FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Pampowscy-Pawłowscy - 68 EinträgeBearbeiten

>Pampowscy h. Poronia, z Pampowa, dzis Pępowa, w pow. kośc. Peregryn (Pielgrzym) Międzyborski z Pępowa, zaślubił przed r. 1417 Małgorzatę, córkę Dziersława i Zofii Krzykotowskiej, dziedziczkę Pępowa i Pępówka. Pozwany w r. 1442 przez Mikołaja "Głoda" niegdy Raszewskiego (Kośc. 17 s. 248). Peregryn z Pampowa w r. 1444 pozywał pannę Synochę ze Szkaradowa (ib. s. 435). Właściciel Położejewa, zmarł między 31 X 1447 r. a X 1448 r. Jan, Stanisław i Wojciech, bracia rodzeni, niedzielni dziedzice w Pampowie i w M. Pampówku, pozywający w r. 1448 ks. Jana Furmana, kustosza gnieźnieńskiego (Kośc. 18 s. 297, 356), to synowie Peregryna. O Janie, pierwszym z tych braci, zob. niżej. Wojciech i Stanisław w r. 1450 pozywali tegoż kustosza w r. 1450 (Kośc. 19 k. 27v). Stanisław, niedzielny z Wojciechem, na Pępowie i na połowie części Krzekotowic w r. 1462 oprawił żonie swej Annie posag 100 kop gr. (P. 1384 k. 126). Nie zył już w r. 1469, kiedy syn jego Benedykt, dziedzic w Pampowie, wraz ze swym stryjem Janem, komandorem Św. Jana, pozywał Jana Morkowskiego z Morkowa, który nie stanął i miał płacić winę 8 skojców (Kośc. 20 s. 381). W latach 1485-1487 przebywał na dworze królewskim. Dał w r. 1491 części ojczystych wsi Pampowo i Krzekotowice stryjecznemu bratu Ambrożemu, w zamian za połowę Smogorzewa w pow. kośc. oraz dopłatę 200 grz. (Kośc. 228 k. 317; P. 1387 k. 136v). Był potem bernardynem w Poznaniu i umarł ok. r. 1500. (Wiesioł.).

Jan P., komandor Św. Jana za murami Poznania 30 I 1465 r. (ib.), nie pozostawał przy karierze duchownej przez całe życie. dziedzic w Pampowie, na połowie swej części tej wsi, która należała mu się w działach braterskich, oprawił w r. 1443 posagu 200 grz. i wiana 100 grz. żonie Małgorzacie (P. 1372 k. 65v), chyba Kotwiczównie Dłuskiej. Od Synochy ze Szkaradowa, żony Jana Kępieńskiego uzyskał w r. 1450 zapis 6 grz. rocznego czynszu na Szkaradowie (Kośc. 19 k. 30v). Pozwany w r. 1453 przez Wojciecha z Zalesia o czwartą część tej wsi (ib. k. 198v). Umarł między 25 IX 1475 r. a 7 VI 1476 r. (Wiesioł.). Synowie, Ambroży i Jan, wicepisarz pyzdrski w latach 1480-1499.

Ambroży, syn Jana i Małgorzaty, krajczy dworu królewiczów Kazimierza i Jana Olbrachta, chorąży nadworny w r. 1480, krajczy nadworny w r. 1484, ale nazwany krajczym koronnym w latach 1485 i 1487 (Py. 15 k. 265v; 168 k. 49). Wykupił starostwo średzkie. Był kasztelanem rozpirskim w r. 1486 (P. 20 k. 12, 12v). Administrator starostw konińskiego i pyzdrskiego w r. 1485, kolskiego w r. 1487, wykupił starostwo gnieźnieńskie w r. 1489 r. Mianowany 18 VI 1504 r. starostą malborskim, przejął zamek malborski z rąk Piotra Szafrańca (MPSum. IV 3 supl. 1285; czaplewski). We wrzesniu t.r. przestał urzędować jako starosta gen. Wielkopolski. Najpóźniej w r. 1506 dostał Sobowidz i Skarszewy, na te drugie uzyskał 23 IX 1507 r. prawo dziedzictwa, po wykupieniu własnym kosztem (MPSum. IV 35). W początkach października 1509 r. najwyższy sędzia pruski. Pierwszą jego żoną była zaślubiona ok. 1484 r. (1485?) Zofia, córka Wojciecha Kota z Dębna i Barbary (Py. 15 k. 265v; 20 k. 12v; 168 k. 18). Skwitowana w r. 1486 przez matkę, żonę 2-o v. Cherubina z Gołuchowa, stolnika poznańskiego, z posagu i wiana danego jej przez pierwszego męża na Dębnie, Ostrowie, połowach w Lgowie i Biezdrowie (Py. 168 k. 18). Zofia t.r. dostała od matki "z miłości macierzyńskiej" części miasta Bnina i wsi: Jaszkowo, Polwica, Nietrzanowo, Pełczyno, Chwalibogowo, Kociugi i części Błożejewa, jej ojczyste i macierzyste (P. 1387 k. 47). Dobra swe: Dębno, Ostrów, Lgowo, Bieździadowo, Doskowo, Gąsiorowo, Szczedrzejewo, oraz bliższość w Pawłowicach, po rodzonej ciotce Katarzynie Zieleńskiej dała w r. 1489 mężowi (P. 1387 k. 110v). Ambroży od Agnieszki Smogorzewskiej, żony Szymona Złotkowskiego, nabył w r. 1491 za 350 grz. jej części Smogorzewa w pow. kośc. (ib. k. 135). Intromitowany w r. 1491 do Pampowa i Krzekotowic, dóbr t.r. nabytych od brata stryjecznego Benedykta, drogą zamiany za połowę Smogorzewa i dopłatę 200 grz. (P. 1387 k. 136v; Kośc. 228 k. 317). Zofia z Dębna umarła 28 X 1492 r., zaś Ambroży ożenił się powtórnie 20 II 1495 r. z Anną z Grodźca (Pam.). Od Jakuba Lucławskiego uzyskał w r. 1495 zobowiązanie sprzedania za 100 grz. połowy wsi Lucławki w pow. pyzdr. (Py. 15 k. 372), nabył zaś te dobra w r. 1496 (P. 1383 k. 116v). Skwitowany w r. 1499 przez Urszulę, córkę Marcina Ścibora z Ponieca, ze 100 grz. jej macierzystych wniesionych na Poniec (P. 859 k. 35). Ambroży w r. 1502 skwitowany przez Sędziwoja Siekowskiego z sum zapisanych na Gierłachowie i Konarzewie w pow. kośc. (P. 24 k. 32). Anna z Grodźca uzyskała w r. 1502 intromisję do części we wsiach: Żelaskowo, Nowawieś i Miroszka w pow. gnieźn., kupionych od rodzonego brata, jana z Grodźca (G. 24 k. 167). Ambroży skwitowany 1506 r. przez Wincentego Strzałkowskiego, dziedzica w Starszej Wsi Grzybowie, z czwartej części wsi Obłaczkowo pow. pyzdr. zastawionej w sumie 42 grz. (G. 25 k. 264v). Pozwany 1506 r. przez Barbarę i Małgorzatę, córki Wawrzyńca Rokossowskiego, o wygnanie ich z dóbr dziedzicznych w Rogowie i Włostowie, spadłych na nie po zgonie Andrzeja Rogowskiego (P. 862 k. 156v). Andrzejowi Konarskiemu przed r. 1506 sprzedał wyderkafem za 24 zł węg. półtora łana w Sobiałkowie (P. 1390 k. 96). Od Katarzyny Szczyrkowskiej, żony Michała Kromolickiego, kupił w r. 1507 za 130 grz. jej część ojczystą w Szczyrkowie pow. pyzdr. (P. 1390 k. 135), zaś w r. 1508 za 100 grz. inną część w tejże wsi od Wojciecha Szczyrkowskiego (P. 786 s. 33). Od Anny, wdowy po Stanisławie Smogorzewskim, kupił w r. 1509 za 100 grz. części w Bodzewie z częscia tamtejszego folwarku w pow. kośc. (P. 786 s. 160). Od sióstr, Małgorzaty, wdowy po Andrzeju Wilkowskim, Doroty, wdowy po Andrzeju Pruskim, i Anny, żony Jana Smardowskiego, w r. 1509 kupił za 100 grz. ich części rodzicielskie w Pasierbicach pow. kośc. (P. 786 s. 84). Od ks. Mikołaja z Bartoszewic i jego ciotki szlach. Jadwigi, wdowy po opatrz. Michale, mieszczaninie śremskim, dziedziców w Bartoszewicach, w r. 1509 kupił za 200 grz. części ich we wsiach: Konarzewo, Wolenice, Przeborowo, Szczyrkowo w pow. pyzdr., spadłe prawem bliższości po zmarłym Andrzeju Rogowskim (P. 1786 s. 86). Od Szymona i Macieja Korzkiewskich w r. 1510 kupił za 100 grz. części we wsi Korzkwy w pow. pyzdr. (ib. s. 176), zaś od Małgorzaty Korzkiewskiej, wdowy po Michale "Czechu" Siekierzeckim, i jej syna Bartłomieja za 20 grz. ich część w tejże wsi (Py. 23 k. 4v; P. 863 k. 270v). Od Andrzeja Kryńskiego (Krzańskiego) kupił w r. 1510 za 20 grz. częśc wsi Krzan w pow. pyzdr. (Py. 23 k. 4). Ambroży P. umarł w Środzie w r. 1510, przed 22 VIII, pochowany w tamtejszej kolegiacie. Jego druga żona zmarła przed mężem 30 VIII 1505 r. (Pam.). Z pierwszego małżeństwa pochodził syn Jan, o którym niżej, i córki. Z nic, Zofia, ur. ok. r. 1485, w latach 1511-1514 żona Jana Oporowskiego, kasztelana i starosty kruszwickiego, z czasem wojewody brzeskiego-kujawskiego. Anna wyszła 6 II 1502 r. (Pam.) za Mikołaja Kratkowskiego, wojewodę brzeskiego-kujawskiego, umarła w styczniu 1519 r. Małgorzata, ur. 12 IX 1490 r. (Pam.), wspomniana obok rodzeństwa w r. 1502 jako współdziedziczka w Dębnie (Py. 169 k. 223), zmarła 17 IX 1505 r. (Pam.). Barbara, ur. 24 IV 1492 r., zmarła w r. 1498 (ib.). Z drugiej żony, Katarzyna, ur. 3 VIII 1498 r. (ib.), w latach 1512-1514, żona Jana Kościeleckiego, wojewody łęczyckiego, zmarła przed r. 1534. barbara (druga), ur. 21 XII 1498 r. (ib.), jeszcze niezamężna w r. 1514 żona 1-o v. w latach 1515-1517 Piotra Potulickiego cz. Chodzieskiego, wdowa w r. 1518, 2-o v. w latach 1520-1528 za Sędziwojem czarnkowskim, kasztelanem poznańskim, wdowa w latach 1536-1554. Teofila (Bogumiła) ur. 13 VI 1500 r. (Pam.), zmarła 2 VIII 1505 r. (ib.). Dorota, ur. 4 II 1502 r. (ib.), zmarła 23 IV 1503 r. (ib.). Anna, ur. 4 VI 1503 r. (ib.), zmarła 31 VII 1505 r. (Pamiętnik Ambrożego P-go; J. Wiesiołowski, Ambroży Pampowski, starosta Jagiellonów, Wrocł. 1976).

Jan P., z Dębna, z Pampowa, syn Ambrożego i Zofii z Dębna, ur. w Pyzdrach 14 III 1489 r. (Pam.). Tenutariusz średzki, starosta skarszewski i sobowidzki po ojcu, sprzedał oba starostwa Jerzemu Bażyńskiemu i kwitował go w maju 1513 r. z odebrania sumy 10.000 zł (MRPSum. IV 10450). Od Katarzyny Grzybowskiej w r. 1498 kupił za 60 grz. część w Gościejewicach w pow. kośc. (P. 1389 k. 3v). Pozywał w r. 1499 Jadwigę Nowomiejską, żonę Jarosława (Hieronima) Rozdrażewskiego, który nie uiścił się z 20 grz. za połów ryb w stawie w Klęce (Py. 169 k. 186v). Nabywszy wyderkafem w r. 1501 od Andrzeja Rogowskiego za 2.000 grz. wsie Rogowo i Włostowo w pow. kośc., Konarzewo oraz połowy Szczyrkowa, Wolenicy i Raciborowa w pow. pyzdr., t.r. intromitowany był do powyższych dóbr (P. 1389 k. 136; Kośc. 23 k. 13). Od Uriela Łódzkiego, podsędkowicza poznańskiego, w r. 1502 nabył wyderkafem dwa łany osiadłe we wsi Mystki w pow. pyzdr. (P. 1389 k. 182v). Rogowo, Włostowo, Konarzewo oraz połowy we wsiach Szczyrkowo, Wolenica i raciborowo w pow. pyzdr. i kośc. w r. 1502 wydzierżawił na trzy lata Andrzejowi Rogowskiemu za czynsz 30 grz. (Py. 169 k. 224). Od Barbary, żony Marcina "Lampaska" Golińskiego, i panny Małgorzaty, córek Wawrzyńca Rokossowskiego, w r. 1507 kupił za 1.000 zł części we Włostowie i Rogowie w pow. kośc. (P. 1390 k. 108v). Wieś Rusiborz i częśc Duminowa w pow. pyzdr. w r. 1510 sprzedał wyderkafem za 170 grz. i 150 zł węg. Świętosławowi Komorskiemu, podwojewodziemu pyzdrskiemu (P. 786 s. 228; Py. 24 k. 20). Od ks. Wincentego, kanonika i oficjała gnieźnieńskiego, i Andrzeja, braci rodzonych, dziedziców w Łagiewnikach, oraz od Andrzeja Pultynowskiego i Piotra Baczysławskiego(?), braci ciotecznych, w r. 1510 kupił za 800 grz. ich części we wsiach Babino, Bonice, Murzynowo, Borowo, Zdzychowice, Bagrowo w pow. pyzdr. (Py. 23 k. 5). części wsi Klęka z młynem wodnym tamże sprzedał wyderkafem w r. 1511 za 160 grz. Piotrowi Zaworskiemu (P. 786 s. 254). Skwitowany t.r. przez szwagra Kratkowskiego z 1.000 zł węg. na poczet sumy 1.800 zł należnej z tytułu dóbr ojczystych i macierzystych w Polsce i w Prusach za żoną Anną (P. 865 k. 97). Był Jan t.r. dziedzicem Dębna, Ostrowa, Lgowa, Bieździadowa, Doszkowa, Gąsiorowa, Szczodrzejewa, a miał tez prawo bliższości do Pawłowic (P. 865 k. 78). Procesował się w r. 1511 z Anną, żoną Macieja Skaławskiego, o trzy łany w Babinie (półtora osiadłego i półtora pustego), z których to łanów miał tę Annę wygnać siłą (P. 865 k. 7v). Z dóbr położonych zarówno w Polsce jak w Prusach skwitowany był w r. 1512 przez przyrodnią siostrę Katarzynę zamężną Kościelecką, której wieś w pow. gnieźn. (P. 786 s. 367; 865 k. 210v, 211). Od Doroty Grodzieckiej, wdowy po Stanisławie Pieńkowskim, w r. 1513 kupił za 150 grz. wies jej spadłą po rodzicach Grodzice W. w pow. pyzdr. (Py. 23 k. 9v). Od Kaspra Krzańskiego w r. 1513 kupił za 20 grz. jego część wsi Krzan w pow. pyzdr. (Py. 23 k. 9v). Swej żonie Annie, córce Jana Jaranda z Brudzewa, wojewody łęczyckiego, zaślubionej w r. 1512 lub 1513, oprawił w r. 1514 posag 1.600 zł na wsiach Dębno, Lgowo, Pawłowice, Bieździadowo, Ostrów, Gąsiorowo, Szczodrzejewo z młynem wodnym na Warcie, Biechowo, Skotniki, Księżno, Ossowo oraz części wsi Krzan w pow. pyzdr. (P. 1392 k. 2). Wsie: Pampowo, Wolenice, Rogowo, Włostowo, części wsi Pasierbice, Krzekotowice, Raciborowo, w pow. kośc. i pyzdr. w r. 1514 dał wieczyście Marcinowi Ponieckiemu w zamian za miasto Poniec z przedmieściami oraz wsie: Miechocino, Janiszewo, Mirkowice, Gierłachowo i części wsi Konarzewo i Gościejewice w pow. kośc. (P. 1392 k. 8, 8v). Od Wawrzyńca Kolnickiego w r. 1514 nabył wyderkafem za 32 grz. trzy puste łany we wsi Dąbrowa w pow. pyzdr. (P. 1392 k. 21v). Pozywany przez Andrzeja i Stanisława, braci z Dzierżanowa o ósme części wsi Babino, Bonice, Murzynowo i Zdzychowice, w r. 1514 nie stanął (Py. 24 k. 172). Skwitowany t.r. przez siostrę Zofię zamężną Oporowską, z dóbr ojczystych i macierzystych (P. 866 k. 110v), a jednocześnie przez jej męża z 2.000 zł z tytułu ugody zawartej przez biskupa poznańskiego z racjo podziału tych dóbr (P. 866 k. 110v). Szóstą część miasta Bnina oraz połowy we wsiach Błożejewko i Czyżewo, spadłe po babce Barbarze z Bnina, żonie Cherubina z Gołuchowa, sprzedał w r. 1516 za 1.000 zł węg. Janowi z Bnina, dziedzicowi w Borku (P. 1392 k. 84v). Jednocześnie od Mikołaja Dąbrowskiego kupił za 160 grz. wieś Dąbrowę w pow. pyzdr. (ib.). Od Andrzeja Wolickiego w r. 1520 kupił za 300 grz. ćwierć jego części w Wolicy pow. pyzdr. (Py. 23 k. 34v). Bonice i trzy puste łany w Zdzychowicach w pow. pyzdr. w r. 1521 dał w dożywocie swemu słudze Maciejowi Strzeleckiemu (P. 1392 k. 419). Całą Wolicę kupioną od Andrzeja Wolickiego, sprzedał w r. 1522 za 150 grz. temuż Wolickiemu (ib. k. 432v). Już nie żył w r. 1523, kiedy owdowiałą Annę pozywał Jan Przyjemski (Py. 25 k. 14). Opiekunem swych dzieci i dóbr ustanowił w testamencie m. inn. Jana Bnińskiego, który w r. 1524 swoje prawa opiekuńcze scedował Jakubowi von Salza, biskupowi wrocławskiemu, "stryjowi" i współopiekunowi tych dzieci (Py. 23 k. 52). jednak owdowiała Anna z Brudzewa opiekę nad pięciu synami jak również swoją oprawe uzyskaną od męża na dobrach Dębno, Ostrowo, Lgowo, Bieździadowo, Pawłowice, Chrzan, Biechowo, Skotniki, Książno, Ossowo, Przedrzejewo, młyn na Warcie, Gąsiorowo w pow. pyzdr. zleciła swemu ojcu Janowi z Brudzewa, wojewodzie łęczyckiemu, odsuwając od opieki nad dziećmi i dobrami wszystkich innych opiekunów (Py. 23 k. 62v). Od Jana Cieleckiego w r. 1528 kupiła za 60 grz. część wsi Krzan w pow. pyzdr. (Py. 23 k. 77). Żyła jeszcze w r. 1532 (Py. 171 k. 17), umarła, jak się zdaje w r. 1535 (B. Pozn., W. 58). Synowie: Ambroży, Jan, Wojciech, Krzysztof i Piotr.

1. Ambroży, syn Jana i Brudzewskiej, wraz z niedzielnymi braćmi współdziedzic części w Dominowie, pozwany był w r. 1524 przez Tomasza Goreckiego (Py. 25 k. 55). Pozostawał wraz z braćmi w r. 1528 pod opieką Andrzeja Giżyckiego, kasztelana rawskiego (Kośc. 26 k. 666v), w r. 1529 miał już lata sprawne i wtedy wraz z nieletnimi braćmi wszystkie dobra ojczyste wydzierżawił na trzy lata Łukaszowi z Górki, kasztelanowi poznańskiemu i staroście generalnemu wielkopolskiemu, za coroczną opłatą 700 zł (P. 1393 k. 320). Giżycki, kasztelan rawski, zmarł i w r. 1529 jego syna Jarosława pozywał Jakub (Salza) biskup wrocławski (Kośc. 234 k. 165). Ambroży pozywany był w latach 1534 i 1535 przez Pawłowskich (Kośc. 27 k. 209, 242v). Z przeprowadzonych w r. 1540 działów z braćmi, wziął całe miasto Poniec wraz ze wsiami Miechcino i Janiszewo, pustką Gierłachowo oraz częściami wsi Gościejewice i Konarzewo, jak również całymi wsiami Konarzewo i Szczyrkowo w pow. kośc. (P. 1394 k. 395).

2. Jan, syn Jana i Brudzewskiej, w r. 1529 jeszcze nieletni (P. 1393 k. 320). Z działów braterskich w r. 1540 dostały mu się wsie: Babino, Rusiborz, Pełczyno z połową sadu i młyna wodnego tamże, Nietrzenowo, Grodziec oraz części wsi Duminowo w pow. pyzdr. (P. 1394 k. 305v). Części Zdzychowic w pow. pyzdr. zobowiązał się sprzedać Mikołajowi Żernickiemu, rezerwując dla siebie wypasy ugorowe, a też dla poddanych swych z Babina i Bonic. Rezygnację tę dopełnił w r. 1574 (a przed r. 1571?), już po śmierci Jana, jego bratanek Ambroży (P. 1398 k. 236v).

3. Wojciech, syn Jana i Brudzewskiej, nieletni w r. 1529 (P. 1393 k. 320). Z działów braterskich wziął w r. 1540 wsie: Dębno, Lgowo, Bieździanowo, Krzan, Pawłowice, Ostrów, oraz pustki Dąbrowa i Dokowo w pow. pyzdr. (P. 1594 k. 396). Mąż Jadwigi Opalińskiej, córki Jana, intromitowany był w r. 1543 do połowy piątej części miasta Kazimierza, należącej się tej żonie (I. R. Kon. 4 k. 3v). Pawłowice w r. 1543 sprzedał wyderkafem za 1.000 zł Gabrielowi Złotkowskiemu (P. 1395 s. 84). Od brata Piotra w r. 1545 nabył wiecznością połowę jego części wsi Babino, a to z tytułu należności z czynszów, odsetek i odkupów (Py. 23 k. 182v). Części miasta i wsi Kazimierz i Zagórzyno oraz innych, przyległych, pochodzących ze spadku po Barbarze Zagórskiej, wdowie po Mikołaju Gardzinie z Lubrańca, wojewodzie poznańskim, wedle zobowiązania z r. 1546, sprzedał w r. 1547 wyderkafem za 800 zł Mikołajowi Russockiemu, kasztelanowi biechowskiemu (Kal. 9 k. 516; P. 1395 k. 311v). Babino wyderkafem sprzedał w r. 1548 za 700 zł Andrzejowi Żydowskiemu (P. 1395 k. 407). Pozwany w r. 1551 przez Annę Starczynowską, wdowę po Krzysztofie P-im, o wygnanie siłą z jej oprawnych dóbr (Py. 173 k. 23v). Jako chory umysłowo, był 10 VIII 1552 r. odsunięty od opieki nad bratankiem Ambrożym (MRPSum. V 5867). Obok brata Piotra tenutariusz królewskiego miasta Środy w r. 1553 (P. 894 k. 647). Juz nie żył w r. 1554 (P. 895 k. 428). Syn Jan. Córka Barbara, jeszcze niezamężna w r. 1567, kiedy jako spadkobierczyni brata Jana pozostawała pod opieką brata stryjecznego Ambrożego i była pozywana przez Stęgoskich (Py. 106 k. 163v, 198). W latach 1568-1593 żona Jana z Górki Roszkowskiego, kasztelana przemęckiego, nie żyła już w r. 1594. Jako spadkobierczyni brata Jana, a potem i brata stryjecznego Ambrożego, była dziedziczką Nietrzanowa, części Dominowa z folwarkiem, oraz Grodźca w pow. pyzdr. (Kal. 34 s. 1312). Po bracie Janie dziedziczyła też w Dębnie i Szczedrzejewie (Py. 107 k. 375v).

Jan, syn Wojciecha i Opalińskiej, w r. 1554 w zamku szubińskim chorował tak ciężko, iż zwątpiono już o jego życiu (Kc. 21 k. 226v). Był t.r. wraz z opiekunami pozwany przez Pawłowskich (P. 174 k. 668), zas w r. 1557 pozywali go bracia Przyjemscy (Py. 176 k. 49). Pozostawał wraz z siostrą pod opieką braci Giżyckich, którzy w r. 1557 pozywali Janusza z Kościelca, wojewodę sieradzkiego i starostę gen. wielkopolskiego, o zajęcie siłą Środy, tenuty ich stryja Piotra, ich oraz ich brata stryjecznego Ambrożego, jak również o zajęcie siłą dóbr Jana i siostry jego w Grodźcu i Babinie. Jan z siostrą pozywali też wtedy Erazma Kretkowskiego o zajęcie ich dóbr w Dębnie i Biechowie (P. 176 k. 223-224v). Uzyskał Jan 16 XI 1559 r. zachowanie w dożywotniej posesji miasta Środy oraz wsi: Źrzenica, Sabaszczewo, Murzynowo wraz z konsensem na wykup częsci tego miasta i tych wsi z rąk brata stryjecznego Ambrożego (MRPSum. V 8826, 8827). dziedzic Dębna, skwitowany w r. 1561 z 200 zł przez braci Kleparskich (P. 903 k. 274). W imieniu własnym i siostry częsci odziedziczone po matce we wsiach: obu Zagórzynach, Dojutrowie, obu Pruskowach, Kliszewie, Gadowie, Pamięcinie i Żegocinie w pow. kal. i koniń. w r. 1563 sprzedał za 300 zł Janowi Ciświckiemu, wojskiemu kaliskiemu (P. 1397 k. 233). Wspólnie ze stryjecznym bratem Ambrożym Chwalibogówko Mniejsze i częśc Obłaczkowa w pow. pyzdr. w r. 1563 (lub przed ta datą) sprzedał wyderkafem Maciejowi Gałczyńskiemu (Py. 179 k. 444). Położoną w Poznaniu pod murem zamkowym kamienicę ze stajnią i przyległościami w r. 1565 sprzedał za 300 zł bratu stryjecznemu Ambrożemu P-mu (P. 1397 k. 441v). Bezpotomny nie żył juz w r. 1567, chyba zmarł właśnie t.r. (Py. 106 k. 198), zas spadek po nim brał wspominany wyżej Ambroży P.

4. Krzysztof, syn Jana i Brudzewskiej, wspomniany w r. 1524 (Py. 25 k. 55), jeszcze w r. 1529 nieletni (P. 1393 k. 320). W działach braterskich, przeprowadzanych w r. 1540, dostał wsie: Jaszkowo, Polwica, Szczedrzejewo z młynem wodnym na Warcie, Gąsiorowo, Bonice, dwór murowany w Środzie (P. 13894 k. 396). Polwicę w pow. pyzdr. w r. 1542 wyderkafem sprzedał za 400 grz. Piotrowi Markowskiemu (ib. k. 551v) i ponownie w r. 1544 tęż Polwicę zbył wyderkafem za 1.000 zł Stanisławowi Jezierskiemu (P. 1395 k. 123v). Mąż w r. 1545 Anny Ludomskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Starczynopolskim z Nekli (P. 884 k. 18, 186). na Jaszkowie i Polwicy w pow. pyzdr., Konarzewie i Szczyrkowie w pow. kon. t.r. oprawił tej żonie posag 1.000 grz. Miała przedtem tę sumę zabezpieczoną na Ludomiu, ale ją cedowała swemu drugiemu mężowi (P. 23 k. 184, 184v). Krzysztof żył jeszcze w r. 1549 (P. 888 k. 136), już nie żył w r. 1550 (P. 172 k. 685). Owdowiała Anna pozywała w r. 1551 Wojciecha P-go, brata mężowskiego, o wygnanie jej siłą z dóbr (Py. 173 k. 23v). Skwitowana w r. 1555 przez Mikołaja Łąckiego, kasztelana kamieńskiego, z zapisów sporządzonych między mężem a tym Łąckim z racji opieki i administracji dóbr: Nekla, Starczynowo, Stroszki, Kokoszki i Strzyżewko (P. 896 k. 1065). Odebrała od swego syna z pierwszego męża, Stanisława Starczynowskiego, w r. 1558 sumę 1.000 zł oprawiona sobie na Nekli, Starczynowie, Stroszkach, Kokoszkach, Ludomiu, pustkach Drzonek i Strzyżewko w pow. pyzdr. i pozn. (P. 899 k. 404v). Od Macieja Markowskiego w r. 1558 nabyła wyderkafem za 1.000 zł Polwicę (P. 896 k. 622). od Apolonii Dziączyńskiej, córki Jana Chełmskiego, żony Jana Silnickiego, kupiła w r. 1562 za 2.000 zł jej rodzicielskie części we wsi Dziączyna w pow. kośc. (P. 1397 k. 156v; Kośc. 241 k. 125). Posesorka Jaszkowa, pozwana była w r. 1567 przez ks. Michała Skrzetuskiego, kanonika poznańskiego (Py. 106 k. 472v). Części w Dziączynie pow. kośc. w r. 1571 sprzedała za 2.000 zł Remianowi cz. Hieremianowi Dziączyńskiemu cz. Chełmskiemu (P. 1398 k. 271). Chyba jeszcze żyła w r. 1572 (Kośc. 252 k. 295v). Syn Ambroży.

Ambroży, syn Krzysztofa i Ludomskiej, pozostawał pod opieką stryjów, Wojciecha i Piotra, ale 10 >V000 VIII tę opiekę z racji choroby (aegritudinem familiarum) owych stryjów powierzono czterem innymi opiekunom (MRPSum. V 5867). Na wykupienie z jego rąk miasta Środy oraz wsi Źrzenica, Sabaszczewo i Murzynowo dany był 16 XI 1559 r. konsens jego bratu stryjecznemu Janowi P-mu (MRPSum. V 8827). Jako spadkobierca stryja Jana P-go, pozywany był w r. 1561 przez braci Moraczewskich (Kośc. 30 k. 283). Gierłachowo i części Konarzewa w pow. kośc. w r. 1563 sprzedał wyderkafem za 1.400 zł Stanisławowi Konarzewskiemu (P. 1397 k. 258v; Kośc. 240 II k. 205v). Janiszewo w pow. kośc. t.r. sprzedał wyderkafem za 1.200 zł Wawrzyńcowi Grzymisławskiemu (ib. k. 254v), zas Chwalibogówko Mniejsze oraz części Obłaczkowa w p. pyzdr. on i jego brat stryjeczny t.r. sprzedali wyderkafem za 1.200 zł Maciejowi Gałczyńskiemu (Py. 179 k. 444). Od wspomnianego wyżej Jana P-go w r. 1565 kupił za 300 zł kamienicę w Poznaniu z przyległościami, położoną koło muru zamkowego, za stajnią (P. 1397 k. 441v). Kamienicę tę w r. 1566 dał wieczyście swemu słudze Mikołajowi Pogorzelskiemu (P. 1397 k. 485). T.r. części w Zdzychowicach pow. pyzdr. dał Mikołajowi Żernickiemu (ib. k. 480v). Skotniki oraz pustkę Lucławki w pow. pyzdr. w r. 1567 sprzedał wyderkafem za 3.000 zł Reginie Grudzińskiej, wdowie po Janie Czarnkowskim (ib. k. 590v). Od Sebastiana Niwskiego, za konsensem królewskim z 1 XI 1566 r. nabył trzecią miarę w młynie słodowym w Środzie (P. 1397 k. 647). Na połowie swych dóbr położonych w Wielkopolsce oraz na dworze z przyległościami i ruchomościami we wsi Biechowo w pow. pyzdr. w r. 1568 oprawił posag 20.000 zł żonie Urszuli Sieniawskiej, córce Prokopa, stolnika lwowskiego (P. 1397 k. 648). Maciejowi Markowskiemu t.r. winien był 1.000 zł z zabezpieczeniem na Chwalibogówku i częściach Obłaczkowa w pow. pyzdr. (I. Kal. 34 s. 752). Od Mikołaja Pogorzelskiego w r. 1569 dostał kamienice w Poznaniu, pod zamkiem (P. 1398 k. 6). Miasto Poniec oraz wsie: Janiszewo, Miechcino, Gierłachowo oraz części Gościejewic w pow. kośc. w r. 1569 sprzedał wyderkafem za 15.000 zł Janowi Malechowskiemu (P. 1397 k. 753v). Od Grzegorza Obłaczkowskiego t.r. nabył wyderkafem za 4.000 zł części Obłaczkowa w pow. pyzdr. (P. 1398 k. 10). Pełczyno w tymże pow. t.r. sprzedał wyderkafem za 2.000 zł Wojciechowi Noskowskiemu (ib. k. 14v). Oba Chwalibogowa, części Obłaczkowa, całą pustą wieś Korzkwy w pow. pyzdr. w r. 1570 sprzedał wyderkafem za 4.000 zł Adamowi Cieleckiemu (ib. k. 56). Ossowo w pow. pyzdr. t.r. sprzedał wyderkafem za 5.500 zł Maciejowi Rąbińskiemu (ib. k. 118). Części Obłaczkowa pow. pyzdr. w r. 1571 za 3.000 zł sprzedał wyderkafem za 1.500 zł Wojciechowi Kolnickiemu (ib. k. 196v). Ossowo z wolnym wypasem ugorowym w Biechowie, Korzkwach i Obłaczkowie oraz z wolnym wyrebem w Biechowie i Chwalibogowie t.r. sprzedał za 1.550 zł Franciszkowi "Gosławowi" Nadarzyckiemu (P. 1398 k. 185v). Nie żył już w r. 1572, kiedy owdowiała Urszula Sieniawska pozywała spadkobierczynię męża, jego siostrę stryjeczną Barbarę zamęzną Roszkowską (Py. 110 k. 47v). Spadkobierczyni owa dla pokrycia długów tak Ambrożego jak i własnych, miasto Poniec z Długą Ulicą, wsie Janiszewo i Miechcino oraz części Gierłachowa, po nim spadłe a trzymane wyderkafem przez Jana Malechowskiego, sprzedała wyderkafem w r. 1575 za 17.000 zł katarzynie z Marszewa, wdowie po Stanisławie Rydzyńskim (P. 1398 k. 525v). Sprzedał zas te dobra tej katarzynie wieczyście w r. 1576 za sumę 40.000 zł (P. 1398 k. 785v). Wieś Pełczyno w r. 1576 zastawiła za 2.500 zł Krzysztofowi Bardzkiemu (P. 932 k. 124, 491v). Owdowiała Urszula była już w r. 1576 2-o v. żoną Hieronima Gostomskiego, podkomorzego rawskiego (Py. 113 k. 93). Barbarze, zamęznej Roszkowskiej, spadkobierczyni pierwszego męża Urszuli, ta w r. 1578 zapisała dług 6.100 zł, z zabezpieczeniem na wsiach: Biechowo, Skotniki, Książno, Marcinkowo, Murzynówko Borowe, na stawie w Pełczynie, jak też na rocznej pensji 200 zł zapisanej sobie na Obłaczkowie i Ossowie (P. 931 k. 674v). Intromisje do owych dóbr w sumie 12.200 zł długu uzyskała Barbara w r. 1579 (Py. 116 k. 18v). Urszula swoje prawa oprawne od pierwszego męża cedowała t.r. Barbarze i skwitowała ją z 20.000 zł swego posagu (P. 933 k. 187, 188). Gostomski został z czasem kasztelanem nakielskim (P. 956 k. 263), potem wojewodą poznańskim, starostą wareckim i średzkim. Urszula żyła jeszcze w r. 1595 (P. 964 k. 679v).

5. Piotr, syn Jana i Brudzewskiej, obok braci wspomniany w r. 1527 (Py. 25 k. 55), nieletni jeszcze w r. 1529 (P. 1393 k. 320), wziął z działów braterskich przeprowadzonych w r. 1540 wsie: Biechowo, Skotniki, Książno z połową sadzawki tamże, Chwalibogowo, Chwalibogówko, Ossowo oraz pustki Lucławki i Korzykwy, ponadto cztery łany w Obłaczkowie, połowę Murzynówka Borowego w pow. pyzdr. (P. 1394 k. 396v). Od Zofii Bilińskiej, wdowy po Janie Strzałkowskim, dziedzicu w Obłaczkowie, w r. 1541 kupił wyderkafem za 40 gr. trzy łany (w tym jeden pusty) w Obłaczkowie (Py. 23 k. 151v). Wyznaczony w r. 1543 przez Stanisława Chłapowskiego na jednego z opiekunów jego dzieci i dóbr (P. 1394 k. 151v). Połowę swe części we wsi Babino w pow. pyzdr. dał w r. 1545 bratu Wojciechowi (Py. 23 k. 182v). Pozywany był w r. 1546 przez bratową Annę, żonę Krzysztofa P-go (Py. 172 k. 247), zaś w r. 1547 skwitowany przez nią z 1.120 zł (P. 886 k. 92v). Przeciwko niemu i jego sługom przy okazji obwołania w kościele wsi Bardo w r. 1548 głowy Jakuba Manieckiego, zabitego w Jezierzycach, protestowali bracia zabitego (Py. 172 k. 488). Pozew przeciwko P-mu o to zabójstwo ponowiony, obok innych "mężobójców" w r. 1558 (Py. 176 k. 610). Dziedzic Biechowa, w r. 1549 zapisywał dług 708 i pół zł Kasprowi Gorazdowskiemu (Py. 172 k. 512). Obok brata Wojciecha był w r. 1553 tenutariuszem miasta Środy (P. 894 k. 647). współtenutariusz średzki, "mente captus" w r. 1557 (Py. 176 k. 224v). Żył jeszcze w r. 1567, będąc wciąż współstarostą średzkim (Py. 106 k. 198). Zob. tablicę.

@tablica: Pampowscy h. Poronia

>Panczyńska (czy szl.?) Justyna, w r. 1570 żona Kaliksta Kamińskiego (P. 108 k. 339v).

>Paniczewski, z Paniczewa w pow. lelowskim. Benedykt całe swe części w Paniczewie i Słudzewie w r. 1577 sprzedał za 8.500 zł Szymonowi Pioreckiemu (P. 1398 k. 756).

>z Panienki, Panienccy h. Grzymała. Panienka to wieś w pow. kośc. Piotr P. na swej części w Panience w r. 1434 oprawił 50 grz. posagu swej żonie Małgorzacie (P. 1378 k. 56). Małgorzata wraz ze swą córką niedzielną jadwigą, z Panienki, pozywały w r. 1448 Mikołaja ze Skoraczewa (Kośc, 18 s. 186). Małżonkowie Piotr i Małgorzata w r. 1450 pozywali Mikołaja Skoraczewskiego i jego żonę Katarzynę (Kośc. 16 k. 177).

Jan Grzymała, dziedzic w Panience, na połowie części swej w tej wsi w r. 1450 oprawił posag 70 grz. żonie Małgorzacie (P. 1381 k. 103v). Inny Jan Grzymała z Panienki w r. 1464 płacił winę, bowiem nie stanął z pozwu córki barbary (Kośc. 19 k. 341v), która go pozywała o sumę 100 grz. swej zmarłej matki Małgorzaty (Kośc. 20 s. 23). Córce tej w r. 1466 zapisał 22 grz., płatne w rok po jej zamęściu (ib. s. 148, 154). Jan Grzymała część w Panience przypadającą mu w dziale z braćmi, w r. 1474 sprzedał za 70 grz. Wojciechowi Chwalęckiemu (P. 1386 k. 11).

Między Mikołajem Grzymałą i Janem (nie wiem czy identycznym z powyższym?), braćmi rodzonymi, niedzielnymi z Panienki, z jednej strony, a Stefanem ze Strzałkowa z drugiej, w r. 1468 założone zostało vadium (Py. 15 k. 3). Małgorzacie, żonie Mikołaja Grzymały Panienckiego, w r. 1475 złożył Jana Strzałek, dziedzic ze Strzałkowa, sumę 50 grz. jako zaspokojenie jej z oprawy sprzedanej wyderkafem na Graboszewie (Py. 16 k. 2v). Małgorzacie tej, kiedy w r. 1477 kwitowała Andrzeja Kowalskiego z majątku rodzicielskiego w Jurzykowie(?) pow. gnieźn., towarzyszył obok innych ojciec(!) ks. Jan Jurzykowski, pleban we Wronczynie (G. 21 k. 45v). Mikołaj Grzymała z Panienki, chyba ten sam, od Jadwigi Sroczyńskiej, córki zmarłego Jana, w r. 1483 zakupił za 150 grz. trzecie części w Sroczynie i Barkowie w pow. gnieźn. oraz w Zielonce w pow. pozn. (P. 1386 k. 174v). Mikołaj, już wtedy mąż owej Jadwigi, pozwany był w r. 1485 wraz z żoną przez Tomasza Sroczyńskiego (G. 22 k. 6v). Ta Jadwiga Sroczyńska, dziedziczka w Zielonce, pozywała t.r. Pawła Głembockiego (P. 22 k. 45). Mikołaj, nazwany dziedzicem w Sroczynie i Barkowie, w r. 1494 zapisał Piotrowi Grzymale z Gołutowa sumę 40 grz. (G. 23 k. 43v, 50v). Wikariuszom katedralnym poznańskim na Zielonce i części Panienki w r. 1495 sprzedał za 12 grz. wyderkafem jedną grzywnę rocznego czynszu (P. 1383 k. 74v). Zobowiązał się w r. 1495, iż uiści Marcinowi, dziedzicowi w Wełmicy, 50 zł węg. w posagu za swoją córką Dorotą (G. 16 k. 85a), a ten Marcin w r. 1496 oprawił posag 60 grz. (P. 1383 k. 126v). Skwitowany w r. 1498 przez inną córkę Barbarę, żonę Jakuba Kłodzińskiego, z oprawy uzyskanej od męża na Piotrkowicach w pow. kcyń. (G. 23 k. 89). Żoną Kłodzińskiego była już w r. 1497. jadwiga Siroczyńska(!) pozywała w r. 1500 Jana Węgorzewskiego o głowę stryja Tomasza Siroczyńskiego (G. 24 k. 75v). Zabił go Wegorzewski w Pobiedziskach, a pozywała go i w r. 1503 (G. 24 k. 213v). Mikołaj skwitował w r. 1500 z 60 zł ks. Tomasza Radolińskiego z dóbr Radolino, uproszonych w czasie wojny mołdawskiej dla zmarłego już Jana Grzymały, syna Mikołaja (P. 859 k. 127v). Od ks. Jana Sepieńskiego dziedzica w Podlesiu Kościelnym, w r. 1501 wziął w posesję w sumie 14 grz. długu dwa osiadłe łany w tej wsi (G. 24 k. 148). Mikołaj, dziedzic w Siroczynie i Zielonce, wraz ze swym bratem rodzonym Janem, wójtem w Rozdrażewie, w r. 1505 zabezpieczył sumę 3 grz. posagu Barbarze z Panienki, mieszczce gnieźnieńskiej, siostrze rodzonej, od niej odebrane (G. 19 k. 3v).

Bartłomiej (Bartosz) Grzymała, dziedzic części Panienki, był w r. 1482 pozywany przez Sylwestra cz. lasotę, dziedzica w Brzostowie (Kośc. 227 k. 98). Stawiał mu w r. 1489 poręczycieli Jakub Strzałkowski (Py. 168 k. 77). On sam w r. 1493 winien był stawić swą córkę Małgorzatę, siostrę rodzoną (więc z innej matki?) Mikołaja i Sylwestra z Kratkowa, aby ich skwitowała z dóbr ojczystych(!) i macierzystych w Kretkowie i Żernikach (P. 856 k. 26c). Żona Bartłomieja, Anna Graboszewska, trzecią część w Graboszewie pow. pyzdr. w r. 1495 sprzedała mężowi (P. 1383 k. 54) i t.r. na Graboszewie zapisała mu sumę 100 grz. (Py. 169 k. 47). Pozywany o połowę Graboszewa i części Panienki najpierw przez Jana, a po jego śmierci w r. 1499 przez jego ojca Mikołaja Grzymałę z Panienki (Py. 169 k. 171). Swoją część w Panience w r. 1507 sprzedał za 30 grz. Małgorzacie Goryńskiej, żonie Marcina Wargowskiego (P. 1390 k. 108v).

Marcin Grzymała z Panienki, mąż Katarzyny Chwalibogowskiej, od której w r. 1500 dostał wiecznością połowy części w Chwalibogowie, Bielawach, Węgrach, oraz przezysków na Graboszewie, t.j. 15 grz. na Wilcznej w pow. pyzdr. i kon. (P. 1389 k. 132v). Skwitował w r. 1514 swą żonę z połów części we wsiach Bielawy, Chwalibogowo i Węgry oraz z przezysków na połowie Graboszewa (Py. 24 k. 169).

Maciej Paniencki, mąż Katarzyny, córki Wojciecha Dobczyńskiego, uzyskał w r. 1505 od teścia zapis 80 grz. posagu (P. 862 k. 46v). Cztery łany w Panience t.r. sprzedał wyderkafem za 110 grz. Małgorzacie Czackiej, żonie Andrzeja Dobczyńskiego (P. 1390 s. 22), żonie zas t.r. oprawił posag 130 zł węg. na połowie części w Panience (ib. s. 43). Części w Panience w pow. pyzdr. i kość.(!) w r. 1506 sprzedał za 400 grz. Janowi Dobczyńskiemu (ib. s. 89). Jerzy, Piotr, Stanisław i Maciej, bracia rodzeni, dziedzice w Panience (może synowie powyższego Macieja i Dobczyńskiej?), kwitowani byli w r. 1519 z 18 grz. przezysków przez Małgorzatę, wdowe po Tomaszu Bieczyńskim. W tym samym zapisie wspomniany Jerzy Dobczyński, dziedzic w Panience (P. 867 k. 71). Jerzy dziedzic w Panience, wraz z Janem Manieckim połowę wsi Zaborowo w pow. kośc., kupioną za 500 grz. od Andrzeja Lipińskiego, w r. 1519 za takąż sumę sprzedał Mikołajowi Lasocie, dziedzicowi w Zaborowie (P. 1392 k. 270). Maciej Paniencki, dziedzic w Panience, pozwany w r. 1521 przez Stanisława, Barbarę i Zofię, niedzielne rodzeństwo z Goli (Py. 24 k. 397).

>z Panigrodza h. Topór. Comes Zbilut, fundator klasztoru w Łeknie, dał temu klasztorowi dobra: Panigródz, Rgielsko, Tarnów, Strasze, rynek (forum) w Łeknie, oraz miejsce samej fundacji, zwane "Klasztorek" koło Łekna. Zmarł 8 V 1153 r. (Nekr. Cyst. Wągrow.).

>Paniowska h. Godziemba, z Paniowa cz. Paniewa koło Lubrańca, Barbara, żona Andrzeja Zebrzydowskiego w r. 1585 (P. 945 k. 188). Była wdową w latach 1598-1616 (P. 968 k. 1029; 996 k. 238).

>Pańkowscy. Michał, skwitowany w r. 1640 przez Waleriana Strzegowskiego i żonę jego Jadwigę Chrząstowską z ruchomości spadłych nań po Stanisławie Goreckim (G. 80 k. 738). Piotrowi P-mu, synowi Michała, w r. 1649 cedował sumę Jan Moksiński, pisarz grodzki pyzdrski (G. 82 k. 115v).

>Pannwitz, Panwicz h. Własnego, ze Śląskia. Bernard, mąż Anny Elżbiety Nostitz-Drzewieckiej, córki Kaspra, która w r. 1612 kupiła za 4.000 zł od Jana Piotrowskiego, burgrabiego ziemskiego wschowskiego, i od Krzysztofa Hasse, jako opiekunów jej brata, Fryderyka Nostitz Drzewieckiego Nadolny Folwark w Drzewcach pow. wschow. (Ws. 204 k. 406). Jan P., z Leipe (Trzebnica) i Anna Czwekówna, oboje nie żyjący już, rodzice: Jana, Jerzego, Baltazara, Jadwigi, Urszuli, Anny i Heleny, pozostających w latach 1622-1623 pod opieką Baltazara Czweka de Zwos (Ws. 33 k. 37, 288). Ich współopiekunem w r. 1623 był też Jerzy P. z Leipe (ib.). Maria de Lukaw, wdowa po Janie P., burgrabia hernsztandzkim w pow. gurawskim, teściowa (socris?) w r. 1680 Anny, żony Jana Kaspra v Glaubitz (Ws. 73 k. 432). Katarzyna Zofia, żona Wilhelma Sztuterheyna, oboje nie żyli już w r. 1727 (P. 1187 k. 42).

>Papiescy h. Swoboda, z województwa sieradzkiego. Jan w r. 1629 dozorca klucza winnogórskiego biskupów poznańskich (Py. 143 s. 11, 26, 29, 48). Tenutariusz wsi biskupiej Ołaczewa 1634 r. (Py. 146 k. 197). Jan, w r. 1654 mąz Anny Noskowskiej, której w r. 1654 babka jej Barbara z Pogorzeli, wdowa po Janie Noskowskim, cedowała dożywocie sumy 1.200 zł pozostającej u doktora medycyny, Izaaka, Żyda poznańskiego (Py. 151 s. 181).

Jan i Zofia Żłobnicka (z Żobnicy?), małżonkowie, ona juz wdowa w r. 1668 od Stanisława Żegockiego, podczaszego poznańskiego i starosty konińskiego, wzięła w dzierżawę pod zakładem 600 zł Wilkowo ze starostwa konińskiego (Kon. 58 k. 519). Ich syn Franciszek, o którym niżej, oraz córki. Z nich Konstancja, w latach 1668-1685 żona Jana Skarżyńskiego. Marianna, żona 1-o v. w r. 1674 Jakuba Kraśnickiego, 2-o v. w latach 1677-1699 Krzysztofa Bosakowskiego, nie żyjącego już w r. 1712. Agata (Agata Dorota), w latach 1675-1701 żona Adama Żakowskiego. Franciszek (Maciej Franciszek), proboszcz koniński, w r. 1668 w posagu za siostrą wypłacił Janowi Skarżyńskiemu sumę 1.000 zł (I. Kon. 58 k. 514). Wraz z siostra Marianną i jej mężem Krasnickim w r. 1674 kwitował się wzajemnie z Andrzejem Przedniewskim z zawartego w r. 1670 kontraktu dotyczącego zastawu wsi Gostom w pow. kon. (I. Kon. 60 k. 702). Instalowany na kanonii gnieźnieńskiej fundi Kołaty 6 III 1682 r. (Korytk.). Nabywca wsi Skieroszewo, w r. 1690 uzyskał od Jana Urbanowskiego cesję sumy 5.000 zł zapisanej na tej wsi przez zmarłego Jana Trębińskiego, zmarłej żonie Urbanowskiego, Elzbiecie z Goryńskich (G. 89 s. 101). Sekretarz królewski w r. Od Stanisława Grzymały Dobieckiego w r. 1694 dostał cesję sumy 2.000 zł u sław. Miśkiewiczów, mieszczan gnieźnieńskich (G. 90 k. 11). Sekretarz królewski w r. 1695, wuj i opiekun rodzonych siostrzeńców Kraśnickich (G. 90 k. 22). Umarł w Gnieźnie w r. 1699 (Korytk.). Spadkobiercy jego, t.j. siostry Agata Żakowska i Marianna Bosakowska, oraz siostrzeniec Andrzej Skarżyński od Mikołaja Wężyka, dziedzica po ojcu Stanisławie Skiereszewa, nabyli owe dobra za 15.000 zł, wedle zobowiązania danego zmarłemu kanonikowi (I. Kal. 153 k. 469v). Agata Żakowska Skiereszewo, wraz z innymi spadkobiercami wuja, w r. 1701 sprzedała za 29.000 zł Maciejowi Świerczyńskiemu (P. 1141 XI k. 102).

Dorota, córka Adama, nie żyjącego już w r. 1673, pierwsza żona Samuela Noskowskiego, wtedy też już nie żyła (I. Kal. 133 s. 54). Siostra Teresa, franciszkanka w Gnieźnie, zmarła 3 XII 1681 r. (Nekr. Franciszkanek w Gniexnie). Dobrogost nie zył w r. 1690, kiedy owdowiała Jadwiga Radlicka wraz z synami, Andrzejem i kazimierzem, zapisała 1.000 zł Andrzejowi Rembieskiemu (I. Kal. 146 s. 501). Może ten sam Andrzej P. był w r. 1690 mężem Anny Żelęckiej, wdowy 1-o v. po Stefanie Lipskim (I. Kon. 68 k. 219v). jan nie zył juz w r. 1690, kiedy wdowa po nim Marianna Gorecka występowała wraz ze swym synem Wacławem (I. kal. 146 s. 502). Jadwiga, w r. 1725 wdowa po Janie Starzyńskim. Anna, mieszkająca na folwarku krotoszyńskim, chrzestna 10 VIII 1743 r. (LB Lutogniew).

Andrzej, administrator (ekonom) w Rozdrażewie, mąz Anny Woszczyńskiej, nie żyjący już w r. 1774, miał synów: Onufrego (Onufrego Feliksa Rajmunda), ur. w Rozdrażewie, ochrzcz. 11 IX 1747 r. (LB Rozdrażew), Szymona (Szymona Tadeusza), ur. tamże, ochrzcz. 28 X 1750 r. (ib.), Jana, Emeryka, Chryzostoma, o których niżej, Augustyna, żyjącego w r. 1774, jeszcze wtedy niepełnoletniego (I. Kal. 214/216 k. 109v, 110). Z córek, Marianna, w latach 1768-1774 żona Michała Krukowieckiego, dzierżawcy plebanii w Mokronosie. Salomea (Salomea Elzbieta), ur. w Rozdrażewie, ochrzcz. 24 XI 1745 r. (LB Rozdrażewo), chrzestna 30 XI 1761 r. (LB Kobierno), w r. 1774 żona Gumińskiego. Scholastyka, ur. tamże, ochrzcz. z wody 15 II 1749 r. (ib.), będąc panna pozostawała w r. 1784 w służbie Jana Nepomucena Sokolnickiego, chorążego poznańskiego (I. Kal. 224 k. 378v), była w latach 1774-1787 żoną Wojciecha Rubacha. Jan obok braci i sióstr był spadkobiercą rodzonego wuja Jana Woszczyńskiego i w r. 1774 kwitował Antoniego Gajewskiego, kasztelana nakielskiego, z 6.000 zł z sumy 40.000 zł, którą to sumę zapisał ów kasztelan Woszczyńskiemu, wtedy posesorowi Brzostowa (I. Kal. 214/216 k. 109v). Dzierżawca części Wysocka w r. 1774 (ib. k. 110), posesor Rossoszycy w latach 1775-1780, dokonywał w r. 1780 zapisu na kompromis z dziedzicami Rossoszycy, braćmi Jakubem i Tomaszem Chrzanowskimi, pisarzewiczami ziemskimi gniexnieńskimi (I. Kal. 220 k. 189). Z żony Brygitty Górskiej miał synów: Jana Chryzostoma, urodz. w Wysocku, ochrzcz. 12 V 1774 (LB Wysocko), zmarłego w r. 1778, pochowanego 20 III (LM Rossoszyca), Józefa Stanisława (Józefa Jana), ur. w Rossoszycy, ochrzcz. 12 V 1774 r. (LB Wysocko), zmarłego w r. 1779, pochowanego 2 VII, Ignacego Józefa, ur. tamże 9 V 1780 r. (LB, LM Rossoszyca). Emeryk, świadek w sierpniu 1774 r. (LC Janków), t.r. współspadkobierca wuja Jana Woszczyńskiego (I. Kal. 214/216 k. 109v). Posesor części Czechowa i w r. 1784 mąż Justyny Kurnatowskiej (LB Jarząbkowo), uzyskał w r. 1790 od Katarzyny Kurnatowskiej (siostry swej żony?), córki Macieja i Marianny Lipskiej, cesję sumy 1.000 zł posagowej po rodzicach (I. Kon. 84 k. 243v). Małżeństwem byli już w r. 1781, bowiem 28 I t.r. Justyna P-a była posesorką Bielejewa (LB Panienka). Oboje małżonkowie byli w r. 1798 dzierżawcami Berchwałdu(?) (LB Opatówko). Chryzostom (Jan Chryzostom), w r. 1774 współspadkobierca wuja Woszczyńskiego (I. Kal. 214/216 k. 109v), mąż w r. 1792 Józefy Wyganowskiej, wdowy 1-o v. po Feliksie Dembińskim (G. 117 k. 124v), podpisał w r. 1792 akces do konfederacji Targowickiej (I. Kal. 232 k. 338).

Stanisław i Katarzyna ze Smoleńskich, 1751 r. posesorzy Lipowca w pow. pyzdr. (LB Lutogniew), nazwani w r. 1772 dziedzicami tej wsi (LB Smolice). Dziedzice Lipowca, w r. 1773 skwitowani z czynszów z młyna w Lipowcu przez Celestyna Sokolnickiego, plenipotenta ojca Kazimierza (Py. 158 k. 272). Stanisław, zapewne ten sam, ojciec posesora Roztępniewa w pow. kośc., umarł 1788 r., pochowany 4 II (Nekr. Ref. Miejska Górka). Z synów Stanisława i Smoleńskiej, Karol zmarł w Lipowcu 23 X 1752 r., mając lat 8, pochowany u bernardynów kobylińskich (LM Lutogniew). Władysław (Władysław Alojzy Gerwazy Protazy), ur. w Lipowcu, ochrzcz. 8 VII 1758 r. (LB Lutogniew), żyjący jeszcze w r. 1791, 15 VIII (LC Jeżewo). Józef i Konstanty, chrzestni 15 I 1764 r. Drugi z nich znów chrzestny 1 IX t.r. (ib.). Z córek, Dorota, zaślubiona w Lipowcu 13 II 1763 r. Felicjanowi Ossowskiemu. Teresa, chrzestna w latach 1769-1790 (LB Lutogniew; LB Borek), była w r. 1790 żoną Jana Radwańskiego.

Panna Antonina umarła w r. 1765, pochowana 8 I (B. Kobylin, W. 47). Marianna, żona Franciszka Milewskiego, oboje już nie żyli w r. 1776. Domicella z Wykińskich P-a w r. 1774 (I. Kal. 214/216 k. 44v). Konstanty z wojew. łęczyckiego, liczący ok. 24 lat, zmarł w Poznaniu 28 VI 1782 r. (LM Św. Mikołaj, Pozn.). Marianna, w r. 1787 żona Andrzeja Pińskiego. Teofila Koszutska, wdowa 1-o v. po Dramińskim, 2-o v. po P-im, zmarła w Woszczkowie w pow. kośc. 4 III 1819 r., licząc lat 50 (LM Niepart).

>Papińscy. Anna, żona Mikołaja P-go, wraz z niedzielnym synem Janem w r. 1500 zeznała 24 grz. posagu zięciowi Stanisławowi Kakulińskiemu (G. 18 s. 174).

Marianna P-a, wdowa 1-o v. po Aleksandrze Wolińskim, 2-o v. w r. 1647 żona Bernarda Nekandy Trepki (I. Kal. 113 s. 532).

>Paplińscy h. Trzaska, z Palina w ziemi drohickiej. Małgorzata, w r. 1567 żona Macieja Michałowskiego z pow. opoczyń. Mateusz (Maciej), syn Pawła, nie żyjący już w r. 1620 (P. 1023 k. 576), oprawił w r. 1608 posag 300 zł żonie Dorocie Suleckiej (Sułockiej?) (P. 1406 k. 313v). Oboje w r. 1612 dostali od Jakuba Cieleckiego, wojskiego poznańskiego zobowiązanie dotyczące dzierżawy od Bartłomieja Cieleckiego wsi W. Leszcze w p. pozn. (P. 988 k. 960). Mateusz od Łukasza Pigłowskiego w r. 1620 nabył wyderkafem za 1.500 zł części wsi Zberki pow. pyzdr. (P. 1412 k. 483v). Oboje małżonkowie w r. 1626 spisali pod zakładem 700 zł z małzonkami Zadorskimi kontrakt dzierżawy części wsi Gola w pow. kośc. (Kośc. 294 k. 127; P. 1017 k. 606v). Kwitowali Mikołaja Cieleckiego, kasztelanica śremskiego, z 3000 zł i tegoż roku 1629 Jerzy Cielecki, podstoli poznański, zapisał im dług 300 zł (ib. k. 576v). Ich córka Urszula, ur. w Jarosławiu, ochrzcz. 15 I 1619 r. (LB Środa).

Jan, z powiatu bialskiego wojew. rawskiego, syn Andrzeja, w r. 1610 już nie żyjącego, a t.r. żenił się z Reginą Popowską, córką Wojciecha, i od brata jej Aleksandra uzyskał zapis 1.000 zł w posagu, który zobowiązał się oprawić na połowie swych dóbr (Kc. 126 k. 77v). Oboje małżonkowie za kontraktem z 12 IV 1613 r. wydzierżawili Katarzyny z Popowa, żony zmarłego od Andrzeja Wydzierzewskiego, części Gorzykowa w pow. gnieźn. (G. 72 k. 55) i t.r. byli przez nią kwitowani z 300 zł na poczet 600 zł dzierżawy owych dóbr (G. 72 k. 77). Regina od męża dostała t.r. zapis długu 2.000 zł (G. 72 k. 74v). Swoje części we wsi Wędrogów w pow. bial. sprzedała w r. 1615 za 1.100 zł Feliksowi Borzewickiemu (P. 1409 k. 660).

Dorota, w latach 1636-1651 żona Dobiesława Śrzemskiego, oboje już nie żyjący w r. 1694. Katarzyna, w r. 1651 żona Wojciecha Bartochowskiego. Aleksander, mąz Elżbiety Chełmońskiej (Chełmowskiej?), która w r. 1652 od swych rodziców, Grzegorza i Marianny Żabińskiej, do zapisu sumy posagowej 2.000 zł z dóbr rodzicielskich dostała jeszcze dodatkowo 2.000 zł gotowizną i 500 zł w klejnotach (Kośc. 302 k. 663). Żonie na dobrach rodzicielskich, t.j. na ich połowie, w r. 1654 oprawił posag 4.500 zł (P. 1067 k. 27). Katarzyna, w r. 1683 wdowa po Pawle Zarembie Tymienieckim, pisarzu grodzkim ostrzeszowskim.

Wietrzych z Paplina, w r. 1478 godzony przez arbitrów z Pławińskim z Pruszcza (N. 145 s. 239), zapewne nie miał z powyższymi nic wspólnego. Ale jakie to Palino?

>Papłońska Marianna zaślubiła przed 22 III 1742 r. Kaspra Kurowskiego (LB Jarząbkowo). Znani P-y h. Lubicz w W. Ks. Litewskim, ale czy ta Marianna od nich pochodziła?

>Papłowski (czy szl.?) Sebastian, w r. 1582 plenipotent Stanisława Napruszewskiego (I. Kal. 48 s. 450). "Szlach." Sebastian P. wraz z żoną Dorotą Wincentowiczówną, wdową 1-o v. po sław. Stanisławie Mysłku w r. 1587 zapisali dług 100 zł Piotrowi Szkudlskiemu (ib. 54 s. 435).

>Paproccy, różni z nader licznych wsi o nazwie Paprotki i Parotnia. Mieli więc być między innymi h. Cholewa w wojew. płockim, h. Jastrzębiec ze wsi Paprotki-Bryski w pow. rypińskim (z nich głosny heraldyk Bartosz P.) h. Jelita z wojew. sieradzkiego, osiadli też na Litwie i Rusi Czerwonej, h. Ogończyk w ziemi dobrzyńskiej i sochaczewskiej.

Jan wraz ze wspólnikami w r. 1556 w Poznaniu zabił Stanisława Ciesielskiego, sługę Macieja Grodzieńskiego (P. 897 k. 581). Wdowa po Janie P-im, Febronia(?), córka Stanisława, w r. 1590 uzyskała intromisję do Glinna przeciwko pozwanym braciom Otuskim (P. 953 k. 611). Jan P., od Jana Kobelnickiego wydzierżawił w r. 1592 za 100 zł część wsi Bielawy w pow. konińskim (I. R. Kon. 25 k. 300v), a jednocześnie zapisał dług 100 zł Annie Kobelnickiej, córce zmarłego Wojciecha (ib. k. 301). Jakub w r. 1597 oprawił posag 1.400 zł żonie Katarzynie Żernickiej, córce Jana (R. Kal. 7 k. 87). Od Mikołaja Skarszewskiego w r. 1604 kupił wieś Skarszewo i pustkę Szkurlatki za sumę 6.000 zł (ib. k. 675v). Połowę części W. Skarszewa oraz pustki Skurlaty(!) w p. kal., wole od oprawy żony, rezygnował w r. 1608 kaliskiemu kolegium jezuickiemu, zachowując dla siebie i żony dożywocie (R. kal. 1 k. 335v). Katarzyna z Żernickich oprawę swą na częściach Skarszewa rezygnowała w r. 1636 temu kolegium (I. Kal. 1032 s. 61).

Jan, syn Wacława, komornika ziemskiego łęczyckiego, w r. 1598 zaślubił Katarzynę Leźnicką, wdowę 1-o v. po Adamie Grabińskim, i 18 IX, jeszcze przed ślubem, zobowiązał się, iż odebrane 1.000 zł z jej oprawy na Rudnicy, oprawi jej na połowie swych dóbr (I. R. Kon. 28 k. 665). Małżonkowie t.r. spisali wzajemne dożywocie (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 113). Jan zawierał w r. 1605 układ z synami Jana Grabieńskiego (Kon. 32 k. 174). Oboje małżonkowie z tytułu pewnych pretensji pieniężnych usiłowali w r. 1606 uzyskać intromisję do Szyszynka pow. gnieźn., dóbr Antoniego Szyszyńskiego, ten jednak do tej intromisji nie dopuścił (I. Kon. 32 k. 456v). Katarzyna w r. 1614 pozywała Grabieńskich, synów swych z pierwszego małżeństwa, o sumę 1.000 zł (I. Kon. 38 k. 274v). Od Wilibrorda Tomickiego, działającego w imieniu stryjecznej siostry Zofii, córki Bartłomieja Tomickiego, chorego umysłowo, w r. 1617 kupił za 2.000 zł jej macierzystą część we wsi Rudzica (I. R. D. Z. Kon. 18 k. 334). Jako dożywotniczka Rudzicy, Katarzyna w r. 1618 wydzierżawiła te dobra małżonkom Godlewskim pod zakładem 990 zł (I. Kon. 40 s. 319). Jan nie żył już w r. 1622 i wdowa wydzierżawiła wtedy pewne dobra od małżonków Jana Węgorzewskiego i Jadwigi Leźnickiej (ib. 42 k. 85v). Części Rudzicy, nabyte od Wilibrorda Tomickiego, sprzedała w r. 1623 za 200 zł Tomaszowi Smarzewskiemu (I. R. D. Z. Kon. 44 k. 407). Żyła jeszcze w związku ze sprawą toczoną o vadium 200 zł (ib. k. 491v). Żyła jeszcze w r. 1631 (ib. 46 k. 312), a chyba i w r. 1637 (R. Kal. 11 k. 791v).

Gabriel oblatował w r. 1606 przywilej królewski datowany 26 I t.r. na wykupienie sołectwa we wsi Wakowy, należącej do starostwa kolskiego, z rąk posesorów, tj. uczciwych Bernarda i Pawła (I. Kon. 32 k. 433). Stanisław, zamordowany przez Jana Kłodzińskiego, który z wyroku Trybunału Piotrkowskiego odsiadywał za to w r. 1611 wieżę. Bracia zabitego: Jan, Krzysztof, Florian i Wacław (P. 145 k. 48v). Krzysztof, nie wiem czy identyczny z powyższym, mąż Katarzyny Wiatrowskiej, był wraz z nią w r. 1615 kwitowany przez małżonków, Macieja Zorzewskiego i Małgorzatę Wiatrowską, z sum pieniężnych i ruchomości pozostałych po sław. Marcinie Wiatrowskim (I. Kon. 38 k. 513). Katarzyna wraz z siostrami pozywała w r. 1619 Zygmunta Grudzińskiego (P. 140 k. 5). Małgorzata i jej mąż Krzysztof Rzekiecki oboje juz nie żyli w r. 1615. Ks. Wojciech, kanonik łęczycki, w r. 1617 kwitował ze spraw Gryzeldę Sobieską, wdowę po Dadźbogu Karnkowskim, wojewodzie derpskim, tenutariuszu dóbr królewskich Zborów, oraz Karola Karnkowskiego, syna wojewody (I. D. Z. Kal. 28 k. 294v).

Maciej, w r. 1623 ojciec Katarzyny, w latach 1618-1623 żony Andrzeja Bogusławskiego "Markowicza" (R. Kal. 10 k. 116). Była ona 2-o v. 1634-1639 żoną Marcina Chlewskiego, a nie żyła już w r. 1680. Jej spadkobiercą był bratanek Stanisław P., który przed r. 1680 odziedziczone po niej części Bogusławic scedował małżonkom, Marcinowi Chlewskiemu i Jadwidze Korytowskiej (I. Ko. 63 k. 255). Może ów Stanisław P. to był syn Stanisława, już nie żyjącego w r. 1673, który wtedy kwitował ze 100 zł Jerzego-Piotra Bogusławskiego "Pukiela" (I. Kal. 133 s. 1054)?

Andrzej, syn zmarłego Mikołaja, kupił w r. 1624 za 2.000 zł od Stanisława i Krzysztofa braci Czampskich oraz ich bratanka Wojciecha części we wsi Czampsko W. i M. w pow. rypiń. (I. i D. Z. Kal. 28 k. 458). Szlach. Jan, sługa proboszcza w Starym Gostyniu, zaslubił 22 X 1628 r. uczc. pannę Elżbietę, córkę Jana Swora, mieszczanina gostyńskiego (LC St. Gostyń). Stanisław, dziedzic części w Wielkiej Wsi, mąż Anny Raczyńskiej, wdowy 1-o v. po Mikołaju Wielowiejskim, kupił w r. 1629 części tej wsi za 5.000 zł od Baltazara Wielowiejskiego, jezuity kaliskiego, syna owego Mikołaja (R. Kal. 11 k. 117v). Helena, żona Stanisława Kędzierzyńskiego, oboje w r. 1649 już nie żyli. Anna, w r. 1650 żona Jana Borkowskiego (Py. 151 s. 43), nie żyła już w r. 1682. Marcjanna "de Paprotnia" (w pow. sieradzkim?), w r. 1657 żona Jana Starskiego.

Piotr, nie żyjący już w r. 1677, ojciec Wojciecha, męża Zofii Tomickiej, która wtedy od swego ojca, Stanisława Tomickiego, uzyskała cesję praw dożywotnich po śmierci pierwszej żony tego Stanisława, a swojej matki Ewy Radolińskiej (G. 86 k. 18v). Zofia Tomicka, w r. 1686 już 2-o v. żona Wojciecha Łabęckiego (N. 186 k. 329; Kc. 132 k. 403v), spisywała w r. 1689 z tym drugim mężem wzajemne dożywocie (N. 225 k. 847v). Łabęcki w r. 1710 był plenipotentem swej pasierbicy Ewy, zamężnej Wojciechowskiej, oraz jej męża (G. 93 k. 31). W r. 1713 w imieniu nieletnich Wojciechowskich (jako jej opiekun wyznaczony przez króla) pozywał tę Ewę, ich matkę, o dokonanie do współki ze Stanisławem Opackim, morderstwa swego męża a ich ojca Jana Wojciechowskiego (P. 288 k. 228, 229). Syn Piotra Adam. Z córek, Marianna, żona 1-o v. Jana Zasułtowskiego (Zasutowskiego), wdowa w latach 1703-1704, 2-o v. w latach 1705-1710 żona Jana Wojciechowskiego, wdowa 18 IV 1712 r., 2-o v. żona Stanisława Opackiego, oboje żyli jeszcze w r. 1725.

Adam, syn Wojciecha i Tomickiej, w r. 1704 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Marianną Zdańską, córką Franciszka (G. 92 k. 44). Ów Adam wraz z siostrą Marianną zamężną Dąbrowską kwitował w r. 1706 Wojciecha Gębarta (G. 92 k. 93). Mieszkali oboje w latach 1707-1708 w Pląskowie, gdzie wtedy rodziły się ich dzieci, Franciszek, ochrzcz. 9 IX 1708 r., i Anna, ochrzcz. 22 VII 1707 r. (LB Popowo Kośc.). Zob. tablicę 1.

@tablica: Paproccy 1

Piotr, mąż Zofii Koźmińskiej, córki Bartłomieja i Katarzyny Sczanieckiej, która w r. 1686 kwitowała z 1.000 zł jana Sczanieckiego (P. 1112 VIII k. 21v). Chory w r. 1690 (I. Kal. 146 s. 464). Piotr (może ten sam?), trzyletni dzierżawca Wardężynka, w r. 1696 pozywał Urszulę Modlibowską, wdowę po Janie Dzierzbińskim, pisarzu grodzkim gnieźnieńskim, panią oprawną i dożywotnią tej wsi (I. Kon. 70 k. 153). Piotr i Zofia (czy ci sami?) podawali do chrztu synów, Łukasza 28 X 1681 r., Chryzostoma 20 IX 1682 r., porodzonych w Zaworach. Tego drugiego ojcem chrzestnym był Władysław P. (LB. Książ). Piotr i Zofia, chyba ci sami, rodzice Marianny, ochrzcz. 22 VIII 1686 r. (LB Śrem). Wojciech, syn Piotra i Zofii Koxmińskiej, brat rodzony Michała, w r. 1734 kwitował Józefa Nowowiejskiego, łowczego dobrzyńskiego, dziedzica Śliwnik, z 1.000 zł (I. Kal. 171/173 s. 199). Wspomniany wyżej Władysław P., syn zmarłego Aleksandra, w r. 1683 kwitował z długu 2.000 zł Katarzynę Sczaniecką, wdowę po Bartłomieju Koźmińskim (Kośc. 306 k. 248). Gdzieindziej jednak czytamy o Aleksandrze, synu zmarłego Wojciecha, zas bracie rodzonym zmarłego Władysława, ktory w r. 1689 skwitował Koźmińskich, synów i córki zmarłej Katarzyny ze Sczanieckich, z sumy 2.000 zł, zapisanej Władysławowi P-mu, jako przyszłemu mężowi (Kośc. 307 k. 219v; 356 k. 76).

Jan P. z Ołaczewa i Marianna, rodzice Marcjanny, ochrzcz. 28 XII 1713 r. (LB Winnogóra).

Piotr, posesor wsi Momoty, obłożnie chory, w r. 1714 mąż Marianny Rozwadowskiej, córki Sebastiana i Barbary Lubiatowskiej (I. Kal. 159 s. 30, 37), ojciec Konstancji, żony Andrzeja Kowalewskiego, obojga zmarłych w skutku zarazy, córce ich a swojej wnuczce Zofii Kowalewskiej w r. 1716 zapisał dług 1.000 zł. Jednocześnie żonie swej darował dwa woły i dwie krowy (Py. 157 s. 65). Nie zył już ów Piotr w r. 1725, zaś Marianna Rozwadowska była już wtedy 2-o v. żoną Tomasza Smardowskiego (I. Kal. 161 s. 41).

Mikołaj, mąż Teresy Cywińskiej, córki Stanisława i Anny Noskowskiej, wraz z tą żona w r. 1715 wydzierżawił na rok część Zdzychowic od małżonków, Macieja Wyganowskiego i Katarzyny Kędzierzyńskiej (P. 1149 I k. 339; III k. 53). Mieli córke Mariannę, ur. w Zdzychowicach, ochrzcz. 30 XII 1716 r. (LB Środa). Nie żył w r. 1722, zaś owdowiała Teresa poszła 2-o v. 15 X 1722 r. za Jana Witkowskiego (LC Św. Mikołaj, Gniezno). Swej córce Mariannie P-ej, idącej za Andrzeja Pruskiego, zapisała w r. 1732 sumę 3.000 zł u Rokossowskiego na Czeluścinie i 1.000 zł u Kożuchowskiego, cześnika wieluńskiego, na Karsach (G. 96 k. 406v). Pruski żył jeszcze w r. 1737. Owdowiała Marianna krótko 2 VI 1738 r. iść miała za Jakuba Mierzewskiego (G. 97 k. 308v). Czy zań wyszła, nie wiem, bo już w r. 1740 nazwana 2-0 v.(!) żoną Kaspra Kurowskiego. Umarła w r. 1752.

Wojciech i Marianna, rodzice Moniki, ur. w Szkudli, ochrzcz. 14 V 1736 r. (LB Kucharki). Szlach. Zofia P-a, z Witkowa, zmarła 13 IX 1736 r., zaś szlach. Jakub P., zapewne jej mąż, sługa ks. Błażeja Działyńskiego, kanonika gnieźnieńskiego, zmarł 22 III 1737 r. (LM Witkowo).

Kazimierz, posesor Chlebowa, i Marianna Kostrzewska, rodzice: Józefa, Antoniego i Małgorzaty, niezamężnej w r. 1779 i chyba 1782, zmarłej w Nininie w r. 1785, pochowanej 9 I t.r. (LM Rogoźno). Józef i Antoni, bracia, kwitowali w r. 1779 synagogę w Skokach z 20 zł węg. (G. 106 k. 36v). Józef, posesor części Nieświastowic, świadkował 18 II 1782 r. (LC Popowo Kośc.), był mężem Rozalii Dzierzgowskiej, córki Franciszka i Teresy Zielińskiej, z którą w r. 1785 spisywał wzajemne dożywocie (P. 1362 k. 407). Uczestniczył w r. 1786 w prowadzonym w konsystorzu poznańskim procesie rozwodowym małżonków Andrzeja Krzesińskiego i Barbary Dzierzgowskiej (G. 113 k. 34). Rozalia z Dzierzgowskich była w r. 1789 współspadkobierczynią swej siostry Marianny zamężnej Goliszewskiej (P. 1366 k. 326). Józef i Rozalia byli rodzicami Marcelina, ur. w Nininie 30 X 1787 r. (LB Rogoźno), i Kazimierza Tomasza, ur. w Rogaczewie, ochrzcz. 6 III 1795 r. (LB Iłowiec). Chyba pomyłkowo Antonim nazwany posesor części Nieświastowic, który z żony Rozalii (Róży) miał urodzonych tam synów, Adama, ochrzcz. 4 I 1776 r., i Karola Tomasza, ochrzcz. 4 II 1781 r. (LB Popowo Kośc.). Byli to zapewne starsi synowie Józefa i Rozalii! Antoni (Antoni Stefan), drugi syn Antoniego i Kostrzewskiej, ur. w Chlebowie, ochrzcz. 20 VII 1748 r. (LB Kłecko), "młodzieniec", a więc kawaler, zaślubił 23 X 1779 r. Balbinę Dunin, a świadkami ślubu byli brat Józef P. i siostra panna Małgorzata (LC Tarnowo k. Łekna). Balbina była córką Romualda Dunina (G. 108 k. 117; P. 1360 k. 252). Antoni, posesor Węgorzewka w r. 1782, potem Piasków, umarł tam 23 III 1785 r. (LM Sławno). Wdowa w r. 1786 kwitowała się wzajemnie z pretensji z Aleksandrem Prokopem (G. 113 k. 82v). Synowie Antoniego i Balbiny: Marcin (Marcin Feliks), ur. w Nieświastowicach, ochrzcz. 21 XI 1780 r. (LB Popowo Kośc.), Walenty (Walenty Jan Baptysta), ur. w Węgorzewku, ochrzcz. 15 VI 1782 r., podawany do chrztu przez Józefa i małgorzatę P-ch z Nieświastowic (LB Kiszkowo), Józef (Józef melchior), ur. w Tomaszewie 5 I 1784 r. (LB Sławno), ochrzcz. z ceremonii 18 V 1796 r. (LB Maniewo-Radzim). Córka, Józefa, ur. w Piaskach 19 III 1785 r. (LB Kiszkowo). Ponadto było jeszcze dziecko dwutygodniowe, zmarłe w Tomaszewie 24 II 1783 r. (LM Sławno). Walenty, Józef i panna Józefa, synowie i córka zmarłej Balbiny z Duninów, należeli do spadku po rodzonym wuju Rochu D. Duninie z Ocieszyna, zmarłym 11 II 1823 r. Może po jednym z tych braci pochodziła panna Wanda P-a, krewna Franciszka Dunina, dziedzica Lechlina, chrzestna 11 IV 1864 r. (LB Lechlin). Wśród mnogich spadkobierców po zmarłym w XVII w. proboszczu tumskim Zygmuncie Cieleckim, o spadek po którym sprawa toczyła się w r. 1869 w sądzie poznańskim, znaleźli się z tytułu pochodzenia po Dzierzgowskich i Duninach Barbara P-a z domu Weissel z Warszawy, Paulina i Emeryk, małżonkowie P-cy z Warszawy, Klemens P., posesor spod Lublina, Adam P., również spod Lublina, wdowa Józefa P-a z Warszawy, Julia P-a z domu Engler z Warszawy, Kazimierz, który służył dawniej w 4 pułku piechoty liniowej, Antonina P-a z Warszawy. Chyba córka jednego z wymienionych wyżej braci (może Józefa?) była Maria, zmarła w Nininie, pochowana 21 VI 1786 r. (LM Rogoźno). Zob. tablicę 2.

@tablica: Paproccy 2

Konstancja, w r. 1745 wdowa po Mirosławie Gembarcie, skarbniku dobrzyńskim (Z. T. P. 51 k. 4). Wawrzyniec i Anna, rodzice Marianny Anny Heleny, ur. w Nowejwsi 13 VIII 1746 r., podawanej do chrztu przez mieszczan (LB Św. Marcin, Pozn.). Panna Małgorzata, z Droszewa, chrzestna 28 IX 1748 r. (LB Droszew). Wojciech, w r. 1752 wuj panny Jadwigi Zrzelskiej, córki Jana i Marianny Malanowskiej (I. Kal. 196/198 k. 147). Piotr, skarbnik dobrzyński, zaślubił 16 IX 1753 r. Ludwikę Nakwaską (LC Tuczno). Wojciech, mąz Anny Chrzanowskiej, córki Józefa, kwitował w r. 1766 Stanisława "Dzika" Kożuchowskiego, sędziego grodzkiego wieluńskiego, dziedzica Zbierska, z prowizji od sumy 2.000 zł które jego ojciec, zmarły Bogusław Kożuchowski, sędzia ziemski wieluński, zapisał był zmarłemu ojcu żony P-go (I. Kal. 206/208 k. 84). Kazimierz zmarł w Parczewie w październiku 1770 r. (LM Kłecko). Franciszka wyszła 4 II 1772 r. za Kajetana Cieleckiego, posesora Szkudli. Syna jej podawał do chrztu 14 IV 1780 r. Wojciech P. (LB Szczury-Górzno). Jerzy nie żył już w r. 1773, kiedy to żona jego, Zarankówna, była już wdową i po drugim mężu Antonim Kolanowskim, a też po trzecim Józefie Czerniawskim. Córka Jerzego i jej, Aniela P-a była wtedy żoną Macieja Brzostowskiego (I. Kal. 209/213 k. 149v). Kajetan, chrzestny 1 VII 1774 r. (LB Skarboszewo). Wojciech, chrzestny 4 VI 1781 r. (LB Lewków). Michał, w r. 1784 mąż Julianny Korytkowskiej, córki Chryzostoma i Elżbiety z Brzechffów, która w r. 1784 kwitowała Mateusza Korytowskiego z aresztu na sumie u Macieja Dobrogajskiego, podczaszego bracławskiego, zaś rodzonych swych braci, Antoniego i Mateusza z 400 zł (G. 111 k. 12, 14v). Małgorzata, żona Wojciecha Łuby Ligowskiego, oboje nie żyli już w r. 1784. Ks. Jan, proboszcz w Trąmpczynie, profesor Akademii Poznańskiej(!), umarł 23 XII 1784 r. (Nekr. Przemęt). Ojciec Manswet, bernardyn we Wschowie, zmarł tam 7 V 1785 r. w 40-tym roku życia, zaś 29-ym zakonnej profesji (ib.).

Eliasz, syn zmarłego Józefa i Rozalii z Orzelskich, zaś wnuk zmarlych Franciszka i Heleny Przecznówny, a spadkobierca zmarłego Michała Orzelskiego, dziedzica Sławina, w imieniu własnym i swych rodzonych braci, Ignacego i Kajetana, oraz siostry Heleny, żony Antoniego Czyżewskiego, sukcesję dóbr Sławino w pow. kal. w r. 1788 scedował Piotrowi Orzelskiemu (I. Kal. 228 k. 243). Nikodem, rewizor komory celnej w Lesznie, chrzestny 1 V 1788 r. i 26 VIII 1790 r. (LB Rydzyna) oraz 1 VIII 1813 r. (LB Leszno), świadkował 7 XI 1818 r. i 31 I 1820 r. (LC Leszno). Zmarł 7 XII 1827 r., mając lat 76 (LM Leszno). Żona jego, Zofia Baczyńska, umarła tamże 8 VI 1827, mając lat 70 (ib.).

Bonawentura, cześnik i komisarz cywilno-wojskowy ziemi dobrzyńskiej, z żoną Marianną Komorowską dali w r. 1792 zapis na Świętosławicach w ziemi dobrzyńskiej ks. Michałowi, kanonikowi metropolitalnemu gnieźnieńskiemu, i Janowi, braciom Komorowskim (G. 117 k. 2).

Szlach.(!) Mikołaj P., "verus Israelita", zmarł w Nowem 4 IX 1721 r. (LM Dolsk).

>z Parchowa(!), Piotr, mąż Małgorzaty, która w r. 1446 pozywała Andrzeja z Piotrowic (P. 15 k. 199v).

>Parczewscy h. Nałęcz, z Parczewa w pow. kal., jednego pochodzenia z Kęszyckimi i Gorzyckimi. Jan z Kęszyc na połowie dziedzictwa w Parczewie oprawił w r. 1444 posag 40 grz. żonie swej Dorocie (P. 1379 k. 78). Marcinowi Gorzyckiemu, zięciowi swemu (genero suo) Jan P. "Strzałek" w r. 1514 sprzedał za 40 grz. swoją część w Parczewie (I. i D. Z. Kal. 2 k. 27). Ten sam Marcin Gorzycki w r. 1522 kupił za 30 grz. inną część w Parczewie od Szymona Parczewskiego (ib. k. 75v). Bracia rodzeni, Paweł, Wojciech i Jakub, to zapewne synowie Marcina Gorzyckiego. Wojciech i Jakub P-cy części w Parczewie w r. 1532 sprzedali za 150 grz. bratu Pawłowi (ib. k. 189; I. R. Z. Kal. 4 k. 92). Jakub P., mąż Anny Pigłowskiej, która w r. 1554 oczekiwała zwrotu 230 grz. od Katarzyny, żony Marcina Kuczkowskiego (I. Kal. 7 k. 2). Jakub P., dziedzic w M. Złotnikach, w r. 1579 kupił części tamże za 600 zł od Jana Gorzyckiego cz. Biernackiego (I. Kal. 5 k. 76v) i jednocześnie inne części owej wsi za 400 grz. od Macieja Gorzyckiego cz. Biernackiego (I. Kal. 5 k. 76v) i jednocześnie inne części owej wsi za 400 grz. od Macieja Gorzyckiego cz. Biernackiego (ib. k. 77v). Jakub P. cz. Gorzycki części Złotnik Mniejszych, w pow. kal. w r. 1585 za 3.000 zł sprzedał bratankowi Wojciechowi P-mu, o którym będzie niżej (R. kal. 5 k. 463v), zachowując jednak dożywocie dla siebie i żony (ib. k. 418v).

Paweł P. (Gorzycki cz. P.) od Agnieszki Jaskólskiej, żony Pawła, w r. 1529 nabył za 30 grz. część Kęszyczek pow. kal. (I. i D. Z. Kal. 2 k. 138). Na połowie swych części w Parczewie i Kęszyczkach w r. 1532 oprawił posag 40 grz. żonie swej Annie Westerskiej, córce Wojciecha (ib. k. 202). Od jana i Piotra, braci Mańkowskich kupił t.r. za 20 grz. części Mańkowa w pow. kal. (ib. k. 206). częśc "Strzałkowską" w Kęszyczkach (czyżby po "Strzałkach" P-ch?) w r. 1537 sprzedał Wojciechowi Kęszyckiemu, nabył zaś od niego pastwiska jałowe w jego częściach M. Kęszyczek (I. i D. Z. kal. 6 k. 304v; 305). Od Bartłomieja i Stanisława, braci Mańkowskich, kupił w r. 1537 za 20 grz. ich części w Mańkowie (ib. k. 315). Nie zył juz w r. 1543, zaś owdowiała Anna Westerska swą oprawę na połowie Parczewa i pustek Kęszyczki sprzedała wtedy wyderkafem na sześć lat za 50 grz. bratu męża Jakubowi Gorzyckiemu cz. P-mu (P. 1395 k. 59v). Była 2-o v. w r. 1546 żoną Jana Bielczewskiego (Kal. 9 k. 166). Synem Pawła był niewątpliwie Wojciech.

Wojciech, syn Pawła i Westerskiej, od stryja Jakuba w r. 1585 kupił za 3.000 zł części w Złotnikach Mniejszych pow. kal. (R. Kal. 5 k. 463v), ale już t.r. dał stryjowi i żonie jego dożywotnie użytkowanie owych dóbr (ib. k. 481v). Od Piotra Wturkowskiego w r. 1588 kupił za 700 zł części wsi Westrza i Chełstowo oraz pustek Kościanowo oprawił posag 1.300 zł (P. 1400 k. 764v). Od Macieja, Jana, Piotra i Wawrzyńca, braci Bogwiedzkich, w r. 1592 kupił za 700 zł części w W. i M. Westrzy i Chełstowie (R. Kal. 6 s. 659). Od Wacława Karchowskiego z pow. sieradz. w r. 1593 kupił za 940 zł części Korzeniewa w pow. kal. (I. i D. Z. Kal. 28 k. 5). Inne jeszcze części owej wsi w r. 1594 kupił za 1.200 zł od Łukasza i Piotra, stryjów, oraz Krzysztofa, bratanka, Biskupskich (R. Kal. 6 k. 821v). Inne wreszcie częsci w Korzeniewie t.r. kupił za 400 zł od Wojciecha Biskupskiego, brata powyższych Łukasza i Piotra (ib. k. 835). Już nie żył w r. 1595 (ib., luzy). Owdowiała Dorota w r. 1596 kwitowała z 40 zł Macieja Pawłowskiego "Jarosława" (I. Kal. 63 k. 100v), zas t.r. w imieniu opieki nad swymi dziećmi kwitowała z 500 zł Mikołaja Sobockiego z Lenartowic (ib. k. 117v). Wyszła t.r. 2-o v. za Wojciecha Droszewskiego, a opiekun jej syna i córek (wyznaczony przez zmarłego Wojciecha), Mikołaj Tymieniecki dobra Parczewo, Westrza W. i M., Złotniki M., Korzeniewo, wolne od jej oprawy, wydzierżawił jej (I. Kal. 63 k. 602). Dwaj opiekunowie owych dzieci, Jakub Rososki i Mikołaj Tymieniecki w r. 1602 wspomniane dobra ponownie wydzierżawili małżonkom Droszewskim (I. Kal. 68 s. 661). Mikołaj Tymieniecki t.r. skwitował Dorotę z 300 zł ostatniej raty z dzierżawy tych dóbr (ib. s. 1538). Wojciech Droszewski w r. 1603 oprawił żonie posag 1.300 zł na połowie części Droszewa i pustki Popówko w pow. kal. (R. Kal. 7 k. 584v). Żyli jeszcze oboje Droszewscy w r. 1604 (I. Kal. 70 k. 588v). Syn Piotr. Z córek, Jadwiga wspomniana w r. 1596 (I. Kal. 63 k. 602), wydana w r. 1604 (krótko po 23 VI) za Stanisława Racędowskiego, który żył jeszcze w r. 1624, wdowa w latach 1633-1638, nie żyła już w r. 1645. Dorota, niezamężna jeszcze w r. 1696 (I. Kal. 63 k. 602), zapewne identyczna z Dorotą w r. 1618 żoną Stanisława Zdzarskiego, wdową w latach 1633-1636. Anna, wspomniana w r. 1596 (ib.), żona 1-o v. w latach 1611-1615 Mikołaja Jabłkowskiego, wdowa w r. 1616, wyszła 2-o v. w r. 1618 za Andrzeja Szczypierskiego, żyli oboje w r. 1641. Barbara, wspomniana w r. 1602 (I. Kal. 68 s. 66), w latach 1612-1621 żona Władysława Szadkowskiego, będąc wdowa żyła jeszcze w r. 1661.

Piotr, syn Wojciecha i Przechlińskiej, od Kaspra i Jana "Drogolów" Korzeniewskich, ojca i syna, w r. 1595 kupiła za 350 zł części Korzeniewa w pow. kal. (R. kal. 6, luzy). Na częściach Złotnik M. i Korzeniewa w r. 1606 oprawił posag 4.000 zł swej żonie Małgorzacie Tymienieckiej, córce Andrzeja i Doroty Żołczyckiej. Od owej oprawy wyłączył Parczewo oraz części w obu Westrzach i Chałstowie (R. Kal. 1 k. 136v). Szwagrowi Racędowskiemu w r. 1611 wydzierżawił części Korzeniewa (I. Kal. 77a s. 786). Asystował w r. 1612 siostrze, zamężnej Szadokierskiej przy kasowaniu oprawy na Szadokierzynie (I. Kal. 78 s. 1508). Siostrze, owdowiałej Jabłkowskiej, zapisał w r. 1616 dług 1.200 zł (ib. 82 s. 760), zaś od jej drugiego męża, Andrzeja Szczypierskiego, w r. 1618 uzyskał zobowiązanie oprawienia jej posagu (I. Kal. 84 s. 957). Części Korzeniewa w r. 1619 sprzedał za 5.000 zł Władysławowi Szadokierskiemu, zaś braci żony, Mikołaja i Baltazara Tymienieckich, kwitował z 1.000 zł reszty z 4.000 zł posagu i na Parczewie oraz na częściach W. i M. Westrzy oprawił żonie posag 4.000 zł z wyłączeniem spod tej oprawy Złotnik M. (I. i D. Z. Kal. 28 k. 346v-347). Części Złotnik M. w r. 1623 sprzedał za 6.000 zl Wojciechowi Mycielskiemu (R. kal. 10 k. 108v). Skwitowany w r. 1633 przez zięcia Piotra Miniszewskiego z 600 zł na poczet sumy 1.200 zł posagu i wyprawy za córką Zofią (I. Kal. 99b s. 1247). od Adama Głoskowskiego w r. 1636 w zastaw wziął za 150 zł łan roli w Westrzy (I. kal. 102 s. 384) i t.r. ponowił ów zastaw części w W. i M. Westrzy (ib. s. 1332). Skwitowany w r. 1636 przez córkę zamężną Miniszewską z dóbr ojczystych i macierzystych (ib. s. 1384). Od Stanisława, Jakuba i Filipa, braci Rossoskich, uzyskał w r. 1638 cesję poddanego ze wsi Wturek (ib. 104b s. 1674). Od Adama Głoskowskiego w r. 1646 kupił za 5.500 zł części W. i M. Westrzy i Chełstow (R. Kal. 13 k. 317v). Parczewo i Westrzę w r. 1649 wydzierżawił małżonkom Czartkowskim (I. Kal. 115 s. 988, 1328), żył jeszcze w r. 1650 (P. 1061 k. 38), nie żył już w r. 1665 (P. 1425 k. 770v). Synowie: Aleksander, o którym niżej, Andrzej, Łukasz, Wojciech i Maciej. Z nich, Andrzej, w r. 1633 mąż Anny Wysockiej, córki Tomasza (I. kal. 99b s. 1227), podniósłszy 250 zł od Stanisława Zielonackiego, skwitował w r. 1638 z tej sumy Władysława Kobierzyckiego z Kostrzewic (I. kal. 104b s. 1073). Wraz z żoną w r. 1638 wydzierżawił pod zakładem 1.200 zł od jana Mikołajewskiego Bialawy (I. Kon. 48 k. 530v). Oboje w r. 1636 zapisali dług 600 zł Jadwidze P-ej, wdowie po Stanisławie Racędowskim (I. Kal. 102 s. 1543). Skwitowani w r. 1638 z 400 zł przez Katarzynę z Biskupskich Mikołajewską i jej synów (I. Kon. 48 k. 688v). Andrzej jako współspadkobierca brata Macieja, w imieniu własnym i brata Łukasza kwitował w r. 1650 Wojciecha Kobierzyckiego, pod którego chorągwią służył brat Maciej, z 450 zł (P. 1061 k. 38). Był ojcem 1666 r. Elżbiety, wtedy żony Wojciecha Gołembowskiego (R. Kal. 2 k. 219v). Łukasz mąż Jadwigi Rososkiej, nie żył już w r. 1673, kiedy wdowa była 2-o v. Stefana Zakrzewskiego, wraz z którym wydzierżawiła części Rososzycy na trzy lata pod zakładem 600 zł małżonkom Pigłowskim (I. Kal. 133 s. 730). Ich córka Anna była w latach 1680-1715 żoną Jakuba Brzechffy. Wojciech, syn Piotra i Tymienieckiej, w r. 1644 pozywał Wojciecha Modliboga, dziedzica części Trląga (P. 169 k. 676). Skwitowany w r. 1647 przez Adama Konarskiego z 200 zł na poczet sumy 500 zł (Py. 150 s. 230). Łukasz, brat powyższego, wspomniany 1650 r. (P. 1061 k. 38), żonie Jadwidze Rossoskiej, córce Piotra, w r. 1665 oprawił 2.000 zł posagu (R. Kal. 2 k. 168v). Skwitowała ona t.r. swego rodzonego brata Jakuba i brata stryjecznego Rafała, Rossoskich z 1.500 zł posagu (I. Kal. 126 s. 514). Wojciech nie żył już w r. 1665. Z żony Heleny Grabskiej (I. Kal. 126 s. 744) miał syna Jana, który t.r. kwitował owdowiałą stryjenkę Aleksandrową z prowizji rocznej do sumy 4.400 zł (ib. s. 322). Zapisał w r. 1665 dług 520 zł Marcinowi Zielonackiemu (I. Kon. 58 k. 316). Części swe odziedziczone po dziadzie Piotrze we wsiach Parczewo, Westrza, Kościanów, Chełstowo pow. kal. w r. 1667 sprzedał za 6.000 zł stryjecznemu bratu Janowi P-mu (R. Kal. 2 k. 241v). Mąż Marianny Potockiej, córki Wojciecha (Albrachta), spisywał z nią w r. 1669 wzajemne dożywocie (R. kal. 15 k. 31) i zobowiązał się oprawić z nią w r. 1669 wzajemne dożywocie (R. Kal. 15 k. 31) i zobowiązał się oprawić jej 2.000 zł posagu (I. kal. 129 s. 221), ona zaś t.r. kwitowała brata Andrzeja Potockiego z prowizji rocznej od sumy posagowej 2.000 zł. Jan był wtedy obłożnie chory (I. Kal. 129 s. 1355). Maciej służył pod chorągwią Wojciecha Kobierzyckiego, a w r. 1650 po jego bezpotomnej śmierci bracia Andrzeja i Łukasz kwitowali Kobierzyckiego z 450 zł (P. 1601 k. 38). Spośród córek Piotra, Zofia była w latach 1633-1665 żoną Piotra Miniszewskiego. Florentyna, żona w latach 1633-1636 Stanisława Zielonackiego, wdowa w latach 1647-1669, już nie żyła w r. 1677.

Aleksander, syn Piotra i Tymienieckiej, zapewne najstarszy z braci, sekretarz królewski, na połowie uzyskanych w działach braterskich części we wsiach: Parczewo, Westrza, Kościanów w r. 1639 oprawił posag 2.500 zł swej żonie Jadwidze Konopnickiej, córce Wojciecha (R. Kal. 12 k. 130v). Kwitował się w r. 1643 z Beata Kobierzycką, wdową po Mikołaju Tymienieckim, wojskim wieluńskim (Py. 150 k. 13v). Już nie żył w r. 1649, kiedy owdowiała Jadwiga zawierała w Tuliszkowie pod zakładem 5.000 zł kontrakt z Wojciechem Konopnickim (I. Kon. 53 k. 184). kwitowała w r. 1656 swego ojca z 2.600 zł posagu (I. Kon. 56 k. 232). Sama skwitowana w r.1665 przez Jana P-go, bratanka męża z rocznej prowizji od sumy 4.400 zł (I. kal. 126 s. 322). Żyła jeszcze w r. 1668 (R. Kal. 2 k. 499), nie żyła juz w r. 1695 (ib. 152 s. 209). Synowie, Jan i Wojciech. Córka Zofia, w r. 1677 żona Dobrogosta Kuczkowskiego, wdowa w latach 1690-1704, nie żyła w r. 1717.

I. Jan, syn Aleksandra i Konopnickiej, współspadkobierca dziada Piotra, dziedzic w r. 1665 obok brata części Parczewa i Westrzy, w części odziedziczonych, w części nabytych (P. 1425 k. 770v; 1863 k. 58). Na połowie dóbr swych w Parczewie i Westrzy W. i M. oraz w Kościanowie i Chełstowie w r. 1666 oprawił posag 5.000 zł swej żonie Ewie Rossoskiej (Rosowskiej), córce Jakuba (R. kal. 2 k. 226). Spisywał w r. 1666 w Parczewie z Wojciechem Gołembowskim kontrakt pod zakłdaem 2.180 zł (I. Kal. 126 s. 124). Od brata stryjecznego Jana, syna Wojciecha, w r. 1667 kupił za 6.000 zł jego części w powyższych wsiach, odziedziczone po dziadzie Piotrze (R. Kal. 2 k. 241v). Spłacił w r. 1666 sumę 2.187 zł należną siostrze stryjecznej Elzbiecie zamęznej Gołembowskiej, odkupując od niej jej części w Parczewie, Westrzy, Kościanowie i Chełstowie (R. kal. 2 k. 219v, 224) i dał t.r. bratu stryjecznemu Janowi, synowie Wojciecha, 285 zł z sumy oryginalnej 4.375 zł ze spadku w Parczewie (I. Kal. 126 s. 744). Dziedzic w Parczewie i Westrzy, drugiej swej żonie, Mariannie Miaskowskiej, córce Jakuba i Katarzyny z Pigłowic w r. 1674 zapisał na krótko przed ślubem sumę 2.000 zł (Py. 154 s. 300), zas w r. 1675 zobowiązał sie tej żonie oprawić 8.000 zł posagu na połowie wymienianych wyżej dóbr, przede wszystkim na ich części zwanej "Głoskowszczyzną" (R. kal. 15 k. 471v), czego dopełnił w r. 1686 (R. kal. 2 k. 319; I. Kal. 143 s. 46). Spłacił sumę 5.700 zł należną z Parczewa i Westrzy siostrze stryjecznej Annie, zamęznej za Brzchffą, w r. 1681 lub przed tą datą (I. Kal. 140 k. 304). Od Andrzeja ze Smarzewa Zaleskiego, rotmistrza JKMci, odebrał sumę 1.000 zł ze spadku po Marcjannie z Pigłowic, ciotce swej żony, i tę sumę w r. 1682 żonie oprawił (I. Kal. 140 k. 572). Umarł 12 IV 1694 r., pochowany u Franciszkanów (LM Wysocko). Owdowiała Marianna Miaskowska wyszła 2-o v. 1698 r. za Franciszka Skrzypińskiego (P. 156 s. 27). Od Stanisława Starzeńskiego, burgrabiego ziemskiego kaliskiego, i Heleny z Pączkowskich, uzyskała w r. 1699 zobowiązanie sprzedaży części Kurowa w pow. kal. (I. Kal. 153 k. 404), zaś kupiła od niego owe dobra w r. 1700 za 17.660 zł, które wypłacił Starzeńskim Karol z Rokszyc Pągowski, ówczesny dziedzic Parczewa i Westrzy (I. kal. 142 k. 633). Z Rossoskiej miał Jan syna Jakuba i córki. Z nich, Jadwiga była 1-o v. w latach 1695-1698 żoną Tomasza z Rajska Kobierzyckiego, wdowa w r. 1701, 2-o v. w r. 1704 żona Stefana Silnickiego, nie żyła już w r. 1724. Zofia, w latach 1700-1701 żona Tomasza Borzysławskiego, dziedziczka części w Rososzycy pow. kal. (G. 99 k. 430). Anna, w latach 1711-1720 żona jana Borzysławskiego, nie żyła już w r. 1737. Z Miaskowskiej byli synowie: Bartłomiej, Franciszek i Wojciech. Z córek z tego małżeństwa, Katarzyna, ochrzcz. 4 X 1677 r. (LB Wysocko), w latach 1698-1729 (może i w r. 1736?) żona Wojciecha Sieroszewskiego, nie żyła już w r. 1743. Barbara, ochrzcz. 17 XI 1686 r. (ib.), w latach 1714-1743 żona Kazimierza Skrzypińskiego, już nie żyła w r. 1757. Franciszka, w latach 1724-1728 żona Michała Będzieskiego. Spośród synów, Jakub, wspomniany w r. 1698 (P. 255 k. 62v), wspólnie z bratem Bartłomiejem części ojcowskie w Parczewie i Westrzy w r. 1699 sprzedał za 31.666 zł Karolowi z Rokszyc Pagowskiemu (I. Kal. 153 s. 465, 496). Nie żył już w r. 1711 (I. Kal. 153 s. 496; 157 s. 188). Franciszek wspomniany w r. 1698 (P. 255 k. 62v), współdziedzic po ojcu w Parczewie i Westrzy 1699 r. (I. Kal. 153 s. 465). Umarł między r. 1711 (I. Kal. 157 s. 188) a r. 1713. Był dziedzicem części Kurowa, a wdowa po nim, Katarzyna Madalińska, 2-o v. żona Antoniego Chojeckiego, kwitowała w r. 1713 Bartłomieja P-go, brata i jedynego spadkobiercy pierwszego męża, z sumy 1.000 zł (I. Kal. 159 s. 42). Wojciech (Wojciech Maciej), ochrzcz. 27 II 16.. (LB Wysocko), współdziedzic Parczewa i Westrzy w r. 1699 (I. Kal. 153 s. 465, 496), swoje części tych dóbr, wedle zobowiązania z r. 1699, sprzedał w r. 1711 za 11.653 zł Karolowi Pągowskiemu (I. Kal. 157 s. 188).

Bartłomiej (Bartłomiej Ludwik), syn Jana i Miaskowskiej, ochrzcz. 24 VIII 1676 r. (LB Wysocko), chrzestny 3 XII 1685 r. (ib.), mąż Barbary Kierskiej, wraz z tą żoną wydzierżawili w r. 1710 wieś Mirosław w pow. pyzdr. na trzy lata małżonkom Przecławowi Mysłowskiemu i Jadwidze Naramowskiej (Ks. 134 k. 48v). Dziedzic Kurowa (w całości lub w części odziedziczonego po bracie Franciszku), dobra te zostawił w r. 1713 pod zakładem 1.750 zł na trzy lata Janowi Skrzypińskiemu (I. kal. 159 k. 329). Oboje małżonkowie w r. 1714 byli pozwani przez ks. Stanisława Kierskiego, dziekana katedralnego poznańskiego (Z. T. P. 39 k. 2268). Bartłomiej nie żył już w r. 1726, kiedy jego synowie i córki pozwani byli przez Skrzypińskiego, zastawnego posesora Kurowa (Z. T. P. 45 k. 257). Barbara z Kierskich może jeszcze żyła w r. 1733 (P. 1238 k. 308), nie żyła już w r. 1737 (P. 1250 k. 65). Synowie: Jan, Wojciech. Z córek, Franciszka, w latach 1726-1746 żona Michała z Drozdowa Byszewskiego. Ludwika, niezamężna w r. 1726 (Z. T. P. 45 k. 257). Wiktoria, niezamężna w latach 1727-1737 (ib. k. 562; P. 1246 k. 79v; 1250 k. 65; 1251 k. 55), żona 1-o v. w latach 1745-1746 Antoniego Pawłowskiego, 2-o v. w latach 1754-1761 Prokopa "Loracza" Błaszkowskiego, wdowa w r. 1773, nie żyła już w r. 1775. Joanna, ur. w r. 1727, zapewne zmarła dzieckiem. Wojciech wspomniany tylko w latach 1726 (Z. T. P. 45 k. 257) i 1727 (P. 1210 VI k. 37v; Z. T. P. 47 k. 49).

Jan, syn Bartłomieja i Kierskiej, wraz z rodzeństwem w r. 1726 pozwany przez Jana Skrzypińskiego, zastawnego posesora Kurowa (Z. T. P. 45 k. 257). Z bratem Wojciechem wieś Mirosław pow. wałec.(!) w r. 1727 zastawili pod zakładem 7.000 zł szwagrowi Byszewskiemu i jego żonie a ich siostrze (P. 1210 VI k. 37v). Dziedzic Kurowa, część tych dóbr, będącą przedtem w posiadaniu małżonków Kazimierza Skrzypińskiego i Barbary P-ej, zastawił w r. 1735 za 2.600 zł Janowi Skrzypińskiemu (I. Kal. 171/173 s. 310). Wraz z siostrami od ks. Józefa Kierskiego, nominata sufragana i kustosza katedralnego poznańskiego, oraz od jego sióstr w r. 1736 nabył za 33.000 wieś Mirosław w p. pozn. (P. 1250 k. 65). Od sióstr swych, Franciszki i Wiktorii, dostał t.r. ich części w Mirosławiu pochodzące z tego kupna (P. 1251 k. 55). Mirosław sprzedał w r. 1737 za 38.000 zł Andrzejowi Wacławowi Bukowieckiemu (P. 1250 k. 121). Mieszkał w Kurowie, świadkował 17 II 1744 i 20 IV 1753 r. (LC Droszew). Jan zmarł w Kurowie 31 XII 1758 r., pochowany u reformatów kaliskich (ib.). Synowie, Fabian, o ktorym niżej, i kazimierz (Kazimierz Stanisław Kostka), ur. w Kurowie, ochrzcz. 2 III 1746 r., zmarły tamże 24 IX 1754 r., pochowany w Kaliszu u reformatów (LB, LM Droszew).

Fabian (Fabian Sebastian), syn Jana i Trąmpczyńskiej, ur. w Kurowie, ochrzcz. 17 I 1745 r. (LB Droszew), dziedzic Kurowa, skwitowany w r. 1763 przez Wincentego Pawłowskiego (I. Kal. 204/205 k. 174). Był też t.r. dziedzicem Gniazdowa w pow. kal. (ib. k. 204/205 k. 174). Zapisał w r. 1772 swej siostrzenicy pannie Bogumile Borzysławskiej pewną sumę (ib. 209/213 k. 21v). Dziedzic Smogorzewa w r. 1797 (LB Zakrzewo). Zaślubił 22 IX 1771 r. Krystynę Sczaniecką (LC W. Strzelce), córkę Michała i Krystyny Bojanowskiej, ur. w Godurowie 21 I 1755 r. Na połowie swych dóbr w r. 1772 zobowiązał się oprawić żonie posag 30.000 zł (I. Kal. 209/213 k. 36). Krystyna dokonała w r. 1783 30 IX eksdywizji z rodzeństwem. Fabian umarł w Ociążu 24 XII 1814 r. (LM Ociąż), zaś Krystyna umarła tamże 27 VIII 1831 r. Oboje pochowani w Ociążu pod kościołem (ib.). Synowie: Ksawery, Stanisław, Wiktor (Wiktor Teofil), ur. 22 XII 1779 r. w Smogorzewie, zmarły młodo, pochowany w Gostyniu u Filipinów, Józef, Michał (Michał Marcin), ur. w Kurowie 1783 r., ochrzcz. 26 XI (LB Droszew), zmarły w r. 1786, pochowany 26 XI (LM Droszew), Ignacy, zob. niżej, Bogusław Benedykt, ur. w Czarnym Sadzie, ochrzcz. 9 IV 1787 r. (LB Koźmin), zmarły młodo, inny Bogusław, o którym niżej, kazimierz (Kazimierz Bogusław Michał), ur. w Smogorzewie 4 III 1791 r., zmarły młodo, Michał (Michał Jan), ur. tamże 6 VI 1792 r., zmarły tamże 3 V 1793 r., pochowany u Filipinów w Gostyniu. Z córek, Jadwiga, ur. w Smogorzewie w r. 1772 (1773?), wyszła w Gostyniu u Filipinow 22 X 1800 r. za Mateusza Błociszewskiego, dziedzica Rogowa koło Krobi, zmarła po połogu w Ocieszynie 1 XI 1801 r., pochowana u Filipinów w Gostyniu. Józefa, ur. w Smogorzewie 3 XI 1777 r., zaślubiła 26 VIII 1801 r. Ludwika Dzierzbickiego, posesora kolejno: Kuczyny, Wrotkowa, Skałowa, w r. 1819 Jeżewa, dziedzica Pijanowic koło Gostynia, gdzie umarła 10 III 1831 r., pochowana w Gostyniu u Filipinów. Ludwika (Ludwika Petronella Teresa), ur. w Kurowie, ochrzcz. 9 VI 1782 (LB Droszew), dziedziczka połowy Ociąża i Tarnowa w Król. Polskim, wyszła w Ociążu 6 II 1808 r. za Andrzeja Grabińskiego, a umarła, będąc już wdową, w Kaliszu 11 II 1824 r., pochowana w Ociążu (LM Ociąż). Wiktoria, ur. ok. 1788 r., zmarła w Stobnie 18 I 1804 r., pochowana w Ociążu (ib.). Zofia, ur. w Smogorzewie 26 VI 1788 r., zmarła młodo. Dorota (Dorota Agata Apolinara), ur. w Smogorzewie 4 II 1790 r., zmarła młodo. Izabella, ur. w Smogorzewie w r. 1793, zmarła tam 16 V 1797 r., pochowana u Filipinów w Gostyniu. Rozalia, ur. w Smogorzewie 7 IX 1794 r., zmarła tam 8 V 1797 r. pochowana w Gostyniu (LB, LM W. Strzelce). Teresa (Teresa Tekla), ur. 15 X 1795 r. w Smogorzewie (LB W. Strzelce), wyszła w Ocieszynie 2 VI 1817 r. za Józefa Pągowskiego (LC Ocieszyn), zmarła w Ostrowie 18 V 1846 r. Konstancja, nie wiem kiedy urodzona, zaślubiła przed r. 1801 Józefa Leśniowskiego, sędziego Trybunału w r. 1809 r. (LB Gostyczyna). Była ponadto córka Pulcheria, zmarła dzieckiem.

1. Ksawery (Franciszek Ksawery), syn Fabiana i Sczanieckiej, ur. w Godurowie 6 X 1775 r. Był w r. 1807 radcą departamentu kaliskiego. Od ojca dzierżawił Kotowiecko, Pawłowo, Pawłówko, potem Stawiszyn, w końcu był dziedzicem Kurowa koło Ostrowa. Zaślubił 13 VII 1805 r. Teresę Zbierzchowską, córkę Pawła i Józefy z Czyżewskich, z Ociąża. Ksawery zmarł w Kaliszu 4 VIII 1820 r., pochowany w Ociążu (LM Ociąż). Teresa umarła w Kurowie 27 IV 1856 r., mając 72 lata, pochowana w Droszewie (LM Droszew). Synowie: Augustyn Antoni, ur. w Kotowiecku 28 VIII 1806 r., zmarły t.r. 7 X. Jego bliźni brat zmarł tamże przy połogu 27 VIII 1806 r. (LB, LM Droszew). Syn trzymiesięczny zmarł 27 VIII 1808 r. (LM Droszew). Ignacy, o którym niżej. Józef (Józef Bonifacy Jan Nepomucen), ur. w Kotowiecku 14 V 1810 r. (LB Droszew), zmarły zapewne wcześnie. Roch, ur. w Ocieszynie 16 VIII 1812 r., zmarły w Kurowie 27 VIII 1853 r., pochowany w Droszewie (LM Droszew). Paweł, o którym niżej. Z córek, Ksawera Jadwiga Salomea, ur. w Kotowiecku 11 XI 1807 r. (LB Droszew). Krystyna, ur. 19 VII 1811 r. w Stawiszynie, zaślubiła 24 XI 1830 r. Ludwika Grodzickiego, dziedzica Równy koło Błaszek. Augustyna (Augusta), ur. 3 VIII 1811 r. w Ocieszynie, wyszła 22 VIII 1837 r. za Karola Wojanowskiego, właściciela Kurowa w pow. odolanowskim (LC Droszew). Żyła jeszcze 27 IX 1870 r.

1) Ignacy (Ignacy Andrzej), syn Ksawerego i Zbierzchowskiej, ur. w Kotowiecku 1 II 1809 r., dzierżawca Wygiezłowa w Król. Polskim w r. 1845, zaślubił w październiku 1841 r. Leokadię Kurnatowską, córkę Wiktora i Anny z Bronikowskich, z Droszewa, umarł w Wygiezłowie 18 V 1848 r., pochowany w Marzyninie. Ona zmarła w Poznaniu w Zakłądzie Garczyńskich 12 I 1901 r. (Dz. P.). Syn Ksawery (Franciszek Ksawery Leon Grzegorz), ur. w Kurowie 9 V 1845 r. (LB Droszew), utonął tamże w sadzawce 3 VIII 1855 r., pochowany w Droszewie (LM Droszew). Córka Anna (Anna Teresa), ur. w Wygiezłowie 19 VI 1843 r., wyszła 11 IV 1866 r. za Zdzisława Henryka Karnickiego z Czachór (LC Droszew).

2) Paweł, syn Ksawerego i Zbierzchowskiej, ur. 16 VII 1819 r. w Orzeszynie, ożenił się 27 II 1846 r. z felicją Wężykówną, córką Adama i Marceliny Zielonackiej, z Bełdowa w Łęczyckim. Rozeszli się w r. 1868. Paweł umarł w Kurowie u swej siostry 19 III 1877 r., pochowany w Droszewie. Córki: Marcelina, ur. 12 IV 1847 r. w Bogucicach pow. kal. zaślubiła 29 VI 1872 r. Alfonsa Mieczyńskiego, aptekarza w Rosji, Ludwika, ur. w Kadzidłowie w pow. łęczyc. 16 VI 1848 r., wyszła w r. 1873 za Ludwika Dobrzańskiego, właściciela Sarnówki koło Łodzi, Ksawera, ur. w Kadzidłowie 10 VII 1849 r., Józefa, ur. tamże 12 III 1850 r.

2. Stanisław (Stanisław Kostka Piotr), syn Fabiana i Sczanieckiej, ur. w Kurowie, ochrzcz. 20 X 1778 r. (LB Droszew), dziedzic Dabrówki koło Sieradza, komornik ziemski kaliski w r. 1807, potem radca powiatu odolanowskiego. Zaślubił w r. 1809 Konstancję Morawską, rodzącą się z Teresy z Podczaskich. Zmarł w Dąbrówce w r. 1828, topiąc się w napadzie melancholii. Konstancja umarła w Ociążu 24 XI 1852, mając lat 58, pochowana w Ociążu (LM Ociąż). Syn Adam, ur. 5 XI 1820 r. w Dąbrówce, zmarł w Krakowie w r. 1828 i tam pochowany. Córka Kornelia (Kornelia Tekla), ochrzcz. 26 IX 1810 r. (LB Kępno), wyszła w Dąbrówce 7 X 1834 r. za Kornela Mniewskiego, wnosząc mu Wągłczewo koło Błaszek i Włyń koło Warty.

3. Józef, syn Fabiana i Sczanieckiej, ur. w Kurowie, ochrzcz. 21 III 1781 r. (LB Droszew), por. 7 pułku piechoty wojsk Ks. Warszawskiego wystąpił z wojska w r. 1807, radca departamentu odolanowskiego 20 II 1812 r., członek Komisji Żywnościowej obwodu kaliskiego 30 XII 1830 r., sędzia pokoju pow. kaliskiego 6 II 1831 r., członek rady wojew. kaliskiego 21 IV 1831 r., posesor wsi Włyn w r. 1822 (LB Ocieszyn), właściciel Stojanowa, sprzedał tę wieś i osiadł w Kaliszu. Zaślubił 13 IV 1818 r. Eleonorę Mniewską, córkę Izydora i Agnieszki z Masłowskich. Umarł w Kaliszu 7 VI 1849 i tam pochowany. Ona umarła 13 VI 1861 r. w Chorzenicach koło Częstochowy. Syn Hipolit. Corka Antonina, ur. w Kurowie 16 VI 1820 r. (LB Droszew), wyszła 24 XI 1839 r. za Nepomucena Sczanieckiego, dziedzica Sarbinowa.

Hipolit, syn Józefa i Mniewskiej, ur. we Włyniu 1 I 1819 r. (Dz. P.), ożenił się w r. 1848 z Aleksandrą Bajer, córką Franciszka, rejenta w Kaliszu, potem w Warszawie, i Apolonii Mniewskiej, ur. w Kaliszu 4 XII 1822 r., która wniosła mu Wodzierady koło Łaska. Był w latach 1856-1862 radcą Tow. Ziem. Kaliskiego. Z żoną rozszedł się i ona sprzedawszy Wodzierady osiadła w warszawie, a potem mieszkała w Kaliszu przy synu Alfonsie, podczas kiedy Hipolit mieszkał w Szadku potem w Chorzenicach. Aleksandra założyła w Kaliszu pierwszy w Polsce dom pracy, gdzie dziewczęta uczyły się rzemiosł. Umarła w Kaliszu 27 I 1895 r., mając lat 70 (Dz. P.). Hipolit umarł 18 I 1912 r., mając lat 93, w Poznaniu (LM Św. Marcin, Pozn.). Synowie: Aleksander (Aleksander Franciszek Józef), ur. w końcu r. 1840, zmarł w Wodzieradach krótko potem, Julian, ur. i zmarły w Kaliszu w r. 1841, Alfons, o którym niżej. Z córek, Wanda (Wanda Maria Apolonia), ur. i umarła w r. 1843 w Wodzieradach, Melania (Melania Józefa Ewa), ur. tamże 18 XII 1850 r., dzialaczka społeczno-kulturalna w Kaliszu, umarła w Kaliszu 19 VIII 1920 r., Zofia, ur. w Wodzieradach w r. 1853, zmarła t.r.

Alfons (Alfons Józef Ignacy), syn Hipolita i Bajerówny, ur. w Wodzieradach 15 XI 1849 r., historyk, adwokat w Kaliszu 1872 r., do spółki z Miłkowskim nabył w r. 1874 w Kaliszu pismo "Kaliszanin". Poseł do pierwszej Dumy i do trzech następnych, profesor Uniwersytetu Warszawskiego 1915 r., w latachg 1919/1920, 1921/1922 dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Wileńskiego, rektor tego Uniwersytetu w latach 1922/1023 - 1923/1924. Umarł w Wilnie 21 IV 1933 r. (PS. B.). Zaślubił w Gliwianach 18 IV 1878 r. Aleksandrę Bochdanównę, córkę Hipolita i Amalii Konopczanki, z Zadworza koło Lwowa. Rozeszli sie w r. 1879. Corka Regina.

4. Ignacy, syn Fabiana i Sczanieckiej, ur. w Kurowie, ochrzcz. 10 I 1785 r. (LB Droszew), porucznik 7 pułku piechoty wojsk Ks. warszawskiego, walczył w Hiszpanii, ranny w r. 1809, został zwolniony z wojska. Ożenił się 29 IX 1818 r. z Ludwiką Pruską, córka Kazimierza i Ludwiki z Retelskich (LC Kotlin), ur. w Zakrzewie 7 IX 1799 r. Wniosła ona mężowi Osiek z Józefowem w pow. kal. Sam Ignacy był posesorem Kurowa w r. 1822, Kotowiecka w r. 1829 (LB Droszew). Umarł w Osieku 5 II 1852 (1853?). Ludwika umarła w Śmiełowie 2 IV 1865 r., pochowana w Gostyniu (Dz. P.). Synowie: Franciszek, Józef, Walenty, Jan, o których niżej, i zapewne Mikołaj Bolesław, zmarły w Kotowiecku 4 IX 1834 r., mający rok i sześć miesięcy (LM Droszew). Z córek, Dezyderia (Dezyderia Joanna Tekla), ur. w Pudliszkach 13 VI 1821 r. (LB W. Strzelce), zmarła w Ostrowie 26 XI 1878 r. i tam pochowana (Dz. P.). Tekla (Tekla Stefania), ur. w Kurowie 9 IX 1822 r. (LB Ociąż), zaślubiła 26 XI 1845 r. Romana Zamorskiego. Stefania (Stefania Krystyna), ur. w Kurowie 14 I 1826 r., wyszła 20 VII 1850 r. za Józefa Czerwińskiego, oboje zmarli we Wrocławiu w r. 1894 (Dz. P.). Trzy córki: Maria, ur. w Ociążu 8 IX 1832 r., Kazimiera Katarzyna, ur. 3 III 1833 r. (LB Droszew), maria Franciszka, ur. w Kotowiecku 7 X 1834 r. (ib.), zapewne pomarły w młodym wieku.

1) Franciszek, syn Ignacego i Pruskiej, ur. 21 VIII 1819 r. w Kuczynie koło Krobi, jako kapitan wojsk polskich walczył w r. 1848 pod Miłosławiem, zas w r. 1863 dowodził oddziałem jazdy w Sieradzkiem. Umarł w Gostyniu 19 III 1886 r. (Dz. P.).

2) Józef (Józef Władysław Stefan), syn Ignacego i Pruskiej, ur. w Kurowie 19 III 1824 r. (LB Droszew), walczył w r. 1848. zaślubił 30 I 1856 Antoninę Pomorską, córkę Józefa i Anieli Zakrzewskiej, z Grabianowa, ur. 8 XII 1835 r. Był dzierżawcą Waliszewic koło Błaszek, a w r. 1859 mieszkał w Grabianowie przy swym teściu, zas od r. 1865 sam administrował tym majątkiem, który w r. 1867 kupił od teściowej. Umarł w Krakowie 27 VI 1907 r. (Dz. P.). Stnowie, Tadeusz Rafał Floranty, ur. 17 X 1858 r. w Grabianowie, umarł tam 20 II 1859 r. (LB, LM Grabianowo), Czesław, ur. tamże 29 IV 1861 r., zmarły tamże 29 VI t.r. (ib.. Z córek, Zofia (Zofia Maria Kornelia Krystyna), ur. w Osieku 24 III 1857 r. (LB Brodnica). Kazimiera, ur. 8 VI 1860 w Grabianowie, wyszła w Poznaniu u Św. Wojciecha 30 VI 1886 r. za Piotra Chełmickiego, posesora Śmieszkowa, potem Bzowa (LC Brodnica; Dz. P.). Ewa, ur. w Grabianowie 9 II 1863 r. Antonina Anna Józefa, ur. tamże 4 VI 1869 r., zmarła tamże 22 II 1870 r. (LM Bardo Brodnica).

3) Walenty, syn Ignacego i Pruskiej, ur. w Kurowie w r. 1829, cukrownik, walczył w r. 1848 pod Miłosławiem, gdzie dowodził oddziałem jazdy. W r. 1863 emigrował do Szwajcarii, wrócił jednak do W. Ks. Poznańskiego. Zmarł w Grabianowie u brata 16 IV 1869 r., pochowany w Brodnicy (LM Brodnica; Dz. P.).

4) Jan (Jan Ignacy), syn Ignacego i Pruskiej, ur. w Kotowiecku 25 Vi 1831 r. (LB Droszew), właściciel Józefowa, t.j. części Osieka leżącej po stronie Król. Polskiego, którą to część w latach 1875/76 rozkolonizował. Zaślubił 30 I 1877 r. Florentynę Joneman, córkę majora wojsk polskich, wdowe 1-o v. po Florentynie Haaku, dziedzicu Nowca, ur. ok. r. 1819 (LC Dolsk), zmarłą w Nowcu 19 I 1890 r., pochowaną w Dolsku (Dz. P.).

5. Bogusław, syn Fabiana i Sczanieckiej, ur. w Smogorzewie 13 V 1789 r., podporucznik 5 pułku piechoty wojsk Ks. Warszawskiego 1809 r., porucznik w r. 1811, odbył kampanie z lat 1809, 1812, 1813, przebywał w latach 1813-1814 w niewoli. Magazynier w oddziale Białoskórskiego w r. 1848. Dzierżawca Ociąża w r. 1819 (LB Skalmierzyce), dziedzic tych dóbr w r. 1827 (LB Bytyń). Po smierci matki odkupił od rodzeństwa za 60.000 tal. dwie części Ociąża, zaś około r. 1840 sprzedał Teofilowi Morawskiemu, sam zaś wziął w dzierżawę Wenecję koło Ostrowa, potem od panny Wyganowskiej Śmiłów, wreszcie kupił kamienicę w Ostrowie i tam zamieszkał. Zaslubił najpierw 7 X 1818 r. Anielę Rzepnicką, córkę Antoniego i Julianny Żeromskiej, pochodzącą z Żabikowa, ur. ok. 1796 (LC Środa), zmarł 2 II 1821 r. w Ociążu i tam pochowaną. Drugą żoną była poślubiona w parafii Brzyskorzystewka 14 V 1823 r. Magdalena Gorecka, córka Franciszka i Aleksandry (Maksymiliany) Złotnickiej (LC Ociąż), ur. w Sobiejuchach 14 VII 1797 r., zmarła 20 IV 1880 r. (LM Ostrów). Z pierwszego małżeństwa syn Antoni ur. w Ociążu 28 IV 1819 r. (LB Ociąż), epileptyk, chory umysłowo, zmarły w Ostrowie 19 I 1855 r. i tam pochowany (LM Ostrów). Córka Julianna (Julianna Teofila), ur. w Ociążu 27 XII 1820 r. (LB Ociąż), zaslubiła 5 VII 1854 r. Franciszka Antoniewicza, dra med. zrazu w Krobi, potem w Śmiglu. Z drugiej żony synowie: Erazm, Apolinary, Władysław (Władysław Stefan), ur. w Ociążu 31 IX 1829 r. (ib.), zmarły tam 9 IX 1830 r., Franciszek, Tadeusz, Kajetan Ignacy Kalikst, ur. w Ociążu 28 VII 1833 r. (ib.), zmarły tam 21 VIII 1834 r. (LM Ociąż). Z córek zrodzonych z Goreckiej, Stanisława (Stanisława Józefa), ur. w Ociążu 6 V 1824 r. (LB Ociąż), zmarła w Świeciu 18 IV 1913 r. (Dz. P.). Helena (Helena Nepomucena), ur. w Ociążu 5 V 1827 r. (ib.) zmarła w Ostrowie 22 I 1903 r. (LM Ostrów; Dz. P.). Apolinara, ur. ok. 1829 r., zmarła w Ostrowie 18 I 1881 r. w 51-ym roku życia, pochowana tamże (Dz. P.). Michalina Aniela, ur. w Wenecji 24 IX 1839 r. (LB Ostrów). Maria, ur. 5 V 1840, zaslubiła 12 X 1875 r. Edmunda Cichoszewskiego, dzierżawcy W. Lubini w pow. pleszew. (LC Ostrów), zmarła w r. 1919.

1) Erazm (Erazm Franciszek Onufry), syn Bogusława i Goreckiej, ur. 12 IV 1826 r. w Ociążu (LB Ociąż), zrazu askultator sądu w Krotoszynie, potem przeniósł się na wieś (chory na gruźlicę), praktykował gospodarstwo w Lewkowie u Lipskich, walczył w r. 1864 i więziony był w Krotoszynie. Poseł do parlamentu w latach 1874-1876, zaślubił 19 IX 1864 r. Teklę Wolszleger, dziedziczke części Belna w pow. świeckim. Umarł w Świeciu 12 VII 1915 r., pochowany w Jeżewie (Dz. P.). tekla umarła w Berlinie 14 VII 1893 r., pochowana w Jeżewie (Dz. P.). Synowie: Wojciech, ur. w Berlinie 11 I 1867 r., zmarły w r. 1899, Bogusław, o którym niżej, Witold, ur. 1870, zmarły w Poznaniu 1935 r., Ignacy Walenty, ur. w r. 1872, zmarły 1956 r., kupiec zbożowy, tadeusz, ur. w r. 1879, zmarły w r. 1943, właściciel Belna (P. S. B.).

Bogusław, syn Erazma i Wolszlegerówny, ur. w Belnie 14 VIII 1869 r. zrobił w Lipsku doktorat medycyny (Dz. P.). Specjalnością jego była ginekologia i położnictwo. osiadł zrazu w Bytomiu, a w r. 1922 przeniósł się do katowic, gdzie umarł 14 IX 1935 r. (P. S. B.).

2) Apolinary (Jan Apolinary Franciszek), syn Bogusława i Goreckiej, ur. w Ociążu 20 VII 1828 r. (LB Ociąż), walczył w r. 1848 pod Miłosławiem w oddziale Białoskórskiego. Potem pracował w handlu, zrazu w składzie Liszkowskiego i Szmidta w Poznaniu, potem w Dreźnie. Do spółki z Szlezingerem stworzyli własny skład we Wrocławiu, ale szło to źle, więc zwinęli i Apolinary w r. 1865 przeszedł do gospodarstwa w Belnie do brata. zaslubił w Dreźnie Niemkę, która go porzuciła i umarła w Dreźnie.

3) Franciszek (Franciszek Bogusław), syn Bogusława i Goreckiej, ur. w Kwiatkowie 30 XI 1830 r., pracował w cukrowniach w Królestwie Polskim, a potem na kresach wschodnich. Mieszkał w Jeziornie koło Białocerkwi. Zaślubił w Tolnie koło Humania 25 V 1863 r. Marię Bronikowską, córkę Stefana i Franciszki Rożnowskiej, ur. w Płaczkach 6 VI 1841 r. Syn Bogusław, ur. 12 II 1864 r., zmarly 13 IX 1866 r. Z córek, Zofia, ur. w maju 1866 r., i Maria.

4) Tadeusz (Tadeusz Bogusław), syn Bogusława i Goreckiej, ur. w Ociążu 27 X 1831 r., uczył sie mydlarstwa w Paryżu i tam zmarł 11 II 1853 r.

II. Wojciech, syn Aleksandra i Konopnickiej, w r. 1665 obok brata Jana współdziedzic części Parczewa i Westrzy (P. 1425 k. 770v; 1863 k. 58). Na połowie dóbr swych w r. 1669 oprawił 5.000 zł posagu żonie Zofii Zdzychowskiej, córce Krzysztofa i Anny Czarnotulskiej (P. 1866 k. 91). Zawierał w r. 1676 z Anną z Chełkowa, wdowa po Melchiorze Gurowskim, i jej synami kontrakt o Bułakowo (P. 1094 k. 1337). Skwitowany t.r. przez teściową z 4.000 zł (P. 1094 k. 1386). Dziedzic Dzierznicy w latach 1681-1700 (LB Targowa Górka). Swej drugiej żonie, Annie Rokossowskiej, córce Adama i Zofii Pruszakównie Bieniewskiej, oprawił w r. 1689 posag 11.000 zł (P. 1117 VII k. 35). Był w r. 1698 opiekunem dzieci swego brata Jana (P. 255 k. 62v). Dzierznice w pow. pyzdr. sprzedał w r. 1700 za 35.550 zł Stanisławowi Przyłuskiemu, zas oprawę posagu żony przeniósł na połowe swych dóbr (P. 1139 k. 119). Od ks. Przecława Wierzbickiego w r. 1710 uzyskał cesję sumy 2.000 zł (Kośc. 310 s. 328, 329), którą sam z kolei scedował w r. 1714 zięciowi Trąmpczyńskiemu (I. Kal. 159 s. 126). Posesor Gołuchowa, protestował w r. 1712 przeciwko Maciejowi Swinarskiemu, posesorowi Jelca (Z. T. P. 39 k. 1049). Nie żył już w r. 1720 (Kal. 161 s. 1). Ze Zdzychowskiej syn Kazimierz, ur. w Dzierznicy, ochrzcz. 11 II 1681 r. (LB Targowa Górka). Z Rokossowskiej synowie: Michał Franciszek, ochrzcz. 11 X 1693 r. (ib.), Józef, o którym niżej, Jan, ochrzcz. 15 VI 1698 r. (ib.). Z córek, ze Zdzychowskiej Marianna, chrzestna 15 VI 1698 r. (ib.), zaślubiła 7 II 1700 r. Jana Trąmpczyńskiego, żyjącego jeszcze w r. 1714, wdowa w latach 1728-1730. Z Rokossowskiej Wioktoria Jadwiga, ochrzcz. 12 VIII, zmarła 7 X 1692 r., Salomea Katarzyna, ochrzcz. 15 VIII 1699 r., zmarła 23 X 1700 r. (ib.). Panna Katarzyna, córka Wojciecha, występująca w r. 1720 (I. Kal. 161 s. 1), to może Salomea Katarzyna?

Józef, syn Wojciecha i Rokossowskiej, ochrzcz. 22 III 1695 r. (LB Targowa Górka), komisarz województw poznańskiego i kaliskiego w r. 1719 (Z. T. P. 40 k. 679). Zawierał w r. 1720 komplanację z Aleksandrem Rokossowskim (ib. k. 855). Od Joanny Siemińskiej, żony 1-o v. Piotra Nahujewskiego, podczaszego podolskiego, 2-o v. Teodora Zielonki, starosty dołżeńskiego, i od syna jej Józefa Nahujewskiego w r. 1735 wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 8.000 zł połowę miasta Jutrosina z połową wsi Rogozewo z przyległ. w pow. pyzdr. (I. Kal. 171/173 s. 173). Mieszkał w r. 1737 w Rogozewie. Posesor Kurowa w pow. kal., mąż Marianny Gotartowskiej, córki Jana i Heleny Małachowskiej, która w r. 1740 dała plenipotencję bratu Antoniemu Gotartowskiemu (I. kal. 177 s. 339). Józef od Jana Trzebickiego kupił 30 III 1749 r. za 45.000 zł Myslibórz w pow. kon. (I. Kon. 78 s. 308). Dziedzic Mysliborza, w r. 1753 kwitował się wzajemnie z żoną z inwentarza (ib. s. 722). Skwitowany w r. 1754 przez siostrę, panne Katarzynę, z prowizji rocznej od sumy 4.000 zł (P. 1313 k. 76). Umarł pomiędzy w r. 1766 a 1768 (I. Kon. 80 k. 34,

@tablica: Parczewscy h. Nałęcz 1

@tablica: Parczewscy h. Nałęcz 2

@tablica: Parczewscy h. Nałęcz 3

@tablica: Parczewscy h. Nałęcz 4

@tablica: Parczewscy h. Nałęcz 5

@tablica: Parczewscy h. Nałęcz 6

>Parczewscy, z Parczewa w pow. kaliskim, różni. Wśród tu wymienionych, zwłaszcza wśród żyjących w w. XVI i początkach w. XVII wielu to zapewne Nałęcze, o których było wyżej.

Mikołaj z Parczewa w r. 1437 należał do świadków Piotra Jelitowskiego pozwanego przez Mikosza ze Strzeżewa (Gr. Kal. 2 k. 27v). Strzałek z Parczewa, jako poręczycieli za Piotra z Latowic, gotów był w r. 1438 uiścić się Mirosławowi niegdy z Parczewa (ib. k. 71v). Strzałek P. ręczył w r. 1454 za Mikołaja z Gniazdowa Stanisławowi Kęszyckiemu, iż go zaspokoi z 9 grz. macierzystego posagu dzieci Doroty i Małgorzaty, sióstr tego Mikołaja (Gr. Kal. 5 k. 129). Strzałek z Parczewa w r. 1464 ręczył za Elżbietę, córkę zmarłego Jana z Westrzy, iż ten Marcin z Westrzy sprzeda za 400 grz. część swą ojczystą i macierzystą w Westrzy (I. Kal. 1 k. 307v). Arbitrzy w r. 1475 godzili i dzielili Strzałka z Parczewa (ib. 2 k. 349v). Strzałek P. był t.r. jednym z arbitrów godzących Marcina Westrskiego z Mikołajem Gałąskim, i dzielących jednocześnie Westrzę i Gałąski (ib. k. 354). Janowi, synowi Strzałka z Parczewa, Marcin Westerski(!) z M. Westrzy, zastawił w r. 1477 za 30 grz. połowę swojej części w tej wsi (ib. k. 452v). jan P. Strzałek swoją częśc w Parczewie w r. 1512 sprzedał za 40 grz. Michałowi Wilkszyckiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 14v), zas w r. 1514 część Parczewa sprzedał za 40 grz. marcinowi Gorzyckiemu, zięciowi swemu (genero suo) (ib. k. 27).

Maciej z Parczewa z żona Sulisława w r. 1441 (Gr. Kal. 3 s. 11). Maciej z Chełstowa i Parczewa w r. 1443 zapisał 19 skojców Wincentemu ze Szczypierna (Gr. Kal. 6 k. 17). Pietrasz z Parczewa ze swym niedzielnym synem Maciejem zobowiązali się w r. 1443, iż uiszczą 18 grz. Michałowi z Gałązek Małych, zwanemu "Lubota", z tym, iż w razie nieuiszczenia się, zastawią mu połowę swej dziedziny w Parczewie (Gr. Kal. 6 k. 27v). Może z tym Pietraszem identyczny Piotr z Parczewa już nie żyjący w r. 1448, kiedy to wdowa po nim Agnieszka wraz ze swymi synami: Maciejem, Stanisławem, Mikołajem i Michałem zapisywała Piotrowi z Rzekt zw. "Pankura" (Pankyra?) sumę 20 grz. (I. Kal. 4 k. 57v). Agnieszka z tymi synami jak również z córką Anną, niedzielnymi z Parczewa, dawała w r. 1451 temu Piotrowi z Rzekt zobowiązanie uwolnienia połowy w Parczewie (Py. 11 k. 214). Stanisław z Parczewa w r. 1472 skwitowany z dóbr macierzystych w Parczewie przez synow i córkę zmarłego Piotra "Pankyry" z Rzekt (I. Kal. 2 k. 232). Stanisław z Parczewa t.r. ręczył za swoje córki, Annę i Dorotę (ib.). O Stanisławie i Michale dzielonych w r. 1475 ze Strzałkiem z Parczewa było już wyżej. Może ten sam Michał P. na połowie części w Parczewie w r. 1476 oprawił posag 10 grz. żonie swej Katarzynie (P. 1386 k. 61v).

Jan P., mąż Heleny Kołudowskiej, skwitował w r. 1477 jej brata Jana Kołudowskiego (Kołdowskiego) z Kołudowa (Kołdowa) z 5 grz., stanowiących część posagu jej 10 grz. (I. Kal. 2 k. 445). Zobowiązał się t.r. oprawić jej 28 grz. posagu na połowie swych dóbr (ib. k. 478v). Na połowie swych części w Parczewie i M. Westrzy w r. 1497 oprawił tej żonie Helenie (siostrze Jana Kłodzińskiego cz. Kołudowskiego) posag 30 grz. (P. 1383 k. 158v). Niewątpliwie ten sam Jan wraz ze swym synem Mikołajem kupili w r. 1500 od Mikołaja Słonkowskiego za 80 grz. połowy we wsi Topola z młynem i w pustce Smogorzyno (Kal. 5 k. 201). Ojciec i syn kwitowali w r. 1505 Wojciecha Westerskiego (K. 6 k. 8). Obaj od Teofila i Stanisława, braci niedzielnych z Kołudowa, kupili w r. 1507 za 200 grz. całe Kołudowo w pow. kal. (P. 1390 k. 103v). Mikołaj występował w r. 1512 jako "stryj" nieletni córek zmarłego Stanisława Kołdowskiego (P. 786 s. 340).

Jan P. nie żył już w r. 1477, kiedy wdowa po nim Małgorzata z Przybysławic zawierała ugodę z Jadwigą Mikołajem i Anną z Przybysławic o częśc spadłą po wawrzyńcu zw. "Kotej", ich bracie stryjeczno-rodzonym (I. Kal. 2 k. 460v). Syn tej P-ej z Przybysławic. Wawrzyniec, jednocześnie zapisał jedną kopę i 6 gr. Małgorzacie, Jadwidze, Mikołajowi, Annie i Agnieszce, w zamian za częśc odziedziczoną w Przybysławicach, która mu sprzedali (ib.). Maciej, syn tejże Parczewskiej, w r. 1479 uzyskał cesję bliższości macierzyzny w Przybysławicach od Imbrama Pawłowskiego z W. Pawłowa i syna jego Piotra Jankowskiego, jak też od Jana, bratanka (nepos) Imbrama (ib. k. 542v). Małgorzata, wdowa po Janie P-im z Przybysławic, wraz z synami swymi, Wawrzyńcem i Maciejem, w r. 1482 zawierała ugode z synem swym Stefanem, bratem przyrodnim Wawrzyńca i Macieja, względem jej posagu wniesionego z Przybysławic na wieś Nierad (I. Kal. 3 k. 90). W dalszym ciągu Małgorzata P-a nazwana córką Jana Kamieńskiego, kiedy to działając w r. 1487 wraz z synem Wawrzyńcem z Przybysławic zapisała 3 i pół grz. Stanisławie z Morawek, Mikołajowi Skarbkowi z Waliszewic i Stanisławowi, synowi tej Stanisławy (I. Kal. 3 k. 370).

Szymon P. skwitowany w r. 1489 z 27 grz. przez Małgorzatę, żonę Macieja z Jaskółek, jej brata Marcina z Rzekt, oraz Wawrzyńca z Rzekt, syna Stefana, ich siostrzeńca i bratanka (I. Kal. 3 k. 545v). Szymon P., nie wiem czy ten sam, w r. 1522 sprzedał część w Parczewie za 30 grz. Marcinowi Gorzyckiemu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 75v). Jan P., ojciec Katarzyny, żony w r. 1497 Andrzeja Czechelskiego z Czechla w pow. kal. (P. 1383 k. 138v). Zięciowi temu zapisał t.r. w posagu za córką 4 grz. długu (I. Kal. 4 k. 512). Po zgonie tej córki był w r. 1498 kwitowany przez zięcia z 4 grz. posagu (ib. 5 k. 15). Ks. Andrzej P., bakałarz św. teologii, wikariusz krakowskiego konwentu dominikanów, całe Parczewo w pow. kal. w r. 1528 sprzedał Stefanowi Michaleckiemu cz. Rakojeckiemu (P. 1393 k. 248). Andrzej ten, mianowany wikariuszem całej prowincji polskiej dominikanów, kwitował w r. 1530 Helenę, wdowę po Stefanie Michaleckim, oraz córki Stefana z 90 grz. długu (P. 871 k. 599). Panna Róża Łabęcka, córka(!) zmarłego Szymona P-go, kwitowała w r. 1562 Jakuba Dobrzyckiego z 14 grz. Chyba w jakimś związku z tym trudnym do zrozumienia zapisem pozostaje występujący w r. 1584 Jan P. z pow. sieradz., nazwany wtedy wujem Jana i marcina Łabęckich, synów zmarłego Wojciecha Łabęckiego (I. kal. 50 s. 150). Andrzej na połowie części wsi Gołuchy w pow. sier. w r. 1583 oprawił 630 zł posagu Małgorzacie Dziatkowskiej, córce Mikołaja (R. kal. 5 k. 343v). Maciej w r. 1584 dał zobowiązanie Marcinowi Piątkowskiemu, iz stawi rodzonego brata Wojciecha P-go dla skwitowania spadkobierców Marcina Złotnickiego (I. Kal. 50 s. 126). Maciej P., nazwany w r. 1584 bratem przyrodnim Katarzyny Bielczewskiej, wdowy po Stanisławie Marszałkowskim, 2-o v. żony Jakuba Rossoskiego (ib. s. 374; R. kal. 5 k. 375).

Jan kupił od Andrzeja Brzechwy w r. 1585 za 1.900 zł części Kwaskowa w pow. sier. (R. kal. 5 k. 439). Mąż zmarłej już Salomei Dziatkowskiej, części Kwaskowa w r. 1604 wydzierżawił Stanisławowi Poleskiemu (I. Kal. 70 k. 899). Nie żył juz w r. 1614. Był ojcem występujących wtedy synów: Stanisława, Stefana i Mikołaja (Z. T. P. 27 s. 1410). Stanisław i Mikołaj obok siostry Anny wspomniani już w r. 1606 (I. Kon. 32 k. 521v), w latach 1606-1638 żony Andrzeja z Kiszew Lisieckiego, instygatora koronnego, sędziego surrogatora grodzkiego kaliskiego. Bracia: Stanisław, Mikołaj i Stefan w r. 1616 należeli do liczby opiekunów wyznaczonych przez ich brata stryjecznego Mikołaja P-go dla swych dzieci (P. 996 k. 220v). O Stanisławie i Stefanie innych wiadomości nie posiadam. Mikołaj, dziedzic w Kwaskowie, w r. 1620 zapisał sume 2.000 zł Janowi Aleksandrowi Wolskiemu z Mnina, dziedzicowi na Czerwonejwsi (Z. T. P. 29a s. 403). Plenipotent w r. 1629 Abrahama Ciświckiego, kasztelana śremskiego (Ws. 41 k. 612), był dziedzicem Jarnutowa i Godziątkowa w pow. kal. (Z. T. P. 28b s. 2505). Już nie żył w r. 1631, kiedy wdowa po nim, Barbara Duninówna Karwicka, uzyskała od swego drugiego męża, Zygmunta Rożna, zapis 5.000 zł długu (Z. T. P. 28b s. 2456). Spośród synów i córek Mikołaja, których opiekunem był w r. 1633 Mikołaj P., stryjeczny brat ich ojca, znam tylko Jana (I. Kal. 99b s. 1681).

Jan, syn Mikołaja i Karwickiej, pozostawał jeszcze pod opieka stryja Mikołaja, kiedy w r. 1633 od Piotra i Pawła, braci Miniszewskich, podług kontraktu zawartego z ich matką przez zmarłego Mikołaja P-go, nabył za 500 zł połowę pustego łanu w Lubieni pow. kal. (R. Kal. 11 k. 490). Zapisał w r. 1644 dług 800 zł Augustynowi Bobuckiemu (I. Kal. 110a s. 437). Był t. r. pozwany przez Jakuba Grochowickiego, spadkobiercę Zofii Grochowskiej, żony Dobrogosa Brzechffy, skarbnika kaliskiego, o najazd zbrojny na Lubienię M., jej oprawną, i zagarnięcie posagu i jej ruchomości (P. 169 k. 648v). Pozywał w r. 1657 Jana, Piotra, Władysława i Stefana Rożów o najechanie wsi Wola Grzybkowa (Z. T. P. 30 s. 1425). Wraz ze swą żoną Reginą z Bużenina Bużeńską (Burzyńską) wieś Kostrzewie w ziemi sieradzkiej oraz Zalesie z pastwiskiem Czaple, należące z dawna do Kwaskowa, oboje w r. 1678 zrezygnowali Stanisławowi Balickiemu (Z. T. P. 32 s. 1231). Chyba ten sam Andrzej, brat Jana, nabywca Kwaskowa, może jeszcze żył w r. 1631 (Z. T. P. 28b s. 2505), nie żył już w r. 1636 (I. Kal. 102 k. 1696). Byłojcem Mikołaja, który w r. 1614 zawierał kontrakt z Wojciechem Kowalewskim i Anną z Wielżyna (P. 992 k. 818), zapewne o rękę córki ich a swej żony, Teofili Kowalewskiej. Dla zrodzonych z tej Teofili dzieci ustanowił w r. 1616 opiekunów (P. 996 k. 220). Od owdowiałej teściowej uzyskał w r. 1618 cesję jej oprawy 3.000 zł na połowie Kowalewa oraz sumy 1.430 zł podniesionej od Jana Dobrzyckiego (I. Kal. 84 k. 974). Opiekun w latach 1631-1633 bratanka Jana, syna brata stryjeczno-rodzonego Mikołaja (Z. T. P. 28b s. 2505; I. Kal. 99b s. 1681). Skwitowany w r. 1633 przez zięcia Dobrogosta "Skarba" Waliszewskiego z 3.500 zł stanowiących resztę z 5.000 zł posagu i wyprawy za córką Małgorzatą (ib. s. 1821). Drugą żoną Mikołaja była w r. 1641 Marianna Pągowska, córka Jana (I. Kal. 107a s. 574). Spełniając ostatnią wolę swej pierwszej żony, zapisał w r. 1643 na uświetnienie nabożeństwa w kościele parafialnym w Kowalewie temu kościołowi roczny czynsz wyderkafowy 80 zł od sumy 1.000 zł (R. Kal. 13 k. 38). Części Kowalewa sprzedał w r. 1643 za 23.500 zł Sebastianowi Grzębskiemu (R. Kal. 13 k. 36). Drugiej żonie, po skasowaniu jej tamtejszej oprawy, na połowie dóbr oprawił posag 1.600 zł (ib. k. 75). Od Marcina Lisieckiego uzyskał w r. 1644 zapis 3.000 zł na wyderkafowym czynszu na wsi Kiszewo i połowie wsi Zdzar (P. 1421 k. 777). Od tegoż Lisieckiego w R. 1645 kupił za 6.000 zł części we wsi Lisiec M. (I. R. D. Z. Kon. 30 k. 54). Umarł między r. 1645 a 1651, kiedy to Marcin Cielmowski zobowiązał się w zastępstwie owdowiałej Marianny do wystawienia jednego konnego na wyprawę przeciwko kozakom (Z. T. P. 29 k. 2110; I. Kon. 53 k. 367). Wdowa wyszła 2-o v. za Stanisława Skąpskiego, zaś w r. 1654 była już 3-o v. żoną Dobrogosta Komorowskiego (ib. 56 k. 46). Małżonkowie Komorowscy byli w r. 1660 dziedzicami części w Lutoni M. (I. R. D. Z. Kon. 28 k. 34), a żyli jeszcze w r. 1666 (I. Kal. 58 k. 589). Córka Mikołaja i Teofili, Małgorzata była w latach 1633-1642 żoną Bobrogosta "Skarba" Waliszewskiego, któremu wniosła swoje ojcowskie dobra w Liściu, Kiszewach i Zdzarach (I. Kal. 133 s. 43). Nie żyła już wr. 1673. Zob. tablicę.

@tablica: Parczewscy

>Parczewscy, z Parczewa w pow. gnieźn. Dziersław z Parczewa, mąż Anny (Hanki), która ok. r. 1424 miała terminy z Hanką i Dorotą z Rzęgnowa (G. 3 k. 214, 230v). Marcin P. w r. 1449 (G. 7 k. 29). Marcin (nie wiem, czy ten sam?) i Andrzej, bracia rodzeni, niedzielni z Parczewa pozywani byli w r. 1474 przez Jana Jabłkowskiego (G. 21 k. 2). Andrzej P., mąż Elżbiety z Wielawsi (de Wielawicz), która w r. 1476 mocą ugody zobowiązała się odpuścić trzecią część dóbr we wsiach Wielawieś (Wielawicz) i Koszczempa(?) swej córce (czy z tego małżeństwa?) Katarzynie, żonie Wojciecha Obodowskiego (N. 145 s. 117). Jan z Parczewa już nie żyjący w r. 1481, ojciec Katarzyny i Barbary, którym Marcin, Maciej i Stanisław, bracia ze Studzieńca, winni byli wtedy ustąpić pewne sumy z Długiej Gośliny (P. 855 k. 118). Marcin w r. 1484 ręczył za Wojciecha Michalczewskiego, iż będzie on żył w pokoju z braćmi z Budziejewa (G. 12 k. 91v), zaś w r. 1486 był przez owych braci skwitowany (G. 22 k. 22).

Jakub P. na połowie Parczewa w r. 1504 oprawił posag żonie Katarzynie Kołybskiej, córce Jana (P. 1390 s. 13) i t.r. kwitował jej brata Wojciecha Kołybskiego z 24 grz. na poczet 50 grz. jej posagu (G. 25 k. 115v). Nie żyła już ta Katarzyna w r. 1508, a zrzekła się była dóbr ojczystych i macierzystych w W. Modliszewie i Ciołkowie w pow. gnieźn. (G. 24 k. 325v). Jakub całe Parczewo w r. 1511 sprzedał wyderkafem za 200 zł węg. Stanisławowi Kościeleckiemu, kasztelanowi inowrocławskiemu (P. 786 s. 262).

>Parecka (czy szl.?), Dorota, żona Marcina Zambrowskiego, oboje już nie żyli w r. 1770 (P. 1347 k. 83).

>Parisowie h. Własnego, z Pomorza Zachodniego. Wolfgang Fryderyk i Adelajda Golczówna, córka Henryka, oboje już nie żyjący w r. 1687, rodzice Fryderyka-Ewalda, Katarzyny-Marii, w latach 1687-1691 żony Kaspra P-a, wdowy w latach 1696-1720, Doroty, niezamężnej w latach 1687-1696, i Ewy-Zofii, niezamężnej w latach 1687-1720. Jednym z opiekunów tego rodzeństwa był w r. 1687 ich krewny Fryderyk-Ewald P. (W. 29a k. 10; 86 k. 596v). Brat i siostry, wedle zobowiązania z r. 1690, kupili w r. 1691 od Jana Adama Golcza za 6.000 zł część we wsi Janikowo i dwóch kmieci we wsi Machlin w pow. wałec., która to suma pozostała z posagu ich matki (W. 29 k. 83; 29a k. 99). Syn Fryderyk-Ewald, po rodzicach dziedzic (obok sióstr) wsi Kregenorth cz. Janikowa i czterech(!) kmieci w Machlinie, zaspokojony przez te siostry z dóbr rodzicielskich, w r. 1696 scedował im swe prawa do powyższych dóbr (W. 87 k. 29). Był ożeniony z Julianną (Parisowną?), a oboje już nie żyli w r. 1720., kiedy syn ich Fryderyk-Krzysztof kwitował swe ciotki, Katarzynę-Marię, wdowę po Kasprze P-e, i pannę Ewę-Zofię, z sumy 500 tal., pochodzącej ze wsi Kregenorth cz. Janikowo i cz. Machlina (W. 90 k. 335v).

Nie wiem, czy miała z nimi coś wspólnego Emilia Podgórska, wdowa de Paris, zmarła w Lesznie 12 VIII 1872 r., w wieku 78 lat i 7 miesięcy, po której pozostała córka Amanda (LM Leszno).

>Parkowscy, z Parkowa w pow. pozn. Filip niegdy P. pozywał w r. 1462 Jakuba Popowskiego o czwartą część w Białczu, którą kupił był od Jana Białeckiego, stryjecznego brata tego Jakuba (P. 18 k. 304). Wdowa po nim była Anna w r. 1482 współdziedziczka z Biezdrowa (P. 1386 k. 155). Stanisław niegdy z Parkowa nie żył już w r. 1462, kiedy jego córki, Urszula i Anna, pozywały Jakuba Przestanowskiego (P. 18 k. 312, 312v). Pozywały też w r. 1464 Jakuba Orzeszkowskiego (P. 19 k. 44) i Jana Bruchowskiego (ib. k. 75v).

>Parniszewski(?), mąż w r. 1663 Ewy Racięskiej, córki Piotra (P. 1073 k. 330).

>Parolowie, Parulowie h. Ogończyk, ze wsi Parule w ziemi warszawskiej, Hieronim Parol, z W. Ks. Litewskiego, mąż Agnieszki Wysockiej, oboje nie żyli już w r. 1611, zaś Agnieszka była bezdzietna (I. Kal. 77a s. 504). Stanisław Parul skwitowany był w r. 1652 przez Katarzynę Głuszkowską (I. Kon. 53 k. 453). Mąż Marianny Szadokierskiej 1654 r. (ib. k. 29). Oboje kwitowali w r. 1657 Krzysztofa Lisieckiego, dziedzica Laskowca, z 200 zł zapisanych Mariannie przez zmarłego ojca Krzysztofa Marciana Lisieckiego (ib. 56 k. 307). Katarzyna z Parolów, żona Piotra Chudzyńskiego, już nie żyjącego w r./ 1706, sama nie żyła już w r. 1715.

>Parscy, zob. Bojanowscy

>z Parsnowa, zob. z Parznowa

>Parsow, Parsovius h. Własnego, (z Pomorza Zachodniego?). Teseniusz nabył zastawem na trzy lata zastawem wieś Zalesie w pow. nakiel zwaną Pieczyno wraz z młynem Zaleśnica od Krzysztofa Kościeleckiego, kasztelana inowrocławskiego, w sumie długu 48.000 zł (W. 4 k. 206, 232v). Dziedzic w Zalesiu, na połowie tych dóbr w r. 1607 oprawił posag 8000 zł żonie swej Łucji Klarze v. Hause (N. 165 k. 306v). Cedował w r. 1608 pewne prawa Andrzejowi Żernickiemu (W. 24 k. 515v). Już nie żył w r. 1618, kiedy to owdowiała Łucja Klara mianowała plenipotentów (W. 26 k. 414v). Zawierała w r. 1620 umowę z małżonkami Andrzejem Żernickim i Dorotą Blankenburg (P. 1004 k. 186). Żyła jeszcze w r. 1623 (W. 27 k. 455). Córka Łucja Klara była w r. 1629 żoną Arnolda Golcza, który oprawił jej wtedy posag 2.900 zł (W. 79 k. 383v).

>Paruski, Maciej niegdy P. stawiał w r. 1444 świadków szlach. Wojciechowi, synowi zmarłego Bieniaka, sołtysa w Mieścisku (P. 15 k. 3).

>Paruszewscy h. Rogala, z Paruszewa w pow. pyzdrskim. Tomisław z Kluczewa trzymał wyderkafem w 100 grz. od Jana Pniewskiego wieś Krzon w pow. kośc., które to dobra w r. 1480 (lub przed tą datą) sprzedał wyderkafem swemu synowi Janowi (P. 1386 k. 202).

Jan Kluczewski, syn Tomisława, mąż Katarzyny Dziatkowskiej, wdowy 1-o v. po Macieju P-im, która w r. 1480 trzecią część swego posagu wynoszącego 300 zł, t.j. 100 zł węg., oprawionego jej przez pierwszego męża na dwóch łanach w Paruszewie rezygnowała drugiemu mężowi, ten zaś oprawił jej jednocześnie 100 grz. posagu na wsi Krzon, trzymanej wyderkafem od ojca (ib.; Py. 167 k. 76). Uzyskał w r. 1492 intromisję do dóbr Jana Kościańskiego w Kościankach w pow. pyzdr. (Py. 168 k. 160). Występował w r. 1492 jako opiekun swej pasierbicy Agnieszki P-ej (Py. 15 k. 318). Od owej Agnieszki, już wtedy żony Wyszka Łążeckiego, w r. 1503 nabył wyderkafem za 40 (400?) grz. jej część ojczystą w Paruszewie, całe Pruszewko (Paruszewo M.) i część wsi Sierakowo w pow. pyzdr. Żył jeszcze w r. 1506 (P. 1389 k. 241v; G. 24 k. 296v). Chyba ten sam Jan, tu nazwany P-im, w r. 1517 część w Paruszewie za 50 grz. sprzedał Dorocie Chwalikowskiej, żonie Jakuba P-go (P. 1392 k. 143). Bracia rodzeni: Jan, Jakub i Mikołaj P-cy, to niewątpliwie synowie powyższego Jana Kluczewskiego, ale wspomniany wyżej pod r. 1517 Jan P. to mógłby być także jeden z tych braci zawierających transakcję z bratową.

I. Jan P. cz. Kluczewski, zapewne syn Jana Kluczewskiego, mąz Katarzyny Cienińskiej, już nie żył w r. 1537, kiedy Katarzyna, już będąc wdową, zapisała dług 700 grz. zięciowi Wojciechowi Gniazdowskiemu (Py. 171 k. 405). Zięciowi temu t.r. sprzedała za 1.000 grz. części w W. i Mn. Paruszewie, swoje dziedziczne(!) (P. 23 k. 131v). Części swe w dobrach po rodzicach w Cieninie Mniejszym i Większym oraz w Pępocinie wraz z prawami, jakie odzidziczy po matce, darowała w r. 1546 córce Małgorzacie zamęznej Zieleńskiej (P. 23 k. 190v). Żyła chyba jeszcze w r. 1552 (I. R. Kon. 6 k. 85v). Spośród córek Jana i Katarzyny, Anna, w latach 1537-1550 była żoną Wojciecha Gniazdowskiego, zmarła między r. 1550 a 1552. Była po matce dziedziczką części Cienina (P. 1396 k. 245). Jadwiga, w latach 1539-1552 była żoną Jana Golińskiego. Małgorzata (P-a cz. Kluczewska) 1-o v. w latach 1546-1547 żona Andrzeja Zieleńskiego (Zielińskiego), wdowa w latach 1552-1554, 2-o v. w latach 1555-1567 żona Piotra Bieganowskiego, znów wdowa w latach 1570-1589. Nie żyła juz w r. 1597. Jej córka zrodzona z Gniezdowskim, Anna, żona Rafała Golińskiego, nazwana w zapisie z r. 1567 P-ą (Py. 106 k. 304). Barbara Kluczewska cz. P-a, niezamężna w r. 1550, kwitowała Wojciecha Gniazdowskiego z dóbr rodzicielskich w Paruszewie (Py. 172 k. 734). Anna Gniazdowska swe części w Paruszewie W. i M. w r. 1537 sprzedała za 300 grz. Jakubowi Dzierżanowskiemu (Py. 23 k. 132). Wojciech Gniazdowski od sióstr żony Jadwigi i Małgorzaty, wtedy jeszcze panien, w r. 1537 kupił za 300 grz. ich części w tych wsiach (ib.; 171 k. 405). Owym pannom zapisał t.r. każdej po 80 grz. (Py. 171 k. 409). Od szwagierki Jadwigi, teraz już Golińskiej, kupił w r. 1539 za 500 grz. części w Paruszewie W. i Mn. (Py. 23 k. 136; P. 1395 k. 245).

II. Jakub P. cz. Kluczewski, syn Jana Kluczewskiego, mąz Doroty Chwalikowskiej, córki Wojciecha, która w r. 1517 całą częśc rodzicielską w Chwlikowicach pow. pyzdr. sprzedała za 40 grz. Felicji Chwalikowskiej (P. 1392 k. 143v). Jakub żył jeszcze w r. 1537 (Py. 23 k. 132), a zapewne nie żył już w r. 1539 (Py. 23 k. 143, 162v). Dorota już nie żyła w r. 1548 (Py. 172 k. 431). Z synów, Marcin, o którym niżej, Piotr i Maciej, ten ostatni w r. 1539 jeszcze nieletni. Wszyscy trzej część swą w Paruszewie Mn. sprzedali wtedy wyderkafem za 25 grz. stryjowi Mikołajowi (Py. 23 k. 143). Piotr w r. 1574 uzyskał zapis 100 zł długu od Stanisława Gniazdowskiego (G. 52 k. 244). Ostatni ślad życia Macieja znajduję w r. 1543 (Py. 23 k. 162v).

Marcin, syn Jakuba i Chwalikowskiej, pełnoletni w r. 1539 (Py. 23 k. 143), wspólnie z braćmi młodszymi od Wojciecha Gniazdowskiego, męża ich stryjecznej siostry, uzyskał w r. 1543 drogą zamiany plac z budynkami w Paruszewie W., od drogi wiodącej do Graboszewa do dworu Mikołaja P-go, stryja ich, dając w zamian za to częśc placu, karczmę, ogród i sad tamże (Py. 23 k. 162v). Bracia w r. 1548 zostali skwitowani przez Jakuba i Mikołaja, braci Bratuskich, z 60 owiec, które zmarły Jan Bratuski, wójt pyzdrski, ojciec tych braci, wydzierżawił był ich matce, Dorocie (Py. 172 k. 431). Marcin asystował przy transakcji stryjecznej siostrze, Małgorzacie, owdowiałej Zieleńskiej (Py. 174 k. 160). Mąż Małgorzaty Wydzierzewskiej, był nim zapewne już w r. 1557, kiedy Felicja Wydzierzewska, wdowa po Jakubie, i jej syn Jan zapisywali mu dług 200 zł, zapewne w posagu za córka i siostrą (G. 36 k. 278). Małgorzata owa od brata Jana Wydzierzewskiego uzyskała w r. 1558 zapis 26 grz. długu (G. 37 k. 18). Marcin od brata Piotra kupił w r. 1560 za 1.000 zł całe części po rodzicach w Paruszewie W. i pustce Paruszewko M. (P. 1396 k. 862v; G. 39 k. 269). Ów Marcin P. cz. Kluczewski za córką swą Anną, zamężną Gunicką, w r. 1567 zapisał jej mężowi w posagu 400 zł (Py. 106 k. 299). Juz nie żył w r. 1568, kiedy to owdowiała Małgorzata była pozywana przez Macieja Gunickiego, brata jej zmarłego zięcia Wojciecha Gunickiego, zaś opiekuna jej wnuka Adama Gunickiego (Py. 107 k. 104v). Małgorzata, działając w imieniu synów, Macieja i Stanisława, kwitowała t.r. Wojciecha Pierzchlińskiego, żupnika bydgoskiego (Py. 107 k. 127). Pani dożywotnia w Paruszewie i Paruszewku, zapisała w r. 1576 dług 100 zł Piotrowi P-mu (Py. 108 k. 288v), którego związać genealogicznie nie umiem. T.r. w imieniu swych synów, macieja i Stanisława, skwitowała wspomnianego wyżej Macieja Gunickiego, opiekuna Adama Gunickiego, z sumy 100 zł (Py. 108 k. 1570). Żyła jeszcze w r. 1580 (P. 934 k. 229), nie żyła już w r. 1600 (P. 970 k. 718). prócz wspomnianych wyżej synów, Macieja i Stanisława, była jeszcze Marcin, może nastarszy z braci, który w r. 1580 wraz z matką został skwitowany ze 100 zł przez Wojciecha Strzałkowskiego (P. 934 k. 229). Spotymay potem, w r. 1601 Annę Kozanecką, wdowę po Marcinie P-im (czy po tym?), kwitującą z 40 zł Wojciecha Zorzewskiego (Kośc. 281 k. 193v). Maciej, wspomniany w r. 1569 (G. 49 k. 90), jeszcze nieletni w r. 1570 (Py. 108 k. 530), chyba młodo umarł? Spośród córek, Katarzyna, żona 1-o v. w r. 1571 Jana Strzałkowskiego, 2-o v. w r. 1591 Walentego Goliszewskiego, wdowa w latach 1596-1634. Anna, w r. 1567 żona Wojciecha Gunickiego, wdowa w r. 1568, zapewne już nie żyła w r. 1570. helena, w r. 1584 żona Andrzeja "Dominika" Gulczewskiego, nie żyła już w r. 1614. Dorota, jeszcze niezamężna w r. 1584 (G. 274 k. 342) potem żona Macieja Gurowskiego, nie żyła w r. 1600. Agnieszka, żona 1-o v. Macieja Strzałkowskiego, wdowa w r. 1590, żona 2-o v. w latach 1593-1608 Stanisława Sobiepańskiego, wdowa w latach 1609-1610.

Stanisław, syn Marcina i Wydzierzewskiej, wspomniany obok matki w r. 1568 (Py. 107 k. 127), jeszcze nieletni w r. 1570, pozostawał wtedy pod opieką matki i Andrzeja Wydzierzewskiego. Był wówczas spadkobiercą Adama Gunickiego, syna swej siostry (Py. 108 k. 530v). Od szwagra Andrzeja Gulczewskiego "Dominika" uzyskał w r. 1584 zobowiązanie oprawienia siostrze Helenie, żonie Gulczewskiego, posagu 350 zł (P. 1399 k. 289v). Żeniąc się w r. 1585 z Anną Pierzchlińską, córką Mikołaja i Jadwigi Pigłowskiej, 1 III t.r., na krótko przed ślubem zobowiązał się oprawić jej posag na połowie części Paruszewa (P. 944 k. 233; 956 k. 398), zas w r. 1591 posag ów w sumie 1.300 zł jej oprawił (P. 1400 k. 765). Asystował w r. 1591 przy transakcji siostrze Katarzynie, zamężnej Goliszewskiej (P. 956 k. 941v). Od Zofii Strzałkowskiej, żony Macieja Orpikowskiego, w r. 1595 kupił za 1.900 zł części w Strzałkowie p. pyzdr. (P. 1403 k. 122v). Skwitowany w r. 1600 ze 100 zł przez Jakuba Kluczewskiego cz. P-go, stryjecznego brata ojca (P. 970 k. 718). Roborował w r. 1609 spisany w Strzałkowie kontrakt z siostrą Agnieszką P-ą, wdową po Stanisławie Sobiepańskim (Py. 134 k. 179). Spadkobiercom zmarłej siostry Heleny, zamęznej Gulczewskiej, uzyskał w r. 1614 intromisję do dóbr w Gulczewie zmarłego jej męża, Andrzeja Gulczewskiego (Py. 137 k. 278v). Skwitowany w r. 1616 przez córke Barbarę, zamęzną Pcińską, z dóbr rodzicielskich, zas przez męża jej a swego zięcia z 900 zł posagu i wyprawy (P. 996 k. 608). Umarł w r. 1618 (I. Kal. 84 s. 612, 1023). Owdowiała Anna Pierzchlińska dostała w r. 1620 od swych synów zapis pensji rocznej 40 zł (P. 1004 k. 1371v) i t.r. dożywotnie użytkowanie części w Strzałkowie (P. 1412 k. 233). Pozywała ją t.r. wraz z synami i Bartłomiejem Bieganowskim Adam Goliński, nabywca dóbr w Paruszewie (Py. 140 k. 216v). Synowi Janowi dała w r. 1629 swoje ruchomości w Strzałkowie (P. 1416 k. 455v). Synowie: Marcin, Stanisław, Mikołaj, Jan, Bartlomiej i Wojciech. Z córek, Barbara była w latach 1614-1626 żoną Stanisława Pcinińskiego. Dorota, w r. 1621 żona kaspra Bieganowskiego. Anna, w r. 1626 żona Andrzeja Lubszyńskiego. Spośród synów, Bartłomiej wspominany był obok braci w r. 1620 (P. 1412 k. 195v; Py. 140 k. 216v, 233) i 1621 (P. 1007 k. 335v). zarąbany w r. 1629 przez Mikołaja i Jana braci Goreckich, zaś wizji ciała dokonano 29 XI we dworze wsi bardo Mikołaja Skrzetuskiego (Py. 143 k. 306v).

1. Marcin, syn Stanisława i Pierzchlińskiej, wraz z braćmi części w Paruszewie w r. 1620 sprzedał za 5.500 zł Bartłomiejowi Bieganowskiemu (P. 1412 k. 195v). Bratu Janowi t.r. zapisał dług 100 zł (P. 1004 k. 664v). Skwitowany wraz z braćmi w r. 1621 przez siostrę Dorotę zamęzną Bieganowską (P. 1007 k. 335v). Miał w r. 1629 płacić podymnego ze swej części w Skąpem, gdzie był jeden kmieć i 1 zagrodnik - 1 zł (Py. 143 s. 52). Wraz z bratem Janem kwitował się w r. 1637 z ran z Aleksandrem Lubomyskim (G. 80 k. 339v). Mąż Małgorzaty Goreckiej, ojciec zrodzonych z niej córek: Doroty, Katarzyny i Anny, kwitował w r. 1649 ks. Zygmunta Cieleckiego, proboszcza poznańskiego, z 72 zł prowizji rocznej od sumy 900 zł legowanych testamentem przez ks. Stanisława Strzałkowskiego, archidiakona poznańskiego (G. 82 k. 33v). Nie żyła już Dorota i Anna w r. 1673, bowiem wtedy jako współspadkobierczyni bezpotomnie zmarłej ciotki Marianny(!) Goreckiej, żony Marcina P-go, dziedziczki części dóbr Skąpe i pustki Sarnowa w pow. pyzdr. występowała rodzona jej bratanica, Ewa z Goreckich Lubowiecka (P. 1426 k. 302). Współdziedzicem części w Skąpem spadłych po swych zmarłych stryjecznych siostrach, Annie i Dorowie P-ch, był także w r. 1676 Maciej P. (R. Kal. 15 k. 559v).

2. Stanisław, syn Stanisława i Pierzchlińskiej, mąz Anny Popowskiej, z którą w r. 1616 spisywał wzajemne dożywocie, a na połowie dóbr oprawił jej posag 2.000 zł (Py. 47 k. 255v, 256v). Była ona wdową 1-o v. po Jerzym Lesniewskim. Miała wyderkafm 3.000 zł na Grotkowie, wsi klarysek gnieźnieńskich, które ją w r. 1617 kwitowały (G. 74 k. 279v). Od Piotra Lipskiego trzymał zastawem w sumie 2.000 zł części we wsi Piątek i wespół z żoną w r. 1618 skwitował Lipskiego z owej sumy (I. kal. 84 s. 1023). Oboje w r. 1619 zawierali w Gorazdowie kontrakt z małżonkami Janem Gorazdowskim i Anną z Bierzglina Gałczyńską (Py. 140 k. 122). Wobec dokonanej w r. 1620 przez Stanisława i jego braci sprzedaży za 5.500 zł części Paruszewa Bartłomiejowi Bieganowskiemu, Anna Popowska jednocześnie skasowała swoja tamtejszą oprawę (P. 1004 k. 1371v; 1412 k. 195v). Był Stanisław jeszcze wtedy niedzielny z bracmi (Py. 140 k. 216v). Od Wojciecha Niwskiego w r. 1621 nabył wyderkafem za 2.500 zł wieś Jarosławiec w pow. kal. (P. 1412 k. 1182v). Od szwagra Marcina Popowskiego w r. 1623 uzyskał zapis 500 zł długu (Kośc. 292 k. 186). Od Jerzego Małachowskiego w r. 1624 kupił za 3.000 zł części wsi Małachowo Szymborowic osiadłe w pow. gnieźn. (P. 1414 k. 1257v), zaś w r. 1626 części owej wsi sprzedał za 4.000 zł Maciejowi Małachowskiemu "Kozłowi" (P. 1415 k. 507; G. 78 k. 82). Żona Anna t.r. roborowała oprawe posagu i wiana na tych dobrach (P. 1017 k. 589). Oboje małżonkowie zapisali t.r. sumę 300 zł siostrze Annie zamężnej Lubszyńskiej (P. 1017 k. 681v). Stanisław żył jeszcze w r. 1631 (G. 79 k. 491v), nie żył zaś w r. 1650 (G. 82 k. 274). jego synowie, Stanisław i marcin. Ten drugi, ur. w Jarosławcu, ochrzcz. 18 VI 1623 r. (LB Środa). Nic więcej o nim nie wiem, zapewne więc umarł wcześnie.

Stanisław, syn Stanisława i Popowskiej, ochrzcz. 15 V 1622 r. (LB Środa), burgrabia grodzki inowrocławski (R. kal. 15 k. 533), chrzestny w r. 1661 (LB Tuczno), nie żył juz w r. 1676 (G. 85 k. 263v; R. Kal. 15 k. 533v). Mąż Marianny Knutówny, córki Macieja i Zofii Charszewskiej, nie żyjącej już w r. 1692 (P. 1124 IX k. 19). Córka ich Teresa, niezamężna, chrzestna 24 III 1674 r. (LB Tuczno), w latach 1676-1692 żona Andrzeja Domaradzkiego, która w r. 1676 części w Skąpem, spadłe po siostrach stryjecznych, Dorocie i Annie, sprzedała za 125 zł Maciejowi Trąmpczyńskiemu (G. 85 k. 269v). Domaradzki został z czasem sędzią grodzkim kaliskim. Teresa, będąc już wdowa po nim, żyła jeszcze w r. 1719.

3. Mikołaj, syn Stanisława i Pierzchlińskiej, wspomniany obok braci w r. 1620 (P. 1004 k. 1371v), wtedy niedzielny z nimi (Py. 140 k. 216v), zaślubił 12 IV 1626 r. "panią" Jadwigę Nagórską (LC Krotoszyn), zapewne identyczną z jego żoną Jadwigą Trlęską, wraz z która w r. 1636 wydzierżawił Pawłowo W. od Sebastiana Grzębskiego (I. Kal. 102 s. 739). Oboje żyli jeszcze w r. 1639 (Kośc. 299 k. 245v). Była więc Jadwiga zapewne wdową 1-o v. po Nagórskim. Znamy jednak Jadwigę Parzynczewską w r. 1615 żonę Macieja Nagórskiego (I. Kal. 82 s. 858). Możliwa więc i taka sytuacja, że Mikołaj miał pierwszą żonę Jadwigę Parzynczewską, wdowę po Nagorskim, i drugą Jadwigę Trlęską. Córka Mikołaja, Anna była w r. 1676 żoną Stanisława Żernickiego i swe części w Skąpem sprzedała była swemu stryjecznemu rodzeństwu (R. kal. 15 k. 533v). Bezpotomna, nie żyła już owa Anna w r. 1693, zaś jej spadkobiercami byli wówczas jej stryjeczni, Jan P. i siostra jego Helena, zamęzna Siedlecka (P. 1125a k. 112v).

4. Jan, syn Stanisława i Pierzchlińskiej, wspomniany obok braci w r. 1620 (P. 1412 k. 195v), wtedy niedzielny z nimi (Py. 140 k. 216v). Od brata marcina uzyskał t.r. zapis 100 zł długu (P. 1004 k. 664). Żonie Barbarze Moraczewskiej, urodzonej z Katarzyny Wilkowskiej, oprawił w r. 1627 posag 1.500 zł (P. 1415 k. 885; Kośc. 297 k. 147v). Jak już wiemy, od swej matki otrzymał w r. 1629 jej ruchomości w Strzałkowie (P. 1416 k. 455v). Dziedzic części w Strzałkowie, z tamtejszych dwóch dymów w r. 1629 płacic miał 1 zł podymnego (Py. 143 s. 53), zaś żonie t.r. oprawił na połowie części w Strzałkowie 2.000 zł posagu (P. 1416 k. 454). Wespół z braćmi, Wojciechem, Marcinem, Mikołajem i Stanisławem w r. 1630 zawierał kontrakt z Janem Goreckim (P. 1023 k. 328v). Oboje z żoną w r. 1643 kwitowali z 450 zł Jana Turskiego (Py. 150 k. 14). Jako opiekun córek urodzonych z Moraczewskiej, Marianny, Katarzyny i Barbary, w r. 1649 kwitował ks. Zygmunta Cieleckiego, proboszcza poznańskiego, z 72 zł prowizji rocznej od sumy 900 zł, legowanej im testamentem przez ks. Świętosława Strzałkowskiego, kanonika gnieźnieńskiego (G. 82 k. 31v). Chyba żył jeszcze w r. 1672 (Py. 154 s. 7), nie żył już w r. 1676 (R. Kal. 15 k. 533v). Pozostawił syna Świętosława i trzy córki, wspomniane wyżej. Z nich o Katarzynie nie wiem nic więcej, marianna nie żyła już w r. 1686, a była żoną Piotra Lubońskiego, Barbara, zaślubiona w r. 1672 Baltazarowi Bronikowskiemu (Py. 154 s. 7), nie żyła już w r. 1710.

Świętosław, syn Jana i Moraczewskiej, w r. 1676 współdziedzic w Skąpem pow. pyzdr., obok swych stryjecznych (R. kal. 15 k. 533v). Mąż w r. 1671 Konstancji Goryńskiej (I. Kon. 60 k. 128v), skwitowany wraz z tą żoną w r. 1677 przez Macieja Szczycińskiego z 200 zł (G. 86 k. 46v). częśc Strzałkowa przed r. 1686 sprzedał Baltazarowi Bronikowskiemu (Py. 155 s. 57). Drugiej swej żonie, Zofii Bronikowskiej, córce Baltazara i jadwigi Przysieckiej, wdowie 1-o v. po Stanisławie Węgrzynowskim, w r. 1696 na poczet posagu zapisał sumę 1.600 zł (P. 1130 XII k. 16). Zofia od Franciszka Żeromskiego uzyskała w r. 1700 zapis 1.900 zł (P. 1139 XI k. 98). Kwitowała go w r. 1704 z prowizji od tej sumy. Świętosław żył jeszcze wtedy (G. 92 k. 45v). Oboje małżonkowie już nie żyli w r. 1713 (P. 1147 II k. 212). Syn Kazimierz, córka Teresa, żona 1-o v. Świętosława Obetmut Osińskiego, 2-o v. w r. 1714 Zygmunta Zaborskiego, 3-o v. w r. 1717 Kazimierza Torzewskiego, nie żyła już w r. 1746.

Kazimierz, syn Świętosława i Goryńskiej, uzyskał w r. 1699 od Franciszka Bagińskiego zapis 2.000 zł (G. 90 k. 233v). Jego pierwszą żoną była Wiktoria Bojanowska (I. Kon. 77 k. 60), druga w r. 1708 Marianna Dzierzbińska, córka Jana i Apolonii Kobylińskiej (Kobylnickiej) (Py. 158 k. 674), której w r. 1714 na częściach Gorenina i Słabęcina w pow. kon. zapisał sumy (I. Kon. 311 s. 329), zaś w r. 1718 spisał z nią wzajemne dożywocie (I. kal. 160 k. 385). Oboje małżonkowie w r. 1719 wraz z Franciszkiem Dzierzbińskim zawierali komplanację z Andrzejem i Jakubem, braćmi Tomickimi, działającymi też w imieniu rodziców Tomasza i Anny z Niemojewskich (I. Kon. 75 k. 104v). Kazimierz, dziedzic Gorenina, w r. 1719 skwitowany z 400 zł przez Józefa Stobieckiego (I. Kon. 75 k. 144). Zawierał w r. 1721 kompromis z Szczycińskimi, dziedzicami części Gorenina (ib. k. 264), zaś w r. 1723 w Goreninie kompromis z braćmi, Jakubem i Janem Gąsiorowskimi, dziedzicami dóbr Sarnowo (G. 94 k. 264v). Od Jana czarlińskiego, rodzącego się z Zofii Goryńskiej, w r. 1725 uzyskał cesję praw do jego dóbr macierzystych w Goreninie (I. Kon. 76 k. 66). Dorota Górska, żona Józefa Żmijewskiego, w r. 1726 cedowała mu sumę 100 zł po ojcu na Sławęcinie, zapisaną przez Łukasza Szczycińskiego (ib. k. 92v). Marianna z dzierzbińskich swe prawa do sumy 3.000 zł na Paniewie p. gnieźn. w r. 1727 cedowała Jakubowi Tomickiemu, pisarzowi grodzkiemu kruszwickiemu, przezeń zaspokojona (G. 96 k. 22c). Oboje małżonkowie żyli w r. 1727 (Z. Z. P. 46 k. 1591), nie zyli już w r. 1739 (I. Kon. k. 160). Z Bojanowskiej miał Kazimierz córki: Mariannę, w latach 1732-1741 żonę Jana Stobieckiego, nie żyjąca w r. 1750, Katarzynę, żonę Franciszka Strzyżewskiego, wdowe w latach 1752-1753, Teofilę, żonę Pawła Pielskiego (Pilskiego), wdowę w latach 1739-1741, chyba jeszcze żyjącą w r. 1752, nie żyjącą w r. 1753, Teresę i Jadwigę, niezamężne w latach 1752-1753 (I. Kon. 78 s. 596, 665). Z dzierzbińskiej synowie, Michał i Tomasz, oraz córka Barbara, w latach 1739-1741 żona Pawła Osińskiego.

1) Michał, syn Kazimierza i dzierzbińskiej, wraz z bratem Tomaszem i siostrą, zamężną Osińską, zawierał w latach 1739-1741 kompromisy z siostrami przyrodnimi, zamężną Stobiecką i owdowiałą Pielską (I. Kon. 77 k. 160, 222). Z bratem Tomaszem, dziedzice Gorenina, skwitowani w r. 1741 przez siostrę Osińską (ib. k. 228v). Zobowiązał sie t.r. oprawić 3.000 zł posagu swej żonie, Rozalii (Róży) Krzesińskiej, córce Józefa i katarzyny Rożnowskiej (ib. k. 229v). Odebrawszy od Józefa i Piotra Krzesińskich, braci rodzonych i spadkobierców Antoniego Krzesińskiego, stryja i ojca chrzestnego swej żony, sumę którą zapisał był w grodzie kruszwickim w r. 1736 na wsi Mierzwino, zapisał w r. 1749 owa sumę żonie na częściach Gorenina (ib. 78 s. 235). Skwitowany z sumy w r. 1752 przez siostrę Strzyżewską (ib. s. 596), zapisał jej w r. 1753 sumę 400 zł (ib. s. 665). części Buszkowa przed r. 1753 sprzedali byli z bratem Tomaszem siostrom Stobieckiej i Pielskiej (ib. s. 702). Wraz z tymże bratem, dziedzic części Gorenina, Sławęcina i Lubomyśla, w r. 1758 zawierali między sobą kompromis (ib. 79 k. 117v). kwitował się w r. 1766 z Józefem, ojcem, i Marcinem, synem, Zaleskimi (I. Kon. 80 k. 35v). Dokonał w r. 1781 wraz z bratem Tomaszem wymiany pewnych ról w Sławęcinie z Łukaszem Rosnowskim (ib. 82 k. 270v). Roborował w r. 1784 skrypt wystawiony 20 I t.r. w Goreninie swym zięciom: Tomaszowi Klamborowskiemu, Łukaszowi Luboradzkiemu, Marcjanowi Trzcińskiemu i kazimierzowi Powalskiemu (ib. 82 k. 28). Dziedzic Gorenina i Kopaniny w pow. kon., w r. 1784 skwitowany z 2.000 zł przez Piotra Ogorzelskiego (ib. 83 k. 41v). Spadkobierca brata Tomasza, dobra Gorenin i części Sławęcina, zarówno swoje jak i odziedziczone po tym bracie, sprzedał 30 VI 1784 r. za 45.000 zł Józefowi Rosenowi, pułkownikowi wojsk koronnych (ib. k. 56). Nie żył juz w r. 1788 (ib. 84 k. 63v). Z córek, Katarzyna, w latach 1784-1789 żona Tomasza Klamborowskiego. Konstancja, w latach 1785-1795 żona Łukasza Luboradzkiego, N. córka, w r. 1784 żona Marcina Trzcińskiego, N. córka, w r. 1784 żona Kazimierza Powalskiego.

2) Tomasz, syn Kazimierza i Dzierzbińskiej, wspomniany w r. 1739 (I. Kon. 77 k. 160), dziedzic części Gorenina, spisywał w r. 1768 wzajemne dożywocie z żoną Anielą Krzesińską, córką Józefa i Katarzyny Rożnowskiej, siostrą bratowej Michałowej (ib. 80 k. 169v). Była ona 1-o v. za Mańkowskim (Py. 164 k. 45). Tomasz, bezdzietny, zmarł krótko przed 30 VI 1784 r. (I. Kon. 83 k. 56).

5. Wojciech, syn Stanisława i Pierzchlińskiej, wspominany obok braci w r. 1620, zapewne jeszcze wtedy nieletni (P. 1412 k. 195v, 233). Od Andrzeja Wolskiego w r. 1622 uzyskał zapis 200 zł (I. Kon. 42 k. 26). Mąż Jadwigi z Ludzicka Chwaliszewskiej, wraz z nią w r. 1638 wydzierżawił Jankowo od Elżbiety Niszczyckiej, wdowy po janie Bardskim (G. 80 k. 464v). Oboje nie żyli już w r. 1651, kiedy to synowie ich, Stefan i Maciej, kwitowali małżonków, Jana Kozierowskiego i Annę z Otorowa, z 400 zł z dzierżawy Mikołajkowa i Jankowa w pow. gnieźn. (G. 82 k. 402). Córka ich marianna, niezamęzna, uzyskała w r. 1653 od swych wspomnianych wyżej braci zapis długu 400 zł jako posag (Py. 151 s. 116) w r. 1657 żona Wojciecha Wyganowskiego, juz nie żyła w r. 1665. Stefan w r. 1653 spisywał z bratem w Linowcu kontrakt (ib.) i t.r. wydzierżawił Mikołajkowo małżonkom Bartłomiejowi Secemińskiemu i Annie Czyżewskiej (Py. 151 s. 129). Nie zył już w r. 1657 (G. 82 k. 1301v).

Maciej, syn Wojciecha i Chwaliszewskiej, wspomniany w r. 1651 (G. 82 k. 402). Skwitowany w r. 1657 przez siostrę Mariannę, zamęzną Wyganowską, z 4.000 zł posagu (G. 82 k. 1301v). Dokonał w r. 1653 z bratem podziału dóbr rodzicielskich, t.j. Mikołajkowa i części Jankowa w pow. gnieźn. (G. 82 k. 871). części w Skąpem pow. pyzdr., tak po ojcu jak i po stryjecznych siostrach, Annie i Dorocie, a również kupione od Anny P-ej, zamęznej Żernickiej, sprzedał w r. 1676 za 250 (500?) zł Maciejowi Trąmpczyńskiemu (R. kal. 15 k. 533v, 559v). Żoną Macieja była Anna Badyńska (G. 88 k. 50v). Dziedzic wsi Swinary, jankowo, Mikołajkowo, nie żył już w r. 1679 (N. 185 k. 883). Został zabity i wdowa z synem janem oraz zięciem Siedleckim w r. 1685 kwitowała ze sprawy o to zabójstwo małżonków Macieja z Oporowa Ostrowskiego i helene Rozniatowską (G. 88 k. 50v). Sumę 1.000 zł, zapisaną sobie przez zmarłego jana Siedleckiego, cedowała w r. 1699 córce swej Helenie, wdowie po nim (G. 90 k. 263). Syn Jan. Córka, ta wspomniana Helena, żona 1-o v. w latach 1685-1696 Jana Siedleckiego, wdowa w r. 1699, 2-o v. zaślubiła w Poznaniu u Św. Wojciecha 21 XI 1701 r. Wojciecha Chełkowskiego, wdowa w r. 1726.

Jan, syn Macieja i Badyńskiej, wspomniany obok matki w r. 1685 (G. 88 k. 50v). Żeniąc się w r. 1685 z Bogumiłą (Teofilą) Kowalską, córką Andrzeja i Marianny Lisieckiej, zapisał jej przed ślubem sumę 8.000 zł (P. 1110 XI k. 99). Kwitowała ona w r. 1686 Jana Kaczkowskiego, miecznika inowrocławskiego, z prowizji rocznej od sumy 2.000 zł, pochodzącej z sumy oryginalnej 6.000 zł, którą zapisali byli Janowi i jego siostrze Helenie Jan Kaczkowski i jego zmarły brat Andrzej (G. 88 k. 139). Części w Jankowie i Mikołajkowie w r. 1687 sprzedał za 3.350 zł małżonkom Janowi Bętkowskiemu i Katarzynie Jemielińskiej (P. 1114 XI k. 13), a jednocześnie skwitowany był przez siostrę Helenę z majątku rodzicielskiego (ib. k. 14). Małżonkowie spisywali wzajemne dożywocie w r. 1693 (P. 1432 k. 509). Spisali w r. 1701 kontrakt z małżonkami Trąmpczyńskimi (P. 1140 VI k. 54). Teofila (Bogumiła) umarła 16 X 1711 r. (LM Targowa Górka). Chyba ten sam Jan w r. 1714 nazwany posesorem i dziedzicem Sławna (G. 93 k. 184v). Kwitował w r. 1718 Barbarę z Dąbrowskich, wdowę po Marcinie Woźnickim, jej synów i córki, z prowizji od sumy oryginalnej 2.000 zł zapisanej przez Marcina (G. 93 k. 398v). Córka Jana i Teofili. Anna Agnieszka, ur. w Poznaniu we dworze karmelitów bosych, ochrzcz. 27 I 1688 r. (LB Św. Wojciech, Pozn.), nie żyła już w r. 1729, bowiem wtedy mowa o jej matce jako o zmarłej bezpotomnie (P. 1218 k. 9).

III. Mikołaj Kluczewski cz. P., zapewne syn Jana, wspomniany w r. 1537 (Py. 171 k. 451), od swych bratanków (synów Jakuba), Marcina, Piotra i Macieja Kluczewskich cz. P-ch, w r. 1539 nabył wyderkafem za 25 grz. ich część w Paruszewie Mn. (Py. 23 k. 143). Miał w r. 1543 dwór w Paruszewie W. (Py. 23 k. 162v). Od Jana Roli Bratuskiego, mającego właśnie poślubić jego córkę Barbarę, uzyskał w r. 1558 zapewnienie, iż jej oprawi 272 zł posagu (Py. 176 k. 359). Wraz z żoną Anną Bielawską zięciowi Janowi Bratuskiemu Roli w r. 1564 zapisał dług 100 zł (Py. 179 k. 693v). Nie żył juz w r. 1568, kiedy owdowiała Anna Bielawska pozwana była o 7 grz. długu przez szlach. i sław. Anne Nieświastowską, żone malarza sław. Baltazara, mieszczanina ze Słupcy (Py. 107 k. 100v). Synowie: Sebastian, Jakub i Bartłomiej, córki: Dorota i barbara Kluczewskie cz. P-e. Dorota była w r. 1600 żoną Wojciecha Gurowskiego. Barbara, w latach 1557-1564 żona Jana Roli Bratuskiego, wdowa w latach 1580-1591. Sebastian P. cz. Kluczewski (Kluczewski cz. P.) swe części w Paruszewie osiadłym i Paruszewie pustym, nabyte od ojca, zastawił w r. 1570 na trzy lata za 800 zł Wojciechowi Gniazdowskiemu (Py. 108 k. 1v). Swoją częśc w Paruszewie w r. 1576 rezygnował bratu Jakubowi (M. K. 113 k. 416v-418). Michałowi Gniazdowskiemu w r. 1577 sprzedał za 2.000 zł nabyte od ojca części w Paruszewie W. i w Paruszewku M. (P. 1398 k. 768v). Nie żył już w r. 1602. Bartłomiej też był bezpotomny (Py. 131 k. 361).

Jakub Kluczewski cz. P., P. z Kluczewa, syn Mikołaja, w r. 1585 kwitował bratanka Stanisława ze 100 zł (Py. 122 k. 245). Od Jana Mieszkowskiego z Grądów w ziemi sieradzkiej, uzyskał w r. 1587 zapis 100 zł długu (P. 948 k. 224). Wraz z żoną Anną Mieszkowską w r. 1590 kwitował Jakuba z Głogowy Kossowskiego z 400 zł (Kośc. 270 k. 72). Skwitowany w r. 1592 z 860 zł przez Eustachego Marzelewskiego (G. 64 k. 497). Połowe Marzelewa w pow. pyzdr. w r. 1598 sprzedał za 2.000 zł Łukaszowi Ułanowskiemu (P. 1402 k. 846). Jedyny spadkobierca brata Bartłomieja, kwitował w r. 1602 ks. Jana Gniazdowskiego, sufragana gnieźnieńskiego, obecnego dziedzica(!) i posesora Paruszewa i Paruszewka (Py. 131 k. 361). Żona Anna Jurkowska (więc druga!) skwitowała w r. 1604 męża ze 150 zł (Kośc. 284 k. 40v). Jakub skwitował w r. 1612 Jana Gurowskiego z odebrania srebrnego kielicha, który zastawił był za 45 zł jego siostrze, Dorocie Gurowskiej (P. 988 k. 116). Nie żył już w r. 1620, kiedy córka jego panna Anna Kluczewska pozywała o dług 53 zł Mikołaja i Jana braci Radolińskich (Py. 140 k. 184). Zob. tablice 1, 2.

Teodor Żychliński w monografii P-ch h. Rogala (pióra syna Teodora Żychlińskiego iuniora) Stanisławowi P-mu i Annie Pierzchlińskiej obok synów, o których pisałem wyżej, daje jeszcze jednego syna, najstarszego, Wawrzyńca, który wraz z bracmi miał w r. 1620 sprzedawać Paruszewo Bieganowskiemu. W akcie sprzedaży, na który się przy tej okazji powołuje, nie ma ni słowa o Wawrzyńcu. Milczą tez o nim te wszystkie, jakże liczne, transakcje synów Stanisława, rzekomych braci Wawrzyńca. Miał on mieć, według Żychlińskiego, żonę Annę Kościelską, corke Gawła, podsędka ziemskiego brzeskiego-kuj., i Anny Korab Gądkowskiej, z której rodzić sie miał syn jedynam Marcin. Otóż podsędek Gaweł Kościelski był ożeniony z Agnieszką z Gorynina, zas Anna z Szczodrochowa Gądkowska była zoną jego syna Marcina. Stanisław Karwowski (Kościelscy h. Ogończyk, Poznan 1918) znał tylko dwie córki Gawła Barbarę, w r. 1610 żonę Macieja Korytowskiego, i Annę(!), żonę Bartłomieja Ponętowskiego, zmarłą przed r. 1642. Wiemy ponadto w oparciu o źródła, że rodzicami Marcina P-go byli Wawrzyniec i Zofia Ruszkówna, nie zaś Anna Kościelska. Skąd pochodził Wawrzyniec i jaki był jego prawdziwy herb nie wiem. Wśród jego potomków żyjących w VII i XVIII wieku ani śladu powiązań, czy to rodzinnych, czy to w stanie posiadania z P-mi Rogalami, o ktorych było wyżej. Przeciwnie, w końcu XVIII wieku praprawnuk Wawrzyńca pisał się "Pogończyk z Paruszewa Paruszewski". Mamy więc tu do czynienia ze zgoła inną rodziną, pieczętującą się h. Ogończyk! A skąd nazwisko P-i? Istnieje w parafii Kłobia wieś Paruszewice, skąd właśnie S. Kozierowski wywodzi Powałów-Ogończyków. Ciekawy to przyczynek do tak powszechnej z jednej strony praktyki przyjmowania przez przybyszów z innych województw herbów zasiedziałych w danej okolicy a zgoła sobie obcych pochodzeniem imienników, z drugiej zaś strony fałszowania źródeł i sankcjonowania tą drogą wszelkich uzurpacji herbowo-pochodzeniowych, praktykowanych na jakże szeroką skalę z "Złotej księdze szlachty polskiej" Teodora Żychlińskiego.

Wawrzyniec, nie żyjący już w r. 1674, mąż Zofii Ruszkówny(?) (I. kal. 227 k. 546), miał syna Marcina.

Marcin, syn Wawrzyńca i Ruszkówny, miecznik wschowski w r. 1674 (P. 1426 k. 630), w r. 1660 mąz Anny Złyńskiej, córki Stanisława i Heleny Bieganowskiej, wdowy 1-o v. po janie Domaradzkim, od Jakuba Domaradzkiego, stryja i opiekuna swych pasierbów, Andrzeja, Zofii i Marianny Domaradzkich, w r. 1660 wydzierżawił pod zakładem 4.500 zł na trzy lata Myszków w pow. gnieźn. (N. 227 k. 608). Pozywał tego Domaradzkiego w r. 1661 (P. 187 k. 316). Anna Złyńska od swego brata Jana, jezuity kolegium poznańskiego, uzyskała w r. 1663 częśc spadku po matce (P. 1073 k. 571). Marcin służył w królewskiej chorągwi usarskiej i w r. 1664 dla odebrania wysłużonego żołdu wyznaczył plenipotenta (G. 84 k. 232). Od pasierba, Jana Andrzeja Domaradzkiego, w r. 1674 kupił za 24.000 zł wieś Myszki (P. 1426 k. 630). Od Magdaleny Dobrosołowskiej, wdowy po Janie Koszutskim i po Janie Chociszewskim, jak również od jej córki, Eufrozyny Chociszewskiej, żony Tomasza Czewujewskiego, w r. 1675 kupił za 2.000 zł części we wsi Sławno z polem "Plebanka" w pow. gnieźn. (P. 1427 k. 439). Od innej jej córki, Doroty Chociszewskiej żony Władysława Wilskiego, kupił w r. 1682 za 1.000 zł jej części tamże (P. 1104 k. 124v). Wreszcie od jeszcze innej córki, Teresy Chociszewskiej, żony Jakuba Stablewskiego, nabył za 1.000 zł w r. 1687 jej części (P. 1113 V k. 22). Skwitował w r. 1681 Jadwigę Mielęcką, wdowę po Piotrze Rozbickim, podwojewodzim poznańskim, oraz synów Piotra, dziedziców Posadowa, ze sprawy o poddanego zbiegłego ze Sławna do Posadowa (P. 213 I k. 56). Anna Złyńska nie żyła juz w r. 1688 (P. 1430 k. 80). Drugą żoną Marcina była Teresa Gulczewska (Golczewska), córka Tomasza i Anny z Ślesina, ktorej w r. 1694 dał dożywocie na Myszkach (P. 1128 XIV k. 71). Skwitowany w r. 1697 przez córkę, zamężną Kossowską, z prowizji od sumy 10.000 zł, na poczet sumy oryginalnej 12.000 zł (G. 90 k. 168). Był dziedzicem Sławna i Myszek w pow. gnieźn. (P. 1172 k. 133). Umarł między r. 1711 a 1713 (P. 282 k. 87v; 290 k. 448). Z pierwszej żony synowie, Wojciech i Jakub, z drugiej córka Barbara, w latach 1696-1697 żona Andrzeja Kossowskiego.

I. Wojciech, syn Marcina i Złyńskiej, na Rzegnowie, rzegnówku i Strychowie w pow. gnieźn. w r. 1688 oprawił posag 10.000 zł swej żonie Petronelli z Dzwonowa Rogalińskiej, córce Franciszka i Marianny Przetockiej (P. 1115 IV k. 47v; 1430 k. 80). Od jana Płaczkowskiego w r. 1691 kupił Przysiekę w pow. gnieźn. (P. 1121 II k. 63), zaś w r. 1698 tę wieś sprzedał za 25.000 zł maciejowi Gozimirskiemu (P. 1135 VII k. 56). Z ojcem Pawłem Kaweckim, profesorem lędzkim, plenipotentem tamtejszego opata, Antoniego Łukomskiego, w r. 1706 kasował kontrakt z r. 1700 o wieś Sokołowo (I. Kon. 72 k. 228v). Juz nie żył w r. 1711 (P. 282 II k. 87v). Petronella Rogalińska przeżyła męża i była 2-o v. żoną w r. 1712 Jana Mirosławskiego (Z. T. P. 39 k. 1091), z czasem cześnika bydgoskiego. Od Jana i Jakuba, braci Miaskowskich, w r. 1713 wzięła w zastaw na trzy lata za 9.000 zł wieś Korzkwy i częśc Skrzypna (I. Kal. 159 s. 239). Nie żyła już w r. 1718 (Kc. 134 k. 302v, 303). Synowie, Adam Wawrzyniec, ochrzcz. w sierpniu 1692 r. (LB Sokolniki), zapewne zmarły młodo, Franciszek, o którym niżej. Z córek, Antonina Franciszka, ochrzcz. w marcu 1698 r. (ib.), i Anna, w latach 1712-1731 żona Kazimierza Kraśnickiego, nie żyła już w r. 1752.

@tablica: Paruszewscy h. Rogala 1

@tablica: Paruszewscy h. Rogala 2

Franciszek (Franciszek Stanisław), syn Wojciecha i Rogalińskiej, ochrzcz. 13 IV 1696 r. (ib.), komisarz generalny województw poznańskiego i kaliskiego w r. 1732 (I. Kal. 168/170 s. 730), zaś obok tego susceptant grodzki kaliski 1735 r. (I. Kal. 171/173 s. 324), podpisek i susceptant grodzki kaliski 1742 r. (ib. 178/180 s. 80), przysięgał w r. 1747 na urząd susceptanta grodzkiego kaliskiego (ib. 185/189 k. 228). W imieniu własnym i siostry pozywał w r. 1713 Jana Łukomskiego i swoją matkę o komplanację spisaną przez nich we wsi Szczury w r. 1712 (P. 290 k. 57). Dziedzic Myszek 1717 r. (G. 93 k. 322). Od Franciszka Urbanowskiego w r. 1718 uzyskał cesję sum na częściach Racięcina i Słomkowa W. w pow. radziejow., zapisanych w r. 1698 przez zmarłego Stanisława Goconowskiego (Kc. 134 k. 302v). Na połowie Sławna i Myszek w r. 1718 zapisał 5.000 tynfów temu Urbanowskiemu (G. 94 k. 55). Mąż Anny Przeniewskiej (Przedniewskiej?), córki Jana i Katarzyny Kraśnickiej, skwitowany był przez nią w r. 1718 z zapisu danego w r. 1717 na sumę 3.000 zł (I. Kon. 75 k. 35v). Druga jego żona była marianna Witkowska, córka Wojciecha i Jadwigi Pomianowskiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1732 (I. kal. 168/170 s. 730). Oboje roborowali w r. 1735 skrypt Marcinowi Kromolickiemu, dziedzicowi połowy Żakowic (ib. 171/173 s. 324). Połowe wsi, obecnie juz miasta, Sławno i połowe wsi Myszki w r. 1750 dał synowi Janowi (ib. 190/195 k. 168). Marianna Witkowska nie żyła juz w r. 1752 (ib. 196/198 k. 132v). Franciszek umarł między r. 1752 a 1755 (ib.; I. Kon. 78 s. 869). Synowie, z pierwszej żony Jan, z drugiej Szymon.

I) Jan, syn Franciszka i Przeniewskiej, burgrabia grodzki czerski w r. 1754 (I. kal. 196/198 k. 252), pisarz ziemski inowrocławski w r. 1775 (LC Ludziska), podsędek inowrocławski w r. 1781 (LB Polanowice). Mieszkał w Rożniatowach, kiedy 13 XI 1775 r. za dyspensą papieską zaślubił Felicjannę Jaczyńską z Niemojewka, wdowę po Mikołaju P-im, bracie stryjecznym ojca (LC Ludziska). Oboje z żoną, mieszkający w Niemojewie(!), chrzestni 7 IV 1781 r. (LB Polanowice).

II) Szymon, syn Franciszka i Witkowskiej, susceptant grodzki kaliski 1754 r. (I. kal. 196/198 k. 252), pisarz grodzki kruszwicki 1768 r. (I. kal. 206/208 k. 1). Od Adama Witkowskiego, brata swej matki, w r. 1752 uzyskał cesję praw do sum spadkowych z dóbr ojczystych i macierzystych (I. kal. 196/198 k. 132v). Mąż Katarzyny Modlińskiej (Modleńskiej) w r. 1768, córki Aleksandra i Franciszki Podczaskiej (ib. 206/208 k. 1). Od Mateusza Leśniewskiego, dziedzica Łączyna, dobra te w r. 1769 wziął w zastaw za sumę 12.000 zł (I. Kal. 209/213 k. 48). Od Józefa Suchorskiego, miecznika przemyskiego, rodzącego się z Konstancji Modlińskiej, kupił w r. 1775 za 63.000 zł Sulmówek Chrosina i Sulmówek Mały oraz Stojanowo W. i M. w pow. kal. (I. Kal. 214/216 k. 78, 164v, 179). Stojanowo trzymała w r. 1787 w zastawie Ludwika Borzysławska, wdowa po Hermenegildzie Chrzanowskim, pisarzu ziemskim gnieźnieńskim (I. kal. 227 k. 97). Oboje małżonkowie spadkowe dobra Katarzyny cedowali w r. 1787 swym synom, Józefowi i Michałowi, oraz córce Balbinie, zamężnej Turskiej (ib. k. 546). Byli oboje świadkami 1 I 1788 r. ślubu syna Michała (LC Ostrzeszów). Drugą żoną Szymona była zaślubiona 26 VII 1795 r. panna(!) "Anna Wiezewska do domo Łaczkówna" (LC Ludziska). Synowie, Józef, znany mi tylko ze wzmianki z r. 1787, Michał, o którym niżej. Córka Balbina, w r. 1787 żona Wojciecha Turskiego, chorążego kawalerii narodowej (I. kal. 227 k. 546).

Michał "Pogończyk z Paruszewa P.", syn szymona i Modlińskiej, burgrabia i subdelegat grodzki sieradzki w r. 1787 (I. kal. 227 k. 546). zaslubił 1 I 1788 r. Mariannę Madalińską, córkę Józefa, łowczego wieluńskiego, i Antoniny z Januszewskjich (LC Ostrzeszów). Wyszła ona 2-o v. za Antoniego Preissa z Rybitw (LC Ludziska). Józefa(!) P-a, 1-o v. Preyssowa, 2-o v. Sąchecka, umarła w Bydgoszczy 6 IV 1868, mając lat 72, pochowana w grobie rodzinnym w Pieraniach (Dz. P.). Nie wiem jaki był jej związek z powyższymi?

II. Jakub, syn Marcina i Złyńskiej, spisywał w r. 1698 w Sławnie pod zakładem 4.200 zł kontrakt z Marianną Domaradzką, wdowa po Andrzeju Załuskowskim (G. 90 k. 219). Posesor Sławna w r. 1712 (Z. T. P. 39 k. 1091). Mąż w r. 1694 Zofii Skórzewskiej, córki Pryma (P. 1127 V k. 95) i Apolinary Rokossowskiej, spisywał z tą żoną wzajemne dożywocie w r. 1718 (P. 1102 k. 191). Współdziedzic Sławna i Myszek w pow. gnieźn. 1718 r. (N. 201 k. 28; G. 94 k. 55v), w imieniu własnym i bratanka Franciszka P-go w r. 1720 dobra te sprzedał za 51.000 zł Franciszkowi Gorzeńskiemu (P. 1172 k. 133). Posesor Słaboszewka w r. 1723 (G. 94 k. 246v). Niewątpliwie identyczny z Jakubem P-im ze wsi Miniszewa, zmarłym 30 VII 1729 r. (LM Łopienno). Zofia "plenna annorum" zmarła 15 VII 1737 r. (ib.). Ich syn Mikołaj. Z córek, Teresa, w r. 1739 żona Marcina Burskiego, a oboje nie żyli już w r. 1755. Katarzyna, w latach 1720-1723 żona Piotra Olszewskiego, nie żyła już w r. 1739. Marianna, jeszcze panna w r. 1739 (P. 1255 k. 61), wyszła przed r. 1747 za Andrzeja Sławińskiego, była wdową w r. 1776.

Mikołaj, syn Jakuba i Skórzewskiej, występował w r. 1739 (ib.), dzierżawca Niemojewka w r. 1751 (LB Strzelno). Był mężem Felicjanny (Felicji) Jaczyńskiej, zaślubionej przed r. 1754. Nie żył juz w r. 1775, kiedy owdowiała Felicjanna szła 2-o v. za Jana P-go (LC Ludziska), o czym było wyżej. Synowie Mikołaja: Janusz Onufry Romuald, ur. w Niemojewku, ochrzcz. 5 II 1754 r. (LB Ludziska), o czym bylo wyżej. Synowie Mikołaja: Janusz Onufry Romuald, ur. w Niemojewku, ochrzcz. 5 II 1754 r. (LB Ludziska), zapewne młodo zmarły, Józef, Stanisław, Sebastian z Piaskow, występujący w r. 1764, bezpotomny, wreszcie Jakub, tez bezpotomny (Żychl.).

I) Józef, syn Mikołaja i Jaczyńskiej, właściciel (czy posesor?) w latach 1764-1800 Kościelnej Wsi, mąż Agnieszki Smoleńskiej, ojciec Augusta (ur. w r. 1779), porucznika gwardii pieszej rosyjskiej, Józefy, niezamężnej, heleny, żony Feliksa Znanieckiego, juz nie żyjącej 21 VII 1821 r. (LC Żoń), i Marianny za Antonim Ulejskim.

II) Stanisław, syn Mikołaja i Jaczyńskiej. Właściciel Kobylnik w latach 1764-1800, mąż Antoniny Trzebińskiej, ojciec Sylwestra i Karoliny, która przed 13 VIII 1811 r. wyszła za Wojciecha Logę (LB Chełmce).

Sylwester, syn Stanisława i Trzebińskiej, właściciel Kobylnik, zmarł 26 VII 1863 r., pochowany w Parlinie (Dz. P.). Zaślubił przed r. 1839 Mariannę Jaczyńską. Syn Michał. Z córek, Antonina, żona Ignacego Łyskowskiego, zmarła 12 IV 1881 r., pochowana w Lemborku (Dz. P.). Marianna, żona Ludwika Bielickiego, zmarła w Mogilnie 24 VII 1890 r., mając lat 60 (ib.).

Michał, syn Sylwestra i Jaczyńskiej, właściciel Obudna, zmarł 5 I 1905 r. w Mogilnie, pochowany w Chomiąży (ib.). Ożenił się w r. 1858 z Marceliną Wolską, zmarłą w Obudnie 9 X 1891 r., pochowaną w Chomiąży (ib.). Synowie: Sylwester, Władysław i Bolesław. Z corek, Róża, żona Władysława Janty Połczyńskiego, zmarła w Zakrzewie 6 VI 1916, w 56-ym roku życia, pochowana w Chomiąży (ib.). Michalina, w parafii Parlin zaślubiła 29 IX 1889 r. Zygmunta Rożańskiego, dziedzica Padniewa w pow. mogil., zmarła 8 V 1937 r. w Połukni, w 70-ym roku życia, pochowana w Wilnie na cmentarzu Rossa (ib.).

(I) Sylwester, syn Michała i Wolskiej, ur. w Obudnie 15 XII 1859 r., dziedzic Obudna i Rzęszkowa, dóbr kupionych od Niemca za 17.000 zł (ib.). Zmarł w Obudnie 15 X 1921 r., pochowany w Chomiąży (ib.). Zaślubił w Poznaniu, w kościele N. M. Panny 21 XI 1882 r. marię Kramarkiewicz, córkę Kaspra i Ludwiki Gorlewskiej, poetkę, działaczkę społeczną, zmarłą w Poznaniu 22 V 1937 r., w 74-ym roku życia, pochowaną na cmentarzu Św. Wojciecha (ib.). Synowie: Michał, Alfred i Jan. Córka Maria, ur. w r. 1893, zmarła 16 IV 1894 r., w pierwszym roku życia, pochowana w Chomiąży (ib.).

1. Michał, syn Sylwestra i Kramarkiewiczówny, ur. w Rzęszkowie w r. 1885, kupił w r. 1914 od B. Kowalskiego Dziadkowo (549 ha) za 790.000 m. (Dz. P., wiad. z 23 VII). Ożenił się ze Stefanią Bąkowską.

2. Alfred, syn Sylwestra i Kramarkiewiczówny, ur. w Rzęszkowie w r. 1887, umarł w Nowogródku 7 VII 1930 r., pochowany w Chomiąży Szlacheckiej (ib.).

3. Jan (Jan Maciej), syn Sylwestra i Kramarkiewiczówny, ur. w Rzeszkowie 4 I 1889 r.

(II) Władysław, syn Michała i Wolskiej, kupił w r. 1818 na subhaście dóbr Stanisława Sulerzyckiego Nowąwieś koło Szubina (2.444 m.m.) (Dz. P., wiad. z 7 X). Zaślubił w Popowie 26 IV 1887 r. Izabelę Brodnicką, córkę Władysława z Nieświastowic i Walerii Brzeskiej (Dz. P.), umarł 20 IV 1925 r., w 63-im roku życia, pochowany w Chomiąży (ib.).

(III) Bolesław, syn Michała i Wolskiej, dziedzic Komaszyc, zmarł tam 3 II 1937 r., mając lat 72, pochowany w Chomiąży (ib.). Jego córka Halina, żona Jana Nepomucena Mlickiego, któremu wniosła Komaszyce, umarła 20 V 1938 r., pochowana w Inowrocławiu (ib.). Zob. tablice 3, 4.

@tablica: Paruszewscy h. Rogala (Ogończyk?) 3

@tablica: Paruszewscy h. Rogala (Ogończyk?) 4

>Paruszewscy, różni. Mikołaj z Graboszewa władał w r. 1444 w (części?) Paruszewa (P. 1379 k. 48). Jan Paruszewski Grzymała w r. 1445 uzyskał od Grota Urbanowskiego zapis 4 i pół grz. (Kośc. 17 k. 59). Działał t.r. w imieniu Jarosława Grzymały z Kościanek (ib. k. 625). Marcinowi z Paruszewa w r. 1448 oświadczała gotowość uiszczenia 17 grz. Anna, wdowa po Kunacie z Droszewa (I. kal. 4 k. 185v, 186, 188v). Mikołaj, dziedzic w Graboszewie, dał w r. 1449 W. Paruszewo w pow. pyzdr. Janowi Budziejewskiemu, dziedzicowi w Popowie, w zamian za jeden łan we wsi Wrzoskowo i dopłatę 100 grz. (P. 1380 k. 75). Przespraw z Paruszewa w r. 1462 nabył za 300 grz. od Jadwigi, żony Janusza z Janiszewa osiem części w Czeszewie, Mikuszewie i Chlebowie (P. 1384 k. 130v). Żoną Przesprawa była Beata, nie żyjąca już w r. 1482 (I. R. Kon. 2 k. 188). Dzieci Przesprawa (nie żyjącego już w r. 1461?): Maciej, Małgorzata, Anna, Dorota, Barbara, Elżbieta, Jadwiga, Katarzyna, występowały w r. 1461 z prawami do działów w połowie Głuchowa. Ich stryjeczno-rodzonym(!) stryjem nazwany wtedy Strzałek ze Strzałkowa (G. 20 k. 2v). Z córek Przesprawa, Małgorzata, w r. 1469 żona Wincentego z Mieszkowa, 2-o v. w r. 1525 żona Szymona Łuczynowskiego (Łuszczynowskiego) (P. 1393 k. 74). Elżbieta, w r. 1475 żona Andrzeja Bieganowskiego. Jadwidze i katarzynie, między sobą niedzielnym, Jan ze Strzałkowa w r. 1469 sprzedał wyderkafem za 220 grz. pięć części w Mikuszewie (P. 1385 k. 4v). Barbara, Jadwiga i Katarzyna, którym wedle sądowego dekretu Lurant z Pogorzeli winien był w r. 1482 dać intromisję do połowy Głuchowa (I. R. Kon. 2 k. 188, 188v). Maciej z Paruszewa, syn Przesprawa, w r. 1466 dał Stanisławowi "Strzałkowi" ze Strzałkowa czwartą część Czeszewa, Mikuszewa i Chlebowa, w zamian za czwartą część Sierakowa i ósmą część Paruszewa (P. 1383 k. 239a). Na W. Paruszewie w r. 1474 oprawił 30 zł. węg. posagu żonie Katarzynie (P. 1386 k. 6). Czwartą część Sierakowa, czwartą częśc wsi Kraska(?) oraz czwartą część Starego Lasu w Słonczycach w pow. pyzdr. w posagu za siostrą Elżbietą dał wieczyście w r. 1475 Andrzejowi Bieganowskiemu (P. 1386 k. 28). Na połowie części W. Paruszewa w r. 1466 oprawił posag 100 kop gr. żonie Katarzynie (P. 1383 k. 361). T.r. godzony był przez arbitrów z zięciem Wojciechem Tarnowskim, który winien był trzymać dobra dziedziczne Macieja, tj. czwarte części Czeszewa, Chlebowa i Mikuszewa, opłacając z nich czynsz (Py. 14 k. 70). Szwagrowi Wincentemu z Mieszkowa w r. 1469 zapisał w posagu za siostrą Małgorzatą sumę 20 grz. (Py. 14 k. 164). Umarł w r. 1476 lub 1477, a wdowa pozywała w r. 1477 Wojciecha "Kościankę" z Kościanek i jego żonę Katarzynę (Py. 16 k. 5; 167 k. 42, 54). Nieletniego syna Przesprawa, Macieja, po śmierci ojca przypozwał w r. 1477 Wincenty z Mchów (Py. 167 k. 54v). Procz Przesprawa miał Maciej syna Macieja i córkę Agnieszkę, w latach 1466-1489 żonę Wojciecha Tarnowskiego (P. 1317 k. 106v). Maciej nie żył juz w r. 1491, a jego córka Agnieszka, wtedy niezamężna, miała od Wojciecha Tarnowskiego zapisany roczny czynsz wyderkafowy 3 i pół grz. na rybakach z przedmieścia Pyzdr (Py. 168 k. 101; P. 1387 k. 141v). Opiekun owej Anny, Jan Kluczewski, w r. 1492 odebrał należne jej 50 zl węg. posagu i tyleż wiana po rodzonej ciotce Agnieszce, żonie Macieja Tarnowskiego (Py. 15 k. 318). Była potem ta Anna, żoną w latach 1503-1525 żoną Wyszka Łążeckiego, któremu wniosła części w W. Paruszewie, całe Paruszewko i część Sierakowa w pow. pyzdr. (G. 24 k. 227v; 28 k. 195v).

Marcin i Michał z Paruszewa P-cy sprzedali wyderkafem w r. 1469, lub przed tą datą, stryjowi ks. Janowi Jurzykowskiemu, plebanowi w Graboszewie, trzecią część Graboszewa (G. 8 k. 5; 20 k. 238). Wojciech z Paruszewa, mąż Katarzyny, która w asyście swych synów, Mikołaja i Jana, braci niedzielnych z Paruszewa, zapisała w r. 1479 dług 32 grz. Jadwidze, wdowie po Janie z Chwalibogowa i syna jej (Py. 15 k. 230). Mikołaj P., mąż Małgorzaty Urbanowskiej, wdowy 1-o v. po Janie Kubackim, która uzyskaną od pierwszego męża oprawę na połowie połowy Kubaczyna w pow. kośc. dała wyderkafem w r. 1485 drugiemu mężowi (P. 1387 k. 24). Ponowiła te donację w r. 1492 (P. 1388 k. 3). Małgorzata ze swej części ojczystej i macierzystej na dworze w Nowym Urbanowie w r. 1505 zapisała 10 grz. Janowi Słupskiemu, dziedzicowi w Urbanowie (Kośc. 24 k. 46). Piątą część dworu w Nowym Urbanowie, którą miała z działu z siostrami, sprzedała w r. 1510 za 12 grz. swemu siostrzeńcowi Walentemu Wolikowskiemu (Kośc. 233 k. 11v; 345 k. 9). Należne z działów z siostrami swoje części w Nowym i Starym Urbanowie sprzedała w r. 1512 za 60 grz. siostrze Jadwidze, żonie jana Słupskiego, kupując od niej jednocześnie wyderkafem za 10 grz. zagrodę osiadłą w Starym Urbanowie, osiadłą karczmę w Nowym Urbanowie, oraz połowe Folwarku w Starym Urbanowie (P. 786 s. 329). Żył jeszcze w r. 1514 (P. 866 k. 92v).

Wojciech P. w r. 1486 skwitował Jakuba Gunickiego z głowy swego ojca, Stanisława P-go (P. 855 k. 163). Stanisław z W. paruszewa w r. 1486 zaspokoił z sołectwa w Skarboszewie jadwigę, wdowę po Janie z Chwalibogowa (Py. 168 k. 15). Anna, w r. 1487 wdowa po Stanisławie P-im, zabitym przez Jana Skąpskiego (Py. 168 k. 44). tego to zmarłego Stanisława syn Jan żądał w r. 1491 od Marcina Chwalibogowskiego uiszczenia 4 grz. długu (Py. 15 k. 276). Jan, syn zmarłego Stanisława, pozostający pod opieką rodzonego wuja Łukasza Ślachcińskiego, sprzedał wyderkafem w r. 1492 za 5 grz. połowę łana osiadłego w W. Parczewie Marcinowi Chwalikowskiemu (P. 1387 k. 177v). Owdowiała Anna i ten syn Jan (ze stryjem Wincentym ze Stawu) w r. 1492 kwitowali Jana Skąpskiego "Naczyka" z głowy męża i wuja (Py. 15 k. 309). Wojciech P. w r. 1498 kupił wyderkafem za 17 zł węg. od Piotra Głupońskiego łan osiadły w Głuponiach pow. pozn. (P. 1387 k. 115v). Paweł P., mąż Anny, która w r. 1491 kwitowała Jana Skąpskiego z uiszczenia 7 grz. długu (Py. 15 k. 276; 168 k. 99).

Dorota P-a, żona 1-o v. Andrzeja Sokolnickiego, 2-o v. Davida Gawina, kwitowała w r. 1494 Floriana Żychlińskiego z posagu i wiana oprawionych jej przez pierwszego męża na Sługocinie i Wilczy w pow. koniń. (P. 856 k. 83v). Wojciech P. od opatrzn. Błażeja, młynarza młyna królewskiego w Poznaniu, w r. 1502 kupił za 250 zł węg. ten młyn, t.j. trzecią miarę z niego (P. 1389 k. 184v). Należącą do owego młyna wieś, położona za murami Poznania, w r. 1503 sprzedał za 265 zł węg. Konradowi Kunczy "de Lipide"(?) (P. 1389 k. 254v). Jan P. na połowie swej części w Paruszewie w r. 1509 oprawił posag 12 i pół(?) grz. swej żonie Annie (P. 786 s. 99).

Katarzyna, nie żyjąca już w r. 1514, żona Jana Kluczewskiego. Mikołaj w r. 1515 kupił wyderkafem od Macieja Otuskiego za 5 grz. łan pusty "Kuliński" w Otuszu (P. 1391 k. 35v). Andrzej P. od Jana Chwalikowskiego w r. 1517 kupił za 17 grz. częśc w Chwalikowicach i dwa puste łany w Stawie w pow. pyzdr. (Py. 23 k. 29).

Jan i żona jego, Bogumiła Kowalska w r. 1687 uzyskali skrypt od małżonków Chryzostoma Kosmowskiego i Zofii Radeckiej (P. 1113 IV k. 57).

>Paryszewski Wacław, już nie żyjący w r. 1604, mąż Barbary Molskiej, córki Macieja, wdowy 1-o v. po Marcinie Kaczkowskim, która wtedy miala sprawę z Janem Molskim (I. Kal. 70 k. 278v). Dostała t.r. od Piotra Kęszyckiego zapis 200 zł (ib. k. 294). Stawiała t.r. przeszkody w sprzedaży Przybysławic dokonywanej przez Marcina Molskiego temu Kęszyckiemu (ib. k. 590).

>Paryszowie. Ks. Mikołaj, pleban w Czempiniu i dziedzic w Łubowie, brat rodzony zmarłego Piotra P-a z Łubowa, wraz z nieletnią córką tego Piotra a swoją bratanicą, Katarzyną, w r. 1511 sprzedali wyderkaf części Sokolnik w pow. pozn. za 150 grz. Annie Spławskiej, wdowie po tym Piotrze (P. 786 s. 265). ks. Mikołaj, jako opiekun tej bratanicy, t.r. skwitował braci Spławskich z 3.000 zł weg., za którą to sumę zmarły brat z tytułu posagu za żona a ich siostrą, mając oprawe na Kobylepolu w pow. pozn., im teraz owe dobra dał wyderkafem (P. 865 k. 7). Występował t.r. ks. Mikołaj jako stryj sióstr Slupskich (P. 786 s. 253).

>Parzęczewscy, zob. Parzynczewscy

>Parznicka, Parzenicka Barbara, żona Krzysztofa Ślezanowskiego, oboje juz nie żyli w r. 1749 (P. 1295 k. 91; 1314 k. 34). Istnieli P-cy h. Łodzia, wiodący się z Parznic w wojew. sandomierskim.

>Parzniewscy h. Paparona, z Parzniewic w pow. sieradzkim. Katarzyna P-a, wdowa po Janie Gorzatkowskim (?), 2-o v. żona Jana Ciemieńskiego z wojew. sieradz., prawa oprawne uzyskane od pierwszego męża, jak też na wsi Ciemino od obecnego cedowała w r. 1553 "wiedziona miłością" Janowi Mycielskiemu z Kawieczyna (Ks. 17 k. 222).

Adam, sługa królewny szwedzkiej Anny (Marszałek jej dworu), dostał w dożywocie 17 X 1598 r. wsie Rataje i Zegrze koło Poznania (M. K. 142 k. 213, 213v). Król zezwolił 22 VIII 1600 r., aby Wawrzyniec Gembicki, sekretarz królewski, ustąpił mu pobory zbożowe z dóbr komandorii poznańskiej (ib. 145 k. 229v, 230). Był burgrabią zamku krakowskiego, kiedy w r. 1606 pozywał Arnolda, Baltazara i Jerzego Golczów, braci i spadkobierców Henryka Golcza, o dany przez tego ich brata zapis (W. 24 k. 143). Był administratorem Golubia i Brodnicy, królewszczyzn trzymanych przez królewnę Annę i stąd pisał się starostą golubskim i brodnickim Umarł w r. 1614 (Czaplewski, s. 65, 87). Syn Krzysztof. Córka Jadwiga, żona 1-o v. Henryka Golcza, wdowa w r. 1606, 2-o v. w latach 1607-1609 za Janem Piotrowskim z pow. sochaczew., już nie żyła w r. 1612.

Krzysztof, syn Adama, przejął po ojcu w r. 1614 czynności administratora ("starosty") Brodnicy i Golubia, podstarości(!) golubski i brodnicki w latach 1625-1628. Król zezwolił, by "ekonom brodnicki i golubski" 14 IV 1615 r. wydzierżawił miastu Poznaniowi Zegrze i rataje (M. K. 156 k. 441, 441v). Uzyskał 13 IX 1617 r. daninę zw. sepem należną królowi od klasztoru Owińskiego (ib. 161 k. 154, 155). Działał w r. 1618 jako rodzony wuj panny Anny Piotrowskiej (N. 171 k. 81). kwitował w r. 1621 Jana Młodziejewskiego z 500 zł z dzierżaw6y wsi Rataje i Zegrze (P. 1007 k. 321). Nie żył już w r. 1635 (R. Kal. 11 k. 650). Nazwany starostą bydgoskim(!) (R. kal. 12 k. 175). Syn Adam. Z córek, Anna, żona Władysława Konstantego Wituskiego, podkomorzego gostynińskiego, nie żyła już w r. 1665. Zofia, w latach 1635 żona Stanisława Kobierzyckiego, podczaszego kaliskiego, z czasem kasztelana gdańskiego, wreszcie wojewody pomorskiego, zmarła po r. 1665. Marianna, w r. 1640 żona Władysława Kobierzyckiego, już nie żyła w r. 1669. Katarzyna (Katarzyna Petronella), w r. 1636 żona Piotra Żerońskiego, kuchmistrza koronnego, starosty bydgoskiego, nie żyła już w r. 1640.

Adam, syn Krzysztofa, kasztelan rypiński, posesor wsi królewskich Zegrze i Rataje, skwitowany w r. 1636 przez Ambrożego Dobieńskiego (P. 1033 k. 207v). Nie żył juz w r. 1665 (I. kal. 126 s. 194). Jego córka Barbara była wówczas żona Wojciecha Łuszczewskiego (ib.). Zob. tablicę.

@tablica: Parzniewscy h. Paparona

>z Parznowa, Parsnowa (dziś Parzynowa) w pow. ostrzeszowskim. Iwan (Iwon) na wsi Kotwaszyce w pow. kal. w r. 1435 oprawił posag 70 grz. żonie Annie (P. 1378 k. 82). Domagał się w r. 1437 od Dobka cz. Puchały z Węgier uiszczenia sumy 50 grz. (Gr. kal. 2 k. 8v). Pozwany w r. 1445 przez Helenę, wdowe po Miklaszu z Węgier, i przez Marcina Rogaskiego z Węgier (I. Kal. 3 k. 125). Żzona Iwana, Anna, z mocy swego listu wiennego, miała w r. 1446 sprawę z tąż heleną (I. kal. 4 k. 1).

>Parzynczewscy, Parzenscewscy, Parzęczewscy, Parzniczewscy, z Parzynczewa (dzis Parzęczewa) w pow. kościańskim. Ziemek i Michał z Parzenczewa pozwani w r. 1440 przez Katarzynę niegdy Kordzbokowa (Kośc. 17 s. 228). Wincenty z Parzenczewa, pozwany w r. 1442 przez Katarzynę żonę Zygmunta z Żelęcina (ib. s. 247). Ziemek, Michał i Wincenty z Parzęczewa (zapewne bracia?) pozwani w r. 1443 przez Katarzynę z Żelęcina (ib. s. 355). Wincenty Ziemek z Parzynczewa w r. 1443 pozwany przez Annę, żonę szczedrzyka z Lubiatowa (ib. s. 372). Michał i Wincenty Ziemkowie z Parzenczewa pozywali 1444 r. Mikołaja Żegrowskiego (ib. s. 428). Tomasz P., Tomisław, pozwany w r. 1443 przez Wincentego Ziemka z P. (ib. s. 358) i t.r. oraz w r. 1449 przez wspomnianą wyżej Annę, żonę szczedrzyka z Lubiatowa (ib. s. 372, 472), zas w r. 1444 przez Henryka Skapa Borzysławskiego (ib. s. 485). Sam pozywał w r. 1447 Witrzycha Brzeskorzewskiego (Brzeskorzystewskiego?) (ib. s. 775) a w r. 1447 był pozwany przez Elżbietę, żonę Adama Budziszewskiego (ib. 18 s. 57). Wraz ze swym niedzielnymi synami, Mikołajem i Janem, dziedzice w Parzenczewie, w r. 1448 pozywali Teodoryka z Rzeszotarzewa (ib. s. 188). Stbem Tomasza był również Stanisław (ib. s. 333). Tomasz umarł w r. 1448, a synowie jego, Jan, Mikołaj i Stanisław (ib. s. 333). Tomasz umarł w r. 1448, a synowie jego, Jan, Mikołaj i Stanisław byli tego roku pozywani przez Elzbietę, żonę Adama Budziszewskiego, pisarza ziemskiego poznańskiego (ib. s. 342). Jan, Mikołaj i Stanisław, bracia niedzielni, pozywali w r. 1449 Wincentego Ziemka z W. Łęki (ib. s. 401), zas Mikołaj i Stanisław t.r. byli pozywani przez Małgorzatę, żonę Macieja Czeszewskiego (ib. k. 412a). Wszyscy ci trzej niedzielni bracia w r. 1450 pozywali Dominika Wilkowskiego (Kośc. 19 k. 100v), Jana Grabnowskiego (ib. k. 29v) i Annę Łukowską (ib. k. 35v). Stanisław P. zaś pozywał w r. 1453 Mikołaja Godziębę z Poszczukowa, dzisiejszego Puszczykowa (ib. k. 213v).

Mikołaj z Parzynczewa, burgrabia kościański w r. 1443 (P. 1379 k. 57). katarzyna, żona Stanisława niegdy z Parzynczewa, pozywała Jana Tumigrałę, który nie stanął i w r. 1469 miał płacić osiem skojców winy (Kośc. 20 s. 291). Powtórzyło się to w r. 1470 (ib. s. 469), a pozywała znów Tumigrałę w r. 1471 (ib. s. 604). Jej mąz Stanisław niegdy Parzenczewski w r. 1470 towarzyszył jako wuj przy transakcjach Mikołaja niegdy Ostrowskiego (P. 1385 k. 64v, 69v). Nazwany w r. 1471 Stanisławem niegdy P-im z M. Sławna (P. 20 k. 111v). Żona jego Katarzyna po smierci Jana Tumigrały Pakosławskiego toczyła w r. 1472 dalej proces z jego nieletnim synem Sędziwojem (Kośc. 20 s. 664). Stanisław niegdy Parzniczewski, dziedzic w M. Sławnie, uzyskał w r. 1476 intromisję w sumie 60 grz. do dóbr ks. Piotra, plebana w Pakosławiu, dziedzica w M. Sławnie (P. 21 k. 38). Nie żył już w r. 1491, kiedy jego syn ks. Jan Sławieński, kanonik kolegiaty NMPanny na Gorce Poznańskiej oraz dziedzic w M. Sławnie, połowe swą w tej wsi, którą zmarły ojciec trzymał wyderkafem od ks. Piotra, również wyderkafem sprzedał Dobrogostpwi i Łukaszowi, synom Mikołaja z M. Sławna (P. 1387 k. 146).

Zofia P-a, żona Jana Turka, dziedziczka w Lubiechowie, pozwana była w r. 1509 przez Stanisława Wąbiewskiego z Wąbiewa (Kośc. 23 k. 91v, 92).

>Parzynczewscy, Parzęnczewscy, Parzniczewscy, z Parzynczewa, Parzęnczewa (dziś Parzęczewa) w pow. pyzdr. Boguszka, córka Jakusza z Parzenczewa, swoją bliższość do wsi Łobes i Parzenczewo w r. 1444, lub przed tą datą odstąpiła Wawrzyńcowi ze Stramic (Py. 10 k. 171v). Jan niegdy Parzynczewski, dziedzic w Bodzeporowicach w pow. gnieźn., na połowie części tamże w r. 1445 oprawił 30 grz. posagu swej żonie Małgorzacie (P. 1379 k. 123). Nazwany w r. 1448 Janem z Bodzeporowic alias z Parzniczewa, a także Janem z Parzniczewa niegdy z Bodzeporowic (G. 6 k. 22v). Oboje małżonkowie mieli w r. 1449 termin z Katarzyną, żoną Wawrzyńca z Bodzeporowic, zaś żona Jana, Małgorzata termin z tym samym chyba Wawrzyńcem z Bodzeporowic, nazwanym wtedy "Podgolonym" (ib. k. 71v). Jan niegdy z Parzynczewa miał w r. 1459 termin z Wojciechem z Wolanowic (G. 7 k. 186). Marcin z Parzenczewa w r. 1484 pozywał braci ze Zdzętowów (Py. 12 k. 239v). Marcin z Parzenczewa, może ten sam, wraz ze swą siostrą rodzoną Anna w r. 1469 pozywał Grzegorza z Noskowa (P. 14 k. 168v). Marcin i Mikołaj, bracia rodzeni z Parzenczewa, pozywali tego Grzegorza, który w r. 1471 miał im płacić 3 grz. winy (Py. 15 k. 99v). Czeszka (Czesława?), wdowa po Marcinie z Parzynczewa, pozywała w r. 1461 dziersława i Marcina, braci z Łobza, o uiszczenie 6 grz. (Py. 14 k. 10v) i znów w r. 1466 (ib. k. 87). Sprawa między nimi ciągnęła się jeszcze w r. 1482 (Kon. 2 k. 185v). Mikołaj Parzniczewski nie żył, juz w r. 1472, po którym wdowa była wtedy Anna. Jego syn Jan i córka Barbara, niedzielni, zawierali wtedy ugode z Janem i Mikołajem, dziedzicami w Kamieńcu i Wścieklicach (P. 20 k. 131v). Marcin i Anna, rodzeństwo, dziedzice z Parzenczewa, pozywali w latach 1475-1476 Wojciecha Noskowskiego (Py. 167 k. 12v, 26v). Jadwiga z Parzenczewa, wdowa w r. 1485 po Janie Baraju z Paprotni, mieczniku kaliskim (I. Kal. 3 k. 207). Jan P., mąz katarzyny, która w r. 1487 pozywała Mikołaja "Lewka" z Nadarzyc (Py. 19 k. 52v; 20 k. 28v). Elżbieta, Beata, Katarzyna i Agnieszka, dziedziczki z Parzniczewa, procesowały w r. 1492 Jana Glogińskiego o wtargnięcie w ich ojcowiznę (Py. 168 k. 152). Elżbieta, Beata i Agnieszka, pozostające od trzydziestu lat w posiadaniu części w owej wsi, pozywane były przez Jana Głogińskiego i w r. 1493 zostali wyznaczeni komisarze królewscy dla rozsądzenia tej sprawy (Py. 15 k. 296). Elzbieta, Beata i Agnieszka, dziedziczki w Parzniczewie, stawiała w r. 1494 Głogińskiemu świadków (Py. 169 k. 23). Elżbieta, chyba jedna z wyżej wspomnianych, wdowa po Mikołaju Sulisławskim, dziedzicu w Parzynczewie, pozywała w r. 1495 tego Głogińskiego (ib. k. 48). Wojciech P. pozwany był przez Katarzynę P-ą, której jego syn Jan zadał był dwie rany, a nie stanął. teraz w r. 1510 ojciec płacić miał za syna winę (P. 24 k. 4).

Jan Parzynczewski w r. 1513 winien był swemu ojcu Maciejowi Raszewskiemu sumę 10 grz. (P. 865 k. 360). Dorota, żona tego Jana, oraz Jan czewlej, pozwani przez braci niedzielnych jarosławskich o wtgnanie ich z sołectwa we wsi Psarskie w pow. kośc., nie stanęłi i w r. 1516 mieli płacic winę (P. 866 k. 347). Ta Dorota wraz ze swa rodzoną siostrą Małgorzatą, Marcinem Czewlejem i Mikołajem zw. "Habdanek" byli t.r. dzierżawcami wsi Psarskie (ib. k. 354). Dorota Psarska, wdowa po Janie Parzynczewskim, była w latach 1520-1521 v. żoną Wojciecha Zaworowskiego (Kośc. 26 k. 34v, 174v).

Katarzyna Parzniczewska, w asyście stryja Wawrzyńca Kolnickiego i wuja Jana Kołudzkiego, częśc rodzicielską w Parzniczewie dała w r. 1516 Maciejowi Raszewskiemu (zob. wyżej) w zamian za pół łanma pustego we wsi Raszewy p. pyzdr., dopłacając mu 20 grz., zaś Raszewski na połowie części Parzniczewa oprawił 10 grz. posagu żonie swej Annie Kolnickiej, corce Wawrzyńca (P. 1392 k. 75). Maciej Raszewski cz. P. nie zył już w r. 1529, kiedy owdowiała Anna P-a kwitowała z 10 grz. Wojciecha Łobeskiego "Główkę" (P. 25 k. 430). Pisała się wtedy owa Anna także i P-ą cz. Kolnicką (P. 1393 k. 307v). Synowie Macieja: Łukasz, Stanisław, Sylwester, Jan, o których niżej. Z córek Macieja i Anny, helena P-a była w r. 1529 zoną Jana Kromolickiego cz. Raszewskiego (Py. 23 k. 79). Była wdową w r. 1534. Inna córka Macieja, Zofia P-a, działając w asyście Macieja Łobeskiego stryja i Wojciecha Łobeskiego wuja, połowe łana pustego, trzy przedziałki oraz całą swą część we wsiach Parzynczewo i Raszewo w r. 1523 sprzedała za 60 grz. Annie P-ej, żonie Macieja P-go, chyba swej matce (P. 23 k. 41v), a skwitowała ją t.r. z dóbr ojczystych i macierzystych w Parzynczewie (ib. k. 13). Z synów, Łukasz P. na połowie swych części uzyskanych z działów braterskich w Parzynczewie i Raszewie oprawił w r. 1532 posag 25 grz. żonie swej Annie Niemojewskiej, córce Benedykta (P. 1393 k. 520). Od brata Sylwestra cz. lasoty w r. 1541 kupił za 200 grz. jego częśc w Parzynczewie sprzedał w r. 1539 za 30 grz. bratu Sylwestrowi (P. 23 k. 144). Częśc tejże wsi w r. 1544 sprzedał Annie Kromolickiej, wdowie po Marcinie P-im (ib. k. 169v). Bratowej, Annie Chwałkowskiej, w r. 1546 zapisał 30 grz. długu (P. 172 k. 233). Pozwany w r. 1554 przez Annę Kromolicką, wdowę po Marcinie P-im, o części w Parzynczewie pozostałe po bracie Sylwestrze (P. 895 k. 304). kwitował w r. 1569 ze 140 grz., za które część wsi Łobez zastawił był zmarłemu Piotrowi Gorskiemu, podczaszemu kaliskiemu, synów jego Stanisława, Jana i Andrzeja Gorskich (Py. 107 k. 284v). Sylwester cz. Lasota części w Parzynczewie sprzedał za 300 grz. Annie Kromolickiej wdowie po Marcinie P-im (P. 1395 k. 112v), a wraz z bratem Janem pusty łan "Kapuściński" w Raszewach w r. 1544 sprzedali za 100 zł Ambrożemu Raszewskiemu (P. 1395 k. 146). Sylwester od Piotra Konarskiego w r. 1545 kupił wyderkafem za 140 grz. części wsi Łobez (Py. 23 k. 183v). Nie żył już w r. 1546, kiedy występowała wdowa po nim Anna Chwałkowska (Py. 172 k. 233). Jan P. pozywał w r. 1553 Annę Kromolicką, wdowe po Marcinie P-im, o wydzielenie części w Parzynczewie, należnej mu po bracie Sylwestrze (P. 894 k. 1103).

Marcin Parzynczewski, mąż Anny Kromolickiej, córki Michała, nabył od teścia w r. 1522 za 160 grz. części Kromolic w pow. pyzdr. i na połowie tych dóbr żonie oprawił 40 grz. posagu (P. 1392 k. 472). Dziedzic w Parzynczewie, w r. 1524 kwitował Mikołaja Szczycieńskiego i jego matkę Annę Kołudzką z głowy swego kmiecia z Kromolic (Py. 25 k. 76). Ojcowską część Kromolic sprzedał w r. 1533 za 200 grz. Stanisławowi Myszkowskiemu, kasztelanowi międzyrzeckiemu (P. 1393 k. 585v). Nie zył juz w r. 1544, kiedy owdowiała Anna Kromolicka jak i te, które nań spadły po bracie Janie P-im (P. 1395 k. 112v). części w tych dobrach kupiła tez t.r. za 100 grz. od Stanisława P-go (Py. 23 k. 169v). Skwitowała w r. 1545 jana Daleszyńskiego z 43 i pół grz. (P. 884 k. 316). Pozwany w r. 1553 przez Jana P-go o to, iż mu nie chce wydzielić części w Parzynczewie należnej po zmarłym bracie Sylwestrze (P. 894 k. 1103). Pozywała w r. 1554 Stanisława P-go, brata tego Sylwestra (P. 895 k. 304). Wiedziona "miłością matczyną" darowała w r. 1558 swe części Parzynczewa synom: Janowi, Maciejowi i Marcinowi P-im (Py. 131 k. 68v). Byli jeszcze dwaj inni synowie Marcina, Wojciech i Kasper, wtedy przebywający poza powiatem pyzdrskim. Maciej i Jan w imieniu owych nieobecnych braci użytkowanie swoich dóbr dali wtedy dożywotnio matce pod zakładem 100 grz. (ib.). Spośród tych synów, o Wojciechu będzie niżej. Kasper bratu Wojciechowi w r. 1579 zapisał dług 100 zł (Py. 116 k. 267), zaś w r. 1587 przez brata Wojciecha ustanowiony był jednym z opiekunów jego dzieci (Kośc. 267 k. 65v).

Wojciech, syn Marcina i Kromolickiej, uzyskał w r. 1570 od małżonków, Jana Goreckiego i Doroty Grabowskiej, zapis 110 zł (I. Kal. 36 s. 804). Od Piotra Noskowskiego w r. 1574 kupił za 2.000 zł połowę jego ojcowizny w Parzynczewie i w pustce Włóka Mała oraz dwóch kmieci osiadłych na połowie łana we wsi Golina w pow. pyzdr. (P. 1398 k. 413v). Mąz w r. 1579 Doroty Karsowskiej, córki Wawrzyńca (I. R. Kon. 28 k. 74). zapisy uzyskane od zmarłego teścia Karsowskiego, na 60 zł, i od szwagra Jana Karsowskiego, na 100 zł, wraz z przezyskami na Stanisławie Karsowskim, synu tego Jana, scedował w r. 1584 Piotrowi Radeckiemu (I. Kal. 50 s. 775). Ustanowił w r. 1587 opiekunów dla swych dóbr i zrodzonych z Karsowskiej dzieci, między innymi tę żonę i brata Kaspra P-go (Kośc. 267 k. 65v). Był "faktorem" dóbr Włoszakowickich, kiedy w r. 1589 swym rodzonym z Karsowskiej córkom, Zofii, Katarzynie, Annie i Jadwidze, zapisał każdej po 400 zł posagu (Ws. 11 k. 6). Nie zył juz w r. 1590, kiedy owdowiała Dorota zawierała kontrakt z Piotrem Bielawskim (P. 953 k. 39). zapisał jej w r. 1600 dług 180 zł ów Piotr (P. 970 k. 555). Od córki Zofii i jej męża Skrzetuskiego Dorota uzyskała w r. 1593 zapis 150 zł długu (P. 959 k. 469). T.r. wraz z siostrą, zamęzną Radecką, częśc po ojcu w dobrach Karsy i Krągola w pow. kon. sprzedała za 300 zł Andrzejowi Skrzetuskiemu (P. 1401 k. 50v). zapisał jej w r. 1600 dług 180 zł Piotr Bielawski (P. 970 k. 555). Kwitowała t.r. z 250 zł długu Jerzego Łaskawskiego (ib. k. 755). Syn Jan. Spośrod wspomnianych wyżej córek, Zofia w r. 1591, krótko po 3 I, wyszła za Andrzeja Skrzetuskiego, oboje żyli jeszcze w r. 1602. Katarzyna była w r. 1596 zoną Jakuba Biegańskiego. Anna, jeszcze niezamężna w r. 1600 (P. 970 k. 555), w latach 1610-1624 żona Piotra Mańkowskiego. Jadwiga, tez niezamęzna w r. 1600 (ib.), w r. 1615 żona Macieja Nagórskiego.

Jan, syn Wojciecha i Karsowskiej, w r. 1602 za sumę 3.000 zł długu szwagrowi Andrzejowi Skrzetuskiemu zastawił części w Parzynczewie i w pustce Ławki (P. 131 k. 41v). Mąz Agnieszki Chwałkowskiej, kwitował w r. 1605 jej ojca jana Chwałkowskiego cz. Malewskiego z 500 zł jako raty posagu (P. 976 k. 23). Pozwany w r. 1606 przez Annę Tądowską wdowę po Stanisławie Karsowskim, o najście na jej mieszkanie (I. Kon. 32 k. 558). Mąż 2-o v. Anny Pabianowskiej, córki Stanisława, w r. 1611 współspadkobierczyni bezpotomnego stryja Jerzego (I. Kal. 77a s. 17)., skwitowany w r. 1612 przez te żonę (ib. 78 s. 1189), oprawił jej t.r. na połowie Parzynczewa, wolnej od oprawy pierwszej żony, posag 1.000 zł (R. kal. 8 k. 190v). Oboje małżonkowie części wsi Golina w pow. pyzdr., trzymane wyderkafem od małżonków Jerzego Pieskowskiego i Małgorzaty Spławskiej, wydzierżawili im na jeden rok w r. 1612 (P. 988 k. 681) i t.r. Jan część Goliny sprzedał tym Pieskowskim za 850 zł (1403 k. 306). Żonie swej w r. 1615 oprawił posag 1.000 zł na połowie dóbr (P. 1409 k. 466v). Mając sobie przez Stanisława Lisieckiego scedowany zastaw częsci wsi Węgry, kwitowali oboje w r. 1616 Zofię z Ruchocina, wdowę po Janie Wegierskim, sędzim ziemskim wieluńskim, i jej syna Dobrogosta, dziedziców owej wsi, z 2.000 zł sumy zastawnej (I. kal. 82 s. 47). Przy pomocy Wojciecha Sławińskiego Jan P., zabił Macieja Koneckiego(?), o co skarżyli go w r. 1626 wdowa i syn zabitego (P. 143 k. 80v). Żył chyba jeszcze w r. 1644 (Py. 150 s. 271), nie żył już w r. 1649 (I. kal. 102 s. 248; 115 s. 571). Z Chwałkowskiej synowie Piotr i Maciej, bezpotomny, nie żyjący już w r. 1633 (P. 1417 k. 791v). Pozostali synowie, Ludwik, Wawrzyniec, Łukasz, Wojciech i Andrzej pochodzili zapewne z małżeństwa z Pabianowską. O Ludwiku wiem tylko tyle, że od Teresy Drogoszewskiej, wdowy po Adamie Szadokierskim, uzyskał w r. 1654 cesję sumy 2.000 zł, zapisanej jej przez męża (Kon. 56 k. 1). Andrzej, bezpotomny, nie żył już w r. 1647 (I. Kal. s. 125).

1. Piotr, syn Jana i Chwałkowskiej, spadkobierca matki i brata Macieja, części po nich w Chwałkowie w pow. pyzdr. sprzedał w r. 1633 za 4.000 zł współspadkobierczyni tych dóbr Zofii Chwałkowskiej (siostrze matki), wdowie po Janie Czackim (P. 1417 k. 791v). Mąż Jadwigi Grochowskiej, cedował jej w r. 1636 sumę 200 zł (I. Kal. 102 s. 1556).

2. Wawrzyniec, syn Jana i zapewne Pabianowskiej, od Wojciecha Tomickiego w r. 1644 uzyskał zapis 500 zł długu (Py. 150 s. 271). współspadkobierca brata Andrzeja, w r. 1647 kwitował z długów Marcina Słaboszewskiego (I. kal. 113 s. 125). Mąż Marianny Goreckiej, córki Piotra zawarł w r. 1647 kontrakt z małżonkami Czachórskimi (ib. 113 s. 1279). Oboje z żoną spisali w r. 1648 wzajemne dożywocie (R. Kal. 14 k. 23). Nie żył już Wawrzyniec w r. 1650 (Kośc. 302 k. 371). Marianna Gorecka była w r. 1661 juz wdowa i po drugim mężu, Samuelu Zielińskim, a 3-o v. żona Jakuba Smardowskiego, sumę 60 zł zapisana jej przez Stanisława Grabskiego cedował Andrzejowi Białęskiemu (Py. 153 s. 101). Sumę 500 zł zapisana sobie w r. 1663 przez Jana Goreckiego, dziedzica w Goreczkach, cedowała w r. 1677 synowi Janowi P-mu (I. kal. 138 s. 77).

Jan, syn Wawrzyńca i Goreckiej, ur. w Czachórach, ochrzcz. 18 IX 1646 r., a podawał go do chrztu stryj Ludwik (LB Droszew). Nabywca praw od matki, kwitował w r. 1681 Stefana Goreckiego, syna zmarłego już Jana, z sumy 500 zł zapisanej matce w r. 1663 przez tego Jana Goreckiego (I. kal. 140 k. 236). Spisywał w r. 1682 wzajemne dożywocie z żoną Anną Pabianowską, córką Jana i Teofili Baranowskiej (ib. k. 606v) żyjąca jeszcze w r. 1690 (ib. 146 s. 14). Nie żył już w r. 1704, kiedy owdowiała Anna, dziedziczka po rodzicach części Głuchowa zwanej "Kurczewizna", sprzedała ją za 1.600 zł Janowi Trąmpczyńskiemu (I. Kal. 157 s. 30). Kwitowali t.r. matkę z 600 zł synowie Kazimierz i Marcin (ib. s. 32). Nie żyła już w r. 1715 (ib. 159 s. 60). Synowie: Józef, Kazimierz i Marcin. Córki: Marianna, ur. w Czachórach, ochrzcz. 9 VII 1681 r. (LB Droszew). Konstancja, wspomniana w r. 1704 (I. kal. 157 s. 31), 1715 r. (ib. 159 s. 60) i w r. 1722 (ib. 163 s. 104), w r. 1727 żona Jana Kłomnickiego.

1) Józef, syn Jana i Pabianowskiej, ochrzcz. 24 III 1687 r., podawany do chrztu przez małżonków Władysława i Teresę P-ch, których genealogicznie złączyć nie umiem (LB Droszew). Uzyskał wspólnie z siostrą Konstancją w r. 1704 od Jana Trąmpczyńskiego zapis 600 zł (I. kal. 157 s. 31). Bezpotomny, nie żył już w r. 1715 (ib. 159 s. 60).

2) Kazimierz, syn Józefa i Pabianowskiej, kwitował wraz z bratem Marcinem w r. 1704 matkę z 600 zł (ib. 157 s. 32). Mąż Marianny Korytkowskiej, chrzestnej 15 IV 1704 r. (LB Droszew), już nie żył w r. 1715, kiedy Marianna była 20o v. żona Andrzeja Skrzeszewskiego (I. Kal. 159 s. 85). Córka Zofia, ur. w Głuchowie, ochrzcz. 22 IV 1703 r. (LB Droszew), współspadkobierczyni stryja Józefa, kwitowała w r. 1715 ze 100 zł jana Trąmpczyńskiego (I. Kal. 159 s. 85).

3) Marcin, syn Józefa i Pabianowskiej, wspomniany w r. 1704 (ib. 157 s. 32), współspadkobierca brata Józefa P-go, kwitował w r. 1715 Jana Trąmpczyńskiego, dziedzica wsi Kucharki, ze 100 zł (ib. 159 s. 160). Od Jadwigi Rossoskiej, żony Jana Jaroszewskiego, w r. 1725 uzyskał zapis 300 zł (ib. 161 s. 242). Nie zył juz w r. 1751. Z nieznanej mi żony zostawił synów, Wojciecha i kaspra oraz córkę Agnieszkę, która wtedy, będąc już żoną Ambrożego Pruskiego, uzyskała odeń zobowiązanie, iż na połowach swych części we wsi Prusy Pośrednie w pow. kaliskim, oprawi jej 100 zł posagu (R. kal. 3 k. 409v).

3. Łukasz, syn Jana i Pabianowskiej, od Wojciecha Tomickiego uzyskał w r. 1644 zapis 400 zł (Py. 150 s. 271). Występował obok braci w r. 1647 (I. kal. 113 s. 125). Mąż Anny Orłowskiej Owsianej w r. 1647, kwitował się t.r. z Mikołajem Orłowskim (ib. s. 35, 1397). Procesowany był z bratem Wawrzyńcem w r. 1649 przez Marcina Grabowskiego o zabójstwo brata jego, Stanisława Grabowskiego (I. kal. 115 s. 1743).

4. Wojciech, syn Jana i Pabianowskiej, mąż w r. 1644 Zofii Kotarbskiej, córki Wojciecha, która w r. 1650 obok innych sióstr, jako współspadkobierczyni brata Jerzego, kwitowała z 61 zł Mikołaja Komierowskiego (Py. 151 s. 83). Oboje małżonkowie w r. 1652 sprzedali części Czachór za 900 zł małżonkom Tomaszowi Gostkowskiemu i Zofii Żbikowskiej, zaś Wojciech żonie swej oprawił jednocześnie 400 zł posagu (R. kal. 14 k. 261v). Nie zył już w r. 1665, a Zofia była już wtedy 2-o v. żoną Jana Wolińskiego (I. kal. 126 s. 291). Żyła jeszcze w r. 1681 (ib. 140 k. 401v). Synowie: Adrian, ur. w Czachorach, ochrzcz. 20 XI 1644 r. (LB Droszew), Jan, ur. tamże, ochrzcz. 30 VIII 1648 r. (ib.), kwitował się w r. 1673 z Janem Wardęskim (I. kal. 133 s. 40), nie żył już w r. 1681, kiedy wdowa po nim Florentyna Mycielska była juz 2-o v. żoną Stanisława Węgierskiego. Synem Wojciecha był także, być może, Wojciech. Z córek, Jadwiga, ur. w Czachorach, ochrzcz. 13 IX 1646 r. (LB Droszew). Katarzyna, ur. tamże 9 X 1650 r. (ib.). Wspomniany wyżej Wojciech był mężem Anny Gałęskiej, córki Wojciecha i Agnieszki Szadokierskiej, dziedziców części Czachór, która w r. 1685 kwitowała matkę z 400 zł posagu (I. kal. 143 s. 309, 349). Zob. tablicę.

@tablica: Parzynczewscy, Parzenczewscy, Parzniczewscy

Anna P., w r. 1526 żona Mikołaja Pawłowskiego. Zygmunt Parzniczewski był w r. 1537 posłem łęczyckim (I. R. Kon. 3 k. 59). Anna Parzniczewska, w r. 1544 żona Andrzeja Czachorskiego "Mikary" z pow. kaliskiego. Barbara Parzynczewska, w r. 1545 żona Wojciecha Pruskiego z Prus w pow. kaliskim. Jan Parzniczewski cz. Pawłowski, może syn Marty, o której było wyżej, całą swa część w Parzniczewie w r. 1557 sprzedał za 100 grz. Annie Kromolickiej, wdowie po Marcinie P-im (Py. 31 k. 54v).

>Parzynowska szlach. pani Agnieszka, z Gniazdowa, chrzestna 1 VIII 1621 r. (LB Skalmierzyce).

>Pasch h. Własnego, Fryderyk, z Pomorza (Lauenburg-Butow), mąż Anny Heleny Nostitz-Drzewieckiej. Oboje małżonkowie w r. 1679 od Adama Konstantego Mielęckiego wydzierżawili Bucz w pow. kośc. na trzy lata do współki z Anną Heleną Rotemberkówną, wdową po Fryderyku Nostitz-Drzewieckim, pod zakładem 8.000 zł (Ws. 73 k. 337v).

>Pasierbiccy, z Pasierbic (dziś Pasierby) w pow. kośc. Michał z Pasierbic, w r. 1434 oprawił żonie swej Jadwidze posag 20 grz. (P. 1378 k. 18). Marek i Jan "Żydówkowie" z Pasierbic pozywali w r. 1440 Wojciecha P-go (Kośc. 17 s. 144). Jana "Żydówkę", Sobka i Andrzeja, braci rodzonych, niedzielnych z Pasierbic, pozywał w r. 1444 Wojciech P. (ib. s. 465) i znów Wojciech P. pozywał t.r. Jana P-go (ib. s. 624), a jeszcze w r. 1446 (ib. s. 752). Wojciech z Pasierbic od Piotra i Mikołaja braci z Krzekotowa kupił w r. 1447 za 60 grz. część Wilkonic M. w pow. kośc. (P. 1379 k. 180). Ręczył w r. 1449 za Wojciecha P-go Janowi z M. Krajewic, że będzie żył w pokoju z braćmi ze Skoroszewic (Kośc. 16 k. 63). Jan "Żydówka" z Pasierbic w r. 1447 półtora łana i trzecią częśc folwarku tamże sprzedał Janowi z Umięcic(?) (P. 1379 k. 179v). Sobec z Pasierbic, pozwany w r. 1444 przez Jadwigę z Pasierbic, przez rodzeństwo, Mikołaja, Małgorzatę, Annę i Agnieszkę, niedzielnych z Pasierbic, wreszcie przez Jana z Pasierbic (Kośc. 17 s. 445). Sobek swoją część w Pasierbicach w r. 1451 sprzedał za 40 grz. Janowi Włostowskiemu (P. 1381 k. 28). jan z Pasierbic (nie wiem, czy identyczny z Janem "Żydówką"), pozywany był w r. 1442 przez Jana "Kozła" z Wilkonic (Kośc. 17 s. 261).

Mikołaj, syn zmarłego "Darmopycha", pozywał w r. 1445 Piotra Krzekotowskiego (Kośc. 17 s. 686). Mikołaj, syn zmarłego Mikołaja "Pawęży" z Pasierbic, pozywał w latach 1447 i 1448 braci z Jutrosina (Kośc. 18 s. 99, 230). Jan "Wiachnia" z Pasierbic, pozywany w latach 1449-1450 przez Michała P-go "Żydowkę" (Kośc. 19 k. 24, 48). Jan z Pasierbic "alias Wachnowicz" pozywał w r. 1450 Wojciecha "Mroczka" z Pasierbic (ib. k. 84). Świętochna "Mroczkowa" z Pasierbic w r. 1459 pozywała Mikołaja Skoroszewskiego (Kośc. 19 k. 232v). Wojciech "Mroczek" P. pozywał w r. 1459 Jana "Wiachnę" z Pasierbic (ib. k. 259v). Wojciech "Mroczek" i Świątochna w r. 1464 pozywali tych Mikołaja i Jana Skoroszewskich w r. 1464 (ib. k. 345, 389). Świątochna (Świątka) P-a pozywała w r. 1466 Jana Skoroszewskiego w sprawie podziału Skoroszewic po jej ojcu Mścisławie ze Skoroszewic i po matce (Kośc. 20 s. 115). Pozwana sama przez braci z Wilkonic, nie stanęła i w r. 1470 miała płacić winę (Kośc. 20 s. 463, 499). Wojciecha, syna Markusza, pozywał w r. 1450 Jan P-go (Koc. 19 k. 83). Czy nie był to syn Marka, występującego w r. 1440? Pełka niegdy Gorecki pozywał w r. 1452 Jana P-go (ib. k. 141). Jan P. w r. 1452 dopuścił rodzeństwu ze Strzępina bliższość w Pasierbicach, spadłą prawem bliższości na matkę ich Agnieszkę, po jej rodzonym stryju, zmarłym Janie P-im (ib. k. 142).

Wojciech, Aleksy i Wincenty, bracia rodzeni, niedzielni, dziedzice Pasierbic, synowie Mikołaja "Żydówki" (Kośc. 228 k. 361v), kupili w r. 1463 za 40 grz. od Jadwigi, żony Mikołaja Włostowskiego, jej dobra rodzicielskie w Pasierbicach (P. 1383 k. 178v). Owi trzej niedzielni bracia odmówili intromisji do Pasierbic szlach. Wojciechowi niegdy z Pasierbic, mieszczaninowi z Jutrosina, który w r. 1474 twierdził, że dobra w Pasierbicach nabył od swej stryjeczno-rodzonej siostry Jadwigi, żony Mikołaja Włostowskiego (Kośc. 227 k. 2v). Wojciecha P-go żona Katarzyna w r. 1476 pozywała Piotra Wilkońskiego (ib. k. 34v). Wojciech wraz z bratem Wincentym od Łukasza i Jana, braci z Czeluścina, w r. 1478 kupili Badurkowo oraz jeden łan osiadły i połowe pustego w Czeluścinie w pow. pyzdr. (P. 1386 k. 94v). Wojciech P. w r. 1487 od Mikołaja Rogaczewskiego uzyskał prawo do trzech łanów i dwóch płos w Pasierbicach, które miał po ojcu, Szymonie Rogaczewskim (P. 1387 k. 76v). Pozywany był w r. 1491 przez Szymona, Jerzego i Mikołaja, braci z Rogaczewa, o przeprowadzenie działów ojcowizny w Rogaczewie, odziedziczonych prawem bliższości po Sobku "Żydówce" P-im i po Mikołaju "Żydówce", ojcu Wojciecha (Kośc. 228 k. 361v). Miał w r. 1493 sprawę z Małgorzatą, Jadwigą, Anną i Dorotą, siostrami rodzonymi, o bliższość do Pasierbic (P. 23 k. 33v). Aleksy, syn Mikołaja "Żydówki", wspólnie z bratem Wincentym wadził sie z Janem, niegdy dziedzicem z Szymanek, i synem jego Stanisławem, a w r. 1474 założona została między stronami wina 100 grz. (Kośc. 227 k. 2v). Żona Aleksego, Katarzyna, w r. 1475 pozywała Piotra Wilkońskiego (ib. k. 21v). Obaj bracia, Aleksy i Wincenty, kwitowani byli w r. 1476 przez Andrzeja z Pigłowic z 30 grz. posagu oprawionego na Czeluścinie, zmarłej Małgorzaty, siostry ich rodzonej, żony Jana "Skiwki" z Czeluścina (P. 167 k. 29). Kwitowali bracia w r. 1478 z długu 14 grz. Marcina z Pasierbic (Kośc. 227 k. 52). Aleksy żonie Katarzynie na połowie części Czeluścina i Pasierbic oprawił t.r. posag 150 grz. (P. 1386 k. 94v). Wincenty, syn Mikolaja "Żydówki" na połowie swych dóbr w Pasierbicach i sum wyderkafowych na Czeluścinie w r. 1474 oprawił 40 grz. posagu żonie Annie (P. 1386 k. 16v). Z pomiędzy wspomnianych wyżej sióstr P-ch, Małgorzata może była identyczna z Małgorzatą P-ą, w r. 1507 żoną Andrzeja Pruskiego (Kal. 6 k. 189), zaś Jadwiga z Jadwiga P-ą, w r. 1511 wdową po Mikołaju Kuczyńskim (Kośc. 233 k. 18, 345 k. 17).

Marcin P., mąż Katarzyny, która w r. 1464 pozywała Wincentego Strzępińskiego (P. 19 k. 74v).

>Pasikonie, imionisko pospolite wśród Wczaliczów. Jan P. z Włościejewic w pow. kośc. pozywał w r. 1440 Mikołaja, Jana i Macieja, braci z Trembina (Kośc. 17 s. 140). Procesował się z nimi o granice między Masłowem i Trębinkiem (ib. s. 174). Jadwiga, żona Pasikonia, pozywała w r. 1447 Przybka, Jana i Jerzego, dziedziców z Konar (ib. 18 s. 29). Piotr P., mąż Małgorzaty, córki Jana Bnińskiego, wdowy 1-o v. po Janie Kotwiczu, którą w r. 1449 skwitował ze 150 grz. Henryk Kotwicz z Gołanic, starosta wschowski (ib. 19 k. 4v). Mikołaj P. pozywał w r. 1472 Helenę, wdowę po Piotrze Dobczyńskim, oraz Wojciecha i Jana, synów tego Piotra (ib. 20 s. 737). Andrzej P., mocą listu rezygnacyjnego, uzyskał w r. 1493 intromisję do całej wsi Śmiłowo w pow. pozn. (P. 23 k. 104v). Ten Andrzej P. z Włościejewic w r. 1493 sprzedał Śmiłowo za 400 Janowi Świdwie z Szamotuł, wojewodzie kaliskiemu (P. 1387 k. 192v).

Wawrzyniec P. z Wieszczyczyna w r. 1493 od Wojciecha Dobczyńskiego nabył wyderkafem za 20 grz. dwa łany osiadłe w Chrząstowie w pow. kośc. (P. 1387 k. 191v). Całe Wieszczyczyno w r. 1513 sprzedał wyderkafem za 300 grz. Annie, wdowie po Janie Kołudzkim, 2-o v. żonie Jana Dobczyńskiego (Kośc. 345 k. 39). Tej samej Annie sprzedał też wtedy wyderkafem za 200 grz. całe Masłowo, nabyte za tyleż od swego rodzonego brata, Dobrogosta P-a (ib.). Dziedzic w Wieszczyczynie, w r. 1523 wymienił z Janem Jarosławskim pewne role w Wieszczyczynie i Jarosławkach (Kośc. 345 k. 104). Andrzej P., mąż Elżbiety, od której w r. 1503 kupił wyderkafem za 40 grz. cztery łany osiadłe we wsi Krocza (P. 1389 k. 297v). Zob.: Konarscy, Wieszczyczyńscy, Włościejewscy.

>Pasterzyński, Paszterzyński, ur. Stanisław w r. 1776 (G. 103 k. 139).

>Pastorius, ur. Antoni, mąż Marianny z Luboni(?), z nim rozwiedzionej, która w r. 1750 kwitowała go z 20 zł, wedle zawartej między nimi ugody (Ws. 90 k. 116v).

>Pastyniewicz Stanisław, pochodzący z ziemi ruskiej, mąż katarzyny Wyszczelskiej, córki Macieja i Jadwigi Łąckiej, kwitował w r. 1615 owdowiała teściową z posagu swej żony, 150 zł (I. Kon. 38 k. 339v).

>Paskowie h. Doliwa, pisali się z Gosławic w wojew. łęczyckim. Jan z Gosławic P., komornik ziemski krakowski, głośny pamiętnikarz, w r. 1678 mąż Anny z Romiszewic (Remiszewskiej), wdowy 1-o v. po Mikołaju z Nadola Łąckim, podstarościm grodzkim chęcińskim (Z. T. P. 32 s. 1060, 1068).

Nie wiem, czy z powyższymi miał coś wspólnego "urodzony" Łukasz Paszek(!), ktory w r. 1609 pozywał Krzysztofa Kotwicza, dziedzica w Jaromierzu (P. 143 k. 688v).

>Paszczyńscy, "urodzony" Wojciech, mąż Augusty Wilhelminy Czuskin(?) z Saksonii, ojciec porodzonych w Ostrzeszowie, Jakuba Zygmunta, ochrzcz. 1 V 1787 r., i Konstancji Barbary Franciszki, ochrzcz. 21 IX 1788 r. (LB Ostrzeszów).

>Paszewscy. Justyna z domu Jarocka, z Olszyna, zmarła mając lat 34, pochowana w Ostrzeszowie, w kościele filialnym 23 VIII 1770 r. (LM ostrzeszów). Ignacy P., wdowiec, zaslubił 25 XI 1771 r. Teresę Pfaltz, z Rojowa, córkę Andrzeja i Ludwiki (LC Ostrzeszów). Ów Ignacy (Antoni Ignacy), administrator Przygodzic, miał z Teresy synów: Antoniego Egidiusza, ur. w Przygodzicach, ochrzcz. 13 IX 1772 r., i Kaspra melchiora Balcera, ur. w Tarchałach, ochrzcz. 30 I 1774 r. (LB Wysocko), Antoniego Pawła, ur. w Ostrzeszowie, ochrzcz. 30 I 1781 r. (LB Ostrzeszów), Wawrzyńca Ignacego, ur. tamże, ochrzcz. 4 VIII 1793 r. (ib.).

Józef P. zw. "Kleryk" umarł 14 VIII 1772 r., mając lat 26 (LM Kępno).

>Paszkiewiczówna Tekla wyszła przed 28 I 1809 r. za Stanisława Średnickiego, administratora dobr Wiry (LC Wiry).

>Paszkowscy, różni. Mikołaj i Zachariasz, bracia, oraz ich siostry, dziedzice z Paszkowa, uwolnieni w r. 1408 przez Nitorta(!) z Gorzyc ze sprawy o dziedzictwo Gorzyc, kupionych przez przodków Nitorta (P. 3 k. 58). Mikołaj Wolski, niegdy z Paszkowa, pozywał w r. 1438 Szymona z Gostkowa (Kośc. 17 s. 80).

"Szlachetna" Katarzyna, żona Pawła P-go, i jej siostra rodzona Zofia, żona "opatrzn." Walentego z Radziejowa, skwitowały w r. 1497 Jakuba i Jana, braci z Modlibogowic, z 19 grz., które winni byli uiścić przy sprzedaży dziedzictwa w Myszakowie (I. R. Kon. 1 k. 269v).

Aleksander P., z Paszkowa, syn "szlach." Macieja i Anny, zaślubił 29 VI 1634 r. "heretyczkę" Zuzannę, córkę Macieja Toporka, "ministra heretyckiego" w Ostrorogu, wdowe po Mazurku, mieszczaninie szamotulskim (LC Szamotuły). Wojciech P. skwitowany w r. 1661 z 80 zł przez Marcina Pawłowskiego (I. kal. 125 s. 503). Wojciech i katarzyna, rodzice Marianny, ur. w Magnuszewicach, ochrzcz. 12 IX 1666 r. (LBN Magnuszewice).

Franciszek P. zaślubił 4 III 1715 r. Różę MKotyńską(?) (Dupl. LC Panienka). Wojciech i Katarzyna, rodzice Stanisława, ur. w Magnuszewicach, ochrzcz. 23 XII 1725 r. (LB Dębno). Jan i Zuzanna P-cy świadkowali 13 X 1729 r. (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Franciszek zaślubił w Poznaniu 17 VIII 1738 r. Katarzynę, z Grobli (LC Św. Marcin). Może ta sama Agnieszka, córka zmarłego Kazimierza i Zuzanny Kowalskiej, szła w r. 1742 za Stanisława Tomickiego, który jej wtedy, krótko przed ślubem, cedował pewne sumy i zapisał 2.000 zł (P. 1267 k. 103v). Będąc wdową, rezydowała w Kiekrzu na plebanii i tam 2-o v. 24 XI 1762 r. wyszła za Stanisława Gorczyczewskiego, susceptanta grodzkiego poznańskiego. Wdowa i po tym drugim mężu, żyła jeszcze, jak się zdaje, w r. 1787. Synem Kazimierza i Kowalskiej był Andrzej, który w r. 1748 spisywał wzajemne dożywocie z żoną Konstancją Ligowską, córką Jana i Zofii Mielżyńskiej (P. 1293 k. 103). Umarł w Kiekrzu na probostwie 11 III 1763 r. (LM Kiekrz). Córka jego i Konstancji, Katarzyna Zofia Salomea, ur. w Nowych Ogrodach (dziś ulica Ogrodowa w Poznaniu), ochrzcz. 19 III 1748 r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Owdowiałej Konstancji z Ligowskich P-ej, mąż jej bezpotomnej siostry Marianny Ligowskiej, Kazimierz Arciszewski, cedował w r. 1779 dożywocie spisane wzajemnie z żoną (P. 1356 k. 459v). Żyła jeszcze ta Konstancja w r. 1780 (P. 1357 k. 497).

Panna Marianna P-a, licząca sobie ponad 70 lat, zmarła w Śremie 16 VI 1749, pochowana w grobowcu Chłapowskich (LM Śrem). Franciszek umarł w Poznaniu na Przedmieściu Św. Marcina 18 III 1754 r. (LM Św. marcin, Pozn.). Maciej umarł w Rogoźnie w r. 1760, pochowany 14 IV (LM Rogoźno). Józef, ekonom, i Anna jabłońska, rodzice Jakuba Filipa, ur. w Mierzewie, ochrzcz. 6 V 1764 r. (LB Jarząbkowo). Józef, pochodzący ze wsi Noć (nad Notecią, w parafii Broniszewo), przywędrował do Królikowa i tu zmarł 20 X 1768 r., mając 70 lat (LM Słupy). pan Jan P., chrzestny 4 XI 1769 r. (LB Krotoszyn), nie mam pewności, czy to szlachcic? Ks. Mikołaj, proboszcz w Kotlinie, chrzestny 30 III 1775 r. (LB Sośnica). Jan i Anna z Brzezińskich, oboje już nie żyjący w r. 1777, rodzice Jana, który wtedy sumę 446 zł zapisaną przez Macieja Franciszka Bylinę cedował Józefowi "z Brzezia P-mu" a więc niewątpliwemu Zadorze! (Py. 158 k. 632v). Kazimierz P., z dworu w Morkowie, chrzestny 19 VI 1782 r. (LB Wilkowo Niem.). Monika P-a, żona Wojciecha Skąpskiego, już nie żyjącego w r. 1784. Jan Kanty P., posesor Sokolnik w r. 1796, zas w r. 1800 Brzostowni, mąż Deograty (Bogumiły) Mietelskiej, z której córka Anna, ur. w tych Sokolnikach 10 VII 1796 r. (LB Gułtowy), oraz syn Michał Wincenty, ur. 24 IX 1800 r. (LB Góra kolo Borku). Z powyższymi danymi pozostają w sprzeczności zapisy, w których posesor Brzostowa(!) nazwany jest 11 X 1799 r. (był wtedy chrzestnym) Kazimierzem (ib.), jak też drugi zapis dotyczący zgonu Deograty z Przanowskich(!) P-ej, żony Jana z urzędu podatkowego w Szamotułach, zmarłej tam 22 III 1809 r., w wieku lat 45 (LB Szamotuły). Kazimierz, chrzestny 15 IX 1797 r. (LB Noskowo). "Ur." Feliks P. (Puszkowski?), ekonom we wsi Węgry, i Anna z Kurowskich, rodzice Marcelego Wojciecha, ur. w Węgrach 15 IV 1811 r. (LB Gostyczyna). "Szl." Kazimierz, były ekonom w Siekowie, zmarł 28 X 1817 r., pochowany na cmentarzu w Przemęcie (LM Przemęt). "Ur." Jan, kawaler, zaślubił 23 VII 1867 r. Agnieszkę Krzywokulską (LC Krotoszyn).

>Paszyńscy, różni. Zofia, w r. 1578 druga żona Wojciecha Korzkiawskiego cz. Drachowskiego. Katarzyna, żona Krzysztofa Nerskiego, oboje już nie Zyli w r. 1765.

Gustaw Nowina P., członek drukarni L. Merzbacha w Poznaniu, umarł 27 XI 1860 r. (Dz. P.).

>Pathen, Patin, Henk, Hanik, w r. 1470 siedział na połowie wsi Henkendorff (P. 854 k. 65, 66).

>Patrzyccy (h. Topór), chyba z ziemi wieluńskiej. Piotr, w r. 1605 mąż Agnieszki Potockiej (I. Kon. 32 k. 234). Jan, syn zmarłego Szymona, kwitował w r. 1618 Barbarę z Kowalewa, wdowę po Stefanie Żelęckim, z 100 zł, które zapisał był zmarłemu Marcinowi Grodzickiemu, jej zaś zostały na słowo pożyczone. Był już wtedy niewątpliwie mężem siostry Marcina, Anny Grodzickiej (I. Kal. 88a k. 1360). Oboje w r. 1626 skwitowani z 500 zł przez Andrzeja Wierusza Stoleckiego (Py. 143 k. 40v). Elżbieta P-a z Gałązek Mn., chrzestna 15 IV 1646 r. (LB Droszew). Agnieszka w latach 1667-1686 żona Stanisława Ossowskiego. Anna, żona Stanisława Trzcińskiego, którego przeżyła, nie żyjąca już w r. 1686. Bratankiem jej po rodzonym bracie był Jan P., któremu wtedy Krystyna, wdowa po Marcinie Zembrzuskim, cedowała swą część z sumy 3.000 zł, należącą się po owej Annie Trzcińskiej. Byli oni niewątpliwymi krewnymi Agnieszki z P-ch ossowskiej (Kośc. 306 k. 321v). Joanna P-a, żona Józefa Duszyńskiego, już nie żyła w r. 1750 (G. 98 k. 343).

>Paulińscy (czy szlachta?). "Urodzony Pan" Kajetan P., ekonom w Cerekwicy, zaślubił 15 VII 1788 r. wdowę Marię Wróblewską, gospodynię plebana. Umarł, będąc już wdowcem, 27 XI 1824 r., mając lat 61 (LC, LM Cerekwica). katarzyna z P-ch Mizgalska, chrzestna 29 VII 1792 r. (LM Cerekwica).

>Paulitz h. Własnego Nataniel, sekretarz królewski i posesor ekonomii malborskiej, nobilitowany przywilejem z 15 IX 1769 r. (P. 1107 k. 49v). Potem tajny radca króla pruskiego i dziedzic miasta Krotoszyna w r. 1785 (I. kal. 225 k. 305). Nie żył już w r. 1786. Z żony Elżbiety Deybel-Hamerau miał córkę Ludwikę, jedyną spadkobierczynię ojca, dziedziczke kupionych przezeń dóbr Krotoszyńskich. działając w asyście matki jako opiekunki, wuja Krystyna Godfryda Deybel-Hamerau, pułkownika artylerii koronnej, i brata ciotecznego Teodora Muhlberga, dobra Krotoszyńskie kontraktem spisanym w Bydgoszczy 12 X 1786 r, sprzedała za 224.000 czerw. zł Wojciechowi Ludwikowi Husarzewskiemu, konsyliarzowi sądów nadwornych pruskich (Py. 164 k. 635).

>Pawelstorp, z Pomorza. Mikołaj, ojciec Anny, w latach 1617-1626 zony Aleksandra Biegańskiego (W. 26 k. 225; 34 k. 384), wdowy w r. 1636.

>Pawełczyńscy. Jakub, w r. 1710 mąż Konstancji Dłuskiej, córki Adama i Anny z Mańkowskich, która to Konstancja kwitowała wtedy Wojciecha Bartoszewskiego, dziedzica Górzna i części Będzieszyna, z sumy 425 zł, naleznej z Będzieszyna (I. Kal. 157 s. 43; 171/173 s. 215). Żzył jeszcze Jakub w r. 1735 (ib.), zas w r. 1743 Konstancja, już wdowa, mianowała plenipotentem swego syna Andrzeja P-go, ten zaś z kolei udzielił plenipotencji bratu cioteczno-rodzonemu, Kasprowi Kurowskiemu (ib. 178/180 s. 433, 434). Inny syn Jakuba i Dłuskiej, Jan występował w r. 1744 jako współspadkobierca Anny 10o v. Mańkowskiej, 2-o v. Dłuskiej (Kośc. 322 k. 122v).

Andrzej (Pawłoczyński), chrzestny 15 III i 8 IX 1739 r. (LB Dakowy Mokre).

>Pawińscy. Jan od Stanisława Kembłowskiegio w r. 1516 kupił za 200 zł węg. część Potrzymowa w pow. gnieźn. (P. 1392 k. 78).

Jakub kwitował w r. 1665 Jana Lipskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, z wydania skrutynium (I. Kon. 58 k. 321v).

Aleksander z żoną Heleną Olszewską w r. 1707 roborowali skrypt małżonkom Kotlińskim (I. Kal. 154 s. 132). Mieszkali w r. 1702 we wsi Głoski. Helena idąc w r. 1711 2-o v. za Stefana Bogońskiego zapisała mu wtedy sumę 1.000 zł (Kal. 161 s. 281). W r. 1724 zapisała 500 zł córce Jadwidze P-ej (Kal. 161 s. 1), a już nie żyła w r. 1725 (ib. s. 281). Syn Aleksandra i Heleny, Marcin, ochrzcz. w r. 1702 (LB Szczury-Górzno).

>Pawlikowski h. Cholewa. Kasper, syn zmarłego Krzysztofa, dawał w r. 1618 zobowiązanie Jakubowi Sasinowi Karśnickiemu, kasztelanowi inowłodzkiemu, stawienia do grodu łęczyckiego Piotra Karsnickiego, podkomorzyca łęczyckiego, aby skwitował kasztelana z sumy 2.000 zł (I. Kal. 84 s. 807).

>Pawłowscy h. Korab, z Pawłowa (Pawłówka) Mniejszego w pow. kalis. Aż po wiek XVIII używali imioniska "Jarosław", w XVI wieku niekiedy "Kosmala". Stanowili odgałęzienie Główczyńskich z Główczyna w tymże powiecie. Jarosław Główczyński od Jadwigi Sieciechowej z Mn. Pawłowa i od jej córki Jadwigi w r. 1447 wziął w zastaw 12 składów roli w tej wsi (I. Kal. 4 k. 96). Niewątpliwie własnie owa Jadwiga była z czasem żoną Jarosława. Już wdowa w r. 1466, kiedy to arbitrzy godzili ją z Katarzyną, żoną Gniewomira z Mn. Pawłowa, która Jadwidze winna była wydać jej "babiznę" (I. Kal. 1 k. 363v). Jadwiga, wdowa po Jarosławie z Mn. Pawłowa, w r. 1477 winna była uiścić dwie kopy groszy Agnieszce, wdowie po Mirosławie z tejże wsi, zaś Małgorzata, żona Mikołaja "Gniewka" z Mn. Pawłowa, skasowała wtedy na rzecz Jadwigi swą oprawę, a Gniewek z Kurowa sprzedał jej t.r. za 30 grz. swe części w Pawłowie Mn. (I. Kal. 2 k. 463). Skwitowana w r. 1478 przez Agnieszkę, wdowę po Mirosławie z Pawłówka z dwóch kop groszy (ib. k. 527v). Synowie, Mikołaj i Jan, wspomniani w r. 1479 (P. 1386 k. 118).

Mikołaj, syn Jarosława i Jadwigi, pisany "Jarosławem", "Jarosławkiem", z Mn. Pawłowa. Dziedzic w Głowczynie, był w r. 1476 pozywany przez Stanisława Jaranda z Bochni, komornika królewskiego (I. Kal. 2 k. 414). W r. 1478 zobowiązał się oprawić 24 grz. posagu żonie swej Annie, córce Stefana Przerańskiego (ib. k. 521). Na połowie swej części w Mn. Pawłowie i Główczynie, uzyskanej z działu dokonanego z bratem Janem, w r. 1479 tej żonie oprawił 20 grz. posagu (P. 1386 k. 118). Od Bartosza u Mn. Pawłowa nabył w r. 1481 wyderkafem za 5 (4?) grz. jego część macierzystą tej wsi (P. 1386 k. 146; I. Kal. 3 k. 66v). Jak juz wiemy, mąż Anny Przerańskiej, w r. 1482 uzyskał od teścia, Stefana Przerańskiego i od Jakuba, brata żony, niedzielnych dziedziców w Przeraniu, zapis 10 grz. posagu (I. Kal. 3 k. 81, 111v). Owej Annie zapisał w r. 1495 Jan Kunat z Droszewa 8 grz. długu (ib. 4 k. 375v). Mikołaj nie żył juz w r. 1497, kiedy to jego dzieciom: Maciejowi, Łukaszowi, Katarzynie, Jadwidze i Annie ten Jan Kunat Droszewski zapisał 17 grz. długu. Stryjami tych dzieci nazwani wtedy Jan i Maciej Główczyńscy (ib. k. 498v). Owdowiała Anna w r. 1498 zastawiła wyderkafem swe części w Pawłówku za 20 grz. Michałowi Gniazdowskiemu (Kal. 5 k. 33). Miała w r. 1499 termin o zadanie ran z Jakubem z W. Gałązek (ib. k. 115). Wspomniany wyżej Łukasz, syn Mikołaja, niewątpliwie identyczny z Łukaszem "Jarosławem" P-im, mężem Apolonii Kotowieckiej, już nie żyjącym w r. 1561, ojcem Doroty, wtedy żony Walentego Kotowieckiego (P. 1397 k. 107). Dorota zamęzna Kotowiecka, wedle oświadczenia Wojciecha P-go. złożonego w r. 1650, miała mieć siostrę Jadwigę, żonę Grzegorza Kotowieckiego (Kozierowski, Nieznane zapiski herald., nr 65). Apolonia z Kotowieckich P-a w r. 1562 kwitowała swego zięcia Mikołaja P-go z sumy 8 grz. (I. Kal. 27 s. 372).

Maciej, syn Mikołaja i Przerańskiej, pisany "Jarosław", "Jarosławek", "Kosmal", wspólnie z rodzeństwem, Łukaszem, Jadwigą i Anną (siotra Katarzyna snac już nie żyła), był w r. 1505 gotów odebrać 7 i pół grz. od Jana Droszewskiego (Kal. 6 k. 8). Wraz ze swym niedzielnym wspomnianym wyżej rodzeństwem t.r. od tegoż Droszewskiego odebrał 3 grz. (ib. k. 38), zaś w r. 1507 uzyskał wraz z nimi od Droszewskiego zapis 17 grz. długu (ib. k. 157) i t.r. całe to rodzeństwo skwitowało Droszewskiego z 3 wierdunków czynszu od sumy 8 grz. (ib. k. 208). Maciej od WEacława P-go w r. 1522 kupił za 18 grz. "Jurkowską" połowę jego części w Kotojecku (P. 1392 k. 458v). Od Mikołaja P-go z Mn. Pawłowa w r. 1523 kupił za 40 grz. część w owej wsi (I. i D. Z. Kal. 2 k. 83). Na połowie swej części w Mniejszym Pawłówku w r. 1532 oprawił 35 grz. posagu żonie Annie Kołdowskiej, córce Mikołaja (ib. k. 188v). Od Marcina Gałęskiego t.r. nabył wyderkafem, za 10 grz. łan osiadły w Gałąskach W. (ib. k. 194). Od Stanisława Kotojeckiego w r. 1533 kupił wyderkafem za 7 grz. połowę jego części w Kotojecku w pow. kal. (ib. k. 207v). Od Jana P-go "Mikary" w r. 1536 za 80 grz. część W. Pawłowa (P. 1394 k. 42). Od Jana P-go z W. Pawłowa w r. 1537 kupił wyderkafem za 50 grz. część tamże (I. i D. Z. Kal. 6 k. 316). Synowi Józefowi w r. 1539 dał swe części w W. Pawłowie (P. 1394 k. 304v). Żył jeszcze w r. 1558 i wtedy Łukasz Przyrański ustanowił go jednym z opiekunów swych córek (Kal. 23 s. 301), zaś od Jana P-go "Mikary" wyderkafem za 50 grz. nabył część W. Pawłowa (ib. s. 313). Jeszcze t.r. od Sebastiana "Mikary", brata Jana P-go, teraz mieszczanina śremskiego, tę smą część w Pawłowie W., trzymaną wyderkafem, nabył wieczyście za 200 grz. (P. 1396 k. 564). Nie żył już w r. 1576 (I. Kal. 44 s. 675). Synowie jego: Józef, Piotr, Marcin, Jan i Paweł. Spośród córek, Anna była 1-o v. żoną Piotra Głoskowskiego, z którym rozwiedziona w r. 1562, wdowa w r. 1576, 2-o v. w latach 1574-1584 żona Stanisława Gorzyckiego. Agnieszka, w r. 1553 żona Kaspra Korzeniowskiego "Drogola". Z synów, o Piotrze i Józefie będzie niżej. Marcin wspomniany obok braci w r. 1562 (Ks. 27 s. 18). Wraz z bratem Janem od Walentego i Jana braci Kotowieckich "Jakubaszków" w r. 1578 kupił za 310 zł połowę części "Januszowskiej alias Jakuszowskiej" w Kotowiecku w pow. kal. (R. Kal. 5 k. 27). Umarł między r. 1592 a 1596 (I. Kal. 59 s. 125; 63 k. 46v). Z synów, Jan wspomniany w r. 1562 (ib. 27 s. 18), żył jeszcze w r. 1584 (ib. 50 s. 73), bezpotomny, nie żył już w r. 1591 (ib. 59 s. 125; R. Kal. 6 s. 555). A t.r. umarł i Paweł, też bezpotomny (R. Kal. 508, 555).

I. Piotr "Jarosław", syn Macieja i Kołdowskiej, mąż Katarzyny Biegańskiej cz. P-ej, córki Fabiana P-go, która w r. 1552 dała mężowi część w Pawłówku Mn., jaka jej się należała z działu z siostrą Zofią (I. i D. Z. Kal. 6 k. 444v). Mąż jednocześnie oprawił jej 120 grz. posagu na połowie dóbr w Mn. Pawłówku, należących mu się z działów z braćmi (ib.). Piotr obok ojca w r. 1558 był jednym z opiekunów córek Mikołaja Przyrańskiego (Kal. 23 s. 301). Od swego przyszłego zięcia Andrzeja Nieniewskiego w r. 1558 uzyskał zobowiązanie, iż stawi swą matkę Katarzynę Skrzypińską, wdowę po Marcinie Nieniewskim, celem skasowania oprawy na Nieniewie (Ka. 34 s. 929). Od siostry swej żony, Zofii P-ej cz. Bieganowskiej, żony Wojciecha Godziątkowskiego, w r. 1569 nabył za 220 zł jej część rodzicielską w Pawłówku Mn. (R. Kal. 3 k. 136). Wspólnie z braćmi zezwolił w r. 1562 siostrze Annie na skwitowanie z 30 grz. jej rozwiedzionego mężą, Piotra Głoskowskiego (Kal. 27 s. 18). Skwitował w r. 1582 z zapisu Ambrożego P-go (I. Kal. 48 s. 961), w r. 1584 zapisał 22 zł bratankowi Łukaszowi P-mu (ib. 50 s. 34), zaś w r. 1587 zapisał 24 zl innemu bratankowi, Szymonowi (ib. 54 s. 144). Połowę dóbr w Pawłówku Mn., wolną od oprawy swej żony, nabytych od niej i od jej siostry Godziątkowskiej, zrezygnował synowie Maciejowi (R. Kal. 6 s. 130). Od Mikołaja Kołudzkiego w r. 1590 uzyskał cesję zapisów spadłych po bracie Andrzeju Kołudzkim (Py. 125 k. 426). Części w Pawłówku i Kotowiecku oraz w pustce Twory, dobra kupione od brata Marcina jak też odziedziczone po ojcu i braciach Janie i Pawle, w r. 1591 dał w dożywocie bratu Marcinowi (R. Kal. 6 s. 555). Wspólnie ze swymi braćmi, Pawłem i Marcinem, oraz Wojciechem i Walentym, braćmi Kotowieckimi, jako dziedzice części Kotowiecka, prawo patronatu kanonii fundi Sierzchów w kolegiacie NMPanny w Kaliszu cedował w r. 1591 kaliskiemu kolegium jezuickiemu (ib. s. 508). Córkom swym, pannom Elżbiecie i Bogumile, w r. 1592 zapisał po 100 grz. posagu (I. Kal. 59 s. 355), zaś córce Annie, zamężnej Czachórskiej, jako resztę z jej posagu zapisał wtedy 30 zł długu (ib. s. 357). T.r. został skwitowany z dóbr rodzicielskich przez córkę Barbarę, zamężną Nieradzką (ib. s. 355). Jako współspadkobierca brata Jana, wraz z innymi jego spadkobiercami, kwitowany był w r. 1592 przez Jerzego Krczonowskiego, z pow. sieradzkiego (I. Kal. 59 s. 125). Synom swym, Maciejowi i Janowi, dał w r. 1593 części w Pawłówku Mn., Kotowiecku i w pustce Twory (R. Kal. 6 k. 747v). Nie zył już w r. 1602 (I. Kal. 68 s. 126). Synowie, Maciej i Jan. Spośród córek, Zofia w r. 1568 wyszła za Andrzeja "Wątrobę" Nieniewskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1597. Anna była w r. 1592 żoną Jana Czachórskiego zw. "Łoska", oboje już nie żyli w r. 1636. Barbara, w r. 1592 żona Walentego "Koptysza"(?) Nieradzkiego. Elżbieta, w r. 1592 jeszcze niezamężna, potem żona Walentego Gniazdowskiego cz. Kuczkowskiego, nie żyła już w r. 1622. Bogumila (Teofila), też niezamęzna w r. 1592, w latach 1616-1643 żona Adama Czacharskiego, wdowa w r. 1647, już nie żyła w r. 1652.

I) Maciej "Jarosław", syn Piotra i Biegańskiej cz. P-ej, od ojca w r. 1589 dostał, jak już wiemy, połowę jego dóbr w Pawłówku Mn. Był mężem Anny Kowalikowskiej, wdowy 1-o v. po Janie Lisieckim, która w r. 1592 od Michała Kurczewskiego uzyskała cesję sumy 400 zł, którą jej pierwszy mąż zapisał był zmarłemu bratu Michała, Bartłomiejowi Kurczewskiemu (I. Kal. 59 s. 96). Anna t.r. swoje części we wsiach Lutynia i Pabianowo zastawiła za 950 zł Janowi Szyszkowskiemu (ib. s. 1442) Maciej t.r. był kwitowany przez siostrę Barbarę, zamęzną Nieradzką, z dóbr rodzicielskich (ib. s. 355). Od Mikołaja Kołudzkiego w r. 1594 nabył Wojnowo w pow. bydg. (R. Kal. 2 k. 428) i t.r. na połowach części Pawłówka, Kotowiecka i pustek Twory oprawił 1.200 zł posagu swej żonie (ib. 6 k. 796v). Wspolnie z bratem Janem pięć składów roli w Kotowiecku w r. 1594 zrezygnowali bratu stryjecznemu Janowi P-mu, synowi Józefa (ib. k. 873v). Z tymże Janem, synem Józefa, Maciej w r. 1596 dokonał wymiany pewnych ról w Kotowiecku (ib. 7 k. 27). Od Wojciecha Wszołowskiego uzyskał w r. 1596 cesję połowy sumy 320 zł, którą ojciec i zmarły stryj Marcin zapisali byli zmarłemu Stanisławowi Wszołowskiemu, ojcu Wojciecha (I. Kal. 63 k. 46v). Druga żona Macieja, Zofia (Ewa) Smuszewska, córka Jana, zaślubiona w r. 1596, uzyskała od męża 13 II, na krótko przed ślubem, zobowiązanie oprawienia 1.100 zł posagu na połowach Pawłówka Mn. i Kotowiecka (I. Kal. 63 k. 199v). T.r., już po ślubie, kwitowała Barbarę z Lisieckich Kołudzką (ib. k. 358v). Maciej, jako brat i spadkobierca zmarłej siostry Barbary, zamężnej Nieradzkiej, połowę jej posagu, t.j. sumę 100 grz. cedował w r. 1602 Barbarze Kostrzewskiej, drugiej żonie jej męża (ib. 68 s. 126). Kwitował w r. 1604 z 500 zł Jana P-go, syna Pawła (ib. 70 k. 653), zaś w r. 1606 temu Janowi P-mu za 700 zł sprzedał części w Kotowiecku (R. Kal. 1 k. 132v), w zamian biorąc od niego za takąż sumę części w pustej wsi Twory (ib. k. 134v). Nie żył już w r. 1616, kiedy wdowę pozywali małżonkowie Jelitowscy (I. Kal. 82 s. 1359). Córka Macieja Dorota, ochrzcz. 6 I 1609 r. (LB Droszew).

II) Jan "Jarosław", syn Piotra i Biegańskiej, cz. P-ej, pisarz grodzki ostrzeszowski w r. 1616 (P. 9986 k. 364v). Obok brata Piotra, od ojca w r. 1593 uzyskał donację Pawłówka Mn., Kotowiecka i pustek Twory (R. Kal. 6 k. 747v). Spisywał w r. 1598 wzajemne dożywocie z żoną Anną Ciesielską, córką Jana (ib. 7 k. 184v). Anna w r. 1604 uzyskała od Wojciecha Sławińskiego zapis 220 zł długu (I. Kal. 70 k. 696), zaś Stanisław Węgierski w r. 1616 zwrócił jej część ról niedzielnych i lasów we wsi Myjomice w pow. ostrzeszow. (P. 996 k. 364v). Umarł Jan między r. 1616 a 1622 (I. Kal. 88a s. 1144). Anna z Ciesielskich nie żyła juz w r. 1631 (ib. 97a s. 750). Synowie, Stanisław i Krzysztof.

(I) Stanisław "Jarosław", syn Jana i Ciesielskiej, wspomniany w r. 1622 (ib. 88a s. 1144), kwitował się w r. 1633 ze swym bratem stryjecznym Wojciechem P-im, synem Jana (ib. 99b s. 1844), będącym właściwie jego stryjecznym bratankiem. Żoną Stanisława, zaślubioną przed r. 1631, była katarzyna Tarzecka, wdowa 1-o v. po Wawrzyńcu Grzymisławskim i 2-o v. po Andrzeju Bronikowskim (I. Kal. 102 s. 1844). Wespół z tą żoną zawierał wtedy pod zakładem 1.600 zł kontrakt dzierżawy pawłowa Mn. i Tworów (I. kal. 99b s. 1148). Oboje spisali w r. 1631 wzajemne dożywocie (R. Kal. 11 k. 227). Katarzyna miała sobie przez zmarłego Jana Kotowieckiego zastawioną za sumę 2.000 zł część Kotowiecka, którą scedowała była mężowi, teraz zaś w r. 1633 uzyskała od mężą cesję owej sumy (ib. s. 1596). Oboje małżonkowie część Pawłowa Mn., i Tworów w r. 1636 wydzierżawili małżonkom Krzysztofowi Pacynowskiemu i Annie Turskiej (I. Kal. 102 s. 706) i t.r. zostali skwitowani przez małżonków, Tomasza Czachórskiego i Elżbietę Kuczkowską, z sumy 1.000 zł zapisanej zastawem na Pawłowie (ib. s. 738). Stanisław w r. 1644 kwitował Mariannę szyszkowską, wdowę po Janie Szołowskim, z wydania poddanego zbiegłego z Pawłówka do jej Kotowiecka (I. Kal. 110a s. 522). Od Wojciecha "Panka" Gałęskiego w r. 1648 kupił za 4.000 zł części w Gałąskach W. (R. Kal. 14 k. 15v). Oboje małżonkowie wydzierżawili w r. 1652 części Pawłowa Mn. i Tworów małżonkom Stefanowi Moraczewskiemu i Barbarze Bużyńskiej (I. Kal. 118 s. 734). Stanisław 30 I t.r. zapisał dług 3.000 zł gotowizną oraz 1.000 zł w wyprawie za swą córką Anną, przyszłemu jej mężowi, Stanisławowi Gałęskiemu (I. Kal. 118 s. 53). Wraz z synem Kazimierzem w r. 1655 kwitowani byli z wysłania skrutynium w związku z mordem popełnionym na Janie P-im, ich synu i bracie, przez Jana Wielowieyskiego, posesora Broniszewic, działającego w imieniu pewnych poddanych ks. Świętosława Lipskiego, proboszcza w Choczu (I. Kal. 121 s. 102). Być może, ich oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1677 (ib. 138 s. 1131). Synowie: Jan, ochrzcz. 21 V 1631 r. (LB Droszew), zamordowany w r. 1655, lub przed tą datą (ib. 121 s. 102). Kazimierz, o którym niżej. Córka Anna, ochrzcz. 27 XII 1632 r. (LB Droszew), chrzestna 1 VII 1648 r. (ib.), wydana w r. 1652, krótko po 30 I, za Stanisława Gałęskiego, nie żyli juz oboje w r. 1682.

Kazimierz "Jarosław", syn Stanisława i Tarzeckiej, ochrzcz. 8 III 1631 r., podawany do chrztu przez Helenę P-ą (LB Droszew), może siostrę ojca? Wspomniany obok ojca w r. 1655 (I. Kal. 121 s. 102). Od Macieja, Mikołaja, Zygmunta i Jana, braci Twardowskich, w r. 1677 uzyskał zobowiązanie sprzedania za 12.000 zł Pawłowa W. (ib. 138 s. 1118). Żoną Kazimierza była wówczas, zaślubiona przed r. 1668, Marianna Mycielska, córka Wojciecha i Zofii Trąmpczyńskiej, wdowa 1-o v. po Dobrogoście Belęckim (ib. s. 1131). Wraz z Pawłem i Andrzejem, braćmi Gałęskimi, zawierał t.r. z małżonkami, Janem P-im, synem Wojciecha, i Marianną Szkudlską, kontraktu o dzierżawę wsi Psienie i część w Żbikach (ib. s. 639). Spisywał w r. 1685 w Droszewie pod zakładem 120 grz. komplanację z braćmi Strachowskimi (Staruchowskimi?) (ib. 143 s. 74). Umarł Kazimierz między r. 1687 (ib. 142 k. 512) a 1690 r. (ib. 146 s. 268). Żona jego umarła między 17 II 1686 r. (LB Droszew) a 1687 r. (I. Kal. 142 k. 512). Syn Marcin, ochrzcz. 26 X 1670 r. (LB Droszew). Roborował w r. 1690 skrypt Michałowi Jerzmanowskiemu (I. Kal. 146 s. 268). Dziedzic Pawłowa i Pawłówka, w r. 1695 zastawił owe dobra za 8.000 zł Chryzostomowi Jarochowskiemu, sędziemu ziem. wschowskiemu (I. kal. 152 s. 149). Dziedzic dóbr części Bielna i Szewa w pow. kowalskim w r. 1720 (I. Kal. 161 s. 551). Nie żył w r. 1739 a dobra te odziedziczyli po nim siostrzeńcy Sokolniccy (P. 1256 k. 66). Z córek, Katarzyna, ochrzcz. 14 I 1667 r. (LB Droszew). Marianna, żona 1-o v. w latach 1687-1692 Wojciecha Sokolnickiego, kasztelanica międzyrzeckiego, 2-o v. w r. 1699 Franciszka Biegańskiego, wdowa w r. 1704, juz nie żyła w r. 1723.

(II) Krzysztof, syn jana i Ciesielskiej, obok brata wspomniany w r. 1622 (I. kal. 88a s. 1144), dawał w r. 1631 bratu Stanisławowi zobowiązanie stawienia żony Zofii Urbanowskiej, córki Mikołaja, celem aprobowania zawartego kontraktu (I. Kal. 97a s. 749, 750). Wraz z tą żoną w r. 1633 od małżonków, Hieronima Żakowskiego i katarzyny Jedleckiej, wydzierżawili częśc Żakowic (ib. 99b s. 1517). Skwitowany t.r. przez żonę z 500 zł (ib. s. 1682). Oboje w r. 1636 zapis dany przez małżonków, Stanisława P-go i Katarzynę Tarzecką, cedowali Mikołajowi Urbanowskiemu (ib. 102 s. 149). Kwitowali t.r. Aleksandra Miniszewskiego z sumy 1.000 zł zapisanej przezeń zastawem na częściach Śliwnik Andrzejowi Klichowskiemu, a przez Klichowskiego im scedowanej (ib. s. 659). Chyba z tym Krzysztofem identyczny Krzysztof, mąż Barbary Bieganowskiej (byłaby to jego druga żona?), nie żyjącej już w r. 1683, ojciec Jana (P. 1106 I k. 95).

Jan, syn Krzysztofa i Bieganowskiej, dziedzic Międzychodu w pow. kośc., wieś tę zastawił w r. 1683 za sumę 10.000 zł Antoniemu Przysieckiemu (P. 1106 I k. 95). Zaślubił 11 XI 1664 r. Katarzynę Kotarbską, córkę Stanisława (LC Sowina), która nie żyła już w r. Nie żył w r. 1693, kiedy ta Katarzyna, już wdowa i po drugim mężu, Władysławie Drzewieckim, kasowała oprawę uzyskaną od Jana sumy posagowej 2.000 zł na połowie Międzychodu (Kośc. 307 k. 410). Nie żyła już w r. 1712. Synowie, Wojciech i Władysław.

1. Wojciech "Jarosław", syn Jana i Kotarbskiej, od Doroty Ponińskiej, żony Jana Psarskiego, w r. 1693 uzyskał zapis 5.500 zł (G. 97k 482v), niewątpliwie z tytułu małżeństwa z ich córką. W latach 1693-1694 mieszkał w Międzychodzie (LB Mórka). Żonie swej, Teresie Psarskiej, córce Jana z Grabi i Doroty Ponińskiej, w r. 1693 oprawił sumę 5.000 zł (P. 1127 I k. 104) i t.r. zapisał posag 5.500 zł (P. 1432 k. 160v). Wraz z bratem Władysławem od Marcjana Międzychodzkiego i jego siostry Aleksandry kupił w r. 1695 całą wieś Międzychód w pow. kośc., płacąc 25.000 zł (P. 1130 XII k. 2). Transakcja ta była oczywiście tylko formalnym ulegalizowaniem stanu rzeczy istniejącego od dawna. Obaj bracia na Międzychodzie w r. 1698 zapisali wyderkafem sumę 1.000 zł z testamentu zmarłego Rogaczewskiego altaryście ołtarza Przemienienia Pańskiego w kościele w Dolsku (P. 1135 XI k. 3). Obaj Międzychód w r. 1698 sprzedali za 26.000 zł Adamowi Mańkowskiemu (P. 1135 VIII k. 81). Drugą żoną Wojciecha była Katarzyna Przysiecka, córką Antoniego i Potencjanny Doręgowskiej, wraz z którą w r. 1708 zastawił wsie Kleparz i Robaszkowo w pow. gnieźn. za 3.000 zł Krystynie Drogoszewskiej, wdowie po Krzysztofie Biskupskim, oraz jej synowi, Stanisławowi Biskupskiemu (G. 92 k. 141). Wspólnie z bratem Władysławem pozywany był w r. 1712 przez Jakuba i Antoniego, braci Mańkowskich oraz ich siostry, dziedziców Międzychodu (p. 286 k. 125). Wraz z synem Andrzejem Kleparz i Robaszkowo zastawili w r. 1713 za 3.375 zł małżonkom Janowi i Katarzynie z Przyłuskich Jeziorkowskim (G. 93 k. 141v). Wojciech od tegoż Jana Jeziorkowskiego kupił t.r. za 7.000 zł Kinno w pow. gnieźn. (P. 1147 I k. 62). Kleparz i Robaszkowo w r. 1715 sprzedał wyderkafem na trzy lata za 4.000 zł małżonkom Maciejowi Dzięciołowskiemu i Katarzynie Moraczewskiej (P. 1149 III k. 32v). W r. 1717 kwitował się z tymi małżonkami z owego kontraktu (P. 1152 k. 66). W latach 1721-1722 mowa o nim jako o "cywilnie zmarłym" czyli banicie (P. 1184 k. 60v; 1188 k. 1). Nie żył już w r. 1727 (G. 96 k. 54). Wdowa, mając iść 2-o v. za Marcina Szołajskiego, zapisała mu 13 IX 1731 r. 500 zł ze swej sumy posagowej 2.000 zł, zapisanej jej w r. 1708 przez ojca na dobrach Kinno (G. 96 k. 362). Nie wiemy, czy to małżeństwo doszło do skutku, bo ostatecznie w r. 1732 wyszła 2-o v. za Wojciecha Kołudzkiego, któremu przed ślubem, t.r. zapisała sumę 1.000 zł (G. 96 k. 413). Umarła w Kinnie u Niedziałkowskich 9 I 1767 r., mając lat 80 (LM Ostrowite). Z pierwszego małżeństwa synowie: Andrzej, o ktorym niżej, Józef, Michał i córka Franciszka, wszyscy troje wspomniani w latach 1721 i 1722 (P. 1184 k. 60v; 1188 k. 1). Była też z tego małżeństwa córka Marianna Potencja, ochrzcz. w r. 1712 (LB Św. Trójca, Gniezno). Z drugiej żony synowie, Franciszek, Władysław Antoni, ur. w Kinnie, ochrzcz. 8 VIII 1720 r. (LB Ostrowite), i Józef, nie żyjący już w r. 1745. Franciszek i Władysław, w r. 1742 współdziedzic Kinna w r. 1742 (P. 1267 k. 175). Współspadkobiercy w r. 1745 stryja Władysława, stolnika kijowskiego (I. Kon. 77 k. 396v). Z nich, Władysław w r. 1753 cedował w r. 1753 sumę 900 zł owdowiałej bratowej Mariannie z Ruczkich P-ej (I. Kon. 78 s. 726). Może też córką (siostrą?) Wojciecha była Jadwiga P-a, z Grzybowa, wspomniana w r. 1727 (ib. 76 k. 174).

Andrzej "Jarosław", syn Wojciecha i Psarskiej, mąż zaślubionej 23 II 1727 r. Joanny Jaraczewskiej, z Wódek (LC Grzybowo), córki Stanisława i Katarzyny Malczewskiej, w imieniu własnym i tej żony w r. 1727 kwitował jej ojca z 2.000 zł na poczet posagu (G. 96 k. 54). Dziedzic tej części Kleparza i wsi Robaszkowo, zawierał w r. 1730 komplanację z posesorem innej części Kleparza, Piotrem Płonczyńskim (I. Kal. 167 s. 263). Grzybowo Kleparz i Robaszkowo w r. 1737 zastawił za 8.000 zł na trzy lata małżonkom, Franciszkowi Morawskiemu i Jadwidze z Przyłuskich (G. 97 k. 175). Joanna Jaraczewska umarła 2 V 1737 r., pochowana w kościele we Wrzesni (LM Grzybowo), zaś Andrzej przed 28 XI 1739 r. 2-o v. zaślubił Mariannę Rudzką (LB Mielżyn), córkę Stanisława i Jadwigi Trąmpczyńskiej, która mu wniosła dobra Kinno. Skwitował w r. 1741 Konstancję z Psarskich, żonę Marcina Napruszewskiego, z 5.500 zł, zapisanych ojcu przez Dorotę Ponińską, wdowę po Janie Psarskim (G. 97 k. 482v). Wspólnie z braćmi zrodzonymi z innej matki, Franciszkiem i Władysławem, dobra ojcowskie Kinno w pow. gnieźn. sprzedał w r. 1742 za 8.000 zł małżonkom, Kazimierzowi Ulatowskiemu i Barbarze z Cieleckich (P. 1267 k. 175). Andrzej sam Kleparz i Robaszkowo sprzedał w r. 1742 za 11.750 zł Franciszkowi Morawskiemu (P. 1267 k. 209). Dawał w r. 1745 plenipotencję drugiej swej żonie, Marcjannie Rudzkiej (I. Kon. 77 k. 425; N. 211 k. 166). Nabywca od braci Władysława i Franciszka praw do spadku po stryju Władysławie, stolniku kijowskim, kwitował w r. 1745 Józefa Bogusławskiego, posesora części Bogusławic, brata i "mściciela" zabójstwa Wojciecha, Stanisława i Urbana Bogusławskich, z procesu związanego z osobą syna zmarłego brata Józefa P-go o dług na Bogusławicach (I. Kon. 77 k. 396v). Celem dokonania eksdywizji wierzycieli stryja Władysława w dobrach Gostomie ustanowił w r. 1747 plenipotenta (I. Kon. 78 s. 77). Nabywca praw do spadku po stryju, stolniku kijowskim, od swoich młodszych braci, kwitował się w r. 1748 z Janem P-im, dziedzicem wsi Jadamki (I. Kal. 185/189 k. 149). Był dzierżawcą wsi Balice ze starostwa kolskiego (I. Kon. 78 s. 928v). Umarł między 23 X 1750 r. (G. 103 k. 121; P. 1293 k. 140), a 28 VI 1753 r. (I. Kon. 78 s. 726). Owdowiała Marcjanna kwitowała w r. 1755 braci swych, Wojciecha i Hieronima Rudzkich oraz Józefa Trąmpczyńskiego, dziedzica Mielżyna, z 4.000 zł posagu, zapisanego jej w r. 1741 przez brata Wojciecha Rudzkiego (N. 211 k. 166). Kwitowała w r. 1755 Melchiora Gurowskiego, kasztelana poznańskiego, z tytułu dzierżawionych przez męża Belic (I. Kon. 78 s. 928v). Była potem, mocą prac nabytych od Łaźniewskich, posesorką części Borzysławic Zamkowych i w r. 1788 sumę 10.150 zł z tytułu tej posesji scedowała dziedzicowi owych dóbr Franciszkowi "Dzikowi" Kożuchowskiemu, cześnmikowi kaliskiemu (I. Kon. 82 k. 258). Z pierwszej żony pochodzili syn Tomasz, o którym niżej, oraz córka Rozalia, ur. w Kleparzu, ochrzcz. 5 VI 1730 r. (LB Grzybowo), jeszcze niezamężna w r. 1761 (P. 1331 k. 221v), w r. 1775 żona Józefa Wolińskiego, zmarła po r. 1788. Z drugiej żony synowie, Władysław, wspomniany w r. 1765, Michał oraz córki: Zofia Teresa, ur. w Kinnie, ochrzcz. 22 V 1742 r. (LB Ostrowite), i Estera, w latach 1776-1784 żona Stanisława Gądkowskiego, pisarzewicza poznańskiego. Z nich, Michał, spadkobierca stryja, w imieniu własnym i starszego brata Władysława kwitował w 1765 z sum Stanisława Trąmpczyńskiego, dziedzica Mielżyna (G. 100 k. 67).

Tomasz, syn Andrzeja i Jaraczewskiej, ur. w Kleparzu, ochrzcz. 26 XII 1727 r. (LB Grzybowo), zaślubił 12 VII 1740 r. Konstancję Bogusławską (Dupl. LC Biechowo), żyjącą jeszcze w r. 1745. Po raz drugi zaślubił 24 XI 1754 r. Annę Tyszkównę, córkę Józefa i Marianny Chłapowskiej (LC Grzybowo). Posesor Grzybowa 1754 r. (G. 99 k. 222; 100 k. 203). Kleparz i Robaszkowo sprzedał Franciszkowi Morawskiemu, którego w r. 1754 kwitował z 1.000 zł pochodzących z sumy 2.000 zł, pozostawionych przy sprzedaży, a należnych jemu i siostrze Rozalii (G. 98 k. 680v). Mieszkał w Grzybowie w r. 1755 (LB Grzybowo). W imieniu własnym i wspomnianej siostry w r. 1756 kwitował macochę (I. Kon. 78 s. 974). Anna Tyszkówna uzyskała od swego ojca w r. 1760 zapis jego połowy wsi Pomiany w ziemi łomżyńskiej, którą miała dostać po jego śmierci (G. 99 k. 222). Tomasz w r. 1761 skwitował wuja Antoniego Jaraczewskiego z ojcowizny swej matki (ib. k. 317), zaś w r. 1766 wuja tego skwitował z 60 zł (G. 100 k. 191v). Anna Tyszkówna w r. 1766 uzyskała od Bartłomieja Stępczyńskiego, dziedzica Gołczewa w pow. gnieźn., zapis 2.000 zł (G. 100 k. 203). Umarła w Wódkach 7 IV 1771 r., licząc lat ok. 40, pochowana w Grzybowie (LM Grzybowo). Już 2 XI 1773 r. Tomasz pojął w Gnieźnie trzecią żonę, Franciszkę Guziecką (LC Św. Trójca, Gniezno), córkę Wojciecha. T.r. na krótko przed ślubem zapisał jej sumę 740 zł (G. 100 k. 554). Działając w imieniu własnym i dzieci z drugiego małżeństwa, wedle kontraktu spisanego 13 IV 1779 r. w Grzybowie, sumy na Grzybowie Wódkach cedował t.r. Antoniemu Trąmpczyńskiemu, podczaszemu pomorskiemu (G. 106 k. 39v). W imieniu swoim i córek zrodzonych z Tyszkówny połowę wsi Pomiany w ziemi łomż. sprzedał w r. 1788 Szymonowi Tyszce. Z pierwszej żony syn Bonifacy Antoni Kajetan, ur. w Benicach, ochrzcz. 12 VI 1746 r. (LB Wielawieś). Z drugiej synowie, Maciej, ur. ok. 1754, zmarły w Wódkach 4 VIII 1773 r. w wieku lat 19 (LM Grzybowo), Michał Euzebiusz, ur. w Mrowieńcu, ochrzcz. 23 X 1759 r., zmarły t.r., pochowany 27 X (LB, LM Łekno), oraz córki Jadwiga Teresa, ochrzcz. 6 I 1756 r. (LB Grzybowo), w latach 1788-1789 żona Karola Wiaranowskiego, i Elżbieta, w r. 1788 zona Aleksandra Jarzyny. Z trzeciej żony synowie, Franciszek Piotr, ur. w Grzybowie Wódkach 2 X 1774 r., Maciej Kazimierz, ur. tamże 22 II 1776 r., zmarły tam 3 V 1776 r. (LB, LM Grzybowo). Z córek: katarzyna Sieneńska, ur. w Gnieźnie na wójtostwie 15 IV 1789 r., Franciszka, ur. w Węgielnikach 17 III 1788 r., Anna, ur. tamże 20 VII 1795 r. (LB Św. Trójca, Gniezno).

2. Władysław "Jarosław", syn Jana i Kotarbskiej, stolnik kijowski 1712 r., burgrabia grodzki sieradzki w r. 1717. Wspomniany w r. 1695 (P. 1130 XII k. 2), obok brata współdziedzic Międzychodu w r. 1698 (P. 1135 XI k. 3). Mąż w r. 1711 Marianny Tomickiej, córki Konstantego, kasztelana wieluńskiego, wdowy 1-o v. po Stanisławie Walewskim, chorążym sieradzkim, 2-o v. po Adamie Oleskim, 3-o v. po Wojciechu Walewskim, kasztelanicu spicimirskim, rozwiedzionej, którą w r. 1712 pozywali Krzysztof, Felicjan i Józef Tomiccy, miecznikowicze sieradzcy, o zajęcie siłą Baranowa z Przyległościami (Z. T. P. 39 k. 685, 922). Byli ze sobą separowani w r. 1724 (ib. 42 k. 969). Władysław od swego brata ciotecznego, Stanisława Kotarbskiego, w r. 1717 uzyskał cesję części spadku po jego stryju Janie Kotarbskim (Py. 157 s. 75). Działał w latach 1721-1722 jako opiekun dzieci brata Wojciecha "cywilnie zmarłego" (P. 1184 k. 60v; 1188 k. 1). Mocą kompromisu zawartego z obecnym dziedzicem Międzychodu, Andrzejem Biernawskim, podniósł odeń 1.000 zł z ceny tych dóbr i aprobował transakcję z r. 1698 (P. 1184 k. 51v). Nie żył już w r. 1745 i wtedy mowa o nim jako o bezpotomnym (I. Kon. 77 k. 396v; 78 s. 77), a więc syn Jan, wspomniany w r. 1720 (I. Kal. 161 s. 166, 167) najwidoczniej wtedy już nie żył.

II. Józef "Jarosław", syn Macieja i Kołdowskiej, na połowie części w W. Pawłowie w r. 1539 oprawił posag 60 grz. żonie Agnieszce, córce Macieja Kurowskiego "Świdra" (P. 1394 k. 304). Wojciecha Kotojeckiego w r. 1550 kwitował z jego dóbr macierzystych w Kotojecku (I. Kal. 12 II s. 107). Od Jana "Mikary" P-go z W. Pawłowa w r. 1558 (lub przed tą datą) nabył wyderkafem za 50 grz. częśc tych dóbr (Kal. 23 s. 313), zas od Sebastiana "Mikary", teraz osiadłego w Śremie (brata Jana) kupił te części za 200 grz. (P. 1396 k. 564). Od Walentego Kotojeckiego w r. 1551 uzyskał zobowiązanie wyderkafowej sprzedaży za sumę 6 grz. 13 składów w jednym polu, 10 w drugim, 10 w trzecim w Kotojecku (Kal. 13 s. 689). Umarł między r. 1567 a 1574 (R. Kal. 2 k. 15; I. Kal. 42 s. 783). Synowie jego: Marcin, Łukasz, Szymon, Jan, Maciej i zapewne Walenty, chyba z braci najstarszy. Z córek, Róża, w r. 1567 żona Piotra Gałęskiego "Więcławka", nie żyła juz w r. 1574. Zofia, w latach 1574-1596 żona Jana Gałęskiego cz. Kaliszkowskiego "Rżanego". Spośród synów, o Marcinie "Jarosławie", wiem niewiele. Skwitowany w r. 1584 wraz z bratem Janem z 20 grz. przez Jadwigę z Korzkiewskich Kotowiecką (I. Kal. 50 s. 73). Może córką tegoż Józefa była Jadwiga, "córka zmarłego P-go "Jarosława", w r. 1569 żona Wojciecha Woleńskiego z ziemi sieradzkiej.

I) Walenty "Jarosławek", zapewne syn Józefa, na połowie swej części w Mn. Pawłówku oprawił w r. 1550 posag 30 grz. żonie Annie Kurowskiej (I. i D. Z. Kal. 6 k. 439), ona zaś w r. 1555(?) z dóbr rodzicielskich w Kurowie w pow. kaliskim skwitowała swych braci rodzonych (I. D. Z. kal. 7 k. 691). Walenty od małżonków, Jana Ciechelskiego i Anny Szadkowskiej, nabył wyderkafem w r. 1558 za 6 grz. część "Błożejewską" w Ciechlu (Kal. 23 s. 662), zaś w r. 1559 od Jana Ciechelskiego, jego żony oraz ich syna Jana, uzyskał zapis 24 grz. długu (Kal. 24 k. 448). Od Walentego Kotowieckiego "Jakubaszka" w r. 1562 uzyskał zobowiązanie wyderkafu za 4 grz. 10 składów "nowin alias przyłogów" w Kotowiecku (Kal. 27 s. 829). Już nie żył w r. 1569 (R. Kal. 3 k. 175). Anna Kurowska umarła między r. 1570 a 1584 (Kc. 117 k. 205; I. Kal. 50 s. 863). Synowie: Ambroży, Jan i Wojciech. O tym ostatnim wiem tylko tyle, że już nie żył w r. 1592 i miał córkę Jadwigę, wtedy jeszcze żyjącą (I. kal. 59 s. 1071).

(I) Ambroży "Jarosław", "Kosmala", syn walentego i Kurowskiej, wraz z innymi spadkobiercami ojca w r. 1569 połowę pustego łanu we wsi Ciechel odpuścił małżonkom Janowi Ciechelskiemu i Annie Szadkowskiej (R. Kal. 3 k. 175). Na połowie części Pawłowa Mn. oprawił w r. 1574 posag 220 zł żonie Jadwidze Gorzyckiej, córce Marcina (R. kal. 4 k. 123v). Od brata Jana t.r. kupił za 200 zł całe jego części w Pawłówku Mn. (R. Kal. 4 k. 124v). Oboje z żoną skwitowani w r. 1582 przez tego Jana z 200 zł (I. Kal. 48 s. 279). Ambroży t.r. część w Pawłówku za 450 zł sprzedał temu bratu (R. kal. 5 k. 250v), zaś Jadwiga t.r. skasowała tam swoją oprawę (I. Kal. 48 s. 646). Drugiej swej żonie, Urszuli Bułakowskiej, córce Jana, na połowie części Bieganina w pow. kal. zapisał w r.1584 sumę 200 zł, wziętą jako posag od jej brata Erazma Bułakowskiego (R. kal. 5 k. 424; I. Kal. 50 s. 463). Od małżonków, Anny Gorzyckiej i Jakuba Jeżewskiego, w r. 1584 nabył za 800 zł części Gorzyc w pow. kal. (R. kal. 5 k. 362v) i t.r. Mikołajowi Biegańskiemu cz. Kuczkowskiemu dał te części Gorzyc, biorąc w zamian części Bieganina i dopłacając 190 zł (ib. k. 412v). Wspólnie z bratem skwitował t.r. Wojciecha Kotowieckiego z 26 grz., za które Jadwiga P-a, matka tego Kotowieckiego z 26 grz., za które Jadwiga P-a, matka tego Kotowieckiego, 15 składów w Kotowiecku zastawiła zmartłej Annie z Kurowskich P-ej (I. kal. 50 s. 863). Na połowie części Bieganina w r. 1585 oprawił żonie Urszuli posag 150 zł (R. Kal. 5 k. 461). Oboje z żoną w r. 1587 zapisali dług 34 zł braciom Marcinowi i Janowi P-im "Jarosławkom", stryjom Ambrożego (I. Kal. 54 s. 185). Części w Bieganinie, nabyte drogą wymiany od Mikołaja Biegańskiego, Ambroży w r. 1594 sprzedał za 600 zł Stanisławowi Biegańskiemu (R. kal. 6 k. 862v, 864). Oboje z żoną od Jana Głuchowskiego w r. 1596 brali zastawem za 600 zł części Głuchowa w pow. kal. (I. Kal. 63 k. 506). Umarł Ambroży między r. 1599 a 1604 (Kośc. 279 k. 244; R. kal. 7 k. 708v). Pozostał syn Marcin.

Marcin, syn Ambrożego i Bułakowskiej. Od rodzonego wuja(!) Stanisława Gorzyckiego "Marcinowicza" w r. 1604 kupił za 600 zł części Gorzyc (I. D. Z. Kal. 28 k. 133v). Mąż Marianny Pruszakówny, na połowie części Gorzyc w r. 1604 oprawił jej 600 zł posagu (R. Kal. 7 k. 708v), części w Gorzycach nie objęte tą oprawą zastawił t.r. żonie za 100 zł (I. Kal. 70 k. 838). Po smierci Pruszakówny ożenił się 2-o v. z Katarzyną Sosnicką, której w r. 1608 na połowie części Gorzyc, wolnej od oprawy pierwszej żony, oprawił 800 zł posagu (R. Kal. 1 k. 302v). Od Aleksandra Urbańskiego w r. 1616 uzyskał cesję "przedziałków" w Gorzycach (I. Kal. 82 s. 1460), inne zaś "przedziałki" tamże t.r. dostał od małżonkow Walentego Urbańskiego i Anny Zacharzewskiej (ib. s. 1623). Od Piotra Goreckiego uzyskał w r. 1618 zobowiązanie, iż oprawi posag Dorocie P-ej, córce Łukasza (ib. 84 s. 265), a więc niewątpliwie stryjecznej swej siostrze. Katarzyna Sosnicka nie żyła juz w r. 1631, kiedy Marcin części w Gorzycach sprzedał za 3.000 zł Wojciechowi Gorzyckiemu (R. Kal. 11 k. 304). Skwitowany t.r. przez Annę Kurowską, żonę Andrzeja Rechnicza, z zapisu danego jej bratu, zmarłemu Kasprowi Kurowskiemu, względem rezygnacji częsci Gorzyc (I. Kal. 88a s. 894).

(II) Jan "Jarosław", syn Walentego i Kurowskiej, kwitował w r. 1574 brata Ambrożego z 230 zł (I. Kal. 42 s. 57), zas t.r. sprzedał temu bratu za 200 zł swoje części w Mn. Pawłówku (R. kal. 4 k. 124v). Żeniąc się w r. 1582 z Jadwigą Jemielińską, córką Jana, na krótko przed ślubem, 25 VI, dał jej ojcu zobowiązanie, iż jej oprawi 300 zł posagu (I. Kal. 48 s. 864). Od brata Ambrożego kupił w r. 1582 za 450 zł części w Mn. Pawłówku (R. kal. 5 k. 250v) i na połowie części owej wsi w r. 1583 oprawił 300 zł posagu tej żonie (ib. k. 305v). Skwitowany w r. 1592 przez Jana Gutowskiego cz. Sulisławskiego z 15 zł z tytułu dzierżawy Gałązek M. (I. Kal. 59 s. 91). Janowi Poklękowskiemu, przyszłemu zięciowi, zapisał 30 X 1602 r., na krótko przed ślubem, dług 300 zł w posagu za córką Katarzyną (ib. 68 s. 1632). Zapewne synem Jana był Wojciech.

Wojciech "Jarosław", "Kosmala", zapewne syn Jana i Jemielińskiej, na połowie części Pawłówka Mn. w r. 1610 oprawił żonie Dorocie Czachórskiej posag 450 zł (R. Kal. 1 k. 552v). Oboje z żoną t.r. skwitowani z 300 zł przez Macieja P-go, syna Łukasza (I. Kal. 78 k. 798). Wojciech pewne części w Kotowiecku w r. 1612 wydzierżawił Janowi P-mu, synowi Józefa (I. Kal. 78 s. 1387). Obojgu małżonkom Marcin Wysocki zapisał w r. 1633 dług 1.500 zł (ib. 99b s. 1168). T.r. Wojciech kwitował sie z bratem stryjecznym(!) Stanisławem, synem Jana (ib. s. 1844), zas w r. 1638 oboje małżonkowie kwitowali się z Krzysztofem Pacynowskim (ib. 104b k. 1955). Wojciech od jana Tarzeckiego w r. 1643 kupił za 3.700 zł Grudzielec (R. Kal. 13 k. 22). Oboje z żoną w r. 1644 zapisali 1.200 zł długu Piotrowi Kuczkowskiemu (I. Kal. 110a s. 1067). Synowi Janowi w dziale z innymi synami w r. 1647 dał część Grudzielca, nabytą od małżonków Tarzeckich (R. kal. 13 k. 402v), zaś dla syna Marcina w r. 1654 przeznaczył po swej śmierci części Pawłówka Mn. Żyła jeszcze wtedy Dorota Czachórska (ib. 14 k. 384v). Wojciech umarł między r. 1657 a 1665 (I. Kal. 126 s. 101. Świadczył w r. 1650 z herbu Korab naganionemu w szlachectwie Stanisławowi Kotowieckiemu, też Korabicie (Kozierowski, Nieznane zapiski herald., 65). Synowie: Jan, Marcin, o których niżej, Andrzej, ur. w Pawłówku, ochrzcz. 24 XI 1626 r., i Stanisław, ur. tamże, ochrzcz. 1 IV 1631 r. (LB Droszew), obaj zapewne pomarli wcześnie. Z córek, Jadwiga, ur. w Mn. Pawłówku, ochrzcz. 9 II 1613 r. (ib.). Zofia, ochrzcz. 20 I 1615 r. (ib.), niezamężna, żyła jeszcze w r. 2685 (I. Kal. 143 s. 219). Anna, ur. w Mn. Pawłówku, ochrzcz. 24 V 1620 r. (LB Droszew), żyła jeszcze w r. 1685, niezamężna (I. kal. 143 s. 219). Agnieszka, ur. w Pawłówku, ochrzcz. 6 II 1622 r. (LB Droszew). Teresa, niezamężna, żyła w r. 1685 (I. kal. 143 s. 219).

1. Jan, syn Wojciecha i Czachórskiej, ur. w Mn. Pawłówku, ochrzcz. 10 IX 1617 r. (LB Droszew), plenipotent ojca w r. 1644 (I. Kal. 110a s. 244), otrzymał od ojca w r. 1647 w dziale Grudzielec i t.r. na częściach owej wsi żonie Mariannie Szkudlskiej (Szkulskiej), córce Jana, oprawił posag 4.000 zł (R. Kal. 13 k. 404). Wraz z tą żoną uzyskał od swego brata Marcina w r. 1665 zapis 3.000 zł długu wraz z zobowiązaniem puszczenia im w posagu części wsi Ciechel (I. Kal. 126 s. 99, 101). Oboje z żoną t.r. Grudzielec wydzierżawili na trzy lata małżonkom, Wojciecha Kobierzyckiego i Ewy z Radoszewskich t.r. brali w zastaw na trzy lata za 3.000 zł części wsi Pamięcino w pow. kal. (ib. s. 419). Małżonkom, Wojciechowi Mojaczewskiemu i Dorocie Gałczyńskiej, w r. 1666 zastawili za sumę 1.500 zł części Grudzielca (ib. s. 754). Konwentowie Klarysek gnieźnieńskich w posagu za idącą do tego zakonu córką Dorota w r. 1669 Jan zapisał sumę 800 zł, a ponadto 30 zł rocznej pensji (ib. 129 s. 241). Oboje z żoną w r. 1669 wydzierżawili na trzy lata pod zakładem 2.700 zł od małżonków Marcina Lubiatowskiego i Urszuli z Gądkowskich wieś Szadek (ib. s. 651). Jan skwitował w r. 1673 z 2.000 zł Barbarę Siewierską, wdowę po Stanisławie Kazimierzu Kożuchowskim, stolniku kaliskim (I. Kal. 133 s. 964). Nabyte od ojca części Grudzielca, stosownie do zobowiązania z r. 1662, sprzedał w r. 1674 za 4.000 zł Maciejowi Godurowskiemu, zaś swej żonie oprawę jej 4.000 zł posagu przeniósł na połowę wszystkich swych dóbr (R. Kal. 15 k. 359). Oboje małżonkowie w r. 1677 wydzierżawili od Kazimierza P-go oraz Pawła i Andrzeja, braci Gałęskich, wieś Psienie i część wsi Żbiki (I. Kal. 138 s. 639). Dziedzic Bielczewa w pow. kal., kwitowany był w r. 1681 przez Barbarę Żbikowską, wdowę po Wawrzyńcu Nieradzkim (poprzednim dziedzicu tej wsi) z prowizji rocznej od sumy 800 zł (I. kal. 140 k. 834). Umarł między r. 1681 a 1685 (I. kal. 140 k. 342; 143 s. 440). Wdowę oraz synów, Zygmunta i Jana, w r. 1685 kwitowali bracia Andrzej i Marcin Nieradzcy, z sumy 800 zł, należnej ich zmarłej matce, Barbarze z Żbikowskich Nieradzkiej, od Sebastiana Gałęskiego, poprzedniego dziedzica Bielczewa, pozostawionej na owej wsi przy jej sprzedaży zmarłemu Janowi P-mu (I. Kal. 143 s. 425). Owdowiała Marianna Szkudlska wraz z synem Zygmuntem części w Bielczewie w r. 1686 sprzedała za 12.000 zł małżonkom, Andrzejowi Pogorzelskiemu i Jadwidze Koszutskiej (I. Kal. 143 s. 363). Spośród braci, Jan, dziedzic Bielczewa, bezpotomny, zmarł między r. 1685 a 1691 (I. Kal. 143 s. 425; 149 s. 147).

Zygmunt, syn Jana i Szkudlskiej, w r. 1685 skwitowany obok matki z 700 zł przez Mariannę z Łabęckich Szyszecką (I. Kal. 143 s. 440). Mąż zaślubionej przed r. 1690 Anny Rabowskiej (LB Św. Trójca, Gniezno). Spadkobierca brata Jana, wedle danego przezeń zobowiązania sprzedania części Bielczewa Andrzejowi Pogorzelskiemu, sprzedał w r. 1691 te dobra za 2.000 zł Andrzejowi Nowowiejskiemu, nabywcy praw od Pogorzelskiego (I. Kal. 149 s. 147). Od Anny Czachórskiej, żony Benedykta Rogowskiego, w r. 1703 uzyskał zobowiązania zrezygnowania części Czachór w pow. kal. (G. 91 k. 126). Dzierżawca w r. 1706 części Smardowa dóbr dziedzicznych Marcina Chełkowskirego (I. kal. 157 s. 55), zas w r. 1720 od zmarłego już Jakuba Obrębskiego miał dzierżawę dóbr: Wolica, Szacyn, Chełmce, Szatr(?), Zakomyśle (I. Kal. 161 s. 457). Dziedzic Montowa w ziemi michałowskiej. Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1731 (G. 96 k. 390). Synowie, Dominik, ochrzcz. 4 VIII 1690 r., i Stanisław, ochrzcz. 8 V 1692 r. (LB Św. Trójca, Gniezno), zapewne pomarli młodo. Córka Regina zaślubiła 1-o v. 23 X 1714 r. w parafii Skoki Stanisława Kowalewskiego, była wdową w r. 1743 i t.r. wyszła 20o v., krótko po 23 II, za Jana Kwasieborskiego, nazwanego przez nią w r. 1756 "mężem uciązliwym", jeszcze żyjącego w r. 1760, a była wdową w latach 1761-1773. Nazwana w r. 1761 jedyną spadkobierczynią ojca. Sprzedała wtedy Montowo za 6.000 zł pr. Marcelemu P-mu (I. Kon. 79 k. 259v).

2. Marcin, syn Wojciecha i Czachórskiej, ochrzcz. 11 XI 1623 r. (LB Droszew). Od ojca otrzymał w dziale w r. 1654 części Pawłówka (R. Kal. 14 k. 384v). Jego pierwszą żoną była Helena Chlebowska, zaślubiona zapewne w r. 1655, bowiem t.r. zapisał jej dług 600 zł (I. Kal. 121 s. 467). Bratu Janowi w r. 1665 zapisał dług 3.000 zł i zobowiązał się jemu i jego żonie puścić w posiadanie swoje części we wsi Ciechel (I. Kal. 126 s. 101). Od katarzyny Lubiatowskiej, zamęznej 1-o v. Kotlińskiej, 2-o v. Gwiazdowskiej, w r. 1666 brał na trzy lata w zastaw za 1.100 zł częśc wsi Głuski pow. kal. (ib. s. 213). Od Anny Mierzewskiej, żony Benedykta Witkowskiego, w r. 1669 uzyskał cesję zobowiązania do sprzedaży pewnych części Kotowiecka, danego w r. 1667 przez Katarzynę Kotowiecką, wdowę po Andrzeju Siemońskim (ib. 129 s. 867). Zapis zastawny 600 zł na częściach kamienicy w rynku Kalisza, przy ulicy Piskorzewskiej, uzyskany od małżonków, Tomasza Szołajskiego i Agnieszki Osińskiej, cedował w r. 1669 Franciszkowi Bosakowskiemu, podpiskowi grodzkiemu kaliskiemu (I. kal. 129 s. 16). Od Wojciecha Kotlińskiego i jego nieletnich braci, Macieja i Jana, uzyskał w r. 1669 zobowiązanie sprzedania za 6.655 zl części wsi Głoski (ib. 129 s. 1237). Chlebowska umarła 12 VI 1672 r. (Nekjr. Benedyktynek Pozn.). Marcin od Macieja Grzybowskiego i jego matki Anny z Biernackich, wdowy po Wojciechu Grzybowskim, w r. 1673 wydzierżawił na trzy lata wieś Gostynie (ib. 133 s. 765). W imieniu swoim i swej drugiej żony Katarzyny Lipskiej kwitował się w r. 1673 z małżonkami Olszowskimi (ib. 133 s. 615). Niewątpliwie przed r. 1677 zaslubił trzecią żonę, Elżbietę z Zaborowa Bąkowską, bowiem w r. 1677 zawierał pod zakładem 2.000 zł kontrakt z Wojciechem i Kazimierzem Bąkowskimi, synami Piotra (ib. 138 s. 244). Od Andrzeja Boguckiego uzyskał t.r. cesję sumy 1.000 zł zapisanej zastawem na młynie w Jastrzębnikach przez dziedziców tej wsi, Władysława, Aleksandra i Stefana, braci Lipskich (ib. 138 s. 963). Żona Marcina, Elżbieta Bąkowska, i jej siostra, panna Joanna, córki Jana i Karskiej, kwitowały w r. 1680 Teresę z Miaskowskich Wierusz Kowalską, burgrabinę pyzdrską (ib. 140 k. 22). Żonie swej Marcin zapisał w r. 1681 sumę 500 zł (ib. k. 341). Dziedzic wsi Głoski w r. 1685 (ib. 143 s. 219), od Stefana i Jana, braci Grzybowskich uzyskał cesję sumy 120 zł, którą zmarły Feliks Kotliński, dziedzic części Głosek, zapisał sposobem długu ich zmarłemu ojcu (ib. 146 s. 78). Spisał w r. 1691 wzajemne dożywocie z żoną (ib. 149 s. 24), a nie żył juz w r. 1700 (ib. 154 s. 288). Wdowa wyszła 2-o v. za Melchiora Bogusławskiego i nie żyła już w r. 1730 (ib. 167 s. 70). Synowie, z pierwszej żony rafał, wspomniany w r. 1700 (ib. 154 s. 288), z trzeciej Bąkowskiej, Antoni, Jan, Franciszek i Andrzej. Spośród córek, pochodząca z pierwszego małżeństwa z Chlebowską, Zofia, ur. w Pawłówku, ochrzcz. 30 XI 1654 r. (LB Droszew), w latach 1686-1700 żona Jana Księżyńskiego, Anna, w r. 1686 żona Władysława Nieniewskiego, wdowa w latach 1700-1731, Konstancja, ur. ok. 1660 r., niezamężna, która w r. 1720, licząc ok. 60 lat, kwitowała z peny banicji Aleksandra Chlebowskiego, chorążego wieluńskiego (I. Kal. 161 s. 66). Córki z Bąkowskiej, Helena, Marianna i Elżbieta, wspomniane w r. 1700 (ib. 154 s. 288). Elżbiecie t.r. zapisała 500 zł na swej sumie na Karsach ciotka jej, panna Anna Bąkowska (ib. 157 s. 9). Niezamężna, żyła jeszcze w r. 1730 (ib. 167 s. 482). Rodzeństwu: Rafałowi, Annie, owdowiałej Nieniewskiej, Zofii, zamężnej Książyńskiej, Antoniemu, Janowi, Franciszkowi, Andrzejowi, Helenie, Mariannie i Elżbiecie, Jan Kotliński w r. 1700 sprzedał za 2.750 zł części wsi Głoski "Kotlińszczyzna" (I. Kal. 154 s. 288).

1) Antoni, syn Marcina i Bąkowskiej, w imieniu swoim i brata Jana w r. 1713 kwitował się z braćmi Wielowieyskimi z zawartej z nimi komplanacji (I. Kal. 159 s. 107). Mąż w r. 1726 Katarzyny Cywińskiej, wdowy 1-o v. po Janie Wolińskim (I. kal. 165 s. 370). Dziedzic części wsi Głoski (Głuski), inne części owej wsi w r. 1730 kupił za 8.266 zł od swych braci, Jana i Andrzeja P-ch (ib. 167 s. 70). Skwitowany w r. 1730 przez siostrę Nieniewską z pretensji o pewne sumy z tej wsi (ib. s. 488). Jego druga żona była Wiktoria Parczewska, córka Bartłomieja i Barbary Kierskiej, za którą w r. 1745 odebrał od Andrzeja Bukowieckiego, dziedzica Mirosławia, sumę 7.175 zł stanowiąca jej posag i ów posag oprawił jej na połowie dóbr (P. 1280 k. 911). Antoni nie żył juz w r. 1748 (I. Kal. 185/189 k. 61). Wiktoria, owdowiawszy, wyszła 2-o v. za Prokopa "Loracza" Błaszkowskiego, z którym w r. 1754 spisywała wzajemne dożywocie (I. Kal. 196/198 k. 40) i znów w r. 1761 (ib. 201/203 k. 256v). Nie żył już Prokop w r. 1773, kiedy ją, jej syna Ignacego P-go, ze sprawy o spadek po zmarłych bezpotomnie Prokopie i Józefie Błaszkowskich kwitowały ich siostry i spadkobierczynie (ib. 209/213 k. 214). Nie żyła już Wiktoria w r. 1775 (ib. 214/216 k. 65). Synowie, z pierwszej żony Wojciech, z drugiej Ignacy.

(1) Wojciech, syn Antoniego i Cywińskiej, zaślubił 17 II 1744 r. Mariannę Kosicką, wdowę 1-o v. po Ignacym Chmielewskim z Kotowiecka (LC Droszew; I. Kal. 185/189 k. 72). Kwitował w r. 1746 z 500 zł Aleksandra Kożuchowskiego, dziedzica wsi Karsy w pow. kal. (I. Kal. 185/189 k. 180), zaś w r. 1748 kwitował w imieniu swoim i żony tegoż Kożuchowskiego z prowizji rocznej od sumy 1.000 zł zapisanej tej żonie na Będzieszynie (ib. k. 61). Marianna umarła w Gutowie 21 II 1766 r. (LM Sobótka).

(2) Ignacy "Jarosław", syn Antoniego i Parczewskiej, chorąży kawalerii narodowej w latach 1784-1792 (I. Kal. 224 k. 356; 232 k. 307v), dziedzic części wsi Głuski, chrzestny 11 III 1762 r. (LB Rogoszyca), od Macieja Osińskiego i jego nieletniego rodzeństwa w r. 1775 uzyskał cesję sum 250 zł i większej 1.000 zł, zabezpieczonych na częściach wsi Głoski "Olszowszczyzna" dziadowi ich macierzystemu Franciszkowi Wilkostowskiemu (I. kal. 214/216 k. 72) i t.r. cesję sumy 250 zł od Antoniego Mostowskiego, mającego zapis od Jakuba Wilkostowskiego (ib. k. 65). części Głosek, za kontraktem z 18 II 1784 r., sprzedał za 36.500 zł Michałowi Bajkowskiemu, wicesgerensowi ziemskiemu kaliskiemu (ib. 224 k. 355, 356), zaś w r. 1792 skwitował z sum tego Bajkowskiego, teraz pisarza aktowego ksiąg ziemiańskich kaliskich (ib. 232 k. 307v).

2) Jan "Jarosław", syn Marcina i Bąkowskiej, wspomniany obok brata Antoniego w r. 1713 (ib. 159 s. 107). Mąż Katarzyny Kromolickiej, córki Wawrzyńca i Marianny Małachowskiej, odebrał w r. 1717 sumę 1.000 zł na poczet jej posagu i sumę tę oprawił jej na połowie swych dóbr (P. 1154 k. 7). Oboje małżonkowie uzyskali w r. 1720 od Krystyny Bartochowskiej, wdowy 1-o v. po Janie Lipskim i 2-o v. po Tomaszu Łętkowskim, i od jej córki, panny Konstancji Lipskiej, cesję sumy 6.000 zł, zapisanej Janowi Lipskiemu przez Wojciecha Kuczkowskiego, dziedzica Kuczkowa (ib. 161 s. 208). Wzajemne dożywocie spisali małżonkowie w r. 1726 (ib. 165 s. 328). Jan wspólnie z bratem Andrzejem ich części we wsi Głoski sprzedałmw r. 1730 za 8.266 zł bratu Antoniemu (ib. 167 s. 70). Dziedzic wsi Adamki i połowy wsi Marciszewice w pow. sieradz., od Pawła Prusimskiego w r. 1746 wziął w zastaw za 20.000 zł Prusinowo w pow. pyzdr. (ib. 185/189 k. 82v). Kwitował się w r. 1748 ze swym "bratankiem" Andrzejem, spadkobiercą stryja Władysława, stolnika kijowskiego (ib. k. 149). Adamki i połowę Maciszewic w r. 1755 sprzedał Adamowi Porowskiemu (ib. 206/208 k. 188). Katarzyna żyła jeszcze w r. 1758 (P. 1325 k. 168). Drugą żoną Jana była w r. 1760 Salomea Porowska. Był dziedzicem Mikołajewic, trzymanych wtedy w posesji przez Kazimierza Kierlinka (I. Kon. 79 k. 170). Adama Porowskiego, miecznika nowogrodzkiego (swego teścia?), obecnego dziedzica Adamek i połowy Maciszewic, w r. 1766 skwitował z 2.000 zł, stanowiących połowę sumy 4.000 zł, zapisanych w testamencie Zofii Ordężance, pod imieniem Salomei klarysce kaliskiej, wnuczce Jana P-go (I. kal. 206/208 k. 183). Syn Józef. Córka Rozalia, zrazu za Tadeuszem Grzybowskim, 2-o v. za Feliksem Ordęgą, już nie żyjąca w r. 1746.

Józef, syn Jana i Kromolickiej, mąż Marianny Korzenickiej, córki Antoniego, regenta ziem. kaliskiego, i Anny Jagodzińskiej. Oboje ci małżonkowie nie żyli już w r. 1766 (ib. k. 119). Ich syn Aleksy.

Aleksy, syn Józefa i Korzenickiej, dawał w r. 1766 plenipotencję wujowi Józefowi Korzenickiemu, burgrabiemu kaliskiemu (ib.). Zastawny posesor Prusinowa, w r. 1767 kwitował się z Walentym Żeromskim, komornikiem granicznym sieradzkim, nabywcą tej wsi od Antoniego Prusimskiego (I. Kal. 206/208 k. 113). Posesor Szczypierna w pow. kal., dziedzic Adamek w pow. sier. 1780 r. (ib. 220 k. 40; Kośc. 335 k. 154). Od Adama Porowskiego, za kontraktem z 25 VI 1787 r., kupił za 2.826 zł w Adamkach części zwane "Kociełkowszczyzną" (I. Kal. 227 k. 59). Współspadkobierca sióstr swej matki, Franciszki Korzenickiej, panny, i Teresy, zamężnej Ciszewskiej, pozostałe po nich ruchomości w r. 1788 cedował Kantemu Korzenickiemu (ib. 228 k. 168). Posesor trzech części Szczypierna, od rodzonego wuja Józefa Korzenickiego kupił 18 VI 1791 r. trzy części Boczkowa i Szczypierna za 89.111 zł. Trzy części Boczkowa trzymał wówczas w posesji w sumie 53.500 zł Józef Trąmpczyński, zaś co do czwartej częsci Boczkowa i Szczypierna, tą sprzedażą nie objętej, dziedzictwo jej nie zostało jeszcze przysądzone (ib. 231 k. 407). Dziedzic Grudzielca, świadkował 23 VII 1794 r. i 24 I 1810 r. (LC Sobótka), dziedzic Szczypierna, świadek 19 VI 1806 r. (LC Skalmierzyce). Jego pierwszą żoną była Konstancja (nazwiska jej nie znam), wdowa 1-o v. po Gomolińskim, chrzestna 28 XII 1796 r. (LB Droszew) i 18 XII 1799 r. (LB Sulmierzyce), zmarła w Grudzielcu 21 III 1806 r., w wieku lat 74(!) (LM Sobótka). Druga żona tu Justyna Skrzypińska, wraz z którą był chrzestnym 11 IV 1815 r. (LB Skalmierzyce). Justyna, dziedziczka Grudzielca, chrzestna 27 III 1821 r. (LB Sobótka).

3) Franciszek, syn Marcina i Bąkowskiej, wspomniany w r. 1700 (I. kal. 154 s. 288), chyba identyczny z Franciszkiem, mężem barbary Rożnowskiej, występującej w r. 1729 już jako wdowa (Z. T. P. 46 k. 356).

4) Andrzej "Jarosław", syn Marcina i Bąkowskiej, wspomniany w r. 1700 (I. Kal. 154 s. 288), uzyskał w r. 1706 od rodzonej ciotki panny Anny Bąkowskiej zapis 1.500 zł na sumie lokowanej na Karsach, wsi Stanisława Kożuchowskiego, cześnika wieluńskiego (I. Kal. 157 s. 9). Wraz z siostrą panną Elżbietą w r. 1730 kwitował brata Antoniego (ib. 167 s. 482). Zawierał w r. 1731 kompromis z małżonkami Józefem Tyszką i Marianną Chłapowską (G. 96 k. 380). Mąż Katarzyny Wolskiej, córki Szymona i Anny Kromolickiej, spisywał z nią wzajemne dożywocie w r. 1739 (ib. 174/176 s. 74). Katarzyna umarła przy połogu 22 II 1745 r., pochowana w kościele w Sobocie (LM Broniszewice). Andrzej zaślubił w r. 1746, przed dniem Adventu, w kościele Grodziskim Dorotę Wielowieyską, córke Aleksandra i Marianny Korytowskiej. Był wtedy posesorem Polskiego (LC Broniszewice). Trzymał ową wieś zastawem na trzy lata pod zakładem 12.000 zł mocą kontraktu z r. 1743 od jej dziedzica Aleksandra Wielowieyskiego, swego przyszłego teścia. Kwitowałł się w r. 1746 z Kazimierzem Wielowieyskim, bratem żony, z tego kontraktu z r. 1743 (I. Kal. 185/189 k. 65v), ale i potem nazywany zastawnym posesorem Polskiego (ib. k. 82v). Od Jana Zabłockiego, dziedzica wsi Kiszewy, wziął w zastaw w r. 1746 tę wieś na trzy lata pod zakładem 13.000 zł (I. Kon. 78 k. 20). Z żoną spisywał w r. 1755 wzajemne dożywocie (I. Kon. 78 k. 20). Od Franciszka "Dzika" Kożuchowskiego, cześnika kaliskiego, dziedzica wsi Ciechel w pow. kal., w r. 1764 dobra te na trzy lata wziął w zastaw za 50.000 zł (ib. 204/205 k. 86). Umarł w Ciechlu (Czechlu) w r. 1769, mając lat 68 (wiek tu wyraźnie zaniżony!), pochowany 16 II w Kaliszu u Reformatów (LM Kucharki). Wdowa w r. 1775 wciąż jeszcze trzymała zastawem Ciechel (I. kal. 214/216 k. 266) i dopiero w r. 1780 kwitowała się wzajemnie z Kożuchowskim, dziedzicem tej wsi (ib. 220 k. 395v). Była też wtedy kwitowana przez zięcia Marcina Prądzyńskiego z 10.000 zł na poczet posagu za córką Franciszką (ib. k. 397). Żyła jeszcze w r. 1785 (P. 1362 k. 501). Synowie z pierwszej żony: Jan Stefan, ochrzcz. 1 I 1740 r. (LB Dębno; LB Magnuszewice), Antoni, ur. w Broniszewicach, ochrzcz. 5 VII 1744 r. Kazimierz, ur. tamże, ochrzcz. 29 II 1745 r. (LB Broniszewice). Niewątpliwie po tym ostatnim połogu umarła matka. Z drugiej żony synowie: Józef, o którym niżej, Jakub, ur. w Broniszewicach, ochrzcz. 3 VII 1752 r. (ib.), Piotr, który w r. 1784 kwitował matkę z 10.000 zł, z sumy większej 30.000 zł podniesionej w r. 1780 z dobr Ciechel (I. kal. 224 k. 99v), wreszcie Maksymilian, który w r. 1785 kwitował matkę z 10.000 zł z tego samego tytułu (P. 1362 k. 501). Z córek, Róża, ochrzcz. z wody 29 VIII 1747 r., z ceremonii 11 I 1748 r., Kunegunda (Kunegunda Aniela), ochrzcz. 16 VIII 1748 r., Franciszka (Franciszka Wiktoria, ur. w Polskiem, ochrzcz. 19 X 1749 r., w latach 1780-1784 żona Marcina Prądzyńskiego (LB Broniszewice).

Józef (Józef Ignacy Wojciech) "Jarosław", syn Andrzeja i Wielowieyskiej, ur. w Polskiem, ochrzcz. 9 III 1751 r. (ib.), kwitował matkę w r. 1780 z sumy 10.000 zł (I. kal. 220 k. 395v). Mąż Anny Wielowieyskiej, córki kazimierza i Konstancji Piaseckiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1783 (G. 110 k. 22v; P. 1361 k. 330v). Były dzierżawca Kokorzyna i Godziszewa, kwitował w r. 1786 Józefa Wielowieyskiego, posesora tych dóbr (Kośc. 335 k. 85). Może identyczny z nim Józef "Gozdawa P.", porucznik konfederacji wielkopolskiej w r. 1770 (Kc. 147 k. 301). Gdyby tak było świadczyłoby o chwiejności herbowej P-ch "Jarosławów".

II) Marcin "Jarosław", syn Józefa i Kurowskiej, wspólnie z bratem Janem skwitowany w r. 1584 z 20 grz. przez Jadwigę Korzkiewską, żonę Macieja Kotowieckiego "Filipczyka" (I. Kal. 50 s. 73) i t.r. wraz z tymże bratem katarzyny Kotowieckiej, żony Jana Wolskiego, uzyskał cesję połowy zapisu na 40 grz. danego jej w posagu, zarówno jak i jej siostrze, przez brata Macieja Kotowieckiego "Filipczyka" (I. Kal. 50 s. 721). bezpotomny, umarł między r. 1587 a 1602 (ib. 54 s. 185; 68 s. 578).

III) Łukasz "Jarosław", "Jarosławek", syn Józefa i Kurowskiej, wspomniany w r. 1574 (I. Kal. 42 s. 598), od brata Szymona t.r. uzyskał zobowiązanie sprzedania za 40 grz. części W. Pawłowa i Kotowiecka (ib. s. 783). Na połowie części W. Pawłowa w r. 1576 oprawił posag 80 grz. żonie Annie Kromolickiej, córce Jana (R. kal. 4 k. 314v). Od stryja Piotra P-go "Jarosława" dostał w r. 1584 zapis 22 zł długu (I. Kal. 50 s. 34) i ponownie w r. 1587 zapis długu 24 zł (ib. 54 s. 144). Od braci swych, Szymona i Jana, w r. 1591 kupił części w Pawłowie W. i Kotowiecku (R. Kal. 6 s. 549), zaś wraz z Szymonem części w Kotowiecku, odziedziczone po stryju Janie, sprzedał jednocześnie za 300 zł bratu Janowi (ib. s. 551). Łąkę w Kotowiecku, zwaną "Glasowo"(?), sprzedał w r. 1594 za 30 zł bratu Janowi (ib. k. 808v). Bratu Szymonowi w r. 1596 zapisał 160 zł długu (I. Kal.63 k. 46). Z żoną spisał w r. 1599 wzajemne dożywocie (R. kal. 7 k. 265v). Od Doroty Gałęskiej, żony Stanisława Kotarbskiego "Perka" w r. 1599 kupił część Gałązek W. (ib. k. 267). Janowi Kostrzewskiemu w r. 1600 sprzedał za 304 zł swoją część Gałązek W. (ib. k. 267). Janowi Kostrzewskiemu w r. 1600 sprzedał za 304 zł swoją część "Oleksikowską" z placami, ogrodami i domem zagrodniczym w części W. Gałązek, od tej Doroty Gałęskiej kupionej (ib. k. 374). Maciejowi Gałęskiemu "Ślęzaczkowi" w r. 1600 sprzedał za 260 zł część "Godziewską" w W. Gałąskach (ib. k. 377). Od Piotra Kembłowskiego t.r. kupił za 900 zł części w Czachórach w pow. kal. (ib. k. 338av). Ponowne dożywocie z żoną spisał w r. 1602 (ib. k. 506). Oboje małżonkowie części Czachór sprzedali t.r. za 970 zł Piotrowi Rakowskiemu (ib. k. 509). Współspadkobierca ciotki Anny zamężnej Gorzyckiej, cedował w r. 1612 sumy jej należne bratu Janowi (I. kal. 78 s. 1765). Opieki nad bratankami, synami i córkami brata Szymona, w r. 1612 zrzekł sie (I. kal. 78 s. 1768). Nie żył juz w r. 1618 (ib. 84 s. 265). Synowie, Maciej i Piotr. Z córek, Dorota w latach 1616-1650 żona Piotra Goreckiego. Małgorzata, niezamężna w r. 1618 (I. kal. 84 s. 265; Ws. 31 k. 366), w latach 1620-1634 żona Krzysztofa Bartoszewskiego. Z synów, Piotr był w latach 1618-1620 opiekunem dzieci zmarłego brata Macieja (Ws. 31 k. 366; P. 1004 k. 902). W r. 1623 aprobował dokonana przez siostrę Małgorzatę rezygnację części Popowa za 1.500 zł Hieronimowi Radomickiemu (Ws. 33 k. 45v, 451).

Maciej, syn Łukasza i Kromolickiej, mąż Katarzyny Tokarskiej, w r. 1609 skwitowany przez stryja Jana P-go (I. kal. 75 s. 208). Oboje małżonkowie w r. 1612 kwitowali z 300 zł małżonków Wojciecha P-go i Dorotę Czachorską (ib. 78 s. 798). Katarzynie t.r. małżonkowie Gałęscy zapisali dług 50 zł (ib. s. 843). T.r. cedowała ona małżonkom Chwalęckim wiatrak z domkiem we wsi Bogwiedze, którego zastaw, trzymany od Jana Skaławskiego w sumie 60 zł, scedował jej Marcjan Turski (ib. s. 988). Nie żył już Maciej w r. 1618, a brat Piotr działał wtedy jako opiekun jego dzieci, t.j. synów Stanisława i Feliksa oraz córki Anny (Ws. 31 k. 366). Wdowa po Macieju żyła jeszcze w r. 1620. Córka Anna była w r. 1629 żoną Krzysztofa Jaczkowskiego (Jackowskiego?). Stanisław w imieniu swoim i nieletniego brata Feliksa oraz siostry Anny w r. 1626 zobowiązał się części Popowa, odziedziczone po małżonkach Glińskich sprzedać za 975 zł janowi Dameckiemu (Kośc. 294 k. 109v). Ten Stanisław, bezpotomny, zmarł między r. 1627 a 1637 (P. 1415 k. 897; Py. 143 s. 89; Ws. 207 k. 89). Feliks, spadkobierca po bracie części w Popowie, sprzedał je w r. 1637 za sumę 1.000 zł janowi Dameckiemu (Ws. 207 k. 89). Również ich siostra Anna swoją spadkową część w Popowie w r. 1627 sprzedała za 350 zł temuż Dameckiemu (P. 1415 k. 897).

IV. Szymon "Jarosław", syn Józefa i Kurowskiej, działając wraz z bratem Łukaszem, jako spadkobiercy siostry Róży, zamęznej Gałęskiej, w imieniu swoim oraz braci Jana i Macieja, kwitował w r. 1574 jej męża Piotra Gałęskiego "Więcławka" z 40 zł jej posagu (I. kal. 42 s. 598). Zobowiązał się w r. 1574 części W. Pawłowa i Kotowiecka sprzedac za 40 grz. bratu Łukaszowi (I. kal. 42 s. 783). "Nieosiadły i gołota", pozywany był w r. 1585 przez Małgorzatę Wiśniewską, wdowę po Mikołaju Strzałkowskim (Py. 122 k. 119v). Wraz z bratem Janem części W. Pawłowa i Kotowiecka, odziedziczone po ojcu, sprzedał w r. 1591 za 300 zł bratu Łukaszowi (R. kal. 6 s. 549). Swej pierwszej żonie, Małgorzacie Rossoskiej, w r. 1593 oprawił 150 zł posagu (ib. k. 711v). Kwitował w r. 1596 Macieja P-go z 50 zł (I. Kal. 63 k. 46v). Drugiej żonie, Ewie Drogoszewskiej, wdowie 1-o v. po feliksie Wolińskim, zaślubionej w r. 1596, zapisał t.r. dług 300 zł (ib. k. 235). Od Doroty Gałęskiej, żony Stanisława Kotarbskiego "Perka", w r. 1599 kupił za 600 zł części Gałązek W. (R. kal. 7 k. 267). Grzegorzowi Chwalęckiemu cz. Czachórskiemu "Kropkowi" (ib. 70 k. 148). Nie żył już Szymon w r. 1611, a owdowiała Ewa kwitowała wtedy Piotra Przyborowskiego z 60 zł, z dzierżawy części Żakowic w pow. kal. (ib. 77a s. 756). Posesorka dóbr po swym drugim mężu, kwitowała się w r. 1612 z Piotrem Pogrzybowskim z kontraktu o dzierżawę wsi Żakowice (I. kal. 78 s. 1102). Kwitowała w r. 1616 z 42 zł Piotra Pogrzybowskiego (ib. 82 s. 1148). Swym synom, Janowi i Aleksandrowi P-im, zobowiązała się zrezygnować część Żakowic w pow. kal., własną niegdyś zmarłego banity Wojciecha Wolińskiego, a nabytą od Erazma Bułakowskiego (ib. k. 1680). Synowie, Jan i Aleksander. Córki: Jadwiga, Katarzyna i Bogumiła, wspomniane w r. 1612 (I. Kal. 78 s. 1768). Katarzynie matka dała w r. 1616 zapis 200 zł (ib. 82 s. 1682). Chyba ta sama Bogumiła była w r. 1616 żoną Jana Czachórskiego?

I) Jan, syn Szymona i Rossoskiej, pozostawał od r. 1612 pod opieką stryja Łukasza (ib. 78 s. 1768). Mąż Barbary Bieganowskiej, córki Jana, w r. 1634 (Z. T. P. 29 s. 22), zobowiązał sie w r. 1636 wobec jej braci, Wojciecha i Stanisława, pisarza ziemskiego wschowskiego, iż wobec sprzedania przez nich Wojciechowi Niwskiemu Bieganowa, pozostawi tam do r. 1637 jej posag 1.000 zł i 100 zł zaległej na jeden rok prowizji (P. 1033 k. 336v). Oprawił żonie w r. 1637 posag w sumie 1.400 zł (P. 1419 k. 227v). Skwitowany w r. 1641 przez Annę Poklękowską z rocznej prowizji od sumy 700 zł (I. kal. 107a s. 1126). Od Aleksandra Bodzewskiego w r. 1643 kupił za 1.600 zł części sołectwa w Księginkach (Ws. 207 k. 181v). Żył jeszcze w r. 1645 (Kośc. 301 k. 797), bezpotomny, nie żył juz w r. 1649 (P. 1424 k. 698v). Żona Barbara Bieganowska nie żyła w r. 1650 (Kośc. 302 k. 294).

II) Aleksander "Jarosław", syn Szymona i Rossoskiej, uzyskał w r. 1630 od Aleksandra Piaseckiego zapis 855 zł długu (Kośc. 296 k. 38). Mąż Katarzyny Jemiołkowskiej, córki Andrzeja, zapisał w r. 1631 dług 500 zł Stefanowi Domiechowskiemu (I. kal. 97a s. 129). Od Zygmunta Korzboka Zawadzkiego w r. 1635 nabył wyderkafem za 3.500 zł Potrzebowo w pow. kośc. (P. 1418 k. 281), zaś w r. 1636 skwitował Zawadzkiego z tej sumy (P. 1033 k. 499). Od Stanisława Cykowskiego t.r. wziął w zastaw za 3.500 zł części Kociug w pow. kośc. (ib. k. 499v). Katarzyna Jemiołkowska już nie żyła w r. 1641 (P. 166 k. 413v). Aleksander od Piotra Korzboka Zawadzkiego w r. 1641 nabył wyderkafem za 3.000 zł folwark Gierłachówko oraz plac z domem kmiecym we wsi Golina "Kotwiczewska" w pow. kośc. (P. 1420 k. 681v). Całe części Żakowic w pow. kal. w r. 1642 zobowiązał się sprzedać za 900 zł Tomaszowi Kotarbskiemu (Kośc. 301 k. 540). Swojej drugiej żonie, Jadwidze Kunińskiej, córce Stanisława, w r. 1642 oprawił posag 2.500 zł (P. 1420 k. 1101). Odziedziczone przez niego i brata Jana po ojcu części Żakowic sprzedał w r. 1644 za 900 zł Tomaszowi Kotarbskiemu (P. 1421 k. 1043). Od tego Tomasza i jego synów w r. 1646 dostał pewnych poddanych (Ws. 51 k. 31). Spadkobierca brata Jana, części w Księginkach w pow. kośc. w r. 1649 sprzedał za 1.700 zł małżonkom Janowi Poniatowskiemu i Zuzannie Nieżuchowskiej (P. 1424 k. 698v). W tym samym charakterze jedynego spadkobiercy brata Jana został w r. 1650 skwitowany przez Stanisława Bieganowskiego, brata i jedynego spadkobiercy żony tego Jana P-go, z 1.400 zł jej posagu (Kośc. 302 k. 294). Żył jeszcze w r. 1652 (P. 1112 XI k. 49), nie żył zaś w r. 1653, kiedy owdowiała Jadwiga Kunińska kwitowała swego pasierba, Tomasza P-go, i swego syna, Jana P-go, ze swej oprawy (Kośc. 303 k. 734v). Wyszła 2-o v. za Aleksandra Napruszewskiego i nie żyła już w r. 1659 (Kośc. 304 k. 960). Z pierwszego małżeństwa synowie Piotr i Tomasz, córka Ludmiła, wspomniana w r. 1641 jako spadkobierczyni zmarłej matki (P. 166 k. 413v). Piotr nie żył już zapewne w r. 1643, kiedy wymienieni tylko Tomasz i Ludmiła (P. 168 k. 455). Z drugiej żony syn Jan.

(I) Tomasz, syn Aleksandra i jemiołkowskiej, zawierał w r. 1654 kontrakt z małżonkami Janem Krassowskim i Jadwigą Niemierzycką o rękę córki ich Barbary Krassowskiej (Kośc. 303 k. 852). Do małżeństwa tego jednak nie doszło, zaś Barbara zaślubiła Dobrogosta Ponińskiego. Tomasz swego niedoszłego teścia zabił i w r. 1658 pozywany był przez wdowę po nim i córkę (P. 182c k. 190). Sam został zabity w Cerekwicy 9 VIII 1660 r. przez Samuela i Wojciecha braci Bojanowskich (Kośc. 131 k. 33v). Z kim był ożeniony, nie wiem. jego syn Jan "infamis i wywołaniec z Królestwa", pozywany był 1661 r. przez wspomniane wyżej Krassowską i jej córki (P. 186 k. 380).

(II) Jan, syn Aleksandra i Kunińskiej, sumy macierzyste w r. 1659 cedował Janowi Kunińskiemu (Kośc. 304 k. 960). Nazwany jedynym spadkobiercą rodziców, uzyskał w r. 1660 od Jana Kunińskiego z powrotem cesję sumy 3.600 zł, zapisanej matce przez Beatę z Trąmpczyńskich Chłapowską (Ws. 59 k. 844v).

V. Jan "Jarosław", syn Józefa i Kurowskiej, dla odróżnienia od stryja Jana zwany niekiedy "młodszym" (iunior), wspomniany obok braci w r. 1574, może wtedy jeszcze nieletni (I. kal. 42 s. 598). Od braci, Łukasza i szymona P-ch, w r. 1591 kupił za 300 zł części Kotowiecka, odziedziczone po stryju Janie P-im (R. kal. 6 k. 551), a w r. 1592 części tamże, również ze spadku po tym stryju, nabył za 300 zł od brata Macieja (ib. k. 706). Mąz Anny Zbierskiej, córki Wojciecha "Czarnuchy" Zbierskiego, dał w r. 1592 zobowiązanie jej braciom, iż po otrzymaniu posagu 130 zł stawi ją do akt dla skwitowania ich z dóbr rodzicielskich (I. Kal. 59 s. 419). T.r. Anna skwitowała braci z tej sumy (ib. s. 665). Jan od brata Łukasza kupił w r. 1594 za 30 zł łąkę "Glasewo"(?) w Kotowiecku (R. Kal. 6 k. 808). Dokonał w r. 1596 wymiany pewnych ról w Kotowiecku z braćmi Maciejem i Piotrem (ib. 7 k. 27). Żonie t.r. zobowiązał się oprawić sumę 250 zł (I. Kal. 63 k. 869v, 870v). Od Elżbiety Kurowskiej, żony Piotra Sarbskiego, w r. 1600 kupił za 350 zł części Kotowiecka (R. Kal. 7 k. 325v). Połowę dworu i placu w Kotowiecku, pochodzące z tego nabytku, oraz dwa składy roli w polu zw. "Zasady" w tejże wsi sprzedał w r. 1600 za 84 zł Annie z Kurowskich Olszanowskiej (ib. k. 358v). Od tej Anny kupił jednocześnie za 20 grz. trzy składy roli w tej wsi (ib. k. 359v). Anna ze Zbierskich w r. 1611 aprobowała zapis dany przez męża małżonkom Poklękowskim (I. kal. 77a s. 105). Jan od brata Łukasza w r. 1612 uzyskał cesję długów zapisanych zmarłej ich ciotce Annie zamężnej Gorzyckiej (I. kal. 78 s. 1765). Od Wojciecha P-go, syna zmarłego Jana, wydzierżawił w r. 1612 pewne dobra w Kotowiecku (ib. s. 1387). Części w tej wsi w r. 1613 sprzedał za 1.200 zł Wojciechowi Deszczyńskiemu i spisał wzajemne dożywocie z zoną Anną Zbierską (R. kal. 8 k. 319v). Nie żył juz w r. 1616, kiedy Anna, juz 2-o v. żona Wojciecha Piątkowskiego, w imieniu swych synów,

Stanisława i Bartłomieja P-ch, kwitowała Wojciecha Deszczyńskiego (I. kal. 82 s. 134). Z tych synów, Stanisław kwitował się w r. 1633 ze stryjecznym bratem Wojciechem, synem Jana (I. Kal. 99b s. 1844).

VI. Maciej "Jarosław", syn Józefa i Kurowskiej, wspomniany obok braci w r. 1574 (ib. 42 s. 598), wraz z bratem Łukaszem części Pawłowa W. w r. 1595 sprzedał za 500 zł Maciejowi Mańkowskiemu (R. kal. 6, luzy w końcu tomu). Żeniąc się w r. 1596 z Jadwigą Psarską, córką Seweryna, 22 VIII, na krótko przed ślubem, uzyskał od jej brata Jana w posagu za nią zapis długu 160 zł (I. kal. 63 k. 720v). Zob. tabl. 1-4.

@tablica: Pawłowscy h. Korab ("Jarosławy") 1

@tablica: Pawłowscy h. Korab ("Jarosławy") 2

@tablica: Pawłowscy h. Korab ("Jarosławy") 3

@tablica: Pawłowscy h. Korab ("Jarosławy") 4

>Pawłowscy h. Nałęcz, z Pawłowa W. w pow. kal., używali imioniska "Sikacz". Małgorzata z synem Andrzejem z W. pawłowa w r. 1472 uzyskała od Dziersława z kwiatkowa, podczaszego kaliskiego, zapis 30 grz. długu (I. kal. 2 k. 220v). Andrzej, syn "Sikacza" z Podkoców i Pawłowa, w r. 1481 skwitowany przez Małgorzatę, żonę opatrzn. Marcina, mieszczanina odolanowskiego, z połowy swej części w Podkocach, danej zastawem przez Andrzeja jej zmarłemu ojcu, Janowi Ordzińskiemu (I. kal. 3 k. 61). Między Andrzejem "Sikaczem" oraz jego matką Małgorzatą, dziedzicami w Pawłowie, z jednej strony, a Anną, żoną zmarłego Jana Ordzińskiego z Podkoców, i jej synami, Janem i Andrzejem, w r. 1481 założone zostało vadium (ib. k. 63). Małgorzata matka i Andrzej syn, niedzielni z Pawłowa, w r. 1485 zapisali dług 20 grz. Janowi Malińskiemu w posagu za żoną jego Elżbietą, ich córką i siostrą (ib. k. 284v). Andrzej P., z W. Pawłowa, mąż Doroty, w r. 1489 zobowiązał się oprawić jej 70 grz., zas brata rodzonego jej, Mikołaja Bielczewskiego, skwitował z 70 grz. (ib. k. 547v). Tej żonie w r. 1491 na połowie swej części W. Pawłowa oprawił 35 grz. posagu (P. 1387 k. 163v). Od brata żony, Mikołaja z Bielczewa, uzyskał Andrzej "Sikacz" w r. 1493 zapis długu 12 grz. (I. Kal. 4 k. 180v). Łan osiadły w W. Pawłowie zastawił t.r. za 60 grz. Janowi Gutowskiemu (ib. k. 182v). Od Agnieszki, wdowy po Mikołaju z Gniazdowa, i jej syna Michała "Rudnika" w r. 1494 kupił za 34 grz. części ich w W. pawłowie (P. 1383 k. 50v), zas w r. 1495 został przez nią z owych dóbr skwitowany (I. kal. 4 k. 303). Swoją częśc wsi Podkoce, przypadłą z działow braterskich, sprzedał w r. 1495 za 17 grz. Marcinowi, synowi zmarłego Andrzeja z Podkoców (P. 1388 k. 72). Dorota, żona Andrzeja "Sikacza", w r. 1495 skwitowała Mikołaja Bielczewskiego z ojcowizny, macierzyzny i stryjowizny w Bielczewie (I. Kal. 4 k. 374), zaś Andrzej t.r. skwitował szwagra z posagu (ib. k. 498v). Żył jeszcze w r. 1499 (I. kal. 5 k. 99). Jednym z jego synów był Wincenty.

Wincenty (Wacław?) "Sikacz", syn Andrzeja, na połowie swej części w W. Pawłowie, należnej z działów z bratem, oprawił w r. 1509 posag 30 grz. Żonie Annie Gniazdowskiej, córce Michała (P. 786 s. 81), a powtórzył tę oprawę w r. 1520 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 67v). Od Marcina Kotojeckiego w r. 1520 kupił za 40 grz. częśc Kotojecka (Kotowiecka) (P. 1392 k. 349v). Połowę swej części "Jurkowskiej" w tej wsi w r. 1522 sprzedał za 18 grz. Maciejowi P-mu (P. 1392 k. 458v). Żył chyba jeszcze w r. 1635 (I. i D. Z. Kal. 2 k. 232v). Nie żył już w r. 1544, kiedy owdowiała Anna swoją oprawę na Pawłówku(!) scedowała synom: Piotrowi, Bartłomiejowi, Janowi i Maciejowi (I. Kal. 7 k. 425). Były i córki. Z nich Małgorzata, w latach 1535-1570 żona Bartłomieja Biegańskiego z Bieganina w pow. kal. Anna, w latach 1585-1624 żona Jana Kostrzewskiego "Zalasa". O synu Piotrze niżej. Bartłomiej swoją część Pawłowa i Kotojecka, przypadłą z działów z braćmi Maciejem i Piotrem, sprzedał w r. 1550 za 300 grz. bratu Piotrowi (P. 1395 k. 569). Jako współspadkobierca brata Macieja, kwitował w r. 1585 Rafała Golińskiego (G. 62 k. 24). Wspólnie z bratankiem Sebastianem w r. 1599 poświadczali Jakubowi Łubowskiemu, iż pochodzi z tego samego, co i oni, rodu - Nałęczów (G. 66 k. 42v). Jan sprzedał w r. 1557 bratu Piotrowi za 400 zł części pawłowa W. i Kotowiecka (R. P. 1396 k. 514v; I. kal. 22 k. 468). Uzyskał w r. 1558 od wuja Franciszka Gwiazdowskiego zapis 20 grz. długu (I. Kal. 23 s. 294). Chyba tego to Jana P-go żoną była Katarzyna Biernacka, córka Wojciecha, która w r. 1558 część Biernatek w pow. kal. wydzierżawiła swej rodzonej ciotce Dorocie Wierzchosławskiej, żonie Macieja Manieckiego (I. Kal. 23 s. 719). Uzyskał w r. 1574 od Jadwigi, wdowy po Grzegorzu Kotowieckim, zapis 12 zł długu (ib. 42 s. 305). Jan P. "Sikacz" już nie żył w r. 1576, kiedy to w imieniu córki jego panny Anny Mikołaj Gałęski "Oleksik" kwitował Wojciecha Gutowskiego (ib. 44 s. 1257). Maciej, najmłodszy z synów Wincentego (Wacława), zaś w r. 1562 kwitował swego brata Piotra "Sikacza" z 17 grz., z racji dziedziczenia całej części W. Pawłowa i Kotowiecka (ib. 27 s. 1057). Nie wiem, czy to ten sam Maciej P. zapisywał w r. 1604 dług 100 zł Zofii P-ej, wdowie po Wojciechu Godziątkowskim? (ib. 70 k. 697).

Piotr "Sikacz", syn Wincentego i Gniazdowskiej, od Łukasza P-go "Kokoszki" w r. 1543 kupił za 200 zł jego część w W. Pawłowie (P. 1395 k. 47). Na połowie swych części W. Pawłowa, Bieganina i Kotojecka w r. 1544 oprawił posag 220 zł żonie Zofii Szczycieńskiej (Szczytnickiej), córce Mikołaja i Zofii Kołudzkiej (P. 1395 k. 148v; I. Kal. 15 k. 347). Od Bartłomieja Biegańskiego t.r. kupił za 500 grz. część Bieganina (I. kal. 7 k. 197). Szwagrowi Bartłomiejowi Biegańskiemu w r. 1546 zobowiązał się sprzedać wyderkafem część w Pawłowie zw. "Kokowszczyzna" (ib. 9 k. 38). Od brata Bartłomieja w r. 1550 kupił za 300 grz. części w Pawłowie i Kotojecku (ib. 12 s. 599; P. 1395 k. 569). T.r. częśc Bieganina zobowiązał się sprzedać za 400 grz. Wojciechowi i Janowi, braciom Biegańskim (I. Kal. 12 s. 604), czego wraz z żona dopełnił w r. 1552 (P. 1396 k. 24; R. kal. 1 k. 1; I. Kal. 15 k. 34). Od brata Jana w r. 1557 kupił za 400 zł części Pawłowa W. i Kotojecka (P. 1396 k. 514; I. Kal. 22 k. 468). Zofia wraz z bratem Maciejem Szczycieńskim(!) w r. 1560 uzyskała od matki donację jej dóbr oprawnych (G. 39 k. 34). Mąż w r. 1562 zapisał jej dług 80 zł (I. kal. 27 s. 1359). Zofia wraz z bratem dobra ich we wsiach Kołuda W. i Siedlec w pow. inowrocł., odziedziczone po zmarłej matce, darowali w r. 1565 Maciejowi Krzekotowskiemu (Py. 31 k. 99v). Piotr części ról i łąk w Pawłowie W. w r. 1565 sprzedał wyderkafem za 100 grz. Wojciechowi Kotowieckiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 547). Oboje małżonkowie od Pawła, Krzysztofa, Jerzego i Kaspra P-ch, "Kokoszczyców", w r. 1568 nabyli wyderkafem części Pawłowa M. i Kotojecka, które to części sprzedali byli na trzy lata z prawem wykupu za 500 zł ich zmarłemu ojcu, Stanisławowi P-mu "Kokoszczycowi", a których w terminie nie wykupili (I. kal. 34 s. 515). Piotr siostrze Biegańskiej, która skasowała swe dożywocie na W. Pawłowie, w r. 1570 zapisał 2 grz. na W. Pawłowie i Kotojecku (I. Kal. 36 s. 260). Od Pawła P-go "Kokoszczyca" Piotr w r. 1570 uzyskał pod zakładem 200 grz. zobowiązanie uwolnienia od pretensji i ciężarów domu z placem i ogrodem na przedmieściu Kalisza (I. kal. 36 s. 406). Części w Pawłowie M. i Kotojecku w r. 1570 sprzedał za 3400 zł Pawłowi P-mu "Kokoszczycowi" (R. kal. 3 k. 189). Od Zygmunta Bnińskiego przed r. 1580 wziął w zastaw za sumę 700 zł połowę Czechowa w pow. gnieźn. i tę wieś z kolei zastawił za takąż sumę Marcinowi Malczewskiemu, który w r. 1580 skwitował małżonków P-ch z tej sumy zastawnej (P. 934 k. 105). Piotr Małgorzacie Żydowskiej, żonie Michała Goryńskiego, w r. 1580 zapisał dług 100 zł (G. 58 k. 180). Marcinowi Czeluścińskiemu t.r. zapisał dług 100 zł (G. 58 k. 234). Będąc wraz z bratem Bartłomiejem spadkobiercą brata Macieja, pozywał w r. 1582 braci Gniazdowskich (Py. 119 k. 324v). Żona Piotra, Zofia w r. 1585 pozywała małżonków Jakuba Sypniewskiego i Emerencję Palędzką o nieuiszczenie 150 zł (P. 122 k. 90). Oboje małżonkowie t.r. zapisali dług 20 zł Annie Cieleckiej cz. Reklewskiej (ib. k. 101). Żył jeszcze Piotr w r. 1590, kiedy to żonie jego małżonkowie Maciej Szczycieński i Anna Jedlecka zapisali dług 100 zł (G. 64 k. 51, 80). Nie żył 18 V 1597 r. (P. 1402 k. 287v). Synowie: Sebastian, Maciej i Marcin).

1. Sebastian, syn Piotra i Szczycieńskiej, uzyskał w r. 1580 zapis 44 zł długu od Wojciecha Żydowskiego (G. 58 k. 83). Matce zapisał w r. 1589 dług 500 zł (Py. 125 k. 222). usiłował w r. 1597 banitować Adama Radolińskiego z racji należnych 400 zł (I. R. Kon. 28 k. 86). Od Anny Hersztopskiej, wdowy po Jakubie Chociszewskim, w r. 1597 kupił wyderkafem za 1.000 zł połowę Parczewa w pow. gnieźn. wraz z połową folwarku, pustego placu i ogrodu (P. 1402 k. 287v). Od Wojciecha Nieświastowskiego w r. 1603 kupił wyderkafem na rok za 500 zł połowę części w Jaroszewie w pow. gnieźn., z wyjątkiem placu "Małkowskiego" (P. 1404 k. 1049). Inne części Jaroszewa trzymał wyderkafem w sumie 1.300 zł od małżonków Mikołaja Czeluścińskiego i Doroty Pierskiej, z czego kwitował się z nimi w r. 1605 (G. 68 k. 311). Części Parczewa pow. gnieźn., kupione od wdowy Anny Chociszewskiej, sprzedał w r. 1612 za 1.000 zł Maciejowi Pomorzańskiemu (P. 1408 k. 19).

2. Maciej, syn Piotra i Szczycieńskiej, miał zapis 800 zł od zmarłego Jerzego Latalskiego, wojewodzica poznańskiego (G. 71 k. 142v). Nie żył juz w r. 1595, pozostawiając synów Andrzeja i Jana, którzy wtedy pozostawali pod opieką stryjów Sebastiana i Marcina (P. 963 k. 504), zas w r. 1610 kwitowali stryja Marcina P-go z 80 zł, należnych im obok brata Sebastiana ze 160 zł, przysądzonych im dekretem Trybunału Piotrkowskiego od jana Ratajskiego (G. 70 k. 411).

3. Marcin, syn Piotra i szczycieńskiej, wspomniany obok brata w r. 1589 (Py. 128 k. 222). Mąz Zofii Tarnowskiej, córki Macieja, dał w r. 1598 zobowiązanie jej braciom, iż stawi ją celem skwitowania ich z dóbr rodzicielskich (P. 968 k. 824). Kwitował w r. 1599 Andrzeja Objezierskiego ze 100 zł (G. 66 k. 224). Od Elżbiety z Michalczy, wdowy po Mikołaju Chlebowskim, i jej syna Jana Chlebowskiego, wydzierżawił t.r. część w Pląskowie (G. 66 k. 178). Zofia, stosownie do zapisu danego przez mężą jej braciom, zrzekła sie w r. 1600 dóbr ojcowskich (P. 970 k. 90). Marcin skwitował t.r. z 50 zł Andrzeja Chociszewskiego (G. 66 k. 565). Był w r. 1604 kwitowany przez Jakuba Pląskowskiego, bratanka i współspadkobiercę stryja Wojciecha, z zadanych temu stryjowi ran (G. 68 k. 88). Od małżonków Wojciecha Nieświastowskiego i Anny Skarmirowskiej w r. 1605 wydzierżawił części Nieświastowic (G. 68 k. 289). Kwitował w r. 1609 Macieja Popowskiego ze 110 zł (G. 70 k. 350). od wspomnianych wyżej małżonków Skarmirowskich w r. 1611 nabył wyderkafem za 1.100 zł części Jaroszewa i Nieświastowic (P. 1407 k. 553). Nie żył w r. 1622, kiedy jego jedyny spadkobierca, syn Piotr kwitował Stanisława Gutkowskiego i Mikołaja Nieświastowskiego (G. 76 k. 83). Owdowiała Zofia żyła jeszcze w r. 1633 i wtedy pod zakładem 10.500 zł zawierała kontrakt z Sewerynem Buszewskim (I. kal. 99b s. 1835). Zob. tablicę.

@tablica: Pawłowscy ("Sikacze") h. Nałęcz

>Pawłowscy h. Wierzbna wzięli nazwisko od Pawłowic w pow. kośc., stanowili zaś odgałęzienie Rydzyńskich (zob.). jedni i drudzy należeli do rodu Wierzbnów czyli Werbnów, odłamu Lisów, osiadłych na Śląsku w Strzegomiu. Sami wiedli się z Wierzbna (Wurben) w pow. świdnickim (S. Kozierowski, Obce ryc.). Pisownię "z Wierzbna" w wiekach XVII i XVIII przekształcali niekiedy na "z Werbna".

Wawrzyniec P. pozywał w r. 1470 swych rodzonych bratanków, Jana Starszego i Jana Młodszego, braci z Rydzyny, z ich dóbr we wsiach Damecz i Kłoda (Kośc. 10 s. 450). Sam miał też pewne części w Rydzynie. Na Robczysku i Pawłowicach w r. 1474 oprawił żonie swej Admie (Adrii, Adriannie?) 400 grz. posagu (P. 1386 k. 11v). Miała ona potem oprawę na połowie miasta Rydzyny oraz wsi: Robczysko, Pawłowice, Kłoda, ale przy okazji działów przeprowadzanych przez męża z bratankami Janem Starszyn i Janem Młodszym z Rydzyny w r. 1476 uznała się za zaspokojoną z owej oprawy (P. 855 k. 28). Żył jeszcze Wawrzyniec P. w r. 1479 (P. 1386 k. 105v). Oczywiście jego to synami byli rodzeni bracia: Maciej, Dobrogost i Bartłomiej, o którym będzie niżej. Maciej, niedzielny z Bartłomiejem, dziedzic w Pawłowicach, wraz z nim w r. 1487 sprzedał wyderkafem za 110 zł węg. Mikołajowi Kąkolewskiemu Nowąwieś w pow. kośc. (P. 855 k. 164; 1387 k. 90; Kośc. 228 k. 67v). Niedzielny też i z Dobrogostem, wraz z nim Nowąwieś w r. 1488 sprzedał temu Kąkolewskiemu za 310 zł węg. (P. 1385 k. 102). Żona Macieja, Sądka (Katarzyna Sądka) Janowska, córka Mikołaja, kasztelana śremskiego (P. 786 s. 398), uzyskała od męża w r. 1492 oprawę 400 zł posagu na połowie Pawłowic, graniczącej z Kąkolewem, i na połowie Robczyska (P. 1387 k. 166). jednocześnie macierzyste swe dobra w mieście Pakośc, przedmieściu oraz we wsiach Bielawy, Lutkowo i Rybitwy w pow. gnieźn. sprzedała za 300 grz. Wojciechowi Janowskiemu (ib. k. 167), bratu rodzonemu, i t.r. skwitowała go ze swych dóbr rodzicielskich (G. 22 k. 200). Maciej od Mikołaja Borka Gostyńskiego t.r. nabył wyderkafem za 100 zł węg. czwartą część Świerczyny w pow. kośc. (ib. k. 174). Wspólnie z bratem Dobrogostem w r. 1493 toczył sprawę z Marcinem Ponieckim (P. 23 k. 140). Od tego brata w r. 1494 nabył wyderkafem za 132 grz. 5 łanów w Pawłowicach (P. 1383 k. 90), zaś w r. 1495 nabył wyderkafem w Pawłowicach cztery i trzy czwarte łanów za sumę 132 i pół grz. (P. 1383 k. 90; 1388 k. 113v). Żonie swej na połowie części Pawłowic i Robczyska w r. 1502 oprawił posag 400 grz. (P. 1389 k. 186). Od Wojciecha Żakowskiego "Strugały" kupił w r. 1508 za 50 grz. jego części w W. i M. Żakowie pow. kośc. (P. 863 k. 8); Kośc. 23 k. 329v). Jako dziedzic w obu Żakowach, w r. 1511 pozywał syna i córkę zmarłego Macieja Żakowskiego w sprawie rezygnacji strugi tamtejszej (Kośc. 29 k. 228v). Mikołajowi Żakowskiemu, synowi tego Macieja, dał t.r. staw(?) "Okrąglec" w obu Żakowach w zamian za część tamtejszej strugi, płynącej pomiędzy Klonowcem i młynem w Goniebicach. Wymiana ta była powtórzona w r. 1512 (Kośc. 233 k. 17, 22; 345 k. 16, 22). Od Bartłomieja Żakowskiego kupił t.r. za 40 grz. część strugi w obu Żakowach, część jeziora Kiełpiny w W. Żakowie oraz zdrój w M. Żakowie (P. 786 s. 260). Żonie w r. 1513 oprawił ponownie posag 400 grz. na połowie Pawłowic (ib. s. 398), ona zaś t.r. kwitowała go z opraw dawanych na Pawłowicach i Robczysku w latach 1492, 1497 i 1502 (P. 865 k. 271v). Pozywał w r. 1519 synów i córkę zmarłego Stefana Wilkowskiego (Kośc. 25 k. 69). Od Feliksa Miaskowskiego t.r. kupił za 700 grz. Gębice w kon. kośc. (P. 1392 k. 318v), zaś w r. 1521 odprzedał mu je z powrotem, ale już za sumę 800 grz. (ib. k. 411v). Uzyskał w r. 1524 od żony Katarzyny Sądki Janowskiej donację jej oprawy 400 grz. posagu, jaką miała na częściach Pawłowic i Robczyska i dał jej nawzajem dożywocie części Pawłowic, Robczyska, W. i M. Żakowa (P. 1393 k. 11v; Kośc. 232 k. 173). Wraz z bratankiem Wawrzyńcem P-im i siostrzeńcem Piotrem Czmachowskim części Białoszyc z przyległymi wsiami w ziemiach krakowskiej, sandomierskiej i lubelskiej w r. 1530 sprzedał za 3.000 zł Janowi, Jakubowi i Stanisławowi Ostrorogom, kasztelanicom kaliskim (P. 1393 k. 332). Katarzynie Sądce Rafał Leszczyński w r. 1530 winien był sumę 300 zł (Kośc. 234 k. 175). Maciej umarł w r. 1534 lub 1535 (Kośc. 27 k. 209, 242v).

Dobrogost, młodszy brat Bartłomieja, był w r. 1487 pozywany przez małżonków Wawrzyńca z Białego Jeziora i Dorotę Przybińską (Kośc. 228 k. 52v). Współdziedzic obok braci w Pawłowicach w r. 1494 (Kośc. 230 k. 22). Na Pawłowicach w r. 1496 sprzedał ks. Janowi Stągoskiemu, altaryście w Śremie, za 12 grz. jedną grzywnę czynszu rocznego (P. 1383 k. 98v). Trzy łany osiadle w Pawłowicach, uzyskane z działów braterskich, sprzedał wyderkafem w r. 1497 za 40 grz. Maciejowi Kawieckiemu (ib. k. 157v). Toczył w r. 1514 sprawę ze Stanisławem, kasztelanem kaliskim, i wacławem, braćmi z Ostroroga (Kośc. 23 k. 501v), ale t.r. obie strony w nadziei zawarcia ugody limitowały termin (P. 866 k. 38v).

Bartłomiej, trzeci z braci, niewątpliwie syn Wawrzyńca, niedzielny z braćmi w Pawłowicach w r. 1487 (P. 855 k. 164v; 1387 k. 90; Kośc. 228 k. 67v). Od Bartłomieja i nieletniego Wojciecha, braci Kąkolewskich, w r. 1492 kupił za 300 zł i 10 zł węg. Nowąwieś w pow. kośc. (P. 1387 k. 174). Ks. Mikołajowi Białoszyńskiemu, altaryście kolegiaty NMPanny na Wyspie Tumskiej w Poznaniu, w r. 1496 sprzedał wyderkafem za 60 grz. roczny czynsz 5 grz. (P. 1383 k. 120v). Mąz małgorzaty Brodnickiej, córki Andrzeja, w r. 1501 sprzedał jej wyderkafem za 200 grz. Nowąwieś (P. 1389 k. 137v). Żonie tej w r. 1521 na czwartych częściach Pawłowic i Robczyska oprawił 500 zł posagu (Kośc. 233 k. 74v; 345 k. 85), ona zaś t.r. skwitowała go z 200 grz. wyderkafu na Nowejwsi (Kośc. 26 k. 135v). Pięć łanów i ćwierć pustej roli w Nowejwsi w r. 1523 sprzedał wyderkafem za 30 grz. Mikołajowi Rydzyńskiemu (P. 1392 k. 505v). Już nie żyuł w r. 1527 (Kośc. 345 k. 129v). Synowie: Maciej, Wawrzyniec, Mikołaj i Piotr. Z córek, Katarzyna była w latach 1527-1561 żoną Baltazara Ossowskiego, wdowa w r. 1564, już nie żyła w r. 1566. Anna, w latach 1538-1554 żona Stanisława Krajewskiego, wdowa w latach 1558-1581. Barbara, w r. 1541 żona jana Jutroskiego.

I. Maciej, syn Bartłomieja i Brodnickiej, wspomniany w r. 1530 (P. 871 k. 626), bratanek zmarłego Macieja P-go, wraz z bracmi pozywał w r. 1535 Ambrożego Pampowskiego (Kośc. 27 k. 428v). Mąż Anny Chrzypskiej, od jej rodziców, Jana i Reginy (z Komornickich?) Chrzypskich, uzyskał w r. 1542 zapis długu 300 grz. (P. 881 k. 119, 119v), zas ze swej strony dał zobowiązanie pannie Zofii Chrzypskiej, siostrze swej żony, iż zaspokoi ja sumą 2.320 zł z jej części rodzicielskich we wsiach: Przyborówko, Śrzódka i Pakawie (ib. k. 120v). Połowy Śrzódki i Przyborówka oraz części Pakawia w pow. pozn. małżonkowie Chrzypscy t.r. dali córce jako jej częśc rodzicielską, inne zaś połowy sprzedali zięciowi za 2.000 zł (P. 13954 k. 506v). Jednocześnie Maciej te nabyte od teściów połowy dał im w dożywocie (ib. k. 508). Na połowie częsci pawłowic, Robczyska, Żakowic, Nowejwsi, należnych sobie z działów braterskich, t.r. oprawił żonie 300 grz. posagu (P. 1394 k. 508v). Połowy Śrzódki i Przyborówka oraz części Pakawia, nabyte od teściów, dał w r. 1545 siostrze swej żony a swej bratowej Zofii Chrzypskiej, żonie Mikołaja P-go, robiąc to "z miłości pokrewnej" (P. 1395 k. 171). Wyznaczony przez szwagra Baltazara Ossowskiego w r. 1545 jednym z opiekunów jego synów (Ws. 3 k. 76). Umarł t.r. (Kośc. 30 k. 139v). owdowiałej Annie w r. 1552 Andrzej Kociuski zapisał dług 100 zł (P. 892 k. 213), Łukasz Potarzycki 105 grz. (P. 893 k. 4), zas w r. 1557 Wojciech Rydzyński 100 zł (Kośc. 237 k. 235). T.r. Anna Wilkońska, żona Andrzeja Kociuskiego, zapisała mu dług 70 grz. na swej oprawie na Kociugach (Kośc. 237 k. 292v). Od Michała Śmigielskiego dostał w r. 1558 zapis 200 zł na M. Oporówku w pow. kośc. (ib. 238 k. 159). Anna Chrzypska skwitowała w r. 1559 Annę z Wilkońskich Kociuską z długu 70 grz. (Kośc. 238 k. 210), zas w r. 1560 Mikołaja Śmigielskiego z 200 zł (ib. 239 k. 227v), wreszcie w r. 1570 Jana Kluczewskiego z 1.100 zł (P. 917 k. 397). Jej i jej synom Jerzy Chojeński, mający zaślubić Dorotę P-ą, córkę jej, dał w r. 1570 zobowiązanie pod zakładem 2.000 zł, iż owa przyszła żona zrzeknie się swoich ojcowskich dóbr w Pawłowicach i Robczysku oraz macierzystych w Śrzódce i Pakawiu (P. 917 k. 509). Wieś Śrzódkę oraz części w Pakawiu w r. 1576 dała "z miłości macierzyńskiej" synom Janowi i Bartłomiejowi (P. 1398 k. 653). Umarła w r. 1577 lub 1578 (P. 929 k. 795; Kośc. 258 k. 254). Synowie: Jan, Bartłomiej i Maciej. Z córek, Dorota zaślubiła w r. 1570 (krótko po 12 X) Jerzego Chojeńskiego, a zmarła pomiędzy r. 1579 a 1585. Urszula wyszła w r. 1572 za Łukasza Iłowieckiego, nie żyła już w r. 1580. O najmłodszym z braci, Macieju wiem tylko tyle, że był wspominany jako nieletni w latach 1545-1551 (Kośc. 30 k. 139v; Py. 173 k. 53v), żył zaś jeszcze w r. 1554 (P. 895 k. 428). a zmarł zapewne niedługo potem.

I) Jan, syn Macieja i Chrzypskiej, nieletni w latach 1545-1551, pozostawał wraz z bracmi pod opieką stryjów Wawrzyńca i Piotra (Kośc. 30 k. 139v; Py. 173 k. 53v). Dawał w r. 1563 plenipotencję matce Annie (Kośc. 240 II k. 164). Wspólnie z bratem Bartłomiejem pozywał w latach 1564 i 1566 swych stryjecznych, synów i córki zmarłego stryja Piotra, oraz ich opiekunów (Kośc. 242 s. 433; 245 kl. 194v). Od Wojciecha Zakrzewskiego w r. 1572 kupił za 4.200 zł połowę Przybini w pow. kośc. (P. 1398 k. 280). Przyszłemu szwagrowi, Łukaszowi Iłowieckiemu, w r. 1572 zapisał w posagu za siostrą sumę 1.500 zł (Kośc. 252 k. 84v). Swej żonie, Zofii Proskiej, córce Macieja, wdowie 1-o v. po Marcinie Niegolewskim, na krótko przed ślubem, 26 VI 1574 r. oprawił 2.000 zł posagu na połowie Przybini oraz na częściach Pawłowic i Robczyska, zachowując dla siebie Śrzódkę i Pakawie (P. 1398 k. 454v). Z przeprowadzonych w r. 1577 działów z bratem Bartłomiejem wziął całą Śrzódkę, części w Pakawiu, dwa puste składy w Pawłowicach, a ponadto części w Pawłowicach i Robczysku, spadkowe po stryju Wawrzyńcu, oraz dopłatę 100 zł gotowizną (P. 929 k. 110). Wraz z bratem w r. 1577 kwitował z opieki stryja Mikołaja, uzyskując odeń zobowiązanie, że im sceduje swe prawa na pustych łanach "Żakowskim" i "Bąbolewskim" w Pawłowicach, w części zmarłego stryja Wawrzyńca, teraz w posiadaniu owych braci (P. 929 k. 108). Jan w r. 1577 zawierał kontrakt z matką o posesję w Pawłowicach i Robczysku (P. 929 k. 795). Części w Pakawiu t.r. sprzedał wyderkafem za 2.000 zł Andrzejowi Kociuskiemu (P. 1398 k. 747v, 748). Skwitowany w r. 1583 przez żonę z posagu oprawionego na Pawłowicach, Robczysku i Przybini (P. 940 k. 132). Połowę Przybini w r. 1583 sprzedał za 4.000 zł Maciejowi Gnińskiemu, żonie zaś posag 2.700 zł oprawił na wsi Śrzódka oraz na połowie części wsi Pakawie (P. 1399 k. 12v, 14), którą to oprawę skasowała z posagu jego zmarłej żony a swojej siostry, jak również z pozostałości po swej matce, znajdujących się w rękach Chojeńskiego (P. 944 k. 630). Do wsi Jana, Śrzódki intromitowany był w r. 1589 Stanisław Gorzeński (P. 951 k. 502). Części we wsiach Pawłowice i Robczysko, zarówno swoje jak i nabyte od brata Bartłomieja a pochodzące ze spadku po stryju Wawrzyńcu, wraz ze swymi stryjecznymi braćmi, współspadkobiercami tegoż stryja, w r. 1590 sprzedał za 7.200 zł Stanisławowi Gołaskiemu cz. Bojanowskiemu (Kośc. 270 k. 5v; 347 k. 82). Oboje z żoną t.r. byli kwitowani z 270 zł przez Stanisława Gorzeńskiego (P. 954 k. 788), zaś dwa puste łany, "Żakowski" i "Bąbolewski" w Pawłowicach t.r. sprzedali za 900 zł braciom swym stryjecznym, Mikołajowi i Piotrowi P-im (Kośc. 247 k. 88v). Jan, dziedzic Śrzódki i Pakawia, nie żył już w r. 1592, zaś owdowiała Zofia zapisała wtedy dług 1.000 zł Stanisławowi Śrzemskiemu (P. 958 k. 501). Bezpotomna, nie żyła już w r. 1593, kiedy jej bratankowie i spadkobiercy, Kasper i jan Proscy, synowie Macieja, stolnika poznańskiego, byli kwitowani z 200 zł przez Jana Karsznickiego (Kośc. 273 k. 81; P. 960 k. 393).

II) Bartłomiej, syn Macieja i Chrzypskiej, w latach późnych dla odróżnienia od syna zwany czasem "Seniorem", nieletni w r. 1545 (Kośc. 30 k. 139v) i jeszcze w r. 1551, kiedy protestował, działając pod opieką stryjów Wawrzyńca i Piotra (Py. 173 k. 53v), a zapewne także i w r. 1554 (P. 895 k. 428; Py. 174 k. 668). Z przeprowadzonych z bratem Janem działów wziął w r. 1557 w całości części Pawłowa, tak jak je trzymał ojciec, ponadto zaś częśc Robczyska (P. 929 k. 110). Żeniąc sie w r. 1578 z Dorotą Rydzyńską, córką Wojciecha i Anny z Jaktorowa Jankowskiej, za którą jeszcze przed ślubem od jej braci uzyskał 1 VII zapis 2.000 zł posagu (P. 931 k. 315), ona zaś od swej owdowiałej matki dostała "ze specjalnej łaski" zapis 700 zł (ib. k. 316). Kwitował w r. 1579 swych szwagrów Rydzyńskich z sumy 2.000 zł zapisanych na poczet posagu, teściowa zaś kwitował jednocześnie z 700 zł (P. 932 k. 490). Urodzonym z tej żony córkom, Annie i Jadwidze, zapisywał w r. 1587 każdej po 1.000 zł posagu (Ws. 10 k. 258). Ustanawiając t.r. opiekę dla swych dzieci, powołał do niej m. in. brata stryjecznego Marcina P-go (Ws. 202 k. 93). Od Sebastiana Krajewskiego w r. 1589 kupił za 600 zł części Krajewic, Bodzewa i Żołkowa (Kośc. 347 k. 69v), zaś od Marcina Krajewskiego w r. 1590 kupił za 200 zł pusty łan "Łączkowski" w Krajewicach (Kośc. 347 k. 80v). Oboje małżonkowie zapisali w r. 1593 sumę 1.050 zł Piotrowi Moraczewskiemu (ib. 273 k. 350v). Bartłomiej, spadkobierca brata Jana, kwitowany był t.r. przez Kaspra Proskiego, bratanka i spadkobiercę Zofii Proskiej, żony tego Jana, z 2.700 zł (P. 960 k. 393). Części Krajewic, Bodzewa W. i Żółkowa t.r. sprzedał wyderkafem za 1.600 zł Jadwidze Rydzyńskiej, wdowie po Janie Miaskowskim z Pomykowa (P. 1400 k. 1068v). Część w Pakawiu sprzedał w r. 1594 Jakubowi Komorowskiemu (P. 1401 k. 260v), zaś Dorota Rydzyńska skasowała t.r. swoja oprawę na Śrzódce i Pakawiu (P. 961 k. 783). Bartłomiej w r. 1595 uzyskał od Zofii Myjomskiej, żony Andrzeja Bujakowskiego, cesję sum: 700 zł, 500 zł, 200 zł i 1.300 zł, pozapisywanych jej przez różne osoby na mieście Stęszewie i wsiach przyległych (P. 964 k. 1618v). Od stryjecznego brata Marcina kupił w r. 1597 za 1.200 zł staw w Pawłowicach (P. 1402 k. 538v). Uczynił t.r. zapis sześciu stajań gruntu na rzecz szpitala, jaki założył w tejże wsi (P. 1402 k. 541). Od Marcina P-go w r. 1598 nabył wyderkafem na rok za 180 zł łan osiadły z kmieciem w Pawłowicach (P. 1402 k. 592v) i t.r. od tegoż za 2.500 zł jego działy w Robczysku i Pawłowicach, t.j. karczmę, kmiecia osiadłego Macieja i połowę pustego łana (ib. k. 680). Wydając w r. 1601 córkę Annę za Aleksandra Brodzkiego, zapisał jej w posagu 2.500 zł gotowizną i 500 zł w wyprawie (Kośc. 281 k. 89, 90). Zawierał t.r. układ ze stryjecznym bratem Marcinem, dotyczący grodzenia płotów i kładzenia kamieni "dla uchodzenia ryb na wierzchowisku stawu" (Ws. 17 k. 301). Od braci stryjecznych, Piotra i Mikołaja P-ch, w r. 1602 kupił za 1.100 zł dwa łany roli w Pawłowicach, "Żakowski" i "Bąbolewski" (P. 1404 k. 597v). Działy swe w mieście Stęszewie i we wsiach Witowle, Krąpiewo, Trzcielno i pustki Dębno W. w r. 1602 darował synowi Bartłomiejowi (P. 1404 k. 803). Krajewice, Bodzewo W. i Żołkowo w r. 1602 wydzierżawił pod zakładem 1.950 zł Rochianowi(!) Starzyńskiemu (I. Kal. 68, s. 1367, 1368). Nabywca części Krajewic od Sebastiana Krajewskiego, pozywał w r. 1603 synów Hieronima Pogorzelskiego, niegdyś dziedzica w Szelejewie (Ws. 19 k. 187). Nie żył juz w r. 1605 (Ws. 21 k. 305). owdowiała Dorota Rydzyńska wydawała w r. 1606 córke jadwigę za Macieja Zadorskiego (Kośc. 286 k. 160v). Dorota, nabywczyni praw od Mikołaja Golińskiego, cedowała w r. 1614 swej córce Jadwidze zamężnej Czarnotulskiej wyderkaf trzech miar roli osiadłej w Drożycach, uzyskany przez Golińskiego od Macieja Zadorskiego (Kośc. 290 k. 553). W imieniu własnym i swych synów w r. 1648 mianowała plenipotentów na Trybunał Piotrkowski (Ws. 31 k. 531). Wraz z synami dwa łany w Pawłowicach t.r. sprzedała wyderkafem za 2.000 zł Andrzejowi Rydzyńskiemu (P. 1411 k. 148v). Nie żyła już w r. 1621 (P. 1007 k. 195v). Synowie: Bartłomiej, Wojciech, Jan i Maciej. Z córek, Anna poslubiła w r. 1601, krótko po 4 IV, Aleksandra Brodzkiego, żyjącego jeszcze w r. 1604, wdowa w latach 1616-1623, żona 2-o v. w latach 1626-1633 Marcina Pierskiego, umarła w r. 1641. Jadwiga wyszła w r. 1606 za Macieja Zadorskiego, była wdową w latach 1611-1613, zaślubiła 2-o v. w r. 1613, krótko po 6 V, Wojciecha Czarnotulskiego, żyjącego jeszcze w r. 1626, żyła sama w r. 1627, a może i 1644. Zofia, najpierw za Janem Miaskowskim ze Smogorzewa, wdowa w r. 1617, wyszła 2-o v. w r. 1620, krótko po 25 VI, za Jana Robaczyńskiego cz. Czackiego, żyjącego jeszcze w r. 1621, wdowa w latach 1623-1643.

(I) Bartłomiej (Iunior), syn Bartłomieja i Rydzyńskiej, dostał darem od ojca w r. 1602 jego działy w mieście Stęszewie i wsiach: Witowle, Krąpiewo, Trzcielno i pustki Dębno W. (P. 1404 k. 803). Ustanowiony przez szwagra Brodzkiego w r. 1605 jednym z opiekunów jego dzieci (P. 974 k. 74=33v). Na połowie części wymienionych wyżej dóbr w r. 1606, krótko przed ślubem, oprawił posag 3.500 zł żonie Annie z Rakoniewic Ossowskiej, córce Stanisława (P. 1405 k. 507v). Pozwany w r. 1613 przez owdowiałą siostrę Jadwigę Zadorska i jej synka Jana (P. 1416 k. 815). Skwitowany w r. 1620 z pewnego zastawu przez córki zmarłego Macieja Dabrowskiego (P. 1004 k. 994v). Zapisał t.r. dług 500 zł siostrze Brodzkiej (ib. k. 1001v). Od Jana Gułtowskiego t.r. kupił za 3.500 zł jego części w mieście Stęszewie oraz we wsiach: Witowle, Krąpiewo, Trzcielno i pustki Dębno W. (P. 1412 k. 515v). Ustanowiony w r. 1622 przez Marcina Rydzyńskiego jednym z opiekunów jego dzieci (Ws. 33 k. 110). Umarł między r. 1626 a 1635 (Kośc. 294 k. 2; P. 1418 k. 502). Wdowie zapisał w r. 1636 dług 2.000 zł zięć Jan Gorzycki (P. 1033 k. 613v). Żyła ona jeszcze w r. 1641 i była wtedy posesorką Stęszewa (P. 166 k. 253v; 1043 k. 272v), a chyba i w r. 1642 (P. 1420 k. 894). Pozostały tylko córki. Z nich, Dorota wyszła 1-o v. w r. 1635 za Jana Gorzyckiego, żyjącego w r. 1647, zaślubiła 2-o v. w Golęcinie koło Poznania 24 IV 1650 r. Wojciecha Żytowieckiego, żyjącego jeszcze w r. 1652, wdowa w latach 1658-1661, już nie żyła w r. 1665. Jadwiga, niezamężna jeszcze w latach 1636-1641 (P. 1033 k. 617v; 1043 k. 272v), w r. 1641 za Krzysztofa Belęckiego, żyjącego jeszcze w r. 1645, wdowa w r. 1649, była 2-o v. w latach 1653-1673 żona Świętosława Gorzyńskiego, nie żyła juz w r. 1686.

(II) Wojciech, syn Bartłomieja i Rydzyńskiej, wspomniany w r. 1605 (Ws. 21 k. 305), mąż Katarzyny Pigłowskiej, w imieniu własnym i tej żony zawierał w r. 1616 kontrakt z małżonkami Gidzielskimi (P. 996 k. 834). Wraz z bratem Janem w r. 1619 sprzedał bratu Maciejowi za 11.000 zł części w Krajewicach, Bodzewie i Żołkowie w pow. kośc. wraz z wyrębem w Szelejewie (P. 1411 k. 525v). Jednocześnie wspólnie z bratem Maciejem część Pawłowic i Robczyska sprzedał za 26.000 zł bratu Janowi (ib. k. 525). Były to oczywiście działy braterskie. Od Filipa Padniewskiego, kasztelanica kamieńskiego, t.r. nabył wyderkafem za 6.000 zł wieś Miedźwiad oraz czterech kmieci i karczmarza we wsi Skórki w pow. gnieźn. (P. 1411 k. 502v). Od Mikołaja Mieszkowskiego w r. 1620 kupił wyderkafem za 6.000 zł części wsi Dominowo w pow. pyzdr. (P. 1412 k. 239v). Żonie w r. 1621 oprawił 2.500 zł posagu na posiadanej sumie 5.000 zł (P. 1412 k. 842). Od Mikołaja Węgorzewskiego kupił w r. 1626 za 12.500 zł wieś Pomorzanki w pow. gnieźn. (P. 1415 k. 591). Pomorzanki z przyległymi Zbielutami w r. 1641 sprzedał za 13.200 zł Piotrowi Suchorzewskiemu (P. 1420 k. 476). Żył chyba jeszcze w r. 1644 (P. 1421 k. 731). Wdowa żyła jeszcze w r. 1652 (P. 1064 k. 918v), nie żyła w r. 1658 (P. 182A k. 194). Synowie: Mikołaj, Aleksander i Bartłomiej. Z corek, Zofia, w latach 1652-1663 żona Jana Białoskórskiego. Katarzyna, niezamężna w latach 1652-1673 (P. 1064 k. 149v). Bogumiła, panna w r. 1652 (P. 1064 k. 149v, 918v), w r. 1663 żona Stanisława Rzeszotarskiego. Katarzyna, niezamężna w latach 1652-1663 (P. 1064 k. 149v; 1073 k. 580), wyszła 4 IX 1667 r. za Łukasza Jaraczewskiego, wdowa w r. 1689. Jadwiga, niezamężna w latach 1652-1673 (P. 1064 k. 149v, 918v). O synu Mikołaju zob. niżej. Aleksander wspomniany obok rodzeństwa w latach 1652-1658 (P. 182A k. 194; 1064 k. 149v, 918v). Należał w r. 1659 do spadkobierców stryja Jana P-go (P. 183 k. 165). Żył jeszcze 21 VI 1672 r. (LB Rydzyna). Bartłomiej, wspominany w latach 1652-1658, ale już w r. 1659 nie było wiadomo, czy żyje (P. 183 k. 165), tak samo i w r. 1663 (P. 1073 k. 580).

Mikołaj, syn Wojciecha i Pigłowskiej, wspomniany w r. 1652 (P. 1064 k. 149v). W imieniu swoim oraz braci i sióstr sumę 9.000 zł zapisana ojcu przez zmarłego Mikołaja Grylewskiego, posesora Łekna i Kiedrowa, w r. 1663 cedował Maciejowi Smoguleckiemu (P. 1073 k. 580). Mąż teresy z Nieborowa Tarnowskiej, podkomorzanki sochaczewskiej (Ws. 80 k. 38v), która t.r. kwitowała Ewę z Luszyna Modzelewską, wdowę po Marianie Bykowskim, chorążym gostynińskim, z 6.000 zł, zapisanych w r. 1659 w grodzie gostynińskim (Ws. 85 k. 15; 60v; G. 84 k. 101v). Oboje małżonkowie trzymali wyderkafem od Zygmunta Grudzińskiego, starosty bolemowskiego, Nietaszkowo w pow. kcyń. w sumie 10.000 zł, zaś w r. 1663 Grudziński dopisał mu jeszcze 1.000 zł (W. 85 k. 15). Te wyderkafowe sumy na Nietaszkowie Mikołaj w r. 1665 scedował Maciejowi Lisieckiemu (P. 1076 k. 1250). Oboje małżonkowie 5 I t.r. spisywali z Grudzińskim na chodzieskim zamku kontrakt pod zakładem 19.000 zł (Kc. 130 k. 398). Mikołaj trzymał od Grudzińskiego w zastawie za sumę 25.000 zł wsie Kobierno i Dabrowę oraz folwark Brzozę w pow. pyzdr., do której to sumy Grudziński dopisał w r. 1669 jeszcze 1.500 zł (I. Kal. 129 s. 90). Od braci Malechowskich, Jana, Adama i Franciszka jezuity, w r. 1670 kupił za 47.000 zł Gościejewice w pow. kośc. (P. 1868 IX k. 115). Teresa z Tarnowskich w r. 1676 kwitowała z 1.252 zł Maksymiliana Krosnowskiego (Ws. 68 k. 918). Umarła Teresa w r. 1678 lub 1679 (Ws. 73 k. 160v, 352v). Mikołaj w Gościejewicach spisywał 3 I 1678 r. kontrakt z Andrzejem Dzierzbińskim o rękę swej córki Marianny, która w r. 1679 skwitowała ojca z 6.000 zł posagu i wyprawy (ib. k. 352v). Te Gościejewice t.r. sprzedała za 65.000 zł kazimierzowi Rogowskiemu (P. 1429 k. 434), kupił zas w r. 1681 od Wojciecha Kierskiego za 60.000 zł Morkowo w pow. kośc. (P. 1103 VII k. 84). Pojął drugą żonę, Katarzynę z Bujał Bujalską, wdowę 1-o v. po Janie Ostrowskim, która w r. 1682 działała w imieniu swych dzieci z pierwszego męża (Kośc. 306 k. 177). Wraz z nią a także w imieniu tych jej dzieci, kwitował t.r. Adama Zakrzewskiego (P. 1105 VIII k. 19). Oboje małżonkowie od Maksymiliana Miaskowskiego, kasztelanica santockiego, w r. 1683 nabyli wyderkafem na trzy lata za 27.000 zł Pomykowo w pow. kośc. (P. 1106 VIII k. 46), zas w r. 1684 od Stefana Przybyszewskiego kupili za 54.000 zł część Przybyszewa i całe Nowe Ogrody w pow. wschow. (P. 1107 IV k. 24). zawierał 6 XI 1684 r. w Morkowie z Janem Olbrachtem Cieleckim, pod zakładem 8.000 zł, kontrakt o rękę córki Magdaleny Krystyny. Będąc spadkobierca stryja Jana, kwitował tez wtedy Stanisława Śmigielskiego z 2.750 zł, stanowiących połowę sumy 5.500 zł, którą ten stryj oprawił był w r. 1642 na połowie Pawłowa i Robczyska żonie Katarzynie Śmigielskiej (Ws. 73 k. 932). nazwany w r. 1686 posesorem Przybyszewa (P. 1111 I k. 11). Umarł w Morkowie w grudniu 1688 r., pochowany 24 I 1689 r. (LM Morkowo). Wdowa od Wojciecha Zbijewskiego w r. 1690 wzięła w zastaw na trzy lata za 15.000 zł Tarnowo i folwark Nietrzeba (Kośc. 356 k. 105). Od Franciszka Stanisława Ziemięckiego w r. 1696 wzięła w trzyletni zastaw za 12.000 zł części Jaromierza i Uścia w pow. kośc. (P. 1131 V k. 56). Żyła jeszcze w r. 1697 (Kośc. 308 s. 366), a może i w r. 1701 (P. 1140 III k. 90). Już nie żyła w r. 1720 (G. 94 k. 79). Z P-im dzieci nie miała. Synowie: Jan, Adam i Teofil, o których niżej. Był ponadto Feliks Aleksander, ochrzcz. 30 V 1671 r. (LB Poniec), zapewne młodo zmarły. Z córek, Agnieszka ZXuzanna, ochrzcz. 20 I (IV?) 1673 r. (ib.), może identyczna z Zuzanną niezamężną w r. 1690 (P. 1431 k. 194). Barbara, ochrzcz. 24 VII 1674 r. (LB Poniec). Marianna, zaślubiona w r. 1678, krótko po 5 I, Andrzejowi Dzierzbińskiemu, żyli jeszcze obojer w r. 1689, nie żyli w r. 1700. Teresa, pod imieniem Elżbiety, franciszkanka (katarzynka) poznańska, miał w r. 1679 zapis 1.000 zł dany przez ojca (P. 1429 k. 434). Krystyna (Magdalena Krystyna), wydana w r. 1684, krótko po 6 XI, za jana Albrachta Cieleckiego, żyli oboje w r. 1693, wdowa w r. 1718, umarła między r. 1733 a 1738.

1. Jan Franciszek, syn Mikołaja i Tarnowskiej, jezuita kolegium toruńskiego w r. 1689 (Kośc. 356 k. 54), kanonik katedralny płocki w r. 1690 (P. 1431 k. 194), pleban w Modrzu w r. 1703 (P. 1146 II k. 75v), we Lwówku w r. 1705 (LB Pampowo), deputat na Trybunał Koronny w r. 1709 (I. Kal. 157 s. 6, 7), proboszcz łękociński w r. 1710 (ib. s. 57), strzelecki w r. 1714 (I. Kon. 73 k. 264v), szczekociński w r. 1715 (ib. k. 329). Od brata Adama w r. 1689 kupił za 30.000 zł część Morkowa (P. 1118 IX k. 103). Wraz z tym bratem dobra w Przybyszewie i Nowych Ogrodach w ziemi wschow., spadłe na nich i na ich brata Bogusława, sprzedali w r. 1689 za 66.300 zł rafałowi Leszczyńskiemu, wojewodzie poznańskiemu (P. 1117 IV k. 65v). W imieniu własnym i brata Teofila ojcowską częśc Morkowa w r. 1690 sprzedał za 90.000 zł siostrze, pannie Zuzannie P-ej (P. 1431 k. 194). Lowęcice, nabyte w r. 1690 od Zygmunta Jaraczewskiego i jego bratanków i bratanic, synów i córek Jana Jaraczewskiego, sprzedał w r. 1693 za 35.200 zł kazimierzowi Szlichtynkowi (P. 1432 k. 404). Od ks. Andrzeja, kanonika płockiego, Władysława, Mikołaja, braci z Lubieńca Niemojewskich, sędziców inowrocławskich, w r. 1698 nabył części wsi Wysokie, Podgór, Barcin, Wiliam, Smolniki i Kuźnice w pow. kon. za 30.000 zł (I. Kon. 70 k. 428v, 429). Umarł w r. 1715 lub 1716 (P. 1150 k. 78).

2. Adam (Adam Kazimierz), syn Mikołaja i Tarnowskiej, kasztelan biechowski, mianowany 16 IV 1710 r. (Kossakowski, III). Roborował w r. 1687 skrypt Aleksandrowi Krzemieniewskiemu (P. 1113 III k. 82). Swoją część Morkowa sprzedał w r. 1689 za 30.000 zł bratu ks. Janowi (P. 1118 IX k. 103), ale już w r. 1690 zarówno od ks. Jana jak i Teofila odkupił te dobra za 90.000 zł (P. 1431 k. 194). We dworze lwowieckim zaślubił 2 II 1693 r. Franciszkę Trąmpczyńską (LC Lwówek), córkę Wojciecha i Anny Niegolewskiej. Całe Morkowo w r. 1693 sprzedał za 120.000 zł Stanisławowi Rydzyńskiemu (P. 1432 k. 317). Z żoną w r. 1694 spisał wzajemne dożywocie (P. 1128 XIV k. 47v). Od ks. Jana Ciświckiego w r. 1695 kupił za 100.000 zł Dabrówkę z folwarkiem Samosęki w pow. kośc. (P. 1129 IV k. 41), zaś w r. 1696 tę Dąbrówkę z folwarkiem odprzedał za 115.000 zł temuż ks. Janowi Ciświckiemu, kanonikowi krakowskiemu (P. 1131 III k. 15). Piersko i Komorowo w pow. pozn. sprzedał w r. 1698 za 60.000 zł Wojciechowi Czekanowskiemu (P. 1134 II k. 27). Od brata żony, ks. Marcina Trąmpczyńskiego, jezuity, kupił w r. 1698 za 450.000 zł miasto Lwówek oraz wsie: Grońsko, Bolewice, Grudna, Zębowo, Komorowo, Chmielinka, folwarki: Młodawczyzna, Rutkowski i Baranowskie oraz młyny Wegielny i Sąpolny, a dalej jednocześnie oprawił na wsi Linie z folwarkami Paryzewo, Zawady, na wsiach Posadowo i Konino 40.000 zł posagu swej żonie (P. 1139 XIII k. 154v). Posadowo i Konino zastawił na trzy lata Serafinowi Głębockiemu, a w r. 1706 skwitował się z nim z tego kontraktu (P. 1144 k. 125v). T.r. skwitował z 30.000 zł Andrzeja Aleksandra Radomickiego, kasztelana poznańskiego (Ws. 77 V k. 82). Od Agnieszki z Święcic, wdowy po Adamie Jaraczewskim, uzyskał w r. 1710 cesję sumy 12.000 zł, zapisanej w r. 1690 przez Macieja Trąmpczyńskiego, dziedzica Lwówka, sposobem zastawnym na wsi Chmielinka z folwarkiem "Rudkowskim" z dóbr Lwówieckich (Ws. 77 VII k. 35v). Z racji nabycia dóbr Lwówieckich od jezuity Trąmpczyńskiego, uzyskał w r. 1712 intromisję do wsi: Linie, Bolewice, Grońsko, Grudna oraz do Sampolnego Młyna (Z. T. P. 39 k. 1080). Skwitowany w r. 1715 przez Macieja Mierzewskiego z 30.000 zł (P. 1149 II k. 58v). Franciszka z Trąmpczyńskich t.r. skasowała swoją oprawę na Liniu i Zawadzie (P. 1149 III k. 28), które to dobra Adam t.r. sprzedał za sumę 50.000 zł Adamowi Radolińskiemu (ib. k. 25). Od brata Teofila w r. 1717 kupił wsie: Wysokie, Wilany, Barcie, folwark Smolnik, wieś Podgór z folwarkiem zw. Kuźnica Radolin w pow. kon. (P. 1154 k. 126), zas w r. 1718 powyższe dobra sprzedał za 35.000 zł Karolowi Bielickiemu (P. 1162 k. 3). Posadowo w r. 1719 sprzedał za 60.000 zł synowi Maciejowi (P. 1163 k. 150). Grońsko i młyn Sąpielno (Sampolny Młyn) w pow. pozn. w r. 1722 zastawił na trzy lata za 20.000 zł Janowi Bielawskiemu (P. 1188 k. 18). Wydawszy córke Elżbietę za Aleksandra Bielińskiego, zapisał w r. 1722 zięciowi w posagu za nią 30.000 zł (Ws. 80 k. 38v). Skwitowany w r. 1723 przez córkę Katarzynę, pod im. Karoliny cysterkę owińską z 4.000 zł posagu, zapisał tej córce takąż sumę na wsi Zębowo z dóbr Lwowieckich (P. 1191 k. 33v). Współspadkobierca brata Franciszka, kanonika płockiego, w imieniu swoim i brata Teofila, kwitował sie w r. 1733 z Janem Wolińskim, byłym regentem grodz. konińskim (I. Kon. 75 k. 578v). Skwitowany w r. 1732 przez Ludwikę Twardowską, wdowę po Samuelu Mielęckim, oraz przez jej córkę, z 50.000 zł, zapisanych przez siebie zmarłemu Samuelowi (P. 1236 k. 31v). Od Anny Dachowskiej, wdowy po Stanisławie Skorzewskim, uzyskał w r. 1733 cesję praw do dworku na przedmieściu Poznania, za Bramą Wodną (P. 1238 k. 334v). Kunino i folwark Pawłówko w r. 1737 sprzedał za 100.000 zł synowi Michałowi (P. 1247 k. 155v). Wsie Chmielinka i Linie w pow. pozn. w r. 1738 sprzedał za sumę 80.000 zł Franciszkowi Poklateckiemu (P. 1252 k. 88). Syndyk i dobrodziej Bernardynów w Sierakowie, umarł 4 X 1714 r. (LM Lwówek; Nekr. Bernard. Sierak., W. 60), a pogrzeb odbył się w Lwówku 1 VI 1745 r. (Estr. XX s. 214). Franciszka Trąmpczyńska umarła w Lwówku juz 2 VI 1718 r. (LM Lwówek). Synowie: Maciej, Józef i Michał, o których będzie niżej, Adam, świadek 5 XI 1720 r. (LC Lwówek), chrzestny 1 XI 1724 r. (LB Ceradz), który zmarł 2 IX 1738 r. (LM Lwówek), Teofil (Teofil Herman), ochrzcz. 3 VI 1796 r., Karol Izajasz, ochrzcz. 11 II (rok nieznany), zmarły w Lwówku 18 VII 1709 r., wreszcie Bogusław, ur. ok. 1707 r., zmarły w Lwówku 10 V 1713 r. w wieku lat sześciu (LM Lwówek). Z córek, Elżbieta (Elzbieta Katarzyna), ur. w Koninie, ochrzcz. 9 XII 1700 r. (LB Lwówek), wyszła w Lwówku 12 X 1721 r. za Aleksandra Bielińskiego, zrazu podstolego poznańskiego, potem kasztelana lędzkiego, żyjącego jeszcze w r. 1733, wdowa w r. 1735, zmarła w Srocku w r. 1769, pochowana w Grodzisku u Bernardynów. Katarzyna, ur. w Lwówku, ochrzcz. 8 IV 1703 r. (LB Lwówek), pod imieniem Karoliny cysterka w Owińskach w r. 1723, zmarła w r. 1764. Miała dany sobie przez braci zapis dożywocia sumy 4.000 zł na Zębowie (P. 1361 k. 133v). Agnieszka, ur. w Lwówku, ochrzcz. 29 I 1705 r. (LB Lwówek). Eleonora, niezamężna, chrzestna 27 XII 1724 r. (ib.), "hrabianka z Werbna P-a" umarła w Lwówku 17 VII 1736 r. (LM Lwówek).

1) Maciej (Maciej Wojciech), syn Adama i Trąmpczyńskiej, ochrzcz. 1 V 1695 r. (LB Zbąszyń), chrzestny 28 XI 1718 r., 22 I 1723 r., 24 VI 1725 r. (LB Lwówek). Na połowie Posadowa w pow. pozn., dóbr nabytych od ojca, oprawił w r. 1719 posag 20.000 zł żonie Wiktorii Święcickiej, córce Wojciecha, kasztelana santockiego, i Katarzyny Wilkońskiej (P. 1163 k. 150). Małżonkowie spisali w r. 1723 wzajemne dożywocie (P. 1191 k. 211v). Maciej umarł w Posadowie 20 IV 1726 r. (LM Lwówek). Wiktoria nie żyła już w r. 1746 (P. 1283 k. 9v). Syn Adam Józef, ur. w Posadowie, ochrzcz. 22 IX 1720 r. (LB Lwówek), zmarł 2 IX 1738 r. (LM Lwówek). Z córek, Teresa Justyna, ur. tamże, ochrzcz. 11 X 1722 r. Jadwiga (Jadwiga Nepomucena), ur. tamże, ochrzcz. 21 X 1725 r. (ib.), wydana najpierw, w Lwówku 5 II 1742 r. za Franciszka Garczyńskiego, podczaszego, potem podkomorzego wschowskiego, zas 2-o v. między 10 VIII 1755 r. a r. 1758 wyszła za Józefa Korzboka Łąckiego, kasztelanica kruszwickiego, potem podkomorzego brzeskiego-kujawskiego, zmarłego 4 X 1771 r. Wreszcie 3-o v. poślubiła w parafii Śmigiel 17 V 1772 r. Łukasza Bnińskiego, pułkownika wojsk kor., potem starostę sokolnickiego. Rozwiedziona z nim w r. 1790, dziedziczka Lwówka, umarła 18 VII 1807 r., w wieku lat 82, pochowana w Lwówku.

2) Józef (Józef Marcin), syn Adama i Trąmpczyńskiej, dr praw i teologii, archidiakon pczewski, oficjał generalny poznański w r. 1741 (LB Św. Marcin, Pozn.; LB Św. Mikołaj, Pozn.), proboszcz lwowiecki i błotnicki w r. 1744 (Estr. XXVII 408), sufragan poznański, biskup niocheński w r. 1754 (P. 1313 k. 229), prepozyt kolegiaty Św. marii Magdaleny w Poznaniu, proboszcz w Głuszynie, uzyskał w r. 1746 od brata Michała cesję praw po rodzicach do części Lwówka i wsi przyległych (P. 1283 k. 39). Dziedzic Lwówka z przyległościami, sumę 6.000 zł, zapisaną w r. 1699 ojcu przez Franciszka Twardowskiego, cedował w r. 1754 Tadeuszowi Ruszkowskiemu, podstolemu brzeskiemu-kuj., sędziemu surrogatorowi grodz. poznańskiemu, posesorowi Rokietnicy (P. 1313 k. 229). Umarł w Gortatowie 9 IX 1759 r. (LM Iłowiec; LM Głuszyna; LM Lwówek; nekr. Lubiń). Spadek po nim brały bratanice, Łącka i Komorowska.

3) Michał, syn Adama i Trąmpczyńskiej, chrzestny 20 X 1726 r. (LB Lwówek). Skwitowany w r. 1742 przez Zofię z Tomickich Krasowska i jej dzieci z zapisu danego w r. 1735 zmarłemu Wojciechowi Krasowskiemu, mężowi i ojcu (P. 1267 k. 50). Swe prawa po rodzicach do części Lwówka i wsi przyległych cedował w r. 1746 bratu, ks. Józefowi (P. 1283 k. 39). dziedzic Zębowa, Zębówka, Konina z folwarkiem Paryżewo, Bolewic, Pawłówka, holendrów: Suchych, Tarnowskich, Nowych, Węgielskich, Grudzińskich, Sempolskich, Wymysłowskich, młynów wodnych: Sąpolskiego i Wegielskiego (P. 1316 k. 86; 1369 k. 986v). Umarł w Koninie 24 X 1754 r. (LM Lwówek). Żona jego była Marianna Gozdzka, która przeżyła męża. Z niej córka-jedynaczka Antonina, dziedziczka dóbr ojcowskich, żona 1-o v. w r. 1755 Jakuba Komorowskiego, generała-adiutanta buławy polnej kor., łowczego lubaczowskiego, z czasem kasztelana santockiego, 2-o v. w r. 1784 Stanisława Szeptyckiego, starosty stanisławowskiego. Umarła między 15 XII 1789 r. a 12 VII 1791 r. (P. 1366 k. 437v; I. Kon. 84 k. 288).

3. Teofil, syn Mikołaja i Tarnowskiej, wspomniany jako obok braci współdziedzic w Morkowie w r. 1689 (P. 1118 IX k. 103). Zapisywał w r. 1693 Kazimierzowi Szlichtynkowi dług 1.000 tal. (Ws. 76 k. 408v). Mąż w r. 1694 Jadwigi z Pilcy Korycińskie, córki Krzysztofa, kasztelanica nakielskiego, i Teresy Chojeńskiej (P. 1128 XIII k. 14), spisywał z nią w r. 1695 wzajemne dożywocie (I. Kal. 152 s. 51). Od Franciszka-Jakuba i Adama, braci Miaskowskich, kasztelaniców lędzkich, kupił w r. 1698 za 55.500 zł Gembice w pow. kośc. (P. 1135 IX k. 20). Poddanego z Grodziska, muzyka pochodzącego ze Szczekocin w wojew. krak., a danego sobie w grodzie chęcińskim przez Franciszkę Korycińską, kasztelanową bracławską, uwolnił w r. 1700 wraz z jego rodziną (P. 1139 XI k. 7). Wraz z żoną kwitował się w r. 1701 z małżonkami Bonieckimi z kontraktu o Gembice, zawartego pod zakładem 24.000 zł (P. 1140 III k. 91v). Z Wojciechem Korycińskim, bratem swej żony, w r. 1706 kwitował się z kontraktu trzyletniej dzierżawy Zalesia, zaś Zalesie i Ochlę w pow. pyzdr. wziął od tego szwagra w zastaw, a Gembice w pow. kośc. jednocześnie wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 15.000 zł Józefowi Zbijewskiemu (Ws. 77 V k. 79-80v). Od tego szwagra kupił w r. 1708 za 60.885 zł Zalesie Ochelskie i Leszkowo, które to wsie dotąd trzymał był zastawem (Ws. 77 VI k. 80; 208 k. 51) i t.r. uzyskał od niego zobowiązanie, iż bez wiedzy Teofila P-go i Stanisława Koczorowskiego (też szwagra) nikomu nie zrezygnuje dóbr dziedzicznych, ani nie sceduje sum dłużnych (Ws. 77 VI k. 91). Drugą żoną Teofila była w r. 1709 Ludwika Ossowska, córka Piotra, stolnika wschowskiego, i Anny Cieleckiej, wdowa po Antonim Lisieckim, wraz z którą spisywał wtedy kompromis z Antonim Wargowskim, z racji sumy 10.000 zł oraz zaległych prowizji na mieście Kamieniec w pow. kośc. (Ws. 77 VII k. 13; Kośc. 311 s. 71). Oboje z żoną nazwani w r. 1715 posesorami Kamieńca (LB Kamieniec), ale Teofil w r. 1722 nazwany dziedzicem kamieńca (LB Ruchocice). Współspadkobierca brata ks. Jana, w dobrach: Wysokie, Podgór, Barcie, Wilany, Smolniki, Kuxnica, swe części tych dóbr w r. 1716 sprzedał za 12.000 zł bratu Adamowi (P. 1150 k. 78; 1154 k. 126). Wedle zobowiązania danego w r. 1713 Władysławowi Żychlińskiemu, sprzedał w r. 1720 za 63.000 zł jego synowi Janowi Ernestowi i córkom pewne dobra (P. 1173 k. 38v). Dziedzic części Dębowejłęki w ziemi wschow. 1720 r. (Kośc. 312 s. 258), inne części tej wsi wziął za żoną, która jedną część miała tam po ojcu, drugą nabyła od brata Piotra Ossowskiego, benedyktyna lubińskiego (P. 1187 k. 108v). Dożywocie małżonkowie spisali w r. 1722 (ib. k. 4v). teofil, dziedzic Kamieńca i części Dębowejłęki, z żoną dawał w r. 1722 plenipotencję synowi, ks. Władysławowi, celem podniesienia sum od małżonków, Franciszka Koszutskiego i Zofii Ossowskiej, siostry żony z innej matki (Ws. 809 k. 16v). Bratu Adamowi w r. 1723 cedował połowę posagu zmarłej siostry Dzierzbińskiej, zabezpieczonego na Modlibogowicach (P. 1191 k. 7). Dziedzic Zalesia, Liszkowa i innych wsi w pow. pyzdr., dożywocie dane przez pierwszą żonę skasował w r. 1723 na rzecz zrodzonego z nią syna Chryzostoma, nowicjusza cystersa paradyskiego, i scedował temu synowi sumę 4.000 zł, jako jego macierzystą (P. 1191 k. 43). Synowi ks. Władysławowi w r. 1735 sprzedał za 103.000 zł dobra Zalesie Ochelskie i Leszkowo (P. 1240 k. 209v). Ludwika z Ossowskich, dożywotniczka Kamieńca, umarła tam 9 VIII 1737 r., pochowana we Wschowie u Bernardynów (LM Kamieniec; B. Wsch., W. 27). Teofil części w Debowejłęce, "Ossowską" i "Przystanowską", zastawił w r. 1741 za 30.000 zł Andrzejowi Nieżychowskiemu, a to celem spłacenia sióstr zmarłej żony, więc Franciszki zamężnej Gierzyńskiej i Zofii zamężnej Koszutskiej (Ws. 79 k. 192v). W sprzeczności z tym zapis zgonu Teofila pod datą 14 IV 1740 r. (LM Lwówek). Pozostały po nim majątek był do tego stopnia obdłużony, że współspadkobierczyni jego a wnuczka kasztelana Adama P-go, Jadwiga Nepomucena zamężna Garczyńska (synowie i córka Teofila najwidoczniej już nie żyli) zrzekła się w r. 1746 tego spadku (P. 1283 k. 9v). Synowie z Korycińskiej: Józef Wojciech, ochrzcz. 27 IV 1697 r., chyba zmarły dzieckiem, Władysław i Chryzostom. Córka Teresa Barbara, ur. 26 XI 1695 r. (LB Pogorzela). Z Ossowskiej córka Ewa, ur. w r. 1714, ochrzcz. 22 IX 1715 r. (LB Kamieniec). Obie te córki niewątpliwie pomarły wcześnie.

1) Władysław, syn Teofila i Korycińskiej, ur. w Zalesiu Ochelskim, ochrzcz. 25 III 1703 r. (LB Pempowo). Opat hebdowski, proboszcz w Miejskiej Górce, bolesławski i mieleszyński (P. 1240 k. 209v). Księdzem był już 1723 r., kiedy wraz z rodzicami pozywany był przez Jana Szczuckiego (Z. T. P. 41 k. 629). Na Ochli i sumach, głównie macierzystych, zapisał w r. 1725 Stanisławowi Ostrowskiemu 1.000 zł (Ws. 81 k. 26v). Od ojca kupił 1735 r. za 103.000 zł Zalesie Ochelskie i Leszkowo w pow. pyzdr. (P. 1240 k. 209v). Części w Ochli w r. 1736 kupił za 5.000 zł od Józefa i Franciszka braci Koczorowskich (P. 1243 k. 154). Zalesie Ochelskie i Leszkowo sprzedał w r. 1736 za 112.000 zł Józefowi z Dzwonowa Rogalińskiemu (P. 1246 k. 118v). Nie żył już niewątpliwie w r. 1743 (P. 1270 k. 89).

2) Chryzostom (Chryzostom Franciszek), syn Teofila i Korycińskiej, ur. w Zalesiu Ochelskim 20 I 1705 r. (LB Pempowo), nowicjusz cystersów w Paradyżu 1723 r., opat koronowski, prokurator gen. całego zakonu w Rzymie, zmarł tam 20 VII 1741 r. (Nekr. Bledzew; Nekr. Obra, ale tu data zgonu zgoła inna: 20 II 1742 r.).

(III) Jan, syn Bartłomieja i Rydzyńskiej, wspomniany obok braci w r. 1605 (Ws. 21 k. 305). części Pawłowic w r. 1619 sprzedał wyderkafem za 4.400 zł Wojciechowi Czarnotulskiemu (P. 1411 k. 527). Obok braci swych, Wojciecha i Macieja, kupił w r. 1619 za 26.000 zł części Pawłowic i Robczyska (P. 1411 k. 525). Na połowie Pawłowic i Robczyska w r. 1620, przed ślubem, oprawił posag 5.500 zł żonie swej Katarzynie z Bnina Śmigielskiej, córce Jana i Katarzyny z Grocholina (P. 1412 k. 22v), którą zaślubił krótko po 10 II (P. 1004 k. 121; Kośc. 294 k. 343). od Jana Krajewskiego 1620 r. kupił za 4.400 zł części Krajewic i pustki Leciejewo z wolnym wyrębem w Szelejewie. te dobra sprzedał t.r. wyderkafem za 2.500 zł Marcinowi i Zofii z Molskich Glinickim (P. 1412 k. 55v). Katarzyna skwitowała w r. 1621 z dóbr rodzicielskich swych braci, Stanisława i Jana Śmigielskich (P. 1007 k. 334). Dwa stajania w Pawłowicach, "Żakowskie" i "Bąbolewskie" wraz z folwarkiem Żakowskim w r. 1622 sprzedał wyderkafem za 2.000 zł małżonkom, Ambrożemu Grzybowskiemu i Katarzynie Boruckiej (P. 1413 k. 519v). Zawierał 20 IX 1631 r. ugodę działową z małżonkami, Wojciechem Rozbickim i Anną Młodawską, względem części Robczyska, wsi stanowiącej dziedzictwo obu stron (P. 167 k. 541v). Dziedzic części Pawłowic i Robczyska, ustanawiał w r. 1633 plenipotentów (Kośc. 297 k. 82). Jako opiekun bratanicy Doroty, córki Bartłomieja, zawierał w r. 1635 układ (o jej rękę?) z Marianną z Bojanowa, wdową po Stanisławie Gorzyckim, i synem jej Janem Gorzyckim (Kośc. 297 k. 213). kwitował w r. 1636 Marcina Łętkowskiego (I. Kal. 102 s. 288) i t.r. zmarł (P. 1033 k. 614v). Wdowa w r. 1637 od Aleksandra Gałczyńskiego nabyła wyderkafem za 7.000 zł Pijanowice w pow. kościańskim (P. 1419 k. 269v), skwitowana w r. 1641 przez Macieja Gorzyńskiego i jego braci z 300 zł, stanowiących ostatnią ratę dopłaty z tytułu kontraktu o wsie Tworzyjanki W. i M. (P. 1043 k. 771v). Wyszła 2-o v. za Mikołaja Mielżyńskiego, który w r. 1642 oprawił jej posag 15.000 zł na połowach w Budziszewie, Gorzuchowie i Włóknie (P. 1420 k. 1009). Wdowa również po tym drugim mężu, występowała w r. 1651 (G. 82 k. 433), a umarła między r. 1652 a 1659 (Ws. 56 k. 119). Jej spadkobiercą był rodzony bratanek Stanisław Śmigielski, pisarz grodzki kcyński (P. 1111 IV k. 30).

(IV) Maciej, syn Bartłomieja i Rydzyńskiej, wspomniany obok braci w r. 1605 (Ws. 21 k. 303). Od braci swych, Wojciecha i Jana, kupił w r. 1619 za 11.000 zł części Krajewic, Bodzewa, Żołkowa wraz z wyrębem na gruncie Szelejewa (P. 1411 k. 525v). Na połowie części powyższych dóbr oprawił t.r. 4.000 zł posagu swej żonie, Annie Robaczyńskiej cz. Czackiej, córce Macieja i Jadwigi Wilkowskiej (ib. k. 496; Kośc. 247 k. 147v). Całe puste Leciejewo i łan w Krajewicach w r. 1621 sprzedał wyderkafem za 1.700 zł Łukaszowi Pigłowskiemu (P. 1412 k. 838v). Anna, jako pani wienna i "dzierżawca" dóbr męża, "w głowę zaszłego", części Krajewic, Żołkowa i Bodzewa, uwolniła w r. 1627 uczc. Wojciecha Mielcarza, syna poddanego z Krajewic, który wykupił się sumą 60 grz. (Py. 143 k. 174v). O Macieju potem już stale mowa jako o "słabym na umyśle" (P. 1033 k. 833v), lub zgoła jako o "wariacie" czy "obłąkanym" (P. 1418 k. 716v; 1419 k. 1037v). Oboje małżonkowie żyli jeszcze w r. 1662(?) (Kośc. 292 k. 59v). Pozostawili tylko dwie córki, Krystynę i Katarzynę, wspomniane w r. 1636 jako współspadkobierczynie w Pawłowicach i Robczysku po stryju Janie (P. 1418 k. 716v). Krystyna, jeszcze niezamęzna w r. 1637 (LB Domachowo), była w latach 1638-1653 żoną Łukasza Bojanowskiego, nie żyła już w r. 1663. Katarzyna, w latach 1638-1644 żona Łukasza Rozdrażewskiego. Obie one, spadkobierczynie obłąkanego ojca, dziedziczki części Krajewic, Bodzewa W., Żołkowa i pustek Leciejewa, części tam kupione ongi przez dziada Bartłomieja od Sebastiana Krajewskiego, sprzedały w r. 1638 za 20.500 zł Andrzejowi Pogorzelskiemu, kasztelanowi przemęckiemu (P. 1419 k. 1037v). Części Pawłowic i Robczyska w r. 1643 sprzedały za 5.000 zł Janowi Gorzyckiemu (P. 1421 k. 180v). Krystyna, zamęzna Bojanowska, zrobiła to samo za takąż sumę już w r. 1642 (P. 1420 k. 910).

II. Wawrzyniec, syn Bartłomieja i Brodnickiej, ręczył w r. 1530 wobec Jana, Jakuba i Stanisława Ostrorogów, kasztelaniców kaliskich, iż w ciągu dziesięciu lat stawi swych braci, Mikołaja, Piotra i Macieja, aby tym Ostrorogom zrezygnowali części miasta Działoszyc i wsi przyległych (P. 871 k. 626). Siostrzenicom, Zofii i Jadwidze Krajewskim, w r. 1558 zapisał na częściach Pawłowic sumę 200 zł (Kośc. 238 k. 84). Wraz z braćmi, Mikołajem i Piotrem, w r. 1560 skwitował Rafała Leszczyńskiego, kasztelana przemęckiego, z 2.300 zł zapisanych ich zmarłemu stryjowi Maciejowi P-mu (Kośc. 239 k. 41v). Zaślubiwszy w r. 1561 Agnieszkę Siedlecką, córkę Stanisława (Kośc. 240 k. 166) t.r. na połowie swych dóbr w Pawłowicach i Robczysku oprawił jej posag 1.000 zł (P. 1307 k. 75). Skwitował w r. 1566 Jana, Piotra i Stanisława Siedleckich, braci swej żony, z 1.000 zł jej posagu (Kośc. 244 k. 1v) i w r. 1569 znów z 1.000 zł (ib. 249 k. 204v). Obok brata Mikołaja, w r. 1567 opiekun bratanków, synów zmarłego Piotra (P. 911 k. 595). Żonie w r. 1568 zastawił za 3.000 zł połowę części Pawłowic i Robczyska, wolną od jej oprawy (I. kal. 34 s. 719). Plac za murami Poznania, "na Piaskach" w r. 1572 zobowiązał się pod zakładem 100 zł zrezygnować bratu Mikołajowi (Kośc. 252 k. 397v).

III. Mikołaj, syn Bartłomieja i Brodnickiej, wspomniany w r. 1534 (Kośc. 27 k. 209), na połowie uzyskanych w działach braterskich części w Pawłowicach, Robczysku, Żakowie, Nowejwsi oprawił w r. 1545 posag 300 grz. żonie Zofii Chrzypskiej, córce Jana (P. 1395 k. 171v). Ta Zofia t.r. dostała "z miłości pokrewnej" od szwagra Macieja P-go połowe wsi Śródka i Przyborówko oraz części wsi Pakawie (P. 1395 k. 171) i t.r. dobra te dała w dożywocie swej owdowiałej matce Reginie (ib. k. 175). Kwitowała w r. 1554 z 850 zł Annę Chrzypską, wdowe po Macieju P-im, swoją siostrę rodzoną, a jednocześnie bratową (P. 895 k. 617). Mikołaj był w r. 1566 pozywany przez bratanków Jana i Bartłomieja, synów Macieja (Kośc. 245 k. 194v). Obok brata Wawrzyńca był współopiekunem w r. 1567 synów zmarłego brata Piotra (P. 911 k. 595). Od Jerzego Przyborowskiego w r. 1568 kupił za 3.000 zł części wsi Witkowice i Roszczki w pow. pozn. (P. 1397 k. 658v). Od brata Wawrzyńca w r. 1572 uzyskał zobowiązanie pod zakładem 100 zł sprzedaży placu "na Piaskach" za murami Poznania (Kośc. 252 k. 397v). Skwitowany w r. 1577 z opieki przez bratanków, synów brata Macieja (P. 929 k. 108). Części w Pawłowicach oraz połowę łąk w Robczysku w r. 1579 trzymał odeń wyderkafem w sumie 3.000 zł Wojciech Bronikowski, który wtedy zobowiązał się scedować ów wyderkaf Andrzejowi Bojanowskiemu z Trzebosza na Śląsku (P. 933 k. 656), a Mikołaj przedtem dokonał t.r. zapisu wyderkafowego tych dóbr na rzecz Bronikowskiego (P. 932 k. 660). Umarł między r. 1580 i 1583 (P. 935 k. 98; Ws. 9 k. 372). Zofia Chrzypska umarła w r. 1595 (P. 964 k. 399, 658). Synowie: Marcin, Stanisław, Jan, Łukasz i Wojciech. Z córek, Jadwiga, w r. 1591 żona Piotra Czekanowskiego. Anna, w r. 1591 wydana za Sędziwoja Rozbickiego. regina, niezamężna w r. 1595 (P. 964 k. 658). Katarzyna, niezamężna w latach 1595-1598 (ib.), w r. 1607 zona Jana Kobelnickiego, wdowa w r. 1612. Spośród synów, Łukasz, wspominany w latach 1584-1585 (Kośc. 264 k. 306; P. 1399 k. 469). Wojciech wspomniany w r. 1598 (P. 968 k. 25).

I) Marcin, syn Mikołaja i Chrzypskiej, kwitował w r. 1583 ze 100 zł Andrzeja Trzeboskiego cz. Bojanowskiego (Ws. 9 k. 372). Wraz z braćmi, Stanisławem i Janem, sprzedał w r. 1584 Wojciechowi Boboleckiemu ze Stojkowa wyderkafem na trzy lata za 800 zł części Witkowic i pustki Roszczki (P. 1393 k. 27; 1399 k. 322). Z braćmi, Stanisławem, Janem i Łukaszem, pozwany był w r. 1584 przez syna i córki Stanisława Gołaskiego cz. Bojanowskiego, zrodzonych ze zmarłej Agnieszki Siedleckiej, żony 1-o v. Wawrzyńca P-go, o podział gaju w Pawłowicach zw. Luble (Kośc. 264 k. 142v). Mąż Zofii z Głęboczka Modrzewskiej, córki Stanisława, żonie tej w r. 1585, jeszcze przed ślubem na połowie części wsi Robczysko, należnej sobie z działów braterskich, oprawił 1.000 zł posagu (P. 1399 k. 469). Zapisał jej t.r. sumę 1.000 zł długu (P. 944 k. 419), ona zaś skwitowała z opieki swego stryja, Kaspra Modrzewskiego (P. 945 k. 110). Był w r. 1587 opiekunem dzieci swego stryjecznego brata Bartłomieja (Ws. 202 k. 93). Z przeprowadzonych w r. 1593 działów braterskich wziął wspólnie z bratem Janem części w Pawłowicach i Robczysku (P. 962 k. 32). Żona w r. 1595 skasowała swą oprawę na Robczysku (P. 964 k. 262). Wraz z bratem Janem część ich w Robczysku, kmiecia w Pawłowicach i łan pusty tamże w r. 1595 sprzedał wyderkafem za 2.200 zł bratu stryjecznemu Piotrowi P-mu (P. 1401 k. 463v). Marcin połowę swych części Pawłowic w r. 1596 sprzedał wyderkafem za 1.500 zł Janowi Galewskiemu cz. Siąskiemu (Ws. 204 k. 9v). Żonie t.r. na połowie części w Pawłowicach i Robczysku oraz na połowie sum pieniężnych oprawił 2.000 zł posagu (P. 1402 k. 160). Zawierał w r. 1598 ugode z braćmi Janem i Wojciechem względem wyposażenia sióstr, panien Kachny i Barbary (P. 968 k. 25). Część Robczyska i Pawłowic, tj. karczmę, kmiecia osiadłego i połowę pustego łanu, w r. 1598 sprzedał wyderkafem na rok za 2.500 zł Bartłomiejowi P-mu (P. 1402 k. 680), zas żona t.r. skasowała oprawę i dożywocie na częściach Robczyska (P. 968 k. 1194). Części w Pawłowicach w r. 1599 sprzedał wyderkafem na trzy lata bratu swemu stryjecznemu, Mikołajowi P-mu (P. 1403 k. 147v; Ws. 16 k. 369). części swe w Robczysku w r. 1600 sprzedał za 3.000 zł Andrzejowi Szamarzewskiemu (P. 1403 k. 708). od Mikołaja Cieluszczyńskiego w r. 1602 kupił wyderkafem na trzy lata za 300 zł części w Jaroszewicach pow. pozn. (P. 1404 k. 725). części Pawłowic i Robczyska w r. 1608 dał żonie (Ws. 204 k. 326v). Ta w r. 1612 użytkowanie łanu w Pawłowicach dała owdowiałej siostrze swego męża, Barbarze Kobelnickiej, której jednocześnie Marcin dał w dożywotnie uzytkowanie inny łan tamże (P. 1408 k. 345). Zofia nabyte od męża części Pawłowic sprzedała wyderkafem w r. 1613 za 6.000 zł małżonkom Janowi Pijanowskiemu i Zofii Łaskawskiej (ib. k. 575v). Zofia części w Robczysku zastawiła za 600 zł Janowi Kolińskiemu, który w r. 1616 kwitował ją z tej sumy i ponowił zastaw, ale juz za 715 zł (P. 996 k. 342, 366). Marcin umarł w r. 1618 lub 1619 (Ws. 31 k. 479; P. 1411 k. 312v). Owdowiała Zofia części Pawłowic dała w r. 1619 synowi Dobrogostowi (ib.) i w r. 1620 zobowiązała się uwolnić je od pretensji swych córek, Anny, Ewy, Elżbiety i Gertrudy (P. 1004 k. 247). Części Pawłowic przed r. 1626 sprzedała wyderkafem za 6.000 zł Jerzemu Kamieńskiemu (P. 1017 k. 156). Części Robczyska t.r. sprzedała za sumę 15.700 zł małżonkom Wojciechowi Rozbickiemu i Annie Młodawskiej (P. 1415 k. 360). Tych Rozbickich skwitowała w r. 1630 z wyrębu pewnych drzew w Robczysku (P. 1023 k. 52v). Na sumie pozostawionej na Robczysku u Rozbickich, a przeznaczonej na wyposażenie córek, zapisała w r. 1631 córce Annie zamężnej Bunińskiej 1.000 zł (I. Kal. 97a s. 311). Skwitowana w r. 1636 przez Hieronima Pruskiego z 250 zł na poczet dopłaty za ostatni rok dzierżawy Bronowa (I. Kal. 102 s. 1522). Łąki i role w Robczysku oraz prawa swe do tej wsi, płynące z kontraktu rezygnacyjnego zawartego z małżonkami Rozbickimi, dała wieczyście w r. 1639 córkom: Annie Bunińskiej i Gertrudzie Bojanowskiej (R. kal. 12 k. 68). Kwitowała się w r. 1641 z małżonkamiu Rozbickimi z kontraktu z r. 1626 dotyczącego rezygnacji Robczyska (I. kal. 107a s. 5). Żyła jeszcze w r. 1644 (ib. 210a s. 368). Synowie, Dobrogost, o którym niżej, i Wojciech wspomniany w r. 1620 (P. 1004 k. 1071v). Z córek, Anna, w latach 1631-1649 żona Przecława Bunińskiego. Ewa, wspominana w latach 1620-1649, kwitowała w r. 1636 małżonków Rozbickich z 230 zł czynszu od sumy 1.500 zł swego posagu (I. Kal. 102 s. 794). Żyła jeszcze w r. 1649 (ib. 115 s. 1814). Elżbieta, wspomniana w r. 1620 (P. 1004 k. 247). Gertruda, niezamężna w latach 1620-1630 (P. 1023 k. 1099), w latach 1630-1649 żona Andrzeja Bojanowskiego, nie żyła już w r. 1680.

Dobrogost, syn Marcina i Modrzewskiej, las dębowy zw. Dąbrową, w Pawłowicach w r. 1617 sprzedał wyderkafem za 200 zł Stanisławowi z Popowa Mierzewskiemu (P. 1410 k. 384v). Dwa puste pola kmiece oraz pole sołeckie w tejże wsi w r. 1619 sprzedał wyderkafem za 1.200 zł Aleksandrowi Siekowskiemu (Ws. 205 k. 120). Od matki swej, jak już wiemy, t.r. dostał części Pawłowic (P. 1411 k. 312v). Żeniąc się w r. 1620 z Zofią Wierzbińską, 27 III, na krótko przed ślubem, dał zobowiązanie jej braciom, iz po podniesieniu sumy 2.500 zł jej posagu, oprawi to na połowie części Pawłowic (P. 1004 k. 248). Skwitował w r. 1621 jednego z jej braci, Kaspra Wierzbińskiego, z 1.250 zł (P. 1007 k. 27). T.r. kwitował innego jej brata, Krzysztofa, z 300 zł na poczet 1.250 zł, tj. połowy owego posagu (ib. k. 83v). Umarł między r. 1624 a 1626 (I. Kal. 210a s. 368). Wdowa i jan P., opiekun jej syna Konstantego, kwitowali sie w r. 1626 z małżonkami Jakubem Siekluckim i Małgorzatą Nieniewską z kontraktu o części Pawłowic (P. 1017 k. 135). Wyszła 2-o v. w r. 1629 za Jerzego Kąsinowskiego (Ws. 41 k. 668). W imieniu własnym i syna Konstantego sprawy toczone przeciwko Katarzynie Śmigielskiej, wdowie po Janie P-im, jak też przeciwko Wojciechowi i Maciejowi "słabemu na umyśle", braciom P-im, Dorocie zamężnej Gorzyckiej i Jadwidze, wtedy pannie, dziś zamężnej Belęckiej, córkom Bartłomieja P-go, cedowała w r. 1641 Jakubowi Strupczewskiemu (G. 80 k. 940), ale Strupczewski owe sprawy w r. 1644 scedował z powrotem jej i synowi Konstantemu P-mu (Kośc. 301 k. 664). Od swego drugiego męża uzyskała t.r. oprawę 3.500 zł posagu (P. 1420 k. 503). Nie żyła już w r. 1648 (Kośc. 302 k. 65). Jedyny syn Konstanty.

Konstanty, syn Dobrogosta i Wierzbińskiej, mąż Zofii Włostowskiej, córki Dawida i Katarzyny Skrzetuskiej, wraz z nią w r. 1644 od jej siostry Katarzyny, idącej właśnie do klasztoru cysterek w Owińskach, dostał jej dobra rodzicielskie (P. 1421 k. 768v). Żonie tej w r. 1645 oprawił na połowie swych części pawłowic posag 9.000 zł (P. 1107 V k. 51). Zofia wraz z siostrą Marianną, żoną Macieja Radowickiego, sprzedały w r. 1645 temu Radowickiemu za 34.000 zł Kąsinowo, nabyte od Wojciecha Ignacego, cystersa w Lądzie, i Katarzyny, cysterki owińskiej Włostowskich (P. 1422 k. 359v). Umarł między r. 1657 a 1662 (P. 181 k. 54; Ws. 63 k. 494v), a wdowa w r. 1663 skasowała swe dożywocie (P. 1073 k. 13). Żyła jeszcze w r. 1679 (Kośc. 306 k. 335), nie żyła juz w r. 1684 a spadkobiercą jej był wtedy siostrzeniec Wojciech Radowicki (P. 1107 V k. 51).

II) Stanisław, syn Mikołaja i Chrzypskiej, wspomniany obok braci w r. 1584 (P. 943 k. 27), wraz z bratem Janem był t.r. kwitowany z 200 zł przez Marcina Bułakowskiego (Kośc. 264 k. 306). Bratu Marcinowi w r. 1588 zapisał dług 210 zł (P. 950 k. 532). Z działów braterskich, robionych w r. 1593, wziął Przyborówko w pow. pozn. (P. 962 k. 32). Przyborowo(!) sprzedał wyderkafem w r. 1595 za 1.500 zł małżonkom Wojciechowi Lipnickiemu i Barbarze Urbanowskiej (P. 1401 k. 459v). Umarł w r. 1595 lub 1596 (ib.; P. 964 k. 658).

III) Jan, syn Mikołaja i Chrzypskiej, wspomniany obok braci w r. 1584 (P. 943 k. 27). janowi P-mu ze Śródki w r. 1588 gotów był uiścić się z 300 zł (P. 950 k. 7), a bratu Marcinowi T.r. zapisał dług 100 zł (ib. k. 273). Uzyskany z działu braterskiego pusty plac "na Piaskach" za murami Poznania dał w r. 1589 sław. Pawłowi Wydrzyńskiemu (P. 1400 k. 447). Uzyskał w ponownych działach z braćmi w r. 1593 wspólnie z bratem Marcinem, części w Pawłowicach i Robczysku (P. 962 k. 32). Mąż Reginy Żydowskiej, córki Sebastiana, pozywany był wraz z nią w r. 1596 przez małżonków Adama Więckowskiego i Dorotę Żydowską (P. 138 k. 16v). Od tej Doroty, siostry swej żony kupił t.r. za 700 zł jej części w Jankowie M. w pow. gnieźn., jak też dwie tonie niewodne na jeziorze w Jankowie Kościelnym, które to dobra dostały się jej z działów z siostrą Reginą, po śmierci ojca (P. 1402 k. 156). Oboje małżonkowie części Jankowa M. t.r. sprzedali za 2.000 zł Mateuszowi Węgierskiemu (ib. k. 169av), jednocześnie zaś Jan na połowie Przyborówka w pow. pozn. oprawił żonie 1.520 zł posagu (ib. k. 169bv). Brata Marcina skwitował w r. 1598 z 2.000 zł (P. 968 k. 33). Przyborówko w r. 1603 sprzedał na rok wyderkafem za 2.000 zł Stanisławowi Gorzeńskiemu (P. 1404 k. 930). Potem, w r. 1607, oboje małżonkowie sprzedali wyderkafem tę wieś za 1.600 zł małżonkom Janowi Chełkowskiemu i Annie Pożarowskiej (P. 1406 k. 44) i t.r. skwitowali ich z 90 zł z owej tenuty (P. 788 k. 83v). Chełkowscy ten wyderkaf w r. 1610 scedowali Stanisławowi Kurskiemu (P. 984 k. 590), z którym oboje P-cy zawarli o Przyborówko kontrakt (ib. k. 1021). Jan nie żył już w r. 1614, kiedy wdowa w imieniu własnym i syna Jana kwitowała Kurskiego z 200 zł, drugiej i ostatniej już raty dodatku z wyderkafu Przyborówka (P. 992 k. 501), zaś w r. 1616 skwitowała go ze 100 zł dodatku (P. 996 k. 392) i t.r. skwitowała z dwóch pozwów z racji tejże wsi (ib. k. 742). Od syna uzyskała w dożywotnie użytkowanie w r. 1619 trzy tamtejsze puste łany (P. 1411 k. 377). Żyła jeszcze 9 I 1630 r. (P. 1023 k. 7). Jedyny syn Jan. Córki. Marianna, ochrzcz. 17 VIII 1608 r. (LB Szamotuły), i Katarzyna, wydana przed r. 1637 za Andrzeja Miecznikowskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1645.

Jan, syn Jana i Żydowskiej, wspomniany obok matki od r. 1614 (P. 992 k. 501), kwitował w r. 1620 Stanisława i Jana braci Śmigielskich oraz ich matkę Katarzynę Grochowską, wdowę po Janie Śmigielskim, z 1000 zł poczet należnych 5.000 zł (P. 1004 k. 1146v). Żoną jego była Elżbieta z Trzcianki Strzeżmińska, wdowa l-o v. po Stanisławie Kunińskim, mająca oprawę od pierwszego męża na wsi Kunino koło Lwówka. Zastawiła w r. 1620 połowę tej wsi w sumie 2.500 zł Janowi Sędzińskiemu (P. 1004 k. 1624). Drugi mąż jej w r. 1621 oprawił posag 4.000 zł (P. 1412 k. 1287). Części Przborówka w r. 1622 sprzedał wyderkafem za 2.500 zł Kasprowi Przyborowskiego (P. 1413 k. 478). Pozywał w r. 1636 siostrę zamężną Miecznikowską (P. 161 k. 750). Druga jego żona Anna Arciszewska, wdowa 1-o v. po Macieju z Bukowca Śrzemskim. Oboje małżonkowie w r. 1636 zapisali dług 1.265 zł małżnkom Krzesińskim (P. 1033 k. 712). Kwitował ją t.r. syn z pierwszego męża, Piotr Śrzemski, z inwentarza rzeczy po ojcu (ib. k. 831v). Przyborówko (chyba oprawę tam?) w r. 1637 sprzedała wyderkafem za 4.500 zł Mikołajowi Słopanowskiemu (P. 1419 k. 217). Oboje małżonkowie Przyboróko sprzedali w r. 1641 za 20.000 zł temu Słopanowskiemu (P. 1420 k. 768). Jan był chorążym w chorągwi Bogusława Leszczyńskiego, starosty gen. wielkopolskiego (P. 1061 k. 42), nie żył juz chyba 9 VII 1646 r., kiedy Annie z Arciszewa jej syn z pierwszego męża, Piotr Śrzemski, zapewnił dożywotnie mieszkanie w swym dobrach (P. 173 k. 546). Ale Anna wraz z Chryzostomem Więckowskim, opiekunem dzieci Jana P-go, skwitowała w r. 1650 Kłodzińskiego, podporucznika chorągwi Leszczyńskiego, z 600 zł żołdu (P. 1061 k. 42), co mogłoby wskazywać na to, iż śmierć Jana miała miejsce krótko przed tą datą albo zgoła tego roku. Nie żyła już w r. 1654, a spadkobierczynia jej była córka z pierwszego męża Helena Śrzemska, wdowa po Aleksandrze Kurnatowskim (Ws. 56 k. 487). Spośrod dzieci Jana, znam tylko Władysława, wspomnianego w r. 1650 (P. 1061 k. 42). Nie wiem, czy z tym Władysławem identyczny był Władysław P., podpisek grodzki poznański w r. 1675 (Ws. 68 k. 822), i potem Władysław, podwojewodzi poznański, już nie żyjący w r. 1700, kiedy córka jego Ewa, urodzona ze zmarłej Elżbiety Balkowskiej, była żoną Józefa Antoniego Gosławskiego (P. 1138 I k. 106). Inne córki Władysława i Balkowskiej, to Marianna, wtedy żona Jana Grudkowskiego, i Konstancja, wówczas już nie żyjąca (P. 1139 X k. 98).

IV. Piotr, syn Bartłomieja i Brodnickiej, wspomniany w r. 1534 (Kośc. 27 k. 209). Od Mikołaja Żakowskiego w r. 1545 nabył wyderkafem dwa łany puste w M. Żakowie pow. kośc. (P. 1395 k. 190v). Jeden z opiekunów w latach 1551-1554 bratanków swych a synów Macieja P-go (Py. 173 k. 53v; 174 k. 668; P. 895 k. 428). Od Wojciecha Żakowskiego w r. 1556 uzyskał rezygnację sumy 92 grz., którą Mikołaj Żakowski zobowiązał się uiścić za części Żakowa braciom Wojciechowi i Maciejowi, teraz już nie żyjącym (P. 1396 k. 316v). Piotr na połowie Nowejwsi oraz na połowach części ich Żakowa W. w r. 1556 oprawił 500 zł posagu żonie Sabinie Konarzewskiej, córce Jana (P. 1396 k. 350v). Umarł między r. 1561 a 1564 (P. 903 k. 612; Kośc. 242 s. 433). Wdowa w r. 1566 uzyskała od Wojciecha Rydzyńskiego zapis 100 zł długu (Kośc. 244 k. 78v). Będąc już 2-o v. żoną Wojciecha Zakrzewskiego, wiedziona "miłością macierzyńską" do synów swych Mikołaja i Piotra P-ch, skasowała w r. 1567 oprawę na Nowejwsi, obu Żakowach i lące w Robczysku (P. 911 k. 592v). Umarła między r. 1569 a 1578 (P. 915 k. 4v; I. R. Kon. 18 k. 36v). O wspomnianych synach zob. niżej. Córki: Anna, Jadwiga i Zofia, niezamężne w latach 1564-1569 (Kośc. 242 s. 433; P. 911 k. 594; P. 915 k. 47v). Te siostry od wuja Melchiora Konarzewskiego uzyskały w r. 1567 zapisy; Anna 1.000 zł, Jadwiga i Zofia po 500 zł (P. 911 k. 597). Spośród nich, Anna "z Nowejwsi" poślubiła w r. 1575, krótko po 2 V, Kaspra Modlibowskiego, była wdową w latach 1596-1631.

I) Mikołaj, syn Piotra i Konarzewskiej, wspomniany w r. 1564 (Kośc. 242 s. 433), jeszcze nieletni, pozostawał w r. 1569 pod opieką swych stryjów, Wawrzyńca i Mikołaja (Kośc. 245 k. 194v; P. 911 k. 595; P. 915 k. 47v). Wspólnie z bratem Piotrem w r. 1580 kwitował braci Gołaskich, synów zmarłego Jana, z 500 zł, które ten ich ojciec zapisał był zmarłej Sabinie z Konarzewskich P-ej (P. 934 k. 359). Żeniąc się w r. 1583 z Zofią Pudliszkowską, córką Jerzego i Anny Rosnowskiej, na krótko przed ślubem, 4 VI, zobowiązał się pod zakładem 1.500 zł stawić ją do akt, celem dokonania przez nią cesji dóbr rodzicielskich bratu Mikołajowi Pudliszkowskiemu (P. 940 k. 715). Matka Zofii zapisała wtedy przyszłemu zięciowi 1.200 zł tytułem posagu i 300 zł tytułem wyprawy (ib. k. 716). Na połowie swych dóbr w Nowejwsi, Żakowie W. i M. Mikołaj, wciąż jeszcze przed ślubem, oprawił swej przyszłej żonie Zofii 1.500 zł posagu (P. 1399 k. 85). Wespół z bratem Piotrem od stryjecznego brata Jana w r. 1590 kupił za 900 zł dwa łany w Pawłowicach, "Żakowski" i "Bąbolewski" (Kośc. 347 k. 88v). Dokonał z Marcinem Goniębickim w r. 1596 wymiany pewnych dóbr w Goniębicach oraz w Żakowie W. i M. (Kośc. 276 k. 284v). części swe w Żakowie W. i M. w 1597 sprzedał za 3.000 zł Wolfgangowi Szlichtinkowi (P. 1403 k. 146v). Od brata stryjecznego Marcina P-go w r. 1599 wydzierżawił, czy raczej kupił na trzy lata wyderkafem Pawłowice (Ws. 16 k. 369; P. 1403 k. 146v). Skwitował w r. 1600 tego Marcina z 3.000 zł wyderkafu części Pawłowic i uzyskał od niego zapis 550 zł długu (P. 970 k. 791). Od Jana Kociuskiego w r. 1601 nabył wyderkafem za 3.000 zł części Kociug w pow. kośc. (Kośc. 348 k. 8v). Dwa łany w Pawłowicach w r. 1601 zobowiązał się za 500 zł sprzedać bratu Piotrowi (Ws. 17 k. 526). Od Stanisława Przybińskiego w r. 1602 kupił wyderkafem na trzy lata za 3.500 zł części w Przybini w pow. kośc. (P. 1404 k. 716v). Wspólnie z bratem Piotrem dwa łany w Pawłowicach, "Żakowski" i "Bąbolewski", sprzedał w r. 1602 za 11.000 zł Bartłomiejowi P-mu (ib. k. 597v), a Mikołaj jednocześnie swe części w Nowejwsi i łąkę w Robczysku sprzedał za 6.000 zł bratu Piotrowi, kupił zaś od niego za 3.000 zł części jego w Kociugach (ib. k. 599, 600v), do których był intromitowany w r. 1604 (Kośc. 284 k. 436). Na połowie części w Kociugach w r. 1602 zapisał 1.500 zł wiana żonie (P. 1404 k. 478v). Od Stanisława Przybińskiego w r. 1603 kupił za 5.000 zł połowę Przybini w pow. kośc. (P. 1404 k. 1047). Części w Kociugach kupił w r. 1604 za 3.000 zł od Jana Kociuskiego (Kośc. 284 k. 436v), a połowę w Przybini za 5.000 zł od Stanisława Przybińskiego (ib. k. 437). Jeszcze inne części Kociug w r. 1606 za 2.500 zł od Jana Kociuskiego (Ws. 204 k. 263v). Żeniąc się w r. 1607 z Anną Łaskawską, wdową 1-o v. po Janie Jastrzębskim, przed ślubem oprawił jej na połowie części Przybini i Kociug posag 2.000 zł (P. 1406 k. 7), a części tych dóbr, kupione od brata Piotra, sprzedał w r. 1609 za 3.600 zł Stanisławowi z Popowa Mierzewskiemu (P. 1406 k. 542v). części w Kociugach, nabyte od Jana Kociuskiego, odprzedał mu w r. 1609 za 2.500 zł (ib. k. 623). Żonę skwitował w r. 1610 z 1.440 zł, ona zaś skasowała oprawę posagu 2.000 zł, dana jej przez pierwszego męża na częściach Przybini i Kociug (P. 984 k. 476). T.r. nabył od niej wyderkafem za 1.840 zł części wsi Wyskoć w pow. kośc. (P. 1407 k. 24v). Połowe w Wyskoci kupił wyderkafem w r. 1612 za 2.000 zł od Barbary Bogusławskiej, wdowy po Janie Kroczyńskim, burgrabim ziem. kościańskim (P. 1408 k. 74v). Był w r. 1613 dzierżawcą Chryni, wsi zmarłego Jana Brodnickiego, a teraz jego nieletniego syna Adama (Kośc. 290 k. 285). całą Przybinię w r. 1616 sprzedał wyderkafem żonie za 4.850 zł (P. 1410 k. 26v), nabywając od niej jednocześnie za 7.000 zł połowę Wyskoci, którą ona była kupiła od Piotra i Mikołaja Jastrzębskich, spadkobierców swego pierwszego męża (ib. k. 26). Połowę Wyskoci sprzedał w r. 1624 za 4.400 zł żonie (P. 1414 k. 1143v). Dziedzic Wyskoci, od Pawła Olędzkiego z Bolewa w r. 1626 uzyskał zapis 800 zł długu (Kośc. 294 k. 1). Anna Łaskawska, bezpotomna, już nie żyła w r. 1628, a jej spadkobierca brat Jerzy Łaskawski skwitował wtedy Mikołaja P-go z pozostałych po niej ruchomości i zapisów (Ws. 41 k. 217v). Synowie Mikołaja i Pudliszkowskiej: Jan, Piotr, Wojciech, Andrzej i Stanisław. Córka Jadwiga była w r. 1617 żoną Jana z Bużenina Marszewskiego.

(I) Jan, syn Mikołaja i Pudliszkowskiej, uzyskał w r. 1618 plenipotencję od swego szwagra Jana Marszewskiego, opiekuna bratanic po Mikołaju Marszewskim (Ws. 31 k. 388v). Oprawił t.r. posag 2.300 zł żonie Annie z Balic Muchlińskiej (P. 1411 k. 152), córce Jana, a w r. 1620 oboje spisali wzajemne dożywocie (P. 1412 k. 407v). Od Jana Kroczyńskiego kupił w r. 1622 za 7.000 zł części w tejże wsi (P. 1416 k. 61v). Żonie na połowie Wyskoci oprawił t.r. 3.000 zł posagu (ib. k. 50v). Bratu Piotrowi w r. 1635 dał w dożywocie wszystkie swe części ojczyste w Wyskoci (P. 1418 k. 506). Tę Wyskoć pod zakładem 2.000 zł wydzierżawił w r. 1639 małżonkom Fryderykowi Niebelschutzowi i Barbarze Termitz (Kośc. 299 k. 252). Drugiej swej żonie, Helenie Łubińskiej, wdowie 1-o v. po Janie Cieszkowskim, pisarzu grodzkim nakielskim, w r. 1646, na krótko przed ślubem zobowiązał się oprawić 7.000 zł posagu (Kośc. 301 k. 930). Skwitowała ona w r. 1648 Mikołaja Szołdrskiego, kasztelana biechowskiego, z 3.000 zł (Py. 150 s. 64), a mąż t.r. zapisał jej dług 3.000 zł (Kośc. 302 k. 63). Wyskoć Jan w r. 1654 wydzierżawił małżonkom Andrzejowi z Bukowca Dabrowskiemu i Mariannie Skaławskiej (Kośc. 303 k. 866). Kwitował się w r. 1654 z małżonkami Adamem Przecławskim i Anną Glińską z dzierżawy częsci Wyskoci (Kośc. 303 k. 872). części Wyskoci (oprócz dwóch kmieci, których dał synom Franciszkowi i Piotrowi) w r. 1660 sprzedał za 15.000 zł synowi Adamowi (Ws. 208 k. 406v). Inne zaś części w tejże wsi (oprócz jednej zagrodniczki) sprzedał t.r. za 15.000 zł synowi Stefanowi (ib. k. 409). Tego syna kwitował w r. 1664 za 1.500 zł (Kośc. 305 k. 233). Nie żył już w r. 1665 (P. 1076 k. 3), pochowany w kościele w Izbicy. Helena Łubińska spisała testament 11 VI 1670 r. Pozostawiła legat dla córki męża (a zapewne i swojej) Jadwigi P-ej, zakonnicy w Gnieźnie. Nie żyła juz w r. 1672. jednym z wykonawców jej testamentu był Władysław P. (zob. wyżej) (P. 199 k. 621v). Z pierwszej żony synowie: Stefan, Adam, Mikołaj, Piotr, Franciszek i Jan. Z nich, Mikołaj wspomniany w r. 1654 (Py. 151 s. 76). Z córek, Katarzyna (z pierwszej żony), w latach 1647-1654 żona Mikołaja Przepałkowskiego, Jadwiga (może z drugiej?), pod imieniem Konstancji klaryska w Gnieźnie w r. 1672, której w r. 1678 Andrzej Łaskawski z żoną Marianną Karszecką cedowali sumę 200 zł zapisaną im przez małżonków Franciszka P-go i Katarzynę Kucharską (G. 86 k. 106v). Kwitowała ona w r. 1687 owdowiałą bratową Stefanową P-ą z banicji uzyskanej z racji jej pensji należnej z dóbrt Wojsko (G. 88 k. 185).

1. Stefan, syn Jana i Muchlińskiej, mąż Jadwigi Wybranowskiej, córki Jana (i Zofii Ostromęckiej?), oprawił jej w r. 1651 na połowie dóbr 3.000 zł posagu (P. 1860 k. 46v). Dla urodzenia z tej żony córki Zofii, mianował t.r. opiekunów, a pośród nich swego ojca i brata Adama (Kośc. 302 k. 533). Wraz z rodzeństwem częsci w Kościankach pow. pyzdr., pochodzące ze spadku po dziadzie Janie Muchlińskim, w r. 1654 sprzedał za 27.500 zł Krzysztofowi Sulińskiemu (P. 1067 k. 374). Żeniąc się 2-o v. z Zofią z Krusina Sierską, córką Mikołaja, wdowa 1-o v. po Adamie Rynarzewskim, na krótko przed ślubem, 25 VIII 1657 r. uzyskał od niej zapis długu 5.000 zł (G. 82 k. 1255). T.r. spisał z nią wzajemne dożywocie (P. 1068 k. 30). od ks. Piotra Wybranowskiego, kanonika wiślickiego, proboszcza w Mordach i Stroszycach, sekretarza król., t.r. wydzierżawił pod zakładem 1.000 zł część Wybranowa i całą wieś Puzdrowiec w pow. kcyń. (G. 82 k. 1295v). Opiekę nad dziećmi zrodzonymi z obu żon zlecił w r. 1661 żonie i swym braciom: ks. Janowi, Adamowi, Piotrowi, Franciszkowi P-im, oraz innym (Kośc. 305 k. 316v). Spisywał w r. 1662 z Wawrzyńcem Trzcińskim kontrakt o dzierżawę części Raczyc (Kc. 130 k. 304v). Kwitował się w r. 1667 z bratem Franciszkiem z dzierżawy części Raczyc, dziedzicznych swej żony (Kc. 131 k. 21v). Wspólnie z nia w r. 1669 kwitował się z Bartłomiejem i Janem braćmi Rudnickimi z kontraktu o część Raczyc (Kc. 131 k. 178). Skwitowany w r. 1674 przez córkę zamężną Włostowską z 2.300 zł (Kośc. 305 k. 682v). Oboje z żoną kwitowali się t.r. z małżonkami Stanisławem Jarochowskim i Anną Skrobiszewską z kontraktu trzyletnie dzierżawy Wyskoci (Kośc. 305 k. 685). Żonie swej Stefan w r. 1676 zapisał sumę 6.000 zł (P. 1094 k. 805). T.r. kwitował bratową Annę Żabicką, wdowe po Janie P-im oraz jej syna jana P-go z 2.660 zł zapisanych sobie przez Adama P-go (P. 1094 k. 1076). Nie żył juz w r. 1680, kiedy wdowa dla swych dzieci, tj. syna Adama i córek: Jadwigi, Marianny, Anny, Konstancji, Bogumiły i Katarzyny mianowała opiekunami: Jana P-go, przeora z Przemętu, Franciszka P-go, stryjów tych dzieci, Mikołaja P-go i innych (Kośc. 306 k. 70). Połowę Raczyc, Baranowa N. i pola w Dobrzelewie pow. kcyń. sprzedał w r. 1684 za 12.000 zł Wawrzyńcowi Czarnowskiemu, pisarzowi grodzickiemu bydgoskiemu (P. 1107 VII k. 19v). Od pasierba Jana P-go dostała jednocześnie posesję części wsi Wojcko w pow. kośc. (ib. k. 20v). dziedziczka części Wyskoci, w r. 1690 dobra te sprzedała za 19.400 zł Mikołajowi Grodzickiemu (P. 1431 k. 30). Od Macieja Radomickiego, kasztelanica kaliskiego, kupiła w r. 1691 za 45.000 zł Siersko i Komorowo w pow. pozn. (P. 1122 VII k. 74). Żyła jeszcze w r. 1695 (G. 90 k. 30), a chyba i w r. 1697 (P. 1133 IV k. 108), nie żyła już w r. 1701 (P. 1140 V k. 81v). Z Wybranowskiej miał Stefan syna Jana, o którym niżej, i córkę Zofię, wydaną w r. 1669 za Bogusława Włostowskiego. Oboje żyli jeszcze w r. 1700, nie żyli 1715 r. Z Sierskiej syn Adam oraz córki. Z nich, Jadwiga, wspominana w latach 1661-1686 (P. 1112 X k. 36v), w latach 1692-1701 żona Jana Grębińskiego, nie żyła już w r. 1730. Marianna, wspominana w latach 1661-1686 (ib.). Anna, wspominana w latach 1680-1686 (ib.), cysterka w Trzebnicy w r. 1701 (P. 1140 V k. 81v). Konstancja, niezamężna w latach 1680-1701 (P. 1140 V k. 81v), żona 1-o v. w r. 1703 Wojciecha Franciszka Żernickiego, żyjącego jeszcze w r. 1729, zaślubiła 2-o v. w r. 1731 Kazimierza Białkowskiego, wdowa w r. 1735. Bogumiła, wspoinana w latach 1680-1690. Katarzyna, wspominana w latach 1680-1686 (P. 1112 XI k. 36v), żona w latach 1697-1718 Kazimierza Grochowickiego.

1) Jan, syn Stefana i Wybranowskiej, nabywca w r. 1678 praw do Macieja Wybranowskiego, podczaszego łęczyckiego, sumę 1.000 zł cedował w r. 1686 małżonkom Stanisławowi Gorzyńskiemu i Dorocie Wybranowskiej (P. 1112 XI k. 36). Asystował przy transakcji siostrze Zofii zamężnej Włostowskiej (P. 1107 VII k. 33). Mąż Katarzyny Śniegockiej, córki Jakuba i Katarzyny Karśnickiej, która w r. 1685 kwitowała z 700 zł Adama Łosia Golińskiego (Kośc. 306 k. 297v; P. 1113 IV k. 31v). Jan części Wyskoci, odziedziczone po bracie Adamie, sprzedał w r. 1691 za 1.000 zł Mikołajowi Grodzickiemu (P. 1122 VI k. 12). Od Wojciecha z Chraplewa Łąckiego w r. 1700 wziął w zastaw na trzy lata za 5.000 zł części Węgierek (P. 1139 XII k. 75). Katarzyna z Śniegockich nie żyła już w r. 1716. Jan zrodzonym z niej córkom, Dorocie zamężnej Kawieckiej i Eleonorze zamężnej Kawieckiej, na sumie, jaką miał u Wojciecha Łąckiego na dobrach Otoczno, Węgierki i innych, zapisał wtedy każdej po 1.000 zł (G. 93 k. 236). Umarł między r. 1718 a 1720 (G. 93 k. 318; P. 1172 k. 173v). Syn Stefan. Z córek, Dorota, ochrzcz. 12 V 1686 (LB Śnieciska), w latach 1716-1742 żona Wojciecha Kawieckiego. Eleonora, w latach 1716-1727 żona Walentego Andrzeja Kawieckiego, wdowa w latach 1740-1746.

Stefan, syn Jana i Śniegockiej, posesor części Węgierek w r. 1726 (G. 94 k. 430), asystował w r. 1731 przy transakcji swej ciotecznej siostrze Mariannie Grębińskiej (Kośc. 317 s. 116). Mąż Marianny Marszewskiej, córki Kazimierza i Teresy Mańkowskiej, oprawił jej w r. 1736 posag 4.000 zł (P. 1423 k. 216). Posesor Rokitnicy w r. 1738 (LB Cerekwica). Tam umarła jego żona i została pochowana u reformatów w Szamotułach 24 I 1739 r. (Nekr. Reform. Szamot.). Z ich córek, Kunegunda (Kunegunda Zofia) ur. w Chwalszycach, ochrzcz. 20 III 1736 r. (LB Targowa Górka), żona 1-o v. Franciszka Grzybowskiego, susceptanta grodz. poznańskiego, 2-o v. w r. 1756 Kazimierza Bielińskiego z Więckowic, żyła jeszcze w r. 1784. Katarzyna Sieneńska Anastazja, ur. w Rokitnicy, ochrzcz. 5 V 1738 r. (LB Cerekwica).

2. Adam, syn Jana i Muchlińskiej, w r. 1651 opiekun bratanicy Zofii (Kośc. 302 k. 533), wspólnie z żoną Anną Żabicką w r. 1662 wydzierżawił na trzy lata części Wyskoci Stefanowi P-mu (Kośc. 305 k. 84v). Temu bratu Stefanowi Adam zapisał w r. 1666 dług 2.200 zł (ib. k. 316v). Ustanowił opiekunów w r. 1667 dla dzieci zrodzonych z Żabickiej, m. inn. tę żonę oraz braci, Jana, cystersa przemęckiego, i Stefana. Córce Katarzynie zapisał wtedy 4.000 zł posagu (Kośc. 305 k. 371v). Nie żył już w r. 1670, kiedy wdowę i syna Jana skwitował Stanisław P. (ib. k. 495v). Anna Żabicka żyła jeszcze w r. 1676 (P. 1094 k. 1076). Tego Jana skwitował w r. 1673 z 2.200 zł stryj Stefan P. (Kc. 131 k. 384). Jan wraz z matką w r. 1676 kwitował sie z Wojciechem Parczewskim z kontraktu o Wyskoć (P. 1094 k. 1074v), zaś matkę i syna skwitował wtedy Stefan P. z 2.660 zł zapisanych mu przez Adama P-go (ib. k. 1076). Współspadkobierca bezdzietnego stryja(!) Krzysztofa Marszewskiego, ustanawiał w r. 1687 plenipotentów dla podniesienia sum po nim z Graboszewa w pow. pyzdr. (Ws. 76 k. 95). Dziedzic Wyskoci, część tej wsi w r. 1689 sprzedał za 18.000 zł Mikołajowi Grodzickiemu (P. 1118 IX k. 28; Kośc. 307 k. 196v).

3. Piotr, syn jana i Muchlińskiej, wspomniany w r. 1654 (Py. 151 s. 76), z bratem Franciszkiem części wsi Kościanki w pow. pyzdr., odziedziczone po Janie Muchlińskim, sprzedał w r. 1661 za 680 zł Krzysztofowi Sulińskiemu (P. 1072 X k. 508). Kwitował w r. 1667 brata Stefana z 500 zł, z sumy oryginalnej 1.000 zł przezeń zapisanej (Kc. 131 k. 23v). Mąż Anny Szołdrskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Smoguleckim, która w r. 1669 w imieniu własnym i córek, panien Marianny i Barbary Smoguleckich, limitowała termin z kazimierzem Grzybowskim (N. 185 k. 39). T.r. oboje małżonkowie spisali wzajemne dożywocie (W. 85 k. 333v). Bezpotomny, umarł między r. 1674 a 1767 (N. 185 k. 330v; P. 1094 k. 916v).

4. Franciszek, syn jana i Muchlińskiej, wspomniany w r. 1654 (Py. 151 s. 76), wspólnie z bratem Piotrem w r. 1660 dostał od ojca dwóch kmieci w Wyskoci (Ws. 208 k. 406v). Roborował w r. 1666 kontrakt spisany w Rogaczewie pod zakładem 3.000 zł z Anną Jeżewską, wdową po Macieju z Jelca Kucharskim i z jej synem Jakubem Kucharskim (Kośc. 305 k. 310). Franciszek był mężem Katarzyny Kucharskiej i w r. 1676 wspólnie z nią od małżonków Andrzeja Łaskawskiego i Marianny Karszeckiej uzyskał zapis 200 zł, który z kolei w r. 1678 cedował siostrze Jadwidze (Konstancji), klarysce gnieźnieńskiej (G. 86 k. 106v). Wspomniany wyżej kontrakt z r. 1666 dotyczył chyba właśnie małżeństwa Franciszka z Katarzyną Kucharską. Oboje ci małżonkowie, dziedzice Sarbinowa w pow. gnieźn., w r. 1678 roborowali w Sarbinowie pod zakładem 300 zł kontrakt z małżonkami Jakubem Czaplickim i Marianną Siedlecką (G. 86 k. 115). Był Franciszek przez bratową Zofię z Sierskich ustanowiony w r. 1680 jednym z opiekunów jej dzieci (Kośc. 306 k. 70).

5. Jan, syn Jana i Muchlińskiej, duchownych w r. 1666, jeden z opiekunów dzieci brata Adama (Kośc. 305 k. 316v), profes przemęcki 1667 r. (ib. k. 371v), proboszcz kościoła Św. Piotra i Pawła na przedmieściu Przemętu w r. 1672 (ib. k. 618). Przeor przemęcki 1680 r., współopiekun bratanków po Adamie (ib. 306 k. 70).

(II) Piotr, syn Mikołaja i Pudliszkowskiej, wspominany w latach 1635-1654. Od braci Wojciecha i Stanisława w r. 1635 kupił części ojczyste w Wyskoci za 4.000 zł (P. 1418 k. 504). Chrzestny 31 VII 1636 r. (LB Konojad) i 10 I 1637 r. (LB Poniec). Bratankowi Piotrowi w r. 1654 zapisał dług 600 zł (Kośc. 303 k. 834). Nie żył już w r. 1664 (Kośc. 305 k. 236).

(III) Wojciech, syn Mikołaja i Pudliszkowskiej, żeniąc się w r. 1622 z Jadwiga Pruską, córką Marcina, uzyskał na krótko przed ślubem od jej brata Stanisława Pruskiego zapis 2.500 zł posagu i 500 zł wyprawy (Kośc. 292 k. 38). Kwitował w r. 1623 z 30.000 zł Reginę Skrzetuską, wdowę po Stanisławie Sieklickim (Ws. 33 k. 427). Z żoną spisał w r. 1625 wzajemne dożywocie (Ws. 206 k. 103v). Oboje w r. 1633 zawierali z Anną, wdową po Baltazarze Stosie, kontrakt dotyczący części Przybini w pow. kośc. (Ws. 47 k. 91), zaś w r. 1634 od owej wdowy wydzierżawili pod zakładem 1.200 zł część tej wsi (Ws. 47 k. 198). Wraz z bratem Stanisławem części ojcowskie w Wyskoci w r. 1635 sprzedał za 4.000 zł bratu Piotrowi (P. 1418 k. 504). Umarł między r. 1646 (LB Rydzyna), a 1649, kiedy to owdowiała Jadwiga wraz ze swymi dziecmi występowali jako współspadkobiercy zmarłego bezpotomnie Jana Ludwika Pruskiego (I. Kal. 115 s. 1966). Jadwiga córce swej Krystynie, cysterce w Trzebnicy, w r. 1654 zapisała na Przybini sumę 500 zł (Ws. 56 k. 511). Być może, iż żyła jeszcze w r. 1668 (Ws. 68 k. 289). Synowie: Piotr, Stanisław, Gabriel, Władysław, wspomniany w r. 1649 (I. Kal. 115 s. 1966), i Jan. Z córek, Katarzyna, ochrzcz. 12 VII 1625 r. (LB Rydzyna), w latach 1649-1652 żona Stanisława Zakrzewskiego, oboje nie żyli już w r. 1677. Anna, niezamężna w r. 1649 (I. Kal. 115 s. 1966), chrzestna 29 X 1666 r. (LB Rydzyna). Zofia, ochrzcz. 15 IX 1630 r. (ib.), niezamężna w r. 1649 (I. kal. 115 s. 1966). Jadwiga, ochrzcz. 9 X 1631 r. (LB Rydzyna), chrzestna 29 X 1666 r. (ib.), Krystyna, ochrzcz. 13 IX 1632 r. (ib.), jeszcze chyba w świecie w r. 1649 (I. Kal. 115 s. 1966), cysterka w Trzebnicy w r. 1653, przeorysza tego klasztoru w r. 1660, uzyskała wtedy od braci Stanisława, Gabriela i Jana zapis pensji rocznej 35 zł (Ws. 59 k. 237). Była jeszcze przeoryszą w r. 1673 (Kośc. 305 k. 664). Ksieni trzebnicka w r. 1681 (1692?) (Estr. XXVII, 76). Elżbieta, ochrzcz. 10 I 1637 r. (LB Poniec). Marianna, ochrzcz. 1 IV 1644 r. (ib.), wyszła w r. 1668 za Macieja Rokossowskiego, wdowa w latach 1693-1700, nie żyła już w r. 1705.

1. Piotr, syn Wojciecha i Pruskiej, ochrzcz. 12 IX 1627 r. (ib.), współdziedzic w Przybini, winien był w r. 1652 płacić z 20 dymów tej wsi 20 zł podwójnego podymnego (Rel. Kal. 31a k. 265). Wspólnie z bratem Stanisławem kwitował w r. 1664 stryja Jana z 2.000 zł, które zmarły stryj Piotr zapisał był ich ojcu (Kośc. 305 k. 236). Ustanowiony w r. 1667 przez brata Stanisława opiekunem jego dzieci (ib. k. 370). Od Anny Marianny Żułkowskiej, wdowy po Sebastianie Klejście, i od jej synów, Filipa i Henryka, w r. 1674 kupił za 5.000 zł części Żołkowa w pow. kośc. (P. 1426 k. 886). Te części Żołkowa w r. 1681 sprzedał za 5.000 zł Wojciechowi Tymienieckiemu (P. 1103 VII k. 93). Z żony Zofii (nazwiska nie znam) syn Franciszek, ochrzcz. 17 X 1657 r. (LB Rydzyna). Może identyczny z nim Franciszek, administrator Śmigla w latach 1704-1707, który 12 II 1697 r. zaślubił Annę (Annę Katarzynę) Witkowską (LC Lubiń), umarł zaś w Śmiglu 21 VI 1707 r. (LM Śmigiel). Syn jego Stanisław Józef, ur. tamże, ochrzcz. 4 V 1704 r. (LB Śmigiel). Córki: Joanna Julianna, ur. w Jerce, ochrzcz. 22 V 1698 r., Anna Dorota, ochrzcz. 6 II 1701 r., podawana do chrztu przez Stanisława Leszczyńskiego, wojewodę poznańskiego, przyszłego króla polskiego (LB Rydzyna), Anna Magdalena, ur. w Śmiglu, ochrzcz. 23 VII 1705 r. (LB Śmigiel).

2. Stanisław, syn Wojciecha i Pruskiej, ochrzcz. 22 V 1635 r. (LB Poniec). Wydzierżawił w r. 1663 Przybinię na trzy lata Mikołajowi Przeuskiemu (Kośc. 305 k. 194), ale chodziło tu tylko o część tej wsi, bowiem jednocześnie połowę(!) Przybini wydzierżawił na trzy lata małżonkom Zygmuntowi Ziemięckiemu i Mariannie z Kobelnik (ib. k. 195). Wspólnie z bratem Gabrielem zapisał sumę 200 zł Stanisławowi Trzeboszewskiemu, którą ten w r. 1663 scedował dominikanom kościańskim (ib. k. 201v). Mąż Anny Karszeckiej, córki Jana i Jadwigi Gorzyńskiej, w r. 1665 dał zobowiązanie, iż po podniesieniu od owdowiałej teściowej sumy 1.500 zł oprawi to żonie na częsciach Przybini (Ws. 63 k. 853). Ustanowił w r. 1667 opiekunów dla zrodzonych z tej żony dzieci, m. inn. ją i swego brata Piotra (Kośc. 305 k. 370). Przybinię t.r. zastawił za 1.200 zł Adamowi Przeuskiemu i żonie jego Barbarze Gorzyńskiej (ib. k. 375). Był w r. 1668 kwitowany przez to małżeństwo z 1.200 zł sumy zastawnej (ib. k. 427v). Zapisał t.r. Maciejowi Rokossowskiemu, przyszłemu szwagrowi, sumę 1.000 zł w posagu za siostrą Marianną (Ws. 68 k. 287v, 289). Nie żył już w r. 1673, zaś Anna Karszecka nie żyła w r. 1702 (G. 91 k. 92v). Córka ich Jadwiga, ochrzcz. 24 VIII 1666 r. (LB Rydzyna, żona 1-o v. w latach 1689-1693 Andrzeja Russockiego, wdowa w r. 1700, 2-o v. w latach 1701-1705 za Walentym Andrzejem Kawieckim, nie żyła już w r. 1717.

3. Gabriel, syn Wojciecha i Pruskiej, ochrzcz. 21 III 1638 (LB Poniec), żył jeszcze w r. 1663 (Kośc. 305 k. 201v).

4. Jan, syn Wojciecha i Pruskiej, ochrzcz. we wrześniu 1646 r. (LB Rydzyna). Zawierał w r. 1681 kontrakt z Kazimierzem Chlebowskim (Kośc. 306 k. 113v). Żoną jego była Anna Grodzicka, a oboje nie żyli już w r. 1715, kiedy to synowie ich, Mikołaj i Stanisław, kwitowali Tomasza Grodzickiego. Nazwani wtedy braćmi stryjeczno-rodzonymi Krzysztofa P-go (P. 1149 III k. 47v), którego jednak złączyć z nimi genealogicznie nie umiem. Z tych dwóch braci, Stanisław jako współspadkobierca siostry stryjeczno-rodzonej Jadwigi, zamęznej 1-o v. Rusockiej 2-o v. Kawieckiej, kwitował w r. 1730 swego brata rodzono-ciotecznego, Jakuba Rokossowskiego, z 1.000 zł z sumy 2.000 zł zabezpieczonej na Czeluścinie (G. 96 k. 276). Ożeniony z Marianną Kotarbską, miał z nia córkę Katarzynę, żonę jakuba Orłowskiego, nie żyjąca juz w r. 1791, kiedy synowie ich, Józef i Andrzej Orłowscy, spadkobiercy jadwigi P-ej, 1-o v. Rusockiej, 2-o v. Kawieckiej, swoje części z pozostałej po niej sumy 10.000 zł, danej przez nią na zastaw Czeluścina, cedowali Stanisławowi Trebickiemu (I. kal. 231 k. 299v).

(IV) Andrzej, syn Mikołaja i Pudliszkowskiej, zapisywał w r. 1618 dług 200 zł Remigianowi Dzięczyńskiemu (Ws. 31 k. 531). Od Andrzeja Szurkowskiego w r. 1619 kupił za 5.000 zł części Szurkowa w pow. kośc. (P. 1411 k. 567v). Od Wacława Rogaczewskiego w r. 1622 nabył wederkafem za 3.000 zł Ostrowieczno w pow. kośc. (P. 1413 k. 231v). Żoną Andrzeja była zapewne już w r. 1619(?) Jadwiga Szurkowska. Będąc już wdową, Jadwiga w r. 1625 od Aleksandra Karchowskiego nabyła wyderkafem za 3.000 zł części Karchowa w pow. kośc. (P. 1415 k. 188). Spadkobierczynią owej Jadwigi była w r. 1642 jej bratanica Anna Szurkowska, wdowa po Mikołaju Szołdrskim (Kośc. 301 k. 590v).

(V) Stanisław, syn Mikołaja i Pudliszkowskiej, wspomnniany w r. 1635, był mężem Anny osińskiej. W imieniu własnym i tej żony w r. 1653 zawierał pod zakładem 5.200 zł kontrakt z małżonkami Bielawskimi (W. 40 k. 473v, 480). Nie żył już w r. 1663, kiedy jego syn Wawrzyniec występował jako współspadkobierca rodzonego stryja Piotra i kwitował brata stryjecznego Stefana z 2.000 zł jako części kapitału 6.000 zł, który ojciec Stefana, stryj Jan, zapisał był bratu Piotrowi (P. 1073 k. 98). Wawrzyniec, bezpotomny, nie żył już w r. 1666 (W. 85 k. 220). Siostrą Wawrzyńca a więc córką Stanisława była Marianna P-a, w r. 1653 żona Stanisława Myszkowskiego, nie żyjąca już w r. 1666 (ib.).

II) Piotr, syn Piotra i Konarzewskiej, wspomniany w r. 1564 (Kośc. 242 s. 433), jeszcze nieletni w r. 1567 (ib. 245 k. 194v), pozostawał pod opieką stryjów Wawrzyńca i Mikołaja (P. 911 k. 595), asystował w r. 1580 przy transakcji siostrze Annie zamężnej Modlibowskiej (P. 934 k. 359v). Mąż Jadwigi Wilkowskiej, córki Bartłomieja, skwitował w r. 1589 jej stryja Stanisława Wilkowskiego, córki Bartłomieja, skwitował w r. 1589 jej stryja Stanisława Wilkowskiego, podsędka ziem. wschowskiego, z 3.000 zł na poczet posagu i wyprawy (P. 951 k. 632) i na połowie części Nowejwsi i Pawłowic oprawił żonie 2.500 zł posagu (P. 1400 k. 423v). Brat Mikołaj w r. 1590 zobowiązał się stawić do akt Piotra, aby Stanisławowi Gołaskiemu cz. Bojanowskiemu sprzedał za 1.000 zł swe części w Pawłowicach i Robczysku, odziedziczone po stryju Wawrzyńcu P-im (Kośc. 270 k. 9). Jadwiga Wilkowska wraz ze swym stryjem Stanisławem, podsędkiem ziem. wschowskim, części Jędrzychowic i Kowalewa w pow. wschow, sprzedała w r. 1590 za 86.00 zł Wojciechowi Korzbokowi Zawadzkiemu (Ws. 19 k. 166; R. kal. 6 s. 305). Jadwiga jednocześnie temu samemu stryjowi swemu sprzedała za 3.500 zł części Wilkowa Niemieckiego, Przybszewa i Smyczyny w pow. kośc. (R. kal. 6 s. 308). Piotr wspólnie z bratem Mikołajem w r. 1590 kupił za 900 zł od ich braci stryjecznych dwa puste łany w Pawłowicach, "Żakowski" i "Bąbolewski" (Kośc. 347 k. 88v). Piotr od braci stryjecznych, Marcina i Jana, w r. 1595 kupił wyderkafem za 2.200 zł część w Robczysku (P. 1401 k. 463v). od Stanisława Mierzewskiego w r. 1598 kupił za 3.000 zł część w Kociugach pow. kośc. (P. 1402 k. 647v). Od brata Mikołaja uzyskał w r. 1601 zobowiązanie sprzedaży za 500 zł części dwóch łanow w pawłowicach (Ws. 17 k. 526). wspólnie z tym bratem dwa łany tamtejsze, "Żakowski" i "Bąbolewski" w r. 1602 sprzedali za 11.000 zł Bartłomiejowi P-mu (P. 1404 k. 597v), a jednocześnie Piotr od brata Mikołaja kupił za 6.000 zł część w Nowejwsi i łąkę w Robczysku (ib. k. 599), zaś temu bratu sprzedał za 3.000 zł swe części w Kociugach (ib. k. 600v). Na połowie Nowejwsi oprawił t.r. żonie posag 3.500 zł (ib. k. 477). Sław. Pawłowi Zabłockiemu, rektorowi szkoły w Rydzynie, w r. 1610 zapisał 100 zł długu (Ws. 25 k. 452). Całe swe części w Nowejwsi, tj. trzy pola kmiece z dwoma placami i folwarkiem, z dwoma ogrodami i dwoma kmieciami w r. 1617 sprzedał wyderkafem za 2.000 zł małżonkom Janowi Mysłkowskiemu i Zofii ze Smuszewa (Ws. 31 k. 457; 205 k. 110). Skwitowany w r. 1623 przez zięcia Marcina Przeuskiego z 500 zł (Ws. 33 k. 231), nie żył już w r. 1628 (Ws. 41 k. 355). Synowie: Świętosław, Wawrzyniec, Mikołaj i Chryzostom. Córka Zofia, w latach 1621-1623 żona Marcina Przeuskiego pisarza ziemskiego wschowskiego, nie żyła już w r. 1654.

(I) Świętosław, syn Piotra i Wilkowskiej, zawierał w r. 1628 pod zakładem 3.000 zł kontrakt z bratem Wawrzyńcem (Ws. 41 k. 355). Folwark "Mniejszy" w Nowejwsi w r. 1620 sprzedał wyderkafem za 2.000 zł małżonkom Marcinowi Krajewskiemu i Barbarze Wolskiej (P. 1416 k. 644v) i t.r. folwark ów od Krajewskich wziął w dzierżawę (Ws. 41 k. 657). Od brata Wawrzyńca kupił w r. 1632 za 10.000 zł jego części w Nowejwsi oraz pustki i łąki w Robczysku (Ws. 207 k. 5v). Dokonał w r. 1633 pod zakładem 1.000 zł pewnych działów z braćmi (Ws. 47 k. 62). Wespół z bratem Mikołajem połowę Nowejwsi w r. 1634 zastawił za 10.000 zł Gabrielowi Krassowskiemu (Ws. 47 k. 229). Żoną jego była w r. 1637 Zofia Jezierska, córka Jana (LB Rydzyna; Kośc. 299 k. 191). Od brata Chryzostoma w r. 1640 kupił za 7.500 zł te części w Nowejwsi, które po ojcu należały sie temu bratu (Kośc. 352 k. 95). Zapisał mu w r. 1640 dług 3.000 zł (Kośc. 299 k. 371). Współspadkobierca brata Chryzostoma w r. 1651 (Ws. 56 k. 24v), nie żył już w r. 1660, kiedy owdowiała Zofia Jezierska zawierała pod zakładem 15.000 zł kontrakt z Mikołajem Grodzickim (Ws. 59 k. 987). Synowie, Wojciech, ochrzcz. 30 IV 1637 r., i Piotr, ochrzcz. 21 VI 1641 r. (LB Rydzyna). Z córek, Anna, ochrzcz. 8 VIII 1638 r. (ib.). Teresa (Teresa Dorota), ochrzcz. 28 VI 1643 r. (ib.) w latach 1663-1694 żona Mikołaja z Kotulina Grodzickiego, nie żyła już w r. 1699. Barbara, jeszcze niezamężna 11 XI 1663 r. (LB Rydzyna), w latach 1665-1676 żona Jana Pierzchlińskiego, oboje nie żyli już w r. 1708.

(II) Wawrzyniec, syn Piotra i Wilkowskiej, zawierał w r. 1628 kontrakt z bratem Świętosławem (Ws. 41 k. 355). Sprzedał temu bratu w r. 1632 za 10.000 zł części w Nowejwsi z pustkami i łąką w Robczysku (Ws. 207 k. 5v). Z braćmi w r. 1633 przeprowadzał działy pod zakładem 1.000 zł (Ws. 47 k. 62).

(III) Mikołaj, syn Piotra i Wilkowskiej, uczestniczył w podziale z braćmi w r. 1633 pewnych dóbr (ib.). Współdziedzic z bratem Świętosławem Nowejwsi w r. 1634 (ib. k. 229). Współspadkobierca brata Chryzostoma w r. 1649 (Kośc. 302 k. 157; Ws. 56 k. 24v). zawierał w r. 1659 pod zakładem 2.000 zł kontrakt z Jadwigą ze Skrzypny Twardowską wdową po Wojciechu Ponińskim, dotyczący niewątpliwie małżeństwa Mikołaja z tą wdową (Ws. 56 k. 839). Pobrali się t.r., krótko po 23 VII. Jej, już żonie Mikołaja, teresa z Kobylnik, 1-o v. Skoroszewska, 2-o v. Jarosławska, winna była w r. 1660 sumę 400 zł (Ws. 59 k. 30). Mikołaj na połowie Nowejwsi w r. 1661 oprawił żonie 500 zł (Kośc. 305 k. 29v; P. 1105 XI k. 13). Jadwiga była w r. 1662 wdowa i po tym drugim mężu (Kośc. 305 k. 57v), a już nie żyła w r. 1663 (Ws. 63 k. 599).

(IV) Chryzostom, syn Piotra i Wilkowskiej, części w Nowejwsi należne sobie po ojcu sprzedał w r. 1640 bratu Świętosławowi (Kośc. 352 k. 95). Uzyskał t.r. od Katarzyny z Chojna, wdowy po Andrzeju Słupskim podsędku ziem. wschowskim, oraz od jej synów, Jana i Franciszka Słupskich zapis 4.000 zł długu (ib. 299 k. 369v, 370v), zaś jednocześnie od swego brata Świętosława zapis długu 3.000 zł (ib. k. 371). Pozwany w r. 1643 przez tychże Słupskich, matkę i synów (P. 168 k. 170). Bezpotomny, nie żył juz w r. 1649 (Ws. 56 k. 24v). W testamencie zrobił legat 200 zł na rzecz kościoła w Rydzynie (Ws. 63 k. 36). Zob. tablice I-VI.

@tablica: Pawłowscy h. Wierzbna 1

@tablica: Pawłowscy h. Wierzbna 2

@tablica: Pawłowscy h. Wierzbna 3

@tablica: Pawłowscy h. Wierzbna 4

@tablica: Pawłowscy h. Wierzbna 5

@tablica: Pawłowscy h. Wierzbna 6

Stanisław na połowie części Pawłowic w r. 1540 oprawił posag 200 grz. żonie Zofii Kamieńskiej, córce Wojciecha (P. 1394 k. 389v). Marcin, syn zmarłego Stanisława (tego, czy innego?) części po ojcu w Pawłowicach w r. 1604 sprzedał wyderkafem za 4.000 zł Andrzejowi Brodzkiemu (P. 1405 k. 33). Katarzyna z Tokarskich P-a wraz ze swym synem Stanisławem była 1626 kwitowana ze 110 zł przez Szymona Nieżuchowskiego (Kośc. 294 k. 112). Bracia rodzeni, Stanisław i Mikołaj, byli w r. 1634 kwitowani z 9.000 zł przez Annę Szlichtynkównę, żonę Aleksandra Bronikowskiego (Ws. 47 k. 226v). Aleksander od Barbary z Kowalewa, żony Marcina Borka Gostyńskiego, w r. 1640 nabył wyderkafem za 3.000 zł Czerwonąwieś w pow. kośc. (P. 1420 k. 320). Jan kupił od sław. Wacława Bodzewskiego Księginki w pow. kośc., zaś żona jego Anna Kłodzińska skasowała tam w r. 1641 swe prawa (P. 1052 k. 460). Krystyna, żona Gabriela Bojanowskiego, nie żyjącego już w r. 1651. Wojciech, z Cykówka, wraz z żoną Konstancją w r. 1663 (lub przed tą datą) zapisali 500 zł Jadwidze Karszeckiej, wdowie po Janie Karszeckim (Kośc. 305 k. 161v). Pani Anna, z Trzebini, chrzestna 21 V 1668 r. (LB Rydzyna).

Elżbieta, córka Remigiana i Anny Doręgowskiej (Karwowski, Geschichte des Hauses Leszczyc v. Radolin Radoliński), wyszła przed r. 1693 za Andrzeja Franciszka Radolińskiego, regenta grodz. nakielskiego, była wdową w r. 1712. Jan Adam, syn Mikołaja, skwitowany w r. 1687 przez Konstantego Żaboklickiego, komornika granicznego wschowskiego, i córke jego pannę Konstancję Żaboklicką z infamii uzyskanej na nim przez tę pannę za udział w napadzie na nią u teresek poznańskich, dokonanym wraz z Pawłem Wattą Skrzydlewskim (P. 1113 I k. 34v). Pani Ludwika P-a, z Kamieńca, chrzestna 5 XI 1716 r. syna Franciszka Przeuskiego z Granówka (LB Granowo). Adam, mający lat 10, zmarł 15 IV 1722 r. (B. Wsch. W. 27). Katarzyna Ludgarda, ksieni w Ołoboku 1732 r. (I. Kal. 171/173 s. 271). Panna Barbara, chrzestna 8 VI 1733 r. (LB Dolsk).

Wincenty, budowniczy w Poznaniu, mąż Wandy Kierskiej, urodzonej z generałówny Węgierskiej, umarł 16 IX 1907 r., pochowany w Poznaniu (Dz. P.). Wdowa ogłaszała się 3 X 1912 r. jako zawodowa pośredniczka (ib.). Córka Izabela, ur. w Poznaniu 27 IX 1905 r., wyszła tam, u Św. Marcina 15 X 1929 r. za Karola Modlibowskiego, administratora dóbr zamku szamotulskiego.

>Pawłowscy z Pawłowa w pow. gnieźn. Jan, Maciej i Jerzy, bracia rodzeni, niedzielni z Pawłowa, mający prawo bliższości do spadku po zmarłej rodzonej swej ciotce Dorocie Kołaczkowskiej, kwitowali w r. 1589 z jej oprawy na obu Wirach w pow. pozn. Macieja Grudzińskiego, kasztelana bydgoskiego (G. 22 k. 117v). Agnieszka, wdowa po Dobrogoście Kozielnickim, i Małgorzata, żona Wojciecha Gorczyńskiego "Daroni", siostry rodzone, dziedziczki w Pawłowie, ok. r. 1518 pozywały Piotra Nowomiejskiego o 100 kop posagu po ich zmarłej rodzonej siostrzenicy Katarzynie P-ej, jego zaś siostrze z jednego ojca (G. 259 k. 64).

Grzegorz Lubowicki część "Świderkowską" we wsi M. Lubowicze w pow. gnieźn., spadłą po śmierci rodzonej ciotki, Heleny P-ej, w r. 1531 sprzedał za 46 grz. Janowi Wysockiemu (G. 335a k. 142). Jan P., mąż Anny Jankowskiej, wdowy 1-o v. po Hieronimie Kowalskim, którą w r. 1534 skwitował Wojciech Modliszewski z 50 grz., za którą to sumę trzymał od niej zastawem jezioro i karczmarza w Jankowie Kościelnym G. 30 k. 147v). Jan P., syn zmarłego Wietrzycha P-go, całą swą część dziedziczną w Pawłowie sprzedał w r. 1534 za 600 zł Andrzejowi Łosińskiemu (P. 1393 k. 634v).

Jan P., mąż Zofii Leśniewskiej, córki Macieja, wdowy 1-o v. po Wojciechu Stawskim, która w r. 1563 zapisała dług 17 grz. Maciejowi Gunickiemu (Py. 179 k. 53), zaś w r. 1567 była przez tego Gunickiego pozywana (Py. 106 k. 389). T.r. skasowała swą oprawę na Stawie w pow. pyzdr., zaspokojona przez synów, Adama i Wojciecha Stawskich, którzy matce zapisali długu 100 zł, zaś ojczymowi P-mu 20 grz. (G. 49 k. 92v-94).

Bartłomiej i Maciej P-cy, ojciec i syn, sołectwo we wsi Wieczanowo opactwa mogilskiego w r. 1602 cedowali za 90 grz. Piotrowi Kiesińskiemu(!) (G. 337 k. 226v). Maciej nie żył już w r. 1603, kiedy wdowa po nim, Ewa Rybińska, usiłowała nadaremnie dokonać przeciwko Michałowi Palędzkiemu rumacji do wsi Brzyskorzystew (Kc. 124 k. 113v). Będąc już 2-o v. żoną Wojciecha (Adriana?) Łempickiego, w r. 1604 kwitowała z 200 zł Jana Rogowskiego (G. 68 k. 145). T.r. była pozywana przez Michała Palędzkiego (Kc. 124 k. 585v), którego w r. 1605 kwitowała z 300 zł (P. 976 k. 276).

Piotr, jedyny spadkobierca zmarłego ojca Marcina, kwitował w r. 1622 Stanisława Gutkowskiego i Mikołaja Nieświastowskiego (G. 76 k. 82v, 83).

Wojciech, syn zmarłego Stanisława (Jerzego?), mąz magdaleny Borowskiej, nabywca wraz z nią prawa od Stanisława Zielonackiego, sumę 600 zł, zapisaną temu Zielonackiemu przez małżonków Jaroszewskich sposobem zastawu na części Szetlewa cedował w r. 1682 małżonkom Stawskim (Py. 155 k. 26). Małżonkowie Wojciech i Magdalena w r. 1685 uzyskali zapis sumy 400 zł od małżonków Stefana Borowskiego i Łucji Mańkowskiej (G. 88 k. 61v). Skwitowali w r. 1686 oboje tych Borowskich z 500 zł (ib. k. 117v). kwitowali się w r. 1687 ze Stefanem Czeluścińskim z kontraktu z r. 1686 (ib. k. 187).

>Pawłowscy z Pawłowa w pow. gnieźn., różni. Sędziwój z Pawłowa i Zwanowa (Dzwonowa?) zobowiązał się ok. r. 1423, iż uiści 6 grz. Stanisławowi ze Stawian (G. 3 k. 31v). Na części Pawłowa oprawił w r. 1436 posag 40 grz. żonie Jadwidze (P. 1378 k. 63). Jan, dziedzic w Pawłowie, oprawił w r. 1434 posag 100 grz. żonie Wachnie (P. 1378 k. 47v), a ponowił te oprawę w r. 1449, teraz 75 grz. na części Pawłowa i połowie części Zwanowa (P. 1380 k. 100v). Wachna(!) w r. 1463 przedłożyła list wienny na częściach Pawłowa i Zwanowa, które to części mąż jej puścił był Katarzynie, wdowie po Gabrielu z Ostrowa, i jej córce Elżbiecie (G. 20 k. 41). Jan z Pawłowa i Zwanowa żył jeszcze w r. 1465, procesując się wtedy z tą Elżbietą (ib. k. 89v).

Maciej, ze Skoków i Stawian, nie żyjący już w r. 1469, ojciec: Jana, Wojciecha, Grzegorza, Teofila (Bogumiła) i Andrzeja, którzy mieli wtedy płacić winę Annie, byłej dziedziczce Podlesia Wysokiego, żonie Wielisława Kołybskiego (G. 9 k. 12v). Bogusławowi(!), Wojciechowi, Grzegorzowi, Andrzejowi, braciom rodzonym, niedzielnym dziedzicom w Skokach, Wincenty i Wierzbięta, bracia rodzeni, niedzielni dziedzice Pawłowa, w r. 1470 sprzedali wyderkafem za 32 grz. 3 i pół łanów w Pawłowie (P. 1385 k. 90v). Spośród tych braci, ks. Bogusz(!) Skocki nie żył już w r. 1505, a żył wtedy jeszcze Andrzej Skocki (P. 862 k. 75). Jan, jeden z powyższych braci a synów Macieja ze Skoków był mężem Heleny Lubowickiej, która w r. 1481 zapisała 18 grz. długu Janowi Kłodzińskiemu z Jemielna w posagu za Barbarą, żoną jego a chyba swą córką (G. 11 k. 22). Wzywana była przez tęż Barbarę, żonę Jana Jemielińskiego, w r. 1482 do uiszczenia tych 18 grz. (ib. k. 70). Miała t.r. płacić winę owemu Janowi Kłodzińskiemu z Jemielna (G. 21 k. 105). Sprawa o te 18 grz. trwała jeszcze w r. 1485 (G. 22 k. 7), a w r. 1486 Jan Jemieliński swe prawa i przezyski na Kłodzinie W., w części Heleny, t.j. na dwóch kmieciach, każdym mającym po pół łana i na jednym łanie pustym, sprzedał za 24 grz. Sędziwojowi Kłodzińskiemu z W. Kłodzina (P. 1387 k. 64). Helena, żona Jana P-go, pozywała w r. 1487 o trzecią część Kłodzina Katarzynę Kaszubską, sołtysową w Sikorzu (G. 22 k. 106v). Ona, "dziedzic" we wsi Lubowice, t.r. wraz z mężem miała sprawę z Wawrzyńcem z Kłodzina (G. 13 k. 41). Swoją część ojczystą "Pakoszewską" we wsi Kobelice pow. gnieźn. w r. 1489 sprzedała za 60 grz. Annie, wdowie po Szymonie Redeckim (P. 1387 k. 119; G. 22 k. 120). T.r. wzywała Annę, żonę Szymona Redeckiego, do uiszczenia 10 grz. (G. 13 k. 150v). Jan i Helena żyli jeszcze w r. 1494, kiedy to ona toczyła sprawę z Sędziwojem z W. Kłodzina (G. 23 k. 8). Nie żyli w r. 1496, kiedy części w Kłodzinie po tej Helenie spadły na Mikołaja Kłodzińskiego, niegdy Bojeńskiego (P. 1383 k. 118v). Można stąd wnosić, że Helena umarła bezdzietnie. Córka jej męża Jana P-go była zapewne Barbara P-a, w r. 1496 wdowa po Mikołaju Skrzetuskim. Może to ona była 1-o v. w r. 1481 żoną jana Kłodzińskiego? Owdowiała Barbara Skrzetuska winna była w r. 1496 kwitować swego pasierba Mikołaja Skrzetuskiego z oprawy na połowie Skrzetuszewa (G. 16 k. 158), zas w r. 1497 wzywała tego pasierba do uiszczenia 40 grz. (G. 17 k. 14, 60). dziedziczka w Pawłowie, wraz z synami Janem i Maciejem, dziedzicami po ojcu w Skrzetuszewie, kwitowana była wraz z nimi w r. 1504 przez Annę, żonę Jana Węgorzewskiego, niewątpliwie ich córkę i siostrę, z dóbr ojczystych w Skrzetuszewie i macierzystych w Pawłowie (G. 24 k. 265). Ta Barbara P-a w r. 1505 kwitowała stryja Andrzeja Skockiego z sumy 100 zł węg. na Skokach, spadłej po śmierci stryja, ks. Bogusza Skockiego (P. 862 k. 75). Wraz z synami, Janem i Maciejem, połowę Skrzetuszewa w r. 1507 sprzedała za 100 grz. Janowi Jaroszkowskiemu(?) (P. 862 k. 250v). Część ojczystą w Pawłowie w r. 1512 dała "z miłości macierzyńskiej" synom swym, Janowi i Maciejowi ze Skrzetuszewa (P. 786 s. 349). Barbara P-a i Mikołaj Skrzetuszewski mieli też córkę Zofię, w r. 1508 żonę Macieja Pląskowskiego. Spośród ich synów, Jan P. czwartą część Pawłowa w r. 1520 sprzedał wyderkafem za 17 grz. Mikołajowi Węgorzewskiemu (P. 1392 k. 327). Kanonik kolegiaty poznańskiej, w r. 1538 (lub przed tą datą) część w Skrzetuszewie sprzedał bratu Maciejowi (P. 1394 k. 194v). Instalowany 5 VIII 1550 r. na kanonię katedralną poznańską (Install., s. 35). Całą swą część Pawłowa w r. 1559 dał rodzonym bratankom, Mikołajowi i Zygmuntowi P-im (P. 1396 k. 676). Maciej P. cz. Skrzetuszewski, drugi syn Mikołaja Skrzetuszewskiego i barbary P-ej, od swego szwagra Macieja Pląskowskiego w r. 1508 uzyskał zobowiązanie, iż oprawi na Pląskowie 26 grz. posagu żonie Zofii, siostrze Macieja (G. 25 k. 316v). Łan w Pawłowie ok. r. 1517 sprzedał za 10 grz. Andrzejowi Skockiemu (G. 259 k. 377). Chyba ta sama transakcja datowana w r. 1520 mówi o sprzedaży wyderkafowej temuż Skockiemu za 10 grz. łana osiadłego tamże (G. 335a k. 54). Dwa łany w Pawłowie, w tym jeden osiadły, sprzedał wyderkafem w r. 1535 za 23 grz. Andrzejowi Łosińskiemu (P. 1393 k. 750), i powtórzył to w r. 1537, ale już za sumę 48 grz. (P. 1394 k. 96v). Część w Skrzetuszewie kupioną od brata ks. Jana, sprzedał wyderkafem w r. 1538 za 50 grz. Janowi Skrzetuszewskiemu i synom jego, Bartłomiejowi, Przecławowi i Michałowi (P. 1394 k. 194v). Sprzedał w r. 1542 łan pusty "Kaczmarski" w Pawłowie za 30 grz. ks. Franciszkowi Lubowickiemu, kanonikowi łowickiemu (G. 335a k. 267). Część Pawłowa w r. 1545 (lub przed tą datą) sprzedał (za 30 grz?) ks. Franciszkowi Wysockiemu, kanonikowi poznańskiemu (P. 1395 k. 203). O synach Macieja, Mikołaju i Zygmuncie P-ch, wspomniałem już, że w r. 1559 od stryja ks. Jana Skrzetuszewskiego dostali część w Pawłowie (P. 1396 k. 676).

Jan P., mąż Anny Jankowskiej, dziedziczki w M. Jankowie pow. gnieźn., która w r. 1537 zobowiązała się dwa i pół łana roli osiadłej w tej wsi sprzedać wyderkafem za 12 grz. Bartłomiejowi Karsowskiemu (G. 31 k. 218v). Jan P. od tej swej żony, wdowy 1-o v. po Hieronimie Kowalskim, burgrabim ziem. gnieźnieńskim, kupił w r. 1539 za 200 zł jej części rodzicielskie w Jankowie W. i M. (G. 335a k. 231v). Po śmierci żony kwitował w r. 1541 swą pasierbicę Katarzynę Jankowską(!), córkę Hieronima Kowalskiego, z prawa bliższości do sum 200 zł i 20 grz., oprawiony przez zmarłą na połowie Jankowa (G. 32 k. 300v). Jan P. od zmarłej żony trzymał wyderkafem w sumie 200 zł połowy części w W. i M. Jankowie wraz z połową dworu (P. 1396 k. 426v).

>Pawłowscy, z Pawłowa Małego (Mniejszego) cz. Pawłówka w pow. kal., różni. Uczc. Anna, żona Kunata z Droszewa, część "Ozepową" w M. Pawłowie (trzymaną zastawem przez ks. Jana z Ciechla) odstąpiła w r. 1432 temuż ks. Janowi z Ciechla, dziekanowi gnieźnieńskiemu, ks. Sędziwojowi, proboszczowi Św. Jerzego w Gnieźnie, ks. Dziersławowi, altaryście, i Hieronimowi, dziedzicom w Ciechlu, braciom rodzonym (Gr. Kal. 1 k. 47).

Mikołaj P. z M. Pawłowa, nie żyjący już w r. 1433, mąż Jadwigi, która wtedy wraz ze swym synem Dobkiem z Pawłowa miała sprawę z Anną, siostrą przyrodnią Stanisława z Poniatowa (ib. k. 58v). Jadwiga z synem Dobkiem i córką Jadwigą, niedzielnymi, zastawiła w r. 1439 połowę Goli i Pawłowa Małego za 12 i pół grz. Dobkowi z Pawłowa W. (Gr. Kal. 2 k. 129). Jadwiga "alias Sieciechowa" wraz z synem niedzielnym Dobkiem w r. 1440 kwitowała z 5 i pół grz., poręczonych za Kamieńskiego (zob. niżej), Tomisława z Lubienia i Stanisława z Głuchowa (Gr. Kal. 2 k. 78v). Tę Jadwigę z M. Pawłowa arbitrzy godzili w r. 1441 z ks. Dziersławem z Ciechla, kanonikiem kaliskim, i bratem jego rodzonym Wawrzyńcem (Gr. Kal. 3 s. 17). Wraz z niedzielną córką Jadwigą w r. 1444 zobowiązała sie uiścić 3 grz. Dzierżce, wdowie po Dobku z W. Pawłowa (I. Kal. 3 k. 47v). Jadwiga "Sieciechowa" w r. 1442 zastawiła 12 śladów w Pawłowie M. za 1 grz. Jarosławowi Głowczyńskiemu z Pawłowa M. (I. kal. 4 k. 12). Z córka Jadwiga w r. 1447 zapisała 2 grz. i 10 skojców Mikołajowi z Pawłowa W. (ib. k. 60). Ta sama Jadwiga, wdowa po Mikołaju zw. Bielina, z Pawłowa, pozywana była w r. 1447 przez Mikołaja z W. Pawłowa, a stawał za nią Jarosław z Kotarbów (I. kal. 4 k. 139). Działała t.r. wraz z córką niedzielną Jadwigą z M. Pawłowa (I. Kal. 4 k. 144). Matka z córką w r. 1453 zostały zwolnione ze spraw przez Mikołaja z W. Pawłowa (Gr. kal. 5 k. 77). Córka Jadwiga wraz z Jakubem z M. Pawłowa, synem Mikołaja, miała w r. 1447 sprawę z Michałem z Kowalewa (I. Kal. 4 k. 100). Pozywał t.r. tę córkę "Sieciechowej" o gwałty Jakub, syn Mikołaja z M. Pawłowa (ib. k. 116v), zaś ona t.r. pozywała o gwałty i rany Elżbietę z M. Pawłowa, wdowę po Mikołaju (ib. k. 121). Będąc już żoną Grzegorza z M. Pawłowa, w r. 1462 zapisywała kopę grz. i wierdunek Stanisławowi z M. Pawłowa, a to za zastąpienie w dopełnieniu obowiązku wojennego (I. Kal. 1 k. 127). Jadwiga, żona Grzegorza, swoją część przezysków po rodzonym stryju Janie i po rodzonym bracie Dobku z Pawłowa w r. 1466 zastawiła za 60 grz. Janowi z Pawłowa (ib. k. 376), zas w r. 1467 zapisała grzywnę długu Jadwidze, żonie Dobrogosta z Tworów (ib. k. 384). Chyba ta sama Jadwiga z M. Pawłowa wraz z niedzielnym synem Janem w r. 1475 zapisała 3 grz. długu Szymonowi z M. Gałązek (I. Kal. 2 k. 373v). Synowi temu Jadwiga w r. 1476 scedowała swą część w Pawłowie z przezysków po zmarłych stryju Janie i bracie Dobku, jak też z przezysków zdobytych na swych siostrach cioteczno-rodzonych, Annie i Małgorzacie, córkach zmarłego Jana Rokutowskiego (ib. k. 391). Jadwiga z synem Janem z Pawłówka w r. 1479 winna była 6 grz. Wojciechowi z Kurowa (I. Kal. 2 k. 539). Jej i jej mężowi, Grzegorzowi z M. Pawłowa w r. 1479 ręczył Tomasz z Głosek za Macieja "Żmudę" z M. Pawłowa, iż będzie żył z nimi w pokoju (ib. k. 554v), zaś Piotr z Kurowa ręczył im obojgu za Jadwigę, wdowę po Dobrogoście, synu Piotra "Żmudy" i za syna jej Marcina (ib.). Jadwiga, żona Grzegorza, dziedziczka w M. Pawłowie, w r. 1480 zapisała dług 6 i pół grz. Dobiesławowi Kotarbskiemu (ib. 3 k. 41).

Stachna i Wichna z Małego Pawłowa pozywały w r. 1433 Helenę, wdowę po Klemensie z Małego Pawłowa (Gr. Kal. 1 k. 82v). Ta Helena z synem Mieczysławem pozywała Stachnę i Wichnę w r. 1434 (ib. k. 137). Helena, wdowa po Klemensie z Pawłowa Wielkiego(!), wraz z synem Mieczysławem(!) oraz córkami: Katarzyną, Jadwigą, Małgorzatą i Agnieszką, części tej wsi w r. 1435 sprzedały za 80 grz. Hieronimowi z Ciechla (P. 1378 k. 80v).

Katarzyna z Pawłowa, córka Mikołaja z Kamieni, tocząc sprawę z Jadwigą i jej synem Dobkiem, niedzielnymi z Pawłowa (zob. wyżej), w r. 1433 mianowała swym prokuratorem ojca (Gr. Kal. 1 k. 87v). Mikołaj z Kamieni ręczył w r. 1433 za swoje córki, Helszkę i Świętochnę tymże, matce i synowi P-im (ib. k. 92). Mikołaj Kamieński w r. 1440 gotów był uiścić 5 i pół grz. Jadwidze Sieciechowej z Pawłowea, poręczonych za Stanisława z Klichowa (Gr. Kal. 2 k. 172).

Córki zmarłego Jana z Małego Pawłowa, Anna i Małgorzata, pozywały w r. 1434 Dobiesława z M. Pawłowa, o którym już pisałem (Gr. Kal. 1 k. 106v). Halszka, wdowa po Mikołaju z M. Pawłowa, zobowiązała sie w r. 1442, iz uiści 7 wierdunków Katarzynie, żonie Jana z Kotojecka (Gr. Kal. 6 k. 88v). Stachna częśc w Pawłowie (Małym?) sprzedała w r. 1444 za 60 grz. Hieronimowi z Ciechla (P. 1379 k. 73v). Jan "Mądry" z Pawłowa Małego nie żył już w r. 1444, kiedy występowała wdowa po nim Agnieszka (I. kal. 3 s. 51). Była w r. 1446 dzielona przez arbitrów z Jadwigą i z jej córką Katarzyną dobrami w Pawłowie (Py. 11 k. 45). Tę córkę Katarzynę pojmował za żonę Jarosław z Głowczyna i w r. 1446 Anna Kunatowa z Droszewa poręczyła zań, iż po ślubie da Jadwidze 30 grz. wiana (I. Kal. 4 k. 30).

Jan z Pawłowa pozywał w r. 1444 Katarzynę, wdowę po Chocimirzu z W. Gałązek (I. kal. 3 k. 59v). Helszka z M. Pawłowa ze swym niedzielnym synem Jakubem w r. 1445 zobowiązali się uiścić 7 wierdunków szlach. Janowi, faktorowi z Raszkowa (ib. k. 115v).

Jadwiga i Jakub z M. Pawłowa, córka i syn Mikołaja mieli w r. 1447 sprawe z Michałem z Kowalewa (I. kal. 4 k. 100). Jakub ów t.r. miał sprawę z Jadwigą z M. Pawłowa, córką Sieciechowek (zob. wyżej), o gwałty (ib. k. 116v).

Piotr z Ciechla w r. 1453 (lub przed tą datą) nabył od Mikołaja z Radłowa dobra w M. Pawłowie, nabyte przezeń od Stanisława z M. Pawłowa (Gr. Kal. 5 k. 21v). Stanisław z M. Pawłowa część tych dóbr w r. 1461 sprzedał Gniewomirowi z Kurowa (I. kal. 1 k. 25v). Stanisław z M. Pawłowa swoją część tej wsi (z wyjątkiem zachowanego dla siebie ogrodu) w r. 1462 sprzedał za 26 grz. Gniewkowi z Kurowa (P. 1384 k. 157v).

Mikołaj z Pawłowa, wuj Stanisława, nieletniego syna Michała z Kotojecka, 1461 r. (I. Kal. 1 k. 23). Elżbieta z M. Pawłowa wraz z córką Dziechną, pozwana była w r. 1461 przez Elżbietę z Kaliszkowic, która jednocześnie pozywała Dziersława z M. Pawłowa (I. Kal. 1 k. 45v), zaś w r. 1464 przypozwała braci Jana i Marka z M. Pawłowa (ib. k. 181v). Gniewomir z M. Pawłowa swoją część w tej wsi w r. 1474 zastawił wyderkafem za 10 grz. Janowi z Kurowa (I. kal. 2 k. 305). Dobrogost z M. Pawłowa, mąż Jadwigi, która w r. 1475 kwitowała z 3 i pół grz. Jadwigę, żonę Grzegorza z Pawłowa, i jej syna Jana, o których było wyżej (ib. k. 347). Jadwiga, już wdowa po Dobrogoście, od swego brata, Macieja "Żmudy" z M. Pawłowa, w r. 1476 wzięła w zastaw jego część w tej wsi za 6 i pół grz. (I. kal. 2 k. 417v). Za Macieja "Żmudę" z M. Pawłowa w r. 1479 ręczył Tomasz z Głosek, iż będzie żyć w pokoju z Jadwigą i jej mężem, Grzegorzem z M. Pawłowa. Za wdowę po Dobrogoście Jadwigę i syna jej niedzielnego Marcina ręczył w r. 1479 Piotr z Kurowa, że będzie żyć w pokoju ze wspomnianymi wyżej małżonkami Jadwigą i Grzegorzem (I. Kal. 2 k. 554v). Agnieszka, wdowa po Mirosławie z M. Pawłowa, w r. 1477 winna była uiścić 2 kopy gr. Jadwidze żonie Jarosława z M. Pawłowa (I. Kal. 2 k. 463). Mikołajowi "Gniewkowi" z M. Pawłowa ręczył w r. 1478 Jan Szatkowski za pannę Annę, córkę Grzegorza z Przedzina, iz uwolni sprzedane mu za 12 grz. części w Przedzinie (I. Kal. 2 k. 513). Bartosz z M. Pawłowa, syn Bieńka z Pawłówka, w r. 1481 zobowiązał się swą część macierzystą w M. Pawłowie sprzedać wyderkafem za 5 (4 ?) grz. Mikołajowi, synowi Jarosława z Pawłówka (P. 1386 k. 146; I. Kal. 3 k. 66v). Mikołaj i Jan, bracia niedzielni, dziedzice z M. pawłowa, uzyskali w r. 1483 od Jana z Kurowa i Jana z Głosek poręczenie, iż małżonkowie Anna i Mikołaj z Głosek będą z nimi żyć w Pokoju (I. Kal. 3 k. 139v). Dorota z M. Pawłowa w r. 1487 żona Augustyna z Głosek. Dorota z M. Pawłówka była w r. 1489 obwieszczona przez Stanisława Głoskowskiego (I. kal. 3 k. 532v). Mikołaj z M. Pawłowa w r. 1489 ręczył za Jana i Macieja, braci, sołtysów z Głogowy (ib. k. 537v). Marcin z M. Pawłowa, po którym wdowa Anna pozywała w r. 1498 Stefana z Kotojecka o zabór krów i świń wartości 4 grz. (Kal. 5 k. 41). Od Michała z M. Pawłowa Anna ze Szczypierna oraz jej siostrzenice, Małgorzata i Agnieszka, żądały w r. 1502 uiszczenia 3 grz. i jednej krowy (Kal. 5 k. 266). Z Mikołajem P-im zawarli w r. 1505 ugodę o 3 grz. długu Aleksy, Agnieszka i Małgorzata, dziedzice w Szczypiernie (Kal. 6 k. 7). Jan, dziedzic w M. Pawłowie wraz z synem Maciejem w r. 1505 kwitował z 4 grz. i znów t.r. z 17 grz. długu Jana i Macieja, dziedziców w Główczynie (Kal. 6 k. 7, 24). Obaj części w M. pawłowie t.r. sprzedali za 17 grz. tymże braciom z Główczyna (P. 1390 k. 59). Małgorzata P-a, żona prac. Grzegorza, mieszczanina w Ostrowie, kwitowała Jana P-go z M. Pawłowa ze swej części w tej wsi (Kal. 6 k. 23).

Mikołaj Biegański cz. P. w r. 1529 kupił część dziedziczną w M. Pawłówku za 20 grz. od Tomasza P-go "Dziedziara" i jego bratanka Michała Goskowskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 144). Mikołaj P. nie żył juz w r. 1553 (Kal. 171 s. 103). Połowe swej części w M. Pawłowie przeznaczył 1529 po swej śmierci synowi Fabianowi P-mu, w dziale z innym synem Stanisławem (I. i D. Z. Kal. 2 k. 162v). Chyba ten sam Fabian P. wraz z bratem ciotecznym Wojciechem Ciechelskim ich niedzielnę części macierzyste we wsi Ciechel, odziedziczone prawem bliższości po rodzonej ciotce Agnieszce Ciechelskiej, sprzedali w r. 1526 za 30 grz. Janowi P-mu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 115v). Fabian P. cz. Biegański (R. kal. 3 k. 136, 138), syn Mikołaja,. w r. 1529 na połowie części w M. Pawłowie oprawił 25 grz. posagu Reginie, córce Mikołaja Mieczewskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 163). Dziedzic w M. Pawłowie, od Mikołaja i syna jego Fabiana Gałęskich "Ślizaków" (Ślązaków?) uzyskał w r. 1544 zobowiązanie sprzedaży wyderkafowej za 10 grz. połowy pustego łana roli "Wrzeszczewskiej" w M. Gałąskach (I. Kal. 7 k. 454). Nie żył już Fabian w r. 1551, kiedy owdowiała Regina oraz córki, panny Katarzyna i Zofia, były pozywane przez Adama, Stanisława, Wawrzyńca i Jerzego Wodnikowskich cz. P-ch, synów zmarłego Wojciecha P-go cz. Biegańskiego, o wydzielenie dóbr ojczystych w Pawłówku (Kal. 13 s. 803). Katarzyna była potem w latach 1552-1553 żoną Piotra P-go z M. Pawłówka (zob. wyżej). Zofia, jeszcze niezamężna w r. 1553 (Kal. 17 s. 103), żona w r. 1569 Wojciecha Godziątkowskiego, całe swe części w Pawłówku M. sprzedała wtedy Piotrowi "Jarosławowi" P-mu (R. kal. 3 k. 136, 138).

Zofia, córka zmarłego Mikołaja P-go zw. "Najdo", wdowa po Andrzeju Gołkowskim ze Śląska, kwitowała w r. 1553 z 22 grz. ojcowizny i macierzyzny Katarzynę i Zofię, córki Fabiana a wnuczki Mikołaja (Kal. 17 s. 103). Nie żyła już ta Zofia w r. 1558. Była to więc zapewne siostra Fabiana, zaś córka Mikołaja P-go cz. Biegańskiego.

Jan P. "Dziedziar"(?) nie żył już w r. 1529, kiedy jej syn Tomasz P. wraz z rodzonym bratankiem Michałem Głoskowskim części dziedziczne w Pawłówku Małym sprzedali za 20 grz. Mikołajowi Biegańskiemu cz. P-mu (I. i D. Z. Kal. 2 k. 144).

Maciej P., stryj Bartłomieja Biegańskiego, 1532 r. (I. R. Z. Kal. 4 k. 287) i t.r. stryj Jana i Wojciecha Biegańskich, nieletnich synów zmarłego Piotra Biegańskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 206). Małgorzata P-a z M. Pawłowa, w r. 1542 żona Józefa Smardowskiego z pow. kal. Walenty P. skwitowany w r. 1555(?) z dóbr rodzicielskich w M. Pawłówku przez rodzoną siostrę Jadwigę P-ą żonę Szymona Kotojeckiego (I. i D. Z. Kal. 7 k. 739). Kotojeccy byli małżeństwem już w r. 1550.

Wojciech z M. Pawłowka i Dorota, rodzice Anny, ur. tamże, ochrzcz. 24 V 1620 r. (LB Droszew). Może to ta sama panna Dorota P-a, chrzestna 16 II 1651 r. (ib.). Wojciech P., chrzestny 5 XII 1632 r. (ib.).

>Pawłowscy, z Pawłowa W. w pow. kal., różni. Jan Piotraszewic z W. Pawłowa, mąż Anny z Drogoszewa, w r. 1437 dał jej swe części w tej wsi z dopłatą, w zamian za jej części w M. Pawłowie (P. 1378 k. 125v). Dobek z Pawłowa W. w r. 1439 uzyskał od Jadwigi z Pawłowa M. i jej syna Dobka oraz córki Jadwigi zobowiązanie zastawienia za 12 i pól grz. ich połowy Goli i Pawłowa M. (Gr. Kal. 2 k. 129), zas w r. 1447 uzyskał od Jadwigi i jej córki zapis 2 grz. i 10 skojców (I. Kal. 4 k. 60). Imbram z W. Pawłowa w r. 1443 ręczył za Stanisława z tejże wsi, iż uwolni swoją część ojczystą tamże, która był sprzedał Mikołajowi z Pawłowa W. (Gr. Kal. 6 k. 24v). Miał w r. 1444 sprawę z Katarzyną, żoną Michała "Luboty" z Gałązek M. (I. Kal. 3 k. 40). Zobowiązał się w r. 1445 uiścić Elżbiecie z Pawłowa W., wdowie po Dobku, jej synowi Świętosławowi oraz innym dzieciom 12 grz. za ich ojcowiznę w Pawłowie W. (ib. k. 160). Pozwany w r. 1459 przez Magdalenę z Jankowa i Sulisławia (Gr. Kal. 7 k. 215v). Wraz z bratankiem Janem z W. Pawłowa w r. 1468 pozywał Mikołaja z Lewkowa (I. Kal. 1 k. 464). Wraz z tym bratankiem i synem swym Piotrem Jankowskim działał w r. 1475 (I. kal. 2 k. 338), zas w r. 1479 wszyscy trzej cedowali swa bliższość macierzystą w Przybysławicach Maciejowi, synowi Parczewskiej a wnukowi Jana Kamieńskiego (I. Kal. 2 k. 542v). Imbram w r. 1476 żądał od Stanisława z Czechla uiszczenia 4 grz. z tytułu bliższości po rodzonym siostrzeńcu Grzegorzu z Przybysławic (I. Kal. 2 k. 380v). Dorota, wdowa po Janie P-im, część swą w Przybysławicach w r. 1512 sprzedała za 17 grz. Andrzejowi Przybysławskiemu (P. 786 s. 336). Bratem Imbrama był Dobek. Ów Dobek, mąż Elżbiety, 2-o v. w r. 1445 żony Pietrasza, zabity został przez Jakuba Lubocica z Gałązek M. To zabójstwo miało miejsce w r. 1444 lub przed tą datą, bowiem w r. 1444 wdowa po Dobku (tu nazwana Dzierżką!) uzyskała zobowiązanie od Jadwigi, wdowy po Mikołaju z Pawłowa, i od jej córki Jadwigi, względem uiszczenia jej i jej dzieciom sumy 3 grz. (I. kal. 3 k. 47v). Dobka i Elżbiety dzieci: Świętosław, Wojciech, Jan, Małgorzata, Anna i Elżbieta w r. 1445 godzeni byli przez arbitrów z zabójcą ojca (I. Kal. 3 k. 121). Elżbieta, wdowa po Dobku, w asyście szwagra Imbrama, opiekuna nieletnich dzieci Dobka, w r. 1447 kwitowała z głowy męża Agnieszkę z Pawłowa M. i jej córkę Katarzynę (I. Kal. 4 k. 58v). Mikołaj, syn Dobka z Pawłowa W., miał w r. 1447 termin z Jadwigą, wdową po Mikołaju "Bielinie" z Pawłowa, zastępując Jadwigę, żonę Jarosława z Kotarbów (I. kal. 4 k. 139). Scedowała w r. 1453 (lub przed tą datą) część w Kuczkowie Tomaszowi z Kuczkowa (Gr. Kal. 5 k. 26v) i t.r. uwolnił ze spraw Jadwigę, wdowę po Mikołaju z M. Pawłowa, i jej córkę Jadwigę (ib. k. 77).

Iwo (Iwon) z W. Pawłowa zobowiązał sie w r. 1444, iz uiści synowi Janowi sumę 30 grz. z tytułu jego części w Kucharach, która winna przypaść prawem bliższości żonie tego Jana, a córce Jaszkowej (I. Kal. 3 k. 51v). Iwo zobowiązał sie w r. 1446 zapisać 30 grz. na dwóch osiadłych łanach w Kucharach Świętomirowi ze Szkudli (I. Kal. 4 k. 49v), zas Świętomir t.r. skwitował Iwona i syna jego Jana z 30 grz. (I. kal. 3 k. 233). Ów Świętomir Janowi, synowi Iwona w r. 1447 zastawił na trzy lata dwa łany osiadłe oraz częśc folwarku w Kucharach szlacheckich za 30 grz. (I. Kal. 4 k. 71v). Marcin z Pawłowa W., syn Iwona, w r. 1447 zapisał 7 grz. Janowi Ordzińskiemu z Podkoców (ib. k. 68).

Mikołaj z W. Pawłowa wraz z żoną Dorotą w r. 1457 skwitował jej rodzonego brata Pawła ze Stęgoszy z 30 grz. posagu (Py. 11 k. 72). Mikołaj i Marcin z W. Pawłowa jako arbitrzy godzili w r. 1457 Dobrochnę, wdowę po Jakuszu z M. Gałązek, i córkę jej Dorotę, z pasierbami jej, Wojciechem, Pawłem i Bartłomiejem, braćmi z M. Gałązek (Py. 11 k. 64v).

Stanisław z Pawłowa W. na swej części tamże w r. 1462 zapisał wyderkafem za 30 grz. czynsz roczny 2 grz. wikariuszom kościoła NMPanny w Kaliszu (P. 1384 k. 104). Małgorzata, żona Stanisława z W. Pawłowa (czytego samego?) była w r. 1469 pozywana przez Jana Gowrzyjałowskiego (I. Kal. 2 k. 52v).

Jan, Wojciech i Paweł synowie zmarłego Marcina z W. Pawłowa, wraz z matką Katarzyną, stryjami i wujami (a więc nieletni), tamtejsze części w r. 1467 sprzedali za 70 grz. Mikołajowi z Gniazdowa (P. 1383 k. 278).

Piotr "Żmuda" ("Smuda"?) z W. Pawłowa nie żył już w r. 1470, kiedy syn jego Maciej zastawił połowę swej części tamże za 7 grz. Jadwidze, żonie Dobrogosta z W. Pawłowa (I. Kal. 2 k. 132). Mikołajowi z W. Pawłowa w r. 1474 zapisała 4 grz. długu Katarzyna, żona Mikołaja z M. Gałązek (ib. k. 303v). Mikołaja z W. Pawłowa i Pawła z W. Gałązek zobowiązała się w r. 1474 Barbara, żona Mikołaja z Godziątkowa stawić Maciejowi Starczewskiemu z Godziątkowa z kaucją poręczycielską (ib. k. 326v). Mikołaj z W. Pawłowa, mąż Agnieszki, córki Sądka z Gniazdowa którą w r. 1477 kwitował brat jej rodzony Prandota z opieki nad jego częścią w Gniazdowie (ib. k. 487v). Mikołaj i Agnieszka od tego jej brata w r. 1478 wzięli w zastaw za 20 zł. węg. łan w Gniazdowie (ib. k. 528). Agnieszkę z W. Pawłowa i jej synów, Michała i Macieja, dziedziców w W. Pawłowie, w r. 1485 kwitował jej brat Prandota z Gniazdowa (I. Kal. 3 k. 211v).

Mikołaj z Pawłowa nie żył już w r. 1478, kiedy ks. Mikołaj, pleban w Kucharach Wojskowych, i Dorota, wdowa po tym Mikołaju, zawierali ugodę z Anną, córką zmarłego Stanisława z W. Skarszewa, o 30 grz. jej posagu. Synem Doroty był Maciej (I. Kal. 2 k. 510a). Michałowi, synowi zmarłego Mikołaja z W. Pawłowa, sprzedała w r. 1487 Dorota "Woripathowa"(?) z Sowiny za 17 grz. łan z domem i siedliskiem (I. Kal. 3 k. 366v). Michał z W. Pawłowa w r. 1491 zeznał 2 grz. długu Bartłomiejowi i Andrzejowi, synom zmarłego Macieja z Kurowa, oraz ich opiekunowi stryjowi Tomaszowi (ib. 4 k. 125).

Jan z W. Pawłowa w r. 1479 był jednym z poręczycieli za małżonków Marka i Małgorzatę z Przybysławic, iż będą żyć w pokoju z ks. Jakubem Pogrzybowskim, plebanem i dziedzicem tamże (Ka. 2 k. 547v). Ks. Wojciech P. z W. Pawłowa dwa łany (w W. Pawłowie?) w r. 1495 puścił bratankowi Janowi z Zaborowic (I. Kal. 4 k. 413v). Tenże ks. Wojciech P., pleban w Pogrzybowie, z tymże rodzonym siostrzeńcem Zaborowskim w r. 1497 kwitowali Jana Rąbczyńskiego z zastawu dwóch pustych łanów w Rąbczynie (ib. k. 517).

Mikołaj "Rudnik" z W. Pawłowa nie żył już w r. 1495, kiedy wdowa po nim Agnieszka kwitowała Andrzeja "Sikacza" z Pawłowa (I. Kal. 4 k. 303).

Sebastian P. swoją część w W. Pawłowie, uzyskaną z działów braterskich, sprzedał wyderkafem w r. 1531 za 50 grz. bratu Janowi (I. i D. Z. Kal. 2 k. 181v; I. R. Z. Kal. 4 k. 52). Maciej P., syn zmarłego Grzegorza "Mikary" P-go, część Pawłowa W. sprzedał w r. 1533 za 50 grz. Janowi P-mu (P. 1393 k. 553). Jan P. "Mikara" w r. 1536 część Pawłowa W. sprzedał za 80 grz. Maciejowi "Jarosławkowi" z M. Pawłowa (P. 1394 k. 42), zaś w r. 1537 połowę swej części tamże sprzedał wyderkafem Maciejowi P-mu "Kosmali" z M. Pawłowa (I. i D. Z. Kal. 6 k. 316). Sebastian, syn zmarłego Grzegorza "Mikary" z W. Pawłowa, osiadły teraz w Śremie, swoją część w W. Pawłowie, którą za 50 grz. sprzedał był rodzonemu bratu Janowi, a Jan za takąż sumę odprzedał Maciejowi P-mu "Jarosławowi", sprzedał teraz w r. 1508 Maciejowi (Kal. 23 s. 313; P. 1396 k. 564).

Łukasz P. na połowie swej części W. Pawłowa w r. 1537 oprawił posag 30 grz. żonie Annie Kurowskiej (I. i. D. Z. Kal. 6 k. 317). Łukasz P. "Kokoszka" z W. Pawłowa 1546 r. Stanisław P. "Kokoszka" zwany też niekiedy "Kokoszczycem", mąż Doroty, która w r. 1553 oprawę na Buninie cedowała Janowi Krzyżanowskiemu. Działała wtedy w asyście sław. Mikołaja Slinga wuja i Bartłomieja Slinga, brata wujecznego (P. 894 k. 176). Stanisław P. "Kokoszka" Bunino, "Łysą Górę" za murami Poznania, trzy łany wolne w Winiarach oraz siedmiu zagrodników tamże 1553.24/III. r. sprzedał za 2.000 zł. Janowi Krzyżanowskiemu, dworzaninowi król. (MRPSum. V 6092). Na przejęcie w dożywocie młyna kaliskiego z rąk Stanisława P-go "Kokoszki" dostał 13/VIII. t. r. konsens królewski Walenty Głuchowski (ib. 6232). Stanisław P. w r. 1557 zapisał dług 100 zł. ks. Andrzejowi Blinowskiemu, kanonikowi włocławskiemu, zaś Dorocie, żonie Stanisława "Kokoszki" zobowiązał się wtedy zapisać 500 zł. na Lipówku w pow. kośc. Jan Krzyżanowski, wojski poznański (P. 898 k. 833, 834). Dorota "Kokoszczyna" uzyskała w r. 1557 intromisję do wsi Lipówka w sumie 500 zł. (Kośc. 237 k. 290). Synowie Stanisława "Kokoszki" P-go: Stanisław, Jan, Paweł, Grzegorz i Kasper uzyskali 1558.29/IV. r. przywilej królewski zachowujący ich przy dożywociu młynów kaliskich, tj. trzeciej części ich miary (MRPSum V 8289). Żona Stanisława Dorota w r. 1562 kwitowała z 500 zł. Jana Krzyżanowskiego, wojskiego poznańskiego, z 500 zł. na Lipówce (P. 904 k. 750), zaś mężowi jej, Stanisławowi "Kokoszczycowi" Gabriel Grabowiecki, dworzanin królewski i starosta mławski, zapisał t. r. 500 zł. długu (ib. k. 478). Stanisław P. "Kokoszczyc", dzierżawca młynów kaliskich uzyskał w r. 1562 od prac. Macieja Korduli, poddanego zamku kaliskiego, zobowiązanie wyderkafu za 3 i pół grz. łąki zw. "Manina" we wsi Winiary (Kal. 27 s. 557). Swoje prawa dożywotnie do młyna kaliskiego w r. 1564 cedował synowi Pawłowi (Kal. 29 s. 456). Nie żył już w r. 1569. Prócz wymienionych wyżej synów Stanisław miał jeszcze syna Krzysztofa i córkę Katarzynę, żonę sław. Zachariasza Ridta, mieszczanina i kupca poznańskiego. Krzysztof i Katarzyna ich części na królewskich młynach kaliskich oraz na W. Pawłowie ze spadku po ojcu cedowali wtedy w działach bratu Pwłowi (P. 916 k. 791). Być może, iż córką Stanisława była też Zofia, żona Jana Gałęskiego cz. Kaliszkowskiego, która w r. 1574 kwitowała swych braci (nie wymienonych z imion) z dóbr rodzicielskich w W. Pawłowie (Kal. 42 s. 727). Krzysztof, Paweł i Kasper r. 1581 dali ewikcję folwarku Bunino z sołectwem i przyległościami do wsi miasta Poznania Winiary, a to wedle kontraktu spisanego z miastem Poznaniem pod zakładem 1.000 zł. (P. 936 k. 314). Obaj ci bracia, jako spadkobiercy brata Jerzego (Grzgorza), zaciężnika królewskiego, części odziedziczone po nim we wsi Smółki pow. kal. w r. 1584 sprzedali za 1.500 zł. bratu Pawłowi (I. i D. Z. Kal. 6 k. 586v). Kasprowi P-mu część Chorzewa w pow. kal. sprzedała w r. 1582 za 600 zł. Agnieszka Chorzewska, żona Mikołaja Kwiatkowskiego (R. Kal. 5 k. 254), zaś temuż Kasprowi w r. 1584 cedowała Zofia Suchorzewska, wdowa po Franciszku Chorzewskim, obecnie 2-o v. żona Jana Gutowskiego cz. Wyleżyńskiego, swą oprawę na częściach Chorzewa i pustkach Kroślina w pow. kal. (I. Kal. 50 s. 1126). Ten Kasper w r. 1585 kupił za 600 zł. części Chorzewa od Anny Chorzewskiej, żony Jakuba Jedleckiego (R. Kal. 5 k. 467v).

Paweł _Kokoszka_, _Kokoszczyc_, jeden ze wspomnianych wyżej synów Stanisława, dzierżawca królewskiego młyna kaliskiego, uzurpował sobie równie i pozostałe dwie trzecie, co spowodowało dekret królewski wydany w Lublinie 1569.6/VI. r. (M. K. 128 k. 35). Na połowie części W. Pawłowa i Kotowiecka w r. 1578 oprawił posag 400 zł. żonie Teofili (Bogumile) Witowskiej, córce Andrzeja, wyłączając od tej oprawy sumy na młynach kaliskich (R. Kal. 5 k. 39). Żyła ona jeszcze w r. 1584 (R. Kal. 5 k. 386). Paweł uzyskał 1578.7/IV. r. potwierdzenie królewskiego przywileju lokacyjnego młyna kaliskiego z r. 1361, powtórzonego w r. 1564 (M. K. 122 k. 74, 75v). Od Jana Witosławskiego, brata swej żony, w r. 1579 kupił za 2.000 zł. wieś Smółki w pow. kal. (R. Kal. 5 k. 66). Na Smółkach oraz na częściach Pawłowa W. i Kotowiecka, wspólnie z Piotrem "Jarosławem" P-im, który zrobił to na częściach M. Pawłowa, w r. 1581 zapisali kustoszowi kościoła NMPanny w Kaliszu 3 i pół grz. rocznego czynszu od sumy 57 i pół grz. podniesionej od Rafała Pieniążka (R. Kal. 5 k. 219). Bratu Jerzemu (Grzegorzowi), zaciężnikowi (stipendiario) królewskiemu, w r. 1583 sprzedał za 2.400 zł. Smółki (R. Kal. 5 k. 338v). Części Pawłowa W. i Kotowiecka w r. 1589 sprzedał za 5.000 zł. bratu Krzysztofowi (ib. 6 k. 175). Wraz z Piotrem i Marcinem P-imi, niewątpliwie "Jarosławami" z M. Pawłowa, nabył w r. 1591 od jezuitów kaliskich wieś pustą Twory w pow. kal. (R. Kal. 6 s. 498). Drugiej swej żonie, Barbarze Karśnickiej, córce Świętosława, a siostrzenicy Pawła Potworowskiego, podstolego kaliskiego, oprawił w r. 1595 na wsi Smółki 800 zł. posagu (R. Kal. 6, luzy). Od Wojciecha Miedzianowskiego w r. 1596 kupił za 500 zł. część W. Pawłowa (R. Kal. 7 k. 5v). Spisywał w r. 1599 wzajemne dożywocie z żoną (ib. k. 272v). Pawłowo W. oraz części Kotowiecka i pustek Twory w r. 1602 rezygnował synowi Janowi (ib. k. 455). Umarł między r. 1604 (I. Kal. 70 k. 653) a 1611, kiedy owdowiała Barbara kwitowała się z Janem P-im, synem Pawła (ib. 77a s. 596). Wdowa w r. 1624 wydzierżawiła Smółki małżonkom Stanisławowi Grzybowskiemu i Zofii Nieradzkiej (ib. 90b s. 2812). Synów Pawła musiało być kilku, ale z nich znam tylko wspomnianego wyżej Jana.

Jan, syn Pawła i Witowskiej, skwitowany w r. 1604 przez Macieja P-go, syna Piotra, z sumy 500 zł. (ib. 70 k. 653), zawierał w r. 1612 pod zakładem 2.000 zł. kontrakt z macochą oraz z Baltazarem i Marcinem, braćmi stryjecznymi Brzostowskimi (ib. 78 s. 64). Całe Pawłowo W. i części Kotowiecka w r. 1613 sprzedał za 6.100 zł. Andrzejowi Golińskiemu "Dzierżkowi" (R. Kal. 8 k. 310). Żonie swej Katarzynie Potworowskiej, zaślubionej przed r. 1609, oprawił w r. 1613 posag 2.000 zł. (ib. k. 312). Jako współspadkobierca rodzonego stryja swej matki, Mikołaja Witowskiego, miał części Witoszyna w pow. bobrownickim, które w r. 1624 sprzedał za 3.000 zł. Andrzejowi Chodowskiemu (R. Kal. 10 k. 232), a żona t. r. skasowała swą oprawę na tych dobrach (I. Kal. 90b s. 2506). Ta żona, córka Mikołaja Potworowskiego, a spadkobierczyni rodzonego bratanka Adama Potworowskiego, części we wsi Leziona i w pustce Wielopole w pow. kal. sprzedała w r. 1626 za 11.500 zł. Janowi Kobierzyckiemu (R. Kal. 10 k. 424v). Jan, jako jedyny spadkobierca ciotki Katarzyny P-ej zamężnej Ridtowej, dobra po niej w Poznaniu wraz z połową kamienicy w Rynku Poznańskim, na której umieszczony jest herb szlachecki Pawłowskich wraz z imieniem i nazwiskiem tej ciotki, cedował w r. 1636 Janowi Gosławskiemu (I. Kal. 102 s. 215). Katarzyna z Potworowskich wtedy już nie żyła. Synowie Jana to Andrzej, o którym niżej, i Stanisław, ur. w Pawłowie, ochrzcz. 1609.6/VI. r. (LB Droszew). Z córek, Zofia, w latach 1638-1644 żona macieja Dominikowskiego, oboje nie żyli już w r. 1695. Marianna, ur. w Pawłowie, ochrzcz. 1612.5/VII. r. (ib.). w latach 1636-1638 żona Łukasza Gosławskiego.

Andrzej, syn Jana i Potworowskiej, asystował w r. 1636 siostrze zamężnej Gosławskiej przy odbiorze 2.000 zł. od Małgorzaty-Elżbiety Frankenberkówny ze Śląska, żony Jana Potworowskiego (I. Kal. 102 s. 1407). Dziedzic w Smółkach i innych dobrach, podniósłszy sumę 2.000 zł., należną siostrom Dominikowskiej i Gosławskiej od Aleksandra Kobierzyckiego, wedle dekretu sądowego, za sprzedane dobra Leziona i Wielopole, zapewnił mu w r. 1638 spokojne posiadanie owych dóbr (I. Kal. 104b s. 1891). Kwitował w r. 1669 Wojciecha i Stanisława, braci Wieruszów Stoleckich, z 500 zł. (I. Kal. 129 s. 960). Zob. tablicę.

@tablica: Pawłowscy _Kokoszkowie_, _Kokoszczycowie_

Jan P. "Riesza"(??), z W. Pawłowa, połowę swej tamtejszej części w r. 1537 sprzedał wyderkafem za 50(80?) grz., wedle zobowiązania z r. 1536 Maciejowi P-mu "Kosmali" z M. Pawłowa (I. i. D. Z. Kal. 6 k. 316; Kal. 9 k. 208). Jan z W. Pawłowa nie żył już w r. 1582, kiedy wdowa po nim Dorota Gałęska uzyskała od swej matki, owdowiałej Barbary Kurowskiej, żony zmarłego Wacława Gałęskiego, cesję jej oprawy na częściach Gałązek W. (I. Kal. 48 s. 751).

>Pawłowscy z Pawłowa W. (Większego) i M. (Mniejszego) w pow. kaliskim których w sposób jednoznaczny związać z jedną lub drugą z tych wsi nie umiem. Mikołaj i Marcin P-y, dziedzice części w Sobótce, do których w r. 1461 uzyskał intromisję Stanisław z Sobótki (I. Kal. 1 k. 11v, 12). Mikołaj z Pawłowa, w r. 1461 wuj Małgorzaty, żony Grzegorza z Kurowa (ib. k. 23). Marcin z Pawłowa swoją połowę w Kuligowie w r. 1462 sprzedał za 30 grz. Bartoszowi z Kuczkowa (P. 1384 k. 157). Mikołajowi z Pawłowa stawiła w r. 1467 poręczycieli Katarzyna, wdowa po Marcinie z Kurowa, wraz z synami (I. Kal. 1 k. 406). Mikołaja P-go wzywała w r. 1470 do uiszczenia 30 grz. Anna, wdowa po Kunacie z Droszewa (I. Kal. 2 k. 116). Agnieszce P-ej, ciotce dzieci Katarzyny, wdowy po Stanisławie z Gniazdowa, w r. 1474 odłożyła termin (ib. k. 308). Barbara, żona Mikołaja P-go, której dobra w Godziątkowie z racji niesłużenia wojny dane były przed r. 1475 Maciejowi Jastrzębskiemu (I. Kal. 2 k. 348). Taż Barbara, wdowa po Mikołaju P. z Godziątkowa, w r. 1485 cedowała swe cześci w Godziątkowie swemu rodzonemu siostrzeńcowi Grzegorzowi "Wielichowi" z Godziątkowa (I. Kal. 3 k. 209). Jan P., mąż Doroty z Przybysławic, pozywany w r. 1475 przez braci z Bunina (I. Kal. 2 k. 359). Agnieszka P-a, jako ciotka Andrzeja z Ciechla, domagała się w r. 1487 do Marcina z M. Piątku uiszczenia 10 grz. (I. Kal. 3 k. 357v). Piotr P. z Mroczków, ojciec Jadwigi, która w r. 1487 kwitowała swego brata, Jana z M. Mroczków, z dóbr rodzicielskich w M. Mroczkach (ib. k. 414v). Agnieszka P-a od syna Michała Gniazdowskiego w r. 1497 uzyskała zapis 1 grz. rocznego czynszu (I. Kal. 4 k. 517v). Maciej Głoskowski cz. P. na połowie swych części w Głoskach i Pawłowie w r. 1505 oprawił posag 10 grz. żonie Katarzynie Korzkiewskiej (P. 1390 k. 69). Katarzyna P-a, nie żyjąca już ok. 1518 r., siostra z jednego ojca Piotra Nowomiejskiego. Jan P. część swą we wsi Ciechel pow. kal. w r. 1530 sprzedał za 40 grz. Janowi Wysockiemu (I. i. D. Z. Kal. 2 k. 165). Tomasz P. swoją część "Pazurowską" w Głoskach w r. 1532 sprzedał wyderkafem za 10 grz. Janowi Głoskowskiemu (ib. k. 197), zaś w r. 1533 ową część "Pazurowską" sprzedał wyderkafem za 14 grz. swej rodzonej siostrze Małgorzacie Głoskowskiej (ib. k. 221; I. R. Z. Kal. 4 k. 493). Maciej P. w r. 1532 występował jako stryj panny Zofii, córki zmarłego Mikołaja Łazarza ("Baranka"?) Przedzińskiego (I. R. Z. Kal. 4 k. 252, 493). Mikołaj P., ojciec Doroty, w r. 1532 żony Aleksego Gałęskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 198). Jan P. w r. 1537 od Macieja i Jana, ojca i syna Przedborowskich kupił za 50 grz. dom "Lubiński" w rynku Grabowa oraz łąkę koło drogi Kaliskiej (Kal. 7 k. 431).

Tomasz P. "Rusin", rodzony wuj uczc. Marcina z miasta Grabowa, nie żył już w r. 1553, a do części w Głoskach po nim spadłe, nabytych przezeń w r. 1552, intromitowany był w r. 1553 Ambroży Głoskowski (Kal 17 s. 373). Maciej P. uzyskał w r. 1582 od Wojciecha Gałęskiego i Doroty Gałęskiej, żony Stanisława Kotarbskiego, cesję zapisu danego ongiś Mikołajowi Gałęskiemu przez Walentego Korzeniewskiego (I. Kal. 48 s. 803). Andrzej P., nieżyjący już w r. 1584, mąż Reginy Rosnowskiej, córki Bartłomieja, wdowy 1-o v. po Janie Przespolewskim, która t. r. oprawę uzyskaną od pierwszego męża na połowie części Przespolewa i pustki Poroże W. w pow. kal., cedował synowi Janowi Przespolewskiemu (I. Kal. 50 s. 830). Zofia P-a, w r. 1596 żona Wojciecha Godziątkowskiego. Anna P-a, t. r. wdowa po Wojciechu Czachórskim "Wacławku". Jan P. z Pawłowa, którego poddany prac. Wawrzyniec Węgl (Węgiel) był wtedy mężem szlach. Zofii Ciechelskiej, wdowy po Stanisławie Gutowskiem (I. Kal. 68 s. 400). Może ten sam Jan część "Mikorzyńską" we wsi Ciechel sprzedał w r. 1615 (lub przed tą datą). Tomaszowi Wysockiemu (R. Kal. 8 k. 440). Anna P-a, w latach 1602-1604 żona Jana Kuklinowskiego. Anna P-a, w r. 1602 żona Grzegorza Chwalęckiego. Maciej świadkował 1603.5/VIII. r. (LB Skalmierzyce). Maciej P., syn Piotra, kwitował w r. 1604 z 500 zł. Jana P-go, syna Pawła (I. Kal. 70 k. 653). Maciejowi P-mu z pow. kal. w r. 1605 zapisał dług Mikołaj Pioruski (Z. T. P. 27 s. 23). Elżbieta P-a, w r. 1612 żona Marcina Przybysławskiego. Jan, świadek 1614.26/I. r. (LC Skalmierzyce). Jan P. z Droszewa, chrzestny 1616.16/X. r. (LB Droszew). Wojciech, syn zmarłego Jana, w r. 1618 zawierał pod zakładem 600 zł. kontrakt z małżonkami Wacławem Karskim i Heleną z Mikorzyna Węgierską (I. Kal. 34 s. 849). Anna P-a, w r. 1624 żona Zygmunta Szadokierskiego. Katarzyna P-a, wdowa 1-o v. po Janie Cebulskim, 2-o v. żona w r. 1626 Rosłana Moszczyńskiego. Ks. Tomasz, prepozyt kościelecki w r. 1631 (I. Kal. 98a s. 1075). Maciej, syn zmarłego Jana, skwitowany w r. 1633 z popełnionych bezprawi przez Ewę Żakowską, wdowę po Macieju Wolińskim (I. Kal. 99b s. 1909). Marianna P-a, w r. 1636 żona Łukasza Gosławskiego. Małgorzata P-a, w r. 1638 żona Stanisława Wardęskiego "Gocza" z Kaczek Plastowych w pow. sieradzkim. Zofia, chrzestna 1635.8/IX. r. (LB Skalmierzyce). Jadwiga, chrzestna 1640.13/XI. r. (ib.). Stanisław, syn zmarłego Jana, w r. 1641 skwitowany przez Dorotę Kotowiecką, żonę Marcina Wilczkowskiego, z 50 zł. prowizji od sumy 500 zł. (I. Kal. 107a s. 135). Mikołaj i Anna Darnowska, rodzice Jana, ochrzcz. 1646.20/VIII. r. (LB Skalmierzyce). Marcin, syn zmarłego Wojciecha, kwitował w r. 1661 z 80 zł. Wojciecha Paszkowskiego (I. Kal. 125 s. 503). Sebastian i Katarzyna, rodzice Józefa, ur. w Ciechlu, ochrzcz. 1675.19/III. r. (LB Kucharki). Marianna P-a, chrzestna 1679.27/VIII. r. (ib.). Stanisław, nieżyjący już w r. 1680, mąż Barbary Wieruszówny Stoleckiej, żony 1-o v. Piotra Koźmińskiego, która t. r. kwitowała ze 130 zł. Stanisława z Miłkowic Borzysławskiego (I. Kal. 140 k. 154v), zaś w r. 1685 w imieniu własnym i syna Piotra P-go kwitowała się z małżonkami Morawskimi z dzierżawy części Skalmierza (I. Kal. 143 s. 167).

Jadwiga Kwiatkowska, wdowa po Stanisławie Bąkowskim, 2-o v. w r. 1681 żona Mikołaja P-go (I. Kal. 140 k. 336). Marianna, chrzestna 1686.17/II. r. (LB Droszew). Szymon, chrzestny 1686.11/VIII. r. (ib.). Marianna, żona Stanisława z Gaszyna Wierzchlejskiego, nie żyjącego już w r. 1690. N., zamieszkały w Orpiszewie, i Jadwiga, rodzice Apolonii, ochrzcz. 1700.3/II. r., i Marianny, ochrzcz. 1701.10(11?)/VIII. r. (LB Janków). Marcin, syn zmarłego Marcina, uzyskał w r. 1704 zapis 2.200 zł. od Jana Kierzyńskiego, dziedzica Gostyczyny (I. Kal. 157 s. 205). Stanisław, syn Piotra i Jadwigi Grzybowskiej, mianował w r. 1713 plenipotentów (I. Kon. 73 k. 218v). Ta Jadwiga, córka Jakuba Grzybowskiego i Katarzyny Jaroszewskiej, współspadkobierczyni babki Anny z Waliszewskich Jaroszewskiej, swe części z sumy po niej 2.000 zł. cedował w r. 1715 rodzonemu bratu Stanisławowi Grzybowskiemu (I. Kon. 73 k. 314). Barbara, chrzestna 1714.5/VII. r. (LB Kotłów). Zygmunt i Barbara (zapewne identyczna z powyższą?), rodzice Agnieszki Ewy, urodzonej w Strzyżewie, ochrzcz. 1715.7/I. r. (ib.). Anna wyszła przed 1717.10/V. r. za Jana Bartłomieja "Dębowszczyka" Wiesiołowskiego, dziedzica miasta Strzyżewa i wsi Druszkowy, wdowa w latach 1720-1731, nie żyła już w r. 1745. Katarzyna, z Gałązek M., chrzestna 1724.11/IV. r. (LB Droszew). Andrzej w r. 1725 kwitował się z małżonkami Czaplińskimi (I. Kal. 161 s. 443). Samuel i Marianna, rodzice Michała Franciszka, ur. w Czekanowie, ochrzcz. 1734.29/X. r. (LB Lewków). Andrzej, dzierżawca plebanii w mieście Sobótka, w r. 1736 kwitował się ze Stanisławem z Dobruchowa Wolskim, dziedzicem Borucina, ze sprawy o poddanego z Borucina (I. Kal. 171/173 s. 314). Może ten sam Andrzej świadkował 1765.16/VII. r. (LB Sobótka). Agnieszka P-a, żona 1-o v. Przymysława z Białej Szypłowskiego, 2-o v. żona Idzikowskiego, nie żyła już w r. 1746. Józef P. zaślubił 1747.8/I. r. Mariannę Korzenicką, a świadkami ich ślubu byli Jan i Andrzej P-cy (LC Skalmierzyce). Konstancja wyszła przez 1748.1/I. r. za Kazimierza Wielowieyskiego. Andrzej, posesor dóbr Koiszewy, kwitował się w r. 1750 z dziedzicem owych dóbr Janem Zabłockim z kontraktu zawartego pod zakładem 13.000 zł. (I. Kon. 78 s. 408). Jan, świadek 1759.17/I. r. (LC Kucharki). Wincenty P. w r. 1763 kwitował z 30 zł. węg. Fabiana Parczewskiego, dziedzica Kurowa, oraz Franciszka Byszewskiego, posesora tej wsi (I. Kal. 204/205 k. 174). Barbara P-a, żona Marcina Gąsiorowskiego, nie żyjącego w r. 1766, zaś 2-o v. była w r. 1774 żoną Łukasza Biskupskiego. Rozalia Wardęska, córka Świętosława i Marianny Wilczyńskiej, wdowa po Andrzeju P-im, idąc 2-o v. za Józefa Brzozowskiego, krótko przed ślubem, 1771.5/VIII. r. zapisał mu dług 1.000 zł. (I. Kon. 80 k. 222). Żyła jeszcze w r. 1777 (ib. 81 k. 121v). Ignacy (czy szalachcic?) i Rozalia, rodzice Małgorzaty, ur. 1772.6/VII. r. (LB Strzelno). Paweł, mąż Barbary Głowackiej, córki Samuela i Anny Śremskiej, nie żyjący już w r. 1781, ojciec panny Katarzyny, która wtedy od swej rodzonej ciotki panny Marianny Głowackiej uzyskała zapis 3.000 zł. (I. Kal. 231 k. 5). Jan, świadek 1781.29/VIII. r. (LC Kucharki). Jakub i Katarzyna, rodzice Agnieszki Polikseny, ur. w Miedzianowi, ochrzcz. 1781.11/IV. r. (LB Droszew). Zygmunt i Regina Malińska, nie żyjąca już w r. 1788, rodzice panny Elżbiety, która mianowała wtedy plenipotenta (I. Kon. 84 k. 34). Rozalia, żona Wojciecha Płaczkowskiego, nie żyjącego już w r. 1791. Józef P., posesor Kretkowa w r. 1791 (I. Kal. 231 k. 422).

>Pawłowscy z Pawłowa w pow. kcyńskim. Wierzbięta Gosławic, dziedzic w Pawłowie, od Katarzyny, żony Jana Piekarskiego, w r. 1435 kupił za 70 grz. szóstą część tej wsi (P. 1378 k. 113). Wierzbięta z Pawłowa w imieniu Ofki, żony Wierzbięty Smoguleckiego miał w r. 1438 sprawę z Anną Łukowską i Janem Gronowskim, synem jej, o oprawę Ofki na Strzeszynie (P. 14 k. 41). Katarzyna, żona Wierzbięty z Pawłowa, Małgorzata i Dorota, panny, siostry rodzone, dziedziczki w Pawłowie, części wsi Grodnia, Parkowo i Wełma w r. 1444 dały Janowi i Andrzejowi z Grodni w zamian za części Pawłowa i Czesławic oraz dopłatę 200 grz. (P. 1379 k. 19v). Mikołaj, Małgorzata i Jadwiga, dziedzice z Pawłowa, w r. 1488 pozywali Macieja Grodzińskiego z Grodni (P. 22 k. 142). Rodzeństwo niedzielne: Mikołaj, Jadwiga, Małgorzata i Helena z Pawłowa pozywali tego Grodzińskiego także i w r. 1489 (P. 21 k. 164). Może ta sama Helena P-a była w r. 1503 wdową po Spytku Żabickim? (P. 861 k. 37v). Mikołaj P. trzy łany osiadłe w Pawłowie w r. 1489 sprzedał wyderkafem za 30 grz. Michałowi Zbyszewskiemu (P. 1387 k. 104). Jerzy P. na czterech łanach osiadłych i dwóch pustych w Pawłowie oprawił w r. 1489 posag 60 grz. żonie Małgorzacie (P. 1387 k. 124), a jednocześnie od rodzonego brata Jana z Pawłowa kupił za 100 grz. jego część ojczystą w tej wsi (ib.).

Piotr, nie żyjący już w r. 1494 (P. 1388 k. 62), ojciec: Katarzyny, Agnieszki, Małgorzaty, Jadwigi i Heleny. Z nich, Katarzyna w r. 1495 zamężna Nowomiejska. Agnieszka wtedy wdowa po Dobrogoście Mrowińskim. Małgorzata, w latach 1494-1505 żona Wojciecha Daroni ze wsi Daronicz Górki (Daronie Górki), zwanego też Gorczyńskim (ib.; 1390 s. 37). Jadwiga i Helena, nazwane w r. 1495 zakonnicami. Wszystkie te siostry, posesorki wyderkafowe t. r. W. Chowanowa i M. Chowanówka, dóbr odziedziczonych po rodzonym(!) stryju Stanisławie Dobieszewskim z Dobieszyna, a ich bliższość do tych dóbr należną po innym rodzonym(!) stryju, Wojciechu z Wargowa zajął siłą i trzymał wtedy Sędziwój Sadowski (P. 856 k. 32, 134v). Siostry: Nowomiejska, Mrowińska, Gorczyńska i panna Helena pozywały w r. 1498 Sędziwoja Sadowskiego, Sędziwoja Przestanowskiego i Annę Zakrzewską, braci i siostry stryjeczno-rodzonych, niedzielnych (P. 856 k. 305). Małgorzata P-a i jej maż Wojciech z Daronich Górek w r. 1505 (P. 1390 s. 37). Ta Małgorzata P-a, pisana też Gorczyńską z Pawłowa, działając w asyście stryja Macieja Grodzieńskiego, kasztelana bydgoskiego, i wuja Mikołaja Słupskiego, swe części w Pawłowie w r. 1505 sprzedała za 200 zł. węg. siostrze Agnieszce (P. 1390 s. 34), zaś trzecią część wsi Bracikowo w pow. kcyń. tejże Agnieszce sprzedała wyderkafem za 40 grz. (ib.). Mężowi "z miłości małżeńskiej" dała jednocześnie trzecią część swego posagu 50 zł. węg. zabezpieczonego na Daronich Górkach oraz trzecią część W. i M. Chowanowa w pow. pozn. (ib. s. 35). Kwitowała w r. 1507 męża z 200 zł. węg. posagu i tyleż oprawy na połowie części w Daronicz Górkach (P. 862 k. 234; 1390 k. 116), danych jej t. r. Będąc już wdową, żyła jeszcze w r. 1523 (P. 1392 k. 504). Agnieszka P-a, wdowa po Dobrogoście Mrowińskim żyła jeszcze w r. 1514 (P. 866 k. 124). Spośród powyższych sióstr, Agnieszce i Małgorzacie, oraz ich rodzonej siostrzenicy Katarzynie miała w r. 1508 płacić winę Urszula Żabicka, której zmały brat Stanisław nie uiścił się z 20 grz. należnych zmarłej Helenie P-ej, siostrze Agnieszki i Małgorzaty, a rodzonej ciotce Katarzyny (Kc. 8 k. 116).

Maciej P. (może syn Piotra a brat powyższych sióstr?) na połowie Pawłowa w r. 1502 oprawił 50 grz. posagu żonie Katarzynie Sokolnickiej (P. 1389 k. 196). Założone zostało w r. 1503 vadium między Maciejem P-im i Elżbietą, żoną Mościca Nieżychowskiego (N. 146 s. 358).

Wojciech P. na połowie części w Pawłowie w r. 1507 oprawił posag 100 zł. i 5 grz. żonie Katarzynie, córce Trojana Grylewskiego (P. 1390 k. 118v). Wojciech P. łan roli osiadłej w Pawłowie w r. 1510 sprzedał za 10 grz. wyderkafem Wojciechowi Sokolnickiemu (G. 335a k. 13). Wojciech P. w r. 1513 płacić miał winę, bo nie stanął z pozwy Małgorzaty wdowy po Jerzym P-im, obecnie żony Mikołaja Kurnatowskiego, o wygnanie jej z oprawy na połowie Pawłowa (P. 865 k. 363v). Wojciechowi P-mu bratankowi (nepoti?) Agnieszka P-a wdowa po Dobrogoście Mrowińskim sprzedała w r. 1523 za 150 grz. swoją część w Pawłowie (P. 1392 k. 504). Można z tego wnosić, iż Wojciech był synem nieznanego mi z imienia syna Piotra, a brata wymienionych wyżej sióstr. Pięć łanów roli osiadłej w Pawłowie Wojciech P. w r. 1524 sprzedał za 60 grz. Janowi Szyleckiemu(?) (G. 335a k. 79v). Części w Oporzynie w r. 1528 sprzedał za 100 zł. węg. Mikołajowi Chodzieskiemu (G. 335a k. 112). Na czterech łanach roli w Pawłowie w r. 1542 zapisał wyderkafem córce swej Barbarze w posagu symę 100 grz. (ib. k. 279). Barbara w r. 1544 skwitowała ojca i rodzonego stryja, ks. Mikołaja Rospęckiego z dóbr ojczystych i macierzystych (Kc. 10 k. 274). Części Pawłowa Wojciech w r. 1555 dał synowi Maciejowi (P. 1396 k. 246) a córka Barbara skwitowała wtedy Tomasza Margońskiego z długu 108 grz. (P. 884 k. 33). Syn Wojciecha Maciej.

Maciej, syn Wojciecha, wspomniany w r. 1544 (Kc. 10 k. 274), na połowie swych części w Pawłowie oprawił w r. 1544 posag 141 grz. żonie Annie Budziejewskiej, córce Jana (P. 1395 k. 90). Skwitowany w r. 1558 z 213 zł. przez Dorotę, wdowę po Wiktorynie Tomiszewskim (Kc. 22 k. 210). Janowi Zbyszewskiemu sprzedał wyderkafem w r. 1558 za 450 zł. cztery łany puste w Pawłowie (P. 899 k. 776), zaś w r. 1561 ponowił tę wyderkafową sprzedaż, ale już za sumę 510 (P. 1397 k. 47v). Łan pusty w Pawłowie w r. 1563 sprzedał za 130 zł. Stanisławowi Radwanowskiemu (ib. k. 215v). Nie żył już w r. 1567 (P. 1297 k. 566v), zaś owdowiała Anna Budziejewska w r. 1571, już jako 2-o v. żona Jana Kucickiego z pow. przedeckiego, kwitowała ze 100 zł. długu Krzysztofa Budziejewskiemu (Kc. 117 k. 561). Synowie Macieja: Wawrzyniec, Jan i Krzysztof).

Wawrzyniec, syn Macieja i Budziejewskiej, mąż Lucyny Tomiszewskiej, córki Wiktoryna i Doroty, która od swego teścia w r. 1562 nabyła wyderkafem za 500 zł. pięć pustych łanów w Pawłowie (P. 904 k. 641; 1397 k. 167v). Wawrzyniec w imieniu swoimm i swych braci, Jana i Krzyszytofa, cztery łany puste w Pawłowie, trzymane dotąd wyderkafem przez Sebastiana Zbyszewskiego, sprzedał w r. 1567 temu Zbyszewskiemu za 1.200 zł. (P. 1397 k. 566v). Oboje małżonkowie w r. 1569 zobowiązali się łan pusty w Pawłowie sprzedać wyderkafem na trzy lata za 100 zł. Wawrzyńcowi Laskownickiemu (Kc. 117 k. 68). Lucyna nie żyła już w r. 1584 (Kc. 26 k. 634). Wawrzyniec ją przeżył, ale w r. 1587 mowa i o nim jako o już zmarłym (Kc. 120 k. 80). Syn ich Seweryn wymieniony w r. 1584 wśród spadkobierców wuja Marcina Tomiszewskiego, pozwanych wtedy przez Annę Łaskawską, żonę Marcina Chłapowskiego (Kc. 26 k. 634). Chyba umarł wcześnie. Zob. tablicę.

@tablica: Pawłowscy

Od Mikołaja P-go, nie żyjącego już w r. 1507, ks. Jan Łukowski, dziekan poznański, nabył wyderkafem część w Pawłowie (P. 1390 k. 114v). Jerzy P. nie żył już w r. 1507, kiedy wdowa po nim Małgorzata, wtedy 2-o v. żona Mikołaja Kurnatowskiego, swoją oprawę 60 grz. na czterech łanach osiadłych i dwóch pustych w Pawłowie oraz na całym dworze i folwarku tamże sprzedała wyderkafem za 50 grz. Wojciechowi P-mu (P. 1390 k. 119). Ta Małgorzata w r. 1513 ręczyła Janowi Radwankowskiemu za panny Katarzynę, i Dorotę, córki Jerzego, iż mu sprzedadzą wieczyście za 110 grz. całe swe części rodzicielskie w Pawłowie (P. 865 k. 285), czego t. r. dokonały (ib. 786 s. 393). Małgorzata pozywała Wojciecha P-go o wygnanie jej z oprawy na połowie Pawłowa, ale nie stanął i w r. 1513 miał płacić winę (P. 865 k. 363v). Mikołaj P., mąż Małgorzaty Strzeleckiej, córki Wojciecha, która w r. 1513 wraz z siostrami: Barbarą zamężną Borzymowską, Anną zamężną Wojnowską i panną Zofią kwitowała szwagra Macieja Wojnowskiego ze 150 grz. posagu ich zmarłej matki Jadwigi Strzeleckiej, oprawionego na połowie Strzelców pow. kcyń. (P. 865 k. 348). Małgorzata, wdowa 1-o v. po Janie Szlągu(?), 2-o v. żona Mikołaja P-go, połowę swej części oprawnej uzuskała w sumie 50 zł. węg. na połowie wsi W. Radzicz od pierwszego męża, dała w r. 1516 obecnemu mężowi (N. 213 k. 24). Może synem Mikołaja i Małgorzaty Strzeleckiej był Maciej P., należący w r. 1541 do współspadkobierców tej Doroty Strzeleckiej, żony Feliksa Grylewskiego (Kc. 10 k. 184v).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki