). Ta Regina była w r. 1548 już wdową (Kośc. 235 k. 84v), a chyba jeszcze żyła w r. 1567 (Kośc. 246 k. 378). Synowie: Wojciech, Jan, Melchior i Jerzy. Z córek, Anna wspomniana w r. 1548 (Kośc. 235 k. 84v), żona w r. 1561 Stanisława Golińskiego z Golinki Małej i Goliny Wielkiej, była 2-o v. w latach 1565-1578 za Stanisławem Wegierskim. Zofia, wspomniana w r. 1548 (ib.), w latach 1555-1557 żona Wojciecha Golińskiego z Małej Golinki, wdowa w latach 1565-1584.

1. Wojciech, syn Jerzego i Kawieckiej, wspomniany w r. 1548 (ib.) mąż w r. 1557 Anny Golińskiej, córki Jana "Kija", "Kijka" Golińskiego z Małej Golinki i Małgorzaty Szurkowskiej, która to Anna kwitowała wtedy ojca z majątku rodzicielskiego (P. 898 k. 287). Oprawił jej w r. 1557 posag 100 grz. na połowie swych części w Pakosławiu (P. 1396 k. 424v). Skwitowany w r. 1561 przez siostrę Annę zamężną Golińską ze 120 zł posagu (Kośc. 346 k. 40v). Wraz z bracmi pozwany w r. 1567 przez opatrz. Macieja Pierlika, poddanego braci Jastrzębskich z Dupina (Kośc. 246 k. 378). Żyła jeszcze Anna Golińska w r. 1575 (P. 926 k. 522). Wojciech w r. 1579 był współspadkobiercą brata Melchiora (P. 933 k. 818v). Nie żył juz w r. 1581. Córki jego, Anna i Katarzyna pozostawały wtedy pod opieką stryja Jerzego, który ojcowiznę ich w Pakosławiu zastawił wówczas na trzy lata Janowi Pijanowskiemu (Ws. 9 k. 257). Anna poslubiła w r. 1592 Jana Kołaczkowskiego, a nie żyła juz w r. 1614. Katarzyna, w latach 1584-1588 żona Macieja Niemierzyckiego, również w r. 1614 już nie żyła.

2. Jan, syn Jerzego i Kawieckiej, obok braci w r. 1548 współdziedzic części w Pakosławiu (Kośc. 235 k. 84v). Żył jeszcze w r. 1567 (ib. 246 k. 378).

3. Melchior, syn Jerzego i Kawieckiej, wspomniany w r. 1548 jako współdziedzic części w Pakosławiu (ib. 235 k. 84v). Mianowany przez króla w r. 1567, jako rodzony wuj, współopiekunem dzieci nieletnich Golińskich siostry Anny 1-o v. Golińskiej, 2-o v. Wegierskiej (Kośc. 246 k. 253v). Wraz z bratem Jerzym części w Pakosławiu sprzedał w r. 1572 za 3.000 tal. srebrnych Stanisławowi Zakrzewskiemu z Osieka (R. Kal. 4 k. 59v). Obaj ci bracia w r. 1575 od Wojciecha Kołaczkowskiego nabyli wyderkafem za 3.100 zł części wsi Dłoń z połową łąki Jagodnica w Kołaczkowicach w pow. kośc. (P. 1398 k. 5781v). Melchior w r. 1576 scedował bratu Jerzemu swoją połowę powyższej sumy wyderkafowej (ib. k. 694v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1579 (P. 933 k. 818v).

4. Jerzy, syn Jerzego i Kawieckiej, obok braci współdziedzic w Pakosławiu w r. 1548 (Kośc. 235 k. 84v). Jak już wiemy, wraz z bratem Malchiorem kupił w r. 1575 od Wojciecha Kołaczkowskiego wyderkafem na trzy lata za 3.100 zł Dłoń z połową łąki Jagodnica w Kołaczkowicach pow. kośc. (P. 1398 k. 581v), zaś w r. 1576 uzyskał od tego brata cesję jego połowy z owej wyderkafowej sumy (ib. k. 694v). Siostrzeńcom Golińskim, synom Wojciecha, w r. 1579 zapisał dług 1.300 zł (P. 933 k. 820). Janowi Siekierzyckiemu Seniorowi w r. 1580 zapisał na Dłoni sumę 100 grz. (P. 934 k. 720). Żeniąc się w r. 1581 z Zofią Pogorzelską, córką Andrzeja, uzyskał na krótko przed ślubem od jej ojca zapis 1.000 zł posagu (Kośc. 261 k. 81). Jako stryj i opiekun Anny, córki Wojciecha P-go, dał w r. 1587 zobowiązanie małżonkom Janowi Pijanowskiemu i Elżbiecie Golińskiej, iż po jej zamęściu stawi ją wraz z mężem do akt, by całe swe części w Pakosławiu sprzedała im, pod zakładem 800 zł (Kośc. 267 k. 193). Jednocześnie i druga bratanica Katarzyna P-a, zamężna Niemierzycka, działając w asyście stryja Jerzego, zobowiązała się sprzedać swoją część w Pakosławiu tymże małzonkom Pijanowskim (ib. k. 195). Współdziedzic części w Dłoni w r. 1590 (Kośc. 270 k. 200), trzy puste łany i dwóch osiadłych kmieci w tej wsi sprzedał wyderkafem w r. 1592 za 1.400 zł Janowi Golińskiemu (P. 1400 k. 890v), zaś w r. 1599 owe trzy łany i dwóch kmieci za taką samą sumę sprzedał wyderkafem Krzysztofowi Golińskiemu (Ws. 204 k. 80). Skwitowany w r. 1600 przez Katarzynę z Pakosławia, wdowę po Stanisławie Wardęskim, z sumy 200 zł (P. 970 k. 608). Z żoną swą spisywał w r. 1603 wzajemne dożywocie (P. 1404 k. 1073), nie żył już w r. 1612 (P. 1408 k. 45v). Synowie, Melchior i Jan.

1) Melchior, syn Jerzego i Pogorzelskiej, na połowie części w Dłoni, należnej z przyszłego podziału z bratem, w r. 1612 oprawił żonie Katarzynie Domaradzkiej, córce Marcina, sumę 1.000 zł (P. 1408 k. 45v) i t.r. te części w Dłoni sprzedał za 1.500 zł bratu swej żony, Piotrowi Domaradzkiemu (ib. k. 222). Wraz z bratem Janem w r. 1616 zawierał pod zakładem 1.300 zł kontrakt z tym Domaradzkim (P. 996 k. 695). Części Brelewa, Karchowa i Belęcina w pow. kośc. w r. 1617 kupił za 4.000 zł od Adama Szczurskiego (ib. k. 357v). Inną część Brelewa oraz dwa młyny wodne w Karchowie t.r. kupił wyderkafem za 1.000 zł od Stanisława Bartochowskiego, zaś żonie swej jednocześnie oprawił 900 zł posagu (ib. k. 379). Od Stanisława Łakińskiego w r. 1617 kupił za 1.400 zł części Belęcina (P. 1410 k. 480). Wspólnie z bratem Janem części w Dłoni i w pustce Pasierbicach w r. 1617 sprzedał za 5.750 zł Mikołajowi Kołaczkowskiemu, staroście ujskiemu i pilskiemu (ib. k. 470v). Melchior, dzierżawiąc w r. 1623 od Elżbiety z Golczów, wdowy po Wojciechu Żułkowskim (Żołkowskim) części po jej mężu w Żułkowie pow. kośc., pozywał ją (P. 152 k. 427v). Oboje z żoną t.r. mianowali plenipotentem Macieja Domaradzkiego (Kośc. 292 k. 157). Nie żył już Melchior w r. 1638. Synowie Melchiora i Katarzyny, Stanisław, ochrzcz. 9 XI 1627 r. (LB Skoraszewice), i Jakub. Ten drugi, spadkobierca ojca i stryja Jana, części po tym stryju w Brelewie w r. 1638 sprzedał za 5.000 zł Stanisławowi, skarbnikowi poznańskiemu, i Andrzejowi, braciom Chłapowskim (P. 1419 k. 333). Od Andrzeja Chłapowskiego t.r. uzyskał zobowiązanie cesji sumy 800 zł odziedziczonej przezeń po siostrze Annie, żonie tego Jana P-go (Kośc. 299 k. 65v).

2) Jan, syn Jerzego i Pogorzelskiej, wspomniany w r. 1612 (P. 1408 k. 45v). Od Adama Skórskiego w r. 1618, lub przed tą datą, kupił Brylewo (Brelewo), Belęcino i Karchowo (Ws. 31 k. 365). Mąż Anny Baranowskiej, córki Macieja i Anny Chłapowskiej, 1624 r. (Kośc. 292 k. 249; P. 1017 k. 531v). części Belęcina i Karchowa w r. 1626 sprzedał za 3.000 zł Aleksandrowi Karchowskiemu, jednocześnie kupując od niego za 4.000 zł folwark w Brelewie (P. 1415 k. 364v, 366). Żonie na połowie części Brelewa t.r. oprawił 2.700 zł posagu (ib. k. 500). Części po ojcu w Dłoni i Pasierbicach w r. 1629 sprzedał za 10.000 zł Mikołajowi Kołaczkowskiemu, staroście ujskiemu i pilskiemu (P. 1416 k. 382). Do pierwotnego zapisu 2.500 zł, uczynionego na rzecz małżonków Jerzego Chłapowskiego i Anny Przysieckiej, dodał w r. 1630 sumę 100 zł (P. 1023 k. 591). Drugą żoną Jana była Anna Chłapowska, córka Marcina, bezpotomna. Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1638 (P. 1419 k. 333; Kośc. 299 k. 65v), a Anny tej spadkobiercą był Stanisław Chłapowski, skarbnik poznański (Kośc. 299 k. 364v). Zob. tablicę 1.

@tablica: Pakosławscy 1

Mikołaj P. swoją część macierzystą w Goreczkach w pow. kośc. w r. 1507 sprzedał za 40 grz. Stanisławowi Goreckiemu (P. 1390 k. 129). Synowie jego to: Maciej, Wojciech i Jan.

1. Maciej, syn Mikołaja, na połowie części w Pakosławiu, należnej osobie z działu z braćmi, oprawił w r. 1541 posag 160 grz. swej żonie Świętochnie Tworzyjańskiej, córce Jerzego (Kośc. 345 k. 186). Z bratem Janem przeprowadził podział ich dobr w Pakosławiu w r. 1548 (Kośc. 235 k. 84v). Wraz z bratem Janem oraz synami i wnuczkami Jerzego P-go (zob. wyżej), jak równie z bracmi Ponieckimi, był w r. 1556 pozwany przez braci Szczurskich i Jana Siekierzyckiego (Kośc. 237 k. 87). Wraz z bratem Janem w r. 1563 pozywał Helene Konarską, wdwoę po Wojciechu Chojeńskim, wojskim poznańskim, i jej synów (Kośc. 240 II k. 79). Od Jana Ponieckiego w r. 1568 wydzierżawił na trzy lata tę część Pakosławia, którą Poniecki nabył od Anny Pakosławskiej, żony Piotra Bartochowskiego (I. Kal. 34 s. 1097). T.r. od tegoż Ponieckiego, jako wuja i opiekuna nieletniego Wojciecha Chociszewskiego, wydzierzawił na trzy lata za 600 zł części Bobkowic i Chociszewic w pow. kośc. (ib. k. 1118). Od Ponieckiego kupił w r. 1570 za 1.100 zł część Pakosławia nabytą od Bartochowskiej (Kośc. 346 k. 74). Całą częśc w Pakosławiu i ogród na granicy tej wsi oraz trzecią część młyna wodnego na rzece Orla sprzedał w r. 1571 za 1.100 zł synowi Janowi (Kośc. 346 k. 82). Części tego młyna, wiatrak i kmiecia osiadłego na trzech ćwierciach w Pakosławiu w r. 1577 sprzedał wyderkafem za 335 zł bratu Janowi (Kośc. 346 k. 90). Całą swą częśc Pakosławia dał w r. 1588 "z miłości" synom swym, Janowi i Mikołajowi (Kośc. 347 k. 60). Chyba już nie żył w r. 1594 (P. 1401 k. 166). Synowie, Jan i Mikołaj. Z corek, Anna, w r. 1563 żona Wojciecha Wilkońskiego. Urszula, w latach 1574-1607 żona Tomasza Kawieckiego z Szurkowa.

1) Jan, syn Macieja i Tworzyjańskiej, w r. 1570 mąż Agnieszki Miaskowskiej, córki Andrzeja, wdowy 1-o v. po Kasprze Gorzyńskim, oprawił jej w r. 1571 posag 650 zł na połowie części swoich w Pakosławiu (Kośc. 346 k. 84). Jak już wiemy, od ojca w r. 1571 nabył część w Pakosławiu. Od Wojciecha Kołaczkowskiego w r. 1578 uzyskał zapis 100 zł długu (Kośc. 258 k. 135). Skwitowany w r. 1595 przez braci swych stryjecznych, Piotra i Stanisława, synów Jana, ze 167 i pół zł z Pakosławia nad Orlą (P. 964 k. 1275). Młyn w Pakosławiu z częścią stawu w r. 1597 sprzedał za 100 grz. Marcinowi Ponieckiemu (P. 1402 k. 313v), zaś połowę kmiecia z rodzina i dobytkiem w Pakosławiu oraz łąkę czyli ogród albo porębę sprzedał za 220 zł Piotrowi P-mu (ib. k. 315). Żeniąc się z Sabiną Kralinówną, córką Oldrzycha (Wojciecha) i Anny Szpiglówny, dał w r. 1601 zobowiązanie owdowiałej przyszłej teściowej, iż Sabinie na połowie Pakosławia oprawi 800 zł posagu (Kośc. 281 k. 120). Na połowie części w Pakosławiu i Zaorlu w r. 1602 oprawił żonie w posagu, gotowizną 800 zł i w wyprawie 100 zł. Spisał też z nią wtedy wzajemne dożywocie (I. i D. Z. Kal. 28 k. 104, 105v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1617, kiedy bratanek i współspadkobierca pierwszej żony jego, Andrzej Miaskowski, cedował swoje prawa do oprawy ciotki na połowie Pakosławia Sabinie Kralinównie (Kośc. 290 k. 574v). Była ona t.r. 2-o v. żona Pawła Gostkowskiego i kupiła wtedy od Macieja i Jana P-ch, bratanków i spadkobierców swego pierwszego męża, za 500 zł części w Pakosławiu i Zaorlu (P. 1410 k. 404v). Sabina, 3-o v. żona Stanisława Nowomiejskiego, trzymane przez siebie części Pakosławia i Zaorla w r. 1627 sprzedała za 6.500 zł Mikołajowi Zakrzewskiemu, dziedzicowi w Osieku i Pakosławiu (P. 1415 k. 812v). Ten jej trzeci mąż nazwany w r. 1628 Kolnickim czyli Nowomiejskim (P. 1416 k. 138v).

2) Mikołaj, syn Macieja i Tworzyjańskiej, w r. 1586 mąż Urszuli Woźnickiej, córki jana (P. 946 k. 541), która wedle zobowiązania z r. 1588 swe części po ojcu w Drożynie i Kotowie oraz część lasu w Woźnikach pow. kośc., uzyskane z działów z siostrami, sprzedała w r. 1589 za 1.000 zł Stanisławowi Ujejskiemu z Granowa (P. 950 k. 542; 1400 k. 286v). Mąż t.r. oprawił jej 600 zł posagu na połowie swych dóbr w Pakosławiu (P. 1400 k. 303v). Mikołaj swój dział w Pakosławiu i Zaorlu, w młynie wodnym na rzece Orla, w wiatraku, w dwóch kmieciach i trzech pustych polach sprzedał w r. 1594 za 800 zł bratu stryjecznemu Piotrowi (P. 1401 k. 166), a w r. 1600 był przez tego Piotra kwitowany z 700 zł (P. 970 k. 607). Żył jeszcze w r. 1603, kiedy jego żona wraz z siostrami kwitowała Macieja Czackiego Ciołka z zapisów danych przez zmarłego Jana Czackiego Ciołka ojcu ich, Janowi Woźnickiemu (P. 973 k. 5). Nie zył już Mikołaj w r. 1617 (P. 1410 k. 404v). Synowie, Maciej i Jan, a zapewne córką jego była Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1596, żona Stanisława Krajewskiego. Ci synowie, spadkobiercy stryja Jana P-go, części po nim w Pakosławiu i Zaorlu w r. 1617 sprzedali za 500 zł wdowie po tym stryju (P. 1410 k. 404v). Z nich Jan żył jeszcze w r. 1628.

2. Wojciech, syn Mikołaja, wspomniany w r. 1541 (Kośc. 345 k. 186). Na połowie swej części w Pakosławiu, należnej mu z działów braterskich, oprawił w r. 1544 posag 50 zł żonie swej Katarzynie Przetockiej, córce Sędziwoja (P. 1391 k. 116). Chyba nie żyła juz ta Katarzyna w r. 1560 (P. 1396 k. 792). Wojciech nie żył w r. 1568 (P. 1397 k. 686). Córki, Anna i Katarzyna, wspominane w latach 1556-1560 (Kośc. 237 k. 87; P. 1396 k. 792). Z nich, Anna była w latach 1568-1570 żoną Piotra Bartochowskiego. Swoje części dziedziczne w Pakosławiu w r. 1568 sprzedała za 1.100 zł Jerzemu Ponieckiemu (P. 1397 k. 737v). Katarzyna, żona 1-o v. w r. 1568 Piotra Skoroszewskiego "Barabasza", wdowa w r. 1578, 2-o v. w r. 1587 żona Sebastiana Wardęskiego, wdowa w latach 1597-1600.

3. Jan, syn Mikołaja, współdziedzic w r. 1541 obok braci w Pakosławiu (Kośc. 345 k. 186), t.r. nazwany niedzielnym z bratem Maciejem (Kośc. 235 k. 84v). Na połowie dóbr w Pakosławiu, należnych z działów z tym bratem i bratankami po bracie Wojciechu, w r. 1560 oprawił 450 zł posagu żonie Annie Domaradzkiej, córce Piotra (P. 1396 k. 792). Od bratanicy Katarzyny, zamężnej Skoroszewskiej, w r. 1568 kupił za 1.000 zł jej rodzicielskie części w Pakosławiu (P. 1397 k. 686). Od Macieja Szczurskiego w r. 1568 nabył wyderkafem za 100 grz. łan roli w Śliwnych Goreczkach (P. 1397 k. 732v). Od brata Macieja w r. 1577 kupił wyderkafem za 335 zł części młyna wodnego na rzece Orli, wiatraka i kmiecia osiadłego na trzech ćwierciach w Pakosławiu (Kośc. 346 k. 90). Wraz z tym bratem (Kośc. 258 k. 34). Od Krzysztofa Ponieckiego, wojskiego poznańskiego, w r. 1581 dostał darowizną połowę jego części w Pakosławiu, podczas kiedy drugą połowe kupił od niego wieczyście za 700 zł (Py. 31 k. 126). Już nie zył w r. 1593 (P. 1400 k. 1020v). Synowie: Jan, Piotr i Stanisław.

1) Jan, syn Jana i Domaradzkiej, skwitowany w r. 1591 przez wuja Marcina Domaradzkiego z 500 zł na poczet sumy 900 zł z dzierżawy połowy Domaradzic w pow. kośc., puszczonej przez Jana P-go (G. 64 k. 313). Mąż Magdaleny Borzysławskiej, córki Jana i Anny Sepińskiej, która w r. 1592 matce swej, teraz 2-o v. żonie Piotra Otorowskiego, zapisała 800 zł posagu na połowie Cykówka Małego w pow. kośc., jak też na połowie wszystkich dóbr po ojcu (P. 1400 k. 847). Jan na połowie dóbr w r. 1593 oprawił żonie swej posag 350 zł (ib. k. 1020v) i t.r. spisał z nią wzajemne dożywocie (ib. k. 1040v), został również skwitowany przez teściową i jej męża z zapisu oprawnego danego Magdalenie na połowie Pakosławia (P. 1960 k. 55). Części w Pakosławiu i nowolokowanym Zaorlu, należącym zdawna do Pakosławia, w r. 1593 sprzedał za 1.400 zł bratu Piotrowi (P. 1400 k. 1045). Z żoną spisywał w r. 1595 wzajemne dożywocie (P. 963 k. 484). Ta żona w r. 1598 zrezygnowała mężowi swój dwór w Cykowie, a on oprawił jej na połowie Cykowa sumę 1.00 zł wiana (P. 1402 k. 552v). Od Zofii Borzysławskiej, żony Tomasza Rosińskiego, w r. 1603 kupił za 3.600 zł części w Cykówku i Borzysławiu, dobra będące w zastawie u Ujejskich (P. 1404 k. 981), zas w r. 1604 był do owych dóbr intromitowany (Kośc. 284 k. 317v). Oboje z żoną części Cykówka, nabyte od Zofii Rosińskiej, zastawili w r. 1605 za 300 zł Mikołajowi Woźnickiemu (P. 976 k. 385). Magdalena w r. 1608 skasowała swą oprawę na częściach Borzysławia i aprobowała rezygnację owych części dokonaną za 1.300 zł przez męża na rzecz Zofii z Żychlina, wdowy po Stanisławie Ujejskim (P. 152 k. 420v; 980 k. 724). Oboje małżonkowie P-cy w r. 1613 byli kwitowani z 500 zł przez Annę z Sepna, wdowę po Piotrze Otorowskim (Kośc. 290 k. 359). Jan od Macieja, Roberta i Jakuba, braci Włostowskich, w r. 1618 kupił za 800 zł ich części w Cykówku (P. 1411 k. 171v). Cykówko w r. 1626 dał synowi Wojciechowi oraz córkom, Helenie i Mariannie (P. 1415 k. 237). Nie żył już w r. 1637 (Kośc. 299 k. 63). Magdalena z Borzysławskich nie żyła w r. 1642 (P. 1420 k. 937). Syn Wojciech. Z córek, Anna, w r. 1618 żona Marcina Wierzchowskiego, 2-o v. w latach 1624-1642 Aleksandra Knobelsdorfa Siekowskiego, wdowa w latach 1648-1659, już nie żyła w r. 1683. Helena i marianna, w r. 1626 jeszcze niezamężne (P. 1415 k. 237). Z nich Helena była w r. 1633 żoną Wojciecha Niemierzyckiego, wdowa w latach 1637-1639.

Wojciech, syn Jana i Borzysławskiej, jak juz wiemu, w r. 1626 wraz z siostrami dostał od ojca Cykówko (ib.) i t.r. na połowie tej wsi oprawił 5.000 zł posagu żonie Konstancji ze Zbarzewa Krzyckiej, córce Aleksandra, starosty babibmojskiego (P. 1415 k. 544v). Kwitowała Konstancja t.r. z dóbr rodzicielskich swą owdowiałą matkę, Zofię ze Sroczyna Głoskowską, i brata Baltazara (P. 1017 k. 683; Kośc. 296 k. 24v). Wspólnie z siostrami w r. 1628 sprzedała ona wsie Tuchorza i Maciejewo w pow. kośc. za 26.000 zł Andrzejowi Zbijewskiemu (Ws. 206 k. 218v). Wojciech był w r. 1637 kwitowany z 500 zł przez siostrę Siekowską (Kośc. 299 k. 63), zaś w r. 1639 z 1.500 zł przez siostrę Niemierzycką (ib. k. 241v). Cykówko w r. 1642 sprzedał za 15.000 zł Walerianowi Boguckiemu (P. 1420 k. 937), zaś żonie oprawę jej w sumie 10.000 zł, skasowaną na Cykowie, przeniósł t.r. na połowę Wilkowyi i pustki Wilkowyjki, kupionych właśnie od Macieja Zakowskiego (P. 1420 k. 1182). Ale formalna sprzedaż Wilkowyi i pustki Wilkowyjki w pow. gnieźn. została przez małżonków Macieja Zakowskiego i Zofię Mączyńską na rzecz małżonków P-ch dokonana za sumę 9.000 zł dopiero w r. 1644 (P. 1421 k. 866). Nie żył już Wojciech w r. 1663 (P. 1073 k. 47). Syn Aleksander. Córka Katarzyna, żona 1-o v. Andrzeja Orzeszkowskiego, 2-o v. w r. 1654 Marcjana Cieńskiego, nie żyła już w r. 1674.

Aleksander (Jan Aleksander), syn Wojciecha i Krzyckiej, mąż Anny Ślesińskiej, wdowy 1-o v. po Tomaszu Gulczewskim, zapisał jej w r. 1663 sumę 10.500 zł (Kc. 130 k. 336v). Zapisał też t.r. dług 465 zł Piotrowi Kosmowskiemu (P. 1073 k. 47). Wilkowyję z pustką Wilkowyjki w pow. gnieźn. w r. 1674 sprzedał za 4.800 zł Wojciechowi Drozdowskiemu (P. 1426 k. 636). Skwitowany t.r. przez szwagra Marcjana Cieńskiego i jego dzieci z sumy 2.000 zł posagu, którą zmarły Wojciech P. zapisał był za córką (G. 85 k. 88v). Żył jeszcze w r. 1686 (P. 1112 VII k. 30).

2) Piotr, syn Jana i Domaradzkiej, kupił w r. 1593 od brata Jana za 1.400 zł części wsi Pakosław i nowolokowanej wsi Zaorle i zaraz na połowie owych dóbr oprawił 1.100 zł posagu Annie z Goreczek Szczurskiej, córce Jakuba, żonie swej (P. 1400 k. 1045). Od brata stryjecznego Mikołaja w r. 1594 kupił za 800 zł jego dział w Pakosławiu i Zaorlu, w młynie wodnym na rzece Orla, w wiatraku, oraz dwóch kmieci i trzy puste pola (P. 1401 k. 166). Oboje z zona w r. 1596 spisali wzajemne dożywocie (P. 1402 k. 47v). Od brata stryjecznego Jana P-go w r. 1597 kupił za 220 zł połowę kmiecia z rodziną i jego dobrami w Pakosławiu oraz łąkę czyli ogród albo porebę (ib. k. 315). części dziedziczne w Pakosławiu, należne sobie z działów z bracmi, sprzedał w r. 1610 za 6.000 zł Maciejowi Zakrzewskiemu z Osieka (P. 1407 k. 303) i jednocześnie owe części nabył od Zakrzewskiego wyderkafem (ib. k. 304). Od Jana Niegolewskiego, podsędka ziemskiego poznańskiego, i od Wojciecha Kołudzkiego, jako opiekunów Jakuba i Wojciecha Jastrzębskich, synów zmarłego Piotra, w r. 1616 nabył wyderkafem za 6.000 zł części Domaradzic i Żabich Goreczek w pow. kośc. (P. 1410 k. 189). Dawał w r. 1618 zobowiązanie swemu zięciowiu Kaczkowskiemu (P. 1000 k. 1233). Jako współopiekun bratanków i bratanic po bracie Stanisławie, był w r. 1623 kwitowany przez nich z opieku (Kośc. 292 k. 1981). Za swa córką katarzyna idącą za Stanisława Pierzchlińskiego zapisał w r. 1626 przyszłemu zięciowi za nią 1.600 zł posagu i 700 zł wyprawy (Kośc. 294 k. 149v). Części pakosławia w r. 1630 sprzedał za 700 zł Mikołajowi z Osieka Zakrzewskiemu (Ws. 206 k. 403). Dorocie z Piątkowa, wdowie po Macieju Szczurskim, w r. 1631 zapisał 465 zł długu (Kośc. 296 k. 125). Nie żył już w r. 1636, kiedy owdowiałej Annie Stefan Kaczkowski zapisał 4.000 zł długu (P. 1033 k. 927v). Z córek, Zofia, w latach 1618-1651 żona Stefana Kaczkowskiego, była wdowa w r. 1665. Katarzyna wyszła w r. 1626 za Stanisława Pierzchlińskiego, zyjącego jeszcze w r. 1651, wdowa w latach 1653-1676.

3) Stanisław, syn Jana i Domaradzkiej, wspominany obok braci w latach 1593 i 1595, kwitował w r. 1598 brata Macieja ze swej części sumy 335 zł, za którą Maciej P. ojcu ich sprzedał był wyderkafem część młyna wodnego i wiatraka w Pakosławiu (P. 968 k. 482). Skwitowany w r. 1598 przez Reginę Modrzewską, wdowę po Marcinie Domaradzkim, z 500 zł, ostatniej raty dzierżawy wsi Domaradzice i Goreczki w pow. kośc. (ib. k. 564v). Na połowie Pakosławia w r. 1599 oprawił wiano 1.200 zł żonie swej Katarzynie Bułakowskiej, córce Stanisława (P. 1403 k. 39v). Od Marcina Ponieckiego w r. 1603 kupił za 4.000 zł części jego w Pakosławiu, z wyłączeniem jednego poddanego (P. 1404 k. 1007v). Żył jeszcze w r. 1608 (P. 143 k. 3), nie żył zaś w r. 1613, kiedy owdowiała Katarzyna zobowiązała się wobec Heleny z Kolendów Hertmanówny (!), wdowy po Janie Siekierzeckim, iż stawi swych synów, Jana, Piotra i Macieja, kiedy dorosną, aby skwitowali synów Jana Siekierzeckiego (Kośc. 290 k. 251). Może to ta sama Katarzyna P-a z Pakosławia była chrzestną 4 IX 1614 r. (LB Skoraszewice). Była 2-o v. 1617 żoną Jana Lubiatowskiego (P. 1410 k. 372), a żyła jeszcze w r. 1623 (Kośc. 292 k. 183). Prócz wspomnianych wyżej trzech synów były i córki: Zofia, Małgorzata i Anna, niezamężne w r. 1623, którym brat Piotr zapisał wtedy posag (posagi?) 2.400 zł (ib. k. 182v). Spośród nich, Zofia była w latach 1626-1629 żoną Wojciecha Lubiatowskiego, zaś 2-o v. w 1633-1660 Marcina Kędzierzyńskiego. Czy wspomniany wyżej Maciej, syn Stanisława, nie był identyczny z Maciejem, mężem Urszuli Gorzeńskiej a oboje nie zyli już w r. 1665? (P. 1076 k. 23). Córka tej pary Katarzyna była żoną 1-o v. Wojciecha Korytowskiego, a 2-o v. w r. 1665 krótko po 24 I poślubiła Franciszka Zduńskiego (ib.).

(1) Jan, syn Stanisława i Bułakowskiej, małoletni w r. 1613, wspominany w latach 1622 (Kośc. 292 k. 9v) i 1623 (ib. k. 181), zapewne młodo zmarły.

(2) Piotr, syn Stanisława i Bułakowskiej, małoletni w r. 1613, działał w r. 1623 w imieniu własnym i braci kwitując z opieki stryjów Jana i Piotra (ib.). Mąż Jadwigi Złotkowskiej, córki Gabriela, który w r. 1639 części w Siedlcu pow. kośc. zięciowi i córce sprzedał wyderkafem za 3.000 zł (Ws. 206 k. 404v). Jadwiga, spadkobierczyni ojca, swoje części Siedlca w r. 1634 sprzedała za 6.050 zł Malchiorowi Konarzewskiemu (P. 1418 k. 66v). Oboje małżonkowie spisali t.r. wzajemne dozywocie (ib. k. 68v). Piotr nie zył juz w r. 1650, kiedy owdowiała Jadwiga, jako matka zmarłego bezpotomnie Jana P-go, kwitowała ze 150 zł jego żołdu Wojciecha Jastrzębskiego, rotmistrza tego syna (P. 1061 k. 67). Jedyna jej spadkobierczynią była Jadwiga Kożuchowska, nie żyjąca już w r. 1681 (Kośc. 353 k. 94).

(3) Maciej, syn Stanisława i Bułakowskiej, nieletni w r. 1613, wspominany w latach 1622 i 1623 (Kośc. 292 k. 9v, 181). Zob. tablicę 2.

@tablica: Pakosławscy 2

>Pakosławscy, z Pakosławia w pow. pozn. (w parafii Brody), rózni, a wśród nich zapewne i Prawdzice, np. ci piszący się "z Łabiszyna".

Pietrek z Pakosławia miał w r. 1428 termin z Peregrynem oraz Mikołajem z synami, z Brodów (P. 10 k. 72).

Jost z Pakosławia, zw. też "Baszem" (P. 18 k. 177v), połowę swego tamtejszego dziedzictwa dał w r. 1438 Wawrzyńcowi z Bieczyn w zamian za folwark w Śliwnie i dwa łany w Nowych Brodach oraz za dopłatą 200 grz., jednocześnie zas od tegoż Wawrzyńca nabył wyderkafem za 200 grz. całą wieś Nowe Brody (P. 1378 k. 89 II). Na swej połowie w Śliwnie i na części w Nowych Brodach oprawił t.r. 30 grz. posagu żonie swej Katarzynie (ib. k. 89 IIv). Nie zył już w r. 1453, kiedy owdowiała Katarzyna nie stanęła z pozwu Dobrogosta z Ostroroga, kasztelana kamieńskiego i miała płacić winę (P. 18 k. 177v). Owa Katarzyna w r. 1459 kasowała oprawe na Zadorach na rzecz Mścisława Zadorskiego, a asystowali jej przy tym, stryj Wawrzyniec Brodzki i wuj Jan Jabłonowski (Kośc. 19 k. 228v). Uzyskała w r. 1462 termin przeciwko Maciejowi Chraplewskiemu (P. 18 k. 276v). Synowie Josta, Jan i Piotr, niedzielni dziedzice w Pakosławiu, mieli w r. 1459 terminy ze strony Macieja, dziedzica w Chraplewie (P. 18 k. 234v, 267v). Byli ci bracia niedzielnymi w latach 1462-1469 (ib. k. 317v; 19 k. 35, 48v, 221). Jan Jost niegdy z Bukowca, kupił w r. 1469 za 350 grz. część w Bukowcu w pow. pozn. (P. 1385 k. 23). Był już w r. 1469 duchownym (P. 19 k. 221). Na jego też rzecz t.r. Anna, wdowa po Jakubie Bukowieckim, kasowała swą oprawę 100 kop gr. pol. na Bukowcu (P. 854 k. 30). Ci bracia, Jan, altarysta we lwowie (Lwówku), oraz Piotr, t.r. na połowie Pakosławia zapisali wyderkafem 80 grz. rocznego czynszu Mikołajowi Strzeżmińskiemu (P. 1385 k. 33), a jednocześnie ks. Jan swą tamtejszą część po rodzicach scedował bratu Piotrowi (ib.). Była Jan plebanem w Bukowcu, kiedy w r. 1479 ze swym niedzielnym bratem Piotrem połowe Pakosławia sprzedali za 400 grz. Janowi Młodawskiemu (P. 1386 k. 105). Piotr P., brat ks. Jana, na czwartej części Pakosławia w r. 1471 oprawił 100 grz. posagu swej żonie Klarze (P. 1385 k. 96). Piotr, niegdy P. (pamiętajmy o sprzedaży Pakosławia przez braci Młodawskiemu!), kupił w r. 1479 za 100 kop gr. od Wojciecha Trzcieńskiego części Trzcianki w pow. pozn. (P. 1386 k. 107). Dziedzic w Trzciance, zapisał na tej wsi w r. 1487 czynsz roczny szpitalowi ubogich w Skokach (P. 1387 k. 82v). Córką Jana Josta, a więc siostrą ks. Jana i Piotra, była Jadwiga, która w r. 1475 pozywała Jana Josta z Bukowca (P. 21 k. 6v). Pozywała go znów w r. 1476 o 50 grz. posagu (ib. k. 37v), a w r. 1480 pozwany płacić miał jej winę (ib. k. 97v). Ów Jan Jost P., dziedzic w Bukowcu, niewątpliwie bliski genealogicznie tu omawianym, na połowie części w Bukowcu w r. 1476 oprawił posag 150 zł żonie Katarzynie (P. 1386 k. 50v), zaś w r. 1480 tejże żonie oprawił 60 zł na Pakosławiu (ib. k. 122v). Nie żył już w r. 1486, a spadek w Bukowcu brał po nim rodzony brat, Walenty z Bukowca, który wtedy swe prawo bliższości do Bukowca sprzedał za 50 grz. Dobrogostowi ze Lwowa (Lwówka), kasztelanowi międzyrzeckiemu. Był niewątpliwie wtedy jeszcze nieletni, bowiem przy tej transakcji asystowali mu stryj Stanisław Jost z Rankojadów(!) i wuj Wojciech P., proboszcz lwowski (P. 1387 k. 59).

Wspomniany wyżej Jan Młodawski, w r. 1479 nabywca połowy Pakosławia, nie żył już w r. 1485. Był mężem Doroty Młodawskiej, zas ojcem Jana i Doroty, żony 1-o v. w r. 1491 Jana Kunowskiego, 2-o v. w r. 1502 Marcina Wargowskiego (P. 22 k. 204v). Jan P., brat tej Doroty, pozywał w r. 1485 Michała i Macieja, braci z Prusimia, dziedziców w Kolnie i Bylsku (P. 21 k. 47). Sprawa z owymi braćmi z Prusimia toczyła się dalej i w r. 1487 (P. 22 k. 132). Jan P. na połowie części swych w Pakosławiu w r. 1487 oprawił 100 grz. posagu żonie swej Małgorzacie (P. 1387 k. 75). Procesował się w r. 1488 z panną Jadwigą, córką Michała Prusimskiego, podsędka poznańskiego (P. 22 k. 138v). Na połowie Pakosławia, wolnej od oprawy żony, zapisał w r. 1489 wyderkafem za 30 grz. dwie kopy gr. rocznego czynszu ks. Wojciechowi P-mu, plebanowi we Lwówku (P. 1387 k. 124). Swoją połowę Pakosławia dał w r. 1489 Dobrogostowi z Ostroroga, kasztelanowi międzyrzeckiemu i staroście ostrzeszowskiemu, w zamian za Parznów i dziewięć łanów w Olszynie w pow. ostrzesz., jak również dopisał dopłatę 200 grz. (P. 1387 k. 126v). Występujący w XVI w. P-cy dziedziczący w Parznowie, o których będę mówił w dalszym ciągu, to niewątpliwie potomkowie tego właśnie Jana. Nazwany jednak w r. 1491 dziedzicem w Pakosławiu, kiedy był pozywany przez siostrę Dorotę, żonę Jana Kunowskiego, której nie stanął (P. 22 k. 204v). Intromitowany w r. 1501 w pewnej sumie do dóbr Michała Prusimskiego w Kolnie i Bylsku (P. 24 k. 14v). Dorocie, żonie 1-o v. Kunowskiego, 2-o v. Wargowskiego, w r. 1502 zapisał dług 22 grz., ona zaś skwitowała go z dóbr ojczystych w Pakosławiu i z posagu po matce, Małgorzacie Młodawskiej (P. 859 k. 222v).

Ks. Zbilut z Pakosławia, kanonik poznański, zeznał w r. 1444 Mikołajowi Niałeckiemu sumę 12 grz. (P. 15 k. 17v). Przybysław, dziedzic w Pakosławiu w r. 1459 (P. 18 k. 234v), był w r. 1469 pozwany przez Macieja, dziedzica z Chraplewa (P. 19 k. 22). Ks. Piotr, pleban w Pakosławiu i dziedzic w M. Pakosławiu, pozwany był w r. 1471 przez Jana z M. Sławna (P. 20 k. 111v). Jan i Wojciech, bracia niedzielni w Pakosławiu, w r. 1472 na połowie tej wsi zapisali 6 grz. rocznego czynszu wyderkafowego za 80 grz. plebanowi w Lwówku (P. 1385 k. 142v). Ks. Wojciech z Pakosławia, proboszcz we Lwowie (Lwówku), część w Pakosławiu należną mu z działu z jego bracmi, Janem i Mikołajem, dał w r. 1482 "z miłości braterskiej" bratu Janowi (P. 1386 k. 59). Od Jana Słomowskiego, dziedzica w Zatomiu, uzyskał w r. 1488 zapis na połowie tej wsi 2 grz. rocznego czynszu za 24 grz. wyderkafem (P. 1387 k. 99). Od Piotra ze Zbąszynia dostał w r. 1489 zapis 7 grz. rocznego czynszu (bez 17 gr.) za sumę wyderkafową 80 grz. na Starej Jabłonie w pow. kośc. (ib. k. 129). Był już przed r. 1500 kanonikiem poznańskim (P. 23 k. 258v). Altarysta w Święciechowej, w r. 1506 pozywał Stefana Wilkowskiego z Niemieckiego Wilkowa, którego obciążył cenzurami kościelnymi za niepłacenie czynszu należnego altarii (P. 862 k. 149). Jako brat cioteczny w r. 1508 asystował przy transakcji Jadwidze Urbanowskiej, żonie Jana Słupskiego (P. 1786 s. 23). Jako kanonik katedralny poznański, był w r. 1511 posesorem wsi kapitulnej Starczyno (P. 865 k. 66v). Kantor katedralny poznański, w r. 1511 występował jako stryj Doroty, córki Dobrogosta z Lwówka, kasztelana poznańskiego, żony Macieja z Góry, starosty wschowskiego (ib. k. 161), w r. 1513 jako stryj Anny Herstopskiej, żony Świętosława Świątka, mieszczanina poznańskiego (P. 786 s. 409). Był w r. 1513 jednym z opiekunów dzieci zmarłego Jana Herstopskiego (P. 865 k. 331v, 379), zaś w r. 1519 działał jako stryj Barbary Herstopskiej, żony opatrz. Pawła Jajko, krawca, mieszczanina z Lwówka (P. 1391 k. 46).

Katarzyna, w r. 1487 żona Jana Rosnowskiego. Katarzyna, żona Sędziwoja P-go, pozywała w r. 1491 Mikołaja, Jana i Marcina, synów Macieja Chraplewskiego (P. 21 k. 216). Sędziwój P. nie żył już w r. 1493, kiedy wdowa po nim, Katarzyna, miała terminy z Mikołajem i Marcinem Chraplewskimi (P. 23 k. 77v). Kwitowała w r. 1495 swego rodzonego brata Mikołaja Chraplewskiego z dóbr rodzicielskich w Chraplewie (P. 856 k. 110v), a w r. 1496 pozywała Mikołaja, Jana i Marcina Chraplewskich (P. 23 k. 110v). Swego brata Mikołaja Chraplewskiego w r. 1497 kwitowała z 40 grz. posagu (P. 856 k. 225), zaś w r. 1500 kwitowała brata Jana z 10 grz. posagu i 5 grz. czynszu (p. 859 k. 154v).

Andrzej Bera(?) z Pakosławia, P-i, w r. 1493 brał zastawem od Katarzyny Żytowieckiej, wdowy po Andrzeju, sołtysie z Zimlina, połowę sołectwa w Żytowiecku i jednocześnie skwitował ją z 20 grz. długu (P. 23 k. 230). Jan P. w r. 1500 ręczył Janowi Bardzkiemu za Jana i Macieja, braci z Sędzina (P. 859 k. 141). Jan P. w latach 1501 i 1502 pozywał Feliksa (Szczęsnego) z Gaju, tenutariusza obornickiego (P. 24 k. 9v, 31). Jan P. w r. 1504 zapisał 12 grz. długu Katarzynie, córce zmarłego Zachariasza Kłunowskiego (P. 861 k. 171v). Mikołaj P. w r. 1505 asystował jako wuj przy transakcji Praksedzie Zberkowskiej, żonie Stanisława Słowikowskiego (P. 1390 k. 34) i t.r. występował jako wuj sióstr Dembickich z pow. pyzdr. (ib. k. 60).

Jan P., dziedzic części w Trzciance, nie żył już w r. 1505, a ta część po nim dostała się Wincentemu Trzcieńskiemu (P. 1390 k. 63v). W Pakosławiu w domu Jana P-go zamordowany został w r. 1506 (lub przed tą datą) przez Sędziwoja Niewierskiego Mikołaj Więckowski (P. 862 k. 141v). Mikołaj, Andrzej, Wawrzyniec i Zofia, rodzeństwo, dzieci Katarzyny P-ej już zmarłej, pozywali w r. 1508 Jana P-go o wygnanie ich z połowy tej połowy w Pakosławiu, gdzie matka ich miała oprawę 60 grz. posagu (P. 863 k. 70).

Jan P. na połowie połowy Pakosławia w r. 1508 oprawił 100 kop gr. posagu swej żonie Apolonii, córce Jakuba Gorzewskiego (P. 786 s. 69). Nie żył już Jan w r. 1638, kiedy owdowiała Apolonia od syna Marcina P-go uzyskała zapis 4 grz. czynszu rocznego, zaś Marcin jednocześnie na połowie połowy Pakosławia oprawił 290 grz. posagu żonie Annie Kunińskiej, córce Andrzeja (P. 1394 k. 226v). Kwitował w r. 1550 synów zmarłego Stanisława Chełmskiego z sumy 100 grz. (P. 890 k. 504). Od Wawrzyńca i Jerzego, braci Przyborowskich, nabył t.r. wyderkafem za 500 zł Witkowice i Rościegniewice w pow. pozn. (P. 890 k. 108; 1395 k. 550v). Był w r. 1557 jednym z wykonawców testamentu zmarłego Jana Skorzewskiego (P. 898 k. 551). Kwitował w r. 1560 synów zmarłego Piotra Grunowskiego (P. 902 k. 65). Kupił w r. 1563 od Michała Kunowskiego za 2.500 zł część Kunowa w pow. pozn. (P. 1397 k. 266), zas w r. 1565 inną częśc tamże kupił za 350 zł od Mikołaja Kunowskiego (ib. k. 428v). część Kunowa w r. 1569 sprzedał za 3.000 zł Mikołajowi Bojanowskiemu (P. 1398 k. 42). Od małżonków, Baltazara Powodowskiego i Katarzyny Międzychodzkiej, w r. 1586 uzyskał zapis 730 zł długu (P. 946 k. 493v), z którego kwitował ich w r. 1589 (P. 951 k. 645v). Od Stanisława Prusimskiego w r. 1586 nabył wyderkafem za 1.100 zł część w Miłostowie (P. 1399 k. 743). Dziedzic części w Pakosławiu, w r. 1586 pozywany był obok innych o granice przez ks. Jerzego Zadorskiego, plebana w Brodach (P. 946 k. 112). Od Stanisława Wielżyńskiego w r. 1591 kupił za 7.000 zł całą wieś Turowo w pow. pozn. (P. 955 k. 839; 956 k. 262; 1400 k. 639v). Jako wdowa po zmarłym Marcinie P-im występowała w r. 1594 Anna Sędzińska (P. 962 k. 504). Uzyskała ona w r. 1595 zapis 100 zł długu od Kaspra Sędzińskiego (P. 963 k. 406). Jedyna córka i spadkobierczyni Marcina, katarzyna, w latach 1557-1568 żona Joachima Bukowieckiego, burgrabiego i podstarościego poznańskiego, wdowa w latach 1593-1616, swoją częśc dziedziczną w Pakosławiu sprzedała w r. 1605 wyderkafem za 1.500 zł Janowi Kurnatowskiemu (P. 1405 k. 349), a była przezeń z tej sumy kwitowana w r. 1608 (P. 980 k. 464). Częśc Pakosławia sprzedała wyderkafem w r. 1609 za 3.000 małzonkom Włościejewskim (P. 1406 k. 492v). Turowo i część Pakosławia sprzedała w r. 1611 za 14.000 zł Krystianowi Marszewskiemu (P. 1407 k. 537v).

Jan P. w r. 1515 występował jako rodzony wuj Katarzyny, dziedziczki w Kunowie, żony Jana Rakojeckiego (P. 1392 k. 52). Barbara, córka Jana, w r. 1518 żona Macieja Nienińskiego z Nienina w pow. pozn. (P. 1392 k. 210). Mikołaj nie żył juz w r. 1534, kiedy jego córka Jadwiga była żoną Wojciecha Chociszewskiego (P. 1393 k. 690v), a nie żyła już w r. 1550. Katarzyna, w r. 1582 żona Bartłomieja Strzetuskiego. Jan P. uzyskał w r. 1598 pewne zobowiązania od Anny Sepińskiej, wdowy po Piotrze Otorowskim, i od Andrzeja Otorowskiego, syna Piotra (P. 968 k. 485). Anna, w latach 1641-1645 żona Jana Sarbskiego. Małgorzata, w r. 1652 wdowa po Chryzostomie Laskowskim. Katarzyna, w latach 1674-1681 żona Andrzeja Gadomskiego.

Stanisław, łowczy starosty osieckiego, chrzestny 20 II 1700 r. (LB Mosina). Barbara, żona Krzysztofa Bielskiego, oboje już nie żyli w r. 1733. Brat Konrad, profes cystersów koronowskich, umarł w Koronowie 2 II 1758 r., mając lat 36, profesji zakonnej 14 (Nekr. Obra; Nekr. Owińska).

Wspomniałem wyżej o Janie P-im, synu Jana Młodawskiego, który w r. 1489 nabył od Dobrogosta z Ostroroga Parznów i dziewięć łanów w Olszynie pow. ostrzeszow. Możemy więc chyba śmiało P-ich pojawiających się w czasach późniejszych w tamtych okolicach, a zwłaszcza w Parznowie uważać za potomków P-ich z pow. kościańskiego.

Jakub P., dziedzic w Parznowie pow. ostrzeszow. kwitował w r. 1550 Słaboszewskich z 50 zł oprawy na Węgrzynowie i Wilczy pow. kalis. zmarłej Magdaleny Kotlińskiej, żony 1-o v. Marcina Słaboszewskiego, 2-o v. Mikołaja Ruchockiego (I. Kal. 12 s. 85). Zapewne już wtedy był mężem Doroty Kotlińskiej, córki Marcina, od której wziął 100 zł i w tej sumie zastawił jej w r. 1553 łan osiadły i łan pusty w Parznowie (Kal. 17 s. 556). Ten Jakub, dziedzic Rojowa w pow. ostrzeszow., całą połowę swych dóbr w Parznowie sprzedał w r. 1571 za 3.000 zł Marcinowi Hanczel Mokrskiemu (R. Kal. 3 k. 327v). Skwitowany w r. 1581 przez rodzonego brata Jana P-go z pow. ostrzeszow., podstarościego w Ujściu (N. 159 k. 126v). Córce Zofii, żonie Marcina Piaseckiego z pow. sier., w r. 1588 zapisał dług 4.000 zł (I. R. Kon. 23 k. 138). Dorota z Kotlińskich nie żyła juz w r. 1612 (Kośc. 290 k. 50v). Oboje Piaseccy żyli jeszcze w r. 1605, a Zofia była wdową w latach 1612-1614. Z innych corek Jakuba, Anna, w latach 1576-1601 żona Stanisława Stawskiego, nie żyła juz w r. 1602. Bogumiła (Teofila), żona 1-o v. Abrahama z Mikorzyna Węgierskiego, wdowa w r. 1605, 2-o v. w r. 1612 zona Wawrzyńca Świeżyńskiego, juz nie żyła w r. 1614. barbara, w latach 1605-1614 wdowa po Marcinie Woźnickim.

Wojciech, syn zmarłego Marcina, z Parznowa, już nie żyjącego w r. 1585 (I. R. Kon. 21 k. 384), żeniąc się w r. 1569 z Zofią Wolską, córką Jana, burgrabiego ziem. konińskiego, 17 X, na krótko przed ślubem, zobowiązał się na połowach wsi Parznowa i Rojów oprawić jej 700 zł posagu (P. 915 k. 93). Wzajemne dożywocie spisali ci małżonkowie w r. 1571 (R. kal. 3 k. 417v). Wojciech w r. 1572 skwitował Jana Wolskiego, burgrabiego ziem. łęczyckiego (I. R. Kon. 16 k. 33v). Ustanowiony w r. 1584 przez Andrzeja Wolskiego z Woli Łaszczowej jednym z opiekunów jego dzieci (ib. 21 k. 35), jednocześnie zaś dla swoich dzieci: Jana, Katarzyny, Doroty, Barbary i Jadwigi wyznaczył opiekunów, m. inn. powyższego Wolskiego (ib.). Skwitowany w r. 1585 przez Andrzeja Wolskiego (ib. k. 384). Chyba ten sam Wojciech P. już nie żył w r. 1598, kiedy Andrzej Wolski skwitował z 575 zł jego synów, Jana, Wacława i Marcina (ib. 28 k. 415v). Żoną Jana była w r. 1624 Helena Bojanowska (I. Kal. 90b s. 1662, 1807), wdowa 1-o v. po Mikołaju Sośnickim. Jan i helena nie żyli już w r. 1631, a spadkobiercami jego byli bracia, Jan, Wacław i Marcin, którzy wtedy kwitowali pasierbów brata Sosnickich, Jana i Zofię, oraz opiekunów ich, m. inn. Jana z Rusinowa Wolskiego (ib. 97a s. 620). Wacław P. z ziemi wieluńskiej dawał w r. 1635 zobowiązanie Krzysztofowi Tomickiemu (Z. T. P. 29 s. 165), zas w r. 1636 w imieniu swoim i Marcina kwitował znów Jana i Zofię Sośnickich (I. Kal. 102 s. 653).

Jan, mianowany w r. 1574 przez Jakuba Mojaczewskiego jednym z opiekunów jego dzieci (I. Kal. 42 s. 289). Jan P. skwitowany 1578 r. ze 100 zł przez Górskich, synów Wincentego (I. R. Kon. 18 k. 113, 114). Jan w r. 1579 plenipotent Doroty Wolskiej, wdowy po Baltazarze Olszyńskim, 2-o v. żony Bernarda Wiśniewskiego (ib. k. 329v). Jan swoje części we wsi Rojów i pustkę Meszyny oraz części huty żelaznej Bledzianowskiej z lasem Bledzianów we wsi Olszyna, który to las nabył od Baltazara Olszyńskiego, sprzedał w r. 1580 za 4.000 zł Janowi Gorskiemu, synowi Mikołaja, podsędka ziem. kaliskiego. Żoną Jana była wówczas Agnieszka Górska (R. Kal. 5 k. 176v). Nie żył już w r. 1584, kiedy owdowiałej Agnieszce zapisywał 50 zł długu Jan Górski (I. Kal. 50 s. 749). Pozywała ona t.r. Jana Gorskiego, dziedzica w Rojowie (I. R. Kon. 21 k. 208v), zaś w r. 1585 od Jana Wysockiego z Budzisławia i jego braci uzyskała zapis długu 900 zł i w tej sumie na rok wzięła w zastaw części we wsi Trzebuchowo Kamienne w pow. kon. (ib. k. 518v). Skwitowana w r. 1588 przez Stanisława Górskiego z długu 100 zł (ib. 23 k. 104v). T.r. od Walentego Goreckiego w sumie 700 zł długu wzięła w zastaw części we wsi Goreczki w pow. pyzdr. (ib. k. 261). Od małżonków Wojciecha Biskupskiego i Zofii Gorskiej w r. 1589 uzyskała zapis 100 zł długu (ib. 23 k. 270). Skwitowała w r. 1592 Marcina P-go z zapisu, który mąż dał jej był w grodzie ostrzeszowskim (ib. 25 k. 43v). Skwitowała t.r. Walentego Goreckiego z 700 zł długu (ib. k. 253v), zas małżonków Biskupskich z długu 80 zł (ib. k. 280) i ze 100 zł (ib. k. 299). Od Krzysztofa Biskupskiego w r. 1596 dostała zapis 40 zł długu (I. Kal. 63 k. 337). Bezpotomna, nie żyła już w r. 1611 (ib. 77a s. 229).

Jadwiga, w r. 1592 żona Jana Lubońskiego. Adam, syn Jakuba, w r. 1596 uzyskał od małżonków Andrzeja Rudnickiego z Chełstowa i Anny Sulimowskiej zapis 40 zł (ib. 63 k. 277). Dorota, w r. 1604 żona Hieronima Latowskiego, zastawnego posesora folwarku w mieście Zdunach, już nie zyjącego w r. 1616, kiedy opiekunami jego dzieci byli Jan P. i Tomasz Gorecki (ib. 82 s. 919). Barbara, w r. 1641 żona Tomasza Goreckiego. Marcin P., "młodzieniec z Cieszęcina" pow. wieluń., pochowany 11 V 1649 r. (Bibl. Kórn. cz. 1159).

Mikołaj, mąż Zuzanny Duninówny Rzuchowskiej, oboje nie żyjący już w r. 1652, rodzice Jana, który jako rodzony siostrzeniec Eustachego Dunin Rzuchowskiego, wtedy w imieniu wdowy po tym wuju i w imieniu syna jego zapisywał 900 zł długu Janowi Szyszkowskiemu (I. Kal. 118 s. 1870).

Elżbieta z Łabiszyna P-a, w r. 1669 żona Floriana Wojnowskiego (I. Kal. 129 s. 872). Jan z Łabiszyna P., w latach 1675-1676 jeden z opiekunów dzieci zmarłych Wojciecha Złotnickiego i Katarzyny Gruszczyńskiej (Kośc. 305 k. 702; P. 1094 k. 921v). Katarzyna, w r. 1685 żona Andrzeja Gadomskiego (I. Kon. 66 k. 82v). Dorota, w r. 1700 żona Wacława z Bużenina Mojaczewskiego. Zofia, żona Aleksandra Lipnickiego, pisarza grodz. wieluńskiego, oboje nie żyli juz w r. 1717. Panna Teresa P-a, z Mielęcina, córka Andrzeja i Zofii Bielskiej, chrzestna 3 IV 1735 r., wyszła 19 VI 1736 r. za Stanisława Pogórskiego, kalwina (LB, LC Parzynów). Wdowa w r. 1772, roborowała swój testament spisany w Żychlinie 17 III t.r. (I. Kon. 80 k. 237). Barbara, żona Krzysztofa Wierusz Bielskiego, oboje juz nie żyli w r. 1746.

Szl. Wojciech P., mieszczanin w Miłosławiu to chyba zdeklasowany szlachcic. Sołectwo w Zajezierzu pow. pyzdr. sprzedał Jakubowi Manieckiemu i w r. 1548 odebrał od niego 10 grz. na poczet naleznych 30 grz. (Py. 172 k. 428).

>Pakoszewski (?) "Urodzony" Jan, w r. 1652 mąż Ewy Czackiej, córki Stefana i Elżbiety Cykowskiej (P. 1064 k. 155v).

>z Pakości, Pakosccy, Pakostcy, różni, z Pakości w pow. kcyńskim. Pani Pakoscka w r. 1409 nabyła prawo do 100 grz. na Mroczku z Kleszczewa, podsędku poznańskim (P. 3 k. 98). Tomek z Pakości, starosta koniński w okresie 20 IV 1422 - 4 V 1423, kasztelan bydgoski w czasie 13 V 1424 - 29 VI 1425, kasztelan poznański w okresie 25 VI 1426 - 10 VII 1428, starosta generalny wielkipolski 25 XI 1426 - 10 VII 1428 (Gąs.). Jego żoną była Jadwiga z Wierzenicy, która w r. 1424 stawiała świadków Katarzynie z Zalasowa (P. 7 k. 179v). Żyła jeszcze w r. 1426 (P. 9 k. 12v). Chyba dziecmi Tomka było rodzeństwo, bracia Wojciech i Materna oraz siostra Anna, żona Bartosza Wizenburga, dziedzica Gostynia, oboje nie żyjący w r. 1446. Wojciech z Pakości był w okresie 15 VII 1432 - 7 V 1459 kasztelanem śremskim (Gąs.). Pozywał on w r. 1444 Małgorzatę, wdowę po Bartoszu Gostyńskim oraz jej dzieci (Kośc. 17 s. 441). Z działów przeprowadzonych z bratem Materną w r. 1445 wziął Jankowo w pow. gnieźn., Krotoszyno, Sadłogoszcz, Piekczyno, Radłowo, połowę Chomętowa w pow. kcyń. (P. 1379 k. 127v). Pozywał t.r. Jerzego niegdy Gostyńskiego (Kośc. 17 s. 635). Wraz z bratem Materną, dziedzice Pakości, w r. 1446 stawiali poręczycieli Maciejowi Borkowi, kasztelanowi nakielskiemu, iz go uwolnią od 100 grz. posagu ich zmarłej siostry Anny, żony zmarłego Bartosza z Wizenburga, a to wobec syna Jana w r. 1449 zawierał ugode z wdową po nim (G. 7 II k. 17). Zapisywał w r. 1449 dług 10 i pół grz. Janowi Krasce, cześnikowi kaliskiemu, z racji poręczenia za Katarzynę, wdowę po Janie Piekarskim (G. 7 k. 20v). Połowę miast Stara i Nowa Łobżenica oraz połowę wsi Piesna w pow. nakiel. w r. 1452 sprzedał wyderkafem za 800 grz. córce swej, pannie Elżbiecie a to z tytułu 400 grz. posagu i 400 grz. wiana z dóbr jej macierzystych (N. 143 k. 48c). Pozywał w r. 1452 Mikołaja Janowskiego o dobra dzieci zmarłego swego brata (P. 852 II k. 11v). Jako stryj i opiekun Szymona z Pakości, t.r. pozywał Piotra Witakowskiego (G. 7 k. 302). Asystował córce Dorocie, kiedy w r. 1457 Mikołaj Miłaj z Miłosławia, dziedzic w Chociczy, zapisywał jej w dożywocie sumę 1.300 zł na W. Chociczy, Rusiborzu i połowie Psar, ona zas na połowie miasta Łekna wsi Kiedrowo i przedmieściu Polskie Prawo zapisała mężowi sumę 1.900 zł węg. posagu z dóbr ojczystych i macierzystych (P. 1382 k. 56). Żył jeszcze w r. 1469, nazwany wtedy Wojciechem P-im z Krotoszyna (G. 9 k. 248). Synem jego był Jakub z Krotoszyna (zob. Krotoscy).

Materna (Marcin?) z Pakości, podczaszy inowrocławski w r. 1442 (G. 5 k. 4v). Z działów braterskich wziął w r. 1445 całe miasto Pakość z zamkiem i wsiami (P. 1379 k. 127v). Pozywał t.r. Macieja Borka z Osieczny, kasztelana nakielskiego (Kośc. 17 s. 635). Umarł w r. 1448 (P. 852 I k. 3v), lub 1449, kiedy to arbitrzy czyniki ugodę między wdową po nim Anną a Wojciechem z Pakosławia, stryjem i opiekunem jej dzieci: Szymonem, Agnieszką, Małgorzatą i Katarzyną (G. 7 k. 1v). Anna z synem Szymone mieli w r. 1449 termin z Kiełczem z Wienca, Piotrem z Witkowa i Wawrzyńcem z Chlądowa (G. 7 k. 14v). Pozywał ją w r. 1450 Wojciech z Pakości, kasztelan śremski (ib. k. 153). Z córek, Agnieszka była w latach 1453-1477 żoną Mikołaja Janowskiego, kasztelana śremskiego. Katarzyna, w r. 1477 żona Andrzeja z Myśliborzyc, chorążego dobrzyńskiego.

Szymon P., syn Materny, pozostawał w r. 1452 pod opieką stryja Wojciecha. Miał już lata w r. 1453, kiedy ów stryj dobra jego, trzymane przez siebie w dzierżawie, tj. miasto Pakość, wsie: Rybitwy, Pakoska Wieś, Sutkowo, Bielawy oraz miasto Wirzbica z przyległymi wsiami winien był wraz z opieką nad Szymonem dać jego szwagrowi Mikołajowi Janowskiemu, a to w myśl rezygnacji dokonanej przez zmarłego Maternę (P. 852 II k. 78v, 80). Szymon z Pakosławia i Bielaw w r. 1469 płacił winę (G. 9 k. 12v). Jako brat stryjeczny asystował w r. 1470 przy transakcji Dobrochnie, wdowie po Piotrze Nidomskim (P. 1385 k. 65v). Na połowie miasta Pakość i wsi(!) Stara Pakość w r. 1471 oprawił posag 700 grz. żonie Brygidzie, córce Jana Grapskiego(!), dziedzica z Lwowa (Lwówka) (P. 1385 k. 113v). Zabił Jakuba Kopydłowskiego, sam zaś nie żył już w r. 1477, kiedy jego siostry i spadkobierczynie, Agnieszka i Katarzyna, dziedziczki Pakości, kwitowały się z Janem Kopydłowskim, ojcem zabitego (G. 21 k. 44). Zob. tablicę.

@tablica: z Pakości, Pakosccy

Zob. Janowscy, Krotoscy, Włoszynowscy.

>Pakszyńscy, Paksińscy, Paxińscy h. Własnego (Wittyg, s. 232) z Pakszyna (dawniej Paxina) w pow. gnieźn. Marcin P. występował w r. 1555 jako wuj Małgorzaty Biskupskiej, żona Anrolfa Białęskiego (P. 896 k. 87), a działał w jej imieniu także i w r. 1557 (G. 36 k. 13). Od małżonków Marcina Czeluścińskiego i Doroty Dabrowskiej uzyskał w r. 1560 zapis długu 100 zł (G. 39 k. 20). Mąż Zofii Sobiesierskiej, która t.r. wraz ze swymi siostrami kwitowała go z sumy biesierskiej, którą winien był ich zmarłemu bratu Mikołajowi Sobiesierskiemu (G. 39 k. 283). Wraz z siostra swą rodzoną Agnieszką kwitował w r. 1562 za 100 zł wykonawców testamentu zmarłego Jana Sokolnickiego (G. 41 k. 239). Ustanowiony w r. 1564 przez Leonarda Stawskiego jednym z opiekunów jego córki (P. 1397 k. 298v), nie żył już w r. 1570 (P. 1398 k. 68v), zaś Zofia Sobocka nie żyła w r. 1560, krótko po 23 II, za Walentego Jemiołowskiego żyjącego jeszcze w r. 1584, była wdową w r. 1609. Dorota, żona 1-o v. w r. 1570 Jana Lubowickiego zw. "Płosza", wdowa w r. 1571, wyszła 2-o v. w r. 1578, krótko po 14 XI, za Jana Starzyńskiego, żyjącego w r. 1580, wdowa w latach 1583-1589. Wreszcie Zofia zaslubiła w r. 1574, krótko po 11 XII, Wojciecha Korzkiewskiego cz. Drachowskiego, z Drachowa Romiejek, wdowa w r. 1581, 2-o v. w latach 1582-1585 żona Wawrzyńca Węgierskiego, wdowa w r. 1595, żona 3-o v. w latach 1598-1605 Macieja Zaworskiego, umarła w r. 1605.

Stanisław, syn Marcina i Sobiesierskiej, zapisał w r. 1573 dług 10 zł Szymonowi Golemowskiemu (G. 52 k. 175), zas w r. 1574 kwitował z 30 grz. Jana Noskowskiego (G. 52 k. 181). Wojciechowi Korzkiewskiemu cz. Drachowskiemu, mającemu poślubić jego siostrę, zapisał w r. 1574 dług 90 grz. (G. 52 k. 342). Swej żonie Róży Słoneckiej, córce Wojciecha, oprawił w r. 1575 na połowie dóbr 750 zł posagu (P. 1398 k. 614). Skwitowany w r. 1578 przez siostrę Dorotę, owdowiałą Lubowiecką, z 70 grz. długu, pochodzącego z posagu zapisanego jej przez ich zmarłą matkę (G. 56 k. 213). Części swej siostrzenicy Katarzyny Korzkiewskiej w Drachowie Rumiejowskim w r. 1584 sprzedał za 200 zł Błażejowi Drachowskiemu Romiei (P. 1399 k. 288v). Żona Róża uzyskała w r. 1587 zapis 80 zł długu od małżonków Jakuba Sypniewskiego i Emerencji Palędzkiej (G. 62 k. 615). Stanisław opłacając w r. 1591 pobór z Paksina, przyłożył pieczęć z herbem własnym, tj. pasem skośnie przebiegającym tarczę z prawa na lewo (Wittyg). Nie żył już w r. 1593 (P. 959 k. 939), a wdowa w r. 1598 kwitowała z 200 zł Małgorzatę Palędzką, wdowę po Jakubie Sypniewskim (P. 968 k. 1107), zaś w r. 1599 Andrzeja Jemiołowskiego ze 115 zł z kontraktu dzierżawy części Praxina (G. 60 k. 160). Kwitowała w r. 1602 Annę z Pierzchna, wdowę po Janie Słoneckim (Py. 131 k. 240), zaś w r. 1604 kwitowała się z Zygmuntem Małachowskim z kontraktu o dzierżawę Pakszyna (G. 68 k. 158v). Wspólnie z synem Marcinem w r. 1605 zapisała dług 240 zł Janowi Gniazdowskiemu (P. 976 k. 591). Syn Marcin. Córka Urszula, która w r. 1599, krótko po 25 IX, zaślubiła Marcina Przyborowskiego, a była wdowa w r. 1623.

Marcin, syn Stanisława i Słoneckiej, uzyskał w r. 1599 od Doroty Zasułtowskiej, wdowy po Błażeju Drachowskim cz. Korzkiewskim, poręczenie za nia i jej synów Drachowskich względem ewikcji części Drachowa, danej przez ojca Marcina jej mężowi a ich ojcu (G. 66 k. 47). Skwitowany 1605 r. wraz z matka przez Zygmunta Małachowskiego z sumy 60 zł (G. 68 k. 403v). Na połowie Paxina w r. 1608 oprawił posag 500 zł żonie swej Małgorzacie Szczytnickiej, córce Jana (P. 1406 k. 368). Małgorzacie tej jej brat, Wojciech Szczytnicki, w r. 1616 scedował częśc sumy odziedziczonej po wuju Piotrze Krajkowskim, a pozostającej u Macieja Krzyckiego, podsędka wschowskiego (P. 996 k. 687). Skwitowany w r. 1617 z protestacji o rany przez Lukrecję Skrzetuską, wdowe po Macieju Brzączewskim, z która jednoczesnie zawarł kontrakt (G. 74 k. 80v, 81). dziedzic części Paxina, skwitowany w r. 1623 przez Annę Gorzyńską, wdowe po Piotrze Gwiazdowskim (G. 76 k. 400v). Kwitował w r. 1635 Małgorzatę Kamieniewską, wdowe po Chryzostomie Młodziejewskim, z 200 zł na poczet długu 300 zł (G. 80 k. 42v). W imieniu własnym oraz synów swych, Jana i Stanisława, w r. 1636 kwitował sie z Maciejem Jaroszewskim (P. 1033 k. 852). Uzyskał w r. 1637 od Wojciecha Świecińskiego, spadkobiercy przyrodniego brata Piotra Gorskiego, cesje sumy 300 zł, którą zmarły Jan Kamieniewski zapisał był temu Górskiemu (G. 80 k. 262). Skwitowany w r. 1638 przez Annę Jankowską, żonę Andrzeja Chynowskiego, ze sprawy o domy w Gnieźnie, odziedziczone przez nią po Janie Jankowskim (G. 80 k. 436v). Zapisał w r. 1641 dług 100 zł Zofii Kamińskiej, wdowie po Andrzeju Gawrońskim (G. 80 k. 811) i t.r. był przez nią z tej sumy kwitowany (ib. k. 913v). części Pakszyna w r. 1646 sprzedał za 4.000 zł Chryzostomowi Jaskólskiemu, pisarzowi grodzkiemu poznańskiemu (P. 1422 k. 871). Nie żył już w r. 1652 (P. 1064 k. 1076v). Owdowiała Małgorzata ze Szczytnik sumę 500 zł, zapisaną jej przez męża, cedowała w r. 1653 synowi Wojciechowi (Py. 151 s. 266). Synowie: Jan, Stanisław i Wojciech. O Stanisławie, oprócz wzmianki z r. 1636, nic więcej nie wiem.

1. Jan, syn Marcina i Szczytnickiej, wspomniany w r. 1636, od Andrzeja Zbyszewskiego w r. 1652 wziął w zastaw na trzy lata za 2.500 zł części dóbr Żołędowo i Hamer w pow. bydg. (P. 1064 k. 1076v). Mąż Anny Chełkowskiej, córki Andrzeja i Katarzyny Suchorzewskiej (P. 183 k. 1; Py. 154 k. 550), wraz z nią w r. 1653 zawierał kontrakt z małzonkami Stanisławem Zbyszewskim i Jadwigą Gutowską (Kc. 130 k. 103v). Oboje P-cy wydzierżawili w r. 1657 od Wojciecha Nieświastowskiego pod zakładem 2.500 zł części Nieświastowic w pow. gnieźn. (G. 82 k. 1278v). Jan P. w imieniu swej teściowej i żony w r. 1659 protestował przeciw temu Nieświastowskiemu o gwałty popełnione przezeń w czasie najazdu brandenburskiego (P. 183 k. 1). Żonie zapisał w r. 1663 dług 1.500 zł i oboje kwitowali sie jednocześnie z Nieświastowskim (P. 1073 k. 285, 286). Małżonkowie ci od Elzbiety Słoneckiej, wdowy po Władysławie Żerońskim, pisarzu grodzkim kaliskim, i jej dzieci w r. 1665 wydzierżawili wsie: Iwno, Wiktorowo, Chorzałki i Rusiec (P. 1076 k. 1196). Anna Chełkowska występowała w latach 1675-1680 jako współspadkobierczyni Katarzyny Ujejskiej, żony Piotra Żelęckiego (Py. 154 k. 551; Kośc. 306 k. 96v). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1682 (P. 1105 X k. 63v). Anna nie żyła już w r. 1701. Synowie ich: Stanisław, Franciszek i Antoni. Z córek, Marcjanna wyszła 1-o v. za Piotra (Bartłomieja) Gorkowskiego, 2-o v. zaślubiła 1 VII 1711 r. w parafii Oporowo Jana Krzesińskiego, umarła w r. 1726 lub 1727. Katarzyna, niezamężna w r. 1715 (P. 1149 II k. 30).

1) Stanisław, syn Jana i Chełkowskiej, nabywca praw od matki, kwitował w r. 1681 z banicji Stanisława Suchorzewskiego, starostę pyzdrskiego (Py. 155 s. 6). Mąż w r. 1686 Teresy Wierusz Kowalskiej, mieszkał wtedy w Paczynowicach pow. kal. (LB Grodzisko k. Pleszewa). Nie żył już w r. 1688 (I. Kal. 161 s. 57), a jego druga żona Anna Milewska córka Aleksandra i Marianny Kowalskiej, była juz w r. 1693 2-o v. za Adamem Kowalskim. Była juz zapewne żoną Kowalskiego w r. 1688 (I. Kal. 149 s. 53). Wdowa i po tym drugim mężu, wyszła 3-o v. za Wojciecha Głuchowskiego, któremu w r. 1695, jeszcze przed ślubem, zapisał sumę 2.500 zł (I. Kal. 152 s. 337). Dziedziczka części Paczynowic w r. 1700 (ib. 154 s. 550). Z pierwszej żony syn Aleksander i córka Teresa (bliźniaczka Aleksandra). Zapewne z drugiego małżeństwa pochodziła córka Konstancja, żona Michała Buszewskiego, nie żyjąca już w r. 1751.

Aleksander, syn Stanisława i Kowalskiej, ur. w Paczynowicach, ochrzcz. 10 XI 1686 r. (LB Grodzisko k. Pleszewa), uzyskał w r. 1693 od Adama Bogusławskiego dla siebie i sióstr zapis 1.400 zł (I. Kal. 149 s. 53). Mąż w r. 1707 Joanny Laskowskiej, córki Ludwika i Katarzyny Sobockiej (P. 1144 k. 175v), aprobował w r. 1715 swój testament (I. Kon. 73 k. 313v).

2) Franciszek (Franciszek Antoni), syn Jana i Chełkowskiej, ur. ok. 1659 r., spisywał w r. 1700 wzajemne dożywocie z żoną Katarzyną Włocką, córka Hiacynta i Elżbiety Łazowskiej (I. Kal. 154 s. 230). Od Jakuba Łosia Golińskiego w r. 1712 wydzierżawił na jeden rok, pod zakładem 300 tynfów wies Trzebową w pow. kal. (I. Kon. 73 k. 134). Jego drugą żoną była Anna Bętkowska, wraz z którą zawierał w r. 1713 kontrakt z małżonkami Bojanowskimi (I. Kal. 159 s. 232). Umarł 17 II 1719 r., mając lat 60 (LM Św. Trójca, Gniezno). Wdowa żyła jeszcze w r. 1722 (Kc. 134 k. 478). Synowie, Józef, o którym niżej, i Antoni, wspomniany w r. 1729 (I. Kal. 167 s. 211).

Józef, syn Franciszka, w imieniu własnym i brata Antoniego sumy zapisane w r. 1712 ojcu cedował w r. 1729 Maciejowi Kurcewskiemu, dziedzicowi Czermina (I. Kal. 167 s. 211). Mąż Anny z Brezów, córki Antoniego, kasztelanica santockiego, i Konstancji Pigłowskiej, która sumę posagową 9.300 zł, należną z dóbr Danabórz i Brzeźno w pow. kcyń. w r. 1741 cedowała Katarzynie Kierskiej, wdowie po Dominiku Brezie, kasztelanicu santockim (P. 1266 k. 89). Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1764. Z ich córek, Julianna zaślubiła 16 XI 1763 r. w parafii Farnej w Poznaniu Jana Ziemięckiego, susceptanta grodzkiego poznańskiego, żyli oboje w r. 1790. Ludwika w Poznaniu w kościele Benedyktynów 13 I 1771 r. wyszła za Szymona Antoniego Bagińskiego, który żył jeszcze w r. 1778. Była wdową w r. 1789.

3) Antoni (Antoni Jan), syn Jana i Chełkowskiej, świadkował w r. 1711 (LC Oporowo), występował w r. 1715 (P. 1149 II k. 30) i t.r. zawierał kontrakt z Antonim Przysieckim (ib. k. 125v). W imieniu własnym i brata Franciszka na sumie 3.580 zł, zapisanej przez zmarłego Michała Dobrzyckiego, a to z sumy oryginalnej 6.000 zł zapisanej sobie, zapisał w r. 1715 dług 2.000 zł siostrze swej, zamężnej Krzesińskiej, na poczet posagu (Py. 157 s. 25). Mąż N. Pietrykowskiej, od jej matki Elżbiety Kamockiej, żony Wojciecha Pietrykowskiego, w r. 1739 uzyskał cesję sumy 1.500 zł jej posagowych (P. 1256 k. 1).

2. Wojciech, syn Marcina i Szczytnickiej, uzyskał w r. 1653 od swej matki cesję sumy 500 zł (Py. 151 s. 266). Był w r. 1658 mężem Jadwigi Szlichtinkówny, córki Kaspra, wdowy 1-o v. po Janie Kwileckim, która w r. 1663 skasowała swe dożywocie na wsi Dębno M. w pow. pozn. (P. 1106 IV k. 67v). Oboje małżonkowie w r. 1684 kwitowali z 800 zł ks. Mikołaja Żegockiego, opata przemęckiego (Ws. 73 k. 882). Żyli jeszcze w r. 1694 (P. 1128 IX k. 2v), nie żyli juz w r. 1719 (P. 1163 k. 53). Ich synowie: Melchior, ochrzcz. 8 I 1660 r., Wawrzyniec, ur. w Dębnie, ochrzcz. 7 VIII 1665 r. Córki: Zofia, ur. w Dębnie, ochrzcz. 2 IX 1658 r., Anna, ochrzcz. 17 VI 1661 r., Katarzyna Jadwiga, ur. tamże, ochrzcz. 16 XI 1663 r., Urszula, ochrzcz. 25 IV 1667 r., Anna (druga), ur. tamże, ochrzcz. 25 VII 1671 r. (LB Stędzew), była żoną Krzysztofa Kamockiego, wdowa w r. 1719. Zob. tablicę.

@tablica: Pakszyńscy h. Własnego

>Pakszyńscy, Paksińscy, Paxińscy, Pakczyńscy, różni z Pakszyna, dawniej Paksina, Paxina w pow. gnieźn. Sądka z Paxina ze swym synem Pawłem ok. r. 1420 (G. 3 k. 27). Ks.(?) Piotr, Maciej, Stanisław i Andrzej, bracia rodzeni, dziedzice wsi Paxino, ok. r. 1424 (ib. k. 219). Bracia ci po śmierci swej ciotki Skałki(?) mieli ok. 1426 r. sprawę z Kiełczem niegdy z Łubowa (ib. k. 240). Nie wiem, czy identyczny z jednym z powyższych braci, Stanisław z Paxina miał w r. 1444 termin z bracmi z Modliszewa (G. 5 k. 38v). Maciej niegdy Paxiński, którego bracia(!), Wincenty Zborowski i jan Pawłowicz, mieli w r. 1443 sprawę ze "szlach." Wojciechem, niegdy sołtysem w Mieścisku (P. 14 k. 196). Szymon, Agnieszka i Anna, dzieci Andrzeja z Pakszyna, mieli w r. 1443 termin z Katarzyną z Nadarzyc i Wawrzyńcem z Nadarzyc (Py. 10 k. 58v). Z tą Katarzyną, żoną Jana z Nadarzyc, Szymon i Agnieszka mieli znów termin w r. 1444 (ib. k. 171v). Godzeni byli w r. 1444

przez arbitrów z tą Katarzyną (Py. 10 k. 202). Macieja niegdy Paxińskiego procesowała w r. 1444 Małgorzata, wdowa po Janie z Chojnicy (P. 14 k. 270). Temu Maciejowi Paxińskiemu jej synowie, Piotr i Jan byli w r. 1445 winni 13 i poł grz. (P. 15 k. 42). Mirosław z Paxina w r. 1448 zapisał na Paxinie dług 106 grz. Adamowi niegdy z Wronczyna (G. 6 k. 31v). Zobowiązał się jednocześnie wobec Michała z Gorynina uwolnić półtora łana w Paxinie, które winien zrezygnować temu Michałowi, od pretensji Stanisława, Jana i Szymona z Paxina (ib. k. 32). Za tego Mirosława, byłego dziedzica w Paxinie Michał z Gorynina t.r. zobowiązał się uiścić za połowę łana "Dalkowskiego" Stanisławowi, dziedzicowi w Paxinie sumę 8 grz., oraz Janowi, Wojciechowi, Michałowi i Szymonowi (G. 6 k. 37v). A więc współcześnie żyło chyba dwóch Mirosławów z Paxina? Zorientować się we wzajemnych rodzinnych powiązaniach wymienionych wyżej osób bardzo trudno! Mirosław Paxiński w r. 1448 zeznał, iż bracia niedzielni, Stanisław, Szymon i Jan, synowie Macieja z Paxina, zwalniają połowę łanu "Dalkowskiego" (G. 6 k. 41). Tym braciom w r. 1451 stawiał poręczyciela Michał z Gorynina, iż będzie z nimi żyć w pokoju (ib. k. 195v). Z tych braci, Szymon w r. 1462 kupił od Wojciecha P-go za 80 grz. jego część w Paxinie (P. 1384 k. 161v). Skwitowany w r. 1469 przez siostrę rodzona Annę, żonę Stanisława Ćwieka z Pigłowic, z dóbr rodzicielskich (G. 201 k. 19v). Szymon z Paxina w r. 1469 pozywał Annę Sławieńską, wdowę po Macieju ze Skoków (G. 9 k. 5).

Zajmiemy się teraz bliżej Mirosławem z Paxina P-im. Ojczystą częśc w Paxinie i połowę łana "Dalkowskiego" w r. 1449 sprzedał za 3 grz. Michałowi Goryńskiemu (P. 1380 k. 98). Mikołaj i Marcin, bracia Milescy, w r. 1450 ręczyli za Jana Szczytnickiego, iż będzie żyć w pokoju z tym Mirosławem P-im (G. 6 k. 119v). Żoną Mirosława była Katarzyna, wdowa 1-o v. po Jakubie Kwiatkowskim z Warszewa w pow. kal. Nazwana w r. 1452 matką nieletniego syna Jana (P. 852 k. 15v), ale czy napewno urodzonego z drugim jej mężem? Mirosław, były dziedzic w Paxino, miał t.r. termin z Szymonem z Paxina (G. 7 k. 303). Katarzyna z Warszewa w r. 1455 pozywała Żydówkę kaliską, Sławę (Z. Kal. 12 k. 185), zaś w r. 1457 Żyda kaliskiego, Jakuba (Py. 11 k. 139). Nie żył już Mirosław w r. 1461, kiedy dzieci jego, Mikołaj, Maciej i Małgorzata, pozywały Mikołaja Sławskiego, syna Szymona w związku z dobrami Dziadowicze i Kotwasice w pow. kal. (I. Kal. 1 k. 25v). Mikołaj, Maciej i Małgorzata uzyskali w r. 1462 intromisję do Dziadowicz, skąd byli wygnani (I. Kal. 1 k. 84v). Nazwani w r. 1464 rodzeństwem niedzielnym (P. 19 k. 68v). Mikołaj i Maciej, niedzielni, skwitowali 1465 r. z dóbr rodzicielskich siostrę Małgorzatę, żonę Mikołaja Czechelskiego z Jankowa (Gr. Kal. 6 k. 3). Szymon P. skwitowany w r. 1463 z dóbr rodzicielskich przez rodzoną siostrę Annę, żonę Stanisława "Ćwieka" z Pigłowic (G. 20 k. 19v).

Piotr "Szysna", niegdy Paxiński, mieszczanin z Margonina, mając sumę 60 grz. u Bogusława, dziedzica Margonina, na tej sumie w r. 1448 oprawił 60 grz. posagu swej żonie Annie, córce szlach. Andrzeja, wójta z Rogoźna (P. 1381 k. 21). Mikołaj z Paxina, w r. 1449 wuj Elżbiety, żony Mikołaja "Ligacza"(?) z Pampic (G. 7 k. 39v). Tomek z Paxina, w r. 1449 ojciec Katarzyny, żony Szymona Gackiego (G. 7 k. 45). Elżbieta, żona Macieja niegdy Paxińskiego, pozywała w r. 1452 Jana Więckowskiego (P. 18 k. 54). Mikołaj z Paxina, skwitowany w r. 1452 z dóbr rodzicielskich przez rodzoną siostrę Małgorzatę, żonę jana Judzkiego "Żołcza". Zapisał jednocześnie tej siostrze 6 grz. długu (G. 7 k. 175v). Elżbieta, wdowa po szl. Macieju P-im, mieszczaninbie poznańskim, w r. 1453 pozywała o rany Jana z W. Więckowic (P. 18 k. 169v).

Wojciech P. od Zawiszy Wrzesieńskiego w r. 1463 kupił za 150 grz. czwartą częśc w Obłaczkowie pow. pyzdr. (P. 1383 k. 188v) i zaraz na dwoch częściach tej wsi oprawił 40 grz. posagu żonie Dorocie (ib. k. 189v). Może jego synem był Jan P., dziedzic w Obłaczkowie, który w r. 1492 zapisał 3 grz. długu Agnieszce, żonie Szymona(?) Korzkiewskiego (Py. 15 k. 291v). Jeden łan pusty i połowe łana osiadłego w Obłaczkowie w r. 1494 zastawił za 10 grz. Agnieszce Obłaczkowskiej, żonie Szymona Korzkiewskiego (Py. 169 k. 12) i znów w r. 1495 półtora łana w tejże wsi za 11 grz. sprzedał jej wyderkafem (P. 1383 k. 54v), a t.r. był przez nią kwitowany z 10 grz. (Py. 169 k. 49). Łan z ćwiercią osiadłe w Obłaczkowiet.r. sprzedał wyderkafem za 13 grz. Wincentemu Grzybowskiemu (P. 1383 k. 55v). Czwartą część w Obłaczkowie w r. 1496 sprzedał wyderkafem za 36 grz. Wincentemu Strzałkowskiemu (ib. k. 119v). Łan osiadły tamże w r. 1503 sprzedał wyderkafem za 10 grz. temuż Strzałkowskiemu (P. 1389 k. 297). Czwartą część tamtejszą w r. 1506 sprzedał wyderkafem za 100 grz. Ambrożemu z Pampowa, wojewodzie sieradzkiemu i staroście generalnemu wielkopolskiemu (P. 1390 k. 89).

Mikołaj i Marcin, dziedzice w Paxinie, całe części tamtejsze w r. 1464 dali Filipowi z Przyborowa wraz z folwarkiem w tej wsi i dopłatą 33 grz. (P. 1383 k. 195v). Marcin niegdy P., dziedzic w Strzeszynku M. pow. pozn., na swej części w tej wsi z racji swego małżeństwa w r. 1467 zapisał wyderkafem sumę 60 grz. synowie Janowi (P. 1384 k. 247v). Niedzielny z tym synem, części w M. Strzeszynie w r. 1481 sprzedał wraz z nim w r. 1481 za 80 grz. Stanisławowi Wydzierzewskiemu (P. 1386 k. 130v).

Jan "Pastwa" z Paxina, po którym wdowa Helena w r. 1468 uzyskała zapis 8 grz. długu od szwagra Michała, dziedzica w Paxinie, zas swego pasierba Marcina jednocześnie skwitowała (G. 8 k. 19v). T.r., już będąc 2-o v. żoną Macieja Podolińskiego, skwitowała szwagra Michała z posagu i wiana (G. 8 k. 35v). Inny Jan "Pastwa", może syn poprzedniego, poranił w r. 1509 stryjecznego brata Jana P-go zw. "Czuptuś", o którym będzie niżej (G. 19 k. 111). Skwitowany w r. 1514 przez Łukasza Noskowskiego z 5 grz. ostatniej raty (G. 25 k. 515). Jan "Pastwa" w imieniu Katarzyny, wdowy po Jerzym Noskowskim, w r. 1530 wzywał Michała Gołuńskiego do uiszczenia 120 grz. za głowę tego Jerzego (G. 29 k. 96). Swoją częśc Paxina w r. 1531 zrezygnował córce Apolonii zamężnej Jemielińskiej (G. 335a k. 140v). Tej córce i jej mężowi, wedle zawartej ugody, złożył 4 grz. w kancelarii burgrabiego gnieźnieńskiego z których w r. 1533 oni kwitowali (G. 30 k. 43). Kwitował w r. 1535 Marcina i Wiktoryna Jelitowskich, poręczycieli Jana Kłodzińskiego, jak również tego Kłodzińskiego z przezysków z tytułu pewnych kar (ib. k. 274v). Żył jeszcze w r. 1536 (G. 31 k. 104). Jego córki, Katarzyna, w r. 1514 żona Jerzego Noskowskiego, wdowa w r. 1520, 2-o v. w latach 1523-1534 żona Jerzego Ćwierdzińskiego, Apolonia, w latach 1531-1536 żona Andrzeja Jemielińskiego. Dzieci tego Andrzeja Jemielińskiego, Jan, Katarzyna i Dorota, zwali sie P-imi, kiedy między r. 1562 a 1565 pozywali Magdalenę, wdowe po Walentym Strzeżewskim "Smyku" (G. 262 k. 558).

Jak już wiemy, bratem stryjecznym Jana "Pastwy" P-go nazwany w r. 1509 Jan P. "Czuptus" (Czuptaś, Ciaptuś). Był to syn Mikołaja "Czuptusia" i Anny Słoneckiej. Ów Mikołaj w r. 1486 oprawił tej Annie 90 grz. posagu na połowie swych części w Paxinie (P. 1387 k. 39v). Od Jakuba Żydowskiego, dziedzica w Potrzymowie, nabył w r. 1489 za 72 grz. częśc tej wsi (P. 1387 k. 103; G. 22 k. 115v). Łan pusty w Potrzymowie w r. 1493 kupił za 20 grz. od Elżbiety, córki zmarłego Jana Potrzymowskiego (P. 1388 k. 5v). Od Stanisława Ostrowskiego w r. 1494 kupił wyderkafem za 30 grz. i dwie kopy gr. część połowy wiatraka w Potrzymowie (P. 1383 k. 34v). Skwitował t.r. brata swej żony, Jana Słoneckiego, z 70 grz. jej posagu (Py. 169 k. 13). Zeznał mu t.r. 4 zł węg. długu Stanisław "Pieczygroch" Potrzymowski (G. 16 k. 60). Nie żył juz ten Mikołaj w r. 1499, kiedy za owdowiałą Annę Mikołaj Judzki ręczył, że będzie żyć w pokoju z Wincentym i Jakubem, braćmi "Siejkami z Gurowa (G. 18 s. 59, 60). Wdowa Anna z niedzielnym synem Janem w r. 1502 zapisała 21 grz. posagu zięciowi Janowi P-mu(!) (G. 25 k. 29). Wraz z tym synem łan w Potrzymowie w r. 1503 zastawili za 10 grz. Maciejowi Gurowskiemu (G. 25 k. 32), zas t.r. zapisali 24 grz. w posagu za Anną (Jadwigą) zięciowi Stanisławowi Kakulińskiemu (G. 25 k. 68). Złożyli w r. 1504 sumę 10 grz. celem wykupienia łanu osiadłego w Potrzymowie, zastawionego Maciejowi Gurowskiemu, zas dwa łany tamże sprzedali jednocześnie za 20 grz. małżonkom Wincentemu Karszowskiemu z Malczewa i Katarzynie (G. 25 k. 170, 170v, 559v). Zobowiązali sie w r. 1508 łan osiadły w Paxinie rezygnować Kakulińskiemu, jako resztę posagu za tą córką i siostrą (G. 19 k. 39). Im obojgu Kakuliński zobowiązał się stawić żonę Jadwigę(!), by ich skwitowała z majątku rodzicielskiego (G. 19 k. 209, 209v). Jan, jako opiekun siostrzeńców Kakulińskich po smierci szwagra w r. 1521 wzywał synów Jana Chociszewskiego "Gąsiora" do uiszczenia należnych im ze spadku po Małgorzacie Kakulińskiej 30 grz. jej posagu (G. 28 k. 28). Jan "Czuptuś", syn Mikołaja, w r. 1504 kwitował Stanisława Ostrowskiego cz. Kablowskiego (Kębłowskiego?) z 32 grz., za które zastawił był zmarłemu Mikołajowi częśc w Potrzymowie (G. 25 k. 173v). Zobowiązał sie jednocześnie stawić rodzonego brata Janusza(!) Juniora, aby skwitował Kablowskiego (G. 25 k. 173v). Jan P. "Czuptus" Junior (może więc ten młodszy syn Mikołaja i Anny?), działając ze stryjem Wincentym Karszewskim z Malczewa i wujem Michałem Goryńskim, kwitował w r. 1504 Stanisława Kablowskiego z 30 grz. zastawu na Potrzymowie (G. 25 k. 456). Jan P. "Czuptus" (chyba starszy?), poraniony w r. 1509 przez Jana P-go "Pastwę" (G. 19 k. 111). Od Piotra Słowikowskiego w r. 1512 uzyskał zobowiązania wyderkafowej sprzedaży części w Drachowie Wyszakowym (G. 25 k. 369v), a nabył je w r. 1544 za 43 grz. (G. 335a k. 21). Skwitowany w r. 1514 przez szwagra Stanisława Kakulińskiego z 30 grz. posagu za siostra Jadwigą, zas przez nią samą z dóbr rodzicielskich w Pakszynie i Potrzymowie (G. 25 k. 445v). Żona Jana, Barbara, wdowa 1-o v. po Mikołaju Wierzejewskim, w r. 1515 kwitowała swych braci: Marcina, Jana, Piotra i Jakuba, dziedziców w Goryninie, z oprawy danej przez pierwszego męża na połowie wsi Wierzejcze w pow. gnieźn. (P. 866 k. 239). Była owa Barbara córką zmarłego Mikołaja Zdzychowskiego. Jan P. t.r. oprawił jej 50 grz. posagu na połowie swych części w Paxinie i Potrzymowie (P. 1392 k. 46v). Zawierał w r. 1521 układ przyjacielski ze stryjecznym bratem Janem P-im "Pastwą" oraz Piotrem i Wojciechem P-imi (G. 28 k. 24). Od Pawła i Marcina, braci z Sobiesierni, w r. 1521 kupił za 34 grz. ich częśc w Potrzymowie (G. 28 k. 31v), a w r. 1522 przyłączył sie do tej transakcji Maciej Sobiesierski, bratanek Pawła (G. 335a k. 66v). Od Jakuba Karszowskiego w r. 1522 kupił za 200 zł części Karszowa w pow. gnieźn. (P. 1392 k. 481v). Części Karszowa w r. 1524 sprzedał za 200 zł Bartłomiejowi i Andrzejowi, braciom Karszowskim (G. 335a k. 77v). Od Jakuba Gurowskiego i jego żony Katarzyny kupił wyderkafem w r. 1525 za 5 grz. połowę łana osiadłego w Gurowie Kościelnym (G. 28 k. 178). Jan P. w r. 1536 zawierał ugodę z rodzoną siostrą Katarzyną, zakonnicą, względem zaspokojenia jej z dóbr rodzicielskich w Paxinie i Potrzymowie (P. 874 k. 413).

Szymonowi z Pakszyna, Mikołajowi, synowi zmarłego Stanisława z Pakszyna, i Michałowi P-mu, synowi zmarłego Macieja z Pakszyna, w r. 1469 płacił winę Łukasz z Górki, wojewoda poznański, dziedzic Czyrniewa (G. 9 k. 14). Mikołaj Paxiński w r. 1478 ręczył za Jadwigę, matkę Jana Słuneckiego (Słoneckiego), wobec dziedziców Dziadkowa (G. 10 k. 11v). Mikołaj Paxiński w r. 1480 wzywał do uiszczenia 21 grz. Katarzynę Kakulińską, żonę Szymona gackiego (G. 10 k. 140). Wojciech Goryński całe części w Kaweczynie pow. gnieźn., tak dziedziczne jak i nabyte wyderkafem od Katarzyny, żony Pawła Strzeżowskiego, sprzedał wyderkafem w r. 1481 za 60 grz. Mikołajowi P-mu (P. 1386 k. 134v). Mikołaj P., rodzony stryj Katarzyny, żony Szymona z Gacie, dziedzica w Paxinie, kupił od niej w r. 1481 za 74 grz. jej ojczyste części w tej wsi. Asystowali jej przy tej transakcji stryj Jan Łubowski i wuj Paweł Kakuliński (P. 1386 k. 134v). T.r. Szymon i Mikołaj, z Paxina, występowali jako wujowie nieletniego Nikodema z Wełmicy (G. 11 k. 44). Mikołaj P. w r. 1486 oprawił na połowie swych części w Paxinie 90 grz. posagu żonie Annie (P. 1387 k. 39v). Mikołaj P., w r. 1487 wuj Doroty Szlachcińskiej, żony Michała Szymanowskiego (ib. k. 71v). Ks. Mikołaj P., kanonik regularny Św. Mikołaja w Kaliszu w r. 1487 (I. Kal. 3 k. 361). Mikołaj w r. 1491 zapisał 3 grz. długu siostrze rodzonej Małgorzacie (G. 15 k. 90v). Jan P., w r. 1490 skwitowany przez ks. Tomasza, plebana w Marzeninie, i Jana, braci z Noskowa, z posagu siostry ich, Anny (G. 22 k. 144v).

Piotr i Wojciech, bracia, dziedzice w Paxinie, synowie Anny, 2-o v. w r. 1491 żony Stefana Kruchowskiego, której zobowiązali się wtedy płacić dożywotnio po półtora grz. rocznie (G. 15 k. 89), a ponawiali to zobowiązanie w r. 1494 i 1497 (G. 16 k. 60; 17 k. 35). Ojczym Kruchowski i Adam Turostowski w r. 1491 ręczyli za tych braci niedzielnych z Paxina, że będą żyć w pokoju z Janem P-im (G. 15 k. 111). Z nich, Piotr na połowie części w Paxinie, należnej sobie z działu braterskiego, jak tez na połowie sumy na sołectwie wsi Tonino pow. pyzdr. oprawił w r. 1491 posag 100 zł węg. swej żonie Dorocie (P. 1387 k. 148). Dorocie tej jej ojciec, Stefan Strzałkowski, t.r. zapisał 50 zł węg. długu jako resztę jej posagu (Py. 168 k. 115), zas w r. 1499 znów 30 zł węg. na poczet tego posagu (Py. 169 k. 105). Bracia Piotr i Wojciech w r. 1499 ręczyli za Annę, żonę Macieja Nadarzyckiego, iż skwituje ona z dóbr rodzicielskich w Kruchowie braci swych Bogusza i jana, dziedziców w Kruchowie (G. 18 s. 46). Może to było przyrodnie rodzeństwo braci P-ch? Piotr P. w r. 1499 zobowiązał się sprzedać połowę łana w Paxinie za 5 grz. bratu Wojciechowi (G. 18 s. 52). Obaj ci bracia byli w r. 1501 wzywani przez siostrę, pannę Dorotę P-ą, do uiszczenia trzech wierdunków, przez matkę zaś do wypłacenia półtorej grzywny (G. 18 s. 281, 283). Piotr wzywał w r. 1501 teścia Strzałkowskiego do zrezygnowania w 20 grz. jednego łana w Jaworowie pow. gnieźn. (G. 24 k. 128v). Obaj bracia w r. 1502 zobowiązali się matce wystawić dom w Gnieźnie na placu zw. "Młynarskie" (G. 25 k. 204). Żona Piotra, Dorota w r. 1504 zawierała ugodę ze swą owdowiałą matką Elżbietą Strzałkowską i braćmi, którzy zobowiązali sie zrezygnować jej łan osiadły w Kołaczkowie, trzymany wyderkafem w sumie 200 grz. od Jana Noskowskiego (G. 25 k. 125). Obaj bracia mieli płacić winę w r. 1511, bowiem nie stanęłi z pozwu siostry Doroty P-ej o wygnanie jej z części ojczystej w Paxinie (P. 865 k. 59). Piotr tej Dorocie, już żonie Macieja Strzałkowskiego, zapisał t.r. 11 grz. posagu (G. 25 k. 6v). Wraz z bratem dziedzice w Paxinie, zawierali w r. 1521 układ przyjacielski z Janem "Ciuptusiem" i Janem "Pastwą" P-imi (G. 28 k. 24). Piotr występował w r. 1525 jako wuj synów Marcina Robaszkowskiego (G. 28 k. 24, 182). Spisywał z żoną wzajemne dożywocie w r. 1528, obejmujące W. i M. Paxino (G. 335a k. 110v). Łan osiadły w Pakszynie, nabyty wyderkafem od Wojciecha P-go, sprzedał wyderkafem w r. 1529 za 12 grz. Piotrowi Naramowskiemu (G. 29 k. 19). Skwitował w r. 1532 brata Wojciecha z 23 grz. (G. 29 k. 265). Od tego brata i jego żony, wedle zobowiązania z r. 1531 uzyskał w r. 1532 wyderkaf dwóch osiadłych półłanków w Paxinie (ib. k. 158, 298v). Całą swą częśc W. i M. Paxina w r. 1532 sprzedał za 400 grz. Piotrowi Kobylnickiemu (P. 1393 k. 513). Od brata Wojciecha i jego żony oboje wraz z żoną w r. 1534 nabyli wyderkafem za 25 grz. dwa i pół łana (w tym dwa osiadłe) w Paxinie (G. 335a k. 174), zaś w r. 1537 skwitowali ich z 35 grz. (G. 31 k. 173), aby w r. 1538 znów uzyskać od nich zobowiązanie do wyderkafu w 37 grz. dwóch i pół łanów w Paxinie (ib. k. 356v), dopełnione w r. 1539 (G. 335a k. 220v). Oboje z żoną od Jana Goryńskiego i jego brata Piotra, wojewody mazowieckiego, w r. 1541 nabyli wyderkafem za 17 grz. dwór, dwa domy z sadem, sadzawką i przyległościami w Słomiance za murami Gniezna (G. 335a k. 252v). Piotr już nie żył w r. 1544, kiedy owdowiała Dorota była kwitowana przez Andrzeja Strzałkowskiego "Barkałę" (G. 44 k. 48). Wojciech, brat Piotra, na połowie swej części w Paxinie w r. 1499 oprawił 75 grz. posagu żonie Małgorzacie Dziewierzewskiej (P. 1389 k. 47v). Ręczył w r. 1510 za Macieja "Gosława" Nadarzyckiego wobec Doroty Bierzglińskiej, wdowy po Janie Drachowskim, którego to Jana Maciej zabił (G. 19 k. 140; 25 k. 14). Pozywany w r. 1520 przez Stanisława i Sędziwoja, braci Chociszewskich, o wygnanie z dóbr oprawnych ich zmarłej ciotecznej siostry, Małgorzaty Dziewierzewskiej, nie stanął i w r. 1520 miał płacić winę (P. 867 k. 302v). Druga żoną Wojciecha była Anna Bruczkowska, córka Andrzeja, za którą brat jej, Wojciech Bruczkowski, zapisał mu w r. 1521 dług 15 grz. jako resztę z posagu 60 grz. (P. 867 k. 442v). Żonie tej na połowie części w Paxinie w r. 1521 oprawił 100 zł posagu (P. 1392 k. 379v). Oboje małżonkowie kwitowani byli w r. 1537 przez małżonków Piotra i Dorotę P-ch z 35 grz. (G. 31 k. 173). Wojciech w r. 1548 zapisał dług 10 grz. Dorocie Witakowskiej, córce zmarłego Macieja Golczewskiego "Byczka" (G. 34 k. 138v).

Jan Paxiński, syn Katarzyny, wraz ze swą rodzoną ciotką Jadwigą, córką zmarłego Laski Boszkowskiego, całe ich części ojczyste i macierzyste we wsiach Boszkowo, Siedlec i Biel w powiatach gnieźn. i koniń., które trzymał był ich dziad Mikołaj Laska, sprzedali w r. 1494 za 30 grz. Jakubowi Boszkowskiemu "Nyrce" (G. 16 k. 69; P. 1388 k. 67v). Jan i ciotka Jadwiga w r. 1497 skwitowali tego Jakuba z 40 grz. które wziął był za żoną (G. 17 k. 12). Oboje część spadłą w Boszkowie oraz część "Grzegorzewską" w Siedlcu pow. kon. sprzedali w r. 1502 za 40 grz. Marcinowi Boszkowskiemu (P. 1398 k. 198; G 25 k. 213).

Jan P., mąż Anny Chłapowskiej, córki Piotra, uzyskał w r. 1497 od jej braci Jakuba i Piotra Chociszewskich zapis 40 zł węg. długu stanowiącego resztę posagu (Py. 169 k. 75v). Na swej części w Paxinie t.r. oprawił tej żonie posag 100 zł węg. (P. 1383 k. 133v). Szwagrowie Chłapowscy 46 grz., stanowiących reszte posagu, nie uiścili i w r. 1499 mieli płacić winę (Py. 169 k. 161), a w r. 1500 sprzedali P-mu za 33 grz. wyderkafem dwa i pół łanów osiadłych w Chłapowie pow. pyzdr. (P. 1389 k. 91). Jan i Anna żyli w r. 1506 (G. 25 k. 265).

Jan P., w r. 1525 dziad Wojciecha Noskowskiego z Kołaczkowa (G. 335a k. 96). Marcin P. pozwany ok. r. 1543 przez ks. Jana Korzboka Witkowskiego, dziekana gnieźnieńskiego, w sprawie poddanego z Witkowa zbiegłego do Paxina (G. 263 k. 207). Magdalena P-a, w r. 1545 żona Jakuba Jaroszewskiego. Dorota P-a, w latach 1553-1562 żona Marcina Nadarzyckiego.

Jan, brat rodzony Macieja, na połowie części w Paksinie M., należnych z działów z tym bratem, oprawił w r. 1556 posag 200 grz. żonie swej Annie Bożejewskiej, córce Stanisława (P. 1396 k. 353). Chyba ten sam Jan od Brygidy Bożejewskiej, żony Jerzego Jemielińskiego z Młodocina, uzyskał w r. 1558 zapis 100 grz. długu (Kc. 22 k. 10). Uzyskał w r. 1562 intromisję do części Młodocina w pow. kcyń., jako spadkobierca Jerzego Przybrodzkiego (Kc. 115 k. 313). Jan ów, mąż Agnieszki Palędzkiej (drugiej żony?), która w r. 1564 kwitowała z 30 tal. Jana Cerekwickiego (G. 43 k. 354). Na częściach Młodocina (zachowując dla siebie części w Paxinie), oprawił w r. 1566 tej Agnieszce, córce Michała P-go, posag 900 zł (P. 1397 k. 474). Części po rodzicach w Paxinie W. i M. w r. 1569 sprzedał za 5.000 zł Jakubowi Sławianowskiemu (G. 49 k. 10; P. 1398 k. 14), zaś t.r. od Macieja Grudzińskiego kupił na wyderkaf części wsi Retkowo w pow. kcyń. (P. 1397 k. 749), a od Wojciecha Rospęckiego, dziedzica w Jadownikach w pow. kcyń., uzyskał wtedy zapis 400 zł długu (G. 49 k. 142). Część w Retkowie w r. 1570 wydzierżawił Maciejowi Grudzińskiemu (Kc. 117 k. 440v), zaś w r. 1571 od tegoż Grudzińskiego kupił wyderkafem za 4.000 zł wsie Uścikowo i W. Kaczkowo w pow. kcyń. (P. 1398 k. 241). Od Mikołaja Przebrodzkiego w r. 1572 kupił części Młodocina za 4.000 zł (ib. k. 365v). Córkom swym, urodzonym z Agnieszki Palędzkiej, więc Katarzynie, Barbarze, Zofii i Dorocie w r. 1574 zobowiązał się dać każdej po zamęściu sumę 800 zł posagu (G. 52 k. 231). Od Stefana Grudzińskiego, kasztelana nakielskiego, kupił w r. 1577 za 3.000 zł Kaczkowo W. w pow. kcyń. (P. 1398 k. 768). Jako opiekun dzieci zmarłego Mikołaja Przebrodzkiego, w r. 1578 kwitował z długu 480 zł Seweryna Palędzkiego (G. 56 k. 264). Po śmierci Agnieszki Palędzkiej urodzonym z niej córkom, Barbarze, Dorocie i Zofii dał w r. 1582 za opiekunów: swą żonę (trzecią?) Annę Słupską, córke Wojciecha, oraz jej braci, Marcina, Andrzeja i Mikołaja Słupskich (N. 160 k. 275v). Braci tej swej żony w r. 1583 skwitował z 1.000 zł jej posagu (Kc. 26 k. 83). Anna t.r. kwitowała swych braci i bratanka po bracie Janie z 200 zł zapisanych przez tego zmarłego Jana (Kc. 26 k. 83v). Jan P. w r. 1588 (lub przed tą datą) części Młodocina sprzedał wyderkafem Katarzynie Słupskiej, wdowie po Macieju Sierosławskim (Kc. 120 k. 263v). Uzyskał w r. 1590 zapis długu 200 zł od Wojciecha Rusieckiego (Kc. 27 k. 184v). Od swej córki Anny, wdowy po Mikołaju Proczyńskim, dostał t.r. zapis długu 200 zł (ib. k. 225v, 240), a w r. 1593 skwitował ja z tej sumy (Kc. 121 k. 41). Pozywał w r. 1593 Jana Osisłowskiego cz. Bieganowskiego wraz z jego stryjami i opiekunami (ib. k. 238v). Dla odróżnienia od syna Jana zwany Janem Seniorem, w r. 1596 od Jana Jabłkowskiego nabył wyderkafem za 1.800 zł części Wiewiórczyna w pow. kcyn. (P. 1401 k. 793), zaś od Nikodema Jabłkowskiego, syna zmarłego Jerzego, za 500 zł inną część tejże wsi (ib. k. 795). Kmiecia z rodziną z Tonowa pow. kcyń. dał t.r. Mikołajowi Jabłkowskiemu, zaś od Mikołaja i Wojciecha Jabłkowskich, synów zmarłego Jana, kupił za 5.000 zł ich części w Tonowie (ib. k. 797), do których intromitowany był w r. 1596 (Kc. 122 k. 99v). Kwitował w r. 1599 Jana i Nikodema Jabłkowskich, synów zmarłego Jerzego, z 2.300 zł, za które nabył od nich wyderkafem Wiewiórczyno (Kc. 123 k. 369v). Od Nikodema Jabłkowskiego uzyskał w r. 1600 zobowiązanie, że po zaślubieniu córki Jadwigi P-ej oprawi jej 3.800 zł posagu (Kc. 123 k. 711v). Opiekun wnuków po córce, Turzyńskich, w r. 1602 (G. 337 k. 234v). Przyszłemu zięciowie, Michałowi Chwaliszewskiemu, zapisał 3 V 1603 r. w posagu za córką Agnieszką sumę 1.000 zł (Kc. 124 k. 75v). Nie żył juz w r. 1605 (Kc. 124 k. 688v). Synowie, Sebastian i Jan. Z córek, Anna (urodzona zapewne z Bożejewskiej) wyszła za Mikołaja Proczyńskiego, po którym była wdowa w latach 1590-1594. Z Palędzkiej córki: Katarzyna, Barbara, Zofia i Dorota, wspomniane w r. 1574. Katarzyna wyszła w r. 1582 za Macieja Turzyńskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1602. Barbara, Dorota i Zofia, żyły jeszcze w r. 1582. Dorota chyba identyczna z Dorotą w r. 1587 żoną Jerzego Bieganowskiego z Osisłowa? Zofia, może identyczna z Zofią w r. 1600 żoną Wojciecha Padarzewskiego? Ze Słupskiej córki, Jadwiga i Agnieszka. Ta Jadwiga "z Kaczkowa" pozostająca wraz z siostrą Agnieszką w r. 1599 pod opieką Mikołaja Słupskiego (Kc. 123 k. 345, 372, 372v), wyszła w r. 1600 za Nikodema Jabłkowskiego, była wdową w latach 1610-1639. Agnieszka "z Kaczkowa" wyszła w r. 1603, krótko po 3 V, za Michała Chwaliszewskiego, żyjącego jeszcze w r. 1629, była wdową w r. 1639. Jabłkowska i Chwaliszewska były w r. 1639 dziedziczkami Wiewiórczyna (Kc. 128 k. 184v). Z synów, Sebastian w r. 1602 zapisał siostrzeńcowi Jakubowi Proczyńskiemu sumę 600 zł (Py. 131 k. 291v). Wraz z bratem Janem w r. 1603 kwitował Wojciecha Trzcińskiego ze 150 zł, należnych ich ojcu (Kc. 124 k. 321v).

Jan "Junior", syn Jana "Seniora", mąż Elżbiety Wielewickiej, kwitował w r. 1593 ojca jej Tomasza z 200 zł, stanowiących reszte posagu (Kc. 121 k. 90). Elżbieta w r. 1594 kwitowała swego brata Tomasza Wielewickiego, oraz rodziców Tomasza i Annę z Broniewskich (ib. k. 336v). Jan P. szwagra Tomasza Wielewickiego kwitował znów w r. 1595 z 300 zł (ib. k. 890). Z żoną w r. 1598 spisywał wzajemne dożywocie (N. 219 k. 350). Jako brat rodzony zmarłego Sebastiana, pozywany był w r. 1605 przez siostrzeńca Jakuba Proczyńskiego (Kc. 124 k. 688v). Filipowi Padniewskiemu 13 XI 1609 r. zapisał dług 6000 zł, w czym gotowizna 5.000 zł i w wyprawie 1.000 zł, w posagu za Anną, córką swą, a jego żoną przyszłą (G. 70 k. 59, 323v). Połowę Tonowa, wolną od oprawy żony Wielewickiej, w r. 1610 sprzedał wyderkafem za 2.000 zł Wojciechowi Dembickiemu cz. Drogoszewskiemu (P. 1407 k. 223). T.r. zapisał dług 800 zł pannie Annie Nadarzyckiej (P. 984 k. 573v). Kaczkowo i połowę Tonowa w r. 1612 wydzierżawił Wojciechowi Modzelewskiemu (G. 71 k. 358). Kaczkowo w r. 1625 wydzierżawił Piotrowi Dziembowskiemu (Kc. 19 k. 478v). Juz nie żył w r. 1629, kiedy owdowiała Elżbieta Wielewicka zapisywała 1.000 zł długu Stanisławowi Witońskiemu (Witowskiemu?) (Kc. 19 k. 1085), który w r. 1630 skwitował ją (P. 1023 k. 756). Wydzierżawiła w r. 1631 Kaczkowo, swoje dożywotnie i oprawne, małżonkom Jakubowi Korzeniewskiemu i Dorocie Raczyńskiej, Anna, jedyna spadkobierczyni ojca (Kc. 128 k. 239v), była żoną Filipa Padniewskiego w latach 1609-1644, wdowa w r. 1648.

Anna z Paxina, wdowa po Marcinie Judzkim 1626 r. Mariannie P-ej w r. 1626 zapisała dług 310 zł Małgorzata z Kamionek, wdowa po Chryzostomie Młodziejewskim (G. 78 k. 77v). Marianna Paxińska, żona 1-o v. Aleksandra Wolińskiego (G. 78 k. 77v). Marianna Paxińska, żona 1-o v. Aleksandra Wolińskiego, 2-o v. w r. 1664 Bernarda Nekandy Trepki.

Szl. Marcin Pakszyński, sołtys sienieński(?), chrzestny 30 IV 1684 r. (LB Łekno). Szl. Marianna Pakczyńska(!) i szl. Jan Głuchowski, małżeństwo nielegalne, w r. 1697 chrzcili syna urodzonego w Pacanowicach (LB Grodzisk k. Plesz.). Marianna Pakczyńska zaślubiła Adama(!) Głuchowskiego 10 IX 1702 r. u Św. Marcina w Poznaniu. Antoni Zaremba Cielecki, syn zmarłych Mikołaja i Konstancji Skąpskiej, spadkobierca w r. 1713 po ciotce rodzonej Pakczyńskiej sum na Tarnowie i Golinczewie w pow. pyzdr. (I. Kon. 73 k. 208). N. Paxiński, juz nie żyjący w r. 1722, kiedy występowała jako wdowa po nim Anna Gądecka, urodzona z Anny Bornianki (Kc. 134 k. 503v). Szl. Jan Paxczyński zaślubił 23 I 1730 r. pannę Annę Petrykowską z dworu stęszewskiego (LC Stęszew). Córka ich, Katarzyna Elzbieta, ur. w Stęszewie 5 IX 1730 r. (LB Stęszew). Ich też dzieckiem była niewatpliwie Petronella (Paxyńska), zmarła 14 VII 1736 r., pochowana w grobie Broniszów (LM Stęszew). Urszula Pakczyńska, żona Bernarda Gałkowskiego, oboje nie żyli już w r. 1739. Konstancja Pakczyńska, żona Michała Buszewskiego, oboje nie żyli w r. 1747. Teofila, licząca lat 25, zmarła w r. 1750 na Gąskach w domu Jezuitów, pochowana 13 IX (LM Św. Marcin, Pozn.). Ur. Józef Paxeński, rybak, i Teresa, rodzice Józefa Bernarda, ur. w Czeszewie, ochrzcz. 16 III 1774 r. (LB Czeszewo). Marianna (Paszkrzyńska), z Dębłowa, chrzestna 3 VIII 1783 r. (LB Św. Michał, Gniezno). Ur. Antoni Pakszyński i Ludwika, rodzice Teresy, zmarłej 9 I 1783 r., w wieku lat dwóch, pochowanej w Poznaniu u Dominikanów (LM Św. Maria Magdal., Pozn.).

>Pakulscy (czy szlachta?). Szl. Bartłomiej P., Pakolski zaślubił 17 VIII 1751 r. Reginę Niestrowską. Ich córki: Aniela Marianna Michalina, ochrzcz. 5 X 1751 r., Kordula Urszula, ochrzcz. 22 X 1754 r. (LB Św. Trójca, Gniezno), Wiktoria, zmarła 12 I 1768 r., w wieku dwóch lat (LM Św. Trójca, Gniezno). Sław.(!) Bartłomiej P. umarł 18 IV 1770 r. (ib.). Panna Barbara zaślubiła 24 XI 1782 r. ur. Wojciecha Przybyszewskiego (LC Św. Trójca, Gniezno). Ur. Kazimierz, chrzestny 25 XI 1812 (LB Św. Michał, Gniezno).

>Palczewscy, Palczowscy, różni. Zygmunt, podstarości krakowski, od Anny Głuchowskiej, żony Marcina Kamieńskiego, uzyskał w r. 1568 cesję spadku po jej bracie, t.j. prawa do dóbr Bogucice z folwarkiem Czarnochowice w pow. krakowskim, które Piotr Zborowski, kasztelanic krzywicki zastawił był za 1.730 zł węg. i 909 tal. (Kal. 34 s. 760). O. Bonawentura P., franciszkanin, zmarł w podróży 17 V 1610 r. (Nekr. Franciszkanek Śrem.). Stanisław w r. 1653 żonie swej Magdalenie Krajewskiej oprawił 1.000 zł posagu na połowie dóbr (Kośc. 303 k. 738). Oboje ci małżonkowie od Wiktorii Dembińskiej, wdowy po Stanisławie Kołudzkim, 2-o v. żony Piotra Golemowskiego, w r. 1675 wydzierżawili na trzy lata pod zakładem 4.500 zł Łubowo w pow. gnieźn. (G. 85 k. 200). Stanisław P., w r. 1677 dzierżawca Łubowa, dóbr niegdy Kołudzkich (G. 86 k. 6v). Miał t.r. sprawę o poranienie Wojciecha Goworzewskiego (G. 86 k. 60). Drugiej swej żonie, Annie Grabińskiej, córce Baltazara i Ewy Kwiatkowskiej, zapisał na krótko przed ślubem 14 VII 1679 r. sumę 1.000 zł (G. 86 k. 150v). Oboje spisywali wzajemne dożywocie w r. 1682 (P. 1104 k. 25). Zaspokojeni ze swych praw dzierżawnych do wsi Karminka, uzyskanych w r. 1692 od zmarłej Teresy z Mycielskich 1-o v. Sokolnickiej, kasztelanowej międzyrzeckiej, 2-o v. Gałeckiej, starościny bydgoskiej, prawa te w r. 1699 cedowali Franciszkowi Zygmuntowi Gałeckiemu, wojewodzie inowrocławskiemu, bratu starosty bydgoskiego (Py. 156 s. 20). Stanisław umarł w r. 1701, pochowany 2 V (Nekr. Reform., Pozn.). Anna żyła jeszcze 7 V 1701 r. (LB Września).

Karol, chrzestny 31 VII 1717 r. (LB Gostyń). Marianna wyszła 7 II 1751 r. za Jana Maciejewskiego (LC Stęszew). Sebastian, już nie żyjący w r. 1752, mąż Barbary Wysockiej, córki Marcina i Jadwigi Wierzchaczewskiej, wdowy 1-o v. po Kazimierzu Skomorowskim, 2-o v. po Macieju Zymańskim(?), która to Barbara w r. 1752 sumę po ojcu 500 zł na Wierzchucinie pow. nakiel. cedowała córce Zuzannie Skomorowskiej, wdowie 1-o v. po Macieju Korytowskim, 2-o v. żonie Marcina Czewujewskiego (P. 1307 k. 122).

>Palczyńscy, Jan, nie żyjący w r. 1666, i Anna Grodziecka, rodzice Agnieszki, wtedy żony Stanisława z Ossowejsieni Ossowskiego (Kośc. 305 k. 314). Jan, ekonom w Konarach, i Marianna, rodzice bliźniąt, Adama i Ewy, ochrzczonych 20 IV 1698 r. (LB Margonin).

>Paleczkowscy, Paleczkowscy, Stanisław i Regina Zawadzianka, oboje nie żyjący już w r. 1698, rodzice Barbary, w latach 1698-1705 żony Jana Brudzyńskiego, zaślubionej 2-o v. 1712 Maciejowi Świerczyńskiemu (N. 194 s. 155; Kc. 134 k. 107v), oboje żyli w r. 1721, wdowy w latach 1724-1730, nie żyjącej 1741 r., i Elżbiety, w r. 1698 Franciszka Strzałkowskiego (N. 189 k. 380).

>Palewscy. Ur. Jan i Teresa, rodzice Franciszki Magdaleny, ur. w Poznaniu na Przedmieściu Św. Marcina, ochrzcz. 21 VI 1733 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Jadwiga P-a z domu Brzezińska, umarła 7 XII 1869 r. (Dz. P.).

>Palędzcy, Palęccy h. Drogosław, ze wsi Palędzie w pow. pozn., jednego pochodzenia z Dabrowskimi z Dąbrowy, względnie z Dąbrówki, jak i oni brali niekiedy w XV wieku imionisko "Słap".

Bracia Mikołaj i Jakub "Słapowie". Z nich, Mikołaj z Dąbrowy, w latach 1386-1421 dziedzic w Dąbrowie, a 1403 w Małym Palędziu, mąż w latach 1403-1407 Przybysławy (Leksz. I; Ks. Z. Pozn.). Wspolnie z tą żoną i synem Marcinem w r. 1403 sprzedał Dzięciołowo za 85 gr. pras. Przecławowi Chwalikowskiemu (Ks. Z. Pozn.). Wrócił do Palędzi M. i stąd pisany potem P-im w r. 1421 (Kozier.). Syn Marcin z Palędzi, Dzięciołowski występował w latach 1397-1407 (Ks. Z. Pozn.). Córka Mikołaja a siostra Marcina, Tomisława z Palędzi, procesowała się w r. 1408 z tym bratem o 13 grz. posagu (P. 3 k. 41v, 53v). O jakubie "Słapie", drugim z braci, będzie niżej. Może ich braćmi byli też Świętosław i Andrzej wspomniani w r. 1399 (Leksz. 1), zas synami któregoś z nich byli zapewne bracia, Jakub (Jakusz "Kruk") z Dabrowy, z Palędzi, Palędzki, występujący w latach 1387-1401, i Andrzej z W. Palędzi, wspominany w latach 1387-1404 (Leksz. I; Ks. Z. P.). Do takiego przypuszczenia skłania dośc częśte występowanie Jakuba "Kruka" w charakterze bratanka Jakuba "Słapa", do ktorego teraz powracam.

Jakub, Jakusz "Słap" z Palędzi, z Małych Palędzi, występował w latach 1389-1404 (Leksz. I; Ks. Z. P.). Z dwóch żon pozostawił synów: Stanisława, Wojsława i Piotra, jak również córki, Dorotę i Machnę, wspomniane w r. 1412. Może ta sama Dorota była w r. 1399 żoną Piotra złotnika? (Leksz. I). Stanisław, Steszel "Słap" P-i, Dąbrowski, pisał się z M. Palędzi, Dąbrowy, Konarzewa, Rosnowa, Sędzin, występował w latach 1390-1432 (Leksz I; Ks. Z. P.). Okazywał w r. 1409 list rezygnacyjny, który miał na połowę Palędzi (P. 3 k. 120). Stanisław w r. 1411 świadczył z herbu Drogosław przy wywodzie Dziersława ze Skąpego, Szeligi (Ulan., Mat. 19). Obaj bracia "przyrodni" (z róxnych matek?), Piotr i Stanisław przeprowadzili w r. 1412 działy. Piotr wziął części Dąbrówki, zaś Stanisław części Palędzi i Konarzewa (P. 3 k. 174). Dziedziczył w r. 1413 w Konarzewie, w r. 1420 w Rosnowie, potem pisał się najczęściej (M. inn. w r. 1428) z Palędzi. Kupił w r. 1416 Rynołtowice. Stanisław "Słap" z Palędzi w r. 1421 zobowiązał się uiścić 10 grz. bratu Piotrowi "Słapowi" (P. 6 k. 140v). Obaj ci bracia, dziedzice w W. Palędziach, w r. 1422 pozywali 0 100 grz. Dobrogosta z Kolna (P. 7 k. 49v). Stanisław "Słap" z Palędzi okazywał w r. 1423 list rezygnacyjny na części Sędzin uzyskany od panny Dzierżki z Sędzin (P. 7 k. 65). Pozwany t.r. przez Przybysława z Gryzyny, stolnika poznańskiego (ib. k. 98v), zaś w r. 1424 przez Janusza z Tuliszkowa, kasztelana kaliskiego (ib. k. 153). Stanisław z Palędzi i M. Rosnowa był t.r. pozywany znowu przez Przybysława z Gryżyny, stolnika poznańskiego (ib. k. 195v), zas Wierzbięta i Maciej, bracia ze Strzeszyna i Smogulca t.r. zeznali mu 3 grz. za sołectwo w Strzeszynie (ib. k. 208). Rodzeni bracia, Stanisław z W. Palędzi i Piotr z Dąbrówki w r. 1425 dali prawo patronatu kościoła w Skorzewie Andrzejowi ze Skorzewa (P. 8 k. 27). Żoną Stanisława "Słapa" była Dorota, córka Mścigniewa z Sędzinka, wraz z którą w r. 1418 dostał części Sędzin (Kozierowski, Ród Drogosławów). W imienie własnym i tej żony Stanisław "Słap" z Palędzi przedkładał w r. 1426 list rezygnacyjny czwartej części Sędzin za sumę 150 grz. Mikołajowi z Radwankowa, do czego ona pozyskała sobie prawo bliższości (P. 8 k. 106v). Żądał t.r. od Swachny, żony Stanisława z Gowarzewa, przedłożenia listu rezygnacyjnego na Gowarzewo (ib. k. 115). Był w r. 1427 jednym z arbitrów godzących Katarzynę z M. Sędzina, wdowe po Mikołaju, z bracmi jego, Pawłem i Wojciechem (P. 9 k. 45v). W r. 1428 jeden z wierzycieli Bogusza Koszutskiego (P. 10 k. 68). Dorota "Obieczkowa" (może identyczna ze wspomniana wyżej Dorotą, żoną Stanisława?) zeznała w r. 1440 sumę 7 i pół grz. pannom, Małgorzacie i Agnieszce, córkom Grzymka (P. 14 k. 88v). Była Dorota wdową już w r. 1432. Przeciwko Dorocie P-ej występowała w r. 1442 Katarzyna, żona Wyskoty (P. 14 k. 105). Ta Katarzyna "Wyskocina" w sprawie dziedzictwa w W. Palędziach przedkładała w r. 1443 dokumenty wraz z Małgorzatą, Agnieszką i Hanką (P. 14 k. 247v). Z Dorotą z W. Palędzi miała w r. 1442 termin Małgorzata, wdowa po Wojciechu z Konina (P. 14 k. 160). Dorota "Obieczkowa", pani z W. Palędzi w r. 1442 (ib. k. 164), zeznała w r. 1443 jedną grz. rocznego czynszu Agnieszce, żonie Piotra z Mieczewa (ib. k. 190v). Córki wspomniane w r. 1436 to: Agnieszka, Małgorzata, w latach 1435-1436 żona Wojciecha Jarogniewskiego, i Dorota.

Wojsław, drugi syn Jakuba "Słapa", pisał się z M. Palędzi lub Dąbrowskim, wspomniany w r. 1390, zmarł po r. 1406 (Leksz. I; Ks. Z. Pozn.). Był ojcem Potencjana, o którym niżej, i Mikołaja z Dąbrowy, wspomnianego w latach 1399-1418.

Potencjan, syn Wojsława, pisany najczęściej z Dąbrówki, burgrabia poznański w r. 1448, podsędek ziemski poznański w latach 1451-1478 (Gąs.), wspomniany w r. 1418, nazwany w latach 1435 i 1449 Słapowskim, skwitowany w r. 1442 przez Katarzynę niegdy z Palędzi (P. 14 k. 134v), kwitował sam w r. 1445 pannę Katarzynę Pakawską cz. Palędzką z jej ojcowizny w Palędziach (P. 15 k. 69). Miał w r. 1443 Sobiesiernie, zaś od Jana z W. Dąbrowy nabył części w W. Dąbrowie, do których uzyskał w r. 1447 intromisję (P. 17 k. 16). Dostał w r. 1448 intromisję do połowy M. Palędzi, t.j. do 5 i pół łanów stanowiących część Doroty, żony Stanisława (zob. wyżej), oraz rodzeństwa (czyjego?) Mikołaja i Katarzyny (P. 17 k. 197v). Od Bartłomieja i Marka, braci z M. Palędzi, w r. 1449 kupił za 80 zł węg. M. Palędzie (P. 1380 k. 39), a jak juz wiemy, miał też w latach 1443-1464 także i Sobiesiernie. Wraz z bratem stryjecznym Melchiorem z Kozłowa w r. 1471 świadczył z herbu Drogosław naganionemu Bartoszowi P-mu (Kośc. 20 k. 559). Umarł w r. 1478, między 11 VI a 26 VI (Gąs.). Jego syn to Marcin "Słap" z Dabrowy, kanonik poznański w latach 1474-1515, chyba identyczny z Marcinem z Palędzi, który w r. 1464 miał sprawę z Małgorzatą, wdową po Dobrogoście Zyrzniewskim z Golenczewa (P. 19 k. 24v).

Piotr, trzeci syn Jakuba "Słapa", pisany z Dąbrówki, Dąbrowskim, P-im, Słapowskim. Bracia Piotr Dąbrowski i Stanisław, dziedzice w Dąbrowie i Palędziu, mieli w r. 1409 sprawę o działy między sobą tych dóbr (P. 3 k. 92). Dzielił się w r. 1412 z tym bratem częściami w Dąbrowie, Konarzewie i Palędziu. Jego żoną była Małgorzata, siostra Jana niegdy z Koszewa. Synowie Piotra: Świętosław (Świąszek), który wystepował w latach 1399-1446 (Leksz. I; Ks. Z. Pozn.), siedział w Nowym Dworze koło Chojnicy, Andrzej, Jakub (obaj wspominani w latach 1399-1446), Jan występujący w r. 1446, Melchior w latach 1446-1464 w Kozłowie (P. 19 k. 55; Kozierowski, Ród Drogosławów). Melchior Kozłowski, za którego w r. 1464 ręczył Bartosz z Palędzi (P. 19 k. 55), świadczył w r. 1471 z herbu Drogosław naganionemu Bartoszowi P-mu (Kośc. 20 s. 559).

Spotykamy potem braci: Jakuba, Stanisława, Jan i Wojciecha, w r. 1449 niedzielnych dziedziców w Palędziu, którzy wtedy pozywali Szymona z Redecza (G. 7 k. 31v). Czy nie byli to własnie synowie Piotra "Słapa", o którym było wyżej? Nieco inne tu imiona, ale przecie braci tych mogło być więcej. Z owych braci, Jan Jabłonowski, dziedzic w Palędziu, był w r. 1449 pozywany przez Jana, wójta ze Sławna (G. 7 k. 30v), zas sam t.r. pozywał Mikołaja "Ułana", z Ułanowa (ib. k. 35v). Płacił mu t.r. winę Piotr Lewin z Wilczyny (G. 7 k. 22). Pozywał Jan P. w r. 1452 Mikołaja i Rocha, braci z Ułanowa (ib. k. 171v). Wraz z bratem Wojciechem w r. 1481 wzywał do zeznania 1.700 zł węg. Dobrochnę, żonę Sędziwoja Czarnkowskiego, kasztelana santockiego (G. 11 k. 6v). T.r. wzywał Jan Jana i Mikołaja, braci Ułanowskich do zwrócenia czterech koni i wozów o wartości trzech grz. (G. 11 k. 53). Obaj z bratem Wojciechem byli w r. 1482 kwitowani przez Jana Kota z Dębna z kaucji i poręczenia na sumę 300 grz. za Piotra Nowomiejskiego (G. 21 k. 110v), zaś w r. 1484 przez Jana i Andrzeja, braci z Żyrnik, ze 100 zł węg. za sprzedaną im wieś Karniszewo (G. 12 k. 80). Jan P. w r. 1487 skwitowany przez Stanisława Mieleńskiego z 20 grz. i 17 zł długu zmarłego brata, ks. Stanisława P-go, kanonika gnieźnieńskiego (G. 13 k. 34). Niedzielny z bratankami po bracie Wojciechu wraz z nimi nabył w r. 1489 za 1.200 zł weg. od Piotra Łekieńskiego Sarbinowo W. i M., Kowalewo i Babino w pow. gnieźn. (P. 1387 k. 130v). Z tymi braćmi był jeszcze w r. 1490 niedzielny (G. 22 k. 144), zaś w r. 1492 (czy przed ta datą) ręczył za nich Mikołaj Zieleńskiemu za uiszczenie mu 100 zł (G. 15 k. 135v). Chyba ten to Jan P. był w r. 1491 wspomniany jako rodzony wuj Jana Mileskiego (G. 15 k. 103), a w r. 1493 jako wuj Anny (z Niechanowa), żony Jerzego Tomickiego (P. 1388, luzy k. 1).

Ks. Jakub, brat powyższego Jana, a chyba syn Piotra "Słapa" z Palędzia, wraz z braćmi, Janem i Wojciechem, dziedzice w Jabłkowie i Palędziu, w r. 1452 pozywali Szymona Redeckiego (G. 7 k. 174). Był ów Jakub w r. 1462 kanonikiem kolegiaty NMPanny w Kaliszu (I. Kal. 1 k. 127v). Wraz z tymi braćmi kupił w r. 1471 od Jana, dziedzica w Żyrnikach, za 1.600 zł wieś Karniszewo w pow. gnieźn. (G. 20 k. 281v). Z tymi niedzielnymi braćmi wieś Wolice w pow. kcyń. z jeziorem Słupy na rzece Noteci dał w r. 1476 Stanisławowi, podkomorzemu inowrocławskiemu, i Bartłomiejowi, braciom z Modliszewa, a to w zamian za łan pusty we wsi Knieja w pow. bydg. i dopłatę 600 zł (P. 1386 k. 45v). Z niedzielnymi bracmi, ks. Stanisławem, Janem i Wojciechem w r. 1477 nabyli wyderkafem od Piotra Wyszyńskiego za 120 zł węg. połowę wsi Rzgowo pow. kon. (P. 1386 k. 83). Ci czterej bracia uzyskali w r. 1477 intromisję do wsi Barłogi i Babia w pow. kon., kupionej t.r. wyderkafem za 250 zł od Jana Grodzkiego (I. R. Kon. 2 k. 176). Ks. Jakub pozywał w r. 1481 Wojciecha Goryńskiego (G. 21 k. 88). Z bratem niedzielnym Janem kwitowany był w r. 1482 przez ks. Jana Latalskiego, plebana w Sławnie i altarystę w Palędziu z 200 zł węg., zapisanych przez nich wyderkafem na Karniszewie (P. 855 k. 123).

Ks. Stanisław, może też syn Piotra "Słapa", otrzymał w r. 1473 prowizję papieską na kanonie w Gniexnie i Włocławku. Dostał je w Rzymie, gdzie po ukończeniu studiów pracował w kurii papieskiej. Brat Jan, dziedzic Palędzia, oświadczył w r. 1479 na kapitule generalnej w Gnieźnie, iż wydzierżawił dziesięciny w ziemi sieradzkiej, należące do kanonii brata, przebywającego w Rzymie w Kurii, za 40 dukatów rocznie Janowi Zamoyskiemu, plebanowi w Radomsku. Miał więc Stanisław Kanonię fundi Sieradz. Umarł w r. 1486, zapewne w Rzymie (Korytkowski; G. 13 k. 34).

Wojciech P., z Palędzi, brat Jana, Jakuba i Stanisława, być więc może syn Piotra "Słapa". Występował w r. 1452 jako współdziedzic w Jabłonie i Palędziu (G. 7 k. 174). W latach 1473-1484 niedzielny z braćmi dziedzic w Palędziu i Karniszewie (G. 12 k. 80; 20 k. 281v), zapewne już nie żył w r. 1489 (P. 1387 k. 130v), a nie żył z całą pewnością w r. 1490 (G. 15 k. 44), kiedy to wdowa po nim, Katarzyna, wspólnie z bratem męża Janem i z synami swymi wzywała Piotra Łekieńskiego, by dopełnił rezygnacji obu Sarbinowów, Babina i Kowalewa (G. 22 k. 144). Żyła jeszcze w r. 1495 i wraz z synami pozywała wtedy Piotra "Skierkę" z Łekna (Kc. 8 k. 85). Synowie: Jan, Marcin, Mikołaj, Maciej, Andrzej, Michał. Spośród córek, Katarzyna, żona Jana Rogowskiego, który w r. 1490 skwitował jej braci z 440 zł weg. posagu za nią (G. 15 k. 44, 44v). Drugim jej mężem był w r. 1525 Wojciech Dziatkowski (G. 335a k. 95v). Anna, Małgorzata i Dorota, siostry niedzielne, uzyskała w r. 1499 od braci: Jana, Marcina, Mikołaja i Macieja, zobowiązanie, iż każden z nich będzie im płacił 3 grz. czynszu z przypadłej mu w dziale braterskim części ojczystych dóbr (G. 18 s. 47). Ponadto t.r. uzyskały zapis 5 wierdunków od brata Mikołaja (ib. s. 113). Wszystkim trzem tym siostrom brat Maciej P. w r. 1500 zobowiązał się uiścić 3 grz. (ib. s. 120). Anna była w latach 1512-1513 żoną Jana Czechowskiego, wdowa w r. 1514. Małgorzata, niezamężna, uzyskała w r. 1524 od brata Marcina zobowiązanie uiszczenia 2 grz. (G. 28 k. 176). Dorota, w r. 1528 żona Jana Gliszczyńskiego "Zaczka", nie żyła juz w r. 1535.

I. Jan, syn Wojciecha i Katarzyny, chyba jeszcze nieletni w r. 1489, bowiem pozostawał wtedy wraz z bracmi pod opieka stryja Jana (P. 1387 k. 130v). Wraz z tymi braćmi współdziedzic w Palędziu, miał w r. 1494 sprawę z Jadwigą, żoną Wincentego Łukowskiego, chorążego kaliskiego (Kc. 8 k. 66v). On i bracia kwitowani byli w r. 1596 z 12 grz. przez Piotra "Skierkę" z Łekna (G. 16 k. 68). Z przeprowadzonych w r. 1499 działów braterskich wraz z bracmi Marcinem, Maciejem i Michałem wziął oba Palędzia, Karniszewo, Sarbinowo, Kwasuty, Kowalewo i Babino w pow. gnieźn., Jabłowo i Chomętowo w pow. kcyń. (P. 1389 k. 18v). Od Sądki, żony Andrzeja Gurowskiego z Kościelnego Gurowa, kupił w r. 1499 za 20 grz. część bliższości w Bojenicach pow. gnieźn. po zmarłym jej dziadzie Andrzeju "Brloku" (G. 18 s. 40). Jan P., w r. 1499 wuj synów Jana Jabłkowskiego (P. 859 k. 34), to mógł być zarówno on, jak i jego stryj Jan. Jan, wraz z bracmi dziedzic w Karniszewie i Palędziu, pozywał w r. 1500 Sędziwoja z Czarnkowa, wojewode poznańskiego (G. 24 k. 92). Wraz z nimi zapisał t.r. na obu Palędziach, Sarbinowie, Karniszewie, Kowalewie i Babinie roczny czynsz 2 grz. za 36 grz. wyderkafu plebanowi kościoła parafialnego w Jabłowie (P. 1389 k. 97v). Od Mikołaja i Macieja, braci z Budziejewa, w r. 1500 kupił za 300 grz. Jemielno w pow. gnieźn. (ib. k. 94). Chyba ten sam Jan, burgrabia kaliski, nabywca od tychże braci z Budziejewa za 300 grz. wsi Modliszewo, uzyskał t.r. intromisję do tej wsi (G. 24 k. 144v). Od Mikołaja Głembockiego w r. 1502 nabył wyderkafem za 200 zł połowę wsi Głębokie (P. 1389 k. 206v; Kal. 5 k. 297), Jemielno w pow. gnieźn. w r. 1502 sprzedał za 300 grz. Janowi z Dębna (P. 1389 k. 195v). Jako prokurator Urszuli Łekieńskiej, w r. 1506 wzywał ks. Piotra Chłapowskiego z Gablina do uiszczenia 40 grz. (G. 19 k. 226). Wspólnie z braćmi w r. 1512 zapisał Janowi Czechowskiemu w posagu za siostrą Anną 120 zł długu (G. 25 k. 260v). Nabył wyderkafem w r. 1513 za 150 grz. oprawę na połowie wsi W. i M. Gembarzewo od Elżbiety, wdowy po Wojciechu Gembarzewskim, obecnie 2-o v. żony Macieja P-go (G. 25 k. 402; P. 786 s. 403; 865 k. 298). Miał t.r. sprawę z Mikołajem Bojeńskim "Garbatką", a był wtedy dziedzicem w Karniszewie (G. 25 k. 413). Występował t.r. jako wuj Anny, córki Jana Jabłkowskiego, żony Jana Prusieckiego (P. 865 k. 325). Połowy w W. i M. Gembarzewie, nabyte wyderkafem od Elżbiety, żony Macieja P-go, sprzedał wyderkafem w r. 1516 za 150 grz. temuż swemu bratu Maciejowi P-mu (G. 335a k. 36v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1532 (G. 262 k. 48v).

II. Marcin P., syn Wojciecha i Katarzyny, występujący od r. 1489 obok braci niedzielnych (P. 1387 k. 130v), ręczył w r. 1499 wraz z bratem Maciejem za brata Mikołaja Mikołajowi Grochowickiemu (Kc. 8 k. 2v, `16v). W r. 1508 wuj syna i córek Nasyla Załakowskiego (G. 25 k. 308v). Na swych połowach w W. i M. Palędziu w r. 1511 oprawił 250 grz. weg. posagu żonie Katarzynie Ryszyńskiej, córce Jana "Lewina" z Ryszyna, zwanego tez Wilczyńskim (P. 786 s. 300). Skwitował t.r. teścia z 40 kop gr. na poczet 100 kop posagu (G. 19 k. 179v), zaś w r. 1512 z dalszych 20 kop (G. 25 k. 242v), uzyskując od niego zapis długu 60 kop, reszty owego posagu (P. 26 k. 35v). Wraz z bratem Michałem w r. 1512 skwitowany przez szwagra Czechowskiego ze 100 zł na poczet 220 zł posagu siostry Anny (G. 25 k. 260v). Skwitował Marcin w r. 1513 teścia z 26 kop gr. posagu (ib. k. 405), zas w r. 1514 ze 100 kop tego posagu (ib. k. 491). Wraz z bratem Michałem ok. r. 1520 pozwani przez Tomasza Czechowskiego, brata ich zmarłego szwagra, Jana Czechowskiego (G. 259 k. 354v). Swej siostrze pannie Małgorzacie Marcin w r. 1524 zobowiązał sie uiścić 2 grz. (G. 28 k. 176). Wraz z braćmi, Mikołajem, Maciejem i Michałem pozywał w r. 1532 Wojciecha Bojeńskiego "Koniecznego" o bezprawny połów ryb w ich stawie w Karniszewie (G. 262 k. 14v). Przeciwko niemu i tym jego braciom niedzielnym, jako spadkobiercom zmarłego brata Jana, dziedzica części w Karniszewie, występowali w r. 1532 Jan i Piotr, bracia Kaczkowscy, dziedzice części Bojenic (G. 262 k. 48v). Wraz z braćmi, jako dziedzice części w Karniszewie, w r. 1534 zawierali układ o granice Karniszewa i Bojenic z Janem i Piotrem braćmi Kaczkowskimi, Wojciechem "Liściem", Mikołajem "Koniecznym", Mikołajem i Pawłem "Garbatkami", Bojeńskimi (G. 30 k. 157v; 262 k. 142v). Dał w r. 1540 zobowiązanie synowi Feliksowi P-mu, iż "z miłości ojcowskiej" zrezygnuje mu swe dobra w Palędziu Kościelnym (G. 32 k. 235). Wespół z żoną Katarzyną t.r. pod zakładem 100 zł zobowiązał się zrezygnować temu synowi plac z dworem i budynkami w tej wsi (G. 32 k. 255v), a dokonali oboje z żoną owej rezygnacji w r. 1541 (G. 335a k. 248). Zobowiązał się też wtedy temu synowi sprzedać wyderkafem za 12 grz. łan pusty w Palędziu Śmierdzącym (G. 32 k. 316v). Swym córkom, Annie, Agnieszce i Barbarze w r. 1541 sprzedał wyderkafem za 300 grz. części Karniszewa (G. 32 k. 146). Nie żył juz w r. 1557 (G. 36 k. 204). Synowie: Feliks, Jerzy, Wojciech i Jakub. Z córek, Anna, niezamężna, miała od ojca zapis 100 grz. na Karniszewie, nie żyła już w r. 1562 (P. 904 k. 98). Agnieszka, w latach 1557-1571 żona Wojciecha Łuszczewskiego. Barbara, w r. 1560 żona Jana Kościeskiego, wdowa w r. 1561. Spośród synów, o Feliksie i Jerzym będzie niżej. Wojciech, dziedzic części w obu Palędziach i Karniszewie, w r. 1549 zapisał 20 zł Wojciechowi Żydowskiemu (G. 34 k. 276v), sprzedał zaś temu Żydowskiemu w r. 1550 za 2.000 grz. części należne z działów z braćmi w Palędziach Kościelnym i Śmierdzącym (P. 889 k. 141; 1395 k. 542v). Część w Karniszewie w r. 1554 sprzedał za 300 grz. bratu Feliksowi (P. 895 k. 856; 1396 k. 219v). Jakub, wspomniany w r. 1550 (P. 889 k. 141), niedzielny z bratem Feliksem (G. 891 k. 293), występował w r. 1554 jako wuj Barbary Ławeckiej, żony sław. Nikodema, krawca z Chwaliszewa za murami Poznania (P. 1396 k. 157). Dał w r. 1554 bratu Feliksowi czwartą część w Palędziu Kościelnym i Śmierdzącym w zamian za czwartą część Karniszewa (P. 895 k. 108). Część Karniszewa sprzedał wyderkafem 1558 r. za 540 zł Janowi Budziszewskiemu (P. 900 k. 148; 1396 k. 707v). Skwitowany w r. 1560 przez Jana Janowskiego, miecznika poznańskiego, z 6.000 zł węg. (P. 902 k. 631). część Karniszewa t.r. sprzedał wyderkafem za 1.000 zł Krzysztofowi Mielińskiemu (P. 902 k. 629v; 1396 k. 863v). Od szwagra Jana Kościeskiego uzyskał w r. 1560 zobowiązanie oprawienia 200 zł posagu żonie Barbarze, siostrze Jakuba (G. 39 k. 79). Części Karniszewa w r. 1563 sprzedał za 2.500 zł Sewerynowi P-mu (P. 905 k. 51; 1397 k. 213v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1564 (G. 43 k. 322).

I) Feliks, syn Marcina i Ryszyńskiej, mąż Katarzyny Polickiej, córki Wojciecha, pisarza ziemskiego poznańskiego, której brat, Trojlo Policki, zapisał mu w r. 1540 w posagu za nią dług 300 zł, zaś ojciec Feliksa zobowiązał się oprawić synowej posag 600 zł na całych swych częściach Palędzi Kościelnych (G. 32 k. 254). Feliks żonie swej w r. 1541 na połowie swych części obu Palędzi i Karniszewa oprawił 700 zł posagu (G. 335a k. 248v). Katarzyna Policka pozywała w r. 1541 Marcina Żyrnickiego, dziedzica Żyrnik (Żernik) w pow. kcyń. (Kc. 10 k. 187v). Dla dzieci z niej zrodzonych ustanowił Feliks w r. 1545 opiekunów: Ją, Trojla Polickiego i Filipa P-go (P. 884 k. 5v). Połowę Obiecanowa, kupioną wyderkafem od zmarłego Marcina Żernickiego, sprzedał wyderkafem w r. 1548 za 500 zł i 50 zł węg. żonie (P. 1395 k. 418v). Rodzicielską połowę obu Palędzi, Kościelnych i Śmierdzących, należną z działu z braćmi, oraz część kupioną w tych wsiach od brata Jerzego, t.r. sprzedał wyderkafem za 600 zł Wojciechowi Żydowskiemu. Dla siebie zachował część Obiecanowa w pow. kcyń., kupioną od zmarłego Marcina Żernickiego, oraz dwór z przyległościami w Palędziu, w którym to dworze mieszkał sam, a który dostał był od ojca, wreszcie 7 pustych łanów w Palędziu Śmierdzącym, kupionych od ojca za 13 grz. (P. 1395 k. 420). Pozywany był wraz z bratem Jakubem w r. 1551 przez Wojciecha Żydowskiego o wydzielenie części Palędzia Kościelnego i Palędzia Śmierdzącego, kupionych od Wojciecha P-go, a Wojciech miał je nabyte wyderkafem od Feliksa P-go (P. 891 k. 293). Połowy Obiecanowa i Latonina w pow. kcyń., nabyte wyderkafem od Marcina Żernickiego, w r. 1551 sprzedał wyderkafem za 500 zł i 50 zł węg. Mikołajowi Orzelskiemu (P. 1395 k. 625). Czwarta częśc Karniszewa wymienił w r. 1554 z bratem Jakubem za czwarte części Palędzi Kościelnych i Śmierdzących (P. 1396 k. 157). Części rodzicielskie oraz kupione od braci, Jakuba i Jerzego w obu Palędziach sprzedał w r. 1557 za 10.000 zł Wojciechowi Żydowskiemu, żonie zas oprawił posag 700 zł (G. 36 k. 111; P. 1396 k. 441). Od Łukasza hr. z Górki, wojewody brzeskiego-kujawskiego, w r. 1557 nabył wyderkafem za 4.000 zł połowę miasta Stobnica oraz części wsi: Piotrkowo, Sycino, Grabowiec, młyn Jaryszewo, połowę Brzączewa, połowę Podlesia, oraz pięciu kmieci w Bądlinie pow. pyzdr. (P. 1396 k. 447). Od Filipa P-go wydzierżawił dobra Sarbinowo W. i M., Kwasuty i Kowalewo w pow. gnieźn. na trzy lata (G. 37 k. 177). Od Wojciecha Radeckiego dostał wiecznościa w r. 1558 części we wsiach: Boguniewo, Nienawiść, Międzylesie, Wyszyny oraz pustki Zalasowo (P. 1396 k. 548v). Te części w Boguniewie, Nienawiści i w pustce Zalasowo w r. 1560 wyderkafem sprzedał za 300 zł Piotrowi Wyrzyskiemu (P. 1396 k. 846). Był w r. 1561 skwitowany ze 100 grz. zapisanych przez ojca przez siostrę Kościeską (P. 903 k. 816). Część wsi Wyszyny w pow. pozn., nabytą od Wojciecha Radzickiego, dał w r. 1562 Piotrowi Czarnkowskiemu, kasztelanowi poznańskiemu (P. 1397 k. 138). Połowe miasta Stobnica oraz wsi przyległych, dobra trzymane wyderkafem od Łukasza hr. z Górki, wojewody kaliskiego, w r. 1563 wyderkafem sprzedał za 400 zł swej żonie (P. 1397 k. 219v). Od Macieja i Gabriela, braci Radeckich, w r. 1564 nabył wyderkafem Nienawiść i Zalasowo (P. 906 k. 576), zas w r. 1566 te same dobra kupił wyderkafem za 1.200 zł od braci, Piotra, Macieja i Gabriela Radeckich (P. 1397 k. 480v). Od Jakuba Sławieńskiego w r. 1570 kupił za 5.000 zł części wsi Paxino i pustki Paxinko w pow. gnieźn. (P. 1398 k. 113v), zaś intromisję do tych dóbr uzyskał w r. 1571 (G. 51 k. 72). Od swego zięcia, Piotra Łęskiego, w r. 1574 dostał zobowiązanie, iż na połowach wsi Łaki i Obory w pow. kal. oprawi żonie Reginie 1.000 zł posagu (R. Kal. 4 k. 133). T.r. skwitowany został przez tę córkę z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 42 s. 680). Od Doroty Spławskiej, żony Jana Kościeleckiego, kasztelana biechowskiego i starosty bydgoskiego, oraz od Anny Witosławskiej, wdowy po Stanisławie Spławskim, kasztelanie międzyrzeckim, w r. 1575 uzyskał zapis 2.700 zł długu (P. 926 k. 56). Córce Annie w r. 1582 zapisał 200 zł, zaś opiekę nad nią zlecił jej wujom Trojanowi (Trojlowi) i Janowi Polickim (P. 939 k. 11). Dwie przecze w Paxinie i Paxinku zastawił (kiedy?) Piotrowi i Pawłowi, braciom Golemowskim (P. 1400 k. 752). Żył chyba jeszcze w r. 1583 (P. 940 k. 272), już nie żył w r. 1584 (P. 942 k. 200). Syn Jan. Z córek, Petronella wyszła w r. 1569, krótko po 2 XI, za Mikołaja Bylińskiego (Bilińskiego), z Bylina w pow. pozn., była wdową w latach 1584-1585 żona Jakuba Sypniewskiego, wdowa w latach 1589-1613. Anna, w r. 1595 żona macieja Lisieckiego, wdowa w latach 1602-1619, nie żyła już w r. 1631.

Jan, syn Feliksa i Polickiej, kwitował w r. 1584 Michała Sokołowskiego, starostę rogozińskiego, z zapisu, moca którego zobowiązał się dobra "Margowskie" w mieście Bydgoszczy, swoje oraz braci, Krzysztofa i jarosława, jak tez siostry Anny, zastawić za 200 zł (P. 942 k. 200). Procesowany przez siostrę Emerencję, owdowiałą Sypniewską, która w r. 1589 uzyskała intromisję do zamku miasta Rogoźna, gdzie Jan miał zabezpieczona sumę (P. 951 k. 187). Skwitowany w r. 1592 przez Jana Polickiego, sektretarza królewskiego, ze 100 zł (Ws. 12 k. 8). Swoje części w Paxinie i Paxinku w r. 1598 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 2.000 zł Stanisławowi Kamińskiemu (P. 1402 k. 620). Siostrze Petronelli owdowiałej Bylińskiej, w r. 1600 zapisał dług 500 zł (P. 970 k. 85). Pozywał w r. 1603 Sebastiana P-go (Kc. 124 k. 210v). Części w W. i M. Paksinie w r. 1604 sprzedał za 5.000 zł Zofii Bylińskiej, żonie Stanisława Strożewskiego (P. 1404 k. 1136v), a powtórzył ową transakcję na tę samą sumę w r. 1610 (P. 1407 k. 39).

II) Jerzy P., zwany czasem Ławeckim, syn Marcina i Ryszewskiej, ok. r. 1543 mąz Doroty Cerekwickiej, wdowy 1-o v. po Janie Ławeckim (G. 263 k. 119). Od Jadwigi Ławeckiej, żony Piotra Wierzejskiego, w r. 1550 nabył wyderkafem za 240 zł jej ojczyste części we wsiach Ławki i Grabowo (G. 335a k. 362v). T.r. i 1551 pozywał Petronellę Budzisławską, żonę 1-o v. Macieja Rękawieckiego, 2-o v. Macieja Kościeskiego, o niedopełnienie danego pod zakładem 100 zł (węg.?) zobowiązania wyderkafu oprawy otrzymanej na Rękawczynie pow. gnieźn. od pierwszego męża (P. 890 k. 400; 891 k. 124). Zeznała w r. 1551 ów wyderkaf oprawy 60 zł na połowie wsi Rękawczyno Ligąszczewe (P. 1395 k. 628v). Jerzy, jako dziedzic w Ławkach, Dorota, jako dożywotniczka tamże, sprzedali wyderkafem w r. 1553 ich dobra w trzech polach owej wsi za 300 zł Wojciechowi Żydowskiemu (P. 894 k. 734v; 1396 k. 128). Zapisał Jerzy w r. 1557 dług 60 zł szl. Barbarze Ławeckiej, wdowie po uczc. Nikodemie, krawcu z Poznania (G. 36 k. 177v). Walentemu Proczyńskiemu w r. 1560 zapisał dług 300 zł w posagu za swą pasierbicą, Emerencją Ławecką (G. 39 k. 308), zaś w r. 1560 uzyskał od niego zobowiązanie, iż Emerencja dobra po ojcu w Ławkach i Grabowie sprzeda wieczyście za 600 zł ojczymowi P-mu (G. 39 k. 308v). Dorota wraz z braćmi i siostrami Cerekwickimi była w r. 1569 współspadkobierczynią Macieja Świętkowskiego, rodzonego brata ich matki Anny (Kc. 116 k. 834; 117 k. 13v; P. 915 k. 150, 516). Odziedziczoną po tym wuju część Posługowa w pow. gnieźn. sprzedała w r. 1570 za 4.000 zł Wawrzyńcowi Turzyńskiemu (P. 1398 k. 112). Oprawę swą na Chomiąży i Nowejwsi w r. 1574 scedowała synom swym, Wojciechowi i Marcinowi (G. 52 k. 322). Jerzy resztę części we wsiach Chomiąża, Nowawieś i w pustce Osiny, trzymanych wyderkafem w sumie 1.100 zł przez Wojciecha P-go, dał w r. 1574 synowi Marcinowi (P. 1398 k. 477v). Już nie żył w r. 1582, kiedy wdowa kwitowała z 50 zł Jakuba Rękawieckiego (G. 60 k. 110). Synowie, Wojciech i Marcin.

I) Wojciech, syn Jerzego i Cerekwickiej, wraz z bratem Marcinem w imieniu matki w r. 1571 skwitował szl. Kaspra Kowalskiego, mieszczanina gnieźnieńskiego z długu 200 zł (G. 51 k. 353v). Zapisał w r. 1574 wspólnie z bratem córkom Macieja Gąsiorowskiego i Barbary Łowęckiej dług 200 zł, jako należny im po babce Dorocie Cerekwickiej, żonie Jerzego P-go (G. 52 k. 323v). Kwitował t.r. ojca z sumy 1.100 zł, za którą to sumę miał sobie przez ojca sprzedane wyderkafem dobra we wsiach Chomiąża i Nowawieś, w pustce Osiny oraz połowę młyna wodnego Grzmiąca w Chomiąży (G. 52 k. 320). Stryjowi Sebastianowi, od którego dzierżawił Rusinowo w pow. kcyń., z tytułu tej dzierżawy zapisał w r. 1579 sumę 300 zł (Kc. 17 k. 358v). Dawał w r. 1584 zobowiązanie bratu Marcinowi. Żoną jego była wówczas Zuzanna Krąpiewska (Kc. 26 k. 389v), ale Wojciech miał i drugą żonę, Jadwigę Ostrowską, wraz z którą części w Chomiąży, Nowejwsi i młyn Grzmiąca zrezygnował wieczyście Annie z Jabłowa, wdowie po Janie Konarskim, do których to dóbr uzyskała ona itromisję w r. 1590 (Kc. 27 k. 105). Z Krąpiewskiej były córki. Z nich, Agnieszka, żona 1-o v. Piotra Lubstowskiego, wdowa w r. 1614, 2-o v. w latach 1615-1624 żona Jana Lutomierskiego z pow. płockiego. Anna, w r. 1622 żona Jakuba Kłobukowskiego. Obie siostry, jako spadkobierczynie matki, w r. 1622 pozywały Stanisława Konarskiego, łowczego kaliskiego, posesora części Chojnicy (Chomiąży?) i Nowejwsi oraz pustki Osiny, gdzie ich matka miała daną jej w grodzie bydgoskim oprawę na 1.200 zł (I. Kon. 42 k. 92v).

(II) Marcin, syn Jerzego i Cerekwickiej, dziedzic części w Chomiąży i Nowejwsi, w r. 1569 zobowiązał się wobec Seweryna Gołąbkowskiego i Wawrzyńca Turzyńskiego, dziedziców części w Padniewie, iż stawi do akt swego ojca, aby aprobował zobowiązanie matki a zony swej dane im względem dóbr pozostałych po Macieju Świątkowskim (G. 49 k. 154). Brata Wojciecha w r. 1574 skwitował z 300 zł (G. 52 k. 321), matce zaś zapisał 100 zł długu (ib. k. 322). Mając żenić się z Anną Lubieńską, córką Piotra, zapisał w r. 1582 Dorocie Dziećmiarowskiej, wdowie po Piotrze Lubieńskim, żonie 2-o v. Stanisława Trlęskiego, dług 1.000 zł (Py. 119 k. 286v). Był mężem tej Anny w r. 1583 (I. i D. Z. Kal. 6 k. 613). Janowi Konarskiemu w r. 1586 zobowiązał się, iż części Chomiąży, Nowejwsi i młyn Grzmiąca sprzeda mu za 2.000 zł (G. 62 k. 482v). Anna Lubieńska w r. 1587 skasowała tam swoja oprawę, cedując ją Konarskiemu (G. 62 k. 535v). Od Stanisława Napruszewskiego Marcin w r. 1592 kupił za 1.650 zł Napruszewo z pustką Gostom w pow. gnieźn. (R. Kal. 6 k. 641v). Anna Lubieńska była w r. 1592 jedyną spadkobierczynią zmarłego ojca Piotra (I. Kal. 59 s. 729). Marcin w r. 1597 kwitował Trąmpczyńskich, synów zmarłego Mikołaja (Py. 128 k. 386v).

III. Mikołaj, syn Wojciecha i Katarzyny, w r. 1489 niedzielny z braćmi i ze stryjem Janem (P. 1387 k. 130v). Wraz z matką, braćmi i tym stryjem w r. 1490 wzywał Piotra Łakieńskiego do rezygnacji obu Sarbinowów, Babina i Kowalewa (G. 22 k. 144). Wraz z bracmi ręczył w r. 1497 Mikołajowi Grochowickiemu, iż uwolni zapisane wyderkafem na Kowalewie 4 grz. rocznego czynszu od sumy 80 grz. (G. 17 k. 35). Z przeprowadzonego w r. 1499 działu braterskiego wziął Gaszyno w pow. wieluńskim i Gozdynino w pow. gnieźn. (P. 1389 k. 18v). Cztery osiadłe łany w Gozdyninie t.r. sprzedał wyderkafem za 80 zł węg. Mikołajowi Grochowickiemu (ib. k. 49v; Kc. 8 k. 16v). Swym siostrom, Annie, Małgorzacie i Dorocie, t.r. zobowiązał się uiścić 3 grz. czynszu (G. 18 s. 47), jak również t.r. dług 5 wierdunków (ib. s. 113). Bratu Maciejowi w r. 1500 zapisał 35 grz. długu (G. 24 k. 71v). Dziedzic w Gaszynie i Gozdyninie, skwitował w r. 1500 brata z 40 zł długu (G. 18 s. 207). Od Mikołaja Marcinkowskiego w r. 1506 nabył wyderkafem za 100 grz. wieś Marcinkowo (P. 1390 k. 88). Skwitowany w r. 1506 z 20 grz. wyderkafu na części tej wsi przez ks. Wojciecha Podleskiego, plebana w Szubinie (G. 25 k. 282). Od Stanisława Krzekotowskiego w r. 1506 dostał zobowiązanie rezygnacji wyderkafowej za 120 zł połowy Krzekotowa w pow. kcyn., t.j. óśmiu łanów osiadłych (G. 25 k. 288v). Od Wojciecha Podleskiego w r. 1508 nabył wyderkafem za 30 grz. pięć łanów roli pustej w Marcinkowie pow. gnieźn. (G. 335a k. 10v). Od Kaspra Suszewskiego w r. 1513 trzymał zastawem łan osiadły w Linowcu pow. gnieźn. (G. 25 k. 241). Dziedzic Gozdynina i Marcinkowa ok. r. 1513 (G. 259 k. 226v), trzy łany puste w Marcinkowie w r. 1514 zastawił Mikołajowi Marcinkowskiemu, uzyskując odeń jednocześnie pod zakładem 13 grz. zobowiązanie wyderkafowej rezygnacji całego Marcinkowa (G. 25 k. 456v). Od Anny, wdowy po Janie Leskim, żony 2-o v. Jana Jermolińskiego(?), w r. 1516 nabył wyderkafem za 77 grz. jej oprawę uzyskaną od pierwszego męża na Ossowcu w pow. gnieźn. (P. 1392 k. 100v). Dwie łąki w Marcinkowie w r. 1521 lub 1522 sprzedał wyderkafem za 150 zł węg. Stanisławowi Stolickiemu (G. 335a k. 60). Wraz ze swymi niedzielnymi braćmi w r. 1534 współspadkobierca w Karniszewie brata Jana (G. 30 k. 157v; 262 k. 48v). Dziedzic w Gozdyninie, na połowie tej wsi i Marcinkowa w r. 1539 oprawił posag 350 zł żonie Katarzynie Sukowskiej (G. 335a k. 227). Juz nie żył w r. 1544 (G. 44 k. 36). Syn Seweryn. Z córek, Anna, "z Gozdynina", zaslubiła w r. 1544 Wawrzyńca Tarnowskiego z pow. radziejowskiego, żyli oboje w r. 1580. Dorota, "z Gozdynina", w latach 1555-1562 żona Krzysztofa Głembockiego z Głembokiego, wdowa w latach 1564-1572.

Seweryn, syn Mikołaja, od Anny Głembockiej, żony Jerzego Pilatowskiego, kupił w r. 1556 za 1.000 zł węg. jej części w Głembokiem (P. 1396 k. 322v). Żona jego Helena Przyjemska, córka Jana, w r. 1558 kwitowała z majątku rodzicielskiego swych braci, Wojciecha, Rafała i Stanisława Przyjemskich (G. 37 k. 153). Seweryn od Filipa P-go uzyskał w r. 1558 zobowiązanie wyderkafu za 1.000 zł części Karniszewa (ib. k. 175) i jednocześnie od tegoż Filipa wydzierżawił na trzy lata Sarbinowo W. i M., Kwasuty i Kowalewo (ib. k. 177). Część w Głembokiem sprzedał Krzysztofowi Głembockiemu, który uzyskał do niej w r. 1558 intromisję (ib. k. 337). Jeden z opiekunów w r. 1560 dzieci siostry Głembockiej (P. 1396 k. 798). Połowę młyna wodnego w Marcinkowie (druga połowa należała do dzierżawy królewskiej Gembic) sprzedał w r. 1560 za 4.000 zł Erazmowi i Ambrożemu, braciom z Oporowa (P. 902 k. 310; 1396 k. 822). Z żoną spisywał w r. 1560 wzajemne dożywocie (P. 1396 k. 805). Od małżonków, Piotra Łosockiego i Barbary Głembockiej, w r. 1560 kupił za 1.000 zł węg. część w Głembokiem pow. gnieźn. (P. 901 k. 257; 1396 k. 816). Współdziedzic w Karniszewie obok Jana P-go, pozywał wraz z nim w r. 1561 Klemensa Jabłkowskiego cz. Mileskiego (P. 262 k. 392v). Małżonkom Janowi Łossockiemu(!) i Beacie Owieczkowskiej w r. 1562 zapisał dług 320 zł (G. 41 k. 488). Skwitowany t.r. z powyższego długu przez Jana ojca i Piotra syna Łossockich (ib. k. 537). T.r. od siostry Głembockiej i jej męża uzyskał zapis 320 zł długu (ib. k. 492). Od Jakuba P-go kupił w r. 1563 za 2.500 zł część Karniszewa (P. 905 k. 51; 1397 k. 213v). Część w Głembokiem, kupioną od Barbary z Głembockich Łosockiej, sprzedał w r. 1563 za 1.200 zł Krzysztofowi Głembockiemu (P. 1397 k. 219v). Kwitował w r. 1567 owdowiałą siostrę Głembocką i jej syna Wojciecha ze 100 zł (P. 911 k. 334). Dziedzic w Gozdyninie, od brata stryjecznego Sebastiana P-go w r. 1571 nabył wyderkafem za 3.000 tal. części w Karniszewie i jednoczesnie Sebastianowi zapisał dług 1.400 zł (N. 156 k. 526v, 529). Dziedzic Gozdynina i Karniszewa, t.r. zapisał 300 zł długu Rafałowi Przyjemskiemu, cześnikowi kaliskiemu (G. 51 k. 24) i 500 zł Prokopowi Wrzesińskiemu (ib. k. 31). Żeniąc się w r. 1576 z Anną Wyrzyską, córką Wojciecha ze Słup Wyrzyskiego, jeszcze przed zawarciem małżeństwa zobowiązał się oprawić jej 4.000 zł posagu na Karniszewie (N. 157 k. 327v). Kwitował w r. 1577 teścia Wyrzyskiego z sumy 1.550 zł na poczet posagu okreslonego na 3.000 zł gotowizną i 1.000 zł w wyprawie (N. 157 k. 545v). części we wsi pustej Babino w pow. gnieźn., nabyte od spadkobierców Filipa P-go, sprzedał w r. 1583 za 200 zł Sebastianowi P-mu, swemu bratu stryjeczno-rodzonemy (P. 1399 k. 76). Pozwany w r. 1584 przez Zofię Mroczyńską, córkę Macieja i Katarzyny Modliszewskiej, żonę Piotra Wałdowskiego, o trzymanie części w Kowalewie i w pustce Babino, które nabył za 150 zł od jej matki, a które Zofii należały się prawem bliższości po Filipie P-im (G. 274 k. 112). Od jana Modliszewskiego uzyskał w r. 1587 zapis 100 zł długu na Kowalewie i Babinie ze spadku po wuju tego Jana, Filipie P-im (P. 948 k. 322). Nie żył w r. 1590 (G. 64 k. 161), a zapewne już w r. 1588. Ze wspomnianych wyżej żon, Helena Przyjemska była pierwszą, Zofia Jemielska drugą (P. 970 k. 279), Anna Wyrzyska trzecią. Uzyskała ona w r. 1591 zapis długu 200 zł od Marcina Głembockiego (G. 64 k. 395). częśc wsi Kowalewo zastawiła w r. 1596 za 600 zł Annie Tłukomskiej, wdowie po Macieju Nietaszkowskim, a pasierbowi Stanisławowi zapisała 1.300 zł (G. 337 k. 86, 88). Tymoteuszowi Lubsińskiemu, dziedzicowi w Charbowie, w r. 1599 zapisała 700 zł długu (G. 66 k. 195v). Kwitowała w r. 1600 Jana i Stanisława, pasierbów swych P-ch, z zawartego z nimi w r. 1588 kontraktu, mocą którego zobowiązali sie przez trzy lata płacic po 30 zł na potrzeby swego młodszego rodzeństwa, Wojciecha i Doroty (P. 970 k. 279). Anna z Wyrzyska nie żyła juz w r. 1604 (G. 68 k. 99). Synowie: Jan i Stanisław, urodzeni z Jemielskiej, Wojciech i córka Dorota z Wyrzyskiej (P. 1401 k. 811v). Ta Dorota była w latach 1596-1608 żoną Jerzego z Konar Malechowskiego, wdowa w latach 1623-1636.

(I) Jan, syn Seweryna i Jemielskiej, wspomniany w r. 1588, wraz z braćmi Stanisławem i Wojciechem w r. 1590 skwitowany przez Macieja Złotnickiego z opieki sprawowanej nad nim przez ich ojca (G. 64 k. 161). Zawierał w r. 1594 ugode działową z bratem Stanisławem, w skutku której wziął częśc w marcinkowie (P. 964 k. 902). Z ponownych działów, przeprowadzonych w r. 1600, tym razem z bracmi Stanisławem i Wojciechem, wziął wspólnie z bratem Stanisławem Gozdynino i Marcinkowo oraz pewne dobra w mieście Kwieciszewo należącym do arcybiskupów gnieźnieńskich, podlegające oprawie posagowej matki ich Jemielskiej, jak również prawo prezenty w Marcinkowie (G. 970 k. 281). Był Jan juz wtedy mężem Anny z Jarantowic Krusińskiej (ib.), wraz z którą w r. 1604 był kwitowany z długu 850 zł, zapisanego w grodzie inowrocławskim przez Macieja Głembockiego (G. 68 k. 56). Od Wojciecha Suszewskiego, spadkobiercy brata Stanisława Suszewskiego, w r. 1604 kupił za 500 zł jego częśc w Suszewie w pow. kal. (G. 337 k. 256v, 258). Bezpotomny, nie żył już w r. 1611, kiedy jego bracia i spadkobiercy zobowiązali się odziedziczone po nim Suszewo sprzedać za 2.500 zł Andrzejowi Rozbickiemu. Anna Krusińska, juz wtedy 2-o v. żona Stanisława Tarnowskiego, miała od pierwszego męża oprawę posagu 1.500 zł na Suszewie (G. 71 k. 127v).

(II) Stanisław, syn Seweryna i jemielskiej, wspomniany w r. 1588, z pierwszych działów przeprowadzonych z bratem Janem w r. 1595 wziął część w Marcinkowie (P. 964 k. 902). Siostrze Dorocie, zamężnej Malechowskiej, dał w r. 1596 zapis 666 zł i 20 gr. (P. 1401 k. 811v). T.r. zapisał 1.300 zł długu Annie z Tłukomia, wdowie po Macieju Nietaszkowskim (G. 337 k. 87v). Z działłów braterskich, dokonanych w r. 1600, wziął wspólnie z bratem janem Gozdynino, Marcinkowo, pewne dobra w mieście Kwieciszewie arcybiskupów gniexnieńskich, będące pod oprawą zmarłej matki Jemielskiej, oraz prawo prezenty w Marcinkowie. Żoną jego była wtedy Anna z Grabi Brańska (P. 970 k. 281). Skwitowany w r. 1608 przez siostrę Malechowska z dóbr rodzicielskich (P. 980 k. 202v). Z bratem Wojciechem, spadkobiercy brata Jana, zobowiązali się w r. 1611 całą wieś Suszewo po tym bracie sprzedać za 2.500 zł Andrzejowi Rozbickiemu (G. 71 k. 127v). Tego zobowiązania Stanisław względem swej części tego spadku dopełnił w r. 1613 (P. 1408 k. 395v). Gozdynino i Marcinkowo w r. 1612 wydzierżawił Annie z Kawcza, wdowie po Janie Nowomiejskim (G. 71 k. 480). Nie żył juz w r. 1422, kiedy owdowiała Anna zapisała dług 600 zł małżonkom Adamowi Jezierskiemu i Zofii z Grabi (G. 76 k. 221). Wdowa Anna z Grabi Brańska, z Gozdynina, w r. 1623 skwitowana była przez mansjonarzy katedry gnieźnieńskiej z 4 grz. rocznego czynszu z tej wsi (G. 76 k. 471). Zapisała w r. 1626 dług 1.000 zł Stanisławowi Kotarbskiemu (G. 78 k. 81), a w r. 1629 była przez niego kwitowana z 200 zł (G. 79 k. 54v). Syn Seweryn. Z córek, Ewa, w latach 1638-1644 żona Stanisława Kromolickiego. Helena, w latach 1638-1651 żona Mikołaja Krzewskiego. Zapewne tez córką tego Stanisława była Katarzyna, w latach 1635-1637 żona Wojciecha Mirosławskiego.

Seweryn, syn Stanisława i Brańskiej, roborował w r. 1635 kontrakt z Mikołajem Krzewskim, datowany w Radwańczewie, a podpisany przez siebie, stryjenkę Annę z Radojewic Wojciechową P-ą, Wojciecha Mirosławskiego (szwagra?), i Macieja P-go, brata stryjecznego (I. Kon. 48 k. 100). Zapisał w r. 1636 długi 100 zł i niedługo potem 200 zł Wojciechowi Mirosławskiemu (G. 80 k. 154, 196v). Żeniąc się z Marianną Wałdowską, córką Adama i Anny z Wojnowa, zobowiązal sie w r. 1638, iż oprawi jej posag 4.000 zł (N. 178 k. 12). T.r., juz po ślubie, Gozdynino zastawił za 9.000 zł maciejowi Goryszewskiemu (G. 337 k. 576). Sędowo w pow. gnieźn., wies kupioną od Pawła Ponętowskiego, sprzedał w r. 1639 temuż Pawłowi za 15.000 zł, zaś Marcinkowo sprzedał wyderkafem za 1.650 zł maciejowi Goryszewskiemu (P. 1419 k. 1217v). Dziedzic Gozdynina, t.r. pozwany przez Wojciecha i Macieja braci Jerzykowskich (P. 164 k. 339). Maciejowi Goryszewskiemu w r. 1640 zapisał dług 550 zł (G. 80 k. 657v). Tego samego Seweryna drugą żoną była Anna z Lubrańca Dąmbska. Oboje ci małżonkowie w r. 1650 od Samuela Lisieckiego wzięli w zastaw za 6.000 zł części M. Liśca w pow. kon. (I. Kon. 53 k. 255, 256, 257). Seweryn nie żył już w r. 1651, kiedy owdowiała Anna Dąmbska część wsi Lisiec M. wydzierżawiła małżonkom Janowi Chodowskiemu i Mariannie Przybysławskiej pod zakładem 330 zł (I. Kon. 53 k. 396). Anna ta w r. 1653 była już 2-o v. żoną Adama Zajączkowskiego, który wtedy na połowie wsi Zajączki w pow. opoczyńskim oprawił jej 3.000 zł posagu (R. Kal. 14 k. 328v). Żyli oboje Zajączkowscy w r. 1680 (Py. 155 s. 116). Syn Seweryn Wojciech.

Wojciech, syn Seweryna i Wałdowskiej, pozywany w r. 1662 przez Balcera Jedleckiego o zbrojny najazd M. Liśca (I. Kon. 58 k. 145). Protestował Wojciech P. (chyba ten sam?) w r. 1666 przeciwko Mikołajowi Skrzetuskiemu, podpiskowi grodzkiemu konińskiemu (Z. T. P. 31 s. 908). Był mężem Jadwigi Rudnickiej. Może własnie do zawarcia tego małżeństwa odnosił się kontrakt zawierany w Lądku w r. 1668 przez Wojciecha syna Seweryna, z Wojciechem Rudnickim i matką jego Anną Gorazdowską, wdowa po Janie Rudnickim (I. Kon. 58 k. 536). A więc Jadwiga była zapewne córką Jana i Anny z Gorazdowskich. Żyła jeszcze w r. 1683 (B). Wojciech w r. 1679 kwitował Hiacynta Cucharskiego, cześnika bielskiego, z 4.000 zł wyderkafu na Cucharach i Samsieczynku w pow. nakiel. (N. 185 k. 818). Żył chyba jeszcze Wojciech w r. 1698 (P. 1134 V k. 145). Syn Jakub.

Jakub, syn Wojciecha i Rudnickiej, mąż Anny Golańskiej, córki Andrzeja i Zofii Modliszewskiej, która w r. 1694 kwitowała z 781 zł wuja Rocha Andrzeja Modliszewskiego (Kc. 133 k. 7, 711v). Od Stanisława Rosnowskiego, w r. 1698 kupił za 6.000 zł Witakowice w pow. gnieźn. (P. 1134 V k. 145). Oboje z żona wydzierżawili w r. 1700 na trzy lata od ks. Aleksandra Kołudzkiego, kanonika gnieźnieńskiego, proboszcza rzeczyckiego, wieś Piotrowo w pow. gnieźn. (P. 1139 XI k. 65). Jakub t.r. sprzedał Witakowice za 10.450 zł Adamowi Dobrogostowi Jaskóleckiemu (ib. k. 48). Od swej ciotki, Marianny Rudnickiej, wdowy po Janie Goźlińskim, w r. 1714 uzyskał zapis 2.000 zł na sumie 4.000 zł, którą miała ona zapisaną w r. 1700 przez zmarłego syna Wawrzyńca Goźlińskiego (G. 93 k. 170v). Posesor Łabiszynka, Woli i Piotrowa w r. 1717 (ib. k. 270v), w imieniu własnym i żony kwitował z sum w r. 1718 ks. Aleksandra Kołudzkiego (ib. k. 417). Anna Golańska nie żyła już w r. 1740 (Kc. 139 k. 123v). Jakub żył chyba jeszcze 6 I 1721 r. (LB Rogowo). Nie żył już 6 I 1721 r. (LB Rogowo), nie żył już w r. 1727, kiedy jego dzieci: Felicjan, Władysław, Wojciech, Zofia i Katarzyna, pozywały Andrzeja Jaskóleckiego, dziedzica Witakowic (Z. T. P. 45 k. 795). Prócz nich byli jeszcze: Szymon Wojciech, ur. w Piotrowie, ochrzcz. 30 XI 1705 r. (może identyczny z Wojciechem?), i Marianna, ur. tamże, ochrzcz. 28 III 1706 r. (LB Św. Michał, Gniezno). Bracia: Felicjan, Wojciech i Władysław byli w r. 1728 dziedzicami Marcinkowa Dolnego (Kc. 135 k. 220). O Władysławie będzie niżej. Był jeszcze ponadto syn Franciszek, który w r. 1749 sumę pochodzącą ze sprzedaży przez ojca Witakowic, t.j. 1.000 zł i 12 zł weg. cedował posesorowi tej wsi, Franciszkowi Kosińskiemu (G. 98 k. 292). Spośród córek, Zofia, w r. 1732 żona Michała Gliszczyńskiego, wdowa w latach 1742-1743, nie zyła juz w r. 1752. Katarzyna, niezamężna, żyła w r. 1766 (Kc. 147 k. 126).

Władysław, syn Jakuba i Golańskiej, ur. w Piotrowie, ochrzcz., 4 VIII 1701 r. (LB Św. Michał, Gniezno), chrzestny 27 XI 1732 r. (LB Rogowo), były dziedzic Marcinkowa Dolnego, zawierał w r. 1740 komplanację z Jakubem z Dzwonowa Rogalińskim, dziedzicem tej wsi, działającym w imieniu własnym oraz swych braci Tomasza i Michała (Kc. 139 k. 123v), zaślubił 29 I 1741 r. Teresę Rogalińską z Ujazdu (LC Kamieniec), córkę Jana i Heleny Węgierskiej. Skwitowany w r. 1742 przez siostrę Zofię, owdowiałą Gliszczyńską, z 3.000 zł, z ojcowizny i macierzyzny z Marcinkowa Dolnego. Nazwany obecnym(!) dziedzicem tych dóbr (P. 1268 k. 172). Z siostrą tą t.r. zawierał komplanację (Kc. 139 k. 274v). Z żoną t.r. spisywał wzajemne dożywocie (P. 1267 k. 243v). Z żoną t.r. spisywał wzajemne dożywocie (P. 1267 k. 243v). Marcinkowo Dolne, wedle zobowiązania z r. 1740, kupił wtedy, w r. 1742, za 23.000 zł od Jakuba, Tomasza, Michała i Dominika, braci Rogalińskich (ib. k. 247v). Teresa z Rogalińskich w r. 1747 kwitowała Macieja Załuskowskiego, obecnego dziedzica Ułanowa, z 5.000 zł, na poczet 10.000 zł, które ojciec jej Jan Rogaliński, dziedzic części Ułanowa, w r. 1696 oprawił był jej matce (G. 98 k. 142). Dziedzic Marcinkowa Dolnego w r. 1755 (P. 1316 k. 87v), skwitowany w r. 1756 z 800 zł przez Jakuba Rogalińskiego (P. 1318 k. 83). Zawierał w r. 1766 kompromis z Michałem P-im, towarzyszem chorągwi usarskiej Mostowskiego, wojewody pomorskiego (Kc. 147 k. 96). Żył jeszcze w r. 1768 (G. 100 k. 327), nie zył już w r. 1781 (G. 108 k. 136). Wdowa w r. 1789 kwitowała z dożywocia swe dzieci: Jana, Andrzeja i pannę Salomeę (G. 115 k. 62v). Żyła jeszcze w r. 1790 (G. 115 k. 32). Salomea, niezamężna, wspominana w latach 1766-1789 (Kc. 147 k. 126; G. 107 k. 38; 108 k. 136; 115 k. 62v), umarła 8 IV 1829 r., mając lat 60 w Grzybowie koło Gniezna (LM Św. Trójca, Gniezno).

1. Jan, syn Władysława i Rogalińskiej, występował wraz z rodzeństwem w r. 1766 (Kc. 147 k. 126). W imieniu swoim i brata w r. 1784 cedował pewną sumę Franciszkowi Raszewskiemu (P. 1361 k. 62). Z bratem i siostrą 2 I 1789 rozliczał się ze spadku (Hip. Marcinkowa Dolnego, Żnin). Dziedzic po ojcu połowy Marcinkowa Dolnego, 2 I 1789 r. sprzedał tę swoją połowę za 16.578 zł bratu Andrzejowi (G. 115 k. 65). Chyba ten sam Jan był w r. 1790 dzierżawcą Kuszewa (LB Sławno). Chrzestny 2 V 1791 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Zaślubił przed 23 VIII 1795 r. Joannę Lutomską (LB Głuszyna). Był w r. 1795 dzierżawcą Głuszyny, a w r. 1797 mieszkał w Kuszewie, 1801 r. w Łubowie, w r. 1804 dzierżawił Ujazd. Wdowiec, umarł w Gościeńczyku Chwałkowskim 7 II 1826 r., pozostawiając syna i cztery córki (LM Łubowo). Znamy z jego dzieci synów: Hiacynta Ludwika, ochrzcz. 23 VIII 1795 r. (LB Łubowo), Stanisława Kostkę, ur. w Ujeździe 11 XI 1804 r. (LB Kcynia). Z córek, Krystyna (Krystyna Józefa), ur. w Kuszewie 30 III 1797 r. (LB Popowo Kośc.), wyszła przed 11 II 1823 r. za Jana Hinczewskiego, leśniczego w Chwałkowie (LC Łubowo), żyła jeszcze w r. 1826. Anna (Anna Marianna), ur. w Łubowie 28 VII 1801 r. (LB Łubowo), mieszkała w r. 1822 w Gościeńczyku Chwałkowskim (ib.), żyła jeszcze 16 II 1823 r. (ib.).

2. Andrzej, syn Władysława i Rogalińskiej, wspomniany w r. 1766 (Kc. 147 k. 126). W imieniu swoim i brata Jana oraz siostry Salomei w r. 1780 kwitował z sumy 1.000 zł Szczytnickich (G. 107 k. 38). Wraz z rodzeństwem, jako dziedzice Rogowa, o wolny wyrąb w lasach tych Korytowskich, których w r. 1781 Andrzej skwitował z 1.000 grz. z dekretu Trybunału Piotrkowskiego (G. 108 k. 136). Żoną jego była Józefa (Józefata) Trzcińska, córka Ignacego i Zofii Wegorzewskiej, która swoją sumę posagową 13.000 zł oraz sumę 460 zł po babce (przyznaną sobie mocą spisanego w Słębowie w r. 1782 kompromisu) scedowała w r. 1789 bratu męża Janowi. A jednocześnie Andrzej od brata Jana kupił za 16.578 zł jego połowę Marcinkowa Dolnego (G. 115 k. 65, 140), bowiem w skutku rozliczenia spadkowego z r. 1789 Marcinkowo Dolne dostało się Andrzejowi (Hip. Marcinkowa Dol., Żnin). Józefa Trzcińska, będąc już wdową, umarła w Gnieźnie 21 I 1832 r., mając 77 lat (LM Św. Trójca, Gniezno). Synowie, Konstanty i Remigian, córka Aleksandra, ur. ok. r. 1796/1797, wyszła w Poznaniu u Św. Marcina 26 V 1817 r., mając lat 21, za Onufrego Zdębińskiego z Marcinkowa Górnego. Drugim jej mężem, zaślubionym w Gnieźnie w parafii Św. Trójcy 28 V 1823 r. był Józef Bieliński, wdowiec, dzierżawca Piekar koło Gniezna, gdzie umarła 19 VII 1825 r. w połogu, mając lat 28 (LM Św. Wawrzyniec, Gniezno).

1) Konstanty, syn Andrzeja i Trzcińskiej, ur. ok. 1789/91, dziedzic Szrapek w latach 1819-1824, Kowalewa w r. 1833, zaslubił 19 IX 1819 r. Katarzynę Trzcińską z Chłapowa, ur. ok. r. 1792. Zmarł w Kowalewie 1 VI 1843 r., mając lat 54 (LM Margonin). Synowie: Maksymilian, o którym niżej. Józef Hipolit, ur. 22 II 1822 r. w Szrapkach (LB Giecz), Bolesław (Bolesław Marceli), ur. w Chłapowie 24 I 1830 r. (LB Grodziszczko), zmarły w Kowalewie 22 XII 1833 r. (LM Margonin), Józef (Jozef Hipolit), może identyczny z Józefem, w r. 1884 referendarzem w Grudziądzu, potem od r. 1892 adwokatem w Toruniu, mianowanym w r. 1893 notariuszem na obwód sądu nadziemiańskiego kwidzyńskiego, z tym, iż siedziba jego był nadal Toruń (Dz. P., wiad. z 24 V). Jego żoną była zaślubiona w r. 1884 Pelagia Pawłowska (Dz. P.; Test.).

Maksymilian (Maksymilian Leonard), syn Konstantego i Trzcińskiej, ur. w Szrapkach 12 X 1820 r., podawany do chrztu przez "wujenkę" Józefę P-ą (LB Giecz), dziedzic Kowalewa, zaślubił 9 II 1846 r. Annę Karską, pannę 25-letnią z par. baszkowskiej (LC Mórka). Jeszcze w r. 1850 mieszkał w Kowalewie, ale już 12 IX 1851 r. nazwany byłym dziedzicem Kowalewa (LB Margonin). Umarł 27 V 1871 r., pozostawiając troje dzieci. Wdowa mieszkała wtedy w Wapienku (LM Żoń). Zna jedynie dwóch synów Maksymiliana, Konstantego Ksawerego, ur. w Kowalewie 3 IV 1846 r., podawanego do chrztu przez Katarzynę P-ą z Kowalewa (siostrę?), i Ludwika Bolesława, zapewne identycznego z Ludwikiem Bolesławem, o którym niżej.

Ludwik Bolesław (Bolesław Ludwik Franciszek), syn Maksymiliana i Karskiej, ur. w Kowalewie 2 XII 1850 r. (LB Margonin). Zaślubił w Poznaniu 17 X 1876 r. Cecylię Perską, pannę 21-letnią. Nazywany w latach 187601881 registratorem, 1883 r. "skrybą". Synowie jego: Leon Antoni, ur. w Poznaniu na Garbarach 5 VI 1879 r., zmarły 19 VIII 1880 r., Czesław, ur. tamże 25 VI 1881 r. Córka Zofia, ur. tamże 8 III 1883 r. (LB i LM Św. Maria Magdal., Pozn.).

2) Remigian, syn Andrzeja i Trzcińskiej, ur. ok. r. 1801, w wyniku działów rodzinnych w r. 1822 właściciel Marcinkowa Dolnego (Hip. Marcinkowa Dol., Żnin), w r. 1824 dzierżawca Skórek (LB Śrem), zaślubił w Poznaniu u Dominikanow 30 IX 1821 r. Prowidencję Zabłocką. Umarł 15 II 1828 r. Wdowa poszła 2-o v. za Wiktora Moszczeńskiego, zmarła krótko przed 25 IV 1842. Marcinkowo Dolne kupiła na subhaście Prowidencja z Zabłockich 2-o v. Moszczeńska. Synowie Maksymiliana i jej, Walerian i Seweryn.

(1) Walerian (Walerian Konstanty, syn Remigiana i Zabłockiej, ur. 15 IV 1824 r. (Hip. Marcinkowa Dolnego, Żnin), współwłaściciel Marcinkowa Dolnego, potem Wieszek koło Szubina (Dz. P.), mąż Antoniny Winnickiej, córki Jakuba, podprefekta depart. bydgoskiego za Księstwa Warszawskiego, i Antoni Kiełczewskiej, zmarłej 10 V 1909 r. w wieku 87 lat (Dz. P.).

(2) Seweryn (Lucjan Seweryn), syn Remigiana i Zabłockiej, ur. 7 I 1826 r. (Hip. Marcinkowa Dolnego, Żnin). Weteran z lat 1848 i 1863, zmarł w Gąsawie 30 VI 1901 r., mając lat 75 (Dz. P.).

(III) Wojciech, syn Seweryna i może Wyrzyskiej, obok braci wspomniany w r. 1590 (G. 64 k. 161). Z działów braterskich wziął w r. 1600 Karniszewo oraz części Babina i Kowalewa, pozostające pod oprawą trzeciej żony ojca (P. 970 k. 281). Swej żonie Annie Zakrzewskiej cz. Radujewskiej, corki Adama Zbożego (Tymoteusza, Teodata?) Radujewskiego i Zofii Orzelskiej, na połowie Karniszewa (zachowując dla siebie Kowalewo i babino) w r. 1605 oprawił 8.000 zł posagu (p. 1405 k. 232v). Skwitowała ona t.r. swoja matkę z 3.000 zł, na poczet tej sumy 8.000 zł, zapisanej jej w grodzie radziejowskim (G. 68 k. 296v). Jednocześnie Wojciech Karniszewo w pow. gnieźn. wydzierżawił Stanisławowi Łaskawskiemu (ib.). Części Kowalewa i Babina sprzedał w r. 1607 za 1.800 zł Andrzejowi Modliszewskiemu (P. 1406 k. 120). Do sumy 3.000 zł, za którą Karniszewo zastawił był Annie Wiatrowskiej, żonie Piotra Ciechelskiego, w r. 1608 dodał 300 zł (P. 980 k. 347). Z żoną t.r. spisywał wzajemne dożywocie (P. 1406 k. 393v). Swe dobra w Karniszewie, wolne od wyderkafu Ciechelskiej, w r. 1610 sprzedał wyderkafem za 1.000 zł małżonkom Marcinowi Gowarzewskiemu i Agnieszce Brodzkiej (P. 984 k. 558). Anna Radujewska w r. 1610 kwitowała swa matkę z 540 zł na poczet 8.000 zł posagu i wyprawy (G. 70 k. 347v). Wojciech Karniszewo sprzedał w r. 1612 za 18.500 zł Adamowi Rybskiemu(?) (P. 1408 k. 222v). Spisywał t.r. z żoną ponowne wzajemne dożywocie (ib. k. 139). i oprawił jej na połowie dóbr posag 8.000 zł (ib. k. 121v). Spadkobierca brata Jana, sprzedał Suszewo w r. 1613 za 1.250 zł Andrzejowi Rozbickiemu (P. 1408 k. 426). Oboje z żoną od Jana, Krzysztofa i Adama, braci Mielżyńskich, w r. 1614 nabyli wyderkafem za 8.800 zł połowy Popowa i Kakulina w pow. pozn. (P. 1409 k. 126). Kwitowali t.r. Adama Grudzińskiego z sumy 10.000 zł, za którą dał był im wyderkaf Wiśniewa i Siedleczka w pow. kcyń. (P. 992 k. 323). Części we wsiach: Wyrzysko, Kosztowo, Osiek, Danaborz, Zaskowice, Brzezno, Kopaszyce oraz w pustce Krotoszyn w wojew. pozn. i kal. oraz całe sumy pozostające na mieście Kościelec oraz wsiach: Jarnowo, Gorzany, Węgierce i Rycerzewo w pow. inowrocł., nabyte za 20.000 zł od zmarłego Jana Wyrzyskiego, sprzedał w r. 1615 za tyle samo Marcinowi, Maciejowi i Piotrowi Wyrzyskim, braciom zmarłego Jana (P. 1409 k. 661v). Oboje małżonkowie nabyli wyderkafem w r. 1619 za 4.000 zł od Macieja Smoguleckiego Wiatrowo w pow. gnieźn. (P. 1411 k. 529). Wojciech, jako opiekun synów zmarłego Stanisława Węgierskiego, kwitował w r. 1620 Jana Rosnowskiego (P. 1400 k. 1511). Wyznaczony przez króla opiekun stryjecznych bratanków, Sebastiana i Andrzeja, synów jana, skwitowany w r. 1620 przez Andrzeja Krotoskiego, wojewodzica inowrocławskiego, z 12.000 zł, za które ich ojciec Jabłowo i Jabłówko oraz czterech kmieci w Chomętowie sprzedał był wyderkafem (P. 1020 k. 1625). Jabłówko Wojciech jeszcze w r. 1619 sprzedał wyderkafem za 3.000 zł Łukaszowi Kłobukowskiemu (P. 1411 k. 506). Oboje z zona w r. 1622, lub przed ta datą, Jabłowo sprzedali wyderkafem za 3.300 zł Stanisławowi Wielewickiemu (G. 76 k. 77). Od siostry Malechowskiej Wojciech uzyskał w r. 1626 zapis 1.000 zł długu (P. 1017 k. 73). Od Jana z Warzymowa Sokołowskiego, starosty radziejowskiego, w r. 1626 wziął w zastaw za sumę 15.000 zł Radwanczewo, Lenartowo i radłowo w pow. gnieźn. (P. 1017 k. 736). Miał zastawem od jana Opalińskiego, wtedy wojewody kaliskiego, potem inowrocławskiego, Załakowo i Smerzyno w pow. kcyń., oraz Piłatowo w wojew. inowrocł. Umarł między r. 1627 a 1630 (Kc. 19 k. 828v, 1254; P. 1023 k. 747). Anna Radujewska żyła jeszcze w r. 1637 (Kon. 48 k. 327). Syn Wojciecha Maciej żył jeszcze w r. 1635 (I. Kon. 48 k. 100).

IV. Maciej, syn Wojciecha i Katarzyny, podwojewodzi gnieźnieński 1529 (G. 335a k. 70v), burgrabia ziemski gnieźnieński od 6 IV 1540 r. (G. 32 k. 161). Wspomniany obok niedzielnych braci w r. 1489 (P. 1387 k. 130v). Jak i oni zobowiązał się uiścić siostrom 3 grz. czynszu z tej części dóbr rodzicielskich, która mu przypadnie z działów (G. 18 s. 48), zas w r. 1500 był przez owe siostry wzywany do uiszczenia tej sumy (G. 18 s. 120). Żona Macieja Elżbieta, wdowa 1-o v. po Janie z Gembarzewa, była w r. 1507 matką synów Marcina i Jana, zrodzonych z tego pierwszego małżeństwa (P. 862 k. 294v). Była w r. 1508 panią wienną w Gembarzewie w pow. gnieźn. (G. 24 k. 321v). Maciej w r. 1509 zobowiązał się zrezygnować jej za 100 grz. wieś W. Sarbinowo w pow. gnieźn. (G. 19 k. 108). Pozywała o wygnanie siłą z oprawy w Gembarzewie Macieja Łubowskiego, który nie stanął i w r. 1510 miał płacić osiem skojców winy (P. 863 k. 302). Maciej t.r. dał swej żonie w dożywocie całe W. i M. Sarbinowo (P. 786 s. 202) i ponowił ów zapis w r. 1513 (ib. s. 403). W imieniu swej żony w r. 1512 toczył sprawe z synami jej, Marcinem i Janem, dziedzicami z Gembarzewa (G. 26 k. 19v; P. 865 k. 147v). Elżbieta oprawę posagu 150 grz. na połowach W. i M. Gembarzewa w r. 1513 sprzedała wyderkafem za taka sumę synowi Janowi P-mu (Gembarzewskiemu?) (P. 786 s. 403), a od tego Jana P-go, brata rodz.(!), nabył to w r. 1516 za tyleż Maciej P. (G. 335a k. 36v). Pozywał w r. 1532 Mikołaja Włoszczynowskiego (Włoszynowskiego), dziedzica miasta Janowca i wsi Kołdrąb, o wycięcie 10.000 drzew (G. 262 k. 18). Wraz z bratem Michałem pozywał w r. 1535 Jana Gliszczyńskiego o zwrot 40 grz., stanowiących resztę posagu 200 grz. zmarłej ich siostry Doroty (G. 262 k. 186v). Pozywał w r. 1542 braci Rynarzewskich, którzy nie stanęli (Kc. 10 k. 211v; P. 881 k. 295v, 296). Skwitowany w r. 1547 z 300 zł przez Lukrecje Kozarzewską, wdowę po Macieju Redeckim (G. 33 k. 46v). Chyba już nie zył w r. 1549 (G. 34 k. 281v), nie żył napewno w r. 1561 (G. 262 k. 398v). Synowie: Wojciech, Filip i Stanisław. Spośród córek, Małgorzata, w latach 1517-1518 żona Mikołaja Cieleckiego z Wielawsi, wdowa w r. 1535. Zofia, w r. 1520 żona Wojciecha Modliszewskiego, wdowa w latach 1557-1570. Katarzyna, w r. 1532 żona Mikołaja Jabłowskiego. Dorota, w latach 1539-1544 żona Wojciecha Irzykowskiego. Barbara, w latach 1545-1554 zona Jana Golińskiego, wdowa w r. 1574, nie żyła już w r. 1582. Z synów, Stanisław, wspomniany w r. 1539, a w r. 1549 kwitował brata Filipa z dzierżawy dóbr Sarbinowo, Kowalewo, Babino, Karniszewo (G. 34 k. 282v).

I) Wojciech, syn Macieja i Elżbiety, pleban w Chomętowie, części dziedziczne wsi Sarbinowo W. i M., Kowalewo, Babino, Karniszewo, które miałyby mu przypaść z działów po smierci ojca, dał w r. 1539 "z miłości braterskiej" braciom swym Filipowi i Stanisławowi, sam biorąc od ojca i owych braci roczny czynsz dożywotni 8 grz. (G. 335a k. 233v). Połowy części rodzicielskich w Sarbinowie W. i w Sarbinowie M. zw. Kwasuty, Kowalewo, czwartą częśc swej części w karniszewie i w pustce babino dał w r. 1556 stryjecznemu bratu Sebastianowi P-mu (P. 1396 k. 337v). Kwitował w r. 1558 brata Filipa z 8 grz. rocznego czynszu (G. 37 k. 316). Nie zył juz w r. 1561 (G. 262 k. 411).

II) Filip, syn Macieja i Elzbiety, przez breata stryjecznego Feliksa w r. 1545 ustanowiony jednym z opiekunow jego dzieci (P. 884 k. 5v), pozwany w r. 1547 przez stryjenkę Katarzynę Michałową P-ą i jej dzieci o 70 zł, tj. resztę z pożyczonej mu sumy 80 zł (P. 886 k. 42). części Karniszewa w r. 1557 zobowiązał sie za 700 zł sprzedać wyderkafem siostrze Zofii, zamężnej Modliszewskiej, oraz jej synom (G. 36 k. 182). Karniszewo w r. 1558 zobowiązał się wyderkafem sprzedać za 1.000 zł bratu stryjecznemu, Sewerynowi P-mu (G. 37 k. 175). feliksowi P-mu dał w r. 1558 na trzy lata wyderkaf Sarbinowa W. i M., Kwasut, Kowalewa w pow. gnieźn. (G. 37 k. 177). Wieś pustą Babino w r. 1560 wyderkafem sprzedał za 900 zł Wojciechowi Popowskiemu (G. 39 k. 326; P. 902 k. 431; 1396 k. 843). dziedzic w Sarbinowie, pozywał w r. 1561 brata stryjecznego Sebastiana P-go, dziedzica w redeczu, o zapis dokonany pomiędzy swym zmarłym ojcem Maciejem a Jakubem i Michałem Redeckimi (G. 262 k. 398v). Pozwany w r. 1561 przez stryjecznego brata Sebastiana P-go o niewydzielenie połowy Sarbinowa M. cz. Kwasut zw. Kowalewo, połowy czwartej części w Karniszewie oraz połowy wsi Babino (G. 262 k. 411). Od Anny Zdunowskiej, wdowy po Jakubie Kozielskim, opiekunki syna Wojciecha Kozielskiego, w r. 1569 nabył wyderkafem za 300 zł części wsi Rzym w pow. gnieźn. (P. 1397 k. 426v). Stanisławowi Miedźwiedzkiemu w r. 1567 wydzierżawił te części (P. 911 k. 274). Żył jeszcze w r. 1571 (G. 51 k. 269). Bezpotomny, nie żył już w r. 1582.

V. Michał, syn Wojciecha i Katarzyny, wspomniany obok braci w latach 1489-1500, niedzielny z nimi w Karniszewie i Palędziu (P. 1387 k. 130v; 1389 k. 18v; G. 18 s. 207; 24 k. 92). Na połowach w Jabłowie i Chomętowie w pow. kcyń. w r. 1521 oprawił swej żonie Katarzynie Zebrzydowskiej, córce Wojciecha, 250 zł posagu (P. 1392 k. 394). Wziąwszy na swe potrzeby od Wojciecha Chrapiewskiego sume 100 zł, zobowiązał sie w r. 1527, iz sprzeda mu wyderkafem połowę Chomętowa w pow. kcyń. wolna od oprawy żony Katarzyny (Kc. 2 k. 139v). T.r. od Małgorzaty Jabłowskiej, zony Stanisława Wiącławskiego, kupił za 350 zł Jabłówko M. pow. kcyn. (P. 1393 k. 173). W Karniszewie, w części odziedziczonej po bracie Janie, jeszcze w r. 1534 niedzielny z bracmi (G. 262 k. 48v). Skwitowany w r. 1537 z 50 zł przez braci swej żony, ks. Andrzeja, dziekana łęczyckiego, kanonika krakowskiego i płockiego, Mikołaja, Bartłomieja i Kaspra Zebrzydowskich (G. 31 k. 235v). Nie żył już w r. 1542 (Kc. 10 k. 222). Katarzyna Zebrzydowska zmarła między r. 1558 a 1560 (Kc. 22 k. 174v; 115 k. 14v). Synowie, Sebastian i Jan. Z córek, Anna, w latach 1543-1560 żona Macieja Raczyckiego, Barbara, Elżbieta i Agnieszka niezamężne w r. 1547 (P. 886 k. 42). Barbara, w latach 1553-1563 żona Jana Cerekwickiego, wdowa w r. 1573, nie żyła już w r. 1576. Elzbieta, jeszcze niezamężna w r. 1563 (Py. 179 k. 199), w latach 1569-1599 żona Stefana Słupskiego. Agnieszka, jeszcze panna w r. 1563 (ib.), w latach 1564-1574 żona Jana Paksińskiego, nie żyła już w r. 1582. Spośród synów, młodszy Jan był jeszcze nieletnim w r. 1542 (Kc. 10 k. 222). Dał w r. 1560 zobowiązanie bratu Sebastianowi, iz gdyby dostał od Andrzeja Zebrzydowskiego, biskupa krakowskiego, probostwo kleckie kanonii krakowskiej i został na te prebendę prezentowany, rezygnuje wieczyście bratu części rodzicielskie w Jabłowie i pustce Jabłówko, we wsiach Chomętowo i Karniszewo (Kc. 115 k. 77). W latach 1561-1579 występował jednak bez cech duchownych (P. 903 k. 4). Właściciel Chomętowa, pozwany był w r. 1562 przez Elzbiete, wdowe po Stanisławie Sobiejuskim, i jej syna Wojciecha, dziedziców Sobiejuch (Kc. 115 k. 416v). Od Pawła Bojeńskiego "Garbatki" i jego syna Walentego uzyskał w r. 1569 zapis 70 zł długu (G. 49 k. 195). Nie żył już w r. 1571, a spadek brał po nim brat Sebastian (G. 51 k. 160v).

Sebastian, syn Michała i Zebrzydowskiej, kwitował w r. 1542 Jana Poczałkowskiego (Kc. 10 k. 222). W imieniu własnym i brata Jana czwartą część Karniszewa w pow. gnieźn. w r. 1543 sprzedał wyderkafem za 300 zł szwagrowi Maciejowi Raczyckiemu (Raczyńskiemu) z Raczyc w pow. kcyń. w posagu za siostrą Anną (G. 263 k. 324v; 335a k. 287v). Zabił w r. 1551 (lub przed ta datą) Bartłomieja Korybskiego z wojew. mazowieckiego (Kc. 11 k. 196v). Niedzielny z bratem w Jabłowie, w r. 1560 pozywany znowu przez szwagra Raczyckiego (Kc. 22 k. 379v). Wraz z tym bratem Janem, jako opiekunowie niezamęznych sióstr, Agnieszki i Elzbiety, w r. 1561 pozywali Nikodema Łekieńskiego (Kc. 115 k. 187). Od Andrzeja Modliszewskiego t.r. kupił wyderkafem za 500 zł częsci wsi Redecz i Modliszewo W. oraz pustki Ciołkowo, Zwolanowo, Łabiszynko (P. 903 k. 501; 1397 k. 59v). Inne części w tych wsiach kupił wyderkafem t.r. za 500 zł od jana Modliszewskiego (P. 1397 k. 59). Od tegoż Modliszewskiego w r. 1562 dobra te kupił za 2.000 grz. wieczyście (P. 904 k. 520; 1397 k. 157v). Od Marcina Czeluścińskiego t.r. kupił wyderkafem za 162 zł części wsi redecz pow. gnieźn., które ten za takąż sumę miał nabyte tez wyderkafem od Jana Redeckiego (P. 904 k. 357; 1397 k. 148v). części w Modliszewie, Redeczu, w pustkach, Ciołkowie, Zwolanowie, Łabiszynku, nabyte wieczyście od jana Modliszewskiego, w r. 1566 sprzedał za 2.000 zł Krzysztofowi Mielińskiemu (P. 1397 k. 511; G. 46 k. 206v). Dziedzic w Jabłowie i Chometowie, zapisał w r. 1566 dług 400 zł Krzysztofowi z Tomic Iwińskiemu (G. 46 k. 251). Od Stanisława Kościeleckiego, kasztelana bydgoskiego, w r. 1566 nabył wyderkafem za 4.000 zł całą wies Brzyskorzystew w pow. kcyń. (P. 1397 k. 492v), zas w r. 1570 wies te kupił wiecznościa od kasztelana za 14.000 zł (P. 1398 k. 153). Od Mikołaja i Macieja braci Orzelskich w r. 1568 nabył na dwa lata wyderkafem za 300 zł staw w Rynarzewie pow. kcyń. (N. 156 k. 14), zas w r. 1570 ten sam staw nabył od Macieja Orzelskiego wyderkafem na cztery lata za 500 zł (ib. k. 47v). czwartą częśc Karniszewa sprzedał wyderkafem w r. 1571 za 1.200 zł Sewerynowi P-mu (P. 1398 k. 173) i t.r. temu swemu bratu stryjecznemu dał zobowiązanie, iz mu częsci tej wsi sprzeda za 3.000 tal. (N. 156 k. 526v). Skwitował t.r. szwagra Słupskiego z zobowiązania, iż swej żonie da oprawe (Kc. 117 k. 484v). jako spadkobierca brata Jana kwitował t.r. Sebastiana Bielawskiego z 308 zł zabezpieczonych Janowi w r. 1569 (ib. k. 497). Od Michała, Jana i Wojciecha, braci Buszkowskich, kupił za 3.000 zł część Buszkowa i pustki Kościankowo, a intromitowany do tych dóbr w r. 1571 (ib. k. 503v). Od Filipa P-go nabył pustkę Babino, do której intromisję uzyskał t.r. (ib. k. 710). Od MNikołaja Zebrzydowskiego w r. 1574 kupił za 6.000 zł Runowo w pow. kcyń. (P. 1398 k. 419v). To Runowo wydzierżawił bratankowi Wojciechowi, który mu w r. 1579 zapisał 300 zł (Kc. 17 k. 358v). Swoje dziedziczne dobra w r. 1582 dał w dożywocie żonie Małgorzacie Orzelskiej i ustanowił ją opiekunką dla zrodzonych z niej dzieci (N. 215 k. 288v). Córkom, pannom Katarzynie i Barbarze, w r. 1582 zapisał każdej po 2.000 zł gotowizną i po 500 zł w wyprawie (N. 159 k. 328, 328v). kwitował w r. 1583 synów i córki Abrahama Giżyckiego, sędziego ziemskiego wieluńskiego, z zysków i przezysków, odziedziczonych po Filipie P-im (P. 940 k. 613). Od Seweryna P-go w r. 1583 kupił za 200 zł części w pustce Babino, nabyte przezeń od innych spadkobierców Filipa P-go (P. 1399 k. 76). Inne części babina, pochodzące też ze spadku po Filipie, kupił w r. 1583 za 500 grz. od rodzeństwa Giżyckich (P. 1399 k. 68). dziedzic w Runowie, pozywał 1589 ks. Piotra Gniazdowskiego, plebana w Rogoźnie, dziedzica w Laskowie (Kc. 120 k. 267v). Kwitował w r. 1590 małżonków Jana i Elżbietę Rokickich z 700 zł z tytułu dzierżawy Brzyskorzystwi W. (Kc. 27 k. 185v, 187). od Piotra Racięskiego kupił w r. 1593 połowe wsi Grochowiska Pańskie w pow. kcyń. za 14.000(?) zł (Kc. 121 k. 9; P. 1400 k. 1038). Pozywał w r. 1593 Katarzynę Zebrzydowską, żonę Gabriela Rydzyńskiego, dziedziczkę wsi Rudnicze (Kc. 121 k. 130). Rumnowo (Runowo) w pow. kcyń. w r. 1594 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 4.000 zł wacławowi Nowowiejskiemu (P. 1401 k. 231v). dziedzic w Gabinie i Jabłowie, to Gąbino w pow. kcyń. w r. 1594 sprzedał wyderkafem za 2.300 zł małżonkom Stanisławowi Głembockiemu i katarzynie Kamińskiej (N. 162 k. 159v), a był przez nich z tej sumy kwitowany w r. 1595 (ib. k. 378). Runowo w r. 1597 sprzedał na trzy lata wyderkafem za 6.000 zł Wawrzyńcowi Niemojewskiemu (P. 1402 k. 296). Wieś Brzeskorzystew w r. 1599 sprzedał wyderkafem za 8.000 zł Wojciechowi Smoguleckiemu (N. 219 k. 384v), zaś w r. 1600 wydzierżawił małżonkom Stanisławowi Strożewskiemu i Zofii z Bylina (Kc. 123 k. 583). Pozwany w r. 1603 przez Jana P-go, syna Feliksa (Kc. 124 k. 210v). Żył chyba jeszcze w r. 1605 (P. 976 k. 276), nie żył w r. 1610 (Kc. 126 k. 161). Synowie Jan i Michał. Corki, Katarzyna i Barbara, jak już wiemy, w r. 1582 niezamężne. Katarzyna, w latach 1590-1604 żona Jakuba Sosnickiego, 2-o v. w latach 1612-1620 zona Andrzeja Pątnowskiego. barbara może identyczna z Barbarą, w latach 1604-1618 wdowa po Mikołaju Golińskim.

I) Michał, syn Sebastiana i Orzelskiej, mając kupione od ojca części pustki Babino w pow. gnieźn., sprzedał je w r. 1592 przed aktami grodzkimi piotrkowskimi za 300 zł Stanisławowi Jabłkowskiemu cz. Mileskiemu (P. 958 k. 755v), co ojciec w r. 1595 aprobował (P. 964 k. 1222). Wraz ze wspolnikami w Poznaniu w gospodzie, w domu Marcina Bednarza, pod Górka w r. 1593 zabił Macieja Pawłowskiego, o co go pozywali bracia Macieja w imieniu jego nieletnich synów (P. 959 k. 1224). Wieś Gąbino w pow. kcyn. w r. 1603 sprzedał na trzy lata wyderkafem za 2.800 zł Wojciechowi Modzelewskiemu (P. 1404 k. 28), ale jeszcze t.r. tę samą wieś sprzedał na trzy lata za 2.000 zł Stanisławowi Baranowskiemu (ib. k. 194v). Żona Michała, Katarzyna Słupska, córka Jana, spadkobierczyni bratanka Wawrzyńca Słupskiego, części swe we wsiach Michalino i Lichocza pustej w pow. pyzdr. w r. 1602 sprzedała za 1.500 zł swemu stryjowi Kasprowi Słupskiemu (ib. k. 771v). Do dóbr Michała w Brzyskorzystwi w r. 1603 odmówiono rumacji Ewie Rybińskiej, wdowie po Macieju Pawłowskim (Kc. 124 k. 113v), zas w r. 1604 Michał Pozwał te Ewę, wtedy 2-o v. żonę Andrzeja Łempickiego (ib. k. 585v), zas w r. 1605 skwitowal ja z 300 zł (P. 976 k. 276). Żonie swej na połowie Brzeskorzystwi w r. 1605 oprawił 7.000 zł posagu (Kośc. 348 k. 36; 351 k. 229v). Oboje małżonkowie od Barbary Goniębickiej, wdowy po Janie Słupskim, 2-o v. żony Wojciecha Krajewskiego, dostali w r. 1605 wieczyście całe Goniębice oraz części Lipna w pow. kośc. (Kośc. 348 k. 40v; P. 976 k. 192). Nabyte od siostry swej żony, Anny Słupskiej, żony Piotra Ponieckiego, części we wsiach Słupia, Płaczki i Kępe w pow. pyzdr. w r. 1605 sprzedał za 2.250 zł Janowi Karśnickiemu (P. 1405 k. 420v). Żona Michała, Katarzyna Słupska, swoje części dziedziczne w tychże wsiach sprzedała w r. 1605 za 2.250 zł temuż Karśnickiemu (ib. k. 425v). Michał żonie na połowie wsi Runowo pow. kcyń. oprawił w r. 1606 posag 6.500 zł (ib. k. 682v). Zygmuntowi Smoguleckiemu dał w r. 1608 zobowiązanie, iż mu zrezygnuje wieczyście prawo patronatu kościoła w Brzeskorzystwi (Kc. 125 k. 361). Goniębice, częsci Lipna i pustki Koziki w pow. kośc., kupione od Barbary Goniębickiej, żony Wojciecha Krajewskiego, sprzedał w r. 1609 za 10.000 zł Maciejowi Robaczyńskiemu cz. Czackiemu (P. 1406 k. 756). Połowę Runowa w r. 1610 sprzedał wyderkafem za 4.000 zł Andrzejowi Sobockiemu z Nieczajny (P. 1407 k. 253). Nie żył juz w r. 1626, kiedy to owdowiała Katarzyna Słupska kwitowała Wojciecha Powodowskiego z sumy 4.080 zł (P. 1017 k. 418). ustanowiła w r. 1630 wykonawców swego testamentu (P. 1023 k. 362). zawierała w r. 1636 pod zakładem 2.000 zł kontrakt z Janem Gosławskim (P. 1033 k. 826v). Nie żyła już w r. 1641, a jej spadkobierczynią była wtedy siostra Anna ze Słupi, wdowa po Piotrze Ponieckim (P. 166 k. 9). Spadkobiercą bezpotomnego Michała P-go był w r. 1641 bratanek Andrzej P. (P. 1043 k. 526).

II) Jan, syn Sebastiana i Orzelskiej, wieś Buszkowo oraz czterech kmieci w Jabłowie w r. 1602 sprzedał wyderkafem na jeden rok za 3.000 zł Petronelli P-ej, wdowie po Mikołaju Bylińskim (P. 1404 k. 558v). Wraz ze swym szwagrem Jakubem Sosnickim był w r. 1604 pozwany o poranienie przez Piotra Cucharskiego (Kc. 124 k. 397). Kwitował w r. 1608 małżonków Wojciecha Modzelewskiego i Annę Sypniewska z 1.000 zł, drugiej raty z dzierżawy wsi jabłowo, Chomętowo, Jabłówko M. (P. 980 k. 638). Z żoną Zofią Rusinowską (z Rusinowa Wolską), córką Jana, chorążego inowrocławskiego, spisywał w r. 1608 wzajemne dożywocie (P. 1406 k. 442v). Buszkowo w pow. kcyń. w r. 1609 sprzedał wyderkafem za 2.000 zł Marcinowi Rynarzewskiemu (ib. k. 548). Wraz z bratem Michałem kwitował w r. 1610 Macieja i Mikołaja, braci Jarnowskich, w związku z pewnymi sporami o granice Jabłówka (Kc. 126 k. 160cv, 161). całe Buszkowo i pustke Jabłówko M. w r. 1611 sprzedał wyderkafem za 5.000 zł Michałowi Buszkowskiemu (P. 1407 k. 504). Jabłowo w r. 1612 sprzedał wyderkafem za 6.300 zł Mikołajowi Włoszynowskiemu (P. 1408 k. 15), zas w r. 1613 za 8.400 zł ponownie temuż (ib. k. 434v). Oboje z żoną t.r. Buszkowo sprzedali wyderkafem za 2.000 zł małżonkom Michałowi Buszkowskiemu i Barbarze Przepełskiej (ib. k. 469), a w r. 1614 byli przez nich z tej sumy kwitowani (P. 992 k. 1007). Żyli jeszcze oboje w r. 1615 (P. 994 k. 155). Nie zył już Jan w r. 1618 (P. 1000 k. 1159). Synowie, Sebastian i Andrzej. Spośród córek, Anna, niezamężna w r. 1635 (Kc. 128 k. 27), zapewne identyczna z Anną, w latach 1637-1641 zoną Tomasza Przetockiego. Dorota, w r. 1626 żona Adama Jarnowskiego(?), 2-o v. w latach 1635-1636 Stanisława Przetockiego, nie zyła juz w r. 1660.

(I) Sebastian, syn Jana i Rusinowskiej (Wolskiej), w imieniu własnym i brata Andrzeja w r. 1618 kwitował ciotkę Katarzynę, zamęzną Pątnowską, i jej męża (P. 1000 k. 1159). Wedle zawartego z Sebastianem kontraktu, stryj Wojciech podniósł od niego 900 zł, która to sumę jako opiekun siostry Sebastiana, Doroty, zabezpieczył jej jako posag , zaś w r. 1626 scedował mu ową sumę (P. 1017 k. 218v). Do sprawy wytoczonej przez stryja Wojciecha mianował w r. 1622 plenipotentem Mikołaja Jabłonowskiego (Kc. 127 k. 668). Uzyskał w r. 1626 od Andrzeja Baranowskiego cesję 200 zł, resztę z kapitału 400 zł, który ojciec Sebastiana zapisał był w grodzie kcyńskim ojcu Andrzeja, zmarłemu Tomaszowi Baranowskiemu (P. 1017 k. 191). T.r. dobra swoje i nieletniego brata Andrzeja, t.j. Buszkowo, dwóch kmieci w Chomętowie i karczmę "Kaliską" w pow. kcyń. sprzedał wyderkafem za 7.000 zł małżonkom Andrzejowi Słupskiemu i Zofii Padarzewskiej (P. 1415 k. 708v).

(II) Andrzej, syn Jana i Rusinowskiej (Wolskiej), ur. ok. r. 1614, wspomniany obok brata w r. 1618 (P. 1000 k. 1159), jeszcze nieletni w r. 1626 (P. 1415 k. 708v). Dziedzic Jabłowa, Chomętowa, Brzostkowa i części Jabłówka, pozostawał zrazu pod opieką Wojciecha P-go, zaś w 1630 Jana z Warzymowa Sokołowskiego, kasztelana bydgoskiego (P. 1023 k. 1259). Wsie: Jabłowo, Buszkowo, Chometowo, pustki Jabłówko, Kalisko, Miedzuchowo w r. 1638 sprzedał za 40.000 zł Hieronimowi Dąmbskiemu (P. 1419 k. 1030v). Spadkobierca w r. 1641 zmarłego bezdzietnie stryja Michała P-go (P. 1043 k. 526). Od Tomasza Przetockiego nabył wyderkafem w r. 1643 za 4.500 zł Charbowo w pow. gnieźn. (P. 1421 k. 54v). Jednocześnie Jabłowo, Chomętowo i Buszkowo sprzedał za 40.000 zł Wawrzyńcowi Dąmbskiemu (ib. k. 56). Chyba ten sam Andrzej nie żył już w r. 1665, a wdowa po nim Krystyna Skoroszewska była wtedy 2-o v. żona Jana Mlodziejewskiego (P. 1076 k. 1335). Był jednak współcześnie i inny Andrzej P., może identyczny z powyższym, mąż Katarzyny Kościelskiej. Jeśli istotnie byli identyczni, Kościelska byłaby jego pierwszą żoną, Skoroszewska drugą.

Andrzej, nie żyjący już w r. 1686 (P. 1111 II k. 57v), i Katarzyna z Kościelskich, nie żyjąca juz w r. 1688, byli rodzicami Macieja i Adama.

Maciej (Maciej Franciszek), syn Andrzeja i Kościelskiej, pisany niekiedy "z Myślęcina", chorąży bydgoski w r. 1698 (P. 256 k. 197), mąż Barbary (Wilczyńskiej?), wraz z nią 4 III 1675 r. w Myślęcinie spisywał kontrakt z małżonkami, Andrzejem Radzyńskim i Anną Gądecką. Skwitowany wtedy przez tych Radzyńskich z 1.600 zł z kontraktu o Kossowo i Borowo w pow. bydg. (N. 185 k. 39v). Od Waleriana Gądeckiego kupił Borowo i Kossowo, przeciwko ktorej to transakcji protestowała w r. 1680 siostra Waleriana, Anna, żona Andrzeja Radzyńskiego (I. Kon. 63 k. 159). Kwitował w r. 1682 wdowe jadwige z Manieckich Baranpowską i jej dzieci, dziedziców Grocholina, ze sprawy o poddanego swego z Myślęcinka (Kc. 132 k. 182). Od Franciszka Gromadzkiego i jego siostry, Heleny, zony Stanisława Wiszowatego, w r. 1688 kupił za 18.000 zł Czewujewo w pow. kcyń. (P. 1116 I k. 38v). Od Adama Rościszewskiego i jego rodzeństwa w r. 1691 nabył wyderkafem za 10.000 zł miasto Rogowo i wieś Rogówko w pow. gnieźn. i kcyń. (P. 1122 IX k. 9). Skwitowany w r. 1694 przez Macieja Zakrzewskiego, opiekuna nieletnich siostrzeńców Trzaskowskich, z rocznej prowizji od sumy 5.700 zł, zastawnej na Czewujewie (P. 1127 III k. 38). Od Andrzeja Gromadzkiego t.r. kupił częśc Czewujewa za 1.453 zł (P. 1128 XI k. 77v). czewujewo z pustka Mirki w pow. kcyn. w r. 1699 sprzedał za 31.000 zł Walentemu Trzcińskiemu (P. 1136 IV k. 94). Miasto Rogowo z pustkami Rogowko i Szkółki w pow. kcyń. w r. 1701 zastawił za 10.000 zł Piotrowi Boguckiemu (G. 91 k. 39v). Umarł w r. 1702 (B. Bydg. W. 39). Syn Jan.

Jan (Jan Andrzej), syn Macieja, miasto Rogowo oraz wsie Rogówko i Szkółki w pow. gnieźn.(!) w r. 1702 sprzedał wyderkafem na cztery lata za 5.000 zł Piotrowi Boguckiemu (P. 1142 III k. 123v). Dziedzic miasta Rogowa i innych dóbr, kwitowany był w r. 1705 przez małżonków Chmielewskich (G. 92 k. 62v). Zaślubił 21 II 1708 r. Teresę Jaraczewską (LC Bronikowo), córkę Franciszka i Apolinary z Raczyńskich, a kontrakt małżeński spisywany był t.d. w Boguszynie, pod zakładem 30.000 zł (Kośc. 310 s. 102). Skwitowany w r. 1712 przez Aleksandra Wolskiego, sędziego grodzkiego bydgoskiego, i żonę jego Katarzynę Doregowską, wdowę 1-o v. po Piotrze Boguckim, z 5.000 zł, które w r. 1702 zapisał temu Boguckiemu (G. 93 k. 118). Żonie oprawił w r. 1712 na połowie dóbr posag 30.000 zł (P. 283 k. 224v). Myślęcino sprzedał w r. 1713 za 8.000 zł małżonkom Stanisławowi Zawadzkiemu, chorążycowi pomorskiemu, i Katarzynie Wolskiej (N. 195 s. 97). Żył jeszcze 29 VII 1727 r. (LB Rogowo). Teresa z Jaraczewskich w r. 1738 była już wdową (Kc. 139 k. 39). Żyła jeszcze w r. 1744 (G. 97 k. 683v). Córka ich Apolinara (Apolinara Agnieszka Marianna), ochrzcz. 12 II 1709 r. (LB Bronikowo), umarła w sierpniu 1716 r. (B. Bydg. W. 39).

Adam, syn Andrzeja i Kościelskiej, chrzestny 23 II 1696 r. (LB Kamieniec), dziedzic Myslęcinka, zaslubił 23 IX 1697 r. wdowe Konstancję "z Wielkiego Lipia Mniewską" (LC Gniewków). Druga jego żoną była zaślubiona przed r. 1705 Wiktoria Wolska. Mieszkał wtedy we Wronowach (LB Strzelno), gdzie Wiktoria umarła 5 III 1721 r., mając ok. 50 lat (LM Strzelno). Adam umarł 28 I 1741 r. (LM Rogowo). Córka Marianna, urodzona z Wolskiej, ochrzcz. 5 IV 1705 r. (LB Strzelno), i z tejże żony syn Michał.

Michał, syn Adama i Wolskiej, ur. ok. 1707 r., spadkobierca Jana P-go, dziedzica Rogowa, brata stryjeczno-rodzonego, skwitowany w r. 1741 przez Antoniego Koźmińskiego ze skryptów danych przez zmarłego Jana P-go, chorążyca bydgoskiego (Kc. 139 k. 242v). Mąż Marianny Ostromęckiej, córki Jana i Barbary Wróblewskiej, plenipotent w r. 1749 szwagra Józefa Ostromęckiego (Kc. 141 k. 4v). Jako spadkobierca Jana P-go, kwitował w r. 1767 z 1.000 zł Władysława P-go, syna Jakuba (Kc. 147 k. 139), z którym w r. 1766 zawarł był kompromis (ib. k. 96). Zob. tablice I-V.

@tablica: Palędzcy h. Drogosław 1

@tablica: Palędzcy h. Drogosław 2

@tablica: Palędzcy h. Drogosław 3

@tablica: Palędzcy h. Drogosław 4

@tablica: Palędzcy h. Drogosław 5

Sumy na Palędziu Małym, może stąd sie wiodąc, miały siostry, Katarzyna, żona Piotra, mieszczanina ze Stęszewa, i Gerusza, żona Grzymka, który w r. 1420 trzymał zastawem ich tamtejsze dobra (P. 6 k. 73v). Marcin, dziedzic w Palędziach, w r. 1421 zeznał półtora łana tamże temu Grzymkowi i żonie jego Kachnie, zaś Sławkowi wieś Ostrów w sumie 15 grz. (ib. k. 134v). Jan z Palędzi miał ok. r. 1423 termin z Piotrem Lewinem z Wilczyna (G. 3 k. 35). Zawisza, dziedzic Palędzi, w r. 1435 zapisał jedną grzywnę rocznego czynszu Małgorzacie, żonie Wojciecha Jarogniewskiego (P. 1378 k. 105v). Małgorzata, Anna i Agnieszka z Palędzi (czy siostry?) pozywały w r. 1438 Jana Ciesielskiego (P. 14 k. 49).

Bartłomiej i Marek, bracia rodzeni z Palędzi Mniejszych, byli w r. 1442 pozywani przez Słapowskiego, działającego w imieniu Wojciecha, brata zmarłego Jana Golana(?) (P. 14 k. 133). Z nich, Bartosz P., jako prokurator Tomasza Parzenczewskiego, w r. 1445 kwitował Jana i Mikołaja Granowskich (Kośc. 17 s. 558). Tenże Bartosz z Palędzi, jako prokurator Potencjana z Dabrówki (Słapowskiego), później podsędka poznańskiego, o którym mowa była wyżej, intromitowany był w r. 1447 do części W. Dąbrowy, dóbr braci Dobrogosta, Wincentego i Łazarza, nabytych wieczyście od ich stryja Jana (P. 17 k. 16). T.r. pozwany przez brata Marka (ib. k. 25v). Obaj ci bracia wieś M. Palędzie w r. 1449 sprzedali za 80 zł węg. Potencjanowi Słapowskiemu z M. Dąbrowy (P. 1380 k. 39). Bartosz, w r. 1453 nazwany niegdy P-im (P. 18 k. 32), jak również t.r. i brat jego Marek (P. 18 k. 52). Procesowany był Bartosz w r. 1459 przez Wincentego i Leona, braci niedzielnych z Ludomi (ib. k. 204v, 205v). Mowa o nim t.r. jako o "niegdy P-im ze Złotkowa" (ib. k. 231v). Ręczył w r. 1464 za Malchra z Kozłowa (zob. wyżej) wobec Jana Mleczka ze Zborowa (P. 19 k. 55). Od Potencjana z W. Dąbrowy, podsędka poznańskiego (zob. wyżej), kupił w r. 1464 za 100 grz. część wsi Sobiesiernie w pow. pozn. (P. 1383 k. 194v). Występował w r. 1466 jako stryj Jadwigi, żony Mikołaja z Kanina, dziedzica w W. Sędzinie (P. 19 k. 165v). Naganiony w szlachectwie stawiał w r. 1471, między innymi świadkami dwóch stryjów po ojcu świadczących mu z herbu Drogosław, podsędka Potencjana z Dąbrowy i Melchiora Kozłkowskiego, oraz dwóch wujów po matce, Stefana z Ciesiel i Bartłomieja z Dębna, z herbu Samson (Kośc. 20 s. 559). Żoną Marka "niegdy P-go" była w r. 1452 Elzbieta z Golenczewa (P. 18 k. 52), córka Ramsza. Marek pisany był w r. 1459 "niegdy P-im z Golenczewa" (ib. k. 263). Pozywał w latach 1462-1465 Małgorzatę Golenczewską, wdowę po Dobrogoście Zyrzyńskim (ib. k. 295; P. 19 k. 992v). Ręczyli zań w r. 1464 pod zakładem 200 grz. Potencjan Słapowski i brat Bartosz, ich dochowa pokoju z Maciejem z Nieczajny (P. 1383 k. 224v). Marek, niegdy P-i obecnie w Golenczewie, pozywał Barbarę, żonę Jana z Bobolczyna, w jej częsci Golenczewa (P. 19 k. 108). Uzyskał w r. 1469 intromisję do przysądzonych mu w sumie 30 grz. części w Golenczewie siostry swej żony Małgorzaty, córki Ramsza Golenczewskiego (ib. k. 229). Żona Elżbieta pozywała w r. 1471 Mikołaja Nieczajeńskiego o części, ktore nabył w Golenczewie od siostry jej Barbary (P. 20 k. 106).

Katarzyna Pakawska z Palędzi w r. 1445 skwitowała Potencjana Słapowskiego ze swej części w tej wsi (P. 15 k. 69). Piotr P. w r. 1571 kupił za 10.000 zł od Melchiora Chełmskiego i Jakuba Chrzypskiego ich części we wsiach Białczu i Strzeżminie (P. 1398 k. 213). Może ten sam Piotr P. w r. 1589 spisywał wzajemne dozywocie z żona Zofią Lipską, wdową 1-o v. po Janie Koźlątkowskim (R. Kal. 6 s. 172). Jan P. zwany "Wilkiem", był w r. 1585 sługa Wawrzyńca Niemojewskiego z Wąsosza (N. 56 k. 229v). Franciszek P., mąż Katarzyny Dąbrowskiej, która w r. 1590 kwitowała z 72 zł Mikołaja Chwalikowskiego (P. 954 k. 479). Elżbieta, w r. 1596 żona Stefana Słupskiego. Małgozrata, w r. 1598 wdowa po Jakubie Sypniewskim. Stanisławowi P-mu w r. 1599 prolongowała uiszczenie długu 300 zł Anna z Tłukomia, wdowa po macieju Nietaszkowskim (G. 66 k. 196v).

Wojciech, nie żyjący już w r. 1609, był ojcem Jerzego, któremu wtedy Kasper Małachowski zapisał dług 200 zł (G. 70 k. 106v). Siostra tego Kaspra a córka Macieja Małachowskiego "Skowrona", Anna, żona Jerzego P-go, kwitowała w r. 1609 tego brata z dóbr rodzicielskich we wsiach Małachowo Szamborowic i Sobiesiernie (G. 70 k. 106v). Jerzy od innych braci swej żony, Andrzeja, Wojciecha, Jerzego i Macieja Małachowskich w r. 1611 kupił wyderkafem za 1.300 zł jako część Małachowa Szamborowic (P. 1407 k. 559). Kwitował Jerzy w r. 1618 Andrzeja Małachowskiego "Skowrona" ze 155 zl (G. 74 k. 447v). Córka Jerzego Dorota ochrzcz, 26 I 1615 r. (LB Witkowo). Małżonkowie Jerzy i Jadwiga Piragowska(?) w r. 1626 zawierali kontrakt ze Stanisławem Kotarbskim (G. 78 k. 147). Dorota, w r. 1636 wdowa po Gabrielu Dobrosołowskim. Anna, w r. 1636 żona Aleksandra Wyganowskiego. Gabriel, mąż Heleny Rokoszewskiej, 2-o v. w r. 1638 żony Melchiora Rosnowskiego (I. Kal. 104b s. 1510). Dorota, żona Krzysztofa Głembockiego, juz nie zyjącego w r. 1638. Jan, w r. 1667 mąż Doroty Marianny Gozimirskiej, wdowy 1-o v. po Władysławie Zaleskim 2-o v. po janie Zawiszy, która wtedy kwitowała Kazimierza Grzybowskiego z 360 zł, stanowiących częśc sumy 6.000 zł, którą zapisał był jej zmarłej rodzonej ciotce Barbarze Załęskiej, żonie Bartłomieja Wydzierzewskiego, na Wysocku i Rudnej (N. 184 k. 166v). Marianna "z Karniszewa P-a", córka Macieja, nie zyjącego juz w r. 1677 Adama Muchlińskiego, wdowa w latach 1681-1682, 2-o v. w latach 1683-1692 zona Chryzostoma Rożyckiego. Anna, żona Tomasza Przetockiego, oboje nie zyli już w r. 1683. O. Władysław, gwardian Franciszkanów w Gniexnie, uzyskał w r. 1709 od Marcina Kwiatkowskiego cesję praw do domu czyli dworu w wójtostwie gniexnieńskim, kupionego od Małachowskiej z domu Czwierdzińskiej (G. 93 k. 19v). Umarł będąc gwardianem w Chęcinach 17 XI 1718 r. (Nekr. Franciszkanów, Śrem.). Marcjanna wyszła przed 5 XI 1736 r. za Kazimierza Wyczechowskiego, stolnika rzeczyckiego, juz nie zyjącego w r. 1770, podczas gdy ona nie żyła w r. 1788. Jakub P. o pani Teresa P-a, chrzestni 6 I 1721 r. (LB Rogowo). ks. Wojciech, proboszcz w Sokolnikach w latach 1755-1769 (LB Sokolniki). Józef, chrzestny 15 XII 1785 r. (LB Polanowice). Delfina, córka P-ch, umarła w Nowejwsi w r. 1822, mając 10 tygodni (Dupl. Imielno). Urszula P-a, z domu Górska, umarła w Kcyni 10 III 1829 r., licząc lat 74 (LM Kcynia). Katarzyna P-a zmarła w Próchnowie 16 II 1879 r. (Dz. P.). Kazimierz, student wydziału filozoficznego umarł we Wrocławiu 17 IV 1881 r., a zawiadamiali o tym rodzice i rodzeństwo (ib.). Wdowa Cecylia P-a, z domu Nowakowska, rodząca się z Siemiątkowskiej, zmarła w Sławnie na probostwie 15 XI 1889 r., mając 82 lata (LM Sławno).

Stanisław, lekarz-dentysta w Poznaniu, kupił w r. 1910 od firmy Langer i Drwęski majątek Czapskiej miał synów Stanisława (Stanisława Bohdana Józefa Bolesława Mariana), ur. w Poznaniu 28 IV 1905 r. podawanego do chrztu przez Salomeę P-ą z Gąsawy, i Alfreda (Alfreda Franciszka Remigiana), ur. tamże 14 IX 1907 r., podawanego do chrztu przez Telesfor P-go z Gniezna (ib.). Córka Janina (Janina Halina Antonina), ur. tamże 24 VI 1906 r. (ib.). Telesfor umarł w Gnieźnie 17 II 1913 r., pozostali: żona, dzieci i matka (ib.). Syn jego Włodzimierz zmarł 15 VI 1909 r. w Gnieźnie, mając dwa lata (ib.). Walery poległ w Królestwie Pol. 26 V 1915 r. (ib.). Antonina, wdowa po Bolesławie Kiełczewskim, umarła w Poznaniu 20 XII 1934 r., w 85-ym roku życia, pochowana na cmentarzu Św. Marcina (ib.). Prowidencja zmarła 2 I 1938 r., mając lat 84, pochowana w Dobrosołowie (ib.).

>Paliccy, mieszczanie z Opalenicy. O. Michał, cysters paradyski, dr św. teologii, notariusz apostolski, zmarł 20 III 1835, mając 73 lata, profesji 54, kapłaństwa 49 (Nekr. Owińska kl.).

Wojciech, ur. ok. 1796/1802, sługa w Jarosławkach, zaślubił 17 II 1841 r. Michalinę Radoszewską, dziedziczkę Wieszczyczyna (LC Wieszczyczyn), ur. ok. 1791/93, zmarła tam 18 VI 1847 r. (LM Wieszczyczyn). Wniosła mężowi te dobra. Drugą jego żoną była poślubiona w Poznaniu 1 III 1848 r. Matylda (Mechtylda) Dembińska, z Miedzianowa (LC Św. Marcin, Pozn.). Po raz trzeci ożenił się 18 II 1852 r. z Józefą Skaławską córka Franciszka, dziedzica Strykowa, i Marianny Krzyżanowskiej (LC Modrze). Umarł w Wieszczyczynie 19 XII 1856 r., zaś wdowa poszła 2-o v. 17 X 1859 r. za Piotra (Piotra Pawła Józefa) Krzysztoporskiego z Torunia (LM, LC Wieszczyczyn). Z Dembińskiej córka Zofia Emilia, ur. w Korniku 30 VI 1849 r., zmarła w Wieszczyczynie 28 V 1850 r. (LM Wieszczyczyn). Ze Skaławskiej syn Stanisław (Stanisław Hipolit Roch), ur. 16 VII 1853 r., zmarły w Śremie 21 IX 1854 r., oraz córki, Józefa Apolonia Walentyna, ur. w Wieszczyczynie 28 II 1857 r., Maria Franciszka, ur. tamże 29 I 1855 r.

Dorota wyszła przed 25 XI 1846 r. za Faustyna Chmarę, zmarła 18 XII 1893 r. w Jakubowie, mając lat 84. Karol, chrzestny 15 XII 1849 r. (LB Rogoźno). Dr Bogusław, chirurg w Kościanie, chrzestny 16 VIII 1859 r. (LB Oborzyska). Marcjanna, zamężna Bogusławska, z Kościana, zmarła 20 I 1910 r., pochowana w Pniewach.

>Paliszewscy h. Abdank. Kazimierz, pisarz graniczny radomski, dziedzic Kończyc w pow. radom., wdowiec 36-letni, zaślubił 13 II 1804 r. Zofię Borzęcką, wdowe po Grodzickim, rotmistrzu wojsk polskich, posesorkę części Zakrzewa, liczącą 38 lat (LC Zbąszyń). Już w r. 1809 był Kazimierz dziedzicem Gebic (LB Lubasz). Był w r. 1811 sędzią pokoju (LB czarnków). Zofia umarła w Poznaniu 26 (27?) I 1827 r., licząc lat 65, pochowana w Lubaszu (LM Lubasz). Kazimierz zmarł w Gębicach 7 III 1837 r., mając lat 69, pochowany w Lubaszu (LM czarnków; LM Lubasz). ich syn Leopold. Córka zapewne Anna (Anna Ludwika Maria), która przed 27 IV 1831 r. wyszła za Klemensa Wilkońskiego z Górzna.

Leopold, syn Kazimierza i Borzęckiej, dziedzic Gębic, porucznik wojsk polskich 1831 r., kawaler ord. Virtuti Milit., zmarł 23 IV 1903 r. (Dz. P.). Ożeniony był z Magdaleną Skarżyńską, córką Ambrożego, generała wojsk pol., i Józefy Sokołowskiej, zmarłą w Poznaniu 9 VIII 1863 r., pochowaną w Gębicach. Miała lat 43 (42?) (LM Św. Marcin, Pozn.; LM Czarnków; Dz. P.). Ich synowie: Władysław, o którym niżej, Adam, ur. ok. 1849 r., Ignacy, o którym niżej, Leopold, ur. ok. r. 1857, student prawa, zmarły w Gębicach 9 III 1881 r. (Dz. P.), Karol, o którym niżej. Z córek, Helena, ur. ok. r. 1844, poślubiła 4 VII 1869 r. Stanisława Jarochowskiego, administratora Pierwoszewa. Zofia, ur. ok. r. 1850, zmarła w Gębicach 26 VIII 1863 r. (LM Czarnków). Maria, ur. ok. r. 1852, wyszła 28 IX 1879 r. za Janusza Zakrzewskiego, dziedzica Osieka, zmarła tam 22 XII 1891 r., pochowana w Gryżynie. Julia, ur. ok. r. 1858, wyszła 29 IV 1883 r. za Jana Grudzielskiego z Sędziwojewa.

1. Władysław, syn Leopolda i Skarżyńskiej, ur. ok. 1846 r., dziedzic Hutki koło Czarnkowa w r. 1883 (LB Gryżyna), umarł mając 62 lata 5 IX 1908 r., pochowany w Gębicach (Dz. P.). Żoną jego była Maria Zakrzewska z Osieka, ur. ok. r. 1854, zaślubiona 27 VI 1875 r. Z niej synowi: Bolesław, Wacław, o których niżej, Stanisław, ur. w Hutce 25 I 1881 r., Stefan (Stefan Kazimierz Jan), ur. tamże 15 II 1883 r. (LB Czarnków), w początku lat niepodległości właściciel Hutki (477 ha). Córka Wanda (Wanda Maria Jadwiga), ur. tamże 6 XI 1884 r. (ib.), była żoną Władysława Grabowskiego ze Zbietki, umarła w Zakopanem 10 II 1913 r., pochowana w Podlesiu Kościelnym.

1) Bolesław, syn Władysława i Zakrzewskiej, ur. w Hutce 10 VII 1877 r., właściciel Gębic z folwarkami Paliszewo i Sobolewo (547 ha), chyba odziedziczonych po stryju Karolu? Zaslubił w Poznaniu 20 X 1906 r. Helene Annę Dembińską, córkę Waleriana i Antoniny Bucharskiej, ur. 26 VII 1881 r. (LC Św. Marcin, Pozn.), zmarłą 21 III 1923 r. (Dz. P.). Syn Władysław, ur. w Hutce 7 IX 1907 r. Córka Maria (Maria Helena Antonina), ur. w Gębicach 23 III 1909 r. (LB czarnków), zaslubiła w Hamburgu 6 X 1948 r. Witolda Prabuckiego.

2) Wacław (Wacław Stanisław Kostka), syn Władysława i Zakrzewskiej, ur. w Hutce 27 IX 1879 r. Zaślubił w Poznaniu w kościele na Jeżycach 10 X 1950 r. Elfrydę Marie Rinke. Chyba identyczny z nim Wacław, który z żony Anny Striese (byłaby to więc pierwsza żona?) miał syna Włodzimierza (Włodzimierza Hazdrubela), ur. 20 V 1912 r., podawanego do chrztu przez Irenę P-ą (LB Św. Marcin, Pozn.).

2. Ignacy, syn Leopolda i Skarżyńskiej, ur. ok. 1855 r., rejent, zmarł w Radziejowie w Król. Pol. 29 IV 1910 r. (Dz. P.).

3. Karol, syn Leopolda i Skarżyńskiej, ur. 22 XI 1861 r., dziedzic Gębic nabytych od ojca w r. 1887 (Dz. P., wiad. z 15 VI), zastępca w r. 1906 francuskiej firmy handlującej winami i koniakami (Dz. P.). Poślubił w Poznaniu 12 II 1901 r. Irenę (Irenę Marię Anielę Emilię) Chrzanowską, córkę Ignacego Józefa i Hortensji Janta Połczyńskiej, ur. 15 VIII 1876 r. (LC Św. Marcin, Pozn.). Zob. tablicę.

@tablica: Paliszewscy h. Abdank

Franciszek, sędzia, może brat Kazimierza, dziedzica Gębic? Z żony Tekli Lipińskiej miał córkę Franciszkę Zofię Kazimierę Walerię, ur. w Gębicach, ochrzcz. 14 III 1813 r. (LB Czarnków).

Walentyna, żona ok. r. 1844 Jana Kucharskiego, dziedzica Niedźwiadu w pow. chełmskim (LM Św. Marcin, Pozn.). Jej siostra Maria, zamężna Boczkowska, zmarła 18 VI 1884 r., w 62-im roku życia, pochowana w Niedźwiadzie (Dz. P.).

>Pałczyńscy(?), z Pałczyna(?). Marianna P-a z Pałczyna zaślubiła 6 XI 1686 r. Stefana Goszczyńskiego z Goszczyna (LC Kobierno). Ur. Marcin i Katarzyna, rodzice Teresy, ur. w Krobi, ochrzcz. 26 VI 1714 r. (Dubl. LB Krobia). Konstancja, żona Fabiana Grudzkiego, posesora Smoguleckiej Wsi, zmarła tam po połogu 23 V 1763 r., licząc lat 30.

>Pałkowska (czy szlachcianka?), panna Józefata z dworu Dziembowskich, zaślubiła 18 I 1829 r. Aleksandra Sroczyńskiego, ekonoma folwarku Dziembowskich (LC Morzewo).

>Pałubiccy, różni. Ur. Stefan, przybysz, zmarł w Jarużynie, pochowany 5 I 1754 r. (LM Samoklęski). Adam i Ludwika, rodzice Joanny, wdowy po Chrystianie Douglas, pułkowniku wojsk pruskich, zmarłej w Piotrowie 14 III 1845 r., w wieku 70 lat (LM Św. Michał, Gniezno).

>Pałukowie, ród z czasem zlany w jedno z Toporami. Monografię P-ów opracował W. Semkowicz. Tutaj wymienie tylko kilku członków tego rodu, wyraźnie nazwanych P-ami. Wincenty P., kasztelan nakielski z synami janem i Wojciechem oraz ze Zbilutem, Świetosławem, Sławnikiem, dziedzictwo Dunowo z przyległościami Krosno i Nowe dał 28 V 1327 r. cystersom wagrowieckim (Cyst. Wagrowiec). Katarzyna, córka Pałuki, kwitowała w r. 1408 Janusza Jurkowskiego (P. 3 k. 53). Barbarze córce Pałuki, winien był w r. 1411 Lisek z Krzemieniewa przysiegać względem sumy 2 kop gr. (ib. k. 147). Jakub P., kustosz gnieźnieński, działał w r. 1412 z ks. Mikołajem Górką, kanclerzem poznańskim, o granice Niemierzyna i Słup (ib. k. 184). Bodzanta P. w r. 1464 nie stanął z pozwu Jana Kierskiego ze Swadzimia (P. 19 k. 32v). Ów Bodzanta, dziedzic w Kiekrzu, zawierał w r. 1465 ugodę z małżonkami Andrzejem Rokitnickim i Małgorzatą (ib. k. 86v). Małgorzata Pałuczyna (żona Bodzanty) wraz z córka niedzielną Franciszką, dziedziczki w Kiekrzu, pozywały Tomasza Rokitnickiego, który w r. 1486(?) nie stanął (P. 22 k. 84). Matka i córka pozywały w r. 1487 Michała Kierskiego i jego niedzielną matkę (ib. k. 93v). Franczka, dziedziczka w Kiekrzu, córka zmarłego Bodzanty P-i, w r. 1490 nie stanęła z pozwu Anny, córki Jana Gowarzewskiego, dziedzica w Jemielnie (ib. k. 173v). Małgorzata Pałuczyna o częśc w Kiekrzu i połowę w Starzynach w r. 1490 pozywała Annę Gowarzewską, wdowe po Mikołaju Wielickim, żonę Jana Jemieleńskiego (ib. k. 196v).

>Pałuscy h. Poraj, z Pałuszyc koło Opatowa w wojew. sandomierskim. Mikołaj, mąż Urszuli Nieświastowskiej, córki Wojciecha Sędziwoja, która w r. 1623 kwitowała swych braci Piotra i Mikołaja z majątku rodzicielskiego (G. 76 k. 390). Teresa P-a, siostra rodzona Michała Rzynowskiego(?), chrzestna 14 IX 1682 r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Zofia, w latach 1695-1701 wdowa po Wawrzyńcu Witowskim, dziedziczka części Karsewa zw. Węgierszczyzną.

>Pamiętowscy, z Pamiętowa w pow. tucholskim. Mikołaj P., brat rodzony(!) Elżbiety Włościborskiej, córki zmarłego Macieja Włościborskiego z Włościborza w pow. nakiel., w r. 1511 żony jana Zebrzydowskiego (N. 213 k. 3v). Było to więc chyba rodzeństwo z jednej matki a róznych ojców? Mikołaj P. od Macieja z Konar kupił w r. 1513 za 70 zł częśc Kossowa w pow. nakiel. (ib. k. 11v). Od jana Zebrzydowskiego (szwagra?) kupił w r. 1516 za 100 grz. dziesięć łanów pustych we wsi Skarpa pow. nakiel. (ib. k. 30). części Kossowa w r. 1517 dał Mikołajowi Potulickiemu w zamian za części wsi Zalesie i Zawada, dopłacając do tej wymiany 130 zł weg. (ib. k. 31). Spotykamy potem braci rodzonych, Andrzeja, Krzysztofa i Jana, niewątpliwie synów powyższego Mikołaja. Bracia ci przeprowadzili w r. 1541 działy, w skutku których Krzysztof wziął całe Zalesie, pustkę Zawada, połowę młyna wodnego w Pamiętowie i połowę części wsi pustej Skarpa. Andrzejowi dostało się całe Pamiętowo, części Przyrowna W. w pow. tucholskim, połowa części pustej Skarpa (ib. k. 257v). Jan wreszcie otrzymał części Goczanowa w pow. radziejowskim (ib. k. 258). Krzysztof na połowie uzyskanych w tym dziale dóbr oprawił t.r. posag 150 zł żonie Zofii Zebrzydowskiej (ib. k. 258v). Jan, chyba jeden z powyższych braci, wraz ze swym bratankiem Kasprem P-im w r. 1570 zawierał pod zakładem 3.000 czerw. zł ugodę z Wojciechem Skarpskim cz. Kluńskim, jego braćmi i synowcami (N. 156 k. 144v). Ów Jan od Macieja Myślęckiego kupił w r. 1574 za 1.600 zł części w Skarpie, które z kolei on miał nabyte wieczyście od zmarłego teścia Wojciecha Skarpskiego cz. Kluńskiego (N. 215 k. 176). Do części Jana P-go w Skarpie uzyskał w r. 1575 intromisję Gracjan Pawłowski, a to w zyskach i przezyskach w związku z uiszczaniem potrójnego zakładu 1.170 zł (N. 157 k. 54). Maciejowi Myślęckiemu Jan P. sprzedał t.r. za 6.000 zł części w Skarpie (N. 15 k. 88v; 215 k. 191), ale w r. 1576 wraz z żoną Zuzanną Bolimińską uzyskał od Myślęckiego tę część Skarpy w dożywotnie użytkowanie (N. 215 k. 210v). Oboje małżonkowie w r. 1578 od tegoż Myślęckiego nabyli część tej wsi (ib. k. 226). Synem Jana, nie żyjącego już w r. 1612, był Krzysztof P., który wtedy zapisywał dług 20 grz. Janowi Podkockiemu (I. Kal. 78 s. 183), swemu zięciowi. Jan Podkocki, żeniąc się z Katarzyną P-ą, córką Krzysztofa, t.r., jeszcze przed ślubem, oprawił na połowie części Gałązek w pow. kal. posag 90 zł (R. Kal. 8 k. 84v).

Wspomniałem wyżej o bratanku Jana P-go Kasprze, był to syn Krzysztofa, dziedzica Zalesia, Kasper Zaleski cz. P., który w r. 1577 części swe w Skarpie wymienił z Maciejem Myślęckim na pole położone w tejże wsi (N. 157 k. 444v; 215 k. 218). Nie zył juz Kasper w r. 1595, kiedy wdowa po nim, Dorota Pierzchówna, skwitowała syna Jana Zaleskiego cz. P-go z oprawy i dożywocia, które w r. 1594 ów Jan w imieniu swoim i braci swych, Krzysztofa i Marcina, dał był jej dożywotnio na Zalesiu, połowie wsi pustej Zawada, połowie części młyna wodnego w Pamiętowie (N. 162 k. 216v). Obok wspomnianych synów Kasper miał i córkę Annę P-ą z Zalesia, żonę Jana Obrębskiego, która w r. 1599 kwitowała z majątku rodzicielskiego swych braci, jana, Krzysztofa i Marcina (N. 164 k. 36v). Z braci tych, Jan Zaleski cz. P. był mężem Zofii Debrzyńskiej, która w r. 1599 kwitowała brata Wojciecha Debrzyńskiego z długu 1000 zł, stanowiących jej posag (ib. k. 233v). Drugą żoną Jana była Anna Kosowska (Kossowska), córka Stanisława, której w r. 1603 dał dożywocie na Zalesiu, pustce Zawada oraz części młyna wodnego w Pamiętowie. Oprawił jej jednocześnie 1.200 zł posagu (N. 165 k. 92v, 323v). Od brata Krzysztofa w r. 1608 nabył wieczyście połowę części Zalesia, pustki Zawada i młyna w Pamiętowie, które tamten z kolei miał nabyte od brata Marcina, jezuity (N. 165 k. 327). Ów Krzysztof t.r. inne części w tychże dobrach sprzedał wyderkafem na trzy lata za 1.100 zł Marcinowi Siedleckiemu (ib. k. 325). Zob. tablicę.

@tablica: Pamiętowscy

>Pamperscy h. Radwan, z Pamperzyna w pow. nakiel., parafii Więcbork. Stanowili jedno z Zebrzydowskimi z Więcborka. Małgorzata z Pamperzyna, wdowa po Wojciechu Więcborskim, toczyła sprawę z małżonkami Mikołajem Zebrzydowskim z Sitna i Elżbietą Więcborską, zaś w r. 1476 między stronami założono vadium (N. 145 s. 108, 242). Marek P. należał w r. 1504 do poręczycieli za Martę Luchowską, córkę Wincentego, żonę Jana Broniewskiego, wobec tego Broniewskiego (N. 146 s. 365). Ów Marek Zebrzydowski, dziedzic w Pamperzynie, był ojcem Mikołaja P-go, nie żyjącego już w r. 1527, zaś dziadem nieletnich synów tego Mikołaja, tj. Jana i Stanisława, dla których t.r. ustanowił opiekunami Jana z Kościelca, kasztelana łęczyckiego, i Marcina Trzebskiego, dziedzica w Wojnowicach (N. 213 k. 80). Żoną Marka była Katarzyna Samostrzelska, nie żyjąca już w r. 1538, kiedy wnuk Jan P. oprawę posagu i wiana tej babki na Pamperzynie zrezygnował dziadowi Markowi Zebrzydowskiemu. Asystowali mu przy tym akcie (był wtedy niewątpliwie nieletnim): Mikołaj i Kasper Więcborscy, stryjowie, Jan Przepałkowski i Mikołaj Rząszkowski, wujowie (N. 213 k. 69). Wdową po Mikołaju P-im, a więc synową Marka Zebrzydowskiego, była Barbara, córka Mikołaja Rzedgowskiego (z Redgoszczy), która w r. 1538 uzyskała intromisję do dóbr Wojciecha Korycieńskiego w częściach miasta Łekna i wsi Rakowo (Kc. 10 k. 86). Pozywała w r. 1542 tego Wojciecha (ib. k. 215v), sama zaś była w r. 1549 pozywana przez Andrzeja Zakrzewskiego (Kc. 11 k. 128). Pozywała w r. 1551 o dług Nikodema Łekieńskiego (P. 891 k. 166v). Ojcowiznę swą w Rzedgoszczy pow. kcyń. sprzedała w r. 1552 za 3.000 grz. Bartłomiejowi Żabickiemu (P. 893 k. 32). Pozywała w r. 1554 tego Bartłomieja (Kc. 21 k. 179), i ponownie w r. 1558, kiedy Bartłomiej nazwany jej bratem stryjecznym (G. 37 k. 437). Jan P., syn Mikołaja, żenił się z Anną Jaktorowską, córka Sebastiana i Elżbiety, której Marek Zebrzydowski, dziad pana młodego, w r. 1540 oprawił posag 600 zł na połowie Pamperzyna oraz na połowach swych częsci we wsiach Jastrzebiec i Mysławy(?) w pow. nakiel. (N. 213 k. 77v). Jan, wciąż jeszcze przed ślubem w r. 1541 oprawe tę ponowił (ib. k. 82). Od Ludmiły, wdowy po Andrzeju Witosławskim, jako opiekunki swych dzieci, Jan P. w r. 1542 nabył wyderkafem za 230 zł połowe wsi Dębionek (N. 213 k. 89v). Sześc łanów osiadłych w Pamperzynie w r. 1545 sprzedał wyderkafem za 100 zł Tomaszowi Czucharskiemu (N. 213 k. 106v). Nie zył juz w r. 1546, a owdowiała Anna, licząca zaledwie 13 lat, w towarzystwie swych rodziców, kwitowała z posagu i wiana Bartłomieja, Mikołaja i Kaspra Zebrzydowskich (Kc. 11 k. 23v). Coś tu sie nie zgadza, bo w takim razie Anna idąc zamąż w r. 1541 musiałaby mieć wtedy lat...8, co jest mało realne.

Nie wiem, czy z powyższymi mieli coś wspólnego, Strasz, dziedzic w Pamperzynie w r. 1432 (N. 143 k. 6v). Marcin P., w r. 1518 wuj Katarzyny Trzcieńskiej, żony Macieja Świrczewskiego (N. 213 k. 36v).

>Pampiccy, Pempiccy, Pępiccy, z Pampic, potem Pępic w pow. gnieźn. (parafia Dębnica). Sądka, Mikołajka i Dobrochna z Pampic, były ok. r. 1427 pozywane przez Skarbnika (Skarbimira?) z Brzozowgaju (G. 3 k. 252). Jan "Ligaszcz" z Pampic był w r. 1449 jednym z poręczycieli za synów Pieczygrocha z Opieczyc (G. 6 k. 94). Mikołaj "Ligaszcz" z Pampic w r. 1449 zapisał dług 5 grz. Maciejowi Redeckiemu (G. 7 k. 43v). Tego Mikołaja P-go "alias Ligaszcz" wzywał w r. 1469 do uiszczenia należności Stefan z Golczewa, działający w imieniu Pryski, Małgorzaty i Anny, córek Macieja Golczewskiego (G. 8 k. 3). Zapisał im w r. 1470 dług 12 grz. (G. 20 k. 213v), ale w latach 1472-1473 znów go one pozywały (ib. k. 264v, 281). Żoną Mikołaja była Elżbieta, która w r. 1478 wraz ze swą siostrą Małgorzatą, żoną Macieja, mieszczanina bydgoskiego, kwitowała Augustyna Czechowskiego, dziedzica w Słomowie, z ich dóbr rodzicielskich w M. Sobiesierniach zw. Dramlice w pow. gniexn., każda z 25 grz. (G. 10 k. 21v). Nie żył już Mikołaj w r. 1481, kiedy o Elzbiecie mowa jako o posiadającej oprawe na części Pampic i toczącej wtedy sprawe ze Stanisławem "Pieczygrochem" Ostrowskim (G. 21 k. 84v). Łan osiadły, połowę łana pustego oraz część jeziora w Pampicach w r. 1483 sprzedała wyderkafem za 17 grz. Mikołajowi, Piotrowi, Jakubowi i Janowi z M. Modliszewa, dziedzicom części Pampic (P. 1386 k. 184). "Pani Ligaszczewa" wezwana w r. 1485 przez bratanków męża a synów Pawła Sucharzewskiego (z Charzewa), do przedłożenia listu wiennego na Pampice (G. 12 k. 125v). T.r. złożyła ów oprawny list wobec tych mężowskich bratanków (ib. k. 126). Oprawę posagu i wiano na Pampicach w r. 1488 sprzedała wyderkafem za 100 grz. Stanisławowi Ostrowskiemu, asystował jej przy tym stryj Marcin Kolnicki (P. 1387 k. 100v). Od owego Stanisława Ostrowskiego "Pieczygrocha" uzyskała t.r. zapis 13 grz. (G. 22 k. 115) i w r. 1490 skwitowała go z powyższej sumy dlugu (G. 15 k. 57v) i znów w r. 1491 z długu 3 grz. (ib. k. 72v). Pozwana w r. 1491 przez Jana Rozdrażewskiego, i wtedy mowa też o jej synu Piotrze (Py. 168 k. 102). Ów Piotr albo umarł wkrótce potem, albo pochodził z innego ojca, bowiem już w r. 1499 mowa o tym, iz spadek po Mikołaju dostał się bratankom (G. 18 s. 34).

Paweł Sucharzewski (z Charzewa!), nie żyjący już w r. 1485, ojciec: Wojciecha, Jana, Jakuba (G. 12 k. 125v, 126) i Mikołaja. Z nich Jan Sucharzewski swoją częśc bliższości w Pampicach, odziedziczoną po stryju Mikołaju, sprzedał w r. 1499 za 60 grz. Stanisławowi, dziedzicowi w Kębłowie (G. 18 s. 34). Jednocześnie inny z tych braci, Jakub, dziedzic w Nowym Rękawczynie, sprzedał swoją część po stryju za takąż sumę temuż Stanisławowi (ib.). Jan P., może jeden z powyższych braci, był w r. 1501 mężem Doroty Popowskiej, która wtedy będąc z siostrą niedzielną, panna Elżbietą, dziedziczkami części w Pampicach, swoją trzecią część w tej wsi sprzedały za 60 grz. Mikołajowi Łosockiemu (Lasockiemu?), a asystowali im przy tym stryj Stefan Popowski i wuj(!) Wojciech Popowski (P. 1389 k. 158v; G. 24 k. 120v). Siostry Elzbieta i Dorota, córki zmarłego Jana, niedzielne z Pampic, były w r. 1485 pozywane przez Macieja z Podleśnego Popowa (G. 22 k. 14). To oczywiście te same!

Za Stanisława, Mikołaja, Jana i Wojciecha, braci rodzonych niedzielnych, dziedziców w Redeczu, ręczył w r. 1502 Stanisław Przesiecki, iż skwitują Mikołaja, dziedzica w Pampicach, z ich dziedzicznej części Pampic (G. 25 k. 25). Chciałoby się w owym Mikołaju z Pampic dopatrywać jednego z synów Pawła Sucharzewskiego, ale rzecz to niepewna. Mikołaja z Pampic zw. "Kosiorek" (Kasiarek, Kasiorek, Kusior) kwitowali w r. 1503 bracia Redeccy, Stanisław, Jan, Wojciech, Michał i Mikołaj, z 8 grz., za które trzymali w zastawie łan w Pampicach (G. 25 k. 206). Mikołaj na połowie swej części w Pampicach w r. 1503 oprawił 40 zł węg. posagu żonie Katarzynie Raszewskiej (?) (P. 1389 k. 245). Od Mikołaja Modliszewskiego "Sobiejuchy" kupił w r. 1504 za 38 grz. jego część ojczystą w Pampicach (G. 25 k. 150v) i od tegoż Mikołaja Modliszewskiego za 40 grz. kupił inną część tamże (P. 1390 k. 91v). Nie żył już ów Mikołaj P. w r. 1512, kiedy jego synowie, Jan i Brykcy, bracia niedzielni, płacili winę Mikołajowi Modliszewskiemu "Sobiejusze", któremu ojciec ich nie uiścił się z należnych 16 grz. (G. 26 k. 25v). Prócz tych synów Mikołaj P. miał córkę Jadwigę, żonę macieja Skrzetuskiego (Charzewskiego), nie żyjącą juz w r. 1551. Jej synowie zwali się Charzewskimi (P. 1395 k. 578v, 612). Brat Jadwigi, Jan P. połowę swych części Pampic w r. 1516 sprzedał szwagrowi. Był jeszcze wtedy nieletni i asystowali mu przy tej transakcji, Wawrzyniec Bojeński stryj i Mikołaj Wegorzewski wuj (P. 1392 k. 90, 90v). Jan P. półtora łana pustego i trzecią część jeziora w Pampicach w r. 1525 sprzedał wyderkafem za 15 grz. Maciejowi Skrzetuskiemu (Skrzetuszewskiemu) (G. 335a k. 92). częśc w Pampicach w r. 1528 sprzedał za 300 grz. Walentemu Brzozogajskiemu (P. 1393 k. 236v). Chyba ten sam Jan P., dziedzic w Wegierkach w pow. pyzdr., w r. 1531 kupił za 20 grz. od Jana i Doroty Mikołajewskich, syna i córki Bartłomieja Mikołajewskiego "Kapłanka", ich części macierzyste w Węgierkach (Py. 23 k. 97). Jan Wegierski cz. P., mąż Róży, córki Macieja Węgierskiego "Grada", która w r. 1537 zobowiązała się zrezygnować wieczyście mężowi swoją ojcowiznę i stryjowiznę we wsi Wegierskie pow. pyzdr. (Py. 171 k. 477). Jan P. nie żył juz w r. 1546, kiedy wdowe po nim Różę kwitował z 14 grz. Mikołaj Kębłowski, burgrabia pyzdrski (Py. 172 k. 228). Róża, 2-o v. żona Macieja Wegierskiego, zapisywał w r. 1547 dług 10 grz. Baltazarowi Wydzierzewskiemu (ib. k. 372). Oprawę uzyskaną od pierwszego męża na wsiach Węgierki i Kołybiel sprzedał wyderkafem w r. 1552 za 20 grz. Tomaszowi "Biernatowi" Grzybowskiemu (Py. 31 k. 34v). Róża, już będąc wdową, w r. 1567 zapisała 40 grz. długu starszemu z synów, Wojciechowi P-mu cz. Wegierskiemu (Py. 106 k. 276v), zaś w r. 1568 całe części ojczyste i macierzyste, swoje oprawne w Węgierkach, dała synom swym: Wojciechowi, Mateuszowi i Tomaszowi Wegierskim (P. 1397 k. 640). O Wojciechu możemy mniemać, że pochodził z pierwszego małżeństwa Róży z Janem P-im. To samo o wspomnianej t.r. Zofii P-ej (P. 106 k. 276v).

Wojciech Węgierski cz. P., zapewne syn Jana, od Piotra Węgierskiego "Litwika" wydzierżawił w r. 1567 części w Węgierkach jego bratanków po Macieju Węgierskim "Litwiku" i siostrzeńców po Agnieszce Węgierskiej (Py. 106 k. 274v). Na swych folwarkach z przyległościami oprawił w r. 1571 posag 350 zł żonie Zofii Jarkuszewskiej (Arkuszewskiej), córce Henryka (P. 1398 k. 201v). Nie żył ów Wojciech w r. 1605, kiedy syn jego Wojciech Węgierski cz. P. zapisywał 600 zł długu małżonkom Łubowickim (G. 68 k. 397v). Inny syn Wojciecha, Stanisław Wegierski cz. Pępicki t.r. zobowiązał się bratu rodzonemu Wojciechowi sprzedać za 1.200 zł części ojczyste w Wegierkach (G. 68 k. 209). Wojciecha pozywała w r. 1609 Katarzyna Rynarzewska, wdowa po Jerzym Racięskim ze 100 zł, stanowiących resztę długu 200 zł (G. 70 k. 407). Części wsi Kołdrąb w r. 1615 sprzedał za 4.100 zł Wawrzyńcowi Gnińskiemu (P. 1409 k. 511). Połowę Posługowa w pow. gnieźn. w r. 1620 sprzedał za 6.000 zł Janowi Turzyńskiemu (P. 1412 k. 478), zaś części w Węgierkach sprzedał t.r. za 2.200 zł Mikołajowi Działyńskiemu (ib. k. 568). Połowę Posługowa w r. 1644 sprzedał za 5.000 zł Stefanowi Żernickiemu. Żoną jego była wtedy Katarzyna Turzyńska (P. 1421 k. 769v). Zob. tablicę.

@tablica: Pampiccy, Pępiccy (Pępiccy cz. Węgierscy)

Maciej P., w r. 1518 wuj Katarzyny, wdowy po Jakubie Golczewskim, wtedy zaś 2-o v. żony Michała Bojeńskiego (P. 1392 k. 243). Maciej P., dziedzic w Charzewie, w r. 1533 kupił od Jadwigi Charzewskiej, wdowy po Piotrze Kwartniku, mieszczaninie gniexnieńskim, za 2.100 zł jej części w Charzewie (G. 335a k. 167v). Część w Pląskowie w r. 1534 za 120 grz. sprzedał Sebastianowi Zagajewskiemu (ib. k. 191). Chyba identyczny z tym Maciejem P-im był Maciej Charzewski, który w r. 1535 na połowie Charzewa oprawił posag 40 grz. żonie swej Jadwidze Pampickiej (P. 1393 k. 731v). Zofia P-a, w r. 1571 żona Macieja Wegierskiego. Zofia Wegierska cz. P-a, w r. 1579 żona Mikołaja Dąbrowskiego. Wawrzyniec Węgierski cz. P. zapisał w r. 1586 dług 700 zł żonie Jadwidze Dłużyckiej (G. 62 k. 370v). Zob. Węgierscy.

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki