FANDOM


In Memoriam Prof. Dr. Włodzimierz Dworzaczek - zum 25. Todesjahr zurück

Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów wielkiej własności w Wielkopolsce [Historische und genealogische Materialien zur Geschichte großer Güter in Großpolen]Bearbeiten

Pierzchowie [von Pirch]-z Plastowa - 89 EinträgeBearbeiten

>Pierzchowie h. Własnego, zawli się właściwie von Pirch, osiedleni na Pomorzu i Śląsku. Zamieszkali w Koronie, głownie w Prusach Król. używali formy nazwiska Pierzchna. Dorota Pierzchówna w latach 1594-1595 wdowa po Kasprze Zaleskim. Anna P-wna ze Slantowa(?), w latach 1619-1636 wdowa po Stanisławie Ostromięckim. Anna P-wna cz. Brodnica(!), w r. 1626 wdowa po Janie Boruckim, współspadkobierczyni Jerzego Brodnickiego (P. 1017 k. 132). Michał nie żył już w r. 1642, zaś żona jego Justyna Pudwelsówna, córka Jerzego i Marianny Wagnerówny, była wtedy wdową i po drugim mężu Jerzym Pudwelsie, zaś żoną 3-o v. Piotra (Eremiana?) Dembińskiego (N. 225 k. 28v). Magdalena, córka Krzysztofa, już zmarłego, wyszła w r. 1658 za Walentego Wąglikowskiego (N. 227 k. 330). Żyli oboje w r. 1661, nie żyli już w r. 1696. Ernestyna, żona Marcjana Mielęckiego, cześnika nowogrodzkiego, nie żyjącego już w r. 1754 (I. Kal. 196/198 s. 202).

>Pierzcińska h. Ramułt Justyna, żona Adama Siestrzeńskiego, nie żyjącego już w r. 1789 (I. Kon. 84 k. 155).

>Pierzyńscy (czy szlachta?). Ur. Anna, wdowa po sław. Stanisławie Bocianku, burmistrzu w Tucznie, w r. 1698 2-o v. żona Jana Krasińskiego (W. 77 k. 103). Ur. Adam P., z Jeżewa, świadek 1722.15/X. r. (LC Św. Mikołaj, Pozn.).

>Pieskowscy Stenczowie (Stentsch, Stensch, Stenz) h. Osoria, nazwisko wzięli od wsi Pieski koło Międzyrzecza, zaś wiedli się ze Szczańca (Stentsch) i byli jednego pochodzenia ze Sczanieckimi. Franczke Stencz vom Stencz h. Osoria (K. D. W. V. 409; Kozierowski, Obce ryc. 97, 98). Jerzy Sztayncz P. na połowie swych części w Pieskach w r. 1529 oprawił posag 150 zł. reń. żonie Annie Czarmyslskiej, córce Macieja Zaidlicza Czarmyslskiego (P. 1393 k. 263). Między Jerzym Stanczem, dziedzicem w Pieskach, janem "Popkiem" Hersztopskim i Andrzejem Kwileckim założone zostało w r. 1553 vadium (P. 894 k. 232). Z nakazu tego Jerzego poddani jego zabili owego Hersztopskiego, a wizji ciała dokonano w r. 1556 we dworze w Pieskach (P. 897 k. 843). Jerzy P. całe swe części w tej wsi dał w r. 1565 swym synom Ulrykowi i Baltazarowi (P. 1397 k. 414).

1. Ulryk P. Stancz, Stencz, syn Jerzego, sprzedał w r. 1576 za 5.000 tal. sr. części wsi Pieski i część boru w Kursku Janowi Hersztopskiemu "Popkowi" (P. 1398 k. 616), zaś w r. 1577 od brata Baltazara kupił za 6.000 zł. części w Kursku i Zamostowie pow. pozn. (ib. k. 714). Temu bratu cedował t. r. sumę długu 1.200 grz. zapisaną przez Melchiora, Wawrzyńca i Piotra Czarmyskich, dziedziców w Czarmyślu i Grochowie (P. 929 k. 443). Od brata Baltazara kupił w r. 1583 za 6.000 zł. trzecią część w Czarmyślu (P. 1399 k. 159v). Kwitował t. r. Abrahama Bukowieckiego, dziedzica Chyciny, z kontraktu o Nowąwieś z klucza blędzewskiego (P. 940 k. 104). Żył jeszcze w r. 1588 (P. 950 k. 187), a zapewne i w r. 1598 (P. 1402 k. 598v), nie żył już w r. 1610 (P. 948 k. 290). Z nieznanej mi żony synowie Baltazar i Jerzy oraz córka Maria, w r. 1598 żona Fryderyka Zaidlica z Grochowa.

Baltazar Stencz P., syn Ulryka, w imieniu własnym i brata Jerzego w r. 1610 kwitował ze 100 zł. Klemensa Strzelnickiego (P. 984 k. 290). Jerzy Stencz P. części w Szaromyślu (czarmyśl), uzyskane z działow z bratem Baltazarem, sprzedał w r. 1616 za 7.000 zł. Karolowi Krzysztofowi Szenechowi, Schoeneichowi (P. 1410 k. 13v).

2. Baltazar P. cz. Sczaniecki, Stancz, Stencz, syn Jerzego, na połowie dóbr we wsi Pieski oprawił w r. 1566 posag 900 zł. żonie Annie Bukowieckiej, córce Zygmunta (P. 1397 k. 533). Anna ta w r. 1567 kwitowała z 640 zł. Tomasza Sarbskiego (P. 911 k. 659v). Baltazar od Wolfganga Bukowieckiego w r. 1569 kupił za 6.000 zł. części we wsiach Kursko i Zamostowo w pow. pozn. (P. 1397 k. 751v). Części w Pieskach i w borze Kurska sprzedał t. r. za 4.000 tal. Janowi "Popkowi" Hersztopskiemu, zaś na połowie Kurska i Zamostowa oprawił żonie 9.000 900 zł. posagu (P. 1398 k. 1v). Ćwierć roli pustej w Kursku w r. 1570 rezygnował wieczyście za 50 grz. Jerzemu Kurskiemu Luce (ib. k. 58). Dwóch zagrodników w Zamostowie w r. 1576 sprzedał za 1.500 tal. sr. Janowi Kurskiemu, dziedzicowi w Zamostowie (ib. k. 646). Części w Kursku i Zamostowie w r. 1577 sprzedał za 6.000 zł. bratu Ulrykowi (ib. k. 714). Żona, Anna Bukowieckiego z Chyciny, w r. 1578 kwitowała Jana "Popka" Hersztopskiego z 1.300 zł. (P. 931 k. 266). Trzecią część w Czarmyślu w r. 1583 sprzedał za 6.000 zł. bratu Ulrykowi (P. 1399 k. 159v), zaś żona t. r. skasowała swą oprawę na Czarmyślu, a jednocześnie od brata Abrahama Bukowieckiego, dziedzica w Chycinie, uzyskała zapis 1.000 zł. (P. 941 k. 423). Baltazar od Brygidy Slibówny (Schlieben), wdowy po Kasprze Zaidlicu Czarmyskim, kupił w r. 1584 za 750 grz. część wsi Grochowo pow. pozn. (P. 1399 k. 331v), zaś od Stanisława Przetockiego całą wieś Bobowicko, do której t. r. intromitował się (P. 942 k. 407). Bobowicko w r. 1585 sprzedał za 9.500 zł. Jerzemu Nadelwicz Kręskiemu (P. 948 k. 475, 1399 k. 522v). Od Kaspra Kwileckiego, działającego w imieniu Wojciecha Przetockiego, wielkorządcy zamku królewskiego w Wilnie, uzyskał w r. 1589 oświadczenie gotowość wykupienia za 200 zł. Przetoczny, a to wedle dekretu Trybunału Piotrkowskiego (P. 951 k. 116). Od przyszłego zięcia Daniela Stybicza (Stiebitz) dostał w r. 1591 zobowiązanie, iż po dopełnieniu małżeństwa z córką jego Heleną stawi ją do akt, by skwitowała ojca z majątku rodzicielskiego (P. 955 k. 388). Baltazar wraz z żoną byli w r. 1594 kwitowani ze 100 zł. przez Jana Sarbskiego (P. 962 k. 474). Baltazar, posesor Hersztopu i Dłuska, pozywany był w r. 1595 przez Andrzeja Hersztopskiego, syna zmarłego Jana "Popka" (P. 964 k. 120). Od Jana Krzyszkowskiego "Czecha" w r. 1596 kupił za 1.000 zł. jego części we wsi Ciosny pow. pyzdr. (P. 1402 k. 199v). Nie żył już w r. 1598, kiedy owdowiała Anna Bukowiecka odraczała swemu bratankowi Janowi Bukowieckiemu, synowi zmarłego Abrahama, termin uiszczania 1.000 zł. (P. 968 k. 542). Zapisała t. r. 500 zł. długu wnuczce Annie Stybiczównie, córce zmarłego Daniela (P. 968 k. 664). Synowie, Melchior i Jerzy. Córka Helena, której wuj Abraham Bukowiecki z Chyciny w r. 1588 zapisał sumę 400 zł. (P. 950 k. 286). Wydana w r. 1591 za Daniela Stybicza (Stiebitz), żyła z nim jeszcze w r. 1593, on już nie żył w r. 1598. Z synów, Melchior zapisał tej swej siostrze w r. 1593 sumę 100 zł. (P. 959 k. 433).

Jerzy P., syn Baltazara i Bukowieckiej, spisywał w r. 1598 wzajemne dożywocie z żoną Małgorzatą Spławską cz. Bojanowską, córką Mikołaja i Małgorzaty Borzysławskiej (P. 976 k. 396v, 1402 k. 803). Od Bartłomieja Spławskiego w r. 1598 kupił za 3.000 zł. jego dobra we wsi Kunowo pow. pozn. (P. 1402 k. 838v). Oboje małżonkowie od Wawrzyńca Borzysławskiego w r. 1602 nabyli wyderkafem na jeden rok za 1.700 zł. połowę Snowidowa (P. 1404 k. 709v). Jerzy swe części w Kunowi sprzedał t. r. za 3.000 zł. Hieronimowi Borzysławskiemu, zaś żonie oprawił 650 zł. wiana na połowie dóbr (P. 1404 k. 723v). Oboje małżonkowie od Jerzego Granowskiego w r. 1603 kupili wyderkafem na jeden rok za 1.000 zł. części wsi Woźniki w pow. kośc. (ib. k. 1027v) i znów w r. 1604 za 1.500 zł. (P. 1405 k. 196). Części Słonczyc w pow. gnieźn. w r. 1605 sprzedał za 2.000 zł. Stanisłwowi "Czechowi" Krzeszkowskiemu (ib. k. 267). Oboje małżonkowie w r. 1608 kwitowali się z małżonkami Marcinem Karczewskim i Katarzyną Tarzecką z kontraktu dzierżawy części Karczewa w pow. kośc. (P. 980 k. 714), zaś w r. 1612 kupili wyderkafem od Stanisława Bartochowskiego za 700 zł. część w Golinie pow. pyzdr. (P. 1408 k. 128) i za 850 zł. też wyderkafem inną część tamże od Jana Parzynczewskiego (ib. k. 306). Tę część Goliny t. r. wydzierżawił Parzynczewskiemu i jego żonie Annie Pabjanowskiej (P. 988 k. 681). Małgorzata niedługo potem umarła, bo już 1614.9/I. r. Jerzy zapisywał dług 3.000 zł. swej przyszłej (drugiej) żonie, Dorocie Żelęckiej, córce Piotra (P. 992 k. 34). W imieniu własnym i synów zrodzonych z pierwszej żony: Andrzeja, Jerzego, Piotra i Macieja kwitował t. r. z 505 zł. Jana Jana Belęckiego (P. 992 k. 36). Janowi Jemiałkowskiemu w r. 1624 dał zobowiązanie sprzedania mu za 2.500 zł całych części Goliny w pow. pyzdr. (I. Kal. 90b s. 2228). Nie żył już w r. 1626, kiedy Dorota Żelęcka, już 2-o v. żona Jana Skorzewskiego, dawała swym pasierbom, Andrzejowi, Jerzemu, Piotrowi i Maciejowi P-im zobowiązanie dotyczące ewentualnych przeszkód prawnych ze strony Jerzego Chełkowskiego (Chelikowskiego?) względem dóbr Karmino (P. 1017 k. 678v). Ci bracia kontrakt o Karmino zawarty przez zmarłego ojca z Chełkowskimi (Chelikowskimi?) cedowali t. r. macosze (ib. k. 689). Bracia Andrzej i Jerzy t. r. zapisali dług 1.200 zł. Stanisławowi Jemiałkowskiemu (P. 1017 k. 519). Andrzejowi zapisał w r. 1636 dług 40 zł. Baltazar Gądkowski (P. 1033 k. 5v). Maciej, dopełniając ojcowskiego zobowiązania z r. 1624 po ojcu i bracie (czyżby dwaj starsi już nie żyli?) w Golinie sprzedał w r. 1626 za 2.500 zł. Stanisławowi Jemiołkowskiemu, nabywcy praw od brata Jana Jemiołkowskiego (P. 1420 k. 971). Zob. tablicę.

@tablica: Pieskowscy Stenczowie h. Osoria

>Pieskowscy ze wsi Pieski koło Międzyrzecza, różni. Halszka i Agnieszka z Piesków z jednej strony, a Hanka, Jadwiga, żona Mikołaja Stemborka (Sternberga) z tychże Piesków, Mikołaj, syn Frana(!), Jadwiga i Noso(?) z Piesków) z drugiej strony, procesowali się w r. 1424 o prawo bliższośąci do połowy Piesków po przyrodnim bracie (P. 7 k. 151v). Zachariasz P. z Biezdrowa pozwany w r. 1442 przez Andrzeja Dokowskiego (P. 14 k. 16v). bartłomiej, dziedzic w Pieskach, szóstą część w tej wsi w r. 1445 sprzedal za 40 grz. Hieronimowi Zaidlicowi z Czarmyśla (P. 1379 k. 81v). Jodok cz. Jost z Piesków swą część z połowy dworu w tej wsi w r. 1445 sprzedał za 150 grz. Kasprowi z Piesków i Małgorzacie, wdowie po Stefanie z Bukowca(?), jego teściowej (P. 1379 k. 93v). Nikiel Dołęga z Pieskowa (Piesków) miał w r. 1448 sprawę z Niklem z Kruchowa (P. 17 k. 106). Mikołajowi Pieskiemu(!) i sądowi miał t. r. płacić winę 14 grz. Nikiel (Grinburg(?) z Grochowa (P. 17 k. 130). Hincza i Jerzy, bracia rodzeni, dziedzice w Pieskach, mieli w r. 1469 płacić winę bo nie stanęli z pozwu Piecza Bukowieckiego (P. 20 k. 17v). Janowi P-mu połowę wsi Grochowo pow. pozn. i 4 grz. rocznego czynszu na Czermyślu w Marchii Brandenburskiej sprzedał wieczyście w r. 1499 za 300 zł. węg. jego brat cioteczno-rodzony Piotr Grochowski (P. 1389 k. 8). Janusz P. w r. 1501 kupił od Marcina Goryskiego za 40 zł. węg. szóstą część swej wsi Grochowy, pdziedziczoną po śmierci Piotra Grochowskiego (ib. k. 171v). Na części Grochowa(!) w r. 1510 oprawił posag 30 grz. Reginie Hersztopskiej, córce Wojciecha a żonie syna swego Jana P-go (P. 786 s. 183). Jan nazwany teraz "Starszym", pozywany w r. 1508 przez ANdrzeja Hersztopskiego (P. 863 k. 157). Jego żonie Reginie Andrzej Hersztopski jako stryj i opiekun nieletniego Wojciecha, syna zmarłego Wojciecha, zobowiązał się w r. 1510 wydzierżawić za 30 grz. części tego bratanka w Hersztopie i Dłusku (P. 863 k. 276, 865 k. 178) Jan łan w Grochowie w r. 1512 sprzedał wyderkafem za 40 grz. Janowi Karlinowi sołtysowi w Templewie (P. 786 s. 351). Nie żył już w r. 1517, kiedy owdowiała Regina wtedy już 2-o v. żona Andrzeja Kawki, młynarza młyna Obra, części w Hersztopie i Dłusku, odziedziczone po braciach Marcinie i Wojciechu hersztopskich, sprzedała za 60 grz. Andrzejowi Hersztopskiemu (P. 1392 k. 107). Syn Jana, Wojciech uzyskał w r. 1528 od Jana Hersztopskiego zapis 66 i pół. grz. długu (P. 871 k. 198v). Części w Pieskach i Grochowie t. r. sprzedał za 100 kop gr. Janowi Hersztopskiemu (P. 1393 k. 226), zaś w r. 1530 temuż Hersztopskiemu sprzedał za 40 grz. część w Pieskach (P. 1391 k. 80v). Stryjem Wojciecha nazwany Jakub P., który część w Grochowie należącą się mu z działów z tym bratankiem sprzedał w r. 1528 za 100 grz. Maciejowi Czarmyslskiemu (P. 1393 k. 250v). Na połowie w Pieskach oprawił w r. 1528 posag 150 zł. żonie Dorocie Tarnowskiej, córce Jana (ib. k. 251v). Zapisał w r. 1520 dług 30 grz. na Pieskach braciom Karczewskim, dziedzicom Karczewa (P. 871 k. 684v). Jakub z bratem Franciszkiem (a więc jeszcze jeden z braci?), dziedzice w Pieskach, przez Michała i Krzysztofa, braci niedzielnych Karczewskich kwitowani byli w r. 1531 z 30 grz. posagu po śmierci Doroty P-ej, córki Katarzyny Karczewskiej a żony zmarłego Andrzeja P-go, rodzonej zaś ciotki dziedziców Karczewa (Kośc. 234 k. 217). Jakub P. skwitowany w r. 1532 przez żonę Dorotę Tarnowską z oprawy na połowie Piesek (P. 874 k. 48), zaś w r. 1536 przez Franciszka P-go (czy brata?) z pow. sulechowskiego, dziedzica we wsi Bukowa, z 70 zł. za jego część w Pieskach (P. 874 k. 108v).

Bernard P., mąż Doroty Kunińskiej, na połowie swej części we wsi Pieski w r. 1502 oprawił posag 100 zł. węg. żonie Dorocie Kunińskiej (Konińskiej) (P. 1389 k. 213). Godzony w r. 1506 przez arbitrów z Michałem i Andrzejem braćmi Konińskimi o posag 100 zł., który oni uiścić mieli swej siostrze Dorocie (P. 862 k. 208v). Nie żył już w r. 1524, kiedy Stanisław Kunowski ręczył za owdowiałą Dorotę i córki Bernarda P-go i jej, a więc za Jadwigę, żonę swoją, Dorotę, Annę, Katarzynę Helenę i Zofię, Jerzemu Kurskiemu Luce, iż stawi je celem dokonania sprzedaży za 325 grz. całych części w Pieskach (P. 869 k. 29v). Najstarsza z tych sióstr, Jadwiga, była żoną Kunowskiego już w r. 1523. Żyli jeszcze oboje w r. 1537. Sprzedała wyderkafem w r. 1524 swym siostrom części w Kunowie w pow. pozn. za 250 grz. (P. 1393 k. 27). Anna była w r. 1525 żoną Jana Grąbiewskiego (Grąblewskiego), kiedy wszystkie sześć sióstr niedzielnych całą ich część rodzicielską w Pieskach sprzedały za 325 grz. Jerzemu Kurskiemu (P. 1393 k. 79v). Grąbiewski żył jeszcze w r. 1529, zaś Anna, wdowa w latach 1536-1537, poślubiła 2-o v. Jana Baworowskiego, po którym była wdową w r. 1566, nie żyła już w r. 1586. Dorota, niezamężna, swoją część w Pieskach w r. 1528 wydzierżawiła Janowi Hersztopskiemu (P. 871 k. 135). T. r. Dorota wraz z siostrą Zofią, szwagrowi Staniszlawowi Kunowskiemu (P. 871 k. 110v). Katarzyna, zapewne identyczna z Katarzyną, żoną sław. Walentego Folthyna, rymarza, mieszczanina kościanskiego, nie żyła już w r. 1546 (Kośc. 345 k. 205). Helena, niezamężna, nie żyła już w r. 1529, kiedy siostra Anna, zamężna Grąbiewska, kwitowała Stanisława Kunowskiego z 10 grz. jej posagu zdeponowanego u Kunowskiego (P. 871 k. 271v).

Jan P. na połowie swej części rodzicielskiej w Pieskach w r. 1503 oprawił swej żonie Klarze 12 grz. posagu (P. 1389 k. 233). Wojciech P. dobra rodzicielskie w Pieskach, odziedziczone po zmarłym bracie rodzonym Fabianie, sprzedał w r. 1504 za 200 zł. węg. bratu rodzonemu Janowi P-mu (P. 1390 s. 11). Jan P. ręczył w r. 1504 Maciejowi Czarmyslskiemu, iż uwolni części (w Pieskach?), które mu sprzedał był wyderkafem za 50 zł. węg. (P. 861 k. 155). Jana P-go pozywał w r. 1508 Andrzej Hersztopski opiekun dóbr swego bratanka Wojciecha w Hersztopie i Dłusku (P. 863 k. 40). Andrzej P., mąż Katarzyny Karczewskiej, córki Macieja, wdowy 1-o v. po Janie Gorzyckim (P. 866 k. 76), którą wraz z bratem ks. Wincentym Karczewskim, plebanem w Kamieńcu, i siostrą Małgorzatą, żoną Jana Jeziorkowskiego w r. 1514 sprzedała ich część macierzystą w Krzestkowicach pow. pozn. za 200 grz. Janowi Wielżyńskiemu (P. 866 k. 76, 101v, 1392 k. 11v). Andrzej w r. 1516 oprawił tej żonie na swej części w Pieskach posag 50 grz. (P. 1392 k. 77). Ta Katarzyna z Karczewskich cztery łany położone koło miasta Międzyrzecza, dane sobie przez pierwszego męża tytułem oprawy 80 grz. sprzedała wyderkafem w r. 1516 za 40 grz. sław. Szymownowi Budnemu, burmistrzowi Międzyrzecza (ib.). Swego pasierba Jana Gorzyckiego w r. 1517 skwitowała ze swej oprawy na czterech łanach przed mistem Międzyrzeczem (P. 866 k. 387v). Jarosław "Francz"(?) łan osiadły w Grochowie w r. 1531 sprzedał za 28 grz. Maciejowi Czarmyslskiemu (P. 1391 k. 86v). Wdowa po Janie P-im, Urszula Gnuszyńska, kwitowała w r. 1580 brata swego Wojciecha Gnuszyńskiego (P. 935 k. 619).

>Pieskowscy, różni. N. zabił w r. 1639 w Iwnie, we dworze, Mikołaja z Raciborza Cieleckiego (P. 164 k. 630). Andrzej, syn zmarłego Macieja, uzyskał w r. 1719 od Wojciecha Gronowskiego, cześnikowicza dobrzyńskiego, dziedzica Bytynia, zapis 1.500 zł. (P. 1171 k. 54). Wojciech nie żył już w r. 1743, kiegy żona jego Konstancja Ćwierdzińska, córka Kaspra, była już wdową także i po drugim mężu, Piotrze Chociszewskim (G. 97 k. 646). Marianna przed 1754.28/IV. r. zaślubiła Bartłomieja Buczkowskiego. Michał i Julianna, wdowa po Stanisławie Kosińskim(?), współspadkobiercy w r. 1788 Julianny z Pruskich Bogdańskiej (I. Kon. 84 k. 39v).

>Pieszczyńscy, Piszczyńscy, Pieścińscy, Piścińscy, z Piszczyna w pow. bydgoskim. Mogą się tu jednak trafiać i P-cy ze wsi Piścin koło Gniezna. Wawrzyniec P. od Jana Sąsieckiego "Wrzeszczka" w r. 1502 nabył wyderkafem za 8 i pół grz. dwa łany we wsi Guncerzewy, nabyte wyderkafem od zmarłego Jana "Litwosa" Kazanowskiego (N. 146 s. 339). Trzymał jeszcze ów wyderkaf w r. 1512 (N. 213 k. 5) i t. r. łan w tej wsi sprzedał za 3 grz. Piotrowi, dziedzicowi w Guncerzewach (G. 335a k. 18v). Ten Wawrzyniec Guncerzewski cz. P. dwa łany puste w Guncerzewach, nabyte od Wrzeszcza Sąsieckiego, sprzedał wyderkafem w r. 1524 za 8 i pół grz. Wojciechowi Błogowskiemu (G. 335a k. 81v). Cztery łany w Guncerzewach, które sprzedał był wyderkafem za 50 grz. Wojciechowi Błogowskiemu, sprzedał wiecznością w r. 1528 za 100 zł. węg. Andrzejowi Witosławskiemu (N. 213 k. 86). Katarzyna, w r. 1535 żona Jana Prusieckiego cz. Bielickiego (N. 213 k. 54). Mikołaj i Marcin, synowie zmarłego Macieja, w imieniu własnym i brata Jerzego w r. 1573 kwitowali Macieja i Tomasza Rozeńskich, synów zmarłego Jana, ze 150 zł., za które Jan Rozeński zastawił był w r. 1561 Maciejowi P-mu dwa puste łany we wsi Rozenna(?) pow. kruszw. (G. 52 k. 226). Mikołaj P. pozywał w r. 1584 Piotra Jakackiego pisarza ziemskiego różańskiego, spadkobiercę brata Floriana, cześnika łomżyńskiego, w wójtowstwie w mieście Kwieciszewo (G. 274 k. 342). Wojciech, mający lat 18, kwitował w r. 1594 brata Marcina ze 120 zł. (N. 162 k. 67). Anna, w latach 1596-1598 wdowa po Piotrze Racięskim, 2-o v. w r. 1599 żona Jakuba Trzebińskiego. Maciej, Wojciech, Jan i Jakub P-cy, bracia rodzeni, nie żyli już w r. 1596, a spadkobiercą ich części w Piszczynie był wtedy Andrzej Bielicki (N. 219 k. 218). Marcin syn zmarłego Rafała, dał w r. 1604 zobowiązanie Stanisławowi Wilkońskiemu, iż kiedy wprowadzi go w posiadanie domu w mieście Jędrzejewo cz. Cierpięgi koło Gniezna, odziedziczonego po wuju Wojciechu Myślęckim, sprzeda mu też za 100 grz. przyległe ogrody (G. 68 k. 35). Chodzi tu chyba o P-go z Piścina pow. gnieźn.? Anna, w r. 1620 żona Jana Lińskiego. Piotr w r. 1638 mianował plenipotentem stryja Jana (N. 478 k. 30). Zob. Krąpiewscy, Suchorzewscy.

>Pieszkowscy, Pieskowscy h. Junosza, z Pieszkowic, Pieskowic w pow. łęczyckim. Wojciech nie żył już w r. 1675, kiedy jego córka Krystyna była żoną Mikołaja Stawiskiego z Godziątkowsa w pow. ostrzeszow. (R. Kal. 15 k. 435). Stanisław, syn tego Wojciecha, był wtedy mężem Marianny Kobierzyckiej, córki Jana, dziedzica Rajska. Stanisław ów odebrawszy od teścia 3.000 zł. posagu, oprawił żonie tę sumę na połowie Pieskowic (R. Kal. 15 k. 437v). Jana Kobierzyckiego skwitował w r. 1677 z 500 zł. (I. Kal. 138 s. 37).

Nie mam pewności, czy tutaj należałoby też umieścić Stanisława Pieszkowskiego, nie żyjącego już w r. 1513, po którym wdowa Dorota Grodziecka kupiła t. r. za 100 grz. od Barbary, wdowy po Janie Kurczewskim, żony 2-o v. Michała Kurczewskiego, i od Agnieszki, wdowy po Macieju Lutyńskim, sióstr rodzonych, córek zmarłego Jana Chwalibogowskiego, ich część w Strzałkowie pow. pyzdr., odziedziczoną po wuju Jakubie Strzałkowskim (Py. 23 k. 9v).

>Pieścicka Katarzyna, w r. 1661 żona Ambrożego Przedzieckiego (Ws. 208 k. 108).

>Pieściorowski Piotr i Marianna, rodzice Anny, ochrzcz. 1663.25/VII. r., i Marianny, ochrzcz. 1666.15/IV. r. (LB Lenartowice). Byli P-cy h. Grabie, czy Piotr do nich należał, nie wiem.

>Pietrasiewicz h. Leliwa Adam, inżynier, właściciel majątku Nowe w pow. wągrowieckim, umarł w Poznaniu 1939.11/IX., mając lat 76, pochowany na starym cmentarzu Św. Wojciecha. Pozostały dzieci, brat i siostry (Dz. P.).

>Pietraszewiczówna Katarzyna, w r. 1750 żona Seweryna Skotnickiego (Kc. 141 k. 56).

>Pietraszewscy, różni. Mikołaj, mąż Agnieszki, która w r. 1491 wspólnie z (siostrami?) Katarzyną, żoną Mikołaja Rosnowskiego, i Barbarą, żoną Stanisława Worowskiego, jako dziedziczki Wilkowyi prawo do półtora łana w Gorzuchowie sprzedały w r. 1491 za 14 grz. Katarzynie żonie Andrzeja Gorzuchowskiego (P. 1387 k. 139v).

Szl. Antoni i Teresa, rodzice Zofii, ochrzcz. 1754.6/V. r. (LB Trzcinica).

>z Pietrmanek, Piotrmanek (dziś Pietronki) w pow. kcyńskim. Teodoryk z Pietrmanek całą swą część, tj. sześć łanów roli w tej wsi w r. 1470 sprzedał wyderkafem za 20 grz. Janowi Radwanowskiemu (P. 1385 k. 90).

>Pietrscy z Pietrska w pow. pozn. Iwan, dziedzic Pietrska, oprawił w r. 1472 na połowie tych dóbr 80 grz. posagu żonie Agnieszce, córce Jakuba Chraplewskiego (P. 1385 k. 156v). Marcin P. połowę części w Pietrsku, które to części trzymała tam mocą oprawy matka jego Jadwiga, sprzedał w r. 1533 wyderkafem za 40 grz. Barbarze, wdowie po Mikołaju Wierzchaczewskiem, i jej niedzielnemu synowi Tomaszowi (P. 1393 k. 371v).

>Pietruszelscy, Pietruszewscy (czy szlachta?). Urodz. Bogusław zaślubił w Poznaniu 1693.22/IX. r. Dorotę Turską, córkę Krzysztofa i Anny Soszyńskiej, wdowę 1-o v. po Franciszku Trebniczu (LC Św. Wojciech, Pozn.; P. 1128 X k. 99). T. r. spisali wzajemne dożywocie (P. 1432 k. 527). Był Bogusław w latach 1695-1698 dzierżawcą wsi Wełnica. Kwitował w r. 1698 Franciszka Hryniewieckiego, skarbnika bielskiego, dziedzica Arkuszewa (G. 90 k. 191v). Ich córka Marianna, ochrzcz. 1695.16/XI. r. (LB Św. Michał, Gniezno). Oboje małżonkowie byli chrzestnymi 1698.14/IX. r. (ib.).

>Pietruszewska Anna, żona Stanisława Skrzetuskiego, oboje nie żyli już w r. 1710 (P. 1145 k. 15v). Szl. Dorota, chrzestna 1696.12/II. r. (LB Św. Trójca, Gniezno).

>Pietrykowski Wojciech, mąż Elżbiety Kamockiej, córki Mikołaja i Petronelli Poleskiej, która posag zapisany jej w r. 1699 przez rodziców i zabezpieczony u jej brata Bartłomieja na Jajkowskiej Woli cedowała w r. 1739 Antoniemu Janowi Paksińskiemu (Pakszyńskiemu), zięciowi (P. 1256 k. 1). Panna Anna Petrykowska(!) z dworu stęszewskiego wyszła za szl. Jana Pakszyńskiego (Paxczyńskiego 1730.23/I. r. (C Stęszew). Zob. Petrykowscy.

>Pietrzyccy, Pietryccy, Pietrscy, z Pietryk (dziś Pietryki) w pow. kaliskim. Mikołaj, Bartłomiej, Agnieszka i Bogna, bracia i siostry, dziedzice Pietryk, zastawili w r. 1462 połowę części w tej wsi za 10 grz. Jakubowi z Pietryk (I. Kal. 1 k. 133v). Nieletniego Mikołaja Bogusza z Pietryk, pozostającego pod opieką rodzonego stryja Mikołaja Bogusza, arbitrzy w r. 1475 dzielili z jego rodzonymi siostrami Agnieszką i Bogumiłą (I. kal. 2 k. 353v). Za Mikołaja Bogusza z Pietryk ręczyli w r. 1475 Piotr i Maciej z W. Skarszewa, iż będzie żyć w pokoju z Jakubem, synem Mikołaja z Pietryk (ib. k. 361v). Mikołaja Bogusza skwitowała w r. 1476 z 5 grz. majątku rodzicielskiego siostra rodzona Bogumiła (ib. k. 378v). Małgorzata, dziedziczka w Pietrykach, żona opatrz. Jerzego, mieszczanina ze Stawiszyna, sprzedała w r. 1476 za 4 zł. węg. ćwierć roli rodzicielskiej, odziedziczoną prawem bliższości po rodzonej ciotce Annie zw. Tolkowa, Witowi z Bartodziei (P. 1386 k. 60v; I. Kal. 2 k. 391v). Mikołaja Bogusza kwitowała w r. 1477 z 2 grz. siostra rodzona Agnieszka z Witowa (I. Kal. 2 k. 456). Mikołaj Bogusz dawał tej siostrze w r. 1479 pewne zobowiązanie (ib. k. 538v), a w r. 1480 kwitowany był przez męża tej Agnieszki, Marka z Witowa z jednej grzywny stanowiącej ostatnią ratę jej posagu (ib. 3 k. 10). Jan z Kościelca i pasierb jego Mikołaj z Pietryk oraz bratankowie Mikołaja, Mikołaj i Wojciech, niedzielni dziedzice w Pietrykach, godzeni byli w r. 1480 przez arbitrów (ib. k. 40v). I znów w r. 1481 arbitrzy godzili Mikołaja Bogusza z jednej strony z Mikołajem i Wojciechem, synami zmarłego Jakuba Bogusza, z drugiej, stryja z bratankami, o części Pietryk (ib. k. 16av). Mikołaj Bogusz z Pietryk z rodzonymi bratankami, Mikołajem i Wojciechem, od Jana z Kościelca w r. 1485 wyderkafem za 20 grz. dwa łany, pięć ćwierci osiadłych i pustych w Kościelcu (P. 1387 k. 35). Mikołaj, syn Bogusława z Pietryk, w r. 1489 kupił za 20 grz. od Marcina z Przedzina połowę "Cielmińską" w tej wsi w pow. kal., odziedziczoną przezeń po ojcu Janie Przedzińskim (P. 1387 k. 113v). Żona Bogusza z Pietryk i Bartodziei, Jadwiga z Przedzina (Przedzyna) pozywała w r. 1487 Baranka z Przedzyna (I. Kal. 3 k. 384, 390). Mikołaj Bogusz z Pietryk w r. 1491 ręczył za Stefana z Kotojecka (I. Kal. 4 k. 39v). Mikołaj z Pietryk ręczył Jakubowi z Pietryk, iż stawi do akt swą żonę Jadwigę, jego siostrę rodzoną, aby skwitowała brata z 6 grz. posagu z dóbr rodzicielskich (ib. k. 179v). Jadwiga, żona Bogusza, w r. 1495 kwitowała z 16 grz. posagu z Pietryk Jakuba Przerańskiego (ib. k. 365). Mikołaj z Pietryk w r. 1497 kwitował Dziersława Lutyńskiego z 10 grz., za które zastawił był poddanego z M. Złotnik (ib. 4 k. 498). Mikołaj Bogusz, dziedzic w Pietrykach, na połowie swej części w tej wsi w r. 1507 zobowiązał się, iż oprawi 17 grz. posagu żonie Jadwidze, córce Jakuba Przerańskiego (I. Kal. 6 k. 202). Mikołaj Pietrski z Janem z Przedzyna i Mikołajem, dziedzicem w Pietrykach, bratankiem, kwitował w r. 1507 Marcina Korzeniowskiego z wykupu łana roli w Korzeninie (I. Kal. 6 k. 259). Jan i Bogusz, bracia rodzeni, niedzielni z Pietryk, części w tej wsi w r. 1512 sprzedali za 30 grz. Mikołajowi z Pietryk (I. i D. Z. Kal. 2 k. 15). Wdowa po Mikołaju Pietrzyckim, Jadwiga całą część rodzicielską w Pietrykach w r. 1522 sprzedała za 200 zł. węg. Janowi Mycielskiemu (P. 1392 k. 435v). Wdowie tej t. r. zapisały 16 grz. posagu na dwóch łanach roli w Pietrykach (połowie osiadłego i półtora pustego) Anna i Dorota, córki zmarłego Bogusza P-go (I. i D. Z. Kal. 2 k. 74v).

Małgorzata, córka Macieja Gorarda(!) z Pietryk, kwitowała w r. 1495 Wojciecha z Bartodziei z 2 kop gr. za głowę niegdy Macieja Gorarda (I. Kal. 4 k. 343v).

Dorota P-a, córka zmarłego Wojciecha, w latach 1530-1534 wdowa po Wojciechu Szetlewskim (I. R. Kon. 2 k. 201v; I. R. Z. Kon. 6 k. 84v), 2-o v. w 1544 żona Jakuba Dziewczopolskiego, skwitowana w r. 1545 z dóbr rodzicielskich przez Jana i Jakuba Pierzyckich(!) z Pietryk, dziedziców części (I. R. Kon. 4 k. 227v). Ów Jakub Dziewczopolski, zwany też P-im, był sołtysem w Ostrowie w pow. pyzdr., wsi opatów lędzkich. W r. 1567 dał zobowiązanie swemu najstarszemu synowi Walentemu P-mu względem sprzedania mu sołectwa, tj. dwóch łanów sołeckich i jednego wolnego, nabytego od opata pod zakładem 100 grz. (Py. 106 k. 446v). Synowie Jakuba: Walenty, Alekssy, Jan i Wojciech. Walenty żonie swej Annie Szetlewskiej, córce Jakuba, zobowiązał sie t. r. oprawić 40 grz. posagu. Skwitowany jednocześnie przez brata Aleksego z ojcowizny w sołectwie Ostrowa, sam zaś braciom swym rodzonym, Janowi i Wojciechowi, za ojcowiznę w sołectwie zapisał 30 grz. (Py. 106 k. 446v). Walenty i Anna nie żyli już w r. 1618. Ich synowie: Świętosław, Jan, Maciej i Stanisław. Córka Zuzanna, w latach 1624-1643 żona Jana Kosińskiego. Świętosław P. cz. Dziewczopolski, wspomniany w r. 1610 (P. 984 k. 909). Winien był w r. 1612 Kasprowi Lubowieckiemu sumę 180 zł. (G. 71 k. 507v), zaś siostrze swej Zuzannie P-ej cz. Dziewczopolskiej zapisał jednocześnie 100 zł. długu (G. 71 k. 508). Od Andrzeja Przyjemskiego, starosty konińskiego i kowalewskiego, ze wsi Skulka(?) pozywał w r. 1614 Świętosława Radojewskiego ze wsi Krusza Śrzednia (Py. 137 k. 79). Nie żył już w r. 1618, kiedy występowała wdowa po nim Anna Ulatowska (I. Kon. 40 s. 59; P. 1416 k. 90v). Ta wdowa oraz córki Świętosława, Barbara, żona Jana Strzyżewskiego, Katarzyna i Elżbieta były w r. 1620 kwitowane ze 100 zł. przez Jakuba Kowalewskiego (P. 1004 k. 779). Córką Walentego P-go była Zuzanna w latach 1624-1643 żona Jana Kosieńskiego, która w r. 1627 skwitowała swych braci rodzonych: Jana, Macieja (Mateusza) i Stanisława oraz bratanice po zmarłym bracie Świętosławie: Barbarę owdowiałą Strzyżewską. Jadwigę i Elżbietę, panny, z 1.000 zł. swego posagu (Kośc. 294 k. 320). Wspomniany tu syn Walentego Jan był zapewne identyczny z Janem, który w r. 1616 kwitował ze 160 zł. małżonków Wnorowskich (P. 996 k. 155). Zob. tablicę.

@tablica: Pietrzyccy

>Pietrzykowscy, Petrzykowscy, z Pietrzykowa, Petrzykowa w pow. pozn., różni. Jan Jarand z Pietrzykowa, w r. 1480 ojciec Jadwigi, żony Stanisława Więckowskiego (Py. 15 k. 250). Szl. Jan z Nowegodworu, sołtys w Pietrzykowie, łan sołecki w tej wsi w r. 1480 sprzedał za 16 grz. wyderkafem Mikołajowi Jarandowi, swemu zięciowi (genero suo, więc może i szwagrowi?) (Py. 15 k. 249v). Szl. Maciej, sołtys we wsi Tuleje, dziedzic w Pietrzykowie, ręczył w r. 1495 miastu Pyzdrom w związku z dokonany, tam zabójstwem (P. 15 k. 363).

Maciej P., w r. 1546 wuj Barbary Baszkowskiej, żony Andrzeja Głogińskiego (Py. 23 k. 187). Szl. i sław. Stanisław P. całą swą część wójtostwa pyzdrskiego wraz z wszelkimi prawami, na podstawie których dobra te posiadał, sprzedał w r. 1555 za 112 grz. Erzamowi Kretkowskiemu kasztelanowi gnieźnieńskiemu i staroście pyzdrskiemu (Py. 31 k. 49). Jan i Stanisław, synowie zmarłego Stanisława P-go, skwitowani w r. 1566 przez Jana Sadowskiego (G. 46 k. 154). Stanisław P. kwitował w r. 1564 ze 100 zł. synów zmarłego Wojciecha Tarzeckiego (P. 906 k. 427). Szl. Stanisław, mąż uczc. Urszuli, mieszczki pyzdrskiej, nie żył już w r. 1569, kiedy wdowa kwitowała ze 100 zł. Stanisława Boboleckiego, podstarościego pyzdrskiego (Py. 107 k. 354v).

Jakub, syn zmarłego Jakuba z pow. pyzdrskiego, kwitował w r. 1611 Kaspra Kaczkowskiego z 300 grz. (G. 71 k. 65v). Hieronim, mąż Ewy Żabickiej, kwitował w r. 1620 Piotra Skrzetuskiego z 700 zł. (P. 1004 k. 2). Jan zaślubił 1622.19/VI. r. Zofię (LC Nowe Miasto). Jan, syn zmarłego Stanisława, a bratanek i spadkobierca zmarłego Wojciecha, całą część połowy, tj. 100 zł. z sumy 200 zł. po tym stryju, a zapisanej temu stryjowi w grodzie krakowskim przez Joachima Czernego, cedował w r. 1661 rodzonemu bratu Aleksandrowi P-mu (I. Kon. 58 k. 24) Marianna (czy szl. ?), chrzestna 1686.6/I. r. (LB Jaraczew).

Stanisław, plenipotent w r. 1747 Franciszka Truszowickiego, dziedzica części Kobełek w pow. piotrkowskim (Kośc. 323 k. 294). Stanisław, w r. 1792(?) mąż Rozalii Rosnowskiej, wdowy 1-o v. po Kazimierzu Kierlingu (I. Kon. 84 k. 360).

>Pięcznowscy h. Korab, z Pięcznowa w pow. szadkowskim. Jan, starosta uniejowski, uzyskał w r. 1579 od Marcina Wrząckiego zapis 55 grz. długu (I. R. Kon. 8 k. 536v). Łukasz, wojski sieradzki, i żona jego Jadwiga z Rokszyc Ruszkowska kupili w r. 1635 za 700 zł. od Marcina i Mateusza z Kiszew Lisieckich, braci, dom (dwór) w Kaliszu przy ulicy Najś. Marii Panny (R. Kal. 11 k. 636v). Łukasz nie żył już w r. 1640, kiedy żona jego ów dom sprzedała małżonkom Andrzejowi Rębieskiemu, poborcy wojew. sieradzkiego, i Barbarze Zbrożkównie (I. Kal. 115 s. 191).

>Piędziccy, Piendziccy (czy Szlachta?) Urodz. Stanisław, jako plenipotent, braci Łochockich, kasztelaniców dobrzyńskich, dziedziców Sokołowa, kwitował w r. 1754 z sum Józefa Wodeckiego, b. dziedzica Wrzący (I. Kon. 78 s. 800). Jan P. i Ludwika Wieszycka, rodzice Marcelego Jana Nepomucena, ur. w Rucewie 1766.26/IV. r. (LB Lisewo Kośc.). Ludwika P-a, chrzestna 1773.16/VI. r. (LB Pęchowo), a świadkowała 1771.21/VII. r. (LC Lisewo Kośc.). Ludwika, dzierżawczyni w Dobrogościcach, chrzestna 1764.5/III. r. i 1780.7/IX. r. (LB Tuczno).

>Piętkowski Maciej kupił w r. 1530 od Mateusza "Czeczerada" Chwałkowskiego wyderkafem za 60 grz. część w Płaczkach pow. pyzdr. (Py. 23 k. 85. Mąż Barbary Szczytnickiej, opiekę nad zrodzonymi z tej żony dziećmi oraz nad dobrami Piotrowice i Płaczki osiadłe oraz Kuchary pustki w pow. pyzdr. zlecił w r. 1552 żonie i rodzonemu siostrzeńcowi Bartłomiejowi Drzewieckiemu i Janowi Szczytnickiemu (Py. 31 k. 29v). Porównaj Piotrowscy.

>Pigłoszewiczówna (czy szlachcianka?) Katarzyna, w r. 1775 żona Aleksandra Strońskiego (Kośc. 332 k. 91).

>Pigłowscy (h. Korab?) z Pigłowic w pow. pyzdr. Używany przez nich konsekwentnie jako dodatek do nazwiska ów "Korab" nie zdaje się być imioniskiem, lecz herbem odróżniającym ich od dziedzicznych w tych samych Pigłowicach P-ch Sokolów. P-cy, o których tu piszę, dziedziczyli zarówno w Pigłowicach jak i w Płaczkach, Kucharach oraz w Worowie, a więc we wszystkich tych wsiach, które były siedzibami notorycznych Sokolów.

Maciej P. Korab kwitował w r. 1535 Jana Gurowskiego z 36 grz. długu (P. 875 k. 87). Od Benedykta, Jakuba, Marcina i Jana braci Rosnowskich kupił w r. 1539 za 800 grz. Worowo w pow. pozn. (P. 1394 k. 289). Na połowie części Pigłowic i Worowa w r. 1544 oprawił posag 300 grz. żonie Barbarze Szczytnickiej, córce Piotra (P. 1395 k. 102v). Całe Worowo w r. 1545 sprzedał za 800 grz. Bartłomiejowi Fryczowi Jutroskiemu (ib. k. 204). Żona t. r. skwitowała swego ojca Piotra Szczytnickiego z dóbr ojczystych i macierzystych (P. 884 k. 36v). maciej skwitowany w r. 1546 przez opatrz. Stanisława, syna sołtysa ze wsi królewskiej Płowce, z tego sołectwa (P. 888 k. 369). W Pigłowicach przed dworem Krzysztofa P-go poranił w r. 1558 pannę Reginę P-ą, córkę zmarłego Benedykt P-go Sokoli (Py. 176 k. 525). Nie żył już w r. 1561, kiedy Mikołaj Krzesiński zapisywał owdowiałej Barbarze sumę 56 zł. (P. 903 k. 444). Owa Barbara w imieniu nieletniego syna Andrzeja P-go kwitowała w r. 1561 Stanisława Bnińskiego z dzierżawy wsi Borucino i Zwola (P. 903 k. 729), zaś w r. 1562 z sum pochodzących z tej dzierżawy (ib. k. 782). Swoją oprawę na połowie Pigłowic i Płaczek oraz na pustce Kuchary kasowała w r. 1574 i skwitowała syna Andrzeja z długów i sum (P. 923 k. 16v, 18v). Jako pani dożywotnia w Płaczkach pozywała w r. 1582 Jana Słupskiego (Py. 119 k. 34). Od syna Andrzeja uzyskała w r. 1584 łan pusty oraz połowę innego pustego łana i łąkę dane jej w Pigłowicach w dożywocie (P. 1399 k. 373). Prócz syna Andrzeja, o którym niżej, była też córka Anna, w r. 1570, krótko oi 15/VII. wydana za Tomasza Kawieckiego z Szurkowa w pow. kośc.

Andrzej P. Korab, syn Macieja i Szczytnickiej, żeniąc się w r. 1574, krótko po 4/I. z Anną Kołaczkowską, córką Wojciecha, zobowiązał się przed ślubem, iż jej oprawi na połowie Pigłowic, Płaczek i pustki Kuchar posag 2.000 zł. (P. 923 k. 17), co dopełnił w r. 1575 (P. 1398 k. 532). Dał też wtedy swej matce dożywotnie użytkowanie wolnych od tej oprawy części Płaczek i trzech kmieci z rolami w Pigłowicach (ib. k. 536v). Wojciecha Kołaczkowskiego skwitował w r. 1575 z sumy 1.500 zł. (Kośc. 255 k. 11v). Krzysztofowi P-mu w r. 1576 zapisał dług 150 zł. (Py. 113 k. 70v), zaś bratu stryjecznemu(!) Janowi P-mu zapisał w r. 1577 dług 150 zł. (P. 929 k. 314). Janowi P-mu, zapewne temu samemu zobowiązał się w r. 1580, iż mu po trzech latach uiści sumę 760 zł., za którą sprzedał teraz temu Janowi swe dobra w Pigłowicach (P. 934 k. 600). Całe części w Płaczkach w r. 1584 sprzedał za 2.000 zł. Marcinowi Płaczkowskiemu (P. 1399 k. 373). Fabianowi Strzeszkowskiemu (Strzeszewskiemu) w r. 1595 zapisał dług 200 zł. (P. 964 k. 706). Już nie żył w r. 1598 (P. 968 k. 846). Wdowa, jedyna spadkobierczyni brata Adama Kołczakowskiego, w r. 1598 kwitowała Piotra Pakosławskiego ze 100 zł. należnych bratu (P. 968 k. 480). T. r. z tytułu spadku po tym bracie, dzierżawę Pudliszek i pustki Krajenka cedowała bratowej Annie z Gogolewa (Ws. 16 k. 36). Kwitowała w r. 1600 Andrzeja Żytowieckiego z 200 zł. winnych bratu (P. 970 k. 873). Swe części po bracie w Kołaczkowicach i puste Pasierbicach sprzedała t. r. za 9.000 zł. Mikołajowi Kołaczkowskiemu, bratu stryjecznemu (P. 1403 k. 929). Dodała w r. 1602 temu Mikołajowi do tej sprzedanej porcji dóbr po bracie dział lasu zw. "Świni" nad granicą Bartoszewic oraz łąkę koło granicy Dłoni (P. 1404 k. 611v). Żyła jeszcze w r. 1606 (Kośc. 286 k. 28v), nie żyła w r. 1614 (P. 992 k. 654). Synowie Andrzeja: Bartłomiej, Jan i Maciej. Z córek, Agnieszka, w r. 1617 żona Jerzego Krajewskiego, nie żyła już w r. 1618. Katarzyna wyszła w r. 1614 za Kaspra Kurowskiego, żyjącego jeszcze w r. 1617, nie żyła już w r. 1631. Dorota zaślubiła w r. 1614, krótko po 18/II, Wincentego Zadorskiego, żyli oboje w r. 1623. Opiekunem Katarzyny i Doroty był Łukasz P., niewątpliwy Sokola (P. 992 k. 654). Kiedy indziej w r. 1617 asystował mu przy transakcji Jakub P., "stryj", też chyba Sokola (P. 1410 k. 454).

Bartłomiej, syn Andrzeja i Kołaczkowskiej, wraz z braćmi Janem i Maciejem w r. 1597 pozywał o dług Macieja P-go, syna zmarłego Krzysztofa (Py. 128 k. 291v). Uzyskał w r. 1598 zobowiązanie od Macieja Wysockiego skarżania do akt synów zmarłego Jana Krzyżankowskiego celem skwitowania ze 100 zł., zapisanych przez ojca (P. 968 k. 846). On i bracia skwitowani w r. 1599 z tej sumy przez tych braci Krzyżankowskich (G. 66 k. 17). Bartłomiej w imieniu własnym i brata Jana w r. 1600 kwitował w r. 1600 ze 100 zł. Macieja P-go, zapewne brata (P. 970 k. 557). Wraz z bratem Janem skwitowany t. r. z 200 zł. przez Tobjasza Strzeszkowskiego (P. 970 k. 897). Bracia owi niewątpliwie pomarli wcześnie, nie pozostawiając potomstwa, bowiem w r. 1617 siostry ich Katarzyna zamężna Kurowska i Agnieszka zameżna Krajewska, sprzedały części Pigłowioc za 3.500 zł. siostrze Dorocie zamężnej Zadorskiej (P. 1410 k. 454), zaś ta Dorota, działając w asyście "stryja" Jakuba P-go, części tych dóbr zarówno odziedziczone po ojcu jak i nabyte od sióstr sprzedała t. r. wyderkafem za 2.000 zł. małżonkom Żydowskim (P. 1414 k. 200v). Zob. tablicę.

@tablica: Pigłowscy (h. Korab?)

>Pigłowscy h. Sokola, z Pigłowic w pow. pyzdr. Mikołaj zw. "Świrkot" (P. 18 k. 90) stawał w r. 1443 za Jana Małachowskiego (Py. 10 k. 33). Na połowie dóbr w Pigłowicach w r. 1446 oprawił 60 grz. posagu żonie Katarzynie (P. 1379 k. 195). Ta żona w r. 1466 odmówiła swą oprawę na połowie Pigłowic, a wspomniane wtedy także i dzieci Mikołaja "Świrkota": Jan, Marcin, Piotr, Małgorzata i Jadwiga (Py. 14 k. 73). Mikołaj nie żył już w r. 1480 (P. 1386 k. 12). Synów jego było więcej. W latach 1466, 1476, 1491 wspomniani jako synowie "Świerkowa": Jan, Mikołaj, Wojciech, Marcin, Stanisław i Piotr.

I. Jan, syn Mikołaja, zapewne identyczny z Janem, który w r. 1485 na połowie swych części w Pigłowicach i Kucharach oprawił 30 grz. żonie Małgorzacie (P. 1387 k. 15), zaś w r. 1488 godzony był i dzielony przez arbitrów z bratem Marcinem (Py. 19 k. 79v). Zapisał w r. 1491 dług 5 grz. Andrzejowi P-mu (Py. 19 k. 122, 123). Od Trojana Wydzierzewskiego w r. 1494 nabył wyderkafem w r. 1494 za 17 grz. połowę łana w Pigłowicach (P. 1383 k. 37v). Jan "Świrkot" za posag żony Małgorzaty uzyskał w r. 1495 od dzieci zmarłego Jana Grzymisławskiego, a jej rodzonych siostrzeńców, prawa i przezyski na wsi Dębicze (P. 1383 k. 75). Prawo swe do czterech łanów wsi Dębicze sprzedał wyderkafem za 26 grz. w r. 1496 Piotrowi Piątkowskiemu (P. 1383 k. 112). Jako jeden z arbitrów w r. 1499 Jana Rozdrażewskiego z Andrzejem Rogowskim (Py. 169 k. 160v). Od Mikołaja Chwałkowskiego w r. 1502 nabył wyderkafem za 11 grz. łan osiadły w Chwałkowie pow. pyzdr. (P. 1389 k. 221v). Ojczystą część w Pigłowicach w r. 1505 wydzierżawił bratankom rodzonym, Benedyktowi i Piotrowi (P. 862 k. 73v). Od Marcina Strzeszkowskiego w r. 1508 nabył wyderkafem za 10 grz. łan osiadły we wsi Strzeszki pow. pyzdr. (P. 1390 k. 139v). Na połowie części Pigłowic i Kuchar oprawił 50 grz. posagu żonie Małgorzacie Marzelewskiej, córce Dobrogosta (P. 786 s. 55). Nie żył już w r. 1512, kiedy owdowiała Małgorzata miała termin z Marcinem P-im, bratem męża (Py. 24 k. 74). Był bezdzietny, a jako jego spadkobiercy występowali w r. 1523 rodzeni bratankowie, syn Marcina i synowie Stanisława (Py. 25 k. 34).

II. Mikołaj, syn Mikołaja "Świerkota", proboszcz w Benicach, wraz z braćmi Wojciechem i Marcinem jedną połowę swych ojcowskich połów w Pigłowicach i Kucharach w r. 1470 sprzedał za 350 grz. Wojciechowi Sybnowskiemu(?), drugą zaś połowę za takąż sumę Andrzejowi, dziedzicowi z Pigłowic (P. 1385 k. 55v). Mikołaj, Wojciech, Marcin i Stanisław oraz Mikołaj iunior (!?), dziedzice niegdy w Pigłowicach, trzecie części połowy w Pigłowicach oraz trzecie części w Kucharach w r. 1471 sprzedali za 800 grz. Stanisławowi "Świrkotowi" z Pigłowic i Andrzejowi Głogińskiemu z Głogina (P. 1385 k. 106v). Wiem o ks. Mikołaju jeszcze to, że w r. 1472 ks. Jakub Gorzycki uiścił 35 grz., za które ów Mikołaj sprzedał mu był wyderkafem Pigłowice (P. 14 k. 250). Bracia niedzielni: Mikołaj, Wojciech, Stanisław, Marcin i Piotr w r. 1476 od Wojciecha Górskiego, kasztelana lędzkiego i starosty wschowskiego kupili za 200 grz. Tarszcze (Tarce) w pow. kal. (P. 1386 k. 44).

III. Wojciech, syn Mikołaja "Świrkota", może identyczny z Wojciechem P-im, który w r. 1486 oprawił na połowie części Pigłowic posag 400 zł. węg. żonie swej Katarzynie (P. 1387 k. 65v). Katarzyna ta uzyskała wtedy wyderkafem w posagu za 100 zł. i 59 zł. węg. od swych rodzonych braci, Wincentego i Marcina ze Strzeszek połowę wsi Strzeszki w pow. pyzdr. (ib.) i skwitowała tych braci z majątku rodzicielskiego (Py. 168 k. 20).

IV. Marcin, syn Mikołaja "Świrkota", mąż Małgorzaty, córki Tomasza Racłakowskiego i Elżbiety, która od tej matki dostała w r. 1480 resztę posagu, tj. 20 grz. wyderkafem na czterech kmieciach osiadłych w Racławkach, od męża zaś oprawę 30 grz. posagu na dwóch częściach Pigłowic i Kuchar (P. 1386 k. 120). Marcin sprzedał w r. 1491 swe części w Pigłowicach i Kucharach za 90 (82 1/2/?) grz. Andrzejowi P-mu (Py. 19 k. 122; P. 1387 k. 147v), zaś za 40 grz. posagu żony z dóbr rodzicielskich skwitował t. r. ks. Piotra, dziekana średzkiego, i Jakuba, braci rodzonych, dziedziców w Racławkach, z praw na czterech łanach w Racławkach oraz W. i M. Mikuszewie. Jednocześnie Małgorzata skwitowała męża z oprawy na Pigłowicach i Kucharach przeniesionej na Jarosławiec (Py. 168 k. 115). Marcin kupił wtedy za 80 grz. trzecią część Jarosławca i trzecią część Zabłocia od Mikołaja Sławęckiego i jego siostry Apolonii, żony Jakuba Racłakowskiego, i jednocześnie żonie oprawił tam 30 grz. posagu (ib.; P. 1387 k. 147v). Kwitował w r. 1492 stryjecznego brata Andrzeja z 9 grz. (Py. 168 k. 146). Jako stryj w r. 1493 asystował przy transakcji Dorocie, żonie Trojana Wydzierzewskiego (P. 1387 k. 188). Działał t.r. w imieniu Katarzyny Górskiej przeciwko synom zmarłego Marcina Nowomiejskiego (P. 22 k. 194v), zaś występował t. r. jako wuj Jana Krzyżanowskiego (P. 23 k. 42v). Dziedzic w Jarosławcu, pozywał t. r. Jana Drzewieckiego (ib. k. 187v). Działał w r. 1494 jako wuj córek Jana Dębickiego (P. 1383 k. 21v) zaś w r. 1495 jako stryj dzieci Jana Grzymisławskiego (ib. k. 75), a w r. 1496 jako wuj Jana Grabianowskiego (ib. k. 101). Od Andrzeja Bieganowskiego nabył wyderkafem w r. 1496 za 20 grz. dwa łany w Bieganowie (ib. k. 116). Prokurator w r. 1499 Małgorzaty żony Jana Żyrkowskiego (I. Kal. 5 k. 86b). Pozwany w r. 1499 przez Macieja, syna zmarłego Mikołaja Skałowskiego, o zagarnięcie po śmierci ojca wsi Panienka (Py. 169 k. 124). Prokurator w r. 1500 sióstr Siekierzeckich z W. Sikierek (P. 24 k. 4). Asystował w r. 1502 przy zeznaniach jako wuj Agnieszki Korzkiewskiej (G. 24 k. 163) i t. r. jako wuj rodzony Annie Żyrnickiej, żonie Wawrzyńca Laskowskiego (P. 859 k. 325), zaś w r. 1503 jako wuj Barbarze Kierskiej, żonie Mikołaja Węgierskiego (P. 861 k. 38) i jako wuj Agnieszce Wyszierzawskiej żonie Michała Czeluścińskiego (G. 24 k. 230v) oraz jako stryj Wojciecha i Tomasza, synów zmarłego Jana Goreckiego (P. 1389 k. 280v). Stryj 1505 r. Doroty Zdunowskiej, żony Wojciecha Kobyleńskiego (I. Kal. 6 k. 78). Swe części wsi Jarosławiec i Zabłocie w r. 1505 sprzedał za 80 grz. Mikołajowi Czartkowskiemu (P. 1390 s. 42). Od bratanków, ks. Macieja i Jana kupił w r. 1505 za 130 grz. części w Pigłowicach i Kucharach (ib. 1390 k. 57v). Stryj dzieci Jana Rogalińskiego 1506 r. (P. 862 k. 193) t. r. wuj Jadwigi Wydzierzewskiej, żony Jakuba Kamieniewskiego (P. 1390 k. 86), zaś w r. 1507 dziad panny Doroty, córki Jakuba Krzesińskiego (P. 862 k. 293v). Zeznał t. r., iż owej Dorocie winien będzie uiścić, gdy dojdzie ona lat, 18 grz. za 120 owiec, 3 krowy, 4 cielęta i 19 maciorek, a za jej matkę, zmarłą Dorotę, dał był 20 grz. posagu (P. 863 k. 5). Prokurator w r. 1508 Andrzeja Chwalczewskiego i Macieja Nowomiejskiego (P. 863 k. 12). Jeden z arbitrów w r. 1510 godzących Andrzeja Głazewskiego z braćmi z Gorzenia (P. 863 k. 294). T. r. prokurator Anny, żony Mikołaja Kołackiego (Py. 24 k. 13), jak też sióstr Zbyszewskich (P. 863 k. 283), zaś w r. 1511 Anny Żernickiej i jej synów (Py. 170 k. 44). T. r. wuj Małgorzaty Grabowieckiej (Kośc. 23 k. 280v). Pozwany w r. 1512 przez owdowiałą bratową Małgorzatę Janowią P-ą (Py. 24 k. 74). T. r. jeden z opiekunów panny Doroty Krzesińskiej, wnuczki (P. 865 k. 232v). Stryj 1513 r. Katarzyny Krajkowskiej, żony Bernarda Chwałkowskiego (P. 865 k. 324). Działał t. r. w imieniu dzieci zmarłego Jana Dąmbskiego (P. 865 k. 359v) i występował jako wuj panny Katarzyny Siekierzeckiej (P. 1391 k. 25v), zaś w r. 1514 jako stryj panien Tarzeckich, córek zmarłego Gotarda (I. i D. Z. Kal. 2 k. 26v), a w r. 1516 jako prokurator Barbary, żony Piotra Wardęskiego (P. 866 k. 321). Był t. r. jednym z arbitrów godzących dziedziców w Psarskim z dziedzicami w Jarosławkach w sporze o połowę sołectwa w Psarskim (ib. k. 359v). Chyba żył jeszcze w r. 1519 (P. 867 k. 26v), zapewne i w r. 1521 (Py. 24 k. 341). Synem Marcina był Maciej, córkami, Katarzyna, w r. 1503 żona Stanisława Jelitowskiego z W. Jelitowa, i Dorota, w r. 1505 żona Jakuba Krzesińskiego, już nie żyjąca w r. 1508, Agnieszka, w latach 1508-1517 żona Piotra Drzewieckiego. Maciej, syn Marcina, pozywany był w r. 1521 przez Jakuba Koszutskiego o "śmiertelną obrazę" (Py. 24 k. 341), zaś t. r. pozwany przez swych braci stryjecznych, synów Stanisława, nie stanął i miał płacić winę (Py. 24 k. 411). Z tymi stryjecznymi braćmi miał sprawy o spadek po stryju Janie, jeszcze i w latach 1523 i 1524 (Py. 25 k. 34, 103).

V. Stanisław "Świrkot" z Pigłowic, syn Mikołaja, w r. 1462 kupił od Andrzeja z Jaszkowa za 300 grz. dziewięć i pół łanów osiadłych i karczmę w W. Borowie pow. kośc. (P. 1384 k. 116). Skwitowany w r. 1481 wraz z córką Dorotą przez inną córkę, pannę Annę, z dóbr rodzicielskich (P. 1386 k. 143). Jednocześnie dwie części we wsi Wielkie pow. pozn. sprzedał za 250 grz. Andrzejowi Rosnowskiemu (ib.), zaś swe prawa i przezyski na owych dwóch częściach sprzedał wyderkafem za 100 grz. Sędziwojowi Sadowskiemu (P. 1387 k. 187v). Od Mikołaja Wojciecha, Marcina, Stanisława i Mikołaja iuniora, wraz z Andrzejem Głogińskim w r. 1471 kupił za 800 grz. trzecie części w Pigłowicach oraz połowę innej części tamże i trzecią część w Kucharach (P. 1385 k. 106v). Skwitowany w r. 1493 wraz z synami Janem, Mikołajem i Bieniakiem przez córkę Dorotę, żonę Trojana Wydzierzewskiego, z dóbr rodzicielskich (Py. 168 k. 171), zaś w r. 1494 przez syna Jana z dóbr macierzystych w Pigłowicach (P. 856 k. 62v). Dwa puste łany w Pigłowicach sprzedał w r. 1495 za 70 grz. synowi Maciejowi (P. 1383 k. 56v). nie żył już w r. 1505 (P. 862 k. 73v). Jego pierwszą żoną była Barbara, która posag swój z Gryżyny wniosła na Pigłowice (Py. 169 k. 60). Druga żona, Agnieszka Gorecka, już jako wdowa, swoją część w W. Goryninie pow. gnieźn., odziedziczoną po stryju Zawiszy Goreckim, w r. 1510 sprzedała za 100 grz. Michałowi Goryńskiemu (G. 335a k. 14v). Synowie: Maciej, Jan, Mikołaj, znany mi tylko ze wzmianki w r. 1493, Benedykt i Piotr. Z córek, Anna, żyjąca jeszcze w r. 1481. Dorota, w latach 1493-1517 żona Trojana Wydzierzewskiego. Zofia, już nie żyjąca w r. 1529 (P. 871 k. 540v). Katarzyna, w latach 1511-1534 żona Łukasza Popowskiego cz. Mierzewskiego z Popowa, wdowa w r. 1547.

I) Maciej, syn Stanisława i Barbary, jak już wiemy, nabył od ojca w r. 1495 za 70 grz. dwa puste łany w Pigłowicach (P. 1383 k. 56v). T. r. skwitował ojca oraz braci, Benedykta i Piotra, z dóbr matki importowanych z Gryżyny na Pigłowice (Py. 169 k. 60). Już duchowny w r. 1498 pleban w Gościeszynie, dziedzic w Szczepankowie (P. 856 k. 309v). Jako pleban gościeszyński wspomniany w r. 1499 (Kośc. 231 k. 39). Od Andrzeja Osieckiego w r. 1501 uzyskał zapis 16 zł. węg. rocznego czynszu wyderkafowego za 200 zł. węg. na jego części szosu z ratusza i miasta Osieczny (P. 1389 k. 149). Szczepankowo w r. 1505 sprzedał wyderkafem za 250 zł. węg. Mikołajowi (P. 1390 s. 53), jednocześnie zaś od tegoż Kluczewskiego kupił za 500 grz. połowy wsi Krzon i Białe Jezioro pow. kośc. (ib.). Proboszcz w Kiebłowie (Kębłowie), z bratem Janem niedzielni dziedzice w Pigłowicach, dobra po rodzicach w tej wsi i Kucharach oraz dwa łany, które on sam kupił był od ojca, jak też połowę łana w Pigłowicach, którą Jan nabył od Trojana Wydzierzewskiego, w r. 1505 sprzedali za 130 grz. stryjowi Marcinowi P-mu (P. 1390 k. 57v). Od Mikołaja Kluczewskiego w r. 1506 uzyskał poręczenie uwolnienia od zobowiązania względem połów Krzonu i Biełego Jeziora (P. 862 k. 132v), a te połowy w r. 1508 sprzedał za 500 grz. Stanisławowi Hincze Ujezdzkiemu (Ujejskiemu) (P. 786 s. 28). Proboszcz kościoła Św. Ducha w Kębłowie, od małżonków Jana Szołdrskiego i Katarzyny Czykowskiej (Cykowskiej) uzyskał w r. 1508 wyderkafowy zapis rocznego czynszu 5 grz. za 60 grz. na części Szołdr (P. 786 s. 29). Żył jeszcze w r. 1509 (Kośc. 23 k. 104).

II) Jan, syn Stanisława i Barbary, wspomniany w r. 1493 obok ojca i braci (Py. 168 k. 171), kwitował t. r. ojca z dóbr rodzicielskich w Pigłowicach (P. 856 k. 62). Swe tamtejsze dobra w r. 1505 wydzierżawił swym braciom Benedyktowi i Piotrowi (P. 862 k. 734v), zaś t. r. wraz z bratem ks. Maciejem dobra ich w tej wsi i w Kucharach sprzedał za 130 grz. stryjowi Marcinowi (P. 1390 k. 57v). Zapewne ten sam Jan P. na połowie swych części w Piotrowicach i Wrzoskowie (dziś wsi nieznanej) w pow. pyzdr. oprawił w r. 1510 posag 30 grz. żonie Annie Mierzewskiej, córce Jakuba (Py. 23 k. 4v). Pozywał wraz z braćmi, Bieniaszem i Piotrem, Macieja P-go o wydzielenie połowy ich części w Pigłowicach, ale nie stanął i w r. 1521 miał płacić winę (Py. 24 k. 411). Żona kwitowała go w r. 1521 z oprawy na części Piotrowic i na połowie Wrzoskowa (P. 867 k. 478). Wrzoskowo oraz części Piotrowic, nabyte wyderkafem od Jana Młodziejewskiego, sprzedał t. r. wyderkafem za 300 grz. Wojciechowi Węgierskiemu (P. 1392 k. 382v). Już nie żył w r. 1533 (G. 335a k. 170). Wdowa żyła jeszcze w r. 1572 (Py. 110 k. 443). Synowie: Andrzej, Wojciech i Jan. Córka Katarzyna, żona 1-o v. w r. 1510 Wojciecha Strzałkowskiego, 2-o v. w r. 1517 Bartłomieja Mikołajewskiego, wdowa w r. 1533. Z synów, Andrzej w imieniu własnym i braci Wojciecha i Jana w r. 1552 kwitował Jana Starkowieckiego ze 100 zł., które był winien ich ojcu (P. 1892 k. 159). Andrzej żył jeszcze w r. 1572 (P. 110 k. 443).

Jan, syn Jana i Mierzewskiej, poślubił w r. 1564 Annę Złotnicką, córkę Macieja i Barbary {iątkowskiej, której bracia Jan i Marcin Złotniccy zapisali mu w posagu za nią 350 zł., on zaś ową sumę zobowiązał się oprawić jej na połowie części Pigłowic (Py. 179 s. 241), czego dokonał 29/I., krótko przed ślubem (P. 1397 k. 371). Dla zrodzonych z tej żony dzieci: Marcina, Andrzeja, Małgorzaty i Katarzyny mianował w r. 1572 opiekunami swą matkę, brata Andrzeja i innych (P. 110 k. 443). Anna Złotnicka w r. 1576 kwitowała swych braci z majątku rodzicielskiego (Py. 113 k. 57). Jan żył chyba jeszcze w r. 1588 (P. 949 k. 537), ale już t. r. mowa o nim jako o zmarłym (P. 950 k. 332). Wdowa kwitowała w r. 1590 Mikołaja Pierzchlińskiego ze 100 zł. (P. 954 k. 266), zaś w r. 1591 skasowała swą oprawę na Pigłowicach (P. 956 k. 783). Żyła jeszcze w r. 1594, kiedy ponowiła kasatę oprawy na Pigłowicach (P. 962 k. 611). Z córek, Jadwiga urodzona zapewne jakiegoś wcześniejszego małżeństwa, była w latach 1557-1590 żoną Mikołaja Pierzchlińskiego, wdowa w r. 1591. Małgorzata wyszła w r. 1588 za Piotra Tarzeckiego, a żyli jeszcze oboje w r. 1602. Katarzyna zapewne zmarła młodo.

(I) Marcin, syna Jana i Złotnickiej, nieletni w r. 1572 (Py. 110 k. 443). Może to jego żoną była Urszula Kawiecka, która w r. 1584 wraz z mężem zapisywała dług 20 zł. Janowi P-mu (teściowi?) (P. 943 k. 456). Marcin, syn Jana, w imieniu własnym i brata Andrzeja skwitował w r. 1588 ze 100 zł. Erazma Gajewskiego, burgrabiego ziemskiego poznańskiego (P. 950 k. 332). Skwitowany w r. 1593 przez Gabriela Krochowskiego cz. Golińskiego z Goliny w pow. rawskim (P. 959 k. 1170). Żona Marcina (druga?) Anna z Zaborowa Konarska, córka Jerzego, kwitowała w r. 1594 z opieki stryja Stanisława Konarskiego (P. 962 k. 479), zaś mąż t. r. zapisał jej dług 600 zł. (ib. k. 811) i t. r. oprawił jej na połowie Pigłowic posag 1.800 zł. oraz spisał z nią wzajemne dożywocie (P. 1401 k. 169, 169v). Złotniki M. wydzierżawił w r. 1596 Annie Lubieńskiej, wdowie po Marcinie Złotnickim (P. 965 k. 730v). Nie żył już w r. 1600, kiedy owdowiała Anna zapisywała 100 zł. długu Mikołajowi Piątkowskiemu (P. 970 k. 906). Ją i jej siostrę Małgorzatę zamężną Osiecką kwitował w r. 1602 ze 100 zł. Łukasz Belęcki cz. Lutomski (I. Kal. 68 s. 598). Zawierała Anna w r. 1603 kontrakt z Maciejem P-im (P. 973 k. 424v). Była 2-o v. żoną Andrzeja Łempickiego, żyła jeszcze w r. 1616 (P. 996 k. 819). Synowie Marcin i Adam. Zapewne córką Marcina a ich siostrą była Urszula, żona 1-o v. Marcina Skrzetuskiego, 2-o v. w r. 1616 Krzysztofa Suchorzewskiego z Paprotni, wdowa w r. 1619, 3-o v. w r. 1626 żona Stanisława Gorazdowskiego, nie żyła już w r. 1637.

1. Marcin, syn Marcina i Konarskiej, starosta łowicki 1655 r. (Z. T. P. 30 s. 1301), kasztelan rypiński w r. 1664 (Ws. 63 k. 682). Kwitował w r. 1616 Macieja Manieckiego, podsędka ziemskiego kaliskiego ze 100 zł. sobie i bratu zapisanych w kontrakcie, który podsędek zawierał był z Anną Konarską, 2-o v. Łempicką (P. 996 k. 819). Części Pigłowic sprzedał w r. 1625 za 3.000 zł. podsędkowi Manieckiemu (P. 1415 k. 4). Wraz z żoną Zofią Gorzycką, córką Stanisława, prawa do wsi Rumiejki za konsensem królewskim z 1633.12/IX. r. scedował t. r. małżonkom Jerzemu Szlichtynkowi i Katarzynie Bruczkowskiej (I. Kl. 99b s. 2226, 2229). Pozywał w r. 1635 tych Szlichtynków o dług 1.500 zł. (Py. 146 s. 168). Wraz z żoną w r. 1636 zapisał jej ojcu dług 4.000 zł. (P. 1033 k. 759v). Był w r. 1637 jednym z opiekunów Urszuli Gorazdowskiej, córki Mikołaja i Urszuli P-ej (P. 1419 k. 187). Wraz z żoną, obok innych, złożyli się w r. 1641 Jakubowi Sobieskiemu, wojewodzie bełskiemu, i Jakubowi Rozdrażewskiemu na sumę 40.000 zł. na potrzeby tego Rozdrażewskiego jadącego za granicę, w zamian za puszczenie P-im przez wojewodę, jako wuja Rozdrażewskiego, w dzierżawę wsi Benice, Ustkowo, Raciborów (I. Kal. 107a s. 217). Od Stanisława Zawadzkiego kupił w r. 1647 za 53.000 zł. wsie Wieczyno i Ruda oraz pustkę Buszkowo w pow. kal. (P. 1423 k. 244v). Kwitował się w r. 1649 z Felicjanem Miaskowskim z dzierżawy wsi Obra i Wolkowo (I. Kal. 115 s. 1499). Od Jana i Adama braci Zawadzkich, synów Stanisława, uzyskał w r. 1650 cesję sumy 5.333 zł., jako część oprawy posagu 8.000 zł. ich zmarłej matki Katarzyny Gembartówny, zabezpieczonego na Rudzie i Wieczynie (Py. 151 s. 62). Wieczyno w r. 1652 zastawił za 15.000 zł. zięciowi Jakubowi Miaskowskiemu i córce swej a jego żonie Katarzynie (I. Kal. 118 s. 1690), a w r. 1657 kwitował się z nimi z kontraktu dzierżawy wsi: Ruda, Buszkowo, Łąg i Obry (ib. 122 s. 200, 203). Miaskowski sumę 20.000 zł. zapisaną sobie na tych dobrach zastawem, cedował w r. 1661 Władysławowi Skoroszewskiemu, chorążemu poznańskiemu (ib. 125 s. 864). Był Marcin w r. 1664 jednym z opiekunów córek swej siostrzenicy(?) Urszuli Gorazdowskiej, wdowy po Macieju Pijanowskim (Ws. 63 k. 681). Żył jeszcze w r. 1673 (cóż za długowieczność!), kiedy syn Jakub kwitował go z majątku rodzicielskiego (I. Kal. 133 s. 135). Zofia Gorzycka nie żyła już w r. 1661 (ib. 125 s. 885). Synowie zrodzeni z Gorzyckiej, Kasper i Jakub. Jakub, jako współspadkobierca matki, sumę 2.666 zł., stanowiącą część jej posagu 8.000 zł., oprawionego na wsiach Wieczyno, Buszkowo, Ruda oraz na częściach wsi Łąg i Obory, cedował w r. 1661 Władysławowi Skoroszewskiemu, chorążemu poznańskiemu. Żył wtedy i Kasper (ib. s. 885, 886). Jak już wiemy, żył jeszcze ten Jakub w r. 1673. Córka Katarzyna, wydana w r. 1652 za Jakuba Miaskowskiego, żyli oboje w r. 1661, ona nie żyła już w r. 1678.

2. Adam, syn Marcina i Konarskiej, wspomniany w r. 1616 (P. 996 k. 819), części swe w Pigłowicach, uzyskane z działów z bratem Marcinem sprzedał w r. 1619 za 2.200 zł. Maciejowi z Pigłowic Manieckiemu, podsędkowi ziemskiemu i surrogatowi grodzkiemu kaliskiemu (P. 1411 k. 326v). Mąż Agnieszki z Wolenia (Zwolenia?) Noskowskiej, nie żył już w r. 1627, kiedy wdowie ojciec jej Andrzej z Wolenia Noskowski zapisał dług 3.000 zł. (P. 143 k. 184). Od Anny z Brodowa, wdowy po Wojciechu Zielińskim, wydzierżawił w r. 1628 pod zakładem 4.000 zł. wieś Zieleniec w pow. pyzdr. (Ws. 41 k. 204v) i t. r. od Agnieszki z Brodowa, wdowy po Adamie Żychlińskim, uzyskała zapis długu 300 zł. (Py. 143 k. 34). Od Andrzeja Pierzchlińskiego w r. 1632 nabyła wyderkafem za 6.000 zł. wieś Chwalęcino w pow. pyzdr. (P. 1417 k. 557v). Anna z Brodowa, wdowa po Wojciechu Zielińskim, była przez nią kwitowana w r. 1635 ze 100 zł. (Py. 146 s. 341). Od Krzysztofa Grzymułtowskiego, starościca średzkiego, dostała w r. 1641 poddankę ze wsi Jeziora M. (I. Kal. 107a s. 17). Zawierała w r. 1643 kontrakt (o rękę swej córki?) z Aleksandrem Kazimierzem Lipskim (Py. 150 k. 38). Będąc już 2-o v. żoną Andrzeja Siewierskiego brat jej pierwszego męża, Marcin P. zeznał 1.000 zł. długu (Py. 150 s. 229). nabywczyni praw od zmarłego Aleksandra Lipskiego, sumę 1.000 zł. długu zapisaną Lipskiemu przez Piotra Opalińskiego, podczaszego koronnego, cedowała w r. 1652 Piotrowi Pruślińskiemu (Py. 151 s. 315). Wdowa też i po drugim mężu, mianowała plenipotentów w r. 1661 (I. Kal. 125 s. 1256), a żyła jeszcze w r. 1666 (I. Kal. 126 s. 116), nie żyła już w r. 1679 (Kośc. 306 k. 38). córka Marianna, żona 1-o v. Aleksandra Kazimierza Lipskiego (wydana zań w r. 1643?), 2-o v. w r. 1649 żona Kazimierza Mikołajewskiego, wdowa w r. 1654, 3-o v. zona Tomasza Zaleskiego, nie żyła już w r. 1679.

(II) Andrzej, syn Jana i Złotnickiej, nieletni w r. 1572 (Py. 110 k. 443), mąż Katarzyny Bunińskiej, córki Jakuba "Seniora", oprawił jej w r. 1596 sumę 400 zł. posagu na połowie swej części Pigłowic oraz na wszystkich swych sumach pieniężnych (P. 1401 k. 757), zaś jednocześnie od teścia kupił za 2.000 zł. części we wsiach Topola M. i Tarchały oraz w pustkach Gorzyczki i Kakarnowo w pow. kal. (P. 1401 k. 755) i zaraz te dobra sprzedał wyderkafem za 900 zł. żonie, spisując z nią jednocześnie wzajemne dożywocie (P. 1402 k. 121v). Części po ojcu we wsiach Topola Mała i Tarchały oraz w pustkach Gorzyczki i Kakarnowo w r. 1598 sprzedał za 2.000 zł. Bartłomiejowi Tarchalskiemu, a żonie oprawił 1.300 zł. posagu (R. Kal. 7 k. 145v). Od Wojciecha Chwalęckiego cz. Kawieckiego kupił w r. 1601 za 800 zł. wieś Karski w pow. kal. (ib. k. 407). Siostrzenicy swej żony, Katarzynie, żonie Augustyna Bobrowskiego, zapisał w r. 1611 dług 100 zł. (I. Kal. 77a s. 145). Oboje z żoną od Jakuba Bunińskiego "Seniora" kupili w r. 1611 za 3.000 zł. części wsi Bunino i Karski Podleśne, pozostawiając mu dożywocie owych części (R. Kal. 8 k. 3v). Andrzej na Karskach i Buninie t. r. zapisał sumę 100 zł. Katarzynie Scipierskiej, żonie Augusta Bobrowskiego (I. Kal. 133 s. 637). Części Bunina zastawił w r. 1612 za 900 zł. Jadwidze Gorzewskiej, żonie Mikołaja "Owsianego" Orłowskiego (ib. 78 s. 639). Oboje małżonkowie w r. 1624 zapisali dług 1.380 zł. Annie Nieżuchowskiej, żonie Seta Nieniewskiego (ib. 90b s. 2391). Nie żył już Andrzej w r. 1638 (ib. 104b s. 1779). Synowie: Jan, Marcin, Wojciech, Tyburcy i Władysław. Zapewne córką Marcina była Anna, żona Jana Kotowieckiego, wdowa w latach 1638-1644, nie żyjąca już w r. 1669. O Tyburcym prócz wzmianki z r. 1638 (ib. s. 1623), nie wiem nic więcej. Władysław, wedle zobowiązania brata Wojciecha, kwitował w r. 1651 wdowę Annę Kotowiecką ze 100 zł. na poczet 500 zł. zapisanych na Kotowiecku (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 458).

1. Jan, syn Andrzeja i Bunińskiej, uzyskał w r. 1622 od Wojciecha Bronisza zapis 230 zł. (G. 76 k. 187). Dziedzic w Karskach, nie żył już w r. 1665, a nie wiem z kim ożeniony. Synowie jego, Piotr i Wojciech. O tym drugim wiem tylko tyle, że w r. 1677 swoje części w Karskach sprzedał za 10.000 zł. Wojciechowi Wierusz Walknowskiemu (Rel. i I. Z. Kal. 1c k. 293).

Piotr, syn Jana, uzyskał w r. 1665 od małżonków Jana Wężyka Siedleckiego i Anny Czeluścińskiej cesję sumy 400 zł. zastawnej na częściach wsi Karski Podleśne, zapisanej przez małżonków, zmarłego Waleriana Wyleżyńskiego i Annę Czekanowską (I. Kal. 126 s. 742). Karski Podleśne t. r. zastawił Stanisławowi Staręskiemu (ib. s. 749). Skwitowany t. r. z 1.500 zł. przez Małgorzatę Wilczkowską, wdowę po stryju Wojciechu P-im (ib. s. 857). Skwitowany w r. 166 przez Stanisława Staręskiego z sumy 3.000 zł. zastawnej na Karskach (I. kal. 126 s. 234). Dziedzic w Karskach, mąż poślubionej przed 1658.24/VII. r. Elżbiety Bartoszewskiej (LB Droszew), córki Krzysztofa i Anny Doruchowskiej, zaślubionej 1664.28/VII. r. (LC Sowina), kwitował w r. 1666 teściową i spadkobierców zmarłego teścia z 3.000 zł. na poczet sumy posagowej 6.000 zł. zapisanych jej w r. 1662 przez matkę, żonie zaś zapisał dług 3.000 zł. (I. Kal. 126 s. 237, 167 s. 48). Od Wojciecha Koszutskiego w r. 1674 kupił za 2.000 zł. części w Karskach Podleśnych cz. Kościelnych (R. Kal. 15 k. 354). Wojciecha Wierusz Walknowskiego skwitował w r. 1677 z 750 zł. (I. Kal. 138 s. 365). Temu Walknowskiemu sprzedał był części Karsek Podleśnych, gdzie była oprawa 6.000 zł. Elżbiety Bartoszewskiej, w r. 1677 już nie żyjącej (ib. s. 373). Po swych prapradziadkach Andrzeju i Katarzynie Bonińskich (Bunińskich), wedle dokonanej w r. 1690 cesji na rzecz Krzysztofa z Zaborowa Bąkowskiego, części Bonina w pow. kal. sprzedał mu za 7.000 zł. (I. Kal. 153 s. 254). Spośród dziedzi jego rodzonych z Bartoszewskiej a wymienionych w r. 1677, Franciszka, Antoniego i Anny (I. Kal. 138 s. 373), ta ostatnia była w r. 1700 żoną Stefana Pacynowskiego, a żyli jeszcze oboje w r. 1705, nie żyli w r. 1730. Była jeszcze inna córka, być może starsza od Anny, Dorota, żona 1-o v. w latach 1606-1699 Stefana Błaszkowskiego, 2-o v. w latach 1713-1732 Jana Waliszewskiego, wdowa w r. 1735. O synach Franciszku i Antonim nie posiadam informacji. Być może pomarli młodo.

2. Marcin, syn Andrzeja i Bunińskiej, mąż w r. 1625 Anny Wilkowskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Sławoszewskim, pisarzu ziemskim wschowskim (Py. 143 k. 24), która w r. 1626 część Goreczek pow. pyzdr. sprzedała za 11.000 zł. Janowi Lubowieckiemu (P. 145 k. 489). Oboje t. r. kwitowani z 2.000 zł. przez Seta Nieniewskiego (Py. 143 k. 99). Marcin zawierał w r. 1626 z Janem Pierzchlińskim pod zakładem 6.000 zł. kontrakt o Chwalęcino pow. pyzdr. (P. 1047 k. 722v). Anna Wilkowska od Andrzeja Dzięczyńskiego w r. 1627 nabyła wyderkafem za 3.000 zł. Chrzanowo w pow. kal. (P. 1415 k. 793), zaś w r. 1631 od Wojciecha Moraczewskiego kupiła wyderkafem za 3.000 zł. część Dzięczyny, właśnie wtedy kupioną od Andrzeja Dzięczyńskiego (P. 1417 k. 122). Oboje małżonkowie t. r. części we wsi Bunino sprzedali za 1.000 zł małżonkom Janowi Gostkowskiemu i Dorocie Goreckiej (I. Kal. 102 s. 825). Wraz z braćmi Wojciechem i Tyburcym sumę 500 zł. zapisaną ich ojcu jako dług przez Jana Kotowieckiego cedował w r. 1638 Stanisławowi Wierusz Stoleckiemu (ib. 104b s. 1623).

3. Wojciech, syn Andrzeja i Bunińskiej, uzyskał w r. 1638 od małżonków Wojciecha Szczepkowskiego i Katarzyny Nieradzkiej cesję zobowiązania, które dał im ojiec Wojciecha względem sprzedaży za 2.100 zł. części Karsek Podleśnych cz. Podłężnych (ib. s. 1718). Zapisał w r. 1638 dług 700 zł. Annie (siostrze?) wdowie Kotowieckiej (Py. 148 s. 571). Na połowie części Karsek Podleśnych cz. Podłężnych oprawił w r. 1642 Mariannie Wilczkowskiej, córce Piotra i Katarzyny Miączyńskiej, sumę 1.400 zł., a to z tytułu jej posagu podniesionego z części Wilczkowa w pow. sier. (R. Kal. 12 k. 365; I. Kon. 69 k. 390). Ta Marianna, córka zmarłego Piotra Wilczkowskiego, wraz ze swą siostrą Heleną części po ojcu w Wilczkowie t. r. sprzedały za 5.000 zł. Łukaszowi Mączyskiemu (R. Kal. 12 k. 365v). Z dwóch dymów w Karskach w r. 1652 płacił podwójnego podymnego 2 zł. (Rel. Kal. 31a k. 260v). Żył jeszcze 1657.13/II. r. (LB Skalmierzyce) nie żył już w r. 1665, kiedy wdowa kwitowała z 1.500 zł. mężowskiego bratanka Piotra z 1.500 zł. (I. Kal. 126 s. 857). Jednocześnie od Doroty Dąbrowskiej, wdowy po Jerzym Karoszewskim, i od jej syna Tomasza uzyskała zobowiązanie sprzedaży za 1.200 zł. części Jaroszewic Mokrych i Pieczysk w pow. kon. (ib. k. 858). Tomasz Jaroszewski po śmierci matki części tych dóbr wraz z ogrodem w Jaroszewicach zw. Glinki w r. 1669 sprzedał tej Mariannie za tę sumę (R. Kal. 15 k. 41). Zawierała w r. 1677 w Jaroszewicach Mokrych pod zakładem 300 zł. kontrakt ze Stanisławem Biernackim (I. Kon. 60 k. 1035v). Idąc w r. 1677 2-o v. za Jana Biernackiego, przez ślubem, 7/VIII., zapisała mu dług 1.000 zł. (I. Kon. 60 k. 1100v). Wzajemne dożywocie spisali w r. 1679 (I. R. D. Z. Kon. 28 k. 72). Oboje Biernaccy żyli w r. 1680 (I. Kon. 63 k. 103v), zaś Marianna, już wdowa po Biernackim, części Jaroszewic Mokrych i Pieczysk sprzedała w r. 1686 za 1.500 zł. Stanisławowi Biernackiemu (I. Kal. 143 s. 267). Dziedziczka części Jaroszewic Mokrych, miała ok. 80 lat, kiedy w r. 1694 pozywała Stanisława Biernackiego (I. Kon. 69 k. 390).

III) Benedykt, Bieniak, Bieniasz, syn Mikołaja, wspomniany w r. 1493 (Py. 168 k. 171). Mąż Małgorzaty Lubiatowskiej, córki Piotra i Barbary, uzyskał w r. 1511 od jej matki zobowiązanie uiszczenia na Św. Wojciecha posag 50 zł. (P. 865 k. 15v). Żonie tej na połowie części należnych jemu i bratu Piotrowi we wsiach: Pigłowice, Kuchary, Mileszna Górka, Wielgawieś, Maławieś, Murzynowo t. r. oprawił 100 zł. posagu (P. 786 s. 267). Pozywany był w r. 1524 przez Macieja P-go (Py. 25 k. 103). Wraz z bratem Piotrem skwitowany w r. 1529 przez siostrę Katarzynę zamężną Popowską z dóbr rodzicielskich w Pigłowicach i Targowej Górce oraz ze spadku w Targowej Górce po zmarłej siostrze Zofii (P. 871 k. 540). Niedzielny z bratem Piotrem, wraz z nim całe części miasta Targowa Górka oraz wsi W. i M. Górka sprzedał wyderkafem w r. 1530 za 42 grz. Wojciechowi i Łukaszowi braciom Prątkowskim (P. 1393 k. 329). Swe części w Milesznej Górce, Małej Wsi i Wielgiej Wsi a także wszelkie ewentualne prawa spadkowe do tych wsi w r. 1532 sprzedał za 200 grz. Janowi Spławskiemu, sędziemu poznańskiemu (Py. 23 k. 103v). Łan osiadły w Pigłowicach, z którego prac. Jan płacił 1 grz. rocznego czynszu, sprzedał w r. 1533 za 12 grz. Maciejowi P-mu (Py. 23 k. 106v). Nie żył już w r. 1545 (P. 1395 k. 164v). Synowie: Marcin, Krzysztof, Wacław, wspomniany w r. 1545 (ib.), zapewne młodo zmarły, i Łukasz. Córki, Anna i Regina, wspomniane w r. 1545 (ib.). Regina, w r. 1558 została poraniona w Pigłowicach, przed dworem brata Krzysztofa przez Macieja P-go "Korabia" (Py. 176 k. 525).

(I) Marcin, syn Benedykta i Lubiatowskiej, wspomniany w r. 1545 (P. 1395 k. 164v), mąż Zofii Bielawskiej, wdowy 1-o v. po Mateuszu "Czeczeradzie Chwałkowskim, która braciom jego, Krzysztofowi i Łukaszowi P-im dała w r. 1549 sumę 300 grz. swego posagu oprawionego przez pierwszego męża na Chwałkowie, Płowcach, Wyszkowie, Płaczkach w pow. pyzdr. inwentarz i sprzęt domowy, oni za pozostawili jej dożywotnie użytkowanie (P. 888 k. 321, 1395 k. 485). Marcin w r. 1558 wraz z bratem Krzysztofem zobowiązał się pod zakładem 100 zł. dać dożywocie swej żonie (Py. 176 k. 461). Wspólnie z bratem Krzysztofem części w Pigłowicach oraz w pustkah Kucharach i Nowejwsi sprzedał w r. 1565 za 2.000 zł. bratu Łukaszowi (P. 1397 k. 404v). Nadziejewo w pow. pyzdr. dał w r. 1568 żonie w dożywocie (ib. k. 705v).

(II) Krzysztof, syn Benedykta i Lubiatowskiej części, wzięte z działów przeprowadzonych z braćmi Marcinem, Wacławem i Łukaszem, w Pigłowicach sprzedał wyderkafem w r. 1545 za 20 grz. rodzonej siostrze pannie Annie (P. 1395 k. 164v). Od Agnieszki Zieleńskiej, żony Bartłomieja Górskiego, kupił w r. 1565 za 1.600 zł. części we wsiach: Zieleniec, Tarnowo, Nowawieś, Spławie, Rybitwy na przedmieściu Pyzdr (Py. 31 k. 96v) i t. r. uzyskał intromisję do tych dóbr (P. 106 k. 131). Mąż Anny Zieleńskiej, córki Andrzeja, wraz z tą żoną części powyższych dóbr w r. 1566 sprzedał wyderkafem za 308 zł. Maciejowi Zieleńskiemu (Py. 105 k. 9). Swej drugiej żonie, Annie Przybińskiej, córce Jana, oprawił w r. 1572 posag 600 zł. na częściach we wsiach Zieleniec i Tarnowo oraz na rybakach na przedmieściu Pyzdr (P. 1398 k. 361v). Skwitowany t. r. przez Macieja Zieleńskiego z 308 zł. wyderkafu zapisanego temu Zieleńskiemu na częściach Tarnowa i innych dóbr (Py. 110 k. 16). Do Zieleńca była intromitowana w r. 1576 w zyskach i przezyskach Agnieszka Zieleńska, wdowa 1-o v. po Bartłomieju Górskim, 2-o v. żona Piotra Krajkowskiego (Py. 113 k. 338v), zaś w r. 1577 Krzysztof był przez nią kwitowany z zysków i przezysków (P. 931 k. 196). Od Jana Goczałkowskiego, przyszłego męża swej córki Doroty, dostał w r. 1579 zobowiązanie, iż jej oprawi 300 zł. posagu (Py. 116 k. 475). Umarł w r. 1597 (Py. 128 k. 114, 291v). Anna Przybińska nie żyła już w r. 1623 (G. 76 k. 275v). Synowie: Maciej, Andrzej (z pierwszej żony), Piotr i Łukasz (z drugiej). Z pierwszej też żony córki, Dorota i Małgorzata. Dorota wyszła w r. 1579 za Jana Goczałkowskiego, a 2-o v. w latach 1579-1591 była żoną Macieja Marzelewskiego, nie żyła już w r. 1620. Małgorzata, w latach 1588-1596 żona Walentego Szczuckiego z wojew. rawskiego, nie żyła już w r. 1611. Niewątpliwie z drugiej żony rodziły się córki, Jadwiga, w latach 1609-1617 żona Wojciecha Żorawskiego, wdowa w latach 1617-1636, i Anna 1-o v. w latach 1605-1611 żona Jana Żorawskiego, wdowa w latach 1619-1626, 2-o v. w r. 1649 żona Mikołaja Wardęskiego "Ziemka", żyła jeszcze w r. 1659.

1. Maciej, syn Krzysztofa i Zieleńskiej, pisarz grodzki bydgoski w r. 1597 (N. 163 k. 13v). Wraz z bratem Andrzejem w r. 1588 dawał zobowiązanie szwagrowi Walentemu Szczuckiemu względem wypłaty 300 zł. za siostrą Małgorzatą, należnych jej z dóbr macierzystych: Zieleniec, Tarnowo, Nowawieś i Spławie (P. 949 k. 245). Maciej, z Zieleńca, zapisał w r. 1589 dług 100 zł. Andrzejowi P-mu "Korabitowi" (Py. 125 k. 123v). Do jego dóbr w Zieleńcu w r. 1597 intromitowana Jadwiga Raczkowska, żona Stanisława Goślińskiego (Py. 128 k. 81). Pozwany w r. 1597 przez Bartłomieja, Jana i Macieja P-ch "Korabitów", synów zmarłego Andrzeja (ib. k. 291v). Zapisał w r. 1597 dług 1.000 zł. Wojciechowi Wyrzyskiemu (N. 163 k. 13v). Od swych braci, Piotra i Łukasza, w r. 1598 kupił za 600 zł. części wsi Zieleniec, Tarnowo, Spławie, Nowawieś i przedmieście Rybaki w Pyzdrach, przez ojca niegdyś nabyte (Py. 47 k. 132), zaś jednocześnie części w tychże wsiach, odziedziczone po rodzicach, odkupił za 800 zł. od brata przyrodniego Andrzeja (Py. 147 k. 132). Od Jana Kościeleckiego, kasztelana międzyrzeckiego i starosty bydgoskiego uzyskał w r. 1599 zapis 2.600 zł. długu (G. 66 k. 91) Części we wsiach Zieleniec, Tarnowo, Spławie, rybaków na przedmieściu Pyzdr. w r. 1599 sprzedał wyderkafem na jeden rok za 1.500 zł. Dorocie z Mielżyna, wdowie po Tomaszu Zieleńskim (Py. 74 k. 183). Skwitowany w r. 1600 przez braci Wyrzyskich z 1.000 zł. (N. 164 k. 408v). Na swych częściach we wsiach Zieleniec, Tarnowo, Spławie, Nowawieś i przedmieściu Pyzdr. zapisał w r. 1601 roczny czynsz 30 zł. szpitalowi w Spławiu pow. pozn., wsi wdowy Kościeleckiej, kasztelanowej międzyrzeckiej (P. 1404 k. 399). Zawierał w r. 1603 umowę z Januszem i Wojciechem Kościeleckimi, kasztelanicami międzyrzeckimi, w imieniu których miała jechać do króla, by starać się o starostwo bydgoskie (P. 131 k. 111v). T. r. wraz z braćmi pozywany był przez Wojcieha Jaroszewskiego (ib. k. 288v). Nie żył już w r. 1605 (P. 976 k. 542). Był bezdzietny. Żoną jego była Zofia Nadarzycka, córka Marcina, 2-o v. żona Mikołaja Krzesińskiego, nie żyjąca już w r. 1610, kiedy to owego Krzesińskiego z rzeczy wyprawnych po niej kwitowała jej siostra Anna Nadarzycka (P. 984 k. 443).

2. Andrzej, syn Krzysztofa i Zieleńskiej, występował obok brata Marcina w r. 1588 (P. 949 k. 245). Kasprowi Kaczkowskiemu w r. 1589 zapisał dług 60 zł. (Py. 125 k. 221). Żeniąc się w r. 1594 z Jadwigą Jeziorkowską, córką Jana, dał przed ślubem jej ojcu zobowiązanie, iż na częściach dóbr po matce we wsiach: Zieleniec, Tarnowo, Nowawieś, Spławie i na połowie innych dóbr oprawi 800 zł. posagu (P. 962 k. 106). Teścia w r. 1595 skwitował z 800 zł. (P. 964 k. 227). Spisywał w r. 1598 z żoną wzajemne dożywocie (Py. 47 k. 129). Części po rodzicach w dobrach wyżej wyliczonych w r. 1598 sprzedał za 800 zł. bratu Maciejowi (Py. 47 k. 132). Oboje małżonkowie w r. 1600 byli kwitowani z 3.000 zł. i takiejże sumy zakładu przez małżonków Jana Brzeskiego i Jadwigę Przecławską (W. 23 k. 57), którym t. r. właśnie taką sumę zapisali jako dług (P. 970 k. 565). Andrzej od Floriana Rosnowskiego w r. 1600 kupił wyderkafem na jeden rok za 3.000 zł. części wsi Czarnotki, Kępa i Ociosna w pow. pyzdr. (P. 1403 k. 777v). Bratu Piotrowi w r. 1608 zapisał dług 1.000 zł. (Ws. 25 k. 109), zaś w r. 1610 dług 1.000 zł. Hieronimowi Jeziorkowskiemu (P. 984 k. 767). Dla dzieci zrodzonych z Jeziorkowej w r. 1610 ustanowił opiekunów, a wśród nich Mikołaja, przełożonego ceł królewskich, i Jakuba P-ch (Ws. 25 k. 404). Swym córkom: Elżbiecie, Katarzynie, Barbarze i Annie jednocześnie zapisał każdej po 1.000 zł. (ib.). Współspadkobierca obok braci w Zielonce zmarłego brata Macieja 1613 r. (P. 146 k. 791). Od szwagra Walentego Szczuckiego w r. 1615 nabył wyderkafem za 2.500 zł. wieś Bieczyny w pow. kośc. (P. 1409 k. 578) zaś od Stanisława Rozdrażewskiego, miecznika poznańskiego, t. r. też wyderkafem za 4.400 zł. wieś Niewierz w pow. pozn. (ib. s. 615v). Nie żył już w r. 1618, kiedy wdowa Jadwiga Jeziorkowska zapisywała córkom, Katarzynie, Barbarze i Annie sumę 1.500 zł. (P. 1000 k. 1228). Od Stanisława Milewskiego, przyszłego męża córki Katarzyny, uzyskała 1618.23/XI. r. zobowiązanie, iż po podjęciu sumy 1.500 zł. zapisanej jej przez ojca i 500 zł. zapisanych przez matkę, oprawi 2.000 zł. posagu (P.1000 k. 1229). Od Mikołaja Zakrzewskiego w r. 1619 nabyła wyderkafem części wsi Pakosław i Zaorle pow. kośc. (P. 1411 k. 479v). Od innego przyszłego zięcia, Zofoniasza(?) Zbelitowskiego uzyskała 1620.25/VI. r. zobowiązanie, iż córkę jej Barbarę po podniesieniu 2.000 zł. posagu i wyprawy stawi do akt celem zakwitowania (P. 1404 k. 1204v). Od Adama Gułtowskiego w r. 1620 nabyła wyderkafem za 17.000 zł. Srocko i Bieczyny w pow. kośc. (P. 1412 k. 153). T. r. od Andrzeja Konarzewskiego dostała zapis długu 1.000 zł. (P. 1004 k. 340). Srocko i Bieczyny od Gułtowskiego kupiła w r. 1621 za 27.000 zł. (P. 1412 k. 676v). Od Marcina Gostyńskiego Borka, kasztelanica krzywińskiego, w r. 1627 nabyła wyderkafem za 30.000 zł. wsie Czachorowo i część Bodzewka w pow. kośc. (P. 1415 k. 838v). Żyła jeszcze w r. 1630 (P. 1023 k. 32), a być może i w r. 1640 (P. 166 k. 141). Synowie Andrzeja i Jeziorkowskiej: Krzysztof, Wojciech, Maciej, Jan, Andrzej, Hieronim i Stanisław. Spośród córek, Elżbieta była w latach 1618-1628 żoną Macieja Kleczkowskiego (Klęczkowskiego) z pow. chełmińskiego, nie żyła już w r. 1637. Katarzyna wyszła w r. 1618, krótko po 30/XI. za Stanisława Milewskiego, umarła między r. 1621 a 1623. Barbara poślubiła w r. 1620, krótko po 30/XI Zofoniasza (Zefiryna?) Zbelikowskiego, żyjącego jeszcze w r. 1626, a już wdowa w latach 1629-1640. Wreszcie Anna, w r. 1626 żona Jana Domaradzkiego, wdowa w r. 1636, żyła jeszcze 1651.26/XII. r.

1) Krzysztof, syn Andrzeja i Jeziorkowskiej, wspólnie z braćmi uzyskał w r. 1626 od swych sióstr, Kleczkowskiej, Zbelitowskiej i Domaradzkiej zobowiązanie, iż po śmierci matki sprzedadzą braciom za 10.000 zł. dobra w Srocku i Bieczynach (Kośc. 294 k. 41). Żoną jego t. r. była Jadwiga Karśnicka, córka Macieja, wdowa 1-o v. po Achillesie Krępskim (P. 1017 k. 114; W. 79 k. 186). Wspólnie z tą żoną t. r. roborował pochodzący z r. 1625 kontrakt zawarty pod zakładem 8.000 zł. z Anną z Ujazdu, wdową po Krzysztofie Miękiskim, o wsie Brzoza, Niepruszewo, Grodziszczko i dziedzinę Radląnkowo (P. 1017 k. 471v). Z żoną spisali w r. 1627 wzajemne dożywocie (P. 1415 k. 958v). Plenipotent matki w r. 1628 (Ws. 41 k. 100). Żonie oprawił w r. 1629 posag 6.000 zł. (P. 1416 k. 615v). Obojgu małżonkom Wojciech Rosnowski w r. 1630 cedował sumę 1.000 zł., zapisaną przez zmarłego Achillesa Kręskiego (P. 1o23 k. 635). Ustanowiony t. r. jednym z opiekunów dzieci Andrzeja Jeziorkowskiego (ib. k. 158). Jadwiga z Karśnic kwitowała się t. r. z Jerzym Wyganowskim z kontraktu o wieś Długie, zawartego z tym Wyganowskim przez jej pierwszego męża (ib. k. 723). Wspólnie z braćmi Krzysztof zawierał w r. 1641 układ z Jadwigą Gułtowską, żoną Stanisława Kostki, starosty lipińskiego (P. 166 k. 141). Nie żył już Krzysztof w r. 1658 (P. 182a k. 31). Synowie jego: Maciej, Świętosław i Walenty, znany tylko ze wzmianki z r. 1658 (P. 128a k. 31). Córki: Barbara, Helena, Teresa i Anna, którym w r. 1664 Anna Konstancja z Weiherów Czarnkowska, kasztelanowa poznańska, zapisała dług 2.400 zł. (Ws. 85 k. 133). W r. 1655 mowa o córkach: Elżbiecie, Barbarze, Annie i Teresie. Ta Elżbieta to zapewne póżniejsza Helena, albo po prostu błędne odczytanie.

(1) Maciej, syn Krzysztofa i Karśnickiej, w r. 1658 współspadkobierca stryja Jana (P. 182a k. 31). Świadek 1659.19/I. r. (LC Brody). Wspólnie z Maciejem-Janem P-im, synem Jerzego, zapisał w r. 1663 dług 2.700 zł. swemu bratu stryjecznemu Stanisławowi, synowi Wojciecha (P. 1073 k. 210v). Mąż Katarzyny Węgorzewskiej, córki Stanisława i Jadwigi Zakrzewskiej, która w r. 1663 kwitowała swych braci z dóbr rodzicielskich (P. 1073 k. 1000v), zaś od męża uzyskała t. r. oprawę 6.000 zł. posagu (P.1425 k. 283v). Maciej z małżonkami Mikołajem Smoguleckim, starostą lipinskim, i Anną Odrowążówną zawierał 1671 r. kontrakt pod zakładem 2.600 zł. (N. 185 k. 313). Oboje małżonkowie P-cy od Piotra Pawłowskiego w r. 1674 wydzierżawili pod zakładem 6.000 zł. wieś Grabowo (ib. k. 328). Maciej od Zygmunta z Lubieńca Niemojewskiego wydzierżawił w r. 1675 pod zakładem 7.000 zł. wsie Słupowo i Łubowice (ib. k. 433). Nie żył już w r. 1678, kiedy wdowa jako pani oprawna i dożywotnia w imieniu własnym i swych dzieci: Krrzysztofa, Franciszka, Łukasza, Mikołaja, Wojciecha, Jadwigi, Zofii i Wiktorii kwitowała się z małżonkami Władysławem Niemojewskim i Katarzyną z Grabi z powyższego zastawnego kontraktu (ib. k. 745v). Kwitowała w r. 1688 małżonków Stanisława Lniskiego i Krystynę Proszczewiczównę z zapisanych skryptem 4.000 zł. (N. 186 k. 372v). Wraz z córką Jadwigą zamężną Sujkowską kwitowała w r. 1704 Kazimierza Turnę z prowizji od pewnych sum (W. 89 k. 120). Jej i tej córce Teresie z Rydzyńskich Woroniecka, miecznikowa wołyńska, roborowała w r. 1710 skrypt pod zakładem 3.000 talarów (W. 90 k. 38v). Nie żyła już w r. 1716 (W. 90 k. 189). Synowie: Krzysztof. wspomniany w r. 1678, Łukasz i Franciszek, o których niżej, Mikołaj i Wojciech, wspomniani tylko w r. 1678, wreszcie Aleksander, już nie żyjący w r. 1726, bezpotomny (G. 94 k. 434v). Spośród córek, Jadwiga (Jadwiga Kunegunda) wydana w r. 1672 za Jana Chryzostoma Rolę Sujkowskiego, regenta grodzkiego wałeckiego, o którym mowa w r. 1723 jako o "cywilnie zmarłym" i nieobecnym (W. 90 k. 435v). Wdowa żyła jeszcze 1725.14/VIII. r. Zofia, niezamężna, żyła jeszcze w r. 1703 (Kc. 133 k. 262). O Wiktorii prócz wzmianki z r. 1678, nie mam innych wiadomości.

a. Franciszek, syn Macieja i Węgorzewskiej, uzyskał w r. 1720 od Andrzeja P-go, syna Hiacynta, zapis 360 tal. (W. 90 k. 307v). Asystował przy transakcji w r. 1728 siostrze zamężnej Sujkowskiego (W. 90 k. 413). Bezpotomny, nie żył już w r. 1726. (G. 94 k. 434v).

b. Łukasz, syn Macieja i Węgorzewskiej, kwitował w r. 1716 Jana Chryzostoma i swą siostrę Jadwigę, małżonków Sujkowskich z 1.000 tal. (W. 90 k. 189). Spadkobierca braci stryjecznych Franciszka i Aleksandra, swoją część z sumy oryginalnej 3.500 zł., zapisanej im przez Mikołaja i Zygmunta braci Grudzińskich w r. 1726 cedował Pawłowi Świejkowskiemu (G. 94 k. 434v). Może ten sam Łukasz zmarł w Wilkowyi 1731.13/I. r. (LM Kłecko). Chyba tego to Łukasza żoną była Marianna Świejkowska, siostra wspomnianego wyżej Pawła, która w r. 1737, będąc już wdową, wraz z Maciejem i Teresą Świejkowskimi, bratankiem i bratanicą, zawierała kompromis z Jakubem Kołudzkim, chorążycem bydgoskim, i Wojciechem Chrząstkowskim (N. 2L6 s. 58). Była w r. 1743 żoną 2-o v. Józefa Gawrońskiego (G. 97 k. 632). Kwitowała w r. 1751 spadkobierców pierwszego męża (G. 98 k. 449), a żyła jeszcze w r. 1761 (P. 1331 k. 155).

(2) Świętosław (Świętosław Antoni), syna Krzysztofa i Karśnickiej cześnik kijowski 1691 r. (Z. T. P. 35 s. 576). Jeden ze spadkobierców stryja Jana w r. 1663 (Kc. 130 k. 359). Mocą nabytych praw, sumy 720 zł. i 300 zł., scedowane przez Jerzego Ostaszewskiego, cedował w r. 1665 Hieronimowi Pogorzelskiemu, staroście powidzkiemu (P. 1076 k. 228). Współspadkobierca w Golęczewie w r. 1664 stryja Jana P-go (Kośc. 305 k. 261v).

2) Wojciech, syn Andrzeja i Jeziorkowskiej, w r. 1640 burgrabia gnieźnieński (P. 166 k. 141), mąż Zofii Dachowskiej, córki Jana, oprawił jej w r. 1622 posag 1.300 zł. (P. 1413 k. 397). Od Macieja Belęckiego w r. 1622 nabył wyderkafem z 3.000 zł. wieś Lubiekowo (Lubiechowo) w pow. kośc. (P. 1413 k. 431). Kwitował w r. 1623 swoją matkę z 2.000 zł. (Ws. 33 k. 219), zaś w r. 1625 spisał z żoną wzajemne dożywocie (P. 1415 k. 5). Z Zygmuntem Korzbokiem Zawadzkim w r. 1626 kwitował się z kontraktu dzierżawy odeń Goliny, Gierłachówka i Bukówka (P. 1017 k. 410). Zofia Dachowska w r. 1630 kwitowała z dóbr rodzicielskich swego ojca (P. 1023 k. 1304v). Był Wojciech w r. 1632 dzierżawcą Żabikowa (LB Środa). Oboje z żoną w r. 1638 roborowali kontrakt zawarty z małżonkami Janem i Jadwigą Święcickimi (Py. 148 s. 429), zaś w r. 1639 byli przez tychże Święcickich pozywani (P. 164 k. 390v). Wojciech od Jana Jeziorkowskiego w r. 1640 kupił za 3.000 zł. części "Smętkowskie" we wsi Czestkowo(?) w pow. gnieźn. (P. 1420 k. 230v). Oboje z żoną pozywali w r. 1641 małżonków Sebastiana z Doroszewa Dębickiego i Zofię Słupską (P. 166 k. 834). Nie żył już Wojciech w r. 1652, kiedy owdowiała Zofia cedowała synowi Stanisławowi dożywocie części wójtowstwa wsi królewskiej Sabaszewo w pow. kal. (Py. 151 s. 257). Prócz tego Stanisława byli jeszcze inni synowie: Władysław, ur. w Żabikowie ochrzcz. 1602.30/VI. r.; podawany do chrztu przez stryjenkę Jadwigę Krzysztofową P-ą (LB Środa), i Paweł, wspomniany w r. 1658 jako jeden ze spadkobierców stryja Jana (P. 182a k. 82), już duchowny w r. 1665, kiedy swoją część z tej sukcesji we wsiach Gulczewo i Złotkowo cedował bratu Stanisławowi (P. 1076 k. 127v).

Stanisław, syn Wojciecha i Dachowskiej, od Macieja-Jana P-go, syna Jerzego, i Macieja P-go, syna Krzysztofa, uzyskał w r. 1663 zapis 2.700 zł. długu (P. 1073 k. 210v). Mąż w r. 1673 Izabeli Bojanowskiej, córki Andrzeja i Gertrudy Pawłowskiej, wdowy 1-o v. po Janie Mroczkowskim. Wraz nią od Jadwigi Stefanowej Zakrzewskiej wydzierżawił wtedy na trzy lata pod zakładem 600 zł. części we wsi Rososzyca w pow. kal. (I. Kal. 133 s. 728, 730, 140 k. 81). Żonie tej w r. 1680 zapisał posag 2.000 zł. (ib. 140 k. 87v). Aprobował w r. 1681 uczynioną przez żonę na rzecz Stefana Błaszkowskiego i jego bratanic kasatę praw (ib. k. 300v). Żył jeszcze w r. 1683 (I. Kon. 76 k. 354v), nie żył zaś w r. 1692 (Z. T. P. 35 s. 1035). Wdowa jako jedyna spadkobierczyni Konstantego Pawłowskiego, swego "brata wujecznego", dziedzica części Pawłowic, wedle kontraktu z r. 1684, zawartego za zmarłym Wojciechem Radowickim, te części Pawłowic sprzedała w r. 1693 za 2.200 zł. Świętosławowi i Pawłowi Radowickiemu, synom zmarłych Wojciecha i Katarzyny z Bojanowskich (I. Kal. 149 s. 322). Żyła chyba jeszcze w r. 1696 (ib. 152 s. 344), nie żyła już w r. 1713 (ib. 159 s. 96). Córka Dorota, w latach 1696-1697 żona Stefana Błaszkowskiego, 2-o v. w latach 1713-1719 żona Jana Waliszewskiego.

3) Maciej, syn Andrzeja i Jeziorkowskiej, burgrabia ziemski poznański w r. 1637 (P. 1419 k. 109v). Mąż Jadwigi Komorowskiej, córki Jakuba i Anny z Bukowca, która sumę swą posagową 5.000 zł. na Chwałkowie, z sumy 20.000 zł. pozostawionej u Wojciecha Skaławskiego, cedowała w r. 1626 ks. Adamowi Leśniewskiemu, archidiakonowi łowickiemu, (P. 1017 k. 638v), a t. r. kwitowała Wojciecha Skaławskiego z prowizji od sumy 5.000 zł. Maciej P. kwitował t. r. jej owdowiałą matkę z 5.500 zł. na poczet posagu (P. 1017 k. 665v, 666v), żonie zaś oprawił 5.000 zł. posagu (P. 1415 k. 538). Wraz z braćmi Krzysztofem i Wojciechem, a też w imieniu nieletnich braci, Jana, Andrzeja i Hieronima, zobowiązał się w r. 1630 wobec Bartłomieja Cieleckiego, wojskiego poznańskiego uwolnić Srocko i Bieczyny (P. 1023 k. 32). Jego drugą żoną była Jadwiga Mierzewska, córka Jana, łowczego poznańskiego, której w r. 1630, przed ślubem jeszcze, oprawił 5.000 zł. posagu i wyprawy (P. 1023 k. 1057). i t. r. dał w dożywotnie użytkowanie sumę 7.000 zł. (Ws. 206 k. 413v). Zapisał jej w r. 1637 posag 5.000 zł. (P. 1419 k. 109v). Jadwiga ze swą siostrą Katarzyną, żoną Ludwika Łuby, spadkobierczynie brata Jana Mierzewskiego, odziedziczone po nim części we wsiach Mrowino i Przybroda w pow. pozn. sprzedały w r. 1639 za 3.700 zł. kapitule katedralnej poznańskiej (P. 1419 k. 1130v). Maciej, ustanowiony w r. 1640 przez króla jednym z opiekunów siostrzenicy panny Barbary Milewskiej (P. 165 k. 88). Druga żona nie żyła już w r. 1641, kiedy Maciej, dzierżawca Kiszewa i młyna Borownik, pozywany był wraz ze zrodzonym z niej dziećmi: Mikołajem, Franciszkiem, Aleksandrem, Zofią, Marianną i Elżbietą, przez Andrzeja Włostowskiego, dzierżawcę połowy Kąsinowa (P. 166 k. 820v). Opiekę nad tymi dziećmi zlecił t. r. bratu rodzonemu Janowi i bratu stryjecznemu Jerzemu (P. 1043 k. 220). W imieniu tych dzieci kwitował t. r. Jana Droszewskiego cz. Gniazdowskiego z ich części, to jest z 250 zł. pochodzących z sumy oryginalnej 5.000 zł., którą zapisał był ich zmarlej ciotce Annie Mierzewskiej, wdowie po Marcinie Twardowskim (I. Kal. 110a s. 776). Trzecią żoną Macieja była, zaślubiona 1644.7/I. r. Urszula Kościelecka, wdowa 1-o v. po Janie z Kolna Prusimskim, 2-o v. po Marcinie Broniewskim, posesorka wsi Konino (LC Brody; P. 169 k. 95v, 143). W bezkrólewiu 1648 r. znalazł się Maciej w kole rycerskim, wśród "wysadzonych od króla", dla obmyślania chleba z dóbr królewskich i duchownych, jak też dla zaciągów (P. 173 k. 470). Córce, pannie Zofii, zapisał w r. 1652 sumę 5.000 posagu i wyprawy z dóbr ojczystych i macierzystych Kiszewa i Kiszewka w pow. pozn. (P. 1064 k. 41v). Urszula z Kościelca sumę 25.000 zł., zapisaną sobie wyderkafem na wsiach Debrzno, Kolno i Popowo przez zmarłego syna Krzysztofa Prusimskiego, cedowała w r. 1652 Mikołajowi Brezie (P. 1064 k. 1063v). Skasowała w r. 1653 wzajemne dożywocie, które spisała była z drugim mężem (P. 789 k. 85v). Dobra: Konino, Żerniki i Świątniki w pow. pozn. sprzedała w r. 1654 za 3.600 zł. Janowi z Warzymowa Sokołowskiemu (P. 1067 k. 106). Maciej umarł właśnie t. r. (ib.; 1861 k. 39). Owdowiała Urszula zawierała pod zakładem 1.000 zł. w r. 1660 kontrakt z Samuelem Sadowskim (N. 227 k. 645). Temu Sadowskiemu w r. 1665 cedowała sumę 750 zł. tj. połowę z sumy 1.500 zł., którą zmarły Paweł Sokołowski, starosta rogoziński, wraz ze swą żoną Zofią Prusimską zapisali byli w r. 1639 jej drugiemu mężowi Broniewskiemu (P. 1076 k. 154v). Spośród wspomnianych wyżej córek, Zofia, jeszcze niezamężna w r. 1644 (I. Kal. 110a s. 776), była w latach 1652-1660 żoną Samuela Pruszaka Bieniewskiego. Marianna żyła jeszcze w r. 1644 (ib.). Elżbieta, w latach 1658-1673,żona Zygmunta Głowczyńskiego, wdowa w r. 1682, wyszła 2-o v. w r. 1683, krótko po 1/VII., za Stanisława Przybysławskiego, zaś już w r. 1684 była 3-o v. żoną Jana Grudzielskiego. Z synów o Mikołaju wiem jeszcze tylko tyle, że żył w r. 1647.

(1) Francziszek (Franciszek Dominik), syn macieja i Mierzewskiej, wspólnie z rodzeństwem w r. 1658 dziedzic Kiszewa w pow. pozn. (P. 182a k. 211). Sprzedał wyderkafem to Kiszewo w r. 1663 za 8.655 zł. szwagrowi i siostrze Głowczyńskim (P. 1425 k. 51v). Od brata Alkesandra kupił w r. 1664 za 10.000 zł. połowę tej macierzystej wsi (P. 1425 k. 348). Kwitował w r. 1667 z 400 zł. stryjecznego brata Macieja, syna Krzysztofa (W. 85 k. 293). Kiszewo i Kiszewko, zarówno w częściach odziedziczonych po rodzicach jak też i nabytych od brata Aleksandra, sprzedał w r. 1669 za 30.000 zł. szwagrowi Głowczewskiemu(!) (P. 1867 k. 210). Żona jego Ewa Węgierska, córka Marcjana i Anny Więckowskiej, kwitowała w r. 1673 swego brata Jana Węgierskiego ze 150 zł. (I. Kal. 133 s. 910). Franciszek nie żył już w r. 1677, kiedy owdowiała Ewa kwitowała matkę i brata Jana z dóbr rodzicielskich i jednocześnie od tego brata uzyskała zapis długu 500 zł. (I. Kal. 138 s. 774). Wyszła 2-o v. 1679.29/V. r. za Ernesta Magnusa Butlera (LC Skalmierzyce), a już w r. 1680 będąc zamężna 3-o v. za Stanisławem Wędelkowskim (Wądołkowskim) uzyskała zapis 2.000 zł. od braci Kożuchowskich, stolnikowiczów kaliskich (I. Kal. 140 k. 198, 198v). Od Marcina Chociszewskiego w r. 1681 uzyskała cesję sumy 2.230 zł. zastawnej na wsiach Równa, Rubice, Zakrzów w pow. sieradz. (ib. k. 269). Nie żyła już w r. 1685 (ib. 143 s. 340). Synowie: Marcjan, wspomniany w r. 1677 (ib. 138 s. 771(, Florian i Franciszek, obaj żyjący jeszcze w r. 1685, kiedy to im i ich siostrze Annie Jan Węgierski zapisał sumę 2.000 zł. (ib. 143 s. 340). Córka Anna, niezamężna w latach 1677-1685 (ib.), żona 1-o v. w r. 1695 Stanisława Starczewskiego, 2-o v. w latach 1695-1714 Marcjana (Marcina?) Łuszczewskiego, chyba już nie żyła w r. 1720.

(2) Aleksander, syn Macieja i Mierzewskiej, obok rodzeństwa swego współdziedzic Kiszewa i Kiszewka w pow. pozn. w r. 1658 (P. 182a k. 11), połowę tych dóbr, przypadłą sobie po matce, sprzedał w r. 1664 za 10.000 zł. bratu Franciszkowi (P. 1425 k. 348; 1861 k. 39). Bezpotomny, nie żył już w r. 1726 (G. 94 k. 434v).

4) Jan, syn Andrzeja i Jeziorkowskiej, od Wacława Zadorskiego nabył wyderkafem w r. 1628 za 6.000 zł. części wsi Gola w pow. kośc. (Ws. 206 k. 304). Spisywał wzajemne dożywocie w r. 1629 z żoną Katarzyną Krajewską (P. 1416 k. 278). Jeden z opiekunów siostrzenic Klęczkowskich 1637 r. (Kośc. 297 k. 406v), zaś w r. 1641 dzieci brata Macieja (P. 1043 k. 220). Wyznaczony w r. 1646 przez Jana Szczuckiego opiekunem jego dzieci (Kośc. 301 k. 914v). Katarzyna z Krajewskich nie żyła już w r. 1638 (P. 1419 k. 379). Jan w imieniu syna Adama części Bojenic i pustki Leciejewo w r. 1638 sprzedał za 9.000 zł. Andrzejowi z Szelejewa Pogorzelskiemu, kasztelanowi przemęckiemu (P. 1419 k. 379). Ustanowiony w r. 1651 przez ciotecznego brata, Jana Jeziorkowskiego, jednym z opiekunów jego dzieci (I. Kon. 53 k. 363). Może ten sam Jan kupił w r. 1651 od żofii, wdowy po sław. bartłomieju Głowience, rybaku grodziskim, 2-o v. żony szl. Wojciecha Bronowskiego, dom drewniany w Poznaniu, na Gąskach (P. 1063 k. 1110).

Adam, syn Jana i Krajewskiej, spełniając w r. 1648 zobowiązanie dane przez ojca zmarłego Andrzejowi Pogorzelskiemu, kastelanowi przemęckiemu, względem sprzedaży części Krajewic i Leciejewa, dobra te sprzedał za 9.000 zł. synowi kasztelana, Hieronimowi Pogorzelskiemu (P. 150 s. 122). Żył chyba jeszcze w r. 1661 (Ws. 208 k. 108v).

5) Andrzej, syn Andrzeja i Jeziorkowskiej, mąż Anny Bojanowskiej, córki Bartłomieja, dostał za nią od jej ojca w r. 1628 w posagu zapis długu 3.000 zł. (Ws. 41 k. 447), którą to sumę t. r. jej oprawił (Ws. 206 k. 314v). Anna w r. 1630 skwitowała swego ojca z majątku rodzicielskiego (P. 1023 k. 485v), mąż zaś t. r. oprawił jej sumę 3.000 zł. posagu (P. 11416 k. 1089). Nie żył już w r. 1635, kiedy owdowiała Anna szła 2-o v. za Samuela Kręskiego, który od ojca swej przyszłej żony uzyskał wtedy zapis 4.000 zł. (W. 47 k. 294, 295), a t. r., już po ślubie, oprawił Annie posag 2.000 zł. (P. 1418 k. 786). Córka Andrzeja i Bojanowskiej, Marianna, ochrzcz. 1631.18/II r., podawana była do chrztu 1631.18/II. r. przez stryja Jana P-go (LB Św. Maria Magdal., Pozn.).

6) Hieronim, syn Andrzeja i Jeziorkowskiej, wspomniany w r. 1647 (P. 172 k. 671v, 675v). Sumę 1.500 zł., zapisaną sobie przez Jakuba Rozdrażewskiego, starostę konińskiego, cedował w r. 1649 bratu Stanisławowi (I. Kon. 53 k. 110). Rotmistrz województw poznańskiego i kaliskiego w r. 1650 (P. 1061 k. 50v, 52, 73, 74).

7) Stanisław (Stanisław Kazimierz), syn Andrzeja i Jeziorkowskiej, duchowny, wraz z bratem Hieronimem w r. 1647 skarżył Teresę Niemojewską, wdowę po Macieju Smoguleckim (P. 172 k. 671v, 675v). Żył jeszcze w r. 1649 (I. Kon. 53 k. 110).

3. Piotr, syn Krzysztofa i Przybińskiej, wspólnie z bratem Łukaszem w r. 1598 sprzedał za 600 zł. całe swe części we wsiach: Zieleniec, Tarnowo, Spławie, Nowawieś i w przedmieściu Rybaki w Pyzdrach, kupione przez ojca, bratu Maciejowi (Py. 47 k. 132). Współspadkobierca w r. 1605 tego brata Macieja (P. 976 k. 542). Żeniąc się w r. 1608 z Anną Rosińską, córką Tomasza, 25/VI, krótko przed ślubem, uzyskał od jej ojca jako posag zapis długu 1.000 zł. gotowizną i 300 zł. w wyprawie (P. 980 k. 406). Zapisywał w r. 1611 małżonkom Rosińskim, Tomaszowi (więc chyba teściowi?) i Zofii z Borzeslowy(?) 700 zł. długu (W. 25 k. 258v). Jeden z opiekunów dzieci siostry Wardęskiej w r. 1649 (I. Kal. 115 s. 762), żył jeszcze w r. 1650 (R. Kal. 14 k. 133). Nie godzą się te oba ostatnie zapisy z zapisem z r. 1621, mocą którego Anna Rosińska, już 2-o v. Walentego Lipowskiego (więc wdowa po P-im!), dostała od tego drugiego męża oprawę 1.500 zł. posagu (P. 1412 k. 802v). Może siostą stryjeczną tego właśnie Piotra P-go nazwana była w r. 1637 Jadwiga, żona Adama Miaskowskiego (R. Kal. 11 k. 807).

4. Łukasz, syn Krzysztofa i Przybińskiej, występował obok brata Piotra w r. 1598 (Py. 47 k. 132). Współspadkobierca brata Macieja w r. 1605 (P. 976 k. 542). Mąż Małgorzaty z Luboni Dobieszewskiej, córki Krzysztofa, która w r. 1614 kwitowała z 1.000 zł. swego brata Macieja (P. 992 k. 317). Od swej siostrzy Anny, owdowiałej Żorawskiej, Piotr w r. 1619 kupił za 7.000 zł. części w Zberkach w pow. pyzdr. (P. 1411 k. 333) Ustanowił t. r. opiekunów dla dzieci zrodzonych z Dobieszewskiej, zaś siostrze Żorawskiej części w Zberkach dał w dożywocie (Py. 140 k. 285v). Części tej wsi w r. 1620 sprzedał wyderkafem za 500 zł. Mateuszowi Poplińskiemu (P. 1412 k. 483). Zofii z Przybini, wdowie po Andrzeju Skrzetuskim, w r. 1621 zobowiązał się stawić swą żonę, aby dała zgodę na rezygnację części Zberek (P. 1007 k. 285v). Skwitowany w r. 1622 przez Świętosława Skrzetuskiego, syna zmarlej Zofii z Przybini, z procesu, który toczyła matka z racji nie wykupienia części Zberek zastawionych jej za 5.500 zł. (Ws. 33 k. 124). Skwitowany przez tegoż Skrzetuskiego w r. 1623 z 300 zł. jako części powyższej sumy zastawnej (G. 76 k. 275v). Zarówno jako spadkobierca matki jak i nabywca praw od swych sióstr, Anny i Jadwigi, z niej zrodzonych, sprawę sądową o oprawę macierzyńską na Zieleńcu, Tarnowie i Rybakach na przedmieściu Pyzdr, toczoną zrazu w ziemstwie pyzdrskim, potem w Trybunale Piotrkowskim, cedował w r. 1626 Adamowi Zielińskiemu (Py. 143 k. 15v). Zapis uzyskany od Macieja Dobieszewskiego w r. 1627 cedował synowi Wojciechowi P-mu (G. 78 k. 296). Z 13 dymów wsi Zberki w r. 1629 winien był płacić 6 zł. i 15 gr. podymnego (Py. 143 s. 32). Od Andrzeja Rydzyńskiego w r. 1635 nabył wyderkafem za 7.500 zł. części wsi Jeżewo w pow. pyzdr. i całą wieś Jawore w pow. kośc. (P. 1418 k. 331). Części Zberek w r. 1635 wydzierżawił siostrze Jadwidze Żorawskiej (P. 1416 s. 283). Części tamże w r. 1645 dał synowi Adamowi (P. 1422 k. 172). Żył może jeszcze w r. 1650 (R. Kal. 14 k. 133). Z synów, o Wojciechu, wspomnianym w r. 1627, mogę się tylko domyślać, iż był identyczny z Wojciechem, którego sejmik z r. 1648 słał do obozu na czele 100 koni (P. 173 k. 801). Córka Ewa była w latach 1647-1661 żoną Stefana Jaroszewskiego.

Adam, syn Łukasza i Dobieszewskiej, mąż Zofii z Bukowca Dąbrowskiej, oprawił jej w r. 1645 sumę 1.000 zł. posagu (P. 1422 k. 451v). Części w Zberkach, kupione od ojca, t. r. natychmiast po ich nabyciu, sprzedał za 10.000 zł. Andrzejowi z Rusiborza Cieleckiemu (ib. k. 489). Nie żył już w r. 1666, kiedy to wdowa wydzierżawiła połowę wsi Zberki pod zakładem 600 zł. Franciszkowi Dąbrowskiemu (Py. 153 s. 50). Nie żyła już ona w r. 1716 (Kc. 134 k. 243v). Syn Hiacynt.

Hiacynt, Jacek (Hiacynt Jan), syna Adama i Dębowskiej, pisarz grodzki nakielski w r. 1672 (LC Gołańcz). Mąż Jadwigi Tomickiej, córki Samuela i Anny Gosławskiej, która w r. 1679 sprzedała Słupię Małą w pow. pyzdr. za 17.000 zł. Samuelowi Tomickiemu, zaś od męża uzyskała jednocześnie oprawę 4.000 zł. posagu (P. 1429 k. 478v). Oboje małżonkowie od Ewy-Anny Raczyńskiej, wdowy po Stanisławie Krzyckim, kastelanie poznańskim, wydzierżawili w r. 1681 na trzy lata, pod zakładem 12.750 zł. królewszczyznę Zelgniew w pow. nakiel. (N. 186 k. 61), zaś w r. 1693 od Andrzeja Zebrzydowskiego, starosty rogozińskiego, dobra Objezierze oraz królewszczyzny Bagranowo(?) i Uścikowo (P. 1127 I k. 34). Hiacynt żonie oprawił w r. 1696 na połowie dóbr posag 3.000 zł. (P. 1131 I. k. 7). Od Jana Korzboka Łąckiego, kasztelanica kaliskiego, w r. 1700 wziął w zastaw na jeden rok za 33.000 zł. wsie Kiszewo, Kiszewko i Śmiłowo w pow. pozn. (P. 1139 XI k. 111). Od Aleksandra radlic Hazy, burgrabiego ziemskiego wschowskiego, kupił w r. 1701 za 115.000 zł. wsie: Danaborz, Brenno, Grelewo, Kopaszyno, Zaszkowice(?) pow. kcyń. (P. 1141 XI k. 83). Wraz z synem Andrzejem, dziedzice Damaborza (Danaborza) i Brenna, dobra te w r. 1716 sprzedali wyderkafem za 15.000 zł. Franciszkowi Grodzickiemu (P. 1149 II k. 183). Jacek Jan uczynił w Grelewie 1716.8/XII r. "dyspozycję ojcowską". Dobra jego: Grylewo, Danaborz, Brenno, Kopaszyn z folwarkiem Zaszkowice i młynami wodnymi były obciążone długami pozaciąganymi zarowno przez niego jak i przez poprzedniego dziedzica Aleksandra Hazę, a przy tym tak wyniszczone przechodami wojsk, iż w Grylewie tylko dwóch ludzi pozostało - przeznaczył te dobra młodszemu synowi Andrzejowi. Władysław (pod imieniem Roberta cysters koronowski), "który się na wszystkie scelera nieszlacheckie wyuzdawszy, zbytnim pijaństwem i nierządem się bawiąc, dłużąc się ustawicznie, w klasztorze nie mieszkając, mnie ojca własnego bieł w stodole reclinatorium założywszy monita ojcowskie postponując strzelał, brata starszego postponował, zabić i dobra spalić i ninie w niwecz obrócić obiecał...". Jedo długi ojciec płacił i płaci. Fortunę macierzystą nie tylko wybrał, ale i "przebrał". Poddanych zabijał. Wydziedzica go więc z fortuny ojcowskiej. Trzem córkom wyznaczył każdej po 6.000 zł. (Kc. 134 k. 397). Umarł między r. 1718 (Kc. 134 k. 285) a 1720 (P. 1178 k. 28v). Synowie: Samuel, wspomniany w r. 1707 (Kc. 133 k. 339v), Wladysław (Władysław Antoni), ochrzcz. 1689.19/VI. r. (LB Gołańcz), pod imieniem Roberta cysters w Koronowie w latach 1716-1718 (Kc. 134 k. 285), i Andrzej, o którym niżej. Z córek. Konstancja (Konstancja Teresa), ochrzcz. 1679.28/IX. r. (LB Św. Jan, Poz.), wyszła w r. 1696 (kontrakt małżeński spisany we Wronkach 7/II.) za Krystiana Kierskiego, kastelana rogozińskiego, wdowa w latach 1700-1702, 2-o v. żona Antoniego (Michała Antoniego) Brezy, kasztelanica santockiego, którego Hiacynt P. wykupił z niewoli szwedzkiej dając 527 t. obersztlejtenantowi Mardralowi (Kc. 134 k. 297). Nie żyła już w r. 1733. Bogumiła (Teofila), ur. już po zamęściu najstarszej siostry za Kierskiego, chrzestna 1704.1/VI. r. (LB Śrem) wyszła przed 1721.4/VII. r. za Pawła Rożńowskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1753, nie żyli już w r. 1761.

Andrzej, syn Hiacynta i Tomickiej, od wuja Bogusława Tomickiego pisarza grodzkiego kaliskiego, uzyskał skrypt na 4.000 zł. roborowany w r. 1715 (P. 1149 II k. 130v). dziedzic Grylewa, Zaszkowic i innych dóbr, zawierał w r. 1720 komplanację ze Stanisławem Mejerem, wojskim inflanckim, dziedzicem Pawłowa (Z. T. P. 40 k. 835). Zapisał t. r. sumę 360 t. Franciszkowi P-mu, synowi zmarłego Macieja, bratu stryjecznemu (W. 90 k. 307v). Dobra Danaborz i Brenno w pow. kcyń. t. r. zastawił pod zakładem 20.000 zł. Stanisławowi Chłapowskiemu (P. 1178 k. 98v). Tocząc sprwę z ks. Andrzejem Skaławskim, opatem wągrowieckim, i tym konwentem o granice Danaborza, Kopaszyna i innych swych dóbr ze wsiami opackimi, obaj w r. 1721 limitowali termin (G. 94 k. 151). Mając z pierwszej żony, Franciszki Olszewskiej, dzieci: Tomasza, Mariannę i Petronelę, w imieniu swoim i ich w r. 1726 wyznaczył plenipotentów celem windykowania spadku po ich siostrze ciotecznej, Pstrokońskiej, córce Jana i Teresy Olszewskiej (P. 1206 k. 121v). Franciszka z Olszewskich umarła w Krobi 1729.26/X. r. (LM Krobia) i Andrzej w imieniu własnym i zrodzonych z nią dzieci, spadkobierców obok innych zmarłej bezpotomnie Anny Pstrokońskiej, zrodzonej z Teresy Olszewskiej, żony zaś Andrzeja Lipskiego, miecznika poznańskiego, uczestniczył w r. 1731 w sprzedaży części dóbr Sulmówek w pow. sieradz. oraz Stojanowo W. i M. w pow. kal. za 34.800 zł. Janowi z Gaszyna Wierzchlejskiemu. Był już wtedy na świecie jeszcze jeden syn Andrzeja i Olszewskiej - Wojciech (I. Kal. 168/170 s. 201). Drugą żoną Andrzeja, nie żyjącego już w r. 1738, była Bogumiła Umińska, wtedy wdowa (Kc. 139 k. 39), 2-o v. w r. 1739 żona Jana Berskiego (Kc. 139 k. 106v). Oboje małżonkowie Berscy w r. 1745 zapisywali sumę 2.000 zł. ks. Łukaszowi, proboszczowi wilczyńskiemu, i Kazimierzowi, braciom Zbierzchowskim (G. 97 k. 764). Bogumiła ze swej sumy na Cielmowie w pow. gnieźn. w r. 1749 zapisała 4.000 zł. synowi Mikołajowi P-mu (G. 98 k. 291v). Jej drugi mąż nie żył już w r. 1751 (G. 98 k. 482). Teofila Umińska żyła jeszcze w r. 1753 (I. Kal. 196/198 k. 86v). Tak więc z Olszewskiej byli synowie, Tomasz, Wojciech, oraz córki: Petronela, wspomniana w r. 1731 (P. 1315 k. 38), w latach 1738-1758 żona Wawrzyńca Steistyn (Szteytyn) Mokierskiego, wdowa w latach 1774-1790, i Marianna, wspomniana w r. 1731 (P. 1315 k. 38), żona 1-o v. w latach 1739-1743 żona Jana Tomickiego, 2-o v. Łukowskiego, 30o v. w latach 1748-1755 Franciszka Glinickiego, nie żyjąca już w r. 1765. Z drugiego małżeństwa syn Mikołaj.

1) Tomasz, syn Andrzeja i Olszewskiej, wspomniany w r. 1731 (P. 1315 k. 38), w imieniu swoim i nieletniego brata Wojciecha w r. 1739 zawierał kompromis z siostrami Mokierską i Umińską, jak również z macochą, teraz 2-o v. zamężną Berską (Kc. 139 k. 106v). W imieniu swoim brata Wojciecha, sióstr Marianny i Petroneli, jako współspadkobierca dziada Aleksandra Karchowskiego, pewną cząstkę ze swej części spadkowej po nim w Młodawsku w pow. pozn. w r. 1741 sprzedali za sumę 1.500 zł. Władysławowi Tomickiemu, dziedzicowi Budzisławia (P. 1264 k. 6). Poprzedni dziedzic Belęcina, Karchowa i Trzebca w pow. kośc., zawierał w r. 1742 z obecnym dziedzicem tych dóbr, Tomickim, pod zakładem 6.000 zł. kontrakt rocznego zastawu Karchowa (P. 1267 k. 258v). Wraz ze szwagrami, Tomickim i Mokierskim, jak też w imieniu swych braci, Wojciecha i Mikołaja, zawierał w r. 1743 kompromis z Karolem Zaydlicemm, dziedzicem Charbowa (G. 97 k. 607v). Ojcowskie dobra: Grylewo, Łaszkowice, Kopaszyno, Danaborz, Brenno oraz młyn Krotoszynek sprzedał w r. 1750 za 1.000(?) Stefanowi Trzcińskiemu (P. 1299 k. 148). Świdek 1755.27/X. r. (LC Św. Trójca, Gniezno). Plenipotent Glinickichh, szwagra i siostry (Kc. 143 k. 47). Od Stefana Trzcińskiego, miecznika dobrzyńskiego, wydzierżawił na trzy lata w r. 1756 Oporzyno i Kowalewo (P. 1318 k. 90v). Z Bogusławą Skrzypińską, wdową po Ignacym Łodzi Tomickim, wojskim gnieźnieńskim, roborował w r. 1774 komplanację zawartą w Budziszewie (P. 1351 k. 254v). Umarł między 1783.25/VI a 1785. r. (P. 1362 k. 21v).

(2) Wojciech, syn Andrzeja i Olszewskiej, ur. ok. r. 1727, wspomniany w r. 1731 (P. 1315 k. 28), cedował w r. 1746 pewne sumy bratu Tomaszowi (P. 1283 k. 81v). Był chyba identyczny z Wojciechem, który zaślubił w Poznaniu 1755.19/VII. r. Ludwikę Rościszewską (LC Św. Marcin, Pozn.). Aprobował w r. 1755 proces toczony przez szwagra Mokierskiego p pretensje do Borzęckich (P. 1315 k. 69).

(3) Mikołaj, syn Andrzeja i Umińskiej, wspomniany w r. 1743 (G. 97 k. 607v). Sumę 4.000 po matce na Cielmowie w skutku posesji tej wsi cedował w r. 1751 Maciejowi Dobrogojskiemu (G. 98 k. 482). Zapewne identyczny z Mikołajem, mężem Wiktorii z Osin Wężykówny, córki Zygmunta i Elżbiety z Siemikowic Radoszewskiej, która w r. 1763 była współspadkobierczynią brata Jana Wężyka (I. Kal. 204/205 k. 218). Jako byłu dzierżawca Kwiatkowa w pow. kal., zawierał 1766.3/IX. r. w Broniszewicach, kompromis o dzierżawę Królikowa, wieś dziedziczną Wężyka (ib. 206/208 k. 143v). Od Andrzeja Tomickiego, mieszcznikowicza poznanskiego, w r. 1768 brał w zastaw na trzy lata pod zakładem 16.000 zł. Parzewo w pow. kal. (ib. k. 64v). Zastawny posesor Parzewa, w r. 1774 skwitował z tego kontraktu Tomickiego (ib. 214/216 k. 108v). Zapisał w r. 1774 sumę 10.000 zł. Wojciechowi Koszutskiemu, dziedzicowi Lubini W i Lutyni (ib. k. 128). Posesor Będzieszyna w latach 1776-1778 (LB Szczury-Górzno). Opiekun w r. 1788 rodzenstwa Łubowskich, dzieci zmarłej siostry Marianny, oststnio zamężnej Glinickiej (P. 1365 k. 120v). Z Wężykówny synowie, Józef, o którym niżej, i Andrzej Franciszek Ksawery Mikołaj, ur. w Będzieszynie 1776.30/XI. r. (LB Szczury Górzno), zapewnie wcześnie zmarły. Z córek, Anna uzyskała w r. 1764 od swej ciotki i matki chrzestnej, Marianny Radoszewskiej, żony Jana Bartoszewicza, pułkownika wojsk kor., zapis 300 zł. (I. Kon. 79 k. 360v), umarła w r. 1787. Salomea Bogumiła Tekla, ur. w Strzegowej 1774.16/XI. r. (LB Gostyczyna).

Józef, syn Mikołaja, kwitował w r. 1785 ojca z sumy 2.000 zł. zapisanych sobie w r. 1783 przez stryja Tomasza P-go (P. 1362 k. 21v). Sumę 220 zł. węg., zapisaną przezeń ks. Józefowi Korytowskiemu, sufraganowi gnieźnieńskiemu, ten w r. 1789 scedował Ludwikowi Korytowskiemu, porucznikowi wojsk kor. (G. 115 k. 25v).

(III) Łukasz, syn Benedykta i Lubiatowskiej, wspomniany obok braci w r. 1545 (P. 1395 k. 164v). Zapisał w r. 1568 dług 217 zł. Janowi P-mu, bratu stryjecznemu, sam zaś uzyskał zapis takiej sumy długu od Jana Konarskiego, dziedzica w Zaborowie pow. kośc. (Py. 107 k. 141). Żoną jego była w r. 1565 Małgorzata Węgierska, córka Wojciecha. Nie żył już w r. 1584, kiedy Małgorzata była 2-o v. żoną Macieja Strzeszkowskiego (P. 942 k. 343). Uzyskaną od pierwszego męża oprawę na Pigłowicach oraz pustkach Nawojewicach i Kucharach w pow. pyzdr. cedowała w r. 1588 synowi Jakubowi P-mu (P. 950 k. 564).

Jakub, syn Łukasza i Węgierskiej, żeniąc się w r. 1588 z Katarzyną Zglinicką (Zglińską), córką Stanisława, przed ślubem dał zobowiązanie jej ojcu, iż jej na połowie swych dóbr w Pigłowicach osiadłych Nowojewicach i Kucharach pustkach oprawi posag 1.000 zł. (P. 950 k. 566). Teścia skwitował w r. 1589 ze 100 zł. na poczet 400 zł. posagu (P. 951 k. 541). Żonie na połowie części Pigłowic oraz pustek Nowojewic i Kuchar w r. 1589 oprawił 1.000 zł. posagu (P. 1400 k. 289). Po śmierci teścia skwitował w r. 1593 brata żony, Abrahama Zglinickiego ze 1.000 zł. posagu i wyprawy (P. 959 k. 848). Całe swe części w Pigłowicach w r. 1610 sprzedał za 2.000 zł. Adamowi Ponieckiemu, zaś żonie dał ponowną oprawę posagu 1.000 zł. (P. 1407 k. 265). Był w r. 1610 jednym z opiekunów ustanowionych przez brata stryjecznego Andrzeja P-go dla jego dzieci zrodzonych z Jeziorkowskiej (Ws. 25 k. 404). Kwitował się w r. 1620 z małżonkami Maciejem Wierzbińskim i Anną Izbińską z kontraktu dzierżawy Wierzbna (P. 1004 k. 597). Nie żył już w r. 1620 (P. 1004 k. 1082). Syn Łukasz.

Łukasz, syn Jakuba i Zglinickiej (Zglińskiej), mąż Anny Mysłkowskiej, córki Jana, zapisał w r. 1620 dług 300 zł. Zofii ze Smuszewa, wdowie po Janie Mysłkowskim (P. 1004 k. 984v, 985v). Oboje z żoną od Macieja Pawłowskiego w r. 1621 nabyli wyderkafem za 1.700 zł. całą wieś pustą Leciejewo i łan w Krajewicach (P. 1412 k. 838v). Łukasz od Zofii Marszewskiej, zamężnej 1-o v. za Daleszyńskim, 2-o v. za Mielęckim, w r. 1622 nabył wyderkafem za 3.000 zł. części Daleszyna w pow. kośc. (P. 1413 k. 406). Od Adama Miaskowskiego w r. 1626 kupił za 10.800 zł. Wyszaków i pustką Biernatki w pow. pyzdr. (P. 1415 k. 475). Żonie t. r. na połowie Wyszakowa oprawił 3.000 zł. posagu (P. 1415 k. 502), ona zaś skasowała daną jej uprzednio przez męża oprawę 1.900 zł. posagu na sumach (P. 1017 k. 548v). Z sześciu dymów w Wyszakowie płacić miał w r. 1629 podymnego 3 zł. (Py. 143 s. 26), zaś z siedmiu dymów w Płaczkach 3 zł. i 15 gr. (Py. 143 s. 47). Od Krzysztofa Przyjemskiego w r. 1643 nabył wyderkafem za 27.000 zł. Cienino Kościelne, Pępowo, Kamień, Jędrzejewo, Wilczyno, Nowawieś cz. Czerwiec w p. kon. (P. 1421 k. 326). Od Adama Uriela Czarnkowskiego w r. 1645 kupił za 49.000 zł. Ruchocino W., Czechowo, Jarząbek, części w Żołczu i w Jelitkowie oraz w pustce Michałki pow. gnieżn. (P. 1422 k. 114). Całe wsie: Czechowo, Jarząbkowo i Ruchocino, wyjąwszy Jelitowo, Żołcze i Michałki, w r. 1651 dał synowi Janowi, zastrzegając dożywocie wolnego wyrębu dla swej żony (R. Kal. 14 k. 159v). Części Jelitowa oraz Michałków(!) cz. Michałkowic w r. 1651 sprzedał synowi Janowi (G. 337 k. 688). W sprawie toczonej przeciwko Łukaszowi P-mu o zabicie Adriana Ostrowskiego Tomasz Ostrowski, brat i spadkobierca zabitego, swoją część sumy 240 grz., przyznanej przez dekret Trybunału Piotrkowskiego, cedował w r. 1652 bratu Michałowi Ostrowskiemu (I. Kal. 118 s. 1168). T. r. działał jako opiekun nieletnich wnuków zaś synów zmarłego Pawła Popowskiego i Zofii Pigłowskiej (G. 82 k. 475v). Winien mu był t. r. sumę 3.000 zł. Wojciechowi Trąmpczyńskiemu (Py. 151 s. 253). Zapisał w r. 1653 dług 300 zł. synowi Janowi (G. 82 k. 803). Córce Zofii zamężnej Popowskiej t. r. scedował sumę 3.000 zł. zapisaną przez Trąmpczyńskiego (ib. k. 815v). Żył chyba jeszcze w r. 1659 (Py. 152 s. 88). Syn Jan. Córka Zofia, żona zrazu Pawła Popowskiego, wdowa w r. 1653, 2-o v. w latach 1657-1676 żona Stanisława Karśnickiego, nie żyła już w r. 1680.

Jan, syn Łukasza i Mysłkowskiej, wspomniany w r. 1647 (Z. T. P. 29 s. 2679), skwitowany w r. 1650 wraz z ojcem ze sprawy przez Jana Skrzydlewskiego, dzierżawcę sołectwa w Mielęcinie, wsi biskupstwa poznańskiego (P. 1061 k. 47). Żenił się w r. 1651 z Anną Baszkowską, córką Andrzeja i Ewy Żychlińskiej, zaś kontrakt małżeński między ojcem panny, ojcem Jana i samym Janem spisywany był w Gnieźnie 20/I. t. r. Posag 15.000 miał być oprawiony na Czechowie, Jastrząbkach i Ruchocinie (G. 82 k. 317; Py. 153 s. 110). Ojciec Łukasz P. synowi ów posag na powyższych dobrach t. r. oprawił (R. Kal. 14 k. 157v). Jan skwitował w r. 1653 Łukasza Orzelskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, z wydania skrutynium przeciwko braciom zabitego Adriana Ostrowskiego, dowodzącego jego niewinności (G. 82 k. 449). Od Lamparta (Lamberta) Krzywosądzkiego t. r. dostal pewnych poddanych z Łubowic i zapisał mu jednocześnie dług 300 zł. (G. 82 k. 815v). Spisywał 1655.7/I. r. w Czerniewie kontrakt z tamtejszym faktorem (rządcą) Franciszkiem Smardowskim. Uwolnił wtedy poddanego z Łubowa pow. gnieźn. (G. 82 k. 1084). Nie żył już w r. 1657, kiedy wdowa zawierała zakładem 10.000 zł. kontrakt z Wawrzyńcem Radolińskim (G. 82 k. 1280), zapewne małżeński. Już jako 2-o v. żona tegoż Radolińskiego była w r. 1658 kwitowana przez Andrzeja Judzkiego z 300 zł. (G. 82 k. 1394). Kwitowała z 1.000 zł. siostrę pierwszego męża, Zofię P-ą, żonę 2-o v. Karśnickiego (I. Kal. 125 s. 1182). W r. 1665 była już wdową i po drugim mężu (P. 1863 k. 61). Jej trzecim mężem był w r. 1666 Wojciech Rudnicki (I. Kon. 58 k. 423). Jedyna córka Jana i Baszkowskiej to Helena, zmarła młodo, nie żyjąca już w r. 1659, po której spadek brali Popowscy, potomkowie Zofii z Pigłowskich Popowskiej (Py. 152 s. 88).

V. Piotr, syn Stanisława i Goreckiej, wspomniany obok braci w r. 1505 (P. 862 k. 73v). Z bratem Piotrem w r. 1511 współdziedzic w Pigłowicach, Kucharach, Milesznej Górce, Wielgiej Wsi, Małej Wsi, Murzynowie (P. 786 s. 267). Wraz z braćmi w r. 1521 pozywał brata Maciej o wydzielenie połowy części w Pigłowicach (P. 24 k. 411). Swe części macierzyste w Milesznej Górce, Wielkiej i Małej Wsi w pow. pyzdr. oraz całą część ojczystą w Pigłowicach, należną z działów z bratem Benedyktem, w r. 1531 sprzedał za 300 zł. Mikołajowi Spławskiemu (P. 1393 k. 395v). Nie żył już w r. 1551 (Py. 173 k. 40v). Zob. tablice 1-4.

@tablica: Pigłowscy h. Sokola 1

@tablica: Pigłowscy h. Sokola 2

@tablica: Pigłowscy h. Sokola 3

@tablica: Pigłowscy h. Sokola 4

Bracia rodzeni, Andrzej i Wojciech, dziedzice w Płaczkach i Kucharach. Ten drugi, może młodszy, zwany też Wojtaszem, był mężem Katarzyny Strzeszkowskiej, wdowy 1-0 v. po Piotrze Zaworskim, która w r. 1471 uzyskała od syna z pierwszego małżeństwa, Aleksandra Zaworskiego, dziedzica w Zaworach, zapis 50 grz. jako jej wiano na Zaworach i Sroczewie (P. 854 k. 94v). Od Zachariasza z Ostrowa w r. 1477 nabył wyderkafem za 20 grz. jeden łan osiadły i jeden pusty w Płaczkach (P. 1386 k. 79). Występował Wojciech w r. 1483 jako wuj Zofii, córki zmarłego Andrzeja z Milesznej Górki, żony zaś macieja Tukory(?) (P. 1386 k. 175). Katarzyna kwitowała w r. 1486 z dóbr rodzicielskich swych braci rozdonych, Wincentego i Marcina, dziedziców ze Strzeszek, a asystował jej przy tym stryj(!) Andrzej P. (P. 168 k. 20). Od Katarzyny, żony Mikołaja Kociuskiego, wojciech w r. 1496 nabył za 100 grz. części Chwalęcina w pow. kośc. (Kośc. 230 k. 100, 231 k. 10v) i zaraz t. r. na połowie tej części tam nabytej, jak też na połowie dóbr w Chwalęcinie należnych z podziału z rodzoną siostrą Martą, oprawił 50 kop gr. posagu żonie Katarzynie Strzeszkowskiej, córce Mikołaja (P. 1383 k. 112). Kwitował w r. 1496 brata Andrzeja P-go z dóbr rodzicielskich w Pigłowicach, zaś żona jego Katarzyna (w asyście brata Marcina Strzeszkowskiego), skwitowała tegoż Andrzeja P-go z oprawy na Pigłowicach (Py. 169 k. 72). Wojciech łan osiadły w Strzeszkach zastawił w r. 1497 za 100 grz. Wojciechowi Krzesińskiemu (Py. 15 k. 27v). Od Katarzyny, żony Mikołaja Kociuskiego, w r. 1496 kupił za 100 grz. połowę w Chwalęcinie (P. 1383 k. 112). Żył chyba jeszcze w r. 1499 (Kośc. 231 k. 10v), a może i w r. 1513 (Py. 23 k. 13v). Nie żył w r. 1514 (P. 866 k. 63v). Mikołaj Chwalęcki, syn jego, łan osiadły w Strzeszkach w r. 1502 zastawił za 11 grz. na 11 lat stryjowi Andrzejowi P-mu (P. 1389 k. 221). Kwitował w r. 1524 Marcina Strzeszkowskiego ze 134 zł. zapisanych zmarlemu ojcu na połowie Strzeszek w pow. pyzdr. przez braci Marcina i zmarłego Wincentego Strzeszkowskich. Nie żył już w r. 1514 (P. 866 k. 63v). Córką Wojciecha była Jadwiga, w latach 1513-1533 żona Piotra Tarzeckiego (Tarczewskiego?)

Andrzej, brat starszy powyższego Wojciecha, wraz z nim dziedzic w Pigłowicach, z nim też od Agnieszki, wdowy po Wojciechu Nadarzyckim, w r. 1479 kupił części w Płaczkach (P. 1386 k. 115v). Bratu Wojciechowi w r. 1483 sprzedał za 100 grz. dwa i pół łanów osiadłych w Kucharach (P. 1386 k. 174v). Od Marcina P-go w r. 1491 kupił za 82 i pół grz. części w Pigłowicach i Kucharach, zaś od Jana P-go uzyskał równocześnie zapis 5 grz. (Py. 19 k. 122). Części w Płaczkach kupił też t. r. za 20 grz. od córek zmarlego Wojciecha "Barana" Płaczkowskiego, Doroty, żony opatrz. Maciej (Kurowskiego?), mieszczanina poznańskiego, i Agnieszki, żony Macieja Kurowskiego (P. 1387 k. 152; Py. 15 k. 280v; 168 k. 118). Od Marcina P-go kupił też t. r. za 90 grz. ósmą część w Pigłowicach i ósmą w Kucharach (P. 1387 k. 147v). Żona Andrzeja, Dorota z Brzozogaju, córka Mikołaja, kupiła w r. 1489 za 35 grz. od Jana i Stanisława zwanych "Liskami" braci z Bojanic ich część w Brzozogaju w pow. gnieźn. (P. 1387 k. 125; G. 22 k. 143). Andrzej tej żonie na 6 i pół łanach osiadłych w Pigłowicach w r. 1496 oprawił 50 kop gr. praskich (P. 1383 k. 111v), zaś ona jednocześnie dała mu połowę swej rodzicielskiej połowy w Brzozogaju (ib.). Od Jadwigi Brzozogajskiej, wdowy po Stanisławie Przelepskim, w sumie długu 12 grz. uzyskał ok. 1518 r. zastaw części w Brzozogaju (G. 259 k. 124). Żył chyba jeszcze w r. 1523 (P. 1392 k. 502). Synowie Andrzeja Jan i Maciej. I znów zajmę się najpierw młodszym z nich. Ów Maciej P., za zgodą starszego brata Jana, na połowie części Pigłowic, Płaczek i Brzozogaju, należnych mu z działu z tym bratem, oprawił w r. 1510 posag 2.000 zł. żonie Katarzynie, córce Jana Sidnickiego (P. 786 s. 233). Między tym Maciejem a Maciejem P-im, synem Marcina, w r. 1519 założone zostało vadium (P. 867 k. 26v). Połowę Brzozogaju w r. 1522 sprzedał wyderkafem za 600 zł. węg. Piotrowi Mielęckiemu (P. 1392 k. 462). Żonie t.r. oprawił ponownie na części Pigłowic z tytułu posagu sumę 250 zł. (ib. k. 642v). Pięć osiadłych łanów roli w Pigłowicach w r. 1523 sprzedał wyderkafem za 6(?) grz. Stanisławowi Jezierskiemu (P. 1392 k. 502). Części wsi czartki, Jarosławiec i Strzeszki w pow. pyzdr., kupione wyderkafem za 400 zł. od Jadwigi Czartkowskiej, żony Ambrożego "Zbrożka" Przyborowskiego, w r. 1523 sprzedał wyderkafem za taką samą sumę Marcinowi Żełądkowskiemu (Żelantkowskiemu) (ib.). Od Andrzeja Dobrogosta Brodzkiego w r. 1524 kupił za 700 grz. wieś Manieczki w pow. kośc. i jednocześnie cztery osiadłe łany w tej wsi za 90 grz. sprzedał wyderkafem Janowi Kamieniewskiemu (P. 1393 k. 34). dziedzic w Manieczkach, skwitował w r. 1529 brata Jana ze 140 grz. wyderkafu na Płaczkach (P. 871 k. 385). Od stryjecznego brata Jana P-go t. r. części w tej wsi nabył wyderkafem za 200 grz. (P. 1393 k. 297) i t. r. części tamże kupił za 140 grz. od rodzonego brata Jana, sprzedając mu jednocześnie za 500 grz. ojczyste części w Pigłowicach i Kucharach (Py. 23 k. 82).. Część w Płaczkach, nabytą za 60 grz. wyderkafem od Mateusza Chwałkowskiego, w r. 1533 sprzedał wyderkafem za tyleż Dobrogostowi Jezierskiemu (P. 1393 k. 588). Nie żył już Maciej P. w r. 1540, kiedy synom jego: Maciejowi, Jerzemu, Mikołajowi, Janowi, Tomaszowi, Stanisławowi i Kasprowi Manieckim doręczony był w Manieczkach pozew ze strony braci Mielenckich (Kośc. 234 k. 448v). Owi synowie, t. r. między sobą niedzielni, połowę wsi Brzozograj, którą ich zmarły ojciec sprzedał był wyderkafem za 600 zł. Piotrowi Mielenckiemu, sprzedali wieczyście za 1.000 zł. węg. Walentemu Brzozogajskiemu (P. 1394 k. 385). Zob. Manieccy h. Sokola.

Jan P., starszy z synow Andrzeja i Brzozogajskiej, swe części po ojcu w Płaczkach w r. 1529 sprzedał wyderkafem za 140 grz. bratu Maciejowi, równocześnie nabywając odeń wieczyście za 500 grz. jego części Pigłowic i Kuchar (Py. 23 k. 82). Ojczyste części w Płaczkach w r. 1533 sprzedał Dobrogostowi Jezierskiemu, burgrabiemu szamotulskiemu (P. 1393 k. 566). Żył jeszcze w r. 1548 (P. 1395 k. 416). Z nieznanej mi żony miał syna Andrzeja i córkę Annę, żonę w r. 1535 Tomasza Kuczkowskiego, zaś 2-o v. w latach 1544-1533 Jakuba Gorzyckiego.

Andrzej, syn Jana, mąż Katarzyny Pierzchlinskiej, córki Jana, która w r. 1548 od swego teścia uzyskała oprawę 300 zł. posagu na trzeciej części połowy Pigłowic i pustki Kuchary (P. 1395 k. 416). Oboje ci małżonkowie w r. 1565 na Pigłowicach zapisali czynsz wyderkafowy roczny 7 grz. za 100 grz. ks. Janowi Ninińskiemu, altaryście katedralnemu poznańskiemu (P. 1397 k. 453). Andrzej bratankom swej żony, Stanisławowi i Katarzynie Pierzchlińskim, nieletnim dzieciom Wiktoryna, zapisał w r. 1569 dług 108 zł. (P. 915 k. 213). Katarzyna z Pierzchlińskich nie żyła już w r. 1572 (P. 920 k. 428v), podczas kiedy Andrzej żył jeszcze w r. 1579 (P. 933 k. 753), a i potem w r. 1584. Przyszłemu zięciowi Marcelemu Kaczanowskiemu cz. Lucławskiemu 1584.21/V. r. sprzedał wyderkafem na trzy lata za 1.000 zł. części Pigłowic, co było formą wyposażenia córki Zofii P-ej (P. 1399 k. 286v). Nie żył już w r. 1588. Maciej, orza córki Zofia i Anna, pozywali w r. 1572 Urszulę z Sierpca, wdowę po Marcinie Lwowskim, kasztelanie kowalskim (P. 920 k. 428v). Z tych córek, Zofia wyszła 1-o v. w r. 1584, krótko po 21/V za Marcelego Lucławskiego cz. kaczanowskiego, który żył jeszcze w r. 1594, a wdową była w latach 1600-1610, umarła przed r. 1614. Jej bratem stryjecznym nazwany w r. 1591 Jakub P., bratem ciotecznym Jan Bieganowski (P. 956 k. 382v). Wszyscy czterej synowie żyli jeszcze w r. 1599, kiedy to uczestniczyli, obok wielu innych współspadkobierców w podziale sukcesji należnej im przez matkę w Gołanicach po Samuelu Gołanieckim (P. 933 k. 753). Stanisław i Maciej w r. 1588 kwitowali z 64 zł. szwagra Lucławskiego (P. 950 k. 314). Obaj t. r. aprobowali dokonaną w ich imieniu przez zmarlego ojca sprzedaż dóbr Gołanieckich na rzecz Jana Leszczyńskiego, kasztelana śremskiego (P. 950 k. 315). Stanisław części ojczyste w Pigłowicach w r. 1591 sprzedał za 1.000 zł. szwagrowi Lucławskiemu cz. Kaczanowskiemu (P. 1400 k. 615v). Od Marcina Brodowskiego w r. 1599 kupił wyderkafem za 4.200 zł. na jeden rok jego część we Włościejewicach cz. Włościejewkach i Brzostowni (P. 1599 k. 254). Bezpotomny, nie żył już w r. 1600 (P. 970 k. 902). Maciej swoją część Pigłowic, należną mu po ojcu z działów braterskich, sprzedał w r. 1588 szwagrowi Lucławskiemu (P. 1400 k. 213v), zaś w r. 1489 skwitował go z 300 zł. długu (I. R. Kon. 23 k. 292v)

Mikołaj, syn Andrzeja i Pierzchlińskiej, dworzanin królewski w r. 1599 (M. K. 143 k. 175), zarządca skarbu koronnego w r. 1609 (Kośc. 288 k. 102v), sekretarz królewski t. r. (P. 1406 k. 577v), cześnik dworu królewskiego w r. 1610 (P. 984 k. 794), swoją część Pigłowic sprzedał w r. 1590 za 1.000 zł. szwagrowi Lucławskiemu (P. 1400 k. 475v). Od króla uzyskał 1599.16/VIII. r. konsens na wykupienie wsi Modłowo w wojew. kaliskim z rąk obecnego dzierżawcy (M. K. 143 k. 175). Jako jedyny spadkobierca brata Stanisława, kwitował w r. 1600 Marcina Brodowskiego z 4.200 zł. zapisanych bratu wyderkafem na częściach Włościejewek i Brzostowni (P. 970 k. 902). Zasłużony w wyprawach moskiewskich i pod Byczyną, uzyskał 1602.15/VI. r. wraz z żoną Jadwigą Obrąpalską (z Obrąpałek), urodzoną z Jadwigi Kossówny, dożywocie dóbr królewskich Sielca cz. Zamianów i Ogrodniki w wojew. podlaaskim wraz z folwarkiem cz. dworem Mikłoszowskim (P. 146 k. 539v). Od Andrzeja czarnkowskiego, kasztelana kaliskiego, w r. 1604 nabył wyderkafem za 10.000 zł. wsie Radzewo i czman oraz młyn Górny na Warcie w pow. pyzdr. (P. 1405 k. 122). Ustanowiony w r. 1605 przez Mikołaja Bieganowskiego jednym z opiekunów jego dzieci (W. 4 k. 357). Od Piotra Bogwiedzkiego w r. 1609 nabył wyderkafem za 4.000 zł. części Srocka Wielkiego (P. 1406 k. 577v). Nabyty od Andrzeja Czarnkowskiego wyderkaf sumy 10.000 zł. na wsiach Radzewo i Czman oraz na młynie Górnym cedował w r. 1610 wraz z innymi sumami Zygmuntowi Grudzińskiemu, kasztelanicowi nakielskiemu (P. 894 k. 794). Sumę wyderkafową 4.000 zł. na Srocku i Bieczynach cedował w r. 1610 Maciejowi Szołdrskiemu (P. 984 k. 855). Od małżonków Kaspra Strzeżmińskiego i Anny Bieganowskiej uzyskał t. r. cesję sumy 15.500 zł., za którą Jan Niegolewski, podsędek ziemski poznański, zastawił mu był za 15.500 zł. dobra Śliwno i Brzezno oraz części Chlewisk (P. 984 k. 526). całe Śliwno t. r. kupił od Niegolewskiego wieczyście za 15.500 zł. (P. 1407 k. 104v). Oboje małżonkowie dane im przez króla dożywocie Sielca cz. Ziemianów i Ogrodnik cedowali w r. 1612 małżonkom Janoi Obrąpalskiemu i Konstancji Molskiej (P. 988 k. 988v). Mikołaj był w r. 1616 kwitowany przez Stefana Wysockiego z 500 zł. ostatniej raty z sumy 2.000 zł. zapisanej mu po śmierci siostry Zofii P-ej, wdowy po Marcinie Kaczanowskim, matki Anny Kaczanowskiej, żony Wysockiego (P. 996 k. 811). Nie żył już w r. 1621, kiedy wdowie Wacław Koszutski sprzedał wyderkafem za 3.000 zł. Karczewo w pow. gnieźn. (P. 1412 k. 819). Skwitowana t. r. przez Mikołaja Bieganowskiego z 3.000 zł. (P. 1007 k. 68). Żyła jeszcze w r. 1630, kiedy jako nabywczyni praw od synow Mikołaja, Jerzego i Krzysztofa, zięciowi Łowęckiemu cedowała z tytułu posagu 2.000 zł. jako resztę z sumy 3.000 zł. zapisanej dwemu zmarlemu mężowi przez Jana Szczuckiego (P. 1023 k. 969), a zapewne żyła i 1635.25/II. r., bo chyba ona była tą "panią Jadwigą P-ą", która wtedy podawała do chrztu wnuka Macieja P-go (LB Duszniki). Synowie: Mikołaj, Jan, Stanisław, Jerzy, o których niżej, Krzysztof i Wojciech. Spośród córek, Barbara zaślubiła w r. 1613 Pawła Ostaszewskiego z Konarzewa. Jadwiga wyszła 1-o v. w r. 1619 za Piotra Gorzyckiego, żyjącego jeszcze w r. 1621, 2-o v. w r. 1622 poślubiła Adama Miaskowskiego, a już nie żyła w r. 1665. Anna poślubiła 1-o v. w r. 1622 Jakuba Miaskowskiego z Krzekotowic, zaś 2-o v.w r. 1628 Stanisława Konarzewskiego, żyjącego jeszcze w r. 1636, wdowa w latach 1640-1641, była żoną 2-o v. w latach 1641-1641 Mikołaja Ponętowskiego, podkomorzyca łęczyckiego, a już nie żyła w r. 1661. Dorota, w latach 1639-1646 za Janem Łowęckim cz. Ninińskim. Spośródwspomnianych wyżej synów, Mikołaj zawierał 1630.12/V. w Śliwnie kontrakt z matką, ona zaś kasowała wtedy swe dożywocie na tej wsi (P.1013 k. 28v, 275). Jan w r. 1629 już dojrzały, był wówczas jezuitą (P. 1416 k. 226v), ale chyba świecki w r. 1640 (Kośc. 352 k. 91), zapewne żył jeszcze w r. 1641 (P. 1420 k. 651v). Krzysztof, nieletni w r. 1629 (P. 1416 k. 226v). Całe części Śliwna w r. 1634 sprzedał za 16.000 zł. bratu rodzonemu Jerzemu (P. 1418 k. 2v). Zapisał w r. 1636 dług 1.000 zł. Łukaszowi Kowalskiemu (P. 1033 k. 281v), zaś jednocześnie sam uzyskał zapis długu 2.000 zł. od Wawrzyńca Goryńskiego (P. 1303 k. 282). Żył jeszcze w r. 1641 (Z. T. P. 29 s. 1258). Wojciech, nieletni w r. 1629 (P. 1416 k. 226v), jezuita w kolegium poznańskim w r. 1635, swą część Śliwna w pow. pozn. sprzedał w r. 1635 za 12.000 zł. bratu Jerzemu (P. 861 k. 286). Sumę 700 zł. na poczet sumy 5.000 zł. należnej mu obok braci, a podniesionej od bratowej Doroty z Niegolewa, cedował tejże w r. 1643 (P. 761 k. 423v). Proboszcz wałecki, instalowany 1645.13/XI. r. na kanonii poznańskiej fundi Popowo (Install., s. 99). Był również w r. 1663 kanonikiem lwowskim i proboszczem sokołowskim, (P. 1073 k. 1272).

Jerzy, syn Mikołaja i Obrąpalskiej, obok brata Stanisława współdziedzic Śliwna w r. 1629 (P. 1416 k. 226v), ustanowiony przez szwagra Piotra Miaskowskiego w r. 1634 jednym z opiekunów dzieci jego (Ws. 47 k. 281), zaślubił przed r. 1635 Dorotę Niegolewską. Siostrze Annie, owdowiałej Konarzewskiej, zapisał w r. 1636 dług 600 zł. (P. 1033 k. 652v). Wspólnie z żoną wydzierżawił t. r. od Marianny z Grabowa, wdowy po Adamie Rosnowskim, części w Sarbi pow. pozn., pod zakładem 1.000 zł. (P. 1033 k. 775). Jednocześnie ustanowił opiekunami swych dzieci, między innymi Piotra P-go, syna zmarłego Łukasza, i Andrzeja Niegolewskiego (ib. k. 776). Umarł między r. 1640 a 1643 (Kośc. 352 k. 91; P. 761 k. 423v). Wdowa żyła chyba jeszcze w r. 1668 (P. 196 k. 225). Synowie: Maciej-Jan, o którym niżej, Jan, ur. w Sarbi, ochrzcz. 1637.29/X. r. Córka Teresa, ur. w Śliwnie, ochrzcz. 1641.14/X. r. (LB Duszniki).

Maciej Jan, syn Jerzego i Niegolewskiej, ochrzcz. 1635.25/II. r. (LB Duszniki), dzuedzic Śliwna, zaślubił 1659.15/VI. r. Mariannę Budziejewską (LC Brody), córkę Macieja i Zofii Sławoszewskiej. Skwitowany w r. 1663 z kontraktu przez Stanisława P-go, syna zmarłego Wojciecha (Kośc. 305 k. 155v). Dla zrodzonych z Budzijewskiej dzieci w r. 1663 ustanowił opiekunów, a wśród nich brata ks. Wojciecha P-go oraz Zygmunta i Jana Żelęckich (P. 1073 k. 1272). Swej żonie t. r. oprawił posag 16.000 zł. na połowie Śliwna (P. 1425 k. 190v). Spisał pod zakładem 2.500 zł. testament, który aprobował w r. 1665 (P. 1076 k. 208v). T. r. zawierał pod zakładem 42.500 zł. kontrakt z ks. Franciszkiem Mielżyńskim, kanclerzem poznańskim (P. 1076 k. 509v). Skwitowany t. r. przez zięcia Marszewskiego z 15.703 zł., zapisanych w posagu za córką Teresą (P. 1076 k. 1376). Dla córki Jadwigi t. r. ustanowił nowych opiekunów, a wśród nich Zygmunta Żelęckiego, kasztelana międzyrzeckiego, i jego syna Jana, łowczego koronnego i starostę bydgoskiego (P. 1076 k. 509v). Od. ks. Franciszka Mielżynskiego, kanclerza poznańskiego, rodzącego się z Barbary Niegolewskiej, kupił w r. 1665 za 42.500 zł. miasto Mielżyn oraz wsie Lipe i Mielżynko w pow. pyzdr. (P. 196 k. 225, 1425 k. 919v, 1863 k. 187v). Przeciwko Maciejowi Janowi, dziedzicowi Śliwna i Mielżyna, w r. 1669 protestował o należność za usługi Jan Mieszkowski z pow. zakroczymskiego (P. 196 k. 183). Spisywał w r. 1670 wzajemne dożywocie z żoną (P. 1868 XI k. 220v). Nie żył już w r. 1671, kiedy owdowiała Marianna szła 2-o v. za Kazimierza z Przybysławic (z Bobrku) Ligęzę Minora, cześnika ciechanowskiego (I. Kon. 60 k. 155). T. r., przed ślubem uzyskał od niej zapis 10.000 zł. (Py. 154 s. 20) i t. r., już po ślubie, spisywał z nią wzajemne dożywocie (P. 1870 k. 156). Minor od pasierbicy Jadwigi P-ej, zamężnej Popowskiej, uzyskał w r. 1676 cesję praw spadkowych po ojcu do miasta Mielżyna oraz wsi Mielżynka i Lipego, z wyłączeniem prawa płynącego z kontraktu o Śliwno (P. 1094 k. 193). Marianna żyła jeszcze w r. 1681 (Kc. 132 k. 96). Z córek, Teresa, w latach 1660-1665 żona Stanisława z Bużenina Marszewskiego, wdowa w latach 1686-1697. Jadwiga, niezamężna w r. 1665, w latach 1676-1727 żona Jana Popowskiego, wdowa w r. 1730, umarła między 1749.25/III r. a 1750 r. Występowała w r. 1723 jako spadkobierczyni Zofii Mierzewskiej, zamężnej 1-o v. Daleszyńskiej, 2-o v. Mielęckiej, bezpotomnie zmarlej swej ciotecznej prababki (Z. T. P. 42 k. 151). Jadwiga, zamężna Popowska, miasto Mielżyn oraz wsi Lipe i Mielżynko, sprzedała w r. 1689 za 60.000 zł. ojczymowi Minorowi (P. 1116 IV k. 37), ale w r. 1714 mocą kompromisu z ojczymem sprzedaż tę skasowała (Z. T. P. 39 k. 238). Aprobowała w r. 1703 dokonaną przez ojca rezygnację dóbr Grabówka, Unii i Krąbkowa oraz części Grabowszewa (G. 91 k. 119). Zob. tab.5

@tablica: Pigłowscy h. Sokola 5

Jan nie żył już w r. 1519, kiedy wdowa po nim Małgorzata swoją oprawę na połowie części Pigłowic i Kuchar sprzedała wyderkafem za 50 grz. Wojciechowi Marzelewskiemu (P. 1392 k. 316v).

Jan P. od małżonków Jana Obłaczkowskiego i Zofii Bilinskiej kupił w r. 1535 za 140 grz. trzy puste łany w Obłaczkowie (P. 1393 k. 765v). Nie żył już w r. 1541, kiedy to córki jego: Barbara, Bogumiła (Ludmiła), Róża i Anna zobowiązały się swe części w Obłaczkowie sprzedać za 300 grz. Maciejowi Gałczyńskiemu (G. 32 k. 382v). Była też córka Dorota, za którą t. r. ręczył Sebastian Wardęski, iż swoją część w tej wsi, przypadającą z działu z siostrami, sprzeda Gałczyńskiemu za 40 grz. (G. 32 k. 384). Z tych sióstr Bogumiła była już w r. 1563 żoną Macieja Strzałkowskiego "Barkały".

Jan z Pigłowic uzyskał w r. 1582 zapis długu 90 zł. od Stanisława Pierzchlińskiego (P. 119 k. 129v). Krzysztof i Jakub P-cy asystowali w r. 1590 przy transakcji, jako bracia stryjeczni Jadwidze P-ej, żonie Mikołaja Pierzchlińskiego (P. 954 k. 266).

Jakub nie żył już w r. 1659 (I. Kon. 56 k. 380), był ojcem Piotra, męża w r. 1636 Katarzyny Żegockiej, córki Jana i Jadwigi Popowskiej, wdowy 1-o v. po Łukaszu Żychlińskim (I. Kon. 46 k. 541). Ta Katarzyna Żegocka pozywała t. r. Andrzeja Zorzewskiego i poddanych z jego dzierżawy Nowejwsi cz. Czerńca (I. Kon. 46 k. 748). Ze swym synem z pierwszego męża, Krzysztofem Żychlińskim, liczącym wtedy lat 14, zawierała w r. 1637 kontrakt ze Stefanem Domiechowskim, dziedzicem w Sulisławicach pow. kal. (I. Kon. 48 s. 50). Aprobowała w r. 1639 kontrakt męża zawarty z małżonkami Janem Brzeskim i Dorotą Rożnowską (I. Kon. 48 k. 692). Małżonkom P-im w r. 1639 cedował sumę 3.000 zł. Stefan Domiechowski (I. Kon. 48 k. 710). Oboje byli w r. 1645 plenipotentami jej syna Krzysztofa Żychlińskiego (I. Kon. 51 k. 433). Pozywał ich w r. 1645 Krzysztof P. posesor Niechanowa (I. Kon. 51 k. 408). Piotr P. dla dzieci zrodzonych z Żegockiej w r. 1651 ustanowił opiekunów, a między nimi swego brata stryjecznego ks. Wojciecha P-go, kanonika poznańskiego (I. Kon. 53 k. 378). Oboje małżonków pozywał w r. 1658 Aleksander z Budzisławia Wysocki z żoną Katarzyną Żegocką o najazd na Janiszewo i popełnione tam gwałty. Piotr nazwany wtedy banitą (I. Kon. 56 k. 316). T. r. zawierał 13/II. w Radolinie z Janem Zberkowskim kontrakt o rękę swej córki Teresy (I. Kon. 56 k. 380). Córkom Katarzynie i Teresie w r. 1660 zapisał każdej po 4.000 zł. (Rel. i I. Z. Kal. 15 k. 154). Pewne sumy cedował w r. 1661 córce Teresie, żonie Andrzeja Mierzewskiego z Gniazdowa (I. Kal. 125 s. 1547). Nie żył już Piotr w r. 1678 (R. Kal. 15 k. 639). Katarzyna z Żegockich umarła między r. 1658 a 1660. Z wymienionych wyżej córek, Katarzyna w latach 1677-1682 była żoną Jana Wojciecha Szkudlskiego, nie żyła już w r. 1686. Teresa 1-o v. 1659 za janem Zberkowskim, była 2-o v. w latach 1661-1662 za Andrzejem Mierzewskim. Zob. tablicę 6.

@tablica Pigłowscy h. Sokola 6

Maciej, chorąży czernihowski 1692 r. (I. Kon. 76 k. 354v), mąż Konstancji Rumińskiej, córki Macieja i Anny Rosnowskiej, wdowy 1-o v. po Ludwiku Boguszu, która w r. 1707 uzyskała zapis 3.120 zł. na Wąwelnie od Antoniego i Józefa Chrząstkowskich, kasztelaniców nakielskich (N. 192 s. 200). Plenipotent ich obojga, Stanisław Marek z Rojewa Kaczkowski, umocowany w r. 1712, kwitował w r. 1714 Antoniego Chrząstowskiego, kasztelanica nakielskiego, z prowizji rocznej od sumy 3.120 zł. (I. Kon. 73 k. 208v). Po śmierci żony wraz z synem Stanisławem a też w imieniu innych swych dzieci: Sebastiana, Marianny, żony Floriana Strzębosza, i panny Katarzyny P-ch, kwitował w r. 1730 Chrząstowskich, kasztelaniców nakielskich, Franciszka Wałdowskiego i Jana Sokołowskiego z sumy 3.120 zł. (N. 204 k. 95). Wspomniana wyżej Marianna była 2-o v. w latach 1742-1791 żoną Antoniego Skarzyńskiego, zaś Katarzyna w r. 1791, niezamężna, żyła jeszcze (I. Kal. 231 k. 189). Stanisław Sokola P. syn chorążego czernihowskiego jako plenipotent brata Sebastiana i siostry Marianny, 2-o v. żony Antoniego Skarzyńskiego, rotmistrza królewskiego, sam z kolei w r. 1742 mianował plenipotentem Stanisława Mierzewskiego, miecznikowicza poznańskiego (P. 1268 k. 137). Kwitował w r. 1749 Franciszka Mieszkowskiego, dziedzica Dzierznicy w pow. pyzdr., z 4.000, które Antoni Bojanowski, poprzedni dziedzic tej wsi, zapisał był w r. 1730 ojcu Stanisława (P. 1295 k. 41v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1791 (I. Kal. 231 k. 189). Sebastian w imieniu własnym i brata Stanisława w r. 1770 kwitował brata stryjecznego Mikołaja P-go, swego plenipotenta, z 1.700 zł. (I. Kal. 209/213 k. 10v). Był mężem Marianny Wolakowskiej, a oboje nie żyli już w r. 1791. Dzieci ich: Ludwik, porucznik wojsk pruskich, Wojciech, Feliks, Marianna, żona Antoniego Witkowskiego, byli spadkobiercami zarowno ojca jak i stryja Stanisława. Zawierali t. r. umowę z Kasprem Wyssogotą Zakrzewskim, dziedzicem Gutowa o sumy na tej wsi przysądzone dekretami zjazdowymi rodzeństwu P-im (I. Kal. 231 k. 189). Ze wspomnianych synów Sebastiana, Ludwik, zrazu porucznik potem kapitan wojsk pruskich, stacjonujący w Zdunach, miał z żony Anny Eleonory v. Winkler z Głogowa córkę Marię Luizę, ur. 1797.14/IV. r. w Zdunach (LB Zduny). Zob. tablicę 7.

@tablica: Pigłowscy h. Sokola 7

>Pigłowscy z Pigłowic w pow. pyzdr., różni. Ogromną większość osób, które tu kładę, zaliczyćby należało do Sokolów, jednak wobec występowania w tychże Pigłowicach przypusaczalnych Korabitów, wobec dziedziczenia na cząstkach tej wsi przedstawicieli także i innych rodzin, pewności co do wszystkich mieć nie mogę.

Po śmierci Jana "Kołaczka" Pigłowickiego na jego wdowie i braciach, ks. Henryku, Piotrze i Stanisławie, prawa do trzeciej części Pigłowic nabył Stanisław P., który potem w r. 1435 wraz z Janem "Czeczeradem" Chwałkowskim sprzedał je wyderkafem za 30 grz. Dorocie, żonie Pakosza ze Starkowca (P. 1378 k. 89v). Stanisław "Ćwiek" z Pigłowic Maciejowi "Grabowcowi" z Mądrego zastawił w r. 1443 za 70 grz. siedem łanów Osiadłych w Pigłowicach (Py. 10 k. 17v). Miał w r. 1444 termin ze strony Klary i Jadwigi z Grąbkowa (ib. k. 117v). Jego brat Stanisław z Pigłowic siedział tu w r. 1446 (P. 1379 k. 194). Za niego i za Wojciecha z Pigłowic zwanych "Ćwiekami" ręczył w r. 1453(?) Mikołaj Miłaj z Miłosławia, iż będą żyć w pokoju z Maciejem z Grabowca (P. 852 II k. 48). Wspomniany wyżej Wojciech to rodzony brat Stanisława. Nie żył już w r. 1456, kiedy Wojciech Górski ręczył za Stanisława, iż ułoży się on z wdową po tym Wojciechu P-im, Barbarą (P. 852 II k. 92v). Stanisław części w Pigłowicach w r. 1461 sprzedał wyderkafem za 8o grz. bratowej Barbarze (P. 1384 k. 203v). Żona Stanisława "Ćwieka" Anna kwitowała w r. 1463 z dóbr rodzicielskich rodzonego swego brata Szymona Paksińskiego (G. 20 k. 19). Stanisław "Ćwiek" połowę czterech łanów w Pigłowicach oraz łanek pusty z gruntem i dworem, gdzie rezydowała bratowa Barbara, w r. 1464 sprzedał za 80 grz. Andrzejowi, dziedzicowi w Zaworach (P. 1383 k. 193). Tej Barbarze Mikołaj Dębnicki, niegdy Podleski, sprzedał wyderkafem w r. 1461 za 70 grz. połowę wsi Piączyno w pow. gnieźn. (P. 1383 k. 223v). Od Jana Raczkowskiego kupiła ona wyderkafem w r. 1473 za 70 grz. Niedarzyno w pow. gnieźn. (ib. k. 207v).

Mikołaj, Wojciech, Stanisław, Marcin i Piotr, bracia niedzielni z Pigłowic ("Pigłowicze") nabyli od Wojciecha Górskiego, kasztelana lędzkiego i starosty wschowskiego, wyderkafem za 200 grz. połowę wsi Tarszcze z folwarkiem w pow. kal. (I. Kal. 12 II s. 340).

Andrzej z Pigłowic, mąż Katarzyny, wdowy 1-o v. po Piotrze z Zaworów, która oprawę swoją uzyskaną od pierwszego męża na połowie wsi Zawory w pow. kośc. i wsi Szaczewo(?) w tymże pow. sprzedała w r. 1471 swym synom Marcinowi i Piotrowi, dziedzicom w Zaworach (P. 1385 k. 92). Andrzej P. kwitował w r. 1475 Jana Głoginińskiego ze swych dóbr rodzicielskich w Głogininie w pow. pyzdr. (P. 167 k. 14). Andrzej i Marcin, bracia rodzeni P-cy w r. 1476 (ib. k. 28). Andrzej, dziedzic w Pigłowicach, kwitował w r. 1476 Aleksego i Wincentego, braci rodzonych, dziedziców w Pasierbicach, z 30 grz. posagu oprawionego na częściach Czeluścina po śmierci siostry ich rodzonej Małgorzaty, żony Jana "Skiwki" z Czeluścina (Py. 167 k. 29). Jan P. pozywał Jakuba Kamieniewskiego z żoną Wączochą, który w r. 1479 nie stanął (P. 21 k. 71v). Wiączsława z Pigłowic była w r. 1483 żoną Jakuba Kamieniewskiego z Kamieniewic i Taczał (P. 1386 k. 172). Braci rodzonych Jana i Marcina P-ch, dziedziców w Pigłowicach, godzili i dzielili w r. 1488 arbitrzy, a wśród nich Andrzej P. (Py. 19 k. 79v). Marcin P. kwitował w r. 1492 z 9 grz. brata stryjecznego Andrzeja (Py. 168 k. 146). Gotard P. z Tarzec na połowie sumy pieniężnej na wsi Tarce w pow. kal. zapisał w r. 1493 sumę 50 grz. żonie Barbarze Chwałkowskiej, córce Jakuba (P. 1388 k. 8). Michał P. w r. 1493 "stryj" dzieci Jana Krajkowskiego z Rogalina (P. 23 k. 103).

Jan P., mąż Jadwigi Bieczyńskiej, córki Tomasza, nabył w r. 1511 r posagu za nią zapis wyderkafowy 200 zł. węg. od jej braci Stanisława, Jan i Tomasza, na wsi Bieczyny w pow. kośc. (Kośc. 233 k. 14, 345 k. 12). Od Małgorzaty, wdowyu po Tomaszu Bieczyńskim, w posagu za żoną w r. 1514 kupił wyderkafem za 100 zł. węg. dwa i pół łany w W. Srocku, jej oprawne (Kośc. 23 k. 526v, 233 k. 44v, 345 k. 47). Ową sumę 100 zł. posagu oprawił żonie w r. 1515 (P. 1392 k. 62). Kwitował po śmierci żony w r. 1542 swych pasierbów, Benedykta i Stanisława Bieczyńskich, ze 100 zł. wyderkafu na dwóch i pół łanach w W. srocku (P. 881 k. 344).

Maciej P. pozywał w r. 1517 Annę i Katarzynę, córki zmarłego Benedykta Chwałkowskiego "Czeczerada" (Py. 24 k. 218). Wuj 1524 r. Doroty ("Czeczeradówny" Chwałkowskiej?), żony Wojciecha Bylińskiego (P. 1393 k. 10), stryj 1527 r. Doroty Chwałkowskiej "Czeczeradówny", zakonnicy trzebnickiej (P. 1393 k. 192v). Maciej (czy ten sam?) na połowie części Pigłowic, Kuchar i Nowojewic pow. pyzdr. w r. 1525 oprawił posag 80 grz. żonie Barbarze Skoroszewskiej (P. 1393 k. 79v). Małgorzata, wdowa po Janie P-im przed r. 1521 połowy swych części Pigłowic i Kuchar sprzedała wyderkafem za 50 grz. Wojciechowi Marzelewskiemu (P. 1392 k. 391v). Jan P. kupił w r. 1521 od Marcina i Macieja braci Siekierzeckich za 209 grz. część Siekierek w pow. pozn. (P. 1392 k. 383). T. r. na swej części Siekierek oprawił 30 grz. posag żonie Annie, córce Mikołaja Marzelewskiego (P. 1392 k. 383). Skwitowany w r. 1529 przez nią z tej oprawy 50(?) grz. (P. 871 k. 398). Jan P. na części Pigłowic w r. 1527 zapisał wydekafem roczny czynsz 5 grz. za 80 grz. Jakubowi Kamieniewskiemu (P. 1393 k. 153). Maciej P. zabił Jerzego "Mędzikała" (Mądzikala?) z ziemi sandomierskiej i był w r. 1528 przez Jarosława, brata zabitego, kwitowany (P. 871 k. 33v). Jan P. połowę wsi Siekierek W. pow. pozn. sprzedał w r. 1529 za 400 grz. Jerzemu Rogaczewskiemu (P. 1393 k. 301v). Agnieszka P-a, w r. 1529 wdowa po Piotrze Drzewieckim (Kośc. 26 k. 616), siostrom swym rodzonym, Annie i Elżbiecie, zapisała w r. 1530 sumę 30 grz. (Kośc. 234 k. 176v).

Maciej P. "Kaczka" kupił w r. 1524 za 400 grz. od Jana Baranowskiego Rogalino, Dobiertki, połowę pustki Dąbie i dwa młyny wodne tamże (P. 1393 k. 10). Jan P. "Szydło" od Doroty Cienińskiej, żony Jana Młodziejewskiego, w r. 1530 kupił za 120 grz. Cienieno w pow. kon. (P. 1393 k. 346). Toczył spór w r. 1532 o posiadanie części Cienina z Janem Przyjemskim (I. R. Kon. Gr. 2 k. 256v). Córka Jana "Szydły", nie żyjącego już w r. 1538, Anna, wtedy żona Sebastiana Wardęskiego (Py. 171 k. 637). Wobec tego córki tegoż Jana, nie żyjącego w r. 1547 były też: Barbara, wdowa po Macieju Konarskim, 2-o v. 1547 r. żona opatrz. Wojciecha, sołtysa w Młodziejewie, Bogumiła, wdowa po Macieju "Barkale" Strzłkowskim, Zofia, żona Stanisława Płaczkowskiego, Róża, żona Jankuba Gorskiego, Dorota, żona Sebastiana, krawca w Wągrowcu, Anna, wdowa po Sebastianie Wardęskim, 2-o v. żona Macieja Dziekczyńskiego, siostry rodzone zmarłego Jana P-go, które właśnie wtedy trzy łany puste i trzy role i łąki do owych ról przyległe w Obłaczkowie sprzedały za 200 grz. Maciejowi Gałczyńskiemu (Py. 23 k. 155).

Maciej P. na części Pigłowic w r. 1530 zapisał 40 grz. długu synom zmarłego Jakuba Kamieniewskiego (P. 871 k. 708v). Maciej P. od Andrzeja Gawrońskiego w r. 1531 kupił połowę wsi Gawrony za 210 grz. (P. 1393 k. 404). Maciej P., wuj braci Kuczyńskich z pow. kośc. 1533 r. (Kośc. 345 k. 161). Agnieszka, w r. 1533 wdowa po Piotrze Drzewieckim. Maciej P., wuj 1534 r. Katarzyny Siekierzeckiej, żony Zachariasza Jarosławskiego (Kośc. 234 k. 299v). Maciej P., w r. 1534 wuj Anny, córki Stefana Powidzkiego, wojskiego kruszwickiego, żony Stefana Wilkowskiemu (P. 1393 k. 658).

Anna, w r. 1544 żona Jakuba Parczewskiego cz. Złotnickiego z W. Złotnik. Maciej P. od Stanisława Bnińskiego uzyskał cesję w r. 1546 sumy 212 grz. wyderkafu, zapisanego przez braci Polickich oraz wsie Piotrowi i Świekotki puste i czwartą część wsi Daszewice wyderkowane za 400 grz. (P. 1395 k. 266v). Trojlowi i Melchiorowi Polickim wydzierżawił w r. 1547 części wsi Piotrowice, Świekotki i Daszewic (P. 886 k. 12), co w r. 1549 aprobował ich brat rodzony Jan Policki (P. 888 k. 62). Piotrowi (Piotrowice), pustki Świekotki, czwartą część Daszewic, nabyte wyderkafem za 600 grz. od Bogumiły Mierzewskiej, żony Wojciecha Polickiego, pisarza ziemskiego poznańskiego, i od jej synów Trojla i Melchiora, w r. 1551 za tyleż sprzedał wyderkafem Maciejowi Malickiemu (P. 1395 k. 625). Maciejowi P-mu ręczył w r. 1547 Stanisław Bogusławski za Annę Kcyńską, żonę Mikołaja Bogusławskiego (Py. 172 k. 334). Marcin P., nie żyjący już w r. 1549, ojciec panny Elżbiety, która wtedy od Macieja Czarnkowskiego wydzierżawiła owce (Kośc. 235 k. 187). Panny Anna i Elżbieta, córki Marcina, wydzierżawiły w r. 1554 Benedyktowi Gorzyńskiemu 200 wiec (Kośc. 236 k. 350v). Maciej P. w r. 1550 kupił za 600 zł. od Zygmunta "Czeczerada" Chwałkowskiego części ojczystą i macierzystą w Płaczkach, jak również tę część, którą nabył od swej siostry stryjecznej Doroty Chwałkowskiej (P. 890 k. 130, 143, 1395 k. 555v). Intromitowany do tych dóbr w r. 1552 (Py. 174 k. 132). Maciej P. uzyskał w r. 1552 od małżonków Wojciecha Czasułtowskiego i Anny Chłapowskiej zapis długu 40 grz. (P. 893 k. 89), zaś w r. 1553 skwitował ich z tej sumy (P. 894 k. 145). Maciej P. od Stanisława Bnińskiego w r. 1554 nabył wyderkafem za 500 zł. puste wsie Borucino i Zwola oraz młyn na Warcie w Zwoli w pow. pyzdr. (P. 895 k. 757, 1396 k. 207) i t. r. uzyskał tam intromisję (Py. 174 k. 779). Maciej w r. 1554 wuj Eufemii Jelitowskiej, żony Wawrzyńca Golczewskiego (P. 1396 k. 207). Maciej P. dostał w Pigłowicach w r. 1554 pozew ze strony Marcina, Krzysztofa i Łukasza P-ch, synów Benedykta (Py. 174 k. 803v). Maciej P., w r. 1557 wuj Doroty Łobeskiej, wdowy po Janie Szypłowskim (P. 1396 k. 495). Jan, nie żyjący już w r. 1563, poręczył był słowem Łukaszowi Bieganowskiemu sumę 30 zł. (P. 905 k. 300). Wojciech uzyskał w r. 1567 zapis 324 zł. długu od Jana Rosnowskiego (P. 911 k. 170). Jan kwitował w r. 1580 małżonków Jana Bieganowskiego i Dorotę Lutomską (P. 934 k. 711v). Katarzyna, w r. 1594 żona Walentego Goreckiego z Goreczek w pow. pyzdr., nie żyła już w r. 1605.

Andrzej, syn zmarłego Jana, w r. 1596 wydzierżawił Złotniki Małe Annie Lubińskiej, wdowie po Marcinie Złotnickim. Andrzej P. kwitował w r. 1597 Adama Bieganowskiego z długu 900 zł. należnego swej zmarłej matce Małgorzacie Paruszowskiej cz. Kluczewskiej (Py. 128 k. 59). Maciej, nie żyjący już w r. 1600, ojciec Agnieszki, w latach 1600-1611 żony Łukasza Rosnowskiego (P. 1403 k. 779v). Stanisław nie żył już w r. 1602, kiedy wdowie po nim Urszuli Markowskiej Stanisław Czarnkowski, starościc rogoziński, sprzedał wyderkafem na jeden rok za 2.000 zł. swoje części we wsiach Sarb i Białężyno w pow. pozn. (P. 1404 k. 732). Ta Urszula będąc już 2-o v. żoną Kaspra Rozborskiego dany sobie przez brata Stanisława Markowskiego zapis 2.100 zł. cedowała w r. 1603 Mikołajowi z Chraplewa Łąckiemu, chorążemu poznańskiemu (P. 973 k. 56v). Oboje Rozborscy żyli jeszcze w r. 1605 (P. 976 k. 373v). Andrzej P. kwitowany w r. 1604 ze sprawy przez Franciszka Relskiego z W. Relska w pow. rawskim (Kośc. 284 k. 300). Andrzej P. uzyskał w r. 1604 zapis 160 zł. długu od Jadwigi Głogińskiej, wdowy po Krzysztofie Marszewskim (I. Kal. 70 k. 386v). Andrzej P. od Andrzeja Czarnkowskiego, kasztelana kaliskiego, w r. 1604 nabył wyderkafem za 4.000 zł. Roszkowo i Sarbinowo w pow. kośc. (P. 1405 k. 150). Andrzej P. od Gabriela Bojanowskiego kupił wyderkafem w r. 1605 za 5.000 zł. całe części miasta i wsi Dobrzyca i pustki kłunowo (P. 1405 k. 697v). Andrzej P. od Macieja Krzyżanowskiego w r. 1607 nabył wyderkafem za 3.000 zł. wieś Krzyżanowo i pustkę Zgirzyce w pow. kośc. (P. 1406 k. 130v). Jan P. od Wojciecha Bogusławskiego "Mnicha" w r. 1608 kupił za 90 zł. ogród zw. Siedliska w Bogusławicach Górnych (R. Kal. 1 k. 326). Katarzyna była w r. 1610 żoną Andrzeja Chłapowskiego, wdowa w r. 1630. Urszula, w r. 1612 żona Marcina Skrzetuskiego. Andrzej w r. 1612 kwitował ze 150 zł. Annę z Niepartu Rosnowską wdowę po Janie Lipskim oraz jej synów, Andrzeja i Stanisława Lipskich (P. 988 k. 568v). Andrzej zapisał w r. 1612 dług 600 zł. bratu stryjecznemu Mikołajowi P-mu (P. 988 k. 430). Panna Dorota, chrzestna 1613.27/IV. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Andrzej P. skwitowany w r. 1616 przez Katarzynę Szczypierską, wdowę po żonę Augustyna Bobrowskiego, ze 100 zł. (I. Kal. 82 s. 872). Agnieszka (P., Piegłowska), żona Eremiana (pisanego czesem: Jeremianem, Erazmem, Hieronimem) Faneckiego. Katarzyna, w latach 1621-1641 żona Wojciecha Pawłowskiego, wdowa w r. 1653, już nie żyła w r. 1658. Andrzej (Pigłowski) wraz z żoną przed r. 1623 zapisał sumę 500 zł. małżonkom Andrzejowi Gawrońskiemu i Urszuli Będzieskiej (N. 173 k. 286). Jadwiga, w r. 1626 żona Jana Wielewickiego. Marcin, już nie żyjący w r. 1626, kiedy wdowa po nim Anna Rosińska(?), była 2-o v. żoną Walentego Lipowskiego (P. 1017 k. 933v). Jan P., posesor Gronowa W. w r. 1637 (Kośc. 299 k. 26v). Piotr zabity został w r. 1638 przez Jana Bieganowskiego, a wizji ciała dokonano 24/VI. w browarze wsi Zieleniec (Py. 148 s. 116).

Jan oprawił w r. 1638 posag 5.000 zł. żonie swej Annie Sobockiej (P. 1419 k. 360). Od Mikołaja Sobockiego t. r. nabył wyderkafem za 9.000 zł. Golinczewo (Golenczewo) w pow. pozn. (ib. k. 373v), zaś w r. 1639 od Stanisława Sobockiego nabył wyderkafem za 9.000 zł. Sobotę w pow. pozn. (ib. k. 1269v). Pani Anna z Soboty P-a, chrzestna 1640.6/V. r. (LB Objezierze). Tej Annie Sobockiej, siostrze rodzonej Mikołaja Sobockiego, Aleksander Kierski w r. 1640 sprzedał za 1.100 zł. połowę Złotkowa w pow. pozn. (P. 1420 k. 393).

Dorota, w r. 1641 wdowa po Wojciechu Zadorskim. Jan, skwitowany w r. 1641 z długu 3.700 zł. przez małżonków Jakuba Kokalewskiego i Katarzynę Karśnicką (P. 1043 k. 812). Katarzyna, w r. 1645 żona Andrzeja Miecznikowskiego, dzierżawcy w Dankowie. Marcin, w r. 1648 porucznik chorągwi usarskiej z pułku Jakuba Rozdrażewskiego, starosty konińskiego (P. 173 k. 626v). Jan, w r. 1647 posesor Jabłony i Wąglewa, dóbr wiennych Anny z Przecławia, żony Wawrzyńca Goryńskiego (P. 173 k. 643). Katarzyna, chrzestna 1650.12/IX. r. (LB Komronos). Jan, syn Tomasza, skwitowany w r. 1652 przez Wojciecha i Michała Ostrowskich, braci i współspadkobierców Tomasza Ostrowskiego, z 265 zł. (Py. 151 s. 83).

Jakub, nie żyjący już w r. 1652, była mężem Barbary Ziemęckiej, wdowy 1-o v. po Samuelu Mikorskim, matki Stanisława Mikorskiego, wtedy też już zmarłego, towarzysza chorągwi wicerotmistrza Krzysztofa P-go (Py. 151 s. 253). Panna Anna P-a, chrzestna 1654.13/XII. r. (LB Miłosław). Jadwiga, w r. 1653 żona Kazimierza Bieńkowskiego. Adam, nie żyjący już w r. 1662, mąż Anny z Bukowca Dąbrowskiej (P. 1072 VII k. 889v). Zofia, w r. 1663 żona Ludwika Tworzyjańskiego. Izabella P-a, chrzestna 1669.14/XII. r. (LB Poniec). Ks. Paweł w r. 1669 Grzybowskich (P. 196 k. 12v). Stanisław i Anna, rodzice Mikołaja, ur. we dworze wsi Sośnie, ochrzcz. 1671.8/XII. r. (LB Mokronos). Anna, wdowa po Olbrachcie Smoguleckim w latach 1672-1682. Elżbieta, w latach 1676-1679 żona Jana Jaskóleckiego, podstarościego gnieźnieńskiego, wdowa w r. 1686, wyszła 2-o v. t. r. za Floriana Sławskiego. Piotr, chrzestny 1679.22/X. r. (LB Myjomice). Panna Jadwiga, chrzestna 1688.16/V. r. (LB Mórka). Piotr, posesor Domanina, mąż Doroty Bąkowskiej, ojciec zrodzonych z niej: Szymona Andrzeja, ochrzcz. 1691.23/X. r., Marcina, ochrzcz. 1694.5/XI. r., Jadwigi, ochrzcz. 1689.17/X. r. (LB Mikorzyn), Anny, ur. w Szczurach, ochrzcz. 1702.22/IV. r. (LB Szczury-Górzno). Małżonkowie Wojciech i Jadwiga P-cy nie żyli już w r. 1694 (P. 1128 X k. 228v). Dorota P-a z Czachór, chrzestna 1700.21/X. r. (LB Sowina). Pani Jadwiga P-a, chrzestna 1700.23/XI. r. (LB Objezierze). Pani Katarzyna P-a, chrzestna 1701.9/X. r. (LB Tarnowo k. Łekna). Panna Marianna P-a, chrzestna 1705.1/V. r. i 1707.12/I. r. (LB Myjomice).

Anna zaślubiła 1731.4/II. r. Wojciecha Baczeńskiego (Baczyńskiego), oboje nie żyli już w r. 1776. Piotr, nie żyjący już w r. 1736 mąż Zofii Bielskiej, oboje nie żyli już w r. 1736. Jadwiga P-a, żonaJana Ciesielskiego, oboje nie żyli już w r. 1739. Marianna P-a zaślubiła 1741.13/I. r. w parafii kłeckiej Franciszka Gawrońskiego. Wojciech, chrzestny 1748(?).23/V. (LB Łekno). Mikołaj P. mianowany plenipotentem w r. 1753 przez wuja Piotra Skarba Malczewskiego (I. Kal. 196/198 k. 43). Stanisław, świadek 1758.9/VII. r. (LC Strzelno). Antoni administrator w Strzelnie, i Antonina, rodzice Brygitty Teresy, ochrzczona 1758.15/X. r. (LB Strzelno). Wawrzyniec i Rozalia, rodzice Jadwigi Franciszki, ur. w Wierzchaczewie, ochrzcz. 1781.24/X. r. (LB Kazimierz). Panna Marianna P-a, córka administratora starostwa ostrzeszowskiego, ochrzcz. w lutym 1786 r. (LB Ostrzeszów). Panna Barbara z dworu tamtejszego, chrzestna 1786.27/VIII. r. (ib.). Andrzeaj P. w imieniu Karaola z Wrzący Zajączka, jako jego plenipotent, kwitował w r. 1786 Macieja Chawaliszewskiego, stolnika żydaczowskiego (G. 113 k. 65v). Katarzyna P-a, w r. 1787 wdowa po Aleksandrze Strońskim. Panna Wiktoria P-a, chrzestna 1787.30/V. r. (LB Ostrzeszów). Panna Katarzyna, chrzetsna tamże 1788.8/X. r. (ib.). Pani Anna P-a z dworu ostrzeszowskiego, zmarła tam 1787.7/XII. r. mając ok. 30 lat (LM Ostrzeszów). Barbara zaślubiła 1788.14/V. r. Rocha Morawskiego, stolnika smoleńskiego, tytułowanego w latach 1789-1791 stolnikiem ostrzeszowskim. Cecylia, córka Wojciecha P-go i Anny, już zmarłych, w r. 1791 żona Jana Drachowskiego (Py. 166 k. 216v). Balbina P-a zaślubiła przed 1798.6/IX. r. Krystiana Samuela Trzeszewskiego, akatolika, wachmistrza królewskiego (LC Św. Maria Magdal., Pozn.). Maria P-a wyszła przed r. 1799 za Andrzeja Wasilkowskiego. Szl. Franciszka, wdowa po Janie Adamkiewiczu, umarła w Gnieźnie 1817.7/IV. r., mając lat 65, pochowana na cmentarzu Św. Krzyża (LM Św. Trójca, Gniezno).

>Pigłowscy, Piegłowscy różni. Kasper, w r. 1657 chorąży chorągwi Zygmunta Fredry, kasztelana sanockiego (P. 181 k. 103v). Stanisław, w r. 1660 sługa (famulus) Katarzyny Komorowskiej, wdowy po Samuelu Grudzińskim, staroście średzkim (Ws. 59 k. 191v). Franciszka P-a, ciotka (matertera) Katarzyny Borzęckiej, córki dzierżawców klucza Krobskiego, zmarłej w r. 1730 jako dziecko jednoroczne (LM Krobia).

Antoni Pigłowski z Piegłowa, syn Michała, cześnik czernihowski, mąż w r. 1766 Marianny Kołudzkiej (G. 100 k. 212), miecznik(!) czernihowski, w r. 1767 wraz z żoną kwitował magistrat gnieźnieński z reszty sumy 40 zł. węg. (ib. k. 257). Marianna z Kołudzkich umarła na wójtostwie w Gnieźnie 1778.8/V. r. (LM Św. Trójca, Gniezno). Ich spadkobierca jedyny syn Tomasz Józef był w r. 1786 mianowany plenipotentem przez Franciszka Ksawerego Kłossowskiego (I. Kal. 226 k. 194). Ten Tomasz, wnuk Jana Kołudzkiego, prawnuk Augustyna Kołudzkiego, dziedzica Tarnówka w pow. inowrocł., kwitował w r. 1788 Maksymiliana Trąmpczyńskiego, męża zmarłej Antoniny Kołudzkiej, z 200 zł. (I. Kon. 84 k. 11).

>Pijanowscy h. Glaubicz z Pijanowic w pow. kośc., jednego pochodzenia z Rokossowskimi.

Maciej P. cz. Rokossowski, brat Wawrzyńca (zob. Rokossowscy), był w r. 1476 kwitowany przez Małgorzatę, wdowę po Andrzeju z Pijanowic, z jej oprawy na połowie Pijanowic (Kośc. 227 k. 26v). Swoje części rodzicielskie w Rokossowie, sprzedał t. r. lub wcześniej bratu Wawrzyńcowi Rokossowskiemu (P. 1386 k. 64v). Dziedzic w Pijanowicach, począł się pisać P-im lub Rokossowskim z Pijanowic. Od panny Katarzyny P-ej, córki Mikołaja, w r. 1486 nabył wyderkafem za 30 grz. części w Pijanowicach (P. 1387 k. 40v). Na połowie swych części w tej wsi oraz na połowie części w Rokossowie i Szurkowie pow. kośc., nabytych wyderkafem za 60 grz., oprawił w r. 1486 żonie Annie 100 zł. węg. posagu. Była to Anna Gorzyńska (Żytowiecka), córka Łukasza. Od tego teścia, Łukasza Gorzyńskiego, uzyskał t. r. w posagu za jego córką zapis 50 zł. węg. (P. 855 k. 160v). Pozywał w r. 1489 Marcina P-go, syna Jakuba, o najazd dokonany przez jego zmarłego ojca, na swój dwór w Pijanowicach (Kośc. 228 k. 101v). Od Jana Żółkowskiego w r. 1489 nabył wyderkafem za 34 grz. dwa łany osiadłe i jeden łan pusty w Żółkowie (P. 1387 k. 104v), zaś w r. 1492 od Katarzyny, wdowy po Piotrze Żółkowskim, też wyderkafem, nabył za 10 grz. jej osiadły łan oprawy w Żółkowie (P. 1387 k. 165v). Od Łukasza Gorzyńskiego w r. 1494 nabył wyderkafem za 50 zł. węg. część jeziora i cały wiatrak we wsi Górzno, w posagu za swą żoną (P. 1383 k. 17v; Kośc. 230 k. 39). Od Błażeja Zaleskiego t. r. nabył za 50 grz. półtora łana osiadłego oraz dwa i pół łany puste w Pijanowicach (P. 856 k. 23, 1383 k. 127). Kwitował 1499 r. Piotra P-go z bliższości do Pijanowic, nabytej od Błażeja Zaleskiego, brata stryjeczno-rodzonego tego Piotra, i ową bliższość ustąpił Piotrowi w r. 1499 (Kośc. 231 k. 29). Z rodzonym bratem Wawrzyńcem Rokossowskim przeprowadził w r. 1504 podział lasów w Rokossowie (Kośc. 24 k. 17). Jako "stryj" asystował w r. 1507 przy transakcji Jadwidze (Rokossowskiej?), żonie Jana Przylepskiego (P. 1390 k. 136). Żona Anna (Żytowiecka) nie żyła już w r. 1517 (Kośc. 25 k. 30v). Maciej od Małgorzaty Rokossowskiej, żony Wojciecha Gostkowskiego, w r. 1519 kupił wyderkafem za 30 grz. całą jej część w Rokossowie (Kośc. 233 k. 62, 345 k. 70). Asystował w r. 1521 swym córkom, Katarzynie, Elżbiecie i Urszuli, siostrom niedzielnym, które wtedy całą swą część w Górznie w pow. kośc., odziedziczoną po rodzonym wuju Janie Żytowieckim, sprzedały za 30 grz. bratu Piotrowi (Kośc. 345 k. 88). Wraz z (bratankiem) Maciejem Rokossowskim, synem zmarłego Wawrzyńca, Jadwigą zamężną Przylepską i Zofią zamężną Piątkowską (siostrami swymi) był w r. 1522 w sumie 50 kop gr. posagu intromitowany do pięciu części Unięcic(?), które miała w swym posiadaniu zmarła ciotka Małgorzata Rokossowska (Kośc. 26 k. 243; P. 867 k. 478). Córce Katarzynie P-ej zapisał w r. 1521 z Pijanowic i Rokossowa 50 grz. posagu, co po jego śmierci byliby winni wypłacić synowie jego, Tomasz i Piotr. Tyle samo zapisał innym córkom, Urszuli i Elżbiecie (Kośc. 26 k. 195, 195v, 197v). Jako stryj wspomnianej Małgorzaty zamężnej Gostkowskiej występował też w r. 1523 (P. 1392 k. 505). Córce Elżbiecie sprzedał wyderkafem za 40 grz. dwa łany osiadłe w Rokossowie i dwa półłanki w Pijanowicach (Kośc. 345 k. 132). Całą swą część w Rokossowie w r. 1532 sprzedał wyderkafem za 70 grz. szlach. Stanisławowi Krzewskiemu, mieszczaninowi ponieckiemu (Kośc. 345 k. 153), swemu zięciowi. Barnarda Kuczyńskiego w r. 1534 skwitował z 20 grz. posagu swej zmarłej córki a jego żony, Katarzyny (Kośc. 234 k. 282). Umarł t. r. Synowie Macieja, Tomasz i Piotr. Z córek, Dorota, wspomniana w latach 1517-1519 (Kośc. 25 k. 30v, 132v). Katarzyna, wspomniana w latach 1517-1534 (ib., 345 k. 88), żona Bernarda (Bonawentury, Wincentego?) Kuczyńskiego cz. Pakosławskiego, nie żyła już w r. 1533. Urszula, wspomniana w latach 1517-1521 (ib.). Elżbieta, wspomniana w latach 1517-1528 (ib.), żona 1-o v. w r. 1531 Jana Żytowieckiego, 2-o v. w r. 1533 szlach. Stanisława Krzewskiego, mieszczanina w Poniecu (Kośc. 345 k. 155v).

1. Tomasz, syn Macieja P-go cz. Rokossowskiego i Gorzyńskiej, wraz z brtem Piotrem, ciotką Katarzyną Tworzyjańską oraz siostrami w latach 1516 i 1517 płacił winę, bo nie stanął wraz z nimi z pozwu Jadwigi, wdowy po Janie Gorzyńskim, o wygnanie z połowy części wsi Gorzyno (P. 866 k. 358v). Pomiędzy nim i rodzeństwem jego z jednej strony, a ciotkami ich, Jadwigą Gorzyńską i Katarzyną Tworzyjaską, z drugiej, arbitrzy w r. 1517 czynili ugodę, mocą której Gorzyńskiej miał przypaść cały folwark we wsi Gorzyno, połowa sołectwa i łąka sołecka tamże, zaś oni mieli mieć trzecią część owych łąk i drugą połowę sołectwa. W zapisie tym o ojcu P-ch mówi się jako o zmarłym oczywiście omyłkowo (Kośc. 232 k. 157v). Ojciec zapisując w r. 1521 posag 30 grz. z Pijanowic i Rokossowia córce Katarzynie i tyleż córkom Urszuli i Elżbiecie, nakazał, aby po jego śmierci Tomasz i Piotr wypłacili to siostrom (Kośc. 26 k. 197v). Tomasz całą część macierzystą we wsi Górzno w r. 1522 sprzedał wyderkafem za 20 grz. Katarzynie Tworzyjańskiej (Kośc. 233 k. 80, 345 k. 92). Swoją część tej wsi w r. 1524 wyderkafem sprzedał za 30 grz. bratu Piotrowi (Kośc. 233 k. 95v, 345 k. 11v). Skwitowany w r. 1525 przez Katarzynę, wdowę po Jerzym Tworzyjańskim, z części w Górznie, którą nabył od niej wyderkafem za 10 i pół grz. (Kośc. 26 k. 474v). Ćwiartkę roli w Górznie, wymierzonej z sołectwa i wydzielonej ze wsi sprzedał wyderkafem w r. 1526 za 6 grz. Mikołajowi Gorzyńskiemu (Kośc. 345 k. 120v). Żona Tomasza Anna P-a, córka Piotra, wdowa 1-o v. po Stanisławie Golińskim i 2-o v. po Macieju Włostowskim (zob. P-cy różni), kwitowała w r. 1535 z dóbr ojczystych i macierzystych w Pijanowicach brata swego Feliksa P-go i Annę Włostowską, wdowę po Macieju Włostowskim (P. 875 k. 195v). Trzy łany puste w Pijanowicach w r. 1537 sprzedał wyderkafem za 60 grz. Stanisławowi Włodzickiemu (P. 876 k. 141). Ten szlach. i sław. Stanisława Włodzicki mieszczanin poniecki, był w r. 1567 mężem Elżbiety P-ej (Kośc. 246 k. 45). Tomasz po śmierci brata Piotra odziedziczoną po nim część Włostowa Mniejszego sprzedał w r. 1540 za 300 grz. wdowie po nim Annie Włostowskiej, obecnie 2-o v. żonie Mikołaja Krzyżankowskiego, zaś całe części wsi Górzno odziedziczone po rodzonym wuju Janie Gorzyńskim i po tym bracie Piotrze sprzedał w r. 1540 za 500 grz. Jadwide Gorzyńskiej, żonie Mikołaja Karmińskiego, swej siostrze rodzonej (P. 1394 k. 341). Synowie Tomasza: Wojciech, Jan i Klemens. Wojciech i Jan rodzili się z różnych matek.

1) Wojciech, syn Tomasza, łan roli w Pijanowicach w r. 1551 sprzedał wyderkafem za 120 grz. przyrodniemu bratu Janowi P-mu (P. 1395 k. 649v). Mąż Jadwigi Golińskiej, córki Dziersława, w r. 1551 oprawił jej posag 280 zł. na połowie części Pijanowic i Rokossowa (P. 1395 k. 659). Od swego stryjeczno-stryjecznego brata Jakuba Rokossowskiego, podsędka ziemskiego poznańskiego, kupił w r. 1561 za 400 zł. części Pijanowic nabyte przezeń od Jakuba Żytowieckiego cz. Kopaszewskiego, dając mu w zamian swe części Rokossowa (P. 903 k. 680, 1397 k. 76). Jadwiga z Golińskich P-a kwitowała w r. 1567 Ambrożego Chochlewskiego (Kochlewskiego) (Ws. 7 k. 8), który dzierżawił Pijanowice i nie żył już w r. 1569, kiedy Wojciech P. pozywał opiekuna jego spadkobiercy Benedykta Chochlewskiego (P. 915 k. 287v), zaś t. r. kwitował się z owym opiekunem Mikołajem Chochlewskim (ib. k. 770). Skwitował w r. 1578 "szl. i sław." Macieja Choryńskiego "Bigosa", mieszczanina poznańskiego, z odebranych 13 srebrnych łyżek i 6 pucharów srebrnych, częściowo pozłacanych (P. 931 k. 358). Wydając córkę Dorotę za Jana Chorzewskiego, uzyskał 1578.14/VII. r. od swego przyszłego zięcia zobowiązanie, iż do 1579.1/I. r. oprawi jej posag 800 zł. (P. 931 k. 360). Połowę łana roli we wsi Puszczykowo pow. kośc. w r. 1586 dał synowie Mikołajowi (P. 1399 k. 627v). Nie żył już w r. 1587 (Kośc. 267 k. 97v) Synowie, Mikołaj i Jan. Z córek, Dorota była żoną w latach 1579(1578(?)-1618 Jana Chorzewskiego. Anna, w latach 1583-1598 żona Jana (Tomasza) Skarzyńskiego z pow. wieluń. Jadwiga, w latach 1596-1601 żona Macieja Szczodrowskiego, z którym wzajemne dożywocie spisywała 1596.26/VIII. r. (P. 1402 k. 154a).

(1) Mikołaj, syn Wojciecha i Golińskiej, od ojca, jak już wiemy, dostał w r. 1586 połowę łanu w Puszczykowie pow. kośc. Bratu Janowi w r. 1588 winien był sumę 1.400 zł. (P. 950 k. 93). Do części jego i brata w Pijanowicach t. r. uzyskał intromisję Jerzy Włostowski (P. 950 k. 209). Po śmierci ojca Mikołaj w r. 1588 odkupił za 2.000 zł. od brata Jana należne temu bratu części w Pijanowicach i w pustce Puszczykowo (P. 1400 k. 691v). Części Pijanowic i pustki Puszczykowo w r. 1592 sprzedał za 2.500 zł. Maciejowi Niemierzyckiemu (ib. k. 942v). Mąż Barbary Gorzyńskiej, wdowy 1-o v. po Wawrzyńcu Chociszewskim, spisywał z nią w r. 1593 wzajemne dożywocie (P. 1401 k. 63v). Wraz z innymi pozywany w r. 1597 o zabicie w karczmie w Bobkowicach Macieja Nieżuchowskiego, a pozwany przez jego brata Tomasza Nieżuchowskiego (N. 163 k. 143; Kośc. 277 k. 314v). Barbara z Gorzyckich, jako pani oprawna po pierwszym mężu, sumę 108 zł. zapisaną jego ojcu Wojciechowi Chociszewskiemu przez Adama Popowskiego, cedowała w r. 1597 Wolfgangowi Szlichtinkowi (Kośc. 277 k. 224v). Obaj z bratem Janem byli w r. 1598 kwitowani przez szwagra Skrzyńskiego z 350 zł. posagu i wyprawy za ich siostrą Anną (P. 968 k. 250). Mikołaj w r. 1612 dał zobowiązanie Stanisławowi Bartochowskiemu stawienia żony swej, aby mu scedowała prawa płynące z oprawy uzyskanej od pierwszego męża na Bobkowicach (Kośc. 290 k. 24v). Umarła ona t. r. i już 1612.23/XI. r. mającej iść za Mikołaja P-go Annie Rozbickiej z Posadowa, córce zmarłego Marcina Rozbickiego, stryjowie panny zapisali w posagu za nią 1.000 zł. długu (P. 988 k. 1071). Małżonkowie Mikołaj i Anna zawierali w r. 1614 z małżonkami Janem Skoroszewskim i Agnieszką Gorską o dobra Karchowo, Belęcino i Trzebiec kontrakt dzierżawny pod zakładem 1.400 zł. (P. 992 k. 891). Oboje skwitowali w r. 1618 tych Skorzewskich z owej sumy (P. 1000 k. 127). Nie żył już Mikołaj w r. 1623, kiedy to wdowa zawierała kontrakt z jego bratem Janem dotyczący części wsi Gola (Kośc. 292 k. 163). Była ona 2-o v. żoną Jakuba Kurnatowskiego, zaś w r. 1628, wdowa i po tym drugim mężu, kwitowała z 200 zł. Zofię Wierzbińską, wdowę po Dobrogoście Pawłowskim (Ws. 41 k. 68). Syn Mikołaj Maciej. Córka Elżbieta, w latach 1631-1643 żona Jana Ponińskiego z Ponina, nie żyła już w r. 1687.

Maciej, syn Mikołaja i Gorzyckiej, od swego stryja Jana P-go uzyskał w r. 1590 zapis 200 zł. długu (Kośc. 270 k. 591v). Janowi Ponińskiemu zapisał w r. 1631 dług 130 zł., zapewne w posagu za siostrą (Kośc. 296 k. 103). Mąż Urszuli Gorazdowskiej, jedynej córki Stanisława i Urszuli Pigłowskiej, wraz z nią w r. 1639 uzyskał od Andrzeja Załuskowskiego zobowiązanie sprzedaży za 10.000 zł. Żydowa i części Gorazdowa w pow. pyzdr. (Py. 148 s. 235, 238). Wraz z żoną w r. 1643 od Andrzeja, Krzysztofa, Wojciecha i Stefana Pruszaków Bieniewskich kupił za 16.600 zł. części wsi Tworzyjanki i Tworzyjanice W. w pow. kośc. (P. 1421 k. 393; R. Kal. 13 k. 133v). T. r. owe części jak również części wsi Gorazdowo i Żydowo pow. pyzdr. sprzedał wyderkafem za 16.600 zł. tymże braciom Bieniewskim (P. 1421 k. 395). Urszula, wedle zobowiązania męża, części Gorazdowa i całe Żydowo w r. 1645 sprzedała za 16.000 zł. Władysławowi Kunińskiemu (P. 1422 k. 17v). Od przyrodniej siostry Zofii z Chociszewskich, wdowy po Stanisławie Bartochowskim, Maciej w r. 1646 dostał części Brelewa, Karchowa i Chociszewic w pow. kośc. (P. 1422 k. 629, 630). Zapewne żył jeszcze 1661.20/II. r., kiedy był chrzczony jego syn Stanisław, nie żył w r. 1663 (Ws. 208 k. 155v). Wdowa w r. 1663 zapisała dług 200 zł. Marcinowi Tokarskiemu (Ws. 63 k. 612), a w r. 1664 ustanawiała opiekę dla swych córek (ib. k. 681). Wspólnie z synem Janem w r. 1666 zawierała z Walentym "Chojakiem" Krassowskim kontrakt trzyletni dzierżawy Tworzyjanek i Tworzyjanic (Kośc. 305 k. 337v). Umarła między r. 1676 a 1679 (P. 1094 k. 1092, 1429 k. 81). Chyba ta sama pani Urszula Ż-a P-a, z Wieszkowa, chrzestna 1673.5/X. r. (LB Lubiń). Synowie, Paweł, ochrzczony 1645.29/VI. r. (LB Rydzyna), i Stanisław, ochrzczony 1661.20/II. r. (ib.), obaj zapewne młodo pomarli, ponadto Jan, o którym niżej, i wreszcie Adam, wspomniany w r. 1663 (Ws. 208 k. 155v). Z córek, Barbara, ochrzczona 1658.28/IV. r., Marianna, ochrzcz. 1659.21/IX. r. (LB Rydzyna), zaślubiła 1677.8/VII. r. w Szamotułach Marcina Jerzykowskiego, zaś 2-o v. w r. 1692, krótko po 29/VII., Michała Kołudzkiego, a żyli jeszcze oboje w r. 1711. Zofia, w r. 1674 żona Szymona Rudnickiego, oboje nie żyli już w r. 1676. Katarzyna, w latach 1676-1706 żona Adama Karlińskiego. Konstancja, w r. 1682 żona Melchiora Gurowskiego.

Jan, syn Macieja i Gorazdowskiej, wspólnie z młodszym bratem Adamem w r. 1663 sprzedał części Brylewa i Karchowa w pow. kośc. za 5.300 zł. Marcinowi Glinickiemu (Ws. 208 k. 155v). Ustaniowiony w r. 1665 przez Aleksandra Rokossowskiego jednym z opiekunów jego dzieci (I. Kal. 126 s. 973). Matka w r. 1666 zawierała kontrakt o Tworzyjanki i Tworzyjanice już tylko w imieniu swoim i syna Jana, co zdaje się dowodzić, że inni synowie już wtedy nie żyli (Kośc. 305 k. 327v). Jan Tworzyjanice oraz Tworzyjanki Wiekie i Małe w r. 1671 sprzedał za 30.000 zł. Janowi Bojanowskiemu, sędzicowi grodzkiemu poznańskiemu (Ws. 208 k. 322). Mąż w r. 1673 Teresy z Radomicka Daleszyńskiej, córki Andrzeja, podsędka ziemskiego wschowskiego, wdowy po czterech mężach, Andrzeju Gałczyńskiemu, Stanisławie Boguckim, Andrzeju Doruchowskim i Piotrze Słonkowskim (I. Kal. 133 s. 130). Obok swej matki był w r. 1676 opiekunem dzieci zmarłej siostry Rudnickiej (P. 1094 k. 1092). Nie żył już w r. 1685, kiedy wdowa sumę 4.000 zł. stanowiącą część z jej posagu 5.000 zł. zapisanego przez jej ojca pierwszemu mężowi Gałczyńskiemu, cedowała Jadwidze z Chełkowa, wdowie po Zygmuncie Twardowskim (Ws. 76 k. 8). Żyła jeszcze w r. 1690 (Kośc. 307 k. 259v).

(2) Jan, syn Wojciecha i Golińskiej, w r. 1587 zapisywał dług 60 zł. Jakubowi Żytowieckiemu (Kośc. 267 k. 97v). Obok brata Mikołaja współdziedzic w Pjanowicach (P., 950 k. 209). Dziedzic w Pakosławiu, skwitowany w r. 1588 z 600 zł. przez Andrzeja Pogorzelskiego, działającego w imieniu Jerzego Pakosławskiego (P. 950 k. 168). Przypadłe sobie z dokonanych po śmierci ojca działów części Pijanowic i pustki Puszczykowo sprzedał w r. 1588 za 2.000 zł. bratu Mikołajowi (P. 1400 k. 186). Od małżonków Mikołaja Chwalikowskiego i Urszuli Skrzetuskiej w r. 1589 wydzierżawił sołectwo w Sabaszczewie pow. pyzdr. (P. 952 k. 144). Skwitowany w r. 1590 z 800 zł. przez siostrę zamężną Charzewską (P. 954 k. 77v). Od Jana Włostowskiego w r. 1591 kupił za 2.000 zł. części w Chwałkowie i Zimlinie (P. 1400 k. 690v). Części Pijanowic i pustki Puszczykowo, nabyte od brata Jana, sprzedał w r. 1591 za 1.500 zł. temuż bratu (ib. k. 691v), zaś części tychże wsi, należne sobie z działów z bratem Mikołajem, dał w r. 1591 Janowi Włostowskiemu w zamian za części Chwałkowa i Zimlina oraz dopłatę 800 zł. (ib. k. 758). Mąż Zofii Łaskawskiej, córki Mikołaja, zobowiązał się w r. 1591, iż oprawi jej posag 1.000 zł. na połowie swej części w Chwałkowie, uzyskanej drogą zamiany od Jana Włostowskiego (P. 956 k. 988). Oboje małżonkowie spisali w r. 1592 wzajemne dożywocie (P. 1400 k. 951), zaś Zofia Łaskawska t. r. skwitowała swego ojca z dóbr ojczystych i macierzystych (P. 957 k. 343). Jan t. r. dopełnił zobowiązania względem dania jej oprawy 1.000 zł. posagu na połowie dóbr, wyjmując jednak spod tej oprawy część w Chwałkowie nabytą drogą zamiany od Jana Włostowskiego, bowiem tą część zobowiązał się sprzedać Wacławowi Włostowskiemu (P. 1400 k. 830) i dokonał tę transakcję t. r. za sumę 2.000 zł. (ib. k. 919). Od Stanisława i Jana braci Poklateckich w r. 1592 nabył wyderkafem na trzy lata za 2.200 zł. Poklatki w pow. pyzdr. (ib. k. 869). Uzyskany w r. 1597 od Mikołaja Spławskiego trzyletni wyderkaf Wyskoci w pow. kośc. w sumie 2.500 zł., cedował w r. 1598 lub przed tą datą bratu swej żony Jerzemu Łaskawskiemu (P. 968 k. 752v, 1402 k. 309v). Dominikanom poznańskim w r. 1599 na swoich dobrach i sumach zapisał wyderkafowy czynsz roczny 20 zł. od sumy 300 zł. (P. 1403 k. 63v). Swoje mienie ruchome dał w r. 1608 żonie (Ws. 25 k. 2v, 204 k. 348). Ustanowiony w r. 1610 przez szwagra Jerzego Łaskawskiego jednym z opiekunów jego dzieci (P. 984 k. 886v). Od Jakuba Rosforowskiego w r. 1611 nabył wyderkafem za 6.000 zł. wieś Rosforowo w pow. pozn. (P. 1407 k. 475), którą to wieś jednocześnie Rosforowskiemu wydzierżawił (Kośc. 290 k. 44). Oboje z żoną od Zofii Modrzewskiej, żony Marcina Pawłowskiego, w r. 1613 nabyli wyderkafem za 6.600 zł. części Pawłowic nabyte przez Zofię od męża (P. 1408 k. 575v), w r. 1614 od Andrzeja Noskowskiego, też wyderkafem za 2.500 zł. Koszkowo w pow. kośc. (P. 1409 k. 127v), zaś w r. 1615 od Krzysztofa Bojanowskiego, wyderkafem za 6.000 zł. części Gołaszyna w pow. kośc. (ib. k. 497v). Jan od Macieja Janowskiego w r. 1616 dostał poddanego z Goli z żoną i dziećmi (P. 996 k. 710). Oboje małżonkowie folwark w Nowejwsi koło Szamotuł, trzymany wyderkafem od Anny z Głębokiego, wdowy po Stanisławie Węgierskim, wydzierżawili w r. 1618 tejże Annie (P. 1000 k. 708v), a trzymali od niej ponadto wyderkafem także i drugi folwark koło zamku szamotulskiego, zwany Świdwińskim. Oba nabyli t. r. wyderkafem za 5.000 zł. (P. 1411 k. 244, 244v). Jan od swego szwagra Andrzeja Łaskawskiego w r. 1618 kupił za 8.000 zł. części Tworzyjanic W. i Tworzyjaniczek M. (P. 1411 k. 293). Dominikanom poznańskim w r. 1619 zapisał na częściach Tworzyjanic i Tworzyjanek wyderkafem od sumy 500 zł. po 6 od sta, żonie zaś po skasowaniu pierwotnej oprawy na połowie powyższych dóbr zapisał posag 1.500 zł. (P. 1411 k. 533). Skwitowany w r. 1622 z 10.000 zł. przez Jakuba Błaszkowskiego (Ws. 33 k. 134). Małżonkom Marcinowi Gowarzewskiemu i Dorocie Gierkowskiej wydzierżawił w r. 1636 pod zakładem 1.500 zł. części Tworzyjanic i Tworzyjanek (Ws. 47 k. 490). Od Andrzeja Borka Gostyńskiego w r. 1636 wziął w zastaw za 2.500 zł. części Świerczyny w pow. kośc. (Ws. 47 k. 506). Zofia P-a, chrzestna 1632.13/IX. r. (LB Rydzyna), to zapewne żona Jana. Nie żyła już w r. 1637, kiedy owdowiałego Jana P-go skwitował jej brat Jerzy Łaskawski z córką panną Katarzyną z zapisanych jej przez ciotkę 500 zł. (Kośc. 297 k. 334v). Jan i Zofia byli bezdzietni.

2) Jan, syn Tomasza, zwany Seniorem dla odróżnienia od tegoż imienia bratanka, brat przyrodni (więc z innej matki) Wojciecha, w r. 1551 nabył odeń wyderkafem za 120 grz. łan roli w Pijanowicach zwany "Śpikowskim" (P. 1395 k. 649v), a ten wyderkaf w r. 1581 scedował Janowi Królikowskiemu (Kośc. 261 k. 149). Żoną Jana była w r. 1572 Elżbieta Golińska (Kośc. 252 k. 343v). Oboje małżonkowie w r. 1574 skwitowali ze 100 grz. Stanisława Wilkowskiego (Ws. 8 k. 6). Żona ta dała w r. 1578 mężowi dożywotnie użytkowanie swych dóbr, a towarzyszył jej przy tej transakcji brat Stanisław Goliński "Pakusz" (Kośc. 346 k. 92). Jan w r. 1581 dał żonie dożywotnie użytkowanie swych dóbr (Ws. 202 k. 39). Od Jerzego Pakosławskiego, jako stryja córek zmarłego Wojciecha Pakowsławskiego, w r. 1581 wziął w zastaw na trzy lata za 400 zł. ich ojcowiznę w Pakosławiu (Ws. 9 k. 257). Skwitowany w r. 1584 przez Annę Skorzewską, żonę Stanisława Golińskiego "Seniora" z trzymanej od niej dzierżawy sołectwa we wsi Sączkowo pow. kośc. (Ws. 10 k. 6). Jako spadkobierca brata Klemensa, kwitował się w r. 1584 z Janem Ossowskim z racji dóbr Ossowasień w pow. wschow. (Ws. 10 k. 21). Oboje małżonkowie w r. 1587 uzyskali od Katarzyny Pakosławskiej, żony Macieja Niemierzyckiego, zobowiązanie sprzedaży części w Pakosławiu (Kośc. 267 k. 195) i takież zobowiązania, pod zakładem 800 zł. od stryja i opiekuna jej siostry panny Anny, Jerzego Pakosławskiego (ib. k. 193). Nie mam pewności, czy to ten sam Jan był w r. 1594 posesorem wsi Poklatki, trzymanej zastawem od Jana Poklateckiego (P. 962 k. 946), czy też był to Jan P., syn Wojciecha, jego bratanek, o którym było wyżej? Jan i Elżbieta, bezdzietni oboje nie żyli już w r. 1602 (I. Kal. 68 s. 204).

3) Klemens, syn Tomasza, pisarz komory wschowskiej w r. 1558, wuj Anny Sehern Thoss, żony Jerzego Kotwicza Gorczyńskiego (Ws. 4 k. 250). Pozywał w r. 1570 Benedykta i Łukasza Rosnowskich, braci i spadkobierców Jana Rosnowskiego (Ws. 7 k. 372). Skwitowany w r. 1577 ze 100 zł. przez Jana i Łukasza braci Rydzyńskich, sędziców ziemskich wschowskich (Ws. 9 k. 1). Od Jana Ossowskiego trzymał zastawem części w Ossowejsieni pow. wschow., nie żył już w r. 1584 (P. 1399 k. 358v; Ws. 10 k. 21).

2. Piotr, s. Macieja P-go cz. Rokossowskiego i Gorzyńskiej, asystował jako wuj w r. 1517 pannie Annie, córce zmarłego Mikołaja Żytowieckiego (P. 866 k. 432v), był w r. 1520 ustanowiowy jednym z opiekunów dzieci Macieja Rokossowskiego (P. 1392 k. 370v). Od swych sióstr niedzielnych, Katarzyny, Elżbiety i Urszuli, w r. 1521 kupił za 30 grz. część w Górznie pow. kośc., spadłą po wuju rodzonym Janie Żytowieckim (Kośc. 233 k. 76, 345 k.88). Od swej siostry stryjecznej, Małgorzaty, córki Wawrzyńca Rokossowskiego, zaś żony Wojciecha Gostkowskiego, kupił wyderkafem w r. 1523 za 50 grz. części w Rokossowie i Bełczylasie (P. 1392 k. 505). Mąż Anny Włostowskiej, córki Jana, sprzedał jej wyderkafem w r. 1524 za 100 zł. węg. części wsi Górzno i Rokossowo pow. kośc., dostał zaś od niej wieczyście jej części we Włostowie M., z tym, że zachowała wolną posesję owych dóbr (Kośc. 233 k. 93, 345 k. 107). Od brata Tomasza t. r. kupił za 30 grz. część Górzne w pow. kośc. (Kośc. 233 k. 95v). Bezdzietny, nie żył już w r. 1540, zaś części w M. Włostowie i w Górznie dziedziczył po nim brat Tomasz (P. 1394 k. 341). Zob. tablicę.

@tablica: Pijanowscy h. Glaubicz

Pijanowscy z Pijanowic w pow. kośc., różni. Adam, dziedzic w Pijanowicach, kupił w r. 1435 od Sędziwoja Godurowskiego za 100 grz. cztery łany roli w Godurowie (P. 1378 k. 89v). Żył jeszcze w r. 1438, kiedy nabywcą prawa bliższości do tych łanów po śmierci Sędziwoja był owego Sędziwoja "brat" Jan Wilkoński "Gniadek" (Kośc. 17 s. 91). Andrzej z Pijanowic na dwóch częściach tej wsi w r. 1443 oprawił 40 grz. posagu żonie Małgorzacie (P. 1379 k. 56). Mikołaj P. od Jana Żytowieckiego w r. 1444 wziął w zastaw za 45 grz. cztery łany roli (Kośc. 17 s. 485). Baszko P. pozywał w r. 1445 Piotra P-go (ib. s. 623). Janusz wraz ze swymi rodzonymi siostrami, Dorotą, Małgorzatą i Katarzyną, niedzielni dziedzice w Pijanowicach, w r. 1447 sprzedali dwa łany tamże za 100 grz. bratu rodzonemu Andrzejowi z Pijanowic (P. 1379 k. 180v). Katarzyna niegdy P-a, żona Mikołaja Szurkowskiego, pozywała w r. 1459 Sędziwoja P-go (Kośc. 19 k. 266v). Ten sam zapewne Sędziwój z Pijanowic z rodzonymi braćmi, Wojciechem i Łukaszem, pozywani byli w r. 1464 przez Mikołaja Kuranowskiego (ib. k. 335v). Urodz. Katarzyzna, żona opatrz. Jana, sukiennika w Dolsku, i Dorota, wdowa po szl. Wawrzyńcu P-im, siostry rodzone, niedzielne, dziedziczki w Pijanowicach, w r. 1469 sprzedały za 50 grz. swą ojcowiznę i macierzyznę w tej wsi Jaroszowi i Janowi, braciom rodzonym, niedzielnym. Asystowali przy tej transakcji Jan Gorecki, brat stryjeczny, i Maciej P., brat cioteczny(!) (P. 1385 k. 6v). Maciej, Piotr, Jan, Andrzej i Bartosz, bracia rodzeni, niedzielni z Pijanowic, pozwani byli w r. 1471 przez Mikołaja Godurowskiego (Kośc. 20 s. 583). Maciej, Jan, Andrzej i Bartłomiej P-cy, rodzeni, niedzielni, dziedzice w Pijanowicach, pozwani w r. 1472 przez Mikołaja, dziedzica w Godurowie (ib. s. 722). Mikołaj P., niegdy dziedzic w Gunczlewej Górce, pozywał w r. 1472 Wincentego, Jana i Mikołaja, braci rodzonych, niedzielnych, dziedziców w Gunczlewej Górce (ib. s. 713). Mikołaj z Pijanowic pozwany był w r. 1476 przez Elżbietę, wdowę po Andrzeju Żytowieckim (Kośc. 227 k. 30).

Andrzej z Pijanowic, nie żyjący już w r. 1476, kiedy wdowa po nim, Małgorzata kwitowała Macieja Rokossowskiego ze swej oprawy na połowie Pijanowic (ib. k. 26v) T. r. od Wawrzyńca Rokossowskiego, brata tego Macieja, uzyskała na częściach Rokossowa zapis 8 grz. rocznego czynszu wyderkafem za 100 grz. (P. 1386 k. 64v). Synem tego Andrzeja, nie żyjącego już w r. 1489, i Małgorzaty, był Jakub P., pozywany w r. 1489 przez Stanisława Mirzewskiego (Kośc. 228 k. 89v). Pozywał też t. r. Marcina, syna tego Jakuba, Maciej Rokossowski o najazd dokonany przez zmarłego już Jakuba P-go na dwór Rokossowskiego w Pijanowicach (ib. k. 101v). Marcin, syn Jakuba, jeszcze nieletni, kwitował w r. 1496 Wacława Kadzyńskiego z 60 grz., a asystowali mu przy tym Jan Wyciążkowski, stryj, i Mikołaj Zawadzki, wuj (Kośc. 230 k. 109). Marcin t. r. skwitował Wawrzyńca Rokossowskiego za 100 grz. oprawy babki ("matki starej") Małgorzaty (ib. k. 118v).

Panna Katarzyna, córka zmarłego Mikołaja P-go, części swe w Pijanowicach, uzyskane w dziale z siostrą rodzoną Dorotą i siostrzenicą rodzoną Małgorzatą, sprzedała w r. 1486 wyderkafem za 30 grz. Maciejowi P-mu, zapewne identycznemu z Maciejem Rokossowskim cz. P-im. Asystowali przy tej transakcji Piotr Malewski, stryj, i Eliasz Rokossowski, wuj (P. 1387 k. 40v). Małgorzata, dziedziczka w Pijanowicach, żona Macieja Kurogórskiego, w r. 1487 części swe tamże sprzedała za 20 grz. Janowi P-mu. Asystowali Jan Szolikowski(?), stryj, i Michał Lędzki, wuj (ib. k. 76). Ks. Piotr Pithawl(?) P. w r. 1493 zawierał ugodę z Błażejem Zaleskim o część Pijanowic, którą obaj oni dziedziczyli po ich zmarłym stryju Łukaszu P-im (P. 23 k. 224). Marcinowi niegdy P-mu zapisał w r. 1493 wyderkafem Wacław, dziedzic w Kadzyniu w pow. kośc. na tej wsi 5 grz. rocznego czynszu za 60 grz. (P. 1387 k. 191v). Maciej P. kwitował Piotra P-go z bliższości do Pijanowic, nabytej od Błażeja Zaleskiego, brata stryjeczno-rodzonego tego Piotra, i tę bliższość w r. 1499 ustąpił Piotrowi (Kośc. 231 k. 29). Dorota P-a części Pijanowic sprzedała w r. 1499 za 45 grz. Andrzejowi Żytowieckiemu (Kośc. 231 k. 56v), a asystowali jej przy tej transakcji stryjowie Piotr Zimliński i Piotr P., oraz brat cioteczno-rodzony Maciej z Łęki (P. 1389 k. 34v).

Marcin P. kwitował w r. 1506 Elżbietę, córkę zmarłego Wawrzyńca Pomykowskiego, siostrę swą rodzoną(!), żonę Klemensa Raczyckiego, z dóbr macierzystych w Pomykowie w pow. kośc. (P. 862 k. 154v). Była to więc zapewne siostra przyrodnia zrodzona z jednej matki. Mąż jej Klemens "Żak" z Raczyc ręczył jednocześnie Marcinowi pod zakładem 60 grz. za tę żonę, iż nie będzie go procesować o głowę ojca (P. 862 k. 155). Maciej P. w r. 1511 nabył wyderkafem za 10 grz. od Jana i Andrzeja braci z Żytowiecka łan "Stroszynowski" w Pijanowicach (Kośc. 233 k. 17, 345 k. 16). Jadwiga P-a, w r. 1522 żona Mikołaja Karmińskiego (P. 1392 k. 470).

Piotr P., mąż Jadwigi, której na połowie swej połowy w Pijanowicach w r. 1523 oprawił 40 grz. posagu (Kośc. 233 k. 91v, 345 k. 105). Jadwiga ta na połowie Pijanowic i sum swych tam oprawionych, w r. 1524 zapisała córce swej Annie "z miłości macierzyńskiej" sumę 20 grz. Asystowali przy tym zapisie Mikołaj Bogusławski stryj i Jan Kopaszewski wuj (Kośc. 233 k. 96, 345 k. 111v). Piotr wraz z synem Feliksem wadził się z wdową po innym synu, Krzysztofie, Martą, panią wienną w Pijanowicach, wtedy już żoną Jana Łąckiego. Założone zostało w r. 1528 między stronami vadium 20 grz. (P. 871 k. 206). Piotr P. łan pusty "Śledziejewski" w Pijanowicach w r. 1531 sprzedał wyderkafem za 20 grz. swej córce Annie, wdowie po Stanisławie Golińskim (Kośc. 345 k. 145v). Nie żył już w r. 1535 (P. 875 k. 195v). Jego synowie Krzysztof i Feliks. Z córek, Anna, żona 1-o v. Stanisława Golińskiego, wdowa w r. 1531, 2-o v. żona Macieja Włostowskiego, znów wdowa w r. 1535, była t. r. 3-o v. żoną Tomasza P-go (zob. P-cy h. Glaubicz). Helena, r. 1535 żona opatrz. Jakuba Knapa z Wągrówca (P. 875 k. 195v). Krzysztof na połowie części Pijanowic, mającej mu przypaść po ojcu i należnej z działów z bratem Feliksem, w r. 1523 oprawił posag 30 grz. żonie Marcie Pakosławskiej (P. 1392 k. 505). Nie żył już w r. 1528, kiedy Marta była 2-o v. żoną Jana Łąckiego (P. 871 k. 206). Kwitowała ona w r. 1534 swą córkę pannę Dorotę P-ą z 30 grz. posagu i wiana oprawionych na połowie Pijanowic. Asystowali przy tym stryj Doroty Jan Zaborowski, dziedzic w Żytowiecku i wuj Bernarda Kuczyńskiego. Zaborowski zapisał wtedy Dorocie 64 grz. długu (Kośc. 234 k. 283, 284). Dorota czwartą część Pijanowic w r. 1534 sprzedała za 300 grz. Janowi Żytowieckiemu cz. Kopaszewskiemu (Kośc. 345 k. 165). Pozywała w r. 1535 Jana Zaborowskiego (P. 875 k. 81v). Feliks, "golota et impossessionatus", w swym dworze w Pijanowicach odebrał w r. 1528 pozew od Marty, żony Jana Łąckiego (Kośc. 234 k. 155). Trzy łany puste i pół łana osiadłego w Pijanowicach w r. 1534 sprzedał za 350 grz. Katarzynie, żonie Wncentego Kuczyńskiego, siostrze swej stryjeczno-rodzonej (P. 1393 k. 699). Owa "siostra" stryjeczno-rodzona, należąca do Glaubiczów P-ch z Rokossowa, byłaby trudna do wyjaśnienia, ale t. r. Feliks nazwany jej "bratem ciotecznym" (ib. k. 731). Feliks, podlegający prawu miejskiemu, odstępując od niego, ręczył w r. 1535 za swą rodzoną siostrę Helenę, żonę opatrz. Jakuba Knapa z Wągrówca, iż skwituje ona z dóbr ojczystych i macierzystych w Pijanowicach swą siostrę Annę, wdowę po Macieju Włostowskim (P. 875 k. 195v).

Jadwiga, w r. 1566 żona Macieja Siekierzeckiego, wdowa w r. 1567. Elżbieta, w r. 1567 żona szl. i sław. Stanisława Włodzieckiego, mieszczanina ponieckiego (Kośc. 246 k. 44v, 45). Opatrz. Wojciech P., kołodziej w Słupcy, w r. 1585 mąż Urszuli Łaskawskiej, córki Macieja, wdowy 1-o v. po Wojciechu Bogusławskim (Py. 122 k. 127).

Wojciech P. zaślubił 1625.20/VII. r. Barbarę Chlebowską z Włostowa (LC Środa). Winien był tej Barbarze w r. 1629 sumę 600 zł. ks. Jan Chwalikowski (Py. 143 k. 296). Barbara, już wdowa, w r. 1630 w imieniu swej córki Anny ustanawiała plenipotentów na Trybunał Piotrkowski (P. 1023 k. 238). Wojciech (czy ten sam?) z óśmiu dymów w Biechowie w r. 1629 winien był płacić podymnego 4 zł. (Py. 143 s. 2). Adam, chrzestny 1631.16/II. r. (LB Rydzyna). Jadwiga, żona Jana Golskiego, oboje nie żyli już w r. 1675. Anna, żona 1-o v. Stanisława Jerzewskiego, 2-o v. w latach 1680-1686 Marcina Mierzewskiego, z Mierzewa w pow. gnieźn. Marcin, w r. 1683 syn zmarlego Andrzeja (Z. T. P. 33 s. 380). Szl. Stanisław "urzędnik" w Złotnikach, ojciec Stanisława, ochrzcz. w r. 1685, i Teresy ochrzcz. w r. 1688 (LB Tuczno).

Panna Małgorzata, chrzestna 1701.18/V. r. i 1704.16(26?)/V. r. (LB Gostyń). Teresa umarła w r. 1704, pochowana w kościele w Gostyniu (LM Gostuyń). Marianna, w r. 1711, wdowa po Adamie Czachórskim, umarła w Czachórzewie 1715.10/IV. r., pochowana w kościele gostyńskim. Panna Marianna w r. 1712 skarżyła Mariannę Szołdrską, kasztelanową biechowską (Z. T. P. 39 k. 942). Katarzyna wyszła przed 1735.13/III. r. za Władysława Zdzarskiego ze wsi Złotowo. Antonina, w r. 1778 żona Ignacego Łyszkowskiego.

>Piekarscy, Pikartscy, ze wsi Pkart (Pikarty), Piękart w pow. kal., pisani też byli niekiedy Piekarskimi, tak że rozróżnienie dwóch tych rodzin, czy raczej nazwisk niekiedy niemożliwe. Jan i Tomek, bracia rodzeni, niedzielni z Pikartu w pow. kal., na tej wsi w r. 1449 zapisali wyderkafem jedną grzywnę rocznego czynszu uczc. pannie Annie, córce opatrz. Piecza, mieszczanina kaliskiego (P. 1380 k. 109v). Jakub i Maciej, synowie zmarłego Jana, dziedzice w Pikarcie, w r. 1470 zapisali dług 10 grz. sław. Bartłomiejowi Goczowi, mieszczaninowi kaliskiemu (I. Kal. 2 k. 145). Jan Pikartski, mąż Małgorzaty, wdowy 1-o v. po Stanisławie Sulisławskim, która w r. 1505 zobowiązała się, iż sprzeda łan osiadły w Sulisławicach, swój oprawny, z 6 grz. Mikołajowi Chwalęckiemu (I. Kal. 6 k. 61). Stanisław Piekarski na połowie wsi Pikary w r. 1519 oprawił 20 grz. posagu żonie syna swego Wojciecha P-go, Jadwidze, córce Mikołaja Topolskiego (I. i D. Z. Kal. 2 k. 61v). Bracia, Jan i Bartłomiej P-cy w r. 1524 wymienili połowę wsi Pikart z Grzegorzem Radłowskim na część Przybysławic w pow. kal. i dopłatę 50 grz. (ib. k. 92). Wojciech P. w r. 1525 sprzedał wyderkafem za 5 grz. Wojciechowi Sulisławskiemu płosę "Pośrzednią" we wsi Pikart (ib. k. 107), zaś w r. 1527 płosę w Pikarcie sprzedał wyderkafem za 10 grz. Urszuli, wdowie po Wojciechu Sulisławskim, i jej synowi Stanisławowi (ib. k. 118). W r. 1528 tamtejszą płosę "Pośrzednią" oraz 9 składów roli sprzedał wyderkafem za 12 grz. Maciejowi Kurowskiemu (ib. k. 128). Temu Kurowskiemu w r. 1531 sprzedał wyderkafem za 4 grz. 9 składów roli w Pikarcie (I. R. Z. Kal. 4 k. 10, 20; I. D. Z. Kal. k. 179v), zaś plac z ogrodem w Pikarcie koło dworu Grzegorza Radłowskiego i stajanie (stadium) pola z 7 składów sprzedał wtedy wyderkafem temuż Kurowskiemu "Świdrowi" (I. i D. Z. Kal. 2 k. 213). W r. 1535 sprzedał wyderkafem Kurowskiemu za 30 grz. 5 płos i wspomniany wyżej ogród tamże, zawierający 7 składów roli (ib. k. 236v). W r. 1541 stryj Agnieszki Chocickiej, żony 1-o v. Stanisława Kotojeckiego, 2-o v. Szymona Konarskiego (I. i D. Z. Kal. 6 k. 353). Mąż Jadwigi Topolskiej, wraz z nią w r. 1544 skwitowany przez Piotra Bobrowskiego z 23 grz., w której to sumie miał od tych małżonków wyderkaf połowy Pikartu (I. Kal. 7 k. 524). Wojciech t. r. trzy płosy w Pikarcie sprzedał wyderkafem za 30 grz. Mikołajowi Ciechelskiemu (I. i D. Z. Kal. 6 k. 381), zaś połowę tej wsi (bez tych trzech płos) za 23 grz. sprzedał wyderkafem Piotrowi Bobrowskiemu (ib. k. 381v). Oboje małżonkowie połowę swej części w Pikarcie sprzedali w r. 1545 za 200 zł. Wojciechowi Pruszakowi Bieniewskiemu (ib. k. 389). Jan P. zaślubił w r. 1557 Annę Podkocką, córkę Jana P-go "Palucha", i oprawił jej na połowie części w Pikarcie posag 50(40?) zł. (I. Kal. 22 k. 118; I. i D. Z. Kal. 6 k. 483v). Od brata Macieja P-go w r. 1557 kupił za 20 grz. jego część w Pikarcie (I. i D. Z. Kal. 6 k. 484v). Oboje z żoną w r. 1584 zapisali dług 15 zł. Maciejowi Ku Gniazdowskiemu cz. Kuczkowskiemu (I. Kal. 50 s. 466). Jan w r. 1592 synom swym, Błażejowi i Marciowi, dał części w Pikarcie (R. Kal. 6 k. 703v), zaś Anna Podkocka oprawę na Pikarcie t. r. skasowała na rzecz tych synów (I. Kal. 59 s. 1419). Jan żył jeszcze w r. 1593 (R. Kal. 6 k. 721v), nie żył już w r. 1602 (I. kal. 68 s. 1038). Z synów, marcin żył jeszcze w r. 1604 (ib. 70 k. 732). Starszy, Błażej ożenił się w r. 1592 z Anną Głoskowską, córką Stanisława, od którego uzyskał 15/VI., na krótko przed ślubem zapis sumy 180 zł. w posagu za nią (ib. 59 s. 713). Oprawił t. r. żonie na swej części Pikartu te 180 zł. posagu (R. Kal. 6 k. 703v). Od brata Marcina kupił w r. 1593 za 130 zł. części Pikartu nabyte od ojca (R. Kal. 6 k. 724v). Oboje z tym bratem i bratankami jako bratankowie i spadkobiercy Marcina, w r. 1602 prolongowali Marcinowi Rossoskiemu termin uiszczenia długu 100 zł. (I. Kal. 68 s. 1038). Kwitowali Macieja Podkockiego ze 100 zł. zapisanych stryjowi (ib. s. 1184). Skwitowali w r. 1604 Rossoskiego ze 100 zł. (ib. 70 k. 732). Drugą żoną Błażeja była Barbara Wilkońska, córka Macieja, która skwitowała w r. 1612 brata Stanisława z 200 zł. (ib. 78 s. 1470). Był Błażej chrzestnym 1614.19/X. r. (LB Droszew). Żonie na częściach Pikartu zapisał sposobem zastawu sumę 400 zł., którą ona z kolei cedowała Jadwidze Niestaszkowskiej, żonie Marcina Wturkowskiego. Błażej i Barbara nie żyli już w r. 1636 (ib.102 s. 988). Barbara po śmierci Błażeja była 2-o v. żoną Jana Bogwiedzkiego (ib. 107b s. 902). Pierwsza żona Błażeja, Anna Głoskowska była bezdzietna i jej spadkobiercami byli w r. 1641 rodzeni jej bratankowie Głoskowscy, synowie Bartłomieja (ib. 107a, s. 91, 110a s. 906). Z drugiej żony Piotr.

Piotr, syn Błażeja i Wilkońskiej, sprzedał w r. 1644 Wojciechowi Gorzyckiemu za 850 zł. części Pikartu (R. Ka. 13 k. 101). Żona Piotra, Anna Zasułtowska aprobowała w r. 1649 na rzecz małżonków Krzysztofa Kłunowskiego i Barbary Wieszczyckiej cesję kontraktu zawartego w r. 1646 przez męża ze zmarłymi małżonkami Piotrem Jabłkowskim i Jadwigą Moraczewską, dotyczącego ról "Rzyszczewskich" we wsi Szczytniki (G. 82 k. 62v). Skasowała w r. 1652 oprawę i dożywocie na Pikarcie, wsi sprzedanej przez męża Gorzyckiemu (I. Kal. 118 s. 66). Piotr w r. 1655 wyznaczał plenipotentów (ib. 121 s. 171). Zob. tablicę.

@tablica: Pikarscy

>Pikarscy, Pikartscy, różni, a zapewne przeważają wśród nich wiodący się z Pikartu w pow. kaliskim. Ks. Wawrzyniec, w r. 1641 rektor poznańskiego kolegium S. Jesu, dr teologii (P. 1043 k. 228). Andrzej spisywał we Wrześni testament 1693.10/XII. r., który po jego śmierci wdowa Jadwiga Laskowska oblatywała 16/XII. Zapisał swą substancję żonie, a miał sumę 500 zł. u Jakuba Błeszyńskiego, kasztelana przemęckiego, który dał ją synowi Tomaszowi Błeszyńskiemu. Nie odebrał "krwawych zatarg" od Łąckiego, kasztelana kaliskiego. Sumy mieli dziedziczyć żona, siostry i syn testatora (Py. 156 s. 171). Ten syn Jan, mąż Zofii Brudzewskiej, córki Kaspra i Anny Elżbiety Troszkówny, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1701 (P. 1140 V k. 40v). Nie żył już w r. 1727, zaś Zofia Brudzewska, wtedy 2-o v. żona Jakuba Rzeszotarskiego, kwitowała z 7.000 tynfów swego brata Aleksandra Brudzewskiego. Córka ich Ludwika wyszła przed 1728.4/IV. r. za Antoniego Piotra Smoleńskiego (Smolińskiego), z czasem cześnika ciechanowskiego, a umarła między r. 1773 a 1776.

Stanisław, już nie żyjący w r. 1723, mąż Konstancji Baranowskiej córki Adama i Cecylii Działyńskiej, zaślubionej 1708.21/II. r. (LC Kcynia; Kc. 135 k. 3; N. 205 s. 213), która 2-o v. wyszła za Jakuba Umińskiego. Żyli oboje Umińscy w r. 1725 (N. 202 k. 153). Dziedziczka Dębogóry, czyniła w r. 1733 ugodę graniczną z Jadwigą Baranowską, zamężną 1-o v. za Marcinem Bętkowskim, 2-o v. za Józefem z Warzymowa Sokołowskim, stolnikiem bydgoskim, sędzią grodzkim radziejowskim, dziedzicem Łankowic i Odolkowic w pow. kcyń. (Kc. 137 k. 87). Nie żyła już w r. 1736 (N. 205 s. 213). Synowie, Antoni i Paweł. Spośród córek, Wiktoria, niezamężna, wspomniana w r. 1736 (ib.). Sumę 3.000 zł., która w kontrakcie sprzedaży części wsi Staw pozostawiona była na tej wsi, cedowała w r. 1747 szwagrowi, Michałowi Siemiątkowskiemu (G. 98 k. 127). Kwitowała w r. 1786 tego Siemiątkowskiego z prowizji rocznej od sumy 3.000 zł., jej posagowej, którą podniósł był ze wsi Staw (I. Kon. 83 k. 213). Jako siostra i spadkobierczyni brata, ks. Pawła, proboszcza w Żydowie, zawierała w r. 1787 komplanację z małżonkami Antonim Kościeskim i Teresą P-ą (G. 114 k. 143v). Sumy po tym bracie cedowała w r. 1790 tymże Kościeskim (I. Kon. 84 k. 211v). Umarła w Gnieźnie na Wójtostwie 1791.11/I. r., mając lat 80 (LM Św. Trójca, Gniezno). Teresa, wspomniana jako niezamężna w latach 1736-1742 (N. 205 s. 213; Kc. 139 k. 277), potem przed r. 1748 żona Michała Siemiątkowskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1785.

1. Antoni, syn Stanisława i Baranowskiej, wraz z bratem Piotrem a także w imieniu sióstr rodzonych, Wiktorii i Teresy, oraz przyrodniej siostry Zofii Umińskiej, kwitował w r. 1736 mieszczan łobżenickich z 50 zł. węg. zapisanych babce ich Cecylii z Działyńskich Baranowskiej (N. 205 s. 213). W imieniu własnym i tego rodzeństwa zawierał w r. 1738 z Krystianem Ewaldem Manteuffel Kiełpińskim, pod zakładem 36.000 zł. kontrakt o Dębogórę (Kc. 139 k. 18v). Dobra te, t. j. Dębogóra, Jankowo, Mechnacz i młyn Tupadły sprzedane zostały wtedy Kiełpińskiemu za 54.000 zł. (Kc. 139 k. 338). Część wsi Staw w r. 1745 kupił za 10.000 zł. od Floriana Siemiątkowskiego (G. 97 k. 794, 98 k. 95). Mąż Marianny Bułakowskiej, córki Gabriela i Katarzyny Bieńkowskiej, zaślubionej w Gnieźnie 1746.2/III. r. (LC Św. Wawrzyniec, Gniezno), zawierał w r. 1746 z teściową, wtedy już 2-o v. żoną Antoniego Kossobudzkiego, kontrakt z racji sumy 6.000 zł. wydzielonej na poczet posagu z części Napruszewa (G. 98 k. 93). Posesor części Napruszewa w r. 1748 (G. 98 k. 243-245), o eksdywizję których to dóbr, puszczonych obojgu małżonkom P-im w sumie 12.000 zł., zawierali w r. 1750 komplanację z jej matką (G. 98 k. 404). Antoni umarł między r. 1754 (G. 98 k. 702v), a w r. 1758, kiedy to o wdowie po nim Mariannie Bułakowskiej mowa jako o poprzedniej dziedziczce(!) Napruszewa i pustki Starawieś, zaś o Chryzostomie Boruckim, podczaszym kruszwickim, jako o obecnym dziedzicu owych dóbr (ib. 99 k. 96v). Wdowa od swego brata, Marcina Bułakowskiego uzyskała w r. 1761 zapis 16.000 zł. i na tej sumie zabezpieczyła 4.000 zł. swej nieletniej córce (I. Kon. 79 k. 274v, 275). Była 2-o v. w r. 1772 żoną Ignacego Bronisza, pisarzewicza grodzkiego konińskiego, a wdowa i po tym mężu, była w r. 1791 kwitowana z 1.639 zł. przez Wojciecha Jarnowskiego (G. 115 k. 134v). W imieniu Marianny, wdowy Broniszowej, i córki jej Teresy P-ej, mąż tej córki Antoni Pościeski pozywał w r. 1793 Józefa Kościeskiego i Ignacego Gostyńskiego, posesorów w Siennie (G. 117 k. 84v). Umarła Marianna w Siennie 1800.24/II. r. (LM Giwartowo). Córka Teresa, ur. ok. r. 1751, zaślubiła w r. 1776 (wedle kontraktu ślubnego spisanego w Nieborzynie 13/V.) Antoniego Strzegonię Kościeskiego, posesora Sienna, z czasem burgrabiego grodzkiego radziejowskiego, umarła w Siennie 1803.2/III. r. (LM Giewartowo; I. Kon. 81 k. 58).

2. Paweł, syn Stanisława i Baranowskiej, występował obok brata i sióstr w r. 1736 (N. 205 s. 213). Obok nich współdziedzic Tupadł w r. 1737, dóbr pochodzących ze spadku po Adamie Baranowskim (G. 97 k. 164). Był już w r. 1738 duchownym (Kc. 139 k. 18v). Proboszcz w Łabiszynie w r. 1742 (Kc. 139 k. 277). Proboszcz w Żydowie, skwitowany w r. 1781 przez małżonków Antoniego Kościeskiego i Teresę P-ą z wydania pewnych dokumentów (G. 908 k. 16v). Sumę 7.200 zł., zapisaną jako dług przez zmarłego Jakuba Łojewskiego, cedował w r. 1782 swej przyrodniej siostrze Zofii z Umińskich, wdowie po tym Łojewskim (G. 109 k. 16v). Wraz z bratanicą Teresą zamężną Kościeską, mocą kontraktu spisanego w Gnieźnie 1785.9/VI. r., sprzedał Dębogórę, Tupadły, Mechnacz i Jankowo w pow. kcyń. za 60.000 zł. Aleksandrowi Brodzkiemu, swemu bratu rodzono-ciotecznemu (G. 112 k. 27b). Nie żył już 1787.24/VIII. r., a bratanica Teresa P-a, spadkobierczyni dóbr powyższych, wspólnie ze swym mężem Kościeskim sprzedała w r. 1788 owe dobra za 62.000 zł. Michałowi Hieronimowi Baranowskiemu (P. 1365 k. 220). Zob. tablicę.

@tablica: Pikarscy

Wojciech i Marianna Rozwadowska, nie żyjąca już w r. 1745, rodzice Aleksandra "de Pikard P-go", który w Stawie 1744.17/II. r. zaślubił Annę Kaczkowską (LC Staw), córkę Stanisława i Krystyny Pągowskiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1745 (P. 1282 k. 79v). Skwitowany w r. 1753 z winy przez Piotra Słuckiego, jako plenipotenta swej matki Krystyny, wdowy po Stanisławie Słuckim, majorze J.Kr.Mci (G. 98 k. 578). Posesor Stawu, umarł tam 1754.15/V. r. (LM Staw). Wdowa w imieniu swoim i dzieci proces wytoczony przez zmarłego męża Władysławowi Bronikowskiemu cedowała w r. 1756 Pawłowi Kaszyńskiemu (G. 98 k. 767). Idąc w r. 1760 2-o v. za Józefa Smoleńskiego, zapisała 7/II. r. krótko przed ślubem, temu przyszłemu mężowi sumę 2.000 zł. (G. 99 k. 209). Synowie: Józef, Stanisław, ochrzcz. 1747.12/V. r., Michał, ur. 1752.16/IX. r. Córki Marianna, ochrzcz. 1749.6/V. r., Zofia Ewa, ochrzcz. 1753.18/V. r. (LB Staw). Całe to rodzeństwo w r. 1773 skwitowane w r. 1773 przez matkę z dożywocia uzyskanego od pierwszego męża (Py. 158 k. 209). Synowie, Józef i Stanisław byli w r. 1777 ustanowieni plenipotentami przez siostry, panny Mariannę i Zofię, którym asystował przy tym brat Michał (Py. 158 k. 540). Może ze wspomnianą tu Zofią identyczna Zofia P-a, w r. 1786 wdowa po Jakubie Łojewskim. Z Józefem P-im, synem Aleksandra, chciałoby się identyfikować Józefa, męża w r. 1766 Agaty (Obrębskiej?), wdowy 1-o v. po Marcinie Gorzyńskim (I. Kal. 206/208 k. 11). Zob. tablicę.

@tablica: Pikarscy

Maciej P., przeciwko któremu działał w r. 1766 Unrug, starosta zelgniewski (N. 212 k. 191). Filip, stolnik rawski, mąż Barbary Chrzczonowskiej, córki Aleksandra, podsędka rawskiego, i Teresy Szwarockiej, nie żyjącej już w r. 1781 (G. 108 k. 57).

>Pikulscy. Katarzyna, córka Pawła, nie żyjącego już w r. 1666, żona Kazimierza Dachowskiego (Kc. 130 k. 447). Oboje nie żyli już w r. 1682. Byli na Rusi P-cy h. Rogala (Niesiecki).

>Pilarscy (czy szlachta?). Urodz. Michał P., ekonom wsi Białokonie, i Marianna, rodzice Barbary Katarzyny, ur. tamże, ochrzcz. 1729.8/XI. r. (LB Psarskie). Urodzeni Michał i Jadwiga, rodzice Antoniego Jana, ur. w Marszewie, ochrzcz. 1735.1/VI. r., i Katarzyny Marianny, ur. w Radzewie, ochrzcz. 1737.17/III. r. (LB Śrem). O. Rajmund, cysters, profes bledzewski, umarł w Konarach Rokietneńskich 1771.22/V. r. w roku życia 86-ym, profesji zakonnej 52-im, kapłaństwa 48-ym (Nekr. Przemęt). "WPan" Jan, administrator Gorzycy, chrzestny 1778.17/XII. r. (LB Wysocko). Urodz. Jan, ekonom generalny dóbr Przygodzickich, i Jadwga, rodzice Konstancji Jadwigi Julianny, ur. w Przygodzicach, ochrzcz. 1783.18/II. r. (LB Ostrów).

>Pilascy, Pilawscy, różni. Fryderyk uzyskał zapis zastawny sumy 8.140 zł. na częściach Jaroszewic Mokrych od Piotra Roli, który to przed r. 1665 scedował Aleksandrowi Goreckiemu (I. Kal. 126 s. 594). Marcin Pilawski, ekonom lubiński, zmarł w Lubiniu 1729.30/III. r. (LM Lubiń). Wilhelmina Pilawska, dzierżawczyni Czerlinka, chrzestna 1815.4/V. r. (LB Pleszew). Krzysztof Pilawski, dziedzic w Sarbinowie, i Augusta Burchard, rodzice Edwarda Fryderyka, ur. 1834/24XII. r. (LB Uzarzewo). Roman, syn radcy powiatowego, dziedzica Zieleńca w pow. wrzesińskim, którego majątek został w r. 1864 poddany pod areszt sądowy (Dz. P., wiad. z 22/V.). Alfons, dziedzic Zielińca koło Wrześni, liczący lat 28, ożenił się 1866.26/VIII. r. z Heleną Radońską z Krześlic, 18-letnią (LC Wronczyn D.). Ich córka Anna, w Czernicach w Król. Polskim 1891.30/VIII. r. zaślubiła Stanisława Bronikowskiego z Poznania (Dz. P.). Emilia P-a, z domu Hoyer, umarła 1867.16/XI. r., a zawiadamiał o tym Juliusz P. (mąż?) (Dz. P.). Julisz P., b. sędzia i długoletni poseł na sejm berliński, umarł 1883.27/III. r. w 81-ym roku życia, pochowany na cmentarzu ewangelickim. Pozostała żona i dzieci (Dz. P.).

>Pilatowscy, Pielatowscy, z Pilatowa w pow. bydg. Elżbieta P-a, w r. 1499 żona Jana Zamysłowskiego z pow. kcyń. Jan P. asystował w r. 1512 jako stryj przy transakcji Barbary z Sąsieczna w pow. nakiel., żony Wojciecha Myślęckiego (G. 335a k. 18v). Niewątpliwie ten sam Jan P., dziedzic w Śleszynie pow. bydg., mąż Beaty Tłukomskiej, która w r. 1514 połowę wsi Szczemielno pow. nakiel. sprzedała wyderkafem za 100 grz. Janowi Bronikowskiemu (N. 213 k. 15), zaś Jan jednocześnie części Wąwelna i Mierucina w pow. nakiel. sprzedał wyderkafem za 50 zł. Mikołajowi Słupskiemu (ib. k. 17). Od żony nabył wtedy wyderkafem za 400 zł. połowę wsi Tłukom oraz części w Błogowie i Kijaszkowie pow. nakiel. (ib. k. 17v). Część w Szczmielinie i Ospowie w r. 1516 lub przed tą datą wykupił od Beaty, żony Jana P-go, Jan Tłukomski (ib. k. 26v). Żyła jeszcze ta Beata w r. 1526 (ib. k. 72v). Jan P., dziedzic w Śleszynie pow. bydg., część w tej wsi w r. 1532 kupił za 400 zł. od Katarzyny Leskiej, żony Michała Radzickiego "Roga" (N. 213, k. 20v), zaś w r. 1534 od tejże Katarzyny kupił za 800 zł. części wsi Śleszyn i Gorzeń w pow. bydg., Gomonowice (Gumnowice) i Samsieczynko w pow. nakiel. (N. 213 k. 42v). Ów Jan P. cz. Śleszyński swoje sześć i pół łanów we wsi Tuszkowy pow. nakiel. (w tym dwa osiadłe) sprzedał w r. 1539 za 200 zł. węg. Wojciechowi Dembińskiemu, dziedzicowi Tuszków (ib. k. 75v). Od Katarzyny Leskiej, żony Michała Radzickiego, w r. 1555 kupił za 500 zł. jej rodzicielskie części w Śleszynie i Gorzeniu w pow. bydg. oraz w pustkach Sąsieczynko i Gomonowice w pow. nakiel. (ib. k. 186). Małgorzata P-a, w r. 1524 żona Jana Siernickiego z Małejwsi pow. nakiel. (ib. k. 63v).

Augustyn, żyjący w r. 1552 (Kc. 113 k. 34), ojciec Jerzego i Doroty, żony w r. 1562 uczc. Jana, przedmieszczanina w Żninie, która wtedy kwitowała brata Jerzego z dóbr rodzicielskich w Pilatowie (Kc. 115 k. 353). Jerzy miał w r. 1552 sprawę z Jerzym Przebrodzkim z Młodocina (Kc. 113 k. 34). Wraz z żoną Anną Głembocką, córką Przecława i Katarzyny, jej część po rodzicach w Głembokiem pow. gnieźn. w r. 1556 sprzedali za 1.000 zł. węg. Sewerynowi Palędzkiemu. Anna skwitowała wtedy swego stryja Krzysztofa Głembockiego z rzeczy po matce, zaś stryja Jeremiasza z części długu należnego jej ojcu (ib. k. P. 1396 k. 322v). Jerzy od Bartłomieja Wysockiego kupił w r. 1561 za 200 zł. część wsi Wysokie w pow. gnieźn. (P. 903 k. 841, 1397 k. 92v). Całe Pilatowo sprzedał t. r. za 6.000 zł. węg. Stanisławowi Latalskiemu, staroście inowrocławskiemu i człuchowskiemu, zaś swej żonie na połowie dóbr oprawił 600 zł. posagu (P. 1397 k. 84v, 86v). Od Wojciecha Jabłkowskiego w r. 1562 wydzierżawił części wsi Bliżyce i Jagniewice w pow. gnieźn. (G. 41 k. 444). Jako opiekun dzieci zmarłego szl. Bartłomieja Wysockiego, mieszczanina żnińskiego, cedował w r. 1566 tę opiekę Jakubowi Wysockiemu, bratu Bartłomieja (G. 46 k. 194). Od Jana Pogorzelskiego w r. 1567 kupił za 4.000 zł. części wsi Bylino pow. pozn. (P. 1397 k. 616). Części wsi Wysoka pow. gnieźn. t. r. sprzedał za 3.000 zł. Wojciechowi Jabłkowskiemu (ib. k. 621v). Poślubiając drugą żonę, Zofię Kadzyńską, córkę Jana i Elżbiety, zobowiązał się 1568.9/VII. r., iż 23/IV. roku następnego oprawi jej 500 zł. posagu na folwarku, dworze i częściach Bylina (G. 49 k. 199). Zofia Kadzyńska, już żona P-go, części Ostrowieczna pow. kośc. dała w r. 1569 bratankom, Jaroszowi i Janowi Kadzyńskim (P. 1398 k. 20). Od Jana Gołuńskiego w r. 1569 uzyskał zobowiązanie sprzedaży za 2.500 zł. całej wsi Kawieczyno pow. gnieźn. (G. 49 k. 240). Części wsi Bylino i pustki Pieściszyno pow. pozn. sprzedał w r. 1570 za 4.000 zł. Melchiorowi Wydzierzewskiemu (P. 1398 k. 44v). Od małżonków Andrzeja Strzałkowskiego "Barkały" i Reginy Cielmowskiej w r. 1571 uzyskał pod zakładem 30 grz. zobowiązanie sprzedaży placu pustego na Targowisku, przedmieściu Gniezna (G. 51 k. 185). Kwitował ich w r. 1576 z tego zapisu rezygnacyjnego (G. 54 k. 123). Nie żył już w r. 1578, kiedy owdowiała Zofia, współspadkobierczyni zmarłej matki, Elżbiety Kadzyńskiej, wdowy po Janie, swe prawa do zapisu danego owej Elżbiecie w r. 1568 przez Jerzego P-go względem oprawy na Bylinie cedowała Melchiorowi Wydzierzewskiemu (G. 56 k. 62). Wraz z siostrą Anną zamężną Cielmowską kwitowała w r. 1580 Łukasza Słomowskiego za 100 zł. długu zapisanego ich zmarłej matce (G. 58 k. 55). Była 2-o v. w r. 1595 żoną Stanisława Zatomskiego, kiedy pozywał ją Melchior Wydzierzewski (P. 964 k. 94), ona zaś t. r. kwitowała go (ib. k. 1002). Wzajemne dożywocie z tym drugim mężem spisywała w r. 1600 (P. 1403 k. 815). Syn Florian wspomniany w r. 1580, kiedy Andrzej Żydowski cedował mu prawo do sumy 108 zł., zapisanej sobie w r. 1571 przez zmarłego Jerzego P-go (G. 58 k. 76). Córka Katarzyna, w latach 1597-1605 żona Marcina Zaleskiego z Recza. Za zabicie tego męża skazana dekretem Trybunału Piotrkowskiego na więzienie, uprowadzona nocą przez Kaspra Czaplickiego (Czaplińskiego?), była w r. 1612 2-o v. jego żoną (P. 988 k. 991).

Pani Zofia, matka brata Stanisława, cystersa wągrowieckiego, zmarła 1593.6/V. r. (Nekr. Cyst. Wągrowiec). Ur. Dorota P-a ze Starogrodu, chrzestna 1685.3/V. r. (LB Starygród).

Ur. Antoni, wójt w Gułtowach, i Elżbieta Tybińska, rodzice Hieronima, ur. tamże 1834.24/IX. r. (LB Gułtowy).

>Pilawscy, zob. Pilascy

>Pilchowscy h. Rogala, z Pilchowa w pow. płockim. Wieś ta zwąca się przemiennie i Pilichowem (dziś Pilichowice), stąd też nazwisko przybierało czasem formę Pilichowski. Jan zwany Jedynakiem, nie żyjący już w r. 1603 (Py. 131 k. 185v), był ojcem Jakuba, który osiadł w Wielkopolsce. Ten Jakub był mężem Róży Chłapowskiej, z którą wzajemne dożywocie spisywał w r. 1599 (R. Kal. 7 k. 238). Owa Róża była 1-o v. żoną Jana Łukomskiego i od niej w r. 1603 trzymali dzierżawą wieś Łukom małżonkowie Zemborscy (Py. 131 k. 150v). Swoją oprawę na wsiach Łukom i Łomowo, uzyskaną od pierwszego męża, cedowała w r. 1612 Janowi Modlibowskiemu (I. Kal. 78 s. 1912). Jakub, działając w imieniu pasierba Jakuba Łukomskiego, jego części we wsiach Łukom i Łomowo oraz w pustkach Bukowe i Jemielno sprzedał w r. 1617 za 600 zł. Janowi Modlibowskiemu (R. Kal. 9 k. 74, 200). Oboje małżonkowie od Jana Tomickiego jednocześnie kupili za 13.000 zł. części wsi Szymanowice w pow. kal., części boru Szymanowskiego za Tomicami oraz brzeg rzeki Prosny (ib. k. 76). Jakub swej żonie na połowie Szymanowic oprawił t. r. 3.500 zł. posagu (ib. k. 89v). Nie żył już w r. 1618 (I. Kal. 84 s. 1259). Wdowa wraz z małoletnimi synami: Adamem, Kasprem, Stefanem i Chryzostomem pozywała w r. 1619 Wilibrorda Tomickiego, dziedzica w Prusinowie (Py. 140 k. 9v). Działając w imieniu swej córki, Anny P-ej zamężnej Molskiej, ustanowiła w r. 1622 plenipotentem syna Wojciecha Łukomskiego (I. Kal. 88a s. 707). Skwitowana przez tę córkę w r. 1623 z jej majętności rodzicielskich (I. i D. Z. Kal. 28 k. 409). Od Stanisława Przyjemskiego, wojewody poznańskiego, w r. 1624 nabyła wyderkafem za 15.000 zł. części miasta Jarocin i wsi Ciświca (P. 1474 k. 1254). Działając w imieniu własnym oraz synów: Adama, Kaspra, Chryzostoma, Stefana i córki Jadwiga P-ch części Szymanowic w r. 1624 sprzedała za 14.000 zł. Janowi Tomickiemu (R. Kal. 10 k. 312v). Od małżonków Mikołaja Mieszkowskiego, poborcy województwa kaliskiego, i Zofii Chłapowskiej, nabyła wyderkafem w r. 1630 wsie Dominowo i Borzejewo (P. 1023 k. 1184). Od syna, Wojciecha Łukomskiego, uzyskała w r. 1633 zapis 1.000 zł. długu (I. Kal. 99b s. 1353), zaś wnuczkom swym, Bogumile i Katarzynie Łukomskim zapisała wtedy po 400 zł. każdej (ib. s. 2266). Od Katarzyny z Leszna Czarnkowskiej, wojewodziny łęczyckiej, w r. 1634 kupiła wraz z synem Adamem wyderkafem wieś Raszewy (Py. 146 s. 296). Nie żyła już w r. 1636 (I. Kal. 102 s. 154, 155). Spośród wymienionych wyżej synów, Stefan, małoletni w r. 1619 (Py. 140 k. 9v), współopiekun dziedzic Piotra Nieniewskiego w r. 1631 (I. Kal. 27a s. 387), żył jeszcze w r. 1633 (R. Kal. 11 k. 451). Niewątpliwie już nie żył w r. 1636 (I. Kal. 102 s. 154, 155). Z córek, Anna, w latach 1622-1644 żona Piotra Molskiego, wdowa w latach 1645-1661, nie żyła już w r. 1669. Jadwiga zaślubiła 1626.6/I. r. w Skalmierzycach Baltazara Charłupskiego z Sadokrzyc, żyjącego jeszcze w r. 1673. Była wdową w r. 1681.

1. Adam, syn Jakuba i Chłapowskiej, małoletni w r. 1619 (Py. 140 k. 9v), kwitował w r. 1626 Wawrzyńca Łukomskiego z 200 zł. (G. 78 k. 194v). Wspólnie z bratem Stefanem i siostrą zamężną Charłupską części Szymanowic sprzedali w r. 1633 za 14.000 zł. Janowi Tomickiemu (R. Kal. 11 k. 451). Mąż w r. 1634 Zofii Przysieckiej (Py. 146 s. 296) z pow. kcyńskiego, urodzonej z Barbary Rogalińskiej, w r. 1636 spisał z nią wzajemne dożywocie (P. 1418 k. 759). Żonie w r. 1637 zapisał 5.000 zł. długu (I. Kon. 48 k. 427). Z braćmi Kasprem i Chryzostomem w r. 1638 kwitował Wojciecha Łukomskiego z 2.000 zł. na poczet sumy 3.000 zł. (I. Kal. 104b). Oboje małżonkowie od Zofii Ossowskiej, żony Kazimierza Radomickiego, wojewodzica inowrocławskiego, w r. 1647 nabyli wyderkafem za 14.722 zł. Popowo w pow. kośc. (P. 1423 k. 238v). Skwitowany w r. 1648 przez siostrę owdowiałą Molsą z prowizji od sumy 9.000 zł. (Kośc. 302 k. 59). Opiekunem dzieci zrodzonych z Zofii Przysieckiej mianował w r. 1651 brata Chruzostoma (Kośc. 302 k. 510). Dzierżawca miasta Opalenicy i wsi przyległych, w r. 1652 prolongował tę dzierżawę jeszcze o rok z Wojciechem Rogowskim, generalnym administratorem dóbr Konstantego Opalińskiego, wojewodzica poznańskiego (P. 1064 k. 324v). Małżonkom Piotrowi Szetlewskiemu i Ewie Kosińskiej w r. 1653 zapisał 5.000 zł. długu (Kośc. 303 k. 727). Skwitowany w r. 1654 przez Aleksandrę z Łukomskich wdowę Śniegocką z prowizji rocznej od sumy 1.500 zł. (I. Kon. 56 k. 49). Już nie żyła w r. 1659, kiedy wdowa była kwitowana przez córkę zamężną Krassowską z 11.000 zł. posagu (P. 1071 k. 48). Ustanowiła w r. 1663 przez Walentego Ciborowskiego współopiekunkę jego syna, urodzonego ze zmarłej Zofii Chłapowskiej (P. 1073 k. 265v). T. r. wraz z synami skwitowana przez sięcia Krassowskiego z 5.000 zł., stanowiących ulepszenie posagu jego żony a swej córki (ib. k. 823v). Nie żyła już w r. 1673 (P. 1426 k. 320). Synowie: Stefan, Wojciech, wspomniany w r. 1659 (P. 1071 k. 48), i Franciszek. Z córek, Elżbieta, w latach 1651-1663 żona Jana Krassowskiego, nie żyła w r. 1672. Jadwiga w latach 1659-1663 za Piotrem Powodowskim, 2-o v. w latach 1673-1686 za Janem z Łagowca Sczanieckim, nie żyła już w r. 1698.

1) Stefan, syn Adama i Przysieckiej, duchowny już w r. 1659 (P. 1071 k. 48), kanonik kolegiaty N. Marii Panny na Górce w Poznaniu, instalowany 1661.3/I. r. na kanonii katedralnej poznańskiej fundi Rogoźno, a 1664.4/IV. r. na kustodii poznańskiej. Rezygnował wtedy ze wspomnianej wyżej kanonii (Install. Pozn. s. 108, 112). Wspólnie z braćmi w r. 1659 uzyskał od Piotra Powodowskiego zapis 1.000 zł. dlugu (P. 1071 k. 48). Wraz z bratem Franciszkiem w r. 1663 wypłacił siostrze Krassowskiej 5.000 zł. tytułem ulepszenia jej posagu (P. 1073 k. 823v, 1425 k. 208v). Zawierał w Pniewach 1664.29/IV. r. ugodę z Janem Leopoldem Opalińskim, wojewodzicem inowrocławskim, mocą której kupił od niego wspólnie z bratem Franciszkiem za 85.500 zł. miasto Pniewy z wsiami przyłączonymi do miasta, przedmieściami Lubocześnica i Zamorze, ponadto wsie Miechorzewo Mokre i Miechorzwo Suche, wsie należące do dóbr Opalinickich (Install., Pozn., s. 112).

2) Franciszek, syn Adama i Przysieckiej, wspomniany obok braci w r. 1659 (P. 1071 k. 48), towarzysz pod chorągwią Piotra Opalińskiego, w r. 1672 u boku króla (P. 199 k. 1090). Spadkobierca brata ks. Stefana, pozywany w r. 1672 przez brata ciotecznego Franciszka Ciborowskiego (P. 199 k. 64). Żeniąc się z Ludwiką Firlejówną Broniewską córką Samuela, podkomorzego czernihowskiego, spisywał 1670.16/XI. r. w Pachowoli kontrakt małżeński z jej ojcem. Termin ślubu wyznaczono w Pachowoli 16/XI., a posag 60.000 zł. (P. 199 k. 1078). Wzajemne dożywocie spisali małżonkowie w r. 1682 (P. 1104 k. 24v). Franciszek w r. 1683 skwitowany przez siostrzeńca Chryzostoma Krassowskiego i jego siostry z opieku (P. 1106 V k. 33). Ustanawiał w r. 1684 opiekunów dla swych dzieci zrodzonych z Firlejów Broniewskiej (P. 1107 VI k. 50). Nie żyła już ona w r. 1686, kiedy Franciszek w imieniu własnym i zrodzonego z niej syna Jakuba zapisywał sumę 14.142 zł. Jakubowi Idzikowskiemu (P. 1112 X k. 5). Ożenił się 2-o v. 1686.4/X. r. z Teresą Małgorzatą Golczówną, córką Arnolda Kaspra, burgrabiego ziemskiego wałeckiego, i Marty Marii Borkówny, wdową po Władysławie Unrugu (LC Pniewy, (P. 1113 IV k. 24). Matka jej obróciła w r. 1687 na uiszczenie reszty jej posagu sumę 6.666 zł. wypłaconą przez Joachima Rudigera Golcza a legowaną przez Annę Elżbietę Szlichtinkównę, żonę Krzysztofa Fryderyka Zaidlica (W. 86 k. 600). Franciszek wydzierżawił w r. 1687 miasto Pniewy z przyległymi wsiami pod zakładem 6.000 zł. małżonkom Jakubowi Idzikowskiemu i Zofii Nieniewskiej (P. 1113 I k. 95). Dziedzic Michorzewa Wielkiego i Małego w r. 1687 (P. 1113 IV k. 14), działając wraz z synem Jakubem, owe dobra t. r. wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 10.000 zł. małżonkom Kazimierzowi Strzałkowskiemu i Teresie Trzcińskiej (ib. k. 19v). Żona Franciszka t. r. skwitowała Bogusława Unruga, starościca gnieźnieńskiego (ib. k. 24), zaś od Krzysztofa Unruga, starosty gnieźnieńskiego, oraz synów jego, Jerzego i Bogusława, uzyskała zapis 8.000 zł. posagu (P. 1114 XI k. 22v). Jako bratanica i spadkobierczyni Joachima Ridigera Golcza, generała wojsk wlektowa saskiego, manifestowała się w r. 1689 o unieważnienie wszelkich zapisów i testamentów tego stryja (W. 29a k. 14v). Franciszek połowę dóbr nabytych od Macieja Belęckiego, t. j. Kunino Za Górami w pow. pozn., zastawił w r. 1692 za 10.000 zł. Urszuli Rokossowskiej, wdowie po Chryzostomie Marszewskim, 2-o v. żonie Adama Strębowskiego (P. 1179 k. 100). Nie żył już w r. 1694 (N. 189 k. 91). Teresa Małgorzata nie żyła już w r. 1705 (P. 1144 k. 26). Franciszek miał z pierwszej żony syna Jakuba, z drugiej synów, Adama i Arnolfa (Arnolda) oraz córki, Ludwikę i Annę. Ludwika, wspomniana w r. 1694 (P. 1127 IV k. 60), niezamężna, w r. 1720 mianowała szwagra Suykowskiego plenipotentem do podniesienia prowizji od sumy posagowej, przysądzonej z dóbr macierzystych Niechorz (W. 90 k. 299). Anna, niezamężna w latach 1694-1712 (P. 286 k. 185, 1127 IV k. 69), w latach 1720-1724 żona Stefana Konstantego Roli Suykowskiego, nie żyła już w r. 1739.

(1) Jakub, syn Franciszka i Firlejówny Broniewskiej, nieletni w r. 1686 (P. 1112 X k. 5). Sprzedał wyderkafem w r. 1694 Lubocześnicę na jeden rok za 5.000 zł. małżonkom Stefanowi Grudzielskiemu i Konstancji Żółtowskiej (P. 1127 V k. 30). Ożenił się z córką swej macochy Marianną Bogumiłą Unrużanką, córką Wladysława Unruga, starościca wałeckiego, i Teresy Małgorzaty Golczówny. Wzajemne dożywocie spisali w r. 1694 (N. 189 k. 91; P. 1127 V k. 30). Ta Marianna Bogumiła wsie dziedziczne: Trzciel, Siercz, Rybojady, Jabłonka, Hamer, Stary Folwark i młyn Hamrzysko w r. 1694 sprzedała za 115.000 zł. stryjowi Bogusławowi Unrugowi, staroście gnieźnieńskiemu, kupując jednocześnie od niego za 130.000 zł. wsie: Tomyśl, Witomyśl, Róża, Santop, Sękowo cz. Olędry i młyn Bobrówka w pow. pozn. (P. 1128 XIII k. 32v, 33v). T. r. części wsi Karzec pow.kośc. sprzedała za 7.666 zł. stryjowi Jerzemu Unrugowi, wojskiemu wschowskieu (ib. k. 71). Nie żył Jakub już w r. 1698, kiedy wdowa była 2-o v. żoną Ludwika Szołdrskiego, kasztelanica biechowskiego (P. 256 k. 143), potem kolejno stolnika wschowskiego, chorążego poznańskiego, który ustanowiony był 1698.1/VI. r., przez króla opiekunem nieletnich P-ch, rodzeństwa przyrodniego Jakuba P-go, a w r. 1699 opiekę tę założył (Kośc. 141 k. 115; Z. T. P. 37 s. 560). Już wcześniej, w r. 1698 był wraz z żoną pozywany przez nich oraz ich opiekuna Kazimierza P-go (P. 256 k. 143). Marianna Bogumiła przyjęła katolicyzm w r. 1712 (Z. T. P. 39 k. 942). Żyła jeszcze w r. 1717 (P. 1152 k. 7).

(2) Adam, syn Franciszka i Golczówny, w r. 1694 obok rodzenstwa współdziedzic miasta Pniew i wsi przyległych (P. 1127 IV k. 60). W imieniu swoim i rodzeństwa, jako współdziedzic obok nich Michorzewa Mokrego i Suchego, roborował w r. 1705 skrypt posesorowi tych dóbr Benedyktowi Kęszyckiemu (P. 1144 k. 26). Wspólnie z rodzeństwem zawierał w r. 1711 kontrakt z małżonkami Ludwikiem Szołdrskim, chorążym poznńskim, i Marianną Unrużanką, wdową 1-o v. po ich bracie Jakubie P-im, ich zaś przyrodnią siostrą (Kośc. 310 s. 412). Wraz z bratem Arnoldem w r. 1712 spadkobiercy brata Jakuba (Z. T. P. 39 k. 139) 1348, dziedzice Michorzewa Mokrego i Suchego, pozywani byli t. r. przez Benedykta Kęszyckiego, starościca obornickiego (P. 286 k. 185, 251). Zrzekł się w r. 1714 spadku po bracie Jakubie w Pniewach i wsiach przyległych (P. 77 VI k. 75v).

(3) Arnold, Arnolf, syn Franciszka i Golczówny, kapitan J.Kr.Mci w r. 1715 (Z. T. P. 40 k. 344), łowczy mielnicki w r. 1719 (LB Czempiń). Wspomniany w r. 1694 (P. 1127 IV k. 60). W imieniu własnym i rodzeństwa w r. 1711 roborował kontrakt kompromisarski z Benedyktem Kęszyckim i małżonkami Szołdrskimi, chorążymi poznańskimi (Z. T. P. 39 k. 651; Kośc. 310 s. 408, 412). Mąż w r. 1715 Ludwiki Kurdwanowskiej, wdowy 1-o v. po Aleksandrze Łąckim, podstolim łęczyckim (Z. T. P. 40 k. 344). Ustanowiony w r. 1721 przez siostrę Annę zamężną Suykowską plenipotentem dla windykowania spadku w Prusach w dobrach Treblin i Kwakienburg oraz innych, spadłych po stryju matki, Joachimie Rutgerze Golczu, generale wojsk pruskich (W. 90 k. 386v). Arnold nie żył już w r. 1738 (P. 1252 k. 91v). Ludwika umarła (w Rokitnicy?) w r. 1734 i pochowana 17/III. (LM Cerekwica). Z córek ich, Marianna Dorota, ochrzcz. 1719.6/I. r. (LB Czempiń), zapewne zmarła dzieckiem. Anna, nieletnia w r. 1738, pozostawała pod opieką stryjecznego brata, Stanisława, syna Kazimierza (P. 1252 k. 91v). Dobra Pniewy z wsiami: Pniewska Wieś cz. Przedmieście, Lubocześnica, Zamorze, Turowo i Kunino za Górami w pow. pozn. sprzedała w r. 1745 za 202.176 zł. Władysławowi Szołdrskiemu, staroście łęczyckiemu i rogozińskiemu (P. 1279 k. 68). Była w latach 1746-1748 żoną Piotra Roli Zbijewskiego, pisarza grodzkiego gnieźnieńskiego. Jako współspadkobierczyni stryja Jakuba P-go, dobra po nim w Michorzewie Mokrem i Suchem pow. kośc. sprzedała w r. 1746 za 10.000 zł. Marcelemu Raszewskiemu (P. 1286 k. 139). Wdowa w r. 1785, nie żyła już w r. 1792.

2. Kasper, syn Jakuba i Chłapowskiej, nieletni w r. 1619 (Py. 140 k. 9v), mąż Barbary Boguckiej, córki Jana, oprawił jej w r. 1636 posag 2.600 zł., ona zaś t. r. skwitowała Tomasza Kotarskiego z 2.000 zł. (R. Kal. 11 k. 750v; I. Kal. 102 s. 926). Kasper skwitował w r. 1636 brata Adama z 1.600 zł. (P. 1033 k. 291). Oboje małżonkowie wydzierżawili w r. 1636 od Zofii Chłapowskiej, wdowy po Mikołaju Mieszkowskim, i od jej syna Adama Mieszkowskiego Dominowo w pow. pyzdr. (P. 1038 k. 292). Pozwani w r. 1639 przez małżonków Stanisława Koszutskiego i Katarzynę Mieszkowską oraz jej siostry, Teresę i Annę Mieszkowskie (P. 164 k. 378v). Kasper uzyskał w r. 1643 zapis 1.800 zł. długu od brata Chryzostoma (G. 337 k. 623), zaś w r. 1647 zapis długu 1.500 zł. od brata Adama (Kośc. 301 k. 1012). Spisywał z żoną wzajemne dożywocie w r. 1651 (P. 1860 k. 34) i był t. r. ustanowiony przez brata Adama jednym z opiekunów jego dzieci (Kośc. 302 k. 510). Bratu Chryzostomowi w r. 1652 zapisał dług 2.160 zł. (P. 1064 k. 848v). Oboje małżonkowie w r. 1661 kwitowali Stefana Kotarbskiego z ran jej zadanych (Py. 153 s. 103). Za swą córką Marianną w r. 1662 zapisał w posagu 2.000 zł. długu jej mężowi Wacławowi Karśnickiemu (Py. 153 s. 181). Kwitował w r. 1665 opiekunów dzieci zmarłego Mikołaja Przybyszewskiego, pisarza ziemskiego wschowskiego, oraz Stanisława, syna tego pisarza, z sumy 16.000 zł., zapisanych sposobem długu na wsi Wszeborz przez Piotra Przyjemskiego, kasztelana śremskiego (P. 1076 k. 630v, 635v). Skwitowany t. r. przez brata Chryzostoma z 2.000 zł. (ib. k. 674). Zawierał t. r. z małżonkami Janem Potockim i Jadwigą z Wierzenicy kontrakt pod zakładem 10.000 zł. (P. 1076 k. 969v). Nie żył już w r. 1671, kiedy wdowa od Franciszka Rosnowskiego kupowała za 9.500 zł. wieś Jemiołki (P. 1870 k. 390). Od Kazimierza Krzywosądzkiego w r. 1676 wydzierżawiła na trzy lata Popkowice w pow. gnieźn. (P. 1094 k. 1008v). Żyła jeszcze w r. 1682 (P. 1105 VIII k. 22), a zapewne i w r. 1683 (P. 1106 VIII k. 38). Z córek, Katarzyna, ochrzcz. 1650.6/XI. r. (LB Czacz), zapewne umarła młodo. Marianna, w latach 1662-1686 żona Wacława Karśnickiego, może jeszcze żyła w r. 1698? Ewa, w latach 1676-1691 żona Marcjana (Marcina) Gądkowskiego, oboje nie żyli w r. 1714.

3. Chryzostom, syn Jakuba i Chłapowskiej, nieletni w r. 1619 (Py. 140 k. 9v), skwitowany w r. 1636 przez siostrę zamężną Molską z sumy 1.000 zł. (P. 1033 k. 595). Mąż Anny Krzekotowskiej, córki Janusza, wraz z nią w r. 1640 zapisywał dług 2.750 zł. szwagrowi Piotrowi Molskiemu (G. 80 k. 742). Żonie w r. 1645 oprawił posag 3.000 zł. (P. 1422 k. 38v). Dzierżawca Będlewa w latach 1658-1661 (LB Łodzia). Ustanowiony w r. 1663 przez Walentego Ciborowskiego jednym z opiekunów jego dzieci urodzonych ze zmarłej Zofii Chłapowskiej (P. 1073 k. 265v). Od Wojciecha Czekanowskiego uzyskał w r. 1665 zapis długu 3.000 zł. (P. 1076 k. 1309). Żył jeszcze w r. 1668 (LB Mieszkowo), nie żył zaś w r. 1670 (P. 1868 VIII k. 86). Synowie: Andrzej, Maciej i Kazimierz. Z córek, Jadwiga, w latach 1661-1662 żona Mikołaja z Radomicka Daleszyńskiego, oboje już nie żyli 1683.14/VI. r. Katarzyna, w latach 1682-1702 żona Wojciecha Czekanowskiego, nie żyła już w r. 1717. Anna, ochrzcz. w styczniu 1660 r. Franciszka, ochrzcz. 1661.4/X. r. (LB Łodzia).

1) Andrzej, syn Chryzostoma i Krzekotowskiej, w r. 1670 oprawił na połowie dóbr 7.000 zł. posagu żonie Barbarze z Radomicka Daleszyńskiej, córce Andrzeja, sędziego ziemskiego wschowskiego (P. 1868 VIII k. 86). Oboje od Franciszka Zakrzewskiego w r. 1673 kupili za 18.000 zł. wsie Krajkowo i Przewóz w pow. kośc. (P. 1426 k. 575). Barbara swoją część kamienicy w Poznaniu (dawniej Gułtowskich) przy ulicy Wrocławskiej sprzedała w r. 1674 bratu Janowi Daleszyńskiemu, pisarzowi ziemskiemu poznańskiemu (P. 1426 k. 743). Andrzej w r. 1679 zapisał żonie posag 7.000 zł., rekompensując tym zapis, którym oboje na Krajkowie i Przewozie zapisali 17.000 zł. benedyktynom lubińskim (P. 1429 k. 72v). Nie żył już w r. 1687, kiedy Barbara, wtedy 2-o v. żona Jana Marszewskiego, roborowała z bratem Janem Daleszyńskim pod zakładem 1.100 zł. kontrakt o dzierżawę Bobolczyna (P. 1113 V k. 95). Jako wdowa i po tym drugim mężu Marszewskim, poborcy poznańskim, od Baltazara Lossy (Lossowa) w r. 1694 nabyła wyderkafem na trzy lata za 9.000 zł. Chociszewo w pow. gnieźn. (P. 1127 II k. 10v). Wraz z synem Janem P-im kwitowali się w r. 1694 z umowy o połowę wsi Brody w pow. pozn. z Konstantym Marszewskim (P. 1127 VII k. 24). Była 3-o v. w r. 1698 żoną Stanisława Mikołaja Szawrońskiego (N. 201 k. 52). Kwitowała w r. 1700 Macieja Chrząstowskiego z 1.000 zł. (N. 191 k. 109). Żyła jeszcze w r. 1701 (P. 1140 IV. 20, 38), nie żyła już w r. 1715. Synowie, Jan Stanisław, ochrzcz. 1674.6/V. r. (LB Mosina), zapewne zmarły dzieckiem, i Jan Franciszek. Córka Anna wyszła 1-o v. w r. 1692 za Jana Trzcińskiego, zmarłego w r. 1693, 2-o v. w latach 1693-1699 była żoną Macieja Kaspra Chrząstowskiego.

Jan Franciszek (Franciszek Jan), syn Andrzeja i Daleszyńskiej, wspomniany obok matki w r. 1694 (P. 1127 VII k. 24). Mąż Barbary Katarzyny Wąglikowskiej, córki Władysława, sędziego ziemskiego człuchowskiego, i Doroty Chrząstowskiej, wraz z tą żoną od Ignacego Wąglikowskiego wydzierżawili w r. 1700 Ustaszewo w pow. kcyń. (Kc. 133 k. 163). Oboje małżonkowie t. r. spisali wzajemne dożywocie (P. 1138 VI k. 27v). Od Stanisława Drachowskiego Jan Franciszek w r. 1701 kupił za 18.000 zł. Jmielinko w pow. gnieźnieńskim (Kc. 133 k. 246v; P. 1140 IV k. 20). Odebrawszy od brata żony, Ignacego Wąglikowskiego, assesora ziemskiego człuchowskiego, posag 4.000 zł. oprawił w r. 1701 jej tę sumę na połowie Jmielinka (P. 1140 IV k. 38). Oboje małżonkowie Jemielinko w r. 1706 wydzierżawili na trzy lata pod zakładem 500 zł. małżonkom Samuelowi Targowskiemu i Katarzynie Włostowskiej (G. 92 k. 96). Jan Franciszek kwitował w r. 1715 szwagra Macieja Chrząstowskiego z 1.000 zł. zapisanych zmarłej matce, Barbarze z Daleszyńskich (P. 1149 I k. 136). Obecnemu dziedzicowi Chrząstowa, Franciszkowi Wałdowskiemu, burgrabiemu grodzkiemu nakielskiemu, zaspokojony przezeń z sumy 3.000 zł. zapisanej w r. 1698 tej matce Barbarze przez jej trzeciego męża a byłego dziedzica tych dóbr, Szawrońskiego, jak również z sumy 192 zł. z dekretu przysądzającego, cedował owe sumy (N. 201 k. 52). Jedyny spadkobierca rodziców, Krajkowo i pustkę Przewóz sprzedał w r. 1720 Jerzemu Wyskocie Zakrzewskiemu, pisarzowi grodzkiemu pyzdrskiemu (P. 1175 k. 89v). Barbara z Wąglikowskich, spadkobierczyni siostry ojca, Barbary, zamężnej 1-o v. Białochowskiej, 2-o v. Stolińskiej, mianowała w r. 1721 bratanka Wojciecha Nieborskiego plenipotentem do sprawy spadku po rodzonym bracie Kazimierzu Wąglikowskim (P. 1182 k. 62). Córce swej Helenie, zamężnej Chylińskiej, zapisał Jan Franciszek w r. 1721 sumę 3.000 zł. (G. 94 k. 180). Jmielinko w r. 1722 wydzierżawił na trzy lata, pod zakładem 425 zł., zięciowi Chylińskiemu (ib. k. 220v). Umarł w Imielinku 1731.10/I. r. (LM Kłecko), zaś wdowa t. r. cedowała córce Chylińskiej 7.000 zł. z sumy 8.000 zł. (G. 96 k. 316). Umarła w Imielinku 1735.26/IV. r. (LM Kłecko). Córka Helena (Helena Monika), w latach 1721-1760 żona Michała Stanisława Chylińskiego, była dziedziczką Imielinka, a także po ojcu Krajkowa i Przewozu, które to dobra w r. 1745 sprzedała za 38.000 zł. Maciejowi Gądkowskiemu, burgrabiemu ziemskiemu kościańskiemu (P. 1281 k. 59v).

2) Maciej, syn Chryzostoma i Krzekotowskiej, subdiakon, instalowany 1676.11/XI. r. na kanonii katedralnej poznańskiej fundi Żegrowo. Umarł krótko przed 1698.26/V. r. (Install., s. 116, 126).

3) Kazimierz, syn Chryzostoma i Krzekotowskiej, mąż Katarzyny Niemojewskiej, córki Jana, której w r. 1675 oprawił posag 2.000 zł. (P. 1247 k. 242). Od Stanisława Grabskiego wydzierżawił t. r. na trzy lata pod zakładem 2.400 zł. wieś Michalcza w pow. gnieźn. (G. 85 k. 232v). Oboje małżonkowie część z sumy oryginalnej 15.000 zł., będącej ceną dóbr Rabczyn, Nowawieś, Koźlanka, Zamysłów, należnych żonie po zmarłym Stanisławie Strzeleckim, cedowali w r. 1679 Petronelli z Brudzynia, wdowie po Macieju Grochowickim, łowczym kaliskim (G. 86 k. 136v). Kazimierz, jako opiekun swego stryjecznego rodzeństwa, t. r. Adama, Arnolda, Ludwiki i Anny P-ch pozywał w r. 1698 małżonków Ludwika Szołdrskiego, kasztelanica biechowskiego, i Mariannę Unrużankę, wdowę 1-o v. po Jakubie P-im, starszym bracie swych pupilów (P. 2566 k. 143). Nie żył już w r. 1710 (P. 1145 k. 184v), zaś w r. 1718 nie żyła i Katarzyna Niemojewska (G. 93 k. 337). Syn Stanisław.

Stanisław, syn Kazimierza i Niemojewskiego, mianował w r. 1718 plenipotentem swego ciotecznego brata, Franciszka Poklateckiego (ib.). Nie znam nazwiska jego pierwszej żony, z której miał syna Antoniego. Żeniąc się po raz drugi w r. 1729 z Zofią Śnicińską (Śniecińską) zapisał jej przed ślubem sumę 1.500 zł. (Kc. 135 k. 297v). Była ona rodzoną bratanicą ks. Antoniego Śniecińskiego, proboszcza goreckiego (Kc. 139 k. 33). Oboje małżonkowie zapisali w r. 1747 na Smuszewie sumę 1.000 zł. Michałowi Trzcińskiemu (N. 210 k. 211). Syn Antoni.

Antoni, syn Stanisława, w r. 1747 mąż Barbary Krassowskiej, córki Wojciecha i Zofii Tomickiej (P. 1289 k. 30), z którą w r. 1753 spisał wzajemne dożywocie (P. 1309 k. 219). Oboje w r. 1765 kwitowali Wawrzyńca Iłowieckiego, dziedzica Łosińca w pow. gnieźn. (P. 1314 k. 200). Antoni nie żył już w r. 1758, zaś Barbara 9/VIII. t. r. wyszła 2-o v. za Michała Przepałkowskiego. Występowała w r. 1758 wraz z pasierbem Antonim (P. 1331 k. 13). Żyli jeszcze oboje Przepałkowscy w r. 1780 (G. 107 k. 113). Syn Stanisława i Barbary Florian. Z córek, Anna, wspomniana w r. 1762 (P. 1333 k. 20) i 1780 r. (G. 107 k. 113). Ludwika (Ludwika Teofila), ur. ok. 1757 r., ochrzcz. z ceremonii 1759.18/XI. r. (LB Komorniki), żona Antoniego Woszczyńskiego, była rozwódką w r. 1780. Umarła w Poznaniu mając lat 48, pochowana 1805.23/XI. r. Określono ją jako osobę bez majątku.

Florian, syn Antoniego i Krassowskiej, ur. ok. 1753 r., nieletni w r. 1762 (P. 1333 k. 20). Mąż Marcjanny (Marianny) Chylińskiej, córki Michała Stanisława i Heleny P-ej, wdowy 1-o v. po Ignacym Kurnatowskim (G. 107 k. 2, 115 k. 113), zmarłej 1802.24/IV. r., w wieku 68 lat (LM Błociszewo). Drugą jego żoną, zaślubioną w Poznaniu 1805.8/II. r. była urodz. Marianna Zaliwska, wdowa (LC Św. Małgorzata, Pozn.). Umarł w Zbąszyniu 1826.3/VIII. r., mając lat 73. Marianna, "uboga wdowa", umarła tamże 1827.31/XII. r., mając 63 lata (LM Zbąszyń). Z pierwszej żony była córka Marianna Konstancja, ur. we dworze w Dąbrówce, ochrzcz. tam z wody, zaś z ceremonii 1783.23/II. r. Podawała ją do chrztu Anna z P-ch Zbijewska z Konina (LB Pniewy). Zob. tablicę.

@tablica: Pilchowscy, Pilichowscy h. Rogala

Szl. Marcin P., w r. 1630 faktor Adriana Grota ze wsi Sobiesiernie (P. 1023 k. 21v). Maciej, podwojewodzi płocki, syn zmarłego Macieja, zaś rodzony brat i jedyny spadkobierca zmarłego Jana, kwitował w r. 1649 Dadźboga Adama Baranowskiego (Kc. 129 k. 427). Stanisław, chrzestny 1651.20/II. r. (LB Czacz). Panna Anna, chrzestna 1659.4/III. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.). Maciej, stolnik wyszogrodzki, uzyskał w r. 1663 od Zygmunta Główczyńskiego cesję sumy 140 zł. zapisu zmarłego Kaspra Sobańskiego, danego w grodzie wyszogrodzkim zmarłemu Feliksowi Głowczyńskiemu, jego ojcu (P. 1073 k. 1418v). Jan, w r. 1667 mąż Anny Marszewskiej (Z. T. P. 31 s. 1025). Katarzyna, w latach 1676-1690 żona Stanisława Janowskiego, wdowa w latach 1693-1714. Dorota, w latach 1683-1693 żona Józefa Przysieckiego, nie żyła już w r. 1705. Marianna, żona Stanisława Jezierskiego, wdowa w latach 1686-1688. Jan, mąż Katarzyny Fabickiej(?), bezpotomnej, nie żyjącej już w r. 1699, kiedy był kwitowany z wydania ruchomości po niej przez jej siostrę Zofię Fabicką, żonę Jana Gogolińskiego (G. 90 k. 229v). Jan, mąż Barbary Potockiej, która w r. 1702 uzyskała zapis 2.000 zł. długu od Andrzeja Potockiego. Bezpotomna, nie żyła już w r. 1746 (I. Kal. 185/189 k. 19v). Agnieszka, żona Franciszka Stokowskiego, obje nie żyli już w r. 1710. Jan, w r. 1710 mąż Małgorzaty Gablińskiej, córki Jakuba z Marianny Młodziejewskiej (I. Kon. 73 k. 44). Pani Jadwiga, zmarła 6/XI. 1747 r., nazwana dobrodziejką Franciszkanek śremskich (Nekr. Franciszkanek, Śrem). Stanisław, z Chudzic, i Zofia, rodzice Jana, ochrzcz. 1721.21/V. r. (LB Mączniki). Józef, świadek 1751.7/II. r. (LC Stęszew). Jan i Teresa Wodczanka(!), oboje już nie żyjący w r. 1771 (Py. 158 k. 155v), rodzice Stefana, świadka 1768.2/XI. r. (LC Panienka). Ten Stefan, mąż Anny Trąmpczyńskiej, córki Walentego, stolnika sochaczewskiego, i Teresy Miaskowskiej, wdowy 1-o v. po Wojciechu Watta Kosickim dziedzica Bielejewa, kwitował żonę z sumy 3.000 zł., reszty z sumy 10.000 zł. zapisanej mu przez nią w r. 1766, kiedy była jeszcze wdową po Kosickim (Py. 158 k. 155v). Oboje małżonkowie uzyskali w r. 1781 od jej brata Antoniego Trąmpczyńskiego, dziedzica Pabjanowa, zapis 100 zł. węg. (I. Kal. 221 k. 2). Mieszkali wtedy w Bielejewie w pow. pyzdr. (LB Mieszków), a żyli jeszcze w r. 1782, kiedy jej syn Józef Kosicki połowę Bielejewa sprzedał za 33.000 zł. Ludwikowi Hersztopskiemu, podsędkowi ziemskiemu wschowskiemu (P. 1359 k. 71). Żyli też i w r. 1786, kiedy Anna kwitowała tegoż Hersztopskiego, teraz już sędziego ziemskiego wschowskiego, dziedzica Bielejewa (Py. 163 k. 482). Ewa, żona Jakuba Kotlińskiego, oboje nie żyli już w r. 1773. Tomasz, maż Marianny Zawadzkiej, córki Antoniego, stolnika wieluńskiego, i Katarzyny Kretkowskiej, która do spraw spadku po Zygmuncie Kretkowskim, wojewodzie chełmińskim, dała w r. 1777 plenipotencję bratu ks. Kazimierzowi Zawadzkiemu, proboszczowi wąsoskiemu (I. Kon. 81 k. 115). Zofia P-a z domu Ulatowska, zmarła w Pobiedziskach 1789.8/VIII. r., mając lat 46 (LM Pobiedziska). Marianna P-a, żona 1-o v. Zygmunta Dramińskiego, 2-o v. w latach 1791-1792 Malińskiego. Panna Anna P-a, umarła w Lubiatowie 1800.22/I. r., mając lat 51 (LM Dolsk) Marianna P-a, mieszkająca na Śródce koło Poznania, licząca lat 26, wyszła 1805.25/II. r. za Józefa Olszewskiego z Sieradza, 30-letniego (LC Św. Małgorzata, Pozn.). Andrzej z parafii Włościejewki, wdowiec 28-letni, zaślubił 1819.17/V. r. opatrz. pannę Elżbietę Rytterównę, 25-letnią, z dworu w Łobezie (LC Góra). Był w r. 1819 ekonomem w Jaskułkach, a 1826 r. w Waliszewie. Ich synowie, Waleriam ur. w Jaskułkach 1821.14/IV. r. (LB Dolsk) Leon, ochrzcz. 1829.8/IV. r. (LB Września). Apolonia P-a, w r. 1825 żona urodz. Ignacego Borkowskiego, mieszkali w Poznaniu na Przedmieściu Św. Wojciecha. Urodz. Anna (Pilichowska), z Cielmowa, chrzestna 1827.2/I. r. (LB Żydowo). Nie wiem, czy to ta sama Anna (Pilichowska) była 1821.21/XII. r. chrzestną? (LB Św. Wawrzyniec, Gniezno, Dubl.).

>Pilczyńscy (czy szlachta?). Urodz. Stanisław, z Chlądowa, umarł 1713.7/IX. r., pochowany w Witkowie, w kościele (LM Witkowo). Urodz. Stanisław, chrzestny 1798.10/VII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.).

>Pileccy h. Leliwa, z Pilczy (Pilicy) pow. olkuskiego. Barbara z Pilczy, żona Stanisława z Chodcza, wojewody ruskiego, matka Otty, kasztelana lwowskiego, i Stanisława, marszałka kor., którzy w sprawie swej matki skarżyli Wacława i Stanisława Ostrorogów o wygnanie jej siłą z dóbr oprawnych i w r. 1507 uzyskali mandat królewski kierowany do starosty generalnego nakazujący przywrócenie jej do dóbr oprawnych (Kal. 6 k. 179).

Jan, starosta horodelski, syn i spadkobierca zmarłego Rafała P-go, przed r. 1584 dał był w grodzie przeworskim Piotrowi Grodzieckiemu, kasztelanowi santockiemu, i jego żonie Barbarze oraz synowi ich Zygmuntowi zapis 2.000 zł. i dożywocie wójtostwa wsi Chmielnik w pow. przeworskim (I. R. Kon. 21 k. 264). Córką tego Jana była Anna, zrazu żona Krzysztofa ze Sztemberka Kostki, starosty kościerzyńskiego, potem 2-o v. w r. 1605 Łukasza z Bnina Opalińskiego, kolejno starosty Sremskiego i leżajskiego, kasztelana poznańskiego, marszałka wielkiego koronnego, zmarła w r. 1632 i pochowana u Bernardynów w Leżajsku (Estriecher, XXIII, s. 356).

>Pileccy, różni. Maciej swoją część wsi Gołębino w księstwie głogowskim dał w r. 1599 swemu stryjecznemu bratu Antoniemu P-mu (P. 1401 k. 206v). Marcin P. w imieniu wykonawców testamentu zmarłego Piotra Wierzchowskiego, ów testament spisany w r. 1611 oblatował w r. 1612 (P. 146 k. 293v). Katarzyna z Pilcy, żona w r. 1652 Macieja Kazimierza Szczuckiego. Paweł P., kapitan (wojsk koronnych?), i Magdalena, rodzice Józefa, ochrzcz. 1658.7/IV. r. (LB Św. Maria Magdal., Pozn.).

Kazimierz P.(?) i Franciszka Modzelewska, rodzice Marianny, ur. w Gniewkowicach, ochrzcz. 1742.21/VI. r. (LB Tuczno). Franciszka zaślubiła przed 1746.5/VI. r. urodz. Fabiana Wygnańskiego. Wawrzyniec, w r. 1764 mąż Jadwigi Będkowskiej, córki Konstantego i Barbary Węgorzewskiej (P. 1338 k. 17v). Kwitowała ona w r. 1776 Józefa Urbanowskiego z Głupoń (Kośc. 332 k. 149v). Uzyskała w r. 1777 cesję 1.250 zł. od rodzonego brata Bogumiła Strugały Będkowskiego (P. 1354 s. 843). Oboje w r. 1778 kwitowali z 1.150 zł. Antoniego Piotra Smoleńskiego, cześnika ciechanowskiego, z prowizji od sumy 1.150 zł. (G. 105 k. 88). Ona swoją część ze spadku po babce Annie Romatowskiej, żonie 1-o v. Łukasza Węgorzewskiego, 2-o v. Franciszka Mańkowskiego, i po wuju Janie Mańkowskim cedowała w r. 1788 Franciszkowi Będkowskiemu (Bętkowskiemu) z Czarnego Piątkowa (I. Kon. 84 k. 12).

Józef (Pileski?), syn Marcina i Marcjanny Żabieńskiej, nie żyjących już w r. 1781, mąż zmarłej Anny Twardowskiej, córki Chryzostoma (Krzysztofa?), w r. 1766 ojciec urodzonej z niej córki Zuzanny (I. Kal. 206/208 k. 37v). Józef w imieniu tej córki kwitował w r. 1776 Potworowskich (Ws. 96 k. 219). Kupił 1780.1/VII. r. czwartą część Zaborowa w wojew. sieradzkim od Marcina Bielskiego. W imieniu swoim i córki Zuzanny kwitował w r. 1781 Potworowskich, spadkobierców zmarłego Aleksandra P-go (Ws. 100 k. 126). Maciej, w latach 1788-1789 mąż Marianny Grykowskiej (I. Kon. 84 k. 3, 160v). Antoni, towarzysz kawalerii narodowej, zmarł 1789.27/XI. r. (Nekr. Bernard., Koło, W. 48). Tomasz, posesor Ossowca, i Balbina, rodzice Kazimierza Nikodema, ur. 1824.5/IX. r. (LB Kazimierz).

>Pilewski (czy szlachicic?). Szl. Jan zaślubił w Poznaniu 1729.13/II. r. wdowę Katarzynę Ciszewską (LC Św. Jan, Pozn.).

>Piliński Fryderyk, w r. 1634 mąż Anny Czackiej, córki Marcina i Barbary Pogorzelskiej, wdowy po Janie Ostaszewskim (Py. 146 s. 707). Ta Anna, jako spadkobierczyni swej matki, w r. 1645 podniosła od Jerzego Chełmskiego 250 zł. z sumy 1.200 zł. zapisanej matce przez zmarłego Jana Modlibowskiego (I. Kon. 51 k. 520v), od męża zaś jednocześnie uzyskała zapis długu 250 zł. (ib. k. 510). Fryderyk od Agnieszki Wolińskiej, żony Wojciecha Jaroszewskiego "Karasia" nabył zastawem r. 1649 w Jarosławicach Mokrych pow. kon. dom z ogrodem (ib. 53 k. 150). Drugą jego żoną była Marianna tarzecka, córka Wojciecha i Zofii Górskiej, która była już wdową w r. 1673 (I. Kon. 60 k. 562v), a żyła jeszcze w r. 1677 (Py. 154 s. 27).

>Pilisieński(!) Urodz. Karol i Marianna Siewierska, rodzice Barbary Marianny, ur. w Rzetni, ochrzcz. 1793.6/XII. r. (LB Parzynów).

>Pilscy, Pielscy. Piotr, żyjący w r. 1708 (P. 1144 k. 242v) i Anna Leśniewska, oboje nie żyjący już w r. 1710 (P. 1145 k. 19), rodzice Marianny, żony Baltazara Styrskiego (Sterskiego), 1704.3/XI. r. dzierżawców folwarku ubogich na Winiarach (LB Św. Wojciech, Poz.). Była wdową w r. 1708, a 2-o v. w r. 1710 wyszła za Jakuba Romana, żyjącego jeszcze 1710.20/X. r. Wdowa powtórnie w r. 1711. Maciej i Anna P-cy chrzestni syna powyższych Styrskich 1704.3/XI. r. (ib.).

Marcin, nie żyjący już w r. 1720 (I. Kon. 75 k. 240), ojciec Pawła, który wraz z żoną Małgorzatą Wyrzyską, córką Franciszka i Zofii Dzierżanowskiej, zawierał we wsi Kaliska w r. 1717 komplanację z Wojciechem Bojanowskim, dziedzicem części tej wsi, i Stefanem Kraśnickim (I. Kon. 73 k. 461). Skwitowany w r. 1728 przez siostrę żony, Petronellę Wyrzyską, wdowę po Pawle Błędowskim i Wojciechu Ostrowskim, 3-0 v. żonę Aleksandra Trzcińskiego, z 500 zł. stanowiących połowę jej sumy posagowej 1.000 zł., zabezpieczonej zrazu na wsi Kaliska, potem na wsi Nieborzyn, obok posagu swej żony (I. Kon. 76 k. 242v). Oboje małżonkowie już nie żyli w r. 1738 (ib. 77 k. 133v, 134). Z córek, Konstancja, w latach 1738-1754 żona Stanisława Dobrosołowskiego. Panna Marianna, której Andrzej Orzelski, dziedzic Czartowa, w r. 1738 zapisał sumę 300 zł. (ib. k. 134).

Krystyna wyszła przed 1725.30?XI. r. za Stanisława Słuckiego, majora króla szwedzkiego, administratora dóbr Rawickich. Wdowa w latach 1746-1759. Marianna, w r. 1730 wdowa po Mikołaju Boguckim. Paweł już nie żyjący w r. 1738, mąż Teofili Paruszewskiej, córki Kazimierza i Wiktorii Bojanowskiej, która wtedy i potem w latach 1739 i 1741 zawierała kompromisy ze swym rodzeństwem (I. Kon. 77 k. 108, 160, 222). Umarła w r. 1752 lub 1753. Córka Pawła i Paruszewskiej, Katarzyna, była w r. 1753 żoną Marcina Czarneckiego, 2-o v. w latach 1784-1789 Marcina Zaleskiego (Zalewskiego), dziedziczyła sumę na wsi Gorenin po ciotkach Jadwidze i Teresie Paruszewskich (I. Kon. 83 k. 15).

Szl. Piotr i Marianna, rodzice Mateusza, ur. w Żabnie, ochrzcz. 1762.7/IX. r., oraz Józefy, ochrzcz. 1764.5/XI. r. (LB Żabno).

>Pilsz, Pylsz (czy szlachcic?). Szl. Jan P. z Mniejszego Żołcza, mąż Katarzyny Żołeckiej, która w r. 1499, będąc już wdową, miała płacić 3 grz. winy Barbarze Michałkowskiej, bo nie uiściła jej 3 i pół wiardunków (G. 24 k. 29v). Sama wzywała tę Barbarę w r. 1500 do uiszczenia 5 i pół wiardunków (ib. k. 90).

>Piniccy(?). N., mąż Ewy Jerzmanowskiej, zony 2-o v. N. Szamowskiego, nie żyjącej już w r. 1788, ojciec Karola, który wraz z matką wystawiał 1737.13/IX. r. w Waliszewicach skrypt na 30 zł. węg. Józefowi Jarzmanowskiego (I. Kal. 228 k. 339).

>Piniańska Agnieszka, wdowa w r. 1764 po Władysławie Umińskim, skarbniku brzeskim-kuj., już nie żyjąca w r. 1780.

>Pinińscy, Pienińscy h. Jastrzębiec, z Pinina w pow. rypińskim. Wojciech, syn zmarłego Mikołaja, zaślubił Zofię Gurowską i w r. 1630, krótko przed ślubem, od ojca jej Stanisława uzyskał zapis posagu, tj. 400 zł. gotowizną i 100 zł. w wyprawie (G. 79 k. 154v). Na Pininie w r. 1633 oprawił posag 500 zł. żonie, która jednocześnie skwitowała swego ojca z dóbr rodzicielskich (G. 337 k. 569). Obojgu tym małżonkom zapisali w r. 1635 dług 200 zł. małżonkowie Stanisław Żołecki i Małgorzata Gurowska (G. 80 k. 75), oni zaś w r. 1636 skwitowali Żołeckich z tej sumy (ib. k. 194v). Zawierali w r. 1636 pod zakładem 400 zł. kontrakt z Barbarą Sienińską, wdową po Macieju Deręgowskim (G. 80 k. 134v). Wydzieżawili w r. 1640 od małżonków Stanisława Gurowskiego i Anny Łościborskiej (Włościborskiej) część Gurowa Kościelnego w pow. gnieźn., pod zakładem 1.100 zł. (ib. k. 714). Od małżonków Stanisława Zaleskiego i Anny Modliszewskiej w r. 1650 wtdzierżawili na trzy lata część Czeluścina w pow. gnieźn. (G. 82 k. 196). Od Piotra i Pawła, braci Gurowskich, w r. 1652 wydzierżawili pod zakładem 1.000 zł. część Gurowa Kościelnego (G. 82 k. 543v) i t. r. skwitowali tych braci z długów (ib. k. 569v). Od Stanisławia Żołeckiego w r. 1563 wzięli w zastaw za 300 zł. części wsi Żołcze Młode pow. gnieźn. (G. 82 k. 781). Nie żył już Wojciech w r. 1663 (Py. 153 s. 92). Synowie jego, Wojciech, bezpotomny, już nie żyjący w r. 1672 (Py. 154 s. 1), i Stefan. Córka Urszula, żona Marcina Jagodzińskiego, wdowa w r. 1696, umarła w r. 1702 lub 1703. Może to ten sam wspomniany wyżej Wojciech, syn Wojciecha, zaślubił 1667.7/XI. Teresę Skorboszewską? (LC Marzenin).

Stefan, syn Wojciecha, zawierał w r. 1663 kontrakt z Marcinem i Andrzejem braćmi Przeniewskimi (P. 153 s. 92), zaś w r. 1664 ze Stanisławem i Janem braćmi Skrzetuskimi (G. 84 k. 144v). Jako spadkobierca brata Wojciecha, kwitował w r. 1672 Wojciecha Żukowskiego, posesora miasta Ostrowa (Py. 154 s. 1). Mąż Teofili (Bogumiły) Przeniewskiej, zawierał w r. 1676 w Spławiu kontrakt pod zakładem 3.000 zł. a Adamem Golińskim, burgrabią ziemskim kościańskim, i jego żoną Marianną Racięską (I. Kon. 60 k. 904). Od tych małżonków Golińskich małżonkowie P-cy mocą kontraktu datowanego w Spławiu w r. 1679 wydzierżawili miasto Golinę i wieś Spławie (ib. 63 k. 467). Wraz z Janem Tadajewskim nabywcą praw od Stanisława P-go, syna zmarłego Wojciecha (więc chyba swego brata?), kwitował w r. 1697 Władysława Koźmińskiego, spadkobiercę babki Anny z Latalskich Koźmińskiej, oraz Izabellę Mielęcką, 1-o v. Latalską, 2-o v. Lubstowską, starościnę kruszwicką, oraz jej synów i córkę Latalskich, dziedziców Rzegnowa, z 650 zł. (G. 90 k. 162). Małżonkowie w r. 1697 mieszkali w Rudnicy (LB Strzelno). Stefan od Jana Szadokierskiego w r. 1706 wydzierżawił na trzy lata pod zakładem 900 zł. wieś Zakrzewek (I. Kon. 72 k. 239). Zapis sumy 2.000 zł. na wsi Lichenek, dany sobie i żonie w r. 1701 przez małżonków Jana Kozłowskiego i Annę Rusocką cedował w r. 1710 synowi Władysławowi (I. Kon. 73 k. 28). Bogumiła Przeniewska żyła jeszcze w r. 1699 (ib. 70 k. 610v). Synowie, Wojciech i Władysław. Córka Urszula, żona Marcina Jagodzińskiego, wdowa w latach 1696-1722.

1. Wojciech, syn Stefana i Przeniewskiej, mąż Marianny z Dydni Dydyńskiej (Dedyńskiej), córki Michała i Doroty z Rojewa Kaczkowskiej oprawił jej w r. 1698 na połowie dóbr posag 3.000 zł. (P. 1134 II k. 84). Wojciech dzierżawił przez trzy lata wieś Słupy w pow. kon., dziedziczną Jana Linowskiego, pisarza grodzkiego konińskiego, zaś w r. 1699 pozywał obecnych posesorów Słup, małżonków Franciszka Kurowskiego i Helenę Młodziejewską (I. Kon. 70 k. 610v). Marianna skwitowała rodziców w r. 1701 z 1.100 zł. posagu (G. 91 k. 9v). Wojciech, zastawny posesor wsi Zorzewko w pow. kon. w r. 1716 (I. Kon. 73 k. 395), zawierał kompromis w r. 1719 z dziedzicem tej wsi, Wojciechem Trzebińskim, kasztelanicem spicimirskim (P. 1171 k. 23). Dziedzic wsi Laskowiec w pow. kon., w r. 1725 zapisał sumę 2.000 zł. w r. 1725 swej córce Jadwidze, urodzonej ze zmarłej Marianny Dydyńskiej (I. Kon. 76 k. 54). Michałowi Mieszkowskiemu(?) dał w r. 1728 poddanego z folwarku Laskowiec w zamian za poddanego ze Rzgowa (ib. k. 232v). Chyba wnet potem, jeszcze t. r. umarł, a był z nim zapewne identyczny Wojciech, który żonie (drugiej?) Mariannie Niesiołowskiej zapisał w r. 1725 sumę 3.000 zł. Tę sumę wypłacił Mariannie syn zmarłego Wojciecha, Józef P. Wojciech nie żył już w 1728 (ib. k. 244). Z pierwszej żony synowie: Józef, Jan i Piotr. O córce Jadwidze niczego więcej nie wiem.

1) Józef, syn Wojciecha i Dydyńskiej, jak już wiemy, wypłacił w r. 1728 macosze(?) zapis ojca. Wspólnie z braćmi Janem i Piotrem, dziedzice w Laskowcu, skwitowani w r. 1731 przez Wojciecha Rosnowskiego, dziedzica wsi Przystanie, z wydania poddanego z tej wsi (I. Kon. 76 k. 393v). Obok braci współdziedzic w Laskowcu, w imieniu własnym i brata Piotra w r. 1737 dawał plenipotencję bratu Janowi (ib. 77 k. 81v), zaś w r. 1741 czynił plenipotentami swymi obydwu braci (ib. k. 233). Bratu Janowi w r. 1742 dał zobowiązanie sprzedania swej części w Laskowcu (ib. k. 257). Żył jeszcze w r. 1754 (ib. 78 s. 820).

2) Jan, syn Wojciecha i Dydyńskiej, łowczy bydgoski (LB Pęchowo), współdziedzic w r. 1731 w Laskowcu obok braci (I. Kon. 76 k. 393v). Części w Laskowcu po ojcu i nabyte od brata Józefa, wspólnie z młodszym bratem Piotrem, w r. 1744 sprzedali za 9.000 zł. małżonkom Hieronimowi Modlibowskiemu i Elżbiecie Koszutskiej (ib. 77 k. 360v, 78 s. 820). Nie żył już w r. 1759. Był mężem Konstancji Brzezińskiej, chrzestnej 1754.11/IV. i 1763.21/IX. r. (LB Lisewo Kośc.), która to Konstancja, łowczyni bydgoska, żyła jeszcze 1783.29/XII. r. (LB Biskupice k. Ostrowa). Synowie: Marcin, Piotr i Franciszek. Z córek, Anna, w latach 1759-1760 żona Michała Leszczyńskiego, Joanna (łowczanka bydgoska), niezamężna w latach 1759-1768, w latach 1770-1783 żona Kazimierza Rakowskiego, regenta grodzkiego inowrocławskiego. Z synów, o Marcinie będzie niżej. Piotr i Franciszek wspomniani w r. 1759 (G. 99 k. 179v). Piotr, łowczyc bydgoski żył jeszcze 1770.26/X. r. (LB Pęchowo).

Marcin, syn Jana i Brzezińskiej, obok rodzeństwa spadkobierca babki Marianny z Dydyńskich P-ej, sumę 1.117 zł., należną po tej babce z Małachowa Pańskiego, cedował w r. 1759 Maciejowi Brochockiemu (G. 99 k. 179v). Od Marcina Petrykowskiego t. r. wziął na skrypt sumę 700 t. (G. 109 k. 42). Żył jeszcze 1783.29/XII. r. (LB Biskupice Ołoboczne).

3) Piotr, syn Wojciecha i Dydyńskiej, obok braci dziedzic w Laskownicy w r. 1731 (I. Ko. 76 k. 393v), dawał w r. 1741 tym braciom plenipotencję (ib. 77 k. 233). Zaślubił 1748.20/X. r. Katarzynę Ossowską z Leszczy (LC Tuczno). Żył jeszcze w r. 1754 (I. Kon. 78 s. 820).

2. Władysław, syn Stefana i Przeniewskiej, uzyskał od ojca w r. 1710, jak już wiemy, cesję sumy 2.000 zł. na Lichynku. Zapewne identyczny z nim Władysław, mąż Marianny Kozłowskiej, córki Jana i Anny Russockiej, oboje nie żyjący już w r. 1749, rodzice Marianny, wtedy żony Macieja Głoskowskiego, i Zofii, żony Zygmunta Żulickiego. Zob. tablicę.

@tablica: Pinińscy h. Jastrzębiec

Jan, jeden z opiekunów dzieci Pawła Żukowskiego i zmarłej Zofii Ryszewskiej, ustaniowiony nim w r. 1647 po wstąpieniu Pawła do karmelitów kcyńskich, pod imieniem brata Antoniego (N. 226 k. 375). Jan, syn Jana, w r. 1654 zapisał dług 4.000 zł. Janowi z Grochowisk Strzeleckiemu (N. 227 k. 176), zaś w r. 1658, po śmierci tego Strzeleckiego, kwitowany był przez jego syna Stanisława z owego długu. Stanisław zaś aprobował jednocześnie zobowiązanie ojca względem rezygnacji P-mu części Sienna w pow. bydg. (N. 227 k. 332). Stanisław, mąż Katarzyny Ostrowickiej (Z. T. P. 39 k. 727), już nie żyjący w r. 1659, ojciec Jana i Marianny. Jan zapisał tej swej siostrze w r. 1659 dług 1.200 zł. (N. 227 k. 386). Była ona w r. 1676 żoną Kaspra Wysockiego, nie żyjącego już w r. 1711. Sama żyła jeszcze w r. 1713. Jan, syn Stanisława, wspólnie z żoną Agnieszką ze Starężyna wydzierżawił w r. 1659 Dadźbogowi Moszczeńskiemu wieś Kotomierz w pow. bydg. (N. 227 k. 386). Nie wiem jak z tym pogodzić zapis z tego roku, którym Jan, syn Stanisława, żonie swej Elżbiecie Moszczeńskiej, córce Stanisława, miecznika inowrocławskiego, a siostrze Dadźboga, oprawił posag 6.000 zł. (N. 225 k. 479). Nie żył już Jan w r. 1711 (Z. T. P. 39 k. 727), a jego spadkobiercy owego Jana z Sienna P-go wymienieni wtedy Wysoccy (ib. k. 1632). I znów sprzeczności! Oto w r. 1713 synami Jana (syna Andrzeja!) i Jadwigi(!) Moszczeńskiej nazwani Stanisław i Michał P-cy (ib. k. 1927). Elżbieta z Moszczeńskich P-a zmarła we wrześniu 1717 r. (A. B., Bydgoszcz W. 39).

Stanisław, żeniąc się w r. 1685 z Teresą Rożnowską, córką Zygmunta, wdową 1-o v. po Janie Łkińskim, uzyskał od niej przed ślubem zapis 600 zł. długu na sumie, którą na części wsi Ziemęcin w wojew. brzeskim-kuj. miała od pierwszego męża (Py. 155 s. 16). Jan, fundator domku loretańskiego (przy kościele Bernardynów w Bydgoszczy?), zmarł 1690.20/V. r. (A. B., Bydgoszcz, W. 39). Zofia, żona Samuela Wiesiołowskiego, już nie żyjącego w r. 1699.

Jan,nie żyjący już w r. 1711, mąż Katarzyny Wolskiej, wdowy 1-o v. po Janie Lubiatowskim, a wtedy już 3-o v. żony Antoniego Zakrzewskiego (Z. T. P. 39 k. 177). Stanisław, burgrabia grodzki bydgoski, zmarł w marcu 1715 r., wracając z Piotrkowa. Pochowany w Bydgoszczy u Bernardynów (A. B. Bydgoszcz, W. 39). Wdowa po nim Gertruda Wilczewska pozywała w r. 1723 Stanisławskich, dziedziców Gumnowic i innych wsi. Działała w imieniu swoim i swych synów Antoniego, Józefa i Ludwika (Z. T. P. 42 k. 129). Gertruda z synami Antonim, Józefem, Ludwikiem i Stanisławem(!) byli kwitowani w r. 1727 przez Teresę z Bieganowskich 1-o v. Dąbrowską, 2-o v. Naramowską, z 700 t. zapisanych na wsi Piścin 1710.8/VII. r. przez zmarłego Stanisława P-go, jej pierwszego męża, Antoniemu Dąbrowskiemu (N. 202 k. 40). Gertruda P-a i Katarzyna z Wilczewskich, wdowa po Janie Wałdowskiem, dziedzicu Mirucina, wydzierżawiły w r. 1729 Mirucin Kazimierzowi Zawadzkiemu (N. 204 k. 28). Gertruda, dzierżawczyni Ślesina, uzyskała w r. 1729 od Anny Tuchołczanki, wdowy po Adamie Wilczewskim, cesję zapisu 8.318 t. od Józefa Remigiana Potulickiego, starosty borzechowskiego (N. 204 k. 38). Posesorka Szamocina, nie żyła już w r. 1734, kiedy syn Józef w imieniu swoim i braci, Ludwika i Stanisława, zapisywał się na arbitraż w sporze z małżonkami Józefem Sokołowskim, stolnikiem bydgoskim, sędzą grodzkim radziejowskim, i Jadwigą z Baranowskich (Kc. 137 k. 165). Bracia Józef, Ludwik i Stanisław w r. 1736 skwitowani z kondemnaty przez Mariannę Rudkowską, wdowę po Józefie Leszczyńskim (N. 206 s. 56). Ludwik, burgrabia grodzki bobrownicki, i Stanisław, a także w imieniu starszego brata Józefa, kwitowali w r. 1736 Marię-Teresę z Tarłów Potulickich, wojewodzinę czernihowską, z prowizji od sumy 1.000 czerw. zł., którą zmarły jej mąż Józef Remigian Potulicki i ona zapisali w r. 1733 Janowi Falęckiemu, burgrabiemu chełmińskiemu, a która im przypadła w skutku komplanacji z tym Palęckim (N. 206 s. 9).

Wawrzyniec, chrzestny 1715.29/VIII. r. (LB Branno). Wawrzyniec, chyba ten sam, zmarł w listopadzie 1726 r. (Pieranie, Ksiąga Bracka). Antoni, "młodzieniec", syn wdowy Jadwigi P-ej, zmarł 1728.27/X. r. (ib.). Elżbieta, żona Andrzeja Skrzydlewskiego, oboje nie żyli już w r. 1737. Paweł, dziedzic dóbr Karsy w r. 1740 (Z. T. P. 49 k. 154). Anna, żona Wawrzyńca Szeliskiego, oboje nie żyli w r. 1745. Bogumiła, żona Ezechiela Mochelskiego, już nie żyjącego w r. 1750. Urodz. Antonina P-a miała z nieznanego ojca syna Mateusza, ochrzcz. 1774.21/VIII. r. (LB Tuczno). Może ta sama Antonina była chrzestną 1769.13/VI. r. (ib.). Joanna z Sypniewskich P-a, chrzestna 1774.11/IX. r. (LB Cerekwica). Umarła 1804.7/V. r., mając lat 50 (LM Jarocin). Gabriel i Apoloia, rodzice: Rocha Antoniego, ochrzcz. 1774.21/VIII. r., Leona Wojciecha, ochrzcz. 1778.1/IV. r., i Marianny Łucji, ur. w Leszczach 1783.10/XII. r. (LB Tuczno). Urodz. Łazarz i Joanna, rodzice Piotra Bonawentury, ur. w Borku, ochrzcz. 1785.6/VII. r. (LB Borek).

Stanisław, rewizor celny skarbowy w Czrnym Lesie, chrzestny 1812.3/X. r. (LB Kotłów).

>Pińscy różni. Małżonkowie Andrzej i Katarzyna z Tarzeckich w r. 1639 mianowali plenipotenta Macieja Jerzykowskiego (I. Kon. 438 k. 731). Stefan, świadek 1659.28/IX. r. (LC Św. Wawrzyniec, Gniezno). Urodz. Augustyn i Jadwiga, rodzice urodzonych we wsi Karzec córek, Barbary, ochrzcz. 1702.1/XII. r., i Anny, ochrzcz. 1704.26/IX. r. (LB Krobia, Dobl.). Urodz. Bogusław Andrzej i Teresa Świejkowska, rodzice Wojciecha, ochrzcz. 1713.8/VIII. r. (LB Rawicz). Augustyn, mąż Zofii Prądzyńskiej, córki Adama i Konstancji Trzcińskiej, nie żył już w r. 1715, kiedy wdowa Zofia idąc 2-o v. za Macieja Kliniewskiego zapisała mu sumę 500 zł. zabezpieczoną na dobrach Kwasuty (Kośc. 311 s. 446). Oboje Kliniewscy żyli jeszcze w r. 1734 (G. 96 k. 560). Zofia nie żyła już w r. 1767, kiedy występował jej syn Wojciech P. i córka Rozalia P-a, żona Antoniego Zabłockiego (G. 100 k. 285). Rozalia, już wdową, żyła jeszcze w r. 1772, a może i w r. 1776. Jej córce w r. 1776 asystował przy transakcji "brat wujeczny" Józef P. (G. 103 k. 85).

Wojciech, w r. 1725 mąż Teresy Linczewskiej, córki Stanisława i Marianny Maryanowskiej, która wtedy wraz z siostrami wyznaczała plenipotentów do spraw sukcesji po matce w województwie sandomierskim (Kośc. 314 s. 315). Był Wojciech w latach 1736-1739 dzierżawcą folwarku miasta Kościana (LB Kościan). Chyba to właśnie ta Teresa umarła 1758.17/V. r. (A. B. Koło, W. 48), w każdym razie nie żyła już w r. 1768, kiedy Wojciech żył jeszcze (G. 100 k. 35). Synem ich był Józef. Z córek Łucja Teresa, ur. w Nacławiu, ochrzcz. 1736.21/XII. r. (LB Kościan), Anna przed 1750.14/X. r. zaślubiła Jakuba Ubysza, a żyli jeszcze oboje w r. 1768. Wspomniany wyżej syn Józef, dziedzic Dębowca w pow. gnieźn., ożenił się 1755.11/II. r. z Marcjanną Chwaliszewską, córką Jakuba i Anny Godlewskiej, której w r. 1756 zobowiązał się oprawić 4.000 zł. posagu (G. 98 k. 829v). Żyli oboje w r. 1787, kiedy Marcjanna sumę 1.000 zł. cedowała synowi Andrzejowi (I. Kal. 227 k. 629). Już będąc wdową, w r. 1789 kwitowała brata swego Macieja Chwaliszewskiego, stolnika żydaczowskiego, dziedzica Jaworowa, z 1.500 zł. swego posagu z tych dóbr (G. 115 k. 118). Andrzej, syn Józefa i Chwaliszewskiej, mąż Marianny Papieskiej, kwitował w r. 1787 wuja Macieja Chwaliszewskiego z 1.000 zł. (I. Kal. 227 k. 339, 354v). Może to ten sam Andrzej był mężem Teofili Watta Kosickiej, córki Aleksandra i Joanny Bronikowskiej? (I. Kal. 232 k. 184).

Weronika, w latach 1746-1761 żona Konstantego z Chraplewa Łąckiego, wdowa w latach 1769-1786.

Andrzej Bogusław (Andrzej), żyjący w r. 1751 (G. 98 k. 460), mąż Konstancji Tuszkowskiej, oboje nie żyli już w r. 1759. Syn ich Paweł, który jako plenipotent Katarzyny Goreckiej, wdowy 1-o v. po Mateuszu Garczyńskim, kwitował się w r. 1751 z Karolem Magnusem Zaidlicem ze sprawy sądowej o poddanego (G. 98 k. 460). Uzyskał w r. 1758 zapis 1.000 zł. długu od jej syna Ludwika Garczyńskiego, dziedzica Pomorzan Kościelnych w pow. gnieźn. (G. 99 k. 103). Zaślubił 1759.26/II. r. tę owdowiałą Katarzynę, córkę Macieja z Rzuchowa Goreckiego i Anny Broniewskiej, od której przed ślubem uzyskał zapis 5.000 zł. (LC Pomorzany; G. 99 k. 146). Od pasierba, Ludwika Garczyńskiego, t. r. wziął w trzyletni zastaw pod zakładem 13.180 zł. połowę Pomorzan Kościelnych (G. 99 k. 176). Dziedzic Wilkowyi, skwitowany w r. 1762 przez Józefa Helmichta, plenipotenta siostry Marianny zamężnej Bętkowskiej (ib. k. 394). Wilkowyję i Wilkowiczki kupił był od Józefa Gawrońskiego (G. 100 k. 51). Nie żył już w r. 1780, kiedy owdowiała Katarzyna Gorecka kwitowała Józefa Goreckiego, dziedzica Kaczkówka, z 3.929 zł. z sumy 7.529 zł. należnej z działów dokonanych w r. 1779 między swymi braćmi Michałem i Janem (G. 107 k. 103v). Synowie Pawła i Goreckiej, Serafin i Ignacy Bonawentura, ur. w Pomorzanach, ochrzcz. 1760.25/XI. r. (LB Kłecko), zmarły 1780.22/II. r. w wieku lat 19, w Zakrzewie we dworze swego krewnego Jana Broniewskiego (LM Sławno). Serafin (Serafin Stanisław Kostka), ur. w Pomorzanach, ochrzcz. 1759.25/XI. r. (LB Kłecko), dziedzic Wilkowyi, skwitowany w r. 1780 przez Anielę Rumiejewską, wdowę po Wojciechu Gawrońskim, z 500 zł., wedle komplanacji spisanej przez tego P-go z nim i ze spadkobiercami Józefa Białobłockiego, podczaszego łukowskiego (G. 107 k. 50). Wilkowyję i Wilkowiczki mocą kontraktu z 1781.27/VI. r. sprzedał za 28.000 zł. Mikołajowi Węsierskiemu (G. 108 k. 61v). Potwierdził tę transakcję w r. 1784 (G. 111 k. 71v). Żył jeszcze w r. 1785 (G. 112 k. 24v).

Piotr i Katarzyna, rodzice Antoniny Salomei, ur. we Wronkach, ochrzcz. 1754.28/X. r. (LB Strzelce). Urszula P-a umarła w r. 1765 (A. B. Koło, W. 48). Wojciech zmarł w Staniszewie 1774.23/IV. r., pochowany w Krerowie w kościele (LM Krerowo). Barbara P-a, żona Stanisława Wielochowskiego, zmarła w Łodzi 1775.7/IV. r. w wieku lat 70 (LM Łódź). Panna Franciszka, chrzestna 1783.7/IX. r. (LB Kobylin). Paweł, świadek 1784.25/IX. r. (LC Św. Marcin, Pozn.). Ks. Wojciech zmarł we Włocławku 1790.3/VI. r. (Nekr. Bernardynek, Pozn.). Urodz. Stanisław P. i Helena "de Szuławy", rodzice Wawrzyńca, ur. w Gułtowach, ochrzcz. 1793.6/VIII. r. (LB Gułtowy). Teresa, benedyktynka poznańska, zmarła 1796.6/IX. r. (Nekr. Benedyktynek, Pozn.).

Józef i Barbara Stanisławska, rodzice: Macieja, ur. w Lipem 1814.22/II. r., Marcelego Antoniego, ur. tamże, ochrzcz. 1815.9/VI. r. (LB Mielżyn) i Róży Marii, ur. w Wolankach 1817.19/VIII. r., który to folwark ojciec jej wtedy dzierżawił (LB Sławno). Urodz. Antoni, malarz 32-letni, zamieszkały na przedmieściu Św. Marcina w Poznaniu, zaślubił 1817.22/V. r. Mariannę Klimkiewiczównę (Klemkiewiczównę?) z Kościana, rozwiedzioną Dobską, 33-letnią (LC Św. Małgorzata, Pozn.). Żyła chyba jeszcze w r. 1824. Drugą żoną była poślubiona przed r. 1846 Józefa Hinczewska, córka Józefa i Katarzyny, 1-o v. Grzelachowska, zmarła w Poznaniu na Wenecji 1847.8/I. r., mając lat 40 i 3 miesiące. Mąż ją przeżył (LM Św. Małgorzata, Pozn.). Z pierwszej żony synowie: Melchior zmarły 1824.25/V. r. w wieku lat 18 (LM Św. Marcin, Pozn.), Jan Daniel, ur. 1819.3/I. r., Antoni Franciszek, ur. na Chwaliszewie w Poznaniu 1825.12/XII. r. (LB Św. Małgorzata, Pozn.). Z drugiego małżeństwa córka Elżbieta, ur. na Chwaliszewie 1846.3/IV. r. (ib.).

>Piorecki (Piórecki?) Szymon kupił w r. 1577 za 8.500 zł. od Benedykta Paniczewskiego części Paniczewa i Słudzewa w pow. lelowskim (P. 1398 k. 756). Pisarz grodzki kcyński 1587.26/IV. r. (Kc. 125 k. 1v). Zawierał w r. 1590 kontrakt z Andrzejem Mokronoskim (P. 953 k. 689). Żył jeszcze 1603.2/I. r. (Kc. 125 k. 1v).

>Piorowski Wincenty, w r. 1501 mąż Anny Pakoskiej, córki Andrzeja, kasztelana rypińskiego (P. 1389 k. 153v).

>Piorunowscy, różni, z Piorunowa w pow. konińskim i z Piorunowa w pow. szadkowskim, którzy byli Porajami. Jakub z Piorunowa w pow. kon. od swego rodzonego stryja Jarosława Chylińskiego w r. 1466 nabył części we wsiach Piorunowo i Kamionka wraz z częścią młyna "Piorunowskiego" w zamian za czwarte części wsi Chylino, Głogowo i Tarnowa w pow. kon. (P. 1384 k. 224). Jakub P. zeznał t. r. swej matce Helenie 60 grz. na Piorunowie z tytułu jej posagu (Kon. 2 k. 86).

Jan, wojski sieradzki, mąż Krystyny Strykowskiej, wdowy 1-o v. po Janie Świenieckim, która w r. 1477 kwitowała Boguchwała z Boruchowa z 400 grz. swego posagu, oprawionego jej przez pierwszego męża na dobrach królewskich Lisiec i Modla w pow. kon. (I. R. Kon. 2 k. 172v).

Magdalena, w r. 1666 żona Piotra Pstrokońskiego, nie żyła już w r. 1686. Magdalena, w r. 1669 żona Macieja Wawrowskiego. Żyli jeszcze oboje w r. 1677.

Hiacynt, mąż Marianny Ponieckiej, która w r. 1704, będąc już wdową, kwitowała z 1.000 zł. Wojciecha Sieroszewskiego (I. Kal. 157 s. 188). Nie żyła już w r. 1715, kiedy działał jej syn Seweryn (P. ib. 159 s. 7).

Wiktoria P-a z Szczepic wyszła w Kcyni 1809.1/II. r. za Józefa Dzierżanowskiego, posesora Tupadł. Umarła mając lat 30, 1821.12/VII. r., będąc już wdową.

>Piotrachowscy z Piotrachów w pow. sieradzkim. Ks. Jan, zabity w r. 1551 (lub przed tą datą) przez Sebastiana Iwańskiego z pow. szadkow. (Kal. 13 s. 492). Mikołaj całą swą część w Piotrachach w r. 1557 zobowiązał się pod zakładem 50 grz. sprzedać Annie, córce zmarłego Jana Szorowskiego(?), a Apolonia, żona Mikołaja, swoją oprawę uzyskaną w r. 1532 cedowała tejże Annie (Kal. 22. 142). Jan, rodzony brat i spadkobierca Wojciecha, kwitował w r. 1595 Marcina Płaczkowskiego z 200 zł. (P. 964 k. 655). Jan, syn zmarłego Benedykta z wojew. sieradzkiego, sługa Mikołaja Gorzewskiego, pozywał w r. 1615 Jana Gorzewskiego o zadanie ran (Kon. 38 k. 355). Tomasz, w r. 1636 plenipotent ks. Wojciecha Wężyka, dziekana gnieźnieńskiego, proboszcza łowickiego, kanonika katedralnego (G. 80 k. 136).

>Piotraszewscy. Adam, syn zmarłego Jana P-go z pow. kruszw. i Barbary Mirosławskiej, w r. 1633 oprawił posag 300 zł. żonie Jadwidze Biskupskiej, córce Piotra (P. 1417 k. 859v). Już nie żył w r. 1638, kiedy wyznaczony przez króla na opiekuna jego córki Anny Wojciech Mikołajewski dawał pełnomocnictwo współopiekunowi ks. Wojciechowi Biskupskiemu, kanonikowi poznańskiemu (I. Kon. 48 k. 491).

Marcin, syn Jakuba, mąż Katarzyny Karczewskiej, córki Daniela, z którą kontrakt małżeński spisywany był w Skokach 1649.16/II. r. Uzyskał wraz z nią w r. 16750 od Wojciecha Węgierskiego zapis 2.860 zł. długu (G. 82 k. 283v). W imieniu własnym i żony kwitował Węgierskiego w 1651 r. z prowizji rocznej od owej sumy (ib. k. 424). Katarzyna z Karczewskich, bezpotomna, nie żyła już w r. 1652 (ib. k. 595). Marcin w r. 1665 cedował sumę Kazimierzowi Snarskiemu (G. 84 k. 235). Nie żył już w r. 1667, zaś zapis Węgierskiego dostał się w spadku rodzeństwu zmarłej Katarzyny z Karczewskich (Ws. 68 k. 220v).

>Piotrkowscy, z Piotrkowic w pow. kośc., różni. Prokosz (Pakosz), dziedzic w Piotrkowicach, połowę trzech łanów w tej wsi w r. 1435 wyderkafem sprzedał za 40 grz. Małgorzacie, wdowie po Pietraszu z Gorzycy (P. 1378 k. 68). Prokosza tego arbitrzy w r. 1438 godzili z Pietraszem z Piotrkowic i jego żoną Wichną (Kośc. 17 s. 88). Prokosz i Świątek, dziedzice Piotrkowic, umorzyli sprawy i pozwy między sobą (ib. s. 156). Nie żył Prokosz (Pakosz) P. w r. 1440, kiedy synowi jego Wincentemu przydano lat (ib. s. 216, 218). Wdową po nim była wtedy Dorota (ib. s. 219). Synów zmarłego Prokosza, Wincentego, Pawła i Jana, kwitował w r. 1443 z połowy sumy 200 grz. Bodzęta z Piotrkowic (ib. s. 335). Prokosz prócz wyżej wspomnianych miał także syna Andrzeja. W latach późniejszych będzie stale mowa o tych trzech synach zmarłego Prokosza: Wincentym, Andrzeju i Janie. Andrzej, Wincenty i Jan, synowie zmarłego Prokosza z Piotrkowic, pozywani byli w r. 1448 przez Jana "Mleczkę" ze Zborowa o ich dziedzictwo w Piotrkowicach, nabyte przez nich od zmarłego Prokosza (Kośc. 16 k. 146). Wincenty miał w r. 1449 sprawę z Wincentym Hermanem, mieszczaninem kościańskim (Kośc. 19 k. 6). Bracia Wncenty i Andrzej niegdy z Piotrkowic swe "przedobycie" (aqui sitionem) na Przedpełku, Mościcu i siostrach jego, w W. Koźminie cedowali w r. 1450 Janowi "Mleczce" ze Zborowa (P. 1381 k. 13v). Wszyscy ci trzej bracia niedzielni z Piotrkowic byli t. r. pozywani przez Jana niegdy z Małej Górki (Kośc. 19 k. 48) i t. r. mieli sprawę z Janem Kossowskim, przezeń przypozwani (ib. k. 69v). Trzej ci bracia, niegdy z Piotrkowic, pozywali w r. 1453 Jana z Mchów (ib. k. 206). Z nich Jan, z Łęgu, zeznał w r. 1459 sumę 22 grz. w poręczeniu za Andrzeja ze Zgirzyc (ib. k. 225v). Bracia uzyskali w r. 1464 poręczenie, iż Katarzyna Brzoska, córka zmarłego Wojciecha, a żona Wawrzyńca Brzoskiego, zrezygnuje połowę Brzozy i połowę czwartej części w Niepruszewie (P. 18 k. 58), z których to dóbr jeszcze t. r. ją zaspokoili (P. 19 k. 60v). Do owych dóbr Wawrzyńca Brzoskiego intromitowani t. r. (ib. k. 69v). Pozywali t. r. Jana Będlewskiego (ib. k. 330v). Wincenty, niegdy P., obwieszczony w r. 1466 przez Jana i Mikołaja, synów Andrzeja ze Zgirzyc, z sum u Jana Malechowskiego (Kośc. 20 s. 153). Wszyscy trzej bracia w r. 1469 uzyskali od Jana z Grody zobowiązanie stawienia Wawrzyńca Brzoskiego, aby im zrezygnował połowę czwartej cześci w Nieproszewie, to jest w sumie cztery łany w pow. pozn. (P. 19 k. 181). Wspomniani wyżej małżonkowie, Pietrasz i Wichna, pozywani byli w r. 1443 przez Świąszla z Piotrkowic (Kośc. 17 s. 325). Temu Świętosławowi (Świąszkowi, Świątkowi) Bodzęta z Piotrkowic w r. 1440 zeznał sumę 9 grz. (ib. s. 218). Pozywali Świąszka w r. 1440 Paweł niegdy Chaławski ze swym bratem Janem (ib. s. 188), zaś w r. 1443 Wincenty i Jan bracia z Górki (ib. s. 350). Wraz z Andrzejem Zginą w r. 1444 płacili winę Janowi, synowi Szymka z Małej Górki, bo mu się nie uiścili z 11 grz. i jednego wierdunku (Kośc. 17 s. 440). Świąszek kwitowany był w r. 1445 przez Jana z Małej Górki (ib. s. 566). Do połowy jego łana roli osiadłej w Piotrkowicach intromitowany był w r. 1445 Mikołaj Zborowski (ib. s. 674). Stawał Świąszek w r. 1446 przeciwko Janowi Ksiąskiemu w imieniu Małgorzaty Długojanowej, niegdy P-ej (ib. s. 726).

Wspomniany wyżej Bodzęta z Piotrkowic był w r. 1440 przez Małgorzatę, żonę Jana Zborowskiego (ib. s. 140) i tr. r. przez Małgorzatę z Witkowic, żonę Mikołaja Zborowskiego (ib. s. 227). Małgorzata, wdowa po Mikołaju Zborowskim, i Dorota, żona Hanusa, mieszczanina poznańskiego, córki Bodzęty z Piotrkowic, kwitowały w r. 1450 ojca ze swych posagów (Kośc. 19 k. 121v).

Jan "Mleczko" ze Zborowa nabył części w Piotrkowicach od Prokosza z Piotrkowic i pozywał w r. 1448 jego synów, Andrzeja, Wincentego i Jana (Kośc. 16 k. 146). Nabył w r. 1450 "przedobycie" czyli Aquisicionem na Przedpełku Mościcu z Wielkiego Koźmina od Wincentego i Andrzeja braci niegdy z Piotrkowic. Był ojcem Marcina (P. 1381 k. 13v, 15). Córki Jasna "Mleczki" ze Zborowa, nie żyjącego już w r. 1470, to Elżbieta zamężna Mierzewska, Katarzyna zamężna Wargowa, Anna zamężna Wichrowska, które wraz z Jakubem P-im, Wojciechem i Stanisławem Jeziorkowskimi, Mikołajem i Janem Laskowskimi, Barbarą Sędzińską i Jadwigą Kuranowską "privignis alias wnuczęta" Jana Mleczki, pozywane były w r. 1470 przez Jana i Jakuba braci z Konarzewa (P. 20k. 33). Wnukowie Jana "Mleczki" ze Zborowa (może po synu Marcinie?), Jan Piotr i Jakub, nie stanęli w r. 1472 z pozwu Andrzeja i Jana braci z Brzozy i t. r. mieli płacić winę (P. 20 k. 144v). Piotr z Piotrowic część po swym dziadzie w Zborowie i Konarzewie sprzedał w r. 1472 Mikołajowi z Tomic, chorążemu poznańskiemu (P. 1385 k. 144v). Wszyscy trzej bracia byli w r. 1489 niedzielni w Piotrkowicach (Kośc. 228 k. 79), pozwani wtedy przez Jana Kopaszewskiego (ib.).

1. Jan, wnuk Jana "Mleczki" ze Zborowa, na połowie Piotrkowic, wolnej od oprawy pierwszej żony Heleny, w r. 1489 zapisał posag 70 grz. drugiej żonie Annie (P. 1387 k. 104v). Ojciec urodzonych z pierwszej żony Mikołaja i Elżbiety, których Balcer Kąkolewski w r. 1493 zaspokoił z ich "babizny" po zmarłej Jadwidze z Lginia, żonie tego Balcera. Asystowali stryj Jakuba P. i wuj rodzony Jan Popowski (P. 856 k. 20v). Skwitowany w r. 1502 przez córkę Elżbietę, żonę Łukasza Wierzejskiego, z majątku rodzicielskiego w Piotrkowicach (Kośc. 232 k. 7v). Jan pozywany był w r. 1508 przez rodzonego bratanka Jana, syna Jakuba, którego dobra w Piotrkowicach trzymał od dziesięciu lat (P. 863 k. 48). Bratanek pozywał go o to, iż w czasie trwania opieki zajął połowę Piotrkowic, jego ojczystą, i z niej zagarniał przez dziewięc lat 10 grz. rocznego czynszu oraz inne dochody (P. 863 k. 292). Wraz z synami Mikołajem i Marcinem toczył sprawę z Marcinem Jaworskim, a w r. 1510 założone zostało vadium 120 grz. (Kośc. 232 k. 134). Bratankowi Janowi miał w r. 1511 płacić winę, bo mu nie uiścił się z 90 grz. rocznego czynszu z jego dóbr w Piotrkowicach (P. 865 k. 101), zaś w r. 1517 bratanek ów uzyskał w tej sumie intromisję do połowy Piotrkowic (P. 866 k. 411v). Stryj w r. 1523 Katarzyny Czackiej, żony Jana Dąbrowskiego, i Magdaleny Czackiej, żony Piotra Czackiego (P. 1392 k. 528, 528v). Za córkami swymi, Zofią, żoną Jana Kamieniewskiego, i Dorotą, żoną Wojciecha Więckowskiego, winien był w r. 1508 ich mężom po 20 grz. każdemu jako czwartą i ostatnią ratę ich za żonami wziętych posagów (P. 863 k. 101), wyznaczonych zrazu na 60 grz. (P. 786 s. 44). Jan trzy łany puste w Piotrkowicach zobowiązał się w r. 1524, iż sprzeda za 100 grz. Benedyktowi, Stanisławowi, Tomaszowi i Jerzemu, braciom Bieczynskim (Kośc. 234 k. 94v). Wuj w r. 1526 Piotra Gorzyckiego (P. 1393 k. 118), nie żył już w r. 1537. Był mężem pierwszej żony, Heleny, która miała oprawę 200 kop gr. na Piotrkowicach, a nie żyła też w r. 1537, i drugiej żony, Anny (Kośc. 234 k. 329v). Synami Jana byli, jak już wiemy: Mikołaj z pierwszej żony, i Marcin z drugiej. O trzech córka była mowa wyżej.

1) Mikołaj, syn Jana i Heleny, wraz z siostrą Elżbietą pozywał w r. 1493 Balcera Kąkolewskiego, męża ich zmarłej babki Jadwigi, o sumę jej 50 zł. wziętą przezeń na Kąkolewo (P. 23 k. 53v, 77). Mąż Małgorzaty Roszczyńskiej, córki Jana Jakuba, która w r. 1521 uzyskała od Stanisława Roszczyńskiego zapis 50 grz. długu (P. 867 k. 529v). Zawierał w r. 1529 ugodę z bratową Anną względem zboża z Piotrkowic należnego jej wedle testamentu męża (P. 871 k. 371). Żona Małgorzata w r. 1531 kupiła od Jana Morawskiego za 100 grz. część w Chojnicy (P. 1391 k. 85v). Pozywał Mikołaj w r. 1531 swych bratanków, synów zmarłego Marcina (Kośc. 27 k. 81v). Stryj w r. 1534 Doroty Żelęckiej, żony Macieja Kokalewskiego (P. 1391 k. 94). Od Jakuba Morawskiego w r. 1535 kupił za 30 grz. część Chojnicy (P. 1393 k. 730v). Pozywał w r. 1537 bratanka Mikołaja i t. r. zawierał z nim i jego braćmi, Augustynem i Walentym, swymi pupilami, ugodę (Kośc. 234 k. 328). Pozywał w r. 1538 bratanków Mikołaja i Walentyna o dokładne wymierzenie połów każdej ze stron w Piotrkowicach (Kośc. 28 k. 71v). Małgorzata od swej matki Katarzyny Chojnickiej, wdowy po Mikołaju Bodzaporowskim, dostała w r. 1541 czwartą część w Chojnicy, połowę części młyna wodnego z połową placu, gdzie stoi młyn "Wolanka" w Chojnicy, wszystko wolne od jej oprawy (P. 1394 k. 471). Mikołaj, w r. 1549 wuj Małgorzaty Bieczyńskiej, wdowy 1-o v. po Stanisławie gawrońskim, 2-o v. żony Marcina Szamarzewskiego (Kośc. 235 k. 130v). Od swej córki Otylii żony Stanisława Otuskiego, nabył jej części z działów z rodzeństwem w Chojnicy (P. 1395 k. 690v). Synowi Adamowi zapisał w r. 1553 dług 300 zł. na Piotrkowicach (P. 894 k. 16). Nie żył już w r. 1555 (P. 896 k. 75), a w r. 1559 nie żyła też i Małgorzata Roszczyńska (P. 1396 k. 776). Synowie, Adam i Andrzej. Z córek, Otylia, zwana też Chylińską, była w latach 1550-1551 żoną Stanisława Otuskiego. Zofia, w latach 1559-1567 żona Piotra Kosickiego, wdowa w latach 1581-1590, skarżyła w r. 1581 Jana Kosickiego o zadane w Kosiczynie rany (P. 936 k. 504). Anna, wspomniana w r. 1551 (P. 1395 k. 640v), niezamężna, nie żyła już w r. 1582 (P. 938 k. 99).

(1) Adam, syn Mikołaja i Roszczyńskiej, uzyskał, jak wiemy, od ojca w r. 1553 zapis długu 300 zł. na Piotrkowicach (P. 894 k. 16). Mąż Jadwigi Goryńskiej, córki Jana, uzyskał dla niej t. r. od swego ojca oprawę 500 zł. posagu na połowie tej części Piotrkowic, która miałaby po śmierci ojca przypaść mu w podziale z młodszym bratem Andrzejem (P. 1396 k. 59). Nie żył już w r. 1554, zaś owdowiała Jadwiga pozywała w r. 1555 szwagra Andrzeja w sprawie wydzielenia jej oprawy na połowie części mężowskich w Piotrkowicach i Chojnicy (P. 895 k. 502; Kośc. 236 k. 369). Pozywała go znów w r. 1561 (P. 903 k. 207) i w r. 1563, wciąż o wydzielenie owej oprawy (Kośc. 240 II k. 124v). Wreszcie w r. 1563 doszło w tej sprawie do ugody (ib. k. 182), zaś w r. 1567 "odstąpiła" od oprawy na Chojnicy (Kośc. 246 k. 405).

2) Andrzej P. cz. Chojnicki, syn Mikołaja i Roszczyńskiej, wspomniany w r. 1553 (P. 1396 k. 59), dziedzic w Piotrkowicach, pozwany przez owdowiałą bratową Jadwigą o wygnanie jej siłą z oprawy w Piotrkwicach, uzyskanej od teścia, nie stanął i musiał w r. 1555 uiścić winę (P. 896 k. 75). Od siostry Zofii zamężnej Kosickiej dostał w r. 1559 jej część po zmarłej matce we wsi Chojnica (P. 1396 k. 776v). Bratu stryjecznemu Mikołajowi zapisał w r. 1565 dług 250 zł. (Kośc. 243 k. 275v). Ustanowiony w r. 1567 przez szwagra Kosickiego opiekunem jego dzieci (P. 911 k. 506). Dwa młyny w Chojnicy, "Łysy" i "Walnik" w r. 1570 sprzedał wyderkafem za 250 zł. Walentemu Wargowskiemu (P. 1398 k. 152v), zaś oba te młyny w r. 1571 sprzedał wyderkafem za 800 zł. Bartłomiejowi Krzewskiemu (ib. k. 176v), a w r. 1574 za 800 zł. sprzedał Januszowi Przecławskiemu (ib. k. 414). Całą wieś Chojnica w r. 1575 sprzedał wyderkafem za 1.000 zł. temuż Przecławskiemu (ib. k. 546), a t. r. połowę Piotrkowic sprzedał wyderkafem na jeden rok za 1.500 zł. Augustynowi P-mu (ib. k. 584v). Zapisał w r. 1577 dług 100 zł. szl. Jakubowi Złotnickiemu, mieszkańcami Śródki biskupów poznańskich, i został przezeń z tej sumy skwitowany (P. 929 k. 141, 966). Żeniąc się w r. 1577 z Zofią Jaskólecką zapisał jej t. r. przed ślubem na połowie dóbr w Chojnicy posag 1.000 zł. (P. 1398 k. 785v). Połowę Piotrkowic t. r. sprzedał za 4.000 zł. Janowi Manieckiemu cz. Pigłowskiemu (ib. k. 723). Kwitował w r. 1578 braci swej żony, Stanisława i Wacława Jaskóleckich, każdego z 333 zł. jej posagu (P. 931 k. 370). Oboje z żoną w r. 1580 zastawili Janowi Jeziorkowskiemu za 500 zł. młyny "Łysy" i "Walnik" w Chojnicy (P. 934 k. 274). Andrzej w r. 1581 skwitowany przez Mateusza Drogoszewskiego cz. Brylewskiego ze 100 zł. z sumy 200 zł., którą zapisał był jego zmarłemu stryjowi Maciejowi Brylewskiemu (P. 936 k. 28). Zofia Jaskólecka w r. 1583 skasowała swą oprawę i dożywocie (P. 941 k. 304). Andrzej t. r. został skwitowany z 220 zł. przez Annę Wroczyńską, zamężną 1-o v. Klonowską, 2-o v. Robaczyńską (P. 941 k. 307). Całą wieś Chojnicę (z wyjątkiem boru Morawskich i praw Nowowiejskich do młyna "Cietrzeszka"(?) sprzedał w r. 1583 za 5.500 zł. Januszowi Przecławskiemu (P. 1399 k. 170v). Nie żył już w r. 1589, kiedy występowali jego synowie, Kasper i Stanisław P-cy cz. Chojniccy (P. 952 k. 581). Owdowiała Zofia Jaskólecka w imieniu powyższych synów kwitowała w r. 1590 Jana Przecławskiego nabywcę Sirosławia od Jana Sirosławskiego (P. 953 k. 121). Kwitowała w r. 1591 ze 100 zł. Jana Siedleckiego, podsędkowicza ziemskiego inowrocławskiego (P. 955 k. 764). Od sław. Henryka Sztameta, mieszczanina poznańskiego, w r. 1591 kupiła za 400 zł. dom w Poznaniu, pod zamkiem (P. 1400 k. 753). Od brata Kaspra Jakóleckiego uzyskała w r. 1593 zapis 300 zł. długu (P. 959 k. 1288). Sumę 4.000 zł. cedowała w r. 1594 Andrzejowi Krzyszkowskiemu (P. 962 k. 978). Kwitowała w r. 1598 z 300 zł. długu Kaspra Jaskóleckiego, syna zmarłego Kaspra, a swego bratanka (P. 968 k. 1271). Syn Stanisław P. w r. 1595 kwitował rodzeństwo Wilkowskich z 900 zł. wyderkafu części Miaskowa w pow. kośc. (P. 964 k. 121). Prócz wspomnianych wyżej synów była i córka Barbara, której w r. 1600 Małgorzata Tuczyńska, żona Stanisława Zaremby, zapisała dług 300 zł. (P. 970 k. 263). Z braci jej żył jeszcze wtedy Stanisław Chojecki cz. P., który występował wówczas jako "przyjaciel z linii ojczystej" Anny Jaskóleckiej, żony Jana Święcickiego (P. 970 k. 126).

2) Marcin, syn Jana i Anny, wspomniany obok ojca i brata w r. 1510 (Kośc. 232 k. 114). Mąż Anny Bieczyńskiej, córki Tomasza, która w r. 1524 od Andrzeja Dobrogosta Brodzkiego nabyła wyderkafem za 180 grz. Grzybno w pow. kośc. (Kośc. 233 k. 96, 345 k. 112), zaś w r. 1527 dostała jeszcze prócz tego wyderkafu dalsze 60 grz. (ib. 345 k. 127). Nie żył już Marcin w r. 1529, kiedy Anna zawierała ugodę ze szwagrem Mikołajem dotyczącą zbóż z Piotrkowic, należnych jej wedle testamentu męża (P. 871 k. 371). Nieletni synowie Marcina: Mikołaj, Augustyn i Walenty wraz ze swymi opiekunami, Wojciechem Sułockim stryjemi Benedyktem Bieczyńskim wujem, byli w r. 1531 pozywani przez stryja MikołajaP-go (Kośc. 27 k. 81v), zaś w r. 1537 zawierali z nim ugodę (ib. k. 324). Owdowiała Anna kwitowała w r. 1556 z 210 grz. Jana Przybińskiego (ib. 237 k. 113v). Z synów, Walenty, nieletni w r. 1537, umarł zapewne między r. 1537 a 1546 (ib. 243 k. 330, 28 k. 71v).

(1) Mikołaj, syn Marcina i Bieczyńskiej, małoletni w r. 1531 (ib. 27 k. 81v), kwitował w r. 1537 stryja Mikołaja z opieki jak też z 70 grz. posagu swej zmarłej babki Anny, oprawionego na połowie Piotrkowic (ib. 234 k. 329). Z bratem Agustynem i Marcinem Szamarzewskim pozywali w r. 1546 Annę Bieczyńską, wdowę po Benedykcie, i jej synów (ib. 234 k. 746). Jemu i Augustynowi Andrzej Gawroński zapisał w r. 1553 dług 210 grz. (ib. 236 k. 126). Obaj w r. 1560 kwitowali z długu 315 zł. Bartłomieja Piotrowskiego (ib. 239 k. 31). Od stryjecznego brata Andrzeja Mikołaj dostał w r. 1565 zapis 150 zł. długu (ib. 243 k. 275v). Augustynowi P-mu sprzedał wyderkafem za 1.500 zł. połowę części Piotrkowic (P. 1398 k. 584v). Bezpotomny, nie żył już w r. 1569.

(2) Augustyn, syn Marcina i Bieczyńskiej, małoletni i niedzielny z braćmi w r. 1531 (Kośc. 27 k. 81v), w r. 1531 (Kośc. 27 k. 81v), pozostawał w r. 1537 pod opieką stryja Mikołaja, którego z tej opieki t. r. kwitował, jak również kwitował go z 70 grz. posagu matki babki swej Anny (ib. 234 k. 329v, 330). Od Andrzeja Chojnickiego cz. P-go uzyskał w r. 1569 zapis 100 tal. długu (ib. 249 k. 181). Mąż Zofii z Błociszewa Gajewskiej, córki Wincentego, oprawił jej w r. 1570 na połowie swych dóbr w Piotrkowicach posag 800 zł. (P. 1398 k. 89). Intromitowany w r. 1575 do połowy części Piotrkowic, nabytych t. r. wyderkafem na rok za 1.500 zł. od Andrzeja P-go cz. Chojnickiego (Kośc. 255 k. 361v; P. 1398 k. 584v). Sumę 250 zł. i inną 450 zł., zapisane wraz z posesją wsi Chojnica zmarłemu bratu Mikołajowi, cedował w r. 1583 Januszowi Przecławskiemu (P. 941 k. 304). Uzyskał w r. 1584 od Katarzyny Brodowskiej, wdowy po Macieju Brodnickim, zapis 100 zł. długu (Kośc. 264 k. 315). Kwitował w r. 1588 małżonkow Jana Zadorskiego i Zofię Bieczyńską z sumy 1.800 zł. (P. 950 k. 401, 557). Jako spadkobierca brata Mikołaja kwitował w r. 1590 Stanisława Otuskiego (Kośc. 270 k. 198) i uzyskał t. r. intromisję do dóbr Zofii Chojnickiej (P-ej), wdowy po Piotrze Kosickim (Kośc. 270 k. 365v, 464). Nie żył już w r. 1592, kiedy jego syn Piotr, liczący lat 18, w asyście matki, zapisywał po 500 zł. posagu siostrom: Annie, Katarzynie, Dorocie i Barbarze (P. 957 k. 105). Wdowa wypłaciła 1593.25/VI. r. przyszłemu zięciowi Łukaszowi Golskiemu w posagu za córką Anną 1.000 zł. posagu i 200 zł. w wyprawie (P. 1401 k. 1). Uzyskała w r. 1596 od syna Wojciecha zapis 200 zł. długu (Kośc. 276 k. 26v). Był ów Wojciech niewątpliwie starszy od wspomnianego wyżej Piotra. Od Małżonków Macieja Nieżuchowskiego i Doroty Krzyckiej Zofia uzyskała w r. 1597 zapis 6.000 zł. długu (ib. 227 k. 35v). Już nie żyła w r. 1598 (P. 968 k. 477). Synowie, jak już wiemy, to Wojciech i Piotr. Z córek, Anna wyszła w r. 1593, krótko po 25/VI. za Łukasza Golskiego, żyjącego jeszcze w r. 1612. Była wdową w latach 1621-1624. Katarzyna zaślubiła w r. 1597, krótko po 25/VI. Macieja Zadorskiego, a już w latach 1600-1606 była 2-o v. żoną Jakuba Męcińskiego z Męcin w pow. płockim, nie żyła już w r. 1624. Dorota, w latach 1600-1604 żona Stanisława Stęgoskiego, wdowa w r. 1616. Barbara, jeszcze niezamężna w r. 1600, potem żona 1-o v. w r. 1603 Kaspra Boboleckiego, zaślubiła 2-o v. w r. 1606, krótko po 21/II. Wojciecha Milińskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1612.

a. Wojciech, syn Augusta i Gajewskiej, żeniąc się w r. 1596 z Anną Gorzycką, córką Jana, krótko przed ślubem, 29/I. na połowie swych wszystkich dóbr w Piotrkowicach, przypadających w podziale z bratem Piotrem, oprawił jej 1.500 zł. posagu (P. 1401 k. 705). Żonie tej w r. 1597 oprawił 1.200 zł. posagu i 300 zł. wyprawy (P. 1402 k. 385v). Wspólnie z bratem Piotrem Piotrkowice z zasiewami i inwentarzami, więc 30 sztukami bydła rogatego, 200 owcami, 60 gęsiami, 60 kurami, 15 świniami, przyrządami do warzenia piwa etc., z wyjątkiem urządzeń domowych i pięciu kmieci z rodzinami i dziewczętami, sprzedali w r. 1597 za 8.000 zł. małżonkom Maciejowi Nieżuchowskiemu i Dorocie Krzyckiej (P. 1402 k. 401v). Oboje w r. 1598 kwitowali małżonków Marcina Soleckiego i Agnieszkę Tworzyjańską z dzierżawy części Piotrkowic, zaś skwitowani byli t. r. przez tychże małżonkow Soleckich z 400 zł. (P. 968 k. 8, 477). Wojciech z żoną w r. 1598 spisywali wzajemne dożywocie (P. 1402 k. 741v). Skwitowany w r. 1600 przez siostrę Dorotę zamężną Stęską (P. 970 k. 208). Jako opiekun siostry Barbary w r. 1600 kwitował ze 100 zł. Mikołaja z Pigłowic Manieckiego (P. 970k 675). Zapisał t. r. 600 zł. długu szwagrowi Męcińskiemu (ib. k. 430v). Młyn wodny "Nadolny" w Nojewie pow. pozn. sprzedał t. r. wyderkafem za 300 zł. Stanisławowi Żelęckiemu (P. 1402 k. 628v). Spadkobierca brata Piotra, pustkę "Skopowy Sad", którą Piotr nabył od szwagra Łukasza Golskiego, darował w r. 1601 temuż Golskiemu (P. 1404 k. 156v). Skwitowany w r. 1603 ze sprawy przez siostrę Barbarę zamężną Bobolecką (P. 973 k. 108). Oboje małżonkowie w r. 1603 kwitowali małżonków Marcina Dziublewskiego i Zofię Gąszczewską z 500 zł. z dzierżawy Nojewa, puszczonej tym Dziublewskim (P. 973 k. 354). Małżonkowie P-cy kwitowali w r. 1605 Piotra Przecławskiego (P. 976 k. 573). Wojciech żonie t. r. oprawił posag 1.500 zł. na połowie części Nojewa i pustki Grzybno (P. 1405 k. 285v), a ponowił tę oprawę w r. 1608 (P. 1406 k. 363v). Annie z Gorzyckich w r. 1610 zastawiła części wsi Trzebaw i Łodzia oraz młyna "Niwka" Zofia z Rąbinia, 1-o v. Strzelecka, 2-o v. Chrzypska (P. 984 k. 387). Nie żył już Wojciech w r. 1616, kiedy owdowiała Anna skwitowała swego brata Stanisława Gorzyckiego z dóbr ojczystych i macierzystych (P. 996 k. 95). W imieniu własnym i córki Marianny P-ej mianowała w r. 1620 plenipotentem Stanisława Gorzeńskiego (P. 1004 k. 233). Ustanowiła sama w r. 1626 plenipotentów (Kośc. 294 k. 51). Syn Stanisław, jako spadkobierca ciotki Katarzyny 1-o v. Zadorskiej, 2-o v. Męcińskiej, zanosił pilność w r. 1624 przeciwko innej siostrze, Annie owdowiałej Golskiej (P. 152 k. 604). Córka Marianna, w r. 1620 jeszcze niezamężna, w latach 1625-1636 żona Wojciecha Chełkowskiego, wdowa w latach 1641-1665.

b. Piotr, syn Augustyna i Gajewskiej, ur. ok. 1675 r., bowiem w r. 1592 liczył rok 18-y (P. 957 k. 105). Od szwagra, Łukasza Golskiego, w r. 1597 kupił za 200 grz. pustkę "Skopowy Kąt" we wsi Gola (P. 1402 k. 461v). Kwitował w r. 1599 z 400 zł. małżonków Macieja Nieżuchowskiego i Dorotę Krzycką z tytułu praw, jakie nabył od swego brata Wojciecha (Kośc. 279 k. 79). Bezpotomny, umarł w r. 1600 (P. 970 k. 14, 1403 k. 496v), zaś spadek po nim dostał się bratu Wojciechowi (P. 1404 k. 156v).

2. Piotr, wnuk Jana "Mleczki" ze Zborowa 1472 r. (P. 20 k. 144v), żył jeszcze w r. 1489 (Kośc. 228 k. 79). Chyba ten sam Piotr ręczył wobec Marcina Piątkowskiego za Jadwigę Królikowską, żonę Jana Przelepskiego, zaś w r. 1499 został przez jej męża uwolniony z tego poręczycielstwa (Py. 169 k. 178).

3. Jakub, wnuk Jana "Mleczki: ze Zborowa 1472 r. (P. 20 k. 144v), dziedzic Chojnicy, mąż Katarzyny Chojnickiej, córki Jana "Słupka" Chojnickiego, bratanicy Dzietrzycha Chojnickiego, zaś rodzonej siostrzenicy zmarłej Barbary Golinczewskiej, która ta Katarzyna w r. 1489 pozywała braci z Bobolczyna (P. 22 k. 166v, 179, 184v, 208, 217). Jakub uzyskał w r. 1498 zapis 4 grz. od Katarzyny, wdowy po Bartoszu Morawskim, i jej syna Marcina Morawskiego (P. 956 k. 289v). Umarł zapewne ok. r. 1499, a z pewnością nie żył już w r. 1508 (P. 863 k. 48). Wdowa w r. 1513 pozywała syna Jana (Kośc. 23 k. 454, 454v), zaś w r. 1519 od tego syna dostała w dożywocie połowę jego części w Piotrkowicach (P. 1391 k. 46v). Syn Jan.

Jan P. cz. Chojnicki, syn Jakuba i Chojnickiej, pozywał w r. `508 stryja Jana, który od dziewięciu lat miał w posiadaniu jego dobra ojczyste, to jest połowę Piotrkowic (P. 863 k. 48). Pozywał znów tegoż stryja w r. 1510 o trzymanie owych dóbr siłą z tytułu opieki i o zagarnianie z połowy bratanka po 10 grz. czynszu rocznie jak też innych dochodów (P. 863 k. 292). Stryj miał mu w r. 1511 z racji nie uiszczenia tych 90 grz. płacić winę (P. 865 k. 101). Od Katarzyny, wdowy po Marcinie Morawskim, i od jego syna Jakuba w r. 1517 nabył wyderkafem za 12 grz. łan w Morawsku (P. 1391 k. 42v). Uzyskał t. r. dekret intromisyjny do dóbr stryja, to jest do połowy Piotrkowic, a to w sumie 90 grz. (P. 866 k. 411v). Swej matce w r. 1519, jak już wiemy, dał w dożywocie połowę Piotrkowic (P. 1391 k. 46v). "Honorabilis" i "nobilis" Jan P. całą swą część Piotrkowic w r. 1516 sprzedał wyderkafem Katarzynie Chojnickiej, wdowie po Macieju Bodzaporowskim (Kośc. 233 k. 94). Zob. tablicę.

@tablica: Piotrkowscy

Jan P., syn zmarłego Macieja z Sepna, pozywał w r. 1465 Sędziwoja Grodzickiego (Kośc. 20 s. 40). Paweł i Jan, dziedzice z Piotrkowic, i panna Jadwiga, córka Mikołaja Goniębickiego, wraz ze swym ojcem, oraz Barbara, córka Piotra Sędzińskiego z rodzonym stryjem Michałem Sędzińskim części dziedziczne spadłe po Janie "Mleczce" w Zborowie i M. Konarzewie w pow. pozn. w r. 1471 dali Mikołajowi Tomickiemu, chorążemu poznańskiemu, w zamian za czwartą część Chorzelic w pow. gnieźn. i dopłatę 400 grz. (P. 1385 k. 48). Paweł, dziedzic w Piotrkowicach, sprzedał w r. 1473(?) swe tamtejsze dobra za 200 grz. bratu Janowi (P. 1383 k. 205). Ksiądz Paweł P. od Mikołaja Bieganowskiego w r. 1475 kupił za 100 kop gr. części w Płaczkach (P. 1386 k. 29). Ks. Pawła P-go skwitowała w r. 1475 Świebora, żona Mikołaja, dziedzica w Strzeszkach, z oprawy posagu i wiana na Płaczkach w pow. pyzdr., z racji nabycia tej wsi przez P-go (Kośc. 227 k. 20). Od Zachariasza z Ostrowa nabył w r. 1476 za 200 kop gr. i 20 grz. prawa do wójtostwa w Krzywiniu, swoją zaś czwartą część w Płaczkach sprzedał za 40 grz. temu Zachariaszowi (P. 1386 k. 64). Czwartą część Płaczek w r. 1477 wymienił z Zachariaszem na wójtostwo w mieście Krzywiniu, dopłacając mu 100 kop gr. (P. 1386 k. 78v). Może bratem Pawła był Jan P., który w r. 1510 dał wójtostwo w Krzywiniu Janowi Zaprockiemu w zamian za trzy łany puste w Piorkowicach i dopłatę 8 grz. (Kośc. 233 k. 8v, 345 k. 6). Michał z Piotrkowic pow. kośc. sprzedał w r. 1473 trzy łany w tej wsi za 120 grz. Piotrowi Iłowieckiemu (P. 1383 k. 217v). Dorota, córka Michała P-go, żona Jana Żytowieckiego, pozywała w r. 1482 Mikołaja Kuranowskiego o należność z tytułu prawa bliższości po zmarłej siostrze rodzonej Dorocie, żonie Jana Żytowieckiego, a ciotce rodzonej Doroty żony Michała P-go(!) (Kośc. 227 k. 97v). Panna Dorota, córka zmarłego Michała P-go, swe ósme części w Goniębicach i Wyciążkowie pow. kośc. sprzedała w r. 1485 za 100 kop. gr. Jędrzychowi z Długiego (P. 1387 k. 21v). Ręczył wtedy za nią Piotr Iłowiecki (Kośc. 228 k. 3).

Benedykt P. z Zador w r. 1487 kupił za 24 grz. od Małgorzaty, wdowy po Macieju Zadorskim, trzy płosy w Zadorach (P. 1387 k. 89v). Dziedzic w Zadorach, zapisał w r. 1489 dług Dorocie, wdowy po Mikołaju z Zador zwanym "Oleksy", i jej synowi Janowi (Kośc. 228 k. 99), od których t. r. kupił za 20 grz. część w Zadorach (P. 1386 k. 117v).

Jan P. w r. 1510 skwitowany z 45 gr. praskich przez żonę Dorotę, wdowę 1-o v. po Wojciechu Błockim (Kośc. 23 k. 116). Anna P-a, w r. 1539 żona Stefana Błockiego.

>Piotrkowscy różni, z Piotrkowic w pow. kon., Piotrkowic w pow. inowrocł., Piotrkowa w pow. lipnowskim, Piotrkowa w pow. radziejow.

Tomasz z Piotrkowic z żoną Katarzyną, który, to małżonkom w r. 1438 chciał się uiścić ze 190 grz. Andrzej Ogon z Jastrzębnik (Gr. Kal. 2 k. 45v). Andrzej P., mąż Katarzyny, która w r. 1446 (1451?) część macierzystą w Rąkczynie (Rąbczynie) pow. kcyń., należną w działach, wymieniła z rodzonym bratem Stanisławem dziedzicem w Rąkczynie, na wieś Denkowo pow. gnieźn. i dopłatę 500 grz. (P. 1379 k. 207, 207v). Ten sam niewątpliwie Andrzej P. cz. Ozorzyski nie żył już w r. 1473, kiedy jego córki, Anna, żona Jana Czechowskiego, i Elżbieta, żona Wojciecha Przetockiego, uzyskały cesję wsi Denkowo od matki Katarzyny, żony 2-o v. Jarosława "Brzozogłowego" Ludzickiego, sędziego inowrocławskiego, za co winne były zapłacić matce 70 grz. (G. 20 k. 272v). Agnieszka, wdowa po Macieju z Piotrkowic, pozywała w r. 1447 Macieja z W. Koźmina (I. Kal. 4 k. 70v). Tomasz z Piotrkowic z Połówsia (Półwieska) i Jan z Kopydłowa dziedzice pozwani w r. 1466 przez ks. Mikołaja, dziedzica i plebana w Ostrowąsie (I. R. Kon. 2 k. 93). Jan z Piotrkowic pozywał w r. 1482 Katarzynę, wdowę po Tomaszu Bielawskim, 2-o v. żonę Stanisława Małachowskiego (G. 11 k. 91v). Jan P. część w Piotrkowicach pow. kcyń. w r. 1491 sprzedał za 80 grz. Jakubowi Latalskiemu, burgrabiemu gnieźnieńskiemu (P. 1387 k. 143). Barbara P-a pozywała w r. 1502 swych braci Mikołaja i Stanisława Mielżyńskich (Py. 169 k. 231v). Barbara, dziedziczka w Piotrkowicach, w r. 1508 żona Wawrzyńca Witkowskiego (Kc. 8 k. 120v).

Mikołaj Noteski nie żył już w r. 1508, kiedy występowali jego synowie, ks. Piotr, Jakub i Szymon, bracia niedzielni, dziedzice w Piotrkowie(!) (G. 24 k. 329). Tym braciom, spośród których Szymon był jeszcze nieletni, zapisali w r. 1509 czynsz wyderkafowy ks. Stanisław, kanonik gnieźnieński i włocławski, oraz Mikołaj, bracia z Mielżyna, dziedzice Wiekowa (G. 26 k. 15, 16). Bracia z Piotrkowa pozywali w r. 1511 braci w Mielżyna o rezygnację Wiekowa (P. 170 k. 57).

Ks. Piotr i Szymon, dziedzice niedzielni w Dębkach i Piotrkowie, połowę wsi Dęby w pow. kon., kupioną od Michała Powidzkiego, ojca Elżbiety, żony Jana Trzebuchowskiego, sprzedali wyderkafem w r. 1515 za 200 zł. Janowi Trzebuchowskiemu (I. R. Z. Kon. 6 k. 9v). Ks. Piotr P., proboszcz w Piotrkowie, opiekun brata Szymona, w imieniu swoim i tego brata w r. 1521 kwitował Mikołaja Mielżyńskiego z wieczności wsi Wilkowo pow. gnieźn. z racji oprawy zmarłej ich matki Barbary Mielżyńskiej (G. 28 k. 21v). Szymon P., w r. 1526 stryj sióstr, Anny zamężnej Lubomyskiej i Jadwigi zamężnej Czarnotulskiej (I. R. Z. Kon. 6 k. 31).

Jan P. nie żył już w 1512, kiedy owdowiała Anna, córka Przecha Skąpskiego, wtedy już 2-o v. żona Jana Małachowskiego, połowę połowy w Piotrkowicach pow. pyzdr., oprawione jej przez pierwszego męża w sumie 10 grz., dała obecnemu mężowi (P. 786 s. 346). Jan P., w r. 1512 stryj małoletniej panny Jadwigi z Oświsłowa (ib. s. 347). Jan P., dziedzic w Małachowie Szemborowic, kwitował w r. 1514 Wojciecha i Mikołaja, braci rodzonych niedzielnych, dziedziców w Piotrkowicach pow. pyzdr., z posagu Anny, córki Przecława ze Skąpego, z jej dóbr rodzicielskich w Piotrkowicach (G. 25 k. 532). Braciom Wojciechowi, Maciejowi i Mikołajowi, dziedzicom w Piotrkowicach, ręczył w r. 1514 Wawrzyniec Małachowski z Małachowa Szemborowic za Jana P-go, iż skasuje list oprawny swej zmarłej żony, córki Przecława ze Skąpego (ib. k. 532v).

Wojciech i Gaweł, małoletni, dziedzice w Piotrkowie, działaki w r. 1517 z Janem Komornickim i Maciejem Witkowskim, stryjami, Wojciechem Wojnowskim, wujem, oraz Jadwigą Modliszewską, ciotką (P. 866 k. 416).

Mikołaj P. z ziemi kujawskiej, już nie żyjący w r. 1526, kiedy jego córka Jadwiga uzyskała oprawę 180 zł. od Arnolfa Babińskiego z Babina w pow. pyzdr. (P. 1393 k. 106v).

Marek uzyskał w r. 1545 od Jana i Wawrzyńca braci Baranowskich zapis 34 grz. długu (P. 884 k. 88).

Kasper i Andrzej, bracia, dostali w r. 1551 od Wojciecha Królikowskiego części we wsiach Królikowo, Lipice, Łagiewniki, Lądek i Biała w pow. kon. w zamian za zagrody na przedmieściu Gniezna, koło kościoła Św. Wawrzyńca i dopłatę 2.000 zł. węg. (P. 1395 k. 647). Krzysztof, mąż Anny Gierkowskiej, córki Jakuba, zapisał jej w r. 1573 na połowie Piotrowic pow. kcyń. dług 1.000 zł. (Kc. 124 k. 49v). Wraz z żoną w r. 1575 dali zobowiązanie pod zakładem 1.000 zł. Andrzejowi Gierkowskiemu, iż mu w grodzie bydgoskim część Piotrkowic zrezygnują wiecznością (Kc. 24 k. 498). Jan P., syn zmarłego Piotra z pow. radziejow., zapisał w r. 1598 Janowi Zagórskiemu z Półwieska sumę 200 zł. (I. R. Kon. 28 k. 532v). Jakub w r. 1606 oprawił posag 1.200 zł. żonie Zofii Sługockiej, córce Bartłomieja (P. 1405 k. 652). Dorota, w latach 1610-1620 żona Zygmunta Pruszaka Bieniewskiego. Jan kwitował w r. 1610 Wojciecha Goryńskiego z 2000 zapisanych przez niego i żonę jego Elżbietę Gutenberk Wojciechowi Kościelskiemu a przez Kościelskiego scedowanych w grodzie radziejowskim P-mu (I. R. Kon. 35 s. 310). Barbara z Piotrkowic w r. 1633 żona Dobrogosta Gembickiego, starosty stawiszyńskiego.

Po Annie Bieganowskiej, żonie 1-o v. Benedykta P-go, 2-o v. Jana Lubczyńskiego, zmarłej bezpotomnie, jej bratanek (nepos) i współspadkobierca. Wojciech Bieganowski, syn zmarłego Jarosława, prawa do wsi Rzeczyca w pow. radziejow. i do sum po tej ciotce cedował w r. 1649 Świętosławowi Bieganowskiemu (Py. 150 s. 36). Andrzej w r. 1655 dał zobowiązanie małżonkom Świętosławowi Potułowskiemu i Zofii Wyrzyskiej dotrzymania zastawu wsi Siemionki w pow. kruszw. (G. 82 k. 1141v). Katarzyna, w r. 1699 wdowa po Bogusławie Kąsinowskim.

Stanisław i żona jego Katarzyna Kozubowska (Kozubska?) od Katarzyny Jerzykowskiej (Irzykowskiej?), wdowy 1-o v. po Kazimierzu Woźnickim, 2-o v. po Marcinie Lubiwieckim, 3-o v. żony Józefa Kowalewskiego, dziedziczki wsi Kościeszki w pow. kon., w r. 1714 wzięli w zastaw na trzy lata ową wieś, pod zakładem 2.370 zł. (I. Kon. 73 k. 297v, 298). Obie strony zawierały pomiędzy sobą umowę w r. 1718 (G. 93 k. 422v).

Antoni, dzierżawca arcybiskupiego klucza Uniejowskiego, mąż Marianny Karwowskiej, w imieniu własnym i żony zawierał 1730.23/I. r. w Uniejowie pod zakładem 3.000 zł. kontrakt małżeński o rękę swej córki Anny z Wawrzyńcem Radolińskim (I. Kal. 167 s. 138). Anna kwitowała w r. 1731 rodziców z 3.000 zł. posagu (I. Kon. 76 k. 396v). Jan, "syn adopcyjny", więc chyba zięć, Szymona Słomowskiego, uzyskał odeń w r. 1781 zapis 500 zł. (I. Kal. 221 k. 8).

>Piotrowicki (może Piotrowski z Piotrowic?) Jan i Helena Bronikowska, córka Zygmunta i Urszuli Marianny Sczanieckiej, małżonkowie, kwitowali w r. 1732 jej ojca z 1.000 zł. (Kc. 137 k. 42).

>Piotrowiczowie. Jan Michał, wiceregent grodzki ostrzeszowski, zaślubił 1769.22/XI. r. Annę Scholastykę Wojciechowską (LC Ostrzeszów).

Józef, adwokat w Poznaniu, nie żyjący już w r. 1824, miał z żony Marianny 2-o v. żony Ludwika Łojka syna Gabriela, ur. ok. 1799 r., który 1824.14/VII. r. zaślubił Józefę Strzyżewską (Strzyżyńską), pannę z Poznania, 19-letnią (LC Św. Małgorzata, Pozn.), dzierżawca wsi Usłodzino w r. 1825, Łężeczki w r. 1827, Topola w r. 1831. Synowie: Stanisław Józef, ur. 1827.15/I. r. (LB Św. Małgorzata, Pozn.), Zygmunt Bolesław, ur. w r. 1831, zmarł w Topoli 1831.21/XII. r., mając jeden miesiąc i trzy dni. Córka Józefa Gabriela, ur. w Usłodzinie 1825.22/II. r. (LB Św. Małgorzata, Pozn.).

>Piotrowscy to nazwisko pojawiające się w Wielkopolsce nader często, ale poszczególnych P-ch powiązać w zwarte grupy rodzinne nader trudno. Miejscowości o nazwie Piotrowi istniały w powiatach: poznańskim (parafia Głuszyna), kościańskim (parafia Głuchowo), kaliskim (parafia Pamięcino), gnieźnieńskim (parafia Św. Wojciecha w Gnieźnie). A istnieli również P-cy wiodący się z Piotrowic. Wsie o tej nazwie istniały w powiatach: kościańskim (parafia Goniębice), pyzdrskim (parafia Słupca), wschowskim (parafia Gołańcz). Tak więc w pow. kościańskim mamy P-ich zarówno z Piotrowa jak i Piotrowic, a pamiętajmy przy tym, że pewna ich ilość to niewątpliwie przybysze z innych dzielnic Rzeczypospolitej, gdzie różnoherbowych P-ch było niemało. Stąd też konieczność zmuszająca do ograniczenia się do podawania zaledwie kilku krótkich wątków genealogicznych opatrzonych harbami, proprzestając po za nimi na grupach niewiadomego herbu, lecz wiodących się z pewnością lub bodaj przypuszczalnie z którejś ze wspomnianych wyżej wsi o nazwie Piotrowo lub Piotrowice. Stąd też do wyjątkowo dużych rozmiarów musieli rozrodzić się "Piotrowscy różni", gdzie nie wysuwam żadnych przypuszczeń co do ich pochodzenia. Oczywiście w takich warunkach możliwe są na każdym niemal kroku pomyłki z mej strony, z czego doskonale zdaję sobie sprawę.

>Piotrowscy h. Ciołek, z Piotrowa wpow. kośc. Jan Ciołek z Piotrowa, burgrabia poznański, w r. 1482 skwitowany przez Mikołaja P-go z 33 grz., za którą to sumę sprzedał był mu swoją ojczystą część w Czaczu (P. 855 k. 129v). T. r. od Jana, Mikołaja, Jerzego, Andrzeja i Jakuba braci rodzonych niedzielnych, dziedziców w Piotrowie, kupił za 400 grz. połowę wsi Świekotki w pow. pozn. (P. 1386 k. 158). Na całym Piotrowie t. r. zapisał trzy kopy gr. rocznego czynszu ks. Mikołajowi Oleskiemu, kanonikowie kościoła Najś. Marii Panny na Górce w Poznaniu i altaryście kolegiaty Św. Marii Magdaleny (P. 1386 k. 163). Zapisał też w r. 1483 wyderkafe, na Piotrowie za sumę 100 zł. węg. roczny czynsz 9 zł. węg. sław. Jerzemu Jurdze, mieszczaninowi konińskiemu. Nazwany wtedy "Ciołkiem z Podrzecza, dziedzicem z Piotrowa" (ib. k. 180v). Mąż Barbary (z Czacza?), która część ojczystą we wsiach Jeżewo i Wycisłowo w pow. kośc. sprzedała w r. 1489 za 200 grz. Wincentemu Czackiemu. Asystował przy tej transakcji stryj Piotr Iłowiecki, chorąży poznański (P. 1387 k. 123v; Kośc. 3 k. 105v). Jan na swych częściach w Czaczu i Glińsku pow. kośc. oprawił w r. 1489 tej żonie 200 zł. posagu (P. 1387 k. 125). Do dóbr Jana Ciołka, t. r. do Piotrowa i Świekotek uzyskali w r. 1490 intromisję w sumie 40 grz. Jan i Mikołaj, synowie zmarłego Jakuba Gorzewskiego (P. 22 k. 177v). Skwitowany w r. 1494 z długu 20 grz. przez Jerzego, Mikołaja i Andrzeja, braci rodzonych, dziedziców niegdy z Piotrowa (P. 856 k. 29v). Drugiej swej żonie Annie, córce Wojciecha z Oleśnicy, w r. 1494 oprawił posag 100 grz. na Piotrowie i Świekotkach (P. 1383 k. 13v). Ks. Piotrowi Niemierzyckiemu, plebanowi w Opalenicy, w r. 1500 zeznał sumę 20 grz. (P. 859 k. 70). Część wsi Glińsko w pow. kośc. w r. 1501, lub przez tą datą, sprzedał wyderkafem Dorocie, żonie Stansława Niegolewskiego (P. 1389 k. 141). Łąkę zw. "Kowalka" i część łąki "Strzymieckiej" w Świekotkach w r. 1501 sprzedał wyderkafem za 13 grz. Mikołajowi i Janowi braciom z Taczał (P. 1389 k. 142). Umarł w r. 1502 (Kośc. 231 k. 170; P. 859 k. 219, 245). Z pierwszej żony synowie, Baltazar i Jan oraz córka Małgorzata, niezamężna w latach 1502-1506 (Kośc. 231 k. 170; P. 859 k. 253), w r. 1519 żona Jana Ceradzkiego (P. 862 k. 1134v). Z drugiego małżeństwa syn Andrzej, nieletni w r. 1519. Baltazar P. cz. Czacki części dziedziczne w Czaczu i Brońsku wydzierżawił w r. 1502 Stanisławowi Dłuskiemu, burgrabiemu poznańskiemu (Kośc. 231 k. 170). Obok brata Jana t. r. współdziedzic w Piotrowie (P. 859 k. 245). Wspólnie z siostra Małgorzatą w latach 1503 i 1504 pozywany o 20 grz. przez Jerzego niegdy P-go, niewątpliwie jednego z trzech wspomnianych wyżej braci (P. 861 k. 80v, 160). Skwitowany w r. 1506 przez tego Jerzego P-go, dziedzica w Brudzewie z tej sprawy (P. 862 k. 134v). Dziedzic w Czaczu, w r. 1504 nie stanął z pozwu Jana i Macieja, dziedziców w Oleśnicy, w sprawie o wzięte od nich przez jego zmarłego ojca 100 grz. posagu za ich siostrą (P. 24 k. 74, 95). Jan, syn Jana Ciołka, występował w r. 1513 jako rodzony wuj synów i córek Stanisława Czackiego, dziedzica w Glińscu (P. 865 k. 299v).

>Piotrowscy h. Kromno wywodzili się z miejscowiści Kromno (niem. Kruhne), na południe od Krosna nad Odrą. W Wielkopolsce spotykamy ich od końca XIV w. w Jezierzycach, Koronowie, Hetmanicach, Lgini, Łysinach (Łysinie), Dębowejłęce, wreszcie w Trzebini koło Święciechowy. Z Jerzerzycami graniczyły Piotrowice w pow. wschow. Mikołaj Trzebiński mąż Małgorzaty Zadorskiej cz. P-ej, dostał w r. 1502 w posagu za nią od jej wuja Benedykta Zadorskiego spadłą po jego rodzonym bracie Michale P-im część w Piotrowicach, a to z tytułu 200 zł. jej posagu (Ws. 1 k. 32). Tej Małgorzacie Trzebińskiej jej brat rodzony Jerzy P. sprzedał w r. 1513 za 40 zł. węg. część w Piotrowicach (Ws. 1 k. 89). Ta Małgorzata matka Wojciecha, Jana i Stanisława, nie żyła już w r. 1533. Siedzieli w tych Piotrowicach także przedstawiciele innych rodzin. I tak Krzysztof Griesel P. (z rodu zapewne przybyłego z Saksonii na Śląsk?) sprzedał t. r. swoją część w Piotrowicach Jerzemu Przybyszewskiemu, od którego brata kupił był owe dobra (Ws. 1 k. 91). Ale wracamy do Kromnów. Rafał Kromno (może syn Wojciecha?) kwitował w r. 1537 Wojciecha Trzebińskiego, o którym wyżej. dziedzica w Piotrowicach, z 7 grz. rocznego czynszu zapisanego sobie sposobem wyderkafu na tej wsi (Kośc. 28 k. 36). Mikołaj P. z Trzebini, o którym wyżej pisałem, nie żył już w r. 1549, kiedy córce jego Annie zapisywał dług 212 zł. Rafał Leszczyński, kasztelan przemęcki (Ws. 3 k. 124). Z tą Anną zapewne identyczma Anna P-a, której Kasper Thoss w r. 1544 winien był sumę 19 grz. z oprawy zabezpieczonej na częściach Łysin, Tylewic i Wygnańczyc (Ws. 3 k. 40), a która w.r 1538 jako wdowa po Walentym Zbakowskim (Ząbkowskim?) kwitowała Wawrzyńca Gołanieckiego ze 130 grz. zastawionych na Niechłodzie (Ws. 2 k. 186). Wdowa po Mikołaju P-im cz. Trzebińskim, Małgorzata Zadorska nie żyła już w r. 1533 (Ws. 2 k. 126). Synowie Mikołaja: Wojciech, Jan i Krzysztof, dziedzice w Piotrowicach, pozywani byli w r. 1533 przez siostrę Annę, zamężną Zbakowską, o 120 grz. posagu asygnowanego jej przez zmarłą matkę (ib.).

1. Wojciech P. cz. Trzebiński, syn Mikołaja, uzyskał w r. 1544 od Kaspra Thossa zapis 30 grz. (Ws. 3 k. 47). Brata Krzysztofa skwitował w r. 1547 z 60 grz. (ib. k. 94). Od Anny Trąmpczyńskiej, wdowy po Janie Chomęckim, i od Wojciecha Włościejewskiego, jako opiekunów jej dzieci, w r. 1554 nabył wyderkafem za 700 grz. części W. Rosnowa w pow. pozn. (P. 1396 k. 163). Nie żył już w r. 1559, kiedy wdowie po nim, Agnieszce (Łąckiej), jak też Janowi, starszemu synowi Wojciecha, opiekunowi braci włodszych: Wojciecha, Piotra i Łukasza, zrobił zapis Jan Opalenicki (P. 900 k. 478). Agnieszka wraz z tymi synami kwitowała t. r. wspomnianego Opaleńskiego z 750 grz. zastawionych na wsi Łąkie w pow. kośc. (Ws. 4 k. 367). W imieniu jej jako opiekunki synów Piotr Korzbok Łącki prolongował w r. 1560 Janowi Opalenickiemu termin uiszczenia długu 1.284 zł. (P. 902 k. 400v). Jej synom Jerzy Miaskowski z Krzekotowic i Gębic w r. 1561 zapisał dług 1.484 zł. (Kośc. 240 k. 430v). Wraz z synem Janem, jako opiekunowie młodszych synów, kwitowali w r. 1561 z 284 zł. Jana i Piotra Opalenickich, kasztelaniców santockich (P. 903 k. 404). Agnieszka Korzbokówna Łącka żyła być może jeszcze w r. 1585 (Ws. 10 k. 136). Synowie: Jan, Wojciech, Piotr, o których niżej, oraz Łukasz żyjący jeszcze w r. 1559 (Ws. 4 k. 367). Z córek, Agnieszka, w latach 1568-1592 żona Ambrożego Drogoszewskiego, wdowa w r. 1600. Anna, niezamężna w latach 1563-1601, nie żyjąca już w r. 1611 (Kośc. 204 k. 405, 240 II k. 209v). Jadwiga, niezamężna w latach 1563-1612, pozostawała w r. 1558 wraz z braćmi pod opieką Krzysztofa Trzebieńskiego, Jana Przybyszewskiego i Jakuba Korzboka Łąckiego, którzy wtedy skwitowali opiekunów dzieci zmarłego Jana Chomęckiego z 700 grz. za które zmarły Wojciech P. trzymał wyderkafem od ich matki Anny Trąmpczyńskiej, wdowy po Janie Chomęckim wieś M. Rosnowo w pow. pozn. (P. 899 k. 239v). Nie żyła już w r. 1623 (Kośc. 28 k. 268, 33 k. 466, 240 II k. 209v). Urszula, niezamężna w latach 1563-1621 (Kośc. 205 k. 159, 240 II k. 209v; Ws. 12 k. 146), jedyna spadkobierczyni brata Jana, części po nim w Piotrowicach i w Trzebini w r. 1621 dała Andrzejowi Drogoszewskiemu oraz Łukaszowi i Zofii Drogoszewskim, synowi i córce zmarłego Jana, zaś bratanicom rodzonego Andrzeja, Annie Drogoszewskiej, żonie Stefana Czackiego, Adamowi Kickiemu i Jadwidze Kickiej, żonie Stanisława Wilkowskiego, spadkobiercom Jana P-go (Ws. 205 k. 157, 159). Córką Wojciecha była też Małgorzata, niezamężna w r. 1563 (Kośc. 240 II k. 209v).

1) Jan, syn Wojciecha i Łąckiej, burgrabia ziemski wschowski w r. 1595 (Ws. 14 k. 54) Obok matki, jako syn starszy, współopiekun braci młodszych, Wojciecha, Piotra i Łukasza, w r. 1559 kwitował Jana Opalińskiego z 750 grz. (Ws. 4 k. 367; P. 900 k. 478), zapewne w r. 1558 zastawionych na wsi Łąkie w pow. kośc. Wspolnie z matką w r. 1560 prolongował temu Opalińskiemu, teraz już kasztelanowi santoskiemu, termin uiszczenia długu 1.284 zł. (P. 902 k. 400v). W imieniu własnym i braci w r. 1561 kwitował Wojciecha Sokołowskiego ze 107 zł. (W. 5 k. 136), jak również z 284 zł. Jana i Piotra Opalińskich, kasztelaniców santoskich (P. 903 k. 494). Jemu, matce i braciom Jerzy Miaskowski zapisał w r. 1561 dług 1.484 zł. (Kośc. 240 k. 430v). Wspólnie z braćmi pięciu siostrom zapisał w r. 1563 każdej po 300 zł. posagu (Kośc. 240 II k. 209v). Skwitowany w r. 1568 wraz z braćmi przez siostrę zamężną Drogoszewską z dóbr rodzicielskich (Ws. 7 k. 186). Kwitował z nimi Jana Przybyszewskiego i Krzysztofa Trzebińskiego z 700 grz. (Ws. 7 k. 394). Część Piotrowic sprzedał w r. 1571 za 2.000 zł. bratu Janowi (Ws. 201 k. 50). Wraz z braćmi w r. 1575 intromitowany do części Trzebini kupionych od stryja Krzysztofa P-go cz. Trzebińskiego (Ws. 8 k. 25). Dziedzic w Piotrowicach, kwitował w r. 1575 Ossowskich, podsędkowiczów poznańskich (Ws. 8 k. 40). Ustaniowiony w r. 1576 przez Łukasza Rydzyńskiego, sędziego ziemskiego wschowskiego, współopiekunem jego córek (P. 1398 k. 681). Do jego dóbr w Piotrowicach w r. 1577 intromitowani w zyskach i przezyskach Wojciech, Jan i Maciej, bracia Golińscy (Ws. 9 k. 10). Zapisał w r. 1578 dług 100 zł. Kasprowi Kromno, pisarzowi królewskiej komory celnej w Poniecu (Ws. 9 k. 81). Jego i braci, jako spadkobierców stryja Krzysztofa, pozywali w r. 1579 Łukasz i Jan, bracia Przybińscy (Ws. 9 k. 132). Części w Trzebini w r. 1580 za 1.500 zł. sprzedał bratu Wojciechowi (Ws. 202 k. 5535). Intromitowany w r. 1583 do nabytych od młodszych braci, Wojciecha i Piotra, części Piotrowic (Ws. 9 k. 385). Część od brata Piotra kupił w r. 1583 za 1.200 zł. (Ws. 202 k. 50). Na połowie części Piotrowic oprawił t. r. posag 1.000 tal. żonie Jadwidze, córce Jana Skoppa na Peczendorff (Paczendorff) (ib. k. 53, 54) w ks. legnickim. Z tą żoną Jadwigą Skopówną, córką Jana Skoppen (Skoffen), w r. 1584 kwitowali się wzajemnie z dożywocia (Ws. 10 k. 42). Tocząc sprawę z Janem i Jerzym Ząbkowskimi, jako pozywający uzyskał w r. 1592 limitację terminu (Ws. 12 k. 24). Oboje z żoną w r. 1593 zapisali dług 300 zł. bratu Wojciechowi P-mu (ib. k. 146). Od Stanisława Szypłowskiego cz. Wargowskiego Jan uzyskał w r. 1593 zapis 700 zł. (ib. k. 229). Skwitowany w r. 1594 przez Jana i Wojciecha braci Ząbkowskich z 50 zł. (Ws. 13 k. 75). Od Adriana Miaskowskiego dostał w r. 1599 w Gębicach część chrustów zw. Wierzchowiska w pow. kośc. (Ws. 204 k. 79v). Od Hieronima Kickiego w r. 1600 uzyskał cesję sumy 400 zł., zapisanej mu przez siostrzeńców, braci Drogoszewskich w posagu za siostrą Zofią Drogoszewską (Ws. 17 k. 161). Skwitowany t. r. przez owych Drogoszewskich z 400 zł. długu (ib. k. 275). Skwitowany w r. 1601 przez Jadwigę Stenczin, wdowę po Kasprze Falkenhan i jej synów z 50 zł. na poczet 150 zł. długu (ib. k. 536). Użytkowanie części ogrodów w Piotrowicach dał w dożywocie swym siostrom, pannom Annie, Jadwidze i Urszuli P-im (Ws. 204 k. 248v). Wraz z bratem Wojciechem kwitował się w r. 1608 z Anną Bojanowską, wdową po Mikołaju Pudliszkowskim, z kontraktu zmarłego brata Piotra o Pudliszki, zawartego w r. 1604 (Ws. 25 k. 152). Jako "stryj" pośredniczył w r. 1610 w działach braci Przybyszewskich, synów Jana, pisarza ziemskiego wschowskiego (P. 984 k. 297). Zrzekł się w r. 1611 opieki nad dziećmi Piotra Korzboka Łąckiego (Ws. 25 k. 485v). Dla sióstr, Jadwigi i Urszuli, oraz dla siostrzeńców (nepotów), Wojciecha, Mikołaja i Stanisława Przybyszewskich ustanowił w r. 1611 opiekunów (Ws. 25 k. 26). Użytkowania dożywotnie części Piotrowic, dane siostrze Jadwidze oraz Urszuli i zmarłej Annie P-im, ulepszając teraz o użytkowanie części Trzebini, spadłe po zmarłym bracie Wojciechu, dał im w r. 1611, pod zakładem 1.000 zł. (Ws. 204 k. 405). Dla tych sióstr, panien Jadwigi i Urszuli, na wypadek swej śmierci wyznaczył na opiekunów Jana Ossowskiego, sędziego ziemskiego wschowskiego, oraz siostrzeńców (nepotów) swych, Wojciecha, Mikołaja i Stanisława, braci Przybyszewskich (Ws. 28 k. 268). Żona Jana, Jadwiga "a Skoppen" nie żyła już w r. 1613, kiedy jej rodzony siostrzeniec i spadkobierca, Abraham Brauchitsch całą jej oprawę na połowie części Piotrowic cedował owdowiałemu jej mężowi (Ws. 28 372). Poddanego z Kowalewa w r. 1615 dał za 1.000 zł. Jerzemu Korzbokowi z Zawady (Ws. 205 k. 28v) Mianował w r. 1618 opiekunami dla Kockich, syna i córki swej siostrzenicy Drogoszewskiej (Ws. 31 k. 376). Bezpotomny, nie żył już w r. 1621. Spadek po nim w Trzebini dostał się różnym osobom, m. in. Zofii z Drogoszewskich Prusinowskiej (Ws. 206 k. 423v).

2) Wojciech, syn Wojciecha i Łąckiej, małoletni w latach 1558-1561 (P. 899 k. 239v, 900 k. 400v, 903 k. 494), części Piotrowic sprzedał w r. 1571 za 2.000 zł. bratu Janowi (Ws. 201 k. 50). Od brata Jana w r. 1580 kupił za 1.500 zł. części Trzebini (Ws. 202 k. 35), zaś od brata Piotra w r. 1583 za 800 zł. inne części tejże wsi (ib. k. 51). Wraz z bratem Piotrm części Piotrowic sprzedali w r. 1583 bratu Janowi (Ws. 9 k. 385). Dziedzic w Trzebini, kwitował w r. 1598 Stanisława i Garbiela braci Kokalewskich ze 180 zł. (Ws. 16 k. 70). Zapisał w r. 1605 dług 100 zł. uczc. Janowi, swemu wychowankowi, zapewne synowi nieślubnemu (Ws. 21 k. 331). Obok brata Jana, w r. 1608 współspadkobierca brata Piotra (Ws. 25 k. 152). Wraz z żoną Anną Gorzycką wydzierżawili w r. 1609 od Anny z Powodowa, żony Łukasza Tomickiego, część Zbarzewa w pow. wschow. (Ws. 25 k. 308) Bezpotomny, nie żył już w r. 1611 (Ws. 204 k. 405).

3) Piotr, syn Wojciecha i Łąckiej, podstarości wschowski (Ws. 204 k. 45), wspomniany w r. 1558 (P. 899 k. 239v). Część w Trzebini, kupioną od zmarłego stryja Krzysztofa Trzebińskiego, sprzedał w r. 1583 za 800 zł. bratu Wojciechowi (Ws. 202 k. 51). T. r. bratu Janowi za 1.200 zł. sprzedał część Piotrowic (ib. k. 50). Siostrze Jadwidze w r. 1594 zapisał 100 zł. (Ws. 13 k. 93). Od Samuela Grabowieckiego w r. 1597 nabył wyderkafem za 4.000 zł. części we wsiach Karmino i Chełkowo oraz w pustce Chełkówko (Ws. 204 k. 58v). Od Mikołaja Pudliszkowskiego w r. 1604 nabył wyderkafem za 3.300 zł. wieś Pudliszki z pustką Krajenka w pow. kośc. (Ws. 25 k. 152). Bezpotomny, nie żył już w r. 1608, a spadek po nim brali bracia Jan i Wojciech (Ws. 26 k. 152). Może to o tym Piotrze zanotował Marcin Gracjan Giertych w swym Diariuszu, że chowany był w Gołanicach (W. A. P., Arch. Braci Czeskich 1607, s. 9).

2. Krzysztof P. cz. Trzebiński, syn Mikołaja i Zadorskiej, wspomniany w r. 1533 (Ws. 2 k. 126). Skwitowany w r. 1547 z 60 grz. przez brata Wojciecha (Ws. 3 k. 94). Na połowie dóbr w Trzebini w r. 1549 oprawił 250 zł. posagu żonie Katarzynie Czackiej (ib. k. 134). Od Anny Trąmpczyskiej, wdowy po Janie Chomęckim, i od Wojciecha Włościejewskiego jako opiekunów dzieci zmarłego Jana Chomęckiego, w r. 1554 nabył wyderkafem za 700 grz. części Rosnowa W. (P. 1396 k. 163). Części Trzebini dał w r. 1572 "z miłości stryjowskiej" bratankom Janowi i Wojciechowi, zachowując dożywocie (Ws. 291 k. 77). Żył jeszcze w r. 1575 (Ws. 8 k. 25). Bezpotomny, nie żył już w r. 1579 (Ws. 9 k. 132). Spadek brali bratankowie. Zob. tablicę.

@tablica: Piotrowscy h. Kromno

Jan P. Kromno w r. 1578 zapisał dług 100 zł. Kasprowi Kromno, pisarzowi celnemu ponieckiemu (Ws. 9 k. 81). Ów Kasper chyba identyczny z Kasprem nie żyjącym już w r. 1631, którego syn, Kasper Kromno P. sumy zapisane mu przez Mikołaja Janowskiego cedował wtedy swemu synowi, Janowi P-mu (I. Kal. 97a s. 753). Katarzyna P-a, córka Kaspra (zapewne tego młodszego), była w latach 1630-1631 żona Jana Czachórskiego (R. Kal. 11 k. 181v, 358). Kasprowi Kromno P-mu zapisał 500 zł. długu w r. 1631 Stanisława Sławiński (I. Kal. 97a s. 445). Andrzej Kromno P., syn zmarłego Kaspra, w r. 1638 kwitował z opieki Łukasza Mielęckiego (I. Kal. 104b s. 1536). Jan Kromno P., syn zmarłego Kaspra i Zofii Komorowskiej, jedyny spadkobierca matki (więc chyba nie brat Andrzeja, w każdym razie nie z jednej matki!), sumę 500 zł., zapisaną przez ojca matce w grodzie warszawskim, cedował w r. 1638 Stanisławowi Mikołajewskiemu, dziedzicowi w Dębem (I. Kal. 104b s. 1973). Nie wiem, czy ten sam Jan P. żenił się w czerwcu 1623 r. z panną Thokarską z Trzcinicy (LC Skalmierzyce), jak też Jan P. Kromno, który spisywał w r. 1633 wzajemne dożywocie z żoną Katarzyną Kotarbską ? (R. Kal. 11 k. 426). Kasper Kromno P., syn zmarłego Kaspra, kwitował w r. 1644 Stanisława Kobierzyckiego, kasztelana gdańskiego, z 700 zł. (I. Kal. 110a s. 129). Wojciech, w r. 1665 mąż Anny Trepczanki, wraz z nią zawierał kontrakt z Adamem Nieniewskim (I. Kal. 126 s. 411). Małżonkowie Andrzej Kromno P i Zofia Ostrowska, wraz z synem Marcinem pozywani byli w r. 166 przez Aleksandra Stawskiego, posesora części Olewina (Z. T. P. 31 s. 985). Oskarżał on ich o to, iż odwidzając chorych Zofia namawiała do porzucenia wiary katolickiej i bliźniła przeciwko Najś. Marii Pannie częstochowskiej. Dekretem Trybunału skazana na śmierć. Męża, który odprzysiągł się uczestnictwa, skazano na grzywny i wieżę (W. A. P., Arch. Braci Czeskich 1607). Mikołaj Kromno P., mąż Zofii Złotnickiej, córki Wojciecha i Katarzyny Gruszczyńskiej, wdowy 1-o v. po Andrzeju Karczewskim, sumę 5.000 zł. zastawną na Karszewie pow. gnieźn. zapisaną przez Jana Czarneckiego, w r. 1677, cedował w r. 1686 Dorocie Lubowieckiej, wdowie po tym Janie (P. 1111 IV k. 60). Tej Zofii zastawiła w r. 1687 Zofia Cielmowska, wdowa po Janie Wierzbińskim, na trzy lata, za 2.000 zł. części Gurowa w pow. gnieźn. (P. 1114 X k. 15v) i t. r. za takąż sumę obojgu małżonkom P-im części Gurówka (G. 88 k. 186). Oboje zawierali w r. 1694 ze Stanisławiem Dobrzyckim, dziedzicem Charbowa w pow. gnieźn., kontrakt pod zakładem 2.000 zł. (P. 1127 VI k. 62). Otrzymali od króla sołectwa we wsiach Trześniewo. Zofia ze Złotnickich umarła w r. 1700, pochowana w Żychlinie (Konarski), a wspomniane wyżej sołectwa dziedziczyła po niej siostrzenica Zofia Karśnicka, żona Adama Dzierżanowskiego, urodzona z Katarzyny Złotnickiej (I. Kon. 73 k. 114v).

Kasper, w r. 1670 ojciec czterech synów. Ten sam Kasper z żoną Zofią Kochlewską, córką Stanisława, mieli w r. 1667 połowę Parcic. Ich oraz innych posesorów Parcic w r. 1669 pozywał ks. Maciej Łazarowicz, proboszcz w Sokolnikach, o stawienie Jana, ministra z Parcic (W. A. P., Archiwum Braci Czeskich 1607; Z. T. P. 31 s. 1478). Kasper Kromno P. żył jeszcze w r. 1688, a był ojcem Wojciecha, Andrzeja i Zuzanny. Zuzanna była w latach 1682-1695 żoną Aleksandra Bronikowskiego (Kośc. 307 k. 41v), nie żyła już w r. 1710. Może wspomniany wyżej Andrzej był identyczny z Andrzejem w r. 1685 uczniem szkoły w Parcicach (W. A. P., Archiwum Braci Czeskich 1607). Wojciech Andrzej, ochrzcz. w Skokach 1688.1/V. r. Zofia, pani w Wiatowicach 1704.26/IX. r. (Konarski).

Andrzej Kromno P., miecznik wieluński 1708 r., zaślubił w Piaskach Luterskich 1708.22/XI. r. Eleonorę Suchodolską, pochowaną w Woli w r. 1721 (ib.). Drugą jego żoną, zaślubioną przed r. 1730, była Ludwika Bronikowska. Andrzej umarł w r. 1736, pochowany w Żychlinie (ib.), zaś Ludwika w r. 1746 była 2-o v. żoną Andrzeja Trepki (I. Kal. 185/189 k. 109v). Nie żyła już w r. 1760 (P. 1329 k. 95). Z pierwszego małżeństwa dzieci chrzczone w Woli, więc synowie: Kasper Teodor 1711.11/X. r., Stefan 1713.12/II. r., Krzysztof Samuel 1715.27/X. r., Zbigniew Wojciech w r. 1718. Córki: Zofia Anna 1710.1/I. r., ok. 1738 r. żona Dębickiego, Maria Zuzanna w r. 1719 i nieznana mi z imienia w r. 1721. Z drugiej żony syn Adam i córka Bogumiła, żona Macieja Gorzeńskiego. Oboje Gorzeńscy nie żyli już w r. 1743 (I. Kal. 178/180 s. 116). Wspomniany Adam w r. 1746 mając rok 16-y kwitował Jana Kobierzyckiego z 12.000 zł. z kontraktu jednorocznego zastawu Rososzycy (I. Kal. 185/189 k. 109v). Ten Adam, dziedzic Kępna, umarł w r. 1754 (Konarski), pozostawiając z zaślubionej 1750.31/X. r. Joanny z Trepków z Myślęcina (LC Parzynów) córkę. Ta Joanna, religii reformatorskiej, "dziedziczka" Kępna, zaślubiła 2-o v. 1756.25/II. r. katolika Aleksandra Mączyńskiego, starostę lubelskiego (LC Kępno). Córka Adama i Joanny, Jadwiga, dziedziczka Kępna, niezamężna, a spadkobiercami jej byli w r. 1788 Adam i Maciej Wierusz Bielscy, bracia między soboą stryjeczni, wnukowie Bogumiły z P-ch Gorzeńskiej (G. 115 k. 8).

Mikołaj zaślubił w Woli w r. 1710 Dorotę z Wolskich, wdowę 1-o v. Bieniecką (Konarski). Krzysztof zaślubił 1720.6/X. r. Zuzannę ze Żmiądzkich (ib.). Teofila Katarzyna, córka Stefana(!) i Zuzanny ze Żmiądzkich, ochrzcz. 1728.15/V. r. (ib.). Jej matka Zuzanna pochowana w Wiatowicach 1753.16/II. (ib.).

Stefan, stolnik wieluński, starosta buczniowski, umarł przez żoną w r. 1720 (I. Kon. 75 k. 200). Z żony Zofii, występującej jeszcze w r. 1721, syn Stefan działający w latach 1733-1756. Starosta buczniowski, zaślubił 1747.12/II. r. w Sielcu Bogumiłę Russocką. Z tego małżeństwa synowie, Ludwik Michał. ochrzcz. w Sielcu 1754.2/XII. r., i Samuel Bogusław, ochrzcz. 1756.23/I. r., zmarły 1759.9/VII. r. Córki, Wiktoria, od r. 1787 za Konstantym Nieszkowskim, i Agnieszka, od r. 1784 za Pawłem Bobrownickim (ib.).

Ludwika, w r. 1788 żona Bogusława Andrzeja Nieszkowskiego.

>Piotrowscy h. Świnka, z Piotrowa w pow. kośc. Augustyn Chaławski, nie żyjący już w r. 1535, miał z pierwszej żony córkę Joannę, drugą jego żoną była Jadwiga Chaławska, 2-o v. w r. 1553 żona Macieja Żelątkowskiego (P. 875 k. 259, 894 k. 347). Synowie: Bartłomiej, Piotr, Wawrzyniec i Wojciech.

Bartłomiej P. cz. Chaławski, pozwany przez Hieronima Moszczyńskiego, dzierżawcy dóbr królewskich Żabno, o wyrąb drzew i gwałty, nie stanął i w r. 1534 winien był płacić grzywnę (Kośc. Z. 27 k. 217). W imieniu własnym oraz braci swych, Piotra, Wawrzyńca i Wojciecha, odebrał w r. 1535 od Macieja Krzyżanowskiego, podsędka poznańskiego, 16 grz. i 20 gr., dane mu do wiernych rąk przez zmarłego Mikołaja Potulickiego, kasztelana poznańskiego, z pozostałości po zmarłym Agustynie Chaławskim, który ową sumę dał kasztelanowi w depozyt. Teraz winna być wypłacona z dóbr rodzicielskich w Piotrowie i Chaławach Joannie, córce Augustyna Chaławskiego z pierwszej żony (P. 875 k. 259v). Bartłomiej P. wraz z braćmi niedzielnymi, Piotrem i Wojcechem, pozywał w r. 1539 Feliksa Brodowskiego (Kośc. 28 k. 157v). Na połowie Piotrowa, części w Chaławach i pustki Chyrzyny w pow. kośc. w r. 1547 oprawił 500 zł. posagu swej narzeczonej Dorocie Rokossowskiej, córce Macieja (Kośc. 345 k. 216). Swego brata przyrodniego, Jakuba Żalątkowskiego, skwitował w r. 1553 ze 100 grz. posagu swej zmarłej matki (P. 894 k. 347). Od Łukasza hr. z Górki, kasztelana brzeskiego-kuj., nabył wyderkafe, w r. 1554 za 3.000 zł. Borowo w pow. kośc. (P. 895 k. 857, 1396 k. 220). Od Andrzeja Opalenickiego w r. 1558 nabył wyderkafem za 3.800 zł. obie Łęki w pow. kośc. (P. 1396 k. 600v). Skwitowany w r. 1560 z 315 zł. długu przez Mikołaja i Augustyna braci Piotrkowskich (Kośc. 239 k. 31). Od Stanisława hr. Górki, starosty kolskiego, dziedzica Czempinia, uzyskał w r. 1561 zapis 4.600 zł. długu (P. 903 k. 22). Nie żył już w r. 1563 (Kośc. 240 II k. 19v). Synowie: Jan, Stanisław i Wojciech. Z córek, Barbara, w latach 1570-1598 żona Łukasza Kleczewskiego, wdowa w latach 1599-1609. Anna wyszła w r. 1576, krótko po 8/II, za Andrzeja Miaskowskiego, żyli jeszcze oboje w r. 1612. Dorota zaślubiła w r. 1582, krótko po 7/IX Zygmunta Dobczyńskiego, była 2-o v. w latach 1588-1626 żoną Jana Mieszkowskiego, z czasem cześnika poznańskiego.

Jan P. cz. Chaławski, syn Bartłomieja i Rokossowskiej, ur. ok. r. 1550, kantor poznański, instalowany na kustodii katedralnej poznańskiej 1573.24/IV. r. (Install., s. 52). Instalowany 1574.29/III. r. na kanonii katedralnej poznańskiej fundi Glinka (ib. s. 53), zaś 1576.0/VIII. r. na kanonii katedralnej krakowskiej (Korytkowski). Od r. 1577 pleban w Łaskarzewie (Nowacki, s. 545). Instalowany na kanonii metropolitarnej gnieźnieńskiej 1579.3/XII. r. (Korytkowski). Sekretarz król. w r. 1581 (P. 937 k. 44). Na dziekanii poznańskiej instalowany 1585.5/I. r. (Install., s. 61). Miał też w r. 1589 scholasterię łęczycką i kustodię sandomierską (P. 952 k. 288). Dopiero 1589.13/XII. r. otrzymał subdiakonat, ale czy uzyskał kiedykolwiek święcenia kapłańskie, nie wiadomo. Chyba identyczny z Janem P-im, któremu w r. 1562 dawał zobowiązanie Jan Chaławski z Chaław (P. 904 k. 807). Wspólnie z braćmi, Wojciechem i Stanisławem skwitowany w r. 1563 ze 105 zł. przez Stanisława Bieczyńskiego (Kośc. 240 II k. 19v). W imieniu własnym i tych braci w r. 1569 kwitował Stanisława z Górki, starostę kolskiego. Był jeszcze wtedy świeckim (P. 915 k. 535v). Jadwidze Łąckiej, wdowie po Jakubie Kokalewskim, zapisał w r. 1569 sumę 100 zł. (Kośc. 249 k. 51v). Od braci Gałczyńskich, bratanków i spadkobierców ks. Marcina, kustosza poznańskiego, uzyskał w r. 1573 cesję praw odziedziczonych po stryju do połowy dóbr sołeckich w Kaczanowie, wsi należącej do kustodii poznańskiej (G. 52 k. 229v). Wyderkafowy posesor wsi Mchy w pow. kośc., wydzierżawił to w r. 1575 Stanisławowi Sapińskiemu (P. 926 k. 448). Skwitowany w r. 1577 przez szwagra Andrzeja Miaskowskiego z 500 zł. na poczet posagu 1.300 zł. za siostrą Anną (P. 929 k. 899). Od Mikołaja Tomickiego w r. 1577 nabył wyderkafem za 500 zł. wsie Dąbrowa i Laski (P. 1398 k. 755). Przyszłemu swemu szwagrowi Dobczyńskiemu w r. 1582 zapisał w posagu za siostrą Dorotą 1.200 zł. gotowizną i 300 zł. w wyprawie (P. 939 k. 396). Sprzedał 1583.23/VI. r. prawa do warzelni soli w Bydgoszczy, jakie mieli spadkobiercy Jakuba Rokossowskiego, podskarbiego kor., Stefanowi Grudzińskiemu, kasztelanowi nakielskiemu (M. K. 127 k. 353v, 354), zaś Grudziński jednocześnie zabezpieczył mu na swych dobrach sumę 1.200 zł. (ib.). Był w r. 1584 jednym z opiekunów spadkobierców tak podskarbiego Rokossowskiego, jak i syna jego zmarłego Jana (N. 56 k. 148). Wraz z bratem Stanisławem był w r. 1588 kwitowany przez siostrę Dorotę zamężną Mieszkowską z dóbr ojczystych i macierzystych (P. 950 k. 55). Od Łukasza Miaskowskiego dostał w r. 1589 poddanego z Osieka (P. 952 k. 288). Związany ściśle z Andrzejem Opalińskim, marszałkiem w. kor., był autorem niezmiernie cennych listów do niego, wydanych pod tytułami: Sprawy wojenne króla Stefana Batorego (Acta Historica XI) i Dziennik wyprawy Stefana Batorego pod Psków (Kraków 1894). Umarł 1591.17/IV. r., a napis z nagrobka dał Starowolski (Monumenta).

2. Stanisław, syn Bartłomieja i Rokossowskiej, wraz z młodszym bratem Wojciechem w r. 1577 aprobował pokwitowanie, jakie brat ich Jan dał był Stanisławowi hr. z Górki, wojewodzie poznańskiemu (P. 929 k. 895). Od Wawrzyńca Chociszewskiego uzyskał w r. 1579 zapis 300 zł. długu (P. 933 k. 382). Brat i spadkobierca zmarłego Wojciecha, w imireniu własnym i brata, ks. Jana, kwitował się w r. 1588 z Anną Brzozogajską, wdową po Janie Dobczyńskim cz. Jarockim (P. 950 k. 54). Spadkobierca brata, ks. Jana, dawał w r. 1591 plenipotencję Melchiorowi Gorzyńskiemu (P. 955 k. 710). Dziedzic w Chaławach, od Adama Wilkowskiego, jego barci i sióstr w r. 1592 kupił wyderkafem na jeden rok za 900 zł. ich części macierzyste w Miaskowie pow. kośc. (P. 1400 k. 905). Odziedziczone po bracie Janie części w kopalni Starej Olkuskiej sprzedał w r. 1592 za 1.000 zł. Janowi Rąbińskiemu (P. 1400 k. 911). Żeniąc się z Zofią Strykowską, w r. 1594, przed ślubem, oprawił jej 4.000 zł. posagu na całym Piotrowie i na części Chaław (P. 1401 k. 125v). Od przyszłego teścia, Andrzeja Strykowskiego dostał wtedy zapis 3.000 zł. posagu i 1.000 zł. w klejnotach (P. 962 k. 118). T. r. już po ślubie, Zofia skwitowała ojca z majątku rodzicielskiego (P. 961 k. 353), zaś Stanisław kwitował teścia w r. 1595 z 900 zł. na poczet 3.000 zł. posagu (P. 963 k. 26). Nie żył już w r. 1597, kiedy owdowiała Zofia wydzierżawiła Piotrowo i część Chaław (Kośc. 277 k. 154). Kwitowała w r. 1598 siostry i spadkobierczynie mężowskie: Kluczewską, Miaskowską i Mieszkowską z 5.000 zł. (P. 968 k. 379v). Kluczewska i Mieszkowska w r. 1598 części w Piotrowie i Chaławach sprzedały za 12.000 zł. szwagrowi Miaskowskiemu (P. 1402 k. 751v). Zofia od swego ojca t. r. uzyskała zapis 5.000 zł. (P. 968 k. 592). Wyszła 2-o v. za Janusza Jaromierskiego, który w r. 1599 oprawił jej 7.000 zł. wiana (P. 1403 k. 84v).

3. Wojciech, syn Bartłomieja i Rokossowskiej, miał lat 17 w r. 1572, a więc rodził się ok. r. 1560 (P. 929 k. 895). Współdziedzic w Chaławach, dawał w r. 1581 zobowiązanie bratu Janowi (P. 937 k. 44). Jemu i bratu Stanisławowi Anna Dobczyńska, wdowa po Janie Dobczyńskim, w r. 1582 zobowiązała się dać wieczyście połowę Siedlemina w pow. pyzdr. (P. 939 k. 393). Bezpotomny, umarł między r. 1585 a 1588. Zob. tablicę.

@tablica: Piotrowscy h. Świnka

Nie wiem, czy możemy zaliczyć do Świnków P-ch dziedziczących w Chaławach już w XV w.? Paweł z Piotrowa w r. 1435 kupił za 30 grz. część w Chaławach od Jakuba Szołdrskiego (P. 1378 k. 91). Mikołaj, dziedzic w Piotrowie, mąż Elżbiety z Kurowa, wraz z nią całe dziedzictwo w Piotrowie wraz z częścią folwarku z Chaławach w r. 1435 za 600 grz. sprzedał Andrzejowi, Janowi, Piotrowi i Wojciechowi braciom z Bnina (ib. k. 92).

>Piotrowscy z Piotrowa pow. gnieźn. Wawrzyniec z Piotrowa trzecią część tamże w r. 1436 sprzedał za 300(!) grz. Janowi z Czechowa (P. 1378 k. 65). Katarzyna, żona Mirosława P-go, swoją część Piotrowa w r. 1435 sprzedała za 30 grz. Wawrzyńcowi P-mu (P. 1378 k. 85). Wojciech z Piotrowa, mąż Małgorzaty, która w r. 1443 kasowała sprawę swego posagu na tej wsi (G. 5 k. 24). Wojciech P. w r. 1473 ręczył za swą żoną Beatę, wobec Urszuli, wdowy po Mikołaju z Rybna, iż nie będzie jej niepokoił w posiadaniu Rybna z folwarkiem (G. 20 k. 282). Wojciech P., wójt gnieźnieński, pozwany w r. 1476 przez Jana Łabiskiego (G. 21 k. 20v). Wspólnie z Pawełm Strzeżewskim ręczył w r. 1482 za Barbarę, żonę 1-o v. Stanisława Szczycieńskiego, 2-o v. Jana P-go, wójta gnieźnieńskiego, iż będzie żyć w pokoju z Mikołajem Szczycińskim, synem Stanisława (G. 11 k. 89). Wojciech P., wójt gnieźnieński, skwitował w r. 1491 Jana Myślęckiego z 20 grz. należnych za głowę swego syna Mikołaja P-go (G. 15 k. 82). Beata, owdowiawszy po Wojciechu, wyszła 2-o v. za sław. Jana z Łęczycy, wójta gnieźnieńskiego, i nie żyła już w r. 1512 (P. 865 k. 174). Jan P., pisany też ze Swinar (G. 15 k. 110), wójt gnieźnieński (może brat Wojciecha?), była w latach 1480-1491 mężem Barbary, wdowy 1-o v. po Stanisławie Szczytnickim cz. Szczycieńskim (G. 15 k. 110, 21 k. 68). Wzywał w r. 1494 Dobrogosta Skurskiego do uiszczenia 5 gr. (G. 23 k. 30). Wojciech P. w r. 1494 w sumie 17 zł. węg. zastawił wyderkafem łan w Swinarach Jakubowi Swinarskiemu (G. 16 k. 91v).

Jan P., nie żyjący już w r. 1530, mąż Katarzyny, która wtedy wraz ze swą stryjeczną siostrą Anną, żoną Wojciecha Bojeńskiego, części rodzicielskie w Gałczynie pow. gnieźn. sprzedały za 30 grz. Janowi Szczukowskiemu cz. Rozenskiemu (G. 335a k. 130v).

>Piotrowscy z Piotrowa i Piotrowic w p. kośc., różni. Sobiesława P-a nabyła w r. 1408 połowę dziedzictwa Jeligowo na Bronisławie z Jeligowa (P. 3 k. 44v). Miała ta Sobiesława, żona Wojciecha z Piotrowa, t. r. sprawę z Szymonem i Jakuszem, braćmi z Grunowa (P. 3 k. 47). Piotrkowi z Piotrowic w r. 1408 winni byli dać Wincenty i Maciej, bracia z Borowa, prawo bliższości po przyrodnich stryjach oraz 30 grz. (P. 3 k. 47v). Jafroszka niegdy P-a uzyskała w r. 1440 od Mikołaja i Andrzeja braci Szele(je)wskich zobowiązanie dożywotniego czynszu 3 grz. z Szele(je)wa (Kośc. 17 s. 169). Andrzej z Piotrowa, mąż Katarzyny Grodzewskiej, która w r. 1445 pozywała Tomka Zygnę (Kośc. 17 s. 648). Miała ta Katarzyna w r. 1448 terminy z Janem i Maciejem braćmi z Grodzewa (ze Zgrodzewa) i z Grzymkiem z Mroczek (Py. 12 k. 222, 222v), zaś w r. 1449 od tych braci z Grodzewa nabyła wyderkafem za 60 grz. i w kopy gr. Dąbrówkę w pow. pyzdr. (P. 1380 k. 42v). Nie żył już Andrzej w r. 1479 kiedy między owdowiałą Katarzynę a Hektorem z Koszut założone zostało vadium (Py. 15 k. 237v). Sędziwój z Piotrowa płacić miał w r. 1447 winę, bo nie stanął z pozwu Małgorzaty, żony Marcina Nieświastowskiego (Kośc. 18 s. 44). Jan, syn zmarłego Macieja P-go, pozywał w r. 1464 Sędziwoja Trzebawskiego (Kośc. 19 k. 386). Jan, dziedzic w Piotrowie, w r. 1469 wraz z żoną Jadwigą z Królikowa i braćmi z Mchów winien był zwrócić braciom z Pogorzeli dokumenty na dobra Głuchowo, Gumienice, Ochla, Bylakowo i połowę Jaraczewa (P. 14 k. 116). Katarzyna z Sepna Małego, żona Adama niegdy P-go, pozywała w r. 1465 Jana Szczodrowskiego, który nie stanął (Kośc. 20 s. 44). Maciej, dziedzic Piotrowa, mąż Agnieszki Tarzeckiej, córki Wincentego, oraz syn ich Jan P. nie żyli już w r. 1470, zaś prawo bliższości do posagu jej 100 grz. wniesionego na Piotrowo i do jej wyprawy, należało się wtedy jej siostrze Jadwidze, żonie "szl. i opatrz." Jakuba z Jarocina (Kośc. 20 s. 497). Jan P. nabył w r. 1463 wyderkafem za 40 grz. od Andrzeja Międzychodzkiego pięć łanów, z tego cztery osiadłe, w Międzychodzie (P. 1386 k. 173v). Jan P., mąż Anny Zadorskiej, której, już jako wdowie, Małgorzata, wdowa po Macieju Zadorskim, w r. 1485 zapisała roczny czynsz 3 grz. (Kośc. 228 k. 8v). T. r. Wincenty i Gabriel, synowie Jana Kurogórskiego, winni byli uiścić tej Annie w posagu 20 grz. (ib. k. 13). Anna ta swe części w Zadorach w r. 1486 dała Bieniaszowi P-mu w zamian za jeden łan osiadły w Piotrowicach (Piotrkowicach?) w pow. wschows. oraz dopłatę 200 grz. (P. 1387 k. 48). Anna, wdowa po Janie P-im z Piotrowa, kwitowała w r. 1487 z 200 grz. Benedykta P-go z Sadów (Kośc. 228 k. 65v). Jerzy niegdy z Piotrowic swoją część pieniężną 40 grz. na Międzychodzie w pow. kośc. odziedziczoną po zmarłym bracie Janie, niegdy dziedzicu Piotrowic (mężu Anny Zadorskiej), zrezygnował w r. 1486 bratu Mikołajowi (P. 1387 k. 44). Bracia Mikołaj, Andrzej i Jerzy z Piotrowa, prawo odziedziczone po zmarłym bracie Janie P-im, t. j. cztery łany osiadłe i jeden łan pusty w Międzychodzie, które to łany Jan P. kupił był wyderkafem za 40 grz. od Andrzeja Międzychodzkiego, w r. 1488 sprzedali wyderkafem za taką sumę nie wiem komu, bo kawałek karty oderwany (P. 1387 k. 94). Anna Zadorska, wdowa po Janie P-im, kwitowała powyższych braci i spadkobierców męża z posagu i wyprawy na Międzychodzie, które były im sprzedane wyderkafem (Kośc. 68 k. 228). Nie żyła już w r. 1493, a ponieważ była bezpotomna spadkobierca męża jej, Gabriel Sierpowski, syn zmarłego Jana Kurogórskiego, części w Zadorach spadłe po nich obojgu, sprzedał w r. 1493 za 300 grz. Benedyktowi P-mu (P. 1387 k. 180v). Inne części tamże sprzedał wtedy za 300 grz. temu Benedyktowi Wincenty Sieporwski (ib. k. 187). Benedykt P. z Zador na cześci wsi Zadory pow. pozn. w r. 1487 oprawił żonie Annie posag 60 grz. (ib. k. 82v). Michał i Bieniak (chyba identyczny z powyższym Benedyktem?), bracia rodzeni, dziedzice w Piotrowicach, w r. 1493 pozywali w r. 1493 Jan Gryssela z Dąbrówki o wdarcie się do ich cześci w tej wsi, odziedziczonej po rodzonym wuju (!) Michale P-im (P. 23 k. 174). Benedyktowi P-mu ręczyli w r. 1504 Mikołaj i Andrzej bracia Wolikowscy za swego młodzsego brata Macieja, iż go skwituje (Kośc. 23 k. 1v).

Jana P-go pozywał w r. 1505 rodzony bratanek Jan P., syn zmarłego Jakuba, o wygnanie z Piotrowic w pow. kośc. Ks. Kan P. swą dziedzinę w tej wsi w r. 1524 sprzedał wyderkafem za 30 grz. Katarzynie Chojnickiej, wdowie po Macieju Bodzaporowskim (Kośc. 345 k. 108v). Anna, w r. 1540 żona Stefana Błockiego. Anna P-a wyznaczona testamentem z r. 1544 Benedykta Bieczyńskiego, nie żyjącego już w r. 1547, jednym z wykonawców jego ostatniej woli (Kośc. 29 s. 511). Maciej Zbąkowski, syn i spadkobierca zmarłej Anny P-ej w r. 1554 (Kośc. 236 k. 345v).. Stanisław P. skwitowany w r. 1575 z 250 zł. przez braci Cikowskich (ib. 255 k. 1).

>Piotrowscy, z Piotrowa w pow. pozn. Zofia, żona Jana z Piotrowa, toczyła w r. 1423 sprawę z Janem "Bogatką", dziedzicem ze Złotnik (P. 7 k. 70v). Piotr niegdy z Piotrowa od Jana z Brodnicy w r. 1437 kupił za 160 grz. folusz w Grabianowie (P. 1378 k. 130v). Andrzej P. i jego kmiecie pozywali t. r. Filka ze Świekotek i jego syna Jakuba (P. 14 k. 52). Te Świetkotki, dziś nieznane, leżały w tej samej parafii Głuszyna co i Piotrowo. Andrzej P. pozywany był w r. 1440 przez Dorotę, żonę Andrzeja Zdzychowskiego, i Agnieszkę, wdowę, Świekockie (ib. k. 90v). Dorota i Agnieszka winne były w r. 1442 przysięgać temu Andrzejowwi (ib. k. 158v), zaś w r. 1443 były przez niego pozywane (ib. k. 183v). Andrzej w r. 1446 "remansit alias ostał się" wobec Jana ze Smolic za sumę 60 grz. posagu, który pani Zofia niegdy z Lubstowa wniosła była na Piotrowo (P. 15 k. 214v). Pozwała Andrzeja (z Piotrowic?!) w r. 1446 Małgorzata, żona Piotra z Parchowa(!) (ib. k. 199v). Miała z nim sprawę w r. 1447 Agnieszka, żona Andrzeja Kamieniewskiego (P. 17 k. 50), zaś w r. 1452 pozywał go Jan, syn Borka Rusieckiego (P. 18 k. 35). Procesowała go w r. 1464 Katarzyna, wdowa po Wojciechu Mierzewskim, o intromisję do Świekotek (P. 18 k. 9v). Janowi i Jerzemu, braciom rodzonym niedzielnym z Piotrowa, miał w r. 1477 płacić 3 grz. winy Wojciech ze Świekotek zw."Łęka"(?), bo nie stanął z pozwu (P. 855 k. 55v). Chyba jeden z tych braci, Jerzy cz. Jerzy cz. Jurek P. z Piotrowa i Świegotek, pozwany przez Hektora Koszutskiego, w r. 1481 nie stanął (P. 21 k. 115v). Jan P. asystował jako stryj przy transakcji Jadwigi, żony 1-o v. Mikołaja Konińskiego, 2-o v. Jana Dziećmiarowskiego (P. 854 k. 52). Mikołaj P. ręczył w r. 1477 za swego brata(!) Mikołaja Konińskiego, iż będzie zyć w pokoju z ks. Janem od Bożego Ciała za murami Poznania (P. 855 k. 55v).

Jan P. na połowach Piotrowa i Świekotek oprawił w r. 1513 posag 100 grz. Annie Słopanowskiej, córce Jakuba (P. 786 s. 452). Nie żył już w r. 1519, kiedy wdowa po nim Anna kwitowała swego syna Andrzeja P-go ze 100 grz. posagu oprawionego na połowach Piotrowa i Świekotek (P. 867 k. 85v). Ów Andrzej, jeszcze nieletni, działając t. r. w asyście opiekunów, całe Piotrowo i Świekotki oraz czwartą część Daszewic w pow. pozn. wymienił z Wojciechem Polickim, pisarzem ziemskim poznańskim, na całe sołectwo wsi Janowi pow. pozn. i dopłatę 600 grz. (P. 1392 k. 276v).

>Piotrowscy z Piotrowic w pow. pyzdr. Zofia (Zofka), dziedzic(!) w Piotrowicach, w r. 1437 zrezygnowała (komu?) za 30 grz. swe części w Piotrowicach, Babinie i Ciosnach (P. 1378 k. 46). Zofia P-a łan ojczysty w Babinie pow. pyzdr. sprzedała w r. 1435 za 20 grz. kościołowi w Słupcy (P. 121 k. 121). Jakusz i Andrzej P-cy mieli w r. 1443 termin z Wincentym "de Sluncza"(?) (Py. 10 k. 52). Stanisław z Piotrowic połowę łana w Ciosnach i ogródek w Piotrowicach w r. 1445 za 17 grz. sprzedał Mikołajowi z Piotrowic, zaś na częściach w Piotrowicach i Cisnach żonie Barbarze oprawił 20 grz. (P. 1379 k. 105v).

Jakub, syn zmarłego Wojciecha z Piotrowic, w r. 1448 wymienił pewne dobra tamtejsze z Małgorzatą, wdową po Wincentym z Piotrowic (Py. 12 k. 218v). Chyba ten sam Jakub z Piotrowic w r. 1449 na częściach w Piotrowicach i Wrzoskowie pow. pyzdr. oprawił 200 kop gr. posagu i 100 kop gr. wiana żonie swej Katarzynie (P. 1380 k. 44). Od Michała z Babina w r. 1462 nabył drogą wymiany trzy łany we Wrzoskowie za jeden łan w Babinie (P. 1384 k. 160v). Od Jana Rynolta z Babina nabył jednocześnie jego część macierzystą w Piotrowicach, dając w zamian część "Jaszkowską" olszyny koło tamtejszego boru (ib. k. 161). Wspomniany tu Jan "Rynolt" (Ragnolt, Regolth?) w r. 1470 zawodził w poręczycielstwo Jana, syna Dobka z Piotrowic, za 6 i pół grz. wobec Piotra z Piotrowic (Py. 15 k. 60). Arbitrzy w r. 1573 godzili granice pastwisk tego Jana "Ragnolta" i Jana Dobka(?), dziedziców w Babinie, z Piotrem i Stanisławem, dziedzicami w Piotrowicach (Py. 14 k. 256v). Agnieszka niegdy z Piotrowic, wdowa po Macieju, pozywała w r. 1446 Macieja z W. Koźmina (I. Kal. 3 k. 204v). Piotr P. na połowie swych dóbr w Piotrowicach, Ciosnach i Babinie w r. 1463 oprawił żonie swej Dorocie 300 grz. posagu (P. 1383 k. 192v). Bolesta z Piotrowic, w r. 1469 burgrabia nakielski (N. 144 s. 89). Bolesta chyba ten sam, dziedzic w Babinie, w r. 1469 nabył za 50 grz. od Mikołaja, dziedzica w Piotrowicach, dwa łany i ćwierć w Babinie (P. 1385 k. 31v). Żona Bolesty, Jadwiga w r. 1487 dopuściła swą matkę Dorotę Dziećmiarowską do posagu i wiana w Dziećmiarowie (Py. 168 k. 40). Bolesta P. miał w r. 1489 termin z Ragnoltem z Babina (Py. 168 k. 65). Żona Jadwiga w r. 1491 wzięła w działach od swej rodzonej siostry Małgorzaty, żony Aleksandra Zamorskiego, część ojcowizny w Dziećmiarowie, pow. pyzdr., dając jej część ojcowizny we wsi Trzek w pow. pozn. (P. 1387 k. 137v). Bolesta z Piotrowic od Doroty, żony opatrzn. Wawrzyńca, mieszczanina poznańskiego, nabył w r. 1492 część ojcowizny i macierzyzny w Dziećmiarowie i Wścieklicach w pow. pozn. i pyzdr., dając mu za to części w Babinie oraz dopłatę 100 zł. węg. i 17 grz. (P. 1387 k. 170). Skwitowany w r. 1494 z 30 zł. przez Dorotę Dziećmiarowską, żonę Wawrzyńca Skrzetuskiego (P. 856 k. 71). Część w Babinie, należną mu z działu z bratanicą Jadwigą, t. j. 4 i pół łana oraz ćwierć sprzedał w r. 1495 za 60 grz. Wojciechowi Gerwartowi z Gerwartowa, mężowi tej Jadwigi (P. 1383 k. 65). Miał Bolesta w r. 1495 sprawę z Janem, Andrzejem, Mikołajem i Maciejem, braćmi z Kościelnego Podlesia, o część w Kleszczewie nabytą od Wielborzyny Kleszczewskiej, jak też o bliższość spadłą na nich po rodzonym ich stryju Janie Sepieńskim, sędzim kaliskim (P. 856 k. 146).

Stanisław, dziedzic w Piotrowicach, na tamtejszym folwarku, borze i łąkach oraz na połowie wsi Babino i Ciosny w r. 1473 oprawił żonie swej Barbarze posag 100 grz. (P. 1383 k. 170). Na połowie swych dóbr w Piotrowicach, Ciosnach i Babinie w r. 1477 oprawił 40 grz. posagu żonie Barbarze (P. 1386 k. 73v). Umarł między r. 1478 a 1489, kiedy to owdowiała Barbara, dziedzic(!) w Goczałkowie pow. gnieźn., połowę swej sukcesji po bratankach sprzedała wyderkafem za 30 grz. Janowi Gurowskiemu (P. 1387 k. 128), zaś drugą połowę za 30 grz., też wyderkafem, Piotrowi Goczałkowskiemu (ib.). Nie żyła już w r. 1494 (P. 1388 k. 66).

Mikołaj, dziedzic w Piotrowicach, na połowie dóbr w Piotrowicach i Ciosnach w r. 1472 oprawił posag 40 grz. żonie swej Dobrochnie (P. 1383 k. 152v). Stanisław, dziedzic w Piotrowicach w r. 1475 (I. Kal. 2 k. 346). Założone zostało w r. 1489 vadium pomiędzy braćmi, Janem i Andrzejem P-im z jednej strony a Wojciechem "Żyłą" z Piotrowic z drugiej, jak też między Janem i Andrzejem z jednej a Piotrem Strzałkowskim z drugiej (Py. 20 k. 54). Andrzej P. na połowie uzyskanych z działów z bratem Janem części we wsiach Piotrowice, Babino i Ciosny w r. 1491 oprawił posag 40 grz. swej żonie Annie, córce Piotra Łosockiego (P. 1387 k. 139v). Zeznał t. r. 2 kopy gr. za głowę prac. Szymona, kmiecia Bolesty Babińskiego (P. 15 k. 285v), zapewne identyczny ze wspomnianym wyżej Bolestą P-im. Wziąwszy 6 grz. od Jakuba Małachowskiego, w r. 1495 zastawił mu w tej sumie kmiecia osiadłego na połowie łana w Babinie (Py. 15 k. 368v).

Piotr P. był w r. 1499 jednym z poręczycieli Jadwigi Królikowskiej, żony Jana Przylepskiego (Py. 169 k. 167). Wojciech P. "Siejek"(?) nie żył już w r. 1500, a bliższość po nim w Piotrowicach i Wrzoskowie pow. pyzdr. spadła na Andrzeja Sierakowskiego (P. 1389 k. 91, 514). Jerzy P ze Zbrudzewa w r. 1508 kwitował Jakuba Koszutskiego z 10 grz. na poczet sumy 50 grz., za którą Jerzemu i matce jego Katarzynie sprzedał był wyderkafem połowę Zbrudzewa i Dąbrowy w pow. pyzdr. (P. 863 k. 31). Jan P., mąż Katarzyny Stawiskiej, córki Wincentego "Konieczki", której w r. 1509 miały płacić winę córki Michała Powidzkiego z Budzisławia Kościelnego, bo nie uiściły 5 grz. długu (G. 26 k. 3; Py. 24 k. 249). Ta Katarzyna pozywała o wygnanie jej z części ojczystej w Stawie pow. pyzdr. Barbarę Skąpską, wdowę po Przecławie Skąpskim, obecnie żonę Jan "Naczka" Skąpskiego.

Bracia: Wojcieh, Mikołaj i Maciej. Z nich, Wojciech P. od Wojciecha Chwałkowskiego wyderkafem nabył w r. 1512 za 18 grz. dwa i pół łanów osiadłych we wsi Ciosny pow. pyzdr. (Py. 23 k. 6v). Na połowie swych części należnych z działów z braćmi Mikołajem i Maciejem we wsiach Piotrowice i Ciosny oraz na macierzystej połowie części w Ciosnach oprawił w r. 1516 posag 40 grz. żonie Annie, córce Wincentego Chwałkowskiego (P. 1392 k. 81v). Od brata Mikołaja w r. 1525 nabył wyderkafem za 22 zł. części wsi Piotrowice i Ciosny, które temu bratu przypadły w dziale (G. 28 k. 192, 335a k. 94). Od tegoż brata w r. 1528 nabył za 200 grz. część wsi Linowiec, sprzedając mu równocześnie za takąż sumę części w Piotrowicach i Ciosnach (P. 871 k. 113, 113v). Nie żył już Wojciech w r. 1531, kiedy owdowiała Anna, teraz już 2-o v. żone Stanisława Skubarczewskiego, cedowała obecnemu mężowi 40 grz., t. r. połowę sumy 80 grz., zapisanej jej przez synów Jana, Stanisława, Pawła i Leonarda na połowie Linowca w pow. gnieźn. (G. 335a k. 139v). Od Katarzyny Chwałkowskiej w r. 1534 kupił za 600 grz. jej części ojczyste w Ciosnach (ib. k. 181v). Synowie Wojciecha: Jan, Stanisław, Paweł i Leonard w r. 1531 nabyli za 200 grz. od Anny P-ej, córki Mikołaja, jej część macierzystą w Linowcu pow. gnieźn., poczem połowę swych dóbr w tej wsi za 80 grz. dali w dożywocie owdowiałej Annie, wdowie po Wojciechu, 2-o v. Skurbaczewskiej, więc chyba swej matce (G. 335a k. 139v, 142v). Spośród tych braci tylko Jan był wówczas dojrzały. Wszyscy czterej części w Piotrowicach i Ciosnach, odziedziczone po ojcu, t. r. sptrzedali za 200 grz. stryjowi rodzonemu Mikołajowi (ib. k. 142). Z nich, wspomniany wyżej Jan na połowie Piotrowic i Babina w r. 1537 oprawił 40 grz. posagu żonie swej, Małgorzacie Węgierskiej, córce Wojciecha (P. 1394 k. 141). Połowę łana pustego w Babinie w r. 1539 sprzedał wyderkafem za 10 grz. Andrzejowi Babińskiemu (Py. 23 k. 136v). Od Zygmunta Stawskiego w r. 1549 kupił za 100 grz. części w Piotrowicach, Babinie i Ciosnach (P. 1395 k. 459v). Z tymi braćmi chyba identyczny Jan, Stanisław i Andrzej Linowscy(!), którzy w r. 1550 od Anny P-ej, córki Mikołaja, żony Jana Łosińskiego, kupili za 60 zł. część w Linowcu (Py. 31 k. 13v). Zob. Linowscy.

Mikołaj, brat Wojciecha i Macieja, dziedzic części w Piotrowicach i Ciosnach, wspomniany w r. 1516 (P. 1392 k. 81v), swoje tamtejsze części, pochodzące z działów braterskich, w r. 1525 sprzedał wyderkafem za 22 zł. braciom Maciejowi i Wojciechowi (G. 28 k. 92, 335a k. 94). Mąż Katarzyny, wdowy 1-o v. po Janie Wilczyńskim, która w r. 1527 od Jana Suchorzewskiego kupiła za 100 zł. część w Linowcu (P. 1393 k. 190). Część w Linowcu sprzedała w r. 1528 za 200 grz. bratu męża Wojciechowi, któremu Mikołaj jednocześnie za taką samą sumę zobowiązał się sprzedać części w Piotrowicach i Ciosnach (P. 871 k. 113, 113v). Od Doroty, żony Jakuba Kluczewskiego, i Małgorzaty, żonu Feliksa Chwalikowskiego, córek zmarłego Wojciecha Rękawieckiego, w r. 1528 kupił za 80 grz. części w Ciosnach (G. 335a k. 110). Mikołaj drugiej swej żonie, Małgorzacie córce Aleksandra Irzykowskiego, w r. 1530 oprawił na połowie Piotrowic i na połowie części w Ciosnach 100 zł. posagu (G. 335a k. 129v). W r. 1531 kwitował Łukasza Irzykowskiego z 70 zł. węg. posagu swej żony, jego siostry (G. 29 k. 161, 161v). Od Jakuba Morawskiego w r. 1536 kupił za 200 zł. części Chojnicy w pow. pozn. (P. 1394 k. 40). Części w Ciosnach i Piotrowicach w r. 1537 sprzedał wyderkafem za 10 grz. bratu Maciejowi (Py. 23 k. 132v). Jako rodzony stryj i opiekun Doroty P-ej, córki zmarłego Macieja, w r. 1547 kwitował ze 113 zł. Macieja Trlęskiego (G. 33 k. 36). Dziedzic w Piotrowicach, uzyskał w r. 1548 od Macieja i Andrzeja braci Węgierskich zapis 20 grz. długu (Py. 172 k. 436). Jako opiekun nieletniej bratanicy Doroty, kwitował w r. 1549 Mikołaja Milińskiego z 400 zł. zapisanych jej ojcu (G. 34 k. 316). Skwitowany w r. 1550 przez córkę Anielę, żonę Jana Łosińskiego, z dóbr rodzicielskich w Linowcu i z posagu (Py. 172 k. 656). On całą swą część w Ciosnach, zaś żona całą zabezpieczoną tam oprawę sumy posagowej sprzedali w r. 1550 za 60 zł. zięciowi Janowi Łosińskiemu (P. 31 k. 13v), nabywając, jednocześnie od niego za takąż sumę część Piotrowic (ib.). Jednocześnie żonie darował całą część Piotrowic, gdzie miała oprawę (ib. k. 14). T. r. kwitował Macieja i Andrzeja braci P-ch z 10 grz. długu (Py. 172 k. 644), zaś w r. 1551 z 43 i pół grz. (Py. 173 k. 76v). Nabył od nich w r. 1552 wyderkafem za 600 zł. ich część w pustce Wrzoskowo pow. pyzdr. (Py. 31 k. 20v). Kwitował w r. 1557 Wojciecha i Łukasza braci Mielżyńskich z 400 zł. długu, zaciągniętego w r. 1550 przez ich zmarłego brata Piotra (G. 36 k. 23v). Andrzeja i Macieja braci Węgierskich kwitował w r. 1557 ze 104 zł. węg. za które zastawili mu byli w r. 1552 część w Piotrowicach (G. 36 k. 364). Kwitował w r. 1557 ze 100 zł. Annę Irzykowską, wdowę po Łukaszu Irzykowskim (Py. 176 k. 59). Występował w r. 1562 w imieniu swej żony (P. 904 k. 532). Od małżonków Jana Łosińskiego i Anny Otorowskiej uzyskał w r. 1564 zapis 100 grz. długu (Py. 179 k. 839). Oboje małżonkowie nie żyli już w r. 1590 (P. 125 k. 295v). Córka Mikołaja Anna, urodzona z Irzykowskiej, w r. 1550 żona Jana Łosińskiego, nie żyła już w r. 1571.

Maciej zw. "Pietuch", trzeci z braci, wspomniany w r. 1516 jako współdziedzic z Piotrowicach i Ciosnach (P. 1392 k. 81v), od brata Mikołaja nabył w r. 1537 wyderkafem za 10 grz. jego tamtejsze części (Py. 23 k. 132). Od Wojciecha Strzałkowskiego cz. Ciosnowskiego, dziedzica części w Ciosnach, uzyskał w r. 1538 zapis 15 grz. długu (Py. 171 k. 555), zaś w r. 1539 nabył od wyderkafem za 15 grz. część w Ciosnach (Py. 23 k. 139). Od Marcina Strzałkowskiego kupił w r. 1542 za 300 zł. jego dobra w Ciosnach t. j. 3 i pół łana i inne części przyległe oraz łąkę na bagnie w Piotrowicach (Py. 23 k. 156). Wspólnie z bratem Mikołajem kupił od Jana Sokolnickiego w r. 1544 za 100 zł. i pół łanów pustych kupił od Jana Sokolnickiego w r. 1544 za 100 zł. 2 i pół łanów pustych w Ciosnach (Py. 23 k. 170). Swoją część wsi Skąpe w pow. pyzdr. sprzedał wyderkafem w r. 1545 za 14 grz. Mikołajowi Skąpskiemu (P. 23 k. 184). Całe swe części w Piotrowicach i Ciosnach sprzedał w r. 1545 za 1.000 zł. Janowi Łosińskiemu (Py. 23 k. 183). Mąż Anny Łosińskiej, wdowy 1-o v. po Macieju Brzezińskim (P. 929 k. 567), którj to Annie Wojciech Losiński w r. 1545 zapisał 10 grz. długu (P. 884 k. 367v). Nie żył już w r. 1547, kiedy jego nieletnia córka Dorota, działając z opiekunami Mikołajem P-im stryjem i Janem Łosińskim, pozywała Krzysztofa Grzymułtowskiego (P. 886 k. 378). Matka jej, Anna Brzezińska(!) w r. 1548 dała zobowiązanie, pod zakładem 100 grz. na swych dobrach oprawnych w Brzeźnie, iż nie wyda jej zamąż bez zgody jej stryja Mikołaja P-go (Py. 172 k. 487). Wyszłą Dorota w r. 1564, krótko po 21/I., za Jana Raczkowskiego, a stryj-opiekun uzyskał od niego wtedy zobowiązanie, iż oprawi żonie 650 zł. posagu (G. 43 k. 37). Oboje żyli jeszcze w r. 1568 1578.

Synami wspomnianych wyżej małżonków Jana P-go i Katarzyny Stawskiej byli niewątpliwie Leonard i Zygmunt Stawscy cz. P-cy, którzy w r. 1547 zapisali dług 21 grz. Feliksowi Chwałkowskiemu (Py. 172 k. 356). Był i trzeci sy Wawrzyniec, wspomniany w latach 1549-1552 (P. 1395 k. 459v; Py. 174 k. 28), a także córka Zofia, która w r. 1548 wyszła za Marcina Stawskiego. Stawski, jeszcze przed ślubem, dał t. r. zobowiązanie Leonardowi i Zygmuntowi P-im, iż stawi tę narzeczoną, by im za 60 grz. sprzedała swe części rodzicielskie w Stawie i Piotrowicach (Py. 172 k. 459). Oboje Stawscy żyli jeszcze w r. 1590. Leonard P. cz. Stawski, dziedzic w Stawie, kupił w r. 1548 od Jana Chwalikowskiego "Wroncka" za 100 zł. plac "Wronczkowski" z budynkami i ogrodem w Chwalikowicach (G. 34 k. 96v). Mąż Anny Sobiesierskiej, dał w r. 1554 zobowiązanie Marcinowi P-mu, iż wraz z żoną sprzeda mu za 200 grz. części w Piotrowicach, Babinie i Ciosnach (Py. 179 k. 638). Z bratem Zygmuntem jeden narożnik (angulam) roli t. j. 33 bruzdy (sulcorum) we wsi Staw z przyległą łąką w r. 1558 sprzedał za 100 zł. Maciejowi Kunickiemu (Py. 31 k. 69). Leonard Stawski całe swe części w Piotrowicach, Babinie i Cisnach wraz z poddanymi sprzedał w r. 1565 za 30 grz. Marcinowi P-mu (Py. 31 k. 97v). Nie żył już Leonard w r. 1590, kiedy jego bratu Zygmuntowi i córce Katarzynie, żonie Wojciecha Zberkowskiego, ciotka tej Katarzyny Zofia P., żona Marcina Stawskiego, sprzedała za 60 grz. swe części macierzyste w Stawie i Chwalikowicach (P. 1400 k. 570v). Katarzyna Zberkowska była już wdową w r. 1602. Zygmunt Stawski cz. P. swe części w Pawłowicach, Babinie i Cisnach, pochodzące z działu z braćmi Leonardem i Wawrzyńcem, sprzedał w r. 1649 za 100 grz. Janowi P-mu (P. 888 k. 106; 1395 k. 459v) części Chwalikowic i pustek Grabionki w r. 1649 zastawił w sumie długu 21 grz. Łukaszowi Golczewskiemu (Py. 172 k. 547). Jak już wiemy, żył jeszcze w r. 1590 (P. 1400 k. 570v). Nie żył już ów Zygmunt Stawski cz. P. w r. 1610, kiedy syn jego Marcin Stawski zapisywał dług 100 zł. swej rodzonej siostrze Magdalenie Stawskiej, żonie Jakuba Rychlickiego (P. 984 k. 865). Zob. Stawscy.

Wojciech P., dziedzic we Wrzoskowie, tamtejsze swe części w r. 1525 sprzedał wyderkafem za 15 grz. Andrzejowi Babińskiemu (Py. 23 k. 56v). Zapewne synami tego Wojciecha byli bracia Maciej i Andrzej P-cy zwani też czasem Węgierskimi, którzy w r. 1548 zapisali 10 grz. długu Mikołajowi P-mu (I. R. Kon. 5 k. 108v). Maciej ten, zwany "Kuropatwą", na połowie swych części Piotrowic i Wrzoskowa, uzyskanych w skutku działów przeprowadzonych z bratem Andrzejem, oprawił w r. 1549 posag 200 zł. żonie Zofii Goryńskiej, córce Marcina (P. 1395 k. 447). Oboje małżonkowie w r. 1552 na swych częściach Piotrowic i Wrzoskowa zapisali 88 grz. długu Jadwidze Stawskiej, żonie Jana Sobiesierskiego (Py. 174 k. 7). Obaj ci bracia niedzielni części wsi pustej Wrzoskowo (z wyjątkiem łąki "Ostroga" i pastwisk jałowych) nabytej od Blizbora (Wilibrorda) Młodziejowskiego oraz od biskupa poznańskiego, sprzedali wyderkafem w r. 1552 za 600 grz. Mikołajowi P-mu (Py. 31 k. 20v). Zofia Goryńska, żona Macieja Węgierskiego(!) "Kuropatwy", w r. 1553 kwitowała Mikołaja P-go ze swej oprawy na Wrzostowie (Py. 174 k. 304v). Żona Macieja P-go "Kuropatwy", Zofia Gorynska cz. Mirosławska, była w r. 1553 kwitowana z 88 grz. przez Jadwigę Stawską, żonę Jana Sobiesierskiego (Py. 174 k. 273v). Maciej biskupowi i kapitule poznańskiej sprzedał wyderkafem całe Wrzoskowo, zaś w r. 1562 wymienił owe dobra z kapitułą biorąc w zamian pięć łanów wójtowskich we wsi biskupiej Bochlewo w pow. pyzdr. (P. 1397 k. 157).

Andrzej nie żył już w r. 1534, a był ojcem Jana zw. "Baranek" i Małgorzaty. Małgorzata owa, żona Jana Mikołajewskiego "Paczuchla", kwitowała t. r. brata z dóbr rodzicielskich. Asystował jej przy tym Leonard P., brat stryjeczno-rodzony (G. 30 k. 123, 262 k. 155v). Była wdową w r. 1557, kiedy przy transakcji asystował jej brat stryjeczny, Zygmunt Stawski.

Jan, nie żyjący już w r. 1603, ojciec synów: Jana, Marcina i zapewne Szymona oraz córki Anny, żony Wojciecha Słupskiego, mieszczanina pyzdrskiego, nie żyjącej już w r. 1584. Żona Marcina, Emerencja (Marancja) Chłędowska, córka Wojciecha i Agnieszki Szlachcińskiej, części w Chlędowie, Kołaczkowie i Wierzchowiskach pow. gnieźn., odziedziczone po stryju Bartłomieju Chłędowskim, sprzedała w r. 1562 Janowi Chłędowskiemu (P. 904 k. 46, 446). Marcin na połowie swych dóbr w Piotrowicach, Babinie i Ciosnach oprawił jej t. r. 250 zł. posagu (P. 1397 k. 119). Skwitował t. r. stryja żony, Jana Chłędowskiego z jej klejnotów (G. 41 k. 87). Emerencja t. r. części Chłędowa, Kołaczkowa i Wierzchowisk, należące się jej ze spadku po stryju Bartłomieju Chłędowskim sprzedała Błażejowi Ruchockiemu (P. 1397 k. 118). Marcin od Leonarda Stawskiego w r. 1565 kupił za 300 grz. jego części w Piotrowicach, Babinie i Ciosnach (Py. 31 k. 94v), zaś od brata Jana w r. 1567 uzyskał zobowiązanie sprzedania sobie za 100 grz. jego części w tychże dobrach (P. 106 k. 403v). Intromitowany w r. 1570 do tych dóbr nabytych od brata (Py. 108 k. 365). Intromitowany w r. 1579 do całych części Piotrowic, Babina i Ciosen kupionych w r. 1579 za 400 grz. od brata Jana (Py. 116 k. 165). Od brata Szymona w r. 1583 kupił za 1.000 zł. jego części w tychże wsiach (P. 1399 k. 58), zaś jeszcze t. r. sprzedał części tamże za 2.000 zł. Stanisławowi Linowskiemu (ib. k. 180). Żona Marancja swą oprawę na częściach wsi Piotrowice i Babino oraz pustek Ciosny skasowała w r. 1583 (Py. 31 k. 145v). Pozywał Marcin w r. 1597 Franciszka Dobrosołowskiego (Py. 128 k. 93). Swoją część Szyszłowa w pow. gnieźn. w r. 1602 dał swoim synom: Stanisławowi, Łukaszowi i Wojciechowi P-im (G. 337 k. 230v), zaś Emerencja oparwę swego wiana na części Czestkowa zrezygnowała w r. 1602 Wojciechowi Małachowskiemu "Koziełkowski" (G. 337 k. 230), który obojgu małżonkom w r. 1603 sprzedał te części za 2.100 zł. (P. 973 k. 257v, 1404 k. 840v). Umarł Marcin w r. 1604 (G. 68 k. 26v, 337 k. 252v). Wdowa w r. 1605 Wojciecha Małachowskiego ze 100 zł. (G. 68 k. 228), zaś t. r. Wojciecha Kołackiego ze 150 zł., z kapitału 300 zł. (ib. k. 499). Żyła jeszcze w r. 1614 (P. 992 k. 904). Synowie: Piotr, Stanisław, Łukasz i Wojciech. Z córek, Anna była w r. 1602 żoną Macieja Swinarskiego. Zofia, w latach 1602-1613) za Wojciechem Kołackim (G. 337 k. 230). Bracia: Piotr, Stanisław, Łukasz i Wojciech występowali obok rodziców w r. 1597 (I. R. Kon. 28 k. 99v). Jak już wiemy, dostali od ojca w r. 1602 część Szyszłowa. Stanisław, mąż Katarzyny Goczałkowskiej, córki Jana, oprawił jej w r. 1605 posag 400 zł. (P. 1405 k. 375). Ta żona w r. 1610 części Szyszłowa sprzedała za 200 grz. Mikołajowi Lubomęskiemu (G. 337 k. 304v). Stanisław kwitował w r. 1614 matkę (P. 992 k. 904), a żył jeszcze 1616, kiedy z żoną spisywał wzajemne dożywocie (Py. 47 k. 263). Nie żył już w r. 1620, a Katarzyna wtedy była 2-o v. żoną Grzegorza Szewskiego (Kc. 127 k. 237), żyła zaś jeszcze w r. 1626 (W. 34 k. 253). Łukasz uzyskał w r. 1604 od Wojciecha Małachowskiego "Kozła" zobowiązanie sprzedania za 1.000 zł. części w Małachowie Górnym w pow. gnieźn. (G. 68 k. 26v). Trzy miary ("pessula") pola w Szyszłowie w r. 1606 dał bratu Stanisławowi (P. 1405 k. 519). Żył jeszcze w r. 1610 (G. 337 k. 304v). Szymon, brat Marcina, a więc syn Jana, części wsi Piotrowice, Babino i Ciosny w r. 1583 sprzedał za 1.000 zł. bratu Marcinowi (P. 1399 k. 58). Od Heleny Zdzenickiej, córki Jana Trzebickiego ze Zdzenic, żony opatrz. Macieja, krawca we wsi Godziątkowo, nabył w r. 1584 za 6 grz. część Zdzenic w pow. kal. (R. Kal. 5 k. 420v; I. Kal. 50 s. 1362). Była to niewątpliwie teściowa Szymona. Szymon P. ze Zdzenic w imieniu własnym i żony Jadwigi Trzebickiej cz. Zdzenickiej uzyskane od Agnieszki, wdowy po Wawrzyńcu Trzebickim cz. Zdzenickim, prawo zastawu w 10 grz. na Zdzenicach cedował w r. 1593 Piotrowi Trzebnickiemu cz. Zdzenickiemu (I. R. Kon. 25 k. 353). Zob. tablicę.

@tablica: Piotrowscy

Jan, syn zmarłego Stanisława, spisywał w r. 1609 w Zakrzewie kontrakt z Adamem Głuchowskim (Py. 134 k. 248)

>Piotrowscy, z Piotrowa, Piotrowic, różni. Agnieszka, niegdy z Piotrowic, w r. 1447 wdowa po Macieju(?) (I. Kal. 4 k. 90). Jan P. nie żył już w r. 1469, a nie żyła też wtedy i żona jego Katarzyna, córka Wojciecha, dziedzica w Brzozowie (Brzoskiego), a była bezpotomna (P. 19 k. 158). Stanisław, dziedzic w Woli Piotrowskiej (P-i, Wolski?), mąż Marty, która w r. 1475, już jako 2-o v. żona Piotra ze Stawu, działała wraz z córkami (I. Kal. 1 k. 155v). Marcin z Piotrowic, syn zmarłego Stanisława, kwitował w r. 1480 Michała Ruchockiego z 40 grz. należnych swemu zmarłemu ojcu. Ręczył przy tym Ruchockiemu za swych rodzonych braci, Mikołaja, Andrzeja i Jana, iż go o tę należność nie będą niepokoić (G. 21 k. 71). Wszyscy czterej bracia, niedzielni w Piotrowicach, skwitowali w r. 1481 Ruchockiego najpierw z 24, potem 20 grz. (G. 11 k. 3, 15). Jan "Wilk" (Lupus) z Piotrkowic, w r. 1481 stryj rodzony(!) dzieci Katarzyny i zmarłego Tomasza Bielawskiego, teraz 2-o v. żony Stanisława Małachowskiego, pani oprawnej na Bielawach, Kłodzinie i Piotrkowicach (Piotrowicach?) pow. gnieźn. (G. 11 k. 53). Czy nie był synem owego Stanisława Andrzej "Hałas" P., syn zmarłego Stanisława niegdy P-go, który w r. 1488 wzywał Jana z Małachowa Szemborowic do uiszczenia dwóch kop gr.? (G. 13 k. 87). Andrzeja P-go wzywali w r. 1491 do uiszczenia 2 grz. za Jana, syna Andrzeja "Hałaska" z Małachowa Szemborowic, Andrzej Małachowski z Małachowa Złych Mięsic, jak również Mikołaj "Gacek" Cielmowski (G. 15 k. 65v). Andrzejowi i Janowi, braciom rodzonym niedzielnym z Piotrowic, uiszczał się w r. 1491 z długu Jana Małachowski (ib. k. 66). N. P-a ze Smerzyna, części wsi Smerzyno (Smyrzyno) Średnie i Dąbrowę w pow. kcyń sprzedała w r. 1481 za 100 grz. Przecławowi z Potulic, kasztelanowi rogozińskiemu (P. 1386 k. 142).

Szl. Andrzej P., mieszczanin poznański, mąż uczc. Barbary, która plac w Poznaniu, odziedziczony po bracie opatrz. Erazmie, a Erazmowi dany za jego służby przez króla Kazimierza, sprzedała w r. 1489 za 10 grz. opatrz. Wojciechowi Białkowi, mieszczaninowi poznańskiemu (P. 1387 k. 118v). Jakub, w r. 1498 mąż Katarzyny Chojnickiej (P. 856 k. 317). Może synem tej pary był Adam Chojnicki, zwany też P-im, o którym będzie niżej. Klemens z Piotrowic, kanonik gnieźnienski, w r. 1499 dzierżawca wsi Wójcinko (I. Kal. 5 k. 91). Małgorzata P-a, w r. 1500 żona szl. Stanisława Stopuli(?) z ziemi sochaczewskiej (P. 859 k. 168). Stanisław P., w r. 1503 stryj córek Mikołaja Młyńskiego (P. 1389 k. 280). Jan P. od Jadwigi, żony Jakuba Słopanowskiego kupił był wyderkafem połowę wsi Krzestkowice pow. pozn. i w r. 1514 skwitował z 50 grz. na poczet sumy wyderkafowej 100 grz. Barbarę, żonę Piotra Bitkowskiego(?) i Annę, żonę Jana Izdbińskiego (P. 866 k. 61). Mikołaj P., mąż Małgorzaty, która w r. 1521 w asyście stryja Stanisława Grzymułtowskiego, chorążego kaliskiego, i wuja Jana Chojnickiego, wieś Roszczynno w pow. gnieźn. sprzedała za 70 grz. stryjowi Stanisławowi Roszczyńskiemu (P. 1392 k. 393v). Mikołaj P., dziedzic w Piotrowicach, syn Jana P-go i Barbary Skąpskiej, brat przyrodni Zofii, córki Jana Małachowskiego, drugiego męża swej matki, swoją część macierzystą w Skąpem pow. pyzdr. w r. 1525 wspólnie z tą siostrą sprzedał za 80 grz. Maciejowi, Janowi, Marcinowi, Stanisławowi i Andrzejowi, braciom między sobą rodzonym, dziedzicom w Skąpem (G. 335a k. 95). Wedle innego zapisu z t. r. swoją część w tej wsi braciom Skąpskim sprzedał wyderkafem za 60 grz. (G. 28 k. 241v).

Wojciech P. cz. Węgierski, ojciec Elżbiety, która od swej rodzonej ciotki Barbaryy Wąsockiej, wdowy po Stanisławie Wyszakowskim, uzyskała w r. 1538 użytkowanie części wsi Wąsosze, Kępa i Dzierżysław w pow. kon. (P. 1394 k. 195), a intromitowała się tam w r. 1540 (I. R. Kon. 3 k. 196). Synów zmarłego Wojciecha Węgierskiego cz. P-go, Macieja i Andrzeja P-ch, pozywali w r. 1552 synowie zmarłego Andrzeja Balińskiego (Babińskiego?) zw. "Książek" (Py. 174 k. 48). T. r. pozywał Andrzeja Węgierskiego cz. P-go Tomasz Szyszyński o zamordowanie Jakuba Gostomskiego (ib. k. 201v). Maciej Węgierski cz. P. "Kuropatwa" wraz ze swą żoną Zofią Goryńską dopisali w r. 1554 Wojciechowi Gniazdowskiemu do długu 108 grz. dodatkowe 22 grz. (Py. 174 k. 650v). Jan, w r. 1553 siostrzeniec Anny Wolickiej, żony Tyburcego Lubieńskiego (P. 787 k. 23). Adam Chojnicki cz. P., po którym wdowa Jadwiga Goryńska była w r. 1554 pozywana przez Andrzeja Chojnickiego o wydzielenie części w Chojnicy (P. 895 k. 732). Może córką Andrzeja i Jadwigi była Otylia Chojnacka cz. P-a, już nie żyjąca w r. 1561, żona Stanisława Otuskiego "Nogcia" (P. 903 k. 834). Janowi P-mu cedował w r. 1551 Jan Szołdrski swą należność u Żydów poznańskich (P. 891 k. 70). Jan w r. 1552 kwitował swego brata Stanisława, a ich rodzonym bratem był Jerzy. Pochodzili z Piotrowic w ziemi sieradzkiej (P. 892 k. 200). Jan t. r. kwitował obydwu swych braci (P. 893 k. 223). Jan i Stanisław, bracia niedzielni, swe części w Piotrowicach w r. 1553 dali bratu Jerzemu (P. 1396 k. 129v). Chyba temu samemu Janowi P-mu jego brat stryjeczny Stanisław Witkowski cz. Rębieski winien był w r. 1553 sumę 40 zł. wyderkafowych na częściach pustki Klekotki w pow. szadkowskim (P. 894 k. 14). Jadwiga P-a, żona Mikołaja Krzesińskiego, części Wąwelna i Jaszkowa w pow. nakiel. sprzedała w r. 1554 za 2.000 zł. Janowi Łękawskiemu. Stryjem jej nazwany wtedy Jan Rzeszkowski (P. 1396 k. 736). Jakub P. nie żył już w r. 1555, kiedy córka jego(!) Anna Zdzienicka zw. "Gizanka" swoją część w Zdzienicach w pow. kon. sprzedała za 10 grz. Krzysztofowi Zdzienickiemu zw. "Bassak" (I. R. Kon. Z. 6 k. 191v). Jan, podpisek grodzki poznański, dostał 1556.17/X. r. plac w Poznaniu (MRPS V 7616). Może temu samemu Janowi siostry Orzelskie, Katarzyna zamężna Ciświcka i Barbara zamężna Białośliwska, rodzące się z Anny Grodzieńskiej, w r. 1562 zobowiązały się sprzedać swe macierzyste części domu zw. "Grodzieński" wraz z przyległymi gruntem za murami Poznania, koło Bernardynów (P. 904 k. 81). Jan P. w r. 1557 przydatny był przez Jana Szołdrskiego "Puzika" żonie Agnieszce Chałwskiej na współopiekuna dzieci (P. 1396 k. 484v). W tym charakterze działał również w latach 1560 i 1561 (P. 902 k. 486, 903 k. 10). Jan, ustanowiony w r. 1559 przez Elżbietę Kadzyńską, wdowę po Janie Kadzyńskim, jednym z opiekunów jej córek (P. 1396 k. 734v). Ks. Maciej P., pleban w Święciechowie, kwitował w r. 1560 Jana Thosta (Ws. 5 k. 83). Ks. Kasper, kanonik warszawski, w r. 1560 uzyskał pewne zobowiązanie od braci Izdbieńskich z Ruśca (G. 39 k. 206). Jan P. miał od Jana Rębieskiego, kanonika szamotulskiego i plebana w Niepruszewie, w depozycie 100 grz. które w myśl testamentu kanonika w r. 1562 wypłacił jego bratu i siostrze (P. 904 k. 180v). Jan skwitował w r. 1562 wypłacił jego bratu i siostrze (P. 904 k. 180v). Jan skwitował w r. 1562 ze 100 zł. Piotra Myjomskiego (ib. k. 1544). Elżbieta P-a cz. Wąsowska, już nie żyjąca w r. 1562, żona Łukasza Golczewskiego. Mikołaj P., w r. 1564 dziad Jadwigi Łosińskiej, córki Jana Łosińskiego, idącej wtedy za Kaspra Kaliskiego ze wsi Kaliska w pow. kon. (Py. 179 k. 840).

Jan i Stanisław, bracia rodzeni z pow. sieradz. Może ich bratem był też Jerzy P. z wojew. sieradzkiego, który w r. 1569 bratu Stanisławowi zapisał dług 60 zł. (P. 915 k. 531v). Ci sami rodzeni bracia, Jan i Stanisław P-cy swe części w Piotrowicach pow. kalis.(!) oraz prawa na tych dobrach nabyte drogą kolejnych cesji, a zapisane pierwotnie przez wdowę Zofia Pioruska, cedowali w r. 1570 Piotrowi Lubieńskiemu (P. 917 k. 759). Stanisław był t. r. kwitowany ze 100 zł. przez Piotra Pruskiego (I. Kal. 36 s. 944). Brat Jana i Stanisława P-ch to ks. Tomasz P., konanik kolegiaty Najśw. Marii Panny na Górce w Poznaniu, który w r. 1566 od Andrzeja Witkowskiego uzyskał zapis wyderkafowy 12 zł. węg. rocznego czynszu od sumy 150 zł. węg. na połowach Witkowic, Roszczek i Rościegniewic cz. Gorgoszewa (P. 1397 k. 483v), zaś bratu Wojciechowi dał w r. 1567 część ojczystą w Piotrowie(!) w pow. sieradzkim (ib. k. 629), a brata Stanisława skwitował w r. 1570 z 50 zł. (P. 917 k. 760). Kantor i oficjał generalny poznański w r. 1571 (Install., s. 50), kanonik katedralny poznański fundi Zegrze, pleban w Konarzewie, nie żył już 1572.23/XII. r. (ib., s. 52). W r. 1578 jego brat i spadkobierca Jan, pisarz ziemski poznański, skwitował Piotra Chomęckiego ze zboża wysianego przez zmarłego kanonika na roli plebańskiej, tak też ze sprawy o to zboże (P. 931 k. 291). Ów brat ks. Tomasza, Jan, mianowany był pisarzem ziemskim poznańskim 1576.8/X. r. (M. K. 114 k. 210v). Uzyskał t. r. od Piotra Potulickiego, wojewody płockiego, zapis 5.000 zł. długu (M. K. 113 k. 426-428). Kwitował w r. 1578 ze 100 zł. długu Jana i Wawrzyńca braci Glińskich (P. 931 k. 886), zaś w r. 1579 Andrzeja Dąbrowskiego z 1.100 zł. wyderkafu na Konarzewku pow. pozn. (P. 933 k. 67). Dziedzic Szczepankowa, Kobylopola, Pokrzywnicy i inn. dóbr, uzyskał w r. 1580 od Gabriela Spławskiego cesję praw na powyższych dobrach (P. 934 k. 501), zaś jednocześnie od Barbary Rosnowskiej, wdowy po Mikołaju Spławskim, stolniku poznańskim, cesję jej oprawy na Szczepankowie i części Kobylopola (ib.). Ze swą owdowiałą bratową Stanisławą i z jej synami, w imieniu opieki nad nimi, w r. 1580 wydzierżawił od Jana Rozdrażewskiego, podkomorzego poznańskiego, Kobierno z przyległościami (P. 935 k. 170). On jako stryj tych synów Stanisława, zaś Anna Pioruska jako ich matka, t. r. kwitowali Annę Czacką, wdowę po Wawrzyńcu Chociszewskim (P. 935 k. 218). Pozywał w r. 1581 Jakuba Spławskiego, stolnikowicza poznańskiego, o ewikcję sprzedaży Szczepankowa i części Kobylopola, dokonanej przez tego Jakuba i jego braci Benedykta i Gabriela (Kośc. 261 k. 342). Jako nabywca prawa i spadkobierca zmarłego ks. Tomasza, kanonika kolegiaty Najśw. Marii Panny w Poznaniu, pozywał Jana, Michała i Krzysztofa braci Sokołowskich, dziedziców Jaworowa w pow. gnieźn. (P. 941 k. 638). Od Heleny Nowowieyskiej, wdowy po Janie Bułakowskim, uzyskał w r. 1588 odroczenie terminu płatności (P. 950 k. 274). Dziedzic części Kobylopola w r. 1590 (P. 954 k. 173). Skwitowany w r. 1591 przez córkę Skaławską z dóbr rodzicielskich (P. 956 k. 997). Nie żył już 1592.9/III. r., kiedy mianowany był następca na urzędzie pisarza ziemskiego poznańskiego (M. K. 137 k. 47v, 48). Owdowiała Elżbieta (Anna?) z Dąbrowskich zawierała w r. 1595 kontrakt o dzierżawę Szczepankowa i Kobylopola z Dobieszewem Przeborowskim (P. 964 k. 293). Syn Jan występował w r. 1583 (P. 941 k. 401), bezpotomny, nie żył już w r. 1595 (P. 964 k. 293). Z córek, Ewa, w latach 1582-1591 żona Dobiesława Przeborowskiego, pisarza grodzkiego poznańskiego, potem sędziego ziemskiego poznańskiego, nie żyła już w r. 1596. Anna, w latach 1587-1598 żona Stanisława Skaławskiego, nie żyła już w r. 1600. Bratem stryjecznym Ewy, zamężnej Przeborowskiej, nazwany w r. 1582 Maciej P. (P. 941 k. 401).

Stanisław P. z pow. sieradz., brat Jana, pisarza ziemskiego poznańskiego, na sumach swych w r. 1565 oprawił 300 zł. posagu żonie Annie Pioruskiej, córce Marcina (P. 1397 k. 435v). Skwitowany w r. 1570 z 50 zł. przez brata, ks. Tomasza (P. 917 k. 760). Nie żył już w r. 1580, kiedy owdowiała Anna, wraz ze swym szwagrem Janem P-im, pisarzem ziemskim poznańskim, w imieniu opieki nad synami Janem i Jakubem wydzierżawiła od Jana Rozdrażewskiego, podkomorzego poznańskiego, Kobierno z przyległościami (P. 935 k. 170). Owdowiała Anna w r. 1588 zapisała 400 zł. długu swej córce Barbarze (P. 950 k. 307). Wyszła 2-o v. za Marcina Sławińskiego, a nie żyła już w r. 1590, zaś Mikołaj Pioruski kwitował w r. 1591 jej synów, Jana i Jakuba, ze 100 zł. (P. 953 k. 142, 956 k. 111). Z nich, Jan żył jeszcze zapewne w r. 1611 (P. 1407 k. 426v), a chyba i w r. 1612 (P. 988 k. 1011). Jakub kwitował w r. 1600 z 50 zł. Stanisława Skaławskiego (P. 970 k. 686). Wspomniany w r. 1590 jeszcze jeden syn Stanisława i Pioruskiej, Stanisław (P. 953 k. 142), który w r. 1612 już nie żył (P. 988 k. 1011). Córka Barbara, małoletnia w r. 1590 (P. 953 k. 142), była w latach 1611-1612 żona Jana Krochowskiego.

Szl. i urodz. Jan P., mieszczanin poznański, w r. 1569 kwitował Jakuba Roswarowskiego (Rostworowskiego) (P. 915 k. 36). Jadwiga, w r. 1572 wdowa po Michale Krzesińskim. Jan P. z Piotrowic od Piotra, Sebastiana i Andrzeja, synów Mikołaja Dąbrowskiego "Szłapa", w r. 1574 nabył wyderkafem za 1.500 zł. wieś Sobiesiernie i części Skorzewa M. w pow. pozn. (P. 1398 k. 460v). Janowi P-mu w r. 1575 dopuścił posesję pustego dworu w M. Skorzewie, bez domu i budynków, po zmarłym Janie Dąbrowskim, bracia jego Sebastian i Andrzej Dąbrowscy (P. 926 k. 243). Ten sam Jan P. z Piotrowic od Andrzeja dąbrowskiego "Szłapa" w r. 1576 nabył wyderkafem za 1.100 zł. Konarzewko w pow. pozn. (P. 1398 k. 661). Jan P., "brat" Jana Gajewskiego, ustanowiony w r. 1576 współopiekunem jego dzieci (R. Kal. 4 k. 352v). Stanisław P. z Piotrowic, skwitowany w r. 1577 przez Annę Czacką, wdowę po Wojciechu Chociszewskim, z 60 zł. (P. 929 k. 389). Stanisławowi P-mu z Piotrowic zapisał w r. 1579 dług 360 zł. Wawrzyniec Chcoszewski (P. 933 k. 382). Anna, panna, chrzestna w r. 1578 (L. B. Św. Maria Magdal., Pozn.). JanP. pozwany w r. 1578 przez braci Golińskich z M. Goliński (Ws. 9 k. 84). Jan P., syn zmarłego Jana, kwitował w r. 1580 Jana Spławskiego z Targowej Górki z 217 zł. (G. 58 k. 53). Marcin P. kupił w r. 1583 od Jakuba Łowickiego części w Czestkowie i Szypłowie pow. gniezn. za 1.200 zł. (R. Kal. 5 k. 373v). Intromitowany w r. 1584 do Czestkowa i do całych części spadłych na tego Łowickiego po matce (I. R. Kon. 21 k. 113). Zofia z Piotrowic, w r. 1584 wdowa po Piotrze Kosickim.

Jan P. z pow. grodzieńskiego, mąż uczc. Reginy, córki sław. Macieja Świętka, mieszczanina poznańskiego, która w r. 1585 skwitowała z wydania swych rzeczy Remigiana Dzięczyńskiego (Ws. 10 k. 68). Stanisław, syn zmarłego Wawrzyńca P-go zwanego Chrossel(?) z pow. sochaczewskiego, przez swego syna Bartłomieja P-go dał w r. 1585 zobowiązanie ks. Wawrzyńcowi Modliszewskiemu, kanonikowi gnieźnieńskiemu (G. 62 k. 27v). Stanisław, syn zmarłego Macieja z pow. sochaczewskiego, mąż Teodozji Chróściewskiej, córki Stanisława "Nigra" Chrościewskiego, dra filozofii i medycyny, która w r. 1588 skwitowała męża z 1.200 zł. (P. 449 k. 41). Maciej P., brat Szymona i zmarłej Anny, żony szl. i sław. Wojciecha Słupskiego, kwitował w r. 1590 Krzysztofa Mielżyńskiego z 60 zł., które był winien tej zmarłej ich siostrze (G. 64 k. 5). marcin, córce swej Dorocie, klarysce gnieźnieńskiej, w r. 1590 zapisał roczną pensję 4 zł. (G. 64 k. 19). Wojciech, Jan i Piotr P-cy, "nepoci" i spadkobiercy Krzysztofa Trzebińskiego, skwwitowani w r. 1591 przez Annę Przybińską i Walentyna Grodzickiego (P. 955 k. 526).

Ambrożemu P-mu w r. 1592 zapisali 160 zł. małżonkowie Kasper Wyganowski i Regina Gorecka (G. 64 k. 512). Adam, mąż Zofii Skrzetuskiej, córki Łukasza "Mikusa", która w r. 1593 kwitowała z 50 grz. Andrzeja Skórę z Gaju Obornickiego (P. 959 k. 1205). Żyli oboje i w r. 1594 (P. 962 k. 502). Anna, żona Jana Łabęckiego "Pilcha", nie żyjącego już w r. 1595. Od jej córki Elżbiety, żony sław. Marcina Dembińskiego, mieszczanina ze Śródki koło Poznania, Jan P., syn zmarłego Stanisława z pow. sieradzkiego, kupił wtedy za 1.000 zł. jej część we wsi Łabęcie w pow. sier. (P. 1401 k. 350). Eufemia, w r. 1595 żona Erazma Wierzeyskiego z ziemi Podolskiej (P. 963 k. 480). Małżonkowie Jerzy P. i Ewa Puczniowska oboje nie żyli już w r. 1595, kiedy ich córki, Anna, żona Jana Gorazdowskiego, i Elżbieta, cysterka w Trzebnicy, współspadkobierczynie zmarłej bezpotomnie Urszuli z Puczniowskich Potrykowskiej, aprobowały cesję dokonaną przez Jana Gorzadowskiego na rzecz Kaspra Karnickiego, burgrabiego ziem. radomskiego (P. 963 k. 580). Oboje Gorazdowscy żyli jeszcze w r. 1620. Stryjecznym bratem Anny Gorazdowskiej nazwany w r. 1598 Jakub P. (P. 968 k. 298).

Stanisław P. nabył wyderkafem w r. 1596 za 4.500 zł. od ks. Stanisława Kiszewskiego, opata lubińskiego, wieś Górkę w pow. pozn., należącą do dóbr Kiszewo (P. 1402 k. 16). Jan, syn zmarłego Wojciecha, spisywał w r. 1598 wzajemne dożywocie z żoną Anną Zbrożkówną, córką Krzysztofa ze Skubików w ziemi łęczyckiej (P. 968 k. 852, 1402 k. 755). Wojciech, mąż Anny z Nojewa Gorzyckiej, córki Jana i Zofii Kamieńskiej, zapis 1.500 zł., dany przez owdowiałą teściową w posagu i wyprawie, cedował w r. 1598 Piotrowi Przetockiemu i Janowi Gorzyńskiemu (P. 968 k. 419). Wojciech nie żył już w r. 1611, kiedy owdowiała Anna w imieniu własnym i syna Stanisława P-go skarżyła Macieja Grąblewskiego o zabicie 19/VI. w polu koło Grodziska jej męża, kiedy tamtędy jadąc do kościoła (P. 145 k. 756v). Skwitowana w r. 1614 ze 110 zł. przez Macieja Trzcińskiego (P. 992 k. 831). Od syna Stanisława dostała w r. 1625 dożywotnią posesję jego dóbr (Ws. 206 k. 107). Bracia rodzeni: Jan, Szymon i Łukasz, z których Jan jako pierwszy wierzyciel i spadkobierca zmarłego brata Tomasza, należność swą z zapisu zmarłego Eremiana Lubieńskiego z pow. przedeckiego, cedował w r. 1599 bratu Szymonowi (G. 66 k. 212). Agnieszka z Piotrowic, w r. 1599 wdowa po Ambrożym Drogoszewskim. Stanisław Ż. nie żył już w r. 1600, kiedy żona jego Anna Kargolska była już 2-o v. żoną Macieja Miecznikowskiego, i występowała wtedy w imieniu opieki nad dziećmi swymi: Andrzejem, Janem, Stanisławem, Anną i Agnieszką, kwitując kapitułę metropolitarną gnieźnieńską z 500 zł., za którą to sumę zastawione było sołectwo we wsi kapitulnej Biskupice (G. 66 k. 380v). Piotr, syn zmarłego Wojciecha, od Mikołaja Pudliszkowskiego w r. 1601 nabył wyderkafem na trzy lata za 3.300 zł. Pudliszki z pustką Krajenka w pow. kośc. (P. 1404 k. 210v). Posesor Pudliszek i Kuczyny, żył jeszcze w r. 1604 (Kośc. 284 k. 48v). Paweł P., syn zmarłego Mikołaja z Podlesia, mąż Jadwigi Pomorzańskiej, ojciec zrodzonej z niej córki Katarzyny, jej części w Karczewie w pow. gnieźn. sprzedał w r. 1602 Agnieszce Przecławskiej, wdowie po Wojciechu Koszutskim (P. 1404 k. 422).

Jan, w r. 1604 mąż Doroty Goniębickiej cz. Gorzyńskiej (I. Kal. 70 k. 925), która będąc spadkobierczynią Małgorzaty Czackiej, żony Macieja Goniebickiego cz. Gorzyńskiego, odziedziczone po nim dobra sprzedała w r. 1611 za 10.000 zł. Łukaszowi Gajewskiemu (P. 1407 k. 322). Oboje małżonkowie od Jadwigi Jaskóleckiej, wdowy po Marcinie Sulejewskim, w r. 1611 nabyli wyderkafem za 420 zł. płosę w Sulejewie zwaną "Łysego" (Ws. 204 k. 409). Wydając w r. 1612 córkę Ewę, zapisali jej przyszłemu mężowi, Stanisławowi Rdutłowskiemu, w posagu za nią 300 zł. (Kośc. 290 k. 15, 15v). Nie żył już Jan w r. 1614, a owdowiała Dorota spisała t. r. dług 250 zł. Wawrzyńcowi Glińskiemu cz. Czackiemu (Kośc. 290 k. 583v). Jej części Sulewa (Sulejewa) miał od niej nabyte Wawrzyniec Gliński cz. Czacki, który t. r. wydzierżawił je małżonkom Kosińskim (Kośc. 290 k. 601v). Była 2-o v. żoną Jana Nortowskiego, zaś w r. 1621 wraz z Andrzejem P-im, synem zmarłego Jana (i jej?), sumę 400 zł., za którą małżonkowie Marcin Sulejewski i Jadwiga Jaskólecka sprzedali wyderkafem dwa puste łany w Sulejewie Marcinowi Głuchowskiemu, zaś Głuchowski scedował to zmarłemu Janowi P-mu i jego żonie, cedowali teraz Mikołajowi Kołaczkowskiemu, staroście ujskiemu i pilskiemu (P. 1007 k. 207). Jan, syn zmarłego Adama z Piotrowic, uzyskał w r. 1605 od Jakuba Muchnińskiego zapis długu 400 zł. (G. 68 k. 518). Jan, syn Macieja z pow. sochaczewskiego, nie żyjącego już w r. 1609, maż Jadwigi z Parzniewic, wdowy 1-o v. po Henryku Golczu, która w r. 1607 pozywała Golczów, braci swego pierwszego męża (W. 24 k. 350). Jadwiga Parzniewska nie żyła już w r. 1612 i wtedy Jan zrodzonej z niej córce Annie zapisał w posagu 4.000 zł. (I. Kal. 78 s. 109). Drugą żoną tego Jana była Ewa z Żytniewa Kowalska, wtedy także już nie żyjąca. Opiekunem dzieci z niej zrodzonych był wówczas Jan Wierusz Kowalski, z ziemi wieluńskiej (N. 171 k. 58). Z pierwszej żony córka Anna, z drugiej Marianna i Jadwiga. Krzysztof Parzeniewski, starosta brodnicki i golubowski, rodzony wuj Anny, w jej imieniu część z sumy 1.000 zł., zapisanej zmarłemu Janowi P-mu przez małżonków Łukasza Opalińskiego i Annę z Pilcy cedował w r. 1618 Mariannie i Jadwidze (N. 171 k. 81), zaś Jan Kowalski, opiekun tych dwóch siostrzenic, ich część z sumy 4.000 zł. zapisanych ich ojcu przez Mikołaja Siedleckiego, cedował jednocześnie Annie P-ej (ib. k. 82). T. r. w charakterze opiekuna wszyskich trzech córek Jana a bratanic zmarłego Sebastiana P-go występował Jan Niemierzyckich brat cioteczny z linii ojcowskiej (N. 62 k. 112). Jadwiga w r. 1630 była już jedyną spadkobierczynią ojca i ustanowiła wtedy plenipotentów (I. Kon. 46 k. 44).

Małgorzata, w r. 1608 żona Jana Kotowieckiego. Jan spisywał w r. 1609 wzajemne dożywocie z żoną Jadwigą Parzniewską (P. 1406 k. 639). Paweł, syn Macieja, nie żyjącego już w r. 1609, mąż Anny Sławęckiej, córki Sebastiana i Reginy Strzałkowskiej, która to Anna w r. 1608 pozywała Annę z Białężyc 1-o v. Gwiazdowską, 2-o v. Zasułtowską i jej synów Gwiazdowskich, o rograniczenie wsi Dominowo, posagowej Sławęckiej (P. 143 k. 461; G. 76 k. 86v; Py. 134 k. 400v). Siostra rodzina zmarłego Wojciecha Sławęckiego, kwitował w r. 1609 tę matkę i synów Gwiazdowskich (G. 70 k. 38), zaś jej mąż t. r. zoboaiwązał się iż po podjęciu od jej braci sumy 350 zł. oprawi to jej na połowie swych dóbr (ib. k. 79). Kwitowała w r. 1612 Jana Gwiazdowskiego ze 150 zł. (G. 71 k. 406). Obojgu małżonkom P-im Ulisses Obodziński wraz z żoną Anną Strzałkowską zapisali w r. 1622 dług 100 zł. (G. 76 k. 86). Skwitowali w r. 1623 ze 100 zł. Wojciecha Strzałkowskiego, dziedzica w Grzybowie Starym (G. 76 k. 332, 341). Ks. Krzysztof P., kanonik kościoła Św. Jerzego na zamku gnieźnieńskim, uzyskał w r. 1609 zobowiązanie od Małgorzaty z Gwiazdowskich Boruckiej (G. 70 k. 67). Wacław P., nie żyjący już w r. 1609, kiedy nie żyła też i żona jego, Agnieszka Wilczyńska, 2-o v. żona uczc. Grzegorza, mieszczanina obornickiego (P. 143 k. 848v). Spadkobiercami jej byli w r. 1610 szlach. Łukasz i Zofia, żona sław. Adama, mieszczanina poznańskiego (G. 984 k. 68), czy więc zrodzeni z Grzegorzem P-im? Jan z pow. kowalskiego, syn zmarłego Wojciecha i Katarzyny Smolskiej, współspadkobierca rodzonego wuja, Jana Smolskiego, cedował w r. 1609 bratu Szymonowi 55 ipół zł. z sumy 500 zł. po wujy (G. 70 k. 6). Jan z wojew. brzeskiego-kuj., żeniąc się w r. 1610 z Anną Wierzchaczewską, córką Jerzego, oprawił jej 6/IX., na krótko przed ślubem, na połowie dóbr posag 600 zł. (P. 788 k. 125) Wzajemne dożywocie spisali w r. 1611 (P. 1407 k. 398). Jan od Reginy Odolikowskiej, żony Wojciecha Lubomęskiego, w r. 1611 nabył wyderkafem za 3.000 zł. Biezdrowo z pustką Śniaty w pow. pozn. (P. 1407 k. 417). Do tej sumy wyderkafowej Regina w r. 1612 dopisała mu jeszcze 660 zł. (P. 988 k. 699). Jan, syn zmarłego Wojciecha, uzyskał w r. 1611 od Stanisława Wierzchaczewskiego zapis 150 zł. długu (G. 71 k. 204v).

Wojciech P. nie żył już w r. 1611, kiedy wdowa, Katarzyna Gulczewska, córka Jana zw. "Dusza", wraz z siostrami zobowiązał się sprzedać części w Gulczewie Dominikowym w pow. gnieźn. za 112 zł. bratu ks. Andrzejowi Gulczewskiemu, kanonikowi poznańskiemu (G. 71 k. 256). Żyła jeszcze Katarzyna Gulczewska w r. 1619 (Py. 140 k. 299).

Wojciech P. z pow. sieradz. kwitował w r. 1613 Annę Kościelecką, wdowę po Janie Sadowskim (Kośc. 290 k. 352v). Wojciech, nie żyjący już w r. 1614 (P. 992 k. 829), ojciec Jana, Łukasza i Szymona. Spośród nich Jan, bezpotomny, mąż Anny Wierzchaczewskiej, córki Jerzego, a oboje nie żyli już w r. 1613, kiedy spadkobiercy jej, Wierzchaczewscy, pozywali braci i spadkobierców Jana P-go (P. 146 k. 1073). Owi bracia, Szymon i Łukasz w r. 1614 kwitowali Jana Jarochowskiego ze 100 zł., które zapisał był ich ojcu (P. 929 k. 829). Stanisław był w r. 1613 mężem Katarzyny Goczałkowskiej (G. 72 k. 247v).

Łukasz, syn zmarłego Marcina, na połowie dóbr oprawił w r. 1617 posag 320 zł. żonie Zofii Brzączewskiej (G. 337 k. 406v). Oboje małżonkowie wydzierżawili t. r. pod zakładem 300 zł. część wsi Paksino (Paxino) od jej matki Lukrecji Skrzetuskiej, wdowy po Macieju Brzączewskim (G. 74 k. 82v). Łukasz w r. 1623 zapisał dług 300 zł. Stefanowi Brzączewskiemu (G. 76 k. 476).

Dobrogost P., mąż Jadwigi Czopowskiej, córki Stanisława, wdowy 1-o v. po Stanisławie "Siekielu" Zdzenickim, która w r. 1619 kwitowała swgo brata Wojciecha z Nadolnego Czopowa w ziemi sieradz. z 200 zł. na poczet posagu (I. Kon. 40 s. 58). Katarzyna, żona Wojciecha Zberkowskiego, oboje nie żyli już w r. 1619. Łukasz w r. 1620 uzyskał zapis 180 zł. długu od Stefana Brzączewskiego (G. 75 k. 565). Szl. Jakub P. z Piotrowa, sługa Macieja Ułanowskiego, zaślubił 1621.23/II. r. tamtejszą służącą Annę (LC Marzenin). Stanisław, w r. 1622 mąż Małgorzaty Gaszyńskiej, wdowy 1-o v. po Stanisławie Trzebińskim (I. Kal. 88a s. 1052, 1057). Jan, w r. 1622 plenipotent wyznaczony przez małżonków Głogowiskich do sprawy z małżonkami Gałowańskimi (Ws. 33 k. 2). Jan zaślubił w czerwcu 1623 r. pannę Tokarską z Trzcinicy (LC Skalmierzyce). Jan, mąż Anny Pawłowskiej, dawał w r. 1624 zobowiązanie Zygmuntowi Szadokierskiemu, iż oboje z żoną skwitują go ze 100 zł. (I. Kal. 90b. s. 1555). Jan P., nie żyjący już w r. 1624, kiedy wdowę po nim Dorotę Goniębicką kwitował Jan Nartowski (Kośc. 292 k. 327). Marianna, w r. 1628 żona Wojciecha Chełkowskiego. Walenty w r. 1631 działał w imieniu Jana Droszewskiego cz. Gniazdowskiego (I. Kal. 97a s. 469), w r. 1633 w imieniu Anny z Zapolic, żony Jana Kowalskiego (ib. 99b s. 1721), zaś w r. 1633 w imieniu Stefana Żernickiego wypłacił 50 zł. Dobrogostowi Mężyńskiemu (ib. 104b s. 2152). Katarzyna P-a, żona Jana Dameckiego, umarła 1633.26/XII. r. i została pochowama w Wonieściu (LM Krzywiń). Jadwiga P-a, w r. 1638 przeorysza benedyktynek poznańskich (P. 1419 k. 1062). Jan wraz ze swą żoną Jadwigą Tądowską w r. 1638 skwitował z 200 zł. Jakuba Naczewsławskiego (I. Kal. 104b s. 1114), zaś od Piotra P-go uzyskali t. r. oboje zapis 100 zł. długu (ib. s. 1377). Małżonkowie ci sumy zastawne na częściach wsi Pikart, więc 400 i 200 zł. cedowali w r. 1641 Mariannie Wolskiej, żonie Jana Zakrzewskiego (ib. 107b s. 902). Jan, syn zmarłego Wojciecha, kwitował w r. 1641 z 200 zł. Zofię Rożnowską, żonę Jana Kaczkowskiego (ib. 107a s. 52). Piotrowi P-mu cedował w r. 1644 Aleksander Grudzielski sumę 100 zł. (ib. 110a s. 897). Piotr, syn zmarłego Jana, zapisał w r. 1649 dług 200 zł. pannie Agnieszce Orłowskiej (ib. 115 s. 1596). Stanisław w r. 1651 uzyskał zapis długu 150 zł. od małżonkow Dobrogosta Waliszewskiego i Katarzyny Szetlewskiej (Py. 151 s. 103). Piotr ze swej części we wsi Pilart, z jednego dymu w r. 1652 płacić miał 1 zł. podwójnego podymnego (Rel. Kal. 31a k. 257, 263). Wincenty z żoną swą Barbarą Strzelecką kwitowali w r. 1652 Stefana Korzeniewskiego, komornika ziem. poznańskiego, ze 100 zł. na poczet sumy oryginalnej 500 zł. (P. 1064 k. 187). Andrzej uzyskał w r. 1653 od Stanisława Ostrowskiego z ziemi wieluńskiej cesji 1.000 zł. z sumy 2.000 zł. zapisanej przez brata Mikołaja Ostrowskiego (N. 227 k. 92). N., ojciec Andrzeja, ochrzczonego 1657.18/XII. r. (LB Nowe Miasto).

Jan, syn Wawrzyńca, nie żyjącego już w r. 1670, mąż Anny Skrzetuskiej, córki Stanisława i Anny z Bukowca Śrzemskiej, na połowie swych dóbr w r. 1661 oprawił jej posag 2.000 zł., a kontrakt między nim a bratem żony, Wojciechem Skrzetuskim stanął pod zakładem 2.000 zł. już w r. 1660 (Ws. 59 k. 901v; P. 1072 IX k. 458). Od panny Marianny Skórzewskiej wydzierżawił w r. 1663 części Młodawska w pow. pozn. (P. 1073 k. 82v), a kwitował się z nią z tego kontraktu w r. 1665 (P. 1076 k. 471). Kupił Młodawsko w r. 1670 za 22.500 zł. od szwagra Wojciecha Skrzetuskiego (P. 1868 XI k. 262). Drugą jego żoną była w r. 1676 Konstancja Grzymska córka Sebastiana i Teresy-Anny Boguckiej, wdowa 1-o v. po Janie Przysieckim (P. 1094 k. 734v). Jan nie żył już w r. 1683 (P. 1106 IV k. 76v), zaś Konstancja była 3-o v. żoną Jana Święcickiego, wtedy także już nie żyjącego (P. 1114 X k. 87). Nie żyła w r. 1687 (ib.). Ze Skrzetuskiej syn Stanisław. Z córek, Katarzyna, w r. 1683 żona Bogusława Kąsinowskiego, wdowa w latach 1699-1701, nie żyła w r. 1710. Zofia, w latach 1683-1706 żona Tomasza Moszczyńskiego (w Latach 1692-1701 mowa o niej jako o obłąkanej), nie żyjąca już w r. 1736. Anna i Urszula wspomniane w r. 1683 (P. 1106 IV k. 76v). Anna żyła jeszcze w r. 1687 (P. 114 X k. 87).

Stanisław, syn Jana i Skrzetuskiej, wraz z siostrami kwitowany był w r. 1683 przez Samuela Orzelskiego z 2.500 zł. (P. 1106 k. 76v), sam zaś w towarzystwie wuja i opiekuna Stanisława Skrzetuskiego kwitował t. r. z 1.000 zł. Ambrożego Trąmpczyńskiego (P. 1106 V k. 13). Innym jego opiekunem był w r. 1684 wuj Tomasz Skrzetuski (P. 1107 V kj. 51v). Młodawsko w r. 1690 sprzedał za 24.000 zł. Stanisłwowi Miłaczewskiemu (P. 1431 k. 549v). Mąż Zofii Kęmpowskiej, córki Eustachego i Zofii Koszonowskiej (P. 1139 X k. 105v), wspólnie z nią w r. 1694 od Rafała Leszczyńskiego, wojewody łęczyckiego i generała wielkopolskiego, nabył wyderkafem na trzy lata za 18.000 zł. Zalesie Kobylińskie w pow. pyzdr. (P. 1127 II k. 26). Żonie w r. 1700 zapisał 375 zł. (P. 1139 X k. 105v), a w r. 1705 w imieniu własnym i żony kwitował z 4.000 zł. Krzysztofa Skórzewskiego (I. Kal. 157 s. 93). Od swego siostrzeńca Antoniego Moszczyńskiego, reformata w Osiecznie (pod imieniem Franciszka), uzyskał w r. 1706 cesję dóbr rodzicicielskich (Kośc. 309 s. 315). Nie żył już w r. 1715 (Py. 157 s. 14). Wdowa wspólnie z synami, Wacławem, Antonim i Janem, celem podniesienia od Aleksandra Skrzetuskiego sumy 5.000 zł., wyznaczyła w r. 1728 plenipotentów (Ws. 83 k. 15v). Będąc już od dawna obłożnie chorą, spisywała 1731.3/III. r. w mieście Grodzisku testament. Wymieniła w nim syna Wacława, a z córek Jadwigę zamężną Bąkowską i pannę Krystynę. Synowi poleciła, aby tym siostrom wypłacił tyle posagu, ile wzięła starsza ich siostra (Anna zamężna Chwaliszewska?). nie żyła już 11/XII. t. r. (Kośc. 166 k. 548). Synowie: Józef, o którym niżej, Franciszek (Franciszek Jakub), ur. w r. 1696, żył jeszcze w r. 1718 (P. 157 k. 7), Wacław i Antoni, o których niżej, oraz Jan, wspomniany w latach 1728-1736 (Ws. 83 k. 15v; Kośc. 318 s. 350, 357). Z córek, Anna (Anna Rozalia), ochrzcz. 1697.(1698?).1/IX., była w r. 1718 żoną Hieronima Chwaliszewskiego, żyła jeszcze w r. 1743. Jadwiga, w latach 1729-1743 żona Piotra z Zborowa Bąkowskiego, nie żyła już w r. 1766. Krystyna, niezamężna w latach 1729-1743, nie żyła już w r. 1783 (LB Kamieniec; Kośc. 342 k. 57; G. 110 k. 28).

1. Józef (Józef Ignacy), syn Stanisława i Kęmpowskiej, ur. w r. 1694, oblatywał w r. 1717 kaduk dany 1716.3/IX. r. ojcu (który wtedy przecie już nie żył?) i Aleksandrowi Kęmpowskiemu, stolnikowi brzeskiemu, na ruchomości i sumy pozostałe po bezpotomnej śmierci Stanisława Spławskiego (P. 157, 2. 80-86).

2. Wacław, syn Stanisława i Kęmpowskiej, wspomniany obok matki w r. 1728 (Ws. 83 k. 153v). Przeciwko Wacławowi manifestowała wię w r. 1732 ciotka Anna z Kęmpowskich 1-o v. Kamińska, 2-o v. Byłhakowa, pani oprawna z Cykowie i Cykówku (Kośc. 167 k. 221), zaś w r. 1735 Wacław wydzierżawił od niej te dobra na trzy lata (P. 1240 k. 26). Od braci Jana i Antoniego uzyskał w r. 1736 cesję sumy (Kośc. s. 557). Zastawny posesor Siekówka, nie żył już w r. 1743 (Kośc. 322 k. 34).

3. Antoni, syn Stanisława i Kęmpowskiej, ur. w Zalesiu Ochelskim(!) ochrzcz. 1708.19/VI. r. (LB Pempowo), zawierał w r. 1743 komplanację z zastawnymi współposesorami Siekówka, wsi dziedzicznej Szołdrskiego, wojewody inowrocławskiego i generała wielkopolskiego (Kośc. 322 k. 34). Mąż w r. 1743 Marianny Kurcewskiej, córki Franciszka, burgrabiego ziemskiego poznańskiego, i Agnieszki Młodziejewskiej (Kośc. 322 k. 55, 323 k. 300v). Chyba to ten sam Antoni P. ze wsi Skurczewo zmarł (pochowany?) 1749.18/I. r. (A. B. Koźmin, W. 50) Wdowa wyszła 2-o v. za Kazimierza Czyżewskiego i już jako ponownie wdowa w r. 1765 dawała plenipotencję synom swym Józefowi i Wojciechowi P-im (Kc. 147 k. 72v). Jako wdowa po Czyżewskim, dziedzicu Jemielinka w pow. gnieźn., spisywała w r. 1771 z Adamem Goliszewskim, komornikiem granicznym poznańskim, kontrakt cesji sumy 15.647 zł. zabezpieczonej na tych dobrach (G. 100 k. 444). Od Felicjanny Charzewskiej, wdowy po Karolu Ulatowskim, posesorki części Michalczy, wydzierżawiła owe dobra w r. 1771 na trzy lata za 3.000 zł. (G. 100 k. 451). Od siostry, panny Ludwiki Kurcewskiej, uzyskała w r. 1777 cesję 1.000 zł. z sumy 9.000 zł. zapisanej jej przez Karola Koszutskiego (G. 104 k. 46). Umarła w Padarzewie 1787.18/X. r., mając kat 75, pochowana u Dominikanów w Poznaniu (LM Węglewo). Synowie, Józef i Wojciech.

1) Józef, syn Antoniego i Kurcewskiej, uzyskał w r. 1766 od rodzonej ciotki, panny Ludwiki Kurcewskiej, cesję sumy 1.000 zł., którą pożyczyła była Hieronimowi Czyżewskiemu, ojczymowi Józefa (G. 100 k. 151v). Skwitowany w r. 1768 przez Antoniego Bąkowskiego, brata ciotecznego, z sumy danej na skrypt ręczny (G. 100 k. 319). Swoją część spadkową z sumy 3.000 zł., zapisanej w r. 1743 przez Ludwika Szołdrskiego, wojewodę inowrocławskiego i generała wielkopolskiego, dziedzica Siekowa, zmarłej ciotce, pannie Krystynie P-ej, cedował w r. 1783 bratu Wojciechowi (G. 110 k. 28). Chyba ten sam Józef (nazwany tu "Treporuch P.") zaślubił 1764.3/III. r. Agnieszkę Łęską, córkę Jana, posesora Koninka (LC Łekno). Oboje małżonkowie w r. 1765 kwitowali się wzajemnie z inwentarza (Kc. 147 k. 19). Żył jeszcze Józef w r. 1786 i była wtedy ekonomem we wsi Rudnicze w pow. kcyń. Z ich córek, Ludwika Magdalena Joanna, ur. w Królewicach, ochrzcz. 1765.10/X. r. (LB Jarząbkowo), Antonina Helena, ur. we wsi Rudnicze, ochrzcz. 1780.5/VII. r. (LB Komorniki), Justyna Salomea, ur. w Latalicach, ochrzcz. 1783.10/VI. r. (ib.). Syn Honoriusz Wincenty Bonifacy, ur. w Padarzewie, ochrzcz. 1786.8/II. r. (LB Pobiedziska).

2) Wojciech, syn Antoniego i Kurcewskiej, odebrał w r. 1771 od matki 2.000 zł. (G. 100 k. 444). Był w r. 1775 mężem Felicjanny Charzewskiej, wdowy 1-o v. po Karolu Ulatowskim (G. 102 k. 58). Posesor wsi królewskiej Padarzewo w r. 1778 (G. 105 k. 140v). Wraz z żoną uzyskał w r. 1779 cesję praw emfiteutycznych do tej wsi od Bogusława Sczanieckiego, ale już w r. 1783 zwrócił owe prawa Bogusławowi (P. 1362 k. 87), niemniej jeszcze i w r. 1786 mowa o nim jako o Wojciechu P-im z Padarzewa (LB Pobiedziska). Felicjanna umarła w Padarzewie 1780.15/III. r., mając lat 34 (LM Węglewo; Nekr. Reform. Pozn.). Wojciech, posesor Padarzewa, kwitowany był w r. 1782 wraz z matką z 1.100 zł. przez Aleksandra Czarnomskiego (G. 109 k. 108). Ożenił się 2-o v. 1784.9/II. r. z Teresą Zielińską z Bieganowa (LC Jrerowo). Skwitowany w r. 1785 przez pasierba Franciszka Ulatowskiego i jego siostry z komplanacji zawartej w Padarzewie 1783.19/XII. r. (G. 112 k. 86v). W imieniu własnym i żony ustanowił w r. 1790 plenipotenta (P. 1367 k. 655v). Oboje małżonkowie, nazwani dziedzicami(!) Padarzewa, żyli jeszcze 1803.15/II. r. (LB Węglewo), a o Teresie jeszcze i 1820.2/VII. r. mowa jako o żyjącej (ib.). Z pierwszej żony córka Paulina Antonina, ur. w Padarzewie 1775.23/I. r. (ib.). Z drugiej Elżbieta Tekla, która w r. 1785 uzyskała od Bogusława Sczanieckiego cesję praw emfiteutycznych na Padarzewie (P. 1362 k. 87), Antonina, ur. ok. r. 1789, zmarła w Padarzewie 1792.5/III. r., mając lat 3 (LM Węglewo), Eleonora służyła we Wrocławiu u Antoniny Bilińskiej i umarła tam 1810.5/VIII. r., mając lat 18 (LM Żabno), Krystyna, w r. 1810 żona Jana Renca, wtedy posesora Padarzewa, Maria Egipcjaka Justyna, ur. w Padarzewie 1796.6/IV. r. (LB Węglewo), Józefata, ur. w Padarzewie 1803.15/II. r., podawana do chrztu przez Honoratę P-ą z Padarzewa, zapewne starszą siostrę (ib.). Chciałoby się widzieć jeszcze jedną córkę Wojciecha i Zielińskiej w Józefie P-ej, ur. 1790, w latach 1809-1822 żonie Marcina Kołudzkiego, burgrabiego Trybunału Poznańskiego, ale zdaje się to kolidować ze wspomnianą wyżej Józefatą, córką Wojciecha, ur. w r. 1803! Dzieci Kołudzkiej podawała dwa razy do chrztu Teresa z Zielińskich P-a. Zob. tablicę.

@tablica: Piotrowscy

Stanisław wraz z żoną Marianną Tądowską w r. 1661 zawierał kontrakt z Anną Nieświastowaką, żoną 1-o v. Wacława Lipskiego, 2-o v. Stanisława Franciszka Dobrosielskiego, panią oprawną po pierwszym mężu (I. Kal. 125 s. 991). Jakub i Anna, rodzice Katarzyny, ochrzcz. 1662.16/X. r. (LB Grodzisk). Jan i Katarzyna, rodzice urodzonych w Boguszynie synów, Piotra, ochrzcz. 1663.3/V. r., i Jana, ochrzcz. 1664.27/VII. r. (LB Nowe Miasto). Florian Franciszek, mąż Katarzyny Gądeckiej wdowy 1-o v. po Pawle Radolińskim, która działając w imieniu swych córek z pierwszego męża kwitowała w r. 1665 Stanisława Grudzińskiego, starostę rogozińskiego, z prowizji od sumy 1.500 zł. (P. 1067 k. 76v). Mikołaj Andrzej, sędzia grodzki brzeski-kujawski w r. 1666 (N. 184 k. 103v), podsędek ziemski inowrocławski i sędzia grodzki kruszwicki w r. 1677 (I. Kon. 63 k. 569). Anna, w r. 1666 żona Krzysztofa Stobińskiego (I. Kal. 126 s. 668). Niewątpliwie ta sama sław. Anna, wdowa po sław. Krzysztofie Stobińskim, mieszczaninie kaliskim, 2-o v. w r. 1669 żona Adama Łuszczewskiego (I. Kal. 129 s. 1250). Katarzyna, żona Jakuba Czachórskiego, oboje nie żyli już w r. 1666. Jan, syn zmarłych, Jana z wojew. sandomierskiego, i Zofii Przysieckiej, sługa w r. 1669 Piotra Nieżuchowskiego, posesora Sędzina (P. 196 k. 24). Szl. Walenty, nie żyjący w r. 1673, mąż sław. Katarzyny Ligęzianki, wtedy wdowy i po drugim mężu, sław. Michale Śmiglu, burgrabim kaliskim (I. Kal. 133 s. 102). Paweł, w r. 1676 mąż Konstancji Bieniewskiej (G. 85 k. 279). Ta Konstancja, córka Andrzeja i Marianny Gurowskiej(?), kwitowała w r. 1677 Wojciecha Sławoszewskiego ze 100 zł. należnych jej z zapisu z r. 1676 (G. 86 k. 45v). Jan od Franciszka i Samuela braci Kaczkowskich, spadkobierców rodzonego wuja, ks. Jana Przedzyńskiego, kanonika poznańskiego, kupił w r. 1677 za 13.000 zł. Zajączkowo w pow. pozn. (P. 1428 k. 140). Inną część tamże nabył w r. 1680 od ich brata Łukasza Kaczkowskiego (P. 1102 VII k. 36), sprzedał zaś całe te dobra w r. 1680 Stefanowi Drozdowskiemu (P. 1102 VII k. 35). Jakub Paweł ze wsi Kromolice i Konstancja, rodzice Stanisława, ochrzcz. w Katedrze poznańskiej w r. 1680 (LB Krerowo, luźna kartka). Katarzyna P-a Ginwiłłówna, wdowa po Hieronimie z Wielkiego Chrząstowa Wierzbowskim, wojewodzie sieradzkim, 2-o v. w r. 1681 żona Stanisława Skarszewskiego. Stanisław Trojan P., skarbnik ziem. wiski, i żona jego Barbara Bronicka, pozwani byli w r. 1682 przez Katarzynę Mierzwińską (I. Kon. 63 k. 665v). Ów Stanisław Trojan kwitował w r. 1690 Władysława Mycielskiego, sędziego ziem. sieradzkiego (I. Kal. 146 s. 100). Dorota, żona Piotra Kamieńskiego, oboje nie żyli już w r. 1690. Zofia, żona Wojciecha Radeckiego, oboje nie żyjący w r. 1686. Franciszek i Anna, rodzice Anny, ur. w Półwsiu, ochrzcz. 1691.3/IV. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Marianna zaślubiła w Semianicach 1693.22/III(?). r. Stanisława Rosowskiego. Jan Antoni uzyskał w r. 1695 od Anny Nowowiejskiej, wdowy po Marcinie Wilkońskim, cesję sumy 1.750 zł., zapisanej sposobem zastawnym na częściach "Perkowskiej" i "Sadowskiej" we wsi Bogwidze (I. Kal. 152 s. 367). Stefan zmarł 1699.26/XII. r. (LM Gębice).

Jan, administrator w Żerkowie, ojciec Jana Jakuba, ochrzcz. 1700.22/VI. r. (LB Żerków). Marianna, żona Stanisława Harbaszewskiego, nie żyła już w r. 1701. Katarzyna była 1701.22/XII. r. żoną Jana Czosnowskiego. Stefan świadkował 1705.26/II. r. (LB Gębice). Anna wyszła w r. 1707 za Jakuba Franciszka Kaczkowskiego, a wzajemne dożywocie spisywali w r. 1708. Franciszka, żona 1-o v. Dadźboga Pławińskiego, 2-o v. Antoniego Strzeleckiego, 3-o v. w r. 1718 Kazimierza Grabskiego. Wojciech zaślubił w Droszewie 1719.23/V. r. Mariannę Tarnowską (czy Jarnowską?) (LC Droszew). Pani Zofia, chrzestna 1711.24/IV. r. i 1712.24/VII. r. (Dupl. LB Niepart). Stanisław, administrator w Biezdrowie, i Marianna Mańkowska, rodzice: Jana Kantego, ochrzcz. 1720.22/X. r. (LB Biezdrowo), Małgorzaty Anny, ur. we wsi Białokosz w pow. pozn., ochrzcz. 1722.25/VI. r. (LB Chrzypsko W.), Pawła Antoniego, ur. tamże, ochrzcz. 1724.16/I. r. (LB Psarskie). Antoni, administrator Połajewa, i Katarzyna, rodzice Jana, ur. 1721.29/VIII. r., podawanego do chrztu przez pannę Barbarę P-ą ze Skrzetusza (LB Połajewo). Stanisław, chrzestny 1722.2/XI. r. (LB Lwówek). Łukasz i Marianna Przybysławska, oboje nie żyjący już w r. 1724, rodzice Pawła, który wówczas wraz ze swą żoną Anną Zdzenicką, córką Andrzeja i Anny Zerambianki, spisywał wzajemne dożywocie (I. Kal. 161 s. 418). Może to ten sam Paweł P., nie żyjący już w r. 1731, był mężem Anny Jaroszewskiej, wdowy 1-o v. po Janie Zdzenickim? (I. Kon. 76 k. 409). Byłaby to więc jego druga żona. Bogumiła, żona Macieja Gorzyńskiego, oboje nie żyli już w r. 1727. Antoni i Marcjanna, zamieszkali w Arkuszewie, rodzice Józefa, ur. 1733.5/III. r. w Karczmie Arkuszewskiej, oraz bliźniąt, Elżbiety Antoniny Marianny i Anny Rozalii Fulenty, ochrzczonych 1731.17/VI. r. (LB Św. Michał, Gniezno). Anna, żona 1-o v. Jakuba Kaczkowskiego, 2-o v. Mikołaja Czackiego, wdowa w r. 1732. Tomasz zaślubił 1732.1/V. r. Helenę Kownacką (LC Św. Marcin, Pozn.). Ewa P-a z Szczypiorna zaślubiła 1733.29/VII. r. Tomasza Szczepańskiego. Jakub (Pietrawski?), nie żyjący w r. 1734, mąż Magdaleny Miękińskiej, wdowy 1-o v. po Kazimierzy Kamińskim, podczaszym bielskim, 3-o v. żona Marcina Czelazińskiego, wtedy wdowy i po tym trzecim mężu (I. Kal. 171/173 s. 207). Stefan, w r. 1734 ustanowiony przez ciotecznego brata, Jana Sawickiego, plenipotentem dla windykowania jego fortuny macierzystej (I. Kon. 76 k. 504). Anna umarła 1734.31/I. r. (LM Grodzisk). Konstancja (Pietrowska?) w październiku 1739 r. żona Ludwika Stuszewskiego. Mateusz z wojew. podlaskiego, nie żyjący już w r. 1754, z Katarzyny Zbanierowskiej miał synów, Waleriana i Mikołaja-Michała. Walerian, żyjący w r. 1737 (I. Kon. 78 s. 794), nie żyjacy już w r. 1740, był mężem Marianny Gąsiorowskiej, córki Jakuba, dziedzica Sarnowa w pow. gnieźn., i Zofii Skarzyńskiej, która 2-o v. t. r., krótko po 15/VI. zaślubiła Tomasza Wysockiego (I. Kon. 77 k. 187v). Walerian był bezdzietny i jego spadkobiercą był w r. 1754 brat Mikołaj-Michał (I. Kon. 78 s. 795). Marianna z Gąsiorowskich, dziedziczka po ojcu połowy dóbr Sarnów, sprzedała w r. 1763 tę połowę za 8.000 zł. Franciszkowi Kistowskiemu (I. Kon. 79 k. 330v, 356). Połowę Sarnowa w r. 1765 za 8.000 zł. sprzedała Maciejowi Tarnowskiemu (I. Kon. 80 k. 4). Żyła jeszcze w r. 1768 (I. Kal. 206/208 k. 26). Ignacy, dziedzic Zawady, i Marianna, rodzice Józefa, ochrzcz. 1740.30/VI. r. (LB Poniec). Katarzyna, córka Tomasza, zaślubiła 1741.3/I. r. Ludwika Skrzetuskiego (LC Gogolewo), dziedzica Brylewa, nie żyjącego już w r. 1774, umarła 1804.15/VI. r., pochowana w Śremie u Franciszkanów. Stanisław zmarł w r. 1744 (A. B. Gołańcz, W. 42). Franciszek, chrzestny 1747.4/V. r. (LB Ostrzeszów). Apolonia, dominikanka w Poznaniu, zamarła 1748.29/I. r. (Nekr. Dominikanek, Pozn.). Łukasz zaślubił 1749.29/I. r. Jadwigę Moczydłowską (LC Grabów). Zofia, żona Tomasza Poniatowskiego, oboje już nie żyli w r. 1749. Franciszek, wiceregent grodzki ostrzeszowski 1751 r., i Zofia Mnichówna, rodzice: Macieja, ochrzcz. 1750.1/III. r., Marianny, ochrzcz. 1753.1/III. r. (LB Ostrzeszów), Ludwiki, która 1772.25/III. r. zaślubiła Franciszka Miłkowskiego, zmarła w Ostrzeszowie 1819.28/VIII. r., mając lat 65 i będąc już wdową (LC, LM Ostrzeszów). Wiceregent Franciszek liczył 43 lata, kiedy zmarł w r. 1767, pochowany w Ostrzeszowie u Bernardynów (LM Ostrzeszów). Żona jego Zofia chrzestna 1764.24/XII. r. Umarła 1767.19/III. r. majac lat 30, pochowana i Bernardynów w Ostrzeszowie (LB, LM Ostrzeszów). Pani Józefa, chrzestna 1754.14/VII. r. (LB Ostrzeszów). Stanisław, ekonom, umarł w Niegolewie jako starzec 1757.8/VI. r. (LM Buk). Leon, mieszkając w r. 1757 w Gnieźnie na gruncie Św. Michała, ekonom starostwa śremskiego w r. 1760, miał z żony Kunegundy synów, Jana Walentego, ochrzcz. 1757.1/II. r. (LB Św. Michał, Gniezno), i Kazimierza Józefa, ur. w Grzymisławiu 1760.4/III. r. (LB Śrem). Konstancja, benedyktynka(?) w Poznaniu, zmarła 1757.9/VII. r. (Nekr. Bernardynek, Pozn.). Dominik, chrzestny 1758.(10/VIII?) r. (LB Grzybowo).

Kazimierz, stolnik sandomierski, już nie żyjący w r. 1759, miał z Krystyny Dobrzańskiej córkę Mariannę, wtedy żonę Józefa Krzyckiego, pułkownika chorągwi pancernej Potockiego, starosty trembowelskiego (N. 211 k. 347), potem kolejno stolnika poznańskiego, kasztelana biechowskiego, zmarłego w r. 1783.

Jan, ze wsi Zimnowoda, chrzestny 1760.13/IV. r. (LB Wielkie Strzelce). Pani Helena (Pietrowska) zmarła w Szypłowie 1763.28/I. r. (LM Nowe Miasto), Justyna wyszła w Łeknie 1764.28/II. r. za Ignacego Mroczkowskiego. Wojciech zmarł 1766.10/X. r. (LM Barcin). Salomea P-a zaślubiła w r. 1766 Floriana Marszewskiego, posesora Bieganowa, a żyli oboje w r. 1773. Ewa P-a, żona Kazimierza Ciszewskiego, oboje nie żyli w r. 1769. Stanisław, "ubogi starzec", umarł w przytułku w styczniu 1771 r. (LM Zaniemyśl). Mikołaj "de Lincze P.", syn zmarłych Władysława i Teresy Kaplińskiej, spisywał w r. 1711 wzajemne dożywocie z żoną Elżbietą Wilkowską, córką Wojciecha i Anny Raczyńskiej (I. Kal. 209/213 k. 55v). Ta Elżbieta, bezpotomna, nie żyła już w r. 1784 (P. 1361 k. 214). Michał, administrator Ostrzeszowa, chrzestny 1773.3/VIII. (LB Ostrzeszów) i chyba ten sam Michał chrzestny 1790.20/I. r. (ib.). Marianna, żona Józefa Cieńskiego, oboje nie żyli już w r. 1773 (P. 1350 k. 191v). Andrzej był 1773.14/I. r. świadkiem ślubu Wojciecha Rynarzewskiego i Magdaleny Jasińskiej (LC Boruszyn). Siostra Stefana, dominikanka w Poznaniu, zmarła 1774.4/III. r. (Nekr. Dominikanek Pozn.). Katarzyna, żona Waleriana Radzimskiego, nie żyli oboje w r. 1775. Wojciech, chrzestny 1775.11/VIII. r. (LB Lwówek). Marianna, żona Stanisława Pruszkowskiego, oboje już nie żyli w r. 1777. Jan (Pietroski), syn Jana, zaślubił 1779.16/V. r. Mariannę Jędrzejewską, córkę Andrzeja (LC Doruchów). Panna Jadwiga, chrzestna 1779.21/X. r. (LB Chełce). Małgorzata poślubiła przez 1780.8/II. r. Ignacego Buszewskiego (ib.). Ignacy, mąż w r. 1780 Teresy Tyroboyskiej (Py. 160 k. 394v).

Leon i Kunegunda Rafalska, rodzice Jakuba i Wiktorii (Ewy Wiktorii), która 1810.28/VIII. r. poślubiła Józefa Miroszewskiego. Świadkiem ślubu był Jakub P., posesor wsi Jawore (LC Jeżewo). Umarła w Brzostowni 1815.4/VII. r., mając lat 45. Jakub, syn Leona, w r. 1782 jako plenipotent ojca kwitował Antoniego Dąbrowskiego (P. 1359 k. 508v). Mąż Józefy Gąsiorowskiej, córki Józefa i Elżbiety Orzelskiej, spisywał z nią w r. 1790 wzajemne dożywocie (P. 1369 k. 131). Jakub w latach 1794-1797 mieszkał w Boreczku, zaś w latach 1799-1803 w Lubiatówku (LB Żabno; LB Dolsk), chrzestny 1804.2/XI. r. (LB Panienka). Dziedzic Chwalęcinka, chrzestny 1819.17/II. r. i 1820.2/V. r. (LB Nowe Miasto) oraz 1821.4/XII. r. (LB Kolniczki). Józefa z Gąsiorowskich umarła w Chwalęcinku 1825.11/VI. r., mając lat 70 (LM Nowe Miasto). Mąż ją przeżył i umarł w Chwalęcinku 1828.29/X. r., mając lat 77 (LM Panianka). Zapewne córką Jakuba i Józefy była Helena (Tekla), która 1825.23/II(?) r., mając lat 20, wyszła za Jana Nepomucena Trzaskę, posesora Zadowic. Świadkiem tego ślubu był ks. Józef P., altarysta w Borku (Lc. Panienka), może brat? Mieszkali ok. r. 1826 w Królestwie Polskim (LB Borek).

Florian, chrzestny 1782.11/I. r. (LB Mielżyn). Leon (chyba nie identyczny ze wspomnianym wyżej mężem Rafalskiej?), licząc lat 60, umarł w Poznaniu 1782.3/XII. r., pochowany u Karmelitów Bosych (LM Św. Maria Magdal., Pozn.). Pani Barbara, ekonomowa z Targoszyc, chrzestna 1783.31/III. r. (LB Mokronos). Wojciech, mąż Agnieszki Wodkowskiej, zmarłej jako wdowa w Gnieźnie 1796.20/III. r., w wieku lat 72 (LM Św. Trójca, Gniezno). Córka tego Wojciecha Marianna poślubiła 1783.27/II. r. w Gnieźnie u Św. Trójcy Walentego Jarnowskiego, żyjącego jeszcze w r. 1795. Już będąc wdową, umarła w Poananiu 1823.20/III. r. mając 80 lat. Agnieszka, chrzestna 1784.8/XI. r. (LB Św. Trójca, Gniezno). Urodz. Józef Daniel, feldfebel, i Zuzanna, rodzice Marianny Józefiny, ochrzcz. 1785.3/II. r. (LB Raszków). Józefa, ur. przed r. 1790, wyszła przed r. 1816 za Marcina Kołudzkiego, komornika pow. gnieźnieńskiego. Siostra Stefana, dominikanka poznańska, umarła w Poznaniu 1790.16/V. r. (Nekr. Dominikanek, Pozn.). Urodz. Józef, wojskowy, i Weronika, zamieszkali w Poznaniu na Rybakach, rodzice Antoniego Franciszka, ochrzcz. 1792.7/VIII. r. (LB Św. Marcin, Pozn.). Katarzyna P-a, wdowa z dworu w Grzebieniskach (sługa?), zaślubiła 1792.11/XI. r. urodz. Jana Zakrockiego, tamtejszego ekonoma (LC Ceradz). Joanna zaślubiła w Gnieźnie u Św. Trójcy 1799.26/XI. r. Andrzeja Romańskiego, wojskowego. Józef Daniel, pochodzący z wojew. podlaskiego (wedle jego twierdzenia), ekonom we wsi Lobcz(?), podem podinspektor lasów we wsi Góra koło Borku, umarł 1800.24/XII. r. mająć lat 48. Pozostała wdowa Zuzanna, dwoch synów i trzy córki. Syn Franciszek Dionizy, ur. 1799.2/X. r., umarł przez ojcem 1800.20/X. r. (LM Góra k. Borku).

Kordula (czy szlachcianka?) zaślubiła we Lwówku 1802.21/I. r. szl. Macieja Dłużewskiego z parafii Brody. Żyli oboje 1804.13/VIII. r. Tekla 1802.5/X. r. żona Ignacego Baranowskiego. Miała mieć lat 33(!), kiedy 2-o v. 1819.2/VIII. wyszła za Józefa Tomickiego z Suchorzewa. Urodz. Mariannę zaślubił 1804.20/XII. r. "na łożu śmierci" Ignacy Skowroński, żyli ze sobą od kilku lat i mieli dwoje dzieci (LC Śrem). Jan, posesor Ochli mąż Anny Domagalskiej, umarł w Ochli 1810.30/I.(17/II?). r. mając lat 52, pochowany w Kobylinie na cmentarzu parafialnym (LM Wyganów; LM Kobylin). Córki ich, Jadwiga, ur. w Ochli 1809.1/IV. r., podawana do chrztu przez siostrę ojca, Mariannę P-ą (LB Wyganów), i Helena-Katarzyna, ur. we wsi Jawore (Jawory?), ochrzcz. 1811.11/IV. r., podawana do chrztu przez Jakuba P-go, posesora wsi Jawore (LB Jeżewo). O posesorze tej wsi Jakubie, synu Leona i Rafalskiej, było wyżej. Musiał tu chyba istnieć jakiś bliski związek pokrewieństwa. Rozalia, franciszkanka kaliska, zmarła 1811.3/XII. r. (Nekr. Franciszkanek, Śrem). Tekla, żona Biernackiego, inspektora skarbowego z Księstwa Warszawskiego, nie żyła już 1812.30/I. r. (LB Lewków). Honorata wyszła przed 1814.13/XI. r. za Wojciecha Grodzkiego, ekonoma (ib.), żyli jeszcze oboje 18166.24/VII. r. Panna Joanna, chrzestna 1814.20/XI. r. (ib.). Panna Antonina, chrzestna 1816.28/VII. r. (ib.). Antoni i Jadwiga z Kiedrzyńskich (z Czachór?), rodzice Urszuli, która mając 24 lata, w parafii Droszew zaślubiła 1820.12/XI. r. Jana Nepomucena Skarzeńskiego (Skarzyńskiego?). Magdalena Gembartówna, 1-o v. P-a, 2-o v. żona Nepomucena Umińskiego, generała wojsk polskich, dziedzica Smolic, umarła tam 1821.17/X. r., mając lat 33 (LM Smolice). Andrzej i Teresa z Baranowskich rodzice synów, z których najstarszy, Antoni-Piotr, był malarzem, profesorem Akademii Sztuk Pięknych. Czwarty z synów, Karol, ur. w Bydgoszczy 1823.25/I. r., kupiec, walczył w r. 1848 i znów jako kapitan w r. 1863. Był pierwszym polskim zaprzysiężonym sądowo rewizorem ksią gospodarczych i rolniczych. Ożeniony z Florentyną Sąchocką, córką Floriana i Jadwigi, zmarł 1893.10/IV./ r., pozostawiając dzieci i wnuki (Dz. P.). Florentyna umarła 1903.23/II. r., mając lat 69 i 9 miesięcy. Feliks P., chrzestny 1824.17/IV. r. Pelagii Murzynowskiej, swej ciotecznej siostry (LB Droszew). Ludwika (Pietrowska) zaślubiła przed r. 1845 Ludwika Węsierskiego, ekonoma z Małachowa.

Jan Nepomucen, ojciec Teresy, która mając lat 20, wyszła w Poznaniu 1864.17/X. r. za Wiktoryna (Wiktora) Ludwika Logę, kupca. Ojciec był świadkiem przy ślubie córki (LC Św. Marcin, Pozn.). Posiadacz domu żył jeszcze 1867.21/IV. r., a wtedy już nie żył zięć Loga (LB Św. Marcina, Pozn.). Anna (!) P-a, wdowa po Lodze, licząca lat 54, zmarła w Poznaniu 1899.22/VI. r. (LM Św. Marcin, Pozn.). Gabriela, żona w r. 1881 Maksymiliana Zabłockiego. Zofia, zamężna Au, umarła 1873.13/XII. r. (Dz. P.). N. Pietrowski(!), dziedzic Pawłowa, zamieszkały w Poznaniu, mąż Jadwigi Krajewskiej, która umarła w Pawłowie 1880.18/XII. r. w wieku lat 60. Mąż ją przeżył (LM Św. Maria Magdal. Pozn.).

Teodozja, ur. 1883.15/V. r., córka Ludwika i Michaliny Koteckiej, wyszła 1909.5/VI. r. za Józefa Stanisława Logę, cukiernika. Chrzestnym jej syna był w r. 1910 Ludwik P. (LC, LB Św. Marcin, Pozn.). Paulina P-a, z Gorzuchowa wyszła w tamtejszym(?) kościele 1889.14/X. r. za Stefana Kozielskiego (Dz. P.). Józef zmarł 1892.6/IV. r. w Miłosławiu, w 65-ym roku życia. Zostawił żonę, dzieci i wnuki (ib.).

>Piotruscy. Stanisław, bratanek ("nepos", więc może być i wnuk) i spadkobierca Bartłomieja, kwitował w r. 1614 z 300 zł. Melchiora Radzewskiego (P. 992 k. 534). Walenty, mąż Zofii Biskupskiej, córki Krzysztofa, która w r. 1659 pozywała brata Jana o rany, które jej zadał w Biskupicach (I. Kośc. 56 k. 388).

>Piotruszewscy małżonkowie Krzysztof i Zofia Podolcówna, oboje już nie żyli w r. 1642 (Ws. 207 k. 166v).

>Pirogowska (Piragowska?) Jadwiga, w r. 1626 żona Jerzego Palędzkiego.

>Piramowicze. Była tego nazwiska rodzina ormiańska, nobilitowana w r. 1768, nie mam jednak pewności, czy z niej pochodził urodz. Michał, zamieszkały w Poznaniu na Rybakach, który z żony Józefy miał córkę Elżbietę, tam urodzoną, ochrzcz. 1789.19/XI. r. (LB Św. Marcin, Pozn.).

>Pirański(?) Jakub swoją część we wsi Bartodzieje cz. Pietryki w pow. kal. sprzedał w r. 1495 za 72 grz. Tomaszowi Mycielskiemu (P. 1388 k. 128v).

>Pirch h. Własnego, zob. Pierzchowie h. Własnego.

>Pirkowski Wawrzyniec, nie żyjący już w r. 1738, mąż Franciszki Rynarzewskiej, córki Hiacynta i Katarzyny Płaczkowskiej, która występowała wtedy już jako wdowa (P. 1253 k. 280).

>Pisarscy, różni. Szl. Maciej P. ze Skrzetusza, woźny ziemski poznański w r. 1595 (P. 964 k. 1426). Anna z Psar, żona Andrzeja Moszczyńskiego z pow. gnieźn., już nie żyjącego w r. 1667.

Michał P., starosta wolbromski (ten chyba h. Śreniawa?), wraz z żoną Teklą Zaporską przed r. 1713 zastawili za 1.800 zł. trzymane przez siebie dobra królewskie Podlesie cz. Oszczychlik w pow. krasnostawskim Kazimierzowi Kierzyńskiemu (w r. 1713 już nie żyjącemu) (I. Kal. 159 s. 87).

>Pisarzewscy, różni Sebastian (Pissarowski?), podsędek zatorski, w Tomicach, mąż Zofii Słupskiej, córki Stanisława i Anny Grzymułtowskiej, która w r. 1570, wespół ze swymi siostrami, pozywała Jakuba Rokossowskiego, podkomorzego poznańskiego, starostę ostrzeszowskiego, celnika Wielkiej i Małej Polski, o wydzielenie części należnej jej po zmarłym Tomaszu Margońskim (Kc. 117 k. 205). Katarzyna, chrzestna 1653.9.VIII. r. (LB Kościan).

Andrzej, miecznik oświęcimski, mąż Teresy Niszczyckiej, córki Stanisława, kasztelana raciąskiego, i Marianny Iwańskiej, która to Teresa wedle spisanych w Krakowie 1761.23/V. r. działów ze swą siostrą Symforozą, żoną Joachima z Witowic Czernego, chorążego zatorskiego i oświęcimskiego, wzięła w r. 1762 dobra Liszkowo, Liszkówko, Dąbrówka i Radecz w pow. nakiel. (N. 212 k. 67v). Teresa P-a, wnuczka Adama, kasztelana brzeskiego-kuj., i Heleny z Gembickich Iwańskich, prawnuczka Andrzeja Gembickiego, podkomorzego poznańskiego, i Katarzyny z Grzymułtowskich, praprawnuczka Krzysztofa Grzymułtowskiego, wojewody poznańskiego, i Cecylii Aleksandry z Leszczyńskich, swoją część z sumy 338.000 zł. spadkowej po Koniecpolskich, wedle ugody zawartej 1766.8/III. r. Krystianopolu (Krystynopolu?) z ks. Stanisławem Lubomirskim, cedowała w r. 1774 Karśnickiemu (G. 100 k. 650v, 651). Andrzej, miecznik oświęcimski, umarł 1778.7/VIII. r., mając 43 lata (A. B., Górka, W 43). Teresa z Niszczyckich umarła 1780.4/II. r. (ib.). Ich córka, panna Marianna zmarła 1776.22/IV. r. (ib.). Synami tej pary byli: Michał, Józef i Jakub, uczestniczący w r. 1782 w komplanacji dotyczącej spadku po Zofii z Czarnkowskich Radzewskiej, podkomorzynie poznańskiej, rodzącej się z Anny Grzymułtowskiej (G. 109 k. 129). Wszyscy ci trzej bracia zawierali 1783.20/V. r. komplanację w Stempuchowie (G. 110 k. 34v). Józef asystował w r. 1786 przy transakcji ciotce Symforozie z Niszczyc Moszczyńskiej, podstolinie radomskiej (P. 1363 k. 352v).

>Pisińscy. Byli w Prusach Król. Pisieńscy h. Poraj, ale czy wymieniony niżej Franciszek, chrzestny 1685.23/IV. r. (LB Mosina) należał do nich, nie wiem. Chyba z Prus wiedli się Fabian P. i Anna z Klińskich, oboje już nie żyjący w r. 1700, rodzice Zofii, wtedy wdowy po Samuelu Wiesiołowskim (N. 191 k. 109, 193 s. 78).

>Piskarzewscy, różni. Szl. Jan P. (Pyscharzowski), sołtys, mąż Anny z Mańkowa, która w r. 1455 kwitowała Annę, wdowę po swym bracie Marcinie z Mańkowa ze swego posagu 30 grz. (Z. Kal. 12 k. 190v). Anna P., z Piskor(!), w r. 1619 wdowa po Mikołaju Watlewskim (N. 171 k. 361; Kc. 127 k. 137v).

>Piskorscy, różni. Anna z Piskorek (Piskarek), wdowa 1619 r. po Mikołaju Watlewskim. Zob. wyżej tę samą Annę pod Piskarzewskimi. Franciszek i Marianna, rodzice Wojciecha, ur. w Popowie, ochrzcz. 1790.9/III. r., niewątpliwie zmarłego dzieckiem, i drugiego Wojciecha, ur. 1793.10/III. r. tamże, ochrzcz. z wody 13/III. t. r., z ceremonii 1808.4/II. r. (LB Popowo Kośc.).

Kiejstut Henryk P., urządnik bankowy, ur. 1882.14/XI. r., zaślubił w Poznaniu, bawiąc tam przejazdem 1910.20/IX. r. Stanisławę Biskupską ur. 1887.11/XI. r. (LC Św. Maria Magdal., Pozn.).

>Piskorska h. Dołęga Helena umarła w Poznaniu 1905.17/XI. r., pochowana w Kruchowie koło Trzemeszna (Dz. P.).

>Piskorzewski Andrzej, mąż Jadwigi Krąpiewskiej, która dwa łany w Krąpiewie w pow. nakiel. sprzedała w r. 1517 za 10 grz. Janowe Krąpiewskiemu (N. 213 k. 31v).

>Piścikowscy(?) Urodz. Stanisław (Piscykowski) i Anna, "szlachta", rodzice Anny, ur. w Poznaniu na Rybakach, ochrzcz. 1726.28/IV. r. (LB Św. Marcin, Pozn.).

>Pitowska Anna, wdowa w r. 1667 po zabitym Wojciechu Stanisławskim. Zob. Pytowscy.

>Piweccy. N. P-a, dzierżawczyni Lussówka, chrzestna 1781.9/IX. r. (LB Lussowo). Urodz. Benedykt, ekonom w Rogozewie i Sielcu, zmarł w Rogozewie 1789.13/IX. r., pochowany w kościele (LM Jutrosin). Wincenty P. i Emilianna Zenowiczówna, rodzice Tekli, ur. w Krutczu (Kruczu) 1782.7/V. r. (LB Lubasz). Katarzyna, żona w latach 1795-1803 Ignacego Lipińskiego, mieszkającego w Poznaniu.

>Piwniccy h. Lubicz. Konstanty, syn zmarłego Jerzego, pisarza grodzkiego chełmińskiego, wspomniany w r. 1663 (Z. T. P. 31 k. 18). U P-ej, żony P-go, pisarza grodzkiego kowalewskiego, zabezpieczone były w r. 1685 prawa Marcina Werdy, podkomorzyca pomorskiego, starościca nowskiego (N. 186 k. 326). Stefan, syn zmarłego Leonarda, łowczego rożańskiego, cedował w r. 1713 Tomaszowi Żorawskiemu sumę 3.000 zł., zapisaną przez Kazimierza Sokołowskiego, miecznika płockiego (I. Kal. 159 s. 256). Zofia, żona Piotra Mroczyńskiego, oboje nie żyli już w r. 1718.

Kazimierz, assesor ziemski chełmiński, nie żył już w r. 1768, kiedy wdowa po nim, Teresa Radowicka, córka Sebastiana i Magdaleny Kruszyńskiej, spisywała wzajemne dożywocie z drugim swym mężem Janem Goetzendorf-Grabowskim, pułkownikiem J.Kr.Mci (N. 212 k. 271). Synowie Kazimierza i Teresy to Ignacy i Dominik, córka Magdalena. Ignacy, podkomorzy J.Kr.Mci, poseł na sejm warszawski z wojew. chełmińskiego w r. 1768, jako plenipotent swej babki, Magdaleny z Kruszyńskich, wdowy po Stanisławie Wałdowskim, skarbniku wschowskim, kwitował Teofilę z Działyńskich, 1-o v. Szołdrską, 2-o v. Potulicką, starościnę borzechowską (N. 212 k. 243). Jan Grabowski po śmierci swej żony dla podniesienia sumy 6.000 zł. należnej wedle układu z pasierbami, Ignacym, Dominikiem i Magdaleną, ustanowił w r. 1769 plenipotenta (N. 212 k. 279). Jan i Magdalena P-ccy, rodzice Marianny Antoniny, ur. w Mielnie 1778.7/XI. r. (LB Modliszewko). Ewa z Szetlewskich P-a, chrzestna 1794.7/XI. r. (LM Zbąszyń). Będąc wdową, umarła 1806.19/X. r., mając lat 68 (LM Zbąszyń). Panna Julianna P-a, mająca lat 25, wyszła w Gnieźnie u Św. Trójcy 1803.5/XI. r. za urodz. Józefa Guzieckiego. Umarła w Gnieźnie "na starostwie" 1807.13/VIII. r., mając lat 28, pochowana na cmwntarzu Św. Krzyża. Zofia P-a, ur. w r. 1811, zamężna 1-o v. hr. Sumińska, 2-o v. Trzecińska, umarła w Słotwienie koło Krakowa 1891.24/XI. r. (Dz. P.). Ewa Marianna P-a, zmarła w Poznaniu ("na Kundorfie") w połogu 1814.18/IV. r., mając lat 30 (38?) (LM Św. Wojc., Pozn.). Jej naturalna córka Seweryna, licząca lat 4, zmarła w Poświątnym 1818.11/V. r., o czym uwiadamiała parafię jej ciotka (metertera) Regina z P-ch Piątkowska (LM Zbąszyń).

Jan (Jan Melchior), kapitan wojsk polskich, dziedzic dóbr Płonne w pwo. lipnowskim, liczący lat 34, zaślubiła 1829.21/IV. r. Juliannę Karnkowską, 22-letnią córkę Rafała i Brygidy z Wierzbickich, byłych dziedziców Pogrzybowa (LC Szczury-Górzno). Ich syn Bolesław umarł w Szczurach 1830.3/VIII. r., mając 3 miesiące (LM Szczury-Górzno). Julianna (Kulianna Justyna) Karnkowska, żona Stanisława P-go, była w r. 1837 właścicielką Lubstówka i Łagiewnik z pustką Jesionka w obwodzie konińskim, części w jednej trzeciej ze spadku po swym ojcu Stefanie Karnkowskim, częścią w dwóch trzecich po zrzeczeniu się spadku po ojcu przez swe siostry, Marię zamężną Zawiszynę i Józefę-Antoninę zamężną Podczaską (Hip. Przysieka). Maria P-a z Zawiszów Czarnych umarła w Kociszewie koło Grójca 1881.10/VII. r. (Dz. P.). Była żoną Zdzisława P-go. Ich córka Helena P-a, żona Józefa Celińskiego, umarła w Zakopanem w sanatorium 1918.16/IX. r. (Dz. P.). Joanna z hr. Zboińskich P-a zmarła w Kikole 1880.21/X. r. (ib.). Bronisława P-a, 1-o v. Sumińska zaślubiła w Płocku 189-0.28/XI. r. Witolda hr. Bnińskiego, majora 4 pułkuułanów (pruskich) toruńskich (ib.). Julia z P-ch wdowa Borzewska, umarła 1893.14/XII. r., mając lat 86 (LM Św. Marcin, Pozn.).

>Piwowie h. Prawdzic, wiedli się z ziemi gostyńskiej, a pisali się "z Opolska". Mikołaj skwitowany w r. 1529 przez Małgorzatę Żyrnicką, żonę Wojciecha Padniewskiego, z prawa bliższości po jej ciotce rodzonej Załuskowskiej we wsiach Scheliwy(?) i Załuskowo w pow. gostyń. (G. 29 k. 8v). Pawła, nie żyjącego już w r. 1538, córka Elżbieta, która t. r., krótko po 19/VII. wyszła za Jana Słupskiego z pow. pyzdr. (P. 1394 k. 22). Mikołaj, wojski kaliski, zrezygnował w tego urzędu krótko przed 1555.15/VI. r. (MRPSum. V 7152).

Mikołaj z Opolska P., podstoli gostyński, dał w r. 1653 zobowiązanie Elżbiecie z Kozłowa, wdowie po Stanisławie Osłowskim, 2-o v. żonie Michała Klińskiego, iż Hieronimowi Osłowskiemu dotrzyma kontraktu datowanego w Drzewianowie 20/XI. t. r., pod zakładem 10.000 zł. (N. 227 k. 138). Andrzej, starosta szczerczewski, już nie żyjący w r. 1660 (P. 789 k. 136), ojciec Piotra i Stanisława, podczaszego płockiego, bezpotomnego, nie żyjącego już w r. 1657, kiedy brat Piotr, pisarz ziemski gostyński, dawał zobowiązanie ks. Wojciechowi Tholibowskiemu, biskupowi poznańskiemu, iż w ciągu pół roku na odziedziczonej po bracie wsi Czerniewo w pow. gostyń. zapisze mu 10.000 zł. (I. Kal. 122 s. 233). W istocie Czerniewo biskupowi sprzedał (Z. T. P. 30 s. 399). Dał w r. 1660 zobowiązanie sprzedania odziedziczonych po bracie Stanisławie dóbr: Okalewo Wielkie, Okalewo Małe, Zofijewo w pow. rypińskim oraz części wsi Łęg w pow. sierpskim temu biskupowi i jego spadkobiercom "z krwi" za 30.000 zł. (P. 789 k. 136). Jednak już w r. 1661 te dobra za takąż sumę od biskupa odkupił (P. 1072 II k. 90v). Ten sam niewątpliwie Piotr był w r. 1663 sędzią ziemskim gostyńskim i ojcem Marcina, który w r. 1658 wraz ze swą żoną Anną Łubowską zawierał w Ślesinie pod zakładem 400 zł. kontrakt z Pawełm Siemońskim (I. Kon. 56 k. 343). Wspólnie z tą żoną w r. 1663 trzymał dożywociem od zmarłego już biskupa poznańskiego (Tholibowskiego) i kapituły wójtostwo w mieście Ślesinie (ib. 58 k. 259).

Mikołaj, podstoli gostyński, nie żył już w r. 1674, kiedy wdowie po nim Teresie Osłowskiej Jan Stefan Komorski, chorąży malborski, zapisał sumę 2.200 zł. (N. 185 k. 374). Była już 2-o v. żoną Augustyna Jelitowskiego, kiedy w r. 1676 kwitowała Komorskiego z tej sumy (ib. k. 578).

Marianna, żona Aleksandra Kałowskiego, oboje nie żyli już w r. 1724 (??). Adam i Eleonora z Myszyńskich, 2-o v. żona Kazimierza Kurcewskiego, nie żyjący już w r. 1766, kiedy synowie ich, Wincenty i Bernard z Opolska Piwonie, dawali zobowiązanie Franciszkowi Pokrzywnickiemu, staroście szadokierskiemu, sprzedania za 1.000 zł. części dóbr Gieczno i Sypino w pow. sier. (I. Kal. 200/208 k. 21). Bernard, chrzestny 1766.1/XII. r. (LB Sulmierzyce). Wit Modest zaślubił 1773.23/I. r. pannę Kunegundę Kamińską (LC Zduny). Ich syn Apolinary Jakub, ur. 1774.22/VII. r. (LB Zduny). Mrianna, nie żyjąca już w r. 1790, była 1-o v. żoną Grabskiego, 2-o v. Rypińskiego. Zofia ("de Piwowy"), żona Jana Podczaskiego, już nie żyjącego w r. 1791.

>Piwońscy, z Piwonic w pow. kaliskim. Świąch, Świąszek z Piwonic na połowie części tej wsi w r. 1435 oprawił posag żonie swej Annie (P. 1378 k. 79). Anna w r. 1439 gotowa była uiścić 50 grz. Wojciechowi Raszkowskiemu (Gr. Kal. 2 k. 98v). Chyba ta sama Anna P-a pozywała w r. 1445 Świąszka z Piwonic, syna Przedwoja (I. Kal. 3 k. 214). Z synem Niemierzą uiściła w r. 1447 wspomnianemu Raszkowskiemu 10 i pół grz. (I. Kal. 4 k. 62). Córce Katarzynie, zamężnej Wolczkowskiej, "z miłości macierzyńskiej" dała w r. 1464 trzecią część swego posagu, t. j. 33 grz. i 17 gr. (ze 100 grz.), oprawionych jej przez męża, zmarłego Świąszka na Piwonicach (P. 1383 k. 268). Synowie Świąszka, Jan i Niemierza. Z córek, Anna, w latach 1439-1459 żona Wojciecha Raszkowskiego. Katarzyna, w latach 1453-1464 żona Mikołaja z Wilkowa (Wolczkowa?) Wilkowskiego (Wilczkowskiego?). Katarzyna, żona Mikołaja Wilczkowskiego (!) z Piwonic w r. 1454 sumę 11 grz., należną po bracie Niemierzy, złożyła Janowi ze Złotnik, zaspakajając go z długu (Gr. Kal. 5 k. 123v). Barcia niedzielni, Jan i Niemierza, wszystkie swe dobra, t. j. Piwonice Rusowo i Kaweczyno zlecili(?) szwagrowi Raszkowskiemu (Gr. Kal. 6 k. 146v). Za Jana P-go Niemierza w r. 1446 uiścił Janowi z Kalinowy, kasztelanowi santockiemu, należne jego synowi Janowi, staroście ostrzeszowskiemu, 70 grz. (I. Kal. 3 k. 206). Niemierza z Piwonic pozywał w r. 1445 Barbarę z Russowa (ib. k. 209). Wraz z matką Anną uiścił w r. 1447 Wojciechowi Raszkowskiemu sumę 10 i pół grz. (ib. 4 k. 62). Już nie żył w r. 1453, kiedy wdowa po nim Anna z Brudzewa, córka Mikołaja, podkomorzego kaliskiego, swoją wienną połowę Russowa scedowała na rzecz Anny, córki Wojciecha z Raszkowa, i Katarzyny, żonu Mikołaja z Wilkowa, siostrzenicy i siostry swego męża (Gr. Kal. 5 k. 35v). Pozywała w r. 1453 Jakuba i Niemierzę z Piwonic (ib. k. 61). W jej imieniu ojciec Mikołaj z Brudzewa, podkomorzy kaliski, domagał się w r. 1454 od Niemierzy, Jakuba i Świąszka, synów Przedwoja z Piwonic, uiszczenia pewnych sum (ib. k. 117v). Do dóbr tych braci uzyskał w r. 1454 w jej imieniu intromisję Konrad z Turska (ib. k. 119v). Była 2-o v. żoną Bieniasza z Walknowa, sędziego wieluńskiego, w r. 1470, kiedy odebrała 20 grz. za część w Piwonicach "przezyskaną" na wspomnianych wyżej braciach (I. Kal. 2 k. 117v).

Jan P. ze Szkudli w r. 1444 zastawił Mikołajowi Szołdrskiemu za 6 grz. czwartą część młyna w Szkudli (ib. 3 k. 40). Stwiał w r. 1449 Mikołajowi Szołowskiemu poręczycieli na to, iż będzie z nim żyć w pokoju (ib. 12 k. 139). Jan P. ze Szkudli kwitowany był 1475 przez Katarzynę niegdy ze Szkudli, córkę Andrzeja a żonę prac. Pawła, młynarza z Sulimierzyc, z 10 grz., stanowiących ostatnią ratę z 80 grz. jej dóbr rodzicielskich (I. Kal. 2 k. 340). Nie wiem jednak, czy mowa tu o ojcu, czy o synu, bowiem Jan P. ze Szkudli miał synów, Jan i Mikołaja. Z nich, Mikołaj, w r. 1482 dr dekretów, archidiakon śremski w kościele poznańskim, w r. 1493 wikary "in spirit." i oficjał generalny poznański (P. 23 k. 21). Stefan, w r. 1482 proboszcz w Gostyniu. Jan, dziedzic w Szkudli, dawał wtedy poręczenie za siebie i za tych swych nidzielnych braci, Mikołaja i Stefana, iż wszyscy trzej zachowają pokój w sprawie o ich "babiznę" po zmarłej Katarzynie z Borzysławia Kuczkowskiej, o którą to babiznę, t. j. o 10 grz., stanowiąsych trzecią część sumy 30 grz., pozywał ich Bartosz Kuczkowski (I. Kal. 3 k. 105). Nie żył już Jan w r. 1493, a jego żona Jadwiga była wtedy 2-o v. żoną Wojciecha Żakowskiego. Czynił z nią wówczas ugodę o dobra w Szkudli i Giewartkach stryj i opiekun jej dzieci. Mikołaj P. A te dzieci to: Mikołaj, Paweł, Stanisław, Stefan, Katarzyna i Zofia. Postanowiono wtedy, iż ks. Mikołaj z bratankami będzie trzymać część "Januszowską", kupioną od Wojciecha, Grzegorza, Wincentego i Łukasza (ze Szkudli?), pięć części w ogrodach owocowych i cały dwór zmarłego Jana P-go, ojca księdza, zaś Jadwiga z mężem szóstą część z "Januszowskiej" części z ogrodami (P. 23 k. 21).

Przedwój z Piwonic od Mikołaja Jarnołtowskiego z Psar w r. 1445 wziął w zastaw za 19 grz. dwa osiadłe łany we wsi Lipe, które ów Mikołaj trzymał zastawem od Mikołaja Lipskiego (I. Kal. 3 k. 137). Wobec pani Anny P-ej (chyba żony Świącha?) winien był w r. 1446 przysięgać, że jego syn Świąszek nie posiada u ojca żadnych dóbr macierzystych (ib. k. 194) Występował w r. 1446 jako poręczyciel Jana Lipskiego wobec Mikołaja Brudzewskiego, podkomorzego kaliskiego (ib. 4 k. 44). Przedwój z M. Piwonic nie żył już w r. 1447. Synowie Jego: Jan, Andrzej, Marcin, Niemierza, Jakub i Świąszek. Spośtód nich Jan ręczył w r. 1447 za siebie i swych braci Piotrowi Zajączkowi z Wrzący, podkomorzemu kaliskiemu, iż stanie i zezna mu dług 5 grz. i 8 skojców (ib. k. 76v). Jemu i Andrzejowi Filip z Rossoszycy w r. 1447 poręczył za swego brata Mikołaja "Portugała" z Rossoszycy, iż im uiści 66 zł. węg. (ib. k. 150). Bracia: Jan, Marcin, Jakub i Niemierza byli w r. 1452 pozywani przez Łukasza z Górki, wojewodę poznańskiego (P. 852 k. 2). Jan całą część w Piwonicach, przypadłą sobie po zgonie brata Andrzeja, sprzedał w r. 1463 za 14 grz. Florianowi z Wrzący (P. 1384 k. 105). Marcin, syn Przedwoja, w r. 1461 cedował swą bliższość do ojcowizny w Piwonicach za 20 grz. Rafałowi z Węgrów (I. Kal. 1 k. 29v), zaś w r. 1463 część tam przypadłą z działów z braćmi, jak też przypadłą po bracie Andrzeju sprzedał za 100 zł. węg. Florianowi z Wrzący (P. 1384 k. 105v). Niemierza, syn Przedwoja, pozywany był w r. 1453 przez Annę, wdowę po Niemierzy z Piwonic (Gr. Kal. 5 k. 61). Od tego Niemierzy w r. 1454 domagał się uiszczenia sumy Mikołaj z Brudzewa, podkomorzy kaliski, a to w imieniu swej córki Anny, wdowy po Niemierzy, synu Świącha z Piwonic (ib. k. 117v). Niemierza sześć łanów osiadłych, połowę karczmy oraz dwóch zagrodników w Piwonicach w r. 1467 sprzedał za 120 grz. Stanisławowi Sobockiemu (P. 1384 k. 232). Niemierza P. uzyskał t. r. zapis długu 10 grz. od Anny, wdowy po Filipie z Rossoszycy, i syna jej Jana (I. Kal. 1 k. 380), zaś w r. 1469 był pozywany przez tę Annę oraz jej synów, Jana i Adama (ib. 2 k. 44). Żądał w r. 1476 od Anny i syna jej Adama z Rossoszycy uiszczenia 21 grz. (ib. k. 379v). Jakub, syn Przedwoja, pozywał w r. 1445 Niemierzę z Piwonic, syna Świącha (ib. 3 k. 124). Od Andrzeja i Jana, braci z Bielczewa, wziął w zastaw w r. 1462 za 9 grz. dwa półłanki roli w tej wsi (ib. 1 k. 101v). Był mężem Katarzyny z Bielczewa, która od brata Andrzeja uzyskała w r. 1446 zapis 6 grz. długu (ib. k. 373v). Świąszek, syn Przedwoja, pozywany był w latach 1445-1446 przez Annę P-ą (ib. 3 k. 214, 248). Żył jeszcze w r. 1470 (ib. 2 k. 117v).

Jan P. zastawił w r. 1446 dwa łany puste we wsi Jedlcze na trzy lata Jadwidze, żonie Mikołaja "Miksti" z Wiotchynina (ib. 1 k. 371). Janowi z Piwonic stawiał w r. 1466 poręczycieli ks. Jerzey, pleban w Błaszkach, iż mu uiści 21 i pół grz. (G. r. Kal. 6 k. 4v). Ks. Barnard, kanonik regularny Św. Mikołaja w Kaliszu, i Barbara, żona Przecława Ch(w)alęckiego, dziedzic w Piwonicach, pozywali Stefana Wilkowskiego, brata ich niedielnego z Piwonic i Wilkowa (I. Kal. 3 k. 390v).

Barbara P-a, w latach 1501-1507 żona Przecława Falęckiego. Nie wiem, czy to ta sama Barbara P-a, żona Przecława Łaskawskiego, w r. 1511 pozywała Jana Zarembę, wojewodę łęczyckiego, o wygnanie jej z części Piwonic i Lussowa(?) w wojew. kalis. (P. 865 k. 51).

>z Plasków (de Plaski) w pow. kośc.(?), miejscowości dziś nie znanej. Agnieszka, wdowa po Januszu z Plasków, w r. 1466 winna była okazać list wienny w związku ze sprawą toczoną ze Stanisławem, Teofilem i Małgorzatą, synami i córką Marcina Wiotszyńskiego (Kośc. 20 s. 155). Owi Stanisław, Teofil i Małgorzata, dzieci Marcina Wiotszyńskiego, stolnika poznańskiego, pozywali w r. 1469 Janusza z Plasków, działającego w imieniu Jagnieszki Bartoszewskiej (ib. s. 361).

>z Plastowa w pow. kośc. Dzierżka, żona Burcharda Kargowskiego, swoją część w Plastowie w r. 1437 sprzedała za 40 grz. Przedpełkowi z Łęk (P. 1378 k. 130). Przedpełk z Plastowa na połowie swej dziedziny tam i w Karczewie pow. kośc. oprawił w r. 1446 posag 30 grz. swej żonie Katarzynie (P. 1379 k. 152). Od Hinczki Kubackiego w r. 1450 kupił za 50 grz. trzecią część jego szóstej części w Karczewie oraz dwie płosy w Plastowie (P. 1381 k. 52v). Przedpełkowi P-mu udowodniał w r. 1464 Maciej Karczewski, że Małgorzata, wdowa po Hinczy Kubackim, to jego babka "przyrodzona", po której ma bliższość (Kośc. 19 k. 367v).

Stanisław, Małgorzata i Anna, brat z siostrami, niedzielni w Plastowie (Planstowie?), kwitowali się w r. 1490 z matką Zofią P-ą z macierzyzny w tej wsi (Kośc. 228 k. 110).

Chyba z powyższymi nie miała nic wspólnego uczc. Katarzyna, żona Jana z Plastowa, która swoją część posagową we wsi Chlewo w r. 1461 zastawiła za 6 grz. Andrzejowi z Waliszewic (I. Kal. 1 k. 32v).

Störung durch Adblocker erkannt!


Wikia ist eine gebührenfreie Seite, die sich durch Werbung finanziert. Benutzer, die Adblocker einsetzen, haben eine modifizierte Ansicht der Seite.

Wikia ist nicht verfügbar, wenn du weitere Modifikationen in dem Adblocker-Programm gemacht hast. Wenn du sie entfernst, dann wird die Seite ohne Probleme geladen.

Auch bei FANDOM

Zufälliges Wiki